Yarı iletken elemanların minyatürleştirilmesi ve yarı otomatik yönlendirme sistemlerinin geliştirilmesi alanındaki başarıları, II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden yaklaşık bir buçuk yıl sonra, hesaplama kuvvetleri tarafından taşınmaya uygun, yeterince kompakt tanksavar güdümlü füze sistemleri oluşturmak mümkün oldu.
Amerikan ordusu tarafından kullanılan ilk kontrollü tanksavar füzesi sistemi, Fransa'da geliştirilen Nord SS.10 idi. 1960'ten beri bu ATGM, General Electric tarafından lisans altında üretildi. ATGM teli ile yönetilir, üç nokta yöntemiyle manuel olarak yönlendirilir (görüş - roket - hedef). Kontrol komutları, ATGM kanatlarının arka kenarlarına monte edilmiş kontrol yüzeyindeki kumanda kolundan iletildi. Uçuşta roket takibi izleyici tarafından gerçekleştirildi. Füzeler, fırlatıcı olarak da hizmet veren hafif bir teneke kutudaki bir pozisyona teslim edildi. Roketin kutusuyla birlikte kütlesi 19 kg idi ve bu da ATGM'nin hesaplama kuvvetleriyle transferini mümkün kıldı. Roket uzunluğu - 850 mm, kanat açıklığı - 750 mm. Kümülatif 5 kg savaş başlığı homojen zırh ile 400 normaline nüfuz edebilir.
Başlatıcısı ATGM SS.10
ABD tarafından kabul edilen ilk tanksavar füzesi çok etkileyici bir savaş özelliğine sahip değildi. Fırlatma menzili 500-1600 m aralığındaydı .. Maksimum uçuş hızında, 80 ATGM'in kumanda kolu kullanılarak elle kontrol edilen maksimum uçuş hızında, düşman tankının füzeyi atlatmak için iyi şansı vardı. Amerika Birleşik Devletleri'nde MGM-10 adı altında SS.21 roket üretimi yapılmasına rağmen, Amerikan silahlı kuvvetlerindeki operasyonları deneyseldi.
1961’te ABD, Fransız ATGM Nord SS.11’i kabul etti. Başlangıçta, 60-x SS.11 kompleksi iyi performans gösterdi. Bir 6,8 kg roketin toplam savaş başlığı 500 mm zırhı deldi. Maksimum 190 m / s uçuş hızıyla, atış menzili 3000 m idi Ortalama olarak, 10 test sahasındaki iyi eğitimli bir rehberlik operatörü 7 hedeflerine füzelerle vurdu.
ATGM SS-11
Ancak, piyade bir anti-tank anti-tank füze sistemi olarak SS-11 Amerikan ordusunda yakalamadı. Öncelikle, rehberlik teçhizatının ve roketlerin kütlesi ve boyutları ile bağlantılıydı. Böylece, 1190 mm uzunluğunda ve 500 mm kanat açıklığında bir güdümlü füze 30 kg ağırlığındaydı. Bu bağlamda, ABD'de AGM-22 ismini alan ve bir lisans altında üretilen füzeler sınırlı bir süre için arazi araçları, zırhlı personel taşıyıcıları ve helikopterlere monte edildi. Ayrıca, bir savaş durumunda ATGM kullanımının etkinliği, test sahasında gösterilen sonuçlardan çok daha kötüydü. 1966'te, Vietnam'da, UH-115В Iroquois helikopterlerinden fırlatılan 1 füzelerinin, sadece 20 hedefi vurdu. Bu tür iç karartıcı mücadele kullanım istatistikleri, birinci jenerasyon ATGM'nin hedeflemesinin doğruluğunun doğrudan operatörün eğitimine ve psikososyal durumuna bağlı olduğu gerçeğiyle açıklanmaktadır. Bu bağlamda, ABD ordusu, manuel bir füze kontrol sisteminin uygulanmasının basitliğine rağmen, bir savaş durumunda etkinliğinin açık olmadığı ve yarı otomatik bir rehberlik sistemine sahip taşınabilir bir kompleksin gerekli olduğu sonucuna varmıştır.
1962’te, 58 ATGM ENTAC Fransa’dan satın alındı ve ABD Ordusu’nda MGM-32A adını aldı. Yapısal olarak, bu kompleks SS.10 ATGM ile çok ortak noktaya sahipti, ancak en iyi özelliklere sahipti. 12,2 kg ağırlığında ve 820 mm uzunluğunda bir ATGM, 375 mm kanat açıklığına sahipti ve 4 mm zırhını delebilecek bir 450 kg savaş başlığı taşıdı. 100 m / s azami uçuş hızına sahip bir füze, 400-2000 m aralığındaki hedefleri vurabildi.
Savaş konumuna yerleştirme ATGM ENTAC
ATGM metal bir kutuda bir konuma teslim edildi. Aynı kutu bir kerelik başlatıcı olarak görev yaptı. Fırlatmaya hazırlanmak için, bir tür taşıma ve fırlatma kabının ön kapağı geriye doğru katlandı ve iki tel destek yardımıyla fırlatıcı, ufka doğru 20 ° 'lik bir açıyla monte edildi. Roket kendisi aynı zamanda kutudan yarısı çıkıntılı. Konum rehberlik istasyonuna en fazla 10 füzesi bağlanabilir. Hesaplama kuvvetleri tarafından taşınabilen bir el arabası üzerinde başlatıcının bir çeşidi de vardı.
