Venezuela'nın en önemli ekonomik faaliyetlerinden bazıları petrol, madencilik, tarım, hayvancılık ve balıkçılıktır.
Ekonomik faaliyetler, bir toplumda, bölgede veya ülkede mal üretme veya devamları için gerekli hizmetleri sunma ve servet üretme amacıyla yapılan eylemlerdir.
Her ülke coğrafi durumuna göre iklim ve sosyal özellikler farklı ekonomik faaliyetler geliştirir.
Dünya milletlerinin çoğunluğu kapitalist bir ekonomik modele girse de, ekonomik faaliyetleri sadece bir ülke ile diğeri arasında değil, aynı ülkenin farklı bölgeleri arasında değişmekte ve aynı zamanda kendi tarihlerine göre değişmektedir. geçmek
Savaşlar, bölgesel ekonomik krizler, doğal afetler, iyi ya da kötü hükümetler ve teknolojik gelişmeler, belirli bir ülkede belli ekonomik faaliyetlerin ortaya çıkmasını veya azalmasını etkileyen faktörlerden bazılarıdır.
Venezuela'nın temel ekonomik faaliyetleri
Birincil faaliyetler
1- Yağ
BCV 2015 Ödemeler Dengesi raporuna göre, 2015 yılında FOB (Free On Board) mal ihracatının% 94, 26'sı petroldü.
Ve Uluslararası Enerji Ajansı (IEA), Güney Amerika ülkesinin Ağustos 2015'e kadar günde 2, 4 milyon varil ürettiğini bildirdi.
Ancak bu hikaye 1875 yılında başladı. İlk defa Tacira sınırında bulunan Tacira Petrol Şirketi'nin kurulduğu Tacira sınırındaki Hacienda La Alquitrana'da fosil yakıt varlığı ortaya çıktı.
1914'te, gazyağı ve mazotun elde edildiği bir rafineriyle Sumak kuyusu patladı ve ticari petrol işletmesi büyük ölçeklere ulaştı. Aslında, 1920'de Venezüella'nın en büyük ikinci petrol üreticisi ülke olduğu düşünülüyor.
Venezüella, neredeyse yalnızca petrol tüketiminin hem iç tüketim hem de ihracat için rafine edilmesine ve ülkenin toplam ihracatının% 90'ını oluşturan bir rafine edilmesine dayanan bir ekonomiye sahip.
Venezüella ülkesi, neredeyse tam anlamıyla, mükemmel kalitede ve petrol çıkarma kolaylığı için büyük bir petrol sahasında kurulmuştur.
Bu, 19. yüzyılın sonundan bu yana sömürüsünün başlamasına neden oldu. Savaşlar ve dünya çapında artan petrol talebi, ülkeye büyük ekonomik gelir sağladı ve bu, geri kalan faaliyetlerin ihmal edilmesine neden oldu.
1980'lerde başlayan petrol fiyatlarının düşmesiyle birlikte, neredeyse yalnızca bu alandaki dalgalanmalara bağlı olarak Güney Amerika ülkesinin ekonomik sorunları başlamıştır. Enflasyon fırladı, ülke borçlandı ve içinden çıkamayacağı bir spiral girdi.
Ancak, 2011 için ve Uluslararası Para Fonu'ndan alınan rakamlara göre, Venezuela dünyanın en büyük ekonomilerinde 34. sırada yer aldı.
Ne yazık ki bu son 5 yılda çok değişti; Şu anda, diğer birçok dünya ve Latin Amerika ekonomileri daha iyi performans gösteriyor ve ne yazık ki sadece enflasyon gibi korkunç istatistiklerde ilk sırada yer alan Venezuela işgal ediyor (sadece 2016'da% 475).
2- Madencilik
Venezuela'nın önemli demir, alüminyum ve kömür yataklarının yanı sıra çimento ve sıva birikintileri vardır. Ayrıca insan tüketimi için tuz üretimi için altın ve tuzdan yararlanır.
Demir endüstrisi
Venezüella, dünyanın en büyük demir rezervine sahip ülkeler arasında ve çıkarılması ve işlenmesinden sorumlu şirket Orinoco Steel Siderúrgica Alfredo Maneiro (SIDOR).
İlk demir yatakları, sırasıyla 1926 ve 1947'de Bolivar Devleti'nin Pao ve Bolívar tepelerinde bulundu.
1950'lerin sonu ile 1960'ların başı arasında, mineral üretimini ve işlenmesini denetlemek için Corporación Venezolana de Guayana (CVG) kuruldu.
