Bölüm 1243: Cennetsel Gazabın Dört Musibeti
Kara bulutlar gökyüzünü kaplamıştı ve yıldırım havayı doldurmuştu. Sanki tüm Doğu İlahi Bölgesi büyük bir tabak ile kaplanıyormuş gibi, atmosfer son derece baskıcı ve boğucu hale gelmişti. Dahası, devasa gelgit dalgaları, rüzgarın tamamen yok olmasına rağmen sayısız okyanus bölgesinde yayılıyor ve çalkalanıyordu. Doğu İlahi Bölgesi'nin dört köşesinin tamamı, günün sonunun geldiğinin işareti gibi görünen korkunç bir aura ile örtülüyordu.
Üstelik, beyaz yıldırım etki alanının altında, Sunulmuş Tanrı Sahnesinin etrafındaki alan şiddetle titremeye devam etti. Bu, cennet yasasının şiddetli titremesinin ta kendisiydi.
Yıldırım etki alanı içinde, soluk beyaz yıldırım ejderhasının belirsiz görüntüsü, kıvrılma hareketini durdurduğu için giderek daha da sağlamlaşıyordu. Yavaş yavaş, parlak beyaz bir ejderha kafası yıldırım etki alanının derinliklerinden uzanıyordu.
Sayısız yıldırım gökyüzünü sallıyordu. Kaynak gelişimcilerin çoğu öylesine sarsılmıştı ki yere yığıldılar. Yıldırımların her bir teli, kıvrılmalarına ve zayıfça titremelerine neden oldu ve ne kadar çaba sarf ettiklerinden bağımsız olarak gevşek bedenlerini doğrultamadılar.
"Bu nasıl mümkün olabilir?" Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun gözleri kalbi gittikçe daha fazla endişe duydukça genişledi.
Cennetsel yasaların gücü, her şeyden önce bir yasa ve yönetişimin gücüydü. Her yerde olan bir varlıktı ama aynı zamanda anlaması imkansız olan bir varlıktı. Ancak cennetsel yasaların en göze çarpan fenomeni, aşağı gönderilen yıldırımlardı.
Cennetsel yasa tarafından gönderilen yıldırımlar, yalnızca İlahi Musibet Alemine girmiş olan kaynak gelişimcilerini cezalandırmak ve test etmek için düşerdi. Cennetsel yasa bir tür ilke ve yönetiş olarak sınıflandırılmıştı. Bu, ilahi yolun tüm kaynak gelişimcileri arasında en temel bilgi olarak kabul edilen bir şeydi.
Ancak cennetsel yasadan gelen ve akan mevcut güç, sayısız kez “musibet yıldırımı” kategorisini çoktan aşmıştı. Aslında, bir insanın taşıyabileceği sınırın ötesine geçmişti.
Sadece baskıcı kudret bile kaynak gelişimcilerini ölümü isteyecek noktaya kadar şok etmek ve korkutmak için yeterliydi.
Bu kesinlikle sadece bir "test" değildi. Kesinlikle cennetsel yasanın kudretini sınırlarına kadar göstermişti. Bu, yorum için yer bırakmayan, eksiksiz ve kapsamlı bir “ceza” idi!
Cennetsel yasa en aşırı korkuyu hissetmeseydi, bu olmazdı!
“Cennetlerin kıskançlığı” sözü sadece bir laftı, bu dünyada cennet yasasının imrenmesine neden olacak bir varlık nasıl olabilirdi ki?
Fakat şu anda, mevcut herkes açıkça “cennetlerin kıskançlığına” tanık olduklarını açıkça hissedebiliyordu!
“Dokuz musibet… Dokuz musibet….” Göksel Gizemli Üç Büyük'ün başı olan Mo Yu, şaşkın ve mutsuz bir şekilde kendine mırıldandı.
"Bu gerçekten... Dokuz musibet mi?" Mo Wen'in şu anki zihinsel durumu Mo Yu'nunkini yansıtıyordu.
“Dokuz musibet… Atamızın öngörüleri…” Mo Yu yüzünde şaşkın bir ifadeyle mırıldandı, sanki bir rüya dünyasına girmiş gibiydi.
Fakat o anda, Mo Yu’nun vücudu aniden ele geçirildi. Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'na döndü ve bağırdı “Tanrı İmparator! Çabuk bariyeri kaldır! Cennetsel yasanın gücü çoktan çılgına döndü... Her şeyin buna kapılıp süpürülmesi mümkün!"
