MADRİD, İspanya – COVID-19’a farklı perspektiflerden yaklaşma konusundaki klinik deneyimler, çeşitli terapötik seçeneklerden elde edilen sonuçlar ve hepsinden önemlisi, yeni bir sağlık bakımı gerçeğinin – uzun süreli COVID – getirdiği zorluklar, 7. Uluslararası Toplantıda yakın zamanda yapılan bir tartışmanın odak noktasıydı İspanyol Hassas Sağlık Derneği Kongresi.
Precision Health: A COVID-19 Professional Debate başlıklı bu forumda, mikrobiyoloji uzmanı ve Granada Üniversitesi’nde yaş yönetimi tıbbı uzmanı olan Mayca González, uzun süreli COVID-19 ile ilgili en son verileri gözden geçirdi. “En son kanıtlara göre, hastaneden taburcu edilen 10 COVID-19 hastasından 9’u (%87) hastalık başlangıcından 60 gün sonra en az bir semptom yaşarken, %32’si bir veya iki semptom ve %55’i üç veya daha fazla semptom bildiriyor. , semptomatik vakaların %50’sinden fazlasında enfeksiyondan 1 yıl sonra hastalığın en az bir semptomu görülür.”
González, başka bir çalışmada, enfekte çalışma katılımcılarının %12.8’inin 6 ay sonra, pnömoni teşhisi olmasa bile nefes darlığı yaşamaya devam ettiğini buldu.
Bu konuyla ilgili araştırmalar, uzun süreli COVID gelişimi için ana risk faktörlerine de ışık tuttu. González, “Her şeyden önce cinsiyet, yaş ve hatta semptomların sayısı” risk faktörleridir, dedi. “Bu nedenle, 40 ila 54 yaş arasındaki kadınlar ve kişilerin uzun süreli COVID’den muzdarip olma olasılığı daha yüksektir. Ayrıca akut hastalık ne kadar şiddetli olursa, enfeksiyon sonrası ortaya çıkan semptomların o kadar fazla olduğu bilinmektedir.
“Vücut kitle indeksinin 25’e eşit veya daha yüksek olması, akut fazda üç ila yedi COVID-19 semptomu bildirmesi ve hastalığın ilk haftasında beşten fazla semptomu olan hastalar, hastalığa eğilimli olma ile ilişkili faktörlerdir. Uzun süreli COVID. Bütün bunlar, şüphesiz bundan sonra büyük bir zorluk olacak bir sağlık sorunu oluşturuyor.”
González, çalışmaların COVID-19’un 50’den fazla uzun vadeli etkisi olduğunu gösterdiğini, bunların en yaygınının yorgunluk (%58) olduğunu vurguladı. baş ağrısı (%44), dikkat bozuklukları (%27) ve saç dökülmesi (%25).
Bu konuda yürütülen tüm araştırma projeleri arasında González bir çalışmanın altını çizdi. yayınlanan Ocak ayında, onun görüşüne göre, bugüne kadarki en alakalı olanlardan biri “çünkü şu ana kadar tam olarak bilmediğimiz bir şey, tüm seviyelerde semptomların arkasındaki patofizyolojik koşulları araştırıyor.
“Örneğin, nefes darlığı, hipoksi, yorgunluk, ‘buzlu cam’ opasiteleri ve pulmoner fibrozisin akciğer parankimindeki hasardan kaynaklandığı gösterilmiştir. [primarily] virüsün aracılık ettiği ve ikincil olarak immünolojik mikrovasküler hasar nedeniyle. Öte yandan, kardiyovasküler düzeyde, COVID-19’un üstesinden geldikten 1 yıl sonra 20’ye kadar kardiyovasküler durum ortaya çıkabilir. Bu, bu hastaların önümüzdeki yıllarda sağlık sistemlerinde önemli talep göreceğini öngörmemizi sağlıyor.”
