Bütün bir albenisi ve ışıklı yeni imajı içerisinde bu yapay kentlerde ezilenlere yer yoktur… Tam da bu nedenle kentlerden kovulan işçi sınıfı kentleri yeniden kazanacak ve yeni Paris Kömünler’inde kentlerin asıl sahiplerini yuvalarına kavuşturacaktır!
Dövüşerek ölmeyi, hele de 'yüzünü hiç görmediğin insanlar için' ölebilmeyi üzüntü yerine coşku yaratan bir şey olarak görmüşümdür her zaman. Kader'in öldüğünü günlük gazetelerden birinde gördüğümde gene bu duygu ağır bastı.