Martina Komiti Komiti itibaren Ponte Presale AR, İtalya
Bu gerçekten keyifli bir dizi için tatmin edici bir sonuçtu. Geri dönüp tüm diziyi bir bütün olarak okumam gerekiyor, çünkü kitaptan kitap toplayarak okumak beni çok fazla "Bu karakter tekrar kim?" çeşitli sorular. Bu çok karmaşık bir hikaye ve gözden geçirmeyi hak ediyor. Kesinlikle romantizm bir dokunuşla paranormal kurgu hoşlanan herkese tavsiye ederim.
** spoiler uyarısı ** Bu kitap hakkında ne hissettiğimi yakalamakta zorlanıyorum. Zevk aldım ve beni rahatsız etti ve ben sadece iyi olduğunu düşündüm, ve ben sevdim. Ve bu kısım! Bu kısmı çok sevdim… Ama başımı bunun üzerine çizdi. Hmmm… hala çok net değil! Onu aldım çünkü filmin tadını biraz hatırlıyorum (yaklaşık on üç yaşımdayken) ve aynı zamanda içine girebileceğim bir dönem parçasının havasında olduğum için. Bunun Pulitzer'i nasıl kazandığını görebiliyorum. Toplumun belirli bir kesimini gerçekten çivilemek için zaman. On üç yaşında bana kitabı ya da karakterleri sevmiyordum; ama Wharton’ların hoşlandığım çok sayıda içgörü, nokta ve açıklama vardı, bu yüzden bunlardan bazılarına değineceğim. Archer'ın ne kahraman ne de kötü adam olduğunu gördüm, ama her şeyden önce korkaklığından etkilendim, ki sanırım yazarın onun ve onun ilkleri hakkında en çok fark etmemizi istediği şey bu. Mayıs ayına karşı dürüst olacak ve katılımı kesecek kadar cesur değil, aynı zamanda taahhüdünü tam olarak yerine getirecek kadar cesur değil. Bu yüzden onun yerine mayıstan kaçmak için durmadan ve aciz bir şekilde plan yapar (karısı sadece kendi karar verdiği eylem ve dönüşlerle hareketsizlik). Onu sevdiğini iddia ettiği kadının aynı işkence pozisyonunda bırakmaya çok istekli görünüyor ve diğer tüm kadınlar eşlerinin kişisel, iş dünyası veya başka türlü kararsızlıklarından aynı şekilde mahrum bırakılmış durumda ve Mayıs ayına olan nihai bağlılığını görmekte zorlanıyorum kendisinden ayrılmak için gerekli sıçramayı yapma korkusunun bir işlevi dışında bir şey olarak. Gelgitin onu bu şekilde taşımasına izin verdiği kadar onunla kalmaya karar vermedi. Ellen ile işkence ederken, Mayıs ayının sonu hakkında hiçbir zaman özellikle endişeli görünmese de, bir şekilde kendisini asil, her şeyden önce asil saydığı izlenimini veriyor. Başkalarında gördüğü şey, kendi içinde kolayca görmezden gelir (hepimizin sık sık yaptığımızdan eminim). Yine de Wharton'ın nihai değerlendirmesini kabul edip etmediğini söyleyemem; kitabın çoğu için onu ışığa, siğillere ve her şeye tutuyor gibi görünüyor, ancak son bölüm rahatsız edici bir şekilde iyi eski dik Archer için bir pat gibi hissediyor. May, dünyasında idealize edilmiş gibi görünen sürekli, çaresiz kızlık durumunu somutlaştırır, bu kalıptan (çoğunlukla), sadece onu korumak için gereken şeydi. “Sosyal sistemin [Archer:] ürkütücü ürünü, hiçbir şey bilmeyen ve her şeyi bekleyen genç kıza aitti ve inandı.” Brilliant. Bugün bunlardan daha az yoktur - ve çocuklar da. Ellen Olenska, “Kimse burada gerçeği bilmek istemiyor, Bay Archer? Gerçek yalnızlık, sadece birinden rol yapmasını isteyen tüm bu tür insanlar arasında yaşıyor. ”Wharton’un tüm kitabı, ne kadar iddialı ve taklit ve formun önemli olduğunu, en yakın ilişkilerinde bile, insanların gerçekten birbirleriyle konuşmayı reddettiğini gösteriyor. Wharton’un May ve Archer'in Washington'a yaklaşan gezisini, sadece gözleriyle ve sakin bir gülümsemeyle konuştuğu kocasının “sessiz mesajının” kocasına “doğal olarak” tartıştığı tartışmayı seviyorum. En önemlisi, otuz yıl sonra karakterlerin yaşamlarına bir göz atan kitabın sonunu takdir ettim. Okuduğumda yansıtıcı bir ruh halindeydim ve Archer'ın çocukları ve nesilleri hakkındaki görüşleri, günümüz New York'unda benzer yaşlı bir adam tarafından kolayca tekrarlanabilecek gibi görünüyor. Muhtemelen bugünden otuz yıl sonra benden daha genç olanlar hakkında söyleyebileceğim şey bu. Bunlar benim kitap hakkındaki dağınık düşüncelerim! Bir takma diş yapmak için benim için milyonlarca büyüleyici kitap olmasaydı, bunu birbirlerine verebilir ve onunla ilgili düşüncelerimi biraz daha iyi çözüp çözemeyeceğimi görebilirim.
Harry Potter destanındaki yedinci taksit, olması gereken şeydi. Bu gerçekten hoşuma gitti. Daha fazla söylemeyeceğim.
This was my favorite book when I was in intermediate school. I was immersed in this book and couldn't put it down until I finished. The author's use of imagery drew me in as did her description of the character. I wanted my own hollow tree!