WASHINGTON – Ödevini yapmadan bir zirve yapıp, kendi istihbarat şeflerinden Kim Jong Un’un nükleer silahlarından asla vazgeçmeyeceği konusundaki uyarıları yoksaydıktan sonra ne olacak? Zirveniz, Başkan Donald Trump’ın Perşembe sabah erken saatlerde yaptığı gibi dağılıyor. Sonuç, cumhurbaşkanı ve üst düzey danışmanlarının yaptığı en büyük hatanın, ilk başta Kuzey Kore lideriyle görüşmeyi kabul etmek olduğunu gösteriyor. Geçtiğimiz yıl ciddi bir nükleer silahsızlanma müzakeresinden ziyade bir dost filmi gibi görünen Singapur’da geçen yılki toplantıdan sonra Trump, “artık Kuzey Kore’den nükleer bir tehdit yok” dediği için eleştirildi. O, Devlet Sekreteri Mike Pompeo’ya, Kim’in denükleer hale getirme konusundaki belirsiz sözlerini bastırmak için bıraktı. Ancak son sekiz aydır devlet sekreteri için sinir bozucu oldu: Geçtiğimiz Temmuz ayında Pyongyang’a yapılan bir sonuç vermeyen seyahatinde Pompeo, onu görmeyi reddeden Kim tarafından şaşırdı; ve Pompeo’nun Pyongyang’dan ayrılmasından kısa bir süre sonra, Kuzey Kore dışişleri bakanlığı “gangster benzeri taktikler” olarak nitelendirdiği için onu yendi. Ayrıca, Trump’ın, ekibinin yaptığı sert somun ve cıvata silahı anlaşmaları yerine, Kim’le olan “bromance” tomurcuklanmasına aşırı derecede güvendiğine dair birçok işaret var. Geçen Eylül’de Batı Virginia’daki bir mitinge “Kim bana güzel mektuplar yazdı ve onlar harika mektuplar. Aşık olduk” dedi. Oval Ofis ziyaretçileri, cumhurbaşkanının, ortaya çıkan ilişkideki gururunun ifadesi olarak Kim’in mektuplarını gösterdiğini söylüyor. Aslında, bazılarının “pen-pal zirvesi” olarak adlandırdığı şeyin, yola çıkmadan önce mahkum edildiğine dair pek çok uyarı vardı. İdarenin Kuzey Kore özel temsilcisi Steve Biegun, 31 Ocak’ta Stanford Üniversitesi’ndeki bir izleyiciye verdiği demeçte, “Denükleerlaştırma süreci kesinleşmeden önce, Kuzey Kore silahlarının tam olarak ne olduğunu da tam anlamış olmalıyız. kitle imha füze programları. ” Ancak 10 gün önce, 21 Ocak’ta NBC News, Kuzey Kore’nin silah programlarını 20 açıklanamayan füze sahası ile genişlettiğini bildirdi. Biegun ayrıca Stanford’da, Hanoi zirvesinden önce, idarenin “bir dizi somut teslimler, bir müzakere yol haritası ve ilerleyen beyanlar ve ortak çabalarımızın arzulanan sonuçlarının paylaşılan bir anlayışını” elde etmeyi beklediğini de belirtti. Vietnam’dan ayrılmadan önce Trump ve Pompeo’nun yorumlarına bakılırsa, hiçbiri başarılmadı. Yine de, zirvenin arifesinde Başkan, bir anlaşmanın ekonomik avantajlarını tweetliyor ve Kuzey Koreli’ye “arkadaşım” diyerek yorumları ateşledi. Gerçeklerin çok daha karmaşık olduğunu keşfetmesi uzun sürmedi. Senato Dış İlişkiler Komitesi’ndeki Demokrat’ın New Jersey’li Robert Menendez’in MSNBC’ye verdiği demeçte, “Nükleer silahsızlanma somunları ve cıvataları çok zor bir süreç; nükleer silahsızlanma, anlaşma sanatından çok daha zor.” kişisel diplomasi ya da TV anları için yapılmış. Cumhurbaşkanının hazırlık olmadan zirveye gitmesi gerektiğini düşünmedim. ” Analoji mükemmel değildir, ancak Hanoi zirvesinin çöküşü ve cumhurbaşkanının aniden ayrılması bana, İzlanda Reak ve Mikhail Gorbachev’in – Cenevre’deki ilk buluşmalarından itibaren kişisel kimyalarına güvenerek – İzlanda’daki Reykjavik’teki 1986 zirvesini hatırlattı. nükleer silahlar üzerindeki çelişkili konumlarının soğuk gerçeğiyle karşılaştı. Toplantıları asimetriklikle çöktü, ancak bir yıl sonra Washington’daki Orta Menzilli Nükleer Kuvvetler anlaşmasını imzaladılar. Belki de diplomatik başarısızlıklardan zor derslerin çıkarılması iyi bir alâmettir.