Jeremy Adam Smıth
Sosyal koşullar ve eşitsizlik iyi oluşu etkiler. Öyleyse neden "mutluluk bir seçimdir" deyip duruyoruz?
Pek çok pozitif psikoloji psikoloğunun, koçların, kursların, kitapların, deyişlerin ve kahve kupalarının dediği gibi, mutluluğunuz bir seçim mi? Sevinç, memnuniyet ve hedefe dair duygularınız gerçekten kontrolünüz altında mı? İyi oluş, bazen bu da dahil olmak üzere, birçok web sitesinin vaat ettiği gibi birkaç "basit adımla" artırabileceğiniz bir şey midir?
Ben Amerikalıyım ve birçok Amerikalı, aksini gösteren pek çok kanıta rağmen, herhangi türden bir başarının büyük ölçüde bir irade meselesi olduğuna inanmaktan hoşlanır.
Son zamanlarda yapılan birkaç araştırmaya göre, günümüzde pek çok insan için mutluluğu çok daha az olası kılan ve en ayrıcalıklı kişilerle diğer insanlar arasındaki “mutluluk uçurumlarını” genişletiyor gibi görünen olaylar ve güçler var: COVID-19 kaynaklı toplu ölüm olayı ve bunun neden olduğu kaos, ırkçılık, siyasi çatışma ve ekonomik eşitsizlik gibi.
Yine de, mutluluğu araştıran ve daha fazlasını elde etmenin yollarını teşvik eden insanlar, birey düzeyindeki aynı önerileri ve araçları (mindfulness, şükran günlüğü tutma vb.) vurgulamaya devam ediyor ve öznel iyiliğinizin çoğunu kontrol edebileceğinizi -buna yönelik stratejilerle- söylemeye devam ediyor. Psikolog Sonja Lyubomirsky'nin bir zamanlar savunduğu üzere, insanlar arasındaki iyi oluş farklılıklarının %40'ı bireylerin yaptıklarıyla açıklanırken, %50'si genetik tarafından ve sadece %10'u koşullar tarafından kontrol edilir.
Oysa ki mutluluk çalışmalarının dışına, ekonomi ve sosyoloji gibi alanların yanı sıra psikolojinin diğer dallarına da yönelirseniz, çok farklı bir tablo ortaya çıkıyor: Mutluluk, bireysel bir tercihten daha çok gruplar arasındaki güç farklılıklarının şekillendirdiği kurumsal, ekonomik ve tarihsel etkilerin bir ürünü gibi görünüyor. Mutluluk araştırmalarındaki bu kör noktanın her zaman farkında olsam da pandemi sırasındaki deneyimim, bu perdenin arkasında ne olduğunu görmek için daha fazla çabalamama ve yapısal güçlerin mutluluk üzerindeki etkisini anlamaya çalışan araştırmaları incelememe neden oldu.
Şimdi Greater Good dergisinin editörü olarak kendime soruyorum: Bu iç görüler mutluluk hakkında konuşmamızı nasıl etkilemeli? Cevap basit değil; entelektüel ve kültürel bir tevazudan, eylemlerin, koşulların ve genetiğin öznel iyi oluşumuzu şekillendirmek için nasıl etkileşime girdiğini tam olarak bilememekten başlar.
Öte yandan, sosyal etkilerin rolünü en aza indirmede aldatıcı bir şey olduğunu ve bu sahtekârlığın, bu etkiler tarafından incitilen veya ötekileştirilen insanların deneyimlerini küçümsemekten kaynaklanabileceğini hissetmeye başladım. Mutluluk hakkında daha fazla sayıda insana daha gerçekçi hissettirecek şekilde konuşmaya ve ne zaman mutsuz olsak “yeterince çabalamadığımız” inancından kurtulmaya çalışmalıyız.
“Yapısal güçlerin” mutluluğu etkilediğini yazarken ne demek istiyorum? Yapısal bir güç toplumda nasıl görünür?
Kölelik, siyah ve beyaz Amerikalılar arasında bugüne kadar devam eden inatçı bir sosyal, kültürel, ekonomik ve kişilerarası ilişkiler örüntüsü oluşturan yapısal bir güçtü. Aile; evlilik, boşanma, vergiler, üreme sağlığı, çocuklarla ilgili yasalar ve erkeklerin tarih boyunca bu yasalar üzerinde sahip olduğu hegemonya ile yapılandırılmış bir güçtür. Sosyal ağınız, diğer yapılarla -okuduğunuz yer, yaptığınız iş, cinsiyetiniz, ırkınız, dininiz, yani sizi başkalarına bağlayan her şey- etkileşimler tarafından şekillendirilen bir yapıdır.
