Charles Baudelaire'i okumak ve anlamak, iyi bir şairi okuyup anlamanın çok ötesinde, modern dünya şiirinin temel niteliklerinin anlaşılmasına kapı açar. Baudelaire'in genelde dünya, özelde Türk şiirine büyük etkileri olan, Les Fleurs du Mal adlı yapıtını 1927 yılında Alişanzade İsmail Hakkı Osmanlı Türkçesine aktarmıştır. Bu çeviri, Les Fleurs de Mal'in toplu ilk çevirisi olarak edebiyat tarihi açısından dikkate değer. Bunun yanı sıra Osmanlı Türkçesinin imkânlarıyla Baudelaire şiirini başarıyla aktarması bakımından da Türk Edebiyatı'nda edindiği yer hâlâ önemini korumaktadır. Elinizdeki kitapla Alişanzade'nin sözü geçen çevirisi çağdaş Türk şiirinin önemli isimlerinden Hilmi Yavuz tarafından Latin harflerine aktarılmıştır. Hilmi Yavuz, kitabın Fransızca aslıyla karşılaştırmalı olarak gerçekleştirdiği titiz aktarımını geniş bir sözlük ile destekleyerek okura kolaylık sağlamaktadır.
Baskı Tarihi: Mart 2012
Yayınevi: Kadim Yayınları
346 sayfa ISBN: 9789759000349 Özgün Adı: Les Fleurs du Mal
9 Nisan 1821de, Paris'te dünyaya gelen Baudelaire, 1827'de babasının ölümü sebebiyle mutsuz bir çocukluk geçirdi. 1839'da, okuduğu okuldan, displinsizlik sebebiyle atılan Baudelaire, ailesi tarafından hukuk öğrenimi görmeye zorlanmasına başkaldırarak, Quartier Latin'de, bohem bir hayat yaşamaya başladı. 1846'da, Les Fleurs du Mal (Kötülük Çiçekleri) adlı kitabına girecek şiirlerini yazmaya başlayan Baudelaire, 1847'de Edgar Allan Poe'yı keşfederek, çocukluğunda öğrendiği İngilizce bilgisiyle, Poenun eserlerini Fransızcaya çevirmeye başladı. 1848'de devrimcilerin yanında yer alan, ancak hayal kırıklığıyla sonuçlanan bir deneyim yaşayan Baudelairein, 1857'de, Théophile Gautiere adadığı, Kötülük Çiçekleri adlı kitabının, Normandiya, Alençondaki, yayıncı olan arkadaşı, Auguste Poulet-Malassis tarafından yayınlanmasının ardından, eserin içindeki altı şiir, kamu ahlakına aykırı bulunduğu için, Baudelaire hakkında dava açıldı. Yazdığı şiirlerdeki üslubu nedeniyle, ahlaksızlıkla suçlanan Baudelaire, aynı yıl, üvey babasının da ölmesi üzerine, annesine tekrar yaklaşmaya çalıştı. 1860da yayınlanan, Yapay Cennetler adlı eserde de uçlarda gezinen bir kişilik sergileyen Baudelaire, bir tür otobiyografi olan, Çırılçıplak Soyulan Yüreğim üzerine çalıştığı ve 1862de, Le Spleen de Paris (Paris Sıkıntısı) adıyla, düzyazı şiirlerini yayımladığı sırada frenginin yan etkilerini gittikçe daha fazla hissetmeye başladı. İki yıl kaldığı Belçikadan dönüşünde felç olan sanatçı, 31 Ağustos 1867de, Pariste, öldü. Charles Pierre Baudelaire, Paris Cimetière du Montparnasse'a gömüldü. Hayatta olduğu sırada, kurulmakta olan modern Paris'in metropol yaşantısı üzerine inşa ettiği edebiyatı ve eleştiri yazıları, yenilikçi estetiğin başlangıcı sayılan Baudelaire, 20. yüzyıl edebiyatının en etkili öncülerinden oldu. Klasik geleneğe ve egemen modernizme karşı, asi ve reazlizme baş kaldıran bi görüntü çizen Baudelaire, şiirlerinin yasaklanmasına kadar varan düşmanlıklar uyandırdıysa da, bu sorgulayan ve kabullenmeyen uslubu avangard sanat ve edebiyatın temelini oluşturdu.