1811’te, dünyanın en eski merkez bankalarının dördüncüsü olan Finlandiya Bankası kuruldu. 1860 yılında, İmparator Alexander II'nin kararıyla, Rus parasının dörtte birini içeren Fin markası olan Finlandiya Büyük Dükalığı topraklarında kendi para birimi tanıtıldı. Beş yıl sonra, 1865 yılında, ruble'den ayrıldı ve uluslararası gümüş standardına, daha sonra da 1877 yılında altın olana bağlandı.
Finlandiya'nın özyönetimi ile ilgili tüm sorular, kral tarafından imzalanan ve Rusya bürokrasisinden geçmeyen Finlandiya bakanı, St. Sonuç olarak, İsveç partisinin üyesi olabilecek liberal fikirleri olan liderleri iç kararına bağlama fırsatı yaratıldı. Yerel idari kurumların başında, yönetim konseyi vardı; 1816’ta, İmparatorluk Fin Senatosu’na dönüştürüldü.
1812’te, Helsinki Finlandiya’nın başkenti oldu (ondan önce - Turku). Bunun amacı, Finlandiya seçkinlerinin bölgesel olarak Petersburg'a yeniden yerleşmesini sağlamaktı. Aynı nedenden ötürü, 1828’te, Turku’daki üniversite yeni bir başkente devredildi. Aynı yönde, İskender’in başkentte başlaması için anıtsal yapı neoklasik Petersburg’da modellenmiştir (bu nedenle Finlandiya’nın başkenti Petersburg’a çok benzer). Eser, mimar Ehrenstrom ve Engel'e verildi. Aynı zamanda, bölge altyapısını iyileştirme çalışmaları başladı. Böylece, ilk kez Finliler hikayeler Tek bir millet gibi hissettim, tek bir kültür, tarih, dil ve öz-farkındalık ile. Kamusal yaşamın tüm alanlarında yurtsever yükselişe geçti. 1835 yılında, E. Lönnrot, yalnızca ülkede değil, aynı zamanda dünyada, dünya edebiyatında onurlu bir yer işgal eden ulusal Fin eposları olarak tanınan Kalevala'yı yayınlar.
Çar Nicholas I'in hükümdarlığında, ülke yerel makamlar tarafından yerel yasalar temelinde yönetildi, ancak Diyet bir kez bile toplanmadı. 1831'te Nikolai Pavlovich, Finlandiya Büyük Dükalığı'na 8 eyaletlerine bölünmesini emretti. Böylece 4 ili aynı sınırlarını kalmıştır: Abosko-Borneborgskaya (Abo), Viborgskaya (Viborg) Vazaskaya (Vazo) ve Uleoborgsko-Kayan (Oulu) ve 4 kuruldu: Nyulandskaya (Helsinki) Tavastguskaya (Tavastgus) St Michel (St. Michael) ve Kuopios (Kuopio).
Nicholas I egemenliğinde Fin eğitimli toplumunda, ulusal kimlik uyandı. Bu fenomen adını aldı. Fenomenizm esas olarak edebi ve bilimsel yönelimi aldı. Daha sonra, siyasi arenadaki muhalifler, İsveç dilinin Finlandiya üzerindeki kültürel kültürel etkinin bir aracı olarak haklarını savunan canavarlar oldu. Finlandiya ulusal hareketi ayrılıkçılıktan şüphelenildi. Rus hükümeti, özellikle de sansürü uygulamaya koyan bir dizi kısıtlayıcı önlem aldı. Ancak, bu sipariş kısa sürede iptal edildi. Daha ciddi sorunlarla uğraşan Nikolai (Polonya ve Macaristan'daki ayaklanma, Doğu Sorunu, vb.), Finlandiya'daki milliyetçi harekete ciddi bir önem vermedi. “Finleri yalnız bırakın. Bu, devletimin bizi asla sinirlendirmeyen tek kısmı, ”dedi. Tsarevich Alexander Nikolaevich.
