Aristarkh Apollonovich Moskova'da 13 Temmuz 1854'te doğdu. İki erkek kardeşi vardı: Alexander ve Olympus. Gelecekteki gökbilimci babası hakkında anılarına şöyle yazıyor: “Sırp kökenli babası. Atalarından biri Belopolye'den Rusya'ya taşındı. Fon eksikliği nedeniyle, üniversitenin babası mezun olmadı, ikinci spor salonunda gelen öğrenciler için bir gardiyan olarak hizmete girdi. ” Gelecekteki astronomun annesi konservatuar eğitimi aldı ve çağdaşlarına göre mükemmel bir piyanistti.
Belopolskie zayıf yaşadı, ancak Aristarkh'ın ailesi çok zeki insanlardı, kapsamlı bilimsel ve sosyal bağları vardı. Ünlü Rus botanikçiler Alexey Petunnikov ve Nikolai Kaufman gibi ünlü kişilikleri sık sık evlerini ziyaret etti. Ayrıca, Apollon Belopolsky girişimci-hayırsever Savva Mamontov ve sanatçı Ilya Repin ile tanıştı. Sheremetevsky, Shuf ve Kondakov'un öne çıktığı İkinci Moskova Spor Salonu'nun öğretmenleri dostane toplantılarına geldiler. Ayrıca Belopolsky müzisyenlerinin evinde sık sık toplananlar, dörtlüler ve üçlüler düzenlenmiştir. Aristarkh'in annesi çok oynadı, çocuklar onunla çok sayıda konsere katıldı, o zamanın tüm ünlü şarkıcılarını ve müzisyenlerini dinledi. Ciddi müzik sevgisi, Aristarkh Apollonovich kişiliğinin kendine has özelliklerinden biri haline gelmiştir.
Belopolsky Gorokhovaya Caddesi'nde kendi evine sahipti ve etrafına çocukların çok ilginç bir eğlence düzenlediği bir bahçe ve sebze bahçesi vardı. Buralarda kulübeler, hazineler ve su bulmak için delik kazdılar, el arabaları, kazıklar, kızaklar yaptılar. Ebeveynler, çocuklar için çeşitli araçlar satın alarak el sanatlarını teşvik etti. Yaşlandıkça, çocuklar kimya ve fizik dersleriyle ilgilenmeye başladılar. Kardeşler kendileri Leyden kavanozları, elektroforlar, hidrojen ve oksijen ürettiler. Kaufman'ın yardımıyla Aristarchus ve Olympus, birkaç akvaryum ve teraryum toplayarak kertenkeleler, kurbağalar ve yılanlarla doldurdu. Ayrıca serçeler, beyaz fareler ve kuzgunlar yetiştirmeye çalıştılar. Bir zamanlar Aristarkh buhar motorları konusunda çok tutkuluydu, hatta küçük bir lokomotif modeli bile kurmuştu.
Belopolsky ailesinde çocuk yetiştirme özelliğinin bir başka özelliği dikkat çekmeye değer. Tıp doktoru olan amcası olan Aristarch Apollonovich’in babası, yaz aylarında ve kışın pencereleriyle içeride uyumayı öğretti. Kışın, tabii ki, kürk battaniyelerin altında. Çocuklar hasta olsa bile kural iptal edilmedi. Çocuklardan biri hastalandıysa, ancak yürüyebiliyor ve yürüyebiliyorsa, baba hastayı ev işleri yapmaya zorladı. Aristarkh Apollonovich, pencereleri açıkken aynı odada kalırken tifo çektiğini hatırlattı: “Sadece içgüdünün önerdiği şeyi yedi, ailedeki hiç kimse ilaç kullanmadı”.
Aristarkh Apollonovich'in hayatındaki bu ilk aşamada, astronomi izi yoktu. Aksine, çocuk elle çalışmak için olağanüstü yetenekler gösterdiğinden, ailesi bazı teknik kurumlarda yurtdışında okumak için onu göndermek istedi. Bununla birlikte, gelecekteki bilim adamının kendisi, Rusya'da ders çalışmasına izin vermelerini istedi.
