Sulandırılmış tek renkle veya mürekkeple yapılan çalışmalara denir.
Temel maddesi çini mürekkebi, is mürekkebi, sepya veya su katılmış başka boyadır. Yalnız fırça ile fırça sürülüş olanaklarından (tekstür) oluşacak açık-koyu değer farklılıkları niteliğinde, fırça ile hacim etkisi verecek biçimde olabilir. Hem leke hem çizgi olanakları bir arada değerlendirilebilir. Tonlamada açıktan koyuya doğru bir yol izlenmelidir. Asıl çalışmaya geçmeden önce alıştırmalar yapılmalıdır. Lavi resim, sulu boyanın ilk adımıdır ve manzara resmi için uygunluğu kabul edilir.
Sandro Botticelli ve Leonardo da Vinci gibi 15. yüzyıl İtalyan ressamları da lavi tekniğini kullanmışlardır. Dürer de sulu boya, desen çizgilerine daha fazla güç ve duyarlılık katmıştır. 16. yüzyılda Venedikli ressamlar, 17. yüzyılda Poussin, Claude Lorrain, Rembrant, Rubens ve 18. yüzyılda Fragonard lavi tekniğinin ustaları arasındadır.
Lavi çalışmalarının en güzel örnekleri Çin ve Japon sanatında Barok Dönem’de görülür. Barok sanatçılar lavi tekniğiyle ilgili oldukça zengin ve kaliteli örnekler vermiştir. O devrin lavi çalışmaları sanat eseri olarak düşünülmemiştir. Sanatçılar daha çok yapacakları kompozisyonlar için bir ön araştırma amacıyla bu tekniğe başvurmuştur. Çünkü lavi çalışmaları kompozisyon için oldukça pratik ve olanaklı bir tekniktir. Çağımızda ise lavi çalışmaları yalnız taslak olarak kabul edilmez. İyi bir lavi, kendi anlatım olanaklarıyla kendi başına sanat eseri niteliği taşımaktadır.