We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
horozrill
27 Mart 1914'te Nashville, Tennessee'de doğan Dan Robertson Cockrill, 18 Mayıs 1935'te ensign olarak atandı. 16 Haziran 1941'de aktif görev için rapor verdi ve 22 Ekim 1941'de Meredith'e (DD-434) katıldı. 19 Ekim 1942'de öldü. 4 gün önce Meredith torpidolandığında yaralandı.
(DE-398: dp. 1,200; 1. 306'; b. 36'7"; dr. 8'7"; s. 21 k.; cpl. 186; a. 3a", 3 21" tt., 8 bölüm, 1 dcp.(hh.), 2 perde; cl. Edsall )
Cockrill (DE-398) 29 Ekim 1943'te Brown Shipbuilding Co., Houston, Teksas tarafından fırlatıldı; Teğmen Cockrill'in annesi Bayan Cockrill tarafından desteklenmektedir; 24 Aralık 1943'te görevlendirildi, Komutan Binbaşı S. Farnham; ve Atlantik Filosuna rapor edildi.
Cockrill, Norfolk'u 23 Şubat 1944'te Kazablanka için konvoy eskort göreviyle temizleyerek 5 Nisan'da New York'a döndü. Eğitim ve onarımdan sonra, 7 Eylül'de New York'a dönen Bizerte'ye bir konvoy için Norfolk'u temizlediğinde 24 Temmuz'a kadar doğu kıyısında çeşitli operasyonlar gerçekleştirdi. Bermuda'daki kıyı eskort görevi ve eğitimi, 4 Aralık'ta Meksika Körfezi'nde bir denizaltı araması için denize açılıncaya kadar devam etti. 26 Aralık 16 Ocak 1945'te Bogue (CVE 9) ve bir eskort birliği ile operasyonel eğitim için Bermudan sularına gitti ve ardından Narragansett Körfezi'ndeki taşıyıcı kalifikasyon eğitimine ve Casco Körfezi'ndeki eğitime katıldı.
11 Nisan'dan 11 Mayıs 1945'e kadar Cockrill, Bogue grubuyla birlikte bir denizaltı karşıtı devriyedeydi. Çok sayıda U teknesinin bilinen mevcudiyetine karşı Grönland'dan Carolinas'a kadar bir taşıyıcı grup bariyerinde görev yapan Cockrill, 24 Nisan'da yüzeye zorlanan ve mürettebatı tarafından suya düşen U-546 saldırısına katıldı. .
Cockrill, 19 Mayıs'ta New York'tan Charleston Guantanamo, Panama Kanalı ve San Diego'ya doğru yola çıktı ve 14 Temmuz'a vardı. İki gün sonra, 20 Ağustos'a kadar eğitim için Pearl Harbor'a gitti ve 30 Ağustos'ta Saipan'a yelken açtı. Konvoy eskort görevine atandı, işgali desteklemek için Saipan ve Guam'dan Okinawa ve Japon limanlarına kadar operasyon yaptı. 14 Kasım 1945'ten 11 Ocak 1946'ya kadar Guam'dan eğitime devam etti, ardından 26 Şubat'ta Boston'a gitmeden önce San Pedro, Kaliforniya'ya uğramak için yola çıktı. Kıyı operasyonlarından sonra Cockrill, 21 Haziran 1946'da hizmet dışı bırakıldığı Green Cove Springs, Fla.'daki Rezerv Filosuna rapor verdi.
Cockrill DE-398 - Tarihçe
Bu Multimedya Sunumu ile Cruise Book'u Hayata Geçirin
Bu CD Beklentilerinizi aşacak
Denizcilik tarihinin büyük bir parçası.
tam bir kopyasını satın alıyor olacaksınız. USS Horoz DE 398 İkinci Dünya Savaşı sırasında seyir kitabı. Her sayfa bir yere yerleştirildi. CD Yıllarca keyifli bilgisayar izleme için. NS CD özel etiketli plastik bir kılıf içinde gelir. Her sayfası geliştirilmiştir ve okunabilir durumdadır. Bunun gibi nadide yolculuk kitapları, eğer satılık bir tane bulabilirseniz, gerçek basılı kopyayı satın alırken yüz dolar veya daha fazla satar.
Bu, kendiniz veya onun gemisinde hizmet etmiş olabileceğini bildiğiniz biri için harika bir hediye olur. Genellikle sadece BİR Ailedeki kişinin orijinal kitabı vardır. CD, diğer aile üyelerinin de bir kopyasına sahip olmasını mümkün kılar. Hayal kırıklığına uğramayacaksınız, bunu garanti ediyoruz.
Bu kitaptaki bazı maddeler şu şekildedir:
- Bölünmüş fotoğrafları isimlerle gruplandırın
- Birçok ekip etkinliği fotoğrafı
- Gemi geçmişi açıklaması
- Bölünmüş sorumluluklar
- ekvator geçişi
- Mürettebat listesi (isim ve rütbe)
150'den fazla resim ve 64 sayfada anlatılan gemi hikayesi.
Bu CD'yi bir kez görüntülediğinizde, İkinci Dünya Savaşı sırasında bu Muhrip Eskort'ta hayatın nasıl olduğunu öğreneceksiniz.
USS COCKRILL DE-398 Çerçeveli Donanma Gemisi Teşhiri
Bu, USS COCKRILL'i (DE-398) anan güzel bir gemi sergisidir. Sanat eseri USS COCKRILL'i tüm görkemiyle tasvir ediyor. Geminin sanatsal bir konseptinden daha fazlası olan bu sergi, özel olarak tasarlanmış bir gemi arması plaketi ve oyulmuş bir gemi istatistik plaketi içerir. Bu ürün, özel kesim ve boyutlandırılmış çift paspaslarla zengin bir şekilde tamamlanmıştır ve yüksek kaliteli siyah çerçeve ile çerçevelenmiştir. Gemi teşhirlerimizi tamamlamak için sadece en iyi malzemeler kullanılır. Donanma Emporium Gemi Teşhirleri, herhangi bir Donanma denizcisi için cömert ve kişisel bir hediyedir.
- İnce siyah keçe üzerine yerleştirilmiş özel tasarım ve ustalıkla oyulmuş Donanma arması
- Sanat eseri, ağır mat üzerinde 16 inç X 7 inç
- Gemi hayati istatistiklerini belirten oyulmuş plaket
- Yüksek kaliteli 20 inç X 16 inç siyah çerçeve içinde
- Paspas renk seçenekleri
LÜTFEN DİĞER BÜYÜK USS COCKRILL DE-398 BİLGİLERİMİZE BAKINIZ:
USS Cockrill DE-398 Ziyaretçi Defteri Forumu
Bültenimiz
Ürün Açıklaması
USS Horoz DE 398
"Kişiselleştirilmiş" Kanvas Gemi Baskısı
(Sadece bir fotoğraf veya poster değil, bir sanat eseri!)
Her denizci gemisini severdi. Bu onun hayatıydı. Muazzam sorumluluğa sahip olduğu ve en yakın gemi arkadaşlarıyla yaşadığı yer. Kişi yaşlandıkça gemiye olan takdiri ve Donanma deneyimi güçleniyor. Kişiselleştirilmiş bir baskı, sahiplenmeyi, başarıyı ve asla kaybolmayan bir duyguyu gösterir. Sevilen biri artık yanınızda olmasa bile gururunuzu göstermenize yardımcı olur. Baskının yanından her geçtiğinizde o kişiyi veya Donanma deneyimini kalbinizde hissedeceksiniz (garantili).
Görüntü, varsa armasının bir görüntüsü ile okyanusun veya körfezin sularında tasvir edilir. Baskının alt kısmında geminin adı yazılıdır. Kendinizi veya onun gemisinde hizmet etmiş olabileceğini tanıdığınız birini anmak için ne harika bir kanvas baskı.
Basılan resim tam olarak gördüğünüz gibidir. Kanvas boyutu 8"x10" olduğu gibi çerçevelemeye hazırdır veya kendi tercihinize göre ilave bir mat ekleyebilirsiniz. Ayrıca 13" X 19" tuval üzerine daha büyük bir resim boyutu (11"x 14") satın alma seçeneğiniz de vardır. Baskılar sipariş üzerine yapılır. Paspaslanıp çerçevelendiğinde harika görünüyorlar .
