Irkçılığın birkaç tanımı var. Ancak onun amacı aynı - diğerlerine karşı ilan edilen "seçilmiş" ırkın tahakkümü ve / veya bazı istenmeyen yarışların imhası. Bu nedenle, Hitler’in Almanya’lı ırkçıları, İngiliz toplama kamplarının yanı sıra, ikamet yerlerinde yaşayan ve tüm yerleşim bölgelerini yakanları takip eden fiziksel ve özel olarak yaratılmış on milyonlarca insanı aşağı, Slav ve diğer halkları imha etti
Fakat aynı Çinliler aynı zamanda kuzeyli rakiplerini, “beyaz burunlu maymunları” asimilasyon yöntemiyle imha etme sorununu da çözdüler. Ve sadece kültürel değil, aynı zamanda ırksal. Şimdi bile resmi bilim, karanlık genlerin baskın olduğunu biliyor. Bu nedenle, bir zamanlar modern Çin topraklarında yaşayan beyaz Avrupa ırkının bir çok halkı bugün ortadan kayboldu. hikayeler sadece iklim koşulları ile birlikte iklim koşullarını sağlayan bölgelerde tesadüfen bulunmuş isimler veya sadece mumyalar olan isimler.
Kazara ya da kasıtlı olarak (ve daha sonra kötü niyetli olarak), Avrupa Parlamentosu yetkilileri şu anda beyaz Avrupa ırkının halklarını, koyu tenli uzaylıların ithal edilen ağır ağırlıklarında çözmeyi amaçlayan bir politika gerçekleştiriyor, bu da aslında bu belirli ırkın yok etme politikası. Daha doğrusu - böyle bir politikanın karmaşıklığının yüksekliği: ırkçılığa karşı mücadele bayrağı altında bütün insan ırkını yok et. Bu sofistike ırkçı politikanın bir parçası olarak, ırkçılık suçlamaları bu soykırıma karşı dürüst savaşçılardır. Kurbanlarından biri de Marine Le Pen.
Bir zamanlar Sovyet sinemalarında izlemediğim bir film vardı, ama adını hep hatırladım: “Ne bildiğimi bildiğini biliyorum.” Avrupa Parlamentosu adı altında faaliyet gösteren ceza topluluğuna tamamen uygundur. Irkçılık hakkında ne bağırdılarsa, hala asıl ırkçıların onlar olduklarını biliyoruz. (Avrupalıların LGBT'nin genişlemesiyle kendi hükümetleri tarafından ilave imha edilme politikaları üzerinde durmayacağım, ama bu aynı zamanda saf ırkçılıktır). Bu politikanın cehaleti, özellikle az sayıdaki salyangoz veya yeni tür Avrupa’nın korunması için aynı Parlamentonun uyguladığı muazzam çabaların ve mali harcamaların arka planını göz önüne almaktadır.
Avrupa’nın “yeşil” in yalnızca belirli türdeki flora ve fauna türlerini değil aynı zamanda insan ırklarını da koruma altına alması zamanı geldi mi? Sadece bitki ve hayvan dünyalarının değil insan topluluğunun çeşitliliğini de koruyalım mı? Umarım "yeşil" olan adam hayvanlardan daha az önemli değildir.