İç tasarım, özellikle fazla alana sahip olanlar söz konusu olduğunda kötüye kullanım için olgun bir konudur. Amerikan kültüründe popüler olan, aslında 1950'lerden beri ana akımın bir parçası olan 'Jones'lara ayak uydurmak' zihniyeti, iç tasarımın en kötü unsurlarını şiddetlendirirken, avangart minimalist tasarım yakın zamana kadar oldukça bağlantısız kaldı. Kendim de bir sanatçı ve filozof olarak, daha önce gelenlerden - sadece iç tasarım hakkında yazan değil, aynı zamanda onu yaşayanlardan - ilham almak istedim. Kamo no Chomei (c. 1155–1216) bir Japon keşişti, minimalist ve erken dönem küçük ev meraklısıydı. Alberto Giacometti (1901–1966), 20. yüzyılın en ünlü sanatçılarından biriydi. Her ikisi de küçük alanlarda yaşadı ve her ikisi de, bu gönüllü kısıtlamanın yaratıcılıklarını artırdığını ve kendi bakış açılarını bir dereceye kadar etkilediğini buldu. Studiolo'mu yaratıcı bir alan olarak geliştirirken onlardan ilham aldım.
'Stüdyo' kelimesi İtalyan Rönesansından gelir ve çalışma veya dinlenme yeri olarak hizmet veren bir odayı ifade eder . Geçmiş yüzyıllarda, bu tür odalar genellikle saraylarda bulunuyordu ve ilginç şeyler, sanat koleksiyonları veya bir kütüphane içeriyordu. Benimki bir çalışma yeri - yaratıcı üretim - ve tefekkür için. Bir kasıtlılık yeri.
Avrupa geçmişinin bu tür pek çok yerinin aksine, daha büyük bir niyetlilik ve işe yaramaz süslemenin yokluğunu aradım. Kamo no Chomei, on üçüncü yüzyılın başlarında, kendisi için üç metre karelik bir kulübe inşa ettiğinde, aşırı uçlara gitti. Yanında birkaç kitap, birkaç müzik aleti, sutra ve birkaç Budist resmi getirdi. Bu, yatak takımı gibi bazı temel özelliklere ek olarak yapıldı. Harika bir adamın değerlerini ve yaşam tarzını yansıtan özenle seçilmiş bir alandı. Ünlü eseri Hojoki'de (1212) sonraki yaşamının basit zevklerini neşeyle kaydetti .
Alberto Giacometti , 20'li yaşlarında Paris stüdyosuna taşındı ve önümüzdeki on yıllarda sade meskenine düşkün hale geldi. Mali durumunun daha lüks alanlara geçmesine izin verdikten sonra uzun süre bu mütevazı çalışma alanında kalmayı seçti. Kirli bir burjuvanın yüzeysel tuzaklarından vazgeçerek estetik vizyonu daha iyi hale getirildi.
“Bu stüdyoyu aldığımda komik… Küçük olduğunu düşündüm… Ama ne kadar uzun süre kalırsam o kadar büyüdü. İstediğim her şeyi içine sığdırabilirim. "
- Alberto Giacometti
Giacometti'nin nereye gittiğini görebiliyorum. En ilginç alanların, yeterli alana sahip olan, dünyevi estetik duyarlılıkları geliştirmesine izin veren ve zamanın geçişini ve hayatımızın geçici doğasını hatırlatan unsurlar içeren alanlar olduğunu buldum.
