Covid öncesi ay olan Şubat 2020'den, mevcut en son anket olan geçen Ağustos'a kadar, serbest çalışan toplam işçi sayısı 302 birim (yüzde -5,8) düştü. Ancak aynı dönemde çalışan sayısı 89 bin (yüzde -0,5) azaldı. Mutlak olarak, ilki 5 milyon eşiğinin (tam olarak 4.936.000) altına düşerse, ikincisi 17.847.000'e ulaştı.
Kısacası, bir buçuk yıl içinde, sözde KDV'li kişiler bedelini ödemiş olsa bile, Covid İtalyan iş dünyasına bir yük getirdi. CGIA Çalışmaları Ofisi tarafından kınandı.
• Bu ölümün nedenleri
Mikro işletmeleri her zaman rahatsız eden geleneksel sorunlara (vergiler, bürokrasi, kredi eksikliği vb.), kararnamelerle uygulanan kapatmalar, hareketlilik kısıtlamaları, hane tüketiminin çöküşü ve bu son raporda kaydedilen e-ticaret patlaması. Bir buçuk yıl, işlerini kalıcı olarak kapatmak zorunda kalan birçok serbest meslek sahibinin durumunu daha da kötüleştirdi. Hatırladığımız kadarıyla, bu mikro gerçeklikler, faaliyet gösterdikleri bölgeyle bağlantılı olarak neredeyse yalnızca iç talep üzerine yaşıyor. Yalnızca 2020'de İtalya'da hane halkı tüketimi yaklaşık 130 milyar avro düştü; bu para, bu daralmanın ardından artık geçimlerini sağlayamayan çok küçük işletmelerin gelirlerini büyük ölçüde besledi.
• Mağazalar olmadan şehirler artık eskisi gibi değil
Tarihi merkezler boyunca ve hem büyük şehirlerin hem de küçük banliyö kasabalarının semtlerinde yürürken, kepenkleri sürekli indirilen ve içleri tamamen kapalı olan esnaf ve küçük ticaret dükkanlarının sayısı keskin bir şekilde artıyor. Çıplak gözle daha az görülebilen, ancak aynı derecede endişe verici olan, bir apartmanda bulunan ofislerde / stüdyolarda faaliyetlerini yürüten serbest çalışanları, avukatları, muhasebecileri ve danışmanları da etkileyen kapanışlardır. Kısacası, şehirler yüz değiştiriyor: daha az mağaza ve ofisle daha az ziyaret ediliyor, daha güvensiz ve artan bozulma seviyeleri ile.
• Serbest meslek konusunda hemen bir kriz tablosu
CGIA aylardır hem Başbakan Draghi'den hem de valilerden ulusal ve yerel düzeyde kalıcı bir kriz masası açmalarını istiyor. Özellikle hassas bir durum yaşayan özerk bir dünyaya, aslında hiçbir zaman bu anda olduğu gibi cevap vermek gerekli değildir. Dikkat edin, mucizevi önlemler yoktur. Ve unutmamalıyız ki, bu son bir buçuk yılda, (tamamen yetersiz olsa da) ikramlara ek olarak, birbirini takip eden yöneticiler, diğer şeylerin yanı sıra, ISCRO'yu onayladılar, evrensel ödeneğin kullanımını bağımlı çocuklar için de genişlettiler. serbest meslek sahibi ve acil gelir, halen iş başında olanlar için getirildi. Tüm önemli önlemler, ancak bu pandemi aylarında ortaya çıkan zorlukların üstesinden gelmek için yeterli değil.
• Okullarda daha fazla iş
Lise öğrencilerine yönelik önemli bir bilgilendirme/eğitim eylemini bir an önce devreye sokması için Milli Eğitim Bakanlığı'nın da sürece dahil edilmesi ve özellikle bir noktanın farkına varmalarını sağlamak; okul bittiğinde, kişi kendini işgücü piyasasında serbest çalışan işçiler olarak da kurabilir. Bu ikinci bakış açısı gençler arasında çok az bilinir. Bu deneyimlerin olmadığı durumlarda, sosyal ortaklar (işveren dernekleri ve sendikalar), yerel kurumlar (Belediyeler, İller, CCIAA vb.) Talebi mümkün olduğunca iş teklifine yaklaştırmaktır. Paradoksal olarak ülkenin genç işsizliğinin çok yüksek olduğu bölgelerini de etkileyen istihdam uyumsuzluğu sorunu.
• Serbest meslek sahiplerinin istatistikleri
Serbest meslek dünyasındaki kriz çok uzun zaman önce başladı. Son 17 yılda, maksimum açılış zirvesine, İtalya'da bulunan toplam bağımsız sayısının 2004 birime ulaştığı Mart 6.303.000'te ulaşıldı. Ardından, Aralık 2020'de bu iş kategorisini 5 milyon eşiğinin altına getiren sürekli bir "kanama" oldu. Ancak bu yılın Ocak ayında, bu zaman serisinden bu yana en düşük kotaya ulaşıldı: 4.925.000. Nihayet Şubat ayından Nisan ayına kadar süren tırmanış yeniden başladı. Daha sonra, eğri sinüzoidal bir eğilime sahipti ve Ağustos ayında 4.936.000 yükseklikte durdu.
• Çalışan numaraları
Yukarıda belirttiğimiz gibi, bu 18 aylık pandemi döneminde "sadece" 89 bin çalışanımızı kaybettiysek, yine de mutlak anlamda, kalıcı sözleşme sahiplerinin geçici işçiler tarafından kaydedilenden daha belirgin bir düşüş yaşadığı belirtilmelidir. . . . Aslında, Şubat 2020 ile Ağustos 2021 arasında, ilki 57 adet (yüzde -0,4) daralma kaydederken, ikincisi ise 32 (yüzde -1,1) düşüş yaşadı.