Neden 536 yılında hayatta olmak için en kötü yıl seçildi
Kıta üzerinde gizemli bir sis süpürülerek, güneşi mavi bir sis içinde örterek ve Avrupa, Orta Doğu ve Asya'nın bazı bölgelerini 18 ay boyunca günde 24 saat karanlığa gömüldü. Düşen sıcaklıklar son 2.000 yılın en soğuk döneminde ortaya çıktı , ürünler İrlanda'dan Çin'e kıtlık yaygınlaştı. Uzun, soğuk geceye katlananlar, önümüzdeki yıllarda daha da sert zamanlarla karşı karşıya kaldılar; MS 541'de Justinian'ın vebası olarak bilinen bubonik veba salgını Akdeniz'de tırmandı ve 100 milyon insanı öldürdü .
Bu olaylar dizisi, bilimsel terimlerle ifade etmek gerekirse, tam bir felaketti. Bir ortaçağ tarihçisi ve arkeolog olan Michael McCormick geçtiğimiz günlerde Science dergisine 536 yılının "en kötü yıl olmasa da hayatta kalmak için en kötü dönemlerden birinin başlangıcı" olduğunu söyledi . Ancak, o zaman başlayan yıkım hakkında bilinen her şeye rağmen, bilim adamları ilk başta gizemli kıyamet bulutunun Avrupa'ya inmesine neden olan şeyden hala emin değiller.
Şimdi, McCormick ve ABD, İngiltere ve Almanya'daki meslektaşları nihayet cevabı ortaya çıkardıklarına inanıyorlar. Antiquity dergisinde bu hafta (14 Kasım) yayınlanan yeni bir çalışmada ekip, İsviçre Alpleri'nden çekilmiş ve 2.000 yıldan fazla mikroskobik tarih dersi içeren eski bir buz çekirdeğini analiz etti. 235 fit uzunluğundaki (72 metre) çeşitli seviyelerde donmuş toz, metal ve havadaki elementlerin parçacıkları, son iki bin yılda Avrupa üzerindeki atmosferin nasıl değiştiğine dair bir ipucu - burada bir Saharan toz fırtınası , orada bir gümüş madenciliği patlaması - ve yeni araştırmaya göre, İzlanda'daki büyük bir volkanik patlamanın Avrupa'nın en karanlık günlerinin başlangıcından önce geldiğini ortaya koyuyor .
Yeni çalışma , 2015 yılında kimyasal analiz için Alp buz çekirdeğinin ultra ince dilimlerini kesmek için bir lazer kullanan birkaç makalenin ortak yazarlarından önceki araştırmaları ele alıyor. Bu yöntemi kullanarak, bilim adamları, her biri tarih boyunca sadece birkaç gün veya hafta kar yağışı temsil eden on binlerce çekirdek örnek aldılar ve orada yakalanan belirli atmosferik elementleri analiz ettiler.
536 baharına tarihlenen örneklere baktığımızda ekip , daha sonra İzlanda'dan volkanik kayalara kadar izlenen iki mikroskobik volkanik cam parçası buldu . Araştırmacılara göre, bu kırıklar, kuzey yarımkürede havaya korkunç bir kül tüyünü yayan, rüzgârları Avrupa'ya süren ve gökyüzünü bir yıldan uzun süre saran devasa bir volkanik patlamanın kanıtıdır.
Önceki araştırmalar, şu anda Batı Amerika Birleşik Devletleri'nde volkanik bir patlamanın Avrupa'nın karanlık günlerinin nedeni olabileceğini öne sürse de, İngiltere'deki Nottingham Üniversitesi'nden bir arkeolog olan çalışma yazarı Christopher Loveluck, İzlanda hipotezinin tarihsel kayıtlarda açıklanan yıkımla daha tutarlı.
Loveluck yaptığı açıklamada , "İzlanda İngiltere ve Kuzeybatı Avrupa'ya Kaliforniya'dan çok daha yakın, bu da o zamandaki patlamanın bu bölgelerdeki iklim üzerindeki etkisinin daha önce düşünülenden çok daha fazla olacağı anlamına geliyor." Dedi . Diyerek şöyle devam etti: "Çok hızlı bir şekilde çok soğuk yerler olurdu ve en çok İngiltere'de ve Kuzeybatı Avrupa'daki yerlerde hissedilirdi. Bu alanların sonuçları hemen ortaya çıkacaktı ve zayıf mahsul verimleri nedeniyle artan kıtlık ve kötü sağlık olasılığı olurdu."
Ekip ayrıca 540 ve 547 yıllarında sonraki iki patlama olayının kanıtını buldu. Araştırmacılara göre , bu volkanik üçlü-whammy'den gelen kombine kirlilik sadece güneşi ve serin Dünya'yı engellemekten daha fazlasını yaptı - Avrupa'yı 100 yıl süren bir ölüm ve gerileme dönemi.
Neyse ki, Avrupa'nın korkunç, korkunç, iyi olmayan, çok kötü günleri sonunda geçti. 640 yılına gelindiğinde, Alp buz çekirdeğinden alınan numuneler yeni bir tür hava kaynaklı kirlilik belirtileri gösterdi: gümüş eritme patlaması sırasında gökyüzüne salınan kurşun. Loveluck'a göre, gümüş için yenilenen talep, açlıktan ölmüş, hastalıklarla dolu Avrupa'nın karanlığında yükselen bir ekonomiyi ve değerli metallerle ticaret yapmaya hazır yeni bir tüccar sınıfının ortaya çıkmasını temsil ediyordu.