yasama - Legislature
|yasama organı|
|Odalar|
|Parlamento|
|Parlamenter prosedür|
|Türler|
|Ülkelere göre yasama organları|
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|Siyaset|
|siyaset portalı|
Bir yasama bir olan montaj ile yetki yapmak yasaları bir için siyasi bir varlık gibi a ülke veya şehir . Kuvvetler ayrılığı modelinde genellikle parlamenter hükümetin yürütme ve yargı organları ile karşılaştırılırlar .
Yasama organları tarafından çıkarılan yasalar genellikle birincil mevzuat olarak bilinir . Ayrıca, yasama organları, ilgili bütçeyi değiştirme yetkisiyle, yönetim eylemlerini gözlemleyebilir ve yönlendirebilir .
Bir yasama üyeleri denir milletvekillerine . Bir demokraside , yasa koyucular en yaygın olarak halk tarafından seçilir , ancak yürütme tarafından dolaylı seçim ve atama da özellikle bir üst meclise sahip iki meclisli yasama organları için kullanılır .
terminoloji
Bir yasama organına atıfta bulunmak için kullanılan ad ülkeye göre değişir.
Yaygın isimler şunları içerir:
- Montaj ( birleştirmeden )
- Kongre ( toplantıdan )
- Diyet (eski Alman 'insanlarından')
- Duma (Rus dúma 'düşüncesinden')
- Estates veya Eyaletler (eski Fransızca 'durum' veya 'durum'dan)
- Parlamento (Fransızca gelen parler 'konuşmak için')
Her yasama organının özel rolleri konuma göre farklılık gösterse de, hepsi ülke için uygun mevzuatı belirlemek üzere vatandaşlarını temsil edecek görevlileri atamak gibi aynı amaca hizmet etmeyi amaçlar.
Tarih
En erken tanınan yasama organları arasında Atina Ecclesia vardı . In Ortaçağ'da Avrupa hükümdarlar daha sonra, modern yasama organları öncülerine yönelik gelişecek asaletin, meclislerinin ev sahipliği yapacağını. Bunlara genellikle The Estates adı verilirdi . Hayatta kalan en eski yasama organı, 930 CE'de kurulan İzlanda Althing'dir .
Fonksiyonlar
Demokratik yasama organlarının altı ana işlevi vardır: temsil, müzakere, yasama, harcamalara izin verme, hükümet kurma ve gözetim.
temsil
Bir yasama organında temsile ulaşmanın beş yolu vardır:
- Biçimsel olarak: yasama organının kurallarının bileşenlerin temsil edilmesini nasıl sağladığı;
- Sembolik olarak: seçmenlerin temsilcilerini nasıl algıladıkları;
- Tanımlayıcı olarak: yasama organının bileşiminin daha geniş toplumun demografisiyle ne kadar iyi eşleştiği;
- Esas itibariyle: temsilcilerin seçmenlerinin ihtiyaçlarına fiilen ne kadar iyi yanıt verdiği;
- Toplu olarak: Temsilcilerin bir bütün olarak toplumun çıkarlarını ne kadar iyi temsil ettiği.
Üzerinde düşünme
Bir yasama organının ana işlevlerinden biri, toplum için büyük önem taşıyan konuları tartışmak ve tartışmaktır. Bu aktivite iki şekilde gerçekleşebilir. Münazara meclisleri olarak, gibi İngiltere Parlamentosu , yasama zemini sık canlı bir tartışmaya görür. Buna karşılık, Amerika Birleşik Devletleri Kongresi gibi komite temelli yasama organlarında müzakereler kapalı komitelerde gerçekleşir.
Mevzuat
Yasama organları sözde yasa oluşturma yetkisine sahipken, bu gücün esaslı kapsamı siyasi sistemin ayrıntılarına bağlıdır. In Westminster tarzı (kabine oluşan) yürütme genellikle parti kırbaç tarafından kontrol altında tutulan arkasında yasa koyucular çoğunluğunu, sahip olduğu esasen, istediği her yasaları geçebilir yasama ederken komite tabanlı yasama kıta Avrupası ve bu içinde başkanlık sistemlerinin arasında Amerika hazırlanması ve faturaları değişikliğine daha fazla bağımsızlık var.
Harcama yetkilendirme
Yasama organlarının hükümet bütçelerini geçirirken veya reddederken tipik olarak sahip olduğu kesenin gücünün kökenleri , hükümdarların vergileri artırmadan önce danışmak zorunda kalacakları Avrupa soylular meclislerine kadar uzanır . Bu yetkinin fiilen etkili olabilmesi için, yasama organının bütçeyi değiştirebilmesi, etkin bir komite sistemine sahip olması, değerlendirme için yeterli zamana sahip olması ve ilgili arka plan bilgilerine erişiminin olması gerekir.
hükümetler yapmak
Yasama organının hükümet üzerindeki gücü daha güçlüdür.
gözetim
Yasama organının hükümeti sorumlu tutabilmesi için sorgulama , gensoru ve güven oyu gibi çeşitli yollar vardır .
