Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Kuzey Filosunun hidrograflarının savaşı
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, Kuzey'in hidrografik servisi filobirinci kademe G.I. Shadrin, çok çeşitli görevleri çözdü: mayın tarlaları, mayın süpürme, iniş, kıyı ve deniz topçu ateşi sağladı, konvoyların, gemilerin ve bireysel taşımaların askeri pilotluğunu gerçekleştirdi, deniz üslerinin ve güçlendirilmiş düşman konumlarının hava fotoğraflarının fotogrametrik işlenmesini gerçekleştirdi.
Kıyı topçu ateşlemelerine jeodezik destek Rybachy Yarımadası'ndan Vilkitsky Boğazı'na kadar gerçekleştirildi. Bunun özü, hidrografçıların, akülerin savaş biçimlerinin koordinatlarını ve akrabalarının taktik biçimlerinin ve ateşleme plakalarının, 1: 50000'ten daha küçük olmayan bir ölçekte yapıldığı temelinde, göreceli konumlarını belirlemesiydi. Ateşleme yarıçapındaki arazinin topografik haritalaması, savaş oluşumları ve batarya merkezi, bilinen tüm düşman hedefleri, mesafe çemberleri ve bacalardaki baca değerleri (yön) ateş plakalarına uygulandı. Bu, hareketli bir ölçek çubuğu kullanarak bir ateş plakasından ateşlemek için ham verilerin hızlı ve doğru bir şekilde grafiksel olarak çıkarılmasını mümkün kılmıştır. Kesin koordinatlara sahip olan topçular, kural olarak, ilk voleyboldan düşman hedeflerini vurdu.
Kuzey Filosu Hidrografik Bölüm Başkanı, Kaptan 3, A.I. Shelgunov, hidrograflar G.V. Adamovich, L.P. Shchitov, A.A. Alekhin, I.T. Bogdanovich, A.G. Vyhrystyuk, MI Burmistrov ve A.G. Priymak, Polar kentinden Cape Set-Navolok'a, Rybachy, Sredniy yarımadalarında ve ayrıca 14 Ordusunun bazı pillerinde bölgedeki pillerin jeodezik olarak bağlanması.
Pikshuev pelerininin Nisan 1942’e inişi sırasında, kıdemli teğmen N.S’in hidrografları. Toropov ve teğmen I.V. Nechaev, gemilerin ateşleme pozisyonları, ana ve yardımcı hedef noktaları, düzeltici direkler ve topçu tarafından düşürülecek düşman objeleri olan topçu tabletleriyle gemi desteğinin ayrılmasıyla sağlandı.
1942'in ikinci yarısında, Kıdemli Teğmen AK'nin hidrografları Miroshnichenko, Rybachy ve Medium Peninsulas'taki tüm kıyı ve uçak topçularının jeodezik bir şekilde bağlanmasını sağladı ve Kuzey Savunma Bölgesi'nin (SOR) karargahına konsolide bir koordinat kataloğu sundu. Her batarya, bir ateşleme plakasına sahip bir grup hidrograf tarafından sağlandı. Beyaz Deniz askeri filosunun hidrografları, Iokangi'den Vilkitsky Boğazı'na kadar filosunun tüm operasyonel bölgesinde kıyı ve uçaksavar topçu pillerine jeodezik destek verdi.
Petsamo-Kirkenes operasyonu sırasında (yılın Ekim 1944'i), Kuzey Denizi hidrografçıları, 12 inci Kızıl Bayrak Deniz Tugayı, 189 inci Topçu Hava Araçları Alayı, 13 inci Kızıl Bayrak Topçu Bölümü ve diğerlerinin jeodezik olarak bağlanmış silahlarını jeodezik olarak bağladılar. Çalışmaların çoğu Kuybyshev, Uritzky, Gremyashchy, Loud, Stretching ve Baku filo avcılarının çekimlerini desteklemek için hidrograflar tarafından yapıldı. Çekim hem hareket halindeyken hem de demir atmada düzeltici direkler olmadan ve yapıldı. Rybachiy yarımadasında ayar direkleri olmayan kapalı hedeflere ateş etmek için bölümler donatıldı.
Yok edici "Kuibyshev" ve "Uritsky" 30 ilk çekiminde Temmuz 1941, kapalı hedef 4 saat sürdü. Onun zamanında, XI NUMX, A.I. Ayarlamaları hesaplama zamanını azaltan ve basitleştiren Shelgunov otomatik düzelticileri.
Ekim ayının sonunda, 1942, A.I. Shelgunov, Bakü'nün liderine, Batı Yüz Nehri'nin sol kıyısında bulunan Nazilerin önemli müstahkem pozisyonlarında çekim yaptı. 14 Ordusu'nun emriyle verilen hedeflerin koordinatları. Gemilerin kıyı hedeflerine gece ateşlenmesi için, hidrograflar, 20 topçu pozisyonlarından daha fazlasını kullanıyorlardı.
Önemli görevlerden biri de mayın yetiştirme ve trolün navigasyon ve hidrografik desteği oldu. Belomorsk hidrografik bölgenin başı, rütbe B.N. "Deviator" gemisinde savaş. Temmuz 3’in başlarında, yok edici Loud, Smashing ve Kanin’in mayın avcısı Beyaz Deniz ve Kandalaksha Körfezi’ndeki girişlerde mayın tarlası oluşturdular. Ayrıca, Sredny ve Rybachy yarımadalarının yakınındaki ve Varanger Fiyordu'ndaki Kola Körfezi'ne yaklaşan mayınlar da yerleştirildi. Barents Denizi'nin hidrografik bölgesinin başı Kaptan 1941, N.V. Skosyrev. Savaş boyunca mayınlar ve düşman ortaya çıkarıldı. Alman destroyerler, denizaltılar ve uçaklar sistematik olarak Varanger Fiyordu'nu ve Iokangu'ya ve Beyaz Deniz limanlarına giden fairway'leri çıkardı. Sonuç olarak, tiyatrodaki mayın durumu çok zorlaştı.
Filo hidrografisine navigasyon ve maden riski kontrolü için hidrografik destek verildi. Deniz üssü bölgelerinde, Beyaz Deniz'in boğazında, Kuzey Dvina ve Pechora nehirlerinin nehir kenarlarına yaklaşırken, düşman uçaklarından düşen mayınları işaretleyen gözlem direkleri kuruldu. Hidrografik gemiler "Metel", "Migalka", "Mist", "Deviator", "Circular", "Scale" ve birkaç hidrografik botla mücadele trolünü gerçekleştirdi. Aynı zamanda, mürettebatlar uçağın saldırılarını kovdu, mayınları tahrip etti, Sovyet denizcilerini kurtardı. Böylece, "Migalka" (Komutan Kıdemli Teğmen GN Bibikov) gemisi Cape Kanin Nos ve Kolguev adasının yakınında bulundu ve yüzen mayınlarla 7 silahlarını vurdu. "Mist" gemisi (Teğmen Komutan I. Gorshkov), bir kereden fazla Alman uçakları savaştı ve yılın Ekim ayında 1941, batmakta olan nakliye ekibinden "Argun" u kurtardı. Ekim ayında, yılın 1944'i, Arkhangelsk'ten Pechora Körfezi'nden sonra "Hanımefendi" nin mürettebatı, Morzhovets adasının yakınında acil iniş yapan dört motorlu bir deniz uçağı ele geçirdi.
1944'un yıkılmasından bu yana, Kuzey Filosu tiyatro boyunca trollerle mücadele etti. Bu yıllarda radyo navigasyon sistemleri olmadığı, dolayısıyla kutup geceleri ve günleri koşullarında, çoğunlukla görsel araçlara başvurmanın gerekli olduğu belirtilmelidir. Görünürlük aralığını arttırmak için, en yüksek kıyı kayalıklarının üzerinde teodolit direkler bulunuyordu. Fairway'in en kritik yerlerinde, mayınları yok etmek için derinlik bombaları kullanıldı. Aynı zamanda, kıyı teodolit direklerindeki hidrograflar patlama çentikleri yarattı ve radyolar tarafından mayın tarlasına iletildi.
