Bölüm 1691 - Tehlikedeki Kar Şarkısı Diyarı
İlkel Kaynak Arkı'nın iç tarafı.
Qianye Ying'er, kıyaslanamayacak kadar yoğun, kaynak ışığıyla kaplanmıştı. Onun kaynak enerjisinin aurası son derece saf ve temizdi ama aynı zamanda çevresinde olağanüstü şiddetli bir girdap oluşturuyordu. Beş kilometre etrafındaki alanı kaplayan bir enerji girdabı vardı.
Yun Che, Qianye Ying'er'in aurasındaki değişiklikleri hissetti. İkinci Dizginlenemeyen Dünya Hapı'nın neredeyse yarısını rafine etmişti. İlk hapı rafine etmek için tam yarım yıl harcadığı son seferden, oldukça daha hızlı gidiyordu.
Ancak bu hız Yun Che'nin önceden tahmin ettiği bir şeydi.
Yarım ay içinde, Qianye Ying’er, ikinci Dizginlenemeyen Dünya Hapı'nı başarıyla rafine edecekti. Bu olduğunda, şüphesiz onun en büyük gücü olacaktı. Yama Atalarını ve Yama iblislerini saysa bile.
Qianye Ying'er'i rahatsız etmedi. Bunun yerine Yun Che, onu İlkel Kaynak Arkı'nın başka bir tarafına götürürken He Ling'in elini tuttu.
İlkel Kaynak Arkı içindeki ortam seyrek ve çoraktı. Bitki ve çiçekleri görmek çok nadirdi ve ara sıra ortaya çıkan kaynak canavarları her zaman düşük dereceli bir canavar olurdu.
İlkel Kaynak Arkı'nın enerji tüketimini azaltmak için Yun Che hiçbir zaman daha verimli bir ortam yaratmaya çalışmamıştı. Bunun yerine, onu çökmeyeceği bir durumda sürdürüyordu. Doğal olarak enerjinin geri kalanını, kötü bir durumda yakalanmaları ihtimaline karşı boyutsal sıçramalar için saklıyordu.
"He Ling," Yun Che dümdüz karşıya bakarken nazikçe dedi, "Çok korkutucu hale geldiğimi düşünüyor olmalısın."
“...” Ling'in dudakları hafifçe aralandı ama kendi düşüncelerine daldı, bu yüzden cevap vermedi.
"Her hayata saygı duyardım. Yaşayan her insanın kaderine değer verirdim. Ama şimdi, onları sadece iki şeyden birisi olarak görüyorum. Ya yararlı araçlardır ya da işe yaramaz çöplerdir."
"Geçmişte nefret ettiğim düşmanlarla karşı karşıya geldiğimde bile, onları asla acımasız bir şekilde öldürmedim veya onlara ölümüne işkence etmedim. Düşmanlarımla savaşırken insanlığımı kaybetmeme de izin vermedim. Ama bugün, Üç Yama Atalarına gözümü bile kırpmadan en acımasız yollarla işkence edebilirim. Tek bir rahatsızlığım bile olmayan üç kişiye. Onlara, peş peşe altı gün boyunca ölmelerini istetecek şekilde işkence ettim ama kalbimde tek bir isteksizlik izi bile yoktu."
"Bir zamanlar Tanrı Alemi'ni ve evreni kurtarmayı yerine getirmem gereken bir görev olarak görmüştüm. Ve bunun evimin ihtişamı olacağını, bizi sonsuza dek koruyacak bir şey olacağını ummuştum. Ama şimdi, Tanrı Alemi'nin acı ve umutsuzluk içinde feryat ettiğini görmeye can atıyorum."
"Yine de, dönüştüğüm şeyden en ufak şekilde korktuğumu bile hissetmiyorum, belki de en korkutucu şey budur." Yun Che yavaşça gözlerini kapattı.
