Rusya’nın başkanları ile ABD’nin, G-20 Zirvesi’nde Vladimir Putin ve Donald Trump arasında yapılacak olan buluşma, Batı medyasında başlamadan bir hafta önce bir karışıklığa neden oldu. "Seçimlerde Rus müdahalesi" nin yerel propagandacıları, Kremlin ve Beyaz Saray'ın Ukrayna ve Suriye ile ilgili bir anlaşma imzalayabileceğinden ve bu anlaşmanın doğrudan Amerikan çıkarlarını tehdit edeceğinden korkuyor. Bu arada, Rusya ile ABD arasındaki potansiyel bir anlaşmanın muhalifleri, bunu önlemek için bir dizi önlem uygulamaya başladılar. Yine Suriye'deki kimyasal bir saldırı raporları gelmeye başlıyor. Üstelik, iki liderin görüşmesiyle Ukrayna'nın bir kez daha Donbass'ta geleneksel olarak her şey için Moskova'yı suçlayan bir gerginlik tırmanışı başlatacak olması muhtemel. “Rusya Çanı” geçtiğimiz hafta Batı medyasında ilginç materyallerden oluşan bir koleksiyon daha sunuyor.
Böylece, EurasiaNet’in Amerikan baskısı “Rusya Ermenistan’ın Avrupa Birliği ile olan yeni anlaşmasını kutsadı” başlığı altında bir materyal yayınladı. Yorumcu Joshua Kecher, 2013'te Erivan'ın, aslında Ermenistan'ın Avrupa Birliği'ne entegrasyonu anlamına gelen daha yakın ekonomik ve diğer işbirliğine dair bir anlaşma imzalamak için Brüksel ile müzakereler imzaladığını hatırlatıyor. Bununla birlikte, Moskova, bu küçük Kafkasya cumhuriyetinde baskın oyuncu olarak yerini belirleyerek durumun böyle bir gelişmesini engelledi.
Ancak şimdi, Brüksel ve Erivan'ın herhangi bir sorun yaşamadan “Kapsamlı ve Genişletilmiş Bir Ortaklık” anlaşması hazırladığını belirtti. Moskova’nın Ermenistan’daki tutumunu sorgulayabilecek hükümlerin anlaşmaya varılmamasından dolayı hepsi bir arada. “Yeni anlaşma, Ermenistan’ın Avrasya Ekonomik Birliği’ne üyeliğiyle çelişen serbest ticaret hükümlerinin kaldırılmasının tek farkı ile, 2013’in sözleşmesine çok benziyor. Yazar, “Rusya’nın önderliği bu belge hakkında henüz konuşmadı, ancak Moskova’daki diplomatik kaynaklardan birine göre, Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov“ yeşil ışık yaktı ”diyor.
Bununla birlikte, Kuchera, anlaşmanın sınırlılığına rağmen, Erivan'a Moskova ile entegrasyon için ciddi bir alternatif sunuyor. “Ermenistan’da, Rusya’nın da bu anlaşmayı çiğnemek isteyeceğinden korkuyorlar. Yılda 2013'i hatırlarsak, Moskova, Erivan'ın AB ile bir anlaşma imzalaması halinde Azerbaycan'a büyük miktarda silah satacağını, bunun yanı sıra Ermenistan'a verilen Rus doğal gazının fiyatlarındaki keskin bir yükselişe dair bir söylentinin başlatıldığını söyledi ”dedi. Buna ek olarak, yazar, 2013’in aynı yıl içerisinde, Ukrayna’nın AB ile kendi anlaşmasını imzalaması gerektiğini de sözlerine ekledi. Bu nedenle, Erivan için ipuçları Kiev için amaçlanmıştır.
Buna rağmen, materyalin yazarı Ukrayna'nın Rusya için hala kaybedildiğine ve Ermenistan'ın Rusya başkanlığındaki ekonomik bloğun bir parçası haline geldiğine inanıyor, bu nedenle AB ile anlaşmanın sonuçta imzalanması muhtemel. “Belgenin yeni sürümü oldukça zararsız: serbest ticaret maddesi olmamasına ek olarak, güvenlik alanında işbirliği için bir hüküm yok. Ruslar, sözleşmede jeopolitik bir unsurun bulunmadığından açıkça memnun, ”diyor.
