İnsanların travma sonrası stres bozukluğunun ömür boyu hapis cezası olduğunu düşündükleri bir zaman vardı. Öfkenizi daha iyi yönetmek veya ilişki becerileriniz üzerinde çalışmak ya da günlük stres faktörleriyle başa çıkmak için sizi grup terapisine koyabilirler, ancak TSSB'nizi düzeltemezler.
Profesör ve travmatik stres uzmanı PhD Candice Monson, bunun değiştiğini söylüyor. Monson kariyerini işe yarayan psikoterapiler geliştirerek geçirdi ve şu anda bir TSSB prognozunun yirmi yıl öncekinden tamamen farklı olduğunu söylüyor. Şimdi, kanıta dayalı terapilerle insanlar, depresyon ve anksiyete gibi diğer akıl sağlığı sorunlarında görmediğimiz bir şekilde TSSB'den iyileşebilirler.
Son yirmi yılda bilim adamları için netleşen şey, romantik ilişkiler de dahil olmak üzere yakın ilişkilerin, travma ile ilgili rahatsızlıkların iyileşmesinde hayati bir faktör olduğudur. Monson ve meslektaşı PhD Steffany Fredman 2012'de bir TSSB için ilişki temelli tedavi kılavuzu . Bilişsel davranışçı birleşik terapi adı verilen bu teknik, özellikle travma iyileşmesine göre uyarlanmış çift terapisi ve TSSB semptomlarını, travma-ilişki bilişlerini ve ilişki işlevini önemli ölçüde iyileştirdiği gösterilmiştir. CBCT'nin, psychedelic ilaç MDMA kullanımıyla daha da etkili hale getirilmesi de mümkündür.
Michael ve Annie Mithoefer yönetiminde MDMA destekli psikoterapi eğitimi de dahil olmak üzere Multidisipliner Psikedelik Çalışmalar Derneği'nin desteğiyle Monson, son birkaç yılını MDMA'nın CBCT'nin etkilerini artırıp artıramayacağını araştırmakla geçirdi. Şimdiye kadar, ilk pilot çalışma iyi sonuçlar aldı. Monson, psychedelics'in her derde deva olmadığını belirtirken dikkatli olsa da, bu araştırmanın değerli bir şifa yöntemini aydınlatmaya devam edebileceğini umuyor.
Candice Monson, PhD ile Soru-CevapS MDMA, ilişkiye dayalı TSSB terapisi için neden iyi bir eştir? Bir
Bir kişinin TSSB'si olan çiftler için MDMA ile kolaylaştırılmış tedaviyi araştırmamızın birkaç nedeni var. MDMA tedavileri TSSB'li bireyler için test edilirken, MDMA'nın TSSB için ilişki temelli bir terapide özellikle yararlı olabileceğini düşünmek için nedenler vardır.
Duygusal bağ: MDMA'nın en iyi sınıflandırması empatojenler kategorisindedir, yani diğer insanlarla empati ve bağlantı uyandırır. Sizi insanlara karşı tatlı kılar. İnsanların seni tanımasını istiyorsun ve onları tanımak istiyorsun. Bu güçlü bir mekanizmadır.
Sıkıntı içinde yaşayan çiftler için, birbirlerinden pek hoşlanmamaya başlamak kolaydır ve birbirleri için empati kurmak gittikçe zorlaşır. Çift terapisinde MDMA kullanıldığında, aralarında çiftin bir araya gelmesinin tüm nedenleri de dahil olmak üzere aralarında bir şeyler olduğuna dair hisler uyandıran, birbirini tanıma isteğinin bu yolu vardır.
