Criollismo - Criollismo
Criollismo ( İspanyolca telaffuzu: [kɾjoˈʎizmo] ), 19. yüzyılın sonundan 20. yüzyılın başına kadar Latin Amerika'da aktif olan edebi bir harekettir . Amerikan edebi bölgeciliğinin İspanyol muadili olarak kabul edilir . Yazarın geldiği ülkenin sahnelerini, dilini, geleneklerini ve tavırlarını, özellikle alt ve köylü sınıflarını tasvir etmek için gerçekçi bir üslup kullanan criollismo , kıtanın doğal unsurlarına dayanan, çoğunlukla epik ve temel olan orijinal bir literatüre yol açtı. İspanya'dan bağımsızlık savaşlarından güçlü bir şekilde etkilenmiştir ve aynı zamanda her ülkenin , Meksika'da İspanyol kökenli yerel olarak doğmuş insanlara atıfta bulunan criollo'yu nasıl tanımladığını belirtir.
Önemli criollista yazarlar
Önemli criollista yazarlar ve eserleri şunlardır: Mariano LaTorre , Augusto D'halmar ve Baldomero Lillo dan Şili , Francisco Lazo Martí ve Rómulo Gallegos 'Venezuela'dan ler "Doña Bárbara" (1929), José Eustasio Rivera ' ın orman romanı "La Voragine" ( 1924) Kolombiya'dan; Horacio Quiroga (Uruguay-Arjantin), Ricardo Güiraldes , Benito Lynch (Arjantin), Mario Augusto Rodriguez (Panama), Mario Vargas Llosa ve Manuel Gonzales Prada (Peru).
Şili'de Criollismo
Şili'de, criollismo hareketi kültürel odağı kentsel yaşamdan kırsal yaşama kaydırdı ve kırsal dünyayı ulusal kimliğin oluşumuna dahil etti. En iyi temsil eden Şili bazıları criollista işleri olan Baldomero Lillo 'ın roman Alt Terra ve alt Taban , Mariano Latorre ' ın roman Zurzulita ve Kuna de Cóndores (beşiği ordekler ), Federico Gana 'in yeni Dias de Campo (Kırsal Gün) ve Antonio Acevedo Hernández , Árbol viejo ve Chañarcillo'yu oynuyor .
Ayrıca bakınız
Referanslar
|Edebi bir hareketle ilgili bu makale bir taslaktır . Wikipedia'yı genişleterek yardım edebilirsiniz .
|Bu Güney Amerika tarihiyle ilgili makale bir taslaktır . Wikipedia'yı genişleterek yardım edebilirsiniz .