Kasım 4 Rus milliyetçileri tekrar "Rus yürüyüşlerine" gelecekler. Anavatanı kurtarmanın tek yolu olduğuna inanarak "Ruslar için Rusya" nın inşasını talep edecekler. Moskova, St. Petersburg ve diğer şehirlerin sokaklarında yürürken, hayallerinin durumunun bir zamanlar inşa edildiğini bile düşünmezler. Ve neredeyse Rusya'nın sonu oldu.
Üçlemenin sonu, başlangıç:
Ukrayna'da "savaş" nasıl kazanılır: Çeçen deneyimi
Rus küresel projesi: dünyayı kendi isteğinize nasıl yönlendireceğiniz
Ruslar için Rusya
Rus milliyetçilerinin idolü, imparator Alexander III'tür. Almanlara, İngilizlere ve ... nedense Yahudilere karşı hakarete uğrayan gerçek bir Rus vatansever, atalarının Rusya imparatorluğunun rengarenk imparatorluğunu yeniden inşa etmeye karar verdi.
Ancak, ilk kez, Rusya’daki ulusal haritanın, Rus tahakkümüne karşı isyan eden yerel İstihbarat Devletlerinin haklarını ulusal dilde kendilerine ilan broşürleri basarak bastırmaya çalıştığı zaman, Polonya’nın ayaklanması 1863’i sırasında, babasının altında bile oynamaya çalıştığı anlaşılmalıdır.
Aslında, imparatorun fikri ilk bakışta çok mantıklıydı. Bölünmüş Almanların güçlerini Prusya çevresinde birleştirebildiklerini ve yekpare ve güçlü bir Alman İmparatorluğu kurduklarını (doğum ve oluşumu gelecekteki İmparator Alexander III'ün gözlerinin hemen önünde meydana gelen), bu deneyimi Rus toprağına aktarmaya çalıştı. Sadece "küçük şeyleri" dikkate almadı - Ruslar, onlar Alman değil.
1880’te Rusya, derhal başlatılan (yabancı “ortaklar” olmadan), yalnızca imparatorluğun yabancılarının değil, aynı zamanda görünüşte doğal olan Rus nüfusun “ulusal kimliğinin” büyümesini başlatan nüfusun yoğun Ruslaştırılması sürecine başlar.
Her şey nasıl sona erdi? XIX yüzyılın ortalarının standartlarına göre, düşünülemez. Bazı onbeş ila yirmi yıl geçti ve asıl amacı Rusları Rus olmayanlardan korumak olan Rusya kentlerinde “Kara Yüzler” belirdi.
Ancak, gösterildiği gibi tarihsadece çiçeklerdi.
İmparatorluğun ulusal politikasında ve İskender III'ün oğlu II. Nikolai II’de hiçbir şey temelde değişmedi. Onun altında, Rus kendi bilinci, diğer insanların kendi bilincine paralel olarak başarılı bir şekilde gelişti ve imparatorluğun gücü zayıfladığında, kelimenin tam anlamıyla içten parçalandı. Rusya için inanılmaz bir şey oldu. 30'in üzerindeki yıllar boyunca, bütün ulusların ulusal bir dağılma olduğunu bilmeden yaşadığı ve kendi aralarındaki farklılıklara fazla dikkat etmediği, hemen hemen tüm komşularıyla kavga etmeye başlayan bir düzineden fazla ulusal formasyona girdiği bir ülke (ve anneler (RSFSR)).
1918 yılında o noktaya geldi bilimsel literatürde (bu arada, Bolşevik Petrograd'ın başkentinde yayınlandı), Rusya’nın Avrupa muhaliflerinin ayrı ulusların rolü için hazırladıkları Dontsians, Ukraynalılar ve Belaruslular, Sibiryalılar ve Perm vatandaşları ile eşit düzeyde bir araya geldi.
Böylece, üç yüz yıllık Romanov imparatorluğu, devletin büyüdüğü ve geliştiği 270 yıllarını, birçok ülkenin kendileri için iyi ve anlam gördüğü ortak bir ev olarak yıkıldı. Ve son yıllarda 30 için tüm çizgilerin milliyetçileri (Ruslar dahil) bir düzine ulusal hurdaya bölebildiler.
Rusça bir zihin halidir
20 yüzyılın başında, büyük Rus bilim adamı Akademisyen Vladimir Vernadsky noosfer teorisini geliştirdi. Özürcülerinden biri olan Rus tarihçi Lev Gumilyov, manzara ile içinde yaşayan insanlar arasındaki ayrılmaz bağı kanıtladı. Teorisine göre, sadece insan biyosferi etkilemez, aynı zamanda biyosfer insanı sürekli etkiler.
