Sabirler, 5. ve 6. yüzyıllarda Batı Sibirya ve Kuzey Kafkasya bölgelerinde etkili olan Türk boyu. Sibirya adının bu boyun adından geldiği ileri sürülür.
Sabirlerin erken dönemi konusunda yeterli bilgi yoktur. Bizans kaynaklarından edinilen en eski bilgilere göre 461-465 arasında doğudan gelen Juan-Juan (Cücen) akınlarıyla Tarım Havzasının kuzeyindeki ilk yurtlarından çıkarak kuzeybatıya yöneldiler. Ural ve Altay dağları arasındaki geniş bozkırlarda yaşayan Ugorları yurtlarından kovup Tobol ve İşim ırmakları arasına yerleştiler.
İyi örgütlenmeleri ve gelişmiş silahları sayesinde kısa sürede Batı Sibirya’nın en etkili topluluğu oldular. Bu nedenle tüm Altay boylarının efsanelerinde Sabir adına sık sık rastlanır. 6. yüzyılın başında Doğu Avrupa’ya kadar inen Sabirler, bazı Bulgar topluluklarını da kendilerine kattılar. 515’te kalabalık bir Sabir topluluğu Volga ve Don ırmakları havzaları ile Kuban Irmağı kıyılarına yerleşerek üstün savaş teknikleri ve silahlarıyla bölgeyi egemenlikleri altına aldılar. Bu tarihten sonra Bizans ve Sasani imparatorlukları ile ilişki kurdular. Sasanilerle anlaşan Sabir hanı Balak Bizans sınır topraklarına akınlar düzenledi. Anadolu içlerine de girerek Kayseri, Konya, Ankara yörelerine kadar ilerledi. Balak’ın yerini alan karısı Boğarık Hatun, yöneticiliği ve savaşçılığı ile ün kazandı. 528’de Boğarık Hatun’la Bizans imparatoru I. İustinlanos arasında yapılan barış 531’e değin sürdü. Sabirler bu tarihten sonra Sasaniler karşısında üst üste yenilgiye uğradılar, 545’ten sonra da bölgede etkisiz hale geldiler. Yaklaşık 557’de Avarlar karşısında da yenik düşen Sabirler, kısa bir süre sonra Göktürk egemenliğine girdiler. 6. yüzyılın ikinci yarısında büyük bir devlet oluşturmaya girişen Hazarların asıl çekirdeğini Sabirlerin oluşturduğu ileri sürülmüştür.Hindistan’ın iki büyük destanlarından birisi olan 100 bin beyitten oluşan kahramanlık öyküsü