Vladimir Gilyarovsky biyografisini tanımak - "Gilyai Amca" - bir kişinin bu kadar farklı bir yaşam sürdüğünü hayal etmek zor. "Gilyay Amca" bir kamyon ve sirk binicisiydi, Kafkasya'da savaştı ve yangın çıkardı, suç chronicle için gazete muhabirliği yaptı ve Moskova ve Muskoviler hakkında şaşırtıcı hikayeler yazdı. Belki de Muskovitler, Vladimir Gilyarovsky'nin özellikle önemli bir figürüdür. Sonuçta, “Gilyay Amca”, “eski”, devrim öncesi Moskova hakkında benzersiz hikayelerin yazarı. “Moskova ve Muskovitler” veya “Gecekondu Halkları” çalışmalarının kahramanları, pazar yankesicileri ve zengin zenginlikler, sarhoş aristokratlar ve okuma yazma bilmeyen memurlar, polis memurları ve profesyonel hırsızlar, kumarbazlar ve genç fahişelerdir. Eserlerinde Vladimir Gilyarovsky, çoğu yazarın yazmamayı tercih ettiği Moskova'nın hayatını yansıtıyordu. İstemediler, ama yapamadılar. Ve "Gilyay Amca" bir suç muhabiri olarak, bütün "beyaz taşlara" tırmandı ve hem sarayların hem de gecekondu mahallelerinin sakinleriyle, hayatının yanlış tarafını iyi tanıdı. Moskova publarını ve ranzalarını, polis karakollarını ve pazar denslerini ziyaret etti, Moskova zindanlarını keşfetti, birçok soylu aile tarafından tanındı. Gilyarovsky'nin çalışmaları değerlidir çünkü neredeyse hepsi aslında var olan ya da gerçek prototipleri olan insanlar hakkındadır. “Guilay Amca” adlı eserinin çoğunluğu için arsa icat etmeye gerek yoktu - kendi yaşamından, çok sayıda ve tamamen farklı arkadaş ve tanıdıklardan oluşan bir daireden yeterince anılar ve hikayeler vardı. Ve Gilyarovsky'nin hayatı çok ilginç zamanlara düştü - Rus tarihinde meydana gelen büyük çaplı değişikliklere tanık oldu. II. Alexander ve III. İskender dönemini, son Çar Çar Nicholas II yönetim kurulunu, Şubat ve Ekim devrimlerini, NEP ve Sovyet sanayileşme yıllarını buldu.
Vologda çocukluk
Vladimir Alekseevich Gilyarovsky, Aralık 8'in 1855'inde (eski stil - Kasım 26) Vologda eyaletinin Vologda bölgesinde - babası Olstanyev'in mülkünde, babası Alexey Gilyarovsky'nin orman müdürü yardımcısı olarak doğdu. Uzun zamandır Vladimir Gilyarovsky'nin 1853 yılında doğduğuna inanılıyordu. Bu tarih birçok ansiklopedi ve referans kitapta yer aldı ve resmi olarak kabul edildi - en azından, yazarın 1953 yıldönümünün kutlandığı 100'ta yapıldı. Gilyarovski'nin 2005 yılında doğduğu ortaya çıktı, sadece 1855'ta yapıldı - bu yıl, Syama köyündeki kilisenin metrik kitabındaki vaftiz kaydının tutulduğu, o yılki Volodya'nın küçük vaftiz edildiği (şimdi köy, Vologda bölgesinin Vologda bölgesindeki Novlensky kasabasının bir parçası) sadece yirmi kişi yaşıyor).
Vladimir Gilyarovsky'nin bütün çocukluk ve ergenliği Vologda bölgesine geçti. Daha sonra, yazar kendi yerel yerlerini şöyle hatırladı: “Kubensky Gölü'nün ötesindeki bir orman çiftliğinde doğdum ve çocukluğumun bir bölümünü, bataklıkların ve geçilemez bataklıkların ve paketlerin üzerinde sürünen bataklıkların üzerinde yürüdükleri ve yürüdükleri yoğun dominsky ormanlarında geçirdim. Domšyn'de, yoğun ormanların içinden, güçlü Toshnya nehrini ve arkasından, yaşlı ormanların arasında, bataklıkların arasından geçti. ”(Gilyarovsky VA, Benim gezintilerim). Babalık hattında, Vladimir Gilyarovsky'nin ataları Beloozer'in sakinleriydi ve balık avı yapıyorlardı. Soyadı Petrov ve Vologda İlahiyat Semineri'ne giren yazarın dedesi Latince “hilaris” - “neşeli, neşeli” soyadını aldı. Rhode Petrov - özgür balıkçılar - büyük olasılıkla Veliky Novgorod sakinlerine yükseldi. Annesine göre, Vladimir Gilyarovsky, Zaporizhzhya Kazaklarının soyundan - ailesi XVIII yüzyılın sonunda taşındı. Kuban'da. Kuban'ın ana dedesi, Kafkasya'daki düşmanlıkların bir katılımcısı olan Kuban'ın bir yerlisi idi. Hem anne hem de büyükanne küçük Volodya'ya Kazak yaşamı hakkında çok şey anlattı. Doğal olarak, Zaporizhian Sich’ten Kuban Kazaklarının kökeni konusu kaçınılmaz olarak ortaya çıktı. Kazaklar için bu arzu - Zaporozhtsy Gilyarovsky yaşam boyu devam etti. Çocukluğundan beri Nikolai Gogol, en sevdiği yazar oldu ve Vladimir Gilyarovsky, Zaporozhian ve Kuban Kazakları'nın şanlı ve gösterişli bir kabilesi olarak görmeyi sevdi, ama özgür Novgorod halkından gelen baba kökenli çok gurur duyuyordu.
