Kiraz hastalık modelleri
Kirazlarda görülen en önemli hastalık kahverengi çürükmantar patojeninin neden olduğu Monilia laxa. Yine yüksek nem koşullarında ortaya çıkan bir diğer önemli hastalık ise atış deliğimantar patojeninin neden olduğu Wilsonmyces carpophilu ve hastalığı kiraz yaprağı lekesineden olduğu Blumeriella jaapii.
Yağmur birikimi
Şiddetli yağmur, asmaların veya diğer bitkilerin yapraklarında kalan pestisitleri yıkayacaktır. 1980'den bu yana modern fungisitlerin yağmur dayanıklılığında büyük bir gelişme olmuştur. Aslında en modern fungisitlerin yaprak üzerinde kuruma şansları varsa 30 mm'ye kadar yağmura dayanmalarını bekleyebiliriz. Eğer yağmur ilaçlamadan hemen sonra ya da ilaçlama sırasında başlarsa yağmur direnci büyük ölçüde azalabilir.
Kontakt fungisitlerin eski moda formülasyonlarında 12 mm'den daha az bir yağmur sertliği beklememiz gerekir. Tıpkı 1970'lerde alışık olduğumuz gibi. Bir bağdaki yaprakları ıslatmak için yaklaşık 2 mm yağmura ihtiyaç vardır. Bu nedenle bu modülde, bir yaprak ıslatma dönemi içinde sadece 2 mm'den büyük yağmurları biriktiriyoruz. Bu, tek bir gün içinde toplam 6 mm yağmur olabileceği anlamına gelir, ancak bu modül bunların hiçbirini biriktirmez çünkü yapraklar 2 mm yağmur yağmadan önce tekrar kurumuştur.
Yağmur 3, 5 ve 7 gün boyunca biriktirilir. Daha uzun bir süre boyunca bitki büyümesi, temas fungisitlerinin etkisi için bileşiklerin yağmur direncinden çok daha önemlidir.
Sert çekirdekli meyve kabuğu modeli
Sert çekirdekli meyve kabuğu, bitki patojeni mantar tarafından indüklenir Cladosporium carpophilum. Patojen şeftali, nektarin, kayısı ve erikte görülürken, kayıplar genellikle şeftalilerde diğer meyvelere göre daha fazladır.
Hastalık dalları, yaprakları ve meyveleri etkiler. En ciddi hasar meyve enfeksiyonlarından kaynaklanır.
Semptomlar
Meyve lezyonları küçük, yuvarlak, yeşilimsi lekeler olarak başlar. Bu lekeler, enfeksiyon sezonun başlarında (taç yaprağı dökülmesinden yaklaşık altı ila yedi hafta sonra) meydana gelmiş olsa bile genellikle meyve yarı büyüyene kadar ortaya çıkmaz. Daha eski lezyonlar yaklaşık 1/4 inç çapındadır ve tozlu veya kadifemsi yeşil bir görünüm alır. Çok sayıda lezyon tipik olarak meyvenin sap ucuna yakın bir yerde kümelenir (bu bölge güneşe maruz kalır). Geniş lekelenmeler meyve çatlaklarına neden olabilir ve bu çatlaklar çeşitli meyve çürüklüğü mantarları için giriş noktası görevi görür. Meyveler de erken düşebilir veya iyi saklanamayabilir.
Yapraklar da enfekte olabilir. Yaprağın alt kısmında küçük, yuvarlak ve sarımsı yeşil lekeler oluşur. Bitki dokusu kuruyup düşebilir ve delikler açabilir. Yağmurlu bir mevsimde enfekte yapraklar genellikle erken dökülür.
Dallardaki çürükler, mevcut sezonun büyümesi üzerinde küçük, kırmızımsı lezyonlar olarak başlar. Bu çürükler yavaşça genişler ve yaz ortasına kadar görünmeyebilir. Küçük çürüklerin kenarları düzensizdir ancak kabukta çökük alanlara neden olmazlar.
Dalların üzerinde miselyum (veya konidia) koyu kahverengi küresel hücreler şeklinde kış uykusuna yatar. Kışı geçiren miselyumdan ilkbaharda konidi üretilir ve konidiler yapraklara ve meyvelere taşınır rüzgarla ya da yağmurla. Hastalık gelişimini destekleyen koşullar şunlardır 16°C'nin üzerindeki sıcaklıklar spor üretimi için 10°C'nin üzerinde (optimum 22°C ila 27°C) ve hastalık gelişimi için 2°C ila 35°C arasında olmalıdır. Çimlenme ve bitki dokusuna nüfuz etme kısa sürede gerçekleşir. Aşılamalar ve enfeksiyonlar meyve olgunlaşmadan yaklaşık bir ay öncesine kadar devam eder. Mantar meyve üzerinde büyüdükçe miselyum kendini tüyler arasındaki yüzeye sıkıca bağlar ve konidiyoforlar ile konidileri meydana getiren kısa, dolgun hücrelerden oluşan bir mat oluşturur. Şeftalinin etine nüfuz edilmez, ancak mantarın dış hücrelerle yakın teması, meyveden gelen besinin kırılmamış duvarlardan emilmesine izin verir. Dış hücrelerde bir miktar yaralanma olduğu açıktır.
FieldClimate'de Caldosporium carpophilum enfeksiyonu riski şu şekilde belirlenir ilkbahar ve yaz başında ıslak koşullar yaprak dökülmesinden sonra. Hastalık genellikle şu bölgelerde daha ciddidir alçak, gölgeli ve nemli alanlar ile düşük hava hareketi.
FieldClimate'de enfeksiyonları 7 ila 24°C sıcaklık aralığında ve optimum sıcaklık 20°C civarında tespit ediyoruz.
FieldClimate Modeli, yaprak ıslaklık süresi ve sıcaklığa bağlı olarak aşağıdaki risk modelini hesaplar Cladosporium carpohilum.
Atış deliği
Atış deliği mantar patojeninden kaynaklanır Wilsonmyces carpophilu (Coryneum yanıklığı).
En şiddetli kayısılarda görülmekle birlikte tüm sert çekirdekli meyvelerde görülür. Mantar yaprakları, dalları ve meyveleri enfekte eder.
