ASLANLAR
Aslan, Latince adı Felis leo. Bu vahşi hayvanlar kedigiller familyasındandır.
Aslanlar büyük kediler olarak da adlandırılırlar.Bu vahşi hayvanlar, kedigiller ailesinin en büyüğüdür. Aslanlar içinden en bilineni Senegal Aslanıdır.
Aslanlar geniş yüzlü, güçlü çeneli, uzayıp çekilebilen tırnaklı, sarı-açık
kahverengi kısa ve yatık tüylü vahşi hayvanlardır. Bu vahşi hayvanlar güçlü
pençe darbeleri ile bazı hayvanların belini bile kırabilir.
Aslanlar büyük ve diken gibi sert tırtıklı bir dile sahiptir.
Bu vahşi hayvanlar saldırı anında 60-70 km/saat hıza ulaşabilirler.
Aslanlar durdurğu yerden 3,5 m yüksekliğe zıplayabilir, aslanlar koşarken
de 2 metre uzaklığa atlayabilir. Dişi aslanlar 110-150
, erkek aslanlar 190-280 kg ağırlığa ulaşırlar.
Erkek aslanın boyu 2.5 m, yüksekliği 90 cm civarıdır. Dişi aslanlar 2.3 m boyunda ve 75 cm yüksekliğindedir.
Bu vahşi hayvanlar gözlerini bir taraftan diğerine çok fazla hareket ettiremedikleri için,
yan taraftaki bir nesneye bakmak için kafalarını döndürmek zorundadır.
Ancak aslanlar kendilerine gece avlanma olanağı sağlayan çok az ışıkta dahi çok iyi görüşe sahiptirler.
Çiftleşme mevsimleri değişiktir. Çiftleşmeden 108 gün sonra 3-6 arası yavru
doğrurular. Aslan yavruları doğduklarında gözleri tamamen kapalıdır. Dişi aslanlar yavrularını 3 ay emzirir.
Yavru aslanlar anne aslan ve baba aslan tarafından 3 yaşına kadar korunarak yetiştirilirler.
3 yaşını dolduran erkek yavruların yeleleri çıkmaya başlar, aslanlar 7 yaşında olgunlaşırlar.
Bu vahşi hayvanlar etobur beslenirler. Aslanlar genellikle su kenarları ve diğer hayvanların
beslenme alanlarında tekli veya grup halinde avlanırlar. Grup halinde avlanan aslanlar
çok iyi organize olurlar ve aslanlar av esnasında kesinlikle birbirleri ile asla kavgaya girmezler.
Antilop, zebra, impala, manda, geyik, zürafa, ceylan, maymun, domuz, yavru filler ve
daha birçok hayvan için ölümcül bir düşmandır. Genelde fil, gergedan ve timsahlara saldırmaz.
Aslanlarda çoğu zaman dişi aslanlar avlanır. Fakat bu vahşi hayvanlar için her ne
kadar dişi aslan avı yakalamış olsa da avı yeme önceliği erkek aslanındır.
Aslanlar yakaladığı avının önce iç organlarını yer, eğer doymamışsa aslanlar,
daha sonra da etini yer. Aslanlar avlandıktan ve karnı doyduktan sonra avından
geriye kalanı orada bırakır ve bir daha o leşi yemez.
Aslanlar tok olduğu sürece hiç bir hayvana saldırmaz. Genellikle akşam karanlığında
avlanan aslanlar karnı doyduğunda bütün gününü uyumak ve dinlenmekle geçirir
ÇİTALAR
Çita, Latince adı Acinonyx jubatus. Bu vahşi hayvanlar kedigiller familyasındandır.
Dünyanın en hızlı koşan memeli hayvanıdır. Afrika'da yaşar
Çitaların gözlerinin altından ağzına ve çenesine inen siyah çizgileri vardır.
Bu çizgiler güneşin yansımalarını azaltır ve çitalar diğer vahşi hayvanların aksine
günün en sıcak saatlerinde bile daha rahat bir görüş ile avlanabilirler.
En bilinen özelliği hızlı koşmasıdır. Bu vahşi hayvanlar dünyanın en hızlı koşan memeli hayvanıdır.
Çitalar aslanlardan farklı olarak, sürü halinde veya saklanarak avlanmak yerine,
yüksek hızının avantajını kullanarak avına koşarak saldıran bir hayvandır.
