Kuzey İlahi Bölgesi dinlenirken, Tanrı Alemi tarihindeki en büyük kargaşaya atılmıştı.
Bu özellikle de Batı İlahi Bölgesi için geçerliydi. Dünyalarının bir gecede değiştiğini söylemek bile abartı olmazdı.
Ejderha Hükümdarı'nın, altı batı bölgesi kral aleminin tüm İlahi Ustalarını zorla harekete geçirdiği ve Dünya Ejderha Şehrini kullanarak sihirli bir şey gibi kuzey bölgesinin mevcut karargahına indiği haberi geldiğinde, Tanrı Alemindeki her kaynak gelişimci sevinçle titriyordu.
Long Bai on iki saat boyunca Yun Che'yi beklemek için emir verdiğinde, Kuzey İlahi Bölgesi'nin dizilişinin Batı İlahi Bölgesi tarafından tamamen aşıldığı haberi de açıklandı. O anda, hemen hemen herkes Ejderha Hükümdarı'nın doğal olmayan hızlı ve acımasız karşı saldırısının Kuzey İlahi Bölgesini kesinlikle yok edeceğinden emindi.
Ardından gelen savaş, Güney İlahi Bölgesi'nin yarısından fazlasının kıyamet üzerlerindeymiş gibi titremesine neden oldu. Sayısız güney bölgesi kaynak gelişimcisi yaptıkları her şeyi bıraktılar ve tüm güçleriyle savaş alanının tersi yönünde kaçtılar. Ancak, toz çöktüğünde ve savaşın nihai sonucunun haberi yayıldığında, duydukları şey neredeyse kalplerinin kendi başlarına patlamasına neden oldu.
Batı İlahi Bölgesi kaybetmişti. Long Bai ölmüştü. Dört kral aleminin tüm İlahi Ustaları ölmüştü ve evet, buna Ejderha Tanrıları ve Egemenleri de dahildi! “Herkes!
Savaştan kurtulan tek mevcudiyet Qilin Alemi ve Mavi Ejderha Alemiydi.
Tabii ki, herkesin ilk tepkisi, haberlerin her kelimesini inkar etmekti. Sadece Mavi Ejderha Alemi ve Qilin Alemi'nin kaynak gelişimcileri, görünüşte imkansız olan haberlerin aslında korkunç bir şekilde doğru olduğuna dair kendi türlerinden onay aldıktan sonra görünüşte kalıcı bir baş dönmesi hissi ile kuşatıldı.
————
Dünya Ejderha Şehrinde.
Bariyer kaybolduktan sonra, Yun Che gerildi ve rahat bir nefes aldı. Sonra Caizhi'nin yeşim yatağında oturduğunu ve onu ifadesiz bir şekilde incelediğini gördü.
Şehvetli gülümsemesi hemen yüzünde dondu. Ağzının köşeleri, sonunda kelimeleri kekeleyebilmeden önce tekrar tekrar seğirdi, ”S-s-s-s-s-s-s-sen uyandın... Caizhi?”
“Altı saattir uyanığım,” Caizhi soğuk bir sesle cevap verdi. Aslında, çoktan Dünya Ejderha Şehri'nin çevresini üç kez turlamıştı.
“[email protected]#\%...” Kısa bir mesafede, Mu Xuanyin aceleyle geri döndü, buz enerjisiyle belirli bir kokuyu dağıttı ve ince havaya karıştı. O kadar hızlı davranmıştı ki, Yun Che'nin tepki verecek zamanı bile yoktu.
Bir süre için Yun Che, Mu Xuanyin'in peşinden koşma ya da o an için onu terk etme kararı ile felç oldu. Yarım gün önce tüm Ejderha Tanrı Alemini uçuruma gömmüş olan eşsiz kuzey bölgesi İblis Efendisi, utançtan ölecek kadar kırmızı görünüyordu. Yun Che kesinlikle kendini ikiye bölmek istedi, böylece hem Mu Xuanyin hem de Caizhi'ye aynı anda bakabilirdi.
