Editörün notu: bu hikaye saat 02: 20'de güncellendi.
Tunç Çağı'nda Baltık Denizi bölgesinde yaşayan insanlar, deniz yaşamı yaşamlarına anıtlar inşa ettiler, yaşam boyu gemiler şeklinde büyük taşlar düzenlediler.
Arkeologlar bu 3 bin yıllık taş gemilerin ölüleri öbür dünyaya taşımak için sembolik damarlar olarak kullandıklarını düşünürler, çünkü kemikler ve çürükler genellikle bu bölgelerden açığa çıkarılır. Ancak bir araştırmacı, İskandinavya'daki taş gemilerin de, ritüel toplanma alanları ve hatta belki de öğretim araçları olarak, yaşam için yararlı olduğuna inanıyor.
Gothenburg Üniversitesi ve Gotland Üniversitesi'nden Joakim Wehlin e-postada "Bunlar, denizcilik yaşamı ile ilgili diğer ritüeller ve denizcilikle ilgili faaliyetler için kullanılabilirdi, örneğin Göteborg Üniversitesi ve Gotland Üniversitesi'nden bir e-postada."
Taş gemiler tüm Baltık Denizi bölgesinde bulunabilir, ancak özellikle İsveç'in Gotland gibi büyük adalarda yaygındır. Wehlin, bu Tunç Çağı yerlerinden arkeolojik materyalleri analiz ettiğini ve insanların taş gemilerini nasıl kullanacaklarını anlamak için manzaraya yerleştiklerini söyledi.
Wehlin yaptığı açıklamada, "Bu, bütün vücuda tipik olarak gemiye gömülmemiş gibi gözüküyor ve bazı taş gemilerinde mezar bile yok." Dedi. “Bunun yerine, bazen diğer faaliyet türlerinin kalıntılarını gösterirler. Ölülerin yokluğunda, hayatta kalanların izleri ortaya çıkar.”
Wehlin WordsSideKick.com'a verdiği demeçte, yaşamın bu izlerinin bir kısmının yangın yerleri, ateş çukurları, alet yapımından çakmaktaşları, yanmış tabakalar, odun kömürü, ahşap yapı izleri ve post delikleri olduğunu söyledi. Ayrıca, gemiler hakkındaki anlayışının, Tunç Çağı'na kadar uzanan, Baltık bölgesindeki yeni buluşma yerlerini veya erken limanları belirlemeye yardımcı olabileceğine inanıyor.
Wehlin yaptığı açıklamada, "Bunlar tepeden tırnağa benzeyen ve peyzaj açısından kolayca ulaşılabilen noktaların yakınında bulunan, yani iç bölgelerdeki önde gelen su yollarının yakınında bulunan bölgelerden oluşuyor." Dedi. "Bu bölgelerin daha genç olduğu düşünülse de, son dönemlerin belirlenmesi onları Tunç Çağı'na tarihlendirmiştir."
Wehlin'in araştırması, hakemli bir akademik dergide henüz yayınlanmamış bir tezde detaylandırılmıştır.