1955 Le Mans felaketi - 1955 Le Mans disaster
|Tarih||11 Haziran 1955|
|mekan||Devre de la Sarthe|
|yer||Le Mans|
|koordinatlar||Koordinatlar:|
|Tür||çökme|
|Sebep olmak||Parça düzeni|
|Ölümler||84|
|Ölümcül olmayan yaralanmalar||120|
|Maddi hasar||Arabalar|
|Araştırma||Resmi hükümet soruşturması|
1955 Le Mans afet sırasında Haziran 1955 11 meydana gelen önemli kazasında oldu Le Mans 24 Saat motor yarışı Circuit de la Sarthe içinde Le Mans , Fransa. Büyük enkaz parçaları kalabalığın üzerine uçarak 83 seyirciyi ve Fransız sürücü Pierre Bouillin'i ( Pierre Levegh adıyla yarışan ) öldürdü ve yaklaşık 180 kişiyi daha yaraladı. Bu, motor sporları tarihindeki en feci kazaydı ve Mercedes-Benz'in 1987 yılına kadar motor yarışlarından emekli olmasına neden oldu. Kaza, Jaguar sürücüsü Mike Hawthorn'un Austin-Healey sürücüsü Lance Macklin'in önünde pistin sağ tarafına çekmesi ve pit stop için fren yapmaya başladı. Macklin, yavaşlayan Jaguar'ın arkasından çok daha hızlı Mercedes-Benz 300 SLR'siyle soldan geçen Levegh'in yoluna çıktı . Levegh, Macklin'i yüksek hızda arkadan durdurdu, Macklin'in arabasını geçersiz kıldı ve kendi arabasını havada fırlattı. Levegh arabası koruyucu toprak atlanır berm o anında ölmüş parça üzerine onu atma ve gönderme, parçalanmaya buna neden son hangi seyirci alanı içinde en az iki etkileri, 200 km / s (125 mph) hızla ve yapılan motor bloğu, ön süspansiyon ve motor kaputu dahil olmak üzere tribün önündeki kalabalık seyirci alanına büyük enkaz parçaları. Levegh'in arabasının arkası berm üzerine indi ve alevler içinde patladı.
Suçlama üzerine çok tartışıldı. Resmi soruşturma, sürücülerin hiçbirini özel olarak sorumlu tutmadı ve bu hızdaki otomobiller için tasarlanmayan 30 yıllık pistin düzenini eleştirdi.
çarpışmadan önce
Ferrari , Jaguar ve Mercedes-Benz'in son zamanlarda yarışı kazanması ve hepsi yeni ve geliştirilmiş araçlarla gelmesi nedeniyle yarış için büyük bir beklenti vardı. O zamanlar şu anki şampiyon olan Ferrariler çok hızlıydı ama kırılgandı. Jaguar yarışlarını neredeyse yalnızca Le Mans'ta yoğunlaştırdı ve Formula 1 (F1) Ferrari sürücüsü Mike Hawthorn'un da aralarında bulunduğu çok deneyimli bir sürücü kadrosuna sahipti .
Mercedes-Benz, F1'i fethettikten sonra, yeni 300 SLR'sini o yılki Dünya Şampiyonası'nda görücüye çıkarmıştı , buna Mille Miglia'da Stirling Moss için rekor kıran bir galibiyet de dahildi . 300 SLR, Elektron adlı ultra hafif magnezyum alaşımından yapılmış bir gövdeye sahipti . Araba , rakip Jaguar D- Type'da bulunan daha etkili son teknoloji disk frenlerden yoksundu , bunun yerine dahili kampanalı frenler ve sürücünün arkasında, sürtünmeyi artırmak ve arabayı yavaşlatmak için yükseltilebilen büyük bir hava freni içeriyordu.
