Dünya görüşünüzün yarı dolu veya yarı boş olmasına bağlı olarak, ana akım İngiliz üreticilerin çoğunun A / V bandwagonuna atlamakta oldukça yavaş davrandığı iddia edilebilir. Her şeyden önce elektronik, yani hoparlörler değil, sadece gerekli beş kanala ulaşmak için çoğaltma anlamına gelir ve iyi bir önlem için (ikna edici) bir miktar koruma atılır. Doğası gereği pozitifseniz, sadece temkinli davrandıklarını iddia edebilirsiniz. Değilse, o zaman onların korkak olduklarını veya sadece bulut-cuckooland'da vatandaşlığın sağladığı inkarın içinde yuvarlandıklarını iddia edebilirsiniz. Gerçekten de, eminim çeşitli Ar-Ge departmanlarının bağırsaklarında pusuda gizlenen, kendilerini ateşli bir şekilde ikna eden pislikler vardır. Dolby Digital 5.1 ve DTS asla olmayacak. Bunlar, elbette, 17 yıl önce CD'nin 'gerçekleşeceğini' kabul etmeyi reddederken güvenilirliklerine yapacakları beklenen, film karşıtı Ludditler.
Ek kaynaklar
• İleri teknolojiyi okuyun Musical Fidelity, Arcam, Meridian, Krell, Sunfire, Anthem, Parasound, NAD ve diğerlerinden AV Preamp incelemeleri.
• Oku çok kanallı amfi incelemeleri burada ....
• Daha fazla oku Musical Fidelity İncelemeleri burada ...
Müzikal Doğruluk Kategorik olarak o kampa girmiyor, bu yüzden Antony Michaelson'a ne kadar uzun sürerse sürsün Musical Fidelity'nin doğru yapmak istediğini söylediğinde inanıyorum. Konuları daha da birleştirmek için, Musical Fidelity - her zaman daha iyi bildiğini düşünen izolasyoncuların aksine - ölçüt olarak değerli TAG McLaren Audio AV32P A / V işlemcisini seçti. Bu, zaten vermek zorunda olmadığım TAG'a karşı bir çatışma olmadığı için, yan yana karşılaştırmalar yapmayı size bırakacağım ve siz de öyle yapmalısınız, herkesin 20 sterlin harcaması gibi. 3 Serisi BMW'yi denemek için spor sedanlarda 30.000 £.
Şimdi bir AV32P ödünç alabilirdim, ancak bunun yerine, MF'nin blöfünü arıyorum ve bunu referansımla (ve diğerlerinin) referansıyla karşılaştırıyorum: 6000 £ değerinde Lexicon MC1. Haksız? Belki. Ancak referanslar, ürünlerin performansını hem daha iyi hem de daha kötü ölçmemize izin vermek için var, bu yüzden buna referans denir. Musical Fidelity HTP kendi başına bile sahipse, o zaman şirketin gurur duyabileceği bir başarı olacaktır.
Makul bir (bağlamda) £ 1999'a satış yapmasına rağmen, HTP son teknoloji bir işlemciden talep edeceğiniz türden inceliklere sahiptir. Ses, video ve dijital girişler için ayrı çift taraflı, gümüş kaplı PCB'lere sahiptir, her biri ayrı bir güç kaynağı, topraklama sistemi ve tam izolasyon için ekranlama sistemine sahiptir. Şirket, birbiriyle çelişen aşamaların bu ayrışmasının, fazlasıyla, ödün verilmiş bir işlemciyi en telaşlı video meraklılarını tatmin edecek kadar iyi bir işlemciden ayıran şey olduğunda ısrar ediyor. Daha pahalıya mal olur, tasarım ve yapımda daha fazla özen gerektirir ve genellikle imalatçı için hayatı zorlaştırır, ancak gereken buysa, öyle olsun.
Böylelikle şirket, video sinyalinin 'tüm amplifikatör boyunca gezinmemesini' ve hasara yol açmamasını sağlamak için, tüm video girişlerini (her biri bant geçirimli filtrelenmiş) özel bir PCB'ye yerleştirmeyi seçti ve bunlara eşlik eden anahtarlama, mantık işlevleri ve kontroller ses sinyalleri ile. Şirket, - PCB düzenine harcanan ekstra özen nedeniyle - HTP'deki en uzun video PCB parçasının sadece 2 inç olduğunu söylüyor. Evrenselliği sağlamak için HTP, PAL ve NTSC sinyallerini kabul eder ve ikisi arasında otomatik algılama ile Kompozit veya S-video için dört video girişi sağlar.
