Roma İmparatorluğu'nun ilk on iki imparatorunun zaferlerine ve trajedilerine bir bakış
On İki Sezar (121 CE), şimdiye kadar yazılmış en canlı biyografik eserlerden biridir ve şimdiye kadar yaratılmış en büyük edebiyat eserlerinden biri olarak kabul edilir. MÖ 27'de şehrin cumhuriyetten imparatorluğa geçişinin ardından Roma'da nihai otoriteye sahip olan kişilerin hayatlarını anlatıyor ve zaman zaman inatçı, muhteşem ve dramatik. Suetonius, kariyerinin bir noktasında bu imparatorlardan biri olan Hadrianus'un özel sekreteri olarak hizmet ettiği için saray hayatıyla yakından tanışmıştı. Araştırmasının bir sonucu olarak, imparatorluğun ilk yıllarının yüksek ve düşük noktalarına dair içgörü sağlayabiliyor ve The Twelve Caesars kitabında hem sözde doğaüstü imparatorların erdemlerini hem de fazlasıyla insani eksikliklerini aydınlatabiliyor. .
On İki Sezar kitabını okuyan kim?
- Tarih meraklıları ve klasikçiler
- Drama ve entrika hayranları bu kitabı beğenecek.
Suetonius tam olarak kimdir?
Gaius Suetonius Tranquillus, MS 69'da zengin bir Romalı ailede doğdu. Zengin bir Romalı ailenin oğluydu. Döneminin önde gelen kişilerinin biyografilerinin yanı sıra, fahişelerin siyasi hayatta oynadığı rol, şiir ve Roma kültürü de dahil olmak üzere çok çeşitli konularda çalışmalar yayınladı. Aynı zamanda üretken bir araştırmacı ve düşünürdü. İmparatorluk mahkemesine, diğer zamanların yanı sıra imparator Trajan ve Hadrian'ın saltanatları boyunca Suetonius tarafından da hizmet edildi. Suetonius'un en iyi bilinen kitabı The Twelve Caesars, MS 122'de yazılmıştır ve bu onu en son eseri yapar.
Benim için tam olarak ne var? Roma'nın yöneticileri büyüleyici insanlardı ve bu kitap onların hikayesini anlatıyor.
İngiltere'nin kuzeyinden Sahra çölüne, Portekiz'den Orta Doğu'ya kadar uzanan Roma İmparatorluğu, geniş bir alana yayılan tarihin en güçlü imparatorluklarından biriydi. Ve bu uçsuz bucaksız imparatorluğun merkezinde her şey üzerinde tam kontrolü olan tek bir adam hüküm sürüyordu: imparator. Roma'nın yöneticileri iyi ya da korkunç, şefkatli ya da zalim, mantıklı ya da dengesiz olabilir; deli bile olabilirler. Bu notlarda, her şeyden önce Roma imparatorlarına, Roma tarihçisi Suetonius'un gözünden bir göz atacağız. Başarılarına ve trajedilerine, aptallıklarına ve kusurlarına ve aradaki her şeye bakacağız. Bu büyüleyici bir hikaye. O halde bu partiyi başlatalım. Bu notlarda ele alınan konular arasında Sezar'ın nasıl tam yetkiye sahip olduğu, neden bu kadar çok imparatorun zamanından önce öldüğü ve Roma yanarken Nero'nun oynadığı fikrinin nasıl ortaya çıktığı yer alıyor.
Julius Caesar sert ve hırslı bir liderdi.
Bu sahne, MÖ 85 civarında, 15 yaşında küçük bir çocuk babasının kaybının yasını tutarken gerçekleşir. Aile reisi'nin ölümü sonucunda genç, evinin reisliğini devralmıştır. Julius Caesar kendisine verilen isimdi. Reşit olmak dünyada zor bir dönemdir. Roma, pleb popülistler ile muhafazakar aristokrasi arasında onlarca yıldır devam eden bir iç savaşın içinde. Aristokrasi, kanlı bir savaştan sonra galip geldi. Muhafazakar bir komutan olan Sulla, ülkenin ilk diktatörü olarak atandı. Popülistlerin en ünlü liderlerinden Gaius Marius'un yeğeni Sezar, bunun sonucunda potansiyel bir hedef haline geldi. Mirasından mahrum bırakılmış ve bunun sonucunda saklanmak zorunda kalmıştı. Sulla sonunda onu affeder, ancak bunu ilanını yaparken sesinde bir korku tonuyla yapar. Sezar, bir gün Cumhuriyet'i dize getirecek bir adamın tüm özelliklerine sahip olduğunu iddia ediyor. O tamamen yanlış değil.
Sezar, Sulla'nın af konusundaki fikrini değiştirip değiştirmediğini görmek için beklemez ve Cumhuriyet ordusunda hizmet etmek için Roma'dan ayrılmak zorunda değildir. Ancak MÖ 78'de diktatör öldü ve Sezar iktidara geri döndü. Genç adam, amcası gibi, aynı zamanda harika bir topluluk konuşmacısı olan ateşli bir popülist. Bu yıllar, kendisini seçkin yolsuzluğa karşı bir tetikçi ve Roma mahkemelerinde hakları için savaştığı sıradan insanların savunucusu olarak kurduğunu gördü. Onu çabucak geçen herkesin anlayacağı gibi, Sezar acımasız bir rakiptir.
Ege Denizi'ni geçerken korsanlar tarafından kaçırılınca, ciddi olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Onu kaçıranlar, serbest bırakılması karşılığında 20 talent gümüş istiyor. Sezar, çok düşük olduğunu düşündüğü bu sayıya öfkelenir. Bunu 50 talant'a çıkarmakta ısrar ediyor, ki bu da 3000 pound gümüşten fazladır. Bunu yaparlar ve fidye korsanlara ödenir. Ancak, bu hikayenin sonu değil. Sezar, yakalandıktan sonra, kendisini tutsak edenlere, serbest bırakılır bırakılmaz her birini takip edip öldüreceğine söz verir. Şaka yaptığına inanıyorlar, ama gerçekten ciddi. Ege'ye dönerek bir gemi filosu inşa etti. Sezar, korsanları başarılı bir şekilde takip ettikten sonra taahhüdünü yerine getirdi. Onları öldürdü ve cesetlerini çarmıha gerdirdi.
MÖ 69'a gelindiğinde, Julius Caesar'ın siyasi kariyeri çoktan başlamıştı. Bu, Roma şehrinin maliyesini yönetmek üzere atandığı yıldır. Bir yandan da telaşlanıyordu. Aynı dönemde Büyük İskender tüm dünyayı fethetmişti. Öte yandan, neyi başardı? Burada ve orada birkaç zafer oldu, ama gerçekten tarihi bir şey yok. Ancak bu değişecek.
Julius Caesar aynı zamanda büyük bir hatip olan bir askeri dehaydı.
