27 Eylül 2022 10:02 am
Dagmar Henn tarafından
Gurur düşmeden önce gelir, derler ve klasik Yunan draması bile trajedi gerektiğinde kibir motifiyle çalışırdı. Bunun dışında, kahramanın küstahlığının klasik dramı onun acısını ve çöküşünü tasavvur ederken, Avrupa’nın şu anki liderliği küstahlığını koruyor, ancak ıstırabı ve çöküşü nüfuslarına tahsis ediyor.
AB Komisyonu’nun bir diplomat için yer tutucu olarak kabul ettiği adam Josep Borrell, BBC’ye hiçbir öngörünün beklenmediğini gösteren bir röportaj verdi. Kesinlikle hiçbiri. Çünkü sadece bir cümleyi defalarca tekrarlıyor: Ukrayna’yı desteklemeye devam etmeliyiz.
Şu anda yapılmakta olan referandumlar tamamen yeni bir durum yaratacaktır. Kherson, Zaporozhye, Donetsk ve Lugansk Rus toprakları haline geldi, bu da Rus ordusunun tepkisinin artık özel askeri operasyonun kurallarıyla değil, Rus topraklarına yapılacak herhangi bir saldırıya yanıt vermesini zorunlu kılan Rus anayasası tarafından belirlendiği anlamına geliyor. Karar, yalnızca Parlamentonun her iki kamarasını da bu konuda bilgilendirmesi gereken Başkan’a aittir.
Kişinin kendi vatandaşlarını korumaya yönelik eylemler ile topraklarını korumaya yönelik eylemler arasındaki fark çok önemlidir. Batılı devletlerin hangi davranışının katılım olarak görüldüğü, hangisinin olmadığı sorusuna gelince. Hala devam etmesi gereken silah teslimatları daha sonra Rus topraklarına saldırmak için kullanılıyor ve bu Belgorod yönünde birkaç kez olduğu gibi küçük bir terörist saldırı değil, çünkü Ukrayna ordusunun tüm eylemleri, topraklarında Cherson, Zaporozhye, Donetsk ve Lugansk bölgeleri, ardından saldırgan eylemler.
Bu konudaki ifadeler açık ve anlaşılırdır; ancak medya ve Batılı politikacılar, Putin’in nükleer silahları tehdit ettiğini iddia etmek gibi, olabildiğince kalın bir sis oluşturmak için ellerinden geleni yapıyorlar. Sadece Rus topraklarının mevcut tüm araçlarla savunulduğunu belirtti. Rus askeri doktrini ilk saldırıyı sağlarsa, bu ancak nükleer silah tehdidi olabilir. Ama bunu yapmıyor, ama NATO yapıyor.
Bu cümlelerin referans noktası, diğer şeylerin yanı sıra, Muhafazakar cumhurbaşkanlığı seçim kampanyasında Liz Truss’un her an kırmızı düğmeye basmaya hazır olacağı açıklamasıydı. Bu nedenle, sadece böyle bir eylemin karşılık gelen bir tepkimeyi tetikleyeceğini belirtmek meselesiydi, başka bir şey değil.
Tabii ki bu, en geç önümüzdeki hafta başında Ukrayna’da oyunun kurallarının farklı olacağı gerçeğini değiştirmiyor ve buna bir tür tepki beklenmeli. Borrell’in röportajında dikkat çeken bir şey yok. Sonunda diplomasi hakkında bir şeyler mırıldanıyor, ama önce bütün o ağızlardan çıkan ölümcül mantrayı tekrarlıyor: “Savaşı bitirmek için elimizden geleni yapıyoruz, ama savaş… Ukrayna’nın egemenliği ve toprak bütünlüğü.”
Elbette Borrell, “Ukrayna’nın egemenliği”nin bir şaka olduğunu da biliyor ve bu, Boris Johnson’ın İstanbul’daki müzakerelere müdahalesiyle de doğrulandı. Ama “toprak bütünlüğü” derken tüm Batılı sözcüler gibi sadece Donbass’ı değil, Kırım’ı da kastediyor. Bu, 1970’lerde Bavyera okul kitaplarındaki Almanya haritalarından bir şeyler içeriyor ve Almanya’yı hala 1937 sınırları içinde gösteriyor, gerçekleri kabul etmeyi tutarlı bir şekilde reddediyor. Ancak Rus askeri operasyonunun başlamasına kadar, Borrell’e göre “huzur içinde” olan AB devletleri, Minsk anlaşmalarını uygulayarak herhangi bir askeri harekatı önleyebilirlerdi; ayrıca Donbass’a karşı Ukrayna konuşlandırması. Barışsever AB bunu asla istemedi.
“Rus ordusu,” dedi Borrell, “bir köşeye çekildi.” Buna gerçekten inanıyor mu? Putin neden nükleer silahları tehdit etsin? Şanlı Ukrayna ordusu zaferin eşiğinde olduğu için mi?
Bunun insanlar için sadece bir dedikodu olduğu ve gözlemlenmeyen anlarda gerçek bilgileri not aldıkları açık olsaydı, en azından biraz daha güvende hissedilebilirdi. Ancak Borrell, modaya uygun olarak anlatı denilen anlatı ile gerçeği ayırt edemediğini gösteriyor. Neden? Niye? “İnsanlar ona bu gaz fiyatlarıyla devam edemeyeceklerini söylüyorlar” diye bildiriyor. Hatta daha fazla. Bu, “Afrikalı, Latin Amerikalı ve Doğu Asyalı liderlerin bana anlattığı hikayenin aynısı”. Ancak bu gerçek dünya haberlerine koyduğu manşet “Anlatı Savaşı”.
