Birçok deniz sever hikayeler Tsushima savaşının başlangıcında Z.P. Rozhestvensky, kendisine sunulan fırsatı Japonlara önemli zarar verme fırsatını kaçırdı. filo... Onlara göre, Japonlar artık ünlü "Togo Loop"u "döndürürken" beş yüksek hızlı Rus zırhlısı saldırıya geçmeliydi.
Bu durumda, Rus zırh delici mermilerin Japon gemilerinin en kalın zırhını delebileceği bir mesafeye yaklaşma şansı vardı, bu da zırhlılarımıza bir avantaj sağlamalıydı - sonuçta Japon mermileri zırhı delmiyordu.
Bu bakış açısı, defalarca Japon oluşumuna Borodino sınıfının dört filo zırhlısıyla saldırmayı öneren saygın M. Klimov tarafından paylaşılıyor.
Pekala, Rus 152mm ve 305mm AP mermilerinin kısa menzildeki yeteneklerine bir göz atalım.
305-mm / 40 tabanca, model 1895'in yetenekleri hakkında
Garip görünebilir, ancak bu güne kadar ana özellikleri hakkında tam bir netlik yoktur. оружия Rus-Japon Savaşı döneminin Rus filo savaş gemileri - 305 modelinin 40-mm / 1895 silahı
"Hafif" mermilerin kütlesi güvenilir bir şekilde bilinir ve 331,7 kg'dır.
Merminin ilk hızı hakkında hiç şüphe yok - 792 m / s. Burada kaynaklarda pratikte hiçbir tutarsızlık yoktur ve her yerde 2 m / s olan saniyede 600 fit'in belirtildiği o yılların resmi literatürü tarafından onaylanır.
Fakat böyle bir mermi hangi aralıkta uçtu?
Örneğin, S. Vinogradov'a "Savaş Gemisi" Zafer " adlı çalışmasında saygı duyuldu. Moonsund'un yenilmez kahramanı ”, 15 derecelik maksimum yükseklik açısında, menzilin 80 kablo olduğuna dikkat çekiyor.
Aynı zamanda, diğer yazarlar başka verileri de belirttiler: örneğin, V. Gribovsky, aynı 15 derecelik 305-mm / 40 yükseklikte, silahın yalnızca 74 kabloya ateş ettiğini bildirdi.
V. Gribovsky'nin değerlendirmesi, 305. Pasifik Filosunun 40-mm / 2 topları için ateşleme tabloları bulmayı başaran saygın A. Rytik'in verileriyle tam bir uyum içindedir.
Kendi adıma şunları önerebilirim.
Bildiğiniz gibi, Rus zırhlıları birkaç tür 305 mm mermi ile silahlandırıldı - sözde "dotsushima" ve diğerleri, adlarından da anlaşılacağı gibi, Rus-Japon Savaşı'ndan sonra kabul edilen 1907 modeli.
Kabuklar modu. 1907 yılları biraz daha uzundu ve belki de daha iyi aerodinamik kaliteye sahipti, bu yüzden Tsushima öncüllerinden biraz daha uzağa uçtular.
Buna göre, bence, tabancanın 74 derecelik bir yükselme açısında 15 kablo aralığını tam olarak kullanmak daha sonraki hesaplamalar için doğru olacaktır.
Rus-Japon Savaşı'nda kullanılan Rus zırh delici mermilerin zırh nüfuzu nedir?
Tahmin etmeyeceğim, çünkü 1906'da “Denizde bireysel gemiler ve müfrezeler tarafından uzun menzilli atışların organizasyonu ve Topçu Kurallarındaki değişiklikler” kitabını yayınlayan profesyonel bir topçu, teğmen Baron von Grevenitz'in hesaplamaları var. Japonya ile savaş deneyiminin neden olduğu Donanmada hizmet ”.
