Caecilian adı verilen pürüzsüz gövdeli, bacaksız amfibiler, ağızları keskin dişlerle dolu olan dev solucanlara benziyorlar ve yeni araştırma Katherine J. Wu, zehirli bir ısırığa sahip oldukları bilinen tek amfibiler olabilirler. New York Times .
Bilinen yaklaşık 200 tür caecilians dünyanın her yerindeki tropiklerde bulunur ve yeraltı yaşam tarzlarına çok adapte olmuşlardır (çoğu oyuktur, ancak bazıları sucul ) bazı türlerin minik gözlerinin tamamen deriyle kaplı olması. Bazıları sadece birkaç santim uzunluğundadır, ancak Kolombiya'nın dev caecilian'ı ( Caecilia thompsoni ) beş fit uzunluğa kadar ulaşabilir, Jason Bittel'e göre National Geographic . Bu garip yaratıklar çoğunlukla yeraltında yaşadıkları için nadiren görülürler ve yeterince anlaşılmazlar.
Geçen hafta dergide yayınlanan yeni makale iScience , zehirli enzimlerle dolu tükürük salgılıyor gibi görünen caecilianların ağızlarında bulunan bezleri tanımlar. National Geographic . Bu, yaratıkların dişlerini zehirle kaplayacaktı; bu, kertenkeleler gibi zehirli kertenkelelerde de görülen bir dağıtım sistemiydi. çılgın canavar ( Heloderma ) ancak deri altı iğne tarzı dişlerden farklıdır. çıngıraklı yılanlar ve kobralar, Christie Wilcox'un haberine göre Bilim Haberleri . Ancak tıpkı yılanlarda olduğu gibi, caecilian'ın toksin üreten bezleri diş dokusundan kaynaklanır.
Dişlerin üzerindeki bezleri ortaya çıkarmak için derinin bir kısmı çıkarılmış bir caecilian'ın üst çenesi.(Carlos Jared)
Bir ön kimyasal analiz, iki halkalı caeciliandan tükürük örneklerinin ( sifonops annulatus ) eşekarısı, akrep ve yılan zehirinde bulunan A2 fosfolipaz adlı bir gruba ait enzimler içeriyordu. National Geographic . Araştırmacılar, ötenazi uygulanan dört örnekte bezlerin fiziksel yapısını incelediler ve elektron mikroskobuyla iki örneği daha da yakından incelediler. Carlos Jared Brezilya, São Paulo'daki Butantan Enstitüsü'nde evrimsel bir biyolog ve çalışmanın ortak yazarı olan Dr. National Geographic tükürüğün zehirli olduğunu doğrulamak için daha fazla analiz yapılması gerekiyor.
Bilim adamları hayvanları şu şekilde sınıflandırır: zehirli veya zehirli bir toksinin aktif olarak enjekte edilip edilmediğine (zehir) veya kurbanın toksinin kötü etkilerini deneyimlemek için onu yutması, soluması veya emmesi (zehir) olup olmadığına bağlıdır. Birçok yılan türü ve birkaç kertenkele, avlarını bastırmak için zehirli ısırıkları kullanır, ancak şimdiye kadar amfibiler, iki olası istisnalar , sadece yırtıcıları caydırmak için derilerindeki bezler aracılığıyla salgılanan zehiri dağıttıkları biliniyordu.
Caecilians, yılanlardan yaklaşık 100 milyon yıl önce evrimleşti ve bacaksız amfibinin ısırığı gerçekten zehirliyse, onları Dünya'daki bilinen en eski zehirli yaratıklar yapabilir. New York Times.
Butantan Enstitüsü'nde evrimsel bir biyolog ve çalışmanın ortak yazarı Marta Antoniazzi şöyle diyor: Bilim Haberleri yılanlar ve caecilians arasındaki yüzeysel benzerlikler aslında her iki grubun neden zehirli bir ısırık geliştirdiğini açıklamaya yardımcı olabilir. Benzer bedenlere sahip olmaları gerçeğiyle ilgili olduğunu düşünüyoruz, diyor. Avlarını alt etmeye yardımcı olacak kolları veya bacakları olmayan caecilians ve yılanların her ikisinin de öldürmenin başka bir yolunu bulması gerekebilir.
Fakat Shab Mohammadi Nebraska-Lincoln Üniversitesi'nde çalışmaya dahil olmayan evrimsel bir biyolog olan Dr. New York Times Caecilian'ın tükürüğünün toksik olup olmadığını ve avladıkları böcekleri ve solucanları alt edip etmediğini belirlemek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.
Kevin Arbuckle Swansea Üniversitesi'nde çalışmaya katılmamış bir evrim biyoloğu olan Dr. National Geographic Çalışmanın caecilians bezlerinde bulduğu enzimlerin mutlaka toksisite anlamına gelmediği. Hayvanların zehirli olmadan tükürüklerinde A2 fosfolipaz enzimlerine sahip olabileceğini söylüyor.
Yazarlar anlatıyor Bilim Haberleri bu gizemli, sürünen amfibilerin zehirlerini gerçek anlamda kazanıp kazanmadıklarını belirlemeye yardımcı olmak için bezlerin ve salgılarının takip çalışmaları üzerinde çalışıyorlar.