Özlü
Yoğun, kısa.
(AM-163: dp. 530; 1. 1846"; b. 33'; dr. 9'9"; s. 15 k.
cpl. 104; a. 1 3"; cl. Takdire şayan)
Concise (AMC-140), 21 Şubat 1942'de AM-163 olarak yeniden sınıflandırıldı, 6 Şubat 1943'te Willamette Iron and Steel Corp., Portland, Oreg. tarafından fırlatıldı; ve 25 Nisan 1944'te görevlendirildi, Teğmen H.J. Ullmann, Jr., USNR, komuta.
3 Temmuz 1944'te San Francisco'dan Pearl Harbor'a giden Concise, eğitim için 13 Temmuz'a geldi. 6-16 Ağustos tarihleri arasında Fransız Fırkateyn Sığlıkları'ndaki mayınları süpürdü, ardından 28 Eylül'e vararak Eniwetok'a gitti. 11 Ağustos 1945'e kadar konvoy eskort görevine atandı. Concise, 30 Ağustos'ta Okinawa'dan geldi. 8 Eylül'de işgal gemilerini korumak için Japon sularındaki mayınları temizlemek için yola çıktı ve 20 Kasım'a kadar Wakayama, Osaka ve Nagoya'yı süpürdü. Muhtasar 16 Aralık 1945'te San Francisco'ya döndü ve 31 Mayıs 1946'da San Diego'da yedekte görevden alındı. 7 Şubat 1955'te MSF-163 olarak yeniden sınıflandırıldı.
Muhtasar Dünya Savaşı hizmeti için bir savaş yıldızı aldı.
“Hidrojen Ekonomisi” kavramının kısa bir tarihi
“hidrojen ekonomisi” kavramı, ayrı bir ” hissine sahiptir. Banliyö evleri, etraflarında yeşil çimenler, her garajda iki araba, hepsiyle savaş sonrası dönemin yaşam tarzını sürdürme fikri. Tek fark, bu dünyanın temiz hidrojenle çalıştırılması olacaktır. Her şey nükleer santrallerin üretebileceğine inanılan ucuz ve bol enerji hayaliyle başladı. Fikir birçok kez şekil değiştirdi, ancak her zaman bir hayal olarak kaldı ve muhtemelen gelecekte de bir hayal olarak kalmaya devam edecek.
“hidrojen ekonomisi” kavramının tarihini tartışmadan önce onu tanımlamaya çalışmalıyız. Tahmin edebileceğiniz gibi, temanın çeşitli varyasyonları var, ancak temelde tek bir teknoloji değil, üçünün bir kombinasyonu ile ilgili. Hidrojen aşağıdakiler için kullanılacaktır: 1) enerji depolama, 2) enerji vektörü ve 3) araçlar için yakıt.
Bu “hidrojen üçlüsü”, hidrojenin nasıl yaratılması gerektiğine dair temel noktayı gözden kaçırıyor. Çoğu zaman, bunun yenilenebilir enerjiyle çalışan elektroliz kullanılarak yapılması gerekiyordu, ancak alternatif olarak, doğal gazdan, karbon sekestrasyonu ile “yeşil” yapılacak bir işlem. başka ihtimaller var ama hepsinin ortak noktası, önemli verimlilik kayıpları olan çok adımlı süreçlerdir. Ve büyük ölçekte ekonomik olarak uygulanabilir olduğu hiçbir zaman kanıtlanmadı.
Gerçekten de, fosil yakıtların değiştirilmesiyle ilgili acil sorun, vektörleme veya depolama değil, kesinlikle tek tek arabalara güç vermemek. Güneş veya rüzgar santralleri (veya nükleer) açısından ihtiyaç duyulacak olan birincil üretim altyapısını oluşturmak için gereken muazzam yatırımlardır, ki bunlar sorunsuz bir geçiş oluşturacak kadar hızlı gerçekleşmiyor gibi görünmektedir. Elbette, hidrojene dayalı nispeten verimsiz bir altyapıyla uyumlu olacak kadar hızlı büyümüyor. Yine de, “hidrojen ekonomisi” hızla tartışmanın merkezi haline geliyor gibi görünüyor.
Gerçekten de, Google Ngrams sitesi, konsept için hem hızla büyüyen hem de hızla kaybolan iki belirgin ilgi zirvesi gösteriyor. Ancak üçüncü bir ilgi döngüsünün ortaya çıkmaya başladığı açık görünüyor ve bu, medyada okuduklarımızla doğrulanıyor.
Peki, neden bu, onu kısa vadede faydalı kılacak temel unsurlardan yoksun bir teknolojiye odaklanıyor? Çoğu zaman olduğu gibi, fikirler birdenbire ortaya çıkmaz. Hidrojeni günümüzde bu kadar popüler yapan şeyi anlamak istiyorsak, fikrin en az birkaç yüzyıllık bilimsel gelişmeler boyunca nasıl geliştiğini incelememiz gerekiyor.
Hidrojenin yakıt olarak kullanılabileceği 19. yüzyılın başlarından beri biliniyordu. Daha 1804'te, tarihteki ilk içten yanmalı motor hidrojenle çalıştırıldı. Hidrojenin bir enerji depolama ortamı olarak ilk açık sözü, 1923'te John Haldane'e kadar uzanır ve burada bugün "oksidasyon hücrelerinin" kullanma olasılığını bile tartışmıştır. “yakıt hücreleri,” William Grove tarafından 1838'de icat edildi.