Zorla müdahale eden biri olmadıkça, yıldırım düşmesi kesinlikle başkalarına asla zarar vermezdi. Önceki sekiz aşamalı yıldırımın şiddeti çok büyüktü, ancak bunların tümü yalnızca, Sunulmuş Tanrı Sahnesinin sınırları içerisine odaklanmıştı ve tek bir parça bile sızmamıştı.
Fakat şu an cennetsel yasanın gücü titriyor ve kontrolden çıkıyordu ve hatta buradaki büyük İlahi Ustalar ve tanrı imparatorları bile onu açıkça hissedebiliyorlardı.
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru en ufak bir tereddüt göstermedi. Ebedi Cennet Aleminde dolaşan gürültülü bir kükreme saldı, “Herkes hemen bu bölgeyi terk etsin, olabildiğince uzağa kaçın! Genç nesli koruyun! Cennetsel yasalardan kaynaklanan güçle ilgili garip bir şeyler var! Bu yıldırım bize indiği zaman bir İlahi Ustayı yok etmek için yeterli güce sahip olacak… Bir an evvel kaçın!"
Bir İlahi Ustayı yok etmek için yeterli güç…
Bu sözler göklerin en yükseğinden düşen yıldırımlar gibiydi, özellikle de Ebedi Cennet Tanrı İmparatorunun kendisi tarafından söylenildiğinden dolayı.
Sunulmuş Tanrı Sahnesi bir anda bir kargaşanın içine atılmıştı. Fakat seyirciler kaçmak üzereyken, gökyüzünde yüksek sesli bir patlama meydana geldi. Soluk beyaz yıldırım etki alanı içinde beyaz yıldırım ejderhası, cennetsel öfkenin bir kısmını gösteren bir kükreme salıverdi. Ondan sonra gökten indi ve insanların dünyasına girdi.
Boşluk, ejderhanın vücudu ile temas ettiğinde ipek gibi parçalandı. Sanki tüm dünya içeriden ikiye bölünüyor gibiydi.
Cennetin gücü ortaya çıktı ve herkes bir anda sayısız dağ sırtlarına binmiş gibi hissetti. Kaçmak artık bir seçenek değildi ve belki de denemek için çok geç olmuştu. Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru gökyüzüne geçti ve keskin bir çığlık attı, “Toplanmış kaynak gelişimcileri, emirlerimi dinleyin! Sunulmuş Tanrı Sahnesini mühürlemek için tüm gücünüzü odaklayın!"
Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru emri verdikten sonra, mevcut olan yedi Ebedi Cennet koruyucusu derhal harekete geçti. Bedenleri, Sunulmuş Tanrı Sahnesinin sınırlarına ulaştıklarında titredi. Vücutlarından ışık yayılırken gökyüzünde parlayan yıldızlar gibi görünüyorlardı. Okyanus gibi gelişen kaynak enerji tereddütsüz serbest kalıyordu. Bu kaynak enerji kısa süre sonra çok güçlü bir mühür bariyeri oluşturdu.
Ebedi Cennet koruyucuları, Yıldız Tanrı Aleminin Yıldız Tanrıları ve Ay Tanrı Aleminin Ay Tanrıları ile birlikte, yalnızca Doğu İlahi Bölgesi'ndeki dört büyük tanrı imparatordan güçsüz olan yüce varlıklardı. Bunların her biri, bir İlahi Ustanın yeryüzünü sarsıcı gücüne sahipti.
Bu yüzden, yedi kişinin gücünün birleşmesiyle oluşmuş bir bariyerin ne kadar güçlü olduğunu hayal edilebiliyordu.
Koruyucular dışında, bölgedeki bütün yargıçlar, Saygıdeğer Qu Hui'den emir aldıklarında, güçlerini bariyere yollamak için öne çıktılar.
“Qianze, Meiyin ve Yingyue'yi sana emanet edeceğim! Diğer herkes beni takip etsin!"
Shui Qianheng mümkün olan en kısa sürede göklere çıktı, Sırlanmış Işık Aleminin İlahi Egemenleri arkasında yakından takip etti.
"Toplanan büyükler bana yaklaşsın! Geri kalanlarınız genç öğrencileri koruyun!" Luo Shangchen, toplanan İlahi Egemenlere önderlik etti ve ileriye doğru koştu.
Luo Guxie, Luo Shangche'yi takip etmedi. Bunun yerine, Luo Changsheng'in etrafında görünmez bir bariyer oluşturdu.
