100 yıl önce, Ocak 10 - Şubat 16 1916, Nikolai Yudenich komutasındaki Rus Kafkas ordusu, Kafkasya'da stratejik bir zafer kazandı. Erzerum savaşı sırasında, dağ tiyatrosundaki zorlu kış koşullarında Rus birlikleri, Türk ordusu 3'i mağlup etti ve Kafkas tiyatrosunda Türk ordusunun ana destek üssü olan güçlü Erzerum destekli alanı ele geçirdi.
Aynı zamanda, Yudenich yaklaşmakta olan Türk taarruzunu devraldı. Osmanlı komutanlığı Çanakkale Boğazı'ndaki zaferden sonra Kafkasya cephesinde serbest bırakılması ve 1916 baharında büyük bir saldırı başlatması planlanan Osmanlı komutanlığı, ancak, Yudenich gerçek bir liderlik kararı aldı: kış şartlarına rağmen, Türk ordusunun askeri potansiyelini pekiştirmek için değil Düşmanına Kafkaslardaki bütün gücünü toplama fırsatı ver.
Genel durum
Orta Doğu'daki genel durum, Rus Kafkas ordusu için son derece elverişsizdi. Daha önce olduğu gibi, yalnızca kendi gücüne güvenmek zorundaydı. Merkez, ikincil olduğu düşünüldüğünde Kafkas cephesini kibarca gördü. Bu nedenle, birlikler düzenli olarak Kafkasya'dan uzaklaştırıldı, çok düşük mühimmat aldı. İnsan gücü ve kaynak eksikliğine rağmen, 1914-1915 kampanyalarında Kafkas ordusu. Baratov'un keşif yolunu göndererek, düşman grevlerini kovmayı ve Rusya-Türkiye sınırından biraz ileriye götürmeyi başardı.
İngiltere ve Fransa, Boğazlar operasyonu için 1915’te gerçekleştirilen Boğazları ve Konstantinopolis’in ele geçirilmesinde Rusya’yı devirmeye çalıştı. Rusya’nın “ortakları”, Boğaz, Çanakkale, Konstantinopolis ve Konstantinopolis ve Batı (Türk) Ermenistan pahasına, askeri-stratejik ve ekonomik kazanımlarını istemediler. Ancak, Müttefik operasyon başarısız oldu. İngiliz-Fransız komutanlığı düşmanı küçümsemiştir. Çanakkale Boğazı'nı yakalamak ve Konstantinopolis'e geçmek operasyonu, 1916'un başlangıcında tamamen başarısızlık ve tahliye ile sona erdi.
Aynı zamanda, Orta Doğu'daki Avrupa Tiyatrosu, esas olay gibi, İtilaf güçleri eylemlerin tutarlılığını sağlayamadı. Müttefik güçlerin her biri, dış istilalarına karşı etki bölgesini kıskançlıkla korudu ve bağımsız hareket etti. Rusya, Kafkasya ve Kuzey Perslerde, Mezopotamya'da (Irak ile) ve Filistin'de - İngiltere, Suriye kıyılarında - Fransa'da görev yaptı. Aynı zamanda, İngiltere, Rusların Osmanlı Devleti'ne daha fazla nüfuz etmesinden çok korkuyordu. Sonuç olarak, Rus birlikleri, İngiliz-Fransız olarak kendi başlarına hareket ettiler. Bu durum, zayıf Türk silahlı kuvvetlerinin yalnızca dünyanın büyük güçlerinin birinci sınıf birliklerine karşı durduramayacağı kadar, aynı zamanda onlara sert bir şekilde vurabildiği gerçeğini ortaya koydu. Ve Türkiye, Alman ajanlarının desteğiyle, İran, Afganistan bölgesindeki ve Hindistan sınırındaki İtilafçı güçlere tehdit oluşturdu.
