Yoğun çalışıyor, üstelik çalışmalarınızı evde de sürdürüyor ve buna rağmen zamanın size yetmediğini düşünüyorsunuz, size önerim, bir takım ritüeller[i] edinin. Neden mi?
Çünkü beynimiz yaptığımız herşeyin kararını almaz. Aslında gün içerisinde yaptığımız şeylerin çok büyük kısmının kararını bilinçaltımız otomatik olarak verir, bizde ona uyarız, yani beynimizden ordan gelen sinyalleri birinci öncelikli olarak alır ve kendini buna uyarlar.
Örneğin, tüm gününüzü planladınız, yatma saatinizi de ama uykunuz yok! Yatmadan önce bir ritüeliniz olsun; örneğin elinizi yüzünüzü yıkayın, dişlerinizi fırçalayın, pijamalarınızı giyin (ya da giymeyin). Bunu bir ritüel haline getirdiğinizde, siz daha bunu yapmaya başladığınızda beyniniz uyku sinyalleri göndermeye başlayacak.
Evde de çalışmanız gerekiyor ama ev ortamında eliniz işe gitmiyor mu? Başınıza gelmişse hayretde etmişsinizdir eminim. Aslında sebebi basit, beyniniz ofisteyken sürekli çalışmanız gerektiğini söylüyor, evdeyken yan gelip yatmanızı. Siz de onu (yani beyninizi) kandırın. Ofise giderken nasıl giyiniyorsanız öyle giyinin, saçlarınızı tarayın, makyajınızı yapın, kahvenizi de alın… Beyniniz de iş zamanı sinyalini serbest bıraksın.
Deneyin, işe yarayacağını göreceksiniz.
Emrullah Kandemir
[i] Âyin (Farsça:آیین) ya da ritüel, genellikle önceden belirlenmiş bazı kurallara göre icra edilen dînî tören. Ayinlerde çoğunlukla sembollerden ve ilahî kavramlardan faydalanılır. Genellikle tapınaklarda, özel giysilerle ve bâzı dinlerde özel makyajlarla yapılır. Yanlış bir kanı olarak genellikle Hristiyanlığa atfedilir. Türk Tasavvuf istilahatında kullanım alanı mevcuttur. Örneğin: Mevlevî Âyin-i Şerîfi.
Ritüel sözcüğü Türkçeye Fransızcadan geçmiştir. Bu sözcük Batılı dillerde belirli kurallara göre icra edilen, ancak dinî olmayan bazı resmî törenler için de kullanılır. (Wikipedi)