II. Çar İskender'in saltanatı, Finlandiya Büyük Dükalığı'nın hızlı ekonomik ve kültürel gelişiminin devriydi. Saimaa Kanalı kazıldı - 1856 yılı, 1862'ta, Helsinki ile Hemenlinna arasındaki ilk demiryolu hattı, 8 yılı boyunca - Helsinki'yi Vyborg ve St. Petersburg'a bağlayan demiryolu hattı inşa edildi. 1860 yılında, İskender II kararnamesiyle, kendi para birimi olan işaret, Büyük Dükayın ülkesinde tanıtıldı. Marka 1865’ta ilk önce ruble'den ayrıldı ve uluslararası gümüş standardına (1878’te Fransız frangı düzeyinde) altın standardına bağlandı. Ülkenin kendi memur ve hakimler kadrosu, kendi postası ve hatta kendi ordusu vardır. Metrik sistem 1887 - 1892'te tanıtıldı. 1863'te, Fince ve İsveççe'yi resmi dil olarak eşitleyen bir dil yasası kabul edildi. Kralın kararnamesi, bu dillerin destekçilerinin uzun süredir devam eden muhalefetini durdurdu. Finlandiya'da, evrensel zorunlu eğitimi tanıttı. 1858'te, ilk Finlandiya spor salonunda dersler başladı ve 1872'te, ilk Fin tiyatrosu Pori'de performans göstermeye başladı. Kral ve 500 yaşındaki İsveç egemenliğinin yerini alan ve devlet bağımsızlık çağını açan “Liberal Reformlar Çağı” na, Senato Meydanı'na bir anıt dikildi.
1863’te, Çar Alexander Nikolaevich Diyeti bizzat açtı. 1869’te Seimas Şartı (aslında anayasa) çıkarıldı. Senato genel kurul toplantısında, müdürlüğün idaresine ilişkin bazı davaları bağımsız olarak çözme izni verildi. 1877’te, Sejm Finlandiya’ya yönelik bir tüzük yasası çıkardı. Diyet her beş yılda bir toplandı. İmparator Alexander III'ün saltanatının başında, önceki saltanat döneminde planlanan bazı etkinlikler düzenlendi: Finlandiya birlikleri kuruldu, Diyet yasama meselelerini başlatma hakkı aldı (1886 yılı).
Finlandiya ordusunu bile aldı! 1878'ten önce Finlandiya Büyük Dükalığı'nın silahlı kuvvetleri bir gardiyan tüfeğinden meydana geldi. 1878-1881 yıllarında, 8 tüfek taburları da oluşmuş, daha sonra onlara bir ejderha alayı eklenmiştir. 1890’te, Finlandiya birlikleri 220 görevlileri, 507 görevlendirilmemiş görevliler ve 4848 ertelemelerinin adreste. 1900'te, bu sayılar 239, 590 ve 5237 kişidir. Finlandiya birimleri yalnızca Finlandiya'da konuşlandırıldı. Finliler sadece Fin birimlerine çağrıldılar, ancak Fin memurları gönüllü olarak Rus İmparatorluğu'nun herhangi bir yerinde görev yapabilirdi.
Bu nedenle, Rusya çok uzun zaman önce Finlandiya, özyönetim, evrensel zorunlu eğitim ve Anayasa aldı. Aynı zamanda, Grand Duchy'nin kendi yönetim sistemi, kendi para birimi ve ordusu vardı. İmparatorluğun bütçesinden sağlanan fonlar, oradan vergi geldiğinden daha fazla Finlandiya'ya gitti. Ve prens, askere askere teslim etmedi. Rusya'da Rus yetkililerin kendileri tarafından oluşturulan bir devlet oluşumu (devlet içindeki bir devlet) olduğu ortaya çıktı!
Finlandiya'nın statüsünün başka avantajları da vardı. Yani, Rus ordusu ve filo binlerce Fin'e iş verdi. Finlandiya'da, silah arabaları (takım tezgahları) çok ciddi miktarlarda sipariş edildi. 1890. yüzyılda Abbey, Bjarneborg, Helsingfors ve diğerlerinde Baltık Filosu için yüzlerce savaş gemisi ve yardımcı gemi inşa edildi. Rus garnizonları ve denizcileri Büyük Dükalığı'nda binlerce ruble bıraktı. Finlandiya'da yerel Protestanlara zulüm yoktu. Ortodoks Kilisesi neredeyse prenslikte misyonerlik faaliyeti yürütmüyordu. Rus hükümeti, Rus nüfusun düşük nüfus yoğunluğuna rağmen Finlandiya'ya göç etmesini teşvik etmedi. Sonuç olarak, demografik politika yardımı ile prenslik Ruslaştırılmamıştır. Yani, 86'da Finlandiya Büyük Dükalığı'nın nüfusunun% 13,5'sı Fin,% 0,4'i İsveç'ti ve Rusların ve diğer ulusların sadece% XNUMX'ü.
