bir motosiklet (veya motosiklet) bir motorla çalışan tek izli, iki tekerlekli bir motorlu taşıt. Dünyanın birçok yerinde motorlu taşıtın en ucuz ve en yaygın biçimleri arasındadır. Motosiklet stilleri, uzun mesafe seyahatleri, sıkışık şehir içi trafikte gezinme, seyir, spor ve yarış ya da arazi koşulları gibi tasarlandıkları işe bağlı olarak değişir.
Motosikletler, bariz pratik kullanımlarının ötesine geçen birçok sosyal yön göstermiştir. Motosiklet klüplerinin oluşumunda ve bulundukları yere veya motosiklet tipine göre örgütlenme birliği kaynağı olmuşlardır. Hareketlilik ve ekonomik yararları nedeniyle, bazı ulusların hükümetleri, araba havuz şeritlerine erişmelerine izin vermek veya yalnızca motosikletler için özel şeritlere sahip olmak gibi kullanımını teşvik etmiştir. Bu şekilde bazı kültürlere entegre olmuşlardır.
TarihçeDaimler-Maybach'ın kopyası ReitwagenBelçika'dan şaftlı 1913 Fabrique Ulusal sıra içi dörtTarihi bir 1941 CrockerBir 2002 Suzuki FXR150
İlk kir bisikleti ve muhtemelen ilk motosiklet olan ilham, 1885'te Bad Cannstatt'ta (1905'ten beri Stuttgart'ın bir ilçesi) Alman mucitler Gottlieb Daimler ve Wilhelm Maybach tarafından tasarlandı ve üretildi.1 İlk petrol destekli araç, mucitler icatlarını Reitwagen ("binek araç") olarak adlandırmasına rağmen, aslında motorlu bir bisikletti.
Bununla birlikte, biri motosiklet olarak buhar tahrikli iki tekerleği sayarsa, ilki Amerikan olabilir. Böyle bir makine, 1867'de, Massachusetts'deki Roxbury'den Sylvester Howard Roper tarafından yaptırılan, 1867'de doğu ABD'deki fuar ve sirklerde gösterildi.
1894 yılında Hildebrand & Wolfmüller satın alınabilecek ilk motosiklet oldu.2 Motosiklet tarihinin ilk dönemlerinde, birçok bisiklet üreticisi tasarımlarını yeni içten yanmalı motoru kullanması için uyarladı. Motorlar daha güçlü hale gelip tasarımları bisikletin kökeni aştığında, motosiklet üreticilerinin sayısı arttı.
Birinci Dünya Savaşı'na kadar, dünyanın en büyük motosiklet üreticisi yılda 20.000'den fazla bisiklet üreten Hintliydi. 1920 yılına gelindiğinde, bu onur, 1928 yılına kadar DKW'nin en büyük üretici olarak devraldığı motorsikletlerin 67 ülkede bayiler tarafından satılmasıyla Harley-Davidson'a gitti.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, BSA Grubu, 1950'lerde yılda 75.000 bisiklet üreten dünyanın en büyük motosiklet üreticisi oldu. Alman NSU Motorenwerke AG şirketi 1955'ten 1970'lere kadar en büyük üreticinin yerini aldı.
1960'lı yıllardan 1990'lı yıllara kadar, kısmen iki zamanlı küçük motosikletler kısmen Doğu Alman Walter Kaaden'in 1950'lerde yaptığı motor çalışması sonucunda popülerdi.3
Günümüzde Japon üreticiler, Honda, Kawasaki, Suzuki ve Yamaha, motosiklet endüstrisine hâkim durumdalar, ancak Harley-Davidson hala Amerika Birleşik Devletleri'nde popülerliğini yüksek seviyede tutuyor. Son yıllarda, ABD pazarında satılan, BMW, Triumph ve Ducati de dahil olmak üzere diğer birçok markanın popülaritesinde bir canlanma olduğunu da gördük.
2006 yılının Kasım ayında, Hollanda şirketi E.V.A. Products BV Holland, ticari olarak temin edilebilen ilk dizel motorlu motosiklet olan Track T-800CDI'nin üretim statüsüne ulaştığını duyurdu.4 Track T-800CDI 800 santimetreküp (cc) üç silindirli Daimler Chrysler dizel motor kullanıyor. Ancak, Royal Enfield dahil olmak üzere diğer üreticiler, en az 1965'ten beri dizel motorlu bisiklet üretiyorlardı.5
Teknik yönleri
İnşaat1966 İngiliz motosikleti - 250 cc Ariel Lideri preslenmiş çelik çerçeve kullandı.
Modern motosikletlerin yapımı temel olarak aşağıdaki ana bileşenlere göre standardize edilmiştir.
- şasi
Bir motosikletin şasesi (veya çerçevesi) tipik olarak kaynaklı alüminyum veya çelik (veya alaşım) desteklerden yapılır, arka süspansiyon tasarımdaki ayrılmaz bir bileşendir. Karbon fiber ve titanyum çok pahalı birkaç özel çerçevede kullanılır.
Bazı motosikletlerde motoru taşıyıcı olarak içerir (veya stresli) üye; Bu, tüm bisiklet tarihi boyunca kullanılmış ancak şimdi daha yaygın hale geliyor.
Yağlama yağının motosiklet çerçevesinde depolandığı Çerçeve İçinde Yağ (OIF) şasisi, ellilerin Vincent motosikletlerinde ve 1970'lerde bazı NVT İngiliz motosikletlerinde bir süre kullanıldı. Yaygın bir şekilde popüler değildi ve o zamanlar genellikle kötü bir fikir olarak görülüyordu. Bugün, genellikle harici bir yağ tankı gerektiren kuru bir yağ karteri yağlaması olan "damperler" (tek silindirli dört zamanlı) hakkında yaygın olarak kullanılan bir fikirdir. O zamandan beri, modern (2006) özel bisiklet dünyasında, kazanabileceği yer tasarrufu ve daha önceki bir döneme atıfta bulunmak için bir miktar önbellek kazandı. Buell motorsikletlerinde benzer bir tasarım kullanılır - yağ karyolada bekletilirken, yakıt çerçevede tutulur.
- Ön çatal
Bir motosiklet çatalı, bir motosikletin ön tekerleği tutan ve birisinin yönlendirmesine izin veren kısmıdır. Taşıma için, ön çatal bir motosikletin en kritik parçasıdır. Tırmık ve iz kombinasyonu, motosikletin ne kadar kararlı olduğunu belirler.
Bir çatal genellikle ön tekerlek aksını tutan iki çatal tüpünden (bazen çatal olarak da bilinir) ve çatal tüplerini ve gidonu çerçeveye yönlendirmeye izin veren bir pivot ile çerçeveye bağlayan üçlü bir ağaçtan oluşur.
- Motor
Ticari olarak temin edilebilen tüm motosikletlerin hemen hemen tümü geleneksel benzinli içten yanmalı motorlar tarafından kullanılır, ancak bazı küçük scooter tipi modeller bir elektrik motoru kullanır ve çok az sayıda dizel model mevcuttur (örneğin, Kawasaki KLR650 ve ABD'nin USMC M1030 M1 sürümü Hollandaca üretilen Track T-800CDI).Bir Ural'da muhalif ikiz motor.
Yer değiştirme, bir motorun bir tam motor çevrimi sırasında çekebileceği toplam hava / yakıt karışımı hacmi olarak tanımlanır. Bir pistonlu motorda bu, pistonlar üst ölü merkezden alt ölü merkeze taşınırken süpürülen hacimdir. Görevliler için bu, motorun "büyüklüğü" dür. Motosiklet motorları, çoğu küçük scooter'da yaygın olarak bulunan 50 cc'den (santimetreküp) daha az olan ve şu anda Boss Hoss tarafından kruvazör tarzındaki motorsikletinde kullanılan bir Chevrolet V8 motoru olan 5735 cc.Bir V-twin motor
Motosikletler çoğunlukla, ancak yalnızca değil, bir ila dört silindirle üretildi ve tasarımcılar neredeyse hayal edilebilir her düzeni deniyorlardı. Günümüzde en yaygın motor konfigürasyonları dikey tek ve ikiz, V ikiz, karşılıklı ikiz (veya boksör) ve sıralı üçlü ve sıralı dört'tür. Diğer pek çok tasarım V-4, düz 6 silindir, düz 4 silindir, sıralı 6 silindir ve Wankel motoru dahil olmak üzere seri üretime ulaştı. Radyal pistonlu motor gibi egzotik motorlar bazen özel motosikletlerde görülür.
Daha fazla silindirli motorlar, aynı yer değiştirme için daha fazla güç sağlar ve sürüşün daha yumuşak olmasını sağlar. Daha az silindirli motorlar daha ucuz, daha hafif ve bakımı kolaydır. Sıvı soğutmalı motosikletlerde, ısı dağılımlarının birincil yolu olan bir radyatör (tam olarak arabadaki radyatör gibi) bulunur. Motor çalışırken, soğutma suyu veya yağ bu radyatör ve silindir arasında sürekli dolaşır. Hava soğutmalı motosikletler, ısıyı dağıtmak için motor kasasındaki kanatçıkların üzerinden geçen havaya dayanmaktadır. Sıvı soğutmalı motosikletler, belirli bir yerdeğiştirme, daha sıkı toleranslar ve daha uzun çalışma ömrü için daha fazla güç potansiyeline sahipken, hava soğutmalı motosikletlerin satın alınması potansiyel olarak daha ucuz, daha az mekanik olarak daha karmaşık ve daha hafif.
Hava soğutmalı motor, daha geniş toleranslar gerektiren ve daha kısa motor ömrü veren daha geniş sıcaklık aralığı ile büzüşür ve genişler. Bir hava soğutmalı iki stroktan oluşan bir sıcaklık aralığı, hava soğutmalı dört stroktan daha da fazladır ve bileşen ömrü daha da kısadır.
Motosikletlere uygulandığında, iki zamanlı motorlar, eşdeğer dört vuruşlara göre bazı avantajlara sahiptir: Daha hafiftir, mekanik olarak daha basittir ve en iyi şekilde çalışırken daha fazla güç üretirler. Ancak dört zamanlı motorlar daha temiz, daha güvenilirdir ve çok daha geniş motor devirlerinde güç sağlar. Gelişmiş ülkelerde, iki zamanlı yol bisikleti nadirdir, çünkü yukarıdaki nedenlere ek olarak çağdaş emisyon standartlarını karşılayacak şekilde değiştirilmeleri oldukça pahalıdır. Neredeyse tüm modern iki strok, tek silindirli, sıvı soğutmalı ve 600 cc'nin altında.
- transmisyon
Modern motosikletlerde normalde beş veya altı ileri vites bulunur. Yalnızca en büyük tur motosikletleri ve bir yan sepetle rutin olarak kullanılan ya da üç tekerlekli bisiklet konfigürasyonuna dönüştürülen birkaç modelde geri vites takılıdır. Honda Gold Wing ve BMW K1200LT de dahil olmak üzere, birkaçı gerçekten geri vites değil, aynı zamanda tersine döndüğünde aynı işlevi gören marş motorunun bir özelliği. Bu motosikletlerin ağırlığı, 360 kg'dan (800 lbs) fazladır, bazı durumlarda oturmuş bir sürücü tarafından etkili bir şekilde geriye itilemeyeceği anlamına gelir.
Daha eski motosikletlerde çeşitli kaydırma düzenlemeleri vardı. II. Dünya Savaşı öncesi ortak bir versiyon, motorun arkasındaki şanzımandan sol veya sağ tarafındaki yakıt deposunun yanına kadar yükselen elle çalışan bir vites kolu idi. Daha sonra bazı motosikletler, özellikle İngilizler, şanzımanın sağ tarafında bulunan ayak kaydırma kollarını kullandılar. Bugün, dünyanın motorsikletlerinde vites değiştirme, soldan ayak kumandalı vites koluna standartlaştırıldı.
Debriyaj tipik olarak biri içindekiler motora, diğeri ise dıştan şanzıman giriş miline dişli olan, istiflenmiş şekilde istiflenmiş plakaların bir düzenlemesidir. Islak (motor yağı içerisinde dönerek) veya kuru olsun, plakalar bir yay ile sıkılarak, tek bir ünite olarak dönene kadar plakalar arasında sürtünme oluşmasına neden olarak şanzımanı doğrudan yönlendirir. Gidon üzerindeki bir kol, kavrama yayını serbest bırakmak için motor veya şanzımana göre serbest hareket etmesine izin veren bir kablo veya hidrolik düzenleme yoluyla mekanik avantajdan yararlanır.HD Sportster'da 5 vitesli, tipik vites kolu şanzımanı.
En yaygın kullanılan şanzıman sıralı bir şanzımandır. Nötrden, birinci veya ikinci vites seçilebilir, ancak daha yüksek viteslere yalnızca sırayla erişilebilir - üçüncü vitese geçmeden ikinci vitesten dördüncü vitese geçmek mümkün değildir. Bu konfigürasyonun beş hızının genel olarak "bir aşağı, dört yukarı" ve altı vitesin boşa göre viteslerin yerleştirilmesinden dolayı "bir aşağı, beş yukarı" olduğu söylenir. Tarafsız, birinci ve ikinci dişlilerin "yarım klik" olduğu düşünülür, bu nedenle iki dişli arasında doğrudan geçiş tek bir sağlam hareketle yapılır. Binicinin, birinci vitese geçmeye çalışırken kazayla boş vites seçmesini engellemek, muhtemelen bir kazaya yol açması için, ilk vitese "altında" yerleştirilmez.
