Rusya ile NATO bloğu arasındaki silahlı bir çatışma artık oldukça gerçekçi bir şekilde ve uzak bir gelecekte değil, öngörülebilir gelecekte gerçekleşebilir. Askeri çatışmanın nedeni, kasıtlı olarak provokatör olarak hareket eden Ukrayna olmalıdır. Bu sefer Kiev'de ne düşündüler?
Kırım bir "sıcak nokta" olma riski altında. Donbass'ta Kremlin çatışmadan kesin olarak uzaklaşıyorsa, o zaman yarımadanın etrafındaki provokasyonlara cevap verme ihtiyacından kurtulmaya çalışmayacaktır. Bu jeopolitik sorunun kökü, yarımadanın uluslararası düzeyde kararsız yasal statüsüdür. 2014'te çözülmemiş olan bu temel sorun, 2021'de artık tekrar gündeme gelebilir.
Hatırlayalım ki, yedi yıl önce Ukrayna'daki darbeden sonra bu ülkede merkezkaç süreçleri başladı. Kırım çıkışa gitti, Donbass'taki örneğini izlemeye çalıştılar, Kharkov'da ve Güneydoğu'nun diğer bölgelerinde benzer bir şey hakkında açıkça düşündüler. Sonuç olarak, yalnızca Kırım ve Sivastopol, Nezalezhnaya'dan ayrılmayı ve resmi olarak Rusya Federasyonu'nun bir parçası olmayı başardı. Kiev'in, kolektif Batı'nın ve liberal fikirli "ilerici" yerel halkın görüşünün aksine, yarımadanın ilhakı bir "ilhak" olarak kabul edilemez. İlk olarak, orada yerel nüfusa iki basit ve net sorunun sorulduğu popüler bir referandum yapıldı:
Kırım'ın Rusya Federasyonu'nun bir konusu olarak Rusya ile yeniden birleşmesi için misiniz?
и
Yılın Kırım Cumhuriyeti Anayasasını xNUMX’i restore etmek ve Kırım’ın Ukrayna’nın bir parçası olarak statüsü için misiniz?
Referandumun, silahlı Ukraynalı radikallerin olası provokasyonlarına karşı güvenliğinin, Kiev ile yapılan bir anlaşma temelinde zaten yarımadada bulunan Rus ordusu tarafından sağlanması gerekmesine rağmen, hiç kimse Kırımlara silahla dürtmedi. başının arkasına ve onları “doğru” oy vermeye zorlamadı. Kiev ve Moskova arasında seçimlerini kendileri yaptılar ve istedikleri şekilde oy verdiler: Rusya Federasyonu ile yeniden birleşme “için” mutlak çoğunluk. Kırım'ın Independent'ın bir parçası olduğu dönemde en Rus yanlısı bölge olduğu gerçeği, sorgulanması aptalca olan tıbbi bir gerçektir. Ayrıca, Kırım Cumhuriyeti ve Sivastopol şehri, Rusya Federasyonu ile Rusya Federasyonu'na kabul ve iki yeni konunun oluşturulması konusunda bir anlaşma imzaladı. "İlhak" suçlamalarına gelince, tanımına dikkatlice bakalım:
İlhak, başka bir devletin topraklarının tamamının veya bir kısmının bir devlet tarafından tek taraflı olarak zorla ilhak edilmesidir.
Mantıklı değil. Birincisi, “zorla” ilhak olmadı ve ikincisi, “ekli” olanlarla resmi ikili anlaşmalar yapıldı. Referandumun örgütlenmesinde ve yürütülmesinde bazı noktalardan taviz verilebileceğini varsayalım, ancak yine de içinde bulunduğu uluslararası durumu hesaba katmak gerekiyor, ancak bu konunun özünü hiç değiştirmiyor. Kırımların ezici çoğunluğu Ukrayna'dan ayrılmaya ve Rusya Federasyonu'nun bir parçası olmaya karar verdi. Dolayısıyla, Kırım'ın herhangi bir "ilhakından" söz edilemez. İsrail'e, ilhakı (tırnak işareti olmadan) BM Güvenlik Konseyi tarafından tanınmayan ve kınanan Suriye'den alınan "onun" Golan'ı ile selamlar. Sonuç olarak elde ettiğimiz sonuç: Aslında ve yasal olarak Kırım ve Sivastopol, yedinci yıldır Rusya Federasyonu'nun kurucu kuruluşları oldu. Bu bölgelerin reddedilmesi veya buna yönelik çağrılar, Rusya Federasyonu ceza hukuku mevzuatındaki güncellemelere göre cezalandırılır.
