Film adı sekansları, izleyici için bir filmin tonunu, atmosferini ve karakterlerini belirler. Saul Bass ve Kyle Cooper gibi isimler, en yüksek film başlık standartlarını belirlediler ve bu listeden de göreceğiniz gibi, pek çok grafik tasarımcı açık bir şekilde onlardan etkilenmiş, aynı zamanda yeni bir ikonik ve kültürel olarak alakalı film başlığı dizisi yaratmıştır. onların kendi.
Burada - belirli bir sıra olmadan - şimdiye kadar yaratılmış en iyi film başlıklarından bazılarını seçiyoruz ve profesyonel tasarımcılar bize neden işe yaradıklarını anlatıyor. Daha fazla bilgi almak istiyorsanız, koleksiyonumuza bir göz atın. en yaratıcı film duvar kağıtları .
Bir başlık sekansından çok bir giriş olan Akademi Ödüllü Spider-Man: Into the Spider-Verse'nin başlangıcı, sizi hızlandırmak için harika bir iş çıkarıyor. Örümcek Adam'ın yalnızca Peter Parker'ın karakterini değil, aynı zamanda daha büyük seriyi de kapsayan, 70'lerin tema şarkısı ve korkunç bir Örümcek Adam buzu gibi alçak sesler gibi yükseklere bazı fantastik selamlar içeren, biraz yanak diliyle saklanmış bir geçmişi var. lolly'nin yanı sıra önceki Örümcek Adam filmlerinden ikonik sahnelerin animasyonlu yeniden yaratmaları.
Sekans, çizgi roman hissini vurgulamak için güzelce uygulanmış bazı aksaklık eylemleri ve yarı ton ve görsel ses efekti flaşlarının liberal kullanımını içeriyor ve hepsi hepimizin bildiği ve sevdiği Örümcek Adam'ın bir çekimiyle sonuçlanıyor. 'Tek bir Örümcek Adam var,' diyor ve 'ona bakıyorsun.' Kameraya göz kırp ve sonra kes ... Miles Morales, tamamen farklı bir Örümcek Adam! Mükemmel.
Orijinal James Bond filmi, hala bu güne kadar topallayan bir franchise'ı başlattı ve başlık dizisinde tanıyacağınız çok şey var. İkonik silah namlusu sekansı var, siluet biçiminde seksi dans eden bayanlar var ve elbette Monty Norman'ın James Bond teması var; temelde serinin geri kalan açılışları için şablonu oluşturacak öğelerin çoğunu görebilirsiniz.
Bununla birlikte, dizinin iyi bir kısmı, tipografik öğeleri katı bir ızgara düzeninde basit renkli dairelerden oluşan animasyonlu desenlerle birleştiren Saul Bass'den daha fazla etkilenmiş görünüyor. Sonuç, diğer filmlerin çoğuna pek uymayan bir şey ve bu en iyisi olabilir.
Alan Williams, kendisini doğaya kaptırmayı seven hayal gücü kuvvetli bir kız hakkındaki Anne of Green Gables romanına dayanan bir TV dizisi olan Anne'nin başlık sekansında yaratıcı yönetmen olarak çalıştı. Bu sekans için Williams, gerçek resimlerin doğal dokusunu 3B alana getirmeye çalıştı.
Williams, 'NYC'deki standart Photoshop sanatçıları havuzunun dışına baktığımızda, bu karakterin insanlığına hitap edecek otantik, elle boyanmış bir stil bulmak istedik' diyor. Sanatçı Brad Kunkle'ın eseri, derinliği ve gerçekçiliği ve ayrıca ilginç yansımalar yaratan altın ve gümüş yaprak kullanımı nedeniyle seçildi.
Williams bize 'Her zaman Brad’in sanat eserinin güzelliğini korumakla boyutsallık, hareket eden yansımalar ve dinamik ışıklandırma arasında bir denge bulmaya çalışıyorduk' diyor Williams. Brad Kunkle özellikle sekans için ek resimler yarattı ve aynı zamanda sanat yönetmeni olarak görev yaptı ve ekibin tarzının korunmasına yardımcı oldu.
CG sanatçımız, Brad’in çalışmalarındaki nesnelerin dış hatlarına uyan geometriyi şekillendirmek için Cinema 4D ve Maya'yı kullandı. Modellendikten sonra, bu boyalı unsurları üzerlerine yansıttık. Kamera hareketinin eklenmesi nedeniyle resimlerin bazı kısımlarını doldurmak için biraz dijital resim gerekiyor, ”diye açıklıyor Williams.
'En çok gurur duyduğum şey, CG ekiplerimizin kısıtlama uygulama becerisiydi. Evet, kameranın her sahne boyunca daha dinamik hareket etmesini sağlayabilirdik - ve denedik - ama çok hızlı bir şekilde Brad’in mükemmel bir şekilde oluşturulmuş sahneleri, parçanın genel gerçekliği ve tutarlılığına karşı savaşarak kendini gösterdi. Hatta Anne karakterimize hile karıştırıp canlandırdık, ancak artık bir resim olarak okunmadığını, dijital ve tekinsiz olduğunu gördük. '
Bu kısıtlamanın sonucu ve ayrıca sanat yönetmeni olarak Brad Kunkle'ın varlığı, orijinal eserlerin doğal hissini koruyan güzel hareket ve ışığa sahip 3 boyutlu bir sekans.
Yönetmen ve hareketli grafik tasarımcısı Arisu Kashiwagi, Marvel’den Jessica Jones'un başlık sekansının baş tasarımcısıydı. Anne, E başlıklı Anne gibi, şovun baş karakterinin özünden bir şeyler aktarmak için 3B alana getirilen resimleri kullanıyor.
İlk konsept tasarımı için Arisu ve Imaginary Forces ekibi, Jessica’nın işinin doğasını özel bir dedektif olarak resmetmeye çalıştılar, gizlice dolaşıp Hell’s Kitchen’ın pencerelerinden dışarı bakıyorlardı. 'Kompozisyonların çoğu röntgenci bir ton taşımak için tasarlandı' diyor. “Vinyetler ön plandaki bir nesne tarafından engellenecek veya bir kapı veya pencerenin içine kapatılacaktır. Yani sahneyi hiç tam olarak görmediniz; her zaman siyah bir negatif alan deniziyle çevrili kısmi bir manzaraydı. '
Jessica Jones, travma ve tacizden zarar görmüş bir insan ruhunun karanlık bir hikayesi - Jessica'nın TSSB'si var ve çok içiyor - bu yüzden ekip, karakterinin savunmasız yönlerine ipucu vermenin yollarını aradı.
Kendimize sorduk, TSSB neye benziyor? Dünya onun bakış açısından nasıl görünürdü? Oradan, Hell's Kitchen'daki çeşitli vinyetlere boya katmanlarının bulaştığı bir yönü keşfettim. Paint, Jessica Jones’un bulanık vizyonları için itici bir görsel metafor haline geldi ve sahneler arasında bir geçiş öğesi görevi gördü. Negatif alanı dahil etmek kasıtlıydı - bilinç kaybının ceplerini sembolize ediyordu. '
Karin Fong, Black Sails başlıklarını CG araçlarının yetenekleri açısından bir kilometre taşı olarak görüyor. 'O kadar çok insan o sekansı çektiğimizi düşündü ki bu son derece gurur vericiydi' diyor.
“İlk konseptimizi oluşturduğumuzda, bu ayrıntılı barok heykelleri çizdik ve zanaatkarlardan bunları yaptırmayı ya da bir 3D yazıcıyla basmayı ve onları çekmeyi düşündük. Ancak harika bir aydınlatma ve modelciler ekibiyle çalıştık ve bu ayrıntıları CG'de tam olarak alabildik, ki bu on yıl önce bile bizim için sadece birkaç yıl önce olduğu kadar gerçekçi veya uygulanabilir olacağını düşünmüyorum. . '
Son zamanlarda Fong, bir BM bürokratının ajansının paralel bir boyuta geçiş noktasını koruduğunu keşfettiği bilim kurgu casusluk gerilim filmi Counterpart'ın yeni Starz şovunun başlık sekansını yönetti.
Fong bize, dizinin bilimkurgu temalarına rağmen dizinin gerçekliğe dayandığını hissetmesinin, dizinin yaratıcıları için önemli olduğunu, bu nedenle Berlin'de sıradan bir hükümet ofisi olan gerçek dünya ortamının özünü yakalamanın önemli olduğunu söylüyor. . Bir kez daha, doğal dokuları 3B alana getirmek, özgünlük duygusu yaratmanın anahtarıydı, bu nedenle Fong ve ekibi seti fotoğrafladı.
