We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Jean Paul Sartre Fransız kısa hikayesini yayınladı Le Mur (“The Wall”) 1939’da. İspanya’da 1936’dan 1939’a kadar süren İspanya İç Savaşı sırasında yapıldı. Hikayenin büyük kısmı, kendisine hapishane hücresinde geçirilen bir geceyi anlattıklarını söyleyen üç mahkum tarafından anlatılıyor sabah vurulacak.
Konu Konusu
"The Wall" yazarı Pablo Ibbieta, Franco'yu faşistlerine karşı savaşanlara İspanya'yı bir cumhuriyet olarak korumak amacıyla İspanya'ya giden diğer ülkelerden gelen ilerici fikirli gönüllülerin bir üyesidir. Diğer iki kişiyle birlikte Tom ve Juan, Franco'nun askerleri tarafından yakalandı. Tom, Pablo gibi mücadelede aktif; ama Juan, aktif bir anarşistin erkek kardeşi olan genç bir adam.
İlk sahnede çok öz bir şekilde görüşülür. Sorgulayıcılarına onlar hakkında çok şey yazsalar da, neredeyse hiçbir şey sorulmuyor. Pablo'ya yerel bir anarşist lider olan Ramon Gris'in nerede olduğunu bilip bilmediği sorulur. Yapmadığını söylüyor. Daha sonra bir hücreye alınırlar. Akşam saat 8: 00'de, bir subay onlara, gerçek anlamda, ölüm cezasına çarptırıldıklarını ve ertesi sabah vurulacaklarını söyleyerek gelir.
Doğal olarak, geceyi yaklaşmakta olan ölümlerinin bilgisinin baskısı altında geçirirler. Juan kendine acımakla secde etti. Bir Belçikalı doktor, son anlarını “daha az zor” yapmalarını sağlar. Pablo ve Tom, entelektüel düzeyde ölme fikrini yerine getirmek için uğraşırken, bedenleri doğal olarak korktukları korkuya ihanet eder. Pablo, ter içinde ıslanmış kendini bulur; Tom mesanesini kontrol edemiyor.
Pablo, ölümle yüzleşmenin, aşina olduğu herşeyin, tanıdık nesnelerin, insanların, arkadaşların, yabancıların, hatıraların, arzuların, ona görünme biçimini ve ona karşı tutumunu nasıl değiştirdiğini gözlemler. Bu noktaya kadar yaşamını yansıtıyor:
O anda tüm hayatımın önümde olduğunu hissettim ve "Lanet olası bir yalan" dedim. Hiçbir şeydi, çünkü bitti. Kızlarla birlikte gülmek için nasıl yürüyebildiğimi merak ettim: Sadece böyle öleceğimi hayal etseydim, parmağım kadar hareket etmem. Hayatım önümdeydi, kapandı, kapandı, bir çanta gibi ve yine de içindeki her şey bitmedi. Bir an için onu yargılamaya çalıştım. Kendime söylemek istedim, bu güzel bir hayat. Ancak bu konuda hüküm veremedim; sadece bir eskizdi; Sonsuza kadar sahteciliği harcadım, hiçbir şey anlamadım. Hiçbir şeyi özlemedim: Kaçırdığım çok şey vardı, Manzanilla'nın tadı ya da yazın Cadiz yakınlarındaki küçük bir derede aldığım hamamlar; ama ölüm herşeyi reddetti.
Sabah geldi ve Tom ve Juan vurularak öldürüldü. Pablo tekrar sorguya çekildi ve Ramon Gris'a haber verirse hayatının kurtulacağını söyledi. Bunu bir 15 dakika daha düşünmek için çamaşırhaneye kilitlendi. Bu süre zarfında neden hayatını Gris için feda ettiğini merak ediyor ve “inatçı bir tür” olması gerektiği dışında cevap veremiyor. Davranışının mantıksızlığı onu eğlendiriyor.
Ramon Gris'in nerede saklandığını söylemek için bir kez daha sorulduğunda, Pablo palyaçoyu çalmaya karar verir ve soruları cevaplayarak, sorgulayıcılarına Gris'ın yerel mezarlıkta saklandığını söyler. Askerler derhal gönderilir ve Pablo geri dönüşlerini ve infazlarını bekler. Ancak bir süre sonra, icra edilmeyi beklemeyen avluda mahk themlar grubuna katılmasına izin verilir ve en azından şimdilik vurulmayacağı söylenir. Bunu, diğer mahk himmlardan birinin, eski mahremiyetinden mezarlığa taşınan Ramon Gris'in o sabah keşfedildiğini ve öldürüldüğünü söyleyene kadar anlamıyor. “Ağladığım kadar zor” gülerek tepki veriyor.
Ana Temaların Analizi
Sartre'ın hikayesinin dikkat çekici unsurları, varoluşçuluğun temel kavramlarından bazılarını hayata geçirmeye yardımcı oluyor. Bu ana temalar şunları içerir:
- Yaşam olduğu gibi sundu. Pek çok varoluşçu edebiyat gibi, hikaye de ilk bakış açısıyla yazılmıştır ve anlatıcının günümüzün ötesinde hiçbir bilgisi yoktur. Ne yaşadığını biliyor; ama başkalarının aklına giremez; şimdiden geleceğe bakan, “Sonra anladım…” gibi bir şey söylemiyor.
- Duyusal deneyimin yoğunluğuna vurgu. Pablo soğuk, sıcaklık, açlık, karanlık, parlak ışıklar, kokular, pembe et ve gri yüzler yaşar. İnsanlar titriyor, terliyor ve işiyorlar. Platon gibi filozoflar duyumları bilginin önündeki engeller olarak görse de, burada içgörü caddeleri olarak sunulurlar.
- Yanılsama olmadan olma arzusu.Pablo ve Tom yaklaşmakta olan ölümlerinin doğasını olabildiğince vahşice ve dürüstçe tartışıyorlar, hatta ete batmakta olan mermileri bile hayal ediyorlar. Pablo, ölüm beklentisinin kendisini diğer insanlara ve savaştığı nedene nasıl kayıtsız bıraktığını kendisine kabul eder.
- Bilinç ve maddi şeyler arasındaki karşıtlık.Tom, vücudunun mermilerle oynaşmış hareketsiz durduğunu hayal edebildiğini söylüyor; ama onunla özdeşleştiğini hayal edemez çünkü tanımladığı benlik onun bilincidir ve bilinç her zaman bir şeyin bilincidir. Söylediği gibi, “bunu düşünmemiz gerekmiyor”.
- Herkes yalnız ölür.Ölüm, yaşamı ölülerden ayırır; ama ölmek üzere olanlar da yalnız başına kendilerine ne olacağına maruz kalabildiklerinden canlılardan ayrılıyorlar. Bunun yoğun bir farkındalığı, aralarında ve herkes arasında bir engel oluşturuyor.
- Pablo'nun durumu, yoğunlaştırılmış insan koşuludur.Pablo'nun gözlemlediği gibi, cezaevleri de kısa bir süre sonra, kendisinden bir süre sonra, oldukça yakında ölecek. Ölüm cezası altında yaşamak insani şarttır. Ancak cümle yakında gerçekleştirileceği zaman, yoğun bir yaşam bilinci oluşuyor.
Başlığın Sembolizmi
Başlığın duvarı, hikayede önemli bir semboldür ve çeşitli duvarlara veya engellere dayanır.
- Vurulacakları duvar.
- Hayatı ölümden ayıran duvar
- Hayatı kınanmadan ayıran duvar.
- Bireyleri birbirinden ayıran duvar.
- Ölümün ne olduğuna dair net bir anlayışa ulaşmamızı engelleyen duvar.
- Kaba maddeyi temsil eden, bilinçle çelişen ve vurulduğunda erkeklerin azaltacağı duvar.