Sergey Yervandovich Kurginyan bugün Rusya'da ve aslında sadece içinde değil, toplumun siyasi yaşamındaki sol yurtsever kanadı temsil ediyor. Başındaki “Zamanın Özü” hareketi, Rusya Federasyonu'ndaki mevcut hükümete, birçok konuda ve sorunlara karşı çıkıyor. Ayrıca bu hareket geleneksel liberal muhalefet için tamamen ve temelde düşmandır.
Sergey Kurginyan, bu alandaki olağan siyaset bilimi kurallarını ihlal ederek itibarını tehlikeye atmaya karar veren az sayıdaki politik bilim adamından biri. Yani, tartışmadan ve Rusya'nın siyasi yaşamındaki olağan soyut tahminlerden yakın zamanda ve aslında ayrıldı. İki yıldan fazla bir süre önce, sayısız video mesajında ve konuşmasında, her yerde açık bir şekilde, güvenle ve makul bir şekilde - 2017 tarihini dile getirdi. Sergei Evrvanodovich'e göre bu yıl siyasi seçkinlerin ve ülkenin yetkililerinin sistemik krizinin zirvesi olacak. Ayrıca, senaryo farklı olabilir. Fakat öz aynı, bugünün istikrarının çok az kalıntısı. Daha sonra, “bugünün” temyizleri diyebilir, Sergey Kurginyan şartlı “kıyamet” in yaklaşma tarihi için sorumluluktan bile kaçınmaya çalışmaz, hala 2017'ye işaret ediyor. Ucuz popülizm ve oynama tarihsel paralellikler? Ben öyle düşünmüyorum. Ne yazık ki, önkoşullar var. Ve düşünülecek bir şey var. Hadi çözelim.
Marjinal olmayan hareket “Zamanın Özü” ne sunar? Seçiciler, promosyonlar, imzalar ve kongreler göstermişlerdi. Bu nedenle, herhangi bir siyasi partinin geleneksel ve klasik araçları yerine getirildi, yalnızca seçmen için çırpınmak ve medyaya ateş etmek için sadece programlar çınlıyor. Ancak 2013'in ilkbahar ve yazında, Yoldaş Kurginyan kartlarının bir bölümünü açtı, bu da gerçekten bu satırları yazmamı sağladı. Şimdi SSCB 2.0 ini inşa etme olasılığı hakkında bir tartışma başlatmak gerçekten mümkün. S. Kurginyan'ın politik poker masasında açtığı bu kartlar beni çok şaşırttı. Alegori dersek, o zaman Sergey Yervandovich liberal yağmur damlaları arasında geçmek istiyor. Şimdi anlatacağım. Hepimiz bu cümleyi bir kereden fazla duyduk: “SSCB'de en iyisini bıraktık ve en kötüsünü Batı'dan aldık”. Bu ünlü sözü azıcık anlatırsak, Kurginya hareketi Sovyetler Birliği'nden en iyi şekilde geri dönmek ve Batı'dan en iyi ve pratik şeyleri almak istiyor. Peki, SSCB'deki her şey iyi şeylerle açıksa, ahlaki açıdan düşmüş Batı'dan normalden ne alınabilir?!
Her nasılsa makalemi “Askeri İnceleme” web sitesinde yayınladım. [b] “Doğu Avrupa. Liberallerin son argümanı "[/ b]. Belirtilen gerçeklere ve anlaşılabilir şeylere rağmen, bu yayın çok duygusaldı. Bu nedenle, kaynağın yurtseverliğine rağmen, elbette Batı'da ahlâk ve kültürün, ayrıca kredi iğnesinin ve tüketici toplumunun yıkıcılık faktörünün azaldığını kabul eden pek çok rakip vardı. Fakat aynı zamanda, haklı olarak Batı’daki istikrarlı hukuk sistemine, sivil topluma ve asgari yolsuzluğa işaret ettiler. Bu, banal seçimler ve toplanma özgürlüğü ile ilgili değil. Ve hepsinden öte, liberallerin ebedi kozları hakkında: “bir kısıtlama ve dengeler sistemi”. Bu nedenle, bir kerede bir liberalle karşı koymak zordur, bunu yazdığında, şunu alıntılarım:
“Mevcut ideal olmayan liberal sisteme karşı ne olabilir? O nasıl çekici? Asgari olarak, en azından adaletten herhangi bir şekilde, hukuktan önce eşitlik getirmesidir. Çoğu zaman Avrupa'ya komşu olan güç, bütün şehir trafik sıkışıklığı içinde dururken, çocukları gazetelerin ön sayfalarına daha az sipariş verdiğinde, hırsızlık ve kötüye kullanma durumlarında, “yaklaşan” üzerinden 140 km / s kullanmıyor; Bütçe, zaman zaman daha çok cezalandırılmaktadır.