Takım yöneticisi Alfred Neubauer , yarış için çok uluslu bir ekip kurdu: en iyi iki sürücüsü Juan Manuel Fangio ve Stirling Moss'u lider araçta, 1952 yarış galibi Karl Kling ile Fransız André Simon (ikisi de mevcut F1 takımında) ve Amerikalı John'u eşleştirdi. Fitch Fransız motor yarışı, yaşlı devlet biriyle Pierre Levegh . Mercedes-Benz'e ilk Le Mans zaferini kazandıran şey, Levegh'in 1952 yarışındaki benzeri görülmemiş solo sürüşüydü ve son bir saatte başarısız oldu.
Pisti kısaltmak için yapılan iki yerleşim değişikliğinin yanı sıra, Le Mans pisti, arabaların en yüksek hızlarının tipik olarak 100 km/sa (60 mph) civarında olduğu 1923'teki yarışın başlangıcından bu yana büyük ölçüde değişmedi . 1955 yılına gelindiğinde, önde gelen otomobillerin en yüksek hızları 270 km/sa (170 mph) üzerindeydi. Bununla birlikte, devre savaştan sonra yeniden ortaya çıktı ve genişletildi . Pitler ve tribünler yeniden inşa edilmişti, ancak pit alanı ile yarış çizgisi arasında hiçbir engel yoktu ve pist ile seyirciler arasında sadece 1,2 m'lik bir toprak set vardı. Arabalarda emniyet kemeri yoktu ; sürücüler, yanan bir arabanın içinde ezilmek veya mahsur kalmaktansa, bir çarpışmada savrulmanın tercih edilebileceğini düşündüler.
1955 yarışı Cumartesi günü saat 16.00'da başladı ve tahmin edildiği gibi Eugenio Castellotti (Ferrari), Hawthorn (Jaguar) ve Fangio'nun (Mercedes-Benz) önde gelen otomobilleri ilk saatte sahanın başındaydı. Diğer takım arabaları, arabaları korumak için daha sıkı tasmalarla tutuldu, ancak yine de ilk on içinde yarıştı. İkinci saate girerken Castellotti gerilemeye başladı, ancak Hawthorn ve Fangio düelloya devam ettiler, liderliği değiştirdiler ve tur rekorunu giderek daha fazla düşürdüler ve alanın çoğunu turladılar.
Kaza, önde gelen otomobiller için ilk pit stopların başladığı 35. turun sonunda 18:26'da meydana geldi.
çökme
Acil neden
35. turda Hawthorn ve Fangio her zamanki gibi zorlu bir yarış içindeydiler. Hawthorn biyografisinde, "Mercedes'in üstünlüğü efsanesiyle bir an büyülendiğini söyledi... Sonra aklımı başıma topladım ve 'Kahretsin, bir Alman arabası neden bir İngiliz arabasını yensin' diye düşündüm." Bir önceki tur, Hawthorn'un pit ekibi ona bir sonraki turda gelmesini işaret etmişti. Arnage'den (yarış pistinin köşelerinden biri) sonra (altıncı sırada) Levegh'i yeni geçmişti ve Fangio'yu mümkün olduğunca uzak tutmaya kararlıydı. Tabii Maison Blanche kısmının dışarı geliyor, o hızla yakalandı Lance Macklin yaptığı yılında Austin Healey 100S onu görmüş ve onun geçmesi için sağa üzerinde taşınmıştı. Macklin'in ana düzlüğe gelene bir tur daha atarak, Hawthorn daha sonra çukurlaştığını belirtmek için elini kaldırdı ve sağa doğru çekti (Hawthorn'un ifadesinden). Ancak Macklin'in dikkatini çeken şey, Hawthorn'un gelişmiş disk frenlerini kullanarak Jaguar'ı zamanında bu kadar hızlı yavaşlatabilmek için çok sert fren yapmasıydı.
Çarpışma
Buradaki pist düzeninin iki önemli noktası var - birincisi, pite giren araçlar için belirlenmiş bir yavaşlama şeridi yoktu ve ikincisi, ana düzlükten hemen önce, hemen ardından yolda en ufak bir sağ kıvrım vardı. Hawthorn fren yapmaya başladı.
