Bazen konu ekipman satın almak olduğunda iki kişi birden daha iyidir.
Arada bir, bariz olanı açıklama ihtiyacı hissediyorum. Doğam gereği tekrarlayıcı olduğumdan değil. Ama genellikle günümde, mantıklı olsa da, derin bir gerçekleşmeye yol açan görünüşte zararsız bir anın sonucudur. bugün gerçekleşme? Yedek kameranızın birincil kameranızla aynı olması iyi bir fikir olabilir.
Şimdi, eminim ki bunu okuyan çoğunuz son cümleyi okuduktan sonra topluca “duhhhh” çıkar. Ve en temel düzeyde, bu zaten sahip olmadığım bir bilgi değil. Ancak, koşulların belirttiği gibi, yaklaşık yirmi yıllık kariyerimde, aslında kendimi aynı anda iki özdeş bedene sahip olarak bulmadım.
Yedek kameralarım var. Her zaman bir yedek kameram vardır. Profesyonel bir fotoğrafçı olarak, B planı olmadan sahaya çıkmak, dönüş biletinizi almak için kumar dışı bir miktar para ayırmadan Vegas’a gitmeye benzer. Elbette, evde yapabilirsiniz. Ancak cipsler yolunuza çıkmazsa, uzun bir gece geçiriyor olabilirsiniz. Müşteriniz için büyük bir reklam kampanyası başlatma sorumluluğunu üstlendiyseniz, onlara aniden çekimi durdurmanız gerektiğini ve oyuncu kadrosu, ekip ve mekan için harcadıkları on binlerce doların boşa gittiğini açıklamaya çalışın. kaybolacak. Kamera çalışmadığı için, kaçınmak isteyebileceğiniz türden bir konuşma olabilir. Bu nedenle, bir yedek kamera almak pazarlık konusu değildir.
Her zaman yaptığım şey, her seferinde bir kamera satın almak ve önceki gövdeyi yedek olarak kullanmak. Tartışmayı ne kadar sevsek de, dürüst olmak gerekirse, teknoloji genellikle nesilden nesile pek değişmez. Elbette, yeni kamera tüm özellikleriyle birlikte geliyor. Ancak, eski fotoğraf makinenizin son beş ila on yıl içinde herhangi bir noktada üretildiğini varsayarsak, büyük olasılıkla bir yığın halinde değildir. Yaşlı vücut sevimli olmayabilir ama muhtemelen bahsi geçen işi yapacaktır. Ve çantada çok zaman geçirmesi gereken yedek bir gövde için bu fazlasıyla yeterli olabilir.
Dolayısıyla, bu noktaya kadar stratejim her zaman hedeflerime ulaşmak için gerekli hissettiğimde yeni bedeni satın almak, önceki bedeni yeni bedene yedek olarak tutmak ve eski bedeni para toplamak için satmaktı. Megapiksel sayısı ve temel işlevler gibi şeyleri aklımda tuttum. Ama simetrik gövdeye biraz yük bindirin. Bazen yedek olarak tamamen farklı markalara sahip olma noktasına bile geliyor. Ve benimle çalıştı. O her zaman benim için çalışır. Öyleyse neden bugün burada aynı bedenlere sahip olmanın ne kadar harika olduğundan bahsediyorum?
Nikon Z 9 fotoğraf makinelerinin ilk partilerinden birini alacak kadar şanslıydım.Benimkini çok erken sipariş ettim ve fotoğraf makinesi geldiğinden beri kesinlikle çok sevdim. Beni tekrar ilk görüşte aşka inandırmaktan başka, kamera bana başka bir şeyi hatırlattı. Kişisel kullanım durumumla çok iyi eşleşen kamera işleviyle, yüksek fiyata rağmen gerçekten iki tane sipariş etmiş olmayı dilediğimi fark ettim. Sadece iki tane var demek değil. Ama bunun yerine, iki bedenim olsaydı, sahip olduğum diğer tüm bedenleri tam anlamıyla satabileceğimi fark ettiğim için, Z 9 daha önce belirli yeteneklerle birden fazla gövdeye dağıttığım tüm işleri yapabildi.
Çok ihtiyaç duyulan bir kamera için iki gövde almak hiç bu kadar kolay olmamıştı. Ancak benzer bir yedekleme elde edebildiğimde, iş akışım daha iyiye doğru büyük bir dönüş yaptı. Peki, birbirine benzemeyen çeşitli araçlar yerine iki özdeş nesneye sahip olmanın faydaları tam olarak nedir?
Eh, ilk neden oldukça açık. Birbirlerine destek olabilirler. Birincil kameranız arızalanırsa, bir saniye ayırıp kamyonla taşımaya devam edebilirsiniz. Yedeklemeniz eşleşmiyorsa bunu yine de yapabilirsiniz. Ancak yedeklemenize sahip olmanın avantajı aynıdır, genellikle birincil bedeninizi tanımanın getirdiği rahatlıklardan hiçbirini kaybetmezsiniz. Beyniniz, nesneler arasındaki farklı düğme konumlarını hatırlamaya çalışırken sıklıkla gerekli olan zihinsel egzersizlerden hiçbirinden geçmek zorunda değildir. Ellerinizde vücudun verdiği rahatlık hissinde herhangi bir değişiklik olmaz. Deklanşörü etkinleştirmek için gereken vizör ve basınç bile aynı olmalıdır. Bunlar küçük şeyler gibi görünebilir. Ancak, kabul edelim, yüksek basınçlı bir çatışmanın ortasında yedek bedeninize başvurmanız gerekiyorsa, muhtemelen yeterince streslisinizdir. Nadiren kullandığınız bir nesnenin menü öğelerini aynı anda nasıl değiştireceğinizi hatırlarken bu stresle uğraşmak dünyanın sonu olmayacaktı, ancak hayatınızı kolaylaştırmayacaktı.