Biz KİŞİSELLEŞTİR "Ad, Rütbe ve/veya Hizmet Yılı" veya belirtmesini istediğiniz herhangi bir şey ile baskı (EK ÜCRET YOK). Gemi fotoğrafının hemen üstüne yerleştirilmiştir. Baskıyı satın aldıktan sonra bize e-posta gönderin veya ödemenizin notlar bölümünde üzerine ne yazdırmak istediğinizi belirtin.
Birleşik Devletler Donanması Denizci Adınız BURADA Gururla Hizmet Vermektedir Eylül 1963 - Eylül 1967
Bu, herhangi bir tarihi askeri koleksiyona güzel bir hediye ve harika bir katkı olacaktır. Ev veya ofis duvarını süslemek için harika olurdu.
"Büyük Deniz Resimleri" filigranı baskınızda OLMAYACAKTIR.
Bu fotoğraf basılmıştır Arşiv-Güvenli Asitsiz tuval yüksek çözünürlüklü bir yazıcı kullanarak ve uzun yıllar dayanmalıdır.
Eşsiz doğal dokuma dokusu nedeniyle kanvas, özel ve ayırt edici görünüm bu sadece tuval üzerine yakalanabilir. Kanvas baskının cama ihtiyacı yoktur, bu nedenle baskınızın görünümünü iyileştirir, parlamayı ortadan kaldırır ve toplam maliyetinizi düşürür.
Bu öğe veya paranızın geri ödenmesiyle hayal kırıklığına uğramayacağınızı garanti ediyoruz. Ayrıca, kanvas baskıyı koşulsuz olarak değiştireceğiz. BEDAVA baskınıza zarar verirseniz. Sizden yalnızca cüzi bir ücret artı nakliye ve taşıma ücreti alınır.
Bültenimiz
Ürün Açıklaması
USS Horoz DE 398
İkinci Dünya Savaşı Yolculuğu Kitabı (NADİR BULUNAN)
Bu Multimedya Sunumu ile Cruise Book'u Hayata Geçirin
Bu CD Beklentilerinizi Aşacak
Donanma tarihinin büyük bir parçası.
satın alıyor olurdunuz USS Horoz İkinci Dünya Savaşı sırasında seyir kitabı. Her sayfa bir yere yerleştirildi. CD Yıllarca keyifli bilgisayar izleme için. NS CD özel etiketli plastik bir kılıf içinde gelir. Her sayfası geliştirilmiştir ve okunabilir durumdadır. Bunun gibi nadide yolculuk kitapları, eğer satılık bir tane bulabilirseniz, gerçek basılı kopyayı satın alırken yüz dolar veya daha fazla satar.
Bu, kendiniz veya onun gemisinde hizmet etmiş olabileceğini bildiğiniz biri için harika bir hediye olur. Genellikle sadece BİR Ailedeki kişinin orijinal kitabı vardır. CD, diğer aile üyelerinin de bir kopyasına sahip olmasını mümkün kılar. Hayal kırıklığına uğramayacaksınız, bunu garanti ediyoruz.
Bu kitaptaki bazı maddeler şu şekildedir:
- Bölünmüş fotoğrafları isimlerle gruplandırın
- Birçok ekip etkinliği fotoğrafı
- Gemi geçmişi açıklaması
- Bölünmüş sorumluluklar
- ekvator geçişi
- Mürettebat listesi (isim ve rütbe)
150'den fazla resim ve 64 sayfada anlatılan gemi hikayesi.
Bu CD'yi bir kez görüntülediğinizde, İkinci Dünya Savaşı sırasında bu Muhrip Eskort'ta hayatın nasıl olduğunu öğreneceksiniz.
Ek Bonus:
- 22 Dakika Ses " Amerikan Radyosu Homefront'u Harekete Geçiriyor " İkinci Dünya Savaşı (Ulusal Arşivler)
- 22 Dakika Ses " Mihver Devletleri için Müttefik Dönekler Yayını " İkinci Dünya Savaşı (Ulusal Arşivler)
- Bir "'un 20 Dakikalık Sesi 1967 Ekvator Geçişi " (Bu gemi değil, Tören Gelenekseldir)
- "'un 6 Dakikalık Sesi Eğitim Kampının Sesleri " 50'lerin sonu 60'ların başında
- Diğer İlginç Öğeler şunları içerir:
- Askerlik Yemini
- Denizciler Creed
- Birleşik Devletler Donanmasının Temel Değerleri
- Askeri Davranış Kuralları
- Donanma Terminolojisinin Kökenleri (8 Sayfa)
- Örnekler: Scuttlebutt, Yağı Çiğnemek, Ödemek İçin Şeytan,
- Hunky-Dory ve daha fazlası.
Neden basılı kitap yerine CD?
- Resimler zamanla bozulmayacaktır.
- Kendi kendine yeten CD yüklenecek yazılım yok.
- Küçük resimler, içindekiler ve dizin kolay görüntüleme referans.
- Dijital bir kitap olarak görüntüleyin veya bir slayt gösterisi izleyin. (Zamanlama seçeneklerini siz belirlersiniz)
- Arka plan vatansever müzik ve Donanma sesleri açılıp kapatılabilir.
- Görüntüleme seçenekleri yardım bölümünde açıklanmıştır.
- Favori sayfalarınızı işaretleyin.
- Ekranınızdaki kalite, basılı bir kopyadan daha iyi olabilir. herhangi bir sayfayı büyüt.
- Yön tuşları veya fare ile kontrol ettiğiniz tam sayfa görüntüleme slayt gösterisi.
- Bir Microsoft platformunda çalışmak üzere tasarlanmıştır. (Apple veya Mac değil) Windows 98 veya üzeri ile çalışır.
"Navyboy63"'tan Kişisel Yorum
Seyir defteri CD'si, özellikle siz veya sevdiğiniz biri gemide görev yaptıysanız, kendiniz, çocuklarınız veya torunlarınız için tarihi aile mirasını korumanın harika ve ucuz bir yoludur. Özellikle artık insan bağınız yoksa, geçmişle bağlantı kurmanın bir yoludur.
Sevdiğiniz kişi hala bizimleyse, bunu paha biçilemez bir hediye olarak görebilir. İstatistikler, denizcilerin sadece %25-35'inin kendi seyir defterini satın aldığını gösteriyor. Birçoğu muhtemelen sahip olmayı diledi. Onlara geçmişlerini önemsediğinizi göstermenin ve onların ve diğer birçok kişinin sizin ve dünya için yaptıkları fedakarlığı takdir etmenin güzel bir yolu. ÖZGÜRLÜK ülkemizin. Ayrıca okul araştırma projeleri için veya sadece II. Dünya Savaşı belgelerine ilgi duymak için harika olurdu.
Bu harika kitaplara ilgi duymaya başlayana kadar, İkinci Dünya Savaşı'nda bir denizci için hayatın nasıl olduğunu asla bilemezdik. İkinci Dünya Savaşı sırasında USS Essex CV 9'da görev yapan bir akrabanın varlığından asla haberdar olmadığımız resimler bulduk. Çok genç yaşta vefat etti ve hikayelerinin çoğunu dinleme şansımız olmadı. Yakın zamana kadar hiç görmediğimiz seyir defterine bir şekilde bakmak, aileyi mirası ve Deniz mirası ile yeniden bağladı. Gezi kitabında resimleri bulamasak bile, onun için hayatın nasıl olduğunu görmenin harika bir yoluydu. Şimdi bunları aile hazineleri olarak görüyoruz. Çocukları, torunları ve büyük torunları, gurur duyabilecekleri küçük bir şekilde ona her zaman bağlanabilir. Bizi bu harika seyir kitaplarının araştırma ve geliştirmesini yapmaya motive eden ve yönlendiren şey budur. Umarım siz de aileniz için aynı şeyi yaşayabilirsiniz.
Herhangi bir sorunuz varsa, lütfen satın almadan önce bize bir e-posta gönderin.
Kargo ve paketleme masraflarını alıcı öder. ABD dışındaki nakliye ücretleri konuma göre değişir.
Geri bildirimimizi kontrol edin. Bu CD'leri satın alan müşteriler üründen çok memnun kaldılar.
