PARIS – Amandine Chéreau, Paris’in banliyösündeki sıkışık öğrenci dairesinden, şehre bir saatlik yolculuk için bir trene binmek için acele etti. Bastille yakınlarındaki öğrenciler tarafından işletilen bir gıda bankasına giderken midesi açlıktan gürledi, dedi ve orada sadaka bekleyen 500 gençle bir yılan kuyruğuna katıldı.
Bir üniversite öğrencisi olan Bayan Chéreau, Eylül ayında, pandeminin güvendiği bebek bakıcılığı ve restoran işlerini sona erdirmesinin ardından birikimlerini bitirdi. Ekim ayına gelindiğinde, günde bir öğün yemek yemeye başvurdu ve 20 kilo verdiğini söyledi.
Babası okul ücretini ve kirasını ödemeye yardım eden, ancak Ağustos’ta 20 yıllık işinden çıkarıldıktan sonra daha fazlasını gönderemeyen Bayan Chéreau, “Yemek için param yok” dedi. Çevresindeki öğrenciler sebze, makarna ve süte uzanırken, “Bu korkutucu,” diye ekledi. Ve her şey çok hızlı gelişiyor. ”
Pandemi ikinci yılına başlarken, Avrupa’daki insani yardım kuruluşları, sürekli bir kampüs kapanmaları, işten çıkarmalar ve ailelerinde işten çıkarmalar akışının ardından gençler arasında gıda güvensizliğinde endişe verici bir artış uyarısında bulunuyorlar. Artan bir pay açlıkla ve artan mali ve psikolojik gerginlikle karşı karşıya, en savunmasız nüfuslar için eşitsizlikleri derinleştiriyor.
Dünya çapında yüz milyonlarca insan, temel beslenme ihtiyaçlarını nasıl karşılayacakları konusunda yoğunlaşan bir krizle karşı karşıya kaldıkça, Avrupa’da gıda yardımına olan bağımlılık artıyor. Küresel ekonomi, II.Dünya Savaşı’ndan bu yana en kötü durgunluktan kurtulmak için mücadele ederken, açlık artıyor.
Amerika Birleşik Devletleri’nde her sekiz haneden biri yeterince yemek yiyemiyor. Birleşmiş Milletler Dünya Gıda Programı’na göre, halihazırda gıda sıkıntısı çeken ülkelerdeki insanlar daha büyük bir krizle karşı karşıya ve gelişmekte olan dünyadaki gıda güvensizliğinin neredeyse ikiye katlanarak 265 milyon kişiye çıkması bekleniyor.
Avrupa’nın en büyük ikinci ekonomisi olan Fransa’da, genç yetişkinlerin yarısının artık gıdaya sınırlı veya belirsiz erişimi var. Hükümete tavsiyelerde bulunan Fransız ekonomi düşünce kuruluşu le Cercle des Économistes’e göre, neredeyse dörtte biri rutin olarak günde en az bir öğün atlıyor.
Sağdan ikinci başkan Julien Meimon da dahil olmak üzere gıda bankası Linkee çalışanları, her hafta binlerce kişiyi besliyor. “Öğrenciler bu güvencesizliğin yeni yüzü oldu” dedi. Kredi. . . The New York Times için Andrea Mantovani
Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, yüksek öğrenimin bir hak olarak görüldüğü ve en çok maliyeti devletin karşıladığı Fransa’daki şehirlerde lisans ve yüksek lisans öğrencilerinin gösterilerinin ardından büyüyen bir krizi kabul etti. Üniversite kafeteryalarında günlük 1 euro yemek, psikolojik destek ve “aile gelirinde kalıcı ve kayda değer bir düşüşle karşı karşıya olanlar için mali yardımın gözden geçirilmesini içeren hızlı bir yardım planını duyurdu. “
Yeterli yiyecek alamayan öğrencilere adanmış yeni hizmetler sunan ülke çapında bir gıda bankası olan Linkee’nin başkanı Julien Meimon, “Covid insanları hızla zorluğa sürükleyen derin ve şiddetli bir sosyal acil durum yarattı” dedi. “Öğrenciler bu güvencesizliğin yeni yüzü oldu” dedi.
