EN İYİ
İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde, II. Dünya Savaşı'nın en iyi savaş pilotu resmen James Edgar Johnson olarak kabul edilir - çoğu savaşçı olan 38 uçağı düşürüldü.
Johnson, 1916'da bir polis müfettişi ailesinde doğdu. Çocukluğundan gökyüzünü hayal etti ve hatta uçarken özel dersler aldı, ama imha yolunu havacılık kolay değildi. Sadece 1940 ilkbaharında eğitimi tamamladı ve “nitelikli pilot” olarak sertifikalandırıldı (Batı Avrupa'da Almanlar bir blitzkrieg başlattı), daha sonra ileri bir eğitim kursu aldı ve Ağustos 1940'ın sonunda savaş birimine gönderildi. Daha sonra bir savaşçı kanadına transfer edildi, daha sonra İngiliz Hava Kuvvetleri bacaksız Douglas Bader'in bacaksız pilotu tarafından komuta edildi. Johnson, zafer hesabını Mayıs 1941'de açarak Messerschmitt 109'u düşürdü ve Eylül 1944'te Ren üzerinde gökyüzünde son uçağı yok etti. Ve yine Messerschmitt-109 olduğu ortaya çıktı.
Johnson, Fransa'da göklerde savaştı, İngiliz bombardımanlarına kıtadaki hedeflere giderken eşlik etti veya diğer kanat pilotlarıyla birlikte havada devriye gezdi.
O ve yoldaşları havadan Ağustos 1942'taki Dieppe'deki Müttefik birliklerinin inişlerini havaya kapattılar, Müttefikler Haziran 1944'ta Normandiya'ya indikten sonra kara hedeflerine saldırdılar. Komuta ettiği kanat, 1944 - 1945 kışın toprak hedefleri üzerinde çok çalıştı ve Ardennes'deki çaresiz Alman saldırısının bozulmasına katkıda bulundu. Mart 1945’tan savaşın sonuna kadar, yeni Spitfire Mk ile silahlı bir başka kanat daha yönetti. 14; Savaşın son haftalarındaki kanat pilotları, her türlü 140 düşman uçağını düşürdü.
Savaştan sonra, İngiliz Hava Kuvvetleri’nde ve 1960’lerin sonunda Komutanlık ve personel pozisyonlarında görev yapmaya devam etti ve Orta Doğu’daki İngiliz Hava Kuvvetleri Komutanlığı ve Havacılık Mareşal Yardımcılığı görevinden istifa etti.
Eylül ayında 1943, Johnson'ın hesabında yalnızca 25 uçakları varken, Hizmette İngiltere’de Üstün Farklılıklar Sıralaması, Üstün Uçuş Hak Kazası için haç ve bunun için Amerikan Havası ve Amerikan Üstün Uçuş Onur Ödülü'ne layık görülmüştür. Amerikan hava limanlarından faaliyet gösteren ABD 8 Hava Kuvvetleri (BA) bombardıman uçağının hedeflerine eşlik ettiği için Amerikan ödülünü aldı.
Hava savaşları sırasında uçağının sadece bir kez düşman ateşinden zarar gördüğü, haklı olarak gurur duyabilecek bir gerçek olduğu dikkat çekmektedir.
KUVVETLERİN GÜCÜ ÖLÇME
Hesabına indirilmiş bir 32 olan Paddy Finucane, Temmuz 15 1942'te öldü, uçağı Fransa'nın göklerinde bir görevi tamamladıktan sonra geri dönen uçağı, La Mansh üzerindeki işgal altındaki Nazi sahilinden bir makineli tüfek patlattı. O zaman 21 yılıydı, bir savaşçı kanadıyla komuta etti ve İngiltere'nin ulusal bir kahramanıydı.
Paddy Finucane'nin babası İrlandalı, annesi İngiliz, Paddy ise ailedeki beş çocuğun en büyüğü idi. 16 yılını geçtiğinde, aile İrlanda'dan İngiltere'ye taşındı. Yeni bir yere yerleştiklerinde, Paddy Londra'da muhasebeci yardımcısı olarak çalışmaya başladı. Çalışmalarını beğenmediği söylenemez - sayılarla çalışma yeteneğine sahipti ve daha sonra, İngiliz Hava Kuvvetleri'nde görev yapan Paddy, savaştan sonra muhasebe işlerine geri döneceğini sık sık söyledi.
