İtalyanlar Pazar günü, Ukrayna’daki savaşın hızla artan enerji faturalarını körüklediği ve Batı’nın Rus saldırganlığına karşı birlik olma kararlılığını test ettiği kritik bir dönemde ülke siyasetini keskin bir şekilde sağa taşıyabilecek bir seçim için oy kullanıyorlardı.
Seçimler yerel saatle sabah 7’de açıldı ve öğlen katılımı, İtalya’nın 2018’deki son genel seçimleri sırasındaki aynı zamana eşit veya biraz daha azdı. Tahminlere dayalı olarak, kağıt oyların sayımının saat 23.00’te kapandıktan kısa bir süre sonra başlaması bekleniyordu. Pazartesi sabahı erken saatlerde gelen kısmi sonuçlar hakkında.
15 gün önce kamuoyu yoklamalarının yayınlanması yasaklanmadan önce, aşırı sağcı lider Giorgia Meloni ve neo-faşist kökleri olan İtalya’nın Kardeşleri partisi, İtalyanların o zamandan beri ilk aşırı sağ hükümetlerini iktidara getirmeye hazır olduklarını öne sürerek popülerlik kazandılar. ikinci dünya savaşı. Hemen arkasında eski başbakan Enrico Letta ve onun merkez soldaki Demokrat Parti vardı.
Meloni, göçmen karşıtı Lig lideri Matteo Salvini ve otuz yıl önce kurduğu Forza Italia partisine üç kez başkanlık eden Silvio Berlusconi ile sağcı bir ittifakın parçası. İtalya’nın karmaşık seçim yasası kampanya koalisyonlarını ödüllendiriyor, yani Demokratlar, sol eğilimli popülistler ve merkezciler ile benzer şekilde geniş bir ittifak sağlayamadıkları için dezavantajlı durumdalar.
İlk kadın başbakan olur
Meloni başbakan olursa, İtalya’da ofisi elinde tutan ilk kadın olacak. Ancak uygulanabilir bir iktidar koalisyonu kurmak haftalar alabilir.
Yaklaşık 51 milyon İtalyan oy kullanma hakkına sahipti.
Anketçiler, katılımın son genel seçimde rekor kıran yüzde 73’ten bile düşük olabileceğini tahmin etmişti. Avrupa’daki birçok krize rağmen, İtalya’da son seçimden bu yana üç koalisyon hükümeti olduğu için birçok seçmen siyasete yabancılaştığını söylüyorlar – her biri aday olmamış biri tarafından yönetiliyor.
Seçimler, Mario Draghi’nin pandemik birlik hükümetinin Temmuz ayı sonlarında çökmesinden altı ay sonra yapılıyordu. İtalya cumhurbaşkanı Sergio Mattarella, seçmenlerin yeni bir parlamento seçmesinden başka bir alternatif görmedi.
Kamuoyu yoklamaları, eski bir Avrupa Merkez Bankası başkanı olan Draghi’yi oldukça popüler buldu. Ancak koalisyondaki üç popülist parti, bir enerji yardımı önlemine bağlı bir güvenoyu boykot etti. Liderleri Salvini, Berlusconi ve partisi giden Parlamento’nun en büyüğü olan eski bir başbakan olan 5 Yıldız Hareketi lideri Giuseppe Conte, Meloni’nin popülaritesinin arttığını ve onlarınkinin düştüğünü gördü.
Meloni, İtalya’daki Kardeşlerini muhalefette tuttu ve Draghi’nin birlik hükümetine veya Conte’nin 2018 seçimlerinden sonra yönetilen iki koalisyonuna katılmayı reddetti.
Ukrayna’ya kesintisiz destek
Kiev’in kendisini Rusya’ya karşı savunabilmesi için silah göndermek de dahil olmak üzere Ukrayna’ya kesintisiz destek vererek Salvini ve Berlusconi’den daha da uzaklaştı. Milliyetçi partisi egemenliği savunuyor.
Rusya’nın işgalinden önce Salvini ve Berlusconi, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’e hayranlık besliyorlardı. Seçim kampanyasının son günlerinde Salvini, Ukrayna’daki Rus vahşetini eleştirdi.
İtalya’daki birçok fabrika kesintilerle karşı karşıya – bazıları zaten üretimi azalttı – ve diğer işletmeler, bir yıl öncesine göre 10 kat daha yüksek olan gaz ve elektrik faturalarıyla mücadele ederken kapanabilir. Önde gelen adaylar, siyasi eğilimlerine rağmen, enerji fiyatlarında AB çapında bir fiyat üst sınırının aciliyeti veya bunun olmaması durumunda ulusal bir tavan fiyatının aciliyeti konusunda anlaştılar.
Yeni hükümet yemin edene kadar bekçi rolünde kalacak olan Draghi, aylardır Brüksel’deki AB yetkililerine aynı çare için baskı yapıyordu.
Kaynak : https://www.cbc.ca/news/world/italy-election-1.6595055?cmp=rss