Kazak, Rus-Japon savaşında Japon arka tarafında Mishchenko'ya baskın düzenledi
Duruma göre, Rus birliklerinin Mançurya’daki komutanlığı, yılın 1812’i ve Rus-Türk savaşlarında başarılı Kazak baskınlarını hatırlamaya karar verdi. Japonların arkasına derin bir baskın içeren benzer bir operasyon düzenlemeye karar verildi. Bu amaçla, Adjutan General Pavel Ivanovich Mishchenko'nun komutasında süvari kombine bir süvari bölünmesi kuruldu. Dekolte, Kafkas Kazak Tugayı, Ural-Trans-Baykal Kazak Bölümü, Don Kazak Bölümü'nün 4'i, ejderhalar, hırsızlar ve sınır muhafızları birimlerini içermektedir. Takım, oldukça büyük kuvvetler içeriyordu: 71 filosu ve Cossack yüzlerce, 4 at avı takımı (keşif), ayrıca 22 tabancaları ve 4 makineli tüfekler. Toplam ayrılma yaklaşık 7 binlerce kişiden oluşuyordu. Ek olarak, kadroya bir taşıma paketi (daha fazla 1500 paketi) dahil edildi ve binicilerin her biri, iki haftalık bir ihtiyacı kapsayan bir yiyecek kaynağı almak zorunda kaldı.
Bu konsolide dekolmanının görevi, Japonların işgal ettiği topraklara yapılan baskınlardı. Baskın, Liaodong Körfezi kıyılarında bulunan Yingkou limanının yakalanmasıyla sona erecekti. Bu limandan, Japon birliklerine kargo ve yiyecek temin edildi. Yeni Japon birliklerinin cepheye transferini önlemek için demiryolu köprülerini, istasyonu ve demiryolu yatağını devre dışı bırakmak da gerekliydi. Gelecekte olan her şey, iyi bilinen Ruslar tarafından “Rublesi salla, bir kuruşa at” diyerek kolayca tanımlanabilir.
Düşmanın arkasına yapılan baskın koşulları elverişliydi. Japonların zayıf ve küçük süvarileri vardı. İletişimin korunmasına dahil olan piyade, dekolman yolundan uzakta bulunan tahkimat noktalarına dağıldı. Baskın alan açık, bereketli ve savaşın tükenmediği bir yerdi, askerlere ve atlara malzeme sağlayabilirdi. Zaman elverişliydi, çünkü Mançurya’nın kış aylarında yollar her yerde geçiyordu - bataklıklar ve nehirler dondu. Hava normaldi. Tam sakinleştiğinde, hava sıcaklığı gündüzleri 1-2 don dereceleriydi, gece sıcaklık -8 derecelere düştü.
27 Aralık 1904, yürüyüşe atlı atlı bir kadro. Paket taşıma işleminin ayrılmayı şiddetle geciktirdiği ve hızını azalttığı hemen belli oldu. Kadro yaya geçti. Onları takip etme yolunda, belli sayıda düşman devriyesi ve el arabası imha edildi, küçük Japon ve Hunghuz partileri gözaltına alındı. Bu küçük çatışmalarda partizanlar ve dekolman dekolmanlarının ileri kısımları, daha büyük birimlerin, bazen bütün Kazak alaylarının kademeli olarak birleşmeye başladıkları yer aldı. Bu, dekolte başkanı General Mishchenko'nun geçen köylerdeki Japon kuvvetlerinin atlanmasıyla ilgili tekrarlanan emirlerinin arka planında gerçekleşti. Bu çatışmalar sadece konsolide dekolmandaki yavaş ilerlemeyi geciktirmekle kalmadı, aynı zamanda yaralıların ortaya çıkmasıyla onu da zorladı.