Aynı zamanda sert fren yapan Macklin, pistin sağ kenarından koşarak toz saçtı. Macklin, ister sürprizden kaynaklanan içgüdüsel bir sapma, ister yol yüzeyinin değişmesinden kaynaklanan kontrol kaybı olsun, isterse arabasının disk frenlerinin düzensiz çalışması olsun, Hawthorn'dan kaçınmaya çalıştı. Sonuç olarak, Macklin'in arabası pistin ortasına doğru savruldu ve görünüşe göre kısa bir süre kontrolden çıktı. Ancak bu, onu Levegh'in Mercedes-Benz'inin yoluna soktu, 200 km/sa (120 mph) üzerinde bir tur daha atmaya kararlı ve sabırla geçmeyi bekleyen Fangio'nun önüne geçti. Levegh'in kaçacak zamanı yoktu ve muhtemelen son hareketiyle elini kaldırarak Fangio'yu uyardı, böylece muhtemelen Fangio'nun hayatını kurtardı. Gözleri kapalı olan Fangio, kendi hızlı refleksleriyle katliamın içinden geçti, sadece Hawthorn'un şimdi sabit duran Jaguar'ını çukurlarda fırçaladı, ancak yara almadan geçti.
Levegh'in sağ ön tekerleği Macklin'in arabasının sol arka köşesine çıktı, bu bir rampa görevi gördü ve Levegh'in arabasını havaya fırlattı, seyircilerin üzerinden uçtu ve 80 metre (260 ft) boyunca uçtan uca yuvarlandı. Levegh yuvarlanan arabadan kurtuldu, ancak yere çarptığında kafatası ölümcül bir şekilde ezildi.
Yoldaki bu kritik viraj, arabayı dolu teraslara ve tribünlere doğru doğrudan bir yörüngeye soktu. Araba seyircilerle ray arasındaki toprak sete indi, sekti, ardından beton bir merdiven boşluğu yapısına çarptı ve parçalandı. Arabanın en ağır bileşenlerinin (motor, radyatör ve ön süspansiyon) momentumu, neredeyse 100 metre (330 ft) boyunca kalabalığa doğru fırladı ve yollarına çıkan her şeyi ezdi. Kaput kapağı tırpanlanan hava yoluyla, " decapitating bir benzeri sıkıca sıkışmış seyirci giyotinle ." Pisti daha iyi görebilmek için merdivenlere ve iskelelere tırmanan seyirciler ve çukurlara ulaşmak için alt geçidi kullanmak için toplananlar, kendilerini ölümcül enkaz yolunda buldular.
Jaguar sürücüsü Duncan Hamilton , pit duvarından izlerken, "Yolun diğer tarafındaki manzara tarif edilemezdi. Ölüler ve ölenler her yerdeydi; acı, ıstırap ve umutsuzluk çığlıkları felaket çığlıkları atıyordu. bir rüya, düşünemeyecek kadar dehşet verici."
Arabanın geri kalanı sete indiğinde, arkaya monte edilmiş yakıt deposu patladı. Yakıt ateşi, kalan Elektron kaportasının sıcaklığını, yüksek magnezyum içeriği nedeniyle diğer metal alaşımlarından daha düşük olan ateşleme sıcaklığının üzerine çıkardı. Alaşım beyaz-sıcak alevlere dönüştü, pisti ve kalabalığı magnezyum közleriyle yağdırdı, cehenneme su döken ve yangını büyük ölçüde yoğunlaştıran magnezyum yangınlarına aşina olmayan kurtarma görevlileri tarafından daha da kötüleşti . Sonuç olarak, araba birkaç saat yandı.