Yapısal güçler, günlük yaşamda genellikle bireyler tarafından görülmez; bunlar araştırma, konsantrasyon ve farkındalık yoluyla görünür hale gelen şeylerdir. Hava durumunda sıklıkla olduğu gibi, çoğumuz bir tür fırtına esinceye kadar hayatımızı şekillendiren yasaları ve kurumları genellikle fark etmeyiz.
Amerikalıların yapısal güçleri görmeye karşı güçlü direnci, özellikle de bireysel fırsatları nasıl şekillendirdiklerine gelince, Daniel Horowitz'in kitabı1 gibi birçok kitapta anlatıldığı üzere derin tarihsel kökleri olan bir eğilimdir. Bu, aynı zamanda bu ülkede psikoloji alanına da yerleşmiş durumda. Amerikan psikolojisinin kurucusu William James, 1902'de, pozitif düşüncenin kusurları ne olursa olsun, alternatiflerinden çok daha sağlıklı olduğunu yazmıştı: "Zihnini değiştirebilirsen, hayatını değiştirebilirsin."
Bireylerdeki işlev bozukluklarını araştırmaktan ve tedavi etmekten insanların gelişmesine yardımcı olan uygulamaları ve özellikleri incelemeye yöneldiği için bir zamanlar devrim niteliğinde olan pozitif psikolojinin doğuşuna neredeyse bir asır ileri gidin. Güçlü yönlere, erdemlere ve mutluluğa odaklanan pozitif psikoloji, bilimin uzun süredir ihmal ettiği insan zihnine ve ilişkilere bir kapı açtı.
Bu önemli bir katkıydı. Ancak ne yazık ki, bireye bu odaklanma, birçok araştırmacı ve öğretmeni bireysel talihsizlik ve mutsuzluk hakkında yapısal açıklamaları bilinçli olarak reddetmeye yöneltti -ki bu, fikirlerinin geliştiği refah içindeki Avrupa-Amerika bağlamını yansıtmakta.
Pozitif psikolojinin kurucusu Martin Seligman, 1999'da Amerikan Psikoloji Derneği'nin başkanı seçildikten bir yıl sonra verdiği bir röportajda “Genel olarak işler ters gittiğinde, karakteriniz veya kararlarınızla bunu kendinize sizin yaptığınız inancının aksine artık bunun size daha büyük bir güç tarafından yapıldığı inancını destekleyen bir kültüre sahibiz” dedi. "Bununla ilgili sorun şu ki, bu, pasifliğin, pes etmenin ve çaresizliğin bir reçetesi".
Bu bireycilik söylemi Barbara Ehrenreich'ın Bright-Sided, Edgar Cabanas and Eva Illouz’un ve (yakın zamanda yayınlanan) Jesse Singal’ın kitaplarında2,3,4 acımasızca eleştirildi.
Bununla birlikte, birçok bireysel psikoloji psikoloğu ve pozitif psikoloji kuruluşu bile, alanın “birey üzerine çok fazla odaklandığını" ve bunun -positivepsychology.com'da okuyabileceğiniz gibi- “kurbanı suçlamaya” ve sistemik baskı için bahanelere yol açabileceğini rahatlıkla kabul ediyor.
Yine de, genel olarak bu alan, Seligman'ın bireyci vizyonuna sadık kaldı. Pozitif psikolojinin ürettiği sayısız ders, seminer ve kitapta sosyal güçlerin mutluluğu nasıl şekillendirdiğini duymakta zorlanacağınızı düşünüyorum. Pandemiden önceki yaz olan en sonuncu Dünya Pozitif Psikoloji Kongresi'nde kesinlikle önde ve merkezde değildi. Görece bir avuç makale dışında, bu alan, sosyal faktörlerin mutluluğu nasıl etkilediğiyle pek uğraşmadı - ve bu önyargı, pozitif psikolojinin içgörülerini destekleyen kitap ve dergilere yansımakta.
Bu, araştırmaların diğer sosyal bilim okullarında ve dallarında yapılmadığı anlamına gelmez; özellikle son yıllarda, yapısal faktörler ve iyilik hali arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmaların çoğaldığını gördük.
Amerika'daki ırk konusuyla başlayacağım. 2020 tarihli bir makalede, John Iceland and Sarah Ludwig-Dehm, 1972'den 2014'e kadar siyahi ve beyaz Amerikalıların mutluluk düzeylerini karşılaştırmak için Genel Sosyal Araştırma'dan (General Social Survey) elde edilen verileri kullandı.1970'lerde inanılmaz derecede büyük bir fark buldular -örneğin, siyahilerin "çok mutlu olmadıklarını" söyleme olasılıkları beyazlardan iki buçuk kat daha fazlaydı. 21. yüzyıla gelindiğinde, bu fark, neredeyse eşit sayıda siyahi ve beyazın “çok” veya “oldukça” mutlu hissettiklerini söylemesiyle biraz daralmıştı.
