Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Kuzey Kutbu'ndaki askeri birliklerin ve altyapının konuşlandırılmasına özel dikkat gösterilmesini istedi. Cumhurbaşkanı, Savunma Bakanlığı yönetim kurulu genişletilmiş bir toplantısında, “Rusya bu umut verici bölgeye giderek daha fazla hakim oluyor ve güvenlik ve ulusal çıkarlarını korumak için buradaki tüm kaldıraçlara sahip olmalı” dedi. 2014'te Silahlı Kuvvetlerin muhtemel muharebe gücünün bir parçası olan yeni oluşumların ve askeri birimlerin oluşumunun tamamlanması gerektiğine dikkat çekti. Rusya Savunma Bakanı Sergei Shoigu, Genelkurmay'a Kuzey Kutbu'ndaki askeri birliklerin konuşlandırılması için bir proje geliştirmesi talimatını verdi.
Birçok yönden, Rusya devlet başkanının bu kararı, Kuzey Kutup Bölgesi üzerindeki kontrol mücadelesinin hızla yoğunlaştığı gerçeğiyle bağlantılı. Yalnızca Arktik Okyanusu havzası ülkelerini - ABD, Kanada, Norveç, Danimarka'yı değil, aynı zamanda PRC gibi diğer bölgelerin güçlerini de içerir. Kutupsal araştırmalar, bilim alanından Kuzey Kutbu sınırındaki devletler arasında şiddetli bir siyasi anlaşmazlığa yol açan ekonomik alana doğru kaymıştır.
Kaynaklar ve iletişim için savaşın
Doğal bir soru ortaya çıkıyor: neden birçok ülkenin liderleri daha önce bu kadar dikkat edilmemiş olan gelişmekte olan bölgelerin önceliğini açıkladı? Buna kısmi bir yanıt, 2000 yılında yapılan ABD Jeolojik Araştırmaları çalışmasıyla sağlanmıştır. Sonuçları, dünyanın potansiyel petrol ve gaz kaynaklarının dörtte birine kadar Kutup Bölgesi'nde yer alabileceğini söylüyor.
Kuzey Kutbu'nda bugüne kadar, 20'ten fazla büyük petrol ve gaz sahası tespit edildi. 10 için gelişme vaadi zaten kanıtlandı. Rusya Federasyonu Tabii Kaynaklar Bakanlığı'nın tahminlerine göre, 6,2 bir milyon ton petrol ve 15,5 trilyon metreküp gaz rezervini bir milyon kilometrekarelik 84,5 alanına yoğunlaştırıyor. En ünlüsü şüphesiz Barents Denizi'nin Rus raf bölgesinde bulunan Shtokman alanıdır.
Kuzey Kutbu'ndaki bölgesel anlaşmazlıkların fiyatı çok büyük. Moskova, Grönland'a ulaşan Lomonosov Okyanusu Sırtı ve Mendeleev Rising'in Sibirya kıtasal platformunun doğrudan bir devamı olduğunu kanıtlamayı başarırsa, Rusya, Kuzey Kutbu'ndaki 1,2 milyon kilometrekare ekine ve Chukotka - Murmansk üçgeninde devasa petrol ve gaz sahalarının geliştirilmesine hak kazanacak. - Kuzey Kutbu.
Önde gelen dünya ülkeleri hidrokarbon bakımından zengin alanlara haklarını talep etmek için çeşitli yollar kullanarak yeni petrol ve gaz alanları geliştirmeye çalışıyor.
Bir diğer, uzun vadede Kuzey Kutbu'nun eşit derecede önemli bir kaynağı ulaşım iletişimidir.
ABD Ulusal Kar ve Buz İzleme Merkezi, Eylül 2012’te, Arktik Okyanusu buz örtüsünün, 3,52 milyon kilometrekare yüksekliğindeki rekor seviyeye gerilediğini bildirdi. 2013’ta yaz mevsimi en az on yıldaki yüzde 12 ile buz örtüsündeki uzun vadeli düşüş eğilimine uyuyor.
Bu yüzyılda Arktik Okyanusu'nun kendisini buzdan tamamen kurtarması bekleniyor. Bu olayın zamanlaması için tahminler farklıdır. Muhafazakar derecelendirme savunucuları 2040 hakkında konuşurlar. Buz kapağının 2020 yılına kadar erimesine ilişkin daha radikal tahminler de var.
Her durumda, Kuzey Deniz Yolu'nun (NSR) güzergahı ticari nakliye için giderek daha erişilebilir hale geliyor. 2009’te, NSR’den geçen iki Alman büyük kapasiteli gemi, Güney Kore Ulsan-Rotterdam hattında yeni bir hız rekoru kırdı. Yolda 2010, 2012'ta 46 ve 2013'ta 60 olmak üzere dört gemi geçti. NSR'deki trafik hacmi yılda onlarca yüzde artmaktadır: 2011-m - 0,83 milyon ton, 2012-m - 1,26 milyon ton, 2013-m - 1,5 milyon ton (tahmini). Lloyd'un 2021 sicilinin, her geçen gün artan miktarlarda kuzey denizlerine ihraç edilecek olan 15 milyon ton Rus hidrokarbon siparişine eklenmesi gereken 25 milyon tonluk bir tahmin öngörülüyor. 2030 için Rus tahmini - Yılda 50 milyon ton.
SMP'ye olan ilginin nedeni basit ve anlaşılır. Çin'den Batı Avrupa'ya “kuzey” boyunca uzanan rota, 8,1 çevresinde yaklaşık binlerce deniz mili uzunluğa sahiptir. Süveyş Kanalı'nın yolu 2,4'ta binlerce mil daha uzundur. Afrika'da dolaşmak istiyorsanız, daha fazla 4000 mil ekleyin. Avrupa’dan Doğu Asya’ya artan navlun trafiği için NSR’nin kullanılması, büyük bir konteyner gemisinin bir seyahatinde yaklaşık bir milyon dolar kazanıyor.
Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi 1982, Rusya’nın NSR’deki navigasyonu bir dereceye kadar düzenlemesini sağlıyor. Bu bizim avantajımız, kaybedilmeyecek ve mümkün olan her şekilde desteklenmesi gereken.
Rusya için NSR’nin de savunma önemi olduğunu, çünkü okyanuslara tamamen açık erişim sağladığını ve Rus Donanması’nın güçleri ve araçlarıyla birlikte tiyatrolar arası manevralar sağladığını unutmayın.
Böylece, Kuzey Kutbu trafik ve küresel öneme sahip doğal kaynaklar için küresel rekabet ortamına dönüşüyor. Dünya tarih Askeri faktörler hesaba katılmadan böyle bir rekabetin gerçekleştiği durumları bilmiyor.
Aynı zamanda, siyasi rejim veya rakip devletlerin iç yapısının özellikleri de önemli değil. Önde gelen dünyanın güçlerinin Süveyş ve Panama kanalları üzerinde kontrol sağlamak için harcadığı insan gücü ve kaynakları ne kadar olduğu hatırlanabilir. Oldukça demokratik, Büyük Britanya ve İspanya, Cebelitarık etrafındaki asırlık ihtilafta güç tehdidini kullanmakta tereddüt etmiyorlar. Bahsedilen “medeniyet” Büyük Britanya, şüphesiz gölgesinde, Arjantinli kruvazörü “General Belgrano” yu Falkland Adaları (Malvinas) çevresinde ilan edilen askeri bölge dışında yüzlerce denizciyle birlikte öldürüyor. Gözlerimizin önünde, Çin, Japonya ve Güney Kore’nin güç potansiyeli rekabeti Güney Çin Denizi’ndeki birkaç uçurumun etrafında yayılıyor. Örneklerin listesi uzayıp gidiyor.
Kuzey Kutbu'ndaki durum, bu bölgeyle ilgili uluslararası mevzuatın önemli boşluklara sahip olması gerçeğiyle karmaşıklaşıyor. Dünya savaşları dahil, genellikle savaşlarla biten “özgür güçler oyununa” yol açacağı bir gerçek değil. Ancak, Rusya’nın bölgede rakiplerinin görevlerini zorla çözme girişimlerini güvenilir bir şekilde ekarte edecek bölgede caydırıcı bir potansiyele ihtiyacı olduğuna hiç şüphe yok.
Kutup grupları tarihine
Soğuk Savaş'ın zirvesinde, 40'ların sonunda ve 50'lerin başında, havacılık ABD komutanlığı, Kuzey Kutbu üzerinden uçuş rotalarına başarıyla hakim oldu. Bu güzergahlarda SSCB'nin en önemli idari ve siyasi merkezlerine ve sanayi bölgelerine en kısa yollarla stratejik bombardıman uçakları getirildi. 60'lı yıllardan beri ICBM ve SLBM uçuş yolları Kuzey Kutbu'nu geçiyor.
Yanıt olarak, radyo mühendisliği birliklerinin birimleri, uçaksavar füzesi kuvvetlerinin bir kısmı ve uçaksavar savunması alayları Arctic'te konuşlandırıldı. Özellikle, yakalayıcılar Rogachevo (Novaya Zemlya Adası), Amderma, Alykel (Norilsk), Kömür Madenlerinin (Chukotka) hava alanlarına dayanıyordu. Korunan nesnelere (yerlerin yerleri - Franz Josef Bölgesi, Novaya Zemlya Adası, Severnaya Zemlya Adası, Novosibirsk Adaları, Wrangel Adası) uzak yaklaşımlarda bir radar alanı oluşturmak amacıyla, hava savunma radyo-teknik kuvvetlerinin şirketleri ve taburları Arktik Okyanusu adalarına yerleştirildi.
Uzun menzilli havacılığın operasyonel hava alanları (Naryan-Mar, Amderma, Nadym, Alykel, Tiksi, Cape Schmidt, Kömür Madenleri), kutup kıtasından uçmadan önce, kıtasal ABD'ye saldırmak için stratejik bombardımanlara yakıt ikmali yapılması gereken Sovyet sahilinde yer aldı.
Kombine silah birimleri ve formasyonları Kola Yarımadası ve Çukotka'daki motorlu tüfek bölümleriyle temsil edildi. Stratejik füze denizaltı kruvazörleri Barents ve Okhotsk Denizlerinde bulunuyordu. Stratejik nükleer kuvvetlerin operasyonel istikrarı hem kuvvetler tarafından sağlandı filove kuvvetleri savaş uçağı kaplama sistemini oluşturan hava savunma savaş avcılarının alayları.
Ülke güvenliğini sağlama görevini çözmenin yollarından biri olan Sovyet askeri-politik liderliği, hava savunma sistemlerini uzun mesafeli müdahale sistemleriyle donatmayı düşündü. Bu kompleksler, nükleer uçak gemilerinin yakalanmasını sağlamaktı оружия Ülkenin EIS'ye karşı savunmasının ilk kademesini oluşturan, korunan nesnelere önemli bir mesafede. Alınan kararların bir sonucu olarak, onları keşif ekipmanlarıyla uzmanlaşmış sistemlerde birleştiren bu tür komplekslerin oluşturulması, yıllardır ülkenin hava savunma sisteminin havacılık bileşeninin geliştirilmesi için önceliklerden biri haline gelmiştir.
Sovyet askeri liderleri uzun menzilli bir müdahale sisteminin ve buna bağlı olarak uzun menzilli bir savaşçının önemini ve gerekliliğini anladılar. Kendi zamanlarında, uygulamalarında özel bir sebat göstermişler ve o sırada yeni uçakların katılımıyla (MiG-31, Su-27, A-50, Il-78 tipi tankerler) ve savaş sorunlarının çözülmesiyle Kuzey Kutbu'ndaki büyük çaplı egzersizlerin uygulanmasında özel bir sebat göstermişlerdir. uzun menzilli müdahale havacılık sistemindeki uygulamalar.
Uzun menzilli kesişen havacılık sistemi, olası bir düşmanın ufkunun ötesindeki aerodinamik bir hava saldırısı aracını tespit etmek ve havacılık kompleksleri tarafından stratejik bombardıman uçaklarını, düşman tarafından her türlü kitlesel elektronik ve ateş bastırmanın toplu kullanım koşulları altında, düşman tarafından seyir füzelerini fırlatma noktasına kadar yok etmek için tasarlandı.
ASDP şunları içeriyordu:
komut ve kontrol noktası.