Bu arada, Macklin'in ağır hasarlı arabası sol bariyere çarptı, sonra pistin sağına saparak pit şeridine girdi, Kling'in Mercedes- Benz'ini , Roberto Mieres'in Maserati'sini ve Don Beauman'ın Jaguar'ını kıl payı kaçırdı . kazadan önce zaten yakıt ikmali yapan çukurlardaydı. Macklin'in arabası, Shell ve Lockheed ekipmanlarının yerleştirildiği Cunningham ve Mercedes-Benz çukurlarının hemen yakınında, korumasız pit duvarına çarptı, bir polisi, bir fotoğrafçıyı ve iki yetkiliyi (tümü ciddi şekilde yaralandı) ezdi, sonra tekrar piste geri döndü. ikinci kez sol taraftaki çitten aşağı kaymak için. Macklin olayı ciddi bir yaralanma olmadan atlattı, enkazdan ve bankanın üzerinden atladı.
sonrası
Takip eden saatler
Alıç çukurlarını aşmış ve durmuştu. Dışarı çıkarken, ekibi tarafından derhal geri dönmesi ve toplam kafa karışıklığı ve tehlikeden uzaklaşmak için bir tur daha yapması emredildi. Bir sonraki turda pit durduğunda, felakete kendisinin neden olduğu konusunda kararlı bir şekilde, tamamen perişan halde sendeleyerek araçtan indi. Her ikisi de Le Mans'a ilk kez katılan Ivor Bueb ve Norman Dewis , ilk sürücü görevleri için kendi arabalarına binmek zorunda kaldılar. Özellikle Bueb çok isteksizdi, ancak Hawthorn'un durumu göz önüne alındığında, Dewis'in ona kesin olarak işaret ettiği gibi, başka seçeneği yoktu.
Levegh'in yardımcı pilotu Amerikalı John Fitch, yaklaşan pit-stop'ta arabayı devralmaya hazırdı ve Levegh'in eşi Denise Bouillin ile birlikte duruyordu. Tüm felaketin ortaya çıktığını gördüler. Levegh'in ciddi şekilde yanmış cansız bedeni, bir jandarma onu örtmek için bir pankart çekene kadar kaldırımda tam olarak görüldü . Karısı teselli edilemezdi ve Fitch, o teselli edilene kadar onunla kaldı. Kazadan yarım saat sonra, muhtemelen radyoda haberlerin yayınlandığını fark etti ve ailesini telefon ederek, kaza yapan arabanın sürücüsünün kendisi olmadığı konusunda onları rahatlatması gerekiyordu. Bir telefon kullanmak için medya merkezine gittiğinde, bir muhabirin 48 ölümün doğrulandığını dosyalayan kulak misafiri olarak, felaketin büyüklüğü hakkında ilk ipucunu aldı. Fitch pite döndüğünde, Mercedes-Benz ekibini yarıştan çekilmeye çağırdı çünkü kazansalar da kaybetseler de yarış Mercedes-Benz için bir halkla ilişkiler felaketi olacaktı. Mercedes-Benz takım yöneticisi Alfred Neubauer zaten aynı sonuca varmıştı, ancak böyle bir karar verme yetkisine sahip değildi.
Yarışın kırmızı bayrakla işaretlenmesi ve tamamen durdurulması beklentilerine rağmen, yarış direktörü Charles Faroux liderliğindeki yarış yetkilileri yarışı devam ettirdi . Felaketten sonraki günlerde, bu eylem planı için Faroux tarafından çeşitli açıklamalar yapıldı. Şunları içeriyorlardı:
- eğer büyük bir seyirci kalabalığı toplu halde ayrılmaya çalışsaydı, ana yolları tıkayacaklardı ve yaralıları kurtarmaya çalışan tıbbi ve acil durum ekiplerinin erişimini ciddi şekilde engelleyeceklerdi.