Anlaşılan, Erivan’ın 2015’ten bu yana Avrasya Ekonomik Birliği’nin bir parçası olmasına rağmen, AB ile daha yakın bir işbirliği için umut vermiyor. Ermenistan'ın buna neden ihtiyacı var? Bu şekilde ülkedeki gücün değişmesi ve Kafkas cumhuriyetinin Rusya'dan ayrılması için bir kurs düzenleyecek olan Batı yanlısı liderlerin gelişi durumunda bir tür “alternatif havaalanı” yaratması muhtemeldir. Moskova için bu kadar olumsuz bir gelişme için şimdiden ön şartlar var, yılın Haziran ayındaki 2015'taki kitlesel protestoları hatırlamak yeterli, bunun sebebi elektrik fiyatlarındaki artış ve bunun yanı sıra muhalefetin geçen yazki konuşmalarıydı.
***
Buna karşılık, Ulusal Çıkar’ın Amerikan baskısı köşe yazarı David Miller’in “Amerika’nın Suriye’de İran, Rusya ve Esad'la savaşmamasının nedenleri” başlıklı bir makalesi yayınlandı. Ona göre, Tahran'la mücadelenin mevcut Suriye rejimini zayıflatması etkisinin etkili olacağı fikri bir efsaneden başka bir şey değil. “Esad ayrılırsa, bu Arap Cumhuriyetinde en azından bir miktar istikrarın ortaya çıkması bile ortadan kalkacak ve küreler mücadelesinde yalnızca Suriye muhalefetinin muhalif güçleri değil, İran yanlısı Şii askeri birimleri, Aleviler, Kürtler, Ruslar ve tabii ki ABD. Bu partilerin her biri kendi sorunlarını çözecek ve bu da askeri çarpışma riskini önemli ölçüde artıracak. Bu nedenle, onlarca yıldır Suriye toprakları hem bölgesel hem de dünya güçleri için ilişkileri netleştirmek için bir arena olacak ”diye yazıyor.
Ayrıca, Miller devam ediyor, ABD, bütün arzuları ile Rusya'yı Suriye'ye bastıramayacak. “Washington, kendisi için son derece tatsız bir gerçekle karşı karşıya - Moskova'nın çok daha güçlü askeri ve diplomatik pozisyonları var ve eğer öyleyse, sizin için olumlu bir durumda, Başkan Vladimir Putin'in Batı'dan Suriye Bashar Esad'ın gücünden kurtulma taleplerine taviz vereceğini hayal etmek zor. “- yazar notları.
Aynı zamanda, Kremlin’in Batı’dan gelen müzakerecileri Batı’dan almasını engelleyen Batı ülkelerinden barış güçlerini getirmeyi kabul etmeyeceğini, Kremlin’in de Batı’yla Ukrayna’daki görüşmeleri ve Batı’ya yönelik müzakerelerinin bir parçası olarak Arap Cumhuriyeti’yle ilgilendiğini belirtti. Köşe yazarı, diğer şeylerin yanı sıra, Suriye’de ABD’nin çıkarları, muhaliflerinin çıkarları kadar önemli değil. Miller, “Suriye’nin Washington’un dış politikası için ne kadar önemli olduğu önemli değil, ABD yönetimi, Rusya ve İran’ın Amerikan ordusuyla doğrudan askeri çatışmaya girmeye hazır olup olmadıkları konusunda ısrar edip etmeyeceğine karar vermeli” dedi.
Ona göre, Washington’da Suriye’de neler olup bittiğini ve Türkiye’den, İsrail’den, İran’dan, Ürdün’den ve bölgedeki diğer ülkelerden nasıl göründüğü konusunda büyük farklılıklar var. “Hepsi ABD'den çok daha fazla para kazanmaya hazır, çünkü Orta Doğu'yu en bilgili Amerikan uzmanlarından daha iyi tanıyorlar ve coğrafi ve demografik yönleri bu mücadelede onlara bazı avantajlar sağlıyor. Birçok ülke için Suriye, bu cumhuriyetteki savaşın yardımıyla solma gücünü dış dünyaya yansıtmaya çalıştığı Amerika'nın aksine, hayati bir önem taşıyor ”diyor.
İran’ın, Esad’ı desteklemek için savaşın altı yılında muazzam maddi ve insan kaynakları harcadığını iddia ediyor. Rusya ayrıca, yalnızca Suriye ordusuna yeni birimler atmakla kalmayıp, aynı zamanda Caliber füzelerinin çok pahalı gemi lansmanları dahil olmak üzere doğrudan silahlı kuvvetlerini de içine alıyor. The National Interest gözlemcisi, "Hem Moskova hem de Tahran, ABD baskısı altında geri çekilmek için yeterince zaman harcadılar" diyor.