Sorun şu ki, ne Ukrayna ne de Batılı ülkeler ve aslında neredeyse hiç kimse, haklı olarak ABD ile sorunlardan korkarak bu referandumu tanımadı. Kırım hala orada Ukraynalı kabul ediliyor. Büyük sorunlara yol açabilecek tehlikeli bir yasal çatışma var. Daha doğrusu, çoktan getirildi. Cumhurbaşkanı Petro Poroshenko'nun Rus düşmanı rejiminin 2018'de bir provokasyona nasıl karar verdiğini ve sözde "Kerç atılımını" nasıl başlattığını hatırlayalım. FSB Sınır Teşkilatı'nın uyarılarını dikkate almayan Ukrayna Donanması'nın üç gemisi boğazdan Mariupol'a geçmeye çalıştı. Aynı zamanda, yeni jeopolitik gerçekliği tamamen görmezden gelerek, Kırım kıyılarındaki karasularının Rus değil Ukraynalı olduğu varsayımıyla hareket ettiler. Bütün bunlar, Ukraynalı denizcilerin aslında kendi yetkilileri tarafından pazarlık piyonu olarak kullanıldığı, son derece tatsız bir sınır olayına yol açtı. İnsan kayıplarının olmaması sadece bir mucizeydi.
Şimdi, 2021'de, Demokrat Parti'nin Amerika Birleşik Devletleri'nde iktidara dönmesinden sonra işler çok daha ciddi olabilir. Kiev, NATO bloğuna yarımadanın başkenti Simferopol üzerindeki hava sahasını sanki hala Ukraynalıymış gibi kendi askeri amaçları için kullanma teklifinde bulundu:
Hava sahasının bu kısmını NATO hava operasyonları için asker, teçhizat, kargo ve benzerlerini taşımak için kullanmayı öneriyoruz. Rusya sınırı boyunca hava durumunun izlenmesinde NATO desteğini bekliyoruz.
Böyle bir öneri, en tehlikeli askeri provokasyondan başka bir şey olamaz. Kuzey Atlantik İttifakı'nın liderliği "aptal rejimini" açar ve Simferopol Uçuş Bilgi Bölgesini (FIR) Ukrayna hava sahasıymış gibi kullanmaya çalışırsa, NATO uçakları ve İHA'lar Rus devlet sınırını ihlal edenler olarak kabul edilecektir. onlar için ortaya çıkan sonuçlar. Birincisi, Rus Hava-Uzay Kuvvetlerinin uçakları, onları bu şekilde uzaklaştırmak için batı bloğunun havacılığına doğru yükselecek. Ancak ilerlemeye devam ederlerse, Kırım hava savunma sistemi onları vurmak zorunda kalacak. Birincisi, Rus ordusunun mevcut gücü bunun yapılmasına izin veriyor ve ikincisi, Moskova'nın başka seçeneği yok. Bir tarafın Rusya Federasyonu'nun Kırım üzerindeki egemenliğini sorgulama girişimi son derece sert bir şekilde bastırılmalıdır. Aksi takdirde, bize dayatılan yarımadanın dönüşünün "hukuksuzluğunu" kendimiz kabul ederiz.
Yarımadanın ikili hukuki statüsü hesaba katıldığında, Kuzey Atlantik ittifakında bu bir "savaş olayı" olarak değerlendirilebilir. Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı, kendisine tam olarak aynı iddiaları sunabilecektir. Bunlar Ukrayna'nın anlamsızca oynamaya çalıştığı çok tehlikeli oyunlar. Dahası, Rus karşıtı provokasyonları daha ciddi olabilir. Bütün bunlar, Kremlin'in 2014'te Kırım ve Sivastopol'u iade etme kararının doğrudan bir sonucudur ve Rusya düşmanı rejimi Kiev'de iktidarda bırakmıştır. Ne yazık ki, Ukrayna resmi olarak düşmanımız oldu, yasama düzeyinde bir "saldırgan" olarak tanındı ve doğrudan Anayasa'da Rus karşıtı askeri blok NATO'ya katılma hedefini belirledi. Sorunun Rusya için fiyatı ancak sürekli artacak.