We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Fransa'nın Aveyron kentindeki ünlü Foissac mağarasında, büyük bir sığır kemiğinden oyulmuş ve içine olağandışı tasarımlar işlenmiş büyüleyici ve eşsiz bir Paleolitik heykelcik keşfedildi.
Ekim-Haziran ayları arasında ziyarete kapalı olan mağara, Le Figaro'ya göre, son yılların en gizemli buluntularından biri olan en yeni keşif heykel de dahil olmak üzere hala birçok gizemi içinde barındırıyor. Tarih öncesi çağda insanlar, belki de bilgiyi ifade etmenin bir yolu olan benzersiz bir sanat tarzı yarattılar. Bir yaban öküzü veya bizon kemiğine çakmaktaşı bir aletle oyulmuştur. Heykelin bir kısmı kimliği belirsiz bir aletle parlatıldı.
Heykelcik, La Direction régionale des Affairses Culturelles'den bir uzman tarafından analiz edildi. Araştırmacılar bunun 20.000 yıl önce yapıldığına inanıyorlar. Elinde bir şey tutan bir insanı, muhtemelen bir bebeği tasvir ediyor. Bu döneme ait heykellerin çoğu hayvanları tasvir eder, bu nedenle bir heykelcik bulmak oldukça nadirdir. Heykelin çok iyi korunmuş olması, yüzyıllar boyunca su altında kalmış olması şaşırtıcıdır.
Yeni keşfedilen Paleolitik heykelcik (Grotte Foissac / Sébastien du Fayet de la Tour)
Foissac mağarası, son kullanımdan bu yana yaklaşık 5.000 yıl sonra 1959'da açıldı. Binlerce yıl boyunca orada yaşayan eski insanların günlük yaşamları hakkında şimdiden önemli bilgiler getirdi. Keşfi yapan arkeolog Sébastien du Fayet de La Tour'un açıkladığı gibi:
"Bu dönemde yükselen nehir toprağı yıkıyor, silt bırakıyor ve yazın topladığımız oyuklardan fışkıran kemik parçalarına rastlamak alışılmadık bir şey değil. çamurla kaplı büyük sığır kemiği.Yıkadıktan sonra kazınmış olduğunu gördüm.Sadece bir veya iki büyük kesi ile değil, gözleri, ağzı, burnu, saçı oluşturan yüzlerce şey -- işte o zaman anladım ki elimde gerçek bir heykelcik tutuyorum."
Bu tür eserlerin analizindeki en büyük sorun, Paleolitik insan sanatının ardındaki anlamı açıklayacak hiçbir tarihi kaynağın olmamasıdır. Araştırmacılar sadece spekülasyon yapabilir. Du Fayet de La Tour, heykelin çocuk veya hayvan taşıyan bir kadın olduğuna inanıyor. Ayrıca bazı desenli işaretlerin tarih öncesi dövmeleri temsil edebileceği öne sürülmüştür. Ancak, daha fazla analize ihtiyaç vardır. Gelecekteki keşiflerin, heykelin ortaya koyduğu en ilgi çekici sorulara cevap getireceğini umuyorlar.
Fransa'nın Langeais bölgesindeki La Roche-Cotard mağarasında keşfedilen başka bir eser vakasına benzer. Bir zamanlar yakınlarda yaşayan bir Neandertal'in elleriyle şekillendirilmiş olabilecek bir yassı çakmaktaşı parçası. Birçok kişi, dünyanın en eski sanat eserlerinden biri olarak adlandırdıkları bu eserde bir yüz görüyor. "Mousterian Proto-heykel" olarak da adlandırılan la Roche-Cotard Maskesi, 1975'te keşfedildi ve 2003'te Grand-Prehistory Müzesi'nin küratörü Jean-Claude Marquet ve Michel Lorblanchet tarafından yeniden incelendi. Saint-Sozy'deki Fransız Ulusal Bilimsel Araştırma Merkezi'nde araştırma direktörü Roc des Monges.
