Şimdi 70’li yaşlarında olan Angchok, gölün yaklaşık 50 mil kuzeyinde yaşıyor. Burada da köylülerin kışın keçilerini götürdükleri otlaklara son dönemde yasak getirildi. Bu yazdan bu yana bölge, Hint ve Çin birlikleri arasında iki mil genişliğinde bir tampon bölgenin parçası haline geldi.
Hindistan ve Çin’in bir dizi sınır çatışmasında çarpışmasından iki yıl sonra, yakın zamanda Himalaya’nın Ladakh bölgesinde tampon bölgelerin kurulması, iki dev komşu arasındaki gerilimi sınırlamaya yönelik önemli bir adım olarak selamlandı. Ancak Hindistan’ın tarihsel olarak hak iddia ettiği bölgelerden düzenli olarak geri çekilmesi, bir zamanlar Babür krallığı ve Napolyon’un karısı İmparatoriçe Josephine tarafından tercih edilen “yumuşak altın” olan Pashmina kaşmir yünü üretmesiyle ünlü yarı göçebe bir Tibet halkı olan Changpas’ın değerli meralarını elinden aldı.
Çakıllı yolun kasvetli ovalara dönüşmesinden önceki son Kızılderili köyü olan Phobrang’daki son evde oturan Angchok, köpürdü. “Çinlilere giderek daha fazla toprak bırakıyoruz” dedi.
9 Eylül’de, muhalif askerlerin gerilimin ürkütücü bir şekilde artmasıyla birbirlerine ateş açmasından neredeyse tam iki yıl sonra, Hindistan ve Çin, nesiller önce Keşmir arasındaki Himalaya yolundan geçen tüccarlar tarafından kullanılan bir kamp alanı olan Gogra-Kaplıcalarından çekildiğini duyurdu. ve batı Çin’de Sincan. Gelişme, Yeni Delhi ve Pekin’de övüldü – Ladakh’ta daha az.
Ladakh’ta yerel bir hükümet temsilcisi olan Konchok Stanzin, “Kışlık otlak alanlarımızın neredeyse tamamı artık yeni kararlaştırılan tampon bölgelerin kapsamına giriyor” dedi. “Sadece bizim topraklarımızdan tampon bölgeler oluşturuldu. Çin hiçbir şey kaybetmedi.”
Yüzyıllar boyunca, Changpa’lar Paşmina keçilerini bu dağlarda, 17.000 fiti aşan yüksekliklerde yetiştirdiler. Dayanıklı keçiler, aşırı sıcaklıkları ve hafiflikleri ile tanınan yumuşak astarlar yetiştiriyor ve Changpa’lar yünü kırpıyor ve yetenekli zanaatkâr ailelerin ham lifleri ahşap tezgahlarda dokuyarak parıldayan şallara, giysilere ve battaniyelere dönüştürdükleri komşu Keşmir Vadisi’ne taşıyor. .
1800’lerden beri, bu gıpta ile bakılan ihracat ürünleri Keşmir’den Paris ve Londra’ya kadar çok uzaklardaki hevesli alıcılara sevk edildi. Bugün kaşmir – bölgenin adından türetilen İngilizce kelime – çoğu kaşmir aslında Çin, Moğolistan ve Afganistan’daki üreticilerden gelse bile en iyi yünle eşanlamlı olmaya devam ediyor.
Hindistan’ın Ladakh ve Keşmir bölgelerinde, yün ticaretinin her iki ucundaki çobanlar ve dokumacılar, zorluklarının arttığını söylüyor.
Haziran 2020’den önce, Hint ve Çin birlikleri arasındaki ölümcül bir çatışmada düzinelerce asker öldü ve bir zamanlar Changpa’ların sürülerini besleyen bölgelerin kapanmasına yol açtı, bir kilogram ham kaşmir 120 dolara mal oluyordu. Srinagar’daki bir dokuma kooperatifinin parçası olan üçüncü nesil bir Keşmirli olan 41 yaşındaki Showkat Ahmad Mir’e göre şimdi yaklaşık 220 dolar.
“Ham kaşmir yünü arzı bozuldu” dedi. “Çatışma devam ederse, Paşmina keçilerinde büyük bir düşüş olacak.”
Otlak alanlarının olmaması Hintli yetkililerin devreye girmesini gerektirdi. Ladakh’ta yerel hükümet hayvancılık ve koyun yetiştiriciliğinden sorumlu bakan Ravinder Kumar, ofisinin bu yıl Ladakh’ın evi olan Changthang bölgesine yaklaşık yarım milyon kilogram canlı hayvan yemi sağladığını söyledi. Changpas.