Peki o geçen zamanda ne oldu? Yazarlara göre cevap oldukça basit; siyahi Amerikalılar daha iyi eğitimli hale geldi, yoksulluk azaldı, yaşam beklentileri birleşti ve daha fazla siyahi politikacıyı iktidara seçtik -ki Başkan Obama ile doruğa ulaştı. Bazı şeyler değişmedi: Aslında, azalan yoksulluğa rağmen, siyahi-beyaz arasındaki ekonomik uçurum Genel Sosyal Araştırma başladığındaki kadar geniş. Özetle, bazı yapısal faktörler, Oy Hakkı Yasası ve pozitif ayrımcılık gibi reformlarla birlikte, siyahi Amerikalıların lehine değişti ve bu da onların iyi oluşlarında GSA'da ortaya çıkan olumlu bir değişiklik yarattı. Bu, yakın zamanda yapılan diğer çalışmalarla tekrarlanan bir sonuç.
Sosyal faktörlerin mutluluğu nasıl baltalayabileceğine veya artırabileceğine dair kanıtlar, Amerika'nın ırksal azınlıkları ötekileştirme ve baskı altına alma kararlılığının çok ötesine geçerek, herhangi bir eşitsizliğin iyi oluşu zedelendiğini ortaya koyuyor.
Örneğin, 1972'den 2008'e kadar olan verileri inceleyen 2011 tarihli bir araştırma, gelir eşitsizliği arttıkça Amerikalıların daha az mutlu olduğunu buldu - ancak tüm Amerikalılar değil. Yalnızca gelir aralığının alt yarısındaki insanlar daha az mutlu hissettiler; eşitsizlik artsa da daha fazla para kazanan insanlar için sorun yoktu.
Yakın zamanda bir antropolog ekibi Ohio'nun Cleveland şehrindeki 170 kişiyle, kendilerinin gelişmesine neyin yardımcı olup neyin olmadığına dair röportaj yaptığında, çoğu katılımcı işi, sabit geliri, sosyal ilişkileri ve sağlıklı beslenme, ulaşım, eğitim ve güvenlik gibi şeyleri iyi oluşlarının anahtarı olarak tanımladı. Bunların neredeyse tamamı yapısal niteliktedir, görünüşe göre Cleveland'da kimse meditasyondan bahsetmemiş. Diğer araştırmalar doğrultusunda, yılda 100 bin dolardan fazla kazanan insanların geliştiklerini hissetme olasılıkları 30 bin dolar veya daha az kazananlara göre neredeyse iki kat daha fazlaydı.
Bu, araştırmalarda tekrar tekrar görebileceğiniz bir örüntüdür: Daha az güce, gelire veya servete sahip olan gruplar (ve genellikle ülkeler), daha fazlasına sahip olanlar kadar mutlu değildir. Belki de eşitsizlikle ilgili en tehlikeli şey, daha az güce sahip insanları, onları neyin mutlu ettiğini bilme becerisinden bile mahrum edebilmesidir.
Yüksek mahkemenin Roe v.* bildirisinin ertesi gününde arkadaşım Kate, "Profesyonel ortamlarda, doktor muayenehanelerinde, ilişkilerde erkek bakış açısına boyun eğmek için, kendimi küçük ve görünmez kılmak için baskı altında hissettiğim sayısız örnek düşünebilirim" dedi. Wade sızdırıldı. "Kendime 'Bu iyi hissettiriyor mu?' veya 'Bu beni mutlu ediyor mu?' gibi sorular sorabileceğim bir noktaya gelmek bile gerçek bir çaba gerektirdi". Başka bir deyişle, Kate kendisini mutlu eden şeyi erkekleri mutlu eden şeyden daha iyi ayırt edebilmek için grubunun daha fazla sosyal güce ihtiyacı olduğunu hissediyor. Elbette tüm kadınlar böyle hissetmiyor ve onların deneyimleri de önemli. Ama mutluluktan bahsederken bu iç görüleri ciddiye almamızın zamanı gelmedi mi? Mutluluğun herkes için aynı düzeyde erişilebilir olduğunu iddia etmeye gerçekten devam edecek miyiz?
Dünya Mutluluk Raporu'nun tespit ettiği gibi, COVID-19'dan önceki yıllarda gelir ve servet eşitsizliğinin yanı sıra mutluluk eşitsizliği zaten artıyordu. Ve pandemi sırasında, iyi oluşun bazıları için diğerlerine göre daha da zorlaştığı görülüyor.
Elbette, COVID-19 gibi hastalıklar bir sosyolog veya sosyal psikolog için yapısal güçler değildir, ancak hastalığın etkisini azaltmak için kurumlar ve politikalar oluşturduk. Hastalık Kontrol ve Korunma Merkezi ile devlet sağlık kurumlarının tavsiyesi üzerine okullar, işletmeler ve seyahatler kapatıldığı için COVID-19 Amerika Birleşik Devletleri'ne geldiğinde bu yapıların gücünü hissettik.
Bu tür önlemler tüm dünyada ruh sağlığını derinden etkiledi, ancak olumsuz etki eşit derecede hissedilmedi. Geçen ay The Lancet'te yayınlanan yeni bir çalışma, pandeminin ilk 15 ayında 15 ülkede ruh sağlığını inceledi. Gerçekten de bir ülkenin vatandaşlarının hareketlerini ve davranışlarını kısıtlama konusundaki politikaları ne kadar katıysa, kendilerini o kadar kötü hissettiler. Bunun, bu tür önlemler lehinde veya aleyhinde bir argüman olmadığını unutmayın, burada ilgilendiğim konu bu değil. Göze çarpan nokta, kamu politikası ve sosyal güçlerin pandemi sırasında iyi oluş için önemli olmasıdır. Meslektaşım Kira Newman'ın ifade ettiği gibi, bu yapısal güçlerin etkileri dezavantajlı gruplar için çok daha kötü oldu.
Pek dezavantajlı olmayan ailemin ocak ayındaki Omicron dalgasında ne kadar acı çektiğini yazmıştım ve araştırmalar kesinlikle yalnız olmadığımızı göstermekte. Ohio Eyalet Üniversitesi araştırmacıları tarafından bir yıl önce toplanan verilere göre, ebeveynlerin %66'sı çoktan tükenmiş hissediyordu. Omicron krizi üzerimize çöktüğünde, evde çocukları olan birçok ebeveyn kırılma noktasındaydı. Sosyolog Jessica Calarco'nun çalışmasına göre, annelerin %70'i ve babaların %50'si bu yılın ocak ayının ilk yarısında bunalmış hissettiklerini bildirdi.
Kendimi güçsüz olmakla suçladım, tanıdığım ebeveynlerin çoğu gibi. Yine de Calarco -geriye dönüp baktığımda ben de görebiliyorum- mutsuzluğumuzun daha çok hastaların bakımıyla meşgul olmakla, ölülerin yasını tutmakla, kaotik okul politikaları ve düzensiz kreşlere gidip gelmekle, arkadaşları ve sosyal olayları özlemekle ve acilen ihtiyaç duyulan evde test kiti bulmakla ve diğer pek çok faktörle ilgili olduğunu öne sürüyor. Tüm bu güçler yapısal olarak tanımlanamaz, ancak durumsaldı - yani, evde çocukları olan ebeveynlerin çoğunluğu için koşullar mutluluğu imkansız hale getiriyordu. Her şey daha zordu ve neredeyse hiç yardım sağlanamadı.
Tüm kanıtlara ve deneyimlere rağmen, benim çalıştığım gibi kuruluşlar, sizi bir birey olarak daha mutlu edecek “kolay adımlar” ve “kestirme çözümler” üzerinde durmaya devam ediyor. COVID-19 salgını Amerika Birleşik Devletleri'ni vurduğunda Greater Good olarak biz, ne yapmamız gerektiğini biliyorduk. Hiç vakit kaybetmeden, "Karantinanın Zor Günlerinde İyi Hissetmenin Dört Yolu" ve "Karantina Sırasında Bu Kadar Çaresiz Hissetmeye Nasıl Son Verilir" gibi makalelerle, insanların zor koşullar altında idare edebilmeleri için araştırmaya dayalı ipuçları ve araçlar yayınlamaya başladık.
Bu makaleleri geliştirmekten, düzenlemekten ve yayınlamaktan gurur duyuyorum. Milyonlarca insan bunları okuyor çünkü oldukça karanlık günlerde bu makaleler bize yardımcı oldu, bazıları da bana. Bireylerin kontrollerinin ötesindeki güçler karşısında kendilerini güçlendirmelerine yardımcı olmaya karşı hiç ikna edici bir argüman duymadım. Tüm bu makalelerin yaptığı insanlara tam kapanma sırasında açık havaya çıkmalarını ve bedenlerini hareket ettirmelerini hatırlatmak olduysa, sözlerimiz boşuna değil demektir.
