Ordu, savaşçıları taşıyabilen kapalı bir gövdeye sahip hafif hareketli bir zırhlı araç istedi. silah ve bir makineli tüfek ile silahlı. Ek olarak, yeni zırhlı personel taşıyıcısının şasisinin, başta ACS olmak üzere diğer donanım türleri için bir temel olarak kullanılabileceği varsayılmıştır. Bu şartlar, bir zırhlı personel taşıyıcısı yaratma programının aracın amacını yansıtmayan “yüzü olmayan” bir isim almasının nedenlerinden biri haline geldi: CTL (Şasi Paletli, Işık - “Paletli şasi, ışık”).
Birkaç nedenden ötürü, gelecek vaat eden bir zırhlı personel taşıyıcısının geliştiricisinin seçimi büyük zorluklarla ilişkiliydi. Sonuç olarak, büyük ve tanınmış şirketler yerine, sözleşme küçük bir şirket Leyland Motors tarafından alındı. Aynı zamanda, CTL programı, XA-20 olarak yeniden adlandırıldı. Zırhlı aracın tasarımının başlamasından kısa bir süre sonra, şirket geliştiricisi Kanadalı Otomobil ve Dökümhaneye (CCF) girdi ve CCF'nin kendisi Avro Kanada tarafından satın alındı. Bu tür dönüşümler nedeniyle, bir zırhlı personel taşıyıcısının projesi Avro uçak imalat şirketinin bölümlerinden biri tarafından tamamlandı.
Tasarımı basitleştirmek ve maliyeti düşürmek için, XA-20 zırhlı personel taşıyıcısının, sivil otomotiv araçlarındaki bileşenlerin ve montajların kapsamlı kullanımı ile inşa edilmesi gerekiyordu. Tasarıma böyle bir yaklaşım, makinenin enerji santrali üzerinde büyük bir etkiye sahiptir.
Potansiyel bir zırhlı personel taşıyıcısının zırhlı kabuğunun, mermilerden ve şarapnelden koruma sağlayan tabakalardan kaynak yapılması önerildi. Gövde kendine özgü bir şekle sahipti: eğimli üst ön tabakanın arkasında, çatı iki bölüme ayrılmaya başladı: Birlik bölümünün çatısı kontrol bölümünün çatısının üzerindeydi. Sürücünün ve arabanın komutanının işleri üzerindeki rahatlığı için, gözlem teçhizatı bulunan iki küçük taret sağlamıştır. Teknenin kıç gövdesinde, mürettebata biniş ve iniş için çift kapı vardı.
XA-20 zırhlı personel taşıyıcısının santralinin temeli, HP 8 gücüne sahip 180 silindirli otomobil motoruydu. Muharebe aracı birimlerini mevcut ekipmanla birleştirmek isteyen projenin yazarları, sivil araçlardan ödünç alınan 6 hızlı bir dişli kutusunu da santrale getirdiler. Bütün bunların üretimi basitleştirmesi gerekiyordu, ancak zırhlı aracın tasarımını etkiledi. Motor, aracın önüne, mahfazanın ekseni boyunca yerleştirilmek zorundaydı. Bakım için, alt ön kaplama levhası çıkarılabilir. Motor konumlandırılmış vites kutusunun hemen arkasında. Bundan dolayı, XA-20 BTR, gövdenin arkasında bulunan paletli tahrik ünitesinin tahrik tekerleklerini aldı. Çünkü rotasyonları, pervane şaftı ve birkaç dişlisine göre nispeten karmaşık bir şanzıman yapmak zorunda kaldı. Tahrik mili ve diğer şanzıman birimleri yaşanabilir bir hacme yerleştirildi ve kapaklarla kapatıldı.
Şasinin bir parçası olarak, arabanın her iki tarafında, ayrı bir süspansiyona sahip dört yol silindiri, iki destek silindiri, bir ön kılavuz ve bir arka tahrik tekerleği vardı. Ordu, yeni zırhlı personel taşıyıcısından sadece zeminde değil aynı zamanda kar ve suda da yüksek bir hareketlilik talep etti. Bu nedenle Leyland Motors uzmanları, XA-20’i orijinal parçalarla donattı. Her tırtıl, metal grommetlerle grouser ile bağlanmış çeşitli bireysel lastik pedlerden oluşuyordu. Böyle bir tırtılın zırhlı araca düşük zemin basıncı ve yüksek geçirgenlik sağlaması bekleniyordu. Paletli tahrik, su üzerinde hareket için kullanılmasını da önerdi.
Motorun arkasında, XA-20'te kontrol bölmesi, sürücünün iş istasyonlarında (solda) ve kumandanda (sağda) bulunuyordu. Çevreyi ve pahalı sürücüyü gözlemlemek için taretine monte edilmiş beş görüntüleme cihazını kullanabilir. Bir periskop ve bir makineli tüfek kurmak için bir sistemle donatılmış görüntüleme cihazlarına ek olarak Komutanın tareti.
