Deniz’e hamileliğimin beşinci ayındaydım. Arkadaşlarla birlikte plaja gitmiştik (Miami’de neredeyse her mevsim denize girilebiliyordu). Birden karnım acayip bir şekilde kasıldı, eğrildi, büğrüldü, semsert oldu. Bir an nefesim kesildi. Neydi, ne oluyordu demeye kalmadan geçti gitti. Yanımdaki benden daha “deneyimli” bir anne arkadaşım “Şekerim, Braxton Hicks kasılmaları bunlar” dedi. “Pardon?” diye sordum. Sonra da araştırdım, soruşturdum:
Taa 1872 yılında İngiliz bir doktor olan John Braxton Hicks tarafından tanımlanan ve sonrasında da onun adını alan, kiminin “yalancı kasılmalar”, kiminin “hazırlık kasılmaları” dediği hareketlermiş bunlar. Bazı kaynaklara göre altıncı haftadan itibaren, bazılarına göre ise ikinci üç aydan itibaren başlar, son üç ayda yoğunluk kazanırmış. (Daha fazla bilgi American Pregnancy Association’ın web sitesinde (İngilizce olarak) var.)
Nitekim ben de ilk hamileliğim boyunca beşinci aydan başlayarak yaşadım bu kasılmaları. Kendimce de “doğuma hazırlık kasılmaları” olarak adlandırdım, çünkü her ne kadar doğumda neyle karşılaşacağımı bilmesem bile kurslarda öğrendiğim nefes tekniklerini ve gevşeme hareketlerini uygulayarak doğuma hazırlanmamı sağlıyordu.
İşte neredeyse dört sene aradan sonra geçtiğimiz hafta yine tanıdık bir his yokladı beni. “A-aa! Ben bunları hatırlıyorum. Yaşasın!” dedim kendi kendime… Braxton Hicks Amca’nın kasılmaları geri dönmüştü.
Nasıl bir his?
Kesinlikle şiddetli değil, en azından şu aşamada değil. Rahminiz, dolayısıyla karnınız kaskatı kesiliyor. “Alnınız kadar sert olur” demişti Amerika’daki doğum eğitmenimiz Vivian. Hakikaten henüz o boyutta olmasa da, gebeliğin son aylarındaki bu kasılmalar, he ne kadar “yalancı” da olsa nefesinizi kesebiliyor, o an her ne yapıyorsanız durup dinlenmenizi, konsantre olmanızı, derin ve yavaş nefes alarak bu birkaç dakikalık süreci geçirmenizi gerektirebiliyor.
İçeride neler oluyor?
İki Numara çarliston biberi kadar olmuş. Hareketlerini artık ciddi şekilde hissediyorum, özellikle de yemekten sonra yerinde duramıyor.
Çarpıntılar beni rahat bırakmıyor. Hele de sabah saatlerinde sanki maraton koşmuşumcasına nefes nefese kalıyorum. Aldığım demir hapları ise maalesef bağırsaklarımda çimento etkisi yaratmaktan başka bir işe yaramadı.
—