Psikiyatri, ruhsal bozuklukları inceleyen ve aynı zamanda tanı, önleme ve tedavi yöntemlerini kullanarak ruhları tedavi eden bir klinik tıp dalıdır. Ayrıca, bu terim, potansiyel olarak tehlikeli kişilerin zorunlu olarak tecrit edilmesine hak kazanan bir dizi akredite hükümet dışı ve devlet kurumunu da kapsamakta ve kapsamaktadır.
Alman psikiyatrist V. Griesinger, psikiyatri kavramının akıl hastalığının tedavisi ve tanınması üzerine bir öğreti olarak daha kesin tanımıyla tanınmıştır. Tedavi, terapi, psikiyatrik bakım organizasyonu, rehabilitasyon, önleme ve psikiyatrinin sosyal yönlerini içerir. Tanıma, tanı, patogenez çalışması, etiyoloji, seyri ve ruhsal bozuklukların sonucunu içerir. Ortak bir tanıma göre, zihinsel bir bozukluk, normal aralığın ötesine geçen bilinçte bir değişimdir. Patoloji ile norm arasındaki sınır durumları klinik psikoloji tarafından incelenir. Bu alan Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygın olarak gelişmiştir.
Psikiyatri özel ve genel olarak ayrılır.
Özel psikiyatride, bireysel hastalıklar çalışmanın konusudur ve genel psikiyatride genel ruhsal bozukluk kanunları çalışmanın konusudur. Genel psikiyatri ayrıca genel psikopatolojinin yanı sıra patopsikolojiyi de içerir. Özel psikiyatri bazen özel psikopatoloji olarak adlandırılır. Ruhsal bozukluk belirtileri psikiyatrik göstergebilim konusudur. Ruhsal hastalık belirtileri, biyolojik öz, ruhsal bozukluğa yol açan patolojik değişikliklerin vücutta ortaya çıktığı belirtiler klinik psikiyatri tarafından incelenir ve modern psikiyatri ruhsal bozuklukların etyolojisi, kliniği, patogenezi, tanısı, önlenmesi, tedavisi, uzmanlığı ve rehabilitasyonunu inceler.
Psikiyatride yapılan muayene, askeri psikiyatrik, adli psikiyatrik, tıbbi ve sosyal (işçi) olarak ikiye ayrılmaktadır. Psikiyatrik muayenenin ana yöntemi - klinik bir çalışma. Elde edilen klinik ve laboratuvar araştırma yöntemlerinden sonra psikiyatrik tanı koyulur.
Birkaç yüzyıl boyunca ve günümüzde bir tartışma yaşanmıştır: psikiyatri bir bilim ya da sanattır. Eleştirmenlerin görüşü, psikiyatrinin bilimsel doğasına ve yöntemlerinin etkililiğine dair gerçek bir kanıtın bulunmadığı şekildedir.
XIX. Yüzyılın psikiyatrisi - XX yüzyılın başları iki okul tarafından ayırt edildi. Birincisi, Sigmund Freud'un bilinçdışı teori üzerine yaptığı çalışmanın temelini attığı psikanalize atfedildi. Onun teorisine göre, insan beyni hayvan içgüdüsü alanını vurgular. Freud, “O” nun, “Ben” ve “Süper-Ben” e karşı olduğunu düşünür - ki bu, kişiyi yönlendiren ve belirli davranış normlarını uygulayan toplumun diktatörleridir. Bilinçsiz, Freud'un, yasak arzuları için bir hapishanedir, örneğin, bilinç tarafından kendisinden zorlanan erotik arzular. Son arzunun imha edilmesinin imkansızlığı nedeniyle, bilinç, bir yüceltme mekanizması sunar - yaratıcılık ya da dinin gerçekleştirilmesi yoluyla değiştirme.
Bu durumda, bir bozulma, programın süblimleştirme mekanizmasındaki başarısızlığını ve hastadan yasaklanmanın yasaklamalarının acı verici bir reaksiyonla gerçekleştiğini gösterir. Bireyin normal işleyişinin restorasyonu, psikanaliz denen bir teknikle gerçekleştirilir. Bu yöntem, hastanın çocukluk anılarına geri dönüşünü ve sorunun çözümünü içerir.
Freud, Emil Kraepelin tarafından pozitivist tıp fakültesiyle karşı çıktı. Zihinsel bozukluk teorisinin temeli olan Kraepelin, ilerleyen felçle ilişkilendirildi ve zamanla gelişen bir süreç olarak hastalığa yeni bir çalışma biçimi geliştirdi ve sonra belirli belirtilerle belirli aşamalara düştü. Pozitivist ilaç, zihinsel bozukluğu, beyin dokusunun yıkımı, çoklu nedenlerden kaynaklanan biyolojik bir bozukluk olarak açıklar.
Ancak, teorilerin hiçbiri kanıtlarla kanıtlanamaz. Çocuk cinsel isteği teorisi, Freud yetişkinlerin psikanalizi üzerine kurulmuş, çocukların bir tabu öznenin korkusu nedeniyle bunu teyit edemeyeceğini açıklamaktadır. Muhalifler Kraepelin'i, aslında organik yenilgi teorisinin, zihinsel ve duygusal yanı sıra zihinsel bozulmaya yol açtığını kınadı. O zamanki hastalığın tedavisi imkansız kabul edildi ve doktorun mesleki faaliyeti denetime ve olası saldırganlığın giderilmesine indirildi. Buna ek olarak, pozitivist teori, ruhsal bozuklukların sayısız olgusuna açıklama yapmayı zor bulmuştur.
Ruhsal bozukluklar ikiye ayrılır: psikotik ve nevrotik. Bu sınır şartlıdır ve belirgin brüt semptomların psikoz belirtisi olduğu varsayılmaktadır. Ve nevrotik bozuklukların karakteristik özelliklerinin yumuşaklığı ve pürüzsüzlüğü.
Psikiyatri, insan ruhsal aktivitesinin patolojisini araştıran bir insan bilgisi alanıdır. Zihinsel aktivitenin patolojisi nedir? Bu soruyu tam olarak cevaplamak imkansızdır. Norm tanımlanmadığında, patoloji hakkında konuşulmayabilir. Aynı zamanda, anormal olarak kabul edilebilecek zihinsel aktivitenin tezahürü tartışılmazdır. Bu, eşzamanlı olarak büyük ölçüde karşı çıkan ve sürdürülebilir olan bir zihinsel bozukluğun tezahürü anlamına gelir. Bunlar obsesif düşünceler, sanrılar, fobiler, duygudurum patolojisi (duygu ve manik durumlar), algı bozuklukları (yanılsamalar, halüsinasyonlar, senesthopatiler) içerir.
Günümüzde psikiyatristler tarafından kullanılan etkili tedavi yöntemleri arasında beynin (nöroleptikler), farmakoterapinin - nöroleptiklerin, beyin hasarının (elektroşok - elektrokonvülsif terapi, lobotomi-psiko-cerrahi) çalışmasının engellenmesi yer almaktadır.