Yu Il Han’ın Dünya insanlarının Dünya’yı koruma tutkusu içinde sadece bin kişi kalana kadar birbirleriyle ölümüne savaşmasını beklediği bir zaman vardı.
“Susanoo partisi.” “Onlarla savaşıp güçlerini tüketmemeliyim.” “Üyeleri korkutucu, değil mi? Terkedilmiş Dünya’ya karşı savunma savaşında hepsi MVP’ydi.”
“Yollarından çekilelim.”
Ancak İl Han’ın grubu hemen devasa arenaya girdi ve tam bin kişiden bazıları kendi istekleriyle dışarı çıktı.
“Ha?”
Bu çok ani olduğu için Il Han az önce olanları gözleri açık yargılamak zorunda kaldı.
“Birisi pes mi etti?” [Gerçekten.] (Erta)
Evet. ‘Ah, buraya inmeliyim!’ mekandan ayrılmıştı ve Il Han’ın getirdiği partiyle tamamen aynı sayıda insan vardı! Mesela sahnede bin kişi tutuldu ve bu noktada Il Han katılımcıların nasıl seçildiğini de kavrayabildi.
Katılımcıları seçmek için iki yöntem vardı, bire bir savaşlar ve grup savaşları.
Bire bir savaşa katılmak isteyenler, bin kişiden birini seçip onlara meydan okurdu. Meydan okuyan kazanırsa, kaybeden istifa eder ve kazanan yerini alır. İnsanların gönüllü olarak istifa etmesi de tamamen iyiydi. Ana nokta, sahnede maksimum 1000 kişinin tutulması gerektiğiydi.
Ancak, grup savaşları kıyaslandığında çok daha karmaşıktı. Sadece 10 günde %120 güçle geri dönen Kang MiRae’nin klan üyeleriyle birlikte katılması için 1000 kişi arasından tek bir katılımcıyı seçip sayıları kendi klan üyesi sayısıyla eşleştirmesi ve iki raunt kazanması gerekiyordu. zorluklar.
Kişinin tüm gücünü ortaya koyması gereken tekli savaşların aksine, grup savaşlarında pek çok başka unsur vardı, bu nedenle yeterliliklerini kanıtlamak için iki kez savaşmak kaçınılmazdı. İki savaş kazanırlarsa katılımları kesinleşecekti. Arka arkaya birkaç kez dövüşmekle rastgele rakiplerle savaşmak arasında sadece bir fark vardı.
Ayrıca, savaşı bu şekilde kazandıklarında, kaybedenlerin hepsi arenadan çıkmak zorunda kaldı, böylece katılımcılarda bir boşluk olacaktı. Bazı zayıf insanlar o boşluğa katıldığında, yetenekli insanlar bir kez daha onlara meydan okur ve yerlerini alırdı.
Aşağıya indiklerinde sahneye çıkmak imkansız olduğundan, arena beklediği kadar dolu değildi.
“Bay Yu Il Han kesinlikle harika.”
Kang HaJin, Il Han’ın tüm sinir bozucu süreçleri atladığını ve insanlara partisinin katılımını kabul ettirdiğini görünce haykırdı.
Her zaman havalı olan tam plaka zırh ve keskin kanatların aniden ortaya çıkması onu oldukça tuhaf gösteriyordu, ama yine de ezici bir karizması vardı. Arkasındaki yedi ast bile buradaki kimseye bir şey kaybetmezdi…
“Ama aslında, kurtların en güçlü binini getirseydi kolayca bitmez miydi?”
Böbürlenme olmasa da insanlığın Kiroa’ya karşı geldiği gün Il Han olmasaydı insanlık kaybederdi. Sadece Il Han kapıdan girip diğer taraftaki güçlülerle ilgilendiği için savaşmaları mümkündü. Ve hayatta kalan kurtların hepsi onun astı oldu….
Kang MiRae sorusunu yanıtladı.
“Elbette kolay biterdi.” “O zaman neden?” “Mevcut kuvvetlerin yeterli olduğunu düşünmesi gerekmez mi?”
Cevabını duyduktan sonra Kang HaJin’in çenesi açık kaldı.
Artık tüm insanlık, Müsabaka Savaşı’nı çevreleyen koşulları biliyordu; katılan dünyaların sayısını ve kazananın nasıl belirleneceğini biliyorlardı. 2. Büyük Afet yaşayan dünyalara karşı onları bir şekilde yönetebilse bile, kıdemli kategorideki takımlara karşı kazanacağından nasıl emin olabilir?”
Kang HaJin böyle mantıklı şeyler düşünürken Terkedilmiş Bir Dünya’da vakit geçirdikten sonra biraz tuhaflaşan kız kardeşi ve arkadaşı fikirleriyle bir adım daha ileri gitmişti.
“Aslında, biz Dünya’yı korurken Bay Yu Il Han ve Mir’in kendi başlarına gitmeleri çok daha verimli olmalı.” “Onu sonsuza kadar rahatsız edemeyiz. Onsuz da bir şeyler yapabileceğimizi ona göstermeliyiz.” “Siz kızlar, oraya gitmeden önce bile özgüvenle dolu olmanıza rağmen, bence şimdi o fırlayan özgüvenle birini öldüresiye dürtebilirsiniz.”
Kang MiRae sadece gülümseyerek cevap verdi ve kendisi dahil 10 numara olan Şimşek Tanrısı üyelerine baktı.
Terk Edilmiş Dünya’ya gittiğinde aradaki fark artmış olsa da, onlar yine de onun tarafından özenle seçilmiş seçkinlerdi. Bu Müsabaka Savaşında parlatılmış olsalardı, 2. Büyük Afetten sonra bile başarılı olabilirlerdi.
“Lütfen hazırlanın. Bu başlangıç.”
Kang MiRae sahneye girerken bir elinde altın şimşek oluşturdu ve yakaladı. Yaklaşık 3 yıldır yanında olan Legend dereceli bileziğin seçeneklerini rahatlıkla kullanıyordu.
“Bir grup dövüşüne meydan okuyacağız. On kişiyiz. Ah, güçlü olanlarla dövüşmek istemiyoruz, bu yüzden lütfen kendi isteğinizle yolumuzdan çekilin.”
Gerçekten istediği gibi oynadı. Daha güçlü ekipler onun ne kadar güçlü olduğunu anladılar ve kendilerini sakladılar. Bu arada, sol ve sağ ayırt edemeyen tutkulu olanlar, onun alay hareketiyle avlandı ve Boom Bubble’ı bile kullanamadan kovuldu.
“Ustanın büyüsü çok güçlü.” “Hayır, Bayan YuNa’nın kutsaması çok güçlü…”
Birlikte savaşan üyeler bile şaşkına dönmüştü. Paniklerini hisseden Kang MiRae hafif bir gülümsemeyle konuştu.
“Gelecekte bizi şevkle takip etmelisin.” “Evet!” “Anlaşıldı!”
Ardından New York’ta sahneye birçok kişi katıldı. Yu Il Han’ın grubu ve Yıldırım Tanrısı dışında pek çok kişi ayrıldı ve bazı bilinmeyen uzmanlar da ortaya çıktı. Kesin olan bir şey varsa, o da buradaki tüm üyelerin 2. Büyük Afetten önce diğer dünyaların diğer temsilcilerine kaybetmeyen bir güce sahip olduğuydu.
[Katılımcının seçiminin bittiğini beyan ederim. Tam 2 saat sonra Lu Füera’ya transfer başlayacak, o yüzden lütfen sahnede bekleyin.] (Spiera) “Böylece bitti.”
Planlanan süre sona erdikten sonra Il Han hemen sahneye oturdu ve etrafına bakındı. Il Han’ın grubu ya da Yıldırım Tanrısı gibi ezici bir güç gösteremeseler de Ön Cephe İttifakına ait birçok klan sahnede kalıyordu.
Tabii ki, tüm üyelerini açgözlülükle bir araya getiren klanların çoğunluğu yenilgiden kaçamadı, ancak esas olarak yakın dövüş personelinden oluşan Demon Dragon klanı gibi durumlarda, yalnızca elitlerini ileri düzey yeteneklerle bir araya getirerek kolayca zafer kazandılar. silahlar.
Öte yandan, Magia klanı ve Metal Şövalyeler klanı uzun bir süre önce tek başlarına mücadele ediyor gibiydiler ve bu sefer elitlerini seçip mükemmel dengeli bir parti sergilemek için bir araya gelmişlerdi. İster Carina Malatesta ister Michael Smithson olsun, Kantou savaşından tamamen farklı bir şekilde büyümüşlerdi.
“Hey, Smithson ve Malatesta’nın aralarında bir şeyler olduğunu düşünmüyor musun?”
Yani merak ediyordu. İki klan lideri arasında neler yaşandı?
[Lisede başkalarının arkasından çok konuşuyormuşsun gibi konuşuyorsun.] (Erta)
“Sanırım yanılıyorsunuz. Çünkü ağzımı sadece kayıt/yoklama, müzik ve öğle yemeği sırasında açtım.”
[Üzgünüm! Bundan sonra seninle çok konuşacağım!] (Erta)
“Hayır, sorun değil. Hiç arkadaşım olmaması benim hatam. Evet, başkalarının arkasından konuşacak vasıflarım yok.” [Aawawaa, ne yapacağım? Büyük bir mayına bastım!] (Erta)
“Bu kadarı bir mayınsa, benim kalbim bir DMZ. Bunun için bu kadar endişelenme.” [Bunun yerine beni daha da endişelendiriyor!] (Erta)
Erta dikkatsizliğinden kendini sorumlu tuttu! Bu sırada Aşk Tanrısı tarafından kutsandıktan sonra diğer insanların aşk meseleleriyle ilgilenmeye başlayan Liera, yan yana duran kadın ve erkeğe baktıktan sonra hemen karar verdi.
[Ahaa… kadın adamla ilgileniyor gibi görünüyor ama duygularına karşılık verilmiyor. Başka bir kadını düşündüğünü görebiliyorum.] (Liera) [Gördüğüm kadarıyla, kadın hem görünüş hem de yetenek açısından çok daha iyi, ama nasıl? Normalde kadına tutunan erkek olurdu.] Seçimde jüri üyeliği yaptıktan sonra geri dönen Spiera, Liera cevap verdiğinde dedi.
[Gerçek aşkın böyle maddi şeylerle hiçbir ilişkisi yoktur, aptal.] (Liera) [Gerçekten mi? Liera gerçekten aşk hakkında çok şey biliyor. t#$%^ tarafından kutsandığından beri farklı olduğunu biliyordum.] (Spiera)
Meleklerin 2. süper mini savaşı tetiklendi. Lise travmasını üzerinden atmayı başaran Il Han, envanterinden temiz bir tava çıkarmaya başladı.
“Acıktım o yüzden yemek yiyelim.” [Bu durumda yemek yemeyi düşünebileceğini düşünmek… inanılmaz…] (Erta)
Yu Il Han küçük ölçekli bir fırın çıkardı ve Blaze ile ateş yakarak wok’u düzeneğin üstüne yerleştirdi. Ejder etini ejderha yağıyla işlenmiş yağda kızartmaya başladığında, sahnenin içinden veya dışından herkesin bakışları ona çevrildi.
[Güzel koktuğu için gerçekten hayal kırıklığına uğradım!] (Erta) “Lezzetli görünüyor.”
Envanterindeki vakumlu plastik torbadan pirinci çıkardı ve çeşitli sebzeler ve sos ekledi.
