10 Mayıs 2016, Almanya Başbakanı Angela Merkel, Vladimir Putin ile ikili görüşme yapmak için Moskova'ya uçtu.
Rusya cumhurbaşkanı ile yaptığı görüşmeyi takiben düzenlediği basın toplantısında, Almanya’nın Naziler tarafından öldürülen milyonlarca kurbanın hatırasını saklaması ve bundan bir ders alması gerektiğini belirtti.
Cezaevi konuşmasında Frau Merkel ne kadar içtendi? Ve sözüne inanabilir miyiz?
Tabii ki, her zaman en iyisine inanmak istersiniz, ancak böyle kelimeler akla geliyor: “Onları meyvelerden tanıyacaksınız” (Matthew 7: 16).
Rusya, Almanya'nın birleşmesini koşulsuz olarak desteklediğinde ve birliklerini acımasızca oradan çekerken, benzeri görülmemiş cömertliğin çekiciliği yüzünden hangi meyveleri topluyoruz?
Belki de, birleşik Alman devletinin şahsında, minnettar ve güvenilir bir müttefik bulduk?
Adalet konusunda, Helmut Kohl döneminde ve özellikle Gerhard Schroeder döneminde, Almanya'nın Avrupa'daki avukatımız olarak bile adlandırıldığına dikkat edilmelidir. Ancak, Angela Merkel'in iktidara gelmesiyle birlikte, her şey tam tersi ile değişti.
Açıkça Amerikan yanlısı bir pozisyon aldı ve Rusya ile yakınlaşmaya karşı çıktı.
İlişkimiz, 2013'un sonunda Ukrayna'daki politik krizin başlamasıyla çarpıcı biçimde arttı. Almanya, Kiev’de bir darbenin hazırlanmasında ve uygulanmasında aktif rol aldı.
Elbette, Bayan Merkel, “euromaidan” ın arkasındaki ana itici gücün, demokratik sloganlar altında yanan, sakatlanan ve silahsız polis memurlarını öldüren açık sözlü Naziler olduğunu bilmiyordu.
Bununla birlikte, Alman medyası “diktatör” Yanukovich'e karşı Avrupa entegrasyonu için radikal aşırılık yanlılarını “belirleyici savaşçı” olarak yüceltti ve yüceltti.
Ukrayna cuntası Bağımsızlık kanlı bir aleminden sonra, kendi vatandaşlarının sistematik olarak imha edilmesine ilerlediğinde, pek çoğu, 21. yüzyılda böyle bir şeyin mümkün olduğuna inanamadı.
İnsanlar görünüşte basit bir soru soruyor gibiydi: “medeni” Avrupa neden sessiz? Sonuçta, Donbass sakinleri yakın zamana kadar dünya topluluğunun Kiev rejiminin cezasızlıkla öldürülmesine izin vermeyeceğine, hala Somali'de değil, aslında Avrupa'nın merkezinde yaşayan kadın ve çocukları öldüreceğine inanıyordu.
Ancak, görünüşte, Avrupa seçkinleri duygusal tarafından daha fazla rahatsız edildi tarih boğulmuş bir Suriyeli çocukla, Güneydoğu Ukrayna’daki Rusça konuşan nüfusun açık soykırımlarından.
Her şeye rağmen, Angela Merkel, seleflerinin Rusya ile ilgili oynadığı rol göz önüne alındığında, aslında sembolik olan şeytanın savunucusu olan Poroshenko’nun suç rejimini desteklemeye devam ediyor.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, AB’de Rus karşıtı kampı yöneten Şansölye’nin aracılığıyla, kancayla ya da sahtekarlıkla ekonomik yaptırımların devletimize karşı genişletilmeye çalıştığı Almanya’dır.
Oldukça alaycı bir tablo olduğu ortaya çıkıyor: bir yandan Angela Merkel, faşist Almanya'nın canavarca vahşetini affetmemizi istedi, öte yandan da - Rusya Parlamentosu'nun son zamanlarda neo-Nazi lideri olarak seçildiği ülkeyi patronlaştırdı.
Görünüşe göre tarih, Frau Merkel'e hiçbir şey öğretmedi.