Konglomera
Holding Nedir?
Bir holding, bir dizi farklı, bazen ilgisiz işletmelerden oluşan bir şirkettir. Bir holdingde, bir şirket, tümü ayrı ayrı ve bağımsız olarak iş yapan birkaç küçük şirketin kontrol hissesine sahiptir.
Şirketler, madencilik sektöründeki gibi bazı şirketler tek bir sektöre katılmayı seçse de, çoğu kez bir dizi farklı pazara katılarak iş riskini çeşitlendirir. Ancak ekonomistler, büyük ve uzaklara dağılmış holdinglerin aslında verimsiz ve sürdürmenin maliyetli hale gelebileceği ve hissedarlar için değeri aşındırabileceği konusunda uyarıyorlar.
Temel Çıkarımlar
- Bir holding, birkaç farklı, bağımsız işletmeden oluşan bir şirkettir.
- Bir holdingde, bir şirket, her biri ayrı ayrı ticari faaliyetler yürüten daha küçük şirketlerde kontrol hissesine sahiptir.
- Ana şirket, çeşitli endüstri sektörlerinde çeşitlendirilmiş bir holding haline gelerek tek bir pazarda olma risklerini azaltabilir.
- Ekonomistler, holdinglerin verimli olamayacak kadar büyüyebileceği ve bu sırada bazı işlerini elden çıkarmaları gerektiği konusunda uyarıyorlar.
Holdingleri Anlamak
Holdingler, birden çok sektörde faaliyet gösterebilen birçok küçük bağımsız kuruluştan oluşan büyük ana şirketlerdir. Bu nedenle birçok holding, çok uluslu ve çok sektörlü şirketlerdir. Bir holdingin yan kuruluşlarının her biri, diğer iş bölümlerinden bağımsız olarak çalışır; ancak, bağlı ortaklıkların yöneticileri ana şirketin üst yönetimine bağlıdır.
Birçok farklı işte yer almak, bir holding şirketinin tek bir pazarda olmanın getirdiği riskleri çeşitlendirmesine yardımcı olabilir. Bunu yapmak, ebeveyne toplam işletme maliyetlerini düşürmesine ve daha az kaynak gerektirmesine de yardımcı olabilir. Ancak, böyle bir şirketin çok büyüdüğü ve verimliliğini kaybettiği zamanlar da vardır. Bununla başa çıkmak için holding, elden çıkarabilir. Bu, holdingin “büyüklüğün laneti” olarak bilinir.
Bugün dünyada imalattan medyaya ve gıdaya kadar birçok farklı türde daha özel şirketler bulunmaktadır. Bir medya holdingi, birkaç gazeteye sahip olmaya başlayabilir, ardından televizyon ve radyo istasyonları ve kitap yayınlama şirketleri satın alabilir. Bir gıda şirketi, patates cipsi satarak başlayabilir. Şirket çeşitlendirmeye, bir gazoz şirketi satın almaya karar verebilir, ardından farklı gıda ürünleri üreten diğer şirketleri satın alarak daha da genişleyebilir.
Holding, bir ana şirket yan kuruluşlar almaya başladığında bir holdingin oluşturulduğu süreci tanımlayan terimdir.
Holdinglerin Faydaları
Bir holdingin yönetim ekibi için, farklı sektörlerdeki geniş bir şirket yelpazesi, kâr haneleri için gerçek bir nimet olabilir. Kötü performans gösteren şirketler veya endüstriler, diğer sektörler tarafından dengelenebilir ve döngüsel şirketler, döngüsel olmayan veya döngüsel olmayanlarla dengelenebilir. Ana şirket, birkaç alakasız işletmeye katılarak, yan kuruluşlar arasında paylaşılabilecek daha az girdiyi kullanarak ve iş çıkarlarını çeşitlendirerek maliyetleri azaltabilir. Sonuç olarak, tek bir pazarda faaliyet göstermenin doğasında olan riskler azaltılır.
Buna ek olarak, holdinglerin sahip olduğu şirketler dahili sermaye piyasalarına erişime sahiptir ve bu da bir şirket olarak daha fazla büyüme yeteneği sağlar. Bir holding, dış sermaye piyasaları şirketin istediği gibi koşullar sunmuyorsa, şirketlerinden biri için sermaye tahsis edebilir. Holdingin ek bir avantajı, giderek büyüdükçe ana şirketin devralınmasına karşı bağışıklık sağlayabilmesidir.
Holdinglerin dezavantajları
Ekonomistler, holdinglerin büyüklüğünün aslında hisse senetlerinin değerine zarar verebileceğini keşfettiler; bu, holding indirimi olarak bilinen bir fenomendir. Aslında, bir holdingin sahip olduğu bireysel şirketlerin değerlerinin toplamı, holdinglerin hisselerinin değerinden% 13 ila% 15 arasında herhangi bir yerde daha fazla olma eğilimindedir.
