Bölüm 236: Dört yeni Üye
Çeviri: RassNt
Asansör en sonunda 12. kata geldi, binanın ortasındaki kattı bu.
Oyun bitti ama 24. kat henüz ortaya çıkmadı.
Asansör karanlık koridora açıldı ve Chen Ge asansörün içinde durarak hayalet hikayeleri toplumunun el ilanını çıkardı. 1. katın karşılığı 23. kat, 2. katın karşılığı 22. kat ama 12 kat merkezde olduğu için karşılığı olan bir kat yok.
Chen Ge bunu düşünerek başarılı olup olamadığından emin değildi. Yaşlı kadın yüzünden mi? Onun yüzünden mi başarısız oldum? Tekrar deneyebilir miyim?
Çarşamba olmuştu. Asansörde kalarak dışarı bakan Chen Ge huzursuz hissetti. "Asansörde 24 numara bar ama kontrol panelinde 24. katın butonu yok. Bu asansör şirketinin bir hatası mı yoksa ikinci bir anlamı mı var?"
Chen Ge kolay kolay pes edecek değildi, o yüzden en üst kata geri dönmeye karar verdi. 23 katın düğmesine bastı ve asansör yükselmeye başladı. Numara değişmeye devam ediyordu ve asansör hiçbir yerde durmadı.
20, 21, 22…
Chen Ge numaralara bakıyordu ve numara 22'den 23'e geçtiğinde asansör önceki gibi yavaşlamadı. Numara sanki kanıyormuş gibi koyulaştı. Asansör kabini aniden soğuk bir rüzgarla doldu ve asansörün dışından garip sesler gelmeye başladı.
Chen Ge asansörün köşesinde durdu ve vücudu yarı eğik pozisyondaydı. Parmakları baldırına bağlı satıra doğru uzandı. İki saniye sonra asansör yavaşlamaya başladı. Asansör tamamen durduğunda ekrandaki sayı aydınlandı.
24. kat!
Gümüş rengi kapı açıldı ve ikiye ayrılırken şüpheli bir şekilde kana benzeyen yapışkan bir madde onlara yapışmıştı. Kabine bir dalga halinde korku akın etti. Chen Ge dudaklarını ve burnunu bu çok tanıdık kokuya karşı kapattı. Benzer kokuyu Hai Ming Apartmanları ve Üçüncü Hastalık Koğuşunda da almıştı.
Sanırım bu koku kapının arkasından gelen canavarlara özgü!
Asansör tamamen açıldı. Chen Ge koridora baktı ve tereddüt etmeye başladı. Hemen dışarı çıkmak yerine telefonunun hızlı arama özelliğine Gu Feiyu'nun numarasını ayarladı. Bu durum polisleri arama prosedürüne fazladan bir adım ekleyecek olsa da polisi arayarak kimliğini ifşa etmemiş olacaktı.
Her şeyi ayarladıktan sonra cebinden bir şey çıkardı. Buraya gelmeden önce bunu korku evinden dışarı çıkarıp çıkaramayacağını merak ediyordu.
El ilanında üyelerin kimliklerini gizli tutmaları için maske giymeleri gerektiği yazıyor.
Chen Ge'nin korku evinde birçok maske vardı ama en rahat ettiği maske Doktor kafakıranın deri maskesiydi. Bununla birlikte en azından deli insanlardan oluşan gruba katılmam daha kolay olacak.
Korku evinin dışında ilk kez maske takacağı için bunun ona doğal hissettirmemesi anlaşılabilir bir durumdu. Fakat şu an bu detaylara odaklanacak zaman değildi.
Asansörden çıkarken dönüp arkasına baktı. Asansör kapısının yanındaki duvarlarda sanki insanlar asansöre doğru sürünmeye çalışmış ama zalimce geri çekilmiş gibi kan lekeleri ve kan izleri vardı.
Asansör yavaşça kapandı ve ayrıldıktan sonra geri dönmedi.
Buradan nasıl ayrılacağım?
Bir yol olmalıydı, Chen Ge kendini ancak bu şekilde teselli edebilirdi. Her yeri inceledikten sonra koridorda ilerledi.