Ancak bu fikirler uzun süre tartışmanın kenarlarında kaldı: hiç kimse, geleneksel fosil yakıtlardan daha pahalı ve depolanması ve kullanılması daha zor olan bir yakıt olan hidrojen için pratik bir kullanım bulamadı. 1950'lerde nükleer enerjinin gelişmesi ve yeni bir bolluk dönemi vaadiyle işler değişmeye başladı. Ancak, başlangıçta hidrojen, nükleer rüyada hiçbir rol bulamadı. Örneğin, Atom çağının "manifesto"sunda bir enerji taşıyıcısı olarak hidrojenden hiç söz edemezsiniz.: Walt Disney'in 1957 tarihli TV belgeseli, “Arkadaşımız, Atom.”
Filmden türetilen kitapta, nükleer enerjinin evlere, gemilere, denizaltılara ve hatta uçaklara nasıl güç sağlayacağına adanmış bir bölüm vardı. Ancak karayolu taşımacılığı için yakıt ihtiyacı hakkında hiçbir şey söylenmedi. Atom arabasından kısaca “yakın gelecek için bir olasılık değil” olarak bahsedildi. Ford mühendisleri aynı yıl (1957) aksini düşündüklerinde, nükleer enerjili bir araba konseptini önerdiler, Ford Nucleon. Ancak kimse böyle bir arabanın üretilebileceğine gerçekten inanmadı. Nükleer çağın başlangıcında, iklim değişikliği konusunda hiçbir endişe yoktu ve hiç kimse, dünyanın enerji altyapısından fosil yakıtları tamamen değiştirme ihtiyacını veya olasılığını öngörmedi.
Yeni nükleer altyapının bir unsuru olarak hidrojen fikri, nükleer endüstrinin yaşadığı sorunlara paralel olarak ancak 1960'larda ağırlık kazanmaya başladı. Dünyanın uranyum cevherlerinin değerlendirmeleri göstermiştir ki, mineral uranyum, nükleer enerjinin büyük bir genişlemesini destekleyecek kadar bol değildi. o zaman öngörüldüğü gibi. Ancak endüstrinin teknolojik bir çözümü vardı: plütonyum formundaki bölünebilir malzemeleri "üretmek" için kullanılabilecek "hızlı" reaktörler. Hızlı reaktör teknolojisi, en az birkaç bin yıllık 'uranyum zirvesi'ni erteleyebilirdi.
Hızlı reaktörlerin beklenenden daha pahalı ve karmaşık olduğu ortaya çıktı, ancak sorun teknolojik değil, stratejikti. “plütonyum temelli ekonomi” devasa bir yayılma sorunu yaratırdı.. Batılı liderler için bu teknolojiyi tüm dünyaya yaymanın onları Sovyetler Birliği ile paylaştıkları kitle imha silahları tekelini kaybetme riskiyle karşı karşıya bıraktığı açıktı.
Dolayısıyla, hızlı yetiştiriciler inşa edilecekse, sıkı askeri kontrole izin vermek için sadece birkaç tane ve çok büyük olmaları gerekiyordu. Ayrıca ölçek ekonomilerinden yararlanmak için büyük olmaları gerekiyordu. Ama bu başka bir soruna yol açtı: enerji tüketicilere nasıl taşınır? Elektrik hatlarının bin km'lik bir mesafe sınırı vardır ve denizi zor geçmektedir. O zaman öngörülen bitki türleri, birbirinden çok daha fazla aralıklı olacaktır. Bu noktada bir enerji taşıyıcısı olarak hidrojen fikri devreye girdi. Reaktörlerin kendilerini dağıtmaya gerek kalmadan nükleer enerjiyi uzun mesafelere dağıtmak için kullanılabilirdi.
Bu, belki de ilk kez 1969'da İtalyan fizikçi Cesare Marchetti tarafından tartışılan bir kavramdı. her biri birkaç TW'lik sadece 10 devasa hızlı reaktör tüm dünyaya güç sağlamak için yeterli olurdu. Reaktörler, soğutma için gereken suyun bolca bulunabileceği uzak okyanus adalarına kurulabilirdi. O zaman enerji düşük sıcaklıkta sıvı hidrojene dönüştürülerek hidrojen taşıyıcı gemilerle dünyanın her yerine taşınacaktı. Marchetti'nin gazetelerinden birindeki görüntüde, Güney Pasifik Okyanusu'ndaki Canton Adası'ndaki mevcut bir mercan adasının nasıl Terawatt nükleer santraline dönüştürülebileceğini görüyorsunuz.
Disney'in 1957 tarihli “nükleer manifesto”'sinin temasını yeniden ifade etmek için, hidrojen dehası artık şişeden çıkmıştı. 1970 yılında, başka bir yaratıcı bilim adamı olan John Bockris, “hidrojene dayalı ekonomi” terimini ortaya attı. Bu arada NASA, Gemini insanlı uzay aracı programı için hidrojenle çalışan yakıt hücrelerini kullanmaya başlamıştı. Sadece bu noktada “hidrojen araba” ortaya çıktı, halkın hayal gücünde, mümkün olmadığı açık olan nükleer enerjili arabayı değiştirmek.
