“Bir kişi gerçeği bildiği andan itibaren ve herkes bunu tanıdığı zamana kadar bazen bir insanın hayatı yeterli olmaz”
(M.I. Kutuzov)
(M.I. Kutuzov)
Her zaman MS'in söylediği gibi olmuştur ve olacaktır. Kutuzov: Birincisi, birisi gerçeği biliyor ve geri kalan her şey onu takip ediyor, fakat bunun ne kadar sıklıkla bu yola katlanması gerekiyor ?! Ancak iki kez, üç kez pozisyonu kritik anlarda karmaşıktır. hikayeler. Sonuçta, sizden önce, Doğu'da söyledikleri gibi, hayatta her zaman iki köprü vardır. Gitmen gereken biri, diğeri yanmak. Soru hangisini yakacak ve hangisini değiştirecek?
Kochi Sakamoto Ryoma Anıtı.
Bu tür insanlar birçok ulus arasında bilinir ve isimleri genellikle çamurla kaplanır (şimdilik) veya tarih tablolarına altınla kaydedilir. Japonya'da böyle insanlar vardı ve birçoğu, ancak bir nedenden ötürü, Japonlar için, ülkesinin hayatının zor anında yeniyi kabul etmekten korkmayan bir kişinin, eskiyi terk etmenin saklı bir rakamının, Rusça anlamına gelen Sakamoto Ryoma olduğu ortaya çıktı. Ejderha Atı.
Eski Japonya ayrılıyordu, ama bize fotoğrafların hatırasını bıraktı. İşte ev elbisesi içindeki samuraylardan biri. Sakamoto'nun babasının böyle olması mümkün.
Japonya, Tokugawa döneminin uzun mutlakiyetçiliğinden kurtulurken ve çağdaş moderniteye alışmaya başladığında, o kritik zamanda tarih sahnesinde göründü. Ne yüceltilmiş bir savaşçı ne de güçlü bir daimyo hükümdarıydı, ama nedense birçok Japon, kendi adına, yeni kuşaklara doğru yolu işaret ettiğini düşünerek ismini onurlandırdı. Japon seçkinleri ülkedeki yeni kanlı bir terörün başlangıcını beklerken ürperdiğinde, daha sonra bahsettiğimiz kişi Japonya'yı barışçıl değişimlerle yönlendirmek istedi ve tüm rakiplerini acımasızca yok eden Tokugawa Ieyasu örneğini takip etmek istemedi. Bu hikayeyi parlak Japon kostümleri, anlamlı pozlar ve akılda kalıcı diyaloglarla dolu bir oyun olarak ortaya koymak ilginç olurdu. Elbette, gösterilen etkinliklerin tümü aynı anda gerçekleşmedi ve elbette farklı yerlerde de gerçekleşti. Şaşırtıcı bir şekilde, ancak, gerçekleşen her şeye gelince, dün olan ve burada olan her şeyi hatırlatıyor ve hatta devam ediyor ...
Samuray ve görevlisi.
Birincisi: Sakamoto Ryoma ve Kan Borcu
"Yeni yıl arifesi
Bir rüya gördüm - sır olarak saklıyorum
Ve gülümse ...
(Sou)
Bir rüya gördüm - sır olarak saklıyorum
Ve gülümse ...
(Sou)
Sakamoto Heinati'nin ikinci oğlu Sakamoto Ryoma, Kasım ayının 15 1835'inde doğdu, tam olarak 235 yıllarında, Japonya'yı önceki ve sonraki zamanları sonsuza dek ayıran ünlü Sekigahara Savaşı'ndan sonra. Sakamoto ailesi Tosa’dan gelen ortak bir samurayın soyundan gelmişti ve köyden Kochi şehrine taşındılar. Şehirde usury ile meşgul oldu ve zamanla zenginleşti, daha sonra govt - alt samuray rütbesini aldı. Sonra Ryoma'nın babası bir rütbe aldı ve aile işini terk etti, görünüşe göre her zaman kalbinden utandı.
Fotoğraf Sakamoto Ryoma.