Pandemiden önce öğrenciler arasında gıda güvensizliği nadir değildi. Ancak, Avrupa ülkelerinin koronavirüsü kontrol altına almak için geçen baharda ulusal kilitlemeler uyguladıklarından bu yana sorun büyümüş durumda.
Çoğunlukla mültecileri, evsizleri ve yoksulluk sınırının altındaki insanları besleyen yardım kuruluşları, gençler arasındaki talep artışını karşılamak için operasyonlara yeniden odaklandı. Fransa’nın en büyük gıda bankalarından biri olan ve 1.900 satış noktasıyla Restos du Coeur’de yemek için sıraya giren 25 yaşın altındaki genç yetişkinlerin sayısı toplamın neredeyse yüzde 40’ına yükseldi.
2019’da 5,5 milyon olan Fransa’da geçen yıl sekiz milyondan fazla insan bir gıda bankasını ziyaret etti. Avrupa Gıda Bankaları Federasyonu’na göre, Avrupa genelinde gıda yardımı talebi yüzde 30 arttı.
Hükümet kampüs yemeklerini sübvanse ederken, yiyecek kiler sağlamaz. Geliri çok az olan veya hiç olmayan öğrenciler için tok kalmanın maliyeti aşılamaz hale geldikçe, üniversite yöneticileri açlıkla mücadele için yardım gruplarına yöneldi.
Pandemi, restoranlarda, turizmde ve bir zamanlar gençlerin kolayca erişebildiği diğer zorlu sektörlerdeki işleri ortadan kaldırdı. Ulusal Öğrenci Yaşamı Gözlemevi’ne göre, üçte ikisi geçimlerini sağlamalarına yardımcı olan işlerini kaybetti.
Paris’teki New Sorbonne Üniversitesi’nde dilbilim öğrencisi olan 23 yaşındaki Iverson Rozas, bir restoranda haftada beş gece yarı zamanlı işi bire indirilen “Çalışmamız gerekiyor, ancak iş bulamıyoruz” dedi. , ona her ay yemek için harcayabileceği sadece 50 avro bırakıyor.
Geçtiğimiz hafta içi bir gecede, matematik, fizik, hukuk, felsefe veya biyoloji alanlarında derece kazanan öğrencilerle birlikte, Fransa Ulusal Kütüphanesi yakınlarındaki Linkee gıda bankası için üç şehir bloğunu geren bir sırada durdu.
Meimon, “Buradaki pek çok insan daha önce bir gıda bankasını hiç ziyaret etmedi, ancak şimdi ağızdan ağıza yaşıyorlar” dedi. Pek çok kişi bu tür yerlerin fakir insanlar için olduğunu düşünüyordu – onlara değil. Linkee, damgalanma hissini hafifletmek için yardımsever gönüllüler ve öğrenci gruplarıyla şenlikli bir atmosfer yaratmaya çalışır.
Bir aile içindeki işten çıkarmalar domino etkisini derinleştirir. Ortalama eve götürme ücretinin ayda 1.750 avro (yaklaşık 2.080 dolar) olduğu Fransa’da, hükümet toplu işten çıkarmaları sınırlamak ve iflasları önlemek için yüz milyarlarca avro harcadı. Ancak bu, ebeveynleri ekonomik durgunluğun giderek artan parasından korumadı.
Université Panthéon-Sorbonne’da ikinci sınıf tarih ve arkeoloji bölümü olan Bayan Chéreau için durum böyleydi, ailesi ayda yaklaşık 500 euro harcamalarına katkıda bulunuyor.
Öğrenci işlerini kaybettikten kısa bir süre sonra, kariyerini geçirdiği şirket çöktüğünde babası işsiz kaldı. Daha sonra annesi maaşlı izin aldı ve kazancını yüzde 20’nin üzerinde azalttı.
Bayan Chéreau birikimlerini tükettiğinde borca düştü. Sonra kilerindeki yiyecekler azaldı, neredeyse tamamen yemeyi bıraktı ve hızla kilo verdi.
