https://turbo-entsorgung.de/sperrmuell-berlin/ sitesinden aldığımız verilere göre; Geri dönüşüm, çevre korumanın önemli bir yönüdür ve insanlar bunun giderek daha fazla farkına varmaktadır. Farklı ülkeler bu sorunu farklı şekillerde ele almaktadır. Çevre danışmanlığı Eunomia kısa süre önce geri dönüşüm için ilk 25 ülkeyi vurgulayan bir rapor yayınladı. Her ülkenin bu alanda nasıl sıralandığını görmek için haritaya bir göz atın.
Almanlar çöplerini geri dönüştürmekten gurur duyabilir, ancak geri dönüştürüldükten sonra malzemelere ne olduğunu bilmiyor olabilirler. Örneğin plastik atıklar okyanuslarımız için büyük bir sorundur ve besin zincirini kirletir. Her yıl milyonlarca ton plastik atık okyanuslara karışıyor. Bu çöplerin çoğu Güneydoğu Asya’dan geliyor. Bu bölge, gelişmiş ülkelerden gelen çöp akışıyla giderek daha fazla hüsrana uğradı.
Avusturya’nın bazı harika geri dönüşüm politikaları var. Örneğin, ülke belirli atık türlerini çöplüklerinden yasakladı ve ülke %59 geri dönüşüm oranına sahip. Ayrıca perakendecilerin plastik poşet kullanmasını ve üreticilerin bunları satmasını veya ithal etmesini yasakladı. Bu ülke, geri dönüşüm konusunda en ilerici ülkelerden biri olarak kabul edildi.
Danimarka çevre dostu bir toplum örneğidir. Ülke, yedi kategoride ölçülen evsel atıklarının yaklaşık %31’ini geri dönüştürüyor. Mevcut atık yönetim planı, 2022 yılına kadar %50 oranında geri dönüşümü hedefliyor. Öte yandan, her yıl bir milyon ton kuru atık yakılıyor. Danimarka geri dönüşüm konusunda üst sıralarda yer alsa da, geri dönüşüm oranını artırmak için hala iyileştirmeler kullanabilir.
Finlandiya’daki bir çöp kutusu genellikle her yıl yaklaşık 15 kilogram plastik çöple doluyor. Bu plastikler genellikle çöplüklerde diğer yanıcı atıklarla birlikte atılır. Bu malzemelerin daha fazlasını kullanılabilir hale getirmek için ülke geri dönüşüm sistemini elden geçiriyor. Daha önce, plastik ambalajlar enerji geri kazanım atığı olarak sınıflandırılıyordu, ancak yeni sistem, çöplüklere gönderilmek yerine geri dönüştürülmesine izin verecek.
AB’nin geri dönüşüm hedeflerine rağmen, Polonya bir geri dönüşüm ütopyasından uzaktır. Aslında ülke, 2020’ye kadar onları kaçırmak üzere olan 14 AB ülkesinden biri. Geçen yıl Polonya, kişi başına 336 kilogram belediye atığı üretti ve bu, ortalama AB ülkesi ortalaması olan 502 kilogramdan çok daha az. Ancak, ülke daha düşük bir tabandan başladı. AB’nin Çevresel İnceleme 2019’a göre, Polonya belediye atıklarının %34’ünü geri dönüştürüyor.
Güney Kore’de birçok atık yeniden geri dönüştürülmektedir. Ülkenin atık bertarafı konusunda katı düzenlemeleri vardır. 1986’da Atık Yönetimi Yasası kabul edildi ve ülkeyi yaşanabilir bir yer haline getirmek için 3R’ye (azaltın, yeniden kullanın ve geri dönüştürün) bir çerçeve sağladı. 1992 Kaynak Tasarrufu ve Geri Dönüşümü Teşvik Yasası geri dönüşümü zorunlu hale getirdi. Kullanıcıların belirlenen çöp torbalarını satın almalarını ve ürettikleri atık miktarıyla orantılı olarak ücret ödemelerini gerektiren bir sistem hayata geçirildi.
İsviçre’de geri dönüşüm büyük bir önceliktir. Kullanılmış malların doğrudan yeniden kullanımını ve hammaddelerin geri kazanılmasını içerir. Geri dönüşüm ayrıca, evsel atıkların enerji üretmek için yakıldığı atıkların termal geri dönüşümünü de içerir. Atık daha sonra bir çöplükte depolanmadan önce sınıflandırılır ve işlenir.
Hollanda, uzun süredir, üreticilerin sorumluluk planları da dahil olmak üzere, şirketleri daha fazla geri dönüştürmeye teşvik ediyor. Bu politikalar, geri dönüşüm yoluyla ekonomik performansı, işleri ve endüstrileri artırmayı amaçlamaktadır. Hollanda, ürünlerin birden çok kez geri dönüştürülmek üzere tasarlandığı döngüsel bir ekonomi üzerinde de çalışıyor. Bu, daha sürdürülebilir ve sağlam olmak için daha büyük bir stratejinin parçasıdır. Yenilik ve yatırım bu politikaları yönlendiriyor.
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.