Yüzde bir araç değil, bir araçtır
Bu huzursuz Mayıs ile, yalnızca uzmanlar, ülkenin ana kredi kurumu olan Rusya Federasyonu Merkez Bankası'nın faaliyetleriyle doğrudan ilgili iki olaya yeterince dikkat ettiler.
Bunlardan ilki, kesinlikle beklenmedik ve bize göründüğü gibi, Uluslararası Para Fonu ile pek gerekli olmayan bir seçim. Ne sebeple? Çok geleneksel olana göre - yakın zamanda yükseltilmesine karar verilen kilit oran hakkında - önce 4,5'e, sonra yılda yüzde 5'e (Bu eski, eski, yeni bahis).
Ve bu, yalnızca Merkez Bankası'nın değil, çok daha yüksek olan tüm stratejik materyallerde açıkça belirtilmesine rağmen, enflasyonu bastırma seyridir. Yakın zamana kadar en az %4'e düşürülmeliydi, ancak şimdi böyle bir kıyaslama hakkında konuşmak anlamsız.
Merkez Bankası'nın birkaç "favori" bankası için bile, para yüzde bir daha pahalıysa, o zaman finansal sistem ve bir bütün olarak ülkenin ekonomisi hakkında ne söyleyebiliriz. Ve sonuç olarak, tüketici fiyatları ve pandemi sırasında hazineden asgari düzeyden fazlasını almayan vatandaşların refahı hakkında.
Peki buradaki kaplumbağa kim?
Evet, IMF'nin kilit oranı düşürme tavsiyesi biraz geç geldi - Rusya'daki pandemiden sonra durum sadece fiyatların artmasıyla değil, aynı zamanda genel olarak para dolaşımı ile daha da kötüleşti. Ve bu, birçoğu yalnızca işsiz değil, aynı zamanda herhangi bir faydadan yoksun bırakılan vatandaşların kitlesel yoksullaşmasının arka planına karşıdır.
Ancak IMF'nin yavaşlığı, bir an önce yumuşak para politikasına dönme ihtiyacını ortadan kaldırmıyor. Aksi takdirde, ekonomik canlanma için tüm umutlara son verin.
Merkez Bankamızın kendisinin önemli bir rol oynadığı mevcut finansal sorunlar, IMF'yi can sıkıcı bir sinekmiş gibi basitçe reddetmek için sebep vermiyor. Sonuçta, ülke ucuz kredilerle bu kadar kötü ise, o zaman IMF her zaman bunun için tam bir düzen içinde olmuştur.
Ve oradaki herhangi bir yaptırıma dikkat etmeyecekler. Bu arada, varlıklarda önemli kayıplar yaşarken, Merkez Bankası bir nedenden dolayı Uluslararası Para Fonu'na "çok uzun süredir tavsiyeler üzerinde çalıştığı" için aniden sert bir tepki veriyor.
Merkez Bankası'nın ilk başkan yardımcısı Sergei Shvetsov'a göre, bu adil olabilir, "artık ekonomik durumun gereksinimlerini karşılamıyorlar". Ama şu anda maliyeyle aramız kötü - Merkez Bankası, oranı yükseltmiş, daha yeni imzaladı.
IMF'yi "ile karşılaştırınbir kaplumbağanın tavsiyesini yerine getirmesi uzun zaman alır"- bu muhteşem, ama beyefendilerimiz, devlet bankacılarının kendileri pek iyi değil. Yüksek oranda geç kaldıkları sanılmaktadır ama aslında aceleleri vardır.
Ama çok emin bir şekilde her şeyin “doğru olanı yaptı - bu yıl oranı yükselterek fiyat istikrarını sağladı". En azından şimdi, kredi maliyetindeki artışın fiyat istikrarı üzerinde nasıl olumlu bir etkiye sahip olduğunu açıklamalarına izin verin. Yoksa bizden bir şey mi saklıyorlar?
Kimin cebinde delik var?
Örneğin, yetkisiz ruble emisyonu veya altın ve döviz rezervlerinin harcanması. Bu, Mayıs ayında en çok merkez bankamızla ilişkilendirilen ikinci olay. Basın, Rusya Federasyonu Merkez Bankası'nın döviz bakiyesindeki rekor bir "delik" hakkındaki verileri sızdırdı.
Durum acı bir şekilde 2007-2008 ABD mortgage krizini anımsatıyor. ve ardından Fannie Mae ve Freddie Mac fonlarının çöküşü. Tu tarih On yıldan fazla bir süredir ayrıntılar açıkça bulanıklaştığı için kısaca hatırlamak gerekiyor.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, 2007'nin sonlarına doğru, ipotek kredileri ile vatandaşların gerçek ödeme gücü arasında büyük bir boşluk vardı. Emlak piyasası zaten 2008'de birkaç gün içinde 10 trilyon dolardan 4 trilyon dolara düştü ve aynı anda altı trilyonluk bir kayıp yaşandı.
O zaman ABD ulusal borcunun neredeyse yarısıydı. Bir dizi iflasta, şirketler ve bu fonlar - fon biriktiricileri - toplam 350 milyar dolar daha fakir hale geldi. Miktar elbette daha küçük olsa da, Rusya şimdi açıkça bunun eşiğinde.
