

6-7 Eylül 1955 olayları, Kemalist ve
Faşist düşünce sahibi derin devlet veya Gladio diye adlandırabileceğimiz
yapının; Gayr-i Müslim vatandaşlarımızın malına ve mülküne çökme projesidir.
Bir milleti tarihinden ve kültüründen
koparmak için yapılan tüm çalışmalar; hangi ulvî gaye için olursa olsun, o
millete yapılan en büyük ihanettir diye düşünüyorum.
Anadolu coğrafyasının doğu ve
güneydoğusunda Ermeniler ve Kürtler, Karadeniz bölgesinde Rumlar, Orta ve Batı
Anadolu ile Trakyada Rumlar, yoğun olarak yaşamaktaydılar.
942. yıldönümünü, 26 Ağustos 2018 Pazar
günü kutladığımız Malazgirt Zaferinden sonra Türkler, Anadolu coğrafyasını
yurt edinmeye başladılar. Anadolu Selçukluları döneminde de Anadolunun tamamına
hâkim oldular
Osmanlı İmparatorluğu ve Cumhuriyet
dönemiyle birlikte 942 yıldır, bu topraklarda, Rum ve Ermeniler başta olmak
üzere, Gayr-i Müslim vatandaşlarımızla birlikte yaşadık.
Yaklaşık bin yıl problemsiz yaşayan,
Müslüman ve Gayr-i Müslim ahaliye ne oldu ki; son yüz yıl içinde birbirini
öldürmeye ve mallarını yağmalamaya başladı.
Ne oldu?
Bu sorunun cevabını, adil bir şekilde
vermeye gayret edelim.
Ne oldu? Sorusuna ilk cevap 1789 Fransız
İhtilâli akabinde, Avrupada ve Osmanlıda, ırkçılık cereyanının artmasıdır. Irkçılık
cereyanından ilk etkilenenler, Yunanlılar, Bulgarlar ve Sırplardır.
Diğer bir etken, Rusların 1. Dünya savaşı
sırasında doğudaki Ermeni ahalinin bir kısmını silahlandırıp, kışkırtarak;
Müslüman köylere saldırtıp, katliamlar yapmasıdır.
Bu katliamların önünü almak için Osmanlı
İmparatorluğu yetkilileri, Doğuda yaşayan Ermeni vatandaşlarını, Anadolunun
batısına ve o zaman Şam eyaleti olan, şimdiki Suriye topraklarına tehcire
zorlamıştır.
Bu şartlar altında, Osmanlı İmparatorluğu,
1. Dünya savaşından yenik çıktı.
Anadoluda verilen Kurtuluş savaşı
sonrasında, 1923 yılında Türkiye Cumhuriyeti kurulmuştur.
Genel Kurmay Başkanlığı arşiv kayıtlarına
göre, 1914 yılında yapılan son Osmanlı nüfus sayımına göre, Anadolu vilayetlerinin
toplam nüfusu: 13.390.000 kişidir. Bu nüfusun 1.173.422 si Ermeni, 1.564.939u
da Rum vatandaşlar teşkil etmektedir.
Cumhuriyet döneminde, 1927 yılında
yapılan ilk nüfus sayımına göre, nüfus 13.648.270 kişidir.
Cumhuriyet döneminin ilk nüfus sayımı ile
1914 sayımı aşağı yukarı Anadolu nüfusu aynıdır. Kemal Karpatın
araştırmalarına göre, Osmanlının son dönemlerinde Rumeli ve Anadoluda,
yaklaşık 18 milyon insan yaşıyor. Bunun 2,5 milyonunu Rumlar oluştururken, 1
milyondan fazlasını Ermeniler, 1 milyona yakınını Bulgarlar, 200 bin kadarını
Yahudiler ve 150 binini Katolikler oluşturuyor.
Bu bilgiler ışığında, Cumhuriyet
Kurulduğunda, ülke nüfusu 13 Milyon civarındaydı ve bunun aşağı yukarı yüzde
25i Gayr-i Müslimlerden oluşuyordu.
Osmanlı döneminde Gayr-i Müslimler askere
alınmadığından dolayı, devamlı olarak ticaret ve sanatla uğraşmaktaydılar. Buna
binaen Gayr-i Müslim vatandaşların çoğunluğu, zengin sınıfındaydı.
Cumhuriyetin kuruluşuyla birlikte,
Azınlıklara bakış açısı değişti. 16 Mart
1923'te Mustafa Kemal Adana Türk Ocağı Esnaf Cemiyeti'nin çayında, Adanalı
esnaflara şöyle seslendi: "Arkadaşlarımız söylevlerinde demişlerdir ki,
Adana'mıza hâkim olan diğer unsurlar şunlar, bunlar, Ermeniler sanat
ocaklarımızı işgal etmişler ve bu memleketin sahibi gibi bir durum almışlardır.
Şüphesiz haksızlık ve küstahlığın bundan fazlası olamaz. Ermenilerin bu verimli
ülkede hiçbir hakkı yoktur. Memleket sizindir, Türklerindir. Bu memleket
tarihte Türk'tü, o halde Türk'tür ve sonsuza kadar Türk olarak yaşayacaktır
"
1928 yılı Ocak ayında, Bursadaki
Amerikan Kolejinde okuyan üç Müslüman Türk kızının okuldaki bazı öğretmenlerin
yönlendirmesiyle Hıristiyan olduğu haberlerinin çıkmasının ardından, ateşli bir
Hıristiyan karşıtlığı kampanyası başlatıldı. Önce okul kapatıldı, ardından
okulun müdürü ve bazı öğretmenler mahkemeye verildi, ardından gayrimüslim okulları
ağır teftişten geçirildi. Bu arada
Misyonerleri Kovma Cemiyetini kuruldu.
Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu,
misali
3 kız öğrenci Hıristiyanlaştıkları için vaveyla
koparılıyor
Diğer taraftan Hıristiyan alameti olan
şapkayı giymedikleri için İskilipli Atıf, Şeyh Muharrem Hafız, Babaeski
Müftüsü Ali Rıza Hoca gibi önde gelen din adamları hakkında davalar açılıp,
şapka giymedikleri için idam ediliyorlardı
1930 Yılında Adalet Bakanlığı yapmış olan
Mahmut Esat Bozkurt:
Benim fikrim, kanaatim şudur ki, bu
memleketin kendisi Türktür. Öz Türk olmayanların Türk vatanında bir hakkı
vardır, o da hizmetçi olmak, köle olmaktır. diyordu.
Tıpkı Siyonist Yahudilerin, Yahudi
olmayan insanları köle olarak gördüğü gibi
Faşist uygulamalar her geçen yıl artış
gösteriyordu. Çeşitli bahaneler üretilerek, önce doğudaki Kürt vatandaşlarımız
katliama maruz kaldılar. Dersimde, Mutkide Diyarbakırda ve bölgenin çeşitli
şehirlerinde, Alevi ve Kürtler çeşitli bahanelerle katliama uğruyordu.
Gelelim 6-7 Eylül olaylarına
Önce dönemin bir fotoğrafını çekelim. Problemin
ana kaynağında, Kıbrıs görülmektedir. Kıbrıs adası, 1570 yılında Osmanlılar
tarafından fethedildi. 1877de (93 Harbi denilir) Ruslarla yapılan savaşı
kaybeden Osmanlı, İngilterenin isteği üzerine adayı 92.799 Sterlin
karşılığında, Kıbrıs Sözleşmesi ile İngiltereye kiraladı. Mülkiyet Osmanlıya
aitti, fakat yönetim tamamen İngilterenin eline geçmişti. Birinci Dünya
savaşında Osmanlı, İngilterenin karşısında Almanya ile ittifak yapınca,
İngiltere adayı ilhak edip, Vali tayin etti. Lozan anlaşmasının 21. Maddesi
gereğince de, adanın mülki ve idari hakkı İngilterenin oldu.
1950 Ocak ayında, Adadaki Doğu Ortodoks
Kilisesi, Kıbrıs Türklerinin boykot ettiği bir referandum yaptı. Referanduma
katılanların % 90ı Kıbrısın Yunanistan ile birleşmesi düşüncesi olan ENOSİS
yönünde, oy verdi. Yunanistanın desteğiyle Kıbrıs Rumlarının kurduğu EOKA,
İngilizleri adadan çıkarmak için silahlı eylemlere başladı. Bu arada Kıbrıs
Türkleri de silahlanmaya başladı. Bu tarihten sonra Türkler TAKSİMi, Rumlar da
ENOSİSi savunmaya başlayınca, yer yer çatışmalar yaşanmaya başladı.
Adadaki bu atmosfer, Türkiyede ve
Yunanistanda Milliyetçi damarları körüklüyor ve güçlendiriyordu.
6 Eylül olayları şöyle gelişti:
6 Eylül günü devletin radyosu şu haberi
veriyordu:
Selanikte Atamızın evi bombalandı.
Haberin öğle saatlerinde yayınlanmasından
sonra, İstanbul Ekspres Gazetesi, acil olarak akşam baskısı yaparak olayı
körükler:
Atamızın Evi Bomba ile Hasara Uğradı.
İstanbul Ekspres Gazetesinin tirajı 20-30
bin olmasına rağmen, 300 bine yakın baskı yapılarak, Kıbrıs Türktür Cemiyeti mensuplarınca;
İstanbulda Rum ve Ermenilerin yoğun olarak yaşadığı bölgelerde, ücretsiz
dağıtılarak, kitleler üzerinde algı oluşturuldu. Önceden hazırlandığı belli
olan, ellerinde kazma ve baltalar bulunan on binlerce kişi, İstiklal
Caddesinde önceden üzerleri kırmızı renkli boyalarla haç çizilmiş Rumlara ve
Ermenilere ait olan ev iş yerlerine saldırdılar. Aynı şekilde Kadıköy,
Moda, Fenerbahçe semtlerindeki Rum ve Ermenilere ait iş ev ve yerleri, talan
edildi. Ertesi günü İzmir, Adana, Trabzon gibi merkezlere de yayıldı, Rum,
Ermeni ve Yahudilerin ev ve iş yerleri yağmalandı.
Sonuç: Kimi kaynaklara göre üç, kimine
göre 11 kişi öldü, yaklaşık 300 kişi yaralandı, yüzlerce kadına tecavüz edildi.
Mahkeme kayıtlarına göre 4 bin 214 ev,
1004 işyeri, 73 kilise, bir sinagog, iki manastır, 26 okul ile birlikte toplam
5 bin 317 mekân yağmalandı.
6-7 Eylül olaylarında evleri ve işyerleri
yakılıp, yıkılan Gayr-i Müslim vatandaşlarımız, mal ve mülklerini yok bahasına
satarak, vatanlarını terketmek zorunda kaldı.
[ Arşivle! ]
[ Yazdır! ]
[ Postala! ]