Çeviri ve Düzenleme: Gin
Zhang Xuan'in hafif bir sallamasıyla, xuan kağıdının üzerindeki mürekkep aşağıya doğru aktı. Vahşi canavarın ayak izlerinin bıraktığı lekeler siyah bir hatla birbirine bağlanarak mağrur ve boyun eğmez kiraz eriği yaprakları oluşturmuştu.
Mürekkebin aktığı bölge, üzerinde çiçeklerin rastgele açtığı kurumuş siyah bir ağaç kabuğuna dönüşmüştü. Uzaktan bakınca, kederli bir his veriyordu ve sanki kış gelmiş gibi, resimden yayılan kemik donduran soğuğu hissedebiliyordunuz.
Vahşi canavarın düştüğü bölge iki göze batan kaya oluşturmuştu ve kürkünün bıraktığı izler kaya üzerindeki farklı derinliklerdeki kabartıları eklemişti.
Kayaların üzerindeki yarıklardan çıkan erik çiçekleri, soğuk havada gururla dikiliyordu. Ji Mo gongzi şakayığın soyluluğunu vurgulamak için bir çiçek tarlasını kullanmıştı. Öte yandan bu erik çiçeklerini kıyaslayacak başka çiçek olmamasına rağmen, onların mağrurluğunu ve hiçbir şeyin onlarla rekabet etmeye cesaret edemeyeceğini, diğer tüm çiçeklerin onların yanı başında durmaya korktuklarını hissedebiliyordunuz.
Güç için rekabete girmek gibi bir niyetleri olmamasına rağmen, diğer tüm çiçekleri gölgede bırakıyorlardı.
Bu çiçekleri gördüğünüz anda, neredeyse ressamın dünyanın bir ucunda yalnızca başına dikildiğini hissediyordunuz. Beni önemsemiyorlarsa ne olmuş? Beni anlamıyorlarsa ne olmuş? Tek istediğim gururla dikilip, inancıma sadık kalmak!
"Ben... Neden ağlıyorum?"
"Sanki dünyanın anlayamadığı bir adamı görmüş gibiyim, ama yine de kaçmayı aklına bile getirmeden cesurca öne atılıyor!"
"Bu... resmin üçüncü seviyesi, Aktarılan Niyet mi?"
"Öyle olmalı! Aksi halde, tek bir bakışta duygularımızın yankılanması mümkün olmazdı..."
...
Oda sessizleşmişti.
O anda, kabalık, resimdeki kederli havadan etkilenmişti ve herkesin gözleri kızarmıştı.
Yüksek artistik üslup taşıyan resimler görenlerin ruh hallerini etkileyebilirdi. Bu resmin böylesi bir baş yapıt olduğu açıktı.
"Bir vahşi canavar tarafından çizilen bir resim... üçüncü seviyeye, Aktarılan Niyete mi ulaştı?"
Kalabalığın kış eriği çiçeklerinin kederli güzelliğinden etkilendiğini gören Lonca Lideri Yardımcısı Cheng Feng'in ağzı seğirirken, vücudu titremeye başladı.
Başkaları resmin seviyesini görebildiğine göre, doğal olarak o da hemen görebilmişti. Karşı taraf resmi şöyle bir sallayarak, bir çöpü bir baş yapıta çevirmişti. Yalnızca resmin sahip olduğu ruh yoğun değildi, artistik üslubu bir anda parlıyordu.
2 yıldızlı ressamlar olarak onlar bile bu seviyede bir resim yapabilmek için uzun bir hazırlık süresine ihtiyaç duyarlardı.
Ancak, bir vahşi canavar böyle bir resmi yalnızca birkaç adım atıp, yuvarlanarak yapmış ve resim basitçe sallanarak tamamlanmıştı...
Tüm bunlar gözlerinin önünde olsa da, bir rüyada olduklarından şüphelenmeden edememişlerdi.
Bu mantık dışıydı.
"Resmin can alıcı noktası o son sallamaydı!"
