Yaklaşık 3 yıl önce, anlaşılmaz bir şekilde 30 kilo aldım. Bir gecede gerçekleşmedi – ama dikkatimi çekecek ve endişelerini dile getirecek kadar hızlı (bir yıl boyunca) oldu.
Evre 4 endometriozis hastalığım olduğundan, jinekoloğum çoğu zaman herhangi bir konuda konuştuğum ilk doktor olmaya başlıyor. En uzun süreli ilişkiye sahip olduğum ve yılda en az birkaç kez görebileceğim en büyük tıbbi profesyonelim.
Bu yüzden ilk önce kilo alımı sorunum vardı. Fakat bir miktar kan çalışması yaptıktan sonra, özellikle endişeli görünmüyordu.
“Her şey çoğunlukla normal görünüyor” dedi. “Metabolizmanız muhtemelen sadece yavaşlıyor.”
Jinekologumu seviyorum, ama bu benim için yeterli bir cevap değildi. Neler olup bittiğiyle ilgili bir açıklama olmalıydı.
Yaşam tarzımla ilgili hiçbir şeyi değiştirmedim. Oldukça temiz ve sağlıklı bir diyet yedim ve her gün en az 2 mil hareket etmemi sağlayan bir köpeğim vardı – yaptığım hiçbir şey benim yaptığım ağırlığı açıklamıyordu.
Bu yüzden, neredeyse on yılda sahip olmadığım bir birincil bakım doktoru (PCP) bulmaya başladım.
İlk gördüğümde küçümseyen oldu. “Olması gerekenden daha fazla tatlı yemediğinizden emin misiniz?” Dedi. Ofisinden çıktım ve arkadaşlarımdan lütfen sevdikleri doktorları tavsiye etmelerini istedim.
Gördüğüm bir sonraki PCP şiddetle tavsiye edildi. Ve onunla oturduğum anda, nedenini anladım. Nazik, empatikti ve bir dizi test sipariş etmeden ve olan bitenin sonuna geleceğimize söz vermeden önce tüm endişelerimi dinledi.
Bunun dışında, bu testler geri geldiğinde, endişelenmek için bir sebep görmedi. “Yaşlanıyorsun” dedi. “Bu muhtemelen sadece bunun bir faktörü.”
Gerçekten o zaman ve orada bir şiddet eyleminde bulunmadığım için bir çeşit ödül almam gerektiğini düşünüyorum.
Mesele şu ki, fark ettiğim şey sadece ağırlığım değildi. Ben de yıllardır olmadığı gibi ayrılıyordum. Ve sadece yüzümde değil – göğsüm ve sırtım da aniden sivilcelerle kaplıydı. Ve bu bıyıkları çenemin altına sokuyordum, kendimi hiç hissetmiyordum.
Bana göre, hormonal olarak bir şeyler olduğu açıktı. Ancak panellerimi yöneten doktorlar ne hissettiğimi görmedi.
Yıllar önce, bazı geleneksel tıp uygulayıcılarının, naturopath'ların yaptığı gibi hormonlara her zaman bakmadığını hissettiğini söyleyen bir naturopath ile konuştum.
Bazı doktorların normal aralıktaki bireysel sayıları ararken, naturopath'ların belirli bir denge aradıklarını açıkladı. Bu denge olmadan, bir kadın, sayıları normal gibi görünse bile, yaşadıklarımdan çok benzer semptomlar yaşadığını bulabildiğini söyledi.
Birisi tüm resme bakarsa, hormon seviyelerimin dengesiz olduğunu açıkça göreceklerine ikna oldum.
Görünüşe göre her ikisi de normal sınırlarda olsa da östrojen seviyelerim düşük ve testosteron seviyelerim yüksekti.
Sorun şu ki, uzun yıllar önce hormon sorunları için gördüğüm naturopath artık benim devletimde yaşamıyordu. Ve endişelerimi dinleyen ve daha önce yaptığı gibi bir eylem planı hazırlamama yardımcı olacak birini bulmak için gerçekten mücadele ettim.
Gördüğüm herkes çoğu sadece şikayetlerimi yaşamaya bırakmak istiyor gibiydi.
Bir dereceye kadar mantıklı. O zamanlar sadece 30'lu yaşlarımın ortasındayken, hormonla çalışan durumları karmaşık bir kadınım. Her biri yumurtalıklarımdan kaçan 5 büyük karın ameliyatı geçirdim.
