Manta ışını - Manta ray
|Manta ışını


|Manta alfredi de Dharavandhoo , Maldivler|
|Manta birostris de Hin Daeng , Tayland|
|bilimsel sınıflandırma|
|Krallık:||Animalia|
|Şube:||Chordata|
|Sınıf:||Chondrichthyes|
|Sipariş:||Myliobatiformes|
|Aile:||Mobulidae|
|Cins:||
Manta


Bancroft, 1829
|Türler|


Cephalopterus manta


Bancroft , 1829
|Türler|
|Manta vatozu aralığı|
Manta ışınları , Mobula cinsine (önceden kendi cinsi Manta ) ait olan büyük ışınlardır . Daha büyük olan M. birostris'in genişliği 7 m'ye (23 ft), daha küçük olan M. alfredi ise 5.5 m'ye (18 ft) ulaşır. Her ikisinin de üçgen pektoral yüzgeçleri , boynuz şeklinde sefalik yüzgeçleri ve büyük, öne bakan ağızları vardır. Myliobatiformes ( vatozlar ve akrabalar) arasında sınıflandırılırlar ve Myliobatidae (kartal ışınları) ailesine yerleştirilirler .
Mantalar ılıman , subtropikal ve tropikal sularda bulunur. Her iki tür de pelajiktir ; M. birostris açık okyanuslarda tek başına veya gruplar halinde göç ederken, M. alfredi yerleşik ve kıyı olma eğilimindedir. Bunlar filtre besleyiciler ve büyük miktarlarda yemek zooplankton onlar yüzmek gibi onların açık ağızlarıyla birlikte toplamak. Bununla birlikte, araştırmalar diyetlerinin çoğunun (% 73) aslında mezopelajik kaynaklardan geldiğini göstermektedir . Gebelik bir yılı aşkın süren ve quequeg doğum canlı yavrulara. Mantalar , parazitlerin giderilmesi için temizlik istasyonlarını ziyaret edebilir . Balinalar gibi bilinmeyen nedenlerle ihlal ediyorlar .
Her iki tür de Uluslararası Doğa Koruma Birliği tarafından savunmasız olarak listelenmiştir . Antropojenik tehditler arasında kirlilik , balık ağlarına dolanma ve Çin tıbbında kullanılmak üzere solungaç tırmıkları için doğrudan hasat yer alıyor . Yavaş üreme hızları bu tehditleri şiddetlendirir. Göçmen Yabani Hayvan Türleri Sözleşmesi ile uluslararası sularda korunmaktadırlar , ancak kıyıya daha yakın yerlerde daha savunmasızdırlar. Mantaların bir araya geldiği alanlar turistler arasında popülerdir. Sadece birkaç halka açık akvaryum onları barındıracak kadar büyüktür.
Taksonomi ve etimoloji


|Filogenisi stingrays (myliobatiformes)|
"Manta" adı , geleneksel olarak ışınları yakalamak için kullanılan battaniye şeklindeki bir tuzak türü olan manto (pelerin veya battaniye) için Portekizce ve İspanyolca'dır . Quequeg nedeniyle boynuz-şekilli bir "Devilfish" olarak bilinir sefalik onları bir "kötü" bir görünüm vermek için hayal edilir yüzgeçler.
Manta vatozları , vatozlar ve akrabalarından oluşan Myliobatiformes takımının üyeleridir . Manta cinsi , Mobula devil ışınları ile birlikte Mobulinae alt ailesinde gruplandığı kartal ışını familyası Myliobatidae'nin bir parçasıdır . 2017 yılında, DNA'nın bir analiz, ve daha az bir dereceye kadar morfolojisi , tespit mobula olduğu parafiletik manta ile ilgili olarak, ve bunların tedavisi önerilen Manta bir şekilde küçük eşanlamlı arasında mobula .