Ve yasalarımızı ihlal ederken, otoritelerin aynı yasalara uymadığı gerçeğini gizleyerek, o zaman “özel manevi zihniyetimizle” ve düşmanları dışarıdan sıkıştırarak, her şey yoluna girmeyecek. Petrol ve gazın fiyatı ne olursa olsun "
Birçok kişi buna daha çok duygusal olarak cevap verir, bunun gibi bir şey: “Liberalizm kültürümüzü ve maneviyatımızı öldürür”, “böyle bir yasal düzen için çok yüksek bir fiyat ruhun kendi içinde öldürülmesidir”,vb Yine daha hazırlıklı olanlar, liberalizm olmasa bile, yollarda, tüm yargı mahkemelerinde, konutlarda ve kamu kuruluşlarında, tıpta vb. Bende öyle Umarım herkes makaleyi okur ve hatırlar: “Diktatörlük her zaman kötü mü?”
Sergey Kurginyan ve “Zamanın Özü” hareketi bize neler sunuyor? Bu soruyu cevaplamadan önce. Başka bir soru sormanız gerekiyor. Siyasi sistem değilse, devlet kursu olmasa bugün değişecek güç ve kaynaklar neler olmalıdır? Herhangi bir siyaset bilimi ders kitabında, herhangi bir siyasi partinin amacının, seçimlerde iktidarın fethi ve siyasi programının uygulanması olduğu yazılmıştır. Mevcut siyasi partilerin bizimle olduğu oldukça yaygın olan tezden hareket edersek, bunlar toplu kapalı partiden Merkez Siyasi Konseyine sosyal bir asansör bulmanın zor olduğu tuhaf kapalı “anonim şirketlerdir”, o zaman hiç kimse böyle bir seyir ve tarz değişikliği ile ilgilenmiyor. yanı sıra mevcut kamusal yaşam paleti. Ayrıca, vatansever bir muhalefet partisi olsa bile, bekar çerçevesinde çözülemeyen şeyler var. Örneğin, bazı anayasal normlar, uluslararası hukukun ulusal, uluslararası sözleşmelere göre önceliği. Daha da basitse, nasıl değiştirilir, eğitim reformunu KULLANIMI ile geri çevirmek? O zaman aynı çocukça soru. Çocuk adaletine karşı 10 milyonlarca imzayı bile yasalar halinde toplayabilir ve hatta ilerlemelerini durdurabilirsiniz. Ancak çocuk adaleti unsurlarının yasal işlemlerini, Bakanlar Kurulu kararlarını ve yerel makamları kim ve nasıl durduracak? Putin'i hatırlayın: "yutmak için toza işkence edin". Her insan karşıtı eylemden sonra kaçmaya çalışın. Ne de olsa, her şeyi, savunmasız olduğu Devlet Duma'sındaki kanunlarla yapmak gerekli değildir. Bir ülkenin Batı'yı "taklit etme" kursu varsa, o zaman soru sadece bir araç seçiminde. Asil bir isimle soyut bir program alabilir ve onun altında zaten insan karşıtı "NPA" ile başa çıkabilirsiniz. Ne de olsa kimse devletin gidişatını değiştirmedi mi? Ancak, elbette, çok az açık. Geniş anlamda, bu sadece bir dış politika hareketi değil, bunun herkese açık olduğunu düşünüyorum. Sadece dışardayken, her şey açık ve doğrudur - CU ve Avrasya Birliği'ne erişim. Bu iç ile hiç belli değil. Hala ruhta Batılı.
Kurginyan liderliğindeki "Zamanın Özü" hareketi buna inanmaz - liberal mekanizmalar. Ancak, “liberal mekanizmalar” teriminin hala anlaşılması gerekiyor. Örneğin, terim ve kavram var демократия. Nereden geldiğini ve ne anlama geldiğini açıklamak için gerekli olmadığını düşünüyorum. Bunun, halkın gücü olduğuna dair en kısa ve en basit anlayışı ele alalım. Liberalizm ile daha zor. Birisi onun sözde tarafından "kirli" olduğunu düşünüyor neoliberallerve orijinal anlayışın ve anlamın tanımının zararsız olduğunu. Batı Avrupa ve ABD örneğini kullanarak, klasik ifadenin: “özgürlüğüm bir başkasının özgürlüğünü kısıtladığım yerde biter” ifadesinin 2000'in başında çalışmayı bıraktığına inanıyoruz. O yıllarda, “hoşgörü” nin eşit derecede anlamlı bir tanımının ağırlık kazanmaya başlamasıydı. O zamandan beri, “çoğunluğun (okuması gereken) bir azınlığın haklarını gözetmesi gerekiyor” ifadesi popülerdir, bu nedenle demokrasi kavramını tartışan bütün eski filozofların uyuşmazlığıyla çelişmektedir. Bir kez daha kafama külleri serpmek ve postmodernizmi lanetlemek için bu anlayışlı geziyi yapmıyorum. Ve sizler “sevgili meslektaşlarım ve“ askeri inceleme ”web sitesindeki yoldaşlarınız,“ Rusya’da sivil ve demokratik bir hareket mümkün değil, vatansever ve hatta bir sola sahip, liberal bir önyargıyla mı? Liberalizm ile sivil toplum arasında eşit bir işaret koymak mümkün müdür? Değilse, bu kenar ne kadar ince ve dayanıklıdır? “Sivil toplum” veya “medeni hukuk” ifadesinden bahsedildiğinde, hemen Navodvorskaya, Latynina, Kasparov vb. İmajları ortaya çıkıyor. Ve yine, bu soruyu cevaplamadan önce, Sergey Kurginyan'ın sunduklarına bakmanız gerekir.
Sergey Kurginyan'ın (“oyunun anlamı” program döngüsü) konuşmalarında, kavram özgür sivil bölgesivil eylemi oluşturan yaklaşımlardan biri olarak. Bunlar entelektüel, ruhsal ve ahlaki anlamda özgür, vatanseverlik açısından daha özgür olan bazı “bölgeler”. Ukrayna'da “tüketici toplulukları” ya da sadece “kooperatifler” yaratmada yer alan bir kişi olarak, size bu tür kararların ve eylemlerin Rus toplumu için çok geniş kapsamlı sonuçları olacağını söyleyeceğim. Özünde, bu bir sivil devrimin doğuşudur. Rusya, Ukrayna’nın 90 ’lerde ABD’nin“ arkadaşları ”tarafından yazıldığından ve liberal bir ruhla iç içe geçirildiğinden bu yana, başarıya“ mahkum ”oluyor. Kimse durduramaz ve durduramaz. Nedenini açıklayacağım. Sebeplerden biri politik. Rusya Federasyonu'ndaki mevcut hükümet her zaman Sovyet geçmişine ve değerlerine saygılı davrandığını, hatta yasal olarak gizlendiğini ilan etti. Yani, SSCB'nin halefi statüsü şeklinde. Birleşik Rusya'nın liderliğinin seçmenlerinin çekirdeğine karşı geleceğini düşünmek zor. Emekliler, işçiler, askerler ve basitçe vatanseverler. Öte yandan, özellikle Batı’daki ve ABD’nin, özellikle de Rusya’da hak ve özgürlüklerin gelişimini her zaman savunan, tepkisi ilginç olacaktır. Beyaz Saray yönetiminin, solcu ve yurtsever bir doğaya sahip olsa bile, tam tersi bir sivil hareketin Putin tarafından yıkılma ve yenilgiyi nasıl destekleyeceğini hayal etmek zor. Yine de hiçbir şey göz ardı edilemez. İkinci sebep yasal ve yasal. Köklü 31 de dahil olmak üzere marjinal liberal mitinglerin, eylemlerin ve hareketlerin nasıl dağıldığını görmeye hepimiz alışkınız. Ancak son konuşmasında Sergey Kurginyan sivil eylemlere odaklanıyor. Ve bu affedici, bize mitingleri ve eylemleri tanıdık değil. Bu nedir? Ve bunlar arkadaşlar ve meslektaşlar, belki de okulun çocuklarının ebeveynlerinden yerel eğitim departmanına grup açıklamaları yapıyorlar ve bunlar bir veya daha fazla sosyal grubun vatandaşlarının iddiaları ve yerel makamlarda toplu sivil inisiyatifler.
Neyle uğraştığımızı tamamen netleştirmek için. Küçük bir gerçek. Kurginyan taraftarları planlıyor ya da daha önce bu konsepti uygulamaya hazırlanıyorlar "Charter Okulu", "Charter Eğitimi". Bu, çocukları ile seks eğitimi alanında deney yapmak istemeyen ve bir ortaokulda Milli Eğitim Bakanlığı'nın diğer pedagojik yöntem ve teknikleri istemeyenler içindir. Bu, okul psikoloğunun çocuğunuzun resmini görmesini istemeyenler için, resimdeki anne ve babanın çocuğunuzdan daha fazla ve spot olacağı yerde vesayet istemeyin. Fransa'da bu işlevler Katolik okulları tarafından gerçekleştirilir. Batının seçkinleri için özel okullar. S. Kurginyan bunu genel olarak öneriyor ve yasal olarak haklı. Birisi bunun ülke için paralel bir dünya olduğunu söyleyecek. Ancak, yukarıda yazdığımı, yani devletin gidişatını tek bir siyasi güç çerçevesinde bile değiştiremediğimi, hatırladığımı hatırlayın. Zorla bir önlem dedikleri gibi. Rusya'da charter okulları alanında başarı olacak mı? Sergey Yervandovich'in kendisi hakkında söylediği şey bu:
" .... Öyleyse canım, sevgili varlıklar, tüzük hukuku: herkesin çocuğa tahsis edilen kamu fonlarını kullanma hakkı vardır! İki yüz, yüz veya gerektiği kadar insan varsa, şartnameler toplanır ve kirli numaralardan arınmış bir okula gitmek isterse, kimsenin bunlara müdahale etme hakkı yoktur! Ve bu devlet parasıdır, bu nedenle burada, özel, zengin okullar ve yoksullar için okullar ilkesi eşitlenir. Dahası, yalnızca bir çocuğa dayanan bir pay alma hakkına sahip değiller (ve bu payı bir çocuktan çekemez, kimse onu annenin veya babanın evlerine aktaramaz) - bu, çocuğa yemek, içmek için verilir. Dinlenebilmesi için ders kitaplarım vardı ve eğer ebeveynleri hala dezavantajlıysa (örneğin alkolde), bu onların parayı bu şekilde transfer edemeyecekleri anlamına gelmez ... ”
Ama Sergey Kurginyan'ın dediği gibi Sivil bölgeler:
“... Sivil bir bölge yaratıyoruz ve bu sivil topraklarda, evet, gelişmiş programlarla, Sovyet - Rus geleneğine bir dönüşle, tüm bunları ahlaki kötülüklerden, çocuk uyuşturucularını ve diğerlerini itme teşebbüslerini bastırma girişimleriyle temizleyerek Herkesin korkacağını ve herkesin bu okullardan uzaklaşacağını, ardından sivil eylem ve sivil protestoların bir araya geleceğini söyledi.
Vatandaşlara her şeyi devretmiyoruz. Devletin işlevlerini tam olarak anlıyoruz, büyük bir merkezi devlet ve bölge bütünlüğü ilkesini kutsal bir şekilde onurlandırıyoruz, büyük bir ordunun ne olduğunu mükemmel bir şekilde anlıyoruz, bunun gibi her şey, bir çerçeve yapısının ne olduğunu tam olarak anlıyoruz, ancak makul bir durumda olması gerekiyorsa 5 yıllarında bile, bir neslin tamamını bu 5 yıllarında gizli veya açık gençlerin ellerine koyamıyoruz. Ve ayrıca diğerleri. Ve kendini protesto etmek için getir .... "
Kaynak: http://saboy.ru/eot/kurginyan/free-territory-for-civil-society.html
Birkaç yıl önce, Kurginyan, konuşmalarından birinde, yani başlıklı videoda: "Kurginyan Suriye'yi, İran'ı ve iki yıl sonra Rusya'yı bitirdi " Doğrudan Lebedev Fiziksel Enstitüsünün öğretim kadrosuna ve öğrencilerine, Rusya Federasyonu için olumsuz senaryoyu aşmak için seçkinleri ortadan kaldırması gereken destekleyici bir sınıfa ihtiyacımız olduğunu belirtir. 23 dakika ile nasıl olması gerektiğini görün, ancak resmin tam ve doğru anlaşılması için videoyu tamamen izleyin. Sizi bu videoya atıfta buluyorum, çünkü “sivil bölgelere” alternatif gösteriliyor, bu alternatife hazır mısınız? Herkesin kendilerine sormasını sağlayın.