- yarışa katılan firmaların, yarış organizatörlerine büyük meblağlarda dava açabilecekleri
- "sporun kaba yasası, yarışın devam etmesini emrediyor"; Faroux özellikle 1952 Farnborough Airshow kazasına emsal olarak işaret ediyor
- aslında yarışı durdurma yetkisine sahip olmadığını ve Fransa'nın İçişleri Bakanlığı'ndaki yerinde temsilcisi olarak Sarthe Prefect Pierre Trouille'nin bunu yapmaya yetkili tek kişi olduğunu söyledi.
Stuttgart'ta Mercedes şirket yöneticilerinin telefonla yaptığı acil bir toplantı ve oylamanın ardından , Neubauer nihayet gece yarısından hemen önce ekibinin geri çekilmesini onaylayan çağrıyı aldı. Birçok seyircinin ayrıldığı saat 01:45'e kadar bekledi, piste adım attı ve arabalarını sessizce pite çağırdı, o sırada birinci ve üçüncü oldu. Kısa bir süreliğine anons sistemi üzerinden emekli oldukları açıklandı. Mercedes-Benz kamyonları toplandı ve sabah gitti. Baş mühendis Rudolf Uhlenhaut , Jaguar ekibinin kaza kurbanlarına saygılarından dolayı aynı şekilde yanıt verip vermeyeceğini sormak için Jaguar çukurlarına gitmişti. Jaguar takım yöneticisi "Lofty" İngiltere reddetti.
Yarışın sonucu
Mike Hawthorn ve Jaguar ekibi yarışmaya devam etti. Mercedes-Benz ekibi geri çekilip Ferrari'lerin tamamı bozulduğunda, Jaguar'ın ana rekabeti gitmişti. Hawthorn ve Bueb, Aston Martin'den beş turluk kolay bir farkla yarışı kazandılar . Pazar sabahı hava kapanmıştı ve zafer kutlaması yapılmamıştı. Bununla birlikte, uygunsuz bir basın fotoğrafı, Hawthorn'un podyumda gülümseyerek, galip gelenin şampanya şişesinden yudumlarken gösterdi. Fransız dergisi L'Auto-Journal bunu alaycı bir başlıkla yayınladı, " À votre santé, Mösyö Hawthorn! " (İngilizce olarak, "Sağlığınız için ('Şerefe'), Bay Hawthorn!")
yarıştan sonra
Hesaplar, ölü sayısını 80'den 84'e (seyirci artı Levegh), ya uçan enkazdan ya da yangından, 120 ila 178 kişi yaralandı. Diğer gözlemciler, geçiş ücretinin çok daha yüksek olduğunu tahmin ediyor. Motor sporları tarihinin en feci kazası olarak kaldı. Bir özel Kitle sabah düzenlenen Le Mans Katedrali kurbanlarının ilk cenaze için.
Ölüm sayısı, yarış pistleri daha yüksek bir güvenlik standardına getirilene kadar Fransa, İspanya, İsviçre, Almanya ve diğer ülkelerde motor sporlarının derhal geçici olarak yasaklanmasına yol açtı. Amerika Birleşik Devletleri'nde, Amerikan Otomobil Birliği (AAA) , 1904'ten beri ABD'de ( Indianapolis 500 dahil) motor sporları için birincil yaptırım organı olan Yarışma Kurulunu feshetti . Otomobil yarışlarının birincil hedeflerinden uzaklaşmasına karar verdi ve Amerika Birleşik Devletleri Otomobil Kulübü , yarış yaptırımlarını ve hakemliğini devralmak için kuruldu.
