Bitcoin Solun Düşünme Şeklini Değiştiriyor mu?
Enflasyon genç Demokratlara servet elde etmek için çok az seçenek bırakırken, bazı seçmenler parti liderlerinin Bitcoin hakkındaki bakış açısına meydan okuyor.
Enflasyon genç Demokratlara servet elde etmek için çok az seçenek bırakırken, bazı seçmenler parti liderlerinin Bitcoin hakkındaki bakış açısına meydan okuyor.
Kendimi her zaman sol eğilimli ilerici bir tip olarak görmüşümdür… ya da aklımda, sıradan insanların ihtiyaçlarını kurumsal çıkarların veya zengin bir azınlığın önüne koymaktan gurur duyan biri.
Bir sahil şehrinde liberal ebeveynlerle büyüdüm, ilerici okullara gittim ve bana attığınız her şeye Marksist bir eleştiri tükürebilirim. Zenginliği sınıflar arasında adil bir şekilde dağıtmak ve servet açığını daraltmak, hatırlayabildiğim kadarıyla siyasi bilincimin en başında yer aldı.
Bitcoin hakkında bilgi edinmeye hızlı bir şekilde devam ettim ve mevcut itibari para politikalarının ekonomik adaletsizliğini ve ABD doları üzerindeki devlet kontrolünün, hemen hemen herkes pahasına “zenginleri daha zengin yapmak” için nasıl kullanıldığını çabucak anlamaya başladım.
Ülkeler herhangi bir nedenle – borçların sorumsuzca kullanılmasından pandemi gibi öngörülemeyen zorluklara kadar – ekonomik sıcak suya düştüğünde, uygun gördükleri kişilere ödeme yapmak için genellikle alacaklılar veya sermaye varlığı olan yeni para birimi basacaklar (diğer bir deyişle para arzını genişletecekler) sahipleri, yani mevcut zengin insanlar.
Bu süreçte, ortalama bir kişinin maaş çekinin satın alma gücü düşer. Ekonomide daha fazla para olduğunda, her şey daha pahalı hale gelir, özellikle de daha fazlasını elde etmesi zor olan gayrimenkuller ve emtialar gibi.
Bitcoin’i öğrenmeye başlayana kadar, emlak gibi varlıkların hızla yükselen fiyatlarına neyin neden olduğunu gerçekten anlamadım. Sadece bunun olduğunu biliyordum ve yetişebileceğimden daha hızlı oluyordu.
Genç nesiller, elbette, bu politikalardan orantısız bir şekilde etkileniyor – yüksek gelirli bin yıllık gelirliler bile, muhtemelen istihdam edildikleri şehirlerde ev sahibi olmak için mücadele edecekler.
Y kuşağının çoğu, emlak fiyatlarının Amerikan Rüyasını öldürmek dışında, ücretleri çok geride bıraktığı için kalıcı olarak kiracı olarak kalacak.
Neyse ki ve oldukça benzersiz bir şekilde, bu özel ekonomik sorunun nispeten basit bir çözümü olabilir: bir seçimin sonuçlarına, düzensiz bir yasama organına veya bireysel kontrolümüz dışındaki herhangi bir yönetim organına bağlı olmayan bir çözüm.
Şişirilemez (yani hiç kimse daha fazlasını “basamaz”) ve merkezi bir yönetim organı tarafından kontrol edilemeyecek şekilde tasarlanmış dijital bir para olan Bitcoin’e girin. Ağ, herhangi bir birincil otorite olmaksızın binlerce bağımsız bilgisayarda çalışır.
Altın veya gayrimenkul gibi enflasyona dayanıklı diğer varlıkların aksine, bitcoin de inanılmaz derecede erişilebilir. Bitcoin satın almak için minimum yatırım yoktur ve stüdyo dairenizdeki bir parmak sürücüde istediğiniz kadar çok veya az miktarda saklayabilirsiniz. Bitcoin satın almak için bir banka hesabına bile ihtiyacınız yok. Elinizde bir miktar nakit parayla yerel “Bitcoin ATM”nize gidin ve şişirilemeyecek kıt finansal varlıklara sahipsiniz. Tabii ki, bir banka hesabınız varsa, yataktan kalkmanıza gerek yok. Herhangi bir sayıdaki değişim mobil uygulamasında bitcoin satın almak bir dakikadan kısa sürer.
Yay, “sıradan adam” için değil mi?
Ortalama çalışan bir kişi için harika bir dengeleyici olan bitcoin, büyüdüğüm değerlerle hemen aynı hizada hissettim… ta ki “benim insanlarımın” birçoğunun – en gözle görülür şekilde Elizabeth Warren ve diğer sol eğilimli insanlar gibi – olduğunu öğrenmek için bilişsel uyumsuzlukla karşılaşana kadar. Demokratlar – Bitcoin’e karşı sağdakilerden daha güçlü bir olumsuz önyargıya sahip görünüyorlar.
“Demokratlar neden Bitcoin’den nefret ediyor?” Kendi kendime düşündüm.
Biraz araştırma yaptıktan ve akıllı ekonomist arkadaşlarla konuştuktan sonra öğrendiklerim o kadar da şaşırtıcı değildi.
Öncelikle, doğrudan siyaset teorisi perspektifinden bakıldığında, sol eğilimli insanlar, serbest piyasa ekonomisine güvenmek yerine, merkezi bir hükümete serveti “adil” bir şekilde dağıtacağına güvenmeye ideolojik olarak daha yatkındır. Sol genellikle hükümet yanlısıdır (özellikle finans söz konusu olduğunda) ve Bitcoin kasıtlı olarak hükümet kontrolüne direnmek için tasarlanmıştır. Bitcoin esasen özgürlükçü bir etikten doğdu – soldaki birçok kişinin şüpheyle duyduğu bir kelime.
