Cuma, Mayıs 18, 2012
Ian Curtis
Ian için söyleyebileceğim çok şey var. O benim en büyük acılarımdan biri. Anton Corbijn'in "Control" filmini seyrettiğimde kontrolümü kaybetmek istedim. Kontrol etmenim neler getirebileceğini gördüm. Defalarca ve defalarca ölmek istedim. Bowie'ye hep kızgın olan ve Burroughs okuyan bir adamın kalbinin nasıl gerçek karamsarlıkla nasıl kaplı olduğunu gördüm. Onu hayal kırıklığına uğratanlardan biri olduğum için üzgünüm. Ne onun kadar iyi yazabildim ne de Annik'i tanıyabildim. Deborah'ı asla terkedemezdim tıpkı onun gibi. Eğlenceli olmak bu adamın lügatında yoktu. Ian Curtis dünyanın bu boktan duygusal ve ahlaki çöküntüsü altında kalmadan iki kadının kalbinde kendini astı. Ucuz bir çamaşır ipiyle o incecik bedenini evin mutfağına bıraktı. Cesedi yakıldı çünkü cehennem bu bedeni yakmayacak kadar kirliydi. Sen benim ilahım olarak kalacaksın bay Curtis.
"Aşk bizi tekrar ayıracak" biliyorum.
Seni hayal kırıklığına uğratmak istemezdim ama bu yıl yirmi yedi yaşıma giriyorum ve bugün senin ölüm yıldönümün.
Beni bulman dileği ile...
Burak Dikoğlu
Yazar Leroteist zaman: 15:13
|Tepkiler:|