Lonca Lideri Yardımcısı Wu konuşmadan önce bir an düşündü, "Xuan kağıdının üzerinde ne kadar mürekkep kaldığı, kağıdı nasıl sallamak gerektiği ve ne kadar güç kullanılacağı... akan mürekkebin ağaç dallarını şekillendirerek resmi tamamlaması için tüm bunları hesaba katmak gerekir... Bu resmi yaratmak isteyen birinin, tüm bu detayları kusursuzca hafızasında tutmalıdır. En ufak bir hata bile başarısızlığa neden olabilirdi!"
"Aynen öyle. Basit gözükebilir ancak bu gerçekte engin bir hareketti. Farklı mürekkep ve kağıtla, etkisi tamamen farklı olabilirdi. Basit bir sallama hareketiyle böyle bir seviyeye ulaşabilmek için gereken muhakeme yeteneği ve resim ustalığı... Bunu ben bile başaramazdım..."
Kabul etmek istemese bile, Lonca Lideri Yardımcısı Cheng Feng başıyla onayladı.
İlk başta, resmi yapan vahşi canavardı; genç adam hiçbir şeye karışmamıştı. Ancak, resmin en önemli kısmı o son sallama hareketiydi. Ayrı resmedilen bir ejderhaya göz eklemek gibi; en ufak bir hata tamamen farklı bir sonuç doğurabilirdi. Eğer Zhang Xuan'in o son hareketteki kusursuz kontrolü olmasaydı, bu üçüncü seviye resim bir çöp olabilirdi.
Ve onun ideal gücü ve mürekkebi kağıda doğru şekilde yayma yöntemini bulmuş olması...
Resim üzerinde mutlak bir kontrole sahip olduğu anlamına geliyordu! Sonucun ne olacağını ve kaçıncı seviyeye ulaşacağını biliyordu...
Bu resim konusunda engin bir kavrayış gerektirirdi! Birinin tamamlanan resmin en ufak detayıyla nasıl olacağını hayal edebilmesi... Lonca lideri bile 3 yıldızlı bir ressam olarak bunu başaramazdı!
"Bu... imkansız..."
Neşeli bir ifadeyle Zhang Xuan'in kendisini nasıl aptal yerine koyacağını görmeyi bekleyen Ji Mo gongzi, tek bir hareketle bir dal erik çiçeğinin ortaya çıktığını görünce şok içinde geriye doğru sendeledi. Yüzü solmuştu ve sanki delirmiş gibi görünüyordu.
Karşı taraf bir vahşi canavarı rastgele mürekkebe batırarak xuan kağıdının üzerine atmıştı ve ortaya üçüncü seviye bir resim çıkıvermişti...
Üçüncü seviye bir resim yaratmak ne zaman bu kadar kolaylaşıvermişti?
Resim yeteneğinin bu seviyeye ulaşması için neredeyse kan kusacak kadar çok çalışması gerekmişti. Ancak, karşı taraf kolaylıkla...
Bir vahşi canavardan daha yeteneksiz olamam, değil mi?
Zhang Xuan'i getiren yeşil cübbeli görevli de kulaklarına asılıp duruyordu. Uygunsuz kaçmasaydı, çoktan deliler gibi sağa sola koşturmaya başlardı.
Ressam Loncasında çalışan bir görevli olarak, ayda yalnızca birkaç bin altın kazanıyordu ve en iyi ihtimalle on bin altın kazanırdı. Ancak, karşı taraf bir vahşi canavarı kağıdın üzerine fırlatarak birkaç milyon değerindeki bir resim yapabiliyordu.
Lanet olsun!
O halde neden bu kadar çok çalışıyordu ki? Eğer onun için resim yapabilecek bir vahşi canavar yakalarsa, o da bir milyoner olmaz mıydı?
Daha önce masaları taşıyan çıraklar da gözlerinin dolduğunu hissediyorlardı.
İçlerinde, on yıldan uzun süredir resimle ilgilenenler vardı, ancak buna rağmen yalnızca Gerçeğin Tasviri seviyesine ulaşabilmişlerdi. Ruhsal Tuval ve Aktarılan Niyet onlardan çok uzaktaydı ve bu konuda düşünmeye bile cesaret edemezlerdi.
