Vladimir Putin ve Kremlin’in Şubat ayında Ukrayna’yı işgal etmek ve Avrupa’da İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana en büyük askeri çatışmayı başlatmak için birçok nedeni vardı. Putin, Moskova’nın Ukrayna ile yarattığı işgal öncesi krizi bir NATO-Rusya anlaşmazlığı olarak tasvir etmeye çalıştı, ancak bu çerçeveleme ciddi bir incelemeye dayanmıyor.
Putin çok çalıştı. 2021’in sonlarında NATO’dan şikayet etti. “yükselen” askeri tehdit Sanki dünyanın en büyük nükleer cephaneliğine ve Avrupa’nın en büyük ordusuna sahip ülkenin bu tür garantilere ihtiyacı varmış gibi, Rusya’nın batı sınırlarına girdiler ve Rusya için yasal garantiler istediler. Moskova önerdi taslak anlaşmalar NATO’nun daha fazla genişlemesini önleyecek ve İttifak’ın 1997’den sonra katılan üyelerden tüm askeri güçlerini ve altyapısını geri çekmesini gerektirecek NATO ve ABD ile.
Washington ve NATO, Rusya da dahil olmak üzere Avrupa’nın güvenliğine gerçek bir katkıda bulunabilecek silah kontrolü ve risk azaltma tedbirlerine ilişkin taslak anlaşmaların diğer unsurlarına katılmayı teklif etti. Ancak, ABD ve NATO yetkilileri daha fazla genişlemeyi öngörmeyecekler. Bu da – Kiev’deki neo-Nazilerin, Donbas’taki soykırımın ve Ukrayna’nın nükleer silah arayışının yanlış iddialarıyla birlikte – başka bir şikayet haline geldi. 24 Şubat açıklaması Ukrayna’nın yeni bir işgalini başlatma konusundaki haksız kararından.
Bazı Batılı analistler Putin’in argümanını kabul etmeye devam edin bu da NATO’yu suçluyor. Tarih bu argümanı desteklemiyor.
Temmuz 1997’de NATO, Polonya, Macaristan ve Çek Cumhuriyeti’ni katılım müzakerelerine başlamaya davet etti – ancak bu ancak Rusya ile işbirliğine dayalı bir ilişkinin temellerini attıktan sonra. Mayıs 1997’de NATO ve Rusya, Kuruluş Yasası Danışma ve koordinasyon için kalıcı bir organ oluşturan Karşılıklı İlişkiler, İşbirliği ve Güvenlik hakkında.
Diğer şeylerin yanı sıra, Kuruluş Yasası, NATO’nun yeni üye devletlerin topraklarına nükleer silah yerleştirmek için “hiçbir niyeti, planı ve nedeni” olmadığını yineledi. Yasa ayrıca, NATO’nun yeni üyelerin topraklarında “önemli muharebe kuvvetlerinin kalıcı olarak konuşlandırılmasına” gerek olmadığını da kaydetti. Bu açıklamalar, İttifak’ın Moskova için genişlemeyi askeri açıdan mümkün olduğunca tehdit edici olmayacak şekilde yapma çabasını yansıtıyordu.
1997’den 2014’ün başlarına kadar NATO, yeni üyelerinin topraklarında neredeyse hiç savaş gücü konuşlandırmadı. Bu, Rusya’nın Kırım’ı ele geçirmek için askeri güç kullanması ve 2014 yılının Mart ve Nisan aylarında Doğu Ukrayna’daki Donbas’taki çatışmaya karışmasının ardından değişti. O zaman bile, NATO dönüşümlü olarak konuşlandırmaya başladı, çok uluslu savaş grupları üç Baltık devleti ve Polonya’nın her birinde 1.000-1.600 askerin sayısı – tetik telli kuvvetlerden fazla değil.
İttifak’ın Rusya sınırlarına ilerletilmesi konusunda, mevcut beş NATO üyesi Rusya veya Rusya’nın Kaliningrad dış bölgesi ile sınır komşusudur (buna yalnızca Mayıs 2022’de üyelik talebinde bulunan Finlandiya dahil değildir). Mevcut beş üyeden İttifak’a en son katılan üç Baltık devleti bunu 2004’te yaptı. Bu 18 yıl önceydi. Putin o zaman yaygara koparmadı.
Aslında, Mayıs 2002’de, Putin NATO liderleriyle görüştü NATO-Rusya ilişkilerinin derinleştirilmesi ve yeni bir nitelik kazanmasına ilişkin ortak bir bildiri üzerinde anlaşmaya varıldı. Bu NATO-Rusya zirvesinde yaptığı konuşmada, İttifak o yıl içinde ikinci bir zirve planlamış olmasına ve Rusya başkanının NATO’nun o zaman büyük olasılıkla Baltık ülkeleri de dahil olmak üzere başka ülkeleri davet edeceğini bilmesine rağmen, NATO’nun genişlemesiyle ilgili hiçbir endişesini dile getirmedi. katılmak için devletler.
Putin, son yıllarda NATO’nun genişlemesine karşı şikayetlerini, NATO Rusya’nın çevresinde genişlerken yapmadığı şekilde dile getirdi. 2004’ten sonra İttifak’a katılan dört ülkenin tümü, Rusya sınırlarından oldukça uzakta bulunan Balkanlar’da bulunuyor. Rus cumhurbaşkanı sakince tepki verdi Bu yılki Finlandiya ve İsveç’e katılmak için başvuruda bulunma kararlarına – Finlandiya’nın eklenmesi iki katından fazla Rusya’nın NATO ile sınırlarının uzunluğu.
Moskova’nın Ukrayna’nın NATO’ya girmesiyle ilgili endişelerine gelince, Rus diplomatlar ve casuslar kesinlikle orada olduğunu anladılar. biraz heves Ukrayna’yı üyelik yoluna sokmak için İttifak içinde. Rus birliklerinin Ukrayna’nın bazı kısımlarını işgal etmesiyle (hatta Şubat saldırısından önce), üyelik her zaman müttefiklerin Rusya’ya karşı savaşa girmesi sorununu gündeme getirecekti.
İronik olarak, Rusya’nın 2013’te tarafsız bir Ukrayna’sı vardı. 2010 tarihli bir Ukrayna yasası blok dışı durum ülke için ve o zamanki Ukrayna Devlet Başkanı Victor Yanukoviç NATO’ya katılma arzusu göstermedi. Avrupa Birliği ile bir ortaklık anlaşması yapmakla ilgilendi, ancak Moskova’dan büyük baskı Bu baskıya boyun eğdi ve Kiev’in tamamlanmış ortaklık anlaşmasını imzalamayacağının açıklanması, Maidan Devrimi’ni başlatan aynı akşam protestoları tetikledi.
Putin’in Ukrayna’ya yeni bir saldırı başlatma kararının birkaç nedeni var gibi görünüyor. Biri jeopolitik, Kremlin’in Sovyet sonrası alanda bir Rus etki alanına sahip olma arzusu ve Ukrayna’nın her zaman Moskova’dan uzaklaşma korkusu. Bu, Ukrayna’nın NATO ile olan ilişkisinden daha geniş bir soru. Ancak 2014’ten bu yana Ukrayna’yı Rusya’dan Batı’ya doğru itmek için Rus politikası ve eylemlerinden başka hiçbir şey yapılmadı.
Rus iç siyaseti ikinci bir anahtar faktör gibi görünüyor. Kremlin için demokratik, Batı yönelimli, ekonomik açıdan başarılı bir Ukrayna bir kabus teşkil ediyor, çünkü bu Ukrayna, Rusların neden Ukraynalıların sahip olduğu aynı siyasi sese ve demokratik haklara sahip olamayacaklarını sorgulamasına neden olacaktır. Kremlin için rejimin korunması bir numaralı iş.
Üçüncü faktör Putin’in kendisi. onun okuma Temmuz 2021 makalesi Ukrayna veya onun 24 Şubat konuşması Rusya’nın Donbas’taki sözde “halk cumhuriyetlerini” tanıması konusunda Putin’in egemen ve bağımsız bir Ukrayna devletinin meşruiyetini kabul etmediğini açıkça ortaya koyuyor. Ukrayna’nın çoğunu tarihi Rusya’nın bir parçası olarak görüyor.
9 Haziran’da Rusya Devlet Başkanı şunları söyledi: sessiz kısım yüksek sesle, tarihi Rus topraklarını Moskova’nın kontrolüne “geri vermek” konusunda kendisini dolaylı olarak Büyük Petro ile karşılaştırıyor. Putin, “Görünüşe göre, geri dönmek bizim de payımız. [what is Russia’s] ve pekiştirmek [the country]” NATO ya da NATO genişlemesi hakkında tek kelime etmedi.
Dava kapandı.
Kaynak : https://www.brookings.edu/opinions/one-more-time-its-not-about-nato/