Demokratik sistemlerin aksine , otoriter rejim altındaki yasama organları , seçkinler içinde potansiyel rekabet eden çıkarları bir araya getirerek güç yapısının istikrarını sağlamak için kullanılır ve bunu şu yollarla elde ederler (sınır):
- Meşruiyet sağlamak;
- Rakipleri sisteme dahil etmek;
- Dış çıkarların bir miktar temsilini sağlamak;
- Yönetici kliğe yeni üyeler kazandırmak için bir yol sunmak;
- Sınırlı şikayetlerin ve tavizlerin geçilebileceği bir kanal olmak.
iç organizasyon
Yasama meclisinin her odası, siyasi meseleleri tartışmak ve önerilen yasaları oylamak için bir tür parlamenter prosedür kullanan bir dizi yasa koyucudan oluşur . Bu faaliyetleri yürütmek için belirli sayıda yasa koyucu bulunmalıdır; buna nisap denir .
Bir yasama organının, yeni önerilen mevzuatı ilk olarak dikkate almak gibi bazı sorumlulukları, genellikle oda(lar)ın birkaç üyesinden oluşan komitelere devredilir .
Bir yasama organının üyeleri genellikle farklı siyasi partileri temsil eder ; Her partiden üyelerin genellikle olarak karşılayan komitesi kendi iç işlerini organize etmek.
Devletin diğer dallarıyla ilişkisi
Yasama organları , yargı , ordu ve yöneticiler gibi diğer siyasi oyuncularla karşılaştırıldığında, sahip oldukları siyasi gücün miktarı bakımından büyük farklılıklar gösterir . 2009'da siyaset bilimciler M. Steven Fish ve Matthew Kroenig, ulusal yasama organları arasındaki farklı güç derecelerini ölçmek amacıyla bir Parlamento Yetkileri Endeksi oluşturdular. Alman Federal Meclisi , İtalyan Parlamentosu ve Moğol Devleti Büyük Khural en güçlüler olarak eşleşirken , Myanmar'ın Temsilciler Meclisi ve Somali'nin Geçiş Federal Meclisi (o zamandan beri Somali Federal Parlamentosu tarafından değiştirildi ) en az güçlüler olarak birlikte kaldı.
Bazı siyasi sistemler , yasama organının hükümetin en üst organı olduğunu ve yargı organı veya yazılı bir anayasa gibi diğer kurumlar tarafından bağlanamayacağını kabul eden yasama üstünlüğü ilkesini takip eder . Böyle bir sistem yasama organını daha güçlü kılar.
Gelen parlamenter ve yarı başkanlık sistemleri hükümet , yürütme bir ile kaldırabilir yasama, karşı sorumludur hiçbir Güvenoyu . Öte yandan, kuvvetler ayrılığı doktrinine göre, başkanlık sisteminde yasama, hem yargı hem de yürütme ile birlikte bağımsız ve eşit bir hükümet organı olarak kabul edilir. Bununla birlikte, birçok başkanlık sistemi , yürütmenin cezai veya anayasaya aykırı davranış nedeniyle görevden alınmasını sağlar .
Yasama organları bazen yasama yetkilerini idari veya yürütme organlarına devredebilir .
Üyeler
Yasama organları , önerilen yasalara oy veren yasa koyucular olarak bilinen bireysel üyelerden oluşur . Bir yasama organı genellikle sabit sayıda yasa koyucu içerir; Yasama organları genellikle yasa koyucular için koltuklarla dolu belirli bir odada toplandığından, bu genellikle içerdiği "koltuk" sayısı olarak tanımlanır. Örneğin, 100 "koltuğa" sahip bir yasama meclisinin 100 üyesi vardır. Uzantı olarak, tek bir yasa koyucu seçen bir seçim bölgesi , örneğin " güvenli koltuk " ve " marjinal koltuk " ifadelerinde olduğu gibi "koltuk" olarak da tanımlanabilir .
Seçimden sonra, üyeler , ya tüm görev süreleri boyunca tüm eylemler için ya da sadece yasama görevleriyle ilgili olanlar için milletvekili dokunulmazlığı veya parlamento ayrıcalığı ile korunabilir .
