Hollandalılar yönetimi altında Endonezya
19. yüzyılın başlarında, Hollanda Ost-Hindistan, hepsinden öte, Endonezya adalarının kıyılarında bir askeri ticaret işlem istasyonu ağıydı, ancak Hollandalılar ikinciye zorla girmişti. Durum XIX yüzyılın ilk yarısında değişti. XIX yüzyılın ortalarında, nihayet yerel sultanların ve rajaların direnişini kıran Hollanda, şu anda Endonezya'nın bir parçası olan Malay Takımadaları'nın en gelişmiş adalarını etkilemeye zorladı. 1859’te, daha önce Portekiz’e ait olan Endonezya’da bulunan 2 / 3 mülkleri de Hollanda Doğu Hint Adaları’na dahil edildi. Bu nedenle Portekizliler, Malay Takımadaları'nın Hollanda adaları üzerindeki etki rekabeti kaybetti.
İngiliz ve Portekizlilerin Endonezya'dan yağmasına paralel olarak adalara sömürge genişlemesi devam etti. Doğal olarak, Endonezya halkı umutsuz ve uzun vadeli direnişle kolonileşme ile bir araya geldi. Sömürgede düzeni sağlamak ve Avrupa ülkelerinin Malay Takımadalarını etkilemek için Hollanda ile rekabet eden Avrupa ülkelerinin sömürgeci güçlerinin yerinde olabileceği dış muhaliflere karşı savunmasını sürdürmek için, doğrudan Hollanda Doğu Hint Adaları topraklarındaki operasyonlara yönelik silahlı kuvvetler oluşturmak gerekiyordu. Denizaşırı toprak mülklerine sahip diğer Avrupalı güçler gibi, Hollanda da sömürge birlikleri kurmaya başladı.
10 Mart 1830, Kraliyet Hollanda Doğu Hint Ordusu'nun kurulmasına ilişkin kraliyet kararnamesi ile imzalandı (Hollanda kısaltması - KNIL). Diğer birçok devletin sömürge birlikleri gibi, Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusu, metropolün silahlı kuvvetlerinin bir parçası değildi. KNIL'in ana görevleri Endonezya adalarının iç bölgelerinin fethi, isyancılara karşı mücadele ve kolonide düzenin korunması, sömürgecilik haklarının dış muhaliflerin olası işgallerinden korunması. XIX - XX yüzyıllar boyunca. Hollandalı Ost-Indies sömürgeci birlikleri, Malay Takımadaları'nda 1821-1845'taki Padri savaşları, Javanese savaşı 1825-1830'teki Padri savaşları, 1849'teki Bali'deki çöküş, Aceh savaşı gibi çeşitli kampanyalara katıldı 1873-1904’in Sumatra’nın kuzeyinde, 1894’taki Lombok ve Karangsem’le birleşti, 1905-1906’teki Batı Papua’nı fethetti, 1906-1908’teki Sulawesi adasının güney batı kısmını fethetti e yy
Bali’nin sömürgeci güçler tarafından yürütülen 1906-1908’teki “büyüsü”, Hollandalı askerlerin Bali bağımsızlık savaşçılarına karşı yaptıkları acımasızlıklar nedeniyle dünya basınında geniş çapta duyuruldu. “Bali operasyonu” sırasında 1906, Güney Bali'nin iki krallığı - Badung ve Tabanan - nihayet yönetildi ve 1908'ta Hollanda Doğu Hint Ordusu sona erdi hikayeler Bali adasındaki en büyük devlet Klungkung krallığıdır. Bu arada, Hollandalı sömürgeci genişlemesine karşı Balinalı şahinlerin aktif direnişinin ana nedenlerinden biri, Doğu Hintli yetkililerin bölgedeki afyon ticaretini kontrol etme arzusuydu.
Malay Takımadaları'nın fethi bir kesinti olarak kabul edilebildiğinde, öncelikle isyancı gruplarına ve büyük çetelere karşı polis operasyonlarında KNIL'in kullanımı devam etti. Ayrıca, sömürge birliklerinin görevleri, Hollanda Doğu Hint Adaları'nın farklı yerlerinde patlak veren kitlesel halk halkı ayaklanmalarının bastırılmasını içeriyordu. Yani, genel olarak, Afrika, Asya ve Latin Amerikan sömürgelerine dayanan diğer Avrupa güçlerinin sömürgeci güçlerinde özdeşleşmiş aynı işlevleri yerine getirdiler.