Bir vahşi canavarın kendilerinden daha yetenekli olduğunu gördüklerinde, bunca yıllık çalışmalarının... tamamen boşuna olduğunu düşünmüşlerdi.
Oldukları yerde delirmemeleri bile bir mucizeydi.
"İki Lonca Lideri Yardımcısı, bu resimle kimin kazanıp kaybettiğini öğrenebilir miyim?" Resmin istediği gibi şekillendiğini gören Zhang Xuan gülümseyerek iki ihtiyara döndü.
Aynı iki Lonca Lideri Yardımcısının düşündükleri gibi, resmin püf noktası o son sallama hareketiydi.
Vahşi canavarı kusursuzca kontrol edebilse bile, üçüncü seviye bir resim yapabilmesi mümkün müydü?
Mürekkebe bulanmış kağıdı tamamlanmış bir resme dönüştürebilmek için, Semavi Yolun Kütüphanesini kullanarak yanlış yapmaktan kaçınmıştı.
Hareketlerinde bir yanlış olmadığı için, resim doğru şekilde tamamlanmıştı.
Zamanlama, güç, sallama yöntemi, kağıdı tutuşu... Tüm bunlara dikkat etmek gerekirdi. Tek bir hata tüm resmin mahvolmasına neden olabilirdi.
Başarılı olduğu için şanslıydı.
"Bu..."
İki Lonca Lideri Yardımcısı birbirlerine baktılar.
"Senin Kış Erik Çiçekleri Resmin ve Ressam Ji'nin Şakayık Resmi, ikisi de üçüncü seviyeye ulaştılar. İki resim tamamen farklı türde olsalar da, aynı seviyedeler. Bu nedenle sonucun..." Bir anlık tereddütten sonra Lonca Lideri Yardımcısı Cheng Feng açıkladı, "...beraberlik olduğunu ilan ediyorum!"
"Beraberlik mi?"
Zhang Xuan böyle bir sonucu beklese de, kafasını salladı.
Kalite açısından, kendi resminin Ji Mo gongzi'nin Şakayık Resmine kıyasla çok daha önde olduğu ortadaydı. Ancak, yarışmanın ucunda bir iddia söz konusuydu ve şu anda biri yenilirse, bu, Ressam Loncasının gelecekteki elit üyelerinden biri olabilecek bir gencin diz çökerek özür dileyeceği ve tekrar dönmemek üzere loncadan ayrılacağı anlamına gelmez miydi?
Eğer bu gerçekten de yaşanırsa, değerli bir yeteneği kaybetmiş olacaklardı.
Sonucun beraberlik olduğunu açıklayarak, iki tarafı da kızdırmadan durumdan sıyrılmalarını sağlayacaktı. Bir bakıma, bu kusursuz bir sonuçtu.
Tabi ki, Ji Mo gongzi eskisi kadar ihtişamlı görünmeyecekti. Sonuç beraberlik olsa da, karşısında bir vahşi canavar vardı. Bir başka değişte, bir canavardan hiçbir farkı yoktu... Nereye giderse gitsin, insanlar kesinlikle onun dedikodusunu yapacaktı.
Yine de, onun sıkıntısı Zhang Xuan'i ilgilendirmiyordu. Karşı taraf bunu hak etmişti.
"Beraberlik mi? Sonucun beraberlik olacağını kim tahmin edebilirdi ki!"
"En iyi sonuç bu oldu..."
"Bu doğru, ressamlar arasındaki uyuma zarar vermemek en iyisi..."
...
Sonucun açıklandığında, kalabalıkta bir uğultu koptu.
"Bu iyi oldu. İkiniz de deha ressamlarsınız, bu yüzden ikiniz de iyi geçinmeye bakmalısınız..."
Sonuç açıklandıktan sonra, Lonca Lideri Yardımcısı Cheng Feng gülümseyerek ikilinin arasını bulmaya çalıştı. Ancak, Ji Mo gongzi derin bir nefes çekerek öne çıktı. "Lonca Lideri Yardımcıları, bir dakika bekleyin!"
Kalabalık anında ona doğru döndü.
"Herkes az önceki resmi gördü. Resmin püf noktası o son sallamada yatıyor. Eğer o olmasaydı, resim bırakın Aktarılan Niyeti, Gerçeğin Tasvirine bile ulaşamayacaktı!"
Ji Mo gongzi dönüp Zhang Xuan'e baktı ve soğuk bir ifadeyle dudak büktü, "Bu durumda, bu resmin bir insan ve vahşi canavarın ortak çabasıyla tamamlandığını söyleyebiliriz. Bir başka deyişle bana rakip olabilmek için ikisinin ortak çabası gerekti, bu durumda, o bana nasıl denk olabilir ki?"
Herkes şaşırıp kalmıştı.
Resim yaparken işin içine bir vahşi canavarı sokmanın sizi yalnızca kötü etkileyebileceği ortadaydı. Böyle bir durumda Aktarılan Niyet seviyesinde bir resim üretebilmek, karşı tarafın inanılmaz bir resim yeteneğine sahip olduğunu kanıtlıyordu.
Herkes bu gerçeğin farkındayken, böylesi sözler sarf etmeye cesaret edebilmişti. Gerçekten de bu yarışma uğruna itibarından vazgeçiyordu.
Ancak yine de, sözlerinde ufak bir doğruluk payı da vardı. Bu gerçekten de vahşi canavar ve Zhang Xuan'in ortak çalışmasıydı!
Bu yarışma Zhang Xuan ve Ji Mo arasında olduğuna göre, resmi yalnızca tek bir kişi yapmalıydı. Başka hiç kimse resme dokunamazdı; dışarıdan tek bir kelime yardım almak bile yasaktı.
Vahşi canavarın adımlarından oluşan erik çiçekleri ve Zhang Xuan'in sallamasından şekillenen ağaç dalı. Bu iki parça bu sanat eserini oluşturmak için gerekliydi ve içlerinden biri olmaksızın resim tamamlanamazdı.
Bunun tek yarışan birine karşı bir grup çalışması olduğu düşünülürse, gerçekten de... adil değildi.
"Oh, yani diyorsun ki..."
Karşı tarafın bu kadar utanmaz olduğunu gören Zhang Xuan öfkelenmemişti. Bunun yerine, bakışlarını doğruca ona çevirdi.
"Basit, bu yarışmayı ben kazandım. Benim seviyeme yalnızca destek alarak ulaşabildiğine göre, benden daha yeteneksiz olduğun ortada!" Ji Mo gongzi soğuk bir ifadeyle gülümsedi.
"Ressam Ji, beraberlik de kötü bir sonuç değildir..."
Karşı tarafın sportmenlikten bu kadar uzak olmasını beklemeyen Lonca Lideri Yardımcısı Wu rahatsız hissetmişti.
Bir vahşi canavar nasıl resim yapılacağını biliyor olabilir mi?
Yalnızca ressamın çabaları sayesinde bu kalitede bir resim yaratılabileceği ortada.
Bunun bir vahşi canavar ve insanın ortak çalışması olduğunu söylemek doğru olsa da, resim bu gencin inanılmaz yeteneği sayesinde böylesi bir seviyeye ulaşabildi. Sonucun beraberlik olduğunu açıklayarak sana bir çıkış yolu verdik, ama sen bundan bile hoşnut değil misin?
Lonca Lideri Yardımcısı Cheng Feng de gencin davranışına kızmıştı. Tam konuşmak üzereyken, Zhang Xuan ellerini şöyle bir sallayıp cılız bir gülümsemeyle ona baktı, "Ji gongzi'nin sözleri mantıklı. Bunun, benim ve vahşi canavarın ortak çalışması olduğuna inandığınıza göre, o şekilde kabul edeceğiz. Ancak, bunu beraberlik olarak kabul etmediğinize göre, sormak isterim... hangi koşulda yenilgiyi kabul edeceksiniz?"
"Yenilgiyi kabul etmemi mi istiyorsun?"
Ji Mo gongzi soğuk bir tavırla dudak büktü, "Ben adil bir insanım, bu yüzden galip olduğumu ilan etmek için ortak çalışmanızı bahane etmeyeceğim. Eğer resimiz dördüncü seviye Nefes Kesen Gerçekçiliğe ulaşsaydı, yenildiğimi hemen kabul ederdim. Ancak ne yazık ki... ulaşamadı! Ortak çalışmanızın ucu ucuna benim seviyeme ulaştığına bakılırsa, bunu beraberlik saymam mümkün mü?"
"Sözleriniz mantıklı ve karşılık olarak söyleyebilecek hiçbir söz bulamıyorum!" Zhang Xuan karşı tarafın sözlerinden etkilenmiş görünmüyordu. Bunun yerine gülümseyerek kafasını salladı.
"Söyleyecek hiçbir şeyin olmadığına göre, yenilgiyi kabul et..."
Ji Mo gongzi'nin gözleri parıldadı. Tam konuşmaya devam edecekken, karşısındaki genç adamın dudakları yukarı doğru kıvrıldı ve ona acıyan bir bakış attı, "Bu resmin... yalnızca üçüncü seviyeye ulaştığına emin misin?"
"Ne demek istiyorsun?"
Ji Mo gongzi masanın üzerindeki xuan kağıdına bir bakış attı. Resim daha az önce tamamlandığı için üzerindeki mürekkep henüz kurumamıştı. Resim sıra dışıydı, ancak yalnızca üçüncü seviyeye ulaştığı ortadaydı. Bu yüzden soğuk bir tavırla tısladı, "Numara yapmayı bırak. Eğer yenilgiyi kabul edeceksen, acele et. Tüm gün boyunca karşı çıksan da, bu resmin dördüncü seviyeye ulaşması imkansız..."
"Tam olarak öyle değil..."
Zhang Xuan sakince arkasını dönerek konuştu, "Lonca Lideri Yardımcısı Wu, size zahmet vereceğim bir konu olacak!"
"Rahat konuş!" Lonca Lideri Yardımcısı Wu başıyla onayladı.
"Loncada hiç meşale var mı öğrenebilir miyim? Birini ödünç alabilir miyim?" Zhang Xuan sordu.
Ressam Loncası iç mekanlarda ışık kaynağı olarak Gece Aydınlatma İncileri kullanırdı. Verdikleri ışık gün ışığı gibi yumuşak olurdu.
Ancak aydınlığa rağmen, sıcaklık vermezlerdi. Dahası, güzün ortasındaydılar ve oda biraz soğuktu. Buradaki herkes birer üstat olduğundan, sıcaklığı önemsemiyorlardı.
"Tabi ki!"
Lonca Lideri Yardımcısı Wu elini şöyle bir sallamadan önce karşısındaki gence şüpheli bir bakış attı. Bir çırak odadan çıktı ve kısa süre sonra elinde bir meşaleyle geri döndü.
"Resmi ısıtmak için meşaleyi yaklaştır!" Zhang Xuan meşaleyi almak yerine çırağa talimat verdi.
"Peki!"
Çırak, Lonca Lideri Yardımcısı Wu'ya bir bakış attı, onun başıyla onayladığını görünce, Kış Erik Çiçekleri Resmine doğru yürüdü.
Ateşin ısısıyla, ıslak mürekkep pıhtılaşmaya başladı.
Hong long!
Meşalenin sıcaklığı mürekkepte bir değişime neden oldu ve resim öncekinden çok daha farklı bir his vermeye başladı.
Zifir siyah çiçek tomurcuklarının dört köşelerinde, sanki çiçek açmaya başlamış gibi beyaz birer iz belirmişti. Bir anlığına, kalabalık havadaki erik çiçeklerinin kokusunu hissedebilmişti.
Wu wu wu!
Hiçlikten beliren birkaç kelebek odanın içinde uçuşarak sanki çiçeklerin kokusundan etkilenmiş gibi resmin üzerine kondular ve uzun süre resmin üzerinden ayrılmadılar.
