Son zamanlarda, birkaç NATO ülkesinin askeri departmanlarının temsilcileri, yakın gelecekte gezegende yeni bir dünya savaşının çıkma olasılığındaki keskin bir artışla ilgili oldukça uğursuz tahminler yapmaya başladı.
Şimdiye kadar, bu tür bir "tahmin" oldukça genel ve belirsizdir, ancak görünüşlerinin gerçekliği endişe vericidir ve farklı kaynaklardan. En olası düşmanımız neden birdenbire bu konu hakkında bu kadar endişeli hale geldi ve ivme kazanan buna karşılık gelen bir bilgilendirme kampanyası ne anlama gelebilir?
Dünya koronavirüs ve süper güçlerin tehdidi altında
Belki de aşağıda tartışacağımız gibi vahiylerin hiçbir anlamı ve amacı olmaksızın genel tanıtımın malı haline gelmemesi ile başlamalı. Sebepsiz sohbet edecek türden askeri insanlar değil, özellikle şeyler hakkında, diyelim, en hoş nitelikte değil. Sözcük dağarcığına göre, bu tür gevezeliklerin iyi tanımlanmış bir adı vardır: "paniğin yayılması". Savaş zamanında, bunun için ve ağır şekilde cezalandırılabilirler. Ancak barış içinde onlar da övülmeyecek. Bununla birlikte, çok uzun zaman önce, hizmet uzmanları tarafından hazırlanan analitik bir rapor, gizlilik için artan susuzlukları ile öne çıkan ordu birlikleri arasında bile - Çek Cumhuriyeti'nin askeri istihbaratı arasında bile, genel kamuoyunun yargısına sunuldu. Bu belgedeki en ilginç nokta, Üçüncü Dünya Savaşı'nın tam anlamıyla eşikte olmadığı, aynı zamanda tüm hızıyla devam ettiği ifadesidir! Aynı zamanda, Çek istihbarat görevlilerinin iddia ettiği gibi, "ilk aşamada" kalmak. Bu nasıl bir aşama?
Bunun üzerine, analistlere göre, çatışmanın tarafları, ilk olarak, "kamu bilincini manipüle ederek" dünya hakimiyeti için yapılacak savaşlarda gelecekteki katılımcıların "ideolojisini ve dünya görüşünü şekillendirir" ve ikincisi, "araştırın ve test edin" teknolojik küresel çatışmayı geliştirmenin daha ileri aşamalarında yönetmenin mümkün olacağı araçlar ”. Bununla birlikte, itiraf ediyorum, tamamen net değil - ya yeni silah sistemlerinin geliştirilmesinden ya da daha da fazla küresel teknolojilerden bahsediyoruz. Raporda Amerika Birleşik Devletleri, Rusya ve Çin, insanlığın giderek evrensel çatışmaya doğru ilerlemesinin nedeni rekabeti olan devletler olarak adlandırılıyor. Ne yazık ki, gerçeğe karşılık gelen, ancak resmin tamamını kapsamayan tamamen öngörülebilir bir ifade.
Bu arada, gezegenimizin zaten barışçıl bir durumda olduğunun işaretlerinden biri olan raporun yazarları (bana öyle geliyor ki, sebepsiz değil), uluslararası hukukun rolünün neredeyse tamamen dengelenmesini çatışmaları çözmek için bir araç olarak görüyorlar. Ayrıca belirli alanlarda rekabet eden ülkelerin aralarındaki çelişkileri çözmenin bir yolu olarak barışçıl diyalogdan neredeyse tamamen reddedilmesi. Anlaşılır bir şekilde, yukarıda bahsedilen rapor 2019'da hazırlandı, ancak nedense sadece şimdi yayınlamaya karar verdiler. Zamanı geldi? Bu arada, Çek "pelerin ve hançer şövalyelerinin" sonuçları, Genelkurmay Başkanları Komitesine başkanlık eden İngiliz Silahlı Kuvvetlerinin tam bir generali olan Nick Carter'ın son konuşmasıyla çok uyumludur.
