TV sitcom hayranı olduğunuzu varsayalım Seinfeld . Bu durumda, Elaine'in bir partide nişanlısını kaybetmekten defalarca bahseden ve ardından ona bebeğim diyen bir kadını dinleyen, Avustralya aksanı taklidi yaparak ona 'Belki de Dingolar bebeğinizi yedi' dediği bölümü görmüş olabilirsiniz. Referans, küçük kızlarıyla kamp yapan bir çiftin yetkililere çocuklarının bir Dingo tarafından kaçırılıp öldürüldüğünü söylediği ünlü bir vakadan geliyor. Suçun işlendiği tarihteki kanıtlar bu Avustralyalı anneyi cinayetten hapse gönderse de, daha sonra bir yürüyüşçünün ölüm mahallinde bulunan kanıtlar, hikayelerinin başından beri doğru olduğunu gösterdi. Bir arama ekibi, bebeğin ceketini bir Dingo ininin yakınında buldu ve annesi, bebeğin ölümünden beraat etti.
Bu trajik olayın ifadesi artık popüler kültürün bir parçası haline gelse de bize Dingoların sadece vahşi köpekler olmadığını hatırlatıyor. Binlerce yıldır çevrelerinde gelişen vahşi bir türdür. Bireyler Dingoları kendileri gibi benimsemiş olsalar da, insanlara köpek Canis tanıdık kadar hızlı bağlanmazlar. Vahşi hayvanlar tehlikelidir ve evinize getirmeniz istenmeyen sonuçlara yol açabilir. Çevresinde bir Dingo'yu alt etmeye istekli çok fazla yırtıcı yok. Utangaç olmalarına ve tipik olarak insanlardan kaçınmalarına rağmen, koşullara bağlı olarak bir tehdit oluşturabilirler.
Dingolar, kıtaya özgü olmasalar da Avustralya ile eş anlamlıdır. Bölgede, daha önceki bir yırtıcı hayvan olan thylacine'i yerinden edecek kadar uzun süre yaşadılar ve thylacine'in Avustralya anakarasından kaybolmasından sorumluydular. düşüşünden de sorumlu tutuldular. Tazmanya Canavarı .
İçindekiler
- Tarih
- Mizaç
- Boyut ve Görünüm
- Ceket ve Renkler
- Egzersiz ve Yaşam Koşulları
- Eğitim
- Sağlık
- Beslenme
- Yetiştiriciler ve Köpek Yavrusu Maliyetleri
- Aile Evcil Hayvanları Olarak
- Son düşünceler
Tarih
Mevcut araştırma, Dingoların Avustralya'da sadece yaklaşık olarak bulunduğunu gösteriyor. 3.500 yıl . Dingolar, Avustralya'nın Aborjin halkına aşina olsalar da, ilk görüş Batılı bir Aborjin kaynağı tarafından köpekgillerle birlikte kaydedildi, 1623'teydi. Bu ilk kaşifler yanlışlıkla Dingoların Avustralya'ya Aborjinler tarafından getirildiğini varsaydılar. Yaygın olarak kullanılan isim, Köpek dingo , hayvanın ilk elden gözlemine değil, bir makaleye ve açıklamaya dayalı olarak 1793'te önerildi. İsim, 1957'de Uluslararası Zoolojik İsimlendirme Komisyonu tarafından onaylandı.
Resmi bir teklif olmadan, bilim adamları isimleri kullandı Canis lupus tanıdık Ve benim bir aile köpeğim var türler için. Orijinal terimi tanımlamak için yakın zamanda bir teklif var. Köpek dingo veya Canis lupus dingo Dingoların köpeklerle melezlenmesi pek mümkün olmadığında 1900 öncesi standartları kullanıyor. Dingolarla ilgili onlarca yıllık gözlemlere rağmen, Dingo'nun tam olarak ne olduğu konusunda hala tam bir anlaşma yok.
Bazı uzmanlar inanıyor ki, Dingo Avustralya'nın 'vahşi köpeği', Avustralya'ya getirildikten sonra vahşileşen yarı evcil köpeklerin bir alt türüdür. Dingo'nun genetik kökenini belirlemek için araştırmalar yapılmıştır. Dingo'nun Avustralya'daki insanlarla tarihi bağları olabileceğine dair bazı kanıtlar, köpekgillerin gömülmesidir. Köpekgiller, Dingolar Avustralya'ya ulaşmadan önce dünyanın birçok yerinde gömülüyordu, ancak Dingoların insanlar tarafından köpeklerle aynı şekilde gömüldüğüne dair kanıtlar var. Mezarlardan bazıları Aborijin insanlarına benziyor ve Dingo'nun evcilleştirilmesi değilse de en azından insan ile Dingo arasında yakın bir ilişki olduğunu öne sürüyor.
