Peter Dorofeevich Doroshenko
XVII yüzyılın ortalarında, Ukrayna zamanın siyasi haritasında kalıcı bir sıcak bölge olmaya devam etti. Ve sürekli kaynama durumunu destekleyen çok fazla faktör vardı. Bu topraklarda, Polonyalı gentry ile yerel halk arasındaki ilişkiler sıkı bir düğümle sıkıldı, dini sorun uzlaşmazlık, yükselişe yol açan sofistike keyfilik ve isyanlara neden oldu - yetkililerin daha fazla baskı ve keyfiyete yol açtı. Bogdan-Khmelnitsky'ye karşı Polonya-Litvanya Birliği'ne karşı mücadele başladı ve kısa sürede başka bir Kazak isyanının eşiğine ulaştı ve hızla tam ölçekli bir savaşa dönüştü. Moskova'dan kısa bir süre sonra, uzun süren müzakere ve sayısız artı ve eksinin dikkatlice tartılmasından sonra, Hetman ve Zaporizhian Sich'i vatandaşlık olarak kabul etmeye karar verdi, Küçük Rusya'nın toprakları, Rus devleti ile Polonya-Litvanya Ortaklığı arasındaki askeri operasyonlar tiyatrosu haline geldi. Ancak, uzun savaşı izleyen Andrusiv ateşkesine rağmen, Sol Bankası'nın Rusya'ya güvenceye alınmasıyla, Ukrayna topraklarında kan akmaya devam etti. Bir internette olan Polonyalılardan daha az şiddetli olmayan bir savaşla sarsıldı. Ukrayna kazanı taşan, uzun ve yüksek derecede kaynatılır. Potu kendi tarifiyle kaynatmaya çalışanlardan, acımasızca onları ateşe atmak için ahşabı kıranlardan biri, usta Peter Dorofeevich Doroshenko idi. Siyasi ilkeleri ve kararları nedeniyle kazanın neredeyse patlaması, kızarmasıydı.
Küçük Rusya'nın büyük sorunları
Pyotr Doroshenko, Kazakların fakir olmayan katmanlarının bir yerlisi idi, daha sonra cezalandırıcı hetman (oyunculuk yönetmeni) Dorofey Doroshenko olan bir albay ailesinde 1627'te doğdu. Peter'ın büyükbabası Mikhail Doroshenko, aynı zamanda bir hetmandı. Ukrayna hükümetinin doruklarına giden yol, birçoğu gibi, Commonwealth Kazakları kayıt defterinde yer alan bir hizmet aracılığıyla başladı. Bogdan Khmelnitsky Doroshenko'nun ayaklanmasının başlangıcında, destekçilerinin rütbelerinde Polonyalı tacize karşı savaşması. Sadece kabul edilebilir bir sonuç elde etmek için umutsuz olan Khmelnitsky, Alexei Mihayloviç'in bir vatandaşı oldu, ancak Ukrayna'daki kırılgan siyasi durum daha karmaşık ve kafa karıştırıcı hale geldi. Hetman'ın otoritesinin çok ötesinde siyasi oyunlar oynadığının ilk işaretleri 1656 yılında Moskova'ya gelmeye başladı: Khmelnitsky'nin İsveç kralı temsilcileriyle bir dizi anlaşma için zemin hazırladığı biliniyor. O zaman, Charles, X ile savaşın arifesinde Polonyalılarla geçici bir ateşkes yapmak için çaba gösteren Moskova, bu can sıkıcı olayı sadece görünüşe göre koştu.
1657'te ölen Khmelnitsky yerine, Rzecz Pospolita'ya karşı çok daha az radikal bir politikanın destekçisi olan Moskova'nın izni olmadan hetmana seçildi. Bu bir kaza değildi - Bay Vyhovsky iyi bir Lehçe eğitimi aldı ve Lehçe ile evlendi. Ayrıca, Sarı Sular altındaki savaş sırasında, kendisiyle açıklayıcı konuşmalar yapan Polonyalılar tarafından yakalanmayı başardı. Çetenin topuzunu aldıktan sonra, Vyhovsky başarısızlıkla Moskova'ya sadakat göstermeye devam ederken, yavaş yavaş yeni rakipleriyle diplomatik köprüler kurdu. Ancak, o zaman ve gelecek birkaç on yıl boyunca, “müttefik” ve “düşman” kavramları ilke olmadan hızlı ve tamamen değişti ve seçim yalnızca kısa vadeli politik avantajla belirlendi. Vyhovsky, kendisini Polonya-Litvanya Ortaklığı'nın bir parçası olarak görkemli Rusya Büyük Dükalığı adı altında kompakt bir oluşumun başında gördü. Eski memur, yani, bu görev, Hetman'a seçilmeden önce Vyhovsky tarafından yapıldı ve onu destekleyen yaşlılar, gerektiğinde basitçe görmezden gelinebilecek, neredeyse geleneksel bir kraliyet gücüne sahip olan Polonyalı gentry'nin özgür hayatını yaşamak istedi. O zamana kadar Prilutsk albayına ulaşmış olan Vyhovsky ve Peter Doroshenko tarafından desteklendi.
