gerilla
19 Ağustos 1812 tarihli ABD Fırkateyn Anayasası tarafından yarım saatlik bir savaşta ele geçirilen ve yok edilen 49 silahlı hızlı bir İngiliz fırkateyninin adı. Bu ünlü zafer, 1812 Savaşı'nın başlangıcında ulusu taze bir güven ve cesaretle ateşledi.
(Fr: t. 1.508, 1. 175', b. 45'6" dph. 14'6", cpl. 400, a. 33
24-pdr., 20 42-pdr. )
İlk Guerriere, 1801'den beri Amerika Birleşik Devletleri'nde inşa edilen ilk fırkateyndi. 20 Haziran 1814'te Philadelphia Donanma Tersanesi'nde denize indirildi. Donanımını yaptıktan sonra, Kaptan Stephen Decatur yönetiminde New York'ta toplanan bir filonun amiral gemisi oldu. 20 Mayıs 1815'te New York'tan Cezayir ve diğer Berberi Devletlerinin Amerikan tüccar ticaretine karşı korsanlık eylemlerini sona erdirmede filoya liderlik etmek için yola çıktı.
17 Haziran 1815'te Cezayir kıyılarında, ünlü fırkateyn Constellation, 44 silahlı Meshuda fırkateynini Decatur'un amiral gemisi Guerriere'nin silahlarının altına sürdü. Amerikan firkateyni, iki borda ile, Meshuda ve güvertelerde öldürülmeyen veya sakatlanmayan herkesin altında kaldı. Cezayir Filosunun amiral gemisi Meshuda teslim oldu. Ölümleri arasında Cezayir'in en yüksek rütbeli deniz subayı da vardı. İki gün sonra Guerriere, 22 silahlı Cezayir brig Estedio'yu karaya sürmek için filoya liderlik etti.
Guerriere 28 Haziran 1815'te Alders'e geldi, Decatur tarafından kendisine gönderilen barış anlaşmasının şartlarını Gün onaylamadıkça limana giren her Cezayir gemisini ele geçirmek için filosuyla birlikte hareket etmeye hazırdı. Anlaşma, 30 Haziran 1815'te Guerriere'de müzakere edilerek Cezayir'e haraç ödenmesine son verildi ve Amerikan ticaretine verilen zararlar için tam ödeme yapıldı.
Guerriere daha sonra filoya güç gösterisi yaparak 13 Temmuz 1815 Tunus ve 9 Ağustos 1815 Trablus ile bir barış anlaşmasıyla sonuçlandı. tüm deniz kuvvetleri Cebelitarık'ta Commodore William Bainbridge komutasında toplandı. Bağımsızlık gemisi, 5 fırkateyn, 2 savaş slopu, 7 brik ve 3 gulet dahil 18 savaş gemisi, o zamana kadar Akdeniz'de Amerikan bayrağı altında toplanan en büyük filoydu. Akdeniz'de, günümüzün güçlü 6. Filosuna dönüşen kalıcı bir deniz filosunun başlangıcı oldu. O zaman, bugün olduğu gibi, filo, ulusun barışını korumak ve uluslararası diplomasisini güçlendirmek için güçlü bir faktördü.
Guerriere 12 Kasım 1815'te New York'a döndü ve 4 Mart 1816'da onarım için Boston Navy Yard'da yatırıldı. 24 Temmuz 1818'de denize açıldı ve Amerikan Bakanını Rusya'ya yeni görevine taşıdı. Cebelitarık, Cowes ve Kopenhag'daki aramalardan sonra, Amerikan Bakanı ve ailesini 17 Eylül 1818'de Cronstadt, Rusya'da karaya çıkardı. Daha sonra 26 Temmuz 1819'a kadar Akdeniz'i dolaşarak Leghorn'dan Norfolk, VA'ya hareket etti ve 4 Ekim 1819'a vardı. Orada kaldı ve 8 Kasım 1820'de sıradan bir yere yerleştirildi. Sonraki 7 yıl boyunca Norfolk Donanma Tersanesi'nde bir deniz akademisinin daimi kuruluşundan önce asteğmenlerin eğitim sınıflarında bir okul gemisi olarak hizmet etti.
Guerriere, Pasifik'te görev yapmak üzere bir ABD Donanması filosunun amiral gemisi olarak donatılması emredildiğinde, Kasım 1828'in sonlarında okul gemi görevlerini sonlandırdı. 13 Şubat 1829'da denize açıldı, yolcuları Rio de Janeiro'ya indirdi ve Cape Horn'u Callao, Peru'ya doğru yuvarladı. Takip eden iki yıl içinde, Güney Amerika'nın batı kıyısı boyunca ve batıya doğru Hawaii Adaları'na kadar olan balina avcılığı filosu da dahil olmak üzere Amerikan ticaretini izledi. 8 Eylül 1831'de Callao'dan ayrıldı ve 29 Kasım 1831'de Norfolk'a geldi. Guerriere, 19 Aralık 1831'de görevden alındı ve 1841'de parçalanana kadar Norfolk Donanma Tersanesi'nde sıradan kaldı.
Anayasaya Karşı Guerrière: Amerika'nın Çıkış Partisi
Anayasa'nın ilk bordaları, İngiliz firkateyni Guerriere'nin (Michel Felice Corne/Donanma Tarihi ve Miras Komutanlığı) mizzen direğini indirdi.
Ağustos 1812'nin ilk günü, nemli ve sisli bir Cumartesi sabahı Boston'da Amerikan fırkateyni anayasa denize ilerlemek için sadece adil bir rüzgar bekledi. Kaptanı Isaac Hull, haftayı gemisini tedarik ederek ve Washington'dan emir gelmediği için endişelenerek geçirmişti. Kovalayan ve neredeyse ele geçiren güçlü İngiliz filosunun nerede olduğu hakkında söylentiler dönüyordu. anayasa Hatta iki hafta önce New Jersey sahili açıklarında bir rapor, iki İngiliz fırkateyninin Boston Limanı'nı kapatabilecekleri Massachusetts Körfezi'ne yerleştirdiğini bile belirtmişti. Hull, kendisine gönderilmiş olabilecek herhangi bir mektup için, Donanma Sekreteri Paul Hamilton'un başlangıçta kendisine emrettiği New York'a göndermişti. Ama görünüşe göre ne Hamilton ne de filosunun komutanı Yüzbaşı John Rodgers ona talimat bırakmamıştı. 28 Temmuz'da Hull, Hamilton'a, hala bir şans varken denize açılmak için acele ettiğini açıklayarak ve yine yetkisini aşmadığını umarak şöyle yazdı: , çok mutsuz olacağım, çünkü bunu yaptığınızdan emin olmanızı rica ediyorum, şu anda bana emredeceğinize inandığım gibi davranacağım.”
İle anayasaİngiliz fırkateynine karşı şaşırtıcı zafer gerilla 1812 Savaşı başladığında, Amerika Birleşik Devletleri bir deniz gücü olarak gelişini yüksek sesle ilan etti.