Sezar'ın artan otoritesi karşısında muhafazakarlar ve aristokratlar, Sezar'ın geleceğiyle ilgili endişelerini dile getirmeye başlıyor. Nedenini anlamak zor değil. İşte çok radikal bir geçmişe sahip, çok fazla potansiyele sahip genç bir adam ve önyüklenecek askeri deneyime sahip. Ayrıca, işçi ve orta sınıfların kulağına sahiptir. Sonra, birçoğunun Roma Cumhuriyeti'nin başkentinde özel bir ordu toplamak için bir hile olduğuna inandığı gladyatör gösterileri düzenleme tutkusu var. Bu savaşçıları Senato'ya saldırmak için kullanma ve Sezar'ı üstün lider olarak kurma fikri bazı çevrelerde bile konuşuldu. Korkan senatörler, her bireyin Roma şehrinde tutabileceği gladyatör sayısını sınırlayan bir kuralı hızla geçirmek için harekete geçti. Sezar onlardan daha iyi oldu. Öte yandan Sezar'ın kendi kişisel ordusuna ihtiyacı yoktu. Gözlerini Cumhuriyet ordusuna dikti.
MÖ 60'ta Julius Caesar, Roma şehir devletindeki en yüksek siyasi pozisyon olan konsolosluk görevine aday oldu. Muhafazakarlar, onu kazanmaktan alıkoymak için ellerinden geleni yapıyorlar. Dürüstlüğüyle tanınan bir senatör olan Cato bile, Sezar'ın başkan olmasını önlemek için oy satın almayı destekledi. Sezar seçimde galip geldiği için bunların hiçbiri önemli değil. Konsül olarak ilk yılının bir parçası olarak, Sezar kendisini kuzeydoğu İtalya'daki Cisalpine Gaul ve günümüzde Sırbistan ve Karadağ'da bulunan Illyricum da dahil olmak üzere çeşitli Roma eyaletlerinin valisi olarak atadı. Bu, onu dört lejyondan, toplamda yaklaşık 14.000 askerden doğrudan sorumlu kılar. Büyüklüğün yakın olduğuna dair güçlü bir hissi var.
Sezar'ın olağanüstü askeri liderlik yetenekleri var. Liderliği altındaki erkeklere asker değil, "yoldaş" denir. Savaştaki kayıplarının bir sonucu olarak, Sezar, ölüler adalete teslim edilene kadar saçını kesmeyi veya sakalını tıraş etmeyi reddetti.Bu tür bir liderlik, takipçilerinde sadakat ve cesaret yaratır. Sezar'ın bir müttefiki, denizdeki savaşlardan biri sırasında bir düşman gemisinin kıçını ele geçirir. Bir bıçak elini keserek onu kesiyor. Korkmadan gemiye biner ve yalnızca kalkanıyla silahlanmış olarak saldırganları güverteden iter. Sezar, MÖ 49'da birlikleriyle Roma'ya döndüğünde, Cumhuriyetin kuzey sınırlarını işgal eden Germen kabilelerine boyun eğdirmişti. Bunu takiben, Sezar'ın bu sefer kazanan tarafta olduğu bir iç savaş patlak verir. Diktatör rolünü üstlenir ve tam ve tam yetkiye sahiptir.
Gücü zar zor beş yıl elinde tutuyor, ancak bu zamanı tarihin akışını temelden değiştirmek için kullanıyor. Onun saltanatı, Roma Cumhuriyeti'nin düşüşünü ve onun yerine Roma İmparatorluğu'nun yükselişini hızlandırdı. Bu noktadan sonra Sezar'dan türediğini iddia edebilecek kişiler Roma şehrine hakim olacaklar.
Octavian, kurnaz bir stratejisttir.
Sezar, Roma şehri için kendi öneminden emindir: "Bana bir şey olursa, yeni bir iç savaş patlak verir" diyor. MÖ 44'te, bir senatör çetesi onu göğsünden yirmi üç kez bıçakladığında kehaneti gerçekleşir. Roma bir krizin ortasında. Sezar'ın pleb takipçileri, korkak aristokrasi tarafından öldürüldüğüne inandıkları kahramanlarının intikamını almaya kararlıdır. Suikastçılar kendilerini başlı başına birer kahraman olarak görürler. Bu kişiler, diktatör Sezar'ın Cumhuriyeti devirmesini ve kendisini onun hükümdarı olarak kurmasını engelledi. Şimdi soru, bir sonraki Roma'yı kimin yöneteceği - başka bir diktatör mü yoksa Sezar modelinde bir imparator mu olacak? Sezar'ın ölümünün ardından tahtın potansiyel halefleri vardı.
Sezar'ın suikastını planlayan senatörler Brutus ve Cassius, antik çağın Cumhuriyeti'ne dönüşü ve Roma yaşam tarzının restorasyonunu temsil ediyor. Sezar'ın bir arkadaşı olan komutan Mark Antony, bir başkasından yanaydı. askeri diktatörlük. Sonra, Sezar'ın 18 yaşındaki üvey oğlu Octavian devreye giriyor. Tam olarak neye inanıyor? Söylemesi zor ama bir stratejisi olduğu açık. Antony, Brutus ve Cassius'u kaldıkları Yunanistan'da sürgüne zorlamak için halkın öfkesini kullandı. Yine de, bir askeri seferin başında Roma'ya ne zaman çağrılabilecekleri asla bilinmediğinden, tehlike olmaya devam ediyorlar. Bu tehdide bir son vermek için Octavianus ve Antony bir araya geldi. Her adam bir orduyu Yunanistan'a götürür ve MÖ 42'deki Filipi Savaşı'nda Brutus ve Cassius'un kuvvetleri Romalılar tarafından yok edilir.
Brutus'u öldürdükten sonra Octavianus kafasını Roma'ya götürür ve burada Sezar'ın anıtının dibine yerleştirilir. Savaş alanında, üvey babasının evde olduğu kadar boyun eğmezdi. Bir örnekte, idamı bekleyen mahkûmlar, onurlu bir cenaze töreni alma olasılığını sorduğunda, konuyu "leş kuşları" ile ele almalarını önererek yanıt veriyor. Ancak Octavianus ve Antonius arasında kurulan barış, Mısır hükümdarları Antonius ve Kleopatra'nın sevgili olmasıyla bozuldu.
Octavian, Senato'yu bunun Roma şehrine yapılacak bir saldırının habercisi olduğuna ikna etmede başarılı oldu. Nasıl? Kleopatra ve Sezar ise sevgiliydiler. Caesarion, Cleopatra ve Caesar'ın oğlu, ilişkilerinin bir sonucu olarak doğdu ve Kleopatra, onu Caesar'ın meşru halefi olarak ilan etti. Roma açısından bakıldığında, Antonius bu iddiayı bir pazarlık kozu olarak kullanmaya çalışıyor gibi görünüyor. Antonius'un birlikleri, MÖ 31'de Senato'nun onayıyla Octavianus'un ordusu tarafından yenildi. Antonius ve Kleopatra intihar eder ve Caesarion öldürülür. Sonuçta, dünyada sadece bir Sezar'ın oğlu olabilir. Yıllarca süren iç çatışmalardan sonra, Roma şehri sükûnetini yeniden kazandı.Bu koloninin temel taşı olan Octavianus'tur. MÖ 17'de, on yıldan biraz fazla bir diktatörlükten sonra, Augustus adını aldı ve Roma şehrinin imparatoru konumuna yükseldi.