Neredeyse tüm XIX yüzyıl boyunca olduğunu belirtmekte fayda var. Finlandiya'da genel emperyal kanunların yürürlüğe girmesi için prosedür, Grand Duchy topraklarında yüksek emperyal hakların kullanılması prosedürü geliştirilmemiştir. Bu, avukatlar, devlet ve kamuoyuna açık rakamlar için Finlandiya'daki Rusya'nın yasal durumunu yorumlamada ve Rus otoritelerinin prenslikle ilgili eylemlerinin yasallığını değerlendirmede geniş bir alan açtı.
Üçüncü İskender ve Nicholas II, böyle bir durumun tehlikeli olduğunu fark ederek, Finlandiya bağımsızlığını, Ruslaştırmayı kısıtlama politikası izlemeye başladı. 1894’te, Finlandiya Büyük Dükalığı Ceza Kanunu, Finlilerin Rus vatandaşı olduğuna dair göstergeyi düzeltti. Alexander Alexandrovich, Finlandiya'nın gümrük, posta ve parasal sistemlerinin genel emperyal sistemle birleştirilmesini sağlamaya çalıştı. Bu nedenle, 1890'te Finlandiya posta ve telgraf ofisi, Rusya İçişleri Bakanlığı'na bağlı. Ancak, Alexander III, bu önemli konuyu tamamlamak için zaman yoktu.
Şubat 3’in Şubat 1899’in Manifestosu ile, ulusal öneme sahip konular Finlandiya Diyetinin yetki alanından çekildi. 1900’te, “Rus dilinin aşamalı olarak evrak girişine ilişkin” manifestosu yayınlandı. 1898'ten 1904'e kadar olan dönemde Finlandiya genel valisi N. I. Bobrikov idi. Finlandiya'da ve bazen prensliğin anayasasına aykırı olan imparatorluğun geri kalanında düzen düzgünlüğü oluşturma politikası izlemiştir. 1904’te vali Senato’nun merdivenlerinde öldürüldü. Yılın Rus devrimi 1905, Finlerin ayrılıkçı hareketinin yükselişiyle aynı zamana denk geldi ve Finlandiya'nın tamamı Rusya'nın bütün grevine katıldı. Çar Nicholas II, Fin özerkliğini kısıtlayan kararnameleri kaldırmaya zorlandı. Dahası, Finlandiya yeni haklar aldı. 1906’te, kadınlara oy kullanma hakkı veren yeni bir demokratik seçim yasası kabul edildi. Finlandiya, Avrupa'da kadınların oy kullanma hakkına sahip olduğu ilk bölge oldu. Genel oy kullanmada, ülkedeki seçmen sayısı 10 kez arttı, eski dört bölümlü parlamentonun yerini tek odalı bir parlamento aldı.
1908'te - 1914 Çar hükümeti, Büyük Dükalığı Ruslaştırma politikasını sürdürmeye çalıştı, ancak çok fazla başarı elde etmedi. Bu durum, Rusya İmparatorluğu binasının ve topraklarına düzen getiremeyen Çar hükümetinin bozulma eğilimine dayanan ciddi bir Fin ayrılıkçılığı dalgasına neden oldu. Finlandiya, tüm çizgilerin devrimcileri için gerçek bir "ahududu" olan Rus devrimci hareketinin temellerinden biri haline geldi, çünkü orada jandarmalardan gerçekten emin oldular.
Finlandiya Bankası Binası. Bina projesi Alman mimar Ludwig Bonstedt tarafından tasarlanmıştır. Bina 1882 yılında inşa edilmiştir. Bankanın önünde Maliye Bakanı ve Finlandiya ulusal hareketi Johan Snellman'ın ideoloğu olan bir anıt var (1806 - 1881)
Rusya neden Finlandiya'ya ihtiyaç duydu? Esas olarak askeri stratejik hususlar nedeniyle. İsveç ile savaşların anlamı, kuzey-batı stratejik yönünün ve başkent St. Petersburg'un savunması sorununu çözmekti (bu faktör nedeniyle, Rusya'nın Baltık Devletlerine de ihtiyacı var). Finlandiya Körfezi, St. Petersburg'un batı kapısıdır. Koyun güney sahili düz ve alçaktır; bu, kale ve kıyı akülerinin yapımı için elverişli değildir. Fin sahilinde, binlerce küçük ada ve kaya - iskelesi bulunan engebeli bir sahildir. Kıyı tahkimatlarının yapılması uygun bir yer. Skerries, düşman gemilerinin İsveç kıyılarından doğrudan Kronstadt'a gitmesine izin verdi. Finlandiya Körfezi'nde faaliyet gösteren güçlü bir filo bile, patencilere girmeden onları engelleyemedi. Beklendiği gibi, Alexander Pavlovich, Finlandiya'nın "St Petersburg'un güçlü bir yastığı" olması gerektiğini söyledi.
