SSCB'ye uçakla yasadışı yollardan gelen ilk “broşür”, eski Sovyet İngiltere Büyükelçisi Ivan Maisky tarafından anılarında söylenen İngiliz Brian Montague Grover'dı. Mesleği ile mühendis olan Grover, Grozni'deki petrol sahalarında sözleşmeli olarak çalıştı. Orada yerel bir eczacının kızı olan bir Sovyet kıza aşık oldu ve onunla evlenmek istedi. Ancak sözleşmesi sona erdi ve İngiltere'ye geri dönmek zorunda kaldı. Grover sevgili için ayrılma izni almaya çalıştı, ancak o günlerde sınır kapatıldı ve dilekçeleri cevapsız kaldı. Kendisine artık SSCB'ye sevdiği bir gezi için vize verilmemiştir. Sonra Grover umutsuz bir harekete karar verdi. Uçağa nasıl uçulacağını öğrendim ve Kasım ayında 1938, SSCB'ye Stockholm üzerinden yasadışı bir şekilde uçtu ve İngiltere'ye olan tutkusu nesnesini almak için olay yerinde düğün yapmak için izin istedi.
Grover sınırdan güvenli bir şekilde geçti - o zaman radar yok. Ancak, yeterli yakıtı yoktu ve uçağı doğrudan Kalinin bölgesindeki bir yerde (şimdi Tver) toplu çiftlik tarlasına indirmek zorunda kaldı. Uyarı kolektif çiftçiler derhal “gerektiğinde” bildirdi, pilot tutuklandı ve Moskova'ya götürüldü. Güvenlik görevlileri yüksek makamlara bildirdi.
Bunlar yaygın casusluk dönemleriydi ve İngiliz broşürü en ciddi sıkıntılarla tehdit edildi.
Ancak, Grover içtenlikle aşkından bahsetti. Her şeyi dikkatlice kontrol ettikten sonra davetsiz misafir Rust olarak değerlendirilmedi, ancak serbest bırakıldı. Dahası, sevdiğiyle evlenmesi ve onu İngiltere'ye götürmesine izin verildi. Londra'ya gelen mutlu eşler Büyükelçi I. Maisky'yi ziyaret etti ve onlardan Sovyet hükümetine teşekkürlerini iletmelerini istedi.
“Yabancı bir casus” etiketinin hiç böyle olmamasına rağmen yerleştirilmiş olduğu durumlarda, Sovyet sınırının en gerçek ihlaliyle olayın başarılı bir şekilde tamamlanmasının sadece çok özel nedenlerden kaynaklanabileceğini tahmin etmek zor değildir. Sonuçta, KGB ve daha sonra Kremlin liderleri nezaket ve küçümseme şüphesiyle zorlandılar. Ancak hava zaten büyük bir savaş gibi kokuyordu ve muhtemelen Stalin - ve o zaman sadece o kişisel sorunları çözdü - bunu kullanmaya çalıştı. tarih Asaletlerini İngiliz kamuoyu önünde göstermek için. SSCB'de uzun süredir kimse bunu bilmiyordu, gazeteler Grover hakkında yazmadı.
1970'te, Yunan Hava Kuvvetleri'nin profesyonel pilotu, Sovyet sınırının ihlali alanında kendisini ayırdı.
Yunanistan'dan Sivastopol'a yasadışı bir şekilde uçtu ve yerel bir havaalanında NATO kimlik işaretleriyle bir Amerikan Dakota askeri uçağı indi ve kimse yol boyunca onu vurmadı. Şimdi bir emekliydi ve sonra Yunan ordusunun pilotu havacılık Michalis Manyadakis, hakkında çok az şey duydu.
Bu inanılmaz hikaye, "siyah albayların" diktatörlük rejiminin Yunanistan'da hüküm sürdüğü Soğuk Savaş'ın zirvesinde yaşandı. Yunanistan'da Girit adasındaki bir toplantıda Yunanistan-SSCB Dostluk Derneği üyeleriyle bir toplantıda TASS muhabiri olarak çalışırken, bunu şans eseri öğrendim. Bunların arasında eski asker ile kısa boylu yaşlı bir adam vardı. Birdenbire bana yaklaştı ve sessizce Rusça dedi:
- Biliyorsun, SSCB'deydim! 1970 yılında ABD askeri uçaklarında sana uçtum ...
Arkadaşları böyle bir olayın gerçekleştiğini doğruladılar. O yıllarda Manyadakis, Hava Kuvvetleri kaptanı rütbesiyle Girit adasındaki askeri bir havaalanında görev yaptı. Demokratlara acımasızca zulmeten, insanları ve kampları hapseden "siyah albay" ın Yunan faşist yanlı cuntasına karşıydı. Bununla birlikte, askeri pilot elbette diktatörlüğe açıkça karşı çıkamadı - kendisini hemen bir hapishanede ya da kampta bulacaktı - ve bu yüzden ülkeyi terk etmeye karar verdi. Tabii ki, yasal olarak "albayların altında" göç etmek mümkün değildi ve Hava Kuvvetleri pilotu askeri bir uçakla SSCB'ye uçmaya karar verdi ve bu da ona "dünyadaki demokrasinin ve barışın seli" olarak görünüyordu.
Cesur adımlarına, uzun bir süre için hazırlanan Manyadakis, haritaları inceledi, güzergahı dikkatlice inceledi. Askeri bir pilot olarak NATO hava savunma sistemine aşina oldu.
