Hint medeniyetinin mirasını korumak çok önemlidir. Sanskritçe, modern Hindistan'ın "anlam ve anlatısının" temelidir. “Biz kimiz” hikayesinin bir parçasıdır. Hint kimliği, kültürel gurur, Hint milliyetçiliğinin pekişmesi; tüm bunlar Sanskritçe'nin tanıtılmasını gerektirir.
“Orada ne varlık ne de yokluk vardı;
Orada ne madde ne de boşluk vardı, ….
..Kim bilir ve kim söyleyebilir
Her şey nereden geldi ve yaratılış nasıl oldu?
tanrıların kendileri yaratılıştan sonradır,
öyleyse onun gerçekten nereden ortaya çıktığını kim bilebilir?..”
– Yaratılış İlahisi, Rig Veda 10.129
Hindistan'ın şüpheci sorgulama geleneğinin en güzel ve en eski açıklamalarından biri olan “Yaratılış İlahisi”, bugün teorik fizikçilerin veya kozmologların evrenin kökeni hakkında söyledikleriyle neredeyse aynı fikri aktarır; sadece yukarıdaki satırlar insanlık tarihinin bilinen en eski edebiyatı olan Rig Veda'dan alınmıştır.
Yani kapak resmi hakkında Anahata Çakra insan yaşamında “denge, sakinlik ve dinginlik” kavramıyla ilişkilendirilir.
SanskritçeHint uygarlığının en güçlü araçsal boyutu ve Hint-Avrupa dillerinin anası olduğu söylenen, en yapılandırılmış ve bilimsel olanıdır. dil dilbilimsel açıdan. Derin bilgelik ve zengin mirasın bagajıyla birlikte gelir.
Ama tahmin edin ne oldu - 24,821 milyar nüfuslu bir ülkede sadece 2011 konuşmacıyla (Hindistan Nüfus Sayımı, 1.3), Sanskritçe neredeyse ölü bir dil. Daha parlak bir tarafı da olduğu söylenebilir - sayı 2,212'ydi (1971'de), 24,821'e (2011'de) yükseldi. Muhtemelen, bu büyüme okullarda ve kolejlerde resmi olarak atanmış Sanskritçe öğretmenlerine atfedilebilir. Bununla birlikte, Sanskritçe, kolayca tehlike altındaki en aşırı dil olmaya hak kazanabilir. Hindistan'ın kaplan veya kuş koruma konusundaki performansının oldukça tatmin edici olduğunu güvenle söyleyebilirim.
Hükümet ve devlet kurumları tarafından çok az çaba gösterildiğinden değil. Milliyetçi liderler bunun öneminin gayet iyi farkındaydılar. Birkaç komisyon ve komite vardı - Sanskrit Komisyonu 1957'de Hindistan hükümetini kurdu, XNUMX'de Sanskritçe vurgulandı. ulusal eğitim politikası, Sanskritçeyi eğitimin bir parçası olarak ilan eden Yüksek Mahkeme müdahalesi, eyalet hükümetlerinin terfi ve yayılmaya yönelik katkıları vb. gerçekten önemli bir sonuç vermemiştir ki bu, Sanskritçenin güçlü bir kitlesel siyasi desteğe sahip olduğu düşünüldüğünde daha da şaşırtıcıdır.
Peki gerçekten yanlış olan ne?
Sanskritçe'nin düşüşünün İngilizlerle başladığı iddia ediliyor - Macaulay'ın İngilizceyi teşvik etme eğitim politikası (ve desteğin geri çekilmesi yoluyla Sanskritçe dahil klasik dillerin bastırılması), Şirkette İngilizce eğitimli Kızılderililer için istihdam fırsatları yarattı. Görünüşe göre, Hindular İngiliz eğitimine atladılar ve kısa süre sonra İngiliz yönetici düzeninin 'tabanından' oldular. Öte yandan, Müslümanlar İngilizce eğitimine direndiler ve sonuç olarak geri kaldılar (Hunter Raporunda bildirildiği gibi). Dini ritüellerin yanı sıra, Hindular genel olarak Sanskritçe'de yetersiz demirleme yerleri ile baş başa kaldılar. Sonuç olarak, İngilizce eğitimiyle ilişkili daha iyi istihdam fırsatı, Sanskritçe'nin unutulmaya yüz tuttuğunu gördü. Ebeveynler, daha iyi bir gelecek için çocuklarına İngilizce eğitimi sağlamak için çok çaba sarf ettiler. Pratik olarak, hiçbir ebeveyn çocukları için Sanskritçe öğrenmeyi tercih etmedi. Bu eğilim, İngiltere'nin Hindistan'dan ayrılmasından 73 yıl sonra bile azalmadı ve değişmedi.
