Neden Kübalılar Dünyadaki En İçerikli İnsanlardan Bazıları?
Hayatın tahmin edilemez anlarını kabul etmenin anahtarı nasıl "es fácil" demektir.
Kabulün önemi konusunda ilk dersimi aldığımda bir saatten fazla Küba'da bulunmamıştım.
Tüm göçmenlik kontrol noktalarından geçtikten ve evraklarımı teslim ettikten sonra nihayet varış terminalinde ortaya çıktım ve şoförümü buldum - İspanyolca konuşabildiğim kadar rahatsız İngilizce konuşan, yakışıklı ama ciddi bir adam.
Arabası, buradaki araçların çoğu gibi, eski bir kongreye aitti - teneke gibi bir ses sistemine sahip ve emniyet kemeri olmayan eski bir siyah beyaz Chevrolet. Havana havaalanından aşağıya doğru inen pencereler, rüzgârda saçlar saçan ve antisosyal bir hacminde patlayan taşlarla ayrıldık. Ancak desibeller üzerinde bile garip bir tıkırtı duyuluyordu ve beş dakika sonra yavaşlıyor ve otoyolun yanına doğru çekiyorduk.
Şoförümüz, aracın derinliklerinden alet çekti ve arabanın alt tarafına geçti. Kaşını kot cebinden bandana ile sildi ve omuz silkti. Ne yazık ki, basit bir düzeltme değildi, ama endişelenmeyin - yavaşça arkadaşının Havana kentindeki yerine gider ve farklı bir araba ödünç alırdık. Adada dedikleri gibi eskisi gibi olmaz - “kolay değil”.
Kübalılar, hayal kırıklıklarının ortadan kalkmasına izin verme konusunda ustalar. Burada, öngörülemeyen koşullar günlük bir kaçınılmazlıktır ve geçici bir omuz silkme ve göz atma ile olduğu gibi kabul edilirler.
Konuştuğum Kübalılara göre, komünizm ülkeye birçok olumlu şey kattı (dünya çapında birinci sınıf tıbbi bakım ve eğitim iki isim), ancak birçok kamu hizmeti etkin bir şekilde işlemiyor. İlerleme şansı yok, yıllık performans incelemeleri yok ve rollerini iyi bir şekilde yerine getirmeleri için artırma veya ikramiye gibi parasal teşvikler yokken, hükümet çalışanları anlaşılır bir motivasyondan yoksun. Sonuç olarak işler bozuluyor, geç kalıyor ve günlük olarak tükeniyor.
“Olan şu ki, sorunla başa çıkamayacaksınız, çünkü bu sorun sizin elinizde değil. Elinden gelenin en iyisini yapmalısın, ”diyor, bir sanat rehberi eleştirmeni ve grafik tasarımcısı olan Rosbel Alpi Garcia, aynı zamanda bir tur rehberi olarak da çalışıyor. “Doğduğumuzdan beri bu durumları yaşıyoruz, bu yüzden 20 yaşına geldiğimizde bu şeylerle nasıl başa çıkacağımızı zaten biliyoruz. Bu yüzden 'hayır esir' diyoruz ve devam ediyoruz. İşte bu, nasıl çalıştığı. ”
Küba'yı ilk kez ziyaret eden bir yabancı olarak, yerleşik birinci dünya beklentileriyle birlikte, ülkenin öngörülemezliği en iyi şekilde kafa karıştırıcı olabilir, en kötüsü çılgına dönebilir. Ancak, Kübalıların yaptığı gibi işleri yoluna koymayı öğrenirseniz, seyahatiniz daha zevkli olmakla kalmaz, eve hatıra olarak daha gevşek bir zihniyet getirebilirsiniz.
Havana'da yaşayan bir Kanadalı olan Christine Dahdouh, 2011'de maestro de yoga, Eduardo Pimentel ile birlikte kurduğu geri çekilme merkezi olan Mhai Yoga'da hemen hemen her hafta yeni bir konuk grubuna ev sahipliği yapıyor. Küba tutumları ve kültürel bağlamı hakkında öngörü sağlarken beklentileri yönetmenin bir yolu olarak bir gece indüksiyon konuşması.
Dahdouh, “[Kübalılar] tanıdığım en mutlu insanlardan bazıları” diyor. “Ve bu kabul felsefesine bağlı olduğuna inanıyorum. Onlara sadece bu hoşnutluk ve anın tadını çıkarmanın özü var. Ve böylece her zaman misafirimize soruyorum - bir durum kendini gösterdiğinde, onu nasıl kabul edeceksin? ”
Küba'nın A tipi kişilikleri için hiç bir sempati duymuyor. Belirli bir haftada, geri çekilme merkezinin güç kaybettiğini hatırlatıyor - özellikle fırtınalarda oldukça sık oluyor. Duş almak ve engelsiz bir akşam geçirmek isteyen konuklar, bu durumun kendileri için ne kadar elverişsiz olduğu konusunda vokaldiler - köşelerden şikayet ediyorlar ve endişeyle bu algılanan çilenin bitmesini bekliyorlardı. Öte yandan ekibi, dışarıda - çimlere uzanmış, karartmayı yıldızlara bakma fırsatı olarak kullanarak kullandı.
“Kuzey Amerika’da‘ sadece düzelt ”tutumum var. Kesin gibi nedenleri bana kesin olarak açıkla, ama sonra düzelt. '(Burada düzeltilemeyeceklerini bildikleri gibi). ”Diye açıklıyor. “İnsanların burada kabul etmesi gereken çok şey var, bu yüzden sadece özgürlüklerine giriyorlar - dans, sanat, duygusallık - ve bundan zevk alıyorlar. İnsanlar ilk dünya sorunları hakkında şikayet edince can sıkıcı olur. Beni bu kadar banal bir günden güne şeylere bu kadar üzmüş olmanız beni şaşırtıyor. ”
Şöyle bir şeye benziyor: size ne olacağını kontrol edemezsiniz, ama nasıl yanıt vereceğinizi kontrol edebilirsiniz. Her zaman sizin koşullarınızın ustası olamayacağınızı kabul etme konusunda bir rahatlama duygusu var, Kübalıların yaptığı gibi yapın: öngörülemezliği benimseyin, akışa devam edin ve açık bir çözüm veya kolay bir çözüm yoksa, kendiliğinden bir kışkırtın bunun yerine dans partisi.
Aslen theculturetrip.com'da yayınlanan, Esme'nin çalışmalarını daha fazla okuyabileceğiniz.