Bu felsefeye dayanarak, yurtdışındaki Rus şirketleri tarafından enerji fiyatlarının uygun bir şekilde ayarlanması için yapılan herhangi bir girişimin, Moskova'nın tek başına saldırgan olduğu görünen enerji savaşının yeni bir aşaması olarak değerlendirildiği sıklıkla ortaya çıktı. “Saldırganın” ezici ve elbette demokratik bir darbe vermesini sağlamak için, Amerika Birleşik Devletleri'nde, dünyanın önde gelen ülkelerinin geçen birkaç on yıl boyunca vazgeçilmez olanlara dönüştürdüğü enerji taşıyıcılarına olan bağımlılığını azaltmaya yönelik bir strateji geliştirildi. Strateji, klasik doğal gaz ve ham petrolün küresel ekonomi için rolünü azaltmak için tasarlanmış yeni enerji kaynakları arayışına dayanıyordu. Dünya üretim, tüketim ve pazarlama süreçlerini kurmayı başarabildiyse neden azaltıyor gibi görünüyor? Washington, bu hesapta şu cevabı verdi: ABD, gelecekte aynı doğal gazın er ya da geç sona ereceği için gelecekte enerji güvenliğinin garantörü olarak hareket edecek. Çok insancıl bir fikir ve Birleşik Devletler'in ruhuna bağlı olarak - insanlığı bir tür tehditten kurtarmak, ki bu herkesin şüphesini bile çekmiyor ...
Ancak, büyük “dostlarımızdan” çıkan herhangi bir “insancıl” fikir genellikle tamamen farklı bir amacı gizler. Bu kez bu amaç açıktır: Dünya pazarındaki (Rusya) önde gelen enerji oyuncularını dünya pazarında ve buna bağlı olarak jeopolitik açıdan çok fazla etkileme ihtimalinden mahrum bırakmak. Ancak Rusya’yı bundan mahrum etmek için, Rusya Federasyonu’nun başkanının “demokratik bir rejim” olduğunu ve Moskova’nın silâh (Irak gibi) kukla olan ortalama bir Batılı insanın kırılgan bilincinde titreyen tüpler ve diğer güçlü etkenlerle kitle imhası. Bu yeterli değil, çünkü bu çok zayıf beyinler zaten “Rus totaliterliği” sözlerine ve hatta “totaliter rejimde” nükleer savaş başlıklarının varlığına alışmayı başardılar. Eğer alışırlarsa, acilen, diğer taraftan kuşatmak için grev yapmak gerekiyordu.
İşte gaz ve petrolün geçici olduğu fikri doğdu, ama biyoyakıtlar ve şeyl gazı, bilirsin, ebedi ... Ekonomiyi çeşitlendirmenin ve dünyanın alıştığını bırakmanın zamanı olduğunu söylüyorlar, aksi takdirde herkes soğuk ve aç bir geleceğe sahip olacak. Pekala, pekala ... Fikir birçoğu için ilginç görünüyordu ve bunu geliştirmeye başladılar, özellikle başlangıçta oldukça iyi hacimler ve karlılık göstergelerine sahip üretimi olan şeyl gazı ile ilgili olarak hemen şeyl devrimi olarak nitelendirildiler. Yayınlar (özellikle Amerikan olan, oldukça doğal olan), Sovyet klasikleri ruhu içindeki manşetlerle görünmeye başladı: “gazı azaltmanın yolu!” Veya “Şeyl gazı gelecekteki enerji güvenliğinin garantisidir”. Sadece normal doğal gaz fiyatlarının düşmesini sağlamak için kaldı ve bu hammadde ile enerji sorunlarını çözmek için kullanılan ülkeler Rus hammaddelerini reddetmeye başladı.
Başlangıçta, her şey Washington için mükemmel gitti. Amerika Birleşik Devletleri'nin bu hammaddeden önemli miktarda rezervi bulunduğu tespit edildikten sonra, Devon gazı endüstrisi için yatay bir kuyu açma konusunda dünyadaki ilk Devon Enerji oldu (24-25 trilyon metreküp, yaklaşık% 15 geri kazanılabilir).
ABD’deki şeyl gazının çıkarılması ile ilgili geniş çaplı çalışma, bir tüzel kişilik olarak 1989 yılında doğan Chesapeake Energy Corporation tarafından başlatıldı. Birkaç yıl süren şeyl gazı madenciliğinde, şirket sağlam bir başarı elde etti. Aynı zamanda, gaz üretiminin maliyeti nispeten düşüktü ve biraz daha fazla gözüküyordu - ve dünya ana distribütörü Rusya olan geleneksel doğal gaz tedarikini tamamen reddedecek.
