Endonezya'da cumhurbaşkanının konumu, ülkenin bağımsızlık kazanabileceği İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden hemen sonra tanıtıldı. Cumhuriyetin ilk başkanı, başkan yardımcısı Mohammad Hatta ile eşzamanlı olarak seçilen Sukarno idi. Başlangıçta, cumhurbaşkanı sadece devlet başkanı değil, hükümet olduğu için neredeyse sınırsız bir güce sahipti. 14 Kasım 1945'te, devlet başkanının gücünün mutlak olmaktan çıkması nedeniyle ülkede Başbakanlık görevi başlatıldı. Şu anda, Endonezya Cumhurbaşkanı görevine 2014 yılında seçilen Joko Widodo tarafından verildi.
Endonezya'nın sömürge öncesi gelişim dönemi
Java, Sumatra ve Kalimantan adalarında bulunan devletlerle ilgili ilk bilgi, MS VI. Yüzyıla aittir. e. Daha fazla gelişmeleri aşağıdaki gibidir:
- 7. yüzyılda, Srivijaya imparatorluğu birkaç Sumatra prensliğinden oluştu;
- 8. yüzyılın ikinci yarısında, Malacca Yarımadası'ndaki konumunu sağlam bir şekilde sağlamlaştı;
- 8. yüzyılın başında, Mataram devleti, Java'nın merkezi topraklarında ortaya çıktı;
- 10. yüzyıla doğru Srivijaya zirveye ulaştı. O zamanki ana din Budizm'di;
- 1025 yılı, krallık tarihinde bir dönüm noktasıydı: Hindistan'ın Cholu devletine karşı mücadelesinde ezici bir yenilgiye uğradı. Bu savaş bölgedeki ticaret yollarını etkilemeye başladı. Yenilginin ardından siyasal ve ekonomik yaşamın merkezi Java'ya taşındı;
- XI yüzyılda, Mataram Krallığının asıl görevi, Java şehirlerini ve bölgelerini kendi liderliği altında birleştirmek idi. XI yüzyılın ortalarında, onlar başardı ve Bali adası da ele geçirildi.
Bundan sonra, Mataram en güçlü olanı Kediri olan 2 eyalete bölündü.
XII. Yüzyılda, aşağıdaki ülkeler Kediri krallığının bir parçası haline geldi:
- Bali;
- Java;
- Madura;
- Moluccas.
Ne yazık ki, ülkedeki yönetici seçkinler arasındaki mücadele 13. yüzyılda Sinasari devletinin ortaya çıkmasına neden oldu. 1268'den 1292'ye kadar hüküm süren Maharaj Kertanagar'da gelişiminin zirvesine ulaştı. Singasari bölgesi önemli ölçüde genişledi:
- Sumatra'nın çoğunda kontrol kuruldu;
- Sunumda Malacca Yarımadası'nın güneyi ve Kalimantan'ın batı kısmıydı.
Askeri başarılarına rağmen, Maharajah Kertanagar'ın faaliyeti yerel asaleti sevmedi. Askerlik eksikliğinden yararlanarak krallığın başkentini ele geçirdiler, yöneticilerini öldürdüler.
Sinasari'nin yeri, bu topraklarda 1293-1520 arasında hüküm süren Majapahit imparatorluğu tarafından işgal edildi. Bu en güçlü Cava devleti ortaçağ Endonezya'sındaki en güçlü ülke olarak kabul edilir. Ülke hızla gelişti ve aşağıdaki başarılara ulaştı:
- Ticaret hacimleri artırmaya başladı;
- Diğer bölgelerle kültürel bağlar kuruldu;
- Endonezya bütün pirinci tedarik ettiği gibi Java etrafında birleşti.
Ortaçağ devletinin en ünlü hükümdarı 1331-1364 yıllarını ülkeye hükmeden Gadjah Mada idi. Endonezya İmparatorluğu'nun yapımını tamamlayan oydu.
14. yüzyılın sonlarına doğru ülke düşmeye başladı. Bu, aşağıdaki olaylardan kaynaklanıyordu:
- XV yüzyılın kalıtsal krizi;
- Malacca ticaret ağının rekabetiyle ilgili olarak kraliyet hazinesinin tükenmesi;
- İslam'ın nüfuzu.