1860’te Volodya’nın babası Aleksey Gilyarovsky, Vologda’da bir görevli aldı. Bütün aile oraya taşındı. Çocuk sekiz yaşındayken korkunç bir keder çekiyordu - annesi öldü. Şu andan itibaren, sadece bir erkek yetiştirme tarafından beklendi - babası ve aşağıda anlattığımız arkadaşı Kitaev. Ağustos ayında, on yaşındaki Vladimir 1865, Vologda spor salonunun birinci sınıfına girdi, ancak umursamadı. İkinci yıl kaldı. Çalışmanın ötesinde, delikanlı sporları ve şiirleri yazdı. Öğretmenlere epigram yazmaya başladı, şiir, şiir, fransızcadan şiir çevirileriyle ilgilenmeye başladı. Aynı zamanda, Volodya sirk akrobasi ve jigitovka ile meşguldü. Genç yaz tatillerini bekliyordu - yeteri kadar egzersiz yapmanın mümkün olduğu yerlerde Svetelki'ye gitmek, babasıyla, dedesiyle ve "Kitaev Amca" ile ormanda seyahat etmek.
Kitayev - jiu-jitsu'nun öncüsü
Bu arada, Vladimir Gilyarovsky'nin oryantal dövüş sanatları hakkında fikir sahibi olan ilk Ruslardan biri olması ilginç. Şimdi gençlerin Çinlilere, Japonlara, Koreli dövüş sanatlarına ilgisi kimseyi şaşırtmayacak. Yüz binlerce genç ve pek Rus vatandaşı wushu, karate, taekwondo ve diğer dövüş sanatları bölümlerinden geçti. Gelişmiş iletişim ve ulaşım sayesinde Uzak Doğu'ya oldukça erişilebilir ve Çin, Japon ve Kore kültürünün bazı unsurları hem Avrupalıları hem de Rusları sıkıca hayata geçirdi. Ve sonra, XIX yüzyılın ikinci yarısında, denizciler uzun yolculuklardan geri dönerken, Rusya’ya gizemli “Japon mücadelesi” hakkında sadece parçalayıcı bilgiler girdi. Bu olağanüstü insanlardan biri, daha sonra bir genç olan Vladimir Gilyarovsky'nin kaderi ile bir araya geldi. "Gezintilerim" de Gilyarovsky sık sık babası yakın bir arkadaşı olan ve Volodya çocuğu için "Amca" rolünü üstlenen eski denizci Kitaev'i anar. Kitaev genç Gilyarovsky'ye jimnastik yapmayı, ata binmeyi, ateş etmeyi ve elbette kavga etmeyi öğretti. Son amca "Amca" mükemmel biliyordu. Ne de olsa, uzun bir süre Çin ve Japonya'da yaşadığı için Kitaev olarak adlandırıldı. Uzak Doğu gezintileri sırasında, "Chinas Amca" ve o zamanki Rus erkeklerine yabancı olan dövüş sanatları becerilerinde ustalaşıldı. Vladimir Gilyarovsky, danışmanını şu şekilde hatırladı: “Uzun, kocaman ve maymun elleriyle ve titreyen, hem geniş hem de yukarı kare bir adamdı. Yaklaşık altmış yaşındaydı, ancak bir düzine adam onunla baş edemedi: onları yavru kedi gibi aldı ve ondan uzaklaştı, çılgınca Japonlara ya da Çince'ye çılgınca küfretti. kelimeler ”(Gilyarovsky VA“ Gezintilerim ”).
Gerçekte Kitaev'e Vasily Yugov adı verildi. Aslen Vologda bölgesinden Countryman Gilyarovskih, bir serfs ailesinde doğdu ve birçok köylü çocuk gibi, askere alındı. Donanmada hizmet etmek için güçlü ve akıllı bir Vologda adamı gönderildi. Bu sayede Yugov, Uzak Doğu'daki yerel yerlerinden uzakta olduğu ortaya çıktı. üzerinde donanma denizci Yugov gerçek bir diktatör olarak kabul edildi ve yabancı denizcilerle sürekli dövüşlere katıldı. Bunun için memurlar tarafından defalarca ve acımasızca cezalandırıldı. Bir zamanlar, denizciler kaptanı teğmen Fofanov Vasily Yugov üzerindeki vahşeti yakınındaki kötü şöhretli bir gemide, hastalığına rağmen zalim Fofanov kırbaçlama emri veren genç bir denizci için ayağa kalktı. Öfkeli kaptan Yugov'a ambarın içine atılmasını ve ertesi sabah vurulmasını emretti. Ancak Vasily gemiden kaçmayı başardı. Kendisini bir adada buldu, daha sonra Japon balıkçılarla birlikte Japonya'ya ve sonra Çin'e geldi. Gezinti yıllarında Vasily Yugov, mücadele yöntemlerine оружия, onu yolda tanışan Japon ve Çinli ustalardan öğrenmiş. Gilyarovsky, Kitaev Amca - Yugov'a eşi benzeri görülmemiş numaralar gösterdiğini hatırlattı - iki taş, birbiri ardına koyup, avucunun kaburgalarına bir darbe ile onları ezdi. Ahırın inşası için tasarlanan kütükleri fırlatabilir. Böyle ilginç bir biyografi ile genç Gilyarovsky "koç" oldu. Ve genç Volodya jiu-jitsu tekniklerini öğretti. Daha sonra, bu Japon mücadele sanatı Rusya'da pratik olarak bilinmiyordu - sadece yarım yüzyıl sonra, Rus-Japon savaşı 1904-1905 yıllarında, jiu-jitsu, önce Rus subaylar ve askerler arasında ve daha sonra nüfusun diğer kategorileri arasında popüler hale geldi. Ve bu olmadan, fiziksel olarak yoksun Vladimir Gilyarovsky (bu arada, ondan, Ilya Repin, ünlü Kazaklarından birini yazdı - beyaz kürklü şapka ve kırmızı bir parka gülen Kazak), yaşlı adamın dersleri - denizci öne çıktı. Gilyarovsky, genç yaşlarında gelecek yazarlara defalarca yardım eden mücadele sanatında ustalaştı - daha sonra "Wanderings" bölümünde açıklanan uzun gezintilerinde.
