Çekler Neden Almanca Bilmiyor?
Çekler Neden Almanca Bilmiyor?
17. yüzyılda, Bohemya krallığı Habsburg egemenliği altındayken, Çek dili neredeyse ortadan kayboldu. 17. yüzyılda, Bohemya krallığı Habsburg egemenliği altındayken , Çek dili neredeyse ortadan kayboldu. Bohemyalı Protestanlar , bugünkü Çek Cumhuriyeti’nde bulunan Bilá Hora’daki (Beyaz Dağ) Katolik güçlerine karşı savaşı kaybettiğinde , bölgedeki zaten derin siyasi ve dini bölünmeleri tırmanacak bir Avusturya egemenliğine sahne oldu. Kayıp, Avrupa’yı bölüyor ve daha da fazla bölecek ve Çek Protestanlarının Katoliklerin egemen olduğu Otuz Yıl Savaşını kışkırtmıştı. Fakat iktidardan başka bir şey söz konusuydu: Bir halkın kimliği ve dili.
Protestan mahkemesi 1600’lü yılların başlarında Prag’ı terk ederken, şehir neredeyse iki yüzyıla kadar gerilemiştir. Yeni hükümdar Ferdinand II, Protestanları inancına yönelik bir tehdit olarak gören Katolik olmayanları hoş görmedi. Çoğunlukla köylüler ve işçi sınıfı insanları olan Çek halkı, işgalcilerin Alman dilini konuşmak zorunda kaldılar. Kısa bir süre sonra, başlangıçta Alman diline direnen entelektüeller, kıyafeti takip etti. Çek oyuncuları bile resmi bir görev olarak Almanca olarak çalışmaya başladı. Çek, sadece bir lehçe haline geldi ve bazı mütevazi ahşap parçaları için yapılmadıysa, unutulmaya yüz tutmuş olurdu. Kuklalar inşa etme eylemi uzun zamandır Çek halkı için bir protesto türü olmuştur. Kiliseler için insan unsurlarından ziyade Barok koltukları şekillendiren daha on yedinci yüzyıl ahşap oymacısı, kandillerin konuşma hakkına sahip kalan tek kişi olduğu için Ferdinand II’nin iktidara gelmesinden hemen sonra Bohemya’nın aktörleri için kuklalar yapmaya başladı. Halka açık yerlerde Çek. Ülkenin geri kalanı ve halkı yeni empoze edilen Alman diline bağlı kalırken, göçmen aktörler ve kukla ustaları kendi Slav dilindeki kuklalardan konuştular.
Birkaç yüz kuklacının ve kukla ustalarının bir dize, özellikle de bir boşluktan korunabileceği pek olası görünmüyor, ama insanların geçmişine kalan son kalan mirası kuklanın tellerine bağlıydı. Bu kuklaların Çek kalplerinde neden bir ev bulduklarını ve kuklaların büyüsünün şehre nüfuz etmeyi neden sürdürdüğünü görmek çok kolay. Prag’da yürüyün ve bir kukla dükkanı veya en azından tavandan veya pencere çerçevelerinden sarkan kuklaları olan bir hatıra çarşısı görene kadar uzun sürmez. Çoğu kukla hala ağaçtan yapılmış ve selefleri gibi iplere asılmış. Dükkandaki pencereleri sarkıyor, evlerine götürüp onları hayata geçirmeleri için yalvarıyormuş gibi gözüküyorlar. Kralların, kraliçelerin, cadıların, köylülerin ve hayvanların geleneksel biçimlerine hâlâ oyulmuş durumda, artık çoğunluğu çocuklar için değil, protesto yerine dekorasyon için olduğu gibi, pek de değişmedi.
Çek konuşan insanlar, birkaç yüzyıl önce neredeyse ölmüş bir dil konuştuklarını, ancak şehrin aktörleri ve kuklaları tarafından korunduğunu merak ettiler.