Temel olarak, bir zeytini öğüttüğünüzde iki şey çıkar: zeytinyağı ve su. Petrolle ne yapacağımızı biliyoruz. Suyu yönetmek ise hassas ve pahalı bir iştir.
Atık su yönetimi, özellikle büyük miktarların üretildiği bölgelerde kritik ve çözülmemiş bir sorun olmaya devam etmektedir.
Yine de bu yan ürünler, antienflamatuar ve antimikrobiyal özellikleriyle tanınan fenolik bileşikler de içerir.
Bu nedenle, biyoaktif kimyasalların zeytin değirmeni atık sularından geri kazanılması için ilaç, beslenme ve kozmetik uygulamalar için kullanılması amacıyla çeşitli yaklaşımlar araştırılmıştır.
Hakkında zaten yazdık zeytinyağı yan ürünleri üzerine araştırma Università di Perugia'dan Prof. Maurizio Servili tarafından koordine edildi.
Şimdi başka bir İtalyan zeytin değirmeni atık suyu için olası arıtma ve uygulamalar üzerine çalışma (OMW) Bologna Üniversitesi'nde Dr. Giuseppe Di Lecce ve diğer araştırmacılar (Alfredo Cassano, Alessandra Bendini, Carmela Conidi, Lidietta Giorno ve Tullia Gallina Toschi) tarafından yürütülmüştür.
Araştırmacılar, OMW'nin bileşiminin, kültivar, hasat zamanı ve yağ çıkarma teknolojisi gibi çeşitli parametrelere bağlı olarak büyük bir değişkenlik gösterdiğine dikkat çekiyor.
OMW, organik asitler, şekerler, tanenler, pektinler ve onları fitotoksik yapan ve bakteriyel aktiviteyi inhibe eden fenolik maddeler dahil olmak üzere yüksek konsantrasyonlarda organik bileşiklerle karakterize edilen koyu renkli bir sıvı atıktır.
Kirlilik açısından, bir metreküp OMW, 100 - 200 metreküp evsel kanalizasyona eşdeğerdir. Su rezervuarlarında kontrolsüz bir şekilde bertaraf edilmesi, tüm ekosistem için ciddi sorunlara yol açmaktadır.
Di Lecce'nin çalışmasında, zeytin değirmeni atık suları, iki farklı hacim konsantrasyon faktöründe çalışan entegre bir membran sistemi tarafından üretilen permeate ve retentat fraksiyonlarının özelliklerini değerlendirmek için arıtıldı.
Araştırmacılar, iki membran bazlı filtrasyon adımının (mikrofiltrasyon ve nanofiltrasyon) kimyasal oksijen ihtiyacı içeriği, kuru madde, duyusal kalite, fenolik bileşikler ve permeatın ve tutulan numunelerin antioksidan aktivitesi üzerindeki etkisini değerlendirdiler.
Mikrofiltrasyon ve nanofiltrasyonun ikili muamelesi, işleme suyu olarak geri dönüştürülebilen temiz, sıvı bir ürün üretti ve fraksiyonları, önemli bir fenolik bileşik konsantrasyonu gösteren düşük bir moleküler ağırlığa sahip tuttu. Saflık derecesine ve belirli duyusal özelliklere bağlı olarak bunlar, antioksidan aktiviteye sahip moleküllerin geri kazanılmasına yönelik olabilir veya gübre üretimi, hayvan beslenmesi ve gıda ve ilaç endüstrileri gibi farklı sektörlerde kullanılabilir.
Entegre süreç, çeşitli endüstri dalları için değerli fenol özütleri üretmek için geçerli bir yaklaşım olduğunu gösterdi ve çalışmanın sonuçları, bir "sürdürülebilir hipotezi 'suyu arıtmak ve katma değeri yüksek fenolik bileşikleri geri kazanmak için mevcut petrol çıkarma işlemlerine dahil edilebilen normal endüstriyel uygulama. ”
Araştırma, Apor (Calabrian) tarafından organize edilen Gioia Tauro'daki Bölgesel Tarımsal Kalkınma Ajansı'nın deney istasyonunda Calabria'daki teknolojik yenilik üzerine bir toplantı vesilesiyle sunuldu. olive oil proÜreticiler derneği) Calabria Bölgesi, Bologna Üniversitesi ve Rende'deki Calabria Üniversitesi'ndeki Membran Teknolojisi Enstitüsü'nün işbirliğiyle.