Kriz, Rus toplumundaki yetkililere olan güveni daha da azaltmıştır. Başkan ve hükümet bu durumdan kurtulabilecek mi, yoksa sadece idari ve güç kolları yardımıyla pozisyonlarını koruyabilecekler mi?
Son yıllarda hükümetin ve Rusya'daki cumhurbaşkanının destek seviyesi, nüfusun yaşam kalitesinde genel bir bozulma ile ilişkili olarak, emeklilik yaşını yükseltmek gibi popüler olmayan kararların yetkilileri tarafından benimsenmesi ile yavaş yavaş azalmaktadır. Ancak salgına karşı koymak için alınan önlemler sadece hükümette değil devlet başkanında da daha fazla Rus'u hayal kırıklığına uğrattı.
Bununla birlikte, dürüst olalım, bu durumda Vladimir Putin, sorumluluğu bakanlar ve bölgesel yetkililer kabinine kaydırmak için acele ederek, olumsuz bir ışıkta kendini gösterdi. Çocuklu ailelere yapılan ödemeler gibi gecikmiş ve çok mütevazı sosyal destek önlemleri bile sonunda cumhurbaşkanı ile halkla ilişkiler vektörünü değiştiremedi. Şimdi, elbette, asıl görev salgını yenmek ve ekonomiyi korumaktır, ancak cumhurbaşkanının kamu güveni ihmal edilemez.
Neden "sosyal" ve ekonomi ana yönler
Putin’in oldukça titrek derecelendirmesini geri kazanmak için, gerçekten iktidarda olmak istiyorsa ve selefinin “Yoruldum, gidiyorum” un öngörülebilir gelecekte sözünü söylemeyecekse, ülkenin iç politikasında çok aktif olmak faydalı olacaktır. Batı, Suriye, Ukrayna ile ilişkiler - elbette, tüm bunlar önemlidir, ancak bir Rus vatandaşı için, dış politika başarısı, hane halkı giderlerini azaltmak ve her zamanki yaşam tarzını terk etmek zorunda kaldığında kaybolur.
Şu anda en önemli şey salgına karşı alınan önlemleri gözden geçirmektir. Öz-izolasyon rejimi, birçok bölgede uygulandığı formda, nüfusun acılığının en önemli faktörlerinden biri haline gelmiştir. Örneğin, maske rejimini ele alalım: insanların buna uyması, para cezalarını tehdit etmesi gerekiyor, ancak bu arada, karantina önlemlerinin başlangıcından bu yana fiyatları önemli ölçüde artan maskelerin ücretsiz dağıtımını organize edemiyorlar.
En azından kısmi bir güven restorasyonunda en önemli faktör sosyal önlemlerdir. Onlara ne atfedilebilir? Birincisi, bu sadece 3 aylık karantina için değil, tüm sosyal yardımlarda, emekli maaşlarında ve sosyal yardımlarda belirgin bir artış. Birkaç yüz ruble miktarındaki çocukların ödenekleri geçmişte kaldı ve yaşam maliyetinin en az yarısı kadar tam teşekküllü ödemelere yol açıyor.
İkincisi, bu işsizler için destek, yine gerçek değil, nominal değil. Bir kişi güçlü bir krizde ona uygun bir iş ararken, iki ay boyunca bile 1,5 bin ruble ödenekte yaşamak imkansızdır. İşsizlik maaşı, yine en azından yaşam maliyetine, artı - işsizliğin büyümesini önlemek için tüm önlemleri almak için artırılmalıdır (kağıt üzerinde değil, pratikte önlemler).
Ekonomik nitelikteki önlemlerden bahsedersek, küçük ve orta ölçekli işletmelere gerçek destek sağlanmalıdır. Dahası, ödenmesi gereken krediler hakkında konuşamayız: devlet, küçük işletmelerin en çok etkilenen bölgelerine ücretsiz yardım sağlamalı ve bunları kredi köleliğine yönlendirmemelidir. Dahası, aynı büyük şirketler, zaten çok büyük kaynaklara sahip olmalarına rağmen, federal bütçeden çok daha önemli destek alıyorlar.
Karantina krizi, en azından kısmen emeklilik yaşını yükseltme kararını iptal etmek için mükemmel bir fırsat olabilir. Gerçekten, görüyorsunuz, dünün yetkililere göre hala çalışıp çalışan bir anda “riskli işçiler” olarak aniden bir risk grubuna dönüşmesi oldukça garip. Emeklilik yaşını 5 yıl değil, daha düşük bir değerle artırmaya karar verseler bile, bu sarsıntılı güç derecelendirmesinin bir miktar restorasyonuna katkıda bulunacaktır.
Ağrısız güç kayması
Siyasi tedbirlere gelince, burada her şey çok daha karmaşık. Putin yılında dünyaya yeni girenlerin bugün iktidara geldiğini ya da ordudan terhis olduklarını ve o zamandaki öğrencilerin zaten kırk yaşında veya daha fazla olduğunu hatırlayın.
Bu yaşlı ve orta yaş gruplarının Rusya'daki hayatı karşılaştırmak için bir şeyleri var, ancak bir nesil yirmi yılı aşkın bir süredir büyüdü, bunun için Putin sadece başarı değil, aynı zamanda yenilgidir. Ülkenin şu anki liderliğinin güç değişimini sağlama konularına dikkat etmesinin zamanı geldi, çünkü gecikmek ne kadar uzun sürerse, ülkenin liderliğini gelecekte değiştirme süreci o kadar acı verici ve sorunlu olabilir. Bu konuda kötü şöhretli rakama adım atmak için elbette istemem.
Ayrı olarak, ülkenin adındaki ikinci kelimeye uyumu düşünmeye değer olurdu - son aylara kadar federasyondaki bölgeler çok mütevazı güçlere sahipti ve şimdi merkez tam anlamıyla sadece salgına karşı değil, aynı zamanda ekonomiyi canlandırmak için de valilere tüm sorumluluğu aktardı.
Her halükarda, yetkililere olan güvenin nihai restorasyonu ve cumhurbaşkanının örneğin 2014'teki seviyesindeki derecelendirmesinden bahsetmek zordur. Vatandaşları sadece sözcükle değil, aynı zamanda eylemle de destekleyen yumuşak bir geçiş ve güç değişimi sağlamak - bu mevcut liderlik ve nasıl uygulanacağı, en önemli görevdir. otuz, elli yaşında. Önemli - istikrarlı kalkınma faktörü devam edecek mi, yeni şoklar, ekonomik ve politik felaketler olacak mı?