Epitelyum doku, eiptel hücrelerden meydana gelir ve bedenin iç ve dış yüzeylerini kapatır. Tek katlı veya çok katlı bir yapı olarak dizilen epitelyum hücreleri, farklı bezlerin yapısına katılmaktadırlar. Ürogenital sistemin, bedenin dışarı açılan kısımları, deri ve sindirim kanalı vücudun dış yüzeylerini meydana getirirken, kalp ve damarların iç yüzleri, kalp ve akciğer zarlarının iç yüzeyleri bedenin iç yüzeylerine örnek verilebilir. Epitel hücreler, sahip oldukları görevleri yapacak özelliklere sahiptirler. Örnek vermek gerekirse, bazı epitel hücreleri sindirim kanalının iç yüzeyini sarıp, beden için gerekli olan besin maddelerinin emilimi sağlamak için uygun bir yüzey hazırlarken, bazı epitel hücreleri de iç ve dış salgı bezlerinin yapışmasını sağlarlar. İnsan organizmasında üç farklı epitel doku vardır.
1) Tek katlı epitel doku
2) Çok katlı epitel doku
3) Değişici epitel doku diye tanımlanabilir.
Her hangi bir şekilde doku kaybına uğramış alanın aynı cins uyumlu dokularla doldurulmasına denilmektedir. Hayvanlardan örnek vermek gerekirse kertenkelelerin kuyrukları koptuğunda o alanı tekrar doldurabildikleri görülür. İnsanlarda deri, mukoza, damarlar ve kemikler kendilerini en iyi yenileyebilen organlardır. Kas, akciğer ve özellikle de sinir hücreleri kendilerini yenileyemezler. Bu alanlarda ölen hücrelerin yerini sikatris adını verdiğimiz hücreler alır ve organın çalışmasında düşüklük görülür.
Rejenerasyon kopan ya da yaralanan yerlerin kendini yenilemesi bu boşalan alanların doldurulması, yıpranmış alanların yenilenmesi gibi ifadelerle anlatılabilir. Bir canlı ne kadar evrimleşme gösterirse kendini rejenere etme özelliği o kadar azalır. Rejenerasyon olayı mitoz bölünme yardımı ile olmaktadır.