Tarihin en önemli 26 saniyesi olarak anılıyor: 22 Kasım 1963'te Dallas'ın öğle güneşinde Abraham Zapruder adlı bir terzi tarafından çekilen 8 milimetre Bell + Howell ev sinemasının 486 karesi. Başkanlık suikastının tarihi, korkunç ve çok net bir görüntüsünü içeren yirmi altı saniye.
Çoğu insan Zapruder filmini belli belirsiz biliyor, ancak John F. Kennedy'nin suikastının 50. yıldönümü yaklaşırken yakında her yerde olacak. Ancak pek bilinmeyen şey, suikasttan sonraki 12 yıl boyunca tek bir karesinin kamuoyundan büyük ölçüde gizli tutulduğudur.
Kare 313. Abraham Zapruder'a kabuslar yaşatan kare, halktan saklanmasında ısrar ettiği kare—Amerikan tarihini ve kültürünü değiştirdiği söylenebilecek tek bir film karesi.
Errol Morris bana dünyanın güvende olduğunu hissetmeyi seviyoruz, diyor. En azından bildiğimiz anlamda güvenli. Kennedy suikastı, daha çok dünyanın güvensizliği üzerine bir denemedir. O kadar güçlü, o kadar genç, o kadar zengin, o kadar başarılı bir adam bir anda yeryüzünden silinebilirse, bu bizler için ne diyor?
O an, hepimizin artık YouTube'da izleyebileceği bir an. Aslında, Zapruder filminin en az beş versiyonunu içeren bir YouTube derlemesi var: ağır çekim, yakınlaştırılmış, yakın çekimler. Onun yakaladığı ağza alınmayacak eylemi bir kez gördüğünüzde, diyor Morris, istikrar ve güvenlik duygunuz, dünyanın rasyonelliği duygunuz sonsuza dek kaybolmuştur. Sonsuz bir şekilde musallat ve rahatsız edici, diyor.
Morris'le Zapruder filmi hakkında konuşmak istedim çünkü bir belgesel yapımcısı olarak gizemlere odaklandı (masum bir adamı ölüm hücresinden kurtardı. İnce Mavi Çizgi ); gizli tarihi yeniden inceledi (gizemli Robert McNamara'yı çapraz sorguladığı için Oscar kazandı. Savaşın Sisi ). Bir yazar olarak, fotoğrafik görüntülerin gerçeğin doğasını belgeleme şeklini sorguladı (son kitabında İnanmak görmektir ).
Tüm bunlara ek olarak, Morris iki yıl önce için Zapruder filmi hakkında altı dakikalık bir belgesel New York Times , içindeki bir gölgeli figüre odaklanıyor: Şemsiye Adam denilen. Ve sonra, komplo teorisi patolojisinin tekrarlayan ironisi içinde, Morris'in kendisi JFK komplosu örtbas fantezisinin konusu oldu.
Geçen bir sabah, Morris'in kaldığı New York'taki SoHo'daki otelin yemek salonunda kahvaltı yaparken, onunla Zapruder filmini izlemek için bilgisayarının başına oturdum.
***
Sessiz ama renkli olan Zapruder filmi, insanlarla dolu bir caddede görkemli bir hızla ilerleyen iki üstü açık limuzinin önderlik ettiği bir konvoy gösteriyor. Siyah Lincoln Continental'i JFK ve karısı Jackie ile pembe etek ve ceket takım elbise içinde görüyoruz. Konvoy, yerel olarak üçlü alt geçit olarak bilinen, yakında gireceğimiz karışıklık için uygun bir metaforik isim olarak bilinen yere giderken, hepsinin seyircilere el salladığını görüyoruz.
Konvoy yaklaşırken, JFK'nin arabasının görüşü geçici olarak kapatan bir tabelanın arkasından çıktığını görüyoruz. Aniden, JFK'nin boğazını tuttuğunu görüyoruz. Jackie onunla ilgilenmek için eğilir. Bir an sonra, Kare 313'te JFK'nin kafasına bir yıldırım çarpmış gibi görünüyor. Patladığını ve geri atıldığını görüyoruz. Jackie çılgınca üstü açık arabanın arka koltuğuna tırmanıyor ve kocasının parçalanmış kafatasının bir parçası olarak tanımlanan bir şeyi kavrayarak arka güvertesine tırmanıyor. Kare 313, Zapruder filminin adli zirvesiyse, bu manzara filmin neredeyse dayanılmaz duygusal kalbidir.