Hull, Connecticut'lı bir tüccar kaptanının oğluydu ve birçok Amerikan deniz subayı gibi kariyerine de bu ticarette başlamıştı. Ancak, biçimlenmemiş Amerikan donanmasının standartlarına göre bile alışılmadık bir komutandı. Bir savaş gemisinin kaptanı olmaya yönelik yeni yaklaşımı, bu işten sahte olmayan bir zevk almaktı. Kısa boylu ve tıknazdı ve görünüşe göre komuta eden bir kişilikten çok uzaktı. Gilbert Stuart portresini yapmakla görevlendirildiğinde, Stuart kendisini daha önce çizmiş olan başka bir sanatçıya, “Her zaman güneşe bakıyormuş ve gözlerini yarı kapatıyormuş gibi görünüyor” dedi.
Hull, kişisel çatışmalardan kaçınmaya özen gösterdi ve asla bir düelloya girmedi, bedensel cezadan hoşlanmadı ve nadiren erkeklerin kırbaçlanmasını emretti, kaptan arkadaşı William Bainbridge'e 38 yaşında bir bekar olarak aşık olduğu sıkıntılar hakkında mizahi mektuplar yazdı. parası olmasını diledi.
Ama onu tanıyan subaylar ve adamlar, onun cesaretini ya da denizciliğini yanlış anlamadılar. Fransa'ya karşı Yarı Savaş'ta, Karayipler'de bir Fransız korsanına binip onu ele geçiren cesur bir kesme seferine öncülük etmişti. Trablus Savaşı'nda, Fırkateyn'de Kaptan Hugh G. Campbell'in teğmeni olarak Adams, hızlı düşünmesi ve kararlı hareketi ile gemiyi felaketten kurtarmıştı. Campbell pek bir denizci olarak bilinmiyordu ve gemi Cebelitarık yakınlarındaki Algeciras limanındaki kayalara doğru hızla sürüklenmeye başladığında, kaptanın bir an dili tutuldu. Üzerinde sadece geceliğiyle güvertede koşan ve bir çift çizgili pantolon taşıyan Hull, Campbell'ın elindeki konuşma trompetini kaptı, gemiyi tehlikeden kurtarmak için bir dizi hızlı emir verdi ve - Campbell'ın yüzündeki öfkeli şaşkınlığı görünce - kaptana döndü ve "Sakin olun efendim, gemi kalkacak" dedi. Sonra sakince pantolonunu giydi. Mürettebat düz bir yüz tuttu, ancak kısa süre sonra gemide yeni bir slogan duyuldu: "Kendini sakin tut!"
Hull'un Boston'dan Sekreter Hamilton'a yazdığı mektup postada aynı tarihte Washington'dan bir mektupla kesişti. “Gelirken anayasa limanda, Amiral Bainbridge'e onun komutasını almasını emrettim," diye talimat verdi sekreter Hull'a. "Buna göre emri ona teslim edeceksin ve bu yere ilereceksin." Bainbridge'in kıdemi, Boston'daki mevcudiyeti ve bir anayasa ya da küçük Amerikan donanmasının üç büyük fırkateyninden bir diğeri, Hull'ın yapmaması olası değildi - 2 Ağustos Pazar günü demir attı. Hamilton'a aceleyle son bir not yazdı ve şunları söyledi: Gemi, Üstün bir kuvvet tarafından ablukaya alınacak ve muhtemelen aylarca dışarı çıkamayacaktı.”
Liman küçük gemilerle doluydu, sabah 6'yı biraz geçe deniz fenerinden çıkan 50 yelkenli gemi görünüyordu. Öğleden sonra arazi gözden kayboldu.
İki hafta boyunca Hull neredeyse hiç yelken görmedi. 15 Ağustos'ta anayasa bir grup gemiyi, gün doğumuyla başlayan ve onu Newfoundland'daki Cape Race'in 40 mil yakınına taşıyan uzun bir kovalamacayla doğuya doğru dağıttı. Bir İngiliz savaş sloganı serbest kaldı, ancak öğleden sonra anayasa sloop tarafından ödül olarak alınan bir Amerikan brikini, bir İngiliz kaptanın ikinci kaptanı ve beş denizciyle yakaladı.
Mahkumlar Hull'a İngiliz filosunun hemen doğuda, Newfoundland Büyük Bankaları'nın kenarında olduğunu söylediler: Hull'dan habersiz, filo haftalar önce eve giden bir Batı Hindistan ticaret konvoyuna eşlik etmek için bölgeyi terk etmişti ve sadece birkaç gün önce New York'a dönmüştü.
18 Ağustos'ta anayasa Mürettebatı Hull'a güneyde, onlardan çok uzakta olmayan büyük bir savaş gemisi gördüklerini söyleyen bir Amerikan korsanıyla karşılaştı. Düşmanla eşit şartlarda karşılaşmayı umarak ve tüm filoya girmekten kaçınmak için endişelenen Hull, ilk fırsatta rotasını güneye doğru değiştirmeye karar verdi.
Yalnız fırkateyn gerilla, Kaptan James R. Dacres tarafından komuta edildi. Filoyla birlikte Atlantik'in yarısına kadar gitmişti, ancak daha sonra ayrıldı ve depoları yenilemesi ve tamir etmesi için Halifax'a emredildi. Halifax'a giderken, gerilla zaten birkaç Amerikan ticaret gemisiyle karşılaşmış ve onları ele geçirmişti - mavi sularda yelken açtığı haftalarda filonun geri kalanının sahip olduğundan daha iyi şanslar. 10 Ağustos'ta, bir Amerikan ticaret gemisi olan Betsey, Napoli, İtalya'dan Boston'a gitmekte ve bir dolu konyakla birlikte gemiye düştü. gerilla Newfoundland'ın Batı Kıyılarında. Betsey'in kaptanı William B. Orne, esir olarak gemiye alındı ve gemisi Halifax'a ödül olarak gönderildi. Betsey'i aldıktan sonraki gün, gerilla durdu ve New York'a gitmekte olan ticaret gemisi John Adams'a bindi. Geminin bir İngiliz lisansı altında seyrettiğini anlayan Dacres, gemi kaptanına yoluna devam edebileceğini söyledi, ancak gemi siciline bir giriş yazmadan önce değil: "Yüzbaşı. Dacres, Britanya Majestelerinin fırkateyninin komutanı gerilla, kırk dört silahlı, Birleşik Devletler fırkateyn Başkanı komodor Rodgers'a iltifatlarını sunar ve onunla veya Sandy Hook'un amacı için başka bir Amerikan fırkateyniyle Başkan'a eşit güçte tanışmaktan çok mutlu olacaktır. birkaç dakika baş başa."
