Kent ormanındaki en yaygın kuş türlerinden biri de güvercin. Dünyada bu kuşların 800’den fazla farklı cinsi vardır, fakat enlemimizde genellikle mavi güvercinler vardır.
Şehir meydanlarını, parklarını ve meydanlarını gezmeyi seviyorlar, sanki bu onların şehri olduğunu gösteriyor ve yerel cazibe merkezi.
Bu yazıda, özel olarak, şehir güvercini, yaşam tarzı, doğal düşmanları ve bu sıradışı kuşların çiftlerinin nasıl oluştuğu hakkında ya da çoğunlukla ya da büyüklüğünde bahsedilecektir.
Tanım ve dış yapı
Mavi güvercin eski zamanlardan beri insanoğlu tarafından biliniyordu. Bunlardan ilk sözü Mezopotamya’da bulunmuş ve 5000 yıldan fazladır. Bu dönemde bu kuşların evcilleştirilmesi gerçekleşti. Eski Mısır mezarlarında, kuş kalıntıları bulundu.
Bu bir kez daha, eski çağlardan beri güvercin kutsal bir kuş olduğu düşünülen tarihi gerçeği doğrulamaktadır. Ornitologlar bu kuşların iki alttürü arasında ayrım yaparlar: vahşi ve kentsel.
Ancak, habitatlarına bakılmaksızın, aynı fiziğe sahipler:
- renk – Gri-mavi renklendirme bu türlerde en yaygın olanıdır. Ancak, şehir temsilcileri yaklaşık 28 çeşit renk var. Bu çeşitlilik, yapay seçimin kentsel enlemlerde gerçekleşmesi ile açıklanmaktadır. Baş, boyun ve göğüs tüyleri sarı, morumsu metalik veya yeşilimsi mor renktedir. Bazı çeşitlerde beyaz veya koyu renkli lekeler olabilir. Kuş tüylerinin renklendirilmesine, kanatların ve sırtın arkasındaki bantların genişliğine ve rengine bağlı olarak, ornitologlar mavi güvercin 10’dan fazla türünü ayırt eder;
- ağırlık – Yabani faunanın temsilcileri olarak, vücut ağırlığı 230 ila 400 g arasında değişmektedir, ancak kentsel kuşların ağırlığı bazen bu değerleri aşabilir. Bunun nedeni, kuşların obez olması;
- gövde – Büyük ve uzunluğu kuşların en küçük en fazla 37 cm, mavi güvercin ince kuş izlenimi verir, ama o bir vücut yağ, hangi miktarı vardır 29 cm’yi geçmeyen olabilir – .. Daha vücudunun yarısından fazlası ve sadece 0 ağırlığında, Toplam vücut ağırlığının% 1’i;
- kanatlar – sivri bir forma sahip olup, aralıkları 67-73 cm’ye ulaşabilir, tüyler siyah çizgili olarak dekore edilmiştir. Ortalama olarak, güvercin günde 900 km’ye kadar uçabilir ve güçlü kanatları 70 km / saate kadar hızlara ulaşmasını sağlar. Yabani kuşlar 180 km / saate kadar hızlara ulaşabilir;
- kuyruk – Yuvarlak şekil. Tüylerin siyah bir kenarı vardır. Onun uzunluğu 13 ila 14 cm arasında değişebilir;
- kafa küçüktür. Gaga, mat, hafifçe yuvarlak, mattır. Uzunluğu 2,5 cm’yi geçmez, beyaz balmumu net olarak ifade edilir ve üssünde burun delikleri vardır. Kulaklar tüyleri gizlidir, ancak bu, insan kulağının ötesinde frekansları yakalama engellemez (işitsel Cesar aralığı 10 ila 12.000 Hz aralığındadır;
- gözleri – en sık altın veya sarı irisle oluşur, ancak turuncu veya kırmızı irisli bireylerle tanışabilirsiniz. Bu kuşların vizyonu çok iyi gelişmiştir: onlar kolayca uzaya yönlendirilirler ve ultraviyole dahil tüm renk spektrumunu ayırt edebilirler. Bir güvercin garip yürüyüşü, her adımda vizyonu odaklamanın gerekli olduğu gerçeği ile açıklanır;
- boyun – Kısacası, guatrın bulunduğu yerde, tüylerin mor ebb’si şarap kırmızısı;
- ayaklar – kısa, dövme uzunluğu – 3,5 cm.Panelerin rengi farklı olabilir. Pembe pençeleri olan ve siyah pençeleri olan temsilciler var;
- bir ses – Yumuşak, cooing. Şehir koşuşturması ve kargaşada ayırt edilmesi kolaydır. tehlike, zorunlu askerlik yaklaştığının sinyallerini veren kur, yuva ve beslenme cooing cooing: Kuş bilimciler cooing birçok çeşidi vardır.
