İnsanları şiddetli depresyondan çıkarmak için uyku yoksunluğunu kullanmak mantıksız görünebilir, ancak bazı insanlar için işe yarayan tek şey budur. Linda Geddes raporlar.
Bir şeylerin olduğuna dair ilk işaret, Angelina’nın elleridir. Hemşire ile İtalyanca sohbet ederken, parmaklarıyla el hareketleri yapmaya, yumruk atmaya, şekillendirmeye ve havada daire çizmeye başlar. Dakikalar geçtikçe ve Angelina giderek daha hareketli hale geldikçe, daha önce orada olmadığından emin olduğum sesinde bir müzikalite fark ettim. Alnındaki çizgiler yumuşuyor gibi görünüyor ve dudaklarının büzülmesi ve gerilmesi ve gözlerinin kırışması bana herhangi bir tercümanın yapabileceği kadar zihinsel durumu hakkında bilgi veriyor.
Angelina tam da vücudum kapanmaya başlarken canlanıyor. Saat sabahın 2'si ve Milano'daki bir psikiyatri koğuşunun parlak aydınlatılmış mutfağında spagetti yiyoruz. Gözlerimin arkasında donuk bir ağrı var ve ben bölgelere ayırmaya devam ediyorum, ama Angelina en az 17 saat daha yatmayacak, bu yüzden uzun bir gece için kendimi güçlendiriyorum. Kararlılığından şüphe etsem, Angelina gözlüklerini çıkardı, doğrudan bana baktı ve başparmaklarını ve işaret parmaklarını gözlerinin etrafındaki kırışık, gri renkli deriyi açmak için kullanıyor. "Occhi aperti," dedi. Gözler açık.
Bu, Angelina'nın kasıtlı olarak uykudan mahrum bırakıldığı üç gecenin ikinci gecesi. Son iki yılını derin ve sakat bırakan bir depresyonda geçiren bipolar bozukluğu olan bir kişi için, kulağa ihtiyacı olan son şey gibi geliyor, ama Angelina - ve onu tedavi eden doktorlar - umarız o olur kurtuluş. Milano'daki San Raffaele Hastanesi'nde psikiyatri ve klinik psikobiyoloji birimini yöneten Francesco Benedetti yirmi yıldır İlaçların olduğu durumlarda depresyonu tedavi etmenin bir yolu olarak parlak ışığa maruz kalma ve lityum ile birlikte sözde uyanıklık terapisinin araştırılması genellikle başarısız oldu. Sonuç olarak, ABD, İngiltere ve diğer Avrupa ülkelerindeki psikiyatristler, kendi kliniklerinde bunun varyasyonlarını başlatarak fark etmeye başlıyor. Bu "kronoterapiler", yavaş bir biyolojik saati başlatarak işe yarıyor gibi görünüyor; Bunu yaparken, depresyonun altında yatan patolojiye ve daha genel olarak uyku işlevine de ışık tutuyorlar.
Benedetti, “Uyku yoksunluğunun sağlıklı insanlarda ve depresyonlu kişilerde gerçekten ters etkileri var” diyor. Sağlıklıysanız ve uyumuyorsanız, kendinizi kötü hissedersiniz. Ancak depresyondaysanız, ruh halinizde ve bilişsel yeteneklerinizde ani bir iyileşme sağlayabilir. Ama Benedetti ekliyor, bir püf noktası var: Uyuduğunuzda ve kaçırdığınız o uyku saatlerini yakaladığınızda, nüksetme şansınız yüzde 95 olacak.
Uykusuzluğun antidepresan etkisi ilk olarak 1959'da Almanya'da bir raporda yayınlandı. Bu, 1970'lerde doktora tezinde ve sonraki çalışmalarda etkiyi araştıran Almanya'daki Tübingen'den genç bir araştırmacı Burkhard Pflug'ın hayal gücünü yakaladı. Depresyondaki insanları sistematik olarak uykudan mahrum bırakarak, tek bir geceyi uyanık geçirmenin onları depresyondan sarsabileceğini doğruladı.