Cesur bir plandı (en azından söylemek gerekirse), ancak tamamen teknolojik bir bakış açısıyla imkansız değildi. Ama hepimizin bildiği gibi, plütonyum ekonomisi hayalleri tamamen başarısız oldu. 1973 petrol krizi ile nükleer sanayi altın bir fırsata sahip görünüyordu. Bunun yerine, çöktü. Ngramlarda nükleer enerji ile birlikte “hızlı yetiştirici” kavramının nasıl ilgi gördüğünü ve sonra nasıl söndüğünü görebiliriz.
Nükleer endüstrinin çöküşünün nedenleri karmaşık ve tartışmalıdır, ancak kuşkusuz, “Yeşiller”'i ideolojik önyargılarla suçlamaya indirgenemez. Esas olarak, düşüş iki faktöre bağlanabilir: ABD hükümeti tarafından nükleer silahların yayılması korkusudiğeri ise dünyanın enerji üretiminin kontrolünü bir rakibe bırakmak istemeyen fosil yakıt endüstrisinin muhalifi. Sebep ne olursa olsun, 1980'lerde nükleer altyapının büyük ölçüde genişletilmesine olan ilgi, mevcut santraller çalışır durumda kalmasına rağmen hızla azaldı.
Ve hidrojen? Nükleer enerjinin çöküşü, bir enerji taşıyıcısı olarak hidrojen planlarını da beraberinde getirebilirdi, ama bu olmadı. Taraftarlar, “hidrojen ekonomisi” kavramını yeniden konumlandırdılar. Yenilenebilir enerjiyi kullanmanın bir yolu olarak.
Bir sorun, yenilenebilir enerjinin, güneş, rüzgar ya da her neyse, olmasıydı. doğası gereği dağıtılmış bir teknolojidir, öyleyse neden taşıyıcı olarak hidrojene ihtiyaç duysun? Ancak yenilenebilir enerjinin nükleer enerjide olmayan bir sorunu vardı, kesintili olma sorunu. Bu, bir tür depolama gerektiriyordu ve hidrojen, en azından teoride işi yapardı. 1980'lerde karayolu taşıtlarını çalıştırabilecek iyi piller olmadığını da ekleyin ve yakıt hücreleriyle çalışan bir 'hidrojen araba' fikrini çekici kılan da buydu. O zaman, hidrojene dayalı bir ekonomi fikrinin insanların hayal gücü üzerindeki etkisini sürdüreceğini anlayabilirsiniz. Şekilde (Google Ngrams'dan) “hidrojen araba konseptinin nasıl ilgi gördüğünü görebilirsiniz.
Kısa süreli bir ilgi döngüsüydü. Kısa sürede anlaşıldı ki ilgili teknik sorunlar kabus gibiydi ve muhtemelen çözülemez. Yakıt hücreleri uzayda iyi çalıştı, ancak Dünya'da Gemini uzay aracında kullanılan tür, atmosferdeki karbondioksit tarafından hızla zehirlendi. Dünya üzerinde çalışabilecek diğer hücre türleri güvenilmezdi ve bundan daha fazlası, katalizör olarak platine ihtiyaç duyuyordu ve bu da onları pahalı hale getiriyordu. Ve sadece bu değil, Dünyada yeterli mineral platin yoktu bu hücrelerin ulaşımda kullanılan içten yanmalı motorların yerine kullanılmasını mümkün kılmak. Bu arada petrol fiyatları düşmüştü, 1970'lerin ve 1980'lerin krizleri bitmiş gibi görünüyordu, peki, hidrojene kimin ihtiyacı vardı? Neden buna para harcasın? Hidrojene dayalı ekonomiye ilginin ilk döngüsü, 1980'lerin ortalarında söndü.
Ama hikaye bitmedi. Bazı araştırmacılar hidrojene inatla bağlı kaldılar ve 1989'da Geoffrey Ballard elektrolit olarak iletken bir polimer kullanan yeni bir tür yakıt hücresi geliştirdi. O zaman olduğu söylenen bir atılım olmasa da, önemli bir gelişmeydi. Daha sonra, 1998'de Colin Campbell ve Jean Laherrere, dünyanın petrol kaynakları hızla tükeniyordu ve üretim yakında azalmaya başlayacaktı.. Bu, daha sonra Campbell'ın "Peak Oil" olarak adlandırdığı bir kavramdı. 2001'de New York'taki Dünya Ticaret Merkezi'ne yapılan saldırılar, medeniyeti ayakta tutan hayati ham petrol arzının kırılgan bir dünyada yaşadığımızı gösterdi. taşınmak garanti olmaktan çok uzaktı. İki yıl sonra, ABD'nin Irak'ı işgali gelecekti, "petrol savaşlarının" ne ilki ne de sonuncusu.
Tüm bu faktörler, Jeremy Rifkin'in popüler kitabı tarafından teşvik edilen hidrojen enerjisine olan ilginin geri dönmesine yol açtı.hidrojen Ekonomisi,” 2002'de yayınlandı. Yeni ilgi döngüsü 2006'da zirveye ulaştı (yine, yukarıdaki Ngram sonuçlarına bakın) ve sonra azaldı. İlk döngüyü sona erdiren sorunlar hâlâ oradaydı.: maliyet, verimsizlik ve güvenilmezlik (ve yakıt hücreleri için yeterli platin yok). Ayrıca, yeni nesil piller, araçlara güç sağlamak için hidrojen kullanma fikri için ölüm çanını çalıyordu. Hidrojen ve lityum pillerin karşılaştırmalı döngülerine bakın.
