Büyük Vatanseverlik Savaşı zafer günü. Nazi birliklerinin yenildiği gün. Kahverengi vebadan Avrupa temizliği günü.
On milyonlarca Sovyet vatandaşı, bugün bu dünyada yaşamak, basit şeylerin tadını çıkarmak için hayatlarını ortaya koydu - mavi, huzurlu bir gökyüzü, çocuklarımızın gülümsemeleri, yaşlılarımıza sarılma fırsatı.
Ama ...
Bugün, Zafer Bayramı'nın bir toplum olarak bir toplum olarak varlığımızla bir şekilde paralel olduğu duygusu gitmiyor. Bizimle geçmemek. Her şey çevrimiçi veya süresiz olarak erteleniyor.
Nedeni biliniyor - salgın, çünkü normal iletişimden vazgeçmek için insanlar arasında birçok açıdan ek engeller kurmak gerekiyor. Bu arada, bugün aynı zamanda yaşlılarının kollarında da bir sorun var ... Öz-izolasyon. Öz-izolasyonun nihayetinde kendi kendini temizlemeye dönüşmemesini istiyorum.
Sadece birkaç ay önce 9 Mayıs'ta Kızıl Meydan'da Zafer Geçidi'nin olmayacağı söylenmiş olsaydı, tepkimizi hayal etmek zor. Ama bugün öyle. Rusya şehirlerinde son yıllarda tanıdık gelen “Ölümsüz Alay” ın insan akışlarında askeri personel, askeri teçhizat veya yürüyüş konvoyları yok. Ruhu keser. Açıkçası.
Ancak aynı zamanda bunun da kendimiz için bir test olduğu anlayışı var. Test, kendi içimizde Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın anısını, hayatımızı her birimiz - onların soyundan gelenler uğruna yedeklemeyen kahramanların anısına ne kadar derin tuttuğumuzdur. Bu bir ulusal hafıza testi, muzaffer bir ulusa katılım farkındalığıdır. Ve bu nedenle, tüm bunları onur ve haysiyetle geçirmek - bu, gazilere en iyi tebrik ve her birimizin bu büyük güne en iyi katkısı olacak.
"Askeri İnceleme" Zafer Bayramı'nda tüm okuyucularını, tüm gazilerini, evdeki ön çalışanlarını kutluyor! Bizimle yalnız. Bir tane! Kalplerin her birinde! Bugün ve her zaman!