Benedetti, 1990'ların başında genç bir psikiyatrist olarak bu fikirle ilgilenmeye başladı. Prozac, sadece birkaç yıl önce, depresyon tedavisinde bir devrimi selamlayan lanse edilmişti. Ancak bu tür ilaçlar nadiren bipolar bozukluğu olan kişilerde test edildi. Acı deneyimler, Benedetti'ye o zamandan beri antidepresanların bipolar depresyonu olan insanlar için büyük ölçüde etkisiz olduğunu öğretti.
Hastalarının bir alternatife çok ihtiyacı vardı ve amiri Enrico Smeraldi'nin kolunda bir fikir vardı. Uyanma terapisi ile ilgili ilk makalelerin bazılarını okuduktan sonra, teorilerini kendi hastaları üzerinde test etti ve olumlu sonuçlar aldı. Benedetti, "İşe yaradığını biliyorduk" diyor. Bu korkunç geçmişlere sahip hastalar hemen iyileşiyordu. Benim görevim onları iyi durumda tutmanın bir yolunu bulmaktı. "
Bu yüzden o ve meslektaşları fikirler için bilimsel literatüre başvurdu. Bir avuç Amerikan çalışması, lityumun uyku yoksunluğunun etkisini uzatabileceğini öne sürdü, bu yüzden bunu araştırdılar. Üç ay sonra değerlendirildiğinde, lityum alan hastaların yüzde 65'inin uyku yoksunluğuna sürekli yanıt verdiğini, ilacı almayanların ise sadece yüzde 10'unun olduğunu buldular.
Kısa bir şekerleme bile tedavinin etkinliğini zayıflatabileceğinden, yeni uyuma yolları aramaya da başladılar. hastalar geceleri uyanır ve pilotları tutmak için parlak ışığın kullanıldığı havacılık tıbbından ilham alırlar. uyarmak. Bu da uykusuzluğun etkilerini lityuma benzer bir boyuta kadar genişletti.
Benedetti, "Onlara tüm paketi vermeye karar verdik ve etkisi muhteşem oldu" diyor. 1990'ların sonunda, hastaları rutin olarak üçlü kronoterapi ile tedavi ediyorlardı: uyku yoksunluğu, lityum ve ışık. Uyku yoksunluğu, bir hafta boyunca her gece meydana gelir ve 30 dakika boyunca parlak ışığa maruz kalır. Her sabah dakika daha iki hafta daha devam ettirildi - kullanmaya devam ettikleri bir protokol bugün. Benedetti, "Bunu uykudan mahrum bırakan insanlar olarak değil, uyku-uyanma döngüsünü 24 saatten 48 saate çıkarmak veya genişletmek olarak düşünebiliriz" diyor. "İnsanlar iki gecede bir yatıyor ama yattıklarında istedikleri kadar uyuyabiliyorlar."
San Raffaele Hastanesi ilk olarak 1996 yılında üçlü kronoterapiyi başlattı. O zamandan beri, çoğu antidepresan ilaçlara cevap vermeyen bipolar depresyonlu bine yakın hastayı tedavi etti. Sonuçlar ortada: En son verilere göre, ilaca dirençli bipolar depresyonu olan kişilerin yüzde 70'i ilk hafta içinde üçlü kronoterapiye yanıt verdi ve yüzde 55'inin depresyonlarında bir ay boyunca sürekli bir iyileşme oldu sonra.
Antidepresanlar - işe yarıyorlarsa - etki etmesi bir aydan fazla sürebilir ve intihar riskini artırabilir. Bu arada, kronoterapi genellikle bir gece uykudan sonra bile intihar düşüncelerinde ani ve kalıcı bir azalma sağlar. yoksunluk.