Finlandiya Körfezi'ndeki XIX yüzyılın başında dört deniz kalesi vardı - Kronstadt, Sveaborg, Vyborg ve Revel. Yüzyılın ortasında, Revel kalesi kaldırıldı. 1830'te Aland Adaları'ndaki Bomarzund kalesini inşa etmeye başladılar. Ancak çok yavaş inşa edildi ve Kırım (Doğu) Savaşı ile eserlerin sadece beşte biri tamamlandı. 1854 yazında, İngiliz-Fransız iniş gücü bitmemiş bir kaleye el koydu. 1856’te, Rusya’ya ait Aland Adaları’nın silahsız bir bölge olduğu ilan edildi. Doğu Savaşı sırasında İngiltere ve Fransa, İsveç’i Rusya İmparatorluğuna saldırmaya ikna etmeye çalıştı. Bununla birlikte, İsveçliler eski dersleri iyi hatırladılar ve Rusya ile mücadelede tekrar kendilerini “top gübresi” yapmalarına izin vermedi. Her ne kadar Rusya'nın yenilgisiyle sonuçlanan savaşta yer alsalar da Finlandiya'nın bir parçası olabilirler. Sonraki olayların gösterdiği gibi, İsveçliler bu zamanı akıllıca yaptılar. 1870 yılında Prusya, Fransa'yı tamamen mağlup etti ve Rusya, yılın 1856 kısıtlamalarını kaldırdı. Şu anda İsveç tarafından kolaylıkla geri dönüp işgal edebiliyordu.
Bomarsund Kalesi'nin bilgisayar modeli
Rusya, sermayeyi korumak için kuzeybatı yönünü güçlendirmeye devam etti. Tek bir Baltık filosu bu karmaşık görevi çözmek için yeterli değildi. 1909'te, iki güçlü kalenin inşası, Finlandiya Körfezi'nin güneyindeki Krasnaya Gorka kasabası yakınlarındaki ve Fin kıyısındaki Ino köyü yakınlarında başladı. Daha sonra, bu kalıntılar Nicholas ve Alekseevsky olarak adlandırıldı - kral ve oğlu varis onuruna. Kaleler nihayet 1914'un sonunda faaliyete geçti. 1912'un sonunda, Revel-Porkalaudsky pozisyonunun topçu pozisyonu inşaatı başladı - buna "Büyük Kale Peter" adı verildi.
II. Dünya Savaşı'nın başlaması ile bağlantılı olarak, Aland Adaları'nın askersizleştirilmesi anlaşması geçersiz hale geldi. Mayıs ayında, Ruslar, Büyük Kale'ye dahil edilen Abo-Aland kayakçı pozisyonunun topçularını kullanmaya başladı. Aralık ayında 1917, Finlandiya toprakları topçu silahlarıyla - kıyı ve tarla silahlarıyla - doydu. Vladivostok kalesinin silahlarının bir parçası olan Kronstadt kalesinden silahlar, 1915 - 1916'ta Japonya'da satın alınan variller ve silahsız Amur filosundan bile silahlar Finlandiya topraklarına teslim edildi. Bu silahların neredeyse tamamı ve on binlerce mermi onlara - devasa bir cephanelik, bağımsız olunca Finlandiya'ya gidecek. Sonuç olarak Finlandiya, gücüyle bazı Kuzey Avrupa ülkelerinin topçularını aynı anda - İsveç, Norveç, Danimarka ve Hollanda - geçecek olan bir topçu park filosuna kavuştu.
Rusya'nın kuzeybatı stratejik yönünde büyük bir boşluğu var. Ve Rus topraklarının pahasına "Büyük Finlandiya" yaratmayı amaçlayan yeni Finlandiya devletinin agresif politikası ve Finlerin Rusya düşmanlarına yönelik yönelimi - İkinci Reich, İngiltere ve Fransa, sonra yine Almanya - Üçüncü Reich - bu sorun oldukça zor olacak. Sovyet Rusya, ikinci Sovyet başkenti Leningrad (Petersburg) ve Leningrad sanayi bölgesini korumak için acil önlemler almak zorunda kalacak.
Ahşap bir platformda Kanet 152 mm tabanca ile deniz pilini açın. İmparator Peter adına verilen deniz kalesi, 1916-1917
Devam edecek ...