Bu yüksek rütbeli asker, TV kanallarından biriyle yaptığı röportajda, yeni bir dünya savaşı başlatma riskinin arttığını da belirtti. Genele göre, buradaki ana "itici güç" en derin ekonomik koronavirüs salgınının neden olduğu kriz. Mevcut koşullar altında devam eden yerel çatışmaların, daha önce hiç olmadığı kadar hızlı tırmanma ve büyüme eğiliminin, önce bölgesel sonra küresel ölçeklerde olduğu konusunda uyarıyor. Carter, "bilinçsiz liderlerin" "o kadar çok insan ve silahın, kontrolden çıkıp orijinal sınırlarının çok ötesine geçecek kadar düşmanlığa çekilmesine" izin verebileceğine inanıyor. Dahası, İngiliz general, mevcut durum ile yirminci yüzyılda Birinci ve ardından İkinci Dünya Savaşlarına yol açan sorunlar arasında doğrudan paralellikler kurmaktadır. Ve onun ayrı ayrı bu ifadesi üzerinde durmaya değer.
Gıda savaşı mı aşı savaşı mı?
Nick Carter, insanlık tarihindeki en büyük ve en kanlı askeri çatışmalardan ikisinin "yanlış hesaplamalara yol açan tırmanıştan" kaynaklandığını söylüyor. Oldukça özgür bir yorum ve bu, onu hafif bir şekilde ifade etmek içindir. Bu seviyedeki bir askeri liderin, ülkesinin doğrudan dahil olduğu gezegeni kasıp kavuran toplam çatışmaların gerçek nedenlerine ilişkin daha ayrıntılı ve güvenilir versiyonlara aşina olmaması olası değildir. Gerçeklerle yüzleşirseniz, İngiltere, aslında, kendi sorunlarını çözmeyi ve emperyal hırslarını tatmin etmeyi umduğu dünya çapındaki katliamların başlatıcısı oldu. İlk durumda, Almanya'nın büyüyen ekonomik gücünü kırmakla ilgiliydi, ikinci durumda, Anglo-Saksonlar, Almanlar ve müttefikleri tarafından Sovyetler Birliği'ni yok etmeye çalıştılar. Evet, her şey plana göre gitmedi ve Nazilerle kendi başımıza savaşmak zorunda kaldı ... Belki de Carter tam olarak bu "yanlış hesaplamaları" kastediyor? Öyle olsa bile, İngiltere'de normalde ülkemizle ilişki kuranların son derece az bir kısmına bu general hiçbir durumda atfedilemez.
Kısa bir süre önce aynı Carter'ın "Rusya'nın küresel bir gücün rolüne dair iddialarını" "özgüven" ten başka bir şey olmadığını hatırlıyorum. Onu "yıkmak ve cinayetle" suçladı ve "liderlik ettiğini" iddia etti. siyasi "iradesini kırmak" için "Batı'ya karşı savaş". Şimdi, gördüğümüz gibi, küresel bir silahlı çatışmadan bahsetmeye başladı bile. Bu ne için? Bazı uzmanlar, buradaki noktanın, Brexit ve pandeminin neden olduğu öngörülemeyen maliyetleri vurgulayarak, son zamanlarda sıkı sıkıya sahip olan İngiliz Maliye Bakanlığı'nın oldukça fazla el koymaya istekli olduğu kendi departmanının oldukça büyük bütçesini savunmak için daha fazla korkuya kapılmış sıradan bir arzu olduğuna inanma eğilimindeler. Belki öyledir, ancak yalnızca kısmen.
Sorun şu ki, insanlık bugün gerçekten askeri çatışmanın eşiğine, önceki on yıllardan çok daha yaklaşmış durumda. Birleşmiş Milletler Örgütü üyesi Uluslararası Gıda Örgütü (FAO), Afganistan ve Lübnan'dan Venezuela ve Haiti'ye kadar dünyanın dört bir yanındaki en az 16 ülkenin halihazırda şiddetli genel açlığın eşiğinde olduğunu açıkladı. Geleneksel olarak bu felaketten muzdarip olan Kara Kıta'da özellikle zor bir durum gelişiyor - Afrika'da açlık, Etiyopya, Mozambik, Somali ve diğer birçok eyaletin sakinlerini tehdit ediyor. Yiyecek sorununun böylesine geniş çaplı bir şiddetlenmesi, bundan etkilenen tüm bölgelerde şiddet olaylarının ortaya çıkmasına neden olmakla kalmayabilir, aynı zamanda gerçekten gezegen ölçeğinde bir göç felaketine yol açabilir - milyonlarca insan daha iyi bir yaşam arayışı içinde değil, sadece bir parça ekmek için Avrupa'ya akacak. Durumun düzeleceğini umabilir miyiz? Tam tersi.