1944’te, ilk defa Federasyon Konseyi’nde mayın kutularını hava fotoğraflarından belirleme yöntemi kullanıldı. Hidrografik bölümün fotogrametrik ayrılması komutanı, kaptan 3, N.I. Pakhomov, mayın tehlikeli bölgelerden birinin uçakla fotoğraflarını çekti. Kuzey Kutbu koşullarındaki şifresi çözülmüş görüntülere göre, 34-2 depresyonunda 4 mayın bulundu.
Ek olarak, hidrografik servis filonun amfibi işlemlerini sağlamıştır. Temmuz ayındaki 6'ten 14'e, XVUMX, Motovka Körfezi'nin güney kıyısında, hava saldırısı kuvvetleri düşmanın arkasına yerleştirildi ve toplam iki binden fazla kişi toplandı. İniş arifesinde, hidrograflar, kıyıya yaklaşmak için uygun olan kartografik malzemelerin ve form şekilli sayfaların emrini verdi, şamandıralar koydu, görünmez bir hedefe ateş etmek için repertuarlar ve topçu destek gemilerinde jeodezik destek üretti.
Ağustos ayında, filo komutası 14 Ordusu için büyük takviye kuvvetlerinin Arkhangelsk'ten Kandalaksha Körfezi kıyılarına transferini hazırlıyordu. Hidrografik birimler en kısa zamanda araştırılmalı ve iniş sahasının seyir işaretleri ile korunmalıdır. Bu görevi gerçekleştirmek için iki karmaşık hidrografik seri içeren 5 gemisi tahsis edildi. Düşman mahkemeyi bombaladı ve bombaladı. Böylece, Ağustos ayının Kandalaksha Körfezi'ndeki 31'inde “Moroz” gemisi, üzerine 16 FAB-250'i düşüren beş “Junkers” tarafından saldırıya uğradı. "Frost" komutanı Teğmen N.N. Balakshin ustaca manevra yaptı ve doğrudan vuruşlardan kaçındı. Ancak, geminin yakınında, ciddi hasar alan birkaç bomba patladı.
Sovyet Kara Kuvvetleri'nin Nisan 1942'taki Pikshuev Burnu'na inişinde, Frost and Scale hidrografik gemileri çıkarma gemisinin çıkarılmasının bir parçasıydı. Bu gemilerin komutanları, Yüzbaşı Teğmen N.N. Balakshin ve kıdemli teğmen. BI Sokolov, iniş takımının askeri pilotluk görevlerini yürüttü. Hidrograflar inişin ilk partilerine indi. Ana güçlerin iniş alanlarına, topçu destek gemilerinin manevra bölümlerine işaretler koymuşlar.
Petsamo-Kirkenes operasyonu sırasında hava birliklerinin inişini sağlamak için hidrografik servis tarafından çok fazla çalışma yapıldı. Hidrografların fotogrametrik olarak ayrılması (3 rütbesi kaptanı N.I. Pakhomov) iniş alanının hava fotoğraflarını yorumladı ve gemi ve gemilerin yaklaşımı için uygun yerleri belirledi. Hava fotoğraflarının dikkatli bir şekilde işlenmesi ve diğer kartografik materyallerin incelenmesi, hidrografçıların, Malaya Volokovaya Körfezi'nin güney kıyılarında, sahilin derinliklerine uzanan oldukça dar bir plajı olan küçük bir alanı keşfetmelerini sağladı. Komuta bölgeye inmeye karar verdi. Fotogrametri ayrıca Varanger Fiyordu'nun kıyıları ve Orta Yarımada'nın isthmus'u üzerindeki tahkimat sistemini da açıkladı; iniş alanının dikey profilleri derlendi; Düşman mermilerine düz ve monteli atışla patlatılmış, bu da kıyıların ve denizin kıyı kesiminin çarpıcı ve “ölü” bölgelerini tespit etmeyi mümkün kılmıştır. Malaya Volokovaya Körfezi kıyısındaki birliklerin geçişini ve inişini ve Motovsky Körfezi bölgesinde gösterici bir iniş yapılmasını sağlamak için manipülatör dekolmanında iki manipülatör alt grubunu içeren iki kıdemli (kıdemli teğmen IV Nechaev ve AS Eremin komutanları) vardı. ilk saldırı inişi ile sökülme amaçlı.
