Akşam trafiğinin yoğun olduğu saatlerde polis arabaları, kalabalık caddelerde sayısız yayaların meraklı bakışları altında hastaneye doğru kükredi.
“Açık olanı görmek” kitabının yazarı, en ünlü başarısı kendi adını taşıyan Birch redüksiyonunu geliştirmek olan Avustralyalı kimyager Arthur Burch’dur. “Amorf fosforun fabrika temsili için bir yöntemin açıklaması”, Avusturyalı kimyager Anton Schrötter von Kristelli tarafından 1848’de yayınlanan bir kitaptır.
Schrötter’in ana başarısı, inert bir gaz içinde 250 °C’ye kadar ısıtılan beyaz fosforun, kırmızı fosfor olarak da bilinen kırmızı bir allotrop ürettiğini keşfetmesiydi. “Terpenler ve Kafur” kitabının yazarı Otto Wallach, 1910’da kimya alanında Nobel Ödülü sahibidir. Kendi adını taşıyan başka bir keşfi vardır, Leuckart reaksiyonu, aldehitleri veya ketonları indirgeyici aminasyon yoluyla aminlere dönüştüren kimyasal reaksiyondur. ısı varlığı.
Yan Xie direksiyonu tuttu ve ön yolcu koltuğunda oturan kişiye baktı.
“Bunun kaçırılma olayıyla ne ilgisi var?” diye sormadan edemedi.
“Huş indirgeme reaksiyonu, kırmızı fosfor yöntemi ve Leuckart reaksiyonu, bu üçünün ortak bir yanı var.”
Jiang Ting, Chu Ci’nin bıraktığı notlardan başını kaldırdı ve şöyle dedi: “-Şu anda uyuşturucu çeteleri tarafından metamfetamin sentezinde kullanılan üç ana yöntem bunlar.”
Yan Xie araba kullanırken: “…”
Arka koltuktaki Han Xiaomei: “…”
İkisinin de ani bir aydınlanma ifadesi vardı.
“Ama bu ima çok akademik, kendi profesörü bile buna tepki vermedi. Doğru anladığınızdan emin misiniz?” Han Xiaomei, “” İlaç üretimine kendisinin katılmış olma olasılığı var mı, bu yüzden o kitaplara bakıyordu?”
Jiang Ting’in cevabı çok pürüzsüzdü: “Bunun imkansız olmasının iki ana nedeni var. Birincisi, metamfetamin üretimi çok basit. Kimya konusunda büyük bir yeteneğe sahip olan Chu Ci’nin herhangi bir referans malzemesine ihtiyacı olmayacak. Olabilir. kendi “mutfağında” sentezleyebiliyor.”
“İkinci olarak Chuci’nin notlarını okudum. Obsesif-kompulsif bozukluk olarak da bilinen hafif bir kaygı bozukluğu var. Yazarken, vuruşlarını defter sayfasının yatay çizgisinde durmaya zorluyor. Örneğin, ikinci vuruş. “T” her zaman yatay çizgiye bakacak ve son derece hassas bir dik açı oluşturacaktır. Notlarına bakarsanız, her dikey çizginin aynı olduğunu fark edeceksiniz. Dik açı yeterince düz değilse, zorla değiştirilecektir. o. “
Bir süre sonra Han Xiaomei baktı ve şaşkınlıkla “Bu doğru!” dedi.
“Bu normal.” Jiang Ting, “Chu Ci çok stresli bir ortamda yaşıyor. Her yıl tezi ve deneyi için en yüksek ödülü kazanması gerekiyor. Oda arkadaşı Feng Yuguang, onu uzun süre stresli hissettirdi. Duygusal bozukluklar neredeyse terzilik yapıyor. – bu tür insanlar için yapılmış, bu yüzden obsesif-kompulsif bir bozukluğun olması şaşırtıcı değil.”
Han Xiaomei’ye işaret etti: “Mobil fotoğraf albümüne tekrar bak.”
Han Xiaomei ne demek istediğinden emin değildi, bu yüzden albümü açtı. En son fotoğraflar, Jiang Ting tarafından çekilen depolama tankının çıkışına aitti.
