Ricardo Goicochea’yı gördüğüm aynı turnuvada, atletizmiyle beni çok etkileyen (bağlantılı makalede belirtilen diğer şeylerin yanı sıra) genç bir İsveçli oyuncu da gördüm.
Bengt Gustavsson o zamana kadar İtalya’da oynuyordu ve Santal Parma ve sonunda Sisley Treviso gibi en iyi takımlarda yer alıyordu. İsveç, teknik direktör Anders Kristiansson liderliğindeki yükselişte bir takımdı. Sonunda, yıldızları Gustavsson ile 1988 Olimpiyatları’na hak kazandılar, iki Avrupa Şampiyonası yarı finalinde oynadılar ve 1989’da evlerinde gümüş madalya kazandı (bundan sonra daha fazlası). Ekip ve yıldızları hızla ilgi odağından çıktı; ikincisi, kariyeri sona eren bir motosiklet kazasının kurbanı, ilki büyük ölçüde ikincisinin olmaması nedeniyle.
Gustavsson’un çoğunu hatırladığım şey onun imkansız atletizmiydi. Son 25 yılın neredeyse tüm en iyi oyuncularına karşı yarıştım ya da en azından şahsen gördüm ve benzer atletizmle tek bir oyuncu düşünemiyorum. Aşağıdaki videoda patlayıcılığını ve dengesini ve bunların hepsini yaptığı durgun rahatlığı izleyebilirsiniz. Sadece ağır yazmam gerekiyordu.
Bu oyunu ve performansını izlemekten gerçekten keyif aldım (14 sayı + 28 ek oyunla bitirdi).
Mark Lebedew