19 Ağustos öğleden sonra saat 2'de, anayasa iskele pruvasından çok uzakta bir yelken gördü. Hull anında güverteye çıktı ve hemen hemen gemideki her adam onu takip etti. Able Seaman Moses Smith, "Bütün eller çağrılmadan önce güvertede genel bir telaş oldu" dedi. “Söz, insandan insana şimşek gibi geçmişti ve kurtulabilecek herkes ağ yatağından güvercinler gibi akın etti. Direk güvertesinden top güvertesine, oradan rıhtım güvertesine kadar herkes ayağa kalktı ve ayağa kalktı. Bütün gözler garip yelkene çevrildi ve sanılan yelkenler önde ve kıçta olduğu kadar hızlıydı."
NS gerilla Amerikan gemisini neredeyse aynı anda gördü. Güvertede Dacres kadehini Orne'a verdi ve Amerikan ya da Fransız fırkateyni olup olmadığını sordu. Orne, kesinlikle Amerikalı olduğunu düşündüğünü söyledi, ancak Dacres, “Amerikalı olamayacak kadar cesur davrandığını” söyledi. Dacres durakladı, sonra "Ne kadar iyi davranırsa, onu alarak daha fazla onur kazanacağız" diye ekledi, hatta Orne'a bir Amerikan fırkateynini yakalayan ilk İngiliz kaptan olarak "ömür boyu yaratılacağını" belirtti. İngiliz mürettebat, müstakbel mahkûmları için ağa bir fıçı pekmezi kurnazca astı: Yankee'lerin, şalter olarak bilinen pekmez ve suyu sevdiği söylenirdi. Dacres, mürettebattaki 10 etkilenmiş Amerikalının aşağı inmesine izin verdi ve Orne'a kibarca dönerek kaptan, aşağı inmek ve cerrahın savaşta yaralananlara bakmasına yardım etmek isteyip istemediğini sordu - "sanırım bunu istemezsiniz. kendi vatandaşlarına karşı savaşmak için.”
Güverteden ayrılmadan hemen önce, Orne ana yelkenin geri döndüğünü gördü - avlu etrafında dönüyordu, böylece yelken rüzgarı yakaladı ve geminin ileri hareketini kontrol etti - gerilla hızla yaklaşan Amerikalının aşağı inmesine izin vermek için beklemede kaldı. Her direğin tepesinden bir İngiliz sancaktarı uçtu ve davul, adamları karargâhlara getirmek için yuvarlanmaya başladı.
Beri anayasa rüzgara karşıydı, gemide gemi çatışmasında birkaç teorik avantaja sahipti. Rüzgardan uzaklaşan, rüzgara karşı duran bir gemi, gövdesinin bir bölümünü su hattının altında düşmanın atışlarına yakın bir hareketle maruz bıraktı, rüzgara karşı bir geminin silahlarından çıkan duman, silah mürettebatının hedefini gizleyerek rakibini sarabilir. rüzgar üstü taraftaki gemi rüzgarı engelleyebilir ve rüzgaraltındaki gemiyi sakinleştirerek manevra kabiliyetini engelleyebilir. Ama hepsinden önemlisi, rüzgarüstü gemisinin komutanı, onu sürükleyip kavgadan kaçınabileceğine karar verme yetkisine sahipti ve Leeward'a eşit bir rakip asla onu yakalayamaz ve yakalayamaz ya da rüzgarı doğrudan bir rotayı yönlendirmek için kullanabilirdi. düşmanla yakınlaşmak için mümkün olduğunca çabuk gelmek.
Bu, kendi risklerini de beraberinde getiriyordu: Yaklaşma açısı ne kadar doğrudan olursa, yaklaşan gemi düşmanın bordasına o kadar açıkta kalıyor ve kendi başına cevap veremiyor. Ama Hull'un seçtiği yol buydu. Amerikalı geldiğinde, Dacres rotasını birkaç kez bordalara ateş etmek için değiştirdi. İlki yetersiz kaldı ve diğerleri çok yükseğe çıktı ve Hull her seferinde gemisine düşman ateşini pruvanın yanından almak ve güvertenin savunmasız uzunluğundan aşağı tırmıklanmamak için hafifçe yalpalamasını emretti. Gemiler, yelkenlerin kendi toplarının alevli tomarlarından alev alma tehlikesinden kaçınmak ve gereken yelken düzeltici sayısını minimumda tutmak için genellikle sadece üst yelkenlerle savaşa girdiler, ancak Hull hızla kapanıp gemisini getirmek için daha fazla yelken sipariş etti. düşmanın hemen yanında. Mürettebat üç alkışla dağıldı.
İle anayasa üzerine geliyor gerillaRüzgâra karşı çeyreği, İngiliz gemisindeki en sert silahlar artık dayanmaya başladı ve bazı atışları anlatmaya başladı. üzerinde birkaç adam anayasa biçildi ve Teğmen Charles Morris sabırsızca kaptandan ateş etmek için izin istedi.
"Hayır efendim," diye yanıtladı Hull. Geminin üzerine bir ölüm sessizliği çökmüştü. “Rastgele ateş etmek yok!” Hull bağırdı. "Herkes amacına iyi baksın." 18:05'te Anayasa tam yanında, iki düzine yarda uzakta, bir tabanca atışının ulaşabileceği mesafeden daha azdı. Ardından, tüm silahlardan gelen ilk çarpma bordası geldi. anayasa'nin sancak tarafı, çift atış ve düşmanın güverte ve silah limanlarına doğru ateşlendi.
Orne, aşağıdaki dar kokpitte çömelmiş. gerilla'ın su hattı, "muazzam bir patlama... gerilla sarsılır ve bir depremin şokunu yaşamış gibi titrer.” Neredeyse anında daha da büyük bir kaza geldi. Ve sonra, son atıştan çıkan duman dağıldığında, adamlar anayasa manyaklar gibi tezahürat yapıyorlardı: gerillamizzen direği tahtanın yanından geçmişti.
"Huzza çocuklar! Ondan bir brig yaptık!" Biri anayasaekibi bağırdı. “Bir dahaki sefere onu bir sloop yapacağız!” dedi bir başkası. Daha iyi görebilmek için heyecanla bir kol sandığının üstüne atladığında pantolonunu kelimenin tam anlamıyla yarmış olan Hull, "Vallahi o gemi bizimdir" diye haykırdı. kokpit gerilla bir anda yaralı ve ölmek üzere olan adamlarla doldu, cerrahların ortadaki uzun masada diz çöktükleri veya eğildikleri çalışma için zar zor yer bıraktı. Orne, yukarıdaki güvertelerden, sanki dolu bir küvet ters çevrilmiş gibi kan döküldüğünü söyledi.
