Charm of the Soul Pets - Bölüm 196: Jia Bölgesi Savaşı
Çeviri: bebebiskuvisi
“Bu akşamki yemekte, Şehir Lordu’nun ikinci oğlu Jia Feng kesinlikle sana meydan okuyacaktır. Yarından sonraki gün onunla savaşmak için hazırlanmalısın!” dedi Prenses Jin Rou.
“Tamam.” Chu Mu başıyla onayladı.
Prenses Jin Rou başka bir şey söylemedi. Her zamanki melankolik gözleriyle havuzun yanındaki beyaz renkli sonbahar çiçeklerine baktı. Tekrar düşüncelere daldı.
Chu Mu da masaya yaslandığı pozisyonuna geri döndü. İlk önce prenses ayrılmadığı sürece, o da ayrılamazdı. Dalgın dalgın bakarken, burada ona eşlik etmekten başka bir şey yapamazdı…
…….
Bilinmeyen bir zamandan sonra, avlunun hemen dışındaki korumalardan birinin buz gibi sesi çınladı.
“Şehir Lordu’nun İkinci Oğlu Jia Feng, sizi görmek istiyor!”
Prensesin düşünceleri bölündü. Biraz üşengeççe Jia Feng’e dönmeden başını salladı.
Chu Mu kafasını kaldırıp ona baktı ve bir bakışta, bu gencin taranmış, zarif saç stilini fark etti. Renkli kıyafetler giyiyordu. Gözlerinde merak vardı ve sabırsızca prensesi görmek istiyormuş gibiydi.
Prensesin başıyla onaylamasıyla birlikte, korumalar onun geçmesine izin verdi. Jia Feng, prensesi görme konusunda çok hevesli olsa da, yine de her şeye hazırlıklı gibiydi. Avlunun basamaklarına doğru yürürken hediye edecekmiş gibi iki eliyle şık bir kutu tutuyordu.
“Prensese saygılarımı sunuyorum.” Jia Feng, güzel kutuyu ellerinde tutmaya devam ederek diz çöktü.
“Ayağa kalk.” Prenses Jin Rou hâlâ yüzünü ona doğru çevirmeden kayıtsızca cevap verdi.
Hâlâ prensesin ilgisini çekemediğini fark edince, Jia Feng’in ifadesi biraz karamsarlaştı. Ama sakin kalmayı ve gülümsemeyi sürdürdü. Kibar bir sesle dedi ki: “Bu ballı pasta, ben, Jia Feng tarafından prensesin gelişi üzerine özellikle baş aşçıya hazırlatıldı. Prensesin tadına bakmasını isterim…”
“Oraya koy.” Jin Kui, prensesin cevap vermediğini gördü ve ne soğuk ne de arkadaş canlısı bir tonda konuştu.
Jia Feng’in ifadesi bir kez daha sertleşti. Açıkça biraz utanmıştı, zira prenses ona dönüp bakmamıştı bile…
“Prenses daha önce bahsettiğim mesele. Bunun hakkında ne düşünüyorsunuz?” Jia Feng bu kadar tatsız bir şekilde ayrılmak istemedi ve prensesin yanındaki kayıtsız Chu Mu’ya bakarken konuştu.
“Kabus Prensi Chu kabul etti zaten. Hazırlanabilirsiniz.” diye cevapladı Jin Kui.
“Güzel. Ama ruh hayvanlarım biraz asi ve onları evcilleştirmekte zorlanıyorum. Ruh hayvanlarım prensesin korumasına biraz zarar verirse, prensesin bu durumu anlayışla karşılayacağını umuyorum.” dedi Jia Feng. Bu dünyada, sadece gücü olan kişiler diğerlerinin ilgisini çekebilirdi. Jia Feng’in sözleri, rakibi ünlü Hapis Adası Kralı olsa bile kendine güvenini gösteriyordu.
“Sorun değil. Yaralar hayatına mal olmadığı sürece sorun yok.” Prenses Jin Rou kayıtsızca cevap verdi.
