Güneş fırtınalarından bahsettiğimizde, bazılarının aklına gelebilecek bir tarih vardır. 28 Ağustos 1859'da kaydedilen en büyük güneş fırtınası. 1 ve 2 Eylül arasındaki yoğunluğun zirvesinde, Avrupa ve Kuzey Amerika'da telgraf sistemlerinin çökmesine neden oldu. Bu olay, İngiliz astronom Richard Carrington tarafından Carrington olayının adıyla vaftiz edildi. Büyüklük o kadar güçlüydü ki Roma ve Madrid gibi şehirlerdeki kuzey ışıklarını takdir edebildiler orta enlem ve Havana veya Hawai Adaları gibi düşük enlem.
Güneş fırtınası Ayrıca telgraf kablolarının son kurulumlarında kısa devrelere ve yangınlara neden oldu.. 150 yıldan biraz daha uzun bir süre önce fenomenin neden olduğu sorunların miktarından bahsetmişken, mevcut bir teknolojik seviye olmadığında, telekomünikasyonla bu kadar yakından bağlantılı bir toplumda sonuçların çok daha ciddi olacağını tahmin etmek kolaydır. Tüm ağ altyapısına şu anki bağımlılığımız daha yüksek.
Güneş fırtınaları nedir?
Kabaca konuşma, Güneş'in gezegenimize doğru yaydığı işaret fişeklerine güneş fırtınası denir.. Makalede karşılaştırdığımız 1859 örneğinde, gezegenimizin önünde Güneş'te önceki bazı noktalar belirdi. Bize nişan almak ve vermekle ilgili değil, Bize ulaştığında kapladığı büyüklük 50 milyon km'yi kapsayabilir. Güneş ile Dünya arasındaki mesafenin yaklaşık üçte biri.
Maddenin koronal fırlatılması olan işaret fişeklerinin gezegenimize ulaşması 40 ila 60 saat sürdü. Büyük çoğunluk, ortak ve zararsız bir şekilde meydana geldikleri doğrudur ve bize ünlü kuzey ışıkları gibi gösteriler bırakmaktadır. Çok nadiren daha güçlüdürler ve EMP (elektromanyetik darbe) olarak bilinirler. Modern yapılarımızın çoğuna zarar verebilirler. Telefon, radyo, ağlar, internet vb.
Küresel bir felakete neden olur
1859'da meydana gelen gibi bir olayın büyüklüğü, uydulara, elektrik şebekelerine ve sistemlerine ve hatta elektrik üreten tesislere verilen hasar. O zamanlar yaşananlardan uzak olsa da, önemli büyüklükteki başka fırtınaları da gözlemleyebiliriz. Bu daha "küçüklerin" neden olduğu zararları, bunların yansıdığını görebiliriz. ANIK E1 ve E2 gibi uydular. Her iki telekomünikasyon da 1994'te hasar gördü. Başka bir örnek 1997'de Telstar 401'de. Her iki durum da güneş panellerinizdeki kozmik ışınlarla aşınmış.
Uydular artık "uzay havası" koşulları göz önünde bulundurularak tasarlanıyor ve kabukları daha güçlü olmasına rağmen, elektrik sistemleri hala zayıf. Bu tür başarısızlıkların sonuçları 1994 yılında da görülebilir. Her iki telekomünikasyon uydusu sinyallerde sayısız soruna neden oldu. Etkileyen Kanada'daki iletişim ağları, televizyon, gazete ve radyo kanalları.
1989 yılında1859'dakinden daha az şiddetli bir fırtına, Kanada'daki Quebec hidroelektrik santralinin 9 saatten fazla çalışmamasına neden oldu. Hasar ve gelir kaybı yüz milyonlarca dolar olarak tahmin ediliyordu.
Nasıl olurdu?
Yapacağı ana şeylerden biri şudur: güç dağıtım bobinlerini eriteceklerdi. Bu, en başından, onarılıncaya kadar büyük ve kapsamlı elektrik kesintilerine neden olur. Su dağıtım sistemlerielektronik olarak kontrol edilenler de etkilenecektir.
İnternet, GPS sinyalleri, telefon, etkilenme ve iflas etme olasılıkları yüksektir. Hava trafiği aksamalı. Hane halkı ağlara bağlanmadan bırakılır ve bu da yanlış bilgilere yol açar. Etkilenen uyduların ve yapıların büyüklüğüne ve sayısına bağlı olarak hasar birkaç günden haftalara veya aylara kadar sürebilir. Bazıları sonuçların yıllarca sürebileceğini tahmin ediyor. Ancak yavaş yavaş tüm ağ yeniden kurulacaktı.
Asıl soru, bu fenomene bir medeniyet olarak nasıl tepki vereceğimizdir. İçin tüm dijital yapımızı kaybetmekne kadar çözüm arayacağımız konusunda da bizi çok çaresiz bırakır. Yani büyük bir güneş fırtınası diyebiliriz bizi felçli bırakırdı başlangıçta. Zamanla işler yavaş yavaş normale döner.
Ülkeler arasında hareket varABD başkanı olduğu zamanki ünlü Obama projesi gibi. Teşvik edildi bu tür fenomenler için harekete geçin. Bunun olabileceğine inandığı için değil, öyle olsaydı ülkesinin kaosa sürüklendiğini görmeyecekti.