Ama aynı bedenlere sahip olmayı sevmemin en büyük nedenlerinden biri, birbirlerini kesinlikle destekleyebilmelerine rağmen birbirlerini tamamlayabilmeleri. Daha önce bahsetmiştim, ancak bugünlerde işin çoğu olmasa da artan bir miktar, sadece sabit bir fotoğrafçıya karşı bir yönetmen/görüntü yönetmeni olarak geliyor. Öncelikli olarak durağan görüntüler içeren ücretli işler bile neredeyse her zaman bir tür hareket bileşeni içerir. Modern aynasız kameralar, fotoğraf ve video arasında geçişi, bir düğmeyi çevirmek kadar kolay hale getirir. Bu nedenle, hem durağan görüntüler hem de video olmak üzere tüm bir işi tek bir nesne ile yapmak oldukça mümkündür.
Ancak kararlılık ve hareketin temel ilkeleri temelde aynı olsa da, pratikte tamamen farklı iki formdur. Fotoğraf çekerken göz önünde bulundurmanız gerekmeyen en iyi video içeriğini oluşturmak için göz önünde bulundurmanız gereken hususlar vardır ve bunun tersi de geçerlidir. Sinema kameralarının bazı fütüristik uzay filmlerinden çok duyusal robotlar gibi görünmesinin bir nedeni var ve kameralar bazen büyük boy bir ceket cebine sığabiliyor. Her sanat formu basitçe farklı bir yaklaşım gerektirir.
Bu nedenle, her iki sanat formunu da en üst düzeye çıkarmak istiyorsanız, muhtemelen farklı kamera ayarlarıyla ve cihazınızın farklı fiziksel yapılandırmasıyla çalışmak isteyeceksiniz. Videoyu oluşturmak için kamerayı oluşturmaya devam edebilir, ardından onu çekimler arasında sabit bir kompozisyona bölebilirsiniz. Ancak, üretiminize bağlı olarak, bu en verimli yol olmayabilir. İki özdeş nesneye sahip olmanız, bir nesneyi sabit bir konfigürasyonda kalıcı olarak hazırlanmış halde bırakırken diğerini VCR’sinde kalıcı olarak bırakmanıza olanak tanır. Bu şekilde, kendinizi her biri arasında sık sık gidip gelmeniz gereken bir işin içinde bulursanız, önemli ölçüde zaman kazanabilir ve daha üretken olabilirsiniz. Aynı zamanda, kameralar aynı olduğundan, yine de yedek görevi görebilirler. Bu nedenle, örneğin hareketsiz kameranız çökerse, yine de benzer bir yedeğiniz olur. Tek yapmanız gereken konfigürasyonu değiştirmek. Yol kenarına düşen kamera olsaydı da aynı şey geçerli olurdu.
Tabii ki, vücutta ikiz olmasının daha pratik faydaları var. Benim durumumda, aynı bedenlere sahip olmak, kamera çantasının ağırlığını yaklaşık üçte bir oranında düşürmeme izin verdi. Önceden, yedekleme çözümüm tamamen farklı bir kamera markasıydı. Bu, yalnızca iki farklı gövdeyi değil, iki farklı lens ve aksesuar setini de taşımam gerektiği anlamına geliyor. Yedek olarak aynı markaya sahipken, bir DSLR ve bir aynasızım olsa bile, çantamda yer kaplamak için ek adaptörler ve çerezler gerekiyordu. Artık her iki gövdeyi de aynı hale getirerek, ikisi için de aynı lensleri ve aksesuarları kullanabilirim. Bu nedenle, her şeyin birden fazla kombinasyonuna gerek yoktur. İki set yeterli. Tabii ki, cezalandırma konusunda açgözlü davranarak ve kamera çantamın her köşesini ve burcunu doldurmak zorunda olmadığım fikrine aldırmıyormuş gibi görünerek, boş alanı daha önce evde bırakılması gereken daha fazla ekipmanla doldurdum. Ancak bu, başka bir gün ele alınması gereken bir sorundur.
İki özdeş bedene sahip olmak kesinlikle gerekli değildir. En üstte bahsettiğim gibi, bu kurulumu yıllardır yapmadım ve iyiydi. Bu nedenle, işi halletmek için yeterli yedeğiniz olduğu sürece, acele edip ikinci bir kamera satın almanız gerektiğini düşünmeyin. Aynı bedenlere sahip olmak bile hafife almadığım bir ayrıcalık. Ama şimdi, bunca yıldan sonra, nihayet kendimi benzer bir desteğe sahip olabilecek bir konumda buluyorum, iki tangoya sahip olmanın faydalarını ilk elden görebiliyorum.