İlk bakışta, her şey basit: geçmiş hataları düzeltme, Savunma Bakanlığı liderliği bölüme geri dönmeye karar verdi. Ancak, gerçekte, bu sorun göründüğü kadar basit değildir.
Derhal belirleyeceğiz: Bu adımın analizi, Savunma Bakanlığı'nın mevcut liderliği tarafından soyut bir şekilde gerçekleştirilemez. Modern Rus gerçekliğinin farklı alanlarıyla etkileşime girmesi gerekiyor: askeri-stratejik, ekonomik, bütçe-finansal, sosyo-demografik, duygusal-psikolojik.
Neden Tugaylara Değişti
Askeri-stratejik alanda, bölünme seviyesini tasfiye etme kararının belirli gerekçeleri vardı. Bilindiği gibi, Silahlı Kuvvetlerin reformu ve komuta ve kontrol yapısının optimizasyonu çerçevesinde, prensip olarak komuta ve kontrol sistemindeki bağlantıların sayısının azaltılmasına karar verilmiştir. Bölük ya da ordu komuta birimleri “geri çekilme adayı” olarak kabul edildi. Sonunda ordu birliğini korumaya karar verdiler ve bölümler yeniden düzenlendi ve dağıldı.
Ardından Savunma Bakanlığının liderliği, kamuoyuna tugay bazında geçiş yapma ihtiyacını açıklamak için girişimlerde bulundu, ancak tüm uzmanlar bu kararı olumlu olarak kabul etmedi. Bunun için sebepler vardı. Bölünmeler geleneksel olarak Kara Kuvvetleri'nin ana taktik oluşumları olmuştur. Askerlik bilimi ve askeri sanat, birliklerin eğitimi, seferberlik rezervlerinin hazırlanması, muharebe düzenlemeleri ve talimatlar bölüm için “keskinleştirildi”.
Bu şartlarda, tugay tabanına geçiş, geleneksel askeri zihniyetin kırılması, klişeleri, standartları, ilkeleri ve fikirleri yıllar boyu bırakma gereği ile ilgili çok zor bir adımdı.
Aynı zamanda, pek çok askeri uzmana göre, Soğuk Savaş döneminin ve Doğu-Batı hattındaki küresel askeri blok çatışmasının sona ermesiyle birlikte, çok sayıda kara kuvvetleri fraksiyonu kullanan klasik büyük ölçekli operasyonların olasılığı oldukça küçük hale geldi. Güvenlikteki yeni tehlikeler, tehditler ve zorluklar organizasyonda ciddi değişiklikler ve birlik eylemlerinin taktiklerini gerektiriyordu. Bu bağlamda, ekip Kara Kuvvetlerinin daha verimli, esnek, mobil ve daha iyi yönetilen bir organizasyonel yapısı olarak görülüyordu.
Kuzey Kafkasya'da düşman düzensiz oluşumlarına (militanlar, teröristler, gangsterler) karşı mücadele operasyonları yürütme tecrübesi göz önüne alındığında, Kara Kuvvetleri'nin tugay bazında kavramsal düzeyde geçişinin gerekçesi açıktı.
BÜYÜK SAVAŞIN TEHLİKESİ HAKKINDA
Askeri-stratejik manzarada son altı ay boyunca, bölücü seviyenin yenilenmesi için keskin bir ihtiyaç olduğu konusunda neler değişti?
Bu bağlamda, askeri uzmanlar, son birkaç aydır geniş çaplı savaş tehlikesi tezinin, RF Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı tarafından defalarca dile getirildiğine dikkat çekiyor. Eğer bu tehlike gerçekse - ülkemizdeki Genelkurmay’ın resmi ifadelerine kim meydan okuyabilir - o zaman “büyük” bir savaş uzak değildir. Bu bağlamda, Kara Kuvvetleri'nde bölümlerin yeniden kurulması mantıklı ve haklı bir adım gibi görünmektedir. Genelkurmay uzman uzmanının bilmediği bir şey biliyor. Ve eğer öyleyse, o zaman ipucu vermek, tüm nüfusu nesnel olarak “büyük” bir savaş için tüm nüfusu nesnel olarak hazırlamak gerekli değildir.
Peki bu "büyük" savaş hangi yönde olgunlaşıyor?
NATO bloğundan (Genelkurmayımızın geleneksel kabusu) askeri bir tehdit var, ancak milyonlarca ordunun geniş çaplı bir yer işgali şeklinde değil. Bugün çalkantılı fantezilerde bile, saldırganın kara stratejik birliklerinin Rusya ile sınır bölgesinde erken yoğunlaşmayı sağlayan, binlerce ülkemizi yıkmaya hazır yeni bir Barbarossa planının varlığını hayal etmek imkansız. tanklar ve uçaklar, otomatik tüfeklerle milyonlarca asker hazır. Batı'nın tehdidi, uzayda mutlak üstünlüğe, bilgi alanına ve siber uzaya ulaşma arzusuna dayanan yüksek teknolojidir. Askeri uzmanlar tarafından belirtildiği gibi böyle bir düşmanla yapılan askeri operasyonlar giderek daha açık bir şekilde sanal alana aktarılıyor ve bilgisayar oyunları gibi oluyor.
Yeni bir askeri çatışma koşullarında, ister tugaylar ister bölümler olsun, kara kuvvetleri oluşumlarımız seyircilerin dışında görünebilir. 1999 yılında Yugoslavya'da durum böyleydi. авиация ve NATO'nun uzun menzilli imha silahları, Yugoslav ordusunun birliklerini ve askeri tesislerini bir kenara bırakarak, devlet siyasi yapısının, ekonominin, enerji tedarik sisteminin, kilit ulaşım altyapısının en önemli unsurlarını işaret etti. Bu nedenle, bu stratejik alandaki bölümlerin yeniden inşası, düşmanlarımızın ve kötü isteklilerimizin yüksek teknoloji tehdidine karşı etkili ve etkili bir önlem olarak kabul edilemez.
Bir askeri tehdidin varsayımsal olarak gelebileceği bir başka yön ise Uzak Doğu'dur.
Gerçekçi olalım: Uzak Doğu Federal Bölgesi, Rusya nüfusunun yalnızca% 36,1'inin yaşadığı Rusya bölgesinin üçte biri (% 4,4). Kesin olarak, Uzak Doğu'nun nüfusu 6,3 milyon insandan (01.01.12'ta) biraz daha azdır. Uzak Doğu Federal Bölgesi'nde demografik durumun gelişmesi için tahminler oldukça karamsar. Uzman tahminlerine göre, 2010 - 2050 yıl boyunca, Rus Uzak Doğu'nun toplam nüfusu% 21,1 ve çalışma yaşı nüfusu -% 42,5 oranında düşebilir.
Ve Uzak Doğu’daki komşularımızın demografik durumu nedir?
Kuzeydoğu Çin'in (Liaoning, Jilin, Heilongjiang illeri) 2010 için tahmini nüfusu 120 milyon, Moğolistan - 3,5 milyon, DPRK - 28,5 milyon, Kore Cumhuriyeti - 49,7 milyon, Japonya - 130,4 milyon. Uzak Doğu'muzun tüm nüfusunun Moğolistan'ın yarısı kadar olması durumunda ne hakkında konuşabiliriz.
Başka bir bakış açısı: Rusya’yı sınırlayan PRC’nin Shenyang askeri bölgesinin personelinin gücü, milyonlarca kişiye ulaşıyor. Aynı zamanda, Çin silahlı kuvvetlerinin bizimkilerle karşılaştırıldığında mobilizasyon yetenekleri sınırsız gözüküyor.
Neyse ki, bugün Uzak Doğu'daki hemen hemen tüm komşu ülkelerle ilişkilerimiz olumlu yönde gelişiyor. Şangay İşbirliği Teşkilatı çerçevesinde ve ikili bazda, Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri ile PLA arasındaki askeri-politik ilişkiler güçlendirildi. Bu bağlamda, Uzak Doğu'daki bölümlerin yeniden oluşturulması ortaklarımız ve meslektaşlarımız tarafından tam olarak anlaşılamayabilir.
Peki, Uzak Doğu’daki gelecekteki varsayımsal askeri tehditlere karşı hala sigorta sağlamak istiyorsak, bölünmelerin restorasyonu bu konuda yardımcı olacak mı? Yeniden yaratmamız için kaç bölüme ihtiyacımız var? Bir, iki, on, yüz? Bir veya iki ise, o zaman açıkça anlamsız. Birkaç düzine bölüm varsa - insanlar ve finansman nereden alınır? Mevcut ekonomik ve demografik fırsatlar, nesnel finansal ve bütçe kısıtlamaları bağlamında, Sovyetler Birliği deneyiminin burada yardımcı olması pek mümkün değildir.
Ve son olarak, Rusya’ya muhtemel askeri tehditlerin üçüncü yönü, Güney’deki “yumuşak karınlı” dır. Buradaki başlıca muhalif tipleri, hem Rusya içinde hem de ulusal toprakları dışında faaliyet gösteren geleneksel olarak düzensiz militan ve terörist oluşumları. Buradaki bölünmeler, yerli ve yabancı deneyimlerin gösterdiği gibi, birliklerin organizasyon ve personel yapısının en az etkili şeklidir. Kuvvet gruplamaları, büyük ölçüde özel kuvvetlerin taktikleriyle yönlendirilen küçük taktik gruplar (alt birimler) tarafından hareket etmeye zorlanır. Ve kim dağlara bir bütünlük göndermek için elli haydutlara karşı olacak?
Sonuç olarak, askeri-stratejik bir bakış açısıyla, bölünmeleri yeniden yaratma kararının geçerliliği, gördüğümüz gibi, hiçbir şekilde açık değildir.
TAMAN VE CANTEMIROV'UN NEDEN BÖLÜMLERİ
Bununla birlikte, Rus Kara Kuvvetleri'ndeki bölümleri yeniden yaratma amaçlı askeri-stratejik ihtiyaçlara güvenmek için, şu soru ortaya çıkıyor: bu süreç neden Uzakdoğu'dan değil Moskova bölgesinden başladı? Bizi başkentimizin yakınındaki Taman ve Kantemirov bölümlerini yeniden konuşlandırmaya zorlayan bu tehdit nedir?
Bu soruya mantıklı bir cevap vermeye çalışmak kaçınılmaz olarak üzücü sonuçlara veya çıkmaza yol açar.
hatırlama tarih. Şimdi Naro-Fominsk ilçesinin Moskova bölgesinde bulunan Tamansk bölümü, 1940-Piyade Tümeni adı altında Harkov'daki 127'te kuruldu. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ilk günlerinden itibaren, bölünme Batı yönünde kanlı savaşlarda yer aldı. Eylül 18 Savaşta ayrım yapmak için yılın 1941'i, 2 Muhafızları Tüfek Bölümü olarak değiştirildi. Doğu Prusya'daki savaşı tamamladım.
Tarihsel formdan ilginç bir gerçek: Mart 1953’te, bölünme Stalin’in cenazesinde kamu düzenini korumak için Moskova’ya tanıtıldı.
Aynı yıl, ünite, 23 Muhafızlar Mekanize Bölümü olarak değiştirildi ve 1957 yılında, 23 Muhafızları Motorlu Tüfek Bölümü oldu. 1964'te, bileşik, 2 th guards motorlu tüfek bölümünün adını verdi.
Bölünmenin modern tarihine ilişkin bilgiler: Moskova'daki Ağustos 1991 ve Ekim 1993'in siyasi etkinliklerinde ayrı birimler ve bileşiğin askeri birimleri yer aldı.
Yılın Mayıs 2009'inde, 2-I Muhafızları Motorlu Tüfek Bölümü dağıldı ve temelde Moskova Askeri Bölgesinin 5-I Motorlu Tüfek Tugayı oluşturuldu ve bu Muhafızlar biriminin tüm amblemlerini bıraktı. Tam dört yıl sonra, Mayıs 2013'te, bu tugay ve Moskova bölgesinde konuşlanan diğer askeri birimler temelinde, 2-I Muhafızları Tamansky'nin Ekim Devrimi Emri, Kızıl Bayrak Emri Suvorov, motorlu tüfek bölümü yeniden inşa edildi.
Buna paralel olarak, yılın Mayıs 2013'inde, 4-Muhafızları Kantemirovskaya Lenin Kızıl Bayraklı Tank Bölümünün Emri, 4-th ayrı tank tank tugayına dayanarak yeniden inşa edildi.
Tabii ki, kahramanca adların ve fahri unvanların iadesi, devletin önemine dair önemli bir ahlaki ve politik eylemdir. Ama dürüst olalım. Tugay üssüne geçiş sırasında, Tamanlıların ve Kantemirov'ların görkemli gelenekleri unutulmadı: halefleri sırasıyla 5 motorlu tüfek ve 4 I tank tugaylarıydı. Bu nedenle, Silahlı Kuvvetlerin görkemli isimlerini ve geleneklerini iade etme arzusuyla Kara Kuvvetleri'ndeki bölümleri yeniden inşa etme sürecini haklı çıkarmak tamamen doğru değildir.
