Katherine Massey’in bir listesi vardı. Et, meyve, kağıt havlu alması gerekiyordu. 72 yaşındaki Buffalo yerlisi genellikle iki haftada bir markete gitti ve gittiğinde stok yaptı. 14 Mayıs Cumartesi günü, kardeşi Warren’dan kendisini sürmesini istedi.
Üç Massey kardeş -Kat, Warren ve Barbara- hepsi, şehrin Doğu Yakası’ndaki sıkı sıkıya bağlı, ağırlıklı olarak Siyah ve işçi sınıfı topluluğu olan Buffalo’s Fruit Belt semtinde aynı sokakta yaşıyordu. 66 yaşındaki Warren ve 64 yaşındaki Barbara, artık araba kullanmayan en büyük kız kardeşlerine sırayla şoförlük yapıyor. Bu sefer sıra Warren’daydı.
“Genellikle park yerinde oturuyorum” diyor. “Ama bana eve gitmemi söyledi. Bunu daha önce hiç yapmadı. ’45 dakika sonra gel’ dedi.”
Warren öğleden sonra 14:30 civarında geri döndüğünde, Jefferson Bulvarı’ndaki Tops pazarının otoparkı polis ve sağlık görevlileriyle doluydu. Kan, kaldırımı lekeledi. Cesetler yerdeydi.
Polisler Warren’ın mağazaya girmesine izin vermedi. Aktif bir suç mahalliydi. O dışarıda dururken, Barbara geldi. Bir komşu, Tops’ta bir ateş edildiğini söylemek için çılgına dönmüş bir şekilde koştuğunda, Kat’in çimlerini onun için biçiyordu. Barbara kalbinin sıkıştığını hissetti. Dakikalar içinde markete ulaştı. “Çok fazla polis vardı” diye hatırlıyor. “Aman Tanrım gibi bir şeydi. Aman Tanrım.”
Bir subaya, sonra bir diğerine, sonra bir diğerine ve bir diğerine yaklaştı. “Kız kardeşim içeride,” dedi onlara. “Katherine Massey’nin iyi olup olmadığını bana haber verir misin? O küçük bir şey. Muhtemelen 110 pound.’”
Şimdi gözlerini kapatıyor ve derin bir nefes alıyor. “20 farklı memura aynı konuşmayı 20 kez yapmış olmalıyım.”
İnsanlar, 17 Mayıs’ta Jefferson Bulvarı’ndaki Tops Dostu Pazarı ve Buffalo’daki Riley Caddesi’nin karşısındaki caddede bir nöbete katılıyor.
Kent Nishimura—Los Angeles Times/Getty Images
dört gün sonra Warren ve Barbara bana, çevredeki mahalledeki yüksek Siyah sakin yoğunluğu nedeniyle hedefini seçen ırkçı bir silahlı adam tarafından öldürülen 10 kişiden biri olan Kat’ten bahsetti.
Massey ailesi, 60 yıldan fazla bir süredir Fruit Belt’teki Cherry Street’te yaşıyor. Barbara’nın kahverengi deri kanepeleri, mavi halısı ve bitkileri ile karanlık oturma odasında oturduk. Bir çiçeğin üzerinde hala “Anneler Günün Kutlu Olsun” balonu vardı.
pembe giyiyor Arkadaşlar Barbara bana buffalo’da daha sıkı silah güvenliği yasaları için sivil bir aktivist ve açık sözlü bir ses olan ablasından bahsetti. Daha geçen Mayıs, o yazdı bir mektup Bufalo Haberleri ateşli silah satışları üzerinde daha fazla gözetim çağrısında bulunuyor. (Saldırgan olduğu iddia edilen kişi, AR-15 silahını daha sonra bile satın aldı. geçiyor lisesinde şiddeti tehdit ettiği iddiasıyla psikolojik bir değerlendirme.)