1975 yılında tesis 4, 8 milyon ton kurulu kapasiteye, 2002 yılında ise ihracatta 2, 3 milyon ton rekor seviyeye ulaşmıştır.
Daha sonra özelleştirildiler ve başarı ve büyüme öyküsünün ardından, Nisan 2008'de millileşmelerine yol açan emek çatışmaları doğdu, bundan sonra üretim kurulu gücünün yarısından daha azına yeniden etkinleştirildi.
O zamandan beri üretim, Venezüella'nın güneyindeki ulusal ekonomiyi ve devletin ekonomisini etkileyecek şekilde giderek azaldı.
Alüminyum endüstrisi
Alüminyumun çıkarılması için önemli olan boksit rezervleri Venezuela'da da büyüktür.
Aluminio del Caroní (Alcasa), bu metal ile ilgili tüm işlemlerin denetiminden Ulusal Alüminyum Şirketi (Onbaşı) vesayeti altında sorumlu olan devlet endüstrisidir.
Yılda 430 ton üretim kapasitesine sahip bu endüstri, iç tüketim ve ihracat için ekstrüzyon silindirleri, yumuşak saclar, kağıt ve alüminyum külçeler hazırlamaktan sorumludur.
İkincisi, 2013 ve 2014 yılları arasında, çok küçük bir ölçekte ve ulusal hükümetin görevleriyle 2015'te devam ettirmek için bunu yapmayı bıraktı.
Üretim maliyetlerinin düşük olduğu bir endüstridir, çünkü hidroelektrik enerjisiyle ve 1991'den bu yana istikrarlı bir düşüş yaşatan, ancak Venezüella'nın ikinci ihracat ürününü temsil eden fiyatlarla çalışır.
3- Tarım
Tarımsal üretimin çoğunluğu iç tüketim içindir. Yetiştirilen başlıca ürünler mısır, pirinç, kahve, tütün, şeker kamışı ve kakao, bu mükemmel kalitede ve hatta İsviçre çikolatalarının üretimi için ihraç ediliyor.
4- Hayvancılık ve balıkçılık
Temelde sığır ve domuz sığırları yetiştirilir, ayrıca tavuklar ve türevleri gibi kanatlı hayvan yetiştiriciliği yapılır.
Çok geniş bir kıyı alanına sahip olan Venezuela, çeşitli ürünlerin denizden çıkarılmasında da önemli bir katılıma sahiptir.
Birincil faaliyetler GSYİH'nın% 4'ünü temsil eder.
İkincil faaliyetler
5- Çimento
Venezüella'nın önemli bir çimento endüstrisi var, şu anda neredeyse tamamen, esas olarak Devlet tarafından fiyat düzenlemesi politikaları nedeniyle durdu.
6- Yiyecek ve içecekler
Başlıca özel sektör, en önemli bira ve rom olmak üzere, temel yiyecek sepetinden yiyeceklerin ve alkollü içeceklerin üretimine adanmıştır.
Kahve yetiştiriciliği
Venezuela kahve yetiştirmek için ideal iklim koşullarına ve toprağa sahip bir ülke.
Geleneksel olarak, ihracatın en yüksek mahsulü olmasına rağmen, bu durum çeşitli nedenlerden dolayı son yıllarda değişmiştir; bu, bu ürün için iç talebin bugün karşılanmadığı anlamına gelir.
Kahve ihracatının şu anki geliri 10 milyon dolar civarında.
Kahvenin yetiştiği ülkenin ana ülkeleri: Portuguesa, Lara, Tachira, Mérida, Trujillo, Monagas, Sucre, Yaracuy ve Guárico.
Kakao yetiştiriciliği
Kakao, Venezüella ekonomisinin on altıncı yüzyılın son yılları ile on dokuzuncu yüzyılın ilk yılları arasındaki ilk üretim ve ihracatıydı.
1631 yılında, 2 binden fazla kakao fanı (100 bin kilo kuru badem) ihraç edildi ve iç talep karşılandı (eşit miktarda tahmin edildi).
Yıllar geçtikçe dış talep artmış ve kakao fiyatları artmış, böylece Venezuela üretim ve ihracatını arttırmıştır.
Ancak, kahve ihracatındaki artış ve köleliğin kaldırılmasıyla gelen emeğin azalmasıyla birlikte, kakao ihracatının değeri, toplam kahve ihracatının% 6-9'u arasındaydı. Venezuela.
1995 ile 2007 arasında kakao üretiminin ortalaması yılda 16 bin 811 ton idi.
