Madde 21
İstihdam sözleşmesi mutlaka yazılı olarak Arapça dilinde taraflardan her biri için birer suret olmak üzere iki suret halinde hazırlanacaktır. Sözleşme dili Arapça dili dışında bir dilde yazıldığı takdirde, en azından her iki tarafça onaylı bir Arapça sürüm beraberinde verilecek ve yürürlük bakımında aynı değere sahip olacaktır. Herhangi bir yazılı sözleşme olmadığı takdirde, çalışan kanıt göstermek suretiyle haklarını alabilir. Çalışana, işverene verdiği belge ve sertifikaların alındığına dair bir alındı belgesi verilecektir.
Madde 22
Sözleşme taraflarından birinin okuma yazması yoksa veya sözleşmenin yazıldığı dili bilmiyorsa, sözleşme mutlaka resmi olarak ilgili makamca doğrulanacaktır.
Madde 23
İstihdam sözleşmesi özellikle aşağıdaki bilgileri içerecektir:
Diğer kalan hususlar Kanun tarafından tespit edilecektir.
Madde 24
Hiçbir çalışan aynı işveren tarafından birden fazla deneme süresine tabi tutulamaz, deneme süresi başarılı olarak bitirildiği takdirde, bu süre hizmet süresine dahil edilir.
Taraflardan her biri sözleşmeyi deneme süresinde diğer tarafa 7 gün öncesinden bir ihbarda bulunmak suretiyle feshedebilir;
Madde 25
İşveren sözleşme hükümlerinden sapma gösteremez veyahut çok gerekli ve geçici olmadığı takdirde, çalışana sözleşmeden kabul edilmemiş herhangi bir işi yaptıramaz, ancak çalışan, sözleşmede belirtilmemiş, fakat önemli ölçüde asıl işten farklılık göstermediği takdirde, bu işi yapmak zorunda kalabilir.
Madde 26
İşveren her bir çalışan için aşağıdaki hususları içeren ayrı bir dosya açmalıdır:
İşveren mutlaka bir önceki maddede belirtilen ilgili dosyayı hizmetin fesih tarihinden itibaren en az bir yıl süreyle saklayacaktır.
Madde 27
Bir çalışan aşağıdaki hususları ifa edecektir:
Madde 28
İşveren, on beş veyahut daha fazla çalışanı istihdam ettiği takdirde, Bakanlık tarafından onayını takiben iş yönetmeliklerini kuruluşunda kolay görülebilir bir yere asacaktır. Bu yönetmelikler aşağıdakilerden oluşacaktır: Kuruluştaki işi organize eden kurallar; çalışan ve işverenin hak ve yükümlülükleri; çalışan, meslektaşları ve amirleri arasındaki ilişkiyi organize eden kurallar; işin niteliği gerektiriyorsa, promosyonu yöneten kurallar; maaş grupları, tüm tahsisat geri ödeme tipleri ve ödenecekleri yer.
İşveren, Bakanlık tarafından zorunlu kılındığı takdirde, kanun, yönetmelik ve yayınlanacak kararlara uyarınca, yönetmelikleri değiştirecektir.
Madde 29
On beş veyahut daha fazla çalışanı istihdam eden işveren disiplin kurallarını ve uygulama şartlarını kuruluşunda kolay görülebilir bir yere asacaktır. Bu tür kuralların uygulaması, maddeleri ve tadilatı Bakanlığa sunulma tarihinden itibaren 2 ay içerisinde Bakanlıkça onaylanacaktır. Bakanlığın onayı ile veya onayı olmaksızın bu süre geçtiği takdirde, Kurallar uygulanabilir hale gelecektir.
Madde 30
Maaşlarını aylık bazda alan çalışanlar ile diğer çalışanlarda 15 günden fazla olması durumunda, bir çalışan, suçun tespit edildiği tarihten itibaren 15 gün geçmesi halinde, aynı suçtan dolayı suçlanamaz, aynı şekilde suçun kanıtlanma tarihinden itibaren 30 gün geçmesi halinde de, çalışana herhangi bir disiplin cezası uygulanamaz.
Madde 31
Bir işveren bir çalışana tek bir suç için beş günlük maaşını geçen bir cezayı uygulayamaz veya beş günü geçen tek bir suça ilişkin olarak çalışanın işini durduramaz ve kısmen veya tamamen maaşını kesemez.
