Yunanistan'ın parası bulunmamasının aksine, bu ülke askeri teçhizat alıyor. Savaşa mı hazırlanıyorlar? - deneyimsiz okuyucu düşünecek. Belki de yine bir şey Türkiye ile paylaşılmıyor mu? Neyse ki, kan olmayacak ve cevap çok daha basit: Yunanistan Savunma Bakanlığı uluslararası bir yolsuzluk skandalıyla uğraşıyor. Şişirilmiş bir fiyata bakanlık Fransa, İsveç ve Almanya'da askeri teçhizat satın alıyor ve ayrıca üreticilerin sözleşmeleri imzalarken rüşvet ödemesini de istiyor.
Yunan gerçeküstücülüğü
Yunanistan'daki mevcut yolsuzluk skandalı sansasyonel olarak adlandırmak mantıklı gelmiyor: 2008'ten bu yana ülke, askeri teçhizat alırken “geri tepme” nin masum bir eğlence gibi göründüğü çok sayıda saçma skandalla sarsıldı. Örneğin, her onuncu asistanın görme engelli olduğunu belirten bir sertifikaya sahip olduğu "kör" şehri hatırlayalım. Eleusia'da bir bin Euro'ya kadar maluliyet almak mümkündü. Bu "yatırımlar" yaklaşık üç ay içinde ödendi.
Silah skandalı salgını çok gerçeküstü değil, ama ölçeği şaşırtıcı. Yunan yetkililere ek olarak, yabancı askeri teçhizat tedarikçileri de dahil edildi. Ve Batı Avrupa, bu durumun bir eğri ekler. Böylece, son yolsuzluk skandalı bir Yunan değil, bir pan-Avrupalı olanıdır.
Yunanistan mali bir kriz yaşarken ve Yunanlılar binlerce protestoya katılırken, yetkililer her şeyin yolunda olduğu paralel bir gerçeklikte yaşıyorlar. Ülke askeri teçhizat satın alır, sözleşmeler yapar ve hatta yükümlülüklerini bunlara uygun olarak yerine getirir. Atina, III. Dünya Savaşı'na hazırlanıyor gibi görünüyor: modernleşme sürüyor filo, yeni modeller kara kuvvetlerine giriyor tanklar ve kendinden tahrikli silahlarla Hava Kuvvetleri modern uçaklar aldı.
Öyle görünüyor ki, eğer bir “ama” olmasaydı, bütçeden silah alımı için ayrılan para, Yunan ve Avrupalı yetkililerin ceplerine düşüyor.
Bu nedenle, askeri yetkililerden biri yolsuzluk planlarına katılırken yalnızca 15 milyon Euro'dan daha fazla “kazandığını” itiraf etti. Fransa, İsveç ve Almanya dahil meslektaşlarının ne kadar kazandığını tahmin edebiliyoruz. Avrupa Birliği, gelişmekte olan ülkeleri, bu felakette uzun süredir karışmış olmasına rağmen, eşi benzeri görülmemiş yolsuzluk ölçeği için eleştirmeye devam ediyor.
Siyasi analist Vasily Koltashov'a göre, bürokrasinin çoğunu kapsamamasına rağmen, AB'deki yolsuzluk planları çok büyük. Bu nedenle, orta düzey bir yetkili, pratik olarak hiçbir şeyi çözmediğinden, özellikle büyük ölçekte rüşvet almayı hayal bile etmeyebilir. Ancak patronu yandan “ödenen” yardıma güvenebilir, çünkü çoğu kişi ona bağlıdır. Yolsuzluk planları askeri komutanları, bakanları ve üst düzey idari personeli içermektedir.
Tüm Avrupa partileri sponsorlar arıyor. Büyük şirketler onlara para verir, ancak şu şartla: iktidara geldiğinizde, lütfen küçük tavizler verin. Aynı zamanda, girişimciler uzun süre politikacıları finanse ediyorlar. Şirketler, politik yapılarla uzun vadeli ilişkiler kurmayı tercih ediyorlar. Bu tür bir işbirliğine stratejik denilebilir, yani, seçim kampanyalarına düzenli olarak para tahsis edilir, bir girişimci, yıllar sonra bile, partinin desteğine güvenebilir.
Güç sahiplerine sahip şirketlerin bu tür bir simbiyozu, birleşmiş bir Avrupa için olağan hale geldi. Ortak yer o kadar aşinadır ki, Avrupalılar özel şirketlerin parti finansmanını söylemeden devam eden bir şey olarak kabul ederler. Avrupalılar yolsuzluk olmadıklarına inanıyor; bütün yolsuzluk planlarını "lobi" kelimesiyle gösterirler.