Bilişsel açıklık: Literatürde hakkında konuşulan ve kesinlikle bu çiftleri izlediğimi gözlemlediğim diğer mekanizma, duygularınızın sizi incitemeyeceği şekilde bu genişleme ve açıklık duygusudur. Gerçekten acı verici bir deneyim yaşıyorsanız, o acı içinde olabilirsiniz, ancak ondan uzaklaştığınıza dair bir his de vardır. Ne hakkında konuşuluyorsa o kadar reaktif değilsiniz. Ve gördüğüm kadarıyla, MDMA'nın bu zorlu konuşmalarda daha uzun süre kalmayı da daha mümkün kıldığını düşünüyorum. Eğer çiftleri konuşmaya yönlendiriyorsanız ve kendilerini daha bağlı hissediyorlarsa ve onları ya kendilerinin ya da birlikte deneyimledikleri potansiyel olarak çok zor şeyler hakkında konuşmaya yönlendiriyorsunuz - diğerine karşı ya da diğeriyle - orada belli bir seviyedir: Oraya gidebilirim. Bunun hakkında konuşabilirim.
Tek başına bu, daha büyük bir çözüme kavuşmalarına yardımcı olabilir. Sorunların çözüldüğü anlamına gelmez - çoğu çift, temel sorunlarını asla çözemez, çünkü çiftlerdeki çoğu sorun çözülemez - ama dahil olan kişilerin bu konular hakkında daha uzun süre konuşmasına ve daha fazla perspektif kazanmasına olanak tanır. Mesela: Seninle aynı fikirde olmayabilirim, ama geldiğin yere daha iyi gelebilirim çünkü söylediklerine o kadar tepkisel, olumsuz bir yanıt alamıyorum.
Paylaşılan deneyim: MDMA'nın bağlanma kimyasallarını artırmak için yaptığı her şeye (oksitosin, norepinefrin ve serotonin dalgalanmaları) ek olarak, bunu birlikte yapmaya istekli olmakla ve birlikte yapmakla ilgili bir şey de var, bu muhtemelen bu müdahalenin gücünün bir parçasıdır. Paylaşılan yeni bir deneyim. Bu çalışmada, tedavi ettiğimiz ve bu terapiden önce MDMA deneyimi olan bir kişi vardı, ancak herkesin çoğu uyuşturucu kullanmamıştı. Daha önce hiçbir kişinin MDMA yaşamadığı çiftler için, bu bilinmeyen şeyi birlikte deniyor gibiydik, Oh, gibiydi.
S Bu pilot çalışmadan hangi sonuçları gördünüz? Bir
Çalışmamız, MDMA'yı MDMA dışında kurulan bir psikoterapi ile eşleştiren ilk çalışmaydı. Aklıma gelen iki büyük soru vardı: Birincisi, güvenli mi? Güvenlik verilerini toplayabilir miyiz? Ve sonra ikinci sorum gerçekten şuydu: Buna değer mi? Depresyon, bipolar bozukluk veya genelleşmiş anksiyete bozukluğuyla karşılaştırıldığında, yerleşik TSSB psikoterapilerinin tedavi etkileri gerçekten büyüktür. Öyleyse karışıma MDMA'yı eklediğimizde, soru şu oluyor: MDMA'yı yanına koymak için tüm çalışmalar göz önüne alındığında, tedavi etkileri ne kadar daha iyi?
MDMA destekli bilişsel davranışçı birleşik terapi için bu pilot çalışmada gördüklerimize göre, etki büyüklüğü MDMA'yı aynı terapide kullanmadığımız zamankinden daha büyük görünüyor. Ne kadar büyük olduğunu görmek için kontrollü bir çalışma yapmamız gerekiyor, ancak pilotun sonuçları TSSB'si olan kişi için TSSB üzerindeki genel etkilerin yanı sıra diğer zihinsel sağlık durumlarının MDMA ile olmadıklarından daha büyük olduğunu gösteriyor. İlişki işleyişi memnuniyetinin etkileri daha büyüktü. Ve insanlar sadece kazanımlarını korumakla kalmıyor, aynı zamanda zamanla iyileşmeye devam edebilecekleri görülüyor ki bu yeni bir bulgu.
