Çocuklara dünyada kötülük olduğunu nasıl açıklayabilirim?
Kötülük orada. Görecekler. Onları sonsuza dek korumamız imkansız. Ve bize savaşlar, acı, hastalık hakkında sorular soracaklar. Dünyada kötülüğü olan çocuklara nasıl açıklanır? Televizyonu veya radyoyu açmanız ve haberleri izlemeniz veya dinlemeniz yeterli. dünyada kötülük var. Çocuklar bu kötülüğü habersiz değildir ve onları bir kenara bırakmak, onları pek çok yerde ve zamanlarda ve çok sayıda insanda elle tutulur bir gerçeklikten çıkarmak zordur.
Savaşlar, terörizm, soygunlar, adam kaçırma, depremler, hastalıklar ... İstediğimiz veya saklanmaya veya saklanmaya çalıştığımız kadar, çocuklar dünyadaki şiddeti görüyor veya yaşıyor. Bir sohbette, sokakta, haberlerde, filmlerde, hatta çizimlerde bile ... Birdenbire en az beklenen gün bize şunu soruyorlar: "Anne, baba, neden savaşlar var? terörizm? Neden hastalıklar var? Neden dünyada kötülük var? ” Ve ne cevap vereceğimizi bilmeliyiz.
İlk önce, ne düşündüğümüz hakkında net olmak, onu nasıl gördüğümüz ve hissettiğimiz hakkında net olmak ve sonra onlara bir cevap verebiliriz. Onları korkutmamaya, aşırı korumamamaya özen göstererek, gerçeklik ile anlayabilecekleri arasındaki dengeyi bulmalı ve bulmalıyız. Sokaktan aşağıya inme korkusu yaşamadan veya bir kabarcığa kilitlenmeden bilmek ve anlamak zorundalar.
Sert gerçeklikten koruyun veya nesnel olarak sayın
Birçok ebeveyn, çocuklarını sert gerçeklikten korumalı mı yoksa onlara dünyada neler olduğunu anlatmalı mı diye merak ediyor. travma geçirmekten kaçınmak. Atılacak ilk adım, ontolojik kötülüğü (kimsenin suçu olmadan gerçekleşen olanı: depremler, doğal felaketler, hastalıklar ...) ahlaki kötülükten (insan eyleminin neden olduğu bir şey: savaşlar, cinayetler, eşitsizlikler) ayırmak ve ayırt etmek olacaktır. …) Ve ikinci adım, onlarla sezgilerimizin çocuklardan ve yetişkinlerden çok genç olan iyileri hakkında konuşabilmektir.
Eğer çocuklar dünyadaki kötülükle ilgili sorularıyla yüz yüze gelirlerse, kendilerini ebeveynlerinin bir parçası olarak çekingen bulurlarsa, kendilerini güvensiz ve endişeli hissederler. Ve hayal edemedikleri gücü serbest bırakabilirler, anlayamayan ya da yönetemeyen durumları yeniden yaratırlar.
Bu nedenle, şüphelerini cevapsız bırakmamalı ve çocukların yaşamda ve dünyada korkunç olayların meydana geldiğini anlamalarına yardımcı olmamalı, ebeveynlerin görevidir.
Bu kötülük hakkında konuşmak için yönergeler çocuklarımızla var
İşte bu konuyu çocuklarımızla ele almak ve tartışmak için bazı kurallar:
- Kendilerini ifade etmelerine izin verin. Çocukların dünyadaki kötülükleri anlatması, sorması ve bilmesi gerekir., ve somut durumlar hakkındaki duygularını ifade eder. Ebeveynlerin onları dinlemeleri, onlara sormaları, açıklamaları ve onlara eşlik etmeleri gerekir. Cevaplar doğal olabilir ve yaşlarına ve olgunluklarına uygun basit kelimelerle olabilir.
- Onlara güvenlik ver. Çok acı ve felaketle karşı karşıya kalan çocukların, içimizde bulunmaları için güvenlik hissetmeleri gerekiyor. Sakinleşmelerine yardım ederek, onları endişelendiren ve korku vermelerine neden olan şeyleri bizimle paylaşmak için ayrılmak ve sorulmak zorundayız.