1915’un sonundaki mevcut durum göz önüne alındığında, Kafkas Ordusu karargahı, Karadeniz’in Tahran bölgesine açılan cephesi, aktif savunma yoluyla konumunu korumak için 1 500 km’ye kadar uzanan ordunun asıl görevi olarak görüldü. Bu amaçla, göreceli olarak önemli bir "manevra kabiliyetine sahip rezerv" vermesi beklenen bir yeniden gruplandırma gerçekleştirildi. Tüm Kafkas ordusunun taarruzuna geniş geçiş, ancak ona savaş malzemeleri sağladıktan sonra mümkün oldu.
Ordunun yeniden toparlanması ve Batum bölgesinden r. Doğu Fırat, sert bir kış dönemine hazırlanıyordu. Birliklerimiz arka planı güçlendirdi: güçlü bir tedarik organizasyonu kuruldu ve bir iletişim ağı geliştirildi. 1915'un sonunda, dağlardaki sert ve öngörülemeyen kış nedeniyle, iletişim hatlarını ve izlerini tamamen tıkayan yoğun kar yağışı nedeniyle, geleneksel olarak savaş etkinliği durdu. Birlikler "kış aylarında" idi ve gelecekteki kampanyaya hazırlanıyorlardı. Ruslar ve Türkler yalnızca istihbarat ile sınırlıydı. Sonuç olarak, izlenim, böyle sabit bir pozisyonun 1916'in ilkbaharına kadar korunacağı yönündedir.
Eylül ayında, 1915, Kafkas cephesinde yüksek bir emirle değiştirildi: Büyük Dük Nikolai Nikolayevich, yaşlı ve ayrılan Vorontsov-Dashkova'nın yerine, Kafkasya komutanı ve valisi olarak atandı. Komutanlık görevini şef olarak kaybediyordu. Ordunun kendisi doğrudan Nikolai Yudenich tarafından yönetiliyordu.
Oltinsky yönü, 2. Türkistan Kolordu, Sarykamysh - 1. Kafkas Birliği, Erivan - 4. Kasım ayına kadar, Kafkas Ordusu özel olarak numaralandırılmış 15 tal taburları, 111 yüzlerce, 200 silah ve 373 milis ve gönüllü mangaları. Aktif ordunun sayısı 8 bin kişiye (184 binden fazla süvari) ulaştı. Ayrıca, 27 14 / 1 taburu, 2 milis birimleri, 37 yüzlerce, Kafkas Askeri Bölgesi'nin baş komutanına bağlı ordunun arkasındaydı. Sadece 49 bin süngü ve kılıç hakkında. 55 rezerv taburlarında yaklaşık 69 bin savaşçı daha eğitildi. Bu zamana kadar, Kafkas Ordusu karargahına göre, 15-I Türk ordusu, 3 taburu, 125 filosu, 40-8 bin Kürt ve 10 yedek taburundan oluşuyordu.
Parti planları
Osmanlı İmparatorluğu. Oltinsky ve Sarykamysh yönlerini savunan Türk ordusunun 3'inin ana güçleri, Erzerum'a giden en iyi ve en kısa yolları kapama görevini üstlendi. Bu kale, Rus topraklarına saldırmanın ve Anadolu'ya çıkışı savunmanın mümkün olduğu Türk ordusunun destekleyici ve operasyonel üsüydü. Passinskaya vadisine ve Fırat Nehri vadisine sağlam bir "kapı" idi. Kale en büyük iletişim merkeziydi: buradan yollar Batum'a, Olty ve Ardagan'a, Fırat yollarından kuzeyden Trebizond'a ve Reese'e, güneyden Muş ve Bitlis'e geçti. Türk ordusunun 3'inin ana kontrol merkezi ve arka üssü olan Erzerum, kaleyi Kafkasya'daki Türk cephesiyle birbirine bağladı, güçlerini ve rezervlerini yönetmesine izin verdi.