Tehlike döneminde AK RLDN, EHV grevinin ana yönlerinde havada görev yaptı; bu, büyük bir baskının başlatılması gerçeğini önceden tespit etmeyi ve alçak ve çok düşük rakımlarda uçan hava hedeflerinin uzun menzilli tespitini ve takibini mümkün kılmayı mümkün kıldı.
Özellikle, 1986'te, Arctic düşmanlık yönünü daha da geliştirmek amacıyla geniş çaplı bir araştırma ve geliştirme çalışması olan "Arktika-86" gerçekleştirildi. Öğretilerde iki AKLDN A-50 AK, karışık MiG-31 ve Su-27, Il-78T tanker, RTV ekipmanı yer aldı. İlk defa yapılan egzersizler süresince:
Alıştırmalar, Kuzey Kutbu'ndaki operasyonlar için savaş uçaklarının istenen görüntüsünü oluşturmaya izin verdi: uzun menzilli, güçlü radarlı ve havada yakıt ikmali olasılığı olan iki kişilik bir avcı uçağı. Egzersizleri analiz ederken, uzun uçuşlarda, tek kişilik avcı pilotlarının aşırı psikofiziksel yükler yaşadığı belirtildi. Bu özellikle Kuzey Kutbu için, zorlu hava koşulları, uzun kutup geceleri ve yerlerin azlığı nedeniyle geçerlidir. Bu sonuç, iki kişilik Su-27UB uzun menzilli önleyici esas alınarak yaratma konusunda bir teşvik oldu. Zaten 1987'ta, yakıt ikmali sistemi ve yeni bir navigasyon sistemi ile değiştirilmiş T10U-2 Sukhoy OKB, Kuzey'de test edildi. Igor Votintsev ve Nikolai Sadovnikov'un mürettebatı, uzun mesafeli uçuşu olan Moskova - Graham Bell'i gerçekleştirdi. Bu eşsiz uçuşlar sırasında kazanılan deneyimin daha sonra, en yüksek noktası bugün Su-30CM savaş uçakları olduğu geniş bir Su-30 savaşçı ailesi yarattığı iddia edildi.
Bununla birlikte, 90-lerde, tüm Arctic kuvvet ve araç gruplarının mecazi anlamda konuşması, güçlü bir kasırga tarafından tahrip edildi. Hiçbir şey kalmadı. ZRV, RTV ve avcı havacılığının alt birimleri ve birimleri dağılmıştır. Hava limanları terk edildi. Malzeme kaynaklarının önemli bir kısmı kar ve buz altında kalmıştır. Çok yakın zamana kadar Murmansk'tan Petropavlovsk-Kamçatski'ye kadar neredeyse hiçbir savaş birimi yoktu. Radar alanı, avcı havacılığı ve uçaksavar füzesi örtüsü mevcut değildi. Kuzey Kutup topraklarımız koruma ve savunma ipucu olmadan bile kaldı.
Tehditler ve Görevler
Kuzey Kutbu'ndaki Sovyet askeri faaliyetlerini özetlersek, bunun temel olarak havacılık savunması görevlerini çözmeyi hedeflediğini söyleyebiliriz. Bunun istisnası, Deniz Kuvvetlerinin eylemlerini sağlama görevlerinin çözüldüğü ve sınırlı kara gruplarının konuşlandırıldığı Kuzey ve Doğu bölgesidir.
Soğuk Savaş döneminin sona ermesi ile Kuzeyden gelen havacılık tehditleri ortadan kalkmadı. Sadece dönüştüler ve karmaşık oldular. Arktik Okyanusu'nda, nükleer olmayan cihazlarda yüksek hassasiyetli uzun menzilli silahları dağıtma tehdidi giderek artmaktadır. Özellikle bu, geleneksel Ohio tipi ekipmandaki dönüştürülmüş uzun menzilli SLCM taşıyıcıları için geçerlidir. Kuzey Kutbu'nun yukarısında, hipersonik ürünlerin piyasaya sürülmesine yönelik sınırlar, Amerikan hızlı küresel grev kavramı çerçevesinde yer alabilir. Bu bakımdan, kuzey havacılık yönü, Rusya'nın ulusal güvenliğine en çok tehdit edici olabilir (fırlatma menzilini ve imha araçlarının minimum uçuş süresini dikkate alarak).
