Materyalizmin baskın olduğu 20. yüzyılda, insanlık yeni bir uygarlık arayışına girdi. Materyalizm, kendi ahlaki standartlarını belirleyemedi. Vicdanı hukuk diye tarif edebileceğimiz, vicdanın korunduğu şartları yani ahlaki sorumluluğu oluşturamadı. "Beni inorganik maddeler yaptıysa ve bu maddeler hesap sormadığına göre, benim önceliğim, yasalardan ve toplumdan daha önemlidir" algısı oluştu. Materyalizm ve hümanist felsefe; iyi doğru ve güzel olanı araştırırken dini değerleri referans almadı.
Yaşayanların bir çoğu ölümü hak ediyor ve ölenlerin bir kısmı da yaşamayı hak ediyor. Yaşamı onlara verebilir misin? O halde hak, hukuk adına ölüm buyurmakta çok acele etme; çünkü en bilge olanlar bile her şeyin sonunu göremez.
"Sosyolojik yaklaşım hukuk felsefesi üzerinde, çoğu zaman kabul edilmese de kayda değer bir etki yaratmıştır." "...Örneğin Hart'ın, resmî görevlilerin tanıma kuralını 'içsel bakış açısı'ndan kabul etmeleri ve ortak bir ölçüt olarak belli davranış kalıplarına karşı 'eleştirel bir düşünsel tutum'a sahip olmaları gerektiği konusundaki ısrarı, Max Weber'in içsel meşrulaştırma kavramını çağrıştırır."