Başından beri, pandemi sırasında zihinsel ve fiziksel sağlığı etkileyen yapısal güçlere dikkat ettik. Aslında Greater Good, sosyal faktörlerin mutluluğu nasıl etkileyebileceğine dair araştırmaları her zaman kapsamlı bir şekilde ele almıştır; ve bir gazeteci olarak onlarca yıldır ırk, cinsiyet ve eşitsizlik hakkında yazmaktayım. Burada yazdıklarımın hiçbiri benim bilmediğim şeyler değil ve muhtemelen sizin için de öyle.
Yapmadığım -yapmadığımız- şey, bu çalışmanın mutluluk hakkında nasıl konuştuğumuzu ve insanların gerçekten nasıl daha mutlu olduklarını etkilemesine izin vermek. Mesele, araştırmaların önerdiği psikolojik dayanıklılığınızı artırabilecek ve ilişkilerinizi iyileştirebilecek adımları atmamanız gerektiği değil. Bunun yerine artık mutluluğumuzu ve yaşam doyumumuzu şekillendirmede sosyal faktörlerin gücünü küçümsememeliyiz.
Örneğin: Greater Good gibi dergileri okumak için, mutluluğun anahtarlarının ormanda yürümek, anlamlı fotoğraflar çekmek, şükretmek ve nezaket göstermek olduğunu düşünürdünüz, şu anda mutluluğu artırma sayfamızda göreceğiniz tek şey bu -ki ben de yazılmasına yardım ettim.
Ancak bu, daha çok ayrıcalıklı ve yapısal olarak yükü olmayanlar için bir mutluluk reçetesi olabilir. Şu anda ırkçılığın, cinsiyetçiliğin, eşitsizliğin ve diğer sosyal faktörlerin iyi oluş üzerindeki gücünü kapsamlı bir şekilde tasdik etmiyoruz. Yakın zamanda mutluluk uygulamaları kitaplığımızın içeriğini genişletmiş olsak da, Greater Good in Action web sitesi, onu kültürel olarak daha duyarlı hale getirmek ve beyaz olmayan ve Batılı olmayan popülasyonlara ilişkin artan sayıda çalışmayı daha kapsayıcı hale getirmek için, hala “iyi oluşunuzu artırmak için basit adımlar”a odaklanıyor, bu da pozitif psikolojiye nüfuz eden bireysel kestirme çözüm önyargısını yansıtıyor.
İnsan mutluluğu araştırmasının bu eleştirilere yanıt olarak geliştiğini belirtmekte fayda var. 2020 tarihli bir makalenin yazarları, “Modern dünyanın karmaşıklığı, entelektüel esneklik ve multidisipliner yaklaşımlar gerektirir”, “Sistemler pozitif psikolojiyi şekillendirdi” diye yazıyor. Araştırmacıların “tarihten ders almak, empatik bir merak duygusuyla birden fazla bakış açısını dinlemek ve olası planlanan ve istenmeyen sonuçları belirlemek dahil olmak üzere daha büyük resmi görmesi” gerekir.
Bana göre bu evrim devam etmeli ve akademik dergilerin ötesine, daha geniş kitlelere hitap eden Greater Good gibi yayınlara geçmeli. Bu dört, altı veya on kolay adımı atarsanız, sanki olmaya karar verebileceğiniz bir şeymiş gibi, "mutlu" sesler çıkarmayı bırakmalıyız. Çünkü hiçbir şeyin kolay olmadığı ve gerçekten sizin suçunuzun olmadığı durumlar vardır. Bireysel kontrolleri dışındaki yapılar ve koşullar tarafından incitilen veya ötekileştirilenlerin seslerini yükseltmek ve sahip oldukları mutluluk için çoğu kişiden daha fazla mücadele etmesi gerekenleri mutluluk hakkında daha kapsayıcı hissettirecek bir konuşma yolu yaratmak için daha fazlasını yapmalıyız. Bireysel gelişim için ipuçlarının ve araçların ötesine, mümkün olduğu kadar çok tekneyi kaldıracak bir sosyal dalga yaratmanın yollarına bakmamız gerekiyor.
Okurlarımızı da aynı şeyi yapmaya davet etmek istiyorum. İyi oluşumuz üzerinde istediğimiz kadar kontrole sahip değiliz ve bireyci kültürlerdeki insanlar için bunu duymak zor olabilir. Bırakın başkalarını, sosyal faktörlerin kendi seçimlerimizi ve imkanlarımızı nasıl şekillendirdiğini her zaman göremiyoruz. Ama en azından deneyebiliriz. Ve mutsuzluk hakkında, sanki cehaletten veya irade eksikliğinden kaynaklanıyormuş gibi konuşmayı kesinlikle bırakabiliriz.