Çoğu anayasayelkenleri ve direkleri hala hasarsızdı ve ilerlemeye başladı. Hull, geminin sancağa getirilmesini emretti. gerillayay. İngiliz gemisi manevrayı engellemek için paralel olarak dönmeye çalıştı, ancak düşen mizzen direğinin suya sürüklenmesi dümenini yanıtlamasını engelledi ve anayasa düşmanın iskele pruvasına iki tam bordadan ölümcül bir ateş yağdırmaya başladı. Üzüm mermisi -ateşlendiğinde bir pompalı tüfek patlaması gibi ayrılan, her biri birkaç kilo ağırlığındaki top kümeleri- güverteleri süpürdü ve insanları biçerken, yuvarlak atış, gemiye zarar vermeye devam etti. gerilladirekleri.
tutmak için gerilla kıçını geçmekten ve tırmıklamaktan anayasa sırayla, Amerikan gemisi can verdi, ama gerilla'ın bowsprit ve jib bomu, kıç güvertesini geçti ve mizzen donanımına dolandı. Adamlar baş pervazında kalabalık gerilla yatılılara binmeye veya onları püskürtmeye hazırlanıyordu ve Teğmen Morris, Hull'a çabucak anayasa'in yatılıları da, ardından düşmana binmeye hazırlanan geminin kıç tarafına koşan adamlara katıldı. Morris, gemiyi sımsıkı tutmak için düşmanın papyonunun üzerine birkaç tur sağlam bir halat çekmeye başladığında, bir tüfek mermisi karnına saplandı ve onu güverteye savurdu, ağır yaralandı. Yüzbaşı William S. Bush, anayasaDeniz piyadeleri neredeyse aynı anda ellerinde kılıçla taffrail'e atladılar ve "Ona bineyim mi?" diye bağırdılar. kafasının arkasını delip geçen, kafatasını paramparça eden ve onu anında öldüren bir tüfek mermisi tarafından yanağından delindiğinde. Üzerinde asılı pekmez fıçısı gerilla delik deşik edildi ve güverteye pekmez döküldü. Savaşın en yakın bölümünde, anayasaTopçular, kısa mesafede üzüm atışından bile daha ölümcül olan, mermiler, çiviler, cıvatalar ve eski demir parçalarıyla dolu silindirler olan yüz mermi mermisi ateşlediler.
Her ne kadar sadece birkaçı gerillaİngiliz denizciler silahlardan birini neredeyse kaptan kamarasının penceresine doğru koşturdu. anayasa ve yanan bir tomar gemiye gelerek bir ateş yaktı, ama Amerikalılar onu hemen söndürdü. Denizciler anayasamizzentop, her iki geminin parmaklıkları üzerinden ağlara sarılmış baş yüksekliğindeki hamakların üzerinden ateş ederek, düşmanın baş kasarasını temizleyerek ve yığılmış hamakların üzerinde dururken Dacres'i sırtından yaralayarak, düzenli bir tüfek ateşi tutturdu. . Bir denizci onu kolundan yakaladığında Hull kol göğsüne geri tırmanmak üzereydi. "Svapları çıkarmadan oraya çıkmayın efendim!" dedi denizci, Hull'un keskin nişancılar için başlıca hedef haline getiren apoletlerini göstererek.
Bu noktada uçağa binme hala son derece riskli olurdu, yatılılar geminin pruvasının üzerinden tek sıra yapmak zorundaydılar. gerilla ağır akan bir denizde. Ancak hızlı bir sırayla gemiler yırtıldı, İngiliz gemisinin pruva direği bir dizi direk ve sancak tarafının üzerine düştü ve sonra ana direk de gitti. üzerinde duran bir direği bile bırakmadı. gerilla ama yay burcu. Hull hemen yelkenlerinin doldurulmasını ve çekilmesini emretti.
Yarım saat boyunca anayasa donanımı tamir edilirken yakınlarda durdu. Güneş batmıştı ve silahlar susmuş olsa da düşmanın renklerinden herhangi birinin hala uçup uçmadığını görmek zordu. Orne yoluna devam etti Guerrière güverte. Sahne "mükemmel bir cehennem" dedi. Kan, mezbaha gibi her yerdeydi. Adamlar ölüleri denize atıyorlardı, ancak astsubayların ve mürettebatın çoğu ruh dolabına girmiş ve sarhoş çığlık atıyorlardı. Bowsprit'ten uçan, jüri tarafından işlenmiş bir tuval parçasından başka hiçbir şeye sahip olmayan direksiz gemi, ana güverte silahları su altında “denizin oluğunda bir kütük gibi yuvarlandı”. Su hattının altında yan tarafından kırılan 30 delikten su döküldü. Bir İngiliz teğmeni hâlâ mizzen direğinin kütüğünden uçuyordu, ancak bir çatırtıyla yelkenli tersane, gemiyi rüzgardan önce getirme ve savaşma umudunu da beraberinde alarak sürükledi.
Amerikan gemisi artık eskidi ve karşı tarafta durdu. gerillaÇaresizliğin resmini tamamlayan yay. itibaren anayasa bir tekne ateşkes bayrağı altında kürek çekti ve Teğmen George Read gemiyi selamladı: "Subay'ı komuta başında görmek istiyorum." Dacres biraz sersemlemiş bir halde güvertede duruyordu. Read tekrar selamladı: "Commodore Hull'un iltifatları ve bayrağınızı vurup vurmadığınızı bilmek istiyor."
İngiliz subaylar zaten bir konsey toplamışlar ve daha fazla direnişin boşuna olduğu konusunda anlaşmışlardı, ancak Dacres kader sözlerini söyleyemedi. "Eh, bilmiyorum," dedi sonunda, "mizzen direğimiz gitti, ana direğimiz gitti - ve genel olarak, bayrağımızı vurduk diyebilirsiniz." Read, Amerikalıların cerrahlarını yardım için gönderip gönderemeyeceklerini sordu. Dacres, "Eh, sanırım gemide tüm sağlık görevlilerinize yetecek kadar kendi gemi işiniz vardı," diye yanıtladı.
"Ah, hayır," dedi Read, "sadece yedi yaralımız var ve onlar yarım saat önce giyinmişler." Dacres daha sonra Orne'ye dönerek, "Durumlarımız nasıl birdenbire tersine döndü: Artık özgürsün ve ben tutsağım" dedi.
İngiliz kaptan, kılıcını Hull'a sunmak ve resmen teslim olmak için teknede karşılaştı. Hull'a hayretle, "Adamlarınız bir kaplan takımı," dedi. Tek bir atış bile anayasa can kaybı yedi ölü, yedi yaralı. İngiliz gemisi resmi olarak 15 ölü ve 62 yaralı olduğunu bildirdi, ancak Orne en az 25 mürettebatın daha öldüğünden, cesetlerinin yana atıldığından veya direklerin düşmesiyle ölüme sürüklendiğinden emindi. Amerikan zaferi 25 dakika sürmüştü ve Amerikan ateşinin doğruluğu belirleyici olmuştu. Hull daha sonra siyah denizcilerini övmek için seçecekti: "Daha önce hiç daha iyi savaşçılarım olmadı...
