İnsan sinir sistemi
İnsan sinir sistemi Duyusal reseptörlerden uyaranları organlara ileten sistem beyin ve omurilik ve impulsları vücudun diğer bölgelerine geri iletir. Diğer yüksek omurgalılarda olduğu gibi, insan gergin sistem iki ana bölümden oluşur: merkezi sinir sistemi (beyin ve omurilik) ve Çevresel sinir sistemi (merkezi sinir sistemine gelen ve giden uyarıları taşıyan sinirler). İnsanlarda beyin özellikle büyük ve iyi gelişmiştir.
sinir sistemi İnsan sinir sistemi. Ansiklopedi Britannica, Inc.
İnsan sinir sisteminin doğum öncesi ve doğum sonrası gelişimi
Hemen hemen tüm sinir hücreleri veya nöronlar doğum öncesi yaşamda üretilir ve çoğu durumda daha sonra yeni nöronlarla değiştirilmezler. Morfolojik olarak, sinir sistemi ilk olarak yaklaşık 18 gün sonra ortaya çıkar. tasarım , bir sinir plakasının oluşumu ile . İşlevsel olarak, doğum öncesi ikinci ayda, üst dudağa dokunularak uyarılmanın başın geri çekilme tepkisini uyandırdığı bir refleks aktivitesinin ilk işaretiyle ortaya çıkar. Baş, gövde ve ekstremitelerin birçok refleksi üçüncü ayda ortaya çıkabilir.
Gelişimi sırasında sinir sistemi, karmaşık organizasyonuna ulaşmak için dikkate değer değişikliklere uğrar. Olgun beyinde bulunan tahmini 1 trilyon nöronu üretmek için, tüm doğum öncesi yaşam boyunca dakikada ortalama 2,5 milyon nöron üretilmesi gerekir. Bu, nöronal devrelerin oluşumunu içerir. içeren 100 trilyon sinapslar Her potansiyel nöron nihai olarak ya seçilmiş bir dizi başka nöronla ya da duyusal uçlar gibi spesifik hedeflerle bağlantılı olduğundan. Ayrıca, diğer nöronlarla sinaptik bağlantılar, hedef nöronların hücre zarları üzerinde kesin konumlarda yapılır. Bu olayların bütünü olarak düşünülmemektedir. özel ürünü genetik Kod çünkü böyle bir karmaşıklığı açıklamaya yetecek kadar gen yok. Bunun yerine, embriyonik hücrelerin olgun nöronlara ve glial hücrelere farklılaşması ve müteakip gelişimi iki etki grubu ile sağlanır: (1) belirli alt kümeler. genler ve (2) embriyonun içinden ve dışından çevresel uyaranlar. Genetik etkiler, sıralı ve zamansal olarak zamanlanmış dizilerde sinir sisteminin gelişimi için kritik öneme sahiptir. Örneğin hücre farklılaşması, transkripsiyonu düzenleyen bir dizi sinyale, yani deoksiribonükleik asidin ( GUT ) moleküller ribonükleik asit meydana getirir ( RNA ) hücresel aktiviteyi kontrol eden genetik mesajları ifade eden moleküller. Embriyonun kendisinden türetilen çevresel etkiler, yayılabilir moleküler faktörlerden oluşan hücresel sinyalleri içerir. aşağıya bakınız nöronal gelişim ). Dış çevresel faktörler beslenme, duyusal deneyim, sosyal etkileşim ve hatta öğrenmeyi içerir. Bunların tümü, bireysel nöronların uygun şekilde farklılaşması ve sinaptik bağlantıların ayrıntılarının ince ayarı için gereklidir. Bu nedenle sinir sistemi, fonksiyonel aktiviteyi sürdürmek için tüm yaşam boyunca sürekli uyarılmaya ihtiyaç duyar.
nöronal gelişim
Doğum öncesi yaşamın ikinci haftasında, hızla büyüyen blastosist (döllenmiş bir hücrenin içine yumurta böler) embriyonik disk denilen şeye düzleşir. Embriyonik disk kısa sürede üç katman alır: ektoderm (dış katman), mezoderm (orta katman) ve endoderm (iç katman). Mezoderm içinde, geçici bir omurga görevi gören eksenel bir çubuk olan notokord büyür. Hem mezoderm hem de notokord, talimat veren ve uyaran bir kimyasal salgılar. bitişik farklılaşmamış ektoderm hücreleri, vücudun dorsal orta hattı olacak olan boyunca kalınlaşarak nöral plakayı oluşturur. Nöral plaka, sinir hücrelerinden oluşur. haberci Nöral tüpe dönüşen nöroepitelyal hücreler olarak bilinen hücreler ( aşağıya bakınız morfolojik gelişim ). Nöroepitelyal hücreler daha sonra bölünmeye, çeşitlenmeye ve olgunlaşmamış nöronlara ve nörogliaya yol açmaya başlar, bunlar da nöral tüpten nihai konumlarına göç eder. Her nöron dendritler ve bir akson oluşturur; aksonlar uzar ve dalları oluşturur; bunların terminalleri, seçilmiş bir dizi hedef nöron veya kas lifi ile sinaptik bağlantılar oluşturur.
insan embriyonik gelişimi İnsan embriyosunun 18 günlük, disk veya kalkan aşamasındaki gelişimi, (solda) dörtte üç görünümde ve (sağda) kesitte gösterilmiştir. Ansiklopedi Britannica, Inc.
Bu erken gelişimin dikkate değer olayları, milyarlarca nöronun düzenli bir şekilde göç etmesini, aksonlarının büyümesini (çoğu beyin boyunca geniş bir alana yayılan) ve binlerce nöronun oluşumunu içerir. sinapslar bireysel aksonlar ve onların hedef nöronları arasında. Nöronların göçü ve büyümesi, en azından kısmen kimyasal ve fiziksel etkilere bağlıdır. Aksonların büyüyen uçları (büyüme konileri olarak adlandırılır), aksonları ve sinir dallarını uygun hedeflerine yönlendiren ve uygun olmayan hedeflerle sinaps yapmaya çalışanları ortadan kaldıran çeşitli moleküler sinyalleri tanır ve bunlara yanıt verir. Bir sinaptik bağlantı kurulduktan sonra, hedef hücre, kendisiyle sinaps yapan nöronun hayatta kalması için gerekli olan bir trofik faktörü (örneğin, sinir büyüme faktörü) serbest bırakır. Fiziksel rehberlik ipuçları, temas rehberliğinde veya olgunlaşmamış nöronların bir glial lif iskelesi boyunca göçünde yer alır.
Gelişmekte olan sinir sisteminin bazı bölgelerinde, sinaptik temaslar başlangıçta kesin veya kararlı değildir ve daha sonra birçok hücre ve sinapsın ortadan kaldırılması dahil olmak üzere düzenli bir yeniden yapılanma izler. Bazı sinaptik bağlantıların kararsızlığı, çevresel etkilerin nöronların uygun şekilde farklılaşmasında ve birçok sinaptik bağlantının ince ayarında önemli bir rol oynadığı kritik bir döneme ulaşılana kadar devam eder. Kritik dönemin ardından, sinaptik bağlantılar kararlı hale gelir ve çevresel etkiler tarafından değiştirilmesi olası değildir. Bu, belirli becerilerin ve duyusal aktivitelerin gelişim sırasında (doğum sonrası yaşam dahil) ve bazıları için etkilenebileceğini göstermektedir. entelektüel Bu uyum yeteneği muhtemelen yetişkinlikte ve yaşamın ileri dönemlerinde de devam eder.
Paylaş: