1831’de gerçekleştirilen bir Ermeni düğününden şunlar aktarılmaktadır: Düğüne papaz, gelin ve damat birlikte, el ele tutuşarak geldiler. Gelinin sadece parmak uçları ve kafasının belli bir bölümü görünmekteydi. Yüzü de peçeyle gizlenmişti. Gelin, damatla karşılaştığında, henüz nikahları kıyılmadan, papaz damada şu soruları sordu: Şayet gelin körse, topalsa ya da kambursa yine de onu kabul eder misin? Damat da papazın ağzından gelinin bu sorularına ‘Evet, yine de kabul ederim.’ dedi ve gelin de damada ‘O halde ben de seni kabul ederim.’ dedi, damat da gelinin yüzündeki peçeyi kaldırdı. Bu peçenin kaldırılması, gelinle damadın ilk kez yüz yüze gelmesiydi.Ancak bu durum zaman zaman bazı aldatmalara da sebeb oluyordu. Örneğin, erkek tarafı bir ailenin küçük kızını istemiş, ancak düğünde peçesiyle oturan ve dolayısıyla nikahı kıyılan kızın, asıl istenen kızın ablası olduğunu damat da evleneceği kızı daha önce görmediğinden anlayamamıştı. Fakat sonradan durum ortaya çıkınca kızın ailesi ‘Bizde genç olan değil ilk doğan önce gelin olur.’ diyerek durumu izah etmeye çalışmışlardır.