Semptomlar
Enfekte yapraklarda kırmızımsı kenarlı küçük kahverengi lekeler (yaklaşık 1 mm çapında) görülür, bu lekeler genişleyerek daha büyük dairesel lezyonlara (yaklaşık 3 mm çapında) dönüşür. Bu lekeler kurur ve yapraktan düşerek bir kurşun deliği görünümü verir. Enfekte olmuş dallar, nekrotik bir merkeze sahip net kesilmiş kahverengi kenarlar gösterir, bu da düşmez, ancak büyük miktarlarda sakız sızar. Daha sonra enfekte dalların odunlaşması engellenir ve lezyonlar büyüyerek çürüklere dönüşür. Ciddi vakalarda ağacın erken yaprak dökümü ile sonuçlanabilir.
Meyveler ilk olarak küçük dairesel, koyu mor lekeler gösterir. Hastalık ilerledikçe belirtiler meyve türüne göre farklılık gösterir. Kayısılarda lekeler kahverengi, kabarık ve pürüzlü hale gelir ve meyveye kabuklu bir yüzey verir. Şeftali ve nektarinlerde kabuklar derin girintilere dönüşür.
Enfekte meyvelerde sakız lekeleri ve ciddi vakalarda deride çatlaklar vardır.
Şot deliği mantarı enfekte olmuş tomurcuklarda hayatta kalır. Yaprakları, gövdeleri ve meyveleri enfekte edebilir. soğuk, yağmurlu hava ilkbahar ve sonbahar dönemlerinde. Sağlıklı bitki organlarını enfekte etmek için yağmur dönemlerine ihtiyaç vardır.
Mantar, enfekte olmuş dalların kanberlerinde veya tomurcuklarında birkaç yıl varlığını sürdürebilir. Koşullar uygun olduğunda, kış aylarında bile büyümeye devam edebilir. İlkbaharda konidiler yağmur damlalarıyla çiçeklere ve genç yapraklara sıçrar ve onları enfekte eder. Uygun olmayan dönemlerde (kuru koşullar) konidiler birkaç ay boyunca hala yaşayabilir. Yağmur gerekli dağılma için ve çimlenme için nemli koşullara ihtiyaç vardır. Mantar 2°C'nin üzerinde büyüyebilir.
Edebiyat:
- Adaskaveg JE, Ogawa JM, Butler EE (1990) Morphology and ontogeny of conidia in Wilsonomyces carpophilus, gen. nov., and comb. nov., causal
Prunuss türlerinin atış deliği hastalığının patojeni. Mycotaxon 37, 275-290.
- Ashkan M, Asadi P (1971) İran'da sert çekirdekli meyvelerde atış deliği. Iranian Journal of Plant Pathology 7, 39-63.Esfandiari E (1947) Les maladies des plantes cultivées et des arbres
fruitiers des régions subtropicales du nord de l'Iran. Entomologie et Phytopathologie Appliquées 5, 2.
- Grove GG (2002) Kiraz ve şeftali yapraklarının Wilsonomyces carpophilus tarafından enfekte edilmesinde sıcaklık ve ıslaklık süresinin etkisi. Kanada
Bitki Patolojisi Dergisi 24, 40-45.
- Ogawa JM, Zehr EI, Bird GW, Ritchie DF, Uriu K, Uyemoto JK (1995) Compendium of stone fruit diseases. (The American Phytopathological
Toplum Yayınları: St Paul, MN)
Toz halinde küf
Külleme, birçok bitki türünde yaygın olarak görülen bir hastalıktır. Birkaç külleme mantarı farklı bitkilerde benzer hastalıklara neden olur (örneğin Podosphaera türleri elma ve sert çekirdekli meyvelerde; Sphaerotheca türleri çilek ve sert çekirdekli meyvelerde; Erysiphe necator üzüm asmalarında). Külleme mantarları genellikle nemli koşullar Kışlayan sporların serbest kalması ve bu sporların çimlenip bitki dokusunu enfekte etmesi için. Ancak mantarın bitkiyi enfekte ettikten sonra yerleşmesi ve büyümesi için neme ihtiyaç yoktur. Külleme normalde şunları tercih eder sıcakAkdeniz tipi iklimler.
Külleme çoğu bitkide kolayca fark edilebilir beyazdan griye değişen tozlu miselyum tarafından ve yaprakların, çiçeklerin, meyvelerin her iki tarafında ve sürgünlerde oluşan spor büyümesi. Ağaç meyvelerinde, enfeksiyonun meydana geldiği yerde kabuk üzerinde pürüzlü mantarımsı bir nokta gelişecektir.
Tüm külleme mantarları büyümek için canlı bitki dokusuna ihtiyaç duyar. Asma, ahududu ve meyve ağaçları gibi yaprak döken çok yıllık konukçularda külleme hayatta kalır bir sezondan diğerine enfekte tomurcuklar veya meyve veren gövdeler olarak kordonlar, dallar ve gövdelerin kabuklarında bulunan chasmothecia olarak adlandırılır.
Çoğu külleme mantarı, etkilenen bitki parçasının yüzeyinde ince miselyum tabakası olarak büyür. Birincil yayılma aracı olan sporlar, tozumsu büyümenin büyük kısmını oluşturur ve el merceği ile görülebilen zincirler halinde üretilir. Buna karşın, tüylü küf sporları küçük ağaçlara benzeyen dallı saplar üzerinde büyür. Ayrıca tüylü küf kolonileri beyaz yerine gridir ve çoğunlukla alt yaprak yüzeyinde görülür.
Külleme sporları aşağıdakiler tarafından taşınır rüzgar Konukçu bitkilere. Çimlenme için nem gereksinimleri farklılık gösterse de, birçok külleme türü su yokluğunda çimlenir ve enfekte olur. Aslında, bazı külleme mantarlarının sporları öldürülür ve çimlenme ve misel büyümesi bitki yüzeylerindeki su ile engellenir. Ilımlı sıcaklıklar ve gölge genellikle külleme gelişimi için en uygun koşullardır, çünkü sporlar ve miselyum aşırı sıcağa ve doğrudan güneş ışığına karşı hassastır.
