Tanrı bana okuyucuları gönderirse, то, olabilir, Onları meraklı olmak için, Ben köyün tarihini yazmaya karar nasıl Gorukhino. Ben bazı ön detaya girmelidir için.
Ben köyde dürüst ve soylu ebeveynlerin doğdu Gorukhino 1801 Nisan 1 numarası ve bizim sexton onun erken eğitim aldı. Ben sonradan içimde okuma zevkini geliştirmiş ve edebi istihdama genel olarak borçlu Biz değerli kocası. Benim ilerleme onlar yavaş olmasına rağmen, ancak güvenilir, yaş onuncu yıl için, neredeyse her şeyi biliyordu, hala hafızamda kalır, zayıf ve o doğası gereği çünkü eşit sağlık durumunun kötü izin vermedi beni gereksiz yere yük olmak.
Sıra yazar her zaman bana en uygun görünüyordu etti. ailem, saygıdeğer insanlar, ama basit ve eski moda yetiştirilen, hiçbir şey okumak için kullanılır, ve evin etrafında, ABC hariç, Benim için satın, takvimler ve Yeni pismovnika, Hiçbir kitaptı. pismovnika Okuma uzun benim favori egzersiz olmuştur. Ezbere biliyordu ve, rağmen, Her gün New farkedilmeden güzelliği olduğunu. Genel Plemyannikova sonra, kimin babası bir zamanlar emir subayı oldu, Mounds büyük insan geldi bana. Hiç bu konuda sorulan, ve, maalesef, kimse merakımı tatmin olabilir, Hiç kimse şahsen tanıyordu, Tüm sorularımı sadece yanıtlandı, höyükler * Yeni pismovnik oluşan bu, Daha önce biliyor ki. Etrafındaki bilinmeyenin karanlık bazı eski yarı tanrı gibi; bazen ben bile onun varoluş gerçeği şüphe. Onun adı beni yalancı ve onunla ıssız mifoyu geleneğine gibiydi, Bu yeni araştırma Niebuhr bekleniyor. Ancak, o hala benim hayal takip, Ben bu gizemli kişi için bir yol vermeye çalıştım, ve nihayet karar, o değerlendiriciler Zemsky Koryuchkina gibi olmalı, kırmızı burun ve gözleri pırıl pırıl parlayan biraz yaşlı adam.
В 1812 yıl Moskova'ya götürdü ve misafirhane Karl İvanoviç Meyer verdi - üç aydan kısa kaldı, düşmanın girmesinden önce dağıtıldı beri - ben köye geri döndüler. sürgün olarak dvuhnadesyati dilleri görmek için Moskova'ya beni geri alacağını, Karl İvanoviç orijinal veya küle döndü eğer, aksi halde, Başka Beni Okula Gönder, ama köyde beni terk etmek annemi yalvardım, sağlığım izin vermediği için beni yataktan kalkmak için 7 saat, Tüm yatılı her zamanki gibi açıldı. Böylece ben onaltı yaşına ulaşmış, İlk Eğitimim kaldıkları ve benim eğlenceli ile Rounders oynarken, sadece bilim, Ben konuk evinde kaldığım sırasında yeterli bilgiyi edinmiş demektir.
O zaman ben de öğrencimiz belirlendi ** piyade alayı, ve herhangi bir şekilde sürecek olan 18** yıl. alayın kaldığım bana biraz iyi izlenimler bıraktı, subay ve kazanmak üretim hariç 245 ruble iken, Her iki cebimdeki bütün Rublesi kalır 6 Grivnası. Ölüm sevgili ailem istifa ve benim beyliği gelmek için beni zorladı.
Ve hayatımın bu dönemi benim için çok önemlidir, o yaymak için ben niyetinde, hoşgörülü okuyucunun soran af ilerlemek, kötülük onun dikkatini yeme düşkün, eğer.
