Bir başka tarihi gerçek ise sonraki yıllarda ortaya çıkmıştır. Oral Çalışlar'ın İnönü'den naklettiğine göre; Atatürk'ün nutkunun sonunda yer alan ‘Gençliğe Hitabe' Mustafa Kemal Atatürk'e değil İsmet İnönü'ye aittir.
Oral Çalışlar'ın naklettiğine göre; Atatürk hazırladığı nutku, yakın arkadaşı İsmet İnönü'ye okuması ve fikirlerini söylemesi için vermiş. İsmet Paşa uzun konuşmayı okuyup bitirdikten sonra Atatürk'e iade etmiş. Atatürk'ün ‘nasıl buldun' sorusuna, ‘Paşam çok güzel, ancak, sonunu gençliğe hitap ederek bitirmek sanırım faydalı olur' cevabını vermiş. Atatürk de bunun üzerine ‘O zaman sen yaz böyle bir bölüm; bakalım, iyi olursa dediğin gibi yaparız.' deyince İsmet İnönü Nutuk'un sonundaki ünlü ‘Gençliğe Hitabe' bölümünü kaleme almış” (Çalışlar, 2008).
6) Nutuk'u Atatürk'ün En Yakın Dava Arkadaşı İsmet İnönü Kaynak Kabul Etmemiştir
İsmet Paşa'nın da şöyle bir tavrı var: Nutuk'ta Milli Mücadele yoldaşlarına karşı yapılan saptamalara ve değerlendirmelere katılmıyor. "Nutuk, okunduğu tarihteki siyasi bir değerlendirmedir" diyor. Bunu çok açık bir şekilde söylüyor. "Nutuk'u o kişiler hakkında yapılan son değerlendirme olarak kabul etmemek gerekir" diyor. Zaten Atatürk de aynı kanıda olmalı ki daha hayattayken Ali Fuat Cebesoy'la Refet Bele'yi 1933'te Cumhuriyet Halk Partisine milletvekili olarak alıyor. Yoksa Cebesoy'u ve Refet Bele'yi Nutuk'ta Cumhuriyete karşı, hilafetçi, saltanatçı diyerek çok ağır şekilde suçluyor (Koçak,2011:171).