Scooter normalde sürekli değişken bir şanzımana (CVT) sahiptir. CVT, "vites oranını" (vitesler genellikle dahil değildir) belirli bir aralıktaki olası tespit edilemeyen ayarlardan birine değiştirebilecek bir otomatik şanzıman türüdür (bazen otomobillerde de kullanılır). CVT, tipik otomotiv şanzımanlarındaki 4 ila 6 ileri oranları gibi az sayıda dişli oranıyla sınırlı değildir. CVT'ler kayma şoku olmadığından 2 tekerlekli araçlara idealdir. Geleneksel bir otomatik şanzıman beklenmedik bir anda darbeyi değiştirebilir ve aracı üzebilir. CVT şanzıman ayrıca, tipik olarak scooterlarda kullanılan 100 cc'den daha az kapasiteye sahip motorlar için önemli bir faktör olan maksimum güç verimliliği sunar.
- Son sürüş
Şanzımandan arka tekerleğe güç aktarımı, tipik olarak, aşınma sırasında meydana gelen uzama (gerdirme) için hem yağlama hem de ayarlama gerektiren bir zincirle gerçekleştirilir. Yağlayıcı hızlı hareket eden zincirden atılmaya maruz kalmaktadır ve kir ve kir birikmesine neden olmaktadır. Zincirler bozuluyor ve ön ve arka dişli zincirlerinde aşırı aşınma tehlikeli olabilir. Birçok üretici, bir kayış veya milin son tahrik seçenekleri ile kruvazör modelleri sunmaktadır. Kayış tahriki hala gerilmeye maruz kalmaktadır, ancak çok sessiz, temiz ve verimli çalışmaktadır. Bununla birlikte, kayış tahrikleri iletebilecekleri güç ile sınırlıdır. Bir dişli kayış sıklıkla kullanılır. Bir şaft tahrik genellikle tamamen kapalıdır; görsel ipucu, şanzımanın arkasından arka tekerlekteki çan yuvasına uzanan bir tüptür. Çan mahfazasının içinde, şafttaki eğimli bir dişli, tekerlek montajında bir başkası ile eşleşir. Bu düzenleme gürültü ve temizlik açısından üstündür ve neredeyse hiç bakım gerektirmez. Bununla birlikte, ek dişliler güç kaybı kaynağıdır ve ağırlık ekler.
- Tekerlekler
Tekerlek jantları genellikle çelik veya alüminyumdur (genellikle çelik teller ve bir alüminyum göbekle) veya mag tipi döküm veya işlenmiş alüminyumdur. Bir zamanlar, motorsikletlerin hepsinde ayrı bileşenlerden oluşan jantlar kullanılıyordu, ancak artık kirli bisikletler hariç, tek parça jantlar artık daha yaygın. Performans yarış motosikletleri genellikle karbon fiber jantlar kullanır, ancak bu jantların maliyeti genel kullanım için oldukça yüksektir.Ural'da tel tekerlek ve pnömatik motosiklet lastiği
Aksi "bağcıklı tekerlekler" olarak bilinen tel jantlar, tel jantlarıyla tel jantına bağlı merkezi bir göbeğe sahiptir. Bu konuşmacılar genellikle oldukça katıdır ve tipik kablolara göre kolayca bükülmezler. Bununla birlikte, mekanik olarak gerginlik altındaki teller gibi çalışırlar, jantı doğru tutarlar ve tekerleğe güç sağlarlar. Magnezyum alaşımlarından ZK60 ve MA-14'ten tek adımda sıcak dövme ile üretilen döküm magnezyum diskleri de birçok motosiklet tekerleğinde kullanılır.
- Lastikler
Motosikletler çoğunlukla pnömatik lastik kullanmaktadır. Bununla birlikte, delinmelerin yaygın olduğu bazı durumlarda (bazı enduroslar), lastikler delinmesi imkansız olan bir "köpük" ile doldurulur. Her iki tip lastik de birçok konfigürasyonda gelir. Herhangi bir lastiğin en önemli özelliği temas yamasıdır. Bu, sürüş sırasında yol yüzeyiyle temas eden küçük alandır. Kir bisikleti, turne, spor ve kruvazör bisikleti için tasarlanmış lastikler vardır.
Dirt Bike lastiklerinde toprağa bağlı, gevşek kir, çamur veya çakılda maksimum yol tutuş için derin basamaklar; bu lastikler asfalt yüzeylerde daha az stabil olma eğilimindedir. Touring lastikler genellikle daha fazla dayanıklılık için sert kauçuktan yapılmıştır. Daha uzun sürebilirler, ancak optimum çalışma sıcaklıklarında spor lastiklerden daha az düpedüz kavrama sağlama eğilimindedirler. Bunun yararı, turne lastiklerinin tipik olarak düşük sıcaklıklarda daha fazla kavrama sunmasıdır, yani soğuk veya kış koşullarında sürüş için daha uygun olabilirler, oysa spor bir lastik en uygun çalışma sıcaklığına asla ulaşamayabilir.
