Birkaç yazı süresince “Bu kadar çok yazı yazmanızın sebebi özgüven mi, ego mu ?” diye soran okuruma yanıt vermeye çalıştım.
Bunlar sadece değerli okuruma yanıt değildi. Nicedir kendi iç sorgulamalarımı da yapıyordum. Durumu anlayan Mehmet Emre Baş Facebook’da şöyle yazdı:
Uzun bir zamandan beri
- Ego mu yoksa özgüven mi?
- Gurur mu yoksa kibir mi?
ikilemlerini düşünüyorum.
Siz gururlu davrandığınızı söylediğinizde, başkası kibirli olduğunuzu söyleyebilir. Siz özgüvenli davranmışsınızdır, ama egosu yüksek diye sıfatlanabilirsiniz. Bunlardan hangisi olduğuna nasıl karar vereceğiz.
🙂
Kendimce (tanımlamasam bile) kavramı vurguladığım yazılar yayınlamıştım.
Bu ikilemleri düşünürken, başka kavramlar da önüme çıktı.
- Ekip mi, çete mi?
- Bahane mi, gerekçe mi?
- Motivasyon mu, dolduruş mu?
- Uyarı mı, tehdit mi?
- İşgal mi, fetih mi? (Yekta Kopan’ın “Bir de Baktım Yoksun” kitabından sonra bu soru da eklendi)
😉
Sonuçta şöyle bir karara vardım. Bir kişinin davranışının gururdan mı, yoksa kibirden mi kaynaklandığına ancak başkası karar verebilir. Önyargılarından arınmış, gerçekten olgun ve aydın biri söyleyebilir hangisi olduğunu.
Ego ve özgüven için de durum aynı. Hatta yukarıda saydığım ikili kavramların hepsi için “gerçekten olgun ve aydın birinin kararı” öne çıkıyor.
Bireyciliği kutsayan biri olarak, başkasının racon kesmesinden hoşlanmam. Lakin bu ikilemler, hep başkasını mesnet alıyor. Yeter ki o başkası, iyi seçilmiş olsun. Bizi sorgulayan, hatta kendimizi sorgulamamız için doğru soruları soran biri olsun.
Aslında hepimizin bir Sokrates’e veya Şems’e ihtiyacı var.
🙂
Kategori: yaşamın içinden