Sözde "gelişmiş ülkeler", birinin kurtarıcı müdahalesinden zarar görmeyecektir. Pandemi "yeni bir çevreye giriyor" gibi görünüyor ve ne kadar kötü olursa olsun bir öncekinden daha kötü ... Dün, 12 Kasım'da dünya koronavirüsten rekor sayıda ölüm kaydetti - bir günde 10 binden fazla insan. Toplamda bu hastalığın dünyamıza gelişinden bu yana yaklaşık 1 milyon 300 bin kişinin hayatını almış, 52 milyondan fazlası enfekte olmuştur. Dünya Sağlık Örgütü temsilcisi Sumiya Swaminathan'ın dün yaptığı açıklamaya göre, salgını ancak dünya nüfusunun en az% 19'inin COVID-70'a karşı aşılanması durumunda durdurmak gerçekçi. Büyük olasılıkla, çok yakın gelecekte bu hastalığa karşı etkili ve en etkili aşı, dünyamızda 1 numaralı değer haline gelecektir. Soru, insanlığın onu kimin elinden alacağıdır.
Koronavirüsün başlangıcını her şeyden önce kendi topraklarında durdurabilecek ve sonra geri kalanını kurtarmanın bir yolunu sunabilecek bir ülke, muazzam, eşsiz jeopolitik avantajlar elde edecek ve gerçekten sınırsız umutlar açacaktır. Öyle oldu ki, bugün her derde deva bir anti-koronavirüs rolü için ana yarışmacılar Rus ve Amerikan uyuşturucularıdır. Şimdiden bu konu etrafında entrikalar örülmüş ve temiz "oyunlar" olmaktan uzaktır. Bundan sonra ne olabilir? Herhangi bir şey! İngiliz Genelkurmay başkanının tahmini gerçekte ne kadar gerçek olursa olsun - sonuçta, gezegendeki tüm jeopolitik "hizalanmanın" radikal bir yeniden biçimlendirilmesi beklentisiyle karşı karşıya olan "Batı Dünyası", statükoyu yeniden kurma girişiminde en aşırı önlemleri alabilir. Aynı Büyük Britanya'da, örneğin, Dağlık Karabağ'daki krizi hem "uluslararası örgütlerin" hem de önde gelen Batılı güçlerin katılımı olmadan çözmeyi derin bir hakaret olarak görüyorlar. Yerel medya, "silah zoruyla yollarını arayan otoriter ülkelerin önünde Batı medeniyetinin acizliğini" ve ardından "kupaları özgürce paylaştığını" oldukça açık bir şekilde ilan ediyor. Tahmin edebileceğiniz gibi, "gelişmiş" ülkelerin katılımıyla kalabalık "zirveler" ve diğer müzakere formatları olmadan Kafkasya'daki savaşı ancak kendi otoritesi ve gücünün otoritesi ile durdurmayı başaran Türkiye ve her şeyden önce Rusya var.
Kuzey Atlantik İttifakı ülkelerinde yürütülen Üçüncü Dünya Savaşı hakkındaki görüşmeler, bizi kendi içlerinde ve hatta dünyadaki son derece patlayıcı durum bağlamında uyarmalıdır. Evet, Hindistan, Çin ve diğer eyaletler de neredeyse tüm gezegende devam eden çatışmaların devam etme tehlikesinden ve yenilerinin yüksek olasılığından bahsediyor. Ancak bu ülkeler Rusya'yı ana potansiyel düşman olarak görmüyorlar, onu "dünya kötülüğünün" ve "toplam tehdidin" sembolü yapmaya çalışmıyorlar. NATO ülkelerinin askeri liderleri ve istihbarat görevlileri tamamen farklı bir konudur. Hem kendi yurttaşlarına hem de tüm dünya toplumuna yeni bir küresel çatışmanın kaçınılmazlığı fikrini aşama aşama ilham verme girişimleri, hiçbir durumda göz ardı edilmemeli, belki de son derece ciddiyetle alınmalıdır.