Özet
Kırk üç yaşındaki Elle dergisi editörü Jean-Dominique Bauby – arkadaşlarına Jean-Do – nerede olduğunu bilmeden uyanır. Ağır bir felç geçirdikten sonra son birkaç haftadır komada kaldığı Berck-sur-Mer hastanesinde. Bilişsel yetenekleri yerinde olmasına rağmen, konuşamamak da dahil olmak üzere neredeyse tamamen felç olmasına neden olan kilitli kalma sendromuna sahip olduğunu çabucak öğrenir. Çalışan birkaç kasından biri sol gözü. Fiziksel durumu ve hastaneye yatışı, hayatındaki birçok insanı rahatsız edici bir şekilde bir araya getiriyor: Céline Desmoulins, eski sevgilisi ve çocuklarının annesi; Inès, şimdiki sevgilisi; ve Papinou dediği yaşlı babası. Şefkatli iyileşme ekibi arasında fizyoterapisti Marie ve konuşma terapisti Henriette var. Henriette sonunda ona sözcükleri hecelediği bir sistem kullanarak iletişim kurmayı öğretir: Alfabenin harflerini Fransızcadaki kullanımlarına göre azalan sırayla okur ve uygun harfe ulaştığında çalışan sol gözünü kırpıştırır. Başlangıçta sinir bozucu olmasına rağmen, bu yöntemi kullanarak etkili ancak yavaş bir şekilde iletişim kurmayı öğrenir; öyle ki, tam zamanlı bir çevirmen olan Claude’un yardımıyla, yaralanma öncesi yazma taahhüdünü yerine getirmek için anıtsal ve imkansız görünen bir göreve karar verir. bir kitap, odağını şu anki durumunda hayata döndürüyor.