Tepenin Üzerinde, Altıncı Bölüm: Farelerin ve Gezginlerin En İyi Planları
Seyahat etmek komik bir şey. Yolculuğunuzu planlamanız, onu sorunsuz bir şekilde ilerletmenin en iyi yoludur, ancak anı çağırırsa, tüm pencereyi kesmek için hazırlıklı olmalısınız. Bugün güzel bir örnek.
Nihayet düzgün bir gece uykusu aldıktan sonra başladık (8 saat boyunca bilinçsizce düştüğümden eminim), nehrin karşısına 1613 yılında sazdan çatılan orjinal bir rekreasyon olan Küre Tiyatrosu'na giderek Henry VIII’in bir performansı için top atışını bıraktıklarında ateş aldı. Rehberli turumuz bizi tiyatroya götürdü, ama orada bir prova vardı, bu yüzden mekan hakkında iyi bir fikir edemedik, ama benim hayal kırıklığım, birinin klasik oyun Hamlet’te çizgileri gerçekleştirdiğini duymanın heyecanıyla bastırıldı. şahsen. Aynı zamanda mükemmeldi, sayfadaki kelimelerin anlamlarını iletmek için performansın ton ve nüansa ne kadar dayandığını gösteriyordu. Rehberli tur bittikten sonra, 1500'lerin sonlarında hayat hakkında konuştukları, kitleleri eğlendirmenin bir yolu olarak tiyatronun yükselişini ve oyunlarını hayata nasıl getirdiklerini gösteren bir serginin yapıldığı tiyatroya geri döndük. İşe dalıyordu; neredeyse çok etkileyici, çünkü bir sonraki varış yerimize gitmek için ayrıldığımızda saat 13'den sonraydı; Londra Köprüsü.
Londra Köprüsü, zengin ve çeşitli bir geçmişe sahip, ünlü olabilir, ancak bu günlerde oldukça kanlı sıkıcı bir köprü. Birkaç kez yeniden inşa edildi ve şu anki hali 80’li yıllara dayanıyor, bu yüzden tam anlamıyla ilham verici değil. Hızlı bir Tesco öğle yemeğini yedikten sonra Londra Köprüsü'nden hızla geçtik ve Thames'teki bir sonraki ana köprüye geldik; Kule Köprüsü.
Londra Köprüsü'nün aksine, Kule Köprüsü hayranlık uyandırıcı. Bakmak görkemli ve ne kadar yaklaşırsanız o kadar çok şaşırıyorsunuz. Köprünün yaratılışını okuyabileceğiniz, inanılmaz manzaraya bakabileceğiniz ve şeffaf camdan yapılan bölümlerde tamamen çıldırdığınız kulenin tepesine çıkacak bir biletimiz var. o ve aşağıdaki sokağa bakın. Cidden garip şeyler. Ardından, gemilerden geçmek istediklerinde köprünün iki tarafını yukarı çeken pistonları süren eski buhar motorlarını görmek için motor odasına gittik.
Şimdi bu noktada bir sorunumuz olduğunu fark ettik. Aslında, Tower Bridge'den sonra Londra Kulesi'ni görmeye karar vermiştik (birbirlerine çok yakın oldukları için), ancak bu aşamada öğleden sonra saat 3'tü ve Kule'yi vermek için zaman olmayacaktı. kapatılmadan önce hak ettiği dikkat. Anında Londra Kulesi'ni ertesi güne taşımaya karar verdik ve nehrin karşısına 1666'daki büyük yangının ardından dikilen Anıt'a doğru yürüdük. Anıt tam olarak bu; çevrenin harika manzarasını görmek için tepeye tırmanabileceğiniz gökyüzüne 61,5 metreye ulaşan yüksek bir sütun. Manzara yıllar önce çok daha iyi olduğundan eminim, ama yine de buna değer, ancak 311 basamak tırmanmak bacaklarınızı senden nefret ettiriyor.
Ondan sonra, dürüst olmak gerekirse, dışarıdaki muhteşem bir bina olan St Paul Katedrali'ne girmeye karar verdik, ancak biraz iç içe geçti, özellikle de bir gün önce Westminster Manastırı'nı gördükten sonra. İç mekan ilginçti (özellikle çatı), ama şaşırtıcı değildi ve mahremiyet, kendi tarihlerinde tecrübeli bir İngiliz için çok daha fazla şey ifade ederdi. Erişime son vermeden hemen önce kubbeye açılan kapıya girmeyi başardık ve acele ettik. 'Acele et' elbette mecazi bir kelimedir, çünkü oldukça yavaş yükseldik, buzağılarımız bizden nefret ediyordu. Uzun bir tırmanıştan sonra, çatının tepesine yakın olan ilk seviyeye ulaştık ve kilisenin iç kısmının muhteşem manzarasını sergiledik. Çok güzeldi, özellikle o zamanlar bir koro şarkı söylerken, ancak bir sonraki seviyeye hızlı bir şekilde aktarıldığından zevk alma şansımız olmadı. Çıktığımız ilk merdiven serisi oldukça normaldi, ancak bir sonraki set daha küçük ve daha dardı, sırt çantama sığacak kadar yer yoktu. Büyük zorluklarla (ve bacaklarımızdan daha fazla protestolarla) kubbenin dibine (kilisenin çatısının yukarısına) çıktık ve şehir manzarasını inanılmaz bir şekilde karşıladık. Yapmamıştık. Kubbenin tepesine ulaşmak için hala bir tane daha küçük, inanılmaz derecede sıkı bir tırmanış vardı. Manzara, tepede daha da iyiydi ve etrafımızdaki muhteşem manzaraya baktığımızda, bu noktaya ulaşmak için 500 ya da daha fazla adımı tırmanma konusunda kendimizi haklı hissettik (bacaklarımız buna katılmasa da).
Pek çok fotoğraftan sonra, tamamen aşağıya indik ve bir Jack Ripper turu rezervasyonu yaptığımız Doğu Yakası'na doğru yola çıktık. Akşam yemeği için bir İngiliz pubı bulmaya karar verdik ve sonunda The Hoop and Grapes adlı bir yere yerleştik. Bütün İngiliz barları bunun gibi isimlere sahiptir, çünkü çoğu birkaç yüz yıl öncesine dayanır ve eski günlerde okuyamayan insanlar tarafından kolayca tespit edilebilecek cepheyi takmak için bir sembole sahip olmak zorunda kalırlardı (o zamana kadar son yüz yıl, bir sürü insandı). Klasik bir pub yemeği yedik; (Yorkshire Pudinginde sosis) delikte kurbağa ve biftek ve ale ile bir pasta. Gerçekten güzeldi, ayrıca ravent ile aşılanmış bazı yerel tekne avcılarını denemeliyiz. Yum.
Şimdi günün son etkinliğinin zamanı gelmişti; Londra’nın Doğu Yakası çevresinde, bize Ripper davasıyla ilgili ilginç siteler ve ayrıca cinayetler hakkında birçok bilgi (resim dahil) gösteren bir rehber tarafından götürüldüğümüz Jack the Ripper turu. Rehberde, konu hakkında kitap yazan ve Ripper ile ilgili her şey hakkında çok bilgili olan tüm Ripper uzmanlarının katıldığı bir tur bulan Alex'in yaptığı harika araştırmalar sayesinde, turnede harika zaman geçirdik. Harika bir zaman geçirdik ve iş bittiğinde tüpü eve aldık ve yatağa çöktü, zorlu bir gezi gününün sonunda sona erdi.