Hiç birisinin arkadaşının "yerde iki ayağa sahip olduğunu" söyleyerek güvenilir olduğuna emin oldunuz mu? Böyle bir ifadenin var olması, ayaklarımızın altındaki zeminin unmoving, değişmeyen ve güvenilir olduğu fikrini ne kadar rahatlattığımızı gösteriyor. Gerçekten de, bizim uygarlığımızın büyük bir kısmı, evlerimizden ve binalarımızdan enerjimize, yiyecek ve su kaynaklarımıza, dünyayı değiştirmemize bağlıdır.
Gerçekte, gezegenimizin görünüşte istikrarlı yüzeyi, yavaş ama sürekli hareket eden muazzam kaya parçalarından oluşur. Bu parçalar sürekli olarak birbiriyle çarpışıyor ve sürtünüyor, bazen de kenarları aniden çatlıyor veya kayıyor ve aniden büyük miktarlarda pent-up enerji açığa çıkıyor. Bu rahatsız edici olaylar denir depremlerve her gün gezegende küçükler oluyor, insanlar bile fark etmeden. Fakat her defasında büyük bir deprem meydana gelir ve bu gerçekleşirse, salındığı enerjinin darbeleri denir. sismik dalgalar, neredeyse kabul edilemez yıkıma yol açabilir ve binlerce insanı öldürüp yaralayabilir [kaynak: Bolt].
Japonya Meteoroloji Ajansı tarafından 9.0 büyüklüğünde tahmin edilen büyük bir deprem, Japonya'nın kuzeydoğu kıyısındaki Sendai şehrinin 81 mil (130 kilometre) doğusuna çarptığında, 11 Mart 2011 tarihinde Japonya'da bu tür bir felaket meydana geldi. Geçtiğimiz yüzyılın en güçlü beşinci depremi olan kuvvetler, dev bir dalga oluşturdu. tsunamiköyleri yuttu, binaları tahrip etti ve orada yaşayan insanları boğdu ve ezdi [kaynak: Yeşil]. Deprem ve tsunami de altıda çok hasar gördü-Fukushima'daki reaktör nükleer enerji santrali, Tokyo'nun 150 mil (241 kilometre) 'sinde, soğutma sistemlerini destekleyen ve bölgedeki insanları kaçmaya zorlayan radyasyonun tehlikeli bir şekilde yayılmasına neden olan yedek jeneratörler yok ediyor. ABD Jeoloji Anketine göre, deprem 20896 kişinin hayatını kaybetti.
Depremler eski çağlardan beri insanları terörize etmiş olsa da, bilim insanlarının, neyin neden olduğunu anlamaya geldikleri ve kökenlerini saptamak ve büyüklüklerini ölçmek için teknoloji geliştirmeleri sadece son 100 yıl oldu. Ayrıca, mühendisler ve mimarlar, binaları deprem şoklarına daha dayanıklı hale getirmek için çalıştılar. Bir gün, araştırmacılar depremleri önceden tahmin etmenin ve hatta belki de onları kontrol etmenin bir yolunu bulmayı umuyorlar.
Bu makalede, size depremlerle ilgili en yeni bilimsel bilgileri vereceğiz ve insanların onlarla nasıl başa çıkabileceğini tartışacağız. Ama önce, bazı temel deprem olayları burada.
Teknik olarak, bir deprem, Dünya'nın kabuğunda dolaşan bir titreşimdir. Depremler meteor etkileri ve volkanik patlamalar gibi çeşitli şeylerden kaynaklanabilir ve hatta bazen-mayın çökmeleri ve yeraltı nükleer testleri gibi olaylar yaptı [kaynak: Hamilton]. Ancak, doğal olarak meydana gelen çoğu deprem, Dünya yüzeyinin parçalarının hareketinden kaynaklanır. tektonik plakalar. (Bir sonraki sayfada bu plakalar hakkında daha fazla bilgi edeceğiz.)
