Ulusal seçim komisyonu Pazartesi günü yaptığı açıklamada, Kübalıların eşcinsel çiftlerin evlenip çocuk evlat edinmelerine izin verecek kapsamlı bir referandumu ezici bir çoğunlukla onayladıklarını ve bir zamanlar eşcinsel erkekleri çalışma kamplarına gönderen bir ülkede LGBTQ haklarının savunucuları için büyük bir zafer olduğunu söyledi.
Seçmenlerin yaklaşık yüzde 67’si, yaklaşık 4 milyon kişi lehte oy kullandı, binaen Küba hükümetine. Yaklaşık yüzde 33 veya 2 milyon kişi bu tedbire karşı çıktı.
1959 devriminden bu yana ülkeyi yöneten ilk Castro üyesi olmayan Başkan Miguel Díaz-Canel, 100 sayfalık referandumun geçişini kutladı. Beyan “aşk artık kanundur.”
Yasayı geçirmenin, “iç planları bu yasayı yıllarca bekleyen çeşitli nesil Kübalılara borç ödemenin” bir yolu olduğunu söyledi.
“Bugünden itibaren daha iyi bir ulus olacağız” diye ekledi.
Kadınlar, çocuklar ve yaşlılar için korumaları da genişleten 100 sayfalık referandum, Roma Katolik Kilisesi’nin muhalefetiyle karşı karşıya kaldı.
Tedbir kolayca kabul edilse de, Küba’da genellikle yüzde 90’ı aşan hükümet destekli tekliflere özgü toplam desteği alamadı.
DePaul Üniversitesi’nde hukuk profesörü ve ABD’nin Küba ile ilişkileri konusunda uzman olan Alberto R. Coll, bu muhalefetin köklerinin Küba’da büyüyen bir evanjelik hareketin yanı sıra yerleşik bir maçoluk geleneğinden kaynaklandığını söyledi.
Ancak Profesör Coll, tedbirin büyük ölçüde birçok sakinin “bunların yasanın katı bir şekilde düzenlememesi gereken konular olduğuna” ve zamanının geçmiş olduğuna dair inancı nedeniyle geçtiğini söyledi.
Kanun aynı zamanda taşıyıcı gebeliklere de izin veriyor, cinsiyet şiddetine karşı önlemler içeriyor ve çiftleri ev işlerinin yükünü eşit olarak paylaşmaya teşvik ediyor.
Diğer Latin Amerika ülkeleri de son yıllarda eşcinsel haklarını ele almak için benzer adımlar attı. 2020’de Kosta Rika eşcinsel evliliği yasallaştırdı ve 2019’da Ekvador Anayasa Mahkemesi eşcinsel çiftlerin evlenebileceğine karar verdi.
Bay Díaz-Canel ve hükümeti, referandumun geçişini açıkça desteklemişti. Ancak bazı eleştirmenler, desteğinin adada artan siyasi ve ekonomik hoşnutsuzluğun ardından liberal bir yüz göstermesinin bir yolu olduğunu söylediler.
Yetkililer, 1990’lardan bu yana ülkeyi vuran en kötü mali krizle ve siyasi ve sosyal değişim talepleriyle uğraşıyorlar. Geçen yıl, bu faktörler adanın on yıllardır en büyük gösterilerini tetikledi.
Profesör Coll, “Bu onun için ‘Bak, bilirsin, o kadar baskıcı değiliz’ demesinin bir yoluydu” dedi.
Ancak yasayı oylamaya koymak bile – ülkede nadir görülen bir adım – bazı LGBTQ hakları savunucularını üzdü.
İnsan Hakları İzleme Örgütü araştırmacıları Juan Pappier ve Cristian González Cabrera bir mektup yazdılar. kolon Küba hükümetinin “gey ve lezbiyen çiftlerin ayrımcılığa uğramama hakkı da dahil olmak üzere bireysel hakları popülerlik oylamasına dahil etme siyasi yarışmasına” girmesinin yanlış olduğunu söyledi.
Yetkililer, “yetkililerin, eşitlik ve ayrımcılık yapmama savunucuları ile muhalifleri arasında siyasi bir futbola temel hakları tabi tuttuğunu” eklediler.
Yine de yasa, ülkeye hakim olan eski tutumlardan keskin bir ayrılıktı. Küba hükümeti bir zamanlar eşcinselliği tehlikeli bir sapma olarak görmüştü. 1960’larda, Fidel Castro’nun devrimci hükümeti, eşcinsel erkekleri bir tür cezalandırma ve uymaya zorlama olan çalışma kamplarına göndererek adada bir homofobi dalgasının yayılmasına yardımcı oldu.
Yeğeni Mariela Castro, Ulusal Seks Eğitimi Merkezi’nin direktörü olarak Küba’da LGBTQ haklarına yönelik suçlamalara liderlik ediyor. Yasanın çıkmasından gurur duyduğunu söyledi.
“Şimdi,” dedi, “özgürlük adasında aşk yasadır.”
Kaynak : https://www.nytimes.com/2022/09/26/world/americas/cuba-same-sex-marriage-adoption.html