Covid-19 salgını hakkında güncel kalmak için, insanların haberleri okurken sağlık bilgilerini işlemesi gerekir. Kaçınılmaz olarak, bu, insanların da hastalık hakkında çevrimiçi olarak bulunan sahte içerik biçiminde de sağlık yanlış bilgisine maruz kalacağı anlamına gelir.
Şimdi MIT akademisyenleri tarafından birlikte yazılan bir çalışmada, Covid-19 yanlış bilgilendirmesi hakkında kötü haberler ve iyi haberler ve sorunun azaltılmasına yardımcı olabilecek yeni bir fikir bulunmaktadır.
Kötü haber şu ki, insanlar sosyal medyada haber tüketirken, bu haberleri başkalarıyla paylaşma eğilimi, doğruluğunu değerlendirme yeteneklerine müdahale ediyor. Çalışma, iki gruba Covid-19 hakkında aynı yanlış haber başlıklarını sundu: Bir gruba bu hikayeleri sosyal medyada paylaşıp paylaşmayacakları soruldu ve diğerine doğruluklarını değerlendirdi. Katılımcıların manşetleri paylaşacaklarını söyleme olasılıkları, manşetleri doğru olduklarını söyleme oranından yüzde 32,4 daha fazlaydı.
Bulguları detaylandıran yeni bir makalenin ortak yazarı MIT profesörü David Rand, “Doğruluk kararları ve paylaşım niyetleri arasında bir kopukluk var gibi görünüyor” diyor. “İnsanlar bir şeyi paylaşıp paylaşmadıklarını sorduğunuzda, doğruluğunu yargılamalarını istediğinizde çok daha dikkatli.”
İyi haber: Biraz yansıma uzun bir yol kat edebilir. Eleştirel düşünme olasılığı daha yüksek olan veya daha fazla bilimsel bilgiye sahip olan katılımcıların yanlış bilgileri paylaşma olasılıkları daha düşüktü. Ve doğrudan doğruluk hakkında sorulduğunda, çoğu katılımcı yanlış olanlardan gerçek haber başlıklarını anlatmada oldukça başarılı oldu.
Dahası, çalışma aşırı paylaşım için bir çözüm sunuyor: Katılımcılardan haber izleme oturumlarının başlangıcında Covid-19 olmayan tek bir hikayenin doğruluğunu derecelendirmeleri istendiğinde, paylaştıkları Covid-19 haberlerinin kalitesi arttı önemli ölçüde.
“Fikir, eğer onları başlangıçta doğruluk hakkında dürtürseniz, insanların daha sonra neyi paylaşacaklarını seçtiklerinde doğruluk kavramını düşünme olasılığı daha yüksektir. Bu nedenle paylaşım kararlarını verirken doğrulukları daha fazla hesaba katıyorlar. ”Diyen MIT Sloan Yönetim Okulu ve Beyin ve Bilişsel Bilimler Bölümü’nde ortak randevu alan Erwin H. Schell Doçent Doktor Rand.
“Sosyal medyada COVID-19 yanlış bilgisiyle mücadele: Ölçeklenebilir doğruluk dürtüsü müdahalesi için deneysel kanıtlar” makalesi Psikolojik Bilimler. Rand’ın yanı sıra yazarlar, Regina Üniversitesi’nde davranış bilimi yardımcı doçenti olan Gordon Pennycook; Ağustos ayında Durham Üniversitesi’nde psikoloji yardımcı doçenti olarak göreve başlayan MIT ve Regina Üniversitesi’nden doktora sonrası Jonathan McPhetres; MIT Sloan’da doktora öğrencisi Yunhao Zhang; ve Mitsui Kariyer Geliştirme Yardımcı Profesörü MIT Sloan’dan Jackson G. Lu.
Düşünme, hızlı ve yavaş
Araştırmayı yürütmek için araştırmacılar, Mart ayında, anket platformu Lucid’i kullanarak aralarında kabaca 1.700 ABD katılımcısı olmak üzere iki çevrimiçi deney gerçekleştirdi. Katılımcılar, ülkenin yaş, cinsiyet, etnik köken ve coğrafi bölge dağılımıyla eşleşti.
İlk denemede 853 katılımcı vardı ve Facebook yazıları tarzında Covid-19 hakkında 15 gerçek ve 15 yanlış haber başlığı, bir başlıktan, fotoğraftan ve bir hikayeden ilk cümleyle kullanıldı. Katılımcılar iki gruba ayrıldı. Bir gruba başlıkların doğru olup olmadığı soruldu; ikinci gruba yayınları Facebook ve Twitter gibi platformlarda paylaşmayı düşünüp düşünmeyecekleri soruldu.
İlk grup, hikayelerin doğruluğunu zamanın üçte ikisi hakkında doğru bir şekilde değerlendirdi. Dolayısıyla ikinci grubun hikayeleri benzer bir oranda paylaşması beklenebilir. Bununla birlikte, ikinci gruptaki katılımcılar gerçek hikayelerin yaklaşık yarısını ve sahte hikayelerin yarısından azını paylaştı – bu, hangi hikayelerin paylaşılacağı konusunda doğruluk konusunda neredeyse rastgele olduğu anlamına geliyor.
856 katılımcı ile yapılan ikinci çalışma, aynı başlık grubunu kullandı ve tekrar katılımcıları iki gruba ayırdı. İlk grup manşetlere baktı ve bunları sosyal medyada paylaşıp paylaşmayacaklarına karar verdi.
Ancak ikinci katılımcı grubundan daha büyük Covid-19 başlıklarını paylaşmaya karar vermeden önce Covid-19 olmayan bir başlığı değerlendirmeleri istendi. (Her iki çalışma da başlıklara ve metnin tek cümlesine odaklanmıştır, çünkü çoğu insan sadece sosyal medyada başlıkları okur.) Covid-19 olmayan bir başlığı değerlendirmenin bu ekstra adımı önemli bir fark yarattı. İkinci grubun “ayırt etme” puanı – paylaştıkları doğru ve yanlış hikayelerin sayısı arasındaki boşluk – ilk grubunkinden neredeyse üç kat daha büyüktü.
Araştırmacılar, katılımcıların yanıtlarındaki eğilimleri açıklayabilecek ek faktörleri değerlendirmiştir. Tüm katılımcılara bağırsak içgüdülerine güvenmek yerine bilgiyi analiz etme eğilimlerini değerlendirmek için altı maddelik bir Bilişsel Yansıma Testi (CRT) verdiler; katılımcıların ne kadar bilimsel bilgiye sahip olduğunu değerlendirdi; ve katılımcıların diğer şeylerin yanı sıra Covid-19 salgınlarına yakın olup olmadıklarına baktık. CRT’de daha yüksek puan alan ve bilim hakkında daha fazla bilgi sahibi olan katılımcıların manşetlere daha doğru oy verdiğini ve daha az yanlış manşet paylaştığını belirttiler.
Bu bulgular, insanların haber hikayelerini değerlendirme biçiminin haberlerle ilgili önceden belirlenmiş partizan görüşleri ile daha az ilgisi olduğunu ve daha geniş bilişsel alışkanlıklarıyla biraz daha ilgisi olduğunu göstermektedir.
Pennycook, “Birçok insan sosyal medyayı ve tarihteki anımızı çok gerçek bir şekilde ele alıyor, gerçek sonrası olduğumuzu ve artık kimsenin gerçeği önemsemediğini söylüyor. “Kanıtlarımız insanların umursamadığını değil; daha çok dikkati dağılıyor. ”
Sosyal medya hakkında sistemik bir şey
Çalışma diğerlerini takip ediyor Rand ve Pennycook, benzer şekilde partizan görüşlerinden ziyade, bilişsel alışkanlıkların, insanların haberlerin doğruluğunu yargılama ve yanlış bilginin paylaşılmasına yol açmasını etkilediğini öne süren açıkça politik haberler hakkında yürüttüler. Bu çalışmada, araştırmacılar okuyucuların Covid-19 hikayelerini ve sağlık bilgilerini siyasi bilgilerden farklı analiz edip etmediklerini görmek istediler. Ancak sonuçlar genellikle araştırmacıların yaptığı siyasi haber deneylerine benziyordu.
“Sonuçlarımız Covid-19’un ölüm kalım risklerinin insanları birdenbire [greater] neyi paylaşacaklarına karar verirken, ”diyor Lu.
Gerçekten de Rand, Covid-19’un bir konu olarak öneminin okuyucuların onu analiz etme yeteneğini etkileyebileceğini ileri sürüyor.
Rand, “Sağlık ve bu salgınla ilgili sorunun bir parçası, bunun çok endişe verici olması” diyor Rand. “Duygusal olarak uyarılmak, durma ve dikkatlice düşünme olasılığını azaltan başka bir şeydir.”
Yine de, uzmanlar, merkezi açıklamanın, haber başlıklarının hızlı bir şekilde taranmasını teşvik eden, sıçrayan haber öğelerini yükselten ve göz alıcı haberler yayınlayan kullanıcıları onlara daha fazla takipçi ve retweet verme eğiliminde olan ödüllendiren sosyal medyanın yapısıdır. , bu hikayeler doğru olmasa bile.
Rand, “Sosyal medya bağlamında insanları doğruluktan uzaklaştıran daha sistemik ve temel bir şey var” diyor Rand. “Sanırım bunun bir parçası, bu anlık sosyal geri bildirimi her zaman alıyorsunuz. Ne zaman bir şey gönderiyorsanız, kaç kişinin hoşlandığını hemen görürsünüz. Ve bu gerçekten dikkatinize odaklanıyor: Kaç kişi bundan hoşlanacak? Hangisi farklı: Bu ne kadar doğru? ”
Araştırma Miami Vakfı’nın Yapay Zeka Girişimi Etik ve Yönetişimi tarafından desteklenmiştir; William ve Flora Hewlett Vakfı; Omidyar Ağı; John Templeton Vakfı; Kanada Sağlık Araştırmaları Enstitüsü; ve Kanada Sosyal Bilimler ve Beşeri Bilimler Araştırma Konseyi.
Peter Dizikes | MIT Haber Ofisi
Basın İletişim
Abby Abazorius
E-posta: email@example.com
Telefon: 617-253-2709
MIT Haber Ofisi