Zirvelerin farklı genişliklerine dikkat edin. Bu tipiktir: Bilimsel literatürde çalışan teknolojilerden (lityum) bahsedilmeye devam etmektedir. Bunun yerine, Fads (hidrojen) olan teknolojiler, dar ilgi alanları gösterir, sonra kaybolurlar.. İnsanlara, onlara bir teknoloji harikası getireceğinizi söylemeye devam edemezsiniz.
Bu noktada, bir enerji taşıyıcısı ve depolama ortamı olarak hidrojenin ölü bir ornitorenk olduğunu söylemeye can atacaksınız. Ama hayır, hidrojen ekonomisi tartışması yeniden başlıyor, araştırma hibeleri sağlanıyor, planlar yapılıyor.
Bu yeni döngüyü oluşturan bir şey değişti mi? Tam olarak değil, teknolojiler hala aynı. Elbette marjinal gelişmeler olmuştur, ancak hidrojen, enerji depolamak için pahalı ve verimsiz bir yöntem olmaya devam etmektedir. Yani, hidrojene olan bu yeni ilgi neden?
Memlerin kaprisleri her zaman yoruma açıktır ve bu durumda, hidrojeni küresel bilince geri iten unsurlardan birinin içinde yattığını varsayabiliriz. merkezi bir ekonomi için teknolojiyi desteklemenin kökenleri, hızlı üreme reaktörlerinin yaygın kullanımından kaynaklanacak olanı. Bu anlamda hidrojen, dağıtılmış bir ağ üzerinde var olan ve çalışan çoğu yenilenebilir teknolojiden farklı bir ligdedir.
Yani, nükleer endüstri bugün 1960'lardakinin soluk bir gölgesi olsa bile, geriye, merkezi enerji arzının rolünü savunacak fosil yakıt endüstrisi kalıyor. Ve açıkçası, fosil kaynaklardan hidrojen üreten fosil yakıt üreticileri, ne kadar kısa ömürlü olursa olsun, hidrojene dönüşten en çok fayda sağlayacak olanlar olacaktır.
Hidrojen memesinin halk nezdindeki başarısının başka, daha derin bir nedeni olabilir. çünkü çoğu insan anlaşılır bir şekilde değişime direniyor Değişimin gerekli olduğunu anladıklarında bile. Bu nedenle, fosil yakıtları elektrik üreten yenilenebilir kaynaklarla değiştirmek, çoğumuzu yaşam tarzımızda radikal değişikliklere zorlayacak bir şeydir. Tersine, hidrojen hiçbir değişiklik olmadan değişim vaat ediyor: sadece kirli bir yakıttan temiz bir yakıta geçmek meselesi olurdu ve her şey aşağı yukarı aynı kalacaktı. Yine de bir benzin istasyonunda arabalarımızın depolarını doldururduk, hala talep üzerine elektrik gücümüz olurdu, yine de yılda bir kez Hawai'de iki hafta tatil yapardık.
Ne yazık ki, insanlar sadece zorlandıklarında değişirler ve muhtemelen olacak olan da budur. Ancak, bir süre için, 1960'ların ABD banliyölerine tuhaf bir şekilde benzeyen hidrojene dayalı bir toplum hayal edebiliyoruz. Ancak rüyalar nadiren gerçekleşir.
Ebu'l-Fida Şam'da doğdu, [5] Hama'dan Emir Al-Mansur Muhammed II'nin kardeşi babası Malik ul-Afdal Moğollardan kaçmıştı. Ebu'l-Fida bu nedenle, kendisi Selahaddin'in yeğeni ve Eyyub'un torunu (ve aslen Kürt kökenli olan) Al-Muzaffar Ömer'in torunu olan II. El-Muzaffar Mahmud'un torunuydu. [6]
Çocukluğunda kendisini Kuran ve ilimleri incelemeye adadı, ancak on ikinci yaşından itibaren, neredeyse sürekli olarak, özellikle Haçlılara karşı askeri seferlere katıldı. [7]
1285'te St. John Şövalyeleri'nin bir kalesine yapılan saldırıda hazır bulundu ve Trablus, Akka ve Qal'at ar-Rum kuşatmalarında yer aldı. 1298'de Memluk Sultanı Melik el-Nasır'ın hizmetine girdi ve on iki yıl sonra Hama valiliğine atandı. 1312'de unvanla prens oldu. Malik us-Salhnve 1320'de kalıtsal padişah unvanını aldı. Malik ul Mu'ayyad. [7]
Yirmi yılı aşkın bir süre sükunet ve ihtişam içinde hüküm sürdü, kendisini hükümet görevlerine ve ününü esas olarak borçlu olduğu eserlerin kompozisyonuna adadı. O, sarayına çok sayıda gelen edebiyatçıların cömert bir hamisiydi. 1331 yılında öldü.[7]
Coğrafya Düzenle
Takvim el Buldan ("Ülkelerin Bir Taslağı"), tarihin çoğu gibi, Ptolemy ve Muhammed el-İdrisi'nin eserleri de dahil olmak üzere seleflerinin eserlerine dayanmaktadır. Çeşitli coğrafi konulardaki uzun bir girişin ardından, dünyanın belli başlı şehirlerini tablo halinde ele alan yirmi sekiz bölüm takip ediyor. Her isimden sonra boylam, enlem, iklim, imla ve genellikle daha önceki yazarlardan alınan gözlemler verilir. Eserin bazı bölümleri 1650 gibi erken bir tarihte Avrupa'da yayınlandı ve tercüme edildi. [7] Eserlerinde Ebu'l-Fida, Çin'deki Quanzhou şehrinin enlem ve boylamından doğru bir şekilde bahseder. [8]
