Bu tam da jeopolitik "ortaklarımız" bugün ne yapıyor. Onların eylemleriyle ilgili konuşma, haftalık "Kırım Cumhuriyeti" röportajında gerçekleşti.
UKRAYNA HAKKINDA: “150 adamı Avrupa entegrasyonuyla ilgileniyor”
- Meraklı gözlerinde, Ukrayna’nın şu anki siyasi yaşamında neler oluyor: “Turuncu” yerine bölgesel güçlerin gelmesi ülke için bir artı mı?
- Bölgeler Partisi'nin gelişinin Ukrayna için olumlu olduğunu düşünmek istiyorum. Gerçekten de, Rusya Federasyonu ile ilişkiler daha sıcak hale geldi. Viktor Yanukoviç Karadeniz ile ilgili bir anlaşma imzaladı donanmave çok iyi. Ancak aşağıdaki adımlar henüz atılmamıştır: Ukrayna henüz Gümrük Birliği'ne katılmamıştır, ekonomik işbirliğinin geliştirilmesi de yeterince hızlı değildir ve büyük ölçüde Ukrayna'nın menfaatlerine zarar vermektedir.
Elbette, Avrupa entegrasyonuyla ilgili tüm bu konuşma elbette iyidir, sadece Ukraynalı politikacılar en önemli şeyi eklemeyi unuturlar: yüz elli kişi Avrupa'ya entegre olmak ister - büyük iş ve politik elit, Ukrayna'nın geri kalanı kimse istemez. Bu basit bir ekonomik mantıktır: Avrupa'da hiçbir Ukrayna malına ihtiyaç duyulmaz. Ve doğuda - Rusya'da ve eski SSCB'nin diğer ülkelerinde - çok büyük bir satış pazarı var.
SSCB'nin çöküşü hakkında: "Gorbaçov yargılanmalı"
- En politik ifadelerinden biri Mikhail Gorbaçov'un Sovyetler Birliği'nin çöküşü için yargılanması gerektiği. Neden?
- Gorbaçov, SSCB cumhurbaşkanının yeminini ihlal ettiğinde (burada dürüstlüğün korunması, insanlara hizmet etme konusunda somut sözler olduğu için), cumhurbaşkanının görevlerini yasal bir temele dayandırmadığı için reddetti. Belovezhskaya Pushcha'da üç kişi toplandı ve Sovyetler Birliği'nin tüm yasalarına aykırı olarak orijinalleri hala bulunmayan bazı belgeler imzaladı. Başkan ne yapacaktı? Oraya özel kuvvetler göndermek için - Sovyetler Birliği Anayasasını ihlal edenleri tutuklamak ve SSCB'nin başkanı olarak ben halk tarafından seçildiğimi, insanlara hizmet ettiğimi ve dolayısıyla devletimizi yok etmeye çalışan herkesi zulmettiğini ilan etmek için. Ve cumhurbaşkanı olarak, sadece cesedim aracılığıyla istifaya zorlanabiliyorum, Kremlin'deyim, bu yüzden Sovyetler Birliği'ni yok etmek isteyenler Kremlin'e hoş geldiniz, önce beni öldür. Sadece bu şekilde. Bunun yerine istifasını ilan etti, sonra yine Sovyetler Birliği Anayasası'na aykırı olarak, Yüksek Sovyeti SSCB'nin dağılması için oy kullanmaya zorladı. Gerçek şu ki, Yüksek Kurul böyle bir yetkilere sahip değildi. Bu sadece SSCB Halk Vekilleri Kongresi tarafından yapılmalıydı. Bir memurun bu tür eylemleri ihanet olarak nitelenebilir. Bu nedenle Gorbaçov yargılanmalı ve eylemleri yasal bir değerlendirme almalıdır. 1991 referandumunda ifade edilen halkın hem yasasını hem de iradesini ihlal etti.
“Ancak referanduma sunulan soruda, SSCB'yi“ GÜNCEL eşit egemen cumhuriyetler federasyonu ”olarak korumakla ilgiliydi.
- Seçmenler bu referandumu Sovyetler Birliği'nin korunmasına yönelik referandum olarak anladılar. Evet, sorunun metni şuydu: "eşit egemen devletler federasyonu olarak". Fakat Sovyetler Birliği, kesinlikle böyle konuşuyordu.
DÜNYADA DURUM HAKKINDA: "Amerikalılar için en güçlü olmak zor"
- Bir dizi uzmana göre Amerika Birleşik Devletleri başkanlığındaki tek kutuplu dünyanın Çin, Hindistan ve diğer Güneydoğu Asya ülkelerinin hızlı ekonomik gelişimi nedeniyle geçmişte kaldığı doğru mu?
