Politikacılar, şirketleri sorunlu üretici yapay zekadan sorumlu tutmanın bir yolunu bulduklarını düşünüyorlar: yasal korumalarını kaldırın. Senatörler Richard Blumenthal ve Josh Hawley, adından da anlaşılacağı gibi, OpenAI, Google ve benzeri firmaların, zararlı içerik için yükümlülükten feragat etmek ve davalardan kaçınmak için İletişim Ahlakı Yasası’nın 230. Örneğin, birisi itibarını zedelemek için derin sahte bir görüntü veya sesli alıntı oluşturduysa, aracı kullanan kişiyle birlikte araç geliştiricisi de sorumlu tutulabilir.
Hawley, tasarıyı yapay zeka içerik oluşturucularını ürün geliştirirken “iş kararları için sorumluluk almaya” zorlamak olarak nitelendiriyor. Ayrıca mevzuatı yapay zeka için kurallar oluşturmaya ve güvenlik önlemleri oluşturmaya yönelik “ilk adım” olarak atıyor. AI’nın insan hakları üzerindeki etkisine ilişkin bu hafta yapılan bir duruşmada Blumenthal, Kongre’yi AI’yı sosyal ağları yasal sonuçlardan koruyan geniş Bölüm 230 korumalarını reddetmeye çağırdı.
Mayıs ayında Blumenthal ve Hawley, OpenAI şefi Sam Altman gibi konuşmacıların hükümeti yapay zeka konusunda harekete geçmesi için çağırdığı bir duruşma düzenledi. Endüstri liderleri zaten AI deneylerine ara verilmesi çağrısında bulundular ve son zamanlarda kontrolsüz AI tehdidini nükleer savaş tehdidiyle karşılaştırdılar.
Kongre, teknoloji şirketlerini dizginlemek amacıyla, özellikle de internet devlerinin bilerek incitici içeriğe izin verebileceği endişeleri nedeniyle, Bölüm 230 reformlarını yıllarca zorladı. 2021 tarihli bir yasa tasarısı, duygusal veya fiziksel zarara neden olan algoritmaları bilerek kullansalardı işletmeleri sorumlu tutardı. Ancak bu faturalar durdu ve Bölüm 230 bozulmadan kaldı. Yasa koyucular, daha genç kullanıcılar için ruh sağlığı sorunlarını teorik olarak azaltan yaş doğrulama gereksinimleri belirlemede daha başarılı oldular.
Bu tasarının daha büyük bir başarı şansına sahip olduğu açık değil. Blumenthal ve Hawley, çocuk güvenliği odaklı EARN IT Yasası ve Hawley’nin bağımlılık karşıtı SMART Yasası gibi ilgi görmeyen çevrimiçi içerik yasa tasarılarını tanıtmasıyla tanınır. Senatör arkadaşlarını ikna etmenin yanı sıra, bir oylamadan da kurtulan eşdeğer bir Meclis yasa tasarısına ihtiyaçları olacak.