“Ablama verdiğin sözü böyle mi yerine getirmeyi planlıyorsun?” Caizhi'nin süt beyazı yüzü o kadar soğuktu ki yüzünden hiçbir duygu izi görülmedi. “Resmi karının hemen önünde, başka bir kadınla zevk içinde oynaşmayı mı seçtin?”
Yun Che, Caizhi'nin dudaklarından kaçan “abla” kelimesini duyduğu anda tüm vücudu sertleşti. Söylemek istediği tüm teselli sözleri aniden boğazının içine gömüldü.
“Caizhi, ben...”
Ani bir ses duyduğunda bir şey söylemek üzereydi. Yukarı baktığında, kızın dudaklarının titreyen düz bir çizgiye bastırıldığını ve kaşlarının hilallere kıvrıldığını gördü. O... Kıkırdamasını bastırmaya çalışıyordu! Bir şaşkınlık içinde fark etti. Bir an için, Caizhi'nin hala tanıdığı sevimli ve şeytani “Küçük Jasmine” olduğu zamana geri döndüğünü hissetti.
“Hmph. İblis Efendisi ya da değil, korkularla başa çıkma yeteneğin her zamanki gibi kötü görünüyor, hee hee,” Caizhi başını ve bacaklarını ileri geri sallarken sırıttı. Bir an önce onu çevreleyen korkutucu aura tamamen ortadan kaybolmuştu. “Eğer rastlantısal bir kadın olsaydı—özellikle de o lanet olası Qianye— evet, kesinlikle kızardım. Bir ay boyunca seni görmezden gelirdim.”
“Ama Abla Xuanyin? Hayır, ona asla kızmam. O zamanlar onun fedakarlığı olmasaydı, sen...”
Orada durdu ve yaklaşması için Yun Che'yi çağırdı. “Yanıma otur, Enişte.”
Caizhi'nin davranışı, uykusundan uyandıktan sonra büyük ölçüde değişmiş gibi görünüyordu. Bilinçsizken ne olduğunun açıkça farkındaydı. Belki de bu yüzden sonunda tüm bu yıllar boyunca kendi kalbine sardığı ağır zincirleri çıkarmıştı.
Yun Che itaat etti ve yanına oturdu. Sonra sevecen bir sesle sordu, “İyi hissediyor musun, Caizhi? Seni kontrol etmemi ister misin?”
Caizhi soruya cevap vermedi. Bunun yerine, başını yavaşça Yun Che'nin göğsüne yatırdı, gözlerini kapattı ve sadece kalp atışlarının sesini dinledi. Çok, çok uzun bir süre sonra, sonunda fısıldadı, “Her şey bitti, değil mi?”
“Evet. Her şey bitti,” Yun Che cevapladı. “Long Bai öldü. Ölmeyi hak eden herkes de az ya da çok öldü. Zhou Xuzi'yi hayatta tuttum. Yaptığı onca şeyden sonra onun hızlı bir şekilde ölmesine izin vermemin imkanı yok.”
“Bu dünyada bizi tehdit edebilecek hiçbir şey kalmadı. Ayrıca, dünya yasalarını istediğimiz gibi oluşturmakta veya çıkarmakta özgürüz.”
“Mn,” Caizhi ani bir mırıldanmadan kısa bir süre sonra cevap verdi, “Bunların hepsi gerçek bir rüya, öyleyse neden... ablam istediği geleceğe tanık olamıyor? Neden... sadece o...”
Sesi bir rüya kadar sessizdi ama her kelime Yun Che'nin kalbini tekrar tekrar paramparça etti.
Yun Che, ağır nefes vermeden önce kollarını Caizhi'nin etrafına sardı.
