Bir gün, ısırganları sökmeye uğraşan halkı gördü. Bu kökünden sökülen, hemen kurumaya başlayan bitki yığınına baktı:
Ölmüşler. Kullanmasını bilseler ne iyi olur! Isırgan körpeyken yaprakları nefis bir sebzedir; kartlaşınca kenevire, ketene benzer iplikleri vardır. Isırgan bezi kenevir bezi ayarındadır. Isırgan kıyılıp kümes hayvanlarına verilir; ezilince boynuzlu hayvanlara yem olur. Isırgan tohumu samana karıştılırsa hayvanların tüyüne parlaklık verir; koku tuzla karıştırılınca güzel sarı boya olur. Yılda iki defa biçilen fevkalade bir ottur.
Isırganın istediği nedir? Bir parça toprak; hiçbir bakim istemez. Yalnız, tohumları olgunlaştıkça dökülür, toplanması da güçtür; hepsi bu kadar. Biraz emekle ısırgan yararlı olabilir; onu ihmal ediyorlar, zararlı oluyor. O zaman da öldürüyorlar. Nice insan ısırgana benzer !
v.hugo – les miserables