Mikrobiyom ve Vagus Siniri
Sindirim ve bağırsak sistemi ile ilgili olarak González, şimdiye kadar bilinmeyen bir mekanizmanın altını çizdi: vagus siniri ve bağırsak mikrobiyotasının katılımı.
“Bazı hastalarda kalıcı veya tekrarlayan bir viremi modeli öneren ve kişisel sınırlamalarla ilişkili spesifik olmayan semptomların klinik gelişimine neden olan çalışmalar var” dedi. “Bu, virüsün bu seviyede bir rezervuara sahip olma olasılığını düşünmemize yol açabilir. Aynı doğrultuda, şu anda devam eden araştırmalar, virüsün olası bir müdahalesine işaret ediyor. vagus siniri uzun süreli COVID belirtilerinin nedeni olarak. Bu sinirin kalp atış hızını, ter üretimini ve tıkaç refleksini kontrol etmenin yanı sıra beyni ve gastrointestinal sistemi birbirine bağladığını unutmamalıyız.”
Bir grup İspanyol araştırmacı tarafından yürütülen bu pilot çalışmanın analizinde González, katılan 348 katılımcının üçte ikisinin (228) vagus siniri işlev bozukluğunu düşündüren en az bir semptomu olduğunu belirtti. Bu 228 hastanın daha ileri değerlendirmesine göre, vagus siniri disfonksiyonu olan ilk 22 denekte 20’si medyan yaşı 44 olan kadındı.
“Çalışma ayrıca en sık görülen vagus siniri disfonksiyonu ile ilgili semptomların ishal (%73), taşikardi (%59), baş dönmesi (%45), disfaji (%45) ve disfoni (%45); Hastaların %86’sında vagus siniri disfonksiyonuna bağlı üç farklı semptom vardı. 22 hastadan altısı, hem sinirde kalınlaşma hem de hafif inflamatuar reaktif değişiklikler de dahil olmak üzere, boyundaki vagus sinirinde ultrasonla gösterilen değişiklik gösterdi “dedi.
Bu araştırmanın bir başka önemli gerçeği de, González’e göre, hastaların 10’unun anormal solunum düzenleri göstermesi ve maksimum inspiratuar basınçlarının azalmasıydı; bu, vagus sinirine bağlı solunum kaslarının zayıflığını gösterdi. “Yüzde yetmiş ikisinde ayrıca orofaringeal disfaji veya yutma güçlüğü vardı ve sekiz hastada yemek borusundan mideye ve asit reflüsüne gıda taşıma yeteneğinde azalma veya bozulma görüldü.”
Reçete: Egzersiz
Aynı konferansta, spor ve egzersiz tıbbı uzmanı MD Wilson Martínez, COVID-19’dan muzdarip kişilerin iyileşmesinde fiziksel egzersizin rolüne değindi. Hafif veya şiddetli COVID-19’lu birçok hastanın enfeksiyondan sonra aylar veya haftalar boyunca tamamen iyileşmediği ve genellikle nörolojik, bilişsel veya psikiyatrik olan çok çeşitli kronik semptomlara sahip olduğu akılda tutulmalıdır. -COVID-19 sendromu, hastaların %10 ila %20’si tarafından bildiriliyor.”
Yaptığı sunumda, COVID Sonrası Hastada Egzersizin DeğeriMartínez en son çalışmalar egzersiz ile genel olarak ve SARS-CoV-2’ye karşı sağlık yararları ve özel olarak sonuçları arasındaki bağlantıyı gösterir. Dinleyicilere, “Bu araştırmalarda,” dedi, “egzersizler tartışılıyor, fiziksel aktivite uygulamasıyla (hormonlar ve metabolitler dahil) üretilen veya üretilen maddelerin farklı düzeylerde sağlıklı yararları olduğu anlaşılarak tartışılıyor. Çok çeşitli bir repertuar var. Egzersizin yapıldığı yoğunluk ve momentum ne kadar yüksekse, doğru yapıldığında bu ekserkinlerin daha olumlu bir şekilde tezahür ettiği bilinmektedir.
