Yaşamaktan bıkmış Veronika'nın başarısız intihar girişimi yüzünden akıl hastahanesine düşmesiyle başlıyor senaryo. Bir kere olayın Slovenya'da değil de tamamen Amerika'da geçiyor olmasından dolayı (hatta karakterlerin isimleri ve geçmişleri de farklı) bayağı bayağı bir Hollywood filmi izlemiş oluyoruz. Üstelik orjinal hikaye, karamsar Avrupa sinemasına pek güzel uyabilecekken gitmiş Amerikanlar yine kendi kafalarına göre bir şey çekmişler. Ama şöyle söyleyeyim, o ruhu garip bir şekilde yaşatmayı başarabilmiş yönetmen Emily Young. Kitapta muhtemelen çılgın atarak ifade edilebilecek psikolojik ve felsefik öğeler filmde tümüyle uçup gidebilirdi. Abartılı oyunculuklar ve bol diyalog, atraksiyonlu efektler olmadan da o ruh halini bize doğru bir şekilde gösterebilmek oldukça zor bir iş. Başarılı olunduğunu düşünüyorum ben, Veronika Ölmek İstiyor'u okurken hissettiklerimin benzerlerini hissettim. Paulo Coelho'nun hayatın anlamıyla ilgili uzun felsefik anlatımları olmadan da anafikri kaçırmadıklarını gördüm: yarın ölecek gibi yaşamamız gerektiği.
Elbette ilgilenenlerin önce kitabını okumasını tavsiye ederim. Ama çoğu uyarlamanın aksine tek başına seyredildiğinde de çok şey kaçırılmıyor. Bir de ismindeki intihar göndermesinden dolayı "eroin batağı", "altın vuruş", "hayat çok anlamsız, ölücem amk" vs gibi ergen hikayeler arayanlar lütfen başka filmler ve kitaplar seçsinler. Tumblr'da artık her 'depresif-olduğu-için-karizmatik-gibi-görünen' replikleriyle karşılaştığımda kusmak istediğim "Girl, Interrupted" mesela?
Konsept: 7
Hikaye: 7
Anlatım: 8
Karakterler: 7
Görsellik: 7
Genel: 7.00