Augustus mütevazı ve tutumlu bir insandı.
Julius Caesar'ın öldürülmesinin ardından, Augustus kendini Imperator Caesar Divi Filius – Komutan Caesar, Divine'ın Oğlu ilan eder ve İmparator Caesar Divi Filius unvanını alır.Augustus tanrılardan olumlu muamele görüyor gibi görünüyor. Kleopatra'nın Mısır'daki hazinesinden geri aldığı servet, barış anlaşmasının sonuçlanmasına katkıda bulundu. İç Savaşların sona ermesinin ardından ticaret gelişti. Bir kez daha Roma'nın refahı artar ve imparatorluk bir kez daha yayılmaya başlar. Bu, 200 yıllık Roma barış ve sükunet dönemi olan Pax Romana'nın başlangıcını işaret ediyor. Augustus'un kişiliği nasıldır? Tanrı Sezar'ın oğlunun bir tiran olması ya da en azından imparatorluk kibiriyle dolu bir adam olması beklenirdi, ancak Suetonius onun hakkında tamamen farklı bir imaj çizer.
Augustus'un ikametgahı, Roma'nın yedi tepesinden biri olan ve tarihsel olarak şehrin seçkinleri için bir konut olarak hizmet veren Palatine Tepesi'ndeydi. Bir imparator için uygun bir şekilde muhteşem bir ortam olmasına rağmen, ikametgahı ve yaşam tarzı, komşularınınkiyle karşılaştırıldığında öne çıkıyor. Mermer yerine evini basit tuğladan inşa etmeyi seçti. Zenginlerin sevdiği süslü karo döşemelere sahip değil ve mobilyalar sıradan insanların evlerinde görülen kadar basit ve kullanışlı.
Augustus'un harcama alışkanlıkları da tutumluydu. İmparatorların geleneksel olarak giydiği gösterişli imparatorluk kıyafetlerini giymez, bunun yerine karısının ve kızlarının kendisi için yarattığı el dokuması kıyafetleri tercih eder. Büfeler de en sevdiği mutfak türü değildir; bunun yerine sıradan insanların yemeklerini tercih ediyor: kaba ekmek, taze sıkılmış peynir, yeşil incir ve çevredeki Akdeniz'den taze balık. Alkol söz konusu olduğunda, bir oturuşta asla üç bardaktan fazla şarap içmez. Suetonius'a göre Augustus, yaşlılığında bile güzel ve zarif bir adamdı, ancak fiziksel görünümüyle ilgilenmiyor gibiydi. Öyle ki, tımar etmek onu rahatsız eder çünkü daha önemli meselelere müdahale eder. Bu nahoş işleri bir an önce bitirebilmek için üç berbere saçını kesmesini ya da sakalını aynı anda tıraş etmesini emreder. Augustus onlar çalışırken mektubunu okuyor.
Öte yandan imparatorun en ayırt edici özelliği sakin yüzüdür. Alpler'deki bir askeri sefer sırasında Augustus'la görüştükten sonra, bir Galyalı lider, kendisiyle görüşme sağlandıktan sonra imparatoru bir uçurumdan aşağı atmayı planladığını itiraf etti. Şefe göre, "Kalbimi yumuşatan o sakin yüzün görüntüsü olmasaydı planımı takip ederdim."
Caligula, bir Roma tanrısının oğluydu.
Gaius Caesar, MS 37 yılında Tiberius'un yerine imparator oldu. Romalılar, Gaius'a ya da daha iyi bilindiği için Caligula'ya pek aşina değiller - takma adı "Küçük Çizme", Latince'de "Küçük Çizme" olarak tercüme edilir. Bununla birlikte, babası Germanicus'a aşinaydılar ve ondan hoşlanıyorlardı. Germanicus, yaşamı boyunca kusursuz Romalı insan idealinin vücut bulmuş haliydi. Hem Latince hem de Yunanca konusunda parlak bir hatipti ve tereddüt etmeden her iki dilin edebi şaheserlerinden bir hevesle alıntı yapabildi. Kılıç kullanma yeteneğinin yanı sıra, göğüs göğüse dövüşte cesareti ve ustalığıyla da tanınırdı. Savaş alanından uzakta örnek bir vatandaştı, başkalarıyla olan ilişkilerinde iyi kalpli olduğu kadar zarifti.
Augustus Germanicus'u halefi olarak atamayı düşünmüştü, ancak sonunda Tiberius'u halefi olarak seçti Germanicus MS 37'de öldüğünde, kendisi çoktan vefat etmişti. Geriye sadece Caligula kalmıştı. "Küçük Çizme"nin bazı büyük ayakkabılara girmesi bekleniyordu. Caligula, Roma halkının babasına olan sevgisini kazanmayı başardı. Roma vatandaşları, Tiberius'un cenaze törenini takip ederken onu görmek için sokaklarda toplanır. İzleyiciler, diğer şeylerin yanı sıra "yıldız", "bebek", "evcil hayvan" ve "civciv" gibi sevgi sözcükleri kullanarak ona ağlarlar.
Caligula, Senato ezici bir çoğunlukla sınırsız yetki verdiğinde Roma İmparatorluğu'nun üçüncü Sezar'ı oldu ve onu Roma İmparatorluğu'nun üçüncü Sezar'ı yaptı. Saltanatının ilk birkaç ayında kendisini popüler ve yetkin bir kral olarak kurdu ve popülaritesi oradan arttı. Hükümdarlığı sırasında sürgünlerin Roma'ya dönmesine izin verdi, siyaset tarafından parçalanan aileleri uzlaştırdı ve Tiberius döneminde suç işlemekle suçlanan hükümlüleri affetti. Aşağılanan vergilerin ortadan kaldırılması karşılığında, halkın zevki için muazzam gladyatör ve yarış gösterileri düzenlenir. Yine de bir şeyler tam olarak doğru değil. Tiberius, ölümünden önce, imparator olarak yerini kimin alması gerektiği konusunda Thrasyllus adlı bir astrologdan tavsiye istedi. Caligula, imparator olma şansının Napoli Körfezi'ni kendi ayakları üzerinde geçmekten daha fazla olmadığı konusunda Thrasyllus tarafından bilgilendirildi.