Yine de gökyüzü ve uçuşlar kanındaydı, bu yüzden asgari yaşına ulaştığında - 17 ve bir buçuk yıl, Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne giriş için belgeleri sundu. Kabul edildi, çalışmaya ve tam olarak bir yıl sonra savaş filosuna gönderildi. Haziran ayının başında, 1940’in ilk savaş görevini, Fransız Seferi Kuvvetleri’nin kalıntılarının tahliyesinin sürdüğü Fransız sahilinde devriye gezmek için yaptı. İlk uçuşunda, saflardaki yerini kaybetmemek, gökyüzünü gözlemlemek için vakti olmadığı için çok endişeliydi.
Savaş deneyimi yakında geldi, ancak ilk Paddy uçağı yılın yalnızca 12 Ağustos 1940'ini düşürdü. Sabahın erken saatlerinde İngiltere Operasyon Savaşı, İngiltere Hava Kuvvetleri'nin avcı havacılığının ve İngiltere'nin güney kıyılarında bulunan radarların gelişmiş havayollarına karşı güçlü bir Luftwaffe blitzkrieg ile başladı. O gün, Paddy Messerschmitt-109'e tebeşirle girdi ve bir sonraki uçak olan Junkers-88 bombacısı, Ocak 19'ta başka bir 1941 pilotuyla birlikte vuruldu. Bundan kısa bir süre sonra Finukein, Avustralya Hava Kuvvetleri Savaşçı Filosu'nun 452 uçuş operasyonları için komutan yardımcılığına atandı - Avrupada savaş ayları boyunca düşmanın uçağının 9'ini tahrip eden, 62'a zarar veren ve muhtemelen uçağın 7'ini tahrip eden Avustralya'daki ilk Avustralya filosu.
Finucane’in Avustralya filosuna atanması, emir için makul bir karardı. Avustralyalılar derhal özlü olan genç İrlandalı'ya bağlandı, konuşmada sesini asla yükseltmedi ve İrlanda halkının karakteristiği olan doğal çekiciliğine sahip, yıllarının ötesinde mantıklıydı. Onunla konuşan hiç kimse, ondan çıkan liderin içsel ve neredeyse hipnotik gücünü takdir edemedi. Filodaki diğer pilotlar gibi Finukein de yaz kafeteryasındaki partileri zevkle eğlendirdi, ancak biraz içti ve astlarını da aynı şeyi yapmaya teşvik etti. Bazen akşamları, yaklaşan kalkışların arifesinde, uçuş kantininin barında tek başına durabilir ve düşüncelerine dalmış olarak telefonu yavaşça yudumlayabilirdi. Sonra, bir şey söylemeden telefonu kapatıp yatağa gitti. Birkaç dakika sonra, diğer pilotlar örneğini takip etti. Dinden çok uzaktı - eğer inancı kelimenin normal anlamında yorumlarsanız, Kütle'ye her seferinde böyle bir fırsat verildiyse katıldı. Kaba Avustralyalılar bu davranışlarından dolayı içtenlikle saygı duyuyorlardı.
Filonun düşmanla ilk savaş teması, yılın 11 Temmuz 1941'inde gerçekleşti ve Finukain, Messerschmitt-109'i düşürerek filonun hesabındaki ilk zaferi kaydetti. Toplamda, Temmuz sonundan Ekim ayının sonuna kadar 1941, 18 Messerschmitts'i düşürdü, diğer pilotlarla birlikte iki uçak daha imha edildi ve üç uçak hasar gördü. Bu başarılar için, pilot daha önce aldığı “Ayrıcalıklı Hizmet Hakkı İçin” haçına “Hizmette Ayırt Edici Hizmet İçin” Emri verildi.
Ocak ayında, 1942, başka bir filonun komutanlığına atandı ve 20, Şubat, 1942, o ve kanatlı adamı Dunkirk yakınlarındaki düşman gemisine saldırırken, bir çift Focke-Wulf-190 kafalarına bastı ve Finucane bacaklarında yaralandı. uyluk. Ateş yüzünden zorla bir uçağı suya acil iniş yapmaya zorlayan ve ikincisi savaştan çıkmaya zorlayan kanatçığı tarafından örtülen Finukein, bir şekilde İngiliz Kanalı'nı geçti ve hava alanına girdi. Mart ayının ortasındaki 1942'te servise geri döndü ve Haziran ayının sonunda başka bir 6 uçağı düşürdü.
Finucane başarılarını basitçe açıkladı: “Bana bir çift güzel göz verildi ve çekmeyi öğrendim. Savaşta ilk şart, düşmanı sizi görmeden veya taktiksel avantajından faydalanmadan önce görmektir. İkinci şart - ateş ederken düşmanı vurmak. Başka bir şansın olmayabilir. ”
15 Temmuz 1942, Finucane'in uçağı yerden ateş edildi ve İngiliz Kanalı'na düştü.
Westminster'deki cenaze kitlesinde toplanan binlerce insanın 3'inden fazlası, en iyi iki Sovyet avcı pilotu da dahil olmak üzere tüm dünyadan, ebeveynlerine telgraf ve taziye mektupları geldi.
Uzakta
Ocak ayındaki 11'teki 19'te, 1942'taki XNUMX'ta, Rangoon (Burma) yakınlarındaki Mingladon hava üssündeki İngiliz Hava Kuvvetleri'nin kara personeli, Japon hava saldırılarından kaçan, bir bomba tarafından öldürülme korkusunun üstesinden gelen, kafalarından kaldırdı ve sadece birkaç dakika süren muhteşem bir dövüş izledi Başlarının üstünde yüzlerce ayak.
Orada, sanki bir yarış sahasında, Japon savaşçı Nakajima Ki, daireler çiziyordu. 27, bir kaç metre gerisinde, bağlı olanlar gibi, makineli tüfekleri kısa sürede Japonlara çarpan bir Kasırga idi. İngiliz uçağının kokpitinde, küfürlerin akışını dağıtan filo komutanı Frank Carey vardı. Carey, kurşunlarını düşman savaşçısının tekrar tekrar vurduğunu gördü, ama küçük, esrarengiz Japon uçağı inatla düşmeyi reddediyor. Sonunda sarsıldı, bir dalışa girdi ve İngiliz Blenheim bombardıman uçağının park yerine düştü, bir tanesini patladı ve parçaladı. Ardından İngiliz askeri doktorlar ölen Japon pilotun cesedini inceledi ve ondan en az 27 mermi çıkardılar. Bir Japon pilotun uçağını bu kadar uzun süre boyunca uçurabildiğine inanmak neredeyse imkansızdı.
Frank Carey için, Asya opera tiyatrosunda vurduğu ilk savaş uçağıydı.
30 yıllarında, Cary, İngiliz Hava Kuvvetlerinin ortalama avcı pilotundan oldukça büyüktü. Mezun olduktan sonra Hava Kuvvetleri avcı birimlerinden birinde üç yıl boyunca tamirci olarak çalışmayı başardı, daha sonra mühendislik kurslarını tamamladı ve yılın 1935'inde yüksek notlarla mezun olduğu uçuş eğitimi kurslarına girdi. Aynı pozisyonda pilot pozisyonuna gönderildikten sonra, bir zamanlar tamirci olarak çalıştı. Küçük Fury savaş uçaklarına pilotluk yaparak ve 20. yüzyılın barışçıl 30'lerinin ortasında İngiliz Hava Kuvvetleri için ortak olan her türlü hava festivalinde akrobasi manevraları yaparak hızla adını aldı. Bununla birlikte, savaş bulutları ufukta toplanıyordu ve İngiliz avcı birimlerinin daha modern bir şeye ihtiyacı vardı, bu yüzden 1938'te Cary'nin filosu "Harricane" için yeniden donatılmıştı.
Birinci Dünya Savaşı'nın patlamasında, ilk düşman uçağı Heinkel-111, yılın Şubat 3 pilotu olan başka bir 1940 pilotu ile Carey tarafından vuruldu. Birkaç gün sonra, Kuzey Denizi üzerindeki bir Heinkel'i imha etti ve Şubat ayının sonunda “Üstün Uçan Kazanım İçin” madalyası aldı. Mart ayında, memura terfi ettirildi ve Mayıs ayı başlarında 1940'in Fransa'ya devredildiği başka bir kanala transfer edildi.
