Sıkışma sendromları, hasar görüp kalınlaşmış (hipertrofiye uğramış) kemik veya yumuşak doku sebebi veya normalde olmayan bir kemik varlığı (kemikleşm) sebebiyle ayak bileğinin eklem hareketlerinin ağrılı ve kısıtlı olmasıdır. Kronik ayak bileği ağrısının önemli sebeplerindendirler.
Fiziksel olarak aktif kişilerde, sporcularda daha sık görülür. Travmalar, burkulmalar, yaralanmalar, infeksiyon ve romatizmal hastalıklar sıkışma sendromlarına yol açabilir. Semptomlar aniden başlayabileceği gibi, bir yaralanma ya da travma sonrası tedricen de başlayabilir.
En sık bilinen tipleri anterior (ön), anterolateral (ön yan) ve posterior (arka) sıkışma sendromlarıdır. Son zamanlarda posteromedial (arka iç) ve anteromedial (ön iç) tipleri de tanımlanmıştır. Anterolateral sıkışma sendromu inversiyon yaralanması sonucu; anterior sıkışma sendromu (futbolcu ayak bileği) supinasyon (dış rotasyon) veya tekrarlayıcı dorsifleksiyon yaralanması sonucu, balerinler gibi aşırı derecede plantar fleksiyon yapanlarda özellikle anatomik olarak os trigonum (normalde olmaması gereken bir kemik, bazı insanlarda doğuştan bulunur) da varsa posterior (arka) sıkışma sendromu ortaya çıkabilir. Şikayetler genellikle ilerleyicidir.
Tedavisi; istirahat, şikâyetleri uyaran hareketlerden kaçınma, ayak bileği destekleri, fizik tedavi uygulamaları ve ayak bileği hareketlerinin düzeltilmesidir. Tedavinin yetersiz kaldığı durumlarda hipertrofik sinoviyal doku ve osteofitlerin cerrahi olarak alınması çok iyi sonuçlar verir. Ayak bileği çevresindeki kaslara İMS yapılması çoğu hastada iyi sonuçlar verir.
Prof Dr Turan USLU
Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzmanı