Servet-i Fünûn Romanı
1. Geleneksel tahkiye geleneğinde olay örgüsünün önemli olmasına rağmen Servet-i Fünûn romanında karakter çözümlemesi olan bir roman anlayışına geçilmiştir.
2. Servet-i Fünûn yazarları, şahsi tecrübelerini eserlerine aktarabilmişlerdir.
3. Mekân; kapalı ve dar mekânlardır. Adeta bireyin kıstırılmışlığını, yaşadığı mekânda görmekteyiz. Çevre, aile ortamıyla sınırlıdır. Bütün olaylar aile ortamı içerisinde geçer.
4. Romanlarda genetik miras önemli bir yer tutar ve temel karakter yaratma motifi; baba-kız, ana-oğul eşlemesi üzerine kuruludur.
5. Aşk, kötümserlik ve kaçış üç temel unsur olarak karşımıza çıkar.
6. Servet-i Fünûn romanının dili de ağır ve süslü bir üslubu yansıtır. Halit Ziya, Cumhuriyet döneminde kendi romanını birkaç defa sadeleştirmek zorunda kalmıştır.
7. Zaman kısalmış, psikolojik derinlik ve kişilerin mizaçları ön plana çıkmıştır. Daha kısa zamanda çok daha fazla hadise yaşanmış olur. Denilebilir ki Servet-i Fünûn romanları özellikle kavramlar ve simgeler bakımından neredeyse birbirinin aynı örneklerin verildiği bir dönem olmuştur.