Bütün gece, anayasatekneleri esirleri uzaklaştırmak için ileri geri gitti. Şafak vakti gerilla açıkça umutsuzdu Hull gemiyi “mükemmel bir Batık” ilan etti ve batmadan önce kalan yaralıları çıkarmak için acele etti. Su hattının altındaki bir yerde altı fitlik kalas tamamen vurulmuştu, ambarda beş fit su vardı ve pompalar yetişemiyordu. Öğleden sonra saat 3'te iki kaptan sessizce anayasaTeğmen Read'in teknesi son kez geri kürek çekmeye başladığında ve dakikalar sonra İngiliz fırkateyni Read'in ayarladığı karalama hücumundan alev aldı, alevin ısısı onlara ulaştığında silahları art arda boşaldı, hatta Read'den önce. gemiye binebildiklerinde, sağır edici bir kükremenin ardından anlık bir sessizlik oldu. Bir yanardağın patlamasını beklemek gibiydi, Musa Smith, şarjörün hemen üzerindeki kıç güvertesini hatırladı, tek parça halinde gökyüzüne yükseldi ve parçalara ayrıldı ve gerillatüm gövde ikiye ayrıldı. Saniyeler sonra tüm gemi deniz yüzeyinin altında kayboldu.
Ağustos ayının sonunda Boston'a döndüklerinde, Hull ve ekibi, Amerika'nın güçlü İngilizlere karşı ilk deniz zaferini güvence altına aldıkları için ülke çapında kahramanlar olarak selamlandı. Boston halkı memurlara bir ziyafet verdi ve Kongre memurlara ve mürettebata 50.000 dolar verdi. NS anayasa savaş sırasında İngiliz top mermilerinin gövdesinden sektiğini söyleyen denizciler sayesinde “Old Ironsides” lakabını kazandı.
Hull'un ailenin işini yürüten erkek kardeşinin öldüğü haberi bekliyordu. anayasa denizde olmuştu. Acil konulara atıfta bulunarak, komutayı Commodore Bainbridge'e devretti. New Hampshire, Portsmouth'daki deniz bahçesinden sorumlu savaşı sona erdirdi.
Dacres, kısa bir savaş esiri olarak görev yaptıktan sonra - ve Halifax'ta bir askeri mahkemede beraat etti ve gemisinin kaybından dolayı suçsuz bulundu - bir başkasının büyük ölçüde olaysız komutasıyla Kraliyet Donanması'ndaki görevine geri döndü. savaş süresince fırkateyn.
Savaşın sona ermesinden bir yüzyıl sonra, Amerikan başkanlarının torunu ve torunu ve ülkenin ilk gerçek profesyonel tarihçilerinden biri olan Henry Adams, James Madison'ın yönetiminin 1812 Savaşı'nı bir savaş olarak niteleyen parlak, şüpheci ve genellikle kötü bir mizahi öyküsü yazdı. belirtilen amaçlarından hiçbirini gerçekleştirmeyen ve her şeyden çok Madison'ın zayıf liderliğinin ve siyasi tereddütlerinin ürünü gibi görünen büyük ölçüde kararsız bir çatışma.
Yine de karadaki savaşın iç karartıcı bir çıkmaz olduğu ve çatışmayı sona erdiren anlaşmanın resmi olarak statükoya geri dönüşten başka bir şey olmadığı doğru olsa da, ABD Donanması'nın en güçlü deniz gücüne karşı yaklaşık üç yıl boyunca kendi başına kalma yeteneği Dünya, dünyayı sonsuza dek değiştiren psikolojik şok dalgalarından birini üretti. Henry'nin ağabeyi Charles F. Adams Jr., eski bir İç Savaş generali ve belki de savaşın pratik siyasetinin daha zeki bir yargıcı olan başka bir Adams'dı ve meselenin özüne parmak bastı. Sadece hafif bir abartı ile Charles Adams, Amerika'nın bir dünya gücü olarak doğduğu tam anını 19 Ağustos 1812 Çarşamba, 18:30'a tarihlendirdi. gerilla bayrağına vurdu anayasa.
Dan uyarlandı Tehlikeli Dövüş, Stephen Budiansky tarafından. Telif hakkı © 2011 Stephen Budiansky'ye aittir. Random House, Inc.'in bir bölümü olan The Knopf Doubleday Publishing Group'un bir baskısı olan Alfred A. Knopf ile yapılan anlaşma ile yayınlanmıştır.
Anayasa & gerilla
George Ropes, Jr. (1788-1819), bir Salem, Massachusetts gemi kaptanının oğlu, başarılı bir denizcilik, peyzaj ve ticari sanatçıydı. 13 yaşına geldiğinde, Amerikan deniz sanatının önde gelen Napoliten sanatçısı Michele Felice Cornè'nin öğrencisi oldu. Halatlar kısa süre sonra zamanın en ikonik deniz halk resimlerinden bazılarını üretti. Yine de o dönemin çok az Amerikalısı sanatı destekleyecek zenginliğe ya da boş zamana sahipti ve Ropes, babasının ölümünden sonra tabelalar ve antrenörler çizerek para kazanmak zorunda kaldı. Yine de, genellikle zengin deniz kaptanları ve tüccarlar için gemileri boyarken, bunu büyük bir özen ve ayrıntılara dikkat ederek yaptı.
Halatların burada mücevher gibi netlikle tasvir ettiği şey, Amerikan denizcilik tarihinin en ünlü nişanlarından biridir. 19 Ağustos 1812'de USS anayasa HMS ile tanıştı ve yendi gerillaKaptan James Richard Dacres komutasındaki 38 silahlı bir İngiliz firkateyni. 1812 Savaşı'nın sonucu açısından genel stratejik açıdan nispeten önemsiz olsa da, çarpıcı zafer, ABD Ordusunun Detroit'i teslim etmesinden ve Kanada sınırındaki diğer başarısızlıklardan hala sersemleyen Amerikan halkı için çok ihtiyaç duyulan bir moral artışı sağladı. anayasaBaşarısı aynı zamanda ABD Donanmasının itibarını da parlattı ve acemi kuvvetin, o zamanlar dünyanın en büyük donanması olan Britanya'nın güçlü Kraliyet Donanması kadar profesyonel ve yetkin olduğunu kanıtladı.
George Ropes'ın bu dört dikkat çekici tablonun konusu olarak bu ünlü dövüşü seçmesi şaşırtıcı değil. Gemilerin ve denizin ince ayrıntıları ve dikkatli bir şekilde işlenmesi, altındaki cesur başlıkla birleştiğinde, yalnızca sanatsal kibirler değil, aynı zamanda vatansever bir gurur ifadesidir.
yaratıcı
George Halatlar, Jr.
tarih oluşturuldu
1813
Orta
Paneldeki yağ
Boyutlar
[H]15 1/2 inç [W]21 inç [D]1 inç.
Katalog numarası
2094.1-4
Kredi limiti
USS Anayasa Müzesi Koleksiyonu.