Ekim 9'a kadar, hidrograflar aydınlatma ekipmanlarını belirlenen noktalara yerleştirdiler, iletişimleri düzenlediler, bireysel barınaklar kurdular ve ışıkların istenen özelliklerini belirlediler. Eylem araçlarının hazır olması üzerine Nechaev ve Ödüller iniş karargahına bildirildi. Ekim 9’in akşamında, Sanat tarafından sağlanan gösterici bir inişin inişi. Teğmen A.S. Eremina. Torpido ve devriye botları düşman ateşleme pozisyonlarını ateşledi, duman perdeleri koydu ve büyük bir iniş gücünün görünümünü yarattı. Cape Pikshuev ve Mogilny adası arasına iki grup paraşütçü çıkarıldı. Denizden gelen ateş desteği, "Yüksek" ve "Gürültü" yok edicilerini gerçekleştirdi. Denizcilerin gösterici eylemleri düşmanın dikkatini dağıttı ve Malaya Volokovaya Körfezi'ndeki ana iniş kuvvetinin inişini kolaylaştırdı.
9 ekiminde 22 ekim üç grupta ana iniş, Bolshaya Volokovaya dudaklarından Malaya Volokovaya dudaklarından çıktı. Manipülatör noktaları iyi çalıştı. İniş devam ederken, yerleşik navigasyon çubuğunun yeni ışıkları yandı. Dahil edilme komutları, uzaktan kontrol istasyonunun inişinden verildi. Paraşütçüler ile tekneler gizlice kıyıya geldi. İlk atışta ustabaşı P.E'nin hidrografları. Buryak, P.V. Voloshenko ve V.A. Shchedrin. Işıkları yaktılar, iniş alanını çevrelediler ve sahile yaklaşımı iniş kuvvetinin bir sonraki kademelerine gösterdiler.
Kuzey Filosunun komutanı, Linahamari limanına inmeye ve Petsamo'nun (Pechenga) serbest bırakılması için koşullar sağlamaya karar verdi. Aralık 21'in 12 saatinde, üç grup torpido botu ve küçük avcı Bolshaya Volokovaya Körfezi'nden çıktı. Onlardaki askeri pilotlar subay, hidrografçı AB idi. Levi, I.A. Kovalenko ve M.P. Düğümler. Denizden inişin transferi, manipülatör grubu tarafından yapıldı. Teğmen I.V. Nechayev. Grubun aydınlık bölümleri ve önemli noktaları kusursuz çalıştı. Düşmanın muhalefetine ve günün karanlık zamanına rağmen, askeri pilotlar botları iniş gücüyle yönlendirmeyi başardılar. İnatçı kavgadan sonra, Linahamari limanı Nazilerden temizlendi ve Ekim 15'ta 14 Ordusu ve Kuzey Filosunun Denizciler Birliği Petsamo'yu ele geçirdi.
Petsamo'yu serbest bıraktıktan sonra, 14 Ordusu oluşumları Kirkenes'e yönelik saldırılarına devam etti. Gelişmeyi kolaylaştırmak için, Kuzey Filosu Varanger Fiyordu kıyısındaki iniş operasyonlarına devam etti. Pechenga'nın ayrı hidrografik bölümü, Suolo-vuono, Aarei-vuono, Cobholm-fiyort ve Holmengro fiyortlarında amfibi operasyonlar yapmıştır. Ekim 23 14 Ordusunun birlikleri, amfibi saldırı güçleri ile birlikte Kirkenes şehrini Nazilerden kurtardı.