İçinde, Krupp'un çimentolu zırhına karşı silahın 305-mm / 40 zırh nüfuzunu ve iki versiyonda verir: normalden sapma olmadan (mermi plakaya 90 derecelik bir açıyla düşer) ve sapma ile normal 25 derece.
Neden ki?
Açıkçası, en iyi zırh delme, mermi zırha 90 derecelik bir açıyla çarptığında elde edilir. Ancak savaşta böyle bir şeyin ancak bir mucizeyle gerçekleşebileceği de daha az açık değildir. Mermi bir lazer ışını değildir ve düz bir çizgide uçmaz, 20 kablo için bile 2,46 derecelik bir gelme açısına sahiptir, ancak çarpma anında hedef yuvarlanmanın etkisiyle yuvarlanabilir. ateşlenen taraf, zırhla karşılaşma açısını daha da artıracak.
Üstelik, geminin yan tarafının, silah mermisinin kendisine ateş eden mermisinin uçuş yönüne kesinlikle dik olması pratikte gerçekleşmez.
Buna göre, ideal bir 90 derecelik açıyla bir merminin zırha çarpma olasılığı sıfıra yakındır.
Bu nedenle, hem zırh penetrasyonunun hesaplanmasında hem de atış testlerinde, genellikle “mükemmel bir vuruş” değil, 65-70 derecelik bir açıyla (normalden 25 ve 20 derecelik bir sapmaya karşılık gelen) bir vuruş aldılar. sırasıyla).
Grevenitz'de gördüğümüz tam olarak bu.
De Marr'ın zırh delme formülünü hatırlayarak, saygıdeğer baronun hesaplarını kontrol etme izni verdim.
Grevenitz'in, Rus-Japon Savaşı'ndan kalma 2 inçlik mermilerin zırh delici kapaklarla donatılmadığı göz önüne alındığında, tamamen yeterli ve gerçekçi görünen 245 bölgesindeki hesaplamalar için "K" katsayısını aldığı ortaya çıktı.
Başka bir deyişle, Grevenitz'in hesaplamalarının doğru veya en azından gerçeğe çok yakın olduğundan şüphem yok.
Tablodaki veriler Tsushima'ya değil de 1907 modelinin sonraki kabuklarına karşılık gelebilir mi?
Grevenitz'in kitabı bir yıl önce, 1906'da yayınlandığından, bu varsayım inanılmaz görünüyor.
Şimdi Japon zırhlılarının zırhına dönelim.
A. Belov'un "Japonya Savaş Gemileri"nde tanımladığı verilere göre, dört Japon zırhlısından sadece biri - "Mikasa" - Krupp'un çimentolu zırhına sahipti. Shikishima ve Asahi, Harvey yöntemiyle güçlendirilmiş daha zayıf bir zırhla korunuyordu. Genellikle Krupp'tan %16-20 daha az ısrarcı olduğu söylenir.
"Fuji" eski zırhlarla korunuyordu, ancak şimdi basit bir nedenden dolayı bunu dikkate almayacağım: A. Belov'a göre, "Sikishima" ve "Asahi"nin ana savunması "Fuji" ile eşleşme beklentisiyle seçildi. .
Yani, Fuji'de ana zırh kayışı en kalın kısımda 457 mm kalınlığındaysa, Sikishima'da Garvey'in 229 mm zırhı tarafından aynı düzeyde koruma sağlandı.
Bu nedenle, eski "Fuji"nin motor ve kazan daireleri için, elbette "Mikasa" hariç, daha sonraki bir yapımın Japon zırhlıları tarafından yapılanla benzer bir korumaya sahip olduğu varsayılabilir.
Böylece, en dayanıklı zırh "Sikishima" ve "Asahi" 229 mm (ana zırh kemeri), 254 mm (ana kalibreli silahların ön koruması) ve 356 mm'ye (barbetler ve kumanda kulesi) kadardı.