Kullanım Şartları
/>
Bu çalışma, Creative Commons Atıf-GayriTicari-Türetilemez 3.0 Aktarılmamış Lisansı ile lisanslanmıştır.
Bir geminin zili, bir gemide zaman işleyişinde çok önemli bir rol oynadı ve her nöbette zamanın geçişini işaretlemek için her yarım saatte bir çalındı. Bu çan iddiaya göre HMS'den kaldırıldı gerilla ve yerine kullanılan anayasa19 Ağustos 1812'de yapılan muharebede yıkılan çan. gerilla sadece 1897'ye kadar uzanır ve ilk elden hesaplarla doğrulanmaz. 21 Ekim 1897'de Boston Daily Advertiser'da yayınlanan bir makale, çanın "bir hurda yığınına gönderildiğini ve 1812 ile 1816 yılları arasında pek çok mahkum edilmiş denizcilik mağazası arasında satıldığını" iddia etti. Providence [Rhode Island] ve onu Lincoln'deki fabrikanın çan kulesine yerleştirdi [Saylesville, Rhode Island'daki ‘Butterfly’ pamuk fabrikası, 1815 civarında inşa edildi], bugün asılı olduğu yere. Diğer kaynaklar, çanın 1835'te, bunlardan biri sırasında çıkarıldığını iddia ediyor. anayasadiğer tamiratlar. Çan, içinde düzenli kullanım kanıtı olduğu için, muhtemelen 1812'den önce ve sonra uzun yıllar boyunca kesinlikle çok fazla hizmet gördü.
Çan üzerinde, üreticisinin adı ve tarihi yazılıdır: "ME FECIT PIETER SEEST AMSTELODAM ANNO 1765." Pieter Seest, 1715 civarında Hadersleben'de (şimdi Holstein, Almanya) doğdu. Braamcamp, Dibbetz & van Aalst'a kiralanmış olarak Amsterdam şehrinin çan ve top fabrikasının ustabaşı oldu. 1770 yılında dökümhane müdürü olarak atandı. gerilla 1799'da Fransa'nın Cherbourg kentinde inşa edildi ve Fransız Donanması'nda bir fırkateyn olarak başladı. Amsterdam o sırada Fransız kontrolü altındaydı, bu nedenle Pieter Seest'in ziline yeni fırkateyn takmak için el konulmuş olması mümkündür. İngiliz firkateyni HMS beyaz yakalanmış gerilla 1806'da.
yaratıcı
Pieter Seest
tarih oluşturuldu
1765
Orta
Pirinç, ron
Boyutlar
[H]24 inç.
Katalog numarası
1954.1
Kredi limiti
USS Anayasa Müzesi Koleksiyonu. Paul Nicholson Hediyesi.
Kullanım Şartları
/>
Bu çalışma, Creative Commons Atıf-GayriTicari-Türetilemez 3.0 Aktarılmamış Lisansı ile lisanslanmıştır.
“Eski Demir Kenarlar”
Ay, yırtık sancaktarını yık!
Uzun zamandır yüksekte dalgalandı,
Ve birçok göz görmek için dans etti
Gökyüzündeki o pankart
Altında savaş çığlığı çaldı,
Ve topun kükremesini patlat
Okyanus havasının meteoru
Artık bulutları süpürmeyecek!
Güvertesi, bir zamanlar kahramanların kanıyla kırmızı,
Yenilen düşmanın diz çöktüğü yerde,
Rüzgarlar sel üzerinde acele ederken
Ve dalgalar aşağıda beyazdı,
Artık galip gelenin adımlarını hissetmeyecek,
Ya da fethedilen diz biliyorum
kıyının harpileri koparacak
Deniz kartalı!
Oh, onun parçalanmış hulk'undan daha iyi
Dalganın altına batmalı
Gök gürültüsü güçlü derin salladı,
Ve onun mezarı olmalı
Kutsal bayrağını direğe çivi,
Her eski püskü yelkeni aç,
Ve onu fırtınaların Tanrısına ver,
Şimşek ve fırtına!
Guerriers Solaires - Dark Souls - fr
Les gerillalar sont un Serment de Dark Souls. C'est l'un des plus populaires, qui se concentre sur les ittifakları, kooperatifler ve PNJ Solarius d'Astora'yı ziyaret edin.
Preter Sermenti
- Normalement il est nécessaire d'avoir 25 puan tr Foi pour entrer dans le serment. Cependant cette règle peut être contnée si vous avez aidé suffisamment de joueurs lors de coopérations (Moins cinq point en Foi nécessaire par coopération réussie). Par örnek, en ayant aidé trois joueurs, vous n'aurez besoin que de 10 tr Foi pour preter serment.
- Allez à l'Autel Solaire situé sous le Dragon rouge ve Village des morts-vivants.
- Bir cet endroit, la heykel brisée (Solarius d'Astora'dan, selon l'avancement de la quête Principale) yeniden bir araya gelme önerisi. Si rien ne se passe, c'est que vous ne remplissez pales koşul gereksinimleri.
Effets du serment
- Les joueurs apparaissent sous forme de specter doré quand ils sont başvurular à partir d'une stéatite de marque blanche.
- Battre un boss sous forme de specter doré donnera à tous les joueurs de la partie une Médaille solaire.
- Les joueurs sous ce serment peuvent se rejoindre plus facilement durant les parties en ligne.
- Si vous faites partie du serment, votre personnage apprendra l'emote "Praise the Sun" et le fera automatiquement lorsqu'il sera invoqué dans le monde d'un autre joueur. Vous pouvez aussi recevoir ce geste sans entrer dans le serment, en activant l'Autel.
Augmenter son rang
En offrant un certain nombre de Médailles solaires à l'Autel situé dans la Paroisse des Mort-vivants, vous pourrez augmenter votre rang :
Guerriere Fr - History
The tune tells the tale of a battle that took place some 600 miles East of Boston during the War of 1812 on August 19, 1812. According to legend it was during this battle the Constitution earned her nickname, Eski Demir Kenarlar. An observer is said to have noted that British shot bounced off the ship and cried, "Huzzah! Her sides are made of iron!"
According to Burl Ives, after the battle Captain Hull of the Constitution refused to take the sword of Captain Dacres in surrender. Instead he took his hat and wore it in his next fight against the British. The two men later met in Rome as friends.
The tune also appears in Malcolm Laws Native American Balladry.
That the British seamen bold
Could flog the tars of France
So neat and handy, Oh!
But they never met their match,
Till the Yankees did them catch
Oh, the Yankee boys for fighting
Are the dandy, Oh!
The Guerriere, a frigate bold,
On the foaming ocean rolled
Commanded by proud Dacres,
The grandee, Oh!
With as choice a British crew
As ever a rammer drew
Could flog the Frenchmen
Two to one so handy, Oh!
