Sırf hafızamızda tutmak zorunda olduğumuz şeyler olduğunu düşündüğüm için, size göründüğünden daha büyük olan bu hikayeyi veriyorum.
Cosmos (Büyüme Hikayesi) haline gelen kabak
Makedonya Fernández (1874-1952) tarafından
Ziraat Fakültesi Dekanı'na adanmıştır. "Doktor" mu yoksa "seçkin meslektaşım" mı koyacağım? Belki bir avukattır ...
Bir zamanlar Chaco'nun zengin topraklarında yalnız büyüyen bir Zapallo'ya varmış. Ona her şeyi veren, en uygun koşullarda özgürce ve güneş ışığı olmadan büyütülen, gerçek bir Yaşam umudu olarak olağanüstü bir alan tarafından tercih edildi. Yakın tarihi bize, etrafındaki en zayıf bitkiler, Darwinistçe, pahasına beslendiğini söylüyor; Bunu söylediğim için üzgünüm, dostça olmadım. Ama bizi ilgilendiren dış hikâye, yalnızca kendilerini kabak hamuruna sarılmış, güçlü kökleri tarafından emilmiş halde bulacak olan şaşkın Chaco sakinleri tarafından anlatılabilen hikâyedir.
Varoluşuyla ilgili ilk haber, basit doğal büyümenin gürültülü çıtırtılarıydı. Onu gören ilk yerleşimciler şok olacaktı, çünkü o zamana kadar birkaç ton ağırlığında ve hacmi anında artacaktı. Yetkililer tarafından gönderilen ilk baltacılar gövdeyi kesmek için geldiklerinde, çapı zaten iki yüz metredir; İşçiler, hacimlerinin sıçramalarla büyüyen kararsızlığının dayattığı bazı dengeleme hareketlerinin korkunç sesleri nedeniyle işin yorgunluğundan çok daha fazlasını bıraktılar.
Korku şiddetliydi. Kesilmesi imkansız kökler büyümeye devam ederken, çevresinde vakum oluştuğu için ona yaklaşmak artık imkansızdır. Geleceğini görmek için çaresizlik içinde, onu kablolarla tutmayı düşünüyor. Boşuna. Buradan Avrupa'nın istikrarsızlığını gözlemlerken, düzensizliğimizi kısa süre sonra görebileceğimiz Montevideo'dan görülmeye başlıyor. Río de la Plata'yı yutmaya hazırlanıyor.
Bir Pan-Amerikan konferansı toplamak için zaman olmadığından - Cenevre ve Avrupa belediyeleri uyarılır - her biri gözden geçirilir ve neyin etkili olduğunu önerir. Zapallo'da mücadele, uzlaşma, dindarlık duygusu, yalvarma, ateşkes? Japonya'da başka bir Balkabağı yetiştirdiği, refahını olabildiğince hızlandırmak için onu şımarttığı düşünülüyor, ancak ikisi de birbirlerini ezmeden, birbirleriyle buluşup yok edene kadar. Ve ordu?
Bilim adamlarının görüşleri; çocukların ne düşündüğü, kesinlikle sevindi; bayanların duyguları; bir avukatın kızgınlığı; bir araştırmacının ve bir terzinin ölçüm alıcısının coşkusu; Balkabağı için giyim; önünde duran ve onu inceleyen, günde bir lig emekli olan bir aşçı; hiçliğini hisseden bir el testeresi; Ve Einstein? tıp fakültesinin önünde birisi şu ipucu veriyor: Temizlemek mi? Bütün bu ilk şakalar sona ermişti. Yapılacak en iyi şeyin içeri taşınmak olduğu an çok acil geldi. Bir yerde saatinizi veya şapkanızı unutsanız ve daha önce sigaranızı söndürseniz bile, aceleyle içine girmek oldukça saçma ve aşağılayıcı, çünkü Zapallo'nun dışında artık dünya kalmadı.
