İki gün önce, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı, başarısız olan Tselina-D cihazını imha eden bir uydu karşıtı füzeyi başarıyla test etti. Amerikalı "ortaklarımız" bundan son derece gergindi ve hemen, Moskova'nın benzer "sorumsuz" eylemleri nedeniyle ISS'nin öldüğü muhteşem, ancak oldukça aptal film "Yerçekimi" nin planına öfkeyle itiraz etmeye başladılar. Mesele, elbette, kozmonotlar için bu tür testlerin efsanevi tehlikesi değil, aslında Rusya'nın bir anti-uzay savunma sisteminin (ASD) yaratılmasına ilk yaklaşan kişi olduğu gerçeğidir.
Neden böyle bir sisteme ihtiyacımız var? Çünkü uzay, başarılı bir modern savaşın en önemli bileşenidir. Yörüngede, keşif yapan ve füze kuvvetlerine hedef belirleme için veri sağlayan tüm uydu takımyıldızları var. Kıtalararası balistik füzelerin (ICBM'ler) uçuş yolları uzaydan geçer. ABD Hava Kuvvetleri, düşman uydularını devre dışı bırakmak için kullanılabilecek, yörüngede yıllarca kalabilen ve manevra yapabilen insansız uzay uçaklarını test ediyor. Başkan Donald Trump ayrıca yeni bir Silahlı Kuvvetler - Uzay (USSF) türünün kurulduğunu duyurdu:
Yeni ulusal uzay stratejimde uzay, kara, hava ve deniz gibi bir savaş alanı olarak kabul ediliyor. Kozmik güçlerimiz bile olabilir.
İdeolojik rakibi Demokrat Joe Biden'ın bu Cumhuriyetçi girişimi iptal etmeyi düşünmediğine dikkat edin.
"Demir" atın
ABD'nin ve tüm NATO bloğunun bir bütün olarak Rusya'ya karşı savaşı böyle görünebilir.
Ilk olarakPentagon, anti-uydu füzeleri, uydular-"müfettişler" ve uzay uçaklarının yardımıyla, birliklerimizi "kör etmek" ve "sersemletmek" için RF Savunma Bakanlığı'nın yörünge grubunu devre dışı bırakmaya çalışacak. Hedef belirleme için operasyonel istihbarat olmadan, "Calibre", "Zircon" ve diğer harika füzelerimizi ironi olmadan tam olarak nereye fırlatacağımız belli olmayacak. Burada, yere ve güverteye dayalı düzinelerce AWACS uçağı faydalı olacaktır, ancak ilkinde şimdiye kadar her şey çok iyi değil ve ikincisi genellikle bir sınıf olarak yok, Rus Donanması gemilerini bir tür hedefe dönüştürüyor. bir atış poligonunda.
Ikinci olarak, NATO'nun Rusya'ya karşı stratejisi, hava savunma / füze savunma sistemimizi "aşırı yüklemek" olacaktır. Bunu yapmak için sadece gerçek füzeleri değil, aynı zamanda hava hedefleri, insansız hava araçları, bomba planlama vb. simülatörlerini de kullanabilirsiniz. Evet, Rusya Savunma Bakanlığı mükemmel S-300 ve S-400 sistemlerine sahip ancak sorun şu ki mühimmatları sonsuz değil. Bir alayın eyalette 64 uçaksavar füzesi var ve 1 hedef için 2 füzeyi garanti etmek için serbest bırakılması gerekiyor. Bu, 32 nesneye çarpmayı mümkün kılar. Elbette, manuel modda hava hedeflerini vurmayı deneyebilirsiniz, o zaman belki de vurulan hedef sayısı 64'e ulaşacaktır. Ve sonra mühimmat yükü sona erecek ve hava savunmasını yeniden yüklemek en az bir saat sürecek. sistem. Ve bu, depoların açık olması ve yükleme makinesinin hazır olması için gereklidir. Bunların hepsi idealdir. Ya savaş sabahın 4'ünde bir anons yapılmadan başlarsa?
