Reuters’in özel raporuna göre, ABD makamları geçen sene Arthur Rathburn’u tutukladıklarında, soruşturmalarını büyüyen bir endüstriyi polise vermek için bir kilometre taşı olarak selamladılar: beden toplama araçları veren bilim adamlarına broşürler kazandırdı, parçaladı ve parçaları kar etmek için sattı ya da kiraladı.
İddianame, Rathburn’un tıbbî eğitim ve terbiye amaçlı organları tüyler ürpertici koşullarda sakladığını ve bir elektrikli testereyle parçalandığını iddia ediyor. Yetkili, çoğunlukla sağlık çalışanları olan müşterileri, HIV ve hepatitle enfekte olmuş kadavralar ve kopmuş kafalar kiralayarak tehlikeye atmakla suçlanıyor.
Tutuklamayı hükümetin bir haber bülteninde “önemli bir adım” olarak nitelendiren biri, halkı korumanın “yüksek öncelik” olduğunu gösteriyor.
Reuters, yetkili makamların Rathburn’de tekrarlama fırsatlarını kaçırdıklarını söyledi. Etkinlikleriyle ilgili uyarı işaretleri bir düzineden fazla yıl geriye uzanıyor.
Örneğin, 2000’li yılların ortalarında, New York devlet sağlık müfettişleri iki kez aldığı cesetlerin aslında istekli bir şekilde bağışlandığını belgelememeleri nedeniyle onu azarladı. Mahkeme kayıtlarına göre Rathburn, sınır ajanlarından önce Kanada’ya gönderdiği 10 başlığı sorgulayan 2010 yılından bu yana federal makamların radarında yer alıyor.
Acenteler, önümüzdeki üç yıl içinde beş tane benzer sınır ötesi sevkıyat belgeledi. Bunlardan biri kesilmiş bir penisdi. Ancak, ajanlar Rathburn’un deposunu Aralık 2013 yılına kadar baskın yapmadılar. Bu arada daha fazla ceset ve parça kiraladı, sattı ve kiraladı.
Daha önce müdahale etmeme başarısızlığı, aracıların hükümet denetimini kaçırabileceğini ve bedeni ticaretini çevreleyen ABD yasalarındaki boşluğa işaret ediyor; bu durum genellikle ücretsiz ölü yakma gibi teşviklerle yoksulları hedef alıyor. Rathburn ve karısı, insan kalıntılarını satmak ya da kâbus etmekle değil, dolandıran müşterilerle suçlandı.
Vücut parçalarının satılması ya da kiralanması federal bir suç değildir ve birkaç eyalette değil fakat tümünde sınırsızdır.
Carol Feen, “FBI kızkardeşimin omzunu bulduklarını söyledi” dedi Rathburn’un ambarında. Kardeşi, kanser araştırmacılarına yardım etmeyi umarak bedeni 2013’te bağışladı.
“Onu kaybedecek kadar zordu, ama bu çok yıkıcı oldu” dedi Keenan. “Herhangi bir düzenleme olmadığını öğrendiğimde şok oldum – gece Joe’nun her gece sinek kurabileceğini ve kimsenin onun ne yaptığını bilmediğini” söyledi.
63 yaşındaki Rathburn, Ocak ayında sağlık çalışanlarını dolandırmak ve federal ajanlara yalan söylemekle yargılanıyor. O, suçsuz olduğunu ve hapsedilmeyi kabul etti. Eski eşi Elizabeth Rathburn, bir dolandırıcılık suçundan evlatlık saydı ve savcılarla işbirliği yaptı. Ne Rathburns ne de avukatları bu hikaye için yorum taleplerine yanıt vermedi. FBI da yorum yapmayı reddetti.
KORUMA ÇAĞRISI
Vatandaki brokerleri yöneten ulusal standartlar oluşturma şansı, gelişmekte olan endüstri hakkında rahatsız edici raporlar ortaya çıktıktan sonra 2004 yılında geldi.