Caligula bu kehanetten musallat oldu. Sonra eline geçen her ticari gemiyi toplar ve onları Gine Körfezi'nin iki karşı tarafında bulunan Baiae'den Puteoli'ye üç mil uzanan bir hatta demirler. Gemilere bindirildi ve üzerlerine kir yığılarak, denizde nakliyeyi kolaylaştırmak için yapay bir "yol" oluşturdu. Caligula, etrafındaki her şeyden tamamen habersiz, iki gün boyunca bu tuhaf yapıda inatla bir aşağı bir yukarı yürüdü. Büyük bir şeyin başlangıcını haber verir.
Caligula'nın ölümü bir canavarın devrilmesini temsil ediyor.
Bu bölünmenin bir sonucu olarak Suetonius, Caligula'nın saltanatını iki döneme ayırır: bir imparator olarak yönettiği dönem ve bir "canavar" olarak yönettiği dönem. Sonunda tarihi olaylara damgasını vurduğu bu ikinci kılıktır. Caligula, kendisini kendi hayalinde bir tanrı olarak görüyordu. Romalıların bunu anlaması gerektiğine inandı, bu yüzden kendi tanrılığına adanmış bir tapınak inşa etti. Yapının ortasında, gerçek boyutlu yaldızlı bir hükümdar heykeli var. Etrafına diğer tanrıların heykellerinden oluşan bir daire dikilir, başları kaldırılır ve kendi benzerleri ile değiştirilir. Rahipler ise ona flamingo, tavus kuşu, sülün ve tavuk şeklinde kurbanlar sunarlar. Yine de Caligula'nın gururu onun tek suçu değil; Onu gerçek bir canavar olarak ayıran gaddarlığıdır. Yetkisini kötüye kullanmadan nadiren kullanır.
Gaius Piso ve Livia Orestilla'nın karakterlerini düşünün. Piso'nun bir senatör olarak konumu göz önüne alındığında, düğünü için imparatorun kutsamasını istemesi gayet doğal. Ancak, kutlama ziyafetinde Caligula, Piso'nun söylediği bir şeyden hoşnutsuzluğunu ifade ediyor. Daha sonra adamlarına Orestilla'yı çabucak yaptıkları kendi ikametgahına geri götürmeleri talimatını verir. Birkaç gün sonra onu serbest bırakır, ancak hala Piso ile evlenmeyi planladığını keşfettikten sonra, onu Roma kentinden aforoz eder. Ünlü bir güzelliğin torunu olduğunu öğrendikten sonra imparator, Gaius Memmius adlı bir konsolosluk ordusu kaptanının karısı Lollia Paulina'nın idamını emretti. Caligula ise ondan çoktan bıkmıştı. Paulina'yı kovmak yerine, bir daha bir erkekle cinsel ilişkiye girmesini yasakladı.
Gerçekten aşık olduğu anlaşılan kadın Caesonia bile şiddetli tacize maruz kalıyor, onu arkadaşlarının önünde küçük düşürüyor ve kendisine bir çocuk verene kadar onunla evlenmeyeceğini söylüyor. kendine ait. Doğum ve evlilik duyurusu, doğum anında Caligula tarafından aynı anda yapıldı. Zamanla, Caligula'nın vahşete olan susuzluğu arttı. Şimdilik, örneğin yetkililere arabasının arkasından kilometrelerce koşmalarını emrederek veya atını başkonsolos olarak atamakla tehdit ederek Senato üyelerini küçük düşürmek yeterlidir. Sonraki günlerde, önceden gizlice suikast emrini vermiş olan, kendisine hakaret edenleri odasına davet ediyor. Gelmemelerinin bir sonucu olarak, intihar etmiş olmaları gerektiğine dair rastgele bir gözlem yaptı. Diğer zamanlarda, görünüşe göre bir hevesle tahıl ambarlarını kapatarak Roma vatandaşlarının aç kalmasına neden oldu.
Bu tür bir despotluk kabul edilemez. Caligula'nın Senato'daki siyasi muhalifleriyle işbirliği içinde çalışan hoşnutsuz birlikler, MS 41'de 28 yaşındaki imparatoru öldürdü. Alıntı "Caligula'nın gaddarlığı, boş zamanlarında, eğlencelerinde ve ziyafet saatlerinde bile söylediği ve yaptığı her şeyde görülebilir" diye yazıyor yazar.
Claudius: olanaksız ve endişeli görünen bir hükümdar.
Caligula öldürüldü! Cinayet haberi alınır alınmaz Palatine Tepesi'ndeki imparatorluk sarayına ulaştı. Caligula'nın 51 yaşındaki amcası Claudius haberi öğrendiğinde bir sonraki kurbanın kendisi olacağını varsayıyor. Gerçekten de, saray darbeleri genellikle hem imparatorun hem de en yakın erkek akrabalarının ölümüyle sonuçlanır, ki bu mantıklıdır. Claudius, sarayın dışında zamanının daraldığını gösteren ayak sesleri duyduğunda bir perdenin arkasına saklanır. Ayakları bir asker tarafından keşfedildi. Sanki perde geri çekilmiş gibi. Claudius bir kılıç darbesi görmeyi umarak dizlerinin üstüne çöker ve seyircilerden af diliyor. Çekiç asla hedefi vuramaz. Bunun yerine asker, Roma'nın yeni hükümdarına olan hayranlığını dile getiriyor.
Şimdiye kadar Claudius'un hayatı özellikle neşeli değildi, bu anlaşılabilir bir durum. Doğru, birçok övgü aldı - sonuçta, Julius Caesar'ın doğrudan soyundan geliyor. Öte yandan, sağlığı hiçbir zaman mükemmel olmadı. Epileptik nöbetleri var ve onun için alışılmadık olan garip bir topallamayla yürüyor. Konuştuğunda kekeliyor ve salyaları akıyor, bu da heyecanlı olduğunu gösteriyor. Hayatı boyunca, acımasız alaylara maruz kaldı. Özellikle Caligula, onu küçük düşürmekten zevk alıyordu. Görünüşe göre Claudius, Caligula'nın saltanatı sırasında ölümden kıl payı kurtulmuş, çünkü imparator onu aşağılamaktan ve onu kötü göstermekten zevk almış. Claudius imparator olduğunda, alay konusu sona erer. Genel sağlığı da önemli ölçüde iyileşti. Öte yandan, korkudan felç oldu. Bu da anlaşılabilir.