Mayıs 10'te Almanlar, Fransa ve Belçika'ya karşı bir saldırı başlattı ve Belçika ve kuzey Fransa'ya şiddetli hava savaşları başladı. O gün, Carey bir Heinkel'i vurdu ve diğer üç düşman uçağına zarar verdi. Mayıs ayında 12 ve 13, iki Junkers-87'i düşürdü ve iki tane daha “muhtemelen vuruldu” dedi. 14 "Dornier-17" u vurabilir. Ayrıca, Alman uçağının arka nişancı uçağı alevlerle sarılı olsa bile Carey'e ateş etti ve Carey’in uçağının motoruna hasar vererek bacağından yaralandı. Yaralanmasına rağmen Carey, Brüksel yakınlarındaki acil bir inişi başarıyla tamamladı ve yakında askeri hastanelerde dolaşımda olan taburcu edildi.
Carey, düşürülen uçaklardan aynı pilotlarla birlikte, kırılabilir bir taşıyıcı buldu ve kayıp ve muhtemelen öldüğü düşünülen İngiltere'ye uçtu. Carey hizmete döndüğünde, Fransa Savaşı kampanyası bitmek üzereydi ve Luftwaffe, faaliyetlerini İngiliz Kanalının diğer tarafına kaydırmaya başladı.
Haziran 19 Carey, Temmuz ayında "Messerschmitt-109", "Messerschmitt-110" ve "Messerschmitt-109" i vurdu. Ardından, Ağustos ayında, “İngiltere Savaşı” başladığında, Carey, iki Junkers-88 ve dört Junkers-87'i düşürdü, son 4 aracı bir türkünde imha edildi. Kısa süre sonra başka bir uçağı düşürdü, ancak savaşta yaralandı ve birkaç hafta hastanede kaldı. Carey tamamen kurulduğunda ve hizmete geri döndüğünde, filosu İngiltere'nin kuzeyinde dinlenmeye transfer edildi. Bu zamana kadar Kraliyet Hava Kuvvetleri avcı pilotları bir kez ve herkes için Luftwaffe'nin Britanya Adaları'na üstünlük sağlama umudunu kırdı.
Carey adına 18, uçaktan çavuştan filo komutanına yetişen 6 ay boyunca uçak düşürdü ve "Üstün uçuş eseri", "Üstün uçuş eseri" için haç ve çarpıdaki çıtayı aldı. 1940'in sonunda, birkaç ay boyunca hoca olarak harcadığı bir muharebe eğitim merkezine transfer edildi, daha sonra deniz yoluyla Burma'ya yelken açan Kasırgalarla donanmış yeni oluşturulmuş bir filo komutanlığına atandı. Şubat ayının sonunda 1942, Burma'da beş uçağı düşürdü, toplam puanını savaşın başından 23 makinelerine getirdi ve haç için ikinci bir bar kazandı.
8 Mart 1942, Japonlar Burma'nın başkenti Rangoon'u işgal etti ve dövülmüş İngiliz avcı birimlerinin asıl görevi, inatçı kuvvetlerin Japonya'nın kuzey sınırına indiği Hindistan sınırına çekilmesini sağlamaktı. 40'e kilometrelerce geri çekilme birliği sütunları için uzanan, Pearl Harbor'dan çok önce Çin'deki Japonlarla savaşmaya başlayan bir avuç İngiliz kasırgası ve P-40 Amerikan gönüllü pilot grubu vardı. Sonunda, Cary'nin filosu Chittagong'a dayanmaya başladı, Mayıs 1943'te Cary'nin Japonlarla son yüzleşmesi gerçekleşti. Ardından Carey İngiltere'ye döndü, hava atış okulundan mezun oldu, daha sonra Kalküta (Hindistan) ve Abu Zubeira'da (Mısır) savaş havacılık eğitim merkezlerine öncülük etti ve taktikleri denetlediği Fighter Havacılık Merkezinde bir albay tarafından savaşın sonuna geldi.
Resmi verilere göre, Carey 28 düşürülmüş uçaklarla savaşı sonlandırdı, ancak pilotun kendisinin daha fazlası olduğuna inanıyor. Sorun şu ki, 1942’taki Burma’dan İngiliz birliklerinin uzun süre geri çekilmesi sırasında birkaç Japon uçağını düşürdüyse, belgelendirilemediğinden, bölümünün tüm arşivinin kaybolması veya tahrip olması. Bazı tarihçiler, Carey 50 düşürülmüş uçağın hesabına inanıyor. Öyleyse, Carey, II. Dünya Savaşı'na katılan İngiliz Milletler Topluluğu ve Amerika Birleşik Devletleri'nin tüm savaş pilotları arasında en etkili avcı pilotu. Ne yazık ki, yukarıdaki rakamı kimse doğrulayamaz.
