Ağırlık tasavvur edilemezdi, aceleci bir savunma yan hakeminden çok daha büyük bir yük, çok daha gaddarca saldırıyor ve bazen Matt Skura sadece ayakları üzerinde durmak için savaşıyor.
Bu zorlu sezon boyunca Rams’ı taşımaya yardım ederken, devasa hücum yan hakemi kendini taşımak gibi çok daha zorlu bir görevle mücadele etti.
“Bazen aklına geliyor,” diyor ağlayarak. “Suçluluk.”
Geçen bahar Skura, babası Doug’a en büyük hayranıyla biraz zaman geçirmek için Charlotte, NC’den Columbus, Ohio’ya gideceğini haber veren bir mesaj attı.
Skura, “’Hey baba, Columbus’a geliyorum, hiçbir şey olmuyor, sadece seni görmek istiyorum’ gibi bir şey yazdım” diyor.
Yine de o gecenin ilerleyen saatlerinde, kardeşi Brian’ın babalarının ziyaretçiler için yeterince iyi hissetmediğini söylemesi üzerine Matt, mesajla gezisini erteleyeceğini söyledi.
“Ona mesaj attım, ‘Hey baba, sonuçta Columbus’a gelmeyeceğim, biraz zaman ayırman senin için iyi olacak, devam eden pek çok şeyin olduğunu biliyorum…. ama seni seviyorum ve yakında konuşacağız’, diye hatırlıyor Skura.
Ertesi gün, 61 yaşındaki saygın bir ortopedi cerrahı olan Doug Skura hayatını aldı.
Ayakkabılar güzel, lirik ve şaşırtıcıydı.
NFL’nin bu sezonun başlarındaki yıllık “My Cause My Cleats” kutlaması için, Rams pivotu Matt Skura kramponlarının parlak mavi ve sarı tonlara boyanmasını ve birçok kişinin saklamayı tercih ettiği net bir mesajla süslenmesini sağladı.
Ayakkabılar, Amerikan İntiharı Önleme Vakfı’nın temalarından biri olan “Out Of The Darkness” ibaresini içeriyordu.
Kramponlar ayrıca “Douglas Skura Memorial Fund” sözlerini de içeriyordu.
Onları gören herhangi biri, süslemeleri birleştirip gerçekte ne söylediklerini anlayabilirdi. Skura cesaretle kramponlarını ruhunu ortaya çıkarmak için kullanıyordu ve Amerika’da her yıl sessizce yaklaşık 50.000 kişinin ölümüyle sonuçlanan tarif edilemez trajediyi ulusal bir sahnede herkesin önünde kabul ediyordu.
Kimse intihardan bahsetmiyor. Skura bunun hakkında konuşması gerektiğini düşünüyor. Birçok insan sevdiği biri intihar ederek öldüğünde utanç duyar. Skura, hikayesini babasını onurlandırmak için kullanmak istiyor.
İntihar kaybından kurtulanların hissettiği pek çok duygu vardır ve Skura bunlarla mücadele etmek için ahlaki bir zorunluluk hisseder.
Asılsız suçluluk hakkında konuşmak istiyor. Haksız öfkeyi gidermek istiyor. Tüm bunlar hakkında konuşmanın ne kadar doğru olduğu hakkında konuşmak istiyor.
Skura, “Babamı temsil etmek istediğim için o kramponları giymek istedim” diyor. “Son derece önemsediğim bir şeyi temsil etmek istedim. Çok trajik bir şey yaşadım – kendim ve ailem hala yaşıyor – ve bu konuda farkındalık yaratmak ve belki başka birinin bununla başa çıkmasına yardımcı olmak istedim.
Skura, sezon başlayana kadar Rams’a katılmadığı için, çok az takım arkadaşı onun hikayesini biliyordu. Programın ortasında sakatlıklar boş pozisyonlar oluşturana kadar başlangıç dizilişini kırmadığı için, çok az hayran onun adını bile biliyordu.
Ancak kramponları süslerken ve daha sonra Rams antrenman tesisinde darmadağın bir koridorda dururken bu hikaye için 50 dakikalık bir röportaja katlanan Skura, kederini yalnızca halkın tüketimi için değil, aynı zamanda kendisi ve ailesi için de cesurca açıklamayı seçti. , iyileşme sürecinin bir parçası için.
Skura, “Bu konuda konuşmanın başlı başına bir terapi gibi olduğunu öğrendim” diyor. “Bunun hakkında konuşabilmelisin, onu bastırıp tutamazsın, bunu gün ışığına çıkarma konusunda biraz gergindim, ama bu bir kişinin başka birinin hayatını kurtarmasına yardımcı olacaksa, o zaman buna değdi.
Derme çatma bir çizgide mücadele ederek, sefaletini asla bahane olarak kullanmayarak, oyunu bir kurtuluş olarak kucaklayarak, bu sezon boyunca oynadığı aynı tutkuyla çetin sınavından bahsediyor.
“Futbol sahası benim sığınağım oldu” diyor.
O sığınakta, hem fiziksel hem de zihinsel acıyla oynayabilen, inatçı bir dizi olan bir adam olarak karşılandı. Coşkulu Sean McVay, Skura’nın varlığını muhabirlere sadece üç basit cümleyle tanımlamayı seçti.
Koç, “Onun sertliği, rekabetçiliği, ilerleme isteği” dedi.
Bunların hepsi, Skura’nın parlak bir zihne ve duygusal kemiklere sahip, 1.80 boyunda, 300 kiloluk bir adam olan babası dev Doug Skura’dan öğrendiği özelliklerdir.
Skura, “Babam harika bir baba, harika bir kocaydı, çok çalışmakla ilgiliydi, ondan çok şey öğrendik” diyor.
Doug Skura, babasının kömür madenlerinde çalıştığı Canadian Rockies’de küçük bir kasaba olan Coleman, Kanada’da doğdu. Doug, zekasını ve çalışkanlığını sonunda Midwest’in en saygın ortopedi cerrahlarından biri olmak için kullandı ve burada Pittsburgh’da ve daha sonra Columbus’ta hastalara hizmet etti.
Ama bundan daha fazlası, 36 yıl boyunca Kristian’a sadık bir koca ve ön sıralarda oturan bir babaydı.
İki erkek kardeşi olan Skura, “O harika bir koca, harika bir babaydı, hayatımıza çok fazla dahil oldu” diyor.
Babası onların gençlik ligi beyzbol koçu, ilk hokey koçları, günlük yaşam koçlarıydı ve bu arada son derece baskı altındaki işiyle son derece önemli çocukluklarının arasında hokkabazlık yaparak öğretmenlik yapıyordu.
Skura, “Yaptığı fedakarlıkları biliyorduk, sabah 5:30’da kalktığını duyduk ve akşam 9’a kadar eve geldiğini görmedik… yine de tüm maçlarımıza geldi,” diyor Skura. “O tür bir babaydı.”
Oğullarını Rocky Mountain nehirlerinde yüzmeye götürür, onlara buzda balık tutmayı gösterir, onlara çalışmanın anlamını öğretirdi.
Skura’nın ortopedik cerrahi asistanı olmak için babasının izinden giden ağabeyi Brian, “Büyürken bizimle her şeyi yaptı” diyor. “Orada olmak için her zaman zaman ayırdı. Bize hayat dersleri verdi.”
Skura, Duke’ta bir futbol bursunu kabul ettiğinde, babası arabasında Duke bayrakları dalgalandırmaya başladı ve sürekli olarak üzerinde oğlunun 62 numarasının yazılı olduğu bir Duke rüzgarlık takıyordu – onu her yerde, hastanede bile takıyordu. Skura, kariyerine 2016’da Baltimore Ravens’te hazırlıksız bir serbest oyuncu olarak başladığında, babası sadece bir Ravens forması giymekle kalmadı, aynı zamanda bir keresinde Cleveland’ın rezil Dawg Pound tezahürat bölümüne gösteriş yapmaya cesaret etti.
“’Baba, dikkatli olmalısın!’ ” Skura hatırlıyor.
Doug Skura, oğullarına olan sevgisinden asla çekinmezdi. Her maç için her bilet koçanını sakladı. Her oyunun her DVD kaydını, her diske “Matt’ten büyük blok!”
Ortanca oğlu 1,80 boyunda, 305 kiloluk bir atlete dönüşmeye başladığında, babası onun gençlik gücüyle o kadar gurur duyuyordu ki, ona bazen “Matt Truck” derdi.
Daha sonra Skura, Baltimore’dan Miami’ye ve New York Giants’a gidip gelirken, hayatındaki değişmezlerden biri, tezahürat yapmayı hiç bırakmayan bir adamın metinleriydi.
Skura, “Cumartesi gecesi veya Pazar sabahı her zaman bana iyi şanslar mesajı atardı” diye hatırlıyor. “Her zaman.”
Skura bu tezahüratların sonsuza kadar süreceğini düşündü. Ama geçen kış, kar kürerken babası kaydı, düştü ve onu sarmala gönderecekmiş gibi görünen bir beyin sarsıntısı geçirdi.
Doug, yerel bir hastanedeki çok sevdiği işinden erken emekli oldu ve depresyona girdi.
Brian, “Babam işlerin değişmesinden bunalmıştı,” diyor. “İşi yoktu, çocukları büyümüş ve evi terk etmişti, tüm kimliğini kaybetmiş gibi hissediyordu.”
Skura ailesi onu yardım istemeye ikna etmeye çalıştı ama o direndi. Depresyonu büyüdükçe kendine zarar vermeyeceğine söz verdi ve ona inandılar.
Matt, “Ona yardım etmesi için çok uğraştık, kardeşlerim, annem ve ben her gün moralini yüksek tutmaya çalıştık,” diyor. “Yine de merak ediyorum, daha ne yapabilirdim?”
Uzmanlar, bir intihar kaybından kurtulan tarafından hissedilen suçluluk duygusunun yaygın olduğunu ancak yersiz olduğunu söylüyor.
İntihar önleme ve kriz danışmanlığı kaynakları
Siz veya tanıdığınız biri intihar düşünceleriyle mücadele ediyorsa, bir profesyonelden yardım isteyin ve 9-8-8’i arayın. Amerika Birleşik Devletleri’nin ülke çapındaki ilk üç haneli akıl sağlığı krizi yardım hattı 988, arayanlarla eğitimli akıl sağlığı danışmanları arasında bağlantı kuracak. Crisis Text Line’a ulaşmak için ABD ve Kanada’da 741741’e “HOME” yazıp gönderin.
Greater Los Angeles & Central Coast İcra Direktörü Louisa Rocque, “Birisi hayatının en fiziksel acısını çekiyorsa ve ona yön sorarsanız, fiziksel acıları nedeniyle size yardım edemezler” diye açıklıyor. Amerikan İntiharı Önleme Vakfı. “Aynı şey, o ağrı beynimizde olduğunda da oluyor. Kişi bu acı konusunda o kadar dar görüşlü ki, o karanlıktan bir çıkış yolu görmek zor.
Skura, 10 Mart günü öğleden sonra bir Charlotte restoranında karısıyla otururken ağlayan ağabeyinden bir telefon aldığında, ailelerinin o karanlığa giden yolu daha yeni başlıyordu.
Skura, “Ağabeyim ‘Babam kendi canına kıydı’ gibiydi” diyor. “Nasıl davranacağını bile bilmiyorsun. Sadece kontrolsüz bir şekilde ağladığımı hatırlıyorum.
Douglas Skura bir not bırakmadı, sadece ailenin sonsuza kadar soracağı sorular bıraktı.
Matt, “Onun bu kadar kalıcı bir karar verdiğini görmedim,” diyor. “Kendisine böyle bir şey yapabileceğini düşünmemiştim.”
Bir dizi duygunun eşlik ettiği bu sorular, intihar kaybından kurtulanlar için de alışılmadık bir durum değil.
Rocque, “Çoğu insan için, birinin bu şekilde geçmesinin fiziksel bir sağlık nedeni yoktur, bu nedenle bu kapanma söz konusu değildir” diyor. “Her zaman bir duygu karışımı vardır – suçluluk, öfke, üzüntü – ve bunların hiçbirinin ortadan kalkacağını gerçekten düşünmüyorum. Kaybınızın yolculuğu, sonsuza dek sürecek bir yolculuktur.”
Ancak Rocque’un belirttiği gibi, bu yolculukta size yardımcı olacak pek çok yardım var.
“Bugünlerde, babamın bana öğrettiği tüm güzel şeyler hakkında çok daha fazla düşünüyorum… çocuklarınızı sevmek, iyi bir baba olmak, halkının yanında olmak, kendini göstermek.”
– Rams hücum yan hakemi Matt Skura, babası Doug Skura’ya karşı
Siz veya tanıdığınız biri mücadele ediyorsa veya krizdeyse, 988’i arayın veya 988lifeline.org sohbet seçeneğini kullanın. Destek grupları veya şifa sohbetleri arıyorsanız, AFSP.org web sitesine bakın.
Rocque, Skura’nın sadece konuşarak büyük bir kamu hizmeti yaptığını söylüyor.
“İntiharı çevreleyen çok fazla damgalama var… sohbet etmek zor… insanlar onun hakkında konuşmaktan kaçmak istiyor, bu işlenmesi çok ağır bir konu” diyor. “Ama gerçekten çok yardımcı oluyor çünkü bunun hakkında ne kadar çok konuşursak, sohbeti o kadar normalleştiriyor ve insanların hayattaki diğer kayıplara benzemeyen bir kaybı sindirmelerine yardımcı oluyor.”
Hayatının en uzun futbol sezonu sona ererken Matt Skura bu sohbeti sürdürmeye yemin eder ve bunun Rams’ın bir üyesi olarak devam etmesini umar.
“Bu şimdiye kadar bulunduğum en sağlıklı çalışma ortamlarından biri” dedi. “McVay muazzam bir lider, ayrıca akıl sağlığı, kendinize ve birbirinize söylediğiniz sözler konusunda da muazzam. Soyunma odasında erkekler gerçekten birbirine bağlı, buradaki kültür inanılmazdı.”
Hâlâ öfke ve suçluluk duygularıyla mücadele ediyor ve hiçbir zaman tüm cevaplara sahip olamayacağını biliyor ama en büyük hayranının tezahüratları sonsuza kadar içinde yankılanarak hızla ilerliyor.
Skura, “Bugünlerde, babamın bana öğrettiği tüm güzel şeyler hakkında çok daha fazla düşünüyorum… çocuklarınızı sevmek, iyi bir baba olmak, halkınız için orada olmak, ortaya çıkmak,” diyor Skura.
Şu anda, bu korkunç trajedinin ortasında, bu kayıp sezonda, kırık bir kalbi taşıyan ilham verici kramponlarla tam da bunu yapıyor.
Matt Skura geliyor.