Bölüm 384: Lu Baiqiu
Nesiller boyunca Bin Sazan Nehri'nin sırrını bildiğini iddia eden kişiler varsa Li Qiye kesinlikle bu topluğun bir parçası olurdu. Üstelik şu anki nesilde Li Qiye nehri en iyi anlayan kişi olabilirdi.
Bazen antik şehirler ve bazen de düşen klanları görürken güneye doğru ilerliyordu ancak bunlar karşısında tek yaptığı iç çekmekti. Geçmişteki görkemli ve refah dolu olan yerlerin molozlarını görüyordu. Sessizlik içinde uzun süre sisli nehre baktı. Çok fazla kahraman, şan ve güzellik geçip gitmişti... Hiçbiri zamanın sınavına dayanamamıştı!
Ancak dutluklar mavi denizler haline gelirken bu yükselen nehir sanki hiçbir şey onu etkilemiyormuş gibi aynı kalmıştı. O bu yere köklenmiş bir ejderha gibiydi.
Li Qiye'nin güneye olan yolculuğu Bin Sazan Nehri'nin sınırlarına kadar ulaşırken Statik Akış Ülkesi'nin bölgesine girdi. Li Qiye bu ismi hatırladıktan sonra duygulandı ve nazikçe yakındı: “Statik Akış Irmak Ağzı... Yıllar geçmesine rağmen aynı!
Statik Akış Ülkesi Uzak Bulut bölgesinde bulunuyordu ve orta boyuttaki bir ülkeyken güç olarak ikinci sınıf olarak düşünülebilirdi.
Üstelik milyonlarca yıldır Bin Sazan Nehri'ne haraç veriyorlardı. Bunun bir nedeni vardı; bu ülkenin öncülünün Ölümsüz İmparator Qian Li'nin bir generali olmasıydı. Efsanelere göre imparator olup Dokuz Dünya'ya hükmettikten sonra Bin Sazan Nehri'nin yanına bir tarikat kurmuştu.
Ve onun generali olan Statik Akış Öncülü de imparatoru her zaman takip etmişti. En sonunda imparator nehrin güney bölgesini ona bahşetmiş ve o da kendi ülkesini kurmuştu.
Bu nedenle Statik Akış Ülkesi her zaman Bin Sazan Nehri'ne bağlı olmuştu. Aslında ülke geçmişte oldukça güçlüydü ve birinci sınıf bir güç olarak sınıflandırılırdı. Ne yazık ki birçok sene geçmiş ve ülke eski prestijini kaybetmişti. Buna rağmen Bin Sazan Nehri'ne bağlı olduklarından diğer miraslar onların bölgelerini ele geçirmeye cüret edemiyorlardı.
Bin Sazan Nehri dik durduğu sürece Statik Akış Ülkesi eskisi kadar güçlü olmasa bile huzurlu kalabilirdi.
Statik Akış Ülkesi'ne girmesine ve yıkımın eşiğine geldiğine şahit olmasına rağmen Li Qiye büyük nehrin güneyine giden yolculuğunda acele etmiyordu.
Yavaş yavaş ilerlerken aniden yukarıdan bir gök gürültüsü geldi. Li Qiye yukarı baktı ve güneye doğru ilerleyen uçan bir gemi gördü.
Li Qiye bu meseleyi garip bulmadı ve güneye giderken dev gemiye dikkat etmedi. Ancak çok geçmeden o aniden döndü ve Li Qiye'nin üzerine gelerek yavaşça alçaldı.
”Nereye gidiyorsun?” Geminin güvertesinde duran bir kız Li Qiye'ye sordu.
Kızın ani yaklaşımı Li Qiye'yi şaşırttı. Tabii ki de kızın ilk görüşte ona vurulacağını düşünecek kadar narsist değildi.
“Ben mi?” Li Qiye kendini gösterip konuştu: “Bin Adaya gidiyorum!”
Gel bakalım!” Kız şöyle dedi: “Biz de Bin Adaya gidiyoruz, bizimle gelebilirsin.”
Li Qiye bu fikir karşısında bir şey demedi. Güldü ve dev gemiye sıçradı. Gemiye bindikten sonra gemi güneye doğru uçtu.
O bindiği an güvertede ondan fazla gelişimcinin oturduğunu gördü. Bazıları genç iken bazılar yaşlıydı. Hepsi aynı renkte giyinmişti. Onların aynı tarikattan olduğunu söylemek zor değildi.
Gemideki gelişimciler onu arkadaşça karşıladı.
Onu gemiye çağıran kız konuştu: “İstediğin yere otur. Bin Ada çok yakın, kısa sürede oraya gelmiş oluruz.”
Li Qiye oturdu ve bu kıza bir kez daha bakmadan edemedi. Yirmili yaşlardaydı, gençliğin verdiği güzellik ve çekiciliğe sahipti.
Li Qiye sayılamayacak kadar güzellik görmüştü, ama bu kız yine de insanların gözlerini aydınlatacak kadar güzeldi.
Kısa saçı omuzlarına ulaşıyordu ve göz alıcı bir manzara oluşturuyordu. O dürüst ve kararlı bir kadına benziyordu.
Her ne kadar güzelliği üstün olmasa da parlak gözleri ve dolgun dudakları saflık izlenimi veriyordu. Giydiği zırh da bir yiğitlik havası taşıyordu.
Genç olmasına rağmen bir abla aurası taşıyordu. Bu grubun lideri gibiydi.
“Adım Li Qiye, size nasıl hitap edebilirim hanımefendi?” Ona bakan Li Qiye gülümseyerek konuştu.
