Novgorod-Seversky'nin Polovtsy ile savaşı. Soldaki Novgorod bir yaylı tüfek kullanıyor. Rodziwill Chronicle / runivers.ru'dan Örnek
Eski Rus savaşçıları aktif olarak atma kullandı silâh her türlü - yay, sokak vb. Rati ile donanmış, ilk yaylı tüfek ya da öz oklar ortaya çıktı. Savaş özellikleri yüksek olan bu tür silahlar belli bir dağılım elde etmiş ve gelecek birkaç yüzyıl boyunca alakalı kalmıştır.
Menşe sorunu
Eski Rus tatar yayının kaynağı eskiden tartışmalı bir konu. Bir süredir Volga Bulgarlardan bu tür silahları ödünç alma versiyonu çok popülerdi. Bu, on dördüncü yüzyılın ikinci yarısının silahlı çatışmaları sırasında meydana geldi.
Ancak, yıllıklar kendiliğinden ok kullanımına dair daha erken kanıtlar içermektedir. Yıllık verilerini doğrulayan birçok arkeolojik bulgu da bilinmektedir. Bundan dolayı, ilk benlik oklarının ortaya çıkışı ve gelişimi dönemi XII. Yüzyıla taşınabildi. Ayrıca, kronikler ve buluntular netleştirilmeyi mümkün kıldı tarih Eski Rus silah atıyor.
XV. Yüzyılın başında Avrupa tatar yayı. Rusya'da da benzer tasarımlar kullanıldı. Fotoğraf V. Shpakovsky'nin izniyle
Öz okların ilk sözleri, 12. yüzyılda ikinci yarının olaylarının açıklamalarında Nikon ve Radziwill'de yer almaktadır. Bu tür silahların kullanımı ile savaşlar Novgorod ve Çernigov'da gerçekleşti, bu da o zamanki dağılımının yaklaşık alanını tahmin etmemizi sağlıyor. Yıllıklarda silahların tasarımını doğru gösteren çizimler var.
Mevcut veriler, Eski Rusya’nın batı komşularından tatar yayı ödünç aldığını gösteriyor. O zamana kadar Avrupa'da yaylı yaylar yaygındı ve Rus savaşçılar onları kaçıramazdı. Bu nedenle, "Bulgarca" versiyonu imkansız görünüyor.
Kısa Tarihçe
Rus beylikleri topraklarındaki çeşitli arkeolojik komplekslerde, birçok yaylı tüfek ucu, öz okların parçaları vb. Bulundu. Bununla birlikte, bazı bulgular büyük ilgi çekmektedir. Böylece, İzyaslavl şehrini keşfederken, köprüyü germek için kullanılan bir kemer kancasının bulunduğu bir atıcının kalıntılarını buldular. Şehir, en geç 1241'ten yok edildi ve bu zamana kadar savunucularının öz okları vardı. İzyaslav tatar yayının kancasının, bu tür Avrupa'daki en eski şeylerden biri olması ilginçtir.
Kemer kanca düzeni Izyaslavl'dan. Ürünün baş kısmı (solda) diğer ucunda perçinlerle tespit edildi - bir pruva için iki kanca. Şekil Okçuluk-sila.ru
Aynı dönemde, Rus tüfeklerinin yerli kroniklerde de söylenmeye devam etmesi; Yabancı kroniklerde ilk referanslar da ortaya çıkıyor. Kısa süre sonra, tatar yayı kroniklerin sürekli bir “kahramanı” haline geliyor ve onlara örnekler veriyor. Bu tür silahlar önümüzdeki iki yüzyıl boyunca tüm büyük savaşlarda aktif olarak kullanıldı.
Silah seslerine ilişkin ilginç sözler, Tokhtamysh birlikleri ile Moskova savaşlarının açıklamalarında bulunur. Gelecekte, annals göre, tatar yayları aktif bir savunma silahı olarak kullanılmıştır. Bu süre hem tabancaların hem de daha büyük sabit veya taşınabilir ürünlerin referanslarını ve açıklamalarını içerir. Onların yardımıyla, arttırılmış dövme cıvatalar veya kesme taşları atılmıştır.