Mizaç
Dingolar evcilleştirilmiş köpekler değil, ayrı bir soydur. Evcil köpekler aile köpeği . Tür içinde farklılıklar olsa da, Dingolar tipik olarak temkinlidir ve kolayca korkar, bilinmeyen tehditlerle savaşmaktansa onlardan kaçınmayı tercih eder. Dingolar tipik olarak tek avcı olarak avlanır. Çevrelerindeki küçük değişikliklere karşı hassastırlar ve tipik olarak ömür boyu bağlanan bir Alfa çifti tarafından yönetilen bir sosyal hiyerarşiye sahiptirler.
Dingolar, çift, bu yılki yavruları ve bir önceki yılkiler dahil olmak üzere sosyal gruplar halinde yaşarlar. Yavrular olgunlaştıktan sonra, yeni bölge bulmak ve sürülerine başlamak için aile biriminden ayrılırlar. Akraba olmayan Dingolar, daha büyük avları avlamak için ara sıra büyük bir grup oluşturmak üzere bir araya gelirler.
Boyut ve Görünüm
Dingolar yaklaşık on iki ila on üç inç boyundadır. Boyları otuz ila elli pound arasındadır, bu yüzden normal köpeklerden daha tehditkar görünmelerini sağlayan bazı özelliklere sahip olmalarına rağmen devasa köpekgiller değildirler. bu Dingo'nun çeneleri aşırı geniş açılabilir ve benzer büyüklükteki bir köpeğe göre daha belirgin dişlere sahip olabilir. Bileklerini döndürebilen ve kalçalarını sublukse edebilen tipik köpeklerden daha esnektirler. Özellikle iyi tırmanıcıdırlar, çift eklemlidirler ve boyunları 180 derece dönebilir.
Dingolar sadece ayırt edici bir görünüme değil, aynı zamanda ayırt edici bir sese sahiptir. Havlamak yerine, daha çok bir Basenji ya da bir kurt. Çıkardıkları bir dizi uluma sesi vardır ve bazen 'şarkı söyleyen köpekler' olarak adlandırılırlar. Dingoların daha fazlası var akut koku alma duyusu tipik köpeklerden daha fazla ve yeraltındaki suyu koklama yeteneği.
Ceket ve Renkler
Korumacılar, saf olmayan Dingo/köpek melezlerini ortadan kaldırmaya çalıştılar ve diğer kürk renklerinin, Dingoların evcilleştirilmiş köpeklerle melezlenmesinden kaynaklandığını düşündüler. Orijinal genetiği koruyarak Dingo'ya yardım etmeye çalışan insanlar, birçok kişiyi yalnızca renge göre itlaf etti. Bunları yanlışlıkla itlaf etmiş olabilirler. Mevcut kaplama renkleri habitatlara göre değişir. Dingoların çoğu kızıl ve beyaz renkteyken, sarı kürklü Dingolar kıyı boyunca yaşarken, samur ve siyah yoğun ormanlık alanlarda yaşar. Alp bölgelerinde Dingolar beyaz veya krem olabilir.
Egzersiz ve Yaşam Koşulları
Dingolar vahşi bir köpekgil türü olduğu için hareket etmeleri gerekir. Dingolar oldukça hareketlidir ve günde altı ila on iki mil yol alabilirler. Bölgeleri dört ila kırk dört mil kare arasında değişir. Avustralya Aborjinleri bazen Dingoları yakalayıp evcilleştirse de, bu köpekgiller tipik aile ortamına uygun değildir. Dingolar, kurdun akrabaları olarak küçük bir sürü halinde yaşamaya alışkındır ve doğal olarak sürü içindeki hiyerarşiye saygı duyarlar. Dingolar, yavru olarak alınıp arkadaş olmak için evcilleştirilmelerine rağmen, cinsel olgunluğa ulaştıklarında sahiplerini terk edebilirler. Arkadaş olarak kalabilmeleri için sürekli olarak yeniden eğitilmeleri ve yeniden evcilleştirilmeleri gerekir.