Mantalar, dipte yaşayan vatozlardan evrimleşti ve sonunda daha kanat benzeri pektoral yüzgeçler geliştirdi. M. birostris hala vardır körelmiş bir şeklinde bir acı kancanın kalıntısını kaudal omurga. Çoğu ışının ağzı başın alt tarafında bulunurken, mantalarda tam ön taraftadır. Manta ışınları ve şeytan ışınları, filtreli besleyicilere evrimleşen tek ışın türüdür.
Türler
Mantaların bilimsel isimlendirilmesinin, hem cins ( Ceratoptera , Brachioptilon Daemomanta ve Diabolicthys ) hem de türler ( vampirüs , americana , johnii ve hamiltoni gibi ) için çeşitli isimler kullanıldığı kıvrımlı bir geçmişi vardır . Hepsi sonunda tek tür Manta birostris'in eşanlamlıları olarak ele alındı . Manta cins adı ilk olarak 1829'da Jamaika'dan Dr Edward Nathaniel Bancroft tarafından yayınlandı . Belirli adı birostris atfedilir Johann Julius Walbaum başkaları tarafından Ağustos Donndorff (1798) bazı yetkililer tarafından ve Johann (1792). Alfredi'nin özel adı ilk olarak manta'ya Prens Alfred'in adını veren Avustralyalı zoolog Gerard Krefft tarafından kullanılmıştır .
Yetkililer hala aynı fikirde değildi ve bazıları siyah renk morfunun çoğunlukla beyaz morftan farklı bir tür olduğunu savundu . Bu öneri, her ikisinin de mitokondriyal DNA'sının 2001 yılında yapılan bir çalışmasıyla reddedildi . 2009 yılında yapılan bir çalışma, renk, meristik varyasyon , omurga, dermal dişler (diş benzeri pullar) ve farklı popülasyonların dişleri dahil olmak üzere morfolojideki farklılıkları analiz etti . İki farklı türler ortaya çıktı: Daha küçük M. alfredi bulunan Hint-Pasifik ve tropikal doğu Atlantik ve daha büyük M. birostris , tropik boyunca bulundu subtropikal ve sıcak ılıman okyanuslarda. İlki daha kıyıya yakınken, ikincisi daha okyanus akan ve göçmen . Japonya çevresindeki mantalar üzerine 2010 yılında yapılan bir araştırma, M. birostris ve M. alfredi arasındaki morfolojik ve genetik farklılıkları doğruladı .
Başlangıçta Manta sp olarak adlandırılan üçüncü bir olası tür . cf. birostris , en az 6 m (20 ft) genişliğe ulaşır ve Karayipler de dahil olmak üzere tropikal batı Atlantik'te yaşar. M. birostris ve meydana simpatri . Daha yakın zamanlarda, 2017'de yayınlanan DNA çalışmaları, Manta cinsinin Mobula içinde yuvalanması gerektiğini ve mevcut altı Mobula türünün üçe birleştirilmesi gerektiğini öne sürüyor .
Fosil kaydı
Bazı küçük dişler bulunmuş olsa da, az sayıda manta ışınlarının fosilleşmiş iskeletleri keşfedilmiştir. Onlar eksikliği Onların kıkırdak iskeletler, iyi korumaz kireçlenme ait kemikli balık . Manta ray fosillerini taşıyan sadece üç tortul yataklar, bilinen itibaren bir edilir Oligosende içinde South Carolina dan ve iki Miyosen ve Pliyosen içinde Kuzey Carolina . Güney Carolina'daki Chandler Köprüsü Formasyonunda soyu tükenmiş bir türün kalıntıları bulundu . Bunlar başlangıçta Manta fragilis olarak tanımlandı , ancak daha sonra Paramobula fragilis olarak yeniden sınıflandırıldı .