ABD Jeoloji Araştırması, her yıl, insanın titreşimleri [kaynak: USGS] hissedebileceği eşik olan, 2,0'dan büyük bir büyüklüğe sahip 1.3 milyondan fazla deprem olduğunu tahmin ediyor. Bunların büyük çoğunluğu çok küçüktür ve çoğu insanlardan uzak uzak bölgelerde görülür, dolayısıyla genellikle onları fark etmeyiz. Dikkatimizi çeken depremler, yoğun nüfuslu bölgelere yakın saldırılara uğrayan nadir büyükler. Bu tür depremler yıllar boyunca büyük miktarda maddi hasara yol açmış ve birçok cana mal olmuşlardır. Sadece son on yılda, depremler ve tsunamiler, bunlardan kaynaklanan çığ ve heyelanlar -- Dünya çapında 688.000 insanı öldürdü [kaynak: Stoddard].
Belki de tarihin en ölümcül depremi 8.0 büyüklüğündeydi ve 1556 yılında Çin'in Shanxi eyaletini vurdu. Tarihi hesaplara göre şehir surları, tapınaklar, hükümet binaları ve evlerin hepsi ufalandı ve 830.000'den fazla insan öldürüldü. Depremden kurtulan Qin Keda adında bir araştırmacı, daha sonra tarihte ilk deprem hazırlığı tavsiyesinin ne olabileceğini sağladı: “Depremin başlangıcında, iç mekanda insanlar hemen dışarı çıkmamalı” dedi. "Sadece çömel ve şansı bekle. Yuva çökmüş olsa bile, içindeki bazı yumurtalar hala korunmuş olabilir" [kaynak: Çin Bilim Müzeleri].
Bir sonraki sayfada, bu yoğun titremeye neden olan güçlü güçleri inceleyeceğiz ve depremlerin neden belirli bölgelerde daha çok meydana geldiğini tartışacağız.
Tarihte En Erken 5 Deprem
[kaynaklar: Stoddard, USGS]
İlk belgelenen deprem 1177 yılında Çin'de meydana geldi. Ama tarihin çoğu için, insanlar onlara neyin sebep olduğu konusunda hiçbir fikre sahip olmadılar - inanç depremleri, yeryüzünün derinliklerinde yer alan mağaralardan çıkan havanın neden olduğu bazı vahşi teorilere sahipti.1800'lerin ortalarına kadar, bilim adamlarının, deprem aktivitesini, İtalya'da geliştirilen bir cihaz kullanılarak, ciddiyetle ölçmeye ve ölçmeye başlaması değildi. sismograf [kaynak: USGS, Shearer]. Son olarak, 1960'ların ortalarında, Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya'daki araştırmacılar, Dünya'nın neden [Kaynak: Silverstein] sallandığını açıklayan bir teori ile ortaya çıktı.
Teori, denir levha tektoniğiDünya'nın kabuğudur, ya da litosferbir kayganlaştırıcı üzerinde kayan birçok plaka içerir astenosfer tabakası. Bu büyük kaya ve toprak tabakları arasındaki sınırlarda, levhalar bazen birbirinden ayrılırlar ve magma ya da erimiş kaya denilen yüzeye gelir. lav. Kabuğun yeni kısımlarını soğutur ve oluşturur. Bunun gerçekleştiği çizgi a denir ıraksak levha sınırı.
Plakalar ayrıca birbirlerine karşı da itilebilir. Bazen, plakalardan biri diğerinin altında, altındaki sıcak magma tabakasına gömülecek ve kısmen eriyecektir. Diğer zamanlarda, iki tabakanın kenarları birbirlerine doğru itilir ve yukarı doğru doğar, dağlar oluşturur. Bu alan bir denir yakınsak plaka sınırı [kaynak: Silverstein].
Fakat diğer durumlarda, levhalar birbirleriyle kayıyor ve birbirlerine karşı fırçalayacaklar - otoyoldaki sürücülere benzeyen pek çok sürücü gibi, ama çok ama çok yavaş. İki plaka arasındaki bölgede, denilen sınırı dönüştürmekkayada pent-up enerji oluşur. bir fay hattıYerkabuğunda, kabukların farklı yönlerde hareket ettiği bir kırılma oluşacaktır. Çoğu olmasa da, çoğu depremler sınır hattı fay hatları boyunca meydana gelir. Bir resimdeki tüm çeşitli parçaları görmeye mi ihtiyacınız var? ABD Jeoloji Anketi'nden kullanışlı bir örnek için buraya tıklayın.
Bir sonraki sayfada farklı hata türlerini inceleyeceğiz.
Dört tip deprem fayı vardır, bunlar fay düzleminin göreceli konumuyla ayrılır - yani, bir deprem sırasında kayma olan düz yüzeydir.
İçinde normal hata (aşağıdaki animasyonu görün), arıza düzlemi neredeyse dikey. asma duvar, düzlemin üzerine yerleştirilmiş kaya bloğu, aşağı doğru iter taban taşı,Bu, uçağın altındaki kaya bloğu. Ayak duvarı, sırayla, asma duvara doğru iter. Bu faylar, kabuğun birbirinden ayrıldığı yerde meydana gelir. ıraksak levha sınırı.
Bu içerik bu cihazda uyumlu değil.
Bir fay düzlemi ters hata aynı zamanda neredeyse dikey, ancak asılı duvar iter ve ayak duvarı aşağı iter. Bu tür bir hata, bir plakanın sıkıştırıldığını gösterir. bir itme hatası ters bir hata ile aynı şekilde hareket eder, ancak 45 derecelik veya daha az bir açıda [kaynak: USGS]. Sıkışmanın da neden olduğu bu fayların içinde, asma duvarın kayaları aslında ayak tabanının üstünde yukarı doğru itilir. yakınsak plaka sınırı.
Bu içerik bu cihazda uyumlu değil.
İçinde vuruş-kayma hatasıkaya blokları, karşıt yatay yönlerde hareket eder. Bu faylar, kabuk parçaları birbiri ardına kaydığı zaman oluşur. plaka sınırı dönüşümü. Kaliforniya'daki San Andreas Fayı, bir dönüşüm levhası sınırının bir örneğidir.
Bu içerik bu cihazda uyumlu değil.
Tüm bu hatalarla birlikte kayalar sıkı bir şekilde itilerek sürtünme yaratır. Yeterli sürtünme varsa, kilitlenirler, böylece artık kaymazlar. Bu arada, Dünya'nın kuvvetleri baskıyı ve bastırılmış enerjiyi artırarak onlara karşı itmeye devam ediyor. Basınç yeterince uzarsa, sürtünmenin üstesinden gelecektir, kilit aniden yol verecektir ve kayalar ileriye doğru çekilecektir. Başka bir deyişle, tektonik kuvvetler “kilitli” blokları bastırdıkça, potansiyel enerji oluşur. Plakalar en sonunda taşındığında, bu yerleşik enerji kinetik hale gelir.
Zaten oluşan faylar boyunca ani ve yoğun değişiklikler ana deprem kaynakları. Çoğu deprem plaka sınırlarının etrafında meydana gelir, çünkü bu, plaka hareketlerinden kaynaklanan gerginliğin en yoğun şekilde hissedildiği yerdir. fay zonlarıbirbirine bağlı fay grupları. Bir arıza bölgesinde, bir hatada kinetik enerjinin serbest kalması, diğer depremlere yol açan, yakındaki bir faydaki gerilimi (potansiyel enerji) artırabilir. Kısa bir süre içinde bir bölgede birkaç deprem meydana gelmesinin bir nedeni budur.
Bu ek depremler denir öncü sarsıntılar ve artçı. En büyük büyüklükteki deprem denir ana şoku; Ana gövdeden önce meydana gelen tüm depremler, depremler olarak adlandırılır ve ana şoktan sonra meydana gelen depremler artçı şoklar olarak adlandırılır. Çoğu zaman, en kötü artçı şoklar, ana şoktan sonra ilk 24 saat içinde ortaya çıkar. Daha büyük depremler daha büyük büyüklükteki artçı sarsıntıları tetikler.
Bir sonraki bölümde, depremlerin ürettiği enerji dalgaları ve bunların neden olduğu etkiler hakkında konuşacağız.
Bu içerik bu cihazda uyumlu değil.Depremi başlatmak için oynat düğmesine tıklayın. P ve S dalgaları dünyanın yüzeyine ulaştığında, L dalgaları oluştururlar. En yoğun L dalgaları merkez üssünden yayılır.
