Ve ayrıca ben. - Victorious York,
Tahtı alana kadar,
Lancaster'ın hangi evi var?
Tanrım, gözlerimi kapatmayacağım.
İşte korkak sarayın kralı
Ve işte tahtına. Kendi, York;
Haklı olarak sana ait.
Ve Altıncı Heinrich'in geleceği değil.
William Shakespeare. "Henry VI." Bölüm üç Tercüme E. Birukova
Tahtı alana kadar,
Lancaster'ın hangi evi var?
Tanrım, gözlerimi kapatmayacağım.
İşte korkak sarayın kralı
Ve işte tahtına. Kendi, York;
Haklı olarak sana ait.
Ve Altıncı Heinrich'in geleceği değil.
William Shakespeare. "Henry VI." Bölüm üç Tercüme E. Birukova
İki hanedanın mücadelesi olan Yorks ve Lanksters tarih İngiltere, kırmızı ve beyaz güllerin savaşı olarak. Hayır, hayır, evet, hem saygıdeğer bilim adamları hem de Orta Çağ tarihinin mütevazı sevenler, iki ünlü ailenin hayatındaki bu şaşırtıcı sayfaya geri dönüyor. Bir kaç yüzyıl önce geriye gidelim, geçmişe bakalım ve o zamanın ruhunu, sarayın sırlarını, entrikalarını ve komplolarını hissedelim. Terimin kendi açıklaması ile başlayalım. William Shakespeare’in trajedisi I. Henry VI’nın kurgusal sahnesine dayanan Walter Scott’tan sonra, ancak rakiplerinin Tapınak kilisesinde farklı renkteki gülleri seçtiği Anna Geyershteynskaya hikayesinde kullandığı ancak 19. yüzyılda kullanıldı.
Albans caddesindeki tarihi yeniden yapılanmaya katılımcılar.
Güller aslında semboller olarak savaş sırasında kullanılsa da, katılımcıların çoğunluğu doğal olarak kendi amblemlerinin veya genel giderlerinin sembollerini kullandılar. Mesela, Bosworth'taki Henry askerleri, kırmızı bir ejderhayı gösteren bir pankartla savaştılar ve Yorklular, Richard III'ün kişisel sembolünü kullandılar - beyaz bir domuzun görüntüsü. Güller, semboller olarak, savaşın sonunda Kral Henry VII, kırmızı ve beyaz gülleri tek bir kırmızı ve beyaz Tudor Gülü ile birleştirdiğinde önemli olmaya başladı.
Kırmızı gül lancaster.
Bazı nedenlerden dolayı “Gül yüzleşmesinin” o zamanlar İngiltere'deki en uzun ve en kanlı savaşlardan biri olduğuna inanılıyordu, çünkü 1455'tan 1485'a kadar otuz yıl sürdüğünü söylediler.
York'un Beyaz Gülü.
Böyle bir bakış açısı, önceki hükümeti karartmaya çalışan ve Heinrich Tudor'u anavatanın ve ana lehtarının savunucusu olarak atan Tudor savunucularının esasıdır. Dolayısıyla, her zaman, her zaman, halef tahttan çıktıktan sonra, kronikler aceleciydi, kütüphaneler sarsıldı, Allah korusun, hiçbir yeni bilgiyi olumsuz etkilemeyecek.
Warwick'i Anjou'lu Marguerite'nin önünde say. (“İngiltere'nin Chronicle'ı.” Sayfa 417. İngiliz Kütüphanesi)
Savaş süresine gelince, olayların dikkatlice analiz edilmesinden sonra, neredeyse tüm kampanyaların üç ila dört ay sürdüğü, ardından aktif askeri sürecin pasif, sahne arkası ve daha özel olarak entrikaya geçtiği açıktı. Birkaç kez, taraflardan birinin yenilgisinden kurtulma gereği nedeniyle ilan edilmeyen bir ateşkes geldi.