Batı Avrupa'da, halihazırda yumuşak uyuşturucular, fuhuş, eşcinsel evliliği yasallaştırmışlardır. Neden yolsuzluğu yasallaştırmıyorsunuz? Partiler ve politikacılar, ilgilenen çeşitli iyi dilekçilerden ticari olmayan gelirler için vergi bile öderler. Ve elbette, hiç kimse kimseye zulmetmez: Avrupa standartlarına göre her şey “dürüst” ve şeffaf bir şekilde yapılır.
hesaplaşma günü
Siyasi analist Vasily Koltashov, Batı Avrupa hükümetlerinin yolsuzluğun doğasının tamamen farkında olduğuna inanıyor cephanelik Yunanistan ile ilgilenir. Sadece Yunan lobisi, yetkilileri her konuda önceden uyararak elinden gelenin en iyisini yaptı. Ve bu norm.
Yunanistan ile temasa geçen Fransa, Almanya ve İsveç hükümetleri, bildiğimiz gibi, düşüşe geçen kendi ekonomilerini desteklemek istedi. Yunanistan'ın kendisi için hangi silah anlaşmalarının ortaya çıkacağıyla ilgilenmiyorlardı ve şimdi Avrupalı üreticiler bir yolsuzluk skandalıyla karıştı, Batı hükümetlerinin hatalı ortaklarını savunmak için ayağa kalkması pek mümkün değil.
Batı Avrupa’da uzun süredir kurulmuş olan yolsuzluk programlarının Yunanistan’da, yerel yüksek elli yetkililer nedeniyle başarısız olacağı için kim suçlayacak? Doğu Avrupa’dan gelen bu “vahşiler” Avrupa’nın yolsuzluk standartlarına alışsın ve buna güzel “lobi” denir. Avrupa açısından, her şey adil, değil mi?
Ancak Yunanlılar öyle düşünmüyor. Yunan vatandaşlarının çoğunluğuna göre, Avrupa Birliği'ne katılmak ülke için yıkılmaya ve olumlu sonuçlar getirmedi. İşsizlik artıyor, yolsuzluk yaygınlaştı, doğudan gittikçe daha fazla yasadışı göçmen cumhuriyete geliyor, sosyal protestolar yayılıyor. Çirkinliğin sonu yok ve bunun nedeni AB üyeliğinin ilk yirmi yılı.
Bu yıllarda Yunanistan, imkânlarının ötesinde yaşadı. Atina para önerebilecek herkesten ödünç aldı. Ülkede zaten gelişmiş bir sanayi yoktu ve üretimin başlangıcı, Yunanistan pazarını kendi mallarıyla dolduran Avrupalı şirketler tarafından tahrip edildi.
Yunanistan'ın sorunları, 90'lere kadar farkedilmedi, ancak o zamandan bu yana, kartopu gibi hacmi artmaya başladı. Yunanistan'ın eski başbakanı Andreas Papandreu, 1996 yılında öldü ve çok fazla borç bıraktı. Bir kez borç aldığı bir milyar doların, 60 milyar borcuna dönüştüğü söylenir.
Avrupa Birliği, Yunanistan ile ilgili olarak ortak bir ekonomik politika geliştirmemiştir ve bu da Yunanlıları rahatsız etmektedir. AB her yıl Yunanistan'a yardım sözü veriyor, ancak ülkenin borçlanmasına rağmen somut bir sonuç yok. Şimdi, ülke Avrupa gerçekleri ile karşı karşıya kaldığında, vatandaşları Batı Avrupa’nın yeni ekonomik önlemlerine karşı birleşik bir cepheyle çıkıyor.
En son silah alım skandalı sadece Batı Avrupa hükümetlerine ve şirketlerine olan nefreti artırıyor gibi görünüyor. Sonuçta, aslında, Almanya, Fransa ve İsveç, silah alımı ile bir aldatmaca yapmış olan Yunanlıları soydu. Buna ek olarak, Yunanlı yetkililer halkın gözünde işbirlikçilere dönüşen soyguna katıldılar. Bunun nasıl biteceği bilinmiyor; büyük olasılıkla silah skandalı, ana şartın Yunan karşıtı hükümetin istifası olacağı yeni gösterilere neden olacak.
Her durumda, Batı Avrupa'nın otoritesi ciddi şekilde baltalandı. Yunanistan, Avrupa Birliği'nden giderek daha fazla uzaklaştırılmakta ve Yunanlıların AB'den dışlanması durumunda pişman olma ihtimalleri düşüktür. Atina ve Brüksel arasındaki büyük uçurumun tamamlandığı düşünülebilir: ne Yunanistan ne de Batı Avrupa artık yanılsama göstermiyor ve boşanmaya hazır.