Bu kinle karışık gülümsemenin, bu merhametle karışık eziyetlerin, felakete karşı bu saygısızlığın pansiyonun en eski kiracısını hedef almaları hangi rastlantının eseriydi? Buna ahlak düşkünlüklerinden daha zor affedilen bazı gülünç ya da tuhaf davranışlarla kendisi mi neden olmuştu? Bu sorular birçok sosyal dengesizlikle ilgilidir. Gerçek anlamda alçakgönüllü olmaktan, zayıf kişilikli olmaktan ya da ilgisizlikten dolayı her şeye tahammül edene her tür eziyeti yapmak, belki de insan huyunun gereğidir.
Bugün iyi bir okur, köklü edebiyattan Raskolnikov, Prens Andrey, Nataşa, Mişkin, Karamazov, Goriot Baba, Anna Karenina, Madame Bovary, Jean Valjean gibi yüzlerce karakteri sayabilir, onları ailesinden daha iyi tanır ama “popüler edebiyat”tan tek bir karakter hatırlayan var mıdır acaba?