Kanlılık konuşmasının bir teyidi yalnızca eski İngiliz aristokrasisinin kaybına hizmet edebilir. Kayıpların gerçek bir resmi, savaştan önce ve sonrasında parlamento oluşumunun karşılaştırılmasına yardımcı olacaktır. Savaşta yıkıcı bir zaferden sonra Heinrich Tudor tarafından toplanan parlamentoda, savaştan önce tanışan 20'e karşı yalnızca 50 lordları vardı. Bu arada, bu yirmin çoğu savaş sırasında zaten unvanlarını aldı. Esir soyluları acımasızca yok eden muhalif taraflar, basit sınıf mahkumlarına karşı çok cömert davrandılar. Ve elbette nüfusa karşı herhangi bir cezai işlem gerçekleştirmediler. Aksine, insanlardan sürekli yardım istendi. Halkın yurtsever duygularına hitap eden Yorks, ulusal bir parti olduklarını vurgulayarak kendi lehine sonuç almaya çalıştı. York’a göre, Fransız bir kadın olan Margaret d'Anjou, İngiliz insanlarına gerektiği kadar bakabildi.
İlginç bir gerçek, taraflardan birinin zaferinden sonra derhal bir parlamentonun toplanmasıydı; amacı temsili hükümet organının onayını almak ve zaferin sonuçlarını yasal olarak resmileştirmektir. Hiçbir parti mevcut hükümet sistemine karşı çıkmadı. Savaş, Yorks ve Lancaster arasındaki hanedan mücadelesinin sadece en yüksek noktasıydı ve mevcut hükümet sistemini hiçbir şekilde etkilemedi.
“İngiltere ve York! İngiltere ve Lancaster! ”
Zayıf düşünen Henry VI idaresinin başlangıcı Lancaster çok sakindi ve iç çatışmaların patlak vermesi çevresi tarafından barışçıl yollarla anında çözüldü. Bu sakinliğin nedeni basitti. İngiliz aristokrasisinin tüm elitleri “Yüzyıl Savaşı” na dahil edildi ve anakara üzerinde şiddetle mücadele eden en aktif rol aldı. Bu nedenle, taht için muhtemel “aday”, Edward III’ün (ve iktidar kralı Henry’nin) torununun torunu Dük Richard York’tur ve “tüm Fransa’nın teğmeni” görevini üstlenerek Normandiya’da savaştı. Düşmanı John Beaufort (1444'ta öldü), Fransa'daydı.
Sts Kilisesi'ndeki 13-th of Warwick (1382 - 1439) 'un ünlü yaldızlı effigiya'sı. Warwick, İngiltere'deki Mary.
Aynı etki, yandan görünüm.
Henry VI aldatıcı, aşırı duyarlı ve aynı zamanda aşırı saftı. Püf noktalarının yanı sıra, hala istihbarattan yoksundu. Temel olarak, bu uluslararası politikada (hem de iç politikada) iyi anlaşılmayan sıradan bir insandı. Birçok çağdaş, onun içinde krallıktan çok keşişlerden daha fazla olduğunu söyledi.
Richard Neville, Warwick Earl'ü. Bilinmeyen bir sanatçının portresi.
Kral üzerinde küçük bir etkiye sahip olan herkes, kraliyet mahkemesi üzerinde mutlak kontrole sahipti, çünkü Majesteleri koşulsuz olarak neyin gerekli olduğuna karar verdi. Tüm “erdemlere” ek olarak, Heinrich ünlü dedesinden devraldığı çılgınlık dönemine özgü bir miras bıraktı. Peki, böyle bir "kalıtsal" yaralar "kümesi" olan bir kral devleti nasıl yönetebilir?