Tüm samuray Tosa iki gruba ayrıldı. Tokugawa savaş alanını destekleyen Yamanauti destekçilerine jсиshi veya en yüksek samuray dendi ve geri kalanına goshi veya "kırsal savaşçılar" dendi. Kibirli hükümdarlar sürekli olarak küçük düşürdüler ve baskıya maruz kaldılar; bu zulümler samuray gosi'nin özel ayakkabılar giymek zorunda kaldığı yasalara bile yansıdı; tahta takılı sandalet giymek yasaktı. Tokugawa’nın barışçıl döneminde, 200 yıldan daha fazla acı çektiği konularla Yamanauti’nin böyle bir temyizinin tüm devletlerde intikam alma arzusu uyandırdığını anlamak zor değil.
Onna-korkutmak - bir kadın savaşçı. Japonya tarihinde, nadir değildi.
Ryoma'nın babası hem dövüş sanatlarında, hem de dizilişlerde ve hat sanatında ustalaşmıştı. Ryoma'nın annesi çok genç yaşta öldü ve ondan sadece üç yaş büyük olan kız kardeşine çok bağlıydı, ama erkeklerden daha kötüsü olmayan bir ata binerek kılıç ve najinata eskrim yaptı.
Binicilik egzersizi yabusame. Sadece erkekler değil, kadınlar da endişeliydi.
Ryoma, evinde ticaret dünyasını tanıdığı başarılı bir tüccar olan dayısı ile birlikte kaldı. Farklı eğitim ve mümkün olduğunca soru sorma yeteneği genç adama düşünmeyi ve akıl yürütmeyi öğretti.
Ve sonra korkunç bir şey oldu: 1853'te Amerikan komutan Perry'nin dört savaş gemisi Tokyo Körfezi'ne girdi ve imparatorun izninden Japon limanlarında diğer tüm Amerikan gemilerine durmalarını istedi. Edo’da bulunan Japonya’nın en yüksek hükümeti olan Bakufu Tokugawa, birkaç yıl önce Japon limanlarına tüm yabancı gemiler için park etmenin getirdiği yasağı savunamadı ve sınırlarını açmaya ve ABD hükümetinin taleplerini yerine getirmeye karar verdi. Ancak, sadece birkaçı şaşırtıcıydı. Birkaç yıl önce, gemileri Hirato limanına erişmesine izin verilen tek ülkeden gelen Hollandalı, Çin'in yabancılardan küçük düşürücü bir yenilgiye uğradığı Afium Savaşı 1839-1842'in sonucunu bakufu bildirdi. Japonya’nın Asya’daki konumunun oldukça istikrarsız olduğunu ve izolasyonlarından çok az anlamlarının olduğunu biliyorlardı. Ancak Bakufu'nun, Japonların Perry silahlarına karşı çıkacak kaçınılmaz işgalini kabul etmeleri için kesinlikle hiçbir şey olmadığı için, doğru kararı vermiş olmasına rağmen, bu, Japonya'nın ülkesini kutsal kabul edenlerin kuvvetli bir tepkisine neden oldu.
Commodore Perry'nin kara gemilerinden biri. Japon çizimi
1854’te, Ryoma ünlü eskrim okulunda okumak için Edo’ya geldi. Samuray sermayesi tam anlamıyla öfkeyle kaynadı, her yerde savaş konuşması duyuldu. Sinagawa sahilini korumak için Tosa Han'ında (bölge) bir savaşçı koleksiyonu ilan edildiğinde, Ryoma devriyenin görevine katıldı. On dokuz yaşındaydı ve dünyanın değiştiğini anladı.
Japon kadın bir samurayın zırh giydirmesine yardım eder. Dolayısıyla, samurayların zırhlarını giydirmek için bir hizmetçinin yardımına ihtiyaç duymadığı hikayeleri hiçbir şeye dayanmıyordu. Tabii ki, bazı fakir Ashigaru bunu yapabilse de, bir Avrupalı için kılıçlı tüm savaşçılar samuraydı.
1856’te ABD hükümeti ile yapılan anlaşma hükümleri uyarınca Başkonsolos Harris Japonya’ya geldi. ABD-Japonya ticaret anlaşması istedi; ve bakufu danışmanları, onu reddetmenin imkânsız olduğu sonucuna varmış, ülkeyi açmalarına izin vermek için Kyoto'daki imparatora bir mektup gönderdi. Ancak imparator Komei'nin mahkeme geleneksel görüşlerine bağlı kaldı ve bakufu reddetti. Durum, Tokugawa klanının iki kampa bölünmesi nedeniyle, shogun unvanının mirası konusundaki iç çatışma nedeniyle daha da kötüleşti.
