Bölüm 804: Yaşlı Kaplumbağa
Kaplumbağa tartışmaya cesaret edemedi. Hızlıca dönüştü ve ayağa kalktı. O anda kambur, gri saçlı yaşlı bir adam haline geldi. Oldukça arkadaş canlısı gözüküyordu, kimse birilerine pusu kurmak için nehirde saklanan bir canavar olduğunu düşünmezdi.
Yaşlı kaplumbağa anında Li Qiye'nin önünde secde etti ve kafasını çılgınca yere vururken konuştu: “Büyük Ölümsüz, gelişinizi göremeyecek kadar kördüm ve size pusu kurmaya çalışacak kadar aptaldım. Bu aşağılık olan ölümü hak ediyor, parçalara ayrılmayı hak ediyor...”
Yüksek sesli patlamalar kafasını her yere vurduğunda yankılandı.
“Sen bir Cennetsel Egemensin, neden ölümden bu kadar korkuyorsun?” Li Qiye ona baktı.
Gelişimcilerin egemen âlemine ulaşması kolay değildi. Bu seviyedeki çoğu kişi kendi etki alanlarının lordları veya ülkelerin hükümdarıydı.
Bu seviyedeki uzmanlar utanç verici şekilde davranmaktansa ölmeyi tercih ederlerdi. Yenilseler bile nadiren secde edip hayatları için yalvarırlardı.
Bu yaşlı kaplumbağa bunu duyduktan sonra kızardı. Yine de derisi yeterince kalın olduğundan beceriksizce gülümsedi: “Büyük ölümsüz, bu aşağılık konusunda çok büyük düşünüyorsunuz. Bu aşağılık olan ormanda bir kaplumbağadan ibaret. Kendine saygısı şöyle dursun hayatta kalmak bile bir nimet.”
“Ormandaki kaplumbağa mı?” Li Qiye ona baktı. “Ormanda olmanın bu şeyle ne ilgisi var? Bu dünyada yalnız olan birçok gelişimci var. Senden daha zayıf olanların bazıları senden çok daha cesur.”
“Büyük Ölümsüz, bu aşağılığın hayatı çim kadar değerli. Ben çirkin ve aşağılığım, bu nedenle eşsiz yetenekleri olan inanılmaz kişiler ile kıyaslanamam.” Kendini küçümsemesine rağmen utanmıyordu: “Ben sadece daha fazla yaşamak istiyorum, ilahi yola veya şan için ilerlemeye cüret edemem.”
Li Qiye kaplumbağanın utanmazlığına güldü ve onu öldürmekten vazgeçti. Ardından emir bir tonda konuştu: “Arka planını söyle.”
Yaşlı kaplumbağa bir şey saklamaya cüret edemedi: “Bu aşağılık olan sadece bir su kaplumbağası. Gençken bir inci yedim...”
Kaplumbağa gizemli bir inci yemiş ve aydınlanmayı başarmıştı. Dedikleri gibi kimse bir kaplumbağadan uzun yaşayamazdı. O göletin dibinde yaşardı ve bazen dış dünyaya bakmak için yüzeye gizlice çıkardı.
Gelişimcilerin bulutları tüketip gökyüzünde özgürce yükseldiğini gördükten sonra kıskanmış ve nehrin kıyısına yakın kalmayı seçmişti. Bu gelişimcilerin ölü bedenlerini seçer ve yavaşça gelişim yapmak için onları yerdi.
Uzun ömrü sayesinde sonunda her şeye rağmen Cennetsel Egemen olabilmişti.
“Uzun bir ömür iyi bir şey.” Li Qiye gelişimini kontrol etti ve gülümsedi. Bu yaşlı kaplumbağa bir Cennetsel Egemen olabilirdi ama dao temeli karmaşa içindeydi. Erdem kanunları ve hazineleri her yerden gelen şeylerdi. Böyle bir durumda bir egemen olabilmek bir mucizeydi!
“Büyük ölümsüz, lütfen bana gülmeyin. Siz büyük bir ölümsüz tarikatındansınız, bu aşağılık ise nehrin dibindeki bir kaplumbağadan ibaret. Gelişim kanunlarım berbat, sizin görüşünüze girmeye layık değiller.” Yaşlı kaplumbağa cevapladı ve bu fırsatı Li Qiye'ye yaranmak için kullandı.
