Bu noktada, James Bond serisi kadar köklü hisseden birkaç film serisi var. O kadar ki Bond, 60’larda ortaya çıkan casus filmi taklitçilerinin hacmini ve Bond’un dünyaca ünlü filmine karşı oynayarak casus türünü tersine çevirmeye çalışan daha modern aksiyon kahramanlarının hacmini açıklayacak bir tür gibi hissediyor. tropikler. Ancak, işler her zaman böyle değildi. Ian Fleming’in karakteri ekrana ilk getirildiğinde, Fleming açıkça bu karakterin havalı karizmasına eşlik edecek belirli bir estetik arıyordu, bu yüzden ilk James Bond filmini yönetmesi ve tonunu ve stilini oluşturması için Alfred Hitchcock’a ulaştı. Açıkçası, bu hiçbir zaman meyve vermedi, ancak serinin kendi imza stilini geliştirmeye çalıştıkları ilk Bond filmlerinde Hitchcock’un etkisini hala görebilirsiniz.
1959 yılına gelindiğinde, Ian Fleming altı James Bond romanı yayınlamıştı ve karakteri beyaz perdeye taşımak istiyordu. Daha sonra 1965 Bond filmi Thunderball olacak olanın erken bir senaryosunu geliştiriyordu ve Bond’un filmlerdeki ilk gezisini yönetmesi için Hitchcock’un aklındaydı. Böylece Fleming, telgraf yoluyla Hitchcock’a ulaştı ve hem filmin konusunu özetledi hem de The Master of Suspense’in söz konusu filmi yönetmesini önerdi. Hitchcock’un Fleming’in Thunderball senaryosunu okuyup okumadığı belli değil, ancak iki adam hiç yüz yüze tanışmadı ve film asla gerçekleşmedi. North By Northwest’in hemen ardından gelen Hitchcock’un casus gerilim türünün ötesine geçmek ve bir sonraki projesine, adını duymuş olabileceğiniz Psycho adlı küçük filme odaklanmak istediği açıktı.
Hitchcock, bu ilk Bond uyarlamasını üstlenerek 007 serisini doğrudan etkilememiş olsa da, onun parmak izlerini hala erken Bond filmlerinin her yerinde görüyorsunuz. Bunun bir nedeni, Fleming’in Bond’un bir film versiyonunun nasıl görüneceğini düşünürken North By Northwest’i açıkça görmüş olmasıdır. İlk Thunderball senaryosundaki karakteri, romanlarındaki “acımasız, sadist ve kadın düşmanı” Bond’dan ziyade Roger Thornhill’e (North By Northwest’te Cary Grant tarafından canlandırıldı) benzer olacak şekilde yeniden tasarladı. Bu aynı zamanda Bond yapımcıları Harry Saltzman ve Albert R. Broccoli’nin neden Cary Grant’i James Bond olarak kadroya almak istediklerini, ancak yıldızı birden fazla film çekmeye ikna edemeyeceklerini düşündüklerini de açıklar (gerçi bu film erken başlamış olurdu). Bond’un genellikle inandırıcı bir şekilde seksi olamayacak kadar yaşlı olma eğilimi). Sean Connery, karakteri Grant’in olacağından biraz daha sert bir Bond olarak oynamış olsa da, North By Northwest ile Dr. No, From Russia With Love ve Goldfinger gibi erken Bond filmleri arasında hala birçok paralellik var.
İLGİLİ: ‘Ölmek İçin Zaman Yok’ Daniel Craig’e Tahvil Gönderme Zamanını Aldı | Gözden geçirmek
1959’da gösterime giren North By Northwest, senarist Ernest Lehman’ın “nihai Hitchcock filmi” olmayı amaçladığı şeydi. Cary Grant’in ılımlı bir reklam yöneticisi olan Roger Thornhill’in yanlışlıkla Kaplan adında bir adam olduğu varsayıldığından, yanlış bir kimlik vakası etrafında dönüyor. Kaplan’ın kaçırılıp ağırlığını burbonla içip uçurumdan aşağı atlamaya zorlandığında, farzedilen bir araba kazası olduğunda ne kadar rağbet gördüğünü öğrenir. Ancak Thornhill hayatta kalır ve annesine ve polise kaçırıldığını kanıtlamaya çalıştıktan sonra BM’de kalır ve önceki gece mülkü alınan Townsend’i bulmaya çalışır. Thornhill sonunda Townsend ile tanıştığında, başka bir karışıklık olduğunu fark eder. O bunu işlemeden önce, Townsend Thornhill’in kaçırıldığı gece orada bulunan adamlardan biri tarafından fırlatılan bir hava bıçağı tarafından öldürülür. Daha sonra, kelimenin tam anlamıyla Townsend’in sırtından bıçağı çıkarırken görülen Thornhill’in bir katil olduğu varsayılır ve bu da onu suçlu bulurken, adı açıklanmayan bir ABD devlet kurumu ile bir grup düşman casusu arasındaki bir çatışmada daha da tuzağa düşer.
