Mayıs 1942'de umut verici bir proje başlatıldı. Krupp'a, ağır silahlarla gelecek vaat eden bir kundağı motorlu silah geliştirme görevi verildi. Çalışmayı basitleştirmek ve yeni ekipmanın mevcut ekipmanla birleştirilmesini en üst düzeye çıkarmak için, mevcut veya geliştirme aşamasında ağır tanklar. Ek olarak, mevcut büyük kalibreli silahın kullanılması planlandı. Yeni savaş aracının ağır topçuların hareket kabiliyetini önemli ölçüde artırabileceği varsayıldı. Kendi şasisi ve bazı taşınabilir mühimmatı sayesinde, önceden belirlenmiş konumlarda öne çıkarılabilir ve çekili versiyondaki benzer sistemlerden çok daha erken ateş açabilir.
SAU modeli Geschützwagen Tiger'ı yükseltilmiş silahla. Chamberlain P., Doyle H.'nin Fotoğrafı "Alman tanklarının ve İkinci Dünya Savaşı'nın kendine ait silahlarının referans kitabı"
1943’in başlangıcında, yeni ACS’nin ön görünümünü oluşturan sonuçlara dayanarak çeşitli ön çalışmalar yapıldı ve ana bileşenleri tespit edildi. Buna ek olarak, bu zamana kadar proje Geschützwagen Tiger ("Tiger" tankına dayanan kendinden tahrikli araba) ismini aldı. Temel olarak en yeni tanklardan birinin birimi olması gereken özel bir şasi temelinde bir savaş aracı inşa edilmesi önerildi. Daha sonra Pz.Kpfw.VI Ausf.B adı altında hizmete sunulan böyle bir şasinin tabanı olarak ağır bir tank seçtik. Ayrıca, bu makine gayri resmi atama Tiger II altında da bilinmektedir. Orijinal makinenin tasarımını yeni şartlara uygun olarak değiştirmenin yanı sıra, bir takım bileşenleri ve montajları ödünç alması önerildi.
Müşteri gereksinimlerine göre muhtemel ACS, kasaya özel talepler veren bir 170 mm kalibre tabancası alacaktı. Uygun boyutlara, taşıma kapasitesine ve mukavemete sahip olmalıdır. Mevcut haliyle, Tiger II tankının şasisi bu tür gereksinimleri karşılamadı, bu da en ciddi işlemeye yol açtı. Dahası, tanıtılan yeniliklerin ve değişikliklerin hacmi bu şasiyi tamamen yeni bir zırhlı araç veya en azından tankın derin bir modernizasyonu olarak görmeyi sağlar.
Düzen, boşaltma araçlarının işlemini gösterir. Chamberlain P., Doyle H.'nin Fotoğrafı "Alman tanklarının ve İkinci Dünya Savaşı'nın kendine ait silahlarının referans kitabı"
Gerekli büyük ve ağır silahları barındırmak için uygun düzende tamamen yeni bir zırhlı gövde geliştirmek zorunda kaldı. Tüm birimlerin optimum şekilde yerleştirilmesi için, her bir tabancadan önce, güç ünitesi ve şanzımanın, gövdenin ön yarısına yerleştirilmesi ve motorun aracın merkezine yerleştirilmesi gerekiyordu. Santral ünitelerinin yanına, kontrol bölmesini yerleştirmek gerekliydi ve gövdenin kıç bölümü, toplam uzunluktan biraz daha fazla, zırhlı kabinin altına dövüş bölmesiyle verildi. Bu düzenleme hali hazırda ACS'nin Alman ve yabancı kalkınmanın bazı projelerinde kullanılmış ve kendini iyi göstermiştir.