Yeni 1658 yılı, Bay Vyhovsky, seçimleri sıradan Kazaklar arasında pek çok soruyu gündeme getirmeye devam ettiği için birçok dedektörüne karşı misilleme ile başladı. Hetman'a karşı hoşnutsuzluk, kısa süre sonra Poltava albay Martin Pushkar ve Zaporizhzhya Sich Yakov Barabash'ın ataları olan ve Polonyalılarla çarpışmada sebep olduğundan şüphelenmeyen Vorchohkiya Sich Yakov Barabash'ın atağı oldu. Zaten bir erkek olmuş olan Albay Doroshenko, kendi son yoldaşlarına karşı mücadelede aktif rol aldı. Ve hetman, tamamen kendi gücüne güvenmeyen, Kırım'dan Tatarlar adını verdi.
Şubat ayında Pushkar, Moskova'ya yeni hetmanın ve çevresinin Polonyalılarla yoğun görüşmelerde bulunduğuna dair bir mesaj gönderdi, ancak başkentte böyle bir uyandırma sinyaline yeterince dikkat etmediler. Ne yapmalı, Ukrayna’dan büyük bir zevkle yazdılar, hatıralarının derinliklerinden gizlice saklanmış eski suçları çıkardılar. Bununla birlikte, bu sefer uyanıklık gereksiz olmaz. Kralın temsilcilerinin muhalif tarafları uzlaştırmaya yönelik bütün girişimleri işe yaramazdı ve Mayıs ortasında, Pushkar taraftarları Poltava yakınlarındaki savaşta mağlup oldu, kendisi öldürüldü ve Jacob Barabash halkının kopmasıyla Haziran ayında Belgorod valisi Grigory Romodanovsky'nin yerine geldi.
Dikkat çekici olan şey, kralın hala Vyhovsky'yi sadık müttefiki olarak görmesi ve ona karşı çıkanların isyancı olması. Vivod'a, Vyhovsky'den koruma almaya gelenleri tutuklaması emredildi. "Doğru gazap" dolu hetman, "aşağılık isyancılar" derhal yapılmasını istedi. Romodanovski'nin kredisine göre, öfkeli Vyhovsky'nin kaprisini yerine getirmek için acelesi yoktu ve Barabash geniş kaldı. Ancak çok geçmeden Moskova'dan ataman'ı Kiev'e götürmesi için bir emir alındı. Çok iyi bazı detayların erken doğabileceği bir dava açmak istemeyen hetman, adamlarına Barabash'a eşlik eden konvoya saldırmalarını emretti. Ataman püskürdü, Chigirin'e getirildi, işkence gördü ve acı verdi. Rus tarafı nefesini bu kadar keskin bir marjinal amatör performans olgusundan alırken, hakikat anı geldi.
Ağustos ayında, Vyhovski'nin siyasi birleşimi olan 1658 nihayetinde konumu çok ciddi olan Commonwealth ile Hadiach Antlaşması'nda şekil aldı, bu yüzden Polonya, bir bereket gibi sanki hetman üzerine yağma sözü verdi. Devam etmekte olan Rus-Polonya savaşı koşullarında, bu açıkça, herhangi bir diğer yorumu dışlayan düşmanca bir hamleydi - arkadan bıçaklanmıştı. Prens Trubetskoy ordusu Ukrayna'ya gönderildi - öğüt zamanı doldu. Eğitim kampanyası, Konotop kapsamında taktiksel bir başarısızlıkla sonuçlandı, ancak bu başarı Bay Vyhovsky'ye yardımcı olmak için çok az şey yaptı. Aşırı Polonyalı oryantasyonu, ondan birçok taraftarı kovuyor ve Tatarlar, bir şeylerin yanlış olduğunu algılayarak, önce onu terk etti. Ekim ayında 1659, başarısız olan entegratör Polonyalılara kaçmak zorunda kaldı, ancak orada da sakinleşmedi. Olağanüstü sadakatini ve faydasını göstermek için Vyhovski, tam davanda yargılanan entrikaya başladı ve karara göre, günahtan uzaklaştırıldı.
1659'un düşüşüne giren Vyhovsky yerine, Yury Khmelnitsky, en büyük avantajı babasının şerefi olan hetman olarak seçildi. Polonya-Litvanya Ortaklığı ile savaş devam etti. Ukrayna'da 1661 - 1663 pratik olarak hiçbir Rus birliği yoktu ve bu olumlu koşullarda, selefinde olduğu gibi, özellikle zor olmayan on sekiz yaşındaki bir süvari, Polonyalılarla olan ittifaklara yaslanmaya başladı. Sol bankalı Kazaklar, Yuri'nin şüpheli girişimlerini desteklemedi ve Moskova'ya sadık kalırken, saflarından alternatif bir hetman - Yakim Somko seçtiler. Arkasındaki kuvveti hissetmeyen genç Khmelnitsky, özellikle Tatar'ların Kafa'nın kölesine sahip olduğu pazarlarda karlı bir şekilde satılabilecek emek ve emek için tazminat olarak üretim ve mahpuslar teklif etmeleri halinde, kendisine hitap eden hemen hemen herkesin istekli “yardımlarını” yapan Kırım Hanını cezbetti.
Tüm 1661 bir internecine mücadelesinde gerçekleşti, Ocak ayına kadar 1662, Yuri Khmelnitsky Sol-Bank Ukrayna dışına çıkmadı. İntikam alma girişimleri, Kanev yakınlarındaki Romodanovski valisinin birliklerinden ezici bir yenilgiyle sonuçlandı. Zor bir durumda yakalandı ve destekçilerden yoksun bırakıldı (babalık haklarından oluşan siyasi sermaye, umutsuzca boşa harcandı), Yuri, topuzunu terk etmekten ve 1663'in başında keşiş olmaktan daha iyi bir şey bulamadı. Kayınbiraderi Pavel Teteria copunu aldı. Ve o zamandan beri o bir sağ bankacıydı ve sonuç olarak Polonyalılar ile ilgili “doğru” olan Polonyalı Kral Jan Casimir'in kendisi büyük bir orduyla Tetera'nın yardımına geldi ve bir noktada Rus-Polonya savaşının ağırlık merkezi Ukrayna'ya geçti.
Sağ Banka'da sıkıca yerleşik olan Peter Doroshenko, Teter’in altındaki General Esaula’nın önemli görevini üstlendi. 1663'in başlangıcında, Polonyalı askerlerin desteğiyle Teteria ve Doroshenko, Sol Bankası işgal etti ve nüfusu Moskova'ya sempati duyduğundan şüphelenilen birçok kasaba ve köyü tahrip etti. Teteri'nin planı ve ortakları, Kazak çavuşu için bir takım ayrıcalıkları ve ayrıcalıkları koruyarak, Polonya'nın himayesinde olan her iki tarafını da birleştirmekti. Sağ bank birliklerinin askeri kampanyası, Rus garnizonu ve yerel Kazaklar tarafından savunulan küçük Glukhov kasabasına rastladı. Glukhov'un düşmana umutsuz bir direnişi vardı ve Teter ve Polonyalılar sağ bankaya çekilmek zorunda kaldılar. Pan Teteri'nin geri çekilmesindeki son rol sol banka nüfusunun kendisine karşı neredeyse tamamen sadakatsizliği ile oynanmadı. Askeri ve politik mutluluğu denedi ve açık bir şekilde, Ukrayna'nın her iki tarafının onun için birleşmesinin çok ağır bir iş olduğunu fark eden yorgun hetman davayı geçti ve Polonya'ya gitti. Diğer kaderi de çok zekice değildi: Kral Vishnevetsky döneminde, zulme maruz kaldı ve nihayet ülke dışına itilerek mülke el koydu. Böylece, hetman'in topuzundan vazgeçmedi, Teteria Sultan IV. Sultan Mehmed'in mahkemesine yerleşmeye çalıştı ve ısrarla Commonwealth'e karşı savaş başlatmaya çağırdı. Belki de dolaşan hetman, kraldan biraz intikam almayı hayal ediyordu. Sultan savaşa gerçekten başladı ve Teter verildi ve emekli oldu. Bununla birlikte, hetman'ın durdurulamaz enerjisi açıkça Sultan Majesteleri'ni doğurdu ve bu nedenle Ocak ayında 1670, Sayın Mehmed IV zehirlenmesi emrini verdi.