When the frigate hove in view,
Says proud Dacres to his crew,
Come clear the ship for action
And be handy, Oh!
To the weather-gage, boys, get her.
And to make his men fight better
Gave them to drink, gunpowder
Mixed with brandy, Oh!
Then Dacres loudly cries,
Make this Yankee ship your prize,
You can in thirty minutes,
Neat and handy, Oh!
Twenty-five's enough, I'm sure,
And if you'll do it in a score
I'll treat you to a double
Share of brandy, Oh!
The British shot flew hot,
Which the Yankees answered not
Till they got within the distance
They called handy, Oh!
Now, says Hull unto his crew,
Let us see what we can do,
If we take this boasting Briton
We're the dandy, Oh!
The first broadside we poured
Carried her mainmast by the board
Which made this lofty frigate
Look abandoned, Oh!
Then Dacres shook his head,
And to his officers said,
Lord! I didn't think those Yankees
Were so handy, Oh!
Our secon told so well
That their fore and mizzen fell,
Which doused the royal ensign
Neat and handy, Oh!
By George! says he, We're done!
And they fired a lee gun
While the Yankees struck up
Yankee Doodle Dandy, Oh!
Then Dacres came on board
To deliver up his sword.
Tho'loth was he to part with it,
It was so handy, Oh!
Ah! Keep your sword, says Hull,
For it only makes you dull,
Cheer up, and let us have
A little brandy, Oh!
USS Anayasası
The USS CONSTITUTION was the first ship commissioned by the U.S. Navy. Throughout her entire service life she was never boarded by hostile forces. To this day the USS CONSTITUTION can be viewed in the harbor of Boston, MA. Click here for a photo tour of the CONSTITUTION is Boston.
History of USS CONSTITUTION:
CONSTITUTION, one of six frigates authorized by act of Congress, approved 27 March 1794, was designed by Joshua Humphreys, and built at Hartt's Shipyard, Boston, Mass., under the supervision of George Claghorn with Captain Samuel Nicholson as inspector. She was launched on 21 October 1797 and christened by Captain James Sever.
Into the trim frigate's construction went timbers from States ranging from Maine to Georgia, as well as copper bolts and spikes supplied by Paul Revere. A ship of beauty, power, and speed thus was fashioned as a national expression of growing naval interest, and a symbol auguring the dedication, courage, and achievement of American fighting men and ships.
CONSTITUTION put to sea on 23 July 1798, commanded by Captain Samuel Nicholson, the first of many illustrious commanding officers. Following patrols along the Eastern Seaboard she became flagship on the Santo Domingo station, making several captures including the 24-gun NIGER, the SPENCER, and the letter-of-marque SANDWICH. At war's end, CONSTITUTION returned to the Charleston Navy Yard where she was placed in ordinary.
In 1803 amid growing demand for tribute and increasing seizures by the Barbary pirates, CONSTITUTION was recommissioned under Captain Edward Preble and sailed as flagship of the Mediterranean Squadron on 14 August. Preble took command of the squadron and vigorously brought the war to Tripoli, executing well-laid plans with brilliant success. On CONSTITUTION's decks tactics for destroying the captured frigate, PHILADELPHIA, were laid as well as those for blockading and assaulting the fortifications of Tripoli. The small United States fleet on 3 and 7 August 1804 bombarded the enemy's ships and shore batteries with telling results.
Commodore Samuel Barron and later Captain John Rodgers were next to command the squadron and CONSTITUTION, continuing to blockade and take prizes. Naval action thus generated a favorable climate for the negotiation of peace terms with Algiers. After the Tunisians agreed to similar terms in August, CONSTITUTION spent 2 years patrolling in maintenance of the peace. She sailed for home under Captain Hugh Campbell and arrived Boston in November 1807. Placed out of commission, the frigate was repaired in the succeeding 2 years.
In August 1809 she was recommissioned and became flagship of the North Atlantic Squadron, Commodore J. Rodgers, and in 1810 Isaac Hull was appointed her captain. The following year she carried U.S. Minister, Joel Barlow, to France and returned to Washington in March 1812 for overhaul. War with Britain impended and CONSTITUTION was readied for action. On 20 June 1812 the declaration of war was read to her assembled crew and on 12 July she took to sea under Captain Hull to rejoin the squadron of Commodore J. Rodgers.
On 17 July CONSTITUTION sighted five ships in company supposing them to be Rodger's squadron, Hull attempted to join up. By the following morning, however, the group was identified as a powerful British squadron which included the frigates GUERRIERE and SHANNON. The wind failed, becalming within range of the enemy who opened fire. Disaster threatened until Captain Hull astutely towed, wetted sails, and kedged to draw the ship slowly ahead of her pursuers. For 2 days all hands were on deck in this desperate and successful attempt at escape, a splendid example of resolute command, superior seamanship, and indefatigable effort.
During the war, CONSTITUTION ran the blockade at Boston on seven occasions and made five cruises ranging from Halifax, Nova Scotia, south to Guiana and east to Portugal. She captured, burned, or sent in as prizes nine merchantmen and five ships of war. Departing Boston on 2 August she sailed to the coast of Nova Scotia, where she captured and destroyed two British trading ships. Cruising off the Gulf of St. Lawrence on 19 August, she caught sight of GUERRIERE, a fast British frigate mounting 49 guns. GUERRIERE opened the action, pouring out shot which fell harmlessly into the sea or glanced ineffectively from the hull of CONSTITUTION whose cheering crew bestowed on her the famous nickname "OLD IRONSIDES," which has stirred generations of Americans. As the ships drew abreast, Hull gave the command to fire and successive broadsides razed GUERRIERE's mizzen mast, damaging her foremast, and cut away most of her rigging. GUERRIERE's bowsprit fouled the lee rigging of CONSTITUTION, and both sides attempted to board, but the heavy seas prevented it. As the ships separated GUERRIERE fired point blank into the cabin of CONSTITUTION and set it on fire, but the flames were quickly extinguished. GUERRIERE's foremast and mainmast went by the board and she was left a helpless hulk.
The flag of GUERRIERE was struck in surrender and when the Americans boarded her they found her in such a crippled condition that they had to transfer the prisoners and burn her. It was a dramatic victory for America and for CONSTITUTION. In this battle of only half an hour the United States "rose to the rank of a first-class power" the country was fired with fresh confidence and courage and union among the States was greatly strengthened.
CONSTITUTION, Commodore William Bainbridge, stood out from Boston on 26 October. On 29 December 1812 she added to her conquest the British 38-gun frigate JAVA whom she engaged off the coast of Brazil. Despite loss of her wheel early in the fighting, CONSTITUTION fought well. Her superior gunnery shattered the enemy's rigging, eventually dismasting JAVA, and mortally wounding her captain. JAVA was so badly damaged that she, too, had to be burned. The seemingly invincible "OLD IRONSIDES" returned to Boston late in February for refitting and her wounded commander was relieved by Captain Charles Stewart.
