Minik oğlan Şirin, lapa lapa yağan karları görünce dayanamadı, dışarı fırladı. Yağan kar tanelerini tutmaya çalıştı, nekadar hafif olduklarını fark etti. Sonra karların bütün sokağı kapladığını fark etti. İki eliyle avuçladı, gözleri ışıldadı birden.
Aynı sokakta oturan başka çocuklar da çıkmıştı. Onların, avuçlarına aldıkları karları sıkıştırarak kar topu yaptıklarını gördü. O da yaptı ve kıyasıya kar topu savaşı başladı. Koluna, sırtına birer kar topu geldi, sadece atmak değil sakınmak da gerektiğini anladı. Bu arada biraz üşümüştü ama hiç aldırmadı.
Yine bir kar topunu elinde çevirirken, komşu kızı Ceren'in pencereden onlara baktığını gördü. " Gelsene, dışarısı çok güzel !" diye bağırdı.
Ceren'in içi zaten ne zamandır kıpır kıpırdı. Annesine gidip, "Anne ben de dışarıya çıkayım mı, ne olur." dedi. Annesi gülümsedi, onu güzelce ve sıkı sıkı giydirdi.
Evet, Ceren de artık karlarla bembeyaz olan sokağa çıkmıştı. Soğuk ama tertemiz havayı içine çekti ve diğer çocukların yanına koştu.
Bizim oğlanı yalnız bırakmak olmazdı :) Ceren' in yapılışı da Şirin gibi, ufak ilavelerle.