Uzun bir giriş yazmak için bir neden görmüyorum: tüm normal seslendirme okuyucuları, uçak gemileri etrafındaki savaşların zaten farkındadır. Öyleyse doğrudan konuya gelelim.
A. Timokhin'in makalesine cevap Uçak gemilerinin rakiplerine birkaç soru
Yazarların argümanları genellikle "hedef çukur" türünde üç veya dört tezle özdeştir, "uydulardan saklanamazsınız", "bunda ustalaşamayız, para yok" ve benzerleri.
Bununla sınırlı değiller, listeleri çok daha kapsamlı.
Bunu söylemek daha doğru olur: dışında 100 kişi daha, argümanlar bunları içeriyor.
Neden hedef almalı?
Alexander, denizcilik konularında "izleme" konularını ortaya koyduğu bir dizi yayın yazdı. silah'.
Bu taktiğin avantajı nedir?
Ucuz bir gemi alıyoruz ve onu daha pahalı ve güçlü bir düşman gemisinin veya bütün bir KUG'nin izini sürmesi için görevlendiriyoruz. Güçlerimizi güvende tutuyoruz. İlk olarak KUG'nin hareketinin farkındayız ve ikinci olarak tüm gemilerine saldırabiliriz ve onlar bizim sadece "küçük ve ucuz "larımızdır.
Bir uçak gemisi okyanusta olduğunda durum aşağıdaki gibidir. İlk olarak, hala bulunması gerekiyor. İkincisi, arkasından seyreden gemi yüksek hız ve menzile sahip olmalı ve burada bir sorun var. Nükleer enerjili bir uçak gemisini izliyorsak, sınırsız bir süre boyunca maksimum hızın altında kalabilir.
Ve nükleer olmayan bir gemi bu hızlarda yakıtı çok daha hızlı yakar. Bu nedenle bu taktiği okyanusta uygulamak zordur.
Bir uçak gemisi ilgilendiğimiz sulara girdiğinde ne olur? Karadeniz, Akdeniz vb.
Birincisi, oraya fark edilmeden bile ulaşamayacağız, herkes AV'mizin Norveç'i geçtiğini bir hafta içinde bilecek. Ve o andan itibaren, herhangi bir küçük gemi veya ucuz bir drone AB'ye yapışır. Ve SuperHD'de 24/7, güvertede olan her şeyi yayınlar.
İskender'in bu konudaki argümanı, bizimkilerden birinde kendisi tarafından ifade edilmiştir.
konuşmalar - diyorlar ki, uçak gemisi oradaki birini izleyecek. Elbette takip edecek, ancak taktiklerin amacı UCUZ bir gemiyi takip etmek, ana saldırı kuvvetlerini saldırı altında değil, güvende tutmaktır. Ve ortaya çıktı ki, uçak gemimiz NATO'nun tüm kıyı altyapısından potansiyel bir saldırı altında ve "silahlarla takip" yalnızca olduğu aşamada bile mümkün.
Akdeniz'e, yani "bir hafta önce" yelken açmaktadır. Aslında hedef bu yüzden.
AV'yi bir "su birikintisine" sürükleyerek, onu operasyonel alandan mahrum bırakıyoruz. Ve bu çok açık alanda sahip olabileceği taktik avantajlar, ana şey de dahil olmak üzere - düşman gemilerine saldırma yeteneği havacılıkmisilleme grev bölgesinin dışında.
Bu gerçek, sabit bir fiyat etiketi ile bu bölgedeki gerçek savaş etkinliğini doğal olarak etkiliyor. Ve bu da, bir savaş birimi olarak finansman için diğer savaş birimleriyle rekabet etme yeteneğini etkiler.
Ve çukur ... Gerçeğin ana kriteri deneyimdir. Suriye'de olanlar, onun gördüklerinin, "grev uçak gemisi" ifadesinden çok "çukur" kavramına gerçekten daha yakın olduğunu söylememizi sağlıyor.
Bu tür savaşlar bizim için parlamaz, sınırlarımızın dışındaki çıkarlar terk edilmelidir.
Gerçek şu ki, gerçekte kişinin menfaatlerini desteklemek için pek çok araç vardır. Timokhin (ve AV taraftarları arasındaki şahsında) böyle bir enstrümana sahipken - bir uçak gemisi. Ancak böyle bir düşünce paradigmasında, AB'nin reddedilmesi otomatik olarak çıkarların reddedilmesi anlamına gelir. İleride bu konuyu detaylı bir şekilde analiz edeceğim.
Silah rekabeti
Yani, uçak gemilerinin var olma hakkını reddetmekBu bakış açısının destekçisi, aşağıdaki fiili beyan eder.
Keşke her şey İskender'in göstermek istediği kadar basit olsaydı. Saygın A. Timokhin, uçak gemilerinin "avantajına" adanmış tüm makalelerinde aynı ölümcül hatayı yapıyor: uçak gemilerinin etkinliğini boşlukla karşılaştırıyor.
