Aidiyet, üniversite öğrencisi başarısının anahtarıdır. Getty Images aracılığıyla RichLegg/E+
“Aidiyet” trend oluyor.
içinde görebilirsin gelişen yönetici unvanları"küresel çeşitlilik, katılım ve aidiyetten sorumlu başkan yardımcısı" gibi.
hakkındaki raporlarda bulabilirsiniz. çalışanların işyerinin daha önemli bir parçası olduklarını nasıl hissettirirsiniz. Örneğin, işyerindeki eğilimlerle ilgili 2021 tarihli bir rapor, aidiyetin anahtar faktör şirketlerin çalışanları nasıl meşgul tuttuğuna dair. Ve yeni görülebilir “ait olma” girişimleri ve bir “oluşturma stratejileriait olma ortamı” ve her türden kuruluşta daha kapsayıcı ortamlar geliştirin.
Peki ya bir üniversite kampüsünde? Son zamanlarda aidiyete artan ilgi öğrencilere yardımcı oluyor mu? İstenmeyen sonuçlar doğurabilir mi?
odaklanan bir araştırmacı olarak üniversite öğrencileri arasında aidiyeti etkileyen faktörlerSon zamanlarda aidiyet konusuna ve bunun üniversite öğrencilerinin nasıl geçindiğiyle ilişkisine daha derinden bakmaya karar verdim. Araştırmamda, aidiyeti, insanların çalıştıkları, okudukları veya başka bir şekilde dahil oldukları kurum veya kuruluşlardaki bağlılık ve önem kavramı olarak tanımlıyorum.
Aidiyete yapılan bu vurgu, öğrencilerin refahını gerçekten artıracak ve nihayetinde başarılı olmalarına yardımcı olacak mı? Yoksa daha fazla kapsayıcılık için son talepleri yatıştırmak için kullanılan iyi hissettiren bir terim olarak mı kullanılıyor?
çok önemli bir ihtiyaç
Belirlenen araştırma sıkıntısı yok İnsanlar için kritik bir ihtiyaç olarak aidiyetözellikle üniversite öğrencileri için.
Araştırmalar, aidiyetin üniversite öğrencisi başarısının anahtarı. Aidiyet öğrencilerle ilişkilidir okuldan ayrılmamak, psikolojik olarak uyum sağlamak üniversiteye ve akademik başarı. Aidiyet özellikle önemlidir renkli öğrenciler onlar akılda tutularak tasarlanmayan kurumlara katılanlar.
Kampüse ait olma konusundaki araştırmaların çoğu, öğrencilerin diğer insanlarla nasıl etkileşime girdiğine odaklanmış olsa da, benim kendi araştırmam, yurtlar ve sınıflar gibi kampüs alanlarının - öğrenci aidiyetini artırabilir. Kampüs alanlarının tasarımının öğrenciler arasındaki etkileşim sıklığını artırabileceğini buldum. Bu etkileşimler olumluysa, aidiyete yol açabilirler. Ayrıca, öğrencilerin kampüste nereye gittikleri - ya da gitmedikleri yerin - ne zaman ve kime ait oldukları konusunda çok şey söylediğini de buldum.
Kampüse ait olmanın önemli bir husus olduğunu sorgulamıyorum. Bunun yerine, insanların aidiyet hakkında genel kabul görmüş konuşma biçimlerini sorgulamalarını öneriyorum. İşte mesele hakkında düşünmenin üç alternatif yolu.
E-posta ile son alın
1. Aidiyet devam eden bir süreçtir
gibi ifadeler "aitlik hissi" genellikle aidiyet tartışmalarında kullanılır. Bu dil, aidiyetin bir duygu ya da bir varoluş hali olduğunu düşündürür, ama aslında bundan daha fazlasıdır.
Aidiyetin nasıl ölçüldüğü bile, “aidiyetin” gerçekte var olabileceği gerçeğini göz ardı ederek, kişinin aidiyetinin sabit ve tutarlı kaldığı görüşünü sürdürebilir. zamanla dalgalanmak. Üniversite öğrencileri arasında aidiyet genellikle anketlerle ölçülür, ancak anketler yalnızca anlık görüntülerdir.
Farklı zamanlarda aidiyetteki değişimlerin ötesinde, öğrenciler aynı zamanda farklı ait olma deneyimi farklı yerlerde ve farklı insanlarla. Örneğin, bir üniversitedeki öğrencilerin yemekhaneyi arkadaşlarıyla bağlantı kurmak için önemli bir yer olarak tanımladıklarını buldum. Bu, onların aidiyetini temsil eden bir alandı. Ancak diğer öğrenciler için aynı yemekhane stresli bir yerdi. Bu öğrenciler için, kendilerini izole edilmiş hissettiren bir alandı.
