MalcolmX'in (Mâlik El Şâhbaz) şehâdeti (21 Şubat 1965)
Mâlik El Şâhbaz Amerika'da bilinen diğer adıyla Malcolm X. 21 Şubat 1965 günü konuşma yaptığı AudubonBallroom gösteri merkezinde (2005 yılında ismi Shabazz Center olmuştur) 3 kişinin ardarda silahlarını ateşlemesiyle aldığı 16 kurşunla yere yığıldığında geride Atilla, Kubilay, İlyas ve Cemile adlı 4 çocuk bırakmıştı. Yaklaşık 4 ay sonrada ikiz çocukları oldu. Şehid edildiğinde 39 yaşını 9 ay 4 gün geçiyordu.
Harlem'de toplanan on binler cenazesinin nasıl kaldırılacağını düşünürken, herkesin şaşkın bakışları arasında cüppe, sarık, elinde asası ve yanında 15 kadar talebesiyle Sudanlı Şeyh Ahmed Hasan çıkıp geldi.
Şeyh Ahmed Mekke'de 35 yıl hocalık yapmış sunnî bir âlimdi. Malcolm'la Mekke'de tanışmış,şehid edildiğini duyuncada talebeleriyle Amerika’ya gelmiş ve 25 Şubat günü kefenlediği Mâlik El Şâhbaz'ıncenâze namazını kıldırmıştı.
MalcolmX'i hürriyet savaşçısı konumuna hayat şartları getirmişti.
Babası Earl Little, siyahların yaşadığı çok ağır şartlara, rahip olmasına rağmen dayanamamış, Afrikalıların güyâ özgürlükler ülkesi ABD'deasla özgür olamayacağını anladığı için atavatanlarına yâni Afrika'ya dönmek istemişti. Ama ömrü yetmedi. Annesi ise Kafkas - zenci karışımı bir melezdi.
Önce ailesini çok sıkıntı çektikleri Malcolm'unda doğduğu Omaha'dan, Milwaukee'ye taşıdı, rahat bırakmadılar. Lansing'e taşındılar burada da evlerini ateşe verdiler.Yetmedi Malcolm henüz 6 yaşındayken babasını linç ederek öldürüp yolun ortasına attılar. Malcolm’unda beyazlardan nefreti bu yıllarda başladı.
Kardeşleri yetimhânelere dağıtıldı. Kendisi bir aileye evlatlık verildi. Okula başladı, hedefinde avukat olmak vardı. Bunu öğretmenine söyleyince "bir siyah için gerçekleşmesi güç bir hayal, bu hayallerin peşinden koşmayın" cevabını aldı. Liseyi birincilikle bitirmesine rağmen pekişmiş beyaz düşmanlığıyla sokaklara döndü.
Harlem'in sokakları çok geçmeden yolunu cezaeviyle buluşturdu. Çok okuyor, tartışıyor yine okuyordu. Bir müddet sonra Müslüman olan kardeşi Rahman vesilesiyle İslâm'la tanıştı.
Müslüman derneklerle yazışmaya başladı. 7 yıldır kaldığı cezaevinden 1952 yılındaçıkınca mektuplarından etkilendiğiElijah Muhammed'le buluştu.
Elijah Muhammed onu New York'ta görevlendirmişti. Afrikalılarla sürekli buluşuyor, hatip kişiliği ile onları sürekli motive ediyor, karşılaştıkları şiddetten onları birlik olmaya çağırıyor, İslâm’ı anlatıyordu.
Bir gün yolları Malcolm'dan rahatsız olanElijah Muhammed'le ayrıldı. Hacca gitti. Orada gerçek İslâmı tanıdı, eksiklerini gidermeye çalıştı. Karısına yazdığı mektupta beyazdan daha beyaz insanlarla aynı kaptan yemek yediğini, aynı bardaktan su içtiğini heyecan içerisinde yazdı.
Amerika'ya döndüğünde takipçileri on binleri bulmuştu. Siyah insanların haklarını korumaya ve İslâm’ı anlatmaya devam etti.
10 Aralık 1948 tarihinde BM Genel Kurulunda kabûl edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nerağmen (Madde 2: Herkes, ırk, renk, cinsiyet, dil, din, ulusal ve sosyal köken, doğuş veya başka bir ayrım gözetmeksizin bu bildirge ile ilân olunan bütün haklardan ve özgürlüklerden yararlanabilir) siyahların ve kendi üzerinde baskılar artınca, yeni Müslüman olan dünya ağır sıklet boks şampiyonu Muhammed Ali Clay'la buluştu, bir müddet evinde kaldı.
Muhammed Ali ise siyah beyaz mücadelesinde ezilen halkının yanındaydı. Bu arada; Roma Olimpiyatlarında şampiyon olmuş,kariyerinin zirvesine çıkmıştı.
Buna rağmen horlanıyor, diğer siyahlarla aynı muameleye tâbi tutuluyordu. Bu işin böyle gitmeyeceğini anladı. Daha fazla dayanamadı ve birgün ülkesi adına dövüşerek kazandığı altın madalyayı "ülkemde siyah insanlar horlanırken, hakarete uğrarken, insan yerine konulmazken, ikinci sınıf vatandaş muamelesi görürken, benim bu madalyayı taşımam zûldür" dedi kaldırdı nehire attı.
Kendisinin her hareketini takip eden CIA, dalgıçlarını göndererek nehirden madalyayı çıkarttı. Özenle saklanan bu madalya 1996 yılında Atlanta'da yapılan olimpiyatlar başlarken olimpiyat meşâlesini yaktırdıklarıMuhammedAli Cley'in boynuna asıldı.
Yıllar sonra verilen mesaj, "sen bir siyahsın böyle bir hareket yapamazsın eninde sonunda sistemin karşısında boynunu büker, madalyayı takarız" mesajıydı.
Hâlâ Amerika'da hak ve özgürlük mücâdelesi deyince ilk akla gelenlerden biri olan Malcolm X, bir gün beyaz bir muhabirin sorduğu "bizden neden nefret ediyorsun" sorusuna şu cevabı vermişti.
"Bizi yıllar önce tarihimizden, kültürümüzden, dilimizden ayıran, bizleri hayvan gibi alıp satan beyaz adamdan nefret edip etmediğimi nasıl sorabilirsin."
Evet, Amerika'da bu baskı o dönemlerde sadece rengi siyah olanlara değil, kızıl olanlara yâni Kızılderililere karşıda uygulanmıştı.
Yıllar boyunca Kızılderililerin topraklarına el konuldu, karşı koyanlar derhal imha edildiler.
Bunun habercisi KristofKolomb'un İspanya Kraliçesine yazdığı mektup olmuştu.
Kolomb mektubunda, "Yeryüzündebunlardan daha iyi bir ulus bulunmadığına Majestelerin önünde yemin edebilirim. Komşularını kendileri gibi seviyorlar. Konuşmaları son derece tatlı ve kibar, konuşurken hep gülümsüyorlar. Elli adamla bu halkın hepsini boyunduruk altına alabilir ve onlara her istediğimizi yaptırabiliriz" demişti. O günden beride Kızılderili katliamı yakın zamana kadar Amerika'da bitmedi.
Umulurki MalcolmX'in yaktığı hürriyet mücâdelesi güneşi bütün mazlum milletleri ve masum coğrafyalarıda ısıtır.