Ürpertici
Ürpertici ama korkma. Öyle korkunç olanından değil.
Boynuna bir buse konmuşta, bir esinti tüm vücuduna hafifçe değip geçmiş gibi. Hani ilk öpücükmüş de nefesin kesilmiş gibi. Göğsünde ayrı; karnında ayrı bir kuş, kanat çırpar gibi.
Ürpertici, ama dedim ya korkma! Öyle ürkütücü olanından değil. Ciğerlerin tükenmişçesine nefes alamazsın, sonra trake solunumuna bağlarsın. Kulakların kızarır yanarsın da, yine de o ürperti ile donarsın. Dudakların şapşal bir gülümseme ile aralanır ama sen onları ısırır bir arada tutmaya çalışırsın.
Ürpertici; ama korkma, öyle korkunç olanından değil. Vuslatsız kucaklaşırsın da ürperirsin hani. Kalbin oksijen isterken nefes almayı unutur şaşar kalırsın.
Tüylerin diken, zaman durmuş olur hani.
Ürpertici; ama korkma.
Ya da kork! Çünkü çok ürpertici.