ÇEVİRMEN:SNBURAK
EDİTÖR:BLACKLOTUS
Sokaklar bir cenazenin kasvetli havasıyla doluydu.
Birinin bu rolü üstlenmesi gerekiyordu, ancak kimse bunu yapmak için öne çıkmak istemiyordu – bu, Avcı Birliği’nin ilk Başkanının pozisyonuydu.
Goh Gun-Hui.
Ulus, güçlü Avcıları toplayacak birine ihtiyacı olduğunda tereddüt etmeden kendi başarılı işini kapattı ve işe koyulmak için kolları sıvadı.
Ve Başkan Goh Gun-Hui'nin emri altında, Kore Avcı Birliği pek çok şeyi başardı.
Örgüt, çeşitli Avcıları kontrol etti ve korudu. Aynı zamanda canavar saldırılarının mağdurlarının tazmin edilmesinde başı çekerken ölen Avcıların ailelerine de sessizce yardım etti.
Geçmişte Goh Gun-Hui'nin yardımını almış olan birçok kurban, onun anma töreninde toplandı ve gerçek bir üzüntü içinde ağladı.
Vatandaşlar, ayakta duracak yer kalmayıncaya kadar mekânı doldurdu. Saygılarını ödeyenler gecenin derinliklerine kadar kaldılar, mumlarını yaktılar ve kaybedilen can için yas tuttular.
Çeşitli televizyon kanalları bile, merhum Birlik Başkanı'nın hayatını ve çeşitli başarılarını özetleyen videoları oynatmak için düzenli yayın programlarını kesti.
Şehrin ortasında asılı duran devasa elektronik reklam panolarından biri, parlamento duruşması sırasında Goh Gun-Hui'nin Milletvekili Nam Joon-Wook'a ateş açtığı sahneyi oynatıyordu.
[“Bu konuyu dikkatlice düşünmenizi tavsiye ederim. Ülkemizde başka bir S-Seviyeli Kapı göründüğünde hayatınızı korumak için kim adım atacak? Yüzlerce kez ödemeye razı olsanız bile hayatınızı geri satın alamayacaksınız, hayır, yeni eviniz için ödediğiniz bedelin binlerce katı olsun.”]
Yaya ışıklarının rengi yeşile döndü ama kimse yerinden hareket etmedi. Kıpırdamadan durdular, gözlerini elektronik panolardan veya akıllı telefonlarından ayıramadılar.
Sırada, Goh Gun-Hui'nin uzun süredir kişisel doktorunun yer aldığı bir röportajın klibi vardı.
[“Seong Jin-Woo Avcı-nim, Jeju Adası'ndaki karınca canavarlara karşı savaşırken Birlik Başkanı'nın yanında baskın yayınını izliyordum. Arkasını dönüp bana en büyük dileğinin gerçekleştiğini ve artık pişmanlığının kalmadığını söyledi. Ama bizi gerçekten böyle bıraktığını düşünmek…”]
Röportaj başlamadan önce gözleri kızarıp şişmişti ve doktor sonunda yıkılıp ağladı.
İzleyen izleyicilerin dili tutuldu. Birlik Başkanı Goh Gun-Hui'nin kurbanların ailelerinin önünde durduğunu ve Jeju Adası'nı geri almak için önceki üç girişimin tümü başarısızlıkla sonuçlandıktan sonra hiçbir şey demeden gözyaşı döktüğünü hatırlamaya başladılar.
Ona saygı duyan ve hayranlık duyanların sayısı ne kadar fazlaysa ondan nefret eden ve onu kıskananların sayısı da oldukça fazlaydı. Ancak bu insanlar bugün bile ona saygılarını sundular, kalpleri aynı duyguyu hissediyordu.
*
Gece geç saatte.
Jin-Woo, 100 katlı Daesung Kulesi'nin çatısında durdu. Bu baş döndürücü yükseklikte dururken güçlü rüzgârlar ona sürekli esti, ama vücudu bir saniye bile sallanmadı.
Gözleri aşağıdaki şehir manzarasına odaklanmıştı. Seul sokaklarının elle tutulur keder havasıyla dolu olduğunu görebiliyordu.
Elektronik reklam panolarından birinde, Birlik Başkanı Goh Gun-Hui'nin hayatını detaylandıran bir belgesel oynuyordu.
‘…..’
Jin-Woo’nun keskin bakışı, av arayan bir şahin gibi şehrin her köşesini taradı.