Bizi de mutlaka ekleyin!
İlginiz için teşekkürler!
Tarafından desteklenmektedir
Ücretsiz listeleme aracı. Öğelerinizi hızlı ve kolay bir şekilde listeleyin ve aktif öğelerinizi yönetin.
Bu CD yalnızca kişisel kullanımınız içindir
Telif Hakkı © 2003-2010 Great Naval Images LLC. Her hakkı saklıdır.
Cockrill DE-398 - Tarihçe
Massanutten, Shenandoah Nehri boyunca, Avrupa kolonizasyonu, Fransız Kızılderili Savaşı, Amerikan Bağımsızlık Savaşı, 1812 Savaşı, İç Savaş ve daha sonra başka bir yüz elli "değerli yıl" gibi olaylar tarafından birçok kez üzerlerine yazılan palimpsest bir manzaradır. olaylar" Amerikan tarihi kitabında. Şansımıza, bu olayların birçoğu Massanutten'de kapsamlı bir şekilde belgelenmiştir, ancak çoğu zaman sakinlerin kamusal ve özel hayatlarının günlük olaylarını kaydetmenin zararınadır. Yine de, bu bölge hakkında yeterince genel ve samimi malzeme var, eminim ki çeşitli tarihi tezler üzerinde çalışan birçok yüksek lisans öğrencisinin zamanını sonsuza kadar işgal edecektir.
Her ne kadar web sitemin bu bölümüyle özellikle 18. yüzyılın sonlarında ve 19. yüzyılın başlarında Beaver ailesinin erken tarihiyle ilgileniyorum (bu web sitesinin varsayılan birincil ailesinin Fauquier County'deki erken tarihiyle bazı paralelliklerden kurtulma umuduyla). , Cockrills), Massanutten'in belgelenmiş labirent aile bağlantılarını gözden kaçırmak zordur. Bu, herhangi bir şekilde özümsenmesi zor, zengin ve görünüşte çelişkili bir duvar halısına dokunan bir hikaye: diğerlerinden yalnızca bir satır alay edildiğinde kafa karıştırıcı bir karmaşa haline geliyor. Bölgeye kısa bir ziyaret yaptıktan sonra, bu yer hakkında biraz bilgi edinmeye çalışırken kolayca algılayabileceğiniz derin tarih duygusundan yine de derinden etkilendim. Bu sayfalarda topladıklarım, bir şekilde Kunduzlara bağlı olan çeşitli aileler hakkında kütüphanelerde ve Web'de bulabildiklerimle zenginleştirilmiş alan hakkında birkaç rastgele "klasik" saksağan parçacığıdır. Bununla birlikte, her şeyi kapsayıcı veya en son bilimsel araştırma değil, ancak bu muazzam hikayenin ana hatlarını kavramak için "alçakta asılı meyve" olarak hangi tarihlerin mevcut olduğunun bir temsili olmayı amaçlamıştır.
Forerunners: A History or Genealogy of the Strickler Families They Kith and Kin, Harry M. Strickler (Harrisonburg, Virginia: 1925), s. 21-22:
İlk yerleşim neredeydi
Şimdi bahsettiğim Massanutten bir kasaba ya da dağın adı değil, Massanutten Dağı ile Shenandoah Nehri arasında, Fairfax hattının birkaç mil kuzeyinde ve hemen doğusundaki Page County, Virginia'nın güzel bir bölümünün adıdır. Söz konusu dağda Yeni Pazar Boşluğu olarak bilinen bir boşluk. Yeni Pazar'dan doğuya, dağın üzerinden ve nehre uzanan boşluktan çizilen hayali bir çizgi, Massanutten'i neredeyse iki eşit parçaya bölerdi. Boşluktan geçen otoyol üzerinden New Market'ten Luray'e giderken, Massanutten Ülkesi dağının tepesinden ve Blue Ridge'e doğru uzanan Page County'nin büyük bir bölümünden muhteşem bir manzara elde edilir. Bu noktada nehrin doğusundaki manzara, Shenandoah'ın doğu kolları olan Hawksbill ve Mill Creek tarafından boşaltılan bölgeyi içerir ve muhtemelen Page County'nin daha iyi topraklarının yarısını, hatta daha fazlasını içerir.
Page County'deki Shenandoah Nehri, Massanutten Dağı'nın doğu tabanı boyunca kuzey-doğu yönünde akar ve yolunda bir dizi zarif eğriyi tanımlar. Massanutten Ülkesi'ne yaklaşırken, boşluğun güneyindeki dağın tabanına sarılır, ancak hemen vadiye doğru yayılır, ancak tekrar boşluğun kuzeyindeki dağa geri dönerek, büyük ölçüde verimli toprakları kucaklayan düzensiz bir yarım daireyi tamamlar. nehir tabanı seviyesindeki arazi, -- kabaca 2500 dönümlük bir alan. Bu viraj, nehirdeki diğer virajlardan kolayca ayırt edilir, çünkü çoğu gibi bir noktaya yaklaşmaz, ancak nehir yaklaşık iki mil boyunca neredeyse kuzeydoğuya doğru akar.
Massanutten Deresi adı verilen küçük, berrak bir dere boşlukta yükselir ve Massanutten ülkesinden doğuya doğru akar ve bölgeyi yaklaşık iki eşit parçaya böler. İlk yerleşimcilerin çoğu evlerini bu nehrin kıyısında inşa etti. En az dört kişinin evi, Benjamin ve Isaac Strickler, Brubaker ve Stone, birbirine kısa bir mesafede dere üzerine inşa edildi.
Başlangıçta Massanutten adı, şüphesiz daha geniş bir bölge kapsamına uygulandı. Jacob Stover'ın Alma'dan Hawksbill'in ağzına kadar uzanan, on mil veya daha fazla bir mesafeye ulaşan 5.000 dönümlük daha düşük patenti, ilk günlerde Massanutten patenti olarak anılıyordu.
1796'da yayınlanan bir haritada, Page'deki nehrin "Massanutten veya Güney Şube" olarak adlandırıldığını görüyorum. Bu harita Aile Başkanları ile bağlantılıdır. Massanutten, vadinin erken tarihinde önemli bir isimdi. Muhtemelen ilk yer adıydı. 1746'da Yeni Pazar'daki boşluk Massanutten Boşluğu olarak biliniyordu çünkü Massanutten o zamanlar var olmayan Yeni Pazar'dan çok daha önemliydi. Bu sırada dağ, Zirveli Dağ olarak biliniyordu. Daha sonra isim, Harrisonburg'dan Strassburg'a elli mil kadar uzanan sıradağlara eklendi.
Atalarımız bu noktada bulunduklarında, İsviçre'deki kendi Alplerinden farklı olmayan, muhtemelen o kadar yüce, belki de o kadar ürkütücü değil, ama yine de güzel bir manzara buldular, -- "Tanrı gibi insanlar için Tanrı gibi bir manzara, Tanrı için Tanrı- amaçlar gibi." Manzara fazla güzel, fazla heybetli, fazla heybetli, fazla ulvi, fazla harika ve tarif edilemeyecek kadar Cennet gibi. Bu yüzden teşebbüs etmeyeceğim. Bazen bu harika manzaranın ortasında yaşayan insanların bunu takdir etmediğini düşünüyorum. yanılıyor olabilirim. umarım öyleyimdir.