İngiltere'nin Yüz Yıl Savaşı'ndaki konumu gittikçe daha da kötüye gidiyordu ve kraliyet mahallesinde, liderleri Kont Suffolk, kralın ve onunla ateşli bir şekilde kurulacak olan belirli bir Fransız asil hanımın evliliği yoluyla bir ittifak düzenlemeyi teklif etti. Fransız iştahları İngiliz topraklarında ölecek. Gelin, Fransız Kralı'nın yeğeni ve etkili Anj'in René'sinin kızı olan Anjou'nun genç bir Margaret'i olarak ortaya çıktı. Kalıcı bir barışı sonuçlandırmak isteyen iki halk ateşkes ilan etti ancak şu anda İngiltere egemenliği için mükemmel bir gelin aldı. Ancak, plan sadece teoride çekici idi. Aslında, müzakereler sırasında Rene Anjou, sadece kızı için çeyiz vermeyeceğini, ısrarla Man Adası ve İngiltere'nin kendisini talep ettiğini söyledi.
Yine de evlilik töreni gerçekleşti ve Earl Suffolk ve Edmund Beaufort'u (vefat eden John Beaufort Duke Sommerset'in kardeşi) içeren mahkemeler şimdi Anjou Kraliçesi Margaret (bayan, çok kararlı, hırslı ve haklı) tarafından yönetildi. Barışı sağlama kararı başarıyla uygulandı. Onlar utanç içinde kalan York tarafından karşılandılar. Ardından partisi Neville ailesinin son derece etkili üyelerini içeriyordu: Earl Richard Salisbury, yanı sıra oğlu Richard, Warwick.
Richard Neville'in mührü, Warwick Earl'ü.
Her neyse, ancak Fransa ile barışın sağlanması İngiltere'yi iyiden daha fazla zarar verdi. Başarısız bir savaş, artı taht davacı tarafından yönlendirilen hoşnutsuz aristokrasinin varlığı, yalnızca savaşabilecek ve başka bir şey yapamayan önemli sayıda özgür insan, hızlıca boş bir hazine - tüm bunlar “Güller Savaşı” nı serbest bırakmanın sebebiydi.
Bu ismin kökeni, Shakespeare'de trajedisi Henry VI'da, York ve Somerset'in beyaz ve kırmızı bir gülü işaret ettiği bir sahnede bulunur, düşmanlıklarının bir sembolü olarak - York'un kollarında beyaz bir gül ve Lancaster - kırmızı. İki tarafın da pek çok destekçisi vardı. Örneğin Lancaster, İngiltere'nin güney ve kuzey-batı bölgelerinde, York - güney ve güney-doğuda desteklenir. Böylece yavaş yavaş siyasal mücadele silahlı mücadeleye dönüştü.
Duke Sommerset, Lancaster birliklerini yönetti ve Earl Warwick Yorks'e liderlik etti. İlk kez, savaş çığlıkları yeşil alanlara ses vermeye başladı: “İngiltere ve York! İngiltere ve Lancaster! ”
Türleri nelerdir !!! Hepsi, o uzak zamandaki gibi ...
İlk savaş küçük kasaba St. Albans 22 Mayıs 1455 yakınlarında gerçekleşti. 3 000'in etrafındaki Lancaster sayılarının taraftarları, şehirdeki barikatların arkasına sığındı ve ilk saldırıyı Yorkluların sayısından iki kat daha fazla kovmayı başardı. York Dükü birlikleri, 7 000 insandı. Kont Urvik başkanlığındaki kopma, sessizce sokakların sessiz eteklerine doğru yol aldı ve oldukça geniş bir bahçeyi geçerek birden arkaya Sommerset'in askerlerini vurdu. Asker panik çekiciydi, dağınık birlikleri komuta etmek imkânsızdı ve savaş şehir sokaklarında ayrı bölümlere ayrıldı.