Mavi Kutup Yıldızı zarar görmedi. Ana vatanı, ailesi ve eşleri güvende ve sağlıklıydı. Düşmanlarından başarılı bir şekilde intikam aldı, Kuzey İlahi Bölgesi'nin geri dönüşü olmayan kaderini tersine çevirdi ve hatta sonsuza dek kaybettiğini düşündüğü kişi Mu Xuanyin'i geri aldı.
Ama Jasmine...
Zhou Xuzi'ye on bin yıl daha işkence yapabilirdi ama o, asla ona geri dönmeyecekti.
————
Mu Xuanyin yatak odasından kaçtı ve hemen Chi Wuyao'ya koştu. İblis Kraliçesi bunca zamandır girişi koruyordu.
“Söylesene. Kaç kez yaptınız?” Chi Wuyao gülümseyerek sırıttı.
“...” Mu Xuanyin ona vurma dürtüsüne zar zor direndi.
Ten rengi on binlerce yıldır donmamış olsaydı, şu anda bir elma kadar kırmızı görünecekti. Hayatında hiç bu kadar uysal hissetmemişti.
Sadece altı saat içinde, Yun Che'nin ona olan muamelesi, güçlü ve saygısız olmaktan neredeyse şiddetli bir hale gitmişti. Eski usta - öğrenci ilişkilerinin iyi ve gerçekten geçmişte kaldığını hatırlatmak için mümkün olan en küstah ve aşırı yöntemleri kullanmıştı.
Chi Wuyao'nun bakışlarına daha fazla dayanamayan Mu Xuanyin, kadından kaçmak için uzaklaştı. Ancak, bir düşünce aniden ona çarptığında, adımları durdu ve kendisi ve Chi Wuyao etrafında açık mavi bir ses yalıtım bariyeri yarattı.
“Long Bai'nin son anında ne gördün?” Mu Xuanyin usulca ve ciddi bir sesle sordu.
İblis Kraliçesi'nin gülümsemesi o anda hiç olmadığı kadar ortadan kayboldu.
Ellerini kaldırdı ve Mu Xuanyin'in ses yalıtım bariyeri içinde başka bir ses yalıtım bariyeri inşa etti. Hatta onu Nirvana İblis Ruhuyla bile aşıladı.
Bu şekilde, Yun Che ve Shui Meiyin'in anormal derecede güçlü ruhları bile çift katmanlı perdeyi delemezdi.
Sonunda, Chi Wuyao'nun sesi olabilecek en alçak tondayken şöyle dedi, “Shen Xi öldüğünde, o... Yun Che'nin çocuğuyla birlikteydi.”
“...” Mu Xuanyin kontrol edilemeyen şok bir bakışla Chi Wuyao'ya doğru karşı karşıya geldi. “N... ne!?”
“Açıkçası, Yun Che, Shen Xi'nin Samsara'nın Yasaklı Diyarını terk ettiğinde hamile olduğunun farkında değildi,” Chi Wuyao, iki ses yalıtım bariyeri ile çevrili olmasına rağmen yönetebileceği en sessiz sesle söyledi. “Shen Xi, Long Bai'nin onun için anormal duygularını biliyordu. Bu yüzden hamileliğini sonuna kadar gizli tuttu.”
“Bu, yalnızca dolaylı olarak da olsa, bir şeyi doğrular,” Chi Wuyao devam etti. “Shen Xi, Yun Che'yi sadece aklında olan herhangi bir amaç için kullanmıyordu. Onun için bir dereceye kadar duyguları olmalı, aksi takdirde çocuğunun temsil ettiği ciddi tehlikeyi kabul eder ve en başından iptal ederdi. O aynı zamanda çocuğunu çok... ama çok seviyordu.”
Chi Wuyao bile, Shen Xi'nin çocuğunu kaybettikten sonra söylediği kara yemini duyduktan sonra hareketsiz kalamazdı.
Bazı şeylerin söylenmesinde uygunsuz olduğunu düşündüğünde Mu Xuanyin'e tam kelimeleri tekrar etmemeyi seçtiği noktaya geldi.
Uzun bir sessizlik sonrasında, Mu Xuanyin nihayet kendi kendine mırıldandı, “Şaşmamalı... şaşmamalı...”
Long Bai'nin Shen Xi'yi öldüreceğine inanmak zordu, hayır, imkansızdı. Ne de olsa, ünlü olmasının bir nedeni, “Ejderha Kraliçesi” ne olan sevgisinin üç yüz bin yıl geçmesine rağmen en ufak bir tereddüte sahip olmamasıydı. Bu nedenle, ne kadar kızgın olursa olsun Shen Xi'yi öldüreceğine inanmak zordu.
Ama şimdi anladı. O çocuk Long Bai'nin aklını başından alan bardağı taşıran son damla oldu.
“Erkek miydi yoksa bir kız mıydı?” Mu Xuanyin sordu. Elleri yumruk haline geldiğinde sıkılmıştı ve birisinin kalbini acı bir şekilde sıktığını hissetti.
“Bilmiyorum,” Chi Wuyao cevap verdi. “Ancak, Shen Xi, Long Bai'nin anısında çocuğa ‘Xi'er’ olarak hitap etti, bu yüzden onun bir kız olma ihtimali daha yüksek.”
Yun Che'nin kızının ona verdiği Sırlanmış Ses Taşlarını tuttuğu anı, bir an için Chi Wuyao'nun gözlerinde parladı. Bu tek başına nefesinin göğsünde çok uzun süre kalmasına neden oldu.
Eğer Yun Che bunu öğrenecek olsaydı...
“Gerçekten... Öldü mü?” Mu Xuanyin sordu.
“Long Bai, Shen Xi'nin karnına vurduğunda... Tüm gücünü kullandı.” Chi Wuyao tekrar iç çekti.
Çaldığı hafıza, Long Bai'nin hayatının son saatindeki bilincinde dolaşan hafızaydı. Ruhunun parçalanması, gördüğü görüntülerin kalitesinin büyük ölçüde acı çekmesine neden oldu ama yine de konuşmak için taslağı yakalaması yeterliydi.
“...” Mu Xuanyin gözlerini kapattı ve bir kez daha sessiz kaldı.
“Ancak,” Chi Wuyao'nun kaşları hafifçe örüldü, “Shen Xi'nin ölümü son hafıza parçaları arasında değildi. Tüm odak noktası Shen Xi'ye saldırdığı sahneye ve ona eşlik eden imkansız pişmanlık ve acıya odaklıydı.”
“Pişmanlık? Acı?” Mu Xuanyin'in sesi aniden soğuklaştı. “Buna cüret mi ediyor!?”
Aniden, Chi Wuyao'nun sözlerinin ardındaki imayı fark etti ve sordu, “Shen Xi'nin hala hayatta olabileceğini mi söylüyorsun?”
Chi Wuyao başını salladı. ‘'Emin değilim. Sana söylemek istediğim şey, son birkaç saatimi Long Bai'den elde ettiğim tüm bellek parçalarını sıralayarak geçirdim ve garip bir şey fark ettim.”
Mu Xuanyin: “?”
“Adamın ölmeden önce, son düşünceleri Yun Che'ye karşı olan nefreti değil, Shen Xi'ye olan arzusuydu,” Chi Wuyao yüzünde çetrefilli bir ifadeyle söyledi.
Long Bai'nin ölümünün son saati boyunca, Yun Che onu ezdi ve Batı İlahi Bölgesini kendi iki gözüyle kesen Kuzey İlahi Bölgesine tanık oldu.
Normalde konuşursak, durumu için umutsuzluk ve düşmanı Yun Che'ye olan nefretle dolu olmalıydı.
Ancak gerçekte, Shen Xi'nin düşünceleri Long Bai'nin bilincinin yarısından fazlasına hükmetmişti!
Bu özellikle Yun Che'ye karşı savaştığı zaman doğruydu. O anda aklından geçen tek şey, kendisini ona kanıtlamak için çılgınca bir arzuydu.
Shen Xi'ye olan tutkusu o kadar hastalıklı ve aşırı bir şeye dönüşmüştü ki, muhtemelen kendisinden başka kimse bunu anlayamazdı.
“Son arzusu, Shen Xi'yi öbür dünyada bulma arzusu değildi.” Chi Wuyao, devam etmeden önce sözlerini dikkatlice düşünmek için durakladı, “...Shen Xi'nin ortaya çıkması ve onu tekrar kurtarması arzusuydu.”
Mu Xuanyin bu mantık çizgisi boyunca devam etti, “Yani bu, Shen Xi'nin hala çok iyi olabileceği anlamına geliyor...”
“Çok fazla iyimserliğe kapılmamalıyız.” Chi Wuyao yine başını salladı. “Shen Xi, Yun Che'yi eğitmeden önce ona ait olan özel bir ışık kaynak enerjisini taşır.”
“Long Bai onu yüz binlerce yıldır tanıyordu, bu yüzden onun aurasını herkesten daha iyi bilmeli. Hala hayatta olduğunu varsayarsak ve Ejderha Tanrı Alemi'nin sahip olduğu büyük miktarda güç göz önüne alındığında, onu uzun zaman önce bulmalıydı.”
Mu Xuanyin'in gözlerindeki umut, Chi Wuyao'nun sözlerini çürütemediğini fark ettiğinde hemen karardı.
“Long Bai'nin Shen Xi'yi öldürdüğü gerçeğine inanamadığı ya da kabul edemediği de olabilir. Shen Xi'nin, hissettiği acıyı ve pişmanlığı hafifletmek için bilinmeyen bir yere kaybolduğuna inanarak kendini kandırabilirdi.”
“Tabii ki, Shen Xi'nin hala hayatta olması ve Ejderha Tanrı Alemi'nin bile onu bulamadığı bir yere kaybolması mümkün.”
“Ancak...” Doğruca Mu Xuanyin'in gözlerine baktı. “Bu umudu onunla paylaşabileceğimizi düşünüyor musun?”
“Hayır.” Mu Xuanyin tereddüt etmeden başını salladı.
Yun Che, o karanlık, acı dolu yıllarda Shen Xi'nin ölümünü kabul etmişti.
Eğer ona tekrar benzer bir acı ve hayal kırıklığı yaşama şansının yüksek olduğunu bilerek... Shen Xi'nin hala hayatta olabileceğini söyleselerdi...
Öte yandan, eğer bu konuda sessiz kalırlarsa ve Shen Xi'nin kendisi bir gün dünyaya geri dönerse, aldığı hoş şaşkınlık bir mucizeye benzeyecekti.
“Ve kesinlikle ona çocuktan bahsetmemeliyiz.” Mu Xuanyin döndü ve ufka doğru baktı. “Hayatında zaten çok fazla acı çekti. Onun için tek dileğim, hayatının geri kalanının kaygısız ve endişesiz tadını çıkarmaktır. Arzularında boğulmuş ve bir tirana dönüşmüş olsa bile, bir daha asla ruhunda sabit olmayan bir deliğin ortaya çıkmasına izin vermeyeceğim.”
Onun gözünde, dünya zaten Yun Che'ye çok fazla borçluydu. Yaşadıklarını telafi etmek için hiçbir kefaret ve tazminat yeterli olmazdı.
Tüm Tanrı Alemini yaşayan bir cehenneme dönüştürdüğü bir gün gelse bile Yun Che'yi durdurmazdı.
Sonuçta, herkesten farklı olarak...
Zaten gerçek bir ölüm yaşamıştı.
Chi Wuyao derinden başını salladı. “Bu seninle benim aramda kalacak.”