Tarih, holdinglerin, verimli bir şekilde yönetilemeyecek kadar zorlaşacak kadar çok çeşitli ve karmaşık hale gelebileceğini göstermiştir. Yönetim katmanları, işletmelerinin ek yüküne katkıda bulunur ve bir holdingin çıkarlarının ne kadar geniş olduğuna bağlı olarak, yönetimin dikkati zayıflayabilir.
Bir holdingin finansal sağlığını yatırımcılar, analistler ve düzenleyiciler tarafından ayırt etmek zordur, çünkü rakamlar genellikle bir grupta açıklanır ve bir holdingin sahip olduğu herhangi bir şirketin performansını ayırt etmeyi zorlaştırır. Bu şeffaflık eksikliği, bazı yatırımcıları da caydırabilir.
1960’lar ve 1980’ler arasındaki popülaritelerinin doruk noktasından bu yana, birçok holding, elden çıkarma ve yan ürünler yoluyla kendi yönetimindeki işletme sayısını birkaç seçenekli yan kuruluşa indirdi.
Tanınmış Holdinglere Örnekler
Warren Buffet’den Berkshire Hathaway (BRK. A), uçak imalatından tekstile, sigorta ve gayrimenkule kadar her alanda faaliyet gösteren şirketleri başarılı bir şekilde yönetmiş tanınmış bir holdingdir. Berkshire saygın bir ülkedir ve dünyanın en büyük ve en etkili şirketlerinden biri haline gelmiştir. Buffet’in yaklaşımı, 50’den fazla şirkette çoğunluk hissesine ve düzinelerce başka şirkette azınlık hissesine sahiptir. Yine de, şirketin kendisi, görece az sayıda kişiden oluşan kadroya sahip küçük bir genel merkez ofisine sahiptir.
Bir başka örnek de General Electric (GE). Başlangıçta ünlü mucit Thomas Edison tarafından bir elektronik şirketi ve inovasyon laboratuvarı olarak kurulan şirket, enerji, emlak, finans, medya ve sağlık alanlarında çalışan şirketlere sahip olacak şekilde genişledi. Şirket, bağımsız olarak çalışan, ancak hepsi birbiriyle bağlantılı olan birkaç farklı koldan oluşuyor. Bu ara bağlantı, GE’nin geniş bir ürün yelpazesine uygulanabilecek teknolojiler üzerine kapsamlı araştırma ve geliştirme (Ar-Ge) konusundaki ilk görevine katkıda bulunmaktadır.
1960’larda holdingler
İlk büyük holding patlaması 1960’larda meydana geldi ve bu erken holdinglerin başlangıçta piyasa tarafından aşırı değerlendiği kabul edildi. O zamanki düşük faiz oranları, büyük şirketlerin yöneticilerinin, paranın nispeten ucuz olması nedeniyle, kaldıraçlı satın almaları haklı çıkarmasını kolaylaştırdı. Şirket karları, krediler için ödenmesi gereken faizden daha fazla olduğu sürece, holdinge bir yatırım getirisi ( ROI ) sağlanabilir.
Bankalar ve sermaye piyasaları, genellikle güvenli yatırımlar olarak görüldükleri için şirketlere bu satın almalar için borç vermeye istekliydi. Tüm bu iyimserlik hisse senedi fiyatlarını yüksek tuttu ve şirketlerin kredileri garanti etmesine izin verdi. Faiz oranları, 1980’de zirveye ulaşan istikrarlı bir şekilde yükselen enflasyona bir tepki olarak ayarlandığından, büyük holdinglerin parlaması etkisini yitirdi.
Şirketlerin satın alındıktan sonra performanslarını mutlaka iyileştirmedikleri ortaya çıktı ve bu da, şirketlerin satın aldıktan sonra daha verimli hale geleceği yönündeki popüler fikri çürüttü. Düşen karlara tepki olarak, holdinglerin çoğu satın aldıkları şirketlerden geri çekilmeye başladı. Çok az şirket paravan bir şirketten fazlası olarak devam etti.
Yabancı Şirketler
Holding şirketleri, farklı ülkelerde biraz farklı biçimler alır.
Çin’deki birçok holding devlete aittir.
Konglomera Japonya’nın formu denir keiretsu, firmalar birbirlerine küçük hisse sahibi ve bir çekirdek banka çevresinde toplanmaktadır. Bu iş yapısı bazı açılardan savunmaya yöneliktir ve şirketleri borsadaki vahşi yükseliş ve düşüşlerden ve düşmanca devralmalardan korur. Mitsubishi, Keiretsu modeliyle uğraşan bir şirkete iyi bir örnektir.
Kore’nin neticesi bu holdingler gelir denir chaebol, cumhurbaşkanının konumu sonuçta hissedarların veya kurulu üyeleri daha şirket üzerinde daha fazla kontrole sahip aile üyeleri tarafından alınır ve aile şirketi bir tür. Tanınmış Chaebol şirketleri arasında Samsung, Hyundai ve LG bulunmaktadır.