18. Yüzyılda Çarlık Rusyası'ndan göç eden Ruslar, günümüzde Sincan'ın kuzeyinde yer alan İli, Çöçek, Altay ve Urumçi bölgelerinde toplu halde yaşıyor. Genellikle Uygurca ve Çince olmak üzere değişik diller bilen Sincanlı Ruslar, kendi aralarında Rusça konuşuyorlar.
Şehirlerde yaşayan Rusların tamamına yakını aydın ve işçidir. Kırsal kesimlerde yaşayan Ruslar ise tarım, bahçecilik ve hayvan üretimiyle geçinir.
Sincanlı Ruslar, ekmekleri ve biralarıyla bilinir. "Biva" olarak adlandırılan Rus birası, normal bira gibi biraz acı değil, tatlıdır. Sup çorbası, Haleba ekmeği, tereyağı, reçel, turşu ve bilaşgi denilen içli pide, Rus sofralarının başlıca unsurlarıdır.
Rusların özgün örf ve adetleri de günümüze kadar sürdü. Örneğin, kız istemeye giden bir çöpçatan, kızın annesine ve babasına "Lütfen ekmeğimizi ve tuzumuzu kabul edin." der. Eğer kız, ekmeği reddederse, evliliği reddetmiş olur. Eğer kız, ekmeği keserek herkese ikram ederse, evlenme teklifini kabul etmiş anlamına gelir.
"Tita" dansı, Rus delikanlıların, başörtüsü dansı ise, Rus kadınların en sevdiği dans türüdür.