Bir çakıl taşı bir gölete attığınız zaman, suda yayılan dalgalar yaratır. Bir deprem de aynı şeyi enerji ile yapar. Plakalar kırıldığında veya kaydığında, enerji sismik dalgalar [kaynak: USGS].
Birkaç sismik dalga türü vardır. Vücut dalgaları Dünya'nın içinde hareket et. İki tür vücut dalgası vardır:
Birincil dalgalar (veya P dalgaları) saniyede 1 ila 5 mil hızla hareket eden en hızlı hareketli dalgalardır (saniyede 1.6 ila 8 kilometre). Katılar, sıvılar ve gazlardan kolayca geçebilirler.Kayadan geçerken, dalgalar dalgaların hareket ettiği yöne paralel olarak küçük kayaç parçacıklarını ileri ve geri hareket ettiriyorlar. Bu dalgalar tipik olarak yüzeye ani bir hırsız olarak gelir.
İkincil dalgalar (ayrıca kesme dalgaları veya S dalgaları olarak da adlandırılır) başka bir vücut dalgası türüdür. P dalgalarından biraz daha yavaş hareket ederler ve sadece katılardan geçebilirler. S dalgaları hareket ettikçe, kaya parçacıklarını dışa doğru kaydırırlar ve dalgaların yoluna dik olarak iterler. Bu, depremlerle ilişkili ilk haddeleme periyodu ile sonuçlanır. P dalgalarından farklı olarak, S dalgaları Dünya boyunca düz hareket etmiyor. Sadece katı malzemeden geçerler ve böylece Dünya'nın çekirdeğindeki sıvı tabakasında dururlar.
Vücut dalgalarından farklı olarak, yüzey dalgaları (Ayrıca uzun dalgalar veya sadece L dalgaları olarak da bilinir) Dünya'nın yüzeyi boyunca hareket eder. Yüzey dalgaları bir depremin büyük bir kısmını sorumlu tutuyorlar. Yeryüzünün yüzeyini yukarı ve aşağı hareket ettirerek insan yapımı yapıların temellerini sallıyorlar. Yüzey dalgaları, tüm dalgaların en yavaş hareket etmeleridir, yani sonuncuya varırlar. Bu yüzden en yoğun sarsıntı genellikle bir depremin sonunda gelir.
Bilim adamları, bu farklı dalgaları tespit ederek bir depremin kökeni nasıl hesaplar?
Bir sismometre, zeminde titreyen şeyleri tespit etmekte zor bir iştir.
Son sayfada, üç farklı sismik dalga türü olduğunu ve bu dalgaların farklı hızlarda ilerlediğini öğrendiniz. Tam hızı birincil dalgalar (P dalgaları) ve ikincil dalgalar (S dalgaları) gittikleri malzemenin bileşimine bağlı olarak değişir, iki dalganın hızları arasındaki oran herhangi bir depremde nispeten sabit kalır. P dalgaları genellikle S dalgalarından [kaynak: Stein] 1,7 kat daha hızlı ilerler.
Bu oranı kullanarak, bilim adamları Dünya yüzeyindeki herhangi bir nokta ile deprem arasındaki mesafeyi hesaplayabilirler. odaktitreşimlerin ortaya çıktığı kırılma noktası. Bunu bir ile yapıyorlar sismograf, farklı dalgaları kaydeden bir makine. Sismograf ile odak arasındaki mesafeyi bulmak için, bilim adamlarının da titreşimlerin ulaştığı zamanı bilmeleri gerekiyor. Bu bilgilerle, her iki dalganın gelişi arasında ne kadar zaman geçtiğini ve ardından dalgaların bu gecikmeye bağlı olarak seyahat etmeleri gereken mesafeyi gösteren özel bir şemayı kontrol ettiklerini görüyoruz.
