Servikal kanser olarak da bilinen rahim ağzı kanseri, kadınlardaki en yaygın 5 kanser türünden biridir ve bu da yılda ortalama 500,000 kişiyi etkiler. Servikal kanser, rahim ağzında ortaya çıkan bir kanser türüdür. Rahim yüzeyini anormal hücrelere dönüştürecek hücre katmanının evriyle, ‘Kanser Öncüleri’ (ÇIN) adı verilen hücreler meydana gelir. Kanser öncüleri, geç algılanmadığı ve tedavi edilmediği takdirde servikal kansere neden olabilir. Bunun başlıca nedeni ‘HPV’ olarak bilinen Human Papilloma virüsüdür. HPV, genital savaşlara neden olan cinsel yolla bulaşan bir virüs olarak da bilinir.
Servikal kanser, bu bölgedeki sağlıklı hücrelerin DNA'sındaki mutasyonların sonucudur. Sağlıklı hücreler yaşamlarını belirli bir sırayla böler, sürdürür ve zamanı geldiğinde de genç hücrelerdeki yerini terk ederler. Mutasyonlar nedeniyle bu hücre döngüsü bozulur ve hücreler kontrolsüz bir şekilde yeniden üretilmeye başlar. Hücrelerde anormal bir artış, kütle veya tümör olarak bilinen yapıların meydana gelmesine neden olur. Bu yapılar, etrafta ve uzakta başka organlar ve bölgeler işgal etmek gibi saldırgan büyüme ve kötü huylu davranışlar sergilerse kanser olarak tanımlanır.
HPV (İnsan papilloması virüsü), rahim kanserlerinin ortalama %99'unde mevcuttur. HPV cinsel yolla bulaşan bir hastalıktır ve cinsel bölgede savaş oluşmasına neden olur. Cinsel ilişki sırasında ciltle temas ettikten sonra insanlar arasında yayılır. 100'den fazla HPV türü vardır, çoğu düşük riskli olarak kabul edilir ve uterin kansere neden olmaz. Yirmi, kanserle ilgili olarak tespit edilen HPV tiplerinin sayısıdır. Servikal kanser 75 vakalarının çoğu, yaygın olarak yüksek riskli HPV tipleri olarak adlandırılan HPV-16 ve HPV-18'den kaynaklanır.
Yüksek riskli HPV tipleri servikal hücre anormallikleri veya kansere neden olabilir. Ancak HPV, servikal kanserin tek kaynağı değildir. HPV taşıyıcılı çoğu kadının servikal kanseri yoktur. Sigara, HIV ve ilk cinsel deneyimin yaşı gibi bazı risk faktörleri de HPV taşıyan kadınlar için servikal kanser geliştirme olasılığını artırıyor. Bağışıklık sistemi düzgün çalışan bir kişinin HPV enfeksiyonu, vücut tarafından ortalama 2 yıl içinde tedavi edilebilir.
Servikal kanser erken aşamada herhangi bir belirti vermeyebilir. Ancak genel olarak,
Servikal kanser, başlangıç aşamasındayken hastalarda önemli şikayetlere yol açmayabilir. Bir doktora başvurduktan sonra tanı yaklaşımının ilk adımları, hasta kişinin hastalık öyküsünü almak ve fiziksel bir muayene gerçekleştirmektir. Hastanın ilk etkileşimde bulunduğu yaş, cinsel ilişki sırasında ağrı hissedip hissetmediği ve ilişkiden sonra kanama olup olmadığı sorgulanır.
Fiziksel muayene, hastanın genital yapılarının dış ve iç bölgelerinin muayenesidir. Genital muayenede şüphelenilen lezyonların varlığı incelenir. Serviks tarama testi pap smear testi olarak bilinir. Anormal hücreye numune alma yoluyla bu testte tanı konulmazsa, sonuç normal kabul edilir. Ancak testin anormal değerlendirmesi, bireyin kansere sahip olduğunu açıkça göstermez.
CIS, tüm kanser bozukluklarının erken evrelerinde kullanılan genel bir terimdir. CIS, aşama 0 servikal kanser olarak tanımlanır. Özetinde CIS, yalnızca serviks boynunun yüzey katmanında bulunan ve derinliklerine doğru ilerleyen kanser olarak tanımlanabilir. Doktorunuz servikal kanserden endişe duyduysa veya pap yayma testinde anormal hücreler tespit edilirse daha fazla tanı için bir dizi test talep edebilir.
Servikal kanserleri tedavi etmek için kullanılan teknikler, cerrahi teknikler ve radyoterapi teknikleri olarak 2 ana gruba ayrılmıştır. Radyoterapi, uterin kanserin her aşamasında kullanılabilen bir tedavi türüdür. Ancak, öncelikli tedavi yöntemi çoğu gelişmiş aşamada radyoterapidir. Erken evreli kanserlerde, hastalığın yayılması çok daha az olduğundan cerrahi yöntem erken evrelerde vurgulanır. Cerrahi tedavinin amacı, rahim ve hastalığın yayılma olasılığı olan olası alanlarında gelişen birincil tümörü tedavi etmektir. Cerrahi yöntem, tümörün boyutuna bağlı olarak lenf bezlerinin, rahim veya tüm rahim bezlerinin çıkarıldığı küçük cerrahi yöntemlerden büyük cerrahi yöntemlere kadar değişiklik gösterir.