David Swanson tarafından, World BEYOND WarHaziran 24, 2022
Yıllar önce adında bir kitap yazdım. Savaş Bir Yalan Bize söylenen her şeyin savaşı desteklediğini iddia etmek.
Polis-kovuşturma-hapishane sistemi ile savaş sistemi arasındaki paralellikler kapsamlıdır. Doğrudan bağlantıları, silah akışını, gazi akışını kastetmiyorum. Benzerlikleri kastediyorum: Üstün alternatifleri kullanmadaki kasıtlı başarısızlık, korkunç fikirleri haklı çıkarmak için kullanılan şiddet ideolojisi ve masraf ve yolsuzluk.
Diplomasi ve hukukun üstünlüğü, işbirliği ve saygı, silahsız sivil savunma ve silahsızlanmanın savaştan daha iyi çalıştığı, daha az korkunç yan etkiye sahip olduğu, daha kalıcı çözümler yarattığı ve önemli ölçüde daha az maliyetli olduğu bir sır değil.
Yoksulluğun azaltılması, sosyal güvenlik ağı, iyi işler, iyileştirilmiş ebeveynlik, okullar ve gençlere yönelik programların suçu polis ve hapishanelerden daha iyi önlediğine ve daha az zarar verdiğine ve çok daha az maliyetli olduğuna dair daha da az sır var.
Evet, San Francisco Bölge Savcısı seçmenler tarafından "suç konusunda katı" olmadığı için az önce geri çağrıldı. Ama mesele bu. Suçu azalttı, ancak kurumsal reklamcılığa inanan insanlar, “suçlara karşı sert olmanın” suçu azaltmaktan daha iyi olacağına karar verdiler. Bunlar, televizyonlarının en az 20 ay boyunca alkışladığı herhangi bir savaş için tezahürat yapacak olan aynı kişilerdir, bundan sonra asla başlamaması gerektiğini ilan edecekler, ancak elbette sona erdirmek savaşan askerlere bir hakaret olacaktır. içinde sonsuza kadar öldürmeye ve ölmeye devam etmesi gerekiyor.
Kamala Harris gibi daha iyi politikacı olan savcılar, aslında daha iyi bir şey yapmadan, neyin daha iyi sonuç vereceği hakkında kitaplar yazarlar. Ama Harris gibi birinin şu adı taşıyan bir kitap yazabilmesi gerçeği Suçta Akıllı suça karşı sertliği reddetmek, ihtiyaç duyulanın ne kadar azının gizli tutulduğunu söyler. Irvin Waller'ın kitabında belirttiği gibi Şiddet Suçunu Bitirmenin Bilimi ve Sırları, Birleşmiş Milletler ve çeşitli hükümetler, şiddet suçlarını azaltmak için tam olarak ne gerekiyorsa yapma niyetlerini açıkça ilan ediyor; sadece yapmıyorlar.
“Bilimi takip edin!” Bilimi tamamen göz ardı etmeye devam eden çevre politikasıyla ilgili olarak sık sık bağırılır. Ancak, şiddet içermeyen araçların dış politikadaki kanıtlanmış üstünlüğü veya suça beceriksizce tepki vermekten ziyade suçu önlediği bilinen araçlar söz konusu olduğunda, bir numara bile yok.
Waller'ın kitabı, yaklaşımda dramatik bir değişim için güçlü bir kanıt sunuyor. 2017'de Amerika Birleşik Devletleri'nde 17,000 kişinin öldürüldüğünü ve 1,270,000 kişinin tecavüze uğradığını yazıyor. Denendiği yerlerde şiddeti önemli ölçüde azaltan araçlar affedilmez bir şekilde göz ardı ediliyor. Bu arada - daha az suçla değil, daha çok suçla bağlantılı - polisteki artışlar, her seferinde farklı bir sonuç bekleyerek akılsızca tekrarlanıyor. Suçun azalmasıyla da bağdaşmayan hapishaneler gitgide daha büyük inşa ediliyor. Savaşta olduğu gibi, Amerika Birleşik Devletleri, o amansız şeytana, “insan doğasına” hitap etmek adına hapishaneler inşa etme konusunda insanlığın diğer %96'sını geride bırakıyor.
Parayı militarizmden şiddetsizliğe taşımakta olduğu gibi, polislik ve hapisten daha güçlü yaklaşımlara taşınan paraya ihtiyacımız var.
Waller, şiddet içeren suçlardan dolayı cezaevinde bulunanlar daha büyük bir grupken ve bu tür suçların nasıl önleneceğine dair bilgi kolayca elde edilebilirken, eylemci grupların şiddet içermeyen suçlardan hüküm giyenlerin hapsedilmesine neden öncelik verdiğini merak ediyor. Hapishaneleri kaldırmak için bu nasıl bir yol?
Sorunun retorik olduğuna şüphe yok, ama ben cevaplayacağım. Şiddet içeren suçlardan suçlu bulunanların doğasında var olan, ebedi ve telafisi mümkün olmayan kötülüğe dair yaygın bir büyülü inanç ve gelecekteki suçları önlemek için gençlerin yaşamlarını iyileştirmenin, geçmişin gaddar, intikamcı ve adil cezalandırmasıyla çeliştiğine dair saçma bir inanç vardır. Suçlar. Suçlulardan nefret etmeye devam etmek için, düzgün konutların ve okulların onları suçlu olmayanlar haline getireceğini bilmekten kaçınmalıyız, tıpkı iyi ve sorumlu Putin düşmanları olarak görevimiz, en son sürüme kademeli artışa makul alternatifler öneren herkesi çarmıha germek gibi. savaş.
Savaş elbette büyük bir iştir. Savaşlar, silah birikimi için yapılır ve daha fazla silah birikmesine neden olur. Barış, silah işi için çok ama çok kötü. Ve silah şirketleri savaş çığırtkanlığı politikaları için açıkça lobi yapıyor.
“Adalet” de büyük bir iştir. Yerel yönetimler, ulusal hükümetlerin savaşa girmesi gibi kaynaklarını polise akıtıyor. Ve özel “güvenlik” daha da büyük bir iştir. Lockheed-Martin'in savaşa ihtiyacı olduğu gibi, bu işletmelerin de suça ihtiyacı var. Suçu azaltan (ceza “adalet” sistemini azaltarak) savcıları görevden almak için hiç kimse polisten daha fazla çalışmaz.
Neden buna katlanıyoruz? Sorun sadece vatanseverlik ve savaş müziği değil. Bu işler polisliğe ve hapse atılmaz. Bence, hem savaşı hem de polisi (ve savaşın bir küresel polislik biçimi olarak pazarlanmasını) desteklemenin temel sorunu, hem başarmayı hayal ettiği şey hem de kendi iyiliği için şiddete inanmak ve şiddete bağlılıktır.