Aidiyeti bir duygu ya da duyu olarak görmek yerine, aidiyetin nasıl devam eden bir süreç olduğunu düşünün. 2016 yılında üniversite öğrencilerine aidiyet araştırmamda, öğrencilerin akademik ve sosyal yaşamlarına ilişkin beklentileri, üniversitede karşılaştıkları beklentilerle uyuşmadığında şunu belirttiklerini gördüm. akademik ve sosyal olarak daha düşük aidiyet. Bunu değiştirmek için, öğrenciler kampüste farklı yerler arar ve kendi görüşlerini yeniden düşünürlerdi. Ayrıca yeni öğrenci grupları oluşturacak ve bu gruplar ve benzer ilgi alanlarına sahip kişiler için kampüste yer arayacaklar.
Buradaki çıkarım şu ki, biri ilk başta ait olmasa bile, bu gelecekte ait olmayacağı anlamına gelmez.
2. Aidiyet çaba gerektirir
Ait olmak uyum sağlamak olarak görüldüğünde, insanların bireylerin uyum sağlayabileceklerini ve hatta uyum sağlamak isteyebileceklerini varsaymaları kolaydır. Kimin nereye veya kime ait olduğu konusunda varsayımlarda bulunmak da kolaydır. Bu görüş, benzer insanların etrafında olmak gibi hangi koşulların aidiyeti teşvik ettiğine dair beklentilere yol açabilir.
Ancak, birbirine benzeyen insanların etrafında olmak her zaman ait olma ile ilişkili değildir.
aidiyet üzerine yapılan bir çalışmada çok kampüslü bir üniversite sisteminde, Sayılarının nispeten az olduğu bir üniversitedeki Asyalı Amerikalı öğrencilerin, Asyalı Amerikalı öğrencilerin çok daha büyük olduğu kampüslerdeki Asyalı Amerikalı öğrencilere göre daha yüksek düzeyde aidiyet bildirdiklerini buldum. Bulgular, öğrenci aidiyetinin aynı ırk veya etnik gruptan insanlarla birlikte olmayı gerektirmeyebileceğini göstermiştir. Farklılıklar arasında aidiyet oluşabilir. Bu nedenle, kolejlerin insanların kimin kime ait olduğu konusundaki düşüncelerini sorgulaması yararlıdır.
Çalışmanın bulguları ayrıca, Asyalı Amerikalı öğrencilerin, konuşma ve tartışma kulübü, kültürel organizasyonlar ve pikap basketbolu için rekreasyon merkezi gibi, benzer ilgi alanlarını paylaştığı veya ilişki kurabileceklerini düşündükleri alanları ve grupları aktif olarak aradıklarını ortaya koydu.
Bu durumlarda, aidiyet kendiliğinden oluşmadı. Öğrenciler kasıtlı olarak onu aramak zorunda kaldılar.
3. Aidiyet paylaşılan bir sorumluluktur
İnsanlar aidiyeti kişisel bir mesele olarak görebilirler – bireysel düzeyde deneyimlenen ve bireyin sorumluluğunda olan bir şey. Ancak aynı zamanda kurum ve kuruluşlar tarafından sürekli çaba gerektirir.
Kolejler ve üniversiteler olabilir ait olma ve içermeyi desteklemek için yapılarını ve sistemlerini değiştirmek. Bu, şunlara dikkat etmeyi içerebilir: kolejlerin pazarlama materyallerinde gösterdikleri arasındaki farklar ve öğrencilerin kampüste yaşadıklarının gerçekliği.
Tecrübelerime göre, aidiyet genellikle değişmeyen ve bireysel bir öğrencinin eylemlerine bağlı olan bir durum olarak düşünülür. Bununla birlikte, araştırmam yoluyla bulduğum şey, kampüse ait olmanın sadece öğrenciler tarafından değil, aynı zamanda gittikleri kolejler tarafından da devam eden bir çaba gerektirdiğidir. Aidiyet hakkında bu farklı şekillerde düşünüldüğünde, daha büyük öğrenci aidiyeti için gereken değişim türleri gerçekten gerçekleşebilir.
Yazar hakkında
Tavsiye edilen kitap:
Büyük Evliliğin Sırları: Kalıcı Aşk Hakkında Gerçek Çiftlerden Gerçek Hakikat
Charlie Bloom ve Linda Bloom tarafından.
Bloomlar, gerçek dünyadaki bilgeliği 27 olağanüstü çiftlerinden, sadece iyi bir evlilik değil, aynı zamanda iyi bir evlilik elde etmek ya da yeniden kazanmak için her bir çiftin yapabileceği olumlu eylemlere damıtır.
Daha fazla bilgi için veya bu kitabı sipariş etmek için.