Mutant Hücreler Takıldığında, Öldürücü Kan Kancülleri bile Ortaya Çıkıyor [Video]
Bazen bütün, parçalarının toplamından daha büyüktür. Cold Spring Harbor Laboratuarı'ndaki araştırmacılar, zaten tek başına zararlı olan iki hücre mutasyonunun birbirlerinin etkilerini arttırdığını ve ölümcül kan kanseri akut miyeloid löseminin (AML) gelişimine katkıda bulunduğunu keşfetmişlerdir.
AML'de, kusurlu kan hücreleri (mor lekeli) mevcuttur. Hücreler hem IDH2 hem de SRSF2 genlerinin çift mutasyonuna sahip olduklarında (sağ altta), kusurlu hücrelerin sayısı önemli ölçüde artar ve bu da daha öldürücü bir hastalık olduğunu gösterir. Resim Kredi: Krainer laboratuarı
Bazen bütün, parçalarının toplamından daha büyüktür. Cold Spring Harbor Laboratuarı'ndaki araştırmacılar, zaten tek başına zararlı olan iki hücre mutasyonunun birbirlerinin etkilerini arttırdığını ve ölümcül kan kanseri akut miyeloid löseminin (AML) gelişimine katkıda bulunduğunu keşfetmişlerdir.
CSHL Profesörü Adrian Krainer ve laboratuarı, Memorial Sloan Kettering Kanser Merkezi'ndeki Omar Abdel-Wahab ile birlikte, IDH2 ve SRSF2 genlerinin mutasyonlarının AML'ye neden olmaları beklenmeyen suçlu ortaklar olduğunu ayrıntılı olarak açıkladı.
Spesifik olarak, IDH2 mutasyonunun varlığı, SRSF2 mutasyonunun neden olduğu hataları arttırır, kemik iliğindeki hücrelerin AML hastalarının hastalığın üstesinden gelmesi için ihtiyaç duyduğu kırmızı ve beyaz kan hücrelerine olgunlaşmasını önler. Ekip şimdi, bu işbirliğini hızla kapatmanın yollarını araştırıyor ve kan kanserini tedavi etmek için güçlü bir araç yaratıyor.
“Tüm bunlar Kanser Genom Atlası'ndaki hasta verilerine baktığımızda başladı ve ölümcül AML vakalarının her ikisinde de bu mutasyonların olduğunu gördü,” dedi hematolog onkolog Abdel-Wahab.
Bu araştırmadan önce, iki mutasyon arasındaki bilinen tek benzerlik, kanser öncesi semptomlara dahil olmalarıydı. Ancak birçok durumda belirtilerin nedeni kanserin kendisinin nedeni değildir.
Krainer, “Sadece bir hasta hücresinde bir mutasyon gördüğünüz için hastalığa doğrudan katkıda bulunduğunu göstermiyor” dedi.
IDH2 ve SRSF2 mutasyonlarının gerçekten AML'de işyerinde olup olmadığını belirlemek için, Abdel-Wahab, Krainer'ın laboratuvarı ile güçlerini birleştirdi. Ekip bulgularını yakın zamanda Nature dergisinde yayınlanan bir makalede ayrıntılı olarak ele aldı.
Araştırmacılar, söz konusu iki mutasyondan birinin, SRSF2 geninin, RNA eklenmesi adı verilen çok önemli bir işlemde hatalara neden olduğunu biliyorlardı. Ekleme, RNA denilen mesajları bir hücre için okunabilir talimatlara dönüştürür. Bu işlemdeki hatalar ciddi hücre arızalarına neden olabilir.
Araştırmacılar başlangıçta SRSF2'nin neden olduğu ekleme kusurlarının AML'ye bağlı olduğunu düşünmedi çünkü DNA testleri mutasyonların AML hastalarının sadece% 1'inde mevcut olduğunu gösterdi. RNA eklemesi konusunda uzmanlaşmış Krainer laboratuarı, AML hastalarında zamanın% 11'ini ortaya çıkaran bu sorunun gerçekten daha yaygın olduğunu keşfetti.
Krainer'ın laboratuarından doktora sonrası araştırmacı olan Kuan-Ting Lin, RNA'daki SRSF2 mutasyonunun bulgularını arayarak keşfetti. Onun araştırması, basit bir bütün ofis bloğunu (DNA) aramak yerine, SRSF2'nin genin gerçek işyerindeki (RNA) parmak izlerini tozlamakla benzetilebilir.
“Dr Lin çok sabırlı, çok büyük miktarda veriye bakıyor ve farklı kalıplar alıyor ve herkes için açık olmayan şeyler arasında bağlantılar kuruyor ”dedi.
Abdel-Wahab'ın laboratuarından yapılan başka deneyler, tanımlanan SRSF2 ekleme hatalarının ciddiyetinin, daha da arızalı kan hücrelerinin ortaya çıkmasına neden olan ikinci bir mutasyon olan IDH2'nin varlığıyla arttırılabileceğini ortaya koydu.Krainer, “Bazı açılardan, bu iki gen, hatalı olduklarında işbirliği yapıyor” dedi. “Şimdi bu karşılıklı
Bu araştırma, kısmen Aplastic Anemia ve MDS Uluslararası Vakfı ve Lauri Strauss Lösemi Vakfı, ayrıca Cancer Research UK ve Welch Foundation tarafından desteklenmiştir. İlave destek NIH / NHLBI, Lösemi ve Lenfoma Derneği, Oglesby Charitable Trust, Savunma Bakanlığı Kemik İliği Yetmezliği Araştırma Programı, Starr Vakfı, Henry ve Marilyn Taub Vakfı, Edward P. Evans Vakfı'ndan geliyor. Josie Robertson Araştırmacı Programı, Lösemi ve Lenfoz Derneği ve Pershing Square Sohn Kanser Araştırma Birliği.
Referans: “RNA ekleme ve epigenetik düzenlemede koordine değişiklikler, lösemojenezi tetikler” Akihide Yoshimi, Kuan-Ting Lin, Daniel H. Wiseman, Mohammad Alinoor Rahman, Alessandro Pastore, Bo Wang, Stanley Chun-Wei Lee, Jean-Baptiste Micol, Xiao Jing Zhang, Stephane de Botton, Virginie Penard-Lacronique, Eytan M. Stein, Hana Cho, Rachel E. Milleri, Daichi Inoue, Todd R. Albrecht, Tim CP Somervaille, Kiran Batta, Fabio Amaral, Fabrizio Simeoni, Deepti P. Wilks , Catherine Cargo, Andrew M. Intlekofer, Ross L. Levine, Heidi Dvinge, Robert K. Bradley, Eric J. Wagner, Adrian R. Krainer ve Omar Abdel-Wahab, Nature.