Ukrayna halkı “Ruin” kelimesini, XVII. Yüzyılda Küçük Rus topraklarında geçen yirmi yıl boyunca süren internecine çatışması ve kanlı çatışmanın yaşandığı çağ olarak adlandırdı. “Harabelerin” ana nedeni, Kazak subaylarının önemli bir bölümünün, Polonya kralının asası altında Ukrayna'nın dönüşü için yol almasıydı.
"Osman’ın rütbesinden önce vazgeçmelisin ..."
6 Ağustos 1657 Hetman Bogdan Khmelnitsky öldü, Ukrayna halkını Polonya-Litvanya devleti olan Rzecz Pospolita'ya kölelik altına almaktan kurtulma mücadelesine yükseltti. Ölümünden önce, hetman'in topuzunu, henüz on altı yaşına basmamış olan en küçük oğlu Yuri'nin ellerine bıraktı. Eşi benzeri görülmemiş gençliğine rağmen, Chigirin'deki Rada'daki Hetman Khmelya'nın yakın ortakları bu seçimi kabul etti.
Khmelnitsky'nin iradesine göre, genel askeri görevli Ivan Vyhovsky (yukarıdaki resimde) yeni hetman'ın vasisi ve danışmanı olarak atandı ve bu atama Ukrayna'nın kaderinde ölümcül bir rol oynadı.
Polonyalı asilzade, Vyhovsky ilk başta Kazaklar ile savaştı ve onları ele geçirdikten sonra, isyancı Küçük Rusların tarafını tuttuğu iddia edildi. Hetman'ı keskin bir zihni, hemen hemen her işi tedavi etme becerisi ve Khmelnitsky'nin göründüğü gibi, tam bir özveriyle seviyordu. Sonunda, süvari bir arkadaş olarak ona güvenmeye başladı. Ancak, entrika, Ivan Yevstafyevich'in Pereyaslav Rada'nın Moskova ile özel, gizli ilişkilere girmesinden çok önce olmasıydı; Kremlin'i hetman'ın merkezinde gerçekleşen her şey hakkında ve özellikle de yayılan dış politika planları ve isyancı Küçük Rusya'nın dış politika planları ve ilişkileri hakkında bilgilendirmekten ibaretti. sadece Rusya'ya değil, diğer pek çok komşu ülkeye de. Genel Sekreter, hetman'ı gizli bir muhbir olduğu gerçeğine adadı ve onunla anlaşarak, Moskova'ya yalnızca Khmelnitsky'ye neyin yararlı olduğunu bildirdi. Bu nedenle, ölümünden önce savaşçı Vygovskiy'de silahların en güvenilir yoldaşı olduğunu, ciddi bir şekilde "adanmışlığı" hakkında yanıldığını gördü ...
Cizvit kurnazlığı ve Bogdan Khmelnitsky'nin gerçekte küçük oğlunun eşlik ettiği güçlere sahip olduğu bu adamın sinsi entrikalarına liderlik etme kabiliyetinden ve Ukrayna Harabesi ateş aldı ...
Vyhovsky'ye, Khmelnitsky Jr.'ın, hetmanının topuzunu kendisine, genel memura ve oldukça gönüllü olarak vermesini sağlayarak başladı. Tanrı, kimsenin gözlerine bakmamak için bizi korusun, aşağılayıcı bir ustabaşıyla, İvan Evstafyevich ustaca hetman'ın gücünü ele alıp almadığı konusunda kendi tereddütlerini ustalıkla oynadı.
Vyhovski’nin, hetman’ın toprağı çevresindeki hünerli manevraları, tarihçi N.I. Başkenti Kostomarov "Getmanstvo Vyhovsky" çalışmasında. Örneğin, ilk önce katip, hak ettiği Kazaklar arasında, şimdi dudaklarında sütü kurumamış olan çocuğa itaat ettikleri, sonra da dudaklarına sütü kurumamış olan çocuğa itaat ettikleri konusunda onaylamayan söylentiler başlattı ve daha sonra genç Yuri'ye boyandı. Sebep homurdanmaya başladı ve hatta böyle genç bir hetmana itaat etmek bile istemiyor. Aynı zamanda, Vyhovsky ustalıkla kendisinin Ukrayna üzerinde yüce güce ihtiyaç duymadığını iddia etti. Katip generali, gönderme görevini Rusya’nın sınırına gönderen Rus vivoduna gönderdi, aynı şeyi tekrarladı: “Savaşçı çalıştıktan sonra, gitmesine izin verdiğim için mutluyum ve hiçbir anlaşmazlık ve patron istemiyorum!”