Pek çok rakibin argümanları, dünyanın çok daha karmaşık olduğu gerçeğinin anlaşılmasına dayanmaktadır. Ve sonuç olarak, AB'nin inşası için kullanılan kaynaklar kullanılabilir. daha efektif.
Bu nedenle, örnek olarak, gelecekte iki uçak gemisinin etkinliğini aynı miktar için yapılabileceklerle karşılaştırmayı öneriyorum. Örneğin, aynı parayla, Borei gibi inşa edilmiş, ancak madenlerde Calibre taktik füzeleri ile 8 denizaltı yapabilirsiniz. Bu tür her tekne 14 * 7 = 98 Kalibre taşıyacak ve bu da bu gemiyi en güçlü saldırı silahı yapacak donanma... Ya da 8-10 bin tonluk deplasmana sahip 15 helikopter gemisi inşa edebilirsiniz ve bunun yapılması gerekenin bu olduğunu söylemiyorum. Birçok seçenek var. Benim görevim sadece olası alternatifleri göstermektir.
Örneğin, isteğe bağlı olarak başka bir seçeneği de düşünebilirsiniz - zaten güncellenmiş motorların bulunduğu Tu-22M3M serisinin yenilenmesi. Örneğin, bir uçak gemisinin 280 milyar olduğunu tahmin ettikten sonra, bu uçağın Tu-34'ın yarı fiyatına mal olacağını varsayarsak, 22 Tu-3M160M'nin aynı miktarda inşa edilebileceğini söyleyebiliriz.
Bir uçağın ömrünün bir uçak gemisinin yarısı kadar olacağını hesaba katarsak 17 uçak alıyoruz. Onları Engels'e dayandırıyoruz. Herhangi bir zaman diliminde bu filonun 1 / 3'üne ilk iki gün boyunca güvenebileceğimiz gerçeğinden hareketle, 6 uçağımız var.
Not. Şu anda bu uçaklara sahibiz, ancak uçuş ömürleri yavaş yavaş sona eriyor ve önümüzdeki 10 yıl içinde üretimin yeniden başlamasını beklemeliyiz.
Timokhin tarafından önerilen örneği kullanarak hemen bundan bir şeyi savaşa atmaya çalışalım ve aşağıdaki gibi formüle edilen sorusuna cevap verelim:
Ya da sadece Port Sudan'daki PMTO'muza yönelik saldırılarla dolu olan Sudan'daki durumun kötüleştiğini hayal edin. PMTO personelini korumak veya tahliye etmek için hava desteği gerekiyorsa ne olur? Ne de olsa Khmeimim'e gerçekçi bir rota boyunca 1800 kilometre. "Yerden" gelen talepler üzerine oradan nasıl çalışacağız? Ancak tehdit altındaki bir dönemin ilk belirtilerinde Tartus'tan Kızıldeniz'e taşınan bir uçak gemisi, soruna oldukça çözüm. Ve sadece PMTO sorunu değil.
1800 km mi diyorsun?
Tu-22'nin savaş yarıçapı (bundan sonra sadece Tu-22 yazacağım: neyin tehlikede olduğu açıktır) 12 tonluk bir yükle ... * tambur silindiri * 000 + füze menzili 2400.
Her uçak 8 füze taşır (X-50, aka X-SD, aka ürün 715, aka Goga, aka Zhora), tüm bu mühimmatın kütlesi 12 tondan biraz daha fazladır. Daha büyük kütle ve dış askıdaki iki füze nedeniyle menzili 2000'e indireceğiz.
Menzilde fazlasıyla yeterli. Miktarın ne olduğunu görelim.
Füzelerin sayısından, Tu-22'nin aynı anda dört Timokhin uçak gemisine eşdeğer olduğu sonucuna varabiliriz. Bu makinelerden 6 tanesine sahibiz.
6 * 4 = 24.
Ve Timokhin'in ne kadarı vardı?
Ve URO gemilerine, hücrelerdeki füzelerin sayısıyla bir avantaj sağladık, onları gerçekten mümkün olandan fazla tahmin ettik ve gerçekte daha düşük olacak olsa da, 20 deniz mili geçişte bir hız belirledik. Ayrıca, örneğin 8 değil, sadece 16 saldırı uçağımız var. Ama 22 olabilirdi!
Aslında, uçak gemisinin tahmini fiyatı Kuznetsov olarak değil, biraz daha büyük bir uçak gemisi olarak alındı.
Aşağıdaki konfigürasyon hakkındaydı.
Bu para için, üs sağlayabilen bir nükleer mancınık gemisi almak oldukça mümkün. 36 ağır çok işlevli savaşçılar. 4 özel AWACS uçağı, 4 elektronik harp uçağı ve 10 helikopter.
