Savaşın başında bir süvari subayı olan Moxley Sorrel, Tuğgeneral General James Longstreet'in ekibine katıldı. Kuzukulağı, Longstreet’i “kırk yaşlarında, her inçinde asker, en yakışıklı, uzun boylu ve iyi orantılı, güçlü ve aktif, süper bir süvari ve eşsiz bir asker taşıyan, özellikleri ve ifadesiyle oldukça eşleşmiş olan Longstreet’i tanımladı. ; tam bir kahverengi sakal, iyi şekillendirilmiş ve tutturulmuş baş. En kötü özellik ağızdı, kaba idi; Bununla birlikte, kısmen geniş sakalından gizlendi. ”
James Longstreet, aslında, “her santim bir askerdi”, bu yüzden General Robert E. Lee'nin kıdemli ordusu komutanı oldu ve “Eski Pete” i “eski savaş atı” olarak kabul etti. İkinci olarak Stonewall Jackson'dı. Lee'nin en güvenilir astı. Ancak savaştan sonra, Konfederasyon generallerinin en tartışmalı olanı oldu ve birçok Güneyli, Gettysburg'daki davranışlarından dolayı Güney Long'u James Longstreet'i suçlamakla suçladı.
Cavaliers Arasında Bir Hollandalı
Güney Carolina'da doğmuş, ancak Gürcistan'da doğmuş (gerçek ev sahibi olduğunu düşünmüş) ve Alabama'dan West Point'e göndermiş, James Longstreet, savaşın önde gelen görevlilerinin çoğu gibi, geri dönen bir Amerikan soyunun ürünü gibiydi. sömürge zamanlarına. Küçük ölçekli bir yetiştiricinin oğluydu ve uzun boylu, güçlü bir gençlik olarak büyüdü - birkaç kelimeden oluşan bir adam (ve çok kitap öğrenmeyen), ama sert, kaba, güvenilir, kendine güvenen ve bağımsız bir ruh. Ayrıca Hollandalı olarak inatçıydı ve damarlarında akan Hollandalı kanıydı.
James Longstreet'in en ünlü yirminci yüzyılın ilk biyografilerinden biri, “Kendisinde meraklı olmayan bir şey vardı. Ciddi ve huysuzdu, o yaşın uygun Souter'ları romantik değildi, idealistten daha materyalistti. ”Ayrıca, olduğu gibi, hem West Point'te hem de genç subay olarak ABD Hibe'nin büyük bir arkadaşıydı. Aslında James Longstreet, Grant'i daha sonra Grant'le evlendiği kuzenlerinden biri olan Julia Dent ile tanıştırdı. Savaştan sonra, Longstreet ve Grant sadece dostluklarını yenilemekle kalmadı, aynı zamanda Longstreet’i Louisiana’da Yeniden Yapılanma sırasında Cumhuriyetçi politikacıya çevirdi.
James Longstreet, Robert E. Lee'nin erken ordusu Komutanı-Stonewall Jackson, A.P. Hill, Richard Ewell ve Longstreet'in Virginianların lehine bir önyargı olduğunu düşünen bir tekillikti. Longstreet’in eksikliği vardı amour harikasıve Lee bunu fark edemeyecek kadar aklı başında olsa da, Longstreet, sonsuza dek sorumlu olması gerektiğini düşünerek, iğrenç bir teğmendi. Lee bazen Longstreet'i yavaş olarak nitelendirirken, çok dikkatli bir askerdi - o yavaşlığın bir kısmının Lee'nin kendi fikirleriyle aynı fikirde olmadıklarında fikirlerini takip etmek konusundaki isteksizliği olduğunu asla anlamadı.
MexicanWar'da takdire şayan bir asker olarak görülse de, bir aile babası olarak, 1848'de evlendiği için, bir çizgi subayı olarak kazanabileceğinden daha fazla paraya ihtiyacı olduğunu buldu. Böylece, Birleşik Devletler Ordusu'nun paymaster departmanında önemli bir askeri muhasebeci oldu. Savaş müdahale etmediyse, Longstreet hayatını memnuniyetle hesaplar vererek ve boş zamanlarını bir blöf, güçlü bir dış mekan adamı olarak geçirerek geçirecekti.