Bütün bu nedenler devletin Müslüman beyliklere dağılmasına neden oldu. 16. yüzyılda, bir Java adasında iki devlet vardı - Mataram ve Bantam.
Endonezya'nın Avrupalılar Tarafından Yakalanması ve Sömürge Dönemi
İlk Avrupalılar, zaman zaman ülkeyi karavanlarıyla ziyaret eden tüccarların yanı sıra Portekizlilerdi. Endonezya'nın gelişiminde önemli bir rol oynadılar. 1511'de, fetihçiler Malacca'yı ve adalardaki kıyı köylerini ele geçirdi. Baharatların ve diğer egzotik ürünlerin deniz yoluyla ihracatı üzerinde tam kontrol sağladılar. Askeri kazanımlara rağmen, Portekiz’deki güçleri bölgede çok az sayıda olduğu gibi güçlenemedi. Avrupalılar sürekli olarak yerel beylikler arasında, askeri ve ekonomik ittifaklara girerek manevra yapmak zorunda kaldılar.
XVI yüzyılın sonunda, Hollandalı denizciler Endonezya'ya girmeye başladı. Bundan sonra bölgenin Hollanda tarafından fethine başlaması:
- 1602'deki bir kararname sayesinde, Birleşik Krallık Doğu Hindistan Şirketi kuruldu;
- Kısa süre sonra Portekizce'yi Moluccas'tan kovmayı başardı;
- 1619'da ilk Hollanda kalesi Batavia inşa edildi;
- 1619'da İngiliz filosu, bölgede baskın olduğunu iddia eden Tayland Körfezi'nde yenildi;
- 1641'de Hollandalılar, Portekizli Malacca'yı yakalayabildiler.
Portekizlilerden farklı olarak, Hollandalılar Endonezya topraklarını ele geçirmedi. Ticaret antlaşmalarını yerel cetvellere dayatabildiler ve diğer tüm Avrupa ülkeleriyle olan tüm uluslararası ilişkileri sıkı bir şekilde kontrol ettiler. Ticareti işgalden mümkün olduğu kadar korumak için, Hollandalılar 1659'da Sumatra'da bulunan Palembang limanını yaktılar.
1749'da, Hollanda Doğu Hindistan Şirketi, Mataram'ın sultanlığı üzerinde tam egemenlik kazandığı bir anlaşmaya girdi. Bununla birlikte, Orta Java üzerindeki kontrol şirkete büyük kayıplar getirdi. 1780-1784 yıllarında Hollanda ve İngiltere savaşı Doğu Hindistan Şirketi'ni iflas etti. 1799'da tam bir iflas etti ve mülkü devlete devredildi.
Avrupa Napolyon Savaşları sonucunda, Endonezya kısa bir süre için Fransa'nın bir kolonisi haline geldi. Ülkedeki güç vali olan Mareşal Dundelleri aldı. Yerel yönetici seçkinler, Fransız ayaklanmasının liderliğini kabul etmedi ve bunun sonucunda bölge genelinde ayaklanmalar alevlendi. Fransız hükümeti yerel yönetim sistemini sistematik olarak yok etmeye başladı.
1811'de İngilizler Fransızları Endonezya dışına çıkardılar. Yeni vali Stamford Raffles'tı. Fransızların başlattığı yerel aristokrasiyi bastırma politikasını sürdürdü. İngiliz valisi için daha sonraki olaylar sürpriz oldu:
- 1816'da Java Hollandalılara geri döndü;
- 1824'te Güneydoğu Asya'nın İngiltere ve Hollanda arasında bölündüğü bir belge imzalandı;
- Neredeyse Endonezya'nın tamamı, Aceh Sultanlığı hariç, Hollanda kolonisi oldu.
Burjuvazinin sömürgelerde serbest ticaret talep etmesine rağmen, devlet tekel politikasına geri döndü.
