Tarihi Gemiler
BlueArt.ch tarafından araştırma ve koleksiyon
1765 tarihli HMS Victory, İngiliz donanma servisindeki en eski gemidir. Şöhret, HMS Victory’i Cape St. Vincent Savaşı’nda ve Trafalgar Savaşı’nda Yardımcı Amiral Horatio Nelson’ın amiral gemisi olarak kazanmıştır…
19. Yüzyılın efsanevi gemi çayı kesme sınıfı Cutty Sark. Çay yarışı ve zamanının en hızlı gemilerinden biri için inşa edilmiştir. 1869’da Dumbarton’da (İskoçya) başlatılan Cutty Sark…
1797’de Baltimore’da inşa edilen bu firkateyn, sayısız gemiyi ele geçirme, 1843’te İngiliz Donanması tarafından Hawaiian Adalar’ın ilhak edilmesini önleme veya 1845-49 yıllarındaki büyük patates kıtlığı…
1765 tarihli HMS Victory, İngiliz donanma servisindeki en eski gemidir. Şöhret, HMS Victory’i Cape St. Vincent Savaşı’nda ve Trafalgar Savaşı‘nda Yardımcı Amiral Horatio Nelson’ın amiral gemisi olarak kazanmıştır. HMS Victory, dünyanın herhangi bir yerinde bulunabilecek çizginin sadece 18. yüzyıl gemisi. Hala kullanımda olan dünyanın en eski hayatta kalan savaş gemisi ve 18. yüzyıl donanmasında eşsiz bir yaşam deneyimi. Artık Portsmouth’daki bir müze gemisi, aynı zamanda resmi resepsiyonlar ve etkinlikler için İlk Seelord olarak hizmet veriyor.
1758’de Kral George II’nin bakanları, on iki yeni savaş gemileri inşa etmek için iddialı bir proje başlattılar. Listenin en üst kısmında, hiç bir isimde bulunmayan bir gemi vardı, Chatham’da inşa edilecek 100’den fazla silahla. 1759 yılı, Büyük Britanya için “Zafer Yılı” idi.
Savaş sonrası dönem, 1811 Kasımında, Baltık konvoyu’den, 130 İngiliz gemisinden biri birlikte, eskort olarak Victory vardi. O, İsveç’ten Büyük Britanya’ya diğer gemilerle birlikte hareket etti olarak bir dizi ağır fırtına Danimarka sularında konvoya çarptığında. Fırtınalar, İngiliz denizcilik tarihinde en çok zarar gören gemi felaketlerinden birine neden oldu. 24 Aralık 1811’de, Jutland’ın batı kıyısındaki iki HMS Defence (74 top) ve HMS St. George (90 top) gemiler sahilinde 1407 denizci öldü, sadece 18 kişi hayatta kalabilirdi; Texel’de savaş gemisi HMS Hero (74 silah), 550 mürettebatın sadece 8’i hayatta kaldı (diğer kaynaklara göre, hayatta kalan kimse yoktu). Çok sayıda ticari gemi de, toplamda 2.000’den fazla İngiliz denizciyi öldürdü – tüm Napolyon savaşı boyunca mücadeleden daha fazla.
Halen HMS Victory, “zafer” adını taşıyan Kraliyet Donanması’nın altıncı gemisi.
Efsanevi Eric Tabarly yarış pisti. Eric ve babası tarafından, sadece 7 yaşındayken, sefaletinden kurtulmuş olan Pen Duick, Tabarly’nin çeşitli ırklarda birçok zaferini kazandığı bir dizi teknenin ilki oldu.
1931’de Nantes’te doğan Tabarly, çocukluktan deniz ve yelkencilik için bir tutkuyla gelişti. Anglo-saksonların okyanus ırklarına hâkim olduğu bir dönemde büyük zaferler elde etti ve kayıtları püskürtüldü. Görkeminde rahatlamaktan çok daha verimli gemiler inşa etmeye ve yarışlar kazanmaya devam etti.
Eski Pan Duick’i İskoçya’daki klasik yelkenli yarışlarına katılmak için yönettiği sırada English Channel’inin su ağından kaybolarak sona erdi.
HMS Bounty, tarihin en ünlü isyanlarından birinin sahnesidir. Kaptan William Bligh‘in çabaları nedeniyle, Bounty yolculuğunun detayları çok iyi belgelenmiştir.
