Lyman’da açlık keskin ama hayatta kalma içgüdüsü daha da keskin.
Aylarca süren savaşlar, bombalamalar ve Rus işgali boyunca kalan Lyman sakinlerinde olağanüstü bir şekilde bilendi. Ve şaşırtıcı derecede çok sayıda var.
Kasabanın eteklerinde, acil durum malzemelerinin nadir olarak dağıtıldığı küçük bir deponun etrafında toplanan kalabalıklar görüyoruz.
Savaşın korkunç, çatırdayan sesleri artık daha uzakta olduğu için, Rus birliklerinin yaklaşık bir hafta önce hızla çekilmesinden bu yana birçoğu ilk kez ortaya çıkıyor.
Ancak bu Donbas kasabasının kurtarılmasından sonraki yaşam, hala olağanüstü derecede zorlu bir dayanıklılık testidir. Az yiyecek var, elektrik yok, akan su yok ve iletişim yok. Savaş etraflarını sararken her şeyden koptular ve sonunda kasabalarında kamp kurana kadar daha da yakınlaştılar.
Savaşın uğultulu uğultusu dindiğinde savaşın devam ettiğini ve kasabanın kontrolünün el değiştirdiğini ancak fark ettiler.
Bu nedenle, bağışlanan ekmek hakkında kulaktan kulağa yayılan sözler hemen uzun kuyruklara yol açar ve her biri dağıtılan yardım kutularından birini güvenceye almaya çalışan kalabalıkta zar zor kontrol edilen bir çaresizlik vardır.
Boş mideler ve şüphe
Yaşlı bir kadın, “Saatlerce bekledim” diye şikayet ediyor.
“Bacaklarım çok yoruldu. Nasıldır sence? Aylardır ateşte yemek yapıyorum. Sence bu iyi bir hayat mı?”
Kuyrukta önünden iki koltuk değneği kullanan başka bir emekli çağrıldığında yine acı bir çığlık atıyor.
Yaşlı adama suçlayıcı bir tavırla, “Daha önce böyle değildin,” dedi, koltuk değneklerine kuşkuyla, topallamasına küçümseme ve kuşkuyla bakarak. Boş mideler ve katıksız savaş yorgunluğu, bazılarında en temel dürtüler dışında her şeyi alt üst etti.
Dört çocuklu genç bir anne ile yaşlı bir kadın arasında gürültülü ve öfkeli bir tartışma çıkar. Acil durum malzemelerine kimin daha çok ihtiyacı olduğu bitti.
Ama Olga yanında küçük oğlunu da getirdi ve bu savaşı kaybetmek üzere değil.
“İnsanlar çok agresif hale geldi” diyor.
“Savaşın hepimizi bir araya getireceğini düşünmüştüm. Ama hayır, savaş tam tersi oldu. İnsanlar sadece kendilerine bakıyor ve birbirlerine yardım etmiyorlar. Herkes kendi başına.”
Sonunda, her iki kadın da yardım alanlar arasında. Bir tür huzursuz uyum geri geldi… şimdilik.
Devamını oku:
Lyman’da acı tatlı zafer, savaş sivillere önemli bir maliyet getirdi
Rus cesetlerinin şok edici sayısı, Ukrayna’nın savaş alanındaki başarısının korkunç bir örneği
Sonunda sırlarından vazgeçen bir kasaba
Ukraynalılar Donbas’a doğru ilerlerken savaşın sürüklenmesi, ormanların, Lyman kasabasının ve çevredeki bölgelerin nihayet sırlarından vazgeçmesi anlamına geliyordu.
Lyman’da bulunan ulusal polis şefi Ihor Klymenko, polisin bebekler ve daha büyük çocuklar da dahil olmak üzere birkaç yüz kişinin birlikte gömülü olduğu görünen iki olası toplu mezara yönlendirilmesinden sonra Birleşmiş Milletler ekibi de dahil olmak üzere uzmanları aradığını söyledi.
“Önce işgal sırasında Lyman’da kalan her sivili sorguladık ve bazı cenazeler olduğunu keşfettik” diyor.
“Siteleri kontrol ettik ve daha sonra kazmaya başladık. Bazı cesetleri mezardan çıkarırken, uzmanları – müfettişleri, adli tıp ve savcıları – çağırdık ve bundan sonra tam mezardan çıkarma başladı. Ancak incelendikten sonra soruları cevaplayabiliyoruz. nasıl öldüklerini, ne zaman öldüklerini ve toplu mezarlarda bulunanların sivil mi yoksa asker mi olduklarını anlatıyor.”
Büyük çadırlar ve müfettiş ekipleri – bazıları tehlikeli madde giysisi içinde – gerçekleri belirlemek için mezarları elerken görüyoruz, ancak polis bizden birkaç gerçeği tespit edene kadar bölgeyi veya çalışmalarını filme almamamızı istiyor.
Ve Ukrayna’nın ilerleyişinin ardından hala keşfedilen birçok Rus cesedi var. Lyman çevresindeki ormanlık alanda ve şimdi Ukrayna birlikleri tarafından kurtarılan yakındaki kasabalarda tespit ettiklerimiz, şimdiden orman sinekleri ve fareler tarafından fena halde yeniliyor. Ama çoğunlukla el değmeden orada yatıyorlar.
Bubi tuzağına yakalanmış cesetler
Bazılarının altında bubi tuzakları bulundu, bu yüzden mayın temizleme ekipleri önce yollara ve kenarlara konsantre oldu. Birlikte olduğumuz küçük mayın temizleme grubu, günde yaklaşık yüz mayın bulduklarını söylüyor – uluslararası olarak yasaklanmış misket bombaları da dahil olmak üzere, fark edilmeyecek ve maksimum hasara yol açacak şekilde yaprak kılığında.
Bu madencilik karşıtı grubun başı Anatolyy Krasnopyorov ve şöyle diyor: “Donetsk’te bunlardan çokça buluyoruz – özellikle de ‘yapraklar’. Cenevre Sözleşmesine göre yasak ama onlar (Ruslar) hala atıyorlar. her yerdeler.”
Devam ediyor: “Ayrıca Cenevre Sözleşmesi tarafından da yasaklanan birçok farklı anti-personel mayın var. Bunlara kara dul deniyor ve bacağınızın yarısını havaya uçurabilirler.”
Alex Crawford, kameraman Jake Britton ve yapımcılar Chris Cunningham ve Artem Lysak ile yeni yakalanan Lyman ve Ukrayna Doğu cephesinden raporlar
Kaynak : https://news.sky.com/story/ukraine-war-empty-stomachs-and-suspicion-a-liberated-town-thats-finally-giving-up-its-secrets-12716611