We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Patates yetiştiricileri bir tohumdan bahsettiklerinde, bir botanik tohumdan değil, bir yumrudan, bitkisel bir tohumdan bahsederler. Patates yumru,% 70-75 su içeriği ve geri kalan% 25-30 kuru madde içeren modifiye edilmiş bir gövdedir. Yeni büyümenin başladığı tomurcukları vardır.
Patates yumru nedir
Bir yumru, bir bitkinin oynayan bir parçasıdır yıl boyunca bitki örtüsündeki rol... Bir enerji ve besin deposu olarak, bir sonraki büyüme mevsimi boyunca ve eşeysiz üreme aracı olarak büyümeyi geri kazanmaya hizmet eder.
Açıkçası, bu, besinlerle birlikte şişen ve köksap adı verilen bir yeraltı kökünün tepesidir.
Bitki depolanan enerjiyi yeni sürgünleri desteklemek için kullanır, böylece türlerin hayatta kalmasını sağlar. Köklerin yaptığı gibi bitkinin toprakta tutunmasına yardımcı olur.
Yumru birçok ampulden farklı ve soğanları bir kabuğa sahip değildir - aşırı nem kaybını önleyen koruyucu bir kaplama. Ayrıca köklerin büyüdüğü bir bazal plakadan yoksundur.
Yumru tanımı
Patates, normal sap kısımlarına (tomurcuk veya göz adı verilen düğümler dahil) ve boğum aralarında bulunan bir kök yumruğudur. Yapısal olarak, her düğümün bir yaprak izi vardır, filizlenebilir ve yeni bir gövdeye dönüşebilir.
Bitki, bütün ve kesilmiş patatesten yetiştirilir ve ekilen bir örnekten elde edilen sap sayısı, gözlerin sayısına ve fizyolojik yaşına bağlıdır.
Tomurcuklar, stolona bağlanma noktasının karşısındaki uçtan başlayarak bir spiral şeklinde düzenlenmiştir. Terminal tomurcuk, stolon bağlantısından en uzak noktada görünür ve normal bir gövde gibi apikal baskınlığı gösterir.
İçeride yumru, büyütülmüş hücre benzeri bir parankimde depolanan nişasta ile doldurulur. İç kısım, herhangi bir gövde (çekirdek, damar bölgeleri ve korteks) için tipik olan hücresel bir yapıya sahiptir.
Yumru nasıl oluşur
Kök yumru kalınlaşmış rizomlardan oluşur (yeraltı gövdeleri) veya gövdede alt yaprak akslarından gelişen ve toprağa doğru büyüyen stolonlar.
Stolon, stolon kök büyümesini önleyen yüksek seviyelerde oksin varlığında uzun günler boyunca uzar. Yeni patates oluşumu başlamadan önce stolon belirli bir yaşta olmalıdır.
Bitki büyüdükçe yapraklar, yer altı gövdelerinin (stolonlar) uçlarına taşınan nişasta üretir. Toprak yüzeyine daha yakın yerleştirilmiş birkaç yumru oluşturarak kalınlaşırlar.
Tesis, kaynaklarının çoğuna yatırım yapmaya başladığında şişer. Yumru oluşumu ne zaman biter toprak sıcaklığı 27 ° C'ye ulaşır Patatesler soğuk mevsim mahsulü olarak kabul edilir.
Büyüme mevsiminin sonunda, bitkinin yer üstü kısmı toprak seviyesine kadar ölür ve yeni yumrular stolonlardan ayrılır. Olgun örneklerin sayısı toprağa (içindeki besin maddelerinin mevcudiyeti), nem seviyesine bağlıdır. Boyutları, şekilleri değişebilir.
Zararlılar ve hastalıklar
Geç yanıklık
Patatesler için büyük bir sorun olmaya devam ediyor. Phytophthora ipliksi organizmasının neden olduğu bir hastalık olan Phytophthora infestans, yapraklarda ve patateste hızla yayılır. Ilıman bölgelerde, toprak veya bitki artıkları, mevsimler arasında patojeni barındırır.
Enfekte örneklerde hayatta kalır. geçen sezondan beri toprakta kalmak... Tohum parçaları da enfekte olabilir ve patojeni içerebilir. Enfekte tohumlardan yeni sürgünler ortaya çıktığında, mantar enfekte olur ve sonra yeni büyümede sporlanır.
