Harika tank dünyasını tanıma sürecinde düzenli olarak tanıştım ve derler ki, hepsi bu tank Amerikanların yanı sıra okullar da iyidir. Ve düzenleri aynı değil ve hayatta kalma yok ve sadece karayollarında açıklık iyi ve aslında tanklar çok iyi değil. Belki de Soğuk Savaş'ın yankıları burada süzüldü, ya da vatanseverlik pozisyonu başkalarının başarılarını doğru bir şekilde değerlendirmemize izin vermiyor. Elbette, bazı gerçekler var, Amerikan zırhlı araçlarına tasarım düşüncesinin zirvesi diyemezsiniz, ancak bu düşüncenin de kendi kahramanları vardı. Yani, örneğin, zamanının değerli mühendisi, ABD'nin bir vatandaşı olan John Walter Christie'yi göz ardı edemez. Ve Christie'nin seçtiği yolun yanlış olduğu ortaya çıkmasına rağmen, ara kararlarının ve fikirlerinin birçoğunun tank inşası dünyası üzerinde güçlü bir etkisi vardı.
Walter, 1865 yılında New Jersey, River Edge kasabasında yaşayan bir çiftlik ailesinde doğdu. Kara toprağın romantizminden çok etkilenmemiş ve 16-yaşlarındaki genç bir adam olan babasıyla kavga etmemişken, pençelerini De-Lamater Iron Works şirketinin tesisinde basit bir işçi tuttuğu New York'a çekiyor. Adamın patronu fark eder ve kariyer gelişimi kendini bekletmez. Yeni fikir ve düşüncelerin uygun bir eğitim almadan başkalarıyla iletişim kurmasının zor olduğunu fark eden Christie, Cooper Union organizasyonunun ücretsiz akşam kurslarına katılır. Çalışma-çalışma, çalışma-çalışma ve şimdi, 1887'in çağına kadar, 22'te, Bay Walter büyük bir tersanenin önde gelen danışmanlık mühendisi olur ve zaten patentlerinden birçoğundan faydalanmaktadır. Önümüzdeki on yıldaki faaliyetlerinin genel özellikleri şimdi “standart olmayan ekipman tasarım mühendisi” olarak adlandırılıyor. Fabrikalardan ve buharlı teknelerden ev tesisatına kadar her şeyi tasarladı. 1897'te evlenir, üç yıl sonra “amcası için” çalışmaktan vazgeçer ve kendi işini açar, aynı zamanda otomobil yarışına düşkündür.
Spor, kelimenin tam anlamıyla Christie'yi derinliklerine çeker. Çocukken, otuz beş yaşında bir erkek, diğer eşit derecede coşkulu yoldaşlarla rekabet etme fırsatına koşuyor. O zaman dünya insana daha açık ve yakındı, bu yüzden yarış yarış arabaları bağımsız olarak tasarlanmıştı, ancak yetenekli bir tasarımcı için özellikle zor değildi. İlk otomobil, 30-ti güçlü motora sahip önden çekişli bir sürüş. Aşağıdakilerin gücü - hızı yanı sıra, sürekli büyüyor. Zaten üçüncü spor otomobil tasarımı Walter, 120 atlarının altında kalıyor ve 160 km / s hıza çıkabiliyor. Avluda 1904 tembel tembel geçti. Bir mühendisin en ilginç teknik çözümlerinden biri, çapraz motorlu ön motorlu araçların ve doğrudan tahrikli sistemlerin kullanılmasıdır. Güç doğrudan krank milinden ayrıldı ve debriyajdan tekerleklere aktarıldı. Bu tür bir yaklaşımın tüm “iyiliğini” açıkça anlamak ve takdir etmek için, T-72 tankının motor ve şanzıman grubuna dikkat etmek önemlidir, bunun içinde enine motor her iki ana dergiden araçtaki dişli kutularına güç verir. Yani, böyle bir programdaki kökleri John Christie'ye götürür.
Bunlar araba değil, şarkılar!
