Gaixia Savaşı, MÖ 202 Ocak
Gaixia savaşı (MÖ 202 Ocak) Chu-Han çekişmesinin belirleyici savaşıydı ve Liu Bang, savaştan kısa bir süre sonra intihar eden Chu'lu Xiang Yu'ya büyük bir yenilgi verdi.
MÖ 203'te Liu Bang ve Xiang Yu, Çin'i aralarında bölmeyi kabul ettiler (Hong Kanalı Antlaşması), ancak Liu Bang neredeyse anlaşmayı bozdu ve Xiang Yu'ya döndü. Liu Bang'ın planı müttefiklerinden destek gerektiriyordu, en önemlisi, savaşta daha önce onu desteklemiş olan ve şimdi Wei'nin başbakanı olan bir savaş ağası olan Peng Yue ve Liu Bang'ın onu Kral yapmaya zorlayan generallerinden biri olan Han Xan. Qi önceki yıl. İkisi de gelmedi ve Liu Bang, Guling'de ağır bir yenilgi aldı.
Liu Bang, bu aksiliğe, her iki adama da kampanyaya katılmaları için ödül vaat ederek yanıt verdi. Liu Bang'ın krallığı kıyıya doğru genişletilecekti ve aynı zamanda memleketi olan Chu bölümünü de kazanacaktı. Peng Yue, Wei'nin Kralı olacaktı.
Rüşvet beklendiği gibi çalıştı. Han Xan, Liu Bang'a katılmak için 300.000 kadar adama liderlik ederken, Peng Yue de ordusunu Wei'den getirdi. İşleri daha da kötüleştirmek için, Xiang Yu'nun generallerinden biri olan Zhou Yin, ona ihanet etti ve General Liu Jia'nın komutasındaki bir ordu gibi Gaixia'da (Suiyang, Henan yakınlarında) Han ordusuna katıldı. Yolda bu ordular Chengfu ve Liu'ya saldırdı ve her iki yeri de yağmaladı.
MÖ 203'ün sonunda Xiang Yu korkunç bir durumdaydı. Gaixia'daki müstahkem kampında 100.000 adamı vardı, ancak yiyecek tükeniyordu. Düşmanlarının görünüşe göre 500.000 adamı vardı ve Xiang Yu'nun kampı kısa süre sonra üç düşman birliği çemberi ile çevrildi.
Bir gecede Han ordusu Chu'dan şarkılar söylemeye başladı. Xiang Yu, görünüşe göre kendi krallığının ona karşı döndüğüne inanarak demoralize oldu. Bu noktada çok sayıda birlik firar etti, ancak 800'ü hariç hepsinin gittiği bazı eski kaynaklar kadar olmasa da.
Xiang Yu tuzaktan kurtulmaya karar verdi. Önde gelen 800 süvari (muhtemelen yukarıdaki rakamın ilham kaynağı) düşman hatlarını aşmayı başardı. Han, Xiang Yu'ya bir başlangıç yaparak ertesi sabaha kadar gittiğinin farkında değildi. Liu Bang ne olduğunu anladığında General Guan Ying'i ve 8.000 süvariyi onu kovalaması için gönderdi. Xiang Yu'nun süvarileri hızla uzaklaştı. Huai Nehri'ni geçtiğinde sadece 100 kişi kalmıştı ve Han, Wu Nehri yakınında 28'e düşene kadar ona yetişti. Bir dizi çarpışmadan sonra (antik kaynaklarda fazlasıyla abartılıyor), Xiang Yu yakalanmadan hemen önce intihar etti.
Xiang Yu'nun ölümüyle Chu davası sona erdi. Lu şehri, Liu Bang Xiang Yu'nun başıyla gelene kadar direndi ve sonra teslim oldu. Birkaç ay sonra Liu Bang, Han Hanedanlığını kurarak kendini İmparator ilan etti.
Roma Cumhuriyeti ve İmparatorluğunun Başarısı
MÖ 202'deki Zama Savaşı, dünyanın en büyük iki gücü olan Roma ve Kartaca'nın kaderini kesin olarak belirleyecekti. Publius Cornelius Scipio, Hannibal görkemli şehrin kapılarında otururken bile, Roma'nın görkemi için İber Yarımadası'nı geri aldıktan sonra Afrika'ya girdi. Afrika'da Scipio, yeni Numidia Krallığı'nın ilk kralı Masinissa'yı çatışmanın Roma tarafına getirdi. Masinissa, filin (atlara) korkutucu kokusuna dayanacak şekilde eğitilmiş süvari birliklerinde masaya büyük bir avantaj getirdi. Roma'da böyle özel olarak eğitilmiş atlar yoktu ve bu nedenle Scipio bu müttefiki elde edene kadar devasa hayvanlarla savaşmanın etkili bir yolu yoktu.
Scipio, Afrika'ya gönüllüleri ve 5. ve 6. Lejyonların kalıntılarını getirdi, Cannae'de Hannibal tarafından ezilen bu Romalıların kaybedecek hiçbir şeyleri ve kazanacak çok şeyleri yoktu. Hannibal'in ordusu, Afrikalılar, Galyalılar, İspanyollar, Numidyalılar ve hatta Romalılardan oluşan Kartaca ordusunun Roma lejyonlarının homojenliğinden yoksundu.
