Göz kenarlarının yanındaki çizgilere saçılan ekmek kırıntılarını yiyemedi kuşlar. Yüzemedi balıklar gülümseyen gamze çukurunda. Hayat bulamadılar o yüzde. Gerçeğini gizlemekten yorulmadı mı insan? Duyguyu hapsederek yaşayamayacağını anlamadı mı? Samimiyetin tadına varamadı ki o! Düşüncelerini kapatmak, yansıtmamak istedi sadece. En az yara nasıl alınır dedi ve havayla irtibatını kesti sonunda. O taze, ferah havayla bir tanışamadı. Belki yaralanmadı ama hiç de uçlarda mutlu olmadı. Sadece var oldu o zaman içinde.