Günlük olarak blogum hakkında en az bir haber alıyorum. Ben gücenmiyorum. Kendi kendime "bu blogcu bir şey, anlamazsın" diye düşünüyorum.
Gerçek şu ki, blogculara blogcu olmayanlara göre daha fazla saygı duyuyorum. (Lütfen 'daha fazla' saygı duyduğumu fark edin. Blog yazarı olmayanlara saygım olmadığını söylemedim.)
Bunun birkaç nedeni var:
- Blogcular bilgiyi özgürce paylaşırlar.
- Blogcular geleneksel düşünceye meydan okur.
- Blogcular bilgi ararlar.
- Blogcular cesurdur ve kendilerini büyük ve hızlı eleştirilere açar.
- Blogcular, ihtiyacı olan insanları çözüme sahip olanlarla buluşturur.
- Blogcular agresif bir şekilde gerçeği takip ediyor.
- Blogcular, izleyicileriyle ilgilenir.
Böylece bana gülebilir ve bloguma gülebilirsiniz. Pazarlama ve teknoloji kariyerimi seviyorum ve öğrendiğim her şey hakkında blog yazmayı seviyorum. Birinin problemini çözen o küçük bilgi yığınını bulduğumda veya aktardığımda, bilgi ve aşk için sorgulanamaz bir arayışım oluyor.
Mesleklerini sevmeyen insanlarla ilgileniyorum. Saat 5: XNUMX'ye gelir gelmez, bu insan basitçe kulaklarını kapatır, kapanır ve eve gider. Dünya onların etrafında değişiyor, rekabet yetişiyor, yeni teknolojiler dünyaya açılıyor ama ilgilenmiyorlar. Yerde bir çukur kazar gibi eve giderler ve biri küreklerini alır. Merak ve yaratıcılığı bir ışık anahtarı gibi nasıl kapatabilirsiniz?
Yönetim, liderlik, geliştirme, grafikler, kullanıcı arayüzü tasarımı, kullanılabilirlik, pazarlama - bunların hepsi başarıyı inşa etmek için öğrenmeyi gerektiren kariyerlerdir. Mesleğiniz veya sektörünüz konusunda tutkulu değilseniz, bir kariyeriniz yok - sadece bir işiniz var. İşi olan insanlarla çalışmak istemiyorum. Dünyayı değiştirmek isteyen insanlarla çalışmak istiyorum.
Liderlik etmeyi seven liderlerin kiliselerinde, evlerinde ve ailelerinde de liderlik ettiklerini fark ettim. İşini seven geliştiriciler boş zamanlarında çözümler geliştirir. Grafik sanatçıları harika web siteleri oluşturur ve serbest çalışma yapar. Kullanıcı Arayüzü tasarımcıları uygulamaları deniyor ve en son yayınları okuyor. Kullanılabilirlik uzmanları sürekli olarak en son bilimsel bulguları okuyor ve gözlemliyor. Pazarlamacılar genellikle arkadaşlarına işlerinde yardımcı oluyor. Bu insanların hiçbirinin işi değil, bu onların sevgisi ve hayatları.
Bu aileden ya da mutluluktan uzaklaştığı anlamına gelmez. Bu insan, istediği her şeye sahiptir ve hayatlarından mutludur. Blogları okurken, bu blogcuların zanaatlarına kattıkları tutkuyu görebiliyor ve onlara saygı duyuyorum. Katılmayabilirim! Ama onlara saygı duyuyorum.
Bugün bir not aldım Mark Cuban bloguna koyduğum bir yoruma yanıt olarak. Kısa sürdü - sitesinde yayınladığım yoruma sağlam bir cevap. Bu adamı sevmekten nefret ediyorum ama gözümü onun görevlerinden alamıyorum. O agresif, açık sözlü ve muhtemelen söylediği her şeye katılmıyorum. Ama tutkusunu seviyorum ve öyle biriyle çalışmanın inanılmaz olacağını düşünüyorum.
Tamam, yeterli felsefe… Bunu mutlu bir notla bitirelim. Bir tişört tasarlasaydım, şöyle görünürdü: