Okul liderleri, elektriksiz yaşayan, çok küçük kirli giysiler giyen ve yaşam krizinin maliyeti olarak okul yemeklerinden ve kulüplerinden çekilen öğrencilerin “yürek burkan” hikayelerini anlattılar.
Okullar Haftası çalışan ailelerin bile çocuklarını beslemek ve giydirmek için nasıl mücadele ettiğini ortaya çıkarmak için ülke çapındaki liderlerle konuştu.
Enflasyonun okul bütçelerini mahvetmesine rağmen, liderler ebeveynlerin mali durumlarını yönetmelerine yardımcı olmak için kendi gıda bankalarını, tek tip takas dükkanlarını ve merkezlerini kuruyor – biri şöyle diyor: “Artık refah devletinin bir parçasıyız.”
‘Üstler daha gri ve pantolonlar daha kısa’
Ailelerin harcama gücü son yirmi yılın en hızlı oranında düşüyor. yükselen enerji ve gıda maliyetleri, gelir artışını geride bırakıyor.
Geçen haftaki yeni rakamlar, pandemi vurduğundan bu yana üçte bir artışla öğrencilerin yaklaşık dörtte birinin ücretsiz okul yemeklerine hak kazandığını gösteriyor.
Güney Londra’daki Tidemill Academy’de bir ebeveyn olan Chantelle Lee, okulun gıda bankasını Şubat ayında açıldığından beri kullanıyor.
Enerji faturaları, süpermarketlerde “her şey” daha pahalıyken ayda 100 sterlin arttı.
“Evrensel kredim sadece 10 sterlin arttı. Etkili bir şekilde nasıl bütçe yapacağımı biliyorum ama bu bana neredeyse hiçbir şey bırakmıyor.”
Peterborough’daki William de Yaxley Junior School’da, müdür Kay Corley, bazı “üstler grileşiyor ve pantolonlar kısalıyor” diyor.
Ebeveynlerin kıyafetleri eskisi kadar değiştirme veya yıkama gibi bir maliyeti yoktur ve çocuklarının yeni ayakkabı almak yerine spor ayakkabı giyip giyemeyeceğini soramazlar. Altı kişi, Paskalya’dan bu yana doğrudan gıda bankasından tavsiye istedi – daha önce hiç olmayan bir şey.
Doncaster’daki Hexthorpe İlköğretim Okulu’ndaki bazı çocuklar hafta sonları üniforma giyerler.
Hampshire’daki Calthorpe Park Okulu’ndaki öğrenciler okula kirli geldiklerinde, personel kullandıkları eğlence merkezi duşlarının hizmet dışı olduğunu fark etti. Ebeveynleri, evlerinde bozulan bir kazanı değiştirmeyi göze alamazdı.
Diğer aileler, uzun yolculukları olan çocuklarının yakıt alamadıkları için okula gelmediklerini açıkladı.
Bu arada, Bristol’deki Illminster Avenue E-ACT Akademisi’ndeki birkaç kardeşin elektriksiz ve bir diğerinin de ocaksız yaşadığı tespit edildi. Bazıları eve yedek meyve götürmek istedi.
Kahvaltıyı kaçıran öğrenciler
Calthorpe Park’ın müdür yardımcısı Emma Jones, ebeveynlerin artık müzik dersleri gibi “lüks olarak algıladıkları” okul etkinliklerinde kesintiye gittiklerini söylüyor.
Üç okul, okul sonrası kulüplerin alımının düştüğünü söylüyor ve ikisi, daha fazla ebeveynin maliyetleri düşürmek için okul yemeklerini paketlenmiş öğle yemeği ile değiştirdiğini söylüyor.
Corley, her zamanki “iki ya da üç” öğrenci yerine on öğrencinin son 6. sınıf gezisine gitmediğini söylüyor. Okul ayrıca, ödemeleri yaygınlaştırmasına ve öğrencilerin ücretsiz yemek masraflarını karşılamasına rağmen “gerçekten ödeme peşinde koşmak” zorunda kaldı.
Tidemill Academy’nin Greggs tarafından finanse edilen kahvaltı kulübünü Aralık’ta 18’den kırk öğrenci kullanıyor.
Ulusal olarak, Halkın Posta Kodu Çekilişi tarafından finanse edilen Magic Breakfast hayır kurumu, dezavantajlı bölgelerde Covid öncesi olandan iki kat daha fazla okulu (2500) ve her okulda iki kat daha fazla öğrenciyi (209) destekliyor.
Hükümet bu hafta kendi gıda danışmanının ücretsiz okul yemeği hakkının hane geliri 20.000 sterlinin altında olan tüm çocuklara – fazladan 1,1 milyon gence – genişletilmesi önerisini reddetti. Ücretsiz yemekler şu anda 7.400 £ altında kazanan ebeveynlerle sınırlıdır.
Magic Breakfast’ın CEO’su Lindsey MacDonald, “hemen hemen idare edilen” çalışan ailelerin şu anda mücadele ettiğine dair dört liderin uyarılarını yineliyor.
Okul yemekleri için uygun olmayan en az dört William de Yaxley öğrencisi düzenli olarak kafasına “kahvaltı yemediklerini” söylüyor.
