Eskiden imkanlarımız daha kısıtlıyken daha mutluyduk. Siyah beyaz televizyonu olan evlerde bile misafir olmak için can atardık. Sonra renkli tv girdi hayatımıza. Adeta aydınlandık; karanlıktaydık sanki.
Evin en küçüğü kumanda aleti gibiydi. O sürekli emireriydi. Oysa şimdi, Tv kanalları binleri geçti. Ama artık Tv izlemeyi bıraktık. Sosyal medyaya geçtik. Siyah beyaz hayatımız renklendi ama hayatımız karardı.
Ne dersiniz, haksız mıyım?