Bu mantar tomurcuk pullarının içinde misel olarak kışı geçirir, birincil enfeksiyon bu enfekte tomurcuklardan yapraklar çıkarken meydana gelir. İkincil enfeksiyonlar, birincil ve sonraki ikincil enfeksiyonlar tarafından üretilen konidilerin üflenmesi veya yağmurla duyarlı dokulara sıçramasıyla meydana gelir. Meyve (çukur sertleşmeden önce) ve etli terminal büyüme enfeksiyona duyarlıdır.
S. pannosa için ortalama minimum, optimum ve maksimum sıcaklıklar yaklaşık 5°, 24° ve 24°C'dir. Tüm sıcaklıklarda nemli havaya kıyasla kuru havada çok daha fazla konidi oluşur (C.E. Yarwood, Soliman Sidky, Morris Cohen, Vincent Santilli; 1954)
Külleme, kiraz küllemesi ile benzer bağıl nem ve sıcaklıklar altında yaygındır.
Edebiyat:
- C.E. Yarwood, Soliman Sidky, Morris Cohen, Vincent Santilli (1954): Külleme Hastalığının Sıcaklıkla İlişkisi. HILGARDIA. Kaliforniya Tarımsal Deney İstasyonu tarafından yayınlanan bir Tarım Bilimleri Dergisi. Kaliforniya Üniversitesi. Cilt 22/Sayı 17.
Taphrina yaprak kıvrılması
Şeftali yaprak kıvırcıklığı (mantar patojeni: Taphrina deformans) neredeyse tüm şeftali ve nektarin çeşitlerinde ciddi erken yaprak dökümü ve ürün kaybına neden olabilen bir mantar hastalığıdır.
Semptomlar
Yaprak kıvrılmasının en yaygın ve çarpıcı belirtisi, yaprakların üzerinde görülür. yapraklar (foliage). Enfekte yapraklar ciddi şekilde deforme olur ve genellikle çeşitli renkler sergiler (açık yeşil ve sarıdan kırmızı ve mor tonlarına kadar). Fungus, yaprak kenarlarındaki meristematik hücrelerin hızlı ve rastgele çoğalmasına neden olarak yaprakların çeşitli şekillerde buruşmasına, büzüşmesine ve kıvrılmasına yol açar (fotoğraf 2). Bu enfekte yapraklar olgunlaştıkça, patojenin askosporlarını içeren çıplak asci yüzeyde üretilerek tozlu bir görünüm verir, ardından yapraklar kahverengiye döner, buruşur ve ağaçtan düşer.
Birçok enfekte meyveler erken düşer ve fark edilmez; kalanlar ise Eğri büğrü sap ucunda küçük sarı bir kabak gibi, diğerleri ise kırmızımsı ila mor renkte gelişir ve yüzeyde "siğil benzeri" deformasyonlara sahiptir.
Hastalık döngüsü
Patojen, şeftali yetiştirilen hemen hemen her yerde yaygın olarak görülür. Mantar patojeni konidia olarak kışı geçirir (blastosporlar, "hif benzeri" sporlar) kabuktaki ve tomurcukların etrafındaki korunaklı bölgelerde. Birincil enfeksiyonlar erken ilkbaharda ortaya çıkar. Tomurcuklar şiştiğinde başlayarak tomurcuklardan ilk yapraklar çıkana kadar. Genç şeftali yapraklarındaki enfeksiyonlar 10°C ila 21°C arası sıcaklıklar. 7°C'nin altında çok az enfeksiyon meydana gelir. Enfeksiyonlar çoğunlukla şu durumlarda ortaya çıkar yağmur kışı geçiren sporları tomurcukların içine yıkayın ve soğuk sıcaklıklar yaprakların gelişme süresini uzatır (yapraklar tam olarak genişlemeden ve mantarın nüfuzuna karşı koymadan önce uzun süre patojene maruz kalırlar). Eğer sıcaklıklar tomurcuk şişmesinden sonra sıcak ve yapraklar hızla gelişir, enfeksiyonlar nadiren bahar yağmurları yağdığında bile yerleşik hale gelir. Yaprak enfeksiyonu için 12,5 saatten fazla yağmurdan (veya diğer faktörlerden) kaynaklanan ıslaklık gereklidir, ancak sadece ıslak dönem boyunca sıcaklık 61 ° F'nin (16 ° C) altında olduğunda. Maksimum enfeksiyon, ağaçlar 2 gün veya daha uzun süre ıslak kaldığında ortaya çıkar ki bu Cascades'in batısında sık görülen bir durumdur. Enfekte olmasına rağmen, sıcaklıklar 69°F (21°C) üzerinde kalırsa belirtiler ortaya çıkmayabilir. Meyveler taç yapraklarının dökülmesinden sonra hava sıcaklığı 19°C'nin üzerinde kalana kadar duyarlıdır. Meyve enfeksiyonu için 0,5 inç yağış ve 24 saatlik ıslaklık gereklidir.
Bir kaza riski Taphrina defomans FieldClimate'de enfeksiyon iki şekilde hesaplanır:
- sıcaklık değerlerini kullanarak (eski model).
- Son ardışık saatlerdeki yağmur birikimini ve bu zaman dilimindeki sıcaklığı kullanarak. Ayrıca bu model, hesaplamalar için 19°C'nin altındaki sıcaklığı kullanarak inkübasyon süresini (sahada semptomların görüldüğü zaman) de içerir.
Her iki model de FieldClimate'de "Taphrina Leaf Curl hastalığı" altında mevcuttur.
Yaprak lekesi hastalığı
Kiraz yaprağı lekesine mantar neden olur Blumeriella jaapii. Hastalık çiçeklenmeyi azaltır ve ağacı zayıflatır. Kiraz yaprak lekesi genellikle yaz ortasında ağacın yapraklarını döker. Tekrarlanan yaprak dökümü ağacı kış hasarlarına karşı daha duyarlı hale getirir ve sonunda öldürebilir.
Semptomlar
Yapraklar yaz başında sınırları belli küçük mor-kahverengi lekeler gösterir. Yapraklar sararır ve dökülür. Temmuz ayında, enfekte olmuş lekelerin merkezleri sıklıkla dökülür ve delikli bir görünüm verir.
Neden
Mantar düşen yapraklar üzerinde kışı geçirir. İlkbaharda yağışlı havayı takiben sporlar oluşur ve rüzgarlar bunları yaprakları enfekte etmek için savurur. Sıcaklıklar uygun olduğunda (16°C ila 24°C), enfeksiyon için ıslak dönem sadece birkaç saat sürer. Yapraklar tamamen açıldığında duyarlıdır - bu genellikle taç yapraklarının düşmesine yakın gerçekleşir. İlk yaprak enfeksiyonları lekeler oluşturur ve lekelerde daha fazla spor üretilir. Bunlar sporlar yağmurla diğer yapraklara sıçrar ve onları enfekte eder. Sporlarla ikincil yayılma ve enfeksiyon, sonbaharda yapraklar dökülene kadar, yağışlı sıcak havalarda tekrar tekrar devam eder.
Yaşam döngüsü
Kiraz yaprağı lekesine ascomycete mantarı neden olur Blumeriella jaapii (eski adıyla Coccomyces hiemalis) anamorf Phloeosporella padi (Lib.) Arx. Bu mantar ölü yapraklarda kışı geçirir ana hayatta kalma şekli olarak yerde. İlkbaharda bu yapraklar üzerinde apothecia gelişir. Askosporlar bu mantar meyve gövdelerinde üretilir ve zorla dışarı atılır yağmurlu dönemlerde taç yaprağı dökülmesinden başlayarak yaklaşık 6-8 hafta boyunca. Bu, telemorf veya eşeysel aşamadır ve hastalık için yeni genetik rekombinasyon ve varyasyonla sonuçlanır. Bu patojen esas olarak kiraz ağaçlarının yapraklarını etkiler ve en çok yapraklarda fark edilir. En belirgin belirti bu hastalığın yaprakların erken ilkbaharda düşmeden önce sararması. Enfekte olmuş yapraklar çok sayıda siyah lezyonlar yaprağın belirgin bir bölümünü kaplar. Bu lezyonlar önce küçük mor lekeler olarak ortaya çıkar, daha sonra kırmızıdan kahverengiye ve siyaha döner. Çoğu leke daireseldir ancak birleşerek büyük, düzensiz ölü lekeler oluşturabilir. Bu lekeler genişleme ve sağlıklı dokudan ayrılma eğilimindedir. Son olarak, yapraktan düşerek "atış deliği" görünümü verirler. Bu delik etkisi tatlı kirazlara kıyasla ekşi kirazlarda daha yaygındır. Daha şiddetli ve ilerlemiş vakalarda, lezyonlar meyve, yaprak sapı ve gövdede bulunur. Lezyonlu yapraklar tipik olarak büyüme mevsiminin başlarında dökülür ve ciddi şekilde etkilenmiş ağaçların yaz ortasında yapraklarını dökmesi yaygındır. Hastalık tarafından ciddi şekilde enfekte olmuş yapraklar dökülmeden önce çok sararır.
Hastalık kontrol altına alınmaz ve birkaç yıl boyunca devam etmesine izin verilirse, öncelikle erken mevsim ve tekrarlanan yaprak dökümü döngüsü nedeniyle bir ağacın genel kiraz üretiminde çeşitli olumsuz etkiler olabilir. Bu etkiler arasında tadı kötü olan bodur ve dengesiz olgunlaşmış meyveler, kış yaralanmalarına karşı daha hassas ağaçlar, meyve mahmuzlarının ölümü, küçük ve zayıf meyve tomurcukları, meyve büyüklüğünde ve tutumunda azalma ve sonunda ağacın ölümü yer alır. Hastalık erken ilkbaharda yaprakları yeterince enfekte etmişse, meyvenin o yıl olgunlaşmaması mümkündür. Bu meyve tipik olarak açık renkli, yumuşak ve çözünebilir katı madde ve şeker bakımından çok düşük kalacaktır.
Hastalık Döngüsü
Birincil enfeksiyon
Bu mantar kışı yerdeki ölü yapraklarda geçirir. Erken ilkbaharda (taç yaprak dökümü civarında), bu yapraklarda apothecia adı verilen mantar meyve gövdeleri gelişir. Sporlar (askosporlar) apothecia içinde üretilir ve taç yaprağı dökülmesinden itibaren zorla dışarı atılır. Bu askosporlar rüzgar veya yağmur yoluyla sağlıklı, yeni, yeşil yapraklara yayılır ve böylece yeni bir büyüme sezonunda birincil inokulum görevi görür. Askosporlar yaprağa yapışabilir ve bir su tabakası ve optimum sıcaklık mevcutsa, yapışmadan sonraki saatler içinde çimlenir. Çimlenmenin ardından askosporlar yaprağın alt tarafındaki stomalardan (doğal açıklıklar) yaprağa girebilir. Askosporlar olgunlaşmamış stomalara çok etkili bir şekilde giremez. Bu askosporlar yapraktaki hücreler arası boşluklarda büyür. Kuluçka süresi mevcut nem miktarına ve sıcaklıklara bağlı olarak değişecektir. Nemli koşullar varsa ve sıcaklık 60 (15°C) ile 68 derece F (20°C) arasında sabit kalırsa küçük mor lezyonlar 5 gün içinde ortaya çıkabilir. Ancak daha düşük sıcaklıklar ve daha kuru koşullar oluşursa bu kuluçka süresi 15 güne kadar uzayabilir. Genellikle yapraklar büyüme mevsimi boyunca yaşlandıkça hastalığa karşı daha az duyarlı hale gelir. Hastalığın ilk belirtisi yere yakın emicilerde olabilir. Bu, kiraz yaprak lekesinin birincil üreme döngüsü olarak kabul edilir. Bununla birlikte, bu birincil döngüden kaynaklanan enfeksiyon oldukça düşüktür ancak patojenin ikincil sporlar üretebilmesi için gereklidir.