Onbir yılda (1865 yılında) Belopolsky, babasının çalıştığı ikinci büyükşehir spor salonuna girdi. Yıllarca süren çalışma hakkında yazdı: “Altıncı sınıfa kadar gayet iyi yaptım, ancak ders hazırlamak için fazla zaman harcamamıştım. Kalış ikinci yıldan itibaren kötü performans gösteren öğrenciler ile prova başladı. Ancak final sınavında başarısız oldu ve yeni tanıtılan sekizinci sınıfta kaldı. ”
Liseden mezun olduktan sonra Aristarkh Apollonovich fabrikada iş almaya karar verdi. Ancak, baba tamamen ona karşıydı. Taleplerini yerine getiren Belopolsky, 1873 yılında Moskova Üniversitesi Fizik ve Matematik Fakültesine girdi. Onun akıl hocaları ünlü kişilikleriydi: matematikçi ve tamirci Augustus Davidov, yerli jeofizik kurucusu Fedor Sludsky, astronom Fedor Bredikhin ve o zamanlar pedagojik yeteneğinin o günlerinde olan fizikçi Alexander Stoletov. Gelecekteki gökbilimci şöyle yazdı: “Spor salonunda olduğu gibi, üniversitede ücretsiz olarak okudum, ilk yıl dışında, spor salonundaki derslerimden aldığım paraya katkıda bulundum”.
İkinci yıldan sonraki tatillerde Aristarkh Apollonovich, mekaniğine olan ilgisini takiben, Yaroslavl Demiryolu lokomotiflerinin onarımı ile ilgili bir atölyede çalışmaya karar verdi. Lokomotif deposunda üç ay boyunca basit bir işçi olarak çalıştı ve daha sonra üniversiteye döndü.
Eğitimin sonunda, Belopolsky, mekanik alanındaki bilgisiyle diğer öğrencilerden özellikle ayırt edildi. Ancak tesadüf, Aristarkh Apollonovich'in gerçek mesleğini bulmasına yardımcı oldu. 1877'te, Moskova Gözlemevi personeli sadece üç kişiden oluşuyordu; yönetmen Bredikhin, süpernümeraer asistanı Tserasky ve astronom gözlemci Gromadzsky. Tam o sırada Profesör Fedor Bredikhin yeni - astrofiziksel - araştırma yöntemleri tanıttı. Gözlemevi üyeleri arasında olmayan deneyimli bir tamircinin yardımına ihtiyaç vardı. Konferanslardan birinde, Fyodor Alexandrovich öğrencilere yardım etme isteği ile hitap etti. Belopolsky, teknik yeteneklerini her zaman uygulamaya hazır, hemen kabul etti. Orada yapılan bilimsel çalışmalara yardımcı olmak için düzenli olarak Presnya'daki gözlemevine gelmeye başladı ve kısa sürede astronomi ile yakından ilgilenmeye başladı.
1877 yılında üniversiteden mezun olduktan sonra, Belopolsky, gelecekteki profesör unvanına hazırlık amacıyla, lideri Fyodor Bredikhin olarak astronomi bölümünde kaldı. 1879'ta Cerasky Gözlemevi Asistanı, tüberkülozun şiddetlenmesi nedeniyle uzun bir tatile gitmek zorunda kaldı. Acilen işine devam edebilecek birini, yani Güneş'in sistematik fotoğrafını bulmayı acilen bulmak gerekiyordu. Hızlandırılmış bir astrofotografi kursu tamamlayan Aristarkh Apollonovich, coşkuyla çalışmaya başladı: “Astronomik bir gözlemevinin direktörü, bir fotoheliograf kullanarak güneş yüzeyinin fotoğrafını çekmemi önerdi. Fotoğrafçılık konusunda biraz deneyimim vardı ve teklifini kolayca kabul ettim. Kazara böyle bir astronom oldum. ”
Aristarkh Apollonovich'in üniversitenin sonunda içine girdiği çevre, onun üzerinde çok büyük bir etkiye sahipti ve uyuyan yeteneklerini uyandırdı. O zamanlar Moskova Gözlemevi, en modern araçlarla donanmış, gelişmiş bir astronomik kurumdu. Yetenekli, ilerici fikirli gençler, büyüleyici Fedor Alexandrovich'in etrafında gruplandılar. Bredikhins'in evindeki haftalık aile akşamlarında Belopolsky, çeşitli sosyal ve bilimsel sorunların tartışılmasında yer almak zorundaydı. Bu konuşmalar, genç gökbilimciler üzerinde çok güçlü bir izlenim bıraktı, Bredikhins'i bir kural olarak bıraktıktan sonra, derhal sorulan soruları değerlendirmek üzere başka birinden topladılar.
