Pil Yetiştiriciliğine Göre Serbest Dolaşan Tavşan Yetiştiriciliğinin Faydaları
Bir çift dış mekan muhafazası inşa etmek, birçok kafes inşa etmekten çok daha ucuzdur. 110 metrekarelik bir alanda, 200 serbest dolaşan tavşan ve on tavşan başı barındırılabilir. Bu, serbest menzilli sisteme uyması için kafes başına sekiz büyüyen tavşan içeren 25 kafes gerektirir. Ek olarak, üreme için yuvalama alanlarına sahip ayrı kafesler gereklidir, bu da ek olarak on kafes anlamına gelir.
Tavşan idrarı, yeterince sık temizlenmezse sağlıklarını tehlikeye atabilecek çok miktarda amonyak içerir; genellikle ölüm oranı yüksek bir hastalık olan soğuk algınlığına yol açar. Doğada ve asfaltsız muhafazalarda idrar güvenli bir şekilde toprağa emilir.
Tavşanlar, birini yeniden sindirmeleri gereken iki tür dışkı üretirler. Bir tavşanın sağlığı için kritik olan temel besinler ve faydalı bakteriler içerir. Kafes sisteminde bu dışkılar ağdan düşer ve tavşan bunlara erişemez.
Hücre sistemini temizlemek daha fazla zaman ve emek gerektirir. İlk adım, hücrelerin altında bulunan idrarla ıslanmış dışkıları çıkarmaktır. Zeminler ve kafesler daha sonra düzenli olarak dezenfekte edilmelidir. Dış sistem kendi kendini temizliyor, çünkü tüm işi bizim için doğa yapıyor. Belirtildiği gibi idrar emilir ve dışkılar güneşte ve toprakta kuruyarak onları hareketsiz kılar. Dışkılar ayda bir veya iki kez tırmıklanabilir ve organik gübre olarak kullanılabilir.
Bir diğer geçici ve zaman alıcı sorumluluk, tavşanları beslemek ve sürekli bir su kaynağı sağlamaktır. Ayrıca yemlikler ve suluklar günlük olarak dezenfekte edilmelidir. Tahmin edebileceğiniz gibi bir veya iki kutu ile bu iş 35 hücreden çok daha hızlı yapılır.
Tavşanlar minimum ter bezlerine sahiptir ve sıcak havalarda serin kalmakta zorlanırlar. Hücresel sistemde, sıcaklığı düzenlemenin hiçbir yolu yoktur; Çiftçi, yalıtım veya iklimlendirme gibi soğutma sistemleri sağlamalıdır. Sıcaklık 30 dereceye ulaştığında, erkek tavşanların spermi azalır ve deforme olur; hemşireler susuz kalmış ve kitlerini kaldıramıyor. Muhafazalarda tavşanlar sıcaktan kaçmak için soğuk yuvalar oluşturabilirler. Alternatif olarak, çiftçi kötü hava koşullarından kaçınmak için onlara barınak sağlayabilir.
Kafesli tavşanlar birbirlerine karşı oldukça stresli, sıkılmış ve agresiftir, bu da hastalığa karşı bağışıklığın azalmasına, yiyecek alımının artmasına ve kavgadan kaynaklanan yaralanmalara neden olur. Serbest dolaşan tavşanlar birlikte kendilerini güvende hissederler, birbirlerini eğlendirirler, bu da sağlıklı bir bağışıklık sistemine, daha az yiyecek (sinirsel tavşanlar daha fazla enerji tüketir) ve daha az yaralanmaya yol açar.