Eski bir dedektif University of Huddersfield'da araştırmacı olarak görev yapan eski bir dedektif, İngiltere ve Galler'deki koronerlerin, bir kişinin ölümüne sebep olan şeyleri veya bir soruşturma açma kararı alıp almadıklarını, hatta Özdeş durum bilgileri.
Dolayısıyla, hayat kurtarabilecek yeni bir fikir birliğine acilen ihtiyaç vardır, diyor Maxwell Mclean. Şimdi Üniversitenin Güvenli Topluluklar Enstitüsünün bir üyesi olarak, eski bir Dedektif Başmüfettiş ve Batı Yorkshire'ın CID ve Cinayet Ekibi Başkanıdır. Ölümleri ve ciddi suçları araştıran yıllarından sonra, polis memurları arasındaki tutarsızlık konusundaki doktora çalışmalarını yapmaya karar verdi. Bu konunun polis kariyeri boyunca ilgi duyduğu bir konu
Doktorasını 2015'te kazandı ve son yayınları Çelişkili Kadın Koruyucuları başlıklı yazısı mı? Ölüm araştırmalarında karar verme, Journal of Clinical Pathology'de
Dr. Mclean, karar verme ve uygulama alanlarındaki değişkenliğin, yaslı aileler için ve önlenebilir ölümlerin önlenmesinde önemli etkileri olduğunu iddia etmektedir. Acil meselesin- de ulusal koroner görüş birliği çağrısında bulundu.
İngiltere ve Galler'de her yıl yaklaşık 507.000 kişi ölüyor. Ölümlerin neredeyse yarısı (% 45), ölen kişinin kimliğini ve ölüm koşullarını öğrenmek için şiddet, doğal olmayan veya bilinmeyen sebep olduğuna inanılan kişileri araştıran koronerlere bildirilmektedir.
Ancak ulusal veriler, koronerlerin ölümleri araştırmayı seçme oranlarındaki farklılıkları ve hangi sonuçların belirli aralıklarla kaydedildiğini göstermektedir. Ve neden koronerlerin karar verme ve uygulamalarında bu kadar tutarsızlıklar olduğu açık değildir.
Bu nedenle, Maxwell Mclean İngiltere'deki ve Galler'deki 96 kıdemli ameliyathaneyi çevrimiçi bir görevde bulunmaya davet etti ve soruşturma için ölümle sonuçlanan ölümlere tipik olan üç hayali senaryoda bir karara varmasını istiyor.
Senaryolar ameliyattan sonra ortaya çıkan bir komplikasyon içermektedir (senaryo 1): travmanın ve doğal hastalığın kombinasyonu (senaryo 2); Ve bir bulaşıcı hastalık (senaryo 3).
Her katılımcıya aynı bilgiler verildi, ancak rastgele görüntülendiğinden, her biri için farklı bir şekilde göründü. Bu, koronerlerin vaka bilgilerine erişme biçiminde, sıraya, sıklığa ve bir kararın verilmesinde ne kadar zorluk derecesine göre farklılık gösterip göstermediğini bulmaktı.
Görevi tamamlayan 35 koroner arasında, üç senaryonun hepsi için aynı bilgi verildiği halde, sonuçlara çok az fikir birliği vardı.
Senaryo 1 ve 2, doğal nedenlerden ölüme, can kurtaran / kazayla ölümle sonuçlanan dört farklı sonuca yol açtı. Ve bazıları karar vermek için yeterli bilginin olmadığını söyledi.
Doğal nedenlerden ölüm, kaza / felaket sonucu ölüm, uyuşturucu suiistimaliyle ölüm ve açık bir karar olmak üzere senaryo 3 için sekiz ayrı sonuç elde edildi.
Koronerler bazen gerçekleri yorumlamada kutup zıtlıkları benimseyebilirler.
Örneğin senaryo 2 için yapılan yorumlar şunları içeriyordu: "Osteoporoz, kırığa neden olan altta yatan doğal hastalıktı ve ölümle sonuçlanan olaylar zincirini harekete geçirdi" (doğal nedenler); "Osteoporoz olsa bile, kırığa neden olan travma var" (kazayla ölüm).
Erişim hakkındaki yazılım verilerinin analizi, koronerlerin olgu bilgilerine benzer bir şekilde yaklaştıklarını, neyin önemli olduğunu, cinsiyete veya tecrübeye göre farklılık göstermediklerini ve bir karara varmada pek zor olmadığını buldular.
Fakat hala geniş bir farklı sonuçlara vardılar; bunlar, koronerlerin gerçekleri kişisel olarak yorumlamasından kaynaklanıyor gibi görünüyor, diyor Dr. Mclean.
"Koroner bir insanın ölümüne neden olan şey konusunda anlaşamazlarsa ya da ölüm raporlanabilir olup olmadığı konusunda görüş birliğine varılamazsa gelecek ölümlerin arzulanan önlenmesi zor bir görev haline gelir ve insanları canlı tutarız" diyor. "Eldeki delillerden ortak bir çıkarım elde etmek için ulusal bir koroner görüş birliğine acilen ihtiyaç vardır."
Keşfetmek için:
Ölümleri araştırmak için yapılan koroner karar vermede geniş değişkenlik
Daha fazla bilgi:
Maxwell Mclean, Çelişkili koronerler? Ölüm araştırmalarında karar verme, Journal of Clinical Pathology (2017). DOI: 10.1136 / jclinpath-2017-204333
Kaynak