En son ne zaman hayatınız planladığınız ve beklediğiniz şekilde işe yaradı? Ve eğer tesadüfen bir bölümü planlandığı gibi gitmişse, tasarımınıza göre nasıl bir beklentiniz olduğunu hissettiniz mi? Beklediğiniz gibi hissettirdiyseniz, sonsuza dek sürdü mü? Ve sizin yolunuza gitmesini sağlamakta ısrar ederseniz, bunun gerçekten mümkün olan en iyi yol olduğuna emin miydiniz?
Hayatın hem beklediğini, hem de umduğunu umduğu ve sonuçtan tamamen memnun olmuş biriyle tanıştım mı hiç bilmiyorum. Evet, planları o kadar dar olanlar ve niyetleri o kadar katı olanları var ki, onlar için yarattıkları zarif ya da şık olmayan bir kutuya hayatı sıkıştırmayı başardılar ya da daha az, ama hepimiz bunun ne olduğunu biliyoruz. Bir tür hayat gibi görünüyor. Better Homes and Gardens'tan alınan dekor ve Gourmet Magazine veya Healthy Living'den alınan tarifler ile son derece yapılandırılmış, yapılmış ve önceden kaydedilmiştir. Ev, Pete Seeger'in şarkısında "yamaçtaki küçük kutular, yapışkan-yapışan küçük kutular ..." hakkında söylenen ve her şey her zaman "gayet iyi" oluyor.
Bu insanların yaşamları gerçekten planlandığı gibi ilerliyor olabilir (ancak çoğu zaman değil - hastalık, boşanma veya depresyondan kolaylıkla kaçabilecek olanlar için), ancak planlarının başarısı karşılığında, canlılık açısından yüksek bir bedel ödüyorlar. ve beklentiler.
Yaşam Nadiren Nasıl Beklediğimizi Çözüyor
Bir şekilde yaşamlarını istenen bir sonuç kümesine ya satın almayı ya da kandırmayı başaran ayrıcalıklı azınlığın dışında, çoğumuz bu şekilde çalışmaz. Yaşam nadiren beklediğimiz gibi işler ve kısa vadeli ve somut planlardan başka herhangi bir şey, hayal ettiğimizden farklı çıkma eğilimindedir. Bu kötü bir haber gibi görünebilir, ancak gerçek anlamda hayatta başarılı olmak istiyorsak, bu gerçek için minnettar olmalıyız.
Özünde hayat sıradan, ama aynı zamanda vahşi ve içinde yer alan insanın kişisel istekleri, istekleri, beklentileri ve planları için hiçbir endişesi yok. İnsanoğlunun yaşamın kendisine ne vereceği konusunda belirli beklentileri vardır ve onların yerine getirilme olasılığını güvence altına almak amacıyla bu beklentilerle ilgili herhangi bir sayıda plan ve şemaya imza atmak. Ancak, bu beklentiler çoğu zaman bize içten gelen fikirlerden, kültürel mitlerden, reklamlardan ve televizyon reklamlarından geçerek o kadar özneldir ki, en sevgi dolu bir evrenin bile onları tatmin etmesinin ya da istemesi için hiçbir neden yoktur.
İnsanlar olarak evreni yaratmadık ve bu yüzden onu kontrol edemiyoruz. Hattın bir yerinde, biz insanlar olarak (en azından Batı dünyasında), bizim için Tanrı ya da Hakikat'ten daha iyi olanı bilmemize karar verdik ve böylece doğayı ele geçirmeye ve çevremizdekileri psikolojik olarak kontrol etmeye çalışmaya karar verdik. İnsanlığın yoğun kırılganlığı ve kırılganlığı konusundaki bilinçli ya da bilinçsiz farkındalığımız, sık sık mevcut olan psikolojik çaresizlik ve terk edilme duyguları ile birleşince, nevroz ve suiistimal dolu bir kültürde yaşamaya başladık. iktidar veya kontrolün bir kesinlik hissini hissetmek için kendimizi yaşamdan daha büyük olmak için yaratmaya çalıştık.
Hayatı Yönetmeye ve Kontrol Etmeye Çalışmak
Yaşamın planlarımız ve beklentilerimizle çakışmayacağının açık kanıtına rağmen, yine de onu bu şekilde manipüle etmeye çalışmak için elimizden gelen çabayı sarf ediyoruz. Normalde manipülasyonu düşündüğümüzde, kasıtlı ve kötü niyetli temelli bir planlamayı düşünürüz, ancak çoğumuz için hayatı manipüle etmeye çalıştığımız yollar, tamamen doğal görünme noktasına dair ince ve bilinçsizdir. Yine de her manipülasyon, evrendeki ve yaşamdaki temel güvensizliğimizin bir ifadesidir, ayrıca yaşamı yeterince kontrol etme korkusuna dayanan bir arzumuzun üstesinden geleceğimizden emin olabiliriz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Neyse ki, bizim için hayat nadiren plan ve beklentilerimize göre ortaya çıkıyor. Kendimi bir örnek olarak kullanmak için: birkaç ay önce Ortabatıda küçük bir toplulukta yaşıyordum, maddi olarak destek oldum, evlenmeye nişanlıydım ve asla bırakmayı hayal etmediğim bir hayata tamamen yerleştim. Avrupa'da çalışmayı, ortağımla tatile gitmeyi ve yıl sonuna kadar büyük bir araştırma projesini tamamlamayı planlamıştım. Aslında, şu anda California'nın tepelerinde muhteşem bir tepenin üzerinde yaşıyorum, bir üniversitede öğretmenlik yapıyorum, manevi yolda olan müşterilere danışmanlık yapıyorum, insanların yazma hayallerini tezahür ettirmelerine yardımcı oldum ve başarısızlığın dolgunluğu hakkında bir kitap tamamladım kendi tecrübelerime dayanıyor.
Plan ve Beklentileriniz Başarısız Olduğunda
Ne oldu? Hayatla ilgili planlarım ve beklentilerim başarısız oldu ve ardından yaşam benim için bir program hazırladı. Eski hayatımda başarısız mı oldum, ya da o hayat daha sonra ne olacağını ortaya çıkarmak için çürüdü mü? Tabii ki, hiç kimse bu soruları başkaları için kesin olarak cevaplayamaz, ancak bir açıdan başarısızlığın başka bir açıdan nasıl göründüğünü, bir başka açıdan nasıl mutlak bir başarı olarak görülebileceğini görebiliriz.
Yaşam planlarımıza ve beklentilerimize itaat ederse, Yaşamın kendisi yalnızca az gelişmiş zekamız kadar geniş olacaktır ve bilim bize bugün bulunduğumuz yerde mevcut zihinsel kapasitenin yüzde onundan daha azını kullandığımızı söyler. İnsan bencilliği ve bencilliği, olduğu gibi, yaşamın tahmin edilemezliği olmadan çoğu insan, herkesin kendilerine taptığı güneşin, küçük bir Disneyland'de (zevklerine göre manevi ya da Hollywood gibi) yaşayacağını söyledi. her zaman parladı, gardıroplar her gün değişti, baştan çıkarıcılar ve baştan çıkarıcılar bütün cephelerde özlemle beklediler ve temel olarak sakinleşti ve herkes ve her şeyden cehenneme geldiklerini söylediler. İşler harika olabilir, sadece YAŞAM olmazdı.
Her ne kadar beklentiler ve planlar farklı insanlar için farklı olsa da, bir anlığına insanların yaşam üzerine yaşama eğiliminde olan ortak yönlerini inceleyelim. Yaşamın bize sonsuza dek sevgiyi, finansal ve dünyasal başarıyı vermesini bekliyoruz; Hayatın planlandığı gibi gitmesini, güvenli bir ev ve mükemmel bir sağlık sağlamasını bekliyoruz. İnsanların onların nasıl hayal ettiklerini, yaşamın anlam kazanmasını, Tanrı'nın gökyüzünde güzel bir yaşlı adam olmasını ve tabii ki ruhsal olarak meyilli olduğumuzda aydınlanmayı, egolarımızı aşmayı beklediğimizi umuyoruz ve Yaptığımız her türlü çabayı göstermek için.
Hayat Beklentileriniz Nelerdir?
Hayata bu kadar yüksek standartlar koyduğumuzu itiraf etmeyebiliriz, ancak bu gerçekten ideal planımızın okuduğu yoldur. Beklentilerin doğasını ve onlarla ilişkide kendimizi hak etme duygularımızı incelemeyi nadiren durdururuz. Nadiren “Bu durumdan ya da yaşamdan ne bekliyorum ve / veya talep ediyorum?” Diye soruyoruz. “Bu beklenti nereden geldi?” "Beklentilerim makul mu değil mi?" "Beklentilerim karşılanmazsa durumla nasıl ilişki kurmak isterim?" “Beklentilerim daha geniş ve öngörülemeyen sonuçların ortaya çıkma ihtimalini dikkate alıyor mu?”
Bu soruları sorarak kendimiz ve hayata verdiğimiz talepler hakkında çok daha fazla şey öğrenebiliriz. Beklentilerimizin ve düşüncelerimizin sarsılmasında daha az yaşadığı bir yaşam olasılığını da anlamaya başlayabiliriz.
Bazı ruhsal çevrelerde, "Beklentilere sahip olmaktan vazgeç", "daha da kötüsü" gibi şeyler duymak yaygındır. Her ne kadar bu fikirler aslına sadık olsa da asil olsa da, onların yerine getirilmesi gerçeği çoğumuz için ne pratik ne de gerçekçidir. İlk olarak, aramızdaki azizlerin dışındaki herkes kendi isteğimizle beklentilerimizi kesmeyi bırakamaz. Beklentilerimizi gözetmeyi, etraflarında bir alan yaratmayı veya onları hafifçe tutmayı öğrenebiliriz, ancak onlara sahip olmaya devam edeceğiz. İkincisi, artık beklentileri olmadığını düşünenlerin çoğu sadece kendilerini kandırıyorlar. Beklentilerini bir saat veya bir hafta, hatta bir ay boyunca bıraktıkları gizemli bir deneyime sahip olabilirler, ancak kısa bir süre sonra içimizde beklentileri olmayan bir kişi bile hiçbir beklenti beklememeyi ve beklemeyi beklemeye başlar hiçbiri ve benzeri olmak. Beklentilerimiz hakkında farkındalık yaratmalıyız, ama bundan daha fazlasını beklememeliyiz!
Bunların hepsini söyleyerek, sıradan insanlar olarak hayatlarımızı planlayamayız, beklentileri tutarlı bir şekilde üzerine koymaktan da kaçınamayız. Planlama kapasitemiz, onu kullanmayı öğrenirsek yaratıcı bir kabiliyettir ve beklentilerimizi yeterince genişletmeyi keşfedersek, onlar da yaşamlarımızda ifade edilecek çok çeşitli olasılıklar için bir alan yaratabilir. Bu nedenle, görev, bilinçli bir şekilde esnek bir esneklik geliştirmeye çalışarak plan ve beklentilerimizle ilişkimizi tekrar gözden geçirmektir. Paradoksal olarak, beklentilerimize ve planlarımıza tüm irademiz ve çabamızla ve tutkumuzla devam ederken, aynı zamanda onların nasıl arzu ettiğimizi ortaya koymadaki başarısızlığının kaçınılmazlığını kabul ediyoruz. Hem açık hem de izin veren hayata karşı bir tutum geliştirerek "başarılı" oluruz.
Aşk ve Evlilikte Beklentiler
Esnekliğin bir örneği olarak, aşk ve evlilik konusuna dönelim. Genelde olduğu gibi, nasıl aşık olmamız, nasıl giyinmeli, konuşmalı ve davranmalı, birlikte yaşadıklarımızla ilgili bir takım planlar oluşturmalı, beklentileri geliştirmeli veya uygulamalıyız. ve nihayet tüm beklentilerimizin ve planlarımızın birer birer başarısızlığa uğradığı yeni sevgilimizle bir süre geçmeye başladı. Ortağımız, bizi sinirlendiren, garip kıyafetler giyen, çok fazla veya çok az ağırlık alan, olgunlaşmamış veya muhtaç veya güvensiz davranan alışkanlıklara sahip olacaktır. İstediğimiz yolu dinlemeyecekler, çok konuşacaklar veya bize nasıl dokunulmasını istediğimize dokunmayacaklar. Yoksa bizi çok fazla veya çok az sevecekler, veya evlenmek istemeyecekler, ya da çok yakında evlenmek isteyecekler ya da biz istediğimizde beş çocuk isteyecekler.
Bu noktada, tam ve tatmin edici bir ilişki ile felaket olan bir ilişki arasındaki fark - aramızda "sevgi" olduğu varsayımıyla - çalışma ilişkilerinde altta yatan bağlamın, yaşamın göre açılmayacağıdır. beklentilerimiz. Bunun yerine, bir niyet yaratıyoruz, yaşamdan önce bu niyeti teklif ediyoruz, ne verildiğini görmek için bekliyoruz ve sonra neyin teklif edildiğini kabul etmek ve içinde tamlık yaratmak görevini titizlikle sürdürüyoruz.
Başka bir örnek kullanmak için, yeni bir kariyere başlarken, planlama esastır ve yüksek beklentilere sahip olmak, kendimizi istenen görevimizi yerine getirebilecek bir kişi olmak için kendimizi genişletmeye teşvik edecektir. Ne planlarımız ne de beklentilerimiz varsa, kariyerimizde başarılı olamayız (yine de yaşamlarımız için ne istediğimize bağlı olarak kendi içimizde başarılı olabiliriz). Yine, kariyer planlama pazarlığının bir kısmını eğitim, eğitim ve kendimizi tanıtmak açısından yaptıktan sonra, teklif edilen şeylere açık olmalı ve bizim için ne işe yararsa yapmaya hazırız. Bu sayede planlarımız yaşamlarımızda hız kazanmaya ve çok sayıda olasılık yaratmaya hizmet ediyor, fakat bizi istediğimiz veya ihtiyaç duyduğumuz hayallerin sınırlarıyla sınırlamıyor.
Beklentilerimizin Başarısızlığı? Veya Yaşam Daha İyi Bir Şey Sunuyor mu?
Beklentilerin başarısızlığı, yaşamı kontrol etmeye çalışmaktan vazgeçtiğimiz şekilde çok zorlayıcı veya kafa karıştırıcı veya ısrarlı hale geldiğinde bir kazanım noktası haline gelir ve kayıp olmaz. Sonunda bıraktığımız kontrol ve manipülasyon akışını yüzmekten çok yorulduk. Çoğu zaman, vazgeçmek zorunda kaldığımızda, "Başarısız oldum" veya "Sadece çalışamamıştım" diye düşünüyoruz. Bizim her şeyden uzaklığımız bizi terk etti ve kendimize verebileceğimizden daha azını sağlayacağını varsaydığımız bir şeyi teslim etmek zorundayız. Oysa yaşam neredeyse her zaman emrettiğimizden çok daha fazlasını sunar.
Ve bazen beklentilerimizden ve yaşam umutlarımızdan sadece kendi zayıflıklarımızdan dolayı vazgeçeriz. Aynı duvara tekrar tekrar vurduk - ister bir ilişki içinde, ister işyerinde, ister depresyon ve öz-acı döngülerimizde - ve sonunda bir mucizenin tükeneceğini umarak, kendimizi duvarda yıkıp bitirdik. gerçekleşir ve gizemli bir şekilde diğer tarafına varacağız. Kendi güçsüzlüğümüz ve başarısızlığımızla yenilmiş hissedebilsek de, şu anda çok güçlü bir şey yaptık. Kendi insani zayıflıklarımızı ve sınırlamalarımızı kabul ettik - ki bu herkesin yapması kolay değildir - ve bunu yaparken sessizce daha büyük bir güce, “Bunu atmamı istiyorsan, bunu mümkün kılıyorsun” demiştik.
Biz zarafetle yaptığımız zaman vazgeçme eyleminde yararlı bir alçakgönüllülük var. Eğer kırgın bir şekilde pes edersek ve hayatın kurbanı gibi hissetmekte ısrar edersek, çok az bir lütuf vardır, ancak kabulde bütünlük vardır ki, yaşamı her zaman yenemeyiz. Kültürümüzde, kaybedilen takım veya birey kazanan veya kazananlarla el sıkışırken futbol oyunlarının veya Olimpiyat yarışmalarının sonunda bu erdemi sembolize etmeye çalışıyoruz. Tabii ki jestlerinde her zaman gerçek olmayabilirler, ama hareket, "Umutlarımda ve beklentilerimde başarısız oldum, ama bu durumda dürüstlük ve onurta durmaya istekliyim" demekten biri. Kazanma ya da umduğumuz ya da umduğumuz şekilde gitme gibi şeyler için kendi başarısızlığımızı kabul ediyoruz ve esasen insanoğlunun yapıp yapamayacağına dair hiçbir şey yapmadığı için, bu kabulde saygınlık duygusu ortaya çıkıyor. evren bizim istek ve beklentilerimize uyuyor.
Ayrıca, "Fethetmek için teslim et" atasözünde de büyük gerçekler vardır. Aikido ilkelerini bu düşünceye uygularsak, bize istediklerimizi vermeyerek algılanan yaşam saldırganlığını kullanırız - ki bu gerçek saldırganlık değil, sadece enerjidir - ve bu enerjiyi içimizden tamamen alırız ve sonra bırakarak elde edilen saf güçle "kazanmak" için kullanır. Yaşamın kazanmasına izin vererek kazanırız ve hayat kazandığında, ödül sınırsız sayıda olasılıktır - özellikle içte ve dışta olmak üzere içsel niteliklerin ve dolgunluğun geliştirilmesi için.
