Anarşizm çatısı, bağımsız ve özgür düşünce alanıdır. Bu perspektifte, ilişkiler insan özgürlüğünün düzeylerini belirler. İnsan etkileşimi süreci içerikten daha önemlidir. İnsanlar birbirleriyle ilişkilendirilir. İletişim süreçlerini kullanma,şiddet içermeyen iletişim, merhamet, empati, nazik çatışma ve beden dili kullanılır.
Anarşist düzen de, insanlar, aralarındaki barış ve anlayış çoğalması ile daha iyi ilişki kurarlar.İlişkilerin gücü ne kadar büyük olursa, daha az yöneticilere gerek kalır.
Anarşistler şiddet dağıtmak yerine merhamet dağıtır.
Çoğunlukla empati kuramayan ve kültürel kopukluğa sahip olan insanlar yaşar dünyada.Bu insanlar şimdiki düzeni iyi görüp boyun eğerler.Ama aralarında ortak bir düşünceye sahip insanlarda var olmakta.Yöneticilerin kölesi olmayı reddeden insanlar.
Normal karşıt düşünce biçimleri toplumun ekonomik bir standart bakımından düzenlenmesini önermektedir.Saf anlama mantığı, tartışmalar, tarihsel analiz, sınıf analizi, ahlaki konumlar ya da diğer retorik araçlardan bahsederler.Bunlar insanları anarşizme götüren şeylerdir. Ayrıca, karşı ekonomi, protesto, barışçıl direniş, şiddet direnci, isyan ve Vatansız toplumu yaratmak için diğer araçlarla ilgili pratik stratejilere işaret ediyorlar.
Anarşistler yeni bir yaklaşım benimser.
Anarşizm, insan bağlantıları bağlamında ve ilişkiler içinde empatinin varlığı içinde ortaya çıkar. Bağlantı konsepti aracılığıyla, ekonomik görüş ayrılıklarının ortadan kaldırılması ve mülk sahipliği ile gayri mülkiyet mülkiyeti arasındaki karşılıklı mücadele, bağlantı, birleştirme ve iletişim süreci yoluyla yapılabilir.
Umut, tüm taraflar, başkalarını görüşlerini zorlamak istemeden, ekonomik tercihlerini ve yaşam biçimlerini nasıl sürdürebileceklerini hesaplayabiliyorlar; çünkü gerçek şu ki, herhangi bir taraf, tüm insanların zihnini değiştiremeyecek.
Dolayısıyla, toplum için en iyi ekonomik düşünceye karar vermenin sonsuz bir mücadelesi yerine, anarşizm herkesi masaya getirip bir anarşi devletinde nasıl birlikte yaşayacağını bulmasını ister. Gerçekten de, hükümetlerin iktidarlarını sürdürmesinin kısmi nedeni, “sol” ve “sağ” arasındaki devam eden savaştan kaynaklanmaktadır.
peki nasıl böyle bir düzen gelebilir?
Bağlanma teorisi, insanların diğer insanlarla olan bağları güçlü olduğunda gelişme olur.Başarı sağlanamayabilir, fakat başkalarıyla nasıl bağlantı kuracaklarını ve sorunlarla uğraşmayı öğrenirler.
Yetişkinlerle ilişki ortamında, güvenli şekilde bağlanmış yetişkinlerin daha tatmin edici ve daha iyi ilişkileri var gibi görünüyor. Toplum açısından, eğer bu teori büyük ölçekte uygulanırsa, toplumun anarşizme ne kadar çabuk geçeceğini belirleyebilir.
Bununla birlikte, tüm bu alanlarda araştırma yapılmalıdır.’Toplumsal iyileşme’
Anarşistler, özgürlük ve sosyal iyileşme getirmek için çok sayıda stratejinin ve düşünce sürecinin gerekliliğini belirtirler. ancak uygun iletişim olmadan, ekonomik veya politik kuramdaki farklılıkların pratikte çözülemez. Olumlu değişimin gerçekleşmesi için iletişim ya da etkileşim süreçleri tamamen açık ve engelsiz olmalıdır.
İnsanlar psikolojik düşünceye veya süreçlere odaklanma fikrine açılmadığında, barış, sosyal uyum ve kendiliğinden düzene yönelik şeyler yapmak zordur. Anarşizmin inşası için bu ön koşul olmadan, empatinin yetersizliği ve caydırıcı bir izleyicinin sağır kulakları altında ,politik kazanç, ekonomik önermeler, pratik tavsiyeler ve özgürlüğe yönelik hoşnutsuzluklar kaybolacaktır.
Not:Anarşizm şiddeten oluşmaz.Savunmacı şiddetten bahsederiz. Anarşistler savunmacı şiddete her zaman karşı çıkmaz veya desteklemezler. Savunmacı şiddet kullanımı kişiden kişiye farklılık gösterecek ve onların tercih ve ilkelerine bağlı olacaktır.