Odalar
Bir yasama olabilir tartışma ve oy üzerine faturaları tek bir birim olarak ya da birden fazla ayrı imal edilebilir düzenekleri dahil olmak üzere çeşitli adlarla anılmaktadır, yasal odaları , tartışma odaları ve evlerde ayrı ayrı ve oy tartışma ve farklı güçlere sahip,. Tek bir birim olarak çalışan bir yasama tek kamaralı , iki kamaraya bölünmüş biri iki kamaralı, üç kamaraya bölünmüş bir yasama ise üç kamaralıdır .
İki meclisli yasama organlarında, bir oda genellikle üst meclis olarak kabul edilirken, diğeri alt meclis olarak kabul edilir . İki tür katı bir şekilde farklı değildir, ancak üst meclis üyeleri doğrudan seçilmekten ziyade dolaylı olarak seçilme veya atanma eğilimindedir, nüfustan ziyade idari bölümler tarafından dağıtılma eğilimindedir ve alt meclis üyelerinden daha uzun sürelere sahip olma eğilimindedir. Bazı sistemlerde, özellikle parlamenter sistemlerde , üst meclis daha az güce sahiptir ve daha fazla danışma rolüne sahip olma eğilimindedir, ancak diğerlerinde, özellikle federal başkanlık sistemlerinde , üst meclis eşit veya daha fazla güce sahiptir.
Gelen federasyonları , üst meclisi tipik federasyonun bileşen devletleri temsil eder. Bu aynı zamanda Avrupa Birliği'nin uluslarüstü yasama organı için de geçerlidir . Üst meclis ya eyalet hükümetlerinin delegelerini içerebilir - Avrupa Birliği'nde ve Almanya'da ve 1913'ten önce Amerika Birleşik Devletleri'nde olduğu gibi - ya da daha küçük nüfuslu devletlere eşit temsil sağlayan bir formüle göre seçilebilir. durum Avustralya'da 1913 yılından bu yana ve ABD.
Tricameral yasama organları nadirdir; Massachusetts Vali Konseyi hala var, ancak en güncel ulusal örneği Beyaz-azınlık yönetiminden 'nun son yıllarda var Güney Afrika . Tetrakameral yasama organları artık mevcut değil, ancak daha önce İskandinavya'da kullanılıyordu.
Boy
Yasama organları büyüklüklerine göre büyük farklılıklar gösterir. Arasında ulusal yasama organları , Çin'in 'in Ulusal Halk Kongresi ise 2980 üyesi ile en büyüğüdür Vatikan s' Papalık Komisyonu demokratik olarak seçilmiş olan 7. Ne yasama ile küçüğüdür: Papalık Komisyonu üyeleri Papa ve tarafından atanır Ulusal Halk Kongresi'nde olan dolaylı seçilmiş bir bağlamında tek parti devleti .
Yasama organı büyüklüğü, verimlilik ve temsil arasında bir değiş tokuştur; Yasama organı ne kadar küçükse, o kadar verimli çalışabilir, ancak yasama organı ne kadar büyük olursa, bileşenlerinin siyasi çeşitliliğini o kadar iyi temsil edebilir. Ulusal yasama organlarının karşılaştırmalı analizi, bir ülkenin alt meclisinin büyüklüğünün , nüfusunun küp köküyle orantılı olma eğiliminde olduğunu bulmuştur ; yani, alt evin büyüklüğü nüfusla birlikte artma eğilimindedir, ancak çok daha yavaştır.
Ayrıca bakınız
- yasama binalarının listesi
- Kongre
- Seçim paylaştırma şeması
- Kanıta dayalı mevzuat
- Meclis Binası
- Yasama meclisi
- Yasama meclisi
- Ulusal Meclis
- Parlamento
Referanslar
daha fazla okuma
- Bauman, Richard W.; Kahana, Tsvi, ed. (2006). En az incelenen dal: anayasal devlette yasama organlarının rolü . Cambridge Üniversitesi Yayınları . ISBN'si 978-0-521-85954-7.
- Carey, John M. (2006). "Yasama kuruluşu" . Siyasi kurumların Oxford el kitabı . Oxford Üniversitesi Yayınları . s. 431–454 . ISBN'si 978-0-19-927569-4.
- Garner, James Wilford (1905). Gilman, DC ; Peck, HT; Colby, FM (ed.). Yeni Uluslararası Ansiklopedi (1. baskı). New York: Dodd, Mead. . Gelen
- Martin, Shane; Saalfeld, Thomas; Strøm, Kaare W., ed. (2014). Oxford yasama çalışmaları el kitabı . Oxford Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 978-0-191-01907-4.
- Olson, David M. (2015). Demokratik yasama kurumları: karşılaştırmalı bir bakış . Routledge. ISBN'si 978-1-317-47314-5.