Yoğun Bakım.
İlginçtir ki, insanlar ölüme her daim yakınken, bu ünitede daha yakın olduklarını düşünüyoruz. Oysa biz normal şartlarda hiç bir insanın ölme ihtimalini göz önünde bulundurup ağlamıyoruz. Ama buraya yatan hastaların ölmelerini daha olası görüyoruz. İnsan aslında görmek istediği kadarını görüyor. Burası çok açık ve net.
Staj döneminde yoğun bakımla ilgili hatırladığım çok ağır kokusu ve hastaların daha iyi bakmaları için hasta bakıcılara para vermesi. Hatta bir keresinde, yaşlı bir amcayı lavaboya götürdüğüm vakit, dönüşte bana para vermesi hala aklımdadır. Yaşlı amcaya bunu kabul edemeyeceğimi, hem ahlaki açıdan ve hemde mesleki etik açıdan doğru olmadığını o zamanki dilimin döndüğü kadarıyla anlattım.
Yıllar sonra üniteye başladığımda, o staj dönemindeki ağır kokudan ve hastalardan para alan hasta bakıcılardan eser yoktu. Şartların epey düzeldiğini gördüm. İnanın bana çok şey değişmişti. Çok vicdanlı ve çalışkan hemşirelerle, hasta bakıcılarla tanıştım.
Yoğun Bakım ile ilgili anlatacak çok şey var. Bunları paylaşacağım. Elbette geriye dönüp düşüneceğim ve güncel olarak kaleme alacağım şeyler de var. Ayrıca, bana yazabilir ve eğer bir sağlık çalışanı iseniz anlatmak istediklerini yayınlayabilirim.