İlk tahminlerin aksine, Irma Kasırgası doğrudan Miami üzerinden geçmedi; Ancak Florida'nın en kalabalık şehri, elektrik kesintilerine, sellere ve bazı hasarlara neden olan şiddetli rüzgârlara maruz kaldı. Bir başka beklenmedik etki de gökdelenlerini boşaltmamaya karar verenlerin baş dönmesiydi.
Miami'nin finans bölgesi Brickell'deyiz. O günden gelen görüntüler bir bilim kurgu filminden alınmış gibi görünüyor . Sokaklar nehir oldu, yapım aşamasında olan iki binanın üzerine iki büyük vinç çöktü ve 4.Kategori kasırganın taşıdığı şiddetli rüzgârların ortasında körfeze bakan lüks gökdelenler sallanmaya başladı.
Univision için çalışan bir web tasarımcısı ve geliştiricisi olan Juanje Gómez, binasının hareketini hiç fark etmemişti. "Koya bakan birinci sırada 21. katta yaşıyoruz" diye açıklıyor. “Binanın 23 katı var, bu yüzden neredeyse zirvedeyiz. Pazar sabahı zeminin gıcırdayan sesiyle uyandım. Odada birinin yürüdüğünü sanıyordum, ama ahşap zemini gıcırdatan şey binanın sallanmasıydı. "
Ronny Rojas, "Pencereler çok titriyordu ve binanın rüzgarda sallandığını hissedebiliyordunuz" diye ekliyor. Univision Noticias gazetecisi, binanın sallanmasıyla evinin çıkardığı ürpertici gürültüyü kaydetti ve videoyu Twitter'a yükledi . Penceresinden finans merkezinin ana caddesinin sular altında kaldığını ve bazı teknelerin karaya vurulduğunu görebiliyordu.
Miami sahilindeki en güneydeki üç mahalle olan Cononut Grove, Brickell ve Downtown Miami sellerden en çok etkilenen bölgelerdi. 21. kata sığındığınızda selin sorun olmadığını düşünebilirsiniz, ancak sokakları istila eden su ve binasının aralıksız sallanması Juanje Gómez'e bir teknede olmanın mide bulandırıcı hissini verdi.
"Gün boyunca, dizüstü bilgisayarda çalışmak, başımı döndürdüğünü hissettim" diyor. "Bir arabada okumaya çalışırsam genellikle başım dönüyor ve bu da aynı duyguydu." Juanje, binasının hareketini göstermek için bize küvetinin bu videosunu gönderdi. “Acil bir durumda olması için küvetimiz su ile doluydu” diyor, “ve sanki sallanıyormuş gibi hareket ediyordu. Deprem videolarında görüldüğü gibi lamba da bir taraftan diğerine hareket ediyordu ”.
Juanje gibi Brickell'de kalmaya karar verenler de rüzgarın gökdelenler üzerindeki etkisine güvenmediler. Dairelerinde kendilerini güvende hissettiler (bir gökdelenin gıcırtısını dinlerken hissedebilecekleri kadar güvende), ama binanın sallanması yüzünden başları dönüyordu.
Gökdelenlerin sallanmaya karşı büyük bir toleransı vardır. İzin verilenden çok daha fazla sallanabilirler ve yine de mükemmel bir şekilde stabil ve yapısal olarak sağlam olabilirler , ancak tam olarak insanların sallanmayı fark etmemeleri için tasarlanmıştır. İnsan vücudu ritmik harekete tahammül etmez: Bizi hasta eder, konsantrasyonumuzu kaybetmemize neden olur ve bizi korkutur. Aslında birçok insan binaların asla taşınmaması gerektiğine inanıyor.
Elbette gerçek tam tersidir. Tüm binalar taşınır: Mısır piramitlerinden Pentagon'a. Belki sadece küçük ölçekte ve en şiddetli fırtınalarda, ancak her malzeme ve yapısal sistem yükü altında deforme olmalıdır. Hiçbir şey sonsuz derecede katı olamaz. Neyse ki, insanlar bu hareketin çok kötü alıcılarıdır.