Bu arada, kahramanlık geleneklerine ve isimlerine geri dönme konusunda tutarlı olursak, o zaman Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında askerlerinin ve subaylarının kahramanlıklarının isimlerini taşıyan onursal ve muhafız isimlerini alan yüzlerce bölümü yeniden yaratmalıyız. Ancak herkes bunun imkansız olduğunu ve en önemlisi gerekli olmadığının farkında.
Dolayısıyla, Moskova bölgesi Kantemirov ve Taman bölümlerinin yeniden yapılandırılmasının, uzmanların yalnızca tahmin edebileceği başka nedenleri olduğu ortaya çıktı.
ASKERİ BÜTÇE KELEBEK BİR VARİL DEĞİLDİR
Şimdi, bölünmeleri finansal ve ekonomik açıdan yeniden yaratma kararına bakmaya çalışalım.
Bir bölünme oluşturmak veya yeniden oluşturmak ne demektir? En karmaşık önlemlerin bir kısmının gerçekleştirilmesi gerekmektedir: bölüm ve alt birimlerinin genel merkezinin daimi dağıtımının yerini (ülkenin bölgesi) belirlemek; daimi dağıtımın yerini nüfuslu alanların varlığıyla ilişkilendirmek (şehir sınırları dahilinde "açık alanda"); Tüm karargahların, askeri birimlerin ve bölünmenin diğer yapısal unsurlarının, askeri personel aileleri için askeri kampların daimi dağıtımı için arazi sağlamak; bölümdeki personelin yaşamını ve faaliyetlerini ve ilgili askeri teçhizat ve silahların depolanmasını sağlamak için sermaye yapıları oluşturmak; Memur aileleri ve bölüm müteahhitleri için gerekli sosyal ve kültürel altyapı unsurlarını içeren konut stoku oluşturmak; yüzlerce başka örgütsel ve pratik önlem ve onay almak, binlerce küçük şeyi sağlamak için.
Bütün bunlar finansal kaynaklar ve önemli olanları gerektirir. Tabii ki, bir asker çadırlara ve memur ailelerine yerleştirilebilir - harap hosteller. Doğal olarak, geçici olarak, yaklaşık beş veya on yıl. Sonuçta, bir kerede hepsinin düzenlenmesi için para açıkça yeterli değildir.
Hazır altyapılarında “yeniden biçimlendirmek” ile oluşturulacak bölümler için daha şanslı. Ancak, genişleme ile bağlantılı olarak, kaçınılmaz olarak aynı zor mali sorunların tümü ile karşı karşıya kalacaklar.
En önemlisi: askeri bütçe dipsiz bir varil değildir. Bölümlerin yeniden kurulması için fonların tahsisi, askeri bütçenin önceliklerini yeniden dağıtmayı, diğer kalemleri azaltmayı, askeri personelin para ödeneğini, konutlarını gerektirir.
Kara Kuvvetleri'nin yapısındaki bölünme seviyesinin yeniden oluşturulması, askeri bütçenin sonuçta ortaya çıkardığı tüm mali sonuçlarla birlikte, memur sayısının arttırılması ihtiyacını doğuracaktır.
Dolayısıyla, sosyo-ekonomik ve bütçe ve finansal açıdan bakıldığında, bölümlerin Kara Kuvvetlerinde yeniden kurulmasının oldukça maliyetli bir görev olduğu ortaya çıkmıştır.
ASKERİ KURAM VE UYGULAMADA CHEKHARD
Pratik açıdan, mekanizmanın bölünmüş temele geri döndüğü nedir? Alınan kararlara bakıldığında, bazı tugaylar bir kez daha “yeniden biçimlendiriliyor” ve bölünmeler halindeyken, diğer tugaylar alaylara dönüşüyor. Yeni bölümlerde, bölümsel alt yönetimin bölümleri, bölümsel arka tarafından yeniden yaratıldı. Yine, tugay uyarınca "uyarlanmış" tüm savaş yönetmelik ve talimatlarını geri dönüştürmesi gerekecek. Bölümlerin eylemlerinin taktiklerini yeniden düşünmek, yeni standartlar ve eylem algoritmaları geliştirmek için tüm standartları ve hesaplamaları düzeltmek gerekecektir. Tüm bu görevler, çözümleri için büyük miktarda fon, insan ve zaman kaynakları gerektirecektir.
