Profesyonel Referans makaleleri, sağlık çalışanlarının kullanması için tasarlanmıştır. İngiltere'deki doktorlar tarafından yazılmakta ve araştırma kanıtlarına, İngiltere ve Avrupa Kılavuzlarına dayanmaktadır. Bizden birini bulabilirsiniz sağlık makaleleri daha kullanışlı.Bu sayfa arşivlendi. 14.03.2012 tarihinden beri güncellenmedi. Dış bağlantılar ve referanslar artık çalışmayabilir.
Bu makale size engelli çocuğa ilişkin bazı sorunların bir özetini verecektir. Bu geniş bir konudur - bireysel konular hakkında daha fazla ayrıntı için linkleri takip edin. Bununla birlikte, bu sorunları çözmeden önce, belirli terimlerin anlamlarını belirlemek önemlidir:
Çocukta gelişimsel gecikme ve olası sakatlık göz önüne alındığında, gelişimin doğrusal bir şekilde değil, düzensiz adımlarla ilerlediğini hatırlamakta fayda vardır. Her aşama, diğer gelişimsel “akışlar” için olanaklar açacaktır (yani eğer kaba motor biraz yavaş olsaydı, daha gelişmiş bir ince motor gelişimini gizliyor olabilirdi). Bu 'akışlar' - hepsi birbirine bağlı olmasına rağmen - farklı oranlarda çalışırlar, aksi halde normal çocuklarda, başka endişe verici koşullar dışında tutulduktan sonra, kendinize ve ebeveynlerinize bu hatayı hatırlatmakta fayda var.
Ayrıca, çocuğun genel sağlığı genel gelişime katkıda bulunur. Bu nedenle, örneğin kistik bir fibrozis çocuğu için göğüs enfeksiyonlarından dolayı okuldan tekrarlanan devamsızlıklar, okumadaki görünür gecikmesini göz önünde bulundururken dikkate alınmalıdır.
Son olarak, büyük aile resmini unutma: yavaş yürüteç, yavaş yürüteç ailesinde daha az endişe vericidir.
Çocuk engeli gelişmekte olan bir küresel sağlık önceliğidir. UNICEF, engelli çocukların sıklığı ve durumu hakkında uluslararası olarak karşılaştırılabilir bilgi ihtiyacını ele almak için, UNICEF, engellilik için On Sorular ekranını başlattı.[3, 4] Çocuklar ve engelli gençler birçok ülkede nüfusun yaklaşık% 4-6,5'ini oluşturmaktadır.[5]
İngiltere'de 18 yaşın altındaki çocukların% 7,3'ü Engellilik Ayrımcılık Yasası (DDA) tarafından tanımlandığı şekilde engellendiği bildirilmektedir.[6] DDA tanımlı engellilik, uzun süreli (12 ay veya daha uzun) sınırlı bir hastalık, sakatlık veya halsizlik, bir veya daha fazla önemli zorluk veya sağlık sorunu yaşayan çocukları içerir. Ayrıca, ilaç kullanmasaydı, bu tür zorlukları ya da sorunları olanları da içerir.
Yararlı karşılaştırılabilir, tarihsel yaygınlık rakamlarına ulaşmak zor, ancak çocuklar ve ergenler arasında sakatlık insidansının otuz yıl boyunca arttığı görülmektedir. Bu belirgin yükselişin çeşitli katkı yapan faktörleri vardır:
Engelliliklerin ortaya çıkmasının birkaç yolu vardır:
Açıkçası, çocukları etkileyebilecek geniş bir engelli spektrumları var. Bunlar arasında ikisi arasında bir örtüşme olmasına rağmen, bunlar genel olarak fiziksel ve öğrenme güçlüğü olarak sınıflandırılabilir.
Gecikmiş yürüme, sağırlık veya görme bozukluğu gibi çocukları etkileyebilecek birçok fiziksel engel vardır. Serebral palsi (CP) çocukluk çağında en sık görülen fiziksel sakatlıktır.[8] Gelişmiş ülkelerde her bebekte yaklaşık 2 bebek bu koşulla doğmaktadır. CP, gelişimin erken evrelerinde ortaya çıkan beynin lezyonlarına veya anormalliklerine bağlı geniş bir ilerleyici olmayan motor bozukluk durumu grubu için bir şemsiye terim sağlar. Güçlendirilmiş mobilite ve işaret dili ve resimli panolar gibi arttırıcı iletişim sistemlerinin tanıtılması gibi uyarlanabilir donanımlar, bağımsız hareketi teşvik etmenin yanı sıra sosyal, dil ve oyun becerileri üzerinde etkileyici ve yaygın etkilere sahip olabilir.