8 Kasım gecesi Girit adasındaki bir NATO hava limanından uçtu; o zamanlar Birleşik Devletler’in en büyük hava limanlarının ve askeri üslerinin bulunduğu yerdi. Önce denize, sonra da Türkiye topraklarına uçtu. Düşük seviyeli bir uçuşta yürüdü ve bu nedenle ona göre, uçak radarları tespit edemedi. Aynı şekilde, müdahale etmeden Sevastopol'a ulaştı ve sakince “Dakota” ını oraya yerleştirdi. Kimse onu vurmadı ya da yakalayamadı bile ...
“SSCB'deki hava alanına indiğimde,” dedi Manyadakis, “kimse beni tutuklamadı, aksine benimle çok samimi bir şekilde karşılaştılar. Özellikle de politik sığınma talebinde bulunduğumu öğrendiklerinde. Muhtemelen, böyle olağandışı bir istekle Ruslara hitap eden batı ülkesinden ilk pilotuydum. Sorgulama ve “tanımlama” sonrasında, o zamanlar Rusya'dan birçok Yunan siyasi göçmeninin yaşadığı Taşkent'e gönderildim. Bana orada bir daire verdiler, Rusça öğrenmeme yardım ettiler ve sonra bana bir iş verdiler. ”
Yunanistan'da Manyadakis, “siyah albay” ın düşmesinden sonra altı yıl sonra geri döndü. Ama orada hemen hapse gönderildi, ama yine de serbest bırakıldı. Anlaşılan, cuntaya karşı eski “protestosu” bir rol oynamıştı. Elbette artık Hava Kuvvetlerine geri alınmadı ve askeri havacılıkta çalışma yaşı artık aynı değildi.
Tüm inanılmaz maceralarından sonra Manyadakis, tarımsal havacılıkta en iddialı ve huzurlu bir yerde çalıştı ve sonra sessizce emekli oldu. Şimdi aynı Girit adasında, Kalohoria kasabasında ve boş zamanlarında yaşıyor, bir şişe Retsina'nın arkasındaki tavernalarda arkadaşlarına SSCB'de nasıl uçtuğunu anlatıyor. Sovyet gazeteleri onun eşsiz uçuşunu rapor etti mi? Bu eski pilot bilmiyor, Rusça okumayı bilmiyordu.
Her ne kadar muhtemel olmasa da, Sovyet makamları, yabancı bir askeri uçağı "geçirdiklerini" kabul etmek istediler. Rust’u “kahramanımız” haline getiren “demokrasi”, henüz gelmedi.
Manyadakis'in kendisi tarafından Girit'te bana sunulan sürümdeki sansasyonel hikaye böyle. Ancak, bunu düşünüyorsanız, birçoğunun şüphesi var. Birincisi, bir Yunan kaptanı tıraş sırasında Sivastopol'a nasıl uçabilir? Ne de olsa, herhangi bir pilot yalnızca bu şekilde iyi bilinen bir rota boyunca uçabileceğinizi söyleyecek ve Yunanlar tamamen yabancı bir ülkeye uçtu. Ayrıca, NATO pilotu, şüpheli hedeflerin tereddütsüz düşürüldüğü bir zamanda, birçok ülkenin uçaksavar silahları ve füzelerinin üzerinden "düşman kampı" na uçtu. Sverdlovsk yakınlarındaki bir Sovyet füzesi tarafından, en azından Amerikan Francis Gary Powers'ın kaderini hatırlatmak yeterli. Ya da Güney Koreli bir yolcu uçağı hakkında, ayrıca bir Sovyet roketi tarafından vuruldu.
İkincisi, Manyadakis bir Sovyet havaalanında bir Dakota'yu “sakince” nasıl karaya çıkarabilir ve genel olarak bulabilir? Sonuçta, o zaman hava limanları haritalanmamıştı. Özellikle Sivastopol bölgesinde - büyük bir askeri üs. Yunanlılar Rus memurlarla hangi dili konuştular ve arazi için izin istediler? Ne kadar yakıtı vardı ki, Girit bölgesinde, uçakların uzaklara uçup, Yunanlılara ve Türkiye'ye düşmanca yaklaşamayacakları bir yere sahiplerdi. Uzun mesafeli uçuşlar için araçların yakıt ikmali olması muhtemel değildir. Nihayet, nihayet Manyadakis Sovyet havaalanına vurulmadı, sonuçta gardiyanlar uçağın Amerikan olduğunu ve başka kimlik işaretleri olduğunu gördü?
Bazıları, ABD askeri uçağının Yunanistan'dan kaçırılmasının, daha önce hazırlanmış bir KGB operasyonu ... dışında bir şey olmadığını varsaymazsa, tüm bu soruları cevaplamanın imkansız olduğunu düşünüyor!
Bu nedenle, muhtemelen, SSCB'deki ihlalciyle bu kadar cömertçe karşılaştılar ve daha sonra onu Sibirya'ya değil, Taşkent'i ısıtmaya gönderdiler. Manyadakis'in şu anda gerçeği söylemesi pek mümkün değil, çünkü bu durumda “cuntaya karşı savaşçı” değil, bir hain olacak. Yunanistan'da askeri pilot olarak ihanet etmekle suçlanacak ve yıllarca hapse atılacak.
Ancak, bazılarının şimdi düşündüğü gibi ve Rust hikayesinde, her şey hala net değil. İddiaya göre onu hemen gördüklerini söylüyorlar, ancak düşüremedikleri bir roketin patlaması sonucu, yere düşen sivillerin acı çekebileceği için onu yıkamadıklarını söylüyorlar. Ama bu sadece sürümlerden biri ...