Bounty başlangıçta 1784 yılında İngiltere’deki Blaydes tersanesinde inşa edilen bir collier kargo (Bethia) idi. Kraliyet Donanması onu 1787’de satın aldı, tamir etti ve Bounty’yi yeniden adlandırdı. Dört adet 4 top ve on adet döner top ile donatılmıştı ve özel bir deneye hazırlandı.
1787 yılının Aralık ayında, İngiltere’den ayrılan gemi, Batı Hint Adaları’ndaki İngiliz çiftliklerine ekmek ağaçlarını taşımak için William Bligh komutası altında Tahiti için Pasifik Okyanusu’na gönderildi. Gemi beş ayını Tahiti’de geçirdi, çünkü breadfruit ağacı varış anında bir dinlenme evresindeydi ve hemen kesimler çekilmemekteydi. Bu odada mürettebat yerlilerin geleneklerine alışmaya başladı ve Tahiti’nin kadınları ile ilişkiler kurdu ve İngiliz denizciler olarak görevlerini unuttular.
Yolculuğa devam, geminin ilk memuru ile birlikte bir takım mürettebat, kaptan karşı isyan aldı ve Bounty’nin kontrolünü ele geçirdi. İsyancılar daha sonra Bligh ve 18 mürettebatını kovdular ve hala ona sadık kalmışlar ve gemiden bir gemide ateş açmışlardı. Kaptan Bilgh, Timor adasındaki Kupang şehrinin limanına varıncaya dek, on sekiz sadık denizciden sadece birini kaybedene kadar, kırk yedi gün boyunca 3.500 deniz milinden fazla yelken açarak büyük bir başarı gösterdi. Adamlar, eve gitmek için ilk fırsattan bekledi. Nihayet 1790’da Kaptan Bligh tekrar Tahiti’ye gitti ve başarılı bir şekilde ekmek ağaçlarını Batı Hint Adaları’na soktu.
Fakat isyancılar Bounty’yi Tahiti’ye geri götürdü. Yine eşleri ile tanıştılar ve Tubuai Adası’nda bir koloniye yerleştiler. Tubuai’de, gemi kumsalda düştü ve bir kale inşa edilmeye başlandı, ancak projenin üç ay sonra terk edilmesi gerekiyordu. Bunun sonucu olarak, birbirleriyle ve yerlilerle birçok kanlı muhalif oldu.
Nihayetinde 1790’da mızrakçılar Bounty’yi Pitcairn Adasına yelken açarak ateşe verdiler. Artık “Bounty Bay” olarak biliniyor. William Bligh’in not defterinin el yazması, Avustralya Ulusal Kütüphanesi’nde hala mevcuttur. Bounty’nin gerçek hikayesiyle ilgili birçok kitap, belgesel ve film var. “Mutiny on the Bounty”, Lewis Milestone tarafından yönetilen, Marlon Brando, Trevor Howard ve Richard Harris’in oynadığı, Metro-Goldwyn-Mayer tarafından yayınlanan 1962 Amerikan Technicolor epik tarihi drama filmidir.
HMS Endeavour, Teğmen James Cook‘un Avustralya’ya ve Yeni Zelanda’ya komuta ettiği bir İngiliz Kraliyet Donanması araştırma gemisi oldu, 1768’den 1771’e kadar ilk keşif yolculuğunda. Bu adaların ilk detaylı haritalarını çiziyor, ve bilim adamlarından oluşan bir ekip ilk kez yerli halkın ve bitkilerin ve bölgenin hayvanlarının yaşamını araştırdı.
Gemi 1764’te kömür gemisi olarak piyasaya sürüldü. Donanma, 1768’de Pasifik Okyanusu’na bilimsel bir görev için satın aldı ve anlaşılan Terra Australis Incognita veya “bilinmeyen güney toprakları” için denizleri keşfe çıktı. Endeavour, Avustralya ve Yeni Zelanda kıyılarına ulaşan ilk gemi oldu. Gemi, araştırma, keşif ve macera dolu bir yolculuğun ardından, Dover’ın İngiliz limanına döndü. Neredeyse üç yıldır denizde sürmüşdü.
Bu güzel gemi, onun destansı yolculuğundan sonra tamamen unutuldu ve sadece Falkland Adaları’na gidip gelen yıllarca geçirdi. Gemi 1775’te şahsı pazarıya satıldı ve daha sonra Lord Sandwich olarak yeniden adlandırıldı. Onun enkazı tam olarak bulunmadı, sadece bazı kalıntıları, altı topu ve bir çapa dahil olmak üzere dünya çapında denizcilik müzelerinde sergileniyor. Endeavour’ın bir kopyası 1994 yılında başlatıldı ve Sydney Limanı’ndaki Avustralya Ulusal Denizcilik Müzesi’ne yanaştı. US Space Shuttle Endeavour gemiden sonra ismini aldı ve Yeni Zelanda yüzde elli sikke üzerinde tasvir edildi.