Yeteneği tuhaftı ve şimdiki çağın tüm sınırlarını aşmak zorunda olan ölçülemez bir geleceği vardı. Yine de önemli bir bileşeni eksikti. Şiddetle ihtiyaç duyduğu bir şeyden yoksundu, yeteneğini sürdürme hırsı… Shen Xi aynı şeyi ona yıllar önce söylemişti, aynı zamanda Xia Qingyue de. Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru bile bunları söylemişti ona.
Ona ne anlatmaya çalıştıklarını anlamıştı ancak bir kişinin arzuları ve istekleri o kadar kolay değişmezdi.
Öte yandan, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru, Cennet Cezalandıran İblis İmparatoru ayrıldıktan sonra sözünden geri dönmeseydi ve üç ilahi bölge ona korkudan karşı gelmemiş olsaydı, o zaman katılan herkes için olaylar “sonsuza dek mutlu” olurdu. Yun Che, Jasmine ile Mavi Kutup Yıldızı'na dönmüş olacaktı ve Tanrı Alemi'ne dönse bile, sadece Kar Şarkısı Diyarı'nı veya Shen Xi'yi ziyaret edecekti.
Yun Che gerçekten bu çağın sınırlarını ve Şeytani Bebek'i aşmış olsa bile, Tanrı Alemi'ndeki tüm güç merkezlerinin endişeleri asla gerçekleşmezdi... Çünkü Yun Che'nin gerçek doğası, en büyük dileği, arzusu buydu ve asla değişmezdi.
Ancak, Şeytani Bebek ve Yun Che’nin gelecekteki büyümesine yönelik korkuları, onların "görevini" henüz yerine getirmiş olan mesihe acımasız dişlerini göstermelerine neden olmuştu...
Yun Che güç peşinde koşmaya zorlandığında, onun böylesine korkunç bir canavar olacağını asla hayal etmemişlerdi.
"Usta," He Ling ona bakarken dedi. Yeşil göz bebekleri titriyordu, yumuşak sesi rüzgar kadar hafif ve havadardı. "Bu sizin hatanız değil. Hiçbiri değil. Gelecekte üç ilahi bölgeyi yok edecek olsanız bile, onlara daha önce gösterdiğiniz merhameti geri ödüyorsunuz."
Belki de hiç kimse bu sözlerin orman ruhunun ağzından çıkacağına inanmazdı.
Yun Che ona bakmak için kafasını çevirdi. He Ling'in güzel yüzüne bakarken gülümsedi. Ona fısıldadığında ifadesi hafifçe sersemlemişti, "Aslında benim için endişelenmene gerek yok. Çünkü sen, Hong’er ve You'er hala benim dünyamda var olduğunuz için, insanlığımın son kalıntılarını asla terk etmeyeceğim."
“...” Sözleri, kalbini telaş içinde bıraktı. O güzel zümrüt gözlerin üzerine ruhani bir sis çökerken He Ling'in dudakları hafifçe aralandı.
He Ling, son birkaç yılda Yun Che'de meydana gelen değişikliklere tanıklık etmişti. Akım, korkunç derecede karanlık ve baskıcı bir gücü sızdırmıştı. Yan Tianxiao gibi insanların bile onun etrafında çok dikkatli yürüyeceği noktaya kadar.
Ancak Hong’er, You’er ya da onunla konuşurken, hala onun hatırladığı kadar nazikti... Belki de içinde kalan tek nezaket ve sıcaklık parçası buydu.
Yun Che'nin ona sunduğu gözler ve gülümseme hiç karanlık ya da kasvetli değildi. Aslında, en ufak soğukluk bile içermiyorlardı. "Çift yetişim yapalım. Saf orman ruhu auran, Hiçlik Yasası'nı anlamama kesinlikle yardımcı olacaktır. Aynı zamanda ruhsal gücünün büyümesine de yardımcı olacaktır. Aslında, Gökyüzü Zehirli Sedefi'nin zehir gücünü daha hızlı geri kazanmasına yardımcı olabilir. "
“...” He Ling o bakışları karşılamaya cesaret edemedi, telaşla aşağı baktı.
