De Certeau, stratejinin mekanında karşılaştığı çatlakları kendi lehine dönüştürebilen, iktidarın yerleşik ve mekan bağımlı özelliğinin aksine yüzer-gezer bir mekansızlıktan istifade eden, düşman tarafından denetlenen uzamda hamlesini yapan ve kaçan avlanan zayıfın sanatını "taktik" olarak tarif eder.
Suriyeli sığınmacıların gerek konut gerek istihdam sahasında büyük sömürülere maruz kalmaları, onları Türkiye'den günbegün kaçırıyor. Suriyeliler, öncesinde pek çok taktik geliştirmişlerdi; kadınları hijab'a girdi, hijab'larını Türk usulü uyguladı, erkekleri jellabiyelerini çıkardı, açtıkları dükkanların camekanlarına Türk bayrağı bile astı. Ancak Baudrillard'ın dediğinin aksine medyanın ürettiği simülasyon gerçeğin gündeliğine yenilmişti bir kere.
Kadınlar 'baştan çıkaran', erkekler 'köle' gibi görülürken Suriyeliler bu ülkede fazla kalamadılar. Avrupa'ya denizden geçmek için, binlerce dolar vermek zorunda kaldılar insan kaçakçılarına. Aylan El-Kürdi'nin kıyıya vuran bedeni bile, Suriye'deki yangına körükle koşanların yüzlerini kızartmadı. Ve Suriyeliler, şimdi yalın yürüyenler olarak Avrupa'ya dayandılar. Ancak bu andan itibaren uluslararası toplum, savaşı bitirebilecek adımları atmaya başladı.
Taktiklerin dünyası, muktedirin mekanında bir kez daha hükümran oluyor. Bizler ise bu tarihi göç hikayesinin zayıfı nasıl kuvvetlendirdiğinin şahidiyiz...