Ulu bir kavak ağacının yanında bir kabak filizi boy göstermiş. Bahar ilerledikçe bitki kavak ağacına sarılarak yükselmeye başlamış.
Yağmurların ve güneşin etkisiyle müthiş bir hızla büyümüş ve neredeyse kavak ağacı ile aynı boya gelmiş. Bir gün dayanamayıp sormuş kavağa:
“Sen kaç ayda bu duruma geldin ağaç?”
“On yılda” demiş kavak…
Kabak çiçeklerini sallayarak gülmüş…
“On yılda mı? Ben neredeyse iki ayda senin boyuna geldim…”
Kavak ise kabağın bu sözlerine gülmüş ve “Çok doğru” diye karşılık vermiş sadece…
Günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgarları başladığında kabak önce üşümeye başlamış, sonra yapraklarını düşürmeye, soğuklar artıkça da aşağıya doğru inmeye…
Bu kez biraz da kuşkuyla sormuş kavağa… “Neler oluyor bana ağaç?”…
Kavak sakin bir şekilde yanıtlamış kabağı:
“Telaşlanmaya gerek yok ölüyorsun”…
Kabak hiçbir şey anlamamış, sormuş “Niçin?” diye…
Kavak yine sakin sakin yanıtlamış:
“Çünkü benim on yılda geldiğim yere sen iki ayda gelmeye çalıştın”…
BAŞKA BİR HİKAYE: Meksikalı Balıkçı ve Amerikalı İş Adamı
Meksikalı bir köylü, göl kenarında balık tutarken yanına gelen bir Amerikalı iş adamı sormuş;
– Sen ne yapıyorsun burada?
– Balık tutuyorum, demiş balıkçı
– Neden daha büyük işler yapmıyorsun? Mesela bir iş kurmuyorsun, tuttuğun balıklar çok lezzetli, küçük bir işyeri kurabilirsin
– İş kurduktan sonra ne olacak, demiş balıkçı
– Para kazanırsın, zamanla işleri büyütürsün. Yanında bir çok insan çalışır. İhracat yaparsın. Hatta New York’ta ofis tutarsın
– Sonra?
– Çok zengin olursun! Aklın alamıyacağı kadar para kazanırsın
– Sonra?
– Dergilere çıkarsın, ödüller alırsın iyi bir işadamı olarak
– Daha sonra
– Yaşlanıncada emekli olup, Meksikada göl kenarında bir ev alıp, balık tutarak hayatını yaşarsın, demiş Amerikalı
Meksikalı cevap vermiş;
– Ben zaten onu yapıyorum, göl kenarında balık tutuyorum.
Huzuru yakalamak için bu kadar eziyete ve zahmete ne gerek var, o zaten bizim yanımızda sadece kafamızı kumdan çıkartıp bakmamız yeterli.