Türk ordusu iki şekilde arz aldı: Karadeniz - Karadeniz kıyıları boyunca ve atlı - Anadolu dağ yolları boyunca. Ancak, her iki iletişim de zayıftı. Rus filosu denize hakim oldu. Karada normal yollar yoktu, özellikle de durum kışın ağırlaştı. Bu nedenle, Çanakkale Boğazı operasyonu sonrası serbest bırakılan takviyeler ancak kış sona erdikten sonra transfer edilebilir.
1916'un başlangıcındaki Türk ordusu, Rus birlikleri için boyut ve savaş eğitimi ve teçhizatı kalitesinde bir dereceye kadar yetersizdi, ancak bu, doğal olarak güçlü bir konumla, mühendislik yapılarıyla takviye edildi. Bu yüzden, Türk ordusunun her iki kuşağı da güvenilir bir şekilde doğayla kaplıydı: sol - Pontic Torosların vahşi sırtları, sağ - Orta Ermeni Toroslarının daha güçlü dizileri. Dağlara genel olarak erişilmezdi, özellikle kışın. Sonuç olarak, Türk ordusunun ana kuvvetleri, hem Batum hem de Erivan'dan gelen dağlarla sağlam bir şekilde sağlandı.
Rus birlikleri alnına saldırmak zorunda kaldı. 100 km'ye kadar uzanan Türk cephesi, Sivri Chai, Olty-Chai ve Araks nehirlerinin havzalarındaki dağ sınırlarına dayanıyordu. Bu sınırlarda eşcinsel-han, Kuzu-chan dağı, Gilli-gel dağı, nehrin sol yakasında bulunan Azap-anahtar platosu savunma açısından önemliydi. Araks ve dağ silsilesi Tyk-Dag. Böyle avantajlı konumlarla, Türk komutanlığı sakindi ve sınır sınırlarında inatla kendisini savunacaktı. Bununla birlikte, Osmanlılar sınır bölgelerinin doğal gücünü umuyorlardı ve Oltyinsky bölgesine arkadaki dağlık çizgilerin kuvvetli surlarını sağlamıyorlardı. Sarykamysh istikametindeki Passinskaya vadisinde Türkler, Keprikeisky isthmus'ta bir arka savunma bölgesi yarattılar. Bir sonraki müstahkem sınır, Türkler Hasan-Kala kasabası yakınında bir başka uygun savunma hattını kullanabilmesine rağmen, müstahkem Erzerum'du.
Bu nedenle, Rus ordusu kışın saldırıya girdiğinde, boğaz bölgesinden ve Konstantinopolis'ten beklenen takviyelerin gelmesinden önce, Türk komutasının tahkimat sınırlarındaki düşmanı durdurması bekleniyordu. Erzurum tahkimatlarına geri çekilme öngörülmedi ve Erzurum'a kadar olan arka hatlar önceden hazırlanmamıştı.
Osmanlı komutasının delillerine göre, operasyonun başında, sert bir kış mevsiminin başlaması nedeniyle "tam sakin hüküm sürdü" ve düşman saldırısı olasılığı ortadan kalktı. Anglo-Fransız birliklerinin Gelibolu'dan tahliye edilmesinden sonra, 20 bölünmelerini serbest bırakan Türk-Alman komutanı Kafkasya'da bir durgunluk beklemekle birlikte, Mezopotamya'daki üstün güçleri İngilizlere karşı yoğunlaştırmaya karar verdi ve onlarla birlikte baharı bitirdi. Ek olarak, Rusların Kafkasya cephesini zayıflatmaya zorlamak ve Rus ordusuna yönelik bir tehdit oluşturmaya zorlamak için kuvvetlerin bir kısmını Perslere aktarmak. Baharda Türkler, Rus Kafkas ordusunun ana Sarykamysh yönünde direncini kırmak ve Sarykamysh, Kars, Batum, Erivani ve Tiflis'e geçmek için güçlü bir şok yumrukuna yoğunlaşarak, varsayılan olarak farz ettiler. Belirleyici savaşta zafer, Türkiye'nin Rus Transkafkasya'da egemenliğini kurmasını sağladı.
Bu nedenle, Rus ordusu için tehlikeli bir durumdu. Türk komutanlığı ilkbaharda Kafkas Cephesi'ne geçmeyi ve kararlı bir saldırı düzenlemeyi planlayan büyük güçleri kurtardı. Bulgaristan, Sırbistan'ın yenilgisine yol açan Merkezi Güçler tarafında hareket etti. Bu, Almanya ile Osmanlı İmparatorluğu arasında, Türk ordusuna mühimmat tedarikini olumlu yönde etkileyen doğrudan bir bağlantı açtı. Çanakkale Savaşı’ndaki Anglo-Fransız birliklerinin zaferi, Türk ordusunun moralini yükseltti. Böyle bir durumda, Rus ordusu bekleyemedi. Düşmana saldırmak gerekliydi.
Haritaların kaynağı: Korsun N. Erzerum operasyonu
Rusya
Rus komutanlığı müttefiklerin Çanakkale bölgesinden birlikleri geri çekeceklerini göz önüne aldı. Türkler büyük güçleri kurtardı. Kafkas Ordusu karargahına giden çeşitli verilere göre, Türk-Alman komutasının Mezopotamya'daki İngilizlere karşı güçlerin bir kısmını atacağı ve bunun bir kısmının Osmanlı ordusunun temel çabalarının 1916'te yoğunlaştığı Kafkas cephesine göndereceği açıktı. Bu ayrıca, İngiliz birliklerinin bir kısmının Kut-el-Amar (Bağdat'ın güneyinde) bölgesindeki Osmanlı ordusu tarafından engellendiği Mezopotamya'da ordusu için endişe duyulan İngilizler tarafından da bildirildi.
Dolayısıyla, 1916'in ilk yarısında, Kafkas ordusunun önünde, durumun aşırı bir komplikasyonunu beklememiz gerektiği açıktı. Bu arada, 1915'taki Kafkas Ordusu, Avrupa tiyatrosuna önemli takviyeler tahsis ederek yeni ikincil oluşumların oluşmasına ve 2 alaylarının Türkistan Kolordu ve diğer personel birimlerinin konuşlandırılmasına yol açtığı için zayıfladı. Bu nedenle, İtilaf ordusunu başarılı bir şekilde kovan ve moralinin yüksek olduğu en iyi Türk saha birimleri tarafından güçlendirilen Türk ordusunun 3'inin bahar saldırısını beklemek son derece tehlikeliydi.
Durumu değerlendirirken, Kafkas ordusunun komutanı General Yudenich, bir komutan yapmaya karar verdi: kışın, soğuk ve kar yağışı olmasına rağmen, Türk ordusunun yaşadığı gücü kuvvetlendirmeden önce Türk ordusunun yaşam kuvvetini yok etmesine, Türk-Alman komutasının saldırı kuvvetini ve yoğunlaşmasına izin vermemesine izin vererek 3'in ilkbaharında belirleyici bir saldırıya girmek
Aynı zamanda, takviye gelmeden önce Türk ordusunun 3'inde belirleyici bir yenilgiye neden olmak için operasyonun başlatılmasını hızlandırmak ve pozisyonları iyileştirmek ve güçlendirmek için zaman kazanmak için gerekliydi. Yeni Türk birliklerinin gelişinden bu yana, iyi bir moral ile, elde edilen zaferin sonuçlarını zayıflatabilir ve hatta onları yok edebilir. Kafkasya'daki vali askeri asistanı General Nikolai Yanushkevich Yudenich'in yardımıyla, boşalan Büyük Dük Nikolai Nikolayevich'i haklı olduğuna ikna etmeyi başardı. Saldırıların Noel tatili için ve Türklerin en az Rus birliklerine saldırması beklenen yeni yılın arifesinde planlandı.
Nikolai Nikolayevich Yudenich, tüm cephe boyunca düşmanın savunmasını kırmaya karar verdi. Rus ordusu, hem Oltinsky istikametinde hem de Passinskaya ve Alashkert vadilerinde belirleyici bir saldırı yapacaktı. Kafkas ordusunun üç askeri saldırıya katılacaktı: 2 ve Turkestan, 1 ve 2. Asıl darbe Kepri-Kay köyü yönünde (Erzurum istikameti) vuruldu.
Saldırganın, bu sektörde büyük bir grev izlenimi yaratmak için 2'in Türkistan Kolordu'nun Oltinsky yönüne iki gün önce başlaması gerekiyordu. Sonra, 1 Kafkas Birliği, Keprik köyü yönünde bir atılım sağlaması beklenen bir saldırı başlattı. Bir ordu grev grubu tarafından güçlendirildi. Türk savunmasının atılımı için, ordu rezervinde bulunan 4-Kafkas Tüfek Bölümü, 1-Kafkas Harcı Tümeni ve Sibirya Kazak Tugayı ile birlikte 2-Türkistan Kolordu'dan çekildi. Böylece Türkler kuvvetler tarafından manevra yapamadılar ve rezervleri tehlikeli bir yöne taşıdılar, Primorsky Dekolmanı (Batum Yönü), Kafkasya Birliği'nin 4'i (Erivan Yönü), Van-Azerbaycan Dekolmanı (Van ve Urmi Yönleri) ve Seferi İran'daki Kolordu (Kermanshah yönünde).
Tarafların güçleri
Operasyonun başlangıcında, Kafkas ordusunda 126 1 / 2 taburu, 208 yüzlerce, 20 1 / 2 mühendislik firması, 52 militia ünitesi ve 372 silahı vardı. Muhalif 3 Türk ordusu, 123 taburu, 40 filosu ve 8-10 bin Kürt, 122 silahından oluşuyordu. 3-I Türk ordusu ana güçlerini kurdu: Sarykamysh yönünde dokuz ve Oltinsky'de dördüncü olmak üzere 5 piyade birimleri. Bir bölüm rezerv oldu.
Rus taburlarının bileşimi Türklerden daha güçlüydü, ortalama 800 süngülerine ulaştı ve 39 Piyade Birimi'nde 1 000 süngüleri, 500 süngülerinin ortalaması ise 3 süngülerini aştı. Sonuç olarak, 60-I Türk ordusu, 75'e kadar binlerce bayoneti operasyon alanına yoğunlaştırırken, Ruslar, XNUMX'e kadar binlerce bayonete kadar kuvvetlere sahipti.
Böylece, piyade (taburların sayısı) yaklaşık kuvvet eşitliği ile Kafkas ordusu topçu (üç kez) ve düzenli süvari (beş kez) düşmanından daha üstündü. Buna ek olarak, Ruslar havacılık müfreze, bu dönemde Türklerin Ermeni Tiyatrosu'nda havacılık yoktu.
Oltinsky yönünde, Przhevalsky komutasındaki 2'inci Türkistan ordusu saldırıya geçti. Sağ kanadının ve ortasının karşısında Türk ordusunun bütün 10'i ve sol kanadına karşı Türk ordusunun 34'inin piyade bölüğünün 11'unun parçaları vardı. Rusların ana Sarykamysh yönünde, Kafkas Ordusu Kolordu Kalitina'nın 1 ilerledi. 33 Türk kolordu 18 ve 11 piyade bölümleri sağ kanadı ve ortasına, 28 kolordu piyade bölümünün 29 ve 9 kısmı sol kanattaydı. Ek olarak, Rus ordusunun Sarykamysh yönünde (32 taburu) ordusunda bir ordu rezervi vardı. Türkler ayrıca Hasan-Kala kentinde (bir bölüm - 9 taburu) bölgesinde daha zayıf bir ordu rezervine sahipti. Rus ordusunun Kürtlerdeki 68 Türk filolarına karşı filosu, bu yönde 10 Türk'e karşı 235 silahı vardı.
Sonuç olarak, Ruslar bu iki yönde% 72 piyade,% 65% topçu ve% 33% 100 topçu ve% 100 76 türk ordusuna sahip olan Kafkas Ordusu'ndaki süvarilere odaklandılar. Dolayısıyla, Oltinok ve Sarykamysh eksenlerinde, piyadelere ilişkin partilerin kuvvetleri nispeten aynıydı. Bununla birlikte, Ruslar ordu ordusunda (82 taburu) kuvvet uygulayan önemli bir ordu rezervine sahipken, Türklerde yedek bir bütün piyade birliği (25 taburu) vardı. Süvarilerle ilgili olarak, Ruslar bu iki yönde Türkleri neredeyse yedi kat daha fazla aştı ve toplar iki katından fazla arttı. Ancak süvari, dağ tiyatrosunun karmaşıklığı ve üslerden belli bir mesafedeki arz problemleri nedeniyle süvariler kullanılamaz hale geldi.
Kafkas Ordusu ana grubunun sağ kanadı, Lyakhov'un Primorye müfrezesi (10 tabur ve 9 manga) tarafından sağlandı, Karadeniz gemileri tarafından desteklenebilirdi filo. Kafkas Ordusu'nun ana kuvvetlerinin sol kanadı De Witt'in 4. Kafkas Kolordusu tarafından sağlandı.
Bir operasyon için hazırlanıyor
Saldırı çok dikkatli bir şekilde hazırlandı. Her asker valenki, ılık ayak bezleri, bir koyun derisi mont, pamuklu yün üzerine kapitone pantolon, başını çeviren bir şapka, eldiven ve bir palto aldı. Gizli harekete ihtiyaç duyulması durumunda, birliklere şapkalarında önemli miktarda beyaz kamuflaj ve beyaz örtü verildi. Güneşin gözlerini kör etmemesi için yüksek irtifada saldıracak olan 1 Kafkas Ordusu Birliği'nin personeline gözlük takıldı. Yaklaşan savaş alanının çoğunlukla ağaçsız olduğunu ve yakacak odun tedarikinin zor olduğunu göz önüne alarak, her askerin geceleri yemek ve ısı pişirmek için yanında iki kütük taşımak zorunda kaldı. Sadece Karadeniz kıyılarında ve ormanları kış koşullarında ilerleyen birliklerin yakıt üssü haline gelen Sarykamysh bölgesinde orman alanları vardı. Ek olarak, bir piyade şirketinin ekipmanında donmayan dağ dere ve perçinlerin geçilmesi için cihaza yönelik kalın direkler ve levhalar zorunlu hale geldi. Osmanlı askerlerinin üzücü tecrübesinden çok şey öğrendi, Sarıkamış operasyonu sırasında binlerce Türk askeri ıslak ayakkabılar nedeniyle ayaklarını dondu ve dondu.
Aynı zamanda meteorolojik gözlemlere çok dikkat edildi. Ordu topçu müfettişi General Slyusarenko'nun müfettişi olarak görev yapan meteoroloji departmanı, sürekli olarak havanın durumunu analiz etti ve tavsiyelerini verdi. Yıl sonunda, ordunun bulunduğu bölgeye 17 meteoroloji istasyonları yerleştirildi. Orduda arkada büyük yol yapımı açıldı. 1915 yazından Kars'tan Merdeken'e, at sırtına monte edilmiş dar mesafeli bir demiryolu işletildi. Buhar çekişiyle Sarykamysh'ten Karaurgan'a dar mesafeli bir demiryolu inşa edildi. Ordu nakliyeleri, paket hayvanlarla doluydu - atlar ve develer.
Operasyon sırasında daha iyi kontrol sağlamak için, Komutan Yudenich, karargahını, birliklere yakın, önden 20 km uzaklıktaki Karahan kasabasına bırakmaya karar verdi. Özel çalışma kolonlarının çabaları ile doğrudan Karaurgan'dan cepheye her yöne doğru telgraf ve telefon iletişimi için yeni bir ağ kuruldu. Bu hatların inşası, eskilerin düzeltilmesi ve güncellenmesi kisvesi altında gizlice geçti. Her binanın bir radyo istasyonu vardı.