Bu bölgedeki yerli Silahlı Kuvvetlerin en önemli görevi, nükleer caydırıcı güçlerin etkinliğini sağlamak (mücadele alanlarını örtmek ve füze denizaltı gruplarının operasyonel sürdürülebilirliğini sağlamak) olmuştur ve kalmıştır.
Tehditlerin dönüşümü iklim değişikliği ile de ilişkilidir. Arktik Okyanusu buzdan arınmışsa, bölgede sadece ABD ve İngiltere saldırı denizaltıları görünmeyecektir. Kuzey Kutbu, ABD'nin çok amaçlı uçak gemisi gruplarının aktif olduğu bir bölge ve gelecekte Çin olacak. Sadece yerel PKK CH ile mücadele etmenin yanı sıra, navigasyon ve doğal kaynakları kontrol etme görevlerini de çözebilecekleri açıktır. Bu bağlamda, ABD AMG en karmaşık tipik tehdit olarak düşünülmelidir.
Rakiplerin, çeşitli türdeki güçlerin kullanımı için gerçek ve inandırıcı nedenleri kullanarak dolaylı taktiklere başvurmaları muhtemeldir. Son zamanlarda Rusya kargonuna sahip gemilerin gözaltına alınması örneğinde, NATO’nun ticari çıkarlara kendi çıkarlarına dayanan kısıtlamalar getirmekten ve dünya standartlarını göz ardı etmekten çekinmediğini görüyoruz. Dolaylı eylemlerin bir başka yöntemi, hem kendi hem de dış hedeflerini izleyen, sivil toplum örgütleri bayrağı altındaki eylemlerdir. Canlı bir örnek, Prirazlomnaya platformunda Greenpeace'in “insani saldırı” dır.
Geleneksel ve yeni tehditler ışığında, Kuzey Kutbu'ndaki Rusya'daki askeri varlığın yeniden başlatılması ve oluşturulması kesinlikle gereklidir. Tabii ki, kutup birlik gruplarının (kuvvetler) önündeki görevler Sovyet zamanlarına göre daha geniş ve çeşitli olacak.
Deniz grupları, NSNF'yi sınırlı sayıda savaş devriyesi ve aday gösterme alanlarında kapsayan görevlerini çözmek zorunda kalmayacak. Tüm buzsuz Arktik suları üzerinde sürekli kontrol sağlanması gerekir.
Deniz Kuvvetleri, Kuzey Kutup birliklerinin ve maden kaynaklarının bölgelerinin deniz yönündeki saldırılardan korunmasını sağlamalı ve düşman gruplarının deniz yoluyla güçlenmesini önlemeli, gerektiğinde denizlerin deniz taşımacılığını ve düşmanın maddi varlıkları arz etmesini engellemeli, ardından da askerlerin ve MTS'nin askerlerin çıkarlarına ulaşmasını sağlamalıdır.
Havacılık gruplarının sadece stratejik bombardımanları yenmek ve uçuşta varsayımsal bir düşmanın seyir füzelerini yenmek görevlerini çözmek zorunda kalmayacak, aynı zamanda ekonomik faaliyet alanları (rafta petrol ve gaz üretimi) için savaş havası örtüsü de yürütecekler. Aynı zamanda, gerektiğinde, NSR yolu üzerindeki deniz geçişinde filo kuvvetlerinin (ve çeşitli malzemelere sahip gemilerin karavanlarının) örtülmesini sağlamak gerekir. Ayrıca, yerdeki ve havada bulunan düşman uçaklarını ve nükleer füzeleri imha edin, birlikler ve silahların kontrolünü bozun, rezervleri yok edin, havadan ve amfibi saldırı kuvvetleri, düşman birliklerinin ve malzemelerin taşınmasını engelleyin, birliklerini ve nesnelerini hava saldırısı silahlarıyla saldırılara karşı koruyun ve düşman hava keşif.
Rusya Federasyonu’nun Kuzey Kutbu’nda Silahlı Kuvvetler’in gruplandırılması kaçınılmaz olarak, navigasyon, arama kurtarma ve diğer destek türlerinin, bir iletişim sisteminin yaratılması görevlerinin çözümünde belirleyici bir katkı yapmak zorunda kalacaktır. Bu olmadan, bölgede ne askeri ne de ekonomik faaliyet mümkün değildir.
