İlk Kuzey Kutbu değildi, ama en büyüğü olması gerekiyordu. Coğrafi Kuzey Kutbu'ndan 1.600 mil uzakta olması,iç Alaska'nın kalbinde şaplak,küçük bir ayrıntıydı.
İlgili İçerik
Ne zaman Bob ve Bernice Davis Nisan 1944'ün başlarında Fairbanks'a geldiler, Kuzey Kutbu'nu aramıyorlardı. Kiralık arabalarını şehir dışına sürdüklerinde akıllarında başka bir şey vardı: Çiftliklerini yapacak 160 dönümlük bir alan bulmak, Alaska yasalarının bu alanı ticaret veya üretim amacıyla kullanmaları durumunda izin verdiği bir şeydi. Richardson Otoyolu boyunca seçtikleri toprak parçası,Alaska'nın ilk ana yolu,genellikle dikkat çekici değildi, sarp bodur ağaçlar ve çalılarla bezenmişti ve tipik Alaska tilki, tavşan, sincap ve kurt sakinlerinden biraz daha fazlasına ev sahipliği yapıyordu. Yaz aylarında, yakındaki akarsular gri kuşları ve su kuşlarını çekebilir, ancak karla kaplı Nisan ayında bu potansiyeli görmek zordu. Bölge benzersiz bir kaliteyle övünüyordu: tutarlı bir şekilde daha soğuk sıcaklıklar, Alaska'nın iç kısımlarındaki herhangi bir yerden yaklaşık yedi ila on derece daha soğuk. Çift, evleri için potansiyel isimler arasında dolaşırken, Icy Junction ve Icicle Crossing gibi fikirler ortaya çıktı, ancak hiçbiri tutmadı.
Hem otoyola hem de Fairbanks'e olan yakınlığı ile Davis'in çiftliği, kısa süre sonra, küçük bir ücret karşılığında çiftten parsel satın alan komşuları cezbetti. 1950'lerin ortalarına gelindiğinde, çiftlik evi aynı zamanda köylülerin de ilgisini çekmişti. Dahl ve Gaske Geliştirme Şirketi Dahl ve Gaske, arazinin neredeyse tamamını Şubat 1952'de satın aldı. Dahl ve Gaske, çiftliğin bir kısmını lot olarak sattı ve diğerlerini kullanılmış bir araba dükkanına ve bakkala çevirdi. Ancak ticari gelişim vizyonları çok daha büyüktü. Çiftliğin adını Kuzey Kutbu olarak değiştirebilirlerse, akıl yürüttüler , oyuncak üreticileri ürünlerine bu lakabı basabilmek için uzaklardan akın ederdi.
İşler plana göre gitmedi - konumu tam açık olmasına rağmenRichardson OtoyoluAlaska Kuzey Kutbu, üretim ve nakliyeyi sürdürmek için çok uzaktı. Bununla birlikte, Dahl ve Gaske'nin vizyonunun bir kısmı, sonunda, 20. yüzyılda Noel Baba'nın evi olduğunu iddia eden birkaç yerden biri haline gelen yerel bir ticaret merkezinde şekillendi.inciyüzyıl.
Efsanenin dayandığı tarihi figür olan gerçek Noel Baba, Kuzey Kutbu yakınlarında hiçbir zaman yaşamadı. Myra'lı Aziz Nikolaos Kuzey Kutup Dairesi'nden çok uzakta, şimdi Türkiye'de yaşayan ve ölen bir dördüncü yüzyıl piskoposuydu. Zengin bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Nicholas'ın, bir zamanlar fakir bir ailenin evine üç çuval altın atarak hediye vermeyi sevdiği ve böylece evin üç kızını fuhuş hayatından kurtardığı söylenir. Nicholas ayrıca dalgalı denizlerde kendisine dua eden denizciler arasında da favoriydi. Denizciler Nicholas'ın hikayesini tüm dünyaya yayarak onu Hıristiyan âleminin en popüler azizlerinden biri haline getirdiler.
Öldüğünde, Nicholas'ın kemikleri, piskopos olarak görev yaptığı kıyı kenti Myra'da (şimdi Demre) kaldı. Hacılar, kasabanın ana cazibe merkezi haline gelen kalıntılarını ziyaret etmek için binlerce kişi tarafından Myra'ya akın etti. Azizlerin kalıntılarının büyük güç ve prestij getirebileceği bir zamanda, kemikler o kadar popüler hale geldi ki kıskançlık yarattı.11'deinciyüzyılda hırsızlar Nicholas'ın kemiklerini Myra'dan çalıp İtalya'nın liman kenti Bari'ye götürdüler. Ortaçağ boyunca Bari, binlerce hacıyı kendine çekti ve şehir, saygılarını sunmak isteyenler için mutlaka ziyaret edilmesi gereken bir yer haline geldi. Ancak Venedik, Nicholas'ın bazı kısımlarını da iddia ederek, Birinci Haçlı Seferi sırasında Myra'dan bazı kemikleri çaldıklarına yemin eder. Bugün, her iki kasaba da azizin adanmışlarını cezbetmektedir.
