Bir yapı sistemine nemin girişini ve sıvı hale yoğunlaşabileceği bir noktaya ulaşmasını engellemek için yerleştirilen düşük geçirimli malzemeye buhar tutucu denir. Buhar tutucular, normal olarak ılıman ve soğuk iklimlerdeki yalıtımlı yapıların sıcak tarafına mümkün olduğunca yakın yerleştirilirler. Sıcak ve nemli iklimlerde, buhar tutucuların yapıların dış yüzeyine yakın bir şekilde yerleştirilmeleri gerekebilir.
Buhar tutucu kullanımı genellikle, Ocak ayında ortalama dış hava sıcaklığının +4 dereceden az olduğu ve kışın bina içinde +20 derecede nispi nem oranının %45 veya daha fazla olduğu coğrafi bölgelerde, düz çatı sistemlerindeki yalıtım katmanının korunması için önerilir.
Bariyer, asfalt emdirilmiş çatı keçesi veya düşük geçirimli bir tescilli malzemeden oluşabilir.
Buhar tutucu kullanıldığında, buhar tutucu ile çatı membranı arasında sıkışabilecek nemim kaçışına izin vermek amacıyla tepe havalandırması gerekebilir.
Bazı rijit köpük yalıtım levhaları aynı zamanda buhara karşı dayanıklı olurken, bazıları buhar tutucu kaplamalara sahiptirler. Fakat yine de, buhar tutucu en çok alüminyum folyo, polietilen film veya işlenmiş kartondan oluşan ayrı bir katman olarak uygulandığında etkili olur.
Nem tutucular bir perm daha az akış derecesine sahip olmalı, derzlerdeki ve açıklıklardaki ek yerleri bindirilerek ve macunlanarak yerleştirilmelidir. Böyle durumlarda, nem tutucular bazen hava bariyeri olarak da adlandırılırlar.
Dışta örtü altı kaplaması, bitümlü karton ve cephe kaplaması duvar yapısındaki buharın dışarı kaçışına izin verecek şekilde geçirgen olmalıdır.
Isıtılmayan mekanlar üzerinde, buhar tutucu yalıtımlı döşemenin sıcak tarafına yerleştirilir. Buhar tutucu, kör döşemenin üzerine yerleştirilebilir veya yalıtımla bir bütün olarak çözülebilir.
Zemindeki nemin tesisat katına girişini önlemek için genellikle polietilen film gibi bir nem bariyerine ihtiyaç duyulur.