Sporangia
Patojenin ürettiği mikroskobik, aseksüel sporlar. Uygun çevre koşulları altında hava veya su ile yayılırlar. Yaprakların üzerine inerler ve düşük sıcaklıklarda ve yeterli nemde ıslak yaprak yüzeyinde göç eden zoosporlar oluşturur ve salgılarlar.
Her hayvanat bahçesi, belirtilen koşullar altında zamanla filizlenir ve germ tüpünü yaprak dokusuna gönderir. Birkaç bölgede epidermise nüfuz ederek küçük kahverengi lekelere neden olur. Hızla büyük çürüklere dönüşürler.
Ortak kabuk
Patateslerin fitopatojenik Streptomyces uyuzları ile enfeksiyonu. Enfeksiyon belirtileri mantar oluşumlu yüzeylerde görünür kahverengi, düzensiz şekilli, çapı birkaç milimetreye kadar.
Hastalık kalitesini düşürmesine rağmen verimi etkilemez. Enfekte patatesler yenilebilir, et kalitesi ve tadı sağlıklı olanlara benzer. Yaygın kabuk, bitkiyi büyütürken su eksikliğinden kaynaklanır.
Gümüş kabuk
Patojenik Helminthosporium solani'den kaynaklanır. Yumru üzerinde oluşan açık kahverengi lekeler cildin geçirgenliğini değiştirerek büzülmeye ve su kaybına neden olur. Hastalığın yayılması için ideal koşullar yüksek sıcaklıklar ve yüksek nemdir.
Toz haline getirilmiş kabuk
Sözde mantarın neden olduğu Spongospora subterranea f. sp. İşaretler küçük hasar içerir (beyaz büyüme) hastalığın erken bir aşamasındayumruların yüzeyinde hafif püstüllere (siğil benzeri) ilerleyerek.
Olgunlaşma ile kabartılırlar, çatlarlar, kahverengi bir toz kütle ile dolu ülserler oluştururlar.
Oosporoz veya yumrulu kabuklanma
Sebep olan ajan, tohum yumrularındaki gözleri etkileyen askomycete mantarı Polyscytalum pustulans'tır.
Zararlılar
Haşaratpatates hastalıklarını ileten ve bitkiye zarar vermek:
- Colorado böceği;
- patates güvesi (florimea);
- büyük yaprak biti;
- nematod.
Patatesler için en büyük sorun sümüklü böceklerdir. Büyüdükçe, yumru köklere gömülerek tüneller açarlar, çevredeki et kahverengiye döner ve ekilen patatesler neredeyse tamamen yenmez.
Patates yapısı
Patates, çeşidine bağlı olarak 100 santimetreye kadar büyüyen çok yıllık otsu bir bitkidir. Yapraklar çiçeklenme, meyve verme ve yumru oluşumundan sonra ölür. Çiçekler beyaz, pembe veya mor olup, sarı organlarındaki çiçeklerdir (yumruların derisi çiçeğin rengine bağlıdır).
Kültür çoğunlukla böcekler tarafından çapraz tozlaşıraynı zamanda kendi kendine tozlaşır. Kural olarak, yumru kök oluşumu için sinyal, gün ışığı uzunluğundaki bir azalmadır, ancak ticari çeşitlerde bu eğilim en aza indirilmiştir.
Patatesler şunları içerir:
- bitkinin toprak kısmı (veya tepeler): birkaç gövdeden oluşan dallanma burcu (4'ten 8'e kadar);
- yapraklar koyu yeşil, aralıklı—eşleşmemiş—cirro—gövdeye spiral olarak yerleştirilmiş, disseke. Her bir yaprak, aralarında lobüllerin bulunduğu bir orta damar (eksen), yanal zıt lob çiftleri ile temsil edilir ve aralarında lobüller (sayı, yaprağın yaşına bağlıdır), eşlenmemiş bir lob bulunur. yaprağın üstü;
- biseksüel çiçekler ve ana parçalara sahiptir: kaliks, korol, erkek eleman (staminat) ve dişi eleman;
- Stolonsdüğümlerde maceraperest kökler ve tomurcuklardan yeni bitkiler oluşturmak.
Patates hangi meyveleri oluşturur?