Aralık 29 3 grubu (5 yüzlerce ve 1 filosundan oluşan) parçalayıcı araçlarla eklem ekibinden ayrıldı. Heichen’de iki köprüyü, diğeri de Dashichao’da devre dışı bırakmaları gerekiyordu. Her üç parti de demiryoluna ulaşabildi, ancak köprülere yaklaşamadı ve sadece rayları ve telgraf direklerini havaya uçurdu. Bundan sonra, Mishchenko sonunda Yingkou'yu ana hedefi olarak seçti. Düşmana saldırmak, istasyon binalarını yok etmek ve depoları yakmak için halihazırda alacakaranlıkta ve yerdeki karanlığın örtüsü altına yaklaşacak şekilde bu istasyonun yenilgisine uğramaya karar verdi. Yingkou saldırısı için yüzlerce 15 (her bir alaydan bir tanesi) ve 4 binici avcı takımı yıkıcı varlıklara sahip olarak atandı. Albay Khoranov tarafından komuta edildiler. Kuvvetler açık bir şekilde güçlüydü, müfrezede topçu, keşif ve yardımcı birimler sayılmadığı için yaklaşık 7 binlerce atlı asker olduğu düşünülüyordu. Sebep ne olursa olsun, Mishchenko mevcut güçlerden bu kadar sınırlı kaynak ayırdı, çağdaşları yalnızca tahmin edebilir.
Serbest bırakılmasının ana güçleri, 3-4 verst üzerinde Yingkou'ya yaklaştı, sonra ilk önce Dashichao'dan gelen bir trende topçu ateşi açıldı, ilk olarak Japon piyadelerini Yingkou'ya (toplam Yingkou savundu) ve ardından istasyonun başına getirdi. Gece yarısı 6 civarında, zaten karanlıkken, topçu, Japon depolarına ateş açtıktan sonra ateş etmeyi bıraktı. Dekolmanın bir kısmı demiryoluna gitti ve yağmalamaya başladı. Bu sırada, saldırı ekibi çıkarıldı ve akşamın yaklaşık 7 saatinde, ateşin parlamasıyla aydınlatılan karakola taşındı. Saldırganlar ateş yakan ışıklı bir bölgeye girer girmez, Japon piyade onlara ateş açıyor. Japon savunmasının alnında da yapılan ateşli, ama itiraz edilemeyen binicilik saldırıları hiçbir yerde sonuçlanmadı. Taş binalarda ve hendeklerde güçlenen Japon piyade, istasyondaki tüm saldırıları engelleyebildi ve Rus müfrezesi, 200 halkından daha fazla kaybediyor, gerisi bir süre hamallar haline geldi (ölüleri ve yaralıları geri aldı).
Başarısız saldırının öğrenilmesi üzerine General Mishchenko, gecenin 9 saatinde geri çekilme emri verdi. Dekolte geri dönüş yürüyüşü en kolay değildi. Sütunların Liao içinden geçmesi, buzun zayıf olması ve bankaların yakınında polinyalar oluşması nedeniyle önemli zorluklarla karşılaştı. Bu nedenle, geçiş yalnızca gecenin 3 saatleri ile tamamlandı. Üç sütunda çıktılar. Japonlara en yakın olan sütun General Teleshov’un Bağışçılarıydı, müfrezenin ortasında General Abramov'un bir sütunu vardı, batı sütununda General Samsonov tarafından yönetilen ejderhalar vardı. Yaralılar orta sütundaydı. General Teleshov'un 1 şafakta sol sütunu, 1905 Ocak ayında, Japon birimlerini kasıp, ana güçler yaklaşana kadar düşmanı gözaltına aldı. Gelecekte, düşman birkaç kez süvari birimini kesmeye çalıştı, ancak tüm bu girişimler Don tarafından kolayca geri çevrildi. Ocak ayındaki 2 akşamı, artık düşman tarafından rahatsız edilmeyen kombine süvari birimi Mishchenko, kendisini karşılamak için gönderilen General Kossagovsky'nin çıkarılmasıyla bağlantı kurabildi. Günün başka bir 3'inden sonra Mishchenko’nun kadrosu tamamen dağıtıldı.
