Yönetmen George Butler’ın 1977 tarihli belgeseli Pumping Iron’ın sadece vücut geliştirme değil toplum üzerindeki etkisini abartmak zor. Bir kere, dünyayı Conan öncesi ile tanıştırdı Arnold Schwarzenegger , inanılmaz başarısı P.I.'de olduğu gibi koparma performansı olmadan mümkün olmayabilirdi.
Bir de lm'nin piyasaya sürülmesine kadar izlenebilecek spor salonlarının yaygınlaşması var. 1970'lerin sonlarından 80'lere doğru başlayarak, sağlık kulübü endüstrisi, ABD'de ve ardından dünyada zincirlerin patlamasıyla ve bunlarla birlikte spor salonu üyeliklerinde bir artışla muazzam bir büyüme gördü. Pumping Iron, kendim de dahil olmak üzere birçoğumuzun ilk etapta antrenmana başlamasının sebebidir, bu yüzden George, Arnold ve filmin diğer oyuncu ve ekibine 40. yıl dönümlerini mutlu diliyorum.
Neredeyse olmayacak olan film.
Weider kardeşler haricinde, vücut geliştirmenin popülerleşmesinde George Butler kadar çok az insanın etkisi olmuştur. Butler, 40 yıl önce Pumping Iron filmini tasarlayan, yöneten ve sonra sinemalara getiren motor olarak, vücut geliştirme hayranlarına hala tarihsel referanslardan motivasyon rehberine ve selüloit İncil'e kadar her şey olarak hizmet eden görsel bir mihenk taşı üzerinden dünyaya verdi.
M&F: Vücut geliştirme ile ilgili ilk profesyonel deneyiminiz neydi?
George Butler: Charles Gaines, Sports Illustrated tarafından Temmuz '72 sayısı için bir vücut geliştirme yarışması üzerine bir makale yazmak üzere görevlendirildi. Fotoğrafları çekmemi istedi.
Yarışma neydi?
Holyoke, MA'da düzenlenen ve Leon Brown adlı harika bir vücut geliştirmeci tarafından kazanan Bay Doğu Kıyısı idi.
O sırada vücut geliştirmeye aşina mıydınız yoksa bu sizin için yeni bir deneyim miydi?
Jamaika ve Batı Hint Adaları'nda büyümüştüm ve Jamaika'da bir spor salonunda egzersiz yapıyordum ve vücut geliştirme orada büyük bir spordur. İlk vücut geliştirme sergimi aslında Jamaika, Savanna-la-Mar'daki bir kilisede düzenlenen siyasi bir mitingde gördüm.
AYRICA BAKINIZ: Muscle Beach'te Arnold’un Yıldönümü Egzersizi
Bu nasıl ortaya çıktı?
Bir arkadaşım Jamaika'da parlamento için koşuyordu ve kilise kilisesinde siyasi bir miting düzenledi ve mitinginin bir bölümünde Samson adında bir adamla bir vücut geliştirme sergisi vardı. Güç ortasında kesildi, bu yüzden onu gazyağı fişekleriyle yaktılar.
Sports Illustrated yazısının ardından kitap geldi. Yayınlanmaya çalışırken birkaç engelle karşılaştığınızı anlıyorum. Doubleday, kitabı bitirmen için sana avans vermedi mi?
Sağ. Kitabın tamamını yaptık ve taslağı Doubleday'in baş editörü Sandy Richardson'a teslim ettik ve bize “Paramı geri istiyorum. Bu kitabı hiç kimse okumayacak ve hiç kimse ilgilenmeyecek Arnold Schwarzenegger . '
Sonra New York'ta alışveriş mi yaptın?
Evet. Simon & Schuster'a geldik.
74'te miydi?
74'ün sonlarında.
Ve başarılı mıydı?
Evet. The New York Times En Çok Satanlar listesine girdi.
Kaç tane baskı var?
20 baskı hakkında düşünüyorum.