Tabii ki, deneyimsiz Yuri, baba olarak güvendiği Vyhovsky'ye tavsiyede bulundu: ne yapmalı?
Khmelnytsky’nin oğluna, “katip’in önünden vazgeçip halkın iyiliğini ve sevgisini kazanmalısın.” Diyen Khmelnytski’nin oğluna, genel katip tarafından “gerçek yolda” talimatı verildi. birkaç kez önerilen pozisyondan mazeretler ve bunu zorlanmış gibi kabul eder, yani sadece Kazak dairesi onu neredeyse zorla ona doğru eğdiğinde.
Aynı zamanda, Vyhovsky'nin kendisi zaman kaybetmedi ve hetman seçimlerine bağlı olanları memnun etmek için elinden geleni yaptı.
Bu amaçla, “yağmurlu bir gün” için depolanan ve Khmelnytsky Sr.'nin emirlerine sakladığı hazineleri kazdı - bir milyondan fazla zlotisi (o zaman muhteşem bir miktar!) Ve altın para vermeye ve cömertçe yaklaşmakta olan ve enine olanları tedavi etmeye başladı. Kostomarov, “Birkaç hafta boyunca neşeli bayramlar kesintisiz geçti” dedi. - Vyhovsky ayık bir adamdı, ama kalabalığı memnun etmek için sarhoş gibi davrandı, sıradan Kazaklara karşı hırsızlık muamelesi yaptığını gösterdi, astları ile son derece kibar davrandılar ve insanlar zevkle bağırdı: schiriy'den (boş zaman. - A.P.) Kazak! "
Ve çok geçmeden Yuri, yılın düzenli 1657 toplantısında “mentor” -cisaster'ın argümanlarını dinledikten sonra, gençlik ve deneyimsizliği nedeniyle bu kadar önemli bir itibar edemeyeceğini belirten mütevazi bir şekilde, hetmanının gücünün - bunchuk ve topuzunun işaretlerini masaya koydu. Ancak onu bir uşak olarak kalmaya ikna etmek yerine (katipin generaline göre kesinlikle olması gerektiği gibi), Kazak kalabalığı tek bir kişi gibi çığlık attı: hetman’ın kafasını Vyhovsky’ye teslim etmek! Ama aşağılık bakışlara sahip bu yetenekli playboy iktidarın yükünü taşıyormuş gibi davranmaya devam etti ... Ancak, Kazaklar yüksek sesle, daha inatçı Ivan Yevstafyevich, misafirperver ve "hüzünlü" genel yazı yazarı tarafından daha da kızartılmış, sadece liderlerinin ve tüm Ukrayna'nın kendisini ve sadece kimseyi görmek istemediğini söyledi. daha fazlası. Sonunda, Ivan Yevstafyevich popüler tercihi sundu - aslında, isteksizce, yalnızca evrensel oy birliği ile sonuçlanan ...
Khmelnitsky’nin gereksiz yere güvendiği halefi - kendi oğlu olan gönüllü olarak, Ukrayna’daki sessiz darbe, hetman’ın topuzunu gönüllü olarak Polonya kralının gizli bir destekçisinin ellerine bıraktı.
Uzun yıllardır Moskova’yı Hetman Bogdan’a ve yakınına olan her şey hakkında Moskova’ya bildiren Vyhovski’nin Ukrayna sahnesinde ortaya çıkması gerçeği, Çar Alexei Mihayloviç’i bir süredir iyi bir işaret olarak bile görüyordu.
Bu dindar kral, Yaratıcı'nın Rzecz Pospolita ile en sert savaşı başlattığı (yol boyunca İsveç ile savaşa girdiği), Rusların Ortodoks Doğu Slavlarını Moskova yönetimi altında birleştirme politikasına yönelik lehine kanıtlardan daha azını görmüyordu! Üstelik, Çar'a yazılan mektuplarda, yeni süvari sınırsız bağlılık kralı güvence altına almak istemedi ...
Ortaçağ "İnternet"
Bu arada, aniden, sanki o yıllarda her türlü medya varmış (elbette önyargılı!), Ukrayna, Küçük Rus nüfusunun gözünde dikkatsizce Rus politikasını iftira eden endişe verici söylentilerle doluydu. Örneğin, “kral Kazakların kırmızı ayakkabı giymesini istemiyor, ama kesinlikle herkes siyah ayakkabı giyer ve pospolitnye (hizmet etmeyen, huzurlu insanlara) giyer ve Büyük Britanya erkekleri gibi giyinir ve bast ayakkabı giyer” . Bu ayrıntı ilk bakışta göründüğü kadar küçük değildir. Özünde, on yıllarca süren kanlı davaların asıl nedeni olan keskin bir çelişki gösteriyor.
Bildiğiniz gibi, sadece Kazaklar değil, Ukraynalıların neredeyse tamamı Küçük Rusya'nın Polonya boyunduruğundan kurtarılmasına katıldı. Doğal olarak, mücadele döneminde tüm katılımcıların kendi aralarında eşit oldukları ortaya çıktı. Neredeyse erkek nüfusunun tamamı Kazaklara dönüştü. Ancak kurtuluş savaşının sona ermesiyle, halkın bir kısmının hala yeni şeylerin düzeninde, kalan Kazaklarda ve diğerinin çoğunluğunun hala barışçıl arayışlara geri döndüğü, hatta propolitnymi olmak zorunda kaldığı açıkça belli oldu. sıradan köylüler ve şehir burghers.
Fakat aynı zamanda, Kazaklar fethedilmiş hak ve özgürlüklerle, bütünüyle devam ederken, o feodal çağdaki Commonwealth'in hiçbir hakkı yoktu, ancak bir görev denizi ve bunlardan ilki vergi ödemek oldu. Bu durum, iki ana Ukraynalı mülk arasında, o zaman hala net bir sınır bulunmadığı ve gerekirse pospolitlerin alındığı gerçeğiyle karmaşıktı. silâh ve böylece Kazaklara dönüştü ve daha önce Kazaklar aniden Polonya-Litvanyalı İngiliz Milletler Topluluğu'na düşebildi ...
Sürekli ayaklanmalarla dolu bu karışıklığın bir zamanlar bitmesi gerekiyordu. Bu nedenle, her şimdi ve sonra Kazak birliklerinin sicilini (isimler listesi) derleme girişimleri yapılmıştır. Doğal olarak, nüfus Vyhovsky'nin destekçileri tarafından yayılan söylentilerden büyük ölçüde endişe duyuyordu; Moskova, Kazak kaderini büyük ölçüde alkışlayacak, özgür insanların çoğunluğunu alkış ve serflere dönüştürerek köylülerin sermyajına dönüşmelerini ve bast ayakkabılarını değiştirmelerini emretti.
Aslında bu, her zaman düşmanı karartmak ve her türlü eylemini en elverişsiz ışıkta sunmak için her zaman en önemli amacı olan bilgi savaşının en erken örneklerinden biridir.
Bu arada, aslında, Ukraynalı tarihçi Golobutsky, Moskova’nın o sırada Moskova’nın Kazak sicil meselesine değinmeyeceğini açıkladı. Neredeyse bütün anketlerde bulunan ve feodal lordlara sırtlarını bükmek istemeyen köylüleri canlandırmamak için, Çar hükümeti Kazakların derhal bir listesini istemedi, hatta daha az - sınırlarını. Bu çok hassas girişim, Çar hükümeti tarafından süresiz olarak ertelendi. Ancak, o zamandan beri, devlet organlarının basında hiçbir hizmet yoktu, doğal olarak, ancak en inanılmaz söylentiler iyi yayılıyordu, Moskova’nın oldukça dengeli konumu, sıradan Ruslara çarpık bir biçimde ulaştı.
Bu arada, Hetman'ın topuzuna zar zor sahip olan Vyhovsky derhal Çar'ı, bir başka şekilde değil, Rusya politikaları tarafından kitleler arasında kızdırmalarına neden olmalarını umarak, başka bir şekilde değil, Kazak birliklerinin 60-bin sicili sicilini derlemeye derhal itiraz etmeye başladı.
Hetman'ın elçisi Mirgorod, Albay Lesnitsky'nin takip ettiği gol Moskova'ya geldi ve açıkça ifade edildi. Sicil, yalnızca “doğrudan ve eski hizmet Kazaklarına”, yani sınıfın iyi işleyen kısmına gireceğini ve tüm “doğrudan aptal ve doğrudan Kazak olmayanları” (köylüler ve esnaflar, çoğunlukla fakir) sicilden çıkarılacağını ve buna bağlı olarak kaybedeceğini söyledi. kanlı mücadelede kazanılan hakların tümü ve hatta birçoğu tekrar köleleştirilecek. Aynı kışkırtıcı, sinsi amaçlarla, Vyhovski temsilcisi, kraldan yetkililerle birlikte vali ve asker alaylarını Ukrayna'ya göndermesini istedi, böylece “Kazak ordusu korkmayacak ve hiç kimse isyan etmeye cesaret edemez”.
Günden güne, aydan aya, yaygın Moskova karşıtı ajitasyon büyüyordu. Dinyeper’ın her iki yakasındaki Rusya’nın gözetmenleri toplantılarda ve tavernalarda insanlara masallar dikti.
“Çar ve Moskova seni nasıl ellerine alacaklar, sonra meyhaneleri tanıtacaklar, votka içmeyecekler ve bal yiyemeyecekler, kumaş palto giymeyecekler, rahiplerini gönderecekler, Kiev'deki Büyükşehir'imizi alacaklar, ama ve tüm insanlar oraya sürülecek, ama sadece on bin Kazak kalacak, ve Zaporozhye'dekiler (Sich. - A.P.'de) ... ”.
"Medeni Avrupa" nın Büyükelçileri
Gördüğümüz gibi, o zamanki “Avrupa seçiminin” destekçileri ortakları çok iddiasız korku hikayeleriyle korkuttu. Ancak en yaşlılar için Vygovski, çok daha sofistike olduğu anlamına geldi. O zamanlar, söylentiler kuvvetle abartılmıştı, Polonyalılarla ateşkes kararı alan ve onlarla Ekim ayında Vilnius'ta 1656'ta İsveçliler'e karşı ortak eylemler konusunda seçilmeye çalışılan Çar Alexei Mikhailovich'in şu anda Polonya tahtına seçilmeye çalışıldığını belirtti. Ancak, Vilna incelemesinde kral, Polonyalılara Polonya seçimlerini yaptıktan sonra Polonya-Litvanya Ortaklığı tarafından reddedilen tüm toprakları seçmelerine söz verdi. Bunun anlamı, yine de “asi alkışlar” olarak yine Kazak liderleri olarak kabul eden Polonyalı çiftçiler ve beyler. !
Vyhovski ve destekçilerinin bu tür bir gelişme, Ukrayna’yı, Kazak memurlarının haklarını korumasını sağlayacak koşullar altında, federal haklarla gönüllü bir sendika ile korumaya almalarını önerdi.
İhanet anlaşması, yılın Eylül 1658'inde Gadyach'taki Hetman Vyhovsky oranı ile sonuçlandı. Küçük Rusya, “Rusya Büyük Dükalığı” adı altında Polonya-Litvanya Topluluğu’nun vatandaşlığına geri döndü (bu isim, Rzeczpospolita’da sonuçlanan Polonya ile birleşme öncesinde Litvanya tarafından giyildi). Zaporozhye birliklerinin sicillerinin hepsi aynı 60 binlerce kişiyle belirlendi, ancak süvari Kazak sayısını yarıya indirmek için gizli bir taahhütte bulundu. Fakat şimdi, onun görüşüne göre, kral, haysiyet onuruna bir çavuş inşa edebilir. Polonya senatosundaki bazı sandalyeler, Vyhovski'nin kendisi için, maneviyat ve senatör unvanının yanı sıra, “ilk Kiev vizodunun” konumu için pazarlık yaptı.
Gadyach'taki Rada bir nota gibiydi - Kiev'deki Bağımsızlık Meydanı'ndaki politik oyunların şimdi oynandığı gibi ... Memnuniyet töreni Vyhovsky tarafından bir tiyatro yönetmeni gibi zekice oynandı. Benevsky ve Yevlashevsky’nin Polonyalı temsilcilerini Festival kontushlarındaki albayların dikkatlice oturdukları Maidan’a, elleri ellerinde bulunduran Mai Evstafevich şunları söyledi:
- Zaporizhia Ordusu, beyler komisyon üyelerinden kraliyet majestelerinin zarif sözlerini duyarlarsa, Commonwealth ile sonsuz barış ve birliktelik arzusunu ifade eder!
Kraliyet komisyoncusu sözü, albayların tedirgin ruhlarında "en parlak, en yüksek" duyguları uyandırdı ...
Benevsky, “İstekli olan krallıkları yücelten ve yok eden en yüksek varlık” dedi. “Bence,“ Anavatanın doğuştan bir sevgisini her birinizin kalbine götürdüm, böylece herhangi biri nerede olursa olsun, her zaman eve gitmek ister… ” (Ukrayna’nın tamamı kastedilmişti. - A.P.) Majesteleri Kral Jan Casimir’e, hetmanının adıyla ve sadık vatandaşlık arzusu ile çağrıldığında, kendisinin ve tüm Rusların (yani, Küçük Rusya. - A.P.) korunmasını istedi. halka ... şimdi esyat yaşında, Ukrayna iki ulus için tartışan bir çocuk annesi gibi: Polonyalılar ve Moskovalılar. Polonyalılar buna mülkleri, doğumları ve üyeleri ve Muskovitler, cesaretini ve silahını kullanarak diyorlar, başkasını ele geçirmek istiyorlar ... Hem Polonya hem de Moskova kurallarını denediniz, hem özgürlükleri hem de esaretleri tadın. Dediler: Polonyalılar iyi değil! Ve şimdi, muhtemelen, söyleyeceksiniz: Moskal daha da kötü! Gecikecek başka ne var? Anavatan size hitap ediyor: Seni doğurdum, Moskal'ı değil; Seni besledim, sana baktım - duyularına gel, gerçek çocuklarım ol, inek değil!
- Ve scho! - Vyhovsky hemen bağırdı, albayların nasıl taşındığını fark etti, - onur duydunuz mu, Panov, radyodan (yoldaş - AP) rahmetli Pan Komisyonu Üyesi'ne mi?
- Garazd konuşması! - Albay Zagaldeli.
Sorun, Ukrayna'ya (ve bazı yerlerde kraliyet birliklerine ve Kazaklara) verilen maaşın gümüş tarafından değil, hızla değer kaybettiği bakır parasıyla gönderilmesiydi. Para eksikliği, Moskova'nın gönderdiği bazı okçuları ve işe alınan askerleri yağma ve yağmalayarak hayatlarını kazanmaları için teşvik etti, birçoğu da terkedildi.
Polonya ve İsveç’le yapılan savaşlar Rus hazinesini boşa çıkardı; bu nedenle Kremlin’in maalesef Ukrayna’daki maliye politikasını tekrar gözden geçirememiş olması. Ancak Kazaklar ve Küçük Rusya'nın nüfusuna yönelik açıklayıcı önlemler yerine Moskova, yalnızca Kiev'de ve diğer bazı Küçük Rus şehirlerinde 1658'tan, Maidan'daki birlikleri yakalamak ve takılmak için ortaya çıkan Rus komutanlara emretti!
Kanlı fiyat ihaneti
Vyhovski'nin bir süre burnunu yönlendirmesine izin veren Rus hükümeti, hetman’ın hain politikasını bilme konusunda oldukça erken idi. Çar Alexei Mihayloviç'in ilk haberi, yılın 1657 sonbaharında ataman Yakov Barabash'ın gönderdiği Moskova'ya gelen Zaporozhian bir heyetten geri döndü. Heyet, yaşlılara, kralın kendilerine değil tüm Kazak ordusuna gönderdiği bir maaş yağmaladıklarından ve aynı zamanda kendileri de ağır vergilerle kuşattıklarından şikayetçi oldu. Kazaklar, Vyhovski'nin Polonya kralı ile Küçük Rusya'nın koluna geri dönmesinin şartları hakkında görüşmekte olduğunu söyledi.
Moskova’ya, Dinyeper’ın Sol yakasında Vyhovski’ye karşı bir ayaklanmaya neden olan Polelova Albay Martin Pushkar tarafından rahatsız edici sinyaller gönderildi.
