Yeni yürümeye başlayan çocuklarla oynarken, anneler daha uyumlu iken, babalar daha iddialı, yeni bir çalışma bulundu. Araştırmacılar, bu farklılıkların çocuklarda cinsiyete dayalı kalıplaşmış kalıpların önünün açılmasına yardımcı olabileceğini söyledi.
Psikologlar, iki çocukta küçük çocuklarıyla etkileşime giren 80 ebeveyn grubunu gözlemledi: laboratuarda oyuncaklarla 15 dakikalık bir oyun oturumu ve ebeveynlerin çocuk peynir, kraker ve kuru üzümlerle beslendiği 10 dakikalık bir ara tatil molası. Tüm oturumlar videoya kaydedildi ve bilim adamları daha sonra belirli davranış türlerinin ne sıklıkta oluştuğunu hesaplamak için etkileşimleri kodladı.
Araştırmacılar, hem babaların hem de annelerin atıştırma süresince çok benzer şekilde hareket ettiklerini, bilim adamlarının "bakım oturumları" olarak adlandırdıklarını buldular. Ancak, ebeveynler çocuklarıyla birlikte kitap ve oyuncaklarla oynadığında, araştırmacılar, babaların çocuklarla nasıl etkileşim kurdukları ve annelerin çocuklarla nasıl etkileştiği arasındaki farkın farkına varmışlardır.
"Babalar araçsal ve iddialı davranışların daha yüksek seviyelerini modellerken, anneler daha yüksek düzeyde kolaylaştırıcı veya işbirlikçi davranışlar modelliyorlar" diyerek araştırmacıları, Pennsylvania'daki Penn State Berks Üniversitesi'nden Eric W. Lindsey tarafından yönetilen araştırmacıları, 2 Haziran'da yayınlanan bir makalede yazdı Seks Rolleri.
Örneğin, babalar daha fazla zorlayıcı (örneğin, “Oyuncakları çantanın içine koy”) ve kibar emirleri (“Neden bunu denemeyi denemiyorsunuz?” Gibi) annelerden daha çok yayınladılar. kitap?" veya "Bu çantada ne olduğunu görelim."
Araştırmacılar, "Çocukların başlamasıyla ilgili yanıtlarında annelerin babalara göre daha yüksek olma olasılığı vardı, oysa babaların çocukları reddetme veya görmezden gelme olasılıkları daha fazlaydı."
Araştırmadaki çocukların hepsi 15-18 aylık idi. İlginçtir ki, her iki durumda da, araştırmacılar çocukların cinsiyetlerine göre hareket etmelerinde hiçbir fark olmadığını belirtmişlerdir.
Bilim adamları, ebeveynlerin cinsiyet farklılıklarının sadece oyun sırasında değil, bakım zamanlarında meydana geldiğinden şüpheleniyor, çünkü tüm ebeveynler atıştırma döneminde daha iddialıydı.
Psikologlar, "Çocuklar oyun bağlamında etkileşim yönünü belirlemede daha fazla yer aldılar; oysa ebeveynler bakım verenler bağlamında 'sorumlu” idi. “Dolayısıyla, çok küçük yaşlarda bile, hem kızların hem de erkeklerin, etkileşimli ortamlardaki bağlamsal farklılıklara karşı hassas olmaları ve davranışlarını, durumun [doğanın] yapısına göre ayarladıkları anlaşılmaktadır.
Nihayetinde, annelerin ve babaların nasıl davrandıkları arasındaki bu ince cinsiyet farklılıkları, erkek ve kadın olmanın ne anlama geldiği konusunda çocuklara önemli dersler verebilir. Çocuklar, babaların daha iddialı olduklarını ve annelerin daha pasif olduğu gerçeğini kabul eder ve bunu zamanla kendi davranışlarına dahil ederler.
Araştırmacılar, "Bu türden farklılıklar, çocuklara cinsiyet rolleri hakkında dolaylı dersler ve daha sonra aile dışındaki bağlamlarda taşıdıkları cinsiyete dayalı davranış kalıplarını öğretebilir" diye yazdı.