Lakers’ın Anthony Davis’e ait olduğu veya Austin Reaves’ten ilham aldığı veya Rui Hachimura’ya bindiği hakkındaki konuşmaları görmezden gelin.
Bunun yerine saha kenarındaki taraftarların suratına yöneltilen sözsüz bir çığlığı dinleyin.
Bir Memphis Grizzly’nin kollarından kopan dövüş ribaundunun yüksek, terli sesini duyun.
Oyunu kurtaran çaresizliğin sancıları içinde sepete doğru amansız dirsek atışını hissedin.
Hadi ama, burada kimi kandırıyoruz?
Yukarıdaki tüm sahnelerin, büyüklüğün eziyet ve cesaretle ortaya çıktığı bir gecede resmedildiği gibi, Lakers, LeBron James’in takımıdır, nokta.
Başka kimseye ait değiller. Başka kimse tarafından yönetilmiyorlar. Sadece eskimeyen harikanın onları götürebileceği kadar ileri gidecekler. Ancak amansız süper yıldızları hayatta kaldığı sürece hayatta kalacaklar.
Pazartesi gecesi kükreyen bir Crypto.com Arena’da Memphis Grizzlies’e karşı 117-111’lik müthiş uzatma galibiyetini deneyimleyin ve anlayın.
Lakers, LeBron James sayesinde bu ilk tur playoff serisini üçe bir önde götürüyor. Sonunda bu düelloyu kazanacaklar ve bir sonraki turda LeBron James nedeniyle Golden State veya Sacramento’ya karşı tercih edilmeleri gerekiyor.
Geçen hafta burada Lakers’ın şampiyon bir takım olmadığı yazılmıştı, ancak Pazartesi gecesine inanırsanız, LeBron James ile her türlü mucizeyi gerçekleştirebileceklerine de inanırsınız.
Daha sonra soruldu, bacakları nereden buldun?
“Açıkçası bacakları buldum mu bilmiyorum,” dedi yorgun bir gülümsemeyle.
Hayranlar nefesini nerede buldu kim bilir? Grizzlies’in iradesini nerede kaybettiğini kim bilebilir? Her iki şey de, muhtemelen tarihin en iyi basketbolcunun, tarihin en büyük Lakers’larından biri olma yolunda uzun adımlar attığı bir gecede oldu.
James, “Bunlar sevdiğim anlar,” dedi ve tanrım, şehir bunları paylaşmaya bayılıyordu.
Muhtemelen rakamlarını zaten biliyorsunuzdur – 22 sayı ve kariyerinin en yüksek seviyesi olan 20 ribaund ve 45 dakikada sadece bir top kaybı, onun için bile inanılmaz olan tam bir hakimiyet.
“Kariyerim boyunca oldukça güzel şeyler yaptım. Daha önce hiç 20 ve 20 yaşamadım” dedi. “Yani, bu oldukça havalı, sanırım.”
İstatistikleri gördünüz, ancak etkiyi fark ettiniz mi? Kalçası ağrıyan bir Davis’in zar zor ortaya çıktığı ve Hachimura’nın en büyük şutunu bloke ettiği ve debriyaj şutu D’Angelo Russell’ın faul yaptığı bir gecede, James onları ateşin içinden geçirmek için elinden gelen her oyunu yaptı.
Teknik direktör Darvin Ham, “Başardığı tüm olağanüstü şeyler, zirvede olmayı istemek ve takımını başarılı olmak için doğru şekilde bir konuma getirmek için o tutkuya, o cesarete sahip,” dedi. “Ve senin gördüğün de buydu.”
Birincisi, James, sert bir şekilde savunan Jaren Jackson Jr.’a karşı kuralın son saniyelerinde oyunu eşitleyen turnikesi ile tüm geceyi kurtardı.
Evet, bilmiyor muydunuz, tam olarak o vuruşu yapıyor.
James, “Farklı yerleştirme paketleri üzerinde çalışıyorum… Üçüncü Kademe meydanın ötesinde… bu yüzden bunu ilk kez yapmıyorum,” dedi James.
Bundan önce, gergin ve sıkı bir dördüncü çeyrek açmazı sırasında, kontrolden çıkmış bir Ja Morant’a iki geri ezici suçlama çekmek kadar dramatikti. Sadece soruyorum, ama başka hangi 38 yaşındaki süperstar, yorucu bir dördüncü çeyrekte iki suçlama çekiyor?
James, “Bu her zaman bendim,” dedi. “Takımın başarılı olması ve hücumda olabildiğim kadar iyi olmaya çalışmam için ne gerekiyorsa. Ama savunma tarafında daha da önemli. Bu geceki zihniyet buydu.
Ardından, nefes nefese kalan takım arkadaşları için oyunları canlı tutmak için mücadele ettiği beş hücum tahtası da dahil olmak üzere tüm bu ribaundlar vardı.
“Sadece derine in ve bir noktada uyuyabileceğini anla. Sadece şimdi değil,” dedi James. “Dinlenmenin ya da bir ödevi unutmanın zamanı değil. Maçtan sonra fazlasıyla vaktin olacak.”
Son olarak, uzatmaya 29 saniye kala bir turnike olan ve Lakers’a aşılmaz bir beş sayılık üstünlük sağlayan The Screamer vardı. Faul yapılan James, dev kollarını esneterek ve kelimenin tam anlamıyla yakındaki taraftarların suratına bağırarak oyunu bitirdi.
“Bir tür hançer oyunu veya öldürücü atış yapabileceğinizi bildiğiniz anların bir parçası oldum” dedi. “Ve o oyunun tam orada olduğunu hissettim… Söylemezdim, kapıyı kapattım. Ama mühürledi. Sadece duygunun ortaya çıkmasına izin veriyordum.
Taraftar tesadüfen ona doğru bağırdı.
Biliyorlar. LeBron James biliyor. Lakers biliyor.
Bu, bütün bahar sürmeyebilir. Bu belki de bir sezon daha sürmemeli. Ama şu anda, bu playofflarda ne kadar uzun süre oynarlarsa oynasınlar, bunu şu şekilde yapacaklar: ateşi, kavgası boyunca ve sırtında.