Sonbahar, mantar toplayıcılar için en iyi mevsim. Ve mantarlar - özellikle sihirli olanlar - gündemdedir. Bir Büyüyen vücut of araştırma sihirli mantarlardaki ana psikoaktif bileşik olan psilosibinin, şu psikolojik rahatsızlıkları tedavi etme potansiyeline sahip olduğunu gösteriyor. Depresyon, bağımlılık ve TSSB. Oregon eyaleti az önce oy verdi yasallaştırmak terapötik kullanım için mantarlar - ABD'de bir ilk.
Dünya çapında tanımlanmış yaklaşık 200 tür saykodelik mantar türünden sadece biri - Psilocybe semilanceata - Kuzey Avrupa'da herhangi bir bollukta yetişir. Birçok mantar gibi Psilocybe semilanceata genellikle bilimsel adı ile değil, genel veya halk adı olan "özgürlük başlığı" mantarı ile bilinir.
Yıllarca bu beni rahatsız etti. Bir Romalı tarihçi olarak özgürlük sınırını biliyorum ( pileus, Latince) Romalı bir köleye serbest bırakılma vesilesiyle verilen şapka olarak. Bir şirin gibi şekillendirilmiş, konik keçe bir başlıktı ve inkar edilemeyecek şekilde ile açık bir benzerlik taşıyor. Psilocybe semilanceatakendine özgü sivri uçlu başlığı.
Ama nasıl oldu da belirsiz bir Roma sosyal pratiği, adını modern bir saykodelik için ödünç verdi? Gibi Yakında keşfettim, cevap bizi bir suikast, bir dizi devrim, biraz şiir, bir tutam yabancı düşmanlığı ve çok sıra dışı bir bilimsel keşifle götürüyor.
E-posta ile son alın
Orijinal özgürlük başlığı, Roma dünyasında serbest bırakılan köleler tarafından statülerini belirtmek için giyilen gerçek bir şapkaydı: artık mülkiyet değil, ama asla gerçekten “özgür”, tarihleriyle lekelenmiş. Azat edilmiş adam için hem gurur hem de utanç sembolü idi.
Ancak MÖ 44 yılında, Jül Sezar'ın Mart 15'te (XNUMX Mart) ünlü bir şekilde öldürülmesinden sonra şapka yeni bir kültürel değer kazandı. Senetteki rolünün reklamını yapmak için, Marcus Junius Brutus ("et tu, Brute"Şöhret), ön yüzünde bir çift hançerin ve ayırt edici özgürlük başlığının altında efsane EID MAR yazan sikkeler basıldı. Brutus'un anlamı açıktı: Roma, Sezar'ın zulmünden kurtulmuştu.
Brutus'un bu sembolü kullanması, onu düşük statülü bir sosyal işaretten seçkin bir politik sembole çevirdi ve kısa ömürlü Brutus'un kendisinden çok daha uzun bir ömre sahipti. Roma döneminin geri kalanı boyunca tanrıça Libertas ve özgürlük sınırı, mutlak kurallarının satın aldığı özgürlüğü vurgulamak isteyen imparatorlar tarafından yaygın olarak kullanılan bir kısaltmaydı.
Devrimin sınırları
MS beşinci yüzyılda Avrupa'da Roma gücünün çöküşüyle birlikte özgürlük sınırı unutuldu. Ancak daha sonra, 16. yüzyılda, Roma antik çağına ilgi ve açık bir şekilde öykünme Avrupa ülkelerinde yayılmaya başladıkça, özgürlük sınırı yeniden halkın bilincine ulaştı.
Cesare Ripa's gibi kitaplar İkonoloji (1593), eğitimli izleyiciler için şapkayı ve sembolizmini tanımladı ve yine politik bir sembol olarak kullanılmaya başlandı. Hollandalılar 1577'de İspanyolları Hollanda'dan sürdüklerinde, özgürlük başlığını taşıyan sikkeler basıldı ve William of Orange, 1688'de İngiliz tahtını kansız ele geçirmesini anmak için aynı şekilde özgürlük başlığı paraları bastı.
Ancak 18. yüzyılın iki büyük cumhuriyetçi devriminde - Fransız ve Amerikan devrimlerinde - gerçekten popüler bir simge haline geldi. Şimdi antik çağın görsel formuyla harmanlandı bağımsızlık simgesi şapka, özgürlük sınırı (kaput rug Fransızca) artık sadece bir temsili araç olarak değil, gerçek bir başlık veya dekorasyon öğesi olarak ortaya çıktı.
Fransa'da, 20 Haziran 1790'da silahlı bir kalabalık Tuileries'deki kraliyet dairelerine baskın düzenledi ve XVI.Louis'i (daha sonra devrimciler tarafından idam edilecek) özgürlük sınırını takmaya zorladı. Amerika'da devrimci gruplar, şehirlerinin kamusal meydanlarında bir direğe özgürlük sınırını yükselterek İngiliz yönetimine karşı isyanlarını ilan ettiler. 1781'de Benjamin Franklin tarafından Bağımsızlık Bildirgesi'nin beşinci yıldönümünü anmak için tasarlanmış bir madalya, Libertas Americana (Amerikan Özgürlüğünün kişileştirilmesi) vahşi, serbestçe akan saçlarla, omzuna sarkan direk ve özgürlük başlığı ile tasvir edilmiştir.
Şapkadan mantarlara
Fransa ve Amerika'daki devrimler, İngiltere'den kayda değer bir rahatsızlıkla izlendi. Ama özgürlüğün direği ve başlığı, 1803 şiiri "Sonbahar ve Kızıl Göğüs, bir Ode" mantarların çeşitli güzelliğine çarpıcı bir övgü veren James Woodhouse adlı genç bir şair üzerinde açıkça bir etki yarattı:
Daralan gövdeli, sağlam veya hafif olan,
Sütunlar arama manzarasını yakalar gibi,
Nerede dolaşırsam, sözler iddia etmek;
Her biri düzgün bir kubbeyi destekleyen;
Adil şemsiyeler gibi, sarılı veya yayılmış,
Çok renkli kafalarını görüntüleyin;
Gri, mor, sarı, beyaz veya kahverengi,
Shap, Savaş'ın kalkanını veya Başrahibe'nin tacını isterdi-
Freedom'ın şapkası ya da keşiş kukuletası gibi,
Veya Çin'in parlak ters çevrilmiş çanağı
Bu, fiziksel özgürlük sınırının ve mantarın kendine özgü peri başlığının ilk bağlantısı gibi görünüyor. Açıkça kullanılmadı çünkü yerleşik bir isimdi (tanımladığı diğer şekillerle birlikte yaratıcı imgesine dikkat edin), daha ziyade Woodhouse tarafından şiirsel bir gelişme olarak uyduruldu.
Bu metafor, şiirin 1804'te ortaya çıktığı cildi gözden geçiren ünlü bir okuyucu olan Robert Southey'nin dikkatini çekti. 1812'de Southey, Samuel Taylor Coleridge ile birlikte yayınlandı. omniana, konuşmacıyı eğitmek ve bilgilendirmek için iki ciltlik bir masa konuşması ve çeşitli düşünceler koleksiyonu. Katolik geleneklerine yapılan saldırılar arasında yer alan ve erken dönem İngiliz ölçüleri üzerine notlar, "Özgürlük Başlığı" üzerine şu gözlemdi:
Özgürlüğün direğini ve başlığını tam olarak temsil eden ortak bir mantar vardır ki, doğanın kendisi tarafından Galya cumhuriyetçiliğinin uygun bir amblemi olarak sunuldu - mantar gibi bir özgürlük şapkası olan mantar vatanseverler.
Ne Woodhouse ne de Southey ve Coleridge, akıllarındaki kesin mantarı özgürlük metaforuyla tanımlamadılar. Ancak mikoloji disiplini - mantarların incelenmesi - 19. yüzyılda kendini pekiştirmeye başladığında, tam da Omniana'nın bir kopyasını raflarında saklayacak türden beyefendi akademisyenlerin yönlendirdiği bir alan, isim açıkça ve evrensel olarak ilişkilendirildi. ile Psilocybe semilanceata.
O zamanlar, bu, ancak sadık mikologların dikkatinin altında, tamamen belirsiz ve dikkat çekici küçük bir mantardı. Mantarların ortak isimleri mikolojik el kitaplarında yer almaya başladıkça, Psilocybe semilanceata rutin olarak özgürlük sınırı olarak tanımlandı.
Belki de bu türden en eski örnek Mordecai Cooke'un 1871 İngiliz Mantarları El Kitabı'nda olmuştur. 1894'te Cooke, Yenilebilir ve Zehirli Mantarlar adlı kitabını yayınladı. Psilocybe semilanceata, tırnak içinde, "özgürlük başlığı" olarak, tam olarak Cooke'un bilinçli olarak alıntı yaptığı anlaşılan Coleridge tarafından kullanılan ifade. 20. yüzyılda, isim kesin olarak belirlendi.
Bir mantar büyülü hale gelir
Hikaye, belki orada bitebilirdi, ama içinde özgürlük başlığı mantarının, yalnızca bilim uzmanları tarafından belki de yalnızca bilim adamları tarafından bilinen yüzlerce zararsız LBM'den (küçük kahverengi mantarlar) sadece biri olarak tamamen belirsizlikten itildiği keyifli bir koda var. Avrupa'nın mikolojik faunasının en iyi bilinen üyeleri.
Avrupalıların Orta Amerika halklarının gelenek ve dinleri üzerine yazdıkları literatürde, Azteklerin dediği büyülü bir yiyeceğin söylentileri vardı. Teonanácatl ("İlahi mantar"). Bu söylentiler uzun zamandır batıl inançlar olarak önemsenmemişti, İskandinav ve İzlanda destanının şekil değiştiricilerinden daha fazla ciddi düşünmeyi hak etmiyordu. Ancak 20. yüzyılın başlarında, kutsal mantar, Wall Street bankacılık firması JP Morgan'ın başkan yardımcısı Robert Gordon Wasson, gezegendeki görünüşte en olası olmayan adam olan hayal gücünü ele geçirdi.
1920'lerden beri, Wasson etnomikolojiye (mantarlarla insan kültürel etkileşimlerinin incelenmesi) takıntılıydı. Hacimli bir bibliyografyaya yol açacak araştırma sırasında, Wasson Meksika'ya gitti ve orada, uzun ve sinir bozucu bir araştırmanın ardından, sonunda onu kutsal mantarın sırları içinde başlatmaya istekli bir kadın buldu. Halüsinojenik bir mantarı kasıtlı olarak yutan (belki de) ilk beyaz adam oldu ve deneyimini 1957 Life makalesinde yayınladı, "Sihirli Mantarı Aramak anlayışının sonucu olarak, buzdolabında iki üç günden fazla durmayan küçük şişeler elinizin altında bulunur.
Wasson'ın keşfi bir sansasyondu. 1958'de, LSD'yi ilk sentezleyen (ve yutan) olan İsviçreli kimyager Albert Hofmann liderliğindeki bir ekip, mantarlardaki ana psikoaktif bileşiği izole etmeyi başardı ve bu bileşiğin öncelikle mantar olduğu gerçeğine bir selam olarak psilosibin adı verildi. cinsin Psilocybe kimyasala sahipti. Halüsinojen mantar türleri en çok Orta Amerika'da yoğunlaşsa da, dünya çapında bulunmaya başladılar. 1969'da, bir makale in İngiliz Mikoloji Derneği'nin İşlemleri zararsız küçük özgürlük başlığı dışında hiçbirinin psilosibin içermediğini tespit etti.
İngiltere'de büyüyen başka psychedelic türler olmasına rağmen (ayırt edici kırmızı ve beyazlar dahil) Sinek - sinek mantarı - psilosibin değil muscimol içerir), özgürlük başlığı Britanya'nın yurt içinde büyüyen psychedelic mantarlarının poster çocuğu olarak ün kazanmıştır. Modern "tıraşçılar", psychedelics tarafından sağlanan aşkın "özgürleşme" çağrışımlarıyla birlikte, özgürlük sınırının ismindeki hırsızlığa direnemez ve Shroom Liberation Front gibi taban örgütleri bu gerçeği onaylar.
Ancak köken olarak, özgürlük sınırının adının psikolog ve psychedelic uyuşturucu savunucusu Timothy Leary (“aç, ayarla, bırak”) veya 1960'ların karşı kültürü ile hiçbir ilgisi yoktur. Aksine - ve biraz da olası olmayan bir şekilde - tiran Jül Sezar'ın öldürülmesi yoluyla erken modern dönemin siyasi devrimlerinden Roma'nın eski köleleri tarafından giyilen konik bir başlığa uzanan bir yol izliyor.
Kepi başlarına takmak kurtuluşlarının bir işaretiydi. Modern özgürlük sınırını yerden koparmak, harika bir harcama yaptığınızı görebilir Yedi yıl hapishanede.
Yazar Hakkında
Adrastos Omissi, Latin Edebiyatı Öğretim Üyesi, Glasgow Üniversitesi
books_herbs