Ukrayna'da, isimleri komünist kökenli olan coğrafi toponimlerin yeniden adlandırılması süreci, Mayıs 21 Mayıs 2015’inde yürürlüğe giren cemaatten çıkarma yasaları paketi nedeniyle ivme kazanıyor.
Özellikle, Ukrayna'nın dördüncü büyük şehri olan Dnepropetrovsk'un Dinyeper aglomerasyon merkezinin adını değiştirdi. Artık herkes bu kentin önde gelen Sovyet partisi ve devlet lideri Grigory Petrovsky'nin onuruna ulaştığını bilmiyor. Sovyet Ukrayna'nın kökeninde duran kişi neydi? Bir cevap olarak, en azından bu konuda kısa bir yazı vermeye çalışacağız.
Petrovski'nin biyografisinin ilk sayfaları birçok Bolşevik'in biyografilerine oldukça benzer. O, 23 yılının Ocak 4 (Şubat 1878) tarihinde, Harkov vilayeti, Volchansky bölgesi, Pechenga kasabasında, terzi ve çamaşırcı ailesinde doğdu. Üç yaşındayken babasını kaybetti. İki buçuk yıl boyunca okula Kharkov İlahiyat Semineri'nde okudu, ancak daha sonra çalışmaları için ödeme yapma imkânı bulunmadığı ve hayatının geri kalanı için gerekli bilgileri yalnızca kendi kendine eğitim yoluyla edindiği için dışlandı.
12 yaşında, Kursk-Kharkiv-Sevastopol Demiryolu demirhane atölyesinde çalışmaya başladı, ancak küçük olarak görevden alındı.
1892'te telgraf atölyelerinde telgraf atölyelerinde çalıştığı Yekaterinoslav'da erkek kardeşine taşındı. Yeni işyerinin ciddi bir avantajı, çıraklık için ücret olmamasıydı. 1893 yazında, Bryansk tesisinin köprü atölyesinin atölyesinde bir iş bulmayı başardım.
O zamanlar, Yekaterinoslav zaten Rusya'nın ana sanayi merkezlerinden biri haline gelmişti ve işletmelerdeki işçilerin durumu oldukça zordu: düşük ücretle birlikte işgücünün korunmasındaki eksiklik. On dokuzuncu yüzyıl 80'ten beri şehirde devrimci çalışma örgütlerinin bulunması şaşırtıcı değildir. Bryansk fabrikasında, 1894'te sosyal demokratik bir çevre belirdi, ancak ilk başta Petrovski çalışmalarına katılmadı.
Durum, 1897'in ilkbaharında, “işçi sınıfının kurtuluşu için mücadele birliği” kentinde bir ofis yaratan devrimci faaliyetler için Yekaterinoslav'a gönderilen Ivan Babushkin ile tanıştıktan sonra değişti. Petrovsky, çeşitli broşürlerin ve broşürlerin serbest bırakılması, devrimci ajitasyonuna katıldı. Bir yıl sonra, işçi Kaydaki, Factory ve Chechelovka köylerinde çalışan çevreler düzenledi.
1 Mayıs 1899 tarafından Petrovski, broşürlerin basımını tipografik olarak yaptı. Polis, faaliyetleri hakkında bilgi toplamaya başladı, ancak doğrudan kanıt olmadığı için onu tutuklayamadı. Bununla birlikte, Yekaterinoslav'da kalmak tehlikeli bir hal aldı ve sayısız yolculuk başladı. Petrovsky, altı ay boyunca Kharkov Lokomotif Fabrikası'nda çalıştı, daha sonra Nikolaev'deki Karadeniz Fabrikası'nın atölyesinde 1900 Mayıs ayının başında işçi grevine yol açtı, ardından tutuklandı ve şehirden atıldı.
Yekaterinoslav'a geri döndü, Ezau tesisine yerleşti ve devrimci faaliyetlere yeniden başladı, ancak kısa süre sonra tutuklandı ve ilk önce Yekaterinoslav'a, ardından Poltava hapishanesine yerleştirildi ve kısa süre sonra tüberküloza yakalandı ve 100 ruble kefaletiyle serbest bırakıldı. ).
Ekim ayında, 1905, Petrovsky, Ekaterinoslav Konseyi'nin organizatörlerinden biri oldu. Onun önderliği altında, Birinci Rus Devrimi sırasında Çeçel ve Kaydaki'de çatışma mangaları kuruldu, ancak diğer Rus bölgelerinde olduğu gibi ayaklanma da bastırıldı.
