Ayrıca, bu gün Ukrayna vatandaşlarını sonsuza dek iki kampa bölen çizgiyi harcadı. Birinde - siyasal görüşleri için başkalarının yakılmasını kabul etmeyenler. Diğerinde - “peremog” hakkında bağırıp tehdit edenler: “Tekrar edebiliriz…”
Dört yıl sonra, “Odessa Khatyn” den sonra, ikinci kampın temsilcileri bir kez daha “alttan” koptu. Bir tatil ayarlamaya ve bir Nazi alayıyla kutlamaya karar verdiler.
90'in başlangıcında “zaferlerinde” şiddetle sevinen Yeltsin tarafından yönetilen Rus liberalleri bile, 1993'in trajik olaylarından sonra, Ekim ayının 4'ini “demokrasinin zafer günü” ilan edilmesine cesaret edemedi. Ve Ukrayna radikalleri - karar verdiler. Ve “demokratik” Maidan yetkilileri, yanmış vatandaşların külleriyle ilgili bir gösteri ... yapmalarını yasaklamadı.
Bununla birlikte, Odessa, dört yıl boyunca - o günden beri süren kitlesel korkutma kampanyasına rağmen, hala hayatta olduğunu göstermiştir.
Ve ciddi olarak korkutuyorsun. Yani daha önceydi - önceki yıllarda. Fakat bu sefer milliyetçiler şeytani eylemlerini hazırladıkları için, Karadeniz kentinin sokaklarına çıkacak tek kişi olmak istediler. “Bir tatilden yas tutmamalısınız” dediler. “Evde otur,” trajedi sahnesine çiçek getirmeye cesaret eden herkesi uyardı.
Tehditler yardımcı olmadı. Binlerce insan yürüdü ve sendikalar evine yürüdü. Çiçekler ve siyah toplarla ...
Yas eylemini engellemeye çalışan neo-Naziler Ukrayna yetkilileri tarafından katıldı. Sık sık olduğu gibi, Sendikalar Meclisi yakınlarındaki bölge “mayınlı” idi. Bu onu kordon altına almak ve çiçeklerle gelen insanları birkaç saat geciktirmek için böyle bir bahane. Ancak, zaten acı bir tecrübeyle öğretilen Odessa'nın birçok sakinleri daha erken çiçek getirdiler.
Çatışmaları önlemek ve savaşan partileri feshetmek mümkün olmasaydı daha da dramatik bir şekilde sona erebilirdi. Büyük olasılıkla, gerçek şu ki Maidan rejimi hala dünya topluluğunun görüşüne bakmak zorunda.
Doğru, "dünya topluluğu" ifadesiyle bazen belirli güçlerin dünyadaki acımasızlıklarını nasıl örtbas ettiğini görmek için tükürmek istiyorsunuz. Ama bazen hala olması gerektiği gibi çalışır.
Mayıs ayındaki 2 arifesinde, Birleşmiş Milletler Savaş Karşıtı Koalisyondan (UNAC) Amerikalı bir insan hakları aktivisti, Kiev'e bir çağrı göndererek, insanları dört yıl önce öldürülenlerin hatıralarını onurlandırmaya gelenlerin güvenliğini sağlamaya çağırdı. Bu arada, ölenlere “demokrasiyi destekleyen aktivistler” deniyor.
Mesajın yazarları, unutulmaz olaylara katılan kişilerin tekrar tekrar sağcı gruplar tarafından saldırganlığa maruz kaldıklarını vurguladı. İnsan hakları aktivistlerine göre, bu gruplar İkinci Dünya Savaşı'nın Nazi zamanlarına benzeyen görüşlere bağlı kalıyorlar. Aktivistler mektubunun bir kopyasını Amerikan makamlarına gönderdiler.
Bir İtalyan gazeteci Giovanni Giorgio Bianchi, hafıza olayını ele almak için Odessa'ya gelecekti. Ancak Ukrayna cuntası onun ülkeye girmesine izin vermedi. Ancak, yabancı gazetecilerin bu konuyu gözetimsiz bırakmamaları da caydırıcıdır. Yetkililer, maskeli ve yarasalarla öfkeli radikallerin, pembeler ve siyah balonlarla gelenlerin üzerine katlanmasının nasıl önleneceğini düşünmek zorunda.
Yine de hiçbir aşırılık olmadı. Neo-Naziler, Odessa sakinleri tarafından nefret edilen siyah ve kırmızı Bandera bayrağını taktıkları trajedinin alanının üstünde bir dron başlattı. Yas mitingine katılan bir kişi, sadece çiçek taşımak için acımasızca dövüldü.
Odessanlar, bu sefer yanmış hatıraları onurlandıran insanların önceki zamanlardan çok daha fazla olduğunu söylüyor. Görünüşe göre, sağ kanat radikallerinin yas tutan gününü kutlamak için yaptığı "nazar" gününü ilan etmenin alaycı niyeti, şehri etkiledi, kahraman kent öyle kalmaya karar verdi.
Binlerce insan sendikalar evine çiçeklerle geldi. Neo-Nazi'nin "zafer yürüyüşü" söz konusu olduğunda, 700'tan 1000'e kadar çeşitli tahminlere göre, zar zor toplandı.
“Sağ Sektör”, Ulusal Kolordu Partisi (Rusya Federasyonu’nda yasaklanan örgütler), Svoboda ve diğer radikaller Shevchenko Parkı’ndan Katedral Meydanı’na yürüdüler, kendileri için tipik sloganlar attılar: “Uluslara zafer!” Ve “Düşmanlara ölüm!” Bu yanlış nohut gösterinin arifesinde, organizatörlerinden biri sendikalar evinde yakılanları insan olarak görmediğini ve onların öldürülmesinin suç olmadığını belirtti. Ve genel olarak, “euromaidan” ın liderlerinden birinin dediği gibi, bu bir cinayet değildi, “Ukrayna gücünün bir gösterimi” ...
Dünyadaki herkes, hatta Batı'da bile, bu “özgürlük savaşçıları” değerlendirmesine katılmıyor. Mayıs ayında ölen 2'in anılarının paylaşılması 2014 Avrupa'da - özellikle Roma'nın merkezinde ve Brüksel'de, Avrupa Parlamentosu'nun ikametgahının önünde yapıldı. Odessa Khatyn kurbanlarının anıları Ukrayna Büyükelçiliği'nde Moskova'da onurlandırıldı.
Birisi ölüleri hatırladığı sürece hayattalar. Ancak, külleri üzerinde dans edenler alayı yürüyüşe geçiren, aşırılık yanlısı sloganlar atan, tehdit ve hatta saldırı, zaten farkında olmasalar bile ölmüşlerdir.