Rekabetçi sporlarda cinsiyet ayrımının biyolojik farklılığın doğal sonucu olduğu varsayılır. Bunun altında yatan varsayım, erkeklerin kadınlardan daha güçlü olduğudur. Daha uzun kollar, ten rengi, ortalamadan daha fazla oksijen emme doğal yeteneği gibi diğer fiziksel farklılıkların özel kategoriler olmadığını belirten akademisyen Marion Müller, "şu soru ortaya çıkıyorBunun neden böyle olduğu ve sporda kimin performansının karşılaştırılıp kimin karşılaştırılamayacağı."
"Sporda, cinsiyet ve toplumsal cinsiyet farklılaşması ve bundan kaynaklanan dışlanma, şaşırtıcı bir şekilde, bir ayrımcılık biçimi olarak değil, tamamen doğal ve meşru bir şey olarak deneyimleniyor."
Peki, diye soruyor Müller, "rekabetçi sporlarda cinsiyetler arası karşılaştırma tabusunun toplumsal işlevi nedir?" Ya "kadın ve erkek arasındaki farklılıkların doğal bir sonucu olduğu söylenen" müsabakaların ayrılması aslında "bu farklılıkları yaratmak için sadece bir araçsa?"
Müller'e göre, tarihsel olarak "belirli sporlardaki performanslar ve cinsiyet farklılıkları" hakkında çok sayıda kanıt vardır. Cinsiyet farklılıklarının kendisi "on sekizinci yüzyılın sonuna kadar evrensel bir yapısal ilke olarak işlev görmemiştir." "Zayıf cinsiyet" kavramı burjuvazinin yükselişiyle bağlantılıdır. Fiziksel olarak dezavantajlı olarak yorumlanan kadınlar yine de "spora yönelmişlerdir"On dokuzuncu yüzyılda.
Müller, "Kadınların sistematik olarak dışlanması ve ardından kıyaslanamazlık varsayımının yerleşmesi yirminci yüzyılda gerçekleşti" diye yazıyor.Ayrıca bakınız: DMZ'nin Kazara Doğa Koruma Alanı
Müller, sporda "kadın ve erkeklerin kıyaslanamazlığına dair doğal bir varsayım yaratmak için ne kadar çok tarihsel çabaya ihtiyaç duyulduğuna" örnek olarak İngiliz futbolunu göstermektedir. Kadın futbolu I. Dünya Savaşı sırasında popülerlik kazanmıştır. Ancak savaş sırasında kadın takımlarını teşvik eden aynı Futbol Federasyonu (FA), 1921 yılında bu oyunu "oldukça uygunsuz" ilan ederek yasaklamıştır.Diğer Avrupa ülkeleri de bunu takip etti. Yasak 1970'lere kadar sürdü.
Uluslararası Olimpiyat Komitesi 1936'da "anormal" kadınları ayıklamak için "kadınlık" sınavlarını kullanmaya başladı. 1946'da Uluslararası Atletizm Federasyonu Birliği (IAAF) tarafından "kadınlık sertifikaları" zorunlu kılındı. Müller, yüz ve vücut kıllarının miktarına dayalı olarak kullanılan bir hirsutizm puanlama cetvelini yeniden üretiyor1966'da Budapeşte'deki Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda bir grup doktor tarafından dış cinsel organların görsel olarak incelenmesi başlatıldı. Bu "çıplak geçit törenleri" hakkındaki protestolar, IAAF'nin (1967) ve ardından IOC'nin (1968) kromozomları kontrol eden Barr Vücut Testi'ni ele almasıyla sonuçlandı.Ayrıca bakınız: Hobbitler Gerçek miydi?
Ancak biyoloji, dişi memeliler = XX kromozomları ve erkek memeliler = XY kromozomlarından daha karmaşıktır. XX kromozomlu insanlar hormonal ve fenotipik olarak erkek olarak gelişebilir. XY kromozomlu insanlar hormonal ve fenotipik olarak dişi olarak gelişebilir ve nadir durumlarda doğum yapabilir. Yine de, 1999'da zorunlu testler sona erene kadar bu tür kesin olmayan testler kullanıldı.
Müller, biyolojide "cinsiyetin tanımlanmasında dört ila on seviyenin ayırt edilebileceğini" açıklamaktadır. Bu seviyeler genetik/kromozomal cinsiyet; genital cinsiyet; somatik/fenotipik cinsiyet ve hormonal cinsiyettir. "Biyolojik cinsiyet belirlemesi sadece bu farklı seviyeler açısından farklılık göstermez, aynı zamanda çeşitli boyutlar içinde erkek ve kadın arasında net bir ayrım da yoktur.iki ayrı cinsiyet arasında kesin bir ayrımı imkansız kılan sürekli geçişlerle örtüşmektedir."
Uluslararası sporlarda hiperandrojenizmi (ortalamanın üzerinde androjen seviyeleri) ölçen vaka bazlı testler 2000'lerin başına kadar devam etti. Ancak "erkek" ve "kadın" cinsiyet hormonları "her iki cinsiyette de tespit edilebilir ve aynı zamanda birbirlerine dönüştürülebilir." Müller, "performans ile genel olarak androjen ve özel olarak testosteron varlığı arasında bir tutarlılık olduğunu" yazıyor.bilimsel olarak henüz doğrulanabilir değildir."
Trans sporcular meselesi, geçen yüzyılda sporda cinsiyet sınırlarının polisleştirilmesinin bir tekrarına sahne oldu. Henüz yasalaşmamış olan bir Ohio yasası, K-12'deki kızların iç/dış genital muayene, genetik yapı ve testosteron seviyeleri yoluyla cinsiyetlerini kanıtlamalarını gerektiriyor.
Müller, "Spor müsabakalarında cinsiyet ayrımının sürdürülmesi ve bu tür bir ayrımın zayıflatılmasından ve erkek ve kadınların atletik performanslarının karşılaştırılmasından duyulan bariz endişe, cinsiyet farklılıklarının kültürel sistemimizin merkezi bir parçası olarak devam ettiğini gösteriyor" diyor.