Okul ve Eğitim ve Her Telden Eğitim Konuları Forumunda Sosyolojide Yapısalcılık (Strüktüralizm) Konusunu Okuyorsunuz..
-
19 Kasım 2012 23:08
Asel
Bayan Üye
Sosyolojide Yapısalcılık (Strüktüralizm)
Sosyolojide Yapısalcılık
Dilimize yapısalcılık olarak tercüme edilen strüktüralizm, özellikle 1950lerden itibaren Batıda oldukça popüler olan, sosyal bilimlerin yanı sıra, matematikten sibernetiğe kadar geniş bir alanda etkili olan bir düşünce akımı dır. Böylesine geniş bir bilimsel alanda kullanıldığından tanımlanması oldukça güçleşen strüktüralizm, farklı araştırmacılar tarafından değişik biçimlerde takdim edilmektedir. Bu biçimler onun teori, bilimsel yöntem, araştırma yönelimi veya çözümleme biçimi olmasından bir felsefe olarak görülmesine kadar uzanmaktadır. Strüktüralizmin önemli teorisyenlerinden biri olan Claude Ldvi-Strauss, onu bilimsel yöntem olduğunda ısrarlıdır.
Yapı (structure) kavramının kaynağına bakıldığında öncelikle Radcliffe Brown yoluyla Spencerın organik teorisi ve daha sonra L yoluyla Ferdinand de Saussureün dilbilimi (linguistic) ile karşılaşılır. Spencer, 1876da ilk cildini yayınladığı Sosyolojinin ilkeleri isimli eserinde canlı varlıklarla toplum arasında geniş paralellikler kurmuş, toplumun bir organizma olarak değerlendirilebileceği ve bu nedenle sosyal organizma olarak isimlendirilebileceği sonucuna ulaşmıştı. Comteda sosyal statik olarak ifadesini bulan toplumun süreklilik arz eden nitelikleri için Spencer sosyal yapı kavramını kullanmış; terim daha sonra, Radcliffe-Brown tarafından daha belirli bir hale getirilerek İngiliz sosyal antropolojisine taşınmıştır. Strüktüralizmin diğer kaynağı Ferdinand de Saussure Cours de Linguistique Gdnerale (Genel Dilbilim Dersleri) isimli -vefatından sonra öğrencileri tarafından yayınlanmış olan (1916)- eserinde, dilin bir sistem olarak incelenebileceğini ve kendine Özgü bir sistem olduğunu ileri sürmüştü. Ne var ki, bu iki kaynağın yapı kavramından anladıkları son noktada birbirlerin den oldukça farklıdır. Radcliffe-Brownun yaklaşımı genel olarak fonksiyonalizm içinde değerlendirildiğinden biz burada, 1949 yılında yayınladığı Structures Elementaires de la Parent6 (Akrabalığın Temel Yapıları) ve 1958de yayınladığı Anthropologie Structurale (Yapısal Antropoloji) isimli eserleriyle strüktüralizm teriminin popüler olmasında büyük payı bulunan Levi-Straussun yaklaşımı üzerinde duracağız. L özellikle akrabalık, mitler ve din üzerinde yaptığı sosyal antropolojik çözümlemelerden etkilenen sosyologiar, strtiktüralist kavramları medya, ideoloji ve bir bütün olarak kültür alanlarına uygulamışlardır.
