Hindistan'ın küçücük, ismi duyulmamış bir balıkçı kasabasında, 2000 yılından bu yana tek bir balıkçı bile beklenmedik fırtına ya da kasırga nedeniyle hayatını kaybetmedi.
2000 yılından önce, hemen hemen her haftada 2-3 balıkçının hayatını kaybettiği bu küçük kasabayı değiştiren şey İnternet oldu. Kasabaya verilen İnternet bağlantısı, bilgisayar ve anons sistemi sayesinde, her sabah, websitelerinden toplanan hava ve deniz durumu bilgileri balıkçılara anons edilmeye başlandı. Yüzlerce balıkçı, herkesin çok basit bir şekilde ulaştığı bu bilgiler sayesinde hayatlarını tehlikelerden koruyorlar.
Yine Kanada'nın yardımcı olduğu bir n-louge projesi sayesinde, birçok küçük Hindistan köyüne doktor gidebiliyor. İnternet bağlantısı, bilgisayar ve web kamerasından oluşan küçük sağlık evleri sayesinde, şimdiye kadar ulaşmadıkları ya da ulaşma imkanı olmadıkları şehir hastanelerindeki doktorlara, bu kamera ve İnternet sayesinde ulaşıp, muayene olabiliyorlar. En azından, küçük problemler orada hallediliyor, büyük problemler, daha da büyümeden teşhis edilmiş oluyor.
Singapur'un küçük köylerinde tarımla ve balıkçılıkla uğraşanlar, 2003 yılından bu yana daha önceleri, onlara hep yalan söyleyen aracıların verdiği fiyatları İnternet'ten takip ediyor, bilgi sahibi oluyor. Kanada Uluslararası Geliştirme Kurumu'nun finanse ettiği bu proje sayesinde birçok köydeki yaşam standardı neredeyse kendini 2-3'e katlamış durumda. Hatta aynı programın uygulandığı Hindistan'da, birçok köylü kadın, ürünlerini İnternet üzerinden pazarlamakta ve böylece aracıların aldığı komisyonu ödemeyerek hem kendileri, hem de ürünü alan son satıcı bu gelişmelerden faydalanmakta.
Bu tip bilgi teknolojilerine dair projelerin sayısı, örnekleri uzatılabilir. İşte size daha fazla bilgi alabileceğiniz bir site.
Fakat İnternet'in yararını ve İnternet'in toplumların düşünce yapısını değiştirdiğini anlayan ülkeler yalnızca Hindistan, Mozambik, Singapur değil. Gelişmiş olan ülkelerde de birçok inanılmaz örnekler var (Kaplan Kore yazımı okuyabilirsiniz). En son okuduğum ve beni etkileyen örnek ise ABD'den. 2008 Başkanlık yarışına katılacağını açıklayan ve belki de ABD'nin yeni başkanı olacak bir kişi, her şeyi bildiğini, her türlü plana sahip olduğunu söylemiyor. Aksine, İnternet'i bir araç olarak kullanıp, vatandaşlarından yardım istiyor bazı konularda. İşte Hillary Clinton'un, Yahoo Answer sitesine gönderdiği, kendisini milyonlarca insanın kullandığı İnternet'ten soyutlamadığını kanıtlayan ve İnternet kullanıcılarının bilgisine güvendiğini gösteren çok Web 2.0 bir soru:
"Kendi aile deneyimlerinize dayanarak cevaplarsanız, sizce Amerika'daki sağlık sistemi nasıl iyileştirilebilir?"
(kaynak: Bokardo)
Düşünsenize bunu bizim üst düzey politikacıların yaptığını? Bildirgeç, Eksi Sözlük gibi bir yerde "Türkiye'de ki İnternet için neler yapabiliriz?" diye sorduğunu? Ha, evet, onlar pek kullanmıyor bu mereti!
Bugün Türkiye'de "İnternet Canavarı" konuşuluyor! Hani bütün canavarlar bitti, yakalandı da, İnternet canavarı kaldı! Hem de bu canavarın ölümüne fetvayı veren kişiler ülkemizin en üst makamlarında oturan; bir yandan ülkemize teknoloji parkları açıp, bilgi sanayilerini desteklediğini söyleyip, her ticari kuruluşun bir websitesi olmalı kanunu çıkarıp, diğer yandan bilgi sanayisinin atar damarı İnternet'i sansürlemek için üst kurul açan, İnternet'i öcü gibi gösteren, ana-babaların çocuklarına bilgisayar almak isteklerini, çocuklarının ellerine bir paket sigara vermek ile aynı tutan kişiler. Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu!
