Mezopotamya ve Mısır’ın eski uygarlıkları, ortalarında akan nehirler tarafından birleştirilmiştir. Fırat, Dicle ve Nil nehir kıyıları bitişik araziyi son derece verimli kıldı. Bu, Mezopotamya’da Ur ve Eriku ve eski Mısır’da Thebes gibi kentlerin gelişmesine yol açtı. Mısır’da Nil, bir ulaşım aracı olarak hizmet etti ve ayrıca düşmanlardan koruma sağladı, çünkü bataklık deltaların işgalini neredeyse imkansız hale getirdi. Ancak eski Mısır ve Mezopotamya’da, toplumların yönetim biçimi, kültürel ve dini yaşamla ilgili gelişmeler açısından temel farklılıklar vardı.
Eski Mısır ile Mezopotamya Arasındaki Farklar
Eski Mısır, Mezopotamya’dan farklı bir siyasi yapıya sahipti. Eski Mısır’da Firavun, dünyadaki tanrıların temsilcisi olarak görülüyordu. Antik Mısır vatandaşları Firavun’un bir tanrı olduğuna ve kendisinden sonra bile doğrudan yüzüne bakmamak gerektiğine inanıyorlardı. Antik Mısır’da önemli görevlere atanan asilzadelerin çoğunluğu Firavun’la ilgilidir. Ölümü üzerine yalnızca Firavun’un oğlu onu ele geçirebilirdi. Eski Mezopotamya’da, topluluk, M.Ö. 2370’de Büyük Sargon’un kral olarak ilan edilmesinden on yüz yıl önce kendi kendini yöneten bölgesel devletlerden oluşuyordu. Bununla birlikte, Mezopotamya vatandaşları kralı veya haleflerini kutsal saymadılar. Mezopotamya’da, çoğu yazar, asil ailelerin üyeleriydi ve iktidardaki krallarla ilgili değildi.
Antik Mısır ve Mezopotamya arasındaki bir diğer önemli fark din ve kültürle ilgilidir. Mezopotamya’da kadınlar ticarete katılmak için izin alabilir ve mülkleri yönetebilirlerdi. Bununla birlikte, Hammurabi Yasası‘nda kocaları öldükten sonra mülklerini miras bırakmalarına engel olan kurallar vardı. Ancak antik Mısır’da, kadınlara dul olduklarında kocalarının mülklerinin üçte birini devralmalarına izin verildi. Eski Mısır ve Mezopotamya, yazı stilleri ve dillerin gelişimini destekleyen kültürleri oldukça geliştirmişlerdir.
Mezopotamya’da Sümerler, kayıtların korunmasını kolaylaştırmak için çivi yazısı olarak bilinen yazı sistemi geliştirdiler. Pasta şekilleriyle ifade edilen çivi yazısı, kil tabletlerde yazılmış ve ardından güneşte kurumaya bırakılırdı. Eski Mısır’da, yazarlar fikir ve kavramları ifade etmek için hiyeroglif kullandılar. Bu dilde logoların yanı sıra alfabetik öğeler de vardı.
Eski Mısır’da, Mezopotamya’daki gibi, birden fazla tanrı ve tanrıça vardı. Mezopotamya’da, zigguratlar adlı büyük bina, ibadet edenlerin fedakarlıklar yaparak dua edebilecekleri tapınak olarak hizmet etmiştir. Antik Mısır’da, tapınaklar sıradan ev benzeri yapılardı; burada ritüeller birçok rahip ve tanrıçayı yatıştırmak için papazlar tarafından sık sık düzenlenirdi. Eski Mısırlılar da yeryüzündeki yaşamları boyunca öbür dünyaya hazırlanmaya özen gösterdiler.
Ka’nın ya da insanın ruhunun, cesedi olmadan öbür dünyada hayatta kalamayacağına inanıyorlardı. Eski Mısır rahibeleri, cesetleri korumak için mumyalamayı yapmakla görevlendirildi. Piramitler olarak bilinen büyük mezarlar, ölen Firavunlar’ın bedenlerini ve eşyalarını korumaları için inşa edildi. Gılgamış, Enkidu ve Sönük Dünyada tasvir edildiği gibi, Mezopotamya halkı ölümden sonraki hayat için hazırlanmak için dikkatli davrandılar. Dahası, seramik kavanozlarına cesetleri gömer ve daha sonra onları keçeler veya halılar üzerine kapatırlardı.
Sonuç
Eski Mezopotamya ve Mısır uygarlıkları, topraklarında akan uzun nehirler nedeniyle gelişti. İnsanlar, eski Mısır’da Nil Nehri boyunca, Mezopotamya’daki Fırat ve Dicle nehirlerinin yakınında, silt bakımından zengin olduğu için verimli topraklardan faydalanmak için yerleştiler. Bununla birlikte, iki medeniyet arasında insan topluluklarının oluşumuna öncülük eden önemli politik, dini ve kültürel farklılıklar vardı.
Eski Mısır ile Mezopotamya arasındaki farklar özetle bu şekilde. Sizin de yorumlarınız varsa lütfen yazınız.