Santiago ’ya gece varıyoruz. Valparaiso’dan gelen otobüsler ana terminalde durmuyor, yol üstünde bir yerde bırakıyor. Neyse ki metroya çok yakın bir yerde indiğimiz için hemen metroya atlıyoruz. Santiago büyük şehir olduğunu daha ilk anda metrosu ile belli ediyor. Geniş bir metro ağı var ve metro çok temiz ve düzenli. Durakların her biri farklı şekilde dekore edilmiş. Bilet için yoğun ve sakin saatlerde farklı fiyat ödeniyor. Bilet fiyatları Buenos Aires metrosunun yaklaşık 3 katı pahalı, yani yaklaşık 1,5 TL! Metronun en enteresan yanı ise tekerleklerinin metal değil otomobil gibi lastikli olması!!
Bir kez daha bütün çantalarımız aranarak Şili’ye giriyoruz, “caracoles” (salyangoz) denilen sınır ve dağ geçişinden yavaş yavaş And Dağları’nı iniyoruz. Her virajı numaralandırmışlar. Ben 23 numaralı virajı yakalayabiliyorum. 23’ten fazla da viraj olabilir. Valparaiso Şili’nin sahil şehirlerinden birisi. Asansörleriyle, resimli duvarlarıyla Şili’nin en turistik yerlerinden birisi.
İlk hostumuz Hernan. Valparaiso ’nun üniversite semtinde eski bir konakta oturuyor. Zaten kendisi de üniversitede hoca. Evi görünce çok seviniyoruz çünkü resimli duvarları ve eski yapısıyla tam bir Valparaiso evi. Hernan burada abisi ile kalıyor. Konakta 14-15 tane oda var. Bunların bir kısmını öğrencilere kiralamışlar, bir kısmında kendileri kalıyorlar. Biri de bizim oluyor.