Ortalama bir ortalamada, ortalama olarak, yaklaşık 10 bin tüy vardır. Her birinin kendi amacı vardır.
Böylece, 3 grup izole tüyler: bazıları iletişim yayın dönemindeki kuşu açar aracılığıyla sesler üretmek iken kuş, yavaş uçuş için gerekli diğer bir güçlü akışında yükselmek yardımcı olur.
Nerede yaşamak ve kaç tane yaşamak
Mavi güvercin tüm dağıtımını aldı. Antarktika hariç kıtalar. Ancak, bu kuşun doğal aralığı Avrasya ve Afrika’nın merkezi ve güney bölgeleriyle sınırlıydı.
Avrasya Sezar habitat ana alan dağlık Altay, doğu Hindistan, Tien Shan, Myanmar içinde ve Atlantik’e Yenisey Nehri vadisinin bölgede yatıyordu ve Afrika’da – Sahil Andenskogo Körfez Darfusa ve Senegal kuzeyindeki.
Bu kuşların sinantropik (evcil) nüfusu tüm dünyaya yayılmıştır. Bazı kıtalarda güvercin gri kasten fidgeted: örneğin, 1606 Fransız sömürgecilere Nova Scotia (Kanada Doğu kıyı illeri) getirdi.
Sovyet sonrası bölgelerdeki Sisar bölgesi 48 ° N’nin güneyine yayıldı ve bazı bölgelerde 55 ° N’den düştü. w. (örneğin, Yenisey’de). Avrupa’da, habitatı 54 ° N’den başlar. w. Faroe ve Kanarya Adaları, İngiltere, Akdeniz ve Lakshadweep ve Sri Lanka’da mavi bir güvercin bulunabilir.
Avustralya’da, güvercin kadınların hamisi, bu yüzden bu ülkedeki erkekler genellikle bu kuşun ölü karkasını eşlerine öfke veya intikam almak için kullandılar. Babil bir güvercin şehri olarak kabul edildi. Duvarlarında kraliçe Semiramis’in bir güvercin haline dönüştüğü ve cennete gittiği bir efsane vardı.
Doğada, Cisar nüfusu kayalık ve dağlık bölgelerde, denizlerin ve nehirlerin kıyısında, aynı zamanda bozkır ve çöl bölgelerinde daha yaygındır. Genellikle çalıların yanında veya bir adamın tarım arazisinin yanında görülebilirler. Mavi güvercin vahşi nüfusu giderek azalır, ancak Greenpeace’in koruması altında kalmak için henüz kritik düzeyde düşük bir seviyeye ulaşmamıştır.
Yabandaki bir kuşun ömrü üç yıldır ve sinantropik bireyler yaklaşık 15 yıl yaşayabilir. Ancak, yaşı 30’a ulaşan nadir büyüklükler vardı.
Yaşam tarzı ve davranış
Yabani mavi güvercinler bir grev yaşam tarzı yol açar. Sürü sayısı bazen 1.000 kişiye kadar ulaşır, ancak mevsime bağlı olarak değişebilir. Şiddetli kışlar popülasyonda keskin bir düşüşe katkıda bulunur.
Güvercin sürülerinde hiyerarşi yoktur ve tüm temsilciler barış içinde bir arada bulunurlar. Ancak, böyle bir barışçıl varoluş, çiftleşme mevsiminde erkekler için geçerli değildir. Son derece nadir uçarlar ve göçler yiyecek arayışlarıyla ilişkilendirilir.
Işık günü boyunca, bu kuşlar sürekli olarak hareket ederler, çoğu zaman da yiyecek arayışındadırlar. Uçuşlar için Cesar, enerjinin sadece% 3’ünü harcıyor. Sadece soğuk mevsimde, kayalık bölgelerde yaşayan vahşi güvercinler göç.
Bu zamanda, dağlardan vadileri bulup, yiyecek bulmak çok daha kolay. Mevsimsel göç, kuşlar için olağan anlamda, mavi güvercin gözlenmez. Sıcak yaz havalarının başlangıcıyla, yuvalarına dönerler.
Sinanthropic güvercinler, bir kişinin yakınında yuva yapmak için yer seçmeye çalışır. İdeal uygun nişler veya çatılar, ancak Cesar asla kedi, sıçanlar veya köpeklerin yanında yaşamayacaktır.
Sürülerden biri bir tehlike sinyali verirse, bütün sürü yıldırım hızıyla reaksiyona girer ve yukarı doğru süpürür. Ek koruma için, güvercin sürüleri genellikle arkadaşlarını, yaşamak için uygun yerlere çekiyor. Bu davranış, yalnızca yuvalama sırasında gerçekleşmez.
Güvercinlerde uyumak çok hassas, ama bütün gece sürer. Sarılmadan sonra başlarını kanadı altına gizlerler. Bu durumda, erkek yuvayı koruyor gibi görünürken, dişi her zaman sadece yuvada uyur.
Şehir sizari, vahşi akrabalarıyla karşılaştırıldığında hareketsiz bir yaşam tarzına öncülük ediyor. Sıcak bir barınak mevcudiyeti, yıl boyunca çoğaltılmasını sağlar. Bu yıl, yaklaşık 8 debriyaj yapabilirler, vahşi güvercinler ise sadece yaz ayları ile sınırlıdır ve yavrularının sayısı 4’ü geçmez.
Ne besleniyor
Sevgili parkta yürürken, yiyecek arayışında olan güvercinlerle tanışabilirsiniz. Çoğu kişi, bazı insanların bunları nasıl ekmek kırıntısı veya bir çeşit tahıl gevreği ile beslediğini gözlemleyebilir. İlginçtir ki, bu kuşlar omnivordur.
Güvercin, bu kuşları yiyeceklerde gösterişsiz yapan 37 tat reseptörüne sahiptir. Örneğin, insanlarda, sayıları 10,000 arasında değişmektedir, Yaz aylarında, Cesar diyet esas olarak tahıllar, yabani meyveler, otlar ve küçük tohumlardan oluşur.
Soğuk mevsimde, sebze yemeklerini bulmak daha zor hale geldiğinde, karnı bile yiyebilir. Kuşun yutabileceği küçük çakıl veya kum taneleri gibi yiyecekleri sindirmeye yardımcı olun. Bölgeye bağlı olarak, bu kuşların diyetleri değişebilir.
Çoğu zaman, Sisari sürülerde beslenirken, sayıları 10’dan yüzlerce kişiye ulaşabilir. Yiyecek aramak için, paket 8 ila 12 kişiden oluşan küçük arama ekipleri tarafından gönderilir.
Bir beslenme yeri bulunduğunda, besleme ile ilgili olarak bir cooing sinyali verir. Bu sürü bütün sürü tarafından akın edilir, bu yüzden küçük bir sürü çok hızlı bir şekilde büyük bir sürüye dönüşür. Vahşi, büyük sürüler tarım ürünlerinin hasat sırasında bulunabilir.
Doğa, hiçbir şeyin kaybolmaması ilkesini koydu, dolayısıyla düşmüş tahıllar güvercinler tarafından toplandı. Bununla birlikte, vücutlarının yapısı, başaktaki taneciklerin bükülmesine ve gagalanmasına izin vermediğinden ve bu, zirai hasara neden olmadığından, sadece tek tek tahılları seçerler.
Ortalama olarak, bir mavi güvercin alım başına 17-43 gram farklı tohum yiyebilir. Günde iki kez beslenirler: sabahları ve öğleden sonraları. Böylece, birey başına günlük besleme normu 35-60 g’dır.
Zeminden kazıma, normal bağırsak mikroflorasının korunmasına izin verir. Sinanthropic güvercinler, vahşi akrabalarına kıyasla çok daha fazla yer. Sıklıkla önce mideyi, sonra guatrini doldururlar: dönüşümlü olarak sol ve sağ parçalar.
İnsanlar tarafından beslenen kentsel kuşlar, insanlara çok çabuk alışırlar. Bu, büyükannenin beslenme yerine yaklaştığı zaman açıkça görülür ve büyük bir okul onunla ilgilenir ve iyiliği bekler. Çoğu zaman, bazı kişiler en ufak bir korku göstermemekle birlikte elleriyle bile gagalayabilirler.
Güvercinler çok garip bir içecek. Diğer kuşlardan farklı olarak, cisar gagası saman prensibine su akar.
üreme
Çoğu zaman doğada yetişkin güvercinler vardır ve sık sık cooing çiftleriyle tanışabilirsiniz. Sizari cinsinin nasıl daha yakından baktığını görelim.
Bir çift oluşturmak
Mavi güvercin tek eşli kuşlara atıfta bulunur ve çiftleri yaşamları boyunca korunur. Güvercinlerde cinsel olgunlaşma oldukça erken başlar – hayatın 5-7. Güney bölgelerin sakinleri için yuva dönemi yıl boyunca sürer. Ancak kuzeydeki sakinler arasında mart ve ekim ayları için düşecek.
Evlilik oyunları kur ile başlar. Erkek, kadını seçer ve her yerde ona eşlik eder, bir tür evlilik dansı yapar. Boynunu şişer ve kanatlarını yayarak yere düşer. Bu türden bir yardıma muhtaç yardımcı olmazsa, erkek dikey bir pozisyona girer ve kuyruğu şişirir. Bütün bu hareketlere evlenme cooing eşlik ediyor.
Evlilik oyunları birkaç hafta sürebilir. Bir dişi bir erkek kurumu aldığında, güvercinler tüyleri temizlemeye başlar. Evlilik döneminin sonu, sözde pelerin öpüşmesidir (cinsel ilişki). Birkaç dakika sürer. Bu süre boyunca, erkek arkada kadındır.
Bu pozisyonda cloakalarına dokunurlar ve erkek yumurtaya giden spermleri iletir. Bu durum çok kararsız ve erkeğin dengelenmesi için kanatlarını sallamaya ihtiyacı var. Çiftleşme sonunda ritüel bir uçuş yapar ve gürültülü kanadını çırpar. Kadın gelecekteki yuvasını donatmak için yollandı.
Soket Düzeni
Yuvalar güvercinler avcılar için ulaşılamaz yerlerde beklemeye çalışırlar. Vahşilerde, bunun için yarıklar, kayalarda veya mağaralarda kullanılır. Kentsel ormanlarda bu amaçlar için, mükemmel tavanlar, binalarda veya çatının altında gizli delikler. Senkantropik güvercinler bir insanın yanında yaşamasına rağmen, yuvalarını bulmak zordur.
Bir yuva oluşturmak için dallar, çim ve ince taneli kil. Erkek malzeme arıyor ve kadın, arkadaşının getireceği her şeyden bir yuva yaratıyor. Yuva tekrar tekrar kullanılır. Yuvanın yapısı oldukça basittir ve çim ile bağlanmış ve küçük bir çöküntüye sahip küçük bir dal yığınıdır.
Güvercinlerde yuva alanı küçüktür, ancak her erkek kendi topraklarının bütünlüğünü açıkça izler. Komşu sınırların komşulara geçmesine izin vermez.
