Delilik ile gerçekliğin arasındaki ilişki bağlarının gevşekliğini ifşa eden çalışmalarıyla bilinen Roger Ballen’ın, objektifi ile 1980 yılında anlatmaya başladığı hikayesini özetler nitelikte, retrospektif bir sergi bu.
Belgesel fotoğrafçılığı geleneğinden zamanla sıyrılıp, ‘Ballenesk’ ismini verdiği kendine özgü üslubuyla üretim yapmaya başlayan sanatçının özellikle ikinci dönemindeki fotoğrafları doku ve ışık öğelerinin bol olduğu, sıradan veya ötekileştirilmiş insanların hayatlarına bir bakış sunan çalışmalar. Karakterlerini absürt kareler içine yerleştiren Ballen’ın çalışmaları Harold Pinter ve Samuel Beckett’ın absürt tiyatro oyunlarına benzetiliyor.