Maddenin takip ettiği daimi bir döngü vardır. öyle bir döngüdür ki devrini tamamladığı süreye Dünya’nın yörüngesini dolandığı süre ölçüt olamaz. öyle bir döngüdür ki gelişiminin en yüksek noktası, yani canlılık ve bu canlılıktan kendisi ve çevresine dair bilinçli varlıkların ortaya çıktığı zaman, bu canlılığın ve bilincin ortaya çıktığı uzam gibi sınırlıdır. öyle bir döngüdür ki, maddenin içinde bulunduğu her durum –ki bu bir yıldız ya da bir bulutumsu, tek bir hayvan ya da bir hayvan türü, kimyasal birleşme ya da ayrışma olabilir– aynı ölçüde geçicidir; sonsuz bir değişim ve hareket içindeki maddeyle bu değişim ve hareketin kanunları dışında hiçbir şey daimi değildir. fakat bu döngü uzay ve zamanda devrini ne kadar sık ve aralıksız tamamlarsa tamamlasın, milyonlarca yıldız ve gezegen ortaya çıkıp da yok olursa olsun, canlılığın oluşumu ne kadar zaman alıyor olursa olsun, ve aralarında düşünce üretebilen bir beyne sahip canlılar ortaya çıkıp da kısa bir süreliğine uygun yaşam koşullarına sahip olup sonunda amansız bir yok oluşa varana dek ne kadar canlı doğup da yok olursa olsun; emin olabileceğimiz, maddenin bütün bu dönüşümleri süresince daimi olduğu ve hiçbir şekilde niteliklerinin kaybolmayacağı, böylelikle de bu yadsınamaz gerçeklikten hareketle bu döngünün yeryüzündeki en gelişmiş yaratısını, düşünen aklı, başka bir yer ve zamanda tekrar oluşturmak üzere yok edeceğidir.