Salman Rushdie
Salman Rushdie, 1947’de Hindistan’ın Bombay kentinde doğdu. Çocukluğunda anadili Urducanın yanında İngilizceyi de öğrendi. 1961’de gittiği İngiltere’de Cambridge’deki King’s College’da tarih okudu. Okulu bitirdikten sonra bir süre, Pakistan’a taşınmış olan ailesiyle birlikte yaşadı. 1975’te yayınlanan ilk romanı Grimus’un ardından, ikinci romanı Geceyarısı Çocukları 1981’de Booker Ödülü’ne, 1993’te de ödülün 25 yıllık tarihindeki en iyi roman olarak Booker’ların Booker’ı Ödülü’ne değer görüldü. 1983’te yayınlanan Utanç adlı romanı, Fransa’da En İyi Yabancı Kitap Ödülü’nü alırken, Pakistan’da yasaklandı. 1988’de yayınlanan ve Whitebread Ödülü’ nü kazanan Şeytan Âyetleri adlı romanı, edebiyat tarihinde bugüne dek görülmemiş bir tartışmaya yol açtı; İran’ın o dönemdeki dinsel önderi Ayetullah Homeyni, İslamiyeti aşağıladığı gerekçesiyle Rushdie hakkında ölüm fetvası çıkardı. İran hükümeti 1998’de Rushdie hakkındaki fetvayı uygulamayacağını ve uygulanması için kimseyi özendirmeyeceğini açıkladı. Rushdie, daha sonra, Magripli’nin Son İç Çekişi (1995), Ayaklarının Altındaki Toprak (1999) ve Öfke (2001) adlı romanlarını yayınladı. Deneme ve eleştiri yazılarını Düşsel Anayurtlar (1991), çocuklar için öykülerini Harun ile Öyküler Denizi (1990), kısa öykülerini de Doğu, Batı (1994) adlı kitaplarında topladı. Soytarı Şalimar 2005’te yayınlandı.