SEÇİM ve oy hakkı demokrasinin temel şartıdır. Almanya’da yaşayan İtalyanlar kendi ülkelerinde yapılan seçimlerde oy kullanabiliyor. Yunanlılar öyle, Sırplar öyle... Ruslar, Iraklılar ve diğer yabancılar öyle... Bugüne kadar kimse kalkıp “Bu insanlar onlarca yıldır burada yaşıyor ama kendi ülkelerindeki seçimlere ilgi duyuyor. Uyum iflas etmiştir” demedi. Türkler ilk kez 53 yıl sonra oy kullandı. Uyum tellalları yine ortaya çıktı.
Bazı gazeteler Türkler, Almanya’ya sandık kurdu gibi başlıklar attı. Almanya’nın en ciddi radyo kanalı Deutschlandfunk’ta yayınlanan yorum çok daha net. Özetle şöyle: Almanya’da 82 yıl sonra ilk kez bir cumhurbaşkanı halk tarafından seçiliyor. Ama Berlin’den 2 bin 600 kilometre uzaktaki bir ülkenin cumhurbaşkanı bu. Bu seçimler Almanya’da yaşayan 1.4 milyon Türk seçmeni, Almanya’daki
genel seçimlerden çok daha fazla heyecanlandırıyor. Bu bir skandal ve aynı zamanda bir acizlik göstergesi. Yanlış uyum politikalarının bir sonucu.
* * *
Almanya’daki Avusturyalılar, Macarlar, İspanyollar oy kullanabilir. Ama, Türkler kullanırsa, uyum iflas eder. Bunun adını ne koyabiliriz acaba? Kıskançlık mı, önyargı mı, güvensizlik mi? AB vatandaşları üç ay yaşadığı bir kentte yerel seçimler için oy kullanabilir ama 40 yıldır yaşayan Türk vatandaşı kullanamaz.
Niye?
AB vatandaşı değil!
O zaman Türkiye’deki seçimlerde oy kullansın.
Olmaz!
Niçin?
Uyuma aykırı!...
* * *
Türklerin Almanya’da oy kullanmalarına bugüne kadar Almanya karşı çıktı. Gerekçesi: Olay olur. Bu kadar seçmen için güvenliği sağlamak zor. Türkler kavga eder...
Türkler şimdi ilk kez oy kullandı. Peki ne oldu? Herkes bayrama gider gibi gayet medenice gidip oyunu kullandı. Ne kavga etti ne olay çıkardı. Kim ne derse desin, bu seçimler çok iyi bir örnek ve ders veren bir deneyim oldu. İki ülke de önünü gördü. Almanya korkuya gerek olmadığını, Türkiye ise seçimlere ilginin hiç de öyle sanıldığı gibi yüksek olmadığını.