Bon Retour, Fransız Brittany sahillerinin tarak balıkçı teknesi 1980 yılına kadar bu etkinlik için kullanıldı. Tertu du Fret tersanelerinde 1952’de inşa edilmiş, otuz yedi yıldır balık avlıyordu.
1982’de restorasyonunu üstlenen Guy Le Cornec’in ellerine geçti. Günümüzde gemi, deniz kültürünün korunmasına yönelik hedefi olan TUD AR MOR kuruluşu tarafından yönetilmektedir.
Fransız Rivierası’nın Provencale bir geleneksel balıkçı teknesini. İki Latin yelkeni ile tipik bir Akdeniz hattında, bu tekne daha büyük balık yapımı için kullanılan ahşabın geri kalanından yapılırdı.
Provencale’nin gövdesinin tabanı düzdür, birçok kumsalın kıyısında boşalmasına izin verir ve tipik olan güzel bölgenin koyları. En fakir balıkçılar arasında yaygın olan bu gemiler, havalar olumsuz olduğunda ciddi sorunlara sahipti.
Christopher Columbus‘un Yeni Dünya’ya ilk yolculuğunda kullandığı üç karavel. Colindres tersanelerinde inşa edilmiştir. 90 denizci ile Kristof Kolomb, Santa Maria ve diğer iki gemi La Pinta ve La Nina tarafından kaptan 1492 üç Ağustos tarihinde Palos Limanı’ndan ayrıldı.
Başlangıçta, durum iyi görünüyordu ve denizciler tamamen Columbus tarafından yönetiliyordu, ancak sahil ufukta kaybolduğunda birkaç gün sonra yavaş yavaş korktular. O zamana kadar, Atlantik Okyanusu’nda yolculuk eden tüm gemiler, kuzey ya da güney rotasının her iki tarafındaydı ve her zaman Avrupa ya da Afrika kıyılarındaydı. Ama şimdi, bilinmeyen bir merkezi kısma doğru gidiyorlardı; buradaki popülasyona göre, korkunç canavarlarla doluydu ve şiddetli fırtınalar gemilere yolu kapattı.
Christopher Columbus, karşılaştığı tüm zorluklara rağmen yolculuğuna devam etti. Hindistan’a batıya doğru bir yol bulmak için İspanya’nın Katolik Monarşileri Kastilya Kanadı adına tarafından görevlendirildi. Ancak hiç kimse Atlantik Okyanusu’ndan geçmenin Asya yerine Amerika’ya geleceğini bilmiyordu. Christopher Columbus, bilinmeyen bir kıtayı keşfettiğini hiç bilmiyordu. Hayal gücü ile, başka bir yönden Hindistan’a geldi. Bu nedenle yerli kabileler – ve günümüzde orijinal Amerikalılar hala Hindular olarak adlandırılıyor.
19. Yüzyılın efsanevi gemi çayı kesme sınıfı Cutty Sark. Çay yarışı ve zamanının en hızlı gemilerinden biri için inşa edilmiştir. 1869’da Dumbarton’da (İskoçya) başlatılan Cutty Sark, ilk yıllarında çay yarışına adanmış ve Çin ve Londra’yı sekiz ‘çay mevsiminde mümkün olan en kısa sürede birleştirmeye çalışmıştır.
Lansmanının aynı yılında rotayı çok daha kısa hale getiren ve vapurlara avantaj sağlayan Süveyş Kanalı açıldı. Süveyş Kanalı’nı bir yelkenli için geçmek mümkündü, ancak zor ve pahalıydı, Kızıldeniz’de yelken koşulları ideal olmaktan uzaktı. Daha sonra, on yıl boyunca bu yollarda en hızlı tekne olan Avustralya’dan gelen yün ticaretine adanmış olacaktı ve aynı zamanda Porto, Rio de Janeiro, New Orleans, Lizbon ve Portekiz kolonileri arasındaki malların taşınmasında da kullanılabilecekti. Son olarak, 1954 yılında, kuru havuza aktarılacak ve Greenwich kasabasında bir müze gemisi olarak muhafaza edilecektir.