Jia Feng bir şey söylemek istermiş gibi ağzını açtı. Ama prensesin su gibi sakin ifadesini görünce ne diyeceğini bilemedi. Uzun bir süre orada kalsa da konuşamadı. Sonunda kasvetli bir yüzle izin istedi ve ayrılmadan önce Chu Mu’ya bir bakış atmayı da ihmal etmedi. Bu bakış, oldukça kışkırtıcıydı.
Chu Mu, belki Prenses Jin Rou’nun kasvetli mizacından etkilendiğinden, geçmişle ilgili düşüncelere dalmıştı. Bu nedenle Jia Feng’in bakışını bile fark etmemişti.
Ona dikkat etmese de, Jia Feng durumu, Chu Mu’nun onu göz ardı ettiği şeklinde yorumladı. Jia Feng, prensesin onu göz ardı etmesini yerinde görüyordu ama rakibi tarafından görmezden gelinmek kanına dokunmuştu. Bu nedenle ayrılırken küçümseyici bir ifade takındı.
Ama Chu Mu, Jia Feng’in bakışını fark etse bile muhtemelen onu görmezden gelecekti. Hatıralarındaki konulardan çok da farklı değildi.
Jia Feng’in ayrılmasının üzerinden çok vakit geçmeden Prenses Jin Rou sonunda yavaş yavaş kendine geldi. Jin Kui’nin yemek kutusunu açtığını gördü. Yavaşça bir büyü okudu ve zarif, çevik ve kürklü ruh hayvanını çağırdı. Hiçbir şey olmamış gibi, Chu Mu’nun Mo Xie’sine benzeyen bu tilki türü ruh hayvanını dikkatle besledi.
…….
“Altıncı seviye tam teşekküllü saldırı ruh ekipmanını sana bir hediye olarak almayı planlamıştım. Ama onu kendi paranla aldığına göre, bir dahaki sefere sana başka bir hediye vereceğim…” Prenses yatmaya giderken Chu Mu ile konuştu.
“...” Chu Mu söyleyecek bir şey bulamadı.
Zarif figürün yavaşça ayrılışını izlerken, Chu Mu’nun kalbinde duygular ortaya çıktı. Bir yandan, bu kadına karşı olan olumlu duygularının biraz değiştiğini hissetti, öte yandan, prensesin bonkörlüğünden etkilendi.
On milyon altınlık bir ruh ekipmanını öylece hediye etmeye niyetlenmişti, muhtemelen diğer beş kişiye de benzer değerde hediyeler verecekti. Toplam altmış milyon tutacaktı. Bu, on milyon altını bile biriktirmekte çok zorlanan Chu Mu için, çok başka bir seviyeydi.
………
Her ne kadar prensesin dünyasıyla kendi dünyası arasında büyük bir uçurum olduğunu bilse de, Chu Mu onun çok gerisinde kaldığını düşünüp kederlenmedi.
Chu Mu’nun ruh hayvanları evcilleştirmeye başlamasından bu yana sadece dört yıl geçmişti. Dahası, potansiyeli öylesine büyük ruh hayvanları bulmuştu ki, kesinlikle bir gün onun seviyesine ulaşacak veya o seviyeyi aşacaktı.
……
Genç nesiller arasındaki en yaygın şey, meydan okumalar ve düzenlenmiş savaşlardı. Hangi bölgede olursa olsun, ruh hayvanı eğitmenleri arasındaki savaşlar durmaksızın devam ederdi. Gelişmeye çalışan tüm ruh hayvanı eğitmenleri, gördükleri yerde birbirlerine karşı savaşırlardı…
Elbette en dikkat çekici olanları, saygın uzmanlar arasındaki şiddetli savaşların dışında, zirve genç uzmanlar arasındaki savaşlardı.
Genç nesil uzmanların deneyim edinmeleri gerekirdi, yabana çıkıp deneyim edinemeyenler, diğer ruh hayvanı eğitmenlerine meydan okumalılardı. Ne kadar çok savaşırsalar, ruh hayvanlarının güçlerini o kadar arttırırlardı.
Ruh hayvanı eğitmenlerinin yaşı ve tecrübeleri arttıkça, birçoğu seyahatlere çıkar, farklı bölgeleri temsil ederdi. Bu bir kaos durumu oluştursa da, savaşlar birbirlerine görece güçlü bakış açısı kazandırırdı ve bu yüzden her önüne gelenle savaşmazlardı.
