Boşanma ve ayrılık, eşlerden biri çocukları diğer eşi hedef almak için kullandığında, ebeveynler ve çocuklar arasında kötü kan oluşmasına neden olabilir.
Boşanmış veya ayrılmış çocuklu çiftlerle çalışan sosyal hizmet uzmanları için birçok endişe alanı arasında birbiriyle ilişkili iki sorun vardır: ebeveyn yabancılaşması veya bir ebeveynin bir çocuğu diğer ebeveyne karşı çevirme çabaları ve ebeveyn yabancılaşma sendromu veya Çocuğun diğer ebeveynin tutum ve eylemlerine karşılık olarak bir ebeveyni haksız yere reddetmesi. Sosyal hizmet uzmanları bu sorunlarla aile hizmeti kurumları, okullar ve aile mahkemesi gibi bir dizi ortamda ve ayrıca yüksek çatışmalı boşanmış çiftlerle çalışan özel muayenehanede, diğer ebeveynin onu değiştireceğine veya değiştireceğine inanan ebeveynlerle karşılaşabilir. onlara karşı olan çocuklar, ebeveyni ile görüşmeyi reddeden yabancılaşmış çocuklar, hala bir ebeveyne yabancılaşmış yetişkinler veya çocuklarını ebeveyn yabancılaşmasına “kaybetmiş” yaşlılar.
Bazı sosyal hizmet uzmanları bu özel olgunun adından habersiz olsalar da, muhtemelen kariyerleri boyunca bununla uğraşmışlardır. Örneğin, danışanlar anksiyete, depresyon veya ilişki sorunları ile başvuran bireysel terapiye girebilir ve daha sonra bir ebeveynden başka bir ebeveyn tarafından koptuklarını ortaya çıkarabilir. Bu danışanlar, kaybedilen ilişkinin anlamının farkında olmayabilir ve hatta büyüme, gelişme ve mevcut zihinsel sağlık endişeleri üzerindeki etkisini en aza indirebilir.
Rol yaptıkları veya akademik sorunlar yaşadıkları için bir okul sosyal hizmet uzmanına yönlendirilen çocuklar, “nefret edilen” bir ebeveynle hiçbir temasının olmadığını tesadüfen ortaya çıkarabilirler. Bu çocuklar ebeveyni hakkında soru sorulduğunda, ebeveyni şiddetle “kötü çöplükten kurtulmuş” olmakla suçlayabilirler. Böyle bir çocuğun ailesi, diğer ebeveyni çocuğun okul hayatından dışlamak için, bu ebeveynin niyetini okul personeline yanlış beyan ederek, ilgisizlik görünümü yaratmak için bu ebeveynden bilgi saklayarak ve iletişim bilgilerini kaldırarak perde arkasında manevra yapıyor olabilir. okul kayıtlarından.
Üçüncü bir senaryo, diğer ebeveynin çocukları kendilerine karşı çevireceği korkusuyla terapiye giren danışanlarla temsil edilir. Bu tür ebeveynler, diğer ebeveynin kronik provokasyonuyla nasıl başa çıkacakları konusunda tavsiye ve rehberlik için çaresiz kalacaklardır. Bu ebeveynler, diğer ebeveyn, çocuk ve hedeflenen ebeveynlerin ihtiyaçlarına her zaman yanıt vermeyen sayısız sistem (hukuk, ruh sağlığı, okul) tarafından mağduriyet duygularının yanı sıra kaygı, depresyon ve çaresizlik içinde yaşarlar.
Tüm bu durumlarda, sosyal hizmet uzmanları, bir ebeveynin çocuğun diğer ebeveyni reddetmesini sağladığına dair bir hipotez formüle edebilir. Bununla birlikte, sosyal hizmet uzmanı ebeveyn yabancılaşması ve ebeveyn yabancılaşması sendromuna aşina olmadığı sürece, bir ebeveynin bir çocuğun diğer ebeveynle ilişkisini haklı bir neden olmadan nasıl zehirleyebileceğini anlamak için yararlı bir kavramsal çerçeveden yoksundur.
