Yaşar Kemal'in bu Romanı Bir Yunan adasında, Kafkasya'da, Mezopotamya'da, Irak'ta, Yemen'de geçiyor.
Savaştan ve yıkımdan sonra kurulan hayatlar. Lozan Antlaşması ile Türkiye'deki Rumlar ve Yunanistan'daki Türkler yer değiştiriyorlar. İnsanların topraklarından kopuşunu , mübadele günlerine, o yoksulluğu ve hasretini anlatmış.
Eserin ana karakteri Poyraz Musa adlı askerdir. Poyraz Musa, Kafkasya Cephesi'ndeki savaştan, daha doğrusu donarak ölmekten kurtulanlar arasındadır. Daha sonra Urfa'da Fransızlara karşı savaşmıştır. Savaş yorgunu Poyraz Musa bir gün, Rumlardan kalma küçük bir adaya, Karınca (Mirmingi) Adası'na yerleşmeye karar verir. Yaşar Kemal o adayı o kadar güzel tasvir etmiş ki. Siz okuyunca anlayacaksınız.
Bu ıssız adaya kimse gelmek istemez. Ancak sonraları savaş mağduru, sürgün, umutlarını yitirmiş insanlar yavaş yavaş adaya gelmeye başlarlar. Birlikte onca üzüntü ve kederin üzerine yeni bir yaşam inşa etmeye çalışan insanları okuyacaksınız.
I.Dünya Savaşı yılları var. Özellikle Kafkasya Cephesi'nde ya donarak, ya hastalıktan ya da delirerek ölen o kadar asker var ki ve öyle bir canlı anlatılmış. Çanakkale Cephesi, Ezidi Katliamları, mübadele yılları, zorunlu göçleri...
İnsan ruhunun derinliklerine iniyor. Yaşar Kemal 'in okuduğum ilk romanıydı. Akıcı ve tasvirlerle dolu bir anlatım genelde tasvirleri okurken sıkılırım. Yazarın tasvirlerini okurken hiç sıkılmıyorsun aksine alışıyorsun.
Bir ada hikayesi serisinin ilk kitabı. Yaşar Kemal, betimlemeleriyle adayı, karakterleri, savaş alanını, denizi açıkçası her şeyi yaşatıyor insana. Bunu aslında her kitabında yapıyor. Bu kadar güzel bir anlatım, böyle ustaca bir dil kullanımı kaç yazarda vardır ki... Kitapta savaştan nasibini alan farklı milletlerden insanlar var ve savaşın hangi taraftan olursa olsun, halkı nasıl olumsuz etkilediğini görmek mümkün. Yunanistan'la yapılan nüfus mübadelesini anlatırken, iki milletin nasıl kaynaşmış olduğunu da çok iyi anlatmış. Hayranlıkla okudum her bir cümlesini. Yüreğine sağlık Yaşar Kemal...
Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana bir mübadele romanı. 4 ciltten oluşan Bir Ada Hikayesi serisinin 1. kitabı. Turkiye'deki Rumlar ve Yunanistan'da yaşayan Türklerin yerlerinin degistirilmesi üzerinden vatan kavramının ne olduğunu işlemiş Yaşar Kemal. Yaşanan acılar kayıplar yıkımlar içinize işliyor. Kahramanlar, mekanlar, tasvirler her zamanki gibi muhteşemdi. Ben de sanki oradaydım, sanki tüm bunları okumadım yaşadım.. Müslümanlar, Rumlar, Araplar, Ezidiler, Kürtler.. yine bir çok kültürün izlerini taşıyan bir romandı ve kesinlikle cok sevdim. Kasım ayında serinin 2. Kitabı Karıncanın Su İçtiği ile devam edeceğim seriye.
YAŞAR KEMAL | Hayatı, Eserleri, Okuma Sırası videomu izlemek isterseniz tıklayabilirsiniz.