Yüzeyde, North By Northwest, Soğuk Savaş siyasetini, çok sayıda ikiyüzlülüğü ve biraz da ima edilen ekran dışı seksi iç içe geçiren karmaşık olay örgüsü açısından James Bond filmleriyle pek çok ortak noktaya sahiptir. Bond gibi Thornhill de sürekli hareket halinde olan bir adam. Onunla önce New York’ta tanıştık, sonra trenle Chicago’ya (ve ortabatının kırsal tarım arazisine) götürüldük ve sonunda Güney Dakota’daki Mt. Rushmore’a ulaştık. Açıkçası, Bond filmleri izleyicilerini bu çok geleneksel Amerikan filmlerinden çok daha egzotik yerlere sürüklüyor, ancak North By Northwest’in BM ve ABD istihbaratı gibi çok daha büyük güçleri içermesi, onun daha büyük bir hikayenin parçası olduğu hissini veriyor. . Bu, Bond filmlerinin 50’li ve 60’lı yıllara nüfuz eden tüm “jet seti” zihniyetinden, savaşın daha az belirgin olduğu bir zamanda, dünyanın sizin elinizde olduğu fikrinden yararlanarak nasıl sermayeleştirdiğiyle ilgilidir.
Bu aynı zamanda James Bond filmlerinin bu karakteri birçok insan için ilham verici hale getirmeyi nasıl başardığını da gösteriyor. Sadece dünyayı dolaştığı, kızı yakaladığı ve kötü adamları öldürdüğü için değil, aynı zamanda franchise’ın karakteri Fleming’in romanlarının daha acımasız katili ile gördüğümüz isteksiz casus arasında bir yere yerleştirdiği düşünüldüğünde bunun ne kadar ulaşılabilir hissettirdiği için. Kuzeyde Kuzeybatıda. Roger Thornhill, maceradan kaçınmak üzerine bir hayat kurduğu, karşılaştığı her kavgadan kaçtığı ve kadınlara gerçekten saygı duyduğu için “beta Bond” olduğu için ilişkilendirilebilir. Ayrıca, Bond’un aksine, içinde bulunduğu koşulları neredeyse hiçbir zaman kontrol edemez, filmin yarısını neden bu uluslararası entrikanın tuzağına düştüğü konusunda kafası karışmış, diğer yarısını ise bundan nasıl kurtulabileceğini anlamaya çalışarak geçirmiştir.
Connery’nin Bond’u ise, vücudunun en çok öncelik verdiği bölgeye yönelik saçma bir yavaş lazer ışını ile bir masaya bağlanmış olsa bile, içinde bulunduğu her durumu kontrol altında tutmaktan kendini alamaz. Genelde kötü adamlardan bir adım öndedir ve öyle olmadığında bile, genellikle kendisini kabadayılığının (veya libidosunun) içine soktuğu herhangi bir durumdan kurtaracak anlık bir kararla donanmıştır. Bu karşıtlığın en iyi örneği North By Northwest ve erken Bond filmlerinin mizaha farklı yaklaşımlarıdır, çünkü North By Northwest’teki neredeyse her komedi anı Thornhill’in ne kadar abartılı olduğundan kaynaklanır. Bu arada, Bond her zaman kendine güvenen (ama aptal) bir tek gömlekle donanmıştır, ister bir goonun elektrik çarpmasının “şok edici” olduğu yorumunda olsun, isterse bir mızrak tabancası tarafından kazığa bağlanan başka bir aptalın “konuyu anladığını” söylesin. Thornhill’in yaptığı tek şey terlerken, adam asla ter dökmez. Bu farkın belki de daha iyi bir örneği, North By Northwest’in ikonik mahsul silgi sahnesine pek de ince olmayan bir saygı duruşu olarak hizmet eden From Russia With Love’daki helikopter kovalamaca sahnesinden daha iyi olamaz. Thornhill bir uçak tarafından kovalanmaktan tamamen şans eseri kurtulurken, uçak kazara bir petrol tankerine çarparak, Bond kendisini kovalayan helikopteri havaya uçurur ve sanki bunu bir şekilde planlamış gibi el bombası fırlatan pilotu vurur.
