bir.
Görünmez Kütüphanenin Üç Ana Bölümü
Var olan kitapları neredeyse var olmayan kitapları sevdiğim kadar seviyorum. Bu yüzden bazı kitaplar yazdım, Denizler, Başka Her Şeyin İcadı ve Bay Splitfoot, ama daha da önemlisi çok daha fazla kitap yazmadım. Ed Park, kurucu ortağı ve kütüphanecisi Görünmez Kütüphane bize şunu söyler:
Raymond Chandler’ın ölümünden sonra yayınlanan not defterlerinde, 36 kullanılmamış başlık bulduk. Parçalanmış Kulaklı Adam -e Kara Gözlü Sarışın yanı sıra şu kitapların yazarı Aaron Klopstein'a atıfta bulunulmaktadır. Kremalı Kedi Kılları ve Yirmi İnç Maymun .
Potansiyeli, mümkün olanı hayal edin! Görünmez Kütüphane'nin kendisi gibi var olmayan kitapların listesinin kenarlığı veya sonu olmadığı açıktır.
Her şey kendi kör ciltlerinde olacaktı. Her şey: geleceğin ayrıntılı tarihi, Aeschylus’un Mısırlılar , Ganj sularının bir şahinin uçuşunu tam olarak kaç kez yansıttığı, Roma'nın sırrı ve gerçek doğası, Novalis'in inşa edeceği ansiklopedi, 14 Ağustos 1934'te şafak vaktinde hayallerim ve yarı hayallerim.
–J.L. Borges
Bu gece bu kütüphanenin koca bir kanadını buraya yazabiliriz ama lezzet için sadece birkaçını saymak gerekirse: Baba Yazan Benno von Archimboldi (Bolano'dan 2666) Stanislaw Lem’de incelenen tüm kitaplar Mükemmel Bir Vakum ; Miriam: Bir New England Kızının Ortadan Kaybolması Karl E. Hammer (Heidi Julavits'ten); Necronomicon Abdul Alhazred (H.P. Lovecraft'tan), Kilgore Trout tarafından yazılan herhangi bir şey; ve Italo Calvino’daki tüm bozuk ciltler Bir kış gecesinde bir gezgin . (Her ne kadar teknik olarak Calvino'lar ikinci dereceden hayalet kitaplar olsa da, onların önemsizlikleri bitmemiş Canterbury Masalları gibi, Sappho’nun metinleri solucanlar ve zaman tarafından çözüldüğü gibi, yalnızca kısmi.)
Hayalet kitapları, olasılıkların ve mucizelerin o hayalet metinlerini hayal ederek çok güzel geceler geçirdim. Basılamaz Dewey Ondalık sınıflandırmaları onları (en azından) üç temel kategoriye ayırır: yalnızca bir kez okunabilen kitaplar, bir ömür boyu okunamayan kitaplar ve daha önce bahsedilen en büyük grup, var olmayan kitaplar.
İlk tür hayalet kitaplardan, sadece bir kez okunabilen kitaplar, usta bahisçi Alaska McFadden'in yıllar önce bana verdiği bir kitap var. Bir vampir hikayesiydi. Sonunda kitap bana verilen tahta bir kazıkla bıçaklamamı gerektirdi. Bunu yapmak beni incitti - kitapları yok eden faşistlerin flaşları. Ama orada oturma odamda bir savaş başladı: merak ve korumaya karşı. Merak günü kazandı. Kazığı kaldırdım ve bıçakladım. Güneş ışığıyla yanan bir vampir gibi kucağıma anında bir kül yığını birikti. Yazarın talimatlarına uyarak kitabı öldürmüştüm. Dairemde yalnızdım ve vampirlerden değil, sonsuzluklar, imkansızlıklar ve okunamayan ölü kitaplarla dolu bir ülkeden dehşete kapılmıştım. Bu tür terörden zevk alıyorum. Bunca yıl sonra o kitabın tek ve eksiksiz okuyucusu olarak kaldım. Onur ve yük. Uygun şekilde, ne McFadden ne de ben şu anda ölmüş olan kitabın başlığını hatırlayamıyoruz.