Bununla birlikte, genç nesil farklıydı. Onlar gençti ve deneyime ihtiyaçları vardı. Savaşlar, en sık kullanılan deneyim edinme yöntemiydi ve her zaman bir oluşumu ya da bir bölgeyi temsil ederlerdi. Bu nedenle aralarındaki savaşlar, oluşumların ya da bölgelerin savaşlarına dönüşürdü.
Bu sayede, genç neslin savaşları daha fazla insanın ilgisini çekerdi. Dahası, zirve genç uzmanların savaşları, genellikle büyük kalabalıkları cezbederdi.
Hapis Adası Kralı Chu Mu, Jia Şehri’nde ortaya çıktığında, pek çok kişi Chu Mu ile Jia Ailesi’nin genç uzmanları arasında kıvılcımları uçuşacağını tahmin etmişti.
Beklendiği gibi de oldu ve yapılacak savaşın haberleri her yana yayıldı. Hapis Adası Kralı Chu Mu’ya meydan okuyan kişi, Jia Bölgesi’nde oldukça büyük bir itibara sahip Jia Feng olmuştu.
Jia Feng’in ünü, Luo Bölgesi Kabus Prensi’nden daha düşük değildi. Farklı bölgelerden birçok insan tarafından tanınırdı. Buna, bu gencin sık sık başka genç uzmanları yendiğinin haberleri geldiği Luo Bölgesi de dahildi.
Chu Mu dört yıl boyunca ortadan kaybolmuştu. Geçmişte, sık sık bazı ilham verici uzmanların haberlerini duyardı ama bu insanların hemen hemen hepsini unutmuştu. Dünyadan kopmuş hâlde geçirdiği dört yıl boyunca, Jia Feng gibi sayısız genç uzman aniden yükselmişti. Chu Mu onun adını daha önce hiç duymadığına göre, bu dört yıl içinde yavaş yavaş ünlenmiş olmalıydı.
Çocukken, Chu Mu tüm bir bölgeyi ya da birden fazla bölgeyi çığırından çıkaran genç uzmanların savaşlarını çok kıskanırdı. Ama Chu Mu da farkında olmadan onlardan biri olmuştu. Üstelik, kendi yarattığı etki, geçmişte kıskandığı genç uzmanlarınkini bile aşmıştı. Bu da, Chu Mu’nun biraz memnun olmasına neden oluyordu. Nerede olduğu belirsiz Chu Tiancheng’in onun savaşları hakkında haberler aldığını hayal edip ne kadar heyecanlanacağını merak ediyordu.
Elbette Chu Mu, babasının Wangluo Şehri’ne sıkışıp kalmış isimsiz biri olmadığını çok uzun zamandır biliyordu. Belki de onun gerçek adı Chu Tiancheng bile değildi. Bu nedenle yolunda devam etmek, ‘Ruh İttifakı Cezası’na varıncaya kadar ilerlemek istiyordu…
……..
Savaşlar her zaman diğer insanları heyecanlandırırdı, özellikle de sınırsız potansiyele sahip genç nesiller arasındaki savaşlar. Hayranlık ve şaşkınlık içinde bu savaşları izlemeyi ve tezahüratlar yapmayı severlerdi. Hapis Adası Kralı Chu Mu ile Jia Ailesi’nden Jia Feng’in savaş günü geldiğinde, Jia Şehri’nin en görkemli savaş alanı olan Nehir Bölgesi Arenası’nın dışında, büyük bir kalabalık toplanmıştı bile…
Sekizinci seviye bir şehir olan Wangluo Şehri’nin en büyük arenası sadece on bin civarı kişi alıyordu. Onuncu seviye bir şehir olan Jia Şehri’nin en büyük arenası ise, muhteşem ve etkileyiciydi.
Jia Şehri’nin en etkileyici yönlerinden birisi, bu geniş alanda bir nehir yatağı bölgesi olmasıydı. Nehir, tüm Jia Şehri’ni çapraz bir şekilde geçiyor ve aşağı doğru akıyordu.
Nehir Bölgesi Arenası ise, nehrin en hızlı ve en çalkantılı yerine inşa edilmişti!