İkincil enfeksiyon
Birincil enfeksiyondan kaynaklanan bu lezyonlar oluştuktan sonra, ikincil enfeksiyonlar için potansiyel vardır. Konidya adı verilen ikincil veya yaz sporları yaprağın alt tarafında akervulus adı verilen hafif içbükey püskürmelerden oluşacaktır. Bu konidiler boynuz şeklindedir ve suda yüksek oranda çözünürler. Sporlar yaprağın alt yüzünde beyazımsı bir görünüme sahiptir. Bunlar rüzgar veya yağmur yoluyla yayılma Kırıldığında açılır ve ek enfeksiyonlara neden olabilir. Bu sporların her biri çoğalabilir ve nispeten kısa bir süre içinde binlerce ek konidi üretilmesine neden olabilir. Tüm bu konidiler tamamen aynı genetik bilgiye sahiptir ve sadece mantarın DNA'sını kopyalamasıdır. Bu aşamada mantar enfeksiyonu konukçu bitkiyi boğar ve bitkinin yapraklarını zamanından önce dökmesine neden olur. Oluşan yaprak çöpü daha sonra bu mantarın kışlama alanı haline gelir ve döngü bir sonraki baharda başlar. Bu ikincil enfeksiyonlar hastalığın çok hızlı bir şekilde salgına dönüşmesini sağlar.
Çevre
Hastalık genel olarak ABD, Kanada ve dünyanın çeşitli bölgelerine yayılmıştır. nemli koşullar meydana gelir. Kiraz yaprak lekesi mantarı, 60 Fahrenheit (15°C) derecenin üzerindeki sıcaklıklarla orta derecede ıslak koşulları tercih eder. Bu mantarın yayılması için en uygun sıcaklık aralığı 60 (15) ila 68 derece Fahrenheit (20°C) arasındadır. Bir ağaçta ciddi enfeksiyon, çok yağışlı dönemlerin ve daha serin yazların olduğu yıllarda meydana gelir. Sıcaklık 46 derece F'nin (7°C) altındaysa apothecia'dan çok az sayıda askospor dışarı atılır. Bu hastalık, hastalığın yayılmasını önlemek için önleyici bir tedbir olarak herhangi bir sanitasyon uygulamasının kullanılmadığı alanlarda gelişir. Meyve bahçesi için yer seçerken, iyi drene edilmiş topraklara, bol güneş ışığına ve iyi hava sirkülasyonuna sahip alanları kullanın.
Enfeksiyonun modellenmesi Blumeriella jaapii
Askospor olgunlaşma Modeli: Optimum Sıcaklıklar altında Askosporlar 2 haftalık bir süre içinde olgunlaşacaktır. Optimum sıcaklıklar 16°C'nin üzerindedir. En az optimum koşullarda, askospor boşaltım süresi 6 haftaya kadar uzayabilir. Model, olası ascospore deşarj dönemini göstermektedir. Bu süre zarfında hastalığın birincil enfeksiyonlarını beklemeliyiz.
Askospor Boşaltım Modeli:
Askospor boşalması apothecia'nın ıslanmasına ve bunu takip eden kurumaya bağlıdır. Daha fazla apothecia ıslandığında (daha yoğun yağmur veya daha fazla yağmur) ve yağmur sırasındaki ve sonrasındaki sıcaklık daha yüksek olduğunda daha büyüktür. 16°C sıcaklıkta başlayacaktır.
Blummeriella jaapii için Enfeksiyon modeli:
Enfeksiyon, Eisensmith ve Jones tarafından hazırlanan tablo (Tablo 1) kullanılarak tahmin edilir. yaprak ıslaklık süresi ve hava sıcaklığı veri. Modelde, yaprak ıslaklık sensörü ıslandığında bir ıslatma periyodu başlatılır. RH 90%'nin altına düştüğünde ve yaprak ıslaklık sensörü kuruduğunda ıslatma periyodu sona erer. Ancak, RH'nin 90%'nin altına düştüğü zamandan sonraki 8 saat içinde yaprak ıslaklık sensörü tekrar ıslanırsa, kuru saatler de eklenerek aynı ıslanma dönemi olarak kabul edilir. Bir ıslanma dönemi, kiraz yaprak lekesi patojeni tarafından enfeksiyona veya enfeksiyona neden olmayabilir.
Modelin kullanımı:
Kiraz yaprağı lekesi modeli, aşağıdakilere duyulan ihtiyacı belirlemek için bir rehber olarak kullanılabilir yağmur sırasında koruyucu madde kapsamının zayıf olması durumunda eradikatif spreyler. Model, eradikatif sprey uygulamaları için rutin bir rehber olarak kullanılmamalıdır - kiraz yaprak lekesinin kontrolü için en güvenilir yaklaşım koruyucu bir sprey programıdır. Model, tahmin edilen yaprak lekesi enfeksiyon aktivitesini yıllar arasında karşılaştırmak için kullanışlıdır.
Askospor ve Konidia Enfeksiyon Modeline dayanmaktadır:
- EISENSMITH, S.P. ve A. L. Jones (1981): Kiraz yaprak lekesini kontrol etmek için fungisit uygulamalarının zamanlaması için enfeksiyon modeli. Plant Dis. 65
- Eisensmith, S. P. ve A. L Jones. 1981. Coccomyces hiemalis'in vişne üzerindeki enfeksiyon dönemlerini saptamak için bir model. Phytopathology.71:728-732.
- Jones, A. L. ve T. B. Sutton. 1996. Doğudaki ağaç meyvelerinin hastalıkları. Northcentral Regional Bulletin 45, Michigan State University
- Shane, B. (2011): Enviro-weather'ın Kiraz Yaprağı Leke Raporu hakkında, bkz. Burada.
Monilia spp.
Kahverengi çürüklük, şunlardan kaynaklanır Monilia spp. (Monilia laxa, Monilia fructigena ve Monilia fructicola) Avrupa'da sert çekirdekli meyveler üzerinde en yıkıcı hastalıklardan biridir. Özellikle kiraz üretiminde ekonomik etkisi önemlidir.
