Rafta
İnsanlık Arşivi: Badanalı Bir Amerikan Efsanesinden Siyahi Tarihin Ruhunu Kurtarmak
kaydeden Jermaine Fowler
Sıra Ev: 416 sayfa, 29 dolar
Sitemizde bağlantısı verilen kitapları satın alırsanız, Haberler aşağıdakilerden bir komisyon kazanabilir: kitapçı.orgücretleri bağımsız kitapçıları destekleyen.
Bir saat çizmeleri istendiğinde, sağ taraf uzamsal ihmalinden muzdarip beyin hasarı olan kişiler genellikle sayıları ve akrepleri sağ tarafa doldurur, ancak sol tarafı boş bırakır. Kör noktalarından habersiz, resmin tamamlandığını düşünüyorlar. Avrupalıların ve beyaz Amerikalıların tarihi anlatmak söz konusu olduğunda aynı yarı körlüğe maruz kaldıklarını, insanlığın başarılarının ve trajedilerinin bir kısmını tüm hikayeyle karıştırdıklarını iddia edebilirsiniz.
Jermaine Fowler, “İnsanlık Arşivi: Kara Tarihin Ruhunu Badanalı Bir Amerikan Efsanesinden Kurtarmak”ta geri kalanını doldurmaya çalışıyor. 39 yaşındaki Fowler, resmi olarak eğitilmiş bir tarihçi değil, bir tür insan tarihine girişen bir podcast yayıncısıdır. “İnsanlık Arşivi” bir podcast olarak başlasa da, gerçekten kitaplara bir aşk mektubu ve okullarda öğretilmeyen daha geniş dünyayı öğrenmek için kütüphanede geçirilen bir çocukluk.
Gözden kaçan tarihin yeni özeti, Afrikalıların yanı sıra Siyah Amerikalıların habersiz başarılarının yanı sıra Avrupalıların ve ardından beyaz üstünlükçülerin elindeki kötü muamelelerini kapsayacak şekilde en ünlü hikayeleri (özellikle sivil haklar hareketinden) atlıyor. Fowler yakın zamanda Louisville, Ky’deki evinden video aracılığıyla konuştu. Bu röportaj, uzunluk ve netlik için düzenlendi.
Kitabınız şuraya pazarlanıyor: Kara Tarih AyıSiyahi tarihin bu “üzerinden karalama” yerine yıl boyunca öğretilmesi gerektiğini savunmanıza rağmen.
Kitap 28’inde, Siyahi Tarih Ayının sonunda çıkıyor, bu yüzden ona bir başlangıç noktası olarak bakıyorum, Siyahi tarihin bir son kullanma tarihi olmadığını ve kitap başlangıç olarak Şubat ayının ötesine geçebileceğini göstermek için. senin yolculuğunun
Sağdaki bazıları, elbette, çok fazla düşünüyor Siyah tarih zaten öğretiliyor.
Kitapların yasaklandığını görmek istemeyen ve bu tarihin öğretilmesini isteyen insanlardan daha fazla tepki gelmesi gerekiyor. Karşı tarafın sesleri daha gür duyuluyor. “Çocukların bu tarihi öğrenirken eleştirel düşünürler olabilmeleri için okumak istedikleri her kitaba daha fazla erişime ihtiyacımız var” diyen bir ses olmaya çalışıyorum.
Bu kitap için hayal ettiğiniz okuyucu kim?
Bu kitabı Amerika’da bir Siyahi olarak yazdım — genç bir Jermaine’in okumak isteyeceği bir kitap. Yani bu anlamda Siyah okuyucular için yazıyorum. Ama her zaman daha geniş insanlık temalarına değinmeyi ve diğer insanlara da ulaşmayı umuyorum.
Daha gençken “Afro-merkezciliğe daldığınızı” ama sonra çok derine indiğinizi fark ettiğinizi yazıyorsunuz. Denge nerede?
Bana göre bu, canavarla savaşma ama canavar olmama noktasına değiniyor. Avrupamerkezcilik, Afrikalı olan her şeyi en kötü niteliklerine indirgiyor. 1960’ların sonlarına kadar anlatı buydu. Karşı anlatının orada olması gerektiğini düşünüyorum. Afrikamerkezcilikten kurtulmamalıyız çünkü pek çok büyük Siyah tarihi keşfedildi ve bundan çıktı. Bununla birlikte, kişisel olarak benim için neredeyse canavar olmak gibiydi – Avrupa’yı küçültüyordum ve “Avrupalı olan her şeyi unut” diyordum.