Peter Doroshenko'nun Türkçe projesi
Sultan Mehmed IV
Pan Teteri'nin Sağ Banka'dan kaçmasından sonra, Kırım Han Kamil-Mukhamed-Girey'in, Polonya ordusunun Belarus'a devredilmesinden sonra etkileyici askeri güce sahip olan tek hakem olarak hareket ettiği başka bir karşılaşma başladı. Ağustos ayında, Doroshenko'nun en üst noktası olan 1665 geldi: Tatar müttefikleri tarafından onaylandıktan sonra, Right-Bank Ukrayna'nın hakemi seçildi. Polonya'nın siyasi muhalif tacını tahrip eden ya da ihanet eden Doroshenko planlarını uygulamaya koyuldu. Seleflerinden farklı olarak - Commonwealth'in giderek zayıf ve kopmuş kanadının altında koruma ve himaye isteyen kaybedenler - yeni sağ bankacı hetman, onun fikrinden başka bir güçle birleşmeyi ve şüphe etmeye karar verdi. Ve elbette, Rusya değildi. Bakış Doroshenko, Brillant Limanı'na çevrildi.
Bu seçim bilinçliydi, oldukça gerçekçi ve belirli bir mantıktan yoksun değildi. İlk olarak, Türklerin, şiddetli hercai menekşe ve Katolik din adamlarının aksine, dini meselelerde katı ve temel koşullar empoze etmediği oldukça makul bir hoşgörü olduğu biliniyordu. İkincisi, ve bu önemli bir faktördü, Türkiye nispeten yakındı; bu durumda vassaline askeri ve diğer yardımlar sağlayacaktı ve aynı zamanda, vali ve garnizonları denetlemeden oldukça geniş bir özerklik pazarlığı yapması mümkün olacaktı. . Böylece kendi zevkiniz için yaşamak mümkün oldu, ancak üzerlerinde Türk Sultanının neredeyse nominal gücüne sahip oldu. Böyle bir Kazak küçük bir subay için belirli bir yaşam başarısı standardıydı: Polonya rahiplerininki gibi bir dizi özgürlük elde etmek için sadece rahip ve piskoposlar olmadan. Üçüncüsü, yan yana bir Türk vassası olan Kırım Hanlığı'nın varlığı, yalnızca önemli ve hızlı bir askeri destek sağlamakla kalmayıp aynı zamanda Sultan ile herhangi bir sorunu çözmede Kırım Hanına da yardım etmeyi garanti ediyordu.
Doroshenko'nun planları iddialıydı: Parlak Limanların vatandaşlığına geçiş konusunda İstanbul ile müzakerelere başlamadan önce, hem Sağ Banka hem de Sol Banka olmak üzere tüm Ukrayna'nın hükümdarı olmak istedi. Oyun çok riskliydi, çünkü Türkiye vassaliyle komşuluk ne Rusya ne de Milletler Topluluğu için elverişsizdi. Getman, yerel halkın uzun süredir devam eden Katolik karşıtı duygularını ustalıkla oynadı ve açık bir şekilde tüm Katoliklerin sağ bankasından çıkarılmasını istedi. 1666'in baharında, görevi Sultan’a Ukrayna’nın kendisinde bir savunucu ve koruyucu aradığını bildirmek üzere olan İstanbul’a özel bir heyet gönderildi. Yerel liderliğin tüm enerjisini ve potansiyelini bilerek, fuar alanı standında, İstanbul'da bir hokkabaz hızındaki müşterileri, genel başkanları, müttefikleri ve yoldaşları değiştirmek Doroshenko’nun girişimleri olumlu ancak kısıtlayıcı bir şekilde ele alındı.
Bu arada, çok uzun bir savaştan sonra karşılıklı yorgunluk yaşayan Rusya ve Rzeczpospolita, Andrusovo dünyasında Haziran ayının başında 1666 imzaladı. Tüm Smolensk voyvodalığı, bir dizi başka bölge ve tüm Sol-Bank Ukrayna Rusya'ya gitti. Polonya, Dinyeper boyunca tüm Livonia, Polotsk ve Vitebsk ile Right-Bank Ukrayna'nın tamamını saklı tuttu. Nisan ayına kadar Kiev 1669 Rusların kontrolünde ve daha sonra Polonyalılara transfer edildi. Gereksiz diplomatik nüanslardan kaçınmak için, Rus çar ve Polonya kralının kısa unvanlarla sözleşme imzalaması kararlaştırıldı. Andrusov dünyası belirsiz bir şekilde bir araya geldi ve Ukrayna'da bir bölgenin iki bölüme ayrılmasının güçlendiğini gördü. Polonya-Litvanya Topluluğu ile Rusya arasındaki anlaşmadan memnuniyetsizliği üzerine Peter Doroshenko oyununu oynamaya karar verdi. Dıştan, her şey neredeyse asil görünüyordu: Dinyeper'ın her iki bankasını bir hetmanın yetkisi altında birleştirme arzusu - ve ardından planın ikinci kısmı, Sultan sultan majestelerinin sahne aldığı sahnede yürürlüğe girdi.