Amfibi inişlerin, hava fotoğraflarından fotogrametrik dekolman tarafından seçilen bölgelere indiği unutulmamalıdır. Kuzey Filosu Komutanlığı'nın değerlendirmesine göre, Petsamo-Kirkenes operasyonunda tamamlanmamış kıyıda iniş kuvvetlerinin inişlerinin navigasyon ve hidrografik desteği kusursuz bir şekilde gerçekleştirildi. Pek çok hidrografa cesaret ve cesaretleriyle ödüllendirildi.
Filo muharebe kuvvetlerinin hidrografik desteğinde önemli bir rol, navigasyon alanlarında iyi bilinen ve navigasyon alanında iyi bilinen sivil gemilerin hidrografik subayları ve kaptanları ve denizcilerinin görevlendirdiği askeri pilotluk hizmeti tarafından oynandı. Askeri pilotlar bomba saldırıları sırasında, denizaltı ve torpido botlarının bombardımanı ve torpido saldırılarında kaçınma, deniz tiyatrosunda özel bir navigasyon modunda gemilere eşlik etme, belli bir navigasyon modu olan fairway boyunca kablolama da dahil olmak üzere manevra yapabilir.
Gerçek şu ki, savaşın ilk günlerinden beri, navigasyon ışıklarının, ışıkların ve radyo işaretlerinin çoğu, Kuzey Filo merkezi, Beyaz Deniz Filosu ve Donanma'nın komuta merkezlerinde görevli olan filonun hidrografik hizmetinin manipülatör birimlerine transfer edildi. Işıklar ve fenerler, karargahın operasyonel servisi ile yalnızca gemilerin talebi üzerine belli bir süre için açılmıştır.
Fairway'lerin, ışıkların ve deniz fenerlerinin kullanımının iyi farkında olan askeri pilotlar, özel navigasyon koşulları altında konvoylara eşlik etmeyi çeşitli yöntemler kullanarak gerçekleştirdi. Bir durumda, hidrografik gemiler arkalarına taşınıyor, diğeri ise denizde bir konvoyla buluştular, her gemiye indiler ve limana eşlik eden, iskeleye demirleyen ya da demirleyen askeri bir pilotun taşınması.
Bu tür ilk görevlerden biri, Aralık ayındaki 12'in 1941'ini, İngiltere Dışişleri Bakanı A. Eden ve Sovyet İngiltere Büyükelçisi I.M.'yi taşıyan İngiliz kruvazörü Kent'in Murmansk limanına yerleştirmekti. Maisky. Denizde yoğun bir sis vardı, kar yağıyordu, görünürlük sıfırdı. Kola Körfezi'ne yaklaşırken, kruvazör kablolama lideri - hidrografik gemi "Hidrolojist" ile askeri pilotluk hizmeti kaptanı 2.F. Ushakov. “Hidrolog”, askeri bir pilotu indi, Kent'in bir irtibat subayı, İngiliz sinyal gönderen denizcilere bindi ve görevine başladı. Kent ve Hydrolog'da projektörleri açtılar, ancak bu koşullar altında sık sık birbirlerini kaybettiler. Bununla birlikte, Hidroloji uzmanı, kruvazörü başarıyla askeri pilotun demirlediği yerlere getirdi.
Genellikle, konvoylara Alman yüzey gemileri ve denizaltıları tarafından saldırıya uğradı, onlara ağır bombalama saldırıları yapıldı ve mayınlar yollarına yerleştirildi. Bu şartlar altında, askeri pilotlar büyük bir beceri ve sanat sergilediler ve her konvoyu belirlenen bölgeye taşıdılar. Askeri pilotlar sadece iyi kaptanlar değil, aynı zamanda esneklik, cesaret ve cesaret örnekleri gösteren mükemmel savaş subaylarıydı. İşte bir örnek. Proleter nakliyesi, Motovka Körfezi'ndeki bir hava bombası nedeniyle hasar gördü. Takımın özveri ve kaptan ve askeri pilotun doğru eylemleri sayesinde, Teğmen I.A. Kovalenko, nakliye kurtarıldı ve kargo Ozerko koyuna teslim edildi. Başka bir durumda, aynı araç dört kez bombalandı ve saldırıya uğratarak ciddi hasara yol açtı. Ancak, Kovalenko gemiyi limana getirmeyi başardı.