Ancak Kremlin, hem Rusya kardeşlerinin kaderine hem de kendi jeopolitik bakış açılarına tamamen kayıtsız gibi, Küçük Rusya meselelerinde “parazitsizlik” çizgisini bükmeye devam etti.
Ve Hetman Vyhovsky, Moskova'nın ona bağlı olmadığından emin olarak, kuvvet toplayarak, yılın Mayıs ayında 1658 isyancı Poltava'ya geçti. Fakat asilerin kanının ellerini ve Rus savaşçılarını bıçaklamasını istedi. Bu nedenle, dedikleri gibi, “mavi göz”, ordusuyla Pereyaslavl'a gelen ve isyancı “iradeli insanların” Rusya’ya ihanet ettiği ve Ukrayna topraklarının düşmanlarına ihanet etmeyi amaçladıkları iddiasıyla “kasıtlı insanlara” ihanet ettiğini söyledi. Ancak Romodanovsky - "rendelenmiş kalach" - dikkatli davrandı ve hain Vyhovsky'nin çıkarlarına cezai bir keşif gezisi yapmaktan şüphe duyma onurundan kaçınıldı.
Boyar'dan destek almayan süleyman, hızlı bir şekilde Kırım Hanı ile anlaştı. Perekop Murza Karach Bey'in komutasındaki Ukrayna'ya çok bin kişilik bir ordu gönderdi.
18 Mayıs 1658, Poltava'nın sert savaşları başladı. Pereyaslavsky, Chernigovsky ve diğer alayların Kazakları, dostları ile gönülsüzce savaşan cezaevlerine dönüştü ve Vyhovsky, Krymchaks ve Alman kiralayan piyadeleri daha fazla kullandı. Savaşın ortasında, isyancıların lideri Martin Pushkar öldürüldü. Asiler yenildi ve onları destekleyen Kazaklar Sich'e geri dönmeye karar verdi.
Poltava'yı aldıktan sonra, süvari acımasızca nüfusla ilgilendi. Şehir yere yakıldı, kadın ve çocuklar da dahil olmak üzere sakinleri acımasızca öldürüldü. Krymchak müttefiklerine hoşçakal diyerek Vyhovsky onlarla ödedi ... yurttaşlar: Tatarlara, çevredeki köylerin hayatta kalanların hepsine esaret altında kalmaları için özgürlük verildi! Kendilerine hizmet eden hetmanların iradesiyle, bu trajediler, XVII yüzyılın ikinci yarısında Ukrayna'da neredeyse bir düzine defa tekrar edildi, “Harabelerin” korkunç dönemi geçmişte yok olana kadar ...
Poltava'nın kaderi, yeryüzünden yok edildi, hain (hem Rusya hem de Küçük Rusya ile ilgili olarak) Vyhovsky politikası tarafından öfkelenen bir dizi sol köy ve köy düştü. Cezadan ve Tatarlardan kaçan köylüler ve ortaklar, Sloboda Ukrayna sınırına yerleşerek Rus topraklarına gitti. Stepan Bandera, Roman Shukhevych ve onlar gibi başkalarının bu karakteristik öncülü olan Vyhovsky, Rus valilerin kaçakları bırakma talebinde bile bulunma cesaretine sahipti. Ancak, Vyhovski'nin ne olduğunu zaten öğrenmiş olan sınır kentlerinin başkanları tacizini reddetti ve isteyerek isteyerek sığınma, himaye ve yerinden edilmiş kişilere yardım sağladı ...
... ve mutlu yanılsamaların bedeli
Hadiach Antlaşması hakkındaki gerçekler (Kazak kayıt defterindeki gizli makale de dahil olmak üzere) gün ışığına çıktığında, Kazakların çoğu Moskova’nın kırılmasına karşı çıktılar. Dahası, Ukrayna'da Polonya kralı ve İngiliz Milletvekili senatosu için verilen fiyatların ne kadar olduğunu hatırladılar. Ve belki de Vyhovsky'nin muhalifleri, Moskova derhal ve dürüstçe desteklediyse, hızla birleşip onu devirebilirdi. Ancak Poltava ve Hadiach olayları hakkındaki endişe verici haberlerden sonra bile, Aleksei Mihayloviç, kendisini Polonya'nın çok zayıf olduğu, tahtında görmeyi arzuladığı, savaştığı İsveç'ten nefret ettiği ve bu nedenle Ukrayna da dahil olmak üzere kaybettiği her şeyi kaybedeceği hayallerini sürdürmeye devam etti. Evet, ve Vyhovsky, hatta Bogdan'ın bile olsa sadakatini ispatladı ve bazen kendisinin 'sersemletirse', muhaliflerini kaldırarak ya da kavga eden taraftarları arasında manevra yaparak zorunluluğu kanıtladı. O rasyonel bir adam ve çizgiyi geçmeyecek, yemin etmeyecek (hetman'ın ihaneti zaten kralın ihanetinin gerçek gerçeklerini sunsa da).
