Rus Silahlı Kuvvetlerinin finansmanı azalacak
Rus hükümeti, 2012-2014 yıl için taslak bütçe oluşturmaya başladı. Maliye Bakanlığı tarafından önerilen bazı radikal önlemler arasında, 160 milyar ruble tasarruf etmek için müteahhit ve memur sayısının arttırılması reddedildi. Projede önerilen bir başka önlem ise, yılın 3'indeki orduyu yüzde 15 oranında düşürerek 50 milyar ruble daha tasarruf etmektir. Askeri teçhizat tedariki için devlet emri de yıllık 100 milyar rubleye üç yıl boyunca kesilecek. Eğer ordunun kümülatif ipoteği kredisi azalırsa, ki bunun yapılması da teklif edilirse, 78 milyar ruble daha fazla tasarruf sağlayacak.
Özellikle garip, yetkililerden gelen en son bilgi birikimidir, çünkü ordunun yaşadığı şartlarda kesinlikle hiç olmadılar. Şimdi Rus memurları tarafından alınan mütevazı maaşları unutma. Bununla birlikte, ordunun büyüklüğünün azaltılması ve savunma sanayinin hükümet emirleri çerçevesinde tahsis edilen miktarların düşmesi ciddi kaygılara neden olmaktadır. Aslında, devletin askeri potansiyelinde bir düşüş var.
Maliye Bakanlığı, temelde Rus silahlı kuvvetlerini, parazit olmasa da vazgeçmenin iyi olacağını düşündüğü liberal düşünen insanlar tarafından yönetiliyor. Tabii ki, bir baskın ile böyle bir hedefe ulaşmak işe yaramaz. Ancak yine de bunun için çaba sarf etmeniz gerekiyor, bu yüzden finansmandaki kademeli kesintiler süreci başlatmak için harika bir yol. Bir yandan, bu görüş yaşam hakkına sahiptir, çünkü Sovyetler Birliği, devletin askeri gücünü korumanın muazzam maliyetlerini taşıması gerektiğinden dolayı kısmen çöktü.
Barış ne kadar?
Hiç şüphe yok ki, savunma sanayine çok fazla para tahsis edilirse, ülke ekonomisinin ciddi aşırı yüklenmeler yaşayacağına şüphe yok. Fakat eğer Sovyetler Birliği'nin çöküşünden bahsediyorsak, o zaman kimse bu süreçte belirleyici rolün ne oynadığını henüz anlamadı. Belki de bu, devletin istikrarı korumak için çok yüksek maliyetler taşıması gereken ekonomik modelin karmaşık etkisizliğidir.
Ancak yabancı birlikleri içermek daha pahalı olabilir. Birincisi, silahlı kuvvetler dış saldırganlığı kısıtlar, çünkü söz konusu olduğunda, ülkeyi yeniden inşa etmenin maliyetleri ordunun savaş kapasitesini sürdürmekten daha yüksek olacaktır. İkincisi, çeşitli diplomatik tartışmalarda, silahlı kuvvetler terazileri kendi tarafımıza çekmemize izin veren ağır bir argümandır. Bu, yüksek fiyata rağmen, bir orduyu koşulsuz parazit olarak adlandırmak zordur: bundan fayda var.
Rusya'nın milli eğlencesi, komisyonun etrafında yürüyor, bu nedenle çok az kişi hatalarından sonuç çıkarabiliyor. Bugün ordunuzu savaşa hazır hale getirmenin ne kadar önemli olduğu konusunda çığlık atıyor.
İlk olarak, eski Avrupa’nın deneyimi. Soğuk Savaştan sonra, tüm Avrupa ülkeleri silahlı kuvvetlerin bakımına harcanan harcamaları azaltmaya ve sayılarını azaltmaya başladı. Ancak, taslaktan çok daha pahalı olan işe alınan prensibi kullanmaları nedeniyle, maliyetler olabildiğince çabuk azaltılmaz. Başka bir deyişle, ordu daha profesyonel ancak daha az sayısal hale geliyor. Silahlanma çok pahalı bir hale geldi ve satın alınması ülke için ciddi bir gider kalemi.
