İrade gücü, varlığın özünde bulunan şeydi. Bedene bir şey olursa, bedeni yok olduktan sonra bir Yin hayaletine dönüşmesi için ruhu işlenen esmer genç gibi bir olmadıktan sonra irade gücü yavaş yavaş azalır, kaybolurdu. Onun yaşamı, bedenin ve ruhunun birleşimi değildi. Bir Yin hayaletinin ruhu, etinin bir kısmında bulunurdu. Esmer gencin ruhu, bu koşullar altında fiziksel bedeni olmasa bile var olabilirdi.
Normal bir insan ağır yaralandığında irade gücü sakatlanır, bulanıklaşır ve hatta kişi bilincini dahi kaybedebilirdi.
Esmer genç, Lin Xintong’un irade gücüyle doğrudan çatışmaya cesaret edemiyordu, ama Lin Xintong’un bedenini ciddi şekilde yaralayarak bilincini kaybetmesini sağlayabilirdi.
Karlı düzlüklerde, soğuk rüzgar hiç dinmezdi. Lin Xintong bedenini korumak için durmaksızın Yuan Qi’sini kullanmak zorundaydı, ama karlı düzlüklerde çok ilerlemişti ve Yuan Qi’sinin çoğu tükenmişti.
“Yuan Qi’ni biraz daha harcadıktan sonra bedenin benim olacak!”
Esmer gencin gözleri, zehirli bir yılanınkiler gibiydi. Lin Xintong’a lezzetli bir avmış gibi bakıyordu.
Bununla birlikte, esmer gencin figürü eriyormuş gibi yavaşça kar ve buzla birleşti.
Bedenindeki hayalet enerjisi daha yoğun hâle geldi. Bu hayalet enerjisi kademeli olarak yayılarak siyah bir ışık kapısı oluşturdu.
Vahşi hayaletleri çağırma tekniği.
Esmer genç, siyah ışık kapısının boyutu yavaşça artarken ona dokundu. Cehennem kapısı gibi bir şeydi. Kırmızı gözlü korkunç hayaletler birbiri ardına hırıldayarak kapıdan dışarı çıktı.
Gerçek bedenleri yoktu. Ama ortaya çıktıklarında, çevredeki kar ve buz onların etrafını çevreleyerek onlara bedenler oluşturdu…
…
Wu Wu…
Soğuk rüzgar kükredi. Lin Xintong hâlâ ilerlemeye devam ediyordu.
Ama neredeyse donmuş olan vücudu birdenbire durdu. Hafifçe başını kaldırdı ve kar fırtınasının içinde, ilgisiz gözlerle etrafına baktı. Kirpikleri ve kaşları buzla kaplanmış durumdaydı.
Solgun, ince parmakları kılıcının kabzasına dokunurken sessiz kaldı.
Kuduran karın içinde, ondan fazla gölge gördü.
Ve yavaşça ona doğru yaklaşıyorlardı.
Hepsi de kocamandı ve bedenleri beyaz bir postla kaplıydı. Adımları ağırdı ve şiddetli bir tehlike hissi yayıyorlardı.
Lin Xintong nefesini tuttu. Gücünü zaten harcamıştı ve bu koşullar altında bu kar canavarlarıyla karşılaşmak, hiç şüphesiz onun için bir felaketti.
Karlı düzlüklerde metruk hayvanlar mı vardı?
Lin Xintong kılıcı elinde orada durdu. Kar fırtınasının içinde, çok güzel bir buz heykeline benziyordu.
Siyah figürler yaklaştıklarında, Lin Xintong onların metruk hayvanlar olmadıklarını fark etti. Buz ve kardan oluşmuşlardı. Postları bile kardan oluşuyordu.
Kar ve buzdan oluşan bedenlere sahip olmalarına rağmen, gözleri kırmızı kırmızı parlıyordu. Fazlasıyla kem bir his veriyorlardı.
Hiçbir şey söylemeden saldırdılar!
Dev bir pençe Lin Xintong’a doğru hareket etti.
Lin Xintong, bu pençenin kafasına vurmak üzere olduğunu görünce umutsuzluğa kapıldı. Güç bela enerjisini topladı ve meyilli bir açıyla kılıcını sapladı!
Cha!
Kılıç, kar fırtınasını yardı ve büyük canavarın pençesini deldi!
Lin Xintong’un kılıcı gıcırtı sesi çıkarırken kar ve Kılıç Qi’si çarpıştı.
O, eşsiz bir kılıçtı ve genellikle Lin Xintong onu Saf Yin Yuan Qi’si ile birlikte kullandığından oldukça yıkıcıydı. Ama şimdi Lin Xintong çok güçsüzdü, bu yüzden de bu saldırı dev canavarın pençesini kesememişti.