John W. Wayland'ın yazdığı A History of Shenandoah County Virginia'dan (Shenandoah Publishing House, Strasburg, VA: 1927), s. 48 - 49:
Kercheval [Virginia Vadisi Tarihi, Samuel Kercheval (1833)] Vadinin Herodot'u şöyle diyor: "Shenandoah'ın iki büyük kolu, çatallarından yukarıya doğru, en eski yerleşim yerlerimiz arasındaydı." Ancak, ona göre Jost Hite, Vadi'nin en büyük Öncüsüydü. Hite, bir dizi akraba ve arkadaşla birlikte, 1731'de Shawnee Spring'in (Winchester) birkaç mil güneyine yerleşti. John Lewis ve takipçileri, 1732'de Staunton'u kurdu. Bay Kemper ve diğerleri tarafından yapılan son araştırmalar, Massanutten'in olduğu gerçeğini ortaya çıkardı. 1727 veya 1728 gibi erken bir tarihte yerleşmiştir. Bizim için korunan Massanutten öncülerinin isimleri Adam Miller, Abram Strickler, Mathias Selzer, Philip Long, Paul Long, Michael Rinehart, John Roads, Michael Kauffman ve Jacob Stover'dır. Onların torunları bugün Massanutten topraklarında ve Page, Shenandoah ve Rockingham'ın komşu bölgelerinde çok sayıda ve etkili ve birçoğu ün ve servet için çok uzaklara gitti. Bu öncülerin çoğu ya da tümü, Pennsylvania'ya ya da komşu kolonilere ilk kez gelen Almanlardı ve dini ilişkilere gelince, bunlar esas olarak Mennonitler ve Luthercilerdi. Dolambaçlı Shenandoah boyunca verimli topraklar seçtiler ve vahşi doğada kalabalık evler oymaya başladılar.
Massanutten, Massanutten Dağı'ndaki New Market Gap'in hemen doğusunda, nehrin büyük bir kıvrımında (Shenandoah'ın güney kolu) yuvalanmış "eski bir tarla" (çayır) idi. O sırada dağa muhtemelen "Buffalo Dağı" veya "Doruğa Çıkan Dağ" deniyordu, ancak boşluk Massanutten Gap olarak biliniyordu. Her halükarda, 1746'da Thomas Lewis ve meslektaşları Fairfax Hattını araştırdıklarında, dağa "Peaked Mountain", boşluğa "Massanutten" adı verildi. O zamanlar Philip Long, Massanutten'in sadece birkaç mil yukarısında, şimdi "Old Fort Long" olarak kutlanan bir yerde, güzel bir patika üzerinde yaşıyordu ve Fairfax Line'ın sörveyörleri onu tekrar tekrar ziyaret etti.
Bugün Massanutten ülkesi, New Market ve Luray arasındaki Massanutten Dağı'nı muhteşem Lee Otoyolu üzerinde geçen turistler tarafından kolayca bulunabilir. Massanutten Deresi, dağın doğu eteğinde yolu keser ve yolun yanındaki kıyıdaki tarihi eski çiftlik evi olan "Massanutten Tepeleri", gerçek Massanutten "eski tarlasına" bakar - hem kırmızı hem de beyaz adamların sevgili vatanı, sahne romantizm ve trajedi, ozan ve tarihçi teması. Öncülerden birinin soyundan gelen Harrisonburg, Va.'dan 1924'te Bay Harry M. Strickler, hem tarihsel hem de soykütüksel birçok ayrıntının toplandığı "Massanutten" başlıklı çok ilginç bir kitap yayınladı.
1727'de Massanutten, 1734'ten 1738'e kadar Spotsylvania County'deydi, 1738'den (aslında 1745'ten) 1753'e kadar Orange'daydı, 1753'ten 1772'ye kadar Augusta'daydı, 1772'den 1831'e kadar Frederick'teydi, Shenandoah'taydı (ilk olarak Dunmore olarak anılırdı) ve 1831'den beri Page County'nin bir parçası olmuştur.
Adam Miller şimdi Shenandoah Vadisi'ndeki ilk beyaz yerleşimci olarak kabul ediliyor. Vatandaşlığa kabul belgesinin gösterdiği gibi, 1726'da Massanutten yakınlarında bulundu. Abraham Strickler ve diğer İsviçreli yerleşimciler, şüphesiz, İsviçreli arazi acentesi Jacob Stover'dan aynı anda aynı yerde arazi satın aldıkları için onunla birlikte Vadi'ye geldiler ve 1733'te Vali'ye aynı dilekçeye katıldılar. Virginia, Stover'dan satın alınan arazilerin mülkiyetine sahip olmak amacıyla onaylandı.
Massanutting Kasabası adı bu yere çok erken uygulandığından, ilk yerleşimciler orada arazi satın almadan çok önce eski bir Hint ticaret merkezi olduğu varsayılıyor. Bu neden Wm'yi açıklayabilir. Beverly, 30 Nisan 1732'de Williamsburg'daki bir arkadaşına, "Masanutting Kasabası da dahil olmak üzere" 15.000 dönümlük bir hibe sağlamasını istedi. Beverly ayrıca arazide ağaç olmadığını gösteren "Eski Tarla" olarak da adlandırıyor. Muhtemelen tüm nehir dipleri ağaçtan yoksundu. Vadi tarihinde Kercheval, ilk yerleşimciler geldiğinde vadinin büyük alanlarının çimlerle kaplı olduğunu söylüyor. Alman bir kaşif olan John Ledere, 1669'da vadiyi ziyaret etti ve bir harita çizerek vadiyi çayır anlamına gelen "Savannae" yaptı.
Bu Adam Miller ile bölgedeki başka bir eski öncü arasındaki ilişkiyi açıklayan herhangi bir bilgi yok gibi görünüyor.
İlk başlarda yerli halkla nispi bir uyum içinde yaşarken, bölgeye artan beyaz akınlarıyla kısa sürede zorluklar ortaya çıktı. Fransız Kızılderili savaşı sırasında, beyaz yerleşimciler aslında 1758'de Shenandoah Vadisi'nden birkaç aylığına sürüldüler.
A History of Shenandoah County Virginia'dan, s. 55-56, 64:
Kercheval, Shenandoah County'deki ilk yerleşimcilerin neredeyse tamamının Alman olduğunu ve çoğunun Lutherans, Mennonist veya Kalvinist olduğunu, az sayıda Tunker ve Quaker olduğunu söylüyor. Yerleşimin ilk yirmi küsur yılı boyunca, yani 1753 veya 1754'e kadar Kızılderililerin beyazları çok az rahatsız ettiğini beyan eder. Anlatılarından, birkaç yıl boyunca beyazların ve Kızılderililerin komşu oldukları açıktır. Vadi, barış içinde ve dostane şartlarda yaşıyor. Geleneğe göre kızıl adam, Pensilvanyalıların gelmesine itiraz etmezdi ve Vadi'nin ilk yerleşimcilerinin çoğu Pennsylvania'lıydı. Kızılderililer, Tuckahoe'dan (Virginia'nın Blue Ridge'in doğusundaki kısmı) gelen "Uzun Bıçaklar" istilasına şiddetle karşı çıktılar, ancak muhtemelen tüm Pensilvanyalıların, William Penn'in oğullarıyla yaptığı barış ve dostluk anlaşmalarına bağlı olduğunu düşündüler. Delaware kıyısındaki ormanın manzarası. 1738'den önce Vadi'de en az birkaç Quaker vardı ve bazıları topraklarını Kızılderililerden satın alma derecesine kadar Penn'in örneğini izlemişti.
İlk beyaz yerleşimciler geldiğinde Vadi'nin büyük bölümleri çayırlardı. Bu "eski tarlaları" çevreleyen elbette muhteşem bakir ormanlardı. Winchester ve Potomac arasındaki Aşağı Vadi'nin büyük bir kısmı savandı, bu yüzden Massanutten bölgesinin çoğu da öyleydi. Belki de Jacob Stover ve diğerlerinin Vadi'nin bu kadar yukarısına çıkmasının bir nedeni temizlenmiş arazi elde etmekti. Allen's Bottom ve Meem's Bottom'da da, şurada burada daha büyük ve daha küçük çok sayıda yol olduğu gibi, muhtemelen ağaçsızdı. Kızılderililer tarafından her yıl yakılan ateşler meşe, çam, ceviz ve diğer orman ağaçlarının yumuşak filizlerini öldürdü ve bu nedenle kırlarda yıldan yıla sadece ot ve benzeri bitki örtüsü büyüdü. Beyazlar gelip çayır yangınları kontrol altına alındıktan sonra ülkenin birçok yerinde büyük ormanlar büyüdü.