Li Qiye nazikçe onayladı: “Gerçekten hiç kolay değil. Bir kılavuzu olmayan bir kaplumbağanın egemen âlemine ulaşması... Bu inanılmaz olarak kabul edilebilecek bir başarı!”
Çok uzun yaşamanın dışında birçok farklı şey birleşerek bu kaplumbağanın böyle bir talih elde etmesini sağlamıştı. Musibetlerin altında ölmemek inanılmaz bir şanstı!
“Büyük ölümsüz tarihin en iyisidir. Gelişiminiz Ölümsüz İmparatorlar ile kıyaslanabilir. Denginiz yoktur ve bu dünyada durdurulamazsınız...” Yaşlı kaplumbağa akışına bıraktı. Li Qiye'nin onu övdüğünü duyduktan sonra anında Li Qiye'yi övdü ve utanmaz şekilde konuştu: “Ben aptalım, ama yine de büyük ölümsüzün bana birkaç şey öğretmek isteyip istemeyeceğini merak ediyorum? Böylece sizin korumanız altında olabilirim...”
Böyle bir utanmazlık şeytanlar, özellikle de egemen seviyesindeki şeytanlar arasında çok nadirdi.
“Böyle kendini küçültmene gerek yok.” Li Qiye kafasını salladı ve övgüleri görmezden geldi: “Burası da neresi?”
“Burası Bataklık Nehri. Bin üç yüz mil uzunluğunda bir nehir. Kaynağı Sürüklenen Kum Ovası'na kadar ulaşıyor. Elli bölgeye sahip...” Yaşlı kaplumbağa bölgeyi durmadan anlattı.
“Tamam, dur. Burası sadece küçük bir yer, daha önce hiç duymadım.” Li Qiye hafifçe elini salladı.
Li Qiye'in ilgisizliğini fark ettikten sonra hemen konuştu: “Büyük Ölümsüz dokuz göğün göksel varlığı ve sonsuz âlemin hükümdarıdır. Bu küçük nehir bölgesi doğal olarak görüşünüze giremez. Sadece ölümsüzlerin ölümsüz gök kubbeleri ve ilahi dağları sizin...”
“Şöyle yağ çekmeyi kes. İlahi alevin nerede olduğunu biliyor musun?” Li Qiye kaplumbağanın sözünü kesti.
“İlahi alev?” Kaplumbağa başını salladı: “Büyük ölümsüz Öküz Çoban Ülkesi'nin İlahi Alev Ülkesi'nden mi bahsediyor?”
Li Qiye cevapladı: “Belki de.” O yer çok uzun zaman önce İlahi Alev Ülkesi olarak anılmıyordu. Ancak zaman geçerken birçok isim de değişmişti.
“Bu aşağılık olan daha önce birkaç kez oraya gitti.” Yaşlı kaplumbağa konuştu: “Eğer büyük Ölümsüz oraya gitmek istiyorsa yolu size anlatabilirim. Büyük Ölümsüz'ün sadece bu nehri geçip doğu ülkesine doğru...”
Her ne kadar kaplumbağa demin Li Qiye'nin ona bir şeyler öğretmesini istemiş olsa da Li Qiye'nin aslında en kısa sürede gitmesini umuyordu. Eğer böyle güçlü biri mutsuz olur ve onu bir çorba yapmak isterse bu oldukça üzücü bir kader olurdu.
“Bana anlatmana gerek yok.” Li Qiye yönü dinlemekle uğraşmadı. Nazikçe kaplumbağanın sırtına dokundu ve ilan etti: “Beni oraya taşı.”
“Büyük Ölümsüz... ” Yaşlı kaplumbağanın ifadesi bunu duyduktan sonra hızla değişti. Sakinleşti ve cevap verdi: “Büyük ölümsüz, bu aşağılık olan yaşlı ve güçsüz. Ben salyangozdan bile daha zayıfım, büyük ölümsüzün işlerine yetişemeyeceğimden korkuyorum...”
“Oh? Benim rehberliğimi istememiş miydin?” Li Qiye ona baktı.
