Adına 'gitar' denilen o kutsal mekanizmanın 'efendi'lerinden biri, en sevdiği işi yaparken kurşunların hedefi oluyorsa, bu gezegenin insani vasıflara yenik düştüğü anlardan biri Rock 'n' Roll dünyasının dönmemesini sağlıyor, Heavy Metal çarklarının işlemesine engel oluyor demektir.Huzur içinde yatmayacak o!!! Dünyadayken derdi huzurlu bir zaman geçirmek de değildi zaten... O artık Presley'in, Hendrix'in, Lennon'ın, Van Halen'in, Rhoads'un, Ramone'un, Scott'ın, Bonham'ın, Burton'ın, Cobain'in,
Adına 'gitar' denilen o kutsal mekanizmanın 'efendi'lerinden biri, en sevdiği işi yaparken kurşunların hedefi oluyorsa, bu gezegenin insani vasıflara yenik düştüğü anlardan biri Rock 'n' Roll dünyasının dönmemesini sağlıyor, Heavy Metal çarklarının işlemesine engel oluyor demektir.Huzur içinde yatmayacak o!!! Dünyadayken derdi huzurlu bir zaman geçirmek de değildi zaten... O artık Presley'in, Hendrix'in, Lennon'ın, Van Halen'in, Rhoads'un, Ramone'un, Scott'ın, Bonham'ın, Burton'ın, Cobain'in, Balloff'un ve Schuldiner'ın olduğu yerde deli-doluluğun sınırlarını ölçmeye devam edecek! Bu diyarda elinden hiç düşürmediği Jack Daniel's şişesi mi, yoksa 'axe' gitarı mı eşlik edecek ona oralarda bilmiyoruz. Tek bildiğimiz bu dünyada yarattığı müzikle hep var olacağı, unutulmayacağı ve hep özleneceği !!!
Dimebag hiç şüphesiz ki Heavy Metal'in bu dünyaya sunduğu en 'kaçık' canlılardan biriydi. Fiziksel anlamda var olduğu zaman zarfınca, her anını onun kadar eğlence ve keyif adına dolu geçirme derdinde olan bir gitarist daha gelmedi bu gezegene, gelmeyecektir de.
O artık o diyarın gitar kahramanı, delisi, kaçkını, ayyaşı, serserisi, uçuğu ve metal tanrılarından biri..!
Darrell, henüz 13 yaşında bir Kiss albümüyle bulaşmıştı Rock'n' Roll'a. Erkek kardeşi Vince'le birlikte Dallas, Texas'ın en sıkı Kiss hayranları oldukları dönemler ise 16 yaşlarına denk geliyor. O sıralarda elinden düşürmediği gitarıyla, şehrin züppe çocuklarıyla gitar çalma konusunda dalga bile geçmeye başlamış olan bu yetenekli çocuk, sürekli kazanmasından dolayı gitar yarışmalarına da artık alınmıyordu. Bir yıl boyunca katıldığı neredeyse 20'ye yakın ufak tefek yarışmanın hemen hepsinde birinci olmuş ve artık kendisine göre sıra; Vince'in bagetleri eline almasına gelmişti. Babaları Jerry Darrell'ın sahip olduğu kayıt stüdyosunda dönemin önemli Country ve Blues sanatçılarıyla büyüyen bu ikili, içlerindeki müzik aşkını da o stüdyo evde alevlendirmişlerdir.
Başta Kiss olmak üzere Deep Purple, Aerosmith ve Motorhead gibi 'kıç tekmeleyici'lerden öğrendikleri şeylerle müzik hayatlarına 1980'de başlayan Darrell-Vince ikilisi yanlarına Rex Brown (Bass) ve Terrence Lee'yi de (Vokal) katarak, 3 yıl sonra çıkardıkları 'Metal Magic' adlı albümle Heavy Metal tarihinde ilerleyen yıllarda çığır açacak olan bir ismi de dünya müzik tarihine sunmuşlardır : Pantera !...
