Genel olarak, geçen yüzyılın 30'lu yıllarının ortalarında, Kızıl Ordu'nun askeri liderleri ve mühendisleri topçu silahlarıyla sonuçlandı. tanklar bir şey yapmam lazım. Yeniden teçhizatın hemen başlatıcısı, 26 mm kalibrelik silahlarla veya Kurchevsky'nin dinamo toplarıyla hafif tanklar T-7 ve BT-76'yi kurma fikrini öneren kötü şöhretli “stratejist” Tukhachevsky idi.
Bilindiği gibi, Kurchevsky’nin silahları “girmedi”, ancak daha güçlü bir silah takma ve hafif bir tankı topçu destek tankına dönüştürme fikri kök salmıştı.
Ve burada küçük bir basının geri çekilmesini sağlamaya değer tarih ve strateji.
Size hatırlatmama izin verin o yıllarda Kızıl Ordu, düşmanı kanıyla topraklarında yenmeyi planlıyordu. Aslında, her şey biraz farklı çıktı, ancak topçu tankları tam olarak taarruzu destekleyen tanklar olarak planlandı. Ve yeniden silahlanma fikrini sökmeye başladığımızda biraz daha netleşecek.
Ve fikir şuydu: BT-7 üzerine 76 mm kısa namlulu bir tabanca ile yeni bir taret kurun. Neden tam olarak kısa namlulu? Her şey basit: Öngörülebilir bir gelecek için uzun namlulu bir “al ve koy” hazırlığı yoktu.
O anda bir tanka montaj için uygun olan tabancalardan seri üretime yalnızca KT-28 ve PS-3 vardı.
Ancak PS-3 diziye girmedi, çünkü gerçekten “kafaya sıçradı”. Bu ilginç gelişmeyi zevkle okuyabilirsiniz. buradave uygun tek seçeneğin CT-28 olması gerçeği yüzünden geri çekiliyoruz.
Sovyet tanklarının 76-mm topunu sakince "almış" olması durumunda neden 45-mm kalibreyi kullanmak aniden gerekliydi?
Namlu uzunluğu yalnızca 16,5 kalibratörleriyle, KT-7 tabancasının 28-kg yüksek patlayıcı parçalanma mermisinin başlangıç hızı, 262 m / s, 6,5 m / s hızıyla uçtu.
Bu kesinlikle tanklar için değil. Belki de bu özelliklere sahip en hafif mermi tehlikeliydi. Ancak piyade, sığınaklar, hap kutuları, topçu pilleri, harç pilleri - bunlar bu silah için net hedefler.
Açıkça 45-mm elemanından daha fazla parça veren daha ağır mermi, yukarıdaki listeye karşı kullanılması daha uygun oldu.
Özellikle vurgulayacağım - tam olarak saldırgan.
Nitekim, KT-28 seri üretimde daha güçlü topçu sistemlerinin ortaya çıkmasından önce, geçici bir önlem olarak da olsa oturma izni aldı. Doğru, daha güçlü silahlar 30'lerde görünmüyordu ve KT-28 tüm ağır T-35 tanklarına ve orta T-28'in çoğuna kuruldu.
BT-7А’ye geri dönüyoruz.
BT-7A'nın ilk prototipi, o sırada olduğu gibi, 1 Mayıs'a teslim edildi. İkincisi, Kasım 7 1934.
Bu tanklara eğimli bir çatıya sahip eliptik şekilli orijinal bir kule yerleştirildi. Taretin nişinde, 18 mermilerinde bir davul seti ve (!) Bir radyo istasyonu vardı.
Kule ana T-28 / T-35 kuleye çok benziyordu, ama hayır, bu tamamen farklı bir tasarım.
Silahın sağında bilyeli rakorlu bir DT makineli tüfek vardı. Ön gövde levhası içerisinde bir rota tablası olarak başka bir DT daha yerleştirildi.
Makineler, tankların tamamen tatmin edici olmayan özellikleri gösteren testlere gönderildi. Dövüş bölümünün üç kişilik bir ekip için bile çok yakın olduğu ortaya çıktı, 18 mermilerindeki mühimmat açıkça yetersizdi, tank kütlesi sırasıyla hızla düştü, hız düştü.
Eserler, 1934'un düşüşüne kadar askıya alındı. Ne oldu Ve daha büyük fiyaskoyla sonuçlanan topçu tankı T-26-4'in testlerini geçtiler. Ancak, tüm testler temelinde, T-7 (TIT-26) için kulenin ikinci versiyonunun BT-26А'da bir KT-28 tabancayla kurulmasına karar verildi.
Ve aniden oldu.
BT-7’e kurulumdan önce, kulenin tasarımında, tavanın güçlendirilmesi, taret kovalarının rafine edilmesi ve sert bir makineli tüfek montajı için birkaç değişiklik yapıldı.
