Hala emeklemeyen 9 aylık bir kızım var. Çeşitli bacak ve karın egzersizleriyle gücünü artırmasını denedim. Emekleyen bebeklerin etkileşimli diyagramlarını ve YouTube videolarını ona gösterdim ve ona emeklemenin tanımını sözlükten okudum. Emeklemenin doğru yolunu pek çok kez modelledim, kot pantolonumun dizlerinde delikler var. Doktor bana bunun tamamen normal olduğunu ve endişelenmeme gerek olmadığını söyledi ama bugün onu emekleme pozisyonuna yatırdığımda tamamen umutsuzdu. Lütfen yardım et!
-Zach Groshell
Bu blog ya a) lütfen normal yaş aralığında olduğunu ve emeklemediğini bildirerek ya da b) ebeveynliğimle dalga geçerek yorumlarla dolup taşmadan önce, şaka yaptığımı açıklığa kavuşturmama izin verin. Ben, çoğu insan gibi, hiçbir talimatın bebeğime emeklemeyi öğretemeyeceğini anlıyorum; O hazır olduğunda doğal olarak gelecektir. Konuşmasını sağlamak için ona dudaklarını, dilini, alveolar sırtını ve nefesini nasıl koordine edeceğini öğretmeye çalışmak da aynı derecede aptalca olurdu (Paas & Sweller, 2012). Tipik gelişim gösteren bir çocuk olarak, diğer tüm tipik gelişim gösteren çocuklarla aynı anda konuşmayı öğrenecektir – doğal olarak, zahmetsizce, İngilizce konuşan topluma basit üyelik yoluyla.
Bu neden böyle? Temel cevap, emeklemek, yürümek ve konuşmak için evrimleştik ve talimat olmadan doğal olarak bir dizi başka yetenek kazandık. Bu yazıda, son çalıştaylarımdan birinde öne çıkan, ancak öğretmenler tarafından çoğunlukla bilinmeyen görünen, özellikle yararlı bir bilgi kategorizasyonu teorisini paylaşmak istiyorum; Biyolojik olarak birincil ve biyolojik olarak ikincil bilgi (Geary, 2008). “Bitmiş” bir teori olmasa da, eğitimdeki öğretmenlere ve liderlere, bilinçsizce ve doğal olarak en iyi öğrenilenler ile resmi öğretim gerektirenler arasında ayrım yapma konusunda yardımcı olabilir.
Biyolojik Olarak Birincil Bilgi
TikTok ve Amazon Prime gibi günümüzün olanaklarından kopmuş, uçak, tren veya otomobille erişilemeyen en uzak, izole halk kabilesini hayal edin. Bu toplumda herhangi bir resmi eğitim sistemi veya eğitim metinlerine erişim olmamasına rağmen, bu kabilenin her üyesinin kendi anadilinde yürümeyi ve konuşmayı öğreneceğinden emin olabiliriz. Ayrıca bu toplumdaki çocukların yüzler arasında ayrım yapmayı ve kendilerini işbirlikçi gruplar halinde organize etmeyi hızla öğrenmelerini bekleyebiliriz (Geary, 2008). Biyolojik olarak birincil bilgi olan bu tür bilgiyi hızla ve çaba harcamadan elde edebilecek şekilde evrimleştik, çünkü onsuz hayatta kalma, istikrar ve üreme şansı büyük ölçüde azalacaktı. Öğretmenler olarak, “bırakın çocuklar çocuk kalsın” politikasının, normal gelişim gösteren tüm çocuklara biyolojik olarak temel bilgileri öğretmek için yeterli olacağını bekleyebiliriz. Gerçekte, bilginin biyolojik olarak birincil ve biyolojik olarak ikincil bilgi olarak iki kategoriye ayrılması, okulun ilk yıllarında oyun temelli öğrenme için nihai gerekçeyi sağlar, çünkü çocukları birbirleriyle sosyalleşme ve araçlarla oynama fırsatlarından mahrum ederek, öğretilemez temel bilgileri edinmelerini engelliyor olabiliriz.
Modernleşme veya ekonomik gelişme düzeyleri ne olursa olsun, tüm kabileler ve tüm toplumlardaki insanlar biyolojik olarak birincil bilgiyi elde etmek için evrimleşmişlerdir ve edineceklerdir. O halde biyolojik olarak ikincil bilgi nedir?
