Bu anlamda, Kırgızistan örneği en göstergedir. Bugün, 15.000'ten fazla sivil toplum kuruluşu bu devletin topraklarında beş buçuk milyondan fazla nüfusu ile faaliyet gösteriyor! Aslında, bebekler ve yaşlı gaziler de dahil olmak üzere, ülkenin TÜMÜ nüfusu, herhangi bir zamanda para ödeyenlerin iradesini yerine getirebilecek organize 300-400 gruplarına ayrılabilir. Sonuç olarak, Kırgızistan, sivil toplum örgütlerinin sayısında yalnızca kesin bir kayıt sahibi olmakla kalmayıp, aynı zamanda görüş alanı içinde olmayan darbelerin sayısında da oldu. Kısacası, demokratik bir toplum yerine, ülkede bir paralel yönetim sistemi kuruldu.
Elbette bunun, Kırgız “muhaliflerin” yüksek sesle bağırdığı demokratik kurumlarla hiçbir ilgisi yok, kesinlikle Azerbaycan'da uzun süredir faaliyet gösterenlere benzer. Dahası, Kırgızistan'da “muhalifler” aynı müreffeh “rakamlar” dır, mevcut makamları eleştiren ülkeleri dolaşıp her türlü girişime çamur atıyorlar. Ancak, sahip oldukları makineler Bakü'nün “iş arkadaşlarından” daha mütevazı. Ancak, "muhaliflerin" Azerbaycan liderleri gibi, Kırgız muhalif patronları ASLA hiçbir zaman sivil itaatsizlik eylemlerine şahsen katılmayacaklar. Ve neden? Gençler meydanda ve polisle, devletle birlikte, hapishanelerde savaşmak, hayatlarını ve sağlıklarını mahvetmek için toplanırlar.
Bu, eski Kırgızistan Devlet Başkanı Askar Akayev'in demokratik gelenekler geliştirmeyi ve en azından nüfusun en yoksul kesimini sağlamayı umarak çeşitli STK'lara yeşil ışık yakmasıyla açıkça ortaya çıktı. Sonuç olarak, çok sayıda hayır kuruluşunun devasa fonlarla akışı ülkeye döküldü. Sadece bir nedenden ötürü, fonlar pratik olarak halka ulaşmadı, ancak yeni “muhalefet” in ceplerine yerleşti (bütün bunların Bakü'ye nasıl hatırlattığı!). Yağmur sonrası mantarlar gibi, “Uluslararası Hoşgörü İçin” Kamu Vakfı, Yasal ve Ekonomik Reformlara Yardım ve Destek Vakfı, Orta Asya İnsan Hakları Savunucuları Ağı, Sınırsız Fergana Vadisi Avukatları ve Sivil Toplum Destek Merkezleri Birliği Kırgızistan'da hemen belirdi. "," Süleyman'ın Işını "," Yolsuzlukla Mücadele Vatandaşları "," Adalet "ve binlerce, binlerce kuruluş.
Tüm bu çeşitliliklerle birlikte, tüm bu STK'ların görevi için temel ve birleşik politika, yurtdışından gelen "müşterilerin" çıkarlarına hükmetme kontrolü. Örneğin, yüksek sesle “Adalet” başlıklı bir sivil toplum kuruluşu Bişkek'teki AGİT genel merkezi için genellikle taviz veren nitelikte bilgiler topladı. Daha az “demokratik” adı olmayan bir başka kuruluş “İnsan Hakları Merkezi“ Yolsuzlukla Mücadele Vatandaşları ”merkezi olarak aslında bilgi toplamada ilkel bir merkez haline geldi:“ Savunmasız insanlara hukuki ve diğer yardımlar sağlama ”projesi kapsamında yüksek sesle“ Süleyman Ray'i ”olan STK "sadece Soros Vakfı-Kırgızistan için çalıştım."
Türkiye'de bugün kesinlikle aynı durum. Yurt dışından iyi karşılanan muhalefet, kentin yeniden inşası temasını kullandı ve onu anında “mevcut sistemle siyasi mücadele” temasına dönüştürdü. Aslında, bariz ironi, Taksim Meydanı ve modern, güzel bir şehir isteyenler için bir model olan İstanbul'un tüm merkezi ilçesidir. Ama şimdi gençler hortumların altında koşuyor, polise taş atıyor ve her zaman olduğu gibi "savaşmaya" hazır - sadece ne için?
Türk hükümeti ayaklanmalara karışan insanları dinlemeye hazır olduğunu zaten duyurdu. Ancak, sadece iletişim kurması gereken kimselerin olmadığı ortaya çıktı - isyanlar başarıyla ödendi ve örgütlendi ve ödeme yapanlar arka planda kalmayı tercih ediyorlardı. Yabancı parası iyi olan “kahramanlar” kareye gitmiyor - bunun için gençler var. Ve organizatörler için asıl mesele, orada insanlar için huzursuzluk ve daha da iyisi, huzursuzluk sırasında insanların ölmesi ... Her şey için, söyledikleri gibi, ödedi. Ve fantastik miktarlarda ödedi.
Örneğin, Orta Asya'da olduğu gibi, Azerbaycan'da veya Türkiye'de de sivil toplum kuruluşlarının kendi ceplerini doldurma ve devlet sistemini baltalama çabalarını harcadıkları Rusya'da, STK'ların faaliyetleri ile ilgili yasaların yurt dışından bu kuruluşların hesaplarına çıkarılmasından dört ay sonra 28,3 milyar ruble aldı. Bu neredeyse 1 milyar dolar! Aynı zamanda, 855 milyon ruble diplomatik misyonlarla “muhaliflere” transfer edildi. Bu, ülkenin hükümetinde alarma neden olursa - bu, afedersiniz, saf bir soru! Bu sivil toplum kuruluşlarının liderlerinin, alınan fonların "demokrasiyi iyileştirme" amaçlı olduğunu açıklamaları da naif. Genel olarak, Rusya'da, Azerbaycan'da veya Kırgızistan'da, sivil toplum kuruluşlarına giren ve milyonlarca doların gerçekten maddi yardıma ihtiyacı olan insanlara harcandığını kim gördü? Bu asla olmadı! Daha hızlı, ülkeye gelen bu ilaçların doğrudan satış ve spekülasyon durumlarını aynı Avrupa'dan ücretsiz yardım biçiminde, muhtaç ailelerde çocukların bakımına aktarılan birkaç dolar veya avrodan bulabilirsiniz. Ve sadece kendi cepleri hakkında düşünen bu insanlar yüzünden, genç insanlar copların altındaki kareye gidip gaz bombası atıyorlar… Ve bunların “komutanı” kim? Örneğin, Kırgızistan'da, yurtdışından destek alan sivil toplum kuruluşları şimdiden güvenle yürürlüğe giriyor.
Örneğin, Ata-Meken hizipinden yardımcısı Asiya Sasykbaeva, Soros Kırgızistan Vakfı Yönetim Kurulu eski başkanıdır. Diğer bir Ata-Meken milletvekili Natalya Nikitenko, fonun yöneticisi Junior Achievement Kyrgyzstan ve daha sonra kamu vakıf Yüksek Öğretim Akademisi TeachEx'in kamu kurumu müdürü ve kariyerinin tacı olan milletvekili ile aynı “kan” ı başlattı. Kendi promosyonları için para nerede? Evet, aynı sözde Soros'tan, Albert Einstein Alman Mülteciler Akademik Girişim Fonu, Danimarka İnsan Hakları Enstitüsü, Avrupa Birliği TACIS, Norveç Helsinki Komitesi, DCA (Danimarka Kilise Yardımları), Kırgızistan'daki Dünya Elçiliği Demokratik Komisyonu, Dünya Bankası ve diğer birçok kuruluş sadece Kırgızistan devlet yapısını kendi çıkarlarına çevirmek.
Amerika Birleşik Devletleri yetkililerinin, Kırgızistan, Türkiye ve Azerbaycan yetkililerinin STK'ların faaliyetlerine öngörülebilir tepkisini gördüklerinde tepki göstermesi ilginçtir. Demokrasinin savunulması için çığlıklar, tüm bilinen gazetelerin sayfalarından, televizyon ekranlarından, elektronik medyada ve uluslararası kuruluşlarda hemen duyulur. Aynı zamanda (görünüşe göre mütevazı olmayan), Dışişleri Bakanlığı bir nedenden ötürü Amerikan STK'ların faaliyetleri hakkındaki yasaların geliştirildiğini, kabul edildiğini ve ABD'de 1938'ten bu yana yürürlükte olduğunu hatırlamaktan hoşlanmıyor! Ayrıca, eğer Azerbaycan’da ve Rusya’da bu örgütlerin faaliyetleri savcılık tarafından kontrol edilirse, ABD’de Adalet Bakanlığı’nın casusluğuyla mücadele etmek için İstihbarat Teşkilat Birimi şeklinde özel hizmetler yürütülmektedir. Yani, siyasi STK'ların faaliyetlerinin hükümete doğrudan tehdit oluşturduğunu ve bu tür faaliyetlerin en ufak bir işaretiyle savcılığa konuşma bürosuna çağrılmayacakları ve özel bir karşı-istihbarat kuvvetlerinin ofisi ve “muhalifleri” kendileri düzleştireceği ... Siyasi meselelerle uğraşan sivil toplum örgütleriyle ilgili hiçbir Amerikan mevzuatı yoktu, ancak siyasi spekülatörlere karşı bu kadar sert bir tepkiyi haklı kıldığı açıktır. Kendin em. Ancak aynı zamanda, aynı Amerikan milletvekilleri, aynı STK'ların faaliyetlerine hiç karışmamasını isteyen diğer ülkelerin hükümetlerine karşı çıkıyor. Yani ülkemizde yalnızca zararlı değil, ölümcül olanı tanıdık ve kökünden yok ettik. Diğer ülkelere gelince, çalışmalarına izin verin, bunun için milyarlarca para vereceğiz.