• Sıkılmış yumruğuyla işaret parmağını kâğıt üzerine uzatarak yapılan bir hatayı öğrencisine işaret eden bir öğretmen hiçbir mazeret kabul etmeyeceğini açıkça ortaya koymaktadır.
• Kendisine bir şey söylemek için gelen öğrencisini elinin tersiyle kendisinden uzaklaştıran öğretmen ona değer vermediğini göstermektedir ve bu bir hakarettir.
• Öğrenci bir soruya cevap verirken başını geriye atarak kendini yükseğe ve uzağa alan elleriyle sınırı çizen ve durumu bütünüyle kontrol ederek öğrencinin verdiği cevabı dinleyen bir öğretmen karşı tarafta bir gerginlik ve direnç oluşturur. Öğrenci cevap vermek istemez.
• Sınıf birlikte yaşanılan bir takım becerilerin geliştirildiği ve iletişimin sağlandığı bir ortamdır. Öğretmen, ellerini bedeniyle bütünleştirmiş, başı geride ve yukarıda duruyor ise, “burada paylaşacak bir şey yok, ben buranın hakimiyim ben anlatacağım siz dinleyeceksiniz.” demektir.
• Öğretmen masasında arkaya yaslanarak elleri enseye kenetlemek kesin bir sahiplik ve üstünlük jestidir. Karşıdaki kişi ya da kişileri önemsememek demektir.
Yukarıda saydığımız ve daha pek çok olan bu tür davranışlar öğrencide, öğretmene karşı olumsuz duyguların uyanmasına yol açarak bir direnç oluşumunu sağlar.
Bu sebeple bir öğretmen bu tür üstünlük belirten davranışlardan kaçınmalıdır. Davranış üzerindeki küçük davranışların çok olumlu sonuçları olabilir.
Öğrencinin omzunu yukarıdan tutmak yerine sırtını veya kolunu tutarak ve diğer elini alarak dostça bir gülümsemeyle yaklaşmak çok farklı sonuçlar verir.
Böyle bir yaklaşım kucaklamanın yerini tutacak bir izlenim oluşturur.
Mahmut Açıl
www.beyingucu.gencgelisim.com
Bir önceki yazımız olan Soyutlanma başlıklı makalemizde başarılı öğretmen, kalabalıklar içinde yalnızlık ve öğrencinin soyutlanma hissi hakkında bilgiler verilmektedir.