Bir ömür boyu okunamayan kitaplar arasında Raymond Queneau'nun Yüz Bin Milyar Şiir. İnce bir cilt — bir zamanlar S&H Green Stamps (hayaletlerden bahsediyor) tutmak için yapılmış Saver kitapçıklarından daha kalın değil. Queneau’nun metni ustaca oluşturulmuştur. Bu matematiksel işleve 10 şiirsel tepkidir14. Her biri 14 satırdan oluşan on sone, yalnızca her satır kendi kağıt şeridine basılır ve bu da satırların değiştirilebilirliğine izin verir. Queneau'nun hesaplamalarına göre, eğer bir kişi kitabının tüm olası birleştirici permütasyonlarını dakikada bir sone, günde sekiz saat, yılda iki yüz gün (kabaca tam zamanlı bir işin saatleri) okuyacak olsaydı, Bu ince, ince şiir kitabını okumayı bitirmek için bir milyon yüzyıl. Bu hayalet kitabın sayfalarına dikilmiş kendi ölümlülüğümüz var. Bu kitabı okuyacak kadar uzun yaşamayacaksınız.
Son olarak, son türden, var olmayan kitaplar, hayatımın geri kalanını adayabilirdim ve hiç şüphem yok. Babam öldükten bir hafta sonra yazdığı bir kitap buldum. Ya da bir kitabın parçası. Bir el yazmasının 30 küsur sayfasıydı. Metin şöyle başlıyor: 'Günlük tutmak benim geleneğim değil ama şaşırtıcı bir şey oldu.' Evet, gerçekten düşündüm. Öldün. Hiçbir şey beni daha fazla şaşırtmadı. 29 yıl boyunca, ölümün imkansızlığı ve sonra birden bire oldu ve artık imkansız değildi.
Babamın el yazması gerçekten bir günlük değil; bu bir kurgu işi - sadece zar zor da olsa. Gün boyunca, erkek anlatıcı sessizdir, babamın sık sık yaptığı gibi melankolik düşüncelerle dikkati dağılır. Sonra geceleri babam gibi uçabildiğini hayal ediyor. Anlatıcının adı Sam'dir. Bu benim adım. El yazmasında Sam, uçan rüyaları bilen bir yabancı tarafından ziyaret edilir, ancak tıpkı gerilimin ağrılı bir noktaya geldiği ve bana ve ona ne olacağını duymaya çaresiz kaldığım gibi, el yazması biter. Son yarım cümlede 'Ama o' yazıyor ve sayfa beyaz bir vadiye düşüyor. Ama ne? Ama o ne?
2.
Wanda LaFontaine'in İzinde, Hayalet / Yazar
Çocukken banyodan sonra, havlularımızı eski demir radyatörün üzerine sardık, böylece sonunda tüm bezlerimiz pas lekeleriyle kaplandı. Küvette bu lekeleri gördüğümüzde, kardeşim ve ben, “Franka-ki-ee'nin kanı! Franka-ki-ee'nin kanı! ' Franka-ki-ee'nin kim olduğunu bilmiyorum. Onu korkutucu bilinmeyen şeylerin hepsini tutabilsin diye uydurduk. Franka-ki-ee, karanlık gizemin özüydü. Ve sık sık onu hemen arkamda hissettim, dedikleri gibi, geceleri arka bahçede çığlık atarak koşarken, güneşin önünde uyandığımda. Çığlık, kaçış, karanlık ve her zaman Franka-ki-ee'den kaçmayı başardığım gerçeği, evrendeki iyi ve kötü şeyler arasındaki dengeyi yeniden kurdu. Franka-ki-ee, yaşam ve ölüm arasında bir dayanak noktasıdır.
