Nil Nehri
Arapça : Nehrü’n Nil
Afrika’nın ve dünyanın en uzun ırmağıdır. Ekvatorun güneyindeki dağlardan doğduktan sonra Afrika’nın kuzeydoğusu boyunca çeşitli kollara ayrılarak kuzeye akar ve Akdeniz’e dökülür.
Uzunluğu : 6.648 km
Su toplama havzası : 3.349.000 km2
Yıllık ortalama debisi : 3.100 m3 /sn
Afrika kıtasının yaklaşık onda birini kaplayan Nil Havzası yedi ana bölgeye
ayrılır :
1- Doğu Afrika Göller Platosu
2- Bahrü’l Cebel
3- Beyaz Nil Irmağı
4- Mavi Nil Irmağı
5- Atbera Irmağı
6- Hortum’un kuzeyinde kalan havza
7- Nil Irmağı
Nil Irmağının en uzaktaki kaynağı Burundi ‘deki Doğu Afrika Göller Bölgesi’nde Kagera Irmağı olarak doğar. Tanzanya, Ruanda ve Uganda’nın sınırlarını oluşturarak batıran Victoria Gölüne katılır. Asıl Nil Irmağı bu gölden Victorio Nili olarak çıkar. Kyoga ve Albert göllerinden sonra Albert Nili olarak yoluna devam eder. Nimule’de Sudan’a giden ırmağın ana kolu Melekat yakında Bahrü’l Gazal ve Sabat Irmaklarıyla birleştiği yere kadar da Beyaz Nil Irmağı diye anılır. Mavi Nil, Etiyopya’nın orta kesiminde doğar ve Beyaz Nil’le Hortum yakınlarında doğu kıyısından katılır. Asıl Nil Irmağı, son büyük Atbera Irmağını Hortumun kuzey doğusunda ve doğu kıyısından alır. Daha sonra
kuzey batıya geniş bir S çizer, bu arada üç çağlayanı aşarak Mısır-Sudan sınırı yakınında Nasır Gölüne katılır. Bu gölü oluşturan Assuan yüksek barajının aşağısında Mısır içlerinde kuzeye doğru akar ve Kahire yakınlarında Nil Deltasında son bulur.
Nil Irmağı sisteminde çok değişik balık türleri bulunur. Bölgedeki sürüngenler
arasındaysa timsah ve yumuşak kabuklu kaplumbağalar, ayrıca pek çok varan, keler ve
yılan türü sayılabilir.
Yukarı Nil Havzası halklarını tanımlamada genellikle “ Nil Halkı” terimi kullanılır. Sudan’ın güneyinde çoğunlukla Nil Halkları ve siyahlar, orta kesiminde göçebe Sami halkları, kuzeyinde ise Hami halklarının yanı sıra Müslüman Araplar ve Nübyeliler yaşar. Hami kökenli olan Mısırlılar güneyde Nübyeli ve siyah, kuzeyde de Sami ve beyaz halklarla karışmıştır.
Mısır’da Nil Irmağından sulama amacıyla yararlanılması çok eski bir geçmişe dayanır. Ekim önceleri, yıllık taşkın sularının çekilmesinden sonra açıkta kalan çamurlu alanlarda yapılırdı. 19.YY.’da baraj ve kanalların yapımıyla sürekli sulama olanağı sağlandı. 20.YY. başlarına gelindiğinde kanal sistemi yenilenmiş ilk Assuan Barajı tamamlanmıştı. Assuan Yüksek Barajı ırmağın 540 m. genişliğe ulaştığı ve granitten dik yamaçların bulunduğu bir yerde inşa edildi. Nil Irmağı tarih boyunca yolcu ve yük taşımacılığı açısından da önemli bir su yolu olmuştur.