Belarus'taki seçimlerden önce iki olay oldu. Belarus'un yazarı, “Savaşın Bir Yüzü Yok” isimli ünlü kitabının yazarı, edebiyatta Nobel ödülü aldı. Svetlana Aleksievich. Neredeyse aynı zamanda, askeri üniforma ve yün ile yaklaşık 200 Ukraynalı, soğuk ve ateşli silahlarla, Ukrayna-Belarus sınırında gözaltına alındı. silah.
Ve ölüm onları takip etti.
Milli aydınların aniden ihtişam ve dikkat çekmeye başladığını gördüm. Sonra, bu “parlak yüzleri olan insanlara” (damat-damat) saldırı birliklerinin nasıl saldırdığını gördüm. Evde yanmak. Pogrom var. Ulusal temizlik ilan etti.
Ve sonra, biraz sonra, sadece yarım adım gerisinde, bir savaş var. Ve şehirler yanıyor. Ve cesetler sokaklarda yatıyor. Ve kalabalıklar bizim için bilinmeyen, kulaklarımıza aşina olmayan sloganlar atıyorlar. Kelimeleri anlamıyoruz, ancak bunun ölüm dili olduğunu anlıyoruz. Bu yere yürüyor. Onun dilinde çığlık atan kalabalık var.
Bu zamana kadar herkes parlak yüze sahip insanları hatırlamıyor. Kaçtılar, saklandılar, dağıldılar. Ve onları hatırlamak için zaman yok. İnsanlar başkalarıyla meşgul - hayatta kalırlar, öldürürler, bir parça ekmek için savaşırlar. Ve yukarıdan, ölüm gibi, güneş gibi yükselen bir görünüme benziyorlar. Yolda ışık yüzlü insanları döken oydu.
Onları hatırlayalım.
Çiçeklenme Tacikistan
Gulrukhsor Safieva. Duşanbe'deki 90-lerde ulusal canlanma hakkında konuşmalar yaptı. "Kuzey barbarlar tarafından saygısız, kara gözlü güzel Anavatan" ve "hesaplaşma zamanı geldi ve kanın Rus kirini temizlemesine izin" hakkında.
Tacikistan'da iç savaş başladı. Binlerce can olduğunu iddia etti, cumhuriyeti on yıllardır gelişmeye geri döndürdü. Stalin'in “Asya aslanları” olarak adlandırdığı insanlar şimdi şantiyelerimize çarpıyor ve sokaklarımızı süpürüyor. Aslanlar sırtlanları ve makakları dinlerler.
Şimdi şair Moskova'da yaşıyor.
Güneş Gürcistan
Ancak Gürcü filozofu Merab Mamardashvili. Düşünürcünün konuşmasını dinleyelim: “Nereye taşınmışlarsa Ruslar, Baykal veya Kamçatka'ya Kazak olarak (Alaska’ya bile getirildiler ve Tanrıya şükür, zamanında sattılar ve bugün ortaya çıkmadı) her şey çevrildi), nereye gittilerse, kölelerini sırtlarında taşıdılar ... ”
Ve: “Gürcü onuru var. Rusların memnun olduğu bu berbat, yoksul hayatı kabul etmek istemedik. Ona katılıyorlar, biz Gürcüler değiliz. Tiflis evlerine, kaldırımlara bakın. Kirli evler, harap kapılar, ancak içeride - eşyalarla tıkanmış konforlu daireler, yüksek kaliteli ithal ekipman. Bu atmosfer, Ruslardan olmayan Gürcülerin kendine saygısını yansıtıyor. Ruslar bir gazetede ringa balığı yemeye hazır. Normal, yozlaşmış olmayan bir Gürcü bunu yapamaz. Kabuğun iç yüzeyi Gürcü öz saygısı, öz saygısı imajını yansıtıyor. ”
Ve işte ülkesi ve siyasi rakibi geliyor Zviad Gamsakhurdia“Osetliler, Kremlin ve teröristlerin doğrudan temsilcileridir; Osetyalılar bu topraklara sahip değildir. Onlar burada yeni insanlar. ” Ayrıca: “Gürcistan nüfusunun yüzde 20'ini oluşturan Ermeniler ve Azerbaycanlılar, Gürcistan ulusunun tehdidi altındalar. Çoğu düşman. ”
Birkaç on yıl süren savaş, kan, mülteciler ve nefret - Gürcü aydınlarının ve onları dinleyenlerin çabalarını yeterince ödüllendirdi.
