Şemali Şerif
Şemali Şerif
Çok küçük yaşta kıymetli dedesini kaybettiğinden, Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) in keremli sûretini hatırlamakta güçlük çekmesi münâsebetiyle O’na kolayca râbıta yapabilmek için Hasen (Radıyallâhu Anh), dayısı Hind ibni Ebî Hâle (Radıyallâhu Anh)a, dedesi Rasûlüllâh (Sallâl- lâhu Aleyhi ve Sellem)in şemâilini sormuştu ve onun kendisine bu hususta beyânlarda bulunmasına karşı çok istekliydi.
Şemali Şerif :
Fâtıma (Radıyallâhu Anhâ)nın, annesi Hâdîce (Radıyallâhu Anhâ)dan kardeşi olduğu için, küçükken Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem)in terbiyesi altında büyümüş olan ve bu sebeple Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem)in târifini çok iyi yapan Hind (Radıyallâhu Anh) (ve Alî (Radıyallâhu Anh)) şöyle anlattı:
“Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) haddizâtında büyüktü, kendisini görenlerin nazarında da büyük görünürdü.
Ne kadar istese de hiçbir kimse görmezlikten gelerek O’na hürmeti terk etme gücünü kendinde bulamazdı.
Mübârek yüzü hafif değirmi (yuvarlak) ve dolgunca idi. Rengi; pembe beyaz olup, ayın ondördü gibi parlardı.
Mübârek boyu; ortadan uzunca, çok uzundan da kısacaydı. O, kavminin orta boylusu idi.
Mübârek başı; büyükçe idi ki, bu O’ nun idrâk gücüne delâlet etmekteydi.
Mübârek saçları; kıvırcıkla düz arası, hafifçe dalgalıydı.
Yeni yıkanmışken kolayca şekil alabildiğinde saçlarını sağa ve sola ikiye ayırırdı, değilse ayırmazdı. Mübârek saçını salıverdiğinde kulak yumuşaklarını geçerdi.
Mübârek rengi bembeyaz ve parlaktı.
Mübârek alnı genişti.
Mübârek kaşları yay gibi ince, uzun ve düzgündü. O şekilde ki, hiçbir tüy diğerini geç- mezdi. Mübârek kaşları birbirine yakın olmayıp çok mükemmeldi. Mübârek kaşlarının arasında bir damar vardı ki, Allâh için kızması onu harekete geçirirdi.
Mübârek gözleri irice olup, kudretten sürmeliydi. Siyahı çok siyah, beyazı da çok beyaz olup, akında hafif pembelik karışık idi.
Mübârek burnu hafif uzunca olup ucu inceydi. Mübârek burnunun üzerinde öyle bir nûr vardı ki, iyice bakmayan kişi sahip olduğu nûrdan dolayı ortasını çıkıntılı zannederdi.
Mübârek sakalı, çok gür ve büyükçe idi.
Mübârek yanakları; düz olup çıkıntılı değildi.
Mübârek ağzı; genişti ki, bu da fesâhatı- nın bir delîli idi.
Mübârek dişleri; çok keskin ve parlak olup, üst dişlerinin arası hafifçe açık idi.
Mübârek boynu; gümüş gibi güzel ve parlaktı. Düzgünlük ve doğrulukta sanki tasvîr (çizme resim) gibi idi.
Mübârek uzuvları birbirine çok uyum- lu ve münâsip idi.
Mübârek bedeni mûtedil bir şekilde etli olup, mübârek etleri sarkık değildi.
Karnı şerifleri ve göğsü şerifleri birbirine müsâvî (eşit konumda) idi. Mübarek göğüsleri genişti ki, bu O’nun asilliğinin ve gücünün alâmetiydi.
Mübârek omuzlarının arası geniş idi.
Mübârek kemiklerinin eklem yerleriyle omuz başları ince idi ki, bu O’nun mükemmel kuvvetinin delîli idi.
Mübârek uzuvlarının tüysüz kısmı çok parlak ve nurlu idi.
Mübârek vücudu kılsız olup, sâdece göğsünden göbeğine doğru inen bir tüy şeridi vardı.
Mübârek kolları ve omuzları tüylü olup, mübârek kolları uzunca idi.
Mübârek el ayası genişce idi ki, bu O’ nun hem sûreten hem mânen elinin açıklığının delîli idi.
Mübârek elleri ve ayakları irice idi.
Mübârek parmakları ince idi.
Mübârek tabanlarının boşluğu mûtedil olup, ne çok çıkıntılı, ne de çok düşük idi.
Mübârek ayakları düz, pürüzsüz ve yu- muşak olduğu için kayganlığından su tutmazdı.
Yürüdüğü zaman meyilli ve engebeli bir yerde yürürcesine ayaklarını sürtmeden sert- çe kaldırıp geminin suda akışı gibi yürürdü ve yokuştan iner gibi sallanırdı.
Yürümesi sekînet ve vakarla olup, adım araları geniş idi.
Bir tarafa bakarken sâdece mübârek başıyla değil, bütün vücûduyla o tarafa yöne- lirdi.
Mübârek göz uçları yere doğru eğik olup, vahiy bekleme ânı dışında yere bakışı, göğe bakışından daha uzun vukû bulurdu. Bu da O’nun sekînet ve ve emniyetinin delîli idi.
O’nun bütün bakışları: ‘Onlardan bâzılarına dünyâ hayatının süsü olarak kendilerini imtihan etmek için verdiklerimize gözlerini uzatma!’ (Tâhâ Sûresi:131) emrine imtisâlen zarûret miktarı idi.
Ashâbını önünde yürütür: ‘Arkamı me- leklere bırakın!’ buyururdu. Son derece tevâzuundan dolayı karşılaştığı kişiye önce kendisi selâm verirdi.
Mübârek sırtında bulunan iki kürek kemiği arasında peygamberlerin sonu olduğunu gösteren nübüvvet mührü vardı.
Hülâsa; Kâinatın Efendisi (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) insanların en cömerti, en açık gönüllüsü, en doğru sözlüsü, en yumuşak huylusu ve en arkadaş canlısı idi.
Kendisini ilk defa görenler heybetine kapılır, fakat tanıyıp dostluk kuranlar O’nu çok severlerdi.
Hâsılı; Fahr-i Kâinat Efendimiz, gözleri kamaştıracak şekilde nûrların nûru idi. O’nu tarife çalışanlar: ‘Ne O’ndan önce, ne de O’ ndan sonra, O’nun gibi bir zat görmedik!’ derlerdi. Allâh-u Te‛âlâ’nın sâlat ve selâmları; O’nun, Ehl-i Beyt’inin ve bütün ashâbının üzerine olsun!”
Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) dâr-ı fenâdan dâr-ı bekâya intikal ve irtihal irâde buyurunca, ashâb-ı kirâmın, “Yâ Rasûlellâh! Senden sonraya kalıp da cemâlini göremezsek hâlimiz nice olur?” demeleri üzerine şöyle buyurdular:
« اُكْتُبُوا أَوْصَافِي وَانْظُرُوا إِلَيْهَا وَارْفَعُوهَا مَعَكُمْ فَمَنْ رَفَعَهَا مَعَهُ وَنَظَرَ فِيهَا فَكَأَنَّمَا رَآنِي إِنْ كَانَ مُسْلِمًا حَرَّمَ اللّٰهُ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ وَيُؤَمَّنُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَلَا يُحْشَرُ يَوْمَ الْحَشْرِ عُرْيَانًا وَإِنْ كَانَ سُلْطَانًا نَالَ مُرَادَهُ وَنَصَرَهُ اللّٰهُ عَلٰى أَعْدَائِهِ وَيُؤَمِّنُهُ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْطَانٍ وَمِنْ جَمِيعِ كُلِّ مَا يَخَافُ، وَمَنْ كَتَبَهَا فِي وَرَقَةٍ وَحَمَلَهَا مَعَهُ جَعَلَ اللّٰهُ لَهُ جَنَّاتِ عَدْنٍ مَنْزِلَهُ، وَمَنْ نَظَرَ فِيهَا بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ كَتَبَ اللّٰهُ لَهُ ثَوَابَ خَمْسَمِائَةِ حَجَّةٍ، وَمَنْ نَظَرَ فِيهَا بَعْدَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ كَتَبَ اللّٰهُ لَهُ ثَوَابَ سِتَّمِائَةِ حَجَّةٍ، وَمَنْ نَظَرَ فِيهَا بَعْدَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ كَتَبَ اللّٰهُ لَهُ ثَوَابَ أَلْفِ حَجَّةٍ وَكَتَبَ اللّٰهُ لَهُ ثَوَابَ مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ وَكَتَبَ اللّٰهُ لَهُ ثَوَابَ مَنْ أَعْتَقَ أَلْفَ رَقَبَةٍ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ .»
