E. Jean Carroll’ın eski Başkan Trump’la sorunlarının devam etmesi, jürinin onu bu ayki bir hukuk davasında cinsel taciz ve iftiradan sorumlu bulmasından sonra bile, “kazanmanın” hayatta kalan biri için her şeyin yolunda olduğu anlamına gelmediğini gösteriyor.
Kararın ertesi günü CNN’de bir belediye binasında Trump, diğer yorumların yanı sıra Carroll’a “aptalca bir iş” dedi. Pazartesi günü, Carroll’ın hukuk ekibi, eski başkana karşı açılan başka bir iftira davasında değişiklik yaparak, onun karar sonrası sözleri için ek 10 milyon dolar tazminat ve cezai tazminat talep etti.
Trump’ı sorumlu tutan karar çarpıcıydı, çünkü altı erkek ve üç kadından oluşan bir jürinin, tacizle suçlanan eski bir başkan olsa bile cinsel saldırıdan kurtulanlara inanabileceğini gösterdi. Ve yine de mücadelesi devam ediyor.
Carroll’ın Nisan ayındaki ifadesi sırasında, eski başkanın saldırısı nedeniyle maruz kaldığı fiziksel ve zihinsel travmadan bahsetti; şikayette bulunduğundan beri aldığı sonu gelmeyen tehdit yağmurunun, davayı başlattığına nasıl pişman olmasına yol açtığı da dahil.
#MeToo hareketinin ardından, cinsel saldırı ve tacizden kurtulanlardan benzer hikayeler duymaya ve ciddiye almaya başladık. Liderliğini yaptığım kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Hollywood Komisyonu tarafından 2020’de yapılan bir eğlence sektörü anketi bu seslerden bazılarını yakaladı. İnsanlar yıllarca terapiye ihtiyaç duyduklarını ve “başa çıkmak için kaygı önleyici ilaçlara” yöneldiklerini bildirdi. Bir kişi işyeri taciz deneyiminin etkisini şöyle özetledi: “İster başkaları tanık olsun ister bire bir karşılaşma olsun, taciz fiziksel, zihinsel ve duygusal olarak uygulanabilir… Ve itibarınız ve geçiminiz tehlikede.”
Çoğu işçi için talihsiz durum, hayatta kalanlar ve tanıklar hiçbir şey yapılmayacağını düşündükleri için bu kadar saldırgan davranışın hala bildirilmemesidir. Hayatta kalanların günlük deneyimleri onlara inanılmayacaklarını veya raporlarının ciddiye alınmayacağını söylüyor.
Ancak yavaş da olsa ilerleme kaydediliyor. Geçen yıl Hollywood Komisyonu, #MeToo hareketinden bu yana geçen yıllarda birçok işçinin, Harvey Weinstein gibi yüksek profilli seri tacizcilerin karşılaştığı gerçek dünyadaki sonuçlardan bir şekilde cesaret aldığını tespit etti. Ancak bu tür bir sorumluluğun kendi hayatlarındaki taciz, taciz ve zorbalık vakalarına da damladığını henüz görmüyorlar. Bu cesaret kırıcı ve kabul edilemez.
Yapısal engeller, hayatta kalanların mahkemeye çıkmalarını ve hatta iddialarının bir şirketin insan kaynakları görevlisi tarafından incelenmesini engellemeye devam ediyor. Carroll’ın artık karara bağlanan hukuk davası, New York Eyaleti yasasında cinsel saldırı kurbanlarının zaman aşımına bakılmaksızın onlarca yıl önce meydana gelen zararlar için dava açmasına izin veren geçici bir değişiklik olmasaydı asla bir jüri önüne çıkamazdı. New York’un zaman aşımı süresini askıya alma süresi yakında sona erecek. Birçok eyalette böyle bir askıya alma yoktur. Raporlamadaki gecikmeler, ihlalleri cezasız bırakacaktır.
İşçilerin sesini duyurmasını engelleyen yapısal engelleri kaldırmanın bu kadar önemli olmasının bir nedeni de budur. Eğlence endüstrisindeki çalışanlar, deneyimlerini kaydedebilecekleri, kullanımı kolay, tek noktadan bir mağazaya ihtiyaçları olduğunu söylediler – biz de bunu inşa ediyoruz. Ayrıca işyerinde taciz veya istismarın nasıl bildirileceği ve bildirilip bildirilmeyeceği konusunda kaynaklar sağlayacaktır.
Bu araçlar ve kaynaklar gereklidir, ancak yeterli değildir. Hiç duyulmayan kurbanlara inanılamaz. Toplumumuz, hayatta kalanların ve mağdurların iddiada bulunmaya çalışırken karşılaştıkları, başlangıçta Carroll’ı suçlamasını sürdürmekten alıkoyan zaman aşımı gibi yasal engelleri kaldırmak için çalışmalıdır.
Zorlayıcı kanıtlar karşısında bile tacizle suçlananları ertelemeye yönelik kültürel eğilimimizi tek başına hiçbir karar ortadan kaldıramaz. Daha fazla davanın ve bu davalarla ilgili daha fazla kamuya açık tartışmanın, kültürümüzü suçlayanları, suçladıkları insanlar kadar güvenilir gören bir kültüre taşıyabileceği konusunda iyimser olabiliriz. Kültürel değişimin yanı sıra, taciz, taciz ve zorbalık mağdurlarının, gerçekler onları desteklediğinde hesap verebilirlik olacağından emin olarak şikayette bulunabilmeleri için yapısal değişikliklere ihtiyaç vardır.
E. Jean Carroll davasına baskı yaptı. Duyuldu ve inanıldı. Ve şimdi tekrar basıyor. Cinsel saldırı, taciz ve tacize ve bunların hepimize verdiği zarara son vermek için onun örneğini takip etmeli ve bizimkini zorlamaya devam etmeliyiz. Hepimizin hak ettiği daha iyi bir dünyayı yaratmanın tek yolu bu.
Anita Hill, Brandeis Üniversitesi’nin Heller Sosyal Politika ve Yönetim Okulu’nda profesör ve Hollywood Komisyonu’nun başkanı ve yönetim kurulu başkanıdır.