Bu kontrolsüz nehir, yüz metre genişliğindeydi. Bu hızlı akıntıda bir tekneyle yolculuk edilirse, sadece birkaç dakika içinde Nehir Bölgesi Arenası’na ulaşılırdı!
Bu sadece nehrin genişliğiydi. Nehir bölgesinin her iki yanında da engebeli bölgeler vardı. Böylece de arenaya ihtişamlı bir temel inşa edilmişti. Jia Şehri’nin içinde olsa da kırsaldaymış gibi görünüyordu ve ufukta koşan ruh hayvanları görülebiliyordu.
Arena aslında oldukça güneş alan bir yerdeydi. Ama bugün farklıydı. Bugün, bulutsuz masmavi gökyüzü yerine siyah bulutlarla kaplı bir savaş alanı vardı.
Siyah bulutlar çok yukarıdaydı ve insanlara rahatsızlık hissettirmiyordu. Daha doğrusu, bu geniş savaş alanında, nehir boyunca uğuldayarak esen soğuk bir rüzgar yaratıyordu sadece.
“Kabus Prensi Chu, son zamanlarda bu bölgeye en çok sizin hakkınızdaki haberler geldi. Böyle kısa süre içinde, Kabus Prensi Chu gibi ismini birden yüceltebilecek çok az kişi var Jia Bölgem’de. Gerçek bir dahisin.” Seyirci koltuklarındaki yaşlı Jia Şehri Lordu gülümseyerek Chu Mu’yu övdü.
Chu Mu, elbette Prenses Jin Rou burada olmasaydı, onuncu seviye bir şehir olan Jia Şehri Lordu’nun böyle konuşmayacağını biliyordu. Bu nedenle sadece kafasını sallamakla yetindi, bir duygu açığa çıkarmadı.
“Konuğumuz Prenses olduğuna göre, savaş yöntemini de Prenses seçmeli!” Jia Şehri Lordu yüzündeki gülümsemeyi daimi kıldı ve canayakın bir tavır takındı.
“Şehir Lordu seçebilir.” dedi Prenses Jin Rou kayıtsızca.
Bu gezi sırasında, Prenses Jin Rou, Kabus Sarayı’nı temsil edecek ve birçok bölgeye gidip görüşmeler yapacaktı. Açıkça konuşmak gerekirse, başkalarının meydan okuması için kendi insanlarını ön plana çıkaracaktı.
Meydan okuma, belli ki Şehir Lordu’nun kurallarına bağlıydı. Bu, farklı bölgelerin kendi geleneksel düzenlerine bağlıydı ve Prenses Jin Rou’nun da statüsünü kullanarak başkalarının yetkisini gasp etmek gibi bir arzusu yoktu.
“Bu durumda, bu yaşlı adam utanmazca davranıp savaş yöntemine karar verecek.” dedi Jia Şehri Lordu kibarca.
“Kabus Prensi Chu’nun bir ruhunu kaybettiğini duydum, üçe üç kontrol savaşı yapmak istersek ailemiz Jia Feng’e iltimas geçmiş olur. Ama teke tek kontrol savaşı yaparsak da savaşın heyecanı azalır ve genç neslin zirvesindeki bu katılımcılar da gerçek güçlerini açığa çıkaramaz. Orta yolu bulup çift kontrol savaşı yapalım ama ruh hayvanı değiştirmek yasaklansın...Prenses bu savaş yöntemi hakkında ne düşünüyor?” diye sordu Jia Şehri Lordu.
“Muhafız Chu kararın nedir?” Prenses Jin Rou düz bir sesle sorarken Chu Mu’ya baktı.
“Kısıtlamaları olan savaşlardan hoşlanmıyorum. Ruh hayvanlarını değiştirmenin yasak olması kabul edebileceğim bir şey!” dedi Chu Mu, böyle düzenlemeleri anlamayarak.
Aslında, Chu Mu Hapis Adası’nda sık sık üç ruhu olan rakiplere karşı savaşmıştı. Orada kural seçilemezdi; ama şu anda, tüm savaşların belli hükümleri vardı.