Bu nedenle, genel olarak bu kampanya hakkında Rus tarihçiliğinde anlatılmaktadır. Toplamda, yılın 27 Aralık 1904’i, Ocak 3’in 1905’ine kadar, dekolman, 250 versts, yani 31 günde versin (süvari için, en göze çarpan rakam değil). Baskın sırasında, takım zayiatları 40 görevlileri ve 361 daha düşük rütbelere ulaştı. Bu süre zarfında, dağılmış ve birkaç Japon arka takımını ele geçirmişlerdir. Birkaç küçük depo yandı, sarf malzemesi bulunan bir arb (iki tekerlekli yüksek araç) tahrip edildi, 600 insanları esir alındı. Aynı zamanda, ayrılma güçleri, demiryolu köprülerini ve düşmanın herhangi bir sermaye tesisini imha etmek için Yingkou'yu alıp yok etmedi. Baskının ana hedeflerine ulaşılmadı.
Mishchenko'nun çıkarılmasının baskını, mevcut durumda en yararı olmayan bir tasarımın başarısız bir şekilde uygulanmasına bir örnekti. Bu baskının planlandığı gibi bitmemesi Kazakların ve ejderhaların suçu değildi. Yeterli hareketlilikten yoksun bırakılan paketler ve toplara bağlı at birimleri, babaları ve büyükbabalarının yaptığı gibi, işlemi hızlı ve hızlı bir şekilde gerçekleştiremedi. Komutadaki kısa görüşlülük ve yanlış hesaplamalar, Rusya'nın en talihsizlerinden biri olan ve Rus imparatorluğunun ölümünün öncüsü olan Rus-Japon savaşının karakteristiği idi. Ancak, folklor sayesinde baskın Mishchenko'nun kendisi de unutulmadı. O sırada şarkı ortaya çıktı: “Liaohe Nehri'nin ardında ışıklar yanıyordu”, 1924'te zaten yeni bir şekilde başarıyla yeniledi; “Uzakta Uzak” şarkısını bugün daha meşhur hale getirdi, Kazakları ve Mançurya'yı Kızıl Ordu erkekleri ve Ukraynalı bozkırlarla değiştirdi.
Başarısızlık nedenleri baskın Mishchenko
Baskınların başarısız olmasının sebeplerinden biri, düşmanın arka tarafında gizlice hareket edemeyen çok sayıdaki dekolmandı. O zamanlar, Rus ordusunun komutası, gerilla operasyonlarının taktiklerini belirsizce hayal ediyordu. Ayrılma emri, manevranın gizlenmesini de umursamadı. Dekolman, çoğu kez, onu asıl amacından uzaklaştıran Japonlarla küçük çatışmalara girdi. Demiryollarına birkaç kez zarar vermek için, Mishchenko ayrı ayrı, ancak Japoncaya ciddi bir şekilde yerleştirilemeyen ayrılmalar yolladı. Her defasında belirli bir noktada yaklaşmakta olan saldırıyı önceden farkettiler ve savunmaya hazırladılar. Baskınların karakteristik bir özelliği, hazırlanma, yazılı partizan kurallarına göre gizli tutulacağı bilgisinin sadece yerel Çinliler, muhabirler ve hatta Fransız misyonerleri tarafından bilinmesiydi. Baskın için hazırlıklar, savaş alanında iyi bir ajan ağı olan Japon komutanlığı için bir sır olarak kalmadı. 1905’te, 400’in ayrılma görevlisi olan adamla komployu koruyan Albay Gillenschmidt, komployu korudu, düşmanla çatışmalardan kaçındı ve yerel halkla temastan kaçındı, görevini başarıyla çözdü - 5 günü geçen Liaoyang - Hicheng - Tashichao hattındaki demiryolu köprüsünü tahrip etti 400 kilometre ve daha önce düşman tarafından tespit edilmedi.
