Amerikan "güvenlik açığı" sona erdi. Yurt dışına çıkacağız!
Ayrıca, üst düzey bir Amerikan ordusu Amerika'nın savunma stratejisini tam olarak gözden geçirmesi gerektiğini belirtti. Özellikle, Savunma Bakanlığı, F-16 savaşçılarını AFAR ile radarlarla donatmayı planlıyor, böylece potansiyel bir düşman seyir füzesinde daha etkin bir şekilde savaşabiliyorlar.
Bu tür ifadeleri analiz etmek o kadar kolay değil. Bir yandan, bunun yalnızca çıplak bir gerçekler ifadesi olduğu açıktır - dünyadaki ve savunma alanındaki durum gerçekten de değişti ve Washington’un lehine değil. Bunu yirmi yıl önce olanlarla karşılaştırırsak, Rusya siyasi bir mezarda tek ayakla dururken ve Çin, reformlarının başarısı ile Çin’in nükleer silahlarla da olsa “üçüncü dünya ülkesi” askeri planında kaldı. Durum gerçekten ABD için neredeyse felaket görünebilir.
Öte yandan, bazı Amerikan “kırılganlığının” mitleri çok ciddiye alınmamalıdır. Evet içinde hikayeler ABD bu ülkenin neredeyse her türlü saldırganlığa karşı savunmasız olduğu dönemlere sahipti. Fakat o zaman bile “güvenlik açığı” oldukça şartlıydı.
Yirminci yüzyılın başlarında, bu, Amerika’nın Avrupa meselelerine karışmamasının ve Amerikan Doğu Kıyısı’na iniş yapmak için potansiyel saldırganların ortaya çıkmamasının bir sonucuydu. On dokuzuncu yüzyılın sonlarında meydana gelen ve ABD'nin Karayipler'de iyi bir “parça” aldığı İspanya-Amerikan savaşı, kuralın istisnasıydı ve aynı zamanda, göreceli olarak büyük miktarda düşman gemileri oluşumunun Birleşik Devletler kıyıları boyunca taşındığı son zamandı.
II. Dünya Savaşı sırasında, Amerikalılar topraklarını düşman saldırılarından korumak için önemli çaba sarf ettiler. Ama Amerika için Amerikalıların son derece acı verici bir yenilgisiyle başladı filo Pearl Harbor'da ve bu, kıta değil ama yine de Amerikan topraklarında.
Ayrıca Japonların Aleut Adaları'ndaki askeri operasyonları (aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'nin toprakları ve “açık deniz mülkleri” veya “hâkim durumu” olmayan “egemenlik” değil) vardı. Buna ek olarak, Japonların bir denizaltıya dayanan deniz uçağı kullandığı anakara Amerika'nın tek bombalanması olayı kaydedildi. Bu bombardımanın sonuçları önemsizdi, ancak yine de ABD’nin “erişilmezliği” veya “savunmasızlığı” mitini geçersiz kılıyor.
Savaş sonrası dönemde, Amerikan güvenliği de bir süre çok yüksek seviyedeydi. Havacılık SSCB maalesef ABD'ye üslerinden ya da Varşova Paktı ülkelerinde bulunan havaalanlarından ulaşamadı. İngiliz-İskandinav sınırını aşmak bombardıman uçaklarımız için çok sorunluydu.
Zaten 1959'ta, ilk balistik füze R-11FM, Sovyet denizaltı filosuyla hizmete girdi. Çok uzun menzilli değildi (toplam kilometre 150), sadece yüzeye fırladığını ve uzun süren bir hazırlık yaptığını düşündüğü için kullanım için uygun değildi. Bununla birlikte, görünüşü, denizaltılarımızın Amerika Birleşik Devletleri'nde misilleme yapma şansını önemli ölçüde arttırdı: şimdi denizaltının, ABD'nin büyük şehirlerine ve askeri üslerine doğrudan bitişik olan ve buna bağlı olarak, tehdit altındaki dönemde mümkün olduğunca korunan sulara girmesi gerekmiyordu.
Ve zaten 1960 yılında, ilk kıtalararası balistik füze P-7'in kabul edildiği zaman, Amerikan “savunmasızlık” efsanesi güneşte sis gibi tamamen eridi. Ve o zamandan beri, dünyada durum nasıl değişirse değişsin, Birleşik Devletler ilk önce Sovyetler ve ardından Çin ICBM'leri tarafından her zaman silah altındaydı.
Amerikan generali bunu biliyor mu? Tabii ki. Ve eğer öyleyse, ne demek istiyor?
Anlaşılan, sözlerinin ABD muhaliflerinin kendi topraklarında balistik ve nükleer olmayan silahlarla imha silahları ile grev yapma ihtimalinin tanınması olarak anlaşılmalıdır. Daha önce sadece havadan ve deniz tabanlı seyir füzeleri bu tür araçlara atfedilebilirse, şimdi bu silah yelpazesi önemli ölçüde artmıştır. Şimdi, X-101 uzun menzilli cruise füzelerine ve Dagger hipersonik kompleksine (sorunsuz olarak, Alaska'nın tüm bölgesini MiG-31 standart taşıyıcıdan alacak) ve Vladimir Putin ve insansız denizaltılar tarafından ilan edilen nükleer motorlu cruise füzelerini kapsayacak Poseidon cihazları. Bu silahların bazıları, sadece silahın özellikleri (örneğin menzil) değil, aynı zamanda hareketinin prensipleri de değiştiği için, savunma stratejisine tamamen yeni yaklaşımlar gerektiriyor.
ABD ordusu tarafından ABD güvenliğinin her zaman çok geniş bir şekilde yorumlandığı unutulmamalıdır. Baltık devletlerinin güvenliğini, Donbas'taki durumu ve Orta Afrika'daki sivil huzursuzluğu kolaylıkla bu tanımlamaya tabi tutuyorlar. Ve bu açıdan, Washington için de her şey o kadar pembe değil.
Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi'nin bir çalışanı olan Liza Semp'e göre, Rusya uzun menzilli füze sistemleri alanında (sadece füzeler değil, aynı zamanda havadan havaya füzeler, aeroballistik füzeler, vb.) De ABD'den önemli ölçüde üstündür. savaş, siber uzayda olduğu gibi. Ve bu Amerikan ordusuna ve askeri sanayi kompleksine ciddi bir meydan okumadır.
Fakat Amerikalı stratejistler gerçekte ne düşünürdü: Rus ordusunun şu anki güçlenmesi, kesinlikle sınırlandırılmamış ve akıllıca olmayan Amerikan genişlemesinin doğrudan bir sonucu değilse? Amerika, Moskova'yı (Çin gibi diğer birçok ülke gibi) savunma araştırmaları ve askeri modernleşme alanındaki ciddi yatırımlara teşvik etmedi. Washington kendi jeopolitik sorumsuzluğunun meyvelerini alıyor mu?
Ve jeopolitik genişlemenin reddedilmesi ve diğer devletlerin işlerine müdahale etmeme zamanına geri dönülmesi, yirminci yüzyılın başında olduğu gibi Amerikan stratejisinin önerilen revizyonunun en iyi sonucu olacak mı?
Aslında, söylenebilecek her ne olursa olsun, ABD'nin modern tarihindeki en huzurlu zamandı ...
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.