Gorgias kimdir? Sicilya adası doğumlu büyük bir hatip olarak tanınan Sokrat öncesi Yunan filozof ve sofistin yaşamı ve felsefesi hakkında bilgiler.
Gorgias (c.487 – 376 BC) Sicilya’dan bir Yunan Sokrat öncesi filozof, hatip ve retorisyendi. Protagoras ile birlikte, ilk nesil sofistlerin ana figürlerinden biriydi.
Hem Platon hem de Aristoteles, Gorgias’ı, asıl amacı gerçek bir filozof olarak değil de, bilge ve zeki görünerek para kazanmak olan (“sofistliğin” aşağılayıcı anlamında) yalnızca bir sofist olarak etiketleyerek şiddetle eleştirdiler. Bununla birlikte, inkar edilemez derecede etkiliydi ve retorik yeniliklerini memleketi Sicilya’dan Atina ve Attika’ya getirerek, Attika lehçesinin edebi nesir dili olarak yayılmasına da katkıda bulundu.
Hayatı
Gorgias, MÖ 487 (veya muhtemelen MÖ 483) civarında Sicilya’da bir Yunan kolonisi olan Leontini’de doğdu. Babasının adı Charmantides’ti ve en az iki kardeşi vardı, bir erkek kardeşi Herodicus ve bir kız kardeşi (isimsiz). Sadece birkaç yaş daha genç olmasına rağmen, gençliğinde Empedokles’in öğrencisi olmuş olabilir. Elealı Zeno’nun eserlerine aşinaydı ve kendi paradokslarını (özellikle “harekete karşı argümanlar” olarak adlandırılanları) kendi çalışmasında kullandı.
427’de gönderildiğinde zaten altmışlarındaydı. C. Siraküza’nın komşularının saldırganlığına karşı Atina’dan koruma talep etmek için yurttaşları tarafından bir elçilik önünde Atina’ya. Görevini tamamladıktan sonra, muhtemelen hitabet tarzının muazzam popülaritesi ve performanslarından ve retorik derslerinden elde edebileceği karlar nedeniyle Atina’ya yerleşti.
Diğer Sofistler gibi, o da bir gezgindi, çeşitli şehirlerde pratik yapıyordu ve Olympia ve Delphi’nin büyük Pan-Helenik merkezlerinde retorik hünerlerini halka sergiliyor (izleyicilerden gelen soruları merak etmek ve doğaçlama cevaplar vermek dahil) ve önemli ücretler alıyorlardı. eserleri. talimatlar ve eylemler. Onun çiçekli, kafiyeli tarzı dinleyicilerini büyülemiş gibiydi ve ikna gücü efsaneviydi.
Atina’daki seçkin öğrencileri arasında İsokrates (MÖ 436-338, zamanının en büyük ve en etkili hatiplerinden biri), Critias (MÖ 460-403, Atina’nın Otuz Tiranları olarak adlandırılanların önde gelen üyelerinden), Alcibiades (MÖ 460-403) vardı. MÖ 450 – 404, önde gelen Atinalı devlet adamı, hatip ve general), Thucydides (MÖ 460 – 395, önemli bir tarihçi), Agathon (MÖ 48 – 400, popüler bir trajik şair) ve Perikles (c. 495 – 429, önde gelen ve etkili bir devlet adamı, hatip ve Atina generali).
Gorgias’ın MÖ 375 civarında Teselya’daki Larissa’da ölmeden önce yüz yaşına kadar yaşadığı söylenir. C. veya MÖ 376. Ölümü sırasında, halka açık bir tapınak için kendi altın heykelini yaptırmaya yetecek kadar hatırı sayılır bir servet biriktirmişti.
Çalışmaları ve Felsefesi
Gorgias, memleketi Sicilya’nın retoriğini Atina ve Attika’ya nakletti ve bu süreçte Attika lehçesinin edebi nesir dili olarak yayılmasına katkıda bulundu. Yapı ve süslemeyi içeren retorik yeniliklere ve “sofistliğin babası” olarak etiketlendiği paradoksların ve paradoksal ifadelerin tanıtımına yol açtı. Onun retorik eserleri (“Helen’in Encomium’u“, “Palamedes’in Savunması” ve “Epitaphios” da dahil olmak üzere) bize bir retorik talimat kılavuzu olan “Technai” adlı bir çalışma aracılığıyla ulaşmaktadır.
Protagoras gibi diğer sofistlerin aksine, Gorgias, erdemin mutlak bir biçimi olmadığına, aksine her duruma göre olduğuna inanarak, arete (veya erdem) öğretmeyi iddia etmedi. Retoriğin diğer tüm bilimlerin kralı olduğuna inanıyordu, çünkü herhangi bir eylem planını ikna etme yeteneğine sahipti. Bu nedenle, retoriğin doğası ve değeri hakkındaki tartışmaların çoğu Gorgias ile başlamıştır. Platon (Gorgias’ın en büyük eleştirmenlerinden biri), retoriğin cahillere bir gruba bir uzmandan daha bilgili görünme gücü verdiğini ve Gorgias’ın yalnızca başkalarını eğlendiren bir konuşmacı olduğunu öne sürdüğünde, Gorgias’a doğrudan karşı çıkıyordu. gerçek meseleler hakkında hakikati öğrenmenin gereksiz olduğuna inanarak belagatli sözleri.
Kayıp bir eser, “Doğa Üzerine” veya “Varolmama Üzerine“, Gorgias’ın Metafizik’teki birkaç denemesinden biriydi. Bizim için yalnızca Sextus Empiricus (MS 2. veya 3. yüzyıl) ve diğerlerinin açıklamalarında mevcuttur ve Eleatic Okulu’nun ve özellikle Parmenides’in hem reddi hem de parodisi olması amaçlanan, genel olarak şüpheci bir görünümdür. Genellikle üç noktalı bir argüman olarak sunulur:
- hiçbir şey yoktur;
- bir şey varsa bile, onun hakkında hiçbir şey bilinemez;
- onun hakkında bir şey bilinebilse bile, onun hakkındaki bilgi başkalarına iletilemez.
Amacı, varlığın tek, değişmez ve zamansız olduğunu kanıtlamanın, varlığın hiçbir şekilde var olmadığını kanıtlamak kadar kolay olduğunu göstermekti.