

Ana
Sayfa
Demokrasi
Dikkat Çekenler
Önce Demokrasi
AB Yolunda
Haklarımız
Savaşa Hayır
Sivil Toplum
Sivil Anayasa
Minidev'in Amacı
Kültür
K Dergisi
Kültür-Sanat
Çevre
Gey-Lezbiyen Kültürü
L.G.B.T.T Yazıları
Alternatif Tıp
Başucu Yazıları
Cinsel Yaşam
Doğan Cüceloğlu İle
İletişim Dünyası
Farklı Renkler,
Farklı Kültürler
Süryani Kültürü
Yahudi Kültürü
Ermeni Kültürü
Rum Kültürü
Diğer
Minidev'de yazmak
ister misiniz?
Reklamlarınız İçin
İletişim
YAZARLAR


Dua
hayatımızı nasıl etkiler?
Ruhunun nefes aldığını hissettiği sohbetlerden birisinden çıkmıştı.
Binadan çıkar çıkmaz soğuk hava yüzüne çarptı, ama onun zihni hâlâ az
önce okudukları bir cümleye takılı kalmıştı:
"Allah insanların duasını işitir ve onlara cevap verir, onlarla konuşur."
Dalgın bir halde arabasına bindi. Anahtarı kontağa sokmadan önce, soğuğa
aldırmadan, birkaç dakika daha bu konuyu düşündü.
Nasıl?
Bu soru ruhunun derinliklerinden gelip zihnini bir bulut gibi kaplıyordu.
Nasıl?
Onun herşeyi duyabileceğinden zerre kadar şüphesi yoktu, ama yine de
dualara nasıl karşılık verdiğini zihni kavrayamıyordu. Sonunda, cevabı
bulmayı zamana bırakmayı düşünüyordu ki, birden içinden bir ses:
"Bunu neden bir dua vesilesi yapmıyorsun?" dedi. Sahi ya, onun elinden
gelen dua etmekten başka ne olabilirdi?
Yüksek sesle Rabbine seslendi:
"Allahım! Senin her kulunun kalbinden geçen arzulardan bile haberdar
olduğunu biliyorum. Benim bu dileğimi de elbette duyuyorsun. Lütfen,
duaları nasıl duyduğunu ve onlara nasıl cevap verdiğini bana öğret!"
Arabayı çalıştırdı ve ruhen rahatlamış bir halde evine gitmek üzere
yola koyuldu. Ana caddede ilerlerken, birden garip bir duygu doğdu kalbinde.
Bu duygu arabayı durdurup bir kutu süt almasını söylüyordu. Önce kulak
asmadı ve arabasını sürmeye devam etti. Ama aynı duygu bu defa daha
güçlü bir şekilde benliğini sardı. Bunun Rabbinden kendisine gönderilmiş
bir işaret, bir mesaj olabileceğini düşünerek;
"Pekala Rabbim, sütü alacağım" dedi.
Bu, çok da zor bir sınav gibi görünmüyordu zaten. Arabadan inip bir
kutu süt alacaktı o kadar. Öyle de yaptı ve yeniden yola koyuldu. Ana
caddeden arabasını sürmeye devam ederken, bir ara sokağın ağzından geçiyordu
ki, içindeki ses bu defa ona "sokağa sap" diye emretti. Önce sokağı
geçti, ama duygu kuvvetlenince "Peki" diyerek geri dönüp o sokağa girdi.
Sokakta ilerledikçe binaların görünümü değişiyor ve iki katlı binalar
yerlerini tek katlı derme-çatma barakalara bırakıyordu. Bir kaç ev daha
geçtikten sonra, ses durmasını söyledi. Arabayı sağa çekti ve etrafına
bakındı. Burası tam anlamıyla bir gecekondu mahallesiydi. Ve evlerin
çoğunun ışığı sönmüştü. Belli ki, sabah erkenden işe gidecek insanlar
yataklarına girmişti bile.
O bunları düşünürken, yüreğinin sesi bu defa ona şu emri verdi: "Git
ve sütü sokağın karşısındaki yeşil evde yaşayan insanlara ver."
