Bir süre önce, Ken Follett'in son derece popüler romanı The Pillars of the Earth hakkındaki incelememde , melodramatik bir hikayeye dayandığını yazmıştım; bu hikayede tarihin değişimleri, bir ekranın veya sahnenin geleneksel tuzakları aracılığıyla açıklanabilir ve duygusal olarak yankılanır. melodram. Bu hikaye anlatımı tarzına uygun olarak, karakterler genellikle iyi veya kötü kutupluluğuna düzgün bir şekilde uyan karakterlerle, hikayenin Maniheist dünya görüşüne düzgün bir şekilde uyuyor.
Bu eğilimler, devam filmi World Without End'de bir kez daha kanıtlandı . Bir kez daha, iki güçlü ve (çoğunlukla) erdemli kahramanımız var, burada ikonoklastik Caris formunda, genç bir kadın, doktor olmayı arzulayan ancak çabalarını çağın ve sevgilisinin körlüğü ve cehaleti ve daha sonra engelledi. katedral için yeni bir kule inşa eden parlak bir genç adam ve mühendis olan kocası Merthin. Kahraman sütununa, bir ölçüde bağımsızlık elde etmek ve Wulfric adlı başka bir köylünün sevgisini kazanmak için mücadele eden köylü kızı Gwenda da eşlik ediyor. Diğer tarafta kötüler var: Kingsbridge'in öncüsü olma yolunu planlayan ve manipüle eden dolandırıcı ve kurnaz Godwyn; Merthin'in sonunda Shiring'in kontluğu olmayı başaran zalim kardeşi Ralph; ve (bir bakış açısı karakteri olmasa da) aynı derecede kurnaz ve yalancı Philemon. Roman boyunca kişisel hikayeleri, Yüz Yıl Savaşının başlangıcı ve Kara Ölüm de dahil olmak üzere, çağın daha geniş çatışmalarına karışır.
Benim tahminime göre, Sonu Olmayan Dünya , Pillars of the Earth'ten daha olgun bir kitap . Selefinin ayırt edici özelliği olan başarı / başarısızlığın tekrarlanan anlatı modeline çok fazla güvenmiyor ve karakterler, ahlaklarıyla (veya yokluklarıyla) kolayca işaretlenirken, çoğunlukla daha karmaşıktır. Örneğin Caris, Aliena kadar zeki ve zekidir, ancak çoğu zaman bir karakter olarak oldukça çileden çıkarır, bildiği şeyleri yapıp söyler, onun başını belaya sokar ve yine de rüyalarını bozar. Aynı şekilde, Merthin de bir tutam küstahlıktan daha fazlasına sahiptir ve kitap boyunca, sağduyunun genellikle yiğitliğin daha iyi bir parçası olduğunu fark etmesini dilediğim birçok kez vardır. Ne yazık ki, diğer pek çok parlak insan gibi, o da bunu anlamıyor gibi görünüyor ve bu nedenle kendi kariyerini birkaç kilit noktada sabote ediyor.
Okurken beni gerçekten etkileyen şey, sadece selefleriyle aynı melodramatik yapılara ve karakterlere güvenmesi değil, aynı zamanda kendi zamanımızın olayları ve insanlarıyla ne kadar şaşırtıcı bir şekilde paralel olduğu idi. Açıkçası bu, kitap 2007'de yayınlandığından beri kasıtlı değildi, ancak şimdiki zamanla rezonansa girme yolları, onu bu kadar çekici bulmamın önemli bir parçasıydı.
