AGiyineceğim ve gidecek yer yok. Öğle yemeği vakti geldiğinde, Birmingham konferans merkezinin içinde birkaç yüz kişi başıboş kalmıştı. İşçiler hala sergi stantlarına son rötuşları yapıyorlardı. Acele yoktu. Muhafazakarların çoğu akıllıca bu yılki konferansa bir sapma vermeye karar verdi. Kendinizi gereksiz yere üzmenin anlamı yok. Ayaklarını evde uzatmak daha iyi.
O zaman, çaba gösterenler için yapacak çok az şey vardı. İster sadece hasarı kontrol altına almak için, ister çok az talep olduğunu fark edin, ana salonun programı günde sadece iki saatle sınırlandırıldı. 4-6pm mezarlık yuvasında. Ve bu bile çok uzun geliyor.
Ama bir boşluğu doldurmak için Michael Gove’a güvenebilirsin. Baş bozan, asla bilerek yaramazlık yapma fırsatını kaçırmaz ve bu yıl 12 farklı saçak etkinliğinde yer alır. Amacı basit. Liz Truss’un deli olduğunu tekrar tekrar söylemek. Ondan geliyor. 45p vergi oranı için yetkisi olmadığını. Zenginler için ödenmemiş vergi indirimleri ahlaksız. Bütçenin beğenmediği kısımları seve seve reddedeceğini. Ve onun gibi daha pek çok kişinin olduğu ima edildi.
Aynı yan toplantıda, Tory partisinin işsiz başkanının en son işgalcisi olan Jake Berry, sadece Gove ve diğerlerinin kamçıyı kaybedeceğini ve insanlar enerji kriziyle gerçekten uğraşmak istiyorlarsa daha fazla kazanmaları gerektiğini söyledi. Alımlı.
Etkinlikler nihayet ana salonda başladığından bol bol yedek koltuk vardı. Penny Mordaunt, Kraliçe’ye oldukça klişe ve sıradan bir övgüyle kendini ağlattıktan sonra, ekonomiden bahsetmemek ve seviye atlamanın önemi hakkında konuşmak Berry ve bölge belediye başkanları Andy Street ve Ben Houchen’e bırakıldı. Beyler, bu konuyu üç yıl önce düşünmeniz gerekiyordu.
Erteleme festivalini kesmek için Kuzey İrlanda bakanı Steve Baker aldı. İrlanda ve AB’den daha önce endişelerini ciddiye almadıkları için özür diledi. İngiltere hükümeti, Brexit müzakerelerinde bir çözülme sinyali veriyordu. ERG’nin sert adamı Baker’ın arabulucu olması için kimin parası olurdu? Kesinlikle bir ilkti. İlk kez bir Brexitçi, Brexit için özür diledi. Bırak gelsinler.
En iyi hayatını yaşıyor gibi görünen bir kişi de Liz Truss’un kendisiydi. Gerçi Tanrı nedenini biliyor. Belki de umduğundan daha fazla sevilmediğini keşfettiği için heyecanlanmıştır. Bu onun ve terapisti için bir şey olabilir. Her neyse, faiz oranlarının fırlaması, kamuoyu yoklamalarının düşmesi ve Tory partisinin düzleşmesi ile, başbakanın isteyeceği son şeyin parti konferansı için daha dikkatli görünmek ve geleneksel liderin BBC’den Laura Kuenssberg ile yaptığı röportajı müzakere etmek olduğunu düşünürdünüz. Pazar siyaset TV şovu.
Tekrar düşün. Truss yanan tüm sırıtışlardan çıktı. Doğal bir etkisi yok, bu yüzden yapay aptallığı mutlu olarak ayarlanmış olmalı. Konuşması ve tavırları hala insandan daha robotikti, ancak baştan sona kararlı bir şekilde iyimserdi. Aynı anda hem iyimser hem de katatonik olmayı başarmak oldukça büyük bir başarıdır. İyi tarafından bak. Herkes kendini kırılmış ve güvensiz hissediyor olabilir ama en azından o iyi vakit geçiriyordu. O bir gaz. Ama hareketsiz. Radon Liz.
Truss, Kuenssberg’e fondan kaynaklanmayan feci vergi indirimlerini sorduğunda, “Hiçbir şey yapmasaydım başımız ciddi bir şekilde belaya girerdi,” diye ısrar etti. Radon Liz’in önüne konulan herhangi bir sopanın yanlış ucunu kavrama kapasitesi, onun birkaç bariz yeteneğinden biridir. Eee… çünkü sen bir şey yaptın ki biz bok çukurundayız, herkes bağırdı. Vergiyi bir kenara bırakıp sadece enerjiye bağlı kalsaydınız, piyasalar çökmezdi ve İngiltere Merkez Bankası’nı 65 milyar sterlinlik bir kurtarma paketinden kurtarabilirdiniz.
Truss’tan herhangi bir bilgi almaya çalışmak zor bir iştir. Hatta temel bilgilere geri dönersek – “Adın…?” – pek bir şey vermez. Ancak insanları mini bütçesine hazırlamak için daha fazlasını yapabileceğini kabul edecekti. Yazın liderlik kampanyası sırasında bir noktada, varlıklı kişilerin vergi indirimlerini ödemek için borç alacak kadar deli olduğunu söylemek gibi.
Radon Liz ile olan şey, o kadar zarif bir şekilde loş ki, kendini bir kerelik bir dahi olarak hayal ediyor. Ülkenin geri kalanından sadece altı adım değil, çoğu zaman kendisinden altı adım önde. Ve kesinlikle, fonsuz vergi indirimlerinin mali dehasını kavrayamayan finans piyasalarının çok ilerisindeydiler.
Bir an için analiz etmeyi bırakın ve söylediği hemen hemen her şey saçmalıktı. Doğrulanabilir yanlış. Aynı cümlede kendisiyle bariz bir şekilde çeliştiğinde, bilişsel işlevlerinde ters giden bir şey olduğunu bile fark etmemiş gibiydi. Şunu deneyin: “Kamu hizmetlerine yapılan harcamaları artırmak için kamu hizmetlerini kesiyoruz.” En iyi ihtimalle, bu, büyük planın bir nesil insanı sosyal yardımlar için öldürmek olduğunu gösteriyor – böylece, gelecekte belirsiz bir noktada bir Tory hükümeti daha az varlıklı olanlara yardım etmeye karar verebilir.
Devam etti ve gitti. 45p’lik vergi oranı indiriminin onunla hiçbir ilgisi yoktu; hepsi Kamikwasi Kwarteng’in fikriydi. Bunu ilk kez Avam Kamarası’nda duymuştu. Ama onu değiştirmeye kıyamazdı. Bütçeler gizli bir şekilde yapılır ve rektöre yalnızca bilmesi gerekenler temelinde danışılmıştır. Sterlini açığa çıkarmakta çıkarı olan hedge fonu arkadaşları gibi. Ve hayır, OBR raporunu yakın zamanda kimsenin görmesine izin vermeyecekti çünkü onları fazladan bir işe koymak istemiyordu.
Röportaj, Radon Liz’in John Cage’in 4’33’ünü örnek almasıyla sona erdi ve Kuenssberg, kaç kişinin aptallığına oy verdiğini sordu. Adil olmak gerekirse, pilleri bitiyor olabilir. “Bununla ne demek istiyorsun?” Truss sonunda sordu. Bilgisayar hayır dedi. Bir ipucu yoktu. Bazen onun için nasıl başbakan olduğu bir muamma. Yine, geri kalanımız için giderek daha fazla bir gizem. Artık onsuz çok daha iyi olacağımız bir gerçek.