K-535 "Yuri Dolgoruky", 955 "Borey" projesinin baş gemisi
Sualtı savaş yeteneklerinin geri kazanımı filo - Rusya'nın askeri-teknik politikasının önceliklerinden biri. Aynı zamanda, Rus denizaltısının yapısı için gereksinimler, birçok açıdan ABD Donanması'nın denizaltı filosundan farklıdır ve Rusya'nın jeopolitik konumu tarafından belirlenir. Rus denizaltı filosu arasındaki temel fark, bileşiminde güçlü bir gemi karşıtı bileşen bulundurmaya yönelik temel bahistir - “olası düşman” ın büyük yüzey gemilerinin bağlantıları hala Rus denizaltıları için en olası hedef olarak kabul edilmektedir. Ayrıca, stratejik nükleer kuvvetlerin deniz bölümünün potansiyelini koruma şartı değişmemiştir.
Önlem olarak yüzer
Denizaltı filosu, ülkemiz deniz kuvvetlerinin bileşiminde tarihsel olarak özel bir yere sahiptir. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden ve "soğuk savaşın" başlangıcından sonra, Sovyetler Birliği'nin, Birleşik Krallık'ın açtığı, Batı İmparatorluğu'nun deniz gücünün yükünü elinde tutan Batı medeniyetinin deniz gücüne meydan okumasına izin veren denizaltı bağlantısıydı. Denizaltıda böyle bir bahis yapılmasının nedeni basitti: ABD Deniz Kuvvetleri ve müttefikleri ile doğrudan karşı karşıya geldiklerinde denizde baskın olma kabiliyetine sahip dengeli bir yüzey filosunun oluşturulması on yıllar sürecek ve savaşın perişan olduğu bir ülke için dayanılmaz bir yük olma tehdidinde bulunacaktı. Aynı zamanda, güçlü bir denizaltı filosunun inşası, küresel deniz ticareti ve Batı'nın deniz kuvvetleri için oldukça hızlı ve kabul edilebilir bir maliyet seviyesinde gerçek bir tehdit oluşturmayı mümkün kılmıştır. Bu, özellikle iki dünya savaşının deneyimiyle doğrulandı.
Rus Donanması
Gelecekte, SSCB ekonomisinin güçlenmesine ve sınai potansiyelinin artmasına rağmen filosunun yaratılmasında öncelikler büyük değişiklikler geçirmedi. 1970'lerin sonunda ABD Donanması'nı toplam güç bakımından aşan yüzey filosu, hala temel olarak SSCB sınırlarına bitişik denizlerdeki, okyanus bölgesinin nispeten küçük bir bileşeni olan misyonlara odaklandı. SSCB Donanması'nın grev gücünün temeli, özellikle nükleer denizaltıların (NS) ve gemide balistik füzelerle birlikte özellikle stratejik füze denizaltılarının (SSBN) ortaya çıkmasından sonra artan bir denizaltı filosuydu.
1980'lerin sonunda, SSCB Donanması, 300 nükleer ve çeşitli menzilli balistik füzelere sahip 1 dizel denizaltıları, 64 nükleer ve 15 nükleer ve Yaklaşık aynı dizel torpido denizaltı sayısı.
Aynı zamanda, temel altyapının yetersiz gelişimi ve tekne bakımı nedeniyle, yeterli verimlilikle kullanılamadılar: Sovyet alt tabanının işletme gerilimi (KOH) oranı, 0,2 - 0,25'i, yani aşmadı. herhangi bir zamanda, en fazla 20 - savaşa hazır denizaltıların% 25'i denizdeydi. Bu denizaltıların sayısı, alt sınıfa ve belirli projeye bağlı olarak büyük ölçüde değişmiştir; bunlardan daha çok gelişmiş projeler, daha az yeni tipler ve kariyerlerini tamamlayanlar vardı. Ortalama olarak, denizaltı filosunun yaklaşık 2 / 3'i sürekli alarma geçti. Kalan üçüncüsü, tamirden sonra, mürettebat tarafından görevlendirildikten sonra mürettebat konusunda ustalaşmıştı ya da tam tersi bir şekilde yazmaya hazırlanıyordu.
Mevcut Devlet Silahlanma Programı 2011 - 2020. Filo için ciddi maliyetler (4 trilyon ruble üzerinde) ve bunun önemli bir kısmı alt erime gider. 2025 sonrası dönemde büyük deniz masrafları planlanmaktadır.
Sovyet denizaltı filosunun yapısını incelerken, gemi karşıtı hedeflerin yerine getirilmesi hedeflenenlerin ezici çoğunluğunun özel bir gemi füzesi taşıyıcılarının (bileşimin dörtte birine kadar) önemli bir yüzdesine dikkat edilmelidir. Böyle bir kompozisyon, esas olarak ikisi arasında iki olan Donanma'nın görevlerinin niteliği ile doğal olarak belirlendi: ilgili bir düzen olması durumunda, düşmanın bölgesinde nükleer bir grev sağlamak ve savaşın “nükleer Armageddon” a dönüşmesine kadar, savaşın yüzey filosunu ve deniz kargo taşımacılığını azami derecede zorlaştırmasını sağlamak.
SSCB'nin çöküşü - filonun çöküşü
SSCB'nin çöküşü, alt eriyik de dahil olmak üzere, Donanmanın hızlı bir şekilde düşmesine neden oldu: 1990'lerin ortasında, maaş bordrosu sayısı yarı yarıya azalmıştı. Şu anda, filo 60 tekneleri hakkında (özel amaçlı su altı araçları ve taşıyıcıları hariç), yani. 1980'in sonundan yaklaşık beş kat daha az. Savaşa hazır denizaltıların payı da azaldı: bazı halka açık olmayan değerlendirmelere göre, 25'ten daha fazla değil - 30 tekneleri savaş görevlerini yerine getirebilir, yani. toplamın yaklaşık yarısı. Toplam tekne sayısındaki düşüşe rağmen, kıyı altyapısının bozulması nedeniyle işletme gerilimi oranı hala düşüktür. Böylece, Rus filosunun 6 - 8 denizaltıları aynı anda denizde olamaz. 2000’te, Rusya her zaman “iskeleden” izlemeye zorlanan stratejik füze denizaltılarının daimi bir mücadele hizmetini sürdüremedi.
Nükleer denizaltı K-329 "Severodvinsk", projenin baş gemisi 855 "Kül"
Mevcut Devlet Silahlanma Programı 2011 - 2020. Filo için ciddi maliyetler (4 trilyon ruble üzerinde) ve bunun önemli bir kısmı alt erime gider. 2025 sonrası dönemde büyük donanma harcamaları planlanıyor 2010 - 2020’te filonun toplam 35 - 36 ve nükleer olmayan denizaltılara (20) kadar denizaltı alması gerekiyor. Mevcut fiyatlardaki alt eriyiklerin toplam maliyeti en az 1,7 trilyon rubleye kadar çıkabilir. Sovyet inşaatının denizaltılarının modernizasyonunu hesaba katmadan. Aynı zamanda, yeni teknelerin geleceği beklentisiyle, filo hizmette kalan eskileri modernize etmeyi amaçlamaktadır. Genel olarak, güncellemenin nicel parametreleri ABD Donanması'nın karşılık gelen parametreleri ile karşılaştırılabilir. Amerikalılar, 2030 tarafından Virginia tipi 30 atomlu çok amaçlı denizaltıları inşa etmeyi ve yeni nesil nükleer denizaltılar oluşturmayı planlıyor. Bu bağlamda, ilgi alanı, farklı savaş misyonları nedeniyle, Rus ve Amerikan yer altı tabanının yapısındaki farklılıklardır.
Bu durumda, aşağıdaki sonuç kendisini göstermektedir: Filodan çekilen çok amaçlı teknelerin bire bir oranında değiştirilebileceği yeni, daha az hırslı ve daha ucuz bir proje geliştirmek gerekiyor.
