İşim gücüm var tabii, aklımda da bu akşamki Barcelona maçı. Bu adamlar fena sızdılar dünyama, her yıl, azar azar. Fenerbahçe "küt" diye girmişti dünyama oysa. Ya da dünyaya birlikte girmiştik "küt" diye mi demeliydim?!
İş güç dedim ya, aklımdaki maçın ilk yarısını izleyemedim, geç geldim eve. Barcelona'nın Semih'i gözüyle baktığım Bojan'cığım atmış golünü "tak tak" 16'da. Ah tüh kaçırmışım golü derken, ikinci devrenin başında durağan görünen o futbol yüzünden, hah gecenin tek golünü de göremedin iyi mi diye hayıflandım kendi kendime.
Sonra benim sevgimi karşılıksız bırakmayan Pedro koca bir sürpriz yaparak bana, ummadığım anda ağların en olmayacak yerini titretti, kondurdu golünü! En son da Toure, "Aslı'm gelmiş, yorgun argın, bir gol de benden!" diyerek, biraz elli kollu da olsa (!) skor tabelasını son kez değiştirdi, sağolsun.
Kıymetimi bilen takım şu Barcelona, seviyorlar, anlıyorlar beni!
Kızlar!
Onların bugün kaldırdığı o kupa yalnızca onlara armağan olsun.
Ben sevinme hakkımı devrediyorum hepsine, nefeslerine sağlık!