Ardışık üç kitap.1... Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana...2.. Karıncanın Su İçtiği... 3...Tan Yeri Horozları... Üçüne birden Yaşar Kemal "Bir Ada Hikayesi" altın da toplamış. Doğa'nın büyüsü, büyünün ortaya saçtığı güzellikler, yaşamın her türlü sürprizi ve çirkinliği ile; insanoğlunun acımasızlığının açtığı dayanılmaz, katlanılmaz acıların süre gittiğimiz hayat yolunun gerçekliği içinde dahi olsak, yine de içimizde iç dünyamızın kıyı köşeciğinde huzur ve mutlulukla dolmasını istiyorsanız Yaşar Kemali okumalısınız. Tabi ki bu kitapları da... Giden yüzyılın başında yaşadığımız Büyük Savaş'ın bizde derin izlerini hala taşıdığımız Çanakkale ve Sarıkamış savaşları ardından verdiğimiz kurtuluş mücadelesi, yepyeni bir devletin kuruluşu işte bu süreçte topraklarımızdaki yıkım, kıyım, acılar, korkuların destansı anlatımıyla okuyacaksınız bu kitabı. Vasiliyi, Poyraz Musayı, mübadeleyi, muacırların yaşadığı dıramı... Mübadele de yerlerinden, topraklarından edilen Türk ve Rum ların yaşadığı gerçekleri dramatik ama destansı bir dille okuyacaksınız... Çünkü bambaşka bir pencere açıyor Yaşar Kemal bunlara...
Bu kitap beni Yaşar Kemal'e daha da hayran bıraktı. Ne kadar güzel betimlemelerle dolu bir kitaptı. İçinde sadece doğa betimlemeleri yoktu, aynı zamanda Anadolu'nun ve insanının, çektiği acılarının tarihi vardı. Sarıkamış'ta ayakta donan insanların çığlığı, beyaz cehennemin korkunç tasviri insanı derinden sarsıyordu. Yezidilerin yüzyıllar boyunca acı çekmelerine rağmen yine de başka bir insana zarar veren bizden değildir düşüncesi insanı gerçekten etkiliyordu. Bedevi yaşamı da vardı kitapta.
Birçok savaş görmüş, acılara katlanmış insanların ortak bir noktada buluşmasına tanık oluyoruz bu kitapta. Buluştukları ortak paydaları savaşta yitirilen insanlıkları ama yine de insan olduklarını hatırlatan korkuyor olabilmeleri.
Kitapta ana kahramanımız "Poyraz Musa". İnin cinin top oynadığı, hatta hayaletlerin dolaştığına inanılan bir adaya gelişi anlatılıyor. Kitapta adamız Çanakkale Savaşı'nı görmüş, Rumlarla Türklerin Mübadelesi'ne tanık olmuş, her köşesinde yoğun bir insanlık dramı barındıran bir tarih müzesi olarak sunuluyor. İlk başlarda "Poyraz Musa" gizemli bir kişilik olarak gösteriliyor ama kitabın sonlarına doğru bu gizemli kişilik bir insan görünümüne bürünüyor ve ardında yaşadığı dram etkileyici şekilde gözler önüne seriliyor. Kitabımız psikolojik açıdan derin olarak yara almış insanların buluşmaları ile devam ediyor. Mübadele sırasında gitmeyip adada kalan gizemli kişi Poyraz Musa'nın geçmişinin korkunç bir celladı görünümüne bürünüyor, onu korkudan gözüne uyku girmeyen bir kişi konumuna düşürüyor. Derler ya herkes kendi cehennemini yanında taşırmış., Poyraz Musa da bu gizemli kişilik yüzünden cennet köşesi olan bu adayı ilk başlarda bu şekilde algılamaya başlıyor.
Yazarımız "Poyraz Musa" karakteri üzerinden Anadolu'nun Kurtuluş Savaşı sırasında yaşadığı sıkıntıları bir bir gözler önüne seriyor. Çanakkale Savaşı'nda, Sarıkamış Harekatı'nda, Mübadele sırasında insanların yerlerinden yurtlarından koparılışlarında , Urfa'da Antep'te Fransızlar ile yapılan savaşlarda, Yezidi'ler, Ermeni'ler ile yapılan savaşlarda yaşanan dramlar insanların yaşadığı acıların diliyle değerlendirmeye tabi tutuluyor.
Yazarımız adaya gelen insanların dramlarını çok güzel bir şekilde gözler önüne seriyor. Ayrıca insanların ne kadar kötülükler yapsalar da her zaman kötü olmadıklarını, anlık koşullara göre bazen kötü davrandıklarını, ama genelde iyi olduklarını vurguluyor. Kitapta sunulan karakterler bunu çok güzel örnekliyor.
Yazarımızın doğa sevgisi o kadar fazla ki insan bu kitabı okurken bu sevginin kendisine de bulaştığını hissediyor. Kitap boyunca tutulan levreklerin, çipuraların tadı damağımda kalıyor :)
Bu kadar beğendiğim 1.kitaptan sonra Ada Hikayesi Serisinin 2. kitabına başlamamak hata olurdu :)
Üstadı okumak, kelimelere secde etmek gibiydi...Kurulan her cümle uzun uzun okunmalıydı.. Poyraz Musa'ya hayran olmamak imkansızdı... Denizin, balığın, tarhana çorbasının tadıyla karışmış bir anlatım nasıl olabilir ki... harikaydı.. Ada Hikayeleri mutlaka okunmalı...
Sekiz yıl gibi bir zaman diliminde yazılmış Bir Ada Hikâyesi serisinin ilk kitabıdır "Fırat Suyu Kan Akıyor Baksana". Bu eseri ardından Karıncanın Su İçtiği, Tanyeri Horozları ve Çıplak Deniz Çıplak Ada eserleri takip eder. Aslında bir bütünlük arz eden bu serinin tamamını okuduktan sonra mı yoksa tek tek her kitap için mi inceleme yazsam düşünmedim değil fakat her kitap için o esere yönelik inceleme yazmanın daha doğru olacağını düşündüm.
Öncelikle kitabın konusundan genel olarak bahsetmenin isabetli olacağını düşünüyorum. Birinci Dünya Savaşı sonrası Yunanistan ile yapılan mübadelenin yansımaları ele alınıyor eserde. Mübadele sonucu Anadolu'ya gelen Türkler ve Yunanistan'a gönderilen Rumlar paralel olarak anlatılmış okuyucuya.
Romanımızın başkahramanı Poyraz Musa da bu savaş sonrası gazi olmuş ve bütün yakınlarını yitirmiş bir şahsiyettir. Köyünde kimseyi bulamayınca ve Yezidi katliamında önemli bir şahsiyeti öldürünce kaçıp kendisini yakalayamayacakları bir yere sığınmak ister Poyraz Musa. Mübadele sonrası Karınca Adası Rumlar'ın terk etmesiyle boşalır ve Poyraz Musa da bu adaya yerleşir. İşte her şey bu adada başlar. Genel olarak kitabın konusu bu olsa da Poyraz Musa'yı bekleyen süprizlere dair pek çok ayrıntı okuyacaksınız ilk eserde.
Eserin ilk yaklaşık 150-200 sayfası son derece tekdüze ilerliyor. Bu satırlarda Yaşar Kemal'in meşhur betimlemeleri yer alıyor. Bir olaydan ziyade durum hakim. O yüzden ilk 150-200 sayfa bana fazlasıyla sıkıcı geldi açıkçası. Sonrasında ise bir hareketlilik geldi romana ve roman daha okunabilir bir hâl aldı. Bunun yanı sıra savaş sonrası çekilen çileler anlatılırken Anadolu halkının durumuna gerektiği kadar yer verilmemiş gibi geldi bana. Bu kısım daha fazla vurgulanabilirdi diye düşünüyorum.
Yaşar Kemal'i Çukurova anlatımlarıyla bütünleştirdiğimden midir nedir aynı tadı bu eserde bulamadım fakat yine de önceki eserlerden birkaç esinti vardı. Mesela yağlı bulgur pilavından sıkça bahsedilmesi gibi. Yine de mübadeleye dair okunması gereken, güzel bir eser olduğunu düşünüyorum. Sadece bir İnce Memed'de ya da Dağın Öte Yüzü serisinde olduğu gibi daha akıcı bir anlatım beklemeyin derim. Sıra "Karıncanın Su İçtiği" isimli ikinci eserde. Okumayı düşünen arkadaşlara şimdiden keyifli okumalar. :)
"Öldürsen ne olacak, öldürmesen ne olacak, bu öldürme makinası insanoğlu, şu yeryüzünde önüne ne gelirse, kim çıkarsa öldürüyor, havada uçan kuşu, denizde yüzen balığı, öldürecek hiçbir şey bulamazsa kendini öldürüyor."
fırat suyu'nun kanı kurudu bitti gitti, kan mı kaldı ah yaşar kemal romanı. bir hevesle alınan, tez zamanda bitirilen, yine aynı hevesle diğer kitapları beklenen ama gün geçtikçe unutulan, en sonunda kütüphanenin tozlu rafları arasında yitip giden üçlemenin birlemesi. miadı dolan sporcular gibi miadı dolan yazarlar da jübile yapsın dedirten kitap olmuştur bu.
Bir Ada Hikayesi dörtlemesinin ilk kitabı. Lozan sonrası mübadele zamanında geçiyor hikayemiz. Ege Adaları’ndan Yunanistan’a gönderilen Rumlar, evlerini yuvalarını zorla bırakıp giderler. Kim sordu ki onlara gider misiniz diye? Onların vatanı burasıydı, ne bilirlerdi Yunanistan’ı. Ah öyle hüzünlendim ki. Bir yandan da savaştan çıkanlar, yeri yurdu kalmayanlar, yeni bir yaşam umuduyla bu adaya gelirler. Karınca Adası’na. Yaşar Kemal doğayı, insanları insan yapan değerleri, sadece insan olmanın önemini o kadar ince ve güzel işliyor ki, okurken hem keyif alıyorum, hem üzülüyorum. Ama bir yerlerde iyi insanların olduğu umudunu hep hissediyorum.
En eski geleneksel anlatım tarzıyla, çağdaş romancı kimliğini en etkin şekilde kullanarak herkesin sesi olmaya çalışmış ender üstadlardan birisidir... Hikayesini, karakterlerini, betimlemelerini öyle içten ve öyle gerçekçi anlatıyor ki ;romanlarında geçen kahramanların dizi dibinde oturuyor, gözlerinin içine bakıyor, bastığı toprakları hissediyorsunuz adeta. Onlarla ağlayıp, onlarla gülüyor heyecanlanıyorsunuz. Roman, Vasili ve Poyraz Musa ana karakterleri üzerinden hayat buluyor. Her ikisi de savaş kahramanı. Biri Rum diğeri Türk'tür. Lozanda alınan mübadele kararıyla, Rumlar Yunanistan'a gönderilmiş ve savaşlarda yerini yurdunu yitirmiş insanların Ege'deki bu adaya (karınca adası) yerleştirilmelerine karar verilmiştir. Adanın kaderi Poyraz Musa'nın gelişiyle değişir. Adaya sığınan çeşitli kökenlerden insanlar, Poyraz Musa'nın desteğiyle yaşadıkları bütün acılara karşın umudu ayakta tutarak yeni bir yaşamın filizlerini yeşertirler. Roman bu iki kahramanın birbirlerini öldürme çabalarının yanısıra Vasili'nin Poyraz Musa'nın hayatını kurtarmasıyla nasıl dostluğa kardeşliğe dönüşünün duygusal bir o kadar da etkileyici serüvenidir. Savaşların, sürgünlerin , ölümlerin yarım bıraktığı insanların mücadele ve umut öyküsüdür. Ölüm, çaresizlik, yersiz yurtsuz bırakılmak hangi kökenden olursa olsun hiçbir insana canlıya yakışmıyor. Büyük usta'nın hayatı boyunca vurguladığı ve miras bıraktığı vicdan ve insanca kalabilmek düşüncesinin en güzel örneklerindendi Okumayan kalmasın derim muazzam bir eser. Teşekkür ediyorum
bir ada hikayesi 1-2-3-4 beni çok etkilemiş serilerden biridir. İnce Memed'den daha çok diyebilrim. etkisi hala sürmektedir ve hiçbir zaman geçmeyecek bir kitaptır. En büyük hayalim kızımın büyüdüğünde kitapları çok sevmesidir. Eğer kitapları sever ve okursa lise 1. sınıfta önce ince memed sonra ada hikayelerini okumasını tavsiye edeceğim. bu kitap insan olmanın kitibıdır.
İstanbul şehrinde olanlar anlatılamaz, dile gelmez. Kelimeler yetmez. Padişahlar oğullarını, oğullar padişah babalarını, padişahlar bütün kardeşlerini doğradılar. İstanbul şehri bir ölüm, bir kırım yeridir.