Erken menopoz her zaman umduğum bir şeydi ve gördüğüm doktorlar beni de o ölüm yürüyüşünde görüyor gibiydi. Azalan östrojen düzeyleri, menopoz ve tiroid sorunları arasında bir bağlantı olduğundan, doktorlarımın bunun olup bittiğine ikna olmuş gibi göründüğünü anladım.
Sadece omuz silkmek ve beklendiği gibi kabul etmek için hazır değildim. Yaşadığım semptomları hafifletmek için bir tür çözüm istedim – özellikle kilo almaya devam ettiğimde kazandığımı hissetmedim.
Bu çözüm hiç gelmedi. Fakat sonunda kilo alımı durgunlaştı. Hala kilo veremedim – denedim, çok çalıştım – ama en azından kazanmayı bıraktım.
Muhtemelen acı verici bir gerçeği kabul etmem gerekiyor: Gençliğimin 10 yılını 13 yaşından 23 yaşına kadar oldukça ağır bir yeme bozukluğu ile mücadele ederek geçirdim. İyileşmenin bir parçası, içinde bulunduğum bedeni, nasıl olursa olsun sevmeyi öğrenmekti. Kilom veya ölçeğindeki sayılara odaklanmamak için gerçekten çok çalışıyorum.
Ancak açıklanamayan bir şekilde kilo alırken, aksi halde her şeyi “doğru” yaptığınızı hissetmenize rağmen, farketmemek zordur.
Yine de denedim. Ağırlık artmaya başladığında, bu konudaki endişelerimin giderilmesi ve yeni şeklimin kabulü için gerçekten çok uğraştım. Kilo alma konusunda doktorları taciz etmeyi bıraktım, daha büyük çerçeveme uyacak yeni bir gardırop aldım ve geriye doğru çekmeye başladığım saplantı ağırlıklarından vazgeçmeye kararlıyım.
Sonra komik bir şey oldu. Yaklaşık 2 yıllık durgunluktan sonra, geçen Aralık ayında aniden kilo vermeye başladım.
Yine, hayatımla ilgili hiçbir şey değişmedi. Yeme alışkanlığım ve egzersiz seviyelerim tamamen aynıydı. Ancak son 5 ay boyunca, başlangıçta kullandığım 30 liradan 20'sini kaybettim.
Kilo kaybının çoktan başladığı Mart ayından beri keto diyetine başladığımı belirtmeliyim. Kilo kaybı için yapmıyordum, ancak iltihaplarımın bir kısmını azaltmaya çalışmak ve umarım daha az ağrılı dönemler (endometriozis nedeniyle) yaşamaya çalışmak gibi.
İşe yaradı. O ay inanılmaz derecede kolay bir dönem geçirdim. Ancak, Keto benim için tamamen sıkı sıkıya bağlı kalmam için çok zor oldu ve o zamandan beri çoğunlukla düzenli beslenme alışkanlıklarıma geri döndüm.
Yine de, bir kez kullandığım ağırlığı yavaşça düşürmeye devam ettim.
Aynı zamanda kilo artmaya başladı, diğer semptomlarımın bir kısmı da rahatlamaya başladı. Cildim temizlendi, ruh halim hafifledi ve vücudum tekrar kendim gibi hissetmeye başladı.
Bir yıldır hormon panelim olmadı. Semptomlarım ilk başladığında, bugün sayılarımın sayılarıma nasıl geri döneceğini bilmiyorum. Muhtemelen doktorumu ziyaret edip kontrol etmeliyim.
Ama bu noktada, bakiyenin farklı olduğu her şeye bahse girmeye razıyım. Her şey hala normal aralıkta olsa bile, bağırsaklarım son birkaç yıldır yaşadığım her şeyin hormonal olduğunu söylüyor.
Sebebi ne olursa olsun, bu hormonların sonunda kendilerini dengelediklerini ve vücudumu yerleştiklerini düşünüyorum.
Nedenini bilmeyi çok isterim – bu dengenin nasıl devam edeceğini öğrenmek için. Ama şimdi, sadece bir kez daha kuralları takip ediyor gibi görünen bir bedende kendim gibi hissetmekten keyif alıyorum. En azından şimdilik.
Leah Campbell, Alaska, Anchorage'da yaşayan bir yazar ve editördür. Kızının evlat edinilmesine yol açan serpidik olaylardan sonra seçim yapan bekar bir anne. Leah aynı zamanda “Tek Kısır Kadın” kitabının da yazarıdır ve kısırlık, evlat edinme ve ebeveynlik konularında kapsamlı bir şekilde yazılar yazmıştır. Leah ile Facebook, web sitesi ve heyecan.