Bu arada Gölge Askerleri Seul'de öncekinden daha verimli bir şekilde arama yapıyorlardı, belki de Amerika'da verdiği emre benzer olduğu için aşina hissetmeleri nedeniyleydi.
Jin-Woo’nun zihnine çok fazla bilgi aktı ama hiçbiri onun bilmek istediği şey değildi. Şehrin ne kadarının arandığı önemli değildi, o Beyaz Hayalet'in hiçbir izi tespit edilemedi.
‘Beklendiği gibi, bu yöntem işe yaramayacak.’
Jin-Woo, Kapılar aracılığıyla bir boyuta özgürce girip çıkabilen bir canavarı yakalamak için böyle bir yöntem kullanmanın cevap olmadığını çok iyi biliyordu.
O zamanlar, daha sonra yakalaması için kaçmadan önce bir Gölge Asker'i o piçin üzerine yapıştırmaya çalıştı. Ama bu başarısızlıkla sonuçlandı. Çünkü… O yaratık, tüm varlıkların sahip olduğu o küçük şeye sahip değildi. Gölgesi yoktu.
‘Manevi bir beden olması gerekiyordu, değil mi?’
Devlerin Kralı hem Egemenlerin hem de Hükümdarların ‘manevi bedenlerden’ oluştuğunu, bu yüzden Gölge Askerlere dönüştürülemeyeceklerini söylemişti.
Egemen'in gölgeye sahip olmamasının nedeni buysa Jin-Woo artık birini takip etmek için en büyük yönteme sahip olmanın avantajından yararlanmıyordu.
Ancak…
‘…Önemli değil.’
Devlerin Kralı o zamanlar onu uyarmıştı – Jin-Woo’nun varlığı kalan Egemenler tarafından bilindiğinde, boşta oturup parmaklarını emmeyeceklerdi. Onun söylediği şey buydu.
Yani, bu Egemenler onun kapısını bir an önce çalacaktı. Birlik Başkanı Goh Gun-Hui'yi değil, tek hedefleri olarak onu hedef alacaklardı.
Ama bu olduğunda, o...
Ağır ve yoğun öldürme niyeti Jin-Woo'dan yayıldı.
İlk çifte zindanın dehşetinden sağ çıkma ödülü olan Sistemi aldığından beri düşmanını asla kaçırmamıştı. Bu örüntüyü bozan tek şey ‘Buz Elfi’ idi.
Jin-Woo, canavar ya da insan olup olmadıklarına bakılmaksızın düşmanlarının amaçlarına ulaşmasını sağlamıştı. Ve o şeyin tek istisna olmasına izin vermeyi planlamıyordu.
Ama sonra…
‘Ha…?’
Orada bir mola vermek zorunda kaldı.
Jin-Woo, şimdiye kadar savaştığı tüm düşmanların içinden geçiyordu ve bir şeyin biraz tuhaf olduğunu fark etti.
Şimdi bunu düşündüğünde…
‘…Bekle, Hwang Dong-Su veya Thomas Andre ile savaşırken Sistemden herhangi bir mesaj görmedim, değil mi?’
Geçmişte Sistem, yakındaki biri kendisine ölümcül bir niyet yönelttiğinde onu her zaman mesajlarla uyardı ve bundan kısa bir süre sonra acil durum görevleri yayınladı.
Hwang Dong-Seok, Kahng Tae-Sik ve sonunda Kim Cheol ile böyle olmuştu. Bir istisna yoktu.
Goto Ryuji ile olan bu tartışma seansı sırasında bir uyarı mesajı bile almıştı, çünkü kısa bir an için Japon Avcısı ona gerçek bir zarar vermek amacıyla saldırmıştı.
‘Ama sonra, Hwang Dong-Su ağabeyinin intikamını almaya çalışırken ya da Thomas Andre beni öldüreceğini söylediğinde hiçbir mesaj gelmedi. Neden?’
Bu ne tuhaf bir gelişmeydi.
Nasıl parçaladığı önemli değil, kulağa doğru gelmiyordu. Jin-Woo bu gizemi bir iki saniye düşündü, sonra teorisini doğrulamak için telefonunu çıkardı.
Neyse ki, o Amerikalının sarışın kadın menajerinden aldığı irtibat numarası hala ondaydı.
Kore'de saat 01.00 idi, ancak Doğu Amerika Birleşik Devletleri ile saat farkını düşününce onları gereksiz yere rahatsız etmemesi gerekiyordu.
Ringgg…
Beklediği gibi, diğer taraf aramayı cevaplamadan önce telefon çok çalmadı.