Aldatma, otokrattan ayrılmaya başladı, ancak 1658’un sonunda Vilna’nın görüşmesinde, Polonyalı-Litvanyalı temsilcileri aniden ballı tonunu “unuttu” ve kararlı bir şekilde Polonya tahtına seçilmesini reddetti.
Ayrıca, diğer sınır şehirleri Smolensk ve tabii ki bütün Ukrayna'nın Rus birlikleri tarafından geri alınmasını talep ettiler.
Polonya ile savaş yeni bir güçle başladı. 1659'in baharında, Rus ordusu Boyar A.N. Trubetskoy, Sevsk'ten Küçük Rusya'ya taşındı. Ancak boyar Alexei Nikitich'in elleri hemen bağlandı: ilk önce “Çerkeslere, egemen şaraplarını kaşlarıyla bitirmeleri için ikna etmesi” ve “aksi halde,“ onları savaşla bitirmezlerse onlarla savaşması ”yönünde talimat verildi. Vygovsky sürekli olarak hile yapmaya ve oynamaya devam ederken, Trubetskoy'un Rusya'ya sadakatini garanti etmeye devam ederken, boyar sürekli şüphe ve kararsızlık içinde kaldı ve inisiyatif almak ve olayların seyrini dikte etmek yerine, her zaman onları takip etmek zorunda kaldı.
Bu arada, Vyhovsky yeni bir yüz bininci Kırım ordusunun ve kralın vaat ettiği Polonyalı khorugvilerin yaklaşmasını bekledi ve Moskova alaylarına Konotop’a saldırdı. 27 Haziran 1659, hetman tarafından uygulanan askeri kurnazlık sonucu Trubetsko'nun ordusu yenildi.
Kazaklar tarafından uygulanan numara ilk önce saldırıya hücum etmek, daha sonra uçuşa geçmek ve düşmanı önceden hazırlanmış bir tuzağa düşürmek oldu. Bu numarayı alan Trubetskoy, Prens Pozharsky ve Lvov liderliğindeki asil milislerin "titreyen" Kazaklar ve Tatar alaylarının peşinde koşmaya başladı. Khan Mohammed Giray’ın kendisini ele geçirmek için tasarladığı, S.R. Pozharsky, herhangi bir tedbiri unuttu. Ve sayısız soylu ekibi Sosnovka Nehri'ni geçtiğinde, pusuda oturan Tatarlardan güçlü bir darbe aldı. Çok geçmeden mücadele Rus asaletinin renginin atmasına neden oldu. Beş bine kadar ünlü ismin temsilcisi öldürüldü. Her iki prens de yaralandı.
Pozharsky ilk Vygovsky'ye öncülük etti. Prens, ihaneti, ihaneti için telaffuz etmeye başladı ve sonra İvan Evstafyevich onu han'a gönderdi. Gururlu boyar, Kırım egemenliği önünde başını eğmeyi reddetti ve Moskova geleneklerine göre, gözlerini tükürerek Han'ı seçti. Öfkeli Muhammed Giray, Prens Semen Romanoviç'in başını hemen kesmesini emretti ...
Değişmeyen ve "onların" bağışlanmayan
Konotop'taki yenilgiden sonra, Trubetskoy ordusu Putivl'e geri çekildi. Ancak, Vyhovsky uzun süredir kutlama yapmadı. Çekirgeler gibi Tatar ordusu, Ukrayna topraklarında inanılmaz yıkıma neden oldu ve Perekop'a geri dönmedi. Ukrayna nüfusunun tüm kesimlerinin ruh hali, Vyhovsky lehine değil, hızla değişmeye başladı.
