Savaşa tam hazırlık, gelecekteki savunma, rezervlerin ve taktiklerin oluşumu için bir plana ihtiyaç vardı. Dünyadaki askeri durumun planlanması ve değerlendirilmesi. Bir darbe nerede beklenir. Düşmanın güçlü yönleri nelerdir? Saldırısına nasıl hazırlanmalı ve ne yapmalı. Büyük bahislerle büyük oyun. Molotov-Ribbentro Paktı’nı anlamaya yaklaşıyoruz.
1941 yazında trenlerin batı sınırlarını doğuya doğru nasıl terk ettiği ve tüm fabrikaları ekipmanla nasıl taşıdığı bir sır değil. Bitkiler sadece tarlaya götürülmedi, aynı zamanda hazırlanan sahalara taşındı. Döndüler ve neredeyse hemen ürün üretmeye başladılar. Çok fazla bahsedilmedi, ancak en hızlı ve en koordineli operasyondu. 1523’ü büyük fabrikalar olmak üzere 2593 işletme tahliye edildi. Umarım kimse 1941 yazında bir karışıklığın ne olduğunu açıklamaya ihtiyaç duymaz? Ülkede planlama ve bilgi işleme faaliyete geçirildi.
Boris Mihayloviç Şapoşnikov
Hepimiz Zhukov, Rokossovsky, Konev, Vasilevsky, Timoshenko’nun isimlerini duyduk … Ancak sakinlerin çok azı, onların üzerinde duran ve Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında planlarını uyguladıkları kişiyi tanıyor. En iyi stratejist, teorisyen ve uygulayıcı. Ordu beyni. Bilge bir liderin sağında duran ve kulağına doğru cevapları ve çözümleri fısıldayan küçük bir memur. Tukhachevsky Davası’ndan kurtulan birkaç kıdemli subaydan biri ve Stalin’in adı ve soyadıyla hitap ettiği tek kişi. Sorumlu olan bu adamdır ve hesabı bugünün tarihinde yatmaktadır.
Vyacheslav Molotov, Sovyet-Alman paktını imzaladı. Ayakta (soldan sağa): Kızıl Ordu Genelkurmay Başkanı Boris Shaposhnikov, Richard Schulze, Ribbentrop, Stalin ve Sovyet çevirmeni Vladimir Pavlov
Tukhachevsky davası
1937-38’de işçi ve köylülerin kızıl ordusunun en yüksek komutanlığının infazı. Son derece politize olduğu için bu konuya girmeyeceğiz. Kamusal alanda resmi bir belge yoktur ve geri kalan her şey spekülasyon, komplo teorileri ve yorumlardır.
Suçlu kararı doğrudan Alman makamlarıyla işbirliğini gösterdi. Pratik olarak tüm cümlelerde Almanya ana düşman olarak göründü. Doğru olup olmaması önemli değil. Gerçek şu ki, Almanya 1937-38’de en önemli ve tehlikeli düşmandı. O kadar ciddi ki, bu bahaneyle en deneyimli liderleri vurdular.
Müttefikler
Burada değiller. Hiç de bile. Komünist Rusya’yı kimse sevmez ve kimse onları bir fincan çaya davet etmez. Sadece Almanya’nın artan gücüne karşı koymak için yardıma ihtiyacı olan Fransa ile iyi komşuluk ilişkileri. Ve Çekoslovakya. Sovyet Cumhuriyeti, dünya çapında (Çin, Moğolistan, İspanya) kendisinden hoşlanmadıkları komünist ayaklanmaları destekliyor.
