Ancak adalardaki uykulu balıkçı kasabalarında, askeri tehdidin sık sık – ve gürültülü – hatırlatıcılarına rağmen birçok yerli sakin.
Lin, “Herkes iki taraf arasındaki tansiyonun yüksek olduğunu söylüyor ama ben endişeli değilim” dedi. “Hükümetimizin savaş davulunu çalmadığına güveniyorum.”
Lin ve karısının susamış turistler için tatlı, soğuk içecekler hazırladığı meyve suyu tezgahında işler iyi gidiyor.
Yolun hemen aşağısında çok farklı bir müşteri grubu var – Tayvan’ın karadan havaya anti-balistik füze ve uçaksavar savunma sistemlerine ev sahipliği yapan Sky Bow üssündeki askerler.
Lin, “Aslında üsse çok fazla teslimat yapıyorum” dedi. “İçeri girdim. Bana oldukça normal geliyor.”
Askerlerin varlığı, korkudan çok gelir kaynağı olarak görüldüğü adada onlarca yıldır hayatın bir gerçeği olmuştur.
Lin, “Boğazın her iki yakasındaki insanlar, aslında aynı dili ve kültürü paylaşıyoruz” dedi.
“Savaş isteyen kim? Aslında birbirimizle anlaşıyoruz. İktidardakilerin işleri bizi ilgilendirmez.”
Ancak Penghu, tarihi boyunca birçok kez jeopolitik güçlerin insafına kalmıştır.
67 yaşındaki yerel tarihçi ve mimar Chen Ing-jin, “Penghu, savunması zor bir yer” dedi. “Düz ve birçok kıyı bölgesine sahip, bu da olası inişleri önlemeyi çok zorlaştırıyor.”
Hollandalılar, Fransızlar ve Japonlar çok az sorunla işgal ettiler ve geçmişte ve günümüzde her yerde savaş belirtileri var.
Artık savunmadan ziyade turistler için orada olan tarihi kalelerin yerini ciddi modern ateş gücü aldı.
Sky Bow’a ek olarak, adalar ayrıca Hsiung Feng II gemi karşıtı seyir füzesi üslerini de barındırıyor. Chen, askerlik hizmeti sırasında bunlardan birinin inşasına yardım etti.
Xiyu ayrıca planlanan herhangi bir saldırı için hayati bir erken uyarı verecek bir radar istasyonuna da ev sahipliği yapıyor.
Tüm bunlar, Pekin’in askeri teçhizatları devre dışı bırakmak ve bir ikmal üssü kazanmak amacıyla Tayvan’ın ana adasına yapılacak herhangi bir girişimden önce adaları almayı seçmesinin nedenleri.
Çok az yerli, PLA’ya karşı daha fazla şansları olacağını düşünüyor.
“Gemileri adaları çevreleyecek ve bu kadar olacak. Kabul etmekten başka yapabileceğimiz bir şey yok” dedi Chen’in arkadaşı Wang Hsu-sheng.
Birçokları gibi, Wang’ın aile tarihi de adaların çalkantılı el değiştirmelerinin izini sürüyor.
Babası Japon işgali altındaki deniz tersanelerinde çalıştırıldı ve ancak aile işine geri döndü – tapınaklar için özenle ayrıntılı minyatür kağıt tanrılar yarattı – II.
Şimdi 70 yaşında olan Wang, zanaatı babasından öğrendi, ancak bu gün ve yaşta buna “ölmekte olan bir sanat” diyor. Çin’in son birkaç yıldaki eylemlerinin kendisini “çok rahatsız” ettiğini söyledi.
“Çinliler Ruslar gibidir. Senin olan benimdir. Benim olan hala benim” dedi ve Ukrayna’nın son işgaline atıfta bulundu.
Magong’un ana kasabasında bir dondurma dükkanı işleten Andy Huang, Pekin’in savaşlarıyla yüzleşmede çoğundan daha fazla deneyime sahip.
Eski bir sahil güvenlik görevlisi olan 29 yaşındaki kişi, “3.000 tonluk bir Çin sahil güvenlik gemisi, büyük silahları bize doğrultmuş halde adamızın çevresinde tur atarken” Güney Çin Denizi’nin tartışmalı Spratly Adaları’nda bulunuyordu.
O ve meslektaşlarına, onu uzaklaştırmaları için çok daha küçük teknelerine binmeleri emredildi, ancak bir çatışma asla gerçekleşmedi. “Gerçekten korktum, bir silahlı çatışmada ölmekten korktum” dedi.
Güneşten yanmış ziyaretçilere buzlu ikramlar dağıtırken, savaşla dolu bu fırça bugün çok uzak görünüyor. Ancak Huang, gerekirse evini savunmak için savaşacağından emindi. “Savaş çıkarsa hizmete çağrılacak ilk kişilerden biri ben olacağım,” dedi sabırla.
“Ama bu olana kadar hayat devam ediyor.”
Kaynak : https://www.scmp.com/news/china/military/article/3182082/taiwans-frontline-islands-life-goes-jets-scream-overhead?utm_source=rss_feed