Eğitim
Yetenekli köpek eğitmenleri Dingoları evcilleştirebilir, ancak Dingolar doğal avcılardır. Diğer küçük tüylü evcil hayvanların etrafındaki güvenilmezlikleri ve hareket etme ihtiyaçları, herhangi birinin bir Dingo'yu ev hayvanı olarak tutmasını zorlaştırır. Hareketsiz bir yaşam tarzı için tasarlanmamışlardır. onların içinde bile yerli Avustralya , Dingolar bazı bölgelerde evcil hayvan olarak yasa dışıdır. Çünkü onlar bir köpek değil, başka bir evcil köpek cinsidir. bir kurda bir köpek kadar yakın , bunlar bağımsız ve yüksek bir av sürüşüne sahip . Bir Dingo yetiştirmek sabır ister, ödül olarak yemekten faydalanır ve fiziksel olarak agresif olmadan alfa olarak kendini gösterebilen bir eğitmen gerektirir. Sonuç olarak, normal bir köpek çoğu insan için bir Dingo'dan daha uygun bir seçimdir.
Sağlık
Timsahlar, çakallar veya yırtıcı kuşlar gibi daha büyük avcılar genç Dingoları alabilir. Doğal av kıt olduğunda, Dingolar buzağıları ve diğer küçük hayvanları avlayabilir. 1885'te Avustralya hükümeti bir Dingo çiti Dingoları hayvan sürülerinden uzak tutmak için 3.488 mil koştu. Duvar, Dingo'nun doğal menzilini azalttı ve sayılarına zarar verdi. Bugün Dingolar, evcilleştirilmiş köpeklerle melezleşmeden gen havuzunun seyreltilmesi yoluyla varoluşlarına yönelik çok daha önemli bir tehditle karşı karşıyadır.
Korumacılar, türleri korumak için Dingo/köpek melezlerini vahşi üreme havuzundan çıkarmaya çalıştılar. Ne yazık ki, itlaf edilecek bireyleri seçmek için kullandıkları ana kriter tüy rengiydi. Beyaz ile tipik zencefil rengi arasındaki kaplama rengindeki herhangi bir değişikliğin, bireyin genetik geçmişinde Canis tanıdık olduğunu öne sürdüler. Daha yakın tarihli araştırmalar, Dingo kürkündeki varyasyonların habitatı yansıtabileceğini ve bu renklerin vahşi köpeklerle melezleşmeden kaynaklanmış olabileceğini, ancak birçok nesildir türde olduğunu göstermiştir.
Beslenme
Vahşi doğada Dingolar, 1800'lerde Avrupa tavşanı ortaya çıkana kadar öncelikle kanguru ve kanguru avladılar. Bugün Dingoların diyeti esas olarak tavşanlardan ve diğer küçük kemirgenlerden oluşur. Dingo bir fırsatçıdır ve yakalayabildiğini yer. , küçük ila orta boy yabani ve evcil hayvanlar dahil.
Yetiştiriciler ve Köpek Yavrusu Maliyetleri
Avustralya'da Dingoların yasal olarak sahiplenildiği alanlar olsa da, açıkça yasak Evcil Hayvanlar gibi. Amerika Birleşik Devletleri'nde Dingo sahibi olmak yasa dışıdır.
Aile Evcil Hayvanları Olarak
Avustralya'da Aborjinler tarafından evcilleştirilen Dingoların uzun bir geçmişi olmasına rağmen, Dingolar aile hayvanları olarak önerilmez. Bir Dingo'nun doğal olarak ihtiyaç duyduğu günlük egzersiz miktarı, evcil yaşamlarının geçici doğasıyla birleştiğinde, onları tipik ev için uygun değil .
Son düşünceler
Dingolar, Avustralya taşrasının engebeli cazibesiyle ilişkilendirilen büyüleyici hayvanlardır. Kurtlarla köpekler kadar yakından ilişkili olan Dingo, bize insan tarafından evcilleştirilen en eski köpekgillerin evrimsel ve kültürel tarihimiz için gerekli olduğunu hatırlatır. Ayrıca bize, köpek ailesinin bu dalının genetiğini seyrelmeden kaybolmadan önce ne kadar dikkatli korumamız gerektiğini hatırlatırlar.
Günümüzde koruma çabaları, melezleme insidansını azaltmak için vahşi köpeklerin sayısını azaltmayı içerir. K'gari'deki (Fraser Adası) dingolar, izole konumları nedeniyle nadiren vahşi köpeklerle çiftleşir. Bu Dingo grubu, ileriye dönük koruma çabaları için özellikle önemlidir. Neyse ki, gibi kuruluşlar Avustralya Dingo Vakfı türlerin genetik bütünlüğünü korumak için çalışır.