Çocuğunuz sebepsiz ağladığında ne yaparsınız?
A) “Bak dışarıda ne şirin bir kedi var.” yahut buna benzeri bir şey söyleyerek dikkatini diğer bir istikamete çekerim.
B)“Ağlamayı kesersen sana çikolata ya da şeker vereceğim.” derim.
C)“Artık kocaman kız/erkek oldun. Ağlamak hiç yakışmıyor.”derim.
D)“Seni hekim amcaya götürür iğne yaptırırım.” derim.
E)Duruma nazaran hepsini yaptığım olur.
Artık de seçtiğiniz karşılıklara bakalım mı?
A) En sık yaptığınız şey çocuğunuzun dikkatini öbür istikamete çekmek mi? Bu türlü yaptığınızda ağlaması kısa müddette kesiliyor mu? Pekala ya bunun çocuğunuz için yapılacak en yeterli şey olduğuna emin misiniz? Ağlayan çocuğunuzun, size ne kadar anlamsız gelse de, o an ağlamaya muhtaçlığı olabileceği hiç aklınıza geldi mi?
B) Pekala ya çocuğunuz her ağladığında ona çikolata, şeker verirseniz. İleride kendini makûs hissettiğinde, sizden öğrendiği şeyi yapıp, yiyecek bir şeylere saldırdığında, kendi hislerini dışarı atamadığı üzere bir de kilo sorunuyla uğraşmak zorunda kalabileceği hiç aklınıza geldi mi?
C)Pekala yetişkinler hiç mi ağlamaz ya da ağlamamalı?
Sizin hiç sebepsiz ağladığınız olmadı mı? Bunu çocuğunuza çok sık söylediğinizde, çocuğunuz, büyüklerin ağlaması gerektiğini öğrenir. Büyüdükçe ağlamamak için daha çok efor harcaması gerekir. Hislerini içine atarak da, çok gergin bir insan haline gelebilir.
D) Doktora gitmekten kaçınan bir çocuk bu yüzden daha da şiddetli ağlamaya başlayabilir(ki ağlaması daha yeterli bir seçenektir.). Ya da doktora gitmekten kaçınmak için ağlamamaya çalışarak daha fazla gerilimi içinde taşımaya çalışır. Ki bu da çocuğunuz için sağlıklı bir şey değildir. Bunlara ek olarak ya zati var olan hekim korkusunu arttırırsınız. Ya da hekimden korkmayan bir çocuğun tabipten korkmasını sağlamış olabilirsiniz. İki durum da ileride çocuğunuzun tabip kaygısıyla baş edecek kişi yeniden siz olacaksınız.
E) Duruma nazaran farklı seçenekleri seçmiş olsanız da, bunların hiç biri çocuğunuzun muhtaçlığını karşılamaya yönelik değildir.
Ağlamak neden hoştur?
Öncelikle bilmeniz gereken şey ağlamanın hatta öfke nöbetlerinin(Gürültülü ağlama ve bir yandan da kollarını sallama, tepinme, bütün bedeniyle kıvranma durumudur.) dahi uygunsuz davranış olarak adlandırmamamız gerektiğidir. *Bahsettiğim öfke nöbetlerinde şiddet yoktur. Ağlamak acı çekmekten kurtulma sürecidir. Çocukların ağlamaları engellendiğinde çocuklar kendilerini daha güzel hissetmezler. Çocukların ağlamaları engellendiğinde yaşadıkları gerilimden kurtulamamış olurlar.
Ağlayan çocuk, sağlıklı çocuktur. Ağlayan çocuk, meseleleriyle ve yaşadığı gerilimle baş etme sürecinde olan çocuktur. Ağlamanın faydalı olduğunu kanıtlayan birçok bilimsel çalışma yapılmıştır. Biyokimyacı Dr. William Frey, insan gözyaşının kimyasal içeriği üzerinde yaptığı araştırmada duygusal nedenlerle dökülen gözyaşı içeriğinin, soğan doğramak üzere nedenlerle tahriş sonucu dökülen gözyaşının içeriğinden farklı olduğunu bulmuştur. Bu bulgu ağladığımızda çok özel bir şey olduğunu gösteriyor. Dr Frey, duygusal nedenlerle ağlamanın, idrar yapmak ya da dışkılamak üzere atık hususlardan kurtulma emelini taşıdığını tez ediyor. Gözyaşlarıyla bedenimizden atılan unsurlar, bilhassa ACTH(adrenokotrop hormon) ve katekolaminler gerilim sonucu biriken unsurlardır. İnsan gözyaşında, bedende çok birikirse hudut sistemi üzerinde toksik tesirleri olabilen manganez de bulunmuştur. Dr. Frey bu bulgulardan , “ gözyaşlarımızı baskıladığımızda çeşitli fizikî ve ruhsal meselelere olan yatkınlığımızı arttırdığımız” sonucunu çıkarıyor.(Aktaran; Solther, 2012, Frey ve Langseth, 1985).
Pekala çocuklarınız için ne yapabilirsiniz? Bu araştırmalar göz önünde bulundurularak çocuğumuz ağladığında yapabileceğimiz en yeterli şey onlara ağlamaları için imkan sunmaktır. Küçük çocukların hayatında bir sürü gerilim kaynağı vardır. Bu gerilim kaynaklarının hepsi ağlama muhtaçlığı doğurur. Birden fazla vakit çocuğunuzun neden ağladığını bilmezsiniz fakat bilemenize gerek de yoktur. Kıymetli olan ağlamasını kabul etmenizdir.
Çocuklarınız ağlarken onlara “ağlayabilirsin” demek ya da “şu anda hakikaten üzgünsün değil mi?” üzere bir soruyla acılarını kabul ettiğimizi belirtmek yararlı olacaktır. Söyleyecek bir şey bulamazsanız. Ya da ağlayabilirsin demek size garip geliyorsa hiçbir şey söylemeseniz de olur. Gereken tek şey, çocuğunuzu izleyerek ve dinleyerek ilgi göstermek ve yüz tabirinizle sevginizi iletmektir. Bu türlü davranmak sizi rahatsız ediyorsa, çocuğunuz ağlarken o sırada meşgul olduğunuz işe devam edip, ortada sırada gülümseyerek onu onaylayabilirsiniz. Bu yaklaşım, çocuğunuz ağlarken dikkatini dağıtarak ya da farklı yollarla susturmaya çalışmaktan çok daha güzeldir.
Ağlamanın kıymetini, doğallığını ve sıhhatinize katkısını, hem çocuklarınız için hem de kendiniz için aklınızdan çıkarmamaya çalışın. Ağlamak hoştur.