— demek ev sahibinizden bile azar işitiyorsunuz... o da sizi çekilmez buluyor olmalı.
— çekilmez bir adam olduğumu biliyorum. bunu yüzüme vurmasanız da olurdu.
— ayrıca bencil ve ürkeksiniz. bütün bunlara karşılık bulunmaz bir insan olduğunuzu sanıyorsunuz. bu yanılgıya henüz küçük bir çocukken kapılmış olmalısınız. daha sonra da bu bulunmaz insanı bütün gözlerden gizlemek için elinizden geleni yaptınız.
— eskiden de böyle söylerdiniz... görüyorsunuz, hiçbir şeyi unutmamışım.
— ben de bencildim. sizi değiştirmeye, kendi isteklerimi yaptırmaya uğraşmam doğru değildi belki. ama sizi kendi hâlinizde bıraksaydım, birlikte hiçbir şey yapamazdık ki... doğrusu hiç suçum yok benim. istediğimi elde etmeye uğraştım; bu benim hakkımdı. siz direndiniz; bu da sizin hakkınızdı. çatıştık durduk. sessizce, kibarca. çok acı çektim. ara ara “neye yaradı? elimde ne kaldı?” diye sorardım kendi kendime.