§
Angelina'ya ilk kez 30 yıl önce, 30'lu yaşlarının sonundayken bipolar bozukluk teşhisi kondu. Teşhis yoğun bir stres dönemini izledi: kocası işyerinde bir mahkemeyle karşı karşıyaydı ve kendilerini ve çocukları geçindirmek için yeterli paraya sahip olmaktan endişe ediyorlardı. Angelina, neredeyse üç yıl süren bir depresyona girdi. O zamandan beri ruh hali dalgalandı, ama çoğu zaman kötü durumda. Antidepresanlar, duygudurum düzenleyiciler, anksiyete önleyici ilaçlar ve uyku tabletleri gibi bir cephanelik alıyor. bundan hoşlanmadığı için kendisini bir hasta gibi hissettiriyor, bunun kendisi olduğunu kabul etse de dır-dir.
Onunla üç gün önce tanışsaydım, onu muhtemelen tanımamın mümkün olmadığını söyledi. Hiçbir şey yapmak istemedi, saçını yıkamayı ya da makyaj yapmayı bıraktı ve koktu. Gelecek hakkında da çok karamsar hissediyordu. Uykusuz kaldığı ilk geceden sonra kendini daha enerjik hissediyordu ama bu, iyileşme uykusundan sonra büyük ölçüde azaldı. Öyle olsa bile, bugün ziyaretimi bekleyerek bir kuaförü ziyaret edecek kadar motive olduğunu hissetti. Görünüşüne iltifat ediyorum ve o boyalı, altın dalgalarını okşayarak fark ettiğim için bana teşekkür ediyor.
Sabah saat 3'te ışık odasına geçiyoruz ve içeri girmek, öğlene kadar taşınmak gibi. Parlak güneş ışığı tepedeki tavan pencerelerinden içeri girerek duvara yaslanmış beş koltuğa düşüyor. Bu elbette bir yanılsamadır - mavi gökyüzü ve parlak güneş renkli plastikten ve çok parlak bir ışıktan başka bir şey değildir - ancak yine de etkisi canlandırıcıdır. Öğlen bir şezlongda oturuyor olabilirim; Eksik olan tek şey ısıdır.
Yedi saat önce bir tercümanın yardımıyla kendisiyle röportaj yaptığımda, Angelina'nın yüzü yanıtlarken ifadesiz kalmıştı. Şimdi, sabah 3.20'de gülümsüyor ve hatta benimle konuşmadığını iddia ettiği İngilizce bir konuşma başlatmaya bile başlıyor. Şafak vakti, Angelina bana yazmaya başladığı aile öyküsünü anlatıyor, bunu tekrar almak istiyor ve beni Sicilya'da onunla kalmaya davet ediyor.
Bir gecede uyanık kalmak kadar basit bir şey nasıl böyle bir dönüşümü sağlayabilir? Mekanizmayı çözmek kolay değildir: Her ikisi de beynin birden çok alanını içeren depresyonun doğasını veya uykunun işlevini hâlâ tam olarak anlamıyoruz. Ancak son araştırmalar bazı bilgiler vermeye başladı.
Depresyonu olan kişilerin beyin aktivitesi, uyku ve uyanıklık sırasında sağlıklı insanlara göre farklı görünür. Gün boyunca, 24 saatlik iç biyolojik sistemimiz olan sirkadiyen sistemden gelen uyanmayı teşvik eden sinyaller saat - uykuya direnmemize yardımcı olduğu düşünülüyor, bu sinyallerin yerini uykuya teşvik eden sinyaller alıyor. gece. Beyin hücrelerimiz de döngü halinde çalışır, uyanıklık sırasında uyaranlara yanıt olarak giderek daha fazla uyarılabilir hale gelir ve bu uyarılabilirlik uyurken dağılır. Ancak depresyon ve bipolar bozukluğu olan kişilerde bu dalgalanmalar sönük veya hiç görünmez.
