ramazan başlarken, bir arkadaşın ilk teravihe yahya efendi'ye gittiğini gördüm. o gün düşündüm, ömrümde sadece bir kere yahya efendi'ye gitmiştim. onun üzerinden de, on seneden çok zaman geçmişti. beşiktaş'ta bir tepede olduğunu biliyordum da, nerede olduğunu bile hatırlamıyordum. bir gün gitsem iyi olur diyordum.
derken, bir ramazan akşamı, iki arkadaşım misafir geldi. birinin elinde bir kitap. ismi: sır. (bkz: http://www.kitapyurdu.com/…ml&manufacturer_id=55008
) bir yahya efendi romanı... ben gitmeyince, yahya efendi geldi diye düşündüm ve sevindim... o sevinçle, romanı okumaya başladım... ilk fırsatta ziyaret etmek vacip olmuştu.
bir öğle vakti yahya efendi'ye gittim... meğer ne kadar yakınmış. kabri başında dua ettim. manzarayı seyrettim... kadir gecesi nereye gitsem diye düşünürken, yine yahya efendi'ye gittim.
sonra, bana kitabı hediye eden arkadaşım, bayramda yine geldi. bir gece vakti acıkmıştım. nerede yemek yiyeceğimizi bilmiyor, öyle yürüyorduk... beşiktaş'a yaklaştığımızda, yahya efendi'ye gidelim dedik ve gittik... hazret, bizi çekmişti. çekiyor.
romanı bitirdikten sonra, yahya efendi'ye hayranlığım büyüdü ve buraya yazmayı borç bildim. yahya efendi'yi merak edenlere romanı öneririm.