Mühimmat önemli ölçüde arttırıldı ve makineli tüfekler DT için 50 atışları ve 3339 mühimmatı olarak gerçekleşti. Hedefi hedeflemek, bir TF teleskopik görüş veya bir PT-1 periskop görüş kullanılarak gerçekleştirildi.
Tank BT-7A adını aldı ve ekim ortasında 1935 teste gitti.
Genel olarak, her şey ortaya çıktı: sürüş özellikleri neredeyse BT-7 seri seviyesinde kaldı ve ateş gücü arttı.
Fakat o zamana kadar, T-28 ve T-35 diziye çoktan girmişti ve BT-7А bir yakalama rolündeydi. Sadece 1937'in ortasında bir dizi askeri dava açıldı. Bununla birlikte, BT-7 tankı o zamana kadar iyi bir otomobilin köklü bir üne sahipti ve BT-7А birlikleri tarafından olumlu olarak kabul edildi.
Ağustos 1937 - Ocak 1938 arası Kharkov Lokomotif Fabrikasında, 155 makineleri monte edildi. Askeri kabul 122 tank aldı, gerisi serbest bırakılan CT-28 silahlarını bekliyordu. Tüm 1938 yılı boyunca, kabul edilen makine sayısını 10'e getiren yalnızca 132 toplar elde edildi.
Silahsız BT-XNUMHA'nın geri kalanının kaderi tam olarak belli değil. Büyük olasılıkla, kule 7-mm topunu 7-mm ile değiştirmek için tasarlandığından, geleneksel BT-76'e dönüştürüldü.
Sonra tekrar, “ne yapmalı?” Diye düşünmeye başladılar. CT-28 üretim dışında, serideki PS-3 gitmedi. Yarı otomatik tank tabancası L-10 olan bir seçenek vardı. Silah küçük bir seri halinde serbest bırakıldı ve hatta birkaç T-28 tank ile tekrar silahlandırıldı.
Bu T-35'in bir silahla donatılmasıyla ilgili bir soru bile vardı, ancak CT-28'e göre önemli avantajların bulunmaması nedeniyle bu fikir hızla terk edildi. 1938'in başında bulunan Kızıl Ordu Zırhlı Müdürlüğü, bir tank silahı geliştirmek için yeni bir görev yayınladı.
Bu yüzden çıkışında "yeni" silah L-11 çıktı, bunlar da artan L-10, namlu uzunluğu ve takviyeli kama ile aynıydı. Buna göre, bütün aynı kusurlarla L-10.
Silah diziye girmedi, testlerde silahın güvenli bir şekilde kullanılmasına izin vermeyen kusurlar ortaya çıktı.
BT-7A silahsız bırakıldı.
Orduya bir top topçu desteği vermek için yapılan son girişim, Grabinsk F-32'in kurulması ihtimalinin dikkate alınmasıydı.
Bu arada, oldukça iyi bir seçenek olabilir.
Grabin, projesinde, 22 modelinin F-1936 bölme tabancasının sallanan bir parçasını kısaltılmış bir namlu ile kullandı. L-11 ve F-32'i karşılaştırırken, F-32'in yüksek güvenilirlik, ateş oranı ve iyi balistik performansıyla daha düşük bir maliyeti olduğu ortaya çıktı.
Üretiminde yetersiz malzemeler kullanılmış ve birçok montajın F-22 tabancasıyla uyumluluğu, F-32'in seri üretimine hızlı bir şekilde başlamayı mümkün kılmıştır.
BT-7A üzerinde yapılan testler Grabin topunun yüksek performansını tamamen doğruladı. Ama ...
Ne yazık ki, F-32 kurulumu hala daha büyük bir kule gerektiriyordu. Hesaplamanın kurulması ve çalıştırılmasındaki zorluklara rağmen, Eylül ayında F-7 tabancalı BT-32А, 1939 tam test döngüsünü başarıyla geçti. Silahın çalışmasının tamamen tatmin edici olduğu bulundu ve Sovyet tanklarına kurulum için F-32 silah önerildi. BT-7 dahil olmak üzere.
Ve Ocak ayında 1940, F-32 hizmete girdi.
BT-XNUMHA yine silahsız kaldı!
Eski tankların F-32 silahlarla yeniden donatılması, yeni KV ve T-34 tanklarının uygulanması lehine terk edildi.
Ve burada küçük, ama “pusu” gizlendi.
Belki de en iyisi değil, ama daha önce test edilmiş, savaş dahil BT-7, T-26, T-28 yeni aldı ve emekliliğe gönderildi. Henüz üretilmeye başlanmamış olan yeni modellere bahis yaptım. Ve seri olarak KV ve T-34'i üretmeye başladıklarında, bu yeni tanklar doğal olarak tam bir “çocukluk hastalıkları” setine sahipti.
Ve normalmiş gibi.
Üretimdeki sayısız eksikliğin ve tam ölçekli kalkınmanın ortadan kaldırılmasının, savaşın patlak vermesi koşullarında değerli zaman alması normal değildi.
BT, T-30 ve T-26’in modernizasyon potansiyelinin üretimde ustalaştığı ve 28’ler kullanılmadığı sürece savaşlarda test edildiği söylenebilir. Ve bu mantıklı. Yeni donanım olmasa bile reddetmek boşunaydı.
Bu arada, Wehrmacht ele geçirilen tankların nasıl kullanılacağını mükemmel bir şekilde gösterdi.
Hem bir topçu destek tankı (Amerikalılar tarafından uygulandı) hem de BT-7’e dayanan bir ACS fikri oldukça gerçekleştirilebilir ve faydalı olurdu.
Sonuçta, mum süspansiyonunu değiştirmek ve Christie’nin “gitarlarını” daha gelişmiş bir kulübe dönüştürmek, tankı daha geniş bir kuleye, gerçekten de 76 mm topunun altına yerleştirmek ve daha sonra 40-50 mm rezervasyonunu güçlendirmek iyi olurdu. Ve gözetleme cihazlarına sahip komutan için taret.
X-NUMX mm F-76 veya F-32 topuyla birleştiğinde, gerçek bir ateş destek makinesi çok faydalı olabilir. Prensip olarak önemli değildir, bir topçu tankı, kendinden tahrikli silahlar, tanka karşı kurulum, seri üretim imkanı ve parçaların daha sonra bulunabilirliği gerçeği önemlidir.
Bir çok nedenden ötürü hiçbir şey yapılmadığı açık, savaşın başında doğrulanmış kararlar almayı ve orduyu savaşma kabiliyetini kaybetmeden tekrar donatmayı öğrenemediler. Şaftın açıklayıcı örnekleri, Hava Kuvvetlerinde olduğu gibi Pokryshkin anılarının önünde KV ve T-34'in benimsenmesinin öyküsü, MiG'ler oldu.
Aşamalı bir modernleşme fikri sadece havadaydı, ama gerçekte sadece savaş bunu öğretti.
BT-7А’nın muharebe kullanımı hakkında konuşmak zordur, çünkü bu tankların oldukça az bir kısmı tüm askeri bölgelere dağılmıştır.
BT-7А, kış savaşında, yani bu tankların tasarlandığı koşullarda çok iyi bir performans gösterdi. Gelişen piyadeleri destekleyin.
Kasım 30 1939 ile Mart 13 arasında geçen süre zarfında, 1940 th lbbr'un altı topçu tankı, ilerleyen tankların ve piyadelerin ateş desteğinin yanı sıra Finlerin DOT'larına ve karşı pil mücadelesinin ateşlenmesi için aktif olarak kullanıldı.
İlginçtir ki, savaş sırasında tüm 6 araçları hasar gördü (4, topçu tarafından hasar gördü ve 2, mayın mayınları tarafından havaya uçuruldu), ancak hepsi tamir edildi ve orduya geri gönderildi.
Kızıl Ordu’daki Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın başlangıcında, 117 tankları BT-7 vardı. Hepsinin savaşa hazır olmadığı, ancak yine de tankların listelendiği açık. Almanya ile savaş arifesinde sınır bölgelerinde bulunan BT-7А tanklarının tam sayısının şimdi kurulması pek mümkün değil.
Tankların savaşlara katıldığına dair herhangi bir kanıt bulmak ve hatta daha etkin bir şekilde katılım zor değildir. İstatistik değil, ne yazık ki.
Alman tarihçesine bakıldığında, savaşın ilk günlerinde neredeyse tüm BT-7А kaybedildi.
Taktiksel ve teknik özellikler
Savaş ağırlığı: 13,5 ton
Ekip: 3 kişi
Süre: 5,6 m
Genişlik: 2,2 m
Yükseklik: 2,4 m
rezervasyon
Alın çantası: 20 mm
Ön Kule: 15 mm
Gövde boncuk: 10 mm
Vücut besleme: 10 mm
Çatı: 10 mm
Alt: 6 mm
silahlanma:
B / c 76 kabuklu 50 mm top, 2 x 7,62 mm DT makineli tüfek b / c 3339 kartuşlu
Motor: M-17T, karbüratör, hp gücü 400
Karayolu üzerinde seyir aralığı:
yollarda 250 km
tekerleklerde 500 km
Karayolu üzerinde maksimum hız:
tırtıllarda 62 km / s
tekerleklerde 86 km / s
Bugün, fotoğrafta gösterilen BT-7A tankı, Verkhnyaya Pyshma'daki UMMC Askeri Teçhizat Müzesi'nde görülebilir.
Kaynak:
Pavlov, M.V., Zheltov, I.G., Pavlov, I.V. Tankları BT.