Bir bilim insanı olarak eleştirel ve şüpheci oluyorum - herhangi bir önemli sonuca varmadan önce bu etkilerin daha büyük bir denemede tekrarlanmasını sağlamalıyız - ancak bu pilot çalışma kesinlikle kavramın kanıtı sağlıyor.
S Bu çalışma hakkında en ilginç bulduğunuz şey nedir? Bir
PTSD için CBCT'de, TSSB'yi ortak bir problem olarak gerçekten kavramsallaştırıyoruz. İşyerinde, sorunu dışsallaştırmak denen bir şey yaparız, bu da bir kişiden bir sorunu çıkarıp aralarına koyduğumuz anlamına gelir. Bu, çoğu çift ve aile terapisi için geçerlidir. Tek bir kişinin sorunlu kişi olmasını sağlamamaya çalışıyorsunuz, bunun yerine bu iki kişinin nasıl etkileşimde bulunduklarını anlamaya çalışıyorsunuz, bu da ilişkide yaşadıkları sorunları ve bireysel olarak sürdürüyorlar.
Bunu aklımda tutarak büyük bir adım attım: Çift terapisi, her iki kişinin de tedavi edildiği ve her ikisinin de sorunu çözmede rol aldığı bir tedavi ise, FDA'dan her iki insanı da dozajlamamıza izin vermesini istemeliyiz. Bu çalışmada, TSSB'si olan ve olmayan bir eş yer alıyor.
Neyse ki, FDA her iki kişinin de tedavide doz almasının değerini gördü ve bunu onayladılar. Böylece her çiftin her iki üyesinin de MDMA almasını sağladık. Yedi haftalık terapide iki önemli nokta olduğunu düşündüğümüzde, çiftler CBCT'nin önceki haftalarında öğrendiklerini aldılar ve MDMA'nın etkisi altında uyguladılar.
MDMA'nın, insanların akıl hastalığı ile yaşayıp yaşamayabilecekleri diğer çift terapisi müdahaleleri için potansiyel olarak onaylanmasına giden kapıyı açan bu çalışmada ilginç olan şey.
S Bu terapiden geçen insanlar deneyimlerinden nasıl bahsetti? Bir
Çok fazla 'Hayatımı değiştirdi.' Bunu genel olarak TSSB terapilerinde duyuyoruz çünkü çok etkililer. Ancak burada insanların bahsettiği ortak ve daha spesifik bir şey vardı: MDMA kendini ifşa etmenin bazı rahatsızlıklarını hafifletti. TSSB'si olan insanlar, 'Travmatik deneyimim ve başıma gelenleri MDMA'nın etkisi altında olmasaydım bu kadar açıklıkla konuşmamın hiçbir yolu yoktu' gibi şeyler söylediler. Niteliksel deneyimleri, MDMA'nın kullanılmadığı benzer terapilerdeki insanlarınkinden çok farklıydı ve anılarına çok daha kolay girebildiler.
Partnerleri de bu zor deneyimler ve duygularla daha iyi bağlantı kurabileceklerini belirttiler. MDMA'nın sevdiklerinin yaşadıklarıyla ilgili çok zor şeyler duymalarına yardım ettiğini söylediler. Partnerin sevdiklerine ne olduğu hakkındaki tüm bilgileri en çok bildiği, ancak 'Bunu deneyimlemelerinin nasıl bir şey olduğunu ilk kez duydum' şeklinde bir şeyler söylediği bir durum vardı. İlaç, bu travmatik deneyimin nasıl bir şey olduğunu hissetme yeteneğini, kendilerini buna daldırmadan ya da duymayı dayanılmaz hale getirmeden güçlendiriyor gibi görünüyor.