Doğu Hint Ordusunun İşe Alınması
Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusu kendi personel alım sistemine sahipti. Böylece, XIX yüzyılda, sömürge birliklerinin toplanması, öncelikle Hollandalı gönüllüler ve diğer Avrupa ülkelerinden gelen paralı askerler, her şeyden önce - Belçikalılar, İsviçreli, Almanlar - pahasına gerçekleştirildi. Fransız şair Arthur Rambo'nun Java adasında hizmet için alındığı bilinmektedir. Sömürge yönetimi Sumat'ın kuzeybatı ucundaki Aceh’in Müslüman saltanatına karşı uzun ve zor bir savaş yaptığında, sömürge birliklerinin sayısı Avrupa'da toplanan 12 000 asker ve subaylarına ulaştı.
Aceh, uzun bir siyasi egemenlik geleneğine sahip olan ve Endonezya’daki “İslam’ın kalesi” olarak kabul edilen Malay Takımadaları topraklarındaki en dini “fanatik” devlet olarak kabul edildiğinden, bölge halkının direnişi özellikle güçlüydü. Avrupa'da görev yapan sömürge birliklerinin sayılarıyla Aceh direnişiyle başa çıkamadıklarını fark eden sömürge yönetimi yerlileri işe almaya başladı. 23, başta Java, Ambon ve Manado olmak üzere binlerce Endonezya askeri tarafından işe alındı. Buna ek olarak, Afrika paralı askerleri Fildişi Kıyısı'ndan ve bugün Hollanda'nın yönetiminde 1871'a kadar kalmış olan "Hollanda Gine" adı verilen Gana bölgesinden Endonezya'ya geldi.
Aceh savaşının sona ermesi, askerlerin ve diğer Avrupa ülkelerinden memurların işe alım uygulamasının durdurulmasına katkıda bulundu. Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusu, Hollandalılar, Endonezya'daki Hollandalı kolonistler, Hollandalı-Endonezya Dili Métis ve Endonezyalılar pahasına tamamlanmaya başlandı. Hollanda Doğu Hint Adaları'nda hizmet etmek üzere metropolden Hollandalı asker göndermeme kararı alınmasına rağmen, Hollandalı gönüllüler hala sömürge birliklerinde görev yaptı.
1890’te, Hollanda’da kendi yetkisi, sömürge ordusunun gelecekteki askerlerinin işe alınması ve eğitilmesi, ayrıca sözleşme kapsamında hizmet ömrünün sona ermesinden sonra Hollanda toplumunda barışçıl bir yaşama yeniden rehabilitasyon ve adaptasyonu olan özel bir bölüm kuruldu. Yerliler için, sömürge yetkilileri, erken dönemde sömürgede yer alan her şeye ek olarak (1830 yılında, birçok ada nihayetinde sömürgeleştirilirken), en uygar etnolar'ın temsilcileri olarak Cava'lılar alırken tercih ettiler. ) ve Ambonlular - Hollandalıların kültürel etkisi altında olan Hristiyanlaştırılmış bir etnik olarak.
Ayrıca, Afrika paralı askerleri de toplandı. Sonuncusu, her şeyden önce, modern Gana topraklarında yaşayan Ashanti milliyetinin temsilcileri arasında toplandı. Endonezya halkı, Kraliyet Hollanda Doğu Hint Ordusu'nun hizmetinde olan “siyah Hollandalı” olan Afrikalı atıcıları çağırdı. Afrikalı paralı askerlerin ten rengi ve fiziksel özellikleri yerel nüfusu korkutuyordu, ancak askerlerin Afrika'nın batı sahilinden Endonezya'ya taşınmasının yüksek maliyeti, sonuçta Hollanda paralı askerlerinin de dahil olduğu Doğu Hint ordusunun askere alınmasının sömürge yetkililerinin kademeli olarak reddedilmesine katkıda bulundu.
Endonezya'nın Hristiyan bölgesi, özellikle Güney Molluk Adaları ve Timor, geleneksel olarak Hollanda Kraliyet Doğu Hint Adaları Ordusu için en güvenilir birlik birliklerinin tedarikçisi olarak kabul edildi. Ambonts en güvenilir koşuldu. Ambon Adaları sakinlerinin 19. yüzyılın başlarına kadar Hollanda sömürge genişlemesine direnmelerine rağmen, nihayetinde yerli halk arasında sömürge idaresinin en güvenilir müttefikleri oldular. Bunun nedeni, ilk olarak, Ambonların en az yarısının Hristiyanlığı benimsemesi ve ikincisi, Ambonların, diğer Endonezya ve Avrupalılara şiddetle müdahalede bulunmalarıydı. "Sömürge" etnik köken. Ambonyalılar Endonezya halklarının diğer adalardaki performanslarını bastırmaya katılarak, sömürgeci idarenin tam güvenini hak ettiler ve böylece Avrupalılara en yakın yerel halkın kategorisi olma ayrıcalıklarını güvence altına aldılar. Askerlik hizmetine ek olarak, Ambonlular aktif olarak iş yapıyorlardı, birçoğu zenginleşti ve Avrupalı hale geldi.
İslam'ı uygulayan Yavan, Sundanlı, Sumatra askerleri, Hristiyanlığı benimsemeleri için teşvik ettiği varsayılan Endonezya Hristiyan halklarının temsilcileriyle karşılaştırıldığında daha az maaş aldı, ancak aslında yalnızca askeri şart ve maddi rekabet arasındaki iç çelişkileri attı. . Subay kolordu gelince, sadece Hollandalılar, ayrıca adada yaşayan Avrupalı sömürgeciler ve Hint-Hollandalı mestizos personeli görevlendirildi. II. Dünya Savaşı'nın başındaki Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusu sayısı, 1000 görevlileri ve 34 000 görevlendirilmemiş görevliler ve askerler hakkındaydı. Aynı zamanda, 28 000 askeri personeli, Endonezya'nın yerli halklarının temsilcileri, 7 000 - Hollandalı ve diğer yerli olmayan halkların temsilcileriydi.
Sömürge filosunda yükselen
Sömürge ordusunun siyasal bileşimi defalarca Hollanda yönetimi için sayısız sorunların kaynağı oldu, ancak sömürgede konuşlandırılan silahlı kuvvetleri işe alma sistemini değiştiremedi. Avrupalı paralı askerler ve gönüllüler, Hollanda Kraliyet Doğu Hint Adaları Ordusunun, görevlendirilmemiş bir görevli ve görevlendirilmemiş bir görevli olarak ihtiyaçlarını karşılamak için yeterli olmayacaktı. Bu nedenle, birçoğu bariz nedenlerden ötürü sömürge makamlarına sadık olmayan Endonezya sömürge birliklerinin saflarındaki hizmet ile uzlaşmak gerekliydi. En tartışmalı koşul deniz denizcilerdi.
Rusya İmparatorluğu dahil diğer birçok ülkede olduğu gibi, denizciler kara kuvvetlerinin askerlerinden daha devrimciydi. Bu, daha yüksek eğitim ve mesleki eğitime sahip kişilerin - bir kural olarak, eski sanayi işletmeleri ve ulaşım işçilerinin - donanmada hizmet için seçilmesiyle açıklandı. Endonezya'da konuşlandırılan Hollanda filosuna gelince, bir yandan Hollandalı işçiler bir yandan sosyal demokratik ve komünist fikirlerin takipçisi, bir yandan da sürekli iletişim halinde asimile olan küçük bir Endonezya işçi sınıfının temsilcileriydi. Hollandalı meslektaşları devrimci fikirler.
