Tekstil tasarım mezunu Jasmine Linington, doğadan elde edilen couture giysiler koleksiyonuyla deniz yosununu üst düzey bir moda malzemesi olarak oluşturuyor. Moda ve tekstil endüstrisinin çevresel etkilerini ele almak amacıyla, Edinburgh Sanat Koleji MFA öğrencisi, daha sürdürülebilir malzemeler için İskoç kıyılarına baktı. Linington'daki Seaweed Girl giyim hattının her elemanı, deniz yosunu ve odun kullanılarak yapılır - liflerden ve renklendirdikleri boyadan boncuk benzeri süslemelere kadar.
Nanoteknoloji kullanarak kurutulmuş, ezilmiş deniz yosununu selüloz liflerine gömmek suretiyle üretilen Avusturya yapımı bir elyaf olan SeaCell, koleksiyon için temel kumaş görevi görüyor. Bu yumuşak, ipek benzeri deniz yosunu lifleri, sert odunları yongalara ayıran Lyocell üretim yöntemi kullanılarak üretilir ve daha sonra onları bir hamur haline getirecek bir sindiriciye beslenir.
Şirkete göre, elde edilen tekstil yüzde 100 biyobozunur ve karbon nötr. Tasarımcı, renkli boncuk benzeri süslemeler oluşturmak için deniz yosunu hasadı işleminin yan ürünlerini eko reçinede kullandı. Bu sadece sıfır atık üretimine katkıda bulunmakla kalmadı, aynı zamanda mor ve deniz yeşili gibi toprak tonları içeren "deniz yosununun sunduğu şaşırtıcı renkleri" sergilemenin bir yoluydu.
Linington, Dezeen'e “Deniz yosunu boyası yan ürünü için, deniz yosununun üzerinde bulunduğu yolculuğu yakalayan, koruyan ve kutlayan bir şey yaratmak benim için önemli olduğu için bir amaç bulmaya istekliydim” dedi. Ayrıca, moda endüstrisinde yaygın olarak kullanılan plastik pullara biyolojik olarak parçalanabilen, plastik içermeyen bir alternatif olarak deri benzeri bir dokunuşa sahip esnek bir kelp payeti üretti.
Kıyıya yakın olarak büyümesine rağmen, Linington Dezeen'e her zaman deniz bitkisinin hafif bir fobisine sahip olduğunu söyledi. Dört yıl öncesine kadar materyali yeni bir ışıkta görmeye başlamamış, renklerine, dokularına ve onların bir tekstil olarak potansiyellerine çekilmişti. Linington daha sonra moda ve tekstil endüstrisinin çevresel etkisinin daha fazla farkına vardıkça, piyasada kullanılan diğer "müdahaleci" malzemelere daha sürdürülebilir bir alternatif olarak deniz yosununu keşfetmeye başladı.
Tasarımcı, “Sık sık yeni stil ve kıyafet üretimi, moda ve tekstil endüstrisinin, bugün ele aldığımız olumsuz çevresel etkilere ana katkılardan biri olmasına yol açtı” dedi. Linington, “Moda endüstrisinin yüksek talepleri ve hızıyla birlikte, köşeler kesildi, bu da kaliteden yoksun kıyafetlerle sonuçlandı, bu yüzden ömrünü kısalttı ve sonuç olarak çöplüklere son verdi” dedi. “Tasarımcıların antroposen dönemiyle başa çıkabilmesinin bir yolunun, işlerinde fazla ve istenmeyen malzemelerin ne kadar kullanılabileceğini yeniden düşünmek olduğuna inanıyorum” dedi.