

Antişeriatizmin yasaklanması
Her vesile ile İslam'a, müslümanlara, İslam'ın kutsallarına saldıran, hakaret eden, dindarları tahkir ve tezyif ederek ve inançlarından dolayı kınayarak inciten yazar, çizer, sanatçı makulesi (denen kimseler, taifesi, kesimi) hiçbir engel ile karşılaşmadan yollarına devam ediyorlar. Buna karşılık bugün Batı'da ve pek yakında ülkemizde yahudilik, yahudiler ve yahudiliğin kutsalları aleyhinde söyleyip yazanlar (antisemitizm yapanlar) oldukça ağır yaptırımlarla karşılaşıyorlar. Son zamanlarda yaptığım bir Avrupa seyahatimde dostlar beni uyardılar; "Hocam burada iki konu tabudur: Yahudilik ve eşcinsellik; bunlarla ilgili konuşmalarınızda çok dikkatli olun" dediler. "Kur'an'a Göre Yahudi Karakteri" başlıklı bir makalemi ihtiva eden kitabım, yaklaşık on yıl önce Fransa gümrüğüne takıldı ve içeri alınmadı; geri gönderme masrafı da kitapların tutarını aştığı için gümrükte altmış cilt imha edildi.
Yahudiler siyonizme kaymadıkları, insan hak ve özgürlüklerine saygılı oldukları sürece onların da inanma haklarına saygılı olmaya bir diyeceğimiz olamaz; İslam'ın tarihi boyunca yahudiler, geniş hak ve özgürlüklerden yararlanarak ümmet içinde yaşamışlardır. Bizim şikayetimiz, büyük çoğunluğu müslüman olan Türkiye'de İslam'a ve onun kutsallarından biri olan şeriata yönelik tahkir, tezyif, karalama, kınama ve ayrımcılıktır.
Hemen şuna benzer itirazların ileri sürüleceğini biliyorum: "Kimse İslam'a hakaret etmiyor, mahkum edilen, aleyhinde konuşulan, kınanan şey siyasal İslamdır, şeriattır, şeriatçılıktır, din istismarıdır."
Dinin istismar edilmesi zaten İslam'a göre de haramdır, samimi bir dindar bunu yapamaz. Ama dini yaşamayı, yaşamanın bir parçası olan davranışları istismar saymak da "istismar" kavramını istismar etmek olur.
Siyasal İslam, şeriatçılık ve şeriatın aleyhinde konuşmak, bunları kınamak, serbest midir ve bunun İslam'ın aleyhinde konuşmak ve onu tahkir etmek"le bir ilişkisi yok mudur?
Siyasal İslam, antisemitizm bakımından "siyonizme" tekabül eder gibi gözükse de İslam'ın, insanları yurdundan yuvasından çıkarma (toprağı halksızlaştırma) sonra da "toprağı -yahudilerle doldurarak- halklılaştırma" gibi bir ideolojisi olmadığı için bu benzetme yerinde değildir. Siyasal İslam bir düşünce, bir ideoloji, bir inanç olarak kaldığı sürece suç olamaz, aleyhinde konuşulabilir, ama hakaret konusu yapılamaz.
Şeriat ve şeriatçılığa gelelim.
Türk Dil Kurumu'nun sözlüğüne göre şeriat "Kur'an âyetlerine dayanan müslümanlık yasasıdır".
İslamî kaynaklarına göre "din, şeriat ve millet"kelimeleri, farklı bakış açılarından aynı şeyin üç ismidir; yani şeriat dindir, İslam'dır. Buna göre şeriat kutsaldır, dinin ya bir parçası veya tamamının adıdır, bir müslümanın şeriatçı olmasından daha tabii bir şey olamaz. Yine TDK'nun sözlüğüne göre şeriatçı "Çağdaş yasaların yerine şeriatın uygulanmasını isteyen kimse"dir. Laikliğin bulunmadığı ortamlarda bir müslümanın bunu istemesi zaten inancının bir gereğidir. Laik ülkelerde ise "başkalarına dayatmamak, bütün vatandaşları ona mecbur etmemek şartıyla müslümanın, şeriat kurallarını hayatına uygulaması ve buna imkan verilmesini talep etmesi de" yine inancının tabîî bir sonucudur. Milletin birlik ve bütünlüğünü "inançta, hayat tarzında ve kılık kıyafette de tek tip insanlar topluluğu" olarak anlayan totaliter bakış artık tarihe karıştığına göre buna "çağdaş" geçinenlerin de itirazları olmamalıdır.
Netice olarak şeriat ve şeriatçının küçümsenmesi, tahkir ve tezyif (aşağısama) konusu edinilmesi "din, inanç ve kutsal"ın tahkiri, tezyifi ve kınanması demektir.
AB mevzuatında ve TC. kanunlarında inancından dolayı bir kimseyi kınamak, ona karşı ayrımcılık yapmak serbest midir? Serbest değilse niçin yapılıyor? Serbest ise neden bizde de bir "antişeriatizmin yasaklanaması" kanunu çıkarılmıyor?
Şeriat dindir, dar manada ise "Kur'an'a, sünnete ve bu iki kaynağın yorumuna dayanan ilmihal (ibadetler, helaller, haramlar) ve hukuktur. İnananların şeriatla ilişkisi, dinle ilişkisi demektir. Şu halde hem şeriat hem de şeriata bağlı müminler aleyhinde (bu inanç ve bağlılık aleyhinde) konuşmak, yazmak, şeriatı ve şeriata bağlı müminleri kınamak, küçümsemek, bu yüzden incitici bir davranış içine girmek yasak olmalıdır; tıpkı antisemitizmin yasak olması gibi.
Bir önceki yazımın özeti bundan ibaret idi. Bu yazıda ise antişeriatizmi yasaklayan özel bir kanun çıkmasa bile mevcut kanunlara göre bunun serbest olmadığını, zaten yasak olduğunu ortaya koymaya alışacağım.
TC. Anayasasından başlayalım (maddeleri verirken gerektikçe küçük açıklamalar yapılacaktır):
MADDE 10.- Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasî düşünce, felsefî inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir.
(Ek: 7.5.2004-5170/1 md.) Kadınlar ve erkekler eşit haklara sahiptir. Devlet, bu eşitliğin yaşama geçmesini sağlamakla yükümlüdür.
Hiçbir kişiye, aileye, zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz.
Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar.
Başını örterek okumak isteyenleri bundan mahrum eden karar, "bir kimseye dini inancından dolayı farklı muamele yapmak, bu manada ayrımcı davranmaktır ve ülkemizde ısrarla bu yapılmaktadır.
Madde 24- Kimse, ibadete, dinî âyin ve törenlere katılmaya, dinî inanç ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; dinî inanç ve kanaatlerinden dolayı kınanamaz ve suçlanamaz.
Ülkemizde inancı sebebiyle başını örtenlere "gerici, sıkmabaş, kara karga, çağdışı" gibi kelimeler kullanılarak hakaret edilmekte, kınama yapılmaktadır. Ayrıca -pek yakında şahsımla ilgili bir olayda görüldüğü gibi- insanlar "dini inanç ve kanaatlerinden dolayı" suçlanmakta, köşe yazarı, milletvekili olmuş kimseler tarafından suç duyurusu yapılmaktadır.
Türk Caza Kanunu:
MADDE 115. - (1) Cebir veya tehdit kullanarak, bir kimseyi dinî, siyasî, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya veya değiştirmeye zorlayan ya da bunları açıklamaktan, yaymaktan meneden kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.
Ülkemizde "dini inanç, düşünce ve kanaatini açıklayan ve yayan" kimseler, savcılıklara şikayet edilerek engellenmeye çalışılmakta ve böylece suç işlenmektedir.
MADDE 125. - (1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ya da yakıştırmalarda bulunmak veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır...(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.
(2) Hakaret suçunun ...b) Dinî, siyasî, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,
c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,
İşlenmesi hâlinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.
Ülkemizde yazılı, sesli ve görüntülü basında kişilere; dini inancını açıklamasından, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı, "onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte isnatlar ve yakıştırmalar yapılarak" suç işlenmektedir.
Durum iç hukuk bakımından böyledir. Dış hukuk bakımından işaret etmek gerekirse, Avrupa Birliği Müktesabatına dahil edilen konular arasında antisemitizm de vardır. (Antisemitizm, Irkçılık ve Yabancı Düşmanlığına İlişkin Bildirge; Dublin Avrupa Zirvesi, 25-26 Haziran 1990).
Bugün olmazsa yarın, antisemitizm gibi, antişeriatizmi de yasaklayan bir kanun devreye girecektir; ancak o zamana kadar da hukukun taşları bağlı değildir.
18,20 Kasım 2005
Buradaki iki mavi çizgi arası içerik site editörünce konulmuştur ve rastgele çıkmaktadır. İçeriğini onayladığımız anlamına gelmez, dikkatli davranın.