MÜKEMMEL AS
İngiliz Hava Kuvvetlerinin en iyi savaş pilotu - James Edgar Johnson. Normandiya, 1944 yılı. Fotoğrafları www.iwm.org
George Burling hakkında konuşursak (33 ve 1 / 3 düşmanın uçağını düşürür), o zaman ona göre "harika" kelimesi muhtemelen hafife alınacaktır. Çok az kişi doğuştan bir pilot, ama Berling bir idi. Ayrıca, sık sık kıdemli memurların hoşnutsuzluğuna neden olan ve yine de onu hava savaşındaki başarının zirvesine getiren kanun ve talimatlara uymadığı için itaatsiz ve özgün olduğunu gösterdi. Dört ay boyunca Malta'nın üzerindeki gökyüzü savaşında 27 Alman ve İtalyan uçaklarını çeşitli tiplerde düşürdü.
Burling, Montreal'de (Kanada) 1922'ta doğdu. Savaş uçaklarına giden yolu oldukça sargılıydı. 6 yaşına geldiğinde, babası model bir uçak sundu ve o zamandan itibaren uçmak genç George'un tek hobisi oldu. 10 yıllarında, Birinci Dünya Savaşı'nın savaş pilotları hakkında elindeki tüm kitapları okudu ve boş vaktini yerel havaalanında uçuşları izleyerek geçirdi. Unutulmaz ilk uçuş, 11'in yıllar geçmeden kısa bir süre önce gerçekleşti: Havaalanına sık sık yapılan gezilerden birinde, yağmur yağdı ve yerel pilotlardan birinin teklifinden yararlanarak, hangarda sığındı. Çocuğun uçağa olan ilgisinin belirgin olduğunu fark eden pilot, ailesinin buna katılması şartıyla, onu uçakta sürmeye söz verdi. George'un babası ve annesi bir şaka olduğunu düşündü ve "iyi" verdi ve birkaç saat sonra George havadaydı.
Bu günden itibaren, tüm George’un düşünceleri aynı amaca yöneldi - uçmayı öğrenmek için para toplamak için. Katlanmış silahlarla oturmuyordu - herhangi bir havada sokaklarda gazete sattı, uçak modelleri yaptı ve sattı, herhangi bir iş yaptı. 15'i döndüğünde, ailesinin iradesine karşı, okulu bıraktı ve pilot eğitimi için para biriktirmek için çalışmaya başladı. Yiyecek ve diğer ihtiyaçlara harcadığı parayı asgari düzeyde düşürdü ve her hafta sonunda bir saatlik uçuş eğitimi için yeterli para topladı. 16 yaşına geldiğinde ve arkasında 150 saatten fazla uçuş süresi kaldığında, "sivil pilot" niteliği için tüm sınavları geçti, ancak daha sonra lisans almak için çok genç olduğu ortaya çıktı. Berlinga bunu durdurmadı - Japonya ile savaşan Çin'e gitmeye karar verdi: Çin pilotları çok gerekliydi ve yaşlarıyla ilgili gerçekten bir hata bulamadılar. Amerika Birleşik Devletleri sınırını geçerek, San Francisco’ya giderken, Çin’e yolculuk için para kazanacağını söyledi, ancak yasadışı bir göçmen olarak tutuklandı ve eve yollandı.
Eylül ayında, II. Dünya Savaşı 1939'ten çıktı ve 17 yaşındaki Berling, Kanada Hava Kuvvetleri'nde çalışmak üzere başvuruda bulundu, ancak gerekli eğitim belgelerinin eksikliği nedeniyle reddedildi. Berling, SSCB ile ilişkilerinde artan gerilim nedeniyle acil olarak pilotları işe alan Finlandiya Hava Kuvvetleri için gönüllü oldu ve babasının rızasını vermesi şartıyla gerçekçi değildi.