Ancak Batı Şövalyeleri'nin eşleri, kocalarının giyinmesine yardım etmedi. Onlar için kıyafet dikmelerine rağmen, flama ve kask süslemelerini işlediler.
Daha sonra, 1858'te Shogun'un sırdaşı olan Hikone Khan'dan Ia Naosuke, Kyoto’nun izni olmadan Amerika ile ticaret anlaşması imzaladı ve muhalefetin zulmüne devam etti. Diktatörlüğün bu kadar net bir tezahürünü tolere edemeyen muhafazakar samuray, Yi'yi 1860'un başlangıcında Edo Kalesi'nin kapılarında öldürdü. Aynı yıl, genç Sakamoto dövüş sanatları okulundan mezun oldu ve genç ama tomurcuklanan bir kılıç ustası olarak ün kazandı.
Mon Sakamoto Ryoma.
Bu arada Tosa'da “kutsal toprak” destekçileri, karşı çıkmaya cesaret eden herkesle hiç tereddüt etmeden uğraşan Tosakinnoto partisini kurdular. Ve burada Ryoma, aşırı milliyetçilerin partisine katılmaya karar verdi. Sonra tekrar Edo'ya döndü ve Chiba'nın eskrim okuluna girdi. Burada Japonya sınırlarının açılmasının en ünlü destekçileri olan Katsu Rintaro Kaishu veya Yokoi Shonan ile tanışmak istedi. Bir aşırı milliyetçi partinin üyesi olan Ryohm'un niyetleri oldukça şüpheli görünüyordu, ancak Kaisu yine de onunla görüşmeyi kabul etti. Ryoma resepsiyona girdiğinde, Kaisu: “Beni öldürmek için buradasın. Önce dünyada olanları konuşalım, sonra da bildiğiniz gibi konuşalım. ” Her ikisi de yetenekli kılıç ustalarıydı, ama оружия asla yasaklanmadı.
Katsu Kaishu.
İkinci Yasa: Deniz ve Toplar
"Ağırlık aşağı
Tepsideki kitap sayfaları.
İlkbahar rüzgarı ...
(Quito)
Tepsideki kitap sayfaları.
İlkbahar rüzgarı ...
(Quito)
Katsu Kaishu, 1823 yılında Katsu Kokichi ailesinde doğdu ve Edo'daki Tokugawa klanının bir üyesiydi. Ancak bakufu'ya hizmet etmesine rağmen, Katsu Kaishu çok zayıftı ve sona ermek için Hollandalı bir okul açmaya karar verdi. Yirmi beş yaşında bakufu deniz savunma bakanlığına gönderildi. Hollanda kültürünü bilen Katz, Asya'da neler olduğunu iyi anladı. Pek çok genç ondan öğrendi - ve sadece bakufu yetkililerinin çocukları değil, aynı zamanda en azından Japonya'daki büyük dünya hakkında bir şeyler öğrenmek isteyen illerin sakinleri.
Amerikan savaş gemisi. Japon çizimi
1860 yılında, Katsu Pasifik Okyanusu'nu ABD'nin bir ticaret anlaşması yapması için bağlanan Japon Canrin Maru'da geçti. 1862'de Sakamoto Ryoma Katsu ile tanıştığında denizcilikle uğraştı filo bakufu'ya.
Uzun bir sohbetten sonra, Ryoma da bir Katsu öğrencisi olmaya karar verdi. Katzu, günlüğünde şöyle yazdı: “Sakamoto, bir kılıç kuyruğu olan arkadaşı Tiba Sutaro ile evime geldi. Akşamın erken saatlerinden gece yarısına kadar onlarla, dünyaya yeni bir açıdan bakmamızın nedenleri, Japonya'yı sömürgecilerden korumak için yeni bir filo oluşturma ihtiyacı hakkında konuştum. [Ryoma] beni öldürmek istediğini itiraf etti, ancak dersimden sonra Japonya’nın Asya’daki konumunu hayal edemediğini fark ederek cehaletinden utandı ve öğrencim olacağını açıkladı. Ve sonra filo oluşturmak için her türlü çabayı gösterecektir ... Toplantıdan sonra, Ryoma arkadaşına benimle hesaplaşmaya geldiğini söyledi. Sadece güldüm. Onurlu değil ve sonunda iyi bir insan olduğunu gösterdi. ”
Kobe'deki donanma için öğrenci eğitim merkezinin girişinde.