Ek olarak, yüksek askeri eğitim sistemi bir kez daha ne ve nasıl öğretileceği sorunuyla karşı karşıya. “Tugaylar için revize edilmiş ders kitapları”, dersler, referans materyalleri şimdi tekrar “subaylar” altında tekrar çalışılmalı, sadece memurların değil, aynı zamanda öğretmenlerin de bilincine daha fazla kafa karışıklığı ve karışıklık getirilmelidir.
Yerli askeri bilimin, Askeri Bilimler Akademisi'nin başkanı Makhmut Gareev'in bile kabul ettiği gibi koşullarda, “gelecekteki savaşlar üzerine kurulu bir bilimsel teoriye sahip olmadığımız zaman”, aslında kara kuvvetlerinin örgütsel yapısındaki teorik teorik pratikler gibi görünüyor. Açıkçası, tamamen anlamsız. Her şeyden önce, askeri-bilimsel düşüncenin, modern ve gelecekteki savaşın yeterli teorilerini ve kavramlarını geliştirmesini amaçlamak ve daha sonra formüle edilmiş fikirlere dayanarak, örgütsel yapıların düzeltilmesine yönelik pratik çalışmaya başlamak daha mantıklı olacaktır.
Bu arada, bu askeri-bilimsel gelişmelerin sonucunun tarafsız ve nesnel bir şekilde gerçekleştirilmesi durumunda, bölücü temele geri dönmenin gerekli olduğu sonucuna varacağı hiç belli değil. Kara Kuvvetlerinin geliştirilmesindeki küresel eğilimler, Esnek Askeri Kompozisyonun sayfalarında zaten yazdığı esnek bir bileşimin (ideal olarak, “savaş paketleri”) işletilen ve ağ merkezli prensiplere dayanan kompakt, mobil, oldukça mobil taktiksel birimler oluşturma vektörüdür. .
Bu koşullar altında, örgütsel yapıların konsolidasyonu, yani, tugay üssünden bölümlere dönüş, dünya trendlerinden düştükçe. Dünya deneyimine dönme zamanı.
YABANCI DENEYİM
Yüzyılın başındaki ciddi reform süreçleri, dünyanın hemen hemen bütün ülkelerinin silahlı kuvvetlerini etkiledi. Onlar ve ABD ordusu atlanmadı.
Soğuk Savaş döneminin sona ermesi ile ABD’nin askeri ve siyasi liderliği, askeri üsleri ve tesisleri kapatma, personel sayısını azaltma ve silahlı kuvvetlerin düzenli ve yedek bileşenlerini yeniden düzenleme zorunluluğu ile karşı karşıya kaldı. ABD askeri uzmanları, yeni jeostratejik koşullarda, tugayın birçok nedenden dolayı kara kuvvetlerinin örgütsel ve personel yapısının en etkili şekli olduğu sonucuna vardı. Amerikan’ın Soğuk Savaş dönemindeki bölümlerinde bir dizi piyade ve zırhlı tabur ve üç tugay karargahı vardı. Bir savaşta (operasyon), bu, her özel durumda bölüm komutanının, mevcut bir tabur kümesinden farklı kompozisyonda tugaylar oluşturmasını mümkün kıldı. Sovyet bölümleri, bilindiği gibi, net bir alaycı yapıya sahipti. Ve bir ve diğer seçeneklerin artıları ve eksileri vardı.
Ancak, tugayı, kara kuvvetlerinin ana taktik birimi haline getiren ABD, bölünmeleri terk etmedi. Şimdi tüccarlar resmen net bir organizasyon yapısına kavuştu, bölümden gerekli destek ve hizmet birimlerini aldı ve tugay muharebe gruplarına dönüştürüldü. Ek olarak, her özel durumda, atanan görevleri çözerken, tugay, savaş ve ulaşım havacılığından askeri polis veya mühendislerin taburlarına kadar çeşitli hizmet kollarından takviye alabilir.
ABD Kara Kuvvetleri'nde bugün on bölüm varlığını sürdürüyor. Ayrıca birlikleri (1 ve 3 ordusu, 18 havadan, 5 ordusu yılın Haziran 2013'inde devre dışı bırakılmış) ve ordunun kontrol ünitelerine sahipler. Dahası, birçok yerli askeri uzmanın bilmediği Amerikan ordusunda, geleneksel alay numaralandırmayı bile terk etmediler. Tugaylara giren piyade, tank, topçu (ateş) taburları ve bölümleri, kökenleri Amerikan Kurtuluş Savaşı ve İç Savaş olaylarına dayanan geleneksel alaycı adlarını koruyor. Her alayın görkemli askeri geçmişi vardır ve bugün tüm askeri personel alaylarının tarihi geleneklerini, davranış normlarını ve geleneklerini onurlandırır ve izler.
