Bariz olanı belirtelim: 2022 Kansas City Royals berbat. Korkunçlar. vuramazlar (beyzbolda dördüncü en kötü wRC +) ve atış yapamazlar (beyzbolda dördüncü en kötü ERA). Onların başlatıcıları attı beyzbolda en az vuruş sayısı övülen 2018 draft sınıfının dört sağlıklı üyesiyle teorik olarak çalışan bir rotasyona rağmen, bunlar da genel olarak berbattı. 9-18’de Royals sadece 54 oyun kazanma hızında.
Şimdi, Kraliyetler daha iyi olması muhtemel ve muhtemelen bu sezon 100 veya daha fazla oyun kaybetmeleri pek olası değil. Ama ne kadar daha iyi? Görüyorsunuz, Kraliyetler geçen yıl da berbattı, her ikisinde de ilk onda olan bir başlangıç atış kadrosu çağ ve atış vuruşu ve kimin vurucuları vardı beyzbolda altıncı en kötü wRC +. Kraliyetler, pandemi sayesinde 60 maçlık sınırlı bir streçte de olsa, bir yıl önce emildi. Ve toplam 207 maç kaybeden 2018 ve 2019 kadrolarından bahsetmeden, emme hakkında konuşmayı ihmal etmiş oluruz.
Bu biraz fazla sert geliyorsa, sporun sonuç odaklı bir iş olduğunu ve Royals’ın son beş sezonda rekabetçi olmayan ve tamamen alakasız arasında bir yerde olduğunu düşünün. Kazandıkları bir sezon olmadı Yedi yıl. Bu uzun bir zaman!
Ve işte buradayız, 2022 yılının Mayıs ayının ortasında ve Kraliyet Ailesi, çekirdek bir oyuncu grubu veya destekleyici bir kadro olmadan dümensiz bir gemi olarak 104 oyun kaybettikleri 2018’de olduğundan daha da kötü olma hızında.
Bu nasıl oluyor? Bu neden böyle? Sonuç olarak, çünkü ön büro ve beyin güveni, kulübü yöneten 16 yılda anlamlı bir şekilde daha iyi hale gelmedi. 2008 ve 2011 ve 2014 ve 2017 ve 2020’de ve şimdi de yaptıkları aynı temel hataları yapıyorlar. Her yıl bazı çeşitlerde ortaya çıkan beş tane var:
- Sürahi geliştirememe. Bugüne kadar, Kraliyet ailesi, dahili olarak satın alınan ve geliştirilen iki tutarlı, üretken başlangıç sürahisi geliştirdi: Yordano Ventura ve Danny Duffy. Bu kadar.
- Mantıklı olduğunda büyük lig yeteneklerini takas etmeyi reddetmek. Bakın: Merrifield son dört yılda herhangi bir zaman, 2017’den sonra Danny Duffy, 2009’da David DeJesus. Zack Greinke bir takas talep etti ve Kraliyet ailesi razı oldu – tam tersi değil.
- Vasat gazilerle ikinci lig yeteneklerini engelleme modeli. Bakınız: Carlos Santana, Omar Infante, Mike Jacobs, Chris Getz, bir isim seçin.
- Stratejik kadro oluşturma eksikliği. Royals her zaman rekabet etmek ve yeniden inşa etmek arasında bir tür belirsizlik içindedir, birincisi için asla yeterli yetenek ve ikincisi için asla yeterli genç oyuncu yoktur.
- Oyunculara ve antrenörlere orantısız bir sadakat. Kraliyet ailesi, veriler aksini söylese bile kendilerine ve oyuncularına inanır ve buzul hızında hamleler yapar.