Eskiden, Tsukiji'deki deniz okulu yalnızca bakufu'ya hizmet edecek olanlara açıktı, ancak Kaishu, özellikle yetenekli il gençleri için, Kobe'de yeni bir deniz subayı okulu açmaya karar verdi. Kaisa bakufu, etkili daimyo ve mahkeme aristokratları için böyle bir danışmanlar okulunun kurulması gerektiğine ikna oldu.
Her teklifin destekçileri ve sınırların açılması karşıtları arasındaki çatışmaların bir başka nedeni haline gelmesi nedeniyle anlaşma yapmak zordu. Kaisa Kyoto'dayken bazı samuraylar ona saldırdı, ama koruması onun efendisini kurtardı. Yeni deniz okulu için savaşmaya devam eden Kaisyu, tüfeği Tokugawa Iemoti'yi kendi buhar gemisine binmeye davet etti. Bu gemide, Kobe'de bir deniz okulu oluşturma izni aldı.
Tabii ki, bu okula ilk girenlerden biri Sakamoto Ryoma idi. Kaisa sadece bu durumdan memnun kaldı çünkü Ryoma öğrencilerin moralini yükseltebildi. Bakuku'nun maddi desteği okulun ihtiyaçları için yeterli değildi ve Ryoma arkadaşı Daimyo Echiten'e gitti ve okula para yatırmasını istedi. Ryoma kısa bir süre sonra Kaisa'nın müritlerinin lideri oldu.
Yabancı gemiler, Shimonoseki'deki 1863'ta Amerika Birleşik Devletleri, Fransa ve Hollanda gemilerine ateş eden Choshu'dan inatçı milliyetçiler tarafından misillemeyle tehdit edildiğinde, Bakuf danışmanı Katsu Kaisu'ya konuyu yabancı güçlerin temsilcileriyle müzakere etmeleri ve çözmeleri için emretti. Ryoma ve diğer öğrencilerle birlikte, Katsu Nagasaki'ye gitti ve anlaşmazlığı barış içinde çözmeyi ümit ederek yabancılarla bir görüşmeye girdi, ancak bu görüşmeler bir anlaşmaya yol açmadı, ancak iki ay daha eylemleri ertelemek mümkündü. Ryoma onunla Edo'ya geri dönmedi, ancak ikinci hocası Yokoi Shonan'ı Kumamoto'da ziyaret etti.
Shonan, Kumamoto'daki düşük dereceli bir samuray ailesinden geldi. Fikirleri için “Samuray olmayan bir yaklaşım” ile suçlandı ve evine geri dönmek zorunda kaldı. Syonan Ryoma'yı ziyaret etmek, Thyushu'nun yabancı filosunun insafına Bakufu'ya atıldığından şikayet etti, ancak buna karşılık olarak sabırlı olmasını ve isyan etmemesini, temkinli davranmasını tavsiye etti. “Kıvrılan şey düzelebilir” dedi. “Kıvrılmayan er ya da geç kırılıyor!”
Bu arada, Tosa ve Taoshu’daki yabancıları kovma fikrinin destekçileri, Kyoto’daki bakufu destekçilerinin gözünü korkutmak için teröre başvurdu. Birer birer bakufu destekçisi olanlar öldürüldü; Bakufu polisi misilleme yaptı ve yakında Kyoto'nun her yerine kan aktı.
Satsuma'dan Mon Shimazu. Ama bu bir haç değil, ama ... biraz!
Bir yıl önce, bakufu sadık bir vassalı olan Satsuma'dan Shimazu Hisamitsu, Tosu'da ortaya çıkan bakufa karşı hareketine karşı düşmanlığını gizlemedi. Hükümeti yeniden düzenlemeye çalıştı ve hatta bir shogun’un danışmanı olarak bile önerildi. Ancak reformlar reformlardır ve kibir kibirdir. Sonuç olarak, Bakufu, Satamuma'ya geri dönmesi gerektiğinde Hisamitsu'ya bir devlet gemisi sağlamayı reddetti.
Bu nedenle kara yoluyla eve gitmek zorunda kaldı ve bu gezi sırasında entourajlarından biri Namamugi’deki İngiliz Charles Richardson’u öldürdü çünkü yabancı, saygı göstermedi ve kenara çekilmedi ve Hisamitsu’nun geçmesine izin verdi.