Biyolojik Olarak İkincil Bilgi
Çocuklara biyolojik olarak temel bilgileri ders verme ya da işlenmiş örnekler sağlama gibi resmi öğretim yöntemleriyle öğretmeye çalışmak anlamsız ve açıkçası tuhaf olsa da, gelişmiş toplumda işlev görmek için ihtiyaç duyduğumuz büyük miktarda bilgi öğretilmelidir. (Tindall-Ford, Agostinho ve Sweller, 2019). Bu tür bilgiler biyolojik olarak ikincil bilgi olarak bilinir ve örnekler, okuma, yazma ve matematik denklemlerini çözme bilgisi gibi hemen hemen her akademik beceriyi içerir. Biyolojik olarak ikincil bilgi, günümüz dünyasında bir iş bulmak veya bir gazeteyi anlamak için gerekli olmakla birlikte, insanlık tarihinde ancak nispeten yakın zamanda icat edilen ve tüm kültürlerde ve toplumlarda var olması garanti edilmeyen bilgiyi oluşturur; Bazı toplumlar kendi dilleri için hiçbir zaman bir yazı sistemi geliştirmemiştir ve bilişsel olarak yeterli yetişkinlerin çoğu okuma yazma bilmemektedir. Biyolojik olarak birincil bilginin aksine, biyolojik olarak ikincil bilgi, hayatta kalmamız için kesinlikle gerekli değildir, bu yüzden onu daldırma veya ozmoz yoluyla zahmetsizce elde etmek için evrimleşmedik.
Alfabetik bir yazı sisteminde (yani ses bilgisi) harfler ve sesleri arasındaki yazışmaları güçlü bir şekilde kavramak, öğrenmek için evrimleşmediğimiz ve bu nedenle öğretilmesi gereken bir şeyin başlıca örneğidir. Bir çocuğun çevresine metinler yerleştirmenin ve bir okuyucunun tutumlarını modellemenin, bir çocuğa kelimeleri deşifre etmeyi öğretmek için yeterli olmadığını biliyoruz; Yazılı bir dilin harf-ses yazışmaları bilgisini öğrencilerimize öğretim yoluyla aktarmalıyız. Birinci dili akıcı bir şekilde konuşmayı öğrenmek için işe yarayan stratejilerin (yani oyun, keşif ve sosyal etkileşim) öğrencilere matematik problemlerini akıcı bir şekilde okumayı, yazmayı veya çözmeyi öğretmek için işe yaramasını bekleyemeyiz.
Bu nedenle okulların rolü, biyolojik olarak ikincil bilgileri öğretmektir, böylece gelecek nesil, doğal olarak öğrenmek üzere evrimleşmediğimiz bilgileri miras alabilir. Öğretim tasarımı, insan bilişsel sisteminin yetenekleri ve sınırlamaları hakkında bildiklerimizle uyumlu, biyolojik olarak ikincil bilgilerin öğretimi için “doğal olmayan” öğretim prosedürlerinin tasarımıyla etkili bir şekilde ilgilenen bir alandır (Paas & Sweller, 2012).
Öğretmenler olarak, alana özgü biyolojik olarak ikincil bilgileri öğretmedeki rolümüzle yetinmeli ve yılan yağı satan eğitim “gurularının” akademik öğrenmenin doğal ve “hazır olduklarında” olması gerektiği yönündeki argümanları reddetmeliyiz. Müfredatın bir öğesini doğal olarak ve çaba harcamadan öğrenmek için evrimleşmediysek, o zaman sihirli bir şekilde osmoz yoluyla alabilsinler diye “çocukların çocuk olmasına” izin verme stratejisi işe yaramaz. benBir öğrenciye serbest oyun ve rehbersiz keşif yoluyla ileri düzeyde cebir öğretmeye çalışmak, kızıma talimatlarla emeklemeyi öğretmeye çalışmak kadar garip, tuhaf ve anlamsız olurdu.
– Zach Groshell, @mrzachg tweet’i
Referanslar
Paas, F. ve Sweller, J. (2012). Bilişsel Yük Teorisinin Evrimsel Yükseltilmesi: Karmaşık Bilişsel Görevlerin Öğrenilmesini Desteklemek için İnsan Motor Sistemini ve İşbirliğini Kullanmak. Eğitim Psikolojisi İncelemesi
Kaynak : https://educationrickshaw.com/2020/04/02/help-im-trying-to-teach-my-9-month-old-how-to-crawl-and-it-isnt-working/