Kare 313'e Geri Sar: Patlamanın JFK'nin önünden geldiği ve kafasını geriye doğru savurduğuna dair içgüdüsel izlenim güçlü. Bunun bir tür optik illüzyon olduğuna dair tartışmalar var - bana en inandırıcı olanı, JFK'nin önceki kareden sonra arkadan vurulmuş olmasıydı, 312, 313. Karede çenesini göğsüne çarparak ve kafasının geriye doğru sektiğiydi. .
Ve önden vurulmuş izlenimini bir yanılsama olarak reddetmek çok daha kolay olurdu, çünkü aksi takdirde Warren Komisyonu'nun başkanın arkasında konumlanan Lee Harvey Oswald'ın tek silahlı adam olduğu sonucuna varmasından şüphe duymanız gerekirdi.
Ancak dünyanın büyük çoğunluğunun Çerçeve 313'ü görmesi bir düzine yıl alacaktı.
Zincir dişlisi cepli selüloitten oluşan bu küçük dikdörtgenin macerası büyüleyici. Evdeki filminin hem tarihi hem de adli değere sahip olacağını bilen Abraham Zapruder, hükümet müfettişleri için orijinal filminin üç kopyasını yaptırdı. Orijinalin haklarını Life dergisine 150.000 $ 'a sattı. Zapruder, Frame 313'ün kendisine kabuslar gördüğünü ve Amerika'nın geri kalanına bu kabusları yaşatmak istemediğini açıkça belirtti. sonuçta hayat Çerçeve 313'ü durdurmaya karar verdi.
Bununla birlikte, kaçak kopyalar dolaştı ve ilk suikast komplo teorileri dalgasını ve Warren Komisyonu eleştirmenlerini oluşturmaya yardımcı oldu. Yine de, Geraldo'nun -evet, Geraldo, Geraldo Rivera'nın kesilmemiş Zapruder filminin bir kopyasını ele geçirmesi ve şovu Good Night America'da ulusal bir izleyici için oynaması 1975'e kadar değildi. Milyonlarca Amerikalı aynı anda daha önce sadece okudukları bir şeyi gördükçe, bu da bir tür kolektif ulusal solukluğa yol açtı.
Zapruder şoku ve Watergate gibi yakın Amerikan tarihinin alt tarafı hakkında ortaya çıkan diğer şüpheler, 1976'da Senato'nun Kilise Komitesi'nin (İdaho Sen. Frank Kilisesi'nin adını almıştır) oluşturulmasına yardımcı oldu. O sırada CIA olan kayayı tersine çevirdi ve altında kıvranan diğer skandalların yanı sıra, Küba Devlet Başkanı Fidel Castro'ya karşı, bazıları Kennedy yönetimi sırasında teşvik edilen CIA/Mafya suikast planlarını keşfetti - olası suikast motiflerini sağlayacak entrikalar Castro için, Castro karşıtı güçler için, CIA için, Mafya için veya bunlardan birden fazlasının kutsal olmayan ittifakı için.
Gerçekten de komite sonuçta hem CIA'nın hem de FBI'ın Warren Komisyonu'ndan bu konularla ilgili önemli bilgileri sakladığını belirledi.
Kilise Komitesi daha sonra Kennedy suikastına ilişkin tek tam kapsamlı resmi hükümet yeniden soruşturmasını başlattı; House Select Committee on Assassinations (Martin Luther King Jr. davasını da dikkate alan) tarafından yürütülen üç yıllık çaba (1976-79). Çoğu kişi tarafından unutulan şey, HSCA'nın vardığı sonuçtur: JFK'nin bir komplo tarafından öldürüldüğü. Bununla birlikte, bu bulguya, akustik kanıtların son dakika tanıtımına dayanılarak ulaşıldı, bir motosiklet polis telsizi tarafından yapılan bir Dictabelt kaydı, dördüncü bir atış (ve dolayısıyla ikinci bir suikastçı) almış gibi göründüğü şekilde konumlandırıldı. başkanın önündeki çimenli tepenin yönü. 313. karede başkana isabet eden bir atış görebileceğimiz bir atış.
