Bildiğiniz gibi, bir kılıçla Rusya'ya gelmek böyle bir ölümle doludur. оружия. Nitekim, Rus ordusu çok sayıda kılıca sahipti ve yardımlarıyla defalarca düşmanla buluştu. İlk kılıçlar en geç 9. yüzyılda ortaya çıktı ve yeterince hızlı bir şekilde bu tür numuneler yaygınlaştı ve piyade ve süvari ana silahlarından biri haline geldi. Kılıçlar birkaç yüzyıl boyunca görev yaptı, daha sonra daha yeni ve daha ilerici bir bıçak silahına yol açtılar.
Gnezdovsky höyüklerinde 9-11. Yüzyılların kılıçları bulundu. Fotoğraf Mihalchuk-1974.livejournal.com
Kılıç hikayesi
Geleneksel tarih Rusya'daki kılıçlar iki ana döneme ayrılır. İkinci IX yüzyılda başlar. ve X yüzyılın ilk yarısını kapsar. Doğu Slavların topraklarındaki en eski arkeolojik buluntular bu döneme aittir. IX-X yüzyıllarca inanılıyor. Kılıçlar, Avrupa'nın diğer bölgelerinde geniş bir dağılım elde etmeyi başardılar ve kısa sürede takdir edildikleri bölgemize geldiler.
Rusya'daki ilk kılıçlar sözde aitti. Carolingian tipi. Bu tür silahlar, özellikle siyasi ve ekonomik yaşam merkezlerine yakın, farklı bölgelerdeki çeşitli mezarlarda bulundu. Bugüne kadar, ilk döneme ait yüzden fazla kılıç keşfedilmiş ve çalışılmıştır.
Altmışlı dahil kadar kılıç bulur. A.N.'nin kitabından bir harita Kirpichnikova "Eski Rus silahları", sorun. 1, "IX-XIII yüzyılların kılıçları ve kılıçları."
X-XI yüzyıllarda. Carolingian kılıcından kademeli bir kalabalık çıktı. Yerine Romanesk veya Capetian tipi bir kılıç girdi. Benzer silahlar mezarlarda ve 10. ve 13. yüzyıllar arasındaki kültürel katmanlarda bulunur. İkinci dönemin kılıçlarının, uzun sürelerine rağmen, 75-80 birimlerinden daha az olmayan miktarlarda korunmuş olması ilginçtir. Bulunan az sayıdaki buluntu silah sahibinin gömme geleneğinin yok olmasıyla açıklanmaktadır.
Görünüşe göre, X yüzyıldan sonraydı. sonunda kılıçlarla ilgili tüm ünlü gelenekleri oluşturdu. Kılıç, güç ve birliklerin önemli bir özelliği olarak kabul edildi. Bıçaklarla ilişkili çeşitli kelime birimleri de ortaya çıktı. Kılıç, güç yöntemleriyle eşanlamlı hale geldi.
Tedarik ve ithalat ikamesi
Eski Rus ratinin kılıçlarının kökeni oldukça ilginçtir. Bu tür silahların ilk örnekleri yabancı ülkelerden getirildi. Daha sonra, ithal ürün alımları devam etti ve birkaç yüzyıl boyunca alakalı kaldı. Zamanında belli bir başı olan yabancı silah ustaları, gerekli teknolojileri bulmayı başardılar ve yüksek kalitede silahlar ürettiler.
IX-X yüzyıllarla ilgili kabus kılıcı türleri. A.N. Kirpichnikova "Eski Rus silahları", sorun. 1, "IX-XIII yüzyılların kılıçları ve kılıçları."
Eski Rusya'nın en büyük kılıç tedarikçisi, Carolingian İmparatorluğu idi. Silahlar ayrıca Varangian zanaatkarlarından satın alındı. Kılıçların bir kısmı tamamen bitmiş halde gelirken, diğerleri bunun için sadece bir bıçak veya boşluk şeklinde satın aldı. Bıçak, yerel olarak üretilmiş bir tutma sapı ile desteklenmiştir.
Yabancı kökenli kılıçlar ve bıçaklar ilgili markalar tarafından tanımlanabilir. Bu sayede, farklı bölgelerden gelen birkaç düzine bulgunun kökeni kesin olarak tesis edildi. Örneğin, “ULFBERHT” damgalamalı kılıçlar hem ülkemizde hem de Avrupa'da oldukça yaygındır.
Zamanla, eski Rus demirciler kendi kılıçlarının yapımında ustalaşıyorlardı, ancak bunun sonuçları hala bir tartışma konusu. Yabancı gezginlerin ve kronik kişilerin eserlerinde Rusya'da kılıç üretimi ve satışı defalarca dile getirildi, ancak bu veriler gerçek arkeolojik buluntularla tam olarak uyuşmuyor.
11. ve 13. yüzyılların kılıçları A.N. Kirpichnikova "Eski Rus silahları", sorun. 1, "IX-XIII yüzyılların kılıçları ve kılıçları."
Şu anda, Rusya'da benzersiz bir şekilde üretilen sadece birkaç kılıç var. İlki, 11. yüzyılın ilk yarısına tarihlenen metro Foshevataya'dan (Poltava eyaleti) bir kılıç. Bıçağının her iki yanında da “KOVAL” ve “PEOPLE” (veya “PEOPLE”) yazılıdır. Tasarım ve uygulama bakımından bu kılıç İskandinavya'ya benzemektedir. İkinci buluntu 19. yüzyılın sonunda yapıldı. Kiev ilinde. Önemli ölçüde hasar görmüş bir 28-cm kılıç parçasıydı. Sağ kalan kısımda “SLAV” gravürü vardı.
Bu eserler üzerinde Kiril yazıtlar eski Rus kökenli olduğunu göstermektedir. Böylece, Rusya'da kılıç üretiminin olduğu doğrulandı. Aynı zamanda, çıkış hacimleri, rati silahlarındaki payları vb. Belirsizliğini koruyor. Yeni keşifler ve araştırmaların sonuçlarına göre, belki de tüm bu soruların cevapları daha sonra ortaya çıkacaktır.
Gelişim yolları
Arkeolojik buluntular, Rusya’da, Avrupa'nın diğer bölgelerinde olduğu gibi, aynı temel kılıç türlerinin bir bütün olarak kullanıldığını gösteriyor. Her şeyden önce, bu ithal silahların aktif olarak satın alınmasıyla kolaylaştırılmıştır. Yerel üretimin kılıçlarına gelince, yaratıcıları dış deneyime göz attılar; bu da gözlemlenen sonuçlara yol açtı.
IX-X yüzyılların ilk dönem kılıçları, genellikle 1 m'den daha az bir uzunluğa sahiptir ve 1-1,5 kg'dan daha ağır değildir. Çeşitli teknolojiler kullanılarak yapılan bıçaklar hayatta kaldı. Bir demir taban üzerine kaynaklanmış çelik bıçaklı kılıçlar yaygındı. Katı demir kılıçlar da bilinmektedir. Dahil olmak üzere farklı tipte kulplar kullanılmıştır farklı tasarım
Buluntulardaki çeşitli işaretlere ek olarak, dekorasyon işaretleri vardır. Ayrıca, tarihsel kaynaklarda silahların benzer özelliklerinden de bahsedilir. Zengin ve asil kılıççılar silahlarını bakır, gümüş veya altın kakma vb. Özellikle, bu tasarım "SLAV" yazıtlı kırılmış bir kılıca sahipti.
X-XI yüzyıllardan sonra. tasarımda bir değişiklik var. Teknolojiyi geliştirmek, kılıçları hafifletmeyi ve ağırlıklarını 1-85 cm'ye kadar olan uzunlukları 90 kg'a getirmeyi mümkün kıldı.Ve süvariler için hafif nesnelerin yanı sıra, 120 cm ve 2 kg'a kadar daha uzun ve daha ağır kılıçlar ortaya çıktı. Daha sonra kılıçların karakteristik bir özelliği, vadi genişliğinde artan üretim teknikleriyle bağlantılı olarak kademeli bir azalmadır.