Moskova Gözlemevinde Aristarkh Apollonovich on bir yıl geçirdi. Bu süre zarfında, genç çalışan mevcut tüm araç ve gereçlerin çalışmalarında ustalaşmıştır. Meridyen çemberindeki kuyruklu yıldızlar, gezegenler ve yıldızlar üzerinde çalıştı, bir Merz refraktörünün yardımıyla gezegenleri inceledi. Ancak asıl mesleği hala güneşi fotoğraflamaktı. Belopolsky, 1878'ten 1885'e kadar olan sürede, güneş lekelerinin alanları ve konumuyla ilgili çok miktarda malzeme topladı ve fotoğraf teknolojisi alanında deneyimli bir usta oldu. Rusya'da (1883 yılında) yıldızların doğrudan fotoğrafını çeken ilk kişiydi. O yıllarda bromid-gümüş plakalar henüz değildi ve astronom bağımsız olarak bir fotografik emülsiyon üretmek zorundaydı. Ayrıca, Güneşin yarıçapını belirlemek için fotoğraflar kullanmayı denedi, optik olmadan küçük deliklerden çekim tekniklerini geliştirdi. Ekim 4 1884, Belopolsky bir ay tutulması fotoğrafını çekti. Diğerlerinin yanı sıra, Aristarkh Apollonovich, Ağustos 19 1887'te gerçekleşen toplam güneş tutulması gözlemlemek için Yuryevets (Kostroma eyaleti) şehrine yapılan bir keşif gezisine katıldı. Ve gözlem koşulları elverişli olmasa da, gökbilimci dünyanın ilk güneş koronunun fotoğraflarını çekmeyi başardı.
Aynı yıl, 1887, Aristarkh Apollonovich evlendi. Moskova Filarmoni Okulu'ndan mezun olan profesyonel bir müzisyen olan Maria Fedorovna Vyshinskaya seçildi. Daha sonra üç çocuğu vardı. En büyük kızı Raisa annesinin izinden gitti, İkinci Dünya Savaşı sırasında öldü. İkinci kız Zoe, aksine, babasının yolunu seçti, ünlü bir astronom oldu ve tüm hayatı Pulkovo'daki astrometri bölümünde çalıştı. Küçük oğlu Mark, kimya alanında uzman oldu.
Moskova Gözlemevinde kaldığı yıllar boyunca, Belopolsky, esas olarak Güneş ile ilgili oldukça kapsamlı bir malzeme biriktirdi. Genç gökbilimci, uzun ve özenli bir çalışma yaptı, aldığı tüm görüntüleri ölçüp işledi ve Güneş'in yüzeyindeki madde hareketi hakkındaki kendi tablolarını farklı enlemlerde çıkardı. Güneş enerjisinin hareket kalıpları hakkındaki düşünceleri, yüksek lisans tezinde 1887'teki tezinde açıklandı. Sunulan çalışmaları inceleyen Moskova Üniversitesi Konseyi, ona Astronomi Yüksek Lisans derecesi verdi.
Bu arada, Belopolsky sadece teorik tarafla sınırlı kalmadı ve araştırmayı deneysel olarak derinleştirdi. Onun icat ettiği deneyde, su ile doldurulmuş, bir koordinat ızgarası ve suya yerleştirilmiş ve dışarıdan mükemmel şekilde görülebilen stearin toz parçacıkları içeren bir cam silindir vardı. Santrifüj, kısa bir süre sonra durduran balonu döndürdü. Fakat içindeki sıvı, parçacıkları hareket ettirerek bir süre daha hareket etmeye devam etti. Toz parçacıklarının ızgara izlerinden geçmesine dikkat çeken Belopolsky, her iki yarım küredeki akışkanın hareketinin simetrik olduğunu ve kutuplarda ekvatorlara doğru yükseldiğini ve Güneş üzerinde gördüğü fenomenleri hatırladığını buldu.
Bu deneylerle, Jüpiter'in dönüşüne adanmış genç bir astronomun başka bir çalışması birleştirildi. Güneş sistemimizin en büyük gezegeni her zaman gökbilimcilerin en sevdiği nesne olmuştur, çünkü kırk kat artışlı küçük bir tüpte bile görülmesine izin vermiştir. Bununla birlikte, bu gezegenin tam dönme periyodu ile ilgili herhangi bir fikir birliği yoktu. Aristarkh Apollonovich, iki yüz yıllık gözlem boyunca toplananların hepsini dikkatlice analiz etti ve Jüpiter'in iki periyotla karakterize edildiği sonucuna varıldı - 9 saat 50 dakika içinde, ekvator, koyu çizgilerle sınırlanan yerlere ve 9 saatin 55 dakikalarında, yüzeyin geri kalanıyla ilgili olarak. Daha sonra ortaya çıktığı gibi, bu özellik sistemimizin tüm büyük gezegenlerinde görülmektedir.
