Caroline Laurent Turunc
Sıkıntılı Sonbahar !!
Ruhumun yaralarından irin akar
Fiziksel ağrılarıma ek olarak, gün geçtikçe daha da kötüleşiyorum.
Kalbim şaşkın ve harap
Kollarıma sığınan bir mültecinin beklentisi
Ah, dikenli dalların, yeşil yaprakların
güneşi süsleyen sarmaşık
Şimdi o bahar geldi ve sana susadım, nefesim kesildi
Tutkularla dolu bir hayat yaşama özlemi
Hayat şimdiye kadar hiç adil olmadı Gerçeğin beni dövdüğü her yere düşen her yağmurla
Gerçek aşka, saflığa ve ayrıcalığa yelken açmadan…
Güç haritalarında seninle birlikte zaferin mimarları olmak istedim.
ben çirkin bir kadın değilim
Rüzgar neden doyumsuz bir sıcaklıkta cimri davranır?
Gerçeklerin acıttığını ve parçalandığını biliyorum
Yürek yanar, bakış donar, aklın ağlar, rafına yerleşirsin.
Yıkılmış ve terk edilmiş bir kedi yavrusu gibi, botlarını kaldırıyor ve yardım istiyorsun.
Kurtulmuş olsanda olmasanda kötülerin iyileşmesini bekliyorsun .
Ve şimdi taşlaşmış bir günün arkasına bakmanın faydası olmadığını anlıyorsun
Ve soruyorsun, neden yolların ve belaların üzerime ateş etmesine izin verdim?
Ruhum, çağların ötesindeki gerçek tarafından parıldayan karanlık koridorun arkasına gömüldü.
Cennetin gözyaşlarına gömülecek bir gün müydü?
Ve şimdi tek kişilik ateşe atlamak ve ohh demek ve gülmek ve iblislerin sevinmesine izin vermek istiyorsun !
06/06/2021 PARIS