Martínez, COVID-19 bağlamında bu olumlu etkiyi “SARS-CoV-2’nin anjiyotensin dönüştürücü enzim-2 reseptörünü etkilediğini ve bunun da fibroz, iltihaplanma, vazokonstriksiyon, azalmış nörojenez görünümünü içerdiğini dikkate alarak açıkladı. ve kardiyovasküler hasar. Egzersizle ortaya çıkan bir dizi vasküler sinyal zincirinin bu aktivasyonu, belirli bir anlamda bir polipill gibi davranarak COVID-19 sonrası sendromun çok sayıda semptomunu önlemeyi mümkün kılar. “
COVID-19 sonrası sendromunda egzersizin potansiyel faydalarını belirten Martínez, stresi azalttığı için psikolojik bileşende bir iyileşme olduğunu, bunun da ruh halinde bir iyileşme ve iyi olma hissine dönüştüğünün altını çizdi.
“Nörolojik düzeyde, beyin esnekliğini uyarır, bilişsel yetenekleri geliştirir, allostatik yükü azaltır ve uyku kalitesini optimize eder” diye açıkladı. “Kardiyovasküler sisteme gelince, anjiyogenez meydana gelir, vasküler sistemi ve kardiyovasküler fonksiyonu iyileştirir, kan basıncını düşürür, disotonomiyi normalleştirir ve özellikle mitokondriyal biyojenezi arttırır.
Solunum sisteminde nefes darlığını azaltır, oksijen tüketimini ve akciğer fonksiyonlarını iyileştirir.Kaslarda daha iyi kas içi koordinasyon ile egzersiz toleransını geliştirir, kas kuvvetini ve kas kütlesini arttırır.Bağışıklık sistemi ile ilgili olarak inflamatuar sitokinleri azaltır ve anti-inflamatuarı artırır. -inflamatuvar sitokinler, genellikle bağışıklık fonksiyonunu iyileştirir, “Martínez devam etti.
Kuvvet Antrenmanı Temel
Martínez, tüm bu faydaları sağlayan bilinen bir ilaç olmadığını vurguladı. “Maalesef egzersiz reçete etmeye alışkın değiliz. Tüm bu kanıtlara dayanarak, sadece COVID-19 ve COVID-19 sonrası için değil, genel olarak, bunun önlenmesi ve yaklaşımına dahil edilmesi gerektiği açıktır. kardiyovasküler ve metabolik sağlığın bakımı için, hem hastalıkları önlemek için hem de birçok patolojide adjuvan olarak.”
Martinez, bu hastalarda en çok ne tür bir aktivitenin önerildiğiyle ilgili olarak, “aerobik ve kuvvet dayanıklılık egzersizleri ile uyarlanmış ve denetimli eğitimin COVID-19 sonrası sendromu için etkili bir multisistemik terapi olabileceğini önermek için yeterli kanıt olduğuna” dikkat çekti.
Bu anlamda Martínez, kuvvet antrenmanının önemine değer verilmesi gerektiğini vurguladı. “Nüfusun aerobik aktivite uygulamalarının iyi bir kısmı olmasına rağmen, özellikle kadınlar arasında aşırı vücut geliştirme riski ile ilişkilendirdikleri için güç rutinleri söz konusu olduğunda yüzde düşüyor. COVID-19 sonrası durumunda, bu eğitim önemlidir, çünkü bu sendromun en endişe verici belirtilerinden biri kas kütlesi kaybıdır.
Martínez, “Bu alanda biraz daha araştırma gerekiyor, ancak COVID-19’dan muzdarip olduktan sonra devam eden çoklu belirti ve semptomlara karşı koymak ve bunları yönetmek için şüphesiz mükemmel bir araçtır.”
González ve Martínez, ilgili finansal ilişkileri açıklamadı.
Medscape İspanyolca baskısından Carla Nieto’yu Twitter’da takip edin @carlanmartinez.
Bu makale şuradan çevrilmiştir: Medscape İspanyolca baskısı.
.