Çitalar sıfırdan 120 km/saat hıza sadece 3,1 saniye gibi inanılmaz bir sürede erişir.
Çitalar en yüksek hızda koşarken adım arası mesafe 15 metreye çıkar. Eğer yüksek hızda
500 metreden dah uzağa koşarsa vücut ısısı 46 derecenin üstüne çıkar ve bu sıcaklık
çitanın beynine zarar verir. Bu yüzden avlanma sırasındaki koşusu genellikle bir dakikadan daha kısa sürer.
Bu vahşi hayvanlar impala, ceylan, tavşan gibi otçul hayvanları avlar. Çitalar hızlı koşsa da,
saldırılarının %50'sinde başarılı olur ve avını yakalar. Çitalar, uzun kuyruklarının oluşturduğu
denge kontrolü ile ani manevralar yapabilirler. Çitalar, aslanlarda olduğu gibi avının boynunu ısırır,
boğar ve bazen de boynunu kırar. Bu vahşi hayvanlar avını yerken aslan, sırtlan gibi yırtıcı hayvanlar
gelirse o bölgeden çekilerek avını bırakır. Çünkü sırtlan gibi çenesi güçlü ve aslan gibi
güçlü pençelere sahip vahşi hayvanlar tarafından yapılacak bir saldırıda ince kemikleri ciddi
yaralanabilir. Bunun için çitalar avını ya bir an önce yemeye çalışır ya da güvenli bir yere taşır.
Çitalar avladıkları hayvanın önce iç organlarını yer.
Bu vahşi hayvanlar avını yerken aslan, sırtlan gibi yırtıcı hayvanlar gelirse o bölgeden
çekilerek avını bırakır. Çünkü sırtlan gibi çenesi güçlü ve aslan gibi güçlü pençelere
sahip vahşi hayvanlar tarafından yapılacak bir saldırıda ince kemikleri ciddi yaralanabilir.
Dişi çitalar 2 yaşında erişkin çita olurlar. Erkek çitalar 1 yaşında erişkin olurlar.
Çita yavrularının %90'ı sırtlan, kartal gibi vahşi hayvanların saldırıları ile sonradan ölür.
Çitalar 20 yıldan daha uzun süre yaşayabilirlerse de, en güçlü silahı olan hızı azaldığından
avlanma ve beslenme problemleri nedeni ile ölürler.
TİMSAHLAR
Timsahlar, Latince adı Crocodilia. Timsah arapça kökenli bir kelimedir.
Timsahlar sıcak bölgelerde bataklıklar ve su kenarlarında yaşarlar.
Timsahlar çoğunlukla Amerika, Afrika, Madagaskar, Güney ve Doğu
Asya ile Orta Avustralya'da bulunur. Tuzlu sularda yaşayan timsahlar da vardır.
Boyu 15 metre civarında tahminen de 4000 kg ağırlığında timsah fosillerine rastlanmıştır.
Boyu 4 metreye kadar olan timsahlar vardır. Timsahlar 2000 kg ağırlığa kadar
ulaşabilirler. İri yapılı bu vahşi hayvanların vücudunun üstü kemik gibi sert
pullarla örtülüdür. Timsahlar ön ayaklarında beşer, arka ayaklarında dörder
parmağa sahiptir. Timsahların parmak araları perdelidir. Timsahların uzun
kuyrukları suda kürek vazifesi görür hızlı bir şekilde ilerlemesine olanak sağlar.
Timsahların sağlam yapıda dişleri vardır.
Bu vahşi hayvanların çeneleri ise
hayvanlar aleminin en kuvvetli ısırma gücüne sahip çenelerindedir.
Timsahların ağızlarında 80 diş bulunur.
Timsahlar, bu dişleriyle ve güçlü çeneleri ile ırmaklarda yaşayan kalın kabuklu kaplumbağaların
kabuklarını bile kırabilirler.
Timsahların sadece üst çenesi açılır. Timsahların dili, ağzın alt kısmına yapışıktır.
Timsah gözleri, burunları ve kulakları kafalarının üst kısmında bulunur.