Kaynak gelişimcisi olarak ne kadar güçlüyseniz, bu cennetsel gücün korkunçluğunu o kadar iyi hissedebiliyordunuz. Yedi koruyucunun gücü son derece korkunçtu, ancak önlerindeki cennetsel güç yüzünden mevcut herkes açıkça bir güçsüzlük hissi hissedebilirdi ve yedi koruyucunun bu soluk beyaz musibet yıldırımını mühürleyememesinin son derece mümkün olduğunu biliyorlardı. Sonuç olarak, toplanan tüm İlahi Ustalar ve İlahi Egemenler, geri çekilmek yerine harekete geçtiler. Tüm enerjilerini bariyere döktüler.
Aslında şeffaf olan izolasyon bariyeri, Sunulmuş Tanrı Sahnesi alanını sıkıca kapatılmış halde tutması nedeniyle kaynak ışıkla parlak bir şekilde parlamaya başladı. Ayrıca, bu bariyer Doğu İlahi Bölgesinde İlahi Ustaların yarısından fazlasının tüm kaynak enerjisini ve sayısız İlahi Egemenin tüm kaynak enerjisini içermekteydi. Bundan oluşan şey belki de Doğu İlahi Bölgesi tarihinde şimdiye kadar oluşan en güçlü umutsuzluk duvarıydı.
Yun Che'nin sınırlandırıldığı alan, dışardan tamamen yalıtılmış bir felaket dünyasına dönüştü.
Başını göğe kaldırdı ve göklerden inen cennetsel yasa yıldırım ejderhasına baktı... Bu, tüm hayatında şimdiye kadar dayandığı en korkunç baskıcı güçtü ve tanıdığı her şeyi aşmıştı. Bu gücün var olan tüm canlıları yok etmek için yeterli olduğu konusunda en ufak bir şüphe olmadığı aşikardı.
Yine de en ufak bir korku hissetmedi.
Aksine, kaynak damarlarının derinliklerine tuhaf bir hasret başlamıştı.
Bu tek göz kırpmalık zamanda, gözlerinden yansıyan beyaz yıldırım ejderhası daha yakın hale gelmişti. Neredeyse dokunana kadar yaklaştı ve muazzam ağzı açıktı, soluk beyaz yıldırımdan sayısız dişi açığa çıkardı, Yun Che’nin tüm vücudunu şiddetle ısırdı.
BOOOOOM——————
Yıldırım ejderhası yeryüzüne indi, beyaz ışık ışıl bir şekilde havayı doldurdu. Beyaz ışıktan bir sütun cennetlere doğru uzadı, uzayı ve mavi gökyüzünü deldi, insanlığın henüz bilmediği uzak yıldız bölgelerine gitti.
Soluk beyaz yıldız patladı ve Sunulmuş Tanrı Sahnesinin sınırları boyunca parladı. Sunulmuş Tanrı Sahnesini mühürleyen bariyer, patlayıcı felaketlerin ortasında şiddetli bir şekilde sarsıldı ve bu tüm İlahi Ustatları şok etti.
Bu bariyer, Doğu İlahi Bölgesinde İlahi Ustaların yarısından fazlasının bütün gücünün yoğunlaşmasıyla oluşmuştu, ama yine de titriyordu!
CHA.———
Soluk beyaz musibet yıldırımı, gökyüzünü sarsarken patlayıcı bir şekilde büyüdü. Cennetsel yasanın kuvveti dışa doğru patlamaya devam etti ve Sunulmuş Tanrı Sahnesinin alanının delinip sayısız parçaya dönüşmeden önce tamamen bozulmasına neden oldu.
Tamamen çılgın cennetsel kudret şiddetle ateşlendiği için Sunulmuş Tanrı Sahnesinde kendisini kısıtlayamadı. Saldırıları, Sunulmuş Tanrı Sahnesini sızdırmaz hale getiren bariyere çarptı ve bariyer şiddetli bir şekilde titremeye devam ederken çınlama gibi sesler yaymasına neden oldu.
“Bu... Bu....” Gizlenen Gökyüzü Alemi Kralı Lu Zhou, hayatındaki en büyük şok ve alarm ifadesi yüzünde belirirken, iki elini bariyere sıkıca bastırdı.
"Yani bu gerçekten... Cennetsel yasanın gerçek kuvveti mi? Çok korkunç!"
"Bu nasıl mümkün olabilir!?" Shui Qianheng'ye iletilen titreşimler ve güç iki kolunun da ağrıyla uyuşmasına neden oldu ve göz bebekleri genişledi. Korku kalbinin etrafında dolaştı ve rahatlamak için tüm gücünü topladığında bile bu korku hissini bastıramadı.
BOOOM... BOOOM!!