Ülkede dolaşıp Volodya Gilyarovsky şiddetli yapısı nedeniyle başladı. Küçük yaşlardan itibaren küçük bir memurun ya da kırsal bir öğretmenin sıkıcı yaşamını kendisi istemedi. "Kitaev Amca" nın yanı sıra, N.G.'nin romanı da dahil olmak üzere Gilyarovski'ye protesto edebiyatı veren sürgün popülistler ile yakın iletişim kurdu. Chernyshevsky "Ne yapmalı?". Ve bir süre sonra Gilyarovsky gerçekten "insanlara gitti". Ve bunu üzücü bir durumla yapmak zorunda kaldı - Haziran ayında, 1871, spor salonundaki final sınavlarını geçmeden, Gilyarovsky'nin pasaportu olmadan ve babasının evinden kaçan paradan kaçtı. Volga'da, bir şahin olarak çalışmaya gitti. Burlack artellerde, sadece fiziksel beceri değil, aynı zamanda kendiniz için de ayağa kalkma kabiliyeti gerekliydi - oradaki insanlar gösterişli, birçok şeye muktedirdi, ancak on yedi yaşındaki Volodya, çoğu karanlık olan sert yetişkin erkeklerin ve erkeklerin etrafını sarmayı başardı. Soyguncu ve mahkum geçmiş. Kitaev - Yugov tarafından belirlenen gençlik yıllarındaki sertleşmenin etkisi oldu. Ve bir Moskova gazeteci olarak, olgun yıllarında Gilyarovsky, birçok meslektaşının aksine, en meşhur gecekondu ve mahalleleri ziyaret etme riskini kolayca alabiliyordu, yeteneklerinden oldukça emindi. Bununla birlikte, inanılmaz fiziksel güç Gilyarovsky tarafından miras kaldı. Konstantin Paustovsky, Vladimir Alekseevich Gilyarovski’nin 100 doğum günü şerefine düzenlenen bir konuşmada, yazarı karakterize eden şu ilginç noktayı ortaya koydu: “Sadece Gilyarovsky değil, tüm ailesi bu olağanüstü Zaporozhye gücüne sahipti. Ve böylece, bir şekilde babasına gelen Gilyarovsky, pokeri aldı ve bağladı. Babası şöyle dedi: Bunları evde şımartabilirsin, ama yapamam. Ve bu pokeri serbest bıraktın. Babamın yaklaşık 80 yıl geçtiğini söylemeliyim "(KG Paustovsky'nin akşam saatlerinde yaptığı konuşmada Vladimir Alekseevich Gilyarovsky // edebiyatın soruları. - 100. - №1969). Gilyarovsky'nin muazzam kişisel cesaret sahibi bir adam olduğu hatırlandı - büyük zincirli köpeklerle kolayca “iletişim kurabiliyordu”, yakalayabiliyor ve taksi şoförünü kaçırabiliyordu. Gücü ölçmek için özel bir makinenin bulunduğu Hermitage bahçesinde olduğu gibi, Vladimir Alekseevich de gücünü makinenin tamamen yerden çekildiği şekilde “ölçtü”.
Burlak, binici ve askeri istihbarat subayı
Genç burlak Gilyarovsky, Volga boyunca bir kayışla yirmi gün yürüdü - Kostroma'dan Rybinsk'e. Rybinsk'te Volodya, yerel bir limanda fahişe olarak bir iş buldu. Şu anda, askeri bir kariyer hakkında düşünmeye başladı. Gilyarovsky, Sonunda, Hamilinin Yüzü ve Yüzyıldızı, Gilyarovsky, Nezhinsky Alayına Gönüllü Olarak Görülmüştü ve Yüce Demans'ın Yüzyıl İfadesi ve İntikamı Reform Demosunun Yüzyıl İfadesi ve İntikamı Reform of Reef, Yüzyıl İflası ve İhtiyacı Moskova öğrenci okulunda 137'ta gönüllü gönüllü çalışmaya başladı. Genç Gilyarovsky'nin subay olma şansı vardı ve kim bilir, o zaman edebi eserlerini okuma fırsatı bulabilir miyiz? Ancak, Gilyarovsky disiplinin huysuz öfkesi ve öğrenci okulundaki tatbikata dayanamadı. Öğrencinin girmesinden yalnızca bir ay sonra Vladimir Gilyarovsky, disiplinin ihlali nedeniyle okuldan alayı geri gönderildi. Ancak Gilyarovsky alayda hizmet etmeye devam etmedi, ancak komuta istifa raporunu yazdı. Genç Vladimir askeri kariyeri ile işe yaramadı. Bir sonraki gezinme aşamasına başlayın. Gilyarovsky, Yaroslavl'daki bir ağartma tesisinde stoker ve işçi olarak çalıştı, itfaiyenin bir parçası olarak yangınları söndürdü, balıkçılık sektöründe ve bir keresinde Tsaritsyn'de bir çoban olarak çalıştı. Atlarla Gilyarovsky, Kitaev'in dersleri sayesinde çocukluktan nasıl yararlanılacağını biliyordu. Bu nedenle, Rostov-on-Don'da, yerel bir sirkte binici olarak girdi. 1863'te bir sirk binicisinden tiyatro oyuncusu oldu. Tiyatro gruplarıyla Gilyarovsky, Voronej ve Kirsanov, Morshansk ve Penza, Ryazan, Saratov ve Tambov'u ziyaret etti.
