Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, ana savaş yükü Sovyet "sivrisinek" filosuna - torpido botlarına, zırhlı botlara, devriye botlarına ve küçük avcılara, duman teknelerine, mayın mayınlarına, hava savunma teknelerine düştü. En zor olanı, Karadeniz ve Baltık’taki düşman denizaltılarıyla savaşan küçük avcı MO-4’in çalışmalarıydı.
Küçük Sovyet tarzı avcılar
Denizaltılar Birinci Dünya Savaşı sırasında gemileri yüzeylendirmek için gerçek bir tehdit haline geldi: Alman denizaltılar “trend belirleyiciler” idi, ancak diğer ülkelerden gelen meslektaşları çok geride değildi. Düşmanlıkların patlamasından kısa bir süre sonra, denizaltılar tarafından batırılan gemilerin tonajı, yüzey gemilerinden gelen kayıpları aştı. Denizaltılardan ve savaş gemilerinden “çıkmak” - Alman U-9 üç İngiliz kruvazörü ve U-26 Rus zırhlı kruvazörü Pallada'yı batırdı. Bu şartlar altında, tüm ülkelerin filoları, sualtı tehdidine karşı mücadele yollarını delice aramaya başladı.
Rus İmparatorluğu'nda, denizaltılarla savaşmak için küçük yüksek hızlı tekneler kullanmaya karar verdiler. Birkaç silah ve makineli tüfek monte ettiler ve eskort hizmeti için kullandılar. Bu küçük tekneler kendilerini denizde evrensel bir mücadele aracı olarak belirlediler ve eşlik etmenin yanı sıra başka görevlere de katıldılar. En başarılı ABD'de inşa edilen Greenport tipi “savaş tekneleri” idi. Birinci Dünya Savaşı sırasında ve İç Savaş cephelerinde düşmanlıklarda aktif rol aldılar. Bazıları hayatta kaldı ve Sovyetin bir parçası oldu filoancak 20'li yılların ortalarında hepsi yazılmıştır.
Tüm ülkelerdeki savaşlar arası dönemde, denizaltılar aktif olarak geliştirildi ve su altı tehdidi ile mücadele etmenin etkili yollarını aramak gerekiyordu. SSCB'de, 1931'ta, MO-2 tipi küçük bir denizaltı avcısı tasarlamaya başladılar. Dahası, tek tip bir küçük savaş gemisi olarak kuruldu; barış zamanında, devlet sınırının korunması için görev yapmak zorunda kaldı ve orduda filoların bir parçası olarak hareket etmek zorunda kaldı. Diğer bir koşul, teknenin gövdesini demiryolu ile taşıma imkanıydı. 30 teknelerin etrafına inşa edildi, ancak test etme ve operasyon sürecinde birçok tasarım kusurunu ortaya çıkardı. İnşaat durduruldu ve 1936'ta MO-4 tipi yeni bir küçük avcı üzerinde çalışmaya başladı. Selefin eksikliklerini dikkate aldı ve tasarımcılar operasyon sırasında en iyi olduğu kanıtlanan başarılı bir gemi yaratmayı başardılar. Teknenin gövdesi birinci sınıf çamdan yapılmış ve sağlam bir dayanıklılığa sahipti. Küçük boyutlarda, güçlü silahlar aldı, trol için kullanıldı (uçurtma trolü veya tekne paravan trolü ile donatılmış) ve mayın ayarları. Gemiye altı adet P-1 türü, 1908'in dört devri ya da XXUMX'in iki devri ya da dört adet mayın alındı. Denizaltıları aramak için avcılar, Poseidon ses bulucuyu ve 1926'ten Tamir hidroakustik istasyonu kurdu. Üç benzinli motor GAM-1940BS (güç 34 hp), her biri kullanımda basit ve güvenilirdi. Tekneye yüksek bir hız kazandırdılar, siparişi aldıktan sonra 850'ten sonra küçük bir hamle yaptı ve 30'ten sonra dk doldu. Küçük avcının iyi manevra kabiliyeti ve yeterli denize elverişliliği vardı (5 puanına kadar). Görünüşü, parkurun dinamik formu, kolaylığı ve çabukluğu ile ayırt edildi. MO-6 yaşanabilirliği artırdı: tüm ekip uyuma yerlerine girdi, tüm yaşam alanlarında havalandırma ve ısıtma vardı, tekneye bir kabin ve bir mutfak yerleştirdi. Karadeniz'de 4-1936'te yapılan testler MO-37 tasarımında ciddi hatalar ortaya koymadı ve kısa bir süre sonra Donanma ve NKVD için büyük bir seri üretmeye başladı. Teknelerin seri yapımı NKVD No. XXUMX'in Leningrad fabrikasında yapıldı. Savaştan önce, 4 tekneleri üzerine inşa edildi: 5 MO filo ve filolarla dolduruldu, 187 NKVD Deniz Sınır Muhafızlarına katıldı. Kızıl Bayrak Baltık Filosunun (CBF) bir parçası olan küçük avcılardan bazıları Sovyet-Finlandiya “kış” savaşına katıldı. Deniz sınır muhafızları, 75’ta SSCB’nin bir parçası olan Litvanya, Letonya ve Estonya’nın deniz sınırlarını geliştirmek zorunda kaldılar.Almanya ile savaşın başlamasından sonra, MO-113 tipi inşaat ülkenin birkaç fabrikasında yapıldı: Moskova tersanesi Halk Komiserliği-Filosu. Bütün zorluklara rağmen, ağır savaş yıllarında MO-1940 tipi 4 tekneler inşa edildi.