Musibet yıldırımının gücü dalgalar halinde patladı ve bu patlamaların neden olduğu etkiler bariyerleri şiddetle sarstı. Şu anda Doğu İlahi Bölgesinde İlahi Ustaların yarısından fazlasının gücünü içeren bariyerde bir çatlak patlak vermişti. Bu çatlağa, patlamış cennetlerin seslerine benzeyen bir ses eşlik ediyordu. Bundan sonra, bariyerdeki çatlak aşırı bir hızda yayılmaya başladı.
''N... Ne!?'' Bu sahne o kadar endişe vericiydi ki herkesin kalplerinin korku içinde sıkışmasına neden oldu.
Bariyerin önünde toplanan tüm ilahi Ustalar ve İlahi Egemenler iyice gerilmişti. Engin ve güçlü kaynak enerji bir kez daha ortaya çıktı ve hiç kimse bu sefer bir şey yapmadı... Ama çatlak hâlâ hızla yayılmaya devam ediyordu ve tüm bariyeri sallayan sarsıntı açıkça giderek daha da şiddetli hale gelmişti.
GÜMBÜR!!
Başka bir büyük patlama ile yıldırım şeklinde ikinci bir çatlak ortaya çıktı.
Şok ve korku sesleri havayı o kadar doldurmuştu ki, gök gürültüsünü neredeyse tamamen bastırdı. Sahnedeki İlahi Ustalar o kadar şok olmuşlardı ki, yüzleri solmuştu. Koruyucular önlerinde olsa bile, en ufak bir şekilde bu çılgınca cennetsel kudrete bakmaya cesaret edemediler, harekete geçseler de bu cennetsel kudreti tamamen bastıramadılar.
Daha da korkutucu olan şey, cennetsel yasalardan kaynaklanan gücün çekirdeğinin Sunulmuş Tanrı Sahnesine odaklanmasıydı. Mücadele ettikleri cennetsel kuvvet, yalnızca dışa doğru yayılan aşırı güçtü!
Cennetsel yasalara meydan okunmazdı ve cennetin gücüne hiç dokunulmamıştı... Ama sonuçta cennetsel yasalar belirsiz ve uzaktı, bu yüzden ancak şimdi cennetsel yasaların gücünün ne kadar korkutucu olduğu konusunda gerçek bir anlayış kazandılar.
Eğer bariyer çökerse, toplanan İlahi Ustalar ve İlahi Egemenlerin bile zapt edemediği bu cennetsel kuvvet yayılabilir ve sonuçlar hakkında düşünemeyecekleri kadar feci olurdu.
"Haydi harekete geçelim," dedi Ejderha Hükümdarı yumuşak bir şekilde.
O anda, Ejderha Hükümdarı, Ebedi Cennet İlahi İmparatoru, Brahma Cennet Tanrı İmparatoru, Yıldız Tanrı İmparatoru, Ay Tanrı İmparatoru ve mevcut olan dört Yıldız Tanrısı ve dört Ay Tanrısı, göklere çıktıklarında hep birlikte hareket etti. Gökyüzünü saklayan ve yeryüzünü kaplayan bir kuvvet, bariyeri örtmeden önce cennet kubbesinden aşağıya inmişti.
Bir anda rüzgar ve bulutlar değişmeye başladı.
Bir sonraki anda, Tanrı İmparatoru Shitian da bariyerin önünde ortaya çıkmıştı. Engin gücünü yoğunlaştırdı ve sınırsız ilahi gücü bariyere aktardı.
Kral alemlerinden gelenler arasında yalnızca Qianye Ying'er harekete geçmemişti.
Toplanan tanrı imparatorlarının bile yüzlerinin rengi solmuştu, ancak onda tek bir şok ya da korku izi görülemiyordu. Gökyüzünde süzüldü, yukarıya yükseldi ve bakışlarını Sunulmuş Tanrı Sahnesini merkezine sabitledi. Altın saçları havada dans ediyordu ve yumuşak zırhı bir şeytanınkinden bile daha çekici olan büyüleyici kıvrımlarını ortaya döküyordu. Bununla birlikte, giydiği altın maske gözlerini gizlemişti ve kimsenin şu anda güzel gözlerinde dalgalanan ışığı gözlemlemesine izin vermiyordu.
Ejderha Hükümdarı, Doğu İlahi Bölgenin dört tanrı imparatoru, Güney İlahi Bölgenin Tanrı İmparatoru Shitian, dört Yıldız Tanrısı ve dört Ay Tanrısının hepsi aynı anda hareket ettiler. Birlikte uyguladıkları güç o kadar korkunçtu ki Doğu İlahi Bölgesini baş aşağı çevirebilirdi.