Claudius hiçbir zaman son derece zayıf bir adam imajını değiştirmez ve bu, rakiplerinin ondan korkması için sebep verir. İktidardaki on üç yılı boyunca ona karşı bir düzine komplo başlatıldı. Çiziciler, ihtiyacınız olduğunda genellikle elinizin altındadır. Bir entrika kendi köleleri tarafından planlanır; bir diğeri ise eşi Messalina'dan oluşuyor; ve üçte biri Roma kentindeki en yüksek rütbeli senatörler tarafından yumurtadan çıkarılır. Claudius'un akıl sağlığı, düşmanlarının yakalanıp idam edilmesine rağmen her seferinde bozulur. Daha kararsızlaşıyor, öldürdüğü kişilerin neden onunla yemek masasında olmadığını sorguluyor. Caligula'nın yaratmaktan zevk aldığı türden kötü bir şaka değil, seyircinin gerçek bir şaşkınlığı. Öte yandan onun kuralı, başarıları olmadan değildir.Örneğin, Julius Caesar'ın önderliğinde yıllar önce başlayan Britanya'nın fethini bitiren Claudius oldu
Claudius'un iyi talihi, MS 54'te, Senato'nun tamamıyla birlikte suikaste uğradığında sona eriyor.Suetonius, zehir koymakla suçlanan dördüncü karısı Agrippina da dahil olmak üzere birkaç olası şüpheliyi isimlendiriyor. uyurken en sevdiği mantar yemeğine.
Nero kibirli ve kusurlu bir insandır.
Claudius, Agrippina ile evlendiğinde, onun gözetimi altında büyüyen oğlu Nero'yu evlat edinir. Bu, Nero'yu ardı ardına sıraya koyuyor ve çoğu kişinin Agrippina'nın Claudius'un yemeğini zehirlemekten sorumlu olduğuna inanmasının nedenlerinden biri de bu. Kraliyet sarayının merdivenlerinde imparator olarak taç giydiğinde 16 yaşındaydı. Başarılı bir hükümdarın özelliklerine sahip görünüyor. Augustus'a bir saygı olarak, kendi adına nezaket ve hoşgörüye güçlü bir vurgu yapar. Sıradan insanların sırtına düşen en ağır vergileri düşürür ve kendi parasını Roma'nın surlarını genişletmek ve yeni bir kanal sistemi inşa etmek için harcar. hayatını kurtaracağı için yazmayı öğrendi. Ne yazık ki, hepsi bir sahne prodüksiyonu.
Genç imparatorun düşünceleri saptığında, Roma'nın ihtişamını değil, kendi şöhretini hayal eder. Her şeyden önce, gerçekten harika bir sanatçı olarak tanınmayı arzuluyor. Elinde tuttuğu küçük bir arp gibi görünen telli bir çalgı olan liri çalıyor ve şarkı söyleme sesini geliştirmeye çalışıyor. Bunu yapabilmek için günlerini göğsüne sarılı büyük bir kurşun ağırlıkla sırt üstü yatarak geçirir. Ayrıca sağlıklı kilosunu korumak için lavman kullanır ve ses tellerine zararlı olduğuna inanılan elmaları yemekten kaçınır. Sesini "zayıf ve huysuz" olarak nitelendiren Suetonius'a göre, girişimlerinin sonuçları yetersizdir.
Nero ise gelişiminden memnun. Duyulmamış şarkıların asla hoş olmadığını söyleyen bir Yunan atasözünden alıntı yaptıktan sonra, Roma'nın üst sınıfları için konserler düzenlemeye başladı. Nero'nun performanslarının 10 saatten fazla sürdüğü biliniyor ve ziyaretçilerin bu süre zarfında binadan çıkmalarına izin verilmiyor. Tek çıkış ölü düşmek veya en azından ölü gibi görünmek ve bir sedyeye götürülmek - birkaç katılımcının başarılı bir şekilde çıkarabildiği bir aldatmaca.
Nero, müzik de dahil olmak üzere çeşitli sanatlardan etkilenmişti, ancak aynı zamanda Roma'nın mimari dokusunu yeniden inşa etme arzusu da vardı. MS 65 yılında, feci bir yangın şehri sardı ve tarihi çekirdeğini tamamen yok etti. Birçok Romalı, Nero'nun başkenti daha çok kendisine benzeyen bir şeye dönüştürme hedefini gerçekleştirmek için yangını çıkardığını düşünüyor. Yangını çıkaran kişinin Nero olması mümkün mü? Suetonius yaptığına inanıyor ve bu pasajlarda Nero'nun Roma yanarken hiçbir şey yapmadığı fikrinin kökenlerini takip edebiliriz. Suetonius'a göre, Nero şehre bakan bir kuleye tırmandı ve ardından orada durup ateşi izlerken The Fall of Troy'un tüm dramatik kompozisyonunu seslendirdi.
Nero'nun aşırılıkları ölümüne yol açtı.
MS 65'te meydana gelen Büyük Roma Yangını'ndan sonra işler kötüleşmeye başladı. Senatörler kibirli hükümdarlarını devirmeyi planlıyorlar, ancak planları engelleniyor. Nero'nun konumu artık hiç olmadığı kadar güvenli. Etrafındaki şehrin enkazı sayesinde artık yaratıcı özlemlerini yerine getirebileceği boş bir tuvali var. Tek bir sorun var: imparatorluk hazinesinin tüm fonlarını çoktan boşalttı. Bu nakit akışı sorunu, durumu hafifletmek için tüccarların, aristokratların ve aile üyelerinin zenginliklerine - hatta onları öldürerek - el koyan Nero tarafından hızla çözüldü.Roma aristokrasisi, hayatlarını kaybetmekten korktukları için imparatorlarına bir alternatif aramaya başladı Nero'ya göre, zenginlikler boşa harcanmak içindir ve paralarından sorumlu olanlar cimri olarak kabul edilir. Ünlü bir şekilde gözlemlediği gibi, "gerçek beyler sürekli paralarını ortalıkta savuruyor."
Kendi beklentilerini karşılamaya çalışır. Ayrıca, asla aynı kıyafeti bir kereden fazla giymez ve zenginliğini tek bir zar atmanın sonucu üzerine kumar oynar. Sevdiği birini bulduğunda onlara hediyeler verir. Spiculus adında bir gladyatör ve Menecrates adında bir lir müzisyeni, daha önce savaş kahramanları için bu şekilde tahsis edilen mülklere sahip olur. Arabasını çeken ve eşyalarını taşıyan atlar ve katırların her ikisi de, arabasının kendisi gibi gümüşle kaplıdır. Tekneyle gitmeyi seçerse, nehir kıyıları ve koyların kumsalları, yolculuğu boyunca onu ağırlayacak derme çatma genelevlerle dolu. Soru şu ki, tüm bu savurganlıklar için ödeyecek parayı nereden buluyor? Tek kelimeyle, bu bir soygun.
Bütün ailenin servetine el konulur ve vasiyetnameyi hazırlayan avukatlar, bir asilzadenin vefat etmesi ve ona mirasının yeterli bir kısmını bırakmaması durumunda para cezasına çarptırılır. Pazar günü, satın alımlarından habersiz olan şüpheli olmayan müşterilere yasadışı kumaş boyaları satmaları için operatörler gönderir. Bu boyadan az miktarda satın alan bir toptancı, haksız yere kanunu ihlal etmekle suçlanır ve bu suçlama sonucunda şirketini imparatora kaptırır. Nero, amaçlarına ulaşmak için cinayet de dahil olmak üzere çeşitli yöntemler kullanır. Örneğin, şiddetli kabızlık nedeniyle yatağa mahkum olduğunu keşfettikten sonra öldürücü dozda müshil verdiği halası Domitia'yı ele alalım. Daha o ölmeden mirasına sahip çıktı.
