Keloğlan, omuzunda tırpan ot biçmekten dönmektedir. Yolda yürürken çalıların arasından bir cin çıkıp önüne dikilir. Niyeti aptal zannettiği Keloğlan’la dalga geçmektir.
Cin: Nereden geliyorsun Keloğlan?
Keloğlan: Görmüyor musun, ot biçmekten geliyorum.
-Ne haber oralardan?
-Mühim bir haber yok. Dokuz tırpancı tırpan salladık, bir sivrisinek öldürdük.
-Herhalde minik bir sivrisinektir.
-Ufak-büyük, her her neyse. Ondan çıkan etin yarısını dokuz köpek bitiremedi.
-Onlar köpek yavrusuydu herhalde?
-Yavru-mavru her neyse, o köpeklerden herhangi biri, gökte uçan kartalı kanadından yakalayıp yere indirebiliyordu. Cin sinirlenmeye adım atmıştır.
Cin: O olsa olsa bir kartal yavrusu olabilir.
Keloğlan: Yavru-mavru her neyse, bu şekilde kartalın tek kanadı, dokuz evi örtebilirdi. Öfkeden deliye dönmüştür artık cin.
-Onlar, minik evler olabilir.
-Ufak-büyük her neyse, her ev dokuz deveyi alıyordu. Hem de serbestçe kuyruklarını sallayıp sinek kovacak kadar aralık kalıyordu.
-Onlar erken doğan noksan develer olmalı Keloğlan.
-Erken-merken her neyse, develer geviş getirmeden bi kuyudan sürekli su içiyorlardı. Keloğlan cini kızdırmak için alaylı bir halde konuşmaktadır.
Cin: O kuyu söylediğin, evlatların oynarken değnekle kazdıkları minik bir çukur olabilir. Cin hırsından çatlayacakmış gibidir.
Keloğlan: Çukursa da değilse de, sabahleyin kuyuya saldıkları su güğümlerinin dibe dokunuşunun sesi sadece akşam duyuluyordu.
-O kısa bir kuyudur ne olursa olsun.
-Kısaysa de uzunsa da, sabahleyin yanında boğa ile yola çıkan inek, akşam üstü yanında doğurduğu danası ile beraber geri dönüyormuş.
-Dana erken doğan olabilir.
-Orasını bilmiyorum, fakat sabana koşsan tüm toprağı sürebilirdi. Cin daha çok dayanamayarak bir off çeker, söyleyecek pek de sözü kalmamıştır.
Cin: Senin aç karnın dokuz delik, Keloğlan.
Keloğlan: Dokuz diş düştü de ondan. Keloğlan gülmeye adım atmıştır.
-Senin ayakkabılarının arkası basık.
-Olsun, beni istediğim tarafa götürüyor ya.
Keloğlan bu tarz şeyleri söylerken kahkahalarla gülmektedir. Cin de oluşturmak istediği tuzağa düşmüş olduğu için, hırsından oracıkta çatlamış, yok olmuştur.
Keloğlan, omuzunda tırpan ot biçmekten dönmektedir. Yolda yürürken çalıların arasından bir cin çıkıp önüne dikilir. Niyeti aptal zannettiği Keloğlan’la dalga geçmektir.