1825-1830'da, Prens Diponegoro liderliğindeki Java'da bir ayaklanma başladı. Hükümet, yerel yöneticileri uzlaştırmaya zorlayan savaşı zorlukla ezdi. Bundan sonra, Hollanda tüm bölgeyi ele geçirmek için bir dizi fetih savaşı başlattı:
- 1855'te işgalciler batı Kalimantan'ın kontrolünü ele geçirdi;
- 1856'da Lombok fethedildi;
- 1858'de neredeyse Sumatra'nın tamamı ele geçirildi.
Aceh Sultanlığı en uzun süre direndi. Onunla savaş 30 yıl sürdü. Hollandalılar ancak 1903'te güçlerini orada kurmayı başardılar.
Endonezya'nın bağımsızlığı için mücadele
Ancak 20. yüzyılın başında, Endonezyalılar Avrupa’nın bağımsızlık mücadelesi konusundaki fikirlerinden ilham aldılar. Birinci Dünya Savaşı'nın patlamasından sonra, Hollandalıların ülkedeki gücü zayıfladı. Ardından hükümet, dengesiz siyasi durumu etkisiz hale getirecek reformları yapmak için acele etti. 1916'da Hollanda Parlamentosu Sömürge Konseyi'ni kurdu. Buna rağmen, 1914 yılında Hindistan Sosyal Demokrat Birliği (İDO) tarafından kurulan işçi hareketleri sömürgecilere karşı savaşmaya başladı. 1918'e kadar, hücrelerini ülkenin tüm büyük şehirlerinde buldu.
1 Mayıs 1918 Mayıs Günü gösterileri. Bundan sonra, Hindistan Sosyal Demokrat Birliği sendikaları etkilemeye başladı:
- Liman işçileri ve denizciler;
- Demiryolu işçileri;
- sürücüsü;
- terziler;
- Petrol endüstrisi ve diğer.
İSTO'nun toplam üye sayısı 60 binden fazladı. 1920'de işçi sendikası, Endonezya Komünist Partisi olarak yeniden adlandırıldı. Liderler ulusal kurtuluş hareketini yönetti. Aynı şekilde, bağımsızlık için savaşan Müslüman örgütler de çoğu zaman grev ve grevlerde komünistlere katıldılar.
1925'te ülke genelinde bir işçi grevi dalgası patlak verdi ve bir yıl sonra grevler Hollanda makamlarıyla silahlı çatışmalara tırmandı. Tüm protestolar vahşice bastırıldı ve Endonezya Komünist Partisi yasa dışı bir örgüt haline geldi. Komünistlerin mücadelede mağlup olması nedeniyle yeni partiler ortaya çıkmaya başladı. Bunların en güçlüsü 1927'de ortaya çıkan Endonezya Ulusal Partisi. Yaratılışın ana başlatıcısı, Hollanda'da okuyan mühendis Sukarno'dur.
1929'da bu parti iç siyasi alanda ağırlaştı. Gücünün gücünü algılayan hareketin lideri, ülke yetkilileriyle herhangi bir işbirliğini tamamen bırakma önerisinde bulundu. Hemen ardından bir dizi tutuklama gerçekleşti. Sukarno ve Endonezya Ulusal Partisi'nin tüm liderleri tutuklandı ve örgüt 1930'da dağıldı. Hollanda, yönetim reformlarını uygulamayı reddettiği için, bu bütün Endonezya partilerini bir araya getirdi. 1937'de, yeni bir güçlü örgüt ortaya çıktı - Endonezya Halk Hareketi. Faşist bloğa karşı mücadelede yardım teklifinde bulunarak makamları reform yapmaya zorladı. Hükümet taviz vermek istemedi, bu yüzden bütün teklifler reddedildi.
1942'de Japon birlikleri Endonezya'yı işgal etti. Bu ülkeye sakıncalarını ve avantajlarını getirdi:
- Tüm siyasi partilerin faaliyetleri yasaklandı;
- Folksraad çözüldü;
- Nüfus zorunlu çalışmaya dahil edildi;
- İdari görevler, Endonezya'nın yerli halkını işgal etmeye başladı;
- Hollanda'da tutuklanan bağımsızlık hareketinin liderleri hapishaneden serbest bırakıldı.
