İspanya iç savaşı sırasında savaşan pilotlar arasında yeni bir yıkıcı hava alayı oluşumu, askeri komutanın ve Sovyet hükümetinin sorumlu görevlerini yerine getirmek için tasarlanmış birimin oluşturulması olarak gerçekleştirildi. Yeni IAP'ın oluşumu, Mart 22, 1938, Leningrad yakınlarındaki Gorelovo'da başladı ve alay, 58 ve 70 avcı filolarının yanı sıra, 33 ayrı keşif filosunun temelinde kuruldu. Formasyon tamamlandıktan sonra, yeni bölüme 19-th ayrı avcı alayı adı verildi.
1939'te, I-19 avcı uçağının M-16 motorlarıyla askeri testlerini yapmakla görevlendirilen, ayrı IAP pilotlarıydı. Daha sonra, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, bu alay, Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri'ndeki 63 ekim sonunda yeni La-5 savaşçıları alan ilk üyelerden biriydi ve Kızıl Ordu hava kuvvetlerinde ilk olan Haziran 1942'teki 16 La-1944 savaşçılarını aldı.
Bir çift savaşçı ve uçuşta 16
Eylül-Ekim 1939’te, Ukrayna Cephesi’nin hava kuvvetlerinin bir parçası olan alay, Batı Ukrayna’nın kurtuluşunda yer aldı ve 1420’in sıralamaları yapıldı. 3412 savaş misyonlarını yürüttüğü, 74 lokomotifine, 5 ekosuna, yerdeki iki uçağa ve hava savaşlarında 3'e zarar veren veya tahrip eden Khalkhin Gol ve Sovyet-Finlandiya savaşına katıldı. Sovyet-Finlandiya savaşı sırasında verilen emir atamalarının örnek niteliğindeki performansları ve Nisan 11'teki SSCB Yüksek Konseyi Başkanlığı Kararı ile 1940’in kararnamesiyle cesaret ve değer taşıyan personel için, Kızıl Bayrak olarak kabul edildi.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda İlk Zafer
22 ile Haziran 1941, 19'in Kızıl Bayrak IAP'ı Kuzey Cephesi Hava Kuvvetleri'nin bir parçasıydı ve Gorelovo havaalanına dayanıyordu. Alay, 4 normal filoları ve 5 saniye, X-NUMX savaşçıları I-50, 16 savaşçıları I-20 “Chaika” ve 153 savaşçıları MiG-15, 3 pilotlarından oluşuyordu. Savaşın ilk günlerinden itibaren, Alman ve daha sonra Fin keşif uçakları, Leningrad'ın savunmasını ustalıkla sundu, hava alanlarının yerini belirlemeye çalışıyordu ve uçaksavar silahlarının bulunduğu yerleri delicesine iyi savundu. Leningrad üzerindeki gökyüzü, 85'inci IAP'yi içeren 7'in Hava Savunma Havacılık Birlikleri tarafından kaplandı.
Alayın pilotları, yılın ilk 6 Temmuz 1941'inde ilk hava savaş zaferini kazandı. Bu gün, I-16 avcısındaki Teğmen Dmitry Titorenko, Carefree köyü yakınındaki bir Alman çift motorlu keşif uçağı Ju-88D'yi düşürdü. Titorenko, 4500 metre yüksekliğine tırmandı, kuyruğundaki düşmana gitti ve iki düzgün patlama ile tam anlamıyla sol düzlemin konsolunu kesmeyi başardı. Ondan sonra Alman uçağı yere düştü ve mürettebatı paraşütle atlayarak ele geçirildi. Kısa süre sonra, bu uçaktan avcı grubunun karargahına bir Alman haritası teslim edildi. Uçağın çarpışmasından sonra hayatta kalan bu haritada Kerstovo, Kotly, Komendantsky, Gorskaya, Kasimovo ve diğerlerinin hava limanlarına yakın üçgenler mavi kalemle damgalandı. Alınan bilgiler sayesinde, Nazilerin Leningrad çevresindeki hava limanları ağına bir saldırı hazırladıkları anlaşıldı. Teğmen Titorenko tarafından kazanılan hava zaferi, uçakların çoğunun düşmanın grevinden çıkarılmasını sağlayarak daha fazla hava savaşı için onları tuttu. Bu dövüş için avcı pilotuna Kızıl Bayrak Nişanı verildi.
Ardından Dmitry Titorenko, Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın tümünden geçti ve 1944 yılında 19 Kızıl Bayrak IAP’ı, 176 Muhafızları Savaşçı Havacılık Alayı olarak yeniden adlandırıldığında, Ağustos 1944’in en büyük yardımcısı komutanlığı görevini alan en üretken Sovyet As İvan Kozhedub’a uçmaya başladı. .
İlk ram pilot alayı
20 Temmuz 1941'inci Kızıl Bayrak IAP savaş pilotu 19, Viktor Pavlovich Klykov, bir ram yaptı. Bereznevo köyü bölgesinde, savaşçı bir bağlantının parçası olarak yaptığı 28 muharebe sınıfında, Leningrad'a giden 8 savaşçılarının eşliğinde üstün düşman kuvvetleri - 10 Alman bombardıman uçaklarına saldırdı.
Genel merkezin operasyonel raporunda, 20 Temmuz 1941, Teğmen Klykov'un 3'deki LaGG-10 uçağında: 30: 10-50: 109 uçağındaki düşman savaşçıları Me-110 ve Me-109 ve Me-110 ile Meeznevo köyünde bir hava savaşına yol açtığı açıklandı. Me-110 avcısına ateş ettiği ilk saldırı, ancak kendisi çarptı, motor uçağın yakınında yanıyordu. Hasara rağmen Me-XNUMX'i yakalayıp çarptı, arkadan inerek Alman dövüşçüsünden kuyruk dövüşçüsünü kesti. Aynı zamanda, pilot başarıyla fırlatmayı başardı (grevden sonra savaşçıdan atıldı ve emniyet kemerlerini serbest bıraktı). Klykov'un vurduğu düşman savaşçıları, Oznanka kasabası yakınlarında düştü. Bu durumda, iki paraşütçü, kolektif çiftçiler tarafından yere yakalanan Me-XNUMX'ten atladı. Teğmen Klykov iniş yaparken bacağını incitti ve Gorelovo'daki tıbbi birime götürüldü.
Teğmen Victor Pavlovich Klykov
Temmuz 20 1941’te yapılan hava saldırısı için Viktor Pavlovich Klykov, Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına layık görüldü, ancak ödül onu yalnızca Rusya Federasyonu Kahramanı unvanını verdiğinde (sadece) 1998’ta buldu. Pilotun II. Dünya Savaşı sırasında ödüllendirilmesi, 6'in Ekim 1941’inde bir savaş görevinden hava alanına geri dönmemesi gerçeğiyle önlendi. “Bir savaş görevinden dönmedi” ifadesi daha sonra “eksik” ifadesiyle eşitlendi. Bu durum, başvuru sahibinin Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını pilotlara vermesine izin vermedi. Ancak savaştan sonra, Teğmen Klykov'un savaşta öldürüldüğü, uçağının iki Alman savaşçı tarafından saldırıya uğradığı, arama motorlarının bulunduğu ve kahramanın kalıntılarını yeniden canlandırdığı tespit edildi.
Toplamda, 19 inci Kızıl Bayrak IAP pilotları, Leningrad yakınlarındaki hava savaşlarında bir düşman uçağı 63'i düşürerek 13 savaş araçlarına zarar verdi. 40'ten önce, Alman uçakları, düşman uçaklarındaki saldırı operasyonlarının bir sonucu olarak imha edildi. Aynı zamanda alayın personeli günlük olarak, 5-6 üzerinde günlük sıralama yaptı; bu, en yüksek aşırı gerilim gücünün ve onu izleyen kayıpların pahasınaydı. Bu savaşlarda alay, 57 uçaklarını ve 30 pilotlarını kaybetti.
İlk "özgür avcılar"
Ocak ayındaki 1944'ten itibaren, 19-IAP'ın savaş pilotları, Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri'nde “serbest avlanma” taktiklerini geliştiren ilk pilotlardı. Bu zamana kadar, Sovyet pilotları hava üstünlüğünü tamamen ve geri dönülmez şekilde güvenceye almayı başardılar. Onu korumak için, daha önce havada Almanların kullandığı taktiksel teknikleri kullandılar. Sadece en tecrübeli ve iyi eğitimli “usta köle” çiftleri “serbest avlanmaya” gönderildi. Onlar için net bir görev yoktu - emir sadece savaşçıların çalışması gereken kareyi göstermişti. Zaten havadayken, subaylar bağımsız olarak Alman uçaklarını araştırmak ve onlarla ilişki kurmak veya daha iyi bir şekilde geri çekilmek, düşman uçaklarını takip etmek veya etmemek için bir karar vermek zorunda kaldılar. Her çiftin genellikle kendi karesi vardı, bu yüzden savaş pilotları, 2-3’i uçmak için uçururken çok iyi davrandılar. Çoğu zaman “avcılara” tespit edilen hava hedeflerine yerdeki görev grupları tarafından yönlendirildi.