Ayrıca, Rusya, İran ve Suriye koalisyonunun, Birleşik Devletler’in Batı ülkeleri ittifakı tarafından aceleyle yaratılandan çok daha güçlü olan oyuncuların amaçlarını ve hedeflerini açıkça anladığını belirten gönüllü bir ittifak olduğunu belirtti. “Amerikan bloğu, katılımcılarının çoğu Suriye savaşına katılmakla ilgilenmeyen, ancak ABD’deki“ ısrarlı talep ”nedeniyle bunu yapmak zorunda kalan yarı gönüllü bir yapıdır. Amerikan ittifakı Rus-İranlıları istek ve çıkarları bakımından tamamen kaybediyor ”diye yazıyor.
***
The National Interest tarafından “Block Policy” başlığı altında köşe yazarı olan Michael Lind, bir başka makalesinde, gelecekteki çok kutuplu dünyanın kıvrımlarını tartışıyor. Ona göre, dünya siyasetinin dinamikleri, gelecekte, bazı siyaset bilimcilerinin öngörülerinden farklı olarak, küresel arenadaki aktörler pek çok bağımsız devletler değil, bir hegemonun gücüne bağlanan az sayıda daimi hiyerarşik ve çokuluslu blok olacak.
Ona göre, son iki ya da otuz yıl çeşitli ticaret ve ekonomik birliklerin ortaya çıkmasında bir patlama oldu. “Örneğin, George W. Bush ve Barack Obama'nın yönetiminde Transatlantik ve Pasifik Ortaklıkları kuruldu. Buna karşılık Çin, kapsamlı bir bölgesel ekonomik ortaklık (VRE) projesi önerdi ve Rusya ekonomik hedeflerini Sovyet sonrası alana yönelik olarak hedefledi ”dedi. Gözlemci, yeni ekonomik oluşumlarda, bu kuruluşların resmi belgelerinde hangi hedeflere yer verilmiş olursa olsun, ekonominin kendisinden çok daha fazla politika olduğunu iddia ediyor. Yazar, “Ve politika ile ticaretin ekonomiyle birbiriyle ilgili olmayan ve kendi yasalarına sahip ayrı alanlar olduğunu düşünerek, bizi tamamen karışıklığa yol açabilir” diyor.
Hakim güç için, etkisi altındaki ülkeler bir askeri güç ve servet kaynağı olarak hizmet ederler ve alt devletlerin kaynakları hakimiyetin yeteneklerine katılır - bu, demografik zorluklar ve yenilik yaratma konusundaki liderlerin GSYİH'sini artırmanın en hızlı ve en etkili yolu, bir köşe yazarı iddialarıdır. Aynı zamanda, bloğun “ikinci kademe güçler” - ikincil hegemonların statüsünü yükselttiğini de sözlerine ekledi. “Yeni bölgelerin genişlemesi ve birleşmesine dayanarak, güç, geçmişin imparatorluklarının stratejisiydi; oysa modern dünyada, yeni bölgelerin devlete dahil edilmesi yasa dışı sayılacak ve bu şekilde dünyada arenada bazı sorunlar yaratacaktır. Fakat şimdi yeni imparatorluklar güvenlik ittifakları ve ticaret anlaşmalarıyla büyüyebilir. Aslında, bu durumda hiç kimsenin egemenliği ihlal edilmiyor, ancak hegemonyasını ileten güç yeni bir koruyucuyla büyüyor, ”diyor Lind.
Ona göre, dünyanın bölgesel bloklar arasında nüfuz alanlarına bölüneceği gelecek senaryo kaçınılmaz. “George Orwell'in kült romanı“ 1984 ”da tanımladığı yeni dünya düzeninin yaklaşık sürümünü göreceğiz: Amerika, Doğu Asya Çin bloğu, Ostasia ve Rusya odaklı Avrasya Gücü tarafından yönetilen Okyanusya. Belki de gelecekte, Hindistan bu üçlülüğe, potansiyel Güney Asya bloğu ile katılabilir ”, diye yazdı.