"Bu... "Nefes Kesen Gerçekçilik… Nefes Kesen Gerçekçilik mi?"
"Bu nasıl mümkün olabilir?"
...
Herkes ürpermişti. Delirecek gibi hissediyorlardı.
Mürekkep kurumadan önce, bunun Aktarılan Niyet seviyesinde bir resim olduğu ortadaydı. Ancak kuruduğu anda, dördüncü seviye bir resme dönüşmüştü. Bu nasıl mümkün olabilirdi?
Ancak, eğer resim Nefes Kesen Gerçekçiliğe ulaşmadıysa, bu kelebekleri çekebilir miydi? Ve havadaki erik çiçeği kokusu nereden gelecekti?
Tak tak tak tak!
Ji Mo solgun bir yüzle geriye doğru yalpaladı.
Daha az önce karşı tarafın resmi dördüncü seviyeye ulaşmış olsaydı yenilgiyi kabul edeceğini söylemişti ve rüyalarında bile resim meşaleyle kuruduğunda bu seviyeye ulaşacağını tahmin edemezdi...
Bu gerçek mi?
Resmin yalnızca Aktarılan Niyet seviyesinde olduğundan emin olmak için birkaç kez incelemişti. Meşalenin ısısı resmin seviyesini nasıl bu kadar kolay arttırabilirdi?
"Bu doğru olamaz... Hile yapmış olmalısın!"
Kafasını hızla sallarken, karşısındaki manzaraya inanamıyordu. Delice haykırdı.
"Hile mi?"
Zhang Xuan kafasını salladı. Çevresini şöyle bir süzdü ve bakışları en son Lonca Lideri Yardımcısı Cheng Feng'de durdu. "Lonca Lideri Yardımcısı, sebebini görebildiniz mi?"
"Kabaca bir iki şey görebildim, ancak düşüncelerimin doğruluğundan emin değilim!"
Lonca Lideri Yardımcısı Cheng Feng ciddi bir yüz ifadesiyle düşüncelerini açıkladı, "Resimde kullandığın vahşi canavar Yeşil Çevik Canavar olarak bilinir ve yuvasını çamurun içine yapmayı sever. Öte yandan, kullandığımız mürekkep Siyah Mürekkep Taşından ve bu taşı nötrleyen çamurdan yapılır. Mürekkebin rengi meşalenin ısısı nedeniyle açıldı."
"Getirilen Yeşil Çevik Canavar büyük ihtimalle daha yeni yakalanmıştı, bu yüzden vücudunda hala çamur izleri vardı. Çamur, Siyah Mürekkep taşındaki malzemelerle karıştı ve biraz ısındıktan sonra, çiçeklerin açarmış gibi görünmesine sebep oldu... böylece resmin seviyesini arttırdı!"
"Bunu yapabilmek için canavar eğiticiliği ve çeşitli maddelerin özellikleriyle ilgili derin bir anlayışa sahip olmak gerekir. Sen..."
Bu noktada, Lonca Lideri Yardımcısı Cheng Feng inanamayan gözlerle Zhang Xuan'e baktı.
Gördükleri bir sihir gösterisi gibiydi; üçüncü seviye bir resim yalnızca meşalenin sıcaklığıyla tüm bir seviye atlamıştı. Ancak bu, gerçekte tam olarak bu sonucu elde etmek için pek çok bilginin bir arada kullanılmasıydı.
Hatta, meşalenin ısısı olmasa da, bu resim bir gün içinde kendiliğinden Nefes Kesen Gerçekçilik seviyesine ulaşacaktı.
Ve bunu yapabilmek için, birinin canavar eğiticiliği ve kullanılan malzemeler konusunda... ve pek çok başka konuda derin bir anlayışa sahip olması gerekirdi. Her şey tam olarak kontrol altında olmalıydı ve daha yirmisinde bile olmayan bu gencin bunu başarması...
Lanet olsun!
Dünya mı kontrolden çıktı, yoksa ben mi delirdim?