Fotoğrafçı Mark Nixon, sevilmekten canları çıkmış oyuncak ayıları, tavşanları falan fotoğraflamış, bir kitap haline getirmiş. Kitabın sayfalarını şurdan karıştırmak mümkün; herkesin adı, yaşı, kısaca hayat hikayesi mevcut. Çok hoşuma gitti.
Oyuncak ayıları çok severim; hayatımın en önemli iki ayısından daha önce bahsetmiştim, anne yapımı olan burda, uzaklardan gelen ise burda. Bu ayı dünyasına en son eklenen iki üye de aşağıda.
Küçük olanı son İngiltere seferimde bir kilise kermesinden aldım, cebinde ingiliz anahtarı var. Bir tezgah dolusu ayı vardı, satan kadın hepsinin akraba olduğunu ve ayrı ayrı hayat hikayeleri olduğunu izah etti. Ben "aaa yaaa? evet. ne güzel." falan derken kardeşim bir anda toz oldu ortalıktan, hiç gelemez böyle yarı deli insanlarla sohbet etmeye. Ben bu tamirci ayıyı almaya karar verdim, yanında 3 sayfalık özgeçmişini takdim etti kadın. Anasından babasından, eniştesinden falan ayırıp getirdim anlayacağınız. Özgeçmişini de kaybetmişim, bulamıyorum; asimile etmiş oldum çocuğu böylece, bundan sonra sana sütlü çay yok, soslu-soğanlı dürüm var.
Büyük ayıyı da İkea'da indirim köşesinde bir kenara fırlatılmış görünce dayanamayıp aldım, çok yumuşak. Kıçında şöyle bir etiket var, baktıkça gülüyorum.
"İndirim Nedeni: Seri Sonu"ymuş, türünün son ayısı. Akşam oldu o arada, ayıları yerlerine kaldırayım da gidip çorba yapayım.