Başlangıçta, Geschützwagen Tiger ACS'in, düşman mevkilerinde uzun mesafelerden km 20-25'e kadar ateş edeceği varsayılmıştır. Bu nedenle, arabanın ciddi bir rezervasyona ihtiyacı yoktu. Bununla birlikte, çeşitli nedenlerden dolayı, mürettebatı yalnızca kurşunlardan değil, aynı zamanda bazı top mermilerinden de koruyabilecek nispeten kalın zırh plakalarının kendinden tahrikli tabancasının gövdesinin üretilmesine karar verilmiştir. Ön gövde ve çatı levhaları, 60 mm kalınlığa sahipti ve ayrıca farklı açılarda yerleştirildi. Gövde tavanı 40-mm zırhdan yapılmalıdır ve taban 25 mm kalınlığa sahip olabilir. Bu nedenle, kendinden itmeli silahın geleceğe dönük koruma seviyesi, zamanın birçok orta tankına neden olamadı.
Dövüş bölmesinin tam boyutlu ahşap düzeni, dışarıdan görmek. Fotoğraf Aviarmor.net
Şasi gövdesi, eğimli bir üst ön tabakaya ve kabinin ön eğimli kısmının bağlandığı yatay bir çatıya sahip olmak zorundaydı. Kabinin alnı ve yanları içe doğru küçük bir açıyla düşerek mürettebatın koruma seviyesini arttırdı. ACS'nin kullanımıyla ilgili orijinal önerilerden bazılarının ışığında, tavanın ve duvarın arka duvarı öngörülmemiştir.
Kendinden tahrikli silahlar için kullanılan santral, o sırada geliştirilmekte olan ağır tankın agregaları temelinde inşa edildi. Panzerkampfwagen VI Ausf.B'den, Geschützwagen Tiger'ın, 230 hp gücünde Maybach HL 30 P700 benzinli motorunu devralması gerekiyordu. ve bir dizi farklı ünite içeren mekanik şanzıman. Sekiz vitesli şanzımana, planet dönüş mekanizmasına ve onboard dişlilere entegre edilmiş çok diskli bir ana kavrama yardımıyla, motor torku ön tahrik tekerleklerine akıyordu.
Baz tankın şasisinin her iki tarafında dokuz adet destek satranç düzenleme silindiri vardı. Yapının büyüklüğündeki genel artışa bakıldığında, Geschützwagen Tiger projesi, iki ilave silindir çiftinin kullanılmasını sağlamıştır. İlk ilave çift, tahrik tekerleğinin hemen arkasına yerleştirilecek ve bir sonraki makaralardan biraz uzakta olacaktı. İkinci ilave çift, ana yol tekerlekleri grubunun arkasına ve kılavuz tekerleğin önüne yerleştirildi. Aynı zamanda, arka makara diğerlerinden bir miktar uzağa yerleştirildi ve onlarla üst üste binmedi. Süspansiyonun elastik elemanları olarak burulma çubukları sağlanmıştır.
Düzen doğrama, içini görüntüleyin. Fotoğraf Aviarmor.net
Olası ACS'nin mürettebatı sekiz kişiden oluşacaktı. Sürücünün ve telsiz operatörünün yerleri, gövdenin ön tarafına, kontrol odasına yerleştirildi. Komutan, topçu, yükleyici ve üç taşıyıcı tekerlek yuvasında bulunmalı ve çalışmalıdır.
Ana olarak оружия Orijinal projede yeni kendinden itmeli tabanca için, çekilen 17 cm Kanone 72'in değiştirilmiş bir sürümü olan silah 170 cm Kanone 17 kalibreli 18 mm önerildi. Mevcut olanı temel alan yeni bir araç geliştirirken, güncellenmiş kurulum ve rehberlik sistemlerinin kullanılması önerildi. Ek olarak, gövde, yeni bir namlu frenine sahip olmalı ve taban şasi üzerindeki darbe kuvvetini önemli ölçüde azaltmalıdır. Silahın geri kalanı neredeyse orijinal silahtan farklı değildi.
