Orta Doğu için son derece ilginç bir yıl oluyor 2011. Tunus Devrimi'yle başlayan sene önce Mısır'da sonra da Libya'daki rejimlerin değişiklikleriyle devam etti (Kaddafi bu ay içinde öldüyse de son dönemde iktidarda Ulusal Geçiş Komitesi vardı). Katar'a ve Bahreyn'e de sirayet eden "Arap Baharı"nda gün geldi, rüzgar değişti. Daha doğrusu, diktatörlerin halk ayaklanmalarıyla devrilmelerinin heyecanıyla, ilk gelişmeleri yanlış/eksik değerlendirdiğimizi fark ettik.
WikiLeaks'in ortaya çıkardığı El Cezire skandalıyla ilgili daha önce Foreign Policy ve Empire Strikes Black 'ten iki yazıyı çevirmiş ve durumun karışıklığını ortaya koymaya çalışmıştım. Son 24 saatte yayınlanan yazılarla birlikte gidişat iyice belli oldu; Kanfar için iddia edilenler hiçbir biçimde cevap bulmazken gazetecilik ve yöneticilik başarıları ön plana çıkarılmaya başladı. Aşağıda bu eğilim doğrultusunda yazılanlardan birini, Claire Ferris-Lay'in Arabian Business'ta "Did he jump or was he pushed?" ismiyle yayınlanan makalesinin çevirisini bulabilirsiniz.
El Cezire Leaks serisini başka bir çeviriyle sürdürüyoruz. El Cezire hakkındaki iddiaları da içeren yazışmaların serbest bırakılmasından 15 gün önce fark ettiğim bir yazıyı paylaşmak istiyorum, yakın zamanda ortaya çıkan iddialar yazıyı farklı bir gözle tekrar değerlendirmeme sebep oldu. Empirestrikesblack.com adresinde yer alan habere göre, El Cezire elinde hiçbir maddi bulgu olmaksızın, Suriye'nin Lazkiye limanını bombaladığını duyurdu. ABD yetkileleri ve Suriye olayı yalanladı.
İkinci WikiLeaks dalgasında, ABD yetkilileri ile El Cezire yöneticileri arasında yapılan toplantılara dair yazışmalar ortaya çıktı. Son on gündür oldukça karışık bir gündeme sahip olan El Cezire baskılara direnemedi ve genel direktör Kanfar istifa etmek zorunda kaldı. Aşağıda, El Cezire hakkındaki iddiaları sıralayan ama kuruma oldukça sempatiyle yaklaşan bir değerlendirmeyi bulabilirsiniz. Bir kaç farklı görüşü burada paylaştıktan sonra, son gelişmeleri tekrar değerlendireceğim.