Kuşkusuz sadece geometri veya göz veya başka bir şey değil. Oldukça karmaşık ve yoğun bir "kıstas" yığını var Ancak kimi zaman konuşma bunlardan biri üzerinde gerçekleşebilir. Burada da öyle.
Fabrika yapıları gerçekten de toplumun iki ucunun aynı yerde buluştuğu mekanlar. Diyalektiğin temel kurallarından biri zıtların biraradalığı. Burada da mavi yakalılar ve beyaz yakalılar için içiçe iki ayrı yapı var. Girişleri, içerideki değme noktaları ve geçirgenliğin sınırları ile olması istenenle gerçek arasındaki mekan.
Irmak'ta birkaç basit gerçeklikten söz edilebilir. Cadde ile deniz arasındaki uzun yapıda bütün mekanlar ortak alan yardımıyla denize açılır. Yemekhane, spor salonu gibi mekanlar birçok açıdan görünür ve ortak büyük mekan duygusunu güçlendirir. Bu bütün okul yapısını bir FORUM alanı gibi düşünmemizi sağlar. Alışıldık anlamda bir "ana giriş" yoktur. Bina ile ilişki daha çok kendiliğinden kurulur.
Bütün sınıflar yere kadar inen doğrularla önlerindeki balkona açılır. Bu, sınırlı bir alanda boğucu, kapalılık duygusunu yok eder. Son kat, özel derslikler'e yani, öğrencilere ayrılmıştır. Önlerindeki geniş teraslarla birlikte büyük ortak mekan duygusunu yeniden üretir ve çocukların mekanı olmayı becerir.
Peterchule ile kurulan benzerlikten memnun olduğumu söylemeliyim. Özellikle asılı teraslarla sınıfların önündeki balkonlar arasında iyi ilişki var. Fonksiyona dayalı kriterleri az önce anlatmaya çalıştım. Kuşkusuz var. Ve bence hala en önemli kriter bu; Fonksiyon.