Çocuk ve ergen depresyonu ile ilgili araştırmalar iki önemli özelliği ortaya koymaktadır. Bunlardan bi- rincisi ergenlikte depresyon ortaya çıkma riski artar. Diğeri ise depresyonun ilk epizodları önceden sanıldığından daha erken yaşlarda ortaya çıkmak- tadır. Destigmatizasyon, bu konuda çalışan profes- yonellerin sayısındaki artış, depresyonu tanıtma çalış- maları ve başka sosyokültürel etkenler tedavi arayışını artırmış olabilir, oranlardaki artış gerçek bir sıklık artışını veya başlangıç yaşındaki öne kaymayı değil bu belirtilenleri yansıtmaktadır. Gençler arasında özkıyımların artışı da toplum için bir uyarı etkisi yap- mış ve özkıyımın belirleyicilerinin araştırılması gereksinimini doğurmuştur. Sonuçta erken başlangıçlı depresyonun tanınması ve önlenmesine yönelik çalış- malar önem kazanmış ve özellikle yüksek risk altın- daki gruplara (davranışsal olarak inhibe mizacı olan- lar, cinsel kötüye kullanıma maruz kalanlar, uyumsuz ailelerde yaşayanlar, alkol ve madde kullananlar) yönelik önleme çalışmaları hız kazanmıştır (Parker ve Roy 2001).