Genç adam eve baktığında onun pencerelerinden de diğerleri gibi ışık
gelmediğini gördü. Bu anlamsız bir şey diye düşündü bir an kendi kendisine.
Bu evin insanları yataklarında uyuyorlar ve onları uyandırdığım takdirde
aptal durumuna düşeceğim...
Ama o ses "Git ve sütü ver!" dedi yine ona.
Tereddüt etti uzunca zaman. Sonra aynı akşam ettiği duayı hatırladı.
Ve bunun O'ndan bir işaret olabileceğine kanaat getirdi. Arabasından
çıktı.
"İsterlerse bana aptal gözüyle baksınlar. Bu Rab'bimden gelen bir emirse
eğer ona uyacağım" dedi kararlılıkla.
Sokağınm karşısındaki eve gitti ve kapıyı çaldı. İçerden koşuşturmalar,
gürültüler geldi.
"Kimsin? Ne istiyorsun?" dedi içerden bir erkek sesi. Aksanı farklıydı,
ama söyledikleri anlaşılabiliyordu. Genç adam hemen oradan kaçıp uzaklaşmak
istedi bir an. Fakat o bunu gerçekleştiremeden bitkin ve yoksul görünümlü
bir adam kapıyı açtı. Yüzünden hüzün okunuyordu, ama kapısında bir yabancıyı
görmekten de fazla hoşnut değil gibiydi.
"Buyrun?" diyen ev sahibine sütü uzattı:
"Bunu size getirdim."
Adam sütü aldığı gibi içeri koştu.
Daha sonra koridorun öteki ucundaki odadan çıkan bir kadın mutfağa doğru
seğirtti hızla.
Onu izleyen adamın kucağında ise bir bebek vardı.
Ağlayan bir bebek.
Adamın gözlerinden sicim halinde gözyaşları dökülüyordu.
Adam, yarı ağlayarak yarı konuşarak şunları söyledi:
"Şehre geleli iki ay oluyor. Hâlâ iş bulamadım. Dostun ahbabın yardımlarıyla
bugüne kadar geldik. Ama bugün bebeğimize süt alacak paramız yoktu.
Sürekli dua ediyordum Allah'a bize süt göndermesi için."
Mutfaktaki kadının sesi duyuldu bir ara. Kadının sözlerini anlayamadı,
çünkü başka bir dil konuşuyordu. Kocası onun sözlerini genç adama tercüme
etti:
"O'ndan bize bir meleğiyle süt göndermesini istiyordum. Sen bir melek
misin yoksa?"
Genç adam cüzdanındaki bütün parayı çıkarıp zorla adamın eline tutuşturdu.
Adama bundan sonra onun için hep dua edeceğini ve bir iş bulabilmesi
için elinden geldiğince yardımcı olacağını söyledi.
Kelimeler boğazında düğümlenince, döndü ve arabasına bindi. Bu defa
onun gözlerinden yaşlar dökülüyordu...
Artık Allah'ın kullarının dualarını nasıl duyduğunu, onlara nasıl cevap
verdiğini daha iyi anlamıştı!
Diğer yazılar için tıklayın


Yazarlar
Merih
Akalın
Zehra Akdoğan
Cengiz Aktar
Uğur Alper
Orhan Bahçıvan
Dr. Arı Balcı
Rüstem Batum
Şabo Boyacı
Doğan Cüceloğlu
Şuayip Dağıstanlı
Dilek Dalaklı
Önal Demirci
Tuğrul Eryılmaz
Aynur Gedik
Dr. Mehmet Gürsel
Hakan Kuyucu
Sevin Okyay
Hakan Onum
Dr. Erhan Özer
Dr. Ender Saraç
Robert Schild
Cem Şen
Aykut Tankuter
Umur Talu
Anna Turay
Metin
Yahya Üster
Aret Vartanyan
Dr. Nesrin Yetkin
Erol
Yurderi
Servisler
YENI Okurdan
Bizi desteklemek
İster misiniz?
Yardım
E-posta
Favorilerinize
Ekleyin
miniDEV'i
Tavsiye Et
İletişim
miniDEV'i
Ana Sayfanız yapın