“Lu Baiqiu.” Kız oldukça doğrudan lafa girerek konuştu: “Statik Akış Ülkesi'nin Bin Adası'nın Bölge Lordu!”
Li Qiye uzun zamandır bu tür bir kız görmediği için gülümsemeden edemedi: “Gemiye davet ettiği için hanımefendiye oldukça minnettarım.”
“Heh, Bölge Lordumuz senden etkilendi Küçük Delikanlı, seni eşi olarak almak istiyor!” Gemideki orta yaşlı bir adam şaka yaptı.
Diğer öğrenciler de bunu duyduktan sonra gülmeden edemedi.
“Dazhu, kaşınıyor musun?” Lu Baiqiu yumruklarını ovdu ve güzel gözleri ile sanki onu dövmek istiyormuş gibi adama baktı.
“Oh, Bölge Lordu… Şaka yaptım, şaka yaptım!” Yumrukları gören adam Bölge Lordu'nun acımasızca dayak atacağını düşünüp hızlıca zoraki şekilde gülümsedi.
Diğer öğrenciler de yüksek sesle gülmekle yetindi. Yaş farkına rağmen birbirlerine oldukça yakın gibilerdi.
Lu Baiqiu diğer öğrencileri göz ardı etti ve Li Qiye ile konuştu: “Kutsal Cehennem Dünyası'nda insanlar birlik olup birbirlerine yardım etmeli.”
Li Qiye gülümsedi ve düşüncesinin fena olmadığını düşündü. Ne yazık ki gerçekler acımasızdı. Hangi dünya olursa olsun ve hangi ırk olursa olsun ölüm ve katliam her zaman vardı.
“Bin Adaya neden gidiyorsun?” Lu Baiqiu adamların Bölge Lordu'ydu. Bu onun yetkisi altında olan bir bölge olduğundan merak etmişti.
“Biraz şifalı ot toplamak için…” Li Qiye gülümseyerek yanıtladı. “Bin Adada Hayalet Keçiboynuzu Ağacı'nın büyüdüğünü duydum. Son zamanlarda yeni bir tıbbi macun yapıyorum, bu nedenle o ağacın reçinesine ihtiyacım var. Yolcuğumun amacı bu.”
“Hayalet Keçiboynuzu Ağacı mı?” Lu Baiqiu hemen yanıtladı: “Bin Adada gerçekten de birçok Hayalet Keçiboynuzu Ağacı var. O adamıza özgü bir ağaçtır.”
Her ne kadar birçok miras yabancıların kendi bölgelerindeki kaynakları hasat etmesine izin vermese de Lu Baiqiu Li Qiye'nin reçine almak istediğini duyduktan sonra bunu önemsemedi.
Bin Ada büyük nehrin ağzındaydı ve doğal akıntılar okyanusa dökülmeye başlıyordu.
İleri bakılınca biri yükselen okyanus suyunun bulunduğu sisli manzara ile birbiri ardında ortaya çıkan küçük adaları görebiliyordu. Bazıları büyükken bazıları küçüktü. Büyük olanlar kıta boyutundayken küçük olanlar küçük bir tepe gibiydi. Onların üzerinde on binlerce ölümlünün yaşadığı kalabalık şehirler vardı.
Her ne kadar bu yer Bin Ada olarak adlandırılsa da birisi burada sadece doksan dokuz adanın olduğunu hesaplamıştı. Bazı spekülasyonlara göre burada eskiden yüz ada vardı, ama içlerinden biri denize batmıştı.
Burası Bin Sazan Nehri'nin sınırlarının ucuydu. Daha uzağa gidildiğinde sadece sonsuz güney denizi bulunuyordu. Bin Ada Statik Akış Ülkesi'nin en güney bölgesiydi. Gök Mavisi Şehir en büyük adadaydı, bu nedenle adanın ismi de buydu.
Gök Mavisi Şehir bin mil boyutundaydı ve yüz binden fazla kişiye ev sahipliği yapıyordu!
Statik Akış Ülkesi'nin ana yerleşkesi buradaydı ve Bin Ada Bölgesi Lordu olan Lu Baiqiu da buradaki en büyük yetkiye sahip kişiydi. Genç yaşta Bölge Lordu olması onun yeteneklerinin fena olmadığı anlamına geliyordu.
Gemi adaların üzerinde uçarken Li Qiye onunla konuştu: “Burada ineceğim.”
Lu Baiqiu gemiye durmasını emretti. Li Qiye indikten sonra Lu Baiqiu onunla konuştu: “Eğer bir sorun ile karşılaşırsan bizi bulabilirsin! Elimizden geldiğince yardım edeceğiz!”
“Genç Adam, sıkı çalış!” Gemideki yaşlı bir gelişimci Li Qiye'ye göz kırptı ve gülümseyerek konuştu: “Bölge Liderimiz uzun zamandır yalnız. Belki şansın olabilir, bu konuda oldukça iyimseriz!”
Bu sözler Li Qiye'yi sessizleşirken Lu Baiqiu de gülen öğrencilere baktı.
Dev gemi Gök Mavisi Şehre giderken Li Qiye de etrafa baktı. Yüksek bir tepeye gitti ve uzaktaki Bin Adaya baktı.
“Statik Akış bin adayı koruyor... Ne yazık, bu yerde başkent kuramadı.” Li Qiye iç çekti ve önündeki manzaraya baktı.
Ölümsüz İmparator Qian Li'nin çağında Statik Akış Öncülü Li Qiye'nin tavsiyesini dinledikten sonra kendi ülkesini kurmuştu. Ne yazık ki ülkeyi kursa da buraya başkent kurmamıştı!