2004 Güney Kore yapımı olan bu dram filmi, bir erkek ve bir kadın arasındaki aşkı anlatıyor elbette.. Bu acıklı bir aşk hikayesi.
İlginç bir yanlış anlaşılmayla kesişen yollar ve binbir mücadeleyle Cheol-Su (erkek) 'yu evlenmeye ikna eden Su-Jin (kız)'nin zaman içinde alzaymır hastalığına yakalanmasıyla gelişen olayları anlatan bu drama izleyen herkesi çok afadersiniz -salya sümük- ağlatmış. Ama bendeki ketum hal bu filmi izlerken gizlendiği yerden çıktı ve bir gıdım gözyaşı dökmedim. Filmde çok acıklı sahneler yok muydu vardı elbette...
-Spoiler-
Mesela hastalık sebebiyle Su-Jin'in altına kaçırdığı sahnede, Cheol-Su'nun gömleğiyle kızı temizlediği kısım... Sonracıma... Bir de Su-Jin'in hafızasının kısa bir anlığına gelip de kocasına (biricik aşkına) eski sevgilisinin adıyla hitap ettiğini anlayıp, bir mektup yazması ve o mektubun okunduğu an... vs vs
-Spoiler-
Azıcık da alıntı yapayım:
Hatırlarım yok olursa, ruhum da yok olur.
Kafamın içinde bir silgi var ve her şeyi siliyor.
Ben her şeyi senin için hatırlayacağım. (TT)
Seni tanıdım çünkü unutkandım, seni terkediyorum çünkü unutkanım.
(Bu sözde gözlerim sulanmıştı sanırım.)
Söylesene anılar gidince aşkın ne anlamı kalır?
Affetmek zor değildir. Affetmek sadece, kalbinde sade bir oda bağışlamaktır. Dedem şöyle söylerdi: Gerçek bir marangoz kalbinde bir saray yapabilendir; ama sen yaptığın evde yan sarayında tüm odaları annene ve nefretine vermişsin. Peki ya sen nerdesin? Sense dışarıda titriyorsun..
Özcan Deniz de bu filmden esinlenerek (esinlendiğini önce inkar edip sonra itiraf etti) Evim Sensin filmini çekti. Onu izlemedim ama izleyenler repliklerin bile aynı olduğunu söylüyor. Ben de söyleyenlerin yalancısıyım.
Velhasıl, ağlamak için günümde değildim ama izleyenleri ağlatacak türden bir yapım. Bu Güney Koreli senaristler, yönetmenler kısacası filmciler çok damarcı, ben bunu anladım. Ağlamak istediğinizde bulun bir Kore dram filmi, alın yanınıza selpağınızı peçetenizi izleyin arkadaş.