Başarılı bir şekilde ödüller kazanmaya devam eden Walter, arabalarını sürekli olarak geliştiriyor ancak hızları ve riskleri artırıyor. Irklardan birinde, Christie “çok” Vincenzo Lancia'yı neredeyse öldürüyordu ve 1907'te kendisi ağır çarptı. 1910'ta tasarım yarış kariyeri sona erdi ve yeğeni Louis, amcasını yeni başarılarla memnun ederek kovalamaya devam etti. Christie, o zamandan ölümüne kadar maceracı bir damarı olsa da, yalnızca bir tasarım mühendisidir.
Yarışacak çok para vardı ve yeğeni “kovalamak” zevkine sahipti, bu yüzden mühendisin daha fazla yolculuğu onu itfaiye sorunlarından atlı çekişe geçme itfaiyesine götürüyor. 1908 yılındaki huzursuz yetenek, motorlu bir tek eksenli cepheyi icat etti, bu yüzden tam teşekküllü bir araba almak yerine, vagonun ön aksını motorlu yeni bir motorla değiştirebilecektiniz. İtfaiyeciler fikri sevdiler, çalışma kaynameye başladı, ağır kargo cephesi kar getirmeye başladı ve bu sırada çizgiler arasında düşünce, ekipmanın modüler düzeninin bir prototipi olduğuna işaret ediyor.
Birinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte, John Walter Christie askeri teçhizatın geliştirilmesinde ilk adımlarını attı ve bu alandan sivil emirlerden çok daha büyük karlar bekliyor. “Ön için” ilk otomobil, 1915 yılında, motorlu ön cihaza bağlı bir araba ile serbest bırakılan ağır bir kargo platformuydu. Şerefli ekipman önerilen tüm testlere dayansa da, ordu bir kamyon satın almadı, çünkü gerekliydi - dört tekerlekten çekiş. Her ne kadar gerekli özen gösterilmiş ve ana teker uçaksavar kendinden tahrikli tabancaya sipariş edildi. Böylece, 50 yaşında, Bay Christie, savaş araçlarının tasarımcısı oldu.
İlk tankını yaratıncaya kadar Walter, icat ettiği tekerlekli paletli şasiyi temel alan çeşitli tipte kendinden tahrikli silahları tasarlamayı ve test etmeyi başardı. Bir süredir, kendinden tahrikli silahlar ve tanklar üzerinde çalışmak aynı anda bile gitti, ama sonuçta, tanklar dünya ordusunda tasarımcı için daha ilginç görünüyordu. hikayeler Christie daha çok tank üreticisi olarak bilinir. Kendinden tahrikli en ilginç mühendislik çözümü, daha sonra havada yükselen, ancak çoğu diğer mucitlerin yarı izlemeli varyantlar önerdiği ve çoğu Amerikalı mucitlerin mutlak mutlaklığa getirdiği, tekerlekli mafsallı şasinin kullanımıydı.
Christie M1919 / M1921
Birinci Dünya Savaşı'nın sonuçları, tank gibi bir silahın olanaklarını ve alaka düzeyini açıkça gösterdi. Yeterince teknolojik olarak gelişmiş dünyanın bütün ülkeleri tam anlamıyla tank öfori benimsemiştir. Yüzlerce farklı proje askeri birlikler ve ofislerin masalarına uçtu. Bunlar müthiş deneme ve yanılma zamanlarıydı: dünya tank okullarının oluşumu.
ABD'deki savaş sonrası özel komisyonun bulgularına göre, sadece ağır ve hafif tankların yanı sıra orta tankların da tank kuvvetlerine dahil edilmesinin gerekli olduğu kabul edildi. Aynı zamanda, özellikle yürüyüşlerde çıkan çok sık zırhlı araçlardan bahsetti. Ve sadece “zayıf” bir pist değil, aynı zamanda motora ve şanzıman elemanlarına sürerken artan bir yük oldu. Bu yüzden zaten tekerlekli bir şasesi olan Christie'ye dönmeye karar verdiler. 22 Kasım Yılın 1919'i, Walter, 18 tona kadar ağırlığa sahip bir tank, belirli bir güç 10 hp / t ağırlığına, 19 km / s'den az olmayan bir hıza ve yaklaşık 100 km aralığına sahip askeri bir emir alır. Koruma, kurşunsuz mermi sağladı, ön kısımda bir kurşun 12,7 mm tutmak zorunda kaldı.