Biraz tuz ekledi ve bir kez Na YuNa tarafından zehirden arındırılmış Nefes ile istiridye sosu karıştırılarak yapılan özel ejderha sosu ekledi. Mükemmel ejderha tavada kızartılmış pilavdı.
[Hayatımda seçim aşamasının zirvesinde yemek pişiren birini göreceğimi düşünmek…] (Spiera) [Ben de savaştığıma göre artık açım. İl Han, bana da ver.] (Liera)
LIera ile kavga ederken Spiera bile şok olmuştu. Bu sırada konserve yiyeceklerle açlıklarını bastıran diğer katılımcılar sadece yutkunma sesleri çıkarıyorlardı.
“Susanoo tarafından pişirilen yemekler…” “Hayal bile etmeyin. Sonunda kendimiz pişirebiliriz.” “Kahretsin, pizza ısmarla! Seçim aşaması dersek yeri bilmeleri gerekir!”
Yu Il Han saklanmasına gerek olmadığı için miğferi kaldırdı ve grubu topladı ve taze pişmiş tavada kızartılmış pirinci yedi. Kang HaJin, Na YuNa ve Kang MiRae de klan üyelerini acımasızca çöpe attıktan sonra geldi.
“Lezzetli!” “Vay mı? Gerçekten çok lezzetli! Ne yapamazsın!?” “Sohbet, o yüzden lütfen sessizce yemeğini ye.”
“…”
Kang HaJin, Yu Il Han’ın dürüst sözlerini duyduktan sonra itaatkar bir şekilde yemeği yedi. Elbette Yumir bir istisnaydı.
“Baba, daha fazlasını istiyorum! Sanırım bir taneden sonra seviye atlayabilirim.” “Evet, evet. Mir çok yemek yiyerek büyümeli.” “…Yemek yiyerek mi seviye atlıyor?”
Böyle birçok insanla yemek yemek, okuldan ayrıldığı dönemde yaşayamayacağı bir keyifti! Can sıkıcı Müsabaka Savaşı’na katılmanın bu neşeyi korumak için olduğunu düşününce, otomatik olarak güçle doldu.
Bundan sonra Il Han herkesin midesini doyurmak için iki parti daha pişirmek zorunda kaldı.
Kimine göre sancılı kimine göre keyifli bir bekleyiş dönemi nihayet sona ermişti ve nihayet bir üst dünyaya gitme zamanı gelmişti. Bazıları oraya giderken karar verdi, bazıları da bu sayede Susanoo kadar ünlü olmayı diledi.
Farklı düşünceleri olsa bile, sahnenin ortasındaki kapıdan girerken hedefleri aynıydı: Müsabaka’da iyi sonuçlar alarak gelişmiş Yıkım Tuzaklarını Dünya’ya geri getirmek!
[Ah, Lu Füera. Bir süredir burada değildim.] (Liera) [Benim için ilk kez. Bu tarafla hiç ilgilenmedim.] (Erta)
“Vay…..!”
Geçitten girdikten sonra geldikleri yer, diğer üç dünya olan Dareu, Kiroa ve Ferata’yı görmüş olan Il Han’ın bile afallayacağı kadar büyük bir yerdi.
“Çok sıcak…..!” “Hayır, yanıyor! Kahretsin, burada hiç su sınıfı büyücü yok mu?”
Otlar, ağaçlar, çiçekler, böcekler ve hatta güneş dahil her şey Dünya’nınkinden 10 kat daha büyük olduğundan, sonuç olarak çevre çok çok sıcaktı. Tabii ki Ateşin Kahramanı unvanını alan Yu Il Han bu kadar sıcaktan etkilenmemişti….. ama burada herhangi bir yaşam formu nasıl yetişebilirdi?