Fransız Müzesi Saumur'un teşhirinde, inşa edilmiş başlatıcı ENTAC
1963 yılında, MGM-32A tanksavar füzesinin çoğu Güney Kore'de konuşlanmış Amerikan askeri birliklerinin eline gönderildi. Vietnam Savaşı'nın ilk döneminde, MGM-32A güdümlü füzeler 14. Piyade Alayı ile hizmet verdi. Fransız yapımı ATGM'lerin mevcut tüm stokları 1969'un sonuna kadar tükendi. Lansmanlar sırasında tek değil tanka düşman vurulmadı, füzeler düşman pozisyonlarında ateş etmek için kullanıldı.
1970’te, BGM-71 TOW (İngilizce Tüp, Opticall, Tel), kablolarla kontrol edilen ve optik yönlendirmeli bir boru şeklindeki konteynırdan fırlatılan bir füze olarak çevrilebilen hizmete girmiştir. Askeri yargılamaların tamamlanmasının ardından, 1972'te, tanksavar kompleksi toplu birliklerine teslim edildi.
Prototip ATGM TOW 1964 yılında sunuldu
Hughes Aircraft tarafından oluşturulan ATGM, yarı otomatik kumanda komutunu uyguladı. Fakat SS.11’in aksine, ATGM TOW’un piyasaya sürülmesinden sonra, operatör sadece füze isabetinden önce hedef üzerindeki merkezi işareti tutmak zorunda kaldı. Kontrol komutları ince tellerle iletildi.
ATGM BGM-71 TOW'un erken sürümü
2210 mm uzunluğunda ATGM fırlatma borusu ve işaretleme ekipmanı tripod makinesine monte edilir. Savaşta ATGN kütlesi yaklaşık 100 kg'dir. Görünüşe göre, M152 151-mm başlatıcısının teknik görünümü ve güdümlü füze kartuşunun yüklenme yöntemi, halihazırda hizmet veren geri tepme tüfeklerinden büyük ölçüde etkilenmiştir.
Komutların tel üzerinden iletilmesiyle yarı otomatik bir rehberlik sistemine sahip olan Sovyet ikinci nesil ATGM'leriyle karşılaştırıldığında, tank karşıtı bir tabur bağlantısı olarak kullanılması amaçlanan Amerikan TOW kompleksi gereksiz yere ağır ve ağırdı.
Daha sonra, ATGM TOW'un yükseltilmiş versiyonlarının M220 başlatıcısının uzunluğu bir miktar azalmış olsa da, Amerikan kompleksinin büyüklüğü ve ağırlığı, diğer ülkelerde aynı yıllarda yaratılan ATGM'lerin büyüklüğünden önemli ölçüde daha büyüktü. Bu bağlamda, resmen taşınabilir olarak kabul edilen TOW ATGM, aslında taşınabilirdir ve temel olarak çeşitli kendinden tahrikli şasi üzerinde bulunur.
BGM-71A güdümlü füzenin temel versiyonu 18,9 kg ağırlığında ve 1170 mm uzunluğundaydı. Uçuş hızı - 280 m / s. Fırlatma aralığı 65-3000.Kümülatif 3,9 kg savaş başlığı bir 430 mm zırh plakasına nüfuz edebilir. Bu, savaş sonrası ilk neslin Sovyet tanklarını homojen zırhla yenmek için oldukça yeterliydi.
ATGM BGM-71A
Roketin namludan fırlatılmasından hemen sonra, ortasında ve kuyruk kısmında yaylı dört kanat açılır. Birikimli savaş başlığı roketin önünde bulunur ve kontrol ünitesi ile motor arka ve orta olanlar arasındadır.
İşaretleme sürecinde, operatör daima teleskop işaretini hedefte tutmalıdır. Roketin arkasında, uzun dalga kızılötesi radyasyon kaynağı olarak görev yapan bir xenon ampul vardır; bu, kılavuz sisteminin roketin konumunu belirlediği ve bir ATGM'yi görüş hattına yönlendiren komutları ürettiği anlamına gelir. İşlemciden gelen sinyaller, roketin arkasındaki makaralardan çözülen iki tel vasıtasıyla roket kontrol sistemine iletilir. Bir tel kopması durumunda, roket düz bir yörünge boyunca uçuşuna devam eder.
BGM-71 ailesinin tanksavar füzelerinin geliştirilmesi, fırlatma menzilini ve zırh penetrasyon değerini arttırma ve yeni, daha kompakt ve güvenilir bir elektronik eleman tabanı tanıma yönünde gerçekleştirildi. 71 mm'ye yükseltilmiş daha verimli savaş başlığı penetrasyon zırhı kullanımı sayesinde, 1981 yılı tarafından kabul edilen BGM-600C (Geliştirilmiş TOW) değişikliği. Roketin ağırlığı 200 tarafından arttırılmış d.Daha verimli jet yakıtı kullanımı ve kontrol telinin uzunluğu arttıkça, maksimum fırlatma menzili 3750 m olmuştur, BGM-71C ATGM'nin ayırt edici bir özelliği de burun oyuğuna takılan ilave çubuktur.
70'lerin ortasında, Batı Kuvvetler Grubu ve SSCB'nin Avrupa kısmına yerleştirilen Sovyet tank bölümleri, çok katmanlı kombine zırhlı tanklara yeniden donatılmaya başladı. Buna karşılık, 1983’te, geliştirilmiş motorlara sahip bir BGM-71D TOW-2 ATGM, bir rehberlik sistemi ve daha güçlü bir savaş başlığı hizmete girdi. Roketin kütlesi 21,5 kg'a yükseldi ve nüfuz eden homojen zırhın kalınlığı 850 mm'ye ulaştı. Daha sonra füzelerin modifikasyonları, zırhtan en uygun mesafede kümülatif bir jet oluşturmak üzere yaydaki çubukların varlığı ile görsel olarak ayırt edilir.
