Parshat 'Ki-Tavo' [Tesniye 26]'daki ilk mitsva, ilk doğanların mitsvasıdır. Bu mitsvah, Kabil ve Habil arasındaki karmaşık ilişkinin doğrudan bir devamıdır.
Tora bize Tekvin'de [Bölüm 4] ilk doğan olarak Kabil'in ve ikinci olarak Habil'in önceliğinden bahsetmişti. Bu ayrım, başkalarıyla olan etkileşimlerini etkiledi; karşıt tavırlar sergilediler. Cabil, ilk doğan olmanın kendisine bazı ayrıcalıklar verdiğini anladı ve bunları kendisi için talep ederken geri kalanını başkalarına bıraktı . Sonuç olarak, kalan tahıldan bir sunu getirdi. Öte yandan, ikinci doğan olarak konumunun farkında olan Abel, rolünün başkalarıyla paylaşmayı içerdiğini kabul etti .
Bu açıdan bakıldığında, Tanrı'nın Tora'yı [Şavuot kutlaması] verdiği günün neden ilk doğanlarla ['Bicurim'] aynı gün olduğu açık hale gelir ; bu, Tora'nın ilk doğanları sunabilenlere verilmesiyle ilgilidir. İkincil statülerini ve başkalarıyla paylaşma sorumluluğunu tanıyanlara bahşedilmiştir. Tıpkı Kutsal Olan'ın, kutsal Olan'ın sembolik olarak ilk ürünü - Tora'yı - alması ve İbrani Milleti aracılığıyla İnsanlığa sunması gibi.
Tora bize ilk doğanları rahibin tapınağına getirmemizi söylediğinde, bu daha derin bir anlam taşır. Oyun, İsrailoğullarında yankı uyandıran tarihsel bir anlatıyı (Mısır'dan Çıkış'ın öyküsü) aktarıyor.Bununla birlikte, merak uyandıran başka bir gereklilik daha vardır: Kişi ilk doğan çocuğunu takdim ettiğinde rahibe, " Bugün beni yaratan RAB'be bu ülkeye geldiğimi bildiriyorum" demelidir . Bu açıklama şaşırtıcı görünüyor. Bir kişi İsrail Topraklarında nesiller boyu yaşayabilirdi, ancak onlara gelişlerini sanki yeni olmuş gibi duyurmaları talimatı verildi.
Bu görünüşte tuhaf talimat, psikolojik bir ders içeriyor: Kişi sürekli olarak kendi topraklarına ve dünyalarına yeniden geliyormuş gibi hissetmeli. Bu, devam eden gençleşme ihtiyacını ve ileriye giden yollarına rehberlik eden kökenleri hakkında sürekli bir farkındalığı yansıtır.