1988'de dört bölümlü motorun ortaya çıkmasıyla durum biraz değişti. "Döner" Mazda 13J, elbette 450 hp'den az olan 750 at geliştirdi. İle birlikte. yedi litrelik bir Jaguar V12'de. Modernizasyon sırasında "rotor" un gücü 620 at seviyesine getirildi, ancak bu zafer için savaşmak için yeterli değildi. Bu nedenle, 1990'da rekor sürede Japonlar yeni bir dört bölümlü motor geliştirdi. Hafif alaşımlı R26B, 700 beygir gücü geliştirdi, silindir başına üç bujiye, yeni karbon contalara ve artık birkaç sabit konum arasında geçiş yapmak yerine kademesiz olarak ayarlanabilen değişken uzunluktaki giriş borularına sahipti.
Mazda 787B. Fotoğraf: Yoytube.com
Prensip olarak, bu döner pistonlu motor 930 "at" güç geliştirdi. Ancak yarış için geri dönüş 700 hp seviyesiyle sınırlıydı. İle birlikte. 9000 rpm'de ve 24 saatlik bir maraton için daha da güçlü, 680 hp'ye kadar. İle birlikte. Ancak bu güçle bile Mazda 787B 340 km/s hız geliştirdi.
Gelişme
Şirketin önceki prototipleri gibi, Nigel Stroud tarafından tasarlanan 787 şasisi de Advanced Composites tarafından İngiltere'de üretildi. Monokoklar daha sonra son montaj için Japonya'ya gönderildi. Yeni Mazda'yı önceki tasarımlardan ayıran şey, karbon fiber kompozitlerin kullanılmasıydı. Stroud, zamanın diğer "C Grubu" arabaları gibi yer etkisi ilkesine dayanan yeni Mazda'nın aerodinamiğini optimize etmek için MIRA rüzgar tünelinde uzun saatler geçirdi. Motorun minyatür boyutu nedeniyle R26B'nin her iki tarafında uzanan "Venturi tünelleri" oldukça büyük çıktı ve sonuç olarak bastırma kuvveti 1,2 tona ulaştı.
Mazda, 1990 yılında iki 787 ile Le Mans'a geldi, ancak Japonların yeni arabaları test edecek zamanı yoktu. Son ayarlamalar yarıştan hemen önce Cuma akşamı yapıldı. Arabaların "ham" olduğu açıktı, bu yüzden pilotlardan ellerinden geldiğince hızlı gitmeleri istendi. Bu, her iki arabanın da kullanımdan kaldırılmasını önceden belirledi: birinin elektronik aksamında, diğerinin motorda sorunları vardı. Bitiren tek Mazda, genel klasmanda 767. ve sınıfında birinci olan önceki 20B idi.
Mürettebat #55 planlanan pit stopta. Fotoğraf: Youtube.com
Yenilgi örgütsel sonuçlara yol açtı: danışmanları Jacky Ickx'in önerisi üzerine Japonlar kendilerine Avrupalı bir ortak buldular - Fransız ekibi Oreca. Birlikte, Japon şirketlerindeki klasik karar alma sisteminde reform yapmayı başardılar. Her fırsatta Japonya'yı aramak ve bazen tüm arabaları oraya götürmek yerine, tüm kararlar doğrudan yerinde alındı. Ve yine de, Mazda'nın geçmiş yıllardaki mütevazi sonuçları nedeniyle, Japon üretici yarış öncesinde favori olarak görülmedi. 1991'de zafer için ana yarışmacılar Jaguar, Mercedes-Benz, Toyota ve Peugeot takımlarıydı.
Kural Değişiklikleri
1991'de FISA, yeni düzenlemelere göre WSC şampiyonasını düzenledi: "Grup C" nin "eski" çok litrelik prototipleri ağırlık balast aldı, bunun sonucunda bu arabaların ağırlığı 200 kilogram arttı ve şuna ulaştı: en az bir ton. Doğru, "döner" Mazda için bir istisna yaptı. Bu, Japonların arabaların ağırlığını 830 kilogram seviyesinde tutmasına izin verdi: bu parametreye göre Mazda, "kategori 2" de "kategori 1" bir araba ile sonuçlandı.
Birinci kategoriye 3,5 litre "formül tipi" motora sahip ve 800 kg kütleye sahip otomobiller katıldı, örneğin:
✅Mercedes-Benz C291
✅ Jaguar XJR-14LM
✅Peugeot 905
İkinci grup, "geçmişten" çok litrelik motorlara sahip arabaları içeriyordu. Hepsinin kütlesi 1000 kg idi:
✅Mercedes-Benz C11
✅ Jaguar XJR-12LM
✅Porsche 962C
✅Mazda 787B
Mazda, 91'de Le Mans için iki 787B, bir 787 ve bir yedek araba getirdi. Tüm arabalar, "Geçmiş neslin C Grubu" nun diğer üyeleriyle birlikte ikinci kategoriye girdi. Eğitim, "B" modifikasyonu 5 787'den 1990 saniyeden daha hızlı olduğundan, zamanın ve kaynakların iyi harcandığını gösterdi. Özellikle 360 milimetre çapındaki karbon frenler hatırı sayılır bir avantaj sağladı. O zamanlar bu tür fren diskleri Le Mans'ta hiçbir üretici tarafından kullanılmıyordu.
Küçük bir Mazda "devler" Jaguar ve Mercedes-Benz'i nasıl yendi?
Sıralama turlarında, Mazda 787B 12. (#55) ve 17. (#18) kez yer aldı, ancak kurallar otomobillerin gridde ilk sırada yer almasını gerektirdiğinden sırasıyla 19. ve 23. sıradan başlamak zorunda kaldılar. oldukça eğlenceli görünüyordu: 3:31.270'lik bir sonuçla (bu arada, sıralama turlarındaki en hızlı zaman), Mercedes-Benz C11 ekibi, turu 11'te tamamlayan Spice SE4C Ford'un arkasında sadece 10.607. sıradan start aldı: 89.
Güç ünitesi ve arka süspansiyon Mazda 787B. Fotoğraf: Youtube.com
Yakıt verimliliği Mazda'nın başarısında önemli bir faktördü: "eski grup C" arabalarının 100 litre hacimli yakıt depolarını kullanmasına izin verildi, ancak yarış sırasında en fazla 25 kez yakıt ikmaline izin verildi. Yarışa hazırlanırken, Mazdaspeed mühendisleri 24 saatte 367 tura ihtiyaçları olduğunu hesapladılar ve ardından bu hedefe ulaşmak için Mazda 787B'yi optimize etmeye koyuldular. Mazda bitiş çizgisine tam gaz uçtu ancak yarış sırasında Japonların ana rakipleri olan Jaguar sürücüleri, sabah saatlerinde yüksek yakıt tüketimi nedeniyle yavaşlamak zorunda kaldı.
Her şeye rağmen Sauber-Mercedes C11 pilotları zafere gitti. Ama önce, Michael Schumacher'in 31 numaralı arabasının vites kutusuyla ilgili sorunları vardı ve bu da onları çok geriye attı. Ve bitiş çizgisine daha yakın, önde gelen Mercedes-Benz No. 1'in mürettebatı aşırı ısınan motor nedeniyle indi. Bu, Johnny Herbert, Bertrand Gachot ve Folker Wilder'dan oluşan 55 numaralı Mazda'yı liderliğe taşıdı ve sonunda kazandı. Doğru, Herbert, bitiş çizgisini geçerken Mazda 787B'yi kullanan oydu, o kadar susuz kalmıştı ki podyum yerine hastaneye indi!
Bitirdikten sonra susuzluktan bayıldığı podyumda Johnny Herbert yok. Fotoğraf: Youtube.com
Çok sıcak bir gündü, bu yüzden bütün suyu içtim ve son bir saattir korkunç bir susuzluk hissettim. Bitiş çizgisine yaklaştıkça daha da kötü oldum. Kapalı bir parkta arabadan indim ve sanki bedenimi içinde unutmuş gibi hissettim. Babamı gördüm ve kollarına düştüm. Podyumu kaçırdım ama önemli değildi çünkü Le Mans'ı kazandım!
—Johnny Herbert
İkincisi, iki tur geride, Davy Jones, Raul Boesel ve Michel Ferté'nin yedi litrelik Jaguar XJR-12 LM'siydi.
Sürücüler, stratejistler ve Jacky X ve Oreca, Mazda'yı Le Mans 24 Saat yarışında zafere taşıdı: bir Japon arabası için bir ilk, döner motor için bir ilk ve karbon frenler için bir ilk. Diğer iki Mazda altıncı ve sekizinci oldu. Kazanan Mazda 787B, Japonya'ya nakledildi ve ardından medyanın önünde söküldü. Parçaların dikkatli bir şekilde incelenmesi, arabanın 24 saatlik bir yarışı daha sorunsuz koşabileceğini gösterdi.
Bir Mazda motorundan rotor. Fotoğraf: Youtube.com
1992 yönetmeliği, döner pistonlu motorları yasakladı. Japonlar "rotoru" kaybetti ve geçen yılki bir çift Jaguar XJR-14'ü satın aldı ve onları bir Judd GV10 motorla donattı. Tüm bunların adı Mazda MXR-01 olarak değiştirildi ve Le Mans'ı fethetmek için gönderildi: bu Mazda'nın mürettebatı 4. sırada bitirdi, ancak buna rağmen, yıl sonunda şirket yönetimi yarış programını kapattığını duyurdu.