Noel Baba'nın kırmızı cübbeleri ve hediye verme alışkanlıkları Saint Nicholas'a dayanıyordu, ancak soğuk ana üssü Viktorya dönemi karikatüristinin icadı. Thomas Nast Noel Baba'nın ünlü tasviri birHarper's Weekly'nin Aralık 1866 sayısıneşeli yaşlı elf modern imajımız için emsal oluşturdu. Nast'tan önce Noel Baba'nın belirli bir evi yoktu, ancak 1820'lerde zaten ren geyiği ve buna bağlı olarak bu ren geyiğinin yaşadığı soğuk iklimlerle ilişkilendirildi. Nast, Noel Baba'yı Kuzey Kutbu'na yerleştirmiş olsa da, bu noktanın kendisi de bir efsane olabilirdi: İlk kaşiflerin coğrafi Kuzey Kutbu'na ulaştıklarını iddia etmeleri neredeyse yarım yüzyıl sürecekti.
Kuzey Kutbu, New York'ta Noel Baba'nın Atölyesi( Vikipedi )
Noel Baba'nın Kuzey Kutbu'ndaki evi on yıllar boyunca yalnızca Nast'ın çizgi filmlerinde ve çocukların fantezilerinde yaşadı. Ancak 1949'da, Placid Gölü'nden 21 mil uzakta, ilk kez fiziksel biçim aldı. Uzun bir yolculuk sırasında kızını oyalamaya çalışırken, Julian Reis New York'lu bir işadamı, Noel Baba'nın Kuzey Kutbu'ndaki atölyesini bulmak için büyük bir maceraya atılan bir bebek ayı hakkında bir hikaye anlattı. Reiss'in kızı, hikayesini iyiye götürmesini ve onu atölyeye götürmesini istedi. Yolda Lake Placid çevresindeki ormanda sürüş Reiss, ailesinin yazlık evine gitmek için bir fırsat gördü.
Sonunda Kaliforniya'daki Disneyland'in tasarımına yardım edecek olan sanatçı Arto Monaco ile birlikte, Lake Placid çevresindeki 25 ağaçlık arazide Noel Baba'nın atölyesinin fiziksel bir versiyonunu yarattı. Noel Baba'nın Atölyesi Kuzey Kutbu, New York , Amerika'nın ilk tema parklarından biri oldu ve Noel Baba'nın büyülü atölyesinin roman tasviri binlerce ziyaretçiyi getirdi. İnsanlar ayrıca parkın bitmeyen kışını da sevdiler; New York'ta bir yaz gününde bile, 'Kuzey Kutbu' - gerçek bir kutup iki çelik silindirden ve bir soğutucu bobinden yapılmıştır - donmuş halde kaldı. İş hızla büyüdü. En yoğun gününde, Eylül 1951'de, New York şehri 14.000'den fazla ziyaretçi çekti ve bu, Adirondacks'taki uzak bir tema parkı için fena değildi.
Diğer işadamları, Kuzey Kutbu'ndaki dönüm noktasını ödünç almadan Noel Baba efsanesiyle turistleri çekmeyi başardı. Amerika'nın ilk tema parkı, şimdi Tatil Dünyası ve Sıçrayan Safari Indiana, Noel Baba'da aslında 'Santa Land' olarak işletiliyordu 1984'e kadar. Kasabaya seyahat eden çocuklar için bir şeyler yaratmak isteyen emekli sanayici Louis J. Koch tarafından inşa edildi, ancak adaşı benzeyen herhangi bir şeyin olmaması hayal kırıklığına uğradı. Santa Land 1946'da açıldı ve oyuncak dükkanları, oyuncak teşhirleri ve eğlence gezileri içeriyordu. New York destinasyonu gibi, Santa Land de binlerce turisti kendine çekti. 1984 yılına gelindiğinde, tema parkı diğer tatilleri de içerecek şekilde genişletildi ve adını Santa Land'den değiştirdi. Tatil Dünyasına.
Holiday World, hala yılda bir milyondan fazla ziyaretçi çekiyor. Ancak Placid Gölü'nün dışındaki Kuzey Kutbu, popülaritesinin azaldığını gördü, küçük dağ kulübeleri artık yarım yüzyıl öncesinin kalabalığını çekemiyor. Görünüşe göre 1950'lerin yol kenarındaki tema parkları artık eskisi kadar büyülemiyor.Ancak Noel Baba her zaman ilgi çekici olmuştur ve Placid Gölü'nün eteklerindeki atölyesi nostaljiye dönüşmeye başlarken, biri Alaska'da, diğeri Finlandiya'da olmak üzere iki farklı kasaba Noel Baba efsanesi üzerinde hak iddia etmiştir.
Kuzey Kutbu, Alaska'daki Noel Baba Evi'nin yanında bir duvar resmi.(Noel Baba Evi)
Davis'ler gibi Con ve Nellie Miller de Fairbanks'e taşındıklarında Noel Baba'yı aramıyorlardı. Con, geniş iç hacmi büyüme ve gelişme potansiyeli vaat eden İkinci Dünya Savaşı sonrası Alaska'da fırsat arayan eski bir askeri adamdı. Kürk ve diğer malları satın almak ve ticaretini yapmak için Alaska'nın iç köylerine seyahat eden bir tüccar oldu. Kurnaz bir işadamı, ürününün çoğunu kapanan mağazalardan satın aldı ve bu sayede tam bir Noel Baba takımına sahip oldu. Can, takım elbiseyi Alaska'nın içlerine yaptığı gezilerde bir numara olarak giyerdi ve çoğu köy çocuğunun gördüğü ilk Noel Baba oldu.
1952 civarında, Miller'lar kalıcı kökler bırakmaya ve Fairbanks'in dışında, daha sonra Kuzey Kutbu olarak adlandırılacak olan Davis çiftliğinin yakınında bir ticaret merkezi kurmaya karar verdiler. Bir gün, onu Noel Baba gibi giyinmiş gören bir grup çocuk, 'Merhaba Noel Baba, bir ev mi yapıyorsunuz?' Bir fikir doğdu.
Noel Baba Evi 1952'de açıldı, ancak hemen Noel temalı değildi. Dünya Savaşı sonrası Alaska'ya özgü, çoğunlukla kuru mal satan ve Richardson Otoyolunda veya yakındaki askeri üslerde araba kullanan insanlara hizmet veren genel bir mağazaydı. Mağazada ayrıca fiili hale gelen bir soda çeşmesi vardı. büyüyen yerel topluluk için sulama deliği. 20 yıl boyunca Noel Baba Evi kasabanın resmi postanesiydi.
1972'de Alaska, Richardson Otoyolunu yeniden yönlendirdi ve onu Noel Baba Evi'nin ön kapısından uzaklaştırdı. O zamana kadar mağazanın amacı da kuru mallardan Noel Baba temalı turizme kaymıştı. Değirmenciler yeni otoyolda yeni bir mağaza açtılar, yavaş ama emin adımlarla konserve stoklarını Noel bibloları lehine aşamalı olarak bitirdiler.
Bugün Noel Baba Evi'ni Değirmencilerin torunu olan eşi Carissa ile birlikte yöneten Paul Brown, “Hızla genel bir mağaza olmaktan çıktı ve gerçekten hızlı bir şekilde turizm pazarına odaklandı” diye açıklıyor. 'Buraya gelen pek çok askeri insan, Kuzey Kutbu'ndan bir şeyler satın almak ve Noel Baba tarafından imzalanmış olarak ailelerine geri göndermek isterdi.'
Halen faaliyet gösteren ve yaklaşık 50 çalışanı olan ev, uzak ve uzak Kuzey Kutbu'nun birincil cazibe merkezi ve yerel ekonomi için büyük bir nimet. 'Kuzey Kutbu çok, çok küçük bir topluluktur. Noel Baba Evi çok, çok büyük bir varlıktır. Brown, insanların Kuzey Kutbu'nu düşündüklerinde ne düşündüklerine hükmetme eğilimindedir' diye açıklıyor.
Evin kendisi basit bir deneyim - bir eğlence parkından ziyade bir hediyelik eşya dükkanı, Brown vurguluyor. Ama Brown'ın 'cazibe unsurları' dediği şeye sahip - örneğin dükkanın dışında bir grup canlı ren geyiği ve girişin yaklaşık 50 fit üzerinde yükselen dünyanın en uzun Noel Baba'sı. Ev aynı zamanda Brown'ın gördüğü kadarıyla, 1952'de kapılarını açtığından beri ürettiği Noel Baba'nın mektubunun orijinal evi. Dünyanın neredeyse her ülkesinden mektuplar alıyorlar, hatta Kuzey Kore ve İran bile. diyor Brown—ve her yıl Noel Baba'dan gelen mektuplar için yüz binlerce talep. Yaz aylarıNoel Baba Evi'ninAlaska'nın turizm mevsimlerinin bir sonucu olarak, ziyaretçiler için en yoğun olanıdır. Her yıl, ev 100.000'den fazla ziyaretçi çekiyor.