Birliklerin gizli toplanmasını korumak için önlemler alındı. Dağ geçitlerinin ikmali, sadece geceleri karartmanın gözlemlenmesiyle geçti. Bir atılım yapmayı planladığı alanda, askerlerin gösterili bir geri çekilişini gerçekleştirdiler - taburlar gün boyunca onları arkaya götürdü ve geceleri geri döndü. Düşmanı yanlış anlayabilmek için, Van birliğinin ve Baratov Pers Seferi Kolordu'nun İngiliz birlikleriyle birlikte saldırgan bir operasyon hazırladığına dair söylentiler yayıldı. İran'da, büyük miktarda gıda alımı yapıldı - tahıl, hayvancılık (et kısımları için), yem ve deve nakliyesi. Erzerum operasyonunun başlamasından birkaç gün önce, 4 Kafkas Piyade Tümeni'nin komutanına acil olarak şifrelenmemiş bir telgraf gönderildi. Sarykamysh yakınındaki bir bölünmenin yoğunlaşması ve birliklerinin Perslere devriyle ilgili bir “düzen” vardı. Ancak bölünmenin sadece bir alayı Julfa sınırına devredildi. Gösterici bir günlük geçiş yaptığı yer.
Ordu merkezi, subaylara önden izin vermeye ve yeni yıl tatilleri vesilesiyle memur kadınlarının operasyon tiyatrosuna gelmelerine büyük ölçüde izin verdi. Son ana kadar, planlanan operasyonun içeriği alt merkeze açıklanmadı. Rus Hissesi Erzerum operasyonunun gizliliğini korumak amacıyla ancak başlamadan kısa bir süre önce farkındaydı. Kafkas ordusunun komutanı, taarruza getirilmesinin genel kararını, sadece 4 ve Aralık'ta, 20-th. Kafkas bölümünün komutanının yanı sıra, kolordu komutanlarına vermiştir. Aralık 28, 2'in Türkistan Kolordu'nu ve 30'in Aralık ayında, 1915'in 1 Kafkas Birliği'nin açılışını yaptı.
Saldırının başlamasından birkaç gün önce, tüm kişilerin cepheden bölgeden çıkışı tamamen kapatıldı; bu, Osmanlı ajanlarının, Türk Rus Kafkas Ordusu'nun ve onun hazırlıklarıyla ilgili tam bir hazırlık hazırlığı konusunda Türklere bilgi vermesini engellemeliydi. Olta ön cephesi, Kars, Kagyzman, arkadan izole edildi. Bu bölgeden arkaya giden tüm yollarda, herkesin belirtilen alana girmesine izin veren, ancak kimsenin arkadan çıkmasına izin verilmeyen kategorik siparişlerle, karakollar ve süvari devriyeleri yapıldı.
Sonuç olarak, Kafkas Ordusu karargahı, operasyon hazırlığı aşamasında Osmanlı komutasını geride bıraktı ve Rusların Erzerum'a saldırması düşmana sürpriz oldu. Rus askerlerinin kışına yönelik Osmanlı kumandanı, Kafkasya cephesindeki kışın kaçınılmaz bir operasyonel duraklama olduğunu düşünerek beklemiyordu. Bu nedenle Çanakkale Boğazı'nda serbest bırakılan birliklerin ilk kademeleri Irak'a devredilmeye başlandı. Orada, Halil Bey'in ordusu Kafkasya cephesinden transfer edildi ve Türk ordusunun 3'i zayıfladı. İstanbul'da bahardan itibaren, Mezopotamya'daki İngiliz güçlerini ezmeyi ve ardından Rus ordusuna saldırmak için tüm güçleriyle ümit ettiler. Türkler o kadar sakindi ki, Türk ordusunun 3 komutanı başkente gitti.
Devam edecek ...