1880'lerin ortasında, Belopolsky, ülkede zaten bir astronom ve bilimsel fotoğrafçılık ustası olarak tanınmıştı. Yarısından fazlası yabancı dillere çevrilmiş otuzdan fazla bilimsel makale yayınlamayı başardı. Bu nedenle, 1888’te Otto Struve’in kendisini kişisel olarak, büyük bilim adamının gelecekteki tüm yaşamının ayrılmaz bir şekilde bağlantılı olduğu Rusya'daki ana gözlemevinde, Pulkovo’da çalışmaya davet etmesi şaşırtıcı değildir. Pulkovo Gözlemevi, Moskova Gözlemevi'nden daha fazla yeteneğe sahipti, ancak tüm bilimsel ekipman gibi, çalışanlarının tüm faaliyet alanı, yıldızların konumlarını doğru bir şekilde belirleyen “klasik” sorunları çözmeyi hedefliyordu. Aristarkh Apollonovich ortak astronom olarak görev aldı ve transit enstrümandan elde edilen malzemeleri işleyerek astrometri üzerine çalıştı. Bununla birlikte, bu astronomi alanı onun ilgisini çekmiyordu, Belopolsky her zaman yalnızca astrofiziğe bağlıydı. Durum, eski akıl hocası ve arkadaşı Fedor Bredikhin'in Pulkovo Gözlemevi müdürünün 1890'inde atanmasından sonra değişti. Bunun ardından gelen liderlik değişikliği, bu kurumun faaliyetlerinde geleneksel astrometrik ve astronomik çalışmaları sürdürürken yeni - astrofiziksel yönlere ayrı bir rol vermiş yeni bir aşamaya işaret ediyordu.
Belopolsky, yeni direktörün önerisi üzerine astrofizikte bağımsız bir pozisyonda yer aldı ve aynı adı taşıyan yeni kurulan bölüm yönetimine devredildi. Her şeyden önce, Aristarkh Apollonovich Pulkovo'da güçlü bir araç üssü oluşturma yoluna gitti. 1891'te, o zamanlar dünyadaki astrofizik merkezi olan Potsdam'a gitti ve burada 13 yılı için gözlemevine monte edilmiş büyük bir 1893 inç astrograf sipariş etti. Bu gezi sırasında, daha sonra görsel gözlemler için tasarlanan Pulkovo'da bulunan teleskoplara bağımsız olarak adapte olmak zorunda olduğu bir yıldız spektrografı da aldı.
Prizma spektrografı ile Pulkovo normal astrograf A. A. Belopolsky
Başlangıçta, Belopolsky'nin bilimsel ilgi alanları, Moskova döneminin hobilerinden farklı değildi. İsveçli Hasselberg tarafından 1881'ten 1883'e kadar beş yüz güneş fotoğrafı ölçtü. Sonuçlar ayrı bir monografi olarak yayınlandı. Ayrıca Aristarkh Apollonovich güneş çıkıntılarını gözlemledi ve ilk kez 1892'te Güneş'in meşalelerle dönme zamanını hesaplamak için bir yöntem önerdi - kural olarak, güneş kenarının yakınında gözlenen parlak bulutlar.
Bir süre sonra, ülkemizde Doppler-Fizeau prensibine dayanan, astrospektroskopide tamamen yeni bir alanda çalışmaya başlayan bilim adamıydı. Bir yıldızdan gelen ve bir prizmanın çok renkli bir spektrumda parçaladığı ışığın, hem yıldızın fiziksel özellikleri, hem de görüş açısı boyunca hareket ettiği, yani gözlemlendiği doğrultu boyunca bir bilgi kaynağı olabileceği gerçeği yatmaktadır. Bu ilkenin deneysel olarak kanıtlanması son derece zordu. Doppler-Fizeau ilkesine uygun olarak bir ışık kaynağı spektrumundaki çizgilerin hareketini yakalamak için kaynağın saniyede birkaç yüz metre hızla hareket etmesi gerekiyordu. Aristarkh Apollonovich bu konuyu düşünmek için uzun zaman harcadı ve sonunda basit ve zarif bir çözüm buldu. Burada, her zamankinden daha fazla, Belopolsky’nin icat ve tasarım yapma mucizevi yeteneği tezahür etti. Cihazın ana kısmı, tekerlek jantlarına monte edilmiş ve birbirlerine doğru hareket eden birkaç hızlı dönen ayna haline geldi. Işık, onlardan sabit bir kaynaktan yansıyan kozmiklere yakın hızlar bildirmişlerdir. Sonuçta, yansıyan ışık bir spektruma yayıldığı spektrografın içine düştü. Işık ışınının hareketli aynalardan yansıması, ışık kaynağının kendisinin hareket ettiği gibi aynı etkiyi verdi.