Bu yıl, beş temel konunun tümünün sonuçlarını net bir şekilde görüyoruz. Takım, kazanan veya yeniden yapılanan bir takım için hiçbir fayda sağlamasalar da Santana ve O’Hearn’i kullanmaya devam ediyor. Başlangıç kadrolarında, çoğu takas etme şansına sahip oldukları ancak ikiye katladıkları 30 yaşındaki beş oyuncu bulunuyor. 2018 draft sınıfı berbattı. Bu arada, kimsenin işi tehlikede değil gibi görünüyor.
Ön büroyu tartışırken, 2014 ve 2015’teki World Series ekipleri gerekli konuşma noktalarıdır. Ama dikkat edilmesi gereken önemli olan bu sorunlar o zaman da hala ekrandaydı—İnsanlar sadece onlar hakkında düşünmek istemediler. Sonuç, kısa kesilen bir rekabet fırsatı penceresiydi.
Bana inanmıyor musun? Tarih sizi ikna edebilir. 2000 yılından bu yana 42 World Series takımından 35’i gelecek yıl kazanan bir sezon geçirdi. Sadece bir tanesi bir sonraki galibiyet sezonunu görmek için dört veya daha fazla yıl aldı ve evet, bu takım 2015 Kraliyet Ailesiydi.
Dünya Serisi katılımcıları, 2000-
|Takım||Dünya Serisi Yılı||Sonraki Galibiyet Sezonu||Galibiyet Sezonuna Kalan Yıllar||Sonraki Playofflar||Sonraki Playofflara Kalan Yıllar|
|Takım||Dünya Serisi Yılı||Sonraki Galibiyet Sezonu||Galibiyet Sezonuna Kalan Yıllar||Sonraki Playofflar||Sonraki Playofflara Kalan Yıllar|
|Boston Red Sox||2013||2016||3||2016||3|
|Colorado Rocky Dağları||2007||2009||2||2009||2|
|Los Angeles Melekleri||2002||2004||2||2004||2|
|San Francisco Devleri||2012||2014||2||2014||2|
|St. Louis Kardinalleri||2006||2008||2||2009||3|
|Arizona Elmas Sırtlılar||2001||2002||1||2002||1|
|Boston Red Sox||2018||2019||1||2021||3|
|Boston Red Sox||2007||2008||1||2008||1|
|Boston Red Sox||2004||2005||1||2005||1|
|Chicago Yavruları||2016||2017||1||2017||1|
|Chicago White Sox||2005||2006||1||2008||3|
|Cleveland Muhafızları||2016||2017||1||2017||1|
|Detroit Kaplanları||2012||2013||1||2013||1|
|Detroit Kaplanları||2006||2007||1||2011||5|
|Houston Astros||2019||2020||1||2020||1|
|Houston Astros||2017||2018||1||2018||1|
|Houston Astros||2005||2006||1||2015||10|
|Kansas City Kraliyet Ailesi||2014||2015||1||2015||1|
|Los Angeles Dodgers||2020||2021||1||2021||1|
|Los Angeles Dodgers||2018||2019||1||2019||1|
|Los Angeles Dodgers||2017||2018||1||2018||1|
|Miami Marlinleri||2003||2004||1||2020||17|
|New York Mets||2015||2016||1||2016||1|
|New York Mets||2000||2001||1||2006||6|
|New York Yankee’leri||2009||2010||1||2010||1|
|New York Yankee’leri||2003||2004||1||2004||1|
|New York Yankee’leri||2001||2002||1||2002||1|
|New York Yankee’leri||2000||2001||1||2001||1|
|Philadelphia Phillies||2009||2010||1||2010||1|
|Philadelphia Phillies||2008||2009||1||2009||1|
|San Francisco Devleri||2014||2015||1||2016||2|
|San Francisco Devleri||2010||2011||1||2012||2|
|San Francisco Devleri||2002||2003||1||2003||1|
|St. Louis Kardinalleri||2013||2014||1||2014||1|
|St. Louis Kardinalleri||2011||2012||1||2012||1|
|St. Louis Kardinalleri||2004||2005||1||2005||1|
|Tampa Körfezi Işınları||2020||2021||1||2021||1|
|Tampa Körfezi Işınları||2008||2009||1||2010||2|
|Teksas korucuları||2011||2012||1||2012||1|
|Teksas korucuları||2010||2011||1||2011||1|
|Kansas City Kraliyet Ailesi||2015||Yok||Yok||Yok||Yok|
|Washington Vatandaşları||2019||Yok||Yok||Yok||Yok|
Konuya gelince, Royals ön ofisi iyi beyzbol takımlarını bir araya getirme konusunda pek iyi değil. Dayton Moore, 2007’deki ilk sezonuyla 2006 yılının ortalarında devraldı. Doğal olarak, kaybettikleri bir yıl geçirdiler – sonuçta üç ardışık 100 mağlubiyet kampanyasından çıkan bir takımı devraldı. Royals 2008’de de kayıp bir sezon geçirdi. 2009’da kaybettiler. Ama sonra 2010’da kaybettiler. 2011’de kaybettiler. 2012’de kaybettiler. Sadece 2013’te – Moore liderliğindeki Royals’in yedinci yılında – yaptı. Kraliyet ailesi kaybettiklerinden daha fazla oyun kazanıyor.