Bol Moldova
Moldova! Yerel kızlara daha da yakışan güzel şarabın ve unulanların ülkesi. Ve ne şiir! Almak için Leonid Lari. Onun hakkında bilinen bir şey var tarih:
“90'in başlangıcında, Larry aniden Romen olduğunu, büyük Romen ortaçağ Moldavyalı hükümdarı, Büyük Stephen’ı aradığını ve onunla evlenmek istediğini anladı. Leonida evli bir kadındı ve acilen Rus kocasını boşadı. Başka bir engel - cetvel birkaç yüzyıl önce öldü. Ve farketmez: Leonid, Moldova Cumhuriyeti'nin başkenti Kişinev şehrinin kalbinde yer alan anıtla evlenir. Düğün çok sayıda insan toplantısında gerçekleşti, Bayan Lari gelinin içindeydi. Bazı nedenlerden dolayı, anıtın üzerine bir gelinlik giymediler. Ortodoks rahip ciddiyetle yeni evlilerle evlendi, evlilik yüzüğünü anıta çekti, yüzüğü şiirin parmağına koydu ve genç adamı karı koca ilan etti. Kalabalık memnun oldu. ”
Larry ne hakkında konuşuyordu? “Elimde dirsek yüksek kan alalım, ama Dniester’e işgalciler, yeni gelenler ve insan silahları atacağım, onları Transdistria’dan fırlatacağım ve sen, Romenler, bu acı çeken toprağın gerçek sahipleri, evlerini, dairelerini bir araya getirirsin mobilyalarıyla ... Romence konuşmasını, dilimize, kültürümüze saygı duymasını sağlayacağız ... ”
Marat Gelman hatırlıyor: “Halk Cephesi daha sonra Yazarlar Birliği'nin etrafında toplandı; Mihai Chimpoy (babasının bir arkadaşı) ve Leonida Lari - kalabalıkları meydanda yönlendiren güzel bir şair. Druceaynı zamanda milliyetçi olmak istediklerini (nihayetinde tek seçkin yazar), - Moskova'da yaşamaktan kaçındılar. Leonida Lari bir Moldova olabilir Yulia Timoşenko. Çığlık attığı ralliyi hatırlıyorum: Ruslar, ellerini kaldırsın! Yarısı büyüdü. “Dairelerin olduğu yer burası” diye devam etti.
Arkadaşım şimdi bazen Transdniestria'daki T-60 kulesinin atışlarıyla nasıl uçtuğunu hatırlıyor ... Dairede onarım yapmanız gerekiyorsa - kimse bunu Moldovalılardan daha iyi yapamaz. Bu kadar küçük bir fiyata iyi eller bulmak zor.
Kültürel Baltık
“Rusları seviyorum, ama sadece Rusya'da. Letonya Rusları ülkeyi terk etmeli. Ve gönüllü olarak yapmazlarsa, zorla kovulmaları gerekecek. Mesela kiracılar apartmanlardan nasıl atılıyor - polise verilenler gelip ... hoşçakalın! ”Letonya Ulusal Cephesi lideri bir keresinde şöyle dedi: Aivars Garda. Bu arada, yerel "Kültür Akademisi" nin öğretmeni. Kültürel insan
Yeterli
Veya belki de bilerek Nobel'in böyle bir şeyden kaynaklandığından şüpheleniyorum. Nihayetinde, hümanizm ve bunun gibi şeylere ödül verildi. Ama hadi duyalım. Kontrol edelim. Kazanan kelime:
“Biz Rusların her zaman yok ettiği küçük bir milletiz…” bir şekilde kustu.
