Başkan Biden için yeni iş onay numaraları çıktı ve bunlar tanıdık bir hikaye anlatıyor: Ülkenin çoğu onaylamıyor.
Elbette, günümüzde anket rakamları, bir başkanın performansından çok, büyüyen siyasi kabileciliğimiz hakkında bilgi verme eğiliminde. Beyaz Saray sakinlerinden biri en son %50 veya daha yüksek bir onay oranıyla yeniden seçim sezonuna girdiğinde, Başkan Bill Clinton’ın bir ekonomik büyüme dalgası sürdüğü 1996 yılıydı.
Fikir Yazarı
LZ Granderson
LZ Granderson, Amerika’da kültür, politika, spor ve gezinme hayatı hakkında yazıyor.
Çok şey değişti. Olmayan şey, Clinton’ı ilk kez göreve getiren apaçık gerçek: Bu ekonomi, aptal.
Biden’ın genel iş onay oranı %42’dir. özellikle, bu ekonomiyi idare etmesi için% 36 puan bu onu rahatsız etmeli. Bu, “Bidenomik” partizan çekişmelerinden daha fazlasıdır. Ama Biden yönetimindeki ekonomi hakkında neden bu kadar asık suratlı bir karar? göz önüne alındığında, oldukça garip bir gelişme yakın tarihli bir Quinnipiac anketi Cumhuriyetçilerin yaklaşık %60’ı ve Demokratların %70’inden fazlası mevcut mali durumlarını “iyi” veya “mükemmel” olarak tanımladı.
Dolayısıyla Biden ve ekibi, yönetiminin ölçülebilir ekonomik başarıları ile seçmenlerin bunlar hakkında ne hissettiği arasındaki kopukluğu çözmeye kalıyor. Clinton’ın ekonomiyle ilgili resmi olmayan kampanya sloganı, seçmenlere durgunluğu ve yaklaşık %8’lik işsizlik oranını hatırlatırken görevdeki Başkan George HW Bush’u kışkırtmak için kullanıldı.
Bugün bu oran yüzde 3,5. Bir saldırı reklamında bu nasıl çalışır?
öyle değil Buna da gerek yok.
Siyaset kişiseldir. Indiana’da mücadele eden bir aile için ABD’nin son enflasyonu Batı Avrupa’dan daha iyi idare edip etmediğinin ne önemi var? Biden’ın ilk döneminde rekor bir 13 milyon iş eklenmişse, grevdeki sendika işçileri için ne fark eder? İşe katılım oranı salgın öncesi seviyelere geri dönüyor ve henüz Motley Fool, ortalama tasarruf hesabının bir yıl öncesine göre düştüğünü bildirdi.
Başkan Trump göreve geldiğinde, herhangi bir “yetkisi” yoktu. İnsanlardan değil; halk oylamasını kaybetti. Ve ekonominin motorlarından değil; 2016’da kazandığı 2.584 ilçe gayri safi yurtiçi hasılanın sadece %36’sına katkıda bulundu, Brookings Enstitüsüne göre.
Öte yandan, Biden’ın 2020’de kazandığı ilçeler GSYİH’nın %71’ini temsil ediyordu. Aslında, 2016’da Trump’a giden en zengin ilçelerin yarısı, 2020’de Biden’a döndü. Bunlardan biri olan Arizona’daki Maricopa İlçesi’nin geri dönüşü, Seçim Koleji’nin Biden’a teslim edilmesine yardımcı oldu.
Biden, taraf değiştiren seçmenleri ekonomik olarak tatmin edecek kadar şey yaptı mı? Ya da daha da önemlisi, bu seçmenler onun yeterince şey yaptığını düşünüyorlar mı?
Bir kampanyacı olarak Biden’ın en güçlü özelliklerinden biri, ilişkilendirilebilirliğidir ve bu, zorluk ve kayıpla ilgili konuşmalarda açıkça ortaya çıkar. Ancak Beyaz Saray’ın ekonomik politikalarını çevreleyen iletişimi, “sıradan” olmaktan çok “ezoterik” görünüyor. Bunun farkına varan Biden yönetimi, ekonomi politikaları etrafındaki mesajı sıfırlamak için 750 milyar dolarlık Enflasyon Düşürme Yasası’nın birinci yıl dönümünü kullanıyor.
Rakamlar işlerin nasıl geliştiğini yansıtıyor. Biden insanların dikkatini çekmesini sağlayabilir mi? Bu yeni girişimin seçmenlerin ekonomi hakkındaki düşüncelerini değiştirip değiştirmeyeceğini göreceğiz.
IRA ile ilgili yatırımlardan yararlanan ilçelerin yaklaşık %65’i ortalamanın üzerinde yoksulluk oranlarına sahiptir. Hazine Bakanlığına göre. Bir Bank of America raporu tahminler Yalnızca 270 temiz enerji projesinden 86.000 iş ve 132 milyar dolarlık özel yatırım sağlandı.
Bunların hepsi iyi bir şey gibi görünüyor. Biden seçilmiş bir yetkili olarak işini yapıyor gibi görünüyor. Ancak gelecek yıl oylama kabinine girdiklerinde Amerikalıların aklında ilk sırada yer alacak mı? Bundan emin olmak bir aday olarak onun işi.
@LZGranderson