Fort Sumter kovulduktan sonra, James Longstreet basit bir hesaplama yaptı ve dar bir ilgi alanı tarafından yönlendirilmedi. Kardeşlerinin birçoğu, Birliğe sadık kalması için onu çağırırken, şu iddiaya dayandı: “Devletinin ayrılma yönetmeliklerini geçip geçmemesi ve savunmasına çağırması gerektiğini izleyeceğini sordum. Çağrıya itaat edeceğini itiraf etti. ”Longstreet, yalnızca askeri eğitimine sponsorluk yapmakla kalmayıp aynı zamanda en yüksek dereceli mezun olduğu (ve dolayısıyla daha yüksek bir dereceye ulaşması muhtemel) olan Alabama'ya ait olduğuna karar verdi.
New Mexico Fort Fillmore'dan ayrılmadan önce, genç bir subay tarafından savaşın ne kadar süreceğini düşündüğü sorulmuştu. Longstreet, “En az üç yıl ve eğer beş yıl boyunca kalırsa, diktatör aramaya başlayabilirsin” diye cevap verdi; Longstreet, otobiyografisinde yazdığı gibi, teğmen, “Bir diktatöre sahip olursak, umarım Bu adam sen olabilirsin. ”Longstreet'in yorum eksikliği bir onay işareti gibi görünüyor.
Manassas'tan Manassas'a
Kısa vadede, Longstreet'in hedefi bir diktatör olmak değildi, hatta hatta bir subay olmak değildi, Konfederasyon ordularının bir ödeme sorumlusu olmaktı, ancak West Pointers bunun için çok değerliydi. James Longstreet, Amerika Birleşik Devletleri Ordusunu bir büyük olarak terk etmişti, Amerika Konfedere Devletleri Ordusunda teğmen bir albay görevlendirildi ve derhal tugay için terfi ettirildi. General P. G. T. Beauregard komutası altında görev yapmak üzere Kuzey Virginia’nın ön cephelerine gönderildi ve First Manassas’ta görev yaptı. Mücadelenin büyük kısmı ondan uzak olmasına rağmen, birlikleri Blackburn'ün Ford'unda iyi savaştı ve uzun Federal bombardımanlara dayandı. Adamlarını (savaşın o aşaması için) iyi bir adımla sonlandıran Longstreet, her zamanki gibi sakin cesaretini ve taktiksel zekasını gösterdi.
Ancak, savaşın sonunda mavi paltolarla savaşın sonunda hiç takip etmemesi emredildiğinde çıldırdı. Moxley Kuzukulağı, “Longstreet'i iyi bir öfkeyle gördüğünü anlatıyor. Şapkasını öfkeyle yere fırlattı, damgaladı ve acı sözleri ondan kaçtı. ”Bu acı sözler“ Geri çekilme! Cehennem, Federal ordu parçalara ayırdı. ”Longstreet değerlendirmesinde yalnız değildi. Stonewall Jackson, paylaşan bir topçu generali olacak bir genç subay olan Edward Porter Alexander gibi. Alexander, “aslında, Federaller Boğa Koşusu'na çekildikten hemen sonra, savaşın sona ermiş olduğunu belirtti. Yeni başlaması olarak düşünülmeliydi. ”Olduğu gibi, Longstreet'in adamları onu neşelendirdi - onu güçlü, yetenekli, profesyonel bir asker, erkeklerinin hayatlarıyla titiz ve ateş altında korkusuz olarak tanıdılar.
Stonewall Jackson Manassas'tan ün kazanmasına rağmen, Longstreet terfi yarışı kazandı ve büyük generallere yükseldi. Sonbahar hareketsizlik geçirdi, ancak kış üçü kişisel trajedi ile belirlendi
James Longstreet'in küçük çocukları, bir, dört ve altı yaşında, kızıllardan öldü ve daha önce konvivial, eğer tembel ise, Longstreet, savaşın altında, belki de altında, kilisenin bulunduğu Piskoposluk inancına daha sıkı ve daha sadık kaldı. Lee'nin etkisi olduğu doğrulandı.
Long62, 1862 ilkbahar ve yaz aylarında, Lee'nin kendisini “sağ elimdeki personel” olarak görmesini sağlamak için yeterince güvenilir performanslar sergiledi. Yapışkan biri olmasına rağmen, Longstreet, en iyi şekilde savaş alanında ilham verici bir varlıktı. Lee'nin kıdemli kolordu komutanı olarak Longstreet, en iyi generalleri arasında en iyi yönetici olarak kabul edildi. Longstreet, kesinlikle hemfikirdi ve kendini bir stratejist ve taktikçi olarak fena halde tahmin etti. Görevini, adamlarını doğru zamanda doğru yere getirmek olarak gördü; ve eğer komuta geneline doğru yerin ve doğru zamanın ne olduğu konusunda hemfikir değilse, iradesini genellikle başarılı bir şekilde kendisine empoze etmeye çalıştı.
James Longstreet'in emri var oldu. Uzun soluklu kelimeler ve konuşmalar için değil, Longstreet, bir savaşta cesur bir adam için verandada oturmaktan ve buzlu çay içmekten daha tehlikeli bir şey değildi. Ya da Moxley Kuzukulağı'nın sözleriyle, Longstreet “rahatsız edilmeyen savaşçıydı. Bazen savaşta dünya parçalara uçuyor gibi göründüğünde, istikrarlı bir kaya gibiydi. ”
Kesinliğe, mahkumiyete ve güven verici bir sakinliğe hükmetmesine rağmen, elbette her zaman haklı değildi. Malvern Hill'de, Yedi Günün Richmond önünde yaptığı savaşlar sırasında Jackson, Lee'ye yerleşik Federal pozisyonu kuşatması için danışmanlık yaptı. Ancak Longstreet, önden bir saldırı için savundu ve hatta korkunç uyarılarla dolu olan dispeptik General DH Hill'i bile savuşturdu, “Korkma, şimdi onu yattık”. Longstreet, daha sonra Gettysburg'daki agresif Lee'ye DH Hill rolünü oynuyor. Gettysburg'da (Longstreet’in Küçük Yuvarlak Top’u alma girişiminde geç kaldığı yerde), Longstreet’in neden Malvern Tepesi’ni almadığını merak ediyorlar, bu yüksek zemin Federaller tarafından işgal edilmeden önce.
Second Manassas'ta, Longstreet, Lee'nin düşmanı ele geçirme arzusunu hayal kırıklığına uğratması ama aynı zamanda onu zaferle ödüllendirmesi nedeniyle karakteristik bir performans sergiledi. James Longstreet, Jackson'ın Birlik'i çaresiz savaşta tutan adamlarını terk ederken iyice yere baktı ve birliklerini düzene soktu. Lee'den gelen üç doğrudan emre ve Jackson’a telaşsız bir keşif lehine yaptığı bariz baskıya rağmen, saldırısını erteledi, “kesinlikle karakteristik bir Longstreetian dokunuşu” oldu. Ancak, Longstreetian'ın, sonunda yaptığı zaman inen çarpma darbesiydi. Konfederasyona muazzam bir zafer veren saldırısı.
Sharpsburg'da, Maryland kampanyasında, Müttefik ordusu savunmacı-Longstreet'in savaşında savaştı. Savaşın en kanlı günü ve bir çift tarihçi dediği gibi, bir cesaret ve dayanıklılık destanıydı, “Sharpsburg'daki Souther'lerin standından daha ince birkaç şey var. Thermopylae ile yer alıyor. ”
Longstreet'in askeri taktik ustalığı, deneyimlerden öğrendiği ve sakince, savaşın sıcağında uygulandığı burada kendilerini gösterdi. Moxley Kuzukulağı, Longstreet’in taktiğinin “gözlerinin her yerdeymiş” olduğunu ve “bu harika savaş günündeki davranışının muhteşem olduğunu ekledi. Uzatılmış çizgileri boyunca her yerde göründü ve ordunun artan tehlikesi ile şişen görünen en cesareti olan azim ve cesaretsiz çözüm, askerleri büyük hareketlere teşvik etti ve bütün zayıflıklarına rağmen yerinde tuttu. ”
Sharpsburg ayrıca James Longstreet'in mordan, asker mizahını da vurguladı. Longstreet, savaşın bir noktasında, Lee ve Lee yürürken bir tepeye binen D. H. Hill'e seslendi. Longstreet, “Oraya binmek ve ateş çekmek için ısrar ediyorsan,” dedi, “bize biraz ara verin, böylece size açtıklarında ateş hattında olmayacağız.” Longstreet bir top tütsü dumanına işaret etti. ve Hill'in hedefi olduğuna şaka yaptı. Maalesef haklıydı. Topçu mermisi, Tepenin atının ön bacaklarına çarptı ve onları parçaladı. Hill sıkışıp kaldı, yetiştiriciliği, çığlık atan atı tökezledi, leke çıkardı ve kanlı kütüklerine yuvarlandı. Longstreet, derli toplu bir asker olarak, meslektaşının huzursuzluğuyla gülmek ve eğlenmek için midesini yeterince açmıştı.
