Çalkantılı bir zamanda Yahudiliği kucaklamak için yetiştirilmelerinin rahatlığını bırakmakla kalmayan, aynı zamanda neslin bilginlerinin en büyük zirvelerine ulaşan kraliyet soyundan iki adam: Shmaya ve Avtalyon.
Mişna'nın en ünlü hahamlarından biri olan büyük Yaşlı Hillel'in öğretmenleriydi.
Bir kişinin başlangıcının ne olduğu önemli değil, sıkı çalışma ve özveri ile Yahudi bursunda her şeyi başarabilirler.
Kraliçe Helena
Adyabene, Asur İmparatorluğu'nda, günümüz Erbil'inin şu anda Irak Kürdistanı'nda, Kudüs'ün yaklaşık bin 300 kilometre kuzeydoğusunda bulunduğu bir bölgeydi.
Helena, Shmaya ve Avtalyon'un İsrail'de önderlik ettiği dönemde bu küçük imparatorluğun kraliçesiydi.
Kral Monbaz'ın ölümünden sonra oğulları Izates babasının yerine geçti.
İzates, taç giymiş prens olarak tanımlandığında, korunması için Adyabene'nin yaklaşık 900 kilometre güneydoğusunda, Irak'ın günümüz Basra Valiliği'nde bulunan Charax-Spasini'ye gönderildi.
Oradayken Yahudiliğin etkisi altına girmişti. Onun haberi olmadan annesi de Yahudi öğretisinden ilham alıyordu.
Eve döndükten sonra anne ve oğul, sentezlenmiş dinin çıkarlarını öğrendiler.
Başlangıçta Kraliçe Helena, Yahudiliğe olan ilgilerini bir sır olarak saklamaları gerektiği konusunda uyardı ve oğlunu, krallıklarında bir isyana yol açmaması için din değiştirenlerin son sünnet adımını atmamaya çağırdı.
İzates ilk başta annesinin uyarısına kulak verdi, ancak daha sonra tamamen Yahudi oldu.
Helena, korkulan isyanın gerçekleşmediğini görünce Yahudiliği tamamen benimsedi ve hatta Tapınağa fedakarlıklar yapıp, değerli hediyeler getirmek için Kudüs'e gitti.
Ölümünden sonra Helen Kudüs'e gömüldü. Mezar arkeolog Louis Felicien de Saulcy tarafından keşfedildi.
Kendisine ait olduğu varsayılan lahit daha sonra Fransa'daki müzeye götürüldü.
Büyük Haham Akiva
Mişna döneminin en ünlü Hahamlarından biridir.
İkinci Tapınağın yıkılmasından yaklaşık 50 yıl önce doğdu ve tarihteki en büyük Yahudi hahamlardan biriydi.
İlk 40 yılında cahildi ve daha sonra hayatının ortasında Yahudi halkının en büyük alimlerinden ve öğretmenlerinden biri haline geldi.
Daha sonra 24 bin öğrenciden oluşan akademisinin tamamını kaybetti, ancak pes etmedi.
Hayatının sonunda, başarısız Bar Koçba İsyanının ardından Roma imparatoru Hadrian tarafından vahşice öldürülmeden önce her şeyi beş öğrenciyle yeniden inşa etti.
Nero
Milattan sonra 66'daki ilk Yahudi-Roma Savaşı'nın başlangıcında, Nero olarak bilinen Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus, Roma imparatoruydu.
Oğlu Titus ile birlikte ülkeyi fetheden ve ikinci Tapınağı yok eden Yahudi İsyanını bastırması için Vespasian'ı gönderen oydu.
Roma tarihi, MS 68'de Roma'da Nero'ya karşı bir isyan başlatıldığını kaydeder.
Gıyaben Roma Senatosu tarafından halk düşmanı ilan edildi ve idam cezasına çarptırıldı. Nero kaderini öğrendiğinde intihar etti.
Yahudi tarihi farklı bir hikaye anlatıyor. Talmud, Nero'nun savaş sırasında Kudüs'e geldiğini öğretir.
Kaderin kendi tarafında olup olmayacağını görmek için dört yöne de ok attı.
Hepsi Kudüs'e dönük olarak indi. Daha fazla araştırma yapmak için Yahudi bir çocuğa Yahudi İncilinde hangi ayeti öğrendiğini sordu.
Çocuk, Hezekiel'in kitabından alıntı yaparak yanıt verdi:
Halkım İsrail'in eliyle Edom'dan (Roma) intikamımı alacağım.
Nero, "Kutsal olan, Kutsanmış olan, tapınağını yok etmek ve ellerini o adamla (kendisine atıfta bulunarak) silmek istediği sonucuna vardı."
Nero daha sonra kaçtı ve aldığı sözde kehanetten o kadar ilham aldı ki Yahudiliğe geçti.
Mişna'nın çoğunun dayandığı büyük Rebbe Meir, ondan türemiştir.
Nero'nun din değiştirmesinin Romalılar için ne kadar utanç verici olacağını bir düşünün. Bir savaşın ortasında imparatorları aniden diğer tarafa iltica etti.
Roma tarihinin bunu örtbas etmeye çalışması mantıklıdır.
Belki de bu ünlü dönüşümler istisna değildir. Kuralın temsilcisi olduklarını gösteren dolaylı kanıtlar var.
Romalı seçkinler putperestliği iflas etmiş olarak görmeye başladılar.
Bu, özellikle aristokrasi arasındaki sürülerin Yahudiliği benimsemesine yol açtı.
Bu aynı zamanda imparatorluğun Hıristiyanlığa doğru nihai hareketi için toprağı verimli bıraktı.
İsa'nın dini, Şabat ve sünneti gözlemlemek gibi zorunlu emirler olmaksızın o zamanlar etik tektanrıcılığın bir versiyonunu sunduğu için yutulması çok daha kolay bir hapdı.
Rambam bize Hıristiyanlığın ve İslam'ın dünyadaki yükselişinin İlahi planın bir parçası olduğunu öğretir.
Bu yan dinler aracılığıyla merkezi Yahudi kavramları ve Mesih ideali dünyanın dört bir köşesine yayıldı.
*Bu makalede yer alan fikirler yazara aittir ve Independent Türkçe'nin editöryal politikasını yansıtmayabilir.
© The Independentturkish