31 Mart 2008
Krizler ayın 29'unda da sürdü, sabaha karşı dörtte, sonra altıda. Sonra Ruhibey bütün gün uyudu. Bahçeye zor çıkarttım, çıkınca da gezmek yerine güneşe yatmayı tercih etti. Sonra akşam yedide bir kriz daha yaşandı ve umarım, bu ayki fırtına da böylece dinmiş oldu. Dün ve bugün her şey normal. Neşe ve iştah yerinde. Öteki dünyadan bu dünyaya uyum sorunu da pek yok gibiydi. Krizler az süreli ve az kasılmalıydı.
28 Mart 2008
Sabaha karşı 3'de, sonra 7'de, sonra muhtemelen öğleden sonra 2 ile 5 arasında bir saatte (maalesef onu evde yalnız bırakmak zorunda kaldık), sonra akşam 6'da. Üçü de oldukça hafifti (dördüncüsü bilinmiyor). Ses yok, fazla salya yok, hatta çiş bile yok denecek kadar az ya da yok. İlkinden sonra tam iki saat hiç durmadan evin içinde dolandı, huzursuz ve amaçsız bir biçimde, Birkaç kere dışarda gezdirdim, bir faydası olmadı. Sonunda mecburen aşağı mutfağa attım, orda kendini yaralayabileceği daha az şey var çünkü. Diğerlerinde bahçeye bile zor çıktı. Sakin. Bu kez diş de sıkmadı. Yalnız sonuncusunda bir süre gözleri sabitlendi.
Bakalım devamı gelecek mi?
Bakalım devamı gelecek mi?