Olimpiyat kaygısı yeni bir şey değil. Burada Kurt Browning, 1994 Kış oyunlarından sonra Kanada’dan özrünü dile getiriyor.
Norveç’in Lillehammer kentinde düzenlenen 1994 Kış Olimpiyat Oyunlarıydı. Kanadalı dünya şampiyonu patenci Kurt Browning evine altın madalya götürmeye hazırlanıyordu. Ancak televizyondaki performansı sırasında şok edici bir şekilde üçlü takla attı. Sinirler gerildi ve performans devam ederken, ikili Axel’i gerçekleştiremedi. Rocking performansını tamamladıktan sonra, Browning seyirciye eğildi ve kamera yüzüne kapandı, görünüşe göre “Inanılmaz”
A olayın canlı kaydı patenden sonra koçunun yanında oturan hayal kırıklığına uğramış bir Browning’i “Sarılmaya ihtiyacım var” diyerek gösterirken, bir Olimpiyat yorumcusu klibin üzerinden “Felaket Kurt Browning’e olanları tarif etmeye başlamaz” diye sesleniyor. Yıkıcı kaybına rağmen, atlet basın yapmaya devam etti ve burada bir muhabirin 1992 Albertville, Fransa Olimpiyatları’ndaki performansını gündeme getirdi. üçlü Axel girişimine düştü. Görüşmeci, Browning’in bu yenilgiyle “Albertville’i yeniden yaşadığını” hissedip hissetmediğini sordu ve geçmişte dünya şampiyonluğu kazanmış olmasına rağmen neden Olimpiyatlarda mücadele ediyor göründüğünü sorguladı.
Böyle bir kayba katlandıktan sonra kimsenin düşünmek şöyle dursun yanıtlamak bile istemediği sorular bunlar. Kurt Browning, yaşadığı deneyime dönüp baktığında, MODA’ya böyle bir anı çok hızlı olduğu için açıklayamadığını söylüyor. “Tamamen zihinsel bir şeydi” diyor. Yürek burkan bir yenilgi yaşadığınızı ve hemen dünya çapında bir yayında nasıl ve neden başarısız olduğunuzu açıklamak zorunda kaldığınızı hayal edin. Olimpik kaygının ve oyunlarda yarışmanın gerçeği bu ama belki de olmamalı.
ABD’li olimpik jimnastikçi Simone Biles, manşet yapmak 28 Temmuz’da zihinsel sağlık endişeleri nedeniyle bu yaz 2020 Tokyo Olimpiyatları’nda hem takımdan hem de bireysel çepeçevre yarışmalardan kendisini çıkarma kararı için. Sporcu, Oyunlarda yarışmaktan kaynaklanan aşırı baskı hakkında konuştu ve deneyime atıfta bulundu “kıvrımlarantrenman sırasında: jimnastikçiler arasında bedenlerinin ve zihinlerinin işbirliği yapmadığı ve sonuç olarak beceri sergileyemedikleri bir fenomeni tanımlamak için kullanılan bir terim.
Toronto’da yaşayan fizyoterapist Bridie Nicholson, “Zihninizin bulunduğu yer ile bir hareketi en iyi şekilde gerçekleştirme yeteneğiniz arasında güçlü bir bağlantı var” diye yorum yaptı ve sporcuların yüksek stresle başa çıkmak için genellikle spor psikologlarından yardım istediklerini ekledi. bahis yarışmaları. “Stresli olduğunuzda veya baskıyı düşündüğünüzde elinizden gelenin en iyisini yapmıyorsunuz.”
“Kendin gibi hissetmediğin anda [and] Kendinizi doğru hissetmiyorsanız, doğal şeyler doğal olmayan hale gelir” diyor Browning. “Sporcular sürekli olarak ‘baskı altında lütuf’ peşindeler,” diye ekledi, ancak her zaman bu şekilde yürümez.
“Genellikle baskıyı severdim çünkü bu biraz heyecan vericiydi. ‘Oh, bunu seviyorum, eğer paten yapabilirsem ve bu işi yapabilirsem ve insanları eğlendirebilirsem ve sonunda onları ayağa kaldırabilirsem, en iyisi bu. Düşmek yerine bunu yapalım.’ Ama bu olmadığında, sanki bir başkası size yapıyormuş gibi oldu” diye açıkladı.
