Dünyanın en fakir devlet başkanı olarak nam yapmış Jose Alberto Mujica Cordano, 7 yılı tek başına bir hücrede, tam 10 yıl mahpus hayatı yaşadı.
Çıktığında senato üyesi, sonra tarım bakanı sonra da Uruguay Devlet Başkanı oldu.
Devlet başkanıyken dahi bir köylü, bir çiftçi gibi yaşıyordu.
Mal varlığı olarak sadece 1988 model bir Vosvogen’i vardı.
Maaşının yüzde 90’ını yoksullara bağışlıyordu.
7 yıl bir kitap kapağı bile açmadığını ve düşünmeye vakti olduğunu söylüyordu.
Ermeni yasa tasarısını desteklediğinden dolayı siyasi görüşleri bize ters olan bu komünist adamdan bahis açma sebebim şu sözleri;
“Ya çok azla mutlu olup, kendine faza yüklenmezsin; çünkü mutluluk kafanın içindedir, ya da hiç bir yere varamazsın. Çok sayıda gereksiz şey icad ettik. Sürekli satın almalı ve atmalısın. İsraf ettiğimiz şey kendi hayatlarımız. Bir şey satın aldığımızda onu paramızla satın almıyoruz. Onu o parayı kazanmak için hayatımızdan harcadığımız zamanla satın alıyoruz. Aradaki fark şu, hayatı kesinlikle satın alamazsınız. Hayat geçip gider. Hayatı boşa geçirmek, özgürlüğün kaybetmek korkunç bir şeydir.”