Vücut yağ yüzdesi - Body fat percentage
|Bir kısmı bir dizi üzerinde|
|İnsan vücut ağırlığı|
Vücut yağ yüzdesi ( BFP , bir insan veya başka bir canlının) toplam kütlesidir yağ toplamı ile bölünen vücut kütlesi 100 ile çarpılır; vücut yağı, temel vücut yağını ve depolanan vücut yağını içerir. Yaşamı ve üreme işlevlerini sürdürmek için temel vücut yağı gereklidir. Çocuk doğurma ve diğer hormonal işlevlerin talepleri nedeniyle kadınlar için temel vücut yağ yüzdesi erkeklerden daha fazladır . Depo vücut yağı , bir kısmı göğüs ve karın bölgesindeki iç organları koruyan yağ dokusunda yağ birikiminden oluşur . Kaliperlerle ölçüm veya biyoelektrik empedans analizinin kullanılması gibi vücut yağ yüzdesini belirlemek için bir dizi yöntem mevcuttur .
Vücut yağ yüzdesi, boy veya kiloya bakılmaksızın bir kişinin nispi vücut kompozisyonunu doğrudan hesaplayan tek vücut ölçümü olduğundan , zindelik seviyesinin bir ölçüsüdür . Yaygın olarak kullanılan vücut kitle indeksi (BMI), farklı yükseklik ve ağırlıktaki bireylerin şişmanlıklarının karşılaştırılmasına izin veren bir ölçü sağlar. Vücut kompozisyonundaki farklılıklar nedeniyle yağlanma arttıkça VKİ büyük ölçüde artarken, diğer vücut yağ göstergeleri daha doğru sonuçlar verir; örneğin, daha büyük kas kütlesine veya daha büyük kemiklere sahip bireyler daha yüksek BMI'lere sahip olacaktır. Bu nedenle BMI, büyük bir grup insan için genel uygunluğun yararlı bir göstergesidir, ancak bir bireyin sağlığını belirlemek için zayıf bir araçtır.
Tipik vücut yağ miktarları
Epidemiyolojik olarak , bir bireydeki vücut yağ yüzdesi cinsiyete ve yaşa göre değişir. Vücut yağ yüzdesi, sağlık, atletik kapasite vb. Arasındaki ilişkiler üzerine çeşitli teorik yaklaşımlar mevcuttur. Sonuç olarak, farklı yetkililer ideal vücut yağ yüzdeleri için farklı öneriler geliştirmişlerdir.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Ulusal Sağlık ve Beslenme İnceleme Araştırması'ndan ( NHANES ) alınan bu grafik , 1999-2004 arası örneklerden Amerikalıların ortalama vücut yağ yüzdelerini göstermektedir:
Erkeklerde ortalama vücut yağ yüzdesi 16-19 yaşlarında% 22.9 ile 60-79 yaşlarında% 30.9 arasında değişmiştir. Kadınlarda ortalama vücut yağ yüzdesi, 8-11 yaşları arasında% 32.0 ile 60-79 yaşları arasında% 42.4 arasında değişmiştir.
Amerikan Egzersiz Konseyi'nden alınan aşağıdaki tablo , ortalama yüzdelerin belirtilen gruplara ve kategorilere göre nasıl farklılaştığını göstermektedir:
|Açıklama||KADIN||Erkekler|
|Esansiyel yağ||% 10-13||% 2-5|
|Sporcular||% 14–20||% 6-13|
|Fitness||% 21–24||% 14–17|
|Ortalama||% 25–31||% 18–24|
|Obez||% 32 +||% 25 +|
Esansiyel yağ, fiziksel ve fizyolojik sağlığın olumsuz etkileneceği ve altında ölümün kesin olduğu seviyedir. Belirli bir vücut yağ yüzdesinin kişinin sağlığı için daha iyi olup olmadığı konusunda tartışma vardır; atletik performans da etkilenebilir. En zayıf atletler tipik olarak erkekler için yaklaşık% 6-13 veya kadınlar için% 14-20 seviyelerinde yarışırlar. Vücut geliştiriciler temel vücut yağ aralığında rekabet edebilirler, aslında sertifikalı kişisel antrenörler onlara bu aşırı düşük vücut yağ seviyesini sadece yarışma süresi boyunca tutmalarını önerecektir. Bununla birlikte, (a) aşağıda belirtildiği gibi, bu tür seviyeleri ölçmenin yolları prensipte eksik ve yanlış olduğundan ve (b)% 4-6 genel olarak erkekler için fizyolojik bir minimum kabul edildiğinden, bu seviyelere gerçekten ulaşılıp ulaşılmadığı belirsizdir. .
