Şeytan fistan da giyse lata da giyse kötüdür; ama gömleğinin önüne iğne takıp kendine beyefendi dediğinde, bir kartı ya da rengi tuttuğunda, az buçuk bilardo oynadığında, tahvillerle bonolardan biraz anladığında, diğer giysileri giyen şeytanlardan çok daha kumpasçı, katı ve katlanılmaz bir şeytan olur.Kasvetli Ev, Charles Dickens (Sayfa 447 - YKY, 3. Baskı, Çeviri: Aslı Biçen)
“Sen dünyayı biliyorsun(sana göre kâinat da o zaten), bense hiç bilmiyorum, senin dediğin olsun. Ama dünya benim istediğim gibi olsaydı, böylesi bir yolun üzerinde süfli* gerçeklerin dikenleri olmazdı.Kasvetli Ev, Charles Dickens (Sayfa 134 - YKY, Çeviri: Aslı Biçen, 3. Baskı)
İlkbaharın, sonbaharın, kışın olmadığı, sadece yazın olduğu bir yerde iki yanı güllerle bezenmiş, kameriyelerin altından geçen bir yol olurdu. Senelerden ve değişimden etkilenmezdi. O bayağı para sözcüğü, yakınında ağza bile alınmazdı!”
Adım Jo. Yorgunluğumu gidermek ve düşüncelerime sinen anlaşılmaz kederleri dağıtmak için bir bankın kenarında oturuyordum. Orada ne gölgeler ne de kaçacak bir yer vardı. Karşıdan yabancı bir ses duyuyordum. Ses, o uzak şehirde kaldığını zannettiğim yol bekçisinin sesiydi.Kasvetli Ev, Charles Dickens
“Bu çocuk”
Beni işaret ederek konuşuyordu.
“Sürekli ikaz edildiği halde buradan gitmiyor.” diyordu.
Jo ayağa kalkarak Chancery Mahkemesine karşı öfkeyle bağırıyordu: ?Doğduğumdan beri hep bir yerlere gidiyorum. Gidecek bir yerim olsa giderim, efendim.”
Karşıdan, uzaklardan, tarihten, sisli bir şehrin içinden bana sesleniyordu, Jo’ya.
“Duyuyor musun Jo” Parlamenter gökyüzünün yüce yıldızlarının şu son birkaç yıldır seni habire bir yerlere gitmeye mecbur etmekten başka bir şey yapmamaları ne senin suçun ne de bir başkasının. Senin için geriye tek bir büyük deva kalıyor – o derin felsefi çare – yani olmamak, dünya üzerindeki bu tuhaf varlığını sona erdirmek. Git! Yüce yıldızlar henüz fikir birliğine varamadıklarından şimdilik daha öteye gönderilmeyeceksin Jo.Git!”