Kendimizi Daha Büyük Bir Güçle Hizalamak
Belki de yaşamın bizim için kendi beklentileri ve planı vardır ve bizim irademize sürekli olarak dayatmaya çalışmak yerine, bunların ne olduğunu ve yaşadıklarını keşfetmek bizim işimizdir. “Tanrı'nın iradesine teslim olmak”, bazı ruhsal yolların, kişinin kendi iradesini Tanrı, Yaşam, Tao veya Evren'e bırakma süreci olarak adlandırdığı şeydir. Buradaki fikir, kendimizden çok daha büyük bir İrade ya da Yolun var olduğu, onunla uyum içinde olursak, yaşamlarımızı kendimize rehberlik edeceğimizden daha iyi yönlendireceğidir. Bu Yol, daha geniş şey şemasında sadece kendi çıkarlarımıza bakmayacak (kişisel arzularımız ve isteklerimizle bir kez daha ilgisi olabilecek veya olmayacak), aynı zamanda bizim için daha büyük bir bütünü üstlenecek ve düzenleyen bir yer olacak içinde daha büyük bir iyiliğe hizmet etmemize ve yerine getirmemize yardımcı olacak olanın içinde.
Kendimizi daha büyük bir güçle aynı hizaya sokma sürecine "rezonans" da denilebilir. Kendi varlığımızın akorlarını, evreninkilerle seslendirmeye izin vermeye çalışıyoruz. Bilincimizde gevşek bir şekilde yüzen planlarımız ve beklentilerimizle, evrenin bizim adımıza neye ihtiyaç duyduğunu açıkça görmek için açık bir niyetimiz var. Farkındalık içinde kendi arzularımızı ve bilinen kapasitemizi korurken, aynı zamanda evrende henüz açığa çıkmamış ancak potansiyel olarak zaman içinde bu noktada bilinen herhangi bir şeyden potansiyel olarak daha büyük olan bir elementin farkında olarak kalırız.
Pratik olarak konuşursak, zamanla evrenin belirtilerini okumayı öğrenebiliriz. Yine, bu zor bir iştir, çünkü evrenin iradesinden kendi isteğimizi bırakma arzumuz, planlarımızın ve beklentilerimizin yerine getirilmesinde ısrarımız kadar güçlü değilse, evrenin sağladığı herhangi bir işareti alabiliriz ve alacağız. ve duymak istediğimiz her şeyi bize söyleyecek şekilde kullanın. Ancak zamanla ve yalnızca deneme yanılma yoluyla işaretleri doğru bir şekilde okumayı öğrenebiliriz. Hayatımıza yalnızca kendi ihtiyaç ve isteklerimizi yerine getirmeyi değil, aynı zamanda daha büyük iyiliği yerine getirmeyi amaçlamayı öğrendiğimizde, bu işaretlerin etkili okuyucuları oluruz.
Yaşamın tasarımı planlarımızı ve beklentilerimizi baltalayacak. İnsanlar olarak, gösteriyi yönetmediğimizi anlamanın tek yolu budur. Kendi akraba ve gerçek büyüklüğümüze rağmen, Patron olmadığımızı ve Patrona verdiğimiz her ne olursa olsun, Patrona verdiğimiz her şeyin, akıllıca saygı duyulması ve bununla ilişkilendirilmesinin bir güç olduğunu fark etmemizin tek yolu bu niteliksiz onur ve cesaret. Tamamen başarılı olduğumuz, bu gerçekleştirmenin yaşanmış ifadesindedir.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Hohm tuşuna basın. © 2001. www.hohmpress.com
Madde Kaynak:
Başarısızlığın Yolu: Kaybetme Kazanan
Mariana Caplan tarafından.
Bu kitap, şu durumlarda başarısızlığın kullanılmasının doğrudan bir yolunu sunar: derin öz-anlayış; ben ve diğerleri için artan şefkat; önemli ruhsal gelişim. Nerede olmamız gerektiği ile konuşmak yerine, bu kitap hayatımıza şimdi olduğu gibi gerçekçi bir şekilde bakıyor - çünkü herkes başarısızlık yaşadı, büyük ya da küçük bir şekilde ya da bir başkasını yaşamda. Kitap, çoğu insanın olumsuz ya da moral bozucu olduğunu düşündüğü bir konuyla ilgileniyor, ancak aslında başarısızlık içinde neşe ve memnuniyet bulmamıza izin veren oldukça ilham verici.
Yazar Hakkında
MARIANA CAPLAN'ın yazarıdır. birçok kitap, alkışlananlar dahil Dağın yarısına kadarvaktinden önce "aydınlanma" iddiasının tehlikeli doğasını araştırıyor. Parabola, Kindred Spirit ve Topluluklar Dergisi için yazdı ve California İntegral Çalışmalar Enstitüsü San Francisco.
İlgili Kitaplar
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Mariana Caplan; maxresults = 3}