Yeni bir araştırmaya göre, yağ dokumuz yaşla birlikte önemli işlevini kaybetse de, yüksek miktarda egzersiz daha iyiye doğru önemli bir etkiye sahip olabilir.
Yağınız ne kadar iyi çalışıyor? Çok sık sorulan bir soru değil.
Bununla birlikte, son yıllarda yapılan araştırmalar, yağ dokumuzun veya adipoz dokumuzun işlevinin, vücudumuzun yaşla birlikte çürümesinin merkezinde yer aldığını ve diyabet 2, kanser ve obezite gibi insan hastalıklarıyla güçlü bir şekilde bağlantılı olduğunu ve sıklıkla geliştiğini göstermektedir. yağ hücreleri Yaşlandıkça işlevsel değişikliklere uğrarız.
Bu nedenle genel sağlık, yalnızca taşıdığımız yağ miktarından değil, aynı zamanda yağ dokumuzun ne kadar iyi çalıştığından da etkilenir.
"Genel sağlık, yağ dokumuzun ne kadar iyi çalıştığıyla yakından bağlantılıdır. Geçmişte yağı bir enerji deposu olarak görüyorduk. Aslında yağ, diğer organlarla etkileşime giren ve metabolik işlevi optimize edebilen bir organdır. Diğer şeylerin yanı sıra, yağ dokusu, acıktığımızda kas ve beyin metabolizmasını etkileyen maddeleri ve çok daha fazlasını salgılar. Bu nedenle, yağ dokusunun olması gerektiği gibi çalışması önemlidir” diye açıklıyor Kopenhag Üniversitesi biyoloji bölümünde yardımcı doçent olan Anders Gudiksen.
Gudiksen ve bir grup meslektaş, yağ dokusu işlevini sürdürmede yaş ve fiziksel eğitimin rolüne baktı. Spesifik olarak, içlerindeki küçük enerji santralleri olan mitokondriyi incelediler. yağ hücreleri. Mitokondri besinlerden alınan kalorileri hücrelere enerji sağlamak için dönüştürür. Hücrelerdeki yaşam süreçlerini sürdürmek için en iyi şekilde işlev görmeleri gerekir.
Araştırmacılar, genç ve yaşlı eğitimsiz, orta düzeyde eğitimli ve yüksek düzeyde egzersiz eğitimi almış Danimarkalı erkeklerde mitokondriyal performansı karşılaştırdı. Sonuçlar, bir kişinin ne kadar egzersiz yaptığına bakılmaksızın, mitokondrinin nefes alma, yani enerji üretme yeteneğinin yaşla birlikte azaldığını göstermektedir.
Ancak Anders Gudiksen şöyle açıklıyor: “Mitokondriyal fonksiyon yaşla birlikte azalsa da, yüksek düzeyde yaşam boyu egzersizin güçlü bir telafi edici etki gösterdiğini görebiliriz. İyi eğitimli yaşlı erkeklerden oluşan grupta, yağ hücreleri eğitimsiz yaşlı erkeklere göre iki kat daha fazla solunum yapabilir.”
Tıpkı bir araba motorunun kimyasalları kullanılabilir enerjiye dönüştürürken atık üretmesi gibi, mitokondri de öyle. Mitokondriyal atık, ROS (Reaktif Oksijen Türleri) olarak bilinen serbest oksijen radikalleri biçiminde gelir. Yok edilmeyen ROS, hücrelere zarar verir ve mevcut teori, yüksek ROS'un kanser, diyabet, kardiyovasküler hastalık ve Alzheimer dahil olmak üzere çok çeşitli hastalıklara yol açabileceğidir. Bu nedenle, ROS'un düzenlenmesi önemlidir.
“En çok antrenman yapan yaşlılar grubu daha az ROS oluşturur ve onu ortadan kaldırmak için işlevselliği sürdürür. Gerçekten de mitokondrileri, üretilen atıkları yönetmede daha iyidir. yağ hücreleri, bu da daha az hasarla sonuçlanır. Bu nedenle, egzersizin yağ dokusunun sağlığını korumada ve dolayısıyla muhtemelen bazı hastalıkları da uzak tutmada büyük etkisi vardır” diyor Gudiksen.
E-posta ile son alın
Araştırmacılar ayrıca, yaşamları boyunca en çok egzersiz yapan yaşlı katılımcıların daha fazla mitokondriye sahip olduğunu, bu da daha fazla solunuma izin verdiğini ve diğer şeylerin yanı sıra vücudun enerji dengesi için önemli olan yağla ilgili hormonların daha fazlasını salma becerisine sahip olduğunu görebiliyor.
"Sonuçlarımız, yağ dokunuzu gerçekten çok yüksek derecede çalıştırabileceğinizi gösteriyor - ancak olumlu bir etki elde etmek için haftada 200 km [124.274 mil] bisiklet sürmeniz gerekmiyor. Yapmaman gereken, yapmak hiçbir şey"Araştırma dünyasının, insanların yağ dokularının sağlığını korumak için neler yapabileceğine daha fazla odaklanacağını uman Gudiksen, sözlerini sonlandırıyor.
Araştırmacılar için bir sonraki adım, insanlar egzersiz yapmadığında hücresel hasarın tam olarak nerede meydana geldiğini ve bunun zamanla vücut üzerinde bir bütün olarak ne gibi etkileri olduğunu araştırmak olacak. Aynı zamanda araştırmacılar, mitokondrideki kalorileri yağ olarak depolamak yerine ısıya dönüştüren ve dolayısıyla zararlı oksijen radikallerinin üretimini azaltan mekanizmayı farmakolojik olarak manipüle etmenin yollarını araştırıyorlar.
Çalışma denekleri, yaşamları boyunca eğitimsiz, orta düzeyde eğitimli veya yüksek düzeyde eğitimli olan 20-32 yaşındaki eğitimsiz erkekler ve 62-73 yaşındaki erkeklerdi. Tüm erkekler sağlıklıydı, ilaç kullanmıyordu ve BMI 30'un altındaydı.
Araştırmacılar, katılımcıların, işe alınan katılımcılardan daha yüksek bir oranda insanların muhtemelen daha kötü fiziksel formda olduğu ve sağlık sorunlarından muzdarip olduğu, nüfusu bir bütün olarak temsil etme olasılığı düşük olduğundan, çalışma tahminlerinin muhafazakar olduğunu öne sürüyorlar. Çalışmanın daha yaşlı katılımcılarının hiçbiri reçeteli ilaç kullanmazken, bu yaş grubundaki nüfusun büyük bir kısmı başka türlü kullanmıyor.
Yazarlar Hakkında
Çalışmayla ilgili makale şurada yer almaktadır: Gerontoloji Dergileri.
Kaynak: Kopenhag Üniversitesi