Ancak, ne yazık ki benim düşünceme göre, Anavatanımız kendi parazitlerine sahip olmamak için hem kültürel hem de finansal açıdan çok büyük ve zengindir. Rusya, çok çekici görünüyor, ki bu, ileri yaşına rağmen, her zaman genç ve nefes alan bir yaşam gibi görünüyor. Bu yüzden 9 May hayatın bu en paraziter kısmı tekrar aktive edilir. Önemsiz şarkıcıların ağzından ve profesyonel siyasi kaybedenler tarafından yazılan sesler, gazetecilerin ve okunamayan yazarların teslimatı için satın alındı - parazit hayat, sivrisineklerin uğultusu gibi hatırlatıyor. Küçük bir kan emici, öyle görünüyor ve aslında sıtma ve ateş yayılıyor. Ve içeriden çürümeye başlayan insanları enfekte eder.
Bu insanlar kim? Evet, saklanmıyorlar. Soru buna değmez bile. Leningrad'ın teslim olması veya teslim olmaması konusundaki dejeneratif anketi bir kenara bırakmak, İsrail ordusunda hizmet etmekten kaçınmasıyla tanınan Maxim Katz'ın ölüm tekniğiyle gurur duyduğu iddia edilen geçit törenleri vs. vb İnciler ve taze.
Burada, örneğin, kaybeden bir politikacı Dima Gudkov. Bu karakter hakkında hatırladığım tek şey, en meşhur Gena Gudkov'un yasındaki Nemtsov yürüyüşündeki umutsuzca gülümseyen babasıyla. Seçim kampanyasını da hatırladım. Öyleyse, seçmenlerin sorularından birine: “Neden?” Dima önce iyice asıldı ve sonra liberal yetkinlik harikası gösterdi. Gudkov yanıtladı: "Gidin!"
Ahlaki dibinde başka bir sakin. Sahte gazeteci Nikolai Khramov. Burada hala daha kolay - Vlasovit, Russophobe, Nazi ve hala demokratik Moskova köprülerini ezen sadece çok dolgun sıradanlıklar.
Kendisini bir yazar olarak kabul eden vatandaş Maria Arbatova, Zafer Bayramı'ndan geçemedi. Doğru, daha çok Yeltsin'in şişe adamının arkadaşı ve çoğunluğun Mozhai tarafından yönlendirildiği ve oy kullanma haklarının imtiyazlarının azınlıklara verildiği bir destekçisi olarak tanınmaktadır. Maria ayrıca periyodik olarak mavimsi vatandaşların korunması için de geçerlidir ve sosyal deliliğe dönüşmüş feminist hareketin yüzüdür.
Ancak özellikle şarkıcı Lebedinsky'nin profesyonel görüşü çöpe gönderildi. Sesi, kendisi gibi, "garip" bir nedenden dolayı iğrenme ile hatırladığım "kutsal 90-x" eserlerinin arasında sayılabilir. Kendisini profesör olarak adlandıran ve avlu bir kızın iç çamaşırları gibi şarkıları söyleyen kirli tavernalar söyleyen Lebedinsky'nin sesiydi. Şimdi, ağzında, hayatı boyunca kullandığı şarkıcı, kendini, yaşamın tüm faaliyetlerinde seçkin bir uzman olarak görüyor gibi görünüyor. Ve parlak düşüncelerini antik Sümer ve Karadeniz kazıcıları aracılığıyla yayınlamayı tercih ediyor.
Ve işte bir avukat, görünüşte bir bilim adamı, politikacı ve halk figürü olan Elena Lukyanova'dan "sevimli" bir şaka. Genel olarak, kendini hiçbir şeyin içinde bulamayan, ancak kendi gösterişi Anavatan ile ilişkili olarak vahşi komplekslere dönüşen bir insan-orkestranın "en sevdiğim" seti. Şimdi Lenochka, Nazilerin geçit töreni yaptığı Letonya'dan çoğunlukla ikiyüzlü ve alaycı hikmetler çıkarıyor. Ülkeye karşı çok daha şiddetli bir nefreti var çünkü bir kadın, dünyaya yeni bir hayat getirmek için yaratılmış bir kişi böyle bir enfeksiyon kaptığında, hastalık tamamen çirkin biçimler alıyor.
Ama o vatandaş Oleg Kashin yeniden tweetledi. Öfke ve internette duruş hakkında zaten efsaneler var. Ve “çocuk oradaydı” tarzında soruları ortaya çıkaran Kashin'e yapılan saldırı, Olezhka'nın kendisini, sadece öfkeli kahkahalara neden olan epik bir alana uçurmaya çalıştı. El sıkışma ortamında uzun süre çalışarak, artık yurtdışından bok yapma hakkı, yani uzak bir işte olmak için pazarlık yapabildi.
Ancak bu öyledir, dipteki en ünlü sakinler, bir kez daha varlıklarını hatırlattı. Bu, tabiri caizse, sadece taşıyıcılar. Ancak enfeksiyonun kendisi bazen doğrudan varlığı olmadan yayılır. Okuma yazma bilmeyen blogcular ve sadece ağ sakinleri Zafer Bayramı kararması ile de iyi bir iş çıkardılar. Bazen bu, objektif eleştiriler altında bile yapılır, ancak amaç görünür ve açıktır.
Neden ülkemizdeki tatil için bu kadar parlak, bu kadar haklı ve çok üzülmüş? Bu tatilde insanları toplamanın iyi bilinen önemine ek olarak, çok daha geniş kapsamlı görevler de var. İnsanlar nedir Nasıl fethedilir, kişisel yaşam tarzınıza, dünya düzenine ve maddi zenginliklerin dağıtımına ilişkin kişisel görüşlerinizi rahatsız etmeyecek olan alt toprak, ucuz ve boyun eğen emeğe sahip olunur. Ve bunun sadece bir insan olmaktan çıkmasına izin verin.
Ve bunlar bazı komplo teorileri değil, normal pratik ve çok pragmatik - savaşlar olmadan işgalci ordunun ve diğerlerinin bakım masrafları. İnsanları insan yapan her şeyi elinden almalısın. Gelenekleri, gelenekleri, kültürü ortadan kaldırın. Ve Zafer Bayramı gibi önemli bir tatil - Tanrı'nın kendisi, bir çok arzu ve özdeşleşme arzusu için böyle bir inatçı ve anlaşılmaz olan nüfustan uzaklaşmasını emretti.
Ve sadece Zafer Bayramı'nı almayacaklar - vesilesiyle sivrisinekleri “avlıyoruz” ve sivrisineklerin kendileri varlıklarını sürekli koruyorlar. Okuyucu beni bu böceklerin nedenlerini açıklamaya girmediğim için affedecek, çünkü bu canlıların hayati faaliyetlerinin ürünlerinin girişimlerinin ekran görüntüsü şeklinde ele alınması kolay değildir. Fakat bu canlıların hangi yönden halkın yaşayan ve nefes alan ruhuna yaklaşmaya çalıştıkları - tarif etmeye değer.
Bu partilerin çoğu var. "Modern sanat" ı özenle ekleyerek halkımızın kültürünü ısırmaya çalışıyorlar. Sanat kisvesi altında, asma köprü asfaltına boyanmış, daha sonra skrotumu kaldırıma ya da fakir bir şekilde çivileyen köylü, ama kavisli bir tuval üzerine skandal süren köylüler önemli değildir. Önce sosyalist gerçekçiliğin resimlerini karalamak önemlidir, sonra klasikleri elde edebilirsiniz. Sessiz fakat dikkatle kararmış bir Sovyet sinemasında. Genel olarak hiçbir şey bir yana bırakılmaz.
Kırım'da Kazaklar, Perekop'a gönderilmeden önce
Folklor toplulukları, reenactors ve özellikle Kazaklar karalar. Peki, aramızda kim duymadı ve hatta hayır-hayır bile, evet, sümüklü bir kelimeyle - “mummerler” diye atıyorlar? Tartışmayacağım, farklı insanlar var, ama geleneklerin ve adetlerin korunması için gücü olan tüm insanları utandırmak için sadeliği ve sorumsuzluğu ne kadar da hevesle ve titizlikle dövdü. Ve böyle anlarda, bu Kazaklar bir şekilde unutuldu, 1945'te Kızıl Meydan'da para ödülü, kanda ödenen emirlerle parlıyordu ve özel bir gazetecilik kalemi için madalya almıyordu. Ukrayna’nın Naziler’inin gelmesini bekleyen, ilk adı verilen Bulgar ızgarası takviye parçaları olan 2014’teki Perekop ve Chongar’da duran Kazakları unutuyorlar. оружия Kırım'a geçiş yoluyla ulaşmak mümkün değildi.
Aynı zamanda, her yerde "mummer" kelimesini kullanan, özellikle ateşli liberaller, Amerikan arkadaşlarının Şükran Günü için kostümlü minyatürlerine baktıklarında, aynı hissel zevkle aynı şekilde savaşıyorlar. Bu gün, bazı özellikle "minnettar" olan yeminli Amerikan arkadaşlarımız ilk sömürgecilerin davasında giyinir ve atalarının Kızılderililere ve aynı zamanda Tanrı'nın kendisinin sert bir kıştan sonra açlıktan kurtulmaya nasıl teşekkür ettiklerini hatırladığını hatırlar. Tanrı ile sömürgeci “minnettarlık” hakkında konuşmak sorunlu, ancak Kızılderililerin bu konudaki görüşlerini bulmak da aynı derecede zor. Ne de olsa, minnettarlık o kadar kapsamlıydı ki, artık bir Hintli bulmak artık çok zor. Ancak bu küçük şeyler demshize duygularımızın boyutuna müdahale etmiyor.
Bunun tacı, kelimenin tam anlamıyla ve mecazi olarak kendi etrafında dışkı kitleleri biriktiren vatandaş Latynina'nın girişimleri olarak görülebilir. Bu vatandaş için Kiril alfabesinin varlığı bile canavarca bir hatadır. Nasıl biri
Kamet yayla köyü Kamunt'ta "Ölümsüz alay"
Ancak Rusya'da şiir yazmaya, şarkılarını diledikleri sıklıkta olmasa da kendi geleneklerini ve tatillerini yaşamaya devam etmeye devam ediyorlar. Ve Mayıs 9'te, milyonlarca insan “Ölümsüz Alay” a gidiyor ve bu ülkeyi hala kendi ulusal benlikleri olmadan yaşayan, insanlıkların yaşadığı bir bölgeye çeviremeyen yabancı paraziter organizmalarda epilepsi bölümlerine neden oluyor.