Krupp'un zırhına karşı zırh direncinde% 16 daha düşük olduğunu varsayarsak, Sikishima ve Asahi'nin ana zırh kemerinin 197,4 mm'ye eşdeğer olduğu, silahların korumasının 218,9 mm ve barbetin 306,9 olduğu ortaya çıkıyor. Krupp zırhının mm'si. ... İnç olarak 7,76 olur; Sırasıyla 8,62 ve 12,07 inç.
Bakalım: Bu Japon zırhlılarının zırhı hangi mesafelerden nüfuz etti?
Sonuç biraz şok edici - aynı "Asahi" nin ana zırh kuşağının, normalden 32 derecelik bir sapma ve mükemmel bir vuruşla ve 25 kablonun tümü ile güvenle 36 kabloya yol açtığı ortaya çıktı.
Bununla birlikte, barbet ve kumanda kulesinin "yıkılmaz" olduğu ortaya çıktı - normalden 25 derecelik bir açıyla, ideal durumda 11 kablodan sadece 11,5-16 kablodan delinebilirlerdi.
Ancak silahların korunmasıyla her şey daha karmaşık.
Tablodan da görebileceğiniz gibi, 8,62 inçlik Krupp zırhı 25 kabloda 27 derecelik bir açıyla delindi.
Ancak gerçek şu ki, silah mesnetlerinin "alnını" koruyan zırh plakaları bir tür "pike burun" oluşturdu ve ayrıca ufka önemli bir açıyla yerleştirildi, böylece mermi ve zırhın buluşma açısı Grevenitz tarafından sağlanan 25 derecelik normalden sapmadan çok daha büyük olabilir ...
Kendimize bir soru soralım - o zaman, 2. Pasifik'in amiral gemisi topçusu, 305 kablodan oluşan zırh delici mermilerin ateşlenmesi gereken 40-mm / 20 top için maksimum menzili neden belirledi?
Japon zırhlılarının zırhlarına böyle bir mesafeden nüfuz edilemez, ancak yan zırh bir buçuk kat daha fazla bir mesafeden bile delinebilir.
Belki de Japon zırhlılarının ana kalibresinin kule benzeri savunmasının vurulması gereken mesafe 20 kablo olarak kabul edildi?
Hayır, 2. Pasifik'in topçu talimatı, kulelere 15 kablodan daha az mesafeden ateş etmeye geçiş anlamına geliyordu.
Durumun böyle olduğunu varsayabilirim.
Bir zırh delici merminin aynı kazan dairesine, örneğin bir bölmeye zarar vermesi için, 229 mm zırh kemerini delmesi yeterli değildi. Arkasında, zırhlı güvertenin eğimi mermimizin önünü kapattı ve Siksim ve Asahi'de çok önemli bir değerdi - 102 mm.
Tabii ki, çimentolu zırh değildi, ancak merminin ona 45 dereceye yakın bir açıyla çarpması gerekiyordu.
Bu tür zırhların üstesinden gelmek için, zırh delici 305 mm'lik bir merminin yeterli enerji depolaması gerekiyordu. Denizcilerimiz, Japon zırhlılarının zırhlı güvertelerinin çelik derecesini ve eğimlerinin kalınlığını bilmiyor olabilirler, ancak varlıklarını üstlenmek zorundaydılar.
Ancak, zırh delici mermilerin 20'den fazla kablo mesafesinden vurulmasının genel olarak anlamsız olmasının başka bir nedeni daha var.
Zırh kemerinin yüksekliği hakkında
Mesele şu ki, o yılların zırhlı gemilerinin ana zırh kuşağının yüksekliği nispeten küçüktü.
Yani, "Fuji" de (bundan sonra - A. Belov verileri) 2,4 m idi ve suyun üzerindeki normal yer değiştirmede sadece 0,9 m ağır zırh vardı. "Sikisima" ve "Asahi" de zırh kemerinin yüksekliği 2,44 veya 2,6 m ve yüzey kısmı sadece 1,1 m, "Mikasa" da - 0,76 m.