“Benim evsaf ve şemâilimi yazıp onlara bakın ve yanınızda yüksek bir yere asın!
Her kim onları yükseğe kaldırıp bakar- sa beni görmüş gibi olur. Eğer Müslümansa (ve bana muhabbetle bağlanırsa), Allâh-u Te‛-âlâ onun cesedini cehenneme haram kılar.
O kişi kabir azâbından emin olur ve mahşer günü çıplak olarak haşredilmez.
O kişi idareci ise murâdına erer. Allâh-u Te‛âlâ ona, düşmanlarına karşı yardım eder. Bütün şeytanların şerrinden korur. Her korkusundan emin olur.
Her kim bunları bir kağıda yazıp ya- nında taşırsa, Allâh-u Te‛âlâ Adn cennetlerini ona konak yapar.
Sabah namazından sonra (üç salevât-ı şerîfe okuyup), bu şemâili şerîfeye bakana Al- lâh-u Te‛âlâ beş yüz hac sevâbı yazar.
Akşam namazından sonra buna bakana altı yüz hac sevâbı yazar.
Yatsı namazından sonra buna bakana ise bin hac sevâbı yazar, kendisine Kur’ân-ı ‛Azîm’i hatmetmiş kimsenin sevâbını yazar ve ayrıca ona bin köle âzâd etmiş kişinin sevâbını yazar.
Allâh-u Te‛âlâ, büyük fazl(-u kerem) sâhibidir. (Dolayısıyla O’nun, Habîbine muhabbetle bağlanan ve şemâiline tâzimle bakan kimseye bu kadar sevâb vermesine şaşılmaz.)”
Ulemâ şöyle demişlerdir:
“İçinde şemâil-i şerîfe bulunan ev felâkete uğramaz.
İçinde şemâil-i şerîfe bulunan eve şeytan ve fakirlik girmez.
İçinde şemâil-i şerîfe bulunan ev ateşte yanmaz.
Şemâil-i şerîfeyi üzerinde taşıyan kişi her türlü musîbetten korunur, ömrü ve devleti uzun olur ve âhiret belâlarından emin olur.
Şemâil-i şerîfe her ne niyetle kırk gün o- kunsa, okuyanın murâdı hâsıl olur.
Şemâil-i şerîfeyi ölümünden sonra kefenine koyduran kişi kabir azâbı görmez, yetmiş melek ona duâ ve istiğfâr eder.”
(Ârif-i Rabbâni Veliyy-i Samedâni Fethullâh el-Ben- nâni, Fethullâh fî mevlid-i Hayr-i halkıllâh, sh:15-19, Tirmi- zî, no:3638, Şemâilü’l-Nebî, sh:38, İbnü’l Esîr, Üsdü’l-gâbe, No:5404, 4/619, Beyhakî, Delâilü’n-nü- büvve, 1/285, Türkiye Diyânet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 18/ 44-51)
Şemali Şerif
Daha Fazlası için:
https://arifankitapevi.com/shop/ahlak-i-nebi/