Çoğu ülke, felaketten sonraki bir yıl içinde yarış yasaklarını kaldırdı. Özellikle Fransa, Le Mans'ın ev sahibi olarak, 14 Eylül 1955'te tüm yasağını kaldırdı. O tarihte, Fransa İçişleri Bakanlığı yarış etkinlikleri için yeni düzenlemeler yayınladı ve gelecekteki yarış etkinliklerinin izlemesi gereken onay sürecini kodladı. . Buna karşılık, İsviçre'nin tepe tırmanışları gibi zamanlı motor sporlarını da kapsayan yasağı hızlı bir şekilde kaldırılmadı. Bu, İsviçreli yarış organizatörlerini Fransa, İtalya ve Almanya dahil olmak üzere yabancı ülkelerde çevre etkinlikleri düzenlemeye zorladı. 2003 yılında, İsviçre Federal Meclisi bu yasağın kaldırılması gerekip gerekmediği konusunda uzun bir tartışma başlattı. Tartışma, güvenlikten ziyade trafik politikası ve çevre sorunlarına odaklandı. 10 Haziran 2009'da Ständerat ( İsviçre parlamentosunun üst kanadı ) yasağı ikinci kez kaldırma önerisini reddetti. 2015 yılında yasak, Formula E elektrikli yarışlarında yer alan otomobiller gibi yalnızca elektrikli araçlar için gevşetildi .
Nürburgring'deki Dünya Spor Otomobil Şampiyonası'nın bir sonraki turu ve şampiyona dışı Carrera Panamericana iptal edildi . 1955 Dünya Spor Araba Şampiyonası sezonunun geri kalanı tamamlandı, kalan iki yarış İngiliz RAC Turist Kupası ve İtalyan Targa Florio'da yapıldı , ancak felaketten birkaç ay sonra Eylül ve Ekim'e kadar yapılmadılar. Mercedes-Benz bu iki yarışı da kazandı ve sezon için markalar şampiyonluğunu garantiledi. Bunu başaran Mercedes-Benz, motor sporlarından çekildi. Kazanın dehşeti, Amerikalı Phil Walters (sezonun geri kalanında Ferrari ile sürüş teklif edilmişti), Sherwood Johnston ve John Fitch (Mercedes-Benz ile sezonu tamamladıktan sonra ) dahil olmak üzere bazı sürücülerin emekli olmasına neden oldu. yarıştan. Lance Macklin ayrıca , Dundrod Pisti'ndeki 1955 RAC Tourist Trophy yarışı sırasında başka bir ölümcül kazaya karıştıktan sonra emekli olmaya karar verdi . Fangio bir daha asla Le Mans'ta yarışmadı. Le Mans'ta çukurlardaki seyirci tribünleri yıkıldı.
Hawthorn'a, birdenbire Macklin'in önünü kestiğini ve çukurların girişine yakın frenlere çarptığını ve Macklin'i Levegh'in yoluna umutsuzca kaçmak için harekete geçmeye zorladığını söyleyerek çok fazla suçlama yöneltildi. Bu, Mercedes-Benz ekibinin yarı resmi açıklaması ve Macklin'in hikayesi oldu. Jaguar ekibi de Macklin ve Levegh'in sürücü olarak zindeliğini ve yetkinliğini sorguladı. İlk medya hesapları, 1975'te Road & Track editörü (ve 1955 ikinci sırada yer alan) Paul Frère tarafından yürütülen fotoğrafik kanıtların sonraki analizinin gösterdiği gibi, çılgınca yanlıştı . Frère tarafından incelenen fotoğraflar video formuna dönüştürüldüğünde ek ayrıntılar ortaya çıktı.
Medya ayrıca enkazı yutan ve itfaiye ekipleri su bazlı söndürücülerini alevlerin üzerine döktüğünde yoğunlaşan şiddetli yangın hakkında da spekülasyonlar yaptı. Mercedes-Benz'in resmi yakıt tedarikini patlayıcı bir katkı maddesiyle kurcaladığını, ancak yangının yoğunluğunun bunun yerine şasinin magnezyum alaşımlı yapısından kaynaklandığını öne sürdüler. Neubauer, Fransız makamlarına enkazın yakıt enjeksiyonunda kalan artık yakıtı test ettirdi ve sonuç şirketi haklı çıkardı.
