Tanıtım departmanının sözleriyle, Andrew Lloyd Webber'in yeni Cinderella prodüksiyonu izleyicilere “klasik peri masalının tamamen yeniden icadı”. Emerald Fennell (Umut Veren Genç Kadınlar için Oscar adayı) tarafından yazılan yapım, klasik peri masalının feminist bir revizyonunu vaat ediyor ve iyi bilinen hikayeyi toplumsal cinsiyete yönelik çağdaş tutumları yansıtacak şekilde güncelliyor.
Ama Külkedisi her zaman feminist bir metin olmuştur. gibi rakamları duymuşsunuzdur. Charles Perrault, Grimm Kardeşler ve Walt Disney, her biri yeni nesil için halk hikayesini popülerleştirmede önemli bir rol oynuyor. Ancak klasik peri masalı versiyonlarının arkasında, aşağıdaki gibi kadın hikaye anlatıcılarının anlatılmamış bir hikayesi yatar. Marie-Catherine D'Aulnoy ve Kontes de Murat.
Grimm'lerden önce, bu öncü kadınlar Külkedisi'ne hikayenin güncellenmesi veya gözden geçirilmesi gerektiğini düşündükleri için değil, onu doğuran kültürden - bir hikaye anlatımı ağı - çekildikleri için çekildiler. kadınlar tarafından ve kadınlar için yaratıldı.
Sindirella'nın kökenleri
Külkedisi hayatına bir halk masalı olarak başladı, haneden haneye sözlü olarak geçti. Kaydedilen en eski kopya, 850-860'da Çin'e kadar uzanıyor. Hikâyenin bu versiyonu, büyük olasılıkla Avrupa toplumuna büyük bir sanat eseri üzerinde çalışan kadınlar tarafından girmiştir. İpek Yolu.
Sadece erkeklerin yazar ya da sanatçı olabileceği bir dönemde, kadınlar yaratıcılıklarını ifade etme aracı olarak halk masallarını kullandılar. Kadın işçiler ve ev kadınları, ortak bilgeliği yaymak ya da erkeklerin meraklı gözlerinden uzak dururken başka bir iş gününün sıkıntısını gidermek için hikayeleri birbirlerine aktardılar.
Bu hikaye anlatımı gelenekleri bu güne kadar yankılanıyor. Eski karıların masalı fikrini buradan alıyoruz. Feminist yazarlara göre Marina Warner, dedikoduyu kadınlarla ilişkilendirmemizin nedeni de bu. Sindirella bu adetleri yansıtır. Ev içi emek, kadın şiddeti ve dostluk ve köleliğin baskısıyla ilgili bir hikaye. Belki de en önemlisi, kadınların toplumda herhangi bir rollerinin reddedildiği bir dünyada kadın arzusuyla ilgili bir hikaye.
Külkedisi'nin kesin hikayesi her zaman değişim içinde olmuştur. Bazılarında hala bir annesi var. Diğerlerinde, üvey kız kardeşler, prensin kalbini kazanmak için topuklarını kesmeye başvururlar. Ancak enkarnasyon ne olursa olsun, Külkedisi tarihsel olarak kadınlar ve kadınlar hakkında bir hikaye olmuştur. Peki zavallı Cinders'a onu bu kadar güçsüz kılan ne oldu?
Pekala, erkekler. Hikaye popüler hale geldikçe, erkek yazarlar ve sanatçılar hikayeyi uyarlamaya ilgi duymaya başladılar. Ama bunu yaparken Külkedisi'nde bir kadın arzusunun yerine getirilmesi hikayesi değil, daha genel bir kaçış duygusu buldular.
Hikayeye en ikonik iki özelliğini kazandıran ünlü balkabağı ve cam terliği tanıtan Perrault oldu. Grimm'ler, üvey kızkardeşleri çirkinleştirdi ve büyülü bir dilek ağacı lehine vaftiz annesini kaldırdı. Bu uyarlamalar, bilinçsiz kadın düşmanlığını yansıttı, hikayeyi feminist potansiyelinin büyük bir kısmından sıyırdı ve onun yerine onu temsilden çok büyüye dönüştürdü.
Sindirella sinemaya gider
Bu gelenekler Cinderella'nın sinema uyarlamalarında da devam ediyor. Sindirella'yı beyaz perdeye uyarlayan ilk kişi, sonradan film yönetmeni olan Fransız sihirbazdı. Georges Méliès. Onun elinde karakter pasif, korkmuş bir serseri olmaktan biraz daha fazlası oldu, işi görünüşe göre çekimlerin köşelerinde duruyor ve ekranda görünen en son özel efekte hayran kalıyor.
İlgili Makaleler
Onlarca yıl sonra Walt Disney, stüdyonun popüler eğlence için Avrupa halk masallarını çıkarma stratejisinin bir parçası olarak Külkedisi'ni kullandı. Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler (1937).
1950'de piyasaya sürülen Disney'in Külkedisi, o zamanki ABD toplumunun muhafazakar değerlerini yansıtıyordu. Kötü üvey anne figürü, Leydi Tremaine şeklinde süper kötü bir nitelik kazandı. Üvey anne figürü halk hikayesinin çoğu versiyonunda düşmanken, Disney'in Tremaine'i stüdyonun pek çok rezil canavar kadın örneği arasında yer alacak bir kötü adamdı. Disney'in elinde, orijinal hikayedeki genellikle incelikli bir karakter, kadınsı güç ve açgözlülüğün canlı bir karikatürüne dönüştü.
Cate Blanchett'in Tremaine olarak oynadığı en son canlı aksiyon uyarlaması, Cinderella yalnızca çocukluk hikaye anlatımı için değil, aynı zamanda en popüler hikaye anlatıcısı olarak Disney için nostaljik bir sembol haline geldiğinden, halk masalının bu önyargılarını değiştirmek için çok az şey yaptı. Cinderella'nın yaratılmasında kadınların rolü, bildiğimiz gibi, animasyon ve özel efektler için kaybolmuştu.
Peki bu özel peri masalının hikayesinin ahlaki nedir? Bir şey varsa, o da Külkedisi'nin tamamen yeniden icat edilmesi gereken bir hikaye olmadığıdır. Bunun yerine, hikayenin, onu sadece bir peri hikayesi olarak görmeyecek veya altında gömülü hikaye pahasına onu bir gösteri aracı olarak kullanacak kişilerin elinden geri alınması gerekiyor.
Yazar hakkında