Ersa, mağazadan çıkınca paralarına baktı. 2 mavi sikke ve 99 kahverengi sikke vardı. Sikkeleri çantasına yerleştirdikten sonra gökyüzüne yöneldi bakışları. Güneş yeni yeni yükseliyordu. Sırtındaki yaya bir göz attı ve akademinin ormanına doğru koştu.
Kendisine uygun bir alan olan ağaçlarla çevrili bir yerde durdu. Hedefleri için çok daha fazla para gerekiyordu ve ok ile yay onun işini oldukça kolaylaştıracaktı.
Yayı eline aldı ve bir ok taktı. Ağacı hedef alarak yayı gerdi. Odaklanarak nişan aldı ve bıraktı. Ok ağacın bir kaç santim yanından geçmişti.
Ersa, okuduğu yetiştirme kitaplarından yay, kılıç ve daha bir çok silahın kullanım şekillerine göz atmıştı. Tabi orada olanlar sadece temel seviyeydi.
''Göründüğü kadar kolay değil gibi.'' mırıldandıktan sonra oklarını üst üste kullanmaya başladı. Aslında sürekli olarak yayı gerdiği için farkında olmadan güç eğitimi de yapıyordu.
Okları sürekli fırlatarak, tekrar tekrar deniyordu. Üçüncü denemesinden sonra ağacı kenarından vurmaya başladı ve atış yaptıkça ağacın ortalarına doğru ilerliyordu. Şuan ki mesafesi otuz metreydi. Otuz atıştan sonra orta kısımlara atabilmeye başlamıştı.
Bu sefer mesafeyi arttırdı ve elli metre yaptı. Mesafe artınca işi zorlaşmıştı. İlk denemesinde ağacın kenarına çarpmıştı ama 20 atıştan sonra yine orta kısımlarına vurmaya başladı.
Bu sefer ise yetmiş metreye çıkardı mesafesini, ama şaşırtıcı bir şekilde on beş atışta alışmıştı. Oklarına bir göz attı. 35 oku vardı.
Uzaklığı 100 metreye çıkardı. Yüzü sakin olsa da aslında oldukça heyecanlıydı. Yay kullanımından çok hoşlanmıştı. Yüz metre gerçekten zordu. Otuz atışa kadar ortaya atamadı ama son beş atışında orta kısımlarına vurdu.
Bir saat civarında vaktini harcamıştı. Okları bitince ilerledi ve okları toplamaya başladı. Yetmiş civarı ok toplayınca tekrar atış yapmak için yüz metre mesafeye geçti. Nefes aldı ve verdi. Nefesini vermesiyle okunu da bıraktı ve ağacın ortasına deldi. Üst üste atışlar yaptı ve hepsini aynı noktaya atmaya çalıştı.
Atışları gittikçe istikrar kazanmış gibiydi. Yüz metre mesafesini daha fazla arttırmadı. Bu mesafeye her yönden alışmak istiyordu.
Ağacın yanına gidip sarstı ve düşen yapraklara baktı. Hareket halindeki bir şeyleri vurmak istiyordu ama düşündüğü kadar kolay olmamıştı. Yaprak hareketi rüzgar ile yönlendiği için ne kadar denerse denesin beceremedi.
''Görünüşe göre rüzgarda bir anlayışa ulaşsam iyi olur.''
Yaprakları vuramasa da yay kullanımı konusundaki ilerleyişinden memnundu. Yayı sırtına koyarak, belinde asılı olan kılıcı çıkardı.
Bugünkü kılıç kullanımı oldukça kabaydı. Daha önce hiç çalışmadığı için güç temelliydi. Kılıca ilgili bir bakış attı. ''Senin yolun nasıl bir yol?'' diyerek mırıldandı.
Ardından kılıcını savurmaya başladı. Alttan, üstten, yandan, çaprazdan... Çeşitli yönlerden farklı kuvvetlerle kılıcı kullanıyordu. Aslında kılıç kullanımı konusunda teknikler vardı ve diğer konularda da vardı ama Ersa enerji kullanamadığı için bunları öğrenemezdi.
Bu nedenle kendince bir şeyler oluşturmak istiyordu. Kılıcı sürekli olarak kullanırken farkında olmadan odak durumuna geçti ve kılıçıcı ile arasındaki birliktelik arttı. Bir saat, iki saat, üç saat ...
Odak durumu dört saat devam etti. Kendisine geldiğinde birkaç saat geçmiş olduğunu fark etti. Şaşkın bir yüzle mırıldandı. ''Bu da neydi? Nehirde de aynı şey olmuştu.''
Ne kadar düşünse de cevap bulamadı. Bu nedenle şimdilik düşünmeyi bırakmaya karar verdi. İkindiye gelmişti vakit.