17 top Kanone 18 silah çekili bir vagonda. Wikimedia Commons resmi
17 cm Kurulum yöntemine bağlı olarak namlu uzunluğu 72 kalibreli Kanone 50, bir dakikaya kadar 1-2 mermi hızına kadar ateşleyebilir ve 71 kg / s'ye kadar 925 kg'a kadar çeşitli tiplerdeki mermileri hızlandırabilir. Maksimum atış menzili, 29,6 km seviyesinde belirlendi. Kanone 18 tabancayla kullanılan taban tipi taşıma arabasının tasarımı, namlunun -6 ° 'den + 50 °' ye yükseltilmesine izin verdi. Yatay toplama açıları, tabanca kullanma yöntemine bağlı olarak değişiyor: bir tekerlek rotasından ateş ederken, ateşleme sektörü 16 ° ile sınırlandırıldı. Tabancayı tabancaya indirdiğinizde, istediğiniz yöne ateş edebilirsiniz.
Haberlere göre, Geschützwagen Tiger projesi silah montajı için iki seçenek olarak değerlendirdi. Silah için ekler ile sabit bir tesisat kabinde ilk ima edilen kurulum. Bu durumda, tüm vücudu döndürerek ve mevcut mekanizmaları ince ayarlayarak, önemli bir sektörde dikey rehberlik ve yatay rehberlik olasılığı ile tipik bir ACS elde edildi. Ateşleme sırasında kendinden tahrikli tabancanın sabit bir pozisyonunu sağlamak için, aracın arkasında bulunan ve bir geri tepme darbesini zemine ileten bir payanda levhasının kullanılması önerildi.
Bir Amerikan askeri, bir 17 cm Kanone 72 silahının namlu ağzı frenini inceler. Fotoğraf Aviarmor.net
Silah yerleştirmenin ikinci projesi, mevcut tasarıma göre tekerlek gezintisine dayanan özel bir direk kullanımı anlamına geliyordu. Böyle bir vagonun dövüş bölmesine hareketli bir şekilde monte edilmesi önerildi. Tasarımı, kendinden tahrikli silah mürettebatının aracı terk etmeden ateş etmesini sağladı. Ek olarak, tabancayı kasadan çıkarmak ve geleneksel bir tabanca olarak kullanmak mümkün olmuştur. Bunun için plakalı payandayı alçaltmanın ve vagonu durdurucudan çıkarmanın önerildi. Daha sonra, kendinden tahrikli silahın mürettebat bölmesi tabancası taşıyıcısından çekilerek ileri doğru hareket etmesi gerekiyordu. Ardından, arabanın kaçırabileceği ve tabancanın yere düşeceği ve yatay döşemeye herhangi bir kısıtlama getirmeden ateş edebildiği, taşıyıcı taban plakasının indirilmesi önerildi.
17 cm Kanone 72 top, örneğin Kanone 18 gibi, nispeten büyük ve ağır ayrık yükleme atışları kullanmalıydı. Böylece, mermilerin ağırlığı 71 kg'a (zırh delici 17 cm Pz.Gr.43) ulaştı ve maksimum mermi yükü 30 kg'dan daha ağırdı. Merminin büyüklüğü ve ağırlığı, birkaç silahlı mühimmatın silahın hesaplanmasına sokulmasına yol açtı. Ayrıca, mühimmatta keskin bir azalmaya neden olmuşlardır. Dövüş bölmesinin büyüklüğüne rağmen, içine 5-10 mermiden daha fazlasını yerleştirmek mümkün değildi. Daha uzun atışlar için yeni kendinden tahrikli silahlar ayrı bir mühimmat taşıyıcısı gerektiriyordu.
SAU Geschützwagen Tiger'ın ön kenardan biraz uzakta çalışması gerekiyordu, ancak yine de kendini savunma için silah aldı. Makinenin tabancası MG 34'in kurulumu için sağlanan gövdenin önünde. Bazı raporlara göre, bu tür bir makineli tüfek, dövüş bölümünün stilinde taşınabilir. Ancak, kendi kurulumuna sahip değildi ve bu nedenle herhangi bir yöne ateş etmek için kullanılabiliyordu.
