Göz kırpın ve kaçırmış olabilirsiniz.
Sadece bir ay içinde, Boris Johnson İngiliz siyasetindeki en iyi köpekten dünün adamına geçti – ve onun yerine geçmek için zorlu rekabet şimdi tam gaz, Rishi Sunak ve Liz Truss birbirinden parçalar koparıyor.
Johnson’ın otoritesi aylardır eriyip gidiyordu, ancak Haziran sonunda bir cinsel taciz skandalının beceriksizce ele alınmasının Johnson’ın başbakanlığına zaman tanıyacağını ve ülkenin geleceği için şiddetli bir mücadele başlatacağını çok az kişi tahmin edebilirdi. . İşte İngiliz siyasetinde çalkantılı, tarihi ve bazen oldukça kafa karıştırıcı bir ayda öğrendiğimiz dokuz şey.
Sonuçta Johnson o kadar Teflon değildi
Westminster’de edinilen bilgelik, Johnson’ın kusurlarının -yönetmekten çok kampanya yürütmede daha iyi olması, kaotik bir kişisel yaşam ve gerçeklerle gevşeklik- seçmenler ve Muhafazakar milletvekilleri tarafından “fiyatlandırıldığı” yönündeydi. seçmenlerle bağlantı kurabilir ve büyük fikirleri hayata geçirebilir.
Bu yıl bile, Johnson hükümeti, içkili COVID kuralı ihlal eden partilerle ilgili bir skandaldan kurtulurken, birkaç uzman İtibarlarını başbakana bağladılar, aslında yakında herhangi bir zamanda gidiyorlar. Gerçekten de Johnson, altı haftadan daha kısa bir süre önce, bunun olmasına izin vererek, kendisini eleştirenleri kızdırıyordu. zaten planladığı biliniyor görevde üçüncü bir dönem için – henüz bir saniye kazanmamış olmasına rağmen.
Bununla birlikte, Partygate, bir dizi seçim kaybı ve seçmenleri sert bir şekilde vurmanın artan yaşam maliyeti de dahil olmak üzere aylarca süren kargaşa, kümülatif bir etkiye sahipti, Başbakan’ın yetkisini ufaladı ve Chris Pincher skandalının (bir anda daha fazlası) üstesinden gelmesine izin verdi. son üfleme.
Politikada, sizi her seferinde yakalayan örtbas etmektir.
Tamamen siyasi terimlerle, Pincher skandalı Johnson için hayatta kalabilir görünüyordu. Batı Londra’daki bir etkinlikte iki adamı sarhoş bir şekilde ellemekle suçlanan, başbakanın önemli bir müttefiki olan Başkan Yardımcısı Whip Pincher hemen istifa etti.
Yine de Johnson için bunu gerçekten yapan bir sonraki şey oldu. Skandalın vurduğu müttefiklerin kaderini önceden tahmin etme biçimine sahip olan başbakan, başlangıçta Pincher’ı Muhafazakar Parti’den uzaklaştırmayı reddetti.
Daha da kötüleşti. Downing Street, Johnson’ın, hükümetin üst düzey icra görevine terfi ettiği sırada Pincher aleyhindeki iddialardan haberdar edilip edilmediği konusundaki çizgisini defalarca değiştirdi. Bir dizi yeni iddia – hepsi Pincher tarafından reddedildi – daha sonra ortaya çıktı, Johnson ise “Adına göre Pincher, doğası gereği kıstırıcı” olarak adlandırdığı bir adam hakkında renkli bir espri yaptığı iddiasıyla mücadele etmek zorunda kaldı.
Hükümet için sancılı bir hafta sonu olabilecek şey, bir hafta süren bir skandala dönüştü, hükümet duyurularını raydan çıkardı ve bıkmış milletvekillerinin gözünde Johnson’ın tüm en kötü eğilimlerini ön plana çıkardı.
Milletvekillerinin cinsel istismarı hala ulusal bir skandal
Pincher destanı, Westminster yaşamının başka bir acımasız yönünü keskin bir şekilde rahatlattı: cinsel taciz ve istismar, iktidar koridorlarında yaygın olmaya devam ediyor.
Pincher aleyhindeki iddia ardı ardına yayınlanırken, çalışanlar, sendikalar ve milletvekilleri, güvenliklerinden korkmadan işe gidebilmesi gereken insanları yüzüstü bırakmaya devam ettikleri konusunda uyardıkları bir kültürü elden geçirmek için yeni eylem talep ettiler.
Son yıllarda personeli daha iyi korumak için atılan küçük adımlara rağmen, Pincher destanı şerefsiz bir koşuya son verdi. Bir milletvekilinin 15 yaşındaki bir çocuğa cinsel tacizde bulunmaktan suçlu bulunması ve bir milletvekilinin Avam Kamarası’nda porno izlerken yakalanıp istifa etmesiyle tetiklenen iki ara seçimin hemen ardından geldi.
Tory milletvekilleri cehennem gibi acımasız
Saymayı unuttuysanız, Muhafazakarlar, art arda David Cameron, Theresa May ve şimdi Johnson’ı etkisiz hale getirerek şimdi sadece altı yıl içinde dördüncü liderlerini arıyorlar.
Uzun zamandır Westminster’de Muhafazakarların düşük performans gösteren liderleri görevden alma konusunda, halk bir genel seçimde işi onlar için yapana kadar oy kaybeden bir partiye bağlı kalmaya meyilli olan muhalefetteki İşçi Partisi’nden çok daha etkili olduğu uzun süredir tartışılıyor.
