9 yılında P-29Р roketli D-1977Р kompleksi devreye alındı. Aynı zamanda SKB-385 (şimdi Devlet Roket Merkezi) genel tasarımcısı V.P. Makeeva, yeni roketin modernizasyonu için bir proje geliştirmeye başladı. D-25 sembolü olan projenin bir takım yenilikler getirmesi ve onların özelliklerini önemli ölçüde iyileştirmesi оружия, mevcut ürünlere göre önemli üstünlük sağlamak. 77'un sonunda, D-25 kompleksinin ileri tasarımı tamamlandı ve korundu.
Buna rağmen, yeni proje üzerindeki çalışmaların devam etmesi potansiyel müşterinin onayını alamadı. Silahlı kuvvetlerin emri, denizaltıların katı yakıtlı roketlerle donatılması gerektiğine inanıyordu ve yeni sıvı sistemlerine duyulan ihtiyaçtan şüphe ediyordu. Bununla birlikte, bu tür silahların gelişimi, yüksek karmaşıklığı ve bir takım zor işleri çözme gereği nedeniyle ciddi şekilde ertelendi. Sonuç olarak, tasarlanan katı yakıt sistemlerini “değiştirebilecek” yeni bir sıvı roket geliştirmeye karar verildi. SSCB Bakanlar Kurulunun yeni bir projenin başlatılmasına ilişkin kararnamesi Ocak 1979’ta yayınlandı. Yeni füze kompleksinin projesi, roket - Р-9РМ romanı D-29РМ adını aldı. Adından da anlaşılacağı gibi, yeni kompleksin mevcut olanın geliştirilmiş bir versiyonu olması gerekiyordu.
Füzelerin genel görünümü R-29РМ. Fotoğraf Rbase.new-facrotia.ru
Yeni bir projenin gelişimini hızlandırmak için, P-29 ailesinin önceki füzeleri için mevcut temeli kullanmaya karar verildi. Özellikle, davanın mimarisi, yapılandırması ve malzemeleri ile ilgili yerine getirilen kararları uygulamak gerekiyordu. Aynı zamanda, P-29РМ roketinin birçok farklılığı olmalı. Asıl aşama sayısındaki artış oldu: şimdi denizaltının üç aşamalı bir roketle silahlandırması önerildi. Üçüncü mart aşamasının tanıtılması, orijinal ekipman yerleştirme fikirlerinin kullanılmasını gerektiriyordu. Bu nedenle, üçüncü adımın savaş başlığı taşıyan üreme adımıyla birleştirilmesi önerildi.
D-9РМ kompleksinin füzesi, “geleneksel” P-29 tasarımının gövdesini almaktı. Ana üniteleri alüminyum-magnezyum alaşımından yapılacaktı. Kaynakla birleştirilen hafif gövde panelleri kullanıldı. Teknenin içine, basamakları ve yakıt depolarını ayıran bir takım taban yerleştirilmelidir. Daha önce olduğu gibi, alt kısımlar motorları ve diğer agregaları salınan hacme yerleştirmeyi mümkün kılan kavisli bir şekle sahiptir. Tanklar çift diplerle ayrıldı. Basamaklar ve tanklar arasındaki bölmeler kullanılmamıştır.
Roketin ilk iki aşamasının tasarımı önceki projelerden ödünç alınmış ve büyük değişikliklere uğramamıştır. Bu aşamada önceki ana özelliklerden farklı yeni motorlar aldı. Birinci kademenin alt altına, tek odacıklı yürüyüş ve dört odacıklı direksiyon blokları içeren bir sıvı 3D37 motor yerleştirildi. Her üç kanalda da yönetim, direksiyon odalarının mevcut süspansiyonlar üzerine taşınmasıyla gerçekleştirildi. İkinci aşama, sallanan süspansiyonlu tek odalı bir 3D38 motor almaktı. İki aşamalı tahrik motorları asimetrik dimetil hidrazin ve azot tetroksit kullanacaktı.