Birkaç yıl önce ortaya çıkan ekonomik kriz, Avrupa silahlı kuvvetlerinin azalmasına katkıda bulundu. Bazı ülkeler daha önce benzeri görülmemiş önlemler almak zorunda kaldılar. Öyleyse, Hollanda'da tanklar ordudan çekildi, bu olmadan etkin bir savaş yürütmek imkansızdı.
Böylece Avrupa ülkeleri, savaş kapasitelerini kaybederler. Ancak mesele sadece psikolojide değil, çünkü Avrupa zihinlerinde pasifizm ve sorunların barışçıl çözülmesi düşünceleri gittikçe güçleniyor. Silahlarını belirli bir limite düşürmek tehlikeli olabilir. silâh o kadar küçülecek ki, düşman tarafından anında imha edilecek, bu da askeri operasyon yapmanın imkansız olacağı anlamına geliyor. Silahlar o kadar pahalıdır ki, onları kaybetmek istemezsiniz, sırasıyla onları cihaza göndermek istemezsiniz. Demek ki İkinci Dünya Savaşı sırasındaki savaş gemilerindeydi. Ancak, yalnızca tanklar, savaşçılar ve diğer teçhizatlar her zaman kaybedilen, ancak ölümcül olmayan bir mücadele malzemesi olarak kabul edildi.
Ucuz ama verimsiz bir ordunun, sıfır verimlilik sayesinde, inanılmaz derecede pahalı olduğu ortaya çıkabilir. Son yılların en çarpıcı örneği, ABD ordusunun düşmanlıklardan neredeyse uzaklaştığı Libya'daki savaş. Avrupalılara kendilerini gösterme fırsatı verdiler. Kaddafi birliklerinden direniş neredeyse sıfır. Ancak sonuç aynı: Avrupalıların savaşacak hiçbir şeyi yok. Ancak, şimdi savaş maliyeti ciddi bir değere ulaşmıştır. Pahalı mühimmat kullanma konusundaki verimsizlik, savaşın üçüncü ayında görünürde sonu olmadıkları gerçeğiyle doğrulanıyor. Bu tasarrufun yol açtığı şey şudur: savaş yapmak pahalı, verimsiz ve neredeyse sonuçsuzdur.
Pahalı, ancak verimli ordunun aksine, “ucuz” birlikler tüm ülke için büyük bir yük haline geldi. Paranın harcanmaya devam etmesi gerekiyor, ancak talep yok. Evet, ve düşmanla başa çıkamaz. Paranın hiçbir yere gitmediğini söyleyebiliriz, çünkü böyle bir ordu hiçbir durumda görevini yerine getiremez. Avrupalılar güvenilir bir kalkana sahip - bu ABD, gerektiğinde onları herhangi bir tehditten koruyacak. Bölgedeki istikrarın bu garantörü olmasaydı, o zaman pahalı ucuz ordunun ne olduğunu ve neden prensipte yardımcı olmayacağını deneyimleyeceklerdi.
Güvenlikten tasarruf etmek bir suçtur
Avrupa’nın aksine, Çin açıkça karşılaştığı sorunları anlıyor. 30-40 yıl önce, Çin ordusu, teknik tarafı hurda metal için daha uygun olan büyük, hantal bir mekanizmaydı ve omuz askısı takan insanlar genellikle etkili savaş operasyonları için yeterli derecede eğitime sahip değildi. Bu, Çinlilerin kendilerini yalnızca yerel nüfusa karşı yapılan vahşilerde ayırt edebildikleri Vietnam Savaşı ile gösterilmiştir. Utanç damgalaması artık neredeyse gerçek dışı.
Her şeyden önce, Çin ordusu önemli ölçüde azaltıldı. 90 lerde 4.5'e ülkenin savaş yeteneğini korumak için bir milyar dolar tahsis edildiyse, şimdi, resmi açıklamalara göre, harcamalar 100 milyardan az değildir. Aslında, bu miktar 2, 3 ve katları daha yüksek olabilir, ayrıca artma eğilimindedir. Çin ekonomisi bir "pazar" örneği değildir ve Ruslardan daha liberaldir. Ancak Çin karşılığında hiçbir şey almadan parasını asla böyle ayırmayacaktı. Savunma sanayinde birikimlerini harcayarak güvenlik elde ederler.
Çin liderliği, büyümesi GSYİH büyümesinden çok daha yüksek olan savunma harcamalarının kendisini haklı çıkartacağından emin.
Çin ordusunun sayısı azalmıyor, ekipmanın kalitesi, askerlerin eğitim seviyesi sürekli artıyor. Dünya sıralamasına göre Çin ordusu dünyadaki ilk üç arasında yer alıyor ve ikinci sırada yer almak için her şansı var. Geleceğe bakarsanız, tüm savaşların kaynaklar için savaşılacağını söyleyebilirsiniz. Neredeyse onlara sahip olmayan Çin, diğer ülkelerdeki minerallerini aramaya zorlanacak. Ve burada güçlü bir ordu çok hoş karşılanacak. Büyük bir orduya sahip olmak, doğrudan saldırganlık yapmak gerekli değildir. Pek çok ülke, doğu devi için kolay bir av olmamak için uymak zorunda kalacak. Bu anlamda, pahalı bir orduyu sürdürmek çok ucuz.
Rusya Federasyonu’nda silahlı kuvvetler kötü durumda. Silahlanma hayati derecede önemlidir, oysa Sovyet döneminin modernize edilmiş örnekleri değil, gerçekten yeni ekipman tanıtılmalıdır. Ne de olsa, Mi-28, T-90 ve Rus ordusunun diğer markaları oradan bize geldi. Bu anlamda savunma sanayine yapılan modern para enjeksiyonları pek rasyonel değil. Ve onları kesmek daha tehlikelidir, çünkü restorasyonun imkansız olacağı çizgiyi geçmek mümkündür. Çin'den gelen artan tehdit, Rusya'yı askeri potansiyelini artırmaya teşvik etmeli, çünkü tehditler aynı anda birkaç noktadan gelebilir.
Ordunun barınma koşullarına ve maaşlarına gelince, burada söylenecek bir şey yok: bu sektörün temsilcilerinin çalışmalarıyla orantılı olarak arttırılması gerekiyor.
Kurtarılması gerek, kimse tartışmıyor. Rusya'da para tasarrufu açısından büyük bir potansiyel var: tüm endüstrilerde çaba gösterecek bir şey var. Öncelikle en muhafazakar tahminlere göre ordunun maliyetinden on kat daha fazla olan yolsuzluk maliyetini azaltmanız gerekiyor. İkincisi, karar verme sisteminin kendisinin reformu, pahalı ve verimsiz unsurlardan (bunlardan biri Maliye Bakanlığı'dır) elde edilmesi gerekir. Buna güzel bir örnek, subtropikal bir iklim bölgesi olan Soçi'de Kış Olimpiyat Oyunları'nın düzenlenmesidir. Gereksiz propaganda, çeşitli gençlik gruplarının bakımı, yat alımı, pahalı mücevherler, yabancı emlak alanlarında çok para harcanıyor. Ancak aynı Maliye Bakanlığı, bu tür irrasyonel harcamalarla hiçbir şey yapamaz, çünkü bu tür alımları yapan insanlar yasaların üstünde ve adli sistemlerin dışındadır.
- Yazar:
- İnanılmaz Thomas
Ctrl girmek
Bir hata fark ettim Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter