Cezayir hükümeti, yerel dini liderleri ve dini danışmanları, Sünni İslam'ın Malikites akımının geleneksel (Kuzey Afrika'da) akımını teşvik etmek için tasarlanmış bir organizasyonda birleştirdi. Bu, Suudi Arabistan'a egemen olan daha radikal Vahabbi formunu engellemek için yapılır (ve petrol ihracatından elde edilen para için 1970'ten sık sık uzatılır). El Kaide, Vahhabiler ve benzer şekilde basılan Salafiler (Mısırlı) tarafından kuruldu. Malikites ayrıca köktencidir, fakat İslami terörizmde daha mistik ve daha az yer almaktadır. Malikites, diğerlerini terörden ziyade kişisel örnekleriyle etkilemenin daha iyi olduğuna inanıyor. 1990'lerde yüz binlerce Cezayirli'nin ölümünden sorumlu yerel İslami teröristler Selef ve Cezayir'de özellikle popüler değildi. Hükümet bu Selefi karşıt tutumlardan yararlanmaya ve dindar genç Cezayirli insanları Maliki geleneklerini takip etmeye ikna etmeye çalışıyor. Bu işe yarayabilir, ancak Salafis ve Wahhabis en azından son kırk yılda yaptıkları kanlı katliamlar için gençler arasında hala çekici olarak kabul ediliyor.
Bu yılın Ocak ayında doğal gaz alanına saldıran İslami teröristlerin yenilgisi, yerel İslami teröristlerin moralini bozdu. Gaz alanına yapılan başarısız bir baskının hemen ardından Mali'deki El Kaide'nin yenilgisi ve ülkedeki üslerinin imhası geldi. Pek çok Cezayirli İslami terörist geçen yıl Mali'ye kaçtı ve bu yılın şubatına kadar çoğu tahrip edildi, gerisi her yöne kaçtı. Sadece birkaçı Cezayir'e geri döndü, çünkü Cezayir, ülkenin başlıca ulusal zenginlik kaynağına (doğal gaz sahası) yapılan El Kaide saldırısından memnun değildi. Hükümet bu durumdan yararlandı ve son iki ay içinde terörle mücadele operasyonlarını güçlendirdi. Yani şu anda Cezayir İslami teröristleri hayatta kalmakla meşguller. Ortadan kaybolmadılar, ama büyük ölçüde zayıfladılar ve derin savunmaya girdiler.
Cezayir'de Çin büyük bir oyuncu haline geliyor. Son on yılda, Çinli firmalar bu ülkeye 1.5 milyar dolar yatırım yaptı. Şu anda 30 civarında 000 Chinese, Cezayir'de elli Çinli şirket için çalışıyor. Çoğu Çinli nakliye (karayolu ve demiryolu) projeleri yürütmektedir. Cezayir'de büyük bir işsizlik olmasına rağmen, bu projelere katılmak için gerekli becerilere sahip çok az insan var ve Çin oraya kendi vasıflı işçilerini getiriyor. Bu Çin'den bazıları Cezayir'e yerleşti, ancak bunlar Arap olmayan Afrika'daki kadar değil. Diğer pek çok kültürün aksine, Araplar yabancılara özellikle misafirperver değildir. Pek çok petrol zengini Arap ülkesi yabancıları çoğu sivil işe çekse de, ülkeye yerleşmeleri teşvik edilmemektedir ve yabancı işçilerin varlığını düzenleyen katı yasalar vardır. Cezayir, Çin yatırımlarında (özellikle altyapıda) yerel ekonomiyi geliştirmenin bir yolunu görüyor ve böylece işsizlikten giderek daha fazla memnun olmayan birçok genç Cezayirli için iş sağlıyor. Çinli işçiler çok verimli ve kural olarak projelerini zamanında ve bütçe dahilinde tamamlıyorlar. Bu, Çin'i hükümette çekici kılıyor; bu, özellikle de kamu tesislerinin inşası söz konusu olduğunda, yolsuzluktan kaynaklanan etkisizdir.
3 Nisan 2013 yılı, ilk defa hikayeler Çin savaş gemileri Cezayir'i ziyaret etti. Kısa süre önce korsanlıkla mücadele ettikleri Somali sahilinden dönen iki Çinli savaş gemisi, Cezayir'deki meslektaşlarıyla egzersiz yaptıkları dört günlük bir ziyarette Cezayir'i ziyaret etti. Aynı zamanda Çinlilere, son yirmi yılda Soğuk Savaş'ın Sovyet gemilerinin kopyalarından düşük maliyetli seçeneklere giden savaş gemilerini gösterme fırsatı sağladı. Cezayir de filosunu geri alıyor ve çok sayıda Rus savaş gemisi satın aldı.