Bölüm 24- Bu Bölümde, Tavuskuşu Feng ve Küçük Cui Görülmedi
Malikane şehirde saklıydı ve görüş açısında olmadığından kimse fark etmemişti.
Kapıları yılın büyük bir kısmı kapalı olurdu ancak bazen yarı sağır yaşlı bir çift sebze ve et almak için malikaneden çıkardı. Komşular sorduklarında, konakta yaşayan kişiye ağır hastalık teşhisi konulduğu için malikâneden ayrılamayacaklarını öğrenmişlerdi. Başkalarının acıması ve böyle bir hastalığın bulaşıcı olup olmadığı korkusu altında, bir süre sonra kimse daha fazlasını sormaya cesaret edemedi. Bu malikanede yaşayan her kimse sonunda onları rahatsız edecek kimse olmadan biraz huzur buldu.
Şimdi, sessizliğin hüküm sürdüğü bir gecede, bütün evler mumlarını söndürmüş ve uyumuştu. Böylece aralarında saklanan malikane daha da sessiz hale gelmişti. Qiao Xian ve Zhangsun Bodhi köşeye yakın bir yere saklandılar ve göz göz geldiler.
Zhangsun sessizce sordu, Burası olduğundan emin misin?
Qiao Xian onunla konuşmak istemedi. Sabırsızlıkla çatıya atladı.
Zhangsun arkasından kafasını salladı ama yine de onu takip etti.
İkisi de sessizce çatıya çıkmıştı. Qiao Xiao belini bükerek neredeyse bir kiremiti kaldırmıştı ki, eli Zhangsun tarafından tutulmuştu.
Ardından gelen Ay’a doğru yukarı işaret etti ve Qiao Xian hareketlerini anında durdurdu. Ay ve yıldızlar bu gece oldukça parlaktı. Eğer malikanenin içi karanlıksa, yukarıdan gelen ay ışığı onları ele verirdi. Belki de sıradan insanlar bunu fark etmezdi ancak yetenekli bir dövüş sanatçısı kesinlikle uyarılırdı.
Qiao Xiao malikanede kimseyi hissetmese de, hala temkinli davranıyordu.
Tedbirli davranmak daha sonra üzgün olmaktan daha iyiydi.
Qiao Xiao bir göz atmak için aşağı indi ve pencerelerden birinde bir delik olduğunu farketti. Yanında bir sütun vardı, böylece hem onun hem de Zhangsun’un gölgelerini gizleyerek malikanenin içine göz atmalarına olanak sağlayabilirdi.
Malikanede kimse var mıydı?
Qiao Xian ağacın altına saklandı ve ona işaret etti.
Zhangsun gizlice yeri gözlemledi ve ona şaşırtıcı bir cevap verdi: Vardı.
Qiao Xian’ın yüzü sert bir hal aldı.
Malikanedekiler, onlardan sadece bir duvarla ayrılmıştı. İçeridekilerin varlığını hissedemiyorlarsa, bu sadece oldukça yetenekli oldukları anlamına gelirdi.
Bu kolay bir mesele değildi.
Belki de geleceklerini biliyorlardı, bu yüzden önceden hazırlanıyorlardı?
O anda, malikanenin arkasından bir çınlama sesi geldi.
İnanılmaz derecede zayıftı, ama Qiao Xian ve Zhangsun’un kulaklarından kaçamadı.
Ve tabii ki, malikanenin içindekinden de kaçmazdı.
“Hepiniz buradasınız, neden bu kadar gizli davranıyorsunuz?”
Malikanedeki kadın hafifçe homurdandı, ancak ince öfkesini örtmese de, tonu büyüleyici ve hassastı. Birinin yüzünü görmek istemesini sağlıyordu.
Qiao Xian ve Zhangsun birbirlerine baktılar ve üçüncü kişinin kendilerini ifşa etmesini izlemek isteyerek karanlığa doğru yöneldiler.
“Çık dışarı!”Malikanedeki kadın bir cevap duyamadı ve tekrar bağırdı, sesi soğuk ve bıçak gibi keskindi
Malikanenin arkasında yumuşak bir çınlama vardı. Siyah bir gölge ortaya çıktı ve pencereyi kırıp içeri girdi, malikanedeki kadınla dövüşmeye başladı.
Qiao Xiao’nun kulakları tetikteydi; dikkatlice dinledi. Dövüş biraz uzakta gerçekleşiyordu bu yüzden sadece malikanedeki kadının silah olarak kırbaç gibi bir şey kullandığını duyabiliyordu. Diğer kişi bir kılıç kullanıyordu; çıngırdadı ve öldürme niyeti taşıyan hamleler yaptı. Yaptığı her hareket, kadının ölümcül noktalarına yönelikti. Kadın bundan yararlanamasa da şimdilik tüm bu saldırılardan kaçmayı başarmıştı.
Ancak bu tür sahneler fazla uzun sürmezdi; yanılmıyorsa, kadının sonunda tahammülü tükeniyordu ve gücünün zayıfladığı an, hayatını almak için mükemmel bir an olacaktı.
Tabii ki, Qiao Xian ve Zhangsun Leydi Miao ölmesine izin veremezdi. Hala dava hakkında onu sorgulamaları gerekiyordu, bu yüzden ikisi de tereddüt etmeden malikaneye koştu.
Kadın maskeli bir adamla savaşıyordu. Qiao Xian daha sonra herhangi bir kırbaç kullanmadığını, bunun yerine kanatlarını* kullandığını fark etti. bu beyaz kanadın ne olduğu bilinmiyordu; yumuşak ama sertti; bir kılıç bile onu ikiye bölememişti. Maskeli adam bir suikast tekniği kullanıyordu— yaptığı her hareket onu açık bir şekilde açığa çıkarıyordu; sadece diğerinin hayatını almaya odaklıydı. Elindeki silah olmasaydı, kadın çoktan kılıcına düşmüş olurdu.
Qiao Xian ve Zhangsun içeri girdiğinde, kadının ifadesi iki düşman daha ortaya çıkmış gibi değişti. Dikkati dağılan maskeli adam kılıcını kaşları arasındaki noktaya doğru yönlendirdi. Doğal olarak, Qiao Xian ve Zhangsun bunun olmasına izin vermeyecekti. Zhangsun, maskeli adamın şakağına doğru bir Budist boncuğu ile vururken, Qiao Xian bileğini kesmek için kılıcını çekti. Diğerinin kendi hayatını bile umursamadığını ve Leydi Miao’yu öldürmeye kararlı bir şekilde ilerlemeye devam edeceğini kim bilebilirdi ki.
Kılıç neredeyse değdiğinde, Leydi Miao geriye doğru eğildi ve parmak uçlarıyla imkansız bir pozisyon aldı, aksi takdirde hayatını sonlandıracak bir bıçaktan kaçındı. Maskeli adamın kılıcı onu sıyırdı geçti.
Kılıcın kestiği şeye gelince, saç telleri yere düştü. Leydi Miao sadece kafa derisinin acı içinde sızladığını hissetti ve ona dokunmak için uzanıp onun açığa çıkmasını engelledi.
Kılıç, saçının bir kısmını kestiğinden, kafa derisi bile kanamıştı, eğer ona yardım etmek için iki yeni başlayana bağlı olsaydı ve kendini kurtarmaya çalışmazsaydı, cesedi şimdiye kadar yerde olurdu.
Maskeli adam, başarısız olduğunu ve diğer kişilerin onu engellediğini görünce, gözlerinden bir öfke ifadesi geçti; her hareketi daha şiddetli ve daha ölümcül oldu. Zhangsun, diğerinin kılıcını hedef alarak birbiri ardına boncuk fırlattı. Düşman kendine engel olamadan geriye doğru hareket etti ve Leydi Miao’ya yaklaşamaz hale geldi.
Qiao Xian, Leydi Miao’nun kaçma fırsatını kullanacağından korktuğu için maskeli adamla Zhangsun’u terk etti ve onu yakalamak için Leydi Miao’nun peşine düştü.
O anda, Leydi Miao konuşmak için dudaklarını araladı, sesi sertti.
Ancak Qiao Xiao sözlerini anlayamadı ve yavaşlamayı reddetti.
Leydi Miao, Çince’ye geçerek garip bir bakış attı “Sen kimsin?!”
Qiao Xiao: “Bu konuda size yardımcı olabilecek biri; ölmek istemiyorsanız, bizi takip edin.”
Leydi Miao homurdandı, “Ölmemi isteyen çok insan var ama ben hala hayattayım.”