Asansörün içindeyken insanların çığlıklarını duymuştu ama şimdi dışardaydı ve ortamın gayet sessiz olduğunu gördü. Bütün kapılar kilitliydi ve içeriden gelen herhangi bir ses yoktu.
Bu katta yaşayan kimse yok gibi.
İlerledikçe ışık azaldı ve duvarda daha fazla kan izi belirdi.
Topluluk bu odalardan birinde mi?
Chen Ge on metre kadar yürüdükten sonra açık bir kapı gördü. Oraya doğru dikkatlice ilerledi. Tam içeri girmeye hazırlanırken aninden kuş maskesi takmış birisi kapıdan çıktı.
Chen Ge duraksadı ama kuş adam ürkmüş gibi geriye sıçradı. Chen Ge konuşmadı. Bu yabancı ortamda ne kadar fazla konuşursa kendini tehlikeye atma riski o kadar yüksek olacaktı.
İki taraf da sessiz kaldı. Biraz sonra kuş adam şüpheyle sordu, "Yeni bir üye mi?"
"Evet." Chen Ge sesini değiştirerek daha düşük ve ciddi tonla konuştu.
"Ama üç yeni üye bugün çoktan geldiler, neden dördüncü var?" Kuş adam Chen Ge'nin yolunu kesti. "Burayı nasıl buldun?"
Chen Ge adama hayalet hikayeleri toplumunun el ilanını gösterdi. Adam kağıda baktı ve merakı derinleşti. "Bu gerçekten de bizim gönderdiğimiz el ilanı ama neden dördüncü el ilanı var?"
Adam gagası Chen Ge'nin yüzüne neredeyse değecek kadar ona yaklaştı.
"Kokun çok hoş..." kuş adam kapıyı arkasından kapattı ve belirsiz bir sesle konuştu, "Benimle gel."
Chen Ge başını eğerek takip etti. Gözleri titredi. Kuş adam kapıyı kapatırken içeri ufak bir bakış atmaya çalışmıştı. Karanlık odanın içinde birkaç ahşap kutu vardı. Bu kutulardan birisi kapalı değildi ve dışarı bir kol sarkmıştı. Avucunda sanki bir kuş gagasıyla delinmiş gibi dairesel bir delik vardı.
Kuş adamın peşinden giderek koridorun sonuna vardılar.
"İçeri gir." Koridorun sonundaki kapıyı işaret etti.
"Tamam."
Chen Ge zaman harcamadı. Kapıyı açtı ve iki saniye bekleyip bunun bir pusu olmadığından emin olduktan sonra içeri yürüdü. İçeriyi gördüğü anda derin bir nefes aldı.
Oda beklediğinden daha büyüktü. Odanın ortasında uzun bir yemek masası vardı ve beşi sağda beşi solda olmak üzere on kişi yüzlerinde yüzsüz maskeler ve siyah cübbelerle oturuyordu. Yanda gündelik kıyafetler giymiş üç insan duruyordu.
On üç kişi...
Chen Ge birkaç saniye içinde orada bulunan herkesin özelliklerini hafızasına kazıdı. Işık yüzünden mi? Neden soldaki beşlinin gölgeleri yok ama sağdaki beşlinin var?
"İçeri gir, dördüncü yeni üye. İyi şanslar." Kuş adam Chen Ge'ye dönme şansı vermeden kapıyı arkasından kapattı.
Ses yüksekti ve odadaki herkesin dikkatini çekti. Bütün maskeler Chen Ge'ye doğru döndü.
"Neden dördüncü yeni üye var?" Sağdan ilk sandalyede oturan adam ayağa kalktı. Sesi keskindi ve açıktaki serçe parmağında bir sigara yanıyordu.
"İnsanların hikayesini bölme," soldan ilk sandalyede oturan kişi zayıf bir tonla konuştu. Canı sıkkın gibiydi.
"Ama nasıl dördüncü bir yeni üye olabilir?" Sağ taraftaki adam tekrar yerine oturdu.
"Önemli değil. Ne de olsa en sonunda sadece üç kişi kalacak," sol taraftaki adam karanlık bir tonla konuştu. Bunu söylediğinde yemek masasının yanında duran üç yeni üye gerildi.