Brown, 'Biz Noel Baba'nın Kuzey Kutbu'ndaki eviyiz' diyor. 'Gerçek adamla tanışmak istiyorsan, buraya gel.' Ancak Brown, Noel Baba'nın efsanesine eşit sahiplik iddiasında bulunan başka yerler olduğunu kabul ediyor. 'Rekabet açısından bakacak olursak, buna böyle demek isterseniz, Rovaniemi, Finlandiya en büyük rakibimiz olacaktır.'
Finlandiya, Rovaniemi'deki Noel Baba Köyü.(Rovaniemi)
Finlandiya'nın en kuzeydeki eyaleti Lapland'ın idari ve ticari başkenti olan Rovaniemi, Noel Baba şehre gelmeden önce pek turistik bir yer değildi. Laponya, 1927'den beri Avrupa geleneğinde Noel Baba için bir tür belirsiz ana üs görevi görmüştü. Fin radyo sunucusu Noel Baba'nın memleketinin sırrını bildiğini ilan etti. Laponya'da tavşan kulaklarına benzeyen dağlık bir bölge olan Korvatunturi'de olduğunu söyledi. Radyo sunucusu, Noel Baba'nın kulak gibi dağları, dünya çocuklarını gizlice dinlemek ve yaramaz mı yoksa iyi mi olduklarına karar vermek için kullandığını açıkladı. Ancak Nast'ın Kuzey Kutbu'nun yarattığı gibi Korvatunturi de teoride gerçekti ama mutlaka ziyaret edilmesi gerekmiyordu.
Noel Baba'nın evi daha sonra Amerikalı bir ziyaretçi sayesinde 225 mil güneye Rovaniemi'ye taşındı. Dünya Savaşı sırasında Almanlar Rovaniemi'yi yakıp kül etti ve Laponya'nın başkentini harabeye çevirdi. Rovaniemi, bu küllerden şehrin içinde ren geyiği boynuzları gibi yayılan sokaklarını belirleyen tasarım planlarına göre kendini yeniden inşa etti. 1950'de, savaş sonrası yeniden yapılanma turunda Eleanor Roosevelt, Rovaniemi'yi ziyaret etti ve iddiaya göre Kuzey Kutup Dairesi'nde Noel Baba'yı görmek istediğini söyledi. Kasaba aceleyle bir kulübe inşa etti ve Rovaniemi'deki Noel Baba Köyü doğdu. Ancak Rovaniemi turizmi, şirketlerin Laponya'nın başkentine Noel öncesi geziler düzenlemeye başladığı 1984'te gerçekten başladı. Noel Baba Köyü şimdi bazılarını çekiyor 500.000 ziyaretçi her yıl.
Noel Baba'nın sınırları içinde yaşadığını iddia eden diğer yerlerden ne haber? Rovaniemi turizminde iletişim görevlisi olan Henri Anund bir e-postada, 'Rovaniemi, iddiada bulunan başka birçok yer olduğunu kabul ediyor,' diye yazdı, 'ancak Rovaniemi, Noel Baba'nın tek Resmi Memleketi ve Noel Baba'daki Noel Baba Ofisidir. Claus Village, Noel Baba ile yılın 365 günü buluşabileceğiniz dünyadaki tek yer.' Rovaniemi ayrıca Noel Baba'dan dünyanın dört bir yanındaki çocuklara mektuplar dağıtıyor (küçük bir ücret karşılığında).
Aziz Nicholas' gibi yüzyıllar önce kanıtlanan kalıntılar, küçük bir kasabayı turistik bir yere dönüştürmek için etten kemikten bir Noel Baba'ya ihtiyacınız yok. Kuzey Kutbu, Alaska ve Finlandiya, Rovaniemi için Noel Baba, az sayıda doğal çekiciliğin olduğu bir ekonomi yaratır. Ancak memleketler, dolarlar için basit bir keşişten daha fazlasını içeriyor gibi görünüyor. Brown ise kendisini Noel Baba efsanesinin koruyucusu olarak görüyor; ev, örneğin Noel Baba'nın büyüsünü sulandırma ihtimaline karşı bir Twitter hesabına sahip olmayı reddediyor. Brown, “Noel'in büyüsüne karşı çok koruyucuyuz ve çocukların buna sahip oldukları sürece buna sahip olmalarına izin veriyoruz” diyor. 'Noel Baba'nın neşe ve iyi niyetin vücut bulmuş hali olduğu gibi, biz de kendimizi Noel Baba ruhunun somutlaşmış örneklerinden biri olarak görüyoruz.'