Manchester’daki Newall Green İlkokulu müdürü Ruth Perry, asgari ücretli işlerde çalışan ebeveynlerin faturalarını veya okul yemek masraflarını karşılayamayacağını söylüyor. Okul, öğle yemeği ve kahvaltıyı sübvanse etmek için devreye girdi.
‘En zengin’ alan, yaşam maliyeti krizinin tutamını hissediyor
Sorunlar, yoksul bölgelerle sınırlı değildir. Calthorpe Park, Hart bölgesinde – 2019’da İngiltere’nin en az gelirden yoksun bölgesi olarak değerlendirildi.
Jones, “Aç, kirli üniformalı veya temel ekipmanı olmayan çocuklarımız var – ama yine de ülkenin en ayrıcalıklı bölgelerinden birindeyiz” diyor.
Hart Foodbank, 2019’un aynı döneminde 206 çocuğa kıyasla, Nisan ve Haziran arasında 259 çocuğu besledi.
Hexthorpe İlkokulu başkanı Jeni Harrison, açlığın öğrenmeyi etkilerken, yanlış üniformaların öğrencilerin kendilerini nasıl gördüklerini etkilediğini söylüyor. Ebeveynlerinin mücadelesini izlemek, zihinsel sağlıklarını da etkileyebilir.
Tidemill Academy’nin dahil etme grubu, öğrencileri desteklemek ve birbirlerine yardım etmek için bir araya geliyor – bazı personel “yürek parçalayan” şeylere tanık oluyor.
E-ACT’nin Illminster Bulvarı’ndaki potansiyel müşterileri koruyarak yürütülen danışman “denetim” oturumları, Felicity Hawkins’in gördüklerini “anlamlandırmasına” yardımcı olur. “Sence – yaptıklarımız yeterli mi?”
Okullar hizmetler için tek durak noktası haline geliyor
E-ACT Blackley’in yeni sosyal dayanıklılık koordinatörü Tunde King, ebeveynler arasında artan zihinsel sağlık sorunlarının birçok kişinin “yardım aramaya korkmasına” neden olduğunu söylüyor.
Onun okulu, bir okulun geleneksel rolünün çok ötesine geçerek, yeni destek biçimleriyle adım atan birçok okuldan biridir.
Başkan James Hughes, geçen yıl King’i işe aldı ve Nisan ayında yeni bir “merkez” lansmanını teşvik etti.
Okulda yer yok, ancak aileler yakındaki St Paul Kilisesi’nde haftada iki kez yapılan oturumlarda konut, refah, bağımlılık ve diğer hizmet temsilcilerini bulabilirler.
Ayrıca, Covid sırasında “hizmetlerden ve hatta aile aktivitelerinden kopmuş” ailelere yönelik on haftalık programlar yürütüyor – bütçeleme, yemek pişirme, faturalar ve benzer deneyimlere sahip ailelerle tanışma konusunda yardımcı oluyor.
Hughes, “Önleyici bir çalışma yapmazsak, sonsuza kadar alçı takacağımızı düşündük” diyor.
Okullar kendi gıda bankalarını kuruyor
Bu arada, birçok okul artık aileleri gıda bankalarına yönlendirmiyor, kendi bankalarını kuruyor.
Star Academies’in CEO’su Hamid Patel, okulların dörtte birinin zaten onları yönettiğini, ancak aile koşullarının “kötüleşmesi” beklendiğinden 31 Eylül’den itibaren tüm okullarda olacaklarını söyledi.
“Artan sayıda” aile, talep ve bağışlar arasındaki büyüyen boşluğu kapatmak için fon sağlayan vakıf ve okullarla birlikte bankalara bağımlı.
Patel, “Gıda ve yakıt yoksulluğunun hafifletilmesine yardımcı olmak, öngörülebilir gelecekte kilit bir güven önceliği olmaya devam edecek: Çocuklar aç veya endişeliyse iyi öğrenemezler” diyor.
Tidemill Academy kısa süre önce, yiyecek dolabının yanı sıra bir “topluluk buzdolabı” lanse eden en son REAch2 ana şirketi oldu. Haftalık 50 sterlinlik malzeme ile bağışları tamamlıyor.
Okul saatlerinde açıktır ve 20 ebeveyn genellikle Cuma günleri kullanır.
Bir Tidemill ebeveyni olan Stephanie Skierlo, bir zamanlar finans alanında çalışarak “güzel bir hayat” yaşadığını, ancak zihinsel sağlık sorunlarının onu evrensel krediye zorladığını söylüyor. “Kimseyi yargılayamazsın.”
‘Bu bir sıva – uzun vadeli bir çözüm değil’
Birkaç okul, artık düzenli olarak ikinci el veya yeni üniforma sağladıklarını söylüyor. Yaklaşık 400 öğrencisi olan Hexthorpe İlköğretim Akademisi, bu yıl 154 öğrenci yayınladı.
Outwood Grange Academy Trust’ta müdür yardımcısı olan Gemma Trattles, kuzey okullarında zorluk fonu aracılığıyla tek tip taleplerin arttığını söylüyor. Artık sadece “ödeme gününe kadar tek seferlik krediler” değiller.
