Ekonomik sistemler, bir ulusun mal ve hizmetlerini tahsis etmek için kullandığı yöntemle tanımlanır. Bu sistemler, değişen derecelerde hükümet kontrolüne sahiptir ve serbest piyasa ekonomilerinden mülkiyet, vergilendirme ve kaynaklar üzerinde tam kontrole sahip olanlara kadar çeşitlilik gösterir.
Küçük işletme sahipleri, faaliyet gösterdikleri ekonomi türü hakkında bir farkındalığa sahip olmalıdır. Bu önemlidir, çünkü firma ekonomik sistemdeki değişikliklere uyum sağlamalıdır.
Geleneksel Ekonomik Sistemler
Bir ekonomik sistemin en eski biçimi geleneksel yaklaşımdır. Sosyal gelenekler, din ve ahlak tarafından oluşturulan yönergeleri takip eder. Erkek ve kadın cinsiyetlerine uygun görülen mesleklerde çalışmaktadır. Oğullar babalarının mesleğini takip etme eğilimindedir. Kaynaklar, geleneksel yaş, cinsiyet ve doğum hakları kriterlerine göre tahsis edilir.
Geleneksel ekonomik sistemler çoğunlukla ilkel, çiftçi toplumlarda bulunur. Bugün, öncelikle az gelişmiş ülkelerde varlar.
Toplum daha karmaşık hale geldikçe bu gelenekler ortadan kalkar.
Serbest Piyasa Ekonomisi
Geleneksel değerler değiştikçe, serbest piyasa ekonomisi hakim olmaya başlar. Serbest bir pazarda tüketiciler baskın güç haline gelir ve üreticiler insanların satın almak istedikleri ürünleri üretirler. Üretim, yalnızca piyasanın taleplerine dayanır.
Bir piyasa ekonomisinde, hükümet hangi mal ve hizmetlerin üretildiğini kontrol etmez. Tüm kaynaklar özel şahıslara aittir. Üretim ve satın alma kararları, kar etme arzusuyla yönlendirilir.
Eleştirmenler, serbest piyasa ekonomisinin tüm insanlara hizmet etmediğini savunuyor. Yalnızca ürün satın alacak parası olan tüketicileri barındırır. Yeterli parası olmayanlar görmezden gelinir ve piyasanın dışında bırakılır.
Hükümet Kontrollü Komuta Ekonomisi
Komuta ekonomisinde, hükümet her şeyi kontrol eder. Hangi ürünlerin üretileceğine, nasıl üretileceğine ve bunları kimin alacağına karar verir. Hükümet, bu kararları toplum için neyin en iyisi olduğuna dair algısına göre alır.
Her şey mükemmel bir şekilde çalışsaydı, bir komuta ekonomisi tüm vatandaşlarına iş sağlayacaktır. Ancak, hükümetin en iyi olduğuna karar verdiği işi işçiler almalıdır. Hükümet, tüm ürünler için fiyatları belirler ve çalışanlarını memnun etmek için yeterli kaynak ayırır.
Bir komuta ekonomisinin bir dezavantajı, yeniliğin olmamasıdır. Risk ve ödül olmadığı için yeni fikirler üretmeye gerek yok.
Komünizm, bir komuta ekonomisi modelidir. Çin, Kuzey Kore ve Rusya komuta ekonomilerine örnektir.
Karışık Ekonomi
Adından da anlaşılacağı gibi, karma bir ekonomi, bir komuta sistemi ile tamamen serbest bir piyasa arasında bir karışımdır. Tüketiciler ve işletmeler, özel sektörde ekonomiyi kontrol ediyor. Devlet, kamu sektörünün sahibi ve karar vericisidir.
Saf Ekonomiler Yok
Gerçekte, hiçbir ülke geleneksel, serbest piyasa veya komuta ekonomisinin saf biçimini kullanmaz. Hepsi insanların taleplerine uyacak şekilde değiştirildi.
Ne yazık ki, bir hükümet, özel şirketlerin toplumun çıkarına en iyi şekilde hareket etmediğine inandığında müdahale etmeye karar verebilir. İyi bir örnek, bir hükümetin tüm vatandaşlarına tıbbi bakım sağlamak için bir sağlık sistemini devralmasıdır.
Bu Ortamlarda Kar Etmek İçin Faaliyet Göstermek
Ekonomik sistemlerle ilgili bir tartışma ilginç olsa da, bu bilginin küçük işletme sahibi için değeri nedir? Bu ekonomik sistemlerin anlaşılması önemlidir çünkü bir işletme sahibi, kar elde etmek için şirketini bu ortamlarda işletmelidir. Çoğu gelişmiş ülke karma ekonomik sistemlere sahipken, kurallar sürekli değişiyor. Şirketler o kadar başarılı olabilir ki tekel olurlar ve hükümet onları parçalamak için devreye girer.
Toplumdan gelen baskılar, hükümeti özel sektörün bazı yönlerinde kendini daha fazla öne çıkarmaya zorlayabilir. Küçük bir işletme sahibi, gözlerini yoldan çıkan bu tür değişikliklere açık tutmak zorundadır. Ya fırsatlar yaratabilirler ya da onu işsiz bırakabilirler.