Bir deyim vardır; ''Çil yavrusu gibi dağılmak''. Çil, sülüngiller familyasından gelen bir keklik türü. Kınalı Keklik gibi Çil Keklik de bir kuş türü yani. Bu Çil Keklikler bir seferde en fazla yumurta yapan kuşlardanmış ve yavrular yumurtayı çatlatıp çıkınca, kalabalığı görüp ,'hepsi ile ben mi uğraşıcam' diyen ana Çil , hiç birine pas vermeyince, 'biz nereye geldik böyle' diyen çil yavruları sağa sola kaçışıp dururlarmış. Korkarlarmış, burada kalınca başlarına ne gelecek, bilmezlermiş!. Lakin kaçıştıkları yer neresi ,onu da bilmezlermiş?
İşte insanların da bir olay sonucu, korku, endişe, bilinmezlik ile bulundukları yeri aniden terkettikleri zamanlar için, ''çil yavrusu gibi dağılmak'' deyimi kullanılmaya başlanmış. İlk nerede, ne için kullanılmış? Bilemem ama en son 29 Nisan pandemi göçü ile ilgili olarak kullanılabilir.
Herkes çil yavrusu gibi memleketine, memleketi olmayanlar yazlığına, dağa, deniz kenarına dağıldı.
Ya da biz öyle sanmışız.
Çünkü İstanbul yine kalabalık, hep kalabalık..