Obüs 21 cm Mörser 18 - alternatif bir silah kendinden tahrikli silahlar. Wikimedia Commons resmi
Yeni SAU taslağının geliştirilmesinin belirli bir aşamasında, yeni silah kullanma olasılığının göz önünde bulundurulması önerildi. Kanone 72 silahına bir alternatif, bir obüs (harç) 21 cm Mörser 18 kalibreli 210 mm olacaktır. Orijinal çekilen formda, böyle bir silah -6 ° ila + 70 ° arasında yükselme açılarıyla ateş alabilir. Tasarım benzerliği nedeniyle, yatay kılavuz taşıyıcısının açıları 17 cm Kanone 18 ile aynıydı. 30 uzunluğundaki bir namlu yardımıyla, bir obüs 113-m yüksekliğindeki 550-kg yüksek patlayıcı parçalanma mermisini hızlandırabilir. Maksimum atış menzili 14,5 km idi.
Bir ACS doğrama evinin içine bir 21 harç cm Mörser 18 montajı için, 170-mm tabancalar için tasarlanmış mevcut üniteler önerildi. Bu durumda, iki silahın tasarımındaki ve büyüklüğündeki farkla ilgili bazı farklılıklar vardı. Bazı haberlere göre, 210-mm obüs de paletli şasiden boşaltılabildi ve tarla silahı olarak kullanıldı.
Geschützwagen Tiger için yeni bir silah sistemi geliştirme girişimleri var. Başarılı bir şekilde tamamlanması durumunda, zırhlı araç, 305 ve 420 mm harçların taşıyıcısı olabilir. Ancak, toplam karmaşıklık ve diğer sorunların ışığında, bu öneriler ön çalışma aşamasının ötesine geçmedi. Muhtemelen, bu tür önerilerin kaderi, taban kasasının tasarımına zarar verebilecek silahların aşırı gücünden etkilenmiştir. Bu nedenle, bazı şüpheli avantajlarla, 305 veya 420 mm harçlara sahip Geschützwagen Tiger ACS'nin ciddi sakıncaları olmalıdır.
Müttefiklerin ödülü olan bitmemiş prototip. Chamberlain P., Doyle H.'nin Fotoğrafı "Alman tanklarının ve İkinci Dünya Savaşı'nın kendine ait silahlarının referans kitabı"
Uygun kurulumda büyük kalibreli bir top kullanılması nedeniyle, yeni tipte kendinden tahrikli tabanca büyük ve ağırdı. Toplam uzunluğu, 170-mm silah namlusu dikkate alınarak, 13 m'ye ulaştı ve genişlik ve yükseklik, 3 m'yi aşacaktı, savaş ağırlığı, 60 t seviyesinde belirlendi.
ACS perspektifindeki ana tasarım çalışması, kısa bir süre sonra mockup montajının başladığı 1944'ta tamamlandı. Bir 17 top Kanone 72 top ve bir tabanca kasadan çıkarılmasına izin veren çıkarılabilir bir silah taşıma ile Geschützwagen Tiger kendinden tahrikli tabanca ölçekli bir model ürettiği bilinmektedir. Muhtemelen, bu ürün ordunun yeni gelişimini ve ülkenin liderliğini göstermek için kullanıldı.
Daha sonra savaş bölümünün tam ölçekli bir modeli yapıldı. Tekerlekli evi taklit eden ahşap bir yapı aldı ve gerekli tüm donanıma sahip mekanizmaları oluşturdu. Bu modelde, kendinden tahrikli silahların ergonomisi ve silahın kullanım kolaylığı test edildi.