“Chu Ci’nin bu haftaki deney notlarını karşılaştırdım ve taşımış olabileceği depolama tankını buldum ve tüm boşaltma portlarının dikey çizgiler gibi, tam olarak yer karosunun kenarına, tam olarak 90 derecelik bir açıyla yerleştirildiğini fark ettim. . Doğru, bu onun obsesif-kompulsif bozukluğu, ama bu sabah çalınan depolama tanklarına bakın.”
Jiang Ting, telefonu Han Xiaomei’den aldı ve Yan Xie’ye işaret etti. Yan Xie araba kullanırken yana döndü, gözleri telefon ekranına baktı. Gümüş rengi araba kükredi ve bir neşter gibi şerit değiştirerek trafiği düzenli, isabetli ve acımasızca kesti.
Jiang Ting, fotoğraf albümü resmini işaret ederek, “Bu çıkışlar gelişigüzel yerleştirilmiş,” dedi. “Kullanıldıktan sonra yere atılıyorlar.”
.
Yan Xie gelişigüzel bir şekilde “Ellerin güzel,” dedi.
Jiang Ting: “…”
Jiang Ting’in ifadesi bir an boş döndü ve arka koltukta oturan Han Xiaomei hazırlıksız yakalandı, neredeyse gökyüzünde bir havai fişek patlatıyordu.
Yan Xie’nin gözleri yola döndü: “Yani, kontrollü kimyasalları çalan kişi büyük olasılıkla Chu Ci değilse, ona tuzak kuruldu?”
“…” Jiang Ting kabul etti: “… Um.”
Öndeki polis arabası kırmızı ışıkta geçerek hastanenin ön kapısından içeri girdi. Yan Xie farları yaktı ve şerit değiştirdi. Virajda frene basmadı. Şimşek çakması ile acil servis kapılarının önünde durdu.
Yan Xie arabadan inmek için kapıyı itti ve beş ya da altı suçlu polis, önündeki polis arabasından aşağı atlayarak çevredeki doktorlar, hemşireler ve hastaların aile üyeleri arasında sürekli gevezelik yaptı ve her yönden gergin bakışlar attı. .
Yan Xie, “Ama ben bir şey anlamıyorum” dedi.
Acil durum binasına koştu, ardından polis geldi. Jiang Ting’in orijinal hızı, sıradan insanlarınkinden daha istikrarlıydı, ancak artık ayak uyduramıyordu. Yan Xie yavaşladı ve onu neredeyse yarı kucak yarı kucaklayarak yakaladı.
“Teknik soruşturma tarafından gerçekleştirilen üçgen konumlandırma, Chu Ci’nin son aramasının deponun yakınında alındığını gösteriyor. Mevcut cezai soruşturma teknolojisiyle, konumlandırma hatası 20 metre kadar doğru olabilir.”
Yan Xie, Jiang Ting’in kulağına eğildi ve sordu: “–Kaçırıldığını söyledin, o zaman neden gecenin bir yarısı depoya gitti, en başından beri kaçırılmış olabilir mi?”
Jiang Ting hafifçe kaşlarını çattı, yüzü açıkça diğer yöne eğilmişti ve Yan Xie onu geri zorlayarak başını kendi başına yaslamasına neden oldu.
“Daha önce bir adam kaçırma gerçekleşmiş olsaydı, ses çıkarmamak imkansızdı, bu yüzden depoya tek başına girdi.” Bir süre mücadele ettikten sonra, Jiang Ting sonunda pes etti ve çaresizce şöyle dedi: “Eğer kimyagerleriniz kurban Nian Bowen’ın sırtından Chu Ci’nin DNA’sının izini çıkarırsa, yok edenin Chu Ci olduğunu kanıtlamak için yeterli olacaktır. dün gece izleme ve güç sistemi.”
Bir çınlama ile asansör kapıları yavaşça kapandı ve Yan Xie sordu: “Neden depoya gitti?” Hastane asansörü son derece genişti, içinde birkaç kriminal polis olmasına rağmen hiç kalabalık değildi. Herkes aynı anda metal duvara bakıyor ve her açıdan Yan Xie ile Jiang Ting’i dikizliyordu.
Jiang Ting alçak sesle sordu: “Konuşalım. Bu kadar yakın olamaz mısın?”
Yan Xie kalın ve keskin kaşlarıyla kaşlarını çattı, “Ne? Bunun nesi var? Küçük bir kız mısın?”
Jiang Ting: “…”
Yan Xie, şu anda Jiang Ting’i özellikle sevimli buldu. Polis onu bulamadan zanlıyı ellerine teslim etti. Adam kaçırma davasıyla ilgili her türlü ipucunu bulmuş ve hatta o an çaresizce başını yana yatırmaya çalışırken çok şirin görünmüştü. Bu yüzden Yan Xie onu sıcak bir tonla cesaretlendirdi: “Devam et, polis çiçeği.”
Jiang Ting kesinlikle kısa sayılamaz. Boy ortalamasının genellikle orta olduğu bu yerde, nispeten nadir bulunan 1.80 cm’lik bir saçın sahibiydi.
Ancak ciddi hastalığından kurtulduktan sonra hala çok zayıf olan entelektüel bir sporcu olarak, fiziği Yan Xie’ninkiyle karşılaştırılamazdı. İkisinin birbirine çok yakın durmaması iyiydi. Birbirlerine yapıştıklarında, ceza soruşturmasının kaptanı ile uzun bacaklı polis çiçeği arasında gerçekten trajik bir boşluk vardı.
Jiang Ting kaşlarının ortasına bastırdı ama Yan Xie, bastırıp sıkmak istediği yerin kaşlarının ortası değil, boğazı olduğundan emin.
“5 Mayıs’ta Chu Ci sorgulamak için Belediye Bürosuna geldi, kimya fabrikasına döndü ve yarı yolda olmasına rağmen aniden deneyinden vazgeçti ve çözeltinin yoğunluğuyla ilgili birçok test yapmaya başladı. Gün, Feng Yuguang’ın öldürüldüğünü öğrendiği gündü ve Chu Ci’nin değişmesinin nedeni buydu.”
Yan Xie, “Ne yapmak istiyordu?” diye sordu.
Asansör durdu ve metal kapı yavaşça açıldı.
Jiang Ting sonunda Yan Xie’den kurtuldu, kıyafetlerini düzeltti ve “Feng Yuguang’ın ölümünün kimya şirketi sırlarıyla bir ilgisi olup olmadığını doğrulamak istedi” dedi.
Jiang Ting asansörden çıktı ve Yan Xie iki adım atarak onun yanında yürüdü, ardından hastane binasının hareketli koridorlarında birkaç polis memuru geldi.
“Ne yapıyorsun? Polis kimseyi istediği zaman tutuklayabilir mi, ha? Polis insanları istediği zaman kelepçeleyebilir mi?!” Koridorun sonundaki acil servisten bir kükredi: “Ben bir hastayım ve bir kurbanım. ve bana yaptığın bu mu?” Seni rapor edeceğim! “
Acil servisin dışında toplanan bir grup insan, “Neler oluyor” ve “Bugünlerde polis çok şiddetli” fısıltıları uzaktan duyulabiliyordu.
“Yoldan çekil, hadi, kalabalığa yoldan çekilmelerini söyle!”
Suç polisi onlara zorla yol açtı, Yan Xie öne çıktı ve kapıyı iterek açtı; Jiang Ting yavaşça doğrudan acil servise girdi. Hastane yatağında elleri kelepçeli, sargılı, sağlam bir adam görülüyordu. Bıçaklanan güvenlik şefi Diao Yong olmalı. Gou Li, iki küçük stajyer polisle birlikte koğuştaydı.
Diao Yong’un şikayetlerle suçlamasının çifte saldırısı ve kapının kalasıyla bile engellenemeyen kitlelerin yüksek sesle tartışması altında, herkesin yüzü mavi ve kırmızının tonlarında görünüyordu..
“Lao-Yan!”
“Kardeş Yan!”
Diao Yong, Yan Xie’yi gördüğünde, liderin geldiğini biliyordu ve sesinin yüksekliği aniden yükseldi: “Kamu Güvenlik Bürosuna girerseniz, derinizi soymadan çıkabileceğinizi kim bilmiyor? polis olayı çözemiyor, bu yüzden suçu güçsüz sıradan insanlara yüklüyor! Siz yetkililer, ne kadar çok kirli numara olduğunu bilmiyorsunuz! “
Stajyer polis öfkeyle, “sen–” dedi.