Adalet Bakanlığı daha sonra Ulusal Bilimler Akademisi'nden Dictabelt kanıtlarını yeniden incelemesini istedi ve bunun olumsuz olmadığı sonucuna vardı, bu da doğal olarak adli akustik uzmanları arasında yıllarca süren tartışmalara yol açtı. Daha sonraki testler, motosikletin konumunu şüpheli hale getirerek, HSCA'nın komplo sonucunun kilit noktasını daha da baltaladı. Silbaştan.
Zapruder filminin serüvenindeki bir sonraki sismik olay, Oliver Stone'un komplo teorisi filminin slam-bang sonucuyla geldi. JFK , New Orleans DA Jim Garrison'un Kevin Costner'ın oynadığı Garrison ile doruğa ulaşan bir soruşturmanın gerçek dünyadaki fiyaskosunun saygılı bir anlatımı, jüriye Zapruder filmini dramatik bir şekilde göstererek Çerçeve 313 ile tamamlandı. Onu izlemenin yenilenen şoku (daha doğrusu Stone'un aşırı zorlanmış askeri-endüstriyel-karmaşık komplo teorisinin etkisinden daha fazla) etkisini gösterdi: Halkın tepkisi, Kongre'yi, kelimenin tam anlamıyla milyonlarca suikast belgesinin gizliliğinin kaldırılmasının hızlandırılmasını emreden 1992 tarihli JFK Suikast Kayıtları Toplama Yasasını geçirmeye itti. Bu, geçmişten gelenler tarafından izlenen, halen devam eden bir süreçtir. Washington Post muhabir Jefferson Morley kendi web sitesinde JFKfacts.org .
Bu da bizi bugüne getiriyor. Yarım yüzyıl sonra, en son Gallup anketi, Gerald Posner gibi muhabirlerin en iyi çabalarına rağmen Amerikan halkının yüzde 59'unun suikastta bir komplo olduğuna inandığını gösteriyor. Dava kapandı ) ve eski savcı Vincent Bugliosi ( Tarihi Geri Almak: Başkan John F. Kennedy'nin Suikastı ), yalnız suikastçı davasının kesin savunmaları olması gereken uzun, özenli kitaplar yazanlar.
Bu sonbaharda Tom Hanks, suikastın başka bir sinematik versiyonunu çekecek. park alanı (Dallas hastanesinden sonra), Paul Giamatti adamımız Abraham Zapruder'ı oynuyor.
Bu arada komplo teorisi kitapları yağmaya devam ediyor, hatta bazıları Zapruder filminin kendisinin bir şekilde tahrif edildiğini iddia ediyor. Errol Morris'in belirttiği gibi, Ohio'daki ütopik Zoar topluluğunun yaşayan son sakini olarak tipik karanlık bilgiyle özdeşleştirdiği birinden alıntı yaparak ölüm döşeğindeyken, Bir düşünün, Bütün bu dinler. Hepsi doğru olamaz. Ama hepsi yanılıyor olabilir.
***
Bu da bizi Errol Morris'in otelinin yemek odasına ve Zapruder filmindeki Şemsiye Adam hakkında yaptığı altı dakikalık filme götürüyor. JFK suikastını çözmeye ya da daha büyük sorularından herhangi birini üstlenmeye çalışmadığını vurguluyor - sadece gizli KGB ile tamamlanmış, kendi başına eksiksiz bir komplo teorisine metastaz yapmış küçük bir factoid'i tespit etmek istedi. -tip silahlı yağmur teçhizatı.
şemsiye adam Morris'in Warren Komisyonu eleştirmenlerinin ilk ve en saygınlarından biri olan Josiah Tink Thompson ile konuşmasından oluşuyor. Thompson olağanüstü, renkli bir kariyere sahip. Onunla Yale'de birinci sınıf felsefe profesörümken tanıştım ve üzerinde çalışıyordu. Yalnız Labirent , kasvetli Danimarkalı anti-rasyonalist filozof Soren Kierkegaard'ın dönüm noktası analizi. Ancak Warren Komisyonu raporunun yayınlanmasından sonra, Thompson keskin zekasını balistik sorununa ve bunun Zapruder filmiyle olan ilişkisine çevirdi.
