Geçtiğimiz Perşembe gecesi 200 kadar bir kalabalık (katılımcılara göre 400), Waltham Forest Belediye binası önünde bir gösteri yaptı ve Belediyeyi geçtiğimiz haftalarda olay olan bayrak indirtme kararı ile ilgili olarak ırkçılıkla suçladı. 300 bin nüfusu olduğunu iddia eden bir toplum için çok önemsiz bir sayı.
Belediyenin yaklaşımının etnik köken ayrımcılığı olarak tanımlanabileceğini geçmiş yazılarımda yazdım. Aynı kategoride olan iki ayrı etnik kökene ait gruplardan birinin bayrağını çekip ötekinin izin alınarak çekilmiş bayrağını indirmenin başka bir açıklaması olamaz.
Ancak bu protestoya katılan Kıbrıslıtürklere sorulacak birkaç sorum var:
- Çin’in Sincan Özerk bölgesinde Müslüman Uygur Türklerine yapılan sistematik işkenceye karşı ne yaptınız? Kaçınız Çin elçiliği önünde yapılan protestolara katıldı?
- GCSE ve A’Level Türkçe (ve diğer bazı yabancı dil sınavlarının) kaldırılması ile ilgili imza kampanyasına kaçınız katıldı.
Okuyucularımın dikkatini çekerim. Birkaç yıl önce Türk dili ve kültürü okullarının başlattığı imza kampanyası 2500 civarında imza toplayabilmişti. Örneğin İranlılar 20 bin, Polonyalılar 15 bini aşkın imza topladılar.
- Eğitim alanında Türkçe konuşan çocuklarımızın diğer etnik azınlıklara nazaran daha az başarılı oldukları bilinen bir gerçektir. Bunun bir nedeni çocuklarımıza karşı yapılan ırkçılıktır. Yıllarca bu konuda yapılan çalışmalara nasıl destek verdiniz? Örneğin İngiliz Eğitim Bakanlığına, çocuğunuzun okuluna, yerel belediyeye, bu konuda herhangi bir mektup göndereniniz oldu mu? Resmi binalar önünde gösteri yaptınız mı?
- En genç Belediye Lideri olarak seçilen Nesil Çalışkan’a partisi tarafından yapılan saldırılar sırasında nerede idiniz? O zamanki Konsey Başkanına bu soru sorulduğunda (biz Muhafazakar Partiyi destekleriz. Bize ne İşçi Partisinde olup bitenlerden) doğrultusunda bir yanıt vermişti!
- İki yıla yakın süredir Covid-19a Kıbrıslı toplumlardan çok canlar kaybettik. Diğer azınlık toplumlar bunu sistemik ırkçılık olarak nitelerken ve eylem yaparken aranızdan sağlık sitemini bu konuda kaçınız sorguladı, açıklama istedi, protesto etti?
- Kaç kişiniz Boris Johnson’u ırkçı söylemlerinden dolayı protesto edenler arasındadır? Yoksa Türk soyundan geldiği için bunu gözardı mı ediyorsunuz?
- Geçen yıl KKTC’de yaşayan o zamanın Başbakanı ErsinTatar, orada yaşayan Afrika’lı öğrencilere yönelik ırkçı söylemlerde bulunmuştu. Kaçınız onu protesto etti? Yoksa diğer toplumlara yapılan ırkçılığın sizce önemi yok mu?
- Geçen yılın Yaz aylarında yapılan “Black Lives Matter” gösterilerine kaç kişiniz destek belirtti? Yoksa siz de sorgulamadan Amerika beyaz üstünlüğünü savunan faşistlerin “Beyaz Canlar da değerlidir” sloganını mı benimsiyorsunuz?
Gerçek ırkçılık yukarıda bahsettiğim örneklerdir.
Gerçek ırkçılık öğretmenlerin çocuklardan az beklentisi olduğundan onların potansiyellerini yerine getirememesi demektir. (Türkçe konuşan çocukların karşılaştıkları durum).
Gerçek ırkçılık insanın rengi, milliyeti, etnik kökeni, dini yüzünden bazen ölümle sonuçlanan ırkçı saldırılara maruz kalması demektir.
Gerçek ırkçılık bir iş başvurusu yapanların isimlerine bakarak laik oldukları halde onları mülakata dahi çağırmamak demektir.
Gerçek ırkçılık 50 yılı aşkın süreden beri yasal olarak bu ülkede yaşayan insanların İçişleri Bakanlığının hataları yüzünden bilmedikleri bir ülkeye gönderilmesi demektir. (Kıbrıs ile aynı zamanda bağımsızlığa kavuşan Karaib adalarından gelen siyahların karşılaştıkları durum. aynı durumla karşılaşan Kıbrıs’lı kişi bilmiyorum).
Toplumlarına karşı yapılan ırkçılığa, ayrımcılığa karşı ciddi mücadele vermek isteyenler ancak yukarda verdiğim ırkçılık örneklerine karşı faal olarak mücadele eden kişilerdir.
Euro Genç TV yöneticisi ile Konsey ileri gelenlerinden biri arasında geçen şu konuşmaya değinmeden geçemeyeceğim.
Alp Ermiya: “En acısı Belediye Liderinin bir Kıbrıslı Türke emir vererek bayrağı indirmesi idi. Bu konuda ne söyleyeceksiniz?”
Konsey sözcüsü: “Bayrağı indirenin Türk olup olmadığını, zenci olup olmadığını bilmiyorum……..Bizim isteklerimizden bir tanesi de tüm Meclis üyelerinin reysistlik üzerine gidip bir treyning almalarıdır”. Yorumu okuyucularıma bırakıyorum.
Bayrak olayının İngiltere’de yaşayan çok sayıda genç Kıbrıslıtürkün milliyetçilik hislerini kabarttığını izliyoruz. Gençler olarak onlar kendileri karşılaştıkları ciddi ırkçılığa karşı değil de bayrak gibi semboller üzerinden harekete geçiyorlarsa toplum olarak işimiz çok zor.