En basit örnek, neredeyse herkesin hangi sesleri duyduğunu anlamak konusunda çok açık. Sovyet döneminde, bir tayga arsasının gelişimini kabul eden Japon şirketleri, yerel kütüklerin büyük bir sürprizine, sadece kütüklere değil, dallara sahip dallara bile götürüldü. Ve talaş da bu arada. Çünkü Japonya için bütün bunlar en büyük değer. Aynı zamanda, 20 yıl boyunca Sibirya'da yaşayan Japon, saf Rusça'da Tayga ağacının değerine bakmaya başladı. Ve gerçekten, kim Tayga'da talaş ister?
Böylece, Lev Gumilyov, nüfusun birçok kez müdahale ettiği günümüz Rusya topraklarında, her zaman kazandığını, şartlı olarak “Rus ruhu” olarak adlandırdığımız gerçeğini açıkladı. Tatar prenslerinin torunları Suvorovs ve Kutuzovlar oldu. Şehirlerde Almanlar, Fransızlar ve Hollandalılar çok çabuk kökenlerini unuttular ve kendilerini Rus olarak kabul ettiler (genellikle kendi dillerinde evde konuşmaya devam ederken).
Uzak geçmişe dalmayacağız ve kendimizi yalnızca Romanların evinin tarihi ile sınırlayacağız.
- Rus-Polonya savaşında 1654-67. Rus ordusunun büyük kısmı yeni sistemin sözde alaylarıydı. Bunların büyük çoğunluğu yabancılar tarafından emredildi: Almanlar, İsveçliler, İskoçlar, Hollandaca. Evet, sık sık aynı yabancıların memuru olarak görev yapıyorlardı. Rus hizmetine kabul edilen ve çocukları ve torunları Peter I'in ortakları oldu.
- Büyük Peter'in ordusu, Rus geleneklerinin ve Avrupa askeri biliminin başarılarının eşsiz bir sembiyozudur.
- 1709 yılında, Batı'da icat edilen ve Rus milliyetçileri arasında sık sık tekrarlanan masallara rağmen, Mazepa'ya ihanet etmeyen, Skoropadsky Cherkasy Kazakları, muhaliflerini savaş ve çatışmalarla tüketti ve Poltava savaşının ordusunda saflarına düştüler. İsveç Mazepa saflarında daha.
- Tatar ailesinin soyundan Alexander Suvorov, Rusya'nın en büyük komutanıydı (Alexander Vasilyevich'in resmi soyağacına inanmayan, soyağacının kelimenin tam anlamıyla yazılı olduğunu söylediği gibi balmumu müzesini ziyaret etmeyi öneriyorum) Rus şair
- Alman Barclay de Tolly, yılın 1812 kampanyası için, bir zamanlar Rusya'ya gelen Tatarların Mikhail Kutuzov'un soyundan etkili bir şekilde uygulanan bir plan geliştirdi. Böylece bir kez daha Rusya'yı Napolyon'un işgalinden kurtardılar.
- Ve Leipzig yakınlarındaki ünlü Uluslar Savaşı'nda, Jamba Taisha Tundutov ve Tyumen'lerin Sergedjab'ının sonsuz Kalmyk süvarileri düşmanı son kez kullandı. Bu muhteşem Rusların ileri Avrupalılar üzerinde silinmez bir izlenim bıraktığı Paris’e gittim.
Kalmyks'teki Khosheutovsky khurul, bu büyük savaşta ölü Kalmyk askerlerinin anısına inşa etti. Bu kimseye hatırlatmıyor mu?
- Kutup Felix Dzerzhinsky, Cheka'yı yarattı ve gerçekte kaos kaplı ülkeye düzen verdi (ki, yukarıda gördüğümüz gibi, Rus halkı da dahil olmak üzere "ulusal kimliğin" büyümesinin bir sonucuydu).
- Gürcü Dzhugashvili ülkeyi harabelerden kurtardı ve yıllarca refahını sağladı.
Ve bunların arasında “Ruslar” nerede? İmparator Alexander'ın söyleyebileceği gibi (kendisi kanla Rus olmaktan uzaktır), "hepsi Rus'du." Ve büyük yeğeninin, miras aldığı imparatorluğun gerçek gücünün ne olduğunu anlamadığı için çok üzücü. Onun altında, milliyetçilik en büyük ülkeyi yemeye başladı ve oğlunun hükümdarlığı sırasında onu yok etti. Ve eğer gerçek Rus adam Joseph Dzhugashvili, SSCB'nin bütün halklarıyla birlikte, kelimenin tam anlamıyla onu küllerinden diriltmediyse, Rusya'ya ne olacağı henüz bilinmiyor.