Kriminal polis koridordaki kalabalığa dağılması için bağırdı ve acil servisin kapısını kapatmak istedi, ancak beklenmedik bir şekilde Jiang Ting’in Yan Xie’ye söylediğini duydular,
“Kapıyı açık bıraksınlar.”
Yan Xie alçak sesle sordu, “Yapabileceğinden emin misin?”
Jiang Ting başını salladı.
Yan Xie adamlarına göz kırptı ve iki suçlu polise kapıda beklemelerini işaret etti.
İzleyenler heyecanlandı. Boyunlarını uzattılar ve içeriye bakmak için koştular. “Polis insanları rastgele yakalar mı?” Ve “Para al” tekrar tekrar duyulabilirdi.
Boynu kızarık Diao Yong, yüksek bir sesle kelepçeleri çekiştirdi. El feneriyle saatlerce yere yığılan hasta artık ortalıkta görünmüyordu: “Ben şahidim, suçsuzum! Kontrollü kimyasal maddeleri hızla ele geçirmek için acele edin ve hırsızları yakalayın. Beni burada tutmanın ne anlamı var? !? “
Jiang Ting talimat verdi: “Onu kelepçeleyin.”
Polisin hepsi şaşkına dönmüştü. Stajyer polis neredeyse “Ne?”
Ama etrafına baktığında, Yan Xie’nin ifadesinin açıkça zımni olduğunu gördü ve Diao Yong’un kelepçelerini anahtarla açmak için tereddütle öne çıktı.
“Dia Yong?” Jiang Ting onayladı.Diao Yong ellerini ovuşturdu ve öfkeyle cevap verdi: “Evet! Size polis diyorum…”
“Bence az önce oldukça yüksek sesle bağırdın. O halde ayağa kalkmakta sorun yaşamazsın.”
“….” Diao Yong uyanıktı ve “Ne istiyorsun?” dedi.
Jiang Ting, tavrına göz yumdu ve hafifçe şöyle dedi: “Transkriptinizi okudum. Bu sabah 2:30’da depoda devriye gezerken, şüphelinin
Chu Ci hırsızlık yapıyordu. Öne çıktın ve onu durdurmaya çalıştın ama kavgada meyve bıçağıyla bıçaklandın ve kafasına vurulduktan sonra yere düştün, değil mi? “
Diao Yongli kendinden çok emin görünüyordu: “Evet! Yanında bıçak taşıdığını nasıl tahmin edebilirim?”
“Nasıl bir alet, ne kadar uzun ve bıçak kısmı kavisli mi?”
“Sadece… sıradan bir meyve bıçağı, oldukça küçük.” Diao Yong elini uzattı ve işaret etti. “Çok uzun, kavisli değil.”
Jiang Ting, nöbetçi doktorun yatağın başucuna bıraktığı tükenmez kalemi aldı: “Bununla aynı boyutta mı?”
Diao Yong tereddüt etmeden başını salladı.
“O zaman Bay Diao’dan o zamanki durumu tekrarlamasını isteseydim sorun olmaz mıydı?”
Diao Yong yutkundu ve “Elbette sorun yok!” dedi.
Jiang Ting birkaç polisin arkasında durdu ve Han Xiaomei’ye el salladı, “Buraya gel.”
“Ah?” Han Xiaomei biraz sersemledi ve kalemi almakta tereddüt etti.
Stajyer polis tarafından desteklenen Diao Yong, hastane yatağından kalktı ve Han Xiaomei’nin karşısında durdu. Jiang Ting, kollarını kavuşturarak yanında durdu ve “O sırada şüpheli sizden ne kadar uzaktaydı? Mesafe bu mu?”
Jiang Ting ile kriminal polis arasındaki fark, sesinin hafif, ağır ve biraz boğuk olması, bu da sağlığının kötü olduğunun bir işareti. Ama her kelime net bir şekilde konuşuluyor, bu yüzden tarif etmesi zor, sakin bir atmosfer var gibi geliyor.