Vladivostok'tan Murmansk ve Arkhangelsk'e kadar konvoylara eşlik etmek için, askeri pilotlar Pasifik Filosuna atandı. 1942’te, V.I. Voronin, G.A. Kalinich ve K.E. Kucherin, Vladivostok'tan kutup lideri "Bakü" ye, "Makul" ve "Öfkeli" destroyerlerine öncülük etti.
Birçok askeri pilot, toplamda bir ila iki milyon tonluk bir yer değiştirmeyle, 120'tan 200'e gemi ve nakliye kablolarından sorumluydu. Örneğin, 2 askeri rütbesi kaptanı F. Ye. Ushakov, yaklaşık bir milyon tonluk deplasmanlı 112 gemileri yaptı, K.P. Melchikhin - İki milyon tonluk deplasmanlı 194 gemi, I.A. Kovalenko - 205, bir buçuk milyon tonluk bir deplasman ile gönderilir. 1941-1945’in üzerinde 7000 gemileri üzerinde yapılan Kuzey Filo askeri pilotluk hizmeti ve toplamda yaklaşık 63 milyon ton deplasmanlı gemiler var.Teknikler tarafından yapılan hareketler büyük beğeni topladı, 42 askeri pilotlarına devlet ödülleri verildi.
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, hidrografik gemiler görevlerin yerine getirilmesi sırasında zarar gördü. Bu nedenle, Temmuz 24’te, dört Hitler’li avcının 1941’i, üzerinde 46 hidrograflarının öldüğü “Meridyen” gemisinin topçu ateşine battı. Aynı yılın Aralık ayında, düşman Teğmen Komutan M.L.’nin hidrograflarının bulunduğu manipülatör müfrezesinin motorbotunu imha etti. Ivanov, 16 denizciler ve ustabaşı.
26 Ağustos 1944, "Nord" adlı hidrografik gemi, katılım ışıklarını yakmak için denize çıktı. Bu sırada, Alman U-957 denizaltı Kaminsky Adası'nın yanına demirlendi ve pili şarj ediyordu. Denizaltıda "Nord" u farketmiş ve silahlardan ateş açmış.
İlk mermiler, yelkenle inen ahşap bir gemiye ateş açtı. Tanınmış araştırmacı Sergey Popov, “Kart Üzerine İmzalar” adlı kitabında “birkaç dakika içinde” diyor, “sandal teknesi ve motorlu tekne kırıldı, kaptan ve mürettebat üyeleri 11, savaşlarda öldürüldü. Komutan İ.D. Takhanov, denizci A.V. Kuznetsov ve güverte öğrencisi B.A. Torotin gemideki kırkbeşi salıverdi ve geri ateş etmeye başladı. Radyo operatörü Leonid Popov, son ana kadar, asetilen silindirleri patlayana kadar, geminin bir denizaltı tarafından bombalandığını açık bir şekilde yayınladı. Sinyali alındı ve komut derhal bölgeye savaş gemileri ve uçaklar gönderdi. Ancak, oraya vardıklarında çok geç oldu. Elbette, Alman denizaltı ile hidrografik gemi arasındaki uzaklıklar eşit değildi. Yakında, "Nord" battı. Daha sonraki yıllarda, düşman denizaltıları "Profesör Wiese" ve "Akademik Shokalsky" gemilerini batırdılar. Buna rağmen, hidrografik hizmet iyileştirme ve geliştirmeye devam etmiş ve kablolama konvoylarını başarıyla sağlamıştır.