Küçük avcılar kavga eder
II. Dünya Savaşı'nın başlarında, Kızıl Bayrak Baltık Filosu, 15 küçük avcıları ve 18 devriye botlarını içeriyordu. NKVD, MO-27 tipi 4 teknelerine sahipti: Tallinn'de 12, Liba-ve'de 10, Ust-Narva'da 5. Savaşın ilk haftalarında, NKVD Deniz Güvenliği'nden gelen botları içeriyordu ve yeni Leningrad yapımı tekneleri almaya devam ediyordu. Daha önce de belirtildiği gibi, Leningrad'da, 5 numaralı tesiste, MO-4 tipi teknelerin yapımına devam edildi, toplamda 50 tekneleri yapıldı. MoD teknelerinin bir kısmı askeri bir filonun yaratıldığı Ladoga Gölü'ne devredildi.
21-22 Haziran 1941 gecesi, deniz üslerinin önündeki görev, Tallinn SKA No. 141'de, Libava SKA No. 212 ve No. 214, Kronstadt SKA No. 223 ve No. 224'te gerçekleştirildi. Alman baskınlarını püskürten ilk kişiler onlardı havacılıklimanları bombaladı ve fairway'e mayın koydu. Mayın tehlikesi 1941'de Baltık'ta ana tehlike haline geldi, filomuz mayın tehlikesiyle başa çıkmaya hazır değildi ve ağır kayıplar verdi. Örneğin, 24-27 Haziran'da MO tekneleri, Tallinn'den Kronstadt'a giden Maxim Gorkoy kruvazörünün konuşlandırılmasına katıldı. Burnu mayın patlamasıyla patladı. Filomuz savunma mayın tarlaları kurmaya başladı ve MO-4 tekneleri de bunların dağıtımını sağladı. Kendileri maden bankalarını düşman kıyılarındaki patikalara atmaya başladılar. Her gün, küçük avcılar düşman uçaklarının, torpido botlarının ve denizaltıların saldırılarını püskürtmek, üs ve limanlarda nöbet tutmak, nakliye ve konvoyları korumak, eskort denizaltıları ve savaş operasyonlarına devam eden savaş gemileri tutmak zorunda kaldı.
Birliklerimiz sınırdaki Alman saldırısını engelleyemedi ve kısa süre sonra Wehrmacht Tallinn'e yaklaştı. Baltık Filosunun ana üssünün eteklerinde şiddetli savaşlar yapıldı, denizciler ve Kızıl Bayrak Baltık Filosu da aktif bir rol aldı. Filo, ana karadan yürüyen malların ve mühimmatın teslimini sağladı. Yaralılar ve siviller geri alındı. Tallinn'in savunması 20 gün sürdü, ancak Ağustos 28 sabahı şehirden ayrılmak zorunda kaldı. Bütün birlikler, silahları ve en önemli kargoları çok sayıda gemiye, nakliyeye ve yardımcı gemiye yüklendi. Dört konvoya dahil olan filonun bu güçleri, Finlandiya Körfezi üzerinden Kronstadt'a doğru bir atılım başlattı. Bunların arasında MO-22 tipinde 4 tekneler vardı: altı tanesi ana güçlerin ayrılmasında, dördü bekçi dekolmanında, yedi tanesi arka bekçide, iki MO bekçi konvoyu No. 1 ve No.3, bir MO konvoy No. 2 millerine gitmek zorunda kaldılar, Finlandiya Körfezi'nin her iki tarafı da mayın tarlaları koyan, havacılık ve sivrisinek kuvvetleri kullanan, kıyı bataryaları kullanan düşman tarafından işgal edildi. Kızıl Bayrak Baltık Filosunun birkaç mayın mayını, sadece küçük bir şeridi silebildi, bu fuar yolunun genişliği sadece 194 m idi. Yavaş hareket eden yavaş hareket eden birçok gemi onu terk etti ve hemen baltalandı. Durum, yeryüzünde yüzen sayısız yüzen mayınla daha da şiddetlendi. Kelimenin tam anlamıyla kenarlarından uzaklaşmak zorunda kaldılar. Tekneler hemen ölüm yerine gitti ve hayatta kalanları kurtardı. Teknelerin denizcileri, donmuş sakatlanan insanlarla dolu kalın bir akaryakıt tabakası ile kaplandı. Isıtıldı, giyindi ve ilk yardım sağlandı. Kurtarılanın kendisinden biri bir tekne ile kurtarıldı - VVMU'da görevli bir öğrenci Frunze Vinogradov, MO-50'in tahtasına kadar yüzdü, ancak yüzen bir mayın gördü, elleriyle bottan uzaklaştırdı ve sadece kurtarma ucunda tutulduktan sonra. Geçiş sırasında, 204 savaş gemileri ve 15 nakliyesi öldürüldü, 31 gemileri ve 112 araçları Kronstadt'a ulaştı (gemi sayısına ilişkin başka veriler var). Tallinn'e ek olarak, Moonsund, Vyborg ve Finlandiya Körfezi'ndeki adalardan tahliye oldu. Wehrmacht kısa süre sonra Leningrad'ı engelledi. 23 Ağustos ayında Ivanovo eşiklerinde, Alman birliklerinin saldırılarını yansıtan "MO-30" ve "MO-173" öldürüldü. Filo, Leningrad ve Kronstadt'ta yoğunlaşmıştı, gemiler artık sadece “Markiz göleti” içinde faaliyet gösterebiliyorlardı. Tekneler devriyeyi taşıdı, konvoya eşlik etti, gemilere ve şehre ateş eden düşman büyük kalibreli bataryaların yerini keşfediyordu. Peterhof inişine katıldılar. Ladoga Gölü'nde şiddetli savaşlar yapıldı. Alman ve Fin birlikleri şehri kuşattı, havacılık filosunun gemilerine saldırdı, düşman gemileri çalışmaya başladı. MO-174, birliklerin tahliyesini sağladı, birlikleri tahliye etti, birlikleri ateşle destekledi, düşmanın uçak ve gemileriyle savaştı. Örneğin, "MO-4", Eylül 206'taki Rah-Mansaari 7-10 adası savaşlarında kendisini belli etti ve "MO-1941", deniz zırhlı kablonun Ekim 261'te döşenmesinde yer aldı.
Tallinn ve Moonzund adalarının kaybından sonra, savunmamızın en uç noktaları Batı Gogland Adaları, Lavensaari ve Hanko deniz üsleriydi. Filonun ışık kuvvetleri burada yoğunlaştı. Hanko’nun deniz savunması, Haziran 164’ten Aralık 22’e kadar olan günün 2’inde Bundan sonra, aşamalı bir tahliye yapıldı. MO-4 tipinde hayatta kalan tekneler, Kronstadt'ın Su Bölgesi Koruma Savaş Ekibinin bir parçası oldu. 1941'te kış erken ve sert geçti: buz Neva'yı bağladı, Finlandiya Körfezi'ndeki navigasyon tamamlandı. Zaten Kasım ayının ortasında, tekneler duvara kaldırıldı ve hücrelere yerleştirildi, motorlar ve mekanizmalar kaldırıldı ve kıyıda askıya alındı. Kışlalara yerleşen ekipler, binaları ve mekanizmaları tamir etmenin yanı sıra, şehir ve Neva'yı devriye gezmek için savaş eğitimi aldılar. İlk askeri navigasyon sona erdi.
Savaşın başlangıcında, 74 tekneleri Karadeniz'de bulunuyordu: Karadeniz Filosunun bir parçası olarak 28, NKVD Denizcilik Dairesi'nin bir parçası olarak 46. Haziran sabahı, 22, MO-011, MO-021 ve MO-031, Sevastopol'un dış baskınının trolünü gerçekleştiren ancak tek bir manyetik mayını tahrip edemeyen denize çıktı. Savaşın ilk günlerinden itibaren, denizciler Alman mayınlarının Sevastopol'a düştüğü yerleri izlemeye başladılar, haritaya kondular ve daha sonra derinlik suçlamalarıyla “muamele edildiler”. Örneğin, Eylül ayı 1 MO-011 benzer şekilde üç Alman mayını da imha etti. Baltık'ta olduğu gibi, Kara Sinekler devriyeler taşıyor, eşlik ediyor, taşınıyor, mayın tuzaklarını kapatıyor, yüzer mayınları vurdu ve denizaltı karşıtı savunmaları başlattı. Büyük havacılık saldırılarını engellemek zorunda kaldılar. Mesela, Tendra bölgesinde "X-22" Eylül ayında düzenlenen 022, on Yu-87'e saldırdı, tekne komutanı öldürüldü, birçok mürettebat üyesi öldürüldü ve yaralandı, tekne çok sayıda delik aldı ve mahsur kaldı. 73 günleri şehri savunan Odessa savunucularına ulaşım sağlamak için tekneler katıldı. Yüzlerce gemiye ve konvoya başarıyla eşlik ettiler: nakliyeler, 911 vapurlarının küçük avcılar, 595 BTsch ve 86 destroyerleri tarafından eşlik ettiği 41 uçuşlarını yaptı. 16-17 Ekim 34 devriye botları, Odessa'nın boşaltıldığı karavan gemilerine eşlik etti. Sadece bir nakil kaybedildi, bu da balasttaydı. Bu Sovyet filosunun gerçekleştirdiği en başarılı tahliyedir.
Ekim 30, Karadeniz Filosunun ana üssünün savunmasını başlatır. Karantina ve Strelets koyunda bulunan aktif bir gemileri ve tekneleri OVRa aldı. Wehrmacht'ın parçaları Kırım'a girdi ve Karadeniz Filosunun büyük gemileri Kafkasya'ya taşındı. Üssün tahliyesi başladı, fabrikaların ve cephanelerin mülkleri ihraç edildi. Bu tahliye gemiler tarafından karşılandı ve ne yazık ki, tüm havacılık saldırılarını geri almayı her zaman başaramadılar. Örneğin, iki MO-4 (diğer verilere göre, "SKA-041"), "Ermenistan" ambulansına eşlik etti ve deniz hastanesi personelini Sevastopol'dan tahliye etti. 7 Kasım ayında, tek bir 111 olmayan saldırının saldırılarını engelleyemediler. Bir torpido araca çarptı ve birkaç dakika sonra battı. 5000'ten fazla insan öldü. Güvenlik botları sadece sekiz kişiyi kurtarmayı başardı. Ve “MO-011” 8 Kasım beş saat boyunca başarıyla düşman hava saldırılarını kovdu. Toros buzdolabını çeken bir şamandıra Novorossiysk'e zarar vermeden teslim etmeyi başardı. MO-4’in bir kısmı da Kafkasya’ya taşındı, Sevastopol’da sadece T-27 mayın tarama gemisi, XXUMX kayan batarya, MO tipi on tekne, CM tipinin dokuz botu, mayın mayınlarının on yedi botu ve on iki TKA vardı. Sevastopol panayırlarını dolaştırdılar, limana giren ve eşlik eden gemilerle karşılaştılar, dumanla kaplılar, denizaltı karşıtı bir devriye gezdiler. Kış saldırısının başlamasından sonra, Sivastopol yakınındaki durum kötüleşti: Alman aküleri artık tüm bölgemize ateş açabildi, düşman uçakları daha aktif bir şekilde çalışmaya başladı. Durumu iyileştirmek için Sovyet komutası bir dizi iniş yaptı: Kamysh-Burun, Theodosia, Sudak ve Evpatoria'da. MO-3 içlerinde aktif bir rol aldı. Size Evpatoria inişinin hazırlanması ve yürütülmesi hakkında daha fazla bilgi vereceğiz.
6 Aralık gecesi, Sivastopol'dan ayrılan SKA No 041 ve No 0141, Yevpatoriya limanına keşif ve sabotaj grupları açtı. Nöbetçileri başarıyla etkisiz hale getirdiler ve polis departmanına el koydular. Bilgi topladıktan ve mahkumları serbest bıraktıktan sonra, izciler binadan ayrıldı. Başka bir grup havaalanında sabotaj yaptı. Şehir paniğe kapılmaya başladı, Almanlar gelişigüzel ateş açtı. İzcilerimiz kayıpsız gemilere döndüler. Topladıkları bilgiler inişin hazırlanmasını mümkün kıldı. 4 Ocak akşamı Sigorta, römorkör SP-14 ve MO-4 tipi yedi tekne (SKA No. 024, No. 041, No. 042, No. 062, No. 081, No. 0102, No. 0125) Sivastopol'dan ayrıldı. İki tane 740 paraşütçü yerleştirdiler tanka T-37 ve üç adet 45 mm'lik top. Yevpatoriya limanına sessizce girmeyi ve yakalamayı başardılar. Şehir merkezini ele geçirmeyi başardılar, ancak daha sonra denizciler inatçı direnişle karşılaştı. Kapak gemileri baskın için ayrıldı ve paraşütçüleri ateşle desteklemeye başladı. Almanlar uçak ve tanklarda aranan rezervleri sıkılaştırdı. Paraşütçüler takviye ve mühimmat almadı ve savunmaya devam etmek zorunda kaldı. Mayın tarama gemisi uçaklar tarafından hasar gördü, rotasını kaybetti ve kıyıya yıkandı. Tekneler hasar gördü ve Sivastopol'a gitmek zorunda kaldı. Onların yerine ikmal gemileri getirildi, ancak fırtına nedeniyle limana giremediler. Hayatta kalan paraşütçüler partizanlara gitti.
Kış fırtınası püskürtüldü ve Sivastopol yakınındaki durum dengelendi. Almanlar kenti bombalamaya ve bombalamaya devam etti, ancak aktif hareketlerde bulunmadı. Tekneler hizmet vermeye devam etti. 25 Mart 1942, Sevastopol'daki Streletskaya Körfezi'nde, kıdemli denizci Ivan Karpovich Holubets, bu başarısını yaptı. SKA №0121 üzerindeki topçu ateşinden makine dairesi ateş aldı, yangın derinlik yükleriyle raflara seçildi. Onların patlaması sadece tekneyi değil aynı zamanda komşu gemileri de yok ederdi. Devriye botu №0183 ile yangın söndürücü IG Yaban mersini ve yangını söndürmeye başladı. Ancak dökülen yakıt nedeniyle yapılamadı. Sonra derinlik yüklerini denize düşürmeye başladı. Çoğu onu atmayı başardı, ama o anda bir patlama oldu. Yaşam pahasına denizci teknenin geri kalanını kurtardı. Bu başarı için, Sovyetler Birliği'nin Kahramanı ünvanını aldı.
Kerch Yarımadası'ndaki Sovyet birliklerini imha eden düşman, yeni bir saldırı için hazırlıklara başladı. Sivastopol denizden ve havadan kapatıldı. Ablukaya torpido ve denizaltı karşıtı tekneler, mini denizaltılar, savaşçılar, bombardıman uçakları ve torpido bombardıman uçağı katıldı. Alman uçağı havaya egemen oldu. Artık her gemi savaşla kuşatılmış bir kaleye girdi. Wehrmacht, uzun yıllar süren yoğun bir toplayıcı hazırlık ve 7’in sürekli bombalanmasından sonra bir saldırı başlattı. Sevastopol savunucularının güçleri ve kaynakları her gün eritildi. 19 Haziran Almanlar Kuzey Körfezi'ne ulaştı. Yakında Sevastopol'un ıstırabına başladı. Hayatta kalan savunucular Cape Chersonese'de 35 pil alanında toplandılar. Burada çok sayıda yaralı vardı ve tahliye edilmeyi bekleyen ordu komutanlığı personeli toplandı. Mühimmat yoktu, felakette su, yiyecek ve ilaç eksikliği vardı. Ancak, sadece birkaç denizaltı ve temel mayın gemisi Sevastopol'a ulaştı, tek bir büyük gemi Sevastopol'a gelmedi.