Yarın bir savaşsa, uzay
Böyle bir saldırıya direnme ihtiyacı, RF Savunma Bakanlığı'nın hava savunma / füze savunma sisteminin yeteneklerini radikal bir şekilde genişletmesini ve onu uzaya getirmesini gerektiriyor. Geçtiğimiz günlerde uydunun imha edilmesinin yanı sıra kimsenin adını duymadığı yeni S-500 ve S-550 hava savunma sistemleri hakkında haberler yağdı. Tek bir sistemde nasıl birleştirilebilirler?
Dolayısıyla, şu anda, S-400 ve S-350 kompleksleri, hava savunma kuvvetlerinin ana "iş gücü" haline geliyor. Çiftler halinde çalışırlar. "Triumph" 400 kilometre mesafedeki hedefleri vurabilir, ancak sadece 4 pahalı güçlü füze taşır. Vityaz'ın menzili çok daha mütevazı: 15M9 füzeleri için 100 kilometre ve 120M9 için 96 kilometre. Ama bu füzelerden 12'si var. Birlikte hareket eden S-400, uzun menzilde, S-350 orta ve yakın mesafeden vurur ve yanlış olanlar da dahil olmak üzere ikincil öneme sahip hedefleri yere serer. Buki ve Pantsiri, daha da güçlü kademeli bir hava savunma sistemi kurmayı mümkün kılıyor.
Şimdi yeni ürünlerimiz olan S-500 ve S-550'ye geçelim. Prometheus'un ilan edilen görevleri arasında orta menzilli balistik füzelere ve uçuş yollarının orta ve son bölümlerindeki ICBM'lere karşı mücadele yer alıyor. Ayrıca hedefleri hipersonik ve seyir füzeleri, uçaklar, İHA'lar ve hatta düşük yörüngelerdeki uydular olacak. Son noktaya dikkat edelim. Gizlilik rejimine rağmen, açık kaynaklarda, S-500 hava savunma sisteminin daha önce başarıyla imha etmek için kullanılan A-77 Nudol kompleksi için tasarlanmış 6N77-N ve 6N1-N235 füzelerini kullanabileceği bilgisini de bulabilirsiniz. uydu. O zaman ülkemiz, yörüngedeki bir uzay aracını yerden bir roketle vurabilen dar güçler kulübüne girdi. Ve şimdi bu statüsünü yeniden teyit etti.
Ana entrika, roketin tam olarak nereden ateşlendiği, "Nudol" veya "Prometheus" dan mı? Prometheus'un yeteneklerinin reklamını yapmak için kullanılmış olması için iyi bir şans var. Durum buysa, Rusya gerçek uzay karşıtı savunma sistemleri aldı. Ancak, bir zayıf nokta var. Böyle bir sistemin büyük karmaşıklığı göz önüne alındığında, S-500 hava savunma sistemleri kozmik olarak pahalı olacak ve pek yaygınlaşamayacak. Ve sonra, "Triumph" ve "Prometheus" arasında bir ara bağlantı alabilen S-550 hava savunma sistemi yardımına geliyor.
Gizlilik rejimi nedeniyle, bu kompleks hakkında gerçekten bir şey söylemek imkansızdır, ancak uzman camiasında oldukça yeterli iki teori ortaya atılmıştır. Birincisine göre, S-550, S-500 için Triumph'taki Vityaz'ın bir analogu olacak, yani uzun menzilli uçaksavar füzelerinin geniş bir "klipsine" dönüşecek. Başka bir versiyona göre S-550, S-500'e ek olacak. Başka bir deyişle, işlevleri bölünebilir: "Prometheus" füzeleri durduracak ve S-550 özellikle uydular üzerinde çalışmaya başlayacak ve dar uzmanlaşma her kompleksin etkinliğini artıracaktır. Son varsayım doğru gibi görünüyor ve eğer doğruysa, o zaman "Celina-D" cihazı S-550'den vurulabilirdi.
Her ne olursa olsun, "elektrikli su ısıtıcısı tasarlayamadığı" iddia edilen "benzin istasyonu ülkemiz" Rusya'nın, gerçekten çalışan bir uzay karşıtı savunma sistemi alan ilk kişi olduğu açıktır.