Indre-et-Loire'daki (Fransa) Langeais'deki La Roche-Cotard'ın maskesi. Kaynak: L'origine de l'Homme, bir doğa, oğul özü
Maske yaklaşık 10 cm (3,94 inç) boyunda ve çok iyi korunmamış. Yaklaşık 35.000 yıl öncesine tarihlenir, bu nedenle Mousterian döneminde yaratılmıştır. Bu, Neandertallerin oldukça gelişmiş ve yaratıcı göründüğü bir zamandı. Ancak yine de mağaralarda yaşadılar ve hayatlarının öncelikle günlük hayatta kalmaya odaklandığına inanılıyor. Aslında hangi eğlence kaynaklarını tercih ettiklerini, oyun oynayıp oynamadıklarını, hatta konuşurken kulağa nasıl geldiklerini bilmiyoruz. Bugün araştırmacılar için en faydalı mesajlar, taşlara boyanmış ve oyulmuş halde bulunmuştur.
Aslan Adam
NS Löwenmensch heykelcik veya Hohlenstein-Stadel'in Aslan Adamı 1939'da bir Alman mağarası olan Hohlenstein-Stadel'de keşfedilen tarih öncesi fildişi bir heykeldir. Löwenmensch"Aslan-insan" anlamına gelen , Almanya'da keşfedildiği ve sergilendiği için en sık kullanılmaktadır.
Aslan başlı heykelcik, dünyadaki bilinen en eski zoomorfik (hayvan biçimli) heykel ve figüratif sanatın bilinen en eski tartışmasız örneklerinden biridir. 35.000 ila 40.000 yaşında olduğu tespit edilen katmanın karbon tarihlemesi ile belirlenmiştir ve bu nedenle Üst Paleolitik'in arkeolojik Aurignacian kültürüyle ilişkilidir. [1] Mamut fildişinden çakmaktaşından bir bıçak kullanılarak oyulmuştur. Sol kolda yedi paralel, enine, oymalı oyuk vardır.
Yeni bulunan parçaları içeren birkaç rekonstrüksiyondan sonra, heykelcik 31,1 cm (12,2 inç) boyunda, 5,6 cm (2,2 inç) genişliğinde ve 5,9 cm (2,3 inç) kalınlığındadır. Şu anda Museum Ulm'da sergilenmektedir.
Etkinlik 1. Mağara Resim Çağına Giriş
Öğrencilerden yol tarifleri gibi belirli bilgileri insanlara ileten resimleri nerede gördüklerini düşünmelerini isteyerek başlayın. Tartışmayı sık görülen uluslararası sembolleri içerecek şekilde yönlendirin, örneğin: sigara içilmez, engelli, erkek, kadın, park yeri, havaalanı vb. Öğrencilerden bu resimlerin neden işe yaradığını düşünmelerini isteyin (örneğin, dili okuyamayan insanlar hala neyin iletildiğini anlayabilirler). Öğrencileri ayrıca yazamıyorsa ve iletişim kurmak istediği kişinin telefonu veya e-postası yoksa, burada olmayan birine önemli bir şeyi nasıl anlatabileceklerini düşünmeye davet edebilirsiniz. Ya öğrenci başka bir bölgeye taşınıyorsa ve İngilizce bilmeyen bir eve taşınan bir aile için evi ve mahallesi hakkında bilgi bırakmak isterse? Kelimeleri kullanmadan nasıl bilgi verebilir veya bir hikaye anlatabilirsiniz? Bir resim nasıl bir hikaye anlatabilir? Öğrenciler yazılı ve sözlü dil olmadığında nasıl iletişim kuracakları hakkında konuşma fırsatı bulduktan sonra, her resmin bize nasıl bir şey söylediğini ve bazı resimlerin anlamlarının diğerlerinden daha açık olduğunu tartışın.
Öğrencilere mağara insanları hakkında ne bildiklerini veya duyduklarını sorun: Bu insanların yaşamları hakkında ne biliyorlar? Ne zaman ve nerede yaşadılar? Mağara insanları yaşarken hangi hayvanlar yaşıyordu? Mağara insanları hayvanları ne için kullandı? Hangi araçlara sahiplerdi? Neden onlara mağara insanı diyoruz?
