Belirli ürün yada maldan, oransal yada maktu olarak devlet tarafından alınan verginin adıdır. 2002 yılında Avrupa Birliği’ne uyum için ortaya çıkan ve 4760 sayılı kanun ile kabul edilen bir vergi türüdür. Özellikle bu vergi türündeki amaç; sosyal fayda ağırlıklı olarak gelir elde etmekten farklı bir statüye sahiptir. Özel Tüketim Vergisi (ÖTV) sağlığa zararlı, lüks ve çevreye zararlı mallar gibi farklı sektördeki mallar üzerinden alınabilmektedir. Kdv gibi, ÖTV’ de her malda uygulanmaz.
Yalnızca malın ilk üretiminden sonraki ilk alıcısına ve malın ithal edilmesi aşamasında Özel Tüketim Vergisi ödenir. Bu vergide, mükellef ilk satıcı ve ithalatçıdır. 1950 yıllarından itibaren uygulanan İstihsal Vergisi’ nin bir diğer adı da denilebilir. Kanunda belirtilen ifadeler haricinde dört farklı tarifedeki ürünlerin vergilendirilmesi esas alınmıştır. İlk sırada yağ türevlerinin ve akaryakıt vergileri, ikinci sırada ise eski akaryakıt vergisi, üçüncü sırada ise taşıtlara özel tarife ile tütün ve alkol ürünleri, son sırada ise kdv, beyaz ve kahverengi eşyalar gelmektedir. Sonuç olarak, devletin vergi toplamak için uyguladığı farklı yöntemlerden biri de Özel Tüketim Vergisi’dir. Bu anlamda, bu verginin de uygulandığı bir çok alan bulunmaktadır.