Geçmişe özlem yüklü satırları ile ilgili, “Yaşlanan insanlar gerçekten geçmiş günleri ararlar. Bu olguyu biliyorum. Ama şu düşüncem kesin: Yaşadığımız dünya kesin olarak kötülüğe -şiddete- doğru gidiyor. Bunu dilemem. Ama gerçeği de yadsıyamam. Yazarken geçmişi, sizin deyişinizle “özlem yüklü” olarak anlatmak da istedim. Ama edebiyat insanları barışçıl, olumlu, iyi yollara yöneltecek kadar güçlü değil,” diye yanıt vermiş Demir Özlü, Azra İnci ile yaptığı söyleyişide. Ama gene de yazmış ve hala daha yazıyor, ümidini kaybetmeden. Son kitabı anılarından yola çıkarak yazdığı, 2015’in ilk yarısında yayınlanan İşte Senin Hayatın. Çoğu kitabında olduğu gibi bu kitabının da içinden kentler, caddeler, sokaklar, yakın tarih ve insanlar geçer.
Demir Özlü, kardeşi Tezer Özlü’den sekiz yıl bir gün büyük. Kardeşinin psikiyatri kliniklerinde kaldığı sıralar, o da “sakıncalı” olarak askerdeydi ve 1971’deki askeri müdahaleden sonra bir süre tutuklu kaldı. 1979’da Stokholm’e yerleşmesini ise 1980 darbesinden sonra vatandaşlıktan çıkarılması izledi. Bu yüzden olsa gerek, genellikle Özlü’nün cümleleri memleketinin sokaklarında gezer. Köklerini unutmamanın bir yoludur bu. Kuzey ülkelerinin sokaklarında başlayan metinler bile, Akdeniz’in caddeleri ile biter.
Belki de öykülerini en çok mimarlar okumalıdır. Onun öykülerindeki şehrin sokakları yan yana gelerek bir kaledeyskop gibi yepyeni bir biçime dönüşebilir. Belki böylece gelecekte Cristina Nilsson’a ulaşmak kolaylaşır, birbirine benzeyen apartmanların arasında kaybolmaktansa. Belki böylece edebiyat insanları olumlu, iyi yollara yöneltir, kimbilir?
Demir Özlü iyi doğdun ve iyi ki yazdın.