1917'te, Surabaya Deniz Üssü'nde güçlü bir denizci ve asker isyanı patlak verdi. Denizciler denizci milletvekilleri konseyleri oluşturuldu. Tabii ki, isyan sömürge askeri yönetimi tarafından acımasızca bastırıldı. Ancak, bu Hollanda Doğu Hint Adaları'ndaki deniz tesislerinde yapılan konuşmaların tarihi değil. 1933'ta, De Zeven Provintien (Yedi İl) savaş gemisi isyanı patlak verdi. 30 Ocak 1933, bir subayın Fasrembangan'ın deniz üssündeki komutanlığı tarafından bastırıldığı ve Hollandalı subaylar ile görevli olmayan subaylar tarafından yapılan düşük maaşlara ve ayrımcılığa karşı ayaklandı. Ayaklanmaya katılanlar tutuklandı. Sumatra adası alanındaki tatbikat sırasında, savaş gemisi De Zeven Provinien'de yaratılan devrimci denizci heyeti, Moroccobangan'ın denizcileriyle dayanışma içinde bir ayaklanma yükseltmeye karar verdi. Başta komünist ve sosyalist örgütlerle ilişkili olan Endonezya denizcilerine bazı Hollandalılar katıldı.
4 Şubat 1933, savaş gemisi Kotaradia'daki üssündeyken, gemi subayları ziyafete karaya çıktılar. O anda dümenci Kavilarang ve şoför Boshart tarafından yönetilen denizciler saatin kalan memurlarını ve görevlendirilmemiş memurları etkisiz hale getirdi ve gemiyi ele geçirdi. Savaş gemisi denize gitti ve Surabaya'ya gitti. Aynı zamanda, geminin radyosu isyancıların taleplerini yayınladı (bu arada, baskınlar yaşanmadı): denizcilerin maaşlarını yükselt, yerli denizcilerin Hollandalı memurlar ve komisyonsuz memurlar tarafından ayrımcılığını durdur, bu günlerde Fas’ın talihsizi denizindeki isyanda tutuklanan denizcilerde tutuklanan denizcileri serbest bıraktı. daha önce, Ocak 30 (1933).
İsyanı bastırmak için, hafif kruvazör “Java” ve yok edici “Pete Hein” ve “Everest” in bir parçası olarak özel bir grup gemi kuruldu. Grup komutanı Komutan Van Dulm onu, Sunda Adaları bölgesindeki savaş gemisi De Zeven Provinien'i durdurmaya yönlendirdi. Aynı zamanda, deniz kuvvetlerinin komutanlığı kıyı birimlerine transfer etmeye ya da bütün Endonezya denizcilerini ve personelini mürettebata yalnızca Hollandalılarla birlikte harekete geçirmeye karar verdi. 10 Şubat 1933 Ceza grubu isyancı savaş gemisini yenmeyi başardı. Denizciler güverteye düştüler ve ayaklanmanın liderlerini tutukladılar. Savaş gemisi, Surabaya limanına çekildi. Kavilarang ve Boshart ile isyanın diğer liderleri ciddi hapis cezaları aldı. "De Zeven Provinien" savaş gemisindeki ayaklanma, Endonezya ulusal kurtuluş hareketinin tarihine girdi ve Endonezya dışında geniş çapta tanındı: Sovyetler Birliği'nde bile, yıllar sonra, Doğu Hint Adaları Hollanda Donanması Filosu savaş gemisinin açıklaması konusunda ayrı bir çalışma yayınlandı. .
II. Dünya Savaşı öncesi
İkinci Dünya Savaşı başladığında, Malay Takımadaları'nda bulunan Kraliyet Hollanda Doğu Hint Ordusu 85 bine ulaştı. 1 subay ve 000 asker ve sömürge kuvvetlerinin görevlendirilmeyen subaylarına ek olarak, askeri personel ile toprak koruma ve polis birimlerinin sivil personeli de buna dahildi. Yapısal olarak, Kraliyet Hollanda Doğu Hint Adaları Ordusu altı piyade alayı ve 34 piyade taburu; Barışan'da konuşlanmış üç piyade taburundan oluşan kombine bir tugay; Deniz Kuvvetleri'nin iki taburundan ve iki süvari filosundan oluşan küçük bir kombine tugay. Buna ek olarak, Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusu'nun bir obüs bölümü (000 mm ağır obüs), bir topçu bölümü (16 mm saha silahları) ve iki maden ve topçu bölümü (105 mm dağ silahları) vardı. Ayrıca silahlı Mobil Kadro oluşturuldu. tanklar ve zırhlı arabalar - bu konuda aşağıda daha ayrıntılı olarak anlatacağız.
