Kadınların eşit haklara sahip olmak için verdiği savaş, 8 Mart 1857 yılında Amerika'nın New York kentinde bulunan tekstil sektöründe çalışan yüzlerce kadının düşük ücretlerini ve uzun çalışma saatlerini protesto etmek için grevler yapması olarak kabul edilmektedir. Bu grevler sırasında çıkan olaylarda işçilerin fabrika önünde polis tarafından kurulan barikatlardan kaçamaması sonucunda çoğu kadın olmak üzere 129 işçi can vermiştir. Bu, kadın hakları hareketinde bir odak noktasıdır. Yıllar sonra ilk defa Amerika Sosyalist Partisi, 28 Şubat 1909'da New York'ta bir "Kadınlar Günü" düzelendi. Ağustos 1910 tarihinde Danimarka'nın Kopenhag kentinde toplanan 2. Sosyalist Enternasyonal'e bağlı Uluslararası Sosyalist Kadınlar Konferansı'nda Almanya Sosyal Demokrat Partisi delegeleri Clara Zetkin, Kate Duncker, Rosa Luxemburg ve arkadaşları bundan böyle her yıl bir "Kadınlar Günü" düzenlenmesi önerisini getirdi ve öneri oybirliğiyle kabul edildi. 8 Mart o tarihte ilk defa “Dünya Emekçi Kadınlar Günü” olarak kararlaştırılmıştır.
1917 yılında Sovyet Rusya'da kadınlar oy hakkı kazandıktan sonra, 8 Mart Rusya’da da ulusal gün kabul edildi. Birinci ve İkinci Dünya Savaşı yılları arasında sosyalizmin yayılmasından çekinen bazı ülkelerde anılması yasaklanan Dünya Kadınlar Günü, 1960'lı yılların sonunda Amerika Birleşik Devletleri'nde gerçekleşen çeşitli gösterilerde anılmaya başlanmasıyla Batı Bloku ülkelerinde daha güçlü bir şekilde gündeme geldi.
Takvimler 1975 yılını gösterdiğinde Dünya o yılı Uluslararası Kadınlar Yılı olarak kutladı. Yapılan etkinlikler kapsamında Birleşmiş Milletler, 8 Mart’ı “Dünya Kadın Günü” olarak kabul etti. İki yıl sonra 1977 de, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda 8 Mart, “kadın hakları, uluslararası barış günü” olarak kabul edildi.
Türkiye'de 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü ilk kez Atatürk’ün emri ile 1921 yılında Emekçi Kadınlar Günü olarak kutlanmaya başlandı. "Birleşmiş Milletler Kadınlar On Yılı" programından Türkiye'nin de esinlenmesi ile 1975 yılında Türkiye 1975 Kadın Yılı kongresi yapıldı. 1980 Askeri Darbesi'nden sonra askeri yönetim dört yıl süreyle kutlama yapılmasını yasakladı. 1984'ten yılından sonra her yıl "Dünya Kadınlar Günü" kutlamaları tekrar devam etti.
Onlar Göremedi
Kadına şiddet uygulamak ancak acizlerin yapabildiği bir zulümdür. Kendini güçlü hissettiğini zannedenlerin, güçlerinin yettiğine saldırmasıdır. Peki, neden toplumumuz böyle ciddi bir yarayı açık bir dille anlatamaz. “Kadına şiddet uygulamak” yazar her yerde, oysa kibarlaştırmanın bir anlamı yoktur. İşin aslı “kadını öldürmektir.” Kibarlaştırmayın ki bu leke tüm toplum tarafından üstlenilsin. Belki o zaman bazı şeylerin önüne geçilmiş olunur. Yaşananlara ne kadar üzülsek de şunu unutmamalıyız ki bu olaylar maalesef durdurulamıyor. Her yıl konu ile alakalı çeşitli araştırmalar yapılıyor fakat çözüme yönelik adımlar yetersiz kalıyor. Gerekli tedbirler almadığımız ve eğitime önem vermediğimiz sürece maalesef canımız yanmaya devam edecek.
Özgün İçerik: Bu içerik Öğrenci Kariyeri yazarlarından Enes Eren tarafından oluşturulmuştur.