Şirket, ilk bakışta, kız-basit, oldu, Bir tür, diyelim ki, tatsız. Bunlardan biri, en obez, "şirketin ruhu ve başladı, Sonya'ya, tu'nun yakında rüzgarı uçuracağını" söyledi, ancak durum böyle değildi. İkincisi, birinden bir erkek arkadaşını nasıl çaldığını anlattı. Üçüncüsü, geçen gün ortak tanıdıkları için birkaç saat çalıştığı ve aynı zamanda ondan para ya da başka bir ödül bile almadığı için Sonya'yı azarladı. Dördüncüsü, çalışma programının pazar gününden Pazartesi gününe ertelendiğinden şikayet etti, bu yüzden şimdi her şey ters gitti. Beşinci, bazı patronlara kızgındı ve tüm dinleyicileri buna karşı ayarladı. Altıncı, oldukça halsizdi ve bana, bu kadar genç, burada en iyi yıllarını nasıl kaybettiklerini anlattı. Yedinci, tam tersine, ona karşı savuşturdu. Anlaşıldığı üzere, bir çeşit» Ayın çalışanı «idi, ama herkes ona»tahtaya nasıl girdiğini biliyoruz " diye hatırlattı. O, ancak, itiraz etmedi. Herkesin gözünde bir başka kız, her seferinde bir kez para saydı. Her zaman bu kadar zehirli olup olmadıklarını bilmiyorum ama onları bu şekilde buldum. Ve sadece Sonia benim için parlak ve temiz bir şekilde erişilemezdi. Birbirimize baktık, bazen görüşlerimiz kesişti. İlk görüşte bu sessiz, utanmış meleğe aşık olduğumu fark ettim.
Birbirimize «bakmamaya» çalıştık, başka bir yere baktık. Aniden Big Ben dövüşü geldi. Görünüşe göre, fabrika yönetimi sıradan bir bip sesi, zil ya da şirkette ne olursa olsun yerini aldı. Sadece bir dakika içinde salon boştu. Şaşırtıcı bir şekilde, Sonia masada kaldı. Onunla yalnız kalmak ve en azından konuşmak istediğim bir şey vardı. Bir yere düşünceli bir şekilde baktı. Bu beni şaşırttı, ben de sordum: - neden herkesle çalışmıyorsun? - Ben burada yarım gün çalışıyorum. - Ahhh, Tamam. Salonda Yemek Odası çalışanları vardı, bulaşıkları temizledi, sandalyeleri geri itti ve itti, zemini yıkadı, vb. bir noktada sektörümüz boştu, sonra Sonya ayağa kalktı ve bana bağlıydı. Güvensiz bir şekilde gülümsedi ve kızardı, yanlarına dikkatle baktı. Bir şey söylemek istediğini anladım, bu yüzden dikkatimi çekti. Salonun "taramasını" tamamladıktan sonra, gözlerini yumurtadan çıkardı ve ağzını açtı, fısıldayarak sordu: - benimle seks yapmanı önerirsem ne dersin? Soruyla şok oldum ve yere baktım. Bu bir tür şaka mıydı?
Sistemim uçtu ve acil bir yeniden başlatma gerektirdi. - Bugün doğum günüm. bana bir hediye verebilirsin. Sessiz kaldım. Yanlış bir şey, bu kadar basit olamaz. Benden bir cevap almadan, burnunu tıkadı ve meydan okurcasına döndü. - Evet, elbette, hadi... Evet, doğum günün kutlu olsun... aniden gülümsedi ve daha da kızardı. Muhtemelen ben de kırmızıydım. Gözleri mutlulukla parlıyordu. "Burada Yurtta yaşıyorum, Hadi gidelim," dedi Sonia ve masadan kalktım. Her şeyi unuttuktan sonra onu takip ettim. Artık uygulamaya bile ihtiyacım yoktu. Sonra, sonra ... Sonya o kadar hızlı yürüdü ki, zar zor yetiştim. Ama onu daha iyi görebilme fırsatım vardı: siyah pamuklu tayt giyiyordu.
Burada bir beyefendi olması gerektiği gibi, sonya'nın paltosunu giymesine yardım ettim. Sokakta o kadar çok yürüdük ki, prezervatif almak için bir yere bile zamanım olmadı. Ve elastik bant çekmek istemedim ... ve yurt ulaştı. Bina yeni değil, eski değil, mekan gibi görünmüyor. Girişte vakhtershu kolayca geçti, ikinci kata çıktılar ve doğru kapıda durdular. Anahtar deliğinde: ciro, bir kez daha ve biz içerideyiz. Mersin escort Sonya'nın odası küçük ve dardı, ancak gerekli tüm minimumda: düzgünce sıkışmış tek kişilik yatak, Ocak, lavabo, küçük yemek masası, çalışma masası, kitaplık, dolap. Ve her şey neredeyse uçtan uca durdu. Hemen pencereye, daha doğrusu pencereden manzaraya ilgi duydum. Perdeler boştu, bu yüzden durumu değerlendirmeye karar verdim. Pencereden dışarı bakmak, yurt yakınındaki terk edilmiş bir çorak araziydi, bunun yerine rahat bir kare, biraz daha uzak olabilir — tek katlı evlere giden özel sektör. İyi ki, karşısında bir tür yüksek katlı bina yok.Daha çok ;) >>>>>>