Opera, birçok aristokratın keyif aldığı popüler bir eğlenceydi. Elena birkaç tanesine bizzat katılmıştı. Biletler, normal bir koltuğun fiyatı neredeyse sıradan bir kişinin aylık ücretine eşit olan, bakış açısına bağlı olarak geniş bir fiyat yelpazesine sahipti. Yine de birçok aristokrat operayı izlemeye gitti ve performanslar genellikle tükendi.
Ancak yüksek fiyat olmasa bile Elena ve Carlisle’ın böyle bir yerde buluşması mantıklı değildi. Carlisle, Elena’nın balodan önce ilişkilerini saklamak istediğinin farkındaydı ve neden operayı seçtiğini merak ediyordu. Aristokratların bazen özel olarak toplandıkları bir yer olsa da, ne kadar uğraşırlarsa uğraşsınlar, girişten koltuklarına kadar herkese çarpacakları kesindi.
‘…ne düşünüyorsun?’
Elena, Carlisle’ın birlikte görülmeme talebini görmezden gelmesini beklemiyordu. Öyle olsaydı, o zaman da bir bornoz alırdı.
Elena düşüncelerini düşünürken, cevabını bekleyen Kuhn önce konuşmak için ağzını açtı.
“Başka bir şey yoksa ben gideyim.”
“Ah, bir dakika. Başkentte elbise alabileceğim bir dükkan var mı bir bakar mısın?”
“İstersen bir tane bulurum ama benden daha uygun birini bulursun, kime sorabilirsin.”
“Daha uygun biri…?”
Elena’nın yüzü hafif bir meraka döndü ve Kuhn ayrıntıları açıkladı.
“Evet. Generalden bahsediyorum.”
“Prens bunu nereden biliyor?”
Carlisle’in gençliğinden beri savaş alanında olduğu biliniyordu ve başkentte yalnızca kısa bir süredir bulunuyordu. Moda ya da elbiseler hakkında hiçbir şey bilen biri gibi görünmüyordu.
“Generalle tanışıp hikâyeyi bizzat dinleyeceksin. Söyleyebileceğim tek şey bu.”
Başka bir şey açıklamaya niyeti yoksa Kuhn sözlerini kurtardı. Elena, ondan daha fazla cevap alamayacağını biliyordu, bu yüzden sadece başını sallamakla yetindi. Bu gece operaya gittiğinde öğrenecekti.
“Ben gideyim o zaman.”
“Elbette.”
Elena’nın Kuhn’u daha fazla burada tutması için hiçbir sebep yoktu. İzin verilir verilmez, bir anda pencereden dışarı kayboldu. Her şey Elena’ya çok tanıdık geliyordu.
Sonunda odasında yalnız kalmıştı. Elena uzun bir iç çekti ve düşüncelerini yeniden toparladı.
Kungkwang kungkwang!
Odasına doğru koşan ayak seslerini duydu ve aniden kapı açıldı. Kapıyı çalmadan içeri giren Mirabelle oldu.
“Kız kardeş!”
Elena, yüzündeki yoğun ifadeyi görene kadar kabalığından dolayı Mirabelle’i azarlamak üzereydi.
“Sorun ne?”
“Balo elbiselerinin tamamen mahvolduğunu duydum. Bu doğru mu?”
“Ah.”
Elena olayı duyduğunda, kız kardeşinin uyuyamayacağından endişe ederek Mirabelle’e bundan bahsetmedi. Görünüşe göre sonunda bunu öğrendi.
“Mirabelle, biliyorsun…”
Elena, Mirabelle’in yaklaşmakta olan hayal kırıklığı korkusuyla terlemeye başladı. Elena kısaca, hizmetçi Tilda’nın bagaj arabasında yalnız olduğunu ve sözde elbiseleri yırtıp kaçtığını açıkladı. Elena, Sophie’den bahsetmedi. Onu çevreleyen ayrıntılar henüz net değildi.
“Peki şimdi ne yapacağız? Artık baloya gitmesek olmaz mı?”
“Bunu söylemek için çok erken. Şu anda sipariş alabilecek herhangi bir giyim mağazası olup olmadığını öğrenmeye çalışıyorum.”
“İyi olanların hepsi doldu. Yapabileceğimiz başka bir şey var mı?”
Mirabelle’in duyguları anlaşılırdı. Veliaht prensin ilk kez görüneceği kraliyet balosu için buradaydılar. Blaise’ler, tüm soylular en güzel kıyafetlerini giymişken, alçakgönüllü bir görünümle ortaya çıkmayı göze alamazdı. Gitmemek daha iyi olur.