Kısa süre sonra, Hadiach Antlaşması’nı selamlayan ustabaşı bile, hacıyı hakaret etti. Pereyaslavsky Albay Timofey Tsetsura, Rus komutan Sheremetev ile Moskova vatandaşlığına geri dönüş konusunda görüşmelere öncülük etti.
Teker teker Kazak alayları, Çavuş'un bir kez daha koyduğu Vyhovsky'den Yury Khmelnitsky'ye gitti. Hetman güçlerinin eklenmesiyle yaşanan trajik utançlara rağmen, Khmelnitsky'nin bir soyadı geçmiş iyi şanslar ve eski iktidarın hatırasını canlandıran Kazakları büyüledi. Ve şimdi, dünün suç ortağı Vyhovski'nin hetman'ın Kleynod'larını inkar etmesini istediği an geldi. Zaporozhye ordusunun krala sadık kalacağı açıkça uygulanamaz koşulunu öne sürerek kabul etmek zorunda kaldı ve bu tuhaf suçların karanlığını işlediği Polonya'ya gitti. ihanet ve hala atış ...
Ve sarkaç sallanıyor ...
Vyhovski'nin düşüşünün haberi üzerine, Rus ordusu tekrar Ukrayna'ya taşındı ve Rusya ile yeniden birleşmenin taraftarlarının konumunu güçlendirdi. Yılın ekim ayında, boyar Trubetskoy'un kaldığı Pereyaslavl'da yılın 1659'i, Prilutsk albay Peter Doroshenko'ya (Osmanlı Devleti'nin Sağ Bankası Ukrayna'nın bir kısmını bağışlayacak olan gelecekteki hetman) ulaştı. Zaporozhye ordusunun (ve bununla birlikte tüm Ukrayna'nın) kraliyet vatandaşlığına geri dönmeyi kabul ettiği şartların bir listesini getirdi. En geniş özerklik için sağlanan antlaşma: Hetman, kralı bilgilendirmeden, bütün devletlerle iletişim kurma ve herhangi bir anlaşmaya girme hakkı aldı; Moskova'da bir hetman imzası olmadan Ukrayna'dan hiç mektup almamalılardı; kraliyet valileri sadece Kiev'de durabilirdi ...
Ekim 18 Pereyaslavl yakınlarındaki yılın 1659'i, Yury Khmelnitsky'nin hetman ilan edildiği yer aldı. Ardından anlaşmanın makaleleri okundu, ancak Doroshenko tarafından getirilmedi, ancak Moskova'dan gönderildi. Oldukça önemli farklılıklar göstermişlerdir. Bogdan Khmelnitsky'nin kabul ettiği şartların yanı sıra, askerin askeri kampanyalara orduyla katılmasını zorunlu kılan, albay'ın mac'larını beğenisine dağıtmasına izin veren, Rus garnizonlarının altı Ukrayna kentinde tutulmasına izin veren hükümler eklendi. Değişken Kazak duygularının sarkaçı şimdi Moskova'ya doğru yöneldi ve Çar Alexei Mihayloviç yakaladı ...
Tören karşılıklı yemin öpüşmesinden sonra Kazak ve Moskova şefleri boyar Trubetskoy ile bir ziyafet topladılar. Kalıntıları yenerek, "büyük shatosti" nin sonunu kutladı.
Fakat biraz zaman geçecek ve boyar’ın masasındaki mutfaklara katılanlar yine düşman olacak. Kostomarov, Ekim ayında 18'teki Pereyaslav Rada hakkında “Trubetskoy'un ustalıkla lehine yürüdüğü, Ukrayna halkının farklı döngüsellikleri ile olanların tekrarıydı, ancak bir sona gelmekle kalmadı; “Ama gelecekte, bu iş zina, huzursuzluk ve halk düşmanlığının diğer nedenlerini de içeriyordu” ...
Bununla birlikte, nihayetinde barış ve sükunet, Ukrayna ülkesine geldi ve hemen hemen her zaman (Sivil ve Büyük Vatanseverlik Savaşları dönemleri hariç), Rusya İmparatorluğu'ndaki en zengin ve bereketli bölgelerden biriydi. Sovyetler Birliği.
Peki bugün Ukrayna'da neler oluyor? Döngü tekrarlandı mı? Yine - "harabe"?