- “Merhaba, Bay Seong. Önce beni aramanı beklemiyordum.”
Telefon görüşmesi karşısında şaşırmış olan Thomas Andre’nin sesi biraz şaşkındı.
“Aslında sana sormak istediğim bir şey vardı.”
- “Bir sorun mu var? Problem değil. Elimden geldiğince doğru cevap vermeye çalışırım.”
“O gün, kavga ettiğimiz zaman…”
- “…Biz kavga ederken?”
“Bana öldürme niyetiyle mi saldırdın?”
Thomas Andre o günkü olayları hatırlamakta oldukça isteksiz olduğu için Jin-Woo, merakını gidermek istediğini ve daha fazlasını istemediğini hızlı bir şekilde açıkladı.
Yine de hiçbir şeyi saklamak için bir sebep yoktu. Thomas Andre daha önce söz verdiği gibi doğru cevap vermeden önce duraksadı.
- “Öfkelendiğimde kendimi gerçekten kontrol edemiyorum, bu yüzden… Evet, o gün seni gerçekten öldürmeyi düşünüyordum.”
Beklendiği gibi – Amerikalının taşıdığı canice niyet gerçekti. O zaman bile Sistem sessizliğini korudu.
Kesinlikle bir şey…
‘…Değişti.’
Şüpheden başlayan hipotezi hızla kesin bir şeye dönüşüyordu.
- “Bay Seong?”
Thomas Andre cevabının ardından gelen sessizliği biraz rahatsız hissetmiş olmalıydı çünkü konuyu heyecanlı bir sesle değiştirmeye çalıştı.
- “Konuyu bu ilginç hikâyeden sizin için hazırladığım fantastik şeye değiştirsek nasıl olur…”
Ttuk…
Jin-Woo şu anda Thomas Andre ile şakalaşacak havada değildi, bu yüzden hızlı bir veda mırıldandı ve görüşmeyi orada bitirdi.
Bu cevap onu doğruladı. Sistem, ona karşı düşmanca niyetlerle düşmanların varlığına tepki vermiyordu. Bu öncekinden tamamen farklıydı. Başlangıçta ne olursa olsun kendisini korumaya çalıştığı düşünüldüğünde büyük bir değişiklikti.
‘Bu hafife alabileceğim bir sorun değil.’
İlk kez gerçekleştiğinde – düşmanlarını öldürmesini yoksa kendi kalbinin atmayı bırakacağını söyleyen alenen tehdit edici görevi gördüğünde Sistemin son oyununun ne olabileceği konusunda belirsiz bir fikre sahip olmaya başlamıştı.
Muhtemelen Sistem onu belirli bir yoldan çekmeye çalışıyordu – öyle düşündü.
Artık herhangi bir acil durum görevi olmadığına göre bu Sistemin hedefinde bir değişikliğe işaret edebilirdi.
Bu sayede artık daha fazla seçeneğe sahip olmanın lüksünü yaşıyordu ve Amerikalı dişlerini bu şekilde göstermiş olsa da Thomas Andre'yi de bağışlayabilmişti.
‘Başka bir acil durum görevi verilseydi o zaman böyle bir şey olmazdı.’
Artık daha geniş bir seçenek yelpazesine sahip olması kesinlikle hoş bir haberdi, ancak yine de ister istemez bu değişikliğin gerçek nedeninin ne olabileceğini merak etti.
Bu gücün asıl sahibinin, sözde diğer Egemenlere ihanet etmesi ile bir ilgisi var mıydı? Ya da Sistemin ‘mimarının’ ölümü, planlarına bir saptırma mı yapmıştı, yoksa her şey mahvolmuş muydu?
Jin-Woo, kafasını acımasızca sallamadan önce zihninde birbiri ardına ortaya çıkan her tahmin ve hipotezi incelemeye devam etti.
‘Zihnimi temizlemeliyim.’
Şimdilik net bir hedef belirleme ihtiyacı vardı. Ve bu, o Beyaz Hayalet'i öldürmenin yanı sıra, diğer Egemenler hakkında o piçten de o çok bilgi almak olurdu.
Yaratık onun için gelirse bu iyi olurdu. Ancak, bunun yerine diğer Avcıları hedef alsa bile şu anda tuzaklarını arttırıyordu.
O şey buna düştüğü müddetçe o zaman bir taşla iki kuş vurabilecekti.
Sorun, zamandı.
