dışarıda selam dahi vermeyeceğimiz seviyesiz insanlarla aynı çalışma ortamında bulunmak zorunda olmak. bir de hiçbir şey bilmediği halde muhattap olmaya çalışmaları var tabi ki.
Herşeye rağmen yaşamak, nefes almak.
hiç hak etmeyen zırtoların yüksek mevkilerde olmaları adaletsiz dünya işte.
attila ilhan
dizeleriyle anlatayım.
"...aklım başımda değildi küfür gibi huzursuzdum
herkes beni unutmuştu ben kimseyi unutmamıştım..."
(bkz:Unutulmak
)