MF, aynı fanatizmi aynı zamanda arabelleğe alınan ses girişlerine de uygular, böylece ses çıkışları da yine her biri ayrı ayrı arabelleğe alınır. Ön panel PCB'si bile video, ses veya dijital devreden izole edilecek şekilde düzenlenmiştir. Doğal olarak, 'beşinci nesil' DSP eşit olarak izole edilmiştir.
Bu bebek yüklendi ve tercih ettiğim kurulum için eksik olan bağlantıları bulmakta zorlandım, SCART fanatiği değilim. Spesifik olarak, soket dolu arka panel sekiz analog giriş içerir; ilk dördü video girişleriyle eşleşir (hem S-video hem de RCA Kompozit), sekiz koaksiyel dijital ses girişi ve beşi TOSlink optik ile iki katına çıkar. Ayrıca koaksiyel ve optik dijital çıkışlar, iki analog bant çıkışı ve bir giriş, subwoofer dahil 5.1 surround için altı çıkış, ayrıca video ekranları, projektörler ve benzerleri için 5V veya 12V seçeneği ile iki ayrı tetikleme devresi çifti bulunur. ODS'li ve ODS'siz yukarıda bahsedilen video çıkışlarının yanı sıra, HTP, yan kanalları, diğer işleme seçeneklerini veya ev sinema kullanıcıları için mağazada bulunan başka her şeyi içerebilen gelecekteki seçenekler için ayrılmış alana sahiptir. Nitleri seçmek istiyorsanız, AT&T, XLR, BNC veya SCART yok, ancak çoğu insanın S-video ve koaksiyelden memnun olduğundan şüpheleniyorum - en azından ikincisini içermeyen bir video bulamadım ve dükkanlar SCART adaptörleriyle dolu. S-video veya koaksiyel video girişlerinden memnun olmayanlar, başka bir yerde alışveriş yapacaklardır. En azından, adlandırabildiğim diğerlerinin aksine, kapsamlı video geçişi sağlıyor ...
Sıkışık arka panelin tam aksine, ön kısım minimalisttir, bekleme açma / kapama düğmesi (birincil AC anahtarlama arkada), kaynakları yukarı ve aşağı kaydırmak için iki düğme, müzik modları arasında gezinmek için bir düğme (analog stereo, DTS ve Dolby Digital surround ve bunların daha az kanallı varyantları, PCM, parti / doğal / konser / kulüp modları ve benzeri), girişi ve durumu (analog veya dijital, kanal sayısı, seviye) tanımlayan bir ekran dB cinsinden) ve ortasında bir basma düğmesi bulunan çok işlevli bir döner. Bu, menüye uzaktan kumanda olmadan erişmenizi sağlar, ikincisi gerekli tüm fonksiyonları içerir, L-R ve F-R için genel denge çubuğu. Ayrıca dinamik aralığı azaltan ancak evdeki herkes uyurken dinlemenize olanak tanıyan 'gece geç' modu da mevcuttur.
Ne yazık ki, HTP, en basit işlevleri bile gerçekleştirmek için çok sayıda menü araştırması gerektirir ve burada, makul bir ergonomi modeli olan Lexicon'a kapılır. Antony Michaelson, her şeye alışabileceğine kör olarak yemin edecek, ancak bu artrite alışman için yeterince iyi değil, ama bu onu daha iyi yapmaz. İşlediğim işlemci ve DVD oynatıcıların sayısını kaybettim ve 'sezgisel' i 'sadist' den biliyorum. Bu, ikincisine yaklaşır ve DVD'den DVD'ye geçtiğinizde ve her konuşmacının seviyesini kontrol etmek istediğinizde nefesinizin altında mırıldanırsınız. Uzaktan kumandadaki geçici seviye ayarlama düğmelerinde, hafızaya adanmış sistem kurulumunu etkilemeden subwoofer ve surround hoparlörlerin seviyelerini oturuma göre artırmanıza veya azaltmanıza izin veren bir teselli formu görünür.
