bütün şehri ele geçiren yağmur günün ilk ışıklarıyla, gece aldığı renkleri birer birer geri verirken başlamıştı.
karlı kış günlerinde şehrin kenar mahallelerine kadar inen meraklı gözlerdeki parıltıyı fark edemeyen ahali, o gün de tren yolunun üzerinden geçen köprüde yağmura aldırmadan bekleyen bir adamı fark etmedi.
eğer biri çıkıp, orada ne aradığını sorsaydı, "tren sesini severim," cevabını duyacaktı.
oysa geçip giden trenlerin sesi yağmurun sesinden duyulmuyordu.