Ancak tüm bu verilerin geminin normal yer değiştirmesi için verildiğini anlamalısınız.
Gerçek hayatta, böyle bir yer değiştirmeye sahip gemiler savaşa girmez - her zaman operasyonel bir aşırı yüklenme vardır.
Gerçekte, Japon zırhlılarının ana zırh kemerlerinin üst kenarları, suyun yüzeyine yukarıda verilen santimetreden bile daha yakındı.
Bu tür bir zırh korumasını örneğin 30 kablo mesafesinde “hedeflemek” neredeyse imkansızdır.
"Sivastopol" ve "İmparatoriçe Maria" tipi dretnotlarımızın silahlandırıldığı daha modern, daha güçlü ve doğru 305-mm / 52 topçu sistemi için bile, dikey sapmanın büyüklüğü (yani, topçu becerisine bağlı değil, mermilerin dağılmasından bahsediyoruz) L.G.'ye göre oldu. Goncharova, 1,1 kulaç, yani 2 metreden fazla.
Ağda belirtilen silahlar için daha yeni atış tabloları var, sapma daha da yüksek, ama bunu minimumda tutuyorum.
Ancak öyle olsa bile, filo savaş gemilerimizin silahlandırıldığı standart 305-mm / 40'tan çok daha güçlü ve doğru bir topçu sisteminden tam olarak düşman gemisinin su hattını hedef alan topçu, sadece erdemle ortaya çıktı. mermilerin "düzenli" dağılımı, kolayca ıskalayabilir ve mermiyi su hattının birkaç metre üzerine ve ana zırh kemerinin bittiği seviyenin bir metreden fazla üstüne koyabilir.
331,7 kg'lık bir Rus mermisinin böyle bir vuruşu, bir düşman gemisinin elektrik santraline zarar verir mi?
Bu sadece bir mucize mi?
Mermi, zırhlı güvertenin yatay kısmına çarpsa bile, ondan uzaklaşır. Gelme açısı %5'ten az (normalden 85 dereceden fazla), yani garantili sekme olacaktır.
Aynı zamanda, 152 mm'lik üst kayışı kıran bir Rus zırh delici mermisi zırh üzerinde değil, zırhlı güvertenin üzerindeki bölmede patladıysa, ikincisi motor ve kazan dairelerini patlamadan korumalıydı. elde edilen parçalar.
305 mm topçu görevini görselleştirme zahmetine girdiği için M. Klimov'a sadece teşekkür edebiliriz.
Sevgili okuyucu, kendinizi topçu yerine koyun.
Hem yalpalama hem de yuvarlanma yaşayan bir gemidesiniz. İşte manzara ve içinde 130 metre uzunluğunda ve 20 kablo mesafesinde bir Japon savaş gemisi var.
Su hattından en fazla 80 cm yukarıda vuracak şekilde nişan almalısınız.
Onunla başa çıkabilir misin?
Tamam, işleri basit tutalım.
2,6 topçu kablosu veya 20 m mesafede 3 m yüksekliğinde bir zırh kuşağı hedefleyeceğiz Doğru, çoğu su altında, ama olsun.
Geometri şunu gösteriyor: Bu zırh kuşağının tam ortasına nişan alarak, nişan alma noktasından 0,2 (sıfır noktası, onda iki) derece aşağı veya yukarı sapmayı göze alabilirsiniz.
Ancak başarılı olsanız bile, mermileri dağıtmak yine de çabalarınızı boşa çıkarabilir.
Ve durum, mesafenin azalmasıyla pek uyumlu değil.
Bunu anlamak için, önceki makalede yazdığım 12 Nisan (25) Japon filosunun tatbikatlarını hatırlamak yeterlidir.
En deneyimli Japon topçular, 10-12 kablodan 12-15 metre yüksekliğindeki bir adaya ateş etti. Dört zırhlı için atış doğruluğu ortalama %50 idi.