Ama iki uçak gemimiz var. Ve sonuç olarak, ikinci uçak gemisinden hala tahsis edilmemiş paramız var. Onlar için 8 helikopter taşıyıcı alacağız.
Bu, görevlerle sürekli devriye gezmek için dört alan seçebileceğimiz anlamına gelir:
1) Kamçatka - denizaltının su altındaki durumunun helikopterlerle izlenmesi (strateji uzmanları için teminat), Falkland'daki sınırlı bir çatışmadan ek bir caydırıcı.
2) SF - izleme yazılımı / stratejistleri kapsayan.
3) Akdeniz.
Ve aniden
4) Kızıldeniz.
Bu, bu alanda en az bir helikopter taşıyıcımız olacağı anlamına geliyor. Dahası, burası filo için bir MTO noktası olduğundan ve filo da helikopter kullandığından, fırkateynlerden ve korvetlerden helikopterlere servis ve rotasyon yapmak için hangarların da orada donatılması gerektiğini varsaymak mantıklıdır.
Ayrıca Mısır ile işbirliği yaptığımız için bu bölge için KA-52'nin bir versiyonunu zaten geliştirdiğimizi ve bunları zaten ürettiğimizi hatırlatacağım.
Mısır Hava Kuvvetleri'nin saldırı helikopterleri, Rus Havacılık ve Uzay Kuvvetleri'ne tedarik edilenlerden bir takım farklılıklar gösteriyor. Sert çevre koşulları nedeniyle korozyon önleyici malzemeler Nil Timsahında daha yaygın olarak kullanılmakta, ek soğutma sistemleri kurulmakta, gövde yapısı güçlendirilmekte ve sıcak iklimlerde kalkış ağırlığını azaltmak için şasi ağırlığı düşürülmektedir. Helikopter, OES-52 optoelektronik hedefleme sistemi, President-S anti-füze sistemi ve 52 km'ye kadar olan yer hedeflerinin navigasyonu, keşfi ve tespiti için Crossbow-25 radarı ve 15 km'ye kadar hava hedefleri ile donatılmıştır. XNUMX km.
Bu helikopterler ateşin vaftizini çoktan geçti ve savaş kullanımları çözüldü. Aşağıdaki videoda, iki Ka-52 bir atlıkarınca düzenledi.
Dahası, Timokhin Sudan'daki gemi mürettebatını nasıl değiştirmeyi planlıyor?
Deniz yoluyla? Denizcilerin denizde birkaç hafta daha geçirmesi ve transfer sırasında Sudan'a bu eyalette gelmesi için mi?
Personelin geri kalanının rotasyonu aynı mı?
Demek istediğim, Sudan'da limanın yanında ikinci büyük havalimanı var. Uçakların kalkabileceği yerden TU-22'ye kadar. Ve Sudan topraklarının en hızlı "bombalanması" nın, havaalanından kalkan uçakları ... Sudan alacağı aşikar.
Bu nedenle ...
1 numaralı sorunun cevabı "Prensipte havacılık olmadan nasıl savaşacaksınız?" aşağıdaki gibidir: "Havacılık olmadan hiç savaşmayacağız - AV olmadan çoğuna sahibiz."
Ve bu soruyu cevapladıktan sonra, bir karşı soru sormak istiyorum.
Havacılık şu şekilde temsil edilir:
Tu-160
Tu-22
Su-34
Katrans
Mi-24 N havaalanı
Oryon
Altair
Aynı Su-78'ün yardımıyla Sudan'a çekilebilen hava tankeri IL-34.
Her havacılık türünün kendi nişleri vardır. Sonuçta, genel olarak dünyada var oldukları hiçbir şey için değil mi? Bu, İHA'nın Su-34'ten daha iyi başa çıktığı ve Tu-22'nin Katran'dan daha iyi olduğu ve Katran'ın uçak gemisi tabanlı uçaktan daha iyi olduğu anlamına gelir.
Timokhin'in kelimelerle bir şeyi açıkladığını anlıyorum:
Görünüşe göre tartışmayı katı bir kavramsal çerçeveye döndürmeniz gerekecek,
aslında, bu çerçeveleri aşağıdaki gibi "katı bir şekilde" formüle etti:
Ya da sadece Port Sudan'daki PMTO'muza yönelik saldırılarla dolu olan Sudan'daki durumun kötüleştiğini hayal edin.
Yani, ayrıntı yok. Şiddet mi? Saldırı mı? Kim saldırdı? Neden saldırıldı? Hangi güçlerle?
Ancak hangi tür havacılığın en etkili olacağı, tam da bu ayrıntılara bağlı olacaktır (yine şu soru ortaya çıkıyor: yaklaşımı daha sınırlı). Ancak, katı bir çerçeveye sözlü olarak hitap eden saygın A. Timokhin, tütsüden gelen şeytan gibi, bu özelliklerden uzak durur.
Ve neden tam olarak havacılık?
Yani soru şu: Sadece havacılık değil, tüm havacılık nereye gitti (yukarıdakilerin tümü ve sadece değil)?