Son on yılda, ABD Ordusu Afganistan ve Irak'taki düşmanlıklarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Amerikalı uzmanların inandığı gibi asıl durum, tugay savaş grubunun Kara Kuvvetleri'nin en etkili örgütlenme biçimi olduğunu doğruladı. Gerekli tüm güç ve araçların eksiksiz bir setine sahip olan ekip, tamamen özerk olarak çalışabilir ve bağımsız görevler yapabilir. Bu durumdaki bölüm merkezi karargahı, bir çok teçhizatın savaşta (operasyonlar) yer alması koşuluyla, bir yönetim, koordinasyon ve daha yüksek bir seviye sağlama görevi görür. Modern çağın askeri ihtilaflarına göre bize göre bölünmenin rolünün kendisini haklı çıkardığı anlaşılıyor.
VE PENTAGON NEDEN AZALTIR
Bu yılın Haziran ayının sonlarında Kara Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı General Raymond Odierno, Pentagon'da Amerikan ordusunun azaltılması için ayrıntılı bir plan taslağını belirterek konuştu.
Düzenli birliklerin personel sayısındaki ciddi bir azalmanın yanı sıra, savaş tugayları gruplarının sayısı da önemli ölçüde azalacak. Şu anda mevcut olan 45 kombine silah teçhizatlarından yalnızca 2017, ABD Ordusu tarafından 33'te kalacaktır. ABD'deki Kara Kuvvetlerinin Avrupa’da halihazırda 2013’te gruplandırılması mevcut dört sütten ikiye (Almanya’da, diğeri İtalya’da) azalacaktır. Amerika Birleşik Devletleri'nde on teçhizat azalacak. Bunu, başka bir tuganın deaktivasyonu ile takip eder, sonuçta sadece 32 tugay savaş grupları orduda kalır.
General Odierno'nun kabul ettiği gibi, zırhlı kuvvetlerin acı çekmesi daha olası. Ona göre, 10 zırhlı, 14 piyade taarruzları ve Stryker BM'deki 8 taarruzları en sonunda Kara Kuvvetleri'nde kalacak.
Bu numaralar ne diyor? Her şeyden önce, Afganistan ve Irak'taki uzun yıllar süren savaştan sonra, Amerikan ordusu, ana taktik ordusunun neredeyse üçte birini kaybediyor. Nesnel olarak, bu, daha güçlü muhaliflerden bahsetmek yerine, Irak veya Afganistan ölçeğindeki çatışmaların bile ABD Kara Kuvvetleri için sorunlu olabileceği anlamına gelir.
Amerikan ordusundaki kesintiler bağlamında, Rusya’nın bölünmeleri yeniden yaratma yönünde verdiği karar açıkça abartılı görünüyor. Özellikle ilgi çekici olan bu iki ilgisiz hisse senedinin zamanında tesadüf oldu.
SORULAR
Bu yüzden bize öyle geliyor ki, Rus Kara Kuvvetleri'nde bölümlerin yeniden kurulması tam olarak düşünülmemiş ve hesaplanmamış bir adımdır. Bu, kaçınılmaz düzeltmelerin ve açıklamaların beklendiği anlamına gelir. Belki de bölümleri yeniden kurma kararı gerçekten de mantıklı bir adımdır. Fakat ordu komut satırında bir sorun olacak mı? Bir ya da iki teçhizatın ve birkaç ekli birimin bir parçası olarak bir grup birlik için çok aşamalı bir kontrol sisteminin sürdürülmesi ne kadar uygun olurdu? Uzmanların bu sorulara doğru ve makul cevaplar verecekleri görünüyor. Aynı zamanda, uzman toplumun katılımıyla, biriken iç ve dış deneyimleri dikkate alarak, bu konulara sakince, dikkatlice yaklaşmak gerekir.
Bu arada, Savunma Bakanlığı’nın önderliğinin bu kararını değerlendirirken, istemsizce kendisini düşündüren düşünce: bahçeyi bu kadar aceleyle acele etmenin gerçekten yararı oldu mu? Bu konuda Savunma Bakanlığı'ndan anlaşılır yorum yoktur. Sonuç olarak, durum çok garip görünüyor: bugün sadece birkaç yıl önce tasfiye edildikleri için bölünmeleri geri alıyoruz.