Bölüm 353: Büyük Ejderhacı!
Batı Çölü Gelişimcisi genç kadına aç gözlü, vahşi bir bakış attı. “Batı Çölünde şeytansılar yetiştirilmeye başlandığında Soğuk Kan Klanı nesiller boyunca Büyük Ejderhacılara sahip oldular. Ben küçükken, sizin klanınız hakkında bir çok efsane duymuştum.”
“Büyük Ejderhacılar totemlerden çok daha büyük bir güce sahipler. Onlar gerçek anlamda Batı Çölünün zirvesindeler. Ben ise… Sadece 3.kademe Ejderhacıyım. Ama, Soğuk Kan Klanının mirasını ele geçirebilirsem… O zaman Büyük Ejderhacı olma şansına sahip olacağım! Hanxue Shan, benim yetiştirdiğim şeytansılar hakkında ne düşünüyorsun?” Batı Çölü Gelişimcisi içten bir kahkaha atarken bölgedeki kurtlar kafalarını kaldırıp uludular. Vahşilikle dolu bir havaları vardı.
Beyaz cübbeli genç kızın etrafını saran parlak kalkan kırılma belirtileri gösteriyordu. Kızın yüzü soluktu ve ağzından kan sızdı. Gözlerinde umutsuzluğun yanı sıra kararlılık da vardı.
Onu koruyan iki gelişimciye döndü ve konuştu, “Benim için endişelenmeyin, yapabiliyorken buradan ayrılabilirsiniz!”
İki gelişimci gergindi. Tam bir şeyler söylemeye niyetlendikleri anda genç kız onlara sanki konuşmamaları gerektiğini söyleyen bir bakış attı.
Tam o sırada uluyan siyah kurtların vücutları aniden genişlemeye başladı ve ileri doğru hücum ettiler. Şu an yarısından fazlası yerle bir olan kalkana sertçe çarptılar. Şu anki duruma göre tek bir saldırı daha alırsa kalkan parçalanacak gibiydi.
Kurtlar tekrar saldırıya geçmek üzerelerdi ve Batı Çölü Gelişimcisinin gözlerinde canlı bir ışık parlıyordu. Tam o anda aniden ormanın içinden karın ezilmesiyle ortaya çıkan ayak sesleri duyuldu.
Ses son derece belirgindi. Bu bölgede ölümlüler yaşamıyordu, bu yüzden ayak sesleri duyulduğu anda beyaz cübbeli genç kız ile yoldaşları sesin geldiği yöne doğru gözlerini çevirdiler. Batı Çölü Gelişimcisi de kaşlarını çatarak o tarafa doğru baktı.
O anda üzerinde uzun bir cübbe olan ve uzun siyah saçları omuzlarından dökülen genç bir adam gördüler. Onun siması oldukça kibardı ve kültürlü bir havaya sahipti. Bu kişi tabii ki Meng Hao idi. Bir bilgin havasıyla yavaşça yürüdü.
Meng Hao’nun tavrına bakılınca sanki kendi avlusunda gece yarısı yürüyüşüne çıkmış ve çiçek bahçesine düşen, ince ince yağan karları görmek istiyormuş gibi bir havaya sahipti. Meng Hao yürümeye devam etti, elinde bir tomar taşıyordu ve bu tomar onun bilgin havasını daha da destekliyordu.
Batı Çölü Gelişimcisinin gözleri kısıldı, sanki Meng Hao’nun engin aurasının gerçek olduğuna inanamamış gibiydi. Adam sağ elini salladı ve bunun üzerine hemen sekiz siyah kurt ulumalar ve parlayan kızıl gözleriyle Meng Hao’ya doğru atıldılar.
Beyaz cübbeli genç kız bu görüntü yüzünden üzülmüş gibi görünse de bütün enerjisini Soğuk Kar Larvasını kontrol etmek için kullandığından ona yardım edebilmesi mümkün değildi. Bu yüzden tek yapabildiği sessizce izlemek olacaktı.
“Harika kürk...” Meng Hao kurtlara bakarak yumuşak bir tonla konuştu. “Eğer Papağan burada olsaydı muhtemelen onları severdi.” Bu kurtlar büyünün yarattığı hayali şeyler değildi, kanlı canlı varlıklardı.
Fakat onlarla ilgili farklı bir şey vardı, onların içinde de totemik güç yer alıyordu. Meng Hao ilk defa böyle canavarlar görmüştü. Onlardan toplamda yüzden fazla vardı ve her biri Geç Temel Kurulum aşamasına benzer bir güç aurası yayıyordu.
Güney Diyarında olsa, bu siyah kurt sürüsü oldukça büyük bir kuvvet teşkil edecekti.
“İlginç…” dedi Meng Hao ileri yürümeye devam ederken. Depolama çantasına vurarak kırmızı bir tıbbi hap çıkarttı. Onu hemen ezerek toza çevirdi ve ardından elbise kolunu savurarak bu tozu havaya saçtı.
O anda bir rüzgar peyda olarak tozu Meng Hao’nun üzerine doğru gelen sekiz siyah kurda doğru götürdü. Kurtlar toz ile temasa geçtikleri anda acınası uluma sesleri çıkarttılar. Bir an sonra hepsi de patlayarak kan ve pıhtı pusuna dönüştüler. Bu kan ve pıhtı aniden siyaha döndü ve ardından tamamen çözündü.
