Berlin – Berlin Senatosu’nun 1961’den beri eski Stalinallee’nin ve Tiergarten’deki Hansaviertel’in dünya mirası alanları listesine eklenmesi için başvurmasının zamanı gelmişti. Neredeyse hiç direnç olmamalıdır. Bu iki mahalle arasındaki benzersiz kontrast, her çocuğa Soğuk Savaş’ın iki askeri süper gücün çarpışmasından daha fazlası olduğunu gösterir. Doğudaki devasa Magistrale’nin bileşimi ve gökdelenlerin, blokların ve tek ailelik evlerin gevşek yeşil mahallesi, en küçük kapı koluna kadar sosyal ideallerin, siyasi meşrulaştırma stratejilerinin ve ekonomik modellerin şiddetli rekabetini gösteriyor. İstatistik Evi’ndeki “İki Alman Mimarisi 1949 – 1989” sergisine bir göz atın.
Doğu Berlin’de, Stalinallee’nin inşası, anıtsal-tarihsel biçimiyle komünistlerin ulusal çapta işçi dairelerine demir atmasına ve aynı zamanda sosyalist yeni başlangıcına işaret eden SED’in emriyle 1951 gibi erken bir tarihte başladı. SED’e karşı işçi ayaklanmasının 1953’te Stalinallee’de başlaması, 1989’a kadar onların travmasıydı. Batı Berlin ayrıca 1951’den beri bir vitrin projesi planlıyordu: Interbau 1957’de Hansaviertel’de açıldı. 50’den fazla en iyi uluslararası mimar ve bahçıvan tarafından tasarlanan batılı, güçlü sosyal demokrat “Uluslararası Tarzın” ve bireysel özgürlük vaadinin bir sembolü oldu. Yaklaşık 1,3 milyon ziyaretçinin en az üçte biri Doğu Berlin, Doğu Almanya ve Doğu Bloku’ndan geldi. 1959’dan bu yana Stalinallee’nin ikinci inşa aşamasını şekillendiren Doğu modernizmi, nihayetinde Batı Berlin’deki Hansaviertel’in bir çocuğuydu.