Hayatları bugün bizim hayatlarımıza ne kadar benziyor ve onlardan ne kadar farklı? Mağara insanları hakkında bilgilerimizi nereden alıyoruz? EDSITEment tarafından gözden geçirilen kaynak İnternet Halk Kütüphanesi aracılığıyla erişilebilen Tarihin Zaman Çizelgeleri, MÖ 1 Milyon BCE-3300 BCE hakkındaki bilgileri kullanarak, Lascaux mağara resimlerinin yapıldığı Paleolitik dönemin bir zaman çizelgesini oluşturabilir ve gösterebilirsiniz.
Mağara resimleri ve onları yaratan kişilerle ilgili tarihleri seçin, örneğin:
- 250-100.000 M.Ö. Alt Paleolitik Dönem
- 100k-35,000 BCE Bu Orta Paleolitik
- 35k-25,000 BCE Avustralya'da, Aborijin kaya resimleri bu zamana kadar yapıldı
- MÖ 35k-10.000 Üst Paleolitik Dönem. Tarih öncesi J.D. Clark'a göre, biyolojik ihtiyaçların karşılanmasıyla hiçbir ilgisi olmayan konulara yönelik yeni bir öz-farkındalık veya ilgi, kullanılan araçların türlerinde önemli farklılıklar vardı. Bu, ölülerin yiyecek ve silahlarla birlikte gömülmesiyle gösterilir.
- MÖ 33.000-9.000 Avrupa'nın Üst Paleolitik çağı
- C. Fransa, Chauvet'teki Mağara resimleri için MÖ 30.400 Radyokarbon tarihi. Mağara sanatının ilk dönemine Aurignacian denir.
- MÖ 28.000 Homo sapiens (modern). Fransız işçiler (L. Lartet) tarafından 1868'de Cro-Magnon, Fransa'da bulunan yetişkin erkek kafatası.
- MÖ 28.000 Fransa'daki Cussac mağarası 2000 yılında bu zamana ait çizimlerin bulunduğu bulundu. Ayrıca Neolitik çağa ait 5 kişiye ait kemikler de bulundu.
- MÖ 15.000 Fransa, Lascaux'lu Paleolitik adamın mağara sanatı bu zamana kadar uzanıyor. Yaklaşık 600 resim, 1.500 gravür ve sayısız gizemli nokta ve geometrik figür içerir.
- 10.000 BCE Paleolitik dönem sona eriyor.
- 10.000-3500 Neolitik veya Yeni Taş Devri.
- 9600 M.Ö. Le Portal, Fransa'daki mağara resimleri için Radyokarbon tarihi. Mağara sanatının son dönemine Magdalenian denir.
Paleolitik Mağara Resimleri
Paleolitik mağara resimleri, ilk insanların çevrelerine anlam verme ve başkalarıyla iletişim kurma kapasitesini göstermektedir.
Öğrenme hedefleri
Avrupa'daki mağara resimlerinde bulunan Paleolitik çağdan kalma görüntü türlerini tanımlayın
Önemli Çıkarımlar
Anahtar noktaları
- Mağara resimleri üç ana kategoriye ayrılabilir: hayvanlar, insan figürleri ve soyut işaretler.
- Gösterilen hayvanlar arasında tanıdık otoburlar ve yırtıcı hayvanlar yer alır.
- Mağara resimlerinin en gösterişli örnekleri güney Fransa ve kuzey İspanya'dadır.
- Yorumlar, tarih öncesi yıldız haritalarından, geçmiş avların hesaplarından veya gelecektekiler için mistik ritüellerden ve şamanizmden farklıdır.
Anahtar terimler
- ışıklı gölge:Rönesans döneminde geliştirilmiş, hacim yanılsaması yaratmak için abartılı ışık kontrastlarının kullanımına atıfta bulunan sanatsal bir teknik.
- şamanizm:Ruh dünyası ile iletişimle ilgili bir dizi geleneksel inanç ve uygulama.
- Parietal Sanat:Mağara sanatı olarak da bilinen kaya sığınakları ve mağaraların iç kısımlarındaki tablolar, duvar resimleri, çizimler, gravürler, oymalar ve gagalı sanat eserleri.