Appian of Alexandria, Zama Savaşı'ndan önce Scipio ve Hannibal arasında meydana gelen benzersiz olaylara ışık tutuyor. Hannibal, bu casuslar keşfedildiğinde Roma kampına üç casus gönderdi, onları öldürmek yerine, Scipio onlara tüm kampını gösterdi ve sonra onları Hannibal'a geri gönderdi. Etkilenen Hannibal, Hannibal ile görüşmeyi kabul etmeden önce Scipio ile görüşmek istedi, Scipio ordusunu yakındaki Cilla kasabasına yürüdü ve Kartacalıları sudan kesti. İki efsanevi general bir araya geldi, anlaşamadılar ve savaşa hazırlanmak için ordularına döndüler.
Karşı Kuvvetler
Hannibal, Zama'ya Kartacalı ağır piyadeler, Latin sığınmacılar ve Liguryalılar, Galyalılar, Balaerikler ve Moors'tan oluşan karışık bir yardımcı kuvvet de dahil olmak üzere 50.000 piyadeden oluşan devasa bir ordu getirdi. Numidyalı isyancılar ve Kartacalılar, Hannibal'in savaşa getirdiği en büyük sayı olan seksen fil süvari birliğini oluşturdu ve orduyu daha da destekledi.
Scipio, süvarileri destekleyen iki lejyona komuta etti ve Numidian müttefikleri Appian, bu kuvveti 23.000 piyade ve 1500 süvariden oluşuyor. Masinissa, yanında 6000 piyade ve 4000 süvari daha getirdi. Scipio ayrıca Kartaca fillerine karşı çok sayıda velite konuşlandırdı, Roma ordusu 35.000 adama yaklaştı.
eğilimler
Hannibal çeşitli piyadelerini üç sıraya yerleştirdi: ilk sıra Ligurya, Galya, Balaer ve Mağribi yardımcı piyadelerinden oluşuyordu, ikinci sıra Kartaca ağır piyadelerinden oluşuyordu ve Latinler geri kalanın arkasında yedekte tutuluyordu. Hannibal fillerini piyadelerinin önüne dizdi. Kartaca süvarileri sağ kanadı, Numidian ise solu tuttu.
Scipio lejyonlarını kurduğunda, Hannibal'in fillerini barındırmak için özel düzenlemeler yaptı. Scipio, hastati'nin manipüllerini, ilklerin savaş ilerledikçe kolayca ikincisinin gerisine düşebilmesi için prensiplerin manipülleriyle şaşırtmak yerine, hastati'nin manipüllerini prensiplerin manipülleriyle hizaladı. Velitelerinin her çift manivelası arasında boşluklar bırakılmış, Scipio hem ordusunun önüne hem de manipüller arasındaki boşluklara yerleştirilmiştir. Roma sağı Masinissa ve Numidya süvarileri tarafından korunurken, Roma süvarileri solu koruyordu.
Savaş alanının zemini olağanüstüydü, kaybeden ordu kaçınılmaz olarak çökecekken hiçbir siper kaçan birlikleri takipten koruyamazdı. Hannibal'ın ordusu, bütün gece su için kazdıktan sonra, bitkinliğe yaklaşan bir bitkinlik halinde toplandı. Scipio'nun ordusu, Cilla'ya sığınmış, taze ve sulanmış halde geldi.
Her iki ordunun boruları ve boruları aynı anda sinyal verdiğinde, Hannibal'in filleri sinirlerini kaybetti ve birçoğu sol kanatta Hannibal'in Numidya süvarilerine geri saldırdı ve geri kalanı doğrudan Roma ordusuna saldırdı. Hannibal'in talihsizliğinden yararlanan Masinissa, süvarilerini bu karmaşanın kalbine hücum etti ve düşmanın sol kanadını bozguna uğrattı.
Kalan filler, lejyonların önünde Scipio'nun veliteleriyle karşılaştı, bu iki güç arasındaki savaş, antik terimlerle bile (savaş boyunca yaygın olan bir tema) aşırı derecede şiddetliydi ve birçok velite, hayvanlarla savaşırken öldü. Filler lejyonların menziline girdikçe veliteler, Scipio'nun planladığı gibi manipüllerin oluşturduğu bloklara çekildiler, filler boşluklardan geçtiler ve bunlar da pila eldivenleri oldu. Düşman süvarileri yeterli kayıplara uğradığı için, soldaki manipüller, Kartaca süvarilerini pilalarıyla da meşgul etti, Roma süvarileri de onları da meşgul etti ve bozguna uğrattı.
Hannibal'in ordusu artık süvari desteğinden yoksundu ve her iki kanatta da açıktaydı, en pahalı birimleri Romalılara minimum zayiat verdi ve çoğunlukla Roma'nın en ucuz savaşçıları olan veliteler tarafından yenildi. Masinissa, yönetimine karşı çıkan Numidyalıları ve Roma süvarileri Kartacalı rakiplerini kovalarken, Hannibal piyadelerine ilerleme emri verdi.
Polybius'a göre, her iki tarafın piyadeleri yavaş yavaş savaşa girdi. Bu, Romalıların dağlık fil cesetlerini geçerken düzeni sürdürmedeki zorluğuna ve Kartaca ordusunun altı farklı dil konuşan bir piyade grubunu ilerletmedeki zorluğuna bağlanabilir. Her iki durumda da, iki ordu karşı karşıya geldiğinde, Hannibal'ın yardımcı birlikleri, özelleştirilmiş Roma düzeninde düşmana bakan tek piyade olan Scipio'nun hastati'siyle çatıştı. Savaş acımasızdı, ancak hastati halkı gururlandırdı ve tüm düşman piyade hattını kendi başlarına geri zorladı.