Rus Donanması denizaltı kuvvetlerinin, 2011 - 2020 için devlet silahları programı tarafından tanımlandığı şekliyle, 8 SSBN (955 “Borey” projesi), 7 - 8 çok amaçlı roket taşıyıcılarının (885 “Ash” projesi) ve çok amaçlı roket taşıyıcılarının (10 “Ash” projesi) yapımını içeren biçimde; –12 nükleer olmayan denizaltılara dengelenemedi. SSBN'lerin ve nükleer olmayan denizaltıların yeterli miktarda değişim göstermesiyle, orijinal haliyle bu program, atomik çok amaçlı botların sayısında ciddi bir düşüşle tehdit etti. Bugün, Rus Donanması, 27 - 949 - 971 yıllarındaki fiziksel eskime nedeniyle kapatılacak olan 671А, 945, 945РТМК ve 10 / 12А projelerinin çok amaçlı denizaltılarına sahiptir.
Tüm 7 - 8 “Kül” in çıkış teknelerinin değiştirilmesi pek mümkün değildir - bu projenin tüm saygın özellikleriyle, diğer herhangi bir denizaltı gibi, aynı anda birden fazla yerde keskin bir indirgeme ile oluşan “delikleri” doldurmak için kullanılamayan “Ash” filo. Aynı zamanda, yüksek kül (birim başına 15 milyar ruble'yi aşan) [2025] ve bu tür teknelerin karmaşıklığı nedeniyle “Ash” in yapım hacmini en az 100 ünitesine 2 seviyesine yükseltmek de gerçekçi değildir.
Bu durumda, aşağıdaki sonuç kendisini göstermektedir: Filodan çekilen çok amaçlı teknelerin bire bir oranında değiştirilebileceği yeni, daha az hırslı ve daha ucuz bir proje geliştirmek gerekiyor.
Stratejik füze denizaltı kruvazörü projesi 955 "Borey"
Sonuç olarak, bu karar verildi. Temmuz ayı başlarında, 2013, United Shipbuilding Corporation'daki yetkili kaynaklara atıfta bulunan bazı medya kuruluşları, Sovyet projeleri 671, 971 ve 945'in denizaltılarının yerini alması amaçlanan Rus Donanması için yeni bir nükleer denizaltı geliştirildiğini bildirdi. Yeni teknenin asıl görevi, SSBN'lerini düşman amaçlı denizaltı saldırılarına karşı korumak ve devriye bölgelerinde düşman füze gemilerini avlamak olacak.
Böyle bir uzmanlık, her şeyden önce kendi türüyle yapılan savaşlar için bilenmiş “denizaltı avcısı” olarak yeni bir tekneden bahsetmemize izin veriyor. Aynı zamanda, modern füze silahlarının geliştirilmesi, 32 evrensel rampalarında, 8'a kadar çeşitli tiplerdeki yolcu füzelerini taşıyan Kül ağaçlarından daha mütevazı olsa da, bu teknelerde belirli bir saldırı potansiyelini korumalarını sağlayacak.
Gelecek vaat eden projenin özellikleri henüz açıklanmadı, ancak resmi olmayan verilere göre, gelecek vaat eden denizaltı avcısı, 6 - 7 bin ton (13 - 14 bin ton arasında “Ash” e göre), 30 düğümlerinde ve silahlanmaya göre 4 - 6 torpido tüpleri ve evrensel fırlatıcılarda 8 - 12 cruise füzesi. Böyle bir denizaltının maliyeti, 50 - 60 milyar ruble çerçevesine uymalıdır. cari fiyatlarla.
Daha az güçlü bir elektrik santrali ve basitleştirilmiş bir silah bileşimi, bu denizaltıların daha hızlı inşa edilmesini sağlamalıdır. Yeni projenin ana binasının inşasının gelecek 2 - 3 yıllarında başlayabileceği tahmin edilmektedir. Normal finansman ile 2020 - 2021 için işletmeye alınabilir. Çeşitli fabrikalarda dağıtılan seri yapı (Sevmash dışında, bunu Admiralty Tersaneleri, Amur Gemi İnşa Fabrikası'nda ve muhtemelen Krasnoye Sormovo Fabrikası'nda yapması teknik olarak mümkündür), 2030'ten önce 20'e yeni savaşçıların işletmeye alınmasına izin verecek. Bununla birlikte, 10 - 12, “Ash” ve Sovyet projelerinin en “taze” denizaltılarının modernizasyonu ile birlikte yeni tekneler bile filonun çok ciddi bir yenilenmesi olarak görev yapacak.