- çok renklilik:Farklı renkleri, özellikle parlak olanları sanatsal bir şekilde birleştirme sanatı veya pratiği.
Paleolitik veya Eski Taş Devri, MÖ 30.000 ila 10.000 BCE arasında değişir ve yazının icadından önce insan yaratıcılığında ilk başarıları sağlamıştır. Avrupa'nın geniş bir bölümündeki (özellikle güney Fransa ve kuzey İspanya) arkeolojik keşifler, temsili görüntü oluşturmanın en eski tartışmasız örnekleri arasında yer alan muhteşem tablolar, çizimler ve heykeller içeren iki yüzün üzerinde mağarayı içermektedir. Mağaraların duvarları ve tavanlarındaki resim ve oymalar parietal sanat kategorisine girer.
Temalar ve Malzemeler
Mağara resimlerinde en yaygın temalar bizon, at, yaban öküzü ve geyik gibi büyük vahşi hayvanlardır. En sık bulunan türler, insanlar tarafından avlanmak için uygundu, ancak ilişkili kemik birikintilerinde bulunan tipik avlar değildi. Örneğin, Fransa'nın Lascaux kentindeki ressamlar ağırlıklı olarak ren geyiği kemikleri bırakmışlar, ancak bu tür mağara resimlerinde hiç görünmüyor, at türleri en yaygın olanlarıdır.
İnsan çizimleri nadirdi ve hayvanların ayrıntılı ve natüralist görüntülerinin aksine doğada genellikle şematikti.
Bununla birlikte, insan ellerinin izleri ve el şablonları, parmak yivleri olarak adlandırılan soyut desenlerin yanı sıra çok popülerdi.
Kullanılan pigmentler, siyah için kırmızı ve sarı hardal, manganez veya karbon ve beyaz için çin kili gibi görünmektedir. Renklerin bir kısmı yağ ile karıştırılmış olabilir. Boya parmak, çiğnenmiş çubuklar veya fırçalar için kürkle uygulandı. Bazen hayvanın silüeti önce kayaya oyuluyordu ve bazı mağaralarda görüntülerin çoğu yalnızca bu şekilde oyularak, onları “mağara resminin” katı tanımının dışına taşıyordu.
Mağara Resimlerinin Başlıca Örnekleri: Fransa ve İspanya
Fransa
Güneybatı Fransa'da bulunan Lascaux (yaklaşık 15.000 BCE), Paleolitik insanların sanatsal yaratımlarının en etkileyici örneklerinden biri ile birbirine bağlı bir dizi mağaradır.
Lascaux, Fransa'daki mağara resimleri: Mağaranın en ünlü bölümü boğaların, atların ve geyiklerin betimlendiği “Boğaların Büyük Salonu”'dur.
1940 yılında keşfedilen mağara, hayvanlar, insan figürleri ve soyut işaretler olmak üzere üç ana kategoride gruplandırılabilecek yaklaşık iki bin figür içeriyor. Dokuz yüzü aşkın görüntü, atlar, geyikler, yaban öküzleri, bizonlar, aslanlar, ayılar ve kuşlar gibi çevre bölgelerden avlanıp yenecek türler ve yırtıcı olarak tanımlanan hayvanları tasvir ediyor. Resimler, çevredeki manzaraya veya zamanın bitki örtüsüne dair hiçbir görüntü içermiyor.
Güney Fransa'nın Ardèche bölümündeki Chauvet-Pont-d'8217Arc Mağarası (yaklaşık MÖ 30.000), Üst Paleolitik yaşamın diğer kanıtlarının yanı sıra bilinen en eski tablolardan bazılarını içerir. Chauvet Mağarası, alışılmadık derecede büyüktür ve duvarlarında bulunan sanat eserinin kalitesi, miktarı ve durumu muhteşem olarak adlandırılmıştır. En az on üç farklı türü betimleyen yüzlerce hayvan resmi kataloglanmıştır - yalnızca Paleolitik mağara sanatına hakim olan tanıdık otoburlar değil, aynı zamanda mağara aslanları, panterler, ayılar ve mağara sırtlanları gibi birçok yırtıcı hayvan.
Fransa'daki Chauvet Mağarası'ndan at çizimleri: Güney Fransa'nın Ardèche bölümündeki Chauvet-Pont-d’Arc Mağarası, bilinen en eski mağara resimlerinden bazılarını içeren bir mağaradır.
Çoğu mağara sanatının tipik özelliği olduğu gibi, Chauvet'te tam insan figürlerinin resimleri yoktur. Mağara yüzeyine bastırılan ellerin üzerine pigment püskürtülerek yapılmış birkaç kırmızı aşı boyası el baskıları ve el şablonları vardır. Mağaranın her yerinde soyut işaretler (çizgiler ve noktalar) bulunur.
Bu eşsiz resimleri yapan sanatçılar, diğer mağara sanatlarında nadiren rastlanan teknikleri kullanmışlardır. Resimlerin çoğu, duvarlar enkaz ve betondan sıyrıldıktan sonra yapılmış gibi görünüyor, bu da sanatçıların üzerinde çalıştığı daha pürüzsüz ve belirgin şekilde daha hafif bir alan bırakıyor. Benzer şekilde, üç boyutlu bir kalite ve hareket önerisi, belirli figürlerin ana hatlarının çevresine kazıma veya kazıma yoluyla elde edilir. Sanat aynı zamanda, zamanına göre karmaşık olan, birbirleriyle etkileşime giren hayvanlar olan sahneleri de içeriyor. Örneğin, bir çift yünlü gergedan, bölge veya çiftleşme hakları için bariz bir yarışmada boynuzlarını dövüyor.
Ispanya
Altamira (yaklaşık MÖ 18.000), vahşi memelilerin ve insan ellerinin çizimleri ve çok renkli kaya resimleri içeren Üst Paleolitik mağara resimleriyle ünlü kuzey İspanya'da bir mağaradır. Mağara, UNESCO tarafından Dünya Mirası Alanı ilan edilmiştir.
Policromes Büyük Salonu'nda bir bizon boyama, Altamira, İspanya: Altamira'nın ünlü Üst Paleolitik mağara resimlerinde vahşi memeliler ve insan ellerinin çizimleri ve çok renkli kaya resimleri bulunur.
Uzun mağara, bir dizi kıvrımlı geçit ve odadan oluşur. Mağaranın uzunluğu boyunca resimler yapılmış olmasına rağmen, insan yerleşimi mağara ağzıyla sınırlıydı. Sanatçılar, görüntüleri oluşturmak için polikromi (kömür ve hardal rengi veya hematit) kullandılar, genellikle bu pigmentleri yoğunlukta varyasyonlar üretmek için seyrelterek bir ışık gölgesi izlenimi yarattılar. Ayrıca mağara duvarlarındaki doğal konturları deneklerine üç boyutlu bir etki vermek için kullandılar.
Yorumlar
Tüm tarih öncesi sanatlar gibi, bu resimlerin amacı da belirsizliğini koruyor. Son yıllarda, yeni araştırmalar, Lascaux resimlerinin tarih öncesi yıldız haritalarını içerebileceğini öne sürdü. Bazı antropologlar ve sanat tarihçileri, resimlerin geçmişteki av başarısının bir açıklaması olabileceği veya gelecekteki avlanma çabalarını geliştirmek için mistik bir ritüeli temsil edebileceği konusunda teoriler öne sürüyor. Geniş ölçüde çağdaş avcı-toplayıcı toplumların etnografik araştırmalarına dayanan alternatif bir teori, resimlerin şamanizmle ilgili olduğudur.
8. Uçan Su Kuşu (MÖ 28.000)
Almanya'nın güneybatısındaki ünlü Hohle Fels Mağarası'nda ortaya çıkarılan, mamut fildişinden yontulmuş Uçan Su Kuşu, hayvan tasarımlarının kusursuz ve mükemmel temsillerinden sadece bir tanesidir. Yaklaşık 30.000 yaşında ve gagasının ucundan arka kuyruğuna kadar 4,7 santimetre uzunluğunda. Minik heykel 2002 yılında Schelklingen kasabası yakınlarındaki arkeolojik sit alanında iki ayrı parça halinde keşfedildi. Bunun gibi kalıntılar, hayvanların hayallerde sadece et, deri veya boynuz olarak görülmediğini gösteriyor. ama aynı zamanda vaatler ya da haberciler olarak da görülmüş olabilirler.
Bu özel heykeli hangi belirli hominid türlerinin yarattığını kesin olarak belirlemek zor olsa da, sanatçıların modern insanlar (Homo sapiens) olduğuna yaygın olarak inanılmaktadır.
Paleolitik alet yapımı
Alt Paleolitik Döneme (2.580.000 ila 200.000 yıl önce) tarihlenen yerleşimlerde, en eski insan atalarından bazılarının kalıntılarıyla birlikte basit çakıl taşlı aletler bulunmuştur. Chopper doğrama aleti endüstrisi olarak bilinen biraz daha karmaşık bir Alt Paleolitik gelenek, Doğu Yarımküre'de geniş bir alana yayılmıştır ve geleneğin hominin türlerinin eseri olduğu düşünülmektedir. homo erectus. İnanılır ki H. ereksiyon muhtemelen tahtadan ve kemikten yapılmış aletlerdir, ancak henüz böyle bir fosil alet bulunmamıştır, ayrıca taştan yapılmıştır.
Yaklaşık 700.000 yıl önce yeni bir Alt Paleolitik alet olan el baltası ortaya çıktı. En eski Avrupa el baltaları, kuzey Fransa'da Somme Nehri vadisinde gelişen Abbevillian endüstrisine atanmıştır. Afrika, Orta Doğu ve Asya. Bilinen en eski el baltalarından bazıları Olduvai Gorge'da (Tanzanya) H. ereksiyon. El baltası geleneğinin yanı sıra, taş yongalarına dayanan farklı ve çok farklı bir taş alet endüstrisi gelişti: işlenmiş (dikkatle şekillendirilmiş) çakmaktaşı pullarından özel aletler yapıldı. Avrupa'da Clacton endüstrisi, pul geleneğinin bir örneğidir. Erken yonga endüstrileri muhtemelen, Neandertallerin kalıntılarıyla ilişkili olan Mousterian endüstrisinin Orta Paleolitik yonga aletlerinin gelişimine katkıda bulunmuştur. Orta Paleolitik'e tarihlenen diğer öğeler, hem Kuzey hem de Güney Afrika'da bulunan kabuklu boncuklardır. Fas, Taforalt'ta boncuklar yaklaşık 82.000 yıl öncesine tarihleniyordu ve Güney Afrika'nın güney kıyısındaki Blombosfontein Doğa Koruma Alanı'ndaki Blombos Mağarası'nda daha genç örneklere rastlandı. Uzmanlar, aşınma kalıplarının bu kabukların bazılarının asılı olduğunu, bazılarının oyulduğunu ve her iki bölgeden örneklerin kırmızı aşı boyasıyla kaplandığını gösterdiğini belirlediler.
Üst Paleolitik Dönem (yaklaşık 40.000 yıl önce başlar), Avrupa'nın Perigordian, Aurignacian, Solutrean ve Magdalenian gibi bölgesel taş alet endüstrilerinin yanı sıra Eski Dünya'nın diğer yerel endüstrilerinin ve bilinen en eski kültürlerin ortaya çıkmasıyla karakterize edildi. Yeni Dünya'nın. Temelde Cro-Magnons gibi anatomik olarak modern insanların fosil kalıntılarıyla ilişkili olan Üst Paleolitik endüstriler, daha fazla karmaşıklık, uzmanlık ve çeşitli alet türleri ve belirgin bölgesel sanatsal geleneklerin ortaya çıkışını sergiler.
Fransa'da Volp Nehri boyunca uzanan üç mağarada, 20. yüzyılın başlarında Magdalen halkının Paleolitik sanatına ait yüzlerce örnek keşfedildi.
Henri Breuil, Émile Cartailhac ve Henri Bégouën ve oğulları, Temmuz 1912'de Tuc d'Audoubert Mağarası'nın girişinin önünde. (Fotoğraf: Wikimedia Commons [Public domain])
Köpeklerin En Eski Görüntüleri
Guagnin, "Gravürlerle ilgili sorun, onları doğrudan tarihlemek için güvenilir bir yöntem olmamasıdır," diye açıkladı. Kaba bir tahmine ulaşmak için, araştırmacılar siteyi çevreleyen yıpranmış kayayı ve gravürlerde gösterilenlerin içeriğini analiz ettiler.