Hannibal'ın yardımcı piyadeleri kırıldıktan sonra geri çekilirken, Roma ve Kartacalıların esnekliği arasındaki kutuplaşma belirginleşti. Çeşitli birlikler, Kartacalı müttefiklerinin saflarında geri çekilmeye çalıştılar, ancak Kartacalılar bir geri çekilme yolu açmayı reddettiler. Ardından gelenler, her iki tarafın da Zama savaşını kazanma konusundaki çaresizliğini vurgular: Yardımcı kuvvetler, oluşumu kırmak amacıyla Kartacalıları hacklemeye başladılar ve müttefiklerinin kendilerine sırt çevirdiğine ikna olan Kartacalılar, aynı şekilde karşılık verdiler. Hannibal, her iki taraftan bıçakla bastırılan yardımcılara Kartaca hattının kanatlarına kaçmalarını emretti, ancak hasar verildi.
Hastatiler, yardımcı birliklerin peşinde koşarken Romalı savaş boynuzları tarafından durduruldu Scipio, birliklerini tek bir sıra halinde yeniden düzenleyerek hastati'yi merkeze, ilkeleri hastati'nin dışına ve triarii'yi her iki kanatta da yerleştirdi. Bu tek hatta Romalılar artık bir ceset ve savaş alanı katliamı alanı üzerinde ilerliyorlardı, çünkü kanlı cesetlerin ve silahların üzerine ayak basmak zordu. Sonunda Romalılar Kartacalı düşmanlarıyla kapandıklarında, çatışmalar yoğundu ve savaşın etkisi tarafsız kaldı.
Masinissa'nın Numidyalıları ve Roma süvarileri, savaşın bu kritik noktasında geri döndüler, Polybius ve Livy, her ikisi de ilahi zamanlamaya dikkat çekiyor. Süvari, Hannibal'ın arkasına çarptı ve acımasız bir savaşa kesin bir son verdi. Açık Zama ovasında, geri çekilen Kartacalıların atlılar tarafından kovalanacak hiçbir yeri yoktu, bunlardan çok azı kaçtı. Polybius ve Livy, Zama'da 20.000 Kartacalı'nın öldürüldüğünü ve Romalıların eşit sayıda mahkumunun 1500'ün öldüğünü iddia ediyor.
Önemi
Zama muharebesi, Roma manipüler lejyonunun esnekliğini ve muharebenin ortasında bile zamanında ve verimli bir şekilde örgütlenip yeniden düzenlenebilen askerlerinin disiplinini vurguladı. Roma silahları kuşkusuz Hannibal'in yardımcılarınınkinden üstün olduğunu kanıtladı ve fillere karşı etkili bir karşılık sağladı.
Cannae Scipio'nun ölüm bölgeleri, savaş alanında filler varken bile savaşabilecek sayısal olarak üstün bir süvari birliğini işe aldığından beri, Roma süvari doktrini açıkça gelişmişti. Roma süvarileri ve Numidyalı müttefikleri, Kartaca kanatlarını açtılar ve bu avantajı en üst düzeye çıkarmak için uygun zamanda geri döndüler.
Hannibal'in Zama'da yenilmesi ve ordusunun ezilmesiyle Kartaca, Akdeniz'de etkili bir askeri güç olarak sona erdi. Roma, Doğu Galya'yı daha da genişlettiği için Makedonya ve Yunanistan'ı fethine başlamakta artık özgürdü ve Almanya da fetih yoluyla olası kazanımlar olarak şimdi masadaydı. Kartaca'nın ortadan kaldırılmasıyla, Roma'nın, antik dünyanın en büyük imparatorluğu olan Roma İmparatorluğu'nun sonraki çağında kendi büyüklüğünün yüksekliğine kadar genişleme fırsatı geldi.
The Success of the Roman Republic and Empire © 2021. Tüm Hakları Saklıdır.
İsyandan Yükselen
Han Hanedanlığı, Çin'in ilk imparatorluk hanedanı olan Qin Hanedanlığı'nın yerini aldı. Qin Hanedanlığı'nın ilk imparatoru Qin Shi Huang, zorlu bir hükümdar olmasına rağmen, kurduğu imparatorluk ölümünden sonra uzun sürmedi, çünkü zayıf bir halefi vardı ve yetkilileri arasında çatışmalar vardı. Qin Hanedanlığı yönetiminin son günleri o kadar dayanılmazdı ki, imparatorluk genelinde birçok isyan patlak verdi.
Bu isyancılar, Chu eyaletinden bir savaş ağası olan Xiang Yu'nun nominal liderliği altındaydı. Bir diğer önemli isyancı lider, yine Chu eyaletinden olan küçük bir Qin yetkilisi olan Liu Bang'dı. Qin Shi Huang'ın ölümünün ardından, Liu Bang görevinden istifa etti, bir ordu kurdu ve Qin yönetimine isyan etti.
Liu Bang başlangıçta Qin Hanedanlığı'na karşı isyan sırasında Xiang Yu'nun altında hizmet etse de, iki adam daha sonra her biri Çin İmparatoru olmak istediği için rakip olacaklardı. Xiang Yu ve Liu Bang arasındaki üstünlük mücadelesi, MÖ 206'dan MÖ 202'ye kadar süren Chu-Han çekişmesi olarak bilinir. Gaixia Savaşı'nda, Liu Bang komutasındaki Han kuvvetleri, bu yenilgiden sonra intihar eden Xiang Yu'ya karşı kesin bir zafer kazandı. Liu Bang kendini Çin İmparatoru ilan etti ve Han Hanedanlığı kuruldu.
Eşi Yu
Eşi Yu (Çince: 虞姬 pinyin: Yú Jī MÖ 202'de öldü), kişisel adı Yu Miaoyi, "Güzel Yu" (虞美人) olarak da bilinir, Xiang Yu'nun bir cariyesiydi.
