Yeni araştırmalar, bilim adamlarının Stonehenge'in daha küçük maviktaşlarının kesin kaynağını bulduklarını ileri sürüyor.
Taşların kaya kompozisyonu, yaklaşık olarak bir asır önce bu tür kayaların kaynağı olarak önerilmiş olan yerden yaklaşık 1,8 mil (3 kilometre) uzaklıkta bulunan yakındaki bir kayalıktan geldiklerini ortaya çıkarmıştır. Rock'ın kökeninin keşfi, sırayla, arkeologların bir gün Stonehenge'a taşların nasıl ulaştığıyla ilgili gizemlerin açığa çıkmasına yardımcı olabilir.
Çalışma, "arkeologların taşların insan işçiliğine dair kanıtları araştırabilecekleri alanları vurgulayan taşların kesin kaynaklarını bulur", diyor jeolog ve Galler Ulusal Müzesi'nden yazar Richard Bevins. [Fotoğraflarda: Stonehenge Yoluyla Yürüyüş]
Gizemli megalitler
İngiltere, Wiltshire, eski işgal kanıtı, yaklaşık 10.500 yıl önce yükselen çam direkleri izleri ile barındırır. Stonehenge'deki ilk megalitler 5000 yıl önce dikilmiş ve uzun süredir kayıp olan kültürler bir milenyumun anıtına eklemeye devam etmiştir. Yaratılış, 30 tonluk büyük sarsen taşların yanı sıra, ıslak veya kesildiğinde tonları için adlandırılan daha küçük mavilerden oluşuyor.
Stonhenge'nin amacı uzun zamandır bir gizemdi, bir kısmı birliğin sembolü, kutsal bir avlanma yerine bir anıt veya bir ses yanılsamasının kaynağıydı.
Ancak onlarca yıldır araştırmacılar en az birkaç şey üzerinde anlaştılar. 1923'te jeolog Herbert H. Thomas, dolerit mavisi olarak bilinen taşların bir türünün kaynağını, batı Galler'in Preseli Tepeleri'nde yüksek bir yerde bulunan Karel Meini olarak bilinen kayalık bir kayalığın kaynağına işaret etti. Diğer maviktaşların (diğer tiplerde magmatik ya da kayaçlardan yapılmış) yakınlardaki Carn Alw bölgesinden geldiğine ikna olmuştu. Bu da, Stonehenge’nin inşaatçılarının taşları yokuş aşağı, Bristol Kanalı'na taşıdıkları teoriye, daha sonraları deniz yoluyla bu bölgeye akıtıyorlar.
Farklı kökenler?
Ancak birkaç yıl önce, Bevins ve meslektaşları, en azından bazı maviktaşların, Craig Rhos y felin olarak adlandırılan daha düşük bir yükseklikte, peyzajın biraz farklı bir bölgesinden geldiğini buldular. Eğer doğruysa, bu, inşaatçıların tepelerin zirvesinde yokuş yukarı taşlara, daha sonra yokuş aşağı kayalıklarda denize indirmeden önce yokuşa düşeceklerini ifade ederdi.
Rakip bir başka teori ise buzulların son Buz Devri boyunca Bluestonları Stonehenge genel bölgesine taşıdığını ileri sürmektedir.
Araştırmacılar, Thomas'ın tanımladığı dolerit mavisi taşlarının kökenlerini merak ettiler ve kayaların mineral bileşimine ikinci bir bakış attılar. Genel olarak, kaya erimiş magmadan oluştuğunda, uyumsuz elementler olarak bilinen bazı mineraller, kalan magmada kristalleşen magmanın dışında kalırken, diğerleri kristalleştirici magma içine gömülür. Bevins, kayaların kökenini tanımlayan geçmiş çalışmaların sadece birkaç uyumsuz elemanın varlığını kullandığını söyledi.
Yeni çalışmada ekip, orijinal magma içinde kristalleşen yapıların bir parçası olan krom, nikel, magnezyum oksit ve demir oksit gibi minerallere baktı. Araştırmacılar, dolerit maviktaşlarının en az yüzde 55'inin, Thomas'ın 1923'te önerdiği yerden daha kuzeyde bulunan ve Gondol'dan yaklaşık 225 kilometre uzakta bulunan Carn Goedog olarak bilinen bir yerden geldiğini belirtti.
Bu, sırayla, taşımacılık raft teorisini daha olası hale getirdi, Bevins WordsSideKick.com'a söyledi.
Ulaşım gizemi
Yeni bulgular, kayaların Stonehenge'e nasıl yapmış olabileceğine dair cevaplardan daha fazla soru sormaktadır.
Ancak, taşların kökenlerinin tam yerini saptamak, arkeologların bölgedeki eski insan el işlerinin diğer delillerini aramasına yardımcı olabileceğini ve bunun daha sonra ulaşım yöntemine ışık tutabileceğini belirtti.
Bevins, "Örneğin, taşların Neolitik dönemlerde insanlar tarafından işlendiğine güvenebilirsek, o zaman buz taşıma teorisi reddedilirdi." Dedi.
Bulgular Arkeoloji Bilim Dergisi'nin Şubat sayısında yayınlandı.
Tia Ghose'i takip et heyecan ve Google+. Takip et Canlı Bilim @wordssidekick, Facebook & Google+. Hakkında orijinal makale Canlı Bilim.