Avlu - Courtyard
Bir avlu veya mahkeme genellikle çevrili sınırlı alandır binaya gökyüzüne açık veya karmaşık.
Avlular hem Batı hem de Doğu yapı modellerinde ortak unsurlardır ve hem eski hem de çağdaş mimarlar tarafından tipik ve geleneksel bir bina özelliği olarak kullanılmıştır. Böyle alanlarda misafirhaneler ve kamu binalarının diğer anlamları yol çoğu zaman bazı amaçlar için birincil toplantı yapıları olan mahkeme . Court ve yard kelimelerinin ikisi de aynı kökten türemiştir, yani kapalı bir alan. Bu kelime grubunun ilişkisi için avluya ve bahçeye bakın . Gelen üniversiteler avluları genellikle olarak bilinir dörtgenlerin .
Tarihi kullanım
Avlular - duvarlar veya binalarla çevrili özel açık alanlar - konut mimarisinde neredeyse insanlar inşa edilmiş konutlarda yaşadıkları sürece kullanılmaktadır. Avlu Evin ilk görünüşü ca. yapar MÖ 6400–6000 (kalibre edilmiş), Orta Ürdün Vadisi'ndeki Sha'ar HaGolan'daki Neolitik Yarmukian bölgesinde, Yarmuk Nehri'nin kuzey kıyısında, bölgeye mimari tarihte özel bir önem veriyor. Avlular tarihsel olarak yemek pişirme, uyumak, çalışma, oyun oynama, bahçe işleri ve hatta hayvanları barındıran yerler dahil olmak üzere birçok amaç için kullanılmıştır.
Avlulardan önce, açık ateşler evin içinde merkezi bir yerde yanmaya devam ediyordu ve dumanın kaçmasına izin vermek için tavanda sadece küçük bir delik vardı . Zamanla, bu küçük açıklıklar genişledi ve sonunda bugün bildiğimiz merkezi açık avlunun gelişmesine yol açtı. Avlu evleri, dünya çapında birçok varyasyonla tasarlanmış ve inşa edilmiştir.
Açık bir orta avlu, sıcak havalarda evi soğutmak için önemli bir yardımcı olabileceğinden, avlu evleri ılıman iklimlerde daha yaygındır. Bununla birlikte, avlulu evler yüzyıllardır daha sert iklimlerde de bulunmuştur. Bir avlunun sunduğu konforlar - hava, ışık, mahremiyet , güvenlik ve huzur - insan konutlarında neredeyse evrensel olarak arzu edilen özelliklerdir.
Dünya genelinde karşılaştırma
Bir Roma domusundaki ortaya çıkarılan merkezi alan, bir atriyum olarak adlandırıldı . Bugün, genellikle avlu terimini böyle bir alana atıfta bulunmak için kullanıyoruz ve camla kaplı bir avluyu tanımlamak için atriyum kelimesini ayırıyoruz . Roma atriyum evleri cadde boyunca yan yana inşa edilmiştir. Girişten ve orta avludan ışık alan penceresiz tek katlı evlerdi. Eskiden evin merkezinde bulunan ocağın yeri değiştirildi ve Roma atriyumunda çoğunlukla yağmur suyunu toplamak için kullanılan impluvium adı verilen merkezi bir havuz bulunuyordu . Bu evler genellikle ikinci bir açık hava alanını, bir peristil oluşturan Yunan tarzı sütunlar ile çevrili olan bahçeyi içeriyordu . Bu, avlunun çevresinde, yüzyıllar sonra manastır yapılarını etkileyen sütunlu bir yürüyüş yolu oluşturdu.
Orta Doğu'daki avlu evleri bölgenin göçebe etkilerini yansıtıyor. Resmi olarak yemek pişirme, uyku vb. Odalar belirlemek yerine, bu faaliyetler, sıcaklık ve güneşin pozisyonundaki değişiklikleri barındıracak şekilde yıl boyunca yeniden konumlandırıldı. Genellikle bu yapıların düz çatıları sıcak havalarda uyumak için kullanılmıştır. Bazı İslami kültürlerde özel avlular, kadınların göze çarpmadan dinlenebileceği tek dış mekan alanıydı. Orta Doğu'daki çok avlulu binalar arasındaki geçiş boşluklarından konvektif soğutma da gözlemlenmiştir.