Konsorsiyum Yu'nun doğum tarihi bilinmiyordu ve kökenine dair iki rivayet var. İlki, Shuyang İlçesindeki Yanji Köyü'nün (顏集鄉) bir yerlisi olduğunu söylerken, diğeri onun Suzhou'daki Changshu'dan olduğunu iddia etti, ancak ikisi de onun günümüz Jiangsu'sunda doğduğuna işaret etti.
MÖ 209'da Xiang Yu ve amcası Xiang Liang, qin hanedanını devirmek için bir isyan başlattı. Eşi Yu'nun ağabeyi Yu Ziqi, o zamanlar Xiang Liang'ın ordusunda bir general olarak görev yapıyordu. Yu, Xiang Yu ile tanıştı, ona aşık oldu ve onun cariyesi oldu. O zamandan beri, Xiang Yu'yu askeri kampanyalarda takip etti ve geride kalmayı reddetti.
MÖ 202'de Xiang Yu, Gaixia Savaşı'nda Liu Bang (Han Kralı), Han Xin ve Peng Yue'nin birleşik kuvvetleri tarafından kuşatıldı. Han ordusu, Chu'yu yakaladıklarına dair yanlış bir izlenim yaratmak için Xiang Yu'nun memleketi Chu'dan türküler söylemeye başladı. Xiang Yu'nun birliklerinin morali düştü ve birkaç asker firar etti. Umutsuzluk içinde, Xiang Yu alkole daldı ve üzüntüsünü ifade etmek için Gaixia Şarkısı'nı söyledi. Consort Yu bir kılıç dansı yaptı ve karşılığında bir mısra söyledi. Xiang Yu'nun ona olan aşkının dikkatini dağıtmasını önlemek için, Consort Yu şarkı söyledikten sonra Xiang Yu'nun kılıcıyla intihar etti. Gaixia'ya gömüldü.
Zama Savaşı
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
Zama Savaşı, (202 bce), Scipio Africanus liderliğindeki Romalıların, Hannibal komutasındaki Kartacalılar üzerindeki zaferi. İkinci Pön Savaşı'nın son ve belirleyici savaşı, hem Hannibal'in Kartaca kuvvetlerine komutasını hem de Kartaca'nın Roma'ya önemli ölçüde karşı çıkma şansını etkili bir şekilde sona erdirdi. Savaş, Romalı tarihçi Livy tarafından Naraggara (şimdi Sāqiyat Sīdī Yūsuf, Tunus) olarak tanımlanan bir yerde gerçekleşti. Zama adı, savaştan yaklaşık 150 yıl sonra Roma tarihçisi Cornelius Nepos tarafından bölgeye (modern tarihçilerin asla tam olarak tanımlamadığı) verildi.
203 yılına gelindiğinde Kartaca, Afrika'yı işgal eden ve Kartaca'nın yaklaşık 32 km batısında önemli bir muharebe kazanan Romalı general Publius Cornelius Scipio'nun güçlerinin saldırısına uğrama tehlikesiyle karşı karşıyaydı. Kartacalı generaller Hannibal ve kardeşi Mago buna göre İtalya'daki seferlerinden geri çağrıldılar. Hannibal, 12.000 kişilik kıdemli ordusuyla Afrika'ya döndü ve kısa süre sonra Kartaca'ya yaklaşmaları savunmak için toplam 37.000 asker topladı. Ligurya'da (Cenova yakınlarında) kaybettiği bir çatışma sırasında savaş yaraları alan Mago, geçiş sırasında denizde öldü.
Scipio, kendi adına, Kartacalılarla kesin bir savaş arayarak, Bagradas (Majardah) Nehri'nden Kartaca'ya doğru yürüdü. Scipio'nun Romalı güçlerinden bazıları, bu utanç verici yenilgiden kurtuluş arayan Cannae'den canlanmış gazilerdi. Müttefikleri geldiğinde, Scipio, Hannibal ile aynı sayıda birliğe sahipti (yaklaşık 40.000 adam), ancak Numidya hükümdarı Masinissa ve Romalı general Gaius Laelius tarafından yönetilen 6.100 süvarisi, hem eğitim hem de eğitimde Kartaca süvarilerinden üstündü. miktar. Hannibal, atlarının çoğunu İtalya'dan taşıyamadığı için, Roma'nın eline geçmesini önlemek için onları katletmeye zorlandı. Bu nedenle, büyük bir kısmı Tychaeus adlı küçük bir Numidyalı müttefikten gelen yalnızca yaklaşık 4.000 süvari toplayabilirdi.
Hannibal, Masinissa'nın Scipio'ya katılmasını engellemek için çok geç geldi ve Scipio'yu savaş alanını seçme konumunda bıraktı. Bu, Hannibal'in süvari avantajını elinde bulundurduğu ve tipik olarak zemini seçtiği İtalya'daki durumun tersine çevrilmesiydi. Tam olarak eğitilmemiş 80 savaş filini kullanmanın yanı sıra, Hannibal ayrıca çoğunlukla fazla savaş tecrübesi olmayan Kartacalı askerlerden oluşan bir orduya güvenmek zorunda kaldı. Üç savaş hattından yalnızca İtalya'dan gelen deneyimli gazileri (12.000 ila 15.000 erkek arasında) Romalılarla savaşmaya alışkındı ve onun oluşumunun gerisinde konumlandılar.