Kansas City, George Bush yönetiminden bu yana beyzbol maçlarını kaybetme konusunda acımasızca etkili oldu. Bu sezon önemli ölçüde tersine dönmedikçe, Moore’un ilk tam yılından bu yana 16 sezonun 11’inde 87 veya daha fazla oyun kaybetmiş olacaklar. Ayrıca bu 16 sezonun yarısında 90 veya daha fazlasını kaybetmiş olacaklar. Ve aynı ölçüde, hem ürkütücü hem de sinir bozucu, Moore’un ön ofisi, beyin güveninin takımın kaybettiklerinden daha fazla oyun kazanmasına neden olduğu kadar, Kraliyetleri 100 veya daha fazla mağlubiyete götürmüş olacak.
Zor kazançlar ve kayıplar bunu gösteriyor. 2007’den bu yana, Kraliyet ailesinin .460 kazanma yüzdesi, 30 MLB takımı arasında 27. sırada yer alıyor. Onların altında: Pittsburgh, Miami ve Baltimore, diyelim ki, şüpheli mülkiyet veya çalkantılı yönetime sahip üç takım.
Bunu daha da sinir bozucu yapan şey, önemli ölçüde ilginç ve daha friskier olabilecek bir takımdan o kadar da uzak olmamamız. Yetenek sistemin içinde. Royals, maaş bordrosunu esnek tutma konusunda çok iyi bir iş çıkardı ve uzatmalar ve serbest oyuncu imzaları için etrafa atacak çok miktarda paraları var. Bobby Witt Jr., MJ Melendez, Vinnie Pasquantino, Nick Pratto, Kyle Isbel, Emmanuel Rivera ve Edward Olivares’i içeren günlük bir kadroya çok yakınız.
Tabii ki, bunu yapmak için Kraliyetlerin süreçlerinin kusurları olduğunu kabul etmeleri gerekecekti. Organizasyondaki köklü adamları ve yedek oyuncuları atmak ve yol boyunca bazı tüyleri karıştırmak zorunda kalacaklardı. Aslında içerecekti yapı Deniz işlemsel sadece bunun hakkında konuşmak yerine.
Bu sadece… olası görünmüyor. Kraliyet ailesi onlar. Sorumlu kişiler on buçuk yıldır görevdeler. Örgüt felsefesi yerleşiktir. Ve korkarım ki başarıları, organizasyonu dürüst iç gözleme ve süreç iyileştirmeye daha az açık hale getirecektir – her ne kadar kuruluşun kusurları tam olarak pencerelerinin bu kadar kısa olmasının nedeni olsa da. Aynı kusurlar, burada olmamızın nedeni, yeni yeniden yapılanmanın beşinci yılında, hiçbir ilerleme yok.