Bangor Üniversitesi, Limerick Üniversitesi ve Feedback Global tarafından Journal of Cleaner Production dergisinde yayınlanan yeni bir araştırmaya göre, 2050 için belirlenen zorlu “net sıfır” sera gazı (GHG) emisyon hedefine ulaşmak adına atık önleme, güneş enerjisi üretimi ve ağaçlandırma gibi daha etkili iklim çözümlerine öncelik vermek üzere biyogaz kullanımı dikkatli bir şekilde sınırlandırılmalıdır.
Bangor Üniversitesi’nde çevre yönetimi alanında kıdemli öğretim görevlisi ve çalışmanın ortak yazarı Dr. Prysor Williams şunları kaydetti: “Önceki çalışmalar, anaerobik çürümenin çevresel performansını mevcut baskın teknolojilere kıyasla karşılaştırdı. Stratejik sürdürülebilirliğe daha sağlam bir kanıt temeli sağlamak için yatırımın ardından, geniş çapta tanıtılan bu ‘yeşil‘ teknolojinin, hem bugün hem de temiz teknolojilerin net sıfır sera gazı emisyonuna giden yolda baskın olacağı gelecekteki bağlamlarda mevcut en iyi alternatiflerle nasıl karşılaştırıldığını görmek istedik.”
Biyogaz şu anda benzin veya dizelden daha temiz bir ulaşım yakıtı olsa da, ulaşımın hızlı bir şekilde elektrifikasyonu ve yeşil hidrojen yakıtının geliştirilmesi, daha fazla emisyon tasarrufu sağlar ve önümüzdeki on yılda biyogazın bir ulaşım yakıtı olarak kullanılmasının iklim faydasını ortadan kaldırabilir. Biyoenerji karbon yakalama ve depolama (BEKYD) devreye alınırsa, elektrik veya endüstriyel ısı üretimi için biyogazın büyük ölçekli yakılması, gelecekte sera gazı azaltımı için biyogazın en iyi kullanımı olabilir. Çalışma, anaerobik sindirim (AS) için potansiyel bir “sürdürülebilir niş” modellemektedir. AS tesisleri kalan kaçınılmaz gıda atıklarını ve gübreleri işleyerek atık ve et ve süt tüketimi yarıya iner. Bu “sürdürülebilir niş“, amaca yönelik yetiştirilen mahsullerin verimsiz kullanımını engeller ve gıda israfını önlemeye öncelik veren iddialı politika eylemine dayanır.
Limerick Üniversitesi’nde çevre mühendisliğinden Dr. David Styles şöyle açıklıyor: “Net sıfır sera gazı emisyonuna geçişte daha temiz teknolojiler hakim olduğu için anaerobik sindirimin iklim üzerindeki faydaları azalacaktır. Ancak anaerobik çürütme, gerçekten kaçınılmaz olan gıda atıklarını ve hayvan gübrelerini yönetmek için sürdürülebilir bir karbon negatif enerji üretimi olasılığı sunar.”
Mısır veya çimen biyogaz ulaşım yakıtı ile güneş enerjisi ile elektrik üretimi karşılaştırıldığında 16 kat daha fazla fosil yakıt enerjisini önleyebilir. Enerji için mısır veya çim ekimi (ağaçlandırma; yeşillendirme) ile biyogaz üretimi sera gazını azaltır ve kullanılan araziler hektar başına 6 daha fazla GHG’yi azaltabilir. Bu arada, gıda atığının önlenmesi, AS tedavisine göre dokuz kat daha fazla emisyon azaltımı ile sonuçlanıyor ve gıda üretiminden ayrılmış arazilere ağaç dikilirse net emisyon azaltımı 40 kata çıkıyor. Mevcut endüstri hedefi doğrultusunda AS yayılımını en üst düzeye çıkarmak yerine, gıda israfını önlemeye ve hayvan yemine yönlendirmeye öncelik vermek, aynı anda: ulusal GHG emisyonlarının %10 ila 15’ini dengeleyebilir böylece ulusal enerji talebinin %2-4’ünü karşılayabilir.
Feedback Global’den yazar Martin Bowman şunları ekledi: “Gıda israfını yarıya indirmek ve daha az ve daha iyi et üretimine adil bir geçiş, gıda sisteminin emisyon azaltımı için en büyük potansiyelini sunuyor. Önceki politikalardaki atık yönetiminde genellikle endüstriyel hayvancılık sistemlerinin genişlemesini kolaylaştırmak, gıda atıklarının bertarafı için düşük maliyetler veya özellikle AS için mahsullerin büyük ölçekli yetiştirilmesi gibi bazen ters etkilerle AS endüstrisinin sübvansiyon kaynaklı genişlemesine odaklanmıştır. Radikal bir politikayı yeniden düşünmeye ihtiyacımız var, böylece AS, az et içeren, az atıklı bir sisteme geçişimizi baltalamak yerine destekliyor.”