21 Nisan 2012 Cumartesi
Gezinti
Bir bebek acıkınca ağlar, susayınca ağlar, bir yeri ağrırsa ağlar, altına kaka yapmışsa ağlar... Peki canı gezmek isteyince ağlar mı? Ağlar! benim bebeklerim canları sıkılınca da canhıraş bir şekilde ağlar. Tıpkı dün gecede olduğu gibi. Barış'ım, anneennenin kucağındaydın dün gece. Ben de yemek hazırlıyordum. Pazar öğleden sonra arkadaşlarımız gelecekler, onlar için ön hazırlıklar işte... Başta iyidin. sonra bir ağlamak kopardın... Senin yanına gidene kadar anneannen pışpışlamaya çalıştı ama seni susturabilmek ne mümkün!. Yanına geldim, seni kucağıma aldım, anneannende öyle bir kaçış vardı ki, görülmeye değerdi doğrusu. Kadını nasıl korkuttuysan! Seni emzirmeye çalıştım, başarılı olamadım, emmek istemedin. Aldım ben de kucağıma seni, dolaştım azcık. Aaa bir baktım, sen sustun! E hani ağlamak? Yok! Demek ki benim tatlı oğluşumun canı gezmek istemiş. Demek ki gezmek, benim oğluşum içn emmek kadar olmasa da oldukça hayati bir ihtiyaçmış, bu da kayıtlara böyle geçsin!