Aynı savaşta, Longstreet'in memurlarından biri olan John Fairfax, zengin, keskin gözlü bir Virginia aristokratı olan John Fairfax, İncil'den, portatif küvetinden, viski kaynağından veya Longstreet'e bulanık atlarından asla ayrılmayacak. General, atım öldürüldü! Saltron vuruldu; arkadan vurdu! ”
Longstreet, Fairfax'a Savaşın en kanlı gününde bu adam katliamının ortasında “tuhaf bir görünüm” verdi ve “Boşver, Binbaşı. Arkadan vurulmadığın için mutlu olmalısın! ”
Lee, Longstreet’in Sharpsburg’daki savaşındaki performansına çok değer verdi, böylece teğmen general olarak görevlendirildi ve Lee’nin kıdemli kolordu komutanı oldu (Stonewall Jackson ve J. E. B. Stuart’ın önünde). Aralık 1862'de Fredericksburg'da, James Longstreet'in adamları, Marye'nin yüksekliğindeki taş duvarın arkasındaki adamlar, bütün gününü, şarjlı Federalleri biçerek, Longstreet Lee'ye güvence vererek, “General, her erkeği şimdi o alanda Potomac'ın diğer tarafına koyarsanız geçirdiler. bana aynı çizgide yaklaşmak ve bana bol miktarda mühimmat vermek için, çizgime ulaşmadan önce hepsini öldüreceğim. ”Savaşta sendika kayıpları 12.500'den fazla insandı. Longstreet'in zayiatı, 5,300 Konfederasyon'daki zayiatın sadece 500 kadarıydı.
Savaş alanındaki soğuk mevcudiyeti sayesinde Longstreet, kendi inatçı çizgisini askerlerine aktararak savunucuları kararlaştırdı ve şartlar istendiğinde durdurulamaz şarj cihazları oluşturmayı başardı. Longstreet’in bir savaş alanı lideri olarak en büyük içgörüsü, her savaşta birinin koşması gerektiği ve eğer birlikler “sadece erkekler gibi topraklarına yetecek kadar dayanacaksa, düşmanın kesinlikle kaçabileceği” idi. Fredericksburg'da olduğu gibi toprağı kazmak ve toprak tutmak sadece taş duvarın korumasına sahip olmakla kalmayıp aynı zamanda savunma saha çalışmaları inşa etmek için birliklerini kurmuştu.
Eski Pete için Fredericksburg ve önceki savaşların dersi açıktı: Konfederasyon için avantaj, aslında gereklilik, taktik savunmada savaşmaktı. Güney'in göreceli insan gücü eksikliği için telafi edebileceği tek yol buydu. Güneyli askerler ve memurları sıcak kanlı olabilirler, ancak güçlü bir savunma hattının James Longstreet'in görüşüne göre, suçlayıcı suçlamalardan ziyade zafer kazanması çok daha muhtemeldi.
O zaman, Longstreet’i Virginian’lardan ayıran atlarla ilgili duygusallık eksikliği değildi. Bir lider ve bir asker olarak Longstreet, şimşek Stonewall Jackson'dan, zorlu A.P. Hill'den ya da kundaklayan J. E. B. Stuart'dan çok uzaktaydı. Lee, Fredericksburg’daki savunma pozisyonunun gücünü kabul ederken, Longstreet’in olduğu gibi taktik savunmaya bağlı değildi, Lee ve Jackson, zeminin doğası göz önüne alındığında, Federallerin yenilgisine yatırım yapamadıkları için pişman oldular. Birlik ordusunu yok etmek için saldırgan bir karşı saldırı. Hem Sharpsburg hem de Fredericksburg’da, Jackson ve Lee taktiksel bir savunma duruşunun gerekliliğini kabul ettiler, ancak Longstreet saldıran Federalleri kovmak ve yok etmekle yetinirken her zaman saldırıya geçme şansını araştırıyor ve umut ediyorlardı.
James Longstreet, Güney'in insan gücü, para ve malzeme üzerindeki dezavantajlarını Lee, Jackson, Stuart ve A.P. Hill gibi açıkça analiz etti. Fakat Longstreet, Virginianlardan farklı bir çözüm buldu. Virginianlar, Federallerin savaşın bedelinin çok büyük olduğunu düşünmesine şaşırttığı için düşmanı olabildiğince çabuk şok etmek, şaşırtmak ve ezmek için cüretkar saldırı manevraları istedi. Longstreet, daha önemli bir hedefin taktik savunmanın karşılaştırmalı güvenliğini benimseyerek elde edemediği Konfederasyon kayıplarını korumak olduğuna inanıyordu. Fakat eğer Güney uzun bir savaşı göze alamazsa, Longstreet'in stratejisini göze alamazdı.
