Novalis
Novalis (asıl adıyla: Georg Friedrich Phillipp Freiherr von Hardenberg) 2 Mayıs 1772’de Harz Dağları yakınlarındaki Oberwiederstedt Şatosu’nda doğar, 25 Mart 1801’de Weißenfels’de hayata gözlerini yumar.
Novalis çok dindar bir aileden geliyordu. 1790-94 yılları arasında Jena, Leipzip ve Wittenberg’de hukuk öğrenimi gördü, 1794’de devlet sınavını vererek memurluğa başladı. 1797’nin sonlarına doğru doğa bilimlerindeki bilgisini arttırmak için Freiberg Berg Akademisi’ne gitti.
Novalis 1791’de Jena’da Schiller’in tarih derslerine katıldı, Goethe ile tanıştı, mesleğinin yanı sıra Johann Gottlieb Fichte’nin “Bilim Öğretisi”’niinceledi. 1795-96 yılları arasında Schlegel kardeşler, Dorothea Veit, Caroline Schlegel, Friedrich Wilhelm Joseph Schelling, L. Tieck gibi isimlerin etrafındaki Jena Romantizmi diye adlandırılan dost meclisine girdi; bu edebiyatçılar kişiler arası metin üretimine dayanan “sym-felsefesi”ni uygulayarak yaratıcılık konusunda birbirlerini karşılıklı teşvik etmeye çalışıyorlardı. 1798’de Athenaeum dergisinde Novalis (“yeni tarla açan kişi”) takma adıyla fragmanlardan oluşan ilk önemli eseri “Çiçek Tozları”’nı yayınladı. Bunu başka toplama yazılar izledi, ne var ki fragmanlarının büyük bir bölümü ilkin ölümünden sonra basılmıştır.
Çok büyük tematik çeşitlilik arz eden, dinsel, estetik ve edebi konuları işleyen bu fragmanlar Novalis’in çağdaş felsefe ve doğal bilimlere ilişkin düşüncelerini yansıtırlar.
En büyük lirik eseri “Geceye Övgüler” son derece öznel bir biçimde özel ile geneli – ölüm deneyimi, mistik, din, Fichte’nin Ben felsefesi – birbirine bağlar; ortaya çıkan sonuç, sevgi krallığının poetik bir din olduğu yönündeki vizyoner görüştür. Novalis’in kısmen şarkılar kitaplarına giren “Ruhani Şarkılar”’ı gelenekçidir. Novalis hikâyeciliğe yine fragman usulüyle yazılmış sembolik “doğa romanı” “Sais Çırakları” (1798-99) ile başlar; bu roman insanın kendisine ve doğa bilgisine giden yolu anlatır. İlk bölümünü 1799-1880 yılları arasında yazdığı “Heinrich von Ofterdingen” adlı romanı tamamlanamamıştır.
Bu kitap tipik bir romantik sanatçı romanıdır; ancak Novalis, Goethe’nin “Wilhelm Meister”romanındaki “ekonomik doğa”nın tersine, kalbe giden yolu izler, yaratıcı bir hayalgücüyle “dünyanın poetikleştirilmesi”ni hedefler. Kahramanın rüyasında gördüğü “mavi çiçek” adeta Romantizmin bir sembolü haline gelecektir. Novalis’in roman fragmanları ilkin ölümünden sonra F. Schlegel ve Tieck tarafından “Yazılar” başlığıyla basılmıştır.