Tahliyenin asıl yükü MO teknesinde yatmaktadır. Temmuz 1 akşamı, SKA No. XXUMX ilk kez Cape Chersonese'deki iskeleye yaklaştı. Bir insan kalabalığı ona koştu ve aceleyle iskeleden uzaklaştı. Kafkasya'ya döndüğünde, bir torpido botu ve düşman uçağı tarafından saldırıya uğradı, ancak saldırıları püskürtüldü. Aynı gece, kentin savunucuları gemideki MO-052 ve MO-021'i kabul ettiler. Kafkasya'ya yapılan atılım sırasında, MO-0101 havacılıktan ağır hasar aldı. Yaklaşan tekneler kurtulanları uzaklaştırdı ve tekne battı. SKA №021, №046 ve №071, Chersonesus insanlarını aldı ve Kafkasya'ya gitti. SKA №088, Cossack Bay'e gitti, Sevastopol'un buharlı hareketine girdi ve anakaraya gitti. Geçiş sırasında havacılık ona saldırdı, ağır hasar verdi, ancak teknelerimiz tarafından karşılandı ve Novorossiysk'e getirildi. SKA №029, №028 ve №0112, 0124 pilindeki rıhtımdaki insanları kabul etti ve Kafkasya'ya gitti. Geçiş sırasında dört düşman torpido botu onları ele geçirdi ve şiddetli bir savaş başladı. TKA'lardan biri hasar gördü, SKA No. XXUMX battı ve SKA No. XXUMX kırıldı. Savaş sırasında SKA №35 ciddi hasar aldı ve sıranı kaybetti. Alman tekneleri ona yaklaştı ve gemideki herkes düşman tarafından ele geçirildi. Almanlar tekneyi su bastı ve mahkumlar Yalta'ya götürüldü. General Novikov da dahil olmak üzere bir 0124 adamı esir alındı. Temmuz 028 sabahı beş gemi Novorossiysk'ten ayrıldı. Temmuz 0112 sabahı Sevastopol'a yaklaştılar ve düşmanın ateşine rağmen Sevastopol savunucularına katıldılar: 31 erkek SKA No. XXUMX erkek, 2 erkek SKA No. XXUMX, SKA No. XXNX ve 3 erkek SKA No. SKA No. 79 yoktur). Temmuz 019 sabahı, altı teknenin son olarak ayrılması, Sevastopol'a giden tahliyeye yöneldi. Cape Chersonese'de düşman topçuları tarafından ateş edildiler, kıyıya ulaşamadılar ve kurtarılmadan Novorossiysk'e geri gönderildiler. Kalenin kalan savunucuları esarete teslim oldu. Böylece, 55 günlük Sevastopol savunması sona erdi.
Baltık'ta 1942 ve 1943 kampanyaları
1942'in baharında, Red Banner Baltık Filosunun bir parçası olan gemilerdeki tüm çalışmalar tamamlandı ve Nisan sonunda piyasaya sürüldü. Kısa bir süre sonra, yine panayırları izlemeye, trollere liderlik etmek ve korumaya devam etmek, konvoya eşlik etmek ve teknelerin ve düşman uçaklarının saldırılarını engellemeye başladılar. Almanlar Sovyet iletişimini kesmeye çalıştı ve Finlandiya Körfezi'ndeki önemli "sivrisinek" kuvvetlerini topladı. Neredeyse her gün çatışmalar yaşandı, kayıplar iki tarafın da üstesinden geldi. Örneğin, Haziran 30'teki 1942 akşamında, SKA'dan biri 12 Me-109 savaşçılarına saldırdı. Saldırıları sadece üç dakika sürdü, ancak tekne ciddi hasar aldı. Bununla birlikte, Sovyet sürücülerinin yetenekleri büyüdü, savaş deneyimini dikkatlice inceledi, yüksek bir bedel ödediler. 1942'teki tekneler için en önemli görev, Baltık'a geçen denizaltılarımıza eşlik etmekti. Ayrıca, keşif ve sabotaj gruplarının karaya oturumu için tekneler kullanıldı.
Ladoga'da iki tabur küçük avcı vardı ve basitçe yeri doldurulamaz oldukları ortaya çıktı - Leningrad için yüklerle mavna kervanları sürdüler, Leningrad'a tahliye edilen eşyalar, devriye servisi, keşif gemileri ve düşmanının arkasına sabote ediciler getirdiler. Düşman filosunun gemileriyle savaşlarda yer aldılar. 25 Ağustos 1942 g. “MO-206”, “MO-213” ve “MO-215”, Verkkosari adasındaki bir Fin teknesini ele geçirdi. Ekim ayının gecesi 9, 1942, "MO-175" ve "MO-214", Suho Adasını ateş etmeyi planlayan, düşmanın 16 BDB ve 7 SKA'sı ile eşitsiz bir savaşa girdi. Aktif olarak dumanları kullanarak, düşmanın planlarını engellemeyi başardılar. Ne yazık ki, bu savaşta "MO-175" neredeyse tüm ekip tarafından öldürüldü. Üç denizci ele geçirildi. "MO-171" 22, Ekim 1942'i Sukho adasının inişe karşı savunmasında ayırt etti. İki Sovyet gemisi ve adadaki üç silahlı bir batarya, düşman gemisinin 23'ine karşıydı, ancak saldırıları püskürtüldü ve iniş gücü Ladoga sularına düştü. Bundan sonra, düşman filosunun hareketlerinin etkinliği keskin biçimde azaldı. Filomuz taşıma oranını artırmaya devam etti. Bu, rezerv biriktirmeyi mümkün kıldı ve Ocak ayında 1943 ablukayı durdurdu.