Kılıç "LUDOSHA KOVAL" nin modern bir kopyası. Fotoğraf Mihalchuk-1974.livejournal.com
Kılıcın inşası ile birlikte kullanım yöntemleri değişti. İlk yüzyıllarda, Eski Rus kılıcı, yabancı meslektaşları gibi, öncelikle bir doğrama silahıydı. XI-XII yüzyıllarda. delici grev fikri ortaya çıkmakta ve tanıtılmaktadır, bu da sap ve çarpı tasarımında bir değişikliğe yol açmaktadır. XIII yüzyılda. keskinleştirilmiş kılıçlar kesmek ve dikmek için eşit derecede uygun göründü. Böylece, kılıçların işlevleri yavaş yavaş değişti, ancak ilk yetenekleri temel kaldı ve yenilerine yol açmadı.
Bir çağın sonu
Arkeolojiye göre, zaten X yüzyılda. Eski Rus savaşçılar bir kılıç - kavisli bir bıçakla bir araya geldi. Sonraki birkaç yüzyıl boyunca, her biri kendi nişinde olan paralel ve düz bir bıçak kullanıldı. Kılıç, süvarilerin en çok ilgisini çekiyordu, buradaki mevcut kılıç türlerini kademeli olarak değiştirdi. Ancak, tüm sürücüler bu tür silahlara geçmedi. Piyade ayrıca kılıç tuttu.
Silahlardaki önemli değişiklikler XIII. Yüzyıldan sonra başladı. Taktik ve dövüş tekniklerindeki değişiklikler kılıçların rolünde bir artışa ve kılıçların yayılmasında bir azalmaya neden oldu. Bu tür süreçler çok zaman aldı, ancak iyi bilinen sonuçlara yol açtı. XV-XVI yüzyıllarca. Kılıçlar nihayet mevcut gereksinimleri karşılayan daha gelişmiş silahlara yol açtı. Onların dönemi bitti.
Genel eğilimler
Kılıçlar diğer ülkelerden Rusya'ya geldi ve savaşçıların ekipmanlarında hızla yerini aldı. Bu tür silahlar zamanlarının gerekliliklerini yerine getirmiş ve ayak ya da atlı savaşçıların mevcut sorunları etkili bir şekilde çözmelerini sağlamıştır. Kılıçlar, başarılı ve kullanışlı silahlardı ve birkaç yüzyıl boyunca ilgilerini çekmelerini sağladı.
"SLAV" kılıcı üzerindeki yazıtın yeniden inşası. Şekil A.N. Kirpichnikova / rus-druzhina.ru
Bilinen verilerden çıkan şekilde, Rusya'daki kılıçların çoğu yabancı kökenli idi. Buna göre, bu tür silahların gelişimi büyük Avrupa eğilimlerini takip etti. Kendi üretimimiz de vardı, ancak bu konuda veri eksikliği, ciddi sonuçlar çıkarmamıza izin vermiyor. Anlaşılan, yerel demirci-demirci ustaları da yabancı eğilimleri takip etmeye çalıştılar ve kılıçları ithalatla benzerlik gösterdi.
Yerel gereklilikleri göz önünde bulundurarak dış eğilimlerin ardından iyi bilinen sonuçlara yol açmıştır. Satın alınan ve dövülen kılıçlar genel olarak mevcut gereklilikleri karşıladı ve çeşitli faktörlere göre geliştirildi. Bu sayede kılıçlar birkaç yüzyıl boyunca savaşçıların ana silahlarından biri olarak kalmaya devam etti, ancak daha sonra yeni sınıfların silahlarına yol açmak zorunda kaldılar.