Robert E. Lee, Lee ailesinin en göze çarpan aile üyesidir, ancak birkaç Lees, Virginia ve Amerikan ordusuna, Kurtuluş Savaşı'ndan önce, sırasında ve sonrasında, Robert E. Lee'nin babası Richard Henry Lee de dahil olmak üzere, ayrım yaptı; “Işık Atı Harry” Lee.
Richard Henry Lee, “ülkesi” Virginia'dan bir vatansever, Federal-Federalist ve devlet adamıydı. 1776'da bağımsızlık suçunu üstlendi ve Virginia'nın siyasi yaşamında güçlü bir şahsiyetti. Kıta Kongresi başkanı olarak bir dönem görev yaptı ve Anayasanın onaylanmasından hemen sonra Virginia’dan ABD’li Senatör seçildi. Kurucu dönemdeki rolü, “kişiliği” ve 1776 no'lu müzikalde onun karakteristik özellikleri nedeniyle göz ardı edilir. Lee, bazen görkemli ve kibirli olarak kabul edilen Güneyli bir aristokrattı, ama aptalca bir aptal değildi. John Adams, aslında, “uzun ve yedek” olsa da, ona “usta bir adam” dedi. Lee'yi Kurucu Babalar listesinden çıkarmak bir travesti olurdu, çünkü Jefferson, Adams gibi bağımsızlık nedeni için önemliydi. Franklin.
Richard Henry Lee, Virginia’nın en eski ve en güçlü ailelerinden biriydi. Büyük dedesi Richard Lee, Virginia’ya yerleşen ailenin ilk üyesiydi ve koloni için Başsavcı ve Devlet Sekreteri olarak görev yaptı ve kralın konseyinin bir üyesiydi.
Babası Thomas Lee, Burgess House'un Virginia Evi'nde ve Virginia'nın valisi olarak görev yaptı. Annesi Hannah Harrison Ludwell, Harrison'ın güçlü Virginia ailesinin bir üyesiydi. Richard Henry Lee, 1732 yılında Stratford'daki aile plantasyonunda doğdu. Kardeşi Francis Lightfoot Lee ve yeğeni Henry Lee III (“Light Horse Harry”), Amerikan askeri kahramanları olacaktı; ancak Richard Henry Lee, daha çok dedesi Richard Lee II'ye sık sık “Richard the Scholar” adını verdi. hizmet, İngiltere’nin siyasi bölünmesinde ve İngiliz haklarının savunucusu olarak verilecekti.
Lee, özel öğretmenler tarafından eğitildi ve 1751'de Yorkshire, İngiltere'deki Wakefield akademisinden mezun oldu. Klasikleri, hükümeti ve tarihi sağlam bir arka plana aldı ve 1752'de Lee, Virginia'ya geri döndü ve yasaları uyguladı. Kamu kariyerine 1757 yılında Virginia'nın Burgess House'daki evinde başladı ve 1758'de Westmoreland County için barışın adaleti oldu. Burgess Henry'nin bir müttefiki olan Burgesses'in lideri ve Parlamento’nun otoritesinin erken rakibi oldu. sömürgeleri vergi. Adli Pul Yasası'ndan bir yıl önce 1764'te, Parlamento'da uygun şekilde temsil edilmeyen sömürgelere uygulanan vergilerin bir “demir gücü eline” ve İngiliz anayasasına aykırı olduğunu yazdı. “Kesinlikle makul bir varlık olmaz” dedi, “kölelik için özgürlük bıraktı; ne faydalanıcılar için, en minnettar teşekkürleri yerine, hak sahiplerine zincirlerle geri ödeme yapmak da mümkün olamazdı. ”
Henry, ünlü Pul Yasası Kararlarını Burgesses Meclisine sunarken 1765 yılında katılmadı, ancak onunla hemfikirdi. Lee, diğer bazı Virginia baylarıyla birlikte, Pul Yasası toplayıcısını görevinden istifaya zorlama girişiminde bulundu ve daha sonra Lee toplayıcıya “parricidal kalbi ve elleri olan yürütülebilir bir canavar” adını verdi. Kolonilerdeki ilk ithalat dışı dernek kurdu, temel yapısı daha sonra İngiliz mallarının boykotu için Virginia Birliği ve Kıtalar Birliği oldu. New England’daki Parlamento eylemlerine yapılan şiddetli muhalefetin aksine, Lee boykotları ve “iknaları” seçti ve katran ve tüyleri veya mülklerin imhasını asla tehdit etmedi. Radikal bir yaklaşımdan ziyade kibar bir beyefendiydi ve ailesinin nesiller boyunca korumak için savaştığı İngilizlerin anayasal haklarına dayanıyordu.
1767'deki Townshend Yasaları, hatta ağır bir adaletsizlik olan Richard Henry Lee'ye aittir. Onlara “her iyi konunun korunmasını isteyeceği karşılıklı yarar bağlantısının keyfi, haksız ve yıkıcı” olduğunu söyledi. Lee, birkaç yıl sonra Samuel Adams'ın önerdiğinin aksine, sömürge yazışma komitelerini çağırmaya başladı. Burgesses Evi, 1769'da feshedildiğinde hazır bulundu ve İngiliz mallarının ithalatı dışında kalan Virginia Birliği'nin kararlaştırıldığı ünlü Raleigh Tavern toplantısına katıldı. İngiliz sömürge egemenliği ihlalleri daha belirgin hale geldiğinde, Lee daha saldırgandı. 1773'te yazışma komitelerine yaptığı çağrıyı, “Amerika'nın politik kurtuluşunun esasen dayandığı, birbirlerinin mükemmel bir şekilde anlaşılmasını sağlayan” bir anlaşmazlık olarak, bu tür bir eylemin çatışmanın başından itibaren yapılması gerektiğini vurguladı. 1774'te Lee, Henry ve Thomas Jefferson, Boston Limanı'nın kapanmasını protesto etmek için oruç tutup dua ettiler. Parlamentonun bu eylemine “tüm İngiliz Amerika'nın anayasal özgürlüğünü ve haklarını imha etmek için en şiddetli ve tehlikeli girişimi” dedi. Lee, 1774'teki Birinci Kıta Kongresi'ne üye olarak seçildi ve Kıtalar Birliği'nin kabul edilmesini coşkuyla destekledi. İngiliz mallarını boykot etmek için. 1775'te bağımsızlık çağrısı yapıyordu.
Beşinci Virginia Konvansiyonu liderliğini takip etti ve Mayıs 1776’da Büyük Britanya’dan bağımsızlığını ilan etti. Virginia’ya, İkinci İttifak Kongresi’ne, tüm ittifaklar kurmak ve ortak savunma konfederasyonu. 1776 Haziran’da Kongreye “Lee Kararları” nı sundu. Dil açıktı: “Bu Birleşik Kolonilerin ve tüm haklarından İngiliz Kraliyetine bağlılıklarından mahrum bırakılmaları gereken özgür ve bağımsız devletler olmaları gerektiğine karar verildi. ve onlar ile Büyük Britanya Devleti arasındaki bütün siyasi bağlantıların tamamen çözülmesi ve tamamen çözülmesi gerekiyor. ”Lee, bir hafta sonra yeni Virginia hükümetinin oluşumuna katılmak için Kongreyi terk etti. resmi bir bağımsızlık beyanı oluşturmaktan çok daha önemli bir rol. Bağımsızlık için retorik temel hazırladı ve Jefferson, Bağımsızlık Beyanı'nı yazarken Jefferson, Lee'nin ve George Mason'ın Virginia Haklar Beyanı'nın çoğunu kopyaladı. Lee daha sonra Philadelphia'ya geri döndü ve kardeşi Francis Lightfoot Lee ile birlikte, ilanını imzasına ekleyen iki Lees'den biri oldu. Lee, Kıta Kongresi'ne aktif bir katılımcıydı, ancak görevleri sona erdi ve savaşın bitiminden önce sandalyesinden istifa etti. 1784’te tekrar Kongreye seçildi ve 1784’ten 1785’e o organın başkanlığını yaptı.
Özgürlüğü sevenler
Daha güçlü bir merkezi hükümetin hedefi daha da belirginleştikçe, Richard Henry Lee Konfederasyon Maddeleri'ne olan hoşnutsuzluğunu hafifletmeye çalıştı. Virginia kendi ülkesiydi ve hükümetin Makaleler altındaki yetkilerinin çoğu zaman yetersiz olduğunu görmesine rağmen, “Cetvellere güvenlik ve refah için en açık ve vazgeçilmez bir şekilde gerekli olmayan bir güç atomu vermekten kaçınmak için uyardı. Toplumun. ”Merkezi hükümetin“ hem çanta hem de kılıç ”gücüne sahip olmaması gerektiğine karar verdi. Lee, 1787'deki Philadelphia Konvansiyonunda bir sandalye teklif etti, ancak her ikisinde de anayasaya aykırı ve uygunsuz olduğunu düşündüğü için reddetti. Konfederasyon Maddeleri ve mevcut hükümeti değiştirmekle suçlanan bir sözleşme uyarınca kongre. Ancak Anayasa Konvansiyonu Eylül ayında çalışmalarını tamamladığında, Lee hızla yeni hükümetin açık sözlü bir rakibi oldu.
George Mason’a Ekim 1787’de “Anayasanın“ gürültü, dürüstlük ve coşkunun tüm inancı aşan ”bir monarşi, koalisyon, aristokrat ve dron koalisyonu üreteceğini” yazdığını söyledi. “zulüm” veya “iç savaş” olasılığı, Anayasanın olduğu gibi kabul edilmesinin tek sonucudur ve sivil hürriyeti koruyan değişiklikler ekleninceye kadar “onay vermemeyi” tavsiye eder. Daha sonra Samuel Adams’a yazdığı bir mektupta, “Amerika Birleşik Devletleri’nin son cömert yarışmalarında iyi insanlar, özgür hükümet için tam, en açık ve en güçlü anlamda mücadele ettiler. 'Güçlü hükümet' kavramı altında veya seçmeli bir despotizm biçiminde despotik bir yönetim altına alınma konusunda hiçbir fikrinin bulunmadığını: seçkin bir despotizm biçiminde: Zincirlerin hala altın veya demirden yapılmış zincirler olduğuna inanıyorlardı. ” Bütün devletlerin insanlarını köle olarak sevmek, tek amacı kendilerini yüceltmek ve zenginleştirmek olan seçkin bir tiran hükümetinin elinde tutmak. Lee, özgür hükümeti sınırlı hükümet olarak anladı.
Virginia’nın 1788’de onay konvansiyonuna götürdüğü aylar boyunca, Lee Federal çiftçiden Cumhuriyetçiye iki kitapçıkta çıkarılan Mektuplara başlıklı on yedi harf yazdı. Anayasaya karşı savlarını açıkladılar ve Federalist ile derinlemesine eşitlendiler. Bir bütün olarak ele alındıklarında, onay sözleşmelerinin dışındaki Anti-Federalizmin en iyi ifadesidirler. Lee, Anayasanın konsolide bir hükümeti olan bir federe destek vermesinden korktuğunu belirtti. “On üç cumhuriyet olmak yerine, federal bir başkanlık altında, bizi bir konsolide hükümet yapmak için açıkça tasarlandı.” Böyle bir sistemin “uzak devletlerdeki” insanları “korku ve zorlama” ya karşı savunmasız hale getireceğini düşünüyordu. “despotik hükümet” ile sona erecekti. Lee, hükümetin Anayasa altındaki bölümlerinin sağlam olduğunu, ancak hükümetin haklarının kısıtlı ve sıkı kısıtlamaları olmadan, halkın en kötü güç kötülüğüne maruz kalacağını kabul etti.
Mektuplar, Anayasanın devletler arasında küçük bir yapı olduğunu vurgulamaktadır. Eğer devletler Anayasayı kabul ettiyse, bir anlaşmaya giriyorlardı, bir kompakt, ve Lee, eğer devlet hükümetleri var olmazsa, federal hükümetin “bir an kalamayacağını” çünkü devletlerin kurulmasıydı; dahası, federal hükümetin, devletlerin halkı tarafından açıkça yetki verilmeyen yetkileri olamazdı.
Richard Henry Lee, 1788'de Virginia Onay Sözleşmesi'ne delege olarak seçildi, ancak sağlık nedeniyle katılamadı. Yine de, özel olarak diğer delegelere onaylamadan önce değişiklikleri düşünmeleri için baskı yaptı. Lee, basın özgürlüğü, sık sık yapılan seçimler ve “iyi” hükümet için hayati öneme sahip jüri tarafından yargılandı; “bunların ihlali… her zaman kötü hükümet için son derece uygun olacak” dedi. Ayrıca, devlet egemenliğinin “keyfi yönetime karşı bir koruma sunduğuna” inanıyordu. . ”Bununla birlikte, önerilen değişiklikler iki yıl içinde yeni hükümet tarafından kabul edilmediyse, Lee, Virginia'nın onaydan“ ayrılmasını ”önerdi.
“Ayrılmış” için bir başka kelime de ayrılmadır. Anayasa Virginia tarafından onaylandığında, Lee şöyle yazdı: ““ Özgürlük savunmasında uzun ve acımasız bir savaştan yeni çıkmış olan aynı insanların şimdi ve kendi seçtikleri bir seçmeli çaresizliği düzeltmeyi kabul etmeleri gerçekten şaşırtıcı! ”
Henry'nin Virginia yasama meclisindeki gücü sayesinde, Lee, 1789'da Virginia’dan Senatör olarak görev yapmak üzere seçildi. Hakkan taslaklarının Virginia sözleşmesinin tasarımlarına göre hazırlanmasını sağlamak için gayretle çalıştı ve James Madison'ı orjinal listesinin kısaltılmasından dolayı eleştirdi. Lee son listeye “sakatlandı ve yenildi” dedi ve “Bazılarında tasarıma sahip olan ve diğerlerinde Anarşi korkusu olduğu sonucuna varıldı, bence, özgür bir ülkeden çok farklı bir hükümetin yıllar alacağı çok açık. “Senato’da geçirdiği süre boyunca çok hastaydı ve 1792’de onun yerine istifa etti. Lee, plantasyonu Chantilly’ye döndü ve iki yıl sonra 62 yaşında öldü.
Virjinyalı
Kendi eyaletindeki vatandaşları gibi, Richard Henry Lee her şeyden önce bir Virginian ve bir Southerner'dı. Bir keresinde Samuel Adams’a şöyle yazdı: “ABD’nin olduğu kadar geniş bir bölge, böylesi çeşitli iklimler, üretimler, çıkarlar; ve böylece görgü, alışkanlık ve geleneklerin çok büyük farklılıkları; Devlete bağlı olmayan ve ortak iyilik için konfederasyon yapılmadığı sürece özgürlükle yönetilemez. ”Senato’da iken, Patrick Henry’e“ Mevcut sistemden en önemli tehlike, bence eğiliminden Konfederasyon Devletlerinin birliği yerine konsolide bir hükümet. ”Henry'yi devlet ofislerini, devlet iktidarındaki sıkıntılara şiddetle karşı çıkacak erkeklerle doldurmaya çağırdı, çünkü devletler tiranlığa ve geleneksel düzenin korunmasına karşı tek güvenilir önlemdi.
Richard Henry Lee, devletlerin hiçbir zaman “Amerikan halkı” olarak birleştirilmemesi gerektiğine inanıyordu, çünkü gerçekte, farklı kültürleri ve ilgileri olan birkaç devletin insanlarıydı. 1776'da Virginia'yı bağımsızlığa götürmüştü ve o andan itibaren Virginia'yı ülkesi olan bağımsız, egemen bir cumhuriyet olarak görüyordu. Yeğeni Robert E. Lee, 1861'de devletinin ayrılmasını desteklediğinde, sadece bir aile geleneğini takip ediyordu.