Depresyon aynı zamanda değişen günlük hormon salgısı ritimleri ve vücut ısısı ile ilişkilidir ve hastalık ne kadar şiddetli olursa, bozulma derecesi o kadar büyük olur. Uyku sinyalleri gibi, bu ritimler de vücudun sirkadiyen sistemi tarafından yönlendirilir ve bu sistem de bir Gün boyunca ritmik bir düzende ifade edilen "saat genleri" tarafından kodlanan etkileşen proteinler kümesi. Yüzlerce farklı hücresel süreci yöneterek birbirleriyle zaman geçirmelerini ve açılıp kapanmalarını sağlarlar. Bir sirkadiyen saat, beyin hücreleriniz de dahil olmak üzere vücudunuzun her hücresinde çalışır ve beynin ışığa tepki veren üst kiyazmatik çekirdek adı verilen bir alanı tarafından koordine edilir.
“İnsanlar ciddi şekilde depresyondayken, sirkadiyen ritimleri çok düz olma eğilimindedir; Akşam yükselen melatoninin olağan tepkisini alamazlar ve kortizol seviyeleri akşamları düşmek yerine sürekli olarak yüksektir ve İsveç, Göteborg'daki Sahlgrenska Üniversite Hastanesinde psikiyatrist olan ve şu anda cenaze davası yürüten Steinn Steingrimsson, "gece" diyor terapi.
Depresyondan kurtulma, bu döngülerin normalleşmesi ile ilişkilidir. Benedetti, "Bence depresyon, beyindeki sirkadiyen ritimlerin ve homeostazın bu temel düzleşmesinin sonuçlarından biri olabilir" diyor. "Depresyondaki insanları uykudan mahrum ettiğimizde, bu döngüsel süreci geri yükleriz."
Peki bu restorasyon nasıl ortaya çıkıyor? Olasılıklardan biri, depresif insanların yavaş bir sistemi yeniden başlatmak için daha fazla uyku basıncına ihtiyaç duymalarıdır. Uyku baskısının - uyku dürtüsümüzün - beyindeki adenozinin kademeli olarak salınması nedeniyle ortaya çıktığı düşünülmektedir. Gün boyunca birikir ve nöronlar üzerindeki adenosin reseptörlerine bağlanarak bizi uykulu hissettirir. Bu reseptörleri tetikleyen ilaçlar aynı etkiye sahipken, onları bloke eden - kafein gibi - ilaçlar bizi daha uyanık hissettiriyor.
Massachusetts'teki Tufts Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, bu sürecin uzun süreli uyanıklığın antidepresan etkilerini destekleyip desteklemediğini araştırmak için depresyon benzeri semptomları olan ve uyku sırasında olanları taklit ederek adenosin reseptörlerini tetikleyen bir bileşiğin yüksek dozlarını uygulayan fareler yoksunluk. 12 saat sonra, fareler, yüzmeye zorlandıklarında veya kuyruklarıyla asılı kaldıklarında kaçmaya çalışmak için ne kadar zaman harcadıkları ölçülerek iyileşti.
Ayrıca uyku yoksunluğunun depresif beyne başka şeyler yaptığını da biliyoruz. Ruh halini düzenlemeye yardımcı olan alanlarda nörotransmiterlerin dengesinde değişikliklere neden olur ve beynin duygu işleme alanlarındaki normal aktiviteyi geri yükleyerek, aralarındaki bağlantıları güçlendirir. onları.
Ve Benedetti ve ekibinin keşfettiği gibi, eğer uyanma terapisi yavaş bir sirkadiyen ritmi başlatırsa, lityum ve ışık terapisi onu sürdürmeye yardımcı oluyor gibi görünüyor. Lityum, kimse nasıl çalıştığını gerçekten anlamadan yıllardır bir ruh hali dengeleyici olarak kullanılmıştır. ancak bunun moleküler saati harekete geçiren Per2 adlı bir proteinin ifadesini artırdığını biliyoruz. hücreler.
Bu arada parlak ışığın, üst kiyazmatik çekirdeğin ritmini değiştirdiği ve beynin duygu işleme alanlarındaki aktiviteyi daha doğrudan artırdığı bilinmektedir. Nitekim Amerikan Psikiyatri Birliği, mevsimsel olmayan depresyon tedavisinde ışık tedavisinin çoğu antidepresan kadar etkili olduğunu belirtiyor.
§
Bipolar bozukluğa karşı ümit verici sonuçlarına rağmen, diğer ülkelerde uyanıklık terapisinin yakalanması yavaş olmuştur. South London ve Maudsley NHS Foundation Trust'ta danışman psikiyatrist olan David Veale, "Alaycı olabilir ve bunun patentini alamayacağınız için olduğunu söyleyebilirsiniz" diyor.
Kesinlikle, Benedetti'ye kronoterapi denemelerini yürütmesi için hiçbir zaman ilaç finansmanı teklif edilmedi. Bunun yerine, - yakın zamana kadar - çoğu zaman yetersiz olan devlet finansmanına bağımlıydı. Mevcut araştırması AB tarafından finanse ediliyor. İlaç denemeleri yapmak için endüstri parasını kabul etmenin geleneksel yolunu izlemiş miydi? Hastalar, diye alay ediyor, muhtemelen iki yatak odalı bir dairede yaşayıp 1998 model bir Honda kullanmayacaktır. Civic.
Farmasötik çözümlere yönelik önyargı, birçok psikiyatrist için kronoterapiyi radarın altında tuttu. Veale, "Pek çok insan bunu bilmiyor" diyor.
Uyku yoksunluğu veya parlak ışığa maruz kalma için uygun bir plasebo bulmak da zordur, bu da büyük, randomize, plasebo kontrollü kronoterapi denemelerinin yapılmadığı anlamına gelir. Bu nedenle, gerçekten ne kadar iyi çalıştığına dair bazı şüpheler var. "Artan ilgi olsa da, bu yaklaşıma dayalı pek çok tedavinin henüz rutin olarak kullanıldığını düşünmüyorum - kanıtların daha iyi olması gerekiyor ve Üniversitesi'nde epidemiyolojik psikiyatri profesörü olan John Geddes, uyku yoksunluğu gibi şeylerin uygulanmasında bazı pratik zorluklar, ”diyor. Oxford.
Öyle bile olsa, kronoterapinin temelini oluşturan süreçlere olan ilgi yayılmaya başlıyor. Geddes, "Uyku ve sirkadiyen sistemlerin biyolojisine ilişkin bilgiler artık tedavi geliştirme için umut verici hedefler sağlıyor" diyor. "Farmasötik ürünlerin ötesine geçiyor - psikolojik tedavilerle uykuyu hedeflemek, zihinsel bozukluklara da yardımcı olabilir ve hatta onları önleyebilir."
Birleşik Krallık, ABD, Danimarka ve İsveç'te psikiyatristler genel depresyon tedavisi için kronoterapiyi araştırıyorlar. Şu anda Londra'daki Maudsley Hastanesi'nde bir fizibilite çalışması planlayan Veale, "Şimdiye kadar yapılan çalışmaların çoğu çok küçüktü" diyor. "Bunun uygulanabilir olduğunu ve insanların buna bağlı kalabileceğini göstermemiz gerekiyor."
Şimdiye kadar, yapılan çalışmalar karışık sonuçlar verdi. Danimarka'daki Kopenhag Üniversitesi'nde depresyon tedavisi için ilaç dışı yöntemleri araştıran Klaus Martiny, iki uyku yoksunluğunun günlük parlak ışık ve düzenli yatma saatleriyle birlikte genel olarak etkilerini inceleyen çalışmalar depresyon. İlk çalışmada, 75 hastaya kronoterapi veya günlük egzersiz ile kombinasyon halinde antidepresan duloksetin verildi. İlk haftadan sonra, egzersiz grubunun yüzde 13'üne kıyasla kronoterapi grubunun yüzde 41'i semptomlarında bir yarılanma yaşadı. Ve 29. haftada, egzersiz grubundakilerin yüzde 38'ine kıyasla uyanık kalma terapisi hastalarının yüzde 62'si semptomsuzdu.
