Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) 19. Ulusal Kongresi'nin açılışında Xi Jinping'in konuşmasını izleyen herkes, mesajı net bir şekilde aldı: Yeni bir dönem başlamakta...
Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) 19. Ulusal Kongresi'nin açılışında Xi Jinping'in konuşmasını izleyen herkes, mesajı net bir şekilde aldı: Yeni bir dönem başlamakta.
Xi'nin Çin’e özgü sosyalizmin yeni bir döneme girdiğine dair bildirisinin merkezinde yer alan önerme 36 yıldır devam eden Çin toplumunun "temel çelişkisinin" değiştiği oldu. Bu tüm manzarayı etkileyen bir değişim.
Xinhua Haber Ajansı’nın haberine göre "Temel çelişki" Çinlilerin çoğunluğunun ilkokuldan tanıdıkları bir terimdir, ancak yalnızca çok az sayıda yabancıyla, Marksizm uzmanı, görünüşte belirsiz olan bu siyasi jargonu bilir. Marksistler diyalektik materyalizmle dünyayı yorumlarlar. Çelişkiler - ya da "dinamik karşıt kuvvetler" - toplumda her yerde bulunur ve toplumsal değişime neden olur. Temel çelişki, bir toplumu tanımlayan şeydir. Temel çelişkiyi tanımlayarak ve çözerek toplum barış içinde gelişir. Çözümsüz kaldığı zaman, Marx'ın öngördüğü gibi, temel çelişki kaosa ve sonunda da devrime yol açabilir.
1949'da iktidara geldiğinden beri, Çin Komünist Partisi temel çelişkiyi tespit etmekte ve zaman ve çelişkiler değiştikçe, yanıt olarak yeni politikalar hazırlamaktadır. 1949’dan hemen sonra “halk ile emperyalizm, feodalizm ve Kuomintang güçlerinin kalıntıları arasında olan” temel çelişki, ülkenin her tarafında uzun süren toplumsal altüst oluşlara yol açan “proletarya ile burjuva arasındaki” çelişkiye dönüştü.
TEMEL ÇELİŞKİ
1981'de Çin Komünist Partisi, temel çelişkinin "insanların giderek büyüyen maddi ve kültürel ihtiyaçları ile geri kalmış toplumsal üretim" arasında olduğu değerlendirmesi yaptı. Temel çelişkinin değiştiğine yönelik bu saptama, reform ve dışa açılma politikalarının merkezinde yer aldı. Ekonomiyi temelde büyüme yoluyla kalkındırmak, ÇKP tarafından "merkezi görev olarak kabul edildi. O dönemde, üretimi dönüştürmek için sihirli bir mermi olarak görülen piyasa ekonomisi reformları, benzeri görülmemiş bir ölçekte uygulandı. Gerisi, herkesin iyi bildiği bir hikaye. Çin ekonomisi, otuz yol boyunca yılda ortalama %10 büyüyerek dünyanın ikinci büyük ekonomisi haline geldi. Çin dünyanın imalat merkezi oldu. 1981 yılında ülkede oldukça zor bulunan temel tüketim malları bugün ülkenin her yerinde bol miktarda var.
“Made-in-China” listesi bugünlerde daha sofistike ürünleri içererek sürekli genişliyor. Tırnak boyutunda bilgisayar çiplerinden, jumbo jetler ve hızlı trenlere kadar her şeyin üretimini yapan dünyanın fabrikası şimdilerde dünyanın laboratuarı ve pazarı haline geldi. Dev İnternet şirketleri en gelişmiş mobil teknolojilerle patlayan tüketici talebi ile ortaya çıktı. "Geri kalmış sosyal üretim" dönemi tamamen sona erdi.
Xi’nin yeni temel çelişkinin “dengesiz ve yetersiz gelişme ile halkın daha iyi bir yaşam için giderek artan ihtiyaçları arasındaki çelişki” haline geldiğini söyledi.
Ancak zenginlik ile yeni istekler ortaya çıkıyor: Oxford'da veya Cambridge'de bir eğitim, California'da bir tatil, Sidney'de bir villa gibi. Yurtdışında daha iyi bir yaşam talebi, bu isteklerin yurtiçinde tatmin edilememesinden kaynaklanmaktadır. En üst seviyede eğitim ulaşılabilir değil ya da yetersiz. En iyi hastanelerde uzun bekleme listeleri bulunuyor. Turistik bölgeler kalabalık ve orada hizmetlerin insanların beklentileri ile aynı hızda ilerlemesi pek mümkün değil. Büyük ilerlemelere rağmen kirli hava hala önemli bir problem olmaya devam ediyor. Birçok Parti temsilcisinin kongre boyunca kaldıkları Beijing'in merkezindeki Jingxi Oteli içindeki bir mağazada, elektrikli filtreye sahip yüz maskeleri 398 yuana (60 ABD doları) satılıyor. Sokaklarda “Sağlığınız için havanın kirli olduğu günlerde lütfen maske takın” işaretleri bulunuyor. Jingxi'nin dışında eski, sıradan daireler metrekare başına 80.000 yuan'dan fazlaya satılıyor.
Xi “Halkın daha iyi bir hayat yaşaması için karşılanması gereken ihtiyaçlar giderek daha fazla artıyor. Sadece maddi ve kültürel ihtiyaçları için değil; demokrasi, hukukun üstünlüğü, adalet, güvenlik ve daha iyi bir çevre için de halkın talepleri artıyor” dedi.
ORTAK REFAH
Karl Marx'ın yaklaşık 150 yıl önce söylediği gibi, halkın çoğunluğuna hizmet etmek, sosyalizmi sadece seçilmiş bir azınlığın çıkarlarını koruyan kapitalizmden ayıran şey. Ortak refah, sosyalizmin ayırıcı özelliği.
Çin’de bölgeler arasındaki kalkınma farklılıkları oldukça fazla. Delegeleri Perşembe günü Xi’nin panel toplantısında katılan güneybatıdaki dağlık Guizhou Eyaletinin hane halkı gelirleri çok düşük düzeyde. Bir temsilci, Xi'ye yerel bir likörün yalnızca 99 yuan karşılığında sattığını söylediğinde Xi "Ucuz değil! ... Çok pahalı olursa o kadar popüler olmayabilir" dedi.
Guizhou'daki ortalama gelir geçen yıl Şanghay'ın üçte birinden daha az 15.121 yuan düzeyindeydi. Ülkenin en zengin üç kişisinin - ikisi İnternet gurusu ve bir emlak zengini - her biri 30 milyar doların üzerinde bir servete sahip. Bu arada, milyonlarca insan günde bir dolardan daha azı ile yaşamaya uğraşıyor.
ÇKP’nin politikası, bölgeler ve sektörler arasında daha dengeli ve daha kaliteli bir gelişme sağlamayı amaçlıyor ve temel çelişki değişine kadar da politikanın bu şekilde kalması bekleniyor. Xi, Çin’in sosyalizmin ilk aşamasında çok uzun süre kalacağını ve gelişmekte olan bir ülke olarak Çin'in uluslararası statüsünün değişmediğini belirtiyor.
Xi’nin iki aşamalı kalkınma stratejisi, Çin'i 21. yüzyıl ortasına kadar "büyük bir modern sosyalist ülke" haline getirme hedefiyle 30 yıllık dönemi kapsıyor.
Sadece müreffeh, güçlü, demokratik, kültürel açıdan gelişmiş, ahenkli, güzel bir Çin, sosyalizmin bir sonraki aşamasına geçmeye hazır olacak.
Odatv.com