. Ohio Vadisi'nden elçiler 1753'te Shenandoah Kızılderilileri arasında geldi ve ikincisi kısa bir süre sonra Alleghanies boyunca batıya doğru çekildi. Beyazlar onların gidişini uğursuz bir işaret olarak görüyordu. Bu, Vali Dinwiddle'ın genç George Washington'u Erie Gölü'ne, Fransız komutanına Ohio ülkesinden çekilmesini isteyen kibar bir notla gönderdiği yıldı. Fransız daha da kibardı ama çok açık bir şekilde geri çekilmeyeceğini söyledi. Gelecek yıl Washington, Wills Creek'e (Cumberland) ve ötesine küçük bir kuvvetle, yetersiz destekle gönderildi ve Fort Necessity'de teslim olmak zorunda kaldı. 1755'te Pittsburgh'un birkaç mil bu tarafında, Braddock kanlı bir yenilgiye uğradı. Bundan sonra Virginia yerleşimlerinin tüm hududu Kızılderililerin öfkesine ve Fransızların düşmanlığına maruz kaldı. Kızılderililerin tamamı Fransızların yanında yer almadı, ancak birçoğu Fransızların yanında yer aldı. Fransız ve Hint Savaşı'nın dokuz yılı, sınır aileleri için uzun bir felaket ve terör gecesiydi. Washington, 1756'da Winchester'da Loudoun Kalesi'ni inşa etti ve sınırın savunmasıyla suçlandı. Potomac'ın güney kolundan güneybatıya doğru bir sıra kale inşa edildi, ancak hat çok uzundu ve Washington'un adamları sinsi vahşileri ve onların kurnaz Fransız liderlerini geçmekten alıkoyamayacak kadar azdı. Fawcett's Gap, Scheffer's Gap, Brock's Gap, Cedar Creek, Stony Creek ve Mill Creek, Vadi'nin batı tarafında engebeli ve kıvrımlı, ancak çok az "engel" taşıyan küçük savaş grupları için yeterince uygun açıklıklar sundu. tüfek, tomahawk ve kafa derisi bıçağı. Şüphesiz şimdi Shenandoah yerleşimlerini işgal eden çok sayıda Hintli savaşçı aynı aziz toprakların sakinleriydi ve her iz ve saklanma yerini biliyorlardı. Ancak, 1757'den önce Vadi'ye yapılan herhangi bir baskınla ilgili herhangi bir kayıt bulunamamıştır, ancak o yıl ve özellikle sonraki yıllarda baskınlar sık ve ölümcül olmuştur. Zaman zaman 1766'ya kadar devam ettiler - Fransızlarla İngilizler arasındaki savaşın sona ermesinden üç yıl sonra.
Pennsylvania'dan Mennonitlerin Shenandoah Nehri boyunca geniş mülk alanlarına yerleştiği ve çalıştığı Massanutten'e göçmenlerin çoğu. Ancak George Painter'ın ve ailesinin birkaç üyesinin öldürülmesi ile 1758'de evinde saklanan 50 yerleşimcinin yakalanması ve pasifist Mennonite vaiz John Roads ile eşinin katledilmesi gibi olaylar, güçlü bir şekilde pasifizme dayanıyordu. ve altı çocuğu, 1764'te, her türlü savaşa direnenler ile kendilerini ne pahasına olursa olsun savunanlar arasındaki toplumu harekete geçirdi.
Sömürge dönemlerinde, Virginia için onaylanmış tek din Virginia Kilisesi idi: bölgede başka bir din ile tanışmak ve uygulamak sivil itaatsizlik eylemi olarak görülüyordu ve genellikle kovuşturmaya, bastırmaya ve dayaklara yol açtı. Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın Birinci Değişikliğinde tanımlandığı şekliyle din özgürlüğü, büyük ölçüde Colonial Virginia'da meydana gelen olaylardan kaynaklandı (bkz. Virginia'daki Baptist Kilisesi").
Amerikan Devrimi sırasında, Massanutten bölgesindeki Mennonitlerin çoğunluğu, benzerlikleri paylaştıkları Baptist inancına dönüştü.
A History of Shenandoah County Virginia'dan, s. 207-208:
Shenandoah'ın başlarında, başka yerlerde de belirtildiği gibi en az birkaç Quaker vardı ve özellikle şimdiki Page County bölümünde oldukça büyük bir Alman Quaker (Mennonite) nüfusu vardı. Shenandoah'ın Mennonit bakanları, özellikle Devrim savaşıyla bağlantılı olarak, topluluğun tarihinde olağanüstü bir unsurdu. Tutumları katı barış ilkelerine göre alındı. İç Savaş ve Dünya Savaşı'ndaki aynı kesime ve bitişik bölümlere aynı inanca sahip diğerleri gibi, muhalefetleri de muhtemelen çekişmedeki şu ya da bu partiye değil, savaşa karşıydı.
Devrimden hemen önce, Vaftizciler John Koontz, James Ireland ve diğerlerinin vaazları aracılığıyla Mennonitler üzerinde baskınlar yapmaya başladılar. Mennonitler alarma geçti ve Pennsylvania'dan vaizler için gönderildi. Sonuç olarak, Mennonite bakanı Peter Blosser, savaşın açılış aşamalarında 1776'da Pennsylvania'dan Shenandoah'a geldi. 60 yaşında bir adamdı ama çok aktifti. Alman Quaker'lar arasında direnişe geçmeme çabasına öncülük etti. Bu, Muhlenberg'in askerleri onlardan çıkarmakta olduğu kadar, erkekleri ordudan uzak tutmakta da etkili olmuş olabilir.
Bender adlı bir subay tarafından Blosser'ın peşinde koşması, Blosser'ın korkusuzluğunu göstermektedir. Bender, Blosser'ı yakalayıp cezalandıracağına yemin etti. İkincisi, onu kandırmak için, Bender'ın hemen yakınında saklanırken, Bender'ın adamları, yerleşik olmayan vaiz için ülkeyi başka bir yerde araştırıyordu. Hilenin keşfi, Bender'ı öfkeye boğdu, ancak Blosser onu atlattı. Bu olayın, Blosser'ın torunları arasında güvenilir bir gerçek olarak iyi bilindiği söylenir, ancak belki de birden fazla kez basılmamış olabilir.
Mennonitlerden dönen Baptist vaiz Martin Kauffman, köleliğe, yeminlere veya savaşa inanmıyordu. Blosser'a barış propagandasında yardım etti ve Beyaz Saray Kilisesi'nde bir bölünmeye neden oldu.
Blosser ve arkadaşlarının çalışmaları, Shenandoah tutanaklarının Devrim sırasında ülkenin Mennonit kesimlerinden atanan milis subaylarının neden bu kadar az ismini içerdiğini büyük ölçüde açıklıyor.
Shenandoah İlçesinin ilk Mennonit vaizleri arasında, 1764 veya 1766'da Kızılderililer tarafından öldürülen Michael Kaufman (1714-1788) John Rhodes, "Mısır"dan Jacob Strickler, Devrim'den sonra Thornton's Gap'te bakan Henry Shank ve Revs vardı. Stauffer ve Graybill, daha 1754 gibi erken bir tarihte North Fork'ta (Shenandoah) vaaz verdi.
Massanutten Baptistleri, on dokuzuncu yüzyılın başlarında meydana gelen ve ilk olarak "Eski Okul Baptistleri" ve şimdi "İlkel Baptistler" olarak bilinen Baptist Kilisesi'nin bir bölümünü izlediler. İlkel Vaftizciler, bu tür toplumların insanların icadı olduğu ve Tanrı'nın sözüyle tanımlanmadığı görüşündeydiler. Yıllar içinde "Düzenli Baptistler"in kilise doktrinleri ve prosedürlerindeki modern veya liberalist değişikliklerle anlaşmazlık içinde, İlkel Baptistler, İncil'in Kral James Versiyonunun Tanrı'nın gerçek sözü olduğuna inanan kilisenin daha eski bir düzenini takip eder, ve diğer şeylerin yanı sıra, kilise liderlerinin maaşlarına, Kilisede ses dışında müzik aletlerinin kullanılmasına veya dini seminerler, Pazar Okulları, sosyal gruplar ve çarşılar kurulmasına izin vermez (bu kilise hakkında daha fazla ayrıntı için bkz. Carthage, Illinois Baptist Kütüphanesi ve Wikipedia'nın İlkel Baptist sayfası). Bu web sitesinin neyle ilgili olduğu düşünüldüğünde, 1853'te Kaliforniya, Sonoma County'ye gelen geniş Cockrill ailesinin birkaç üyesi de İlkel Baptistlerdi.