Morris, Zapruder filminin bir saat işlevi gördüğüne dikkat çekiyor. Warren Komisyonu'nun altı saniyenin biraz altında olduğu sonucuna vardığı üç suikast atışının (biri kaçırılan) ateşlenmesi için geçen süre ölçülebilir ve ardından tek bir atıcının ateş etmesinin, yeniden yüklemenin, yeniden nişan almanın ve tekrar ateş etmenin ne kadar süreceğini hesaplayabilir. , yeniden yükle, yeniden bak ve tekrar ateş et. Thompson, Oswald'ın üç atışın hepsini tek başına yapacak vaktinin olmayacağı sonucuna vardı. hayat Zapruder filminin bir kopyası - bulgularını Dallas'ta Altı Saniye Warren Komisyonu'nu eleştiren ilk katı adli kitaplardan biri olan Bugliosi'nin bile onunla aynı fikirde olmasa da saygıyla bahsettiği bir kitap.
Morris benim için Thompson ile kamera önünde röportaj yapmak için harcadığı yaklaşık yedi saat boyunca, eski profesörün Oswald'ın kullandığı iddia edilenin aynısı bir Mannlicher-Carcano tüfeğini verdiği ve yavaş ve karmaşık süreci gösterdiği dramatik anı hatırladı. Oswald'ın altı saniyede üç atış yapmak için üstlenmek zorunda kalacağı yeniden yükleme ve yeniden nişan alma.
Thompson sonunda çözülmemiş gizemlerle o kadar ilgilendi ki, özel bir dedektif olmak için akademide rahat bir işi geride bıraktı (anılarına denir) Gumshoe: Özel Bir Gözde Yansımalar ). Son 37 yılını, zorlu davalarda savunma avukatları için genellikle başarılı bir şekilde çalışarak geçirdi.
İşte Tink, diyor Morris, bizi Thompson'ın Life dergisi günlerine götürerek, Zapruder filmine kare kare bakarak çömelmiş. Ve Kennedy konvoyunu bekleyen kalabalığın arasında bir adam olduğunu fark eder ve elinde bir şemsiye tutar. Ve gerçekten de gerçekten yersiz görünüyor.
Çünkü güneş parlıyor.
Güneş parlıyor. Filmimde Tink'e söylediğim gibi, 'mahallede güzel bir gündü' diyor Morris alaycı bir Mister Rogers taklidi ile.
Ve Şemsiye Adam komplo teorisyenlerinin ikonu mu oldu? Soruyorum. Şemsiyeyi kaldırdığında bunun suikastçılar için bir işaret olduğuna mı inanıyorlar?
Tüm bu teorilerde olduğu gibi, birden fazla versiyon var, varyantlar var. Şemsiyenin ortak komploculara bir sinyal olduğu versiyon var. Şemsiye Adam'ın kendisinin suikastçılardan biri olduğu başka bir versiyon daha var...şemsiyeli.
Silahlı bir şemsiye mi?
Ateş edebilen gizli bir silah - bu kelimenin nereden geldiğinden emin değilim ama Tink kullanıyor - bir fléchette. Ben fléchette'in ne olduğunu bile bilmiyorum.
Biliyorsunuz, Londra'da ünlü bir suikast vardı, Bulgar muhalif Georgi Markov'un sözde KGB tarafından tetiklenen zehirli bir fléchette ile suikaste kurban gittiği... Morris sabırsızca sözünü kestiğinde bir şemsiye ile diyecektim.
flechette nedir?
Silah sesi olmadan ateşlenebilen, ete saplanıp ölümcül olabilen küçük bir metal bıçak gibi.
Morris'in filminde Thompson, bilmediğim bir şeyi ifşa ediyor: Şemsiye Adam sonunda ortaya çıktı ve kendini açıkladı. Morris, Şemsiye Adam'ın kendisinin Meclis suikast komitesine tanıklık etmek için geldiğini söylüyor.
