Bu gibi iddialar, ekseri olarak, Risale-i Nur'dan haberi olmayan cahil ve avam insanların iddiasıdır. Risale-i Nur'u ciddiyet ile okusa, kimden bahsedildiğini gayet zahir olarak görecek.
Bir defa Üstad, Risale-i Nur'da kendi şahsını sürekli gizli tutmaya çalışıyor. Hatta kendinden bahsederse de, hep murakabe ve zem ile bahsediyor. Ekseri olarak bahsedilen şeyler hep Kur’an ve Peygamber Efendimiz (asm) ve imana dair hakikatlerdir.
Burada bu tip avam insanların zahir şöyle bir yanılgı ve hatası var. O da şudur; Risale-i Nur'daki hakikatleri, Nur Talebeleri başkalarına aktarırken, doğal olarak Üstad şöyle dedi, Üstad buna şöyle işaret etti, Üstad bunu dedi, şeklinde ifade ediyor. Her cümlesinde Üstad'ı da zikredince, karşıdaki cahil adam, cümlenin muhtevasına değil, "Üstad" lafzına takılıp kalıyor. Dolayısı ile bunlar peygamber değil de, hep Üstad diyorlar, diye bir vehme kapılır. Halbuki aktarılan cümlenin şekline değil de, manasına ve içeriğine dikkat etse, hep Kur’an ve peygamber denildiğini anlayıp idrak edecek.
Risale-i Nur'da Üstad, bütün hakikatleri hep Peygamber Efendimize (asm) bağlıyor. İslam tarihinde Peygamber Efendimiz (asm)'in beşeri ve manevi yönünü Üstad kadar güzel ve ikna edici şekilde tarif eden başka bir alim de yoktur. Bütün bunlara rağmen, hala Üstad, Peygamberden çok kendinden bahsetmiş demek, hakikaten cehalet ve hamakattan başka bir şey değildir.
OKUNMA: 3008