Anadolu Selçuklularında çini iki ayrı form özelliği gösterir:
a) Levha çiniler: Saray ve köşklerde kullanılan bu çinilerin en belirgin özelliği motiflerindedir. Türk çini sanatında insan figürü sadece Selçuklularda görülmektedir. İnsan figürlerinin yanı sıra mitolojik varlıklar (Karışık varlıklar) ve hayvan motifleri, yani sanatsal açıdan daha özgür motifler Türk-İslam dünyasında yalnızca onlarda görülür, firuze ve saydam sırlı çokgen ve yıldız biçiminde geometrik formlardan oluşur.
Bu levha çiniler sıraltı tekniğinde çalışılmışlardır. Çekilen sır şeffaftır. Çünkü tüm desen ve renk çalışması sırın altındadır. Çalışmanın görülmesi için sır çok incel-tilmiştir. Renklerin bozulmaması için genelde 800-1000 c° fırınlanmışlardır. Ancak bazı prima eserlerin 1200 derecede fırınlanmış olmaları gerektiğini düşünmekteyiz. Hamurun çok iyi hazırlanmış olmasına karşın, fırının içindeki ısı-nın da çok iyi ayarlanmış olması gerekmektedir.
b) Mozaik çiniler: Dini yapıların süslemesinde kullanılan bu teknik, Selçukluların karakteristik çalışmaları arasında yer alır. Firuze mavisi, lacivert, beyaz ve mor renklerde oluşan bu çiniler, camiler, türbeler ve minarelerde sık kullanılmıştır. Dinsel yapıların ciddiyeti ile iyi uyum sağlamış bu çalışmalarda, palmet, lotus rumi gibi motiflerin yanı sıra, geometrik motifler de kullanılmıştır.