Bu bilgiyi üç veya daha fazla noktadan toplarsanız, odağın konumunu belirleyerek trilateration. Temel olarak, her bir sismograf yerinin etrafında hayali bir küre çiziyorsunuz, merkez olarak ölçülen nokta ve ölçülen mesafe (X'e diyelim) bu noktadan yarıçap olarak odak noktasına kadar. Dairenin yüzeyi, sismografdan X mil uzaklıkta olan tüm noktaları tanımlar. O zaman odak, bu kürenin üzerinde bir yerde olmalı.
İki farklı sismograftan elde edilen kanıtlara dayanan iki alanla karşılaşırsanız, buluştukları iki boyutlu bir daire elde edersiniz. Odak, her iki alanın yüzeyi boyunca olması gerektiği için, olası tüm odak noktaları, bu iki alanın kesişimiyle oluşturulan dairenin üzerinde bulunur. Üçüncü bir küre, bu daire ile iki kez kesişecek ve size iki olası odak noktası verecektir. Ve her kürenin merkezi Dünya yüzeyinde olduğu için, bu olası noktalardan biri havada olacak ve sadece bir mantıksal odak noktası bırakacaktır.
Depremin kökeni belirlenmesinin yanı sıra, bilim adamları da gücünü ölçmek istiyor. Bir sonraki sayfada Richter ölçeği hakkında daha fazla bilgi edinin.
Büyük bir deprem haberlerde olduğunda, muhtemelen Richter ölçeği notunu duyacaksınız. Onun hakkında da duyuyor olabilirsiniz Mercalli Ölçeği Oylama, bu sık sık tartışılmadığı halde. Bu iki derecelendirme, depremin gücünü iki farklı perspektiften açıklamaktadır.
Bir deprem için en yaygın ölçüm standardı; Richter ölçeği1935 yılında California Institute of Technology'den Charles F. Richter tarafından geliştirilmiştir. Richter ölçeği değerlendirmek için kullanılır büyüklük Bir deprem - serbest bıraktığı enerji miktarı. Bu, toplanan bilgiler kullanılarak hesaplanır. sismograf.
Richter ölçeği logaritmikTam sayı atlamalarının on kat artış gösterdiği anlamına gelir. Bu durumda, artış dalga genliğinde. Yani, 6. seviyedeki bir depremdeki dalga genliği, 5. seviyedeki bir depremden 10 kat daha büyüktür ve genlik, 7. düzeydeki bir deprem ve 9. derecede bir deprem arasında 100 kat artar. Yayılan enerji miktarı, tam sayı değerleri arasında 31.7 kat artar.
Daha önce belirttiğimiz gibi, çoğu deprem son derece küçüktür. Quayların çoğunluğu Richter ölçeğinde 3'ten az kayıt yapar; Bu titreme, denir microquakesİnsanlar tarafından bile hissedilmiyor. Sadece ufak bir bölüm - 1.4'in üzerinde olan ve 1.4'in üzerinde kayıt yapan 15 ya da daha fazla - 7 ya da daha yüksek bir sicilde kayıt olun, bir depremin eşik değeri [kaynak: USGS] olarak kabul edilir. Kayıtlı tarihin en büyük deprem, 1960 yılında Şili'yi vuran 9.5 deprem oldu. 2010'da yaklaşık 1.900 insan öldürdü ve 4 milyar dolar zarar verdi [kaynak: USGS]. Genel olarak, Richter ölçeğinde 4'ün altında kayıt olan depremlerden fazla hasar görmeyeceksiniz.
Richter dereceleri, ancak bir depremin gerçek etkisi hakkında size sadece kaba bir fikir verir. Gördüğümüz gibi, bir depremin yıkıcı gücü, bir alandaki toprağın bileşimine ve insan yapımı yapıların tasarımına ve yerleştirilmesine bağlı olarak değişir. Hasarın derecesi Mercalli ölçeği. Romen rakamları olarak verilen Mercalli derecelendirmeleri, büyük ölçüde öznel yorumlara dayanmaktadır. Sadece bazı insanların titreşime maruz kaldığı ve önemli bir maddi hasara uğramadığı düşük yoğunlukta bir deprem II olarak değerlendirilmiştir. Bir XII en yüksek derece, yapıların tahrip edildiği, yerlerin çatlamış olduğu ve toprak kayması ya da tsunamiler gibi diğer doğal afetlerin başlatıldığı depremlere uygulanır.
