Bir Woody Allen klasiği Radio Days,
Woody Allen şirin komedisi Radio Days de 1940’lardan bir kesit sunuyor. Ve o zamanlarda radyonun insanlar için taşıdığı önemin altını çiziyor.
Radyo evlerinde sıradan bir hayat yaşayan milyonlarca insana sadece pırıltılı hayatların görüntüleri sadece sesi kullanarak taşıyordu.
Radio Days in kahramanı küçük çocuk Brooklyn’de bir evde akrabalarıyla birlikte yaşayan bir yeni yetme sıradan bir çocuktur ve bir radyo tutkunudur.
Allen, başı sonu olmayan iç içe geçmiş öyküler anlatır; dramatik bir olayı komik bir sahne izler ve film boyunca her şeyi birbirine müzik ile bağlanır. Aslında Allen bu olayları anlatırken bir yandan radyonun 1940’lardaki öyküsünü anlatıyordur.
Woody Allen şöyle diyor:
“Yazmayan insanların anlamadığı şey şu: sizin yazdığınız cümleyi düşünerek bilinçli bir şekilde yazdığınızı zannediyorlar –oysa durum hiç de böyle değil. Cümleler bilinçdışınızdan geliyor. Komedyenin ağzından çıktığında, seyirci için olduğu kadar benim için de şaşırtıcı oluyor. Bir espriyi önce düşünüp sonra yapmıyorum. Öylece ağzımdan çıkıveriyor ve sonra yaptığım esprinin farkına varıyorum. Ve bu espriye ben de gülüyorum, çünkü aslında yaptığımda ben de onu ilk kez işitmiş oluyorum.”