Savaştan önce, Hannibal ve Scipio, muhtemelen savaş koşullarının onun lehine olmadığını algılayan Hannibal, cömert bir anlaşmayı müzakere etmeyi umduğu için şahsen tanıştılar. Scipio, Hannibal ile tanışmayı merak etmiş olabilir, ancak önerilen şartları reddetti ve Kartaca'nın ateşkesi bozduğunu ve sonuçlarıyla yüzleşmek zorunda kalacağını söyledi. Livy'ye göre Hannibal, Scipio'ya “Yıllar önce Trasimene ve Cannae'de ne idiysem, bugün sizsiniz” dedi. Scipio'nun Kartaca'ya bir mesajla cevap verdiği söyleniyor: "Savaşmaya hazırlanın çünkü bariz bir şekilde barışı dayanılmaz buldunuz." Ertesi gün savaş için ayarlandı.
İki ordu birbirine yaklaşırken, Kartacalılar 80 fillerini Roma piyade saflarına saldılar, ancak büyük canavarlar kısa sürede dağıldı ve tehditleri etkisiz hale getirildi. Fil yükünün başarısızlığı, muhtemelen ilk ikisi iyi belgelenmiş ve en önemlisi olan bir üçlü faktörle açıklanabilir. İlk olarak, filler iyi eğitimli değildi. İkincisi - ve belki de sonuç için daha da hayati olan - Scipio, kuvvetlerini aralarında geniş sokaklar bulunan manipüller (küçük, esnek piyade birimleri) halinde düzenlemişti. Adamlarını, filler saldırdığında yana doğru hareket etmeleri, kalkanlarını kilitlemeleri ve filler geçerken sokaklara bakmaları için eğitmişti. Bu, fillerin, eğer varsa, çok az katılımla, hatlardan engellenmeden koşmasına neden oldu. Üçüncüsü, Romalıların yüksek sesle bağırmaları ve yüksek sesle trompetleri filleri rahatsız etmiş olabilir, bazıları savaşın erken saatlerinde yana kaymış ve bunun yerine kendi piyadelerine saldırarak Hannibal'in askerlerinin ön saflarında kaosa neden olmuş olabilir.
Scipio'nun süvarileri daha sonra karşıt Kartacalı süvarilere kanatlarda hücum etti, ikincisi kaçtı ve Masinissa'nın güçleri tarafından takip edildi. Roma piyade lejyonları daha sonra ilerledi ve art arda üç savunma hattından oluşan Hannibal'in piyadelerine saldırdı. Romalılar ilk saftaki askerleri, ardından ikinci saftakileri ezdiler. Bununla birlikte, o zamana kadar lejyonerler neredeyse tükenmişti ve Hannibal'in İtalya seferinden gazilerinden (yani en iyi birliklerinden) oluşan üçüncü hatta henüz yaklaşmamışlardı. Bu kritik noktada, Masinissa'nın Numidya süvarileri, düşman süvarilerinin bozgunundan döndüler ve kısa süre sonra birleşik Roma piyadeleri ile süvari saldırısı arasında ezilen Kartaca piyadelerinin arkasına saldırdılar. Savaşta yaklaşık 20.000 Kartacalı öldü ve belki de 20.000 kişi esir alındı, Romalılar ise yaklaşık 1.500 ölü kaybetti. Yunan tarihçi Polybius, Hannibal'in özellikle rakibinin elindeki avantajı göz önünde bulundurarak, savaşta bir general olarak elinden gelen her şeyi yaptığını belirtir. Bununla birlikte, Hannibal'in zayıf bir konumdan savaşıyor olması, Scipio'nun Roma için kazandığı zaferi hiçbir şekilde azaltmaz. Kartaca ve Hannibal'in yenilmesiyle, Zama'nın Roma'da Akdeniz'de kendisi için daha büyük bir gelecek vizyonu uyandırması muhtemeldir.
Zama Savaşı, Kartaca'yı çaresiz bıraktı ve şehir, Scipio'nun İspanya'yı Roma'ya bıraktığı barış şartlarını kabul etti, savaş gemilerinin çoğunu teslim etti ve Roma'ya 50 yıllık tazminat ödemeye başladı. Scipio, zaferinin anısına Africanus soyadını aldı. Hannibal savaştan kaçtı ve Kartaca'ya dönmeden önce bir süre doğuda Hadrumetum yakınlarındaki mülklerine gitti. On yıllardır ilk kez, Hannibal askeri bir komutanlıktan yoksundu ve bir daha asla Kartacalıları savaşa götürmedi. Roma'nın Kartaca'dan ödemesi olarak belirlediği tazminat, Birinci Pön Savaşı'nın bitiminde talep edilen tazminatın üç katından fazla olan 10.000 gümüş yetenekti. Kartacalılar en az 100 gemiyi alenen yakmak zorunda olmalarına rağmen, Scipio Hannibal'in kendisine sert şartlar dayatmadı ve Hannibal kısa süre sonra yenilen bir Kartaca'yı yönetmeye yardımcı olmak için halk oylamasıyla suffete (sivil sulh hakimi) seçildi.
Kesin bir Roma zaferi ile İkinci Pön Savaşı'nı kesin olarak bitiren Zama Savaşı, antik tarihin en önemli savaşlarından biri olarak kabul edilmelidir. Afrika'yı başarılı bir şekilde işgal eden ve en kurnaz ve en amansız düşmanını yenen Roma, bir Akdeniz imparatorluğu vizyonuna başladı.