Bu sadeyede timsahlar suda yüzerken etraflarını görebilir, işitir ve solunum
yaparlar. Timsahlar renk körüdür ancak bu vahşi hayvanlar gece bir iyi bir görüş
düzeyine sahiplerdir. Timsahların gözleri 3 perdelidir. Timsahlar suya girdiklerinde
burun ve kulak deliklerini birer kapakla örter. Timsahlar ağız gerisinde bulunan bir
kıvrımı, damaklarına yapıştırarak soluk ve yemek borularını birbirinden ayırabildiklerinden
su altında bile avlarını ısırıp yiyebilirler. Timsahlarda konik yapılı dişleri aşındıkça
yenileri çıkar.
Timsahlar ağır vücutlarını karaya çıktıklarında zor taşımalarına rağmen yine de ani ve
hızlı kısa ataklar yapabilir, ancak bu vahşi hayvanlar suda hızlı ve çevik bir canavara
dönüşürler ve iyi yüzerler.
Bu vahşi hayvanlar, Balık, kuş ve suya gelen diğer hayvanlarla beslenirler.
İnsanlara da saldıranları vardır. Timsahlar avlarını güçlü çeneleri arasına sıkıştırıp
suya çekerek boğarlar. Timsahlar dişlerini avlarını parçalamada kullanırlar. Bu vahşi
hayvanlar parçalara ayırdıkları avlarını çiğnemeden parçalar halinde yutarlar.
Timsahlar büyük parçalar halinde yuttukları etleri daha rahat sindirmek için çakıl ve taş da yutarlar.
Timsahlar yumurtayla çoğalırlar. Çiftleşme sonrası sonra dişi timsah, bir kumluk alana
açtığı çukur içine kaz yumurtası iriliğinde 50 kadar yumurta bırakır ve dişi timsah
yumurtların üzerini kumla örter. Dişi timsah, yavru timsahlar, timsah yumurtalarından
çıkana kadar bazen 3 ay yuvanın etrafından ayrılmaz. Dişi timsahlar bu sürede çok
sınırlı avlanabildiklerinden kilo kaybederler. Erkek timsah bu dönemde dişiyi beslemez.
Yavru timsahlar yumurtadan çıkmaya ve yumurta kabuğunu kırmaya hazır olunca 20 metre
kadar uzaklıktan duyulan sesler çıkararak anne timsahı yardıma çağırırlar.
Dişi timsah, kumları açarak yavruları ağzının içine alır ve suya taşır.
Bakıma muhtaç timsah yavruları 1,5-2 ay anne timsah ve baba timsah
tarafından diğer vahşi hayvanlar tarafından gelecek saldırılara karşı korunur.
Yırtıcı kuşlar ve diğer vahşi hayvanlar timsah yavrularına düşkündür.
Yavru timsahlar tek başlarına kalmaya başladıklarında büyük timsahların saldırılarına karşın,
ergin timsahlardan uzak dururlar. Yavru timsahlar iyice büyüyene kadar balık yumurtaları,
salyangoz ve diğer küçük su canlıları ile beslenirler.
SIRTLANLAR
Sırtlan, Latince adı Crocuta crocuta . Sırtlanlar memeli vahşi hayvanlardandır.
Sırtlanlar Afrika, Arabistan ve Hindistan ın doğusunda yaşarlar. Aslanlar gibi
en yırtıcı vahşi hayvanlardandır. Sırtlanlar etoburdurlar ve hem canlı avlanırlar
hem de leş yiyicidirler. Sırtlanlar sanılanın aksine köpekle değil, kediyle daha yakın akrabadırlar.
Çizgili sırtlanlar (Hyaena hyaena), Bayağı sırtlan olarak da bilinir, diğer sırtlanlardan
daha küçük olan bir sırtlan türüdür. Yalnızca Afrika'da bulunan diğer sırtlan türlerinden
farklı olarak bu tür başka bölgelerde hatta Türkiye'de de bulunur.
Sırtlanların enselerinden sırtına kadar sert ve dik kıllardan oluşan bir yele vardır.
Sırtlanlarda bu tüylerin uçları siyahtır. Sırtlanlarda kulak kenarı ve içi beyaz, boyun
ve çene altı siyah, ağız çevresi ve pençeleri ise kahverengidir. Sırtlanlar açık kırçıl ya
da pas renginde ve koyu benekli posta sahiptir. Sırtlanlar ön ve arka ayaklarda4'er parmağa sahiptir.
Sırtlanların başları iri ve kulakları büyüktür. Kavga anında ve savunma esnasında sırtlanlar
yelelerini kabartır, kuyruklarını dikerler. Sırtlanların ön bacakları arka bacaklarından daha uzundur.
Bu vahşi hayvanlar tırnaklarını aslanlar gibi geri çekemezler.
Benekli sırtlanlar gelişmiş bir duyma ve keskin bir gece görme kapasitesine sahiptirler.
Hızlı değillerdir. Fakat çok uzun mesafeleri yorulmadan koşabilirler. Anaerkildirler ve
dişi sırtlanlar tarafından yönetilen büyük gruplar halinde yaşarlar. Sırtlanlar feryat
veya kahkaha gibi farklı tuhaf sesler çıkartırlar. Sırtlanlar bu bağrışlarını avın yada
leşin yerini arkadaşlarına belli etmek için kullanırlar. Sırtlanların duyma kabiliyetleri
çok hassastır ve geceleri keskin görüş alanına sahiptirler. Sırtlanlar uzun mesafeler
boyunca yorulmaksızın hızlı koşabilirler.
Sırtlanlar 110 günlük gebelik sonrası
bir doğumda 2 yavru meydana getiriler. Yavrular 1-2 yıl içinde ergin sırtlan olurlar.
Yaklaşık 25 yıl yaşayabilen sırtlanlar 80 kg ağırlığa ve 150 cm boya ulaşabilirler.
Bu vahşi hayvanlar gündüzleri in ve mağaralarda, yarık ve kovuklarda dinlenirler.
Sırtlanlar genelde grup olarak avlanırlar veya diğer vahşi hayvanların avlarından
kalan artıklarla beslenirler. Çizgili sırtlanlar diğer benekli sırtlanlar gibi
büyük avlar yakalayamaz. Leşle beslenir yada küçük kemirgen yada kuş türü hayvanlarla
beslenirler. Vahşi hayvanlar içinde en güçlü ısırma kuvvetine sahip havyalar arasındadır.
Sırtlanların boyun kasları çok güçlüdür.
Bu vahşi hayvanlar güçlü boyun ve çene kaslarını ve çenesi ile avının kemiklerini kırabilir.
Sırtlanlar bir seferde ağırlığının üçte biri kadar yiyecek yiyebilir. Benekli sırtlanlar grup
halinde avlanırlar. Bu sırtlanlar diğer vahşi hayvanlardan farklı olarak değişik avlanma
tekniklerine sahiptir. Zebra gibi büyük bir avı yakalarken, bir sırtlan hayvanın sırtına
atlayarak ısırır. Diğer sırtlanlar da karnını ısırarak deşer ve iç organlarını parçalar.
Avı kısa sürede yakalayıp yerler. Sırtlanlar çoğu kez diğer yırtıcı hayvanlardan çaldıklarıyla beslenirler.
KURTLAR
Kurt veya boz kurt Latince adı Canis lupus. köpekgiller (Canidae) familyasının en yaygın ve en iri türüdür
Gri kurt ya da orman kurdu olarak da bilinen boz kurt, dünyadaki en yaygın ve en çok bilinen kurt türüdür.
Bir çok iklime ve ortama çok iyi uyum sağlayabilen kurtlar, kuzey kutbunun buz çöllerinden, Orta Asya'nın ve
Kuzey Amerika'nın kum çöllerine kadar farklı ortamlarda yaşamaktadırlar.
Kurtlar birçok hayvan için korkulan bir yırtıcıdır. Kurtlar zeki, iri ve kuvvetli bir hayvandır.
Kurtlar 50-90 kg ağırlığa ve 1,2 metre 120 boya ulaşabilirler. Kuyruğu 40-50 cm olan kurtların yüksekliği
90cm'dir. Kurtlar 20 yıl kadar yaşarlar.
Kurdun kalın ve sık tüylü postu farklı renklerdedir. Bazı kurtlar sarı veya kahverengi benekli de
olabilir. Kuzey ülkelerinde uzun ve beyaz kışlar dolayısıyla kurtlar da çoğu zaman açık renkli olurlar.
Kurtların kulakları vücuduna ve diğer vahşi hayvanlara kıyasla nispeten kısadır. Kurtlardaki kısa kulaklar
kışın dondurucu soğuklarında donmasına karşı onları korur. 30 km/saat hızla koşabilirler.
Kurdun gün batarken ki uluması derin ve dalga dalga uzayan, tüyler ürpertici bir sestir.
Kurtların, her birinin ayrı bir anlamı bulunan farklı bağırışları vardır. Kurt uluduğunda
sesin tam olarak nereden geldiği anlaşılamaz.
Kurtlar İlkbaharda çiftleşirler. Erkek kurt, genel olarak ölene dek bir tek eşle kalır.
Erkek kurtlar, dişi kurtların 9 metreye varan yeraltı inini ve buraya giden tüneli kazmasına yardım eder.
Kurt çifti bazen de kayalık bir mağarayı veya başka bir hayvanın terk edilmiş inini yuva olarak kullanır.
Dişi kurtlar bir doğumda 4-10 arası yavrukurt doğurur. Anne kurtlar avlanmadığı zaman, ine yakın
tepelik bir yerde dinlenir. Bir vahşi hayvan tehdidi olduğunda önce ailesine işaret verir ve gerekirse
dikkati üzerine çekmek amacıyla kısa kısa havlayarak geri çekilerek vahşi hayvanı
kendi üzerine çeker ve yuvadan uzaklaştırır. Eğer dişi kutra bir şey olursa erkek kurt yavruları büyütür.
3 haftalık yavrular inden çıkmaya başlar. Kurtlarda aile bağları güçlüdür ve bir
kurt tuzağa düştüğünde diğer aile bireyleri yardıma koşar.


Kurtlar genel olarak sessiz ve sakin yerlerde yaşar ve etrafa hakim olan
tepelerin yüksek yerlerine yerleşirler.Kurtlar genel olarak sürü halinde avlanır.
Kurt sürüleri genel olarak hepsi aynı ailenin üyesi bir 10-12 hayvandan oluşur.
Anne, baba ile yavrularından başka yetişkin birkaç akraba da birlikte avlanabilir.
Bu vahşi hayvanların geniş bir avlanma alanları vardır. Kurtlar geyik, dağ koyunu,
ren geyiği, tavşan, kemirgenler gibi hayvanları avlarlar. Ayrıca leş yiyicilerdir.
Bu vahşi hayvanlar ayrıca insanların yaşadıkları bölgelerde evcil hayvanlardan koyunlara,
sığırlara ve atları da avlar. Kurt bir defada ağırlığının beşte biri kadar yiyebilir.
KUTUP AYILARI
Kutup ayısı, Latince ismi Ursus maritimus. Bu vahşi hayvanlar beyaz ayı, ya da deniz ayısı,
ayıgiller (ursidae) familyasından kuzey kutup bölgesinde buzullar üstünde yaşayan vahşi bir ayı türüdür.
Kutup ayıları yaşayan en büyük kara etoburudur.
Kutup ayıları 2,5-3 m uzunlukta ve 400-500 kg ağırlıkta olabilmektedirler.
Kutup ayıları bulunduğu ortama çok iyi uyum sağlamıştır. Kutup ayılarının kalın beyaz kürkü
soğuktan korur ve beyaz rengi ile buz ve karla kaplı ortama çok iyi saklanır.
Derisinin altında kalın bir yağ tabakası vardır. Ayak tabanlarının altında deriden yastıklar ve
tüyler olduğundan buzlar üzerinde kaymadan rahatlıkla hareket eder.
Kutup ayıları denizlerde çok rahat yüzerler. Bu vahşi hayvanlar karada 40 km/saat hızla
koşabilir ve bu hızla bir ren geyiğini yakalayabilir.
Kutup ayıları yalnız yaşar.
Erkek ve dişi kutup ayıları sadece çiftleşme mevsiminde bir araya gelirler.
Ve sonra kutup ayıları tekrar ayrılırlar. Çiftleşme sonrası gebe dişiler kar içine yaptıkları
inlerinde kış uykusuna yatar.
Kutup ayısı birçok vahşi hayvandan farklı olarak karada, denizde ve buz üzerinde
rahatlıkla avlanabilir. Çok güçlü pençeye sahip kutup ayıları, sağlam dişlere ve güçlü bir
çeneye sahiptir. En çok balık ve foklarla beslenir. Kutup ayıları yaşadıkları bölgedeki
geyikler, tilkiler, balıklar, foklar ve kuşlar gibi hemen hemen tüm canlılarla beslenebilir.
Buzları kırarak buz altındaki balıkları ve saklanan fokları avlar. Havalar ısınmaya
başladığında karada bitkilerle de beslenir. Aç olduğunda insanlara bile saldırır.
PİTON YILANI
Piton, Latince adı Pythonidae. Asya ve Afrika'da yaşayan yılangiller familyasından
çok tehlikeli ve ölümcül bir vahşi hayvandır. Asya, Afrika'da yaşar.
Piton yılanı zehirsizdir. Bu vahşi hayvanlar dünyanın en uzun yılanlarındandır.
Bir piton yılanının boyu 10 metreye ağırlığı 100 kg'a çıkabilir.
Piton yılanları yumurtlayarak ürerler. Bazı türlerde dişi
piton yumurtaların üzerine kıvrılarak kuluçkaya yatar.
Piton yavruları yumurtadan 2-3 ay içinde çıkar. Pitonlar genelde bataklık ve
suya yakın alanlarda daha çok bulunur.
P
Pitonlar genelde gece avlanır. Piton yılanı çoğunlukla bir dala asılarak altlarından geçen
memelilere pusu kurar. Piton yılanı avlarını yerde de takip edebilirler. Pitonlar geyikler,
timsah, yılanlar, kuşlar, kemirgenler, yaban domuzları, ceylanlar, zebralar ve antiloplar
gibi farklı hayvanlarla beslenir.
Piton yılanı avına dolanır ve güçlü kasları ile avını
sıkarak nefes almasını engeller ve piton yılanı bu esnada çoğu kez avının kemiklerini kırar.
Avı tamamen öldükten sonra avın başından itibaren yutmaya başlar. Ağız yapısı çok esnek
olduğundan bir geyik ya da timsahı çok rahat bir şekilde bütün olarak yutabilir.
Piton yılanı insanlara da saldırır ve yutar.
Piton yılanları yavaş hareket eden ve karnı tok olduğu sürece sürekli dinlenmekle ve yediklerini sindirir.
ANAKONDA YILANI
Anakonda, Latince adı Eunectes murinus. Anakonda Venezuela,
Brezilya gibi yerlerde Amazonlar bölgesinde yaşayan yılangiller familyasından
çok tehlikeli ve ölümcül bir vahşi hayvandır. Asya, Afrika'da yaşar.
Anakonda zehirsizdir. Anakondaların yeşil anakonda, nehir anakondası gibi bilenen türleri vardır. Bu vahşi hayvanlar dünyanın en uzun yılanıdır. Pitonlarla karıştırılabilirler.
Bir anakondanın boyu 10 metreyi geçebilir. Büyük bir anakonda 100 kg'dan fazla kilolu olabilir.
Anakonldalar yumurtlayarak ürerler. Anakondalar üreme döneminde genelde suda bulunurlar. Anakonda suda da çok rahat ilerler. Bazı türlerde dişi
anakonda, yumurtaların üzerine kıvrılarak kuluçkaya yatar.
Anakonda yavruları yumurtadan 2-3 ay içinde çıkar. Anakonda yavruları 90 cm boyundadır. Anakondalar pitonlar gibi genelde bataklık ve
suya yakın alanlarda daha çok bulunur.
Anakondalar geyikler,
timsahlar, yılanlar, kuşlar, kemirgenler, yaban domuzları, ceylanlar, zebralar ve antiloplar
gibi farklı hayvanlarla beslenir.
Anakonda yılanı avına dolanır ve güçlü kasları ile avını
sıkarak nefes almasını engeller, ezer ve ve piton yılanı bu esnada çoğu kez avının kemiklerini kırar.
Anakonda avı tamamen öldükten sonra avın başından itibaren yutmaya başlar. Anakondanın ağız yapısı çok esnek
olduğundan bir geyik ya da timsahı çok rahat bir şekilde bütün olarak yutabilir.
Anakonda yılanının insanlara da saldırdığı bazı durumlar söylenir ancak son dönemlerde resmi kayıtlarda bildirilmiş bir anakonda
saldırısına bağlı ölüm yoktur.
Anakondalar yavaş hareket eden ve karnı tok olduğu sürece sürekli dinlenir ve yediklerini sindirir.
www.vahsihayvanlar.net
'de
vahşi kara hayvanları hakkında bir çok sorunun cevabı için
...TIKLAYINIZ...