Uzayın, içine yerleştirilen cisimler üzerine her zaman etkimesi ve bu cisimler tarafından değişikliğe uğratılması, kuşkusuz, genel görecelik kuramının getirdiği en büyük yeniliktir. İnsanlar kafalarının içinde, uzayı doğal olarak, içine cisimlerin yerleştirildiği ve içindeki uzayın bu cisimlerden etkilenmediği boş bir kutu olarak canlandırır. Klasik fizik -1915 yılına kadar- dünya hakkında kendiliğinden oluşmuş bu görüşü değiştirmedi. Newton, bu büyük kutunun içine yerleştirilmiş cisimler arasına kuvvetler, çekim kuvvetleri koydu; örneğin, dünya ile dünya yüzeyine doğru düşmeye bırakılan bir taş arasındaki kuvvetler. Ne var ki bu kuvvetlerin, söz konusu cisimlere bir hareketi, taşın düşme hareketini aktarmaktan başka etkisi yoktur; dünya çok ağır olduğundan, hareketsiz kalır. Bunlar uzayı değişikliğe uğratmaz. Şu anlamda ki, bunlardan biri “mutlaktır”: Onu hiçbir şey etkileyemez. Einstein dünya hakkında bambaşka bir görüş ileri sürer: Uzayın içinde yer alan cisimler -dünya, taş, güneş,siz, ben- onu değişikliğe uğratır ve başka cisimler tarafından meydana getirilmiş değişikliklerden etkileniriz.