Ve Şemsiye Adam filminde komite önündeki görüntüsünün bir klibini yeniden üretti. Adı Louie Steven Witt'ti ve o güneşli günde şemsiyeyi getirdiğini çünkü -bekleyin- JFK'nin babası Joseph Kennedy'ye olan hoşnutsuzluğunu ifade etmek istediğini söyledi.
Morris, 1930'larda İngiltere'nin büyükelçisi olduğunu ve Üçüncü Reich'ı yatıştırma politikalarıyla tanındığını söylüyor.
Neville Chamberlain'in, Hitler'in Çekoslovakya'nın yarısını yutmasına izin vererek Hitler'e II. Şemsiye 1938'de yatıştırmanın sembolü oldu ve 1963'te bu adam bir şemsiye taşıyor ve 'Vay canına, insanlar gerçekten havaya uçacak, bu gerçekten bir açıklama yapacak!' diye düşünüyor ve ortaya çıkıyor. bir sembol kendisi. Sanki tarih kuyruğunu yutan bir yılan gibidir.
Rasyonellik ve irrasyonellik sorununun bir kısmı - ve bu gerçekten bir problemdir - ikisini nasıl ayırıyorsunuz? Saçma sapan düşünme ile iyi düşünme arasındaki bu sınır çizgisi nerede?
Bu da bizi çifte ironiye getiriyor: Morris ve Thompson'ın bu küçücük gerçeği tespit etme girişimi, onları bir komplo teorisyeni tarafından örtbas etmeyle ilişkilendirdi.
Film yapımcısı Alex Cox, yönetmen Sid ve Nancy , diğer filmlerin yanı sıra, sadece bana bir cevap yaz şemsiye adam web'de film, diyor Morris. Şemsiye Adam'ı bir çatlak [teori] olarak reddettiğim için beni eleştiriyor.
Yani Cox, Şemsiye Adam'ın suikastta rolü olduğuna mı inanıyor?
Görünüşe göre buna inanıyor, diyor Morris.
izledim YouTube'da yedi dakikalık Alex Cox videosu . Biraz darmadağınık, yaşlı bir bilgiç gibi, darmadağın bir ofisin etrafında dolaşan Cox, bir şemsiyenin, fléchettes ile tamamlanmış, silahlı bir şemsiyenin ayrıntılı bir şematik diyagramını kullanarak bir silah olarak kullanılabileceğini gösteriyor.
Ve sonra Cox daha da ileri gidiyor: House Select Committee on Suikastlar'a tanıklık eden adamın bir şeyler çevirdiğini, belki de komiteyi aldatmak için gönderildiğini öne sürüyor. Başka bir kanıt sunmuyor, ancak yalnızca aldatma teorisini belirterek Cox, etkileyici bir puan aldığından emin görünüyor. O gün silahlı bir şemsiyenin ateşlendiğine veya JFK'nin etinde zehirli bir fléchette bulunduğuna dair hiçbir kanıt sunmuyor.
Ama bir şekilde, o gün Dallas'ta Şemsiye Adam'ın canice ikiyüzlülüğünün üstünü örtmek için bilerek ya da bilmeyerek Morris ve Thompson'ı suç ortağı yapıyor.
Komplo teorisyenlerini anlamaya çalışırken, komplo teorisyenlerinin bir düzeyde gerçekten yaptıklarının yas tutmak olduğunu düşünürdüm, fantezilerinin bir tür yer değiştirmiş JFK sevgisi olduğunu düşünürdüm, ancak söz konusu aşkın çoğunlukla kendini sevmek olduğunu düşünmeye başladım. sadece gerçekler üzerinde kendilerini tebrik eden üstünlük iddiaları. Bu arada, evet, tarihte bazı gerçek komplolar olduğuna inanıyorum - örneğin Julius Caesar'ın suikasti - sadece bunların kanıtlanmaları gerektiğini düşünüyorum, fantezi ve varsayımla değil.
Morris'e suikast takıntının altında yatan yas teorimi soruyorum - bunun şokunu hafife alıyoruz.
