Partizan çalışmasının neredeyse 30 yılı boyunca, Onoda, ABD ve Filipin askeri tesislerine ve yerel karakollara bir düzineden fazla saldırı düzenledi. 30 askeri ve sivillerinden daha fazla kişi öldü, 100'ten başka bir kişi de yaralandı. Japonya ve Filipinler otoriteleri, savaşın bittiğine ve Japonya’nın mağlup edildiğine inanmak istemeyen Hiroo Onoda’nın faaliyetlerini durdurmak için oldukça karmaşık bir operasyon yapmak zorunda kaldılar. Davanın benzersizliğini ve resmi Tokyo'dan acil talepleri dikkate alan Onoda, Filipin hükümeti tarafından affedildi (ölüm cezasına çarptırıldı) ve anavatanına geri dönebildi.
Genç Teğmen Destanı Hiroo Onoda
Hiroo Onoda, küçük Kamekawa köyünde, 19 Mart 1922'te doğdu ve İkinci Dünya Savaşı başlamadan önce tamamen sıradan bir hayat sürdü. Aralık ayında 1942, imparatorluk ordusuna alındı. Hizmetine her zamanki piyade birimlerinde başladı ve şirket rütbesine yükselmeyi başardı. Ocak-Ağustos ayları arasında 1944, Kurume şehrinde Komutanların eğitimi için İlk Ordu Okulu temelinde eğitim aldı. Okulda kıdemli çavuş rütbesine terfi etti ve çalışmalarına Japonya Genel Kurmayında devam etmesi için atandı, ancak kendisi için başka bir kaderi seçerek reddetti. Bir subay olarak kariyer yapmaya karar verdi ve bir istihbarat kolejine kaydoldu.
Hiroo Onoda, kardeşi 1944 yılı ile
1942'ten önce, Hiroo Onoda'nın İngilizce ve yerel bir lehçeyi öğrendiği Çin'de çalışmayı başardığı dikkat çekiyor. İmparatorun bir tanrıyla eşitlendiği ve hizmetinin bir başarıya benzer olduğu, eski Japon geleneklerinde ortaya çıkan genç bir adam, savaştan uzak kalamazdı. Ağustos ayında, 1944, istihbarat subaylarının eğitimiyle uğraşan Nakan Ordu Okulu'na girdi. Okul, dövüş sanatlarına ve gerilla savaşına ek olarak felsefe ve tarih dersleri verdi. Onoda, eğitimi tamamlamadan, düşmanının arka tarafında sabotaj yapmak için özel bir müfrezenin komutanı olarak Aralık ayında Filipinler'e gönderildi.
Ocak ayında 1945, küçük teğmenliğe terfi etti ve Filipin adası Lubang'a gönderildi. Aynı zamanda, en azından bir asker hayatta olduğu ve ne olursa olsun, belki 3 yıllarında, belki de 5 yıllarında olduğu sözünü verirken, herhangi bir şart altında mücadeleye devam etmesi için acil komutanından bir emir aldı. geri dönecek. Lubang adasına vardıktan sonra derhal Japon komutasını adanın derinlemesine bir savunma hazırlaması için davet etti, ancak genç subay önerileri duyulmadı. Şubat 28 Amerikan askerleri Lubanga'ya indi, yerel garnizonu kolayca mağlup etti. Hiroo Onoda, üç kişilik adamlarıyla birlikte - Onbaşı Shoichi Shimada, üst sınıf özel asker Kinsiti Kozuki ve birinci sınıf özel asker Yuichi Akatsu - dağlara sığınmak ve gerilla faaliyetlerine düşman hatlarının gerisinde kalmak zorunda kaldı.
Lubang Adası, bölgedeki nispeten küçüktü (yaklaşık 125 kilometrekare - Moskova'nın Güney Bölgesinden biraz daha az), ancak yoğun yağmur ormanları ile kaplıydı ve bir dağ sistemi tarafından kesildi. Onoda ve astları ormandaki sayısız mağaraya ve sığınağa başarıyla bulabildiler. Zaman zaman, yerel köylü çiftliklerine baskınlar düzenlediler, burada bir inek vurmayı ya da muz ve hindistancevizi ile kar etmeyi başardılar.
1945'in en sonunda, 14 Ordusu Genel Tomoyuki Yamashity'nin komutanının teslim olma emrini içeren bir emir içeren bir kitapçık geldi, ancak Lubang'daki küçük teğmen Amerikan propagandası olarak algıladı. Aynı şekilde, daha sonraki yıllarda elde ettiği tüm bilgilere de başvurdu. Ancak, müfrezenin bütün üyeleri cesurca zorluklara katlanamadı. Ormanda yaşam ağırlığını kaldıramayan Özel Yuichi Akatsu, 1950'taki Filipin polisini bıraktı ve gelecek yılın yazında Japonya'ya geri dönebildi. Onun sayesinde, Yükselen Güneş Ülkesinde, Onoda ve iki astının hala hayatta olduğunu öğrendik.