Egemenlerin tekrar ne zaman ortaya çıkacağını bilmediğinden şüphesiz inanılmaz derecede güçlü olan bilinmeyen düşmanlara karşı savaşa yeterince hazırlaması gerekiyordu.
Neyse ki daha fazla deneyim puanı kazanmaya devam etmek için zaten mükemmel bir yer bulmuştu.
Bu Japonya'dan başkası olamazdı. Devlerin neden olduğu yıkımdan tam olarak kurtulamamıştı. Ülkenin bazı bölgeleri hala harabe halinde terk edilmişti.
Jin-Woo Amerika'dayken sayısız Kapı tam anlamıyla zindan molaları vermişti ve onlardan çıkan canavarlar yerleşip bölgelerini genişletmeye başladı.
Japon halkına göre, bu canavarlar korku kaynağı olabilirdi ancak Jin-Woo için deneyim puanlarına dönüştürülmeyi bekleyen avlardan başka bir şey değildi.
Teker teker…
Kalbi, oradaki toprağı işgal eden canavarları geri iterek seviyesinin yükseldiğini hayal edince hızla çarpmaya başladı.
Tam o sırada telefonu kısa bir süre titredi ve onu gelen mesajla ilgili olarak uyardı. Thomas Andre'den bir metin mesajı bulmak için ekrana baktı.
[Bay Seong? Beni bir daha arayabilir misin? Sana söylemek istediğim bir şey vardı…]
‘Yağmurdan sonra zemin sertleşecek’ çizgisinde ilerliyordu. Görünüşe göre Thomas Andre, birbirlerine karşı savaşmaları temelinde bir arkadaşlık kurmak istiyordu.
Jin-Woo, açıkça bu fikri memnuniyetle karşıladı. Sosyal becerisi, diğer tarafın uzattığı arkadaşlık elini reddedecek kadar zayıf değildi.
Yine de istedikleri zaman sohbet edebilirlerdi, değil mi? Thomas Andre'yi ve gizli güdüleri olmamasını sevdi, ama onunla şakalaşmak için biraz geç olduğunu düşündü.
Jin-Woo hızlı bir şekilde cevabını yazdı ve gönderdi.
[Tamam. Fakat sonra. Halletmem gereken bu acil işim var.]
Bip.
Jin-Woo, ‘Gönder’ simgesine dokunduktan sonra yüzüne bir gülümseme yayıldı.
‘Hiçbir şey değişmeyecek.’
Gerçekten de önümüzdeki günlere hazırlık aşamasında seviyesini yükseltmeye devam edecekti. O zamanlar ya da şimdi aynı şey geçerliydi.
‘Güzel.’
Buraya tırmanırken olduğundan daha iyi hissetti. Onu Daesung Kulesi'nden aşağı götüren adımları her zamankinden daha hafifti.
***
Ancak, savaşa hazırlanan tek kişi Jin-Woo değildi.
Buz Egemeni, sığınağa başarılı bir şekilde kaçtıktan sonra bu gezegene zaten inmiş olan diğer Egemenleri çağırdı.
Bu donmuş mağarada üç erkek ve bir kadın belirdi. Buz Egemeni bu dört ‘krala’ hitap etti.
[Gölge Egemeni bu dünyada.]
Sonra gördüklerini ve duyduklarını misafirlerine anlatmaya başladı.
[…..]
[…..]
Egemenler, mağaranın bir insanın etini ve kanını dondurabilecek soğukluğundan en ufak bir rahatsızlık duymadılar, ama hikâyeyi duyduktan sonra, atmosfer sadece birkaç saniye içinde inanılmaz derecede dondu.
[Gücünü zapt edecek kadar iyi bir gemi olmadığını sanıyordum?]
Ayrıca, Ejderha İmparatorunun da bu dünyaya inememesinin nedeni bu değil miydi?
Buz Egemeni kararlılıkla başını salladı.
[Bunu iki gözümle açıkça gördüm. Gerçekti.]
Gölge Egemeni'nin Jeju Adası'nda geriye kalan gücünü hisseden Egemenlerden ikisi, anca bu noktada yoldaşlarıyla hemfikirdi. Buz Egemeni devam ederken atmosfer soğuk kaldı.
[O bizim için Parlak Işığın Parçalarından daha büyük bir tehdit olduğunu kanıtlayacak. Onu bertaraf edeceğim. Herhangi biriniz bana yardım etmeye istekli mi?]
Ne yazık k, yardım talebine verilen yanıt, en hafif tabirle kayıtsızdı. Bu biraz mantıklıydı. Rakipleri bu sefer Kaos Dünyasını yöneten dokuz kral arasında en güçlü ‘kral’ olarak görülüyordu.
