Satirik Şiir Terimi Hakkında Bilgiler
Edebiyat Terimi Olarak Satirik Şiir:
Birini yermek ya da toplumsal düzensizlikleri eleştirmek için yazılmış şiir. Bu tür şiirler; Batı edebiyatında "satirik", halk edebiyatında "taşlama", divan edebiyatında "hicviye" şeklinde adlandırılır.
Türkçe-Dil Bilgisi Terimi Olarak Satirik Şiir:
Toplum hayatındaki aksayan yönlerin, düzensizliklerin, insanların çeşitli konulardaki beceriksizliklerinin ve zayıflıklarının anlatıldığı yergi şiirlerine satirik şiir denir.
Benzer Edebiyat Terimleri:
Bozlak: Halk edebiyatında özel bir besteyle söylenen bir ezgi türü, türkü. Konusunu aşiret kavgalarından, kan davalarından, aşk maceralarından alır. Çoklukla
Feeri: Kahramanları melek, cin, şeytan gibi varlıklardan meydana gelen masalların oyunlaştırılmış biçimi.
Biladiye: Beldeleri konu edinen edebi eserler. Sanatçılar gördükleri, gezdikleri, sevdikleri ya da görmek istedikleri beldeleri nazım ya da nesir şeklinde anlat
Anonim Şiir: Zaman içerisinde söyleyeni unutulmuş, dilden dile aktarılan, çoğu zaman ezgili, sade bir dille söylenmiş halk şiiri örnekleri.
Mülemma: Bir şiirin bazı mısraları, bölümleri veya bir mısranın bazı sözcüklerin değişik dillerde yazılması. Divan edebiyatında Arapça, Farsça, Yunanca'nın Tür
Realist Edebiyat: Yazarın doğal ve toplumsal gerçeklere bağlı kalmasını, kendi duygu ve düşüncelerini yansıtmadan yazmasını ilke edinen edebî hareket.
Mesel: Atasözleri, öğretici, ahlaki özellikleri bulunan küçük hikayelerdir.
Fahriye: Kasidede, divan şairinin kendisini övdüğü bölüm.