Derinden hayal kırıklığına uğrayan Burling, özel uçuşlarına devam etti ve 1940'in baharında uçuş süresi 250 saatti. Şimdi İngiliz Hava Kuvvetlerine erken giriş yapmayı düşünüyordu ve gece okuluna gitmeye başladı, eğitim seviyesini gerekli standartlara getirmeye çalışıyordu. Mayıs ayında, 1940, İsveç ticaret gemisinde güverte eliyle imzaladı ve Glasgow'a ulaştı ve hemen Hava Kuvvetleri'ndeki işe alım merkezine gitti. Orada Hava Kuvvetlerine kabul konusunu ele almak için bir doğum belgesi ve veli onayı gerektiğini söyledi. Sadık Berling Kanada'ya tekneyle gitti ve bir hafta sonra Atlantik Okyanusu'nu geçti, tam tersi yönde.
7 Eylül 1940, Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde uçuş eğitimi için seçildi ve tam olarak bir yıl sonra ilk filosuna atandı, daha sonra başka bir filoya geçti. Sonunda yeni Spitfire Mk ile birlikte bir iş gezisinde ve 9 Haziran 1941'te gönüllü olarak çalışmaya başladı. V, Malta'ya giden taşıyıcı "Kartal" ın güvertesindeydi. O zamanlar Malta, üsleri Sicilya'da bulunan Alman ve İtalyan Hava Kuvvetleri tarafından Malta'dan sadece 70 mil uzakta darbeler altındaydı.
Bir Kanadalı'nın Malta'da 1942 haziran ayında gelişi çarpıcıydı. Bir uçak gemisinden ayrıldı ve Alman ve İtalyan uçaklarının baskınları başladığında uçağını Luka ana şeridine zar zor indirdi. Berlinga, kararsızca kabinden çıkıp sığınağa sürüklendi ve gözleri açık olanı izledi - bu, nihayetinde gerçek olan gerçek savaştı. Sevinçli hedef yolunda uzun yıllar süren çabaların ardından, yakında düşmana karşı savaşması ve gerçekten iyi bir pilot olduğunu kanıtlaması gerekecek.
Savaş beklediğinden daha erken başladı. Aynı gün, 15.30'ta, o ve filosunun diğer pilotları, kalkışa hazır uçaklarının kokpitinde oturuyorlardı; giydikleri tek giysi şort ve gömleklerdi, çünkü daha hacimli yazlık giysiler giymek sıcak Malta dünyasında sıcak çarpmasına neden olabilirdi. Kısa süre sonra bir grup 20 "Junkers-88" ve 40 "Messerschmitt-109" 'i durdurmak için havaya uçurdular. Berling bir Junkers, bir Messerschmit'i düşürdü ve beklenmedik bir şekilde İtalyan dövüşçü Mackey-202 makineli tüfek ateşine zarar verdi ve cephaneyi ve yakıt tedarikini doldurmak için hava alanına girdi. Kısa süre sonra, La Valletta'nın üzerinde tekrar havada kaldı, yoldaşlarıyla birlikte, rıhtımda demirlemiş olan İngiliz gemilerinde Junkers-30 bombardımanına dalarak 87 baskınını savundu. Bombacı saldırıları, Alman savaşçıları 130 birimlerinden daha az olmayan bir miktarda kapladı. Berling, bir Messerschmitt-109'i vurdu ve enkazı Beerling uçağının pervanesine çarpan ve dik bankanın yakınındaki göbeğe bir Spitfire yerleştirmesi için bir Junkers'ı ağır yaraladı. Savaşın ilk gününde, Berling üç düşman uçağı düşürdü ve iki kişi daha "muhtemelen düşürüldü". Bu umut verici bir başlangıçtı. Temmuz ayında şiddetli hava savaşları yeniden başladı ve Temmuz zaten 11 Berling üç "Mackey-202" düşürdü ve "Olağanüstü Uçuş Hakemi İçin" madalyasına verildi. Temmuz ayının sonuna kadar bir başka 6 düşmanı uçağı düşürdü ve iki tanesine hasar verdi, Ağustos ayında bir Messerschmitt-109 düşürdü ve diğer iki pilotla birlikte Junkers-88'i düşürdü.
Beurling'in başarısı üç ana faktör tarafından belirlendi: olağanüstü görüşü, mükemmel çekimi ve ders kitabında yazdığı gibi değil, uygun gördüğü şekilde kendi işini yapma tercihi.
