“Kararsız olma. Yanlış yola sapman endişe yaratmasın. Sorunlardan biri bu: insanlara asla yanlış bir şey yapmamaları öğretiliyor, onlar da yanlış yapmaktan o kadar korkmaya başlıyorlar ki, hiçbir şey yapmıyorlar. Hareket edemiyorlar. Yanlış bir şey olabilir. O zaman bir kayaya dönüşüyorlar, hareket kabiliyetlerini yitiriyorlar. Mümkün olduğunca çok sayıda hata yap ama bir şeyi unutma: aynı hatayı tekrarlama. O zaman gelişirsin. Yoldan sapabilmek özgürlüğünün bir parçasıdır. Ve bazen karşı çıkmak güzeldir, bu şekilde, bir omurgaya sahip olmaya başlarsın; yoksa omurgasız milyonlarca insan var.”
Yukarıdaki yazının kaynağını hatırlamadığım için paylaşamıyorum. Fakat yazı boyunca kendimden bir çok parça buldum; yanlış yapma korkusu, yoldan sapmak gibi.
Her yanlıştan yola çıkıp bir doğruya ulaşabilmeyi denedim. 4 yanlışın 1 doğruyu götürmesini ve 4 doğrumuzun 1 yanlışımızı götürmemesini adaletsiz buldum. Sevemeyeceğin bir insanın da haklı olduğu veya bana öğretebilecekleri olduğuna inandım. Ama bu, onlara yakın olmamı gerektirmedi.
“Bugünün işini yarına bırakma”; bu yazıyı yazmaya başlamayı takriben 24 saat ertelemek bile ne acıdır. Özeleştiri insanıyım, hatalarımı tespit edebilme kabiliyetim mevcuttur. Ancak aynı hatayı tekrarlamama konusunda aynı kabiliyete sahip miyim ? Her derde deva(!) “zaman” bu soruya kesin cevabı, tokat niteliğinde yapıştırabilir temennisiyle…
Ö.A.