Avrupa’daki gözlem yerlerinde ölçülen atmosferik aerosol parçacıklarının sayısının 2000’lerin başından beri ortalama olarak azaldığını gösteriyor.
Azalma eğilimi, incelenen iklim modelleri tarafından da gözlemlendi, ancak ortalama olarak modellerde nispi azalma, zemin ölçümlerine göre daha düşüktü. Mevsimsel değişimi nasıl tanımladıkları konusunda farklı modeller arasında açık farklılıklar vardır. Çalışma, 21 gözlem alanından uzun vadeli zaman serisi verilerini ve beş farklı iklim modelinden elde edilen sonuçları kullanmıştır.
İklim modellerinin aerosollerin Dünya’nın ışınımsal dengesi üzerindeki etkisini tanımlama yeteneği, aerosol konsantrasyonlarındaki zamansal ve yerel eğilimleri tanımlama yeteneklerine bağlıdır. Mevsimsel varyasyon açısından, hem farklı modeller arasında hem de ölçümlerde gözlemlenen mevsimsel varyasyonla karşılaştırıldığında açık farklılıklar vardı.
Bazı modellerde, mevsimsel değişim gözlem alanının konumundan bağımsız olarak benzer şekilde modellenirken, bazı modellerde mevsimsel değişim, kuzeyde daha güçlü olmak üzere Kuzey-Güney eksenindeki değişiklikleri yansıtacak şekilde modellenmiştir. Bulut oluşum sürecinde kilit rol oynayan parçacık boyutunda en büyük farklılıkların bulunması dikkat çekicidir.
Bulgular, iklim modelleri arasındaki farklılıkların, örneğin aerosollerin oluşumunu, gelişimini ve taşınmasını tanımlayan süreçlerdeki farklılıklarla açıklanabileceğini göstermektedir.
Çalışmaya dayanarak, iklim modellerinin daha da geliştirilmesi için, belirlenen farklılıkların nedenlerini belirlemek için kullanılabilecek farklı süreçlere odaklanan daha ayrıntılı model karşılaştırmaları yapılmasının önemli olduğu düşünülmektedir.
Kaynağı: Finlandiya Doğu Üniversitesi