We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Hayatta kalmak ve gelişme için bağlılık gereklidir. Aşk, güvenlik, iletişim ihtiyacı, güven, birlik ve bağımlılık hakkında konuşmayı içeren duygusal bir bağ mı? Bazı ebeveynler genellikle inşa edip etmemeyi merak eder çocuklarla aşırı bağlı bir ilişki ve bebekler yetiştirilmeleri için zararlıdır. Ancak, çocuklarımıza ne kadar bağlılık verdiğimiz sorusu değil, bu güvenli bağlanma.
Bağlanma hakkında konuşurken, 'bağımlılık' kelimesi sıklıkla gündeme gelir. 'Bağımlılıktan' bahsettiğimizde, birisinin çocuğun yanında olması ve böylece onları çevreleyen şeyleri keşfedebilmesi ihtiyacına değiniriz. Bir refakatçi olsun. Eğitimdeki temel hatalardan biri yapılabileceği için çocuğun bu figüre mutlak bir bağımlılığı olamayacağını bilmek: aşırı korumacılık. Bu olursa, eçocuk varsayılan özerkliği geliştiremeyecektir.
Bunun olmaması için, çocuğun ana bağlanma figürleri olan ebeveynler, çocuğa kişiliklerinin ve bağımsızlıklarının doğru gelişimi için gerekli olacak daha fazla veya daha az duygusal güvenlik sağlamak için büyük bir aracılık kapasitesine sahip olmalıdır.
Ebeveynlerin, çocuğun ihtiyaç duyduğu 'cevapları' verme yeteneği, onların güvenliklerini veya endişelerini belirleyecektir. Böylece:
- Ebeveynler bu çabada başarılı olursa, küçük olan kabul edilmiş ve korunmuş hissedecektir. O andan itibaren çocuk, gelecek için gerekli kapasiteleri elde etmek için gerekli güvenlikle dünyayı keşfedecektir.
- Cevaplar olumlu değilse, çocuğun temel bir aracı olmayacak hayatınız boyunca size eşlik edecek sosyal ilişkileri yönetebilmek.
Çocukların geliştirdiği bağın türü, ebeveynlerin doğdukları andan itibaren onlara yaklaşma şekline bağlıdır: onları tanımak, keşfetmek, onlarla daha çok ilgilenmek.
Hangi tür bağlanma stillerinin var olduğunu bulmak için Mary Ainsworth tarafından yönetilen ve çocuğu belirli bir gerilim durumuna sokmakla ilgili olan "garip durum" adlı deneye bakıyoruz. Bu, çocukların bakıcılarıyla sahip oldukları bağlanma türünü takdir etmenin en yaygın standartlaştırılmış yoludur. Bu şekilde takdir edebiliriz:
- Güvenli bağlantı
Ebeveynler, çocuk sıkıntılı olduğunda güvenliğin temelidir. Küçük olanın ihtiyaçlarına duyarlıdırlar ve bu nedenle çocuk, bağlılık figürlerinin mevcut olacağına ve zorluklara cevap vereceğine güvenir.
Şüphe ve rahatsızlığa rağmen güven hakimdir. İlk yıl boyunca bu tür bir bağ yaşayan çocuklar, güvensiz olanlara göre daha az tanınan yetişkinlere karşı daha olumlu duygular ve daha az saldırgan ve kaçınma davranışları ifade ederler.
- Güvensiz tarz
Çocuk, sıkıntı dönemlerinde bakıcılarının yanında görünür bir ilgisizlik ve kopukluk gösterir: ebeveynlerinden ayrılmayı umursamazlar. Bu tür bir bağ bebeğin yaşamının ilk yılında ortaya çıkarsa, çocuk yardım alma konusunda çok az güven duyar ve başkalarından uzak durmayı tercih eder. Bağlantıya olan güven kaybedildi veya en uygun şekilde geri yüklenemedi. Çocuk mevcut olduğunda ana bakıcı figürünü görmezden gelir.
- Güvensiz de olabilecek kararsız endişeli bağ (yönünü şaşırmış)
Ayrılmaya yoğun bir sıkıntıyla yanıt verir ve bağlanma davranışlarını öfke, protesto ve direnç ifadeleriyle karıştırır. Ayrılıktan sonra bağlanma figürü göründüğünde, çocuk yaklaşmaz, kafası karışmış ve şaşkın hisseder.
Çocuğun gelişimi ve hayatta kalması için iyi olan doğal ve arzu edilen bir bağlanma bağından bahsettiğimizde güvenli bağlantı stilini kastediyoruz. Bu nedenle, yalnızca acıya ve güvensizliğe neden olan sözde endişeli bağlılığı bir kenara bırakmamız gerekecek.
Böylece, çocuklarımıza ne kadar bağlı olduğumuza o kadar bağlı değil (Bunun çok fazla veya yetersiz olduğu) ve evet, ebeveynler ile çocuklar arasında oluşan bağlanma bağının niteliği. Bu nedenle, çocuklarımızın mutlu bir şekilde büyümelerine yardımcı olmak için her zaman bir tür güvenli bağlılığı teşvik etmeliyiz.
Şuna benzer daha fazla makale okuyabilirsiniz Çok bağlanmak bebekler ve çocuklar için kötü, evet mi hayır mı?, Bağlantı kategorisinde - yerinde ek.