Toffler, 21. yüzyılın cahillinin okuma-yazma bilmemekle alakası olmayacağını, 21. yüzyılın cahillerinin öğrenemeyen, yeniden öğrenemeyen ve bildiğini unutamayan kişiler olacağını söylemişti. Ama yine bizim cahiller "bildiğini" okuyor.
...zavallı anneler, zavallı babalar ne kadar acıyorum onlara. Yani şimdi şu gün çocuğu bilgisayar isteyen bir anne babanın dramını düşünebiliyor musunuz, çaresizliğini, zavallılığını, aczini yani bir yerde görüyor kendisi de biliyor ki adı bilgi yolu olan bir yerde insanlar bilgileniyorlar, donanıyorlar, eğitim alıyorlar, sağlık alıyorlar, para kazanıyorlar, ilişkiler kuruyorlar, evleniyorlar, çoluk çocuk sahibi oluyorlar. Sonra televizyonu açıyor, gazeteleri açıyor, işte kumar, porno, dolandırıcılık, mafya, terör yani hani Türk filmleri kategorileri olur ya, kötü adamlar olur, adamın her şeyi kötüdür. Yemek yemesi kötüdür, işte sevişmesi kötüdür, insanlara davranışıyla her şeyi kötüdür, iğrenç bir adam, ben böyle bir adam olmadığını biliriz ama mevzuu gözümüze sokmaktır. İşte internetin geldiği durum da bu son zamanlarda. Hani yetkililer bilgisiz, hani bilgili olması gereken insanlar ilgisiz ve bir muğlak bir ortam içerisinde gidip geliyoruz. Bizim bence en önemli sorun şu; biz internetin yaşamın bir yansıması olduğunu unuttuk. Yani biz şöyle dedik; biz işte kardeşim Türkiye'de cinayet işleniyor, dolandırıcılık yapılıyor, arsızlık yapılıyor ama internet diye bir yer var, biz orada ütopyamızı kuracağız, hiçbiri olmayacak. Bunların hiçbirini yaşamayacağız...
...Hani sinek küçük mide bulandırır ama bugün mesela Google Türkiye ofisinin açıklaması var. Türkiye'de 16 milyon internet kullanıcısı var diye. 16 milyon kişinin kullandığı bir ortamda bugün bizim bahsedip şekillendirmeye çalıştığımız yapı, eğer yani bu grup gerçekten bu kadar yaygara kopartacak kadarsa yani ya ben takip edemiyorum o olayları, ya bir şey bilmiyorum. Hani biz aslında çok daha kötü bir oyunun içerisine doğru sürükleniyoruz. Bizim gittiğimiz yer sansür. Dünya tarihinde ilk defa Ahmet beye, Mehmet beye, Ayşe hanıma söz hakkı verildi ve dünya tarihinde ilk defa insanlar yöneten insanlarla yönetilen insanlar eşit haklarla bir ortamda buluştu ve eleştirebilmeye başladılar. İlk defa yöneticiler kendi yönettikleri insanların görüşlerinden haberdar oldu ve çekilemeyen bu. Önümüzde seçim var, bir sürü eleştirilecek nokta var. Şimdi blokların durumu ne olacak mesala? Sizin kişisel bir siteniz var. Yani Türklüğü aşağılamak diye muğlak bir kavram ve hani eşit olarak davranılmayan kriterlerin olduğu bir yerde siz kendi ifade özgürlüğünüzü, kendi insan haklarınızı nasıl savunacaksınız. Ben hani birazdan size bu işi oluruna bırakmış ülkelerin gittiği noktaya geleceğim. Yani belki zamanında böyle tartışmamış ülkeler ne olmuş ama şu anda bakıyorsunuz başbakan işte bizde bu programı beklerken izledik. Konuşma yaptı, temiz internet kampanyası. İrfan Bozan'ın haberinde izledik, biliyorum diyor, ben neler döndüğünü orada biliyorum diyor. Başbakan acaba kaç defa hayatında enter tuşuna basmış? Kaç tane yazı belgesi hazırlamış? Kaç tane e-mail yollamış? E-mail okur mu? Sorsak kendi e-mail adresini bilir mi? Ama biz 2007 yılında 16 milyon internet kullanıcısının olduğu bir ülkede böyle demeçleri haketmiyoruz ve birilerinin çıkıpta bunları konuşması lazım. Yani bugün internette suç var mı, var. İnternette efendim pornografi var mı var. Peki bunun sonuçları hani herkeste eşit olarak dağılmış sonuçlar mı?...
(kaynak: NTV)