Tensei Shitara Slime Datta Ken (LN) - C6 Bölüm 1.10
Bölüm 1.10: Canavarlar ve İnsanlar Arasında (10)
Çevirmen: nnes & Düzenleyici: joker
“Harika! Demek şampiyon Yohm yakında kendi ülkesini böyle kazanacak. “
Herkes kendi onaylarını mırıldandı, Yohm utanç içinde elini başına götürdü. Bunu görmediğimi varsayacağım ve bu konuyu iyi ve gerçekten çözülmüş olarak ilan edeceğim. Sıradaki—
Tam bir sonraki konuya geçmek üzereyken, Erald görünüşe göre tartışmamızı izlemeyi bıraktı ve histerik bir kahkaha attı.
“Pff! Ah-ha-ha-ha-ha! Bu çok eğlenceli! Tüm ulusların liderleri ve temsilcileri, bir an için birbirlerinden şüphe duymadan, fikirlerini özgürce ifade ediyorlar … Hepinizin etrafınızda tetikte kaldığım için kendimi neredeyse aptal gibi hissediyorum! “
Işık, gözlerinde keskin kalmasına rağmen, tüm bunların saçmalığına kıkırdamaktan kendini alamadı. Bu kesinlikle çaresiz fedakar baba Erald’ın değil, yüksek bir asilzadenin yüzüydü. Thalionlu Arşidük Erald, konumu aklındakileri söylemeyi neredeyse imkansız kılan bir adam.
Hiçbir uyarıda bulunmadan etrafındaki havayı bastırarak ayağa kalktı. Atmosferdeki ani değişim bütün gözleri sessizce ona çevirdi. Bundan sonra ne söyleyeceğini heyecanla bekledik.
Toplantı salonu sessizdi, Veldora bazı mangaları okurken sayfaların dönmesi dışında… Vay be! Ne oluyor adamım ?! Bunu sana henüz vermedim! Onu nereden çıkardın ?! … Ah peki. Zaten burada kimseyi dinlemekle ilgilenmiyordu. Çenesini kapattığı sürece hiçbir şikayetim yok. Şu anda kesinlikle gerginliğimi azaltmaya yardım edi MÖyordu. Bakalım Erald ne diyecek.
Arşidük, dikkati kendisinde toplamak için boğazını temizledi, sonra ciddiyetle ağzını açtı. İşte değişime ayak uydurmak budur.
“… Sormama izin verin. Oradaki adam… Fuze. Bu canavara gerçekten güveniyor musun, yani Rimuru’ya? “
“Bu … Ne demek istiyorsunuz, efendim?”
“Demek istediğim, bir grup canavar gidip bir ülke kurmaya karar verse bile, onları resmen tanımak zorunda mıydınız? Ve bu konuda, resmi ticari ilişkiler kurmaya ihtiyaç var mıydı? Göreceli konumunuz açısından, kesinlikle daha az aceleyle hareket edebilirdiniz. “
“Biz…”
Dürüst bir soru gibi görünüyordu, kimse kin gütmedi. Fuze bu yüzden kendini ne söyleyeceğini bilemez halde buldu, bir cevap bulmakta zorlandı.
“Demek istediğim şu. Senin konumunda olsaydım, onları ticaretle meşgul ederdim, evet, ama aynı zamanda Batı Kutsal Kilisesi’nin nasıl tepki verdiğini de izlerdim. Gördüğünüz gibi onlara gizli raporlar verip ve herhangi bir sorun çıkarsa meseleyi onlara bırakırdım. Bu şekilde, tüm kârın tadını çıkarırdınız, ancak sorunların daha sonra ortaya çıkması durumunda tamamen bir tarafa bağımlı olmazdınız. Daha küçük bir ulusun, meseleleri halletmesi gereken yol bu değil midir? “
Kelimeler ve bakışları herhangi bir kılıçtan daha keskindi. Ve Erald tek değildi – herkesin gözleri artık Fuze’nin üzerindeymiş gibi görünüyordu.
“Ugh, neden ben?” kendi kendine fısıldadı ve sonra: “Pekala! Tamam! Bu durumda, dürüst olmama izin verin! “
Kaderine teslim olan Fuze saçlarını çekiştirdi ve yüksek sesle konuşmaya başladı. Her zamanki küstah kişiliği geri gelmişti – Thalion Arşidükü ile karşı karşıyaydı ve tüm bu resmi, törensel konuşmaya doymuştu.
