Evi kaybetmelerine rağmen bunun hala önemli olmasının önemli bir nedeni var.
Bu haftaki seçim sonuçlarına göre, Demokratlar en az önümüzdeki iki yıl boyunca Senato’da zayıf bir çoğunluğu elinde tutacaklar.
Demokratların nihai olarak kaç sandalyeye sahip olacağı, Gürcistan’ın 6 Aralık’ta yapılması planlanan ikinci tur seçimlerinin sonuçlarına bağlı. Ancak Nevada’da Senatör Catherine Cortez Masto’nun kazanmasıyla Demokratlar artık 50 sandalyeye sahip. Bu, güç dengesinin en azından şimdi olduğu gibi kalacağı ve eşitliği bozan Başkan Yardımcısı Kamala Harris’in olacağı anlamına geliyor. Parti Gürcistan’da galip gelseydi, ara sınavları net bir sandalye kazancıyla bitirecekti.
Demokratların üst meclisteki zaferleri, Cumhuriyetçilerin Temsilciler Meclisi’ni geri almaya hazır görünmesiyle geldi; bu, bölünmüş bir Kongre ile sonuçlanacak bir durum ve hükümet finansmanı ve borç tavanının yükseltilmesi gibi geçmesi gereken yasalar üzerinde muhtemel zıtlaşmalarla sonuçlanacak. Demokratlar bir odayı kontrol ederken Cumhuriyetçiler diğerini kontrol ederse, daha iddialı yasaların kabul edilme olasılığı son derece zayıf. Temsilciler Meclisi’nde Demokratların zaferi için çok dar bir yol var, ancak parti çoğunluğunu elinde tutsa bile, her iki mecliste de küçük bir manevra payı muhtemelen siyasi hırslarını azaltacaktır.
Temsilciler Meclisi’nde ne olursa olsun, Demokratların Senato çoğunluğu, Yüksek Mahkeme için herhangi bir teorik seçim de dahil olmak üzere, partinin yargıçları ve yönetici adaylarını onaylamaya devam etme konusundaki hayati yeteneğini koruyor. Bu, yasa koyucuların yasama sırasında karşılaşabilecekleri sınırlamalara rağmen, on yıllarca yankı uyandırabilecek son derece önemli bir güç.
Demokratlar Senato çoğunluğu ile ne yapabilir?
GOP Temsilciler Meclisi’ni kazanırsa, muhtemelen göründüğü gibi, Demokratlar öncelikle yargı adaylarını onaylamaya odaklanmaya devam edebilirler, Cumhuriyetçiler Trump yönetimi yığını sırasında mahkemeleri kendi lehlerine yapmaya çalıştıktan sonra parti için özellikle önemli olan roller.
Virginia Üniversitesi’nde Sabato’s Crystal Ball’un baş editörü Kyle Kondik, “Bölünmüş bir Kongre ile tamamen Cumhuriyetçiler tarafından kontrol edilen bir arasındaki temel fark, Biden’ın yargı ve diğer pozisyonları doldurma yeteneği olacaktır.” Dedi.
Mahkemelere odaklanan ilerici bir savunuculuk grubu olan Talep Adaleti’ne göre, 62’si henüz aday gösterilmemiş olmak üzere 118 federal adalet pozisyonu henüz doldurulmadı. Önümüzdeki iki yıl içinde Demokratlar bu iş ilanlarında önemli ilerlemeler sağlayabilirler: Başkan Joe Biden’ın görev süresinin ilk iki yılında, Yüksek Mahkeme Yargıcı Ketanji Brown Jackson da dahil olmak üzere toplam 84 yargıcı onayladılar. Biden’in adayları, öncekilerden daha fazla kadın, daha fazla beyaz olmayan ve daha fazla kamu savunucusu içeriyordu, Demokratların yeni dönemde devam edebileceği bir eğilim.
Ve tek faydası bu değil: Senato çoğunluğunu korumak aynı zamanda Demokratların kendi gündemlerini belirleyecekleri ve belirleyebilecekleri anlamına geliyor. GOP tarafından işletilen bir ev tarafından onaylanan faturaları reddetmek. Örneğin, Senato bu faturaların kendi versiyonunu oluşturabileceğinden, Demokratlar devlet finansmanı gibi konularda daha fazla kaldıraca sahip olacaklar. Ayrıca, üst meclis liderleri, duruşmaların ve komite zamanının, Cumhuriyet kontrolündeki bir Meclis’in önemli bir ayrıcalığı olan Biden ve yönetiminin diğer üyelerini soruşturmak için kullanılmamasını sağlayabilir.
GOP tarafından kontrol edilen bir Meclis tarafından yürütülen soruşturmalara bağlı olarak, Senato Demokratları ayrıca alt meclisten gelen suçlamalardan kaçınmaya çalışabilirler. George Washington Üniversitesi’nde siyaset bilimi profesörü Sarah Binder, “Temsilciler Meclisi devam edebilir ve bir suçlama davası için oy kullanabilir, ancak Senato’nun bir yargılama yapmaya mecbur olup olmadığı konusunda bazı belirsizlikler var” dedi.
Demokratlar Temsilciler Meclisi’ni ellerinde tutarlarsa – ki bu giderek olası olmayan ama imkansız olmayan bir senaryodur – her iki meclisteki dar çoğunlukları büyük olasılıkla onları yasaların çoğunu uzlaşma yoluyla geçirmeye zorlayacaktır (parti, pek çok Demokrat senatörün karşı karşıya geldiği gevezeliği sona erdirmeye karar vermediği sürece) Geçmişte karşı çıktılar). Uzlaşma hedefleri, Ekonomik Bakım Yasası’ndaki iyileştirmeleri, yeni iklim düzenlemelerini ve Demokratların Enflasyon Azaltma Yasası’na girmeyen çocuk bakımı, eğitim ve vergi politikalarını içerebilir.
Genel olarak, Demokratik Senato çoğunluğu, büyük yasaları geçiremeseler bile, Cumhuriyetçiler Temsilciler Meclisi’nin kontrolünü elinde tutuyorsa, büyük adaylıklar ve Temsilciler Meclisi’nin kontrolü artırmaya yönelik karşı girişimleri için Senato’yu kullanmaya devam edebilecekleri anlamına gelir. Biden yönetiminin ve rutin faturalar üzerinde harcama savaşlarını zorlamak.