Martiny’nin ikinci çalışmasında, antidepresana yanıt veremeyen ağır depresyonlu hastanede yatan hastalar ilaçlar, oldukları ilaçlara ve psikoterapiye ek olarak aynı kronoterapi paketi sunuldu geçiriyor. Bir hafta sonra, kronoterapi grubundakiler standart tedavi alan gruptan önemli ölçüde daha fazla iyileşti, ancak sonraki haftalarda kontrol grubu yakaladı.
Henüz kimse uyandırma terapisini antidepresanlarla baş başa karşılaştırmadı; parlak ışık terapisine ve tek başına lityuma karşı da test edilmemiştir. Ancak, yalnızca bir azınlık için etkili olsa bile, depresyonlu birçok kişi - ve aslında psikiyatristler - uyuşturucusuz tedavi fikrini çekici bulabilir.
Bir profesör olan Jonathan Stewart, "Geçim için hap satıcısıyım ve hala hap içermeyen bir şey yapmam için bana çekici geliyor" diyor New York'taki Columbia Üniversitesi'nde şu anda New York Eyaleti Psikiyatri'de bir uyanıklık terapisi denemesi yürüten klinik psikiyatri uzmanı Enstitü.
Benedetti'den farklı olarak Stewart hastaları yalnızca bir gece uyanık tutuyor: "Çok fazla insanı göremedim üç gece hastanede kalmayı kabul ediyor ve aynı zamanda çok fazla bakım ve kaynak gerektiriyor ”diye konuştu. diyor. Bunun yerine, uyku evresi ilerlemesi denen bir şey kullanıyor; burada bir gece uykusuzluktan sonraki günlerde, hastanın uykuya dalma ve uyanma zamanı sistematik olarak öne çıkıyor. Şimdiye kadar, Stewart bu protokolle yaklaşık 20 hastayı tedavi etti ve 12'si yanıt verdi - çoğu ilk hafta boyunca.
Aynı zamanda bir profilaktik olarak da işe yarayabilir: Son araştırmalar, ebeveynleri erken yatma zamanlarını belirleyen ve uygulayan gençlerin depresyon ve intihar düşüncesi riskinin daha az olduğunu göstermektedir. Işık terapisi ve uyku yoksunluğu gibi, kesin mekanizma belirsizdir, ancak araştırmacılar uyku zamanı ile doğal ışık-karanlık döngüsü arasında daha yakın bir uyumun önemli olduğundan şüpheleniyorlar.
Ancak uyku fazı ilerlemesi şimdiye kadar ana akıma ulaşamadı. Ve Stewart, bunun herkese göre olmadığını kabul ediyor. "İşe yarayanlar için mucize bir tedavi. Ama Prozac onu alan herkesi iyileştiremediği gibi, bunu da yapmıyor ”diyor. "Sorunum, kime yardım edeceği hakkında önceden hiçbir fikrim olmaması."
§
Depresyon herkesi etkileyebilir, ancak genetik varyasyonların sirkadiyen sistemi bozarak bazı insanları daha savunmasız hale getirebileceğine dair artan kanıtlar var. Birkaç saat geni varyasyonu, duygudurum bozuklukları geliştirme riskinin artmasıyla ilişkilendirilmiştir.
Stres daha sonra sorunu artırabilir. Buna cevabımız büyük ölçüde, güçlü sirkadiyen kontrol altında olan kortizol hormonu aracılığıyladır, ancak kortizolün kendisi de sirkadiyen saatlerimizin zamanlamasını doğrudan etkiler. Dolayısıyla, zayıf bir saatiniz varsa, eklenen stres yükü, sisteminizi uçurumun dışına atmaya yetebilir.
Gerçekten de, fareleri tekrar tekrar zararlı bir hastalığa maruz bırakarak depresif semptomları tetikleyebilirsiniz. elektrik çarpması gibi kaçamayacakları bir uyaran - öğrenilen denen bir fenomen çaresizlik. Devam eden bu stres karşısında, hayvanlar sonunda sadece pes eder ve depresyon benzeri davranışlar sergiler. San Diego'daki California Üniversitesi'nde psikiyatrist olan David Welsh, depresif semptomları olan farelerin beyinlerini analiz ettiğinde, beynin ödül döngüsünün iki kritik alanında, depresyonla güçlü bir şekilde ilişkili bir sistemde, kesintiye uğramış sirkadiyen ritimler buldu.
