Bunu büyük bankalarda gördük, Crown ve Star oyun imparatorluklarında gördük ve şimdi bunu fosil yakıt şirketlerinde görmemiz gerekiyor – tıpkı devralmanın getirdiği kurumsal güç suistimalleri gibi. Durum o kadar vahim hale geldi ki, bir muhasebe gerekli ve önemli bir değişiklik teslim edildi.
Kömürle çalışan elektrik santrallerinin güvenilmezliğinden ve yüksek enerji taleplerinden yararlanma arayışlarında, Doğu Kıyısı elektrik üreticileri, şu anda askıya alınan Ulusal Elektrik Piyasası’nın (NEM) kurallarıyla o kadar amansızca oynadılar ki, çalışmaya devam etmeyi imkansız hale getirdiler.
Ancak, dokuz yıllık eylemsizlik ve iklim inkarından sonra koalisyonun bıraktığı uzun vadeli felaketten de sorumlular – bir elektrik üretim sistemi umutsuzca yetersiz finanse edildi ve yenilenebilir enerjiye gerekli geçişin ilk aşamalarında sıkıştı.
Fark yaratan gazeteciliğe yatırım yapın.
EOFY satışı. Bir yıl sadece 99$.
%50 TASARRUF EDİN
Yalnızca Malcolm Turnbull’un koalisyonu gerçeğe daha da yakınlaştırmaya yönelik umutsuz girişimiyle daha iyi hale getirilen bu dokuz yıllık başarısızlık – bu ona başbakanlığına mal olan bir çaba – tamamen fosil yakıt şirketleri tarafından satın alındı ve ödendi. Madenciler, gaz ihracatçıları, kömür fabrikaları, kırıcılar. Dekarbonizasyonun gecikmesini ve engellenmesini, Abbott yönetiminden miras alınan yüksek etkili karbon fiyatının öldürülmesini, yenilenebilir enerjiye karşı koalisyon savaşını, Turnbull’un enerji planlarının yenilgisini, “gaz liderliğindeki kurtarma” ve “Kömür Koruyucusu”nu satın aldılar. Vergi.
Sonuç, gaz ve kömür ihracatçıları haydut gibi hareket ederken, gaz ihracatçıları söz konusu olduğunda, neredeyse hiç vergi ödemeden haneleri ve küçük işletmeleri sömüren ismine yakışmayan bir “piyasa”dır.
El freni çekili bir değişiklik
Dün her zamanki gibi bir iş politikası savunulamazsa, bu, Avustralya Enerji Piyasası Operatörü (AEMO) tarafından NEM’in askıya alınmasının ardından bugün çok daha fazla geçerlidir. İklim, ulusal güvenlik ve ekonomik fırsatların zorunlulukları göz önüne alındığında, ışıkları açık tutma görevi, elektrik arzımızın çarpıcı biçimde hızlandırılmış karbondan arındırılmasını gerektiriyor.
Kriz aynı zamanda, solun birçoklarının öfkesine rağmen, elektrik sektöründeki sorunlarımızda özelleştirmenin hiçbir rol oynamadığını gösteriyor. En büyük fiyat artışlarının görüldüğü yer, devlete ait elektrik jeneratörleri Stanwell ve CS Energy’nin piyasaya hakim olduğu Queensland oldu. Jeneratörlerini neredeyse on yıl önce satan NSW’de ve 1990’larda özelleştirilen Güney Avustralya ve Victoria’da fiyat artışları daha küçüktü – bu aynı zamanda SA’nın yenilenebilir enerji baskınlığını ve kıtlığını yansıtsa da, fiyat artışları daha da düşüktü. Victoria’ya kömür ihracatı.
Bir elektrik üreticisinin devlete veya özel sektöre ait olması önemli değil, yine de hane halkı ve küçük işletmeler pahasına karı maksimize etmek için sistemi kandırmaya çalışacaklar. Ve ironik bir şekilde, AEMO’nun müdahalesi, tüm bu tartışmayı alakasız hale getirerek, üretim kapasitesi üzerinde hükümet kontrolünü etkili bir şekilde öne sürdü.
Fosil yakıt şirketleri, kamu politikasını bozmak, karbonsuzlaşmayı önlemek ve Avustralyalıları soymak için aralıksız çabalarıyla bunu sözleşmeye aldılar. AEMO ve hükümetler, hizmeti kusurlu bir NEM’e geri yüklemek için acele etmemelidir.