Yaşlı kaplumbağa hemen cevapladı: “Bu aşağılık olan istedi, doğal olarak Büyük Ölümsüz'ün rehberliğine sonsuza kadar minnettar olacaktır. Ancak büyük ölümsüz bu dünyanın hâkimi, dokuz göğün hükümdarı. İşiniz dokuz dünya ve milyarlarca sakini ile ilgilidir. Nasıl olur da zamanınızı benim gibi önemsiz kişilerin basit...”
“Tamam, artık gevezelik yok. Eğer beni taşımanı söylediysem, yap.” Li Qiye gülümsedi. Kaplumbağa ne kadar istemezse o da o kadar zorlamak istiyordu.
“Büyük Ölümsüz...” kaplumbağa acı içinde kaşlarını çattı. Doğal olarak bu yerden gitmek istemiyordu. Bataklık Nehri onun eviydi ve en iyi bildiği yer burasıydı. Düşmanlarından saklanacak en güvenli yerleri biliyordu. Tehlike sezdiği an kaçıp anında kaybolabilirdi.
Li Qiye ilgisizce konuştu: “Tekrar hayır dersen senden bir çorba yaparım. İstersen deneyebilirsin.”
Yaşlı kaplumbağa titredi ve bir kez daha konuşmaya cüret edemedi. Hemen eğildi ve kaplumbağa olan gerçek formunu ortaya çıkardı.
Li Qiye bir şey demeden ona oturdu. Yaşlı kaplumbağa o an tarif edilemez bir azap hissetti. Bunun bir şans mı yoksa bir felaket mi olduğunu bilmiyordu. Eğer Li Qiye mutsuz olursa ve onu bir çorba yaparsa ne olacaktı? İtaatkâr şekilde onu İlahi Alev Ülkesi'ne götürmekten başka seçeneği yoktu. Tek umudu Li Qiye'nin ona nezaket gösterip hızlıca nehre dönmesine izin vermesiydi.
Her ne kadar kaplumbağa salyangoz kadar hızlı olduğunu söylese de bu gerçekten çok uzaktı. Tam hızı ile gittiğinde bulutlarda şaşırtıcı bir hızda ilerliyordu. Bu stili ile gördüğü ilk sorunda kaçan profesyonel bir kaçma ustasına benziyordu!
İlahi Alev Ülkesi canavar âleminde büyük bir yer değildi. Bunun gibi bir sürü yer vardı.
Eğer dikkat çekici bir şeyi varsa o da tarihiydi. Bu ülkede İlahi Alev Tanrıçası unvanına sahip sıra dışı bir karakter çıkmıştı. Efsanelere göre bu Tanrıça Taş Tıp Dünyası'nı süpürmüş ve buraya temelini kurmuştu. Bu nedenle ülke onun ismini almıştı.
Her ne kadar kaplumbağaya binmek biraz garip olsa da Canavar Âlemi'nin ölümlü sakinleri için bile bu kabul edilebilirdi. Buraya Canavar Âlemi denmesinin iki nedeni vardı. İlki Canavar Damarı'nın içinde olmasıyken ikincisi buranın şeytanların dünyası olmasıydı. Eğer Simya Âlemi şeytanların ve golemlerin birlikte yaşadığı bir yerse Canavar Âlemi de sadece şeytanlar içindi ve Taş Âlemi de sadece golemler içindi.
Bu âlemde birçok garip şeytan vardı bu nedenle bu garip kaplumbağayı görmek şaşırtıcı değildi. İlahi Alev Ülkesi'nin güneyi büyük harabelere sahipti. Kırık köşkler ve binalar her yerdeydi. Yabani otlar ve sarmaşıklar her yere yayılmıştı. Burada duran herkes kontrol edilemez bir üzüntü hissederdi.
Buranın bir zamanlar refah dolu, kutsal bir yer olduğunu görmek kolaydı. Ancak milyonlarca yılın ardından böyle bir yer haline gelmişti. Geçmiş ihtişamını önlerindeki bu kırık binalar anlatıyordu. Kaplumbağanın üzerinde oturup binalara bakan Li Qiye uyuşmuş kalbine rağmen bir duygu hissetti. Nazikçe iç çekti: “İlahi Alev, ah İlahi Alev… Şan ve refah harabeye dönüşmüş. Bu dünyada hiçbir şey zamanın acımasız erozyonunu durduramaz...”
Li Qiye bir süre kendi kendine konuştuktan sonra kaplumbağaya döndü ve konuştu: “Gidelim.”