-Şimdi burada samimi olalım. Asla arkadaşlığımı istemedin. Ve bana borçlu kalmaktan korktun.
-Başımı derde sokmak istemedim.
-Anlıyorum. Cenneti Amerika’da buldun.Polis ve mahkemelere güvendin. Benim gibi bir arkadaş gerekmiyordu. Fakat şimdi bana gelip diyorsun ki: ”Don Corleone, bana adalet ver.” Ama bunu saygıyla rica etmiyorsun. Dostluk önermiyorsun. Bana Baba demek bile aklına gelmiyor. Kızımın düğününün olduğu gün bana gelip para karşılığı cinayet işlememi istiyorsun.
-Senden adalet istiyorum.
-Bu adalet değil ki. Kızın hayatta.
-O zaman, onların da kızım gibi acı çekmelerini sağla. Sana ne kadar ödeyeyim?
– Bonasera, Bonasera.
– Bana bu kadar saygısızca davranmana sebep olacak ne yaptım?
-Eğer bana dostça gelseydin, kızını mahveden o pislik daha bugünden acı çekiyor olacaktı.
Senin gibi dürüst bir adamın düşmanlarını ben de düşman belleyecektim. ve o zaman, senden korkacaklardı.
-Şimdi burada samimi olalım. Asla arkadaşlığımı istemedin. Ve bana borçlu kalmaktan korktun.