Her şey dahil
Bunca zaman, Sol Banka'daki güç hiç boş değildi. Orada, 1663'te Nezhin yakınlarında, sol banka hetmanının seçimleri yapıldı. İki aday yeri talep etti: Bu görevi Yury Khmelnitsky’nin hızlı uçuşundan sonra tutan Yakim Somko ve rakibi Ivan Bryukhovetsky. Siyasi seçimlerin zor görevine ikna etmek için, her iki rakip de etkileyici silahlı birimlerle Rada'ya geldi. Gerekli bir nitelik ve yaklaşmakta olan seçim tartışmalarında belirleyici bir argüman olarak, her iki taraf da ihtiyatlı bir şekilde topçularla dolu. Uzun süren bir seçim prosedürünün ardından, silahlı silahlı çatışmaların kesilmesiyle yarıda kesilen Ivan Bryukhovetsky, Sol Bankanın hetmanına seçildi ve rakibi ve birkaç yoldaşı idam edildi. Bu etkinlikte hazır bulunan Çar Büyükelçisi Danil Gagin, yalnızca çok demokratik görünen seçimlerin sonuçlarını onaylamak zorunda kaldı.
Briukhovetsky hırslıydı ve birçok hırslı gibi ondan daha fazlasını istedi. Sol banka meslektaşının emellerinin farkında olan Doroshenko, çok iyi tekliflerle Briukhovetsky'ye mektup yazmaya başladı. O, yanına gitmeyi, Moskova'dan geri adım atmayı ve karşılığında Sultan'ın himayesinde kraliyet vesayeti olmayan bir süvari olmayı teklif etti. Tabii ki, Doroshenko gücü kimseyle, özellikle Briukhovetsky ile paylaşmayacak kadar zordu. Sadece rakibini ortadan kaldırması ve kasten isyan etmesini teşvik etmesi gerekiyordu. Ocak ayında, 1668, Bay Bryukhovetsky nihayet karar verdi. Left-Bank Ukrayna'da bir ayaklanma başladı - Rus garnizonları şehirlerden atıldı. Ancak, teşebbüsün ortasında, Bay Bryukhovetsky, 1'un Haziran ayında 1668'taki tutkusuz klüp arkadaşı ve XNUMX'i cezalandırdığı “ortağı ve aklı başında kişi” Doroshenko tarafından tahmin edildiği gibi aldatıldı. Şimdi tüm rakiplerini yutmuş olan Peter Doroshenko, sakince kendisini Ukrayna'nın her iki bölgesinden hetman ilan etti.
Uzak İstanbul’da bu ilginç performansa merakla bakıyorlardı, bu da eylemler sırasında değişen uluslararası durum nedeniyle daha da eğlenceli hale geldi. 1664’te, Türkiye Avusturya’yla, 1669’te ise Venedik’le barış yaptı. Mehmed IV'ün elleri, Doğu Avrupa işlerine müdahale etmek için serbest bırakıldı. Ve burda Doroshenko'yu ısrarcı istekleriyle panlamak çok yardımcı oldu. 1669’te, Sultan, Sağ Bankası Ukrayna’nın bir imparatorluğa dahil edilmesine karar vermiştir. Küçük Rus banliyölerinde barışı bilmiyorlardı - Andrusovo dünyası, Dinyeper'ın her iki tarafındaki Internecine mücadelesini veya Kazak gruplarının silahlı rekabetini durdurmadı. Uzun bir savaş nedeniyle zayıflamış olan Commonwealth, Sağ Bankası düzgün bir şekilde kontrol edemedi ve anlaşmaya göre Sol Bankanın işlerine karışmak yasaktı. Rusya aynı zamanda yerel taşlara derinlemesine girmemeyi de tercih etti ve Kursk ve Belgorod'da ciddi bir kriz olması durumunda, Romodanovski voyvodası komutasında silahlı birlikler vardı. Pereyaslavskaya'dan sonraki ilk günlerden itibaren kelimenin tam anlamıyla Pereyaslavskaya'dan sonraki ilk günlerden beri, sabahtan akşama kadar Cossack özgürlüğünü boğmakta olan ve tümüyle abartılı Cossack özgürlüğüne boğulmuş köylerde yaşayan her köyde ve köyde mutlu olan modern “Ukrayna tarihçiliği” hikayeleri. Kesin olarak, Ukrayna'daki az sayıdaki Rus askeri nedeniyle Bryukhovetsky’nin performansının ilk başarısı elde edildi.