Beyaz Gül taraftarlarının savaşı zaferle sonuçlandı. İşin garibi, çok az sayıda zayiat vardı - 100 civarında, çoğunlukla düşmandan. Heinrich'in sadıkları - Edmund Beaufort, Dük Somerset, Humphrey Stafford, Clifford, Henry Percy, Harington - kavgada öldürüldü. Heinrich'in kendisi düşmanlıklarda yer almadı, ancak yanlışlıkla bir ok yüzünden yaralandı ve askerlerin onu bulduğu evlerden birinde saklanmaya çalıştı.
York ve Warwick’in baskısı altında Heinrich, Somerset’in taraftarlarını Parlamento’daki düşmanları olarak ilan etti ve York’un eylemlerini kralın kurtuluşu uğruna tamamen meşru bir isyan ilan etti. Mahkemede yüksek bir pozisyona döndü. Warwick, Kaptan Calais'i atadı - o zaman Fransa'daki tek liman, İngilizlerin elinde kaldı. Kaptan olduktan sonra Warwick, İngiliz Kanalını korsan ve basitçe istenmeyen gemilerden serbest bırakmaya başladı. Bazen Boğazlarda hareket eden her şeyi mahvettiği görülüyordu. Böylece, yolda beş İspanyol gemiyle karşılaşan Warwick, üçü battı, aynı zamanda birçok İspanyol'ı da kesti ve başka bir seferde, acil bir diplomatik skandala neden olan Lübeck kentinin gemilerini ele geçirdi. Ama yine de, bu aktif eylemler Kaptan Calais bir kez daha itibarını onayladı. Ek olarak, o zamanlar deneyimli, savaşta güçlenmiş askerlerden oluşan garnizonunun yetkisini kazandı ve uzun yıllar boyunca Calais şehri, York taraftarlarının tabanını yaptı.
Şimdi, göründüğü gibi, barış ve huzur hüküm sürmeli, ancak Kraliçe Margaret bir kez daha kendi bildiği kendi planlarını geliştirerek kocasını etkilemeye çalışıyor ve York taht fikrinden asla vazgeçmedi. Her iki taraf da aceleyle askerleri hazırladı, destekçileri işe aldı ve savaşın devamı için yavaşça hazırladı. Margarita, Warwick'i iki kez yok etmeye çalıştı. İlk başta Coventry'ye davet edildi. Margaret’e çok fazla güvenmeyen Warwick, giysilerini giymiş bir adamın sürdüğü küçük bir süvari birimini öne sürmeyi düşünüyordu. İşin püf noktası bir başarıydı - şehre girdikten sonra, Kraliçe’nin halkı yanlışlıkla Warwick’in kendilerinin önünde olduğuna inanıyordu. Bir kez daha, sanki Heinrich adına, Kaptan Calais olarak hizmetini rapor etmesi için çağrıldı. Görüşme sırasında avludan gelen mücadelenin seslerini duydu. Pencereden dışarı bakan Warwick, halkının kraliyet askerlerinden şiddetle savaştığını söyledi. Aniden avluya inerek askerlerine katıldı ve birlikte Thames'te bekleyen gemilerine girdiler.
Warwick ve Anjou'lu Margaret ile tanış. Şek. Graham Turner.
Düşmanlıklar 1459’in sonbaharında başladı. York taraftarları Lidlow'da birleşeceklerdi. Eylül ayında Salisbury'nin başkanlığındaki 4 000 adamıyla ilgili büyük birimlerden biri, Blor-Heath'te 8 000 adamıyla ilgili bir Lancastrian ordusu tarafından ele geçirildi. Savaşın seyri hakkında ayrıntılı bilgi mevcut değil. Sadece saldırıya koşan Lancastrian süvarilerinin önce okçular tarafından vurulduktan sonra da piyade saldırılarına uğradığı bilinmektedir. Sıralamadaki sırasını kaybederek savaş alanını panik içinde bıraktı. Kayıplar, yaklaşık 3000 Lancasters olan yaklaşık 2000 insanı kadardır.
