Her antrenör kendi takımı için savunma planı hazırlamak zorundadır. Basketbolun tarihçesine bakıldığında birden fazla savunma uygulaması görülmektedir. Gömülerek savunma, normal savunma, adam değiştirerek savunma, kayarak baskılı savunma bu uygulamalardan en sık kullanılanlar olarak görülmektedir. En mantıklı ve güçlü savunmalarda pek çok kriter göz önüne alınmalı ve takım oyuncularının fiziksel özellikleri ve performanslarına göre savunma tipleri seçilmelidir. Oyuncuların kiloları, boyları, genel basketbol yetenekleri, süratleri gibi…
Karşılaşmanın büyük bir kesiminde uygulanacak olan savunma tipini takımı için antrenör maçtan önce saptamalıdır. Böylelikle oyuncular maç esnasında karşıklık ve düzensizlik yaşamazlar.
Basketbolda alan savunması bir diğer deyişle bölge savunması ilk defa 1914 yılında kullanılmıştır. Bu tarihten önce takımlar tüm güçlerini hücuma ayırmakta, savunma ile ilgili pek de bir performans sergilememekteydiler. Daha sonra alan savunmasının kullanılmasıyla oyunlar daha keyifli ve daha düzenli olmaya başladı. Farklı diziliş türleri ile farklı alan savunmaları geliştirildi.
Alan savunmaları karşı takımın performansına, rakip oyuncuların özelliklerine bağlı olarak oluşturulmaktadır. Alan savunmasında diziliş nasıl olmalı, en iyi alan savunması nasıl yapılmalı konuları zamanla daha da pratiklik kazanılarak geliştirildi.
Alan savunmasında dizilişler; 1-2-2,1-3-1,2-1-2 şeklinde bilinmektedir. Elbette bu esnada bu savunma dizilişlerine göre rakip takım da kendi hücum dizilişini ve taktiğini oluşturmaktadır.
Mükemmel bir alan savunması yapmak için, rakip takım özellikleri, geçmiş maç tecrübeleri, diğer takım uygulamaları, raporlar takımlara iyi birer kaynak oluşturmaktadır.