Yine de bu seferki Muhafazakar darbenin gücü, görülmesi gereken bir şeydi – tepeden tırnağa rekor sayıda hükümet istifası; ulusal yayın organlarında Johnson’ın kişisel eleştirisini yaralamak; ve adını zar zor söyleyebilen bir dizi liderlik adayı, partinin kana susamışlığından hiçbir şey kaybetmediğini gösteriyor.
Rishi Sunak ve Liz Truss dikkat!
Liderlik yarışmaları delice tahmin edilemez
Öncüden Ken Clarke 2001’de topu düşürdü Johnson’ın 2016’da kendi liderlik teklifini alt üst etmesine rağmen, Muhafazakar liderlik yarışmaları uzun zamandır yüksek drama sahnesi olmuştur.
Ancak son savaşın ilk birkaç haftası Tory standartlarına göre bile tahmin edilemezdi. Jeremy Hunt, Nadhim Zahawi ve Sajid Javid gibi büyük isimler, gerçek bir ivme kazanamadıktan sonra erken düştü, uzun atışlar Kemi Badenoch ve Tom Tugendhat, beklentileri aştıktan sonra kral yapıcı statüsüne yükseldi.
Belki de yarışın şimdiye kadarki en dramatik hikayesi, Muhafazakar üyeler üzerinde bocalayan ve son iki için eski Şansölye Sunak’ı kovalayan Ticaret Bakanı Penny Mordaunt’un meteorik yükselişi ve düşüşü, ancak Dışişleri Bakanı Liz Truss tarafından gölgede bırakıldı. kampanyanın ilk turunun son aşaması.
Politika hala önemli
Brexit ortadan kaybolmadı, ancak bu sefer Muhafazakar üyeler kazanma konusunda çok daha az önemli hissediyor.
Bunun yerine, Truss ve Sunak, vergi-ve-harcama, yaşam maliyeti ve ülkenin kamu hizmetlerinin durumu üzerindeki ikili ticaret darbeleri ile İngiliz ekonomisinin geleceği üzerine bir savaşta kilitli kalırlar. Margaret Thatcher’ın hayaleti yanlarında ya da elbette biraz kimlik politikasına düşkün.)
Her ikisi de serbest pazarlamacı olarak kabul edilse de, Sunak ve Truss’un ekonomik planları keskin bir şekilde ayrılıyor – bu da Muhafazakarlar içinde hala Avrupa Birliği ile yakınlık veya başka bir şeyle ilgili olmayan ideolojik bir tartışma olduğunu gösteriyor.
TV tartışmaları hala izlemek için tamamen çekici olabilir
Politik gazeteciler, Muhafazakar liderlik tartışmalarının en önemli yazını haber yapma ihtimaline karşı toplu bir bakış attıkları için affedilirler – yine de sonuç, Tory üyelerinin önündeki seçimi aydınlatmaya yardımcı olan gerçekten büyüleyici bir televizyon oldu.
Doğrudan sorulan adaylardan Johnson dürüst bir adam sette çöken bir münazara moderatörüne kadar, çatışmalar ham drama için istenmiyor.
Ancak, Truss’un Sunak’la ilk bire bir eşleşmesinde beklentilere meydan okuması ve eski şansölyenin bir ana sınıf medya sanatçısı olarak itibarının adil payını almasıyla, adayların göreli güçlü ve zayıf yanlarını da ön plana çıkardılar. çalar. Kamera yalan söylemez.
‘Bıçağı tutan …’ hala bir şey
Büyük İngiliz siyasi klişelerinden bir diğeri: “Bıçağı tutan asla tacı takmaz.” Tory siyasetinde bu ifadenin kullanımı, 1980’lerin ortalarında Thatcher’ın en iyi ekibinden ayrılan, ancak sonraki liderlik seçimlerinde partisini kazanamayan ve böylece tahtı ele geçiren Kabine büyük canavarı Michael Heseltine’e kadar uzanabilir.
Muhafazakar partinin o zamandan bu yana geçmişi, aslında bir bıçak ustası için tepede bolca yer olduğunu gösteriyor (Johnson, Theresa May’in hükümetini öldürmek için çok şey yaptı), ancak mevcut ankette, Sunak’ın iyi olabileceği görülüyor. Heseltine güzergâhına doğru ilerleyin.
Sunak, Johnson’ın çöküşünde belirleyici bir rol oynadı ve kendi liderlik kampanyasını hızla bocalayan meslektaşı Javid’in yanında dramatik bir şekilde istifa etti.
Buna karşılık, önde gelen Truss, dışişleri bakanı olarak günlük işine bağlı kalarak ve defalarca fırsat bulmasına rağmen Johnson’ı hedef almayı reddederek, kamuoyuna sadık kaldı. Ona zarar vermiyor.
Herkes Liz Truss’u hafife aldı
Truss geç başladı, kampanya başlangıcında bunaldı, televizyonda yayınlanan bir liderlik tartışmasını beceremedi ve Muhafazakar milletvekilleri arasında yapılan ilk oylama turunda uzak bir üçüncü oldu.
Rakibi Mordaunt destekçileri toparlarken, Westminster’deki pek çok kişi gaflara meyilli dışişleri bakanının hesapta olup olmadığını merak etti – yine de o şimdi İngiltere’nin bir sonraki başbakanı olmak için ezici bir favori. Hepimizin bildiğini gösterir.
Kaynak : https://www.politico.eu/article/conservative-party-leadership-election-liz-truss-rishi-sunak-9-things-we-learned/?utm_source=RSS_Feed&utm_medium=RSS&utm_campaign=RSS_Syndication