Kaya sanatı sahneleri, köpekler oyulduğunda pastoral bir toplumun bulunduğunu gösteren koyun ve sığırları içerir. Pastoralizmin Arap Yarımadası'nda altıncı bin yılın ilk yarısında ortaya çıktığı düşünülüyor ve Guagnin, oymalarla ilgili en muhafazakar tahminlerinin bu döneme ait olduğunu söylüyor.
Köpekler: (Tarih Öncesi) İnsanın En İyi Arkadaşı
Bununla birlikte, oymaların MÖ dokuzuncu veya sekizinci binyılın ortalarında yapıldığından şüpheleniyor. Kaya sanatının tarihini daha kesin olarak belirlemek için daha fazla kanıt gerekecek, ancak Guagnin ve ekibi, sanatın M.Ö. Bulguları yakın zamanda dergide yayınlandı. Antropolojik Arkeoloji Dergisi.
Smithsonian Enstitüsü Ulusal Doğa Tarihi Müzesi'nden araştırmaya dahil olmayan bir arkeozoolog olan Melinda Zeder, "Bu bir grafik roman gibi" dedi. "Bu görüntüler eti kemiklerin üzerine koyuyor."
Arap Çölü mağara sanatının, pastoralizmin fiziksel kanıtlarının ilk kez belgelendiği 5.000 B.C. kadar eski olabileceğini tahmin etti. Sahnelerin bundan daha eski olduğunu söylemek çok spekülatif, dedi.
Zeder, 2013 yılında yaptığı bir çalışmada Suriye kaya sanatında köpeklerin diğer kanıtlarını açıkladı. Bu görüntüler, köpeklerin büyük ölçekli avlara yardım etmek için kullanıldığını gösterdi ve yakındaki kemikler, bu görüntüleri 4. binyıla tarihlendirmesine neden oldu.
Ünlü Foissac Mağarasında Bulunan Olağanüstü Paleolitik Heykel - Tarih
Üst Paleolitik Sanat (kısa makale)
Buzul çağının sonraki kısmı, Üst Paleolitik çağ olarak adlandırılan dönem, insanların kendileriyle ve çevrelerindeki dünyayla nasıl ilişki kurduklarında büyük bir değişime tanık oldu. Alet yapımından gündelik hayatta karşılaştıkları şeylerin görsel temsillerine kadar, dönemin insanı, bilim adamlarının artık "modern" insanın başlangıcı olarak izlediği bir dünya tarihini bıraktı.
Sanat dünyası bizi en çok burada ilgilendiriyor, bu yazıda. Zaman içinde insan zekasının ve yaratıcılığının örnekleri dünyanın her yerinde bulunsa da, güney Fransa ve kuzey İspanya'daki çizimler ve resimler kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Bu iki nedenden kaynaklanmaktadır. Bunlardan birincisi, eserlerin ve resimlerin bölge içinde muhafaza edilmiş olmasının dikkat çekici durumu, ikincisi ise site sayısının çokluğudur.
İlk insanlar mağaralarda çizim ve boyama ile deneyler yapmaya başladılar. lascaux, Fransa'da. Dönemin sanatı iki baskın temaya sahiptir: insan ve hayvanlar. Resimler ve çizimler öncelikle kırmızı ve sarı renklerde yapıldı. Hayvan ve insan tasvirleri de yontulmanın yanı sıra mağaralara oyulmuştur. Ünlü bir heykel Willendorf Venüsü'dür. Hamden son derece sanatsala uzanan tam vücut figürlerinin yanı sıra, çağa ait paleolitik resimler de el silüetlerini içerir.
