Bir anlaşma iki veya daha fazla tarafın ulaştığı bir anlayış, uzlaşma veya anlaşmadır . Öte yandan barış, silahlı çatışma veya ısrarcı bir şiddet durumu olmadığı zaman mevcut olan durumdur.23 Mayıs 1969'da Viyana Antlaşmalar Hukuku Konvansiyonu imzalandı, ancak 27 Ocak 1980'de geçerli olmaya başladı.
Bu Sözleşmenin detaylandırılması Viyana'da bir araya gelen uluslararası bir konferanstan sorumluydu ve orada Birleşmiş Milletler Uluslararası Hukuk Komisyonunu onbeş yıldan fazla planlamıştı. Bu Sözleşmenin amacı, geleneksel uluslararası hukukun kodlanması ve aynı zamanda ilerici bir şekilde geliştirilebilmesini sağlamaktı.
Bu sözleşmenin ikinci maddesinde aşağıdaki anlaşma tanımını bulmak mümkündür: iki veya daha fazla Devletin yazılı olarak kutlaması ve tek bir araçta mı yoksa tek bir belgede mi kaydedileceği uluslararası bir yasa ile yönetilen uluslararası bir anlaşmadır. en az iki, bağlı ve kendi özel adlarına bakılmaksızın.
Bu, bizi bir önceki paragrafta belirtilen bir noktaya getirir: barış anlaşmaları ancak eyaletler arasında imzalanabilir . Öte yandan, az önce tartıştığımız tanımın, Devlet ve uluslararası kuruluşlar (uluslararası hukuku kullanan diğer konular arasında), bu konuların ikisi ile yansıtılmayan anlaşmaları içermediğini veya yazılı.
Akılda tutulması gereken önemli bir husus, bu Sözleşmenin etkisinin geçmişe aykırı olmadığıdır: bir başka deyişle, bu, yalnızca yürürlüğe girdiği zamandan beri sonuçlanan anlaşmalara uygulanabileceği anlamına gelir; önceden yerleştir.
Birleşmiş Milletler, burada yer alan hakları uygulayan tarafların önemini öngören bu Sözleşmenin imzalanmasını gerçekleştirmiştir. Bu nedenle, aynı bölümde bulunmayan veya belirli bir sıra ile sipariş edilen bazı makalelerinde, hakem veya yargıç önünde bulunan kaynaklar ve eylemler belirlenir.