Ayrı bir problem, potansiyel rakiplerin istihbarat faaliyetlerine kontrol ve gerekirse karşı çıkmadır. Sorun, Rusya'nın uydu ve İHA gibi modern keşif araçlarındaki gecikmesiyle karmaşıklaşıyor.
Silahlanma, ekipman, altyapı
Açıkçası, Rus grubunu mevcut ve gelecekteki tehditleri yansıtacak bir seviyeye getirmek karmaşık, uzun ve pahalı bir süreç olacak.
Bu, örneğin, tamamen Rus Donanması için geçerlidir. Filonun durumu, bütçe olanakları ve endüstrinin potansiyeli göz önüne alındığında Kuzey Kutbu grubunun oluşumu on yıllarca sürecek. Dahası, sadece savaş gemilerinin inşasını ve mevcut projeler için destek gemilerini değil, aynı zamanda zor buz koşullarında operasyonlar için tasarlanan yenilerin tasarlanmasını da gerektirecektir. Bir diğer zor görev de, 90'lerde terk edilmiş filo üslerinin restorasyonu.
Tabii ki, öncelikli faaliyet onarım, rehabilitasyon ve hava limanlarının yeni inşasıdır. Bunlar, bölge genelinde askeri çabaların kolayca ve kısa sürede, gerekli birlik ve kuvvet gruplarının konuşlandırılmasının kolaylaştırılması sayesinde, pivot noktalar (veya düğümler).
Geçenlerde, Besovets hava limanlarının Karelya ve Plesetsk Cumhuriyeti'ndeki Arkhangelsk bölgesinde yeniden inşasının yakında başlayacağı açıklandı. Gelecekte, Rogachevo (Novaya Zemlya Adası), Alykel (Norilsk), Kömür Madenlerinin (Anadyr, Chukotka) hava limanlarındaki Hava Kuvvetlerinin kalıcı olarak varlığını restore etmek gerekecektir. Kuzey Kutbu havalimanlarının geri kalanında (Graham Bell, Temp, Amderma, Tiksi, Cape Schmidt) dönel olarak görev yapmak mümkündür - birim ve filolarda.
Restore edilmiş hava limanlarında ve bazı Arktik Okyanusu adalarında, ufuktaki radarların yayılması için acil bir ihtiyaç vardır. Bu tür istasyonların kullanılması, geleneksel kontrol sisteminin mekansal yetenekleri ile dördüncü ve beşinci nesil savaşçıların savaş yetenekleri arasındaki tutarsızlık problemini büyük ölçüde çözecektir. Aynı zamanda, keşif grev ve grev savaşçılarının yarı özerk eylemleri, düşmanının VNS'sinin yönüne bağlı olarak, gelişmiş hava sahalarından maksimum savaş yarıçapına karşılık gelen, ZG radar istasyonunun bulunduğu yerden, 1000 ile 3000 kilometre arasında bir mesafede sağlanmaktadır.
Mevcut koşullar altında, bir Hava Kuvvetleri gruplandırmasının tutarlı bir şekilde oluşturulması, Kuzey Kutbu'ndaki Rusya'nın askeri yeteneklerini güçlendirmenin en hızlı ve en etkili yoludur. Belki de bu yakın bir zamanda Savunma Bakanlığı'nın yapabileceği tek şey.
Mesele, bugün Rus endüstrisinin Arctic gruplaması için acilen ihtiyaç duyulan uçakların üretimini modernize etmesi, üretmesi ya da yayması gerçeğiyle kolaylaştırılıyor.
Bu öncelikle "BM" nin modernize edilmiş versiyonunda ağır bir avcı-önleyici MiG-31. Bu, erken uyarı ve birçok hava hedefini aynı anda imha eden, güçlü bir radarlı, iki koltuklu bir uçak. Temel versiyonun aksine, MiG-31BM, geniş ve orta mesafelerde düşman savaşçılarıyla hava muhabbeti yürütmesini sağlayan geniş bir havadan havaya füze cephanesine sahiptir.
Önemli bir modernizasyon potansiyeline sahip olan MiG-31, havacılık savunması, stratejik bir keşif uçağı, uzun menzilli bir grev uçağı ve çeşitli amaçlarla uyduları dünyaya yakın yörüngelere fırlatma operasyonel araçlarının çözümünde temel bir uçak olarak umut vericidir. Siyasi irade varsa, Hava Kuvvetlerinde ve depoda hizmet veren makineler nedeniyle modernizasyona uğrayan uçak sayısı önemli ölçüde arttırılabilir.