Diller kendi başlarına yaşamazlar, insanların 'akıllarında ve kalplerinde' yaşarlar. Herhangi bir dilin hayatta kalması, mevcut nesil konuşmacıların çocuklarını dili öğrenmeye ve edinmeye teşvik edip etmemesine bağlıdır. Bu ölçüde Sanskritçe, Hintli ebeveynler arasındaki çekiciliğini İngilizceye kaptırdı. Alıcı olmayınca Sanskritçe'nin yok olması anlaşılır bir şey. Sanskritçe'nin yok oluşunun öyküsü, Hintlilerin (özellikle Hindular arasında) zihnindeki bu "fayda veya iş fırsatı" psiko-sosyal gerçekliğinde yatmaktadır.
Ne de olsa, orta ve üst sınıf ebeveynlerin ne kadarı çocuklarını Fransızca yerine Sanskritçe öğrenmeye teşvik ediyor?
İronik bir şekilde, birçok ebeveyn için Avrupa dillerini öğrenmek yüksek bir sosyal statü meselesidir. Hindular, çocuklarını bu dili öğrenmeye teşvik etmekte başarısız oldular, bu da Sanskritçe'nin neslinin tükenmesini önlemesinin tek yolu.
Hükümeti veya sözde 'laik' güçleri suçlamak haksızlık olur. Sonuç olarak, Hindistan'da Sanskritçe öğrenmek için “ebeveynler arasında” mutlak bir istek veya talep yok.
korumak çok önemli miras Hintli medeniyet. Sanskritçe, modern Hindistan'ın "anlam ve anlatısının" temelidir. “Biz kimiz” hikayesinin bir parçasıdır. Hint kimliği, kültürel gurur, Hint milliyetçiliğinin pekişmesi; tüm bunlar Sanskritçe'nin tanıtılmasını gerektirir.
Muhtemelen, bu ne 'fayda' olacak kadar iyi ne de iş fırsatlarını artıracaktır. Ama kesinlikle 'kimliği' konusunda net, kendine güvenen ve güçlü kişilikler yaratmaya yardımcı olacaktır.
Bununla birlikte, eğilimler herhangi bir gösterge ise, Avrupalılar (özellikle Almanlar) sonunda Sanskritçe'nin bekçileri olacaklar.
***
Referanslar:
1. PublicResource.org, t. Bharat Ek Koj Ek: Rigveda'dan Nasadiya Sukta. çevrimiçi olarak mevcut https://www.youtube.com/watch?v=wM8Sm-_OAhs 14 Şubat 2020 tarihinde erişildi.
2. Hindistan Nüfus Sayımı, 2011. ÖZET KONUŞMACILARIN STRENGTH OF LANGUAGES AND ANA DİLLER – 2011. Şu adreste çevrimiçi olarak bulunabilir: http://censusindia.gov.in/2011Census/Language-2011/Statement-1.pdf 14 Şubat 2020'de erişildi.
3. Hindistan Nüfus Sayımı, 2011. KARŞILAŞTIRMALI KONUŞMACILARIN PLANLANMIŞ DİLLERİN GÜCÜ – 1971, 1981, 1991,2001 VE 2011. http://censusindia.gov.in/2011Census/Language-2011/Statement-5.pdf 14 Şubat 2020 tarihinde erişildi.
***
Yazar: Umesh Prasad
Yazar, London School of Economics mezunudur.
Bu web sitesinde ifade edilen görüşler ve görüşler yalnızca yazar(lar)a ve varsa diğer katkıda bulunan(lar)a aittir.