Eski Farsça Kedi Türleri
Fars kedisi, bugün hala yaşayan en eski doğal kedi ırklarından biridir. Bu kedilerin eski Mısır zamanlarına dayanırlar, ancak türün Pers (İran) kökenli olduğuna inanılır. Oradan, 1620 civarında Batı Avrupa'ya ithal edildiler.
Bu cins Orta Doğu'da Shirazi kedisi, İngiltere'de ise Farsça Longhair olarak bilinir. Bu uzun saçlı, orta boy kedi, günümüzde atalarından farklıdır. Yüz farklıdır: Kısaltılmış bir ağzı ve yüksek, düzleştirilmiş bir burnu vardır. Ceketleri kalındır ve gümüşden altına değişen renk ve desenlerde gelir ve iki renkli bile olabilir.
Fars kedisi, iç mekanlarda olmayı seven çok uysal ve şefkatli bir kedidir. Kürklerinin uzunluğu nedeniyle, kürklerin karışmasını engellemek ve parazitlerden korumak için iç mekanlarda tutmak en iyisidir. Polikistik böbrek hastalığı (PKD) adı verilen tehlikeli bir hastalığı miras alabileceklerini not etmek önemlidir; Farsça kedilerin% 37'sinde PKD vardır. Şu an itibariyle, ABD'deki en popüler ırklardan biri.
Fars kedisinin tarihi
Fars kedisinin kökeninin, eskiden Pers ve komşu ülkeler olarak bilinen İran'da şaşırtıcı olmayan bir şekilde olduğuna inanılıyor. 1620 civarında Avrupalı gezginler tarafından İtalya, Fransa ve İngiltere'ye ithal edildiler. O günlerde, bu kediler Fransa, İtalya ve İngiltere'de soylular tarafından tutuldu. Bu kedi ırkının tarihinin bir versiyonu, Avrupa'ya girişlerinin İtalya'daki Pietro Della Valle ve Fransa'daki Nicholas Claude Fabri de Peiresc tarafından yapılmasıydı.
Bu kediler 1871’de İngiltere’ye getirildi ve ilk kayıtlı kedi ırklarından biriydi. Onlar hala dünyanın en popüler kedi ırklarından biridir. Eski Persler bu kedileri yüksek değerli olarak görüyorlardı; Bu görüş, soyluların sahip olacağı Avrupa'da paylaşıldı. Onlar da nadir olarak kabul edildiler ve bu nedenle de kraliyet halkı tarafından tercih edildiler; Bu zarif kedilere sahip olanların sadece bir zamanları bile vardı.
Bugün Fars kedisinin, Afrika ve Asya'da kökeni olan Felis Libyca'nın soyundan geldiğini bildiren farklı bir köken hikayesi var. Bu versiyon ayrıca, bu türün ilk kez 1620'den önce 1500'lerde Romalılar ve Fenikeliler tarafından tanıtıldığını ileri sürüyor. Ancak bu köken öyküsü, aynı zamanda bu kedinin insanlar tarafından çok değerli olduğunu da belirtiyor.
Farsça kedi bilgi sayfası
|Ortalama yaşam süresi||10 - 16 yıl|
|Ağırlık||3 - 6 kg|
|Vücut uzunluğu||35 - 46 cm|
|Tutan||Bu kedi doğurmak çok tutuyor.|
|Etkinlik ve Oynaklık||Bu kedi çok eğlenceli ve enerjik değil. Çoğunlukla uyumayı veya dinlenmeyi severler.|
|Zeka||Orta derecede zekaya sahipler. Onlar kedinin öğrenme hilesi değillerdir.|
|Sağlık||Sağlık ılımlı, duyarlı oldukları birkaç sağlık koşuluyla.|
|Bakım / Evcil Hayvan Özellikleri||Bakım yapmak için biraz çalışmayı gerektirir ve gerçekten sosyal kediler değildir.|
Görünüm
Fars kedisinin vücudu, diğer kedi ırklarına göre, orta ila büyük arasındadır. Uzun, ipeksi bir kaplama ile kaplanmış bir kobi gövdesi ile güçlü bir yapıya sahiptirler. Bacakları kısa ve ağır kemiklidir; büyük yuvarlak gözlü yuvarlak bir kafaya ve kısa bir ağızlığa sahiptirler. Kısa kalın boyunları ve geniş göğüsleri vardır.