Rus-Türk savaşı başladığında, Gilyarovsky, zamanın özünde, gönüllü olmaya karar verdi. Askere tekrar girdi. Yirmi iki yaşındaki Vladimir Gilyarovsky, 12 2. Alexandropol Piyade Alayı'ndan gönüllü olarak belirlenen bir 161 filosuna atandı. Albay Prince R.N. tarafından emredildi. Abashidze. Alay, Osmanlı İmparatorluğu sınırında, Kafkasya'da Gürcü Guria'da konuşlandırıldı. Khutsuban Tepeleri'nin işgaline, Salba Tepeleri ve r. Achhua. Gilyarovski'nin görevlendirildiği alayın onikinci şirketine, Hacı Murad'ı ele geçiren ünlü kaptan Karganov komutasını verdi. Ancak, 12 piyade şirketinde Gilyarovsky bir haftadan fazla kalmadı. Piyade ünitesinde hizmet, istismarlar ve olağanüstü eylemler için çabalıyorlardı Vladimir için oldukça sıkıcı görünüyordu. Ve eğitim seviyesi açısından, Vladimir kendini daha ilginç ve tehlikeli görevlerde deneyebilir. Gilyarovsky av ekibi ekibine taşındı. O zamanın özel güçleriydi - askeri istihbarat, çok özel bir dizi işlevi yerine getiriyordu. Muhafızları vurdular, “dilleri” yakaladılar, Türk birliklerinin elden çıkarılmasıyla ilgili kesin verileri öğrendiler. Hizmet gerçekten zor ve çok riskli. Sonuçta, Türkler, özellikle de yerel yaylalardan (Müslümanlar) gelen Başkurdular, dağ patikalarını çok iyi biliyorlardı ve arazide Rus askerleri ve subaylarından çok daha iyi yöneldiler. Bu nedenle, dağlık alanların bilgisinde düşmanın yetersiz olduğu av ekipleri, şöhretleri aktif orduya yayılmış olan gerçekten eşsiz birimlerdi.
Açıklanan olaylar sırasında avcılık ekipleri henüz resmi bir statüye sahip değildi ve gönüllülerden oluşuyordu - en umutsuz ve "çılgın" Kazaklar ve fiziksel verilere uyan askerler ve en önemlisi - günlük risk için ahlaki hazırlıkları için. Sevastopol’un savunması ve özellikle de Kafkasya’daki savaş avcılık ekiplerinin tüm güçlerini ortaya koymuş, dağlık arazi koşullarında, cepheye düşmanla ve düşman casuslarına ve sabotajcılarına karşı savaşmakta zorlanabildiklerini göstermiştir. Yine de, Gilyarovsky, Alexandropol alayında görev yaptığında av ekipleri, resmi olarak, subayların “amatör faaliyetleri” olarak kaldı. Sadece 1886'te, durumu askeri birliğin ilgili emriyle meşrulaştırdı.
Orada "intihar bombacıları" tuttular ve ekipten hiç kimsenin eve sağ dönmeyeceği konusunda önceden uyardılar. Gilyarovsky kurtuldu. Neredeyse bir yıl avcılık ekibinde görev yapmış olmasına rağmen - Kafkas Dağları'nda faaliyet gösteren Türkler ve bashi-bazoukların birlikleri ile savaştı. “Barış yaptık, birlikleri Rusya’nın derinliklerine götürdük, ancak yalnızca 3 Eylül’de, 1878, emekli oldum çünkü“ avcıdaydım ”ve silah altında kaldık, çünkü bashibuzuki dağları silerdi ve dağ orman gecekondularında yalnız onlarla savaşmak zorunda kaldı Kayaların üzerinde, uçurumların üzerinden asılı. Bu işgal benim için savaşın kendisinden daha ilginçti. ”Gilyarovsky daha sonra My Wanderings'de hatırladı. Bu arada, Gilyarovsky'nin hatırlattığı gibi, piyade alayı ve avcılık ekibinde yan yana görev yaptığı atılgan askerler ve Kazaklar, seyahat ederken Vladimir’in gençliğinde çokça gördüğü çobanlar ve mavnacılar ile karşılaştırıldığında çok zeki insanlar gibiydi. ülke. Rus-Türk savaşındaki yiğit hizmeti için Gilyarovsky, St. George Askeri Düzeni'ni, IV derecesini ve "Rus-Türk Savaşı için 1877-1878" madalyasını aldı. Ancak Vladimir Alekseevich daha sonra askeri geçmişinden bir şey istemedi. Kendisini bir kurdeleyle sıkıştıran Aziz George'un haçını zar zor takıyordu. Kafkasya'daki düşmanlıklara katıldığı dönemde Gilyarovsky, otobiyografik kitabım Wanderings adlı kitabında bir anı bölümü bıraktı.