Literatürde zaman zaman Gorch Fock II olarak adlandırılan Gorch Fock, yazar ve şair Gorch Fock’un (Johann Wilhelm Kinau, sürdü ve 1916’da Wiesbaden’de Skagerrak Muharebesi’nde düştü) ismini almıştır.
1917’de inşa edilen ilk Gorch Fock bir sahilkarakoltu. 1919’dan itibaren donanma 1936’da tekneyi satın alıp yardımcı mayın tarama gemisi ile yeniden inşa edilene ve Hugin adını verene kadar bir balıkçı gemisi olarak hizmet etti. 1945’ten itibaren tekrar bir balıkçı gemisi olarak hizmet etti. Sonunda 1952’de ayrıldı.
İmparatorluk Donanmasının ilk Gorch Fock’u gibi, ikinci Gorch Fock’u Hamburg’de 1958 Blohm & Voss tarafından inşa edildi. Bu gemi, eğitim gemilerinin devreye alınmasına bağlıydı. Dağılmasından sonra Flensburg-Mürwik’teki Mürwik donanma okulunun 1966’sı ikincilleştirildi. Günümüzde, bu muhteşem geminin bakım ve onarım maliyeti nedeniyle – 2018 yılına kadar 135 milyon avro olarak tahmin ediliyor – bir yelkenli eğitim gemisi olarak kullanılması planlanıyor.
Ocak 2011’e kadar, gemi resmi istatistiklerine göre 741,106 deniz mili geriydi. 439 liman ziyaretinde 180 farklı liman ziyaret edilmiş ve tüm kıtalarda 60’tan fazla bölge ziyaret edilmiştir.
Bu gemi aslen 1794’te Fransız limanı Le Havre’de, Unité isimli 32 tabancalı küçük savaş gemisi olarak inşa edildi. Fakat 1796’da İngilizler tarafından ele geçirildi, uzun silahlar yerine kronlarla silahlandı ve Kraliyet Donanması’nın hizmetine 6. sınıf olarak kondu. Yakalandıktan yaklaşık bir yıl sonra, bu güzel geminin adı HMS Surprise olarak değiştirildi çünkü Unité olarak da adlandırılan başka bir Fransız gemisi zaten donanmaya alındı.
Kaptan Edward Hamilton’ın altında HMS Surprise, Karayipler’de birkaç yıl yelken açtı ve birkaç korsanı ele geçirdi. Ancak şan, HMS Hermione’nin 1802’de yeniden ele geçirilmesi için gemiyi kazandı. HMS Surprise Şubat 1802’de görevden alındı.
Yazar Patrick O’Brian, birçok kitabında HMS Surprise’i Jack Aubrey için bir firkateyn olarak kullandı. 2003 yılında Master & Commander – The Far Side of the World filminde ayrıca bir HMS Surprise gösterilmektedir; bu arada San Diego Denizcilik Müzesi’nde ziyaret edilebilecek aynı adın bir kopyası.
Fransız kökenli ünlü kesici. Kılavuz tekne gibi kısa bir yörüngeden sonra, itiş gücünün buhar motorları tarafından yelken açılmasına bağlı olarak balıkçı teknesi gibi kullanılmaya başlandı. Jolie Brise 9-10 knot’a yelken açabilirdi.
1925’te ilk Fastnet yarışını kazanan bir efsane yarış aleti oldu ve yine 1930’da diğer birçok ırk arasında. 1932’de Adriana’nın mürettebatına, Bermuda Ocean Race’de kurtarıldığında büyük bir ün kazandı. Bu ateş aldı ve yarış sırasında kaybetti, daha sonra emekli oldu.
1603-1625 yılları arasında İngiltere’deki Port Books’ta Mayflower adıyla 26 gemi vardı. İsmin neden bu kadar popüler olduğu bilinmemektedir. Bugün ancak bunlardan sadece biri, 1620’de Amerika’ya giden ilk 102 İngiliz yolcuyu, Hacılar olarak almasıyla ünlendi. Birkaç gününü, Virginia’nın Kolonisi’nin planlanan varış yerlerine güneye yelken açmaya çalışarak geçirdiler. Ancak, güçlü kış denizleri onları Cape Cod kancasındaki limana zorladı.