S Bundan sonra hangi soruları araştırıyorsunuz? Bir
Bir bilim insanı ve metodolog olarak benim için, psychedelic araştırma için bir kontrol koşulu tasarlama konusu gerçekten ilginç çünkü insanların bir psychedelic'e sahip olduklarını bilmemeleri çok nadirdir. Araştırmacılar, insanların plasebo aldıklarında haklarından mahrum ve üzgün hissettikleri bu sorunla karşılaşıyorlar. Benim için bu bir bilmece: Kontrol hakkında nasıl düşünürüz? İnsanlar, çenede gerginlik veya kollarında dişli çark gibi yüksek MDMA dozlarında ortaya çıkan kızarma tepkisine veya diğer ekstra parietal yan etkilere neden olan diğer ilaçları kullanmaktan bahsetmişlerdir - insanların bir şeylerin olup bittiğini bilmesinin diğer yolları. Çalışmamızda yapmayı düşündüğümüz şey, bazı çiftlerin daha yüksek bir MDMA dozunda olacağı ve diğerlerinin, psikedelik etkiden daha az ve daha fazla alabilecekleri orta dozda olacakları kontrollü bir denemedir. empatojenik etki.
Bu çözüm, çalışmanın sonuçlarıyla ilgilidir: Bir çiftin birlikte sohbet etmeye çalışacak ve dikkati dağılmayacaksanız, makul bir doz daha uygun olabilir. Daha yüksek dozda, insanlar ışıkların ve seslerin güzelliği gibi daha içsel ve duyusal deneyimlerden söz ettiler. Bu nedenle, körlemeyi kontrol etmeye çalışırken - MDMA sahibi olup olmadıklarını birinden nasıl gizlediğinizi - aynı zamanda insanların etkileşime girmesini istediğiniz bir çift terapisi bağlamında daha optimal dozun ne olabileceğini soruyoruz. dış, ilişkisel deneyim.
S Bu araştırma sizi şaşırttı mı? Bir
Bu işe 2015 yılında başladığımda insanlar 'İtibarından korkmuyor musun?' ve 'İnsanlar senin saçmalık olduğunu düşünecek.' Şimdi, beş yıl sonra, sonuçlarımız hakkında bir konuşma yaptım ve geri bildirimler gerçekten farklıydı. İnsanların bunların harika sonuçlar olduğunu ve 'Böyle tedavi efektleri almayı çok isterim' gibi şeyler söylediğini duyuyordum. İnsanların psikedelik araştırmalara karşı tutumlarının nasıl değiştiğine dair kendi vaka çalışmamdı. Birdenbire, bir fikir olarak ortaya çıktı.
Candice Monson, Doktora , Toronto'daki Ryerson Üniversitesi'nde psikoloji profesörü ve Multidisciplinary Association for Psychedelic Studies’in araştırmalarında araştırmacılardan biridir. TSSB için MDMA destekli bilişsel davranışçı birleşik terapi . Travmaya bağlı bozukluklarda yer alan kişilerarası faktörlere odaklanan ve TSSB için etkili tedaviler geliştiren araştırması, ABD Gaziler İşleri Bakanlığı, Savunma Bakanlığı, Ulusal Ruh Sağlığı Enstitüsü ve Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri tarafından finanse edildi. ve Kanada Sağlık Enstitüleri. Monson, doktorasını Nebraska Üniversitesi'nde ve doktora sonrası bursunu Kansas City Missouri Üniversitesi'nde adli psikoloji alanında tamamladı ve Amerikan ve Kanada Psikoloji Dernekleri ve Kanada Kraliyet Cemiyeti'nin bir üyesidir.
Bu makale, hekimlerin ve tıp pratisyenlerinin tavsiyelerini içerip içermediğine bakılmaksızın, yalnızca bilgilendirme amaçlıdır. Bu makale, profesyonel tıbbi tavsiye, teşhis veya tedavinin yerini tutmaz ve olması amaçlanmamıştır ve özel tıbbi tavsiye için asla bu maddeye güvenilmemelidir. Bu makalede ifade edilen görüşler uzmanın görüşleridir ve mutlaka goop'un görüşlerini temsil etmez.