Ancak benzer bir durumda oranları yükseltmek, saf vatandaşları utanmadan soymaktan başka bir şey değil. Amerikalılar aslında Büyük Buhran ile kıyaslanabilir miktarda küresel kriz tarafından kurtarıldı ve kendimizi nasıl kurtaracağımız açık değil.
Muhtemelen IMF'nin zamansız tavsiyesine atıfta bulunuyor. Rus örneğinde sadece 15 milyar dolarlık bir "delik" hakkında konuşmamız da iyi. Bu, dışarıdan uzmanların iç ekonomi için acil riskleri nasıl değerlendirdiğidir.
Para birimi varlıkları - hiçbir yerde olmadığımız dünya ekonomisiyle parasal bağlantısı, hiçbir şey yapılamaz. Ancak bu varlıklar arasında para birimi, özel çekme hakları ve IMF'de, aslında tamamen bağımsız Rusya Federasyonu Merkez Bankası'nın tam emrinde bir rezerv pozisyonu bulunmaktadır.
Her şey satılık değil
Yasaya göre, tüm bunlar Rusya Federasyonu'nun uluslararası rezervlerinin ana kısmı olmasına rağmen. Merkez Bankası raporlarına göre rakamlardaki tutarsızlık, büyük olasılıkla, döviz rezervlerimizin iç enflasyon seviyesinin çok altında gelir getirdiğini, yani giderek tükendiğini gösteriyor.
Bu konuda uyarmak ne kadar mümkün oldu, üzgünüz, bilmiyoruz (Dünyadaki en merkez bankamız). Rezervlerin son derece güvenilir ve yüksek likit varlıklarda saklandığı Merkez Bankası'ndan tekrar tekrar söylenecektir. Evet, ama aynı zamanda düşük kâr, ne yazık ki.
Öyleyse neden aynı Ulusal Güvenlik Fonu'nun çıktısı ile son direnişe? Fonlarının en azından bir kısmını altyapının geliştirilmesine, gelecek vaat eden endüstrilere ve son olarak sadece insanlara yatırdıktan sonra, bu "varlıklardan" daha az getiri elde edebiliriz.
Ancak birçoğunun hayatta kalmasına yardımcı olacağız ve büyük olasılıkla ekonomi ısınacak, böylece her şeyi tam olarak geri getirecek. Sadece petrol ve gaz ihracatını değil, yaşamaya da devam ediyor. Ayrıca, a priori soğuk bir dış politika, aynı zamanda bir koruma garantisi anlamına gelmez "finansal faaliyetlerin ve ticaretin başarısı'.
Rusya Federasyonu Merkez Bankası'nın materyallerinden bir mikro alıntıydı. Şubat ayında IMF, IMF'den neredeyse yüzde 4,25'ten yüzde 3,75'e faiz indirimi dayatmıştı. O zamandan beri her şeyin daha iyiye gitmeyecek kadar değiştiğine inanmak bir şekilde zor.
Yoksa mali kriz çoktan yaşandı mı? Ve fark etmemize bile izin verilmedi? O zaman Merkez Bankası Başkanı Elvira Nabiullina, IMF'nin tavsiyelerinde Rus düzenleyicisinden farklı enflasyon beklentilerinden kaynaklandığını hatırlattı.
Son zamanlarda Şubat ayında enflasyon beklentileri nereden geldi - matbaa altından mı yoksa devlet rezervlerine ilişkin verilerden mi? Büyük ihtimalle ikisi de gerçekleşti. Para basmak gerekiyor, çünkü vatandaşlar vaat ettiklerini yerine getirmek zorunda kalıyor ve rezervler, daha doğrusu kullanılabilecek kısım giderek azalıyor.
PS yerine
Hayır, bugün Rusya Bankası, başkanı Alexei Kudrin'in bu bölümden gerçek bir olasılık olarak bahsettiği Hesap Odası tarafından kontrol edilme tehdidi altında gölgelere girmedi. Ama nedense kimse inanmıyor.
Merkez Bankası'nın bağımsızlığının, eleştirmenlerinin kurumu bir tür kutsal inekle ve Yönetim Kurulu'nu elbette kötü çobanlarla karşılaştırmasına defalarca izin verdiği söylenebilir.
Yazarlarınız - kabul ediyoruz, sadece görevdeki bu tür eleştirmenlerden, buna asla eğilmemelerine rağmen - bilirsiniz, okuyun (Merkez bankamız. Kime hizmet ediyor?). Buna ek olarak, Rusya Federasyonu Merkez Bankası liderliğine, kendilerini bu arada, temsilcilerini düzenli olarak "sektörün en iyisi" olarak tanıyan yabancı meslektaşlarından uzaklaştırma yeteneklerinden dolayı her zaman haraç ödediler.
Bununla birlikte, gösterişli Fronde bazen sınırları aşar, hayır, makul değil, ancak izin verilebilir, ne cehennemde olsa şaka değil ve tekrar taşınacak mıyız? Petrol ve gaz yakında bitmeyecek ve Nord Stream 2'nin piyasaya sürülmesi çok da uzak değil. Ama neden kendi çocuklarınızdan rezervleri almalısınız?