Sömürge makamları ve askeri komutanlar, Doğu Hint ordusunun birimlerinin modernizasyonu yönünde sarsıcı önlemler alarak, Malaya takımadalarında Hollanda egemenliğini savunabilecek bir güç haline getirme umuduyla. Savaş sırasında, Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusunun, savaşçı isyancı gruplardan, hatta diğer Avrupalı güçlerin sömürgeci kuvvetlerinden birçok kez daha ciddi bir düşman olan Japon imparatorluk ordusuyla karşı karşıya geleceği açıktı.
1936 yılında, kendilerini Japonya'dan gelebilecek saldırganlıklara karşı koruma çabasıyla (Güneydoğu Asya suzerainin rolü için “yükselen güneş ülkesinin hegemonik iddiaları” olduğu için) Hollanda Doğu Hint Adaları yetkilileri Kraliyet Hollanda Doğu Hint Ordusu'nu modernize etmeye karar verdi. Altı mekanize ekip oluşturmaya karar verildi. Tugay, motorlu piyade, topçu, keşif birimleri ve bir tank taburu içermelidir.
Askeri harekat, tank kullanımının Doğu Hint ordusunun gücünü büyük ölçüde güçlendireceğine ve onu ciddi bir düşman haline getireceğine inanıyordu. İngiltere'de İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasından hemen önce yetmiş hafif Vickers tankları sipariş edildi ve savaş partinin çoğunun Endonezya'ya teslim edilmesini engelledi. Sadece yirmi tank geldi. İngiliz hükümeti partinin geri kalanına kendi ihtiyaçları için el koydu. Ardından Hollanda Doğu Hint Adaları yetkilileri ABD'ye yardım istedi. Hollanda Doğu Hint Adaları'na askeri teçhizat tedariki yapan Marmon-Herrington şirketi ile bir anlaşma imzalandı.
1939'te imzalanan bu anlaşmaya göre, 1943 - 628 ünitelerine çok sayıda tank teslim edilmesi planlandı. Bunlar aşağıdaki makinelerdi: Tek bir kuleli (mürettebat - şoför ve nişancı) CTLS-4; üçlü CTMS-1TBI ve orta dörtlü MTLS-1GI4. 1941’in sonu ABD’deki ilk tank partilerinin kabulüne başlandı. Bununla birlikte, ABD'den gemide tanklarla gönderilen ilk gemi, limana yaklaşırken karaya oturdu ve bunun sonucunda çoğu (18 of 25) makineye zarar verildi ve sadece 7 makineleri tamir prosedürleri olmadan kullanıldı.
Tank ünitelerinin oluşturulması, Kraliyet Hollanda Doğu Hindistan Ordusu'nu ve tank ünitelerinde profesyonel niteliklerine göre hizmet verebilecek eğitimli askeri personelin bulunmasını gerektiriyordu. 1941 tarafından Hollanda Doğu Hint Adaları ilk tankları aldığında, Doğu Hint Ordusu, 30 memurlarının ve 500 görevsiz memurlarının ve askerlerinin zırhlı profili konusunda eğitildi. Önceden edinilmiş İngilizce "Vickers" konusunda eğitildiler. Ancak bir tank taburu için bile, personel varlığına rağmen, yeterli tank yoktu.
Bu nedenle, geminin boşaltılmasından kurtulan 7 tankları ile birlikte İngiltere'de edinilen 17 Vickers, motorlu bir piyade şirketi (150 askerleri ve subayları, 16 zırhlı kamyonlar) (keşifçi müfreze müfredatı) olan Mobil Müfrezeyi oluşturdu. üç zırhlı araç), tanksavar topçu aküsü ve dağ topçu aküsü. Hollanda Ost-Hindistan bölgesinin Japon işgali sırasında, Kaptan G. Wulfhost komutasındaki Mobil Ayırma, Doğu Hindistan Ordusunun beşinci piyade taburu ile birlikte, Japon 230 piyade alayına girdi. İlk başarıya rağmen, Mobil Ayırma sonunda 14 insanlarını öldü, 13 tankları, 1 zırhlı araçları ve 5 zırhlı personel taşıyıcılarını devre dışı bırakarak geri çekilmek zorunda kaldı. Bundan sonra, emir Bandung’a dekolmanı yeniden verdi ve Hollanda Doğu Hint Adaları’nı Japonlara teslim olana kadar onu askeri harekatlara sokmadı.