AYRICA BAKINIZ: Vücut Geliştirmenin Altın Çağı
Kitabınız vücut geliştirmeye başlamam için bana ilham veren şeydi. Yaklaşık 10 yaşımdayken, bir mağazada bir kopyayı karıştırdığımı ve omuzlarında üstsüz bir kızla Arnold'un resmine geldiğimi hatırlıyorum ve 'Ben de öyle olmak istiyorum' diye düşündüm.
Omuzlarındaki kadının o zamanlar en iyi kadın vücut geliştiricisi olduğunu unutmayın. Bu fotoğrafları bir Playboy makalesi için çektim ve Arnold'un erkek vücut geliştiricisi olması ve Heidi'nin kadın vücut geliştiricisi olması gerekiyordu.
Yani kitaptan sonra film geliyor. Filmi beyaz perdeye taşımaya çalışmak nasıldı? Charles karıştı mı?
Charles filme dahil olmak istemediğine karar verdi. Hemen hemen herkes bu noktada terk etti.
Bu aşamada fonunuz var mıydı?
Finansman çok düzensiz ve büyük zorluklarla geldi. Aslında filmi finanse etmek için tek tek 3.000 kişiye gittim.
3.000?!
Evet, gerçekten doğru. Abartmıyorum.
Demek daha sonra dışarı çıkıp bir şeyler mi çektin?
Bir test filmi çektik ve onu 100 yatırımcı için New York'ta gösterdim ve [aktris] Laura Linney’in babası [oyun yazarı Romulus Linney] ayağa kalkıp şöyle dedi: 'George, eğer hakkında bir film yaparsan Arnold Schwarzenegger 42. Cadde'de gülüleceksin. '
Bu tür olumsuz tavırlar beni hala şaşırtıyor.
Anlamanız gereken şey, 70'lerin başlarında vücut geliştirmenin dünyadaki en az göz alıcı spor olduğu. Hakim görüş, tamamen eşcinsel olduğu, vücut geliştiricilerinin tamamen koordine olmadığı, yaşlandıklarında kaslarının yağa döneceği ve hiçbir zekalarının olmadığı yönündeydi. Charles Gaines, bunun cüce güreşini tanıtmaya benzediğini söyledi. O kadar alçakgönüllüydü ki ... tanıdığımız herkes bize gülüyordu.
Çekimler için ne kadar büyük bir ekibiniz var?
Film çekme şeklim, ekibim genişler ve daralır. Örneğin, Brooklyn'deki Lou [Ferrigno] 'nun spor salonunda çekim yaparken, gerçekten sadece yarım düzine insandı. Gold's Gym'de çekim yaparken daha büyük bir ameliyat geçirdik. Görüntü yönetmeni, şef, asistanlar ve ben ve bazı elektrikçiler vb. Dahil olmak üzere muhtemelen 12 kişiydi. Temelde her zaman küçük bir ekiple çalıştığım için çok gurur duyuyorum. Yarışmada Güney Afrika'da çekim yaparken, yaklaşık altı kamera çalıştırıyorduk ve Güney Afrikalı asistanlarla muhtemelen 30 kişi vardı.
Sadece vücut geliştirmenin o zamandan beri ne kadar yükseldiği değil, aynı zamanda o zaman da ne kadar düştüğü görülüyor. 40'lı ve 50'li yıllarda, Charles Atlas ve Steve Reeves gibi adamlar bu imajı tasvir etmemişti.
Evet, ama vücut geliştirme alanı sınırlıydı. Charles Atlas'a bakarsanız, o pek bir vücut geliştirmeci değildi ve Steve Reeves bunu filmlerde yaptı ve çok yakışıklıydı. Şöyle bak: Arnold Schwarzenegger Amerika'ya 1968'de geldi ve onunla 1972'de tanıştığımızda, Mr Olympia yarışması Brooklyn'deki küçük bir oditoryumda yapıldı ve para ödülü 1000 dolar gibi bir şeydi ve sadece Arnold ve Franco profesyonel vücut geliştiriciler olarak yapıyorlardı. Diğer herkesin başka bir işi vardı. Leon Brown, Staten Island'daki bir çamaşırhanede çalıştı.
Steve Michalik'in bir grafik sanatçısı olduğunu biliyorum.
Steve'in tam zamanlı bir günlük işi olması gerekiyordu ve o Bay Amerika'ydı. Şakaydı, çok kötüydü.
Yine de daha büyük bir prodüksiyon gibi hissettiriyor, özellikle de sahne arkasından izleyicinin bakış açısına ve sahneye geçtiğiniz yarışma sahneleri. Ne tür bir bütçeniz var?
Filmi yapmak için 400.000 dolar topladım.
Bu kadar küçük bir bütçeyle bu kadar uzun süre çekim yapabilmeniz şaşırtıcı. Yaklaşık üç ya da dört ay çekim yaptın sanırım.
Evet.
Peki Pumping Iron piyasaya sürüldüğünde, doğrudan sanat evlerine mi yoksa geniş bir sürümü var mıydı?
Aslında New York'ta normal bir sinema olan Plaza Theatre'da başladı ve tiyatrodaki her gişe rekorunu kırdı.
İncelemeler genel olarak olumlu muydu? Filmin gösterime girmesiyle ilgili unutulmaz hikayeler var mı?
Ah evet. Harika eleştiriler aldı ve bir arkadaşım aracılığıyla Jacqueline Onassis'i Arnold için öğle yemeğine davet ettim ve bu da insanları çatıya gönderdi. Arnold'u bunun önüne Whitney Müzesi'ne ve bir bale stüdyosuna koydum ve Jamie Wyeth'ı resmetmesini sağladım.
Şimdi, filmi PBS'den hatırlıyorum. VCR'lerden önceydi, bu yüzden ses kayıt cihazımla TV'ye koşar ve daha sonra dinlemek için sesi kaydederdim. PBS ne zaman yayınlamaya başladı? Muhtemelen 77'nin sonlarında söyleyebilirim. Serbest bırakıldıktan hemen sonra.
Ocak 77'de yayınlandı. Yani muhtemelen Ekim / Kasım'da PBS'de çıktı. Bu bile sinir bozucuydu. Miramax'a benzeyen Cinema 5 adlı bir şirket olan distribütör
O günden itibaren Pompalama Demiri 30 bin karşılığında PBS'ye satıldı. Yaklaşık bir hafta sonra ABC bana geldi ve başkan Tony Thomopoulos satın alıp alamayacağını sordu. 'Peki ne kadar?' Dedim. ve '1.000.000 $' dedi.
Ve o zamana kadar çok mu geçti?
Evet.
Şimdi vücut geliştirme seti arasında, Pumping Iron'daki sahnelerin birkaçı ile ilgili çok fazla spekülasyon var. Filmin bir kısmının belgesel olup olmadığını veya belki de kamera için oynayan adamların bir kısmının olup olmadığını merak eden başkalarıyla konuştum. Özellikle herkesin bahsettiği bir durum, “kayıp tişört / kırıcı sahnesi” ve Ken Waller ile Mike Katz arasındaki ekran üstü sürtüşmedir. Ne kadar
bu gerçek miydi?
Buradaki tek yanıltıcı şey, Waller'ın Katz'ın tişörtünü çalmış olmasıydı çünkü Katz filmine 'Tişörtüm nerede? Eminim Waller almıştır. ' Ve böylece öncekini filme aldık.
Robby ve Roger'la futbolu fırlatıp nasıl yapacağı hakkında konuşurken mi?
Kesinlikle.
Arnold ne olacak? Babasının cenazesini gerçekten kaçırıp kaçırmadığı gibi hala tartışılan pek çok harika hikaye anlattı (filmde belirttiği gibi).
Bu doğru. Babasının cenazesine gitmedi.
Ve orgazm gibi hissettiren bir pompa benzetmesini yaptığında, bunu önce seninle açıkladı mı yoksa sadece doğaçlama mıydı?
Hayır, bu doğaçlama oldu.
Ekranda görünmeyen harika, komik veya dikkat çekici şeyler var mıydı?
[Gülüyor] Binlerce şey.
Paylaşabileceğin herhangi biri?
Evet. Louie filmde 'Tüm olmak istediğim Hulk' diyordu ve bu, Hulk olmadan birkaç yıl önceydi.
