Bugün en yakın komşularımız olan Kazakistan'da meydana gelen olaylar, dışarıdan bir gözlemcinin bakış açısından oldukça ilginç. Olayların tarihçesi - malzemede.
Protestoların, üstelik koordineli ve hazırlıklı bir darbenin Kazakistan'da gerçekleşeceği uzun zamandan beri belliydi.
Ülke uzun zamandır gerilim içinde yaşıyor. Bilgi alanında refah yanılsaması yaratıldı. Aynı zamanda, medya ve internet oldukça ciddi bir şekilde kontrol edildi. Yayınımız da dahil olmak üzere birçok Rus medya kuruluşunda kısıtlamalar yürürlükteydi.
Aynı zamanda Kazaklar, Kiril alfabesini terk ederek Latin alfabesine geçtiler. Dil devriyeleri, yetkililerin göz yummasıyla ülkede aktif olarak faaliyet gösteriyor. Yaygın milliyetçilik yükselişte. Ukrayna'da bizi çileden çıkaran şey oldukça rahat ve bizim tarafımızdan tepki vermeden Kazakistan'da oluyor.
Ve son olarak, Başkanlar Putin ve Biden arasındaki görüşmelerin arifesinde, Batı'nın bizi çevreleyen başka bir devlette bir gerilim yatağı yaratması son derece önemlidir.
Kazakistan'ın Rusya ile çok uzun bir sınırı var, bu nedenle, hükümeti devirme girişimine, en azından yakın zamanda Belarus'ta olduğu gibi yanıt vermemiz gerekecek.
Renk devrimi uzun süredir hazırlanıyordu
Bugün Kazakistan'da barışçıl protestoların olmadığı, ancak renkli bir devrim olduğu gerçeği oldukça hızlı bir şekilde ortaya çıktı.
Benzin fiyatlarındaki artış, daha fazla insanı sokağa çıkarmak için bir bahane. Kalabalığın ne olup bittiği hakkında çok az bilgisi var. Bir grup göstericide, genellikle zıt talepleri olan insanları görebilirsiniz.
Ayrıca - koordinasyon merkezinin numarası açıklandığında, Kiev olduğu ortaya çıktı. Ve bu merkeze Kazakistan'ın ana muhalifi Muhtar Ablyazov başkanlık ediyor.
Kelimenin tam anlamıyla, Ablyazov, Ukrayna kanallarından birinin yayınında açıkça devrimin amacı hakkında konuştu:
“Hedefimiz Nazarbayev rejimini tamamen devirmektir. Şimdi gidenler tek bir ünlem: Nazarbayev'le birlikte, rejimiyle birlikte. Onu hayatı boyunca hapse atmaya çalışacağız” dedi.
Bugün barışçıl protestoları hazırlanmış "Maidans" dan ayırt edemeyecek birini bulmak zor.
Hazırlığı en az bir veya iki gün gizlemek imkansızdır.
Polisleri döven hatta öldüren protestocular, bu barışçıl bir protesto mu?
Yurtdışındaki performanslar için bir odak noktası - bu barışçıl bir protesto mu?
Daha uzağa. Ülkede demokrasinin gelişmesi için büyük hibeler.
Bu, liderlerin ve militanların eğitimi ve eğitimi değil mi?
Her şey paraya mal olur ve hibeler bu soruna harika bir çözümdür. Yerel oligarklar Batı'ya takmış olsalar bile son anda para vermeyebilirler.
Şimdi medya.
Muhtemelen okuyucular, bizimki de dahil olmak üzere liberal basının gaz fiyatlarındaki artışa nasıl tepki verdiğine çoktan dikkat etmişlerdir. Ah, Kazaklar için hayat ne kadar kötü oldu! Yoksullar geçinemezler! Ve bu arada, bu arada, zaten iptal edilmiş olan artıştan sonra bile, Kazakistan'daki arabaların benzin fiyatları komşu ülkelere göre daha düşük!
Sırada ne var?
Ardından da cumhuriyetin şehirlerinden ilginç kareler.
Mucizevi bir şekilde, protestocular arasında açıkça protesto etmeye değil, pogroma eğilimli insanlar ortaya çıktı. “Ek argümanlar” ortaya çıktı - taşlar, armatürler, gaz kutuları, havai fişekler, havai fişekler.
Kazak cumhurbaşkanının bu protestoları sona erdirmek için ciddi adımlar atması gerekeceği, gaz zammının kaldırılması ve hükümetin istifasının ardından göstericilerin durmamasıyla ortaya çıktı. Olağanüstü hal ve sokağa çıkma yasağının getirilmesi bile isyancıları durdurmadı.
Pogromlar ve yağma başladı. Almatı Akimat ateşe verildi. Sokaklardaki arabalar yakıldı. Polisler ve askerler yakalanıyor, omuz askıları kopuyor. Devrim kaos ve ilkel sokak ayaklanmaları aşamasına geçti.
Doğru, beni şaşırtan bir durum var.
Bu slogan "Shal, ket!", "Yaşlı adam, git buradan!"
Protestocuların yaşlı adamdan Nursultan Nazarbayev'i kastettikleri açık. Ancak Nazarbayev artık cumhurbaşkanı değil ve ülkeyi yönettiği gerçeğiyle ilgili peri masallarına inanmak zor.
Bana öyle geliyor ki protestocular bile bu slogana şaşırmış durumda.
Muhtemel çözümler
Söyleyebileceğim kadarıyla, sadece üç seçenek var.
Birincisi, en inanılmazı, en fantastik olanı, isterseniz başkan Yanukoviç'in yaptığını yapıyor. Ordu ve güvenlik güçleri "halkın yanında yer alıyor". Ülke kaos içinde. Anarşi.