Diao Yong ona baktı ve mırıldandı: “Neredeyse…Bunun gibi bir şey.”
“Peki o sırada ne yapıyordun?”
“Yanına gittim ve orada kimin olduğunu sordum. Sesi duydu ve hemen ayağa kalktı ve feneri kapattı. Ben … Onun iyi bir insan olmadığını biliyordum ve kalbimde biraz korkmuştum.”
Diao Yong, vücudunu hafifçe eğdi, kollarını açtı ve Han Xiaomei’ye doğru uçtu.
Jiang Ting sordu: “Şüpheli sizi nasıl bıçakladı, bize bu kadın polis üzerinde gösterir misiniz?”
Diao Yong’un kaburgaları hâlâ sargılıydı. Han Xiaomei onu gerçekten dürtmeye cesaret edemedi, bu yüzden Diao Yong’un ucu bıçaklanan kısmın üstünde durdurulabilen tükenmez kalemi yukarıdan aşağıya sallayarak tarif ettiği duruşu taklit etti.
“Bu pozisyonda kalın, peki ya suç kameramanlığı?” Jiang Ting işaret etti ve “Fotoğraf çek” dedi.
Suç fotoğraflarından sorumlu olan ve yaraların belirlenmesine yardımcı olan Gou Li’nin getirdiği teknik personel hızla öne çıktı ve o anda Diao Yong ve Han Xiaomei’nin fotoğraflarını çekti.
Koridordaki durdurulamaz tartışma daha da kızıştı. Gou Li, Yan Xie’nin yanına birkaç adım yaklaştı ve usulca sordu, “Arkadaşınızın bunu yapabileceğinden emin misiniz? Çok büyük bir adım atarsak, öfkeli kalabalık bizi öldürebilir…”
Yan Xie cevap vermedi.
Gou Li başını kaldırdı ve beklenmedik bir şekilde Yan Xuan’ı gözlerinde tarif edilemez bir ışık parlayarak Jiang Ting’e yakından bakarken buldu.
“Yaşlı Yan?”
“
O haklı.” Yan Xiao alçak bir sesle, “Bu çok basit bir gerçek ama biz çözemedik..” dedi.
Gu Li: “???
Sonuçta Diao Yong sakatlandı ve bu pozisyonu korumak biraz yorucuydu. Sabırsızlıkla Jiang Ting’e sordu, “Şimdi tamam mı? Polisin başka neyden memnun değilsin?”
“Acele yok.” Jiang Ting kayıtsızca cevap verdi ve Gou Li’ye sordu: “—- Chu Ci’nin boyu ne kadar?”
Bu cümleyle Gou Li aydınlandı ve her şeyi bir anda anladı!
“Senin kadar uzun değil… aşağı yukarı aynı!” Gou Li neredeyse kekeleyecekti: “Evet, Han Xiaomei’den yarım kafa daha uzun!”
Jiang Ting kalemi aldı ve Han Xiaomei’nin duruşuna göre kalemin ucu yukarıdan aşağıya doğruydu, ancak Han Xiaomei’nin az önce yaptığı gibi bandajın hemen önünde durmak yerine Diao Yong’un göğsünün üzerinde durdu.
“Yara üçgen şeklinde, çıkıntı üstte ve bıçak aşağıda, bu yüzden bıçağı tutma pozisyonu ters tutuş olmamalı. Chu Chi’nin ayağa kalkıp seni bıçakladığını söyledin, o zaman bilmek istiyorum. Kadın polisten yarım kafa daha uzun olan Chu Chi, ayakta dururken ön eli ile bu kadar aşağıdan bıçaklamayı nasıl başardı. Havadan 20 santimetre mi büyüdün? “
Diao Yong’un yüzü anında solgunlaştı!
Jiang Ting döndü ve kalemi fırlattı ve sadece Diao Yong’un arkasında titrediğini ve “Ben, yanlış hatırladım!” Hepsi ayağa kalkmadı. O kadar hızlı oldu ki ifademi verirken net düşünemedim. “
O zaman açıkça düşünmediğin çok fazla şey var. “Jiang Ting onun sözünü kesti ve” Chu Ci’nin sesi duyduğunda el fenerini kapattığını iddia ettiniz. Suç mahalli çok karanlıktı; silahın sıradan bir meyve bıçağı olduğunu, neredeyse bir tükenmez kalem uzunluğunda olduğunu ve bıçağın kavisli olmadığını nasıl gördünüz? “
“…..!”