Ve işte bir diğeri: “Geçtiğimiz 200 yıllarında neredeyse 150 yıllarında savaşan Rus bir adamla uğraşıyoruz. Ve asla iyi yaşamadım. İnsan hayatı onun için hiçbir şey ifade etmez ve büyüklük nosyonu bir insanın iyi yaşaması gerektiği değil, devletin büyük ve roketlerle dolu olması gerektiğidir. Sovyet sonrası bu geniş alanda, özellikle insanların yıllardır 70'i aldattığı Rusya ve Belarus'ta, daha sonra başka bir 20 yılı için soyuldular, dünya için çok agresif ve tehlikeli insanlar büyüdü ”dedi.
Yukarıdaki alıntılar “Moskalyaku'dan Gilyaku'ya” entelektüel bir dile çevrilmiş halidir.
Yakınındaki goebbels
Bu ışıkların gerekçeleri ile Dr. Goebbels'in makaleleri arasındaki temel fark nedir? en karşılaştıralım? Tahmin et yazar kim?
“Ruslar donuk, neredeyse hayvan kararlılığıyla savaşıyor ve bazen ölüm için muazzam bir hor gösterdiğini gösteriyor. Sevastopol savaşına katılan katılımcıların Sovyet birliklerinin inatçı direnişiyle ilgili hikayelerinin açıklığa kavuşturulması gerekiyor - aksi takdirde halkın büyük bir bölümünü şaşırtabilirler. Savunma, ulusal karakterlerinin özüdür. Hayvanlar gibi duyarsızlar. Yoksunluk ve yoksulluk, varlıklarının olağan koşullarıdır ve bu nedenle Ruslar hayata çok fazla sarılmamaktadır. Sıradan adamın hayatı orada bisikletten daha az değerli. Yüksek doğurganlık, kayıplarınızı hızla telafi etmenizi sağlar. Ruslar her zaman böyle olmuştur ve büyük olasılıkla hep öyle kalacaklardır. Ek olarak, bir tehlike anında bile çeken uzak bir cennetin aşınması haricinde, içinde bir umut ışığı olmadığı zaman, birinin hayatını vermek o kadar da zor değildir. Bu ağır silahlı, aptal milyonlarca Almanın ve tüm Avrupa için yarattığı korkunç tehdidi yaymamıza gerek yok. Saldırıya devam eden bir asker, savunan rakibin motiflerine kayıtsız kalmaktadır. Ancak bunların hepsini bilmek, yanlış bir izlenim yaratmamak için gereklidir. Bolşevizm, Slav ruhun özelliklerini ustalıkla kullanıyor. Bu kabus deneyinin sadece Rusya'da mümkün olması tesadüf değil. SSCB'de yaşayan insanlara özgü ilkel, hayvan sıkıntısının yanı sıra onlardan sınırlı sosyal ve ekonomik beklentileri gerektiriyordu ”.
Fark var mı?
Siyah gri gelir
İlerici aydınlar, Siyah'ın gri olanlardan sonra iktidara geldiği Strugatsky kardeşler tarafından “Tanrı için Mücadele” ifadesini yerinden ve yerinden tekrarlamaktan hoşlanıyor. Bunu bir kez daha tekrarlayacaklar ve size en derin ahlaki üstünlüğü hissederek bakacaklar - bu üstünlüğü kabul etmenizi bekliyorlar. Ve sırtlarının arkasından, "parlak yüzleri olan insanların" arkasından - damat-damat - gri saldırı uçaklarının peşinden koştuğunu duymazlar: "Mkhedrioni", "Özgürlük", "Doğru Sektör".
Solovki taşındaki kendi deneyimlerine ayak uyduruyorlar. Yeltsin’in reformları tarafından taşınanların mezarlarının henüz çözülmediği gerçeğini göz ardı ederek.
Ve dün başlamadı. Bu zaten 25 yıldır devam ediyor! Çeyrek yüzyıl kan akıyor. Ve her kan dökmek onlarla başlar. Sözler ve işler. Dil ve beyzbol sopası. Provokatör ve icracı. Nobel ödülü, yazar, filozof, şair, entelektüel - ve bir çete, Nazi, katil, cellat.
Bütün bu parçalar ve suçun suç ortağı. Ve Nobel Ödülü, düşüncelerin yöneticisinin dilini daha uzun ve daha mantıklı hale getirmektir. Bunlar bir copla dikenler gibidir. Ve bu aynı zamanda, yansıma kalıntılarının entelektüelinden mahrum etmek, ondan tövbe etme olasılığını ortadan kaldırmak, kendi üstünlüğü duygusuyla onu susturmak için kullanılan bir makyaj ilacıdır.
