Annemin bir sözü vardır. "Allah kimseyi gördüğünden geri koymasın". Bu sıralarda artık krizin geldiğini kabul etmeyen kalmadı. Bir çok uzman yaşam tarzımızı değiştireceğiz, 1929'da bu şekilde mi yaşanıyordu diyor. Benim değil 1929 , 1979 seviyelerindeki mütevazi yaşamımıza bile dönebileceğimizden şüphem var. Mesleğim nedeniyle en lüks ortamlarda bile bulundum ama bunlara hiç bir zaman özenip, yaşam stili olarak bunu benimsemedim. Bir çok durumda Hilton'daki lüks bir yemeğe evdeki çorbamı tercih ettim.
Ama bir çok yakınım dahil insanların gördüğünden geriye gidebileceğini, bunun sancısız olacağını sanmıyorum. Ne yani artık çocuklarımızı McDonalds'a götürüp, gazete almaya bile arabayla gidemeyecekmiyiz? Ne yani kredi kartlarımızı evde mi bırakacağız, hatta yıllık ödemelerini ödeyemeyip tümden mi kaybedeceğiz? Ne yani artık dolmuşa, otobüse mi bineceğiz? Ne yani bütün giydiklerimiz marka olmayacak mı? Ne yani dakikalarca süren telefon görüşmelerimizden vazgeçip , ADSL'i de kapatacakmıyız?
Sahte başarıları ekonomide mucize diye gösterenler balonları patlayınca bu patlamadan pek kolay kurtulamayacak. Üretmeden tüketmenin sonu bir gün gelecek.