Ancak Galce, rahatsız edici bir sirkadiyen sistemin kendisinin depresyon benzeri semptomlara neden olabileceğini de göstermiştir. Sağlıklı fareleri alıp beynin ana saatindeki anahtar saat genini devre dışı bıraktığında, daha önce çalıştığı depresif farelere benziyorlardı. Welsh, "Çaresiz olmayı öğrenmelerine gerek yok, zaten çaresizler," diyor.
Öyleyse, bozulmuş sirkadiyen ritimler depresyonun olası bir nedeniyse, onları tedavi etmek yerine önlemek için ne yapılabilir? Depresif semptomları uykudan vazgeçerek tedavi etmek yerine, psikolojik dayanıklılığı artırmak için sirkadiyen saatinizi güçlendirmek mümkün mü?
Martiny öyle düşünüyor. Şu anda, daha düzenli bir günlük program sürdürmenin, depresif yatan hastaların iyileştikten ve psikiyatri koğuşundan salıverildikten sonra nüksetmesini engelleyip engellemeyeceğini test ediyor. "Sorun genellikle o zaman ortaya çıkar," dedi. "Taburcu edildikten sonra depresyonları tekrar kötüleşiyor."
Peter, gençliğinden beri depresyonla mücadele eden, Kopenhaglı 45 yaşında bir bakım asistanıdır. Angelina ve depresyonu olan diğer pek çok kişi gibi, ilk bölümü yoğun bir stres ve kargaşa dönemini takip etti. Onu az çok yetiştiren kız kardeşi, 13 yaşındayken evden ayrıldı ve onu ilgisiz bir anne ve şiddetli depresyondan muzdarip bir babayla bıraktı. Bundan kısa bir süre sonra babası kanserden öldü - ölümünden önceki haftaya kadar prognozunu gizli tuttuğu için başka bir şok.
Peter'ın depresyonu, geçtiğimiz Nisan ayında bir ay dahil olmak üzere altı kez hastaneye kaldırıldığını gördü. "Hastanede olmak bazı açılardan bir rahatlama" diyor. Ancak, yedi ve dokuz yaşındaki oğulları üzerindeki etkisinden dolayı kendini suçlu hissediyor. En küçük oğlum hastanede olduğum her gece ağladığını çünkü ona sarılmak için yanımda olmadığımı söyledi.
Martiny, Peter'a yeni işe almaya başladığı çalışmayı anlattığında, katılmayı hemen kabul etti. "Sirkadiyen pekiştirme terapisi" olarak adlandırılan fikir, teşvik ederek insanların sirkadiyen ritimlerini güçlendirmektir. uyku, uyanma, yemek ve egzersiz zamanlarında düzenlilik ve onları dışarıda daha fazla zaman geçirmeye zorlayarak gün ışığı.
Mayıs ayında psikiyatri koğuşundan ayrıldıktan sonra dört hafta boyunca Peter, aktivitesini ve uykusunu takip eden bir cihaz taktı ve düzenli ruh hali anketlerini tamamladı. Rutininde herhangi bir sapma olursa, ne olduğunu öğrenmek için bir telefon alırdı.
Peter ile tanıştığımda, gözlerinin etrafındaki bronz çizgiler hakkında şakalaşıyoruz; belli ki, tavsiyeleri ciddiye alıyordu. Gülüyor: "Evet, dışarıda parka gidiyorum ve hava güzelse çocuklarımı kumsala, yürüyüşlere veya oyun bahçesine, çünkü o zaman biraz ışık alacağım ve bu ruh halimi iyileştirecek. "
Yaptığı tek değişiklik bunlar değil. Şimdi karısına çocuklara yardım etmek için her sabah 6'da kalkıyor. Aç olmasa bile kahvaltı yer: genellikle müsli yoğurt. Kestirmedi ve akşam 10'a kadar yatakta kalmaya çalıştı. Peter gece uyanırsa, hastanede aldığı bir teknik olan farkındalık uygulaması yapar.
Martiny, Peter'ın verilerini bilgisayarında bulur. Daha erken uyku ve uyanma zamanlarına geçişi doğrular ve ruh hali puanları ile yansıtılan uyku kalitesinde bir gelişme olduğunu gösterir. Hastaneden serbest bırakıldıktan hemen sonra, bunların ortalama 10'da 6'sı vardı. Ancak iki hafta sonra tutarlı bir şekilde 8 veya 9'lara yükseldiler ve bir gün 10'u bile başardı. Haziran ayı başında, haftada 35 saat çalıştığı huzurevindeki işine döndü. "Bir rutine sahip olmak bana gerçekten yardımcı oldu" diyor.
Martiny, şu ana kadar duruşmasına 20 hasta kattı, ancak hedefi 120; bu nedenle kaç kişinin Peter ile aynı şekilde yanıt vereceğini veya gerçekten de psikolojik sağlığının korunup korunmayacağını bilmek için çok erken. Öyle bile olsa, iyi uyku rutininin zihinsel sağlığımıza yardımcı olabileceğine dair artan kanıtlar var. Yayınlanan bir araştırmaya göre Lancet Psikiyatrisi Eylül 2017'de - bugüne kadarki en büyük randomize psikolojik müdahale çalışması - on haftalık bir kursa maruz kalan uykusuzluk hastaları Uyku problemlerini ele almak için bilişsel davranışçı terapi, paranoyada ve halüsinasyon deneyimlerinde sürekli azalma gösterdi. sonuç. Ayrıca depresyon ve anksiyete belirtilerinde iyileşmeler, daha az kabus görme, daha iyi psikolojik sağlık ve günlük işleyiş ve süreç boyunca depresif bir dönem veya anksiyete bozukluğu yaşama olasılıkları daha düşüktü. Deneme.
Uyku, rutin ve gün ışığı. Bu basit bir formüldür ve kabul edilmesi kolaydır. Ancak, depresyon insidansını gerçekten azaltabileceğini ve insanların bundan daha çabuk iyileşmelerine yardımcı olabileceğini bir düşünün. Sadece sayısız yaşamın kalitesini iyileştirmekle kalmaz, aynı zamanda sağlık sistemlerine para kazandırır.
Uyanma terapisi söz konusu olduğunda Benedetti, bunun insanların evde kendi kendilerine uygulamaya çalışması gereken bir şey olmadığına dikkat çekiyor. Özellikle bipolar bozukluğu olan herkes için maniye geçişi tetikleme riski vardır - deneyimine göre risk, antidepresan almanın yarattığından daha azdır. Kendinizi bir gecede uyanık tutmak da zordur ve bazı hastalar geçici olarak depresyona girer veya tehlikeli olabilen karışık bir ruh hali durumuna girer. Benedetti, "Bu olduğunda onlara bunun hakkında konuşmak için orada olmak istiyorum" diyor. Karışık devletler genellikle intihar girişimlerinden önce gelir.
Geceyi Angelina ile uyanık geçirdikten bir hafta sonra, gelişimini kontrol etmek için Benedetti'yi aradım. Bana üçüncü uyku yoksunluğundan sonra semptomlarında tam bir gerileme yaşadığını ve kocasıyla birlikte Sicilya'ya döndüğünü söyledi. O hafta 50. evlilik yıldönümlerini kutlayacaklardı. Kocasının semptomlarında herhangi bir değişiklik fark edip etmeyeceğini sorduğumda, fiziksel görünüşündeki değişikliği fark edeceğini umduğunu söyledi.
Umut. Hayatının yarısından fazlasını onsuz geçirdikten sonra, geri dönüşünün en değerli altın yıldönümü hediyesi olduğundan şüpheleniyorum.Bu makale ilk ortaya çıktı Mozaik ve burada bir Creative Commons lisansı altında yeniden yayınlanmıştır.