Okuma labirentinin bilinmezliklerinde, çıkışa değil kayboluşlara, yüzeye değil derinliklere gönül vermiş bir okur olarak Marx ve Engels okumalarımı zihnimde tarihsel bağlama oturtmak ve doğru anlamlandırmak için sosyalist düşünce mirasını ana hatlarıyla öğrenmeyi hedefledim ve bu yolculukta kendime bir rehber edindim: Kathleen Sears'tan Sosyalizm 101.
Sears bu hızlandırılmış sosyalizm yolculuğunda kronoloji ve konsept çerçevelerinde bölümler halinde okurunu üç yüz yıllık bir mirasla tanıştırıyor. Thomas Moore'un Ütopya'sı Fourier ve Saint-Simon'un ütopik sosyalizmlerine dönüşürken Saint-Simon'cu sosyalistler arasında Nathaniel Hawthorne ve Louisa May Alcott gibi yazarlar olduğunu öğreniyoruz. Ardından Marx ve Engels'le karşılaşıp ilk "proleterya diktatörlüğü" olan Paris Komünü yıllarına uzanıyoruz. Tabii ki takvimler 1917'yi gösterirken sayfalarda Lenin'in çehresi beliriyor, Saint Petersburg'ken Petrograd olmuş o haşmetli şehir Leningrad'a (d)evrilirken bir yanımızda Troçki diğer yanımızda Stalin yükseliyor. Okuduğumuz her satırda Orwell'ı anlamlandıran gerçeklere kulak veriyoruz. Ve o anda, kızıl bir güneş doğudan yükseliyor: Mao Zedong. Yakıyor tarlaları, çekiyor perdeleri. Hayaller hakikate ulaşamazken üçüncü yolların adamı Tito beliriyor Yugoslavya'da. Bir yanda da kültürel Marksizm oluşuyor, kabarık bir liste bu: Gramsci, Adorno, Marcusse, Habermas, Benjamin. İngiltere ne alemde derseniz bizi kendine has William Morris ve "New Age'ci" yazarlar karşılıyor orada: Ezra Pound ile G. K. Chesterton. Ve yol uzar giderken Thatcherizm peydahlanıyor, Gorbaçov sahneye çıkıyor, bir devir kapanırken yenisi açılıyor. Bambaşka mekanlar, yoruma karşı yorumlar: Mısır'ı Cemal Abdünnasır'ı, Hindistan'ın İndira Gandhi'si. Ve modern, ve çağdaş: Büyük Buhran'dan McCarthyciliğe yol alan, oradan komşuya Fidel Castro'ya uğrayan ve yolunu neoliberalizmin harabelerinde sonlandıran yeni soğumuş bir yangının külleri. Nihayet, Yeşiller! Gelecek, hemen, şimdi: Sanders ve Ocasio-Cortez.
Son tahlilde Sears'ın Sosyalizm 101'i vaadini karşılayan, girişlerin sakil kaderine hapsolmamış bir giriş olmayı başarıyor. Labirentte kaybolmamak için çıktığımız yolda yeni kayboluşların eşiğinde soluk soluğa buluyoruz kendimizi. Hayat kısa, sanat uzun, devrimler sonsuz. Okumak tam da bu anda güzel: Kaybolduğunda.