Binaların insan algısının eşiğini aşması daha uzun, daha dar ve daha hafif inşa etmeye başlayana kadar değildi. 1930'ların mimarları bunu zaten biliyordu. Popular Science Monthly'nin 1938 sayısında , mühendis David Cushman Coyle , "Yeni Bir Makine Gökdelenleri ÜrpertiyorRüzgarla". Coyle, insanları şaklatan hareketi ölçmek için New York'taki en yüksek gökdelenlerin tepesine tırmandı, buna "gökyüzü hastalığı" adını verdiler. Mühendis meslektaşlarına, bir binanın yapısının rüzgârın neden olduğu titreşimi "bina sakinlerine güven veren sınırlar içinde" tutacak kadar sert olması gerektiğini söyledi.
Chrysler ve Empire State binalarını inşa ettikten sonra, mühendisler gökdelenlerin yapısal bütünlüğünü tasarlamanın yeterli olmadığını anladılar: insan güveni üzerine inşa etmek zorundaydılar. O zaman bilmedikleri (ve hala öğrenmekte oldukları) şey, bu güvenin sınırlarının yattığı yerdir.
Rüzgar girdaplarının neden olduğu titreşimler binanın doğal frekansı ile uyumlu hale geldiğinde gökdelenler salınmaya başlar. Mühendisler arasında popüler bir benzetme, küçük bir çocuğun salıncaktaki görüntüsüdür: çocuk daha yükseğe ulaşmak için bacaklarını uzatır; Doğru hızda yaparsanız, salınım gittikçe yükselir. Bunu halletmeniz biraz zaman alabilir, ancak bunu yaptıktan sonra dengenizi korumak çok az çaba gerektirir. Bu, 500.000 tonluk çelik ve beton bir gökdelen uzun süre ileri geri sallanmaya başlıyor.
Kırk katlı bir bina dört saniyelik bir süre içinde bir ayağı sola ve bir ayağı sağa sallayabilir. 100 katlı bir bina, 10 saniyelik bir periyotla her iki tarafta bir metreye kadar hareket edebilir. Bina ne kadar uzunsa, döngüsel hareket süresi o kadar uzun olur. Ancak, dediğimiz gibi, insanlar korkunç hız algılayıcılarıdır ve bir gökdelenin içinde filin üzerindeki sinekten çok da farklı değiliz.
Hissedebildiğimiz şey ivmedir. Hızlanma, bir otobüste veya metro vagonunda dengemizi kaybetmemize neden olan şeydir. Ve bir fırtına sırasında bir konut binasının en üst katındaki ivme, 1 g'nin onsekiz binde biri (veya bir kasırganın çarptığı bir ofis binası için 1 g'nin yirmi beş binde biri) mertebesinde . Kulağa çok endişe verici gelmiyor.
Hareket algımız psikolojinin bir karışımıdır (binanın hareket ettiğini gerçekten hissettim mi yoksa lambanın sallandığını mı gördük?) Ve fizyoloji. 1960'ların başında, EG Walsh adlı bir İngiliz mühendis, hareketi algılama yeteneğimizin iç kulağımızın vestibüler aparatından kaynaklandığını ilk kez doğruladı . İşitme engelli çocuklara yönelik bir okulda yapılan deneylerde, çocuklardan dört tel arasında asılı bir sedyede yavaş yavaş ileri geri sallanmaları istenmiştir. Diğer deneklerle karşılaştırıldığında, vestibüler aparatı hasarlı çocuklar yalnızca en güçlü hareketleri algıladılar.
Günümüzde araştırmacılar, en hassas insanların binaların hareketini üç ila dört miligramlık ivmelerle hissedebildiğine inanıyor. Rahatsızlık 10 ile 20 mili-g arasında fark edilmeye başlar. Ve bu hareketi, üç ila altı saniye arasındaki periyotlarda ileri geri algıladığımızda, mide bulantısına özellikle duyarlı hale geliriz.
Bugün birçok kişi bunu bilse de, bir zamanlar Coca Cola hakkındaki en büyük efsanelerden ve mitlerden biriydi: "Meşrubatı Mentos şekeriyle karıştırırsanız, tehlikeli bir patlamayla sonuçlanan zincirleme bir reaksiyon meydana geldiğini söylüyorlar." Bu sadece doğru değil, bilimsel bir açıklaması da var.