Kış 1942-43 CBF tekneleri Kronstadt'ta düzenlendi. Durum, ilk abluka kışı kadar zor değildi. Bu, yalnızca gövdeyi "yamalamak", tüm mekanizmaları ve motorları tamir etmekle kalmayıp, aynı zamanda bir dizi teknenin küçük bir modernizasyonunu da gerçekleştirdi. Silahlanmayı güçlendirmeye çalıştılar - yerel zanaatkarlar, kesmeden önce ikinci bir DShK makineli tüfek çifti yerleştirdiler, mühimmat artırıldı, bazı tekneler doğaçlama yapıcı koruma aldı (kalınlıkta 5-8 mm saclar şeklinde). Teknelerin bir parçası yeni hidroakustik kurdu.
Buzlanma henüz bitmedi ve tekneler çoktan fırlatıldı ve devriye hizmeti vermeye başladı. Almanlar filomuzu "Marquise Puddle" da - 1943'te güvenli bir şekilde engelledi, tek bir Sovyet denizaltı Baltık'a girmeyi başaramadı. İletişimimizi korumanın temel yükü, torpido botları, zırhlı botlar, mayın tarama gemileri ve küçük avcıların ekiplerine düştü. Savaşlar her gün yapıldı ve büyük bir vahşiyle savaştı: düşman konvoylarımıza büyük güçlerle saldırmaya çalıştı, aktif olarak uçak kullandı ve fairway'lerde mayın kurulumları yaptı. Örneğin, Mayıs 23'in 1943'i “MO-207” ve “MO-303” on üç Fin teknesinin saldırısını püskürttü. Bu savaş Sovyet Danışma Bürosu raporunda bile anlatılmıştı. 2 Haziran'ında beş Fin teknesi ve altı MO teknesi arasında şiddetli bir savaş yaşandı. Temmuz 21'te, dört Fin TKA'sı iki MO'ya saldırdı, ancak düşman hiçbirini batırmadı. Finliler geri çekilmek zorunda kaldılar. Alman tarihçi U. Meister şunları söyledi: “Sovyet eskort gemilerinin yeterli sayıda ve artan ihtiyatlılığı nedeniyle, yalnızca nispeten az sayıda saldırı gerçekleştirildi. Aynı nedenle, madenciliği büyük miktarda Rus tedarik güzergahının Lavensa-ri ve Seskar'a bırakması gerekiyordu ”.
Karadeniz'de
Sevastopol’un yıkılmasından sonra, Karadeniz’deki durum kötüleşti: Wehrmacht, Kafkaslara koşuşturdu, filomuz üslerinin çoğunu kaybetti ve birkaç küçük limanda kilitli kaldı, aktif adımlar atmadı. Mücadelenin ana yükü denizaltılar ve askeri nakliye sağlayan, sivrisinek ve keşif gruplarına inen, düşman denizaltılarını avlayan, mayın bombalarını yerleştiren ve troller çeken "sivrisinek" filosuydu. Bu operasyonlarda, MO tipi tekneler basitçe yeri doldurulamadı. Mürettebatı, her şekilde denendi
Gemilerinin savaş kabiliyetlerini geliştirmek için: 5-8 mm kalınlığında (navigasyon köprüsünde, tankta ve benzocister bölgesindeki yanlarda) ek silahlanma, kalıcı ve ayrılabilir rezervasyonlar sağlamıştır. Dört ve altı namlulu roketatar PC-82ТB, sekiz namlulu 8-М-8 birkaç MO tekneye yerleştirildi. Amfibi operasyonları sırasında hem düşman gemilerle yapılan savaşlarda hem de kıyıdaki hedeflerde Karadeniz’de aktif olarak kullanılıyorlardı. Örneğin, SKN 1942, No.044 ve No.084'in sonunda, Cape Iron Horn civarında, PC bir Alman bataryasıyla bombalandı. Üç sekiz atışlık voleybolun ardından ezildi.
Bu keşif grubunun inişine izin verdi. 1942-43 toplam Karadeniz'de, 2514 PC'ler tekneler tarafından kullanılmıştır.