Cihazın şeması, bir gökbilimci tarafından 1894 yılı tarafından derlendi. Doppler-Fizeau ilkesini test etmek için bir deney yapma olasılığına ilişkin raporlar Belopolsky tarafından Alman Astronomische Nachrichten dergisinde ve İtalyan Spektroskopik Derneği'nin çalışmalarında yayınlandı. Zaten bir süre sonra Aristarkh Apollonovich, Amerikan Elizabeth Thomson Bilim Vakfı'ndan çok ihtiyaç duyulan finansal desteği aldı. Pulkovo Gözlemevi atölyelerinin yeteneklerini kullanarak, 1900'in baharında, kurulumunun inşaatını tamamladı ve tüm modern astrospektroskopinin dayandığı yasanın doğruluğunu ampirik olarak test etmeyi mümkün kıldı. Bu olağanüstü deneyim yalnızca bilim insanlarının ve astronomların değil aynı zamanda halkın da dikkatini çekti. Belopolsky'nin sonuçları zamanın birçok basım yayınında yazıldı ve özel şirketler çalışmaya devam etmesi için ona yardım etti.
Yurtdışında yıldızlara satın alınan bir spektrografın ilk uygulaması 1892 yılında Aristarkh Apollonovich tarafından yapıldı. İlk olarak, enstrüman bir 15-inç refraktörüne monte edildi. Ancak, gelecekte Belopolsky, spektrografı 30-inç refraktörüne adapte etmeye hevesliydi. Aletin görsel lensi, fotoğraf çekmek için tasarlanmadı, sert bir şekilde müdahale etti ve iğrenç kalitede görüntüler verdi. Ama yakında astronom bir çıkış yolu bulmayı başardı. Düzeltme lensini bağımsız olarak hesapladı ve tüpe yerleştirdi ve ayrıca buna göre spektrografi optiğini de kurdu. Sonuç olarak, spektrumun oldukça net görüntüleri elde edildi.
30 inç refraktör Belopolsky'deki sistematik spektrografik çalışmalar, 1893 yılı ile performans göstermeye başladı ve 34 yıl boyunca devam etti. Bu güçlü araçla, dünya çapında ün kazanan bir spektroskopi olarak ün kazandıran en değerli gözlemlerin çoğunu yaptı. Çalışmalarının ilk amacı, takımyıldızındaki Yeni Yıldız'dı, Auriga, tıpkı Yeni gibi, yıldızdaki evrim aşamalarını hızlandırılmış bir hızda geçiriyormuş gibi, spektrumda çok hızlı değişiklikler gösterdi. Belopolsky tarafından seçilen ikinci obje, parlaklıkta iki değişiklik dönemine sahip olan Lyra yıldızıydı. Bunu, Cepheus, Kartal, Kuğu, İkizler, Lyra, Başak, Boğa, Aslan, Pegasus, Aurigae, Perseus, Çoban, Köpek Avları, Ejderha, Cassiopeia, Herkül takımyıldızlarında yapılan yıldızların çalışmaları izlemiştir. Bilim insanının eserleri, birçoğu artık klasik hale gelen bir dizi mükemmel keşifle işaretlendi. Belopolsky metodolojisini yorucu bir şekilde geliştirdi, yüksek beceriklilik ve buluş sergilerken, sonuçta oldukça zayıf spektrogramlardan bile doğru sonuçlar almaya ayarlandı. Yıllar sonra araştırmasının birçok nesnesine geri döndü, spektrumların özelliklerini, çizgilerin yer değiştirmesini ve yıldız sistemlerinin yapısal özelliklerini tam olarak bulmaya çalıştı. Daha sonra, Aristarkh Apollonovich en parlak yıldızların spektrumunun eşsiz bir kataloğunu derledi.
1896'te Belopolsky, Sefeidlerle ilgili çalışma konusundaki doktora tezini savunmak için kendi Moskova Üniversitesi'ne döndü. Savunmada, keşfettiği bir yıldızın hızındaki değişimin, Sefeidlerin ikili doğası, yani ana gövdeyi çevreleyen görünmez bir uydunun çekiciliğinden kaynaklandığını ileri sürdü. Üstün Rus fizikçi, rakiplerinden biri olan Profesör Nikolai Umov, açık olgunun periyodik kasılmalar ve yıldızın kendisinin yayılması, kendine özgü titreşimlerle açıklanabileceğini belirtti. Uzun yıllar sonra, Umov'un varsayımının doğruluğu tespit edildi. Bu arada, Aristarkh Apollonovich eserlerinin meyvelerini asla abartmadı, aksine onları küçümsemişti. Her zaman birincil öneme yalnızca literatürde belirtilenlere değil, yalnızca kendi gözlemlerine bağlanır. Tekrar etmeyi çok severdi: "Biz astronomide emekçi olan başkalarının eserlerini takip edecek vaktimiz yok."
