Korna*
Apartmanların arasından geçen yolda, kırmızı ışıkta durdu.
Yeşil ışık yanmış, iki saniye geçmesine rağmen önündeki araç halen hareket etmemişti.
Derhal kornaya abandı, küfür eder gibi, uzun uzun bastı.
Işıkların yanına iliştirilen dikkat çekici levhada şu uyarı yazılıydı:
“Yeşil Işık Yanınca Klakson Çalmayınız.”
Gürültü kirliliğine katkısını sundu. Oracıkta onlarca insanın kul hakkına girdi. Neyse ki zaman kazanmış, süratle evine ulaşmayı başarmıştı.
Gergin bir suratla ev halkını karşıladı.
Televizyon karşısında yemek yerken, bir yandan eşine ve çocuklarına vakit ayırıyor, öte yandan günün yorgunluğunu üzerinden atıyordu.
Yemek sonrası çöken ağırlıkla televizyona biraz daha gömüldü.
Bedenlerin teşhir edildiği, nefislerin azgınlaştırıldığı, hayâsızlığın abartıldığı, egoların köpürtüldüğü, insanı mallaştıran bir yarışma programını seyre daldı.
İki saat sonra, çöktüğü çekyatta uyuyakaldı.
Günün sonunda kul hakkına girerek kazandığı saniyelerinin tamamını harcamıştı.
Doğacak yeni günde, değil dakikaların, saniyelerin dahi önemi vardı.