Geleneksel Çin avlulu evi (örneğin siheyuan ), bir meydanın etrafındaki birkaç bireysel evin düzenlemesidir. Her ev farklı bir aile üyesine aittir ve gerektiğinde ek aile üyelerini barındırmak için bu düzenlemenin arkasında ek evler oluşturulur. Çin avlusu, neredeyse her zaman bir bahçe ve su özelliği içeren bir mahremiyet ve huzur yeridir. Bazı durumlarda evler, sokaktan çekildikçe mahremiyetleri artan birden fazla avlu ile inşa edilir. Yabancılar en dıştaki avluda karşılanacak ve en içteki olanlar yakın arkadaşlar ve aile üyeleri için ayrılacaktı.
Çin modelinin daha çağdaş bir versiyonunda, bir avlu da bir evi kanatlara ayırmak için kullanılabilir ; örneğin, evin bir kanadı eğlence / yemek için, diğer kanadı uyku / aile / mahremiyet için olabilir. Bu, Baltimore, Maryland'deki Hooper House'da örneklenmiştir .
Ortaçağ Avrupa çiftlik evi, bugün bir avlu evinin en arketipik örneklerinden biri olarak düşündüğümüz şeyi somutlaştırıyor - sazlarla kaplı dik bir çatıya sahip kare bir avlu etrafında düzenlenmiş dört bina. Orta avlu çalışmak, toplamak ve bazen küçük çiftlik hayvanları tutmak için kullanılıyordu. Yükseltilmiş bir yürüyüş yolu, evlerin avlularının iki veya üç yanında sık sık geçiyordu. Bu tür yapılar koruma sağladı ve hatta savunulabilir hale getirilebilirdi.
Bugün alaka düzeyi
Mimarlar, avluların günümüz evlerinin ve şehirlerinin gelişiminde rol oynayabileceği yolları giderek daha fazla araştırıyor. Yoğun nüfuslu alanlarda, bir evdeki avlu bir aile için mahremiyet, günlük hayatın çılgın hızından bir mola ve çocukların oynaması için güvenli bir yer sağlayabilir. Üst düzey bir alana sahip olan mimarlar, bir seferde küçük insan toplulukları için açık alan sağlamanın bir yolu olarak avluları deniyorlar. Örneğin, 12 evle çevrili bir avlu, mekana sahip olmaktan gurur duyan aileler için park benzeri ortak bir alan sağlayacaktır. Bu, şehir içi bir soruna modern bir çözüm gibi görünse de, evlerin ortak bir avlu etrafında gruplanması İnkalar arasında 13. yüzyıla kadar yaygın bir uygulamaydı .
In San Francisco , "marina stili" evlerin kat planları genellikle merkezi dahil veranda , açık bir avlu minyatür versiyonu, bazen cam veya yarı saydam bir malzeme ile kaplı. Merkezi verandalar, ortak alanlara ve saksı dış mekan bitkileri için alanlara doğal ışık sağlar. Gilgit / Baltistan, Pakistan'da avlular geleneksel olarak köyle ilgili konuların tartışıldığı halka açık toplantılar için kullanılıyordu. Bunlar, Pakistan'ın aşiret bölgelerinin geleneği olan jirgahlardan farklıydı.
Kapalı mekanlar
Daitoku-ji'nin alt tapınağı Daisen-in , Kyoto'nun en önemli beş Zen tapınağından biri
Roma , İtalya'da bir avlu
ING Binasının İçişleri , Edmonton, Kanada
Buenos Aires'teki merkezi avlu , Antonio Ballvé Penintetiary Müzesi
The Abbey, Sutton Courtenay , İngiltere
Referanslar
- Atrium: Beş Bin Yıllık Açık Avlu , Werner Blaser 1985, Wepf & Co.
- Atrium Binaları: Geliştirme ve Tasarım , Richard Saxon 1983, The Architectural Press, Londra
- A History of Architecture , Spiro Kostof 1995, The Oxford Press.