Her şeyi denetim ettiğin üzere alakada eşini de denetim etmeye çalışıyorsun?
Nasıl mı?
– Her şeyden haberim olsun.
– Benim her mevzuda fikrimi al.
– Bana nazaran gereksiz ve saçma olan şeyleri yapma
– Risk alma.
– Sevmediğim beşerlerle görüşme.
– Kimsenin denetimine giremem.
– Ailen de ya kontrolüme girer ya da görüşmem.. ve daha fazlası
Meğer bunlar yapmak için hem kendini hem eşini ne kadar üzdüğünü, yorduğunun farkında mısın?
Şayet eşin bunlara direniyorsa bu senin için çok güzel bir fırsat. Kontrolcülükten vazgeçmek için..
Sonuçta;
Her şeyi bilsen, her şeyde fikrin alındığında ne oldu güya?
Çok mu memnun oldun?
Ait mükemmel mı oldu?
Kendi kişiliğin alakanın ortasına koymaktan öbür bir şey değil bu..
Karşındaki şahsa güvenmeyi öğren.
Onun bir yetişkin olduğunu asla unutma.
Unutma;
Senden evvel de hayatını sürdürdüğünü, ayakları üstünde durduğunu hatırla.
Ona alan tanıdıkça esasen özgür yaşanacak her şey, mesela hisler.
Neden mi?
– Zira kontrolcülük, evvel hisleri bağlantısı yıpratır, sonra da hisleri.
İrtibat mi?
– Düşünsene yalnızca biri o denli kendini inançta ve rahat hissediyor diye inanmadığın bir şeyi, mutsuz olmana karşın yaptığını.
Halbuki gerçek hisler, yalnızca doğal ortamlarda yaşanır ve yaşatılır..