Büyük canavar ağzını açarak kükredi ve Lin Xintong’u ısırmaya çalıştı.
Geri çekilecek yeri olmayan Lin Xintong, kan özünü zorla bir araya getirdi. Kendi hayatından çalma pahasına, zorla gücünü topladı ve canlılığını kılıcına aktararak onun kör edici solgun bir mavi ışıkla parlamasını sağladı.
Puah!
Saldırısı düzgünce ilerleyerek büyük canavarın pençesini kesti. Ardından boynuna doğru ilerledi. Koca beden bir an durup hareketsiz kaldıktan sonra bir patlama sesiyle birlikte parçalanarak karlı düzlüklere dağıldı!
Kar canavarı çabucak dağılıp bedenindeki kar kristalleri etrafa saçıldıktan sonra hayalet de Yin gazı şekline dönüşüp kayboldu.
Lin Xintong bu saldırıyı kullandıktan sonra nefes nefese kaldı. Ağzının köşesinden kan sızıyordu. Nazikçe gülümsedi, ama gülümsemesinde hüzün vardı.
Tek bir saldırı canlılığını tüketmişti ve Yin meridyenlerini daha kötü bir hâle getirmişti. Bedeninde mühürlü olan Saf Yin Donmuş Qi, artık bastırılamayacak hâldeydi!
Durumu çok kötüydü. Kullanabileceği Yuan Qi’si kalmamıştı. Kullandığı kılıç saldırıları güce sahip değildi, onların işe yarar saldırılara dönüşmesi için kendi canlılığını kullanmak zorundaydı. Daha fazla dayanamıyordu.
Kar fırtınası içinde saklanan esmer genç, bu manzarayı görünce şeytani bir şekilde güldü. Bir bedene sahip olmasa da gücü kalmamış Lin Xintong’la baş etmek artık sorun olmayacaktı.
“Onları öldür, onları öldürmeye devam et. Ne kadar dayanabileceğini görmek istiyorum. Bundan sonra bedenin benim olacak!”
…
“Bu kar canavarları nereden çıktı?”
Lin Xintong’un kılıcını tutan parmakları titriyordu. Canavarı öldürdüğünde, canavardan gelen bir his ya da yaşam gücü hissetmemişti. Bir kukla gibiydi.
Üstelik, sahip oldukları kötücül aura, Lin Xintong’un bu canavarların Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin testlerinden biri olmadığını düşünmesine sebep oldu.
Şu anda, kar fırtınasının içinde, Lin Xintong’un etrafını çeviren yedi-sekiz figür ortaya çıktı. Kar canavarlarının sayısı da yirminin üzerine çıkmıştı.
Lin Xintong yavaş yavaş umutsuzluğa gömüldü. Yirmiden fazla dev canavarı göz ardı etse bile, az önce yaptığı saldırıdan bir on tane daha yaparsa hayatı tamamen tükenecekti. Ve bu hayatının sonu olacaktı!
Burada mı öleceğim?
Lin Xintong, kar canavarlarını görse bile ilgisizce bakmaya devam ediyordu. Kar canavarları onun etrafını sarıp ilerlemesini önlüyordu. Geriye kalan tek yol, arkasındaki yoldu.
Lin Xintong gözlerinin köşesiyle arkasına baktı. Ama geri çekilmedi. Aksine, ayağını kaldırdı ve adımını ileri doğru attı.
Dev bir canavara doğru yürüdü. Karlı düzlüklere adım attığı andan beri, neyle karşılaşırsa karşılaşsın asla geri çekilmeyeceğine dair bir karar vermişti.
Ve şu an… Geri çekilmek için bir sebebi yoktu. Dönüp kaçarsa, kar canavarları onu kovalayacaktı. Ve ona yetişip arkasından saldırırlarsa, kesinlikle onları durduramayacak ve onlarla başa çıkma fırsatını kaybedecekti.
Durum böyleyken, tek yapabileceği, ölümün ortasındayken imkansıza yakın bir hayatta kalma şansı aramaktı…
…
Karlı düzlükler sınırsızdı. Buz parçaları da kar fırtınasının içine karıştığından güçlü rüzgarla çok hızlı bir şekilde hareket ediyor ve keskin ıslık sesleri çıkartıyorlardı.
Bu korkunç hızın altında, çelik bir plaka bile eleğe dönerdi.
Yi Yun karlı düzlüklerde gayretli bir şekilde ilerliyordu. Bedenindeki Saf Yang enerji yanıyor, hem bedenini koruyor hem de etraftaki kar ile buzu eritiyordu.
Yi Yun’un yön duygusu oldukça güçlüydü. Beyaz elbiseli kadın, ona doğru yol ile ilgili ipucu verdiğinden beri düz bir çizgi üzerinde ilerlemişti.