Semptomlar
Kahverengi çürüklük hastalığının belirtileri, patojenin pistil veya anterlerin stigması yoluyla açık çiçeğe nüfuz etmesi nedeniyle dalların yeşil ucunun yanı sıra kiraz çiçeğinin yanmasıdır. Bu genellikle bir yaşındaki dalın tüm kısmının solmasıyla sonuçlanır. Yapraklar aşağı sarkmaya başlar, daha sonra kahverengi ve sert olurlar, ancak genellikle toprağa düşmezler, bir sonraki yılın baharına kadar ağaçta kalırlar. Bazen, özellikle nemli koşullar altında, mantarın kolonizasyonunun ve yerleşik çürüklerin belirtileri olan sakız damlacıkları görülebilir. Enfekte olmuş meyveler, "yaz" formunda konidya içeren siğilli sporodochia'nın (hif) ortaya çıktığı çürümüş lekelerle kaplıdır. Ayrıca, sonbaharın sonlarında ve kışın, mantar enfekte dallarda "kış" formunda sporodochia üretir. Zamanla, ciddi şekilde etkilenen meyveler mumyalaşır. Bu tür mumyalarda büyüyen miselyum yavaş yavaş sklerotia halinde toplanır. Bu tür meyveler kış boyunca ağaçta kalır.
Sıcaklık ve ıslaklık süresi kiraz çiçeklerinde M. laxa'nın enfeksiyon insidansını belirleyen önemli çevresel faktörlerdir. Monilia laxa iyi adapte edilmiştir nispeten düşük sıcaklıklar bahar aylarında ve enfeksiyonlara neden olur 5°C'ye kadar düşük sıcaklıklarda çok kısa bir ıslaklık süresi içinde. Stima yoluyla aktif çiçeğin enfeksiyonu çok fazla ihtiyaç duymaz yaprak ıslaklığı. Yaprak ıslaklığı sadece konidilerin çimlenmesi için gereklidir. Bu nedenle genç meyvelerin enfeksiyonu daha uzun yaprak ıslaklık dönemlerine ihtiyaç duyar. Genç meyveyi enfekte etmek için bir appressoria oluşmalıdır ve epidermis hücresine girmek için enfeksiyon pegini oluşturacak basıncı oluşturmak için serbest neme ihtiyaç vardır. Meyvelerin olgunlaşmasıyla birlikte, meyvelerdeki küçük izler enfeksiyon pimi olmadan tekrar enfeksiyona izin verir ve gerekli yaprak ıslaklık süresi tekrar kısalır.
Bağıl nem 85% bağıl nemi aşmazsa sporlaşma mümkün değildir. fieldclimate.com'deki M.laxa modeli zayıf ve şiddetli enfeksiyonları hesaplar. Zayıf enfeksiyonlar çiçekler ve olgunluğa yakın yaralı meyveler gibi son derece hassas aşamaları enfekte edecek koşullar için modellenmiştir. Bu dokuyu enfekte etmek için çok kısa yaprak ıslaklık sürelerinin yeterli olduğu gösterilmiştir. Birkaç çalışma, örneğin: "Tatlı Kirazda Kahverengi Çürüklük Çiçeği Yanıklığının Fenolojik Analizi Monilinia laxa" (L. Tamm, Chr. E. Minder ve W. Flickiger; 1994) veya "İngiltere'de yaralama, meyve yaşı ve ıslaklık süresinin kiraz kahverengi çürüklüğünün gelişimi üzerindeki etkileri." ( X.-M. Xu*, C. Bertone ve A. Berrie ;2003) enfeksiyonlar için gereken düşük ıslaklık sürelerini doğrulamıştır. Ayrıca, olgunlaşmamış meyveler enfeksiyonlara karşı daha dirençlidir, ancak olgunluğa yakın meyveler daha duyarlı hale gelmekte ve şiddetli enfeksiyonlar için koşullar sağlanmaktadır.
İlkbaharda dağılma modelleri Monilinia laxa kayısı, şeftali, erik ve badem ağaçlarında konidia. Canadian Journal of Botany (1974), 52: 167-176
Saha iklim modellemesi: Muhtemelen çiçeklenme sırasında enfeksiyon için gereken sürenin kısaltılması gerekmektedir. Bu nedenle model, 5°C'nin üzerindeki 2000 ila 4800 derece saat alanında enfeksiyonları kısaltmaktadır.
Batı çiçek tripsleri
Batı çiçek tripsleri, yaklaşık 0,03 inç uzunluğunda, iki çift saçaklı kanadı olan küçük böceklerdir. Ergin, yılın zamanına bağlı olarak bol miktarda değişen üç renk formuna sahiptir. Karnın üst kısmındaki hafif kahverengi lekeler veya lekeler dışında beyaz ve sarı olan soluk bir form vardır; turuncu bir göğüs ve kahverengi karın ile orta renkli bir form; ve koyu kahverengi olan koyu bir form. Ara form yıl boyunca mevcuttur, ancak ilkbaharda koyu form baskın olurken, soluk form yıl boyunca diğer zamanlarda en bol olanıdır.
İlk yıldız nimfleri opak veya açık sarı renkte olup, ilk tüy dökümünden sonra altın sarısına döner. Nimfal evre 5 ila 20 gün sürer.
Hasar
Nimfler yumurtadan çıkar ve meyveler üzerinde, genellikle kuruyan kaliks veya çiçek kısımlarının altında çok sayıda beslenir. Beslenmeleri meyvenin yüzeyini yaralar. Bu izler meyve büyüdükçe büyür ve meyve deformasyonuna neden olabilir. Tripsler ayrıca meyveler olgunlaşmadan hemen önce gümüşlenmeye neden olabilir.
Çiçeklerde bir miktar beslenme gerçekleşse de, meyve oluşana kadar çok az zarar meydana gelir. Tripsler terminal sürgünlere zarar verebilir ve büyümelerinin durmasına neden olabilir. Genellikle bir ya da iki küçük ölü yaprak uç kısma tutunur. Terminalin hemen altındaki tomurcuklar büyüyerek dala gür bir görünüm verir.
Yönetim
Batı çiçek tripsleri yetişkin olarak yabani otlarda, otlarda, yoncada ve diğer konukçularda, meyve bahçesi tabanında veya yakınında kışı geçirir. Erken ilkbaharda, kışlama alanları bozulursa veya kurursa, tripsler çiçek açan ağaçlara ve bitkilere göç eder ve yumurtalarını konukçu bitkinin sürgün, tomurcuk ve çiçek kısımları gibi hassas kısımlarına bırakır.