Tüm durumlarda, bir çalışan tek bir suç için birden fazla cezaya tabi tutulamaz veya bir ay içinde beş günlük maaşını geçen orandaki ceza ödemeleri maaşından kesilemez veyahut işi durdurulamaz ve ayda beş günden fazla kısmen veya tamamen maaşı kesilemez.
Madde 32
Bir çalışan iş yerinde bir suçtan suçlandığı takdirde, işveren ilgili makamların olaydan haberdar edildiği tarihten itibaren üç ayı geçmeyecek bir süre için işini durdurabilir. Bu çalışanın ilk ay için brüt maaşı kesilecektir ve ikinci ile üçüncü aylar için brut maaşının yarısı ödenecektir. Bahse konu makamlar çalışan için bir deneme süresine karar vermesi veya iş durdurma süresinin dolması veyahut suçsuz bulunması durumlarında, çalışan işine dönecektir. İşveren çalışanın işine dönmesini kabul etmemesi durumunda, bu durum nedensiz olarak işten çıkarma addedilecektir ve işveren tüm durumlarda çalışanın maaşından kesilen miktarları tazmin etmekle zorunlu olacaktır.
Madde 33
İşveren kuruluş bünyesinde çalışanlarına tıbbi kolaylıklara erişimi sağlayacaktır, ayrıca bir yerdeki veyahut bir ülkedeki çalışanlarının sayısının yüzü geçmesi halinde, nitelikli bir hemşireyi tıbbi yardım sağlamak maksadıyla işe alacak ve bir doktoru da çalışanların görmesi ve tedavi olması amacıyla kendisi tarafından hazırlanan yere atayacaktır. İşveren çalışanlarına tedavi için gereken tüm ilaçları ücretsiz olarak sağlayacaktır. Çalışanların sayısı beş yüzden daha fazla olduğu takdirde, yukarıda bahsedilen hususlara ilaveten, işveren çalışanlarına özel uzman yardımı gerektiren tedavi vakaları veya ameliyat veya benzeri vakalara ait tüm diğer tedavi olanaklarını sağlayacak ve ayrıca gerekli ilaçları, diş, göz ve hamilelik tedavileri haricinde, ücretsiz olarak verecektir.
Çalışan bir devlet hastanesinde veya özel klinikte tedavi edildiği takdirde, işveren tedavinin, ilaçların, acil bakım masraflarını bu tür hastanelerde uygulanan yönetmelik ve mali kurallar doğrultusunda, Sosyal Sigorta Kanununun hükümlerine tabi olmak kaydıyla ödeyecektir.
Madde 34
Bakan tarafından belirtilen alanlarda iş yapan bir işveren çalışanlarına uygun ulaşım vasıtalarını, uygun kalma yerlerini, düzgün yemekleri ve bu yerlerde içme suyunu çalışanların kolayca erişebilecekleri yere sağlamayı taahhüt etmektedir.
Madde 35
Bir çalışan işveren mülkiyeti altındaki veya kendisine emanet edilen üretim vasıta veya araçlarına yönelik hasar veya imhaya kasıtlı veya ihmale istinaden sebebiyet verdiği takdirde, bu tür araçların değerinden sorumlu olacaktır. İşveren, bu tür bir soruşturmayı yapıp, çalışanı bilgilendirmesinden sonra, bahse konu miktarı, çalışanın maaşından, bu tür kesintilerin çalışanın aylık maaşının %25ini geçmemesi kaydıyla, kesmeye başlayacaktır. Çalışan bu tür bir kesintinin bir ay içerisinde farkına varmasıyla ilgili Müdürlük nazarında işveren değerlendirmesine itiraz edebilir ve bu itiraz bu kanunda belirtilen usullere göre dinlenecektir.
Madde 36
Sözleşme sınırlı bir süre içinse, taraflar sözleşmeyi geçerliliğin bitişinden sonra da icra etmeye devam edeceklerdir, sözleşme aynı kayıt ve şartlarla sınırsız bir süre için yenilenmiş kabul edilecektir.
Madde 37
Sözleşme sınırsız bir sure içinse, herhangi bir taraf, sözleşmede daha uzun bir süre kabul edilmediği takdirde, diğer tarafa maaşlarını aylık bazda alanlar için otuz gün, diğer çalışanlar için on beş gün öncesinden bir fesih ihbarı vermek suretiyle feshetmeyi seçebilir.
Sözleşme bu tür bir fesih ihbar süresi gözetilmeksizin feshedildiği takdirde, sözleşmeyi fesheden taraf diğer tarafa ihbar süresine ait brüt maaşa eşit bir tazminatı veyahut bununla ilgili kalan kısmı ödeyecektir.
Madde 38
İşverence çalışana gönderilen sözleşmenin fesih ihbarı, çalışan izinde veya resmi tatilde ise, izin tarihinin veya resmi tatilin bitiş tarihini takip eden tarihten itibaren geçerli olacaktır.
Madde 39
İstihdam ilişkisini sonuçlandırıldığı takdirde, işveren, Sosyal Sigorta Kanunu kurallarından faydalanamayan çalışanlara ilişkin olarak, üç yıl ve daha az hizmet yılına sahip olanlara her bir yıl için aylık maaşın yarısı, üç yıl ve daha fazla hizmet yılına sahip olanlar için üç yıldan fazla her bir yıl için birer aylık maaş ödeyecektir ve çalışan ayrıca hizmet ettiği sürelere ilişkin olarak yılın belli kısımları için ikramiye alacaktır ve son temel maaşı bu ikramiyenin hesaplanmasında baz alınacaktır. Bu kanunun yürürlüğe konmasından önce başlayan sürekli hizmetin süresi, ikramiye ödenebilir sürenin tespitinde değerlendirilecek hizmet süresi olarak hesaplamada kullanılacaktır.
Madde 40
İşveren, çalışanı aşağıdaki durumlarda hizmet sonu ikramiyesi ve ihbar olmaksızın işten çıkarabilir:-
Madde 41
Sözleşme tarafından sağlanan hak ve salahiyetlerini elde etme hakkına bakmaksızın, işverene bir ihbar vermek suretiyle aşağıdaki durumlarda sözleşme süresi dolmadan işi bırakabilir:
Madde 42
Sosyal Sigorta Kanununun kurallarına tabi olmak kaydıyla, çalışan bir önceki maddede belirtilen nedenlerden birine istinaden işi terk ettiği takdirde, işveren çalışana hizmet sonu ikramiyesini, çalışanın tazmin hakkına halel getirmeksizin, ödemek zorundadır.
Madde 43
İstihdam sözleşmesi aşağıdaki durumlarda sona erebilir:
Çalışanların çalışamama veya hastalık durumları tıbbi rapor ile kanıtlanacaktır ve yaş belgesi doğum belgesi ile kanıtlanamadığı takdirde, aynı belgenin resmi çıktısıyla ve tıbbi rapor da kanunun uygulanması maksadıyla Bakanlık koordinasyonu ile Sağlık Bakanlığından gelen karar ile toplanacak Sağlık Kurulu tarafından verilen bir raporla kanıtlanacaktır ve bu tür kararlar iş organizasyonu usullerini içerecek, bahse konu Kurulun vereceği karar kesin karar olarak kabul edilecektir.
Sözleşme, çalışan en az 60 yaşına gelmeden, işveren tarafından feshedilemeyecektir.
İşveren, yukarıda bahsedilen nedenlerden birine istinaden sözleşmenin feshedilmesi durumunda, çalışan Sosyal Sigorta Kanunu kurallarına tabi olmadığı takdirde, 39ncu maddede belirtilen hizmet sonu ikramiyesini çalışana veya varislerine ödeyecektir.
Madde 44
Sosyal Sigorta Kanununa halel getirmeksizin, bir kuruluş çalışanları için bir emeklilik fonuna sahip ise, ve bu tür bir fonun yönetmelikleri, çalışana hizmet sonu ikramiyesi ödenmesine ilişkin olarak işverenin yasal yükümlülüklerini, fona çalışan adına işveren tarafından yapılacak katkı ile serbest kılıyorsa ve bahse konu katkı miktarı çalışana ödenecek olan ikramiyeye eşit veya bundan daha fazla ise, bu takdirde, işveren bahse konu miktarı ikramiye yerine çalışana ödeyecektir aksi takdirde çalışan ikramiye alma hakkına sahip olacaktır.
Çalışan bu tür bir fona katkıda bulunuyorsa, bu emeklilik fonundan kendisine borçlu olunan miktar ile hizmet sonu ikramiyesini alma hakkına sahip olacaktır.