Birisi salihlerden birine sorar:
? İhlâsı kimden öğrendiniz? Cevaben anlatır:
? Mekke?i Mükerreme'de harçlıksız kalmıştım. Basra'dan para bekliyordum ama gelmemişti. Saçım sakalım çok uzamıştı. Bir berbere girdim
? Peşin peşin söyliyeyim param yok dedim, Allah rızası için saçlarımı düzeltebilir misin? Berber o anda mevki sahibi birini traş etmekteydi. Onu bırakıp bana başladı. Adam itiraz etti. Berber
? Kusura bakmayınız efendim' dedi, sizi ücret mukabilinde traş ediyorum. Ama bu genç Allah rızası için istedi
Berber dahasını da yaptı, bana harçlık verdi. Aradan birkaç gün geçti, beklediğim para geldi. Ona bir kese altın götürdüm.
? Asla alamam dedi, inan Allah'ın rızası daha değerli.
Meclisine gelenlerden biri mübareği denemek ister. Aklınca zor bir soru hazırlar ve sorar. Mübarek
? Sözle mi cevap verelim der, yoksa halle mi?
? İkisi de olsun.
? Eğer kendi kendini deneseydin, bizi denemeye lüzum görmezdin. Kalbindeki değişimi de mi farketmedin?
? Peki hâl ile cevabınız nasıl olacak?
? Yüzüne bak anlarsın.
Adam aynayı eline aldığında kendini tanıyamaz, çünkü yüzü simsiyahtır. Üstelik bu yola olan muhabbetinden eser kalmamıştır ki bu tard oldu demektir. Büyükleri incitmek böylesine korkunç bir cürettir işte. ~|~