Güneydoğu Kültür Bölgesi, Avrupalıların gelişinden önce on bin yıldan fazla bir süre nüfusluydu. Bu bölgenin yerli halkları, sıcak iklimden yararlandı ve çeşitli dil ve geleneklere sahip karmaşık toplumlar ve karmaşık tarım yöntemleri geliştirdi. Güneydoğu'nun İlk Milletleri arasında Cherokee, Catawba, Creek, Seminole, Chickasaw, Choctaw ve Natchez bulunur.
Güneydoğu Bölgesi , Ohio Nehri Vadisi'nden güneyde Meksika Körfezi'ne ve doğuda Teksas'tan Atlantik Okyanusu'na kadar uzanır. Bu bölge, şu anda Güney Carolina, Georgia, Florida, Alabama, Tennessee, Mississippi, Louisiana ve Arkansas, Missouri ve Texas'ın bazı bölgelerinde yer almaktadır. Cherokee'nin, dünyanın yaratılışının, yeni ve dövülebilirken devasa bir kuşun Dünya üzerinde uçmasıyla başladığına dair bir efsanesi var. Kuş, Güneydoğu bölgesine ulaştığında, uçmaktan yorulmuş bir şekilde yeryüzüne süzüldü. Büyük kanatları dünyayı sürükledi, bazı bölgelerde bastırdı ve diğerlerinde yukarı iterek bugün var olan dağları ve vadileri yarattı. Bu nedenle, Güneydoğu bölgesinin fiziksel arazisi çok çeşitlidir. Bataklıkları, bataklıkları, sulak alanları, düz arazileri, ormanları, dağları, nehir vadilerini ve Atlantik ve Körfez kıyı şeridini içerir.
Güneydoğu, yazın sıcak ve nemli, kışın ise ılımandır. Yılda yaklaşık 60 inç yağmur alırlar. İklim nedeniyle bölge, palmet, palmiye, çam ve selvi ağaçları, çimenler, çiçekler, yosunlar, dev eğrelti otları ve bataklıklarda uzun, jilet gibi keskin testere gibi yemyeşil bitki örtüsünü destekleyen verimli topraklara sahiptir. Bölge rakun, kokarca, keseli sıçan, kaplumbağa, vaşak, tilki, geyik, panter, geyik, ayı, kurt, uçan sincap, kertenkele, yılan, flamingo, timsah gibi birçok hayvana ev sahipliği yapmaktadır. Kıyı boyunca okyanus, kabuklu deniz ürünleri, balık ve yunuslar ve manatlar gibi deniz memelileri ile bol miktarda bulunur.
Güneydoğu Bölgesi, Avrupalıların gelişinden binlerce yıl önce Kuzey Amerika'nın en yoğun nüfuslu bölgelerinden biriydi. MS 800-1600 yılları arasında bölgede yaşamış olan Mississippian halkları, burada yaşayan eski uygarlıklardan biriydi. Mississippians büyük şehirler inşa etti, mısır ve ürün yetiştirdi, sanat ve çömlek yarattı ve karmaşık bir sosyal yapı geliştirdi. Mississippians'ın doğrudan torunları Natchez'dir . Avrupa kolonizasyonu öncesinde ve sırasında yüzlerce yıldır mevcut olan diğer Yerli halklar Cherokee, Catawba, Creek, Seminole, Chickasaw ve Choctaw idi . Bu İlk Milletlerin halkı bugün hala başarılı olsa da, 1800'lerde Amerika Birleşik Devletleri hükümeti tarafından anavatanlarından yıkıcı bir şekilde zorla çıkarılması nedeniyle çekincelerinin çoğu Oklahoma'da bulunuyor.
Güneydoğu'nun iklimi, coğrafyası ve doğal kaynakları, Yerli halkların nasıl yaşadığını ve çalıştığını etkiledi. Evler Güneydoğu bölgesine bağlı olarak büyük ölçüde değişiyordu. Bataklık zemin nedeniyle Florida'daki Yerli Amerikalılar, Seminoleler gibi evlerini Chickees adı verilen platformlara inşa ettiler. Bu evler ahşaptan yapılmış ve yerden bir metre yüksekliğe kadar yükseltilmişti. İnsanları sudan uzak tutmak ve timsah ve yılan gibi hayvanları evden uzak tutmak için tasarlandılar. Civcivlerin duvarları yoktu, böylece esintiler sakinlerini soğutmaya yardımcı olabilirdi. Çatı ahşaptan yapılmış ve doğal olarak su geçirmez olan palmetto veya palmiye yaprakları ile sazdan yapılmıştır. Diğer alanlarda, kalıcı evler ahşap, kamış, çamur ve samandan yapılmıştır ve koni biçimli çatılı daireseldir.
Giysilerin çoğu, elbise, etek, tunik, elbise ve ayakkabı yapmak için deri veya süet haline getirilmiş geyik derisinden yapılmıştır. Dekorasyon olarak kartal, şahin, kuğu ve turna tüyleri giyilirdi. Everglades'de, keskin testere otu ve sivrisinekler, insanların bacaklarını korumasını gerektiriyordu ve bunu geyik derisi tayt giyerek yapıyorlardı.