Fong, 'Analog dünyadan fotografik olanı (dokuları ve gerçek şeyleri) alıp dijital dünyayla birleştirmeyi seviyorum,' diyor. 'Doğu Avrupa tarzı bürokrasiyi simgeleyen dokuları - ahşap, pirinç, beton - çekebildik ve onları daha mecazi olan CG ortamlarına getirebildik.'
Sekans, Doğu Alman mimarisinden doğal dokuların yanı sıra motifleri, figürlerin farklı düzlemlerde birbirinin yanından geçtiği, belki de etkileşim halinde olduğu gerçeküstü bir alana getiriyor.
'Mad Men'den bir prodüksiyon tasarımcısına sahiptik, bu yüzden sette her renk ve doku ayrıntısı düşünüldü,' diyor. 'Bunu getirebilmek ve CG içinde aynı çok dokunsal şeylerle çalışabilmek inanılmazdı. Baş modelcimiz ve animatörümüz Jake Ferguson, farklı malzemelerle ve ışıklandırmalarla, çok akıcı bir şekilde, hızlı bir şekilde ve her zaman daha iyi hale gelen bir mekan tasarlamayı başardı. '
Blake Edwards'ın 1963 tarihli komedisi Pembe Panter, iki şey tarafından telafi edilen, genel olarak esinlenmemiş bir suç cinayeti.
Yosemite Sam, Speed Gonzales ve Sylvester ve Tweety gibi ikonik çizgi film karakterlerinin yaratıcısı Freleng, The Pink Panther için ilham verici bir kısa çizgi film hazırladı ve filmin ismindeki elması o kadar popüler olduğunu kanıtlayan gerçek bir pembe pantere dönüştürdü. kendi uzun soluklu çizgi film serisinin yanı sıra neredeyse tüm Pembe Panter film devam filmlerinin adlarında yer aldı.
Marvel's Guardians of the Galaxy'nin 2017 devamı, 11 farklı görsel efekt çekimini akıllıca tek bir izleme çekiminde birleştiren epik bir başlık sekansıyla başlıyor. Ve normal seyrinde Muhafızlar ile devasa dokunaçlı bir canavar arasındaki meydan savaşına odaklanırken, başlık dizisi düzgün bir şekilde Baby Groot'un ELO'nun 'Mr Blue Sky'ında, kargaşadan neredeyse habersiz dans etmesine odaklanıyor. etrafında gelişiyor. Filmin geri kalanının tonunu mükemmel bir şekilde belirleyen eğlenceli, patlayıcı şeyler.
Serbest grafik tasarımcı ve illüstratör şöyle diyor: 'Alfred Hitchcock gerilim ustası olabilir, ancak Saul Bass şüphesiz şüpheli başlık sekanslarının ustasıydı' Joe Stone .
Değişken gözlerden, melodramatik müziğe ve baskın tipografiye kadar her şey, Kim Novak'ın öğrencilerine girip çıkan değişken, sarmal şekiller ve desenlerle doruğa ulaşan bir tedirginlik hissi veriyor. 50 yıldan fazla bir süre sonra hala etkili ve gergin olan bu film, filme adanmış en ikonik başlık sekanslarından biri. '
'2008'de Jean-Claude Van Damme alay konusu oldu' Erskine Tasarım tasarımcı Tim Maggs. 1994'teki 'Time Cop' filminden beri hit filmi yoktu ve o zamandan beri doğrudan videoya bir çöp akışı oluşturdu. Eğer biri bu filmi ciddiye alacaksa, JCVD'nin başlık sekansı onun gururunu geri kazanmak ve muhtemelen aynı anda hem gülmek hem de gülmek gibi kaçınılmaz görevi üstlenmek zorundaydı.
Üç buçuk dakikalık, tek seferlik, kesintisiz, aksiyon dolu bir koreografi kasırgası sizi bekliyor. Van Damme'nin kaçışına yönelik saldırganlığın bu çılgın kreşendisi - sadece sahnenin son anda beceriksiz bir fazlalık tarafından mahvolması için - ve bunların hepsinin aldatıcı bir oyun olduğunu anlamalısınız.
'Eşlik eden askeri yazı tipi ve zıt arka plan ruhu olan' Zor Zamanlar 'sahnenin eline geçerek sizi bunun başka bir Van Damme çöp festivali olduğuna dair ilk varsayımınıza itiyor.'
