Rönesans yeniden doğmanın sonucudur (yeniden doğmak ). Konsept genellikle bir şeyin ya da birisinin canlanması ya da yeniden canlandırılması için kullanılır. Örneğin: "Birkaç ay süren kötü sonuçların ardından, tenisçi arka arkaya üç turnuva kazandı ve yeniden doğuşunu doğruladı", "Turist patlaması sayesinde kentin yeniden doğuşu", "Dördüncü albüm, şarkıcının yeniden doğuşunu işaretledi" .İnsan, Rönesans döneminde her şeyin ölçüldüğü kural oldu. Dünyayı gözlemlemenin bu yeni yolunu temel alan sanatçılar, kendilerini Orta Çağ'a özgü bazı özelliklerden kurtardılar ve onları en yüksek sosyal sıraya yerleştiren bilimsel eğitime güvenmeye başladılar.
Üst sınıfın birçoğunun sanata büyük bir ilgisi vardı ve sanatçılar için, bu tarihsel döneme ilişkin sanatın yükselişini kısmen açıklayan bir gerçek, özel kullanım için sayısız orijinal eserle suçlanması alışılmadık değildi. Leonardo da Vinci'nin yanı sıra, en belirgin Rönesans karakterleri arasında Rafael, Titian, Michelangelo, Donatello ve Botticelli'yi adlandırabiliriz.
Onbeşinci yüzyılın Rönesansının ötesinde, tarihçiler genellikle bir krizden veya karmaşık dönemlerden sonra gelen bir sanat ve bilim ihtişamıyla karakterize edilen diğer aşamaları adlandırmak için bu kavramı kullanırlar. Böylece, 1920'lerde bu New York mahallesinde gerçekleşen Harlem Rönesansı'ndan bir davadan bahsedebiliriz.
Harlem Rönesansı, New York mahallesindeki Afrikalı-Amerikan kökenli vatandaşlar arasında meydana gelen siyah sanatın yeniden canlanmasıydı. Sanatsal yeniden doğuş döneminin temel bileşenleri arasında özellikle resim, edebiyat ve Caz vurgulandı.