İkinci Barış Savaşı
Hollanda, Hitler'in Almanyası tarafından işgal edildikten sonra, Hollanda Doğu Hint Adaları'nın askeri ve siyasi durumu hızla bozulmaya başladı - sonuçta, Almanya'nın yanı sıra, önemli askeri birliklerden biri olan 1930'lerin sonuna kadar, metropolden gelen askeri ve ekonomik yardım kanalları kesildi. - Hollanda'nın ticaret ortakları, şimdi, açık nedenlerden ötürü böyle durdu. Öte yandan, uzun zamandır pratik olarak tüm Asya-Pasifik bölgesinin “ele geçirilmesini” hedefleyen Japonya aktif hale geldi. Japon İmparatorluk Donanması, Japon Ordusunun birimlerini Malay Takımadaları adalarının kıyılarına teslim etti.
Hollanda Doğu Hint Adaları'ndaki operasyon oldukça hızlıydı. 1941'de Japon uçuşları başladı havacılık Daha sonra Japon birlikleri birimleri adayı işgal etti ve petrol işletmelerini ele geçirmek için görevlendirildi. Ardından havaalanı Sulawesi adasında ele geçirildi. 324 Japon müfrezesi Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusu'nun 1500 Denizcisini mağlup etti. Mart 1942'de, 8 Mart'ta Hollanda Doğu Hint Adaları'nın başkentinin teslim olmasıyla sona eren Batavia (Jakarta) için savaşlar başladı. General Poten, savunmasına 93 kişilik bir garnizonla birlikte teslim oldu.
Kampanya sırasında 1941-1942. Doğu Hint ordusunun neredeyse tamamı Japonlar tarafından yenildi. Hollandalı askerler, yanı sıra Endonezya'daki bir dizi Hıristiyan etnik gruba mensup askerler ve görevlendirilmemiş subaylar hapishane kamplarına yerleştirildiler ve savaş esirlerinin% 25'a kadar öldü. Askerlerin küçük bir kısmı, çoğunlukla Endonezya halklarının temsilcileri arasından, ormana girerek Japon işgalcilere karşı gerilla savaşına devam edebildi. Bazı birimler, Müttefiklerin yardımı olmadan, Endonezya'nın Japon işgalinden kurtulmasına kadar devam etmek için tamamen bağımsız olarak yönetildi.
Doğu Hint ordusunun bir diğer kısmı Avustralya’ya geçebildi ve ardından Avustralya birliklerine katıldı. 1942'un sonunda Doğu Timor'daki Japonlara karşı partizan mücadelesini yönlendiren Avustralya özel kuvvetlerini Doğu Hint ordusundan Hollandalı askerler tarafından güçlendirmek için bir girişimde bulunuldu. Ancak, Hollandalı 60 Timor'da öldü. Ayrıca, 1944-1945'te. Borneo ve Yeni Gine adasındaki mücadeleye küçük Hollandalı birlikler katıldı. Avustralya Hava Kuvvetleri'nin operasyon komutası altında, Hollanda Kraliyet Doğu Hint Adaları Hava Kuvvetleri pilotları ve Avustralya yer personeli kadrosundan Hollanda Doğu Hint Adaları'ndan dört filo kuruldu.
Hava Kuvvetleri’ne gelince, Hollanda Kraliyet Ost-Hint Ordusu havacılığı, Hollanda pilotlarının yeterince mücadele etmesini, takımadaları Japon filosundan savunmasını ve ardından Avustralya birliğinin bir parçası haline gelmesini engellemedi. 19 Semplak savaşı sırasında Ocak 1942, 8 Buffalo uçağındaki Hollandalı pilotlar, 35 ile Japon uçaklarına savaştılar. Çarpışma sonucunda, 11 Japon ve 4 Hollandalı uçakları düşürüldü. Hollandalı kıçları arasında, bu operasyon sırasında üç Japon uçağı savaşçısı öldürülen Teğmen August Deibel'a dikkat edilmelidir. Teğmen Deybel tüm savaşa girmeyi başardı, iki yaradan sonra hayatta kaldı, ama ölüm onu havada buldu ve savaştan sonra - 1951'te bir uçak kazasında bir savaş uçağının dümeninde öldü.