Hilal gölgesinde
Türk Kamenetz Kale Planı
Türkler, garantiye dayanamadı - İngiliz Milletvekilleri ve Rusya sınırlarının yakınında kendi köprülerine sahip olmak çok kârlıydı. Sağ banka geniş bir özerklik ve vergilerden muafiyet aldı. Doroshenko, kendisi için miras hakkıyla birlikte yaşam hetmanına pazarlık etti. Hetman, Sultan'ın isteği üzerine silahlı bir birlik koymak zorunda kaldı. Buna karşılık, Sultan silahlı koruma ve çok yönlü koruma sözü verdi. Kısa bir süre için, Wielkopolska nezaketinde modellenen muazzam güçlere sahip bir büyücü haline gelmek için birden fazla hetman neslinin cazip rüyası, güçlü lâhinin göz ardı edilemez vesayeti üzerine gerçekleşti.
Doroshenko’nun konumu, yüksek açıklamalarına ve Sultan’ın desteğine rağmen kırılgandı - Sağ Banka’daki herkes, Parlak Porte ve sadık vassalı olan Kırım Han ile yakın bir dostluktan hoşlanmadı. Konuşma hetmana karşı başladı ve mektup akıntıları, tam bir öfke ve ihanete düşmüş olan hetmanla ilgilenme isteği ile Polonya-Litvanya Ortaklığı Kralı Mikhail Vishnevetsky'ye geçti. Bununla birlikte, Sultan, Polonya'ya bir mektup gönderdi; burada "bizim kapımızdaki kölelerimiz" sayısını kullanan Doroshenko'nun eşyalarını rahatsız etmeyi ve rahatsız etmeyi şiddetle tavsiye etmedi, yani "Türk vatandaşı" oldu. Karakterin uyuşmazlığından muzdarip olmayan Polonyalılar öfkeli bir şekilde, Sağ Banka'nın aslında Commonwealth'in uzun süredir yaşadığı bir bölge olduğunu ve Pan Doroshenko'nun kendilerinin olduğunu, ancak kesinlikle padişah olmadığını söyledi. Bununla birlikte, vatandaşlığı o zamanlar geri doldurma sorununa yol açan, Chigirin'deki altı bininci orduydu ve Kral Vishnevetsky'nin deneyimlerine tamamen kayıtsız kaldı, onun için ulaşılamaz ve yenilmez bir figür olarak kaldı.
Osmanlı Devleti, Polonya'ya karşı savaşa hazırlanmaya başladı. Türklerin askeri hazırlıklarını görünce, İstanbul'daki Rus büyükelçiliği yaklaşmakta olan ihtilafı barışçıl yollarla çözmeye çalıştı - Rzeczpospolita o zaman en iyi biçimde olmaktan çok uzaktı ve yenilgisinin tehdidi barizden çok daha açıktı. Rusya için kârlı değildi ve büyükelçileri, tercümanları Vasily Daudov ve katip Nikifor Vanyukov, Rusya’nın savaş sırasında Polonyalılara yardım etmek zorunda kalacağı uyarısına, uygun mektubu verdi. Bu mesaj Mehmed IV üzerinde fazla bir etki yaratmadı ve buna karşılık savaşı tehdit etti.
1672'in baharında, devasa bir Türk ordusu Tuna'yı geçti ve sakin Chigirin'de barış içinde yaşayan Hetman Doroshenko'yu rahatsız etmeye cesaret eden Polonya-Litvanya Birliği'ne taşındı. Ordunun başında padişahın kendisi idi. Kısa süre sonra Kırım Tatarları Elhadzh-Selim-Girey ve Doroshenko Kazakları Türklere katıldı. Ağustos ayında, Müttefik ordusu, Polonya kralının ümitleri olan duvarları iyi tahkim edilmiş Kamenetz şehrine yaklaştı. Kabul edilebilir bir orduyu hızlı bir şekilde birleştirecek kaynakları yoktu ve Vishnevetsky, Kamenets'in saldırganları geciktireceğini umuyordu. Şehrin kuşatması bir buçuk ay devam etti, ardından Kamenets düştü ve tamamen yağmalandı. Ortodoks ve Katolik kiliseleri camiye çevrilmiş, birçok sakin köleliğe satılmıştı. Mehmed IV'ün bir sonraki hedefi, 28'un Eylül ayında 1672'a alınan Lviv idi.