İnanılmaz. Artık filmde dört ana karakteriniz var ve her biri diğerlerinden oldukça farklıydı. Her biri hakkında düşüncelerinizi almak isterim. Mike Katz hakkındaki izlenimleriniz neydi?
Ona hayran kaldım. O otantikti ve kalbini her zaman koluna taktı, böylece aklından neler geçtiğini yüzüne anlatabilirsin. Mike Katz hakkında bildiğim en şaşırtıcı şey, onun bir lise öğretmeni olması. Onu lisesinde filme çektik ve onu dokunma futbolu oynarken izledim ve sıfır yarda çizgisinden başladı ve sahada 100 yarda koştu. Orada birçok iyi lise sporcusu vardı ve kimse ona dokunamıyordu. Demek istediğim çok hızlı gitti ve çok çevikti. Unutmayın, bu atlet, hokey ve futbol oynayan bir adamdı. Üç spor, üniversitede All-American. Biliyorsun, o bir New York Jets hakemiydi ve profesyonel hokey oynayabileceğinden ya da disketi falan atabileceğinden oldukça eminim. Demek istediğim, o şaşırtıcı bir atlet ve harika bir insan.
Onunla konuşma fırsatım oldu ve onu düşünceli ve düşünceli biri olarak buldum.
O iyi bir insan.
Lou Ferrigno ve babasıyla sahneleri çekmek nasıldı?
Pekala, Pumping Iron gibi bir film yaptığınızda, iyi bir hikayeyi bir araya getirmelisiniz ve Louie’nin babasıyla ilişkisine dair derin bir fikir edindim. Arnold'u alt edebilecek ya da başarabilecek adam olarak ayarlanacak mükemmel vücut geliştiricisi olduğunu biliyordum. Ve kontrast mükemmeldi. Louie, Brooklyn'de Julie Levine adında bir adamın sahibi olduğu R&J Health Studio olan küçük, karanlık bir spor salonunda egzersiz yaptı. Ve California'daki Gold's Gym tam tersiydi. Louie, etrafında bir kişi ve babası ile bu küçük odalarda spor yapıyordu ve Arnold, Kaliforniya'da kapıları açık, sahilde, tamamen açık olan bir spor salonunda egzersiz yapıyordu. Hava aydınlık ve havadardı ve Louie karanlıktı. Louie karanlık ve düşünceliydi. Arnold sarışın, iri ve kumsal gibi şeylerdi. Ama her iki adam da polis oğullarıdır. Bunu çok ilginç buldum ve eminim Arnold bunu bilinçaltında kaydetti. Böylece film, bu iki adam arasındaki bu harika yarışmayı kurdu ve elbette Louie 6’5 ″ idi ve o gerçekten bir dev. Ancak burada pek çok kişinin bilmediği ilginç bir şey var. Nik Cohn, Saturday Night Fever adlı bir film yazdı. Bunun için senaryoyu yazdı ve tüm İtalyan ailesi, John Travolta'nın ailesi, Louie ve ailesini örnek aldı.
Dalga geçiyorsun! Aslında görebiliyorum. Louie’nin ailesinin mutfak masasının etrafında oturduğu sahne gibi ...
Evet! Hepsi John Travolta’nın ailesi. Kız kardeşi ve erkek kardeşi, Katolik Kilisesi ve diğer her şeyle. Pumping Iron'da onlara modellenmiştir.
Bu çok komik! Franco'ya geçiyorum. Etrafta olmak çok eğlenceli görünüyordu.
Franco'ya her zaman çok düşkündüm. Sardunya'ya gidip orada film çekmek benim fikrimdi. O zaman gerçekten pantolonun arkasında film çekiyorduk çünkü üçümüz Sardunya'ya gittik: ben, Bob Fiore ve Marshall McLuhan'ın kızı olan kız arkadaşı. Ses ve ışıklandırma yaptım ve Bob ışıklandırma ve kamera işlerini yaptı ve tam anlamıyla iki kişilik bir ekiple Sardunya'daki film için önemli sahneler yapabildik. Ve işe yaradı. Ve dağlarda polis tarafından durdurulduk. Bu çok heyecan vericiydi çünkü Franco’nun annesi ve babası gerçek çobanlardı ve bizden önce onun köyüne başka hiçbir Amerikalının geldiğine bile ikna olmadım. Sardinya'da dağların çok yukarısındaydı ve çok uzaktaydı ve o kadar yüksekti ki, Haziran ayında göllerde hala buz vardı. Bir noktada Franco buzda bir delik açtı ve bize öğle yemeğinde servis ettiği alabalık yakaladı. Başka bir sefer Franco’nun ailesi beni kız kardeşlerinin odası olan müsait olan tek yatak odasına koydu. Kız kardeşlerinden beşi benimle odada yatacaktı, yani bu oldukça harikaydı. Sonra Franco’nun babasının pencerenin dışında yatağımın dibinde oturduğunu ve bütün gece beni izlediğini fark ettim.
Sardinya'da ne kadar kaldınız?
Muhtemelen bir hafta.
Bu eğlenceli bir çekim. Film o kadar uluslararası ki ve bu kadar küçük bir ekiple bu kadar küçük bir bütçeyle nasıl başardığınız ve yine de bu dünyayı saran bir gezi.
Los Angeles, San Francisco, Montreal'de çekim yaptık. New York'taki Whitney Müzesi'nde çekim yaptık. Connecticut'ta çekim yaptık. Massachusetts'te çektik. Paris'te çektik ve Güney Afrika'da çektik.
Şimdi tam olarak hangi sahnelerin nerede çekildiğini anlamakta zorlanacağım.
Franco'nun sıcak su şişesini patlattığı yer Massachusetts'te. Mike Katz Connecticut'ta çekildi. Film aslında San Francisco'da açılıyor.
Bu bale sahnesi mi?
Bale sahnesi New York City'ydi. Bahsetmeyi unuttuğum başka bir yerdi. Film, Joanne Woodward’ın Manhattan’daki dans stüdyosunda çekildi.
Bir başka ilginç haber. Şimdi Arnold'a dönüyorum. Hepimiz onun kendi kendini yetiştirmiş bir adam olduğunu biliyoruz. Onun hakkındaki izleniminiz neydi? Başarılı olmak için doğmuş bir adama benziyor muydu?
Evet, filmi yapmamın sebebi onun çok karizmatik, ilginç ve zeki olduğuydu. Ama başlangıçta onunla tanıştığımda dört yıldır Amerika'daydı ve neredeyse hiçbir şey olmadı. Biliyorsun, başka filmlerde yoktu. Onunla röportaj yapan vücut geliştirme dışında ilk insanlar bizdik.
Evet, Herkül'ü New York'ta yaptı ve sonra bir süre uykuda kaldı.
Herkül Muz Olur.
Arnold Stang ile.
[Gülüyor] Evet. Ve sesinin bile o filmde yeniden kaydedilmesi gerekiyordu.
Muhtemelen işin en iyi yönü budur: fazla seslendirilmiş ses.
Ve size başka bir küçük kenar çubuğu daha anlatacağım. Pumping Iron'ı çalıştırmaya çalışırken, çok az param vardı. Bu yüzden New York'taki bu laboratuvara gittim ve filmin ilk bölümünü çekmekten yeni dönmüştüm. Onlara bana biraz itibar verip vermeyeceklerini sordum, bu normalde sen bir filme giderken yaptıkları türden bir şeydi. Burası DuArt Film Lab adında bir yerdi ve sahibi Irwin Young adında biriydi. Bu yüzden elimde şapkamla içeri girdim ve bana 15.000 $ değerinde kredi verip vermeyeceğini sordum. 'Bana ne yaptığını söyle' dedi ve ben de 'Vücut geliştirme hakkında bir film yapıyorum' dedim. Sonra şöyle dedi: 'Bununla bir ilgisi var mı? Arnold Schwarzenegger ? ' ve ben 'Evet' dedim. Bu yüzden “Unut gitsin. Sana hiç kredi vermeyeceğim. Burada New York'taki Herkül adında bir filmim vardı ve hiçbir zaman bir fatura ödemediler ve bana borçlular
30 boyunda. '
Bu bir isyan! Ne tesadüf.
[Gülüyor] Talihsiz bir olaydı.