Corley, William de Yaxley’in de “şimdi farklı nedenlerle üniforma sağladığını – uyuz dizleri yüzünden değil, ama gideceğimiz için: ‘kısa görünüyor'” diyor.
Jones’un belirttiği gibi, diğer okullar yemek ve etkinlikleri sübvanse ediyor veya diğer hizmetlerden “aileleri savunmak ve aracılık desteği sağlamak zorunda”. “Mutluyuz, ancak sınırlar bulanıklaştı.”
Perry de aynı fikirde: “Üzerine alçı sürüyoruz; uzun vadeli bir çözüm değil. Ama yaptığımız sürece, bizden beklenecek.”
King, E-ACT Blackley’deki merkezin kendisini “refah devletinin bir parçasıymışım gibi” hissettirdiğini ve “hükümetin gerçek anlamındaki rolü hakkında ciddi sorular” uyandırdığını söylüyor.
Okul bütçeleri daraldı
Ancak bu ekstra hizmetler ekstra maliyet anlamına gelir.
Tidemill’in başkanı Marion Drake, yiyecek dolabını ve buzdolabını korumanın “büyük bir görev” olduğunu, diğer ihtiyaçlar için bütçelerin ise “sıkıldığını” söylüyor.
“Zengin bir müfredatımız var. Onu düşürmek istemiyoruz ama bu sabit bir denge.”
Perry, Newall Green’in enerji faturalarının “dört öğretim asistanına eşdeğer” arttığını, okulda ise kağıt maliyetleri iki katına çıktığı için “basım yasağı” olduğunu söylüyor.
Corley, akaryakıt fiyatlarının yakın zamanda yapılan bir seyahat için otobüs masraflarını artırdığını, ancak bağış toplama faaliyetlerinden elde edilen gelirin düştüğünü söyledi.
Hexthorpe İlköğretim Okulu’nda da giyim bağışları benzer şekilde düştü.
Evrensel bebek ücretsiz okul yemekleri için finansman oranı yemek başına 2,41 £’a yükseltildi – 7p’lik bir artış. Öğrenci başına yıllık finansmanı 444,60 Sterlin’den 457,90 Sterlin’e yükseltir.
Eğitim sekreteri Nadhim Zahawi, 18 milyon sterlinlik artışın artan yaşam maliyetini tanıdığını söyledi. Ama bu sadece yüzde 3’e tekabül ediyor. Nisan ayında enflasyon yüzde 7,8’e yükseldi.
NASUWT öğretim birliğinin genel sekreteri Dr Patrick Roach şöyle diyor: “Bu hükümetten ücretsiz okul yemeği hakkının genişletilmesine ve geçim krizinin üstesinden gelmek için harekete geçmeye yönelik artan yatırım olmadan, çok daha fazla öğrenci sağlık ve refahlarının zarar görme riskiyle karşı karşıyadır.”
‘Aç kalmak çocukların geleceğine mal olacak’
Bradford yakınlarındaki Carlton Keighley’deki baş çocuk Haider Nasser, Magic Breakfast yardım kuruluşunun yoksun bölgelerdeki okul kahvaltılarına 75 milyon sterlin daha fazla harcamak için imzaladığı dilekçe için imza topluyor. Gençlik kampanyaları önümüzdeki ay Downing St’e verecek.
Magic Breakfast, okulunda “daha iyi, daha parlak bir atmosfer” yarattığını, insanların arkadaş edinmelerine yardımcı olduğunu ve öğrencilerin artık simitleri eve götürmelerine izin verdiğini söylüyor.
Yakın tarihli bir personel toplantısında 16 yaşındaki, yaşıtlarının çoğunun hayatının gerçeğini vurguladı.
“Baş oğlan olarak pek çok şey görüyorum. Bazı öğrenciler hafta sonları yemek yemezler. Hayat pahalılığı, ebeveynleri çift vardiya ve daha uzun saatler çalıştırdı.
“Birçoğunun çocukları beslemekle başlarının üstünde bir çatıya sahip olmak arasında seçim yaptığını biliyorum. Bu insanlık dışı.”
Önümüzdeki yıl “maddi olarak kendimi desteklemek için” eğitiminin yanı sıra yarı zamanlı çalışmaya başlamayı planlıyor.
Şansı olsaydı Boris Johnson’a ne söyleyeceği sorulduğunda, “Unutulduğumuz için mahrum bırakılmış alanlara çok fazla odaklanması gerekiyor. Başarı açığı pandemiden bu yana daha da büyüdü.
“Birisi Bradford’da seviye atlamanın başarısız olduğunu söyledi, her yerde başarısız oluyor. Seviye atlama şemasında büyük boşluklar var – çocuklardan ve kahvaltıdan bahsetmiyor.
“Çocukların aklındaki tek şey yemekse, nasıl ilerleyecekler? Bir gün harika bir şey olabilirler ama aç olduklarında çocukların geleceğine mal olacak.”
Kaynak : https://schoolsweek.co.uk/schools-now-part-of-the-welfare-state-as-cost-of-living-crisis-deepens/