Mevcut bir şasiyi elden geçirdikten sonra, Christie oldukça ilginç bir üç eklemli tasarım aldı. Karışım özellikleri ön tekerleği yerden kaldırmaya izin vermedi, çünkü aynı zamanda direksiyon simidiydi, fakat düşük şasi otomobilin geçirgenliğini ve özellikle dikey engelleri aşma yeteneğini önemli ölçüde azalttı. Tasarımcı çözümü oldukça orijinal buldu - eğer gerekliyse, merkezi patinaj tankı yerden yukarı kaldırdı ve verim arttı. Motordan bir dişliler grubu ile güç alınmıştır. Motor aynı zamanda tasarımcının kişisel bir gelişimiydi ve 120 hp'yi verdi. Yan kavramalardan birini kapatarak tankı çevirdi. Yavaşlamamak, basitçe kapanmak, bu da yetersiz kontrol edilebilirliğe neden olur, tekerlekli bir yolda sürerken, arka sürüş tekerleği çiftinde bir fark yoktu, manevra kabiliyeti sorunlarının sakıncalarını dolduruyordu.
Makinenin kendisinin düzeni, sonradan gelen klasik şemaya göre yapıldı. Arka çapraz motor, silahların dönen bir taret içine yerleştirilmesi ve ön tabakanın "rasyonel" açıları, kalınlığı o zamanlar etkileyici idi - 25mm (tahta - 13mm). Ana silah İkiz makineli tüfek içeren 57mm tabanca kabul edildi, ikinci makineli tüfek komutanın taretine yerleştirildi. Yeni tankın mürettebatı üç kişiden oluşuyordu.
Projenin ayrıntılarını inceledikten sonra, ordu arabayı eleştirdi. Üç paten pistinin de tamamı açılmamış, sadece lastik bandaj amortismanı gerçekleştirmiştir. Bu yaklaşımla kursun pürüzsüzlüğü hakkında ve hiçbir soru olamazdı. Bununla birlikte, müşterilerle iyice kavga eden Christi, yine de ortaya çıktı ve tankın bir sonraki varyasyonu, ortada, kendi kendine sıralanan bir arabaya bağlı çift raylı makaralara sahipti. Bu araba ilk tanıtımı 1919 yılında gerçekleştirilmesine rağmen, 1921'in Christie tank modeli olarak seçildi. Ve yine bir eleştiri kargaşası, rezervasyondaki teknolojik taramaların olmaması, saha onarımlarına izin vermedi ve yakın bir dövüş bölmesinde üç kişi zorlukla yer alabiliyordu ve normal savaş etkileşimi için yeterli değildi. Tank titrek ve havasız çıktı. Sıkıca perçinlenmiş gövdeli havalandırma da çok sıcak değildi. Gelişimin belirli umutları vardı, tespit edilen tüm eksiklikler giderildi, bu yüzden Christie kendi inisiyatifiyle onu revizyon için devlet testlerinden kaldırdı.
İkinci model. Büyük bir merkezi pist yerine - ikiz küçük
Yeni tank, M1921 ismini aldı ve aslında yeni bir makine oldu. Kule yerine - zırhlı tekerlek yuvası, daha geniş, dördü yerleştirdi. Ancak o zamanlar böyle bir şey olmamasına rağmen, tank kendiliğinden çalışan bir silaha dönüştü. Merkez makaralar büyütülmüş ve araba yeniden yapılandırılmış, ön direksiyon simidi askıya alınmış ve ön kaldırma mekanizması sökülmüştür. Kütle merkezinin kayması nedeniyle, ön zırhın 19 mm'ye düşürülmesi gerekiyordu. Yine de yine eleştirildi. Zayıf açıklık ve yetersiz güç ve en önemlisi, düşük güvenilirlik ilk Christie tankına son verdi. 10 Temmuz 1924, araba müzeye gönderildi ve tasarımcının fikirlerinin devlet bütçesinden finanse edilmesi durduruldu. Adalet adına, programa katılan diğer orta tankların geçmediğini söylemeliyim ve gelecekte Amerika Birleşik Devletleri uzun süre böyle bir araç sınıfı yaratma girişiminde bulunmadı.