Standard Oil ve US Steel döneminde işçi sınıfının boyun eğdirilmesine ve ardından isyanlarına yol açan şey, ne de olsa dizginsiz “özgür kapitalizm”di. Hükümet müdahalesi ve antitröst yasalarının ortaya çıkması olmadan, bugünün kapitalizminin bugün sahip olduğumuz göreli finansal özgürlükten çok feodalizme benzemesi oldukça olasıdır.
Şüphecilik bir yana, para birimi üzerinde hükümet kontrolü için pratik bir argüman da var – çoğu Bitcoin kullanıcısının hakkında konuşmaktan hoşlanmadığı bir argüman – ve bu, hükümet tarafından kontrol edilen para biriminin ekonomik daralmalardan kaçınmamıza veya hafifletmemize izin vermesidir.
Hükümet, uygun gördüğü kişileri yeni basılmış parayla “kurtarmayı” başaramazsa, tam gelişmiş bir pandemik bunalımdan veya 2008’deki gibi tam bir bankacılık çöküşünden kaçınmak zor olurdu.
Teoride, bu tür baskı işleri kurtarır (ülkenin çoğunluğu için en önemli yaşam kalitesi belirleyicisi) ve bazı durumlarda yeni para, Covid’de olduğu gibi çalışan ve düşük gelirli insanlara doğrudan dağıtılır. çağ uyaran kontrolleri.
Bununla birlikte, bu gerçeğe daha derinlemesine bakıldığında, pandemi sırasında basılan paranın aslan payı, işleri kurtarmaya veya ortalama vatandaşların cüzdanlarını doldurmaya gitmedi, bunun yerine borsa ve diğer varlık sahiplerinin çıkarlarını korumaya gitti.
Washington Post’a göre, pandemi sırasında dağıtılan ABD teşviklerinin yalnızca beşte biri bireysel vatandaşlara giderken, çoğunluğu pandemiden etkilenip etkilenmediklerini göstermeleri veya fonları kullanmaları gerekmeyen işletmelere gitti. insanları istihdam edin.
Teşvikin işçi sınıfı yerine zenginleri kurtarmak için kullanıldığına dair bir başka açık örnek, 2008 yılında, teşvikin borçluları kurtarmak için teşvik kullanmak yerine yağmacı krediler veren bankaları (alacaklılar) kurtarmak için kullanıldığı zamandı. ilk etapta bu tür yırtıcı kredilerin kurbanı oldular.
Tüm bunlar, eğer biri hükümetin para arzını kontrol edebilmesi gerektiğini iddia edecekse, o zaman bu doların nasıl dağıtıldığından da sorumlu tutulmaları gerekir. Ne yazık ki, koridorun hiçbir tarafında bu konuda kanıtlanmış bir sicil yok.
Yüzyıllar boyunca paranın tarihine – Antik Roma’ya kadar – baktığınız zaman, paranın devlet kontrolü neredeyse her zaman servet açığını daraltmak için değil, genişletmek için kullanılmıştır.
Roma imparatorları, para arzını artırmak için daha fazla bronz veya kalay ekleyerek sık sık gümüş sikkelerin değerini düşürürdü – ve beklenmedik kazanç çoğunlukla fetih savaşlarına ve cömert mimari projelere harcandı. Benzer şekilde, Henry the VIII, kişisel yaşam tarzını geliştirmek ve Avrupa’daki kuşatmaları finanse etmek için külçe altını bakırla değersizleştirmesiyle ünlüydü.
Para biriminin değer kaybetmesinin tarihi, hükümetlerin siviller pahasına yaptığı sorumsuz harcamalarla çok açık bir bağa sahiptir ve aksi yönde çok az örnek vardır.
Bu beni üzüyor. Aslında zenginliğin güvenilir bir hükümet tarafından adil bir şekilde dağıtılabileceği bir dünyada yaşamak istiyorum. Ama neden bu kadar çok kişinin umudun saf olduğunu düşündüğünü daha iyi anlıyorum. Bunun nedeni, binlerce yıllık hükümetlerin, para birimini değer düşürmeyi çoğunluktan ziyade azınlığın çıkarları için kullanan gözlemlenebilir bir tarihidir.
Bitcoin’cilerle takılmaktan öğrendiğim bir şey varsa, o da çoğu genellikle ilerici seçmenlerden oluşan Y kuşağının, mevcut para politikasının servet biriktirme şansımızı hızla nasıl yok ettiğini öğrendikten sonra bu koroya katılacağıdır.
Geçenlerde bir Bitcoin buluşmasında bir arkadaşımın şöyle dediğini duydum, “Ben vegan bir çevreciyim – ve birden kendimi Elizabeth Warren konusunda Ted Cruz ile aynı fikirde buluyorum.”
Bize gerçekten fayda sağlayan bir itibari para politikası görene kadar (ki bunun için umudumu kesmiyorum), paramı kolayca karşılayabileceğim, sürdürebileceğim ve kendi kendimi koruyabileceğim enflasyona karşı güvenli bir varlıkta saklamak istiyorum.
Başka bir deyişle, bitcoin alıyorum.
Bu, Isabel Foxen Duke’un konuk yazısıdır. İfade edilen görüşler tamamen kendilerine aittir ve BTC Inc. veya Bitcoin Magazine’in görüşlerini yansıtmayabilir.
.
Bitcoin Solun Düşünme Şeklini Değiştiriyor mu?
adlı haberi okudunuz. Diğer haberler için aşağıya kaydırınız.
kaynak: www.bitcoin-rss.com