Avustralyalılar, MasterChef’ten çok önce rekabete dayalı yemek pişirmeye dahil oldular.
Avustralya’nın yemek pişirme yarışmalarının ilki tarım gösterilerindeydi. 1910’da NSW Kraliyet Tarım Derneği, Royal Easter Show’da “armut gıdaları” için ilk yarışmasına ev sahipliği yaptı.
Hamur işleri ve turşuların yanı sıra, yarışmacılar dana ayak jölesine göre değerlendirilebilir.
1920’lerde, Paskalya gösterilerinde aşçılık kategorisi sağlam bir şekilde kuruldu. Tamamen kadınların korunmasıydı. Erkeklerin girmesi yasaklandı ve II. Dünya Savaşı sonrasına kadar girmelerine izin verilmedi.
NSW ve ACT’de yaşayan kadınlar, Country Women’s Association’ın The Land Cookery Yarışması’na da mallarıyla girdi. 1949’da başlayan yarışma, kadınları meyveli kek, tereyağlı kek ve lamington gibi klasikleri pişirme yeteneklerine göre değerlendirdi ve kazananlara mütevazı bir para ödülü verdi. Bu bugün bile devam ediyor.
Bu yarışmalar, kadınların “aşçı”, erkeklerin “aşçı” olarak görüldüğü aşçılık tarihine dayanmaktadır. Kadınlar evde amatör, erkekler ise profesyonel mutfaklarda çalışıyordu. Bu olay bugün bile devam etmektedir.
Aşçılık yarışmaları, kadınların genellikle gözden kaçan sıkı çalışmaları ve becerileriyle tanınmasını sağladı. Yarışmacılar rahatlık alanlarından çıkmaya, yaratıcı olmaya, yenilik yapmaya ve etkilemeye teşvik edildi.
Devamını okuyun: Daha azıyla yaratıcı olun. Avustralya Kadınlar Haftası’ndan savaş zamanında yemek tarifi dersi
Dergi Yemek Yarışmaları
Kadınların baskın demografisi olduğu için, 1960’lara gelindiğinde Australian Women’s Weekly gibi kadın dergilerinin ülke genelindeki okuyucular için büyük ölçekli yemek yarışmalarına ev sahipliği yapmaya başlaması şaşırtıcı değil.
Bu yarışmalardan belki de en sıra dışı olanı, 1963’ten 1970’e kadar süren Butter-White Wings Bake-Off idi. Yarışma, Avustralya’nın en iyi ev fırıncılarını kekler, tatlılar, ana yemekler ve “meşgul” gibi çeşitli kategorilerde karşı karşıya getiriyor. Kadın Tarifleri.
Yazılı tariflerine giren yarışmacılar, parıldayan jüri üyeleri için yemek yapacakları ulusal finallere giden yolculuğu kazanma şansı için eyalet düzeyinde yarıştı.
Bu yarışmalara eyalet düzeyinde binlerce kişi katıldı ve her eyalet ve bölgeden birer kişi finale kalacak. Bunlar, genellikle bir mağazanın ortasında, Sidney veya Melbourne’da canlı bir izleyici önünde yapıldı.
1970 finali televizyonda yayınlandı ve Weekly, iki milyon izleyicinin duruşmaları izleyeceğini tahmin ediyordu.
Bu, Avustralya’nın televizyonda yayınlanan ilk yemek yarışmasıydı.
Pazarlama ve ünlüler
MasterChef’in reklamverenlerin sponsorluğunda olması gibi, haftalık yemek yarışmaları da çeşitli sponsorlar için kazançlı pazarlama fırsatları olduğunu kanıtladı. Breville ve Qantas gibi sponsorlar tarafından verilen ödüller arasında nakit para, kürk mantolar, ekipman, arabalar ve egzotik tatiller vardı.
Jüri üyelerinin seçimi, bize yarışmalarla ilgili çekiciliğin yanı sıra aşçılıkla ilgili sürekli cinsiyet beklentileri hakkında bir fikir veriyor. İlk “ünlü şefler”, yarışmayı değerlendirmek için denizaşırı, uluslararası destinasyonlardan uçakla getirildi – Galloping gurme kendisi Graham Kerr dahil.
Bu ünlü şefler ana yemek bölümünü değerlendirdi; Açıkça feminen pişirme bölümü öncelikle kadınlar tarafından değerlendirildi.
Yarışmacılar, tariflerde ve adaşlarında gerçekten de ötesine geçen pasta bölümündeydi. 1968’de ödüllü tarifler arasında “Altın Taç Tatlısı”, “Marshmallow-Kirazlı Kek”, “Çikolatalı Altın Katmanlı Kek” ve “Şeftali Kuchen” yer aldı.
“Meşgul Kadın” segmentini kazanan Peach Kuchen, bir paket White Wings Cake Mix, bir kutu şeftali ve biraz ekşi krema ile yapıldı. Fırında pişirme, kutulu kek karışımının popülerleşmesine (ve satılmasına) yardımcı oldu: “Meşgul kadın” bile övgüye değer lezzetli bir pasta yapabilirdi.
baş döndürücü bir ilerleme
Son Butter-White Wings Bake-Off 1970’de yapıldı, ancak dergi yemek pişirme yarışmalarına ev sahipliği yaptı. 1980’de Elizabeth Love, “Avustralya’nın En İyi Aşçısı” seçildi.
Ödüllü menüsünde istiridyeli pasta kutuları, bebek sebzeli ördek oy pusulası ve kırmızı şarap jus, mango şerbeti ve bademli petit four vardı.
Yakın tarihli bir röportajda Love, menüsünün o zamanlar popüler olan nouvelle mutfağı kavramlarına dayandığını gösterdi. Bir ev aşçısı için iddialı bir menüydü – Love, bugün MasterChef’e gitmenin harika olmayacağını düşündüğünü açıklasa da.
Menüsü, son 40 yılda Avustralya yemeklerinin heyecan verici gelişmelerini yansıtıyor.
Haftalık yemek yarışmaları yavaş yavaş ortadan kalktı, yerini son yirmi yılda popülaritesi artan televizyon yarışmaları aldı.
Yarışmacıların yaratıcı olduğu ve yeni ve heyecan verici malzemeler kullandığı geçmişteki dergi yemek yarışmaları gibi, televizyon yarışmalarının da Avustralya damaklarını yenilikçi pişirme teknikleri ve egzotik malzemelerle tanıştırması açısından önemli olduğu kanıtlanmıştır.
MasterChef gibi yemek yarışmalarına karşı süregelen hayranlığımız, yemeklerin kültürel öneminin yanı sıra yarışmalara katılan hevesli yarışmacıların itibarını da yansıtıyor.
Devamını oku: MasterChef bize gıda ve gıda endüstrisi hakkında ne öğretiyor?