Malta'ya gitmeden önce bile Berling'e memurlara iki kez üretim teklif edildi, ancak reddetti ve memurların yaptığı testten olmadığını söyledi. Bununla birlikte Malta'da, Burling'in istemeden lider olduğu ortaya çıktı - düşmanın uçağını diğerlerinden daha erken görebilme yeteneği, diğer pilotların dikkatini çekti, bir mıknatıs gibi, Berling'in olduğu yerde, yakında kavga edilecek. Patronları bu güçlü potansiyeli en iyi şekilde nasıl kullanacaklarını çabucak anladılar ve Berling'e memurlara terfi ettirmek isteyip istemediğini bildirdi. Berling başarısızlıkla protesto etti ama sonunda bir subayın üniformasını yaptı.
Malta, Berling’in meslektaşlarının çoğu için bir kabustu, ayrıca adada kaldığı her dakikadan zevk aldı ve üstlerinden rızasını aldığı iş gezisini uzatmasını istedi. Ekim 15 1942 başka bir sıcak olduğu ve adadaki Berling'in son günü olduğu gibi çıktı. Junkers-88'e saldırdı ve onu yere serdi, ancak Alman bombardımanının atıcısı Berling uçağını açıp topuğu yaraladı. Yaralanmasına rağmen, iki Messerschmite'yi daha vurdu ve uçaktan paraşütle ayrıldıktan sonra denize sıçradı ve bir kurtarma botu tarafından toplandı.
İki hafta sonra Berling, Liberator bombardımanıyla İngiltere'ye gönderildi. Uçağın yakıt ikmali için inmesi gereken Cebelitarık'a giderken, bazı altıncı hisler Berling'i yaklaşmakta olan felaket konusunda uyardı. Güçlü türbülans karşısında, uçak yaklaşmaya başladı, oysa Burling uçuş ceketini çıkardı ve acil durum çıkışlarından birinin yakınında bir yere taşındı. İniş yaklaşımı başarısız oldu - iniş takımı sadece pistin ikinci yarısındaki yere değdi ve pilot ikinci tura çıkmaya çalıştı. Tırmanış yolu çok dikti ve uçak denize 50 ayak yüksekliğinden çarptı. Berling, suya çarptığında acil çıkış kapısını düşürdü ve denize atladı, bandajlı ayağıyla kıyıya girmeyi başardı. İngiltere'de hastanede biraz zaman geçirdi ve daha sonra ulusal bir kahraman olarak tanıştığı Kanada'ya tatile gitti. İngiltere'ye geri döndüğünde, Buckingham Sarayı'ndaki ödül törenine katıldı; burada Kral George VI - Hizmette Üstün Farklılıklar İçin Sıra, Üstün Uçuş Hakkı için Çapraz, Üstün Uçuş Onuruna Madalya ve bar'dan dört ödül aldı. Madalyaya
Burling, uçuş komutanı olarak görev yapmaya devam etti, 1943'un sonuna kadar Fransa'da üç Focke-Wulf-190 savaşçısı vurdu ve zafer puanını 31 ve 1 / 3 uçağına getirdi; 1 / 3, Malta'daki diğer pilotlarla birlikte onun tarafından vurulmuş olan "Junkers-88" 'e aitti. 1944 yazında, bir hava atış hocası olarak atandı ve ön alıştırmalarda herkese çarptı - ilk olarak sürekli düşük çekim sonuçlarıyla ve bundan sonra neredeyse 100% isabet aldı. Burling daha sonra ilk başta talimatlarda yazılı olarak hareket etmeye çalıştığını, ancak başarı elde edemediğini, eşsiz bir usta olduğu ön-boşluk çekim yöntemine geri döndüğünü açıkladı. Savaşın sonunda, Burling resmen Kanada Hava Kuvvetlerine devredildi ve bir filoya komuta etti.
Düşmanlıkların sona ermesinden sonra, demobilizasyon takip edildi ve Burling birbiri ardına iş değişti. Kesinlikle sivil hayata adapte olmadı ve savaşın sıcak heyecanına ve savaş pilotlarının kardeşliğine geri dönmek istedi.
1948'in başında beklentileri gerçekleşmeye başladı. Bağımsızlığını toplamak için, Arap komşuları tarafından tehdit edilen İsrail, kendisini savunmak için Batı'da uçaklar ve pilotlar arıyordu. İsrailliler “Spitfirers” ile silahlandırıldı ve Burling, gönüllü olarak işe alınan eski Kanada Hava Kuvvetleri pilotlarının örneğini izleyerek Burling, yakın ve titreşimli avcı kokpitine nasıl döneceğini hayal ederek hizmetlerini sundu.