Yıl boyu süren sıcak iklim ve verimli topraklar nedeniyle, Güneybatı'nın Yerli halkları avcılık ve toplayıcılığın yanı sıra çiftçilik de yaptılar. Mısır (mısır), fasulye, kabak, tütün ve ayçiçeği başlıca ürünleriydi. Yeşillikler, meyveler ve fındık gibi yabani bitkiler de toplandı. Fındıkları, tohumları ve mısırı ezmek için taş harç ve havanlar oyulmuştur. Ağaç işleri için eksenler ve el matkapları oluşturuldu. Nehirlerden ve okyanustan balık, istiridye, istiridye, midye ve yengeç yakalamak için kancalar, ağlar, ağlar ve bentler (sualtı kalemleri) kullanıldı. Erkekler, geyik ve tavşan gibi hayvanları avlamak için ok ve yay kullanırdı. Güneydoğu bölgesindeki kanolar, Doğu Ormanlık Bölgesi'nden farklıdır. Düz tabanlı sığınak kanoları , tek bir ağaç kütüğünden oyulmuştur. Ağırdılar ve sığ, bataklık sulak alanlarda süzülebilecek düz bir tabanları vardı.
Dinleri genellikle insanların dünya ile uyum içinde yaşadığı inancı etrafında toplanmıştır. Animizm , insanların ruhları veya ruhları olan tek varlık olmadığı inancıdır. Dünyadaki hayvanlar, bitkiler ve diğer doğal nesnelerin de ruhları vardır ve onları çevreleyen ekosistemin hassas dengesini korumak için insanlar tarafından saygıyla muamele edilmelidir. Hasat ve diğer önemli olayları kutlamak için festivaller düzenlendi. Yeşil Mısır Dansı veya Töreni olarak da adlandırılan Yeşil Mısır Festivali , diğerleri arasında Creek, Cherokee, Seminole ve Iroquois arasında yaygın olan kutsal bir kutlama ve dini törendir. Festival, yaz sonunda büyüme mevsiminin sonunu anıyor. Kutlama, şükran, yeniden doğuş ve bağışlama zamanıdır. Festival tipik olarak üç gün sürer ve mısır hasat için olgunlaştığında başlar. Mısır, yağmur, güneş ve iyi bir hasat için Büyük Ruh'a teşekkür ve dualar verilir.
1539'da Hernando de Sota Florida kıyılarına indi ve Güneydoğu'nun Yerli halkları için yeni bir çağ başlattı. İspanyol, Fransız ve İngiliz sömürgecileri, Güneydoğu topraklarını ve sakinlerini kontrol etmeye çalıştılar. İstilaya direnen yerli halklar öldürüldü veya köleleştirildi. Avrupalılar çiçek hastalığı, tifüs, sıtma ve kolera gibi hastalıkları da beraberlerinde getirdiler. Yerli halkların bunlara karşı bağışıklığı yoktu ve hastalıklar binlerce insanı öldürdü.
Zamanla, birçok İlk Ulus, uyum sağlamak ve barış içinde yaşamak için Avrupalıların yollarını benimsedi. Pek çok Choctaw, Chickasaw, Seminole, Creek ve Cherokee Hristiyanlığa dönüştü ya da Hristiyanlığın farklı yönlerini kendi dinlerine dahil etti. 1828'de Cherokee Nation'daki birçok kişi evlerde yaşıyordu. Anglo-Amerikan komşularına benzer bir Anayasal hükümete ve adalet sistemine sahiptiler. Ayrıca hem İngilizce hem de Cherokee dilinde yazılmış bir yazılı dilleri ve gazeteleri vardı.
Sayısız anlaşma girişimlerine rağmen, servetlerini pamuk ve diğer nakit mahsuller yetiştirerek kazanmaya çalışan beyaz yerleşimciler tarafından Cherokee ve diğer Birinci Milletler'den arazi devredilmeye devam etti. Gürcistan'daki Cherokee topraklarında altın keşfedildikten sonra, Başkan Andrew Jackson 1830 Kızılderilileri Çıkarma Yasası'nı imzaladı. Yasanın amacı, Güneydoğu'daki Yerli Amerikalıların, beyaz yerleşimcilerin verimli topraklarına geçebilmeleri için Oklahoma'ya batıya doğru zorla yer değiştirmesiydi. Kara. 1830 ve 1840 arasında, ABD askerleri yaklaşık 100.000 Yerli halkı anavatanlarından Mississippi'nin batısındaki Oklahoma topraklarına zorladı. 1838'de anavatanlarında kalmaya çalışan 16.000 Cherokee sonunda batıya Oklahoma'ya yedi aylık bir yolculuk yapmak zorunda kaldı. Sert kış, açlık ve hastalık nedeniyle 4.000 Cherokee öldü. Buna Gözyaşı Yolu denir.
Bugün güneydoğuda First Nations için daha küçük çekinceler var, ancak Cherokee, Seminole, Muscogee (Creek) ve Chickasaw Nations'ın çoğunluğu Oklahoma'da bulunuyor. Yerli Amerikalılar hala 500 yıllık soykırım, yerinden edilme ve toplumumuzda hüküm sürmeye devam eden sistemik ırkçılıktan kaynaklanan zorluklarla yüzleşmeye devam ediyor. Ancak, dirençli ve iyimser kalıyorlar, zengin kültürel miraslarını sebat etmeye ve korumaya devam ediyorlar.
Bu ders planındaki etkinliklerle öğrenciler Güneydoğu Bölgesi Yerli Halkları hakkında öğrendiklerini sergileyecekler. Çevrelerine, kaynaklarına, geleneklerine ve kültürlerine aşina olacaklar.