ABD deneme sahasında yapılan testler sırasında Anglo-Amerikan deniz tabanlı kıtalararası Trident. Kaynak: ukdefencejournal.org.uk
Nükleer copun "özelleştirilmesi"
Soğuk Savaş, Sovyetler Birliği'nin (SSCB) çöküşüyle biter bitmez, Birleşik Krallık (Birleşik Krallık, Birleşik Krallık, Birleşik Krallık), savaşa hazır olma durumunda kendi nükleer cephaneliğini sürdürmenin maliyetini azaltmaya karar verdi. Bunun için 1993 yılında, tüm atomik savunma varlıkları Atomik Silah Kuruluşunun (AWE) yönetimine devredildi. 1999 yılına kadar şirketin yönetimi Hunting-BRAE'nin elindeydi.
Hükümetin mantığı açık ve basitti - nükleerin geliştirilmesi, depolanması ve işletilmesi için bütçe tasarrufu sağlamak için оружия özel bir kuruluşla bir anlaşma yapılması yoluyla. Özel tüccarlar parayı daha verimli bir şekilde harcayacak ve personel almakla uğraşmak zorunda kalmayacaksınız. İngiltere'nin NATO / NATO / OTAN saflarına üyeliği (nükleer kulüpteki kardeşler bir şey olursa yardım edecek) ve Rusya'nın (Rusya) gözle görülür derecede zayıflamış grev potansiyeli de kendi cephaneliğindeki dikkati azaltmanın önemli nedenleriydi.
Elbette İngilizlerin nükleer silahlarını tanıştıkları ilk tüccarlara emanet ettiği söylenemez. Birincisi, 1999'dan beri AWE hisseleri oldukça ciddi şirketler Lockheed Martin (% 51), Serco (% 24,5) ve Jacobs Engineering (% 24,5) 'a aittir. Bu üçünden sadece Serco bir İngiliz şirketi, geri kalanı ise ABD'den. İkinci olarak, herhangi bir hissedar kararını veto etme hakkı veya varsayımsal bir “altın hisse” Birleşik Krallık hükümetinin elindedir. Bu, AWE yöneticilerinin hareket özgürlüğünü büyük ölçüde sınırlar. Örneğin, cephaneliğin tamamını ülke dışına alıp geri çekemezler. 1999. yüzyılın sonunda, İngilizler bu programdan oldukça memnundu ve 25'da Londra, AWE ile olan sözleşmesini XNUMX yıl daha yeniledi. Aynı zamanda, İngiltere Savunma Bakanlığı (MOD, MoD) tüm binaların ve üretim ekipmanlarının sahibi olarak kaldı.
İngilizlerin, her birinde 16 Trident balistik füzesi bulunan sadece dört Vanguard sınıfı denizaltı var. Kaynak: army-technology.com
AWE, operasyonun ilk yıllarında WE177 serbest düşüşlü nükleer bombaları İngiliz Silahlı Kuvvetleri'nden çıkardı ve geriye sadece deniz temelli Trident bombaları bıraktı. Şu anda, Foggy Albion'un nükleer caydırıcılığı, her biri 16 balistik füze taşıyan dört Vanguard sınıfı denizaltı tarafından destekleniyor. Trident'in Amerikalılarla ortak bir gelişme olmasına rağmen, İngiltere, 100 kiloton kapasiteli kendi Holbrook savaş başlığını kullanıyor. AWE, tüm bu zaman boyunca küçük füze yükseltmeleri, yenileri için savaş başlıkları ve bakım ile uğraştı.
"Nükleer yüklenicinin" merkezi, Aldermaston kasabasındaki İngiliz nükleer programının mezun olduğu okulda bulunuyor. Burghfield'da, Trident için savaş başlıklarının son montajı devam ediyor ve Cardiff'te, atom silahlarının ölümcül doldurulmasıyla çalışıyorlar. Blacknest, nükleer sismoloji bölümüne ev sahipliği yapıyor. Bu yön, nükleer silah testlerini konvansiyonel bir depremden sismik aktivite ile ayırt etmeyi ve ayrıca patlamanın kaynağını ve gücünü belirlemeyi mümkün kılar. AWE şu anda yaklaşık 6000 kişiyi istihdam ediyor, bunlardan bazıları nükleer testlerin matematiksel modellemesi ve savaş başlıklarının operasyonel güvenilirliğinin hesaplanması alanında da araştırma yapıyor. Bu arada, AWE uzmanları Alexander Litvinenko'nun hayatına yönelik teşebbüsün soruşturmasında yer aldı ve yardımları olmadan zehirlenen kişinin vücudundaki radyoaktif polonyum tespit edilemezdi.