Şimdi makalenin başlığına dönmek istiyorum: "Sergey Kurginyan SSCB'ye giderken liberal yağmur damlaları arasında mı?!" Neden öyle? İlk olarak, araç seçimi nedeniyle. Burada daha fazla olanı sonsuz bir şekilde tartışmak mümkündür - liberal bir yaklaşım ya da demokratik bir yaklaşım ve kuru, tarafsız bir avukat genellikle bu konuda yalnızca yasal bir görüş görür. Fakat geniş bir kitleye göre, “sivil toplum” kavramı tipik olarak liberal bir ilke, doğal olarak Batı'nın karakteristiği olarak algılanıyor. Fakat bu soruna duygusuz yaklaşmak kuru olsa bile, aslında Sergey Kurginyan biraz aynı Anglo-Sakson yasasının unsurlarını sunuyor. Bununla birlikte, nüfusun kendi kendini örgütlemesi Batı yasalarının bir işareti olmadığından, bu ifade kolayca tartışmalıdır. Bu tür nüanslar ve manevralar, özellikle hukuk sisteminin bir ürünü olarak “Zamanın Özü” hareketinin çocuk adaletiyle mücadelesi ışığında çok önemlidir. Öyle ya da böyle, Anglikizmler dile getirildi, Batılı kapalı okullardan örnekler de. İyi mi kötü mü? Tarih bize şunu öğretir: silâh Düşman ve bizim durumumuzda Batı toplumunun yasal hayatının organizasyonu, iyilik için kullanılabilir ve kullanılmalıdır. Asıl şey, yaşam tarzı ve değerleri üzerinden geçmemek. İkincisi, muhtemelen zaten retorik bir soru var: sosyalist ve Sovyet yaşam biçimine geri dönmek için diğer yöntem ve teknikler ne kadar tükeniyor? Tüm tercih gerçekten fanatik ve destek gruplarına mı yoksa meşhur “sivil topraklara” mı düşüyor? Üçüncüsü ve çok da önemli, Sergey Yervandovich Pandora’nın kutusunu açmıyor mu? Yani, okullar “medreseler” ve özellikle de liberal merkezler ve LGBT bölgeleri için “iz” mi? Çok fikir ve ilke derin saygı ve sistem analizi, yansıma hak ediyor. Sergey Kurginyan, kendisinin de itiraf ettiği gibi, “Müslüman Kardeşler” la, ağ yapıları temelinde bir hareket inşa ediyor. Benim kişisel ve saf öznel düşüncem, çoğunluğa dayandığı, şimdiye kadar SSCB'nin ne olduğunu hatırlıyor ve fikirlerinin bazı gizli taşıyıcıları olduğunu hatırlıyor. Böylelikle, böyle bir çoğunluğun pahasına mümkündür ve ülkenin devlet gidişatının Batılı olandan daha doğal hale getirilmesi planlanmaktadır. Eğer öyleyse, o zaman bir şans var. Ancak, çoğunluğunun, tüketim ruhuna uygun, acı verici bir şekilde istikrarsız olduğunu hatırlamakta fayda var. Ve azınlık tam tersidir - yaratıcı, hareketli ve çoğu zaman yekparedir. Bu nedenle, “Zamanın Özü” hareketinin izleyicileri, liberallerin kendilerine belirli ilkelerin benzerliği için karar vermelerini, lekelemelerini ve hatta halka açık bir işbirliği teklif etmelerini hazır olmalıdır. Ayrıca, “yeni” sol fikirlerin sivil kurumlar aracılığıyla uygulanmasına yönelik mekanizmaların geliştirilmesi göz önüne alındığında, intihal ve tamamen itibarsızlık söz konusu değildir.
Kremlin’in projesinin Kurginyan olup olmadığını bilmiyorum, ancak bu tür kavramsal tartışmalardan yoksun olduğumuz gerçeği bir gerçek. Dolayısıyla, Serdyukov ve Smetanov, vb. "House-2" i eleştirmeyi çok seviyoruz, fakat eski Savunma Bakanı örneğini tartışıyorsak, TV projesinin yıldızlarını tartışanlardan farklı değiliz. Köküne gidelim arkadaşlar.