30'ların Büyük Buhranı ve petrol endüstrisinin yükselişi, bugün bile dünyanın en iyi kakaolarından biri olarak kabul edilmesine rağmen, bu ürüne verilen dikkati azalttı.
Mısır ekimi
Venezüella'nın yıl boyunca aldığı yağış ve radyasyon, özellikle batı ovalarında mısır ekimi için verimli bir bölgeye dönüşmesi için iki belirleyici faktördür.
Venezuela bu maddeyi 2007 yılına kadar kendi tedarik etti. 2012'de, iç talebin sadece% 55'i üretildi (yaklaşık 773 ton).
Şu anda, bu rakamlar, iç piyasadaki kalem sıkıntısı ve / veya madde kıtlığı koşulları göz önüne alındığında çok düşük olabilir.
7- Metalurji, çelik ve petrokimya endüstrisi
Bu endüstriler ülkenin güneyindeki sosyoekonomik kalkınmaya izin verdi. Zirveyi geçen yüzyılın 70'lerinden almışlardı.
Şu anda çok kötü durumdalar ve üretim kapasiteleri en aza indi.
8- Hidroelektrik endüstrisi
Venezuela'nın önemli hidroelektrik ve termoelektrik santralleri var. Bununla birlikte, bitkileri yeterli bakımdan yoksundur, bu nedenle nüfusun elektrik arzı düşük kalitededir.
İkincil faaliyetler GSYİH'nın% 35'ini temsil ediyor.
Üçüncü faaliyetler
9- Merkezi hükümetin ürün ve hizmetleri
Artan bir merkezileşmiş bir durumda, kamu sektöründeki idare, ona karşılık gelmeyen ve gıda, temel kamu hizmetleri ve ulaşımın üretimi ve dağıtımından geçen emici işlevler geliştirmektedir.
10- Turizm
Bir zamanlar önemli olan turizm sektörü, Venezüella'nın her türlü iklim ve eşsiz manzaraya sahip olması nedeniyle, her şeyden önce dış turizmi teşvik eden yüksek güvensizlik oranı ve iç hareketi de zorlaştıran zor ekonomik durum nedeniyle pratik olarak felç olmuştur.
Üçüncül faaliyetler GSYİH'nın% 61'ini temsil etmektedir.
Neyse ki, bu güzel ülkenin manzaraları ve doğal zenginlikleri, kötü niyetli hükümetlerin düzensiz politikalarına rağmen bozulmadan kaldı. Venezüella ekonomisini iyileştirme yolunda uzun bir yol var.
Birincil, ikincil ve üçüncül ekonomik faaliyetler
Birincil ekonomik faaliyetin, doğal kaynakları kullanan herhangi bir faaliyet olduğu anlaşılmaktadır.
Başlıca ve en yaygın olanları tarım ve hayvancılık, balıkçılık, madencilik ve tomruktur; Rüzgar, hidroelektrik veya güneş enerjisi üretimi de bu gruba dahil edilebilir.
İkincil aktiviteler, önceki birincil aktivitenin türetilmiş veya sonucu olanları içerir.
Yani, toprağı işleyerek, hayvan yetiştirerek, madencilik yaparak veya enerji satarak elde edilene dönüşüm yapılır. Özetle, ikincil aktivite ham maddeyi mamul ürünlere dönüştürür.
Üçüncül faaliyetler, birincil ve ikincil faaliyetlerin yürütülmesi için verilen hizmetlerdir; onlar çok sayıda, ancak ulaşım, satış, yönetim, muhasebe işleri, reklam, sigortacılar, bankalar, telefon ve internet hizmetleri, vb.
Bu ilk öncüllerde, Venezüella’nın temel ekonomik faaliyetlerinden hangisini yorumlayacağız.
Ancak her şeyden önce, ülkede on yıllardır devam etmekte olan siyasi, sosyal ve ekonomik krizlerin durumunu ve şu anda en kritik noktayla karşı karşıya olduğunu göstermeliyiz. Teoride ana ekonomik faaliyetler aşağıda açıklanmakla birlikte, gerçekte gerçekliğin ezici bir şekilde ters olduğunu bilmemiz gerekir.
Hem iç hem de uluslararası kuruluşların resmi rakamlarının olmaması, Venezüella'nın ekonomik durumu hakkında güncel ve objektif bilgi edinmeyi zorlaştırıyor.
Ancak, ülkenin temel ekonomik desteği olan petrol endüstrisinin ham petrol üretme ve ihracat kapasitesini yaklaşık dörtte bir oranında azalttığı bilinmektedir.