Autodesk 3D çözüm mühendisi, 'Bu, sinemada izlediğim ilk filmlerden biriydi ve cesaretsiz izleyiciler üzerindeki etkisini açıkça hatırlıyorum,' diyor. Jamie Gwilliam . Siyah / mavi tonlarda, koyu yarasa kanadı logosunu yansıtan ayırt edici sarı metinle karşı karşıyayız. Daha sonra neye şahit olduğumuzdan emin olmadan iki buçuk dakika kaldık. Gotham City mi? Yarasa mağarası mı?
Yavaş kamera hızı, yoğun ve çağrıştırıcı ses eşliğinde avının üzerinde süzülen bir yarasanın ölçülü süpürme hareketini simgeliyor. Filmin karanlık tonlarına dalmış durumdayız ve daha sonra 1989 kült-klasiğinin geri kalanına tanık oluyoruz.
'Film ekibinin yeteneklerine gururla odaklanmamızı sağlarken, seyircilerin gerilimini sorunsuz bir şekilde oluşturmamızı sağlarken, anlatıyı tamamlayan cesur grafiklerle karşı karşıyayız.'
Grafik tasarımcı, 'Kötü şöhretli' gezinme 'artık çağdaş pop kültürünün açık bir parçası haline geldi ve eşit ölçüde övüldü, analiz edildi ve parodisi yapıldı' 'diyor Tom Muller . Yine de, yıllar geçse bile, başlıkların acımasız sadeliği, özellikle de aynı derecede saygı duyulan John Williams skoru ile birleştiğinde, herhangi bir etki kaybetmedi.
'Uzun zaman önce çok, çok uzak bir galakside ...' arasındaki sert kesimin mükemmel zamanlaması ile başlığın gösterişli ifşası ve ardından ekranda gezinen 'şimdiye kadarki hikaye' özeti (güzel bir saygı eski pulp dizileri) destansı oranlarda bir şeyler görmek üzere olduğunuz gerçeğinden hiç çekinmiyorlar. '
Grafik tasarımcı Andrew Kelsall diyor ki: 'Sekansla ilgili en güzel şey - özelliğe sadece 10 dakika kala başlamanın yanı sıra - müzik başladığında bir fitil yandığında patlayıcı bir başlangıç. Bu sigorta daha sonra tüm sekans boyunca öne çıkar ve her şeyi, nereye giderse gitsin onu takip eden kamera ile birbirine bağlar.
İzleyici, yanan devre kartları, grafik olarak üst üste yerleştirilmiş planları olan gökdelenler, su altı atışları, mermiler, füzeler ve hızlı arabalarla film sonunun bazılarının (dairesel otopark gibi) bu açılışta yer aldığı gerçeğini gözden kaçırma eğilimindedir. kredi! Genel olarak, büyüleyici ve büyüleyici bir sekans. '
Tipografik bir tasarım saldırısı olan Tom Kan'ın Gaspar Noé'nin Enter the Void filminin açılış başlık sekansı kesinlikle zayıf kalpli olanlar için değil.
Tipografik seçimler, film boyunca her takım üyesinin kişiliğini ve stilini tasvir etmek için seçildi ve genellikle çekim süreci boyunca sıkı çalışmalarına bir saygı duruşu olarak tanımlandı. LFO'nun 'Freak' son dokunuşu, filmin geri kalanının tonunu mükemmel şekilde belirliyor.
Stone, 'Bu sekansı ilk gördüğümde Knives Chau gibi hissettim' diyor. Beck'in inanılmaz Sex Bom-omb yorumuyla seslendirilen hiper kinetik, çok renkli metin ve görüntü saldırısı, filme başlamak için mükemmel bir yoldu.
Adı gösterilen aktörün canlandırdığı her karaktere yapılan atıflar çok parlak bir dokunuş ve gelecek şeyler için cesaret verici ipuçları sunuyor. Bununla ilgili her şey, filmin stilize edilmiş çizgi roman dünyasına çok iyi uyuyor, bu da filme harika bir başlangıç sağlıyor. '
Sanatçı ve müzisyen Daryl Waller şöyle diyor: 'Bu, doğduğum yıl yayınlandı. Babam bunu 80'lerde televizyondan VHS'ye kaydetti. Beni eşit ölçüde heyecanlandırdı ve korkuttu. Açılış sekansı, siluetdeki canlı aksiyon ve siyah koyu kırmızı renkteki animasyonun bir karışımı.