İspanya'da Nero'ya karşı bir isyan patlak verdiğinde, Roma'nın korkmuş üst sınıfları isyanın başının arkasında toplanır - Galba adında bir general - ve onu destekler. MS 68'de hem Senato hem de askerler Galba'yı imparator olarak tanıdılar ve onu ilk Roma imparatoru ilan ettiler.Nero, başka seçeneği olmadığına inandığı için kendini adadı.
Galba ve Otho, kısa ömürlü imparatorların yılı olarak, yalnızca birer yıl hüküm sürdüler.
Augustus'un karısı Livia, hükümdarlığının başlangıcında bir defne ağacı diktiğinde, ilk Roma imparatoru olur. Zenginleşir ve sonunda "Julio-Claudian hanedanı" olarak bilinir. Augustus'un varisleri, ağacın yapraklarından yapılmış defne çelenklerini takarlar ve yeni ağaçlar dikmek için onlardan kesimler alırlar. Bunlar da doğası gereği semboliktir. Fidanlardan birinin ölmesi durumunda onu diken fidanın da ölümünün yakın olduğu düşünülüyor. MS 68 yılında, Livia'nın kökünde kuruyan ve tüm aileye kötü şans getiren kendi ağacıdır. Nero'nun intiharının bir sonucu olarak, Julio-Claudian soyu resmen tükenmiştir. Nero'ya karşı isyanı başlatan Galba, şimdi tahta çıkmaya çalışıyor.
İsyan öncesinde, İmparatorluğa sadık bir lider ve sadık bir hizmetkar olarak hizmet etmişti. Caligula, İspanya'da askerlerini teftiş ederken, o zamanlar bir rekor olan imparatorun savaş arabasının 20 kilometre arkasında koştuğu için övgüyle karşılandı. Daha sonra müttefikleri onu Caligula'nın ölümünden sonra Roma İmparatorluğu'nun kontrolünü ele geçirmeye teşvik etti. Reddetti ve sonuç olarak hayatının geri kalanında Claudius'un minnettarlığını kazandı. General Galba, kimi etkilemesi gerektiğini ve bunu yaparsa ne gibi yararlar elde edeceğini çok iyi biliyordu.
İmparator Galba ise başkalarını memnun etme işinde değildi. Bu, birliklerinin, genellikle inanıldığı gibi, kalplerinin iyiliğinden dolayı onu tahta geçirmediği için bir ikilem sunar. Onlara önemli miktarda para teklif edildi.Galba sözlerini yerine getirmeyi reddediyor, kibirli bir tavırla "asker toplamak, onları satın almamak" alışkanlığı olduğunu iddia ediyor. Onun ihaneti etrafındakiler tarafından hafife alınmaz. Roma'nın Alman lejyonları, Vitellius adında bir general olan kendi liderlerini imparator ilan etti ve başkente yürüyüşe çıktı... Galba konumunu korumak için çabalarken, Otho adında hırslı bir senatör kendi girişimini yapar. kendi statüsünü kurmak için.
Darbe, yerine çok daha az deneyimli bir senatörü atayan Galba tarafından unutulduğu için öfkelenen Otho tarafından başlatılır. Bu yapılacak yeterince basit bir görevdir. Başkentte konuşlanmış birliklerin, hor gördükleri bir hükümdarı korumaları, savunmasında ölmeleri bir yana, hiçbir şekilde mümkün değil. Darbe haberlerine yanıt olarak, Galba düzeni sağlamak için sokaklara koştu, ancak öfkeli bir kalabalık tarafından ölümcül bir saldırıya uğradı ve öldürüldü. Sadece yedi aydır Roma'da iktidarda. Öte yandan Otho, çok uzun bir süre yaşamadı. MS 69 yılının Ocak ayında imparator ilan edildikten sonra, tüm geleceğini Vitellius'un birliklerine karşı kesin bir zafere adadı. Sonunda, yine de, elini abartıyor ve ona karşı feci bir saldırı başlatma lehine iyi bir savunma pozisyonu bırakıyor.
Ufukta uzun ve ölümcül bir iç savaş görünüyor. Brutus ve Cassius'un isimleri konuşulduğunda, travmasını atlatamamış olan Otho, buna engel olmak için can atar. 16 Nisan'da kendi bıçağıyla sırtından bıçaklayarak intihar etti.Daha üç aydan biraz fazla imparator oldu.
Vitellius ve Vespasian, Roma şehrini yönetme hakkı için çetin rakiplerdi.
Otho'nun intiharı, çıkmasından korktuğu iç savaşı engellemedi. Vitellius, Roma dünyasında tanınmış bir kişiydi. Lüks için doyumsuz iştahı söndürülemez. Hazinenin fonları hızla tükenir ve zenginleri yağmalarken sıradan insanlardan yüksek vergiler almaya başvurur. Bu tür bir tiranlığı eleştirenler konumlarında uzun süre kalmazlar. Bu toplumda şanslılar sürgüne gönderilirken, talihsizler eziyete maruz kalıyor ve hatta öldürülüyor. MS 69 yazında, Roma'nın doğu lejyonlarının adamları cesaretlerini topladılar ve isyan etmeye hazırlandılar. Öte yandan Vitellius'u devirmede başarılı olurlarsa onları kim yönetecek? Kim olduklarını öğrenmek için eyalet yetkililerinin listesine bakarlar. İmparator rolünü üstlenmeye uygun olmadığına karar verilen kişilerin isimleri çapraz referansla gösterilmiştir. Bir noktada hoşlandıkları biriyle karşılaşırlar: Vespasian.
Vespasian'ın çoğu Roma imparatorunun seçildiği senatör sınıfından olmamasına rağmen, seçkin bir kariyeri vardı.Örneğin, Claudius'un Britanya'yı işgalinin arkasındaki itici güç Vespasian'dı. 40'larda. Judea'daki bir Yahudi isyanı, MS 66'da komutası altında bastırıldı ve bu görev ona emanet edildi. Galibiyeti tamamlayamasa da herkes onun iyi performans gösterdiğine inanıyor. Vespasian'ın sicilindeki tek kusur, Nero'nun saltanatı sırasında neredeyse hayatına mal olan bir düşüncesizlik anı: genç imparatorun rezil müzikal konserlerinden biri sırasında uykuya daldıktan sonra kaçmak zorunda kaldı, bunun sonucunda yakalanıp idam edildi.