Bu olay İngilizler arasında bir öfke fırtınasına neden oldu. Satsuma Körfezi'nde, sorumluların tazminatını ve cezalarını talep ettiler. Lord Satsuma reddetti, ancak İngiliz savaş gemileri Kagoshima şehrini bombalamaya başladığından beri çok pişman oldu. Müzakereler sırasında Satsuma, yabancıların taleplerini yerine getirmeyi kabul etti. Olaydan sonra İngilizler ile Shimazu arasında dostane ilişkiler kuruldu. Bu, Japonya'da kimseyi şaşırtmadı: ülke tarihi boyunca, eski düşmanlarıyla birleşmiş, kendilerine güçlerini ve güçlerini kanıtlayan sayısız daimyo ve hiç kimse bunun tuhaf olduğunu düşünmedi! Lord Satsuma başkasının gücünü nasıl tanıyacağını biliyordu ve İngilizlerin birliklerini modernize etmelerine yardım etti! Eh, ve İngilizler, hiçbir şekilde, hiçbir zaman nazik bir kalple gitmedi. Böylece, bakufu çevresinde gittikçe daha kalabalık olan Fransızların etkisini baltalamak istediler.
Temmuz ayında, Choshu'lu aşırılık yanlısı olan 1863, bir grup synsengumi - bakufu polisi tarafından saldırıya uğradı; Bu Kyoto'daki Ikedai hanında oldu. Polisin başı Kondo Isami, dört Kılıçlı ile Choshu ve Tosa'dan tecrit destekçileri tarafından gizli toplantının yapıldığı odaya girdi ve beş kişiyi öldürdü. Savaşçıların geri kalanı onu dışarıda bekliyordu ve on bir kişiyi daha öldürdü, bu yüzden sadece birkaçı kaçmayı başardı. Ikedai'deki dava sadece Choshu'daki joi üyelerini iltihapladı; silahlı bir dekolte topladılar ve 1864'in başlangıcında, imparatorun onu yakalamak için Kyoto'daki ikametine yaklaştı.
Shimonoseki'deki silahların kıyı bataryaları.
Han Aizu’nun savaşçıları, Satsuma’nın çıkarılması yardımı ile, saldırganların saldırılarını emperyal sarayın kapısındaki saldırılara karşı durdurdu. Bu bölüm bakufu'yu, Hanlar Tosa ve Satsuma'nın imparator Ko-mei üzerindeki etkisi hakkında düşündürdü. Shogun Iemoti, güçlü daimyo Choshu ve Satsuma'nın oyunundan en etkili şekilde ayrılmasını düşündü, böylece bakufuya karşı birleşemezlerdi.
Japon tahtadan aletler. Evet, böyle vardı!
Bu arada, Ağustos ayında, 1863, İngiliz gemileri Satsuma'nın başkenti Kagoshima'yı bombaladı, çünkü bir İngiliz tüccarının cinayeti için tazminat ödenmesi sona erdi. Bu, sivil nüfus arasında büyük zayiatlara neden oldu; çünkü yangın, ahşap ve kağıttan yapılmış ev bloklarıyla deniz silahlarından ateşlendi. İmparator Komei, Choshu hanının cezalandırılmasını emretti, ancak önce dört devletin gemileri Kan-mon Boğazı'nda askeri operasyonlara başladı ve Shimonoseki'deki Choshu kıyı kabuğunu bombalamaya başladı. Gemilerin ağır ateş altında kalmaları tek tek susturuldu, İngiliz denizciler savunucularını silahlarından ya da tutsaklarından vurdular.
Shimonoseki sahil bataryaları Avrupa gemilerine ateş ediyor. Shimonoseki'deki şehir müzesinin koleksiyonundan.
Avrupa uluslararası filosu (Danimarka, Fransa, İngiltere ve ABD) Shimonoseki'yi bombaladı. Jacob Edward van Hemskerk van Best tarafından resim.
Tokugawa Yoshikatsu liderliğindeki cezalandırıcı bir bakufu mührü Eylül ayında Osaka'dan Choshu'ya gitti. Bundan kısa bir süre önce, Ağustos ayında, Katsu Kaishu, Sakamoto Ryoma'ya Khan Satsuma'dan gelen bu cezai müfrezenin kıdemli memurlarından birini ziyaret etmesini ve onunla konuşmasını emretti.
Devam edecek ...