Tavşan yüreğinde bir korku ve tedirginlikle bir yandan karnını doyuruyor bir yandanda çevreyi pür dikkat dinliyordu,tehlike yakın olduğunda tek savunması olan kaçma hızını kullanıyordu..Her tehlikeye maruz kaldığında kalbi yerinden fırlayacakmış gibi hızlı atarken,beynide tarifsiz bir heyecan salgılıyordu.!..Çok korkak görünmesinin sebebi, korkularını kalbinde taşımasından kaynaklanıyordu...Tavşanın korkuları,tavşanın standart hayatını pek fazla etkilemiyordu,olabildiğince hızlıydı,bu kısa hayatta hızlı olup zamanı yakalamak çok önemliydi,bu hız ve kaçarken yüzüne vuran rüzgar,ona özgürlüğünü hissettiriyordu,dahada önemlisi duyduğu heyecan korkularının bir artısıydı.....Oysa kaplumbağa,korkularını hep sırtında,ağır bir yük olarak taşıdı..Belki çok uzun yaşadı,belkide hiç yaşamadı.!! Özgür tavşanı her seyrettiğinde ben daha hızlı koşarım ama sırtımdaki bu ağırlık olmasaydı dedi.....O kadar uzun yıllar, hep bir tavşan gibi koşabilmeyi düşledi, sırtında güvence olarak taşıdığı yük onun prangası olmuştu.! Belki kaplumbağanın tercih şansı hiç yoktu,ama insan doğanların korkuları zamanla oluşur ve insan bu zaman içinde bir şeye karar verir ya korkularını sırtında bir yük olarak taşır,yada tavşanı izler.!!
Bu yazı korkularını yüreğinde taşıyanlara adanmıştır.