Image: Eugene Luchinin / Flickr Şehir trafiğinden kaynaklanan hava kirliliği yalnızca gezegeni ısıtmakla kalmıyor, aynı zamanda dünya çapında milyonlarca çocuğun, hatta henüz doğmamış çocukların gelişimine de zarar veriyor. Londra'da yapılan bir araştırma, şehirdeki zehirli havanın, anneleri bunu önlemek için hiçbir şey yapamadan doğmamış bebeğin cenin büyümesini olumsuz etkilediğini gösteriyor.
Schrödinger'in kedisi, oradaki en popüler bilim deneylerinden biridir. 1935 yılında Erwin Schrödinger tarafından kuantum mekaniğine uygulanan ilkelerden biri olan süperpozisyonu açıklamak için önerildi.
Adı Baxter Caddesi ve% 32 eğime sahip. Los Angeles'ın en dik üçüncü ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki beşinci en dik caddesidir, ancak GPS, yolu kesmek ve şehirdeki yoğun trafiği önlemek için sık sık oradan geçer.
Hepimiz daha iyi grafiklere sahip oyunları çalıştırmak için iyi bir grafik kartına ihtiyacınız olduğunu hissediyoruz, ancak işlemci neden grafikleri kaldıramıyor? CPU'lar ve GPU'lar arasındaki farkı - ve ikincisinin giderek daha fazla nasıl kullanıldığını - anlamak için mimarilerini gözden geçirelim: Genel olarak, bir CPU (merkezi işlem birimi) ve bir GPU (grafik işleme birimi) aynıdır : ikili sayıları okuyarak matematiksel hesaplamalar yapan çok sayıda transistörlü entegre devreler; yani birler ve sıfırlar.
Pokémon birçok kişinin kalbinde özel bir yere sahiptir, ancak estetiği aşağı yukarı modası geçmiştir ve bu çizgi filme ve neredeyse çocuksu oyun ve anime tarzına demirlenmiştir. RJ Palmer bu özelliği fark etti ve birçok Pokémon'un görünümünü değiştirerek onları daha gerçekçi hale getirdi.
Mike Krzyzewski'nin bu sezonun sonunda Duke basketbolundan emekli olması, ona eşi ve ailesiyle daha fazla zaman kazandıracak.
'Succession' hayranları, Greg, diğer adıyla Nicholas Braun'un alışılmadık derecede uzun boyunu fark etmekten kendilerini alamıyorlar. Gerçekten oyuncu kadrosunun üzerinde mi yükseliyor?
Öncü Kadın Ree Drummond sizi Şükran Günü'ne hazırlamak için burada. İşte onun en iyi yan yemeklerinden bazıları.
Natalie '90 Day: The Single Life' dizisinde ama Mike Youngquist ne yapıyor? İşte Mike'ın şu anki ilişki durumu hakkında bildiklerimiz.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
Cardi B ve Offset'in 3 yaşındaki kızı Kulture, yeni örgülü saç modelini Instagram'da sergiledi.
Selena Gomez daha önce arkadaşı Cara Delevingne için "Çok eğlenceli ve son derece maceracı" dedi.
Şarkıcı Perşembe günü fitness rutinini değiştirmeye karar verdi.
Jamie Dornan, Superman rolü için seçmelere katıldığını ancak Henry Cavill'e yenildiğini açıkladı; ve Marvel ile MCU'ya katılma hakkında konuştu.
Hayvan kurbanlarından insanlara geçen, onların cesetleriyle yaşayan, yüzüne dövme yaptıran, dişlerini sivri uçlu törpüleyen Satanist, yıkanmadı. Kendini İlan Eden Satanist - Pazuzu Algarad John Alexander Lawson, 12 Ağustos 1978'de San Francisco, California'da doğdu.
"Oreos", ailemin ten rengine ihanet eden Siyah millet dediği şeydir. Dışarıdan siyah gibi görünen ama yaptıklarıyla içlerinin beyaz olduğunu gösterenler onlardı.
"Cihazınızdan memnun değilim." Dr hatırladım.
Bu, Kullanıcı Profili ekibinde Ifood mimarisini nasıl geliştirdiğimizi gösteren bir dizi blog gönderisinin ikinci bölümüdür. O yüzden buradaki ilk mesajı okumanızı tavsiye ederim.