✏"Dünya kurulalı beri silahlar vardı ve bu yüzden daha fazla insan ölüyor değildi,sadece ölmesi gerekenler ölüyordu, asla daha fazlası değil."✏ Asla daha fazlası değil.... Bu cümle okuduğumdan beri kafamın içinde dönüp dönüp duruyor. Hele ki son bir senedir canım ülkemi düşününce içimi sızlatıyor. Ve neden silah sanayide hiç grev olmaz? Saramago'yu okuduktan sonra, dedim keşke olsa, olsa da bir süre yüreğimiz ağzımızda yaşamasak. Her sabah korkuyla bakmasak haberlere. En ufak birşey de mesela internet yavaşladığında elimiz gitmese haberlere, yüreğimiz hoplayarak.
Gelelim romana artık. Bizi okumak kurtaracak ne de olsa. Okuyanlar kurtaracak, bilgi kurtaracak, bilim kurtaracak. Velhasıl kitaplar kurtarıcımız olacak. "Mızraklar, Mızraklar Tüfekler, Tüfekler", Saramago'nun son kitabı. Tamamlayamamış ama yarım bırakmışlık yaşatmıyor okuyunca okuyucuya. Kitapta Saramago'ya ait notlar ışık tutuyor bize. O yüzden diyorum ya yarım kalmamış aslında. Aklından geçenleri bize gösteriyor ve kitaptaki diğer metinlerle birlikte kitabı tamamlıyor bizim için. Roman silah endüstrisini sorguluyor. Bitmek bilmeyen savaşlarla, silah fabrikasını mercek altına alarak o meşhur soruyu soruyor: “Neden silah sanayisinde hiç grev olmaz?”. Bir silah fabrikasında çalışan adamla idealist karısı arasındaki ilişkiyi sorguluyor. Bir solukta okuyacaksınız.