Hz. Muhammed (s.a.v) Ramazanın Fazileti Hakında Sahabelere Nasıl Hitab Etti?
Hz. Selman (r.a) şöyle anlatmıştır; Hz. Muhammed (s.a.v) yine bir gün Ramazan ayına girmeden Şaban ayının son günü Sahabelere şöyle hitab etti: Hz. Muhammed (s.a.v) Ramazanın Fazileti Hakında Sahabelere Nasıl Hitab Etti?
“Ey Müslümanlar! Yüce ve mübarek Ramazan ayına girmek üzereyiz. Ramazan ayında öyle bir gece vardır ki bin aydan daha hayırlıdır.
Allah-u Teala Ramazan ayında oruç tutmayı farz kıldı. Geceleyin yatsı namazından sonra ibadet yapmayı (teravih namazı ve hacet namazlarını) kılmayı nafile kıldı.
Ramazan ayında bir hayır işleyen sadaka veya fitre veren kimse diğer 11 ayda bir farz ibadeti yapmış gibi olur.
Ramazan ayında bir farz olan ibadeti yapan ise diğer 11 ayda yetmiş farz ibadeti işlemiş ve yapmış gibidir ve Sevabı 70 kat fazladır.
Ramazan ayı insanlar için sabır ayıdır, insanların sabırlarının karşılığı ise Cennettir.
Ramazan ayı yardımlaşma ve dayanışma ayıdır.
Ramazan ayında müminlerin rızkı bollaştırılır bereketlendirilir.
Ramazan ayında kim bir fakiri ve oruçluyu iftar ettirip karnını doyurursa bu yaptığı iyilik, o kişinin günahlarının bağışlanmasına ve Cehennem azabından kurtulmasına sebep olur. Günahları af olur. Aynı zamanda iftar ettirdiği oruçlunun sevabı kadar sevap verilir. İftar ettirilen oruçlunun sevabından da bir şey eksilmez.
” Sahabeler: ”Hepimiz oruçluyu iftar ettirecek bir şey bulamıyoruz dediler”
Hz. Muhammed (s.a.v): Allah-u Teala bu sevabı bir oruçluyu kuru bir hurma verene, Allah-u Teala bu sevabı bir oruçluyu bir yudum su ile ya da bir yudum süt karışığı ile iftar ettirene de verir.
Hz. Muhammed (s.a.v): Ramazan ayı öyle bir aydır ki;
Ramazan ayının evveli rahmettir,
Ramazan ayının ortası mağfirettir,
Ramazan ayının sonu da Cehennem ateşinden kurtuluştur.
Ramazan ayında köle ve hizmetçilerinin, cariyelerin yükünü işini hafifleten veya azaltan o kişiye Allah-u Teala bağışlar ve Cehennem ateşinden kurtarır” (et-Tergîb, II, 94-95).
Ramazan ayında Oruç ibadetinin yapılmasının nedenine gelince;
İslam Dini alimleri, Yapılan ibadetlerde asıl olanın Allah (c.c) ihlasla kulluk etmek olduğunu, nedenlerinin tesbit edilip edilememesinin önemli olmadığını;
Ve bu ibadetlerin hikmetlerinden bazılarını kavramanın ve açıklamanın mümkün olduğu, ancak teabbüdi olan bu hususlarda maksatı ve nedenini tesbit etmenin güç olduğunu söylemişlerdir, ve ihlasla samimiyetle ve içtenlikle Allah-u Teala ’ya kulluğun esas alınmasını tavsiye etmişlerdir.