kargo'nun badlik amiri diye eski bir şarkısı, o şarkıda da "suçlu yok, yanlış var" diye benim de zaman zaman kullandığım bi söz var. asghar farhadi'nin de filmlerinde bunu sinemasal bir dille söylediğini ya da başka bir söylemle "katil suçlu mu?", "ee şimdi kim haklı/haksız?" sordurttuğunu düşünüyorum. belki de farhadi herkesin kendi bakış açısından haklı olduğunu ve sürekli haklı/haksız aramanın yanlış olduğunu anlatmaya çalışıyordur, bilmiyorum; bunu kendisiyle karşılıklı kadehlerimizi tokuşturacağımız bir gün sormak isterim.
filme gelirsek de bugün izledim. yine günlük hayatta karşılaşabileceğimiz bir olay ve sonrasında "kim haklı/haksız" soruları. ancak sorular o kadar kuvvetli ve çeldirici; sahneler o kadar da vurucu değil. bunun yanında filmde küçük mantık hataları, hadi bunu ben anlamadım diyelim, bazı yerlerde önemli belirsizlikler var. yönetmen, anlatmadığı yerden sormuş. bunlar neyse de film boyunca, filmle nerdeyse bi bağlantısı olmayan (ya da benim anlamadığım) o tiyatro ve ilk duyulduğunda son derece hoş ve neşelendiren ancak daha sonra düşününce filmin o trajik ilerleyişiyle tezatlık oluşturan düğün salonlarından kopup gelmiş o kapanış müziği de neyin nesiydi öyle?
iran sinemasını çok severim ve günümüz itibariyle farhadi, bahman ghobadi ile birlikte o coğrafyanın en etkili iki yönetmeni durumunda. ancak farhadi'nin bundan önceki son üç filmini, darbareye elly, jodaeiye nader az simin ve le passe'yi izlemiş ve beğenmiş birisi olarak, farhadi'den çok daha iyi bir film bekliyordum. hayal kırıklığına uğradım resmen.
sözün özü filmi pek de beğenmedim. oscar adaylığı varmış, cannes'da ödül kazanmış, bunlar iyidir hoştur ama benana!