Toz yayılmaya devam ederken siyah kurt çığlıkları yükseldi ve vücutları çürümeye başlayan kurtlar daha sonra patladılar. Patlayan vücutlardan dışarı siyah kanlar saçıldı, yerdeki bembeyaz karlar kanla boyandı ve hava çürük kokusuyla doldu. Kana dokunan diğer kurtlar ise hemen inlemeye başladılar. Vücutları sarsıldı ve bir kaç nefeslik süre sonunda onlar da yere yıkıldılar.
Bu bir zincirleme reaksiyon gibiydi. Meng Hao ileri doğru yürürken kurtlar çığlıklar atmaya ve ölmeye devam ettiler. Etrafa saçılan kanlar havada süzüldü ve tıpkı kara bir sis gibi havaya yükselerek bir bulut şekillendirdiler.
Kurt sürüsünün yarısından fazlasının ölmesi çok uzun sürmedi. Geri kalanları ise kuyruklarını bacaklarının arasına kıstırarak titreyen vücutlarıyla geri çekildiler. Kurtlar Meng Hao’ya bakarken gözleri benzersiz bir dehşetle dolmuştu.
Beyaz cübbeli genç kız tüm bu olanları hayretle izledi. Onun yanındaki iki gelişimcinin de nefesleri kesilmişti. Batı Çölü Gelişimcisi bile şaşkındı.
“Bu… Sen…” diye kekeledi, vücudu titriyordu ve gözleri sanki yuvalarından çıkacak gibiydi. “Demek ölümüne susadın ha!?!?” Bunun ardından adam nihai öfkeyle dolu bir kükreme sesi çıkarttı. Yüzündeki damarlar şişti ve gözleri vahşilik ve kanla doldu.
Adam sağ elini kaldırdı, içinde siyah bir taş vardı. Onu ezdi, ardından kolunu salladı. Bunun üzerine havada siyah bir duman kıvrıldı ve bu duman daha sonra bir burgaca dönüştü.
“2. kademe Sürüngen Ejder Şeytansıları, ortaya çıkın!” Aniden, burgacın içinden kükreme sesleri boşaldı ve bunu akabinde aşağı yukarı üç metre uzunluğunda parlak kırmızı renkte sürüngen bir varlık ortaya çıktı. Onu bir çoğu takip etti. Kısa sürede otuz tanesi kendini gösterdi!
Ortaya çıkan otuz kırmızı sürüngen varlık şok edici bir güç yayıyorlardı. Onların kükremeleri etraftaki her şeyi titretiyordu.
Meng Hao’nun gözlerinde tuhaf bir ışık parladı. Uzun zamandır bu Batı Çölü Gelişimcisinde farklı bir şeylerin olduğunu fark etmişti. Adamın vücudunda iki tane totem dövmesi mevcuttu, bunlardan birisi siyah bir kurt dövmesi iken diğer sürüngen bir varlıktı. Bu totemler diğer Batı Çölü Gelişimcilerinden görülen totemlerden pek farklı durmuyordu. Fakat Meng Hao onlarda cidden tuhaf bir şey olduğunu hissedebilmişti.
“Kıdemli, o bir Batı Çölü Ejderhacısı!” dedi beyaz cübbeli genç kız endişeyle. Meng Hao’nun bu tür varlıklara aşina olmadığını görebiliyordu ve sözlerine devam etti: “Ejderhacıların gelişim merkezleri yüksek olmayabilir, ama onlar şeytansıları yönetirler. Onu öldürürsen şeytansılar da ortadan kaybolur!”
“Şu herifin işini bitirdikten sonra sana geleceğim kaltak!” diye bağırdı Batı Çölü Gelişimcisi vahşi bir sesle. Elini Meng Hao’ya doğru salladı ve otuz kızıl sürüngen şiddetle Meng Hao’ya doğru hücuma geçtiler, açılan kırmızı ağızları ölüm kokusu yayıyordu.
Meng Hao kızıl sürüngenlere bir bakış daha attı, ardından başını sağa sola çevirdi. Sağ elini kaldırdı ve tek parmağını hala havada süzülen siyah buluta doğru uzattı. Hemen çok sayıda siyah yağmur damlası düşmeye başladı. Yağmur kızıl sürüngenlerin üzerine yağdı ve onların çığlıklar içinde kalmasına neden oldu. Sürüngenlerin vücutları titredi ve çürümeye başladı. Bir kaç nefeslik süre kadar sonra üç yüz metre genişliğindeki siyah bulutun altındaki bütün sürüngenler tamamen iskelete dönüşmüştü.
Meng Hao bu kara yağmurun ortasında durdu. Yeşil cübbesine ya da uzun siyah saçlarına tek bir yağmur damlası bile düşmedi. Bu görüntü öyle şaşırtıcıydı ki Batı Çölü Gelişimcisinin ağzı açık kaldı. Gözleri inanamaz bir ifadeyle doldu.
“Sen… Sen bir Büyük Ejderhacısın!”