Zebralar, Afrika'ya özgü, tek tırnaklı hayvanlardır. Zebralar atlar ve eşekler ile çok yakından ilişkilidir; aslında, aynı cinste, Equus. Zebraların en göze çarpan özelliği, üstlerindeki kalın desenlerdir.
Zebralar genellikle San Diego Hayvanat Bahçesine göre siyah ya da kahverengi çizgili beyaz katlara sahip oldukları düşünülür, çünkü şeritler karınlarında ve bacaklarının iç tarafında beyazdır. Ancak, zebralar beyaz katlarının altında siyah deri var!
Her zebra türünün farklı bir genel çizgileri vardır. Grevy'in zebrasının çok ince çizgileri var. Dağ zebrasının boynunda ve gövdesinde dikey çizgiler var, ancak kıvrımlarında yatay çizgiler var. San Diego Hayvanat Bahçesine göre, bazı düzlükler zebraların siyah çizgiler arasında kahverengimsi "gölge" çizgileri vardır.
National Geographic'e göre, zebra'nın çizgilerinin kamuflaj gibi çalıştığına inanılıyor. Zebralar bir arada durduğunda, yırtıcıların grupta kaç tane zebran olduğunu belirlemek daha zordur. Çizgiler ayrıca zebrayı, hastalığı yayabilecek kan emici at sinekleri gibi daha küçük yırtıcılara karşı çekici görünmeyebilir. Ek olarak, şeritler doğal bir güneş kremi olarak çalışabilir.
Her bir zebra'nın çizgileri benzersizdir. Tıpkı iki insan parmak izinin birbirine benzememesi gibi, iki zebra da aynı şerit modeline sahip değildir.
San Diego Hayvanat Bahçesi'ne göre en büyük zebra, Grevy'in zebrası. 770 ila 990 lbs ağırlığındadır. (350 ila 450 kilogram) ve omuzdan toynağa kadar yaklaşık 5 fit (1.5 metre) uzunluğundadır. Kalın bedenleri onları çizgili katır gibi gösteriyor.
Dağ zebraları omuzda 3,8 ila 4,9 ayak (116 ila 150 cm) boyundadır ve 529 ila 820 lbs ağırlığındadır. Michigan Üniversitesi Zooloji Müzesi'ne göre (240 ila 372 kg).
Ovalar zebralar omuzda 3,6 ila 4,8 fit (1,1 ila 1,5 m) arasındadır ve 770 libre'ye kadar ağırlığa sahiptir. African Wildlife Foundation'a göre (350 kg).
Her ne kadar hepsi Afrika'da yaşıyor olsalar da, her bir zebra türünün kendi ev bölgesi vardır. Ovaları zebralar, doğu ve güney Afrika'nın treeless otlaklarında ve ormanlık alanlarında yaşarlar. Grevy'in zebraları, Etiyopya ve kuzey Kenya'nın kurak çayırlarında yaşıyor. Dağ zebrası Güney Afrika, Namibya ve Angola'da bulunur.
Ovaları zebralar ve dağ zebraları, birkaç kısrak ve yavruyla birlikte bir aygırla yönetilen aile gruplarında yaşarlar. San Diego Hayvanat Bahçesine göre, aile grupları (harems olarak bilinir) bazen gevşek ilişkili sürüleri oluşturmak için bir araya gelirler. Ancak, Grevy'in zebralarının sürüleri yoktur. Bunun yerine, aygırlar doğurur ve doğurmak için toprakları ve kısrakları geçerler. Taylar seyahat edecek kadar yaşlı olduklarında, onlar ve anneleri devam eder.
Zebralar birbirleriyle iletişim kurmanın çeşitli yollarına sahiptir. Geniş açık gözler veya bared dişler gibi yüz ifadeleri, bir şey ifade eder. Ayrıca, onların karşısına çıkmak için havlamayı, zırlamayı, iğrenme ya da huff gibi davranırlar. San Diego Hayvanat Bahçesine göre kulaklarının pozisyonları bile duygularını ifade edebilir. Örneğin, arkaya yaslanan kulaklar sorun demektir. Zebraların bir başka alışkanlığı da, karşılıklı bağlarıdır, birbirleriyle olan bağlarını güçlendirir.