O kadar çok farklı renkte gelirler ki, kedi şovu onlar için ayrı renk kategorileri gösterir. Günümüzün kedi şovlarında, en uzun ve en kalın paltolu kedileri, çok kısa bacakları, çok kısaltılmış ağızları ve büyük gözleri var.
Bu cins 4.5 kilo kadardır, bu nedenle ortalama kedi cinsinden daha hafiftir. Ceket yüzünden biraz obez görünebilirler, ancak kas tonu mükemmel olduğu için durum böyle değil.
Farsça kediler farklı renklerde gelir:
- siyah
- mavi
- çikolata
- krem
- leylak
- kırmızı
- beyaz
Bu cins sadece mavi veya tuhaf gözler (bir mavi, bir bakır) gibi diğer renkli gözlere sahip olabilen beyaz varyasyon hariç, sadece bakır gözlere sahiptir.
Kişisel özellikler
Fars kedisi akıllı, insan odaklı bir kedidir ve çok tatlı ve yumuşaktır. Dışarıdaki en aktif kediler değiller; Hala arada sırada koşmayı ve oynamayı seviyorlar ama yine de çok uyuyorlar. Dikkat çekmeyi ve oynanmayı severler.
Kucağında sevişmek ve oturmak bu cinsin yaşadığı şeyler. Hızlıca yeni bir ortama adapte olabilirler ve diğer evcil hayvanlara ve çocuklara karşı çok arkadaş canlısıdırlar. Bu kediler yalnız kalmaktan büyük ölçüde hoşlanmazlar, bu nedenle bir süre için ayrılmak zorunda kaldığınızda bazı şirketlere sahip olmak bunu çözebilir.
Sağlık sorunları
Bu kediler özellikle hastalığa duyarlı değildir, ancak böbrek yetmezliği ile ölüme neden olabilecek kalıtsal bir hastalık vardır. Gen, polikistik böbrek hastalığına (PKD) neden olur ve seçici üreme sonucu olduğuna inanılır. Neyse ki, eğer PKD genini taşıyorlarsa test edilebilir ve eğer öyleyse, kedi gözlenebilir.
Fakat semptomlar çoğunlukla Pers kedisi yaşlı olduktan sonra ortaya çıkar, bu nedenle test edilmemiş üreme stoku, baskın geni bir sonraki nesile geçirmiş olabilirdi. UC Davis Veteriner Hekimliği'ne göre, Farsça kedilerin% 37'sinde PKD var. Test yaklaşık 70 $ 'a mal oluyor, ancak bu cinsi kurtarmak anlamına gelirse buna değer.
Bu cins aynı zamanda kalıtsal kedi hipertrofik kardiyomiyopatisine (HCM) de eğilimlidir. Veteriner Rosemarie Williams'a göre, cinsin yaklaşık% 40'ı HCM'den etkilenir. HCM belirtileri çok ince olabilir; Kedinin gösterdiği ilk semptomun ani ölüm olması olabilir.
Neyse ki, kalp ultrasonu ve bir EKG yoluyla HCM için test edilebilirler. Kedinin düzenli olarak test edilmesi şiddetle tavsiye edilir, çünkü dışarıda bu hastalığı test etmeyen yetiştiriciler vardır.
Kedinizin Bakımı
Uzun saçlarının düzenli olarak bakımı gerekir, böylece aşırı derecede paspaslanmaz. Bu tımar seansları, kedinize yapışma için iyidir. Bakımın bir diğer önemli kısmı da gözleridir (günlük olarak temizlenmesi gerekir) çünkü yüzlerinin şekli göz drenajının birikmesine neden olur.
Sonuçta, Fars kedisi, özenli ve bakıcılarıyla samimi olmayı seven zarif ve sosyal bir kedidir.
Kaynaklar
- Felines, UC Davis’te Lyons AL PKD1 (Polikistik Böbrek Hastalığı) : https://www.vgl.ucdavis.edu/services/pkd1.php
- Kedi Irk Bilgi Vikipedi: https://en.wikipedia.org/wiki/Persian_cat