Bu eski okul evi şimdi Luray'daki Page Halk Kütüphanesi'nin yanında duruyor.
Massanutten'in öncülerine ait bu anıt, Hamburg, Virginia'dan çok uzak olmayan ABD Otoyolu 211'in (Lee Otoyolu) kuzey tarafında duruyor. Kauffman ailesi John Rhodes'un soyundan gelen ve İç Savaş gazisi olan Philip M. Kauffman tarafından tasarlandı. Aynı zamanda Rodos çiftliği alanındaki Rodos aile katliamı anıtının ve muhtemelen Martin Kauffman'ın Beyaz Saray mülkünün yanındaki taşının tasarımcısı (1924'te). Massanutten kurucuları burada şu şekilde sıralanmıştır: Jacob Stover, Christian Clemon, Henry Sowter, Mathias Selzer, John Brubaker, Ludwick Stone, Abraham Strickler, Michael Kauffman, John Rhodes, Michael Cryter, Phillip & Paul Long, Martin Kauffman ve Michael Rinehart .
(Bu anıtın fotoğrafları 2001 yılında Ross Williams tarafından çekilmiştir)
Massanutten bölgesi de dahil olmak üzere Page County'de meydana gelen tarihi olaylar hakkında birkaç kısa bilgilendirici makale, Robert H. Moore II'nin Page News & Courier için "Miras ve Heraldry" başlıklı gazete sütunlarının arşivinde bulunabilir.
İnternette Massanutten bölgesi ve Page County hakkında daha fazla tarihsel bilgi şu adreste bulunabilir:
Cockrill DE-398 - Tarihçe
Kaynak: Amerikan Deniz Savaş Gemileri Sözlüğü Cockrill
27 Mart 1914'te Nashville, Tennessee'de doğan Dan Robertson Cockrill, 18 Mayıs 1935'te Ensign olarak atandı. 16 Haziran 1941'de aktif görev için rapor verdi ve 22 Ekim 1941'de Meredith'e (DD-434) katıldı. 19 Ekim 1942'de öldü. 4 gün önce Meredith torpidolandığında yaralandı. DE - 398: dp. 1200 litre. 306' b. 36'7"
Dr. 8'7" s. 21 k. cpl. 186 a. 3 x 3", 3 x 21" tt., 8 dcp.,
Cockrill (DE-398), 24 Aralık 1943'te görevlendirilen Teğmen Cockrill'in annesi Bayan Cockrill'in sponsorluğunda Brown Shipbuilding Co., Houston, Teksas tarafından 29 Ekim 1943'te fırlatıldı.
Cockrill, Norfolk'u 23 Şubat 1944'te Kazablanka için konvoy eskort göreviyle temizleyerek 5 Nisan'da New York'a döndü. Eğitim ve onarımdan sonra, 7 Eylül'de New York'a dönen Bizerte'ye bir konvoy için Norfolk'u temizlediğinde 24 Temmuz'a kadar doğu kıyısında çeşitli operasyonlar gerçekleştirdi. Bermuda'da kıyı boyunca eskort görevi ve eğitimi, Meksika Körfezi'nde bir denizaltı araması için denize açılan 4 Aralık'a kadar devam etti. Bogue (CVE 9) ve bir eskort birliği ile operasyonel eğitim için 26 Aralık-16 Ocak 1945'te Bermudan sularına gitti ve ardından Narragansett Körfezi'nde taşıyıcı yeterlilik eğitimine ve Casco Körfezi'nde eğitime katıldı.
11 Nisan'dan 11 Mayıs 1945'e kadar Cockrill, Bogue grubuyla birlikte bir denizaltı karşıtı devriyedeydi. Çok sayıda U teknesinin bilinen varlığına karşı Grönland'dan Carolinas'a kadar bir taşıyıcı grup bariyerinde görev yapan Cockrill, 24 Nisan'da yüzeye zorlanan ve mürettebatı tarafından suya indirilen U-546 saldırısına katıldı. .
Cockrill, 19 Mayıs'ta New York'tan Charleston, Guantanamo, Panama Kanalı ve San Diego'ya doğru yola çıktı ve 14 Temmuz'a vardı. İki gün sonra, 20 Ağustos'a kadar eğitim için Pearl Harbor'a gitti ve 30 Ağustos'ta Saipan'a yelken açtı. Konvoy eskort görevine atandı, işgali desteklemek için Saipan ve Guam'dan Okinawa ve Japon limanlarına kadar çalıştı. 14 Kasım 1945'ten 11 Ocak 1946'ya kadar Guam'dan eğitime devam etti, ardından 26 Şubat'ta Boston'a gitmeden önce San Pedro, Kaliforniya'ya uğramak için yola çıktı. Kıyı operasyonlarından sonra Cockrill, 21 Haziran 1946'da hizmet dışı bırakıldığı Green Cove Springs, Fla.'daki Rezerv Filosuna rapor verdi.
Laststandonzombieisland
Burada, LSOZI'de, 1833-1954 döneminin eski buharlı/dizel donanmalarına bir göz atmak için her Çarşamba havalanıyor ve her hafta farklı bir geminin profilini çıkaracağız. Bu gemilerin, bazen onları en tuhaf yerlere götüren bir hayatları, kendilerine ait bir hikayeleri vardır. – Christopher Eger
Savaş Gemisi 5 Mayıs 2021 Çarşamba: De Gaulle'ün İncisi
ABD Deniz Kuvvetleri Ulusal Müzesi aracılığıyla 19-LCM-67592 BuShips fotoğrafı.
Burada Free French'in harika bir yüzey görüntüsünü görüyoruz. safir-sınıf mayın çıkarma denizaltısı (sous-marin mouilleur de mayın) Perle (Q-184) Philadelphia Donanma Tersanesi açıklarındayken, 5 Haziran 1944'te anavatanının kurtuluşuna başlamak için Normandiya işgalinden bir gün önce. Perle, yukarıdaki fotoğrafta, bir revizyonu yeni tamamlamış, zaten aktif olan savaşını sürdürmek için PNSY'den sorti yapmaya hazırlanıyordu. Ne yazık ki, bir daha asla Fransa'yı göremeyecek.
“Q6” Projesinin altı mayın döşeme botu safir-sınıf 1920'lerin sonlarında bir dizi donanma programında sipariş edildi. Çift gövdeli bir yapıya sahip olan 216 fitlik denizaltılar, Akdeniz'in sınırlı sularında çalışmak için yeterince küçüktü ve tam yüklendiğinde ve su altındayken 1.000 tondan daha az yer değiştirirdi. Bir çift Normand-Vickers dizel ve buna uygun bir dizi elektrik motoru kullanarak hız için üretilmediler, yüzeyde sadece 12 deniz mili ve dalgaların altında bundan daha az hız yapabiliyorlar. Bununla birlikte, 30 günlük uzun bir devriye için denizde kalabilirler ve yakıt ikmali yapmadan 7.000 nm'yi kaplayabilirler.
Yelkenin her iki tarafında gövdeye yerleştirilmiş bir dizi 16 Normand-Fenaux oluğuna dikey olarak çift yüklü 32 adet Sautter-Harlé HS 4 2.500 kiloluk temas mayını taşıma ve verimli bir şekilde yerleştirme yeteneğinin yanı sıra, sınıf üç adet 550 mm torpido tüpüne sahipti. ve iki küçük 400 mm boru (ancak yalnızca altı yedek torpido için depolama alanı) ve ayrıca bazı mütevazı güverte silahları.
Saphir sınıfı bir denizaltının çizimi. Siyah daireler, mayınlarını çıkarmak için basınçlı hava üzerinde çalışan dikey mayın fırlatıcılarıdır. Ayrıca 75 mm'lik güverte tabancasını öne ve arkada ikiz 13.2 mm MG yuvasına da dikkat edebilirsiniz. Ayrıca kulesine monte edilebilecek bir çift 8 mm Hotchkiss MG taşıyordu. К.Е.Сергеев/Wikimedia üzerinden
Bizim Perle Fransızlar tarafından okyanusun mücevherinin adını taşımak için kullanılan 18. savaş gemisi gibi bir şeydi - hattın yaklaşık 1663 34 silahlı gemisine geri dönüyordu. Dikkat, 17. Perle aynı zamanda bir denizaltıydı, küçük (70 ton/77 fit) NaïadeRus tarzı Drzewiecki damla yakalı torpidolarla tamamlanmış, Büyük Savaş döneminin sınıf teknesi.