Üniversite üniversite denememde erkek ve kız kardeşimle banyo zamanı yazdım. İlk tercihim olan Brown Üniversitesi'ne girmedim. Onun yerine mükemmel bir devlet okuluna gittim. Yıllar ve yıllar sonra, ikizlere süper hamile olduğumda, Brown Üniversitesi benden öğrencilerine romanımdan okumamı istedi. Başka Her Şeyin Buluşu . Bu gerçekten iyi hissettirdi, banyo zamanının önemi, Franka-ki-ee'nin gizemi konusunda yanıldıklarını bildiklerini hissettiler ve onca yıl sonra bana şunu söylemek için bekliyorlardı: Üzgünüz. Haklıydın.
Brown'daki okumadan birkaç hafta sonra, ziyaretimi organize eden muhteşem yazar Brian Evenson'dan bir e-posta aldım. Brian'dan gelen not gizemli bir yazı senaryosu içeriyordu. O yazdı:
Not: (Ve size 27. sayfada bahsettiğiniz yazar Wanda LaFontaine'i sormak istedim. Onun uydurduğunu varsayıyorum, her halükarda onu her zamanki yerlerde kolayca bulamadım. Ama aynı zamanda Zaman, onun adını daha önce bir yerde duyduğumu biliyordum ve sonra beynimi kırıp birçok kitabı bir araya getirdikten sonra Lucius Shepard'ın ondan bahsettiğini fark ettim. Jaguar Avcısı . Senin Wanda LaFontaine'in mutlu tesadüf mü, Lucius’un kasıtlı iması mı yoksa o gerçekten gerçek mi?)
Benim Wanda'm saf uydurmaydı. Var olmayan en az bir kitaptan bahsetmeyen bir kitap yazmadım. Evenson hayalet kitabımı bulmuştu ve fantastik hafızası ve bu tuhaf tesadüf tarafından gerçek ile gerçek olmayan arasında bir belirsizlik içinde kalmıştı.
Wanda'mı kontrol ettim. İşte 27. sayfada. Başka Her Şeyin Buluşu :
Arka Güvertede Yazan Wanda LaFontaine, otelde geride bırakılan ve Louisa'nın ne kadar aptalca olduğunu fark etmeden önce çantasına tıkılan bir kadın romanı.
Hiç duymadım Jaguar Avcısı ya da Lucius Shepard, bu yüzden Evenson'ın voleybolumu geri getireceğini, hem yazarı hem de metni uydurduğunu varsaydım. Sonra birkaç gün sonra ikizlerim doğdu ve üç kızımdan biri olmayan şeylere çok ilgisiz kaldım. Evenson’un yazışmaları bile.
Ancak hayaletler sessiz kalmakta iyi olsalar da sonsuza kadar sessiz kalmazlar. Brown okumamdan dört buçuk yıl sonra, Şubat 2014'ün ortasında, yeni bir roman yazmayı bitirdim. Bay Splitfoot ve sayfalarının içine var olmayan başka bir kitap yerleştirdim. Buna denir Eter Kitabı . İçi göğüslü dini bir metin Bay Splitfoot. Eter Kitabı The Book of Mormon, the Bible, Carl's Sagan'ın kitabından geri dönüştürülmüş satırlardan oluşur. Evren ve Cher, David Bowie, Queen, the Constitution'dan bazı dağınık sözler.
Gibi Bay Splitfoot baskı için hazırlandı, Wanda LaFontaine bana döndü. Çok basitti. Evenson’un uzun zaman önceki e-postasını ve bir İnternet aramasını daha sonra tekrar okudum, Lucius Shepard'ı gerçek bir kişi, kurgu değil buldum. Google Kitaplar anında bana Wanda pasajını sağladı:
Yayıncılar başlığı koruyacaktı; değiştirirlerdi The Keening veya T o Huffing ve Puffing , süslü bir örtü ile paketleyin ve yanına yapıştırın. Aşkın Eziyet Eden Kaşıntısı Bakkal raflarında Wanda LaFontaine tarafından. Ama sözler iyi olduğu sürece bunların hiçbiri önemli değildi ve .
Lucius Shepard sadece gerçek değildi, açıktı ki onun Wanda ve benim Wanda kesinlikle aynı yazardı, kendi çürümesinin kokusunu gizlemek için ucuz parfümle derinden ıslatılmış bir kadın.