Kitap ayrıca çevre gezgini paradoksunun bilinen ilk açıklamasını da içeriyor. Ebu'l-Fida, dünyanın batıya doğru bir turunu tamamlayan bir kişinin, güneşin gökyüzündeki görünür hareketi ile aynı yönde seyahat ettiği için, sabit bir gözlemciden bir gün daha az sayacağını yazdı. Doğuya doğru seyahat eden bir kişi, sabit bir gözlemciden bir gün fazla sayar. [9] Bu fenomen iki yüzyıl sonra, Macellan-Elcano seferi (1519-1522) ilk çevre gezisini tamamladığında doğrulandı. İspanya'dan batıya doğru yelken açtıktan sonra, keşif ekibi 9 Temmuz 1522 Çarşamba günü (gemi saati) Cape Verde'de erzak istedi. Ancak yerel halk onlara, aslında 10 Temmuz 1522 Perşembe olduğunu söylediler. [10]
Geçmiş Düzenleme
Onun İnsanlığın Kısa Tarihi (Arapça: المختصر في أخبار البشر Tarikh al-Mukhtasar fi Ahbar al-Beşar, Ayrıca İnsan Irkında Tarihin Kısaltması , veya Ebu El Fida'nın Tarihi تاريخ أبى الفداء) 1315-1329 yılları arasında Ali ibn el-Athir (c. 1231) tarafından The Complete History'nin devamı olarak yazılmıştır. Dünyanın yaratılışından 1329 yılına kadar uzanan yıllıklar şeklindedir.[11]
Biri İslam öncesi Arabistan tarihini, diğeri ise 1329'a kadar olan İslam tarihini kapsayan iki bölüme ayrılmıştır. Diğer Arap tarihçileri tarafından, 1348'e kadar İbnü'l-Vardi ve İbnü'l-Vardi tarafından güncel tutulmuştur. 1403'e kadar Shihna. Latince, [12] Fransızca ve İngilizce'ye çevrildi ve Jean Gagnier (1670-1740) ve Johann Jakob Reiske (1754) dahil olmak üzere 18. yüzyıl oryantalistleri tarafından kullanılan Müslüman tarihçiliğinin ana eseriydi.
[Atriyal fibrilasyonun kısa tarihi]
Yazar, en yaygın sürekli kardiyak aritmi olan atriyal fibrilasyonun geçmişini gözden geçirmektedir. Arter nabzının kaotik düzensizliği, antik Çin, Mısır ve Yunanistan'daki çoğu doktor tarafından açıkça kabul edildi. Dolaşım sistemini ilk kez uygun şekilde tanımlayan William Harvey (1578-1657), muhtemelen 1628'de hayvanlarda kulak kepçelerinin fibrilasyonunu tanımlayan ilk kişiydi. Fransız "klinik patolog" Jean Baptist de Sénac (1693-1770) ilk kişiydi. "Asi çarpıntı" ile mitral kapak darlığı arasında bir ilişki olduğunu varsayan. Robert Adams (1791-1875) de 1827'de düzensiz nabızlar ve mitral darlığın birlikteliğini bildirmiştir. 1785 yılında William Withering (1741-1799) tarafından digitalis yaprağının keşfi ventriküler hızı azaltarak atriyal fibrilasyon ve konjestif kalp yetmezliği olan hastalara rahatlama getirdi. Eş zamanlı olarak kaydedilen arteriyel ve venöz basınç eğrilerinin bir analizinden, İskoç Sir James Mackenzie (1853-11925), ilk kez Heinrich Ewald Hering (1866-1948) tarafından kullanılan bir terim olan "pulsus düzensizis perpetuus" sırasında bir presistolik dalganın görülemeyeceğini gösterdi. ). Arthur Cushny (1866-1926), klinik "delirium kordis"teki nabız eğrileri ile atriyal fibrilasyonu olan köpeklerdeki nabız eğrileri arasındaki benzerliğe dikkat çekti. Atriyal fibrilasyonu gösteren ilk insan EKG'si 1906'da Willem Einthoven (1860-1927) tarafından yayınlandı. Mutlak aritmi ve atriyal fibrilasyon arasındaki doğrudan bağlantının kanıtı, 1909'da iki Viyanalı doktor Carl Julius Rothberger ve Heinrich Winterberg tarafından kuruldu. Sir Thomas Modem elektrokardiyografinin babası olan Lewis (1881-1945), atriyal fibrilasyonun elektrofizyolojik özelliklerini inceledi ve temel sürdürme mekanizmasının elektriksel uyarının sirk hareketi (yeniden giriş) olduğunu gösterdi. Ondan sonra, 20. yüzyılda atriyal fibrilasyonun patofizyolojisi ve klinik özellikleri ile ilgili büyük keşifler Karel Frederick Wenckebach (1864-1940), Gordon Moe (1915-1989), Bernhard Lown (*1921) ve Maurits Allessie'den kaynaklandı. Son on yılda, transkateter radyofrekans ve nonvalvüler atriyal fibrilasyonun kriyoablasyonu ve serebral tromboembolizmi önlemek için intraatriyal trombüs oluşumuna karşı verilen mücadele konusunda farkındalık artmıştır.
Altmışlı yıllarda kürtaj
20. yüzyılın başlarında, bazı eyaletlerde tıbbi acil durumlar ve tecavüz ve ensest vakaları için sınırlı istisnalar dahil olmak üzere, her eyalet kürtajı bir suç olarak sınıflandırdı.
Suç haline getirilmesine rağmen, 1930'larda doktorlar her yıl neredeyse bir milyon kürtaj gerçekleştirdi. Bu rakam, tıp dışı pratisyenler tarafından veya belgelenmemiş kanal ve yöntemlerle gerçekleştirilen kürtajları hesaba katmamaktadır.
Bununla birlikte, kürtajın ortak özelliği, kadın özgürlük hareketi ve 1960'ların ve 1970'lerin cinsel devrimine kadar hararetli bir şekilde tartışılan bir siyasi mesele haline gelmedi. Bu hareketler, üreme hakları, aile planlaması ve yasal ve güvenli kürtaj hizmetlerine erişim hakkında kamuoyundaki tartışmalara yeniden ilgi uyandırdı.
1962'de, çocuk programı &ldquoRomper Room&rdquo'un yerel Phoenix, Arizona ev sahibi Sherri Finkbine'nin hikayesi ulusal haber oldu.
Finkbine'nin dört çocuğu vardı ve beşinci çocuğuna hamile olduğunu fark etmeden önce bir ilaç olan talidomid almıştı. İlacın ciddi doğum kusurlarına neden olabileceğinden endişe ederek, kendi eyaleti Arizona'da kürtaj yaptırmaya çalıştı, ancak başaramadı. Daha sonra yasal kürtaj için İsveç'e gitti. Finkbine'nin hikayesi, kamuoyunun kürtaj konusundaki görüşünü değiştirmeye yardım etmesiyle tanınır ve büyüyen, ulusal bir kürtaj reform yasaları çağrısının merkezinde yer alır.
Finkbine'nin hikayesinin manşetlere çıkmasından iki yıl sonra, Connecticut'ta yasadışı kürtaj ararken ölen Gerri Santoro'nun ölümü, kürtajı yasallaştırmaya çalışanlar arasında yeni bir şevk ateşledi.
Santoro'nun ölümü, bildirilen diğer birçok ölüm ve yaralanma ile birlikte, hamilelikleri sona erdirmek isteyenlere kürtaj hizmetleri sunmak için The Jane Collective gibi yeraltı ağlarının kurulmasına da yol açtı.
10 Mart 1986'da Washington, D.C.'de binlerce kişi, kadınların doğum kontrolü ve yasal kürtaj hakkı için baskı yaptıkları Kadınların Yaşamları Yürüyüşü'ne katıldı. AP/Tom Reed
1967'de Colorado, tecavüz, ensest veya hamileliğin doğum ebeveyninde kalıcı fiziksel sakatlığa neden olacağı durumlarda kürtajı yasallaştıran ilk eyalet oldu.
&ldquoMaude&rsquos Dilemma&rdquo yayınlandığında, kürtaj 20 eyalette belirli koşullar altında yasaldı. 1960'larda ve 1970'lerde kürtaj yanlısı ve karşıtı kuruluşların sayısında hızlı bir artış meydana geldi.
22 Ocak 1973'te Yüksek Mahkeme'nin Roe v. Wade davasında verdiği karar, kürtajı yasaklayan mevcut eyalet yasalarını geçersiz kıldı ve trimesterler ve cenin yaşayabilirliğine dayalı olarak kürtaj mevcudiyeti için kılavuzlar sağladı. Bu karar, modern ABD tarihinde kürtaj erişimi için en önemli yasal statü olmaya devam ediyor.
Son zamanlarda çok sayıda eyaletin altı ila sekiz hafta sonra kürtajı yasaklayan yasaları geçirmesiyle ve Roe'nun 12 haftalık hamileliğe kadar kürtajı yasallaştırmasına meydan okumasıyla &ndash, birçok insanın ABD'de kürtajın hem tarihi hem de geleceği hakkında sorular sorması şaşırtıcı değil. Mevcut yasal zorluklar, bu faturalar henüz yürürlüğe girmedi.
Roe v. Wade'i devirmek veya desteklemek için yasal mücadele tüm hızıyla devam ediyor. Roe v. Wade'in geçerli olup olmadığına bakılmaksızın, tarih bunun yasal kürtaj üzerindeki siyasi mücadelede son bölüm olmayacağını gösteriyor.
Bu makale, Creative Commons lisansı altında The Conversation'dan yeniden yayınlanmıştır. Orijinal makaleyi okuyun.
İncelemeler ve onaylar
“Susan-Mary Grant'in Amerika Birleşik Devletleri'nin güçlü yeni tarihi, sıkıntılı zamanlarımız için ideal bir metindir. Amerikan ulusal kimliğinin savaşçı köklerinin hızlı tempolu bir anlatımı, oldukça içgörü, bilgi ve öfkeyle dolu. Bu kitap, günümüzün huzursuz süper gücünün yapımıyla ilgilenen herkesin okuması gerekmelidir.” – Robert Cook, Amerikan Tarihi Profesörü, Sussex Üniversitesi
“Amerikan tarihinin bu zarifçe yazılmış, son derece okunabilir ve taze damıtılmasında Susan-Mary Grant, Amerika Birleşik Devletleri'nin ulus olma duygusunu yaratan ve o zamandan beri sürdüren süreçlere keskin bir bakış getiriyor. Özellikle, sömürge zamanlarından günümüze savaş ve çatışmanın Amerikan kimliğini nasıl şekillendirdiğini ve yeniden tanımladığını ve - sivil idealler ile gerçeklik arasındaki boşluğa rağmen - ulusal bağların nasıl oldukça güçlü kaldığını gösteriyor. Amerika Birleşik Devletleri'nin Kısa Tarihi, genel okuyucuya Amerikan geçmişine mükemmel bir giriş sağlarken, yazarın yetkili ancak hafif yıpranmış bursu da uzmanı ödüllendirecek çok şey sunuyor. ” – Profesör Richard Carwardine, Başkan, Corpus Christi College, Oxford
Kısa Bir Dünya Tarihi
Bu kitap aşağıdaki yayınlar tarafından alıntılanmıştır. Bu liste, CrossRef tarafından sağlanan verilere dayalı olarak oluşturulmuştur.
- Yayıncı: Cambridge University Press
- Çevrimiçi yayın tarihi: Ekim 2015
- Basılı yayın yılı: 2015
- Çevrimiçi ISBN: 9781139236133
- DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9781139236133
- Konular: Bölgesel ve Dünya Tarihi: Genel İlgi, Tarih, Küresel Tarih
- Seriler: Cambridge Kısa Tarihler
Bu kitabı kuruluşunuzun koleksiyonuna eklemenizi önermek için kütüphanecinize veya yöneticinize e-posta gönderin.
Kitap açıklaması
Bu kitap, Paleolitik'ten günümüze üretici ve yeniden üreten insanoğlunun hikayesini anlatıyor. Tanınmış sosyal ve kültürel tarihçi Merry Wiesner-Hanks, aileler ve akraba grupları, sosyal ve toplumsal cinsiyet hiyerarşileri, cinsellik, ırk ve etnik köken, emek, din, tüketim ve yaşam dahil olmak üzere dünyadaki sosyal ve kültürel gelişmeleri inceleyerek dünya tarihine yeni bir bakış açısı getiriyor. maddi kültür. Bu yapıların ve faaliyetlerin yerel süreçler ve diğer kültürlerle etkileşimler yoluyla zaman içinde nasıl değiştiğini inceleyerek, şehirlerin büyümesi veya küresel bir ticaret ağının oluşturulması gibi belirli dönemleri tanımlayan önemli gelişmeleri vurgulamaktadır. Toplayıcıları, çiftçileri ve fabrika işçilerini, şamanları, yazıcıları ve sekreterleri bir araya getiren kitap, insanlık tarihini genişletiyor ve uzatıyor. Karşılaştırmalar ve genellemeler yapar, aynı zamanda bugün dünya tarihindeki büyük soruların merkezinde yer alan sosyal ve kültürel meseleleri incelediği için farklılıkları ve özellikleri de not eder.
İncelemeler
"Çok az yazar, uzun insan kariyerinin kısa bir tarihini yazma cesaretine sahiptir ve daha azı bunu başarma becerisine sahiptir. Merry Wiesner-Hanks, tarihin görünen kaosundan anlaşılır bir hikaye çıkarmayı takdire şayan bir şekilde başarıyor. Kitabı, toplumsal cinsiyet, evlilik, aile, eşitsizlik ve diğer sosyal temalara verdiği önem bakımından dünya tarihleri arasında benzersizdir.'
John McNeill - The Human Web: A Bird's- Eye View of World History'nin yazarı
'Merry Wiesner-Hanks' dünya tarihi yeni bir çığır açıyor. Cinsiyet tarihi ve Avrupa tarihi konusundaki kendi zengin bursuyla bilgilendirilmiş, aynı zamanda Genel Editörü olduğu Cambridge World History'nin muazzam bursunu damıtıyor. Sonuç? Tarihyazımsal anlayışla dolu ilgi çekici ve güncel bir insanlık tarihi ve esas olarak insan topluluklarına, topluma ve kültüre odaklanan ilk dünya tarihi.'
David Christian - Zaman Haritaları: Büyük Tarihe Giriş kitabının yazarı
'Bu, insan yaşamının temel yönlerinden türetilen bir odakla, sürekli olarak iyi bilgilendirilmiş ve özellikle modern dönem için yaratıcı ve savunulabilir bir kronolojiye sahip, net ve zorlayıcı bir sunumdur.'
