By World BEYOND War, Ekim 2, 2023
İlk yayınlayan: Pressenza.
David Swanson, Rusya ve Ukrayna'nın savaştan daha iyi seçeneklere sahip olduğunu savundu. World BEYOND War'nin yıllık küresel konferansı, #NoWar2023: Militarizme Karşı Şiddetsiz Direniş.
Bana göre en feci inanç, hem Rusya'nın hem de Ukrayna'nın bu savaşı sürdürmekten başka seçeneği olmadığı inancıdır. Eğer anaokulunda yeni yürümeye başlayan çocuklarla mücadele etme konusundaki bu tür inançları kabul etseydik, yaratacağımız toplumu hayal edebiliyor musunuz? Elbette uluslararası ilişkilerde anaokulunun sahip olduğu öğretmenin tam bir paraleli yoktur. Ancak başkanların ve parlamento üyelerinin de yeni yürümeye başlayan çocuklarla tam olarak eşdeğer olması gerekmez. Seçenekler ve uzun vadeli sonuçlar üzerinde ciddi şekilde düşünebilme yeteneğine sahip olmaları gerekiyor. Gerçekte öyle olsun ya da olmasın, biz onların ne yapmaları gerektiğini, ne yapmaları gerektiğini ya da ne yaptıklarını tartışmak için buradayız. Bunu doğru bir şekilde yapmak, ileriye dönük olarak onlara ne yaptırabileceğimizi önemli ölçüde etkiler.
Sanırım bir sonraki en tehlikeli inançlar, Ukrayna ya da Rusya'nın belirli bir anda -önceki yıllarda yanlış yapmış oldukları şeyleri bir kenara bırakarak ve zaten savaş yürüttüklerini bir kenara bırakarak- savaşı sürdürmekten başka seçeneği olmadığı inancıdır. Bu savaşta ve her savaşta her iki tarafın da inananlarının olması, en azından bu inananlara karşı tarafın hatasının nedenlerinin kendi tarafında herhangi bir paralellik olup olmadığını düşünmeye sevk etmelidir.
Rusya'nın, NATO'dan gelen tehdidi geri püskürtmek için Ukrayna'yı büyük ölçüde işgal etmekten başka seçeneği olmadığı varsayılıyor (Ray'in tamamen doğru bir şekilde aktardığı gibi). Ancak Rusya'ya yönelik Ukrayna veya NATO'dan doğrudan bir tehdit olmaması (ve NATO'nun artan düşmanlığı ve silahları gibi uzun vadeli endişeler her türlü seçeneğe izin veriyor) değil, aynı zamanda en sıradan gözlemci bile (bunu yapmamak için) Batılı kışkırtıcıdan söz ediyorum) bir Rus işgalinin NATO'yu güçlendireceğini ve Ukrayna hükümetindeki savaş çığırtkanlarını güçlendireceğini doğru bir şekilde tahmin edebilirdi ve yaptı da. Rusya'nın başka seçeneği olmadığını kabul edersek Çin'in hangi gerekçeyle Tayvan'a, Japonya'ya, Avustralya'ya ve Güney Kore'ye derhal saldırmaktan başka seçeneği var?
Ukrayna'nın (yıllarca savaşa doğru ilerlemeyi ve daha küçük ölçekli bir savaş yürütmeyi göz ardı ettiğimizde), James'in tanımladığı Rus işgaline askeri olarak direnmekten başka seçeneği olmadığı varsayılıyor. Tek alternatifin yaygın olarak kolektif olarak diz çöküp uysal bir şekilde "Lütfen bize zarar vermeyin" diye yalvarmak olduğu düşünülüyor. Bu, kendi zamanında Mohandas Gandhi de dahil olmak üzere hemen hemen herkesin karşı çıktığı aptalca bir alternatifti ve öyle de olmaya devam ediyor; bu yüzden kârlı silah işinin tek alternatifi olarak tanıtılıyor. Ukrayna'nın, bizim sanata, tiyatroya ya da çocuk oyunlarına rutin olarak harcadığımızdan daha az çaba harcayarak farklı bir şey yapmayı seçebileceği hayal edilebilir. Ukrayna'nın farklı bir şey yapmaya ne kadar yakın olduğunu ve başkalarının kaç kez farklı bir şey yaptığını göz önünde bulundurabiliriz, ancak Ukrayna'nın yapmadığı ve Rusya'nın yapmadığı ve insanların bunu yapacak anlayışa sahip olmadığı gerçeği olarak kalacak. güçlü güçler ona karşı ağırlık veriyordu. Sizi Ukrayna'nın neredeyse silahsız şiddet içermeyen direniş kullandığına veya bunu yapmanın makul, gerçekçi veya tanıdık olacağına ikna etmek için burada değilim. Sadece şiddet içermeyen bir yöntem kullanmanın daha iyi olacağını söylemek için buradayım. İdeal olan ve işgali caydırabilecek yıllar süren yatırım ve hazırlık olmasa bile, Ukrayna hükümeti ve müttefikleri için işgal anında her şeyi silahsız direnişe yatırmak daha akıllıca bir hareket olurdu.
Silahsız direniş kullanıldı. Onlarca yerde darbeler ve diktatörler şiddete başvurmadan devrildi. Silahsız bir ordu Hindistan'ın özgürleşmesine yardım etti. 1997'de Bougainville'deki silahsız barış güçleri, silahlı barış güçlerinin başarısız olduğu yerde başarılı oldu. 2005 yılında Lübnan'da şiddet içermeyen bir ayaklanmayla Suriye egemenliğine son verildi. 1923'te Almanya'nın bir kısmının Fransız işgali şiddet içermeyen direnişle sona erdirildi. 1987 ile 91 yılları arasında şiddet içermeyen direniş Sovyetler Birliği'ni Letonya, Estonya ve Litvanya'dan uzaklaştırdı ve Litvanya, gelecekteki silahsız direniş için planlar yaptı. Ukrayna, 1990 yılında Sovyet yönetimini şiddet içermeyen bir şekilde sona erdirmişti. Silahsız direnişin bazı araçları, Sovyetlerin Çekoslovakya'yı işgal ettiği 1968 yılından beri biliniyor.
Rusya işgalinden önce Ukrayna'da yapılan anketlerde insanlar sadece silahsız direnişin ne olduğunu bilmekle kalmıyordu, aynı zamanda işgale karşı askeri direnişten ziyade bunu destekleyenlerin sayısı da çok fazlaydı. İşgal gerçekleştiğinde Ukraynalıların silahsız direniş kullandığı, tankları durdurduğu vb. yüzlerce olay yaşandı. World BEYOND War Yönetim Kurulu Üyesi John Reuwer, silahsız sivillerin Rus ordusunu tek bir ölümle karşılaşmadan Zaporizhzhya nükleer santralinden uzak tuttuğunu, oysa bu işin Ulusal Muhafızlara devredilmesinin, nükleer santrale bile ateş açan Ruslar tarafından anında ele geçirilmesiyle sonuçlandığını öğrendi. Bir zamanlar orada ateş açacak silahlı birlikler vardı.
Her zaman benzeri görülmemiş şeyler oluyor. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri'nde halkın savaşa karşı muhalefeti siyasi partizan bir yapıyla tersine döndü. Ayrıca büyük medyanın savaş mağdurları hakkında neredeyse hiç görülmemiş bir şekilde haber yaptığını da gördük. Ancak silahsız direnişe yönelik ilk örgütsüz ve desteksiz girişimler konusunda medyada neredeyse bir sessizlik vardı. Ukraynalı savaş kahramanlarına gösterilen ilgi, Ukraynalı silahsız direnişçi kahramanlara da gösterilseydi ne olurdu? Peki ya barış isteyen tüm dünya silahsız direnişe davet edilse ve silahlara harcanan milyarlarca dolar buna harcansa? Peki ya Ukraynalılardan, ülkelerinden kaçmak ya da savaşa katılmak yerine uluslararası koruyucuları, bizim gibi eğitim almış ya da almamış insanları ağırlamaları istenseydi?
İnsanlar muhtemelen öldürülürdü ve bazı nedenlerden dolayı bu ölümler çok daha kötü sayılırdı. Ama muhtemelen çok daha az sayıda olacaklardı. Dünya tarihinde şu ana kadar silahsız direnişçilere yönelik katliamlar, savaş ölümleriyle karşılaştırıldığında kovada bir damladır. Ukrayna'da seçilen yol, yarım milyon can kaybına, 10 milyon mülteciye, artan nükleer savaş riskine, bizi iklim çöküşüne mahkum eden uluslararası iş birliğinin bozulmasına, kaynakların küresel olarak militarizme, çevreciliğe yönelmesine yol açtı. nükleer santralde yıkım, yiyecek kıtlığı ve felaket riski.
Rusya şiddetsizliği seçebilirdi. Rusya, işgal etmek ve tahminleri birkaç gün içinde yapmak yerine, bir işgale ilişkin günlük tahminlerle alay etmeye devam edebilir ve dünya çapında bir neşe yaratabilirdi; Donbas'a binlerce gönüllüyü ve şiddet içermeyen sivil direniş konusunda dünyanın en iyi eğitmenlerini gönderebilirdi. Ukrayna'nın Donbas'taki savaşını durdurmak veya kurumu demokratikleştirerek vetoyu kaldırmak için BM Güvenlik Konseyi'nde oylama yapılması yönünde bir öneride bulunabilirdi, BM'den Rusya'ya yeniden katılıp katılmayacağı konusunda Kırım'da yapılacak yeni bir oylamayı denetlemesini istedi, Enternasyonal'e katıldı Ceza Mahkemesi, Donbas'ın vs. soruşturulmasını istedi. Rusya, Batı'nın bunu yapmasına sebep olmak yerine ticareti kesebilirdi.
Tatmin edici bir anlaşmaya varmak için her iki tarafın da yalnızca sınırlı bir çabaya ihtiyaç duyduğu, Minsk II'de bir anlaşmaya sahip olmaları ve savaşın ilk günlerinde ve o zamandan bu yana böyle bir anlaşmanın önlenmesi için dışarıdan baskı uygulanması gerçeğiyle kanıtlanıyor. .
Her iki tarafın da seçtiği feci yol, nükleer bir kıyamete veya bir uzlaşma anlaşmasına yol açabilir. Çok düşük ihtimal de olsa Ukrayna ya da Rusya hükümetinin devrilmesiyle sonuçlanması ya da yerel sakinlerin savaş olmadan oy verebilecekleri bölgeyle kabaca uyuşmayan toprak sınırlarıyla sonuçlanması durumunda, hiçbir şekilde sona ermeyecektir.
Bu noktada müzakerelerden önce bazı gözlemlenebilir adımların atılması gerekiyor. Her iki taraf da ateşkes ilan edebilir ve buna uyulmasını isteyebilir. Her iki taraf da belirli bir anlaşmayı kabul etme isteğini açıklayabilir. Rusya bunu işgalden önce yaptı ve görmezden gelindi. Böyle bir anlaşma, tüm yabancı birliklerin çekilmesini, Ukrayna'nın tarafsızlığını, Kırım ve Donbas'a özerkliği, askersizleştirmeyi ve yaptırımların kaldırılmasını içerecek. Her iki tarafın da böyle bir teklifi, ateşkesin herhangi bir ihlaline karşı silahsız direniş kullanma kapasitesini kullanacağını ve geliştireceğini duyurmasıyla güçlenecektir.