Ona karşı savaşmak kendini öldürmekle aynıydı. Egemenlerin bu olasılıkla fazladan tereddüt edecekleri açıktı.
Egemenlerden biri konuştu.
[Ejderha İmparatorunu beklemeye ne dersiniz?]
Yıkım Egemeni. ‘O’ olsaydı ihanet edenle oldukça hızlı bir şekilde ilgilenilirdi.
Ancak, Buz Egemeni yoldaşlarına öfkeyle homurdandı.
[Kaçıyor olabiliriz, ancak kendi ordularımızın kralları olduğumuzu unutmayın. Daha ne kadar Ejderha İmparatoru’nun gelip sizi kurtarması için haykıracaksınız?]
Omzuna saplanan hançer – bu karşılaşmadan kaynaklanan yara, sıradan bir fiziksel yaralanma değil, egosunu doğrudan yaralayan bir yara idi. Buz Egemeni’nin, Gölge Egemeni ile görülecek bir hesabı vardı.
[Eğer onu resimden çıkarmak istiyorsak şu anda bir insan olduğu için şans var. Bana yardım edin. Onu boşluğa geri göndereceğimden emin olacağım.]
Kararı sarsılmaz olsa da Egemenlerden biri yine de geri adım attı.
[Ben bu girişime katılmayacağım.]
Başka bir Egemen Gölge Egemeni’ne karşı akıllıca olmayan ve olay yerinden kaybolan İblis Kral Baran'ın olayını gündeme getirdi.
[Beyaz Alev Egemeni gibi olmak istemiyorum.]
[…Korkaklar.]
Buz Egemeni, iki yoldaşı gözden kaybolurken cıkladı. Toplanan beş kraldan sadece üçü kaldı. Kaslı bir vücutlu, Buz Egemeni’ne bir soru yöneltti.
[Onun hala bir insan olduğunun kanıtı nerede?]
Beyaz Hayalet, sanki bu şansı bekliyormuş gibi, omzuna saplanan hançeri gösterdi. Ucu yeşilimsi bir tonda parlıyordu.
[Bıçağa zehir sürülü.]
Daha doğrusu, bir Mantikor’un zehriydi. Egemenlere karşı etkili olmayabilirdi, ancak Kaos Dünyasının sıradan sakinlerinin etini sadece basit, zararsız temastan çürütecek kadar güçlü ölümcül bir maddeydi.
Bu adam, gelecekteki olaylara hazırlık olarak kılıcını zehirle kaplamıştı. Gerçekten de titiz ve akıllıca bir şeydi, ama aynı zamanda Gölge Egemeni'nin orijinal tarzı da değildi. Bu, insanın o bedenden sorumlu olduğunun açık kanıtıydı.
Buz Egemeni kalan iki yoldaşa saygıyla sordu.
[Bunda benimle misiniz?]
Hala bir insan olan Gölge Egemeni ile kıyaslandığında gücü hemen hemen aynıydı. Ancak diğer iki Egemen onu desteklerse insan Gölge Egemeni’ne boyun eğdireceğinden emindi.
Geriye kalan iki ‘kral’, başlarını sallamadan önce birbirlerine baktılar.
[Sana yardım edeceğim.]
[Gölge Egemeni’ni öldüreceğiz.]
Buz Egemeni, omzunu bir hançerle yaralamaktan sorumlu o cılız küçük insana dehşetin gerçek anlamını öğreteceğine yürekten yemin etti.
Beyaz Hayalet’in dudaklarının köşesi yukarı doğru kıvrıldı.
Egemenler Listesi
1) Gölge Egemeni-Ölülerin Kralı ( Seong Jin-Woo)
2) Beyaz Alevlerin Egemeni - İblis Kralı ( Baran) (öldü)
3) Başlangıç Egemeni- Devlerin Kralı (Reghia) (öldü)
4) Yıkım Egemeni- Vahşi Ejderhalar Kralı
5) Buz Egemeni-
BL: Listemize yeni bir Egemen ekledikten sonra bugün ki bölüme şöyle bir göz atalım. Hükümdarlar ve Egemenlerin gölgeleri yok. Buz Egemeni diğer Egemenlerden yardım istedi. Yardımı kabul eden Egemenlerle büyük bir savaş başlayacak belli oldu. Yarın yeni bölümde görüşmek üzere. Beğenmeyi yorum atmayı ve ifade koymayı unutmayın. Herke iyi okumalar.