Sabahları fiziksel aktivite yapanlarda kalp hastalığı ve inme riski en düşüktür.
dergisinde yayınlanan yeni bir araştırma Avrupa Önleyici Kardiyoloji Dergisi sabah fiziksel aktivitesinin en düşük kalp hastalığı ve inme riski ile ilişkili olduğunu bulmuştur. 85.000’den fazla kişiyi içeren çalışma, bu ilişkinin toplam günlük aktivite seviyesinden bağımsız olarak doğru olduğunu buldu.
Hollanda’daki Leiden Üniversitesi Tıp Merkezi’nden çalışma yazarı Bayan Gali Albalak, “Egzersizin kalp sağlığı için iyi olduğu iyi bir şekilde belirlendi ve çalışmamız şimdi sabah aktivitesinin en faydalı olduğunu gösteriyor” dedi. “Bulgular özellikle kadınlarda belirgindi ve hem erkenci kuşlara hem de gece kuşlarına uygulandı.”
Çalışma, 86.657 yetişkinde fiziksel aktivite ile kalp hastalığı ve inme riski arasındaki ilişkiyi araştırmak için Birleşik Krallık Biobank’tan alınan verileri kullandı. Çalışmanın başlangıcında kardiyovasküler hastalığı olmayan ve yaşları 42 ile 78 arasında değişen (ortalama yaş 62) katılımcılar bir hafta boyunca aktivite takipçisi taktılar. Çalışma, sabah fiziksel aktivitesinin, toplam günlük aktivite seviyesinden bağımsız olarak, en düşük kalp hastalığı ve inme riski ile ilişkili olduğunu buldu. Katılımcılar, koroner arter hastalığı veya inme ile ilgili bir hastaneye yatış veya ölüm olarak tanımlanan olay kardiyovasküler hastalık açısından takip edildi.
Altı ila sekiz yıllık takip sırasında 2.911 katılımcı koroner arter hastalığı geliştirdi ve 796 katılımcı felç geçirdi. 24 saatlik bir süre boyunca en yüksek aktivite sürelerini karşılaştırdığımızda, sabah 8 ile sabah 11 arasında en aktif olmanın hem kalp hastalığı hem de inme için en düşük risklerle bağlantılı olduğu görüldü.
İkinci bir analizde araştırmacılar, katılımcıları fiziksel aktivitenin en yoğun olduğu zamana göre dört gruba ayırdı: 1) öğlen; 2) sabahın erken saatleri (~08:00); 3) sabah geç saatlerde (~10:00); ve 4) akşam (~19:00). Kategoriler, çalışma başlamadan önce önceden belirlenmek yerine, çalışma popülasyonundaki aktivitenin zirve zamanlarına göre seçildi. Aktivitenin en yoğun olduğu zaman ile kardiyovasküler hastalık vakası arasındaki ilişkiler, referans grubu olarak gün ortası kullanılarak analiz edildi.
Yaş ve cinsiyete göre ayarlandıktan sonra, sabahın erken saatlerinde veya sabah geç saatlerde en aktif olan katılımcılar, referans gruba kıyasla sırasıyla %11 ve %16 daha düşük koroner arter hastalığı riskine sahipti. Ek olarak, sabahın geç saatlerinde en aktif olanlar, referans grubuyla karşılaştırıldığında felç geçirme riskinde %17’lik bir düşüşe sahipti.
Bulgular, toplam günlük aktivite miktarına ve katılımcıların kendilerini sabah insanı mı yoksa akşam insanı olarak mı tanımladıklarına bakılmaksızın tutarlıydı. Sonuçlar cinsiyete göre ayrı ayrı analiz edildiğinde, araştırmacılar sonuçların özellikle kadınlarda belirgin olduğunu ancak erkeklerde artık anlamlı olmadığını bulmuşlardır. Sabahın erken saatlerinde veya geç saatlerde en aktif olan kadınların, referans gruba kıyasla sırasıyla %22 ve %24 daha düşük koroner arter hastalığı riski vardı. Ek olarak, sabahın geç saatlerinde en aktif olan kadınların felç geçirme riskleri referans grupla karşılaştırıldığında %35 daha azdı.
Albalak, “Bu gözlemsel bir çalışmaydı ve bu nedenle çağrışımların neden kadınlarda daha belirgin olduğunu açıklayamıyoruz. Bulgularımız, sabah aktivitesinin ve özellikle sabah geç saatlerin en avantajlı olabileceğini öne sürerek, fiziksel olarak aktif olmanın sağlık yararlarına dair kanıtlara katkıda bulunuyor. Bu oldukça yeni bir araştırma alanı olduğundan, sabah egzersizine öncelik vermek için resmi bir tavsiye için henüz çok erken. Ancak bir gün sadece bir satır ekleyerek mevcut önerileri iyileştirebileceğimizi umuyoruz: ‘egzersiz yaparken, bunu sabah yapmanız önerilir’.
Referans: Gali Albalak, Marjon Stijntjes, David van Bodegom, J Wouter Jukema, Douwe E Atsma, Diana van Heemst ve Raymond Noordam, 14’ten “Saatinizi ayarlamak: genel popülasyonda objektif fiziksel aktivitenin zamanlaması ile kardiyovasküler hastalık riski arasındaki ilişkiler” Kasım 2022, Avrupa Önleyici Kardiyoloji Dergisi.
DOI: 10.1093/eurjpc/zwac239