Eh, burada görev daha zor bir büyüklük sırası - su hattının üzerinde dar bir şeride girmek, en fazla bir metre yüksekliğinde ...
Yukarıdakiler ışığında, "Tsushima: Rozhdestvensky suçlu" makalesinde belirtilen M. Klimov'un iyimserliğinin kaynağını anlamak kesinlikle imkansızdır:
“Çekim koşulları mükemmel! Ateşin düşmanın topçularına, mahzenlerine ve seyir köprüsüne aktarılmasıyla, gövdenin orta kısmına - araçlarda, yenilgiden sonra - bir amaç ile başlangıçta vurmak gerekir.
Gerçekler şu şekildedir: 20 kablo için bile, bir Japon savaş gemisinin kazan dairelerini veya makine dairelerini 305 mm'lik bir merminin başarılı bir vuruşuyla vurma şansı ihmal edilebilir değilse de minimumdur.
Buna göre, CMU'ya tek bir isabet bile büyük bir başarı olarak kabul edilebilir.
Ancak böyle bir vuruş, Rus zırh delici mermilerden gelen küçük bir patlayıcı kaynağı, zırhlı alanda önemli bir hasarı garanti etmediğinden, Japon gemisinin hız kaybına yol açması gerekmez. Evet ve bir kazan dairesinin arızası, Japon savaş gemisinin hızını pek düşüremezdi.
Aynı zamanda, Japonların, savaş gemilerinin motor ve kazan dairelerini hedeflemek için uzun süre pratik yapmasına izin verme şansı yoktu.
Bir örnek için çok uzağa gitmenize gerek yok - sadece Japonların "Alexander III"ü nakavt etmesinin çeyrek saatten az sürdüğünü unutmayın. Ve N.M.'yi vuran yüksek patlayıcı mermilerin dolu olduğuna dair hiçbir şüphe olamaz. Bukhvostov, Rus savaş gemisinin ateşini saflardan ayrılmadan çok daha önce bastırdı.
Ancak "Alexander III" örneği M. Klimov'u hiçbir şeye ikna etmez ve şu soruyu sorar:
... neden Bay Kolobov inatla başka örnekleri fark etmiyor, Rus gemilerinin düşmanın ana kuvvetleriyle yakın yaklaşımı, örneğin "Novik" kruvazörü.
Tabii ki alay etmekten kaçınacağım ve makalede geçen M. Klimova M. Klimov'dan alıntı yapmayacağım. "Tsushima'daki ana suçlu" Yazdığı:
"Savaşa topçu açısından açıkçası" solgun "(örneğin, Port Arthur filosu ile ilk savaş ve Vladivostok'un bombardımanı) başladıktan sonra, savaşın ana aracını geliştirmek için kararlı ve ısrarlı bir şekilde çalıştılar ve keskin bir şekilde aldılar. kendi seyrinde verimlilikte sıçrama."
Ve kötü niyetli bir soru sormayacağım: M. Klimov, Japonların savaş sırasında topçu ateşlerinin etkinliğinde keskin bir artış elde ettiğine inanıyorsa, o zaman neden son deniz savaşında Japon ateşinin etkinliğini ölçmeyi öneriyor? Rus-Japon Savaşı (Tsushima) ilk standartlarına göre ( 27 Ocak 1904'teki savaş), aslında "Novik" Japon filosuna ne zaman yaklaştı?
Saygıdeğer M. Klimov'a, 27 Ocak 1904 savaşında Japon filosunun ateşini Novik'e hiç yoğunlaştırmadığını hatırlatacağım. Yeterince hedefi ve neredeyse küçük bir Rus kruvazörü vardı.
Resmi Japon tarihine göre, Novik'e sürekli olarak yalnızca bir gemi ateş etti - bu arada, ağır bir mermi vurulduğunda önemli bir mesafede olan zırhlı kruvazör Yakumo, Iwate'ye yaklaşıyordu), bu da açıklıyor. Rus kruvazöründeki isabet sayısı.