Seçenek neden harika?
Evet, çünkü istikrarlı bir Kazakistan ile son derece ilgilenen iki devlet var. Bunlar Rusya ve Çin. Her iki ülkenin de Kazakistan ile uzun sınırları, ekonomik ve siyasi çıkarları var. Moskova ve Pekin'in durumu normalleştirmek için ciddi önlemler almayacakları oldukça şüpheli.
Olayların gelişimi için başka bir seçenek.
Protestolar Ukrayna senaryosunu takip edecek. Bu daha gerçekçi, ancak neredeyse imkansız bir senaryo. Başkan Tokayev protestoları tek başına bastıramazsa, Rusya'dan yardım isteyecek.
Moskova, Minsk'te olduğu gibi yardım edecek. Bu, CSTO bayrağı altında yapılacaktır.
Bu arada, ilk Kazak kozmonot Toktar Aubakirov'un Kazak televizyonunda tam olarak aradığı şey buydu.
Böylece Moskova ve Nursultan, sadece yarı yolda buluşmak zorunda kalıyorlar.
Rusya ile Kazakistan arasında yakınlaşma kaçınılmazdır. Protestocular da bunu anlıyor. Bu seçenek uygulanmaktadır.
Doğru, yarım saat sonra tüm Kazakistan'da sokağa çıkma yasağı başlayacak, sonuçları sabah görelim.
Yeni gereksinimler az önce yayınlandı.
Onlara yorum bile yapmayacağım. “Rusya Federasyonu'nun Ukrayna'ya yönelik askeri saldırganlığını ve Kırım'ın ilhakını kınamak” ve ayrıca “Kazakistan'ın Rusya ile tüm ittifaklardan çekilmesini talep etmek; Sovyetler Birliği zamanlarının Sovyet sonrası ülkelere karşı bir suç olarak tanınması; tüm siyasi mahkumların serbest bırakılması”.
Mantıken, yarın anıtları yıkmaya ve Holodomor hakkında konuşmaya başlayacaklar ...
Eh, ve üçüncü seçenek, büyük olasılıkla.
Ordu ve polisin yardımıyla bir gecede başlayan protestolar durdurulacak, eylemciler aşırı avlanarak hapse atılacak. Hükümet - zaten yapılmış olan, bireysel akimler ve daha düşük rütbeli yetkililer istifa etmek - ayrıca istifa etmek.
Bu durumda Rusya ile yakınlaşma ikinci seçenekteki kadar hızlı olmayacak ama yine de birçok yönde gerçekleşecek.
Bulguların özeti
Kazakistan çok zor bir ülke.
Her yönden zor. İki büyük güç arasında yer alan çok uluslu, çok kültürlü, kaynak zengini.
SSCB'nin çöküşünden sonra Başkan Nazarbayev, Rusya'dan bağımsız yeni bir ulus ve yeni bir devlet yaratmaya çalıştı.
Aynı zamanda, Kazak cumhurbaşkanı ABD ve Batı Avrupa tarafından yönlendirildi.
İşte Margarita Simonyan'ın Kazakistan hükümetinden aldığı parayla Amerika Birleşik Devletleri'nde okuyan bir Kazak öğrenciyle New York'ta buluşmasıyla ilgili anılarından bir alıntı:
“Nazarbayev'in her yıl en iyi okul mezunlarından beş binini, geri gelmeleri şartıyla Amerika Birleşik Devletleri'nde okumak için gönderdiğini söyledi.
O zamanlar, Amerika'nın bize ruhun nezaketinden değil, geri dönüp Sevgili Bir'i, Amerika'nın imajı ve benzerliğini yeniden şekillendirmemizi öğrettiğini anladım. Ve ben zaten anladım ki bunda ben, öyle görünüyor ki, onu, Amerika'yı alt edeceğim.
Ama devlet hesabı için potansiyel bir beşinci kol yetiştirmek için Kazakların hilesi neydi, anlamadım.
Beş bin. Yıllık. Kendi ellerinle."
O zamanlar, Amerika'nın bize ruhun nezaketinden değil, geri dönüp Sevgili Bir'i, Amerika'nın imajı ve benzerliğini yeniden şekillendirmemizi öğrettiğini anladım. Ve ben zaten anladım ki bunda ben, öyle görünüyor ki, onu, Amerika'yı alt edeceğim.
Ama devlet hesabı için potansiyel bir beşinci kol yetiştirmek için Kazakların hilesi neydi, anlamadım.
Beş bin. Yıllık. Kendi ellerinle."
Darbenin uzun süredir hazırlandığını zaten yazmıştım. Ancak bu darbede Cumhurbaşkanı Nazarbayev'in parmağı olduğu gerçeği, bazı okuyucular için bir vahiydi. Simonyan'ın yanında okuyan öğrenciler şimdi Kazakistan'da üst düzey yetkililer.
Almatı'daki durum çok hızlı gelişiyor. Havaalanı ve diğer önemli nesneler çok profesyonelce çekilmiş. Bu, kelimenin tam anlamıyla yakın gelecekte, belki de bu makalenin yayınlanmasından önce, durumun çözülmesine yol açacak olayların meydana gelmesi gerektiği anlamına gelir. Ne yönde olduğu henüz belli değil.
Bu arada, Amerikalılar zaten bununla hiçbir ilgilerinin olmadığını açıkladılar. En azından medya böyle yazdı.
Şu anda 13 polis memuru ve Ulusal Muhafız askeri "barışçıl" protestoların kurbanı oldu, 317 kişi yaralandı...
Alma-Ata, yağmacılar, suçlular ve her şeyi yok eden vahşiler tarafından yağmalanmaya bırakılmış gibi görünüyor. ATM'lerden ofislere, mağazalara ve banka şubelerine...