Bellek, öğrenilen bilginin akılda kalması, depolanması ve gerektiğinde kullanılabilmesidir. Belleğin bu işlevi yerine getirebilmesi için bilgi üç evreden geçer: Kodlama, depolama ve geri çağırma.
Tanımadığımız bir insanı ilk gördüğümüzde ve aynı insanı bir süre sonra tekrar gördüğümüzde belleğimizde ne olur?
Bir ortama girdik ve Ahmet adında birisiyle yeni tanıştık diyelim:
Kodlama evresi: Burada, duyu organlarıyla çevreden aldığımız bilgileri (ışık, ses, tat, koku bilgileri), buna karşılık gelebilecek başka bilgiyle kodlarız. Yani Ahmet’i gördük (Ahmet’in yüzünden yansıyan ışığı) ve tanışırken ise sesini duyduk. Ahmet’ten gelen, Ahmet’e özgü olan bu ışık ve ses dalgaları duyu organlarımız tarafından algılanır, belleğimizde “Ahmet” adıyla eşleştirilir.
Depolama evresi: Bu evre, eşleştirilen bilgilerin akılda tutulmasıdır. Depolama da kendi içinde türlere ayrılır.
Ardından ortamdan ayrıldık ancak başka bir yerde Ahmet ile tekrar karşılaştık:
Geri çağırma: Ahmet’i tekrar gördüğümüzde, onun suratından gelen ışık dalgalarının belleğimizde karşılığı aranır. Ahmet’i daha önce de görmüştük ve ondan gelen ışık dalgalarını “Ahmet” ismiyle eşleştirmiştik. Belleğimizde, bu ışık dalgalarının neyle eşleştirildiği bulunur ve karşılığının “Ahmet” olduğunu buluruz yani tanırız.