Commonwealth'in pozisyonu umutsuzlaştı. Asker yoktu, para yoktu. Türklere karşı ortak eylemlerde Moskova ile aynı fikirde olma girişimleri başarı ile taçlandırılmadı - kral Türklerle ve Tatarlarla savaşmak istemedi. Ekim 5'te Bugach kentinde (Doğu Galiçya) bir barış antlaşması imzalandı: Polonya-Litvanyalı Commonwealth Mehmed IV Kamenetz'e çevre mahallelerle birlikte verdi ve Doroshenko'yu Türk Sultanının konusu olarak tanıdı. Kış yaklaşıyordu ve Türklerin perişan sağ yakasında kalmaları için hiçbir sebep yoktu Ukrayna - Mehmed ordularını kışını Tuna'ya geçirmek için yönlendirdi, Tatarlar Kırım'a gitti ve Doroshenko küçük başkenti Çigirin'e geri döndü.
Rusya geri saldırdı
Polonya, Moskova’daki savaşı terk ettikten sonra, taraftaki herhangi bir “Türk yanlısı” devlet oluşumunun kabul edilemezliği konusunda nihai bir karara vardılar. Aralık ayında, 1672, boyar duma toplantısında olağanüstü bir askeri vergi koymaya karar verdi. Yuri Trubetskoy'un komutasındaki büyük bir ordu Sol Bankası'na girdi ve Kiev'e girdi. Polonya-Litvanya Topluluğu’nun elçileri, Ukrayna’ya topraklarını Türkiye’ye veren Bugachsky Antlaşması’nın imzalanması nedeniyle, Rusya’nın kendisini Andrusovo barışı şartlarına bağlı olarak görmediği ve Dinyeper’ın her iki tarafında da bir araya gelme arayışı içinde olacağı konusunda bilgilendirildi. Zaporozhye ataman Ivan Sirko (Zaporizhian Sich, Polonya ve Rusya’nın ortak denetiminde resmen görevdeydi, fakat aslında sadece Rusya’ya para gönderildi ve silâh Türklere ve Tatarlara karşı eylemler için. Azak kalesine karşı hareket etmeyi planlayan Don Kazakları için de benzer önlemler alınmıştır.
Ordu komutanı Grigory Romodanovsky ve sol bankacı hetman Ivan Samoilovich'in birliklerine Dinyeper dışında kamp kurmaları ve Bay Doroshenko'yu konumunun aciliyetini yerine getirmeleri için ikna etmeye çalışmaları talimatı verildi. Buna rağmen, kuvvet yöntemlerini uygulamadan önce, kral Ukrayna topraklarının yeniden bir araya getirilmesi sorununu kansız ve barışçıl bir şekilde çözmek istedi. Ancak, "Türk vatandaşı", gerçek bir nezaket inat, yulil, kurnaz ve öfkeli gösterdi. Rus birliklerini Kiev'den çekmeyi ve Moskova'nın güvencesinde Ukrayna'nın her iki tarafının yaşam boyu hetmanı olarak atamasını istedi. Kral, bu tür aldatıcı koşulları kabul etmeyecekti. Sadece Kasım ayında, 1673, inatçı ev sahibi Chigirin ile müzakerelerin çıkmaza girdiği sırada Romodanovski, Dinyeper'ı zorlamak ve Sağ Banka bölgesine girmek için bir emir aldı. Operasyon Ocak ayında başladı 1674, Ruslar ve Kazaklar bazı şehirlerin kontrolünü ele geçirdi ve yakında Chyhyryn'e giden yol açıldı.
Doroshenko’nun popülaritesi düştü - Ivan Samoilovich, Pereyaslav’daki Mart Rada’da tüm Ukrayna’nın devletçisi seçildi ve bu etkinlikte sağ bankalı Kazak temsilcileri de vardı. “Türk” hacı artık sadece Chigirin ve Kırım Tatarları'ndaki halkına güvenebildi. Doroshenko acilen Sultan'a bir yardım elçiliği gönderdi, ona pahalı bir hediye verdi - sol bankanın Kazaklarından köleler. Kazaklar tarafından başarıyla ele geçirildi. Büyükelçiliğin başında Ivan Mazepa vardı. hikayeler yanlış ders
29 Temmuz 1674 Romodanovsky ve Samoilovich, zenginleştirilmiş Chigirin'e kuşattılar. Kentin iki sıra tahkimatı vardı: Yukarı ve Aşağı Şehir. Burada Doroshenko'nun yaklaşık dört bin savaşçısı ve neredeyse yüz silahı vardı. Bununla birlikte, Rus kuşatma topçusu, hetman tahkimatlarını başarıyla tahrip etmeye başladı ve Doroshenko'nun konumu tehdit edici hale geldi. Hetman zaten kapitülasyonu düşünüyordu, ancak Ağustos ayının başlarında 40 bininci Türk ordusunun Dniester'ı geçtiği ve Ukrayna'ya taşındığı bilgisi verildi. Kuşatmaya devam etmek tehlikeliydi ve 10 August Romodanovsky Chigirin'den Cherkasy'ye taşındı ve sonra sol bankaya geçti.
