Spor yazarlarından Uğur Meleke, Fenerbahçe'nin hocası Jorge Jesus'u, Hürriyet'teki köşesinde değerlendirdi. İşte Meleke'nin o yorumları....
2013 Avrupa Ligi finalinde yönettiği Benfica, Chelseaden iyi oynamış, 100 pas fazla yapmış, şutlarda 17-11 üstünlük sağlamış ama 90+3te bir duran top golüne engel olamamıştı. 2014 Avrupa Ligi finalinde Sevillayı oyun olarak alt etmiş, 21-11 şut, 7-4 korner üstünlüğüne rağmen penaltılarda kaybetmişti. 2019 FIFA Kulüpler Dünya Kupası finalinde de Liverpoola büyük zorluk çıkaran Flamengo, 99uncu dakikada Firminonun golüyle kaybetmişti. Jorge Jesus son 10 yılda birazcık daha şanslı olsa evinde 6 Portekiz şampiyonluğu ve 1 Copa Libertadores Kupasının yanı sıra 2 Avrupa Ligi, 1 de Kulüplerarası Dünya Kupası olabilirdi. Belki şu anda çok farkında değiliz ama ülkede Avrupanın elit teknik adamlarından biri çalışıyor. Üstelik bir emeklilik performansıyla değil, iştahlı bir tavırla. Beyaz gömleğinin içinde Obradovicin ruhunu taşıyarak adeta.
F.Bahçe, Jesus yönetiminde 12 resmi maça çıktı, bunların altısında dörtlü, altısında üçlü savunma ile mücadele etti. Aslında Jesusun 35 yıla ve 1000 maça yaklaşan uzun teknik adamlık kariyerinde ilk 900 maçının neredeyse tamamında dörtlü savunma tercih ettiğini görüyoruz. Ancak son iki sezonda Benfica ile üçlü savunma denemeleri oluyor. Neredeyse 65 yaşına kadar inandıklarında ısrarlı, değişmeye çok açık olmayan bir hoca gibi görünüyor Jesus.
Ancak 30 yıllık teknik adamlık deneyiminden sonra üçlü savunmayı deniyor, o formasyonla da sonuç almayı öğreniyor. Yani 65inden sonra gelişiyor bir bakıma. Onun bu yönünü Arsene Wengere benzetiyorum, zira dâhi Fransız teknik adam da Arsenalla 20 yıl boyunca tek bir maç istisnası dahi olmadan dörtlü savunma tercih etmiş, ancak 20 sene sonra dönüşebileceğini kanıtlamış ve üçlüye evirmişti takımını. Elbette maçları formasyonlar kazanmıyor. Nasıl dizilirseniz dizilin, her bir takım 11er adamla oynuyor. Peki Jesus ne yaptı da, Fenerbahçeyi 50 günde Dinamo Kievden fersah fersah iyi bir takım haline getirdi?
Ferdi-Alioski açık gibi oynuyor
Şampiyonluk hedefleyen, ülkesinin konvansiyonel büyüklerinden biri olan bir takımın üçlü savunma oynaması, ancak bekleri ve orta saha oyuncuları daha fazla öne çıkıyorsa anlam kazanır. Yoksa bekleriniz hâlâ bek gibi oynuyorsa, o üçlü değil beşli savunmadır aslında. Jesusun Viyanadaki Austria Wien maçında üçlüye dönüşü sonrası Ferdi-Alioski adeta açık gibi oynuyorlar artık. Arao-Crespo da önde konumlanıyor ve dönen topları çok daha yüksek yüzdeyle topluyorlar. O zaman zaten anlam kazanıyor üçlü savunma.
1-0 öne geçse bile skor aramaya devam
F.Bahçe herhangi bir maçta 1-0 öne geçse dahi skor aramaktan ve tempolu oynamaktan vazgeçmiyor. Savunma önde kuruluyor, bloklar birbirine çok yakın. Kaybedilen topları çok çabuk geri kazanma iştahı var. İştah da yetmez, ön çalışması ve başarısı var. Jesusun geçtiğimiz günlerde Alioskinin bir tacı geciktirmesi üzerine oraya koşup sırtına vurup hızlı kullanması için teşvik etmesi ya da vakit geçiren kaleci Buschana gösterdiği tepki boşuna değil. Tempo seviyor, güzel futbol seviyor, pragmatizmden-korumacılıktan hoşlanmıyor.
Tüm takıma şans veriyor
Sezon başında Brumayı ilk 11in parçalarından biri olarak düşünmesine rağmen bir buçuk ay sonra Avrupa kadrosuna yazmaması. Lincolnün son durumunu izledikten sonra onu sol kanat bek olarak kullanmaya karar vermesi. Emre Morun kolay top kayıpları sonrası tercih sıralamasında geriye düşmesi. Sezon başı çok fazla tanımadığı Crespo ve Zajcın haklı yükselişleri. Hemen hemen tüm oyuncuları rotasyonla kullanması, gelişmeye ve rekabete zorlaması. Sanırım kadrodaki herkes, onun adaletine inanıyor.
Saha dışı performansıyla da etkileyici
Sadece saha içi değil, saha dışı performansıyla da çok etkileyici bir Jorge Jesus izliyoruz bu sezon. Basın toplantılarında verdiği mesajlar, sadece kulübü için değil ülke için de değerli. Dün de değinmiştim, biz 8 günde 3 maç oynadıkçı teknik adamlara alışmışken Jorge Jesusun Sadece küçük takımlar haftada 1 maç oynar söylemi, hepimize ders niteliğinde...