Zebraların bilinen yırtıcıları aslan, leopar, çita ve sırtlan içerir. Michigan Üniversitesi'ne göre, tehlike yaklaştığında aygır diğerlerini yüksek tiz bir çatlakla uyarır. Ailesinin geri kalanı zikzak modasıyla kaçarken, onun zemininde duracak. Eğer dövüşmek zorunda kalırsa, başını boynu uzatılmış ve dişleri ısırdı, ısırmaya hazırlandı. Ancak, kaçmak bazen defansif bir vuruşla birlikte olağan taktiktir. Yine de vuruş güçlü olabilir ve avcı için ciddi yaralanmalara neden olabilir.
Afrika Yaban Hayatı Vakfı'na göre, Zebralar çoğunlukla ot yemek yer ve yiyecek bulmak için 1.800 mil kadar yolculuk yapacaklar. Bazı zebralar da yaprak ve dallar yer.
Kadın zebralar gençlerini 12 ila 14 aylık bir gebelik süresi için taşırlar. Bebek zebralar foals denir. Onlar doğduklarında, San Diego Hayvanat Bahçesi'ne göre, taylar 55 ila 88 pound (25 ila 40 kg) ağırlığındadır. Doğumdan hemen sonra, taylar ayağa kalkıp yürüyebilir. Genç zebra, beslenmesini annesinin sütünden alır ve ilk yıl boyunca hemşire olmaya devam eder. Zebralar 3 ila 6 yaşlarında tamamen olgunlaşır ve yaklaşık 25 yıllık bir ömre sahip olur.
Bazı uzmanlar üç tür zebra - Grevy zebra, ova zebra ve dağ zebra - ve Hartmann zebra bir dağ zebrası alt türü olduğunu söylüyorlar. Diğer uzmanlar Hartmann'ın zebrasının ayrı bir tür olduğunu söylüyor.
Örneğin, Uluslararası Doğa Koruma Birliği (IUCN), genetik analizin Hartmann'ın zebrasının ayrı bir tür olduğu hipotezini desteklemediğini söylüyor. ABD Balık ve Yaban Hayatı Hizmetinin bir hizmeti olan Entegre Taksonomik Bilgi Sistemi (ITIS) ise, dört türün listesini vermektedir.
Aynı şekilde IUCN, altı alttürün beşini temsil eden 17 düzlük zebra popülasyonunun 2008 aralarında yaptıkları bir çalışmada, aralarında çok az fark olduğunu ve alt türlerin ayrılmalarının keyfi olabileceği sonucuna varmıştır. ITIS, bununla birlikte, alt zebra düzlemlerinin alt türlerini listeler.
ITIS'e göre zebraların taksonomisi:
krallık: Animalia
Subkingdom: Bilaterler
Infrakingdom: Deuterostomi
filum: Chordata
Subphylum: Vertebrata
InfraphylumGnathostomata
üst sınıfTetrapoda
SınıfMammalia
Alt sınıf: Teria
Infraclass: Eutheria
Sipariş: Perissodactyla
Aile: Equidae
cins: Equus
Türler:
Her zebra türünün kendi koruma statüsü vardır. IUCN'nin Tehdit Altındaki Türlerin Kırmızı Listesine göre, dağ zebrası savunmasız olarak kabul edilirken ve Grevy'in zebrası tehlikede iken ovalar zebra tehlikede değildir. Kırmızı Liste ayrıca Hartmann'ın zebralarını (bir dağ zebrası alt türü olarak) savunmasız olarak listeler.
Dağ zebrası, nüfusu düşük ve azalmaya yatkın olduğu için savunmasız olarak kabul edilir. IUCN'ye göre, dağ zebrasının nüfusu sadece yaklaşık 9,000 yetişkin.
Grevy'in zebrasının nüfusu istikrarlı olsa da, sayıları çok küçük olduğu için tehlike altında sayılmaktadır. IUCN'ye göre, Grevy'in zebra'sının yalnızca 1,966'dan 2,447'ye kadar bir nüfusu vardır.
1984'ten beri genetik kanıtlara dayanan ovaların zebra alt türü olarak kabul edilen kuagga, sonuncusu 1883 yılında Amsterdam Hayvanat Bahçesinde öldüğünde 19. yüzyıldan beri tükenmiştir.