Diao Yong tamamen yumuşamıştı, titriyordu, öne çıktı ve birkaç genç stajyer polis tarafından yere sıkıştırıldı.
“Yanlış yapmış olmalısın. Ben yalan söylemedim! Bekle, yaralandım. Kefalet dışında tıbbi tedavi için başvurabilirim!”
Diao Yong, birkaç polis memuru tarafından bastırılmasına rağmen hala şiddetli bir şekilde mücadele ediyordu. Kan, oldukça korkutucu görünen bandaja nüfuz etti. Ancak Jiang Ting kayıtsız kaldı ve hafifçe şöyle dedi: “Onu götürün, ölemez.”
“Yola çıktıktan sonra iki kişiyi geride bırakıp telefonları kontrol ettireceğiz ve görenlerin internet yüklemeleri bir yana tüm fotoğraf ve videoları silmesini sağlayacağız.” Yan Xie adamlarına alçak sesle emir verdi, ardından Jiang Ting’e döndü ve şakacı bir şekilde güldü: Ah, Yuan Fang. “
Jiang Ting omzunu hareket ettirdi ve onu görmezden geldi.
Yan Xie onu takip etti ve sordu: “Fakat çıkarımlarınızın temeli, Diao Yong’un ifadesini derinlemesine düşünmediğidir. Biraz daha akıllı olsaydı ve onu önceden hazırlamış olsaydı, bir zayıf noktayı nasıl bulabilirdik? “
“Bu dünyada kusursuz bir yalancı şahitlik yoktur, sadece yeterince titiz olmayan suç müfettişleri vardır.” Jiang Ting, koridordaki sayısız bakışı görmezden geldi. Pus maskesi, sesini sakin ve biraz donuk çıkardı: “Diao Yong’un kafasındaki yaranın çapı büyük, buna bir el feneri neden olmuş olsa bile.” Aynı zamanda geleneksel bir ev tipi büyük kalibreli alüminyum alaşımlı el feneriydi. Chu Ci, kimyasal malzemeleri çalmak için depoya gitti. Bu kadar büyük bir el feneri almak uygun olmaz. Ayrıca, birkaç saatlik komadan sonra hiç kimse bu kadar canlı bir şekilde kükremez, bu nedenle yaranın derinliği sahte olmalı ve yaranın kenarı sert bir şekilde taşlanmış olabilir – elbette adli tıptan sonra da öğrenilebilir. Muayene, yarım günden biraz daha geç bir güne. “
Asansöre bindiler ve koridorun sonunda uzaktaki kriminal polis, öfkeyle mücadele eden Diao Yong’a acil servisin dışına kadar eşlik etti.
Yan Xie, “Bir buçuk günlük gecikme, kaçırılan bir kişinin ölümüne neden olabilir,” diye mırıldandı.
Jiang Ting mırıldandı.
Asansör yavaşça kapandı ve alçaldı ve Yan Xie aniden, “Dışarıda birinin alkışladığını duydum” dedi.
“…”
“Senin için olmalı,” dedi Yan Ting, Jiang Ting’e gülümseyerek.
Ama beklenmedik bir şekilde, yanında duran Jiang Ting, yüzünde hiçbir ifade olmadan, soğuk olarak tanımlanabilecek kadar kayıtsız, cevap verdi: “Ne olmuş yani?”
“En azından bir dahaki sefere birisi insanları tutuklayıp suçunu kabul ettiği için polisi azarladığında…”
“Böyle azarlayabilen seyirciler beş saniyeden fazla hareket etmeyecekler..” Jiang Ting hafifçe, “Şehir Bürosuna geri dön, bu gece tekrar ayakta kalmaya hazır olacağım” dedi.
Yan Xie fısıldadı: “Evet.”
Asansör birinci kata ulaştı, kapı yavaşça açıldı, rüzgar içeri girdi ve ikisi yan yana çıktılar.