Hava bulutlu ve sonbahar oldu. istasyonunda Girişte, o Goriukhino açmak için yoluma olması gereken, Ben gönüllü kiraladı ve arka yolları sürdü. Ben doğanın sakin eğilim tarafından olmama rağmen, ama sabırsız tekrar yerleri görmek için, Ben en iyi yılını geçirdiği yerin, üzerime bu kadar, Ben sürekli arabacımı çağıran ediyorum, Sonra ona bir ipucu vaat, Sonra dayak tehdit, ve rahat ben onu sırtından iterek gibi, çıkar ve çanta çöz ziyade, то, itiraf, üç kez ve ona vurmak, Benimle doğum olmadı bundan sonra, sınıf lı'nın, arabacılara için, Ben neden bilmiyorum, Benim için özellikle nazikçe. Sürücü onun üç sürdü, ama öyle görünüyordu, что он, Her zamanki Iamskoy olarak, atları coaxing ve bir kırbaç sallayarak, yine römorkör sıkılır. Nihayet koruya Goryuhinskuyu görüntülemeyi başardı; ve içinden 10 dakikada malikâne bahçesinde girmiş. Kalbim çarpıyordu - Ben tarifsiz duygu bana etrafına baktı. Sekiz yıl ben Gorukhino gördük. birches, hangi ben çitin yakınında dikilmiş iken, şimdi onlar yüksek yetiştirilmektedir, dallı ağaçlar. mahkeme, bir zamanlar üç doğru flowerbeds süslenmiş olmuştu kim, hangi arasında geniş bir yol vardı, mayınları kum, Şimdi nekosheny çayır edildi baktığından, nerede otlatma inek. Tahta evimin önünde durdu. Adam kapıları açmak gidip gözlerimi oldu, ama onlar bindik edildi, kepenkleri açık ve her ne kadar ev yaşadığı gibiydi. Baba kulübe çıkıp insan istedi, Birine ihtiyacım. öğrenme, efendisi geldi, O evin içine geri koştu, ve yakında görevlilerinin çevriliydi. Ben kalbine dokundu, hepsi öpüşme ile ve dost - tanıdık ve yabancı yüzleri görmek: Benim komik erkek zaten köylüler vardı, parsel kızlar başka kadınları evli bir kez ve katta oturan. erkekler ağladı. Tören olmadan konuştu kadınlar: "Nasıl 'eski yetiştirilmektedir - ve duygusu ile cevap verdi: "Nasıl denir, baba, podurneli ». arka verandaya götürdü, Ben ağlayan ve ağıt, benim hemşire karşılamaya gitti ve beni kucakladı, cefakâr Odysseus'un olarak. lavabo banyo Ran. aşçı, sakal şimdi inaktif, Ben yemek pişirmek için gönüllü, ya da akşam yemeği - zaten karanlık başlamıştı çünkü. Hemen benim odayı temizledi, hangi kızlar geç anne olan bir hemşire yaşıyordu, ve ben mütevazi bir baba abode buldum ve aynı odada uyudu, için hangi 23 yıllar önce doğduğum.
Yaklaşık üç hafta her türlü sıkıntılarda benim için geçti - Ben değerlendiriciler etrafında haberci, şefleri ve il yetkililerinin her türlü. Sonunda bir miras alınan ve mirası eline müzeye oldu; Ben sakinleşti, ama yakında hareketsizlik sıkıntı bana eziyet etmeye başladı. Henüz bir tür ve saygıdeğer komşusu gözlerimi aşina değildi **. Ekonomik sınıfları bana tamamen yabancı idi. Ben konuşmaları hemşire, kahya ve müdire benim tarafından üretilen, hesabın oluşuyordu 15 şaka hayvan, Benim için çok ilginç, ama hep aynı tarafından anlatılıyor, Böylece bu beni diğer yeni pismovnikom için yapılır, hangi bildiğim, yer bulacak bir sayfada. Depodaki bulunmuştur Bu haklı pismovnik, Tüm önemsiz arasında, kimsesiz. Işığın içine getirdi ve onun için oldu başladı, ama Kurganov benim için eski cazibesini kaybettiğini, Ben tekrar okumak ve artık açık.
