Genel olarak ifade etmek gerekirse Machiavelli'nin Prens'i savaş ve barışta halk ve askerin nasıl yönetildiğini gösteren tarihi kişi ve olayları temel alan bilimsel bir incelemedir. Devlet yapılanması, yeni prensler ve miras yoluyla prens olanlar ve tahtlarının daha uzun ömürlü olabilmesi için neler yapıldığı hakkında tarihsel analizleri görüyoruz. Machiavelli ülkeler ve yöneticiler arasında kıyaslamalar ve istisnaları ortaya koyarak yönetim hakkında yol göstermek istemiş. Tabi böyle bir şey yaptığı için övülmüş mü? Elbette hayır. Hatta ciddi eleştirilere maruz kalmış. Kitabın basımı ancak ölümünden 5 yıl sonra gerçekleşebilmiş. Gerçi yol göstermek demişken bence prenslerin bütün kirli çamaşırlarını ortaya koymuşta diyebiliriz. Çünkü prens başta kalabilmek için her şeyi yapabilir.
Kitapta özellikle ilgimi çeken yerlere de değinmek istiyorum. Dalkavuklar hakkında yazılan kısma gelince aklıma istemsizce Shakespeare'in Othello'su geldi. Ah Othello bir dalkavuğun sözüne inanıp hem karına hem kendi canına nasıl kıydın. Böyle konuşma hakkını Iago denen dalkavuğa tanımasaydın. Keşke yanında bir danışmanın olsa ve sadece ona danışsaydın ve başkasının sözlerine kulak asmasaydın.
Tabi asıl dikkatimi çeken kısım istisnalardan örnek verileceği zaman gözüm hep bir Türk kelimesi aradı ve buldu da. Tarihte ülke yönetim yapımızı ele alması hoşuma gitti. Tabi Fransızlarla yaptığı kıyaslamada geç işgal edilip bir kez işgal edildikten sonra yıkılmamızın çok kolay olduğunu söylemesi aklıma KürŞad'ı getirdi. Elbette machiavelli o konudaki incelemesinde haklıydı ama Türk'ün özgürlüğe karşı duyduğu bağımlılık çok başka bir inceleme konusu olmalı.