'KÖTÜ ÇOCUKLAR SİYAH GİYER'
Uzun kabarık saçlı, dar pantolonlu, uzun çizmeli, gömlekli (yakalardan üç düğme açık ) kolye-bandana gibi aksesuarlı ve Glam Rock'ın büyüsü etkisindeki elemanlarıyla 5 yıl içinde üç albüm yapan Pantera, 87 yılında Terrence'in ayrılıp bir başka fırlama Philip'in vokale geçmesiyle kelimenin tam anlamıyla bir kimlik değişimi sürecine girmiştir. 80'li yıllarda bu kadronun son albümü 'Power Metal'in ardından ise önümüzdeki on yıla damgasını vuracak bir Heavy Metal devi için evrimin son aşamaları tamamlanmıştır.
1990'da piyasaya çıkan ve barındırdığı baş yapıt niteliğinde birbirinden 'sarsıcı', birbirinden 'gaz' thrash bombalarıyla özellikle Amerikan Heavy Metal camiası başta olmak üzere dünyanın birçok yerindeki metal piyasalarının tüm dikkatlerini üzerine çeken efsanevi 'Cowboys From Hell' albümüyle; Pantera müzikal yaşamında adeta yeniden doğuyor ve sesini çok daha güçlü çıkarmaya başlıyordu.
Mucizevi thrash albümleri arasındaki o asi yerini günümüzde hâla koruyan 'Cowboys From Hell' kelimenin tam anlamıyla grubun 'mottosu' olmuştur. Bu albümle birlikte tüm grup elemanları isimlerinden imajlarına kadar birçok değişikliğe de gitmiştir. Bel üstü strech kotlar ve bağrı açık gömlekler gitmiş, yerine asi ve çılgın t-shirtler, uzun ve bol şortlar gelmiştir. Kollara birer adet 'CFH' dövmesi yaptırılmış, saçlar bellere kadar indirilmiştir. Bandanalar gitmiş yerine beyzbol şapkaları gelmiştir. İnce burunlu, uzun deri çizmelerin yerini, yırtık pırtık Converse'ler almıştır. Gözlerde ve suratlardaki o nahif gülümsemeler ise yerini asi ve kızgın bakışlara, alaycı ifadelere bırakmıştır. Vince 'Vinnie' olmuş, Philip 'Phil' olmuş, Darrell ise ceplerinden pek eksik etmediği bir maddeyi kendine lakap seçmiştir.
'CFH' grup üzerindeki bu tür görsel değişimlerin yanı sıra müzikal anlamda inanılmaz bir sertleşmeyi de gözler ve kulaklar önüne sermiştir. Albüm özellikle iki ismin harikalar yarattığı bir başyapıt niteliğindedir Heavy Metal aleminde. Birincisi ; o 'yırtık' gırtlağıyla, yerli yersiz kesik, ipince çığlıklarıyla ve daha sonra isminin yanında söylenecek olan 'hayvani' sesiyle Phil, diğeri ise dinleyenlerin ağzını açık bırakacak sertlikte ve tempodaki keskin jilet misali riffleriyle, usta işi soloların hızlandırılmış ve uçuklaştırılmış çeşitleriyle Dimebag Darrell'dır.
İlk albümün ardından bir anda Texas'ın Heavy Metal'deki gururu oluveren bu çılgın kovboylar, iki yıl sonra kaydettikleri 'Vulgar Display Of Power' ile artık Amerika'nın dışında da '' 90'ların metal kahramanları '' olarak lanse edilmeye başlamıştır. Artık grup gittiği her yerde kolay kolay unutulmayacak şovlara imza atmaya, artan popülarite ile birlikte kapalı gişe konserlerde izleyenlere büyülü, vahşi, şiddetli ve ateşli Heavy Metal çılgınlıkları sunmaktadırlar. İşte tüm bu şovların, o uzun ve yorucu turnelerin, akşamdan kalmaların, eğlence, kahkaha, alkol, muzurluk ve 'duman' sınırlarını zorlayan, dur durak bilmeyen partilerin en önemli elebaşı ise hep Dimebag olmuştur. Grubun en kaçık eğlence kaynağı, sahnedeki gücü, o vahşi sesin yaratıcısı ve müzikal kaptanı...
Alıntıdır
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)