Normal halkın hayal bile edemediği bu güçle bariyerdeki çatlaklar nihayet yayılmayı bıraktı.
Toplanan İlahi ustaların ve İlahi Egemenlerin ruhları sakinleşti ve kalplerinin hafifçe rahatladığını hissettiler. Kademeli olarak çatlaklar yavaşça iyileşmeye başladı ve bariyerin sallanması eskisinden çok daha yumuşak bir şekilde devam etti.
Herkes derin bir nefes almak ve tamamen soğukkanlılığını yeniden kazanmak üzereydi fakat o anda, bir sarsıcı patlama meydana geldi ve aniden cennet ve dünya arasındaki boşlukta çınladı.
BOOOOOOOOOOM——————
Sunulmuş Tanrı Sahnesi içindeki musibet yıldırımı sayısız kat daha yoğun, beyaz bir ışık olarak dışa doğru patladı. Bir anda, daha henüz tekrar bir araya getirilmiş bariyer üzerinde sayısız ince çatlak ortaya çıktı.
Toplanan İlahi Ustalar ve İlahi Egemenler panik yapmaya bile zaman bulamadan bariyer parçalandı ve patladı. Hepsi patlamadan dolayı geriye doğru uçtu, sanki ağır bir tokmak tarafından onlara vurulmuş gibiydi.
"Ahhhh!!"
"K... Kahretsin!!"
Bariyerin çöküşü, tüm bu Ebedi Cennet Tanrı Aleminin musibet yıldırımı tarafından gömüleceği anlamına geliyordu. Herkesin kalpleri battı ama... Bir sonraki anda, kesinlikle korkunç cennetsel kuvvet aslında kaybolmuştu.
Aslında, tamamen ortadan yok olmuştu.
Çılgın beyaz musibet yıldırımı bariyeri parçalamıştı fakat dağılmamıştı. Bunun yerine, iz bırakmadan ortadan kaybolduğu için havanın kendisi tarafından yutulmuş gibi görünüyordu. Uzun zamandır hissedilmeyen ışık ve sıcaklık, yukarıdaki göklerden yayıldı. Herkes içgüdüsel olarak bakmak için başlarını kaldırdı ama gördükleri şey kilometler boyu açık bir gökyüzüydü. Daha bir an önce gökyüzünü örten kara bulutlar şaşırtıcı bir şekilde ortadan kaybolmuştu.
Az önce olan her şey paramparça olmuş bir yanılsama gibi görünüyordu.
Tam derin bir nefes almışlardı ki...
Sunulmuş Tanrı Sahnesinin iz bırakmadan yok olduğunu gördüler.
Daha önce Sunulmuş Tanrı Sahnesinin olduğu yerde yüz elli kilometre genişliğinde boş bir delik açılmıştı. Boş deliğin zift siyahı karanlığı sanki dipsizdi.
Ebedi Cennet Tanrı Aleminde oluşan dipsiz uçurum, olan her şeyin gerçekten bir rüya olmadığının inkar edilemez bir kanıtıydı.
Boş deliğin üzerindeki havada, soluk beyaz şimşeğin son parçaları kalmıştı.
Soluk beyaz şimşek yavaş yavaş gerilemişti ve bir kişinin figürü soluk beyaz şimşek içinde açıkça görülebiliyordu. Şimşek, mevcut olan herkes tarafından açıkça görülene kadar geriledi.
"Yun... Che…”
Ruhlarının derinliklerinden gelen kelimeleri kekeliyorlardı.
Yun Che'nin vücudu tamamen çıplaktı ve görünüşe göre sadece dağılmak istemeyen beyaz şimşek tabakası onun üzerinde giysi gibi duruyordu. Ayrıca, tüm vücudunda tek bir yara bile yoktu. Siyah saçları birkaç kat daha uzundu ve bu uzun bukleler vücudu üzerinde dolaşan yıldırımla aydınlatıldıkları için düzensiz bir şekilde dans ediyorlardı.
Tüm Sunulmuş Tanrı Sahnesini ölümcül bir sessizlik aldı.
Zzzt... Zzzzt... Zzzt zzzt!!
Yun Che'nin gözleri kaymıştı ve herkes şaşkınlıkla gözlerindeki soluk beyaz yıldırım ışığını görebiliyordu. Soluk beyaz yıldırımla sarılmış parmağı ileriyi işaret ediyordu:
"Luo... Chang... Sheng…”
"Haydi... Tekrar... Savaşalım!!"
K.N: Meali: Kolunu bir tarafına monte edeyim de sürahi gibi gez etrafta :D