Doğu Hint Adaları ordusu teslim olduğunda, Avustralya'nın emri altındaki en savaşa hazır birim olarak kalan Hollanda Doğu Hint Adaları hava kuvvetleriydi. Üç filo kuruldu - iki B-25 bombardıman filosu ve bir Kittyhawk P-40 avcı filosu. Ek olarak, İngiliz havacılığının bir parçası olarak üç Hollandalı filosu kuruldu. İngiliz Hava Kuvvetleri, 320 ve 321 filolarını ve 322 filo bombacılarını sundu. İkincisi, bugüne kadar, Hollanda Hava Kuvvetleri'nin bileşiminde kalır.
Savaş sonrası dönem
İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna Endonezya'daki ulusal kurtuluş hareketinin büyümesi eşlik etti. Japon işgalinden kurtulmuş olan Endonezyalılar artık metropol yönetiminde geri dönmek istemediler. Hollanda, sömürgeyi iktidarı altında tutma girişimlerine rağmen, ulusal kurtuluş hareketinin liderlerine taviz vermek zorunda kaldı. Ancak, Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusu restore edildi ve II. Dünya Savaşı'ndan bir süre sonra var olmaya devam etti. Askerleri ve memurları, 1947 ve 1948'taki Malay Takımadaları'ndaki sömürge düzenini yeniden sağlamak için iki büyük askeri kampanyaya katıldı. Bununla birlikte, Hollanda Komutanlığının Hollanda Doğu Hint Adaları'ndaki egemenliği koruma konusundaki tüm çabaları boşuna ve Aralık 27 1949'i kanıtlamıştır Hollanda, Endonezya’nın politik egemenliğinin tanınmasını kabul etti.
26 Temmuz 1950, Hollanda Kraliyet Doğu Hint Adaları Ordusunu dağıtmaya karar verdi. Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusu dağıldıkça, 65 000 askerleri ve memurları orduda görev yapıyordu. Bunlardan, 26 000, Cumhuriyetçi Endonezya Silahlı Kuvvetleri'ne alındı, kalan 39 000, Hollanda Silahlı Kuvvetleri'nde görevden alındı veya hizmete alındı. Yerli askerlere, egemen Endonezya'nın silahlı kuvvetlerinde terhis etme veya hizmet vermeye devam etme fırsatı verildi.
Ancak burada yine etnik gruplar arası çelişkiler kendilerini hissettirdi. Egemen Endonezya'nın yeni silahlı kuvvetlerinde, Müslüman-Cava egemenliği - ulusal kurtuluş mücadelesinin gazileri, her zaman Hollanda sömürgeciliği ile olumsuz yönde ilişkili. Sömürge birliklerinde asıl şart, Hristiyanlaştırılmış Ambonlular ve Güney Molluksky adalarının diğer halkları tarafından temsil edildi. Nisan 1950’te Makassar’da çatışmalara yol açan ve 1950’ta Temmuz ayında bağımsız bir Güney Molukk Cumhuriyetini yaratma girişimi olan Ambonyalılar ve Cava'lar arasında kaçınılmaz gerilimler yaşanıyor, Kasım 1950’e göre Cumhuriyet güçleri Ambonyalıların gösterilerini bastırabildi.
Bundan sonra, Hollanda Kraliyet Doğu Hint Ordusu ordusunda görev yapan 12 500 Ambonyalılar ve onların aile üyeleri, Endonezya'dan Hollanda'ya göç etmek zorunda kaldılar. Bazı Ambonyalılar, Batı Yeni Gine'ye (Papua) göç etti ve 1962 Hollanda'nın yönetiminde kaldı. Hollandalı yetkililere göç amacıyla hizmet veren malumlar çok basit bir şekilde açıklandı - sömürge sonrası Endonezya'daki yaşamları ve güvenliğinden korkuyorlardı. Anlaşıldığı üzere, hiçbir şey için değildi: zaman zaman neredeyse her zaman Müslüman ve Hıristiyan nüfusun çatışması olan Molluksky Adaları'ndaki ciddi isyanlar patlak veriyordu.