“Hmph, daha önce pek çok kibirli insan görmüştüm, ama hepsinin sonları ayaklarımın altı oldu.” diye küçümsedi Jia Feng.
“Öyleyse sadece ruh hayvanlarını değiştirmeyi kısıtlayacağız. Sonuçta Kabus Prensi Chu’nun o kadar da çok ruh hayvanı yok.” dedi Jia Şehri Lordu. Ses tonunda, Chu Mu’ya karşı sahte bir kibarlık vardı.
Göklerin Altındaki Savaş kısıtlamalara sahip değildi, bu yüzden Prenses Jin Rou da kısıtlamalı savaşlar istemiyordu. Güçsüzlük sadece zayıflıktı. Chu Mu’nun bir ruhu olmadığı için Prenses Jin Rou ona tepeden bakmayacaktı. Bu nedenle Chu Mu gibi o da kısıtlamasız savaşlar istiyordu.
“Değiştirip değiştirmemesi umrumda değil; her hâlükârda hiç şansı yok…” dedi Jia Feng küstahça. Kendi ailesinin önünde kaybedeceğine ihtimal vermiyordu doğal olarak.
“Gençler gururlu ve kibirlidir. Umarım Prenses affedebilir.” Jia Şehri Lordu gülerek Jia Feng’in vahşi davranışları hakkında açıklama yaptı.
Prenses Jin Rou sadece başıyla onayladı, hiçbir şey söylemedi.
“Öyleyse siz ikiniz sahneye çıkabilirsiniz.” dedi Jia Şehri Lordu.
Chu Mu, küstah Jia Feng’i görmezden geldi ve yavaş yavaş Nehir Bölgesi Arenası’na doğru yürüdü.
Jia Feng, yürüyen Chu Mu’ya bir bakış attı ve onu küçümsedi. Hemen kendi üzerinde bir Binilen Rüzgar’ı kullandı ve bedeni havaya yükselip yüksek seyirci koltukları boyunca süzüldü, Nehir Bölgesi Arenası boyunca esen rüzgarı karşısına alarak doğruca arenaya uçtu.
Chu Mu kısıtlı bir ruh gücüne sahipti ve ruh gücünü böyle hava atmak için harcamazdı. Bu nedenle arenaya inip Jia Feng’in karşısına geçmeden önce, on binlerce insanın uzun süre beklemesi gerekti.
“Prenses, korumanız gerçekten sakin ve aklı başında.” Chu Mu’nun arenaya doğru insanı çileden çıkartacak yavaşlıkta yürüyüşünü görünce, Şehir Lordu sahte bir gülümseme takınarak konuştu.
Prenses mükemmel bir sabırla Chu Mu’nun savaş alanına girmesini bekledi. Chu Mu’nun her zamanki gibi kayıtsız görünüşünü koruduğunu ama eylemlerinin çoğunun gelişigüzel bir asilikteki doğal içgüdülerine dayanarak yaptığını görünce dudaklarının kenarları hafifçe havaya kalktı. Nasıl savaşırsa savaşsın, her zaman kendi alışık olduğu yöntemleri kullanıyordu. Savaşı izleyecek on binlerce insan olsa bile, onlardan ya da başka olaylardan etkilenmiyordu.
“Prenses, bu koruma kuralları anlamıyor. Muhtemelen günün birinde ona bir ders vermemiz gerekecek.” Jin Kui oldukça kısık bir sesle Prenses Jin Rou’nun kulağına fısıldadı.
“Böyle bir mizaca sahip olması çok iyi!” Prenses Jin Rou ona itiraz etti.
Göklerin Altındaki Savaş sırasında, sayısız izleyici olacaktı ve dahası, aralarında en güçlü ve en prestijli insanlar da olacaktı. Katılımcı yeterince sakin olamazsa kolayca bir hata yapabilirdi. Bu nedenle Prenses Jin Rou, Chu Mu’da ‘bir uzmanın havası’olduğunu düşünüyordu.
“Ruh hayvanlarınızı çağırın!” Jia Şehri Lordu ruh andacını kullanarak sesini duyurdu.
Nehir Bölgesi Arenası çok genişti ve ses, kolayca uğuldayan rüzgar tarafından dağıtılabilirdi. On binlerce seyirci varken, onun sesini her yere ulaştırabilmesi, ruh andacının ne kadar güçlü olduğunu kanıtlıyordu!
Alışılmış kuralları olan olağan bir savaşta, ruh hayvanı eğitmenlerinin çağrılan ruh hayvanının zıt özniteliğine göre bir ruh hayvanı çağırmaması için ikisinin de aynı anda ruh hayvanlarını çağırması gerekiyordu.
Bu nedenle, Jia Şehri Lordu’nun sesi duyulduğunda Jia Feng ve Chu Mu aynı anda ilk ruh hayvanlarını çağırmak için büyülerini okumaya başladılar.
Chu Mu büyüsünü okuduğunda bedenini etrafında kızıl bir alev tutuştu. Şeytan Ateşinin Uğursuz Alevleri, şiddetli rüzgar karşısında yana eğildi. Ama bu durum, alevlerin daha vahşi ve daha kötücül görünmesine neden oldu.
Chu Mu’nun yarattığı desenden yavaşça altı alev sütunu çıktı ve yavaşça desenin yörüngesi boyunca eğildiler…
“Hu Hu-------”
Alevler aniden azgın bir yangın gibi patladı!
Altı muhteşem kuyruk, bir çiçeğin taç yaprakları gibi açıldı ve uğuldayan, soğuk rüzgarın karşısında asil, zarif ve fiyakalı Mo Xie, alevlerin ortasında hayranlık uyandırıcı bir şekilde ortaya çıktı!
Mo Xie ortaya çıktığı anda dışa doğru şeytani bir aura yayıldı. Düzensiz hava akımına dönüşen soğuk rüzgarın yavaş yavaş kaybolmasına neden oldu!
“Mükemmel savaşçı sınıfı ruh hayvanı, Şeytani Altı Kuyruklu Alev Şeytanı Tilkisi!”
“Elbette bu bir Şeytani Altı Kuyruklu Alev Şeytanı Tilkisi! Doğuştan yetenekleri pek çok komutan sınıfı ruh hayvanıyla kıyaslanabilir!”
Chu Mu’nun sadece ismini bilip ruh hayvanları hakkında bir şey bilmeyenler, çağırdığı ilk ruh hayvanı karşısında oldukça şaşırdılar.
Chu Mu’nun bir Şeytani Altı Kuyruklu Alev Şeytanı Tilkisi’ne sahip olduğunu bilenler ise, aşırı nadir Şeytani Altı Kuyruklu Alev Şeytanı Tilkisi’ne bakarken gözlerini sonuna kadar açtılar.
…………
Chu Mu, Mo Xie’yi çağırdığı anda, Jia Feng de çağırma büyüsünü bitirmişti. Çağırma deseni ortaya çıktığında, insanlar siyah gökyüzüne yükselen titrek mor yıldırım sütunlarını görebiliyorlardı.
Mor yıldırımlar düzensizce akıyordu. Aniden parlak bir ışık ortaya çıktı ve yüz metre uzakta olsa bile, insanlar bundan rahatsız oldular!
“Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan!”
Şatafatlı parlaklık yavaş yavaş solduğunda, insanlar alaca renkli kanatları olan muazzam bir ruh hayvanının savaş alanında ortaya çıktığını gördüler!
Gök çok yüksekteydi ve arazi çok genişti. Uzaktan Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan oldukça küçük görünüyordu ama ona dikkatlice bakanlar, bu komutan sınıfı ruh hayvanının muazzam aurasını hissedebiliyordu!
Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan: Hayvan Dünyası’ndan - kanat tipi - Tüylü Şeytan türü, Kaotik Tüylü Şeytan alt türü, orta komutan sınıfı bir ruh hayvanıydı.
Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan’ın kanatları, şahinlerinki gibiydi ve rengarenk keskin tüylerle kaplıydı. Karanlık ve aydınlık parlamalar, kanatlarının geçtiği her şeyi kesebilirmiş gibi bir his veriyordu.
Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan’ın üst kısmı, parıldayan aydınlık ve karanlıkla birlikte oldukça uzundu; gagası, oldukça keskin bir kılıç gibiydi ve gagasının etrafında süzülen yıldırımlar görülebiliyordu. Alt bedeni ise kuş tipi ruh hayvanlarından çok farklı değildi ama pençeleri, soğukça parlayan, kanca uçlu, korkunç kartal pençeleri gibiydi.
“Altıncı evrenin yedinci seviyesi... Son savaşında onun sadece altıncı evrenin dördüncü seviyesinde olduğunu hatırlıyorum. Jia Feng’in Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytanı’nın gücü çok hızlı artıyor. Muhtemelen altıncı evrenin yedinci seviyesindeki Dehşet Kurdu’nun gücünü aşmış ve Jia Feng’in ikinci ana ruh hayvanı hâline gelmiştir.” İzleyiciler arasında hemen tartışmalar başladı.
Jia Feng, Jia Şehri’nde üne sahipti ve pek çok kişi tarafından iyi kötü biliniyordu. Genç uzmanlara bu kadar çok ilgi gösterilmesinin nedeni, güç artışlarının nispeten belirgin olmasıydı. Kısa bir süre içinde, insanları şok edecek kadar güçlerini arttırabiliyorlardı.
Nehir Bölgesi Arenası yüz metre genişliğindeydi. Chu Mu ve Jia Feng arasında en az iki yüz metre vardı. Chu Mu, Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan’ın ne kadar olgunlaştığını tam olarak görememiş olsa da, aurasından güçlü bir ruh hayvanı olduğunu anlayabiliyordu. Kesinlikle sıradan komutan sınıfı ruh hayvanlarının ötesindeydi.
İnsan ilerledikçe daha güçlü uzmanlarla ve anormal yetenekli ruh hayvanlarıyla karşılaşırdı. Chu Mu, karşısındaki Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan’ın çeşitli özellikler bakımından, Mo Xie gibi olağanüstü yüksek nitelikli bir ruh hayvanı olduğunu görebiliyordu, muhtemelen hükümdar sınıfına yakındı.
“Wuwuwuwu!”
Rakibi ne kadar güçlü olursa olsun, Mo Xie her zaman sakin bir şekilde savaşırdı. Dahası, rakibinin tür seviyesi ne kadar yüksek olursa olsun, kibrinden asla taviz vermezdi.
“Kaotik Yıldırım’ın etkileri, Şeytan Ateşinin Uğursuz Alevleri’nin etkilerinden aşağı değil. Diğer öznitelikleri de güçlendirilmişse, öznitelik bakımından ikisi arasında büyük bir fark olmamalı!”
“Ama Şeytani Altı Kuyruklu Alev Şeytanı Tilkisi, Chu Mu’nun ilk ruh hayvanıyken, Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan, Jia Feng’in ikinci ruh hayvanı! Fark çok açık olmalı!”
Çabucak birçok insan her iki ruh hayvanını da değerlendirmeye başladı.
“Savaş başlasın!”
Jia Şehri Lordu bir kez daha ruh andacını kullandı ve sesinin her yerden duyulmasını sağladı.
“Yi!!!”
Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan aniden gök gürültüsüne benzer delici ve keskin bir çığlık attı. Jia Feng onun sırtına bindiği anda kanatlarını çırptı ve yükseldi.
Ruh hayvanları çağrıldığında, pek çok kişi uçabilen Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan’ın oldukça büyük bir avantajı olduğunu fark etti. Muhtemelen Chu Mu ikinci ruh hayvanını kısa sürede çağıracaktı, aksi takdirde, uçamayan Şeytani Altı Kuyruklu Alev Şeytanı Tilkisi onunla yarışamazdı!
Chu Mu başını kaldırarak Kaotik Yıldırım Tüylü Şeytan’a baktı ve Mo Xie’nin sırtına bindi. Geniş savaş alanında, Mo Xie oldukça hızlı biçimde koşmaya başladı.
“Hong----”
Etkileyici mor bir yıldırım kara bulutlardan gürültülü bir şekilde düştü ve ufku ikiye böldü. Şok edici bir şekilde, aşağı doğru inen, mor renkli, uzun bir ejderha gibi göründü.
Bu parlak yıldırımın, Jia Bölgesi Savaşı’nı başlattığı söylenebilirdi!