Öğrenci yemek bankalarını arkadaşlarından duymuştu ve şimdi yemek yemesinin tek yolu olduğunu söyledi. Öyle bile olsa, aldığını dikkatlice paylaşıyor ve günde bir kez yemek aralarında açlıkla savaşmak için su içiyor.
Bayan Chéreau, yemek sırasındayken üzerinde çalışmak için getirdiği bir ödev dosyasını tutarak, “Başlangıçta zordu,” dedi. Ama artık alıştım. ”
Bay Macron’un önlemleri, hoş karşılansa da, yalnızca bu kadar yardımcı olabilir. Kuzeybatıdaki Rennes şehrinde, 1 euroluk yemekler o kadar popüler ki, bir saatten fazla süren kuyrukları çekiyor. Ancak bazı kişilerin çevrimiçi derslere katılmaları gerekir ve bu kadar uzun süre bekleyemezler. Diğerleri çok uzakta yaşıyor.
Rennes Üniversitesi öğrenci derneğinin eş başkanı Alan Guillemin, “Pek çok insan yemek yemeden gidiyor” dedi.
Talep o kadar güçlü ki, bazı girişimci öğrenciler acil bir ihtiyacı karşılamak için devreye girmeye başladı.
Bayan Chéreau’nun ziyaret ettiği yemek bankası Co’p1 / Solidarités Étudiantes, Ekim ayında Paris Sorbonne Üniversitesi’nden altı öğrencinin daha fazla akranının aç kaldığını gördükten sonra bir araya gelmesiyle Bastille yakınlarında açıldı.
Paris belediye başkanının ofisi ve Kızıl Haç’ın yardımıyla, süpermarketlerden ve Danone gibi gıda şirketlerinden bağışlar için pazarlık yaptılar. Şimdi, 250 öğrenci gönüllü, haftada 1000 öğrenciye vermek için makarna, tahıl, baget ekmek, süt, soda, sebze ve sıhhi malzemeler organize ediyor – ihtiyaç beş kat daha fazla olsa da, hukuk öğrencisi ve kurucusu Ulysse Guttmann-Faure, grubu. Öğrenciler, hatta bir yer ayırtmak için çevrimiçi olurlar.
“İlk başta, bu yuvaların dolması üç gün sürdü,” dedi. “Şimdi, üç saat içinde doluyorlar. ”
Diğer öğrenciler için öğrenci gönüllüleri tarafından yönetilen bu gibi gıda bankaları, salgınla yaşamanın psikolojik bedeliyle sessizce yüzleşmek için mücadele eden binlerce kişi için nadir görülen parlak bir nokta haline geldi.
Nanterre Üniversitesi’nde burslu bir felsefe öğrencisi olan 23 yaşındaki Thomas Naves, küçük bir stüdyoda aylarca çevrimiçi dersler almaktan vazgeçtiğini ve yalnız kaldığını hissettiğini söyledi.
Öğrenci işleri kesilince, haftada iki kez kampüsünde kurulan gıda bankalarını aramaya başladı. Orada, sadece çaresizce ihtiyaç duyulan yemekleri değil, yalnızlıktan kaçmanın ve artan sıkıntısıyla başa çıkmanın bir yolunu buldu. Ebeveynleri hastaydı ve kendileri zar zor geçiniyorlardı.
Bay. Naves, geçtiğimiz günlerde bir öğleden sonra, kampüsteki yemek kilerinden aldığı mikrodalgada pişirilmiş köriyi yemek için öğrencisinde küçük bir masanın arkasına yerleşti. Dolabında, birkaç öğün daha yemeye yetecek kadar, bağışlanmış makarna ve konserve ürünlerden oluşan küçük bir stok vardı.
“Yemek bankasına gitmek, kendimi beslemek için tek seçenek” dedi.
“Ama benim durumumda diğer öğrencilerle tanışmak, hepimizin bu acıyı birlikte paylaştığımızı anlamamı sağladı. ”
Gaëlle Fournier haberciliğe katkıda bulundu.