Bağlantılı topçuların ayrılmasında, 22 toplarının tamamen gereksiz olduğu ortaya çıkan birimlerin ilerleyişini ciddi şekilde sınırladı. Ayrıca askerler, yem ve yiyecek taşımak zorunda kaldılar. Aynı zamanda, kargo ile birlikte taşınması çok elverişsizdi, bu yüzden yiyecek ve yemlerin bir kısmı atıldı. Birlikler, çoğunlukla dörte rastgele (iyi kartlar yoktu), önce dörde, sonra da üç sütun halinde taşındı. Sütunlar arasındaki mesafe 2-4 kilometredir. Aralarındaki bağlantı saat aracılığıyla sağlandı. Aynı zamanda, keşif devriyeleri yeterince verimli değildi ve zamanında Japonlarla istenmeyen çatışmaları önleyemedi.
Her ne kadar Yingkou, baskının ana hedeflerinden biriyse de, dekolman savaşa hazır değildi. Bu, hedeften 11-12 kilometrede, dekolmanın durduğunu ve bilinmeyen bir nedenden ötürü 3-4 saat sürdüğü gerçeği ile doğrulanmaktadır. Japonlar, toplantı için ellerinden geldiğince hazırlanmak için bundan yararlandı. Karanlığa saldırmaya önceden karar verildi, ancak kimse ön keşif yapmamıştı, bu nedenle Japonların istasyonu desteklediğini ve yapay engeller kurduğunu bilmiyordu. Ayrılma güçleri saldırı anında garip bir şekilde dağıldı. Ana saldırı yönünde, elverişli birliklerin ancak dörtte biri görev aldı ve Mishchenko'nun kendisi operasyona katılmadı. Saldırıdan önce topçu bombardımanı, büyük ölçüde sistematik değildi ve düşmanı ciddi hasar getirmedi. Ancak, bombardıman sonrasında istasyonda meydana gelen yangın, araziyi aydınlattı ve düşmanın saldırganları tespit etmesine yardımcı oldu. Saldırganlar, Japon konumlarına karanlıkta değil, yanan bir depodaki yangınların ışığında ulaşmaya çalıştılar. Aynı zamanda, savunucular yangınla aydınlatılmayan binalarda ve siperlerdeydi. Bu gibi durumlarda, frontal saldırıların başarı şansı sıfırdı, fakat komutanlarımız, ne yazık ki, başka hiçbir şey öneremedik.
Birisi baskının yetersiz sebeplerini geçici kampanya ve yanlış hedef seçimi ile ilişkilendirir. Gecikme, baskının öndeki bir uğursuzluk sırasında yapıldığı ve şiddetli çatışmalar sırasında gerçekleşmemesinden kaynaklanıyordu. Bu nedenle, Japonlar dekolte işleminin neden olduğu tüm hasarı kolayca geri kazanabildiler, aynı zamanda bir sonraki başarısızlığın ahlaki önemi Rus birimleri üzerinde ağır bir etkiye sahipti. Grev hedefinin yanlışlığı, ikincil bir limana saldırmak yerine, ana Japon üssü Dalny ve ana köprüler ve viyadüklerin iletişim hattının bir parçası olan Liaoyan-Dashichao bölümünde demiryolunun büyük bir tahribatının organize edilmesinin faydalı olacağı gerçeğiyle açıklanmaktadır. Bu tür eylemler gerçekten de Ordu Bacaklarının gelişimini yavaşlatır ve Rus Mançurya ordusunun konumunu kolaylaştırırdı.
Bilgi kaynakları:
http://www.proza.ru/2012/10/05/827
http://геоамур.рф/sources/history/history_modern/history_modern-x=08$24.php
http://hist.ctl.cc.rsu.ru/Don_NC/XIXend-XX/Voiny_rus_jap.htm
http://zavtra.ru/content/view/udalyie-komsomoltsyi
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.