Ebeveyn yabancılaşması, bir ebeveynin bir çocuğun diğer ebeveyni reddetmesini teşvik etmek için kullandığı bir dizi stratejidir. Ebeveyn yabancılaşma sendromu, hedeflenen ebeveynden nefret eden, korkan ve onlarla ilişki kurmaya değer olmayan biri olarak reddeden çocuklarda gelişir. Ebeveyne yabancılaşma sendromunu ortaya atan PhD, Richard Gardner, The Parental Alienation Syndrome: A Guide for Mental Health and Legal Professionals’ta , ciddi şekilde yabancılaşmış çocukların 68 ebeveyni üzerinde yapılan bir ankette doğrulanmış sekiz davranış bileşeni olduğunu açıklamıştır (Baker & Darnal, 2007).
Ebeveyn Yabancılaşma Sendromunun Sekiz Belirtisi
1. Bir Aşağılama Kampanyası
Yabancılaşmış çocuklar, hedeflenen ebeveyne karşı nefretle tüketilir. Herhangi bir olumlu geçmiş deneyimi inkar ederler ve tüm temas ve iletişimi reddederler. Bir zamanlar sevilen ve değer verilen ebeveynlerden bir gecede nefret edilir ve korkulur.
2. Zayıf, Anlamsız ve Saçma Akılcılaştırmalar
Yabancılaşmış çocuklara, hedeflenen ebeveyne yönelik yoğun düşmanlıklarının nedenleri sorulduğunda, sunulan açıklamalar, bir çocuğun tipik olarak bir ebeveyni reddetmesine yol açacak büyüklükte değildir. Bu çocuklar ebeveynlerinin yeme alışkanlıklarından, yemeklerin hazırlanmasından veya görünüşünden şikayet edebilirler. Ayrıca, muhtemelen doğru olamayacak vahşi suçlamalarda bulunabilirler.
3. Yabancılaşan Ebeveyn Hakkında Kararsızlık Eksikliği Yabancılaşan
çocuklar, otomatik, refleksif, idealleştirilmiş bir destek göstererek, yabancılaşan ebeveyn hakkında bir kararsızlık sergilerler. Bu ebeveyn mükemmel olarak algılanırken, diğeri tamamen kusurlu olarak algılanır. Yabancılaşmış bir çocuktan, yabancılaşan ebeveynin yalnızca bir olumsuz yönünü tanımlaması istenirse, muhtemelen tam bir boşluk çizecektir. Bu sunum, çoğu çocuğun en iyi ebeveynler hakkında bile karışık duygulara sahip olduğu ve genellikle her bir ebeveyn hakkında hem iyi hem de kötü niteliklere sahip olarak konuşabileceği gerçeğiyle çelişmektedir.
4. “Bağımsız Düşünür” Olgusu
Yabancılaşmış çocuklar, yabancılaşan ebeveynden gereğinden fazla etkilenmiş gibi görünseler de, hedeflenen ebeveyni reddetme kararının yalnızca kendilerine ait olduğunda ısrarla ısrar edeceklerdir. Hedeflenen ebeveyn hakkındaki duygularının herhangi bir şekilde yabancılaşan ebeveynden etkilendiğini inkar ederler ve kararlarını tanımlamak için genellikle özgür irade kavramını kullanırlar.
5. Hedeflenen
Ebeveyne Yönelik Muamele Hakkında Suçluluğun Yokluğu Yabancılaşmış çocuklar tipik olarak hedeflenen ebeveyne karşı kaba, nankör, kindar ve soğuk görünürler ve sert muamelelerinden dolayı suçluluk duygularına karşı duyarsız görünürler. Hedeflenen ebeveyn tarafından sağlanan hediyeler, iyilikler veya nafaka için şükran yoktur. Ebeveyn yabancılaşma sendromuna sahip çocuklar, kendilerine borçlu olduklarını ilan ederek, o ebeveynden alabilecekleri her şeyi almaya çalışacaklardır.
