Tasarruf ve Kredi Krizi en önemli banka o zamandan beri çök 1929 Büyük Bunalımı. 1989'a gelindiğinde, ülkenin 1000'den fazlası tasarruf ve krediler başarısız olmuştu.
Kriz 160 milyar dolara mal oldu. Vergi mükellefleri 132 milyar dolar ödedi ve S&L endüstrisi geri kalanını ödedi. Federal Tasarruf ve Kredi Sigortası Şirketi iflas etmeden önce başarısız S&L mevduat sahiplerine 20 milyar dolar ödedi. Devlet tarafından işletilen fonlarla 500'den fazla S & L sigortalandı. Başarısızlıkları çökmeden önce 185 milyon dolara mal oldu.
Kriz, bir zamanlar ev ipotekleri için güvenli bir kaynak olmuştu. Ayrıca devlet tarafından işletilen banka sigorta fonları fikrini de yok etti.
Nedenler
1932 Federal Konut Kredisi Bankası Yasası, işçi sınıfı için ev sahipliğini teşvik etmek amacıyla S&L sistemini oluşturdu. S&L ortalamanın altında ödeme yaptı faiz oranları mevduat üzerinde. Buna karşılık, ortalamadan daha düşük teklif ettiler ipotek oranları. S&L'ler borç veremezdi ticari gayrimenkul, iş genişletme veya eğitim. Çek hesabı bile vermediler.
1934'te, Kongre S&L mevduatlarını garanti altına almak için FSLIC'i yarattı. Aynı korumayı sağladı. Federal Mevduat Sigorta Şirketi ticari bankalar için yapar. 1980'e gelindiğinde FSLIC, 4.000 S&L toplam varlıklar 604 milyar dolar. Devlet destekli sigorta programları 590 S&L'yi 12.2 milyar dolarlık varlıklarla sigortaladı.
1970 lerde, stagflasyon düşük ekonomik büyüme ile yüksek şişirme. Federal Rezerv çift haneli enflasyonu sona erdirmek için faiz oranlarını yükseltti. Bu 1980'de durgunluğa neden oldu.
Stagflasyon ve yavaş büyüme S&L'leri harap etti. Bu yasalar, mevduat ve kredilerin faiz oranlarını sınırlamaktadır. Mevduat sahipleri diğer bankalarda daha yüksek getiri elde ettiler.
Aynı zamanda, yavaş büyüme ve durgunluk ipotek için başvuran ailelerin sayısını azalttı. K & L'ler, tek gelir kaynağı olarak, düşük faizli ipoteklerin azalan bir portföyü ile sıkışmıştı.
Durum 1980'lerde kötüleşti. Para piyasası hesapları Popüler olmak. Sigorta olmadan tasarruf konusunda daha yüksek faiz oranları sundular. Mevduat sahipleri değiştiğinde, bankaların fon kaynaklarını tükettiler. S&L bankaları Kongre'den düşük faiz oranlı kısıtlamaları kaldırmasını istedi. Carter yönetimi, S & L'lerin tasarruf mevduatları üzerindeki faiz oranlarını artırmasına izin verdi. Ayrıca mevduat sahibi başına sigorta seviyesini 40.000 dolardan 100.000 dolara çıkardı.
1982'de S&L'ler yılda 4 milyar dolar kaybediyordu. 1980 yılında endüstrinin 781 milyon dolarlık kârı önemli ölçüde tersine döndü.
1982'de, Başkan Reagan Garn-St. Germain Depo Kuruluşları Kanunu.Faiz oranı sınırını tamamen ortadan kaldırdı. Ayrıca bankaların varlıklarının% 40'ına kadar ticari kredilerde ve% 30'unda Tüketici kredileri.
Özellikle, yasa kredi-değer oranları üzerindeki kısıtlamaları kaldırmıştır. S&L'lerin riskli krediler vermek için federal sigortalı mevduat kullanmalarına izin verdi. Aynı zamanda Reagan, FHLBB'deki düzenleyici personelin bütçelerini azalttı. Bu, kötü kredileri araştırma yeteneğini bozmuştur.