Onlar konuşurken, Zhangsun artık diğeriyle savaşmak istemiyordu; bu yüzden hızla kısa bir tokmak çıkardı ve bileğini hafifçe sallayarak bir inçten iki ayak uzunluğunda bir şeye dönüşmesini sağladı ve maskeli adamın göğsüne vurdu. Maskeli adam tereddüt etmeden kılıcıyla karşı saldırıya geçti, ancak Zhangsun tüm iç gücünü vurmak için kullandı. Sadece kılıç bunu engellemek için başarısız oldu, ikiye ayrıldığı gibi maskeli adamı yaralandı.
Zhangsun Bodhi, Leydi Miao’nun hayatını kimin almak istediğini bulabilmek için onu yakalamak istedi; ancak maskeli adam görevinde başarısız olduğunu anlayınca hemen ağzındaki zehirli hapı ısırdı ve orada öldü.
Qiao Xian Leydi Miao ile konuştui “O adamın ne kadar güçlü olduğunu görün. Yunhai On Üç Hikaye’sinde onun gibi dövüş sanatları yeteneğine sahip tek kişi yok. Eğer o gittiyse, onun yerini alacak bir başkası gelecektir ama biz senin güveliğini sağlayabiliriz.”
Leydi Miao’nun güzel gözleri parladı, “Sen kimsin? Neden sana inanmalıyım?”
Qiao Xian, “Bunun için.”
Kol yeninden bir sembol çıkardı. Leydi Miao yakından bakttığında, üstünde yazan dört kelimeyi gördü: Kaihuang Zuoyue.*
*Çince de dört kelime ediyor öyle düşünelim**
Sembol altın gibi gözüküyordu fakat altın değildi. Tek bakışta önemli bir şey olduğunu söyleyebilirdi.
Qiao Xian, “Sui İmparatorluğu’nun İmparatoru’nun emirleri altında ki Zuoyue Bürosundanız: konumumuz altı bakanlık ile eşdeğerdir. Nasıl bir tehlikede olursanız olun eğer Zuoyue Bürosu ile beraberseniz güvende olursunuz.”
Leydi Miao şüpheyle sordu, “İmparatorun sadece Jiejian Bürosunu araştırma için gönderdiği biliyordum. Daha önce hiç Zuoyue Bürosunu duymadım.”
Qiao Xian, “Jiejian Bürosu İmparator tarafından kuruldu. Zuoyue Bürosu ise İmparatoriçe tarafından. Şu anda sarayda İmparator ve İmparatoriçe omuz omuza duruyor. Eminim ki bunu duymuşsundur?”
Qiao Xian’ın onu sabırla ikna etmeye çalışmasını gördükte sonra, onu öldürmeye gelenlerden biri olmadığını anlamıştı, bu yüzden rahatladı ve parmaklarıyla saçı ile oynamaya başladı, sakin bir tavırla konuştu, “Ama siz gücendirdiklerimle boy ölçüşemezsiniz.”
Qiao Xian, “Zuoyue Bürosu Komutanı Adalet Bakanı’na eşdeğerdir. Şu an itibariyle kendisi Altı El Zanaatları Şehrinde. Cennet Gölünün Yeşimi’ni bulmak için bizimle iş birliği yapmayı kabul ederseniz; Khotan büyükelçisini öldürmüş olsanız bile, Komutanımız hayatınızı riske atmayacağına garanti edebilir ve sizi uzağa dönderir. Anladığım kadarıyla daha sonra avlanmaktansa bize güvenmeniz sizin için daha iyi olur.”
Leydi Miao sadece gözlerini kırpıştırdı. Kafa derisindeki kanama durmasına rağmen, yara hala ciddi görünüyordu. Sadece gerçekten son derece güzel olduğu için, bu garip yarayı görmezden gelebilirdi.
“Yani bu durumda, Yuchi ile olan ilişkimi çoktan biliyorsunuz?”
Yuchi? Yuchi Jinwu? Ölen Khotan büyükelçisi mi?
Qiao Xian ve Zhangsun birbirlerine baktı ve ikisi de aniden her şeyi birbirine bağlamayı başardı, ama yüzleri düşüncelerine açığa vurmadı.
“Bu doğru. Bunun farkındayız.”
Leydi Miao, “Peki o zaman size söyleyeceğim. Khotan büyükelçisini öldüren ve yeşimi çalan aynı kişi. Şu an da, şehirde.”
Qiao Xian, “İsmi ne ve şu an nerede?”
Leydi Miao, “O–“
Fakat cümlesini bitiremeden aniden ortalıktan kayboldu!