Kültürel Kontrol
Tripsler genellikle meyve bahçesi zemininde çiçek açan yabani otlara çekilir. Tripslerin ağaçlara girmesini önlemek için, ağaçlar çiçek açarken örtü bitkisini sökmeyin. Meyve bahçelerine bitişik açık, yabani otlu araziler, thrips gelişimini ve yetişkinlerin meyve bahçelerine göçünü önlemek için mümkün olduğunca erken sökülmelidir.
Organik Olarak Kabul Edilebilir Yöntemler
Kültürel kontroller, temiz yetiştirme ve spinosad'ın Entrust formülasyonunun spreyleri organik olarak kabul edilebilir araçlardır.
İzleme ve Tedavi Kararları
Ağaçlar çiçek açmaya başladığında tripsleri izlemeye başlayın. Beş ila on çiçekli bir sürgünü sarı bir karta vurarak ağaçlardaki çiçekleri inceleyerek veya çiçeklerin içindeki olgunlaşmamış aşamaları arayarak tripsleri izleyin. Genellikle nimfler tokatlama yöntemiyle yerinden oynamaz, bu nedenle çiçekleri tek tek parçalara ayırın ve nimfler için bir el merceği ile inceleyin. İlk dönem nimfler beyaz renklidir ve genellikle görülmeleri zordur, bu nedenle dikkatlice kontrol ettiğinizden emin olun. Nimfler için her bahçede en az 50 ağacı kontrol edin. Sıcak ilkbaharlarda, erginler genellikle tespit edilmeden bir bloğa girip çıkacaktır, bu nedenle her zaman nimfler için örnekleme yapmak önemlidir.
İki veya daha fazla yetişkin thrips mevcutsa veya herhangi bir nimf bulunursa, bir tedavi gereklidir. Eğer bir ilaçlama yapılacaksa, ilaçlamayı kaliks gelişmekte olan yumurtalığın etrafını sarmadan önce yapın. Meyvenin etrafında sıkılaştıktan sonra ceketin altında nimfler bulunursa, methomyl kullanın.
Kaynak: UC IPM Davis'ten literatür:
- K. R. Day, UC Cooperative Extension, Tulare County
- K.Tollerup, UC IPM Programı, Kearney Tarım Merkezi, Parlier
FieldClimate'de risk modelinin hesaplanması için aşağıdaki koşulları kullanırız:
için risk modeli batı çiçek tripsleri Frankliniella occidentalis (Pergande) günlük değerlere dayanmaktadır:
- Hava sıcaklığı 18°C'den yüksek ve 32°C'den düşük olduğunda ve bağıl nem 20%'ye göre 70%'den yüksek olduğunda risk artar
- Hava sıcaklığı 8 saatten uzun süre 32°C'den yüksek olduğunda risk azalır veya
- Bağıl nem hiçbir zaman 70%'den yüksek değilse veya tüm sıcaklıklar 15°C'nin altındaysa riski 10% azaltın.
Bakteriyel pamukçuk
Bakteriyel pamukçuk, başta erik ve kiraz olmak üzere kayısı, şeftali ve süs Prunus türlerinin gövde ve yapraklarında görülen bir hastalıktır. Ölü kabukta çökük lekelere ve yapraklarda küçük deliklere neden olur.
Türler P. syringae çok sayıda patovar (pv. olarak kısaltılır) olarak bulunur, çünkü hepsi aynı görünmesine rağmen farklı, spesifik konukçuları vardır. Patovar morsprunorum Prunus türleri ile sınırlıdır, pv. syringae çok daha geniş bir konukçu aralığına sahiptir, ancak her ikisi de Prunus üzerinde benzer semptomlara neden olur.
Bakteriler yapraklarda yüzey sakinleri (epifitler) olarak bulunur ve ilkbaharda veya yaz başında yağışlı havalarda yaprak gözeneklerinden (stoma) girerek genç yapraklarda enfeksiyonların gelişmesine neden olabilir. Yaprak olgunlaştıkça bu enfeksiyonlar genişlemeyi durdurur ve küçük ölü doku parçaları olarak ortaya çıkar. Yaprak tamamen genişledikçe, canlı dokular ölü yamadan uzaklaşır ve bu da bir 'çukur' bırakarak dışarı düşer.
Çürükçüller, bakteri hücrelerinin yaprak dökümü sırasında yaralardan veya yaprak izlerinden giriş yapmasıyla gelişir. Dokuların dirençli olduğu yaz boyunca ve sıcaklıkların düşük olduğu sonbahar ve kış boyunca az ya da çok uykuda kalır. İlkbaharda enfeksiyonlar hızla yayılarak kabuğu öldürür.
Semptomlar
Aşağıdaki belirtileri görebilirsiniz:
X) Gövde ve mahmuzlarda: İlkbaharda ve yaz başında kabukta çökük, ölü alanlar oluşur ve genellikle sakızımsı bir sızıntı eşlik eder. Enfeksiyon dalın her tarafına yayılırsa dal hızla ölür. Bununla birlikte, Prunus türlerinin kabuğundan sakız üretiminin (gummosis) aslında oldukça yaygın olduğu ve ölü, çökük kabuğun yokluğunda, fiziksel hasar veya çevresel stresler gibi bakteriyel kanker dışındaki nedenlerden kaynaklanmış olabileceği unutulmamalıdır.
Yapraklarda: Genellikle yuvarlak olan ve daha sonra düşerek delikler bırakan küçük kahverengi lekeler ortaya çıkar - sanki yaprak av tüfeği saçmalarıyla vurulmuş gibi, bu da popüler 'çukur' ismine yol açar.
Kimyasal olmayan kontrol
Mümkünse, tüm budamaları dokuların en dirençli olduğu Temmuz veya Ağustos aylarında yapın. Bu aynı zamanda gümüş yaprak hastalığına neden olan mantar sporlarının enfeksiyon riskini en aza indirmek için budama için en uygun zamandır. Tüm çukur alanları kesin, sağlıklı ahşaba kadar budayın ve yarayı yeniden enfeksiyondan korumak için derhal bir yara boyası ile boyayın.
