Ekim ayında gerçekleşen eylem üzerine 14, Çocukları Sosyal ve Psikolojik Rehabilitasyon Merkezi öğrencileri olarak davet etti. Onları ele alan, Cumhuriyet Savunma Bakanlığı Komutan Yardımcısı Yardımcısı Eduard Basurin şunları söyledi: “Mutluluğun yavaş yavaş bize geri döndüğü için sizi tebrik etmek istiyorum. Her zaman söylemiştim ve savaşın geçtiğini söyleyeceğim. Ve huzurlu yaşam sonsuzdur. Bu fotoğraf sergisi bize Cumhuriyetimizin güzelliğini gösteriyor. Bölgemiz henüz çok büyük değil, ancak zamanla artacağını umuyorum. Askerlere cephe hattında mektup yazmaya karar verenlere minnettarım. Mektuplarınızda taşıyacağınız sıcaklığı ve nezaketini hissetmekten çok mutlu olacaklar. ”
Daha sonra çocuklar, özel bir ana sınıf düzenledikleri Traveler's Coffee'ye davet edildiler - kendi elleriyle tatlılar hazırladılar, onları paketlediler ve Basurin'e ve DNR ordusunun diğer temsilcilerine verdiler. Çocuklar ayrıca askerlere mektuplar yazdı - geleneksel ordu "üçgenleri" şeklinde.
Ve ertesi gün, Ekim 15, Donetsk Cumhuriyet Sanat Müzesi'nde “Favori kentim” adlı çocuk çizimlerinin yer aldığı bir sergi. Ukrokarateli - Staromikhailovka köyleri ve Abakumov adını - kabuklu bölgelerden gelen çocuklar huzurlu Donetsk tasvir etti. Böylece öğretmenler, Donbass'ın genç sakinlerini sürekli korku ve stresten uzaklaştırmak istedi.
Savaş, erkeklerin albüm sayfalarına giremedi. Okul resmi Herman Batkovsky - yanan okula. Ancak Cumhuriyet tankı böyle bir dünyayı taşıyor ... "Çocukların barışa ihtiyacı var" - Nikita Demidov, başka bir çocuğun çiziminin dediğini söylüyor.
Genç katılımcılar daha sonra kalp şeklinde ortaya koydukları kağıt gülleri kendi elleriyle yaptılar. Daha önce olduğu gibi, acı çeken şehri değil, güllerin kentini Donetsk'i görmeyi hayal ediyorlar.
Şiir Irina Vyazovaya-Bykovskaya şiirinde şöyle yazdı:
Donetsk'im, acım, vicdanım,
Çocuk hafızasında - güller şehri.
Ve bugün - kanla yıkandı,
Çarpan gözyaşı şehri ...
Bu şiir, Donetsk Halk Cumhuriyeti’nde yayınlanan ilk şiir koleksiyonunda yer aldı - “Benim şehrim namaz kıldırdı.” 16 ekiminde Donetsk Bölgesi'ndeki Manevi Canlanma Merkezi binasında, kent sakinlerine bu koleksiyona göre müzikal ve şiirsel bir beste sunuldu.
Bu yaratıcı toplantıda, ana rol lise öğrencileri tarafından oynandı - Donetsk uzmanlık okulu XXUMX'in öğrencileri. Kitabın yazarlarının şiirlerini okurlar. DPR Yazarlar Birliği, Vladimir Skobtsov ve Marina Berezhneva üyeleri de konuştu.
“Edit” yayın ve basım merkezi müdürü Natalya Chernetskaya, bu koleksiyonun en zor koşullarından bahsetti. Editör ofisinde soğuktu - ısıtma işe yaramadı. Patlamalar her yerinden duyuldu. Kağıt ve malzeme yoktu. Her şey coşkuyla yapıldı.
Irina Vyazova-Bykovskaya'nın bir başka şiiri, Slavyansk şehrinde öldürülen Polina'ya ithaf edilmiştir. Ezilmiş bir bebek arabası üzerinde ağlayan bir annenin rolünü oynayan bir kız tarafından yapıldı:
Ölüm, git başımdan! Ölüm cesaretin yok mu
Masum çocuklara dokun!
Sen istiyorsun Tam burada.
Melekler kendilerini terk edecek.
Görünmez kanatların hışırtı ...
Gözlerini kim kapattı?
Bütün sevincim. Leti.
Yapabilirsen affet.
Maalesef, ateşkes raporuna rağmen ölüm hala Donbass kentleri üzerinde ilerliyor ve yeni kurbanları tehdit ediyor. Edward Basurin'in, gazetecilere Ekim ayında 17 ile ilgili brifinginde söylediği gibi, Donetsk havaalanı ve Peschanoye köyü Ukrayna tarafından bombardımana maruz kaldı. Ek olarak, düşman kalibreli ağır silahların 100 mm'den çekilmesi konusundaki anlaşmayı ihlal ediyor ve kuvvetleri temas hattı boyunca yoğunlaştırmaya devam ediyor.
Her an, savaşın korkularını çoktan yaşamış olan çocuklar, uğursuz kabukları ıslık duyabilirler ...
(Özellikle "Askeri İnceleme" için)