CONSTITUTION departed on 31 December for a cruise in the Windward Islands. On 15 February she seized and destroyed the schooner PICTOU and 9 days later chased the schooner PIQUE who escaped. She also captured three small merchantmen on this cruise, characteristically successful despite a close pursuit by two British frigates along the coast of Massachusetts. CONSTITUTION moored safely at Boston only to be bottled up for nearly 9 months by the vigorous British blockade.
In December 1814 CONSTITUTION braved the forces of the enemy, and headed southeast. She seized the merchant brig LORD NELSON and later captured SUSANNAH with a rich cargo on 16 February 1815. Four days later she gave close chase to the frigate CYANE and the sloop LEVANT bound for the West Indies. CONSTITUTION opened the action firing broadsides as the contestants drew apart she maneuvered adroitly between the two, fighting each separately and avoiding raking by either. In less than an hour CYANE struck her colors and soon thereafter LEVANT surrendered. Sailing in company with her prizes, CONSTITUTION encountered a British squadron which gave chase but was able to retake only LEVANT. En route to New York, she received confirmation of the ratification of peace terms and on 15 May arrived.
Ordered to Boston, she was placed in ordinary for 6 years, undergoing extensive repair. In May 1821 she returned to commission, serving as flagship of the Mediterranean Squadron, under Commodore Jacob Jones, and guarding United States shipping until 1823. A second cruise on that station lasted from 1823 through July 1828, with a succession of commanding officers including Captain Thomas Macdonough and Daniel Patterson.
A survey in 1830 disclosed CONSTITUTION to be unseaworthy. Congress, considering the projected cost of repairs, relegated her for sale or scrapping. Public sentiment, engendered partly by the dramatization of her history in Oliver Wendell Holmes' memorable poem, elicited instead an appropriation of money for reconstruction which was begun in 1833 at Boston, where once again she was captained by the redoubtable Isaac Hull.
Returned to commissioned status in 1835, she served well in the ensuing 20 years in a variety of missions. In March 1835 she sailed to France where she embarked the U.S. Minister to France, Edward Livingston, for return to the States. In August she entered upon a 3-year tour as flagship of Commodore Jesse Elliott in the Mediterranean protecting trade and maintaining good relations. She served as flagship for the South Pacific Squadron from 1839 to 1841 and for the home station from November 1842 to February 1843. In March 1844 she began a memorable 30-month circumnavigation of the globe while under the command of Captain John Percival.
The fall of 1848 brought a resumption of duty as flagship of the Mediterranean Squadron, Commodore W. C. Bolton. Decommissioned briefly in 1851 she sailed under Captain John Rudd in 1852 to patrol the west coast of Africa in quest of slavers until June 1855.
Five years of decommissioned status followed. In August 1860 she was assigned to train midshipmen at Annapolis, and during Civil War at Newport, R.I. Among her commanding officers in this period are listed Lieutenant Commanders David D. Porter, and George Dewey.
In 1871 CONSTITUTION underwent rebuilding at Philadelphia she was commissioned again in July 1877 to transport goods to the Paris Exposition.
Once more she returned to duty as a training ship, cruising from the West Indies to Nova Scotia with her youthful crews. In January 1882 she was placed out of commission and in 1884 was towed to Portsmouth, N.H., to become a receiving ship. Celebration of her centennial year brought her to Boston in 1897 where she was retained in decommissioned status.
A public grateful for her protective services once again rescued her from imminent destruction in 1905 and she was thereafter partially restored for use as a national museum. Twenty years later, complete renovation was initiated with the financial support of numerous patriotic organizations and school children.
On 1 December 1917, CONSTITUTION was renamed OLD CONSTITUTION to permit her original name to be assigned to a projected battle cruiser. Given first to CC 1 (renamed LEXINGTON) then to CC 5 (originally named RANGER), the name CONSTITUTION was restored to "OLD IRONSIDES" on 24 July 1925, after the battle cruiser program had been canceled under the Washington naval treaty. CONSTITUTION (CC 5) was some 13.4 percent complete at the time of her cancellation.
On 1 July 1931, amid a 21-gun salute, CONSTITUTION was recommissioned. The following day she sailed on a triumphant tour of 90 United States' ports along the Atlantic, Pacific, and Gulf coasts, where more than 4,600,000 people visited her. On 7 May 1934 she returned to Boston Harbor, the site of her building. Classified IX 21 on 8 January 1941, an act of Congress in 1954 made the Secretary of the Navy responsible for her upkeep. The Navy reclassificated the CONSTITUTION again from IX 21 to "none" 1 September 1975. Since then, the ship is listed as USS CONSTITUTION on the Naval Vessel Register.
In the late 1990s, the CONSTITUTION completed a 44-month restoration to prepare her for her 200th anniversary 21 October 1997.
USS CONSTITUTION Image Gallery:
The photos below were taken by me on August 25, 2010, during a visit to the USS CONSTITUTION at Boston, MA.
Battle with HMS Guerriere
USS anayasa, under the command of Captain Isaac Hull, sailed from Boston on August 2, 1812 and steered for the blustery waters southeast of Halifax, Nova Scotia. After two weeks of daily gun drills in preparation for combat, Hull and his crew sighted the British frigate HMS gerilla, under the command of Captain James Richard Dacres, on the afternoon of August 19, 1812.
Olarak gerilla closed to within a mile of anayasa, the British hoisted their colors and released a broadside, but the cannonballs fell short. The crew asked Hull for permission to return fire, but he refused so as not to waste the first broadside. Soon, however, anayasa slid alongside her opponent and Hull gave command to fire. The battle commenced. anayasa’s thick hull, composed of white oak planking and live oak frames, proved resilient to enemy cannonballs. During the engagement, an American sailor was heard exclaiming, “Huzza! Her sides are made of iron! See where the shot fell out!” Boarding parties were summoned as the ships came together, and Lieutenant William Sharp Bush, shot while attempting to board gerilla, became the first United States Marine Corps officer to be killed in battle. After intense combat, the severely damaged gerilla that was forced to surrender.
The next morning, Hull made the difficult decision to scuttle gerilla. anayasa sailed for Boston and arrived on August 30. News of anayasa‘s victory quickly spread through town and throngs of cheering Bostonians greeted Hull and his crew. A militia company escorted Hull to a reception at the Exchange Coffee House and more dinners, presentations and awards followed in the ensuing weeks, months, and years. USS anayasa, for her impressive strength in battle, earned the nicknamed “Old Ironsides.”
La femme guerrière semble avoir une forte affection pour le mécanicien et vice versa. Tout d'abord, on la voit essayer en vain de le dissuader de faire partie de la défense du camion-citerne. Plus tard, après qu'elle ait été blessée par le pistolet à fléchettes de Wez et qu'elle soit tombée sur le côté de la remorque, le mécanicien tente désespérément de la récupérer, mais les 2 finiront entrainés hors du véhicule.