Vespasian, ikna edilmesi çok zor bir insandı. Her şey yoluna girdiğinde, garip bir olay ona taht için savaşması için ilham verir. Bir öküzün içeri girmesi, asaların etrafa saçılması ve eşyaların düşmesine neden olarak evi yıkılır. O ise Vespasianus'u gördüğünde yere iner ve boyun eğerek teslim olur. Bu, şüphesiz, olumlu bir alâmettir. Ayaklanma başladı. İmparatorluğun sunduğu en iyi savaşçılara komuta etmesine rağmen, Vitellius'un konumu sürekli baskı nedeniyle kötüleşti.Lejyon üstüne lejyon, eyalet üstüne lejyon, eyalet üstüne eyalet, eyalet üstüne eyalet, eyalet üstüne eyalet, eyalet ardına Vitellius canı pahasına tahttan çekilmeye çalışıyor - ama hiçbir senatör, sulh hakimi ya da konsolos bulunamıyor. çabalarının bir sonucu olarak yerini aldı.
Vespasian'ın birliklerinin şehrin kapılarına yaklaştığı haberini aldığında, düşmandan saklanmak için imparatorluk sarayının kapı bekçisinin odalarına kaçar. Konumu, bir ön muhafız tarafından keşfedilir ve askerler, onu merdivenlerden aşağı atmadan önce işkence yapar. Filmin sonunda cesedi Tiber Nehri'ne atılmadan önce Roma sokaklarında taşınır. Vespasian, MS 22 Aralık 69'da resmen İmparator ilan edildi. Babasının yerine geçtiğinde, bir takvim yılında bu onura sahip dördüncü kişi oldu.
Vespasian kurnaz ve kurnaz bir hükümdardı.
Suetonius'a göre, başlangıçta Vespasian'ın yeni konumu nedeniyle "kafası karışmış" olarak tanımlanıyor. Sizce nasıl bir imparator olacak? Roma, Nero'nun savurganlıkları ve bir yıllık iç savaş sonucunda düzensiz ve kaotik bir şehir haline gelmişti. Vespasian, sorusunun çözümünü keşfeder: imparatorluk boyunca imparatorluk disiplinini yeniden kuracaktır. Bu, gevşek veya hoşgörülü olduğu düşünülen her şeyi cezalandırmayı gerektirir. Şiddetle parfüm kokan bir adam Vespasian'a bir komisyon için teşekkür etmek için yaklaşır, ancak Vespasian durumdan iğrenir ve kendi siparişini iptal eder. "Sarımsak olsaydı, bu kadar rahatsız olmazdım," diye itiraf etti sonradan. Başka bir durumda, kendisine bir askeri tugaydan özel bir ayakkabı yardımı başvurusu sunuldu. Sonuç olarak, reddeder ve gelecekte yalınayak yürümeyi beklemeleri gerektiğini bildirir.
Vespasian, onu pohpohlayanların hayranı değil. Sarayının üyeleri, onun göksel kahraman Herkül ile savaşan bir askerin soyundan geldiğini iddia eder etmez, kral gülmeye başlar. Mütevazı başlangıçlarının çok iyi farkındadır ve bunları gizlemeye gerek görmez. Bu alçakgönüllülük, aynı zamanda, kabalıklara gelişigüzel bir şekilde müsamaha gösterme isteğinin de merkezinde yer alır. Roma dışına yaptığı yolculuklardan birinde, kostik diliyle tanınan bir filozof olan Kinik Demetrius ile karşılaştı. Yaklaştığında, Demetrius onu karşılamak için ayağa kalkmayı reddediyor ve bunun yerine aşağılayıcı bir yorumda bulunuyor. Vespasian az önce "İyi köpek!" dedi. cevap olarak. Öte yandan Vespasian'ın kendi kusurları vardı. İmparatorluk hazinesi hala düşük bir noktada ve gelecek için büyük emelleri var. Örneğin bugün Kolezyum olarak bilinen amfi tiyatronun yapımına bu yıllarda başlandı.
Vespasian'ın para kazanma stratejisi neydi? Yolsuz yetkilileri yüksek mevkilere yükseltiyor, onlar rüşvet toplamak için mevkilerini kötüye kullanırken göz yumuyor ve suçlandıktan sonra onları haraç almakla suçluyor. Bu arada haksız kazançları da kendi banka hesaplarına düşüyor. Sünger hilesi, imparatorun görevlilerini süngerle sıkmadan önce suda ıslatmasından dolayı bu adı alıyor. Başka bir yaklaşım, daha önce vergiden muaf olan umumi tuvaletler gibi önceden vergilendirilmemiş öğelere basitçe vergi koymaktır.
Vespasian'ın pisuar vergisi, "para kokmaz" anlamına gelen pecunia non olet terimini türetmesinden kaynaklanmaktadır. Vespasian, oğlunun umumi tuvaletler için fazla ileri gittiği yönündeki şikayetine yanıt olarak, ona ilk günün kazancından ele geçirilen bir madeni para verdi ve kötü kokup kokmadığını sordu. Titus'un yanıtı "hayır baba" oldu. Vespasian sorduğunda şaşkın bir ifadeyle karşılaştı. "Doğrudan pisuvardan gelmiş gibi görünüyor!" dedi. Vespasian ise kusurlarına rağmen çok popüler bir imparatordu. MS 24 Haziran 79'da on yıllık bir iktidar saltanatının ardından doğal sebeplere yenik düştü.
Vespasian, ölmeden hemen önce Claudius ve Nero'nun bir tavada, diğerinde ise iki oğlu Titus ve Domitian ile birlikte oturdukları bir dizi mükemmel dengelenmiş terazi gördüğü bir rüya görür. Geleceğin vizyonudur. Ailesinin saltanatı sırasında - Flavian Hanedanlığı - Roma, Claudius ve Nero ile aynı sayıda yıl boyunca yönetildi.
Titus: Ben babam gibiyim. Oğlum gibiyim.
Vespasian'ın büyük oğlu Titus, MS 24 Haziran 79'da 39 yaşındayken İmparator olarak devraldı.Titus çok yetenekli bir genç adamdı. Yetenekli bir kılıç ustası, yetenekli bir arpçı ve eski Yunancayı akıcı ve konuşkan bir konuşmacıydı. Ayrıca arkadaşlarına ve ailesine tutkuyla bağlıydı. Claudius'un oğlu Britannicus, çocukken onun için özel bir sevgi kaynağıydı. Britannicus'un bardağı Nero'nun zehriyle kirlenmişti ve Titus, İmparator tarafından öldürülen arkadaşına merhametini göstermek için bardağın geri kalanını aldı. Tehlikeli bir şekilde kendini öldürmeye yaklaştı.
Babası onu Judea'da sağ kolu olarak atadı ve bölgede kısa sürede ün kazandı. Vespasian imparator konumuna yükseldiğinde, Titus imparatorluğun faaliyetlerinin komutasını üstlendi. Onun komutası altında Roma birlikleri, Roma karşıtı Yahudi isyancıların son kalesi olan Kudüs'ün duvarlarını yıktı. Tüm cephelerde küçük düşürücü bir kayıptı. MS 70 yılında şehir harap edildi, kutsal yerleri yıkıldı ve halkı evlerinden kovuldu.
