Almanlar Don'a koştu. Millerov'dan, Tatsinskaya ve Tsimlyansky stanitsa'dan, Kamensk ve Belaya Kalitva'dan, Kızıl Ordu birimleri, savunma savaşlarında yorgun ve dövülerek aceleyle geri çekildiler ve uzun sütunlarda Don geçitlerine acele ettiler.
Mülteciler, at sürülerini, sığır sürülerini, yaralı arabaları, Kızıl Ordu askerlerini geri çekmeyi, damar mühimmat yüklü araçları, hayatta kalan silah birimlerini ve köy ve çiftliklerden sağ kalan birimleri kurtardı. tanklar.
Yeni gelen tüfek bölümleri, çoğunlukla silahsız tüfek ve komutanlar dağılmış grupları geri alarak güçlendirip Don'daki son Don savunma hattını kurdu.
Alman tank bölümlerinin öncüleri ve motorlu alaylar, bozkır nehirlerinin - Don ve Seversky Donets - geçişlerinin önünü kesmeye çalıştı. Sovyet birliklerinin savunmasını yıktıktan sonra Almanlar, Temmuz 1942'in ortasında Nikolaev ve Konstantinovsky köyüne çekildiler. Yerel sakinlerin anılarına göre, bir gün Kızıl Ordu'nun bir çiftlikte, birkaç saat sonra Alman motosikletçiler, ardından Kızıl Ordu süvari akşamları ve akşamları geç saatlerde - Alman tankları ve zırhlı personel taşıyıcıları izlemesi mümkün oldu. Ve böylece birkaç gün boyunca tekrarlandı.
Savaştan önce, büyük bir Kostromin ailesi Savelyev: Abrosim Vasilievich ve Natalya Sergeevna çiftliğinde yaşıyordu. Öne çıkan ilk kişi ailenin başıydı, ardından büyük oğulları Andrei ve Vasily. Temmuz ayında 1942, en küçük çocuklar ve Natalia Sergeevna çiftlikte kaldı. Çeşitli taraflardan izciler birkaç kez eve girdi, önce Kızıl Ordu adamları, sonra da Almanlar gittiler. İlk Alman askerleri, daha sonraki işgal döneminde olduğu gibi sert davranmadılar, yerlileri rahatsız etmediler ve geri çekilen Kızıl Ordu askerlerine bile dikkat etmediler. Gardiyanı ayarlayan Almanlar, gece bir çiftlikte kaldılar ve sabahları Morozovskaya yönünde ayrıldılar. Birkaç geri çekilen Kızıl Ordu askeri eve girdi, bunlardan biri önden akordeon çalan bir kişiydi.
Görünüşe göre, güzel bir Kazak kız Zinaida genç bir eşcinsel savaşçı Semyon'u severdi ve askerlerini çiftlikte biraz dinlenmeye ikna etti. Nöbeti ayarladıktan sonra Kızıl Ordu askerleri bir gece kaldı. Bütün akşam Semyon komik hikayeler anlattı ve akordeon çaldı. Ve sabahları Zinaida'dan düğme akordeonunu korumasını istedim: “Güzellik, enstrümanı kurtar, bozkırda sallanmak benim için zor, kesinlikle faşistleri geri götüreceğiz, gelip alacağım. Gelene kadar sakla. ” Bayanların iç duvarlarında, kürklerde Simon, “Derin Semen” i kalemle yazdı. Sonra, bir süre durup durduktan sonra, bayana çıktı, bir çakı açtı ve alt kapakta Derin Sema'yı çizdi, bölmeyi tekrar anahtarlarla ayırdı ve yine aceleyle soyadı, ad ve adı Zina'yı çizdi. “Böylece daha güvenilir olacak ve beni unutamayacaksın” sözleriyle aleti topladım, Zinaida'ya verdim, yavaşça başını okşadı, hızlı bir şekilde çiftlik sokağına çıktım ve doğruca askerleri ile yetişmek için doğuya gittim. Kostromins ailesi, 42'in kalıntısını güvenli bir şekilde korudu ve korudu. Don topraklarının kurtarılmasından sonra, Semyon çiftlikte hiç görünmedi.
Zinaida öne çıktı: belki komik Semen'le buluşacak? Zinaida, Studebaker leasing'inde birçok cephede yol kat etti, tonlarca mermi cephelerine, çeşitli askeri birimlere taşıdı, ancak Semyon ile hiç tanışmadı. Kısa bir süre sonra ön arkadaşı olan Peter ile evlendi ve onunla birlikte kendi yerel çiftliği Saveliev'e geri döndü.
Zinaida, sağdaki - kocası Peter
Savaş devam ederken, düğme akordeon sahibini Kostromins'in evinde bekliyordu. Ancak dünya "iyi insanlar" olmadan değil ve birileri Nikolaev askeri sicil ve kayıt ofisine Kostromins ailesinde ailesine ait olmayan bir askeri eser olduğunu ve askeri komiserliğe el koyulduğunu bildirdi. Savaştan dönen ailenin başı, sipariş sahibi Kostromin Abrosim Vasilyevich, askeri kayıt ve kayıt bürosundan düğme akordeonlarını aldı: “Belki Simon yine gözükecek ya da çocukları akordeon için gelecek! Onlara ne diyeceğim? Kaydedilmedi mi? Hayır, bizimle daha iyi olsun! Daha güvenilir! "
Onu eve getirdi ve bu “kamulaştırmalardan” ve “el koymalardan” kaçınmak için Seeds enstrümanını güvenilir bir “lahit” içine koydu ve uzun yıllar bahçeye gömdü. Nikolayevski bölgesi olmadığında ve çoğu kişi akordeonun varlığını unuttuğunda, Abrosim Vasilyevich önbelleklerini açtı ve evin içindeki akordeonyu şeref ve şeref yerine bıraktı: "Efendisini beklemesine izin ver."
Uzun yıllar boyunca, kalabalık Kostromins ailesinin akrabaları Seeds Derin'i arıyordu. Ancak olduğu yerde: Don topraklarına geri dönmeyi umut eden savaşçı, askeri birliğin sayısını ya da kendisi hakkında herhangi bir bilgi bırakmadı. Bu eski askeri olayların tanıkları çoktan öldü ve Kostromins'in akrabaları şimdi şuan Semen değil, torunlarının bulunup akordeon için geleceğini umuyor. Bu arada, araç şehir arama motorlarının güvenilir ellerine devredildi.
Asker Don yoluydu.
Ve bize çiftlikte geldi.
Yorgun, aç
Alet dayanamadı.
Bize bıraktı:
Topuklarında faşistler vardı.
"Sana bir zaferle döneceğim,
Kötü düşmanların intikamını alacağız! ”
Asker bize ulaşmadı.
O yıl bizim için öldü.
Orphaned bir düğme akordeon,
Yaralar tarafından çizik.
Üzerinde küçük bir yazıt var:
"Ben Derindim, Semen'i aradım."