Aşk hiç olmadığı kadar gerekli ve aynı oranda da imkânsız olacak. Aşkın lezzeti, sembol gücü, ayartıcılığı, kurtarıcılığı, onun imkânsızlığıyla birlikte büyüyor. Bu tuhaf kanun, boşanma ve tekrar evlenme rakamlarının arkasında, insanların Sen'de kendi Ben'lerini aradıkları, özgürleştirmeye çalıştıkları megalomaninin arkasında gizli. Özgürleşme açlığı içinde birbirlerinin üzerlerine atılmalarında gizli.
''...Özgür insan aşksız ve bağsız bir martı olarak içinde korkunç bir boşluk hissediyor. Ve iş, seyahat, macera, kişinin sevdiği uğruna vazgeçtiği her şey bir anda son derece anlamsızlaşıyor, insan kazandığı bu özgürlükle ne yapacağını bilemiyor, sahipsiz bir köpek gibi, sürüsüz bir koyun gibi ortalıkta başıboş dolaşıyor, kaybettiği kölelik için gözyaşı döküyor, geri dönebilmek, tekrar zindancı başının isteklerine boyun eğebilmek için ruhunu bile veremeye hazır hale geliyor... Kadın hareketinin klasik metinlerindeki, kadın özgürleştikçe cinsiyetler arası yeni ve daha iyi bir ilişki başlayacağına dair umutlar gerçek çıkmadı.''
Bu yazı Alman filozof profesör Ulrıch Beck ve karısı Elisabeth Beck Gernsheim tarafından yazılmış ''Aşkın Normal Kaosu'' kitabından bir bölüm