Depresyon tedavisinde davranış teknikleri
Bazı psikolog ve düşünürlere göre davranış teknikleri: Beck (1979, 1985) bilişsel tedavinin ilk evrelerinde ve özellikle daha fazla depresif hastalarda, hastanın depresyondan önce sahip olduğu işleyiş seviyesini belirlemek için genellikle gerekli olduğunu belirtir..Ayrıca ilginizi çekebilir: Depresyonun terapötik amaçları
Depresyon tedavisinde davranış teknikleri
Düşük aktivite seviyesi hastanın öz değerlendirmesi ("Yararsız", "Yetersiz" ...) ve depresif ruh hali ile ilgilidir. C.T'de kullanılan davranışsal tekniklerin iki amacı vardır: (1º(3) Hastanın ilgisizliğini, pasifliğini ve memnuniyetsizliğini değiştirerek aktivite düzeyinde bir artış sağlayın ve (2).ºotomatik düşüncelerinin ve ilgili anlamlarının (yetersizlik, yararsızlık, kontrol edilemezlik) ampirik değerlendirmesini kolaylaştırmak. Depresyona yaklaşımda kullanılan ana davranış teknikleri:
- GÖREV TESİSİNİN GRUPAL GÖNDERİMİ: Terapist aşırı genelleştirilmiş hastanın engellilik inancını teste tabi tutarak karşı koyar ("¿Yapamayacağın inancını kanıtlayabilir miyiz? Bu amaçla, hastayla birlikte, hastanın işleyiş seviyesine adapte olan ve onlarla ilerledikçe zorluklarını artıran kademeli hedefler-görevler belirlenir. Bu, hastanın öz yeterlilik beklentilerini arttırmasını sağlar (Bandura, 1976).
- Bilişsel Test: Bazen, hastanın bir görevin yerine getirilmesi için önceki bir adım olarak onlarla yüzleşebilmesi gerekir. Bir göreve dahil olan adımlar, hayali olarak hastayla test edilebilir. Bu, hastanın çok zor olarak algılanan görevlerini descatastrofizar'a veya deramarize etmesine izin verebilir.
- GÜNLÜK AKTİVİTELERİ PROGRAMLAMA: Terapist ve hasta, hasta için hazların artırılmasını (takviyeler) artırabilen günlük görevleri zamanlar; veya rahatsızlık veren anların rahatsız edici görevleri olarak (örneğin öngörülebilir ve olumsuz uyaranların kontrolünü uygulamak).
- DOMAIN VE TARIM TEKNİĞİ: Hasta, programlanan faaliyetlerde elde edilen ustalığa ve performansıyla elde edilen hazlara (örneğin 0-5'lik ölçekler) değer verir. Bu, terapistin, ustalıklarını arttırmak veya beğenmek için ya da tabandaki bilişsel çarpıtmaları düzeltmek için hastayla etkinlikleri yeniden düzenlemesine izin verebilir (örn. İşlenmemiş veya nahoş işlerin en üst düzeye çıkarılması ve hoş ve usta görevlerin en aza indirilmesi)..
- ROLİN YÜRÜTÜLMESİ: Rolleri modelleyerek ve tersine çevirerek terapist, işlevsel olmayan bilişler ve problem çözme becerilerinin alternatif görüşlerini üretebilir..
- YARDIMCI EĞİTİMBazı depresif hastalar, disfonksiyonel inançlarından ötürü, genellikle kişisel haklarını veya arzularını ve kişisel görüşlerini ifade etmelerini savunmada davranışlarını engellerler. Terapist bu “hakları” sunabilir, hastadan bunları yapıp yapmamayı, bunun avantajlarını değerlendirmeyi ve nasıl yapılacağını düşünmesini isteyebilir..
BİLİŞSEL TEKNİKLER
Bilişsel teknikler amaçlanmıştır (Beck, 1979, 1985): (1) Bilişsel çarpıtmaları ifade eden otomatik düşünceler teklif etmek, (2) Otomatik düşüncelerin geçerliliğini kontrol etmek, (3) Kişisel varsayımların tanımlanması ve (4) Kişisel varsayımların geçerliliğini kontrol edin.
OTOMATİK DÜŞÜNCELERİN TOPLANMASI: Terapist hastaya otoregisterı açıklar (genellikle üç bölümden oluşur: durum-düşünce-duygusal durum, bazen davranış öğesi bu bileşen söz konusu olduğunda eklenir). Ayrıca, düşünce-etki-davranış ilişkisini ve otomatik düşünceleri tespit etmenin önemini açıklar. Hastaya duygusal rahatsızlık anlarında yapmasını söyler ve nasıl yapılacağını gösterir.
ÜÇLÜ SÜTÜNÜN TEKNİĞİ: Otoregister'da hasta, belirli bir otomatik düşünceyi sürdürmek ve daha gerçekçi veya faydalı yorumlar üretmek için gereken kanıtları sorgulamayı öğrenir. Bu amaçla, üç sütunlu bir otoregister genellikle kullanılır: ilk notta, rahatsız edici duyguyu tetikleyen durum, ikincisinde bu duruma ilişkin otomatik düşünceler ve bu olumsuz duyguları ve üçüncü alternatif düşüncelerde düşünceler için kanıtları değerlendirdikten sonra önceki otomatik.
KİŞİSEL DEĞERLENDİRMELERİN TANIMLANMASI: Hasta ile görüşme veya otoregister'ın incelemesi sırasında, terapist bozukluğun altında yatan kişisel varsayımlar hakkında hipotezler yapabilir. En sık kullanılan yöntem, hastanın belirli bir otomatik düşünceye olan inancını haklı çıkarmasıyla dinlemektir (p.e "¿Buna neden inanıyor? ") Veya bir gerçeğe verilen öneme verdiği cevabı dinliyor (p.e"¿Bu senin için neden bu kadar önemli?).
KİŞİSEL DEĞERLENDİRMELERİN GEÇERLİĞİNİ KONTROL EDİN: Terapist, örneğin önceki varsayımlarda belirtilen hasta ile kişisel varsayımların geçerliliğinin derecesini doğrulamayı amaçlayan "kişisel deneyler" şeklinde hasta ile davranışsal işler tasarlar. eğer mutlu olabilirse (mümkün olduğu kadar açık bir şekilde “mutluluğu” olarak tanımlanmışsa), başkalarından alabileceği duygusal örneklerle ilgisi olmayan faaliyetlerle. Bu varsayımla başa çıkmanın diğer yolları, avantajlarını ve dezavantajlarını listelemek ve buna dayalı kararlar almak olacaktır. bu listeyi veya başkalarının anlaşmazlık örneklerinin mutsuzluk, vb. üretip üretmediğini kontrol edin..
Bu makale tamamen bilgilendiricidir, Çevrimiçi Psikoloji bölümünde, teşhis koyacak veya tedavi önerecek fakültemiz yoktur. Sizi, davanızı özellikle tedavi etmek için bir psikoloğa gitmeye davet ediyoruz..
Benzer makaleleri okumak isterseniz Depresyon tedavisinde davranış teknikleri, Klinik Psikoloji kategorimize girmenizi öneriyoruz.