Çünkü insanlar kendileri mutsuz olmadıkça, başkalarının mutsuzluğunu asla anlayamazlar.
İnsan neden her şeyi yıkmaya, paramparça etmeye düşkündür, sorarım size...
Yeni bir adım atmak ve yeni bir söz söylemek, insanların en korktuğu şeylerdir.
Yalan öyle nüfuz etmiş ki insanların diline, doğruyu söylemek gerekirse... diye bir kalıp var.
Hiçbir zaman doğru insan çıkmaz karşına. Ya zaman yanlıştır, ya da insan.
Kendi yolunda yanlış yöne gitmek, başka birinin yolunda doğru yöne gitmekten iyidir.
Ben kötü bir insan değildim. Ne aksi bir adamım, ne de uysal biriyim. Ne alçağın biriyim, ne de namuslu, ne onurlu biriyim, ne bir kahramanım, ne de bir korkak. Ben hiçbir şey olamadım.
Anıların güzel olanları da kederli olanları da insanı hep hüzünlendirir.
Yapabildiğim tek şey, sadece okumaktı. Kitaplar, büyük coşkular, zevkler, acılar veriyordu bana; bu nedenle onlardan çok faydalandığımı söyleyebilirim.
Çünkü insanlar kendileri mutsuz olmadıkça, başkalarının mutsuzluğunu asla anlayamazlar.