çaldıkları için çalışıyor, çalıştıkları için çalıyorlar. çalışmadan çaldıkları zaman bal tutanın parmağını yalayan halk bile "hırsız bunlar" diyebiliyor ama hem çalışıp hem çaldıkları zaman halkın bir kısmına yeter seviyede savunma geliştirecek imkan sağlamış oluyorlar.
şey gibi "ilk üç gün ben de destekledim ama sonra işin rengi değişti" gibi
lan pezevenk bir şeyi desteklediğin falan yok işte, ilk fırsat bile olmayan fırsatta yanar dönere bağlayıp sonra kendini "haklının yanında" gösterme çabasına giriyorsun.
pezevenk dedim ama enişten hariç.
çocukluğum geldi aklıma, bu mesele çocukken geçseydi muhatap kişi direkt olarak eniştenin şahsına bir itham bulunmasa da bir şekilde enişteyi ortamdan soyutlayabilmek için "enişten hariç de lan, enişten hariç de" diye yakama yapışırdı. "ya ben senin enişten pezevenk mi dedim? demedim ki öyle bir şey." savunmasına yine eller yakadayken "olsun demedin ama enişten hariç de yine de" şeklinde baskı devam eder, araya arkadaşlar girerdi "yaa tamam işte eniştesine demediysen enişten hariç de işte sen de kapansın konu" derlerdi.
bir de hiç bu riske girmeyip "sözüm geri de lan"cılar vardı. genellikle o hikayedeki "sözüm geri de lan"cı bendim aşkım.
not: sarhoş değil uykusuzum, canım sıkkın. bir de eniştem yok, onun vermiş olduğu bir rahatlık da var tabi.
bonus olarak (bkz: senin yavşak enişten
)