Strateji ve taktikler hakkındaki farklı görüşleri ne olursa olsun, Lee ve Longstreet, savaş sırasında samimi ve saygılı bir ilişki kurdu. İngiliz subay ve gözlemci Teğmen Albay Arthur Fremantle, “Longstreet’i Lee’yi övmekten daha fazla memnun etmenin mümkün olmadığını” ve Longstreet’in “kararını çok fazla kullanan General Lee’den asla uzakta olmadığını” belirtti. Askerler tarafından, her zaman “bütün ordunun en iyi savaşçısı” olarak bahsedilir. ”Ancak Longstreet'in bağımsız bir emir istediği de aynı şekilde doğrudur. Lee'nin kuvvetlerinden kopup ayrılmak istedi ve Kentucky'ye yollandı. Lee bu fikri reddetti, ancak sahil şeridinin korunmasına yardımcı olmak ve Kuzey Virginia Ordusu için malzeme sağlamak için Güney Virginia ve Kuzey Carolina’nın bölüm komutanı olarak ayrılmayı kabul etti.
James Longstreet, en sonunda malzemelerle geri dönmesine rağmen, 60.000 erkekle Lee'nin 130.000 Federal'i en iyi şekilde karşıladığı Chancellorsville'deki büyük savaş için Lee'ye katılmak için birliklerini zamanında geri getiremedi. 1936'da yazan tarihçi HJ Eckenrode ve Bryan Conrad, “Ekstremitesinde Lee, dahisini ve cesaretini tam anlamıyla kullanmıştı ve Amerikan tarihinin en büyük zaferini kazandı” dedi. 20 ve maalesef, Lee'nin savaş atı, savaştan ziyade toplanmak üzere gönderildi (Virginia, Suffolk'taki Federallere kuşatma yaptıysa da) orada değildi.
Ancak Jackson'ın ölümüyle birlikte Lee, kıdemli asker komutanı “sağ elimdeki personel” e güvendi. Ordusunu yeniden düzenlerken, ek bir kolordu yarattı. Lee, Longstreet’i First Corps’un komutanı, Stuart ise süvari komutanı olarak tuttu. İkinci Kolordu, İkinci Manassas kampanyası sırasında Groveton'da bir et ayağıyla et ayağı alışverişinde bulunan Richard Ewell'e gitti. Yeni oluşturulan Üçüncü Kolordu, A.P. Hill'e gitti. Lee, Ewell'e “görevini her zaman iyi yapan dürüst ve cesur bir asker” ve A.P. Hill “benimle derecesinin en iyi askeri” olarak nitelendirdi. Her ikisi de Batı İşaretçiler ve profesyonel askerlerdi, ancak Longstreet'in başarısı ve dayanıklılığı yoktu.
Ewell her zaman çok gergindi ve Hill her zaman aceleci olmuştu. Ancak Hill'in sağlığının bozulmaya başladığına ve Ewell'in bir zamanlar savaşçı olmadığına dair işaretler vardı. Ewell, hiçbir sıkıntısı olmayan bir orduda cesur, aynı zamanda eksantrik bir şampiyondu. Kısacası, “kel ve bomba şeklinde bir kafa” ve “göze çarpan bir burnun üzerinde” çıkıntılı “şişkin gözler” ile pek çok kişi, özellikle kafasını sık sık yaptığı gibi, bir omuza doğru sarkmasına izin verdiğinde, bir kuş gibi göründüğünü düşündü ve heyecanında garip konuşmalar dile getirdi, twittering lisp. ”Ayrıca“ olağanüstü derecede küfürlü ”olabilirdi. Adamları arasında popüler olsaydı, kesinlikle James Longstreet'in sağlamlığından yoksundu. Kimse Ewell'e eski bir savaş atı diyemezdi. Bunun yerine, ona “yaşlı kel” dediler.
Longstreet’in, Lee’nin Pennsylvania’yı istila etme stratejisine itirazı yoktu. stratejik taarruzlar. Aslında, sürekli batı tiyatrosunda Kentucky işgalini tavsiye etti. Ancak bir saldırı başlatıldığında, geri dönmek taktik Savunma, hile ve düşmanın saldırmasını beklemek. Lee'nin cesur kampanyalar takip etmesinden sonra yeterince mutluydu - ordunun sonunda topaklanacağını hissettiği sürece. Maryland’in kampanyası sırasında Lee’ye yaptığı açıklamada, “General, Keşke durabilseydim ve lanet olası Yanke'ler bize gelsin” dedi.