Ölçüm teknikleri
Sualtı tartımı
Elde edildikleri yerden bağımsız olarak, insanlardaki yağ hücreleri neredeyse tamamen saf trigliseridlerden oluşur ve ortalama yoğunluğu litre başına yaklaşık 0.9 kilogramdır. Günümüzde çoğu modern vücut kompozisyonu laboratuvarları,% 72 su (yoğunluk = 0,993),% 21 protein (yoğunluk = 1,340) ve% 7'den oluşan teorik bir doku olan "yağsız kütle" nin yoğunluğu için litre başına 1,1 kilogram değerini kullanmaktadır. ağırlıkça mineral (yoğunluk = 3.000).
İyi tasarlanmış bir tartım sistemi ile, bir kişi tamamen suya batırılarak ve yer değiştiren suyun ağırlığından yer değiştiren suyun hacmi hesaplanarak vücut yoğunluğu büyük bir doğrulukla belirlenebilir. Akciğerlerdeki havanın ve vücut boşluklarındaki diğer gazların kaldırma kuvveti için bir düzeltme yapılır. Vücut yoğunluğunun ölçülmesinde herhangi bir hata olmasaydı, yağ tahminindeki belirsizlik, öncelikle vücut bileşenlerindeki normal değişkenlik nedeniyle vücut ağırlığının yaklaşık% ± 3.8'i olurdu.
Tüm vücut hava deplasmanlı pletismografi
Tüm vücut hava deplasman pletismografisi (ADP), insan vücudu yağ yüzdesini ölçmek için tanınmış ve bilimsel olarak onaylanmış bir dansitometrik yöntemdir. ADP, altın standart su altı tartım yöntemiyle aynı ilkeleri kullanır, ancak suya daldırmadan ziyade havanın yer değiştirmesine dayanan bir dansitometrik yöntemi temsil eder. Havada yer değiştirme pletismografisi, hızlı, rahat, otomatik, invazif olmayan ve güvenli bir ölçüm süreci ve çeşitli konu türlerinin (örneğin çocuklar, obezler, yaşlılar ve engelliler) yerleştirilmesi dahil olmak üzere yerleşik referans yöntemlerine göre çeşitli avantajlar sunar. Bununla birlikte, doğruluğu vücut yağ yüzdelerinin uç noktalarında azalır ve fazla kilolu ve obez kişilerde vücut yağ yüzdesini biraz daha düşük gösterme eğilimindedir (hesaplama yöntemine bağlı olarak% 1.68-2.94) ve yüzdeyi çok daha fazla abartır. çok zayıf deneklerde vücut yağı (ortalama olarak% 6.8, bir bireyin bildirilen vücut yüzdesinin% 13'e kadar fazla gösterilmesi - yani DXA'ya göre% 2 vücut yağı, ancak ADP'ye göre% 15).
Yakın kızılötesi etkileşim
Çift enerjili X-ışını absorpsiyometrisi
Çift enerjili X-ışını absorpsiyometrisi veya DXA (eski adıyla DEXA), vücut yağ yüzdesini tahmin etmek ve vücut bileşimi ve kemik mineral yoğunluğunu belirlemek için daha yeni bir yöntemdir.
Vücudu taramak için iki farklı enerjinin röntgenleri kullanılır, bunlardan biri yağ tarafından diğerine göre daha güçlü emilir. Bir bilgisayar bir görüntüyü diğerinden çıkarabilir ve fark, her noktada diğer dokulara göre yağ miktarını gösterir. Tüm görüntünün toplamı, genel vücut kompozisyonunun hesaplanmasını sağlar.
Genişletmeler
Vücut yağ yüzdesini daha doğru bir şekilde belirleyen birkaç daha karmaşık prosedür vardır. Çok bölmeli modeller olarak adlandırılan bazıları, kemik DXA ölçümünün yanı sıra bağımsız vücut suyu ölçümlerini ( izotopik olarak etiketlenmiş suyla seyreltme prensibini kullanarak) ve vücut hacmini (su yer değiştirmesi veya hava pletismografisi ile ) içerebilir . Toplam vücut potasyumu gibi çeşitli diğer bileşenler bağımsız olarak ölçülebilir.
In-vivo nötron aktivasyonu, vücudun tüm unsurlarını ölçebilir ve vücut dahil toplam vücut kompozisyonunu tahmin etmek için eşzamanlı denklemler geliştirmek için vücudun farklı bileşenlerinde (yağ, su, protein vb.) Ölçülen elementler arasındaki matematiksel ilişkileri kullanabilir. şişman.
Vücut ortalama yoğunluk ölçümü
DXA'nın benimsenmesinden önce, vücut yağ yüzdesini tahmin etmenin en doğru yöntemi, o kişinin ortalama yoğunluğunu (toplam kütlenin toplam hacme bölünmesi) ölçmek ve bunu vücut yağ yüzdesine dönüştürmek için bir formül uygulamaktı.
Yağ dokusu kas ve kemiklere göre daha düşük yoğunlukta olduğu için yağ içeriğini tahmin etmek mümkündür. Bu tahmin, kasların ve kemiklerin farklı yoğunluklara sahip olması gerçeğiyle çarpıtılmıştır: ortalamanın üzerinde kemik kütlesi miktarına sahip bir kişi için tahmin çok düşük olacaktır. Bununla birlikte, bu yöntem,% 10 veya daha fazla belirsizliğe sahip olabilen aşağıda tartışılan yöntemlerin aksine, bireysel kişiler için yüksek oranda tekrarlanabilir sonuçlar verir (±% 1). Vücut yağ yüzdesi genel olarak (ρ g / cm yoğunluğunu temsil iki formülden birine hesaplanır 3 ):
- Brozek formülü: BF = (4,57 / ρ - 4,142) × 100
- Siri formülü: BF = (4,95 / ρ - 4,50) × 100
Biyoelektrik empedans analizi
Biyoelektrik empedans analizi (BIA) yöntemi daha düşük maliyetli (2006'da birden az ile birkaç yüz ABD doları arasında), ancak vücut yağ yüzdesini tahmin etmenin daha az kesin bir yoludur. BIA'nın arkasındaki genel ilke: Bir kişinin vücuduna iki veya daha fazla iletken bağlanır ve vücuttan küçük bir elektrik akımı gönderilir. İletkenler arasındaki direnç, elektriğe direnç yağ , kas ve iskelet dokuları arasında değişiklik gösterdiğinden, bir çift elektrot arasındaki vücut yağının bir ölçüsünü sağlayacaktır . Yağsız kütle (kas), büyük miktarda su (yaklaşık% 73) ve elektrolit içerdiğinden iyi bir iletkendir, yağ susuzdur ve zayıf bir elektrik akımı iletkenidir. Bu yöntemin doğruluğunu ve kesinliğini etkileyen faktörler arasında enstrümantasyon, konu faktörleri, teknisyen becerisi ve yağsız kütleyi tahmin etmek için formüle edilen tahmin denklemi bulunur.
Her (çıplak) ayak bir elektrot üzerine yerleştirilebilir ve akım bir bacağın üzerine, karın boyunca ve diğer bacağın aşağısına gönderilir. (Kolaylık sağlamak için üzerine basılması gereken bir alet de ağırlığı ölçecektir.) Alternatif olarak, her elde bir elektrot tutulabilir; Yağ yüzdesinin hesaplanması, ağırlığı kullanır, bu nedenle ölçeklerle ölçülmeli ve kullanıcı tarafından girilmelidir. İki yöntem, vücudun farklı bölgelerindeki yağı ölçtüğü için tutarsız olmaksızın farklı yüzdeler verebilir. Ev içi kullanım için daha sofistike aletler, hem ayak hem de eller için elektrotlarla mevcuttur.
