Yahu sokakta sigara içiyorum, izmariti atacak bir yer yok. Köşede dükkanların masaları var ve üzerinde küllükler duruyor. Müşteri falan da yok. Yere atacağıma küllüğe atayım dedim, dükkan sahibi "nabıyon sen yeğenim yoa" diyor.
Aynı şekilde bir kaç ay önce de, bağcıklarımı bağlamak için dükkan önündeki sandalyelerden birine oturdum çünkü belim sakattı ve eğilemiyordum. "Bir şey içecek misin" diye sordular, "hayır hemen bağcıkları bağlayacağım, çantamdan da bir şey alıp giderim" dedim. "Abi kalk o zaman meşgul etme" dedi kaldırdı.
Bu esnaflar, sarı taksi/Uber anketine "sarı taksi" cevabını veren, akşam olunca A haber izleyen, Hollanda'yı, Fransa bayrağını yakıp protesto eden, Abd'yi dolar yakarak boykot eden kitlenin aynısı.
İnsanların kimseye tahammülü kalmamış. Bunun farkındaydım ama bu seviyede olduğunu idrak edememişim. Her zaman diyorum, "İstanbul halkı, insanın güzel duygularını öldürür."