Aynı zamanda, Arctic grubunun hem avcı hem de saldırı görevlerini yerine getirebilecek çok fonksiyonlu savaş uçakları ile yenilenmesi gerekiyor.
Modern koşullarda, bu rol için en gerçekçi aday Su-30CM'dir. Rusya'da bu tip uçakların büyük ölçekli üretimi var. Yılın 2013'inden itibaren Rusya Federasyonu hava kuvvetlerine geliyorlar. Aviyonik ve uçak silahlandırması, bir savaş türküsünün yüksek hassasiyetli hava ve yüzey hedef silahlarını uzun mesafeden uzaklaştırma görevlerini çözmesine izin verir.
Su-30'in mükemmel uçuş performansı, özellikle de süper manevra kabiliyeti, Arctic koşullarında talep edilen avantajlar arasındadır. Örneğin, küçük aerodromlardan uçarken ve düşük hızlı hava taşıtlarına korunan hava sahasından eşlik edip kovarken talep ediyorlar.
MiG-31 gibi, Su-30CM de önemli bir modernizasyon potansiyeline sahiptir. Bu makinenin uzun menzilli süpersonik (ve uzun vadede hipersonik) füzelerle olası güçlendirilmesi, uçak gemileri de dahil olmak üzere herhangi bir deniz hedefine ulaşılmasını sağlayan benzersiz bir grev kompleksi yaratacaktır.
Uçağın önemli bir avantajı, iyi ayarlanmış ritmik üretim ve progenitörlerini kullanma konusundaki kapsamlı tecrübesidir - Su-30МКИ / МКА / МКМ. Hindistan Hava Kuvvetleri'nin katılımıyla yapılan uluslararası tatbikatlarla gösterildiği gibi, Su-30MKI uçağı, Kuzey Kutbu'na ilgi duyan devletlerin modern seri savaş uçaklarından üstündür.
Su-30CM'in özellikleri ve yetenekleri bakımından dengeli bir havacılık kompleksi olduğuna dikkat etmek önemlidir. Bu, kuzey hava limanlarının zor şartlarında özellikle önemli olan heterojen havacılık gruplarının oluşumunu önlemenizi sağlar. İki kişilik mürettebat sadece savaş misyonlarının çözümünü sağlamakla kalmayacak, aynı zamanda uçuş personelinin eğitimini de hızlandıracak. Sonuncusu, Kuzey Kutbu'nun zor coğrafi ve meteorolojik koşullarında uçuşlarda eğitilen nispeten az sayıda pilotun görüşüyle ilgilidir.
Kuzey Kutup grubunun oluşumu için en önemli ön koşul Ulyanovsk'taki Il-76MD-90А uçaklarının üretiminin yeniden başlamasıydı. Gelecekte, bu tanker uçağı ve AK RLDN sayısında bir artış sağlayacaktır. Bugün, Hava Kuvvetleri'ndeki bu uçak türleri tam teşekküllü bir Arctic gruplandırması yapmak için çok küçük.
Genellikle göz ardı edilen önemli bir nokta daha var. Deneyimler, uçakların, uçakların, telsiz teçhizatlarının birimlerin savaşa hazırlıklı gönderilerinin başından itibaren üç ila beş yıl geçtiğini göstermektedir. Açıkçası, bu terim Arctic için daha uzun olacak. Hava limanlarının onarımı, destek altyapısının konuşlandırılması, kontrol ve iletişim sisteminin yeniden yapılandırılması, Uzak Kuzey'in zor şartlarında uçuşlarda eğitim, ıssız bir alanda arama kurtarma hizmetinin organizasyonu - bunların tamamı için zaman ve emek harcanması gerekiyor. Bu nedenle, hızlı bir şekilde başarıya ulaşabileceğiniz alanlara odaklanarak, bugün bu çalışmaya başlamak önemlidir. En tehlikeli rakiplerin Rusya'yı ekonomik fırsatlarda aşması koşullarında, tek çıkış yolumuz önceden çalışmak.