Mağaralardaki resimlere, heykellere ve mızrak ve bıçak gibi sıradan, işlevsel araçların üzerindeki süslemelere bakıldığında, geç buzul çağının insanlarının çevrelerindeki dünyayla ilgilendikleri ve yaratıcılıklarını tasvirlerle ifade etme eğiliminde oldukları açıktır. . Sanatta hayvan yaşamının yanı sıra erkek ve dişi formunun kullanımı iki suşu gösterir. Bir tür "insanlığın" takdir edilmesini, diğer tür ise çevrelerindeki çevrenin takdir edilmesini gösterir.
Mağaralarda bulunan pek çok eserdeki detaylara gösterilen özen, çizimleri, tabloları, heykelleri ve aletleri dönemin diğer eserlerinden ayıran özelliktir. Eserlerin onları yaratan insanlar için anlamı veya önemi hakkında bazı tartışmalar var. Mağaralardaki eserler, arkeolojik kanıtların yanı sıra toplumlarının tek kayıtlarıdır. Bazı bilim adamları, Venüs heykellerinin ve kadın formunun kutlamalarının doğurganlığı temsil ettiğini ve geniş at ve bizon resimlerinin, bol miktarda yiyecek için tanrılara yapılan bir çağrıyı temsil ettiğini teorileştirdi. Bununla birlikte, daha fazla kanıt olmadan eserlerin gerçek anlamını ayırt etmek imkansızdır.
Turner, Frederick W., Tapınak Mağaraları Ülkesinde. New York: Kontrpuan, 2004.
Beyaz, Randall, Tarih Öncesi Sanat. New York: Harry N. Abrams, 2003.
Chauvet'le çıkmak
Chauvet mağarasının tarihlendirmesi, duvarlardan alınan küçük boya parçaları üzerinden alınan 46 AMS radyokarbon tarihine, insan ve hayvan kemiği üzerindeki geleneksel radyokarbon tarihlerine ve mağara mezarlarındaki (dikitler) Uranyum/Toryum tarihlerine dayanmaktadır.
Resimlerin derin yaşı ve gerçekçiliği, bazı çevrelerde paleolitik mağara sanatı stilleri kavramının bilimsel olarak gözden geçirilmesine yol açmıştır: radyokarbon tarihleri, mağara sanatı araştırmalarının çoğundan daha yeni bir teknoloji olduğundan, kodlanmış mağara sanatı stilleri, üslup değişiklikleri. Bu ölçüyü kullanarak, Chauvet'in sanatı, yaş olarak Solutrean veya Magdalenian'a daha yakın, tarihlerin önerdiğinden en az 10.000 yıl sonra. Paul Pettitt, mağaradaki radyokarbon tarihlerinin, Gravetti tarzı olduğuna ve yaklaşık 27.000 yıl öncesine ait olmadığına inandığı resimlerden daha erken olduğunu öne sürerek tarihleri sorguladı.
Mağara ayı popülasyonunun ek radyokarbon tarihlemesi mağaranın orijinal tarihini desteklemeye devam ediyor: kemik tarihlerinin tümü 37.000 ila 29.000 yıl arasında değişiyor. Ayrıca, yakınlardaki bir mağaradan alınan örnekler, mağara ayılarının bölgede 29.000 yıl önce neslinin tükenmiş olabileceği fikrini desteklemektedir. Bu, mağara ayılarını içeren resimlerin en az 29.000 yaşında olması gerektiği anlamına gelir.
Chauvet'in resimlerinin üslup karmaşıklığının olası bir açıklaması, belki de mağaraya, daha sonraki sanatçıların mağara duvarlarına erişmesine izin veren başka bir giriş olmasıdır. 2012'de yayınlanan mağara çevresinin jeomorfolojisi üzerine bir araştırma (Sadier ve meslektaşları 2012), mağarayı saran uçurumun 29.000 yıl önce tekrar tekrar çöktüğünü ve en az 21.000 yıl önce tek girişi kapattığını iddia ediyor. Şimdiye kadar başka bir mağara erişim noktası tanımlanmadı ve mağaranın morfolojisine bakıldığında, muhtemelen hiçbirinin bulunamayacağı da düşünülüyor. Bu bulgular Aurignacian/Gravettian tartışmasını çözmüyor, ancak 21.000 yaşında bile Chauvet mağarası bilinen en eski mağara boyama alanı olmaya devam ediyor.