Polis, bir davada, bağışlanan kadavrelerini gizlice satmak için bir California üniversite çalışanı tuttu. Bir başka deyişle, ABD Ordusu, eğitim amaçlı ilk olarak bir üniversiteye bağışlanan cesetlerin mayın taraması deneylerinde kullanıldığını itiraf etti. Harper’s Magazine, kısa süre içinde bir tedarikçi olarak Rathburn’u gerekçe göstererek, vücut brokerleriyle ilgili 10 sayfalık bir sergi yayınladı.
Raporlar tarafından beğenilen bir federal sağlık danışma komitesi o yıl toplantıda vücut brokerleri için düzenleme çağrısında bulundu. Panel, ABD hükümetinden organ naklini zaten yöneten vücut parçaları ticaretine aynı sıkı denetimi uygulamasını istedi.
Panelin önerisinden hiçbir şey gelmedi.
Başarısız çaba bu yana, vücut parçaları pazarında büyüdü ve 2004 federal panel önlemek için aranan bazı hatırlatan tacizler bol oldu. Bir Reuters mahkemesinin, polisin ve dahili broker kayıtları ve mülakatlarında yapılan incelemede, en az 1.638 kişiden gelen ve kötüye kullanıldığı, istismar edileceği veya kınanmış brokerler tarafından elde edilen 2.357 vücut parçası tespit edildi.
Müşteriler ABD hükümetini içeriyor. Reuters’in Aralık ayında bildirdiği gibi, Ordu, vericilerin izin vermese de, 2012 ve 2013 yıllarında patlama deneylerinde 20’den fazla cesetten baş, kol ve bacak kullandı. En ürkütücü örneklerden birinde, ordu, 2013 yılında kanserden iki ay önce bağış formunu imzalayan bir Ordu uzmanının cesedini kullandı. Adam, ABD Gazi İşleri Bakanlığı’nın sağladığı kötü sağlık bakımı konusunda öfkeliydi onay formundaki askeri deneylere “Hayır” işaret ettiğini söyledi. Önemli değil. Cesedi yine de şiddetli bir Ordu testinde kullanılıyordu.
Bir Ordu sözcüsü, ordunun tedarikçisi tarafından aldatıldığını ve asla “bilinçli olarak bağış organlarını kendi dileklerine karşı kullanmadığını” söyledi.
ABD Sağlık ve İnsan Hakları Departmanı sözcüsü, federal panelin 2004 yılı vücut brokerlerini düzenleme çağrısıyla ilgili olarak, ajansın tavsiyeyi kabul etmenin “zorunluluğu olmadığını” söyledi. Sözcüsü Martin Kramer, sanayiyi nasıl polis edecek ya da polise tabi tutacaklarını her devlete bıraktı.
Michigan da dahil olmak üzere çoğu devlet, vücut brokerlerini yakından veya tamamen düzenlememektedir. Bu eyaletlerde, bir aracı kurum, nakil için tasarlanmamış kalıntılar olduğu sürece, bağışlanan bir kadavranın ya da kafaların ve kolların bölümlerini yasal olarak satabilir. Sadece 10 devlet herhangi bir gözetim sağlamaktadır. Sadece bir avuç lisans veya açıklama gerektirir.
Sonuç olarak, 1980’lerde orada çalıştığında Michigan Üniversitesinde Rathburn’u denetleyen emekli anatomi profesörü William Burkel, vericileri ve ailelerini program çalıştıran insanların iyi niyetine güvenmek zorunda kaldığını söyledi.
Burkel, “Yasalar eyaletten eyalete çok değiştiğinden, Bay Rathburn gibi insanlara herhangi bir gözetim olmaksızın yapabilecekleri çok fırsat var” dedi.
Rathburn’ın sözde kurbanlarına sadece bağışçılar ve aileleri değil, aynı zamanda doktorlar, diş hekimleri ve ondan parçalar kazandıran diğer sağlık görevlileri de dahil edildi.