Savaşın sona ermesiyle Japonya daha fazla kaynağa ihtiyaç duyduğundan yetkililer Endonezyalılara bağımsızlık sözü verdi.
II. Dünya Savaşı sonrası Endonezya
Japonya teslim olduğunu açıkladıktan hemen sonra, ülke gerçekten bağımsızlaştı. Hollandalılar iktidara geri dönene kadar, Sukarno ve Hatta Endonezya’ya bağımsız bir cumhuriyet ilan ettiler. Savaşın sonuçlarından kurtulduktan sonra, Hollandalı askerler 1947'de, yıllarca hükümetlerini bir kaç on yıl daha uzatmak isteyen ülkeyle savaşmaya başladılar. Savaş, 1949 yılına kadar sürdü, ardından işgalciler Endonezya’yı yalnız bırakmak zorunda kaldılar: Birleşmiş Milletler ve ABD bu konuda ısrar etti.
1950'de, Başkan Sukarno başkanlığında bağımsız bir Endonezya Cumhuriyeti ilan edildi. Aynı yıl, hükümetin nasıl yönetileceğini açıkça belirten Anayasa kabul edildi:
- İcra gücü hükümete verilmiştir;
- Parlamento hükümetin çalışmalarını denetlemeli;
- Başkanın yetkileri sınırlı.
1950'de Endonezya, BM'nin bir parçası oldu. Doğal olarak, devlet başkanı haklarının ciddi şekilde sınırlı kalmasından hoşlanmadı.
1959'da Sukarno, 1950 Anayasasını kaldırtı ve ülkenin 1945 anayasa yasalarıyla yaşayacağını ilan etti. Muhalefetin müdahale girişimlerini önlemek için, cumhurbaşkanı orduyu kullandı. Bu durum 1965 yılına kadar devam etti ve bu süre zarfında darbe girişimi önlendi. Komünistler her şeyden suçlandı, ardından kitlesel tutuklamalar ve çekimler başladı. Sukarno'nun arka arkaya birkaç dönem için seçilmiş olmasına ve 1963'te yaşam boyu başkan olduğunu açıklamasına rağmen, General Suharto liderliğindeki orduyla baş edemedi. 12 Mart 1966'da Endonezya'daki güç resmen Suharto başkanlığındaki yeni hükümete geçti. 1968'de general ülkenin ikinci cumhurbaşkanı oldu.
Kuralların oldukça otoriter olmasına rağmen, Endonezya'nın yeni başkanı bir miktar başarıya ulaşabildi:
- Ülkedeki zorlu ekonomik durum istikrar kazandı;
- Endonezya'da yabancılara ait üretim ortaya çıkmaya başladı;
- Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu, Endonezya'nın kalkınması için fon tahsis etmeye başladı.
1960'ların sonunda, cumhuriyet ekonomisini olumlu yönde etkileyen bir petrol patlaması başladı. Suharto yönetiminin tüm avantajlarına rağmen, asıl amacı askeri gücü devirmek olan ülkede ayrılıkçı hareketler ortaya çıkmaya başladı.
1990'ların ikinci yarısı hükümet için bir felaketti:
- Ekonomik kriz, yaklaşık 4 milyon insanın işini kaybettiğine yol açmıştır;
- Ulusal para biriminde bir devalüasyon vardı;
- Gıda ve temel mal fiyatları birkaç kez arttı;
- Hükümetin bastırmaya çalıştığı gösteriler ve gösteriler başladı.
Muhaliflerle silahlı çatışmalar sonucu 12 binden fazla insan öldü. Suharto etkisini kaybetti ve istifaya zorlandı. Cumhurbaşkanı başkan yardımcısı olarak görev yapan Habibi oldu.
Endonezya ve yeni zamandaki gelişimi
Cumhuriyetin yeni başkanı halk oyu ile seçilmese de, selefinin politikalarını kökten değiştireceğini açıkladı. Habibi hükümeti ülkedeki durumu istikrara kavuşturmayı başardı:
- Yeni partilerin oluşumu yasağı kaldırıldı;
- Medya "hassas" durum kontrollerini kaybetti;
- Cumhurbaşkanlığı ve parlamento seçimlerinin zamanında yapılacağı ve adil olacağı açıklandı.
Habibi'ye haraç ödemeliyiz: yükümlülüklerini yerine getirdi. Endonezya’nın üçüncü daimi cumhurbaşkanı, 1999’da açılışı yapılan Abdurrahyan Wahid’di.
Cumhuriyetin yeni başkanı, Endonezya’da meydana gelen ekonomik ve ulusal sorunlarla baş edemedi. 2001'de Dayak ve Maduryalılar arasında ciddi bir çatışma yaşandı ve bunun sonucunda binlerce insan taşınmaya zorlandı. Abdurrahman Vahid hükümetle çatışmaya girmeye çalıştı, ancak ordu desteklemedi. Aynı yıl, başkan etkilendi. Bir sonraki seçimi Megawati Sukarnoputri (cumhuriyetin ilk başkanı Sukarno'nun kızı) kazandı.
Sukarnoputri hükümeti de radikal İslami gruplarla başa çıkamadı (sürekli terör eylemleri düzenlediler). Sonuç olarak, halk 2004 yılı seçimlerinde cumhurbaşkanını desteklemedi. Oyların% 60'ından fazlasını kazanan Susilo Bambang Yudoyono cumhuriyetin yeni başkanı oldu. Üst üste iki dönem iktidarda kalmayı başardı. 2006 yılında Aceh, İslamcılardan kısmen kurtulmayı mümkün kılan özerk bir il oldu.
Ekim 2014'te Joko Vidodo başkan seçildi. Şu ana kadar bu pozisyonda.
Endonezya Cumhurbaşkanı'nın Statüsü ve Sorumlulukları
Endonezya'daki yöneticinin özellikleri şunlardır:
- Bir cumhuriyet, cumhurbaşkanının başkanlık ettiği bir hükümet tarafından yönetiliyor;
- Başkan Yardımcısı, devlet başkanına yardım etmek için seçildi;
- 2004 yılından bu yana, bu görevler yalnızca genel oy hakkıyla alınabilir;
- Endonezya hükümdarı ve asistanı 5 yıllığına seçilirken, ikinci bir dönem için bir kez gitmek için bir fırsat var.
Anayasada yer almamasına rağmen, cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin yasama kararları yetkisi var.
Devlet başkanının doğrudan sorumluluklarına gelince, aşağıdaki yetkilere sahiptir:
- Ülkenin Silahlı Kuvvetleri Yüksek Komutanıdır;
- Halk Konseyi Temsilcilerine çeşitli faturalar verir;
- Hükümet düzenlemelerini onaylar;
- Savaş ilan edebilir veya barış anlaşmaları yapabilir;
- Gerekirse, kararnamelerinin yardımı ile ülkeyi denetler;
- Tehlike durumunda, acil durum ortaya çıkarır;
- Af ve af suçlularını ilan edebilir;
- Bakan ve konsolosları atar ve görevden alır;
- Hükümet ödülleri ve rütbe işaretleri sunar.
Endonezya Devlet Başkanı'nın geniş yetkileri olmasına rağmen yasama organını feshetemez. 2004'ten beri ülke, devlet başkanına ve yardımcısına ek olarak, Birleşik Endonezya Bakanlar Kurulu tarafından yönetiliyor.
Endonezya Cumhurbaşkanı Yurdu
Presidential Palace, Cakarta'da yer almaktadır. Adı "Özgürlük Sarayı" olarak çevriliyor (Istana Merdeka, Endonezyaca geliyor). Он был построено голландцами в 1876 году. После обретения страной независимости дворец несколько раз реставрировался и перестраивался. Рядом возведена группа зданий, в которых расположены государственные учреждения. Сейчас дворец президента является символом независимости Индонезии. В нём проходят следующие мероприятия:
- Банкеты;
- Официальные приёмы;
- Встречи министров;
- Конференции.
Приёмная президента тоже расположена во Дворце свободы. Вся территория открыта для посещения.