Vakit Var
Yıllar önce yazma isteği ve gerekliliği söz konusu olduğunda bu işi "düzenli yapamam, vaktim yok" inancıyla birkaç kez ötelemiştim.
Şu anda bir seminerim için İzmit'ten Ankara'ya doğru otobüsle yol alırken bu yazımı yazıyorum. Yoldaki vakti ve daha birçok ara vakti yazmak için kaynak olarak kullanıyorum. Mutluyum.
"Yokluk bilinci" zihnimizin önümüze koyduğu en büyük yanılsama. En çok da "zaman" konusunda kendini gösteriyor. Bu alanda çok popüler kendisi.
Anthony Robbins Sınırsız Güç kitabını yazmadan önce dünya golf şampiyonu Tiger Woods ile bir röportaj yapıyor. Başarısı bir yana maddi zenginlik anlamında da sadece reklam geliri bile rekor seviyelerde Woods'un. Başarı, ün, para, tüm bunlar fazla fazla var yani. Laf değil, efsanevi Tiger Woods o!
Bununla birlikte her turnuvada sahaya zamanından 3 saat önce gidiyor.
Tony Robbins hayretler içinde soruyor: Neden 3 saat? Daha neyin peşindesin?
Şampiyonun cevabını not edin lütfen: "Ben her sabah uyandığımda kendime tek bir soru sorarım. Bugünü yüzde bir daha iyi nasıl yaparım?"
İlginç!
Şimdi işin biraz matematiğine de bakalım. Yaptığımız şeyi her gün yüzde bir daha iyi yaptığımızda bir yıl sonunda yüzde kaç daha iyi yaparız acaba? Cevap yüzde 365 degil. Yüzde binlere yakın bir rakam çıkıyor.
Yaptığın şeyi her gün yüzde bir daha iyi yaptığında bir yıl sonunda yaklaşık yüzde bin daha iyi yapmış oluyorsun.
Müthiş!
Ama asıl mühim mesele şu: Günlük yüzde bir daha iyi yapmak ne kadar zor olabilir? Günlük sadece yüzde bir daha iyi yapmak ne kadar vakit alabilir?
Zihnimizin sandığı imkansızlıklar içinde en olmayan imkan "zaman" değil mi?
Oysa ki büyük zamanlar ayırmak gerektiği yanılsamasından özgürleştiğimizde küçücük zamanlarla büyük sonuçlara ulaşmak mümkün.
Yapabilenler böyle yapıyor.
Büyük bir kurumda Koçluk çalıştığım bir yönetici, sürekli olarak iş yoğunluğundan kendini geliştirmek için vakit bulamadığını ifade ediyordu. Çalışmalar sırasında bu alan için ayıracağı vakti günde 15 dakika ile çerçeveleyebileceğini fark etti. Üç ayın sonunda gelişimi harikaydı. Hatta bu gelişimini kendi ekibi anketlerde somut olarak ifade ediyordu.
Bu bilince sahip olduğumdan beri yoğun bir güne başlarken kendime şu olumlamayı söylüyorum:
Her şeye yetecek kadar vaktim var!
Bu beni sakinleştiriyor. Sakin olduğumda yönetim bende. O zaman işler yolunda gidiyor. Her şey yetişiyor.
Zaman için "yeterlilik" tanımını yeniden gözden geçirdiğinde, onun yönetimini ele almış olursun. Bunu yapabildiğinde, aslında her şey için;
Vakit var!
Eklenme :
18.08.2017 02:43:40