Actium Savaşı
Yunanistan'ın batı kıyısındaki Actium Savaşı'nda, Roma lideri Octavianus, Romalı Mark Antony ve Mısır kraliçesi Kleopatra'nın güçlerine karşı kesin bir zafer kazandı. Kuvvetleri nihai yenilgiye uğramadan önce, Antonius ve Kleopatra düşman hatlarını kırdı ve ertesi yıl intihar edecekleri Mısır'a kaçtı.
MÖ 44 yılında Roma diktatörü Julius Caesar'ın öldürülmesiyle Roma iç savaşa girdi. Çatışmayı sona erdirmek için, en güçlü üç savaşçı tarafından bir koalisyon 2014 İkinci Üçlü Yönetim kuruldu. Üçlü yönetim, Sezar'ın büyük yeğeni Octavianus ve güçlü bir general olan veliaht olarak seçilen Mark Antony ile Romalı bir devlet adamı olan Lepidus'tan oluşuyordu. İmparatorluk üçe bölündü ve Antonius doğu eyaletlerinin yönetimini devraldı. Küçük Asya'ya vardığında, Kraliçe Kleopatra'yı düşmanlarına yardım ettiği suçlamalarına cevap vermesi için çağırdı. MÖ 51'den beri Mısır'ın hükümdarı olan Kleopatra, bir zamanlar Julius Caesar'ın sevgilisiydi ve ona küçük bir Sezar anlamına gelen Caesarion adını verdiği bir çocuk doğurmuştu.
Kleopatra, kendisinden önce Sezar olduğu için Antonius'u baştan çıkarmaya çalıştı ve MÖ 41'de. Roma aşk tanrıçası Venüs gibi giyinmiş muhteşem bir nehir mavnasıyla Tarsus'a geldi. Çabalarında başarılı olan Antony, kışı sefahat içinde geçirdikleri İskenderiye'ye döndü. MÖ 40 yılında Antonius Roma'ya döndü ve Octavianus'la giderek gerginleşen ilişkisini onarmak için Octavianus'un kız kardeşi Octavia ile evlendi. Ancak üçlü yönetim bozulmaya devam etti. 37 M.Ö. Antonius, Octavia'dan ayrıldı ve Doğu'ya gitti ve Kleopatra'nın Suriye'de kendisine katılmasını sağladı. Ayrı oldukları zamanlarda Kleopatra ona bir oğul ve bir kız ikiz doğurmuştu. Octavianus'un propagandacılarına göre, aşıklar daha sonra evlendi ve bu da Romalıların yabancılarla evlenmesini kısıtlayan Roma yasasını ihlal etti.
Antonius'un MÖ 36'da Partlara karşı feci askeri seferi. prestijini daha da azalttı, ancak MÖ 34'te. Ermenistan'a karşı daha başarılı oldu. Zaferi kutlamak için İskenderiye sokaklarında Antonius ve Kleopatra'nın altın tahtlara oturduğu ve çocuklarına görkemli kraliyet unvanları verildiği bir zafer alayı düzenledi. Roma'da Octavianus tarafından teşvik edilen birçok kişi, gösteriyi Antonius'un Roma İmparatorluğunu yabancı ellere teslim etmeyi amaçladığının bir işareti olarak yorumladı.
Birkaç yıl daha süren gerilim ve propaganda saldırılarından sonra, Octavianus MÖ 31'de Kleopatra'ya ve dolayısıyla Antonius'a savaş ilan etti. Octavianus'un düşmanları Antonius'un yanında yer aldı, ancak Octavianus'un parlak askeri komutanları, birliklerine karşı erken başarılar elde etti. MÖ 2 Eylül 31'de filoları Yunanistan'daki Actium'da çatıştı. Ağır bir çarpışmadan sonra Kleopatra çatışmadan ayrıldı ve 60 gemisiyle Mısır'a doğru yola çıktı. Antony daha sonra düşman hattını kırdı ve onu takip etti. Geride kalan cesareti kırılmış filo Octavianus'a teslim oldu. Bir hafta sonra Antonius'un kara kuvvetleri teslim oldu.
Kesin bir yenilgiye uğramalarına rağmen, Octavianus'un İskenderiye'ye ulaşması ve Antonius'u tekrar yenmesi neredeyse bir yıl oldu. Savaşın ardından Kleopatra, kendisi için yaptırdığı anıt mezara sığınır. Kleopatra'nın öldüğünü haber veren Antony, kılıcıyla kendini bıçakladı. Ölmeden önce başka bir haberci geldi ve Kleopatra'nın hala yaşadığını söyledi. Antony, Kleopatra'nın inziva yerine taşındı ve burada Octavianus'la barışmasını teklif ettikten sonra öldü. Muzaffer Romalı geldiğinde, onu baştan çıkarmaya çalıştı, ancak cazibesine direndi. Kleopatra, Octavianus'un egemenliğine girmek yerine, muhtemelen bir asp, zehirli bir Mısır yılanı ve ilahi krallığın sembolü aracılığıyla intihar etti.
#5 Saray hadımları, Han hanedanının çöküşünde rol oynadı
Han hanedanının çöküşünün birkaç nedeni vardı. politik olarak, saray hadımları saray siyasetine giderek daha fazla dahil oldular, saray içinde toplu katliamlara yol açan şiddetli güç mücadelelerine giriştiler. Bu siyasi mücadeleler nihai çöküşüne yol açan Han yönetici sınıfını zayıflattı. Ekonomik olarak, Doğu Han'ın ikinci bölümünde hükümet, keskin bir şekilde düşen vergi gelirimahkemeyi finanse etme ve orduları destekleme yeteneklerini sınırlandırıyor. Han hanedanının çöküşüne yol açan önemli bir olay, huzursuzluk ve isyanlar, bunlardan en öne çıkanı şuydu Sarı Sarık rçiçek ile ilgili 184 – 185 AD. Han hanedanının çöküşünün diğer nedenleri şunlardır: yolsuzluk, kötü liderlik ve yönetici elitin çöküşü.
Kuşatma incelemesi altında - tarihi Çin savaşının canlı bir hayatla dans etmesiyle estetik zafer
Tavandan binlerce makas sarkıyor. İlk başta garip, gümüşi bir ormanın gölgesi gibi geliyor. Nefes alıyor gibi görünüyor - sanki keskin yaprak kümeleri hafif bir rüzgarla hareket ediyormuş gibi. Ardından müzik başlar – beyazlar içinde yüzermiş gibi sahneye kayan sanatçılar tarafından çalınan geleneksel enstrümanlar. Müzik bir kreşendoya yükselirken, gölgelik yaklaşan bir fırtına gibi uğursuz bir aciliyetle hareket etmeye başlar.
Yang Liping Çağdaş Dans'ın Chu-Han Çekişmesi'ni yeniden anlatımı olan Under Siege'in tüm performansının üzerinde asılı duran hayalet budur - 206'da Qin hanedanının düşüşünün ardından Batı Chu ve Han güçleri arasında Çin tarihinden dört yıllık bir savaş M.Ö. Savaş, MÖ 202'de imparator Liu Bang yönetiminde Han hanedanının kurulmasına yol açtı ve Yang Liping'in prodüksiyonu, sık sık anlatılan hikayeyi yeniden anlatmak için dans, anlatım ve geleneksel motifler kullanıyor.
Bir makas gölgeliğinin altındaki dansçılar. Fotoğraf: Ding Yi Jie
İki saatlik bir performans, bu savaşın tamamını kapsamayı umamaz ve Under Siege denemez bile. Bunun yerine, dramadaki ana aktörleri tanıtıyor - Batı Chu'nun kralı Xiang Yu (He Shang) ve cariyesi Yu Ju (Hu Shenyuan, tutuklayıcı bir performansta, özellikle de çapraz cinsiyetli olduğu için değil). , Pekin Operasında bir gelenek). Savaşçı ve geleceğin imparatoru Liu Bang (Gong Zhonghui) ve eski liderinin yenilgisinde kritik bir rol oynayan Xiang Yu'nun stratejisti ve asker kaçağı Han Xin (Xiao Fuchun), son savaş olarak eyleme geliyor, Gaixia Savaşı, gerçekleşmek üzere. Bir devlet adamı ve Liu'nun takipçisi olan Xiao He'nin (Guo Yi) anlatımı, dramatik jestler ve melodik sunum ile son derece stilize performans aracılığıyla seyirciyi teşvik ediyor.
Sahnenin önünde beyazlar içinde bir kadın beyaz kağıt yığınlarıyla çevrili oturuyor. Performans boyunca kâğıdı şekillere ayırıyor – bazen Çince karakterlere, bazen de insanların kendi resimlerine. Çin kağıt kesme geleneği 6. yüzyıla kadar uzanır ve burada uygulanması çalışmaya sürekli bir yansıma duygusu getirir - görevini (çoğunlukla) yerine getirirken gösterdiği dinginlik, tarihi geçmişten günümüze izlediğimizi hatırlatır. günümüzün güvenliği.
Dansçılar, dört yıllık tarihi bir savaşın hikayesine enerji ve elektrik getiriyor. Fotoğraf: Ding Yi Jie
Daha çok karakter üzerinde bir meditasyon gibi görünen uzun bölümler var ve uzun süreli tedavinin hikaye için hangi hizmeti yerine getirdiği açık değil. Ayrıca, eğlenceli olsa da tamamen farklı bir prodüksiyondan geliyormuş gibi görünen pantomimle sınırlanan komedi anları da var.
Yapım, dövüş sanatları ve dans arasındaki ayrımın giderek bulanıklaştığı savaş sahnelerinde gerçekten kendini gösteriyor. Bu çalışmanın gerçek ruhu, bu sahnelerdeki koreografide ve onları gerçekleştiren dansçıların enerjisinde ve elektriğindedir.
Dökümlerin yuvarlandığı, sıçrayan ve etraflarında fışkıran büyük kırmızı tüylerin -bir kan denizi ve ölümde uyuyacak bir yer- içinden sıçradığı ve daldığı dramatik son sekans, sadece teknik bir başarı değildir. yumuşaklığın ezici denizi ile keskin kenarların çınlayan, kısır gölgelik, estetik bir zaferdir.
Yang, Çin'de herkesin bildiği bir isim, 1986'da yaptığı dans çalışması Spirit of the Peacock ile adını duyurdu ve Cuma gecesi perde çağrısındaki varlığı evi ayağa kaldırdı. Under Siege neden bu kadar popüler olduğuna dair bir fikir veriyor. İlerleme hızı ve drama gecikse de, bunun görsel olarak muhteşem olana ulaşan, çarpıcı ve son derece akılda kalıcı bir çağdaş tiyatro parçası olduğu inkar edilemez.
Slaget [ redigera | redgera wikitext ]
Ben början på aralık 202 f.Kr. möttes Xiang Yus ve Liu Bangs trupper vid Gaixia, vid Tuofloden söder om Lingbi ve Anhui. [ 2 ] Liu Bangs, genel Han Xin'de 300'ün 160000'lık bir güç kaynağına sahipti. Xiang Yus, tüm ayrıntılarıyla, tüm ayrıntılarıyla, büyük ilgi gördü. Xiang Yu gick med 100 soldater mot kanjonen för att rädda konkubin Yu. Yu blev "räddad", erkekler de blev instängda i kanjonen ve omringande av fienden. Xiang Yus trumper barikatları, Liu Bang ve Han Xin'i ziyaret edin. [ 1 ] [ 5 ]
Daha önce göster Liu Bang ve Han Xin sina trpper en sjunga gelenekella folksånger från Västra Chu, vilket Xiang Yu ve hans soldater hörde. Sangerna fick Xiang Yu att tro att Västra Chu kanske hade fallit kadar Han. Her şeyden önce, her yerde ve her yerde aile, vilket ve ülke moralini bozuyor. Många av Xiang Yus soldater deserterade av hemlängtan, vilket Xiang Yu efter påtryckningar från konkubin Yu accepterade. Under belägringen påstås Xiang Yu och konkubin Yu tillsammans komponerat den vemodiga "Gaixiasången" (垓下歌). Konkubin Yu tog på sig stor skuld att de var fångade, och begick självmord med ett svärd. [ 5 ] Denna händelse är grunden till pekingoperan Farewell My Concubine (霸王别姬). [ 7 ]
En tidig morgon i slutet på december lyckades Xiang Yu och ett kavalleri med 800 soldater göra en genombrytning om fly ut ur kanjonen och undkomma belägringen. Liu Bang skickade 5𧄀 ryttare som tog upp jakten på Xiang Yu. [ 1 ] [ 5 ]
Vid Wu floden (烏江) (någonstans i området kring He nära Yangtzefloden [ 7 ] [ 6 ] ) var Xiang Yus trupp upphunnen av Liu Bangs trupper. [ 5 ] Vid den tiden hade Xiang Yu bara ett fåtal lojala soldater som stannat kvar. [ 7 ] Xiang Yu, som var stor och stark och känd som en mycket brutal krigsherre kämpade tappert och lyckades hålla stånd mot Han-trupperna och dödade själv flera hundra man. Xiang Yu hade tillgång till en båt, och möjlighet att fly över Yangtzefloden, men valde att stanna kvar och slåss eftersom han kände att han inte hade himlens mandat att regera. När allt hopp var ute begick Xiang Yu självmord genom att skära halsen av sig. [ 4 ] [ 1 ]
The Success of the Roman Republic and Empire
Livy tells us, the Roman army was well aware that the Seleucid army and their king, Antiochus, were encamped near Thyatira. After a five day march they arrive at Thyatira to find that the king has moved his camp. The Romans follow the track until they reach the neighborhood of Magnesia and Sipylum, where Antiochus has built camp with a fosse, double ramparts, walls, and turrets. The Roman army sets up camp on the western bank of the Phrygius which is four miles from Antiochus. When the Roman army arrives and starts to set up camp, they are attacked by 1,000 cavalry across the river. There is confusion at the beginning, but soon reinforcements on the Roman side cause the enemy to retreat across the river. The Romans pursue the attackers and slay those who are not able to escape fast enough.
After two days of silence on both sides, the Romans cross the river and set up a new camp two and a half miles from Antiochus. Again, while the Romans are building their camp, 3,000 infantry and cavalry attack the Roman advanced guard which had far less troops. The Romans are able to hold the attack and kill 100 enemies and capture 100 more.
For the following four days, both armies stand ready for battle, and on the fifth the Roman army advances to the middle of the battlefield, but Antiochus keeps his troops within a mile of their camp. That night the Roman consul Scipio calls for a war council and they debate whether to continue fighting or make a new camp to hold through the winter. The Romans decide to fight, and that they will rush the enemies camp if they do not choose to fight on the battlefield. A scout is sent to survey the enemy camp.
The next day, the Roman army advances to the half point on the battlefield, and according to Livy, Antiochus decides to advance his troops so to not lower their morale any further.
Opposing Forces
According to Appian, consul Scipio had 30,000 strong altogether, which consisted of 10,000 Roman legionaries, 10,000 Italian allies, 3,000 Achaean peltasts, and 3,000 cavalry.
Antiochus had 70,000 strong, and the most notable of his troops were those that made up a 16,000 man Macedonian phalanx. The rest of of the army had a disorganized and inconsistent make up. Antiochus had twenty-two elephants on the flanks of each section of his army.
At onset of battle, Antiochus sent his chariots in a daring charge, but the Romans counter the Seleucid’s charge by simultaneously launching missiles, arrows, and charging cavalry of their own. All the commotion caused by the Roman counterattack caused the enemy chariots to flee the battlefield, followed by the auxiliary troops located behind the chariot force. Soon, the enemy’s front center had taken a beating and the reserves had been outflanked. But closer to the river, Roman troops had begun to retreat back to their camp due to an advancing Antiochus. At the Roman camp, the fleeing troops are stopped by the camp guard with the threat of death. With additional, fresh troops from the camps guard, the Romans make a counter and defeat both wings of the enemy army. The Romans find more resistance then anticipated at the enemy camp, but it is finally stormed and taken. Later delegates from Thyatira, Magnesia, and Sipylum surrender their cities.
Antiochus’s Losses
50,000 infantry, 3,000 cavalry, 1,500 prisoners, and 15 elephants and their drivers captured.
Roman Losses
There were many wounded, but only 300 infantry and 49 cavalry were killed.
NS Önemi
The Battle of Magnesia marked the end of the Roman-Syrian War. It increased the Romans control over Asia Minor. It also crippled the already divided Seleucid Empire, and prevented Antiochus from expanding his control to the west.
The Success of the Roman Republic and Empire © 2021. All Rights Reserved.List of site sources >>>