Fransa'nın kuzeydoğusundaki Neufchâtel-en-Bray kentinde yaşayan Jonathan ile eşi Marine Dupre'ye, geçen yıl acı bir haber verildi. Aralık ayıydı kızları Naelle'in kansere yakalandığı öğrendiklerinde. Naelle henüz dört yaşındaydı, ama tümörün merhameti hiç yoktu. Böbreğini hızla kapladı kanserli tümör. Minik vücudu günler içinde soldu, vücudu serumlardan delik deşik oldu. Sağlığı, her geçen gün daha da kötüye gitmeye başladı. Sarı saçlı, güler yüzlü Naelle'in böbreğindeki tümör alındı. Ardından kemoterapi süreci başladı. Jonathan ve Marine'in vakitlerinin çoğu, soğuk hastane koridorlarında geçiyordu artık. Cam fabrikasında çalışan baba Jonathan, gündüzleri işine gidiyordu. Çok ihtiyaçları olan parayı kazanabilmesi için işine devam etmeliydi. Ancak mesai arkadaşları daha fazla dayanamadı bu duruma. "Böyle olmaz. Jonathan'a destek olmalıyız. Aynı bela hepimizin başına gelebilirdi" dediler. Ve karar verdiler: Jonathan, hastanede kızının yanında olmalı. Hemen kararlarını insan kaynakları müdürüne aktardılar. "Yıllık izinlerimizi Jonathan'a vermek istiyoruz" dediler. Hiç itiraz gelmedi müdürlerinden. Tam 350 gün topladılar. Jonathan'ın bir anda neredeyse bir yıllık izni daha olmuştu.
YASA ÇIKARILDI
"Testler ve kemoterapi süreci derken, izinlerimin hepsini bitirmiştim. Sıkıntılar, üst üste geliyordu. Ama bir gün eve bir mektup ulaştı. İş arkadaşlarım göndermişti. İzin günlerini bana verdiklerini söylüyorlardı. Yaşadığım duyguları tarif edemem. Hemen kızımın yanına koştum. 'Artık ben de her zaman sizinleyim' dedim..." Şimdilerde Naelle'in tedavisi devam ediyor. "Babamın hastane ve evde sürekli yanımda olmasına inanılmaz sevindim" diyen Naelle'nin sağlık durumu her geçen gün iyiye gidiyor. Aslında Jonathan'ın iş arkadaşları ülkelerinde 9 Mayıs 2014'te çıkan bir yasaya göre hareket etti. Yasaya göre ailesinde 20 yaşın altında kanser hastası olan biri varsa veya ciddi bir kaza geçirmişse iş arkadaşları kendi istekleri doğrultusunda izin günlerini o kişiye verebiliyor.