Işık hızına yakın bir hızla çarpışan iki kara deliğin son simülasyonları, bir astrofizikçinin “evrende hayal edebileceğiniz en şiddetli olaylardan biri” olarak adlandırdığı olayın ardındaki fiziğin gizemine ışık tuttu.
John Hopkins Üniversitesi’nden simülasyonları hazırlayan astrofizikçi Thomas Helfer, “Işık hızına çok yakın iki kara deliği kafa kafaya patlatmak biraz çılgınca bir şey. Çarpışmayla ilişkilendirilen kütle çekim dalgaları ürünü gibi görünebilir, ancak bu, evrende hayal edebileceğiniz en şiddetli olaylardan biri” dedi.
Çalışmanın sonuçlarına göre bulgular, böylesine dehşet verici bir çarpışmanın sonrasına ilişkin ilk ayrıntılı bakış niteliğinde ve birnasıl oluşacağını ve kozmosa kütle çekim dalgaları da göndereceğini gösteriyor.
Kara delik birleşmeleri, evrende, büyük kozmik çarpışmaların ürettiği enerjiyi taşıyan, algılanabilir çekim dalgaları üretecek kadar enerjik olan birkaç olaydan biridir. Bir havuzdaki dalgacıklar gibi, bu dalgalar uzay ve zamanı bozarak evrende akar.
Ancak suda yol alan dalgaların aksine, son derece küçüktürler ve uzayın üç boyutunu zaman fikriyle birleştiren akıl almaz bir kavram olan “uzay-zaman” boyunca yayılırlar.
Bu simülasyonda, ışık hızına yakın çarpışan iki kara delik görülüyor. Çalışma, böylesine dehşet verici bir çarpışmanın sonrasına ilişkin ilk ayrıntılı bakış niteliğinde. Bir kara deliğin nasıl oluşacağını ve kozmosa kütle çekim dalgaları göndereceğini gösteriyor.
Araştırmanın bir diğer fizikçisi Emanuele Berti, “Bir kütle çekim dalgası içimden geçerse, beni biraz daha ince ve biraz daha uzun, sonra biraz daha kısa ve biraz daha şişman yapar. Fakat bunun yaptığı miktar, bir atom çekirdeğinin boyutundan yaklaşık yüz bin kat daha küçüktür” dedi.
Çalışmada fizikçiler, kara deliklerin birleşmesinden sonra yayılan dalgaları, birleşmenin ince ama önemli çekim etkilerini göz ardı eden denklemler kullanarak genel göreliliği basitleştirerek incelediler.
Kara deliklerin bu kadar aşırı hızlarda çarpışması neredeyse imkansız olsa da, böyle bir çarpışmayı canlandırmak, teorinin basitleştirilmiş versiyonunda bulunamayan çekim etkilerini tespit etmesi sırasında yeterince güçlü sinyaller üretti.
Araştırmayı yöneten astrofizikçi Mark Ho-Yeuk Cheung, “Genel görelilik aynı zamanda, kütle çekim dalgalarının kendilerinin de daha fazla çekim dalgası üreteceği anlamına gelir” dedi.
Caltech’teki bağımsız bir araştırmacı grubu tarafından aynı simülasyonlar üzerine yapılan bir çalışmada da benzer sonuçlar bulundu. Cheung, “Bu biraz büyük bir mesele, çünkü kara delikleri gerçekten anlamak istiyorsak, komplikasyonları unutamayız. Einstein’ın teorisi bir canavar; denklemler gerçekten karmaşıktır” dedi.