Bitkiler köklerine göre kendi aralarında ayrılırlar . Köklerinde besin depo eden bitkilere yumru kökler denmektedir. Yedek besin maddelerini topladığı için irileşmiş toprak altı gövdesinin kısa uç kısmına yumru adı verilir. Bir yumruda bir gövdenin bütün kısımları mevcuttur. Yumrunun yüzeyinde düzgün bir şekilde bulunan gözlerin her biri bir veya daha fazla sayıda küçük gözden ibaret olan boğumları temsil eder. Boğumlar spiral şeklinde sıralanmışlardır. Büyüme durumları:
Yumru Kökler
Bazı çok yıllık bitkiler şişkin ve fazla miktarda depo maddesi kapsayan yumru kökler oluşturur. Yumru kökler gerçek yumrulardan, üzerinde boğum ve boğum aralarının bulunmasıyla ayrılır. Tomurcuklar yalnızca taç veya gövde ucunda bulunur. Kılcal kökler genellikle ters uca doğru oluşur. Yumru köke begonya örnek olarak verilebilinir.
Yumrumsu kökler rizomlara benzeyen gerçek köklerdir. Gelişen kök, gövde ve yaprakları bulunmaktadır. Köklerin ayrılmasıyla üretilir. Genellikle toprak altında gelişen, etli ve yuvarlak bir bitki gövdesi vardır. Bitkinin yenilen kısmı burasıdır. Rizoma benzerlikleri vardır. Ancak onlardan daha kısa ve şişkinleşmiş olması, ek kök taşımaması ve rizomlar gibi devamlı olmayıp; ancak bir büyüme mevsiminde canlı kalması gibi farkları vardır. Patates (Solarum tuberosum), yumru gövdeye bir örnektir.
Rizomlular, kök benzeri gövdeye sahip bitkilerdir. Gövde; köklerini aşağı, çiçeklerini ve kendisini yukarı yönlendirerek toprak altında gelişir. Üreme; yumruların, üzerlerinde en az bir göz bulunacak şekilde, bölünmesiyle olur.
Bu gruba sebzelerden verilebilecek birkaç örnek; patates, zencefil ve yer elmasıdır.
Havuç, patates, şalgam, soğan, sarımsak, turp, yer elması, şeker pancarı, kereviz vb. yumru gövdeli bitkilerdir.