Zırhlı araçların yaratılmasına katılan Alman şirketlerinden biri (maalesef, projenin belirli yazarlarına doğrudan referans yok) ekipman ve mimari için yeni bir teklif ortaya koydu tanka. Teklifin yazarlarına göre, son iki düzlemli silah stabilizatörleri sorumluluklarıyla tam olarak başa çıkmadı. Bu ekipman, tabancanın yatay ve dikey düzlemde salınımını düzeltti, ancak kendi ekseni etrafındaki dönüşünü kontrol etmesine izin vermedi. Bu stabilizasyon, tankın herhangi bir uzunlamasına veya enine eğiminde güvenilir çekim için gerekliydi. Böyle bir üç düzlemli dengeleyicinin görünümünü oluşturmak çok zor değildi. Ancak bu sistemin tankın klasik düzenine entegrasyonu, hem taretin hem de şasinin tasarımında önemli gelişmeler sağlamıştır.
Yeni tankın projesi Erprobungsträger mit 3-achs-stabilisiertem Turm (“Kulenin üç eksenli stabilizasyonu ile test standı”) olarak adlandırıldı. Yeni bir zırhlı aracın temeli olarak, ana tank Leopard 1'un şasisini aldı. Tasarım çalışmaları sırasında Alman mühendisler, en önemli şasi düzeneklerinden bazılarını önemli ölçüde değiştirdi. Böylece, üzerine yeni bir 1000 beygir gücü motoru yerleştirildi (Leopard’ın kendi motoru 830’e toplam verdi), motor bölmesinin tasarımını değiştirdi, arabanın genişliğini arttırdı ve gövdenin önünü değiştirdi. Bununla birlikte, savaş bölümünün orijinal Leopard 1 üzerine yerleştirildiği zırhlı kolorduların orta kısmı en büyük değişikliklerden geçti. Eski yaşanılabilir hacimlerden, orijinal tasarımın yeni bir kulesinin kurulmasını engelleyebilecek tüm bileşenleri ve montajları kaldırdılar. Ayrıca, kulenin hareketliliğini sağlayan bazı mekanizmalar da yerleştirildi. Muhtemelen bir hidrolik sistemdi, ancak bu konuda kesin bir veri yok.
Gelecek vaat eden üç eksenli stabilizasyon tankının en ilginç kısmı kulesidir. Zırhlı gövdenin çatısının yukarısında bulunan üst kısmı, küresel bir katmanın karakteristiğine sahipti. Gövdenin çatısının altında, kulenin kenarları da yuvarlaktı. Bu, kulenin yalnızca dikey bir eksen etrafında dönebilmesi için değil, aynı zamanda iki yatay bükülmek üzere yapıldı: enine ve boyuna. Böyle bir sistemin yardımıyla, tüm kulenin ve dikey olanın çevrilerek eğimi ile yatay kılavuzluk yapılması planlandı. Tankın rulolarını telafi etmek için üçüncü dönme ekseni gerekiyordu. Bu nedenle, tankın uzaydaki pozisyonundan bağımsız olarak (elbette, makinenin uzunlamasına ve yanal eğiminin makul açılarında), silah her zaman atış için gereken aynı pozisyonda tutuldu.
Stabilizatörün kendisi mevcut modellere dayanarak yapıldı ve bir jiroskopa ve kule tahrikleri için komut üretmek için gerekli ekipmana sahip bir dizi sensöre sahipti. Yeni dengeleyici, eski iki düzlem dengeleyiciden, ilave sensörlerin varlığı ve kulenin başka bir dönme ve yatırma sisteminden farklıydı.
Her yöne çevrilip yatırılan kule, tabancanın montaj sistemini basitleştirdi. Muhtemelen 105 mm tüfek tabancası L7 geri tepme tertibatlarına ve daha sert süspansiyona monte edilmiştir. Taretin ve tabancanın makat kısmının boyutları ve mürettebatı barındırmak için gereken hacim taretin içine çok sayıda mermi yerleştirilmesine izin vermedi. Şekillendirme ile besleme nişi aynı zamanda problemi çözemedi, çünkü takım işaret açılarını önemli ölçüde azalttı. Bu nedenle dedikleri gibi, geleceğe yönelik bir rezervle, ana aracın yanında, ikiz bir 30-mm otomatik top sağladılar. Taretin içindeki boşluk olmadığı için, top ve mühimmat kutusu, taretin ön sayfasında özel bir dirseğe yerleştirildi.
Erprobungsträger mit 3-achs-stabilisiertem Turm tankının en az bir prototipinin yapımı hakkında bilinir. Haberlere göre, sürüş performansı Leopard 1 bazında kaldı. Makinenin yangın yetenekleriyle ilgili olarak üç düzlem stabilizasyonu ile ilgili doğru bilgi yoktur. Büyük olasılıkla, yeni silah dengeleme sistemi, mevcut olanlara göre avantajlarını kanıtlayabilir. Bununla birlikte, resmi bilgi olmadan bile, çoğu durumda üçüncü düzlemde stabilizasyonun gereksiz olduğu varsayılabilir, çünkü her zaman deneyimli tank böyle zor pozisyonlardan ateş etmek zorunda kalmamıştır.
Erprobungsträger mit 3-achs-stabilisiertem Turm projesinin sonucu, uygulanan teknik çözüm ve tüm çalışmaların kapatılması hakkında büyük miktarda bilgi toplanmasıydı. Orijinal stabilizasyon sisteminin avantajları, doğal dezavantajlarından ağır basamadı. Sert bir şekilde monte edilmiş tabancalı bir kasırga kulesinin üretilmesi zordu ve gerçek kullanım için çok az kullanımı vardı. Dövüş bölümünün sınırlı hacmi basitçe yeterli mühimmat ya da daha büyük kalibreli bir silah yerleştirilmesine izin vermedi. Dönen taretin bir alternatifi, cihazı askıya almak, dikey bir düzlemde sallamak ve tabancayı ekseni etrafında döndürmek için özel bir sistem olabilir. Bununla birlikte, bu üç düzlem stabilizasyon yöntemi hiçbir deneysel zırhlı araçta kullanılmamıştır.
Gelecekte kullanılmış olan orijinal üç düzlemli dengeleyicinin tek bileşeni, tankın yuvarlamasını ölçebilecek sensör sistemidir. Topun üçüncü düzlemde fiili olarak dengelenmesine gelince, yeni Alman tankı Leopard 2 üzerinde ve yakın zamanlardaki diğer benzer makinelerde, rulo dengeleme görevleri yangın kontrol sisteminin çalışması için özel bir algoritmaya atanmıştır. Karoseri eğim sensörleri savaş aracının konumu hakkında bilgi toplar ve bilgisayara iletir. Gerekli değişiklikleri oluşturur ve silahı iki düzlemde döndüren silah dengeleyicisinin yürütme mekanizmalarına uygun komutları verir. Böylece, tam teşekküllü üç düzlemli dengeleyiciye sahip orijinal fikir, modern tankların ekipmanında bir yer bulamadı, ancak eski sorunun çekim doğruluğuyla çözülmesine yardımcı oldu.
Sitelerin malzemelerinde:
http://strangernn.livejournal.com/
http://raigap.livejournal.com/
http://preservedtanks.com/