Biyoloji
Görünüm ve anatomi
Manta vatozlarının geniş başları, üçgen pektoral yüzgeçleri ve ağızlarının her iki yanında bulunan boynuz şeklinde sefalik yüzgeçleri vardır. Başlarının yanlarında gözlerin sefalik yüzgeçlerin arkasında ve ventral yüzeylerinde solungaç yarıkları olan yatay olarak düzleştirilmiş gövdeleri vardır . Kuyrukları iskelet desteğinden yoksundur ve disk benzeri vücutlarından daha kısadır. Sırt e küçük ve kuyruğun tabanında bulunmaktadır. En büyük mantalar 1.350 kg'a (2.980 lb) ulaşabilir. Her iki türde de genişlik, vücut uzunluğunun yaklaşık 2,2 katıdır; M. birostris en az 7 m (23 ft) genişliğe, M. alfredi ise yaklaşık 5,5 m (18 ft) genişliğe ulaşır. Dorsal olarak, mantalar tipik olarak siyah veya koyu renktedir ve "omuzlarında" soluk işaretler vardır. Ventral olarak, genellikle beyaz veya soluk renktedirler ve ayrı ayrı mantaların tanınmasını sağlayan belirgin koyu lekeler bulunur. Derileri, onu enfeksiyondan koruyan mukusla kaplıdır . Tamamen siyah renk morflarının var olduğu bilinmektedir. Avustralya'nın Great Barrier Reef'inde pembe bir manta ışını gözlemlendi ve bilim adamları bunun genetik bir mutasyondan kaynaklanabileceğine inanıyor . Lady Elliot Adası yakınlarında görülen balık, dünyanın bilinen tek pembe manta vatozu.
İki manta türü renk desenleri, dermal dişler ve dişlenme bakımından farklılık gösterir. M. birostris'in daha köşeli omuz çizgileri, karın bölgesinde daha geniş ventral koyu lekeler , pektoral yüzgeçlerde kömür renkli ventral hatları ve koyu renkli bir ağzı vardır. M. alfredi'nin omuz çizgileri daha yuvarlak, ventral noktaları arka uca yakın ve solungaç yarıkları arasında yer alır ve ağzı beyaz veya soluk renklidir. Denticles birden fazla olması dişçiklidir ve örtüşme M. birostris arasında olanlar ise, M. alfredi eşit aralıklı olan ve dişçiklidir yoksundur. Her iki türün de alt çenesinde küçük, kare şekilli dişler vardır, ancak M. birostris'in üst çenesinde de genişlemiş dişler vardır. M. alfredi'den farklı olarak , M. birostris sırt yüzgecinin yakınında kaudal bir omurgaya sahiptir.
Mantalar, suyu geriye doğru iten pektoral yüzgeçlerinin kanat benzeri hareketleriyle suda hareket eder. Büyük ağızları dikdörtgendir ve aşağıya bakan ağızları olan diğer ışın ve paten türlerinin aksine ileriye dönüktür. Spiracles ışınlarının tipik körelmiş, ve quequeg onların solungaçları üzerinden geçen oksijenli su tutmak için sürekli yüzmek gerekir. Baş yüzgeçleri genellikle spiral şeklindedir ancak yiyecek arama sırasında düzleşir. Balığın solungaç kemerleri , yiyecek parçacıklarını toplayan pembemsi kahverengi süngerimsi doku paletlerine sahiptir. Mantalar, görsel ve koku alma duyularını kullanarak avın izini sürer. En yüksek beyin-vücut kütle oranlarından birine ve tüm balıklar arasında en büyük beyin boyutuna sahiptirler. Beyinlerinde, onları sıcak tutmaya yarayan retia mirabilia vardır. M. alfredi'nin 400 metrenin (1.300 ft) üzerindeki derinliklere daldığı , benzer bir yapıya sahip olan göreceli Mobula tarapacana'nın yaklaşık 2.000 metreye (6.600 ft) daldığı gösterilmiştir; retia mirabilia muhtemelen beyinlerinin daha soğuk yer altı sularına bu tür dalışlar sırasında soğumasını önlemeye hizmet ediyor.
Yaşam döngüsü
Çiftleşme, manta menzilinin farklı yerlerinde yılın farklı zamanlarında gerçekleşir. Bu hızlı yüzen balıkta kur yapmak zordur, ancak bazen sığ suda birbirinin arkasından yüzen birden fazla bireyle çiftleşme "trenler" görülse de. Çiftleşme dizisi bir dolunay tarafından tetiklenebilir ve yaklaşık 10 km / saat (6.2 mil / saat) hızla seyahat ederken bir dişiyi yakından takip eden bir erkek tarafından başlatılmış gibi görünüyor. Göğüs yüzgecini ağzıyla kavramak için 20 ila 30 dakika sürebilecek sürekli çaba sarf ediyor. Sıkı bir kavrayışa sahip olduğunda, baş aşağı döner ve karın tarafını onunkine doğru bastırır. Daha sonra onun birini ekler claspers onu içine kloakanın o 60-90 saniye boyunca kalır. Clasper kanal bir tüp oluşturur sperm gelen genital papilla ; bir sifon , seminal sıvıyı yumurta kanalına doğru iter . Erkek, dişinin pektoral yüzgecini dişleriyle birkaç dakika daha tutmaya devam eder, her ikisi de yüzmeye devam eder ve bunu genellikle 20'ye kadar erkek izler. Çift daha sonra ayrılır. Bazı nedenlerden dolayı, erkek hemen hemen her zaman sol pektoral yüzgeci kavrar ve dişilerde genellikle bunu gösteren yara izleri vardır.
Döllenmiş yumurtalar, dişinin yumurta kanalı içinde gelişir. İlk başta, gelişmekte olan embriyolar sarıyı emerken bir yumurta kabına kapatılırlar . Yumurtadan çıktıktan sonra, yavrular yumurta kanalında kalır ve sütlü salgılardan ek besin alırlar . Göbek kordonu veya plasentası olmayan doğmamış yavru, oksijen elde etmek için bukkal pompalamaya güvenir . Kuluçka boyu genellikle bir veya bazen ikidir. Gebelik süresi 12-13 ay olduğu düşünülmektedir. Tam olarak geliştiğinde, yavru minyatür bir yetişkine benzer ve başka ebeveyn bakımı olmaksızın yumurta kanalından atılır. Vahşi popülasyonlarda, doğumlar arasında iki yıllık bir aralık normal olabilir, ancak birkaç kişi ardışık yıllarda hamile kalır ve yıllık bir yumurtlama döngüsü gösterir. Okinawa Churaumi Akvaryumu damızlık bazı başarı elde etti M. alfredi peşpeşe üç yıl içinde bir dişi veren doğumuyla. Bu gebeliklerden birinde gebelik süresi 372 gündü ve doğumda yavru 192 cm (76 inç) genişliğe ve 70 kg (150 lb) ağırlığa sahipti. Güney Afrika'da, M. birostris erkekleri 4 m'de (13 ft) olgunlaşırken, dişiler bunun biraz üzerinde olgunluğa ulaşır. Endonezya'da M. birostris erkekleri 3,75 m (12 ft), dişi ise 4 m (13 ft) civarında olgunlaşmaktadır. Güney Afrika'da, M. alfredi erkekler için 3 m (10 ft) ve kadınlar için 3,9 m (13 ft) genişliğinde olgunlaşır. Gelen Maldivler , bir erkeklerde alfredi M. kadın 3 m (9.8 ft) olgun ise, 2.5 m (8 fit 2) bir genişlik olgun. Gelen Hawaii , M. alfredi erkeklerde 2.8 m (9 ft2), kadınlar için 3.4 m (11 ft) 'lik bir genişlikte olgunlaşır. Dişi mantalar 8-10 yaşlarında olgunlaşıyor gibi görünmektedir. Manta vatozları 50 yıla kadar yaşayabilir.
Davranış ve ekoloji
Mantalarda yüzme davranışı habitatlar arasında farklılık gösterir: Derin su üzerinde seyahat ederken, düz bir çizgide sabit bir hızda yüzerlerken, daha iç kesimlerde genellikle güneşlenirler veya boşta yüzerler. Mantalar tek başlarına veya 50'ye kadar gruplar halinde seyahat edebilirler. Diğer balık türlerinin yanı sıra deniz kuşları ve deniz memelileri ile de birleşebilirler . Quequeg bazen ihlal su kısmen ya da tamamen sıçrayan. Bir gruptaki bireyler birbiri ardına havadan atlayış yapabilirler. Bu sıçramalar üç şekilde gerçekleşir - balığın önce geldiği yerde ileri sıçramalar, kuyruğun ilk yeniden girişiyle benzer atlamalar veya takla . İhlalin nedeni bilinmemektedir; olası açıklamalar arasında çiftleşme ritüelleri, doğum, iletişim veya parazitlerin ve kommensal pişmanlıkların (suckerfish) ortadan kaldırılması yer alır .
Manta ışınları hem filtre besleyicileri hem de makro indiricilerdir. Yüzeyde, karides , kril ve planktonik yengeç şeklinde büyük miktarlarda zooplankton tüketirler . Daha derin derinliklerde mantalar küçük ila orta boy balıkları tüketir. Yiyecek ararken, avının etrafında yavaşça yüzer, onu sıkı bir "top" haline getirir ve daha sonra ağzı açık bir şekilde toplanmış organizmalar arasında hızlanır. Bir top özellikle yoğunsa, bir manta onunla takla atabilir. Mantalar beslenirken, yiyecekleri ağızlarına yönlendirmek için sefalik yüzgeçlerini düzleştirir ve küçük parçacıklar, solungaç kemerleri arasındaki doku tarafından toplanır. Plankton bakımından zengin tek bir beslenme alanında 50 kadar balık toplanabilir . Testler, M. birostris diyetinin yaklaşık yüzde 27'sinin yüzeyden, yaklaşık yüzde 73'ünün daha derin derinliklerde olduğunu göstermiştir. Mantaların kendileri büyük köpekbalıkları ve katil balinalar tarafından avlanır . Ayrıca aşçı köpekbalıkları tarafından ısırılabilirler ve asalak kopepodlar barındırabilirler .
Mantas ziyaret temizleme istasyonları üzerinde mercan resifleri dış parazitler kaldırılmasını istedi. Işın, mercan yüzeyine yakın bir konumda birkaç dakika boyunca durağan bir konuma gelirken, daha temiz balıklar bağlı organizmaları tüketir. Bu tür ziyaretler çoğunlukla gelgit yükseldiğinde gerçekleşir. Hawaii'de pislikler temizlik sağlar; bazı türler mantanın ağzı ve solungaç yarıkları etrafında beslenirken, diğerleri vücut yüzeyinin geri kalanına hitap eder. Mozambik'te çavuş büyük balıklar ağzı temizlerken kelebek balıkları ısırık yaralarına odaklanır. M. alfredi, temizlik istasyonlarını M. birostris'ten daha sık ziyaret ediyor . Bireysel mantalar aynı temizleme istasyonunu veya beslenme alanını tekrar tekrar ziyaret edebilir ve çevrelerinin bilişsel haritalarına sahip gibi görünebilir .
2016 yılında bilim adamları, manta ışınlarının öz farkındalıkla ilişkili davranışlar sergilediğinin gösterildiği bir çalışma yayınladı . Değiştirilmiş bir ayna testinde , bireyler beklenmedik durum kontrolü ve olağandışı kendi kendine yönelik davranışla meşgul oldu.
dağılım ve yaşam alanı
Mantalar, dünyanın tüm büyük okyanuslarında tropikal ve subtropikal sularda bulunur ve ayrıca ılıman denizlere girerler. En uzak ekvatora onlar kaydedildi olan Kuzey Karolina ABD'de (31 ° K) ve North Island bölgesinin Yeni Zelanda (36 ° S). 68 ° F (20 ° C) üzerindeki su sıcaklıklarını tercih ederler ve M. alfredi ağırlıklı olarak tropikal bölgelerde bulunur. Her iki tür de pelajiktir . M. birostris çoğunlukla açık okyanusta yaşar, akıntılarla birlikte seyahat eder ve besin yönünden zengin suyun yükseldiği bölgelere göç eder.