Hidrografik servisin yeni seyir ekipmanlarının montajı, yerli gemilerde aletlerin onarımı ve yabancı gemilerde servis ile ilgili sorunları çözmek zorunda olduğu söylenmelidir. İşte bir örnek. 1941 sonbaharında Sovyetler Birliği Kahramanı I.I. Fisanovich, filo departmanından komutanı olduğu denizaltı M-172'ye bir yankı sireni takmasını istedi. Eko-iskandil, o zamanlar yerli küçük boyutlu aletlerin bulunmaması nedeniyle “bebeklere” kurulamadığından talep olağandı. Su Departmanı Seyrüsefer Uzmanları, Kaptan Teğmen S.O. Utevsky, K.E. Ivashchenko ve K.M. İnisiyatif ve yaratıcılık gösteren Shchelkunov, sonar tip EL'i yeniden inşa etti, küçük boyutlu hale getirdi ve M-172'ye monte etti. 16 Mayıs 1942, tekneye yüzey gemileri tarafından saldırı düzenlendi ve havacılık. Üzerine 328 hava ve derinlik yükü düştü. M-172 hasar gördü. Özellikle, yankı sireni hariç navigasyon cihazları başarısız oldu. Fisanovich, yankı sireni ile ölçülen derinliklerde gemiyi Kola Koyu'na getirdi. Bu olaydan sonra, Kuzey Filosu komutanı, tüm M tipi denizaltılara hidrolik departman tasarımının yankı sirenlerinin yerleştirilmesini emretti.
Polar bölgesinin zor şartlarındaki hidrografik hizmet, deniz, kıyı ve uçaksavar topçularının ateşlenmesi, mayın tarlalarının kurulması ve maden trolünün sağlanması, konvoyların eşlik etmesi ve havadan fotogrametrik çalışmanın gerçekleştirilmesi için sağlanmıştır. Kuzey Kutbu'nun zor koşullarında konvoylar ve düşmanın karşı koymaları, filonun muazzam çabalarının yanı sıra, gerekli miktarda radyo mühendisliği ve görsel deniz araçları, kuzey pilotlarının deniz kıyısında bulunabilmesi, gemicilik gemileri ve gemilerin navigasyon çizelgeleri ve navigasyon için kılavuzları ve gemicilik gemileri için navigasyon için gerekli rehberlik taleplerini gerektiriyordu.
Diğer filolara kıyasla, savaş operasyonlarının havadan fotogrametrik desteği Kuzey Filosunda en yaygın şekilde kullanılmıştır. Savaşın başında oluşturulan, hava fotoğraflarını işleyen ve deşifre eden hava fotoğraf grubu kopması, düşmanın işgal ettiği kıyıdaki savunma hedeflerinin koordinatlarını belirledi, fotoğraf şemalarını yerleştirdi ve çoğalttı, askeri coğrafi açıklamalar yaptı. Yalnızca Petsamo-Kirkenes operasyonu için hazırlanırken, fotogrametrik kopma, düşmanın 1500 askeri objelerini deşifre etti, 500 objelerinin koordinatlarını belirledi, 15 planları, 100 fotoğrafları ve 15 askeri-coğrafi açıklamalarını yaptı. İlk defa, hava fotoğrafçılığı kullanılarak suda mayınlar tespit edildi. Hidrografik servis, manipülatör birimlerinin gücünü ve gerekli navigasyon ekipmanlarını kullanarak bu amaçla çeşitli saldırı iniş yöntemleri kullandı.
Kaynaklar:
Glinkov E., Sedov N., Alekseev A. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda Hidrograflar. 1941-1945. M.: Seyrüsefer ve Oşinografi Genel Müdürlüğü, MO, 1975. C. 3-8, 74-97, 233-288.
Zhumatiy V. Büyük Vatansever ve Sovyet-Japon Savaşları Sırasında Amfibi Amfibi İşlemlerin Hazırlanması (1941 - 1945) // SSCB Silahlı Kuvvetlerinin Deniz Amfibi Operasyonları. M: Tsentrpoligraf, 2011. C. 273-287.
Yemelyanov L. Askeri harekatların navigasyonu ve hidrografik desteği. // Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda Sovyet denizaltıları. M.: Voenizdat, 1981. S.37-44
Alekseev A., Karyagin M. Kuzey Filosunun savaş operasyonları için navigasyon ve hidrografik destek. // vecih 1971. №7. C. 40-47.
Chernov Yu, ilk önce hidrograflar çıkıyor. M.: Askeri Yayıncılık. 1986. C. 3-92
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.