İşletme Bölümünün arkasında, gövdenin orta ve arka kısımlarında, nispeten büyük bir birlik bölümü vardı. BA XA-20’in iç hacimlerinin büyüklüğü silahlarla sekiz savaşçı yerleştirdi. Askerler, arabanın yanlarındaki iki bankta bulunmuşlardı. Kişisel silahlardan ateş için kabartmalar verilmemiştir.
XA-20 zırhlı personel taşıyıcısının savaş ağırlığı 9 tona ulaştı. Makinenin uzunluğu 4,8 metreyi aştı, genişlik 2,6 m'ye, yükseklik - 1,9 m'ye eşitti.
1958'te üç yeni zırhlı araç prototipi üretildi: iki zırhlı personel taşıyıcı ve üslerinde bir SPG. Testler, yeni modelin zırhlı personel taşıyıcısının kabul edilebilir özelliklere sahip olduğunu göstermiştir. Böylece, karayolu üzerinde, XA-20, 55-57 km / s'lik bir siparişte hızlanabildi. Rayların özgün tasarımı, çeşitli arazi tiplerinde yüksek geçirgenlik sağlamıştır.
Bununla birlikte, yeni zırhlı personel taşıyıcısının birçok ciddi kusuru vardı. Her şeyden önce, iniş yerleştirme rahatlığını kötüleştiren, şanzıman ünitelerinin şüpheli düzenlemesine dikkat etmek gerekiyor. Asker bölmesinin ortasında, pervane şaftının nispeten büyük bir gövdesi vardı, bu da aracın binişini ve sökülmesini önledi. Ayrıca, torku tahrik milinden tahrik tekerleklerine ileten büyük iletim üniteleri çok fazla ses çıkardı, ısıtdı ve titretti. Bu durumda, iniş onlara yakın olmak zorundaydı.
1958'teki ilk testlerden sonra, Kanada ordusu umut verici bir zırhlı personel taşıyıcısının altı prototipini alma arzusunu dile getirdi. Şu anda, proje yeniden adlandırıldı. Zırhlı araç yeni bir Bobcat ismi aldı (“Lynx”). Tüm yeni zırhlı personel taşıyıcıları, 1962 yılına kadar süren testlerde kullanıldı.
BTR Bobcat'ın harika bir geleceği olabilir. Ordu, kendinden tahrikli bir topçu teçhizatı, hafif amfibi bir tank, bir komuta ve kontrol aracı, bir iletişim aracı, bir ambulans ya da tanksavar füzelerine sahip bir savaş aracı olarak görüldü. Çeşitli tadilatlarda bir buçuk binden fazla "Rysya" inşa edilmesi planlandı. Yeni zırhlı personel taşıyıcılarının tedarikine ilişkin ilk sözleşme, 500 araçlarının yapımını ima ediyordu. Gelecekte yeni bir anlaşma imzalaması gerekiyordu.
Zırhlı araçların seri üretiminin 1964 yılında başlaması gerekiyordu, ancak birkaç ay önce Bobcat BTR'nin kaderini belirleyen bir rapor ortaya çıktı. 63'in ortasında, özel bir komisyon gelecek vaat eden bir zırhlı personel taşıyıcısının tasarımını inceledi ve bu analizin sonuçları ile komuta bir rapor gönderdi. Ordu Lynx'in tüm kusurlarını ve avantajlarını tartıştı ve sonuç ikincisinin lehine değildi. Makinenin üretimi ve işletilmesi, kurtulması son derece zor olan birçok problemle ilişkilendirildi. Seri zırhlı personel taşıyıcılarının tedarik sözleşmesi ilk önce dondurulmuş ve daha sonra iptal edilmiştir. Ordu, sorunlu ekipman satın almamaya karar verdi.
Kanadalı piyadelerin yeni zırhlı personel taşıyıcıları almasına rağmen, birkaç yıl sonra olmasına rağmen, dikkat çekici. Kanadalı komutanlar CTL / XA-20 / Bobcat projesini terk ettikten sonra, dikkatlerini Amerikan yapımı M113 zırhlı personel taşıyıcılarına yöneltti. Amerika Birleşik Devletleri tarafından sunulan ekipman, kendisinden daha ucuz ve kullanımı daha kolay olduğu ortaya çıktı. Birkaç yıl boyunca, bazıları hala çalışır durumda olan bu türden binin üzerinde makine edinildi. "Lynx" e gelince, o zamana kadar bu zırhlı taşıyıcının sadece bir kopyası hayatta kaldı, ki bu bir müze sergisi haline geldi.
Sitelerin malzemelerinde:
http://globalsecurity.org/
http://strangernn.livejournal.com/
http://shushpanzer-ru.livejournal.com/