Image Pete linforth
Şiddetli sahneler içeren ünlü bir romanı öğreten bir öğretim üyesi olduğunuzu hayal edin - F Scott Fitzgerald'ın The Great Gatsby (1925). Öğrencilerinizden birinin kendisinin bir şiddet kurbanı olduğu ve şimdi sözleriniz sayesinde travmalarını tekrar yaşadıklarını dile getiriyor. Bu kişiyi korumak için daha fazlasını yapabilir miydin?
2013'ten başlayarak, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki üniversitelerdeki birçok öğrenci, öğretim üyelerinden tam olarak bunu yapmalarını ve potansiyel olarak rahatsız edici herhangi bir içeriğin önünde 'tetikleyici uyarılar' sağlamayı talep etmeye başladı. Örneğin, New Jersey’deki Rutgers Üniversitesi’ndeki bir öğrenci, The Great Gatsby 'kanlı, küfürlü ve kötümser şiddeti referans alan çeşitli sahneleri' neden olabilir.
Fark etmiş olabileceğiniz gibi, tetikleyici uyarıların kullanımı o zamandan beri ABD üniversitelerinin ötesinde dünyadaki eğitim kurumlarına ve ayrıca: tiyatrolara, festivallere ve hatta haber hikayelerine yayılmıştır. Uyarılar, kültür savaşlarında başka bir savaş alanı haline geldi, birçoğu onları ücretsiz konuşmayı tehdit olarak görüyor ve en son “siyasi doğruluk” işareti deliye döndü.
İdeolojiyi bir kenara bırakırsak, yapılması gerekenler konusunda uyarıda bulunmak için temel bir etik durum ortaya çıkabilir. Rahatsız edici sahnelere sahip olduğunu bildiğim bir filmi izlemesi için bir arkadaşımı davet edersem, daha önce başka bir şey izlemeyi tercih etmesi durumunda arkadaşımı önceden uyarmak çok nazik ve düşüncelidir - ve bir kişi aynı konuşmacı için aynı davayı yapabilir üzücü konuları tartışmak üzere.
Ancak tetikleyici uyarılar konusundaki tartışmalar arttıkça, onlar için savunucular güçlü hale geldi psikolojik iddialar. Öncelikle, tetikleyici uyarıların travma öyküsü olan insanlara rahatsız edici içerikten kaçınmak için hoş bir şans verdiğini iddia ettiler. New York’taki Skidmore College’daki edebiyat uzmanı Mason Stokes, Jim Grimsley'in romanı hakkındaki öğretilerini anlattı. Dream Boy Çocuk cinsel istismarı temalarını araştıran (1995), öğrencilerinden birinin - ensest kurtulan - hasta psikiyatri bakımına ihtiyaç duymasına neden oldu. “Öğrencileri, bu romanın o zamandan beri öğrettiğim her zaman tetikleyebileceği duygular hakkında uyardım” yazdı in Yükseköğretim Chronicle 2014'te, gelecekte travma öyküsü olan herhangi bir öğrencinin üzücü derslerden kaçınabileceği ve bu nedenle akut psikiyatrik bakıma ihtiyaç duymayacağı konusunda ima edilebilir.
İkincisi, tetikleyici uyarı savunucuları, bu tür uyarıların öğrencilere ve başkalarına kendilerini duygusal olarak destekleme fırsatı verdiğini söylüyor. Onu içinde New York Times New York'taki Cornell Üniversitesi'nden felsefe öğretim görevlisi olan Kate Manne'nin felsefesi öğretim görevlisi 'Neden Tetik Uyarıları Kullanıyorum' (2015), “potansiyel olarak üzen” konulara duyarlı olanların kendilerini okumaya hazırlanmalarına izin verdiklerini ve daha iyi olduğunu savundu tepkilerini yönetin '.
WHer ne kadar tetikleyici uyarılara karşı ve karşı ideolojik argümanların çözülmesi zordur, belirli psikolojik iddialar kanıtlara karşı test edilebilir. İlk iddiada, bu tetikleyici uyarılar, travmadan kurtulanların negatif ilişkili duyguları yeniden deneyimlemekten kaçınmasına olanak sağladığını iddia ediyor, eleştirmenler potansiyel olarak üzücü bir materyalden kaçınmanın aslında üretken bir yaklaşım olduğunu, çünkü kişinin duygusal tepkilerini yönetmeyi öğrenme şansı vermediğini iddia ediyor. Sonuç olarak, korkular derinleşir ve yıkıcı düşünceler tartışılmaz hale gelir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Bir düşünün meta-analiz Teksas'taki Sam Houston State Üniversitesi tarafından yapılan 39 çalışmalarındaki 2007 çalışmalarının, kaçınma-temelli başa çıkma stratejilerinin kullanılması (yani, strese girmekten kaçınmaktan ya da onlar hakkında düşünmekten kaçınmak) arasında “net ve tutarlı bir ilişki” bulduğu; artmış psikolojik sıkıntı. Daha somut bir örnek için, bir ders çalışma2011’te yayınlanan, 2007’in Virginia Tech’ine ateş açan tanık kadınların - ne olduğunu düşünmekten kaçınmaya çalışanlar, izleyen aylarda daha fazla depresyon ve endişe semptomları yaşama eğilimindeydi.
Tetikleyici uyarıların insanlara kendilerini duygusal olarak destekleme şansı sağlayıp sağlamadığı sorusu üzerine, son araştırmaların bir örneği bunun sadece aklın nasıl çalıştığı olmadığını gösteriyor. 2018’te bir soruşturma Harvard Üniversitesi'nden Amazon'daki Mechanical Turk anketi web sitesinde yüzlerce gönüllüden Fyodor Dostoevsky'deki cinayet mahalli gibi grafiksel edebi bölümleri okumalarını istedi Suç ve Ceza (1866) - ileride sıkıntı verici içeriğin tetikleyici bir uyarısından önce gelen ya da gelmeyen ve duygularını oylayanlar. Uyarıların, gönüllülerin duygusal tepkileri üzerinde çok az yararı oldu.
2019'in ilkbaharında kâğıt Yeni Zelanda'daki Waikato Üniversitesi tarafından altı çalışma boyunca neredeyse 1,400 katılımcısı vardı, öncesinde veya uyarısız grafik video görüntüleri izliyorlardı. Bu sefer, uyarılar videoların üzücü etkisini azalttı, ancak bu etkinin büyüklüğü 'pratik öneme sahip olmayacak kadar küçüktü' - ve katılımcıların travma öyküsü olup olmadığına bakılmaksızın bu geçerliydi.
Aynı zamanda, Avustralya'daki Flinders Üniversitesi'nde bir grup baktı Tetikleyici uyarıların insanların farklı başlıklar eşliğinde belirsiz fotoğrafları deneyimlemesi üzerine - örneğin, çarpışmayla ilgili üzücü bir başlık ya da zararsız bir işle ilgili başlık içeren bir uçağa binen yolcuların resmi gibi. Tetikleme uyarıları, katılımcıların fotoğraf sunumundan önce, muhtemelen ne olacağını tahmin ettikleri gibi olumsuz duygularını artırdı. Ancak, bir kez daha, uyarılar, gönüllülerin fotoğraflara duygusal olarak nasıl tepki verdikleri konusunda fazla bir fark yaratmadı.
Illinois'deki McKendree Üniversitesi'ndeki araştırmacılar 2019 yazında da benzer bir hikayeydi. verdi gönüllülerin, intihar veya cinsel saldırı ile ilgili eğitim videolarını izlemeden önce uyarmaları (veya yapılmaması). Yine de, uyarılar, kişisel konular hakkında kendi deneyimlerine sahip olan gönüllüler dahil olmak üzere, videoların duygusal etkisi üzerinde anlamlı bir etkiye sahip değildi. Video sonrası kısa sınavlar, tetikleyici uyarıların katılımcıların öğrenmesi için bir yararı olmadığını da gösterdi.