Bitki solurken, yeşil kiraz domatesine benzeyen küçük yeşil meyveler üretir. Yumrulardan çoğalan bitkiler, ebeveynlerin klonlarıdır.
Tohumlardan yeni çeşitler yetiştirilir ve bunlar daha sonra vejetatif olarak çoğaltılır. Verimli meyveler, tetraploid çeşitlerde 200'den fazla patates tohumu içerir.
Kök bitkileri, rizomlar, yumru kökler, kök yumruları kök sistemine aittir.meyvelerle karıştırılmamalıdır. Botanikte, gerçek kökler (kök bitkileri ve kök yumruları) kök olmayanlardan (yumru kökler, rizomlar) ayırt edilir.
|Bitki kökü||karbonhidrat formunda enerji depolamak için büyütülmüş bir bitki organı;|
kök sistemle ilişkili (adın ilk kısmından da anlaşılacağı gibi),
meyve değil (ismin ikinci kısmı biyolojik açıdan yanlış)
|Köksap||adventif kökler, ilkel yapraklar ve aksiller tomurcuklarla değiştirilmiş yer altı bitki sapı|
|Yumru||enerji (karbonhidratlar) veya su depolamak için modifiye edilmiş kısaltılmış bir atış|
|Kök yumru||Rezerv için besinlerin birikmesinin bir sonucu olarak köklerin kalınlaşması (ana veya gelişigüzel)|
Stolon rizoma benzer, ancak ondan farklı olarak bitkinin ana gövdesidir. Bir stolondan gelen sürgünler mevcut bir gövdeden gelişir, uzun internodlara sahiptir ve sonunda yeni sürgünler oluşturur.
Kültürün biyolojik özellikleri
Ekimden olgunlaşmaya kadar geçen süre, çeşitlere göre 80 ile 150 gün arasında değişmektedir. Bir patatesin yaşam döngüsü, başlangıç ve büyümeyi takiben bir uyku dönemi ve son olarak bir sonraki bitkisel nesile yol açan çimlenme ile karakterize edilir.
Çimlenme başlangıcı bir süre dinlendikten sonra, hücresel metabolizmada bir artış eşlik eder. Fideler tomurcuklardan (gözlerden) çıkar.
Takip etme oluşturulan herşey sebze parçaları... Fotosentez gerçekleşir. İlk ve ikinci aşamalar, ekim tarihine, toprak sıcaklığına ve diğer çevresel faktörlere, yumru köklerin fizyolojik yaşına ve belirli çeşitlerin özelliklerine bağlı olarak 30 ila 70 gün sürer.
Yumru oluşumu tohum yumrularının ekilmesinden yaklaşık 30-60 gün sonra, ana gövdenin tabanında gelişen ve yeraltında diagravitropik büyüme nedeniyle dışkıya dönüşen yanal toprak altı tomurcuklarından oluşur.
Yumruların başlaması için koşullar uygun olduğunda, stolonun uzaması durur ve stolonun apikal bölgesinin çekirdeğinde ve korteksinde bulunan hücreler önce genişler ve sonra uzunlamasına bölünürler.
Bu işlemlerin kombinasyonu, stolonun subapikal kısmının şişmesine yol açar. Bu aşama çiçeklenme ile ilişkilidir (ancak her zaman değil).
Genişleme sürecinde yumrular karbonhidrat depolar (esas olarak nişasta) ve proteinler. Genel metabolik aktiviteyi azaltarak normal depolama kapları gibi davranırlar.
Yumrular, çeşitlere, üretim alanına ve pazarlama koşullarına bağlı olarak ekimden 90 ila 160 gün sonra hasat edilir. Nişasta genellikle olgun bir yumrunun taze ağırlığının% 20'sini oluşturur.
Sonra patates asmaları ölürYumruların derisi kalınlaşır ve sertleşir (şekerler nişastaya dönüşür), bu da hasat sırasında yumru kökler için patojenik mikroorganizmaların bunlara nüfuz etmesini engellemek dahil daha fazla koruma sağlar.
Hareketsiz dönem, görünür büyümenin olmamasıyla belirlenmesine rağmen, hareketsiz meristemler metabolik olarak aktif kalır, yalnızca birçok hücresel işlemin hızı bastırılır.