Roket P-29РМ Şeması. 1 - kafa; 2 - yakıt depoları 3 ve savaş seviyeleri; 3 - savaş başlığı bölmesi; 4 - motor 3-th aşaması; 5 - yakıt depoları 2-inci aşama; 6 - motor 2-th aşaması; 7 - yakıt depoları 1-inci aşama; 7 - motor 1-th aşaması. Şekil Makeyev.ru
Üçüncü aşama, önceki füzelerin savaş aşaması birimleri baz alınarak yapıldı. Bu durumda, mevcut ürünün baş parçasını overclock etme yöntemine dönüştürmeye karar verildi. Tek bir üçüncü kademeli kasada, seyir halindeki bir sıvı motor ve savaş başlıkları için montaj parçaları sağlanmıştır. Ek olarak, üçüncü aşama, savaş başlıklarını gerekli yörüngelere taşırken manevra yapan motorlarla donatıldı. Üçüncü kademe tahrik motoru sert bir şekilde monte edildi ve manevra için ıslah için direksiyon odalarının kullanılması önerildi. Belirli bir zamanda, aşamada boru hatlarını kapatması ve ana motoru düşürmesi gerekiyordu. Bundan sonra, sahne ıslah modunda çalışmaya başlaması gerekiyordu. Yürüyen ve direksiyon motorları ortak yakıt depoları kullanıyordu.
Roketin gövdesinde, basamakları ayırmak için tasarlanmış uzun ücretler kurulmalıdır. Belli bir düzlemde meydana gelen patlama ile vücudun kuvvet elemanlarının kırılması önerildi. Ayrıca, ayırma, destek tanklarına katkıda bulunmalıdır. Birinci ve ikinci aşamaların ayırma sistemi benzerdi.
Üçüncü aşamadaki ana bölmede, önceki projelerde olduğu gibi aynı ilkeler üzerine inşa edilmiş bir rehberlik ekipmanı yerleştirilmesi önerildi. P-29PM roketi astrocorrection aletli bir atalet sistemi tarafından kontrol edilecekti. Bu, uçuş yolunu takip etmeyi ve parkuru zamanında düzeltmeyi mümkün kılmıştır. İkinci aşamadaki taburcu olduktan sonra astrocorrection seansı kesinliği bir dereceye kadar artırmak zorunda kaldı. Raporlara göre, yeni rehberlik sistemi mevcut füzelere kıyasla yaklaşık bir buçuk kat daha fazla hassasiyet kazandı.
Motor ilk aşamada. Yürüyen bloğun nozülünün ortasında, yanlarında - direksiyon kameraları. Fotoğraf Bastion-karpenko.ru
İkinci aşamadaki konik bir niş içine yerleştirilen üçüncü aşamadaki kuyruk ucunda, özel savaş başlıklarının yerleştirilmesi için sabitlemeler sağlandı. Yeni proje çerçevesinde dört ve on savaş ünitesine sahip iki çeşit savaş ekipmanı geliştirildi. İlk türün blokları, ikincisi 200 CT için olan bir 100 CT gücüne sahipti. Uçağın aktif kısmının sonuna kadar manevra kabiliyeti ile üçüncü aşamanın özgün tasarımı üreme savaş başlıkları alanının boyutunu arttırdı. Artık füzeler ve savaş başlıkları arasındaki hedeflerin dağılımını optimize etmek mümkün.
Orijinal yerleşim çözümleri roketin tasarımını önemli ölçüde elden geçirdi, ancak aynı zamanda boyutunu kabul edilebilir bir seviyede tuttu. P-29РМ ürününün uzunluğu 14,8 m, maksimum çapı 1,9 m idi, fırlatma ağırlığı 40,3 t maksimum atış ağırlığıyla 2,8 t idi. .
Yeni füzenin maksimum atış menzili, 8300 km seviyesinde belirlendi. Yeni yönlendirme sistemleri, dairesel olası sapmaların (maksimum aralıkta ateşlenirken) 500 m'ye düşürülmesine neden oldu, böylece, savaş başlıklarının gücü muhtemel gaf için tam olarak dengelendi ve ayarlanan savaş görevlerinin etkili bir şekilde çözülmesini sağladı. Geniş bir alandaki askeri birimlerin seyreltilmesiyle çeşitli hedeflere saldırma olasılığı nedeniyle savaşın etkinliği de arttı.
