Evet, kızıma prenses masalları da anlatırım. Neden mi?
Çocukken her gün okula bisikletle giderdim. Birgün, bisikletimin zinciri attı ve onu tamir etmeyi bilmiyordum. Bisikletimi yolda iterken, okuldan tanıdığım bir oğlan geçti, çağırdım, durdu, durumu anlattım, bisikletimi düzelti, eve gittim. Sorun çözülmüştü! Akşam yemekte bunu annemlere anlattım... Birden sofrada sessizlik...çatalların tabağa bırakılma sesini hatırlıyorum. Feminist annem sordu: “yani sen, yol kenarında, bir erkeğin seni kurtarmasını mı bekledin?” Utanıp, babama döndüm, belki o beni anlardı, ama babam beni sofradan kaldırıp bodruma götürdü. Bisikletimi çevirdi ve bana zinciri geri takmayı öğretti. Yapabilince sordu: “Artık kimseyi beklemeden, kendi bisikletini kendin tamir eder misin?” Edeceğime söz verdim. “Haydi, gel o zaman yemeğini bitir" dedi.
Annemlerin üçümüzü güçlü kızlar olarak yetiştirmelerini tabi seviyorum. Ananem anneme benzer bir durumda “bir hanımefendi parmaklarını asla pisletmemeli, yol kenarında yardım sever bir erkeği beklemeli.” derdi, o nedenle annemler tek bir nesil içinde değerlerine format atıp dar kalıpları kırmalarını takdir ediyorum.
Bu ve birçok benzer sahneden sonra, kendi işini kendi yapabilen bir kadın olarak büyüdüm. Bisikletini tamir eden, ahşap kesip dolap yapan, kendi şirketi kuran, dünyayı gezen, mümkün mertebe her şeyi öğrenip deneyen “güçlü” bir kadın oldum.
Keşke ama yardım istemenin, yardım almanın ne kadar güzel bir şey olduğunu daha erken öğrenseydim. Hala bir sürü şeyi kendimce yapmayı seçerdim. Ama hayatımda en güzel deneyimlerim dayanışma, ekip çalışması, imece, beraberce oldu. Birçok kere kurtarıcı oynadıktan sonra ancak keşfettim benim de bazen “kurtarılmaya” ihtiyacım olduğunu veya bazen sadece bir prenses gibi şımartılmaya.
Dünyada öyle çok masal var ki. Bazen prens prensesi kurtarıyor, bazen prenses prensi. Bazen bir kadın pencereden kaçıp dünyayı fethetmeye gidiyor. Kızıma, ne “yapamazsın” ne de “hep sen yap!” diye öğretmek isterim. O nedenle ona çok ve farklı hikayeler anlatırım. Ve umarım büyüyünce hem yapabildiğini hem de yardımı hak ettiğini bilir.