Kazadan doğrudan kimin sorumlu olduğu konusunda diğer sürücüler arasında büyük ölçüde farklı görüşler vardı ve bu farklılıklar bugün bile devam ediyor. Macklin, Hawthorn'un çukurlara hareketinin ani olduğunu ve acil bir duruma yol açarak Levegh'in yoluna girmesine neden olduğunu iddia etti. Yıllar sonra Fitch, kendi hatıralarına ve başkalarından duyduklarına dayanarak, buna Hawthorn'un sebep olduğunu iddia etti. Norman Dewis, Macklin'in Hawthorn etrafındaki hareketinin dikkatsiz olduğu ve Levegh'in 300SLR'nin yapabileceği hızlarda sürüş taleplerini karşılamaya yetkin olmadığı fikrini ortaya attı.
Hem Jaguar hem de Mercedes-Benz, esas olarak kendilerine ve sürücülerine yöneltilen suçlamalara karşı meşru müdafaa amacıyla resmi açıklamalarda bulundular. Neubauer, kendisini pit düzlüğüne yönelik iyileştirmeler önermekle ve pit stopları daha güvenli hale getirmekle sınırladı.
Macklin, Hawthorn'un 1958 tarihli otobiyografisi olan Challenge Me the Race'i okurken, Hawthorn'un kimin neden olduğunu belirlemeden kazanın tüm sorumluluğunu reddettiğini öğrendiğinde küsmüştü. Levegh'in ölümüyle Macklin, Hawthorn'un imasının kendisinin (Macklin) sorumlu olduğu olduğunu varsaydı ve bir iftira davası başlattı . Hawthorn 1959'da Guildford yan geçidinde yarış dışı bir kazada , ironik bir şekilde Jaguar'ında bir Mercedes-Benz'i sollarken öldüğünde eylem hala çözülmedi .
Kazayla ilgili resmi hükümet soruşturması, yetkililerin, sürücülerin ve ekip personelinin sorgulanması ve ifade vermesi çağrısında bulundu. Enkaz incelendi ve test edildi ve nihayet felaketten yaklaşık 12 ay sonra Mercedes-Benz'e geri döndü. Sonunda soruşturma, kazadan belirli bir sürücünün sorumlu olmadığına ve bunun sadece korkunç bir yarış olayı olduğuna karar verdi. Seyircilerin ölümü, pist tasarımı için yetersiz güvenlik standartlarına bağlandı. Tony Rolt ve diğer sürücüler, 1953'ten beri çukurla ilgili endişelerini dile getiriyorlardı.
eski
Önümüzdeki yıl boyunca, Automobile Club de l'Ouest (ACO), kapsamlı pist iyileştirmeleri ve altyapı değişiklikleri yapmaya başladı - pit düzlüğü yeniden tasarlandı ve başlangıç-bitiş çizgisinden hemen önceki bükülmeyi ortadan kaldırmak ve bir piste yer açmak için genişletildi. yavaşlama şeridi. Pit kompleksi aşağı çekildi ve yeniden inşa edildi, böylece takımlara daha fazla yer verildi, ancak bu şekilde alanlar önceki 60 yerine sadece 52 başlangıç ile sınırlandırıldı. Tribün yıkıldı ve yeni seyirci terasları ve bunlar ile yarış pisti arasında geniş bir hendek ile yeniden inşa edildi. Pist güvenliği teknolojisi ve uygulamaları, Formula 1 sürücüsü Jackie Stewart on yıl sonra daha iyi güvenlik önlemlerini savunmak için bir kampanya düzenleyene kadar yavaş yavaş gelişti . Stewart'ın kampanyası, Lorenzo Bandini ve Jim Clark'ın ölümlerinden sonra ivme kazandı .
John Fitch önemli bir güvenlik savunucusu oldu ve daha güvenli yol arabaları ve yarış pistlerinin aktif olarak geliştirilmesine başladı. Kum ve hava dolu Fitch varilleri de dahil olmak üzere, şu anda karayollarında kullanılan trafik güvenliği cihazlarını icat etti .
