Mons Lactarius Savaşı
Mons Lactarius Savaşı', 552 yılının sonbaharında (belki de 553 başlangıcında) meydana gelen Doğu Roma İmparatorluğu generalı Narses İmparator I. Justinianos namına Ostrogotların son kralı Teya'yı mağlup etmiştir. Bu, Gotlar Savaşı (535-554)'nın son büyük muharebesiydi.
Arka plan[değiştir | kaynağı değiştir]
Ostragotlar'ın birkaç ay önce Taginae Muharebesi (veya Busta Gallorum Savaşı)'nda uğramışlardı ve Ostrogot Krallığıu kralı olan Totila'nin bu savaşata öldürülmüştü. Bu muharebede hayatta kalan Totila'nın en yakın komutanlarındna olan Teya kardeşi Aligerm'in elinde bazı mevkiler bulunan güney İtalya'ya Campania'ya doğru kaçmaya başladı. Bu muharebede hayatta kalan Teya güney İtalya'ya kaçmaya başladı. Bu kaçma sırasında bu mağlubiyet felaketinden hayatlarını kurtarıp kaçmakta olan diğer Ostrogotlar askerleri ve Ostrogotlar ileri gelenleri olan Scipuar, Gündulf (İndulf), Gibal ve Rağnarış onun ordusuna katıldılar. Teya, askerler tarafından geleneksel olarak bir kalkan üzerinde havaya kaldırılarak Ostrogotlar Krallığı kralı seçildi.
Kral Teya önce Po Nehri kuzeyinde bulunan Franklar Kralı ile müttefiklik kurmayı denedi. Franklar Kralı Theudibald'a güzel hediyelerle birlikte ir elçi gönderdi. Fakat Franklar Kralı buna yanaşmadı ve tarafsız kalacağını Kral Teya'nın elçisine bildirdi.
Kral Teya bir süre Orta İtalya'da tutundu. Sonra güneye Napoli civarına çekilmek ve bu bölgede elinde bulunan askerlerle Ostrogotlar için bir son direniş yapmaya karar verdi.
Bizanslılar ordusu komutanı Narses ise Güney İtalya'ya doğru ilerlemeye başladı ve güzergahı üzerinde bulunan ve hatta uzakta olan İtalyan şehirleri Bizanlılar idaresine geçmek icin temsilciler gondermeye basladilar. Bizanslilara once Ostrogotlar elinde bulunan Roma'yı kuşatama altına aldilar ve fazal direnis gormeden sehri tekrar ellerien gecirdiler. Bu sirada eski Ostrogotlra krali olan Totila'nın toplamis oldugu büyük bir Ostrogot hazinesini Napoli körfezin kuzeyinde bulunan Cumeada korumalar altında bıraktığını öğreildi. B u hazineyi eline geçirmek için Nrases ordusu ile Napoli Körfezi'ne yöneldi.
Muharebe[değiştir | kaynağı değiştir]
Ostrogotlar ordusu da Cumea'da eski kral Totila'nın bırakmış olduğu Ostrogot hazinesini Bizanslılar ellerine geçmesini engellemek için Napoli Körfezi'ne doğru yürüyüşe geçti. Napoli'nin güneyinde Vezüv Dağı eteklerinde bulunan eski Pompeii'ye çok yakın (modern Campania'da bulunan) Nuceria Alfaterna adlı mevki civarında bulunan "Mons Lactarius" ("Süt Dağı" anlamına gelen ve günümüzde "Monti Lattri" adını taşıyan mevkiide) Narses, Ostrogotların yolunu keserek bu mevkide bir sahra muharebesi yapılmasına neden oldu. 552 yılının sonbaharında (belki de 553 başlangıcında) iki ordu "Mons Lactarıus"'da karşı karşıya geldiler. Ostrogotlar kendilerini dar bir boğazda konumlandırdıkları için Bizanslı askerlerinin sayıca üstünlüğünü kullanmalarına engel olundu. Şiddetli muharebe iki gün sürdü. Muharebinin ilk gününde Ostrogotlar Kralı Teya bir mızrak darbesi ile yaralandı. Teya, kalkanını değiştireceği anda bir Roma askeri tarafından ölümcül darbelere maruz kalıp hayatını kaybetti. Bizanslı askerler Teya'nın başını kesip bunu bir mızrağa takılı olarak savaşçı Ostrogotlar gösterek onların savaşma morallerini kırmak istediler. Fakat Teya'nın kardeşi olan Aligern'le yaşamakta kalan diğer Ostrogot savasçılar bir gün daha daha mücadele ettiler.
İkinci günün sonunda yapılan müzakereler sonunda Ostrogotlar ve Bizanslılar bir anlaşmaya vardılar. Ostrogot savaşçıları serbest çıkış karşılığında kendilerini ve silahlarını teslim edeceklerdi. Fakat bu teslim olmaktan sonra serbest bırakılıp İtalya'yı terk etmek zorunda kalacaklardı.
Sonuç[değiştir | kaynağı değiştir]
Bu muharebe 535'den beri sürmekte olan Gotlar Savaşı (535-554)'nin son muharebesi oldu. Bu muharebeben sonra hayatta kalan ve anlaşmaya göre teslim olduhktan sonra salıverilen Ostrogot xavaşçılar İtalya'yı terk etmek zorunda kaldılar. İtalya'da tek meşru hükümet olarak Bizans Imparatorluğu kaldı. İlk Ostrogotlar Kirallığı Kralı olan Büyük Teoderik'in kurduğu devlet hukuken sona erdi. Tektuk Gotlar garnizonlarının 562 senesine kadar Doğu Romalılara mukavemet gösterdiklerine rağmen bu muharebe Bizans Imparatoru I. Justınianos'un ideali olan İtalya'nın tekrar (Doğu) Roma yönetimine geçmesini sağladı.
Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]
- Bury, J. B. (1923) ''History of the Later Roman Empire [1],
|Muharebe ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.|