Reno'da bir adamı izledim
Mary Sojourner, Reno sokaklarındaki hayatı bağımlılığının derinliklerinden izliyor.
Reno'daki Sands Casino'da yedinci kattaki odamın penceresinin önünde OTURDUM. Duvar kağıdı macenta ve chartreuse, başucu masası mor formika. Halı hakkında bir şeyler bilmek istemezsin. Pencereden bakıyorum ve dua ediyorum. Kemik boncukları parmaklarımın arasından kayıp gidiyor. Bir. On. Yirmi. Tekrar başla.
ve toprak, hava ve suyun korunması.
Klima fısıldamamdan daha yüksek. Fısıldamam pencerenin dışındaki sabah çöl ışığından daha yüksek, odamın tüm batı duvarını kaplayan bir pencere.
Aşağıda bir adam güneşten uzaklaşıyor. Siyah ceketi bir böcek kabuğu gibi parlıyor. Yeşil bir çöplüğün yanında durur, topuklarının üzerinde zıplar, caddede bir aşağı bir yukarı bakar ve köşede gözden kaybolur.
Altmış boncuk sonra yeniden ortaya çıkar ve kaldırımdaki bir şeye bakarak birkaç dakika durur. Gölge. Bir yığın elbise. Adamın sağ kolu kalkar ve yere düşer. Çamur bir adam portresi. Adım atıyor. Kıyafet yığınına işaret ediyor.
Değişir. Kaldırımda oturan, beton duvara yaslanmış, bacakları yürüyüşe uzanmış bir adam - belki bir kadın - görüyorum, bu yüzden parlak kumarhane üniformasıyla işe giden kadın caddeye çıkmak zorunda kalıyor.
Gri ve siyah bir köpek erkeklerin yanından geçiyor. Güvercinler titriyor. Kanatları ışık yakıyor. Kuşlar kül olabilir, yanan bir yerden yükselen dua parçaları.
Siyah ceketli adam dans ediyor. Eski bir şey. Madison. Boogaloo. Geri Atla. Arka tarafınızın kaymasına izin verin.
ve toprak, hava ve suyun korunması.
Dua, 11 Eylül saldırılarından birkaç gün sonra bana geldi. Eliot Pattison’un parlak polisiye romanını okuyordum, Kafatası Mantrası. Kitap işgal altındaki Tibet'te geçiyor. Ezici bir baskı ve parlak bir umut hikayesi. İkincisine ihtiyacım vardı. Ve belki de ruhum için daha derinden, şiddet veya telefon dinleme ile değil, bağımlılıklarım tarafından baskı altında. Bağımlılık. Tekil. Benzersiz olmaktan uzak. Kumarhane kumar. Veya artık daha hassas bir şekilde bilindiği şekliyle oyun oynamak.
Mantrayı her gün tekrar etmeye başladım, bir zamanlar bir tespih tuttuğum gibi mala boncukları parmaklarımın arasından geçiriyordum. Yarısı sabah, yarısı gece olmak üzere 240 tekrar sadakatle. Büyük Havza Kitap Festivali için Reno'ya geldiğimde 86.400 kez dua mırıldandım. Bin Ladin'den daha fazla saldırı olmamıştı. Amerikan Anayasal haklarının sarsılması tırmanmıştı. Katlanarak. Kumar oynadığım gibi. Katlanarak.
Bu yüzden Reno otel odamın penceresinin yanındaki krom masadaki krom sandalyede oturup dua ediyorum. Niyet yok. Umut yok. Kül gibi yükselen güvercinler ve dans edip dans eden bir adamın güvencesinden başka bir şey yok. Ve ışık ceketinden sıçrıyor ve kuzeye doğru ilerleyen yavaş bir yükün dumanında titriyordu.