Burada doğrudan 5. soruya geçeceğim.
Soru 5. En iyi seçenek bu olsa bile, neden uçakları saldırı görevleri için kullanmak istemiyorsunuz?
Gerçek şu ki, "açık" koşulları bilmeden, prensipte hangi tür havacılığın optimal olduğunu formüle etmek imkansızdır.
Ancak, CAB düşünce paradigmasında yalnızca bir deste olduğu için, bu soru köklerinde ortaya çıkmaz. Konuya bir bütün olarak bakın - toplu olarak havacılık. Kullan - istemiyorum. Dahası, AB'nin Akdeniz'deki üs noktasından Kuzey Filosuna hareket hızı hesaba katıldığında, zaman açısından geleneksel uçaklara ve dahası bölgenin kendisinde mevcut olan araçlara göre çok daha düşüktür.
Ballad of Time
"Kıyıdan gelen uçağımızın gerekli minimum sürede olamayacağı yer."
Uçak gemisi, Kuzey Filosu üssünden ayrılarak 40 gün içinde Mısır'ı (ticaret cirosunun neredeyse% 6'ını oluşturan Afrika'daki ana ortağımız) “bombalamaya” başlayabileceği noktaya ulaştı. Bir şey bana Tu-22'nin Engels'ten operasyonel bir havaalanına (örneğin, Khmeimim) uçacağını ve çok daha erken vuracağını söylüyor.
Ama belki önyargılıyım?
Gerçeğin ölçütü deneyimdir. Fransa'nın deneyimine bakalım. 13'ünde terörist saldırılar yapıldı. 15'inde De Gaulle'ün gönderilmesine karar verildi. 18'inde yelken açtı ve 23'ünde ilk darbeler vuruldu. Sekiz gün. Bunlardan üçü uçak gemisi ücretleri içindir. Sonuca varmak.
Soru 2. Havacılık olmadan ona sahip olanlarla nasıl savaşacaksınız?
Sorunun iki bölümü var.
İlk bölümün cevabı yukarıda verilmişti: Özellikle Türkiye örneğinde çok fazla havacılığımız var. İkinci bölüm şu şekilde cevaplanmıştır: burada.
Sonra Timokhin soruyu somutlaştırır.
Ve şimdi uçak gemilerinin rakipleri için bir soru - tüm bunlar bir uçak gemisi olmadan nasıl sağlanabilir? Cevabı duymak isterim. Duyacak mıyız?
Neyi nasıl temin ederim? Bir uçak gemisinin çalılarının arasında mı oturuyorsunuz?
Havacılığımız, düşman hava savunmasını bizimle yapmadan önce bastırmaya çalışacaktır. Sonra hava alanlarını yok edecek. Bundan sonra Türkiye zaten dünyaya gitmek zorunda kalacak. Çünkü dahası - yalnızca çok sayıda pahalı ve teknolojik nesnenin tamamen yok edilmesi: "Taş Devrine sürtünme." Bu nedenle, garip bir şekilde, ancak Suriye'deki üssü kurtarmanın en kısa yolu, onu görmezden gelmek ve ilan edilen hedeflere odaklanmak: hava savunmasını olabildiğince çabuk bastırmak.
Bu arada Türkler de benzer bir duruma sahip olacaklar: Bunu yapmamızı önlemek için, güçlerini ikincil hedeflere dağıtmadan tek bir yönde yoğunlaşmaları da gerekecek.
Bir uçak gemisi için en etkili kullanım: aktif, yani saldırı, saldırıdır. Türkler konvoyları görmezden gelirse ne olur? Uçak gemisi çalıların arasında oturmaya devam edecek. Mareşal Timokhin'den harika bir plan.
Ve evet, hepsi çok daha erken bitecek. Ve herhangi bir konvoy olmayacak.
Uçak gemilerinin yararsızlığı: Suriye senaryosunda bombalama
Batılıların favori taktiğini hatırlayalım: Ülkeye düzgün bir şekilde yatırım yapana kadar bekleyin ve bu yatırımların geri dönüşü söz konusu olduğunda, orada bir darbe ayarlayın, hepsi bu.
Ve bunun için ilk aşamada kuvvetlerimize hava koruması sağlamak gerekecek. Ve sonra geri çekilmelerinden sonra - "Suriye seçeneğine göre" aynı fikirde olmayanları bombalamak, Suriye'de olduğu gibi yerel dost güçleri desteklemek.
Suriye senaryosuna göre Ukrayna'da Meydan'ı bombalamak gerektiği ortaya çıktı.
Ne yazık ki, AV destekçilerinin dar görüşleri bir kez daha belirgindir. Gerçek şu ki Ukrayna'daki savaş, Savunma Bakanlığı'nın bilançosunda bulamayacağınız silahların kullanılmasıyla yapıldı. Bu istihbarat, ajanlar, PR departmanı, muhalefet dahil politikacıları satın aldı, gazetecileri ve medyayı satın aldı. Bunların hepsi de "silah". Ve bu savaşı kaybettik.