Sanki biraz farklı anlatmak zorunda kaldınız ve kapalı bir fırın artık kapalı değil ve kapalı bir çelik fabrikası yeniden çalışıyor. Gaz fiyatları ve arzı ile elektrik ve çeşitli hammaddeler meselesi, katı, maddi gerçeklerle, yani farklı söylendiği için değişmeyen şeylerle ilgilidir. Açıkçası, kişinin kendi isteklerine uymayan her şeyin sadece Rus propagandası olduğu yanılgısı, yetkililerin etine ve kanına o kadar yerleşti ki, yalnızca kendi NATO Disneyland’lerini gerçek olarak kabul ediyorlar.
Ve Pamuk Prenses, Ukrayna’nın tedarik edilmeye devam edebilmesi için yedi cücenin boş mühimmat depolarını yeniden doldurmasını sağlayabilir. “Yükselteceğiz. Fabrikamız daha fazlasını üretebilecek.” Muhtemelen kendisi veya Komisyonun başka bir üyesi de suyu şaraba çevirebilir; aksi takdirde çelik, nitrojen ve ihtiyaç duyulacak diğer tüm şeyleri elde etmek zor olurdu. AB’de uygulanmak üzere olan son yaptırım paketi, Rus çeliğine yönelik yaptırımları da içeriyor.
Aynı zamanda insan yaşamlarıyla ilgili olmasaydı, bu şok edici derecede komik olurdu. Borrell, Moskova ile müzakerelerin mümkün olmadığından şikayet ediyor; ama bunu imkansız kılan kendi pazarlık çipidir. Rusya’nın Kırım’ı, Donbass’ı, şimdi de Kherson ve Zaporozhye’yi Ukrayna’ya devretmesi önerisiyle Moskova’ya giden herkes, olsa olsa orada kahkahalara boğulur. Sadece Kremlin’de değil; bunun için herhangi bir tramvay durağı yeterlidir. Orada birçok kez durabilir ve bir tango dansının iki kişi alacağını açıklayabilir. Borrell’in liderlik ettiği yerde tango olmayacak.
Ve burada da sert, maddi dünya temeldir. Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov, BM Genel Kurulu’nda yaptığı konuşmada tüm tarihi bir kez daha gözden geçirdi. Bunların hiçbiri yalan ya da aşırıya kaçma değildi. Tek bir cümle yok. Annalena Baerbock’un bile onu izleyebileceği kadar basit bir şekilde formüle edilmişti.
AB’nin kısmi seferberlik ve referandumlarla değişen duruma nasıl tepki vereceği sorulduğunda, Borrell aslında “aynısından fazlasını” söyledi. Daha fazla yaptırım. Sonuçta, ekonomik sonuçlar sadece bir anlatı. Bir hikaye. Ve:
“Ukrayna’ya silah tedarik etmeye devam edeceğiz.”
Bunu yapmayı bırakman gerekecekti. Daha fazla silah tedarik etmemeliler. Sonunda ekonomik savaşı ve askeri çatışmayı kaybettiklerini kabul etmek zorunda kalacaklardı. Çünkü bu savaşın sürdüğü her gün anlamsız bir hayat kaybı. Çünkü Josep Borrell’in müzakerelerin temeli olarak adlandırdığı hedefler sadece hayallerinde gerçektir. Çünkü AB’deki milyonlarca insan ekonomik çöküşle karşı karşıya, çünkü bir grup NATO bağımlısı, megaloman, seçilmemiş AB bürokratı ve zihinsel engelli politikacı simülasyonları, çağrılarının Rusya’yı fethetmek olduğuna inanıyor.
Sadece Ukrayna sahnesinden tamamen çekilmenin kendilerini Rusya ile savaşta bulmaktan kurtaracağının pek farkında değiller. Ve evet, belki de seçmenlerin kendilerine “Bu kişiye hayatım pahasına güvenir miyim?” diye sormaya alışkın olmaması Avrupa siyasi manzarasındaki sorunlardan biridir. Bunu sorgulamak ilginç bir deney olurdu. Scholz (tam pantolon karantinasına yeni giren), Baerbock, Habeck, Lindner – hayatınızı bu insanlara emanet eder miydiniz? Bunlardan herhangi biri? Veya Borrell, von der Leyen?
Bu hikaye ne kadar uzarsa, “Ukrayna’ya yardım etmeliyiz” şeklindeki ebedi protestolar, “Ölsek bile Almanya yaşamalı” diyen eski Nazi’ye o kadar yakın oluyor. Liz Truss’un evet, kırmızı düğmeye basacağına, kesinlikle basacağına dair coşkulu ifadesi, tüm personelin belirtisidir. Tamamen masumiyete dair kesin kanaatte herhangi bir tırmanma riskini göze alırlar; her şeyi parçalamaya istekliler, sadece sonunda haklı olamayacaklar çünkü haklı olamayacaklar. Sahneden inmeli ve gerçek dünyaya bakmalılar; ama en açık ve net sözler bile onlara ulaşamaz.
“Devam etmeliyiz. Ukrayna’ya silah sağlamaya devam edeceğiz. Ukrayna’yı desteklemeye devam etmeliyiz.”
Öngörülen bu kıyamet tarihini kapatamaz mıyız ve akıl sağlığına geri dönemez miyiz? Batı Avrupa’da bile bir yerlerde hala aklı olan insanlar olmalı.
Konuyla ilgili daha fazla bilgi – Tüm illüzyonların sonu: Batı, Rusya’yı yok etmek için bir savaş yürütüyor
RT DE, geniş bir görüş yelpazesi için çaba göstermektedir. Konuk gönderileri ve fikir yazıları, editörün bakış açısını yansıtmak zorunda değildir.