De Quincey, her şeyden önce, belirli bir çizgiyi takip etmeyen bir yazar. Nüktedan sıfatı, herhalde herkesten çok ona yakışıyor. Charles BaudelaireOscar Wilde ya da James Whistler'm iğneleyici üsluplarını güçlü bulanlar, Güzel Sanatların Bir Dalı Olarak Cinayet'te onların söylediklerinin büyük bir kısmının çok daha iyi söylenmiş olduğunu görecekler. G. K. ChestertonVahşi suç, De Quincey'nin kaleminde bir sansasyon malzemesi olmaktan çıkıp edebi öneme sahip bir konuya dönüştü; aşağılık bir sosyal olay kimliğinden sıyrılıp yüksek sanat konumuna erişti. Günümüz suç edebiyatı, De Quincey'siz düşünülemez. Robert McCrum, Guardianhomas De Quincey'nin üç metninin bir araya getirildiği Güzel Sanatların Bir Dalı Olarak Cinayet, 1811 yılında on iki gün arayla Londra'da işlenen ve toplam yedi kişinin katledildiği iki cinayet ile bu cinayetlerin faili John VVİlliams'a odaklanıyor. De Quincey, bu cinayetleri yermek şöyle dursun, tüm ahlaksal değerleri yerle bir ederek katliamları övüyor, cinayetlerin kusursuzluğunu ve sanata yakınlığını vurguluyor. Mükemmel cinayetin kurallarını belirleyip cinayetleri yetkinliklerine göre sınıflandırıyor. De Quincey'nin benzersiz ironisiyle bezeli olan Güzel Sanatların Bir Dalı Olarak Cinayet, önemini asla yitirmeyen, polisiye ile gerçek suç edebiyatını derinden etkilemiş bir klasik.