D-9РМ füze sistemi projesinin bir parçası olarak, denizaltılara kurulum için güncellenmiş bir ekipman seti geliştirildi. Roket boyutlarında önceki P-29P ile karşılaştırıldığında hafif bir artış, fırlatma milinin boyutunu değiştirme ihtiyacına yol açtı. Aynı zamanda, roketin artan kesitine rağmen, madenin çapı aynı kaldı: roketteki artış, dairesel boşluktaki bir azalma ile telafi edildi. Aynı zamanda, başlatıcının yüksekliğini taşıyıcının uygun modifikasyonları ile arttırma ihtiyacı vardı.
D-9РМ / Р-29РМ füze sistemi ile birlikte, denizaltı kruvazörünün koordinatlarını belirleme doğruluğunu önemli ölçüde artırabilecek ve ateşleme doğruluğunu artırabilecek Space Gateway navigasyon sisteminin kullanılması önerildi. Ek olarak, taşıyıcının roketin uçuş görevini hesaplamak, ürünün otomasyonuna veri girmek ve daha sonraki atış kontrolünü yapmak için bir dizi başka ekipman alması gerekiyordu.
Yeni bir projenin geliştirilmesinin başlangıcında, umut verici bir roket için testlerin sırası belirlendi. Denetimlerin ilk aşamasında, suya daldırılabilir bir stanttan maket model atma yapılması önerildi. Ardından, testlerin zemin aralığında yapılması planlandı. Testlerin son aşaması, yeni bir denizaltı taşıyıcısından yapılmaktı. Benzer bir inceleme prosedürü zaten geliştirilmiş ve P-29 ailesi de dahil olmak üzere önceki bazı projelerde kullanılmıştır.
Testin ilk aşaması seksenlerin başında başladı. 1982'un düşmesine kadar, su altı standında dokuz atma fırlatması yapıldı, bunlardan sadece biri başarılı sayılmadı. Kanıtlanmış ve test edilmiş ünitelerin ve teknolojilerin kullanılması, gerekli atma testlerini nispeten hızlı ve önemli zorluklar olmadan tamamlamayı, roketin fırlatılmasını kontrol etmeyi ve ardından denetimlerin bir sonraki aşamasına geçmeyi mümkün kılmıştır.
Aşağıdaki denetimlerin yapıldığı yer Nenox bölgesiydi. Bu başlatmalar, maksimum aralıklara kadar farklı mesafelerde çekim yapılarak gerçekleştirildi. 16 roketleri yere dayalı test tesisinden fırlatıldı, 10 görevi başarıyla tamamladı ve eğitim hedeflerine ulaştı. Bu, denizaltı taşıyıcısını kullanarak son testlerin yolunu açtı.
Başlatıcı kompleksi D-9РМ. Fotoğraf Rbase.new-factoria.ru
D-9РМ kompleksinin gelecekteki taşıyıcısının gelişimi, kompleksin kendisi üzerinde çalışmaya başlamadan önce bile başladı. 1 Bakanlar Kurulu kararına göre Eylül 1975, TsKBMT "Rubin", temel proje olan 667А'nın nükleer denizaltısının yeni bir versiyonunu oluşturacaktı. Proje, 667BDRM sembolünü ve "Dolphin" şifresini aldı. Başlangıçta, böyle bir denizaltının, D-9P kompleksinin gelişmiş özelliklere sahip bir taşıyıcı olması planlanmıştı. D-9РМ / Р-29РМ kompleksinde çalışmaya başladıktan sonra, yeni denizaltının gereksinimleri değişti - şimdi yeni silah sisteminin taşıyıcısı haline geldi.
"Yunus" projesinin denizaltılarının, bir takım iyileştirmelerle önceki projenin teknelerinin daha da geliştirilmesi olduğu düşünülüyordu. Ana fiziksel alanların azaltılması, yeni ekipmanların kurulması ve ayrıca artan ebatlardaki füzelerle tam uyumun sağlanması planlandı. Ayrıca, Kuzey Kutbu'nda çalışırken teknelerin kapasitesini artırmak için gereken teknik görev. Balistik füzelerin nakliyesi için yeni şartlar, denizaltıların bazı özelliklerinin korunmasına yol açarken, görünümün diğer özellikleri de değişmiştir. Özellikle, yeni denizaltılar, altına daha uzun olan rampaların yerleştirildiği, kaplama çitinin arkasında daha yüksek bir üst yapı alacaktı.
