Doğrusal bir perspektif çizimde, dikey çizgiler, uzaklaşma noktasına doğru uzaklaşan paralel çizgiler (veya nesne sıraları) boyunca çizilebilen çapraz çizgilerdir. Bu hayali çizgiler, sanatçının nesnenin gerçekçi bir görünümünü sağlamak için çizimlerinde ve resimlerinde perspektifini korumasına yardımcı olur.
En basit haliyle, iki boyutlu bir ortamda üç boyutlu nesnelerin görünümünü oluşturmak için ortogonal çizgiler kullanılır.
Ortogonal çizgiler
Ortogonal, matematikten türetilmiş bir terimdir. "Dik açılarda" anlamına gelir ve üç boyutlu nesneleri çizmenin başka bir yöntemi olan ortogonal projeksiyonla ilgilidir.
Bu terim, perspektif çizimde kullanılan ufuk çizgilerine uygulanır, çünkü bunlar:
- Tek noktalı perspektifte bir nesneyi gözlemlerken ön düzleme dik açılarda.
- İki noktalı perspektifte birbirine dik açılarda.
Bu çizgileri anlamak için kendinizi bir yolun ortasında dururken hayal edin. Yolun her iki tarafındaki çizgiler ufukta bir ufuk noktasına birleşir. Yola boyanmış merkez çizgisinin yanı sıra, bunların hepsi ortogonal çizgilerdir - birbirlerine paralel uzanırlar ve size bir perspektif duygusu verirler.
Not: Sık kullanılan "orthagonal" terimi, aslında "ortogonal" kelimesinin yanlış yazımıdır ve bir kelime değildir. Ortodoks veya ortodontist düşünün ve doğru yazımı hatırlayacaksınız.
Yakınsama veya ufuk çizgileri olarak da bilinen ortogonal çizgiler perspektif çizim için temeldir. Çizimde görünmeyebilirler, ancak nesnelerinizi resmin ufuk noktasıyla aynı hizada tutmak için hayali veya geçici çizgilerdir.
Bunu en basit haliyle açıklamak için, sayfaya paralel olarak kare şeklinde bir kare çizin. Kağıdın sağ tarafındaki ufuk çizgisi boyunca bir ufuk noktası ekleyin. Bu kareyi bir küp yapmak için, bir cetvel kullanarak karenin her köşesinden ufuk noktasına kadar basitçe bir çizgi çizeceğiz.
Bunu yaparken, ortogonal çizgilerin ufuk noktasına değene kadar nasıl kesişmediğine dikkat edin. Tek bir noktaya yaklaşsalar bile birbirlerine paralel kalırlar. Bu da resimde doğru bir perspektif sağlar.
Enine çizgiler
Bu örnekte aslında bir küp oluşturmadığımızı fark ettiniz mi? Bunun nedeni, şimdi dik çizgiler arasına enine çizgiler eklememiz gerektiğidir.
Enine çizgiler, nesne için sabit bir yükseklik veya genişlik oluşturmak üzere ortogonal çizgilere dik olarak uzanır.
Kare-küp örneğimizde, şimdi dikey ve yatay düzlemlerdeki iki dış ortogonal çizgi arasına bir çizgi çizeceksiniz.
- Yeni çizgiler, resmin kendisine olduğu kadar orijinal kutuya da paralel olmalıdır (çünkü kutumuz kağıda kare şeklindedir).
- Bu çizgiler karenin sağ üst köşesinden gelen ortogonal çizgi üzerinde birbirleriyle buluşmalı ve birbirlerine dik açı oluşturmalıdır.
Artık sayfada katı bir küpün ana hatlarına sahip olmalısınız.
İçi boş bir küp oluşturmak istiyorsanız, kutunun sol alt köşesinden uzanan ortogonal çizgiyi enine çizgilerle birleştirirsiniz. Küpün boyutunu korumak için, her bir enine, çizdiğimiz ilk iki enine tarafından oluşturulan köşeye bağlanmalıdır.
Ortogonal ve enine çizgiler yerindeyken, küpünüzün düz kenarlarıyla çakışan tüm çizgilerin bölümlerini silin. Ayrıca, ortogonal çizgilerin küpün arka tarafından ufuk noktasına uzanan kısmını da silin. Artık mükemmel tek noktalı perspektifle çizilmiş bir küpünüz olmalı.
Buradan nereye gidiyorsun?
Ortogonal ve enine çizgileri anlamak, gelecekte yapacağınız her perspektif çiziminin anahtarıdır. Bu hızlı ders, size bu kavramı ve sanata nasıl uygulanacağını anlamanız için bir temel sağlar. Çiziminize bağlı olarak, birden çok ufuk noktası ve her yönden enine ve ortogonal çizgilerle çok daha karmaşık hale gelebilir.
Şimdilik, bu bilgiyi basit bir ev veya başka bir bina çizmek ve kapılar, pencereler ve diğer mimari unsurlar eklemek için kullanabilirsiniz. Hepsinin bizim örneğimizle aynı şekilde işlenmiş bir dizi düz çizgi ve kare olduğunu hatırlamanız yeterli.