Karadeniz Savunma Bakanlığının en aktif katılımı, amerikan amfibi operasyonlarına katıldı - Güney Ozereyka'da, Malaya Zemlya'da, Taman Yarımadası'nda, Kerch-Eltigen iniş operasyonu. Teknenin en büyük katkısı, Novorossiysk iniş operasyonunun başarısına katkıda bulundu. Büyük gemiler buna karışmadı ve her şeyin sivrisinek filosunun tekneleri tarafından yapılması gerekiyordu. 12 teknelerinin her biri MO-4, gemiye 50-60 paraşütçüler almak zorunda kaldı ve iki ya da üç motorlu teknede veya paraşütçülerle uzun teknede iniş alanına açıldı. Bir uçuş için, böyle bir "kavrama", 160 olan paraşütçülere teslim etti. silah ve mühimmat. Eylül ayındaki 02.44 10'te, tekneler, bataryalar ve uçaklar limana torpidolar, bombalar, PC'ler ve topçu ateşi ile saldırdı. Liman iyi tahkim edildi ve Almanlar, gemilerde topçu ve harç ateşi amaçlı kasırga açtı, ancak iniş kuvvetinin üç birliğinin inişi başladı. SKA #1943, limana atılım sırasında hasar gördü, ancak 081 paraşütçüsünü Asansör iskelesine indi. SKA №53, SKA №0141'in sol tarafına çarptı, kontrolünü kaybetti, ancak Eski Yolcu yat limanına 0108 gemileri indi. SKA №67 kaybı olmadan Novorossiysk'e girdi ve paraşütçüler iskeleye the0111 2 indi. Düşman ateşi altındaki SKA №68, №031 iskelesine girdi ve 2 denizcilerini indi. SKA No.64, iskele No.0101 5'a bir paraşütçü kurdu ve geri dönerken hasarlı bir SKA No.64'i saldırıya uğradı. SKA No. XXUMX “Sea Soul”, limana giremedi, düşmanın topçu ateşi hasar gördü, gemide bir yangın çıktı ve tekne Gelendzhik'e geri dönmek zorunda kaldı. Paraşütçülerin inişinden sonra hayatta kalan tekneler, köprüleri koruyarak iletişimi koruyarak mühimmat ve takviye vermeye başladı. Filo tarihçisi M.Ö. Biryuk bu saldırı hakkında şunları yazdı: "Novorossiysk operasyonu, bencilce ve cesurca mücadele eden ve olağanüstü askeri beceriler sergileyen küçük avcılardan gelen cesaret ve kararlılık, cesaret ve cesaret modeli haline geldi." Karadeniz Filosunun komutanının Novorossiysk iniş operasyonu tamamlandıktan sonra tüm gemilerin filo mürettebatı inşa ederek Poti'ye geri dönen küçük avcıları ağırlama emri vermesi tesadüf değildir.
В hikayeler Filomuz küçük avcı mürettebatı tarafından bırakılan birçok özelliğe sahiptir. Onlardan birini anlat. 25 Mart 1943 SKA # 065, Tuapse'e giden “Achilleon” taşımasına eşlik etti. Denizde kuvvetli bir fırtına vardı, heyecan 7 puanlarına ulaştı. Nakliye Alman uçakları tarafından saldırıya uğradı, ancak tekne tüm saldırılarını engellemeyi başardı ve hedefin saldırmasına izin vermedi. Sonra Alman asları parazitleri ortadan kaldırmaya karar verdi ve tekneye geçti. “Yıldız” saldırıları başlattılar, ancak gemi komutanı, Binbaşı P.P. Sivenko tüm bombalardan kaçmayı başardı ve doğrudan isabet alamadı. Tekne, kıymık ve mermilerden yaklaşık 200 delik aldı, gövde kırıldı, tekerlek yuvası kaydırıldı, tanklar ve boru hatları delindi, motorlar sustu, burun üzerindeki süslemeler 15 derecelere ulaştı. Kayıplar, 12 denizcilerine aitti. Uçak mühimmatı kullandı ve uçup gitti ve teknede motorları harekete geçirdiler ve taşımaları yakaladılar. Bu savaş için bütün mürettebata emir ve madalya verildi ve tekne Muhafızlara dönüştürüldü. Bu, böyle bir şerefle onurlandırılan SSCB Donanması'nın tek teknesi.
Eylül ayındaki 1944'te Karadeniz savaşı sona erdi, ancak MO-4 botları iki fahri görev daha tamamlamak zorunda kaldı. Kasım ayında, 1944, Sevastopol filosuna geri döndü. Filonun ana üssüne geçişte MO-4 sayısız tekneye eşlik etti. Şubat ayında 1945, MO-4 türündeki tekneler, Müttefik Yalta Konferansının yapıldığı Livadia Sarayı'nın denizden korunmasına katıldı. Almanya'nın yenilgisine katkılarından dolayı, küçük avcıların 1 ve 4 Novorossiysk, 5 ve 6 Kerç bölümleri Kızıl Bayrak Nişanı ile ödüllendirildi. Sovyetler Birliği'nin On Kahramanı, Karadeniz Savunma Bakanlığı'nda savaştı.