Ancak Elena, ne Carlisle ile resmi bir ilk görüşme planlarken, ne de Mirabelle uzun süredir topu beklerken bu kadar kolay pes edemezdi. İkisinin farklı sebeplerden dolayı üzüldüğü bir durumdu.
Mirabelle daha sonra pişmanlıkla konuştu.
“Çok üzgünüm. Daha önce hiç bu kadar güzel bir elbise giymemiştin…”
Sonra sesi öfkeyle yükseldi.
“Bunu kim yaptı? Tilda’nın bunu tek başına yapmış olması mümkün değil.”
“Biraz bekle. Kız kardeşin bunun üzerinde çalışıyor.”
Elena kalbi kırık kız kardeşine yaklaştı ve nazikçe saçlarını okşadı.
“Bir şekilde baloya katılmayı başaracağız.”
“…Mümkün mü? “
Elena’nın düşünceleri bu gece buluşacağı Carlisle’a döndü.
“Pekala, elimden gelenin en iyisini yapacağım.”
Carlisle’ı gördükten sonra halledeceği çok şey vardı. Yardım etmek için ne yapabileceğini bilmiyordu ama görüşme sonuçsuz kalırsa Elena başka bir yol bulmak zorunda kalacaktı. Carlisle’ın arabayı göndereceği saati doğrulayarak saate baktı.
*
*
*
Zaman hafif ayaklarla geçti. Çok geçmeden saat sekizi, yani arabanın varacağı saati yaklaşıyordu. O zamana kadar Elena, operaya katılmak için tüm hazırlıklarını tamamladı. Mütevazı giyinmeyi tercih etse de bu gece mümkün olduğu kadar cömert giyinmişti. Yine de diğer soylu kadınlar kadar abartılı olmayabilir ama o bunu güzel yüzüyle telafi etti.
Ani çıkışı açıklamak için Elena, Mirabelle’e yeni bir elbiseyi tamamlamak için bir elbise dükkanı arayacağını bildirdi. Tam olarak yanlış değildi. Carlisle ile tanıştığında bunu sorardı.
Çok geçmeden saat tam olarak sekizi vurdu.
Dulgulug, dulgulug.
Görkemli siyah bir araba, Blaise malikanesinin ana kapısının önünde sarsılarak durdu. Elena, Carlisle’ın zamanlamasının bıçak ağzı kadar keskin olduğunu fark ederek pencereden izledi. Arabacı arabadan kalktı ve bir hizmetçiyle konuştu, ardından uşak, sonunda onunla konuşan uşakla konuştu.
“Araba geldi Leydim.”
Elena zaten farkındaydı ve hemen dışarı çıktı.
“Teşekkür ederim. Lütfen babama gelirse dışarıda olacağımı söyleyin.”
“Evet Leydim. Güvende kalın.”
Michael’dan nazik bir uğurlama aldıktan sonra Elena siyah arabaya yaklaştı. Arabacı Elena’yı selamladı ve arabanın kapısını açtı.
Tak–
Elena’nın gemide olduğunu güvenli bir şekilde onayladıktan sonra kapıyı kapattı ve çok geçmeden araba yavaşça hareket etti. Blaise’in arabaları kesinlikle rahattı ama bununla kıyaslanamazlardı bile. Yolculuk o kadar yumuşaktı ki Elena tekerleklerin döndüğünü hiç hissetmiyordu. Şimdiye kadar deneyimlediği en lüks seyahat yoluydu.
Kısa bir süre önce Carlisle’ın bir Blaise vagonunda onunla birlikte yolculuk ettiğini hatırladı.
“Böyle arabalara binmeye alışıksa, rahatsız olmuş olmalı.”
Elena kendi kendine gülümsedi. Nedense, Carlisle’ın tek başına bir at arabasında olduğunu hayal etmek zordu. İstediği zaman ata binebilen veliaht prens olmasına rağmen, ata binmeye daha uygun görünüyordu.
Bunu neden düşündüğünü bilmiyordu.
“Bir düşünün, ne zamandan beri onu görmekten çekinmiyorum?”
Bu evliliği sevdiği için seçmedi. Onlarınki sözleşmeli bir evlilikti çünkü kendi duyguları ve ilgi alanları dışında bundan yararlanacağı çok şey vardı.
Ancak garip bir an için tüm düşünceleri Carlisle’a döndü. Onu görme beklentisiyle yüzüne bir gülümseme yayıldı. Ona yardım etmeye devam ettiği için miydi? Carlisle’ın yeteneklerinin onun beklentilerini aştığı doğruydu ve Carlisle onu birçok yönden destekliyordu.
“Pekala, rahatsız bir ilişki yaşamaktan iyidir.”
Elena kendini rahat hissetti. Herhangi bir destek iyidir, diye düşündü.