Yönteminin gücü Belopolsky, 1895 yılında, Satürn'ün ve bu gezegenin halkalarının dönüşünü tanımlayarak gösterdi. Sıradan teleskopik gözlemlerle, gökbilimciler arasında Satürn'ün halkalarının katı olmadığı varsayımını kanıtlamak imkansızdı. Aristarkh Apollonovich'in yöntemi, gezegenin halkalarının, tıpkı yakın bir serbest parçacık koleksiyonu gibi, merkezden uzaklaştıkça azalan bir hızda döndüğünü doğruladı. Belopolsky ile eşzamanlı olarak Fransız Henri Delandre'nin çok daha iyi enstrümanlar kullanarak benzer sonuçlar elde ettiği belirtilmelidir. Belopolsky, 10-inç (25,4 cm) teleskop üzerindeki tüm araştırmaları gerçekleştirirken, Delandre, 120 ile aynı lens çapına sahipti, bakınız, bir yıl sonra, Aristarch Apollonovich, Jüpiter için rotasyon süresini benzer bir şekilde belirledi. Çoktan sonra, 1911'te Rus gökbilimci Venüs gezegeninin dönme zamanı hakkında uzun süredir devam eden bir bilmece çözmeye çalıştı. Ancak, bunu tam olarak başaramadı, Venüs'ün spektrumundaki çizgilerin yer değiştirmesi, yönteminin duyarlılığı sınırındaydı.
Belkolski'nin Pulkovo Rasathanesi'ndeki ilk spektrofotografik çalışmalarının çok mütevazı yöntemlerle yapıldığı dikkat çekiyor. Bilim adamları araçların çoğunu bağımsız olarak tasarlamak ya da mevcut araçları geliştirmek zorunda kaldı. Hayatı boyunca, metal ve odun parçalarından özgün ve değerli bilimsel aletler yaratma konusunda inanılmaz bir armağanı vardı. Bu özellikle yeni araştırmalar düzenlerken, uzman denizaşırı atölyelerde bile hemen uygun bir cihaz yapmanın mümkün olmadığı durumlarda önemliydi. Yeni aparatların kurulum ve deneme testleri sırasında, Aristarkh Apollonovich tasarımlarında kolayca ustalaştı, seçilen eserlerin eksikliklerine dikkat çekti. Kural olarak, ilk testlerden sonra, çalışmaları önemli ölçüde iyileştiren ve daha önce elde edilemeyen sonuçların elde edilmesini sağlayan cihazlara bazı küçük düzeltmeler yaptı. Gökbilimciye göre, bu tür bir çalışma onu gerçek bir dinlenme ile değiştirdi. Ölümünden sadece bir yıl önce, zaten kör olan Aristarkh Apollonovich, daha sonra yerel müzede tutulan küçük bir Foucault sarkaç modelini bir araya getirdi.
Sol gününde Amur'daki 1896'teki AA Belopolsky. ". tutulmayanların (sol - A. R. Orbinsky)
1905'te, güneş olaylarının incelenmesi için uluslararası bir birliğin oluşturulmasıyla bağlantılı olarak, Belopolsky tekrar güneşe ilgi uyandırdı. Paris’te, Oxford’da, Valet Dağı’ndaki Amerikan gözlemevinde uluslararası konferans çalışmalarında aktif olarak yer aldı ve birliğin Rus şubesinin temsilcisi olarak görev yaptı. 1906'te, güneşin dönme hızını belirlemeye çalışmak için bir yıldız spektrografı kullandı. Ancak çok geçmeden, bu amaç için özel bir aracın gerekli olduğunu kabul etmek zorunda kaldı. Sonuç olarak, Aristarkh Apollonovich, kule tipi teleskop temelli eşsiz bir güneş spektrografı yaptı. Bundan sonra, yıldızın dönüşünü, güneş lekelerinin spektrumunu ve sıcaklıklarının oluşumunu belirlemek için Güneş'in yüzeyinde farklı noktaların gözlemlerini düzenledi. Güneş tutulmalarını tekrar tekrar gözlemledi: Zaten bir gökbilimci tarafından Amur'a düzenlenen bir seferde ve 1887'te Turkestan'da yapılan bir keşif gezisinde 1896'ten çoktan söz etti. 1907'te Belopolsky, güneş koronasının spektrumundan mükemmel görüntüler elde etmeyi başardı ve ilk defa rotasyonunu ayarladı.