Üstelik Ukrayna'da bize verilen yenilgi Tsushima'dan 10 kat daha ağır. Basitçe saygı duyulan Timokhin, bir deniz savaşındaki yenilgiyi anlayabilir. Ve temelde farklı yasalara göre ilerleyen bir savaşta yenilgi olamaz. Bu nedenle, kendime ikinci bir soru sorma izni vereceğim.
Soru numarası 2. AV, herhangi bir biçimde "Ukrayna'ya geri dönmemize" nasıl yardımcı olabilir: bir uydu ülke biçiminde, kukla bir hükümetle, bize karşı bir NATO ileri karakolu olarak değil, tam tersine güvenlik kemerimiz olarak hizmet veriyor?
Vietnam, AB kullanımıyla ilgili başka bir "başarılı" deneyim olarak kabul edilebilir. Rakibe göre korkunç teknolojik avantaja ve DB'ye katılan birkaç uçak gemisinin varlığına rağmen, bombalamalar hedeflerine ulaşmada başarılı olamadı.
Bu iki örnek, herhangi bir sorunun çözümünde AB'yi ikame etme girişimlerinin işe yaramadığının çarpıcı bir kanıtıdır. Aynı zamanda, Türkiye gibi ülkelerin, silahlanmadaki doğru öncelikleri nedeniyle hedeflerine tam olarak ulaştıklarında da canlı örnekler var.
Bunca zamandır "çukur" a para harcamasaydık, ama onların Suriye'deki operasyonun başlangıcında bizimle birlikte olacak olan Orion'un gelişimine izin vermiş olsaydık ne olurdu? Ne kadar kaynak tasarruf edebilirsiniz? Ya Suriye'de daha önce sınırlı sayıda konuşlandırılmış olsalardı? Azerbaycanlıların Karabağ'da yaptığı gibi teçhizatları imha edilirse militanların saldırısı ne kadar başarılı olur? Peki Ermeniler orantısız şekilde pahalı uçaklar yerine Orion'un ihraç versiyonları olsaydı Karabağ'a ne olurdu?
Aşırı bir durumda, hiç kimsenin düzenin kurulmasına müdahale etmesine izin vermemek, en azından söz konusu ülkeye - hem denizden hem de havadan - erişimi güvenilir bir şekilde engellememek gerekecektir. Dahası, ikincisi hava üssünden yoksundur ve bu zamana kadar var olmayabilir.
Peki, İskender neden aşırı bir cümle ekler? Üsse bir göz atalım.
AB (bundan böyle CAB) destekçileri ... denizaltıları sıkıştırmaktan (orijinal ifadeyi), bir denizaltının içeri girmesini engellemek, erişimi engellemekten bahsederken - bunu teknik olarak nasıl temsil ediyorlar? Teknenin imhası mı? Ağlar atıp "evini" mi çekiyorsun?
Erişimi engellemeye ne dersiniz? Suriye'ye bir göz atalım. Orada her şeyimiz vardı. Ve bir yer üssü. Ve A-50. Ve kademeli hava savunmasıyla dolu S-400. Ve biz bile, herkesten farklı olarak, resmi olarak ülkedeydik.
Ve orada neyi, nasıl ve neyi engelledik? Kime? İsrail? Fransa? AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ?
Belki de hava savunmamız en azından Kırgız Cumhuriyeti'nde işe yaradı? Ama burada bile değil. Neden kendini savunmak için tasarlanmış roketleri boşa harcıyorsun? Ve "ortakların" tüm keşif varlıklarının bakışları altında hava savunmamızın savaş çalışmasının bir gösterisini düzenlemek için ...
Belki de pilotlarımız erişimi engellemek için İHA'dan başka birini vurdu? Değil. Ama bizimki vuruldu. Bana gelince, yukarıdakilerin hepsi sadece kelimelerden ibaret. Pshik, arkasında somut hiçbir şey yok.
Ama yine de soracağım soru numarası 3. UDK, Suriye gibi operasyonlar için tüm bu sıkışma, kaçınma ve erişim kısıtlamalarını nasıl görüyor?
Afrika ile dolandırıcılık
Soru boş değil - Rusya'nın Afrika'daki ekonomik varlığının şemasını ele alalım.
Yatırılan paraya ve ciroya bakarız.
Sunulan resimdeki para ve ciro sepetler, yıldızlar, muzlar ve diğer simgelerle ifade edilir. Analitik açıyoruz sindirmek.
Mısır, Cezayir ve Fas (tümü CA'yı temsil ediyor), Rusya'dan satın alınan malların değeri açısından en büyük Afrika ülkeleri olmaya devam ediyor. Bu üç ülke, Rusya'nın Afrika'ya yaptığı tüm ihracatın% 73,7'sini oluşturuyor.