Bilim adamları farklı sismograf istasyonlarından verileri karşılaştırabildiğinde, bir depremden sonra Richter ölçeği puanları belirlenir. Öte yandan Mercalli derecelendirmeleri, araştırmacıların deprem sırasında neyin meydana geldiğini öğrenmek için birçok görgü tanığıyla görüşme zamanı gelene kadar belirlenemez. Hasar aralığı hakkında iyi bir fikir sahibi olduklarında, uygun bir derecelendirmeye karar vermek için Mercalli kriterlerini kullanırlar.
Sıvılaşma
Bazı bölgelerde şiddetli deprem hasarı sonucu sıvılaşma toprağın Doğru koşullarda, bir depremden şiddetli sarsılma, gevşek bir şekilde çökelmiş çökeller yapacak ve toprak bir sıvı gibi davranacaktır. Bir bina veya ev bu tortu üzerinde inşa edildiğinde, sıvılaşma yapının daha kolay çökmesine neden olacaktır. Gevşek öğütülmüş malzeme üzerine inşa edilen çok gelişmiş alanlar, nispeten ılımlı bir depremden bile büyük zarar görebilir. Sıvılaşma ayrıca ciddi çamur kaymasına da yol açabilir.
Bugünün bilim adamları depremleri 50 yıl önce yaptığımızdan çok daha iyi anlıyorlar, ama yine de ortak kurbağanın deprem tahminini eşleştiremiyorlar.Bufo bufosismik aktivite günlerini depremden önce tespit edebilen). Journal of Zoology dergisinde yayınlanan bir çalışmada, bir popülasyondaki erkek kurbağaların yüzde 96'sı, 2009 yılında İtalya'nın L'Aquila kentine yaklaşık 46 mil (74 km) uzaklıkta bulunan depremden beş gün önce üreme alanlarını terk ettiklerini tespit etmiştir. Araştırmacılar, kurbağaların bunu nasıl yaptığını tam olarak bilmiyorlar, ancak bir depremden önce meydana gelebilecek gazların ve yüklü parçacıkların salınımı gibi ince işaretleri tespit edebildiklerine inanıyorlar [kaynak: Science Daily].
Bilim adamları, yeryüzündeki plakaların hareketine ve fay zonlarının konumuna bağlı olarak, büyük depremlerin nerede meydana geleceğini tahmin edebilirler. Ayrıca, depremlerin belirli bir bölgede meydana gelebileceği, bölgedeki depremlerin tarihine bakılarak ve basınçların fay hatları boyunca nerede oluşturulduğunu tespit ederek genel tahminde bulunabilirler. Örneğin, bir bölge son 200 yılda dört büyüklükte 7 ya da daha büyük deprem yaşarsa, bilim adamları önümüzdeki 50 yıl içinde meydana gelen başka bir büyüklük 7 depremin olasılığını yüzde 50 olarak hesaplayacaktır. Fakat bu tahminler güvenilir olmayacaktır çünkü, bir arıza sisteminin bir kısmı boyunca gerilme ortaya çıktığında, aslında başka bir parçadaki gerginliği artırabilir [kaynak: USGS].
Sonuç olarak, çoğu deprem tahminleri en iyi ihtimalle belirsizdir. Bilim adamları, artçı şokları tahmin etmede daha fazla başarıya, ilk depremin ardından ek depremlere sahipti. Bu tahminler, artçı modellerin kapsamlı araştırmasına dayanmaktadır. Sismologlar, bir hatadan kaynaklanan bir depremin bağlı faylarda ek depremlere nasıl yol açacağını iyi tahmin edebilir.
Bir başka çalışma alanı ise kaya malzemesi ve depremlerde manyetik ve elektriksel yükler arasındaki ilişkidir. Bazı bilim adamları, bu elektromanyetik alanların depremden hemen önce belirli bir şekilde değiştiğini öne sürmüşlerdir. Sismologlar ayrıca gaz sızıntısı ve yeryüzünün depremlerin uyarı işaretleri olarak eğilmesini inceliyorlar. Örneğin, 2009'da, İtalya'nın Nükleer Fizik Enstitüsü'nün bir teknisyeni, Dünya'nın kabuğundan ayrılan radon gazını ölçerek L'Aquila depremini tahmin edebildiğini iddia etti. Onun bulguları tartışmalı [kaynak: Joyce].