Tiyatrodan gazetecilere
Savaştan sonra serbest bırakıldı, Gilyarovsky Moskova'ya geldi. Burada 1881'te, Malkiel'in Evi'nde resmen A. A. Brenko Dramatik Tiyatrosu adı verilen Puşkin Tiyatrosu'nda bir iş buldu. Tiyatronun başı Anna Alekseevna Brenko (1848-1934) - ünlü oyuncu ve yönetmen. Ancak yavaş yavaş, Gilyarovsky, mesleğinin tiyatro oyunu değil edebiyat olduğu konusunda giderek daha ikna oldu. Çocukluk döneminde, jimnastik yıllarında şiirler ve notlar yazmaya başladı. 30 Ağustos "Alarm Clock" dergisinde yılın 1881 adlı kitabı Volga hakkındaki şiirlerini yayımladı. 1881 sonbaharında, Vladimir Gilyarovsky tiyatrodan ayrıldı ve edebiyatla uğraştı. Muhabir "Rus gazetesi" ne girdi, sonra "Moskova yaprağına" girdi. Gilyarovski'nin kamuoyu ile ün kazandığı ve ün kazandığı suç raporları ve acil durum raporları alanındaydı.
Yeni gazetecinin şöhretine ünlü Kukuyev felaketiyle ilgili bir dizi rapor getirildi. Haziran 29 gecesi 30 gecesi 1882, Kukuyevka kasabası yakınlarında, Moskova-Kursk demiryolunun Bastievo istasyonu yakınında bir posta treni çöktü. Şiddetli yağmur, suyun baskısının, höyüğün altındaki menfez döküm borusunu tahrip ettiği gerçeğine yol açtı. Höyük aşınmış ve demiryolu yolu kelimenin tam anlamıyla havada asılıydı. Doğal olarak, tren geçerken, yedi araba başarısız oldu ve toprakla dolduruldu. Kaza sonucu, 42 kişi öldü, 35 yaralandı. Öldürülenler arasında yazar Ivan Turgenev'in yeğeni yirmi iki yaşındaki Nikolai Turgenev vardı. Ölen kişinin babası, yazarın kardeşi Nikolai Turgenev Sr., üzücü haberi duyduğunda, felç oldu. İvan Turgenev, yetkililerin ihmalinde defalarca öfkeli olduğunu belirtti. Muhabir Vladimir Gilyarovsky iki hafta sonra baraj analizine katılan tren kazası olay yerine geldi ve bu süre zarfında Moskova broşürüne raporlar gönderdi. Gilyarovski’nin raporlarının bir sonraki skandal serisi Morozov fabrikasındaki yangının raporlarıydı. Editör makalelerin yazarının adını bile gizlemek zorunda kaldı. Gilyarovski’nin akut yayınları yetkililer arasındaki hoşnutsuzluğu kışkırttı ve yakında Moskova broşüründen ayrılmak zorunda kaldı. 1884'te Russkie Vedomosti'de çalışmaya başladı, 1885'te “Doomed” adlı makalesi, Gilyarovsky tarafından 1874'a geri yazılmış ve Sorokin'in ağartma tesisindeki çalışmaları anlattı.
Moskova gecekondularının kronikleri
Gerçekten de, muhabir Vladimir Gilyarovsky çok yetenekliydi. Neredeyse tüm Moskova yetkilileri onu, özellikle polis memurları ve araştırmacılar, itfaiye patronları, hastane doktorları gibi şahsen tanıdılar. Belki de Moskova'da Gilyarovsky'nin olmayacağı bir yer yoktu. Ve raporlarında anlatmayacağı bir konu. Tiyatrolara ve sanat galerilerine, Moskova aristokratlarının toplandığı İngiliz kulübüne ve sokak soyguncularının, kumarbazların, fahişelerin ve sarhoşların düzenli olduğu berbat ve Khitrovka denslerine gitmesine izin verildi. Her yere “onun için” alındı ve aslında, Gilyarovsky neredeyse her türlü sorunu çözebildi. Özellikle, “ahududu” Khitrov pazarının hırsızlarından beri çalınan eşyaları iade etme konusundaki tanıdıklarına yardım etti. Bir muhabir için en önemli şey konuşmacının dilini serbest bırakabilmek olduğundan, Gilyarovsky'nin içmesi gerekiyordu. Ve kimse tavernalara ve gecekondulara içki içmeden, dikkat çekmeden nasıl gidebilir? Ancak yazarın arkadaşlarının hatırladığı gibi, çok miktarda alkollü içki içebilse de, huzursuzluk muhabirden ayrılmadı ve gerektiğinde aklını açık tuttu ve muhataplarının sarhoş ifadelerini dikkatle hatırladı. Bu, Vladimir Gilyarovsky'nin “kişisel kabiliyeti” idi ve içerdiği bilgilere göre, Moskova sosyal “alt” hayatı, suç dünyası ve bohemler üzerine yazılar yazdı.
Gilyarovsky’nin yayınlarının en sevdiği tema Moskova’nın sosyal problemleriydi. Belki de Gilyarovsky'den daha iyi kimse Moskova gecekondularının yaşamlarını ve örtülerini örtmedi - Khitrovka, Sukharevka, sosyal sınıfların yaşamından bahsetmedi. Gilyarovsky, Moskova'daki sokak hayvanlarının yaşamı konusuna bile değindi. Gilyarovsky’nin eserlerinin ana karakterleri, bazen insan görünümlerini kaybeden Moskova’nın varoşlarının sakinleri olan “yaşam tarafından parçalanmış” insanlar. Fakat bazılarının davranışlarında insan hala kayıyor. Gilyarovsky, okuyucuya kelimenin tam anlamıyla, “hapishaneyi ve hapishaneyi kınamayı ihmal etmemeyi” öğretir. Çünkü, kahramanlarının örnekleriyle, dünün müreffeh sakinlerinin Moskova gecekondularının kurbanları olduğunu ve artık ucuz tavernaların ve gece hayatının dünyasını terk edemediğini gösteriyor. - klopovnikov. Yavaş yavaş, Gilyarovsky’nin arkadaşları ve meslektaşları “Gilyay Amca” den başkasını aramaya başladı.
Topikal ve güncel konular üzerine yazan bir gazetecinin popülaritesi her yeni yayında artmıştır. Ve 1887'te Gilyarovsky ilk kısa öykü koleksiyonunu yayınladı - "Gecekondu Halkı". Sansür, bu çalışmanın neredeyse tüm dolaşımını ele geçirdi ve yok etti. Sansürün ana suçlaması Gilyarovski'nin Çarlık Rusyası'nın ortak halkının hayatını çok fazla kasvetli ve gösterişsiz gösterdiği ve sansür liderlerinden biri olan Vladimir Gilyarovsky'nin çalışmaları hakkında söylediği gibi “bu gerçek basılamaz” idi. Ancak, hikayeler hala ülke genelinde yayılmıştır. Grafikler, malzemenin sunum kolaylığı - hepsi okuyucunun ilgisini çekti. “Gecekondu İnsanları” koleksiyonunun kahramanları, sarhoşluktan muzdarip bir icra üyesi olan bir sarhoş-lackey Spirka; eski aktör Khanov; Alexander Ivanovich Kolesov - iş aramak için Moskova'ya gelen ve işten atılan ofis çalışanı, Moskova'nın uyuyan gecelerinin sakinlerini doldurdu; emekli ikinci teğmen İvanov, donmuş ve bir Moskova dilencisine dönüştü; profesyonel bir bilardo oyuncusu "Kaptan" lakaplı, kaybeden taraf yaralı bir elle. Bütün bu insanlar, sosyal hukuksuzluk, yoksulluk, sayısız yardımcının kurbanı. Gilyarovsky tarafından tasvir edilen Çar Rusya'nın bu gerçekliği, sansürlerden muhafazakar eleştirilere kadar mevcut düzenin “koruyucularını” kabul etmek ve tanımak istemiyordu. Bugün bile, birçok çağdaş yazarın doğasında olan devrim öncesi zamanların idealleşmesine karşı çıkıyor.
"Khitrovka" adlı makalede Gilyarovsky, devrim öncesi Moskova'nın en tahıl bölgesi olan Khitrov Market'in ayrıntılı ve ilginç bir tanımını veriyor. Burada, geceleme evlerinde, genel olarak 10 000 insanlarına bir araya geldi. Bunların arasında sayısız alkolik, serseriler, rastgele kazançlar tarafından kesilenler ve profesyonel suçlular ve genç fahişeler ve yoksullar var. Kurnaz insanlar suçlu seyahatlerine doğumdan başladılar ve birçoğu yetişkinliğe kadar yaşamadılar. Gilyarovsky, Khitrovy piyasasında sipariş vermekten sorumlu olan ve tüm suçlu halkını iyi tanıyan polis memurlarını anlatıyor. Diğer bir makalede, yazar Moskova zindanlarını nasıl keşfettiğini - Trubnaya Meydanı ile Samoteköy arasındaki, Neglinka Nehri'nin çevrildiği, neredeyse tamamen "boruya bürünmüş" bir geçiş yolunu anlatıyor. Bu arada, Vladimir Alekseevich Moskova’da basıldığında Moskova zindanlarındaki maceralarla ilgili bir dizi makale yayınladıktan sonra, Moskova Şehir Konseyi, Neglinka’nın yeniden yapılandırılmasının başlangıcını sipariş eden bir kararname vermek zorunda kaldı. Ancak, kelimenin figüratif ve kelimenin tam anlamıyla "alt" hakkındaki hikayelere ek olarak, Gilyarovsky ayrıca Moskova'nın zengin yaşamını anlatıyor. Bu yüzden, yazılanlardan birinde, yazar Myatlev'in evinde kulüpte toplanan Moskova tüccarlarının yaşam tarzını çiziyor. Gurme menülerinin bir listesini listeler. Öte yandan - Moskova “çukuru” nu anlatıyor - talihsiz insanların nereden geldiğini, alacaklılarının merhametinde bulunan ve borçlarını ödeyemeyen borç cezaevi. Gilyarovsky, makalelerinde, yolda karşılaştığı birçok yazar, şair, oyuncu, sanatçı ve diğer ilginç kişilikleri hatırlıyor. Fırıncılar ve kuaförler, garsonlar ve taksi şoförleri, öğrenciler ve gelişmekte olan sanatçılar - Moskova'da sıradan insanların günlük hayatının ilginç açıklamaları. Moskova tavernalarının, restoranlarının, hamamlarının ve meydanlarının olağanüstü açıklamaları.