Bu rüyalar gerçekleşmedi. 20 Mayıs 1948, Roma'dan İsrail'e ilaçlarla uçağa binmek zorunda kaldı; Bir gün önce, başka bir Kanadalı pilotla birlikte, Berling'in onun için yeni uçak tipine pratikte alışması için havaya uçtu. Görgü tanıkları, uçağın uçak pisti üzerinde nasıl bir daire çizdiğini ve karaya nasıl gittiğini, pisti kaçırdığını ve etrafa doğru keskin bir şekilde irtifa kazanmaya başladığını gözlemledi; Birkaç dakika sonra düştü ve yere düştü. Her iki pilot da öldü.
George Berling daha yeni 26 yaşındaydı.
MASTER GECE SAVAŞI
Richard Stevens hakkında, Ocak-Ekim 14 arasındaki dönemde 1941 uçağının düşürüldüğü için birkaç söz söyleyemem. En büyük puan değil, ancak bu durumda ne tür uçaklar oldukları ve hangi şartlar altında imha edildikleri önemlidir. Böylece, düşmüş uçakların tümü Alman bombardıman uçakları (“Dornier-17”, “Heinkel-III” ve “Junkers-88”) idi ve geceleri gece savaşları için uyarlanmayan “Harricane” e uçan Stevens tarafından tahrip edildiler. radarda bulunmamak.
Stevens, Luftwaffe'nin saldırılarının gücünü gündüz baskınlarından gece vaktine aktarmaya başladığında, ilk imha ünitesine 1940'te atandı ve ilk gece baskınlarından biri sırasında ailesi öldü.
Stevens’ın Fighter Squadron’ı gündüz saatlerinde çalışacak şekilde tasarlandı ve akşam vakti, savaş görevi basitleşti. Her gece düşmanın bombardıman uçağı Londra'ya doğru kükre geldiğinde, Stevens hava alanında tek başına oturdu, göz kamaştırıcı yangınları ve ışıldakların gözlerini kırptığını izledi ve gece için uygun olmayan "kasırgalar" hakkında karanlık düşündü. Sonunda, Londra'daki tek bir muhabbet kasabasına izin vermek için komuta döndü.
Stevens bir değerli kaliteye sahipti - deneyim. Savaştan önce, sivil bir pilot oldu ve bir posta kargo ile İngiliz Kanalı'na uçtu. Tüm hava koşullarında uçuş yapan 400 saatlerce süren uçuş kitabına kaydedildi ve savaş öncesi yetenekler yakında faydalı bir kullanım buldu.
Ancak ilk gece devriyeleri başarısız oldu - uçuş direktörü gökyüzünün düşman uçaklarıyla dolu olduğunu garanti etmesine rağmen hiçbir şey görmedi. Sonra gece, Ocak ayındaki 14'ten, ilk iki Alman bombacısını vurduğunda 15'ten geldi ... 1941 yazında, radar destekli savaşçılarda savaşan pilotların önünde, en iyi gece savaş pilotu oldu.
Almanya, SSCB'ye saldırdıktan sonra, Luftwaffe, Batı Cephesi'nden önemli sayıda bombardıman uçağını çıkardığında, İngiltere'ye daha az baskın düzenlendi ve Stevens, düşmanın bombardıman uçağını haftalardır gece gökyüzünde görmüyordu. Nihayet komut tarafından onaylanan fikri olgunlaştırmaya başladı - İngiltere’nin üzerindeki gece gökyüzünde düşman bombardıman uçaklarını bulamıyorsanız, neden o günün karanlığından faydalanmıyorsanız, Belçika ya da Fransa’ya bir yere kayın ve Almanlar kendi hava alanlarından mı?
Daha sonra, savaş sırasında, İngiliz Hava Kuvvetleri savaşçılarının düşman üsleri üzerindeki gece saldırı eylemleri yaygınlaştı, ancak Aralık 1941'te Stevens gerçekten yeni bir taktik cihazın kurucusuydu. Aralık 12, 1941 gecesi, “Kasırga” Stevens, Hollanda'daki Alman bombardıman üssünün yakınında bir saat kadar etrafında dolaştı, ancak Almanlar o gece uçmuyor gibi görünüyordu. Üç gün sonra yine aynı hedefe gitti, ancak görevden geri dönmedi.