Yani, eğer depremleri tahmin edemezsek, onlar için hazırlanmak için ne yapabiliriz?
Depremler neden tsunamiye neden oluyor?
Bir deprem açık denizde meydana geldiğinde, kimi zaman kıyı bölgelerini içine alan yıkıcı bir duvardır. Deniz tabanının geniş bir alanı, üstündeki suyu aniden deforme ederek ve dikey olarak yer değiştirdiğinde, bir tsunami oluşur. Yerçekiminin etkisi altındaki su, dengesini yeniden kazanmaya çalıştıkça, devasa dalgalar oluşturur. Pasifik Okyanusu'nun kenarlarında, yoğun okyanus tabaklarının kıtasal levhaların altında bir süreçte kaydığı yitimOrtaya çıkan depremler genellikle tsunamiye neden olur [kaynak: Washington Üniversitesi].
1989'daki Loma Prieta depremi tarafından kırılan köprü sütunları
Geçtiğimiz 50 yılda, özellikle inşaat mühendisliği alanında, deprem hazırlıklarında büyük ilerlemeler kaydedilmiştir. 1973 yılında, bina inşaatı için uluslararası standartlar olan Tekdüzen Yapı Kodu, sismik dalgaların kuvvetine karşı binaları güçlendirmek için şartname ekledi. Bu, destek malzemelerinin güçlendirilmesinin yanı sıra binaların tasarlanmasını da içerir, böylece düşmeden veya bozulmadan titreşimleri absorbe edecek kadar esnektirler. Özellikle depreme eğilimli alanlarda bu tür bir zımba alabilecek yapılar tasarlamak çok önemlidir.
Ancak mimarlar ve mühendisler, depremlere karşı daha da fazla koruma sağlayacak yenilikler geliştirmeye çalışıyorlar. Örneğin, Stanford Üniversitesi'nden Greg Deierlein ve Northeastern Üniversitesi'nden Jerome Hajjar, devirmek yerine, kasıtlı olarak kendi üzerlerine çökecek ve ardından depremden sonra [kaynak: Ward] altını çizen yapısal “sigortalar” ile donatılmış bir yapı tasarladılar.
Ek olarak, bilim adamları bir depremin yarattığı muazzam güçlerle baş edebilecek "akıllı" yapı malzemeleri geliştiriyorlar. Bir fikir, bir yapı bozulacak olduğunda algılayabilen fiber optik sensörlerin dahil edilmesidir; Sensörler daha sonra enerji [kaynak: Stark] emmek için şekil değiştirecek duvarlar ve çerçeve içine inşa edilmiş küçük seramik şeritlere sinyaller göndereceklerdi. (Bkz. Bilim Adamlarının, binaları sismik faaliyetlerden korumak için yeni yollar nasıl yarattığı hakkında daha fazla bilgi için Akıllı Yapılar Nasıl Çalışır.)
Hazırlığın başka bir bileşeni de halkı eğitmektir. Birleşik Devletler Jeoloji Araştırmaları (USGS) ve diğer devlet kurumları, depremde yer alan süreçleri açıklayan ve muhtemel bir deprem için evinizi nasıl hazırlayacağınız ve bir deprem anında ne yapılacağı hakkında bilgi veren birkaç broşür üretti.
Gelecekte, tahmin ve hazırlıktaki gelişmeler, depremlerle ilişkili yaşam ve mal kaybını daha da azaltmalıdır. Ancak, meydana gelebilecek her büyük deprem için hazır olamayacak olursak, uzun bir zaman olacak. Şiddetli hava ve hastalık gibi, depremler de gezegenimizi şekillendiren güçlü doğal süreçlerin yarattığı kaçınılmaz bir güçtür. Yapabileceğimiz tek şey, fenomeni anlamamızı arttırmak ve onunla başa çıkmak için daha iyi yollar geliştirmek.