"İntikam sürecimizi hızlandıracak. Ancak benim için asla bir araç olmayacaksın, her zaman hayatımın bir parçası olacaksın. Bu, hayatlarımız birbirine bağlandığı anda kuruldu ve ölene kadar asla değişmeyecek. "
Nazik dalgalanmalar durmadan kalbine yayıldı ve tüm endişelerini, korkularını ve kaygılarını sessizce uzaklaştırdı. Narin başını kaldırdı ve Yun Che’nin gözlerinin içine baktı, sanki evrendeki tüm yıldızlar içlerinde toplanmış gibi güzel gözleri parlıyordu.
Yun Che'nin ona bu tür sözler söylemesinden gerçekten hoşlanmıştı. Kelimelerle... Tarif edilemeyecek bir zevkti.
Yun Che aniden bir kolunu uzattı, kutsal beyaz ışık parmaklarından parlarken viridian renkli ışıkla karışıyor gibiydi. Bundan sonra, ışık hızla yayılmaya, çevredeki alanı doldurmaya başladı ve havada yoğun bir yaşam aurasının baskı yapmasına neden oldu.
He Lin'in kendisine verdiği Kraliyet Orman Ruhu Küresi, Mavi Kutup Yıldızı'nda Yaşam'ın İlahi Mucizesi'ni tetiklediğinde ortadan kaybolmuştu ama yine de içindeki tüm hatıraları ve orman ruhu enerjisinin bir kısmını muhafaza etmişti.
Yeşil yapraklar ağaçların üzerinde çiçek açıp gölgeyi kaplarken bölgedeki tüm bitki örtüsü bir anda sallanmaya başladı. Çiçekler tamamen açmıştı ve sanki tamamen farklı bir dünyaya, geçici bir fanteziye, bir göz açıp kapayıncaya kadar taşınmış gibilerdi.
He Ling'in görüşü bulanıklaştı.
Kuzey İlahi Bölgesi ve Tanrı Alemi'nin Mutlak Başlangıcı'nda geçirdiği yıllar boyunca dünyasını renklendiren tek şey gri kül, kasvetli karanlık ve taze kandı...
Bu yüzden önündeki dünya uzak bir rüya gibi görünmüştü.
''Ah...''
Kızgın bir şekilde çığlık attı ama ince ve narin beli çoktan kucaklanmıştı. Ondan sonra, onu açan çiçeklerle dolu bir tarlada yavaşça aşağı itmeden önce Yun Che'nin koluna ağır bir şekilde düştü.
“...” Kalbi çılgınca göğsünde sıçradı ve bakışları şaşkına dönmüş, gözlerini kaçırmıştı. Hala telaş içinde kıvranırken kollarını nereye koyacağını bile bilmiyordu. Farkında olmadan şahit olduğu sesler ve imgeler şimdi istemeden zihnine girerek vücudunun topallamasına ve nefes alışsının sertleşmesine neden oldu.
"Çift... Yetişime... Başlayacak mıyız?" Soğukkanlılığını korumak için elinden geleni yaptı ama nefesi gittikçe sertleşiyor ve tüm vücudu parlak bir pembeye dönüyordu.
Qianye Ying'er; Küçük Şeytan İmparatoriçesi, Feng Xue'er, Chu Yuechan, Cang Yue, Su Ling'er, Feng Hanyue ve Hanxue ikizleri… Bu görüntüler aklını doldurdu ve ne kadar uğraşırsa uğraşsın onları bastıramadı.
Yun Che çok uzun süredir yaşamamasına rağmen, şimdiden her türden kadını tatmıştı. Ancak, altında yatan orman ruhu kız o kadar güzeldi ki kalbinin çarpmasına neden oluyordu. Ona bir tanrı tarafından bahşedilmiş gibi görünen, ruhani olarak güzel bir yüzü vardı. Dahası, güzelliği Yun Che'nin birlikte olduğu tüm diğer kadınlardan farklıydı. Kibar ve kırılgan bir şekilde güzeldi, tıpkı ilkbaharın ilk çiçek açması gibi, kozasından yeni çıkan bir kelebeğin yeni oluşan kanatları gibi.