Lucius ve ben aynı var olmayan yazarı hayal etmekle kalmadık, Google bana bu alıntının 'Rüzgar Madaket'te Nasıl Konuştu' adlı kısa öyküsünden olduğunu söyledi. Bu, tüylerim diken diken oldu, çünkü Madaket, son yirmi yıldır iki kız kardeşimin yaşadığı, posta pulu adasının çok uzaktaki unutulmuş ucunda, iğrenç bir köy.
Lucius Shepard kimdi? Benimle ne ilgisi var? Açıkça birçok şey. Yine onun gerçekliğinden şüphe etmeye başladım çünkü hepsi çok tuhaftı. Ayrıca Brian Evenson'ın, kimliklerini yaratılan Pessoa-ites adlı yazarların içine gizleyen yazarlarla ilgilendiğinden şüpheleniyordum. Lucius Shepherd'ın gerçek bir adam olduğunu, gerçek bir fotoğrafı ve gerçek bir Facebook hesabıyla gerçek bir adam olduğunu doğrulamak için kendimi yine interneti kontrol ederken buldum. O öyleydi.
Adını yüz defa söylemiş olmalıyım. Madaket'te o kadar çok insana Wanda, Lucius ve benim hikayemi anlattım. Yemek masalarının altında saklanan, yarı uykudaki deliklerden dinleyen çok küçük çocuklarım bile adamın adını biliyordu. Lucius Shepard'ın öyküsünün bazı parçalanmış, çocuk versiyonunu anladılar.
27 Şubat 2014'te, Lucius'a, gerçekleşen bu açıklanamaz şeyi açıklamaya çalışan hızlı bir mesaj gönderdim - ayrı yaşamlardan (ama o kadar da ayrı değil) aynı hayalet yazara rastladığımızı.
Cevabını bekledim.
Lucius sessiz kaldı.
Biraz daha bekledim. Sonra 18 Mart'tainciJackson, Mississippi'nin dışındaki bir kafede sıraya park ederken, Ed Park'tan 70 yaşındaki Lucius Shepard'ın Oregon'daki evinde ölü bulunduğuna dair bir haber aldım.
Bunu şimdi söylemekten utanıyorum ama yaşayanların tüm bencil benmerkezliliğine rağmen, o anda düşündüm, Tanrım, adamı öldürdüm. Benim gibi hayaletlere bulaştığını fark ederek onu öldürdüm.
3.
Geri dönüşüm: Franka-ki-ee, Wanda ve Lucius
Demek Wanda LaFontaine burada bitiyor. Ya da neredeyse. Küçük bir ek.
Lucius'un ölümünden birkaç gece sonra, evimin önünde serin bahar havasında tek başıma oturuyordum. Açık bir pencereden kızlarımın tuhaf bir üslupla fısıldadığını, gölgeli, hayali bir iyi ve kötü oyununda roller ve sesler aldıklarını duydum. Bir büyülü sözü tekrarladıklarını, duyduklarını sandıkları bir şeyi geri dönüştürdüklerini duydum. 'Loooocius. Loooocius ve Wanda. ' Kelime gibi, Boo! Bunlar Franka-ki-ee ile aynı şekilsizlikte yarattıkları ve aynı derecede büyülü karakterlerdi.
İşte bu şekilde perili oluyoruz ve işte bu yüzden perili çok çok iyi olabilir, beni hiç tanımadığım bir adama, öldürmüş olabileceğim bir adama, şimdi sevdiğim ve düzenli olarak okuduğum bir adama bağlar. Bir Mississippi'de, Görünmez Kütüphane'nin başka bir şubesinin inşaatına başlar. Orada, Lucius'un şimdi yazmayacağı, asla okumayacağı kitapları numaralandırma, dosyalama, rafa kaldırma işine geri dönüyorum. Bu kitapları sevgiyle özel bir yere, Wanda LaFontaine'in hiç bitmemiş eserlerinin ve bir nedenden ötürü yazmayı unutacağım sonsuza kadar yazılmamış kitapların yanında özel bir yere koyuyorum.
Özellik resmi, 'Athenaeum', hazırlayan: Brad W. Foster.