Ulaşım, sanayi ve diğer alanlarda esas olan yenilenmeydi. Değişim kazanç kaynağı olarak görülüyordu. Dolayısıyla tarımda kullanılan yeni makineler yeni ürünlerin elde edilmesine daha seçkin bir besicilik yapılmasına yol açıyordu.
Kömür sayesinde bol miktarda bulunan fosil yakıtlar kullanılabiliyor, bu da İngiltere'ye güçlü bir avantaj sağlıyordu. On altıncı ve on yedinci yüzyıllarda artan ve sınai gelişimi besleyen kömür kullanımı kişi başına düşen enerjide büyük bir artış sağladı ve yaşam standardını yükseltti.
Avrupa'daki çoğu devletlerin aksine, İngiltere'de ne on sekizinci yüzyıl sonundaki Fransız Devrimine ne de on dokuzuncu yüzyıl ortalarında tüm Avrupa'da görülenlere benzer ayaklanmalar yaşandı. 1830 ve 1848 İngiltere'de ihtilal yılları olmadı. Bu, yaşanan zorlukların ve sıkıntıların küçük çaplı olduğu anlamına gelmiyordu; sadece kıta Avrupa'sındakiler kadar büyük değillerdi.
Aynı zamanda Britanya'da sanayileşme kentleşme ve emperyalizm gibi gelişmeleri Batıdaki daha kapsamlı süreçlerin ışığında ele almak mümkün. Oysa Britanya'daki genel görüş böyle değildi. Aksine ülkenin ayrıcalıklı ve ön planda olduğuna inanılıyordu. Tarihçesini değerlendirirken bu görüşü de dikkate almak gerekiyor.
1750-1900 yılları arasında Britanya hem toprak hem de ekonomi açısından dünyadaki en büyük güç haline geldi. Aydınlama merkezi olarak aynı zamanda dünyanın birçok yerinde bir politik sistem modeli oluşturdu.
Sir Isaac Newton'un 1727'de Westminster Manastırındaki cenaze töreni çok görkemli oldu. Voltaire bunu '' uyruklarına mükemmel hizmet vermiş bir kralın '' cenazesi olarak tanımladı. 1731'de Westminster Manastırındaki anıtın açılışı yapıldı. Ün salan bilim insanlarına daha sonra mühendisler, özellikle James Watt da katıldı; bu, İngiltere'deki kültürel gelişimin bir göstergesiydi. Sonuç olarak, deneycilik ulusal gücün artmasını amaçlayan ilahi güçle bağlantılı bir işlev üstleniyordu.