New York Times, Bush yönetiminin, NATO’daki müttefikleriyle ilişkilerini düzeltmeye çalıştığı bir dönemde, Almanya’daki Amerikan askerlerinin sayısını azaltma planının, büyük bir hata olacağını savunuyor. Halen Almanya’da konuşlu bulunan F 16 savaş uçaklarının Türkiye’ye kaydırılması durumunda bu uçakların Ankara’nın denetimine tabi olacağını hatırlatan gazete, Almanya’daki Amerikan üslerinin taşıdığı diğer avantajlara da dikkat çekiyor:
'Almanya, Irak savaşına karşı çıkmasına rağmen üslerin kullanımına hiçbir sınırlama getirmedi. Binlerce Alman askerinin üsleri koruma görevini üstlenmesi sayesinde Amerikan askerleri diğer işlerle ilgilenebiliyor. Berlin hükümeti, ayrıca üsler için yılda bir milyar dolar harcıyor. Ayrıca Ortadoğu ve Orta Asya’ya Amerika’dakilerden daha yakın olan bu üsler, istikrarlı bir demokrasiye sahip güvenli bir ülkede bulunuyor.'
Boston Globe’un baş makalesi de askeri bir konuya, Amerika’da 'Yıldız Savaşları' olarak bilinen füze savunma sistemine ayrılmış. Projenin başarılı olacağına dair hiçbir somut veri bulunmadığı görüşüne yer veren gazete, Başkan Bush’u büyük maliyeti olan bu projeye verdiği destek nedeniyle sert bir biçimde eleştiriyor:
'Bush, ülkenin sınırlı kaynaklarını, karşılaşabileceğimiz gerçek tehditlere karşı değil, denenmemiş bir savunma sistemine harcıyor. Üstelik bu sistem, Amerika’nın, Kuzey Kore’nin füze saldırısına uğrayacağı gibi gerçekleşmesi pek mümkün olmayan bir varsayıma dayanıyor. Başkan, füzelere karşı gerçekten etkin bir savunma sistemi kurulmasını sağlayabilecek bir sistemin geliştirilmesine kaynak ayırmaktansa, bilim adamları tarafından bile kuşkuyla karşılanan bir sisteme sadece bu yıl 10 milyar dolar harcıyor.'
New York Post gazetesi ise, bütün dikkatler terörle mücadele konusuna çevrilmişken, Büyük Okyanus bölgesinde Çin Halk Cumhuriyeti’nin yeni bir tehdit oluşturduğunu ileri sürüyor. Heritage Vakfı araştırmacılarından Peter Brookes imzalı makalede, Amerika Savunma Bakanlığı dışında kimsenin bu tehdidi gerektiği kadar dikkate almadığı görüşüne yer veriliyor:
'Pekin hükümetinin kısa dönemdeki askeri hedefi Tayvan’la birleşmeyi gerçekleştirmektir. Uzun dönemdeki hedef ise, Japonya’yı stratejik olarak kendine bağımlı hale getirmek ve Asya’daki en büyük güç olan Amerika’nın yerini almak. Çin’deki olumlu siyasi gelişmeler bu konudaki kaygıları azaltsa da, askeri gelişmeler bütün bölge açısından büyük bir çatışma potansiyeli taşıyor.'