Ordudaki tatar yaylarının son sözleri 15. yüzyılın sonlarına ait belgelerdedir. 1478'te Ivan III, top ve bilardo silahlarıyla donatılmış Novgorod'a bir ordu gönderdi. 1486’te, Rus büyükelçisi Georgy Perkamot, Milan makamlarına Rusya’yı anlattı. Almanların daha önce Ruslara Rus silah ve tüfek getirdiğini ve bu silahların yaygın olduğunu belirtti.
Gelecekte, kendi kendine oklar yalnızca depolama birimleri olarak adlandırılır. Özellikle, XVII. Yüzyılda derlenen Boris Godunov ve Armory mülklerinin envanterlerinde bulunmaktadırlar. Anlaşılan bunlar, stokların derlenmesinden çok önce yapılan saygın yaştaki ürünlerdi.
Geç dönemin öz atıcı. "Rus Kuvvetlerinin Kıyafetlerinin ve Silahlarının Tarihsel Açıklaması" ndan Örnekleme A.V. Viskovatov
Rus tatar yayının askerlerde Avrupa tatar yayından biraz daha erken kullanıldığına inanılıyor. Bununla birlikte, söz konusu eksiklik her zaman silahların sömürülmemesiyle ilişkili değildir. Bununla birlikte, doğrudan kanıt eksikliği, mevcut tabloyu düzeltmemize izin vermiyor.
Bu konuda kesin bir bilgi yoktur, ancak tatar yayının Asla Eski Rus ordusunun büyük bir silahı olmadığı bilinmektedir. Rakamlar açısından, üretimi daha kolay olan yaylara ciddi şekilde değersizdi. Kazılar sırasında önemli sayıda ok ve tatar yayı cıvatası bulundu, ancak ikincisinin oranı yüzde 2-5 değerini geçmiyor. Toplam sayıları
tasarım Özellikleri
Maalesef, kronik kişiler silah seslerinin tam bir teknik tanımını bırakmamışlardır, ancak bazı kronikler bu tür silahları gösteren çizimler içermektedir. Çok doğru değiller, ancak yine de bazı sonuçların çıkarılmasına izin veriyorlar. Ek olarak, tatar yayının yapımını, mühimmatını ve atıcının ekipmanında bulunan yardımcı cihazları gösteren arkeolojik buluntular vardır.
Tatar yayı Rus üretiminin bir başka versiyonu. "Rus Kuvvetlerinin Kıyafetlerinin ve Silahlarının Tarihsel Açıklaması" ndan Örnekleme A.V. Viskovatov
Tasarımları gereği, Rus öz okları yabancı yaylı tüfeklere olabildiğince yakındı. Aynı mimari kullanıldı; çeşitli yeni gelişmeler düzenli olarak ödünç alındı ve tanıtıldı. Aynı zamanda, bazı çözümler muhtemelen kullanılmamış veya burada yaygın olarak kullanılmamıştır.
Tasarımın temeli ahşap pulluk (yatak) ve demir, çelik veya boynuzlu yaydı. Tetik mekanizması en basit kol dayanıyordu. Böyle bir tasarım farklı ölçeklerde - hem el silahları şeklinde hem de kale duvarları için bir şövale sistemi olarak yapılabilir. Arkeolojik buluntular, Rusya'da bir kemer kancasıyla çekilen tatar yaylarının bulunduğunu gösteriyor. Ayrıca, dişli döner mekanizmalı silahların varlığını üstlenmenin de bir nedeni vardır. Görünüşe göre, keçi bacak bağı yabancı silahlardan ödünç alındı.
Kendiliğinden oklar ve bir cıvata. Çizim F.G. "Rus devletinin antikaları" için Solntseva
Ateşli silah için ana mühimmat, ahşap direğe ve metal bir uca dayanan bir cıvata idi. Tasarımlarıyla, Rus yapımı tatar yayı okları yabancılara benziyordu. Zamanla, cıvatanın tasarımı, mücadele niteliklerini arttırmaya izin veren bazı değişikliklerden geçti.