Martin Seligman'ın bir zamanlar savunduğu gibi, yapısal güçlerin iyi oluş üzerindeki etkisini kabul etmek "çaresizliğin reçetesi" olmak zorunda değildir. Bunu okuyan birçok insanın yaşamı boyunca, geniş insan gruplarının daha mutlu hale geldiğini gördük; çünkü hukuk, kültür ve ekonomi, -çoğu zaman toplumsal hareketlerin baskısı sonucunda- mutluluklarını daha olası kılacak şekilde değişti.
Bu bana ilham veriyor ve bunun size de ilham vermesine izin verebilirsiniz. William James'in bir zamanlar önerdiği gibi, yaptığımız şey bir fark yaratıyormuş gibi davranmalıyız - çünkü gerçekten de öyle.
Allison Briscoe-Smith'e, Giacomo Bono'ya, Maryam Abdullah'a, Michelle Nogales'e, Shanna Tiayon'a ve -her zamanki gibi- Kira Newman'a bu makaleye ilişkin önemli geri bildirimleri için teşekkürler.
1- Happier?: The History of a Cultural Movement That Aspired to Transform America
2- Bright-Sided
3- Manufacturing Happy Citizens
4- The Quick Fix: Why Fad Psychology Can’t Cure Our Social Ills
*Roe v. Wade, Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesinin Texas eyaleti mevzuatının yasakladığı kürtaj uygulamasını kaldıran ve böylece tüm ülkede kürtajı yasallaştıran 22 Ocak 1973 tarihli sembolik kararıdır.
Çeviren: Klinik Psikolog Aslıhan Erdal
Kaynak: https://greatergood.berkeley.edu/article/item/how_much_control_do_you_have_over_your_own_happiness
Hayat belirsiz olduğunda, olağan tepkilerimiz ve başa çıkma stratejilerimiz her zaman işe yaramayabilir. Kıvrak zeka pratiği...Devamı
Birkaç ay önce korona olmuştum ve ilk semptomlarım bedenseldi. Fakat zamanla boğaz ağrısı ve öksürüğün azalması ile...Devamı
Tracy Dennis-Tiwary, endişeye doğru yaklaşmanın bize nasıl motivasyon sağlayabileceğini ve kendimiz hakkında bize nasıl fikir verebileceğini açıklıyor.Devamı
Valerie, 25 yaşında üniversite mezunu bir kişi. Merhametli ve verici bir insan. Kendisini mültecilerle yapılan gönüllü yerel çalışmalara adamış birisi...Devamı
Empati, bir başkasının duygularını anlama ve paylaşma kabiliyeti, diğer insanlarla olan bağlantılarımızın temelidir. Araştırmalar, empatinin...Devamı
Araştırmalar; izolasyon, stres ve belirsizliğin unutkanlık ve düzensizliğe neden olabileceğini gösteriyor. İşte bu konuda yapılacaklar...Devamı
Yansıtma, istismarcılar, narsistler veya sınırda kişilik bozukluğuna sahip insanlar ve bağımlılar tarafından sıklıkla kullanılan bir savunma...Devamı
Çocukken yaptığınız boyamaları, çizgilerin içinde kalma çabanızı, sonra yaptığınız bir hata ile çizgileri taşırdığınız ve o anda yaşadığınız...Devamı
Narsistler, gerçek benliklerini büyüklenmeci, "diğerlerinden üstün", bencil ve oldukça kibirli alternatif bir kişilik ile...Devamı
Bilinçli Farkındalığın birçok faydası olduğu düşünülüyor, ancak yanlış uygulandığında yanlış eylemleriniz için kendinizi daha az suçlu hissetmenizi...Devamı
Düşüncelerinizin hatalı olabileceğini kabul etmek daha fazla öğrenmenize ve daha iyi ilişkiler kurmanıza yardımcı olabilir...Devamı
Sosyal İkilem (Social Dilemma 2020) filminden bir sahnede, hayali bir genç, karanlığa gömülmüş bir durumda yatağında oturuyor...Devamı
Eğer ertelemek tembellikle ilgili değilse, neyle ilgilidir? Baharat çekmecenizi alfabetik olarak düzenlemek için önemli bir işi ertelediyseniz...Devamı
Hayat olanca hızıyla akıyor ve zaman zaman yaşadığımız güçlükler bizi sarstığında ancak dengemizi kaybettiğimizi fark eder oluyoruz...Devamı
İfade ettiğiniz üzere zamanımızın çoğunu çalışarak geçiriyoruz. Zamanımızı nasıl kullanacağımız mesai saatlerimiz üzerinden belirleniyor...Devamı
Massachusetts Çocuk Sağlığı Kliniğindeki çocuklar gözlemlendiğinde tutarsız davranışları göze çarpmaktadır. Tanımadıkları halde...Devamı
Alışkanlık haline gelmiş eleştiri her çift için tehdittir. Zaman zaman eşinizi eleştiriyor olabilirsiniz önemli olan bunu...Devamı
Gittikçe daha stresli bir dünyada yaşıyoruz, bu yüzden çocuklarımızda duygusal ve zihinsel dayanıklılığı teşvik etmek hiç bu kadar önemli...Devamı
Hiç kurbanı oynadınız mı? Eğer oynadıysanız, bunu yaparken doldurmak istediğiniz veya ifade etmeye çalıştığınız...Devamı
Otobüste oturduğunuzu, sırada beklediğinizi veya evde koltuğunuzda oturduğunuzu ve birkaç dakika...Devamı
Aynaya baktığınızda kimin yansımasını görüyorsunuz?Devamı
Bazı insanlar içten içe “kimlik hırsızı sendromu” ile mücadele ederken kendilerini zeki, kendinden emin ve...Devamı
Ebeveynlerinize münhasıran ve sahiplenici bir şekilde yakın mısınız? Ebeveynlerinizden biri veya her ikisi sizin aracılığınızla hayallerini...Devamı
Son zamanlarda stresli hissediyorsanız, yalnız değilsiniz- COVID-19 pandemisinden bile önce, 2018'deki Birleşik Krallık anket verileri, insanların yüzde 74'ünün...Devamı
Yeni bir araştırma, gün içerisinde deneyimlenen empatinin kendi huzurumuza ve başkalarına karşı olan nazik davranışlarımıza katkıda...Devamı
Kendinizi dünyadan kopuk hissediyorsanız, depersonalizasyon yaşıyor olabilirsiniz. Emin olun ki, iyileşmenin yolları vardır...Devamı
COVID-19 ile ilgili birçok politika, hükümetler vatandaşlarının iyiliğine yeterince güvenmediği için işe yaramadı...Devamı
İnternet sitesinde, bilette ve tiyatronun dışındaki tabelalarda şu uyarı yer aldı: “Bu, telefonsuz bir etkinliktir.” İnsanlar...Devamı
Samantha matematik ödevini yapmak için masasına oturur fakat daha ilk soruda hazırlıksız yakalanır. Bu tipte bir problemi...Devamı
Pandemiden önce gurur duyulacak bir gece rutinim vardı. Okaliptüs yapraklarıyla sıcak duş ve elektronik aletleri başka...Devamı
İlk bakışta bariz görünmese de öz şefkat ırk ve cinsiyet ayrımcılığı ile diğer baskı biçimlerine son verme arayışında kilit bir rol oynar...Devamı
Farklı dallarda çalışan bilim insanları, bazı toplumları diğerlerinden daha barışçıl yapan unsurları keşfediyor...Devamı
Hayatta kaçınılmaz olarak zorluklara ve streslere maruz kalırız. Yaşadığımız zorluklarla nasıl baş ettiğimiz...Devamı
Sherry Turkle, ilginç yaşam öyküsünün onu nasıl teknolojinin sosyal etkilerini araştırmaya yönlendirdiğini anlatıyor...Devamı
İşte Size Bu Düşüncelerinizi Nasıl Durduracağınıza Dair Bir Yazı...Devamı
İntihar çocuklarda ve gençlerde artıyor. Erken belirtileri tanımak, ihtiyaç duydukları yardımı almaları için önemli...Devamı
İşte insanların aşıya karşı tereddütlerini aşabilmeleri için yardımcı olacak araştırma temelli bazı yönergeler...Devamı
Ruh sağlığının ihmal edilmiş çocuğu olan tatsızlık hissi, motivasyonunuzu ve odağınızı köreltebilir...Devamı
Yeni bir çalışma, kendi sosyal grubumuz dışındaki insanlarla işbirliği içinde olmayı hayal etmenin önyargıları azalttığını öne sürüyor...Devamı
Olağanüstü başarı, hırs ve rekabet; güçlü ve saygın olmaya giden yol gibi görünebilir. Ayrıca sizi öfkeli, derinden mutsuz ve...Devamı
Gençler pandemi sırasında çok şeyle mücadele ediyor. İşte gençlerin bugünlerde bizden görmeye ihtiyaç duydukları şeyler...Devamı
Psikiyatrik dil kullanımındaki artış sıradan bir üzüntüyü bile tıbbi bir boyuta taşırken ciddi rahatsızlıkların...Devamı
Lise sınıf arkadaşlarımdan birinin, banyo aynasının önünde kendine tekrar tekrar “aptal” deyişini duyduğum zamanı...Devamı
Ebedi mutluluk bir şeyleri tamamlama isteğimizi tamamen zayıflatır. Bu sebeple mükemmel memnuniyet...Devamı
"Eskiden insan biliyordu (ya da belki seziyordu) ki, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi..."Devamı