1931'de Arsenal de Toulon'da sınıfının son üyesi olarak göreve başlayan Perle 1 Mart 1937'de görevlendirildi ve 21ème'ye atandı. Division des Sous-Marins (DSM) Toulon'da.
Sahte Savaş
1939'da Almanya'ya karşı savaş başladığında, İtalyanların oyuna girmeye karar vermesi ihtimaline karşı Fransız Akdeniz filosu olduğu yerde/nasıl olduğu yerde bırakıldı. Mussolini 10 Haziran 1940'ta mecbur kaldığında, Perle Korsika'nın Bastìa limanı açıklarında savunma amaçlı bir mayın tarlası ekmek ve kardeş geminin yanında devriye gezmek üzere gönderildi. elmas.
22'deki genel Fransız ateşkesi sona erdi Perle’s savaşa ilk katılım. Bununla birlikte, İngilizler iki hafta sonra Oran'da Vichy savaş hattını sıvadıktan sonra, o ve diğer üç denizaltıya, son dakikada iptal edilen bir miktar intikam için Cebelitarık'a gitmeleri emredildi.
Ardından, İngiliz ve De Gaulle'ün doğmakta olan Özgür Fransız hareketinin baskısı altında olan stratejik Batı Afrika limanı Dakar'a konuşlandırma geldi. Orası, Perle Senegal'e asla gelmeyen ikinci bir Müttefik saldırısına hazırlanmak için birkaç küçük denizaltıdan oluşan 16ème DSM'ye katıldı. Bunun yerine, Kuzey Afrika'daki Meşale Çıkarmaları, Almanya'nın Vichy Fransız cumhuriyetini parçalamasını ve bu gemileri hâlâ Avrupa Fransız sularında batırma emrini tetiklediğinde, Dakar De Gaulle'e geldi ve Perle varsayılan olarak taraf değiştirilmiştir.
Kurtuluş için çalışmak
1943'ün başlarında, Perle had been integrated into Allied efforts in the Med and was in Oran and was soon running patrols off Cannes and Marseille in between landing operatives and agents where needed, helping no doubt to spread the deception at play across the region as to where the Allies would strike next.
From December 1942 (Operation Pearl Harbour) through November 1943, the “Algerian Group” Free French submarines to include Perle, Casabianca, Marsouin, ve Arethuse were heavily involved in running “Le Tube” along the Riveria. Run by intelligence officer Colonel Paul Paillole, the subs made regular runs to Southern France and Corsica, dropping off OSS, SIS, and French resistance agents and supplies ranging from STEN guns to suitcase transmitters. In many of these cases, the submarines would have selected shore party members sent through abbreviated commando training, just in case.
On one of these missions, in late October 1943, Perle landed Guy Jousselin Chagrain de Saint-Hilaire, who used the nomme de guerre “Marco” in the hills outside of Cavalaire sur Mer in Southern France along with two radio operators and their equipment. Saint-Hilaire would set up the Marco Polo network which played a key role in the liberation in 1944.
Those landed ran the gamut from small groups of operatives, such as Marco and his common guys, to teams of exiled field-grade French Army officers complete with regimental banners that had been spirited out of France in 1940, eager to reform units to spring into action for the liberation. The trips, coordinated with local Resistance cells, would also pick up Allied agents and downed pilots looking to exfiltrate from Nazi-occupied France and carry back important dispatches, reports, objects of intelligence, and film.
In short order, Perle, along with the other Algerian Group subs, conveyed shadowy individuals to Barcelona (where she planted Deuxième Bureau Capt. D’Hoffelize on the beach), Cap Camarat in Corsica, and elsewhere.
Speaking of Corsica, Perle was used to deliver 30 operators of the Bataillon de Choc near Ajaccio on 13 September to help pave the way for the Firebrand landings. daha büyük Casabianca would land 109 commandos of the same unit– so many that she carried them across the Med while surfaced!
Free French soldiers from the Bataillon de Choc, a commando unit created in Algeria in early 1943. The Bataillon was decisive in the liberation of Corsica and Elba. This picture, with a recently repurposed camouflaged German 7.5cm Pak 40, was taken after they landed in Provence during Operation Dragoon, during the fight to free Toulon, August 1944. Note the mix of gear including British watch caps, American M1903 rifles, boots, uniforms, and gaiters and Italian Beretta MAB 38sub guns. Also, note the open 75mm shell crate with two rounds ready, no doubt fixing to get back into service against its former owners.
The French commandos, meeting no opposition, soon linked up with Corsican partisans, some 20,000-strong, who had been in open revolt against the German occupation force. Perle’s skipper at the time was able to twist the arm enough of the Toulon-Ajaccio ferry captain to sail to Algiers and come over to the Free French side of things. The submarine also landed three tons of flour on 16 September– more important than guns when it came to winning hearts and minds. The submarine Arethuse arrived two days later to bring five tons of munitions from North Africa to help put those minds to use.
The campaign evolved rapidly and De Gaulle, on his arrival in Ajaccio on the 8 October 1943, declared Corsica to be the first part of Metropolitan France to be liberated – eight months before Overlord.
The final “Tube” mission was one of Perle’s. On 29 November, she appeared at the designated point and time off the French coast and sent her shore party to the beach only to run across a German patrol, resulting in two prisoners and one killed on both sides.
The results of the covert efforts in Southern France were evident in the Dragoon landings the next year, where it seemed that well-organized FFI units were everywhere.
Free French Resistance meeting Allied troops on the beach at Saint Tropez, Aug.1944 During Dragoon (Signal Corps Photo 111-SC-212383 via NARA)
At this point, Perle was in dire need of an overhaul and made for Philadelphia, one of numerous Free French vessels to do so at the time. There, arriving just before Christmas 1943 by way of Bermuda, she would land her 13.2mm machine guns for a set of American-made 20mm Oerlikons, as well as undergo general modification for continued work with the Allied fleets.
A great series of photos exist of her from this time in the states.
Cleared to return to the war, she sailed in late June 1944 for Holy Loch via Newfoundland in the company of the destroyer escort USS Cockrill (DE-398). Leaving St. Johns with the Flower-class corvette HMCS Chicoutimi (K156) on 3 July.
Five days later, while some 1,000 miles out into the Atlantic, Perle came close to the outbound 94-ship convoy ONM243, sailing from Halifax to Clyde, while it was roughly between Greenland and Iceland. The convoy was protected by a pair of merchant aircraft carrier (MAC) ships, MV Empire MacColl ve MV Empire MacCallum who, tragically, were not notified of the possible presence of the Free French submarine until it was too late.
In the early afternoon of 8 July, a Fairey Swordfish Mark II torpedo bomber flown from Empire MacCallum by a Free Dutch Navy pilot of 836 Squadron FAA, was flying ahead of the convoy performing routine a sweep and spotted the mysterious submarine, and subsequently executed a textbook attack that proved successful.
From an article by Dr. Alec Douglas, a former Canadian Forces Director General of History, in the Autumn 2001 Canadian Military Journal:
The pilot, Lieutenant Francoix Otterveanger of the Royal Netherlands Navy, assumed that the submarine, surfaced and on a northeasterly course, was a U-boat, as did the senior officer of the Canadian Escort Group C5 in HMCS Dunver [a River-class frigate]. That officer, Acting Commander George Stephen, the colorful and widely respected Senior Officer Escorts (SOE), is reputed to have exclaimed “Sink the bastard!”, as he ordered the two MAC ships in company to get all available aircraft up.
The ‘string bag’, a slow old biplane, had to give a wide berth to U-boat flak. Lieutenant Otterveanger put his Swordfish into a position upwind between the sun and the target. He waited for the other aircraft from Empire MacCallum and Empire MacColl to join him, and then held off for another ten minutes or so while the six Swordfish (four from Empire MacCallum and two from Empire MacColl) formed up, flying clockwise around the submarine, to carry out a series of attacking runs.