Spor / performans lastikleri şaşırtıcı bir kavrama sağlar, ancak 1.000 mil (1.600 kilometre) veya daha kısa sürebilir. Kruvazör ve "spor turu" lastikleri, kavrama ve dayanıklılık arasındaki en iyi dengeyi bulmaya çalışır. Ayrıca yarış için özel olarak geliştirilmiş bir lastik türü de vardır. Bu lastikler viraj almada en yüksek kavrama seviyelerini sunar. Bu lastiklerin tipik olarak çalıştığı yüksek sıcaklıklar nedeniyle, sokakta kullanım güvenli değildir, çünkü lastikler bir sürücü gelmeden önce tipik olarak optimum sıcaklığa ulaşamayacağından, neredeyse hiç kavrama sağlamaz yolda. Yarış koşullarında, yarış lastikleri normalde lastik ısıtıcılarının kullanılmasıyla önceden sıcaklığa çıkarılabilir.
- Frenler
Genellikle bir motosiklette, biri ön tekerde diğeri de arkada olmak üzere iki bağımsız fren vardır. Bununla birlikte, bazı modellerde "bağlantılı frenler" vardır, böylece her ikisi de aynı anda sadece bir kontrol kullanılarak uygulanabilir.
Ön frenler genellikle arka frenlerden çok daha etkilidir: Kabaca durma gücünün üçte ikisi, öndeki frenden gelir - temelde, ağırlığın daha kısa veya daha düşük araçlara kıyasla, motosikletin nispeten kısa dingil mesafesi nedeniyle çok daha belirgin olması nedeniyle ağırlık transferinin bir sonucu. Frenler tambur veya disk bazlı olabilir, disk frenleri, özellikle ıslak koşullarda, üstün durma gücü nedeniyle büyük, modern veya daha pahalı motosikletlerde daha yaygındır. Çeşitli bileşiklerin fren balataları ve çelik örgülü fren hatları da dahil olmak üzere çoğu motosiklet için piyasada bulunan parçalardan sonra birçok fren performansı arttırıcı performans vardır.
1981 yılında, BMW bir motosiklette kilitlenme önleyici fren sistemi (ABS) piyasaya sürdü. Diğer üreticilerin de bu teknolojiyi benimsemiş olmalarına rağmen, Harley Davidson bunu yalnızca bazı polis motorlarında ve sivil motorlarda sunmuyor. ABS normalde 500 cc veya daha yüksek motor kapasitesine sahip motosikletlerde bulunur, ancak 49 cc'ye kadar olan motorlu scooterlarda da bulunur.
- Süspansiyon
Modern tasarımlar, bir süspansiyon düzenlemesiyle kasaya bağlanan iki motosikletin tekerleğine sahiptir, ancak "doğrama" tarzı motosikletler genellikle sert bir çerçeve kullanarak arka süspansiyondan vazgeçmeyi seçer.
Ön süspansiyon genellikle ön çatalın içine yerleştirilmiştir ve süspansiyonu içeride bulunan süspansiyonu içeren çatal borular denilen teleskopik borulardan veya dışarıdan süspansiyonu içeren bir çok-basmalı bağlantıdan oluşabilir.
Arka süspansiyon maşa, olan baş döndürücü pivot cıvatası çerçeveye ve arka tekerleğin aksını tutar. Arka süspansiyon birkaç şok düzenlemesinden oluşabilir:
- Salınımın uzak uçlarına yerleştirilen ikili şoklar
- Salınım kolunun önüne, salınım kolu ekseni cıvatasının üstüne yerleştirilen geleneksel monoshock
- Amortisörlerin, döner kolun önüne, yatay kolun cıvata cıvatasının altına yatay olarak monte edildiği ve uzatma işleminde bulunan Softail tarzı süspansiyon.
