Aziz Bede Saygıdeğer
Aziz Bede Saygıdeğer , Bede ayrıca yazıldığından Baeda veya Farklı (672/673 doğumlu, geleneksel olarak Jarrow, Northumbria'da [İngiltere] Monkton — 25 Mayıs 735, Jarrow'da öldü; 1899'da aziz ilan edildi; 25 Mayıs bayram günü), Anglo-Sakson ilahiyatçı, tarihçi ve kronolog. Aziz Bede en çok Açıların Tarihi (İngiliz Halkının Kilise Tarihi), Anglo-Sakson kabilelerinin Hıristiyanlığa dönüşüm tarihi için hayati bir kaynak.
Yaşamı boyunca ve Orta Çağ boyunca, Bede'nin itibarı, esas olarak, kopyaları Batı Avrupa'daki birçok manastır kütüphanesine giden yazılı yorumlarına dayanıyordu. Enkarnasyon veya İsa'nın doğumundan itibaren olayları tarihlendirme yöntemi - yani,için( AD , Rabbimizin yılında) - halkın popülerliği ile genel kullanıma girdi. dini tarih ve ikisi kronoloji üzerinde çalışıyor. Bede'nin etkisi, evinde kurulan okul aracılığıyla devam ettirildi. York öğrencisi York Başpiskoposu Egbert tarafından Avrupa'nın geri kalanına aktarıldı ve Alcuin tarafından Avrupa'nın geri kalanına aktarıldı. Şarlman Aachen'deki saray okulu.
Bede'nin ebeveyni hakkında hiçbir şey bilinmiyor. Yedi yaşında, Wearmouth'daki St. Peter Manastırı'na götürüldü. Sunderland , Durham ), kendisine emanet edilen Abbot St. Benedict Biscop tarafından kuruldu. 685'te Biscop'un Jarrow'daki daha yeni St. Paul manastırına taşındı. Bede, 19 yaşındayken hizmetli olarak atandı ve rahip 30. Lindisfarne ve York ziyaretleri dışında, Wearmouth-Jarrow'dan hiç ayrılmamış gibi görünüyor. Jarrow'a gömüldü, kalıntıları Durham'a kaldırıldı ve şimdi Durham Katedrali'nin Celile Şapeli'ne gömüldü.
Bede'nin eserleri üç gruba ayrılır: gramer ve bilimsel, kutsal metinsel yorum ve tarihsel ve biyografik. İlk eserleri dahil risaleler imla, ilahiler, mecazlar, mısralar ve özdeyişler üzerine. Onun ilki inceleme kronoloji üzerine, mevsimler (On Times), ekli kısa bir vakayiname ile 703'te yazılmıştır. 725'te büyük ölçüde genişletilmiş bir versiyonunu tamamladı, sezonda (Zamanın Hesaplaşması Üzerine), çok daha uzun bir vakayiname ile. Bu kitapların her ikisi de esas olarak Paskalya . Onun ilk İncil yorumu muhtemelen Hz. John'a Vahiy (703?–709); bu ve benzeri birçok eserde amacı, Kilise Babalarından ilgili pasajları aktarmak ve açıklamaktı. Yorumları esas olarak alegorik olmasına ve İncil metninin çoğunu daha derin anlamların sembolü olarak ele almasına rağmen, bazı eleştirel yargılar kullandı ve çelişkileri rasyonelleştirmeye çalıştı. En önemlileri arasında Lindisfarne piskoposu St. Cuthbert'in şiiri (705-716) ve nesir (721'den önce) yaşamları vardır. Bu eserler eleştirel değildir ve mucizeler ; daha özel bir tarihsel çalışma Abbotların tarihi ( c. 725; Abbotların Hayatları).
731/732 yılında Bede Kilise tarihi. Beş kitaba bölünerek, İngiltere'deki baskınlardan olayları kaydetti. julius Sezar (55–54M.Ö.) Kent'e varış (597)bu) nın-nin Canterbury'li Aziz Augustine . Kaynakları için eski harflerin otoritesini, atalarımızın geleneklerini ve çağdaş olaylarla ilgili kendi bilgisini iddia etti. Bede'nin dini tarih cezbedici boşluklar bırakır laik tarihçiler. Mucizelerle aşırı yüklü olmasına rağmen, kaynaklarının doğruluğunu değerlendirmeye ve yalnızca güvenilir delil olarak kabul ettiği şeyleri kaydetmeye hevesli bir âlimin işidir. Erken Anglo-Sakson tarihinin bazı gerçekleri ve hislerinin çoğu için vazgeçilmez bir kaynak olmaya devam ediyor.