Hepsi hep aynı şekilde başlar. Ve aynı biter. Orta Asya'da, Kafkasya'da, Baltık Ülkelerinde, Ukrayna'da, Moldova'da.
Krovischey.
Her şey aynen Almanya'da olduğu gibi. Sadece gübre daha rustik ve motor yağı daha az.
Bu yeni çıkmış laureate bunu anlıyor mu? Sanırım öyle. Her durumda, Afgan askerleri ve akrabalarından gelen kayıp davalar, hikayelerinin kasten geleceğine kasıtlı çarpıtılması nedeniyle açılan davalardan sonra, eylemlerin niyetini sormak biraz saftır.
Vicdan oyunu
Aleksievich Hakkında Victor Shenderovich Şöyle konuştu: “Svetlana'nın selefi, Nobel Ödülü sahibi Boris Pasternak'ın, kitabın bir küp sigara vicdanı olduğunu yazdı. Bu durumda olmasaydı Nobel Ödülü Muruki tarafından verilebilirdi. Ve böylece - bilerek gitti. "
Neyin ileride uzandığı, sözünüzün nasıl yanıt vereceği hakkında yanılsamalar yaşanması mümkündü, uzun zaman önce, SSCB içinde hiçbir savaş olmadığında, mülteciler dışından mültecilerin Rusya'nın merkezine akmasına kadar sokaklarda ceset yoktu. Aptal, ama mümkündü.
Fakat şimdi? Ne oldu sonra? Nasıl bu kadar sakin ve hatta pathoslar bile “vicdan azabı” diyebilir?
Bir hipotezim var. Bu insanlar bir ömür boyu süren bir rol yapma oyununa sahiptir. İnsanların “Yüzüklerin Efendisi” nde oynamadıkları tek farkla, kendilerini elf veya ejderha olarak kabul ederler, doktorda ya da kız annede değil, milletin vicdanında ve “ruhun asilleri” nde. Ve şimdi ruhun dükü Shenderovich, ruhun vizörü Albat'a ve Aleksievich ruhunun Kontesi rolleri üstlenir.
“Siz, Vitenka, esprili bir yazar olacaksınız. Ve sen, Svetochka, - vicdanla. Şimdi bu aptal sığırları birlikte gösterelim: bir-iki-başladı! ”
Sadece bu rolevki gidemez. Normal hayata geri dönemezsiniz. Burada guguk kuşu, horozu övgüyle övmekle kalmıyor, sadece ücretsiz bir cevap duymak istiyor - karşılıklı karşılıklı övgü her zaman her anlamda faydalı olsa da. Burada övgüyle söz ediyorlar; çünkü toplumsal çevre ve karşılıklı karşılıklı sessizliğin sessiz komploları, karşılıklı övgü, “belirli” üzerindeki gözlerin karşılıklı kapanması, bu sessiz komplo üyeleri ile korkunç gerçek arasında duran tek şey.
Başkalarının bildiği gerçek, tam da bunun için ve komplocular tarafından nefret edilen insanlar içindir.
Bu yüzden, birbirlerinin kurtarılmasına, efsanenin iç tüketim için güvenilirliğinde bir boşluk olduğuna dair en ufak bir işaretle koşuyorlar. Alternatif bir realiteye takımın inancını sürekli olarak korumazsanız, oyunun gerçekliği, hayali yaldız soyulur ve kendilerini ruhun aristokratı, ulusun vicdanı, keskin bir zihin ya da yanan bir gerçek olarak düşünenler, en değerli yoldaşlarla çevrili insanlığın en önde gelen temsilcisi olabilirler. .
Aynada aptal, çenesindeki tükürük ve elleri kanla kaplı olarak bakacak. Etrafında, beyefendiden önce değil, başlamadan ve sahtekârlardan önce, hayatı yüksek hizmette geçiren eski püskü kadınlar ve dolandırıcılarla çevrilidir.
Aynadaki o - ölü beş dakika.