Rusya neden nükleer filoya ihtiyaç duyuyor?
Geçen hafta, Savunma Bakanlığı liderleri ve Rus askeri-sanayi kompleksi tarafından yapılan bir dizi açıklama yer aldı. Birleşik Gemi İnşa Şirketi (USC) Başkanı St. Trotsenko, St. Petersburg'daki Uluslararası Donanma Salonunda şunları söyledi: "Rus filosu için uçak gemileri gerekli." 2016’te, USC benzer bir gemi tasarlamaya başlayacak. Yeni binyılda ilk Rus uçak gemisinin inşası 2018'te piyasaya sürülecek ve şimdiden 2023'te piyasaya sürülecek.
Yeni iç hat uçak gemilerinin tasarımı hakkında tartışmalar yaklaşık iki yıldır devam ediyor. Ancak deniz ve sanayi liderlerinin ifadeleri birbiriyle çelişiyor. Bu uçak gemisine kesinlikle ihtiyaç duyulmaz, ihtiyaç duyulur - ama sadece gelecekte. İki ya da üç süper gemi inşa etmen gerekiyor ve kelimenin tam anlamıyla bir hafta içinde beş ya da altıya ihtiyacın olduğunu söylüyorlar. Genel olarak, çelişkilerin dışında somut bir şey söylenmez.
2010'in sonunda, Deniz Kuvvetleri Komutanı Amiral Vysotsky, yeni bir yerli uçak gemisi inşa etme planının geliştirilme aşamasında olduğunu söyledi. Ve hazır olmak üzere. Bununla birlikte, yakında Savunma Bakanı A. Serdyukov şunları söyledi: Dairesi uçak gemileri inşa etmek için yeterli kaynağa sahip değil.
Benzer bir sıçramadan, kimse kimsenin uçak gemilerine olan ihtiyacı ispatlayamadığını anlayabilir. Ancak şu ana kadar ne zaman ve hangi uçak gemilerinin inşa edileceğine dair çeşitli kararlar var. R. Trotsenko, uçak gemisinin yalnızca nükleer olması ve 80 bin tonluk deplasmana sahip olması gerektiğine inanıyor. Burada, böyle bir dev için 5 yıllarındaki inşaat süresinin gerçekçi görünmediğini fark etmeniz gerekiyor. 7 için yıllarını olgunlaştırmak için!
Günümüzde, uçak taşıyan kruvazörlerin, heterojen şok kuvvetlerinin oluşumlarının savaş stabilitesini sağlamak için gerekli olması gerekmektedir. Başka bir deyişle, bir yüzey filosu filosu. Sır değil, havacılıktan yoksun gemiler “şemsiye” okyanus savaşında uzun süre yaşamaz. Ayrıca, denizaltı filosunun hayatta kalmasını sağlamak için havacılık kuvvetleri gerekir. Dahil olmak üzere - deniz stratejik nükleer kuvvetlerin denizaltı füze taşıyıcılarının konuşlandırılması sırasında (NSNF). Bu görev şüphesiz bir uçak gemisi için en önemlisidir. Admiral Vysotsky'nin belirttiği gibi, hava örtüsü olmadan “Northern Fleet'in füze denizaltılarının savaş istikrarı, zaten 2 Günü'nde sıfıra indirilecek.”
Kriter uçağı uçak gemilerinin Kuzey ve Pasifik filoları için 2-3'a ihtiyacı olacak. Özellikle, bir taşıyıcı grup okyanusta görevdeyken, 2-i onu değiştirmeye hazırlanıyor ve 3-i programlı bakımdan geçiyor.
Neredeyse tüm askeri analistler, ulusal 11437 planının Ulyanovsk planının modern bir nükleer uçak gemisinin üssü olarak alınacağını öne sürüyorlar. Bu 75-bin tonluk gemi hurda Ukrayna için% 20 hazırlığında piyasaya sürüldü.
Hala öyle görünüyor: Yeni planda “Ulyanovsk” dan bir şey kalması durumunda, o zaman genel bir boyut. Köprünün altında çok su var ve gereksinimler çok değişti. En yeni uçak gemisi ancak dikkat çekici olmalıdır - başka bir deyişle, çizgili taraflara sahip olmak, "gizli gemilerin" karakteristiği olan, asgari çıkıntılı parçalara sahip üst yapılar. Hava savunması ve füze savunması yapmalı. Uzun menzilli gemi karşıtı füzelere sahip olmayacak - eskort gemileri için yeterli olacak. Ve uçak gemisinin onlar için daha fazla sayıda uçak, yakıt ve mühimmat taşımasına izin verin. Uçağın ihtiyaçlara yönelik görevlerde planlanandan tamamen farklı olacağı görülüyor. Görünüşe göre, geminin X-NUMX avcı kuşağı T-5 versiyonu.
Ayrıca santralinin bir buhar türbini olmayacağı da açıktır. Şimdiye dek benzer uçak gemisine tek uçak gemisi olan Amiral Kuznetsov da kuruldu. Onunla çok fazla sorun vardı ve ne filo ne de gemi endüstrisi sorunları tekrarlamak istedi. Sonuç olarak, seçim gaz türbini ve nükleer enerji santralleri arasında yapılmalıdır.
Hepsi aynı R. Trotsenko, şunları belirtti: Rusya Federasyonu'ndaki nükleer uçak gemilerine ek olarak, ilk atom destroyeri inşa edilmesi planlanıyor. Görünüşe göre “yerli bir atom filosu” fikrini yeni bir tarihsel dönüşte yeniden canlandırmaya karar verildi. Bu çıkıyor ya da değil - zor bir soru. İnşa edilen yeni ev içi korvetlerin kesinlikle yerinden olmuş fırkateynlerle yakalandığı ve buna karşılık olarak da yıkıcılar ile tartışabilecekleri düşünülürse, şunu varsayabiliriz: en yeni destroyer, kruvazörle birlikte önemli ölçüde büyüyecek ve yetişecektir. Bunların hepsi yalnızca biri anlamına gelir, yüzey filosunun gelecekteki ana saldırı birimi, sayısız seyirci, gemi uçakları, uçaksavar ve denizaltı füzesi fırlatıcısıyla yüklenen 10-12 bin tonluk bir yer değiştirmeyle büyük bir savaş gemisi haline gelecektir.
Anavatanımız, 10-12 atomik süper gemileri, birkaç atomik uçak gemisi, düzinelerce atomik ve dizel denizaltı, 25 firkateyni ve çeşitli büyüklükteki 40-50 korvet inşaatlarını yapacak mı? Yirmi yıldan fazla olsa bile mi? Bununla birlikte, bu “atomik süpersweeper” planının, daha küçük boyut ve fiyatta daha ılımlı bir gaz türbini gemisine yol açacağı görülüyor. Ve USC başkanı sadece dileklerini dile getirdi.
Bir zamanlar, 1962’te, Karayip Krizleri kıtalararası BR’lerin yayılmasını hızlandırmak için aktif tedbirler konusunda güçlü bir ivme kazandı. Sualtı durumları için sınır seviyesindeki sabit aydınlatma sistemlerinin “muhtemel düşmanı” nın yaratılması, SSBN'lerin bir 1500-2500 km aralığında potansiyelini geçersiz kılmıştır. 1963’te, Askeri-Endüstriyel Konular Komisyonu (MIC), siyasi liderlik yönünde, D-9 füze sisteminin ileri bir tasarımını oluşturma ve önemli bir atış menzili sıvı füzesi ile görevini yapma ve denizaltıya yayılma görevini üstlendi. SKB-385 (şimdi JSC “Profesör VP Makeyev” olarak adlandırılan Belediye Roket Merkezi ”) Kazakistan Cumhuriyeti'nin gelişmiş tasarımının geliştiricisi olarak seçildi. Denizaltıların tasarım çalışmaları, TsKB-16 ve TsKB-18 ve yüzey taşıyıcı TsKB-17'e verilmiştir. Rus uygulamalarında ilk kez, sistemin temel sorunlarını ele almak "silâh - Taşıyıcı ”, 3 bölümlerinin merkez kurumlarını içermiştir: TsNII-88, Savunma Bakanlığı; CRI-45 ve CEMNI-1 Minsudprom; Savunma Bakanlığı, Donanma, 1, 24 ve 28 kurumları. 1963'un sonunda, "Filonun gemilerini RK D-9 ile haklı çıkarmak için tasarım ve araştırma çalışmaları" araştırma ve geliştirme projesi tamamlandı. TSNII-45 önerilir: 9000 km menzili, füze sayısı 16-24, tek atomlu denizaltı, güç 40 mW. Kazakistan'ın baş tasarımcısı V.P. Makeev, bu sonuçları ikna edici olarak kabul etti ve enstitüyü ilerlemenin geliştirilmesinde katılımcılara katılmaya davet etti. Ancak geliştirici rekabeti, sadece piyasa ekonomisinin bir işareti değildir. Denizaltı tasarımcıları arasında olduğu gibi VN roketlerinin yaratıcıları arasındaydı. Chelomey, V.P. Makeev ve diğ. Su altı denizaltı füzelerinin