Savunma bakanlığı bu sonbahar taslağı çerçevesinde bir dizi yenilik getirdi.
Acemiler ve ebeveynlerinin gözünde kendi imajlarını biraz özgürleştirmeyi amaçlayan yenilikler. Birincisi, bu sonbaharda askeri üniforma giyecek neredeyse 7'tan binlerce Sverdlovsk vatandaşından, 2'in üzerinde binlerce insan Orta Urallarda hizmet verecek - yani evin göreceli yakınlığına. İkinci olarak, ebeveynlere çocuklarına askeri birliğin kendisine kadar eşlik etme fırsatı verildi. Üçüncüsü, her işe alım ailesine ve psikolog diyebileceği bir sim kart verilecek. Ara, memleketin sevgili savunucusu! Hepsi ödedi. Ayrıca, bu bir mobil çağrı olduğundan, istenirse, meslektaşlarından ve ünitenin komutasından gizli tutulması garanti edilir.
Elbette, ordu yetkililerinin bir şekilde işleri yerinden oynatma arzusundan memnuniyet duyuyor. Peki bu “Anne'yi Ara” eylemi işe yarayacak mı? Adam işkenceye başlarsa, o zaman cep telefonu her şeyden önce, sadece kâr uğruna elinden alınacağı gerçeğiyle başlayın. Ama genç adam evini arayabilse bile ... Anne, elbette oğlunu korumak için her zaman hazırdır. Ama istismarcılarına ne yapabilir? Yüzlerce kilometre gel ve işkencecilere yüzünü tokatla. İnsan hakları savunucularına şikayetçi misiniz? Peki ya bunlar? Yüzlerce kilometre gelecekler ve ...
Ustava olmayanlarla mücadelesini görünüşüyle görmüyor muyuz? Bu arada, askerlere, savcı veya yerel UFSB Özel Dairesi ile değil, ebeveynleri ve psikologları ile iletişim kanalı verildi. Suçluları ve fırsatları cezalandırma gücüne sahip olan.
Belki de, yine de, ordu komutanları gerçekten neustavschiny ile savaşmanın gerçekten gerekli olduğunu anlamalı ve “histerik anneleri” sakinleştirmek için (memurların adil bir payından mahrum olmaları iyi bilinmemektedir - hayattan vazgeçmenin zamanı olduğunu söylüyorlar) hepsi cluck).
Sonuçta, herhangi bir görünüm ve püf noktaları toplumu yalnızca yarım yıl veya bir yıl boyunca şaşırtabilir. Sonra toplum görür - hiçbir şey değişmedi. Gençler de hizmetten kaçmaya devam ediyor. Peki, tüm boşlukları kapatmaya ve ormanda kaçakları yakalamaya çalışsanız bile ... Gerçekten de, askerlerin önemli bir kısmının küçük düşürüldüğü, canlandırıldığı ve eğer uygunsa makineyi düşmana değil eski bir işkenceye aktaran bir ordunun savaşabileceğine ciddi olarak inanacağız. Savaşa hazır bir ordu, bir otboyadan sonra sonsuz alay konusu olmayan, tuvalete tecavüz etmeyen ve oyulmuş iç organlara sahip askerlerin cesetleri olmadan bir ordu.
Askeri savcılık, bir soru değil emir vermeye çalışıyor. Sverdlovsk bölgesinin askeri komiseri Igor Lyamin'e göre, 8'in 2010 ayı boyunca, Ordu Themis personeli sayesinde, askerlere kaydedilen suçların sayısı% 10 azaldı ... ama aksine, kışla şiddeti vakalarının sayısı üçte bir oranında arttı. Bu aritmetik saçma sadece bir şekilde açıklanabilir: çoğu bölüm kaydedilmez. Veya kurbanların kendileri sessiz, buz gibi balıklar gibi. Sonuçta, onlar bu bölümde hizmet etmek için mağdurlar. Bir pul ile "bilgilendirici." Bir yere transfer edilse bile - stigma onları takip eder.
Ayrıca, bugün başvuranın tanık getirmesi gerekmektedir. Mantıksal gereksinim, ama kim kabul eder? Akranlar dövüldü mü? Ve buna ihtiyaçları var mı? Çavuşlar? Neden "yaşlı adamlarla" kavga ediyorlar? Subaylar? Kışlaların çoğu yaşamı onlar tarafından geçer. Evet, emanet edilen birimde skandallara ihtiyaçları yok ...
Bu arada, boş bir spekülasyon değildir. İki yıl önce, bir VE muhabiri ile yaptığı röportajda, o zamanlar Yekaterinburg garnizonunun askeri savcısı Adalet Albay Yury Landak, birlikler arasındaki yasa ihlallerinin gerçeklerinin kanıtlanmasının çok zor olduğunu kabul etmek zorunda kaldı. Örneğin, bir sözleşmeyi imzalamaya "zorunlu" davranmaya zorlamak. Örneğin, geçen gün, 3526 biriminin iç birliklerinin askerleri (Lebyazhye köyü, Leningrad bölgesi) “St. Petersburg Askerlerinin annelerini” şikayet ettiler: oğullarını Dağıstan'a göndermeleri için sözleşmeli askerler olmaya zorladıklarını söylüyorlar. Leningrad Askeri Bölgesi İçişleri Bakanlığı İç Birlikleri Komutanı Yardımcısı Gennady Marchenko, bu bilgiyi reddetmedi, ancak ilk yılların Soçi'de Olimpiyat tesisleri inşa etmek için savaşmaya değil, ... gönderilmesine güvence verdi. Okulun baş komutanının coğrafyada olduğunu bilmiyorum, ama Soçi şehri kesinlikle Dağıstan'da değil.
Ve bununla bağlantılı olarak, basit ve tarafsız bir soru ortaya çıkıyor: Asker anne arayabilirse, ancak gerçeği aramaya başlamış olsa bile, anne bu gerçeği zorlukla elde ederse, Savunma Bakanlığı'nın “cömert” inovasyonunda bir anlam var mı?
Kamu kurumlarının güçlendirilmesi için çağrı yapılması mantıklı olacaktır. Fakat sorunu bununla çözecek miyiz? Söylemek adil olmaz mı: Sorunun kökeni ordudaki ve hatta toplumdaki birçok kişinin suçlu ve utanç verici bir şeyi “ihmal etmeyi” göz önüne almamasıdır. Manşetler ve tuvalet tecavüzleri gibi - erkekliğin gerekli bir parçası, disiplini kışkırtmak. Peki ya başaramazsa, ne erkek?
Dövülmüş, tecavüze uğramış bir kişi hayattaki saygısını ve bağımsız düşünme yeteneğini kaybeder mi? “Olgunluk” meraklıları için bu bir sorun değil, hatta bundan mutlular - kişiyi kollektifin ya da devletin arabasında dişli çark olarak görüyorlar.
Ve bu ortaçağ duygularıyla başa çıkamadığımız sürece, ne modern bir ordumuz ne de topluma sahip olacağız.