Strüktüralistlerin ortak özelliği, bir olgunun açıklanmasında maziye başvurmak yerine yapıları ve yapılar arası ilişkileri vurgulamalarıdır. Kullanıldığı yere göre farklı anlamlar belirten yapı kavramı, genel anlamıyla izafi de olsa kalıcılık arz eden bütünlükleri ifade eder. Bottomore, Sociology isimli kitabında sosyal yapı kavramının çeşitli kullanımları arasında bana en yararlı görüneni, sosyal yapıyı toplumdaki en önemli grupların ve kurumların ilkelerinin bütünü olarak değerlendirenidir der. Strüktüralizmi, her tür toplumsal araştırmaya uygulanabilecek bir yöntem olarak takdim eden Levi-Strauss; yapı kavramını, birçok özelliğe sahip bir model olarak değerlendirir. Ona göre bu özelliklerin ilki, yapının birçok öğeden müteşekkil bir sistem oluşturmasıdır. Öyle ki, bu öğelerden hiçbirinin sistemin diğer öğelerinde bir değişiklik meydana getirmeden değişmesi mümkün değildir. İkinci olarak yapı, aynı tür yapı gruplarını oluşturmayı sağlayacak bir dizi dönüşümü düzenleme imkanı vermelidir. Üçüncü olarak, yapının özelliklerinden bir veya birkaçı üzerinde bazı düzenlemeler yapıldı ğında, yapının nasıl bir tepki göstereceği tahmin edilebilmelidir. Son olarak yapı, gözlemlenen bütün olguları hemen anlaşılır kılacak bir biçimde kurulmuş olmalıdır.
Yukarıdaki ifadelerden anlaşıldığına göre, strüktüralizm, sosyolojik çözümlemeyi, olguların görüntülerinin ötesinde yer alan yapılara dayandır makta; dolayısıyla, fertlerin bilinçli davranışlarını bir kenara itmekte; ayrıca, zaman faktöründen de bağımsız hareket etmektedir. Özlü bir ifade ile söylemek gerekirse, strüktüralizm sosyolojiyi aktörsüz ve tarihsiz olarak kur maya çalışan bir teoridir.
Burada daha önce fonksiyonalizmi açıklarken işaret ettiğimiz bir hususu strüktüralizm için de tekrarlayalım: Striiktüralizm strüktüral analizi aşan bir iddiadır. Yapıların çözümlenmesi anlamına gelen strüktüral analiz tüm sosyolojik yaklaşımların toplumu anlamak için yararlandığı bir araçtır. Struktüralizm ise yapıların çözümlenmesiyle toplumun yeterince anlaşılabileceğini ileri sürmektedir. Aradaki farklılık gereklilik ve yeterlilik terimleri arasındaki farklılıktan ibarettir.
Yapı kavramıyla ilgili yukarıda yaptığımız açıklama çerçevesinde, Radcliffe-Brown ile Levi-Strauss arasında bir farklılık yoktur. İkisinin görüşlerinin İngiliz strüktüralizmi ve Fransız strüktüralizmi olarak isimlendirilmesine neden olan farklılık, Levi-Straussun yapı kavramına yüklemiş olduğu yeni ve psikolojik anlamdan kaynaklanmaktadır. Felsefeden gelen Levi-Straussa göre, sosyal yapıyı anlamak için öncelikle insan aklının evrensel yapısına inmek gerekir. Bu yapı, ben (ego) ve diğerleri (autres) arasındaki diyalektik çatışmadan doğar. Sosyal yapı, ben ve diğerleri arasındaki karşılıklılık (r ilkesi çerçevesinde şekillenen ilişkiler tarafından oluşturulur. Karşılıklılık ilkesi, diyalektik ilişkinin yumuşatılmasını ve uzlaşmanın sağlanmasını ifade eden bir kavramdır. Bu durum hediye alıp verme ya da evlilik gibi bir çok olguda görülmektedir. Evrensel olan bir psikolojik ihtiyacı yansıtan bu olgular incelendiğinde diyalektik çatışma ve çatışmayı uzlaşmaya dönüştüren karşılıklılık ilişkisi kolayca görülebilir. Anlaşıldığı üzere Levi strüktüralizmini İngiliz strüktüralizminden ayıran husus, bilinçdışı mekanizmalara ağırlık vermesi ve sosyal yapının, zihindeki semantik veya kavramsal yapıların yankısı Olduğunu ileri sürmesidir.
-
Sponsor Bağlantılar
Bugün
Sosyolojide Yapısalcılık (Strüktüralizm) isimli yazıya yorum yazın.