Aşırı bu aklıma geldi, Kendine oluşturmak için denemek için değil bir şey yapın? Nazik okuyucu zaten biliyor, ben bakır para büyüdü ve ben tek başına elde etmek fırsatı olmadığını, O zamanlar kayboldu, çiftlik çocuklarla oynarken on altı yıl, ve sonra ilden ile hareket, daire daire, Yids ile ancak Sutler ile provozhdaya zaman, düzensiz bilardo oynarken ve çamur içinde yürüyen.
Buna ek olarak, yazar bu kadar akıllıca olduğu geldi bana, bu yüzden neposvyaschennыm nedosyahaemo, İlk beni korkuttu de bu düşünce kalem almak. Ben yazar sayısında birgün oraya umut cesaret, bunlardan birini karşılamak için benim ateşli arzusu olduğunda hiç yürütülmesinden? Ama bu durumda hatırlatıyor, Rus edebiyatının tutkum değişmez kanıt konuşmak niyetinde olan.
В 1820 Hala ben St. Petersburg hükümet iş için seyahat geçmekte olan bir Harbiyeli oldu. Bir hafta boyunca orada yaşamış ve, rağmen, ben hiçbir tanıdığım var orada olmasaydı, harcanan zaman çok eğlenceli: Her gün sessizce tiyatroya gitti, 4 katman galerisinde. Tüm aktörler adıyla biliyordu ve de sevdalı düştü **, "* Erkek ve pişmanlık kin" drama bir Pazar günü Amalia rolünde büyük beceriyle oynar. sabah, Genelkurmay dönen, Genellikle çikolata bir bardak düşük şeker dükkanında geldi ve edebi dergi okumak. Ben "Blagonamerennyi" derinlemesine kritik makalesinde oturuyordu Bir gün; bezelye kaban bir "* Hamburg gazetesi" bana geldi ve benim kitabın dışına sessizce bir parça çıkardı. Çok meşgul, kaldırdı ve gözleri değil. Bir yabancı bir biftek istedi ve önümde oturdu; Ben her şeyi okumak, Ona dikkat etmiyor; Bu arada kahvaltı, öfkeyle çocuğun arıza azarladı, Ben şarap yarım şişe içti ve sol. İki genç erkek sonra kahvaltı. "Biliyor musunuz, kim olduğunu? - başka bir sözü geçen: - Bu B'dir, yazar * ". - "yazar", - Ben istemsizce haykırdı, - ve, nedochitannym bitmemiş bir dergi ve fincan sol, ve ödemeyi koştu, dozhdavshisya koyarak değil, Dışarı koştum. Her yöne bakıyor, Nevsky Prospekt sadece çalıştırmayan boyunca Seni uzaktan bezelye ceket gelen gördü ve arkasından yola. Birkaç adım sonra, Aniden hissetmek, bu beni durdurmadı, - Bak, Muhafızlar memuru beni fark, ben kaldırıma içinde onu aşağıya olmamalıdır de, daha ziyade durdurmak ve streç için. Bu kınama sonra daha dikkatli olmaya başlamıştır; maalesef benim her an için subay buluştu, Ben sürekli kaldı, yazar ve her şey ileri benden gitti. Benim eski askerin pelerin bana çok acı olmasaydı, Eski apolet kıskanılacak olmak bana görünmüyordu. Son olarak, çok Anichkina köprüsünde Bezelye palto yakalandı. "Bir sorayım, - Dediğim,, alnına icra eli, - Eğer g. Б., kimin mükemmel eşyalar Ben mutluluk okumuştu "Sorevnovatele eğitim?"" - "Hiç de değil, - diye cevapladı, - Ben bir yazar değilim, ve stryapchiy, ancak ** Ben çok tanıdık; четверть часа тому я встретил его у Полицейского мосту». – Таким образом уважение мое к русской литературе стоило мне 30 копеек потерянной сдачи, выговора по службе и чуть-чуть не ареста – а всё даром.