Şimdiye kadarki yüzüğün hikayesini bir ses anlatıyor. Bu film yıllarca, görünüşü, müziği, ürpertici atmosferi beni rahatsız etti. Daha sonra üniversitede Bakshi'yi etkileyen NC Wyeth'i inceledim; ve biraz yaptım iş her ikisinden de doğrudan etkilenir. '
Muller, 'Eğer başlıkların açılışını tartışırsanız, bunun neredeyse 'gerekli izlenme' haline geldiğini kabul ediyorum ve haklı olarak, 'diyor Muller.
'Başlık sekansına giren manyak ayrıntı miktarı (seyirciye John Doe'nun dengesiz zihnine birkaç bakış açısı vermek için yaratılmış çok sayıda sahne ile), yeniden karıştırılmış NIN parçası' Closer 'ile birleştiğinde, sizi rahatsız edici bir şekilde değiştirir. koltuğunuz, serbest bırakılacak şeyler için endişeli ve tek bir hamlede, başlık tasarımını havalı ve tekrar alakalı hale getirdi. '
Grafik tasarımcı Jacob Cass, 'Benim için akla gelen ilk film başlığı sahnesi Catch Me If You Can'dı, basit açıklayıcı doğası gereği oldukça akılda kalıcı,' diyor. 'Sahneler sizi, her zaman ruh halini belirlemeye yardımcı olan ve cazibeli film müziği mükemmel bir şekilde ortaya çıkan filmin gizli bir zirvesine götürür.'
VFX sanatçısı Paul Franklin şöyle diyor: 'Orson Welles'ın Touch of Evil filminin açılış çekimi, tam anlamıyla bir başlık sekansı değil, ancak sıkı bir şekilde koreografiye alınmış üç dakika 20 saniyede, gerilimi kalbine yerleştirme konusunda ustaca bir iş çıkarıyor. hikaye.
`` Bilinmeyen bir çift elin tam anlamıyla saati başlattığını gördüğümüz andan itibaren, kameranın sabit, huzursuz hareket ettiği sahnenin zirvesine doğru ilerliyor. Venice Beach Meksika'nın yerini almasına ve Charlton Heston'un Meksikalı yerine geçmesine rağmen, görüntü, ne geleceğine dair heyecanlı bir beklenti ile canlı ve çekici bir şekilde otantik. ''
Napoleon Dynamite ilk yapıldığında, bütçe o kadar dardı ki, yapımcıların aslında bir açılış başlığı sekansı yoktu.
Film Foxlight'a satıldıktan sonra, Jared Hess birçok filmi etkilemeye devam eden ikonik filmleri çekebildi. Filmin organik görünümüne sadık kalarak, dizide burgerler, lise kimlikleri ve hazır yemekler gibi bir dizi nesne yer alıyor. Jared'in yakın arkadaşı ve fotoğrafçısı Aaron Ruell'in bodrumunda sadece 35 mm kamera ve Kino Flo ile çekilmiş bir başlık sekansı için fena değil.
Stone, 'Şık ve esprili, bu akıllı sekansın dili yanağına sıkıca yerleştirilmiş,' diyor. 'Saul Bass' ikonik tarzından büyük ölçüde ödünç alan harika animasyon, kara film türünde şakacı bir şekilde eğlenmek için cesur bir renk şeması ve harika bir tipografi kullanıyor ve yine de filmin geçtiği yer ve hikayeye kısa bir genel bakış sunuyor. komik ve zeki film için mükemmel bir eşleşme. '
3D Dünya Editör Rob Redman şöyle diyor: 'Dövüş Kulübü'nün ilk kuralını herkes biliyor, ancak açılış sekansı 90'ların en akılda kalanlarından biri - öyleyse hadi kuralı bozalım ve bunun hakkında konuşalım ...
Başlıklar bir buçuk dakika sürüyor ve filmin sahnesini ve tonunu mükemmel bir şekilde belirliyor. Anlatıcının beyninin korku merkezinde başlayarak izleyici, nöron ateşleyen 'ışıklandırma' ile tamamlanan, güzel, karanlık ve rahatsız edici bir kafatasına doğru bir hız trenine biniyor. Teknik olarak çekimler o zamanlar oldukça ileri düzeydeydi. VFX süpervizörü Kevin Mack, alan efektlerinin derinliği için ışın izlemeyi kullanan Digital Domain ekibini yönetti.