M1921
1924 yılı Christie için çok zor bitti. Tüm nakit tasarruflarını ciddiye alan, ciddi şekilde mahsur kalan, aynı zamanda her şeyin üstünde sarılık aldı. Beş yıl boyunca, huzursuz tasarımcı icat ve farklı askeri araç çok sayıda inşa edildi: (!) ağır topçu traktör, yarım iz kamyon bir dizi kendinden tahrikli 3-x ve 4,7 inçlik uçaksavar silahlar, 75mm, 105mm, 155mm ve 203mm topçu kendinden tahrikli silah, topçu yüzen bir dizi platformlar ve tabii ki tanklar. Tüm çalışmalar küçük bir prodüksiyon alanında yapıldı, Walter tüm denemelere şahsen katıldı ve otomobillerini sürekli geliştirdi, böylece neredeyse hepsi önemli ölçüde geliştirildi. Ancak bu inanılmaz çalışma kapasitesinin meyveleri çok az şey getirdi. Yukarıdaki ihtişamın hepsinde, ordu yalnızca farklı makinelerden 15 satın aldı. Bunlar çoğunlukla daha fazla gelişme alamayan prototiplerdi.
Christie M1927
Mali kriz, Christie'yi 1925'teki en yeni amfibiklerinin taslaklarını Japonlara 25 bin USD karşılığında satmaya zorladı. ABD’nin jeopolitik muhalifini desteklediğini açıkça anlayan tasarımcı, başka bir seçeneğe sahip değildi. Bu ve yarı paletli kamyonların ticari alandaki başarısı bir şekilde ayağa kalkmanıza izin veriyor. Öyle ki, aynı yıl, “dünyadaki en iyi tank” için Polonya'nın rekabetini duyduğunda, tekrar askeri gelişmeye yöneldi. Projenin adı Christie tankı M1927. Önceki iki tasarıma dayanıyor. Bu, öncelikle M1921'in gövdesidir, yani tasarımcı, kule düzenine geri dönmez, ancak süspansiyon, bazen bir tank olarak adlandırılan, yüzer kendinden hareketli tabanca M1923'tan ödünç alındı, ancak ağırlık sınırlarına göre zırhı yoktu. , çünkü tank bile yakın değildi.
Modelin yerleşimi biraz kusurluydu, çünkü ön bölmede, topçu ve topçu makineli tüfekler ile hareket ediyordu ve sürücü komutan ile barış içinde yan yana duruyordu. Sürücünün incelemesi açıkça eşit değildi ve atıcının eylemlerinin koordinasyonu sorulara yol açtı. Ancak askıya alma sonunda pürüzsüzlük kazandı. Tüm makaralar, arka kılavuz hariç yaylardı. Müstehcenlik motoruyla, hangi marka ve kaç silindirin olması gerektiği ile ilgili tüm kaynaklar, planlanan gücün 1101. Muhtemelen Christie yine zorla eski modellerinden motorunu koymak istedi. Ancak 300 km'deki güç rezervi müşteriyi memnun etmiş olmalı.
Yapılan tüm çalışmalar sonuçta işe yaramazdı. Yılın Mayıs 1927'unda, Walter mucize makinesinin eskizlerini gönderdiğinde, rekabetin bir yıldan fazla bittiği ortaya çıktı. Her ne kadar Polonyalılar paranın fikirlerinden hoşlanmasalar bile, resmi olarak yeni tankın teklifini düşünmediler. Doğru, daha sonra, sadece Christie'den çalınan bu gelişmeleri aktif olarak kullandılar.
М1927 yalnızca ahşap bir model şeklinde düzenlenmiştir, metalde tek bir numune oluşturulmamıştır.
Christie M1928 / M1931
Belki de en önemli makine tasarımcısı. Bu aynı ata BT-2. Her şey başladı ... Hayır, sadece cesurun deliliği, bir şarkı söyledik. Kahramanımız hala çok inatçı bir amca ve Polonyalılarla başarısızlık onu durdurmadı.
