“Yalnızlık kavramının sözlük anlamlarını incelediğinde, düşünce farklılıklarından ne kadar yalnız olduğunu anlıyor insan” cümlesi o sözlüklerde geçmeyen hakiki yalnızlığın tanımıdır. Sayısal değerlerle, yalın-lıkla ifade edilmeyen yalnızlığın tanımıdır. Halk diline yansıyan; birbirimize çok uygunduk, aynı şeyleri düşünüyor; aynı şeyleri seviyorduk söylemleri o yalnızlık tanımının öldürülmesiyle bire bir örtüşen şeylerdir. Yani yalnızlık; yanınızda ya da çevrenizde kaç insan olduğuyla değil; sizi anlayan, düşündüklerinize karşılık verebilen insanla ölçülür ve bu insan sayısının kaç adet olduğunun önemi yok. Yalnızlık sayısal değil, psikolojik ve kişilik özellikleriyle ilgili bir değerdir. Bazen; insanlarla ilişkilenmelerden sonra; kendinizi en yüzeysel konularda “öyle değildir, böyledir” deme gereksinimi içerisinde bulursunuz, herhangi bir akademik bilgi gerektirmeyen, çok temel konularda bile bir şeylerin tarifini, tanımını yapmak, bir kavramın altını örmek gerekliliği duyarsınız, teknolojinin gelişmesi bu “bilgi kirliliğinin” önüne geçmedi aksine körükledi diyebilirim.