Yorgun evler…
Yığma tahtalardan oluşan oda duvarları ağaç çivilerle birbirine çivilenir, köşeleri boğaz sistemiyle birbirine kenetlenirdi.
Ahıra rehte’den inilir, tavana tavan arası merdiveniyle çıkılırdı.…
Genelde evlerin giriş kapısı ile çıkış kapısı arasında bir mabeyn ve evin aşağı kısmındaki iki odanın arasından mabeyni dik kesen bir ara mabeyn bulunurdu ki bu da aşağı taraftaki balkona(hayata) çıkardı.
Mutfaklarda suluk, bazı köylerde Çaykara denen kap kacak, el ayak yıkama alanı; buranın üst kısmında sıra sıra bakır kapların ve sahanların dizildiği oflan(raf) bulunurdu.
Evlerde mutlaka bir othana, bir misafir odası ve misafir odasında bir camekan, tavanda bir genel ambar bulunurdu.
Mutfakta bir ocak(şömine) şöminede bir kremul, ocağın iki tarafında duvara gömülü birer dolap bulunurdu.
Kapı kolu demirden dövme klizosor, kapı hareketliliğini sağlayan zırza, kapıların dışında mandal…
Eski evler ayakta kalmak için direniyor ama nafile….
Artık hiç bir şey eskisi gibi değil..