Beni gitti biliyorsun sen...Yanılıyorsun oysa,sadece bittim ben...Bittim evet, ama gitmedim.gidemedim.Yüzde hesaplarına vurduğunda yarımdan fazlası sen olmuşken,denklem hesaplarına daldığında seni çözülmeyecek denkleremlere hapsedip,sonucunu ben yapmışken,harflerin noktalarını seninle koyarken,heceleri biz birleştirirken,kolay mı sandın sen gitmeleri?Gittim ben;haklısın...Tüm harfleri ve sayıları sana bırakıp,çıktım kapının eşiğine korkusuzca. Yarınlarımı bıraktım sana,yarımlarımı,hatta belki çeyreklerimi bıraktım.Ne kadar acıdır ki;hayallerimi buruşturup atmanı seyrediyorum senden kilometrelerce uzakta.Halbuki ne zorluklarla yeşertmiştim ben o hayal,o hayat tomurcuklarını;bilemedin,bilemezdin,bilemeyeceksin ...24 yaşın en taze ruhuyla,42 yaşın en kilitli dolaplarında,kimseler bilmeden büyütüp tomurcuklanmalarına şahit olmuştum.Sorgusuzca,sessizce paylaşıp seninle,teslim ettim ellerine beni...''Pişman mısın ki?'' diye sorma bana,sadece gülerim..Bir daha aynı beni bulacağımı bilsem,hiç düşünmeden gene özlerim seni..