Buna katılıyorum, diye yanıtlıyor Morris. Yani neden bu kadar takıntılıyım... Duraklıyor. Biliyor musun, her ikisi de çok, çok erken yaşta ölen ağabeyimi ve babamı neyin öldürdüğünü asla tam olarak bilemeyeceğim. Ama ölümle ilgili bir gizem var...
şaşkına dönmüştüm.
Neyden öldüler?
Büyük kalp krizlerine inanıyorum. Biri 40 yaşında, diğeri 43 yaşında. (Morris şimdi 65 yaşında.)
Ve suikastı açıklamak için bir komplo teorisi bulmak, en azından dünya üzerinde bir miktar kontrolü yeniden kazanmanın bir yolu mu?
Komplo teorilerinin çoğu zaman teselli sağladığını söylüyor. Aksi takdirde bizim kavrayışımızın, kontrolümüzün ötesinde görünen bir dünyayı anlamlandıran bir rahatlık düzeyi sağlarlar.
Hitler hakkındaki kitabımda, anımsıyorum, dehşetin açıklanamazlığının, açıklanamazlığın dehşetine eşit olduğunu yazmıştım.
Komplolar size kötülük fikrini kavramanın bir tür kolay yolu olduğunu söyler. Ellerini ovuşturan o kötü adamlar...
Bıyıklarını bükerek.
Bıyıklarını kıvırmak, panik yapmak, suç ortaklığı yapmak. Bize yönetilebilir bir kötülüğün resmini verir. Castro mu, KGB mi, CIA mi yoksa bir dizi başka olasılık mı olduğunu bilmesek bile, iş başında bir tür derin kötülük olduğunu biliyoruz.
Yalnız suikastçı, kaldırımda yanından geçtiğiniz hemen herkesin saatli bomba olabileceğini öne sürüyor.
***
Sonunda izledik. Ya da onlar demeliyim. Önce Zapruder filminin orijinal versiyonu ve ardından, YouTube seslendirmesinin sözleriyle, standart format versiyonunun ağır çekimde tekrarı. Ardından, dişli delikleri arasındaki görüntülerin yalnızca orijinal filmde görülebildiği bir versiyon. Ve sonra başka bir versiyon, zincir dişlisi delikleri arasındaki görüntülerin tekrarı, bu sefer ağır çekimde.
Morris, bizimkinden çok, çok, çok daha masum bir zaman olduğunu söylüyor. Başkan açık bir konvoyda...
Çerçeve 313'e her geldiğimizde inliyorum. Şok asla geçmez. Bilmiyorum, diyorum ki, kesinlikle önden bir atış gibi görünüyor.
Dış ses amansızca devam ediyor: Bu versiyon limuzini takip ediyor ve Başkan Kennedy'yi merkez çerçevede tutuyor. Bu sürüm sadece ağır çekimde.
Yani vurulduğunu biliyoruz, diyor Morris. Ve öyle bir darbe aldığını biliyoruz ki kafasının arkasından madde fırlamış.
Öyle görünüyor ki, seslendirme son versiyonla kesiştiğinde söylemeye başlıyorum:
Bu sürüm, bozulmaya neden olmadan görüntüyü mümkün olduğunca yakınlaştırır. Başkan Kennedy orta çerçevede tutuluyor. Bu sadece ağır çekimde.
Zapruder filminin veya en azından Kare 313'ün nihai versiyonudur ve ıstırap vericidir.
Bu görüntüler bir adamın mirasıdır, dış ses koyu renk takım elbiseli onurlu saçsız bir figürün tam ekran bir fotoğrafının belirmesiyle sona erer: Abraham Zapruder. John Kennedy ile hiç tanışmamış ama adı Zapruder, ayrılmaz bir şekilde Kennedy ve Kennedy'nin ölümüyle bağlantılı bir adam. Abraham Zapruder, sıradan bir kameraya sahip mütevazı bir adam.
Aptal Şemsiye Adam teorisini düşünerek haykırıyorum, O yaptı! Silahlı bir kamera. Elbette. Mükemmel suç.
Fotoğrafın yaptığı şey, diyor Morris, ekran kararırken, dikkatimizi bilgi sorununa, epistemoloji sorununa, dünyayı nasıl bildiğimize çekmektir. Sadece Zapruder filmine bakıp 'Aha!' diyebilsek güzel olurdu.
Şimdi diyor ki 313. kare her zaman Zapruder filminin merkezinde olacak. O kadar önemli, o kadar güçlü, o kadar rahatsız edici ki, Zapruder yıllarca bunun gösterilmesini istemedi. Zapruder'ın tüm anlatımları, Frame 313'ün musallat oldu. Onunla amatör fotoğrafçılığa olan aşkından, her şeyin fotoğrafını nasıl çektiğinden bahsettiği bir röportajı var. Ama Dallas'taki o günden sonra artık o kamerayı alamadı. 313 numaralı kareyi reddederek bence kendini korumaya, Amerika'yı korumaya çalışıyordu.
Belirli bir istikrarlı dünya görüşünü korumak mı? Sanki beyin patlaması, metaforik olarak zihniyetimize, dünya görüşümüze yaptığı şeye benziyor.
Morris, bunun Amerika'nın bir tür daha basit versiyonuna gittiğini söylüyor. Gerçekten de 50'lerin sonuydu. Alıştığımız bir tür masumiyetin sonu. Dünya Savaşı, hepimizin kucaklayabileceği bir iyilik ve kötülük kavramı sağlıyor gibiydi. Bu yapı üzerine savaş sonrası bir gelecek inşa edebiliriz. Ve bu her şeyi kapmak için attı. Bugün hala bakmak inanılmaz derecede üzücü. Ve bu görüntüler aracılığıyla gerçeklik için savaşan, kontrolü kaostan geri almaya çalışan insanların bu epi-stemik savaşını üretti.
Morris bunu, Tink Thompson'ın Kierkegaard hakkındaki kitabında gündeme getirdiği, bilginin olasılığı veya imkansızlığı hakkındaki felsefi meseleler açısından düşünmeyi tercih ediyor. Yalnız Labirent .
Favori film incelememdeki en sevdiğim alıntı, 1941 tarihli bir incelemede yer aldığını söylüyor. Vatandaş Kane [Büyük Arjantinli fabulist Jorge Luis] Borges tarafından yazılmıştı ve Borges'in sık sık yaptığı gibi [İngiliz yazar G.K.] Chesterton'dan alıntı yaparak, merkezi olmayan bir labirentten daha korkutucu bir şey olmadığını söylüyordu. Tüm labirentlerin en yalnızı. Hiçbir yere labirent. Merkezde Minotaur'un olmadığı yerde, sadece dolambaçlı koridorlar, daha fazla bükülme ve daha fazla dönüş var.
Bunun anlamı, her şeyin belirsizlik olduğu, Kennedy'yi kimin öldürdüğünü veya herhangi bir kesinlik derecesinde neden öldürdüğünü asla bilemeyeceğimizdir. JFK davasına özgü bir şey mi yoksa daha genel olarak bilinebilirlik hakkında doğru mu? Ne de olsa Morris'in bilinmeyen bilinmeyenler hakkındaki repliğiyle ünlü Donald Rumsfeld hakkındaki yeni filminin adı... Bilinmeyen Bilinmeyen .
Hatta her şeyin belirsizlik olduğundan emin olabilir miyiz? Soruyorum.
İşte benim sorunum, diye yanıtlıyor Morris. Benim inanç makalem, orada olayların gerçekleştiği gerçek bir dünya olduğudur. Gerçek dünya belirsiz değildir. İnsanların Heisenberg Belirsizlik İlkesini yanlış yorumladıklarını duymak istemiyorum. Bir şey oldu. Sorun gerçekliğin doğasıyla ilgili değil. Kennedy'yi birinin öldürdüğünü biliyoruz ve kim ve neden sorusunun bir cevabı var.
Bildiğimiz başka bir şey de, asla öğrenemeyeceğimizdir. Ve asla öğrenemeyeceğimizi asla bilemeyiz. Bir şeyi bilemeyeceğimizi asla bilemeyiz. Bu dedektifin kabusu. Nihai dedektifin kabusu.