Geminin kaptanı Christopher Jones’du. İngiltere ve Fransa arasında malların taşınması için 1607’de ortaklarla satın almıştı. Özel olarak şarap, anakaradan İngiliz adasına ithal edildi. Gemi yaklaşık 30 metre uzunluğunda, 10 metre genişliğinde ve 4 metre derinliğindeydi ve diğer gemilere kıyasla çok fazla mal taşıyordu. 1619 yılında, İngiliz tüccarı Thomas Weston, yolcler için gemide dar kabinleri inşa etti ve uzun bir yolculuk için hazırladı.
Hacılar, Mayflower Antlaşma’ı gemiden ayrılmadan önce imzaladılar. Bu belgede, her üyenin toplumun refahına katkıda bulunan ilkeli bir demokrasi formu oluşturuldu. Gemi, Amerika Birleşik Devletleri tarihinde kültürel bir simge haline geldi. Birçok Amerikalı, özellikle lüks New England aileleri, atalarının bu geminin yolcularından biri olduğunu kanıtlamaya çalışıyorlar. Mayflower Descendants Genel Topluluğu 1897’de Plymouth’da kuruldu.
Ne yazık ki Mayflower dönüş yolunda yok edilir. Yaklaşık üç yüzyıl sonra Plymouth limanında tekne müzesi gibi ziyaret edilebilecek bir çoğaltma yapıldı.
1588 İspanyol Armadası, İngiltere’yi işgal etmek için Kral Philip II tarafından gönderilen yaklaşık 130 geminin ve teknenin filosu oldu. Her iki tarafın kullandığı silah ve taktiklerin türü ve aşırı hava koşulları gibi çok sayıda karşıt faktör nedeniyle istila filosu başarısız oldu ve sadece 70 gemi İspanya’ya döndü. San Francisco bu filoda aktif bir katılımcıydı ve tarihi ilginç.
1585 San Francisco onun varlığını Florencia olarak başlattı ve baharat ticaretinden yararlanmak için gemiyi kullanan Tuscany Dükü’ne aitti. 1586 yılında Lizbon’a vardıktan sonra gemi İspanyol makamları tarafından tutuldu ve sonunda 1587 ortalarında el ele geçirildi. Lizbon’da tutulurken birçok kaptan ve amiral Florencia’yı ziyaret etti, bunların bazıları 52 sıradışı “pirinç” silahına yorum yaptı ve geminin ne kadar iyi inşa edildiğini takdir etti.
Talep edildikten sonra, Florencia San Francisco (veya San Francesco) adını aldı ve Medina-Sidonia’nın Filosu Dükü’ne eklendi. Pek çok kaynak San Francisco’nun 1588 İspanyol Armada’sında en iyi inşa edilmiş ve silahlı kalyon olduğu konusunda hemfikir. Bu geminin, Armada savaşlarının çoğunda aktif bir rol aldığı ve özellikle iyi performans gösterdiği bilinmektedir.
Galleons büyük, çok katlı, çoğunlukla üç direğe sahipti, ilk olarak İspanyollar tarafından silahlı yük taşıyıcıları olarak kullanılan ve daha sonra 16 ila 18. Yüzyıllarda diğer Avrupa devletleri tarafından yelken çağında kabul edildi ve Anglo-Dutch Savaşları’na kadar savaş gemisi olarak kullanıldı.
Genel olarak, Christopher Columbus zamanında kullanılan gemiler genellikle Galions, Caraques ve Caravelles idi. İlk iki tip, yüksek çekme gücüne sahip büyük yelkenlilerdi ve bir sürü yolcu ve kargo taşıyabiliyordu. Diğer türler küçüktü, ancak rüzgar yönüne ters düşebilecek ve uzun yolculuklar için uygun olan hızlı gemiler (“El-Garib” olarak bilinen Arap ülkelerinde. Uzun mesafeler kısaldığı için “yakın” demektir).
San Jose Galleon, Usurbil’in Mapil tersanesinde inşa edilen İspanyol Donanması‘nın 64 silahlı, 3 direkli gemisiydi. 1698’de denize indirildi ve 1708’de Kolombiya’nın Cartagena sahilindeki savaşta battı, iken yaklaşık 17 milyar dolarlık altın, gümüş ve zümrüt ile doluydu.
2010 yılında Nao Victoria Foundation tarafından İspanya’da Huelva ziyaret edilebilecek tam boyutlu bir Galleon gemisi inşa edilmiştir.
Yeni Dünyanın keşfetmek, ilk yolculuğunda Christopher Columbus tarafından kullanılan üç karavelerin en büyük ve lideri Santa Maria. Colindres tersanelerinde inşa edilmiştir. 90 denizci ile o, Santa Maria ve diğer iki gemi La Pinta ve La Nina tarafından kaptan 1492 üç Ağustos tarihinde Palos Limanı’ndan ayrıldı.