It was just about then, at 1358Z, an hour and five minutes after receiving the sighting report at 1253Z, that Commander Stephen suddenly passed a voice message to the MAC ships: “Have aircraft been informed that submarine ‘La Perle’ might be in our vicinity?”
The bewildered air staff officer in Empire MacCallum knew nothing about La Perle, nor exactly what to do about the message, but tried to alert the aircraft with a belated warning: “Look out for recognition signals in case the sub is friendly. If not, attack.” Only one aircraft heard him over the RT (radiotelephone) traffic that filled the air, and asked in vain for a repetition, just as Lieutenant Otterveanger was beginning his attacking run between 1404 and 1408Z, about an hour and fifteen minutes after the first sighting.
When Otterveanger saw a series of “L’s”, the correct identification for the day, flashing from the conning tower of La Perle, and not having heard the last-minute caution, he concluded it was simply a ruse de guerre and fired four pairs of rockets at the target. All the other aircraft followed up with rocket attacks and (now running into light machine gun fire from the submarine), in the last instance, with two depth charges on the order of Lieutenant Otterveanger, “who had conducted operations in a most proper manner from the start”.
So effective was the operation that the air staff officer in Empire MacCallum was moved to comment, in a more triumphal tone than probably was intended: “The attack was extremely well coordinated and was over in the space of a minute. At least eight hits were scored on the submarine which sank within four minutes of the attack.”
By the time escorts from Convoy ONM-243 reached the scene, only one man out of a crew of sixty men, a Chief Petty Officer machinist [Émile Cloarec, rescued by HMCS Hesperler], was still alive.
A board of inquiry into the loss pointed a lot of fingers, largely at Acting CDR Stephen, and exonerated Ottervaenger.
She was not the only Free French submarine to be lost during the war. The mighty cruiser submarine Surcouf would vanish on her way to Panama in 1942, taking 130 men down with her.
Documents on “the French submarine Le Perle” including her PSNY repair log and the report of her sinking by a Swordfish aircraft are on file in the U.S. National Archives.
Of her five sisters, Nautilus, Saphir, ve Turquoise were captured by the Axis in North Africa in 1942 who tried to put them to use but instead scuttled them. Diamant was likewise sunk at Toulon by her own countrymen.
Rubis, sevmek Perle, would join the Allied effort, escaping the Fall of France in 1940 by nature of already working out of Scotland with the Royal Navy at the time. She would carry out an impressive 28 war patrols including almost two dozen mining operations off Norway, sowing deadly seeds that could claim at least 15 Axis vessels.
French submarine Rubis as seen from the anti-aircraft cruiser HMS Curacoa in the North Atlantic. Photo via the Dundee Submarine Memorial
Rubis would have a stacked Jolly Roger by the end of 1944.
What is left of the 6-submarine Saphir class in the 1946 edition of Jane’s.
One of a handful of submarines in the immediate post-war French Navy, Rubis would retire in 1949. She was scuttled as a sonar target in 1958 off Cape Camarat. Her wreck is in 135 feet of water between Cavalaire and Saint-Tropez and is a popular dive spot.
The French Navy has carried on the legacy of both of the hardworking WWII Saphirs ile Rubis-class attack boat SNA Pearl (S606) commissioned in 1993. She is currently under extensive repair and refurbishment at Cherbourg-en-Cotentin following a fire last summer.
Rubis-class SSN Perle (S606) surfacing. Just as the previous Perle was the sixth and final boat of the Saphir-class in the 1930s, the current boat is the sixth and last of the Rubis series.
A scale model of the Saphir class with a net cutter forward and no 13.2 twin mount. If you look close, you can see the doors to the mine chutes. Via Wikimedia Commons
Displacement: 761 tonnes (surfaced), 925 tonnes (submerged)
Length: 216.5 ft.
Beam: 23.3 ft.
Draft: 14 ft.
Machinery: 2 Normand Vickers diesels of 650 hp ea., 2 Schneider electric motors of 410 kW ea., 144 batteries
Speed: 12 knots (surface), 9 knots (submerged)
Range: On 75 tons diesel oil- 4000nm @12 knots, 7000nm @7.5 knots surfaced 80nm @4 knots submerged. 30 days endurance
Hull: 13mm shell, 80-meter operating depth
Crew: 3 officers, 10 petty officers, 30 enlisted
silahlanma:
2 550mm bow tubes with four torpedoes.
1 trainable 550mm tube
2 400mm tubes with four torpedoes
1 x 75mm/35cal M1928
1 x Twin 13.2mm Hotchkiss M1929 machine gun mount
2 x 8mm Hotchkiss M1914 machine guns
32 Sauter-Harlé HS4 mines (2,400lbs each with 704 pounds of explosives)
Bu sütunu beğendiyseniz, lütfen International Naval Research Organisation (INRO), Publishers of Warship International'a katılmayı düşünün.
Muhtemelen bulabileceğiniz en iyi deniz çalışması, görüntü ve arkadaşlık kaynaklarından biridir. http://www.warship.org/membership.htm
Uluslararası Deniz Araştırmaları Örgütü, özellikle demir ve çelik savaş gemileri döneminde (bugüne kadar yaklaşık 1860) donanma gemileri ve onların tarihlerinin araştırılmasını teşvik etmeye adanmış, kar amacı gütmeyen bir kuruluştur. Amacı, savaş gemileriyle ilgilenenler için bilgi ve iletişim aracı sağlamaktır.
50 yılı aşkın bursuyla, INRO'nun yazılı kitabı Warship International, çoğu kendi kapsamı ve konusu bakımından benzersiz olan yüzlerce makale yayınladı.
Notes
Mrs. Bond then states that [1226] Mark Robertson's will mentions "his children [12273] Charity Robertson who married - - - Johnson, [12271] Mary Robertson, and [12272] Elizabeth Robertson." This is erroneous. His will mentions "my sister [1227] Ann Cockrill's three daughters, viz: [12271] Mary, [12272] Elizabeth, and [12273] Charity Johnson" and does not mention any children of [1226] Mark Robertson, thus creating the presumption that he then had none.
Davidson County, Tennessee Will Book 1, 53, 54.
The Will of Mark Robertson / I MARK ROBERTSON of ye County of Davidson in the / State of North Carolina Do this Twelvt day of August in the year of our Lord 1784 / Do make this my last Will and Testament: That is to Say / ITEM – I give & devise to my Sister ANN COCKRILL Three Daughters / To Wit, MARY, ELIZABETH, & CHARITY JOHNSON Five Thousand Acres / of Land lying on ye Waters of Duck River Entered in my Own / Name in the Land Office at Hillsborough Which Land / Shall be Equally Divided Among the Three Sisters Affsd / ITEM – and 640 Acres of Land of a Military Claim Lying about / A Mile & Quarter Above ye Mouth of Wills Creek Entered in / JAMES ROBERTSON?s name, To my Brother CHARLES ROBERTSON / Devided & Bequeathed to him ye sd CHARLES – / ITEM – And 320 Acres of Land Lying on Little Harpeth it / Being that half of John Drakes hunters Claim I bequeath to my / SISTER CASH – And all other Lands & Properties to Which / I Am now entitled to or Shall be, I give Devise & bequeath To my Wife MARY ROBERTSON – / I also do hereby Constitute & Appoint my Brother / JAMES ROBERTSON & MARY ROBERTSON my Wife my Exrs / of this My Last Will & Testament hereby Disannulling
Cockrill sailed from New York 19 May for Charleston, South Carolina, Guantánamo Bay, the Panama Canal, and San Diego, California, arriving 14 July. Two days later she cleared for Pearl Harbor, for training until 20 August, when she sailed for Saipan arriving 30 August. Assigned to convoy escort duty, she operated from Saipan and Guam to Okinawa and Japanese ports in support of the occupation. She continued training out of Guam from 14 November 1945 to 11 January 1946 then sailed to call at San Pedro, California, before continuing to Boston, Massachusetts, arriving 26 February.
After coastwise operations, Cockrill reported to the Reserve Fleet at Green Cove Springs, Florida, where she was decommissioned 21 June 1946. On 1 August 1973 she was struck from the Navy list and, on 19 November 1974, she was sunk as target off Florida.
Videoyu izle: TARIM BİZİM GELECEĞİMİZ (Temmuz 2022).