- enstrümanlar
Kirli motorlar hariç tutulduğunda, neredeyse tüm motosikletlerde hız göstergesi, kilometre sayacı ve takometre bulunur. Yakıt göstergeleri daha yaygın hale gelmekte, ancak geleneksel olarak motosikletin yan tarafında bulunan çekiciyle (benzin musluğu), ana yakıt beslemesi tükendiğinde sürücünün yedek yakıt kaynağına geçmesine izin veren bir yedek tank düzeni kullanılmaktadır. Aslında ayrı bir yedek tank yoktur: Çekvalf için giriş, biri yakıt tankına diğerinden daha yüksek olan iki boruya sahiptir. Yakıt artık daha uzun bir boruyu kapsamıyorsa, motor gücü / bölünmesini kaybeder ve sürücü, çekiş borusunu kısa boruya erişen "yedek" ayarına geçirir. Bisikletleri bir yakıt göstergesi olmayan sürücüler (son birkaç yıldan önceki çoğu makine) genellikle dolu bir yakıt deposuyla kaç mil / kilometre gidebileceklerini öğrenir ve ardından ne zaman depoyu doldurmaları gerektiğine karar vermek için mümkünse bir kilometre sayacı kullanır .
Yakıt ekonomisi
Motosiklet yakıt ekonomisi, yolculara ve diğer motorlu taşıtlara kıyasla, aracın nispeten küçük bir kütlesinden ve ardından küçük motorun yer değiştirmesinden yararlanır. Ancak, maruz kalan yolcuların ve yakıt ekonomisi dışındaki hedefler için tasarlanan motorların zayıf aerodinamiği bu faydaları azaltmak için çalışabilir.
Yakıt ekonomisi, Honda VTR1000F sürücüsü tarafından bildirilen düşük 29 mpg'lik ABD (8,1 L / 100km) motor hacmi ile değişmektedir.6 Verucci Nitro 50cc Scooter için 107 mpg'lık ABD (2,2 L / 100km) bildirildi.7 Özel olarak tasarlanmış bir Matzu Matsuzawa Honda XL125, gerçek koşullarda gerçek karayollarında 470 mpg ABD (0,5 L / 100km) seviyesine ulaştı.8
Dinamik
Dönebilmek için motosikletler eğilmeli. Bu yağsız, geri tepme olarak bilinen ve sürücünün gidonu istenen dönüş yönünün tersi yönde çevirdiği bir yöntemle indüklenebilir. Başka bir deyişle, grip ünitesinde istediğiniz yönde ileri doğru, sağa gitmek için sağa, sola gitmek için sola basın. Bu kavram karşı sezgiseldir ve genellikle acemiler için ve hatta birçok deneyimli motosikletçi için kafa karıştırıcıdır.
Karşı işlemin birincil etkisi, ön lastik temas bandını yalın bir şekilde çalışacak şekilde kaydırmaktır. Bir motosikletin, yana veya kazıklara ağırlık kaydırılması gibi, iddia edilen bir yöntemle kullanıldığı iddia edilen diğer yöntemler, yalnızca motosikletin gövdesinin bir yöne doğru eğilmesine yardımcı olur; Böylece açısal momentumun korunmasından dolayı ön tekerleği ters yöne çevirmek ve sonuçta karşı-basma ile sonuçlanır.
Spor bisikletleri gibi kısa dingil mesafeli motosikletler, arka tekerleğinde yeterince tork ve uzunlamasına çevirmek için ön tekerlekte yeterli durma kuvveti üretebilir. Bu eylemler, özellikle bilerek yapılırsa, sırasıyla tekerlekli ve durdurucu olarak bilinir.
İlaveler
Bir motosiklet genellikle çeşitli standart veya isteğe bağlı eklerle sağlanır. Aşağıdaki örnekleri ele alalım.
- fairing
Sürücüyü rüzgardan korumak, aerodinamikte yardım etmek ve motor bileşenlerini bir kazada ve aynı zamanda hırsızlıktan korumak için bazı modellerde çerçeveye "kaporta" adı verilen plastik veya fiberglas bir kabuk yerleştirilir. Drag, hızın karesinde arttıkça motosiklet hızını sınırlayan temel faktördür; küp Hız Yeni performans motosikletlerinin aerodinamik görünümünden görülebileceği gibi, tasarıma dahil edilmiş çok fazla aerodinamik teknoloji var. Ne yazık ki, 1958 FIM'in “çöp kovası” haznesi yasağını kaldırmasından bu yana, hiçbir büyük üretici, önden gelen tekerleğin neden olduğu türbülansın etkisinin üstesinden gelebilecek kadar cesur değildi, bu da motosikletin havada temiz bir yol kesmesini engelliyordu. "Çöp Kovası" kaplaması, sürücünün makineyi kontrol etme kabiliyetini, ağır bir cezaya rağmen, kabul edilemez şekilde tehlikeye atmadan aerodinamik performansı artırabilir.Honda CBR1000F'de bir kaporta örneği
Bir kaplama veya ön camın yokluğunda, bilinen bir fenomen rüzgar gülü etkisi 100 km / s'in üzerindeki hızlarda meydana gelir, burada sürücü ana bir sürükle kaynağı olur ve sürücüyü yorucudan gidondan geri itilir. Bununla birlikte, bu motosikletler hala kaba kuvvetle atmosferde etkili bir şekilde ilerlemektedir. Temel döngü çerçevesini saran bir gövdeye sahip olan kabin çevrimi, sürücüyü dışarıdaki havadan izole ederek aerodinamik sorununu çözdü.