Birleşik Krallık'taki Kent Üniversitesi'nde yazar, koç ve kültür tarihi profesörüdür. Aynı zamanda araştırma topluluğu...Devamı
Geçtiğimiz yıl içerisinde COVID-19 virüsüne yakalandıktan bir süre sonra psikolojik yardım arayan kişilerin öykülerine bakıldığında...Devamı
Verici bir yapıya sahip olan insanların hâl üzere kalırken, aynı anda zamanlarını ve enerjilerini nasıl koruyacakları bu yazıda.Devamı
Bunu nasıl fark edebilir ve neler yapabilirsiniz?Devamı
Bu, onun ilk kar kayağı (snowboard) atlaması ya da yaptığı en kötü atlayış değildi. Havalı bir dönüş ya da bir çalım denememişti. Ancak...Devamı
Olumsuzluk düşünceler nedir ve zihnimizi daha olumlu düşünmek için nasıl değiştirebilirsiniz? Olumsuz düşünceler bizi üzgün, şüpheci ve ...Devamı
Ruh sağlığı uzmanlarının ruminasyonu azaltmak için sundukları öneriler...Devamı
2010'da bir yaz günü Cambridge'deki Christ’s College'da yaptığım bir konuşmadan sonra, Daniel Berg adında İsveçli bir yüksek lisans öğrencisi...Devamı
Covid-19 hayatlarımıza davetsiz bir misafir gibi girdiğinden bu yana, aşina olduğumuz yaşam pratiklerimiz ve dünyayı algılama biçimimiz...Devamı
COVID-19 salgınının insan hayatı üzerindeki korkunç sonuçlarından sonra belki de en güçlü etkilediği alanlardan biri özgürlüğümüz oldu. Dünyanın her yerinde...Devamı
Mutluluk: amaç belirlemek ile anlık hazzın muhteşem dengesi...Devamı
Pandemi sürecinin akıl sağlığı alanında bir krizi tetiklemesi bekleniyor, ama belki de bu süreç hayata yeni bir şekilde...Devamı
İnsanlar “hikâye-anlatan” yaratıklardır: dünyamızı inşa etmek için hikâyeler üretiriz...Devamı
Öz farkındalık, herkesin doğru egzersizler ve alışkanlıklar ile geliştirmeyi öğrenebileceği bir beceridir. Hayatınızın veya kişiliğinizin anlayamadığınız...Devamı
Psikolojik dayanıklılık, stresli durumlara uyum sağlayabilme ve değişen koşullara psikolojik olarak ayak uydurabilme kapasitesi olarak tanımlanabilir...Devamı
İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonraki aylarda, Albert Einstein Amerikalıları üçüncü bir dünya savaşını hayal etmeye teşvik etmek için bir röportaj verdi...Devamı
Yakınların kaybı her insanda farklı, ancak derin bir psikolojik sürecin başlangıcına işaret eder. Kırık bir kalpten ölecek gibi olma hissini hayatımızda en az birkaç kere duyarız, ancak araştırmalar...Devamı
Araştırmalara göre, günlük sosyal etkileşimler iyilik halimiz için önemli...Devamı
Verimliliğe adeta tapıyoruz. Daha fazla almak için daha az kullanın. Aynı gün teslimat. Aynı anda birkaç işi birlikte yapmak; bir yandan e-posta gönderirken, bir yandan da mesaj...Devamı
Kovid-19 bize daha az iş odaklı bir toplum olma konusunda anlık bir bakış imkânı sundu. Fakat eski normale dönmeyi reddetmek için kararlılığa ihtiyacımız olacak...Devamı
Farklılıklar arasında köprü kuranlardan biri misin?Devamı
Okul yöneticileri – bölüm başkanları, müdürler – büyük bir zorlukla karşı karşıyalar: Covid19 döneminin ortasında okul topluluklarını birleştirmek ve yeniden canlandırmak...Devamı
Yeni araştırmalar; çocukların minimum risk altında olduğunu ancak eğitimlerinin büyük ölçüde zarar gördüğünü gösteriyor.Devamı
Pandemi sürecinde neler yaşadığımızı unutmayalım. Etrafımızdaki pek çok kişi karantina süreci bittikten sonra nasıl bir hayatın bizi beklediği konusunda merak duymaya başladı...Devamı
Sokağa çıkamazken kendinizi bunalmış hissediyorsunuz ve birdenbire elektronik öğrenme ve çalışma süreçlerine ayak uydurmak zorunda mı kaldınız? ...Devamı
Sosyal medya platformlarının, bağımlılığa benzer zararlı sonuçlar doğuran, kompülsif kullanımları bir tıbbi hastalık...Devamı