Başlangıçta, durum iyi görünüyordu ve denizciler tamamen Columbus tarafından yönetiliyordu, ancak sahil ufukta kaybolduğunda birkaç gün sonra yavaş yavaş korktular. O zamana kadar, Atlantik Okyanusu’nda yolculuk eden tüm gemiler, kuzey ya da güney rotasının her iki tarafındaydı ve her zaman Avrupa ya da Afrika kıyılarındaydı. Ama şimdi, bilinmeyen bir merkezi kısma doğru gidiyorlardı; buradaki popülasyona göre, korkunç canavarlarla doluydu ve şiddetli fırtınalar gemilere yolu kapattı.
Christopher Columbus, karşılaştığı tüm zorluklara rağmen yolculuğuna devam etti. Hindistan’a batıya doğru bir yol bulmak için İspanya’nın Katolik Monarşileri Kastilya Kanadı adına tarafından görevlendirildi. Ancak hiç kimse Atlantik Okyanusu’ndan geçmenin Asya yerine Amerika’ya geleceğini bilmiyordu. Christopher Columbus, bilinmeyen bir kıtayı keşfettiğini hiç bilmiyordu. Hayal gücü ile, başka bir yönden Hindistan’a geldi. Bu nedenle yerli kabileler – ve günümüzde orijinal Amerikalılar hala Hindular olarak adlandırılıyor.
ABD Deniz Kuvvetleri’nin ünlü US Constellation frigate. Yelkenli denizcilik tarihinin yıllarında, yıllarca hizmet çeşitliliğine sahip, neredeyse meslek çeşitliliğine sahip bir botu bulmak zor. Bu, US Constellation.
1797’de Baltimore’da inşa edilen bu firkateyn, sayısız gemiyi ele geçirme, 1843’te İngiliz Donanması tarafından Hawaiian Adalar’ın ilhak edilmesini önleme veya 1845-49 yıllarındaki büyük patates kıtlığı sırasında İrlanda’ya yiyecek taşımayı misyonları arasındaydı. 1842’de Çin’i ziyaret eden ilk Amerikan savaş gemisi oldu ve 1871’de bir okul gemisi olarak belirlendi.
Özellikle gemi, yabancı köle ticaretinin sona ermesinde merkezi bir rol oynamıştır. 1807’de, kurucu babalar ABD’ye köle ithalatını yasakladı. Köleler artık Afrika’dan ABD’ye getirilemezdi, ancak kölelik hala yasalydı. Bazı ABD’li tüccarlar yasayı göz ardı etti ve serbest Afrikalıları kaçırıp köleliğe satmaya devam etti. ABD Takımyıldızı, Afrika kıyılarından köle gemilerini ele geçirerek bunu durdurmaya çalıştı. Toplamda, mürettebat üç köle gemisini ele geçirdi ve 200 kadın ve çocuk da dahil olmak üzere 700’den fazla Afrikalıyı serbest bıraktı.
Bugün ABD Takımyıldızı hala hizmette olan HMS Victory’den sonraki en eski ikinci savaş gemisi. Ayrıca, doğduğu şehirdeki ziyaretçilerine sunulan bir müze teknesi.
74 top ile İspanyol savaş gemisi. 18 Yüzyılın İspanyol Armadasına aittir. Bu gemi, Trafalgar Savaşı’nda yaygın olarak gösterilen İspanyol denizcilerin kahramanlık ve yüce güzel bir örneğidir. 1793’te gemi, Fransa’nın Toulon kuşatmasına katıldı. 1797’de, gemi Cape St. Vincent savaşındaydı. Ancak geminin parıltısı, Amiral Cosme Damian Churruca’nın komutası altında, Trafalgar Savaşı’nda 1805’te ortaya çıktı.
San Juan Nepomuceno, Fransız ve İspanyol filolarının çöküşünden sonra direnmeye devam eden son gemiydi. Gemi ağır hasar gördü ve 6 savaş gemisi ve topçu ateşi ile çevriliydi. Fakat kaptan pes etmedi ve denizcilerin son damla kanı için savaşmalarını emretti. O ve ikinci komutanı öldükten sonra, son komutan, 400 ölüm ve yaralanma ile dolu olan geminin boğulmasını önlemek için talimat verdi. Gemi daha sonra Kraliyet Donanması tarafından görevlendirildi.
