Bir hikayenin yapısı, diğer edebi türlerin yanı sıra, giriş (hikayenin başladığı yer), düğüm (çatışmanın ortaya çıktığı yer) ve sonucundan (çatışmanın çözüldüğü kısım) oluşur.
Hikayeler üç ayrı kısımda yapılandırılmıştır, ancak aynı sıranın her zaman muhafaza edilmesine gerek yoktur.
Her yazar hikayeyi beğenisine göre değiştirebilir. Önemli olan, hikayenin tadını çıkarmaları için okurların seslerini korumaktır. Ancak genel bir kural olarak, çocuk hikayelerinde eğer başlangıç, orta ve sonun standart bir yapısı korunursa.
Bir hikaye nasıl yapılandırılır?
1- Giriş
Hikayenin başında bulunur. Giriş bölümünde hikaye başlar, sahne ayarlanır ve karakterlerin küçük bir sunumu.
Bu konuda anlatımın zamanı belirlenir ve aynı zamanda anlatılan hikayeye göre anlatıcının konumunu vurgular. Etkinlik daha önce gerçekleşmişse, etkinlik daha sonra olabilir; eşzamanlı olarak, öykünün gerçekleştiği sırada anlatılırsa, ya da olay henüz gerçekleşmediyse daha önce.
Bir hikayedeki eşzamanlı zamanın neredeyse imkansız olduğunu ve teorik olarak kullanıldığını açıklamak gerekir, çünkü onu anlatmak için onu görmek gerekir.
Hikayenin girişinde, hikayenin anlatıldığı perspektif de oluşturulmuştur.
Hikayenin yaklaşımında hız veya süre de belirlenir. Hikaye çok kısa ve ayrıntılı olabilir veya tam tersine yıllar boyunca gerçekleşebilir ve kısaca anlatılabilir.
Giriş, hikayede anlatılacak olan hikâyeyi bağlamsallaştırır, giriş düğümün anlam kazanması için temel oluşturur. Bir nedenden dolayı değişecek normal bir durum ortaya çıkarır, böylece düğümün tabanını yükseltir.
Burada karakterler ve tüm özellikleri sunulur, çünkü düğüm sırasında karakter açıklamalarını durduracak vaktimiz olmayacak, çünkü gerçekleşen hikayenin gerçeklerini göz önünde bulunduracaksınız.
Giriş sunulduktan ve hikayenin normal durumu bir gerginlik noktasına ulaştığında, hikayenin düğümüne geçiyoruz.
düğüm
Bu, anlatılan hikayenin tüm ihtilafının yaşandığı hikayenin merkezi kısmıdır. Önerilen girişin iflasından kaynaklanmaktadır. Bir gerginlik öğesi önerilen girişi bozduğunda, öykünün düğümü başlar.
Hikaye yapısını tamamlamak için, giriş bölümünde ortaya konan gerçeği değiştiren bir şey var. Bu nokta, bir metnin hikaye olarak kabul edilmesi için hayati öneme sahiptir. Aksi takdirde edebi bir anlatı olabilir.
Hikayenin sunduğu gerçekler, düğüm şeklinde gelişen tek bir hikaye ile aksiyon-sonuç şeklinde iç içe geçmiştir.
Birden fazla kahraman olmasına rağmen, hikayelerde genellikle sadece bir tane var ve maceraları düğüm boyunca anlatılıyor. Düğümde, anlatının ritmini işaretleriz, böylece okuyucu eğlendirilir ve hikaye boyunca ilgisini çeker
Düğümde anlatılan hikaye daima sona veya sonuca yöneliktir. Tanıtımı bozan gerginlik, kahramanımızın tam olarak duruma girmesi gereken bir sorun teşkil ediyor.
Her ne kadar hikayenin girişindeki karakterlerin sunumu önemli olsa da, burada hangi makarnanın yapıldığı, gerçekte kim oldukları ve nasıl davrandıkları gösterilecektir.
Sonuç veya son
Bu bölümde, öyküyü yaratan çatışma çözüldü. Sonu mutlu ya da üzgün olabilir, ama her zaman kapalı bir son olmak zorundadır.
Öykünün sona ermesiyle tarihin kapanması hikayenin temel bir özelliğidir. Okuyucunun isteyebileceği şüpheleri her zaman çözmelidir.
Bir hikayede açık bir uç bulursak, ortaya çıkan sorun çözülmediğinden bu gerçekten bir hikaye olmayacak. Öyleyse hikaye çalışmıyor
Hikayenin en önemli özelliklerinden biri, sonun şaşırtıcı ve beklenmedik olması gerektiğidir.
Hikaye, karmaşık ve çözülmüş olan başlangıç bir durum olmalı. Ve eğer bu iyi bir hikaye ise, şaşırtıcı bir son elde etmek için beklenmedik bir dönüş yapmaya çalışmalısınız.
Çocukların hikayelerinde şaşırtıcı bir sonları olması her zaman gerekli değildir, ancak ahlakları vardır.