Yumru ışığa maruz kaldığında klorofil ve ilamin üretmeye başlar. Yeşil deri veya et, artan bir solamin seviyesine işaret eder. Malçlama, gelişen yumru köklerin ışınlanmasını önlemeye yardımcı olur. Aynı nedenle yumrular hasattan sonra karanlık bir yerde saklanmalıdır.
Patateslerin kimyasal bileşimi ve besin değeri
Yumru ortalama olarak yaklaşık% 78 su içerir, bu nedenle sadece kalan% 20 doğrudan besin değerine sahiptir... Karbonhidratlar (% 18.4) patateste en bol bulunan besin maddeleridir ve nişasta ve bazı çözünür karbonhidratlar, dekstroz ve şeker ile temsil edilir.
Genç yumrularda yüksek oranda şeker ve daha az nişasta bulunur. Ancak toprakta ne kadar uzun süre kalırsa nişasta içeriği o kadar artar. Çimlenirken nişastanın bir kısmı çözünür glikoza dönüşür.
Bazen, yüksek selüloz içeriği nedeniyle patateslerin sindirilemediğini duyabilirsiniz. Aslında böyle bir eleştirinin temeli yoktur. Selüloz içeriği, birçok tahıl ve sebzede olduğu gibi% 0,5'ten azdır.
Şişman veya eter özü küçük miktarlarda görünürBesin değeri tartışılırken pratik olarak göz ardı edilebilir, özellikle de çoğu balmumu benzeri bir vücut şeklinde yenmeyen kabuğunda olduğu için.
Patates proteinleri üç gruba ayrılır: patatin, proteaz inhibitörleri ve yüksek moleküler ağırlıklı proteinler. Glikoprotein patatin, patateslerdeki toplam çözünür proteinin yaklaşık% 20'sini oluşturur. Patatin enzimatik aktivite gösterir, zararlılara ve patojenlere karşı korunmada rol oynar.
Patateslerdeki azotlu maddelerin protein olmayan formları, asparajin ve az miktarda amino asittir. Sindirime yardımcı olmaları veya benzer bir amaca hizmet etmeleri mümkündür.
Patateste bulunan en önemli mineraller potasyum ve fosforik asit bileşikleridir. Farklı yaştaki yumru köklerde ve farklı bölgelerde farklılık gösteren birkaç organik asit (sitrik, tartarik ve süksinik) vardır. patateslerin tadı bir ölçüde dikkate alın.
Patates iyi bir B6 vitamini kaynağıdır ve iyi bir potasyum, bakır, C vitamini, manganez, fosfor, niasin ve diyet lifi kaynağıdır. Antioksidan aktiviteye sahip birçok bitkisel besin içerir. Sağlığı geliştiren bu önemli bileşikler arasında karotenoidler, flavonoidler ve kafeik asit bulunur.
Kültürün faydaları hakkında: Gıda Araştırmaları Enstitüsü'nden İngiliz bilim adamları, cucoamin adı verilen, patateslerde kan basıncını düşüren bileşikler belirlediler.
Patates uygulaması
Modern dünyada patates sadece yemek için kullanılmazalkollü içecek üretimi dahil.
Patateslerin diğer yüzlerce kullanımları arasında:
- nişasta, gıda endüstrisinde kıvam arttırıcıların üretiminde, tekstil endüstrisinde yapıştırıcılarda ve kağıt ve karton üretiminde kullanılır;
- plastik ürünlerin imalatında kullanılmak üzere polilaktik asit üretimi için araştırılmış; nişasta, biyolojik olarak parçalanabilen ambalajlar için bir temel görevi görür;
- balla karıştırılmış patates kabukları - yanıklar için halk ilacı Hindistan'da. Ülkenin yanık merkezleri, yanıkları tedavi etmek için ince bir dış yumru tabakası deniyor;
- klonal yapısı, tutarlı doku parankimi, düşük metabolik aktivitesi nedeniyle bilim adamları tarafından araştırılmıştır.
Avrupa ve Rusya'da kültürel tarih
İspanyol fatihler patateslerle ilk kez 1532'de altın aramak için Peru'ya geldiklerinde karşılaştılar. Patatesin 1570 yılında İspanya'ya gelişinden sonra, birkaç İspanyol çiftçi bunu, çoğunlukla hayvancılık için gıda olarak küçük ölçekte yetiştirmeye başladı.
İspanya'dan patatesler 1500'lerin sonlarında İtalya'ya ve diğer Avrupa ülkelerine yayılmış olsa da başlangıçta insanlardan sıcak bir karşılama almadı.
Kuzey Avrupa'da patatesler, egzotik bir yenilik olarak botanik bahçelerinde yetiştirildi. Rusya'da patateslerin tanıtımı geleneksel olarak Büyük Peter adıyla ilişkilendirilir.
Başka bir versiyona göre, Büyük Catherine halka yumru kök yetiştirmeye başlamasını emretti, ancak İncil'de patateslerden söz edilmediğini iddia eden Ortodoks Kilisesi tarafından desteklenen halkın çoğu bu talimatı görmezden geldi.
1850'ye kadar patatesler Rusya'da yaygın olarak yetiştirilmiyordu.Nicholas'a kadar imparatoriçenin emrini yerine getirmeye başladım.
Patates önemli bir bitki modelidir. İncelenmesi çekici bir model haline getiren çeşitli biyolojik özelliklere sahiptir. Diğer birçok önemli ürün gibi patatesler de poliploiddir. Poliploidinin mahsul üretimi üzerindeki etkisi henüz belirlenmemiştir, ancak mahsullerdeki yaygınlığı kesin avantajlar sunmaktadır.
Patates yumru nedir?
Patates yumru nedir?
Belirli şartların etkisi altında yeraltında yaşayan sürgünler başka işlevler kazanır ve fotosentez işlevini kaybeder. Yumru, yer üstündeki gövdelerden büyüyen yeraltı sürgünlerine sahiptir. Bu tür sürgünlere stolons denir.
Yumrularda tomurcuklar, sözde gözler var ve apikal tarafta daha fazlası var. Bu durumda yumru ise stolona bağlanır. Organik madde tepelerde birikir ve sonbaharda üst kısımlar büyür ve yumrulara dönüşür.
Yumru değiştirilmiş bir sürgündür ve kalınlaşmış gövdesi bir tür besin deposudur. Yer üstü kısmı yavaş yavaş ölür ve toprakta sadece yumrular, değiştirilmiş yeraltı sürgünleri kalır. Ve yumrunun bir kaçış olduğu gerçeği göz tomurcukları tarafından kanıtlanmıştır.
Doğru cevap "A": "yeraltından kaçış".
Patates sebze mi değil mi?
Mutfakta işleme türüne göre patatesler sebze olarak sınıflandırılır. Solanaceae familyası. Ancak yemek için örneğin kırmızı domates veya mor patlıcan kullanılır, ancak patatesin meyveleri yenmez.
Patates kök sebze mi değil mi? Değilembriyo, ana sürgün ve kök, ikincisinin oluşumunda rol oynadığından ve yumru kökler, köksapın sürgünlerinin uçlarında gelişir.
Kültürün yenilebilir kısmı yeraltında gelişir. Patateslerin tam büyümesi için gerekli olan hücrelerde nişasta, şeker ve diğer maddeleri biriktirir. Dışarıda, yumru bir mantar dokusu tabakası ile kaplıdır. Pürüzsüz ve yoğun bir yüzeyde 4 ila 15 göz her zaman görülebilir - aksiller tomurcuklar. Bunlar, sürgünlerin büyüdüğü küçük siyah noktalar ve izlerdir.
Yumruların kabuğu, çeşide bağlı olarak pul pul, pürüzsüz veya keskindir. Peridermisin (deri) kalınlığı, farklı hava koşullarının etkisiyle değişir. Toprağın kalitesi, gübreleme miktarı ve çeşitlerinden etkilenir. Örneğin fosfatlı gübreler cildi kalınlaştırır, potas gübreleri inceltir.
Hektar başına ekimde patates tüketimi
Örnek olarak, hektar başına veya yüz metrekare başına patates ekim oranını hesaplayacağız:
- dikdörtgen bölümün boyutu: 12,5 m uzunluğunda ve 8 m genişliğinde, yataklar güneyden kuzeye doğru yerleştirilmiştir, bölüm 10 sıra içerir, sıralar arası mesafe 80 cm'dir.
- her katmanın uzunluğu 125 m, yumrular arasındaki mesafe birbirinden 10 cm, her yumru ortalama 200-300 gr ağırlığında ve en az 5 göz içermelidir
- sıra uzunluğu (125 cm) 10 sıra sıra ile çarpıldığında 1250 adet elde edersiniz. 250 yumru ile sonuçlanan 5'e bölünmesi gerekir.
Sonuç: Yüz metrekarelik arazi için norm 250 yumru sayısıdır. Geniş alanlarda patates ekimi için normların hesaplanması benzer şekilde yapılır. Planlanan verimi hesaplamak için, 1 hektarlık bir alana ekilen ekilen yumruların sayısı, patatesin ortalama ağırlığı ile çarpılır.
Örnek: Dikim için bir yumrunun ortalama ağırlığı yaklaşık 60 g veya 0,06 kg'dır. Hektar başına 65.000 yumru ekilir. 1 hektardan planlanan gelir hektar başına 65.000 x 0.06 = 3.9 ton olacaktır.
Bir yumru ile bir ampulün yapısı arasındaki fark nedir?
Bir yumru ile bir ampulün yapısı arasındaki fark nedir?
Yumru ve ampul temsil etmek değiştirilmiş yeraltı sürgünleritarihsel gelişimin bir sonucu olarak ortaya çıkan. Yer altında çeşitli besinleri biriktirerek bitkinin kışlamasını sağlarlar. Yumrular ve ampuller farklıdır yapıher ikisi de yeraltında olmasına rağmen.
Yumru - Bu, bir besin kaynağı biriktiren kalınlaşmış bir yeraltı çekimi. Patates ve toprak armut, yumrulu bitkilerin en parlak temsilcileridir. Yumruda birkaç büyüme noktası vardır ve "gözler" yüzeyine dağılmıştır - aksiller böbrekler... Tomurcuklardan hem yapraklı hem de çiçekli sürgünler gelişir.
Ampul etli yaprakları olan kısaltılmış bir sürgündür alt - kısa sap. Böyle soğanlı teraziler su ve besinleri depolayan değiştirilmiş yapraklardır. Belirli koşullar altında, ampul gelişigüzel kökler oluşturabilir ve apikal tomurcuktan yeşil bir gövde büyür. Soğan ve sarımsak, soğanlı bitkilerin en ünlü temsilcileridir.
Patates yumruğuyla ilgili sorun nedir?
Bu patates yumruğu hasta mı? Daha sonra?
Kesilmiş patates yumru.
Grubumuzda VKontakte ile ilgili tartışma:
Evgeniya Ryabova: Bu bir hastalık değil ... yumru büyüdü
Sergey Prishchepov: Kendilerini toprağa daha fazla maruz bıraktılar.
Kaslin'in aşkı: Rot
Svetlana Ivanova: Azotla aşırı besleme
Mark Chernyak: Azotla (gübre) fazla yemek, her şeyden önce büyük yumrular kullanıyoruz.
Natalia Gorshkova: Yabancı patatesler (çürük.
Tamara Chastukhina: Bu bir hastalık değildir, kuru havalarda hücrelerin büyümesi donar ve yağmurlu hava başladığında, yumrularda çok hızlı büyümeleri başlar ve bu tür boşluklar ortaya çıkar.
Genellikle büyük yumrularda
Albina Zamazkina: Buna patateslerin boğulması denir, oksijen eksikliğinin nedenleri, patatesler çoğunlukla suya doymuş ve yoğun topraklarda boğulur.
Olga Moiseeva-Lukovenko: Altıdan sonra yemek yemeyi sevenler için bu korkutucu.
Valentina Chernova: Patateslerin ortası kuru ve ıslak topraktaki ani değişikliklerden çatlayabilir.
VKontakte'de grubumuzun sayfasına giderek tartışmaya katılabilirsiniz.
1 Nisan 2011 tarihinde yayınlandı - 28 Şubat 2018'de güncellendi
İncir. Patates çalılarının yeraltı kısmı: 1 - eski yumru 2 - stolons 3 - yeni yumrular 4 - kökler.
Patatesin yer altı kısmı oldukça karmaşıktır. (incir.). Yumrulara ek olarak, yer altı sürgünlerinden - stolonlardan - ve sıradan köklerden oluşur. Stolon, bu çalının büyüdüğü eski yumrudan ayrılır ve yanal "Veps" - daha ince dışkılarında - zamanla yeni yumru kökler ortaya çıkar.
Patates çeşitlerinin en çok farklı olduğu yumrular tarafından: hem kabukta hem de ette ve tabii ki tada farklı sayıda göz, farklı renk ve tonları vardır.
Ve "En iyi patates çeşitleri" makalesi size uygun çeşidi seçmenize yardımcı olacaktır.
Köklerin sayısı ve uzunluğu patateslerde dış koşullara ve çeşitli koşullara çok bağlıdırlar. Köklerin çoğu yaklaşık 20-25 cm derinliktedir, ancak oldukça gevşek bir toprakta yanlara ve içe doğru "yerleşirler" ve tohumluk patateslerde ana kök bir buçuk metre uzunluğa bile ulaşabilir. Bu nedenle, daha fazla verim elde etmek için, patates arazisi, mümkünse, 70 cm derinliğe kadar ekilmelidir (bahçıvanlar genellikle sadece 30 cm'ye kadar kazar), çünkü çalıların yeraltı kısmı ne kadar gelişmişse, üzerinde daha fazla yumru görünecek.
Patateslerin yer üstü sapı otsu, kalın, sulu, bazen dallıdır., bir çalıda genellikle birkaç tane vardır - tam olarak yumrunun gözleri olduğu kadar (genellikle 8 parçaya kadar). Çoğu zaman yeşildir, ancak bazı çeşitlerde kırmızı veya mor bir tonu vardır, Yapraklar karmaşıktır (birkaç küçük yapraktan oluşur), yeşil, tüylüdür, yüzeyleri olduğu gibi küçük dilimlere bölünmüştür. Farklı çeşitlerde çok fazla farklılık göstermezler, ancak görünümleri, boyutları ve konumları nedeniyle çalıların iyi hissedip hissetmediğini ve bitkinin yeterli gübre, özellikle azot ve nem olup olmadığını belirlemek kolaydır. Yapraklar çok küçükse, gövdeler çok soluk veya sarıysa, bu bitkinin beyazlaştığı veya bir şeylerin eksik olduğu anlamına gelir. Aksine, yapraklar çok gür bir şekilde büyümüşse, bu, çalının fazla nitrojenden "besi" olduğunu gösterebilir. Bu durumda, üzerinde çok az yumru oluşur ve bunlar, aşırı beslenmemiş çalılarda oluşanlardan daha küçük olacaktır, bu nedenle "besi" den kaçınılmalıdır.
Aynı zamanda patatesin hem sapı hem de yaprakları zehirlidir.... Bunların bir infüzyonu, diğer bitkileri zararlılardan püskürtmek için bile kullanılabilir.
Patates çiçekleri Beş köşeli yıldızlara benzerler, farklı tonlarda beyaz, pembe, mavi, mor veya mor olabilirler (ve bu zaten çeşitli bir işarettir), ancak genellikle patatesler yumruları olan tüm bahçıvanlar tarafından yayıldığından, buna değmez çiçeklerin yapısı üzerinde ayrıntılı olarak durmak. Bazı çeşitlerde, çiçeklenme hiç de çok zayıftır ve patates kendi kendine tozlaşan bir bitki olmasına rağmen meyvelerin kendisi donmaz. Tozlaşma meydana gelirse minik domatese benzeyen meyveler sertleşir. Yaprak sapları gibi zehirlidirler ve yenmezler.
Patates oldukça ılık (ancak sıcak olmayan) bölgelerin yerlisidir, ancak uzun süredir yetiştirildiği için sadece ılıman bir iklime iyi adapte olmadı (Amerika'da büyük ölçüde insan yardımı olmadan başarılı oldu, büyük ölçüde yumruların varlığı), ama aynı zamanda daha şiddetli bir kuzeyde - bazı çeşitleri tundrada bile yetiştirilir. Aynı zamanda, bitkinin toprak üstü kısmı soğuğu iyi tolere etmez (ve bu nedenle, erken olgunlaşan çeşitler genellikle Rusya'nın kuzey bölgelerinde yetiştirilir, böylece kısa kuzey yazında bir hasat vermek için zamanları olur) yumru kökler ise tam tersine aşırı sıcaktan daha fazla muzdariptir (bu nedenle, çeşitlerin güneyde yüksek sıcaklıklara dayanıklı olarak yetiştirilmesi gerekir). Patatesler en hızlı + 18 ° C toprak sıcaklığında büyür, bu durumda fideler ekimden 14 gün sonra ve bazen birkaç gün önce ortaya çıkar.