Rağmen aldığı destek Geri adım atma kararı için Biles de “zayıf” ve “bencil” olmakla eleştiriliyor ABD altın madalyasını kaybederek ve Olimpiyat kaygısı hakkında konuşarak. Bu eleştiriler, üst düzey sporcuların bedenlerinin kamu malı olarak görülme biçimini örneklendiriyor, bu da izleyicilerin hak ettiğini düşünüyor. İronik olarak, çoğumuz bu tür bir baskıyı tasavvur edemiyoruz — Biles anlattı “bazen omuzlarımda dünyanın ağırlığı” olarak.
27 Temmuz’da altın madalya kazanması beklenen Japon tenis yıldızı Naomi Osaka, Çek sporcu Marketa Vondrousova’ya yenilerek olimpiyatlardan elendi. NS İlişkili basın rapor edildi Osaka’nın “bunun için çok fazla baskı varmış gibi” hissettiğini ve bu kaybın “diğerlerinden daha fazla berbat” olduğunu söyledi.
Bu tür bir baskı, Osaka’yı iki hafta boyunca Paris, Fransa’da düzenlenen yıllık tenis turnuvası olan bu yılki Fransa Açık’tan çıkarmaya itti. 23 yaşındaki atlet, maçlardan sonra zorunlu basın toplantılarına katılma beklentisinin olimpiyat kaygısını daha da kötüleştirdiğini ve zihinsel sağlığını korumayı tercih ettiğini söyledi.
Kurt Browning 1994 Olimpiyatları’nda kaybettiğinde, ünlü bir şekilde tüm Kanada’dan özür diledi. Bireysel hayal kırıklığı arka koltuğa oturdu ve ülkesine altın madalya getirmediği için sorumluluk ve suçluluk duydu.
“Her zaman bir atlet olarak insanların izlemek istediği bir sporda olduğum için şanslı olduğumu düşündüm. Tüm bu baskının olduğu durumda olduğum için şanslıyım” diyor Browning. “İşte bu yüzden işe yaramayınca özür dileme zorunluluğu hissettim. Doğal olarak geldi ve hala arkasındayım. ”
Toronto merkezli psikoterapist Matt Cahill, Olimpiyat sporcuları üzerindeki baskıyı ve deneyimlemeleri gereken duyguları hayal etmek zor, dedi. MODA. “Bence sporcuların yaşadığı ve bir dereceye kadar yaşaması beklenen, hepsine katılmamış olsalar bile, duygu yelpazesi oldukça inanılmaz.” Rakiplerin performanslarını insan olarak değerlerine bağlamasına neden olan aynı Olimpik kaygıdır ve nihayetinde Soruyu sormak için Osaka, “İyi bir tenisçi değilsem neyim?”
Biles ve Osaka, Olimpiyat sporcularının tedavi ve beklentilerinde gerekli bir dönüm noktası oluşturuyor, diye ekledi. “Seçkin sporcularımıza, belki de kolektif umutlarımızı ve hayallerimizi sürdürmek için orada bulunan bu yük hayvanları olmak yerine, temelde ‘Biz birer bireyiz, yanılabiliriz ve bunu yapmak istemiyoruz’ demelerine ihtiyacımız var. Buna hazır olduğumuzu hissetmezsek vücudumuza zarar verme riskiyle karşı karşıya kalırız.’” Nicholson, bir sporcunun yapmak isteyeceği son şeyin kendisini bir yarışmadan çıkarmak olduğunu ekledi, ancak bunu yapmak zihinsel sağlık sorunlarına dikkat etmek için gereklidir.
Browning’in 1994’te Kanada’dan özür dilemesi, Olimpiyat sporcularının ülkeleri için başarılı olma beklentilerini mükemmel bir şekilde yansıtıyordu. Ancak Osaka ve Biles’in gösterdiği gibi, bu ağırlık almak için çok fazla olabilir. Browning, Osaka ve Biles’i savunmasız olma cesaretlerinden dolayı övdü. Sporcuların uzun süredir zihinsel sağlık mücadeleleri yaşadıklarına, ancak bunların açıkça konuşulmadığına dikkat çekti. “[It’s important for athletes to be] ‘Bugün kendimi iyi hissetmedim… Ve neden olduğu önemli değil’ diyebiliyor. “Bugün, insanüstü olmadığımı bilmek yeterli.”