ATGM TOW-2
Burun içinde 71'te kabul edilen BGM-2E (TOW-1987А) roketinde, 38 mm çapında ve dinamik korumanın üstesinden gelmek üzere tasarlanmış yaklaşık 300 g kütleli minyatür bir tandem savaş başlığı vardır. Ucu başının üzerinde bulunan temaslı mekanik sigorta, ilk yardımcı savaş başlığını başlatır, ana yükün patlaması reaktif zırh yardımcı yükünün patlaması ve imhasından sonra meydana gelir. Ana kümülatif savaş başlığı kütlesinin altında 5,896 kg, bariyere yaklaşık 450 mm mesafede gerçekleşir.
BGM-71E (TOW-2A)
BGM-71D temelinde, 1992, en savunmasız üst kısmındaki zırhlı araçları yok etmek için tasarlanmış BGM-71F (TOW-2B) roketini yarattı. ATGM BGM-71F, roketin uzunlamasına eksenine 90 ° açıyla yönlendirilen ve çift modlu bir uzak sigortaya yönlendirilmiş, çift yönlü bir patlamanın çift şarjlı yeni değiştirilmiş bir savaş başlığı ile donatılmıştır.
ATGM BGM-71F
Sigorta bir lazer altimetre ve bir manyetik anomali sensörü içerir. Savaş başlığının patlaması, füze hedefin üzerinden uçarken meydana gelir, ki bu da tantal çarpma çekirdeği tarafından yukarıdan vurulur. 149 mm çapındaki savaş başlıklarının altından vurma eşzamanlı olarak gerçekleşir, birinin hareketi aşağıya doğru, diğeri ise hedefe çarpma olasılığını artırmak için geriye doğru hafif bir kayma ile geriye doğru yönlendirilir. Şok göbeğinin oluşumu için malzeme, tankın üst zırhının delinmesinden sonra maksimum yanma etkisi yaratacak şekilde seçildi.
ATGM BGM-71'in çeşitli modifikasyonları
BGM-71D'ye dayanan uzun vadeli tahkimatların imhası için, termobarik savaş başlığına sahip, TNT'nin yaklaşık 71 kg eşdeğeri olan roketi BGM-11H roketi yarattı. Amerikan verilerine göre, BGM-71D bazında oluşturulan tüm füzeler, herhangi bir kısıtlama olmadan tek bir fırlatıcı ile kullanılabilir. ATGM'nin BGM-71D modifikasyonu ile başlayarak, yakın konumdaki rampalardan eşzamanlı ateşleme üretmek ve gürültü bağışıklığını artırmak, bor ve titanyum reaksiyonların bir sonucu olarak ısı üreten ek bir izleyici üretildi ve ksenon ampulün radyasyon frekansı roketin uçuşu sırasında değişken ve rasgele değişti. Termal izleyicinin uzun dalga kızılötesi radyasyonu, TOW-4 tanksavar sistemlerinde nişan alma ekipmanına verilen standart termal görüntüleme görüşü AN / TAS-2A ile izlenir.
ABD ordusu Eylül 2006’te, yeni bir TOW 2B RF kablosuz ATG’yi 4500’in lansman menzili ile sipariş etti .. Bir telsiz kumandalı kılavuz sisteminin kullanılması, kontrol kablosu çözme mekanizması tarafından bobinlere uygulanan bir füzenin menzili ve uçuş hızındaki kısıtlamaları kaldırmanızı sağlar hızlanma ve yörüngeye ATGM harcanan zamanı azaltma.
ATGM TOW yaygınlaştı. Kompleks, dünyanın yaklaşık 50 ülkesinde hizmet vermektedir. Toplamda, 1970'ten daha fazla sayıda 700 000 BGM-71 füzesi piyasaya sürüldü.
Vietnam Savaşı sırasında TOW tanksavar kompleksi vaftiz oldu. Mart ayının sonunda 1972, askeri silahları hızla ortadan kaldıran Kuzey Vietnamlı birlikler güneye doğru geniş çaplı bir saldırı başlattı. Saldırı, birkaç yüz Sovyet yapımı T-34-84, T-54 ve PT-76 tankının yanı sıra Amerikan M41 ve M113 BTR'yi de içeriyordu. Bu bağlamda, tam olarak bir ay sonra - yılın nisan ayındaki 30'inde 1972, ordu komutanlığı Güneydoğu Asya'ya Amerikan ve Güney Vietnamlı hesaplamaları hazırlamak için TOW kara saldırı sistemleri ve eğitmenleri göndermeye karar verdi.
Zaten 5 Mayıs, Vietnam'ın askeri taşımacılığı havacılık 87 fırlatıcı ve 2500 ATGM teslim edildi. O zamana kadar Amerikalılar, ağır kayıplar ve çatışmada zafer beklentisi olmaması nedeniyle, yer operasyonlarını kademeli olarak terk etmeye başladılar ve bu yükü Güney Vietnam ordusuna yüklediler.
Yer temelli rampalardan yeni tanksavar füzeleri ilk defa Mayıs 1972'taki savaşta kullanıldı. Haziran ayının sonunda, 1972 tankları, Sovyet T-12-34 ve T-84 makinelerinin yanı sıra, tahrip edilmiş zırhlı araçlar arasında, 54 tanklarına, zemin bazlı ATGM'lerin yardımıyla 41 tanklarına çarptı. Ancak Güney Vietnam silahlı kuvvetlerinin savunmadaki yerel başarıları, genel düşmanlık rotası üzerinde etkili olamadı. Ağustos ayının ortasına kadar, savaşlarda 70 tanksavar tanrı kompleksleri kaybedildi. 19 Ağustos 1972 DRV avcılarının 711 bölümleri, Güney Vietnam ordusunun 5 piyade alayı tarafından savunulan Kung Son vadisinde Camp Ross üssüne baskın düzenledi, birkaç operasyonel anti-tank kompleksi ve onlara füze tedarik etti. Kuzey Vietnam ordusunun ödülü olan güdümlü tanksavar füzelerinin yanı sıra nişan ekipmanları ve rehberlik ekipmanlarına sahip yer rampaları kısa süre sonra SSCB ve PRC'de bulundu.
Sovyet uzmanları öncelikle BGM-71A ATGM'nin zırh delme kabiliyetinin özellikleri ve rehberlik sisteminin tasarım özellikleri ile optoelektronik paraziti düzenlemenin olası yolları ile ilgilendiler. Çin'de, kapsamlı bir çalışma ve yakalanan ATGM elemanlarının kopyalanmasından sonra, 80-x'in ortasında, HJ-8 olarak belirlenmiş kendi analoglarını benimsemişlerdir. Daha sonra, başlangıç modelinden ve zırh penetrasyonunun arttırılmasından farklı olarak, orijinal modelden farklı bir takım değişiklikler ortaya çıktı. Çin ATGM'nin seri üretimi devam ediyor, Pakistan, Tayland, Birleşik Arap Emirlikleri ve birçok Afrika ülkesinde kabul edildi.
1973’te nispeten az sayıda TOW ATGM’i, Kıyamet Savaşı’ndaki Arap tanklarına karşı İsrail Savunma Kuvvetleri tarafından kullanılmıştır. Savaşın arifesinde, bir 81 fırlatıcı ve biraz da 2000 füzesi İsrail'e teslim edildi. BGM-71A ATGM, az sayıdaki hazırlıklı hesaplamalar ile açıklanan mücadelede oldukça sınırlı bir şekilde kullanılmasına rağmen, İsrail ordusu hedefe ulaşma olasılığını ve füze rehberliğinin uygunluğunu takdir etti. İsrailliler bir dahaki sefere 1982’ta Lübnan’da TOW başvurdu. İsrail verilerine göre, tanksavar füzeleri birçok Suriyeli T-72'i imha etti.
Büyük ölçüde, İran-Irak savaşında Sovyet yapımı tanklara karşı TOW kullanıldı. Şah'ın egemenliği döneminde İran tarafından alınan tanksavar füzeleri, T-55 ve T-62 tanklarının zırhını herhangi bir yönden kolayca deldi. Ancak o zaman T-72'in modernin gövde ve taretinin ön zırhının üstesinden gelmek her zaman mümkün değildi. İslam Cumhuriyeti'nde bulunan BGM-71A füzelerinin stokları, düşmanlıklar sırasında hızla tükendi ve bu nedenle onları dolambaçlı bir şekilde edinme girişimleri yapıldı. İran ile ABD arasındaki ilişkilerin kopmasına rağmen, 1986'te ATGM'nin yasadışı tedariki İsrail ve Güney Kore üzerinden gerçekleştirildi. 90'te İran, Toophan ismini alan, kendi lisanssız TOW tanksavar versiyonunun üretimine başladı.
Kuveyt'teki Irak birliklerinin yılın Ağustos 1990'indeki işgalinden sonra, elli ayakkabıcı ve 3000'ten fazla füze Saddam ordusunun ödülü oldu. Kuveyt TOW’a ne olduğu ileride bilinmemektedir, ele geçirilen anti-tank sistemlerinin Irak karşıtı koalisyon birliklerine karşı kullanıldığı bilgisi bulunmamaktadır. Buna karşılık, Amerikalılar ATGM BGM-2D ve BGM-2Е ile TOW-71 ve TOW-71А komplekslerini aktif olarak kullandılar. Amerikan verilerine göre, Deniz Kuvvetleri birimlerinden biri, 93 ATGM kullanırken, 120 zırhlı hedeflerini imha etti. Toplamda, Çöl Fırtınası Operasyonu sırasında 3000'ten daha fazla BGM-71 füzesi başlatıldı. Daha önce olduğu gibi, ATGM eski T-55 ve T-62'e başarılı bir şekilde çarptı, ancak T-72 ön zırhı üzerindeki modern füze değişikliklerinin hareketi bile her zaman tatmin edici değildi. Ek olarak, piezoelektrik sigortaların yaklaşık 20 yıl boyunca depolarda depolanan roketler üzerinde çalıştırılması, çoğu durumda güvenilmez olduğu ortaya çıktı. Çoğu zaman eski füzeler atıldı, onları terkedilmiş Irak tanklarına ateş etti.
1992-1993’te, Somali’deki Amerikan birliği yaklaşık bir buçuk yüz ATGM TOW-2 ve TOW-2A harcadı. Füze saldırılarının hedefi militan araçlar, depolar ve atış noktalarıydı. Hareket kabiliyetini arttırma amaçlı tanksavar sistemleri çoğunlukla HMMWV araçlara monte edildi, ancak portatif rampalar bazen yol kavşaklarında üs ve barikatları korumak için kullanıldı.
TOW'un 2003-2010'i, 1991'teki kadar aktif olmasa da, İkinci Irak Savaşı sırasında da kullanıldı. Iraklı zırhlı araçlar neredeyse doğrudan çatışmalara katılmadığından, güdümlü füzeler, savunma cumhuriyetindeki gardiyanlar ve feodaliler tarafından işgal edilen ateşleme noktalarını ve binaları imha etmek için, kesin saldırılarda kullanıldı. Aynı zamanda, termobarik savaş başlığına sahip BGM-71Н füzeleri sokak savaşlarında yüksek verimlilik gösterdi. TOW ATRA, çok sayıda özel operasyonda kullanıldı. Böylece, Temmuz 22, 2003, Musul'da bir binada 10 ATGM üretildi. İstihbarat verilerine göre, Uday Hüseyin ve Kusey Hüseyin o sırada binadaydılar. Enkazı temizlemek mümkün olduktan sonra, Saddam Hüseyin'in iki oğlu da ölü bulundu. ABD birliklerinin Irak'tan çekilmesinden sonra, yüzden fazla TOW rampası ve TOW ile birkaç bin füze Amerikan birliğini Irak silahlı kuvvetlerine gönderdi. Ancak, ABD'den aldı silâh Yeni Irak ordusunun askerlerinin düşük mesleki nitelikleri nedeniyle, etkili bir şekilde kullanılmadılar ya da radikal İslamcıların kupaları haline gelip savaş alanına atıldılar.
2015'in ilk yarısında, Suriye Arap Cumhuriyeti'nde faaliyet gösteren terörist grupların emrinde TOW-2A ATGM'in Hughes / DRS AN / TAS-4 gece görüş manzaraları ile ortaya çıktı.
Bu durumda, bazı durumlarda militanlar, oldukça iyi bir şekilde eğitildiklerini gösteren, anti-tank sistemlerini oldukça yetkin kullandılar. Genellikle, çok katmanlı zırh ve T-72 ve T-90 tanklarının dinamik koruması, ATGM'yi tandem savaş başlığının girmesine karşı korumadı. Aralık 71'teki BGM-2016D ATGM'nin bir sonucu olarak Suriye'nin kuzeyinde iki Türk Leopard 2 tankının imha edildiği bilgisi var. Ancak, bazı başarılara rağmen, Amerikan yapımı tank karşıtı kompleksler Suriye silahlı kuvvetleri için zafer sağlayamadı. Suriye'de ATGM TOW kullanımının zirvesi, 2015-2016 yıllarına düştü. Şimdi SAR'da TOW tanksavar sistemlerinin kullanılması durumları oldukça nadirdir. Bu hem rehberli tanksavar füzelerinin harcaması hem de Amerikalı eğitmenler tarafından eğitilmiş operatörler arasındaki ağır kayıplarla açıklanmaktadır.
TOW ATGM'de iyi bir zırh penetrasyonu ve yeterli bir lansman aralığı vardı. Aynı zamanda, kompleksin önemli büyüklüğü ve ağırlığı, küçük piyade birimlerinin kullanımına kısıtlamalar getirdi. Aslında, 70-x'in başlangıcındaki TOW, alay ve tabur seviyesi 106-mm geri tepme tabancaları M40'ta değiştirildi. Bununla birlikte, piyade şirketlerinin ağır silah bölümlerinde, 90-mm M67 roketatarları, ana tanksavar silahları olarak kaldı. Kara kuvvetleri ve Deniz Piyadeleri'nin emri, 90-mm bombası fırlatıcısının atış mesafesinin birkaç katı aşan etkili bir atış menzili ile daha doğru bir silah elde etmek istedi. Bu tür silahların geliştirilmesi ve bunun için teknik şartname gereklilikleri, 1961 kadar erken bir tarihte Redstone Arsenal subayları tarafından formüle edildi. Yeni nispeten hafif ve kompakt tanksavar tank sistemlerinin, savaş konumunda kısa bir mesafe için bir asker tarafından taşınacağı ve taktik dal-müfreze bağlantısında kullanılabileceği varsayılmıştır.
Bir düzineden fazla şirket ABD'de 60-e'de güdümlü tanksavar füzesi kurulmasıyla ilgili olmasına rağmen, McDonnell Aircraft Corporation hafif ATGM'lerin gereksinimlerine daha fazla yaklaşabildi. Hughes Aircraft'tan TOW ATGM yarışmasında kaybeden Sidekick anti-tank kompleksi, MAW hafif ATGM'ye (İngiliz Orta Tanker Silahı) dönüşmüştür. Bu kompleks, ağır tanklar karşıtı TOW kompleksleri ve tek kullanımlık el tipi tanksavar el bombası fırlatıcı M72 LAW arasındaki tank karşıtı silahlanma alanındaki bir boşluğu doldurmak için geliştirilmiştir. Roketin yüksek başlangıç hızı dikkate alındığında ve geri tepme kuvveti ile orantılı olarak, fırlatma borusunun atılmasını önlemek için ve sonuç olarak, hedefe yönelik hatalar yapıldığında, prototip MAW ATGM iki ayaklı iki ayaklı ile donatıldı.
Haziran ayında, 1965, ilk test başlattı Redstone Arsenal topraklarında başladı. Maliyeti düşürmek ve fırlatma fırlatmalarında testlerin başlamasını hızlandırmak için, 127 mm güdümlü Zuni füzesi kullanıldı. Daha sonra, beş-inç güdümlü bir roket teste ulaştı; seyir jet motoru, her bir briketin etrafındaki roket gövdesi boyunca bir sıra sıralı (nozüllerin işlevini gerçekleştiren) sıralı ateşleme briketleri olarak sıralandı. ATGM bir tel rehberlik sistemi kullandı. Roket fırlatıldıktan sonra operatör, artı işaretlerini hedefte tutmak zorunda kaldı. Aynı zamanda, ATGM'nin arka kısmına yerleştirilen izleyicilere odaklanan, komutları oluşturma ve iletme istasyonu, füze sapmasını düzeltti ve füze uçuş yörüngesi ile hedefin görüş hattı arasındaki uyumsuzluk parametresini hesapladı, gerekli düzeltmeleri roket otopilotuna, vektör kontrol sistemi darbelerine dönüştürdü. çekiş.
Sonbaharda 1966 testi sırasında MAW ATGW'li atıcı
12,5 kg ağırlığındaki ATGM'ler tek bir operatör tarafından kullanılabilir ve taşınabilir, kendileri için donanımlı bir ateşleme pozisyonuna ihtiyaç duymaz, saldırgandaki piyade birimlerine eşlik edebilir ve özellikle hava ve hava taşımacılığı operasyonlarının yanı sıra dağlık ve ormanlık alanlarda kullanım için talep vardı.
Yer testleri sırasında, MAW ATGM'leri yer hedeflerine ulaşma verimliliğini ve tatmin edici olasılığını göstermiştir. Amerikan generalleri, özellikle piyade ateşi desteği için bir saldırı silahı olarak taşınabilir bir kompleks kullanma olasılığını sevdiler. Savaş alanındaki düşman tanklarının yokluğunda, saldıran birliklerin savaş oluşumlarında faaliyet gösteren tanksavar füze sistemlerinin, saldırıyı engelleyen ateşleme noktalarını tahrip edeceği öngörülmüştü.
Bununla birlikte, test programının tamamlanmasından sonra, ordu bir dizi önemli gözlemin ortadan kaldırılmasını istedi. Maksimum 1370 nişan başlangıcı olan MAW ATGM'leri ve etkilenen bölgenin en yakın sınırı, hafif bir anti-tank kompleksi için kabul edilemez olan 460-m idi. Ayrıca görme ve rehberlik ekipman füzeleri geliştirmek için gerekli. Anti-tank sistemlerinin benimsenmesinin koşulu, nişan ekipmanının gece aydınlatma görüşünün tanıtılmasıydı. Ek olarak, MAW ATGM sistemini test eden atıcılar, geliştiricilerin kompleksin kütlesinde bir düşüş peşinde koşarken, havacılık teknolojisi kullanarak çok hassas olduklarını belirtti. Piyade tarafından savaş alanında kullanılan, zırhlı personel taşıyıcılarında taşınan ve havadan indirilen silahlar, kompaktlık zararına ve artan bir kitleye rağmen, büyük bir güvenlik marjına sahip olmalıdır.
Sonuç olarak, MAW giyilebilir anti-tank kompleksi önemli bir değişiklik geçirdi. XM47 adı verilen yeni sürümün testleri Mayıs 1971’te başladı. Bu kadar önemli bir gecikme, ABD ordusu tarafından temsil edilen müşterinin Vietnam Savaşı nedeniyle kısa mesafeli güdümlü tanksavar silahlarına büyük ilgi göstermemesinden kaynaklanıyor. Bununla birlikte, yeni T-70 tankının SSCB'sinde benimsenmesine ilişkin bilgilerin görünmesinden sonra 64-x'in başında, taşınabilir anti-tank sistemi yine öncelikli programlardan biri haline geldi. Kabul testleri Ocak 1972 tarafından tamamlandı ve 1972'in baharında, deneyimli birlik testleri, savaşa en yakın koşullarda bulunan eksiklikleri belirlemeye ve düzeltmeye başladı. Kompleksin faaliyete geçmesi ertelendi ve МХNUMX Dragon adı altında kabul edildi ve 47 yılında gerçekleşti.
MAW ATGM sistemi ile karşılaştırıldığında, M47 Dragon kompleksi önemli ölçüde ağırlaştı. Savaş ağırlığı 15,4 kg, gece termal görüşüyle - 20,76 kg idi. Başlatıcı uzunluğu - 852 mm. Fırlatma borusunun dış çapı 292 mm'dir. ATGM kalibreli - 127 mm. Roket fırlatma ağırlığı - 10,7 kg. Penetrasyon - 400 ° ile buluşma açısında 90 mm homojen zırh. Atış poligonu - 65-950, en fazla menzilli ATGM uçuş süresi - 11 ile.
Başlatıcısı M47 Dragon ve ATGM
Kompleksin donanımı bir 6 çoklu optik görüş, bir ATGM izleyici için bir kızılötesi yön bulucu, bir elektronik birim ve bir roket fırlatma mekanizması içermektedir. Geceleri kullanılmak üzere, termal bir görüş kurulumu sağlandı. 1980 yılı itibariyle, bir AN / TAS-5 gece görüş cihazı bulunan bir kompleksin maliyeti $ 51000 olarak hesaplandı.
Kompleksin tasarım özellikleri nedeniyle, ondan çıkan ateş esas olarak iki ayaklı bir iki ayak üzerinde destekle oturma pozisyonunda yapıldı. Kompleks çok fazla ağırlığa sahip olmamasına ve hesaplamanın bir üyesi tarafından taşınabilmesine rağmen geri tepme ve ağırlık merkezinin kuvvetli bir değişimi nedeniyle omuzdan çekim yapmak imkansızdı.
ATGM'nin etkin kullanımı için, Dragon shooter'in yeterince eğitilmiş olması ve psikolojik kararlılığa sahip olması gerekiyordu. Hedef görünüme kilitlendikten ve tetik çekildikten sonra, atış hemen gerçekleşmedi. Tek kullanımlık kimyasal elektrik bataryasını aktive ettikten sonra, atıcı, dönen jiroskopun artan bir sesini duydu, ardından keskin bir başlangıç hızlandırıcısı çarptı ve bir roket başladı. Bu noktada, zayıf eğitilmiş ATGM operatörleri beklenmedik geri dönüşlerden ve merkezlenmedeki değişikliklerden sık sık hedefin görüşünü kaybetti ve bu durum bir eksikliğe yol açtı.
Dragon ATGM'yi yaratırken, normal motor ve kontrol tekerleklerinin eksik olduğu ve böylece yüksek mükemmellik elde etmeyi mümkün kılan orijinal şema uygulandı. Fırlatma işleminden sonra roketin korunması ve roketin rotasının nispeten düşük bir hızda ayarlanması, katı yakıt yüklerinin art arda yanması ve toz gazlarının roket gövdesinin yan yüzeyindeki birkaç sıra halinde düzenlenmiş eğik mikromotor nozüllerinden sona ermesi nedeniyle meydana gelmiştir. Yürütme kontrol ünitesi, her biri 60'in 3 bölümlerinde birleştirilen 20 mikromotorlarını içerir. Mikromotorların çalışması her yarım saniyede bir meydana gelirken, ATGM'nin uçuşuna karakteristik bir atımlı ses eşlik etti. Roketin kuyruk kısmında, gemide donanım, bir tel komut iletim hattının bir bobini, modüle edilmiş bir IR yayıcısı ve roket taşıma ve fırlatma kabını terk ettiğinde ortaya çıkan yaylı kanatlar bulunur. Uçuş uçuş halindeyken ATGM'nin gidişatı ve eğimi katı yakıtlı mikromotorlar tarafından dönüşümlü olarak ayarlanır, yörüngedeki roket önemli ölçüde dalgalanmalara uğrar ve bu da çarpma noktasında önemli bir değişiklik gösterir. Uzaktan çalıştırma aralığında, 3 m genişliğinde ve 2 m yüksekliğinde sabit bir hedefe ulaşma ihtimalinin% 80 olduğu tahmin edildi.
Birliklerdeki operasyonun başlamasından kısa bir süre sonra, ATGM'nin revizyonuna rağmen, Ejderin oldukça nazik ve kaprisli olduğu açıktı. Aşağıda belirtilen sıcaklıklarda - 25 ° C tek kullanımlık ilk çalıştırma elektrikli pil çalışmayı reddetti. Rehberlik ekipmanının elektronik kısmı yüksek neme maruz kaldı ve yağmurdan korunmak istedi. Sık sık, çekim yaparken, rehberlik komutlarının iletildiği bir kablo kopması oldu, mikromotorlar her zaman güvenilir bir şekilde çalışılmadı ve bu da rehberliğin bozulmasına neden oldu. ATGM Dragon'un genel teknik güvenilirlik katsayısı, 0,85'tir; bu, uygulamanın özellikleriyle birleştiğinde, Amerikan piyade şirketleri arasındaki tanksavar kompleksinin popülerliğine katkıda bulunmadı. Dahası, Alaska’ya ve denizcilere yerleştirilmiş olan birlikler, silahlarını ıslatma riski bulunduğunda, eski kanıtlanmış 90 mm M67 roketatarlarını kullanmayı tercih etti. Bununla birlikte, hizmet için kabul edilen ikinci nesil kompleksler arasında Ejderha en hafifti ve tek bir asker tarafından taşınabilirdi. Rehberlik ekipmanı, ateşleme pozisyonuna getirildiğinde fiberglastan yapılmış bir taşıma ve fırlatma kabına monte edildi. 12,9 kg taşınırken roket ile kütle TPK.
McDonnell Douglas ve Raytheon, ABD Ordusu 7 000 rampalarını ve 33 000 füzelerini tedarik etti. 3000 ülkelerine yaklaşık olarak 17 PU ve 000 15 ATGM ihraç edildi. ABD ordusunda M47 Dragon'un operasyonu, 2001 yılına kadar devam etti ve ardından kompleksler yedeklere alındı.
ABD ordusunun, 70'in sonuna kadar Dragon ATGM'nin özelliklerini ve mücadele yeteneklerini sert bir şekilde eleştirmeye başladığı belirtilmelidir. Generaller, güvenilirliği, doğruluğu ve zırh penetrasyonunu arttırmayı istedi. 1986'te ATCM Dragon II kabul edildi. Yeni eleman tabanının kullanımı, kasanın ilave sızdırmazlığı ve sertleştirilmesi nedeniyle donanımın güvenilirliğini artırmak mümkün olmuştur. Yükseltilmiş ATGM'nin doğruluğu yaklaşık 2 kat arttı. Aynı zamanda, roketin maliyeti nispeten düşüktü - $ 15 000. Daha güçlü ve daha ağır kümülatif bir savaş başlığı kullanılması sayesinde, zırh penetrasyonu 450 mm'ye getirildi. Fırlatma aralığı aynı kalır. Kompleks termal görüntüleme ile donatıldı. ATGM'nin kütlesindeki artış, rehberlik ekipmanının sertleşmesi ve gece kanalının tanıtılması nedeniyle, savaşta Dragon II ATGM'nin ağırlığı 24,6 kg idi.
Dragon II ATGM'nin savaş pozisyonunda hesaplanması
1993'te Dragon II + ATGM'nin yeni bir füze ile gelişimi tamamlandı. Yeni ATGM'nin lansman menzili, yüksek verimli katı yakıt kullanılarak 1500 m'ye getirildi Dragon II + ATGM'nin maksimum uçuş hızı 265 m / s. Zırh penetrasyonunu ve dinamik korumanın üstesinden gelme kabiliyetini arttırmak için, yeni ATGM, roketin fırlatılmasından sonra yaylı bir teleskopik çubuklu tandem şekilli bir kümülatif savaş başlığı ile donatılmıştır.