Yazar, ana oyuncularının ilişkileri açısından geleceğin dünyasının, sınırlar boyunca küçük güçler çatışmasının yüzyıllarca sürebileceği, ancak büyük çatışmalara neden olmadan yaşayabileceği tarım vassal imparatorluk çağının dünyasına biraz benzeyeceğini savunuyor. “Blokların etkisinin kesişme noktalarında ağır gerginlik odakları olacak. Aynı zamanda, Soğuk Savaş'ın aralarındaki evreler, soğuk dünyanın evrelerine, vb. Akacak. Bloklardaki ticaret, yatırım ve diğer işbirliği derecesi yüksek olacak ve seviyelerini artırma eğiliminde olacak, ancak blokların kendileri arasındaki ekonomik ilişkiler çelişkili olacak ve “kim” ilkesine dayanacak, Lynd sonucuna varıyor.
***
Meraklı materyal Proje Birliği'nde de yayınlandı. Yazar, "Rusya'nın Büyüyen Oligarşları" adlı makalesinde Anders Aslund, Vladimir Putin'in gerçekte millileştirildiğini ve hatta birçok yönden ülkenin seçkinlerini özelleştirdiğini yazıyor. “Eski Yeltsin neslinin oligarşlerinin yavruları yavaş yavaş ülkeden ayrılıyor, oysa onların yerine arkadaşlarının çocukları geliyor ve yaklaşık Rus liderleri görüyorlar. Çoğunluğu zaten milyarder oldu, ancak çoğunluğu 40 yaşında olmasa da, ”diyor.
Ona göre, yüksek öğretim kurumlarından mezun olduktan sonra (bir kural olarak, Ruslar), hemen büyük şirketler ve devlet kurumlarında yüksek kariyer pozisyonları alıyorlar ve bir veya iki terfi sonrasında başkan yardımcısı veya başkana yakın başka bir kişinin pozisyonunu alıyorlar. “Örneğin, Rusya'nın en büyük girişimcilerinden biri olan ve en büyük oğlu Igor olan Gazprom Sondajının ana hissedarı olan Arkady Rotenberg'i ve ikinci oğlu Roman'ı ele alalım. Gazprombank başkan yardımcısı görevinde bulunuyor. Ve Rusya-Bankayı yaptırımlar altında yöneten Yuri Kovalchuk'ın oğlu, Inter RAO'yu tutan devlete ait enerjinin başı oldu ”diye yazıyor Oslund.
Sergey Ivanov Jr.
Yazar, Rus KGB liderinin arkadaşlarının yavrularının aynı baş döndürücü kariyeri yaptığını, örneğin, 25 yaşında Gazprombank başkan yardımcılığını üstlenen eski cumhurbaşkanlığı idaresi başkanı Sergei Ivanov'un oğlu olan aynı baş döndürücü kariyeri yaptığını vurgulamaktadır. 2017, 36 yaşında, Rus devlet elmas şirketi Alrosa'nın başkanlığındaydı. Köşe yazarı, “Rus Güvenlik Konseyi Sekreteri Nikolai Patrushev Dmitry, 33’ta devlete ait Rosselkhozbank’ın başına geçti ve 25 yıllarında Rosneft’in başı Igor Sechin’in de babası“ 37’in babasının şirket başkan yardımcısı olarak devraldı ”diye devam ediyor. Bu çerçevede, yıllarca XBUMX'e VTB Bank'ın yönetim kurulu üyesi olarak katılan FSB direktörü Alexander Bortnikov'un oğlu Denis'in bilge yaşlı bir adam gibi göründüğünü belirtti.
Bu nedenle yazar, Rusya'nın en etkili ve zengin halkı olan Vladimir Putin devlet başkanının yakınında, yavrularını devlete ait varlıklarda küçük yaşlardan itibaren ana pozisyonlara terfi ettirdiğini savunuyor. “Aslında, bu şekilde, hükümdarlarının istifa ettikten sonra hükümetini devralması gereken yeni bir değişim hazırlanıyor. Bunun hakkında konuşmak için henüz çok erken, ancak zemin çalışmaları gelecek için yapılmış durumda, ”diyor Aslund.
Bu durumda yeni bir şey olmadığını belirtmekte fayda var. Her zaman, politik ve ekonomik elit, yavrularını en parasal ve etkili pozisyonlara bağlamaya çalıştı. Tek soru, güçlü çocukların yüksek pozisyonlara atanmasının, zengin ve etkili ebeveynleri olmayanlar için sosyal asansörleri kesmemesi gerektiğidir.