Amerikan yaklaşımı: benzerlikler ve farklılıklar
Rusya Donanmasının bugün çözmekte olduğu sorun, Soğuk Savaşın bitiminden sonra, yeni projelerin denizaltılarının tahsislerinde ve artan maliyetlerinde keskin bir düşüşle karşı karşıya kalan ABD Donanması tarafından biraz daha önce çözüldü.
“Amerikan yolunu” tam olarak takip etme ve “Ash” tipindeki tekneler serisini 2 - 4 ünitelerinde sınırlandırmanın gerekliliği ile ilgili endişeleri tekrarladı, ardından teknelerin daha ucuz projelerinin yapımına geçildi.
1990'lerde Amerikan filosu, Seawolf tipi denizaltıların - büyük, ağır silahlı ve yüksek hızlı denizaltı kruvazörlerinin seri yapımını terk etti. Seçim, daha az iddialı bir projenin lehine yapıldı - Virginia tipi teknelerin bir projesi. Planlanan 1990'ler yerine 30'lere inşa edilen üç “deniz kurdu” (sonuncusu - Jimmy Carter - özel tekne versiyonunda) devam etmedi. Aynı zamanda, Virginia'nın tekneleri (ilkinin inşaatı 1999'ta başladı) zaten 10 numunelerinde çoğaltıldı. Daha önce de belirtildiği gibi, ABD Donanması eski Los Angeles tipi denizaltıların yerine en az bu tür 30 tekneler almayı bekliyor.
Amerikan alt kaynaşmasının yapısı oldukça basittir. Savaş potansiyeli iki nükleer denizaltı sınıfında yatmaktadır: balistik füzelere sahip nükleer denizaltılar (SSBN - SSBN) ve çok amaçlı nükleer denizaltılar - esasen düşman denizaltıları avlamaya ve kıyı füzelerinin ateşlenmesine yönelik "savaşçılar" (SSN - PLA) Ekstra bir özellik olarak. 1990 çatışmaları sırasında değerlendirilen seyir füzelerinin yetenekleri, ABD Deniz Kuvvetlerinde yeni bir denizaltı alt sınıfı - özel seyir füzelerinin (SSGN'ler) yaratılmasına neden oldu. Ohio sınıfı SSBN'lerden yeniden donatılan bu teknelerin dördü, 2000'lerde ABD Donanması'nın bir parçası oldu.
Stephen Rountree Virginia Çok Amaçlı Denizaltı
Gelecekte, modernize edilmiş "Ohio" yerine, "Virginia" türündeki tekneler temelinde inşa edilen seyir füzelerinin taşıyıcıları ile değiştirilmesi planlanmaktadır. Aynı zamanda, düşman filosuyla savaşmaya odaklanan Rus / Sovyet SSGN'lerinden farklı olarak, Amerikan olanlar temel olarak kıyı saldırılarına yöneliktir.
Non-qua non gibi nakliye karşıtı potansiyel
Yerli denizaltının gelişimine ilişkin tartışmalar sırasında, “Amerikan yolunu” tam olarak takip etme ve “Ash” tekneleri serisini 2 - 4 ünitelerinin sayısıyla sınırlandırmak ve ardından daha ucuz bir projenin teknelerinin inşasına geçilmesi gerektiğine dair düşünceler tekrar tekrar yapıldı.
Bu karar şu anda siyasi nedenlerden dolayı kabul edilemez. Rus Donanması'nda, 885 "Ash" projesinin çok amaçlı botları, asıl amacı düşman uçak oluşumlarıyla, özellikle uçak gemisi ile savaşmak olan 949A nükleer denizaltı kruvazörlerinin yerini almalıdır. Bu görev, Rus-Amerikan ilişkilerinin karmaşık formatı ve Uzak Doğu'daki mevcut durumla bağlantılı olarak devam etmektedir. Bu bölgedeki ana oyuncular - Japonya ve Çin - yüzey filolarının potansiyelini artırıyor ve Rusya ile diğer gelişmiş ülkelerle çarpışmaların tüm varsayımsal varyasyonlarından Japonya ile çatışma olasılığı en yüksek.
Amerikan için Rusya yolunu doğrudan takip etmek, ancak öngörülebilir gelecekte pratik olarak gerçekçi olmayan ABD’nin Amerikan jeopolitik yörüngesine ve askeri ittifakına entegre olsaydı mümkün olurdu.
ABD Deniz Kuvvetleri'ndeki tüm kabiliyetleri ile, "Seawolf" her şeyden önce bir "denizaltı savaşçısı" olarak kaldı - düşmanın ABD'deki yüzey filosuyla savaşma görevi esas olarak güverteye dayanıyor havacılık. Bu nedenle, Rusya için Amerikan yoluna doğrudan bağlılık, ancak Amerikan jeopolitik yörüngesine ve öngörülebilir gelecekte neredeyse imkansız olan ABD ile askeri bir ittifak içine inşa edilmişse mümkün olacaktır.
Mevcut jeopolitik duruma göre, Rus denizaltı filosunun “gemi karşıtı” kanadını elinde tutması gerekiyor ve bu görev otomatik olarak güçlü füze silahlarına sahip en az 8 - 10 çok amaçlı denizaltı filosuna olan ihtiyacı otomatik olarak belirliyor. 2030'e kadar olan süre boyunca, “Ash” tipi 7 - 8 denizaltıları inşa edilerek ve yükseltilmiş 3А kruvazörlerinin 4 - 949 filosunda tutulmasıyla çözülebilir.
Nonatomic gelecek
877 Projesi "Halibus"
Rusya ile ABD arasındaki diğer bir fark, etkileyici bir nükleer denizaltı filosu [3] filosunun sürdürülmesi gereğidir - Baltık, Karadeniz, Akdeniz, Japonya Denizi gibi ilgili deniz tiyatroları ve bu yükü üstlenebilecek müttefiklerin bulunmaması nedeniyle.
ABD için bu tür müttefikler, örneğin, Almanya, Hollanda, Norveç, Japonya ve diğer birçok ülkedir. Mevcut görev kapsamı, nükleer alt eriyik kuvvetlerini çekmeden kapalı deniz tiyatrolarındaki görevleri çözebilecek en az 20 benzeri denizaltı filosunda sürdürme ihtiyacını ortaya koyuyor.
Günümüzde filo, 18 - 877-ies tarafından geliştirilen ve daha çok yetenekli olmayan 1980 “Halibus” projesinin yalnızca 1990 dizel denizaltılarını içermektedir. Nükleer olmayan bir yeraltı potansiyelinin restorasyonu iki şekilde ilerler: Varshavyanki'nin onarımı ve yeni savaş birimlerinin yapımı. Yeni 677 "Lada" projesinin uygulanması sırasında zorluklar yaşanırken, tamir az çok net.
Rus Donanması için 2000-ler'de üç "Lada" atıldı, ancak elektrik santrali, yeni hidroakustik kompleksi ve diğer donanımların bilgi eksikliği nedeniyle inşaatları ertelendi. Sonuç olarak, günümüzde yeni projenin sadece bir denizaltı, henüz “sözleşmeye bağlı” yetenekler göstermemiş olan filoya kabul edildi.
Rusya ile ABD arasındaki diğer bir fark, etkileyici bir nükleer denizaltı filosu bulundurma ihtiyacıdır.
"Lada" yı ve santralini geliştirmek için sualtı ve enerji tasarım bürolarının en iyi kuvvetleri atıldı. Aynı zamanda, özellikle mühendislik ve mühendislik personelinin enerji endüstrisinden kazada hasar görmüş Sayano-Shushenskaya hidroelektrik santralinin restorasyonuna yönlendirilmesinden dolayı süreç gecikti.
Sonuç olarak, geçici bir önlem olarak, 636 projesi, 877'lerin başında Rus Donanması için önerildiğinden, harcanan 10 projesinin teknelerini (636 projesinin gelişmiş ihracat versiyonu) neredeyse 2000 yıl gecikmeli olarak inşa etmeye karar verildi. Bu kararın zamanında verilmesi durumunda, filo bugün yeni bir yapının en azından 6 - 8 dizel denizaltılarına sahip olabilir. Bununla birlikte, bu projenin 6 teknelerine Karadeniz Filosunun denizaltı kuvvetlerini restore etmeleri emredildi ve 3 in yapım aşamasındadır: 636.3 projesinin ana denizaltı. Novorossiysk bu yıl başlatılmalı.
Gerekli minimum
Günümüzde filonun bir parçası olarak, daha önce de belirtildiği gibi, en az 60 botu vardır (çeşitli özel amaçlı araçlar ve bu cihazların taşıyıcı denizaltıları hariç). Aynı zamanda, çeşitli tahminlere göre, en fazla 4 - 5 denizaltı denizaltı, 12 - 15 çok amaçlı atom denizaltıları ve 8 - 10 nükleer olmayan tekneler, savaş misyonları gerçekleştirebilir. mevcut kuvvetlerin yarısından daha az. Bu açıkça, kritik alanlarda bir varlığın sürdürülmesi için bile yeterli değildir, gerektiğinde inşa kuvvetlerinden bahsetmek değildir.
Onarım ve 2025 - 2030'e yükseltme yapılabilir. 2 - 3 “stratejist” yaşayabilir, 8 - 10 çok amaçlı nükleer ve 6 - 8 dizel botlar hayatta kalabilir.
Bu nedenle, yeraltı potansiyelinin restorasyonu, 8 - 10 SSBN, 18 - 22 çok amaçlı nükleer denizaltıların ve 12 - 15 nükleer olmayan denizaltıların yapımını gerektirir. Bu sayının 4 SSBN'leri, 2 çok amaçlı nükleer botları ve 3 nükleer olmayan halihazırda inşa edilmiş (veya inşa ediliyor) ve 2013'in sonunda, başka bir SSBN, bir çok amaçlı nükleer bot ve iki nükleer olmayan çok amaçlı bot bekleniyor. Böyle bir “inşaat hattı” halen belirlenen öncelikler ile uyumludur - deniz stratejik nükleer kuvvetlerin potansiyelinin restorasyonu ve gemi karşıtı potansiyelin korunması. Aynı zamanda, böyle bir önyargı, muhtemel düşmanın denizaltı kuvvetleriyle mücadele etme ve kendi füze taşıyıcılarını olası sualtı saldırılarından koruma yeteneğinde bir azalma ile doludur.
Yukarıdakiler ışığında, bazı programların uygulanmasının ertelenmesiyle denizaltı filosunun inşası önceliklerini gözden geçirmek önemli görünüyor. 955 projesinin, 8 projesinin füze taşıyıcılarına yönelik 2020 SSBN'nin 667'e inşa edilmesi planlanan inşaat programı tamamen tolere edilebileceğini düşünüyoruz, böyle bir transfer, çok amaçlı teknelerin hızlandırılmış inşaatı için fonları serbest bırakacak ve XNUMX'in hizmet ömrünün uzatılmasıyla telafi edilebilecektir. Rusya'nın deniz stratejik nükleer kuvvetlerinin temeli.
1. Pavlov A.S. Sovyet Donanması. 1990 - 1991 G .: Referans kitabı. Yakutsk, 1991.
2. Daha sonra, ordunun ve endüstrinin 50 milyar ruble içindeki "Ash" seri fiyatı konusunda "anlaştıkları" açıklandı. Bununla birlikte, birçok uzman şimdi fiyatın haksız ve politik olarak motive edildiğinin altını çiziyor. Daha gerçekçi bir tahmin, 75 - 80 milyar ruble tutarındaki fiyattır.
3. Geleneksel dizel motorları olmayanlar da dahil olmak üzere çeşitli havadan bağımsız elektrik santrallerinin ortaya çıkmasından sonra, geleneksel "dizel denizaltılar" yerine "nükleer olmayan denizaltılar" terimi kullanılmıştır.