Yani, öncelikler açısından, sadece birkaç ülkenin bizi özellikle ilgilendirdiği ve aynı bölgelerde bulunduğu ortaya çıkıyor: Afrika'nın kuzeyi ve doğusu.
Yine, tüm araçlar - Sudan'da bir hava alanı, Khmeimim'de bir hava alanı. Örneğin Mısır'ın savunmasını düşünün. Akdeniz'de 100 füzeli bir denizaltı ve mini denizaltılı bir MTR ekibi yelken açıyor. Ve bir helikopter gemisi. Mısır'ın doğusunda - aynı kompozisyon.
Birisi, savaş zamanına bağlı olarak Katrans'ın 200-300 km'lik küçük bir savaş yarıçapına sahip olduğunu söyleyecek. Ama öğretmenin bize ne söylediğini hatırlayalım hikayeler Mısır hakkında? Buradaki nüfus Nil Nehri boyunca yer almaktadır.
Sadece 300 km var.
Ek olarak, tüm bu koşullarda bariz tutarsızlıklar vardır. Öyleyse, örneğin Mısır'daki çıkarlarımızı "ev sahibinin" rızasıyla mı yoksa "rağmen" mi savunmayı planlıyoruz? Eğer "aykırı" ise, o zaman Ukrayna örneğine bakın. Diğer yöntemler. Kabul edilirse, havaalanlarının sağlanmasını ima eder. Ya da Timokhin'in düşündüğü gibi - Ruslar bombalamaya geliyor ama biz hava sahasını vermeyeceğiz? Saçmalama! Değil?
Şimdi, Timokhin'in aşamalarla olan kafa karışıklığına gelince. Raporumuza Mısır'ın meşru bir hükümeti olduğu andan başlarsak, bu aşamada güvenlik önlemlerinin tamamen farklı göründüğü gerçeğinden hareket etmeliyiz: istihbarat yardımı. Operasyonel işin organizasyonu, güvenilmez unsurların belirlenmesi ve düşmanca özel hizmetlerin çalışmasının işaretleri hakkında danışma. Dağıstan ve Çeçenya'da şu anda olanlara benzer bir formatta kesin temizlik operasyonları, tutuklamalar. Bu aşamadaki savaş yaklaşık olarak aşağıdaki yöntemlerle yürütülür. Ancak burada AB'yi "bağlamanın" bir yolu yoktur. Bu nedenle Timokhin, ilk turu kaybettiğimiz ve hemen ikinciye geçtiğimiz gerçeğinden yola çıktı.
Örneğin, Çeçenya'da bir düzine insanı zamanında ortadan kaldırmak ve kendi halkınızı dümene koymak, böylece daha sonra 2 savaşa girmek zorunda kalmamak için buna değmez miydi? Değil? Doğrudan katliam senaryoları?
Strateji uzmanları ile Leapfrog
SSBN'lerin Rusya'nın Avrupa kısmına grev yapılan noktalara konuşlanmasını önleyin, çünkü yalnızca Stratejik Füze Kuvvetlerinin Sibirya oluşumlarına yönelik bir saldırı mantıklı değil. Rusya'nın Avrupa kısmındaki bir grevin kesintiye uğraması, bir bütün olarak bir nükleer saldırının aksamasıdır.
Pekala, böyle iki bölge olduğu gerçeğiyle başlayalım, yani dört AB için tasarlandı. Timokhin bu konuda sessiz.
Bu efsanevi önlemenin neye benzediğiyle ilgili bir soru sorduğum gerçeğiyle devam ederek.
Sonuç olarak, denizaltıların tespiti için uçaklar değil helikopterler devreye girecek (ah, ortaya çıktı, Kuzya Suriye'de ne yapıyordu ... sualtı durumunu savaşçılar ile açtı). Bu, aynı helikopter taşıyıcılarının görevle başa çıkacağı anlamına gelir. Sadece tespit ile çok daha iyi başa çıkacaklar. Basit bir nedenden ötürü, AB'den farklı olarak, kesinlikle 4 helikopter taşıyıcıyı karşılayabiliyoruz.
Ani bir darbe ile KPUG'lerin tüm gemilerini öldürün ve eve gidin. Ruslar planlanan iletişimi kaybettikleri sürece, gemilerinin artık orada olmadıkları için iletişim kurmadığını öğrenene kadar, SSBN'lerin geçmesi için zaman olacak.
Bilim kurgunun derecesi uzun süredir ölçüsüz olduğundan, "argümanlar" üzerine yorum yapmak gittikçe zorlaşıyor. Sivil bir gemi olduğu göz önünde bulundurularak, videoyu izlemek ve olay ile imdat sinyali yayını arasındaki süreyi saymak.
