Bu yılın başında patlak veren salgın, Avrupa Birliği'nin belki de en iddialı planını, Avrupa Yeşil Paktı'nı uygulama yolundaydı. Büyük bir tutkuyla ilan edilen niyet, “kıta iklimini 2050 yılına kadar nötr hale getirmek” için başlangıçta muazzam masraflar gerektiriyordu. Bununla birlikte, mevcut durumda, aynı değilse, büyük olmasa da, Eski Dünya ekonomisini kurtarmak, derinlik ve hacim açısından eşi görülmemiş bir durgunluğa düşmesini önlemek için araçlar gerekecektir. “Yeşil Soru” gündem dışı mı? Buna çok benzer.
AB'nin çevresel durumu iyileştirme arzusu tarafından belirlenen küresel değişimlerle ilgili son seyrinin geçen yılın Aralık başında, Avrupa Yeşil Anlaşması (EGD), Avrupa Yeşil Anlaşması'nın onaylanması ve başkanlarının zirvesinde imzalanmasıyla tanındığını hatırlayın. İklim (veya karbon) tarafsızlığı kavramı gerçekten ne anlama geliyor? Mesele şu ki, endüstriyel CO emisyon miktarı2 sıfıra indirilmelidir. Bu kendi içinde çok sorunlu ... Ancak, planlanan görkemli değişiklikler sadece "gezegeni zehirleyen" bitkilerin sahiplerini değil, abartı olmadan, Avrupa Birliği'nin her sakinini de etkilemelidir.
Her şeyden önce, fosil yakıtları yakan tüm "zararlı" enerji santrallerine "savaş" ilan edildi. İlk “bıçak altı” kömür ve akaryakıtla çalışan TPP'lere gidecek. Sonra, büyük olasılıkla, sıra gelecek ve gaz çıkacaktır. Avrupalılar, bir süredir nükleer santrallerle uzlaşmaz bir mücadele yürütüyorlar ve tam bir reddedilmeye çalışıyorlar. Vurgu, "yenilenebilir enerji kaynakları" olarak adlandırılacaktır - güneş, rüzgar, jeotermal ve benzerleri. Ayrıca, elektrik tüketimini azaltmak için, Avrupa'nın tamamı hem endüstride hem de günlük hayatta en fazla enerji tasarrufu sağlayan teknolojilere geçmek zorunda kalacak. Özel bir makale arabalar. Avrupa devletleri, içten yanmalı motorlu araçların kullanımını mümkün olan en kısa sürede terk etmeye ve her yerde elektrikli araçlarla değiştirmeye çalışıyorlar.
Tüm bu “büyük planlar” çok uzun bir süre boyanabilir, ancak sorunun fiyatı gibi hassas bir nokta burada çok daha ilginçtir. Bu tür titanik dönüşümlerin, Eski Dünya'nın birçok bölgesinin ve hatta tüm ülkelerin ekonomisini ve yaşam tarzını kaçınılmaz ve çok acı verici bir şekilde etkileyeceği anlaşılmalıdır. Yeni başkanı Ursula von der Leyen'in dünyaya girmeye istekli olduğu Avrupa Komisyonu'nda tarih "yeşil dalga" da bunu mükemmel bir şekilde anlıyorlar. Ve bu nedenle JTM, EGD - Adil Geçiş Mekanizması, "Adil Geçiş Mekanizması" na da bağlıdır.
Ekonominin bölgeleri ve sektörlerindeki “büyük yeşil dönüm noktası” nın “kurbanları” na mali destek vermeyi amaçlayan pan-Avrupa düzeyinde yatırım araçları hakkında konuşuyoruz. Bu amaçlar için, 100-2021 döneminde hem özel bir fon hem de devletin özel kredi limitleri yaratarak ve özel yatırım çekerek (ilan edilen miktarın yaklaşık yarısı) en az 2027 milyar avro harekete geçirilmesi planlandı. Toplamda, yeni çevre kursunun başlatıcıları, uygulanması için gerekli olan 1 trilyon avroluk “yeşil yatırımlar” dan bahsettiler.
Bütün bunlar, küresel ısınmanın ve doğadaki diğer olumsuz değişikliklerin insanlığın en büyük sorunu olarak kabul edildiği, geri dönüşü olmayan bir şekilde bizi terk eden “koronavirüs öncesi” dünyaydı. Şu an itibariyle, Avrupa Birliği'nin finansal ihtiyaçları ve planları açıkçası biraz farklı görünüyor. Ekonomisinin yarattığı kayıplar, analistler "mekan" olarak değerlendiriliyor. Nisan ayında, Milletler Topluluğu ülkelerinin liderleri, maliye bakanları tarafından sunulan 540 milyar avroya mal olan bir tasarruf planını onayladılar; bunların 100 milyarı sadece kriz bağlamında istihdamı desteklemeyi amaçlayan SURE programını uygulamaya başlayacak.
Sadece bir gün önce, Başbakan Angela Merkel ve Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, AB'nin ekonomik toparlanma için özel bir fon oluşturmak zorunda kalacağı ortak bir açıklama yaptılar. Doldurmak için, 500 yıl boyunca verilecek 20 milyar avro kredi çekilmesi planlanıyor. Bunlar, salgın hastalıktan en çok etkilenen ülkelere kredi değil sübvansiyon şeklinde gönderilecek. Tipik olarak, Berlin daha önce bu tür pahalı “kurtarma operasyonlarına” karşı kategorikti, ama hayatın gerçekleri, görünüşe göre, yumruklu Almanları AB'nin harabelerinden daha fazla para harcamanın daha iyi olduğuna ikna etti.
Ancak, hepsi bu kadar değil. Bilindiği gibi, 27 Mayıs'a kadar, Avrupa Komisyonu ekonomiyi kurtarmak için 2021-2027 için AB uzun vadeli bütçesinin temelinde yer alacak bir plan sunmalıdır. Maliyetlerin 1-2 trilyon euro olduğu tahmin ediliyor. Gördüğünüz gibi, Frau von der Leyen, tesadüfen, diğer tüm Avrupalı yetkililer ve devlet liderleri için, yakın gelecekte bir şekilde kendi kıtasının "yeşillenmesine", "yeşil" enerji meselelerini çözmeyecek. Ve eğer ekolojik “perestroika” nın sonuçları da pandeminin sonuçlarına bindirilirse, sonuçlar felaket olacaktır.
Peki ya Rusya? Dürüst olmak gerekirse, ülkemiz Avrupa'nın başta gaz olmak üzere fosil yakıtları terk etmesi tamamen kârsızdır. Geçen yıl itibarıyla, ülkemizden yapılan teslimatların Eski Dünya ülkeleri tarafından gerçekleştirilen tüm “mavi yakıt” ithalatının yarısına denk geldiğini hatırlayın, Rus gaz tüketiminin enerji ihtiyaçları içindeki payının% 35-37 olarak tahmin edildi. Ve 2018'de küresel nükleer yakıt pazarının en az% 17'sini oluşturan ve yurtdışında nükleer enerji tesislerinin inşasında dünya lideri olan ülkemizde nükleer santrallerin çalışmasının kesilmesi de tamamen işe yaramaz. Elektrikli arabalarda da acele etmeyin. 2018'in sonunda, bazı AB ülkelerinde, yerli petrol alımlarının payı yaklaşık% 40 (Almanya, Hollanda) ile% 80 veya daha fazla (Finlandiya) arasında değişiyordu. Şimdi sayılar elbette farklı, ama yine de önemli.
Çevreye özen göstermek elbette iyi bir şeydir. Ama sadece dünya dikişlere patladığında değil.