Evde yapılan temizliklerde her yer için ayrı bir bez kullanan, temizlik sonrası tüm bezleri titizlikle yıkayıp, tekrar kullanmak üzere saklayan ev hanımlarına “şu temizlik bezlerini bırakın, camlarınızı gazete kâğıtları ile temizleyin” denilse, “hadi oradan” şeklinde bir cevap alınacağı muhakkaktır. Onlara göre gazete kâğıdı, ıslandığında ele yapışan, her tarafı boyayan, bırakın temizlikte kullanmayı, aksine kendisi pislik kaynağı olan bir şeydir.
Gerçek ise hiç de öyle değildir. Gazete kâğıdı cam silme ve parlatmada umulmadık şekilde başarılı olan bir temizlik aracıdır. Bez kullanmak pek pratik değildir. Bir kere ya evdeki kullanılmayan kumaşlardan kesip hazırlayacaksın ya da parayla hazırlarından satın alacaksın. Silme işinden sonra yıkayıp asacaksın, kuruduktan sonra bir yerlerde saklayacaksın. Halbuki eski bir gazete al, buruşturup top haline getirerek kullan, iş bittikten sonra da çöpe at. Hem para boşa harcanmaz, hem de evde biriken gazeteler değerlendirilmiş olur.
Camı kullanılmış gazetelerle temizlemek için biraz sirke veya amonyak katılmış suyu veya piyasada satılan cam temizleyici sıvıyı camın üzerine püskürtün. Bir gazete kâğıdını önce ikiye sonra dörde katlayın, sıkarak top haline getirin. Camın üzerindeki sıvı kuruyuncaya ve cam üzerinde kalıntı kalmayıncaya kadar aynen bir bezle siliyormuşçasına dairesel hareketlerle silmeye devam edin. Cam umduğunuzdan daha iyi, pırıl pırıl, üzerinde hiç kalıntı ve hare kalmamış şekilde temizlenecektir.
Pamuklu bezlerle cam silindiğinde camda kalan minik pamukçuklar ve su damlası izlerinden kurtulmak zordur. Kâğıt havlular da, temizlik sonrası artlarında bol miktarda beyaz kalıntı ve ovma yönüne göre hareler bırakırlar. Gazete kâğıdı kullanıldığında camın üzerinde kalıntı kalmaz hatta mürekkep sayesinde toz tutmayı önleyen bir film tabakası oluşur. Gazete kâğıdının tek dezavantajı eski yağlı mürekkeplerin elde bıraktığı izlerdir. Gazete mürekkebine alerjisi olanlar da bu yöntemden uzak durmalıdır.
Gazeteler, gazete kâğıdı denilen özel bir kâğıda basılır. Bu kâğıda kâğıt havluların akrabası denilebilir, ancak gazete kâğıdı, kâğıt havluya oranla daha serttir, yani lifleri kâğıt havlu gibi tek tek ayrılmaz. Zaten yüzey üzerinde kalıntı bırakan da bu liflerdir. Gazete kâğıtlarında diğer kâğıtlarda olduğu gibi “kalsiyum karbonat” veya “silika” gibi katı katkı maddeleri bulunmaz, dolayısıyla camı çizme veya üzerinde iz bırakma tehlikesi yoktur.
Günümüzde çok az da kullanılsa, eski gazetelerin tümünde yağ esaslı mürekkepler kullanılıyordu. Burada kullanılan ucuz mineral yağ, (eğer cam temizlemede bir de deterjan veya solvent kullanılmışsa) hem cam üzerinde hem de ellerde leke bırakabiliyordu. Günümüzde gazete baskılarında su esaslı mürekkepler kullanılıyor ve bunlar yağ içermiyor, sonuçta da cam yüzeyinde hemen hemen hiç iz, kalıntı ve hare bırakmıyor. Gazetede hangi tip mürekkep kullanıldığını anlamak için gazeteyi iki parmağınız arasında sıkıca bir kaç dakika tutun. Parmaklarda leke bırakıyorsa gazetede eski tip mürekkep kullanılmış demektir. Yeni, su esaslı mürekkepler kâğıt ellendiğinde ele geçmez.