[Onlar, önünüzde oldukları gibi bu dünyada yaşayan yaşam formları olmalılar, değil mi?] (Liera) “Biraz alabilir miyim?” [Yapabileceğini mi düşünüyorsun?] (Liera)
Yu Il Han’ın gözleri parladı. Bu bir “sen bana söylemeden ben biliyorum” saldırısıydı. Liera 3 saniyede yenildi.
[…..Tabi ki yapabilirsin. İl Han’ın ricası. Sorumluluğu alacağım, bu yüzden sadece biraz al, tamam mı?] (Liera) [Asla!] (Erta) [Görünüşe göre şimdi adım atmam gerekiyor.] (Spiera)
Liera ve Erta oldukça rahatlamış görünüyorlardı ama Dünya’da yargıç olarak hareket eden Spiera farklıydı.
Bin katılımcının güvenli bir şekilde Lu Füera’ya geçtiğini kontrol ettikten sonra onları burada bekleyen meleklere emir verdi ve Il Han ile konuştu.
[Şu andan itibaren turnuva bitene kadar jüri üyelerinden biri olacağım. Yu Il Han, Dünyanın ilk savaşı yakında başlayacak, bu yüzden rahat olma. …Yine de bunu söylememe gerek yok.] (Spiera)
“Evet, merak etme.”
Spiera, onun buradaki çimlerin bir kısmını nasıl gizlice yolmaya çalıştığı hakkında hiçbir şey söylemedi ve başını salladı. Gülümseyerek uçup gitti ve katılımcılar melekler tarafından bu geniş dünyadaki savaş için arenalardan birine götürüldü.
[Koruyucu zar, bu çizgiyi geçtiğiniz anda oluşacaktır. Zar kırıldığı anda Dünya’ya geri çağrılacaksınız ve müttefiklerden gelen saldırılar bile ona zarar verecektir, bu yüzden lütfen dikkatli olun. Ayrıca, bu zarı oluşturduktan sonra turnuvanın sonuna kadar korumanız gerekir. Lütfen koruyucu zarları savaş dışında kırmayın.]
“Kalkanın enerjisi geri geliyor mu?”
[Zamanla düzelir. Neredeyse kritik bir hasar aldıysanız, geri adım atmanız ve kendinizi yeniden toplamanız temeldir.]
Melekler, temel girişten sonra geri adım attılar ve savaş o zaman başlayacağı için 10 dakika içinde girilecek kelimeleri geride bıraktılar.
“Bu çizgiyi geçtikten sonra…”
“Yıkım Tuzakları. Gittiğim dünya, gelişmiş Yıkım Tuzaklarının olmaması nedeniyle bir 3. sınıf canavar dalgası yaşadı…! Kesinlikle Dünya’yı koruyacağım!”
İnsanlar herhangi bir cihaz olmadan belli belirsiz akan sınırda durduğunda, hepsi gergin bir şekilde iç çekti. Dünyanın kaderini omuzlarken adımlarının ağır olması doğaldı. Sadece hafif hareketlerinde bile dikkatli olabiliyorlardı.
Ancak yalnızlar, başkaları ‘hayır’ dediğinde hep ‘evet’ diye bağırdı!
Yu Il Han, diğer herkesin gergin olduğunu hayal bile edemedi ve karşıya geçti. Yumir ve diğer astları onun çizgisini izledi.
“Vay!”
Na YuNa tereddüt etmediği için eşsiz ünlemini tükürdü. Sonra Kang MIRae’ye baktı.
“Hadi gidelim, MiRae!” “…Elbette.”
Kang MiRae başını salladı ve çizgiyi geçti. Bunu yaptığında, vücudunu daha yüksek sınıf bir büyü kapladı. Bir gün kendisininki gibi bu tür bir sihir elde etme kararlılığıyla başını kaldırdı.
Savaş başladı. Dünya 7 dakikada kazandı.
Bundan sonraki 3 savaş da aynı şekilde sona erdi. Toprak artık finaldeydi.