Andrew Jerez Jerez itibaren Wesley, IL, Birleşik Devletler
Bu kitap hakkında konuşmanın en iyi yolunu düşünmeye çalışıyordum. Bir gecede okudum ve daha sonra okumak için zaman ayırmayan anneme zorladım ve bir gecede bitirdi. Bir gün, kız kardeşim hazır olduğunda, onu da okumasını sağlayacağım. Bu kitap çok tatlıydı ve anlarda yürek burkuyordu. David'in kız kardeşi için değil, kendisi için tanınmak isteyen genç bir kız hakkında basit bir hikaye. Sekiz yaşındaki erkek kardeşinin otizmi var ve özel ihtiyaçları nedeniyle çoğu zaman ebeveynlerinin dikkatini çekiyor. Catherine zor bir yerde. Kardeşi çok seviyor, düzenli olarak onun için bir 'kurallar' listesine ekliyor - ortalama bir kişinin içgüdüsel olarak çok hızlı bildiği veya öğrendiği şeyler - ancak David'in öğretilmesi gerekiyor. Bazı kurallar çok komik, "Ağzınıza uyuyorsa, yiyecek." Bazıları yürek parçalayıcı, "Bazen insanlar senden hoşlandıklarında gülüyorlar. Bazen sana zarar vermek için gülüyorlar." Yine de, David'e önem verdiği kadar, hayatını zorlaştırır. Ailesi sürekli bebek bakıcılığı yapıyor, babası nadiren yalnız onunla zaman geçiriyor - ama David'le birlikte olacak, kardeşi sürekli olarak arkadaşlarının ve komşularının önünde utanıyor. Bir şeyleri daha da karmaşıklaştırmak için, Catherine'in yaşı olan yeni bir komşu komşusu var ve David'in davranışını gizlemek için elinden gelen her şeyi yapıyor, böylece yeni arkadaşı bulamayacak. Catherine ayrıca David'in terapi kliniğinde, sadece kendi konuşma kitabındaki resimlere işaret ederek iletişim kurabilen bir çocukla bir arkadaşlık kurar. Bu iyi bir hikaye, ama gerçekten Catherine ve David arasında beni çok etkileyen anlardı. Yedi yaşındaki yeğenim otistik ve çok tanıdık gelen çok fazla an vardı. Tüm tatsız değil, tanıdık. Catherine'in kurallarından biri "İhtiyacınız olan kelimelere sahip değilseniz - başkasının ödünç alın." David bunu kalbe götürüyor ve Arnold Lobel'in "Frog and Toad" kitabını nasıl hissettirdiğini sürekli olarak anlatıyor ve Catherine bir sonraki çizgiye cevap verecek. Bir noktada Catherine, David'in yaptığı bir şeye o kadar öfkeli ki, "Özür dilerim, Kurbağa" adlı normal çizgisine yanıt vermeyi reddediyor. Her zamanki rutin bozulduğunda David'in yaşadığı panik kalbimi kırdı. Bu çok kırılgan, tatlı bir ilişki ve Catherine'in kim olduğunu ve daha da önemlisi kim olmak istediğini anlamasını izlemek çok güzel bir yolculuk. Bunu, yaşamları otizm tarafından etkilenen veya ailelerin otistik bir çocukla günlük rutinlerle nasıl başa çıktıklarını görmek isteyen herkese tavsiye ederim. Güzel bir hikaye.
4.5 **** S ..........
Peter Taylor benim en sevdiğim kısa öykü yazarı.
harika kitap ve inanılmaz dizi.
Cather'in manzara tasvirlerindeki canlı görüntülerini takdir etsem de, gerçek hikayeye giremedim.
Williams, Watership Down gibi hayvan fantezilerinin ayak izlerini takip ediyor ve bu kitapta kediler var. Watership Down'daki Adams gibi Williams da yumruk atmaz ve bu yüzden hassas kedi aşığı bunu okumak istemeyebilir. Kesinlikle birkaç acı anı okudum. Bu harika bir hikaye olsa da - yaratıcı, yaratıcı ve hiç de kabarık değil.
Ha! I had forgotten I read this until I saw it on my "to-read" list. It's that good.