Oğlumuz henüz küçük bir bebek olduğu halde, ona evlatlık olduğunu nasıl ve ne zaman söylememiz gerektiği konusunda endişelenmekten kendimi alamıyorum.
Artık bir çocuğa evlatlık olduğunu söyleyip söylememek konusunda bir tartışma yok. Uzmanlar, çocukların evlat edinildiklerini bilmeye ihtiyaçları olduğu ve bunu konu komşudan değil, anne babalarından öğrenmeyi hak ettikleri konusunda anlaşıyorlar.
Ne zaman söylenmesi gerektiği konusu ise hala tartışılmakta, ancak çocuğu bebeklikten itibaren yavaş yavaş bu fikre alıştırmak ve büyüyünce söylemenin getireceği şoku engellemek görüşü en fazla destek görenler arasında. Bu işe şu anda, henüz bebeğiniz minicikken ve aslında ne dediğinizi bile anlamazken başlayabilirsiniz. Tıpkı doğum yapan bir annenin o günden sevinçle bahsetmesi gibi, siz de bebeği eve getirdiğiniz günden “O gün hayatımızın en mutlu günüydü!” şeklinde bahsedebilirsiniz. Ve bebeğinizi sevip okşarken ona “Seni evlat edindiğimiz için çok mutluyuz!” ve “Senin gibi mükemmel bir bebeği evlat edinebildiğimiz için çok şanslıyız” gibi sözler söyleyebilirsiniz.
Bebeğinizin en basitinden “evlatlık” sözcüğünü anlaması bile üç ya da dört yaşına kadar mümkün olmayacaksa da, erkenden bu fikre alıştırılmak, bunu doğal bir olay olarak kabul etmesine yardımcı olacak ve eninde sonunda açıklamanız gerektiği gerçeğini daha az tehdit edici ve baş edilebilir kılacaktır.