Ve sadece bu sonbahar, başka bir ilgili kâğıt çevrimiçi yayınlandı. Bu tetikleyici uyarılarla ilgili değildi. kendiliğinden, ancak tetikleyici-uyarı tartışmasının merkezinde bilişsel bir prensibi araştırdı. Almanya'daki Würzburg Üniversitesi'nden bir ekip, önceden uyarıların insanların başka bir işle uğraşırken dikkat dağıtıcı olumsuz görüntüleri görmezden gelmelerine izin verebileceklerini görmek istedi. Üç deney boyunca tutarlı bulgular, insanların yapamam kendilerini üzen bir görüntünün dikkatini dağıtmak için kendilerini hazırlamak veya korumak için uyarılar kullanın.
Bütün bu yeni araştırma bulguları, tetikleyici uyarılar için etik veya ideolojik olayı baltalamıyor, ancak tetikleyici uyarı savunucularının topladığı psikolojik argümanlar konusunda ciddi şüphe duyuyorlar. Aynı zamanda, sonuçlar tetikleyici uyarı eleştirmenleri tarafından yapılan diğer psikolojik iddialara da destek sağlıyor - avukat Greg Lukianoff ve sosyal psikolog Jonathan Haidt kitap Amerikan Zihininin Kodlanması (2018) - yani, bu uyarıların travma öyküsü olan kişilerin ve aslında insanların genel olarak kırılganlıklarına karşı savunmasızlığı bir inancı teşvik ettiği anlamına gelir.
Örneğin, Harvard araştırması, tetikleyici uyarıların kullanılmasının, katılımcıların travma sonrası stres bozukluğu olan kişilerin kırılganlığına olan inancını artırdığını - araştırmacıların 'yumuşak leke' (ayrıca alt grup için de tanımlandığı gibi) istenmeyen bir etki yarattığını tespit etti. kelimelerin zarar verme gücüne inanan çalışmaya başlayan katılımcıların tetikleyici uyarıları aslında pasajların olumsuz etkilerini artırdı). Benzer şekilde, McKendree araştırması, tetikleyici uyarıların tek anlamlı etkisinin, insanların başkalarının üzücü maddelere karşı duyarlılığına ve uyarılara duyulan ihtiyaçlara olan inancını arttırmak olduğunu buldu.
Bilimsel olayı tetikleyici uyarılara karşı aşındırmamak önemlidir. Etkileriyle ilgili araştırmalar henüz başlangıç aşamasındadır ve en önemlisi, son çalışmaların hiçbiri zihinsel sağlık teşhisi konan kişiler arasında kullanımına odaklanmamıştır. Yine de, sonuçlar şaşırtıcı bir şekilde, tetikleyicileri tetikleyen kişilerin bir tür zihinsel savunma mekanizmasına baskın çıkmasına izin veren belirli bir iddiayı baltalama konusunda tutarlı. Ayrıca, kaçınmanın, travmadan iyileşen ya da kaygıyla başa çıkanlar için zararlı bir başa çıkma stratejisi olduğuna dair sağlam bir kanıt temeli vardır. Öyleyse psikolojiden açık olan mesaj, tetikleyici uyarıların kendi uyarılarıyla gelmesi gerektiğidir - uyumsuz başa çıkmayı teşvik etmek ve halkın hassas ve korumanın gerekli olduğu inancı dışında pek bir şey elde edemezler.
Yazar hakkında
Christian Jarrett, gelecekteki Psyche web sitesinde çalışan ve nasıl yaşayacağına dair asırlık bir soruya multidisipliner bir yaklaşımla yaklaşan kıdemli bir editör. Eğitim yoluyla bilişsel bir sinirbilimci, yazdığı yazı BBC Gelecek, KABLOLU ve New York Magazine, diğerleri arasında. Onun kitapları Psikoloji için kaba bir rehber (2011) ve Beyin Efsaneleri (2014). Sıradaki, kişilik değişikliği üzerine olacak 2021 yayınlanan.
Bu makale, ilk yayınlanmıştır sonsuzluk ve Creative Commons altında yayınlandı.