Rus ordusunun Dinyeper'ın dışına çıkmasıyla ilgili olarak, binlerce sağ bankanın sakinleri de Rusya tarafından kontrol edilen bölgelere taşınmaya başladı. Hiç kimse, Türk koruyucusunun tüm takılar hakkında yanılsamalar yaşamadı. 1672’e geri döndüğünde, Polonya kampanyası sırasında, Türkler yeni gemilerine "domuzlar" dediler ve İstanbul’da, yerel halkın Tatar’larla değiştirilebilmesi için, Sağ Banka’nın yerel nüfusunu sınır dışı etme planları hakkında ciddi tartışmalar yapıldı. Türk ordusunu karşılamak için seyahat eden Doroshenko, Ladyzhyn'de kamp yapan Sultan tarafından kabul edildi ve pahalı koşumlu bir at dahil olmak üzere coşkulu hediyeler aldı. Mehmed IV, kız arkadaşına haremler ve yeniçeri yıldönümü ordusunun takviyesi için 500 kız ve erkek çocuklarını Türkiye'ye göndermelerini emretti. Uman ve Ladyzhin'i yağmalayan Türk ordusu Dniester'ı terk etti ve kısa süre sonra Don Kazakları ve Kalminklerin hareketleri konusunda endişelendikleri Kırım'a ve Tatarlara döndü.
"Toil, toil - sonra günah, sonra tövbe"
1675 yılı, Osmanlı İmparatorluğu’nun Polonya’daki askeri meselelerde, düşmanlıkların yeniden başladığı tam bir patlama ile kutlandı. Jan Sobieski karşısında, Türkler çok değerli bir rakiple karşılaştı. İstanbul'un küçük krallar ve prensler ile işi yoktu ve Doroshenko için zor zamanlar geldi. Rejimi popülerlik kalıntılarını kaybetti ve güç neredeyse Chigirin'i yaymadı. Doroshenko, X. Ekim’de Alexei Mikhailovich ve 10’e ve 1675’e tövbe etmeye karar verdi, ata Sir Ivan Sirko, ataman Ivan Sirko ve Don ataman Frol Minaev, Chigirin’e “sonsuza dek” Rus Çarı’nın yeminini aldı. Ocak ayında 1676, padişahın kendisine verdiği hetman gücünün işaretleri - bunchuk ve sancaklar (standartlar) Moskova'ya gönderildi. Mace pan Doroshenko onunla şimdiye kadar ayrıldı. Ukrayna'da, her türlü yemin ve anlaşmalarla ilgili “sonsuzluk” çoğu zaman çok çabuk bitti. Pan Doroshenko aniden belirsiz oldu ve İvan Samoiloviç'e güç transfer etmeyi reddetti. Bir sonraki yeminli "sonsuza kadar" yemin ettirilmesi için, Romodanovski'nin birlikleri için Chigirin'e bir gezi daha yapılması gerekiyordu. Tatarlar etrafta yoktu, kimse Doroshenko için savaşmak istemedi ve Eylül 19 şimdi eski hetman Rus otoritesine ulaştı ve burada tüm otorite işaretlerini verdi.
Mart ayında, Doroshenko'nun 1677'i Moskova'ya getirildi ve yeni kral Fedor tarafından kabul edildi. Eski Türk hetmanının bütün "liyakat" ve "sömürü" lerinin uzun bir süre boyunca devredilmesinden sonra, korkmuş Doroshenko, afın en yüksek ve "Moskova'da olduğu" ilanını yaptı. Başkentte, acımasız esaret altında yavaşlayan acımasız Muskovitler, 700 ruble mütevazı bir fiyata bir ev satın aldı - bu zamanlar için çok büyük bir miktar. 1679’te, eski hetman’a Vyatka’da yıllık 1000 ruble maaşlı bir voyvoda olarak çalışması teklif edildi. İyi davranış için Peter Dorofeevich'e, Volokolamsk yakınlarında bir emekli maaşı yerine bin hane verildi. 71 yaşındaki Doroshenko, Kazaklar Ivan Mazepa tarafından ele geçirilen başarısız elçisi olan tüm Ukrayna'nın herifiyken 1698'teki mülkünde öldü. Bu hetman aynı zamanda sıra dışı dönüşümlerle de meşhur oldu ve tarihe geçti, ancak sona ermesi, Rus toprak sahibi Peter Doroshevich Doroshenko'ya dönüşen eski bir Türk vatandaşı olan eski hetman'ınki kadar sessiz ve başarılı değildi.