Robinson Crusoe, 1632 yılında York'ta doğdu. İki erkek kardeşi ve iki kız kardeşi ile babasının çiftliğinde oynamaya başladı. Babası kötü bir şekilde oğlunun bir avukat veya yargıç olmasını istedi, ancak bütün Robinson tek bir denizciydi. Baba, oğlunu, hatta soylu olan bir soylu olanı onaylamadı, ama hiçbir şey, genç Robinson'ı 19'da ilk gemisine binmeye ve denize açılmaya ikna edemedi.
İlk seyahatinde birçok sıkıntı yaşandı. Fırtına yaparlar ya da rüzgar o kadar sert eserdi ki, gemiyi devirmiş gibiydi. Bazen gemide su veya yiyecek tükenir veya korsanlar tarafından saldırıya uğrarlar. Böyle anlarda, Robinson babasına itaat etmesini ve evinde kalmasını isterdi, ancak fırtına durduğunda ve koşullar düştüğünde, eve dönmeyi ve maceranın tadını çıkarmayı unuturdu.
Bir gün, Crusoe tek bir plantasyon için Gine'ye davet edildi. Yeni gemiye bindi ve seyahate doğru yola koyuldu, ancak gemi yarı yolda bozuldu ve kaptan, onarımı için yakındaki bir adaya giden rotayı kapatmak zorunda kaldı, ancak daha sonra geminin önünde bir uçurum oluştu ve gemi boğmadı. Denizciler filikalara atladılar, ama sonra büyük dalgalar yükseldi ve bir fırtına yağmaya başladı. Tekneler devrildi ve Robinson denize düştü ve bilincini kaybetti.
Robinson Crusoe karada uyandı. Üzerinde başka kimse yoktu. Yapması gereken ilk şey su ve barınak bulmaktı, böylece hiçbir vahşi hayvan ona saldırmayacaktı. Dereyi bulup sarhoş olduktan sonra, Robinson bir ağaca tırmandı ve orada uyudu.
Ertesi gün, Crusoe bir teknenin sahile çarptığını fark etti. Onunla geminin enkazına yelken açtı ve taşıdığı tüm yiyecekleri ondan topladı. Ayrıca bir sığınağı ve barınmalarını kolaylaştırmak için bazı araçlar aldı. Karaya döndüğünde, Robinson iç mekanı keşfetmeye başladı. Gemiye tırmandı ve dört bir yanında denizlerle çevrili olduğunu fark etti. Adadaydı. Bir gemi bulup kurtarmadan önce hayatta kalabilmek için kendine bir sığınak inşa etmesi gerekiyordu.
Robinson büyük gemide bulduğu kalaslardan bir kulübe yaptı ve yelkenlilerden yemeklerinin ıslanmasını engellediği bir çadırdı. Robinson her gün adayı dolaşıp onu daha yakından tanıdı. Ayrıca bir zamanlar avladığı ve beslendiği bir yaban keçisi sürüsü buldu. Su, yenilebilir meyve çeşitliliği gibi boldu, ancak aç olmasına rağmen, Robinson yalnızlıktan rahatsız oldu. Bir süre düşüncelerini bir günlüğüne yazdı, ama bununla birlikte siyahlığı gittiğinde durması gerekiyordu.
Yalnızlıktan kurtulmak için, Robinson her gün çok çalıştı. Kulübesini yükseltti, sağlamlaştırdı, düşmanlar tarafından saldırıya uğraması durumunda bir duvar ördü ve adaya iki keçi getirdi ve onları evcilleştirdi. Robinson adada çok özlüyordu, çünkü mumları nasıl yapacaklarını bilmiyordu, örneğin mumlar, ama adada olduğu şeyler yüzünden adanın diğer ucunda başka bir kamp kurabiliyordu ve kalıntılardan bir tekne yapmaya çalıştı.
Bir gün Robinson hastalandı. Korkunç bir ateşten acı çekmesine neden olan sıtma hastalığına yakalandı. Bütün gün bir mağarada yattı, titreyerek, yiyecek bir şeyler hazırlamak ya da içmek için su getirmek için çok zayıftı. Birkaç günlük uyku ve uykudan sonra nihayet iyileşmeye başladı.
O iyileştiğinde, Robinson adayı gezmeye ve kış için meyve toplamaya başladı. Seçimden sonra, bir ağaca asar ve kurutur. Yağmur mevsimi başladığında, mağaraya çekildi ve birkaç gün boyunca dışarı çıkmayacaktı çünkü yağmurlar ağırdı ve şiddetli rüzgarlar eşlik etti. Zamanla, Robinson yağışlı ve kurak mevsimlerin değiştiğini öğrendi, bu yüzden işlerini buna göre planladı.