6. Ebeveyn Çatışmalarında Yabancılaşan Ebeveyne Yönelimli Destek
Sağlam ailelerin yanı sıra yakın zamanda ayrılmış ve uzun süredir boşanmış çiftler, anlaşmazlık ve çatışma için fırsatlara sahip olacaktır. Her durumda, yabancılaşan çocuk, ebeveynin konumu ne kadar saçma veya temelsiz olursa olsun, yabancılaşan ebeveynin tarafını tutacaktır. Ebeveynler arası çatışmalarla karşı karşıya kalındığında tarafsız olma isteği veya çabası yoktur. Ebeveyn yabancılaşma sendromu olan çocuklar, hedeflenen ebeveynin bakış açısını duymakla ilgilenmezler. Hedeflenen ebeveynin yapabileceği veya söyleyebileceği hiçbir şey bu çocuklar için herhangi bir fark yaratmaz.
7. Ödünç Alınan Senaryoların Varlığı
Yabancılaşmış çocuklar, genellikle, yabancılaşan ebeveynden alınan ifadeleri ve fikirleri kullanarak hedeflenen ebeveyne yönelik suçlamalarda bulunurlar. Bir senaryonun ödünç alındığına dair göstergeler, çocuğun anlamıyor gibi görünmesi, yazılı veya robotik bir şekilde konuşması ve ayrıca ayrıntılarla desteklenemeyecek suçlamalarda bulunmasını içerir.
8. Geniş Ailenin Reddi
Son olarak, hedeflenen ebeveynin nefreti geniş ailesine de yayılır. Hedeflenen ebeveyn sadece aşağılanmak, hor görülmek ve kaçınılmakla kalmaz, aynı zamanda geniş ailesi de öyle. Eskiden sevilen büyükanne ve büyükbabalar, teyzeler, amcalar ve kuzenler aniden ve tamamen kaçınılır ve reddedilir.
Yakın tarihli bir çalışmada (Baker & Darnall, 2007), hedeflenen ebeveynler, çocuklarını bu sekiz davranışsal tezahürü Gardner’ın teorisiyle genellikle tutarlı bir şekilde deneyimledikleri şeklinde değerlendirdi. Ebeveynler, çocuklarının sekiz davranışı yüksek derecede sergilediklerini bildirdi. Bir istisna, yabancılaşmış çocukların, hedeflenen ebeveynin geniş ailesinin bazı üyeleriyle bir ilişki sürdürebilmeleriydi; bu, akrabanın aslında yabancılaşan ebeveynle aynı hizada olduğu durumlarda meydana geldi. Bu, hedeflenen ebeveynin geniş ailesiyle (bu akrabanın yabancılaşmadaki rolü) temasın bağlamının, bu bileşenin çocukta bulunup bulunmadığı sonucuna varmadan önce anlaşılması gerektiğini göstermektedir.
Ebeveyn Yabancılaşma Sendromunun Yetişkin Çocukları Üzerine Araştırma
Gardner, ebeveyn yabancılaşma sendromunu sadece 20 yıl önce tanımladı. Bununla birlikte, araştırmacılar ve klinisyenler, bu nesiller arası ittifaklar hakkında çok daha uzun süredir endişe duyuyorlar. Örneğin, Wallerstein ve meslektaşları (2001) gibi boşanma araştırmacıları, bazı çocukların bir ebeveynle diğerini reddederken sağlıksız ittifaklar geliştirdiğini belirtmişlerdir. Aile terapistleri, bir çocuk bir ebeveynden “uzun” olduğunda (yani, yukarıdan bakabiliyorsa), bunun genellikle diğer ebeveynin omuzlarında durmasından (yani, onun tarafından desteklenmekten) kaynaklandığını gözlemlemişlerdir.
Bu sorun uzun zamandır ruh sağlığı pratisyenlerini ilgilendiriyor olsa da, çocukların bir ebeveyni diğerinin açık veya gizli etkisinden dolayı reddetmesine ilişkin belirli bir sorun üzerine çok az araştırma yapılmıştır. Araştırma eksikliğinin aksine, ebeveyn yabancılaşması ve ebeveyn yabancılaşması sendromu hakkında bilgi talebi çok fazladır. Bu soruna ayrılmış birkaç Web sitesi vardır ve bunların birçoğu her yıl on binlerce ziyaret almaktadır. Boşanma üzerine bu sorunu tartışan birkaç kitap en çok satanlar ve çocuklarının diğer ebeveyninin çocuklarını kendilerine düşman etmesinden korkan endişeli ebeveynlerden oluşan birkaç İnternet sohbet grubu var.
Bu soru, çocukken diğer ebeveynleri tarafından bir ebeveyne karşı yöneltilen yetişkinlerin ebeveyn yabancılaşma sendromuna ilişkin mevcut araştırmaya rehberlik eden sorudur (Baker, 2007). Araştırmaya katılabilmek için bireylerin bir ebeveynden çocukken yabancılaşmış olmaları ve yabancılaşmanın en azından kısmen diğer ebeveynin eylem ve tutumlarından kaynaklandığına inanmaları gerekiyordu. Kırk yetişkin, derinlemesine, yarı yapılandırılmış telefon görüşmelerine katıldı. İçerik analizi yapıldı. Sosyal hizmet uzmanlarının çalışmalarıyla ilgili ana temalardan ve araştırma bulgularından bazıları şunlardır:
bulgular
Farklı Aile Bağlamları
Ebeveyne yabancılaşma sendromu, bozulmamış ailelerde olduğu kadar boşanmış ailelerde de ortaya çıkabilir ve babalar, anneler ve velayeti ve gözetimi altında olmayan ebeveynler tarafından büyütülebilir. Prototip vaka, boşanma sonrası velayet davasına yanıt olarak çocukları babaya karşı çeviren acı bir eski eş. Bu bir model ama tek model değil. Akıl sağlığı uzmanları, aile bağlamı prototipe uymadığı için bir açıklama olarak ebeveyne yabancılaşma sendromunu dışlamaktan kaçınmak için, ebeveyn yabancılaşma sendromunun oluşabileceği başka ailesel bağlamların da var olduğunun farkında olmalıdır.
Duygusal, Fiziksel ve Cinsel İstismar
Görüşülen kişilerin çoğu, yabancılaşan ebeveynin onları duygusal, fiziksel veya cinsel olarak istismar ettiğini ortaya koydu. Bu veriler, tüm çocukların (naif bilgeliklerinde) ebeveynlerinin ihtiyaçlarını daha iyi karşılayabilecekleri yönündeki yaygın düşünceyi yatıştırmaya yardımcı olmalıdır. Görüşülen kişiler, en duyarlı veya yetenekli ebeveynden değil, bağımlı hale geldikleri ve onayını kaybetmekten en çok korktukları ebeveynin yanında görünüyorlardı.
Görünür Psikopatoloji
İlgili bir bulgu, yabancılaştırıcı ebeveynlerin çoğunun narsisistik özelliklere sahip olduğu ve/veya sınırda veya antisosyal kişilik bozukluğunun yanı sıra aktif alkolikler olduğudur. Bu nedenle, bir ebeveynden diğeri tarafından dışlanmış olabilecek bir danışanla bireysel terapi sağlayan sosyal hizmet uzmanları, danışanın erken tarihinde bu diğer istismar ve travma faktörlerini keşfetmenin öneminin farkında olmalıdır.
Cult Parallels
Cults, ebeveyn yabancılaşma sendromunu anlamak için yararlı bir buluşsal yöntem sunar. Yabancılaştırıcı ebeveynler, kült liderlerinin kullandığı birçok duygusal manipülasyon ve düşünce reformu stratejisi kullanıyor gibi görünüyor. Bu analojinin farkındalığı, ebeveyn yabancılaşma sendromu yaşayan bireylerin (ve terapistlerinin) nihayetinde istismarcı ve zarar verici bir ebeveynle nasıl ittifak kurduklarını anlamalarına yardımcı olabilir. Analoji aynı zamanda iyileşme ve iyileşme sürecini anlamak için de yararlıdır.
Tarikatlardan kurtulma üzerine araştırma ve klinik literatür, ebeveyn yabancılaşma sendromunun yetişkin çocukları ile çalışan terapistler için faydalı fikirler sunmaktadır. Örneğin, bir kişinin bir tarikattan ayrılma biçiminin iyileşme süreci için sonuçları vardır. Tarikat üyeleri bir tarikattan uzaklaşabilir, bir tarikattan atılabilir veya bir tarikattan tavsiye alabilirler. Uzaklaşanlar (tarikatın kendileri için sağlıklı olmadığını kendi başlarına anlarlar) ve öğüt verilenler (ayrılma arzusunu kışkırtmak için tasarlanmış kasıtlı bir deneyime maruz kalanlar) diğerlerinden daha iyi sonuç alma eğilimindedir. kovulanlar (kültün düzenlemelerini ve kısıtlamalarını yerine getirmedikleri için reddedilenler) (Langone, 1994).
Tarikat nasıl terk edilirse edilsin, ayrılma sadece iyileşme sürecinin başlangıcını temsil eder. Deneyimi işlemek ve benlikle bütünleşmiş olan kültten gelen olumsuz mesajları geri almak için (genellikle terapide) hatırı sayılır bir zaman ve çaba gerekir. Aynı şey ebeveyne yabancılaşma sendromunun yetişkin çocukları için de geçerli olabilir.
Farkındalığa Giden Farklı Yollar
Bir ebeveyn tarafından diğer ebeveyni gereksiz yere reddetmek için manipüle edildiğinin farkına varmanın birçok farklı yolu var gibi görünüyor. Görüşme katılımcıları tarafından on bir katalizör tanımlanmıştır. Bu hem iyi hem de kötü haberi temsil eder. İyi haber şu ki, yabancılaşmadan gerçekleştirmeye evrimleşmenin birçok farklı yolu var. Kötü haber şu ki, bu süreci ateşleyecek gümüş bir kurşun ya da sihirli değnek yok. Bazı katılımcılar için bu bir zaman ve yaşam deneyimi kazanma meselesiydi. Başkaları için, onları çeviren yabancılaştırıcı ebeveyndi ve diğerleri için ebeveyn olmak ve kendi çocuklarından ebeveyn yabancılaşmasının hedefi olmaktı. Çoğu için süreç sadece buydu – bir süreç.
Birkaç tezahür vardı, ancak çoğu uzun süredir devam eden bir inanç sisteminin yavaş yavaş parçalanması, farklı bir gerçeğe yavaş yavaş uyanma ve daha otantik bir benlik gibi bir şey yaşadı. Çoğu, öz saygı ve gerçeklikle bağlantı kazandı ve “gerçeği” bildikleri için minnettardı. Aynı zamanda, bu gerçeğin zor kazanıldığını ve oldukça acı verici olduğunu kabul ettiler. Ebeveyn yabancılaşmasının farkına vardıklarında, yabancılaşan ebeveynin kalplerinde en iyi ilgiye sahip olmadığı, çocukken muhtemelen böyle bir şeyi hak etmeyen birine karşı çok kötü davrandıkları da dahil olmak üzere bazı acı gerçeklerle uzlaşmak zorunda kaldılar. tedavi gördüğünü ve kendileri için gerçek değeri ve yararı olabilecek bir ilişkiyi kaçırdıklarını söyledi.
Uzun Vadeli Olumsuz Etkiler
Ebeveyne yabancılaşma sendromlu yetişkin çocukların, bu deneyimin kendileri için uzun vadeli olumsuz sonuçları olduğuna inanmaları şaşırtıcı değildir. Birçoğu depresyondan muzdarip olmaktan, acıyı dindirmek için uyuşturucu ve alkole başvurmaktan, başarısız ilişkilerden ve birden fazla boşanmadan ve en ne yazık ki daha sonraki yaşamlarında kendi çocuklarına yabancılaşmaktan bahsetti. Bu şekilde, ebeveyn yabancılaşma sendromunun nesiller arası döngüsü devam ettirildi.
Geniş Bir Yabancılaşma Taktikleri Yelpazesi
Ebeveyn yabancılaşma sendromlu yetişkin çocuklar, hedeflenen ebeveyne sürekli olarak kötü söz söyleme, ziyaret ve iletişime kronik müdahale ve bir ebeveyni diğerine tercih etmek için duygusal manipülasyon dahil olmak üzere bir dizi yabancılaştırma stratejisi tanımladılar. Aynı stratejiler, hedeflenen 100’e yakın ebeveyn üzerinde yapılan müteakip bir çalışmada doğrulandı (Baker & Darnall, 2006). Açıklanan 1.300’den fazla spesifik eylem, bağımsız olarak 66 türe kodlanmıştır ve bunlardan 11’i örneğin en az %20’si tarafından belirtilmiştir. Hedeflenen ebeveynler tarafından belirlenen stratejiler ile yetişkin çocuklar tarafından tanımlanan stratejiler arasında kayda değer ancak tam olmayan bir örtüşme vardı.
Hedeflenen Ebeveynlerle Çalışma
Ebeveyn yabancılaşmasıyla karşı karşıya kalan ebeveynlere danışmanlık yapan sosyal hizmet uzmanları destek, eğitim ve rehberlik sunmalıdır. Sosyal hizmet uzmanının birincil rolü, danışanın ebeveyn yabancılaşması (bir çocuğu diğer ebeveyne düşman eden birincil davranışlar nelerdir) ve ebeveyn yabancılaşma sendromu (yabancılaşmış bir çocuğun davranışsal belirtileri nelerdir) konusunda eğitim almasına yardımcı olmaktır; sorun bu aslında. Bu danışanlar, yaşadıkları zorluklar için diğer ebeveyni suçlamadan önce kendilerine ve çocuklarıyla ilişkilerine bakmaya teşvik edilmelidir.
Sonuç, ebeveyn yabancılaşmasının iş başında olduğuysa, hedeflenen ebeveyne, ebeveyn yabancılaşmasına karşı, hedeflenen ebeveynin aşırı pasif veya reaktif olmadan ana yolu sürdürmesine izin verebilecek bir dizi tepki öğretilmelidir. Bu tür ebeveynlerin, ebeveyn yabancılaşmasıyla ilişkili acı ve ıstırapla baş etmede sürekli doğrulama ve desteğe ihtiyaçları vardır.
Yabancılaşmış Çocuklarla Çalışma
Halihazırda yabancılaşmış çocuklarla temas halinde olan sosyal hizmet uzmanları, hedeflenen ebeveyne karşı çocukla ittifak yapmamak için öz düşünümsel ve bilinçli olmalıdır. İkinci bir endişe, yabancılaşan ebeveyn tarafından korkutulmaktan veya manipüle edilmekten kaçınmaktır. Çocuğun taraf seçme baskısına direnme yeteneğini geliştirmek için eleştirel düşünme becerilerini geliştirmesine yardım edilmelidir. Hedeflenen ebeveyn ve çocuğun bu ebeveynle olan ilişkisi, çocuk için doğrulanmalıdır. Sosyal hizmet uzmanı, hedeflenen ebeveyne değer veren ve ona saygı duyan bir rol model olabilir ve bu ebeveynin yetersiz olduğu ve gözden çıkarılacak biri olduğuna dair süregelen mesaja karşı koyabilir.