Lanet olası Yankees’in, Pennsylvania’daki ordusunu Federal ordu ve Washington’a koyarak, Pennsylvania’daki güçlü bir Konfederasyon hattına da karşı gelmelerini istedi. Ancak iki ordu, bir keresinde Gettysburg'da neredeyse kazayla dolaştığında, Lee, bulundukları yerdeki Federalleri yenmek zorunda kaldı. Longstreet ve sonraki tarihçilerin tüm ikinci tahminleri için Lee'nin Federallere saldırma gereğini kabul etmesi rasyoneldi. Konfederasyonun en çok ihtiyaç duyduğu anda federal orduna çabuk ve ezici bir yenilgi sunmak istedi. Evet, sayıca üstündü ve oranlar ona karşıydı, ancak ordusu daha önce bu tür oranlara karşı üstündeydi. Gettysburg'daki savaşın üçüncü gününde Birlik merkezinin grevde olması kesinlikle mümkün değildi ve James Longstreet’in önerdiğinden daha az zafer kazanması kesinlikle mümkün olmadı: Zaten başlayan bir savaştan ayrılmaya çalışmak, düşman bölgesinde manevra yapmak ve potansiyel olarak yenilgiyi riske atmak geri çekilme çizgileri güneşte kalmış olabilir tüm ordunun. Lee, Gettysburg’un ikinci gününde bırakılan Birlik’i terketme sorumluluğuyla Stonewall Jackson’a ya da Üçüncü Gün’de Pickett’in görevine liderlik etme yetkisine sahip olsaydı, savaşın çok farklı bir sonucu olabilirdi. Jackson'ın yıldırım itaatı, Longstreet'in sonsuz gecikmeleri ve emirlerine itaat etme konusunda inatçı isteksizliği değil, Lee'nin ihtiyaç duyduğu şeydi.
Marye's Heights'taki taş duvarın arkasında, askerlerinin Birlik birliklerinin dalgasının ardından dalgasını kestiği Fredericksburg, Longstreet'in model savaşıydı, ancak bu koşullar Pennsylvania'da yeniden yaratılamadı.
James Longstreet'in uyarısı ve egosu, zaman zaman Lee'nin planlarını yarı yürekten yürütmesinin başarısızlığını garanti ettiği Gettysburg'da olduğu gibi yanıltmasına neden oldu. Fakat suçlama parçalandığında, Longstreet, vicdan azarlandı, kendi sözleriyle “piller hattına geri döndü, ani bir karşı saldırı bekledi, atış ve kabuk atımın etrafını topladı ve istemeden yapılan bir itiraz ortaya çıktı. onlardan biri beni bu kadar korkunç sorumluluk sahnelerinden alıkoyacaktı. ”Sorumlu asker Longstreet tekrar harekete geçti.
“Longstreet adam!” Gettysburg'dan sonra Longstreet, savaşın batı tiyatrosunda, Lee'nin gölgesinde, kendi elini denemek için istekliydi. İlk büyük katılımı olan Chickamauga'da, en üst düzeyde etki için birliklerini doğru zamanda doğru yere yerleştirerek başarı ile tanıştı. Chickamauga onu Batı'da iyi bir haberin yetersiz olduğu bir kahraman yaptı. General John Breckinridge, "Longstreet adam, çocuklar, Longstreet adam" dedi.
Sakallı dudaklarının arasında puro olan Longstreet, yine savaşta yenilmez bir figürdü. Tennessee’deki bir subay Longstreet’i “gördüğüm en cesur ve en cesur görünüşlü adam” olarak nitelendirdi. Çenesinin altında bir kabuk patlarsa kaçacağını sanmıyorum. ”
Başka bir subay deniz kabuğuna çarptığında, Longstreet gülümsedi ve “Onları selamladığını görüyorum” dedi.
“Evet, her zaman.”
“Eğer bizim için hedeflenen bir mermi veya mermi varsa,” dedi Longstreet, “Bizi bulacak.”
Fakat James Longstreet, Chickamauga'da bir kahraman olsaydı, düşüşü çöktü. Chickamauga'dan sonra Lookout Dağı'nda kötü bir performans sergiledi, görevlerinden garip bir şekilde ayrıldı ve üst düzey subayı General Braxton Bragg'in otoritesinde (anlaşılır şekilde) sürtükler yaptı. Bragg'in komuttan kaldırılmasını sağlamak için bile katıldı.
Bragg, Konfederasyon hizmetindeki en zor subaylardan biriydi ve o da kendiyle bile tartışmış olduğu tartışmaya açıktı. Ama aynı zamanda Longstreet’in de katıldığı Jefferson Davis’in favorisiydi.
Bragg'in diğer ast generalleri temyiz etti. Davis, Tennessee'ye gelerek cevap verdi. Bragg'in generallerini Bragg'in huzurunda buluşturarak, ayrı ayrı komutanlarına karşı davalarını açıklamalarını istedi. Ancak bütün generaller gönülsüzce, Bragg’in emrinde olmadığına dair inançlarını itiraf ettikten sonra, Davis, Bragg’a olan güvenini tekrar teyit etti ve Richmond’a geri döndü.
Davis'in önerisine göre Bragg, Longstreet'i yarı bağımsız bir emir için ayırdı. Görevi, Doğu Tennessee’yi işgal altındaki Federallerden yeniden ele geçirmekti. Eğer bu Longstreet’in özerklik arzusunu yerine getirirse, yakında Lee’nin barınma kanadı altına girmesini diledi. Longstreet’in Knoxville kampanyasında bir fiyasko vardı, gecikmelerden kurtuldu ve eski arkadaşı General Lafayette McLaws’a yenilgiye uğramaktan suçlu bulmaya çalıştığında gecikmelerden ve çirkin suçlamalarla sonuçlandı.
Longstreet’in yıldızı, sadece üç ayda, o kadar sert bir şekilde düştü ki “Longstreet” ten “Yavaş Peter” a geçti. Kocası Jefferson Davis’in askeri kadrosunda görev yapan Mary Chestnut, Richmond’a yerleştirilmiş bir gözlemci: “General Lee'den ayrıldım, ne korkunç bir başarısızlık, ne kadar yavaş bir humbug Longstreet.”
Longstreet bile, Bayan Chestnut'un kararını kabul etmeye meyilli olabilirdi. Gerçek şu ki, Lee için mükemmel bir orduyu komutanıydı, ama bağımsız operasyonlar söz konusu olduğunda Lee'nin rakibi ya da Jackson'ın değildi.
Fakat Lee'nin emri altında, Longstreet, Wildstesse savaşında mükemmeldi; burada, Longstreet'e, savaşçıya iltifat ettiğinde, “Tüm yaşadıklarımız dışında, yaşayan tüm insanlara iltifat etti. eşsiz Lee'nin kendisiyle, James Longstreet'i, ağır ihtimallere karşı ümitsiz bir umutla ya da umutsuz bir karşılaşmayla izlemeyi tercih ederim. En zorlu saldırganımızdı. ”
James Longstreet, birçok nedenden ötürü sert bir vuruş oldu. Biri basit bir yetkinlikti. Robert E. Lee, Longstreet'i en güvenilir kolordu komutanı olarak görüyordu. Öyle ki, Longstreet'in emrinde başka herhangi bir subaydan daha fazla birliği vardı ve erkeklerle savaşmayı taahhüt ettiğinde, dikkatle konumlandırılmış bir beceriye sahipti, zemini araştırdı, birlikler tam güçlüydü. Bir Virginia askerinin dediği gibi: “Bir partide iyi bir bayan gibi, Longstreet de baloya varışta genellikle geç kalıyordu. Ama içeri girdiğinde, her zaman büyük eski First Corps'un treni olarak arkasında dururken sansasyon yarattı. ”
Ancak, Vahşi Yaşam Savaşı'nda Longstreet, boynundan ve omuzundan attığı çizgilerin önünde ilerlerken kendi adamları tarafından yaralandı. James Longstreet aşağıdayken, planlanan Konfederasyon karşı saldırısı bozuldu ve iptal edildi. Wilderness hala bir Konfederasyon zaferiydi, ama ezici bir zafer yapma fırsatı kaybedildi.
James Longstreet, yaralarından kurtuldu (sağ kolunu asla tam olarak kullanamayacak olsa da) ve Gürcistan'da toparlandıktan sonra, son savunma mücadelesi için Lee'ye tekrar katıldı. Tercih ettiği savaş türüyle savaşarak, Federal saldırılara karşı sağlam ve taşınmaz olduğunu, sonuna kadar inatla adalete bağlı kalmasını sağladı. Appomattox’ta Birlik General George Armstrong Custer’ın General Phil Sheridan’a teslim olma talebini küçümsemesi, sarsılmaz bir Longstreet’ti. Longstreet, “Bu ordunun komutanı değilim” diyerek şöyle dedi: “Olsaydım, General Sheridan’a teslim olmazdım.” Biraz sonra, Lee, Lee’ye Grant’le tanışmak için gelmesini tavsiye etti. eğer bize iyi terimler vermezse, geri dön ve onunla savaşmamıza izin ver. ”Güney savaştığı sürece, Longstreet oradaydı.
James Longstreet Scalawag
Ancak savaştan sonra, hızlı bir şekilde eğitildi ve bir skalawag olarak kabul edildi. Bir asker olarak, James Longstreet temkinli ve zekice bir taktikti. Bir politikacı ve tartışmalı olarak, o değildi. Chickamauga'da kazandığı takma ad olan “ormanın eski boğası”, çin dükkanının eski boğası oldu.
James Longstreet’in Yeniden Yapılanma’yı kabul etmediği, işbirliği lehine danışmanlık yapmadığı ve Federal hükümetin otorite karşısındaki birçok Konfederasyon’a karşı isyan fikirlerini reddettiği değildi. Longstreet’in, Yeniden Yapılanma programından sorumlu olan Cumhuriyetçi Parti ile kendisini ittifak için ilave bir adım attığıydı. Cumhuriyetçinin meşru kazanan olarak tanınmasına rağmen, Cumhuriyetçi Hibe yönetimi tarafından kabul edilse de, Cumhuriyetçi Vali’yi savunmak için çoğunlukla siyah polis ve milis birliklerine komutanlık etti. çoğu Konfederasyon olan Demokratların Crescent City Beyaz Ligi'ne karşı sokaklar.
James Longstreet, “Zencilere oy kullanma imtiyazı verildiğinden, bize oy kullanmasını engellemek için bu oylama üzerinde böyle bir etkide bulunmamız önemlidir.
Cumhuriyetçiler… Kongre Cumhuriyet bazında yeniden yapılanmayı gerektirmektedir. Beyazlar bunu yapmazsa, şey siyahlar tarafından yapılacak, ve eğer expat edilmezse bir kenara konacağız. ”
James Longstreet için basit bir pragmatizm meselesiydi, ancak diğer Güneyliler için “Kara Cumhuriyetçiler” e ihanet anlamına geliyordu. Yine de, bu kursa katılmak için yalnız değildi. Virginia'da “Gri Hayalet” John Singleton Mosby, Longstreet’in yaptığı aynı sebeple Cumhuriyetçi Partiye katıldı. Her iki adam da James Longstreet’in cumhurbaşkanlığı için onayladığı ve çeşitli siyasi görevlere atanan Ulysses Grant’in arkadaşlarıydı.
Fakat eğer bir Cumhuriyetçi olmak yeterince şok olduysa, James Longstreet, Güney'in yenilgisini suçlayacak olan kitapların savaşına girdiğinde Güney hassasiyetlerine bir başka şok daha geldi. Lee'nin ölümünden sonra, savaşı kaybettiği için James Longstreet'in Gettysburg'daki performansını suçlayan Lee partizanlarından kendini savunmak için makul bir mazereti vardı. Fakat Longstreet’in kötü temperli karşı saldırısı, Lee ile böylesine kalıcı ve samimi bir ilişki yaşatan ve 1863’ün acı Tennessee kışı sırasında doğmuş bir oğlu olan, Robert Lee Longstreet adını taşıyan bir adam haline gelmedi.
James Longstreet, itibarını nasıl savunması gerektiğini yanlış hesapladı. “Ormanların eski boğası” sadece kırmızı bir pelerin şarj ediyordu. Aynı şeyi Cumhuriyetçi olduğunda “Biz fethedilen bir insan olduğumuzu” iddia ederek yapmıştı. Bu gerçeği kabul ederek, adil ve kareli olarak, bilge adamların izleyebileceği tek bir kurs kalmıştır ve bu, şimdi fatihler tarafından sunulan terimleri kabul etmektir. ”Fetih partisinin kontrolünün yakında değiştirileceğinin farkında değildi. “katı” Demokratik Güney.
James Longstreet, meslektaşlarının çoğunu geride bıraktı ve kendisini çevreleyen tartışmalara rağmen, Konfederasyon gazilerinin faaliyetleri, anma dernekleri ve toplantılarında aktif ve istekli bir katılımcıydı. Emekli olarak alay etmedi, ancak Grant'in halefi Rutherford B. Hayes ile başlayarak seksen iki yaşındayken ölümüne kadar her Cumhuriyet yönetiminden iş aldı. Ayrıca, zevk aldığı çiftlikte elini denedi; yeniden evlendi (o bir dul oldu), kırk iki yıl bir gelin bulmaya başladı (1962 yılına kadar yaşadı); ve bir Roma Katolik oldu.
Ancak James Longstreet’in yaptığı birçok sivil iş, eski bir asker gibi öldü, karısının son sözleriyle “Helen, bu görevde daha mutlu olacağız” dedi.
İç Savaşın bütün tarihini öğrenmek ister misiniz? Podcast serimiz için tıklayınız.İç Savaşın Temel Savaşları