13 yaşındaki Kolombiyalı kız Omayra Sánchez Garzón, Tolima'daki Armero kasabasında küçük ailesiyle barış içinde yaşıyordu. Ama karanlık zamanın onları bir doğa sessizliği altında çevrelediğini ve çok geçmeden tüm bölgelerini yutacağını ve onu dünyanın en iyilerinden biri haline getireceğini hiç düşünmemişti. en ölümcül felaketler insanlık tarihinde.
Armero Trajedisi
13 Kasım 1985'te, Armero bölgesine yakın bir yerde bulunan Nevado del Ruiz yanardağının küçük bir patlaması, buzla karıştırılmış volkanik enkazdan oluşan devasa bir lahar (su ile karışmış volkanik küllerin çamur akışları) üretti ve tüm kasabayı karıştırdı ve yok etti. Armero ve Tolima'daki diğer 13 köy, tahmini 25,000 ölüme neden oldu. Bu trajik devam filmi, kaydedilen tarihin en ölümcül laharı olan Armero Trajedisi olarak bilinir.
Omayra Sánchez'in kaderi
Patlamadan önce Sánchez, pirinç ve sorgum toplayıcısı olan babası Álvaro Enrique, erkek kardeşi Álvaro Enrique ve María Adela Garzón teyzesi ile evdeydi ve annesi María Aleida iş için Bogota'ya seyahat etmişti.
Felaket gecesinde, yaklaşan bir laharın sesi ilk duyulduğunda, Sánchez ve ailesi uyanmış, patlamadan yakında çıkacak kül hakkında endişelenmişlerdi. Ama gerçekte, lahar daha korkunçtu ve hayal güçlerinin çok ötesindeydi, bu da kısa süre sonra evlerine çarptı, sonuç olarak, Sánchez laharla birlikte gelen beton ve diğer enkaz parçalarının altında kaldı ve kendini kurtaramadı.
Volkanik çamur akışında mahsur kalan Omayra Sánchez'i kurtarmak için azami çaba
Sonraki birkaç saat beton ve çamurla kaplıydı ama yine de elini enkazdaki bir çatlaktan geçirdi. Kurtarma ekipleri geldiğinde ve bir kurtarma görevlisi elinin bir enkaz yığınından çıktığını fark edip ona yardım etmeye çalıştığında, bacaklarının evinin büyük bir bölümünün çatısının altında tamamen sıkıştığını fark ettiler.
Bununla birlikte, çeşitli kaynaklar Omayra Sánchez'in ne derece tuzağa düşürüldüğü konusunda çeşitli açıklamalarda bulundu. Bazıları Sánchez'in “boynuna hapsolduğunu” söylerken, Armero trajedisinde gönüllü olarak çalışan gazeteci Germán Santa Maria Barragan, Omayra Sánchez'in beline kadar sıkıştığını söyledi.
Sánchez sıkışmış ve belden aşağısı hareketsizdi, ancak vücudunun üst kısmı beton ve diğer döküntülerden kısmen kurtulmuştu. Kurtarma ekipleri, bir gün boyunca vücudunun etrafındaki fayansları ve tahtaları mümkün olduğunca temizledi.
Belinden yukarısı serbest bırakıldıktan sonra, kurtarma ekipleri onu çıkarmaya çalıştı ancak bu sırada bacaklarını kırmadan bunu yapmanın imkansız olduğunu gördüler.
Ne zaman biri onu çekse, etrafındaki su seviyesi de yükseliyordu, öyle ki bunu yapmaya devam ederlerse boğulacakmış gibi görünüyordu, bu yüzden kurtarma görevlileri onu ayakta tutmak için çaresizce vücudunun etrafına bir lastik yerleştirdi.
Daha sonra dalgıçlar, Sanchez'in bacaklarının tuğladan yapılmış bir kapının altında kaldığını ve teyzesinin kollarıyla bacaklarını ve ayaklarını sıkıca kavradığını buldu.
Omayra Sánchez, cesur Kolombiyalı kız
İçinde bulunduğu çıkmaza rağmen, Sánchez gazeteci Barragán'a şarkı söylerken, tatlı yemek istediğinde, soda içerken ve hatta röportaj yapmayı kabul ederken nispeten olumlu kaldı. Bazen korktu ve dua etti ya da ağladı. Üçüncü gece halüsinasyon görmeye başladı ve şöyle dedi: "Okula geç kalmak istemiyorum" ve bir matematik sınavından bahsetti.
Omayra Sánchez'i kurtarmak neden imkansızdı?
Hayatının sonlarına doğru Sánchez'in gözleri kızardı, yüzü şişti ve elleri beyaza döndü. Hatta bir keresinde, dinlenmeleri için insanlardan onu terk etmelerini istedi.
Saatler sonra kurtarıcılar bir pompa ile geri döndü ve onu kurtarmaya çalıştı, ancak bacakları betonun altında sanki diz çöküyormuş gibi büküldü ve bacaklarını kesmeden onu kurtarmak imkansızdı.
Onu bir ampütasyonun etkilerinden kurtarmak için yeterli cerrahi ekipmana sahip olmayan çaresiz sağlık görevlileri, daha insancıl olacağı için onu ölüme terk etmeye karar verdiler.
Toplamda, Sánchez, 60 Kasım günü sabah 10:05 civarında, büyük olasılıkla kangren ve hipotermiden kaynaklanan maruziyetten ölmeden önce neredeyse üç dayanılmaz gece (16 saatten fazla) geçirmişti.
Omayra Sánchez'in son sözleri
Son anda, Omayra Sánchez bir görüntüde şöyle diyor:
“Anne, eğer dinliyorsan ve sanırım duyuyorsun, benim için dua et ki yürüyüp kurtulayım ve bu insanlar bana yardım etsin. Anne, seni, babamı ve kardeşimi seviyorum, hoşçakal anne."
Omayra Sánchez'in cesareti ve haysiyeti dünya çapında milyonlarca kalbe dokundu ve Sánchez'in foto muhabiri Frank Fournier tarafından ölmeden kısa bir süre önce çekilen bir fotoğrafı uluslararası olarak çeşitli haber kuruluşlarında yayınlandı. Daha sonra olarak belirlendi “1986 Yılının Dünya Basın Fotoğrafı.”
Bugün Omayra Sánchez, müzik, edebiyat ve çeşitli hatıra yazılarıyla akıllara kazınan popüler kültürde unutulmaz bir pozitif figür olarak kaldı ve mezarı bir hac yeri haline geldi. Mezar anıtını bulabilirsin okuyun.