”Hayır," dedi Yun Che başını hafifçe sallayarak. Fark etmemişti, ama sesini ve hareketlerini önceden olduğundan daha nazikleştirmişti. "İlk olarak, He Ling'imi küçük Ling'er'ime dönüştüreceğim, bana ve sadece bana ait olan birine.”
…………
Yazar notu: Herkesin parasını kurtarmak için, bu seksen yedi bin ekstra kelimeyi atlıyorum!
Kar Şarkısı Diyarı, Buz Ankası Alemi, Cennetsel Cehennem Ayazı Gölü.
"Büyük Kız kardeş, sizi görmeye geldim."
Mu Bingyun, içine birkaç yeni çiçek açmış Tüylü Buz Ruhu Çiçeklerini atarken Cennetsel Göl'ün kıyılarında diz çöktü, buzlu gözleri sessizce onların uzaklara doğru süzüldüğünü gördü.
Bu, ablasının hala hayattayken en çok sevdiği çiçekti... Ancak kız kardeşinin birdenbire onları bu kadar sevmesinin nedenini hiç bilmiyordu.
"Büyük Kız kardeş, ancak siz ayrıldıktan sonra herkes sizin tarikat için, tüm Kar Şarkısı Diyarı için ne kadar önemli olduğunuzu anladı."
"Tahtını kazandıktan sonra ne kadar olağanüstü olduğunuzu gerçekten anlamaya başladım."
Uzun saçları göle dalıp suyun yüzeyinde melankolik dalgalanmalar yaratırken buzlu gözlerini kapattı. Yavaşça fısıldadı, "Kardeşim, sen hayatımın en büyük gururusun."
"Yun Che'yi buraya ben getirdim, ama seni bizden alan o oldu. Öyle bile olsa, ne kadar uğraşırsam uğraşayım, kendimi ondan nefret etmeye ikna edemem… Çünkü Büyük Kız kardeş'in sevdiği kişiydi o. Büyük Kız kardeş onu çok sevdi, ondan nasıl nefret edebilirim…”
"Aksine... Her yıl, her gün... Kendimi onun için ağlarken buluyorum..."
"En çok korktuğum şey onun ölüm haberini almak."
Sanki uykusunda konuşuyormuş gibi bu kelimeleri hafifçe mırıldandı.
“Büyük Kız kardeş, hala hayattayken, onu korumak için kendi hayatınızı ve Kar Şarkısı Diyarı'nın geleceğini kullandınız. Ve hala ölüler diyarında onu korumak için elinizden gelenin en iyisini yapıyorsunuz, değil mi…”
Güzel Mu Xuanyin'in zamansız ölümü Kar Şarkısı Diyarı'nın en büyük güç dayanağına mal olmuştu. Ay Tanrı İmparatoru'nun o zamanlar herkese verdiği sert uyarı olmasaydı, Kar Şarkısı Diyarı çoktan durumdan yararlanmaya çalışan ya da onlarla eski hesaplar kurmaya çalışan yıldız alemlerinin altında toplanmış olacaktı.
Mu Bingyun’un yetişimi ve ünü Mu Xuanyin’inkinden çok daha zayıftı, bu yüzden Mu Xuanyin’in tahtını ve tarikat içindeki konumunu miras aldıktan sonra, her yönden baskı altına girmişti. Ancak işler ne kadar zorlaşırsa, o da o kadar az zayıflık gösterebilirdi.
Önceden bir bulut kadar nazik ve yumuşaktı ama şimdi kendini soğuk, kararlı ve hatta acımasız olmaya zorlaması gerekiyordu.
Zayıflığını tam olarak gösterebileceği tek zaman, bu yerde kız kardeşi ile yalnız kaldığı zamandı.
Uzun süre bir süre kalmadı. Tüylü Buz Ruhu Çiçeklerinin sonuncusu görüş alanından çıktığında, Mu Bingyun yavaşça ayağa kalktı. Göz açıp kapayıncaya kadar gözlerindeki buğulanma kayboldu ve geriye kalan tek şey korkunç bir soğukluk oldu.
