Patrecia Ming Buckley CNN Business’a verdiği demeçte, “Büyük İstifa insanların ‘Durum ne olursa olsun daha iyisini istiyorum’ demesidir” dedi. Sidney merkezli 35 yaşındaki, geçen Ağustos ayında danışmanlık EY’deki işini bırakma kararı aldı.
İş bulma sitesi tarafından Aralık ayında yapılan bir anket Gerçekten de Singapur’da yaklaşık 1.000 işçiyle yapılan bir araştırmada, yanıt verenlerin neredeyse yarısının önümüzdeki altı ay içinde mevcut pozisyonlarında kalıp kalamayacaklarından emin olmadığı ortaya çıktı. Neredeyse dörtte biri, bu yılın ilk yarısında işverenlerinden ayrılmayı hedefliyordu. Ocak ayı LinkedIn verileri, İspanya, Hollanda ve İtalya’da sektör değiştiren işçi sayısında 2021’in başlarına kıyasla kayda değer bir artış gösterdi.
Avustralya, Birleşik Krallık, Amerika Birleşik Devletleri, Almanya, Japonya ve Fransa’yı kapsayan Slack mesajlaşma şirketi tarafından görevlendirilen işçiler üzerinde yapılan bir çalışmada, yeni bir iş aramaya açıklık, Haziran ayından bu yana her çeyrekte artıyor.
Gelecek Forumu girişimine başkanlık eden Slack’in kıdemli başkan yardımcısı Brian Elliott, “İnsanların yaşamlarında işin rolünü yeniden düşündükleri yerde bu yeniden kalibrasyon oldu” dedi. “Sadece tazminat gibi şeyler açısından değil, aynı zamanda esneklik, amaç, denge gibi şeyler açısından da yeniden düşünüyorlar.”
Dalga nerede?
Pandeminin ilk aşamasında insanlar büyük ölçüde işsiz kaldığı için işlerinden ayrılmak isteyen bir yığın insan vardı. Tükenmişlik raporları yaygındı. İnsanlar büyük birikim yığınlarının üzerinde otururken hayatın amacı hakkında büyük sorular soruyordu. Ve daha önce uzaktan çalışan ve şimdi esnekliğe öncelik verilen kişiler ofise geri çağrıldıkları için sürtüşme potansiyeli vardı.
Teori tam yerindeydi: 2021’de Amerika Birleşik Devletleri’ndeki 47,8 milyon işçi işini gönüllü olarak bıraktı; bu, Çalışma İstatistikleri Bürosu’nun 2001’de tam yıl verilerini izlemeye başlamasından bu yana en yüksek rakam. Bırakanların sayısı Ocak ve Şubat aylarında yüksek kaldı. bu yıl.
Geçen ay Cintas’taki satın alma ve satış işinden ayrılan Bobbi Conclin, “Bir kişi için çok fazla şapka takıyordum” dedi. New Jersey merkezli 25 yaşındaki, günde 10-12 saat çalışmaktan yorulduğunu ve günler sonra bir e-ticaret şirketinde yeni bir göreve başladığını söyledi.
Klotz’un belirlediği faktörler Amerika Birleşik Devletleri’ne özel değildir. Ancak Büyük İstifa’nın diğer iş piyasalarına gelip gelmediği konusunda tartışmalar hararetlendi.
Avustralya’nın saymanı Josh Frydenberg geçen ay yaptığı bir konuşmada, “Büyük İstifa” yerine “Büyük Değişiklik” görüyoruz” dedi.
Citi Private Bank Avrupa, Orta Doğu ve Afrika yatırım stratejisi ve ekonomisi başkanı Guillaume Menuet, “Avrupa genelinde, insanlar çoğunlukla sahip oldukları işverenlerle kaldılar” dedi.
Ama çalkantı belirtileri var. Fransa’da, mevcut en son veriler olan 2021’in üçüncü çeyreğindeki istifa sayısı, 2007’ye kadar uzanan kayıtlardaki en yüksek rakamdı.
Birleşik Krallık’ta ise, 16-64 yaşları arasında işten işe geçen çalışan oranı, Ekim ve Aralık ayları arasında tüm zamanların en yüksek seviyesi olan %3,2’ye ulaştı.
Yine de İstihdam Araştırmaları Enstitüsü müdürü Tony Wilson, Büyük İstifa’nın Atlantik’i geçtiği iddialarının abartılı olduğunu düşünüyor ve bu oranın 2000’lerin başında olduğundan sadece biraz daha yüksek olduğunu belirtiyor.
hoşnutsuzluk büyüyor
İş hakkında farklı düşünenlerin sadece Amerikalılar olmadığı açık.
İngiltere’nin Sheffield kentinde yaşayan 47 yaşındaki Joan Pons Laplana, Ulusal Sağlık Servisi’ndeki kıdemli hemşirelik işini yaklaşık bir yıl önce bıraktı. Şimdi bir öğretmen olarak çalışıyor, dezavantajlı geçmişe sahip insanları NHS’de iş bulabilmeleri için eğitiyor.