1982 ve 1985 yılları arasında S&L varlıkları% 56 arttı. Kaliforniya, Teksas ve Florida'daki yasa koyucular, S&L'lerinin spekülatif gayrimenkullere yatırım yapmalarına izin veren yasalar çıkardılar. Teksas'ta 40 S & L boyutu üç katına çıktı.
Bankalar tarihsel muhasebeyi de kullandılar. Sadece satın aldıkları emlakın orijinal fiyatını listelediler. Bu fiyatı yalnızca varlığı sattıklarında güncellediler.
Ne zaman 1986'da petrol fiyatları düştü, Texas S & Ls tarafından tutulan mülk de düştü. Ancak bankalar defterlerindeki değeri orijinal fiyata tuttu. Bu da bankaların olduğundan daha iyi mali durumda olduğunu gösterdi. Bankalar azalan varlıklarının kötüleşen durumunu sakladılar.
Bugün, bankalar piyasa muhasebesi. Gayrimenkul varlıklarının değerini düzenli olarak güncellerler.
Bu yasalara rağmen, ülkenin S&L'lerinin% 35'i 1983'e kadar hala kârlı değildi. Yüzde dokuzu iflas etti. Bankalar çöktükçe, FSLIC fonları tükenmeye başladı. Bu nedenle hükümet kötü S&L'lerin açık kalmasına izin verdi. Devam ettiler kötü kredi vermekve kayıplar artmaya devam etti.
1987'de FSLIC fonu 3,8 milyar dolarlık bir iflas etti. Kongre Mayıs ayında yeniden sermayelendirerek kutuyu yoldan attı. Ama bu kaçınılmaz olanı geciktirdi.
1989'da yeni seçilen Başkan George H.W. Bush kurtarma planını açıkladı. Finansal Kurumlar Reformu, İyileştirme ve Tenfiz Kanunu başarısız bankaları kapatmak ve daha fazla zararı durdurmak için 50 milyar dolar sağladı. Banka varlıklarını satmak için Resolution Trust Corporation adlı yeni bir devlet kurumu kurdu. Gelirler mevduat sahiplerine geri ödeme yapmak için kullanılmıştır. FIRREA ayrıca daha fazla zayıf yatırım ve sahtekarlığı önlemeye yardımcı olmak için S&L düzenlemelerini değiştirdi.
Skandal
Senato Etik Kurulu, beş ABD Senatörünü uygunsuz davranış açısından araştırdı. "Beş Keating", John McCain, R-Ariz., Dennis DeConcini, D-Ariz., John Glenn, D-Ohio, Alan Cranston, D-Calif. Ve Donald Riegle, D-Mich.
Beş kişi, Lincoln Tasarruf ve Kredi Derneği başkanı Charles Keating'den seçildi.Kampanya katkılarına toplamda 1,5 milyon dolar vermişti. Buna karşılık, Federal Konut Kredisi Bankacılık Kurulu'na Lincoln'teki şüpheli faaliyetleri göz ardı etme baskısı yaptılar. FHLBB'nin görevi olası dolandırıcılık, kara para aklama ve riskli kredileri araştırmaktı.
Empire Savings ve Teksas Mesquite Kredisi, yasadışı arazi dönüşümleri ve diğer suç faaliyetlerinde bulundu. İmparatorluğun varsayılan maliyet mükellefleri 300 milyon dolar. Başarısız olan S&L'lerin yarısı Teksas'lıdır. Kriz devleti durgunluk. Bankaların kötü arazi yatırımları açık artırıldığında emlak fiyatları düştü. Bu, ofis boşluklarını% 30'a çıkarırken, ham petrol fiyatları % 50 düştü. (Kaynaklar: "S&L Krizi: Krono-Bibliyografya," FDIC."Tasarruf ve Kredi Krizi ve Bankacılık ile İlişkisi," FDIC.gov.)
İçindesin! Üye olduğunuz için teşekkürler.
Bir hata oluştu. Lütfen tekrar deneyin.