Buz Anka Kutsal Bölgesi'ne döndüğünde, İkinci Büyük Mu Tanzhi onu salonunun önünde bekliyordu. İfadesi son derece ciddiydi ve hızla Mu Bingyun'a yaklaştı ve dedi ki, “Tarikat Ustası, korkunç bir şey oldu. Son birkaç yıldır endişelendiğimiz şey gerçekleşti.”
Mu Bingyun kasvetli bir şekilde iç çekti ama buzdan oyulmuş gibi görünen eşsiz güzelliğindeki yüzündeki ifade hiç değişmedi. "Kuzey bölgesi mi yoksa güney bölgesi mi?"
Kar Şarkısı Diyarı'nda üç güçlü İlahi Egemen kaynak canavarı vardı, onlar yıldız alemindeki tüm derin canavarların efendileriydi. Sırasıyla doğu, güney ve kuzey bölgeleri olmak üzere üç bölgeye hükmediyorlardı.
Mu Xuanyin, Kar Şarkısı Diyarı'na hükmettiğinde, bu efendilerin üçü de onun gücü tarafından bastırılmıştı, bu yüzden itaatkar bir şekilde ona teslim olmuşlardı. Yalnızca kendi kaynak bölgelerinden çıkmaya cesaret edememişler, aynı zamanda sorumlu oldukları bölgeleri görev bilinciyle yönetmiş ve tüm kaynak canavarlarını hizaya getirmiştiler.
Kaynak canavarları saldırıları yaşanırken, doğu bölgesindeki İlahi Egemen büyük canavarı öfkeyle topraklarından dışarı hücum etmişti, ancak Mu Feixue uğruna Alev Tanrı Alemi'nin Huo Poyun'u tarafından yakılmıştı.
Ama şimdi Kar Şarkısı Diyarı Mu Xuanyin'i kaybettiğine göre, kuzeyi ve güneyi yöneten iki İlahi Egemen kaynak canavarı artık İlahi Buz Ankası Tarikatı'nın topuklarının altında kalmaktan memnun değillerdi.
”Güney bölgesi," diye yanıtladı Mu Tanzhi.
Mu Bingyun içinden rahat bir nefes aldı. Eğer isyan eden güney bölgesindeki İlahi Egemen kaynak canavarıysa, yine de onu zorla bastırabilirlerdi.
"Tarikat Ustası, Ay Tanrı Alemi'nden gerçekten yardım istemeyecek miyiz?" Mu Tanzhi sordu. "Eğer bu sadece orta aşamadaki bir İlahi Egemen kaynak canavarı ise, onu birleşik gücümüzle yine de öldürebiliriz. Ama emri altındaki kaynak canavarları milyonlarca. Onu bastırabilsek bile... Kesinlikle ağır kayıplar yaşarız.”
"Kuzey bölgesinde bir şey olursa…”
"Hayır," 'Ay Tanrı Alemi' adlı üç kelimeyi duyduğu anda Mu Bingyun’un aurası dondu, sözleri soğuklaştı ve sertleşti. "Buz Ankası acı sonuyla karşılaşsa bile, Ay Tanrı Alemi'nden asla hiçbir şey istemeyeceğiz! Eğer biri bana karşı gelmeye cüret ederse, hemen tarikattan kovulacaklar!”
"Büyük yaşlıya bir ses iletimi gönderin. Tarikatla ilgilenmesini isteyin. Bu kral bizzat güneye bir ziyaret yapacak… Ayrıca bu haberi elinizden geldiğince gizleyin. Panik yaratmak istemeyiz."
Mu Tanzhi, emirlerini yerine getirmek için ayrıldı ama gözleri endişeyle doluydu.
Ay Tanrı Alemi, Tanrı Alemi'nin geri kalanını uyarmış olsa da, Yun Che'nin kaçmasına yardım eden Yun Che ve Mu Xuanyin nedeniyle dünya hala Kar Şarkıları Diyarı'nı “günah” kelimesiyle ilişkilendiriyordu.
Kar Şarkısı Diyarı'nı bekleyen gelecek ne olacaktı...