Erken dönemlerin cıvataları, mile sürülen uç tiplerinin uçlarına sahiptir. Ucu kütlesi 20-40 g'yi geçmedi XIV. Bir kol ile yaygın ipuçları başladı. 40-50'e kadar daha güçlüydü ve daha ağırdı.
Bulgulardan, uç şeklindeki kademeli bir değişiklik gözlemlenebilir. En eski örnekler akut üçgen şekle ve kare kesite sahipti. Sonra uçların uzaması azaldı ve bölüm bir eşkenar dörtgene dönüştü. Sonra eşkenar dörtgen ipuçları ortaya çıktı. Defne şeklindeki ürünler vardı - eşkenar dörtgen veya düz bir kesime sahip olabilirlerdi.
XII-XV. Yüzyılların tatar yayı ok uçlarının çeşitleri. "El silah atma" den Tablo A.F. medvedev
Tatar yayı uçlarının şeklindeki değişimin, zırhın gelişimi ile doğrudan ilişkili olduğunu görmek kolaydır. Kare kesitli sivri uçlu üçgen uç zincir postaya karşı etkiliydi, ancak plaka zırhının gelişi ve yayılmasıyla eşkenar dörtgene yol açtı. Bu, öz okların düşmanın gerçek zırhına karşı maksimum etkinliğini göstermesini sağladı.
Böylece, el silahı, düşmanın korunan piyadeleri veya süvarileriyle mücadelenin ana aracı olarak kabul edildi. Ağır şövale tatar yayları sırayla taşları kullandı - kaleye saldıran insan gücü birikimlerine karşı uygun bir araç. Nispeten küçük sayılara rağmen, her türlü oklar, farklı koşullarda düşmana karşı mücadeleye belirli bir katkı yaptı.
Savaştan avlanmaya
Yurtdışında ve Eski Rusya'da, kendi kendine oklar başlangıçta askeri silah olarak kullanıldı. Bu durumu birkaç yüzyıl boyunca korudular ve durum ancak ilk ateşli silahların ortaya çıkmasıyla değişti. Silahşörler gıcırdıyor ve ilk önce tatar yaylarını değiştirdiler ve ardından onları eski silahlar olarak tamamen kullandılar.
XVI. Yüzyılın yabancı av tatar yayı. Tasarım, savaş sistemlerindeki tüm önemli gelişmeleri kullanır; Eski Rus silah ustaları tarafından yönetiliyor. Fotoğraf V. Shpakovsky'nin izniyle
Zamanla, tatar yayı sadece askeri bir silah olmaktan çıktı ve avcılıkta ustalaştı. Orduyu terk ettikten sonra avcı cephanesinde kaldı ve yeni bir kapasitede hizmet vermeye devam etti. Ancak, askeri silahlarda olduğu gibi, avcılık sistemleri sınırlı bir dağılıma sahipti. Tatar yayı, tüm alanlardaki potansiyelini sınırlayan göreceli karmaşıklık ile ayırt edildi.
İlerlemenin ön saflarında
Eski Rus tatar yayının bir bütün olarak diğer silahların kaderini tekrarladığını görmek kolaydır. Bu ürün yabancı ordulardan ödünç alındı ve kendi ihtiyaçları doğrultusunda tanıtıldı. Mümkün olduğu ölçüde, bağımsız arıtma yapıldı ya da yabancı çözümler ödünç alındı. Bu nedenle, silah her zaman mevcut gereksinimlere karşılık geldi ve savaşçıların savaş görevlerini başarıyla çözmelerini sağladı. Bununla birlikte, temel olarak yeni bir silahın ortaya çıkması ve yayılması, itici sistemlerin potansiyelini ve potansiyellerini etkiledi.
Tatar yayı, Eski Rusya'nın askeri tarihinde belirli bir iz bıraktı. Daha sonra avcılıkta uygulama buldu ve şimdiye kadar bir spor malzemesi haline geldi. Tüm bunlarla birlikte, yaylı tüfek, tasarımının büyük bir potansiyele sahip olduğunu doğruladı. Ve ödünç almak gerekli ve kullanışlıdır - eğer akıllıca alır ve uygularsanız.