Al Şu Bulmacayı ! Ece Evren şiiri
|Bulmaca|
Bir bilmece önümde
Kareleri yarım asır evvel çizilmiş
Çözülenler, sanki yarı yarıya silinmiş
Oturmayan birçok şey var, hatırlayamıyorum
Kahretsin, çözülmüşü vardı bulamıyorum
Yeniden çözmem lazım, nefes alamam yoksa...
Sözlüklerim nerede, göremiyorum!
Bütünü biziz bulmacanın, çözemiyorum
Kara kutucuklar senindi hatırlasana...
Sessizliğinle karartmıştın onları sen aslında
Kelimeleri tek tek özenle oturtmuştum
Kahretsin, hatırlayamıyorum...
Karanlık yerlerdesin, onlara sığınmışsın
Kelimeler ipucuydu, onları da dağıtmışsın
Sen bunca yıl kiminle, nasıl yaşamışsın?
Ezberinde beni sevdiğin ve bu gizemli bulmaca elinde
Nasıl şaşırdın ki yolunu, birden çıktın önüme?
Şimdi ne tam burada, belki tam da ordasın...
Ayrılırken ferini almak istedim bakışlarının
Ve diğer yarısını canının...
Nasıl da mahzun bakmıştın
Bu kağıdı bıraktın, ya da unuttun mu?
Yoksa sırlar bilmecede mi?
Şuralarda görünür görünmez bir şeyler var...
Üstünden geçeyim mi? karalayıp kaçmışsın
Boşluklar bendim, karanlıklar sen
Ne de çok karartmışsın !..
Çözecek tek yol bile bırakmamışsın
Kahretsin, anlamıştım!
Çözemiyeceğimin farkındaymışsın...
Ece Evren Zamanın birinde...