Geleneksel olarak engelli olarak görülmeyen fakat doğası gereği kronik olan başka koşullar da vardır ve bu nedenle çocuğun gelişimi üzerinde daha ince şekillerde bir etkiye sahip olabilir (örneğin okulda kaybedilen günler, fiziksel aktivitelere tam olarak katılamama, düzenli ilaç tedavisi). Bunlar, örneğin astım veya diyabeti içerir.
Buna genetik faktörler, doğumdan önce enfeksiyon, doğumda beyin hasarı, beyin enfeksiyonu, doğumdan sonra beyin hasarı veya bilinmeyen bir nedenden dolayı neden olabilir.[2] Yine, belki de en iyi bilinen Down sendromu olan önemli bir ilişkili durum listesi vardır. Etkiler, davranışsal sorunlara yol açabilecek (veya bunlarla ilişkili) konuşma ve iletişim problemleriyle çok geniş kapsamlı olabilir. İlişkili fiziksel problemler yaygındır. Bu koşulların bazılarına iliştirilmiş damga, zaten önemli streslerle baş etmek zorunda kalabilecek bir aileye fazladan bir yük getirmektedir. Aşağıdaki 'Engellilik ve kronik hastalıklarla baş etme' konusuna bakın.
Engelli çocuğun gelişimi ve kardeşleri de dahil olmak üzere gelecekteki yaşam şansları, engelli çocuğun ve ailelerinin tanı almayı takip eden ilk yıllarda aldıkları destek ve hizmetlerden kritik derecede etkilenir.
Bir bebek beklendiğinde, mükemmel olması bekleniyor. Bu, genetik hastalık öyküsü olan bir aile olmadıkça, ailenin ilk tepkisi yoksunluğa benzer olabilir:
Haberlerin kesilmesi, ailenin durumla başa çıkma şeklini ve başa çıkma yeteneklerini etkileyecektir. İlk şokun ebeveynlere verilen bilgilere aldırış etmeyeceğini ve kabul edilmeden önce birkaç kez bilgi vermeleri gerektiğini hatırlamakta fayda var. Çocuğun engelliliğine dair biyomedikal anlayış modelinin, özellikle de belirli etnik azınlık toplulukları arasındaki durum için teolojik bir açıklama ile renklendirilebileceği (veya yerine konabileceği) bazı durumlarda özellikle hassas bir yaklaşım gerekli olabilir.[9]
Tüm aile üzerinde önemli çıkarımlar olacak. Ebeveynlerin, habere uyum sağlamadaki duygusal zorluklarla başa çıkmak zorunda olmasının yanı sıra, birçok yeni bilgi almaları gerekecektir. Ayrıca aniden çocuklarının hastalığının farklı aşamalarında önemli kararlar vermek zorunda kalacaklar. Bir aşama geçtikçe alınacak daha fazla kararla birlikte diğerine daha fazla duygusal ve pratik uyarlama yapılması gerekecektir. Bununla olabilir:
Bireyin engelliliği ile ilgili yaşam deneyimi, kendi kişisel özellikleri, aileleri ve sosyal çevreleri ve aldıkları bakım düzeyi tarafından büyük ölçüde etkilenecektir. Okula başlamak, ergenlikten geçmek gibi o kişinin hayatındaki kilit noktalarda daha fazla ihtiyaç olabileceğini hatırlatmakta fayda var.[10] ve çocuk servislerini terk etmek.
Çocuğun eğitim ihtiyaçları, ebeveynler için özel bir endişe alanı olacaktır. Özel Eğitim İhtiyaçları Beyanı olması gerekebilir ve özel eğitim dikkate alınmalıdır. NHS'nin genel eğitimde kalan çocuklara yönelik desteğinin değerine karşın düzensiz olduğu gösterilmiştir.[11] Ulusal rehberlik bazı bakımlardan zayıf kalmaktadır ve çocuğun eğitimine katılanlar (öğretmenler ve ilgili personel) sağlık çalışanları ile yakın ilişkilerden faydalanmaktadır.
Bu çocuklar için uzun vadeli görünüm, sorunun mahiyetine bağlı olarak değişmez. Bazı çocuklar hızlı bir fiziksel düşüş ve erken ölümle karşı karşıya kalacaktır; serebral palsili (CP) olanlar gibi diğerleri, sakatlıklarını onlarla yetişkinliğe götürecektir. On yıllardır ciddi öğrenme güçlüğü çeken çocuklara bakan bir araştırma, çocukluk ve ergenlik arasındaki becerideki ilk artıştan sonra, beceri seviyesinin oldukça sabit kaldığını tespit etti.[12] Bazı beceriler artmaya devam ediyor; birkaçı bozuluyor. Bununla birlikte, problemli davranış, en azından bozulmadığı takdirde aynı kalmaya meyillidir ve aynı şekilde, sosyal bozulmalar, yoğun girdi yokluğunda bir gelişme göstermemektedir.
Bu bilgiyi yararlı buldunuz mu? Evet yok hayır
Teşekkürler, tercihlerinizi doğrulamak için bir anket e-postası gönderdik.
İngiliz Çocukluk Engellilik Akademisi (BACD)
Avrupa Çocukluk Engellilik Akademisi
Yetişkinler için Engelli Yaşam Ödeneği (DLA); GOV.UK
Bakıcının Ödeneği; GOV.UK
EK 2: Fiziksel ve Karmaşık Engelliler Müşteri Grubu Ar-Ge Öncelikleri: Öncelik 5: Engellilik ve engelli mekanizmaları; EK 2: Fiziksel ve Karmaşık Engelliler Müşteri Grubu Ar-Ge Öncelikleri: Öncelik 5: Engellilik ve özürlülük mekanizmaları, Sağlık Bölümü (Ağustos 2002)
Genel öğrenme yetersizliği olan çocuk: ebeveynler ve öğretmenler için (Metin 10), Psikiyatrist Kraliyet Koleji, 2004
Maulik PK, Darmstadt GL; Düşük ve orta gelirli ülkelerde çocukluk çağı engelliliği: taramaya genel bakış, Pediatri. 2007 Temmuz120 Ek 1: S1-55.
Gottlieb CA, Maenner MJ, Cappa C, et al.; Lancet ile 18 ülkede çocuk engellilik taraması, beslenme ve erken öğrenme. 2009 Kasım 28374 (9704): 1831-9.
Rosenbaum P; Çocukluk çağı engellilik ve sosyal politikalar. BMJ. 2009 Nis 24338: b1020. doi: 10.1136 / bmj.b1020.
Blackburn CM ve diğ. İngiltere'de çocukluk engellilik sıklığı ve engelli çocukların özellikleri ve koşulları: Aile Kaynakları Araştırması'nın ikincil analizi. BMC Pediatri. Nis 2010.
Pallapiler D; Çocukluk çağında hastalıklardaki eğilimler. Mutat Arş. 2006 Eylül 28608 (2): 100-11. Epub 2006 18 Temmuz.
Rosenbaum P; Serebral palsi: ebeveynlerin ve doktorların bilmek istediği şey. BMJ. 2003 Mayıs 3326 (7396): 970-4.
Croot EJ, Grant G, Cooper CL ve diğerleri; İngiltere'de yaşayan Pakistanlı aileler arasında çocukluk çağı engellerinin nedenleri hakkında algılar. Sağlık Soc Bakım Topluluğu. 2008 Ara 16 (6): 606-13. Epub 2008 1 Nisan.
Zacharin MR; Ergenlik, doğum kontrolü ve engelli gençler için hormonal yönetim. Clin Pediatr (Phila). 2009 Mar48 (2): 149-55. Epub 2008 2 Ekim.
MCH 13-09: Yaygın okullara devam eden kronik hastalığı veya fiziksel engeli olan çocuklar için ciddi destek, Sağlık Bölümü (Şubat 2007)
Öğrenme Engellilerde Uzun Vadeli Sonuç, Sağlık Bölümü (Şubat 2007)