Mareşal K.E. Voroshilov, 7 Kasım 1941'de Kuibyshev'de bir geçit töreni düzenledi.
140 yıl önce, Kliment Efremovich Voroshilov, devlet adamı ve askeri lider Sovyetler Birliği Mareşali olarak doğdu. Basit bir işçiden SSCB Halk Savunma Komiseri'ne kadar uzun bir yol kat etmiş, her zaman Anavatana sadık bir adam.
devrimci
4 Şubat 1881'de Lugansk yakınlarında fakir bir işçinin ailesinde doğdu. Clement çocukken açlığı biliyordu ve küçük kız kardeşinden sadaka için yalvardı. Küçük yaşlardan itibaren çoban ve madenci olarak çalıştı. İyi bir eğitim alma fırsatım olmadı - bir zemstvo okulunda iki yıl. İşçi oldu. Bolşevik Parti'de 1903'ten beri. Lugansk Bolşevik Komitesi ve Lugansk Sovyeti'nin lideri.
O zamanlar devrimcinin olağan kariyeri: grev organizatörü, hapishane, askeri birliklerin eğitimi (Birinci Devrim sırasında), yeraltı faaliyetleri, çoklu tutuklamalar ve sürgün. Arkhangelsk ve Perm illerinde birkaç yıl sürgünde kaldı. Birinci Dünya Savaşı sırasında Tsaritsyn topçu fabrikasında çalıştı, zorunlu askerlikten muaf tutuldu. Şubat Devrimi'nden sonra Lugansk'a döndü.
Tüm Rusya Olağanüstü Komisyonu'nun (VChK) düzenleyicilerinden biri olan Ekim Devrimi üyesi. 1918'de kızıl müfrezelerin başında Donbass'ı Almanlardan savundu, ardından Kızıl Ordu'nun 5. Ordusu'nun komutanı oldu. Bundan sonra, Tsaritsyn birliklerine komuta etti ve Stalin ile birlikte Tsaritsyn'in savunmasında kendini gösterdi. Burada Voroshilov ve Stalin, onları devirmeye çalışan Troçki'nin "saldırısını" püskürttüler. Daha sonra Kliment Voroshilov, Kuzey Kafkasya Askeri Bölgesi Askeri Konseyi üyesi, komutan yardımcısı ve 10. Ordu komutanı Güney Cephesi RVS üyesiydi.
1919'da Ukrayna Halk İçişleri Komiseri, Kharkov Bölgesi, 14. Ordu ve İç Ukrayna Cephesi birliklerinin komutanıydı. Kasım 1919'dan Mart 1921'e kadar 1. Süvari Ordusu'nun Devrimci Askeri Konseyi'nin bir üyesiydi. İç Savaş sırasında, ilk kez kişiselleştirilmiş bir devrimci aldı silâh - Cumhuriyet amblemi olan altın bir pul. 1921-1924'te. - RCP Merkez Komitesi Güneydoğu Bürosu üyesi (b) ve Kuzey Kafkasya Bölgesi birliklerinin komutanı. 1924'te - Moskova Askeri Bölge Komutanı, SSCB Devrimci Askeri Konseyi üyesi.
V. I. Lenin ve K. E. Voroshilov, RCP'nin X Kongresi delegeleri arasında (b) - Kronstadt'taki karşı-devrimci isyanın tasfiyesine katılanlar. 1921 g.
Halk Savunma Komiseri ve Birlik Mareşali
1925'ten 1934'e - Askeri ve Deniz İşleri Halk Komiseri, Devrimci Askeri Cumhuriyet Konseyi Başkanı. 1934'ten Mayıs 1940'a - SSCB Halk Savunma Komiseri. 1935'ten beri - SSCB Mareşali. 1938'den beri Ana Askeri Konsey Başkanı. Ağustos 1939'da SSCB, İngiltere ve Fransa'nın müzakerelerinde Sovyet heyetine başkanlık etti.
Kliment Efremovich liderliğinde, SSCB Silahlı Kuvvetlerini yeniden düzenlemek ve inşa etmek için muazzam miktarda çalışma yapıldı. Teknik yeniden teçhizat, askeri eğitim sisteminin geliştirilmesi ve genişletilmesi, askerlerin yetiştirilmesi ve eğitilmesi konularında çalışmalar yaptı. Ordunun savaş öncesi "tasfiyesinde" yer aldı.
Liberal mitlerin egemen olduğu yıllarda, Silahlı Kuvvetlerdeki baskı sadece olumsuz olarak değerlendirildi. Ancak daha sonra, ordunun "temizlenmesinin" SSCB Silahlı Kuvvetlerinin gelişmesine ve güçlenmesine yol açtığını gösteren ayrıntılı, olgusal materyaller ortaya çıktı. Hitler'in saldırısı sırasında Stalin'e isyan çıkarması beklenen askeri muhalefet ("beşinci kolun" parçası) ortadan kaldırıldı ve kadrolar rehabilite edildi.
Sovyet komutanlığı, teknik hazırlıkları da dahil olmak üzere, birliklerin eğitiminde bir dizi hata yaptı. Bu, 1939-1940 Finlandiya kampanyasının gidişatını etkiledi.