Prototip, dikiz. Fotoğraf Achtungpanzer.com tarafından
Modellerin ve diğer benzer çalışmaların kontrol sonuçlarına göre, komut ilk kendinden tahrikli prototipin yapılmasına karar verdi. Gelecek vaat eden bir şasinin inşaatı, daha sonra yeni bir silah alacak olan Krupp tesisinde başladı. Diğer emirlerin iş yükü, İkinci Dünya Savaşı'nın son aşamasını belirleyen gerekli bileşenlerin ve diğer faktörlerin teminindeki sorunlar nedeniyle, deneyimli kendinden tahrikli silah Geschützwagen Tiger'ın montajı son derece yavaş ilerlemiştir.
Şubat ayına kadar, Alman uzmanlar 1945, bir tekerlekli gövdeyle bir gövde monte edebildi ve bazı kaynaklara göre, bunu bir motor ve şanzımanla donatmayı başardı. Ek olarak, şasi tertibatları monte edildi. Mevcut verilerden aşağıda belirtildiği gibi, bir 170 kalibrelik mm tabanca ile kurulumun kurulumu için hazırlıklar başladı.
Ancak, deneysel kendinden tahrikli bir tabanca yapımı tamamlanmadı. Şubat ayında, Alman komutası 1945, diğer programların uygulanması için kaynak ve güç sağlamak amacıyla bir takım projeleri kapatmaya karar verdi. Güçleri daha öncelikli projelere yoğunlaştırmak için ACS Geschützwagen Tiger da dahil olmak üzere birçok gelişmeyi bırakmaya karar verildi. Tek prototip, tamamlanmamış montajlar ve birimlerle ve silahsız olarak tamamlanmamış kaldı.
Bir kupa ile anlık. Kabinin büyüklüğünü tahmin edebilirsiniz. Fotoğraf Aviarmor.net
Savaşın son haftalarında, tüm cephelerde saldırıya devam eden Müttefik kuvvetleri, Geschützwagen Tiger prototipinin inşa edildiği tesis de dahil olmak üzere bir dizi büyük şirketi ele geçirdi. Amerikan (diğer kaynaklara göre, İngiliz) askerleri, bitmemiş otomobili birçok kupadan biri olarak aldı. Gelecekte, uzmanlar prototipi ve üzerinde bulunan belgeleri incelediler, ancak büyük olasılıkla fazla ilgi göstermediler.
Projeyi inceledikten sonra, inşayı bitirmemeye ve yeni Alman kendinden tahrikli silahı test etmemeye karar verildi. Üzerindeki dokümanlar arşive gönderildi ve bitmemiş prototip sökülüp eritildi, çünkü daha fazla çalışma ilgisi yoktu. Böylece, projenin üç yıl dönümü itibariyle, tüm çalışmalar durduruldu ve tamamen montajı yapılmamış tek prototipin varlığı sona erdi.
Tüm olumlu nitelikleriyle birlikte, Geschützwagen Tiger'ın kendiliğinden tahrikli tabancasının umut verici projesi, dezavantajı olmadan değildi. En önemli olumsuz etkiye sahip olan bunlardan ana, nispeten geç bir gelişme başlangıcı olarak düşünülebilir. Projenin karmaşıklığı ile birlikte bu faktör, savaşın sonunda Alman endüstrisinin gelecek vaat eden bir savaş aracının bir prototipini bile tamamlamak için zamanının bulunmamasına neden oldu. Belki de, farklı şartlar altında, Geschützwagen Tiger ACS teste tabi tutulmuş veya seri hale getirilmiş olabilir, ancak pratikte zorluklar, proje geliştiricilerin böyle bir başarıya ulaşmasına izin vermedi.
Göre:
http://achtungpanzer.com/
http://aviarmor.net/
http://ww2history.ru/
http://militaryfactory.com/
Chamberlain P., Doyle H. İkinci Dünya Savaşı'nın Alman tankları ve kendinden tahrikli silahlarının referans kitabını oku. - M: AST: Astrel, 2008.