Touring ve sport-touring motosikletleriyle ilgili modern fuarlar, rüzgâr ve yağmurun vücut üzerindeki etkisini azaltarak sürücünün konforunu ve uzun yolculuklardaki dikkatini önemli ölçüde artırır. Ayrıca, soğuk havalarda sürücünün sıcak kalmasına yardımcı olarak hipotermiyi azaltır. Isıtmalı el tutamakları ve hatta ısıtılmış koltuklar, soğuk havalarda sürücü konforunu arttırır. Çok sayıda üreticiden gelen motosikletlerde artık, bir düğmeye basarak koşullar için en uygun yüksekliğe basarak ön camı kaldıran ve indiren elektrikli ön camlar bulunuyor.
- Isıtmalı el tutamakları / koltuklar
Motosikletler iklim kontrolünden veya rüzgardan uygun bir korumaya sahip olmadığından, bazı üreticiler gece sürüşlerinde veya daha soğuk aylarda rüzgarın soğukluğundaki rahatsızlığını gidermek için ısıtmalı koltuklar veya el tutamakları sunar. Ayrıca, market aksesuarlarından sonra olduğu gibi eklenebilir ve bisikletin bataryasından güç alırlar.
- Bagaj rafı
Birçok bisiklete ortak bir ekleme, üzerine çantaların veya diğer eşyaların bağlanabileceği bir ataşmandır. Bu, binici sırt çantalarına olan ihtiyacı ortadan kaldırır ve genellikle bir motosiklete taşıma kapasitesi eklemek için daha güvenli ve güvenli bir yoldur.
- motosiklet sepeti
bir motosiklet sepeti üç tekerlekli bir araç üreten, bir motosikletin yan tarafına tutturulmuş bir tekerlekli bir cihazdır. Erken yan motosikletler, motosikletten ayrılabilecek olan çıkarılabilir cihazlar olarak düşünülmüştü. Sidecars yavaş yavaş forecars ve treyler yerini aldı. Ön uç, motosikletin önüne tutturulmuş iki tekerlekli bir eki içermektedir; karavan tam da böyleydi, yolcunun aracın arkasından çekilmesini sağlıyordu. Her iki durumda da binici ve yolcu kolayca sohbet edemezdi - bu, erken yan sepetlere genellikle "girişken" ekler olarak adlandırılmasının nedeni olabilir.
- Treyler aksamı
bir römork hitch veya çekme kancası, genellikle ek vitesi çekmek için bir motosiklet römorkunun çekilmesini sağlayan bir motora monte edilmiş bir cihazdır.
- gövde
Motorsiklet gövde koltukların yakınında, panniers veya heybe dışında bir eşya gözüdür. Koltuğun üstüne ve arkasına monte edilmiş bir gövdeye ayrıca üst kutu denir.
Sosyal bakış
Alt KültürlerOntario'da bir motosiklet ralli
Dünyanın her yerinde, motosikletler tarihsel olarak alt kültürlerle ilişkilendirilmiştir. Bu alt kültürlerin bazıları, 1950'lerin İngiltere'deki kafe yarışçıları ve 1960'ların Modları ve Rock'çıları gibi gevşek örülmüş sosyal gruplar olmuştur. Birkaçının suç çetesi olduğuna inanılıyor.
Sosyal motosikletçi organizasyonları popülerdir ve bazen coğrafi olarak düzenlenir, bireysel markalara ve hatta belirli modellere odaklanır. Örnek motosiklet kulüpleri şunları içerir: Amerikan Motosikletçi Birliği, Harley Sahipleri Grubu, Altın Kanatlı Yol Binicileri (GWRRA) ve BMW MOA.
Birçok motosiklet organizasyonu, düzenlenen etkinlikler ve geziler aracılığıyla hayır kurumları için para toplamaktadır. Bazı organizasyonlar, dünyanın çeşitli yerlerinde binlerce binicinin katıldığı büyük uluslararası mitingler düzenliyor.
Hareketlilik
Motosiklete binmeyi seçenlerin nedenleri çok ve çeşitli olsa da, bu nedenler gittikçe daha pratik hale gelmekte olup, motorlu bisikletler, seyrek ve pahalı toplu taşıma sistemlerine düşük maliyetli bir alternatif olarak ya da kaçınılması ya da pahalı toplu taşıma sistemlerine göre düşük maliyetli bir alternatif olarak seçilmiştir kentsel tıkanıklığın etkilerini azaltmak.9 İzin verilen yerlerde, filtreleme olarak da bilinen şerit bölünmesi, motosikletlerin araçların arasındaki boşluğu, sabit veya yavaş trafikte hareket etmeye devam etmek için kullanmalarına izin verir.10
İngiltere'de motorsikletler, "Londra trafik sıkışıklığı ücreti" nden muaf tutulurken, diğer araçlar gün içinde şehre girmek için ödeme yapmak zorundadır. Motosikletler, Severn Köprüsü ve Dartford Geçişi gibi bazı kavşaklardaki ücretli köprü ücretlerinden de muaf tutulur. Birçok ülkede, yalnız motosikletlerin yüksek kapasiteli araç şeritleri kullanmasına izin verilir ve Bristol gibi bazı şehirlerde, motosikletlerin otobüs şeritlerini kullanmasına ve özel ücretsiz park yeri kullanmasına izin verilir.
Birçok kültürde, motosikletler motorlu taşıtların birincil yoludur. Tayvan hükümetine göre, örneğin, "her on bin nüfusta otomobil sayısı 2.500 civarında, motosiklet sayısı 5.000 civarında."11
Emniyet
Motosikletler, birim uzaklık başına otomobillere göre çok daha fazla bir sakatlanma ve ölümcül kaza oranına sahiptir. ABD Karayolu Güvenliği Otoritesine göre, 2004 yılında 100.000'den 15.0 araba ölümcül kazalarla sonuçlanmış, motosikletlerin oranı ise 100.000'de 69.3'tür. Seyahat edilen mesafe hesaba katıldığında resim parlıyor: ABD’de 2004’te, milyon mil başına 0,4 ölüm, milyon mil başına 0,012 binek otomobil ölümüne oranla (33-1 oran). Motosiklet için ortak bir acil durum terimi, motosikletçi organlarının nakillerde kullanılmak üzere bağışlandığı ölümcül kazalara atıfta bulunan "donör döngüsü" dür.Kasklar, tam ve açık yüzlüAcemiler için bir MSF binici kursu
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki motorsiklet kazalarının iki ana nedeni şunlardır: (1) Motosikletçilerin önünden çeken veya öne geçen ve yol haklarını ihlal eden ve (2) dönüşlerde ve çarpışmalarda geniş çapta çalışan motosikletçiler daha büyük olasılıkla Motosikletliler içme ile içmeyi karıştırırlar.12 Motosikletliler, uygun eğitim alarak, diğer trafiğe karşı görünürlüğünü artırarak ve alkol ile sürüşü ayırarak bu kazaları önceden tahmin etmek ve önlemek için çok şey yapabilir.
Birleşik Krallık, temel motosiklet testini geçmek için neyin gerekli olduğu ve üzerinde ileri düzeyde binici eğitimi sağlayarak motosiklet güvenliğini arttırmaya adanmış birkaç organizasyona sahiptir. Bunlar arasında Gelişmiş Sürücüler Enstitüsü (IAM) ve Kaza Önleme Kraliyet Topluluğu (RoSPA) bulunmaktadır. Artan kişisel güvenlikle birlikte, bu gelişmiş niteliklere sahip biniciler genellikle düşük sigorta maliyetlerinden yararlanırlar.
Motosiklet Güvenliği Eğitimi, Amerika Birleşik Devletleri genelinde, devlet kurumlarından kar amacı gütmeyen kuruluşlara ve şirketlere kadar bir dizi kuruluş tarafından verilmektedir. Motosiklet Güvenliği Vakfı (MSF) tarafından tasarlanan kurslar arasında Temel Rider Kursu, Orta Seviye Rider Kursu ve İleri Seviye Rider Kursu bulunmaktadır.
Yeni Güney Galler, Avustralya Başkent Bölgesi ve Kuzey Bölgesi gibi bazı Avustralya yargı bölgelerinde,13 Öğrenci Lisansı verilmeden önce bir binici eğitimi kursu alması zorunludur.
Motosiklet çeşitleri
İki ana tip motosiklet vardır: cadde ve arazi. Bu tiplerde, birçok farklı amaç için birçok farklı tipte motosiklet vardır.
- sokak
- Helikopterler: Uzun tırmık (daha uzun ön çatallar) ve vahşi boya işlerine sahip kruvazör tarzındaki bir çerçeveye dayanan yüksek oranda özelleştirilmiş motosikletler. Bunlar güvenilirlik ve sürüş kolaylığından çok şov için yaratıldı.
Standart bir motosiklet