“İçeri giren ışık gri ve donuk. Genel izlenim monokromatik griliktir… Duvarlar gri… sanki bir mağara ressamı mağarasındaki görüntüleri yakalamaya çalışmış gibi çizilip üzerine karalanmış…
Bu ünlü adamın… olduğu gibi yaşaması garip. "
- Alexander Liberman, editör
Vakıf Giacometti, sanatçıların ünlü çalışma alanının hayatındaki merkezi konumu hakkında şunları söyledi:
“Giacometti stüdyosu yavaş yavaş sadece sanatçının çalışmalarının dünyası değil, kendisinin de gerçek bir uzantısı haline geldi. Giacometti, Montparnasse mahallesinin sanatsal yaşamının sembolü olarak kolektif hafızada kalan efsanevi bir yer olan stüdyosunun temel niteliğini düzenli olarak gösterdi. "
- Giacometti Vakfı
Sanatçılar arasında her zaman, öğrenme sürecinin en başında olanlar (benim gibi) bile geçmişin harikalarına ve yaşadıkları ve çalıştıkları ortamların bakış açılarını şekillendirmeye nasıl yardımcı olduğuna dair bir dürtü vardır. Elbette, zanaatlarını öğrenirken, saatlerce oturmak, her şeyden çok daha önemli olan şeydir. Hiç bir şey, fırsat varken, günde 10 saatten fazla çalışmaktan daha iyi bir sanatçı yapamaz. Bununla birlikte, işlevsel ve ilham verici bir stüdyo büyük ölçüde yardımcı oluyor ve onu küçük tarafta tutmak, kişiyi gerçek iç tasarımla boğuşmaya zorluyor - bu da neyin gerekli olduğunu vurguluyor ve gerisini atıyor. Kamo no Chomei ve Alberto Giacometti'nin etkilerine vurgu yaparak, iç tasarımın faydası hakkında derinlemesine düşünen bu küçük makalenin, günümüzün getirdiği zorluklarla karşılaştıklarında bir veya iki okuyucuya yardımcı olacağını umuyorum.
Flo'daki ilk günümden bu yana sadece birkaç hafta geçti, ancak bir süredir buradaymışım gibi geliyor! UX İçerik ekibini (konuşmaya dayalı tasarım ekibimiz de dahil) yönetmek ve büyütmek için işe alındım ve kendimi bu zorlu göreve verdim. Hızlı tempolu bir başlangıçta yeni bir içerik ekibi kurmaya yönelik yaklaşımımı paylaşacağımı düşündüm.
Bu kapitalist dev içinde kaybolmak o kadar kolay ki, bir yapılacaklar listesinden başka bir şey olmayan bu hayatta teması kaybetmek o kadar kolay ki Hayat oyunları o kadar ilgi çekici ki Hayattaki uğraşlar o kadar iyi tanımlanmış ki merak ediyorum , neden bu cennetsel dürtüye dokunulmadan hayatlarımızdan geçmek zorundayız ? Çünkü gerçekten ayaklarımızı yerden kesen bu sihirden neden etkilenmemek zorundayız ki, bu muhteşem büyünün neredeyse hepimizi etkilediği bir dünyada neden yaşayamıyoruz! Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisinden veya tüm hissettiklerimizde öznellikten alıntı yapılabilir Ama bunu bir süreliğine unutalım ve biraz daha düşünelim Doğduk ve bize bir senaryo verildi. ebeveynler ve ebeveynleri, insan kabilesinin kökenine gidene kadar, ancak kökleri, herhangi bir insanın tasarladığı ilk düşünceden gelir. Senaryo, doğanın oyunlarının özü etrafında döner ve döner. İnsan ihtiyaçları karşılandığında, sadece oynamaya meyilli olduğumuz söylendi! Ama bizi temelinde tam bir BS olan endişe döngülerine ve sarmallarına iten hangi hikayeyi kendimize anlattık!
Yazan Alexandra Duncan Portföyünüzü oluşturdunuz ve biraz deneyime sahipsiniz - peki sırada ne var? Bir UX yazıcısı olarak bir ağ kurma zamanı! Elbette, zanaatta ustalaşmanın yerini hiçbir şey tutamaz. Yerleşik bir UX uzmanı olsanız bile, iyi bir ağ, işi yapmak için gereken beceri eksikliğini telafi edemez.
İnşa etme, iletişim ve ifade, İnsanlığın bireyler olarak ve daha sonra bir toplum olarak gelişmek ve gelişmek için geliştirdiği araçlardır. Tasarım geçmişine bakarak bunun nasıl yapıldığını biliyoruz.
Hepimiz olumlu geribildirim almayı seviyoruz. Okulda, işte, arkadaşlarınızdan ve meslektaşlarınızdan ve hatta akıllı saatinizdeki koşu uygulamanızdan size harika olduğunuzu söyler.
Blinkist'te herkesin öğrenmeyi hayatına sığdırmasını ve kurgusal olmayan kitaplardan ve podcast'lerden 15 dakikalık özetler sunmasını istiyoruz. Ürünümüzden çoğunlukla memnun olan 16 milyon kullanıcımız var, ancak bazıları abonelik sürecimiz yüzünden değildi.