- Tabii ki, bu görüş haklı, Batı dünyası dikiş atıyor. Siyasi arenada tam hakimiyet altında olan yirmi yıllık yaşam - ve bu: barış geldi, refah geldi, artık kriz yok mu? Sonuçta, bize söylenmeden önce: Komünistler savaşlarda suçluydu. Komünist yok - savaşlar devam ediyor.
- Pek çok kişi Barack Obama'nın politikasının ülkenin dünyadaki konumunu zayıflatacağı “Amerikan Gorbaçov” olmasını bekliyordu. Fakat ABD’nin Orta Doğu’daki devrimleri başarıyla gerçekleştirdiğini ve bölgedeki durumu lehine değiştirdiğini görüyoruz. Dünyadaki güçlerin uyumu bu sürecin bir sonucu olarak ne kadar değişebilir?
- Obama, eğer yüzde yüz değilse de, o zaman yüzde çoğu Gorbaçov oldu. Orta Doğu'daki bu devrimler iyi bir yaşamdan değildir. Amerikalılar zaten dünyanın en güçlü olmak için zor. Kahire’de ABD’nin bir başkanı oturdu, Başkan Mübarek - neden onu devirmeli? Çünkü başaramadılar. Benzer şekilde, Ortadoğu'nun diğer ülkelerinde - Batı onlardan sadakat alamaz ve devletlerini yok etmek zorunda kalır. Bu nedenle, Americanophilus yerine sevinmeyeceğim. On yılda sekiz kez büyüyen ve on altı trilyon doların üzerinde olan ABD’nin kamu borcundan bahsetmiyorum bile. Bu nedenle, her zaman olduğu gibi davranmaya zorlanırlar. Muhtemelen bir eğitim el kitabına sahiptirler ki: Bir kriz varsa, savaş başlat.
- Rusya'daki ekonomik durumu, geçtiğimiz 300 yıllarında diğer ülkelere kıyasla düşünürsek, devlet ne zaman komşularının arka planına karşı en iyi ve en azının arkasında kaldı?
- 1940 - x - sonunda 1950 - x. Sovyetler Birliği'nin ekonomisi savaştan sonra restore edildikten sonra, SSCB'deki kartların İngiltere'den daha erken iptal edildiğini hatırlattığım üzere, Birlik endüstriyel güç bakımından pratik olarak Batı Avrupa ülkelerinin gerisinde kalmadı. Yaşam açısından geride kaldı, ama bu anlaşılabilir bir durumdu - bir savaş vardı. Bu ekonomimizin en büyük refah dönemiydi. Nikita Kruşçev'in gelişiyle birlikte ekonomik durum daha da kötüye gitti.
Kitaplar hakkında
“Ben her zaman ilgimi çekmiştir tarih, okumalarımın çoğu bu konuyla ilgiliydi. Tarihimizin bazı sorularını öğrendiğimde - örneğin, yılın 1917 devriminin ardında İngiltere'den "müttefiklerimiz" olduğunu - bu bilgiyi bir kitap şeklinde en fazla insanla paylaşmak istedim. Sürprizime basıldı ve daha da şaşırtıcı olması için insanların ilgisini çekti.
Kitaplarımda okuyucu, yazar ile birlikte, bilinen gerçeklere dayanarak küçük bir soruşturma yürütüyor. Tarihçiler genellikle şöyle der: “Belge yoksa, öyleydi.”
Ve benim için, tarih bir cinayet soruşturması gibidir. Birinin bir adamı öldürdüğünü hayal et. Bu yüzden, modern tarihçiler şöyle diyecekler: “Bize bir bıçak verin, böylece bir cesede sıkışıp kalsın ve böylece katil bu bıçağı tutarsa - o zaman kimin suçlu olduğu açık olacaktır” derdi. Araştırmacılar oldukça farklı davranırlar: küçük tesadüflerle, dolaylı gerçeklerle, bir resim oluşturulur: kime karlı olduğu, kimin yapabileceği - ve her şey açık hale gelir. Kolluk kuvvetleri neden kitaplarıma saygı duyuyor? Çünkü hikayeyle ne yapıyorum, suçluları bulmak için her gün yapıyorlar. Ve eğer kanun uygulayıcı memurlarımız tarihçilerin yöntemine göre suçlu arıyorsa, tek bir suç çözülmedi. ”