Bizim gerçek değer
Yaşamı, ölümü ve dirilişi sayesinde, İsa insanlığa çalışabileceğimiz, kazanabileceğimiz ve hatta hayal edebileceğimiz her şeyi aşan bir değer verdi. Elçi Pavlus bunu şöyle tarif etti: "Evet, hala her şeyin Rabbim İsa Mesih'in coşkulu bilgisine zararlı olduğunu düşünüyorum. Bütün bunlar bana onun uğruna zarar verdi ve ben Mesih'i kazanmanın pisliğini düşünüyorum »(Filipililer 3,8: 8). Pavlus, Mesih aracılığıyla Tanrı ile yaşayan, derin bir ilişkinin, bir kurutma kaynağının sunabileceği her şeye kıyasla sonsuz, paha biçilmez bir değere sahip olduğunu biliyordu. Bu sonuca kuşkusuz Mezmur 8,5'deki sözleri hatırlatarak kendi manevi mirasına bakarak geldi: "Hatırladığınız adam ve ilgilentiğiniz çocuk nedir?" (Mezmur XNUMX).
Tanrı'nın neden İsa'nın insanına onun gibi geldiğini hiç merak ettiniz mi? Gücünü ve ihtişamını gösterebilecek cennetteki ev sahipleriyle gelemez miydi? Marvel çizgi romanından konuşan bir hayvan ya da süper kahraman olarak gelemez miydi? Ancak, bildiğimiz gibi, İsa en mütevazi şekilde geldi - çaresiz bir bebek olarak. Planı korkunç bir şekilde öldürülmekti. Bize ihtiyacı olmayan, ama yine de geldiği şaşırtıcı gerçeği düşündüğümde cesaretlendirilemem. Onur, sevgi ve şükran dışında ona verebileceğimiz hiçbir şeyimiz yok.
Tanrı bize ihtiyaç duymadığından, değer meselemiz ortaya çıkıyor. Tamamen maddi anlamda biz nispeten değersiziz. Vücudumuzu oluşturan kimyasalların değeri 140 frangı ile ilgilidir. Kemik iliğini, DNA'mızı ve vücudumuzun organlarını satarsak, fiyatı birkaç milyon frank'a yükselebilirdi. Ancak bu fiyat bizim gerçek değerimizle neredeyse karşılaştırılamaz. İsa'da yeni yaratıklar olarak, biz paha biçilmeziz. İsa bu değerin kaynağıdır - Tanrı ile ilişki içinde yaşayan bir yaşamın değeri. Tanrı üçlüsü bizi hiçbir şeyden var olmaya çağırdı, böylece sonsuza dek O'nunla mükemmel, kutsal ve sevgi dolu bir ilişki içinde yaşayabiliriz. Bu ilişki, Tanrı'nın bize verdiği her şeyi özgürce ve isteyerek aldığımız bir birlik ve cemaattir. Karşılığında, sahip olduğumuz ve sahip olduğumuz her şeyi ona emanet ediyoruz.
Hıristiyan düşünürler bu aşk ilişkisinin görkemini yüzyıllar boyunca birçok farklı şekilde ifade ettiler. Augustine dedi ki: «Bizi mülkün yaptın. Kalbimiz size oturana kadar huzursuzdur ». Fransız bilim adamı ve filozof Blaise Pascal, "Her insanın kalbinde sadece Tanrı'nın kendisi tarafından doldurulabilecek bir boşluk vardır" dedi. CS Lewis şunları söyledi: "Tanrı'yı tanıma sevincini yaşamamış olan hiç kimse, onları dünyanın mutluluğu için takas etmek istemez." Ayrıca biz insanlar "Tanrı istemek" için yapıldığını söyledi.
Tanrı her şeyi (biz dahil insanlar da dahil) yarattı, çünkü Elçi John'un söylediği gibi “Tanrı sevgidir” (1 Yuhanna 4,8: XNUMX). Tanrı'nın sevgisi en yüksek gerçekliktir - yaratılan tüm gerçekliğin temeli. Sevgisi sonsuz büyük değerdedir ve bize getirdiği ve gerçek değerimizi tanımlayan, onun kurtarıcı ve dönüştürücü sevgisidir.
Tanrı'nın bize duyduğu sevgi gerçeğini asla gözden geçirmeyelim. Acı çekerken, fiziksel veya duygusal olsun, Tanrı'nın bizi sevdiğini ve tüm acıları programından uzaklaştıracağını hatırlamalıyız. Üzüntü, kayıp ve üzüntü yaşadığımız zaman, Tanrı'nın bizi sevdiğini ve bir gün tüm gözyaşlarını sileceğini hatırlamalıyız.
Çocuklarım küçükken, neden onları sevdiğimi sordular. Benim cevabım onlar iyi görünüyordu güzel çocuklar değildi (ki onlar ve hala hala). Onların seçkin öğrenciler oldukları değildi (ki bu doğruydu). Bunun yerine cevabım “Seni seviyorum çünkü sen benim çocuklarım!” Tanrı'nın bizi sevmesinin nedenini vuruyor: “Biz ona aittir ve bu bizi hayal edebileceğimizden daha değerli kılıyor.” Bunu asla unutmamalıyız!
Tanrı'nın sevgili olarak gerçek değerimizden mutluluk duyalım.
Joseph Tkach
başkan
GRACE COMMUNION INTERNATIONAL