Titus'un zaferi onu imparatorluk çapında bir kahraman konumuna yükseltti ve hatta çabaları için Mısır'da fahri bir taçla ödüllendirildi. İmparatorluk tahtına çıkma hırsı olduğu söylentileri dolaşıyordu, ancak bir yıl önce ölen babası Vespasian'a bağlılık yemini etmek için aceleyle Roma'ya gitti. Babasının yönetimi başkentte onun tarafından acımasızca korunuyordu ve çizgiyi aşan hain memurların ve generallerin infazlarını şahsen denetledi. Birçok Romalı bu vahşeti ikinci bir Nero ile karşı karşıya olduklarının bir işareti olarak kabul etti, ancak MS 79'da babasının yerini aldıktan sonra Titus, yumuşak huylu ve nazik bir imparator olduğunu kanıtladı.
Halkının mülkiyet haklarını koruyor, isteyen herkese bir dinleyici kitlesi veriyor ve Caligula tarafından yaratılan ve geniş çapta hor görülen gizli polisi ortadan kaldırıyor. Bir dizi yangın ve İtalyan yarımadasında yıkıma yol açan bir depremin ardından, kendi konutundaki süslemeleri kaldırarak kamu yapılarına dağıttı. Bir akşam yemeğe otururken içini çekti, son 24 saat içinde kimseye iyilik yapmadığını fark etti. "Arkadaşlarım," diye bağırıyor, "Bütün günü boşa harcadım!" Titus'un saltanatı sadece iki yıl sürdü, ancak doğup büyüdüğü şehirde kalıcı bir iz bıraktı. Roma'nın dünya çapında bir amblemi olacak olan Kolezyum onun saltanatı sırasında tamamlandı.
Domitian acımasız bir şekilde Flavian Hanedanlığına son verdi.
Titus, bayılmadan ve ölüme yenik düşmeden hemen önce son sözlerini söyler. Pişman olacağı hiçbir şey yapmadığı için bu kadar genç yaşta ölmesinin adaletsiz olduğuna inanıyor. Daha sonra önceki sözleri üzerine düşünmek için biraz zaman ayırıyor. Sonra hayatında gerçekten pişman olduğu bir şey olduğunu hatırlıyor. Kardeşi ve halefi olan Domitian'ın kendisine karşı komplo kurmaya devam etmesine izin vermek onun kararıydı. Aksi halde kusursuz olan hayatındaki tek hata buydu. Yetersizliğinden dolayı onu öldürmeyi ya da sürgün etmeyi başaramamıştı. Müdahalede başarısız olması şimdi Roma tarafından bir bedel ödenmesine neden oldu. Titus her zaman çok zeki bir çocuk olmuştu.Öte yandan Domitian, babasının iktidara yükselişinin onu ve kardeşlerini içine soktuğu ayrıcalıklı senatör seçkinler olan sosyal katmanının zirvesindeydi. dışarı.
Hala genç bir adamken, Alman topraklarına askeri bir sefer düzenleyerek ağabeyinin gölgesinden kurtulmaya çalıştı. Sonuç olarak, bu kadar aptalca davrandığı için sert bir azar aldı. O günden sonra, Vespasian ve Titus birlikte bir arabada halka açık etkinliklere gittiler ve Domitian onları arabanın arkasında at sırtında takip etti. Titus'un ölümüyle tamamen şaşırmış görünüyor. Kardeşine karşı yıllarca süren entrikaların sonucu olarak kendisine bahşedilen güç, onu ne yapacağını şaşırmış halde bırakmıştır. Aylar boyunca odasına kapandı ve günlerini sivri iğnelerle sinek toplayarak geçirdi. Toplumsal iyileşmeye yönelik ani bir ilgi uyanışıyla harekete geçer. Yangınlarda yok olan yapıları yeniden inşa ediyor, birliklerin maaşlarını artırıyor ve tahıl üretimi için daha fazla alan ayırıyor. Ancak, bu değişiklikler dikkatini çok uzun süre çekmiyor gibi görünüyor.
Domitian şimdi intikamcı eğilimlerini diğer insanlara yöneltiyor. Bir anda insanları öldürüyor. Bir vakada kurban, hor gördüğü bir aktöre benzeyen hasta bir çocuktur; bir diğerinde kurban, kendisini rahatsız eden önemsiz bir yorum yapan bir tarihçidir. Önemli bilgilere sahip olduğuna inandığı tutsaklara bizzat işkence ediyor, elinde olmayanların ise ellerini kesiyor. Domitian sık sık kurbanları odalarına getirir ve burada onlara merhamet ve şefkatten dokunaklı bir şekilde bahseder. Sahte bir güvenlik duygusuna kapıldıktan sonra, kölelerine onları gözünün önünde öldürmelerini emreder. Ancak ne yazık ki Roma şehri için Domitian, kardeşi Titus'tan çok daha iyi durumdaydı. Ancak, kendisinden önceki birçok imparator gibi o da ancak 14 yıllık kötü yönetimin ardından zorla dizlerinin üzerine çöktürüldü. MS 96'da kendi arkadaşları ve hizmetçileri tarafından bıçaklanarak öldürüldü.
Domitian'ın cesedi, kendisine ve dünyevi kalıntılarına sanki sıradan bir yoksulmuş gibi davranan kamu görevlileri tarafından götürülür. Bu, Flavian Hanedanlığı'nın sonu ve hikayemizin de sonu.
Bu sözlerin gerçekte aktardığı şey, Julius Caesar'ın öldürülmeden önce uzun süre hüküm sürmediği, ancak tarihin yolunda bir etkisi olduğudur. Ondan sonra Roma şehri, sınırsız yetkiye sahip ilahi hükümdarlar olan imparatorlar tarafından yönetildi. İmparatorluğun kaderi artık esas olarak İmparatorlukta en yüksek mevkileri işgal eden bireylerin karakteri tarafından belirleniyordu. İlk gelenler Julio-Claudian'lardı: kurnaz Augustus, unutulabilir Tiberius, tehlikeli Caligula, ahmak Claudius ve kendini beğenmiş Nero vardı. Nero'nun ölümünün ardından dört imparator yılı başladı: Galba, Otho ve Vitellius kısa bir süre içinde gelip gittiler. Vespasian ise kaldı. Çok yetenekli bir hükümdar olduğunu kanıtladı. Yerine Flavians olarak bilinen oğulları geçti. Titus, babasıyla aynı düzeyde istikrara ve sağduyuya sahipti. Öte yandan Domitian aklını kaçırmıştı. Onun yanlış yönetimi ve MS 96'da ölümü sonucunda hanedanlığın sonu geldi.
Suetonius'un yazdığı The Twelve Caesars'a dayalı BrookPad Ekibi tarafından yazıldı.