Yani, gemilerimiz her şeyi o kadar çabuk öldürecek ki, herhangi bir hava savunması üzerinde çalışmaya başlamak için zamanları bile kalmayacak mı? Bir savaş alarmı olacak mı? Bu arada, bilgili insanlar için bir soru: ama gemilerimizde, hava savunması çalışmaya başladığında kimse uydudan otomatik mesaj göndermeyi düşünmedi mi?
Elbette, bir savaşta hiçbir şey garanti edilemez, ancak uçak gemimizin bir saldırıdan kaçmasının, düşmana saldırmaktan çok daha kolay olduğunu kabul ediyoruz. Faktörü. Sadece bunu yapabilmeniz, düzgün bir şekilde eğitmeniz gerekiyor.
Ve dört uçak gemisi inşa edin. Ve hayır, yapmayız. AB'nin neden Akdeniz'de hedef olduğunu öğrenmek için makalenin en başındaki ilgili paragrafa bakın. Orada onun "kaçabileceği" hiçbir yer yok.
mistisizm
Makalede Timokhin Yeni başlayanlar için deniz savaşı. Yüzey gemileri ile saldırı uçağının etkileşimi O yazıyor:
Birisi havada yakıt ikmali yapmayı hayal etmek isterse, bombardıman uçağı için yeterli tankerimiz bile olmayabilir. Dolayısıyla, böyle bir durumda yakıt ikmali sisteminin varlığı şart değildir.
Görünüşe göre, bu nedenle Timokhin, Sudan'ı 1800 km mesafedeki Khmeimim'den bombalamanın nasıl mümkün olduğunu merak etti? Muhtemelen yeterli tanker yoktu. Mantıklı olan: Sonuçta, tüm havacılık ve tüm hava alanları ortadan kayboldu.
Yalnızca ırksal olarak doğru güverte tabanlı uçaklar - süper ağır MiG-29'lar - AV için son derece etkili bir "pop-gaga" şemasına göre "şimdi" havada yakıt ikmali yapma hakkına sahiptir.
Filonun maliyeti ne kadar
Sonuç olarak, Chelyabinsk'ten Andrey tarafından filonun maliyetinin bir hesaplamasını yaptığı makalesi hakkında yorum yapmak istiyorum.
Andrey'in hesaplaması, özünde, filonun inşası için olan miktarın, filoya tahsis edilen toplam bütçenin bir yüzdesi olarak ifade edildiği gerçeğine dayanmaktadır. Andrey tarafından seçilen yöntemin "avantajı", (yöntem) enflasyondan bağımsız olarak bugünün fiyatları üzerinden hesaplamalara izin vermesidir. Ancak bu yöntemin ciddi bir dezavantajı da vardır - hesaplamalar yalnızca belirtilen yüzdelerin sabit olduğu durumda çalışır. Ve bu, ne yazık ki, öyle değil.
Genel bütçe şartlı olarak 3 bölümden oluşur: bakım, onarım ve modernizasyon giderleri, yeni ekipman yapımı. Soyut bir örnek hayal edelim - elimizde hiçbir şey yok ve 100 uçak inşa etmeye başlıyoruz. Bakım masrafları 0. Ayrıca onarılacak bir şey de yok. İnşaat için toplam bütçenin yüzde kaçı mevcuttur? Yüzde 100.
Önümüzdeki yıl, bilançomuzda zaten 100 uçağımız var, pilot eğitim programı yılda 100 saat uçuş için tasarlandı, uçaklar kaynakları tüketiyor, arızalar vb. Sonuç olarak, yeni ekipmanın inşası için% 100 değil, bütçenin% 70'i kaldı. Böyle bir örnek, "inşaat için" yüzdesinin halihazırda inşa edilmiş olan ekipman miktarına bağlı olarak nasıl değiştiğini açıkça göstermektedir.
Ama örneği biraz daha düşünmeye devam edelim.
İkinci yılda pilotların uçuş süresini yılda 150 saate çıkarmaya karar verdik ancak yeni uçak yapmadık. Bakım maliyetleri de arttı ve yeni ekipman yapımı için mevcut miktar yeniden azaldı. Sonuç olarak, er ya da geç bir tür "denge noktasına" ulaşılacaktır. Ekipman operasyonunun sayısı ve yoğunluğu, fonların geri kalanı için mevcut filoyu güncellemek için gereken sayıdan daha fazla uçak inşa etmemize izin vermediğinde.
Açıklamama izin ver. Andrey şu anda olduğundan bir fazla gemi inşa etmeye başlar başlamaz, inşaat için hesaplanan yüzde düşmeye başlayacak. Çünkü inşa edilen "aşırı", bakım için bütçeyi yemeye başlayacaktır. Ve "fazla" gemi ne kadar fazlaysa, yüzde o kadar düşük olur:% 30, sonra% 28, sonra% 26, vb. Ve zaten o denge noktasına yakın olduğumuz için, sınır çok çabuk gelecektir.
Bu nedenle, bence hesaplama kesinlikle yanlış.
