Étienne Henry Gilson
(13 Haziran 1884 Paris - 19 Eylül 1978 Auxerre)
20. yüzyılın en tanınmış Ortaçağ araştırmacılarından, Fransız düşünür, felsefe tarihçisi. Katolik bir aileden gelen Gilson, Paris’teki Katolik okullarında öğrenim gördü. 1902’de IV. Henri Lisesi’nde felsefe okumaya başladı ve 1906’da Sorbonne Üniversitesi’nden diplomasını aldı. Altı yıl farklı liselerde felsefe dersleri verdi. Ortaçağ düşüncesini araştırmaya yönelmesini sağlayan Descartes ve skolastisizm üzerindeki çalışmasıyla doktora derecesini aldı (1913). 1916’da Verdun Çarpışması’nda yaralanarak tutsak düştü. Hapiste kaldığı iki yıl boyunca, klasik diller ve Aziz Bonaventura’nın düşünceleri üzerinde çalıştı. 1919’da Strasbourg Üniversitesi’nde felsefe tarihi dersleri verdi. 1921’de Ortaçağ felsefesi tarihi profesörü olarak Sorbonne Üniversitesi’ne döndü. Collège de France’ta Ortaçağ felsefesi tarihi kürsüsünü kurduğu 1932 yılına kadar bu görevde kaldı. 1926’dan sonra her yıl gerçekleştireceği ilk ABD-Kanada gezisinde Montreal, Harvard ve Virginia üniversitelerinde seminerler verdi. Birçok Ortaçağ düşünürü üzerine önemli incelemeler yapan Gilson, bu çalışmalarının sonuçlarını Ortaçağ’da Hıristiyanlık Felsefesi Tarihi adlı yapıtında topladı. Gilson, bu dönemin felsefesi ve teolojisi ile ilgili geride bıraktığı 600’e yakın makale, kitap ve zengin bir külliyatla, sahanın en çok başvurulan isimlerden biri olmuştur. Eserlerinden bazıları: L’être et l’essence [Varlık ve Öz], Le Philosophe et la Théologie [Filozof ve Teoloji], Trois leçons sur le problème de l’existence de Dieu [Tanrının Varlığı Problemi Üzerine Üç Ders], L’être et Dieu [Varlık ve Tanrı], Linguistique et philosophie [Dilbilim ve Felsefe], La philosophie de saint Bonaventure [Aziz Bonaventura’nın Felsefesi], La théologie mystique de saint Bernard [Saint Bernard’ın Mistik Teolojisi], Études sur le rôle de la pensée médiévale dans la formation du système cartésien, [Kartezyen Sisteminin Oluşumunda Ortaçağ Düşüncesi’nin Rolü Üzerine İncelemeler] Héloïse et Abélard, [Héloïse ve Abélard], Dante et Béatrice [Dante ve Béatrice].