- Onlara dramatize etmeden gerçeği söyle.Çocuklarımıza savaş ya da terör gibi durumları açıklamaya gelince, onlara gerçeği söylemeliyiz, ama zorba olmaktan kaçının. Yalnız olsaydı, endişesini ve acısını artırabilirdik. Çocuklar gerçek ve samimi cevaplar ararlar ancak dramatik veya trajik değiller.
- Sert görüntüler görmekten kaçının.Kötülük hakkında konuşurken, çocukların hazırlanmadıkları belli görüntüleri görmeleri ve hiçbir işe yaramayacakları tavsiye edilmez.
- Sen onun örneğisin.. Durumdan etkilenme şeklimiz ve onunla yüzleşmemizin onları da etkileyeceğini unutamayız ve böylece cevap verirler. Bu yaşlarda öğrenme, her şeyden önce, gözlem ve taklit yoluyla gerçekleşir.
- İyi de var. Önemli yönlerinden biri, onlara kötülüğün var olduğunu ve kötü şeyler yapan insanlar olduğunu söylemektir, ancak işleri iyi yapan çok daha iyi insanlar vardır.
Çocuklarımızın yaşına göre kötülüğün nasıl olduğunu açıklayabiliriz.
- En küçük çocuklar İhtiyacı olan şey kendilerini iyi, korunmuş ve güvende hissetmek.
- 3 ila 5 yaş arası, Çocuklar, ebeveynleri nasıl yaptığımıza göre tepki verir. Bu aşamada gerçeği fantezi ile karıştırırlar ve daha kolay korku hissedebilirler.
- 6 yaşından itibaren Çocuklar ne olup bittiğini doğrudan bilmek istiyorlar ve bilmek istiyorlar.
- Gençler Bu konular hakkında konuşmaları gerekiyor, onlar zaten gerçeğin farkındalar. Adalet açısından düşünür ve konuşurlar.
- Gençler genellikle daha somut ve bazen de karmaşık sorular sorarlar.
Çocuklarda stres alarm işaretleri
Ebeveynler, çocuklarımızın ne söylediklerini ve yaptıklarını bilmeli, duygularını dinlemek ve tanımlamak. Olası stresi algılamak ve bilmek zorundayız. Çocuklar sık sık rahatsızlık ve acı yoluyla somatlaştırır.
Çocuğumuzun davranışının değiştiğini gözlemlersek ve endişelendiğimizi gözlemlersek, patolojik bir şey olup olmadığını netleştirecek bir uzmana danışabiliriz. Bu, çocuğumuza güven vermemize yardımcı olabilir ve ona durumla başa çıkmak için gerekli araçları sağlayabilir.
Aile, dünyadaki kötülük hakkında da olumlu ve yapıcı konuşmak için iyi bir yerdir. Ebeveynler çocuklarımıza güven verici bir şekilde yaklaşmalı ve barışı ileten kelimelerle.
Bu tür bir durumu açıklamak ve paylaşmak, değerler, erdemler, adaletten konuşma, dayanışma, sevgi ve affetme konusunda eğitmemize yardımcı olur. Ayrıca, en azından ilk başta, anlaşılması ve kabul edilmesi zor olan durumlara aşkın bir vizyon vermemize izin verir.
"Dünyadaki kötülük" ten bahsettiğimizde iyi bir yaklaşım, her insanın kendi içinde iyiyle kötülük arasındaki içindekiler mücadelesinden bahsetmektir. Kuşkusuz çocukların kendi deneyimlerine yansıtmalarını sağlamak kolaydır: iyi ya da kötü davranmak arasında birçok kez seçebileceklerini görmek (cömert olmak, doğruyu söylemek, öfkeyle taşınmamak, itaatkar olmak ...) ve Belki de bazen insanların kötülük yapmayı seçtiğini açıklamanın basit bir yolu ve bu yüzden bu kötülüğü dünyada algılayabiliyoruz.
Olumlu bir şekilde, onlara, dünyada daha az kötülük olmasını istiyorsak, her gün iyi, bireysel olarak ve bir aile olarak iyi olmak için savaşmamız gerektiğini açıklayabiliriz. Bu şekilde söylemi değiştirebiliriz ve dünyayı daha iyi ve şeytani zaferlere karşı iyi hale getirebileceklerini görmelerini sağlayabiliriz.
Cendra'nın güvercini. Psikolog ve terapist
Kitapta daha fazla bilgi Çoğul bir toplumda özgürlük ve hoşgörü. Yaşam sanatı. Yazar Alfonso Aguiló.