Kuluçkalık yumurta
Bitmiş yuvada dişi, 24 saat aralıklarla 2 yumurta bırakır. Her ne kadar bir yumurta ve hatta beş ile yuvalar olsa da. Yumurtanın büyüklüğü 35×25 mm’den 43×32’ye kadar değişir. Yumurtanın beyaz ve pürüzsüz bir kabuğu vardır.
Her iki ebeveyn de yumurta kuluçkaya yatar. Dişi yuvadan günde bir kez aforoz olmuş, bu sırada erkek arkadaşıyla değiştirir.
Kuluçka süresi sadece 17-19 gündür.
Yavru için bakım
Ovipozisyondan sonraki 17. günde, civcivler yumurtadan çıkmaya başlar. Tamamen kör olarak doğarlar ve nadir ve uzun bir sarıya sahiptirler. İlk günden itibaren anne sütü ile beslenen ve haftada 4 güne kadar yavrularını besleyen güvercin sütü ile beslenir.
İkinci haftada, genç yavruların tohumları genç yavruların rasyonuna eklenir. Beslenme sıklığı günde 2 kez azalır. Sarı tüyler yavaş yavaş griye dönüşür ve sonunda tüyler ile değiştirilir.
Kent sakinlerinde 17 gün ve vahşi doğada 22-25 gün sonra, ebeveynler genç yavruları guatrdan beslemeyi bırakmışlardır. Aynı zamanda, civcivler yuvadan ayrılmaya başlar, ancak erkek hala onları izliyor.
Genç güvercinlerin son olgunluğu hayatlarının 32. gününe ulaşır. Bu noktada, uçuşta zaten iyi ve kendi yiyeceklerini nasıl bulacağını biliyorlar.
Civcivler yuvadan ayrıldığında, dişi yeni yumurta bırakmaya başlar ve kuluçkalarına devam eder. Bununla birlikte, genç civcivlerin yuvadan ayrılmadan önce dişinin yeni bir yavru inkübasyona başladığı durumlar vardır.
Doğal düşman
Vahşi, tüylü yırtıcı kuşlar mavi güvercin ana düşmanlarıdır. Bunlar arasında serçe atmaca ve çakır kuşu-çakır kuşağı bulunur. Bu avcılar genç yavruların ıslahı ve beslenmesi sırasında güvercin tercih ederler.
5 bireyden oluşan şahin ailesi, günde en fazla 3 güvercin yiyebilir, bu da kolay avdır. Gelincikler, kertenkeleler, yılanlar ve martenler de Cisaraların yuvalarında avlanırlar.
Bir güvercin şehrinde sadece kediler, köpekler ya da sıçanlar değil, aynı zamanda bir peregrin falcon gibi tehlikeli bir avcı da bekler. Bu avcının diyeti esas olarak güvercin etinden oluşur.
Kent ormanlarının sakinleri için, bu kuşların tüm kolonilerini öldürme yeteneğine sahip bulaşıcı hastalıklar da bir tehlikedir. Hastalık yakın komşuluk nedeniyle çok hızlı bir şekilde iletilirken, hayatta kalma şansı çok düşük değil.
Kargalar ayrıca, Sizar nüfusuna tamir edilemeyen hasar verir. Sisar kolonilerine saldırır, onları dağıtır, yumurta ve savunmasız civcivleri sürüklerler. Onların sert pençelerinde da kendilerine bakamayan yetişkin güvercinler düşer.
Mavi güvercinler modern mega şehirlerin ayrılmaz bir parçasıdır. Eski çağlardan beri kutsal bir kuş olarak saygı duyuldu. Atalarımız, telgrafın icadından çok önce mektupları göndermek için güvercinleri kullandılar. Bunun nedeni, bu kuşun günde 50 km’ye kadar çıkabilmesi ve 140 km / s hıza çıkabilmesidir. Şehirlerde, nüfusları hızla artmaktadır, ancak vahşi olarak, giderek azalmaktadır.