Yağmurlar durduğunda, Robinson adanın diğer tarafına yöneldi ve doğanın orada daha iyi olduğunu fark etti. Daha çok yeşillik ve yiyecek vardı, deniz daha sakindi ve ilginç hayvanlarla doluydu. Bir papağanı yakalamayı ve evcilleştirmeyi bile emdi. Adanın bir noktasında toprağı kazdı ve oraya tahıl koydular. Bir kaç hasat için, yeni yetiştirilen gevrekleri yemek için kullanmamış, unu öğütmek ve ondan ekmek yapmak için yeterli tahıl alana kadar tohum olarak kullanmıştır.
Onun için en zor olan şey tencere tencere yapmaktı. Hiçbir şekilde onları yeterince güçlü kılmaz. Yine de, yavaş yavaş, yeterince iyi bir pot yapmayı başardı. Hemen eti pişirdi ve çok zevk aldı çünkü artık sadece rosto et yemek zorunda değildi. Ve bıraktığı derilerden, kendisi için kıyafet yapmaya başladı, çünkü gemide bulunan tüm gömlekleri çoktan giymişti. Keçiler ayrıca ona peynir ve tereyağı çalıştığı süt verdi.
Bir gün Robinson kumlu bir plajda yürürken, kumdaki insan ayağının ayak izini görünce çok şaşırdı. Bu onu çok korkuttu, kampına kaçtı ve üç gün boyunca ayrılmadı.Sonunda cesarete sahip olduğunda, sahile geri döndü ve ayağının olduğunu kontrol etti, bu yüzden çok daha büyük olduğunu fark etti. Sonraki iki yıl boyunca, Robinson bilinmeyen bir yeni gelenlerin korkusunu harcadı ve sonunda uzaktan bir tekne gördü.
Sahile inerken, şimdi insan kemikleriyle dolu olduğunu gördü. Kötü rüzgar veya deniz akıntılarından saklanmak için bazen adasına gelecek vahşiler olduklarını fark etti. Bu yamyamlara karşı kendini nasıl savunacağını ya da kurbanlarından birini nasıl kurtaracağını düşünmeye başladı. Fakat yıllardır fırsat bulamamıştı. Ancak oraya geldiğinden bu yana yirmi yıldan fazla zaman geçtiğinde Robinson, birinin adasında ateş yaktığını gördü. Bir süre sonra yamyamları gördü, bu da yamyamların adaya geldiğinin bir işareti oldu. Robinson, yemek yemek üzere oldukları kurbanı daha iyi kurtarmak için daha hızlı hareket etti.
Robinson'un yamyamdan kurtardığı adam da vahşi ama çok minnettardı. Robinson onu kampına götürdü ve Petko'yu çağırdı. İletişim kurmayı ve birbirlerine dillerini öğretmeyi öğrendiler. Cuma günü, Robinson alışılmadıktı, ama alışılmadık tüfekler ve aletlerdi. Petko, Robinson'un evini yönetmesine, toprak ve yiyecek üretmesine ve savunmaları kurmasına nasıl yardım edeceğini öğrendi. Şimdi birlikte sonunda daha iyi bir tekne yapabilir ve belki de adadan ayrılabilirler.
Fakat bir gün yamyamların tekrar yeni bir kurbanla geldiklerini gördüler, bu yüzden vahşilerin yemek istediği bir İspanyol'ın yardımına acele etmek zorunda kaldılar. İspanyol onlara aynı zamanda bir gemi kazası olduğunu ve mürettebatının geri kalanının karada kaldığını söyledi. Robinson, gemi enkazlarına yardım etmeye ve onları yiyecek ve korumaya sahip olacakları adaya getirmeye karar verdi.
Ancak gemi enkazları isyan eden ve kaptanlarını ele geçiren bir çeteye dönüştü. Robinson ve Petko onu serbest bıraktılar ve birkaç denizciyle birlikte kötü denizcileri yenmeye karar verdiler. Bunu yaptıklarında, nihayet küçük bir onarımla tekrar navigasyon için iyi olan gemiye ulaşabildiler.
Robinson Crusoe nihayet memleketine döndüğünde ailesi çoktan ölmüştü, fakat iki kız kardeşi ve yeğenini kardeşinden buldu. Artık orada mülkleri bulunmadığından, Lizbon'a ve ardından Brezilya'daki mülküne gitmeye karar verdi. Brezilya'daki mülk büyüktü ve kusursuz çalıştı, böylece Robinson hayatının geri kalanında bundan zevk alabilirdi. Daha sonra evlendi, karısı ve üç çocuğuyla birlikte iyi bir yaşam sürdü.
Çizim Sanja Rogosic