Büyüdükçe genişleme hızı daha hızlıdır; Bir şey olur olmaz, başka bir şeydir: Halihazırda bir adaya benzeyen bir gemi figürüne ulaşmamıştır. Gözenekleri zaten beş metre çapında, şimdi yirmi, şimdi elli. Görünüşe göre, Kozmos'un onu kaybetmek için hala bir felaket, Amerika'da bir gelgit dalgası veya bir yarık üretebileceğine dair bir his var. Kendi iyiliğin için balkabağına koyulmadan önce patlamayı, parçalamayı tercih etmez misin? Büyüdüğünü görmek için uçakla uçuyoruz; denizde yüzen bir dağ silsilesidir. Erkekler sinekler gibi emilir; Koreliler, antipodda karşı karşıya gelirler ve kaderlerinin bir saat meselesi olduğunu bilirler.
Cosmos, paroksizmde son savaşı serbest bırakır. Muhtemelen başka bir dünyayla savaşmak zorunda kalması durumunda, belki de menşe veya kökeninden ayrılmış, zorlu fırtınalar, beklenmedik radyasyonlar, yer sarsıntıları ile savaşır.
“Yakınınızdaki her hücreye iyi bakın! İçlerinden birinin yaşamak için tüm rahatlığını bulması yeterli! " Neden uyarılmadık? Her hücrenin ruhu yavaşça söyler: “Maddenin tüm 'stoğunu', tüm 'kare varlığını' ele geçirmek, alanı doldurmak ve belki de yıldız boşluklarıyla doldurmak istiyorum; Bireysel-Evren, Dünyanın Ölümsüz Kişisi olabilirim, eşsiz ritim ”. Onu dinlemiyoruz ve içinde insanlar, şehirler ve ruhlar olan bir Balkabağı Dünyasının yakınındayız!
Ona şimdiden ne zarar verebilir? Bu, Zapallo'nun son sükuneti için son iştahına hizmet etmesi meselesidir. Avustralya ve Polinezya sadece kayıp.
On beş yıldan fazla yaşamayan köpekler, bire güçlükle direnen kabak ve nadiren yüze ulaşan erkekler ... Bu sürpriz! Dedik ki: dayanamayacak bir canavar. Ve burada biz içerideyiz. Doğup ölmek için doğup ölmek mi? Balkabağı şöyle söylenmiş olmalı: ah, artık değil! Kendini soktuğunda ve kendini yok ettiğinde akrep, yeni hayatta kalma umudu için anında akrep yaşamının rezervuarını terk eder; sadece yeni hayat verilmek için zehirlenir. Akrep, Çam, Solucan, Adam, Leylek, Bülbül, Sarmaşık, ölümsüz neden yapılandırılmasın? Ve her şeyden önce Zapallo, Kozmosun Karakteri; Poker oyuncuları, Zapallo'nun saydam ve bütünsel alanında, sevgilileri sakince izliyor ve değiştiriyorlar.
Cucurbit Metafiziğini içtenlikle uygularız. Her büyüklükteki görelilik göz önüne alındığında, hiçbirimizin balkabağının içinde ve hatta bir tabutun içinde yaşayıp yaşamayacağını ve Ölümsüz Plazma'nın hücreleri olup olmayacağımızı hiçbirimizin bilemeyeceğine kendimizi ikna ettik. Olmalıydı: Bütünlük tamamen İç. Sınırlı, Taşınmaz (Tercümesiz), İlişkisiz, Dolayısıyla Ölümsüz.
Görünüşe göre bu son anlarda, işaretlerin tesadüflerine göre, Kabak fakir Dünyayı değil, Yaratılışı fethetmeye hazırlanıyor. Görünüşe göre Samanyolu'na karşı mücadelesini hazırlıyor. Daha fazla gün ve Kabak Varlık, Gerçeklik ve Kabuğu olacaktır.
(Zapallo bana, sizin için - Zapallería'nın sevgili kardeşleri - efsanesini ve tarihini kötü ve kötü yazmama izin verdi.
Hepimizin bildiği o dünyada yaşıyoruz ama şimdi her şey kabuk içinde, sadece iç ilişkilerle ve evet, ölüm olmadan.
Bu öncekinden daha iyi.)