Gerçek sinir yolları, daha çok ağaçlar ve doğal büyüme modelleri oluşturmak için kullanılan L sistemleri kullanılarak çizildi. Bir yolculuğa çıkma hissi, çekimlerin biyolojik yönünün (tıp sanatçısı Kathryn Jones tarafından sağlandı) teknik doğruluğu ile bir miktar uzlaşma anlamına geliyordu, ancak nihai sonuç, gerçek bir beyaz su yolculuğunun çekildiği hissini bırakıyor.
'Sahip olduğunuz baskın izlenim, hafif huzursuz bir endişe ve huzursuzluktur ve karanlık ve iç gözlem temalarıyla film izlemek üzere olduğunuzdan hiç şüpheniz olmasın.'
Sevin ya da nefret edin, Juno 2007'de piyasaya sürüldüğünden beri bir kült klasik haline geldi. Açılış başlıkları, genç masumiyet sahnesini mükemmel bir şekilde belirledi ve Ellen Page'i ana karakter olarak anında tasvir etti.
Tasarımcılar Gareth ve Jenny, memleketinde yürürken, elle çizilmiş resimlerle birlikte 2D ve 3D animasyonların bir karışımını kullanıyor. Barry Louis Polisar'ın All I Want is You şarkısı, Ellen Page'in canlı aksiyona zahmetsizce süzülmesiyle başlık sekansını mükemmel bir şekilde tamamlıyor.
Muller, 'Bu, benim için en iyi başlık sekanslarından biri olarak öne çıkıyor, özellikle de korku / gerilim türü için değil,' diyor. Birkaç dakika içinde film için mükemmel bir kurgu olduğunu kanıtlayan aldatıcı derecede basit ve ekonomik bir yaklaşım.
Wendy Carlos'un unutulmaz synth skoruyla birleştirilen köprü sekansı, karakterlerin manzaranın genişliğindeki izolasyonunu ortaya koyuyor. Neredeyse görkemli bir manzarada minik arabayı takip ederken, Hint şarkılarının ipuçları, ekranın tersine dönen soğuk kredi sekansıyla zenginleştirilmiş başlıkların genel olarak korkunç tuhaflığına katkıda bulunuyor. Nihayet Overlook Hotel'e vardığınızda neredeyse rahatlamışsınız - ama sonra yine de 237 numaralı odayı keşfetmeniz gerekiyor. '
UYARI: Müstehcen içerik!
'Snatch, ustaca bir başlık sekansıyla başlar,' Tim Maggs yorumlar. Oyuncu isimlerini tanıtma geleneğini görmezden gelerek, bunun yerine karakterlere odaklanır, böylece izleyiciye karmaşık olay örgüsünü anlamada hemen bir başlangıç sağlar.
Başlıklar, kareleri dondurmaya benzer cesur, popüler sanat eserlerinin arasına serpiştirilmiş olarak sorunsuz ve hızlı bir şekilde akıyor. Karakterleri tanıtmanın yanı sıra, başlık sekansı onların iç içe geçmiş bağlantılarını akıllıca gösterirken, değiş tokuş edilen parasal nesnelerin motifi, erkeklerin hepsinin paylaştığı bilinçaltı paralel bir arzuya işaret ediyor. '
'Disney başlık sekansları her zaman detaylara inanılmaz bir ilgi göstermiştir - animasyon stüdyosunun ilk günlerine kadar uzanan bir kongre.' Simon Jobling yorumlar. 101 Dalmaçyalı bunun en iyi örneğidir. Başlık sekansının estetiği tipik 1961'dir.
'Tipografi ve illüstrasyonun retro hissi, film müziğinin skorunun animasyon hareketine sesli olarak uyması gibi - seyirciyle gerçekten etkileşim kuruyor. Genelde sıkıcı kredileri, özellikle müziğin havasıyla birlikte heyecan verici kılıyor. '
Stone, 'Hikaye unsurları ve karakterlere atıfta bulunan ipuçlarıyla dolu, bu sekansta sunulan muazzam miktarda imge karşısında bunalmak çok kolay,' diyor.
Klavye ve anka kuşlarından çiçek açan çiçeklere ve el ele tutuşmaya kadar, hepsi kalın siyah katranla sırılsıklam olan Lisbeth Salander'ın zihninin soyut bir haritasını oluşturuyor. Zevkli ve incelikli tipografiyle dengelenen ve Trent Reznor ve Karen O'nun Göçmen Şarkısı'nın etkileyici versiyonu tarafından yönlendirilen bu, filmin geri kalanının karanlık tonunu belirleyen dramatik ve yoğun bir başlangıç. ''
Daha fazla oku: