Bir geyik pire gibi bir böcek, bilim adamları-entomologlar, kesinlikle konuşma, bilmiyorum. Mevcut pire türleri arasında, elk pire yoktur ve bunlara yakın hayvanlar - örneğin, geyik ve karaca - kendi pire türlerine sahip değildir.
Ancak tayganın elk ve diğer ungulate'lerinde gerçekten bir dizi kan emici böcek parazitlendirebilirler: burada hem alışkın olduğumuz pire hem de tamamen farklı emirlerden kan emici parazitlere sahibiz.
Taygaların büyük hayvanlarını rahatsız eden ve bazen insanlara saldıran kan emen parazitlerin her birini taranan ve atlayan insanlarda, genellikle elk pire denir. Bunlar arasında:
- keçi pire karaca geyiklerde geyiklerden daha yaygındır
- alakurt, çoğunlukla koyunlara parazit yapan, ancak daha büyük olanlara saldırabilen
- geyik kan emici, parazitik sineklerdir, bir geyik veya geyik kıllarına düştükten sonra, kanatlarını kaybederler ve konağın vücudunda kalıcı bir yere geçerler.
İlk iki böcek türü tipik pirelerdir: biyolojileri ve görünümleri, kedi ve sıçan pirelerine benzer. Kan emicinin ren geyiği bir sineğidir, ancak en çok kürk içinde sürünerek karşılandığı için pire de denir.
Tüm bu böceklere daha yakından bakalım ve insanlara hangi tehlikeye maruz kalabileceklerini ve kendilerini onlardan nasıl koruyabileceklerini bulalım.
Alakurt veya pire koyunu
Alakurt, öncelikle Altay ve Sayans'ın yüksek dağlık meralarının çobanları tarafından bilinir. Bu büyük pire, genellikle yerli koyunların kalın ve uzun tüylerinde kendini iyi hisseder, ancak parazitologlar onu vahşi karaca ve ceylanlarda bulmuşlardır.
Alakurt özellikle büyüklüğü için dikkat çekicidir - gelişmekte olan yumurtaları olan dişiler 10-12 mm uzunluğa ulaşabilir! Büyük ölçüde artmakta olan aydınlık karın nedeniyle, yerel halk bu paraziti “beyaz kurt” olarak adlandırıyor.
Alakurt hayvanlar üzerinde büyük miktarlarda yaşayabilir. Bu pirelerin ayırt edici bir özelliği, onları bit piresinin diğer üyelerinden ayıran konakçı vücutta sürekli bulunmasıdır.
Bu ilginç
Pire türlerinin çoğu, uyumak veya barınmak için kalıcı bir yere sahip hayvanları parazitleştirir. Parazitlerin zamanlarının çoğunu harcadığı ve çoğaldığı konakçı yuvasındadır. Bu türler sıçan, tavşan, kedi, köpek ve diğer bazı pireleri içerir.
Ancak, eşleri parazitleyen pire türleri, mal sahibinin vücudundaki sabit varlığa adapte olmaya zorlanır - geyik, geyik, nadas geyiği, ceylanlar ve diğer eşekler nadiren uyumaya aynı yere döner ve bu nedenle bulma şansı olur. Büyük bir ormandaki veya bozkır meralarındaki ev sahibi azdır. Sonuç olarak, bu tür pire türlerinin yaşam tarzı, sahibi üzerinde kalıcı olarak yaşayan bitlerin yaşam tarzına benzer hale gelir.
Bazı durumlarda, şiddetli enfeksiyonla alakurt, hayvanın zayıflamasına ve hatta ölümüne neden olabilir. Bir kişi için, bu pire tehlikeli değildir ve insanlara saldırı durumları bilinmemektedir.
Keçi pire de geyik ve geyik saldırabilir.
Ayrıca bir kişiyi ısırırlar. Bu böcekler köpek ve kedi pirelerinden çok farklı değildir ve bu nedenle insan vücuduna düştüğünde kendilerine fazla ilgi göstermezler.
Geyik kan emici, görünüm ve yaşam tarzı
Geyik enayi, büyük ve oldukça hareketli bir sinek. Ayrıca elk akarı, elk pire veya geyik biti olarak da adlandırılır. “Güçlü yapı” ve güçlü bacakları yerine karakteristiği var, vücut uzunluğu 3-4 mm.
Fotoğrafta - konağında sürekli parazitizm döneminde elk pire:
Bir geyik pire ömrü boyunca iki aşamaya ayrılır. Bunlardan ilki, bir ev sahibi aramasıdır. Sineklerin puparlardan çıktıkları andan itibaren başlar - böceklerin kışı yaşadığı ve ilkbahar ve yaz aylarında geliştiği bir pupa türüdür. Rusya'nın merkezinde, genç geyik kan emicisinin ana kısmı ağustos-eylül aylarında görülür, ancak genel olarak genç bireylerin serbest bırakılma süresi haziran ayından kasım ayına kadar uzanır.
Genç bir sineğin gelecekteki sahibini bir çalının dallarına veya çimlere bırakması.
Kurbanı gören ya da hisseden kişi, böcek yavaşça ona doğru uçar (kan emiciler önemsiz el ilanlarıdır) ve yün üzerine büründükten sonra sıkıca tutunur ve bir süre sonra kanatlarını düşürür. Parazitin yaşamının ikinci aşaması başlıyor - beslenme ve üreme.
Bir kan emici için, hayat çiftler ile karakterize edilir - erkek ve dişi, bir hayvanla buluşan, sürekli yakınlardadır. Yani, ormanda yürüdükten sonra köpek üzerinde bir sinek varsa, o zaman kürkte bir yerde yüksek olasılıkla ikinciyi bulabilirsin.
Çiftleşmeden sonra, dişi aktif olarak beslenmeye başlar ve uterusu sırayla bir larvada gelişir. Yaşam veren doğum kan emici için karakteristiktir - kadın, yere dökülen, sertleşen ve gelişmesine yalnızca altı ay sonra - ilkbaharda devam edecek olan kalıplanmış ve gelişmiş bir pupayı doğurur.
Hayvanın kürsüsünde sinekler kışın bile aktiftir ve puparileri bırakmaya devam eder. Kural olarak, ilkbaharda parazitler ölür.
Aşağıda kanatlı geyik pire fotoğrafı:
Elk pireleri, hayvanlara ve insanlara yalnızca gün içinde kurbanı gördükleri zaman saldırır. Özellikle sık sık virüs bulaşmış bir geyik veya geyik karkasını tedavi ederken avcılara saldırırlar.
Geyik ve geyik parazitle pire sokması
Elk pire ısırığı , özellikle alışılmadık bir kişi için çok acı vericidir. Genellikle ormanda olanlar ve sivrisinekler tarafından saldırıya uğrayanlar bazen kan emicinin ısırmasını bile hissetmezler.
Bu ilginç
Gelişen larvaya birkaç günde bir doğum yapmak için dişi kan emici, ev sahibinin kanını günde 15-20 kez, her bir buçuk saatte bir emmek zorundadır. Bir ısırık için bir böcek 0.5-1.5 mg kan emer. Erkek daha az yoğun bir şekilde yer.
Bazı av hayvanlarında avcılar 1000 elk pire buldular - her saat böyle bir parazit ordusu bir hayvandan bir gram kan emiyor ve bunun yanı sıra sürekli bakteri ile enfekte olabilecek ve kaynaması muhtemel kaşıntılı ısırıkları bırakıyor. Genellikle, kan emiciler, hasta hayvanları tükenmeyi tamamlamak için getirir.
İnsanlara yönelik tehlike hakkında konuşursak, o zaman elk pirelarının neredeyse yalnızca yetişkinlere saldırdığı dikkat çekiyor. Çocuklar kendileri için daha az ilginçtir - belki mağdurun büyüklüğü bir rol oynar.
Bazı tahminlere göre, ormandaki avcılara bazen dakikada 100 parazite kadar saldırı yapıldı. Bu durumda, sinek kıyafetlerin veya saçların altına girmeye çalışır. Küçük boyutu ve yassı gövdesi nedeniyle cilt yüzeyinden çıkarmak zordur.
Elk pire lokma bölgesinde bir insanda kırmızı bir nokta ve biraz sonra bir karakteristik papül bulunur. Bazen kaşıntı bundan sonra ortaya çıkar, ancak döküntüler ve alerjik reaksiyonlar genellikle gözlenmez.
Elk pire insanlar için tehlikeli patojenlere tolerans göstermez.
Bir kişi kan emiciyi ne kadar çok ısırırsa, müteakip saldırılarına o kadar sert tepki verir.
Elk pire sokması nasıl önlenir?
Ormandaki kan emici saldırısından kaçınmak neredeyse imkansızdır. Eğer bir böcek bir insanı görür veya hissederse, ona uçacaktır. Ancak parazitin cilde çarpmamasını ve ısırmamasını sağlamak için - bu mümkün.
Bunu yapmak için:
- tüm vücudu kaplayan kıyafetler giyin;
- ayakkabı veya çorap giymek;
- cibinlik kullanın;
- DETA'ya dayalı güçlü kovucular uygulayın. DEET'in kendisinin içeriği, içlerinde en az% 20, tercihen% 100'e kadar olmalıdır. Bu maddeyi hissederseniz, sinekler ısırma riskini almayacaktır.
El pire ve diğer parazitlerin varlığı için düzenli olarak saç ve boynu kontrol edecek bir partnerle ormana gitmek çok faydalıdır. Bu arada, ormanda birbirlerini kontrol etmek ve emilen keneler için kullanışlıdır.
Özellikle ormanda kaldıktan sonra - başarılı bir avdan sonra - banyo yapmalı, vücudunu yıkamalı ve katran sabunu kullanmalısın. Bu, zaten yerleştirilmiş kan emicisini ondan kaldıracak.