SYDNEY, Avustralya – Göze çarpmayan bir dönüş oldu. Kadın basketbol tarihinin en büyük oyuncularından biri olan Lauren Jackson, bir yıldan biraz daha uzun bir süre önce, Avustralya’nın güneydoğusundaki küçük bir bölgesel şehir olan Albury’nin banliyö kortlarına sosyal basketbol oynamak için döndü. Kalabalık yok, telaş yok. Sadece çemberler.
Jackson, “Oldukça kiloluydum” dedi. “Ama yine de mahkemeye çıkıp inebilirim. Hala topa vurabilirdim. Ve hala çok rekabetçiydim.”
41 yaşındaki Jackson, Avustralya milli takımı için dört kez Olimpiyat madalyası kazandı (takma adı Opals), Seattle Storm ile iki kez WNBA şampiyonu, üç kez WNBA en değerli oyuncusu ve Naismith Memorial Basketbol Onur Listesi adayıydı. . Ancak, kariyerini 2014’te sona erdirmekle birlikte, sakatlıklardan sonra 2016’da emekli olduktan sonra yıllardır oyunun dışındaydı.
Memleketindeki mahkemelere dönüşünü bir geri dönüş olarak düşünmedi, ama öyle olduğu ortaya çıktı. Basketbol Avustralya’da bir ofis işi olan Jackson, geçtiğimiz ay Sidney’deki 2022 FIBA Kadınlar Basketbol Dünya Kupası’nda Opals kadrosuna seçildiğinde rekabete olağanüstü dönüşünü tamamladı. Avustralya Pazar günü Sırbistan ile ve Pazartesi günü Kanada ile karşılaşacak.
Jackson, ekibinin Sydney’in Olimpiyat bölgesinde bulunan otelinde yaptığı bir röportajda geri dönüşü hakkında konuşurken, gözlerinde yaşlar oluştu.
“Üzgünüm, bu konuda duygusallaşıyorum” dedi. “Spor, saha içinde ve dışında benim için çok şey ifade etti. Hala üzerinde çalıştığım gerçeği bile – sadece geliştiğini görmek istiyorum. Bu fırsata sahip olmak için, özel bir şeyin parçası olmak için bu son şans – bu yolculuk hayatımın en önemli yolculuğu olabilir.”
İki milli basketbol takımı oyuncusunun kızı olan Jackson, Avustralya’da genç bir sansasyon yarattı, Avustralya Spor Enstitüsü’ne 16 yaşında girdi ve takımını 18 yaşında ulusal bir şampiyonaya taşıdı. 2001 yılında WNBA’nın genel olarak 1 numaralı draft hakkıydı. yedi kez ligin yıldızı.
Kobe Bryant 2012’de Jackson için “Konuştuğum herkes onu tüm zamanların ilk üçünde yer alıyor” demişti. “Ve herkesi kastediyorum.”
Sağ dizindeki kronik sorunlar da dahil olmak üzere bir dizi yaralanma, Jackson’ı kariyerinin sonlarında sahadan uzaklaştırdı. Opalleri Amerika Birleşik Devletleri’ndeki ezeli rakiplerini geride bırakmayı umduğu 2016 Olimpiyatları’ndan sonra emekli olmak onun hayaliydi. Jackson’ın Avustralyalı takımı, 2000’de Sidney’de, 2004’te Atina’da ve 2008’de Pekin’de düzenlenen olimpiyat altın madalya maçlarında ve 2012’de Londra’daki yarı finalde Amerikalılara yenildi.
WNBA hakkında daha fazlası
- Kuğu Şarkısı : Bu sezondan sonra emekli olacağını söyleyen Sue Bird, Seattle Storm’u playofflara taşıdı. Takımın 7 Eylül’deki kaybı, inanılmaz kariyerinin sonu oldu.
- Büyüklük Gölgede Kaldı : Basketbolu bıraktığını da açıklayan Sylvia Fowles, gelmiş geçmiş en başarılı Amerikalı sporculardan biri. Neden daha iyi tanınmıyor?
- Kritik Bir Göz:Kadın basketbolu ve WNBA için coşku arttıkça, taraftarlar ligden daha fazla talepkar hale geliyor ve isteklerini daha fazla dile getiriyor.
- Stil Kurallarını Oluşturmak: Kadın basketbolunda oyuncular maç öncesi kendilerini şekillendiriyor. Seçimleri, özgürlüklerinin bir ifadesidir ve kazançlı da olabilir.
Ama geri dönemedi.
Jackson, “Birkaç kez giyinmeye çalıştım,” diye hatırlıyor, “ama o kadar çok acı çekiyordum ki hareket edemiyordum.” Kaçırmak, yirmi yıllık basketbol kariyerinin acımasız sonuydu. “Kesinlikle benim şartlarımda değildi” dedi.
Jackson, 50.000 kişilik bir şehir olan Albury’ye döndü ve Basketbol Avustralya’da bir pozisyon aldı ve kadın basketbol programına liderlik etti. İki çocuğu vardı. Diz ağrısını hafifletmek için klinik bir araştırmanın parçası olarak tıbbi esrar almaya başladı.
Zamanla, 40 yaşında, onuruna adı verilen yerel bir tesiste mahkemeye geri döndü: Lauren Jackson Spor Merkezi.