Macklin'in Austin-Healey 100'ü, açık artırma bloğunda görünmeden önce birkaç özel alıcıya satıldı. 1969'da 155 Sterlin'e (2019'da 2.570 Sterlin'e eşdeğer) satın alındı . Aralık 2011'de, açık artırmadan önce 800.000 sterlin topladığı tahmin edilen araba, 843.000 sterline satıldı. Araba orijinal motor SPL 261-BN'yi korudu, ancak ' ahır bulma ' durumunda olduğu bildirildi . Daha sonra orijinal durumuna geri getirildi ve muhtemelen tarihinin çoğunu yok etti.
Ayrıca bakınız
Referanslar
alıntılar
bibliyografya
- Anderson, Gary G. (2000). Austin-Healey 100, 100-6, 3000 Restorasyon Kılavuzu . MotorBooks Uluslararası. ISBN 978-1-61060-814-5 .
- Automobile Historique'de "Le Mans 1965" , no. 48, Mayıs 2005 (Fransızca) .
- "24 heures du Mans 1973", Automobile Historique no. 49, Haziran/Temmuz 2005 (Fransızca) .
- Cannell, Michael (2011). Sınır . Londra: Atlantik Kitapları. ISBN 978-184887-224-0 .
- Clarke, RM, ed. (1997). Le Mans "Jaguar Yılları 1949-1957" . Cobham, Surrey: Brooklands Kitapları. ISBN 1-85520-357X .
- Foster, Frank (2013). F1: Formula 1 Yarışının Tarihi . BookCaps Çalışma Kılavuzları. ISBN 978-1-62107-573-8 .
- Hamilton, Duncan (1964). Wood'a dokunun . Londra: Motoraces Kitap Kulübü. ISBN 1-78219-773-7
- Hilton, Christopher (2004). Le Mans '55: Motor Yarışlarının Yüzünü Değiştiren Kaza . Derbi: Breedon. ISBN 1-859-83441-8 .
- Laban, Brian (2001). Le Mans 24 Saat . Londra: Bakire Kitaplar. ISBN 1-85227-971-0 .
- Nixon, Chris (1991). Mon Ami Mate . Ulaştırma Bookman Yayınları. ISBN 978-0-85184-047-5 .
- Spurring, Quentin (2011). Le Mans 1949–59 . Sherborne, Dorset: Evro Yayıncılık. ISBN 978-1-84425-537-5 .
- Whitaker, Sigur E. (2014). Tony Hulman: Indianapolis Motor Yarış Pisti'ni Kurtaran Adam . McFarland. ISBN 978-0-7864-7882-8 .
- The Mike Hawthorn Tribute Sitesinden Le Mans 1955 – Kapsamlı 1955 Le Mans kapsamı – yarış ve kazayla ilgili raporlar, analizler, fotoğraflar/videolar. 10 Aralık 2016 alındı
- The Deadliest Crash – George Pollen'in yarış ve kazayı analiz eden, sürücüler ve tanıklarla röportaj yapan 2009 1 saatlik belgeseli. 10 Aralık 2016 alındı
- Kaza ve sonrasının videosu . 10 Aralık 2016 alındı
- YouTube – Yarışın 'British Pathé' renkli filmi (sessiz) (8 dakika). 10 Aralık 2016 alındı
- 1955 ırk ve çökme Haber filmini görüntüleri üzerinde YouTube'dan gelen, Pathé News
- üzerine YouTube'a (içinde Fransızca )
- üzerine YouTube'a (içinde Almanca )
- motorsportmemorial.org'da Pierre Levegh
- Le Mans 1955'i hatırlayın (İngilizce)
- 1955 Le Mans Felaketi'nin Life Magazine raporu
- 1955 Le Mans Afet tasvir ve (yalnızca Fransızca şu anda mevcuttur) tanık tarafından derinlemesine analiz Arşivlenmiş de 11 Aralık 2012 Wayback Machine
- BBC: Bu Gün: 11 Haziran 1955