York taraftar grupları Ladfort'ta birleşti ve toplam sayıları 30000 insanlarıydı. Artık krala direnmek istemeyen Andrew Trollop ve ekibi Lancasters tarafına geçti. Heinrich bırakan askerleri affetmeye söz verdi silâh ve onun tarafına git. Ve şimdi York ordusu hızla çözülmeye başladı ve York ve halkı kaçmak zorunda kaldı. Bundan sonra ordunun kalıntıları teslim oldu ve Heinrich Lidlow'u ele geçirdi. York Düşesi ve iki küçük oğlu olan George ve Richard (daha sonra Richard III olacaktı) vardı.
York, Devon ve Galler'den İrlanda'ya taşındı, Warwick aceleyle Calais'deki garnizonuna gitti. Ancak, yakında Kaptan Calais'in konumundan mahrum kaldı ve yerine genç Sommerset atandı. Fakat garnizon ve denizciler yeni komutana itaat etmeyi reddetti. Somerset, haziran ayında 1460, halefinin boğazındaki gemilerine rastladı, onlara saldırmaya çalıştı, ama gemilerinin ekipleri düşmanın tarafına geçti. Earl Warwick ve Edward York, bu beklenmedik takviyeyi elde ederek, iki bin ordusu ile birlikte Kent'e indi ve Londra'yı hızla ele geçirdi. Ondan sonra Coventry'de bulunan kraliyet birliklerine karşı hareket ettiler.
Warwick arması o kadar ilginç ki onu tanımlamak mantıklı, söylemek daha doğru olurdu - hanedanlık armaları tüm kurallarına göre blazonirovat. Klanın kurucusu Richard Neville Sr., Westmoreland'ın İlk Earl'ü olan Ralph Neville'in en küçük oğlu idi ve babasının armasını aldı - kırmızı bir kızıl (yani St. Andrew's) gümüş haç. Ancak ailesinin en küçüğü olan kişi, annesinin anısına Joanna Beaufort'un onuruna, Lancaster ailesinin rengindeki unvanın görüntüsü, gümüş ve masmavi. Richard, Salisbury’nin dördüncü kılıcı olan Kont Thomas Montague’nin ölümünden sonra, mirasçısıyla evlendi, bu onun adını ve gümüş bir alanda üç kızıl iğneye ve yeşil bir altın alana sahip olan Salisbury klanının ünvanını ve armasını verdi. bir kartal kanatlarını açtı. Ayrıca tüm amblemleri öncelik sırasına göre arması üzerine yerleştirdi. Richard'ın oğlu ve ayrıca Richard, Warwick'in onüçüncü Earl'ünün varisi olan Anna Beauchamp ile evlendi. Arması arasında Boshanov arması (kırmızı alandaki altın kuşak ve altı çapraz altın haç), eskiden Warwick’e ait armağanı (Newburgh’da eskiden kalanlar (alternatif olarak altın satrançta ermine kürklü altın ve masmavi kirişler), Claire’in altın alanında üç kırmızı kirişli Despenserler - dört kalkan - alternatif olarak birinci ve dördüncü çeyreklerin altın ve sol ile iç içe geçtiği gümüş ve kırmızı - her şeyin üzerinde siyah bir kravat var. Richard Beauchamp'ın bu amblemi, Gilbert de Claire'in soyundan ilk Earl of Gloucester, Thomas Despenser'ın kızı ve varisi olan Isabella ile evlenerek de alındı. İlginç bir şekilde, Richard Neville Count Warwick'in kalkanı sadece ailesinin armasını gösteriyordu. Fakat şatoda pankartı kaleye çarptı ve atının battaniyesi bu amblemlerin tüm detayları ile süslendi. Kıdemde ilk olan Warwick ve Salisbury'nin amblemleriydi, birinci ve ikinci mahallelerde, Neville üçüncü katlarda, Despensers dördüncü sıradaki armalarda kaldılar. Neville'de ayrıca iki Kleynod vardı - kırmızı taçtan yükselen bir kuğu kafası (Warwick arması için) ve taç üzerinde bir salyangoz (Salisbury arması için). Kişisel amblemi, zincirler ve kaba, kazıksız bahisler üzerine bir ayıydı.
Northampton Savaşı
19 Temmuz 1460, Coventry'nin güneyinde bulunan Northampton'ın yerinde, başka bir savaş başladı. York'un kırk bininci ordusu, Henry'nin yirmi bin ordusunu yarım saatliğine yendi. Kraliçe esirlikten kaçmak için sadece mucizevi bir şekilde başardı ve İngiltere'den hızla çıktı ve İskoçya'ya kaçtı. Zavallı Henry tekrar yakalandı ve Londra'ya götürüldü.
Northampton savaş planı
Richard York Parlamentonun önünde bir konuşma yaptı ve açık bir şekilde İngiltere'nin tahtı işgal etme isteğini açıkladı. İfadesi, destekçileri arasında bile bir öfke fırtınasıyla karşılaştı. Ona vaat edilen tek şey, Kral Henry'nin ölümünden sonra tahtın verilmesiydi. Bununla, o zamana kadar İskoç ve Gal'den oluşan yeni bir ordu kurmayı başaran Kraliçe Margaret'i koymak istemedi.
Richard York, 5 000 adamla tanışmak için ileri gitti. Ve Aralık ayında 30, Wakefield'daki 1460, 6 savaş ortasında gerçekleşti. Somerset'in ikinci dükkânı Heinrich Beaufort komutasındaki Lancaster ordusu, Lord Henry Percy, Yorkistlere ağır bir yenilgi verdi. Bazı kaynaklar, kraliçenin savunucularının, York'un canlı destekçilerinde bir erkeği 400'in etrafında giyinen askeri bir numara kullandığını iddia ediyor. Warwick'in babası, Salisbury'nin Earl'ü yakalandı ve daha sonra başını çekti ve York'un kendisi savaşta öldü. York ve Salisbury’lerin başkanları Margarita’nın emriyle York kentinin kapılarının üzerine çivilendi.
O zamandan beri, ülke geri dönüşü olmayan bir şekilde iki partiye ayrıldı. Zaten 2 Şubat 1461, York'un yeni Dükü Edward, düşmanın ordusunu bir dizi 4 000 kişisiyle tamamen mağlup etti.
Tanınmış tutsakların çoğu idam edildi, bu yüzden bu savaşta soyluların toplu infazlarında emsal teşkil etti.
Albans'ın ikinci savaşı. Şek. Graham Turner.
17 Şubat 1461, kraliyet ordusu Warwick'in St. Albans'taki küçük ordusuna saldırdı. Paradoks, ancak saldırıya uğrayan York ordusu, tam olarak aynı yerde, Yorkluların altı yıl önce ilk zaferlerini kazandıkları bir mağlubiyet yaşadı. Henry VI serbest bırakıldı. Kraliçe Londra'ya geri döndü. Fakat genç York Dükü ilk önce Warwick'in yardımı ile gelmedi, halkın da desteğiyle 4 March 1461, Edward IV adı altında tahta geçti. İngiltere'de iki kral vardı ve şimdi şu soru ortaya çıktı: “Hangisi tahta geçecek?” Törenden birkaç gün sonra, Edward IV hikayesinden sonra “kralların yaratıcısı” takma adını alan Edward IV ve Richard Neville kraliyet ordusuna geçti. yolu perişan köylere (Scots Margarita'nın eseri) kolayca izlenebilirdi. Margarita ordusu her zaman İngiltere'yi düşman bir ülke olarak gördü ve talihsiz köyler bir ödül olarak yağmalamaya teslim oldu. Gerçek sebepler dikkatlice gizlendi: Kraliçenin birliklerini ödeyecek kadar parası yoktu.
Devam edecek ...