Tek Teğmen Onoda davası tek değildi. Bu nedenle, 1950'te, yurtdışında kalan Japon askerlerini kurtarmak için Japonya'da özel bir komisyon kuruldu. Bununla birlikte, komisyon, Filipinler’deki siyasi durum çok dengesiz olduğundan aktif çalışmaya devam edemedi. Aynı sebepten dolayı Filipinli otoriteler, Lubanga'ya “kendilerini sarmış” Japon subayını ve grubunu aramak için yeterli önlemleri almadılar ve daha acil sorunları vardı.
7 Mayıs Dağlarında yerel polisle çarpıştığım teğmen bir ekip olan 1954, ve onlardan sonra arkadaşlarının geri çekilişini kapsayan Onbaşı Shoiti Shimada öldürüldü. Bu olaydan sonra Filipinler hükümeti, Japon komisyon üyelerine askerlerini aramaya başlama izni verdi. Yuichi Akatsu'nun ifadesine dayanarak, komisyon, yılın Mayıs 1954'inde, yılın tüm 1958'inde ve yılın 1959'in Mayıs-Aralık dönemlerinde aramalar yaptı. Ancak Japonlar Onod'u bulmakta başarılı olamadılar. 10 yıl sonra 31 Mayıs 1969, Hiroo Onoda resmen öldü ilan edildi, Japon hükümeti, onu Yükselen Güneş Emri 6-derece derecesi ile tanıttı.
Bununla birlikte, Eylül 19’ta, bir Japon askeri, polis tarafından Lubang’da polis tarafından vurularak halktan pirinç istemek istedi. Junior Teğmen Hiroo Onoda'nın son subayı olan Kinsiti Kodzuka öldürüldü. Bunu hesaba katarak, Ekim 1972’te, Japon askerlerini kurtarmak için istihbarat komisyonu üyelerinin yanı sıra ölen ve Onoda yakınlarından oluşan Japonya Savunma Bakanlığı'ndan adaya bir heyet gönderildi. Fakat bu sefer arama hiçbir şeyle sonuçlanmadı.
30 yılındaki Lubang Hiroo ormanında kaldığı sırada, Onoda şartlarına çok iyi uyum sağladı. Göçebe bir yaşam sürdü, bir yerde uzun süre kalmadı. Teğmen, düşman hakkında, dünyada meydana gelen olaylar hakkında bilgi topladı ve aynı zamanda Filipinli polisine ve askeri personele bir dizi saldırı düzenledi. Kurutulmuş inek ya da bufalo etinin yanı sıra yerel bitkilerin meyvelerini, çoğunlukla hindistancevizini de yedi.
Düşman üslerinden birine yapılan saldırılar sırasında, izciler Onodo'nun modern dünyada olan her şey hakkında bilgi almaya başladığı UHF dalgalarını almak üzere dönüştürmeyi başardığı bir radyo alıcısı elde edebildi. Ayrıca, Japon arama görevlerine mensup kişilerin ormanda bıraktığı dergi ve gazetelere de erişebildi. Aynı zamanda, inancı, ne ülkenin savaş sonrası restorasyonu, ne Tokyo'da düzenlenen Olimpiyatlar, ne de uzaya yapılan ilk insan uçuşu hakkında hiçbir mesajı silecek bir konumda değildi. Vietnam Savaşı’nı, Japonya emperyal ordusunun Amerikalılara karşı gerçekleştirdiği başarılı askeri operasyonların bir parçası olarak algıladı. Onodo içtenlikle bir Amerikan kukla hükümetinin adalar ve hainler üzerinde hareket ettiğine ikna olmuş, ülkenin şu anki hükümeti Mançurya'da kendisini güçlendirmeyi başarmıştı. Onode'nin istihbarat okulunda, düşmanın savaşın olası sonuyla ilgili kitlesel bir dezenformasyona başvurduğu söylendiğine dikkat etmek gerekiyor, bu nedenle birçok siyasi olaya çarpık bir yorum yaptı.
Lubanga Hiroo Onoda'da kaldığı son iki yıl tamamen yalnız kaldı. Şubat ayında şimdiye kadar, 1974 yanlışlıkla genç bir Japon hippi öğrencisi Norio Suzuki olan bir maceracı tarafından karşılanmadı. Suzuki, örneğin bir kardan adam veya Teğmen Onoda gibi birçok farklı fenomeni bulmak amacıyla dünya çapında bir yolculuğa çıktı. Bir kardan adam ile bir şekilde işe yaramadı, ama gerçekten bir sabotajcı bulmayı başardı. Onunla iletişim kurmayı ve hatta arkadaş edinmeyi başardı. Büyük olasılıkla, bu zamana kadar zaten onu yenmek için derinden istifa etmişti.