Radyo vericileriyle donatılmış balıklar, yakalandıkları yerden 1.000 km (620 mil) kadar uzaklaştı ve en az 1.000 m (3.300 ft) derinliğe indi. M. alfredi daha yerleşik ve kıyıya yakın bir türdür. Mevsimsel göçler meydana gelir, ancak M. birostris'ten daha kısadır . Mantalar ilkbahardan sonbahara kadar kıyılarda yaygındır, ancak kışın daha açık denizlere seyahat ederler. Gündüz yüzeye yakın ve sığ suda, geceleri ise daha derinlerde yüzerler.
Koruma sorunları
Tehditler
Hayalet vatozlar için en büyük tehdit aşırı avlanmaktır . M. birostris okyanuslar üzerinde eşit olarak dağılmamış, ihtiyaç duyduğu besin kaynaklarını sağlayan alanlarda yoğunlaşmışken, M. alfredi daha da yereldir. Dağılımları böylelikle alt popülasyonların birbirine karıştığına dair çok az kanıtla parçalandı. Uzun ömürleri ve düşük üreme oranları nedeniyle, aşırı avlanma yerel popülasyonları ciddi şekilde azaltabilir ve başka yerlerden gelen bireylerin onların yerini alma olasılığı çok düşüktür.
Hem ticari hem de geleneksel balıkçılık, etleri ve ürünleri için mantaları hedeflemiştir. Genellikle ağlar, trol ve zıpkınlarla yakalanırlar. Mantalar bir zamanlar Kaliforniya ve Avustralya'daki balıkçılar tarafından karaciğer yağları ve derileri için ele geçirildi; ikincisi aşındırıcı olarak kullanıldı . Etleri yenilebilir ve bazı ülkelerde tüketilir, ancak diğer balıklarla karşılaştırıldığında çekici değildir. Solungaçları koruyan kıkırdaklı yapılar olan solungaç tırmıklarına olan talep, son zamanlarda Çin tıbbına girmiştir . Asya'da solungaç tırmıklarına olan artan talebi karşılamak için Filipinler, Endonezya, Mozambik, Madagaskar, Hindistan, Pakistan, Sri Lanka, Brezilya ve Tanzanya'da hedefli balıkçılık geliştirildi. Her yıl başta M. birostris olmak üzere binlerce manta vatozu yakalanır ve tamamen solungaçları için öldürülür. Sri Lanka ve Hindistan'da yapılan bir balıkçılık araştırması, ülkenin balık pazarlarında her yıl 1000'den fazla satıldığı tahmin ediliyor. Karşılaştırıldığında, dünyadaki en önemli toplama sahalarının çoğundaki M. birostris popülasyonlarının önemli ölçüde 1000'den az bireye sahip olduğu tahmin edilmektedir. Kaliforniya Körfezi, Meksika'nın batı kıyısı, Hindistan, Sri Lanka, Endonezya ve Filipinler'de manta vatozları için hedeflenen balıkçılık , bu bölgelerdeki popülasyonları önemli ölçüde azaltmıştır.
Manta ışınları diğer antropojenik tehditlere tabidir . Mantalar, oksijenden zengin suyu solungaçlarından akıtmak için sürekli yüzmeleri gerektiğinden, dolanmaya ve ardından boğulmaya karşı savunmasızdırlar . Mantalar geriye doğru yüzemezler ve çıkıntılı sefalik yüzgeçleri nedeniyle oltalara, ağlara , hayalet ağlara ve hatta gevşek bağlama halatlarına dolanmaya eğilimlidir . Tuzağa düştüklerinde, mantalar genellikle takla atarak kendilerini daha da dolaştırarak kendilerini kurtarmaya çalışırlar. Gevşek, takip eden çizgi etrafına sarılarak etini keserek geri dönüşü olmayan yaralanmalara neden olabilir. Benzer şekilde, mantalar daha küçük balıklar için tasarlanmış solungaç ağlarına dolanır . Bazı mantalar, özellikle bir araya geldikleri ve kolayca gözlemlenebildikleri alanlarda, teknelerle çarpışma sonucu yaralanır. Manta sayılarını etkileyebilecek diğer tehditler veya faktörler iklim değişikliği , turizm, petrol sızıntılarından kaynaklanan kirlilik ve mikroplastiklerin yutulmasıdır .