Kaynak: Kraliyet Bahçe Bitkileri Topluluğu
FieldClimate modeli
Günlük değerlere dayalı Risk Modeli:
- Tüm gün toprak su gerilimi 25'ten küçükse ve yağmur 2 mm'den fazlaysa ve yaprak ıslaklık süresi 6 saatten uzunsa risk 20% kadar artar
- Tüm gün boyunca toprak su gerilimi 40'tan yüksekse risk 20%'ye kadar azalır veya
- tüm gün yaprak ıslaklığı yoksa risk 10% kadar azalır veya
- 70%'den fazla nemli saat yoksa nem riski 10% azalır
Soğutucu porsiyonlar
Chilling
Sert çekirdekli meyve ağaçları vejetatif ve meyve veren tomurcuklarını yazın geliştirir ve kış yaklaştıkça, zaten gelişmiş olan tomurcuklar hem daha kısa gün uzunluklarına hem de daha düşük sıcaklıklara tepki olarak uykuya geçer. Bu uyku hali ya da uyku aşaması, bu tomurcukları yaklaşan soğuk havadan korur. Tomurcuklar uyku haline girdikten sonra, donma noktasının çok altındaki sıcaklıklara karşı toleranslı olacak ve kış ortasındaki sıcak dönemlere tepki olarak büyümeyeceklerdir. Bu tomurcuklar yeterli soğuk hava birimi (CU) biriktirene kadar uykuda kalırlar. Ne zaman yeterince soğuk biriktiğinde, tomurcuklar ılık sıcaklıklara tepki olarak büyümeye hazırdır. Yeterli CU olduğu sürece çiçek ve yaprak tomurcukları normal şekilde gelişir. Eğer tomurcuklar kış aylarında yeterli soğutma sıcaklığı almazlar ağaçlar yetersiz soğuklama ile ilişkili fizyolojik semptomlardan bir veya daha fazlasını geliştirecektir: 1) yapraklanmanın gecikmesi, 2) meyve tutumunun azalması ve iliklenmenin artması ve 3) meyve kalitesinin düşmesi.
Yetersiz Üşüme Belirtileri
Gecikmiş Yapraklanma:
Yetersiz soğutmanın klasik bir belirtisi yapraklanmanın gecikmesidir. Bir ağaçta gövde uçlarına yakın küçük bir tutam yaprak olabilir ve uçların 12 ila 20 inç altında yaprak bulunmayabilir. Alt tomurcuklar sonunda kırılır ancak tam yapraklanma önemli ölçüde gecikir, meyve tutumu azalır ve ağaç zayıflar. Ayrıca, ağacın alt kısımlarından yoğun emilim yönetim sorunlarına neden olur ve gelecek yılın meyve tomurcuklarının normal gelişimi bozulabilir.
Azaltılmış Meyve Tutumu ve Düğmeleme:
Yetersiz soğuklamaya tepki olarak çiçeklenme, genellikle yaprak gelişiminde görülen modeli takip eder. Çiçeklenme gecikir, uzar ve pistil ve polen gelişimindeki anormallikler nedeniyle meyve tutumu azalır. Birçok şeftali çeşidinde çiçekler kabuk yarılmasından önce veya kabuk yarılması civarında dökülür, ancak 'Jersey Queen' ve 'Harvester' gibi diğerlerinde düğmeler oluşur. Düğmeler, görünüşte açan ama asla tam boy meyveye dönüşmeyen çiçeklerden kaynaklanır. Meyveler olgunlaştıkça küçük ve şekilsiz kalır. Eğer bu meyveleri kesip açarsanız, tohum ölür. Düğümlenme sezonun başlarında belirgin olmadığından, yetiştiriciler anormal meyveleri seyreltemez ve gelişen düğmeler böcekler ve hastalıklar için bir besin kaynağı ve kışlama alanı olarak hizmet eder.
Meyve Kalitesinde Azalma:
Yetersiz soğuklamanın meyve kalitesi üzerindeki etkileri muhtemelen en az tartışılan konudur ancak özellikle orta ve güney Teksas'ta çok yaygın olduğu görülmektedir. Yaprak büyümesi ve meyve tutumu üzerindeki etkiler dramatiktir ancak yetersiz soğuklamanın meyve kalitesi üzerindeki etkileri hafiftir ve diğer belirtiler görülmediğinde ortaya çıkabilir. Yetersiz soğuklama birçok çeşidin ucunun genişlemesine ve sertliğinin azalmasına neden olur. Ayrıca, meyve zemin rengi normalden daha yeşil olabilir, bunun nedeni muhtemelen zemin rengi yeşilden sarıya tam olarak değişmeden önce meyvenin sertliğini kaybetmesidir. Bu kalite sorunlarının kapsamı çeşide ve soğuklama eksikliğinin derecesine bağlıdır.
Modeller
Soğutmayı hesaplamak için kullanılan ve her biri soğutma biriminin ne olduğunu tanımlayan çeşitli modeller vardır. En yaygın üç model 45 derece F (7°C) altındaki saat sayısı modeli, 32 ile 45 derece F (2 ile 7°C) arasındaki saat sayısı modeli ve Utah modelidir. İlk iki model basittir ve bir soğutma birimini belirli sıcaklıkların altında veya arasında bir saat olarak tanımlar. Utah yöntemi daha karmaşıktır çünkü göreceli soğutma etkinliği ve negatif soğutma birikimi (veya soğutma olumsuzlaması) kavramlarını ortaya koymaktadır.
FieldClimate'de şunları kullanırız soğuk porsiyonların hesaplanması için model (CP). Soğutma birikimleri, 2 ila 7°C'lik bir sıcaklık aralığı kullanılarak soğutma kısımları olarak hesaplanır. Soğutma oranlarının hesaplanması 96 saatlik eşit veya daha fazla sürenin ardından >15°C' de sona erer (7 ila 15°C arasında tutar)
Hesaplamalar Erez A, Fishman S, Linsley- Noakes GC, Allan P (1990) Şeftali tomurcuklarında dinlenme tamamlanması için dinamik model çalışmasına dayanmaktadır. Acta Hortic 276: 165-174.
Önerilen ekipman
Bu ürünün potansiyel hastalıklarını izlemek için hangi sensör setinin gerekli olduğunu kontrol edin.