Bu tür bir teknisyen hatası için çok az alan vardır, ancak yeme, içme ve egzersiz gibi faktörler kontrol edilmelidir, çünkü hidrasyon seviyesi vücut yağını tahmin etmek için elektrik akımının akışını belirlemede önemli bir hata kaynağıdır. Aletlerin kullanım talimatları tipik olarak içtikten, yemek yedikten veya egzersiz yaptıktan hemen sonra veya susuz kaldıktan sonra ölçüm yapılmaması önerilir. Araçlar, cinsiyet ve yaş gibi ayrıntıların girilmesini gerektirir ve bunları dikkate alan formüller kullanır; örneğin, erkekler ve kadınlar, yağı karın ve uyluk bölgesinde farklı şekillerde depolar.
Farklı BIA analizörleri değişiklik gösterebilir. Nüfusa özgü denklemler, yalnızca belirli etnik gruplar, popülasyonlar ve koşullar için güvenilir olan bazı araçlar için mevcuttur. Nüfusa özgü denklemler, belirli grupların dışındaki kişiler için uygun olmayabilir.
Antropometrik yöntemler
Vücut yağını tahmin etmek için çeşitli antropometrik yöntemler vardır. Terimi, antropometrik gibi çeşitli vücut parçaları veya deri kıvrımlarına kalınlıklarının çevreleri, insan vücudunun, çeşitli parametrelere, yapılan ölçümlere karşılık gelir. Bu yöntemlerin çoğu istatistiksel bir modele dayanmaktadır. Bazı ölçümler seçilir ve bir popülasyon örneğine uygulanır. Numunedeki her bir birey için, yöntemin ölçümleri kaydedilir ve bu kişinin vücut yoğunluğu da, örneğin çok bölmeli bir vücut yoğunluğu modeli ile kombinasyon halinde su altı tartımı ile belirlenir. Bu verilerden vücut ölçülerini yoğunluk ile ilişkilendiren bir formül geliştirildi.
Durnin-Womersley deri kıvrım yöntemi, Jackson-Pollock deri kıvrım yöntemi ve ABD Donanması çevresi yöntemi gibi çoğu antropometrik formül vücut yağ yüzdesini değil vücut yoğunluğunu tahmin ettiğinden, vücut yağ yüzdesi ikinci bir formül uygulanarak elde edilir. Yukarıdaki bölümde yoğunlukla ilgili açıklanan Siri veya Brozek gibi. Sonuç olarak, deri kıvrımlarından veya diğer antropometrik yöntemlerden hesaplanan vücut yağ yüzdesi , iki ayrı istatistiksel modelin uygulanmasından kaynaklanan kümülatif hatayı taşır.
Dolayısıyla bu yöntemler, vücut yoğunluğunun doğrudan ölçümünden ve vücut yağ yüzdesini tahmin etmek için tek bir formülün uygulanmasından daha düşüktür. Bu yöntemleri dikkate almanın bir yolu, bireyleri suya batırmaktan çok birkaç vücut ölçümü almak çok daha uygun olduğu için, kolaylık sağlamak için doğruluk ticaretidir.
İstatistiksel olarak türetilmiş tüm formüllerin temel problemi, geniş çapta uygulanabilmeleri için geniş bir birey örneklemine dayalı olmaları gerektiğidir. Yine de, bu genişlik onları doğası gereği yanlış yapar. Bir birey için ideal istatistiksel tahmin yöntemi, benzer bireylerden oluşan bir örneğe dayanmaktadır. Örneğin, erkek kolej kürekçilerinin bir örneğinden geliştirilen deri kıvrımlı vücut yoğunluğu formülü, genel popülasyonun bir örneği kullanılarak geliştirilen bir yöntemden çok daha doğru bir erkek kolej kürekçisinin vücut yoğunluğunun tahmin edilmesinde çok daha doğru olacaktır çünkü örnek, yaş, cinsiyet, fiziksel uygunluk düzeyi, spor türü ve yaşam tarzı faktörlerine göre daralmıştır. Öte yandan, böyle bir formül genel kullanım için uygun değildir.
Skinfold yöntemleri
Deri kıvrımı tahmin yöntemleri , aynı zamanda bir çimdik testi olarak da bilinen bir deri kıvrım testine dayanır ; bu sayede , deri altı yağ tabakası kalınlığını belirlemek için vücuttaki birkaç standart noktadan bir tutam deri , aynı zamanda bir plikometre olarak da bilinen kaliperlerle ölçülür . Bu ölçümler, bir denklemle tahmini vücut yağ yüzdesine dönüştürülür. Bazı formüller en az üç, diğerleri yedi adede kadar ölçüm gerektirir. Bu tahminlerin doğruluğu, ölçülen bölgelerin sayısından çok kişinin benzersiz vücut yağ dağılımına bağlıdır. Aynı zamanda, sabit bir basınçla hassas bir yerde test etmek son derece önemlidir. Gerçek vücut yağ yüzdesinin doğru bir okumasını veremese de, testin aynı kişi tarafından aynı teknikle yapılması şartıyla, belirli bir süre boyunca vücut kompozisyonu değişiminin güvenilir bir ölçüsüdür.
Deri kıvrımına dayalı vücut yağ tahmini, kullanılan kumpas türüne ve tekniğine duyarlıdır. Bu yöntem aynı zamanda sadece bir tür yağı ölçer: deri altı yağ dokusu (deri altındaki yağ). İki birey, tüm deri kıvrım bölgelerinde neredeyse aynı ölçümlere sahip olabilir, ancak iç organlardaki yağ dokusu gibi diğer vücut yağ birikintilerindeki farklılıklar nedeniyle vücut yağ seviyelerinde büyük farklılıklar olabilir: karın boşluğundaki yağ. Bazı modeller, yaşı istatistiklere ve ortaya çıkan formüle değişken olarak dahil ederek bu sorunu kısmen ele alır. Daha yaşlı bireylerin, aynı deri kıvrım ölçümleri için daha düşük vücut yoğunluğuna sahip oldukları bulunmuştur , bunun daha yüksek bir vücut yağ yüzdesine işaret ettiği varsayılmaktadır. Bununla birlikte, daha yaşlı, oldukça atletik bireyler bu varsayıma uymayabilir ve bu da formüllerin vücut yoğunluklarını hafife almasına neden olabilir.
Ultrason
Ultrason, doku yapısını ölçmek için yoğun bir şekilde kullanılır ve deri altı yağ kalınlığını ölçmek için doğru bir teknik olduğu kanıtlanmıştır. A modu ve B modu ultrason sistemleri artık kullanılmaktadır ve her ikisi de, yağ kalınlığını belirlemek için doku ses hızının tablo haline getirilmiş değerlerini ve otomatik sinyal analizini kullanmaya dayanmaktadır. Vücudun birden fazla yerinde kalınlık ölçümleri yaparak tahmini vücut yağ yüzdesini hesaplayabilirsiniz. Ultrason teknikleri ayrıca kas kalınlığını doğrudan ölçmek ve kas içi yağ miktarını belirlemek için de kullanılabilir. Ultrason ekipmanı pahalıdır ve yalnızca vücut yağı ölçümü için uygun maliyetli değildir, ancak hastanelerde olduğu gibi ekipmanın mevcut olduğu durumlarda, vücut yağını ölçmenin ekstra maliyeti minimumdur.
Yükseklik ve çevre yöntemleri
Bir bireyin kilo ve çevresi ölçümlerinden vücut yağ yüzdesini tahmin etmek için formüller de vardır. Örneğin, ABD Donanması çevresi yöntemi, karın veya bel ve kalça ölçümlerini boyun ölçümü ve boyuyla karşılaştırır ve diğer bölgeler, vücut kitle indeksinden bir dönüşümle kişinin vücut yağ yüzdesini tahmin ettiğini iddia eder . ABD Donanmasında bu yöntem "ip ve boğulma" olarak bilinir. Bununla birlikte, yanlış ve kolayca tahrif edilebilir olarak evrensel kabulü nedeniyle "ip ve jikle" yönteminin geçerliliği hakkında sınırlı bilgi vardır.
ABD Ordusu ve ABD Deniz Piyadeleri de yükseklik ve çevresi yöntemine dayanır. Erkekler için boyun ve belini göbeğin hemen yukarısında ölçerler. Dişiler kalça, bel ve boyun çevresinde ölçülür. Bu ölçümler daha sonra, bireyin boyu ek bir parametre olarak, yayınlanmış tablolarda aranır. Bu yöntem, tüm hizmet boyunca vücut yağ testi uygulamanın ucuz ve uygun bir yolu olduğu için kullanılır.
Çevreyi kullanan yöntemler, diğer yöntemlere kıyasla olumsuz itibarları nedeniyle Savunma Bakanlığı dışında çok az kabul görmektedir. Yöntemin doğruluğu, farklı vücut bileşimlerine sahip insanları karşılaştırırken bir sorun haline gelir; daha büyük boyunlu olanlar, daha küçük boyunlu olanlara göre yapay olarak daha düşük vücut yağ yüzdesi hesaplamaları üretir.
BMI'dan
Vücut yağı, vücut kitle indeksinden (BMI), bir kişinin kilogram cinsinden kütlesinin metre cinsinden boyunun karesine bölünmesiyle hesaplanabilir; ağırlık pound ve boy inç cinsinden ölçülürse, sonuç 703 ile çarpılarak BMI'ye dönüştürülebilir. Vücut yağını VKİ ile ilişkilendiren birkaç önerilen formül vardır. Bu formüller, hakemli dergilerde yayınlanan araştırmacıların çalışmalarına dayanmaktadır , ancak bunların vücut yağları ile olan korelasyonları yalnızca tahminlerdir; vücut yağları BMI'den doğru bir şekilde çıkarılamaz.
Vücut yağı, Deurenberg ve meslektaşları tarafından türetilen formüllerle vücut kitle indeksinden tahmin edilebilir. Hesaplamalar yapılırken, dansitometrik olarak belirlenen vücut yağ yüzdesi (BF%) ile BMI arasındaki ilişki yaş ve cinsiyeti hesaba katmalıdır. Tahmin formüllerinin iç ve dış çapraz geçerliliği, tüm yaşlarda erkeklerde ve kadınlarda geçerli vücut yağ tahminleri verdiğini göstermiştir. Bununla birlikte, obez deneklerde tahmin formülleri BF% 'sini biraz fazla abarttı. Tahmin hatası, deri kıvrım kalınlığı ölçümleri ve biyoelektrik empedans gibi diğer BF% tahmin yöntemleriyle elde edilen tahmin hatasıyla karşılaştırılabilir. Çocuklar için formül farklıdır; 15 yaş ve altı çocuklarda vücut kitle indeksi ve BF% arasındaki ilişki, boy ile ilişkili vücut kitle indeksi artışı nedeniyle yetişkinlerdekinden farklı bulunmuştur.
- burada cinsiyet, kadınlar için 0 ve erkekler için 1'dir.
Bununla birlikte - yukarıda bahsedilen dahili ve harici çapraz doğrulamanın aksine - bu formüllerin kesinlikle en azından yetişkinler için kullanılamaz olduğu kanıtlanmıştır ve burada sadece örnek olarak sunulmuştur.
Yine de, yetişkinler için tasarlanan aşağıdaki formül, en azından yetişkinler için çok daha doğru olduğunu kanıtladı:
- yine, cinsiyet (cinsiyet) kadın ise 0 ve erkek ise 1'dir.
Diğer endeksler kullanılabilir; Vücut yağlanma indeksi vücut yağ yüzdesi doğrudan tahmin vermek onun geliştiriciler tarafından söyleniyordu, ancak istatistiksel çalışmalar bu olmamaya buldum.
Ayrıca bakınız
- Yağ dokusu
- Andreas Münzer
- Vucut suyu
- Obezite sınıflandırması
- Lizzie Velásquez , "vücut yağı yüzde sıfır" olan bir kadın
- Bağıl Yağ Kütlesi (RFM)
Referanslar
- Gallagher D, Heymsfield SB, Heo M, Jebb SA, Murgatroyd PR, Sakamoto Y (Eylül 2000). "Sağlıklı yüzde vücut yağ aralıkları: vücut kitle indeksine dayalı kılavuzlar geliştirmek için bir yaklaşım" . Amerikan Klinik Beslenme Dergisi . 72 (3): 694–701. doi : 10.1093 / ajcn / 72.3.694 . PMID 10966886 .