Yahudi yasalarına göre bir kişi başkasına - fiziki, parasal veya sözlü olarak - zarar verirse, o kişi zarar gören insandan onu bağışlamasını istemelidir. Eğer zarar veren kişi bunu yapmazsa, Yahudi geleneğine göre, Tanrı bile onu affedemez.Peki, zarar gören durumunda olduğunuzda nasıl hareket etmeniz beklenmektedir? Yani zarar veren sizden af dilediğinde ne yapmanız gerekir?
Onu bağışlamanız gerekir.
Çok iğrenç suçlar veya nadir rastlanan kötülükler bir yana (ırza geçme, adam kaçırma gibi) eğer karşı taraftan gelen bağışlanma talebi yeteri kadar samimi görünüyorsa, bağışlamanız hem de bütün kalbinizle bağışlamanız gerekir.
Peki ya bağışlamayı düşünemeyecek kadar öfkeli iseniz?
O zaman kendi kendinizle biraz uğraşmanız gerekecektir. Kendinizi diğer kişinin yerine koymayı deneyerek neden böyle davranmış olabileceğini hayal etmeye çalışın. Örneğin kişi sizi dolandırdı ise şöyle düşünebilirsiniz: Parasal açıdan belki de o kadar zor durumda idi ki, doğru düşünemedi. Veya bir sırrınızı mı açıkladış Belki de kendini önemli gösterme arzusu ile böyle hareket etti.
Yaşlıca bir hanım, iki kız çocuğu olan genç bir çiftin yanında bakıcı olarak çalışıyordu. Bir gün anneleri kızlara bebekleriyle neden oınamadıklarını sorduğunda küçük kızlardan biri annesine şöyle cevap verdi: "Kadın bütün bebeklerimizi ona vermemizi söyledi. Onları fakir çocuklara dağıtacakmış."
Bakıcı ile konuştuklarında ailenin büyükleri, bebeklerin bir kısmını kadının kendi torunlarına gönderdiğini, diğerlerini ise sattığını öğrendiler. Anne ve baba, kızlarının duyguları ile oınandığı için gerçekten de çok öfkelenmişlerdi.
Bir müddet sonra kadın bebeklerin bir kısmını iade etti. Aileden de onu bağışlamasını istedi. Bir müddet kendi kendileri ile mücadele ettikten sonra, "kendini torunlarına karşı cömert davranan ve onlara çok düşkün olan bir büyükanne olarak göstermek istemiştir herhalde," diye düşünerek onu bağışlamaya karar verirler.
Bu tür bir olaydan sonra o kişiye güvenmek bize biraz zor gelse de bağışlanmak isteyen kişi yaptıklarından gerçekten pişmanmış gibi görünüyorsa, öfkemizi unutup karşımızdakini affetmemiz gerekir.
Yahudi yasalarına göre başkasının yönelttiği bağışlanma talebini üç ayrı kere reddeden kişi acımasız sayılır (Mişne Tora, "Pişmanlık Yasaları 2:9-10). Zira başkasının acımasızlığının veya sahtekarlığının kurbanı olmanız, ona karşı acımasız davranma hakkını size vermez. Hele o kişi sizden af dilemeye çalışıyorsa. İntikam, hayalimizde veya öfkeli olduğumuz o ilk anlarda tatlı görünür. Ancak eninde sonunda tatlı değil, sadece acımasız bir duygudur.
Bir düşünün: Sizden onu bağışlamasını isteyip de reddettiğiniz biri var mı? Bu kararınızı yeniden gözden geçirmenin zamanı geldi mi? ***