“Dük Erald, ben de seninle tamamen aynı fikirdeydim. Aynı konuyu üstüme de söyledim, asil bir arkadaştan bahsetmiyorum bile. Ama beni başlarından attılar… ”
Fuze’nin açıklamaya devam ettiği gibi, patronunu buna ikna etmeye çalıştığında endişeleri hemen göz ardı edildi. Gerekçe: “Ya Tempest bize savaş açmaya karar verirse?” Bu Charybdis ile savaş bittikten sonra ama Blumund’u ziyaret etmeden önceydi.
Onlara göre, biz, hem Charybdis’i hem de bir Ork Lordunu alt edecek kadar güçlü, yüksek seviyeli bir canavar ulusu idik. Fuze’ye, ‘onlarla savaşmanın anında yok oluşa neden olacağı’ söylenmişti. Luminism, Blumund’da yaygın değildi; bu yüzden Batı Kutsal Kilisesi çok az ciddi destek sağlayacaktı. Herhangi bir akılsızca harekette ülke varlığını yitirebilirdi. Böylece direnişin boşuna olduğu sonucuna vardılar.
-Öyleyse ne yapılmalı?
“Onların güvenini kazanır, karşılıklı bir arkadaşlık kurarsak, böylece bir arada var olmanın bir yolunu bulabiliriz. Onlarla mümkün olduğu kadar işbirliği yapmaktan korkmayacaktık. Blumund hükümetinin en üst düzeylerinin çıkardığı sonuç buydu. Ve demek istediğim, ulusunuz ve Cüce Krallığı yeterince güçlü ve her türlü seçeneğiniz mevcut… ama bizim durumumuzda, bir yanlış adım ve her şey sona ererdi. Ve eğer kaderlerimizi burada bahse koyuyorsak, Kilise’dense canavarlar efendisine güvenmek daha iyidir. Temel olarak bu kadar, ”diye açıkladı Fuze biraz üzüntüyle.
Düşündüğümde, tam düşüncelerinin ona işaret etmesi, beni Fuze için biraz üzdü. Temelde Blumund krallığının Erald’ın sağduyu önerisini kabul edemeyecek kadar zayıf olduğunu kabul ediyordu. Yanlış olduğundan değil, ama… yine de, iyi ya da kötü, doğru ya da yanlış; bu önemli değildi. Bana tamamen güvenmeye karar vermişlerdi.
Kayıtsızlığın da ötesindeydi … Yoksa gerçekten öyle miydi? Her şey alt üst olduysa, ki olmuştu, hayatta kalmaları için başka bir yol olmadığı sonucuna varmışlardı. Bütün bir ordu kadar güçlüydüm; Beni tehdit olarak görmelerine şaşmamalı. Bizimle savaşmak, bize karşı savaşmaktan daha iyiydi. İstihbaratla uğraşan ve süper güçlerin gölgesinde yaşayan küçük bir ulus için, belki de bu etkili bir stratejiydi. Kesinlikle umursamaz, ama bir bakıma etkili, belki. Her neyse, bana karşı etkili.
Her şeye rağmen, Blumund’a da güvenebileceğimden emindim – ve Erald da aynı sonuca varmış olmalı.
“… Yine de, bu oldukça atılgan bir karar. Konuyu bir anlığına değiştirebilirsem, buraya Sir Rimuru’ya askeri yardım sağlamaya geldiğinizi anlıyorum. Kararın, yani üstlerinin kararı bu muydu? “
“Kesinlikle. Ortak bir güvenlik anlaşmasını onayladık ve bunu harfiyen takip etmem emredildi. Elbette, hükümet sözünü tutmasa bile, yine de buraya gelirdim. Bilmenizi isterim, ben özgür bir adamım. Lonca, yapısı gereği herhangi bir ulusla bağlantılı değildir – normalde, görüyorsunuz, benim gibi birinin burada olması çılgınlık olur. Blumund’un istihbarat ekibine atandığım anda şansımın tükendiğini söyleyebilirsiniz… “
İlk başta neden işi aldığına dair hiçbir fikri yokmuş gibi geliyordu. Neredeyse çok dürüst, bu konuda yapabileceği bir şey yok gerçi. Yine de kralının sözünü tutmaya bu kadar bağlı olduğunu bilmiyordum. Bu anlaşmaya uyarak ve kendilerini Farmus ile savaşa hazırlarken… Ve burada anlaşmanın bize pek bir şey kazandırmadığını düşünmüştüm. Şimdi buna sevindim. Şu anda bizi nasıl düşündüklerine dair gerçek bir fikir edindim.
