NPD firmasının “Çocuklar ve Teknolojik Tüketimdeki Eğilimler III” çalışmasına göre, 2007 yılında çocukların teknolojik ürünlerle kendilerini başlattıkları yaş ortalaması 6,7’ye düştü.
2005 yılında, bu analiz firmasının daha önceki bir çalışmasına göre, ortalama yaş 8,1 idi. Televizyon ve bilgisayarlar gençlerin (4 ya da 5 yaşlarına doğru) ilk kullandıkları araçlar ise, sonuncusu uydu radyoları ve 9 yaş civarında sayısal müziğin portatif okuyucularıdır.
Geçen yıl içinde en çok satın alındığı belirtilen cihazlar cep telefonları, dijital kameralar ve PDMP’lerdir. TV’den bilgisayara video cihazları ve uydu radyoları gibi bazı yeni teknolojiler ve film kameraları ve karaoke sistemleri gibi bazı eski cihazlar, düşük düzeyde ev satın alımları kaydeder.
NPD analisti Anita Frazier, “Çocuklar en yeni ve en güçlü araçlardan etkileniyor, tıpkı ebeveynleri gibi. Teknolojiden korkmuyorlar ve bando olmadan kolayca benimsiyorlar.”
Ancak çocuklar, çocuklar için sayısal kameralar gibi kendilerine yönelik araçları tercih ederler. Bu daha genç ürünleri kullanıyorlar ve NPD’nin 4 ila 14 yaş arası büyük çocukların ebeveynleri ile yürütülen araştırmasına göre daha sık kullanıyorlar.
Bu çalışmaya katılmayı sağlamak için, 2005 ve 2006 yıllarında yapılan çalışmalarda da gözlemlendiği gibi, tüm elektronik ürünlerin çocuk versiyonları yetişkin muadillerine göre güçlü performans göstermektedir. Rapora göre, çocuklar çocuk versiyonlarını daha genç yaşta ve daha sık kullanıyor. Ancak, video oyunları hariç, yetişkin versiyonları elektronik aynı ürünün çocuk versiyonundan daha yüksek penetrasyon gösterir.
Ebeveynlerin çoğu, bir elektronik cihazın markalı çocuk versiyonuyla ilgileneceklerini belirtse de, ilgi düzeyi 2006’da yüzde 83’ten 2007’de yüzde 74’e düştü.
çocuklar en azından bir teknolojik alet kullanacaklardı, bu da çocukların teknolojiyi kullandığı ortalama yaşı hafife almasına neden olacaktı, çünkü hiç kullanmayanların hepsi girilmedi.
Ancak NPD’nin son üç yılda gözlemlediği aşağı yönlü eğilim, bu şüpheli metodolojiden etkilenmemelidir.