Arkadaşlarına ve ailesine göre, Kat’in silahlı şiddete karşı savunması, karakterinin simgesiydi. Buffalo’nun Devlet Okulları Kurulu’nda görev yapan ailenin yakın bir arkadaşı olan Sharon Belton-Cottman, “İnsanlarını eğitmekle ilgiliydi” diyor. “Topluluğunun yaşamlarında bir fark yaratmakla ilgiliydi. Ve eylem hakkındaydı. ”
Bekar olan ve 40 yıldır Blue Cross Blue Shield için sigortacı olarak çalışan Kat, sağlıklı beslenmeyi teşvik etmek için sık sık şehrin okullarında tiyatro gösterileri düzenliyor. Meyve Kuşağı’nda çim kesmek için bir Blok Kulübü işletiyordu. Buffalo’nun şehir içi sakinleri için We Are Women Warriors adlı kar amacı gütmeyen bir savunma grubu kurdu. Ve 2010’da, Cherry Street’te küçük bir halka açık park yapmak için Belediye Binası ve Ortak Konsey’de başarılı bir şekilde kulis yaptı ve kaldırım boyunca Afrika atasözlerinin yazıtlarını girmelerini sağladı.
Cherry Street’te yürürken Belton-Cottman, “Bu sembollerin her biri Kat’in kim olduğunu temsil ediyor,” dedi. diyen birini not etti Sakombe. “Geri verme ruhu budur—git ve bilgeliği, bilgiyi ve insanların mirasını geri al.”
Katherine’in yeğenleri tarafından onun hayatını anmak için yazılmış bir not, fotoğraflarının arasında duruyor.
TIME için Joshua Thermidor
Katherine’in çok sevdiği şapka çeşitleri, evinde bir şapka askısını süslüyor.
TIME için Joshua Thermidor
Barbara’nın yalvarışları Tops’un dışındaki polisler cevapsız kaldı. Bu yüzden o ve Warren süpermarketin girişinin farklı uçlarında nöbet tuttular. Kız kardeşlerinin işaretlerini beklerken, daha fazla aile üyesi ortaya çıktı – toplam yedi kişi.
Yakında, yetkililer silahlı saldırganın 10 kişiyi öldürdüğünü ve üç kişiyi de yaraladığını doğruladı. Ancak yetkililer kurbanların kimliğini henüz belirleyemedi.
Warren sonunda polisin hayatta kalanları binadan dışarı çıkarmasını izlerken, içinde bir his belirdi. “Öldüğünü biliyordum” diyor. “Hepsini dışarı çıkardıklarında ben binanın yan tarafındaydım. Orada değildi. Bitmişti.”
Aile, hava kararana kadar mağazanın dışındaki kaldırımda bekledi ve bir FBI özel ajanı toplanan kalabalığa yetkililerin daha saatlerce herhangi bir güncelleme yapmayacaklarını söyledi. Böylece Barbara ve Warren eve gittiler. Barbara duş aldı ve uyuyabilmesi için dua etti ama yapamadı.
Bazılarının çocukları kaldı. Sabahleyin Barbara, polisin sabah saat 4 civarında Tops’tan ceset torbalarını çıkarmasını izleyen yeğeninden haber aldı.
“Ama bizi kimse aramadı,” diyor Barbara. “Hiç bir şey. Bu yüzden biraz sinirleniyorum.”
9-1-1’i aradı ve operatöre, çekim sırasında Tops’ta bulunan Katherine Massey’in kız kardeşi olduğunu söyledi. Operatör, adli tabibin numarasını almak için Buffalo Polis Departmanı’nın web sitesini ziyaret etmesini söyledi.
Barbara onu telefona verdiğinde, adli tabip Kat’in neye benzediği hakkında sorular sordu.
Barbara tanımlayıcı özelliklerini işaretledi: Mavi gözler. Mavi giysiler. Siyah ten. Kahverengi eşarp. Barbara, “Romatoid artriti var,” diye ekledi. “Sadece ellerine bak.” Adli tabip 20 dakika sonra arayacağınıza söz verdi.
Barbara, “Beni ağlayarak geri aradı” diyor. “Adli tıp ağlıyordu. adli tabip”
Adli tabip, “Üzgünüm,” dedi. “Kız kardeşin bende.”
Katherine’in evinin çitinde çiftlik evi süslemeleri.
TIME için Joshua Thermidor
Ertesi gün Ateş edildiğinde, Warren ve Barbara geniş aileleriyle bir araya geldiler, öfke, umutsuzluk ve sakat bırakan suçluluk arasında bocaladılar ve yaşamla ölüm arasındaki fark olabilecek kaderin küçük cilvelerine kafayı taktılar.
“Keşke onu alma sırası bende olsaydı,” diyor Barbara, “çünkü Elmwood’daki Tops’a gidiyoruz. Ama bana sormadı. Warren’a sordu.”
Warren, “İlk başta kendimi suçluyordum” diyor. “Ancak [my family] Ben olmadığımı açıkça belirtti.”
Yumuşak konuşan bir kadın olan Barbara, tetikçiyi düşünmeden edemedi. “Onu boğmak istedim. Ölmesini istedim” diyor. “Olmam gereken yerin orası olmadığını biliyorum, ama bulunduğum yer orasıydı.”
New York Eyaletinde ölüm cezası yok ve günler geçtikçe Barbara, ateş edenin geri kalanı için küçük bir hücrede tek başına oturmak zorunda kalmasının daha zor bir ceza olacağını düşünerek bununla teselli etmeye başladı. Onun hayatı.
“Hayata kavuşacağını biliyoruz” diyor. “On sekiz yaşındaki sidik kabı. Hala çok genç, nefesinde mukus var. Sadece intihar etmesini istemiyorum. Bu korkağın çıkış yolu. Orada oturmasını ve umarım sonuçlarını düşünmesini istiyorum – kaç hayatı mahvettiğini.”
Barbara Cumartesi gününden beri uykuya dalmakta zorlanıyor. Kafasında katliamı tekrar etmeye devam ediyor. Aynı zamanda, kız kardeşinin yasını tutmanın ve ölüm ilanı, cenaze töreni, cenaze töreni için düzenlemeler yapmanın rekabet eden talepleri arasında sıkışmış durumda. Ayrıca ailenin yaşadığı sokağın “Katherine Massey Way” olarak belirlenmesi için bir tören de yapılacak.
Massey ailesinin bir üyesi, Barbara’nın verandasında Katherine’in en sevdikleri görüntülerinden birini tutuyor.
TIME için Joshua Thermidor
Ölüm ilanı en kolay kısımdı: Kat zaten 2019’da son bir vasiyetname ve vasiyetname ile birlikte yazmıştı. Barbara, ailesine dilekleriyle ilgili yazdığı mektubun “hepsi canlandırıcı” olduğunu söylüyor. “Oraya, ‘Barbara, pısırık olma. Yapabilirsin.'”
Çarşamba günü Warren ve Barbara ile görüştüğümde adli tabibin cesetleri serbest bırakmasına saatler kalmıştı. Warren, korkunç olacağının farkında olmasına rağmen, kız kardeşininkini görme ihtiyacı hissetti.
Warren, “Kafasını vurdu” diyor. “Yani onun parmaklarını görene kadar onun o olmadığını söyleyeceğim. Ama onun olduğunu biliyorum.” (Adli tabip Kat’i kıyafetlerinden ve artritli parmaklarından teşhis edebildi.)
Cenaze Pazartesi günü Kat’in evinden bir taş atımı uzaklıktaki Pilgrim Misyoner Baptist Kilisesi’nde yapılacak. O zamana kadar Warren ve Barbara, Kat’in ölümünün değil, hayatının ölüm ilanının onun nasıl hatırlanacağını belirleyeceğini umuyorlar. İnsanların onu okumasını ve onu şahsen tanıyormuş gibi hissetmesini istiyorlar.
Barbara, “Kat ile tanışsan onu unutamazdın” diyor. “Bunu sana söyleyeceğim.”
TIME’dan Daha Fazla Okunması Gereken Hikaye
Kaynak : https://time.com/6178803/buffalo-shooting-victim-katherine-massey/