Mayıs 1940'taki hataları nedeniyle Halk Savunma Komiseri görevinden alındı. Ancak utanç duymadı, Stalin, Voroshilov'un sadakatini takdir etti. SSCB Halk Komiserleri Konseyi (SNK) Başkan Yardımcısı ve SNK altında Savunma Komitesi Başkanı olarak atandı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, yüksek komutanın bir üyesiydi: Devlet Savunma Komitesi'nin (GKO) bir üyesi, Karargah, askerleri kuzeybatı yönünde partizan hareketi yönetti.
Partizan hareketinin gelişmesi için çok şey yaptı, gerilla kontrol sistemini geliştirdi. Partizan hareketinin merkezi karargahı, Kliment Voroshilov'un çabalarıyla, güçlü bir yönetim organı haline geldi. Birçok tedarik problemini çözdü, uçak partizanların taşınması ve eğitimi.
Nisan 1943'ten itibaren Kupa Komitesine başkanlık etti. Kupa hizmeti, ele geçirilen ekipman, silah, cephane, yakıt, hurda metal ve diğer değerli eşyaların toplanmasında ve ayrıca Nazilerden kurtulan nüfusun yardımında önemli bir rol oynadı.
Savaştan sonra, Voroshilov SSCB'nin üst düzey liderliğinin bir üyesi olmaya devam etti.
2 Aralık 1969'da öldü.
Kremlin duvarının yakınında Moskova'daki Kızıl Meydan'a gömüldü.
Mareşal'in hayatı boyunca bile, Lugansk - Voroshilovgrad onun adını aldı, iki Voroshilovsk ve Voroshilov (Ussuriysk) ortaya çıktı.
Sovyetler Birliği'nin İki Kez Kahramanı, Sosyalist Emek Kahramanı, 8 Lenin Nişanı, 6 Kızıl Bayrak Nişanı, Suvorov Nişanı 1. derece vb.
Tüm Birlik Bolşevik Komünist Partisi Merkez Komitesi Genel Sekreteri I.V.Stalin, 1935'te Sovyetler Birliği Mareşali K.E. Voroshilov ile
Çağdaşların mareşal hakkındaki görüşleri
Lenin, 1906'da Voroshilov ile tanıştı.
Devrimin liderinin
"Köy muhtarı"
"Voroshilov-Balalaikin".
"Voroshilov-Balalaikin".
Açıktır ki, iki devrimcinin toplumsal kökenleri ve yaşam koşullarındaki farklılık etkiledi. Clement çocukluk döneminde bir dilenciydi, yalvardı, sonra proleterdi, iyi bir eğitim alamadı. Bununla birlikte Lenin, partiye, komünist ideallere ve halka karşı sarsılmaz proleter bağlılığı nedeniyle Voroshilov'a değer veriyordu. Yurt dışından gelen birçok devrimci gibi "çift dipli" değildi. Botlarda, ucuz bir ceketin altında bir şapka ve bir bluz sadık bir adamdı, işçilerin favorisiydi ve halkın parlak bir hatipiydi.
Stalin'in Dışişleri Bakanı Molotov, Voroshilov'un bir arkadaşı değildi, ama aynı zamanda Halk Komiserinin ve kişisel olarak Stalin'e olan bağlılığına da dikkat çekti. Kliment Efremovich, 1927'de Çin'deki politika hakkında olduğu gibi kişisel görüşünü ifade edebilse de. Konuşmalardaki parlak ve ezici köylü-proleter sadeliği ile ayırt edildi.
Mareşal Zhukov, Voroshilov'a inanıyordu
"Askeri işlerde amatör."
Stalin'in, SSCB Silahlı Kuvvetlerinin başına atandığında Voroshilov'u tercih etmesi oldukça anlaşılır.
Lenin'in mantığını takip etti. Joseph Vissarionovich Clement'i iyi tanıyordu ve ona gönül vermişti. Aynı Frunze'nin aksine, Voroshilov'un siyasi bir içgüdüsü, bir komutan için bir yeteneği ve askeri bilgili yoktu. Ancak Troçki'den farklı olarak Stalin'e, partiye ve halka bağlıydı. Büyük Zaferin ana nedenlerinden biri haline gelen ülkedeki "beşinci kol" un yenilmesine yardım etti.
Eksikleri büyük bir özveri, enerji, verimlilik ve sıkı çalışma ile telafi etti. Basit bir işçiden Halk Savunma Komiserliği'ne giden o, entelektüel olarak büyük ölçüde büyürken sadeliğini ve samimiyetini korudu. Ülkenin yeni Silahlı Kuvvetlerini kurdu, birlikler arasında seyahat etti, tatbikatlar ve konferanslar düzenledi. Tüm gücüyle, sürekli ve metodik olarak Kızıl Ordu'nun gücünü inşa etti. Askerler ona saygı duydu ve onu sevdi.