Buna rağmen, teğmen vazgeçmeyi reddetti, bırakmaya hazırdı. silâh sadece yüksek emirden uygun emri aldıktan sonra. Sonuç olarak, savaş sırasındaki Hiroo Onoda'nın en üst amiri Binbaşı Taniguchi, Mart ayındaki adaya, Japon imparatoru adına düşmanlıkların durdurulması emrini veren bir emir verdi. Onoda'nın 1974 yıl boyunca saklamayı başardığı yıpranmış ve yamalı bir askeri üniformanın yanı sıra kişisel bir silahla - operasyonel bir Arisaka 30 tüfeği, beş yüz mermi, birkaç el bombası ve bir samuray kılıcı - gelen heyete teslim oldu. Hiroo Onoda için bu savaş sona erdi.
Savaştan sonra
Savaş sonrası Japonya’da, savaş kahramanı rahat hissettiriyordu. Bu zamanda, Amerikanlaştırılmış biçimde Batı yaşam tarzı ülkede yaygınlaştı. Ek olarak, pasifist ve solcu fikirler ülkeye yayıldı, Japon toplumunun tüm kesimleri onu kahraman olarak algılamıyordu ve sol ve merkezci basına zulmü başladı. Emekli sabotajcı, o zaman geleneksel değerleri koruyan oldukça büyük bir Japon topluluğunun bulunduğu Brezilya'daki 1975'e taşınmayı seçti. Brezilya'da evlendi ve nispeten kısa sürede sığır yetiştiriciliğini üstlenerek başarılı bir çiftlik kurmayı başardı. Anavatanına döndüğü için tebrik mektubu olarak, ülke kabinesinin memur 1'e Tokyo'daki Yasukuni Tapınağı'na bağışlamayı seçtiği bir milyon yen verdiğini belirtmekte fayda var. Bu türbede, 19. ve 20. yüzyıllarda ülkeleri için ölen Japon askerlerinin ruhları saygı görüyor.
Hiroo Onoda kılıcını Filipinler Devlet Başkanı'na verir.
Japonya'ya yalnızca 1984'te tekrar döndü, Brezilya'da bir yıl içinde en az 3 ayını ömrünün sonuna kadar geçirmeye çalıştı. Japonya'da eski bir sabotajcı, Doğa Okulu adlı bir kamu örgütü düzenledi. Asıl amacı genç nesli eğitmektir. Onoda, Japon gençliğinin kriminalleşmesi ve bozulması raporlarından rahatsız olduğundan, Lubang'ın ormanlarında edindiği kişisel deneyimlere dayanarak çalışmaya karar verdi. Yaratıcılık ve beceriklilik sayesinde ormanda hayatta kalmayı başardığı hakkında bilginin yayılmasıyla meşgul oldu. “Doğa Okulu” nun asıl görevi, genç neslin sosyalleşmesini doğa bilgisi ile görüyordu.
Onoda önderliğindeki okul 1984'ten bu yana, her yıl sadece çocuklar için değil aynı zamanda ülke genelindeki ebeveynleri için de yaz kampları düzenlediği için engelli çocuklara yardım düzenledi, ebeveynlik sorunlarını ele alan çeşitli bilimsel konferanslar düzenledi. 1996'ta Onoda, Lubang adasını tekrar ziyaret etti ve yerel okula 10 bin dolarlık bir bağışta bulundu. Japon gençlerle başarılı çalışmaları için, Kasım 1999’te Hiroo Onoda, ülkenin Kültür, Eğitim ve Spor Bakanlığı’ndan sosyal eğitim alanında bir ödül kazandı.
Hiroo Onoda, yalnızca hayatta kalmakla kalmayıp, yemin sonuna kadar sadık kalan samuray ruhunun neredeyse son gerçek koruyucusu olarak kabul edildi. Durma emri gelinceye kadar sabotaj faaliyetlerinde bulundu. Ölümünden kısa bir süre önce Amerikan televizyon kanalı ABC ile yaptığı röportajda şunları söyledi: “Her Japon askeri ölmeye hazırdı, ancak bir istihbarat subayıydım ve ne pahasına olursa olsun bir gerilla savaşıyla savaşma emri aldım. Bu emri yerine getiremezsem, acıdan utanırdım. "
Bilgi kaynakları:
http://lenta.ru/articles/2014/01/18/stragglers
http://www.bbc.co.uk/russian/society/2014/01/140117_japanese_ww2_soldier_dies.shtml
http://www.peoples.ru/military/hero/hiro_onoda
http://nekropole.info/ru/Hiroo-Onoda