Santa Ana, Romero Landa’nın planlarına göre inşa edilen İspanyol Donanması‘nın hattının 112 silahlı üç katlı bir gemisiydi. Gemi 28 Eylül 1784’te Reales Astilleros de Esteiro’da kuruldu. Kaptan Félix de Tejada testi, komutanına, geminin “Bu gemi taze rüzgarda ve ağır denizlerde bile iyi kullanımda tuttuğunu” bildirdi. Denemelerin başarısı, daha sonraki üç güvertelerin aynı planlara inşa edileceği bir kraliyet kararına yol açtı.
1805’deki Trafalgar savaşında, Santa Ana Alava’nın amiral gemisi ve José de Gardoqui’nin kaptanıydı – Alava’nın ciddi şekilde yaraladığı ve İngilizler tarafından ele geçirildiği 97 kişinin öldüğü ve 141 kişinin yaralandığı gemi. Ancak, iki gün sonra, bir filo gemiyi tekrar ele geçirmeyi başardı.
1808’deki Yarımada Savaşı‘nın başlangıcında, gemi Arsenal’de onarımdan geçiyordu ve bu nedenle Admiral Rosily yönetimindeki Fransız filosunun ele geçirilmesine katılamadı. 1810 yılında Santa Ana ve Príncipe de Asturias Havana’ya taşınarak Fransızların ele geçirilmesini önlemek ve 1816’da Arsenal’de battı. 1834’te, gemi yine de çamurda Príncipe de Asturias’ın (aynı zamanda batırılmış olan) yanında görülebilirdi. Arsenal’ın önü.
Aralık 1787’de HMS Bounty, İngiltere’den Haiti’ye ekmek ağaçlarını Karayipler’e taşımak için ayrıldı, büyük bir fırtına onları rotalarını değiştirmeye zorladı ve aylarca gecikmeyle Haiti’ye ulaştı. Bu gecikme, onları ekmek ağacından sürgünleri tekrar toplamak mümkün olana kadar birkaç ay adada kalmaya zorladı. Bu odada mürettebat yerlilerin geleneklerine alıştı ve Haiti kadınlarıyla ilişkiler kurdu, neredeyse İngiliz denizcilerin durumlarını unuttu.
Yolculuğa devam, geminin ilk memuru ile birlikte bir takım mürettebat, Kaptan William Bligh karşı isyan aldı ve Bounty’nin kontrolünü ele geçirdi. İsyancılar daha sonra Bligh ve 18 mürettebatını kovdular ve hala ona sadık kalmışlar ve gemiden bir gemide ateş açmışlardı. Kaptan Bilgh, Timor adasındaki Kupang şehrinin limanına varıncaya dek, on sekiz sadık denizciden sadece birini kaybedene kadar, kırk yedi gün boyunca 3.500 deniz milinden fazla yelken açarak büyük bir başarı gösterdi.
26 Mart 1921’de Kanada tarihinin en ünlü gemilerinden biri denize indirildi; “Bluenose”. Gemi, 1920’lerde ve 1930’larda hem balıkçılık hem de yarış görevleri için tasarlandı. Nova Scotia yelkenli, görüntüsü Kanada parasına kazınarak ölümsüzlüğe ulaştı. 15 Nisan 1921’de yelkenli, ilk kez balık tutmaya gitti. Newfoundland’ın Grand Banks’ında bir sezon balık tuttuktan sonra Bluenose, ilk Uluslararası Balıkçı Kupası’na katılmak için yola çıktı. Bluenose ilk iki yarışı kolayca kazandı. 1923’te Bluenose, Kanadalı yelkenliyi yenmek için yeni tasarlanmış ve inşa edilmiş başka bir Amerikan yatı olan Columbia gemisi ile karşılaştı. Bluenose, Uluslararası Balıkçılar Kupası yarışında ilk yarışı kazandı. İkinci yarış sırasında, Bluenose yeni kuralı bozdu ve yarışı kaybettiği açıklandı. Komutan Angus Walters kararı protesto etti ve hiçbir geminin galip ilan edilmemesini istedi. Yargılama komitesi, Walters’ın Bluenose’u yarışmadan çıkarmasına neden olan protestosunu reddetti. Olaylara duyulan öfke, yarışta sekiz yıllık bir araya neden oldu. Balıkçı yelkenleri 1930’larda modası geçmiş, motorlu yelkenliler ve trol tekneleri tarafından yerlerinden edilmişlerdir. Kuzey Atlantik’teki ana balıkçılık endüstrisi olan tuzlu morina, daha hızlı gemiler gerektiren taze balık endüstrisi tarafından geride bırakılmıştı. 1936’da Bluenose, geminin yıl boyunca balık tutma alanlarında kalmasını sağlamak için dizel motorlar taktı ve üst paneller çıkarıldı. II.Dünya Savaşı sırasında Bluenose, Lunenburg’daki rıhtımda kaldı. Artık karlı olmayan gemi, 1942’de West Indies Trading Company’ye satıldı. Gemi bir kez daha direklerinden ve donanımlarından arındırıldı ve Karayip Denizi’nde çalışmak için adalar arasında çeşitli yükler taşıyan bir kıyı yük gemisine dönüştürüldü. 28 Ocak 1946’da Bluenose, Haiti yakınlarında yük taşırken bir resife çarptı ve battı.