Ama Yi Yun’un yönü yanlış olmasa bile Lin Xintong yarı yolda yönünü değiştirmiş olabilirdi. Engin karlı düzlükler ve dinmez kar fırtınası, bir insanı bulmayı çok zorlaştırıyordu ve aynı zamanda görüşü de kolayca engelliyordu.
Yi Yun, Lin Xintong’u bulmak istiyorsa hızlanmalıydı. Yönünü değiştirmeden ya da çok uzaklaşmadan önce Lin Xintong’u yakalamalıydı.
“Dört gündür hiç durmadan yürümekteyim…”
Yi Yun kendi kendine mırıldandı. Karlı düzlüklerde gece ve gündüz kavramları yoktu. Ve Yi Yun, Saf Yang Beden’e sahip olsa bile, hızı çok yavaştı.
Ve zaman geçtikçe endişeleri artıyordu. Lin Xintong’u özlediği de bir gerçekti.
Karlı düzlüklerde durmaksızın enerji harcayarak ilerlemek Yi Yun için kolay değildi. Ve Yi Yun iki gündür enerji görüşünü hiç kapamadığından zihinsel gücü tükenmişti.
Ama enerji görüşünü sürekli açık tutsa bile hiçbir şey göremedi. Lin Xintong yakında olsaydı, bedenindeki enerji dalgalanmaları, enerji görüşünde geceleyin çakan dikkat çekici bir kıvılcım gibi görünürdü.
Yi Yun hızı yavaşlarken kaşlarını çattı. Bir kalıntı yutarak tükettiği dayanıklılığını yeniledi.
Dinlenirken bile enerji görüşünü kapatmıyordu.
Kar fırtınasının içinde, Yi Yun’un Lin Xintong’u bulmak için kullanabileceği tek şey, enerji görüşüydü. Enerji görüşü kapalıyken Lin Xintong’u gözden kaçırırsa kesinlikle pişman olurdu.
O anda, Yi Yun bir şeyler hissederken hafifçe nefes verdi.
Enerji görüşünde, karın altında gizlenen tek tük enerji dalgalanmaları hissetti. Bu enerji dalgalanmaları çok zayıftı, dikkatli bakılmazsa kesinlikle görülemezlerdi.
Elbette bunun Lin Xintong olması mümkün değildi, ama hiçbir şeyin değişmediği karlı düzlüklerde böyle bir şey olması olağan dışıydı.
Yi Yun biraz tereddüdün ardından yavaşça yürüdü.
Enerji dalgalanmalarının izlerinin bulunduğu noktada çömeldi. Eliyle karı yana süpürdü ve karın altında kırmızı bir buz kristali buldu.
Kırmızı buz kristalinden hafif bir kan kokusu geliyordu. Enerji dalgalanmaları da bundan yayılıyordu.
Kan mı?
Yi Yun’un kalbi sıkıştı. Bu kırmızı buz kristali, kanın donmasıyla oluşmuştu!
Beyaz elbiseli kadına göre, Lin Xintong Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin dördüncü seviyesindeki tek kişi olmalıydı. Öyleyse bu kan Lin Xintong’a mı aitti?
Lin Xintong karlı düzlüklerdeki Donmuş Qi’ye dayanamazsa, Yin meridyenleri bundan etkilenmeli ve Dantianı donmalıydı! Yarlarından kan akmamalıydı!
Yi Yun derin bir nefes aldı. Sakinleşmek için alnını ovalarken kafası karışmıştı.
Burada kan olması, yaralandığı anlamına geliyordu. Öyleyse, ya bir düşmana ya da bir metruk hayvana rastlamış olmalıydı. İkinci seçenek çok daha iyiydi, çünkü öyle olması bunun Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin bir testi olduğu anlamına gelirdi, ama ilk seçenek…
Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin dördüncü seviyesindeki düşman, beyaz elbiseli kadının bahsettiği kötü ırk olabilir miydi?
Rüzgarda bir mumdan farksız bir hâlde olan Lin Xintong kötü ırkla karşılaşmışsa… Yi Yun bunu hayal etmeye cesaret edemiyordu!
Ayağa kalktı ve ufka baktı. Enerji görüşünde, uzakta, karlı düzlüklerin içinde zikzak çizerek giden soluk enerji dalgalanmaları gördü.
Bunlar, kan izleriydi!
Yi Yun’un uzuvları aniden buz kesti. Daha fazla dinlenemezdi. Kan patikasını izledi!
Bedenindeki Saf Yang enerji alev alırken arkasında bir Altın Karga belirdi ve çığlık atarak kanatlarını açtı ve göğe yükseldi.
Yi Yun’un önündeki tüm karlar bir anda beyaz bir sise dönüştü. Yi Yun ise, sisin içinde uçan altın bir alev gibiydi!
Beni bekle!