Kumar bir röportajda “Haziran 2020’den önce düzenli olarak tedarik edilen neredeyse hiçbir şey yoktu” dedi. “Çangpalar için geniş mera arazisi mevcuttu.”
Eskiden 500’den fazla keçisi ve 50 yakı olan bir Phobrang sakini olan 61 yaşındaki Tsering Sonam, sıkıntıya düşen çobanlardan biriydi.
Sonam’ın yazları keçilerini Phobrang yakınlarındaki ovalara götürüp burada buzullarla beslenen küçük derelerin kıyısında ot yediklerini hatırlıyordu. Kasım ortasına kadar, Phobrang’daki sıcaklık eksi-22 Fahrenheit (eksi-30 Santigrat) derecenin altına düştüğünde, Sonam ve diğer çobanlar keçileri ve sığırlarıyla üç gün boyunca doğuya, dağların yükseklerine, Çin’e doğru yürüyüş yaparlardı.
Sonunda, çobanlar, Pashmina keçileri için önemli üreme mevsimi olan kışın bile tatlı su ve ot bulunan Kaplıcalar ve Kugrang Nehri vadisinde toplanırdı. Bu günlerde, bu iki alan yasak, yeni tampon bölgelerin bir parçası.
Bu yılın başlarında, Sonam artık yeter demişti. Pashmina keçilerinin çoğunu sattı, sadece beşini elinde tuttu.
Hükümet temsilcisi Stanzin ve diğer yerel liderler, çobanların yakın zamanda başka bir bölgeye girişlerinin reddedildiğini ve bu durumun onları, Hindistan ordusunun Devriye Noktası 16 olarak bilinen ve 150 mil karelik bir alanı dönerek geniş bir alandan çekilmeye hazırlandığına inandırdığını söylüyor. Kugrang Nehri vadisinde yerel halk için girilmesi yasak bir bölgeye dönüştü. Yeni Delhi’deki yetkililerden bir yanıt almadan korkularını Hint gazetelerine ve sosyal medyaya dile getiren yerel liderlere göre, vadi boşaltılırsa, çobanların yaklaşık 400 mil karelik daha büyük bir alanla bağlantısı kesilecek. .
Hindistan Savunma Bakanlığı bu makale için yorum yapmaktan kaçındı.
Hindistan ve Çin’in itiraz ettiği ıssız dağlar çok az yer altı doğal kaynağına sahip olsa da, İndus dahil olmak üzere önemli nehirlerin kolları ve Yeni Delhi ve Pekin’in gözünde siyasi olarak huzursuz ve savunmasız iki bölge olan Keşmir ve Tibet’e giden stratejik yüksekliklere sahipler. , sırasıyla.
Yüksek irtifa çatışmasında Hindistan’ı istihbarat paylaşımı ve ikmal ile destekleyen Çin, Hindistan ve ABD’deki askeri yetkililer ve analistler, tampon bölgelere rağmen sınırın gergin kaldığı konusunda uyardılar. Geçen ay Hindistan genelkurmay başkanı Manoj Pande, Yeni Delhi’de düzenlediği bir konferansta Ladakh yakınlarındaki Çin birliklerinde “önemli bir azalma” görmediğini söyledi. Ve 9 Aralık’ta Hintli ve Çinli askerler, 2.100 millik sınır boyunca daha güneyde ve doğuda bir Hint eyaleti olan Arunaçal Pradeş’te sopalar ve yumruklarla savaştı.
Ağustos ayında Hindistan, Pangong Gölü’ne amfibi hücum botları konuşlandırdığını duyurdu. Bu arada Çin, Angchok’un keçilerini götürdüğü gölün kuzey tarafında, Kasım ayına göre 10.000 kişilik bir tümen için komuta merkezi görevi görebilecek radar tesisleri ve siperlerle çevrili bir ordu üssü inşa etti. bildiri Washington merkezli bir düşünce kuruluşu olan Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi’ndeki uydu görüntü uzmanları tarafından.
Bugün Phobrang’da hayat, sınır birliklerine malzeme taşıyan hantal ordu kamyonlarının sık sık uğultusuyla alt üst oldu. Köy muhtarının evinde Konçak Stobgais de değişikliklerden yakınıyordu.
O konuşurken, alçaktan uçan bir Hint savaş uçağı, bulutsuz mavi gökyüzü boyunca uzanan beyaz bir buhar izi bırakarak, çorak bir dağ zirvesinin arkasında gözden kaybolmadan önce, sessizliği paramparça etti.
Stobgais, Hindistan ordusunun “bu bölgeleri yalnızca çorak arazi olarak gördüğünü” söyledi. Ama bizim için bu dağlar bizim can damarımız.”
Shih, Yeni Delhi’den bildirdi.
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/2023/01/02/india-china-himalaya-cashmere-wool/?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world