Roger Thornhill, iyi giyimli bir başka heyecan arayan için zemin hazırlamış olsa da, North By Northwest’in karakter açısından en önemli katkısı, Eva Marie Saint tarafından harika bir şekilde oynanan Eve Kendall olabilir. Filmin yarısında, Thornhill bir trende Eve ile tanışır ve anında ona aşık olur, ancak tüm zaman boyunca onunla oynadığı ve filmin kötü adamı Vandamm (James Mason tarafından oynanan) için çalıştığı çabucak ortaya çıkar. Havalı, zeki ve kandırma becerisine sahip olduğu için, tipik bir Bond kızıdır. Aynı zamanda, filmin doruk noktasında onu sıkıntılı bir genç kız yaparak film onu biraz satsa bile, mükemmel bir dünyada Bond kızlarının olacağı kişidir. Thornhill ile olan ilişkisi, Bond ile yattığı pek çok kadın arasında var olacak dinamiği de oluşturuyor, sürekli bağlılıklarının nerede olduğu konusunda endişeli ama aynı zamanda bakım için sevilmekle çok ilgileniyor.
Eve Kendall, North By Northwest’te Bond filmlerine giren birçok unsur gibi, tipik Bond kızı için bir plan olsa da, tam olarak yeni değillerdi. “Havalı Hitchcock sarışın” kavramı, Arka Pencere ve Vertigo gibi daha önceki Hitch filmlerinde zaten iyi kurulmuştu. Bu nedenle, bu tür bir karakterin dahil edilmesi, yazar Ernest Lehman’a beyinsiz gibi gelmiş olmalı, çünkü her Hitchcock filmini yönetmenin önceki filmlerinden öğeler ekleyerek ama daha büyük ve daha cesur yaparak zirveye çıkarmaya çalışıyordu. Filmin en bariz atası, Hitchcock’un 1939 tarihli filmi The 39 Steps olacaktır. uluslararası bir casus halkasından. Ayrıca, North By Northwest, Amerikan ortamına bağlı hissederken, Hitchcock’un 1946’nın Notorious (Brezilya’da geçen), 1955’in To Catch A Thief (Fransız Rivierası’nda geçen) ve 1956’nın The Man Who Knew Too Much gibi gerilim filmlerinde egzotik yerleri kullanması (kısmen Fas’ta geçiyor) dünyayı dolaşan bir savurganlık havasına sahip ve şüphesiz 007 filmlerinin Bond’u dünyanın geri kalanına alışma biçimini etkiledi.
North By Northwest’in Hitchcock’un filmografisinin en üst öğelerini sırf eğlence adına güçlendirmesi gibi, Bond filmleri de 60’lar boyunca kaynak materyalleriyle aynı şeyi yaptı. 1964’te Goldfinger ve 1965’te Thunderball’a gelindiğinde, dizi, gösterişli kötüleri içeren güçlü bir formülü sağlamlaştırdı ve seriyi daha temelli Soğuk Savaş casus hikayelerinin dışına ve modern gişe rekorları kıran bir şeye dönüştüren gadget’lara vurgu yaptı. Bu yön Bond serisini Hitchcock’tan ilham alan köklerinden uzaklaştırırken, ikisi hala iç içe geçmiş durumdaydı. Bond şöhretinin zirvesindeyken, Sean Connery, Hitchcock’un Marnie’sinde oynayarak kariyerine bir miktar meşruiyet getirme umuduyla Hitchcock’u aradı. Ayrıca, Hitchcock, Marnie’den sonraki iki filmi Soğuk Savaş casus filmleri Torn Curtain ve Topaz olduğundan, Bond’un casus gerilim türündeki gölgesinden kaçamamış gibi görünüyor, her ikisi de kritik ve ticari hayal kırıklıkları ile sonuçlandı. Hitchcock, bu filmleri Bond filmlerinin başarısını tekrarlamak için kullanamamasından dolayı dehşete düşmüş olsa da, Hitchcock’un bu muazzam başarılı dizinin temellerini atmada zaten çok önemli bir rolü olduğu için, sonuçta gerçekten önemli değildi.
OKUMAYA DEVAM EDİN: Alfred Hitchcock Neden Tek Bir Çekim Gibi Görünmek İçin ‘İp’i Çekti?
Sam Raimi, ‘Örümcek Adam 3’e ‘Korkunç’ Tepkiden Sonra Neden ‘Doctor Strange 2’ Yapacağı Konusunda Samimi Oldu
“Bununla tekrar yüzleşebileceğimi bilmiyordum.”
Sonrakini Oku
Yazar hakkında