ulu önder atatürk bir gün mudanya üzerinden bursa'ya gidiyordu.
yolunu yaşlıca bir kadın kesti.
mübadil bir kadın...atatürk'e yanaştı ve;
"beni tanıdın mı oğul, ben sizin selanik'ten komşunuzdum..."
tanımıştı atatürk, "nasılsın, iyi misin" diye sorup hoşbeş ettikten sonra kadın derdini anlattı.
"oğlum devlet demir yollarına girmek istiyor, siz de alınsın diye söylemiştiniz, ama müdür oğlumu işe almamış, bir kez de müdüre siz söyleseniz paşam..."
diye derdini anlatmış kadın.
atatürk bu durumdan çok memnun olmuş ve herkesin duyacağı şekilde kadına hitab ederek;
"ya, demek oğlunuzu benim söylememe rağmen işe almamışlar, beni dinlememişler yani...hanımefendiler, beyefendiler, işte cumhuriyet rejiminden beklediğimiz netice budur..."
işte atatürk dönemi türkiyesi, atatürk'ü tanıyan biri, üstelik atatürk'ün talimatına rağmen dandik bir kamu kurumunda işe alınmıyor. atatürk'ün de buna yapacak bir şeyi yok.
ama bugün daha yazmayı bilmeyen, iki kelimeyi bir araya getiremeyen adam çıkıyor, "ben cumhurbaşkanını tanıyorum, baş danışman benim amcamın oğlu, ben buraya mod olacağım, beni sike sike mod yapacaklar" diyebiliyor.
işte atatürk türkiyesinin geldiği nokta.
mod olacağı falan yok bunun da, iki dönem arasındaki fark inanılmaz...