Aristarkh Apollonovich, favori spektroskopik yöntemini, çok çeşitli uzay kütlelerine - spiral nebulalar, kuyruklu yıldızlar ve hatta yıldızlararası uzaylara başarıyla uyguladı. Rus bilim adamı, kompozisyonlarını belirlemek için ilk defa kuyruklu kuyrukların spektrumunu inceleyenlerden biriydi. Aynı zamanda, karşılaştırma için Belopolsky, karbon bileşikleri spektrumuyla ilgili bir dizi laboratuvar çalışması yaptı.
1912'te, 40-inç reflektör, 32-inç fotografik refraktör ve alet montaj kuleleri, İngiliz Bilimler Akademisi pahasına İngiliz şirketi Grabbe'den sipariş edildi. Ne yazık ki, savaşın patlaması bu devasa araçların yapımını geciktirdi. İngiltere ile ilişkiler 1921’te yenilendiğinde, çalışmayı tamamlamak için ilave fonların gerekli olduğu ortaya çıktı. Leonid Krasin'in müdahalesi sayesinde gerekli miktar serbest bırakıldı ve 1923'in sonunda Aristarkh Apollonovich ekipmanı devralmak için İngiltere'ye gitti. Ülkeden zorlu yıllardaki cihazların kurulumu, ayarlanması ve sonlandırılması, bilim adamından bütün gücünü istedi. Yabancı şirketler ile, özellikle İngilizler tarafından hiç yapılmamış bir reflektör lensi olmak üzere, bir dizi ek enstrüman, özellikle de bir reflektör merceği üretilmesi konusunda kapsamlı yazışmalar yapmak zorunda kaldı. Ancak, Aristarkh Apollonovich tüm zorlukları başarıyla aştı ve zamanında, güneş atmosferinin üst katmanlarının ve güneş lekelerinin elektromanyetik alanlarının iyonlaşmasına dair son derece önemli çalışmalar yaptı.
Yıllara rağmen, Belopolsky'nin bilimsel etkinliği sadece azalmakla kalmadı, aksine, gittikçe daha da arttı. Araştırma faaliyetlerine ek olarak, Moskova Üniversitesinde ders veren astronom, Kuzey Başkenti Yüksek Kadın Kurslarında astroskopikroskopi dersi verdi - ülkemizde benzer bir kurs sadece bu kurumda öğretildi. Çok popüler olanı Belopolsky'nin halka açık olmasıydı, Pulkovo'daki bilim adamlarının yaptığı ünlü gezilerden bahsetmiyordu. Ek olarak, Moskova Matematik Derneği, Rus Astronomik Topluluğu, Tüm Rusya Federasyonu Astronomlar Birliği, İtalyan Spektroskopistler Derneği, Londra Kraliyet Astronomik Derneği ve diğer birçoklarının çalışmalarına katıldı. Belopolsky aynı zamanda, örneğin Spitsbergen'in kutup takımadalarında, Dünya'nın üst atmosferini inceleme komisyonu, vb. Derecelerde ölçme komisyonu gibi, uygulamalı meselelerle uğraşan birçok komisyonun üyesiydi. 1908'te Pulkovo Rasathanesi Müdür Yardımcılığına seçildi ve 1916'te yönetmen olarak atandı. Bununla birlikte, idari görevleri bir bilim insanı olarak karakteriyle uyuşmuyordu ve 1919'ta bir sonraki seçimde adaylığını geri çekti.
Belopolsky, birçok ünlü astronomla sürekli olarak eşleşiyordu. Popüler Amerikan spektroskopisi William Campbell, 1932'te şöyle yazdı: “Yaşınızın (77 yıllarının) yeni araştırmalar konusundaki hevesini azaltmadığı ve çok fazla değerli sonuç almanızı önlemediği”. Bilim adamının bilimsel keşifleri, tanıma işaretleri ile tekrar tekrar işaretlendi - Belopolsky'de üç madalya ve onursal yabancı ünvan vardı. Kendisini zaten varlıklı biri olarak gördüğünü söyleyerek daha genç bilim adamlarının lehine ödülleri reddettiği biliniyor.
Astrofizik Dergisi'nin editörlerinden biri olan Aristarkh Apollonovich, bilimsel makalelerin çevirilerinin yanı sıra, bağımsızlık ve titizliğiyle bağımsız olarak, yurtdışında astronomi hakkında bilinen üç kitabı Rusça'ya çevirerek kendi eklemelerini yaptı. Toplamda, 57 yıllık çalışması için, kullanılan yöntem ve araçların, gözlemlerin seyrinin ayrıntılı bir tanımlamasında farklı olan yaklaşık iki yüz bilimsel makale yazdı. Ayrıca astrofizikte ilk Rusça dil kursunu yazdı.
