- Yüzyıl başları, Osmanlı Devleti için önemli bir dönem. Bu döneme ilişkin olarak, siyasi, sosyal ve ekonomik konularda nasıl bir durum söz konusuydu? Osmanlı toplumu nasıl bir sosyal yapıya sahipti? Ekonomi hangi sektörlere dayanıyordu ve genel ekonomik durum nasıldı? Siyasi yönetim nasıl işliyordu ve devletin dış politika stratejisi neydi?
- yüzyılın başlarında Osmanlı Devleti, geleneksel olarak Osmanlı İmparatorluğu’nun bir parçası olarak yönetiliyordu. Devletin en üstünde Sultan bulunuyor ve güçlü bir merkezi otoriteye sahipti. Ancak, zamanla Sultanın yetkileri azalmış ve Padişahın etrafındaki bürokrasi ve askeri güçler öne çıkmıştır.
Osmanlı İmparatorluğu’nun sınırları, 20. yüzyılın başlarında büyük ölçüde daralmıştı. Osmanlı Devleti, Balkanlar’daki topraklarının birçok kısmını kaybetmiş ve Arnavutluk, Bulgaristan, Sırbistan, Karadağ gibi yeni bağımsız devletler ortaya çıkmıştır. Ayrıca Kuzey Afrika’da da bazı toprak kayıpları yaşanmıştır.
Osmanlı Devleti’nin dış politika stratejisi, 20. yüzyılın başlarında genellikle büyük güçlerle denge politikası olarak adlandırılan bir yaklaşıma dayanıyordu. Devlet, Batılı güçlerle ittifaklar yaparak güç dengelerini korumaya çalışıyordu. Bununla birlikte, Rusya’nın güçlenmesi ve Balkanlar’da siyasi istikrarsızlık, Osmanlı Devleti’nin dış politikasını zorlayan faktörler arasında yer almaktaydı.
- yüzyılın başlarında Osmanlı toplumu karmaşık bir sosyal yapıya sahipti. İmparatorlukta etnik ve dini çeşitlilik büyük bir rol oynuyordu. Müslüman nüfus çoğunluğu oluştururken, Hristiyanlar, Yahudiler, Ermeniler ve diğer azınlıklar da önemli bir nüfusa sahipti. Sosyal statü genellikle doğuştan gelen aidiyetlere dayanıyor ve sosyal tabakalaşma oldukça katıydı.
Osmanlı Devleti, 19. yüzyıldan itibaren modernleşme çabalarında bulunmuş ancak bu çabalar 20. yüzyılın başlarında hız kazanmıştır. Batılılaşma, eğitim, askeri reformlar ve düşünce akımları gibi alanlarda yenileşme çabaları söz konusuydu. Yine de, modernleşme süreci tam olarak başarılı olmadı ve devletin zayıf kalmasına ve iç sorunların artmasına yol açtı.
Osmanlı Devleti’nin ekonomisi, tarım ve ticarete dayanıyordu. Tarım, toplumun büyük bir kesimini besliyor ve geçimini sağlamasına yardımcı oluyordu. Anadolu ve Balkanlar’da tarım faaliyetleri geniş bir yelpazede gerçekleştiriliyordu.
Osmanlı Devleti’nin dış ticareti, özellikle Ortadoğu’daki ticaret yolları ve deniz yolları üzerindeki stratejik konumu sayesinde önemliydi. İstanbul, önemli bir ticaret merkezi olarak hizmet veriyordu. Ancak, sanayinin gelişimi ve endüstriyel üretim açısından Osmanlı Devleti geride kalmıştı. Sanayi sektörü genellikle el işçiliğine dayanıyordu ve modern fabrikaların sayısı sınırlıydı.
Osmanlı Devleti’nin ekonomik durumu, 20. yüzyılın başlarında genel olarak zayıf bir durumdaydı. Borçlarla boğuşan devlet, mali kriz yaşamaktaydı. Ayrıca, iç bölünmeler, ekonomik ve sosyal sorunlar, devletin ekonomik gücünü olumsuz etkilemiştir.
Tarım: Bitki yetiştirme, hayvancılık ve toprak kullanımıyla ilgili faaliyetlerin tümü.
Dış Ticaret: Bir ülkenin diğer ülkelerle mal ve hizmet alışverişi yapması.