İki tür terbive sistemi vardır:
1- Yüksek verimlilikte, düz arazilerde yetişen mekanik hasada uygun ve şekli biraz daha basık, daha düz olan sistem
2- Daha az verimli topraklar için uygun olan engebeli arazide yetişip mekanik hasadı zor olan sistem.
Serbest Palmet sistemi (Çit şeklinde): Bu sistem, herek seviyesine ulaşmış, yan dalları belirgin, iyice ağaçlaşmış sağlam bir fidandan başlamak sureti ile dikimden itibaren bir hat boyunca büyümesi ile elde edilir. Kuraklık ve odunlaşmama nedeni ile büyüme sorunları baş gösterir ise desteğin 50-60 cm. seviyelerine indirilmesi tavsiye edilir. Ana ve yan dalların elde edilmesi için ilk dikim yılında ilk ve ikinci vejetasyon dönemlerinde yeşil budama yöntemi ile sürgünlerden bir kısmı budanır; bu şekilde bitki daha erken meyveye yatar. İkinci, üçüncü ve dördüncü yaz dönemi budaması ile yoğun vejetasyon sonunda (Haziran) aşırı kalınlıkta olan ve diğerlerinin gelişmesini önleyen dallar elimine edilir. Dördüncü vejetasyonun sonunda, yani derimden 2-4 hafta sonra, sıranın iç tarafına doğru fazlaca gelişen genç dallar çok fazla dar olmayan bir sıra elde etmek amacı ile kısaltılırlar.
Serbest Form: Derin ve verimli topraklar için uygun bir yöntemdir. 50-60 cm boylarında kesilmiş veya olduğu gibi bırakılmış veya yerinde aşılanmış fidanlardan elde edilir.
İlk dört vejetasyon için ağaçlar serbest bir şekilde büyümeye bırakılırlar ve sadece yazları iç kısımları daha iyi güneş alması için güçlü gelişen dallar budanırlar. Dördüncü yıldan sonra istenen form ve hacmin elde edilmesi amacı ile dal seyreltmesi için budama yapılır.
Vazo sistemi: Sağlam bir yapı elde etmek için daha uygun bir metoddur; alt dalları ile birlikte düzenli 3 dal olabilir, ancak kayısı için 4-5 dallık yarı serbest vazo formu tavsiye edilir. Bu sistemde fidan 50-60 cm.den kesilir ve ilkbaharda yeni sürgün seçimi aralarında gerekli açı bırakılacak şekilde bir seleksiyon işlemi ile yapılır. Bu sürgünler daha sonra yeteri kadar dik bir şekilde ana dalları meydana getirecekler (60-70 derece) ve ana dal üzerindeki daha ince dallarda meyveler gelişecektir.
Bu şekil, bir çok kayısı çeşidinin doğal formuna çok benzer bir formdur ve küçük müdahaleler ile elde edilebilir. Mekanik hasada uygundur, ancak mekanik olarak hasad yapılacak fidanın başlangıçta biraz daha yüksekten taçlandırılması gerekmektedir (70-90 cm).
Geç Vazo: Bu sistem, 4-5 dallı vazo yönteminden, fidanın dikimde kesilmeyip alt dalların erken yetişen uygun dallardan elde edilmeleri nedeni ile farklıdır. İlk vejetasyon boyunca alt dalların büyümesini kolaylaştırmak amacı ile ana dalın biraz eğilmesi gerekmektedir. İkinci vejetasyon boyunca yan dallar yukarıya doğru açılarak büyürler ve bu durum ana gövde üzerinde diğer kuvvetli dallarla aynı zamanda dallara paralel veya onlara çok dik bir açıda yeni sürgünlerin oluşmasına neden olur. Üçüncü yılda yine ağacın alt kısımlarında vejetasyonu muhafaza amacı ile ana dalların açılması için üst taraflarda bulunan dallar yaz budaması ile seyreltilir. Eğer gelişme optimal olursa yaz sonunda orta ana dal elimine edilir.
Dördüncü yılda ana gövdedeki sürgünlere yine aynı şekilde Haziran ayında uygulanan işlem uygulanır; bitki bu şekilde yan dalları ile birlikte sivri ve meyeli sürgünleri olan spirale yakın bir forma kavuşmuş olur. Bu noktada 2 veya 3 yıllık dallarda dışarıya ve aşağıya doğru yönelmiş karışık yapıda bir dal bırakılmak sureti ile gerekli budama işlemi gerçekleştirilir.
Transversal ipsilon:Bu sistem , derimi öne almak için plastik tünellerin kullanıldığı ve sık dikimlerin yapıldığı meyveliklerde kullanılmaktadır. Fidan 40-50 cm boyunda kesilmekte ve ilkbaharda her iki taraftan iki dal alttan destek vermek sureti ile yaklaşık 45 derecelik bir açı ile yetiştirilmektedir.
Not: Dikim sıklığı aynı zamanda çeşide göre de değişebilir.