Şairlere ve sanatçılara arkadaş
Yavaş yavaş, Gilyarovsky edebi, müzikal ve sanatsal ortamda yaygın olarak tanındı - Ouspensky ile, Chekhov'la yakın bir şekilde iletişim kurdu, zamanının birçok ünlü bestecisi ve sanatçısı ile tanıştı. Anton Çehov’un erkek kardeşi Anton Çehov, “Bir kez, Moskova’da kalmamızın ilk yıllarında bile, Kardeş Anton bir yerden evine döndü ve şöyle dedi:“ Annem, Gilyarovsky biri yarın bana gelecek. Ona bir şeyle davranmak güzel olurdu. ” Gilyarovsky’nin gelişi sadece pazar günü geldi ve anne lahana turtası yaptı ve votka yaptı. Gilyarovsky ortaya çıktı. O zamanlar hala yüksek av botlarında orta boyda, alışılmadık derecede güçlü ve sıkıntılı genç bir adamdı. Ondan neşe ve her yöne boğulmuş. Hemen bizimle “senin” başladı, demir kaslarına ellerine dokunmamızı önerdi, bir kuruş yuvarladı, bir vida ile bir çay kaşığı yuvarladı, herkese tütün kokusu verdi, kartlarda inanılmaz numaralar gösterdi, en riskli şakaların çoğunu anlattı ve Kendisinde kötü değil izlenim, sol. O zamandan beri bizi ziyaret etmeye başladı ve her seferinde onunla birlikte bazı özel animasyonlar getirdi ”(M.P. Çehov.“ Çehov Çevresi ”). Gilyarovsky, Arkadaş ve Toplantılarda Anton Pavlovich Chekhov ile olan dostluğunu hatırladı - bu koleksiyonda “Antosha Chekhonte” adlı makalesi büyük Rus yazara adandı.
Basında çıkan haberlere ve öykülere paralel olarak Gilyarovsky şiir yazmakla meşguldü. Böylece, 1894'te, "Unutulan Defter" adlı bir şiir koleksiyonu yayınladı. Rus Gazetesi muhabiri olan Gilyarovsky, Kazaklar arasında, Arnavutluk'ta ve hatta 1904-1905 Rus-Japon Savaşında Don'u ziyaret etti. Birinci Dünya Savaşı'nın başında, Gilyarovsky, yaralı askerlere yardım etmek için yayınladığı şiir kitabından fona bir ücret bağışladı. Gilyarovsky'nin şiirleri şair ve yazarın arkadaşları tarafından gösterilmiştir - Vasnetsov kardeşler, Kustodiev, Malyutni, Makovsky, Surikov, Serov, Repin, Nesterov. Sanatçılar Gilyarovsky sevdi ve onlarla yakın iletişim kurdu. Ve sadece ünlülerle değil, aynı zamanda yeni başlayanlarla, nazik bir sözle ve maddi olarak desteklemeye çalıştığı genç sanatçılar - tablo satın aldıkları için asla pişmanlık duymadılar, böylece yeni başlayanlara ve düşük maaşlı ustalara yardım etti. Arkadaş ve Toplantılar koleksiyonunda, Vladimir Gilyarovsky, Ölümsüz Resimler'in ve Gelroslavl'ın Yaroslavl yakınlarındaki Volga Dökülmesinin Geldiği Alexei Kondratievich Savrasov ile üzücü bir buluşmasını anlatıyor. Toplantı sırasında, büyük sanatçı zaten umutsuzca alkolizmden rahatsızdı, ancak Gilyarovsky elinden geldiğince yardım etmeye çalıştı - en azından öğle yemeği için para attı, çünkü emri olmayan efendi, korkunç bir yoksulluk içinde yaşadı: “Alexey Kondratyevich'in koltukta dinlenmesini ve onu yapmasını önerdim. benim avcılık uzun kunduz ceketi giy. Ve onu ikna etmek zor olsa da, yine de onu giydi ve yaşlı adama eşlik ettiğimde deri kaplı botlarında ve bu ceketinde ve yazlık paltosunda üşümeyeceğinden emindim. Gümüşü cebine koydum. Eşi, ona eşlik ederken, istediğiniz zaman tereddüt etmeden gitmek istedi. Mutlu bir şekilde söz verdi, ama asla gitmedi - ve onunla bir daha hiç karşılaşmadım, duyduğum tek şey yaşlı adamın nihayet otrushubobilsya olduğunu ve hiçbir yerde görünmediğini ”(Gilyarovsky VA Dostlar ve Toplantılar).
Belki de Vladimir Alekseevich Gilyarovsky'nin en meşhur şiirsel eseri Ensign dergisinde yayınlanan Sibirya Riflemen'in Mart'ı olan 1915'ta yazıldı. Sivil Muhafızların ünlü Sivil Marşı - Beyaz Muhafız "Drozdovsky Alayı Yürüyüşü" (Romanya'dan, Ağır Görev Yapan İnsanların Kurtuluş Sırasında Kampanyasıyla ...), “Dutydoros'un Şanlı ... tepelerde, 1918) ve anarşist “Makhnovtsev Marşı” (Makhnovshchina, Makhnovshchina, çatallarını, kumdan karartılmış, kanla kızarmış). Ve Gilyarovski’nin yazarlığının yürüyüşünün asıl sözleri şöyle başladı: “Taygadan, tayga yoğundu, Amur'dan, nehirden, sessizce, korkunç bir bulut Sibiryalılarla savaşmaya gitti”.