Bu yüzden Ersa, eğitim alanına geçerek boşa vakit harcamak istemedi. Tekrar pazara geçerek, zehir yapmak için gerekli olan diğer malzemeleri aldı. Simya ocağı, tepsisi ve kaşık tarzında malzemelerdi lazım olanlar. Simya malzemeleri biraz daha pahalıydı. 95 kahverengi sikke ödedikten sonra bitki satılan yere geri gitti. Bu sefer başka bitkiler almıştı.
Hep teoride öğrendiği simya ve tıp yolunu uygulamaya koymak istiyordu. Aldığı malzemeler 120 kahverengi sikke tutmuştu ve aldığı tıp ve simya malzemeleri ile çantası tıka basa dolmuştu.
Kalan 84 kahverengi sikkesini ise 200 adet orta kalite oka harcadı.
İstediği her şeyi satın alınca aç olan karnını doyurmak için yemekhaneye geçti.
Yemekhaneye girdiğinde Mely klasik grubuyla bir masada oturmuş, yemek yiyordu.
Herkes ise hayran gözlerle onları izliyordu. Ersa, iç çekti ve yemeğini almaya geçti. Yemeğini alırken, Mely arkadaşlarıyla konuşuyordu. Bu sırada Ersa'yı gördü ve gözü istemsizce ona kaydı.
Ersa , o sırada yemeğini almak ile meşguldü ve Mely'e bakmıyordu. Mely ise gözleri ile onu takip etti.
Yemeğini aldıktan sonra Ersa'nın boş bir alandaki bir masaya geçerek yalnız başına yemeğini yediğini gördü. Mely'nin bir yere odaklandığını gören insanlar ise Ersa'nın tarafına doğru döndü.
Ersa'yı görünce neden Mely'nin o tarafa baktığını anlamadılar.
Mely, diğerlerinin Ersa'ya yöneldiğini görünce gözlerini ondan çevirdi ve yemeğini yemeye geri döndü. Ersa ise etrafındaki şeylerin farkında değilken yemeği ile meşgul olmaya devam etti.
Yemeğini hızlı bir şekilde yedikten sonra heyecanla ayrıldı. Şimdi hap ve zehir yapmak için çalışacaktı. Ersa'nın ayrıldığını görünce Mely de kalktı.
Arkadaşları şaşkın bir şekilde ona bakıyordu. Mely, onlara yönelerek konuştu. ''Benim işim var. Ayrılmam lazım.''
Arkadaşlarının yanından hızlı bir şekilde ayrıldı ve Ersa'nın gittiği yönden onu takip etti. Etrafına bir süre baktı ve Ersa'yı görünce gülümseyerek onu takip etti.
Aslında o gün ayrıldıktan sonra nedense bu çılgın çocuk düşüncelerinde yer edinmiş ve onu etkilemişti. Onun çalışma şeklini ve iradesini görünce kendisini daha çok eğitimine adamıştı. Ara sıra da bu hafta boyunca ne şekilde çalışıp, kendisini eğittiğini merak ediyordu.
Şimdi görünce merakı kabardığı için tekrar takip etmeye başlamıştı. İlgisini çeken şey, bu sefer yeşil bir çantası, kılıcı ve yayı olmasıydı. Gerçekten bu konuda şaşırmıştı.
Ersa, belirli bir hızda tenha bir alana geçti ve yere oturarak eşyalarını yan tarafına bıraktı. Ardından çantasından zehir hazırlamak için aldığı malzemeler ile simya eşyalarını çıkardı. Ateşi yaktı ve ocağa yavaş yavaş malzemeleri ekledi.
İlk yapacağı şey iyi bir zehirdi. Canavar avlarkan oldukça işine yarayacağını düşünüyordu. Yavaşça teorileri uygulamaya başladı. Ateş boğazı otunu rafine etti. Sırasıyla yabani kayısıya ve diğer malzemelere de aynı işlemleri uyguladı.
İlk aşama pürüssüz geçmişti. Sıradaki işlem ise ateşi kontrol ederek uygun miktar ile malzemeleri karıştırmaktı. Yavaşça malzemeleri ocağa ekledi.
Tüm malzemeleri ekleyince, dikkatlice ateşi kontrol ederek malzemeleri birleştirmeye başladı. Otuz dakika sonunda malzemeler birleşmiş ve yeşil bir, sıvı ve katı arasında bir madde ortaya çıkmıştı.
Ersa, ocaktaki her şeyi toplayarak bir kabın içine koydu. Ardından alnındaki terleri sildi. Yaptığı şey güçlü bir zehirdi. Karşıdaki kişiyi uyuşturarak hareketlerini yavaşlatıyordu.