667BDRM projesinin geliştirilmesi, 1980'te tamamlandı. 81'in başlangıcında, gelecek vaat eden füzelerin ilk taşıyıcısı olacak yeni bir tür tekne atıldı. 1984'un sonunda, denizaltı füzesi kruvazörü K-51 “CPSU'nun XXVI Kongresi” (şimdi “Verkhoturye”) olarak adlandırıldı, Kuzey Filosuna kabul edildi. Filonun son tesliminden önce bile, projenin ana denizaltı yeni sistemleri test etmek için doğrudan bir katılımcı oldu.
Denizaltı projesi 667BDRM "Dolphin". Figür Apalkov Yu.V. "Sovyet Donanması Denizaltıları 1945-1991. Cilt II"
Kısa bir süre sonra denizaltı K-51 lansmanından sonra yeni silahlarla teste geldi. 1984’in sonuna kadar, “CPSU’nun XXVI Kongresi adına” adlı tekne, deneyimli P-29РМ füzelerinin ateşlenmesi için birkaç kez denize açıldı. 12 füzeleri kullanıldı, bunlardan 10 görevleri yerine getirdi. Raporlara göre, minimum ve maksimum mesafeden iki füze fırlatıldı. Kalan ürünler ortada vuruldu. 11 başlattı batık bir pozisyondan yapıldı. K-51 denizaltısının mürettebatı altı kez tek atış yaptı, iki ve dört füzenin voleybolu tarafından iki kontrol daha yapıldı.
1984'in sonunda, XXVI CPSU Kongresi'nden sonra adlandırılan K-51 denizaltı Deniz Kuvvetleri'nin bir parçası oldu, ancak füze sisteminin hala kontrol edilmesi gerekiyordu. Temmuz ayının sonunda, 85 başarısız olduğu bildirilen iki roket salvo düzenledi. Aynı yılın Ekim 23’inde iki füze başarıyla başlatıldı. Kısa süre sonra K-84 denizaltı denemelere katıldı ve projesinin ikinci gemisi oldu.
Ne yazık ki, genel tasarımcı V.P. Makeev'in iki füze ile başarılı bir salvo sonuçlarını incelemek için zamanı yoktu. Ekim 25 1985, yılın vefat etti. Р-9РМ roketi ile D-29РМ kompleksi, doğrudan gözetimi altında oluşturulan son sistemdi. P-29 balistik füzeler ailesinin daha da geliştirilmesinden diğer uzmanlar sorumluydu.
Füze R-29РМ, taşıyıcı fırlatıcıya yükleniyor. Fotoğraf Bastion-karpenko.ru
Test sonuçlarına göre, yeni kompleksin benimsenmesi için önerildi. Şubat ayında, Bakanlar Kurulu’nun D-1986РМ / Р-9РМ kompleksinin on tane savaş başlığı taşıyan bir füze ile kabul edilmesine ilişkin kararı Şubat 29’te yayınlandı. Dört başlıklı bir ürün için ek doğrulama gerekli. 1986’in son aylarında, güçleri arttırılmış dört savaş başlığı olan üç füze testi başlatıldı. Ekim ayında, 87-th, roketin bu versiyonu da kabul edildi. Filo, yeni silahların tam teşekküllü operasyonuna, gelişmiş menzil özellikleri ve savaş etkinliği ile başlama fırsatı buldu.
Seksenlerin ikinci yarısının politik ve ekonomik sorunları ile ilgili olarak, R-667РМ füzelerinin taşınması için 29BDRM projesinin sadece yedi denizaltı inşa edildi. Daha sonra, K-64 denizaltı, 09787 projesi kapsamında yeniden yerleştirildi ve özel bir su altı aracının taşıyıcısı oldu. Böylece, şu anda, Donanma sadece altı "Yunuslar" var. Bu denizaltıların her biri, 16 füzesi taşır ve 64 ile 160 arasındaki farklı güçteki savaş başlıkları kullanarak hedeflere saldırabilir. Toplamda, bu tür teknelerin yetenekleri, 96-384 savaş başlıklarıyla en fazla 960 füzesi dağıtmanıza izin verir. Bu, denizaltı projesini 667BDRM'yi Rusya stratejik nükleer kuvvetlerinin en önemli unsurlarından biri yapıyor.