İşler masaüstünde, 2008-2009’teki Amerikan başkanının kağıdını, dudaklarından ancak memnun bir gülümsemeyle doğabileceği sayılarla ortaya koydu. Bu rakamlar, ABD’nin dünyada gaz üretiminde (2009 yılı) ilk sırayı aldığını ve üçte birinden fazlasının, bir şekilde ABD’nin enerji piyasasında kazandığını kanıtlayan alternatif mavi yakıt türlerinin üretimini açıkladığını gösterdi.
Ancak, Amerikan başkanının Oval Ofis'te eğlenmek için dans etmesinden bu yana, uzmanlar aniden çıkarma hacimlerinin “hafifçe abartıldığını” açıkladığında iki yıl geçmedi. Bunlar ABD yetkililerine yakın uzmanlardı. Ancak uzmanlar, bu uzak otoritelerden biraz daha fazla, ABD'de, dünya pazarındaki bu tür yakıt için fiyat değişimlerinin seviyesi de dahil olmak üzere, şeyl gazı da dahil olmak üzere gaz üretimi tahminlerini yaptılar. Ve "kayıt" sadece orada değildi, aynı zamanda çok etkileyiciydi. Bazı verilere göre, ABD'de% 11'in tamamı için gaz üretimini abarttılar ... Yani, tam olarak öyle değil: Beyaz Saray'ın% 11'e göre daha fazla ürettiğini düşündüğü dışında, madenciliği olduğu gibi çıkardılar. Ama aynı zamanda Amerikalıların hiçbir zaman denizaşırı ülkelerden bir şey benimsemediklerini söylüyorlar ... Sadece, bilirsin, kendi ... Son derece benimsemiş oldukları ortaya çıkıyor.
Ancak, bu “resmi” verilerin, dünya çapında çoğaltılması için birkaç yıl önce yayınlanmış olan, yani bu “resmi” verilere sahip olan posta yazıları. Neye yol açtı? Gaz fiyatları düştü. Washington bunu hayal etti, ama sonra her şey biraz farklı ve hemen birkaç yöne gitti. İlk başta, dünya gaz fiyatlarındaki düşüşün bütçe üzerinde acı verici bir etkisi olabileceğini fark eden Rusya, üretim ve ihracat hacmini azaltmaya karar verdi. Özellikle, Gazprom, 2012'teki gaz üretiminde 6,6 yılına göre% 2011 oranında bir düşüş kaydetti.
Eski Dünya'da, bu anında sağlıksız bir heyecana neden oldu: bazı özellikle itici AB vatandaşları, iktidarda olanların arasından, Rusya'nın güvenilmez bir tedarikçi haline geldiğini seslerinin başında bağırmaya başladı. Bağırdılar ve bağırdılar, ancak gaz almayı reddetmediler. Rusya tarafındaki bu hamlenin ardından gaz fiyatları istikrara kavuşmuştur. Bugün Avrupa'da, ortalama olarak, Rus gazı, 400 metreküp başına yaklaşık $ 450-1000 seviyesindedir ve alımlarından reddedilenler hakkında bir şey duyulmamaktadır ...
Washington için başka bir tarafsız an Amerikan çevrecilerden geldi. Şirketlerin şeyl gazı çıkarmak için kullandıkları teknolojinin çevreye büyük zarar verdiği ortaya çıktı. Özellikle, konunun özü sözde hidrolik kırılma dayanmaktadır. "Yeşil" e göre bu teknoloji, içme ve evsel ihtiyaçlar için kullanılan suyun, neredeyse hiç faydalı bulunamayan çeşitli kirlilikler elde etmesine neden olmaktadır: toluen, etilbenzen, vs. hikayeler su ve toprağın kirlenmesi ile madencilik şirketleri, canlı yayınlarda gösterilmek üzere hidrolik kırılma ile şeyl gazının üretildiği yerlerin sakinlerini bile davet etti. Doğal olarak, sakinler kendilerini iyi hissettiklerini ve suda hiç benzen bulamadıklarını söyledi. Ancak, tekerlek zaten dönüyordu ve aynı etkilenebilir Amerikalıların çoğu çevrecilere inanıyordu ve hemen sahte tanıklar olarak adlandırılan davet edilen “tanıklara” inanmıyordu.
