Adler (2001), bireyin, çocukluk dönemindeki yetersizliği ve çevreye olan bağımlılığı nedeniyle yaşamına çaresizlik duygusuyla başladığını söylemiştir.Ona göre,insan olmak,aşağılık duygularına sahip olmak demektir. Her insan hayatının bir döneminde aşağılık duygusuna kapılır.Bu duygu,evrensel bir nitelik taşır.
Doğadaki tüm varlıklar ?eksi? bir durumdan ?artı? bir duruma geçmek için sürekli çaba içindedirler.Adler bu durumu ?eksiklikten kurtulma çabası? ya da ?üstünlük çabası? olarak adlandırmıştır.Üstünlük çabası,eksiklik duygusunun doğal bir sonucudur ve insanın yaşamını sürdürebilmesi, gelişebilmesi için zorunludur da.Bu çaba, mükemmelliği isteyen bir güdüdür ve ?başarmak, yenmek?isteği insanlığın özünde olan psikolojik bir yasadır.
Adler, mükemmel olma çabasını açıklarken, başarma isteğinin, hem içsel ve dışsal nedenlerin baskısı hem de kişinin anlamlı yaşam amaçlarına ulaşma çabası nedeniyle ortaya çıktığını belirtir.Bununla birlikte,hayal edilen üstünlük düzeyine ulaşmak için aşırı çaba sarf edilmesi de nevrotik davranışların en önemli özelliklerinden biri olarak kabul edilmektedir.
Adler (2000), bireylerin güç ve mükemmellik yönünde çabalarını dengeleyen bir unsur olarak ?toplumsal ilgi?kavramından bahsetmiştir. Toplumsal ilgi, bireylerin yararlılık yönünde çabalarını göstermeye yardım eder ve sosyal yaşama uyum sağlayabilmeleri için zorunlu bir öğedir. Bir diğer deyişle, kişinin çevresindeki insanlara sevgi, yakınlık, yardımseverlik göstermesi; yıkıcı olmamasıdır.
Mükemmelliyetçi çabalar, sağduyu ve toplumsal ilgi ile birlikte ortaya çıktığı müddetçe sağlıklı ve gereklidirBununla birlikte Adler, sağlıklı mükemmelliyetçilik yanında sağlıksız mükemmelliyetçiliğin de olduğunu belirtmektedi.Ona göre, toplumsal duygunun eksikliği ya da yokluğu normaldışı davranışların temel belirleyicisidir.
Toplumsal ilgi, Adler (2000)?in mükemmel olma çabası konusunda, sağlıklı ve sağlıksız olmak üzere iki farklı tipin farklarını ortaya koymakta temel kavramlardan biridir. Mükemmel olmak için normal çabalar gösteren bireyler, kabul edilebilir bir düzeyde aşağılık duygusu yaşarlar ve bu duygunun yapıcı yönleriyle ilgilenirler. Yüksek düzeyde toplumsal ilgi göstererek kendilerine ve diğer insanlara faydalı olan davranışlar yoluyla bu aşağılık duygusunu yenmeye çalışırlar.
Ancak, mükemmel olmak için nevrotik çabalar gösteren bireyler daha yoğun bir aşağılık duygusuyla baş etmek durumunda kalırlar. Daha düşük bir toplumsal ilgi gösterirler ve üstünlük ve kişisel güç için daha çok çaba harcarlar.Toplumsal ilgi azlığı ya da yokluğu, kusursuzluk çabalarına yansır.Bu durumda bu çaba,artık toplumsal kabul edilebilecek çerçeveden çıkmıştır; toplumun rahatına katkıda bulunmadan, hatta ona zarar vererek duyulan kişisel bir doyum halini almıştır.
Bir diğer deyişle mükemmellik çabası, bireyin potansiyelini en üst düzeye çıkarma ve toplumsal ilgiyi içerdiğinde sağlıklıdır; fakat sadece diğer insanlardan üstün olma gereksinimi içerdiğinde olumsuz bir nitelik haline gelmektedir.
Adler?in,mükemmellik için normal ve nevrotik düzeyde çaba gösteren bireyleri tanımlamasına mükemmelliyetçiliği aşağılık duygusu,üstünlük çabası ve toplumsal ilgi kavramlarıyla açıklamasına dayanarak bireysel psikoloji yaklaşımının mükemmelliyetçiliği hem sağlıklı hem de sağlıksız (olumlu ve olumsuz) yönleriyle ele aldığı söylenebilir.