Несмотря на все возражения моего рассудка, дерзкая мысль сделаться писателем поминутно приходила мне в голову. son olarak, не будучи более в состоянии противиться влечению природы, я сшил себе толстую тетрадь с твердым намерением наполнить ее чем бы то ни было. Все роды поэзии (ибо о смиренной прозе я еще и не помышлял) были мною разобраны, оценены, и я непременно решился на эпическую поэму, почерпнутую из отечественной истории. Недолго искал я себе героя. Я выбрал Рюрика – и принялся за работу.
К стихам приобрел я некоторый навык, переписывая тетрадки, ходившие по рукам между нашими офицерами, именно: «Опасного соседа*», «Критику на Московский бульвар*», «на Пресненские пруды» и т. n. Несмотря на то поэма моя подвигалась медленно, и я бросил ее на третьем стихе. düşündüm, что эпический род не мой род, и начал трагедию Рюрик. Трагедия не пошла. Я попробовал обратить ее в балладу – но и баллада как-то мне не давалась. Наконец вдохновение озарило меня, я начал и благополучно окончил надпись к портрету Рюрика.
rağmen, что надпись моя была не вовсе недостойна внимания, особенно как первое произведение молодого стихотворца, однако ж я почувствовал, что я не рожден поэтом, и довольствовался сим первым опытом. Но творческие мои попытки так привязали меня к литературным занятиям, что уже не мог я расстаться с тетрадью и чернильницей. Я хотел низойти к прозе. На первый случай, не желая заняться предварительным изучением, расположением плана, скреплением частей и т. п., я вознамерился писать отдельные мысли, без связи, без всякого порядка, в том виде, как они мне станут представляться. ne yazık ki, мысли не приходили мне в голову, и в целые два дня надумал я только следующее замечание:
Человек, не повинующийся законам рассудка и привыкший следовать внушениям страстей, часто заблуждается и подвергает себя позднему раскаянию.
Мысль конечно справедливая, но уже не новая. Оставя мысли, принялся я за повести, ancak, не умея с непривычки расположить вымышленное происшествие, я избрал замечательные анекдоты, некогда мною слышанные от разных особ, и старался украсить истину живостию рассказа, а иногда и цветами собственного воображения. Составляя сии повести, мало-помалу образовал я свой слог и приучился выражаться правильно, приятно и свободно. Но скоро запас мой истощился, и я стал опять искать предмета для литературной моей деятельности.
Мысль оставить мелочные и сомнительные анекдоты для повествования истинных и великих происшествий давно тревожила мое воображение. Быть судиею, наблюдателем и пророком веков и народов казалось мне высшею степенью, доступной для писателя. Но какую историю мог я написать с моей жалкой образованностию, где бы не предупредили меня многоученые, добросовестные мужи? Какой род истории не истощен уже ими? Стану ль писать историю всемирную – но разве не существует уже бессмертный труд аббата Милота*? Обращусь ли к истории отечественной? что скажу я после Татищева, Болтина и Голикова? и мне ли рыться в летописях и добираться до сокровенного смысла обветшалого языка, когда не мог я выучиться славянским цифрам? Я думал об истории меньшего объема, например об истории губернского нашего города; но и тут сколько препятствий, для меня неодолимых! Поездка в город, визиты к губернатору и к архиерею, просьба о допущении в архивы и монастырские кладовые и проч. История уездного нашего города была бы для меня удобнее, но она не была занимательна ни для философа, ни для прагматика и представляла мало пищи красноречию: *** был переименован в город в 17** yıl, и единственное замечательное происшествие, сохранившееся в его летописях, есть ужасный пожар, случившийся десять лет тому назад и истребивший базар и присутственные места.
Tanrı bana okuyucuları gönderirse, то, olabilir, Onları meraklı olmak için, Ben köyün tarihini yazmaya karar nasıl Gorukhino. Ben bazı ön detaya girmelidir için.