Bluenose II, Sidney Culverwell Oland tarafından yaptırılan ve 1963 yılında Oland Brewery için bir promosyon yatı olarak inşa edilen balıkçılık ve yarış teknesi Bluenose’un bir kopyasıdır. Gemi, 386 metrekare ile dünyanın en büyük ana yelkenlerinden birine sahip. 1.036 m2 toplam yelken alanına sahiptir.
1971’de Bluenose II, Nova Scotia eyaletine verildi. Yaşamına Lunenburg’da bulunan Nova Scotia’nın yelken elçisi olarak başladı, ancak eyaleti temsil etmek için düzenli olarak seyahat ediyor ve günübirlik yolculuklarda turistler taşıyor. Bluenose II, 1986’da Vancouver Dünya Fuarı’na katıldığı gibi, daha da uzaklara gitti. yelkenli doğrudan yönettikten birkaç yıl sonra, eyalet geminin mülkiyetini “Bluenose II Koruma Vakfı” na verdi. Vakfın görevi, yaşlı gemiyi tam operasyonel duruma getirmek ve Nova Scotia halkı için onu çalıştırmaya devam etmekti. 1994-95 kışında geminin gövdesi restore edildi ve Mayıs 1995’te yeniden görevlendirildi.
Mayıs 2009’da, eyalet hükümetleri ve federal hükümetler, eyaletin Turizm, Kültür ve Miras Departmanına liderlik etmesi için Bluenose II’nin büyük bir restorasyonuna destek verdiklerini açıkladılar. Projenin 14,4 milyon dolara mal olacağı tahmin ediliyordu. Temmuz 2010’da Nova Scotia hükümeti, Bluenose II’nin restorasyonu için 12.5 milyon dolarlık bir sözleşme imzaladı ve üç Nova Scotia tersanesinden oluşan bir konsorsiyuma verdi. Gemi, turistik görev için eyalete teslim edilmeden önce, liman ve deniz denemelerine tabi tutulmak üzere 6 Eylül 2013 tarihinde suya iade edildi. Güçlendirme maliyetleri 19 milyon $ ‘a yükseldi ve gemi, yönlendirme mekanizmasında hala güvenilmez ve çalıştırılması zor olan modifikasyonlara ihtiyaç duyuyordu. 2016 yazında Bluenose II yenilemeleri tamamlandı ve nihai maliyet 24 milyon dolara ulaştı. Nova Scotia Baş Denetçi tarafından hazırlanan bir raporda, eyaletin Kültür ve Miras Departmanı’nın kötü yönetim ve deneyimsizliği suçlandı.
Bluenose II, bir UNESCO Dünya Mirası ve selefinin kökeni olan Eski Şehir Lunenburg, Nova Scotia’daki Lunenburg Foundry iskelesinde yılın çoğunu bağlı olarak geçiriyor. yelkenliyin misyonu, Bluenose ve Bluenose II’nin tarihini ve mirasını, Lunenburg ve Atlantik Kanada’nın zengin geçmişini ve bugününü sürekli olarak tanıtmaktır. Bu kapasitede, Bluenose II, yaz aylarında Atlantik sahilini ve St. Lawrence Körfezi’ni gezerek, Nova Scotia’nın yanı sıra Quebec City, Montreal, Toronto ve Birleşik Devletler’deki birçok uğrak limanlarında rutin olarak mola vererek, iyi niyet elçisi ve Nova Scotia turizmini teşvik ediyor. Diğer bazı yaz etkinlikleri arasında gemide turlar, liman gezileri ve gemici deneyimleri ile Nova Scotia’daki okullar ve gençlik grupları için sosyal yardım yer alır.