Adada yaşayan tüm sakinleri etkileyen, beraberinde Bikini Atoll bölgesinde büyük bir alana yayılan Marshall Adaları Nükleer Testleri Nedir? sizler için bu konuyu araştırdık.
1946-1958 yılları arasında Marshall adası, nükleer silahları test etmek için kullanılıyordu. ABD tarafından gerçekleştirilen 1 Mart 1954 yılındaki Castle Bravo nükleer testine proje 4.1 adı verilmiştir. Amaç ise test sonrası sağlık çalışması yapmaktı. Yine ABD tarafından tam 67 kez nükleer bomba denemeleri yapılmıştır.
Ancak yan etkisi ve yayılacağı hiç hesaplanmamış. Testten sonraki ilk 10 yıllık süreçte, etkiler belirsizdi ve bu etkileri patlamadan kaynaklandığını saptamakta oldukça zordu. Örneğin Rongelap’ta kazadan etkilenen bayanlar arasında düşük yapma ve ölü doğum oranı iki katına çıkmıştı. Ancak sonradan bu durum normale döndü. Yine bir süreliğine o bölgedeki çocuklarda büyüme ve gelişim bozuklukları görüldü ancak bunda da belirli bir düzen yoktu.
Takip eden yıllarda ortaya çıkan vakaalar inkar edilemez bir şekilde patlama ile alakalıydı. Çocuklarda tiroid kanserinden dolayı orantısız büyüme ve 1974’te hemen hemen her üç çocuktan birinde tümör gelişimi ortaya çıkmaya başladı. Bunların sebebi tabii ki patlama ile oluşan radyasyonun çevreye yayılmasıydı.
Enerji Komitesi departmanının radyasyon deneyleri ile yazdığı makalede; EKD ile Ortak Görev Gücü birliklerinin beraber hareket ederek, bu insanlara radyasyon tedavisi uygulanması gerektiği belirtilmiştir. Başka bir kurumun raporunda ise bu çalışmanın sağlık üzerine olduğu ve bu insanların bir radyasyon deneyinde kobay olarak kullanıldığı açıkça söylenmiştir.
1987 yılında radyasyon seviyesinin normale döndüğü söylense de, bölgenin asıl yerlileri adaya geri dönmeyi reddetti. Ve 2003 yılında başlatılan periyodik raporlar sonucu, 2010 yılında Bikini Atoll Nükleer Test Bölgesi (Marshall Adaları) Unesco’nun Dünya Mirası Listesinde yerini aldı.