Baltık'taki son savaşlar
1944-45’te, Baltık Denizi’ndeki durum değişti: Birliklerimiz engellenmemiş Leningrad’ı harekete geçirdi, bütün cephelere saldırdı ve Baltık devletlerinin kurtuluşu için savaştı. Finlandiya savaştan çıktı ve Kızıl Bayrak Baltık Filosu gemileri üslerini aktif olarak kullanmaya başladı. Ancak Kızıl Bayrak Baltık Filosunun büyük gemileri Leningrad ve Kronstadt'ta kaldı, sadece denizaltılar ve "sivrisinek" filosu savaştı. Baltık Filosunun iletişimi gerildi, taşınan kargo miktarı arttı, Moskova Bölgesi'ndeki gemilerdeki yük arttı. Hala konvoyları korumaya, denizaltılara eşlik etme, birlikler çıkarma, trol yapma ve Finlandiya ve Alman denizaltılarıyla savaşmaya emanet edildiler. Almanlar iletişimimizde eylem için denizaltıları aktif olarak kullanmaya başladı. 30 Temmuz 1944, Björkesund Boğazı'ndaki bir Alman denizaltı tarafından "MO-105" adlı kitap tarafından gömüldü. MO-SWW, Baş Teğmen A.P. tarafından komuta edildi. Diz. Varışta, batırılmış teknenin ekibinden 7 denizcilerini kurtardı ve bir denizaltı aramaya başladı. Bu alan sığdı ancak tekne bulunamadı. Sadece akşamları KM-910 baca kesicisi teknenin yüzeye çıktığını bildirdi. MO-SW ona saldırdı ve bir dizi derinlik yükü (8 büyük ve 5 küçük) dalış bölgesine attı. Suyun altında kuvvetli bir patlama meydana geldi, çeşitli nesneler yüzmeye başladı, suyun yüzeyi bir yakıt tabakasıyla kaplandı. Ve yakında altı denizaltı su yüzüne çıktı. Onlar yakalandı ve üsse götürüldü. Sorgulama sırasında, denizaltı komutanı "11-250", teknenin en son kendi kendini yönlendiren torpido T-5 ile silahlı olduğunu söyledi. Yüzeye çıkarıldı, Kronstadt'a transfer edildi, bir iskeleye koyuldu ve torpilleri çıkardı. Yapıları incelendi ve Sovyet tasarımcıları onları etkisiz hale getirmenin yollarını buldu. 9 Ocak Tallinn alanında 1945 "MOI24" denizaltı "U-679" battı.
Almanya'nın yenilgisine katkıları için, MO motorlu teknelerin 1 bölümü Muhafızlar oldu ve 5 ve 6 bölümleri Kızıl Bayrak'ın emirlerini aldı. Sovyetler Birliği'nin üç kahramanı Savunma Bakanlığı'nın Baltık botlarında savaştı.
Bellek
Savaşın bitiminden sonra, MO-4 tipi hayatta kalan tekneler sınır muhafızlarına transfer edildi. Bunun bir parçası olarak, 50'lerin sonuna kadar hizmet vermeye devam ettiler. Sonra hepsi silindi ve demonte edildi: Anılarında, yalnızca 1954'ta yayınlanan "Sea Hunter" adlı renkli bir film vardı, içinde gerçek bir "midge" çekildi. Fakat Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında “kara sineğin” mürettebatının şanlı eylemleri unutulmadı. Bu, savaş yıllarının mektuplarını, hatıralarını, fotoğraflarını ve diğer emanetlerini toplayan büyük bir gazi ustasıdır. Askeri şeref odaları, küçük müzeler, kampçıların şanlı işleri hakkında makaleler yayınlamaya gönüllü oldular.
Bütün savaşı Baltık ortalarında geçiren Igor Petrovich Chernyshev'in aktivitelerine dikkat çekiyor. İlk başta kıdemli asistandı, daha sonra tekneyi ve bileşiği komuta etti.
tekneler. Birçok savaşta yer aldı, defalarca yaralandı. Savaştan sonra Red Banner Baltık Filosu teknelerinin savaşa katılımıyla ilgili materyaller topladı. Makaleleri Krasnaya Zvezda, Sovetsky Filosu ve Kızıl Bayrak Baltık Filosu gazetelerinde, Sovetsky Sailor, Sovetsky Asker ve Model Tasarımcısı dergilerinde yayınlandı. 1961'te “On the Sea Hunter” adlı hatıraları, 1981'te “On Friends-Comrades” adlı kitabı yayınlandı.
Hayatım boyunca, Karadeniz Filosunun küçük avcıları Vladimir Sergeyevich Biryuk'un savaş aktivitelerini inceledim. Savaş yıllarında MO-022'te görev yaptı ve denizci olan Kafkasya savaşları Odessa ve Sevastopol savunmasında yer aldı.
inişler. “Tekneler ve Yatlar” dergisinde “Gangut” koleksiyonunda yazılar yayınladı. 2005'ta temel araştırması “Her zaman önde. Karadeniz’deki savaşta küçük avcılar ... 1941-1944 ». Tarihçilerin MoD'nin eylemlerine haksız yere dikkat etmediklerini ve bu boşluğu doldurmaya çalıştıklarını belirtti.
SSCB'deki kıdemli teknelerin yardımıyla, MO-4 tipinde iki küçük avcı tutmayı başardılar. Karadeniz Filosunun Muhafızları "MO-065", Novorossiysk'deki "Küçük Arazi" ye kuruldu. Müzede Osinovets Leningrad bölgesinde köyde "Yaşam Yolu" "MO-125" Ladoga Flotilla koydu. Maalesef, zaman acımasız ve şimdi Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın bu eşsiz kalıntılarının kaybı için gerçek bir tehdit var. Buna izin vermemeliyiz, torunlar bunun için bizi affetmeyecek.
Küçük bir avcı tipi MO-4'in taktik ve teknik özellikleri
Yer değiştirme, t:
56,5
Boyutlar, m:
26,9x3,9x1,3
Santral, hp:
2550
Maksimum hız, deniz mili:
26
Güç rezervi, miller:
800
silahlanma:
2х45-mm, 2х12,7-mm, 8 büyük ve 24 küçük derinlik şarjları
Mürettebat, dostum:
24