Peter Stearns - World History: The Basics kitabının yazarı
'Mutlu Wiesner-Hanks' Dünyanın Kısa Tarihi, erken insanlık tarihinden günümüze dünyanın eşsiz ve büyüleyici bir keşfidir. Politik ve ekonomik anlatıların baskın olduğu diğer metinlerin aksine, [bu kitap] sosyal ve kültürel konuları - özellikle toplumsal cinsiyet, aile, cinsellik ve maddi kültüre odaklananları - birincil odak noktası olarak alır. Beş bölümünün dünyaya bölgesel bir yaklaşımdan ziyade kronolojik ve güncel bir yaklaşım benimsemesi ve Wiesner-Hanks'in temalarını göstermek için her bölümde birden fazla toplumdan örnekler seçmesine izin vermesi bakımından da ayırt edicidir. A Concise History of the World, alanında bir usta tarafından yazılmış, küresel insanlık tarihine gerçekten ferahlatıcı bir yaklaşımdır.'
Heather Streets-Salter - Modern Emperyalizm ve Sömürgecilik: Küresel Bir Perspektif kitabının yazarı
"Seçkin dünya tarihçisi Merry Wiesner-Hanks, dünya tarihi alanının diline ve güncel meşguliyetlerine son derece yararlı bir giriş yaptı. A Concise History of the World, kültürel ve sosyal tarihe, üretim ve yeniden üretime yönelik tematik vurguların memnuniyetle karşılandığı net bir kronolojik yapı sunuyor.”
R. I. Moore - The War on Heresy'nin yazarı
'Bir gezegen, [405] tıklım tıklım dolu sayfalar: Acele eden otodidaktların bu başarıyı özümsemeleri, ama önce hayran olmaları isteniyor. Cambridge World History'nin eski bir genel editörü olan yazar, bunu bir kez bile 'hızlı ilerleme' yazmadan ve sosyal ve kültürel meseleler, cinsellik, toplumsal cinsiyet, maddi kültür, etnik köken, kölelik ve servet dağılımı konusunda hoş bir uyanıklıkla başarıyor. Görev alanı bundan daha geniş olamazdı, ancak yazarların Brassempouy Venüsü'nden on sekizinci yüzyıl Londra'sındaki bir buluntuya iğnelenmiş bir nota kadar her şeye bakışı keskin ve lazer keskinliğindedir.'
Kısa bir matematik tarihiErişim kısıtlı öğe true Eklenme Tarihi 2020-02-11 03:01:07 Boxid IA1773318 Kamera Sony Alpha-A6300 (Kontrol) Collection_set printdisabled Harici tanımlayıcı urn:oclc:record:1148588080 Foldoutcount 0 Tanımlayıcı concisehistoryof0000stru_m6j1 Tanımlayıcı-ark ark:/13960/t2x438f1v Fatura 1652 Isbn 0486602559
9780486602554 LCCN 66028622 Ocr 4.1.1 Ocr_detected_lang tr Ocr_detected_lang_conf 1.0000 Ocr_detected_script Latin Ocr_module_version tesseract 0.0.5 Ocr_parameters -l eng Old_pallet IA17095 Openlibrary_edition OL2715790M Openlibrary_work OL4106808W Page_number_confidence 63.52 Sayfalar 246 Ppi 300 Republisher_date 20200211085404 Republisher_operator [email protected] Republisher_time 821 ScanDate 20200208142735 Scanner station03.cebu.archive.org Scanningcenter cebu Scribe3_search_catalog marygrove Scribe3_search_id 31927000302924 Tts_version 3.4-initial-24-g43fd317
A Concise History of Korea: From Antiquity to the Present
Now in a fully revised and updated edition, this comprehensive book surveys Korean history from Neolithic times to the present. Michael J. Seth explores the origins and development of Korean society, politics, and still little-known cultural heritage from their inception to the two Korean states of today. Telling the remarkable story of the origins and evolution of a socie Now in a fully revised and updated edition, this comprehensive book surveys Korean history from Neolithic times to the present. Michael J. Seth explores the origins and development of Korean society, politics, and still little-known cultural heritage from their inception to the two Korean states of today. Telling the remarkable story of the origins and evolution of a society that borrowed and adopted from abroad, Seth describes how various tribal peoples in the peninsula came together to form one of the world's most distinctive communities. He shows how this ancient, culturally and ethnically homogeneous society was wrenched into the world of late-nineteenth-century imperialism, fell victim to Japanese expansionism, and then became arbitrarily divided into two opposed halves, North and South, after World War II.
Tracing the seven decades since 1945, the book explains how the two Koreas, with their deeply different political and social systems and geopolitical orientations, evolved into sharply contrasting societies. South Korea, after an unpromising start, became one of the few postcolonial developing states to enter the ranks of the first world, with a globally competitive economy, a democratic political system, and a cosmopolitan and dynamic culture. North Korea, by contrast, became one of the world's most totalitarian and isolated societies, a nuclear power with an impoverished and famine-stricken population. Seth describes and analyzes the radically different and historically unprecedented trajectories of the two Koreas, formerly one tight-knit society. Throughout, he adds a rare dimension by placing Korean history into broader global perspective. All readers looking for a balanced, knowledgeable history will be richly rewarded with this clear and concise book. . daha fazla
Cam and Lifters, Timing, Hydraulic Flat Tappet, Adv. Duration 250/258, Lift .462/.485, AMC, Jeep, L6, Kit
Part Number: CCA-SK68-231-4
Estimated USA Ship Date: 8/25/2021 Estimated International Ship Date: Bugün
Estimated USA Ship Date: 8/25/2021 Estimated International Ship Date: Bugün