-
çok istemiş olsam da kendisinden hiç ders alamama rağmen gıyabında sevdiğim ve bütün öğrencilerinin de severek bahsettiği iktisat hocasıdır bu ilke imza atan ebru voyvoda
.
soyadının karizması bi yana, zaten akademisyen çiftlerde kadınlar kendi soyadlarını kullanmaya devam ediyorlardı, nüfus cüzdanında olmasa bile oda kapılarında, mail adreslerinde vs. çünkü kadın evlenmeden önce bi ton makale yazıyor, yayınlıyor, sonra hop evleniyor başka bir soyadıyla yazmaya başlarsa eski makalelerine dönüş yapmak, referans vermek zor oluyor muhtemelen. bu ikiliği kaldırmak adına iyi bir karar olmuş kanımca.
-
gerçekten kadınlar adına sevinelisi bir karardır, yalnız kızlık soyadını kullanmak isteyen hanfendinin soyadı voyvoda
ymış, teyzecim naptın sen ya!! o soyaddan kurtulduğun için sevinmen lazımken senin yaptığına bak!
-
şu linkten de görülebileceği üzere, 4. yargı paketine eklenmiş hükümhttp://www.hukukihaber.net/…yadi-zaferi-h24365.html
-
bu konuyla ilgili öyle yorumlar yapılıyor ki,
- sonuçta o akademisyen, bir sürü makale zart zurt, problem yani soyadı değişikliği
- sonuçta isim yapmış avukat, zorluk çekicek..., gibi gibi, uzatmaya gerek yok.
ne akademisyenim, ne de isim yapmış avukat. sadece şunu diyorum: benim kimliğim neden 26 yaşında değişip başka bir şey olmak zorunda? ("zorunda" kelimesinin altını çizerim.) buna itiraz etmek için neden birtakım zorunlu ve mantıklı sebepler üretmek zorundayım ki millete haklı olduğumu kanıtliyim? sadece adımın ve soyadımın değişmesini istemiyorum çünkü ben ona alıştım, ben "o"yum. dileyen değiştirir, dileyen kendininkinin sonuna kocasınınkini ekletir, dileyen apaynı halde bırakır. aksini iddia edenin yaptığı apaçık faşistliktir.
sevgi, saygı, aile olmak gibi zırvalamalara gidilmesin lütfen. o zaman yeni kural çıkarıyorum: isminin sonuna kocasının ismini ekleme kuralı. mesela hayriye'ysen, kocan da kamil'se bundan sonra adın hayriyekamil. soyadın da gül olsun kocanınki de hayrettinoglu. oldun hayriyekamil gül hayrettinoğlu. aksini iddia ediyosan aile olma kavramını anlayamamışsın demektir canım benim. o zaman evlenmeseydin. oldu mu şekerim? feministlik yapma bana.
bu arada zannedersem artık mümkün bu sadece "kızlık" (! lan o benim kendi soyadım. milletin bu aşağılayıcı tanımları ne zaman bitecek yarabbim) soyadını kullanabilmesi mevzusu. ancak büssürü bürokrasisi var.
edit: allahım yarabbim hızımı alamıyorum. kocasının soyadı ile babasının soyadını kullanması arasındaki fark şudur: kıza babasının soyadı doğduğu andan itibaren verilmiştir. kız da o soyadı kimlik olarak bellemiştir. değiştirilmesine zorlanması faşistliktir. kocasının soyadı doğumdan itibaren verilebilecek bir soyad olsaydı, o zaman derdin "babasınınkini alıcana kocasınınkini alsın, ne fark edecek ikisi de erkek neticede, feminist havaların kime" diye. illa her şeyi defaultta erkeğin kadına üstünlüğüne karşı bir başkaldırı olarak algılamaya pek meraklısınız.
-
kadının, bir erkeğin (kocasının) soyadını kullanmayı reddedip, başka bir erkeğin (babasının) soyadını taşımasıdır. değişen nedir ?
-
bence olması gereken, insani bir şeydir. 39 yıllık soyadıma niye illa kuyruk takmak zorundayım ki! istemiyorum kardeşim, o yüzden evlenmeyecek adamı da istemiyorum, istediği yere gitsin!
edit: 41 oldum, 28 şubatta 42 olacağım inşallah. kimse bana soyadını vermiyor zaten. boşuna endişe etmeme gerek yok!
-
soyadını sadece babaya ve kocaya ait sanan tipler tarafından eğlenceli yorumlara sebep olmuş hede. aklı hala ortaçağ derebeyliklerinde olanları da ortaya çıkarmıştır.
-
zaten bugüne kadar olmaması, ya da ancak çok zorlayarak aihm yoluyla olması anlamsızdı. çok daha kolay bir prosedür olmalı bu. aynı şekilde bir kadın evli bile olsa çocuğuna da kendi soyadını verme hakkı olabilmeli. yoksa kadın kendi soyadını kullanmaya devam ederken çocuğu eşinin soyadını almak zorunda olursa bu da sıkıntı çıkarabilir. bu da çiftlerin alacağı bir karar olmalı.
-
eksik bir uygulamadır.
evlilik birleştirici bir kurum olduğuna göre ve evlenerek aile olmak bir bütün olmak demek olduğuna göre bütün ailenin aynı soyadını taşıması güzel bir şey. evli kadınların sadece kendi soyadlarını taşıdıkları durumda, çocukların babanın soyadını taşıyacağını varsayarsak, garip bir durum oluşuyor. fakat diğer türlü de taraflardan biri benimsediği ismini değiştirmek zorundayken diğeri hiçbir değişiklik yaşamıyor. ataerkil toplumu, feminizmi falan bir kenara bırakalım; ben evlendiğim için ismimi değiştirmek zorunda kalmak istemiyorum. diğer yandan çocuklarla annenin farklı soyadı taşıması da saçma. çözüm olarak, kimi ülkelerde olduğu gibi, çocuk hem annenin hem babanın soyadını alır. bu durumda da kendisi evlendiğinde çocuğuna hangi soyadını geçireceği meselesi var. benim çözümüm de şu: kadın annesinden, erkek de babasından aldığı soyadını çocuğa verir. eşcinsel bir evlilikse her ikisi de annelerinden veya babalarından aldıkları soyadlarını çocuğa geçirirler. ve evet, bu durumda herkes iki soyadlı olacaktır ama çok daha adil bir düzen oluşur bu şekilde.
tabii ki gerçekleşmeyeceğini, en azından türkiye'de, biliyorum da, fikir işte. içimizde kalmasın.
-
isteyen istediği soyadını kullanabilmeli. kimsenin de çıkıp hayır sen evlendin artık kocanın soyadını taşımak zorundasın demeye hakkı yok. benim fikrim kadınlar kendi soyadını kullanmalı. soyadıyla birine aitliğini kanıtlamanın ne manası var ki. hani bizim toplumda zaten kız verilir, erkek çocuğu soyun devamıdır, kız ilerde başka aileye gidecektir diye bir algı varken soyadı değişmesi de bu anlayışın uzantısı olmaktan öteye gitmiyor. ben sevdiğim adamla evlenirken onun ailesinin geçmişine bağlanmak gibi bir derdim neden olsun. sonuçta biriyle evleniyorsan arandaki bağı soyadıyla sağlamazsın.