HTP'nin korkunç görünümü, hissi ve yapım kalitesi ile ünlü olan Lexicon'a kıyasla sunduğu şey, gerçekten üst düzey bir kalibrenin algılanan değeridir. 17 1 / 4x3 7 / 8x15 3 / 4in (WHD) muhafaza, yüksek kaliteli HE6063 / T6 mil özellikli alüminyum kütükten kesilmiş bir ön panel ile donatılmıştır. Uçların tümü yüksek kaliteli pirinçten, ardından nikel kaplamadan, sonra gümüş kaplamadan ve son olarak 24K altın kaplamadan işleniyor. ' Pahalı görünüyor. Aynı muhafaza, buna uygun güç amplifikatörü HT600'ü de barındırır - ayrıca £ 1999.
Önemli bir 5x120W, dolayısıyla 600 terminolojisini dışarı pompalamak, beş kanal değerinde A3'e yakın performans içerdiğini düşündüğünüzde bir pazarlıktır - bu amplifikatör, şirket tarihindeki en sevilen enerji santrallerinden biridir. Bir A3 stereo amplifikatör için 1000 sterline sattığından, HT600 başlangıçtan itibaren 500 sterlinlik bir tasarruf anlamına gelir! Beş gerçek monoblok amplifikatör olarak yapılandırılan HT600, 2'den 5'e kanal, modüler formda mevcut değildir. Şirket, A3'ün yalnızca iki kanallı alıcılar için zaten mevcut olduğuna işaret ederek bu karışıklığı önlemeye karar verdi. Ve ne olursa olsun, birisi kademeli olarak surround statüsü kazanıyorsa, ekstra kanal (biri üç A3 satın alırsa), 6.1 Dolby ve 6.1 DTS norm olduğunda, bir veya iki yıl sonra faydalı olacaktır.
HT600'ün içinde, her biri kendi ısı emicisine ve toroidal güç kaynağına sahip, A3'e yakın, ancak A3'ün boğma regülasyonuna sahip olmadıkları için 'tam olarak değil' beş ayrı dikey PCB var. Ama daha da iyisi, Antony amfi devrelerinin Nu-Vista'ya benzediğini, eksi NU-Vista sürücüler olduğunu söyledi. Tanıdık geldiğini düşündüm ...
Ön panelinde açma / kapama düğmesi ve ünite açıkken mavi renkte yanan beş LED dizisi bulunur. Arkada sağlam altın kaplama fono soketleri ve beş çift çok yönlü bağlama ucu var. Bu cihazın pratikliğiyle ilgili tek şikayetim, MF'nin uzaktan çalıştırma ve bekleme moduna uymamasıdır. Bekleme pozisyonu varsa elektroniği her zaman açık bırakmaktan çekinmiyorum, bunun gibi bir şey yok ve optimum ses performansına ısınmak 20 dakika sürüyor. Dahası, uzaktan kumandadaki herhangi bir düğmeye dokunduğunuzda canlanan DVD oynatıcılar, işlemciler ve benzerleri ile tembelleştim (kabul etmeye cesaret ederseniz hepiniz gibi). HTP açıldığında HT600 uykusundan uyanırsa ne kadar kolay olurdu.
MF kombinasyonunu Theta Carmen ve Pioneer DV-414 ön uçları, HT600 bağlantılı Martin-Logan Senaryosu, Script ve Cinema hibrit elektrostatikler ve ayrıca REL Strata III subwoofer ile kullandım. Seanslar boyunca tüm ayarlar düzdü, REL kendi seviye kontrolleriyle eşleşti. Ve DVD ile açtıktan birkaç saniye sonra, akılda tek bir amaç için tasarlanmış gibi görünen bir sistemi dinlediğimi biliyordum: ev sinemasını işlemin sesinden ve daha kötü eserlerinden kurtarmak.
