Fransa’da cumhurbaşkanlığı görevi için yarış 12 adayla başladı . Seçim, 24 Nisan’da, seçmenlerin beş yıl önceki seçimle aynı seçimle sonuçlanacak : merkezci Emmanuel Macron veya aşırı sağ Marine Le Pen.
Devam filmleri daha az ilham verici olma eğilimindedir ve bir bütün olarak seçim , adaylar tarafından sergilenen Fransa için tamamen farklı vizyonlara rağmen, hayal kırıklığına uğramış ve çoğu zaman kayıtsız seçmen arasında yaygın bir coşku uyandırdı .
Alan 10 Nisan’da daraltılmadan önce, Fransız seçmenlerin seçim yapabilecekleri siyasi yelpazenin dört bir yanından önde gelen beşlisi vardı: Le Pen en sağda geride kalıyor ve en sol bir noktada yükseliyordu . Bu arada, Macron da dahil olmak üzere merkezci adaylar görünüşte pek ilgi görmedi ve bir zamanlar güçlü ama şimdi bölünmüş Les Républicains’i temsil eden sağcı Valérie Pécresse, tartışmasız en başarısız kampanyayı yürüttü .
La Grande Nation’ın Büyük Hayal Kırıklıkları
Seçim süreci, en azından aşırı sol çevreci Jean-Luc Mélenchon ile aşırı sağ polemikçi Éric Zemmour arasındaki kutuplaşmış pozisyonlar ve tartışmalar konusunda entrikasız geçmedi . Ancak burada bile, iki aday sonunda onları ikinci tura itmek için yeterli coşkuyu yakalayamadı.
Sürdürülebilirliğe odaklanan “ planification ecologique ” veya “ekolojik planlama”ya öncelik veren Mélenchon, çoğu Mélenchon’un Avrupa şüpheciliği ve genel eleştirisiyle çelişen küresel, pan-Avrupa bakış açısına meyleden genç seçmenler arasında yalnızca kısmen popüler oldu.
Her iki aşırı adayın kampanyalarının bocalaması ve diğerlerinin kampanyalarının alevlenmemesiyle birlikte, Fransız seçmenlerin dörtte biri 10 Nisan’daki sandıktan uzak kaldı – 2002’den bu yana en düşük katılım oranı.
Ve önde giden iki adayın hiçbiri ikinci turdan kaçınmak için gereken oyların %50’sine bile yaklaşamadı – Macron sadece %28 ile utangaç, Le Pen ise %23 ile ikinci oldu. Ancak sadece ikiye düşen aday listesi, yarışa coşku katmak için çok az şey yaptı.
Macron, Avrupa’nın en aşılı ülkelerinden biri olan Fransa’yı COVID-19 krizi boyunca yönetti ve dışarıdan bakanlara kesin bir bahis gibi görünebilir – aslında Le Pen ile ikinci turda oldukça rahat bir şekilde kazanacağı düşünülüyor . Bununla birlikte, Macron bir coşku dalgası üzerinde pek taşınmıyor. Bugüne kadarki başkanlık görev süresi hayal kırıklığı ile işaretlendi – şu anda 40’ların altında seyreden bir onay derecesi ile .
İmajı, sabit vergi ve enerji vergisi nedeniyle sokağa çıkan protestocular olan Sarı Yelekliler hareketi tarafından zarar gördü . Macron’un protestoyu ele alışı, onun geniş çapta Fransız seçkinlerinin kibirli bir temsilcisi olarak algılanmasına neden oldu .
Le Pen’in kampanyası, şimdiye kadar ırkçılık ve göçmenlik karşıtı duygularla ilişkilendirilen imajını yumuşatmaya çalışarak aşırı sağ adayın Macron’dan daha ulaşılabilir görünmesini sağlamaya odaklandı .
Fransız gazetesi Le Monde’un özetlediği gibi, Macron ve Le Pen arasındaki seçim, “ yöneticilerin ve emeklilerin Fransa’sını çalışanların ve işçilerin Fransa’sının, şehirlerin çevrenin, Avrupa entegrasyonunun ulusal egemenliğin karşısına… ” iki çok farklı aday, ancak iki farklı gelecek arasında.