güç dengesi
1938 yazında Almanya, İtalya, Macaristan, Polonya ve Japonya, Sovyet Rusya’yı tehdit edebilecek ana ve potansiyel olarak tehlikeli ülkeler olarak kabul edildi. Birleşik askeri güçler, İşçi ve Köylü Kızıl Ordusu’ndan belirgin şekilde fazlaydı. Beş ülke de Sovyet Rusya’ya karşı açık ve düşmanca hareket ediyor. Almanya, İtalya ve Japonya Anti-Komintern Paktı’nı oluşturuyor. (Komintern’in daha önce bahsettiği) Polonya ve Macaristan, tüm Avrupa ülkeleriyle askeri ittifaklara ilişkin tüm anlaşmaları engelliyor. Ne Polonya ne de Macaristan, komşularının bütünlüğünü ve egemenliğini korumak için topraklarının Kızıl Ordu’nun yeniden konuşlandırılması için kullanılmasına izin vermiyor (Polonya kurdu tarafından daha önce belirtildiği gibi)
Ana diplomatik güçler, SSCB, Çekoslovakya, Polonya, Finlandiya, Letonya, Estonya, Litvanya ve Almanya arasında karşılıklı yardımlaşma konusunda toplu bir anlaşma olan Doğu Bloku’nu oluşturmayı amaçlıyor. Bu müzakereler bir yere varmaz. Çekoslovakya’nın ilhakı ve bölünmesinden sonra, Baltık cumhuriyetleri daha güçlü bir komşudan kurtuluş ve himaye arar. Bolşevik Sovyetler Birliği’nin özel mülkiyeti ortadan kaldırma korkusu, Baltık ülkelerini Almanya ile ittifaka doğru itiyor.
22 Mart 1939’da, Litvanya Cumhuriyeti ile Alman Reich arasındaki Antlaşma imzalandı (20 Mart 1939’da Almanya, Kuzey Alman gruplaşmasının geçtiği Klaipeda olarak da bilinen büyük Memel limanı olan Memel Bölgesi’ni ilhak etti. kuvvetler sonradan sağlandı)
Almanya, 28 Nisan 1939’da Estonya, Letonya, Finlandiya, Danimarka, Norveç ve İsveç ile saldırmazlık paktları imzalamayı teklif etti. İsveç, Norveç ve Finlandiya reddetti. 2 yıl içinde Leningrad’ın duvarlarında duracak olan aynı Finlandiya, 1939’un ortasında katı tarafsızlığa bağlı kaldı.
7 Haziran 1939’da Alman Reich ile Estonya arasında Saldırmazlık Antlaşması imzalandı (Tallinn’deki Alman elçisine göre, Estonya ordusunun genelkurmay başkanı Nikolai Reek, Estonya’nın Almanya’ya kontrolü sağlamada yardımcı olabileceğini söyledi. Finlandiya Körfezi’ni Sovyet savaş gemilerine karşı çıkarmak da dahil olmak üzere Baltık Denizi üzerinde)
7 Haziran 1939’da, Alman Reich ve Letonya arasında Saldırmazlık Paktı imzalandı (anlaşma, Letonya’nın “Almanya’nın rızasıyla, gerekli tüm askeri güvenlik önlemlerini” almak zorunda olduğu gizli bir madde içeriyordu. Sovyet Rusya”)
Molotov-Ribbentrop Paktı öncesi
Sovyet Cumhuriyeti’ni çevreleyen 12 ülkeden, Almanya ile yapılan Antlaşma doğrudan 6 ülkeyi ilgilendiriyordu. Üç ülke daha (İran, Türkiye ve Afganistan) İngiltere ve Fransa’nın etkisi altındaydı. Kalan üçü (Moğolistan, Çin ve Manjuria) bölgedeki Japon etkisi nedeniyle belirsizlik içindeydi. ABD ve Norveç, Rusya ile sınırları olmasına rağmen nominaldir.
Açıkça görülüyor ki, Büyük Savaş arifesinde Sovyetler Birliği inanılmaz derecede istikrarsız bir durumdaydı. Ülkenin dünya haritasında hızlı ve dramatik değişikliklere ihtiyacı vardı.
Moskova’da Üçlü Sovyet-Fransız-İngiliz müzakereleri 1939
Nisan-Ağustos 1939’da bir ittifaktan ve Almanya’nın büyüyen gücüne karşı koymaktan bahsedin. Kızıl Ordu’nun Polonya topraklarından geçişi konusunda müzakereler çıkmaza girdi. Tarafların her biri bu müzakereleri kendi bencil hedefleri olarak değerlendirdi. Ama öz aynı kaldı – boş konuşma ve zaman kaybı. Kimse Sovyet Rusya’ya güvenmek istemedi.
Ağustos 1939’da Büyük Oyun doruk noktasına ulaşmıştı. Düşman sınırdaydı. Ve varsayımsal değil, gerçek. Teknolojik açıdan daha güçlü. İnsan gücü üstünlüğü ile. Motive ve finansal olarak hazır.
Devam edecek….