"Guilay Amca" - Sovyet yazar
Devrimden sonra, popülistlere sempati duyan genç yaştan itibaren Rus gazeteciliği ve edebiyatı klasiği olan Sovyet iktidarını devraldı. Ve bu, Ekim Devrimi yılında Vladimir Alekseevich Gilyarovsky'nin altmış iki yaşına dönüştüğü gerçeğine rağmen, hayatının çoğunun “o dünyada” - Çarlık Rusyası'nda geçirdiği, ancak suçlu muhabirinin gerçekten şikayet etmediği gerçeğine rağmen. Devrim sonrası on yılda Gilyarovski'nin mükemmel bir hatıra olarak gerçek ün kazanması - Sovyet rejimi altında hatıraları çoktan çözüldü ve hiç kimse kitapların imhası için kopyalarını almadı. Vladimir Alekseevich yetmiş yaşına geldiğinde Mozhaisk bölgesinde bir arsa aldı. Daha sonra Kartino'da bir ev inşa etti ve günlerinin sonuna kadar orada yaşadı. Sovyet hükümeti yazar Gilyarovsky'yi takdir ediyor ve saygı duyuyor - makaleleri hala Sovyet basınında hala talep ediliyor. Edebi yayıncılar “Gilyai Amca” da şiir ve anı yayınlamaya başlıyor.
Gilyarovsky, "Izvestia" ve "Evening Moscow" gazetelerinde, "Ogonyok" ve "Projektör" dergilerinde çalıştı. 1922'ta "Stenka Razin" şiirini yayımladı. “Moskova ve Muskovitler” kitabı 1926'ta ve “Gezinmelerim” de 1928'ta yayınlandı. Vladimir Alekseevich'in gözünde Rusya değişime uğradı ve sevdiği Moskova yeni bir görünüm kazandı. İlk olarak, Moskova Sovyet devletinin başkenti oldu. İkinci olarak, Gilyarovsky'nin “Gecekondu İnsanları” ve “Moskova ve Muskovitler” de yazdığı gecekondu ve yurtlar gitti. Çeşitli çağlardan günümüze, ülkenin dönüşümüne kendi gözleriyle şahit olabilirdi. Ve onun gözlemlerinden oldukça doğru sonuçlar yaptı. Yaşlılığı altında Vladimir Gilyarovsky'nin neredeyse tamamen kör olmasına rağmen, kendi başına makaleler ve hikayeler yazmaya devam etti. Arkadaşlar ve Toplantılar kitabı 1934'te yayınlandı. Yazarın ölümünden sonra bir "Halk Tiyatrosu" çıktı. 1960'ta, o zamana kadar geç yazar tarafından başka bir çalışma daha yayınlandı - “Moskova gazetesi”.
“Moskova ve Muskovitler” kitabı, Vladimir Gilyarovsky'nin gerçek bir kartviziti haline geldi. Yirmi yılı aşkın bir süredir 1912'ten hayatının son yılına kadar yazdı. Aralık ayına kadar 1925’ta makale toplama çalışmaları tamamlandı ve 1926’te 4000’in kopyaları ile “Moskova ve Muskovitler” yayınlandı. Kitabın başarısından sonra, yayıncı eski Moskova temasını geliştirme önerisi ile yazara döndü. Gilyarovsky, Moskova hakkında çok şey yazabileceğinizi itiraf etti. 19. yüzyılın sonunda Moskova, yazarın çalışmalarının en sevdiği temalardan biridir. 1931’te “Federation” yayınevi “Notes Muscovite” yayınladı. Önceki iki basımın birleştirildiği üçüncü kitap, zaten 1935 yılında yayınlandı. Yazar, el yazması yayıncıya gönderildiğinde “Yarım yüzyılda kendimi mutlu ve gençleşmiş hissediyorum” dedi. Yazarın gözünde, hayatının çoğunu vermiş olduğu Moskova ve yaşadığı neşe ve kederin yaratıcısı, yeni bir görünüm kazanmıştır. Hitrov’un pazarının ve Suharevka’nın korkunç varoşları geçmişte kaldı ve gece barınakları yıkıldı ve onların yerine Sovyet vatandaşları için yeni konforlu konutlar ortaya çıktı. Takasçıların yerine toplu taşıma araçları ve polisler Sovyet polisleri ile değiştirildi. Bu değişiklikler "Moskova ve Muskoviler" te bildirdiği gibi Gilyarovsky'yi sevinmedi.
1935’te Vladimir Alekseevich hayatın sekseninci yılında öldü. Novodevichy mezarlığına gömüldü. 1966'taki Vladimir Gilyarovsky adına, Moskova'daki eski 2-I Meschanskaya caddesi seçildi. Ayrıca, Gilyarovsky'nin hatırası Vologda ve Tambov'daki sokak adlarında, güneş sisteminin küçük gezegenlerinden biri adına ölümsüzleştirildi. Bu arada, Gilyarovsky Taras Bulbu ile ünlü heykeltıraş Andreev Gogol anıtının kısma eseri üzerine oluşturuldu. I. Repin, Kazaklarından biri olan Gilyarovsky ile birlikte yazdı - Moskova'daki en popüler ceza muhabiri böyle renkli bir görünüme sahipti.