Durum
2011 yılında mantalar , Göç Eden Vahşi Hayvan Türleri Sözleşmesi'ne dahil edilmeleri nedeniyle uluslararası sularda sıkı bir şekilde korunmaya başladı . CMS, küresel ölçekte göçmen türlerin ve habitatların korunmasıyla ilgilenen uluslararası bir anlaşma örgütüdür. Uluslar zaten manta vatozlarını koruyor olsalar da, balıklar genellikle düzensiz sulardan geçerek onları aşırı avlanma riskiyle karşı karşıya bırakıyor. IUCN ilan M. birostris 'olması savunmasız Kasım 2011'de tükenme riski yüksek olan'.
Aynı yıl, M. alfredi , 1000'den az bireyden oluşan yerel popülasyonlar ve alt popülasyonlar arasında çok az veya hiç değişim olmaması nedeniyle savunmasız olarak sınıflandırıldı. Manta Güven manta için araştırma ve koruma çalışmaları adanmış bir İngiltere merkezli yardım kuruluşudur. Kuruluşun web sitesi aynı zamanda manta koruma ve biyoloji için bir bilgi kaynağıdır.
Bu uluslararası girişimlerin yanı sıra, bazı ülkeler kendi adımlarını atıyor. Yeni Zelanda, Yaban Hayatı Yasası'nın 1953'te yürürlüğe girmesinden bu yana manta vatozu alımını yasakladı. Haziran 1995'te Maldivler , tüm ışın türlerinin ve vücut kısımlarının ihracatını yasakladı ve daha önce olmadığı gibi manta avcılığını etkin bir şekilde durdurdu. yerel tüketim için bir balıkçılık olmuştur. Hükümet bunu 2009 yılında iki deniz koruma alanının başlatılmasıyla güçlendirdi . Filipinler'de, mantas alımı 1998'de yasaklandı, ancak bu, yerel balıkçıların baskısı altında 1999'da iptal edildi. 2002 yılında balık stokları araştırıldı ve yasak yeniden getirildi. Meksika sularında mantaların alınması veya öldürülmesi 2007'de yasaklanmıştı. Bu yasak katı bir şekilde uygulanmayabilir, ancak Yucatan Yarımadası'nın turist çekmek için manta ışınlarının kullanıldığı Isla Holbox adasında yasalar daha katı bir şekilde uygulanıyor .
2009 yılında Hawaii, manta vatozlarının yakalanması veya öldürülmesi yasağını Amerika Birleşik Devletleri'nden ilk ilan eden ülke oldu. Daha önce eyalette mantalar için balıkçılık yoktu, ancak adalardan geçen göçmen balıklar artık korunuyor. 2010 yılında Ekvador, manta ve diğer ışınlar için tüm balık avını, yan av olarak alıkonulmalarını ve satışlarını yasaklayan bir yasa çıkardı.
İnsanlarla ilişki
Eski Perulu Moche halkı denize ve hayvanlarına tapıyordu. Sanatı genellikle manta ışınlarını tasvir eder. Tarihsel olarak, mantalardan boyutları ve güçleri nedeniyle korkuluyordu. Denizciler, insanlar için tehlikeli olduklarına ve demirleri çekerek tekneleri batırabileceklerine inanıyorlardı. Bu tutum, Kaliforniya Körfezi çevresindeki dalgıçlar onları sakin bulduklarında ve hayvanlarla etkileşime girebilecekleri 1978 civarında değişti. Jaws'ın yazarı Peter Benchley de dahil olmak üzere birçok dalgıç kendilerini mantalarla fotoğrafladı .
Akvaryumlar
Boyutları nedeniyle, mantalar nadiren esaret altında tutulur ve şu anda birkaç akvaryumda onları sergiler. Dikkate değer bir kişi, 2007 yılında Güney Afrika Durban açıklarındaki köpekbalığı ağlarına yanlışlıkla yakalanan bir manta vatozu "Nandi" dir . UShaka Marine World'deki akvaryumunu rehabilite eden ve büyüten Nandi, Ağustos 2008'de daha büyük Georgia Akvaryumu'na taşındı 23.848 m 3 ( 6.300.000 ABD galonu) "Ocean Voyager" sergisinde yaşıyor . Eylül 2009'da ikinci bir manta ışını o akvaryumun koleksiyonuna katıldı ve üçüncüsü 2010'da eklendi.
Bahamalar'ın Paradise Adası'ndaki Atlantis tatil beldesi, 2008'de piyasaya sürülene kadar 3 yıl araştırma konusu olarak kullanılan "Zeus" adlı bir manta'ya ev sahipliği yaptı. Okinawa Churaumi Akvaryumu, aynı zamanda "Kuroshio Denizi" tankında manta vatozlarını barındırıyor. Dünyanın en büyük akvaryum tanklarından. Esaret altında ilk manta ışını doğumu burada 2007 yılında gerçekleşti. Bu yavru hayatta kalamamasına rağmen, akvaryum o zamandan beri 2008, 2009 ve 2010'da üç tane daha manta vatozu doğdu.
Turizm
Manta vatozlarının bir araya geldiği yerler turistleri çekiyor ve manta seyri yerel topluluklar için önemli bir yıllık gelir sağlıyor. Bahamalar , Cayman Adaları , İspanya , Fiji Adaları , Tayland , Endonezya , Hawaii , Batı Avustralya ve Maldivler'de turistik yerler bulunmaktadır . Mantalar, muazzam büyüklükleri ve insanlara kolayca alıştıkları için popülerdir. Tüplü dalgıçlar , temizlik istasyonlarını ziyaret eden mantaları izleme şansı yakalayabilir ve gece dalışları, izleyicilerin ışıkların çektiği planktonla beslenen mantaları görmelerini sağlar.
Ray turizm, doğal kaynak yönetimi konusunda farkındalık yaratarak ve onları hayvanlar hakkında eğiterek yerel halka ve ziyaretçilere fayda sağlar. Ayrıca araştırma ve koruma için fon sağlayabilir. Turistlerle sürekli ve düzensiz etkileşimler, ekolojik ilişkileri bozarak ve hastalık bulaşmasını artırarak balıkları olumsuz etkileyebilir. At Bora Bora , yüzücüler, boaters ve aşırı sayıda jet kayakçılar bölgeyi terk etmek yerel manta ray nüfusu neden oldu.
Endonezya, 2014 yılında, manta vatoz turizminin balıkların öldürülmesine izin vermekten daha ekonomik olduğunu fark ettiği için balıkçılık ve ihracat yasağı getirdi. Ölü bir manta 40 ila 500 dolar değerinde iken, manta vatozu turizmi tek bir manta vatozunun ömrü boyunca 1 milyon dolar getirebilir. Endonezya 5,8 milyon km 2 (2,2 milyon mi 2 ) okyanusa sahiptir ve burası şu anda dünyanın en büyük manta vatozu sığınağıdır.
Ayrıca bakınız
Referanslar
|Wikimedia Commons, Manta (cins) ile ilgili medyaya sahiptir .|
|Viki türlerinde Manta ile ilgili bilgiler bulunur|
- Maldivler Manta Rays: VİDEO
- Mikro Dokümanlar : Manta ışını
- Manta Ray videoları ve olası yeni türlerin görüntüleri de dahil olmak üzere BBC'den haberler
- Manta birostris , IUCN Tehdit Altındaki Türlerin Kırmızı Listesi
- ARKive'den Manta ray medyası
- Azor Adaları'nda Mantas ile Dalış
- Maldivian Mantas Manta Trust ile tanışın .
- Manta Matcher - Manta Işınları için Wildbook
- Japonların dev manta vatozu, Okinawa dünyasında ilk kez sergileniyor