Yeni füze sistemi hizmete girdikten kısa bir süre sonra modernizasyon çalışmaları başladı. Şubat ayında 1986’ta, D-XNUMHRMU / R-9RMU sembolü ile proje çerçevesinde D-9РМ kompleksinin daha da iyileştirilmesi yönünde bir sipariş ortaya çıktı. Modernleşme, düşmanın nükleer silah kullanması, kontrol sistemlerinin iyileştirilmesi vb. Durumlarda füzelerin hayatta kalmasının arttırılmasından ibaretti. Kontrol ekipmanını geliştirerek kutup bölgelerinde, 29 ° kuzey enlemine kadar füzelerin ateşlenmesi mümkün hale geldi ve düz bir yörünge boyunca uçuş süresinin kısaldığı bir uçuş modu ortaya çıktı. R-89RMU füzesinin dört savaş başlığı taşıması ve on savaş başlığı takması gerekiyordu. Yeni kompleks Mart 29'ta kabul edildi.
P-29RMU1 olarak adlandırılan roketin bir sonraki güncellenmiş versiyonu yeni savaş teçhizatı ile ayırt edildi. Haberlere göre, bu roket için artırılmış güvenlik yeni bir savaş birimi geliştirildi. Bu füze 2002 yılında hizmete girdi.
P-29PM roketinin en ünlü modifikasyonlarından biri P-29RMU2 “Sineva” dır. Doksanların sonlarında, mevcut balistik füze denizaltılarının güncellenmesi için başka bir karar alındı. Sineva füzesi, basamakların farklı boyutlarında güncellenmiş bir gövde tasarımı ve füze savunmasının üstesinden gelmek için daha sofistike bir araç seti aldı ve aynı zamanda modern bir kontrol sistemi ile donatıldı. Astrocorrection ile atalet ekipmanına uydu navigasyon sistemi eklendi. 2004 ile yeni roketin testleri yapıldı ve Temmuz ayında P-2007HRMU29 ürününün X-NUMX'i hizmete girdi. Filoya bitmiş ürünlerin teslim edilmesiyle bu tür silahların seri üretimine başladı.
2011'te, testler “Mavi” nın değiştirilmiş bir versiyonu olan P-29РМУ 2.1 “Liner” füzesini sundu. Bilinen verilere göre, yeni roket selefinden, füze savunmasının üstesinden gelmek için geliştirilmiş araç ve görev yüküne bağlı olarak, savaş yükünü birleştirme olasılığı ile farklılaşıyor. Aynı zamanda temel özellikler aynı seviyede kaldı. 2014'te Astar kabul edildi ve seri haline getirildi.
P-29PM ailesinin ürünlerinin modernizasyonunun devamı hakkında bilgi var. Ailenin yeni bir roket P-29РUMU 3 "Sineva-2" olarak bilinen bir gelişme olabilir. Roketin bu versiyonunun hem tasarım hem de savaş yükünde öncekilerden farklı olması gerekecek. Mevcut proje ve bu proje için planlar hakkında bilgi henüz mevcut değil. Yeni gelişmelerin ortaya çıkışı, mevcut sistemlerin daha da gelişmesinin reddedilmesine neden olabilir.
1998 ve 2006'te Stiel fırlatma aracı ailesinin iki lansmanı yapıldı. Bu proje, yörüngesinin parametrelerine bağlı olarak uzay aracı veya 29-70 kg ağırlığa kadar olan diğer kargoların taşınması için bir bölmeye sahip P-90РМ roketine üçüncü bir aşama kurulmasını içerir. “Sakin” projenin üç versiyonu geliştirildi, farklı tasarım özelliklerinin yanı sıra lansman yöntemleri de farklıydı. “Smooth-1” ve “Smooth-2” füzelerinin denizaltılardan veya yer altı standlarından fırlatılması önerildiyse, “Smooth-3” taşıyıcısının özel olarak değiştirilmiş bir askeri nakliye uçağı olması gerekiyordu. Gemide küçük bir uzay gemisiyle sadece iki adet "Shtil" taşıyıcı roket fırlatıldı. 2006'ten sonra, bu ürünler kullanılmadı.