Bir mo 'yu yedekleyelim. A / V'den etkilenmeyen arkadaşlardan defalarca duyduğum bir şikayet, dinleyici yorgunluğuna neden olma tercihidir. Bu, stereo sonrası dönemde en az iki kez çoğalan bir fenomendir; ilki katı halin doğuşu ve ikincisi CD'nin ilk iki veya üç yılıdır. Transistörler söz konusu olduğunda, uygulamanın kötülükleri ortadan kaldırması - Tanrı A Sınıfını korusun - biraz zaman alırken, müzik meraklıları markaları daha iyi DAC'ler ortaya çıkardığında CD lezzetli hale getirildi, hobiciler ince ayarları ortaya çıkardı ve kayıt etiketleri nasıl öğrendi CD için mix ve master yapmak. Ev sineması meraklıları, doğanın yoluna devam etmesine izin vermekten memnun görünüyordu çünkü sistemin üçte ikisi - amplifikatörler ve hoparlörler - 'olgun' teknolojilerdi. Theta Carmen gibi oyuncularla, kaynak uygun bir şekilde ele alındı. Ama kontrol birimleri? Lexicon'un, Theta'nın veya Krell'in veya Proceed'nin sinema evlerine giriş maliyetinden daha azına sahipseniz, şansınız kalmamıştı.
Musical Fidelity alternatifi müzik seven bir arka plandan geldiğinden ve şirket A / V'ye ihtiyatla yaklaştığı için - Antony kendisini hiç bir film tutkunu olarak görmüyor - tasarımcıların dikkati, fikri olan ev sineması meraklılarının talep ettiği hünerden rahatsız olmadı. iki saatlik helikopterler, memeler ve yırtık tişörtler iyi vakit geçirmektir. (Ben de kızgınlık çekiyorum, ama bunu 1950'lerin kara filmleri, altın dönem müzikalleri, Edward G Robinson, Bogart veya Orson Welles'in yer aldığı klasikler ve İtalya ile yapılacak her şeyle dengelemeye çalışıyorum. İtalyanca.) Böylece sonik performans. saf müzik gibi aynı rejime tabi tutuldu ve bunu gösteriyor. Bu kadar ironik olan şey, MF sisteminin şu anda Bruce Willis'in havaya uçurduğu şeylerin tamamen sinematik aşırılığından etkilenmemiş olmasıdır. (Ve evet, bir tür bomba bile.)
Sonik fedakarlıklar olmadığı için bu, stereo çeşitliliğinin saf müziğini bozduğu için ev sinemasına zorlanmış gibi hisseden insanları yatıştırmak için ideal bir sistemdir. Ses, MF tarzında pürüzsüz, ancak şimdi tamamen sarıyor. Diyalog nötr, açık orta bant netliğinden yararlanırken, geniş dinamik aralık diğer takım için ses çıkarıyor: Kaya canavarının ayak sesinin sesine inanamadım. (Evet, T Rex'in flamenkolarından bile daha ağırlar.) Belki Martin-Logans kolay bir sürüş - her neyse, sistem gişe rekorları kıran savurganlık ve taleplerinden bağımsız olarak gerekli tüm gücü sağladı.
Ancak daha küçük işlerde işler daha ilginçti. Stanley Tucci'nin 1950'lerde Amerika'daki İtalyanlara saygı niteliğindeki şaheseri, bir filmden çok bir oyundur, bu nedenle diyalog - çoğu sotto sesi - çok önemlidir. Arnie veya Sly hareketiyle, orta kanalı kapatabilirsiniz ve bu pek bir fark yaratmaz. MF paketi, diyaloğun parti sekanslarını kesmesine izin verirken, ayrıntı, dinleyicinin Louis Prima müziğindeki kayıt oynatıcıdan film müziğine kadar olan değişiklikleri algılamasına izin verdi.
2.Sayfada daha fazlasını okuyun
HTP, Lexicon'un mutlak yetkisine sahip olmasa da, kazançlar yalnızca hoparlörlerin inç olarak optimize edildiği sistemlerle ilgilidir. Lexicon'un sesi biraz daha büyüktür. DTS ve Dolby Digital 5.1 5.1 modunda, hoparlörler tarafından oluşturulan halkanın dışına yayılan ses, biraz daha etkileyici görüntü yüksekliği ile. Ancak HTP, Sözlük dinleyicinin etrafında 360 derecelik kesintisiz bir gezinme yaratarak. Ton alanlarında, DTS uygulaması Lexicon'dan biraz daha zengindir, özellikle DTS ses CD'lerinde, Dolby Digital işlemesi daha tatlı ve daha az rahatsız edicidir. Videonun önünde, HTP, netlik ve kontrast açısından Lexicon ile eşleşiyor, ancak Lexicon biraz daha ayrıntılı ve daha keskindi. Kusur aramıyorsanız bunu fark edecek misiniz? Muhtemelen hayır - büyüteçle izlemediğiniz sürece.