Bir gün İbrahim Ethem tenha bir deniz kıyısında oturmuş iğneye ipliği takarak hırkasını dikiyordu. Yanına bir emir geldi.
Emir, İbrahim Ethem'in padişahlığı dönemindeki adamlarındandı. İbrahim Ethem'in böylesine kendi kendine hırkasını diktiğini görünce şaşırdı.
“Öylesine yüce bir sultanlığı bırak da gel böyle fakirane bir hayata razı ol. Bu nasıl bir iş,” diye düşündü.
Emir'in bu düşüncesini anlayan İbrahim Ethem elindeki iğneyi, denize fırlatıp attı. Biraz sonra ağızlarında altından iğnelerle yüzlerce balık deniz kıyısına yığıldı. Her biri:
“Ya şeyh iğneni al lütfen!” diye sesleniyordu.
Bunun üzerine İbrahim Ethem Emir'e dönerek:
“Ey emir daimi olan gönül sultanlığı mı daha iyi, yoksa öylesine bayağı bir sultanlık mı?!” diye sordu. Emir düşüncesinden dolayı mahcup oldu.