Yerel oyuncular çok etkilendi ve oyunun bir efsanesiyle yüz yüze gelmekten biraz korktular, hatta mutsuzlar. Jackson, “Çok fazla şikayet vardı” dedi. “Ben şöyleydim: ‘Bekar bir anneyim, daha yeni iki çocuğum oldu ve dizim değişti – ve sen şikayet mi ediyorsun?’ Ama eğlenceliydi, çok eğlenceli.”
Jackson, esrardan aldığı ağrı kesicinin spor salonuna geri dönmesine izin verdiğini keşfetti. “Bir eğitim oturumu diğerine yol açtı” dedi. Antrenman partneri ve çocukluğundan beri en iyi arkadaşı olan Sam McDonald, aynı zamanda yarı profesyonel bir takım olan Albury Wodonga Haydutlar’ın yardımcı antrenörüydü. Bir geri dönüş önerdi ve bu yılın Nisan ayına kadar Jackson yeniden yarışıyordu.
Dokuz yıl içinde ilk rekabetçi maçında Haydutlar için 22 dakikada 21 sayı attı. “KEÇİ geri mi döndü?” basketbolun küresel yönetim organı FIBA’yı tweetledi.
Avustralya’nın Eylül ayında Dünya Kupası’na ev sahipliği yapması planlanırken, kısa süre sonra milli takımın geri dönüşünün fısıltıları yayıldı. Jackson başlangıçta bu fikirden vazgeçti, ancak daha sonra Opaller ile bir eğitim kampına davet edildi.
“Kampa ilk gittiğimde kızlara şöyle dediğimi hatırlıyorum: ‘Bundan daha ileri gitmeyi beklemiyorum, ama burada olmak gerçek bir onur – bu sürecin bir parçası olmak, nasıl antrenman yaptığınızı görmek, elimden gelen her şekilde yardım etmek.’” Bu, New York’ta uluslararası bir kampa yol açtı.
“Kafamın arkasında, bunun olacağını düşündüğümü hatırlıyorum” dedi. “Çünkü vücudumun nasıl dayanacağını bilmiyordum.”
Yine de geçen ay, Opals’ın aynı zamanda New York Liberty’nin de koçluğunu yapan Sandy Brondello, Jackson’a bir görüntülü görüşmede takımı kurduğunu söyledi. Aramanın bir kaydında, Jackson şok olmuş görünüyor. Bir röportajda, “Sandy tarafından bana söylenene kadar, ‘Dünya Kupasını yapacağım’ dediğim bir an olduğunu sanmıyorum” dedi.
Perşembe günü Sydney’de Jackson, neredeyse on yıl içinde Avustralya için ilk rekabetçi maçını oynadı. Formasında 25 numarayı giydi ve Opals için ilk kez oynadığından bu yana çeyrek asır geçti.
Jackson, kalabalığın büyük bir kükremesiyle ilk çeyreğin ortasında kontrol etti. İlk atışını kaçırdı, ancak kısa süre sonra üçlük attı ve tribünlerde başka bir patlamaya neden oldu.
Son çeyreğe kadar çekişmeli geçen bir maçtı, Fransa’nın deplasmanda galibiyeti 70-57’ye çevirdiği ana kadar. Jackson 10 dakikadan fazla oynadı, savunmada önemli olduğunu kanıtladı, ancak başka gol atmadı.
Maçtan sonra, “Burada olmak oldukça çılgınca,” dedi. Jackson kayıp yüzünden hayal kırıklığına uğradı, ancak “Yüzümdeki gülümsemeyi silemiyorum çünkü burada Avustralya’yı temsil etmekten onur duyuyorum” diye ekledi.
Brondello, oyunu “Lauren için harika bir geri dönüş” olarak nitelendirdi. Jackson’ın turnuvada büyüyeceğini ummasına rağmen, önceki gibi baskın olmayacağını kabul etti. Brondello, “Bu onun mirasını hiç değiştirmiyor” dedi.
Opals’ın Dünya Kupası’ndaki beklentileri belirsiz. Fransa’ya kaybetmeleri umut verici bir başlangıç değildi, ancak Cuma günü Mali’yi 118-58 yenerek toparlandılar (Jackson sekiz sayıya katkıda bulundu). Her zaman olduğu gibi, ABD’nin Avustralyalılar ile altın madalya arasında durması muhtemel.
Jackson’a göre, bu turnuva onun sonuncusu olacak. Paris’teki 2024 Olimpiyatlarında oynamak gibi bir planı yok (43 yaşında olacak; beşinci maçı olacak). “Olmaz,” dedi. “Size nereden geldiğimi çok iyi bildiğinizi söylüyorum, yani her şey mümkün, ama bunun olacağını sanmıyorum.”
Sosyal basketbolda da hoş karşılanıp karşılanmayacağı belli değil. “Bana izin verirler mi bilmiyorum,” diye güldü.
Ancak basketbola ilk vedası acıyla sona erdikten sonra Jackson, kendi şartlarıyla boyun eğmekten memnundur. Hala diz ağrısına katlanıyor – “Bunu her gün hissediyorum” dedi – ama tıbbi esrar ve tedavi amaçlı kullanım muafiyeti sayesinde (marihuana Dünya Anti-Doping Ajansı’nın yasak listesindedir), Jackson son bir dans edebilir.
“Ben peri masallarına inanmam,” dedi. “Sadece bilmiyorum. Ama bugün biterse, yarın biterse deva yapmam. Hayatımın yolculuğunu yaşadım.”