Aralık ayında, PTRC Dragon'u üretme hakkının 1993'i, uzmanları gelişmiş bir anti-tank kompleksi Süper Ejder yaratmış olan Conventional Munition Systems Inc tarafından satın alındı. ATGM, artan güvenilirlik, işaretleme doğruluğu, gürültü bağışıklığı ve menzili 2000 m'ye yükseltmek açısından geliştirilmiştir, bunun için, modern bileşenlere dayanan fiber optik kabloya dayanan yeni bir kontrol ekipmanı ve hafif bir roket oluşturulmuştur. ATGM Super Dragon, Dragon II + ile aynı tandem kümülatif bir savaş başlığı ile donatılmıştır. Bununla birlikte, Süper Ejder için ayrıca yüksek patlayıcı birikimli savaş başlığı ve kışkırtıcı savaş başlığı geliştirildi. Amerikan verilerine göre, Dragon II + ve Super Dragon ATGM'leri Amerika Birleşik Devletleri'nde hizmete girmedi. Bu gelişmeler ihracat için kompleksleri yükseltmek için kullanılmıştır.
ABD’ye ek olarak lisanslı ATGW Dragon üretimi İsviçre’de gerçekleştirildi. Alp Cumhuriyeti'nde üretilen modernize edilmiş bir versiyon Dragon Robot olarak bilinir. İsviçreli ATGM, Dragon II + 'nın ATGM'leri için iki taşıma fırlatma kabı içeren bir fırlatıcı ve bir uzaktan kumanda panelinden oluşması ile ayırt edilir. Rehberlik operatörü, PU'dan 100 m'ye kadar konumlandırılabilir; bu, düşmanın füze fırlatma sırasında ATGM konumunu algılaması durumunda, fırlatma sırasındaki olumsuz faktörlerin etkisini ortadan kaldırır ve hedeflemenin doğruluğunu arttırır ve hesaplamalar arasındaki kayıpları azaltır.
Anlaşılan, MNNXX Dragon ATGM'nin ilk savaş kullanımı İran-Irak savaşında gerçekleşti. Şah Muhammed Reza Pahlavi döneminde İran, en gelişmiş Amerikan silahlarını satın aldı ve hafif tankla mücadele kompleksi emri, ABD'de Dragon Tank füze sistemi resmi olarak kabul edilmeden önce bile verildi. M47 Dragon'un savaş sırasında ne kadar etkili kullanıldığına dair hiçbir detay yok, ancak 47-ler'de İran, İran atama Saeghe'yi alan ruhsatsız bir kopya üretmeye başladı. Gelişmiş bir rehberlik sistemine sahip Saeghe 90 varyantı için, yüksek patlayıcı parçalanma savaş başlığına sahip bir ATGM de yaratıldı. Irak ordusunun İslamcılara karşı kullandığı yıllar olan İran ATGM Saeghe 2'in 2'ten bildirildiği bildiriliyor.
İran'ın ardından İsrail, M47 Dragon ATGM'nin alıcısı oldu. SIPRI 'ya göre, bir ATGM ve bir PU’nın ilk partisi yılın Aralık ayındaki 1975’inde, yani aynı zamanda ATGM’nin ABD’de kabul edildiğini emretti. İsrail Savunma Kuvvetleri, Dragon ATGM'leri, 2005'e kadar çıkan tanksavar ateş tüfeklerinde tank karşıtı müfrezelerde kullandı.
MNNXX Dragon ATGM'li İsrail askeri. Lübnan, yılın haziran 47
M47 Dragon ATGM'nin Amerikan silahlı kuvvetlerindeki vaftizi, Grenada'nın işgali sırasında Ekim 1983'ta gerçekleşti. Beş BTR-60 dışında, Grenada'da başka hiçbir zırhlı araç bulunmadığından, Amerikan denizciler tankları önleyici güdümlü füzelerle ateş noktalarını yok etti. 47 yılında ATXM M1991 Dragon, Irak'a karşı kampanyaya katılan ABD birimlerindeydi. Bununla birlikte, kompleks kendini göstermedi.
ABD, Öfke Salgını Operasyonu sırasında M47 Dragon ATGM'yi istifleme pozisyonunda tutuyor. Yılın Ekim 1983
Şu anda, ATGM Dragon Ürdün, Fas, Tayland, Kuveyt ve Suudi Arabistan'da hizmet veriyor. Görünüşe göre, yarı otomatik bir yönlendirme sistemine sahip bu ikinci nesil ışık kompleksleri şimdi Yemen'deki savaş operasyonlarında Suudiler tarafından kullanılıyor. Çok uzun zaman önce, birleşik Suudi Arabistan'ın Arap koalisyonuna karşı çıkan Yemeni Hussites, yakalanan anti-tank sistemlerini gösterdi. Şu anda, M47 Dragon tank tank sistemlerinin daha önce hizmette olduğu birçok ülkede, yerini modern tank tank kompleksleri Spike ve FGM-148 Javelin aldı.
Devam edecek ...
Göre:
https://fas.org/man/dod-101/sys/land/tow.htm
http://www.museedesblindes.fr/
https://info-leaks.ru/archives/13429
http://zonwar.ru/granatomet/ptrk/Dragon-2.html
http://www.inetres.com/gp/military/infantry/antiarmor/M47.html
http://www.military-today.com/missiles/m47_dragon.htm
https://bukvoed.livejournal.com/275737.html