SSCB Devlet Savunma Konseyi Üyesi Kliment Voroshilov, Tahran konferansı sırasında Sovyet büyükelçiliğinin konferans salonunda yapılan sunum töreninden sonra Stalingrad kılıcını tutuyor
Süvari efsanesi
Perestroyka ve demokratik Rusya'da bir efsane yaratıldı
"Aptal süvari"
İç Savaş'ın modası geçmiş deneyimine sarıldığı iddia edilen Voroshilov ve Budyonny, SSCB Silahlı Kuvvetlerinin gelişimini engelledi, makineleşmelerini engelledi ve ilk sıraya "modası geçmiş" süvarileri koydu. Bu, savaşın ilk döneminde Kızıl Ordu'nun ağır yenilgilerinin nedenlerinden biriydi.
Özellikle, Voroshilov Ocak 1934'teki XNUMX. Parti Kongresinde alıntılanmıştı:
"Atın makineyle değiştirilmesiyle ilgili yıkıcı 'teorilere' bir kez ve herkes için son vermek gerekiyor."
Ancak bu, bağlamdan çıkarılmış bir ifadedir.
Ayrıca Halk Komiseri, ordudan değil, tarımdaki at nüfusu hakkında konuştu. Asıl mesele, tarımın makineleşmesine rağmen, hiç kimsenin inkar etmediği, köyde hala bir ata ihtiyaç var.
Ve Kızıl Ordu'ya ayrılan bölümde Kliment Efremovich farklı bir şey söyledi: süvari hakkında tek bir söz yok. Ve hakkında çok şey
"Motor savaşı".
Halk Komiseri, yeni motorların üretiminde ustalaşarak zorunlu motorizasyon ihtiyacına dikkat çekti.
1940'ta orduda süvari birliklerinde büyük bir azalma oldu: 1937'de 7 süvari departmanı, 32 süvari tümeni (5 dağ süvari ve 3 kara), 2 ayrı süvari tugayı, 1 ayrı ve 8 yedek süvari alayı vardı.
Barış zamanı eyaletlerinde kızıl süvari sayısı 195 bin kişiydi. 1940 yılında toplamda 5 bin kılıç olmak üzere 15 süvari birliği, 5 süvari tümeni, 1 dağ süvari tümeni, 5 ayrı süvari tugayı ve 122 yedek süvari alayı bırakılması planlandı.
Dağılmış süvari tümenleri yerine, tank ve mekanize.
1941'in başlarında, Halk Savunma Komiseri Timoşenko ve Genelkurmay Başkanı Zhukov, Stalin'e Kızıl Ordu'nun seferberlik konuşlandırılması planını özetleyen bir not sundu. Temel olarak, 12 Şubat 1941'de bir taslak seferberlik planı hazırlandı. Buna göre, ordunun 3 süvari departmanı, 10 süvari ve 4 dağ süvari tümeni ve 6 yedek alayı vardı.
Toplam süvari sayısı 116 bin kişiye düşürüldü.
Bu plan bile aşıldı. Üçüncü Reich saldırısının başlangıcında, Kızıl Ordu'da sadece 13 süvari tümeni kaldı.
Savaş, süvarilerdeki azalmanın aceleye geldiğini gösterdi.
Modern "motorlar savaşı" nda süvarilerin önemi küçümsenmiştir.
Geniş genişlikleri, iyi yolları ve geniş ormanları ile Rusya'da ordunun çok etkili bir kolu olduğu ortaya çıkan süvarilerdi.
Atlar, Rus koşullarına mükemmel bir şekilde uyan nakliye araçlarıydı (atlı). Alman arabalarından ve zırhlı personel taşıyıcılarından daha iyi bir arazi kabiliyetine sahiptiler ve yakıt gerektirmiyorlardı. Çamurlu yollarda ve kar yağışlarında hareket edebilirler.
Süvari, keşif, düşmanın arkasına baskınlar yapmak, düşmanın kontrolünü ve tedariğini bozmak ve partizan güçlerini güçlendirmek için haberleşmeyi bozmak için kullanıldı.
Ayrıca, savaşın ilk döneminde zırhlı kuvvetlerin zayıflaması koşullarında (ağır kayıplar), mobil birliklerin saldırı operasyonlarının ilk başarısını geliştirmesi, düşmanın derin arkasına girmesi, "kazanlar" yaratması gerekiyordu.
Zhukov zaten 15 Temmuz 1941'de hafif süvari bölümleri (3 bin kılıç) oluşturmayı önerdi.
Yıl sonuna kadar, halihazırda 82 hafif tip süvari tümeni vardı (tanklar, tümen topçuları, tanksavar savunma ve hava savunma, avcılar ve arka hizmetler olmadan).
1942'de süvari tümenleri, Wehrmacht'ın yenilgisinde (tank kolordu ve orduların olduğu yerde) büyük rol oynayan kolorduya indirildi.
Tanklar ve süvari birbirini mükemmel bir şekilde tamamladı.
Ayrıca tonlarca mühimmat ve yakıta ihtiyaç duymayan süvari birlikleri, motorlu oluşumlardan daha derin ilerleyebiliyordu.
Ve nihayet, iyi yollar olmadan da yapabilirlerdi. Dahası, onlarsız nasıl savaşacaklarını bile biliyorlardı.