Kullanılabilecek tek şey, ekipman maliyetinin kaba ve kaba hesaplamalarıdır.
Soru No. 3.
RF ile arasındaki ticaret cirosu bütün Afrika 20 milyar dolar (özet bağlantısı yukarıdaydı). Rusya Federasyonu ile Ukrayna arasında benzer bir gösterge 50 bölgesinde aynı yıl fiyatlarında 2013'nin biraz altında kaldı. Bu hacimden yaklaşık 25 milyar kaybettik, yani bir Afrika. Ukrayna üzerinden kargo taşımacılığındaki potansiyel artıştan kaynaklanan kar kaybının yanı sıra yaptırımlar, Kırım köprüleri inşa etmek vb. Nedeniyle bir Afrika daha kaybettik.
Bu bağlamda, Sayın Timokhin'den açıklamalar duymak istiyorum, neden Afrika meselesini düşünüyor ve meseleyi Ukrayna ile önermiyor: sonuçta, Afrika'da henüz kimse aktif olarak bize baskı yapmadı, ancak Ukrayna'da her şey yolunda gidiyor uzun zamandır mı?
Bu seçiciliğin nedeni nedir?
Gözünüzün önünde gerçek bir savaş örneği varken ve örnek uğruna “hayal kurduğunuzda”, Afrika'da bir yerde, uzak bir ülkede bize iki kutu muz verirse ne olur? "Şiddetlenme"? Ve hepimizi bu muzlar uğruna bir uçak gemisine acilen yatırım yapmamız gerektiğine ikna etmeye çalışıyorsunuz.
Ve tabii ki, uzman temel keşif ekibinden çok daha çok yönlüdürler.
Aynı zamanda, eski Tu-95RT'lerin ve gelecekteki varsayımsal analoglarının aksine, uçak gemisi coğrafya ile çok daha az sınırlıdır - gerekirse Antarktika'ya bile geçiş yapacak ve orada keşif amacıyla bile havacılık olarak çalışacaktır. hava, yüzey veya yer hedeflerini yok etmek için bile. Bir uçakla böyle çalışmayacak: İran veya Afganistan ve Pakistan'ın keşiflerin hava sahasından geçmesine izin vermemesi - ve işte bu, Basra Körfezi'nde veya Hint Okyanusu'nda havadan keşif yapılmadan bırakıldık.
Aynı zamanda, eski Tu-95RT'lerin ve gelecekteki varsayımsal analoglarının aksine, uçak gemisi coğrafya ile çok daha az sınırlıdır - gerekirse Antarktika'ya bile geçiş yapacak ve orada keşif amacıyla bile havacılık olarak çalışacaktır. hava, yüzey veya yer hedeflerini yok etmek için bile. Bir uçakla böyle çalışmayacak: İran veya Afganistan ve Pakistan'ın keşiflerin hava sahasından geçmesine izin vermemesi - ve işte bu, Basra Körfezi'nde veya Hint Okyanusu'nda havadan keşif yapılmadan bırakıldık.
Elbette, Rusya Federasyonu için Ukrayna ile yaşanan sorunların arka planına karşı, artık Hint Okyanusu'nda öncelikli olan istihbarat.
Ve 14 km bizi hiç rahatsız etmiyor mu? Ve AB'nin bu mesafeyi neredeyse iki hafta içinde kat edeceği gerçeği?
Yani, saldırı grubumuz hedeflere 96 füze ateş ediyor ve yenileri için 20 knot hızla üsse gidiyor. O anda, füze gemileri ateşlendiğinde, uçak gemisi havacılığın yükseliş hattına geçmeye başlar ve 10 saat sonra üzerinde belirir.
Kuznetsov Suriye'ye 10 saat sonra yelken açtı. Aslında, Fransız Charles de Gaulle gibi.
Aynı zamanda, Timokhin başlangıçta son derece belirsiz bir durumda çalışmayı tercih ettiğinden (kimin kime ve hangi kompozisyonla saldırdığı) belirsizliğini koruyor - belki de çoğu senaryoda 10 Caliber füzesi ve iki Katran sortisi dışında hiçbir şeye ihtiyaç duyulmayacak. ?
Ancak Timokhin'in görevinin dünyanın nesnel bir resmini çizmek olmadığını, ancak bir boşlukta belirli bir "teorik soyut durumda" bir uçak gemisinin gerekliliğini "kanıtlamak" olduğunu hatırladığımızda her şey yerine oturur. Bu durumda, senaryodaki kesinlik sadece asıl şeyden uzaklaştırır. Ya yürümezse? Örneğin, Mısır'da helikopter pistlerinin bakım maliyeti ve bir uçak gemisinin maliyeti. Peki ya öyleyse?
PS
Timokhin'e göre Rusya'nın havacılığı, Pooh Winnie'nin balı gibi - çok garip bir konu. Orada görünüyor. Ama orada görünmüyor. Ve "bombalanacak hiçbir şey yok".