Her gün yaşam çarkını ve samsarik mekanizmalarını çeviriyoruz. Hayali bir saatteki çarklar gibi, bir yaşam alanından diğerine geçerken karmik merkezini körü körüne daire içine alırız. Bu, Budist paradigmasında “Yaşam Çarkı” olarak bilinen temel öğretidir. Yarıçapları içinde bağımlı orijinli oniki bağlantı rapor edilmiştir. Her bir bağlantı sadece mutsuzluk veya memnuniyetsizlik derecesinden farklı olağanüstü bir durumdur.
‘Tekerlek’, nihai gerçeği bilmeyerek yaşayan bir yaşamın Budist perspektifini sembolize eder. O, ‘Ölüm Lordu’ olarak bilinen kızgın bir tanrı olan ‘Yama’nın pençeleri tarafından tutulur. Samsara’nın tezahürüdür; görünüşte sonsuz reenkarnasyon döngüsü. Direksiyonun dışında, kurtuluşa giden yolu gösteren bir rehber olarak Buda vardır.
Öğretiyi anlamak için sınava üç aldatmanın kökünün bulunduğu merkezde başlamak en iyisidir. Birincisi bir yılan tarafından sembolize edilen, bir horoz tarafından kişileştirilen ikinci cehalet ve bir domuz olarak temsil edilen üçüncü açgözlülük nefrettir. Merkezi eksen çevresinde varoluşun karmik durumlarını temsil eden bir halka vardır. Soldaki rakamlar, erdemli eylemler nedeniyle daha yüksek varoluş alanlarına doğru yükseliyor, çünkü sağdaki rakamlar kötü veya cahil eylemlerden dolayı alt alemlere iniyor.
Dışa doğru hareket ederken, bir sonraki halka en büyüğüdür ve altı konuşmacı ile bölünür. Her bölüm içinde altı olağanüstü deneyim alanı gösterilmektedir. Üst yarı, soldan sağa, varlığın üç üst alemini temsil eder; insanlar, yarı tanrılar ve tanrılar. Alt yarı üç alt krallığı temsil eder; hayvanlar, aç hayaletler ve cehennem varlıkları. Bu alemleri zihinsel koşulların mecazi örnekleri olarak düşünmek faydalı olabilir.
Her segmentte, canlı varlıkların yeniden doğduğu farklı bir krallık temsil edilir; divalar, tanrılar veya yarı tanrılar (yarı tanrı, bir anti-tanrı veya kıskanç tanrı olarak tanımlanır), insanlar, hayvanlar (canlı varlıklar, balinalardan böceklere kadar), aç hayaletler (büyük bir midesi olan küçük bir ağzı olan, asla yerine getiremeyen) açlık), cehennem varlıkları (sekiz farklı olası cehennem vardır ve her biri aklın bir ürünüdür). Bu bölünmüş krallıklar altı farklı zihinsel koşulla ilişkilidir: gurur ve kıskançlık tanrıların ve yarı tanrıların alanına girer. İnsanlar beş rahatsız edici duygudan etkilenir; naiflik, kibir, özlem, kıskançlık ve öfke. Hayvanların alt alemleri, aç hayaletler ve cehennemden gelen varlıklar cehalet, arzu ve öfke ile ilişkilidir.
Bunun ötesinde, “bağımlı kökenli” nin on iki aşamasını grafik olarak tasvir eden üst halka bulunur. İlk aşama, canlı varlıkların gerçek doğası hakkında temel cehaleti ifade eder. Bastonlu kör bir adam olarak tasvir edilmiştir. Tekerleğin etrafında saat yönünde hareket ederken, karmanın çalışması aşağıdaki gibidir. Bir tencereyi (kaderin oluşumu) kalıplayan bir çömlekçi imajında somutlaşır. Sonra zihnin amaçsız dolaşmaları, ağaca tırmanan, düşünmeden daldan şubeye sallanan bir maymun tarafından seslendirilir.
Öz-farkındalık kavramında daha fazla ilerleme, öz-farkındalığı (isim ve biçim) çağrıştırmaktadır. Bu, bir nehirdeki bir teknede seyahat eden insanların imajıyla tasvir edilir. Bir sonraki aşama, kapıları ve pencereleri açık olan boş bir evin görüntüsüne yansıtılır. Bu gelişmekte olan duyu organlarını sembolize eder; görme, koku, tat, işitme, dokunma ve düşünce. Bu duyular, birbirimizi kucaklayan aşıkların imajıyla gösterildiği gibi çevremizdeki dünyayla temas kurmamızı sağlar. Temastan duyguların sınıflandırılması gelir; hoş, hoş olmayan veya tarafsız. Bu, gözü delen bir ok olarak gösterilmiştir. Duygular, aşık olan bir çiftin (bazen alkol içen bir adam olarak tasvir edilir) temsil ettiği arzuyu veya bağlılığı doğurur. Bağlanma, bir maymun (zihin) meyve toplayarak gösterilen kavrama yol açar. Olgusal varoluş anlayıştan kaynaklanır. Bu, sevişen bir erkek ve bir kadın tarafından temsil edilir. Doğumda kendiliğinden var olmak, samsar krallığına giriş, doğumda bir kadın tarafından ifade edilir. Son olarak, doğum doğal olarak yük taşıyan yaşlı bir adam olarak sembolize edilen yaşlanmaya ve ölüme yol açar.
Buda’nın kendi elinde yazdığı tek öğreti budur. Diyagramı kumda çizerek, tüm fenomenlerin sadece geçici olması gereken temel kuralı güçlendirdi. İlk bakışta, öğretim oldukça kasvetli bir tablo çiziyor. Bununla birlikte, yapısı içinde farkındalığa ilham veren dersler vardır. Bu uyanış, anlamsız dolaşmanın neredeyse ebedi tuzağı gibi görünen şeyin tamamen salıverilmesine yol açar. Biz kendi rüyalarımızda ve rüya gördüğümüzün farkında olmadan kaybolan hayalperestleriz. Bireysel rollerimizi ve bu sisteme katılımımızı anlamak ve tanımak, her birimizin içimizde gizli olan doğuştan gelen özgürlüğü keşfetmemizi sağlar; Bodhi’mizin kendisi.
Adam durdu ve Buda’ya sordu:
“Arkadaşım, sen ne? Cennetsel bir varlık mı yoksa tanrı mısın?”
– “Hayır,” diye yanıtladı Buda.
“Peki o zaman bir çeşit sihirbaz ya da sihirbaz mısın?”
Buda yine “Hayır” dedi.
“Sen erkek misin?” – “Hayır.”
“Peki arkadaşım, o zaman sen nesin?”
Buda cevap verdi, “Ben uyanığım.”