Kasayı tekrar rafine ederek başladı. İlk defa, ünlü “Christie süspansiyonu” arenada beliriyor. Temel hala ikiz lastik tekerlekler ile aynı chetyrehkatkovy sistemi idi, sadece şimdi boyunduruk boyunca her rulo güçlü bir yay bağlıydı. Yay, kasanın içine gizlendi. Süspansiyonun uzunluğu, tankın tam anlamıyla karnın üzerine düşebileceği şekilde seçildi. Arka tahrik dişlisi yükseltilir ve teker üzerinde, itme bir zincir vasıtasıyla en arkadaki arka makaraya iletilir. Arazi kabiliyetini arttırmak için önden yükseltilmiş oluk, şasiye eklendi. Aslında, hepsi bu. Gövde Walter'ın icatları için klasik kalıyordu - düz taraflar, eğri kama şeklindeki burun ve yine tüm bunlar kulesiz. Fakat hayır, bir lezzet vardı - motor, 12 hp kadar güçlü V şeklinde bir Liberty L-340'ti. Yarış geçmişini görmek, tasarımcının düşüncelerine şiddetle karşı çıktı. Silahlanma artık prensipte icat edildi ve biri ön levhaya, diğeri gövdenin üstüne yerleştirilmiş iki adet Browning 7,62mm makineli tüfekten oluşuyordu.
Çalışma planı Christie süspansiyonu
Buna M1928 adını verdiler ve ilk testler otomobilin muazzam hızını gösterdi. Tekerlek üzerinde 120 km / s ve rayda 67km / s. Nascar'ın orada olmaması üzücü. Asker, her zaman olduğu gibi, bir sürü iddia çıkardı, mantıksız olmadığını kabul etmeli. Temel olarak, geçmiş hataların tekrarıydı: küçük alan, ince zırh, zayıf silah. Bununla birlikte, süvariler onu sevdi ve test sonuçlarına göre, yılın Ağustos 22'inin 1929'inin kusurları düzelttikten sonra doğal olarak hizmete alınması önerildi.
М1931 ismini alan güncellenmiş makine, yıl boyunca 1931 tarafından yapılmıştır. Gövde neredeyse değişmeden kaldı (sadece alın zırhının kalınlığı 13'tan 19mm'ye yükseldi ve krampla ilgilenmiyor), ancak 37 mm tabancalı tek bir taret ortaya çıktı. Şasi de temelde değişmedi. Walter her zaman olduğu gibi savaşçıların görüşlerine tükürdü ve aynı şey çıktı, sadece kuleyle. Ocak ayında, yeni araba tekrar yapılan devlet testlerine gitti. Tasarımcı uzun süredir ticaret yapıyordu ve 1932 tarafından nihayet 7 tankları için bir sipariş aldı. Bu, Medium T1 adını aldı. Üç "kutu" piyade'ye gittiler, bunlara Orta Tank T3 adı verildi ve dördüncüsü Combat Car T1 adında bir süvari aldı, çünkü süvariler yalnızca zırhlı araçlara dayandı ve zırhlı araçlar olarak tam teşekküllü tankları almak zorunda kaldı.
M1931
Yerel ordunun yanı sıra, bir dizi başka ülke yeni makinelerle ilgilenmeye başladı. Yaratıcı arayışta olan aynı Polonya, ABD'ye belli bir kaptan Marian Rusyn gönderdi. Kaptan M1928'u kalemlerle hissetti, M1931 çizimlerine baktı ve tekniği onayladı. Zaten Şubat 1930’un sonunda, Christie testten M1928 probunu üretmesi için siparişi aldı. Bu testlerin sonuçlarına göre, bir lisans alımı iyi olmuş olabilir, fakat ... Birkaç ay sonra, Amerikalılar açıklama yapmadan parayı iade etti. Sovyetler Birliği'nden kulağa sıkışan kulaklar, o da ilgilenmeye başladı ve konseylerle anlaşmalar çok daha kârlı hale geleceğine söz verdi. Polonyalılar başlarını kaybetmediler ve modern Çin'in en iyi geleneklerinde, 1937 yılıyla birlikte Walter'ın uygulamalarını kullanarak kendileri için 10TP yaptılar.