Ancak saldıran Rus savaş gemilerinden dördü, H. Togo ve H. Kamimura'nın 12 zırhlı gemisinin tamamı isabetsiz bir şekilde vuracaktı.
Ama yeter! Yazının konusundan çok uzaklaşmış gibiyim.
Yukarıdaki sonuç son derece basittir - Rus 305 mm zırh delici mermilerin, en azından teorik olarak, hem zırh kemerine hem de arkasındaki eğimlere (yaklaşık 20-25 kablo) girebileceği mesafelere ulaşmak, garanti etmedi Vurulması gereken yetersiz hedef boyutu nedeniyle başarı.
İlginç bir şekilde, burada rakibim, başka nedenlerle de olsa, benzer sonuçlara vardı, çünkü M. Klimov'un saygın VO okuyucularına sunduğu renkli grafiklerde, Rus 305-mm mermilerinin Japon zırhına ve 152-mm'ye girdiği bölge - henüz değil, Japon topçularının etkin bir üstünlük bölgesi ilan etti.
Ve M. Klimov'a göre Rus topçusunun üstünlük bölgesi, Japon zırhının sadece 305-mm değil, aynı zamanda 152-mm zırh delici mermilerle delindiği yerde başlıyor.
Ama bu bölge nerede?
152 mm Rus zırh delici mermilerin zırh nüfuzu hakkında
Burada her şey çok basit - gerçek şu ki, yukarıda bahsettiğim Grevenitz sadece on iki inçlik makineler için değil, aynı zamanda Rus filosunun altı inçlik makineleri için de zırh delme hesaplamaları yaptı.
Ve işte hesaplanan sonuç:
Yukarıda yazdığım gibi, 9 inçlik Sikishima ve Asahi Harvey zırhı, 7,77 inçlik Krupp çimentolu zırha eşdeğerdir.
Yukarıdaki hesaplamalara göre, Rus zırh delici mermi, belirtilen kalınlıktaki zırhı yalnızca ideal bir vuruşla (normalde sapma olmadan) 1 (biri) kablolar.
Bu mesafe - 1 kablo - M. Klimov'a göre "Rus topçusunun etkin üstünlük alanı" ve "2TOE ateşinin net üstünlük alanı" dır.
Kesin olarak konuşursak, bu da yanlıştır: sonuçta, 229 mm zırhlı kayışın bozulmasından sonra, Rus mermisi hala bir şekilde 102 mm zırhlı desteği aşmak zorunda kaldı ...
İkincisini hesaba katarak şunu belirtmeliyim: M. Klimov'un hipotezini temel aldığı hiçbir "2TOE ateş üstünlüğü alanı" hiçbir zaman var olmadı.
Dikkatli bir okuyucunun bir sorusu olabilir - o zaman neden 2. Pasifik Filosunun Rus gemilerine 152 kablo mesafesinden 10 mm zırh delici mermilerle ateş açmaları emredildi?
Cevap çok basit.
Böyle bir mesafede, bu Rus mermilerinin 102 mm Harvey'nin zırhını delmeleri garanti edildi ve aynı tipteki 152 mm zırhı bile delme şansları vardı.
Ne yazık ki Japon gemilerinin en önemli yerleri çok daha güçlü zırhlarla korunuyordu.
Bu nedenle, Rus 10 mm zırh delici mermiler, 152 kablo veya daha az bir mesafeden hala hassas hasar verebilir, ancak belirleyici olanlar denemeye bile değmezdi.
Peki ya Japon kabukları?
Burada, rakibimin en ciddi iki yanılgısına ayrı ayrı işaret etmek istiyorum.
İlk olarak, benim için net olmayan bir nedenden dolayı, M. Klimov, Rus gemilerinin zırh kemerleri için Japon yüksek patlayıcı mermilerinin mutlak zararsızlığına güveniyor.
Ama açıkçası durum böyle değil.