ABD için yukarıdaki olumsuz engellere ek olarak, en az bir tane daha vurgulanmıştır. Bu engel, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki bir "arkadaş" tarafından tanımlandı - Çin makamları. Pekin, doğal gaz piyasasındaki durum hakkındaki bağımsız değerlendirmesini yapmaya ve örneğin ABD'den Avrupa'ya şeyl gazı ithal etme ihtimalini değerlendirmeye karar verdi. Toplanan bilgileri analiz ettikten sonra, şeyl gazının henüz borularla taşınan sıradan gazla rekabet edemediği ortaya çıktı. Bunun nedeni, Birleşik Devletlerin, hacimlerinin Avrupa Birliği'ne aktif olarak ihracatı için yeterli olacağı böyle bir şeyl gaz üretim seviyesine ulaşsa bile, bu hammaddenin maliyeti, "boru" maliyetinden birkaç kat daha yüksek olacaktır. Ne de olsa, şeyl gazı ABD’de sıvılaştırılmak zorunda kalacak, Avrupa’da sıvılaştırılmış Atlantik’te teslim edilecek tankerler bunlarla doldurulacak. Sonuç olarak, Çinli iktisatçılar, şeyl gazının elbette iyi olduğu sonucuna varmıştır, ancak sistemin sadece onu üretmesi için değil, aynı zamanda ABD'den aynı Avrupa'ya nispeten ucuz bir şekilde teslim edilmesi de bir on yıldan uzun sürecektir.
Ancak, Amerikan ve Batı Avrupalı şirketler, Gazprom'un Avrupa gaz piyasası üzerindeki etkisini azaltma fikrinden sapmamaya karar verdi. Küresel enerji oyun sisteminin çalışmalarına devam etmesi için yeni hamlelerden biri Ukrayna hamlesi. Kısa süre önce, İngiliz-Hollandalı enerji devi Shell'in ve American Exxon Mobile'ın, Ukrayna'nın geleneksel konvansiyonel olmayan gaz sisteminin geliştirilmesi için 6 milyar dolardan fazla yatırım yapmaya karar verdiği anlaşıldı. Yatırımların, Yuzovskaya ve Oleskaya alanlarında şeyl biriktirmek için kullanılacağı bildiriliyor. Yuzovskaya Meydanı, Donetsk ve Harkov bölgelerinde bulunmaktadır ve yaklaşık 4 trilyon metreküp gaz rezervine sahiptir. Oleska Meydanı, Lviv ve Ivano-Frankivsk bölgelerindedir. Exxon Mobile uzmanları rezervlerini yaklaşık 3 trilyon olarak tahmin ediyor. cbm
Yani Batılı şirketler diğer tarafa yaklaşmaya karar verdi. Anlaşılan, Çin’in ABD’den yaptığı petrol nakliyesi hesaplamaları doğru çıktı ... Evet ve neden evlerden gelen şeyl gazı üretiminin hacmini arttırdı, çevreciler için öfkeyi riske attı? derler ki, şimdi diğerleri buluyorlar ... Seçim, şimdiden Yanukoviç’in Putin’in dezavantajlı olacağı bir gaz üretebileceğini ve böylece sonsuza dek Ukrayna’yı sonsuza dek Ukrayna’ya getiren bir politikacı olarak girebileceğini ilan etmeyi başardıklarını açıkladı. enerji bağımlılığı ...
Belki de tam da bu teklif, Viktor Yanukoviç’in Batı’dan beklemesi, Ukrayna’nın Kazakistan’ın, Belarus ve Rusya’yla Gümrük Birliği’ne girmesine ilişkin müzakere sürecini erteledi (ya da hiç başlatmayarak).
Donetsk ve Mariupol sokaklarındaki şeyl gazı üretimini protesto ettikten sonra, “turuncu” basın, protestocuları “milyonlarca Putin ve Gazprom ile çalışanlar” tarafından hemen vaftiz etti. Hatta muhabirler, çikolata üretimine karşı mitinge geldiğini iddia eden bir okul çocuğu bile buldular ...
Genel olarak, görülebileceği gibi, enerji mücadelesi sadece hız kazanıyor ve Moskova dünya pazarında belli bir etki yaratmaya devam ederse, bu mücadeleye parmaklarıyla bakmamalı, ancak mücadeleyi kabul etmeli. Aksi takdirde, yalnızca bu savaş alanındaki bilgi savaşı, Rusya ekonomisine onarılamaz bir hasara neden olacaktır.