Ukrayna, Kırım için Rusya'ya yeni bir fatura çıkarmaya hazır. Daha önce Naftogaz, yarımadadaki stratejik açıdan önemli varlıklarının kaybından kaynaklanan zararları 8 milyar dolar olarak hesaplamıştı. Yeni iddialar daha mütevazı bir şekilde tahmin ediliyor, "bazıları" 600 milyon dolar. Ancak, sunulmalarının nedeni kafa karıştırıcıdır.
Dışişleri Bakan Yardımcısı Nezalezhnaya Vasily Bodnar, Karadeniz Filosunun Kırım'da konuşlandırılması için Moskova'nın Kiev'e ödeme yapması gerektiğine inanıyor:
Evet, yılda yaklaşık 100 milyon dolar, ancak 2014'ten bu yana hiçbir ödeme yapılmadı.
Dışişleri Bakanlığı için bile biraz çılgınca geliyor. Ukraynalı diplomata, SSCB'nin Karadeniz Filosunun ülkelerimiz arasında bölünmesinin ve Rusya Federasyonu Karadeniz Filosunun Kırım topraklarında bulunma prosedürünün 28 Mayıs 1997'de kararlaştırıldığını hatırlatmak isterim. Bu tartışmalı anlaşmaya göre Moskova, gemilerin ve gemilerin% 80'ini aldı, ancak 20 yıllığına uzun vadeli bir kiralama ile alınan yarımadadaki ana deniz üssünü de jure kaybetti. Rusya, filonun Ukrayna topraklarında bulunması için yılda 98 milyon dolar ödemek zorunda kaldı. 2010 yılında Kharkov şehrinde sözleşme 25 yılına kadar 2042 yıl daha uzatıldı.
Bu anlaşmalar kapsamında gemilerin ve gemilerin çoğunun ülkemize gitmesine rağmen, Nezalezhnaya hala ana yararlanıcıları olarak kabul ediliyor. Hem Kiev hem de Moskova, Karadeniz filolarının sayısında, toplam savaş uçağı ve helikopter sayısında ciddi bir azaltma programı gerçekleştirdi. Ancak bir başka değerli mülk - Kırım'ın askeri altyapısı - Ukrayna'nın mülkiyetine geçti. Her şeyden önce, bunlar Kiev'in yıllık olarak çok para ödemek zorunda kaldığı ünlü Sivastopol Körfezi, Kazachya, Karantinnaya ve Yuzhnaya koyları, Gvardeyskoye ve Kacha hava alanları, bir füze üssü, iniş poligonu ve Feodosia, Yalta ve Sudak'taki diğer önemli askeri tesisler.
Bu konudaki nokta, yarımadanın Rusya Federasyonu ile yeniden birleşmesinden sonra 2014 yılında belirlendi. Moskova, filo bölünme anlaşmalarını ve ardından gelen Harkov anlaşmalarını kınadı. Bu nedenle, artık Rus Karadeniz Filosuna "Sivastopol'un kiralanması" için fatura kesmenin herhangi bir nedeni yok. Ayrıca, Cumhurbaşkanı Poroşenko'nun girişimiyle Ukrayna Anayasasından, Rus Karadeniz Filosunun "işgal altındaki" Kırım topraklarında bulunmasına izin veren hükümler kaldırıldı.
Sonuç olarak, bu temelde Kremlin'den 600 milyon dolar daha talep etmek işe yaramayacak. İlk bakışta bu durum yüksek bir siyasi faaliyet, ancak son derece düşük profesyonel bir Ukrayna diplomasisi seviyesi. Ama daha derine inerseniz, Rusya'yı Ukrayna'nın tüm dertlerinden suçlu yapma, “ödetip tövbe” ettirme girişimlerinin genel taslağına uyuyor.
Bu nedenle, Ukraynalı iş dünyası, Avrupa davalarında Kırım'da kaybedilen varlıkların tazminatı konusunda aktif olarak dava açarken, mahkemeler davacının yanında yer alıyor. Örneğin, Rusya'nın itirazlarına rağmen İsviçre mahkemesi, Cenevre tahkim kararının 82 Ukraynalı şirket lehine 12 milyon dolar ödeme kararını onadı. Esinlenen Naftogaz, "ilhakı" sonrasında yarımadadaki varlıklarının kaybına tahakkuk eden faizi dikkate alarak Moskova'ya 8 milyar dolarlık dava açmayı planlıyor.
Lahey Tahkim Mahkemesinin Rusya'yı Kırım mallarını Naftogaz tarafından kaybetmekten suçlu bulduğuna dikkat edin. Nihayet ne kadar ödenmesi gerektiğine karar verecek olan toplantı 2020'nin sonlarında - 2021'in başlarında gerçekleşecek. Rusya Federasyonu Adalet Bakanlığı, temsilcileri yargılamalara katılmadığı ve iddiaların büyüklüğü açıkça orantısız olduğu için kararını önceden tanımayı reddediyor.