Olimpiyat Oyunlarının çekiciliği destansı hikayelerden ve büyük zaferlerden, bazen de yenilgilerden gelir. Bu açıdan bakıldığında, Dorando Pietri'nin hikayesi ve 1908 Londra Olimpiyat Oyunları'ndaki dramatik deneyimi, bir kaybın nasıl bir zafere dönüşebileceğini gösteriyor.
Pietri, modern Olimpiyat Oyunlarının dördüncü baskısına güçlü madalya hırslarıyla giren bir İtalyan maraton koşucusuydu. Önceki yıllarda önemli sonuçlar elde etmişti ve zamanın en güçlü İtalyan koşucusu olarak kabul ediliyordu.
Spora ilk adım attığı 1904 yılında, İtalyan koşu şampiyonasını kazanmıştı. Bunun yerine 1905'te Paris'te 30 kilometrelik bir yarışta zafer kazandı. Askerlik hizmetinin sonunda, 1907'de İtalyan 5.000 ve 20.000 metre şampiyonluğunu kazandı.
Bunca zaman içinde, 1906'da Atina'daki ara Olimpiyat Oyunları sırasında bir yarıştan yalnızca bir kez emekli olmuştu. Bağırsak sorunları, kesinlikle önde olmasına rağmen yarışı bitirmemesine neden oldu.
Bu deneyimin farkında olarak, 1908 Londra maratonu vesilesiyle, daha yavaş bir tempoda başlamaya karar verdi. Ancak yarışın ortasında yükselmeye başladı. Bu dönüşü bitiş çizgisinden üç kilometre uzakta tamamladı ve yarışa liderlik ediyordu. Ancak bu çaba onu oldukça zayıflatmıştı. White City'deki stadyuma girdiğinde, ikinci koşucu üzerinde büyük bir fark vardı - ama çok yorgundu.
Yarışın son 200 metresi zorlu geçti. İlk olarak, yanlış yolda koştu; sonra düştü - ancak hakemlerin desteğiyle devam edebildi. Bitiş çizgisine ulaşmadan önce dört kez daha düştü. Tam anlamıyla bir hakem ve bir doktor tarafından sürdürülen yarışı bitirdi.
Amerikalı atlet Johnny Hayes ikinci sıradaydı. Bunu göz önünde bulunduran ABD Olimpiyat federasyonu şikayette bulundu ve sonuç olarak Dorando Pietri diskalifiye edildi.
Ancak yarışı izleyen seyirciler İtalyan pilotun performansından büyük heyecan duydu. Gazeteler bile haberlere geniş yer vererek yenilgiyi zafere dönüştürdü. Daily Mail adına olayı takip eden Sir Arthur Conan Doyle, yaşananları şöyle anlattı:
"Eminim, diskalifiye edilmesinden kaynaklanan ulusal kayıp için Dorando'yu hiçbir küçük kişisel tazminat en azından teselli edemez. Yine de, Stadyum'daki muhteşem çabasını, hayatının bir santiminde koşan bir çabayı gören birçok kişinin, İngiltere'deki hayranlarından bazı hatıralar taşıdığını hissetmek isteyeceğinden eminim.
Ayrıca Kraliçe Alexandra, Pietri'ye yarış sırasında gerçekleştirilen işlere saygının bir işareti olarak bizzat bir kupa verdi.
Aniden gelen ünlü, Dorando'yu Amerika Birleşik Devletleri'ne getirdi ve burada 'Olimpiyat Altın madalyalı' Johnny Hayes'e birkaç kez tekrar meydan okuma fırsatı buldu. Ve çoğu durumda, İtalyan koşucu kazanan oldu.
İtalya'ya döndükten sonra, Dorando spor faaliyetlerine devam etti ve yine de mükemmel sonuçlar elde etti. Ancak, spor artık ana ilgi alanı değildi. İtalya'da bir tür efsanevi atlet ve halk figürü olmuştu. Bir kitap yayınladı ve Londra oyunlarından elde edilen şöhret (ve bunun sonucunda elde edilen kazançlar) sayesinde memleketi Carpi'de bir otel ve daha sonra Sanremo şehrinde bir garaj açtı.
Ancak bu harika spor hikayesinin karanlık bir tarafı da var. Dorando Pietri, aslında, daha sonra faşizmin sadık bir destekçisiydi ve kentindeki manga eylemlerine aktif olarak katıldı. 1942'de öldüğünde, faşizmin en bilinen sembollerinden biri olan siyah bir gömlekle açıkça dilediği gibi gömüldü ve Mussolini rejimi tarafından bir kahraman olarak kutlandı.