Laplana, hastanelerin büyük bir kaynak sıkıntısıyla karşı karşıya olduğu bir zamanda sevdiği mesleği bırakmaktan suçlu hissettiğini söyledi. Ancak ilk iki Covid dalgası sırasında yoğun bakımda çalıştıktan sonra travma sonrası stres bozukluğu teşhisi konduğunda, bunun zihinsel sağlığını korumak için vermesi gereken bir karar olduğunu biliyordu.
“Ölümlü olma fikri – bir sonraki sen olabilirsin – çok mevcuttu” dedi. Bunun da ötesinde, ölmekte olan hastalara bakan ve onların yaslı aileleriyle iletişim kuran tek kişiydi. “Gün geçtikçe, bir geçiş ücreti vardı.”
Fransa’nın Paris kentinde yaşayan 28 yaşındaki Thibault Prat, neredeyse beş yıl sonra Mayıs ayında elektrik alıp satma işini bıraktı. Özellikle elektriğin fiyatı arttığı için uzun saatler çalıştığını söyledi.
Ayrıca işinde hiçbir şey üretmediği için hüsrana uğradı ve toplum pandemi ve iklim krizi gibi sorunlarla mücadele ederken sayıları Excel elektronik tablolarına eklemek istemedi.
İnançlarım ve işim arasında artık yaşayamayacağım büyüyen bir boşluk vardı” dedi.
Prat, nükleer sektör gibi endüstrinin başka bir bölümünde iş aramadan önce birkaç ay izin almayı planladığını söyledi.
İşçi anketleri, Prat’in seçeneklerini değerlendirirken yalnız olmayacağını gösteriyor. Ocak ayında yayınlanan Gelecek Forumu raporu, Fransa’daki işçilerin %53’ünün ve Almanya ve Japonya’daki %55’inin gelecek yıl yeni iş aramaya açık olduğunu ortaya koydu. Bu sayı Avustralya’da %64’e ve Birleşik Krallık’ta %60’a yükseliyor.
Ufukta değişiklik mi?
Yeni fırsatlar aramaya olan bu istek, açık iş imkanlarının yüksek kalması ve birçok sektördeki işverenlerin işçi almak için daha fazla ödemeye istekli olmasıyla ortaya çıkıyor. Brexit ile ilgili işgücü piyasasında bir reformun da ortaya çıktığı Birleşik Krallık’ta, şu anda her 100 iş için 4.4 boş pozisyon var – tüm zamanların en yüksek seviyesi.
ManpowerGroup’un İngiltere ve İrlanda genel müdürü Mark Cahill, “Şu anda Birleşik Krallık’ta böylesine büyük bir yetenek sıkıntısıyla, insanlar oldukça emin ve işleri değiştirmeye hazır” dedi.
Singapur İnsan Gücü Bakanlığı da önümüzdeki aylarda daha fazla istifaya hazırlandığını belirtti.
Ajans Ocak ayında yaptığı açıklamada, “Düşük ücretli işlere sahip sektörlerde, insanlar daha iyi fırsatlar nedeniyle taşınabilirler. İşgücü talebinin güçlü olduğu büyüme sektörlerinde, işe alım ve istifa oranlarının daha yüksek olması bekleniyor” dedi.
Avustralya’da hükümet, işlerini değiştiren işçilerin genellikle %8 ila %10 arasında maaş artışı aldığını söyledi.
LinkedIn Avrupa, Orta Doğu ve Afrika kıdemli ekonomisti Mariano Mamertino, Avrupa’daki işgücü piyasasının da bu yıl daha da güçlenmesinin beklendiğini ve bunun daha fazla kişiye rol değiştirme fırsatı verebileceğini söyledi. Yaklaşık 9.000 işçiyle yapılan bir LinkedIn anketine göre Avrupalıların yaklaşık %58’i bu yıl işlerini değiştirmeyi düşündüklerini söylüyor – ancak Rusya’nın Ukrayna’yı işgal etmesinden önce tamamlandı ve ekonomistlerin bölgeyi resesyona sürükleyebileceği konusunda uyardı.
Mamertino, “İşgücü piyasası gerçekten daraldığında, daha fazla fırsatın olduğu zamandır” dedi.
“4 Büyük” muhasebe şirketlerinden biri olan EY’den ayrılan Sidney merkezli işçi Ming Buckley, ayrılma kararında zihinsel sağlığın da büyük rol oynadığını söyledi.
“Büyük bir makinenin parçasıymışım gibi hissetmeye başladım” dedi. “Kendimi asla kurumsal merdiveni tırmanma yarışının bir parçası olacak biri olarak görmedim.”
Birkaç ay izin aldı ve kısa süre önce röportaj yapmaya başladı. Bu sefer, kar amacı gütmeyen bir kuruluşta yarı zamanlı bir rol arıyor – kendi değerleriyle daha uyumlu ve onun yanında bir koçluk ve mentorluk işi başlatmasına izin verecek bir şey. Bu bir aydınlanmadır – pandeminin de yardımıyla.
Ming Buckley, “İnsanların bir gün uyanıp işlerinden çok mutsuz olduklarını düşünmüyorum” dedi. “Bence yıllardır ve yıllardır inşa ediyor.”
Kaynak : https://www.cnn.com/2022/03/30/economy/great-resignation-uk-australia-europe/index.html