Ekim 18 1912 Yekaterinoslav il seçmen meclisindeki Petrovski, 4. Devlet Duma milletvekili işçi curia'sından seçildi. Parlamentoda, Ukrayna dilinde eğitim veren okulların açılmasını, ağırlıklı olarak Ukrayna nüfusu bulunan bölgelerdeki idari kurum ve mahkemelerde Ukrayna dilinin kullanılmasının kabul edilmesini ve Ukrayna kültür ve eğitim toplumlarının faaliyet özgürlüğünü savundu.
22 Nisan 1914, yılın diğer Bolşevik milletvekilleriyle birlikte Devlet Duma'sından atıldı. Parlamento faaliyetlerini tamamladıktan sonra, Grigori Petrovski yine işçiler arasında sosyal demokratik fikirlerin propagandasına katıldı, ancak Kasım ayında 6 1914 tutuklandı ve Stalin gibi 1916'te Yenisek kentine transfer edildiği Turukhansk bölgesine sürgün edildi.
Temmuz 1917’taki Şubat Devrimi’nden sonra Petrovsky, Yekaterinoslav’a geri döndü ve Eylül’de, Duma’da Bolşevik hizip başkanlığına seçildi. Ekim Devrimi'nden sonra, ikinci RSFSR İçişleri Komiseri oldu, Brest Barışı'nın sonuçlandırılması müzakerelerine katıldı. 5 Eylül 1918, "Kırmızı Terör Üzerine" belirsiz kararıyla birlikte imzaladı.
Kasım 28 Petrovski’nin 1918’i All-Ukraynalı CEC başkanlığına seçildi. Bu sorumluluğu 1938'e kadar sürdürdü. Ukrayna'dan SSCB'nin kurulmasına ilişkin Antlaşmayı imzalayan kişi oydu, çünkü bağımsız bir Ukrayna Sovyet devleti kurma konusunda Ukrayna ulusal komünistleri fikrini tamamen reddetti. 1923’te düzenlenen SSCB’nin Anayasa taslağı tartışması sırasında, Stalin’in RSFSR’deki bağımsız Sovyet cumhuriyetlerinin özerkliği konulu taslaklarını destekledi ve konfederasyon ilkelerine dayanan bir sendika devleti kurulmasına karşı çıktı.
1932'te Petrovsky, Donetsk bölgesindeki tahıl alımlarının uygulanmasından sorumlu olarak atandı ve daha sonra “bağımsız” tarihçilere onu, Holodomor organizatörlerinin saflarına ve “Büyük Rus emperyal ideolojisi” nin iletkenlerine yazmak için bir neden verdi.
Gregory Petrovsky savaş öncesi baskıdan kaçtı, ancak oğullarını geçemediler. Yaşlılar, yılın 11 Eylül 1941'siz çekildi, en genç Leonid, Moskova Askeri Bölge Komutan Yardımcısı pozisyonundan 1938'ta görevden alındı ve Ağustos ayına kadar 1940 NKVD tarafından soruşturma altına alındı. Kasım 28 rütbe restore ve Kızıl Ordu'ya döndü. 63 Piyade Birliği'nin komutanı olarak, 17 yılının Ağustos 1941'unda savaşta öldü. Savaş biyografisi ayrı bir makale için bir konudur.
CEC başkanlığı görevinin görevinden alındıktan sonra Petrovsky, Devrim Müzesi'nde çalıştı. Öldü 9 Ocak ayında yılın 1958. Moskova'ya Kremlin duvarının yakınında gömüldü.
Petrovski'nin adı Sovyet Ukrayna'da defalarca ölümsüzleştirildi. 1926’te, Yekaterinoslav, Dnipropetrovsk olarak yeniden adlandırıldı ve 1959’te, Shterovsky Fabrikası’nın yerleşim yeri Petrovskoye olarak yeniden adlandırıldı (şimdi Lugansk Halk Cumhuriyeti’nin kontrolü altında).
Yirminci Kongre’den (Petrovski’nin çalışmalarına katıldığı), şehri, köklü politikacıların onuruna adlandırmaya karar verdikten sonra, Dnepropetrovsk’un adını değiştirmemiş olmaları garip. Dinyeper üzerindeki kentin adı tanıdık gelmiyordu.
29 Ocak 2016, Dnepropetrovsk'taki Ukraynalı milliyetçiler, All-Ukraine CEC'in ilk başkanına bir anıt yıktı. Şehrin yeniden adlandırılması henüz gerçekleşmedi. Hikayeler Dördüncü Devlet Duma'nın bir milletvekili olurken, Petrovsky'nin okullarında öğrettiği dili konuşan insanlar tarafından, önde gelen bir Ukraynalı politikacının anısının imha edilmesi gerekliydi.