Popüler inanışın aksine, yeni bir araba sunan Sovyet delegeleri hemen kollarını ve bacaklarını koparmaya çalışmadılar. Yüksek hızlı, ancak aşırı düşük zırhlı ve düşük silahlı araç, SSCB'nin zırhlı kuvvetlerinin oluşumu kavramına uymuyordu. Ancak, çok tartışma ve testten sonra, birkaç numune satın almaya karar verildi ve en önemlisi - makine çizimleri. Zaten doğrudan Birliğin topraklarında olan test sonuçları, genel olarak, Christie’nin otomobillerine özgü olan birçok tasarım kusurunu ortaya çıkardı. Kimse kamplara gitmek istemedi ve para harcandı. Ancak, tank, projenin derinlemesine modernize edilmesi koşuluyla, üretim için önerildi - BT-2 bu şekilde doğdu. Konseyler için geleneksel tek harfli “T” yerine “BT” endeksi aynı görünüyordu çünkü makine tank-traktör oto-zırh sisteminin gereksinimlerini karşılamıyordu.
Yükseltildi M1931 - T3EX1
Şüphesiz bu ikonik tankın son müşterisi İngiltere'nin ordusuydu. Ve şaşırtıcı bir şekilde, prototipinden açıkça daha iyi olan Sovyet BT-5'ten etkilendim. Ekim ayında İngilizler, 1936'ten stokta kalan bir örneği satmasını istedi. Christie, ABD'deki modern silahların satışına ilişkin yeni yasağı atlamayı isteyerek karar verdi ve Brit'i bir tankı bir portakal grubu olarak sökmesi için sigortaladı. Bu makine, Mk III kruvazör tankının atasıydı. Tasarımcı o zamanlar uzun zamandır yeni fikirleriyle meşguldü.
Christie M1932
Önceki modelin başarısı, maestroya yeni, olağanüstü bir fikir geliştirmesi için ilham verdi. Bu sefer tank onun her zamanki haline geldi, uçuyordu. 9, konsey ülkesinde aynı fikri akla getirmek için yıllarca kaldı ve tasarımcı da 1932'te 67'e döndü.
M1931’i temel alan Christie, çekinceleri feda ederek mümkün olduğu kadar kolaylaştırdı. Ayrıca yeniliklerden - duralumin silindirler, sadece sarılmış kauçuktan değil, pnömatik lastiklerle. Ve motor ... 12-silindirli V biçimli Hispano-Suiza'yı 750-h at sürüsü ile. Testler sırasında, bir tekerlek üzerinde beş tonluk bir tank 190 km / s hızaşırtma hızında, ancak tırtıllarda "sadece" sotochku verdi. Bu şey kolayca altı metrelik bir hendek üzerinden uçtu, büyük süspansiyon seyahatlerinin faydası neredeyse acısız yaptı. Silahlanma ön gövdede bulunuyordu, kule yoktu.
Başlangıçta, arabayı dış bombardıman askılarında taşımak planlanmıştı, ancak dışlanmadı, üstelik kendi kanatları ve pervanesi olan bir plan bile geliştirildi. Yaşında, John Walter Christie bir uçak tasarımcısı oldu. Ordunun bölünmesi ilgilenmedi, çünkü yaratıcı onun için çok para istedi. Söylentilere göre, deneysel bir kopya, SSCB'ye gitti; burada komünizm sahnesinin fırınında iz bırakmadan kayboldu.
Christie M1935 / M1936
1933'te zırhlı araçların yapımında pratik yapan John Christie, yine tank temasına geri döndü. Bu süre zarfında, M1931 - T3 değişikliğinin revizyonu için ordudan para alıyor. Bu mali kaynaklardan gerekli fonların yapılması ve M1935A arenada havadan izlenen bir araç konsepti olarak ortaya çıkmaktadır. Düzen, tasarımcı için pervasız tasarım standardına göre yapıldı, mürettebat sadece iki kişiden oluşuyordu ve rezervasyon kalınlığı 13 mm'den fazla değildi ve sadece üç destek silindiri vardı. Ordu fikrini onaylamadı, muhtemelen Christie'nin jumperlarından bıkmadan neredeyse farkedilmediği söylenebilir. Esnek yoldaşımız durmadı ve hemen dağına yeni bir araba çıkardı - М1935В, içinde başka bir silindir daha ekledi, ancak aksi takdirde iyileştirmeler çok azdı. Ve yine, "gişe geçmişinden". Zaten M1936 işaretli üçüncü girişim de potansiyel alıcıya ilham vermedi. Bu en son sürümün özelliklerinden, rezerv odasından kaldırılan süspansiyonun ayrılması, çift tarafın bırakılmasını mümkün kılmış, ancak süspansiyon elemanlarının kırılganlığını önemli ölçüde arttırmıştır. Tüm modifikasyonların silahlandırılması Walter, ön gövde sacına yerleştirmeyi planlıyordu ve 57 ile 75 mm tabancaları arasında değişiyordu. Bununla birlikte, her durumda, kitle boyutlu düzen kurulumu ile sınırlıdır. Gelecekte, tasarımcı havadan teknoloji konseptinden ayrılmadı, ancak uzlaşmaz ve otoriter yaklaşım doğal olarak mantıklı fikirlerin kendilerinin hızla hiçbir yere düşmediğine yol açtı.
M1935 ...
... ve B
Christie M1937 / M1938
Genel olarak, Christie’nin tanklarının en son modelleri hakkında yazmak oldukça zordur. Çeşitlilik bakımından pek bir farklılık göstermediler ve mühendisin yaratıcı damarı gittikçe sertleşiyordu. Ordunun önceki makinelerdeki belirgin ilgisizliğine rağmen, tasarımcı hala doğru olan yol olduğuna emindi ve diğerleri de askeri teknoloji hakkında hiçbir şey anlamadı. Bu nedenle, yılın 1937 makinesi öncekilerden önemli ölçüde farklı değildi. Durum biraz düzeltilmediyse, kafa üstü rezervasyonu arttı (veriler 15 mm etrafında bir yerlerde yürüyor) ve silahları bile hatırlamadılar, zaten geleneksel olan düzen kurulmadı. Ordu, geleneksel olarak Christie’nin önerisini de görmezden geldi. Birdenbire İngilizler ilgileniyor. Büyük Kiev manevraları üzerindeki BT-5'ten etkilenenler, Walter'ı, eski MX M13'i satın aldıktan sonra kruvazör tankı Cruiser Tank Mk.III'nin (A1931) geliştirilmesine katılmaya davet etti. Mühendis, feci bir para sıkıntısı olduğu için yardım etmeyi kabul etti, ancak 1938 tarafından yeni bir prototip yayınlandı. Bu kez konumlandırma değişti, şimdi planlar ön listeye güçlü bir silah yerleştirmeyi içeriyordu ve araba havada tanka karşı kendiliğinden tahrikli bir silah olma tehdidinde bulundu. Kayda değer olan ilginç şeylerden biri, mümkün olan her yerde hafif alaşımların kullanılmasıdır: redüktörün elemanlarında, yakıt tankları ve ön levhayı tekrar hafifçe kalınlaştırmak ve ağırlığı azaltmak için diğer birkaç düğüm. Prototip aşamasının daha da gelişmesi ilerlememiştir.
M1937
M1938
Christie M1940 / M1942
En yeni tasarım kurucusu. Yetmiş yaş şaka değil. Makine aslında öncekilerden farklı değil. Christie, nihayet eleştirmenleri karşılamak için ayrıldı ve çeşitli kaynaklara göre, 37 mm küçükten 90 mm geri tepmesiz tabancaya monte edilmesi planlanan gövdeye zırhlı bir kabin monte ederek ayrılan alan miktarını artırdı mı?
M1942
1944'te, fikirleri büyük ölçüde vaktinde olan yetenekli bir tasarımcının uzun ve hareketli hayatı sona erdi. Ve girişimlerinin birçoğu tahrip edilmiş olsa bile, kendi “takıntısı” ve kısa görüşlülüğü, ancak şüphesiz, bu kişinin mühendislik dehası, kelimenin tam anlamıyla dünyanın birçok tank okulunun çalışma koşullarını ve yönlerini dikte etti. Ve bir dahaki sefere Amerikalıların tanklarda mantıklı bir şey bulamadığını düşünürseniz, New Jersey'deki eski amca Amca John Walter Christie'yi hatırlayın.
Kullanılan kaynaklar:
http://www.aviarmor.net/interest/interest.htm
K. Romasev, V. Ama "John Walter Christie'nin İlk Tekerlekli Taşlı Askeri Aracı"