Babalar ve Oğullar adlı, kuşak çatışması üzerine kurulu ünlü romanın yazarı Turgenyev, 19. yüzyıl Rus edebiyatında, daha çok Fransız gerçekçi yazarlarınkine1 yakın düşen bir gerçekçiliği temsil eder; kısa, uzun öyküler, şiir ve oyunlar da yazmış olan Turgenyev, yeni bir çağa doğru yol alan Rusya’da, kırsal kesim insanının ve gelişmekte olan entelektüellerin gerçekçi portrelerini çizip durur; çağının iki büyük yazarı Dostoyevski2 ve Tolstoy’un3 gölgesinde kalmış olmasına rağmen, yine de 19. yüzyıl Rus edebiyatının önemli figürlerinden biri olmayı başarmıştır. Yurt dışında ünlü Rus anarşisti Bakunin’in4 düşünceleriyle tanışan, Almanya’da Hegel,5 Schopenhauer6 felsefelerini yakından tanıma fırsatı bulan Turgenyev’in gerçekçilik anlayışı, memnun olmadığı sosyal düzen karşısındaki nihilist7 anarşist8 bir eleştirinin gölgesinde kalmıştır.
Turgenyev’in Rusya ile ilgili tezlerini cisimlendiren ‘Babalar ve Oğullar’, adından da anlaşılacağı gibi eski ve yeni arasındaki ilişkilerin kopukluk ve sürekliliklerin romanı. Rus romanının parladığı 19. yüzyılda adı en çok anılan üç yazar Turgenyev, Tolstoy ve Dostovyevski’dir. Tolstoy ve özellikle Dostovyevski, büyüklüklerini günümüzde de koruyorlar. Ancak geçen zaman Turgenyev’in ününden çok şey götürdü.