Başlangıç olarak, Kara Ölüm var. Bunun Kral III.Edward döneminde gerçekleştiği göz önüne alındığında, bu dünyayı sarsan pandeminin ortaya çıkması ve İngiltere'nin en önemli şehirlerinden biri olan Kingsbridge'in zarar görmeden kaçmaması kaçınılmazdı. Ve böylece, çok sayıda karakter medeniyet tarihindeki en yıkıcı sağlık felaketlerinden biri olmaya devam eden şeye yenik düştüğü için kanıtlıyor; Hayatta kalmayı başarsa da, Merthin bile onunla birlikte iner. Okurken beni şaşırtan şey, Ölüme verilen çeşitli tepkilerin şu anda kendi dünyamızda meydana gelenlerle ne kadar düzgün eşleştiğiydi; maske takmayı bile kararlı bir şekilde reddediyor! Yüzyıllar boyunca insan davranışının gerçekte ne kadar az değiştiğini görmek gerçekten şok edici ve açıkçası iç karartıcı. Ayrıca, dini doktrinin bilimsel bilgi ve uzmanlığa çok fazla üstün geldiği yolları görmek de oldukça hayal kırıklığı yaratıyor. Bu durumda, doktor olmak isteyen ve tüm hayata şüpheci bir gözle yaklaşan kadın Caris,
Bir de Ralph var. Selefi William Hamleigh gibi, gaddar ve zalimdir ve bir miktar içselliğe sahip olsa da, çoğunlukla, bazen kendi erkek kardeşi Merthin de dahil olmak üzere, etrafındaki herkese sefalet yaratmak için varmış gibi görünür. Bu noktayı çok fazla zorlamak istemiyorum, ancak zulüm uğruna zulmü vurgulamasının - özellikle de genç oldukları köylünün intikamını almak için Wulfric'e yaptığı eziyette - Trump'ın esrarengiz yankıları var. Dahası, feodal bir lordun en azından sorumluluklarını ciddiye almış gibi davranması gerektiği gerçeğine rağmen, Ralph'ın kontrolü altındaki serflere hiçbir şey borçlu olmadığına dair hiçbir fikri yok gibi görünüyor. Gerçekten de, elinden geldiğince onları eziyor ve Gwenda'ya yönelik cinsel işkencesi özellikle iğrenç. Öyleyse, ölümünde belli bir güç vardır, çünkü sonunda ona bu kadar çok acı veren ve sır olarak kalsa da aslında en büyük oğlunun babası olan ve önemli bir rol oynayan adamı görevlendirir. onun ölümünde.
Follett'in bu dizideki romanlarında sıklıkla olduğu gibi, onun ölümüyle ilgili gerçekten katartiktir. Neredeyse çok mükemmel ve tabii ki The Pillars of the Earth'te olduğu gibi , diğer iyi karakterler de mutlu sonlarını alıyor. Romanın sonunda veba nihayet azalmaya başladı ve sonunda Merthin ve Caris evlendi. Bir şifacı olarak saygı duyulan Caris ve katedral için yeni bir kule inşa etmekten sorumlu olan Merthin ile ikisi de hayallerini gerçekleştiriyor.
Hepimizin tarihin çarkına hapsolmuş gibi hissettiği zamanlar vardır, eski olan her şey yeniden gelir: otoriterliğin yükselişi, her gün kontrolden çıkan bir pandemi, yasalaştırmaya daha kararlı görünen liderler adil bir şekilde yönetmek yerine zulüm Sonu Olmayan Dünya , tam da şu anda hepimizin ihtiyaç duyduğu türden bir kurgu, ancak bunu yapacak iradeye sahipsek, evrenin yayının adalete doğru eğildiğini hatırlatan bir şey.
İnsanlara şans verme konusunda hayatta biraz geç kalındığına inanıyorum. Cömertçe.
Bir İsrailli ve bir Filistinlinin keder ve tutku içinde birleşerek nasıl büyük bir fırsata yol açtığına dair bir hikaye. Ne sıklıkla bir kitap okudunuz ve ondan ilham aldınız? Daha sonra başvurmak için metin bölümlerini vurgularsınız.
Altın para bağışımızı tutarak, beklentiyle vızıldayarak sıraya giriyoruz. İnsanlar mırıldanarak dolaşırlar; acaba burada neler oluyor? Yıllık Rotary kitap satışı.
“Yazmaktan Çok Neden NaNoWrimo Okumak ve Paylaşmak Harcadım” başlıklı yazımda, Kasım ayı boyunca Twitter'da yazarlara ilham veren alıntılar yayınlamaktan ne kadar keyif aldığımı belirtmiştim. Edebiyat tarihini yalnızca yazarların nereden geldiği ile ilgili değil, onları yazmaya ve hikayelerinin ardındaki hikayelere neyin zorladığı ile ilgili olarak incelemeyi her zaman sevmişimdir.
Her hafta, o Salı çıkacak en büyük ve en heyecan verici yetişkin ve YA kurgusunu - ve ara sıra kurgusal olmayanları - kataloglayacağım. ANNIE AND THE WOLVES, Andromeda Romano-Lax.