denizaltı füzelerinin tasarlanmasında gerekli deneyim yoktu. Esas olarak mevcut ICBM'ler tarafından sunulur. SN Kovaleva: “Toplantılardan birinde V.N. Chelomei, bir denizaltı için roket kabul etme önerisi ile bana teklif verdi, uzunluğu denizaltının uzunluğuyla orantılı ve denizaltıyı dikey olarak yerleştirerek başlatılmalıdır (“ pop ”). Tabii ki bunun gerçek olmadığını söyledim. " Bundan sonra, metropolit OKB-52 (V.N. Chelomei Başkanı) denizaltılara ve yüzey gemilerine değiştirilmiş bir UR-100 yer altı katı yakıt roketi (mesafe aralığı 11000 km) kurmayı önerdi, ancak kütle boyutları D- den daha fazla 1,5 kez 9, taşıma ve fırlatma kabından kuru bir başlangıç ve maden ocağı arasında bir boşluk bırakarak ~ 0,5 m.) OKB'nin ve şahsen V.N. Chelomey o kadar yüksekti ki, askeri-sanayi kompleksi bu seçenek üzerinde çalışmak için ortaya koydu, aynı zamanda çeşitli versiyonlarda (dalgıç lansman sahaları, dizel-elektrikli denizaltılar ve bir yüzey gemisi). Lider kurumların ardında - seçeneklerin ve ipuçlarının karşılaştırılması. Spesifik olarak, bu "bildirilmemiş ihale" ve çarpışmaların kesin olarak farklı yargılara sahne oldu. Yüzey sürümü bariz nedenlerden dolayı kendiliğinden düşürüldü. Rakipler, SKB-88 ve OKB-385 ile aynı bölümde bulunan Merkez Araştırma Enstitüsü-52 olarak kaldılar. Tartışmaların ardından Merkez Araştırma Enstitüsü-88’in Ur-100’in deniz kaydı konusunda ısrar edemediği ortaya çıktı.
Sonuç olarak, konunun teknik niteliğine nüfuz etmiş olan siyasi liderliğin Savunma Konseyi toplantısında, V.P’deki sıvı yakıt roketine dayanarak Kazakistan Cumhuriyeti D-9’i kurma yolunu izlemeye karar verildi. Daha sonra SSBN'lerin 667B “ailesi” üzerinde uygulanmış olan Makeev - yerli NSNF'lerin mevcut temeli.
Uzun tartışmalardan sonra, 941 ve 667BDRM projelerinin SSBN'sini aynı anda inşa etmek için karar verildi. 10 yıldan biraz daha uzun bir süre geçti ve 667BDRM projesinin denizaltı, hizmet ömrünü uzatmak ve mücadele etkinliğini artırmak için uygun bir modernizasyondan geçen mevcut NSNF'nin temelini oluşturacak. Popüler bilgelik: “aynı nehre iki kez girmek mümkün değil” diyor. Ancak istisnasız hiçbir kural yoktur. Doksanlı yılların ortalarında, taşıma ve fırlatma kabından kuru bir başlangıç ile zemin versiyonuyla birleştirilmiş katı yakıtlı rokete dayalı yeni bir (4 nesil) SSBN geliştirme sorusu yeniden ortaya çıkıyor. Şimdi bu seçenek medyada ve Savunma Bakanlığı, Donanma vb. Başkanlarının açıklamalarında iyi bir şekilde ele alınmıştır. Bulava-30 roketi olan bir Borei tipi SSBN'dir.
Tamamen atomik taşıyıcı tabanlı bir filo fikri, öncü filoların amirallerinin aklında uzun ve sıkı bir şekilde yer aldı. Birleşik Devletler ordusu bir zamanlar nükleer uçak gemilerini kapsamayı umdukları nükleer kruvazör inşa etti. Atom fırkateynleri de planlandı. Bununla birlikte, küçük gemilerin, 12-14'tan bin ton deplasmandan daha az olan atomik reaktörün üstünlük sağlamadığı ortaya çıktı. Reaktörün ve korumanın önemli ağırlığı, yakıt depolarının bulunmamasından kaynaklanan kazanımlarla yenir. Sonuç olarak, ABD “ezici bir şekilde atomik filo” u bir ütopya olarak terk etti ve atom kruvazörleri tamamen kapatıldı.
- Yazar:
- Sergey Voznesensky
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter