

Amaç: Bu çalışma üniversite öğrencileri ve yalnız yaşayan tek hane halkları arasında, hayatta kalma mücadelesine bağlı temel gereksinimleri fırsata dönüştüren bir ortak yaşama modelini araştırmaktadır. Hızla değişen kent yaşamı ile mücadele eden bireyler, sosyal sürdürülebilirliğin barınma, buluşma ve bir araya pratiklerine odaklanacaklardır. Metod: Bu çalışma kapsamında paylaşım ekonomisi; sosyal, psikolojik ve mimarlık konuları açısından ele alınacaktır. Bu çerçevede, önerilen m:u:t:u:a:l ortak yaşam modeli, yalnız yaşayan yaşlı bireylerle barınma gereksinimini karşılayacak ekonomik güçte olmayan öğrencileri bir araya getirmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmada öncelikle, Beşiktaş bölgesindeki yurt kapasiteleri ve üniversitelerin öğrenci sayıları belirlenerek karşılaştırılmıştır. Sonrasında, modelin gelliştirildiği ve desteklendiği üniversitede (XXX) 214 mimarlık bölümü öğrencisi ile anket yapılmıştır. Ek olarak, modele dair görüşlerini almak amacıyla yaşlı bireylerle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Tüm bu ölçümler, modelin test edilmesi anlamında bir ön çalışmayı oluşturmaktadır. Sonuç: Yurt kapasiteleri ile öğrenci sayıları arasında yapılan karşılaştırma, konaklama mekanlarının yetersizliğini göstermiştir. Üniversite öğrencileri ile yapılan anket çalışması ile elde edilen sonuçlar, gençlerin modele olumlu yaklaştığını göstermiştir. Öte yandan yaşlı bireyler, bu türden bir yaşama modeli içinde bulunabileceklerini belirtirken ihtiyatlı davranmışlardır. İki nesli buluşturan bu modelin, ekonomik açıdan sağlayacağı faydanın ötesinde, nesillerin birlikteliği ve bireylerin yaşam kalitesinin artması bağlamında toplumsal sürdürülebilirliğe katkısı hedeflenmektedir.
Anahtar Kelimeler: Ortak Yaşam, Paylaşım Ekonomisi, Yaşlı Genç, Sosyal Sürdürülebilirlik
Doi: 10.17365/TMD.2018.3.9