"Halk" arabaya limuzin dese de aslında değildi. Gerçek şu ki, bunun için kabinde sürücü ve yolcular arasında bir bölme olması gerekiyor. Sırasıyla ZIM-12'de yoktu, sadece büyük bir sedan olarak kabul ediliyor.
Görünüşe göre "Zafer" den ve "Volga" dan o zamanlar olmayan bir şeyler var. Fotoğraf: Youtube.com
Bu arada araba isimlerinde neden kafa karışıklığı olduğunu da açıklamakta fayda var. Ne de olsa GAZ Pobeda ve ZIM-12 aynı anda üretildi. Gerçek şu ki, işletme Molotof adını taşıyordu - dolayısıyla lüks bir sedanın kısaltmasıydı. Ve 1957'ye kadar GAZ hiç Gorki değil, Devlet Otomobil Fabrikasıydı.
Öykü
İlk lüks sedanın geliştirilmesi 1947'de başladı. İşletmenin baş tasarımcısı Andrey Lipgart, yeni bir model için bir görev aldı.
Arabanın bir dizi gereksinimi karşılaması gerekiyordu:
✅ Modern ol
✅ lüks
✅ Kabinde "limuzin" bölümü olmayan altı kişilik ve sedan
Geliştirme için 2,5 yıl verildi. O zamanlar, bu tür projeler Stalin tarafından denetleniyordu, son teslim tarihlerini karşılayamadığı için hızlı bir şekilde cezalandırıyordu, ancak aynı zamanda görevi tamamladığı için “kraliyet gibi” ödüllendiriliyordu. Siparişi alır almaz iş kaynamaya başladı.
Salon abartmadan lükstü. Fotoğraf: Youtube.com
Lipgart'ın iki yolu vardı ve bunlardan biri doğru kabul edilebilirdi. Birincisi, bir Amerikan lüks sedanını temel almak. Sonra geriye onu ayrıntılara ayırmak ve Sovyet endüstrisinin olanakları ışığında kopyalamak kaldı.
Bu yol daha kolaydı, ancak birkaç tatsız an vaat etti. En kötüsü, gururlu bir mühendis için ölüm gibi olan intihal suçlamasıdır.
İkinci yol, halihazırda seri üretilen üniteler ve düzenekler de dahil olmak üzere fabrikada bulunanları kullanmaktır. Tabii bir çok şeyi kendi teşebbüsünle üretmen gerekecek.
Bununla birlikte, uzmanlar hala Lipgart'ın Amerikan Buick Super'i temel alıp almadığını veya her şeyi kendi başına mı yaptığını tartışıyorlar. Tasarımcının ABD otomobil okulu tarafından yönlendirildiği kesin olarak söylenebilir.
Karşılaştırma için 1951 Buick Special Super Eight. Fotoğraf: Youtube.com
1949'da ilk ZIM-12 parti seçkinlerine gösterildi. SSCB liderleri sedanı onayladı ve hatta Stalin onu beğendi. 1950'de ilk lüks otomobil partisi çoktan hazırdı.
herkes tarafından kullanılabilir
Komünist seçkinlerin güçlü bir şekilde öne çıkması Stalin'in hoşuna gitmedi. 1931 yılına kadar, suikast girişimi nedeniyle silah arkadaşları bunu yapmasını yasaklayana kadar Kremlin'e yürüyerek bile gitti. Bu nedenle, ZIM-12 lüks bir araba olarak tasarlandı, ancak popülerdi.
Şaşırtıcı bir şekilde, "Martı" nın selefi yalnızca parti seçkinleri için mevcut değildi. Ve bu arabalar taksilerde ve ambulanslarda çalıştı. Kendini Moskova ve Leningrad'da bulan her Sovyet vatandaşı, teoride lüks bir ZIM-12'ye binebilirdi.
ZIM-12 satın al, 40 bin ruble tasarruf etmeyi başaran herkes tarafından kullanılabilirdi. 1961'den önceki fiyatlardan bahsettiğimize göre, bu çok fazla değil. Bir fabrikadaki basit bir işçinin ortalama maaşı 600 ruble idi ve okuldaki bir öğretmen yaklaşık 900 ruble aldı. Sadece savaş sonrası dönemden bahsettiğimizi anlamalısınız - o zaman insanların lüks için vakti yoktu - yeniden inşa ettiler ve aileler yetiştirdi.
Bu arabalar hep ters çevrildi. Fotoğraf: Youtube.com
Daha sık olarak, ZIM-12 bilim adamları, yazarlar, besteciler ve regalia ve unvanlara sahip figürler tarafından satın alındı. Onlara Stalin döneminde iyi ödeme yapıldı - bazı ikramiyelerin bir değeri vardı. İlginç bir şekilde, bazı durumlarda, Sovyet araba sahipleri de sürücüleri işe aldı. Bu arada, o zaman birçok kişi bu yoldaşların ihbarlarından acı çekti.
Gövde ve iç
ZIM-12'nin uzunluğu neredeyse 5,2 metreydi. Çerçeve kullanmadan büyük bir araba yaratmak zordu. Bu arada, tesisin baş tasarımcısına onu Amerikalı üreticilerden kopyalaması önerildi.
Andrey Lipgart, ABD'de fazladan 200-400 kg'ın hiçbir şey olmadığı birçok güçlü motor olduğunu anladı. Ayrıca bir motorumuz da vardı - 3,5 litre hacimli sıralı "altı". 90 hp geliştirdi. İle. Araba bir çerçeve aldıysa, pek de olağanüstü olmayan dinamikler daha da azalırdı.
Bu nedenle, tasarımcı cesur bir karar verdi - taşıyıcı bir gövde yapmak. Neyse ki, Lipgart zaten Pobeda ile deneyime sahipti. Her şey yolunda gitti ve tek başına bu nedenle, Sovyet lüks sedanına ABD arabalarının bir kopyası denilmemelidir - bunlar çerçeve arabalardır.
Sovyet kromu hala bozulmamış mı? Fotoğraf: Youtube.com
Monokok gövdenin tek ciddi dezavantajı, üstü açılır arabaların terk edilmesi gerektiğiydi. Prototipler gerekli sertliğe sahip değildi - küresel değişiklikler gerekliydi. Üstü açık arabaların SSCB için bir öncelik olmadığını düşünerek onları terk etmeye karar verdiler.
ZIM-12'nin o yıllardaki Amerikan otomobil endüstrisi ile tek ortak noktası benzer bir tasarım. Ancak başarılı modelleri kopyalamak hala genel kabul görmüş bir dünya uygulamasıdır.
İçeride, ZIM-12 aynı zamanda ABD ve Pobeda'dan gelen lüks bir sedana benziyordu. Ödünç alma ve basitleştirme yeteneğine rağmen, Lipgart diğer GAZ araçlarının parçalarını kullanmadı. ZIM-12'de kabindeki her şey orijinaldi.
Rahatlık ve lüks ile arabanın içinde 4 kişi konaklayabilir. Yer açarsanız, o zaman zaten 6. Ve eğer büyük bir şirketi geri çekmeniz gerekiyorsa, o zaman 8'in tümü.
Bu durumda bir kopya satın almak ucuz değildir. Fotoğraf: Youtube.com
Kabinin ortasındaki iki koltuk bir şekilde açıkçası yabancı görünüyor. Bununla birlikte, tasarımcılar ön kanepenin arkasına katlanmalarını düşündüler. Bu formda göze zarar vermezler.
Motor, şanzıman ve şasi
ZIM-12 motor açıkçası 40'lı yıllar için bile modası geçmiş, ancak aynı zamanda inanılmaz derecede güvenilir. Bir dizi testi geçtikten sonra 80'lerin sonuna kadar montaj hattında kaldı. Başlangıçta ZIM'e yerleştirildi ve ardından güç ünitesi kamyonlara taşındı. Böyle bir motora sahip en ünlü model, Rusya'nın geniş alanlarında hala birçoğu faaliyette olan GAZ-52'dir.
GAZ-12 motoru, Dodge D5'in güç ünitesine dayanmaktadır. 3,48 litre gelişen 90 litre hacme sahip. İle. Her ihtimale karşı, kamyonların gücünün azaltıldığını ve motorun kendisinin 1938'den beri çeşitli modifikasyonlarda üretildiğini hatırlayın.
Kaputun açılması ilginç. Fotoğraf: Youtube.com
ZIM-12'deki dişli kutusu ilk bakışta göze çarpmıyor. Basit üç adımlı mekanik. Ama aslında bu, manuel şanzıman ile otomatik şanzıman arasında bir tür geçiş sınıfıdır. Sistemde bulunan hidrolik kavrama sayesinde vites geçişleri sarsıntısız, çok yumuşak bir şekilde yapılmıştır. Ve genel olarak debriyaj keskin bir şekilde fırlatılabilir. Evet ve araba herhangi bir vitesten hareket edebilir.
Ne yazık ki, tesiste yeni olan sıvı bağlantısının kaprisli ve tamamlanmamış olduğu ortaya çıktı - sık sık sızdırıyordu. Bu nedenle, ilk "Martı" da zaten terk edilmişti. Bu arada, sürücülerden biri ünitenin ömrünü uzatmanın bir yolunu buldu - sıvı bağlantısını Litol yağlayıcıyla doldurdu ve ardından sızıntı sorunları durdu.
Lüks Sovyet sedanının şasisine gelince, tasarımcılar onunla özellikle felsefe yapmadılar. "Pobedovsky" den pek farklı değil.
Yerden yüksekliği ve süspansiyonun basitliği nedeniyle arazi kabiliyeti oldukça yüksektir. Fotoğraf: Youtube.com
Ayrı ayrı kayda değer tek şey, fren sistemidir. GAZ-M20 ile tüm benzerlik için, her bir ön tekerlekte bir çift silindir vardır. Böyle ağır bir araba için gerekliydi.
ZIM / GAZ-12, SSCB'deki insanlar için ilk ve son lüks yönetici sınıfı sedandı. Aşağıdaki modeller zaten "Martılar" olarak adlandırılıyordu ve ücretsiz olarak satılamıyordu.
ZIM-12 şimdi satın alınabilir. Kullanılmış piyasada 550 bin ila 7 milyon ruble istiyorlar.