Cleveland’daki Case Western Reserve School of Medicine’de cerrahi eğitimi yönlendiren Steve Schomisch, son zamanlarda sektörün düzenlenmemiş olabileceğini öğrendi. Federal yetkili makamlar, Rathburn’ın 2013’te Case Western nöroşirürjörlerini eğitmek için görevlendirilen bir başkanın, bağışta bulunulamayan vücut parçaları arasında olduğunu ve bağışın meşruluğuyla ilgili sorularını gündeme getirdiğini söyledi.
Schomisch “ihanete uğradığımızı söyledi,” dedi. “Sonra,” Bunun tekrarlanmamasından emin olmak için ne yapabiliriz? “Dedik.”
Schomisch, endüstrinin vücut parçalarını besleme biçimini araştırmak için bir üniversite komitesi kurdu; panel az gözetim ve az kural buldu. Bugün Case Western, yalnızca ulusal bir akreditasyon kuruluşu olan American Dissue Banks Birliği tarafından oluşturulan standartları takip eden bir kaç avans öncesi broker kiraladı.
Bağış yapılıp yapmamak bu zor bir karardır, “dedi Schomisch bedenlerini bırakan insanlardan. “Bence sadece bağış yaparak iyi şeyler yapıyorsunuz demektesiniz. Fakat Art Rathburn gibi insanlar bunu lekeledi. ”
“O’na KARISMA HAKKINDA”
Rathburn, anatomi sınıfları ve araştırmaları için kadavra kullanan University of Michigan gövde bağışı programı ile 1984’te işe alındı. Kendisi 30 yaşında bir toplum kolej derecesine ve daha iyi eğitimli meslektaşlarına sevdiren bir çalışma ahlakına sahipti.
“Onun hakkında bir karizma vardı” dedi eski yönetici Stuart Baggaley.
Rathburn kritik bir zamana geldi. Üniversite arşivleri, Rathburn’un donör ailelerin kötü müşteri hizmetleri hakkındaki şikayetlerinde programın yeniden toparlanmasına yardımcı olduğunu gösteriyor.
“O, her zaman bir şeyler yaparak sadece enerjikti” dedi Burkel, o yıllarda programı yönetti. “Bir sürü fikir vardı.”
Bir bilimsel dergide yayınlanan ve patentli bir yayın: “Öldürülen cesetlerin daha güvenli ve kolay bir şekilde hazırlanacağına dair bir araç olan” Devletin En Son Yapan Ameliyat ve Otopsi İstasyonu “.
1988’de Rathburn aylık Ann Arbor Observer gazetesinde ön plana çıktı. Cesaretçilerin sınıf içinde önemini anlattı ve işine girişini anlatan garip bir masal anlattı – bir arkadaşı cenaze evi iş başvurusunu yapmamak için 10 dolar yatırdı. O yaptı. Hikayeye eşlik eden bir fotoğrafta Rathburn kravat, laboratuar ceketi ve geniş bir gülümseme giyiyor.
Ancak, iki yıl sonra, Rathburn, okul dışı davranış iddialarının ardından kayıtları göstererek okuldan ayrıldı. Personel kayıtlarının serbest bırakılmasını yasaklayan bir mahkeme kararı aldı. Ancak son zamanlarda, doğrudan bilgiye sahip iki kişi, suçlamayı iddia etti: Rathburn cenaze endüstrisinde bir temel günah olan donör küllüğünü yanlış kullandı.
Rathburn, kamuoyundan korunan bu bilgileri kullanarak 1990’lı yılların başında vücut parçalarını satmaya başladı.
Rathburn’dan bir kişi, daha sonra araştırma ve cerrahi seminerler için vücut parçaları tedarik etmek üzere onunla çalışmaya başlayan Pittsburgh’da bir doktor asistanı Ed Eichenlaub’un etkilendiğini belirtti.