Otobiyografik nitelikli Çetin Altan'ın ilk romanı.
1973 Orhan Kemal roman ödüllü.
Hepimiz büyük bir gözaltındayız!.
Aile, okul, toplum, devlet; topyekûn sistem.. bizi her anımızla gözaltına almış ve işlemediğimiz cinayetlerin ve suçların hesabını soruyorlar.
Yanı sıra korkunç bir şekilde bünyeye yayılarak varlığı hissedilen bir cinsellik ihtirası ve sevgi arayışı.
Şöyle ki.. Yatılı okul yalnızlığının içinde ;
''.. Ve pazar akşamları okula kapanmadan önce sıcacık apartmanların ışıklı pencerelerine bakardım. Bazen bir uzun ayaklı abajurun yanında, bir genç kadın silüeti görünürdü pencerede. O kadar uzak ve o kadar ılık görünürdü ki genç kadın silüetleri, akıp giden arabaların, tramvayların arasındaki yalnızlığımda yüreğim burkulur, gitgide koyulaşan bir sevgili özlemi yakar eritirdi içimi. Kimi sevsem deliler gibi sevecektim. Ama kimse yoktu ki...''
Gazeteci, fıkra muharriri Çetin Altan, Kafkavari bir romanla şimdi de romancı kimliğiyle karşımızda.
Gözaltına alınan; ama neden dolayı göz altında olduğunu bilmeyen birinin bütün hayatını gözden geçirip en masum anılarından bile ''acaba suçum bu muydu?'' diye sorgulamaya başlaması.
Tabi bu süreçte Çetin Altan'ın bizzat kendi hayatına yolculuğu...
Anlatan Çetin Altan'dır; anlattığı da önce Çetin Altan; sonra da sorgulayan ve sorguladığı için sorgulanan bütün fikir adamlarıdır.