Tekerleğin iki ana hammaddesi vardır. Bunlardan ilki, kauçuk'tur. Kauçuk ağacından yapılan doğal kauçuk ve petrolden elde edilen suni kauçuk, kullanım alanına göre uygun oranlarda lastik hamuruna katılır. Tekerleğin içindeki toplam kauçuk miktarı %60 ila 80 arasındadır. Kauçuk, tekerleğe esneklik verir ve sürtünme katsayısını yükseltir. Doğal kauçuk kahverengidir. Suni kauçuk ise beyaz, sarı, kahverengi yahut şeffaf olabilir.
İkinci ana hammadde ise, is'tir. Bildiğimiz, yanma neticesinde ortaya çıkan is yani. Malum, simsiyah renkte ve çabuk bulaşan, çok kötü bir tozdur is! Herhangi bir elbisenize temas ederse ya o elbiseyi tamamen siyaha boyamak, ya da çöpe atmak gerekir. Tekerleğin içinde %20 ila 40 arasında is bulunur.
İs'in esas görevi, lastiğe aşınma direnci vererek ömrünü uzatmaktır. Fakat tekerleğin sürtünme katsayısını, yani yer tutma yeteneğini de azaltır. Örneğin içine is eklenmemiş tekerlek, fren yapıldığında arabayı anında durdurur. Amma velakin, bu şekilde de ömrü yalnızca 10-20 kilometre olabilir. İçine aşırı is katılmış tekerlek ise çok sağlam ve dayanıklıdır ama, ancak havaalanı genişliğindeki caddelerde bariyerlere çarpmadan viraj alabilir. (Formula yarışlarında niye sürekli lastik değiştirildiği, şimdi anlaşılmıştır sanırım.)
Günümüz teknolojisi ile yapılan hiçbir boya, is ile başa çıkabilecek denli güçlü değildir. Tekerlek hamuruna ne kadar renkli boya atılırsa atılsın, tekerlek yine de siyah olarak kalır. Kaldı ki, kompozisyonu bozacağından, tekerleğin içine boya vb. ek maddeleri fazlaca katmak da pek mümkün değildir.
Ve son bir not: Çocuk bisikletlerinin renkli tekerlekleri istisnadır. Öteki taşıtlara kıyasla çok daha az yüke ve aşınmaya maruz kaldığı için, is yerine daha az etkili ancak boyanabilir katkı maddeleri kullanılabilir.