Örneğin, Pobeda filosunun çimentolu Krupp zırhından yapılmış 229 mm zırh kemeri, Sarı Deniz'deki savaşta delindi.
Evet, mermi gövdenin içine girmedi, ancak yalnızca zırhtaki bir tapayı devirdi - ancak bu, kömür çukurunu hasarlı zırhın ve 3 bitişik odanın arkasındaki su basması için yeterliydi.
Borodino tipi zırhlıların 229 mm su hattı zırhı hiç yoktu - zırh kayışı 145 ila 194 mm kalınlığında plakalardan oluşuyordu ve 305 mm'lik nokta boşluğuna dayanmaları pek mümkün değil. Japon silahları.
Tabii ki, Japon mermileri gövdenin içinden geçmez, zırhın üzerinde patlardı, ancak yine de, kısa muharebe mesafelerinde, garanti edilmezse, zırhlılarımız için kapsamlı su basması muhtemeldi.
Ve Rus zırhlılarının topçularına kesin hasar - zırhları delinmemiş olsa bile topçu kulelerinin devre dışı bırakılması, Japonlar çok daha uzak mesafelerden verdi.
İkincisi, M. Klimov, Rus ve Japon gemilerinin ateşleme performansını hiç dikkate almıyor.
Basitçe söylemek gerekirse, doğrudan atış mesafesine yakın bir mesafeye ulaşıldığında (sırasıyla 10-20-mm toplar için aynı 152-305 kablolar), ateşleme namlularının sayısı ve teknik hızı önemli bir rol oynayacaktır. ateş, yani minimum sürede maksimum mermi serbest bırakma yeteneği ...
Ve burada Japonlar, dört Rus zırhlısını H. Togo ve H. Kamimura'nın ana kuvvetlerine yaklaştırmaya çalışırken, tam bir avantaja sahip olacaklar.
Başka bir deyişle, Japon oluşumuna saldıran dört Borodino sınıfı zırhlı, en iyi durumda 8 * 305 mm ve 32 * 152 mm toplardan savaşabilecek. Ve Japonların iki savaş müfrezesinin "Loop Togo", 16 * 305-mm, 1 * 254-mm, 30 * 203-mm ve 80 * 152-mm yan salvolarını tamamladıktan sonra cevap verecekler.
Aynı zamanda, Japon 305 mm topları, Rus 152 inç toplarından ve güverte ve kazamat 152 mm toplarından daha sık ateş edebiliyordu - daha sık olarak Rus XNUMX mm taret toplarından.
Yani ağır silahlarda (254-305 mm) iki kattan fazla, orta kalibre toplarda neredeyse üç kat üstünlük, atış hızında da üstünlük olacak.
Yeterli değil mi?
Bu yüzden, Japon topçuların hala savaş deneyimine sahip olduğunu, Japon mermilerinin patlamalarının açıkça görülebildiğini, zırh delici mermilerimizin hiç görünmeyeceğini ve atış miktarı ve hızındaki üstünlüğe doğruluktaki üstünlüğün eklendiğini unutmayalım. ...
Mucizevi bir mucize durumunda bile - örneğin, 305 mm'lik bir Rus mermisinin yine de bir Japon savaş gemisinin makine dairesine çarptığı - "yaralı" silahların bundan ateş etmeyi bırakmayacağı anlaşılmalıdır.
Sonuç
Yukarıdakiler ışığında, zırh delici mermilerin varlığının, H. Togo'nun ana kuvvetlerine 15-20 kablo mesafesinde yaklaşırken "Borodino" tipi dört Rus zırhlısına herhangi bir avantaj sağlamadığını güvenle söyleyebiliriz. .
Basitçe söylemek gerekirse, Japon muharebe birimlerinin böyle bir yaklaşımla ateş gücü ezici hale geldi ve Rusların sadece batma değil, aynı zamanda önemli hasar verme, en az bir Japon savaş gemisinin rotasını düşürme şansı yetersiz kaldı.
Devam edecek ...