14. yüzyıl Mali hükümdarını kutluyorsunuz mansa musa, yine de zenginlik ve imparatorluğa odaklanmasını beyaz yöneticilerden hiçbir farkı olmadığı için eleştiriyor. Rosa Parks’ın aktivizminin gerçek derinliklerini öğrendiğinizi hatırladığınızda, cinsiyetçiliği tartışıyorsunuz. Ckötü Rgeceler Mödeme. Baştan sona özeleştiri yapmak tehlikeli geliyor mu?
Tehlikeli hissettiriyor çünkü bu, zaman boyunca bize çok fazla düşman olduk. Ama dürüst olmak gerekirse, Siyah insanlığın tüm yönlerini anlatmak için bunu yapmak zorundayım. Liberya’da olduğu gibi, ezilenler güç kazandığında gücün nasıl göründüğüne bakmam gerekiyordu. Eleştirel merceği içe çevirmekten korkmuyorum. İnsan olarak büyümenin tek yolu bu.
Siyahların tarihi, örneğin, hakkında kitaplarla daha fazla dikkat çekiyor. Tulsa katliamı ve köle gemisi Clotildaancak sizinki ve Clint Smith’inki gibi kitaplar “Söz Nasıl Aktarılır?” daha geniş bir yaklaşım benimseyin. Kitabınızın sohbete ne kattığını düşünüyorsunuz?
Altta yatan temaları bağlamak istiyorum. Bireysel bir hikaye, Siyah insanlığın neye benzediğine dair daha büyük resmi kaçırabilir. Bu hikayeler genellikle Siyah deneyimini acı ve travma ile ilişkilendirir, peki ya diğer her şey?
Kitabınız çok şey kapsıyor — rakamlar 1.000 yıllar önce Afrika’da 20. yüzyıl ABD’sine kadar, antik metalurjiden çağdaş sanata kadar uzanan geniş bir yelpazenin bunaltıcı hale gelebileceği konular. Karışıklıkta kaybolan bazı konular hakkında endişeleniyor musunuz?
Detaylar daha büyük temalarla bağlantı kurmaya çalışıyor.
Gözden kaçan hikayeler anlattığımdan emin olmak istedim – bu yüzden sivil haklar hareketiyle ilgili bölüm – ve insanların “Vay canına” demelerini ve sonra kendi başlarına daha derine inmelerini istiyorum. Bu yüzden “Bu kitabı okudum” yazacağım ve bu konuda derinlemesine yazan Siyah bilim adamlarından bahsedeceğim. Kitabım geniş fırça darbeleri ve daha fazla ayrıntı almanı istiyorum. Okuyucu için bir meydan okumadır.
Bu kadar çok konuyu ele almak, doğru ayrıntılara ve bakış açılarına sahip olmayı zorlaştırmalıdır. Örneğin, Mallie Robinson’ın bir asır önce Georgia’dan Pasadena’ya taşındığını ve hala ayrılmış konutlar ve yüzme havuzlarıyla karşı karşıya olduğunu yazıyorsunuz. Ancak Kaliforniya’ya taşınmak için izin verildi Robinson’un oğlu Jackie entegre takımlarda oynamak; Branch Rickey, beyzbolun renk engelini aşmak için bir aday seçerken, Robinson deneyime sahipti çünkü California entegre olmuştu.
Bu hikaye daha çok annesi ve Kaliforniya’da karşılaştığı şeyle ilgiliydi. Ama kitap benim tarih boyunca kişisel yolculuğum. Ben uzman değilim, sadece okumayı seven kitaplarla çevrili biriyim. Bilimsel araştırma yaptım, ama diğer insanların yapmasını umduğum şeyi yapıyorum, yani tarihin karmaşasına atlamak ve bundan çıkış yolunu bulmaya çalışmak.
Geçmişte yaşamak, dehşetler ve başarılar sizi Amerika’nın geleceği konusunda iyimser veya şüpheci mi bıraktı?
Hakkında yazdığım insanlar dirençli ve başarılı olacak kadar zekiydiler ve biz de aynı şeyi yapabilir ve bu deneyi demokrasi ile çalıştırabiliriz. Afro-kötümserlikten “Siyahların geleceği neşe içinde”ye kadar her şeyin olduğu bir yelpaze var. Ortalarda bir yerdeyim. Gerçek, umut ve umutsuzlukla eşit şartlarda ilgilenir.