Belopolsky kendi ülkesinde çok seyahat etmek zorunda kaldı, defalarca yurtdışına çıkmıştı (genel olarak on bir kez). Görevi yeni enstrümanlar sipariş etmek, uluslararası konferanslara katılmak, yabancı gözlemevleriyle tanışmaktı. Tüm yaşamında bir astronomun hiç tatil kullanmamış olması ilginçtir. Bilimsel görevler sırasında yeni izlenimlerin ve yer değişiminin dinlenmeye hizmet ettiğini söyledi. Yurtdışında olmak Aristarkh Apollonovich her zaman ülkesinin bir yurtsever kaldı. Sakince yanlış olan veya Rusya'dan kötü konuşan yabancıları dinleyemedi. Amerika gezisi sırasında, bir bilim adamı günlüğüne şöyle yazdı: “... Rusya hakkında, burada güvenilir olarak iletilen vahşi dedikoduların yayılmasına izin veremiyorum. Bu konudaki itirazım dikkate alınmıyor ... ".
Yoğun bir günün ardından evde olan Aristarkh Apollonovich gözlemev parkında yürümeyi tercih etti. Zaten yaşlılıkta olduğu için sık sık bir kürek aldı ve en sevdiği bahçeyi yetiştirmeye gitti. Yetmiş yaşında, yardımcı olmayan bir bilim adamı, büyük bir refraktör ve yedi metrelik bir spektrograf üzerinde fiziksel olarak çok zor çalışmalar yaptı. Yıldızların belirli bir pozisyonunda, astronom zeminde yatma (kışın - don kaplı) zeminde ya da refrakter kulenin terasında dengeleme yaparak düşme riski altındaydı.
Yaşamının sonunda Belopolsky, bir gözünde ve diğerinde tamamen kördü, ama araştırmasına devam etti - astronomik bilimin çıkarları her şeyden önce onun içindi. Yorulmaz ve yakışmaz bir şekilde, gelecekte parlak bir astrofizikçi olan ve dünya çapında ün kazandıran öğrencilerinin eğitimine daha fazla dikkat etmeye başladı. Ayrıca, hayatının son günlerine kadar, tüm hesaplamaları bağımsız olarak gerçekleştirdi. Büyük gökbilimci 16, yılın sekizinci doğum gününden hemen önceki yılın Mayıs 1934'unda öldü.
Aristarkh Apollonovich Belopolsky, kelimenin tam anlamıyla gerçek bir bilim adamı olan, büyük yürekli ve büyük aklı bir adamdı. Meslektaşları, çok iyi bir arkadaşı, neşeli, esprili, aldatıcı olduğunu belirtti. Onunla Pulkovo Rasathanesi'nde çalışan bilim insanlarından biri şöyle açıkladı: “Sarışın, dostça, açık bir yüzle orta boylu. Her zaman yardımsever, son derece mütevazı, basit, hassas, son derece verimli, derin eğitimli. ”
Birinci Dünya Savaşı ve İç Savaş sırasında, izleyen açlık yıllarında, Aristarkh Apollonovich, reklam uğruna değil, kalbin emriyle asil işler yapan hassas ve hassas bir kişi olarak iyi bir arkadaş ve iyi bir arkadaş olarak kaldı. Günlük yaşamdaki birçok rahatsızlığa rağmen, daha önce olduğu gibi geceleri enstrümanlarda geçirdi, kişisel bir örnek olarak yoldaşlarının ve meslektaşlarının ruhunu korumaya yardımcı oldu. Belopolsky, bilimde hiç durmanın olamayacağını, bilimin her zaman gelişmesi, ilerlemesi gerektiğini söyledi. Bilim insanı, teorinin gözlemlerle çakıştığını aldığında sevindi, ancak tutarsızlıkları ve çelişkileri daha da çok sevdi, çünkü bence, gelişime yeni bir ivme kazandıran şey buydu. En sevdiği söz şuydu: "Tesadüf - iyi, tesadüf değil - ilginç." Pulkovo Rasathanesi'nin çalışmalarının sonuçları, Aristarkh Apollonovich’in her zaman kısa ama parlak bir kelime ile konuştuğu Yeni Yıl toplantılarında toplandı. Ünlü bir şairin küçük bir şiirini okudu ve daha sonra şiirlerin temelinde yaptığı konuşmayı dile getirdi - yaşamı onaylayan ve insan aklının zaferine olan inançla dolu.
Kitapların materyallerine dayanarak: “Rus biliminin insanları: Seçkin doğa bilimi ve teknoloji figürleri üzerine yazılar”, S.I. Vavilov; Fizik ve astronomi sevenler Nizhny Novgorod çemberi tarafından düzenlenen "Rus astronomik takvim".