667BDRM projesinin yedi denizaltının yapımı, stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bileşeninin etki potansiyelini önemli ölçüde arttırdı. Teorik olarak, 112 füzelerini 1120 savaş başlıklarıyla 29'e dağıtmak mümkündü, ancak gerçek silah sayısı her zaman önemli ölçüde daha azdı. Kısıtlayıcı uluslararası anlaşmaların varlığından dolayı, Dolphin tekneleri temel olarak dört savaş başlığı olan R-448РМ füzeleri ile donatıldı ve aynı anda 64 hedeflerinden daha fazla saldıramazlardı. K-96 denizaltı tekrar yerleştirildikten sonra, en fazla konuşlandırılabilir füze ve savaş başlığı sayısı sırasıyla 384 ve XNUMX'e düşürüldü.
Projenin denizaltıları 667BDRM savaş devriyeleri için düzenli olarak denize gidiyor. Ayrıca, balistik füzelerin eğitim çalışmaları düzenli olarak yapılmaktadır. Özellikle ilgi çekici olan geçmişte düzenlenen benzer eğitim etkinlikleridir. 1989'te denizaltı K-84 (şimdi Yekaterinburg) Behemoth Operasyonuna katılmak için denize gitti. Kampanyanın amacı, tüm cephanelerin kullanımıyla bir voleyboldu. Birkaç nedenden dolayı, füzelerin fırlatılmasından birkaç dakika önce, füzelerden birinin fırlatıcıya ve denizaltı gövdesinin hasar görmesine neden olan problemler vardı. Mürettebat, acil durumun gelişmesini önlemek için önlemler aldı ve kısa sürede tabana geri döndü. Yıl sonunda, başarısızlıkla sonuçlanan salvo ateşlemesini gerçekleştirmek için yeni bir girişimde bulunuldu.
6 Ağustos 1991, Novomoskovsk K-407 denizaltısının mürettebatı, Behemoth-2 Operasyonu'nun bir parçası olarak savaş görevini tamamladı. Başlatılanlar arasında 14 saniye ara ile denizaltı, iki adet savaş füzesi P-29РМ ve 14 mizanpajını başlattı. İlk kez hikayeler denizaltı, savaş koşullarında olması gerektiği gibi, tüm cephanelerin kullanımıyla bir voleybol attı.
Şu anda, çeşitli değişikliklerin P-29РМ balistik füzeleri Rus Donanması'nın denizaltı kuvvetleri ile hizmette. Bu silah hala en yaygın olanı ve nükleer güçlerin deniz bileşenindeki ana dağıtım aracı olmaya devam ediyor. Bu nedenle, her birinde 667 Р-16Р füzesi bulunan 29BDR Kalmar projesinin hala üç denizaltı var (askeri birimleri hedef alan 48-336). Ek olarak, yeni denizaltı projesinin yapımı 955 "Borey". Filo, zaten her biri X-NUMX P-16 “Mace” füzesi taşıyan (her biri üzerinde 30-6 savaş başlıkları) üç adet tekne aldı.
Basit hesaplamalar Dolphin tipi denizaltıların filo stratejik silahlarının ana taşıyıcıları olmaya devam ettiğini göstermektedir. Ayrıca, konuşlandırılmış savaş başlığı sayısındaki diğer denizaltıların önünde olabilirler. Bu nedenle, 667BDRM projesinin nükleer denizaltı ana stratejik füze kruvazörü olarak kabul edilir ve R-29РМ füzeleri ülkemizin nükleer silahlanma yapısında en önemli pozisyonlarını korur. Önümüzdeki birkaç yıl boyunca, D-9РМ / Р-29РМ füze sistemleri konumlarını koruyacak, daha sonra yavaş yavaş daha yeni sistemlere ve taşıyıcılarına yol açma olasılıkları olacaktır.
Göre:
http://makeyev.ru/
http://rbase.new-factoria.ru/
http://bastion-karpenko.ru/
http://deepstorm.ru/
Apalkov Yu.V. Sovyet Donanması Denizaltıları 1945-1991 Cilt II: - M: Morkniga, 2011