Ünlü Sovyet ası Alexander Pokryshkin, bir hava savaşçısı için en yüksek savaş etkinliği şekli olan "serbest av" olarak nitelendirdi: "Uçağının olağanüstü kurnazlığını ve sahipliğini kullanarak, pilot cesurca ve güvenle vurur; As güçlü bir şekilde geliştirilmeli zeka ve inisiyatif, kendine güven ve savaş durumunda alınan kararlarda güven duyulmalı. Panik ve karışıklık asa yabancı. " Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın dört yılı boyunca, Kızıl Bayrak IAP'ın 19'inin pilotları ve yılın 19'indeki Ağustos 1944'inden - Muhafızların 176'inden 3,5 binlerce “serbest avlanma” türünden daha fazlası yapıldı.
Böylece, savaşın sonunda, Kystrin yakınlarındaki bir çift Alexander Kumanichkin ve Sergey Kramarenko (ikisi de o zaman Sovyetler Birliği'nin Kahramanlarıydı) olan 19'in Nisan 1945'i dört FW-190 Alman savaşçısına saldırdı. Hava savaşının sonucuna tam anlamıyla saniyeler içinde karar verildi. Kumanichkin, düşmanlardan birinin öncülüğünü yaptı ve Kramarenko diğerinin komutanını vurdu. Kiminle uğraştıklarını anlayan Almanlar panikledi ve düşmanın 6 savaşçıları savaş alanını terk etti. Farklı yıllarda Sovyetler Birliği'nin 29 Kahramanlarının bu alayda hizmet ettiğini belirtmekte fayda var.
İlk pilotlar
Bu, 19-th. Bireysel IAP'nin oluşumundan itibaren tarih efsanevi TsPAT - 237-th Muhafızları Proskurov Merkezi uçak görüntülemek için. Bugün tüm dünyada bilinen Rus Şövalyeleri ve Değişimleri akrobasi ekipleri, Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın “özgür avcılarının” doğrudan torunlarıdır. Ağustos ayında, yılın 1945'i olan 176-th Muhafızları IAP, Moskova Bölgesi'ndeki Teply Stan Havaalanı'na taşındı. Alayı pilotları burada bekar ve grup olarak akrobasi çalışmalarına başladı. Daha sonra Moskova'daki hava geçit törenlerine katıldılar ve ayrıca yeni jet avcılarında ustalaştılar. 1950 yazında, bu alayı pilotları halka ilk defa Tushino hava gösterisinde ilk kez yeni MiG-15 savaşçıları hakkında akrobasi grubunu “beşe soktu” gösterdi. Aynı savaşçılarda, Sovyet gazileri Kore göklerinde Siberler üzerindeki Amerikan pilotlarla savaştı ve 107 düşman uçaklarını kendi pahasına kaydettiler.
1950'in sonunda, 176-Muhafızları IAP'ın pilotlarına dayalı yeni bir 234-IAP oluşumu başladı. Şubat ayında, 1952, yeni hava birimi bugünün bulunduğu Kubinka'ya taşındı. Gökyüzündeki tüm Sovyet kozmonotlarına eşlik etme onuruna sahip olan ve ilkleri Yuri Gagarin'e eşlik eden yüksek 176 alayının “özgür avcıları” idi. 1967'in sonunda, savaş sonrası tarihte ilk kez aynı pilotlar, dostça bir ziyaretle yabancı bir ülkeyi ziyaret etti - İsveç. O zamandan beri, dünyanın dört bir yanındaki büyük hava gösterilerinde misafir kabul edildiler.
1989'te, 234-IAP, askeri teçhizat sergilemek üzere 237-Muhafızlar Merkezi'nde yeniden düzenlendi. 4 Nisan 1991, ağır savaşçı Su-27 ile donanmış ilk filosuna dayanan akrobasi ekibi, "Rus Şövalyeleri" ve akaryakıt MiG-6 dövüşçülerinin en iyi pilotlarından olan 1991 May 29'i oluşturdu. resmen akrobasi ekibi "Swifts" kurdu.
Bilgi kaynakları:
https://ria.ru/defense_safety/20180322/1516843519.html
http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=7968
Açık kaynaklı materyaller