Uyku tutmuyordu. İç huzurunu kaybetmişti. Ne yazıyor, ne okuyor, ne de dinliyordu. Kafasında günlerdir dolanan bir hikayeden başlayarak bir senaryo yazmaya başlamıştı. Para yüzünden sürünüyordu ve insanlardan uzakta takılmayı alışkanlık haline getirmişti. Bu bok çukurundan kendisini nasıl kurtaracağını, sığ insanlara daha ne kadar dayanabileceğini bilmiyordu. Eskiden eline geçen ne varsa okumaya zamanı vardı, şimdi o da tıpkı digerleri gibi okumayı ve yazmayı geçiştiriyordu. Neyse ki hala dinliyebiliyordu.