Vaatlere bağlı kalmak, herhangi bir insan ilişkisinin özünde yatar. Bu milletler için de geçerlidir; Verdiği sözleri veya antlaşmaları yerine getirmeyen hiçbir ulusa gerçekten güvenilemez. Bütün bu olay bana Blumund’un son derece güvenilir olduğunu kanıtlamıştı. Kazanacağımıza inandıkları için boyunlarını riske attılar, düşmanı tek başıma yok edeceğimi bile düşünmediler.
“Bu üstünün kim olduğunu tahmin edebilir miyim? Oldukça kumarbaz bir adama benziyor. “
Fuze başını salladı, gülümsediğinde hayal kırıklığı gözyaşlarıyla savaşıyormuş gibi görünüyordu. “… Muhtemelen tahmin ettiğiniz gibi, Majesteleri Kral.”
Biliyor musun, onunla tanıştığımda oldukça iyi bir adama benziyordu. Sanırım bu ülke liderliği konusunda düşündüğümden daha da uzman. Bazen bir ülkeyi yönetirken her şeyini ortaya koymak için cesarete ihtiyacın var.
“…İşte,” diye devam etti içini çekerek, “olan buydu ve seçimi, doğru seçim oldu. Hayatımda asla yirmi bin kişilik bir gücü yeneceğinizi hayal edemezdim, Sör Rimuru. Ve Fırtına Ejderhasını diriltmek? Artık bu bir güven meselesi değil, diyebilirim. Ve burada bana müzakere hakları veren o belge? Sanırım üst kademeler, bunu düzenlerken yeni bir rekor kırmış olabilir. “
Tek başına, anavatanının çökmesini engelleyen bir siper gibiydi. Neden biraz heyecanlı olduğunu anlayabiliyordum.
“…Ah. Şimdi anlıyorum.” Başını biraz Fuze’ye doğru eğdiğinde Erald’ın yüzündeki gerilim kayboldu. “Özür dilerim, Sör Fuze. Ancak burada, senin sayende, Blumund Krallığı’nın niyetini tamamen anladım. “
“Her zamanki gibi kurnazsın, değil mi Erald?” Gazel araya girdi. “Rimuru’ya güvendiğimi biliyorsun. Şüphelerini gidermek için başka ulusları sorgulamaya gerek yok. “
“Öyle diyebilirsin Gazel, ama canavarlardan oluşan bir ulusla yeni bir anlaşma yapmak bizim için o kadar kolay olmayacak. Blumund Kralı’na yani ve sağlıklı saygım var. “
“Ha. Bu kadar saçmalık yeter. Buraya önceden karar verdiğin için geldin, değil mi? Öyleyse kararınız nedir, usta stratejist Erald? “
Erald, Gazel’in provokasyonuna sert tepki verdi – homunculus’unda nispeten güvende olduğu için değil, gerçekten bu kadar cüretkar olduğu için.
“Kendi sonuçlarımı çıkardığımı söyleyebilirsin, evet. Ama sana cevap vermeden önce bir soru daha sorabilir miyim? “
Sonra bana döndü-
“Baba, hadi amaaaaa! Kendini beğenmiş biri gibi davranmayı bırak ve cevap ver! “
“Whoa! Hey bayan, susun! “
“Evet! Arşidük senin için havalı görünmek için elinden geleni yapıyor, tamam mı ?! “
Havadaki gerilim, Elen ve iki arkadaşı tarafından tamamen mahvoldu. Gazel, “Usta stratejist için çok fazla” diye düşündü.
Erald için biraz üzüldüm, bu yüzden çevreye biraz ciddiyet getirmeye karar verdim. Yani biraz Lord’un Hırsını (Lordun Hakisi) açığa çıkardım.
“…Lütfen devam et, Erald.”
Gazel ve arkadaşları şaşkınlıkla inlerken ve Yohm, Fuze ve Yuurazania birliği terlemeye başlarken liderlerimin koltuklarında kıpırdandığını duyabiliyordum. Mümkün olduğu kadar uzun süre etkili olacak şekilde ayarladım, ancak düşündüğümden daha da fazlaydı. Sonuçta bu, Tehdit ve Büyü Aurası gibi becerilerin birleşmesiydi, saldırı olarak kullanabileceğim bir şeydi. Kötüye kullanım tehlikeli olabilir.
Yine de, böyle kralca davranmakta oldukça iyi olduğumu düşünüyordum. İşin püf noktası, konuşurken yüzünüzdeki tüm ifadeyi silmekti. Duygularınızı gizlemek ve tarafsız bir ton almak, izleyicilerinizi gerçekten korkutmak için yeterliydi. Shizu’nun güzel görünüşü ve narin, şeffaf slime hissi arasındaki karışım bana, mükemmel türde bir gizem katıyordu. Resme Lord’un Hırsını ekleyin ve işte mükemmeldi. Başka hiçbir şeye ihtiyacım yoktu. Duygularımın yüzeye çıkmasına izin verirsem ve daha çok kendim gibi davranmaya başlarsam, bu gizem kısa sürede ortadan kaybolurdu. Bu konuda eğitilmek gerekiyordu, gerçekten, bu yüzden eski orta sınıf bir aptal olarak, bence gayet iyi idare ediyordum.
Her iki durumda da Erald’ı etkilemek için yeterliydi.
“… Heh. Etkileyici. Bu durumda İblis Lordu Rimuru, size sormama izin verin: İblis Lordu olarak güçlerinizi nasıl kullanmayı düşünüyorsunuz? “
Oh. Bu muydu? Basit. Hayal ettiğim gibi, yaşanması kolay bir dünya yaratmak istedim. İnsanların olabildiğince mutlu olabileceği cömert bir dünya. Blöf yok, kaçmak yok; benim gerçekten düşündüğüm buydu. Ben de ona öyle söyledim.
“… Öyle bir şey sanırım. Ve eminim bu süreç boyunca bazı tökezlemeler yaşayacağım. Sanırım o kadar kolay olmayacak. “
“Sen – bu tür bir fantezi dünyası inşa edebileceğine cidden inanıyor musun ?!”
Oops. Kulağa gerçek bir fantazi gibi geliyor. Duygularını neredeyse hiç açığa vurmayan, yüce bir asili şok etmeyi başarılı bir şekilde başardım.
“Şey, biliyorsun, gücüm bunun için. İdealler, onları destekleyecek güce sahip olmadığında bir çöp ve iktidar, onu destekleyecek idealler olmadan anlamsız bir boşluktur, değil mi? Ve oldukça açgözlü olduğumu biliyorum, ama aklımda başka belirli hedefler olmadan güçlenmek uğruna saf güç aramıyorum. “
Zihnimde bir veya iki meşhur repliği yeniden yazıyordum ve sanırım amacımı anlamayı başardım. Demek istediğim, bu söylemeden işe yaramıyor mu? Bir şey üzerinde çalışıyorsun çünkü bir şeyi başarmak istiyorsun. Bence bu insanlığın özü.
“Ha, ha-ha-ha, ha-ha-ha-ha-ha! Neşeli! Bu çok komik, İblis Lordu Rimuru! Karma kavramına hakim bir İblis Lordu! Sanırım şimdi neden kendini uyandırmayı başardığını anlıyorum! “
Bana gülmesini engel olmadım. Biraz eğlenmesine izin vermek iyi olabilir. Ve sakinleştikten sonra ayağa kalktı ve önümde diz çöktü.
“Kusura bakmayın. İblis Lordu Rimuru, Thalion’un Büyücü Hanedanı’nın elçisi olarak, ulusunuz Jura-Tempest Federasyonu ile resmi ilişkiler kurmayı istiyoruz. Sizden olumlu bir yanıt almayı umuyorum… ”
Salon tekrar sessizleşti … sayfaların çevrilmesi dışında. Bunun beni rahatsız etmesine izin veremem. Şimdi ona dönersem, tüm atmosferi mahvederdi. Fırtına Ejderi’nin bir bankta yatıp manga okurken, birisinin ona yaptırdığı buzlu çayı yudumlarken görüntüsü beynimi karıştırırdı.
“… Kendi kendime, olumlu bir ilişki kurabileceğimizi umuyordum. Teklifi memnuniyetle kabul edeceğim. “
Alkışlar patlak verdi ve herkes bu unutulmaz yeni bağı kutlamak için, koltuklarından fırladı.
Bugün, başka bir sadık müttefiki memnuniyetle karşıladık.
Böylece artık üçüncü insan milletimiz olan Thalion ile diplomatik ilişkilere başladık. Yakında, Farmus artık olmayacak ve Yohm yeni bir ulusun başına geçecekti. Yavaş ama emin adımlarla harita yeniden çiziliyordu. İşler ilk başta hayal ettiğimden daha hızlı ilerliyor ve hızlanıyordu.