Dün, bu köşede yayınlanan "Ne istiyoruz?" başlıklı yazımızda şöyle bir ifade kullandık;
"Bu durumu herkes biliyor, kimse de bu duruma ses çıkarmıyor!" Bu ifademizle ilgili geri dönüşler oldu.
Konuyu hatırlatalım, kalite kirliliğinden, belge satanlardan, sertifikasyon hırsızlarından bahsettik ve sanayiciye çağrı yaptık. Uyma bunlara ve uyuma dedik.
Bir sanayici dostumuz şöyle diyordu; "Bu çağrıyı bize yapacağına TÜRKAK ve TSE'ye yapsana!"
Ve şöyle devam ediyordu; "Bu kuruluşların akreditasyon belgesini TÜRKAK neden iptal etmiyor?"
Dilimizin döndüğünce ve bildiğimiz ölçüde, bu konuda TSE'nin bir yetkisinin olmadığını anlattık.
Bir diğer sanayici şöyle diyordu; "TSE daha aktif olmalı, sanayiciyi sürekli bilgilendirmeli, özel ve yabancı kuruluşların yaptığı gibi sahada sabahlamalı, sanayicinin gelmesini beklememeli, sanayicinin olduğu her yerde olmalı."
İlk telefonu açan sanayici dostumuzun bir ifadesi oldukça ilginçti. Şöyle diyordu; "TSE ve TÜRKAK yönetimi TOBB'A bırakılmalı, bu kurumlar özel sektör tarafından yönetilmelidir. Yönetimde Üniversite ve kamu temsilcileri mutlaka olmalı, ama yönetim sanayicide bulunmalıdır."
Bu ifadeleri duyduktan sonra, yazmaya çalıştığımız "Türkiye'de Kalite Hareketi" adlı kitapta yer verdiğimiz bilgileri hatırladık.
1950'de bir kalite kuruluşu (TSE) kurulması için Türkiye'ye getirilen BM Uzmanı ve daha sonra ISO Genel Sekreteri olan Olle STUREN, sanki telefonda bizimle görüşüyor zannettik!
Sanayici dostumuzun 2018'de söylediklerini, Olle STUREN 1950'de söylemekle kalmamış, TSE'nin kuruluşunda görev almış.
Yine sanayiciye çağrı yaparak bitirelim;
Bırakın şu kalitesizleri, peşlerine takılmayın!
Sizi aldatanların, size iyilik yapmadığını artık anlayın!
Bu kalite katillerini kapınıza yanaştırmayın!