Aldermaston, Britanya'nın ilk nükleer silahlarının doğum yeridir. AWE genel merkezi artık burada bulunuyor. Kaynak: en.wikipedia.org
Ofis, Los Alamos (Los Alamos, New Mexico, ABD) ile aktif olarak işbirliği yapıyor ve 2000'lerin başında Amerikalılarla birlikte yetkili yeraltı atom patlamaları bile gerçekleştirdiler. Testler, sözleşmenin kapsamına girmeyen sözde kritik altı mini yükleri kullandı.
1958'den beri neredeyse tamamen Amerika Birleşik Devletleri'ne bağımlı olmasına rağmen, tüm bunlar Britanya'nın nükleer silah programını nispeten güçlü tutmasına izin veriyor. Bu yıl, Londra ile Washington arasında nükleer silahlar alanında işbirliği anlaşması imzalandı. İki ülkenin potansiyelleri göz önüne alındığında, buna işbirliği demek zor olsa da. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri'nin himayesi ile ilgilidir. İngilizler, sözleşmeyi her on yılda bir düzenli olarak yeniler.
Silah kalkanını iyileştirmenin yanı sıra, AWE'nin sorumlulukları arasında kullanılmış nükleer silahların ve üretim atıklarının imhası da yer alıyor. Bu faaliyet alanı genellikle yerel nükleer silahsızlanma aktivistlerinin dikkatini çekiyor. Çevreciler nehre izinsiz trityum emisyonu bulacaklar, sonra ortaya çıkaracaklar hikayeler şirketin tesislerinde çok sayıda yangın çıktı. İngiliz pasifistler, saldırıların ana hedefi olarak Aldermaston'daki AWE karargahını seçti ve nükleer tesislerin yakınında düzenli olarak gösteriler düzenlediler.
Devletin kanatları altında
Londra'nın AWE'nin çalışmaları hakkında hiçbir şikayeti yoktu, en azından bunu açıkça ifade etmediler.
Ve Kasım ayının başlarında, Savunma Bakanı Robert Ben Lobban Wallace, şirketin hissedarlarına ordunun sözleşmeyi planlanandan önce feshedeceğini ve Haziran 2021'de ülkenin nükleer sektörünü tamamen kendi kontrolü altına alacağını yazılı olarak temin etti.
Anlaşmanın 1999 yılında 25 yıllık bir süre için yapıldığını hatırlayın. Böyle bir duyurunun ardından İngiliz Serco ciddi şekilde hastalandı - borsadaki hisseler% 12 düştü. Şirket genel olarak büyük ölçüde devlet parasına bağımlıdır ve on milyonlarca sterlinlik gelir kaybı, özellikle bir pandemide büyük bir darbe olabilir.
Devler Lockheed Martin ve Jacobs Engineering, erken kırılmalardan özellikle rahatsız olmadılar ve şirketlerin hisse senetlerinde hafif düzelme oldu.
İlginçtir ki Savunma Bakanlığı böyle bir kararı aceleyle vermemişti. 2019'da, hükümetin planlanandan önce işbirliğini sona erdirmesine izin verilen yukarıda belirtilen sözleşme değiştirildi.
2021 yazında AWE,% 100 devlet kontrolü altında devlete ait bir İngiliz şirketi olacak. Kaynak: en.wikipedia.org
Birçok yönden, bu adım, Birleşik Krallık'ın nükleer savaş başlıklarının geliştirilmesinde olgunlaşan bağımsızlığıyla ilişkilidir. Londra, önümüzdeki on yılda, Trident II'nin yerini yeni, daha gelişmiş ICBM'lerin alacağı yeni Dretnot sınıfı nükleer denizaltıları kabul etmeyi planlıyor. Yeni Savaş Gemisinin tahmini maliyetinin 31 milyar sterlin olduğu tahmin ediliyor.
Gelecek vaat eden Amerikan W93 ICBM teknolojilerini kullanarak denizaltılar için füze silahları geliştirmesi planlanıyor. Bu arada, Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesine İlişkin Sözleşme tarafından yasaklanan füzelerin körü körüne kopyalanması değil, yalnızca yabancı teknolojilerin katılımıyla vurgulanmaya değer. Bu nedenle İngilizler, kendi kitle imha silahlarının kontrolünü Amerikalıların elinden geri aldılar. 28 yıllık "özel mülkiyet" döneminden sonra, İngiliz nükleer silahları hükümetin eline dönecek.
Bu gerçek, Soğuk Savaş döneminin geri dönüşünün bir başka kanıtı olarak değerlendirilmelidir. Küresel nükleer çemberin kilit oyuncuları niteliksel ve niceliksel olarak yeteneklerini artırıyor ve İngiltere'nin bu seçkin kulüpte kalmak için milyarlarca harcaması gerekecek. Ve burada dış varlık yönetiminden tasarruf etmek için zaman yok.