Gerçeğin anlaşılması Muses'in sözlerinde bulunabilir. Jacopo Tintoretto'nun Muses / Wikpedia
Bir çağında deepfakes ve alternatif gerçekler, gerçeğe ulaşmak zor olabilir. Ancak başkalarını - hatta kendinizi - ikna etmek, doğru olan, modern döneme özgü bir zorluk değildir. Eski Yunanlılar bile farklı gerçeklerle yüzleşmek zorunda kaldı.
Al Ödipus'un hikayesi. Çoğu insanın bildiklerini düşündüğü bir anlatıdır - Oidipus, babasını öldürdüğünü ve annesiyle evlendiğini öğrendikten sonra kendini kör etti, değil mi?
Ancak antik Yunanlılar aslında bize neredeyse her antik masalın birçok farklı versiyonunu bıraktı. Homer Oedipus'u yaşıyor, annesi Jocasta'nın ölümünden sonra gözler sağlam. Başka bir Yunan oyun yazarı olan Euripides, Oedipus gerçeği ortaya çıkardıktan sonra annesiyle birlikte yaşamaya devam etti.
Meydan okuma Yunan mitolojisini öğretirken karşılaşıyorum kursumun hikayenin hangi versiyonunun doğru olduğunu belirleyeceği varsayımıdır. Öğrenciler hangi sürümün “doğru sürüm” olduğunu bilmek ister.
Bunun neden en iyi yaklaşım olmadığını anlamalarına yardımcı olmak için, Hesiod'un “Teorisi“” Şair Hesiod'un evrenin ve tanrıların kökeni hakkında bir hikaye. Anlatıcı, sanat, bilim ve edebiyatın ilham verici tanrıçaları olan Muses'ın kendisine göründüğünü ve “gerçeğe (etumoisin) benzer birçok yanlış şeyi (psödea) nasıl anlayacağımızı biliyoruz, ancak gerçeği (alêthea) nasıl bileceğimizi iddia ediyor ) istediğimizde. ”
Şimdi, Zeus'un evreni nasıl yönettiğini açıklamaya başlamadan önce bu tamamen feragatname! Ancak Yunanlılar, anlatım ve gerçek hakkında bugünkünden farklı düşünme biçimlerine sahiptiler.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Gerçekler orada
Böyle bir yaklaşım, hikayeyi işleyen kitlelerin çeşitliliğine odaklanmaktadır. Bu tarihsel yorumda, Muses'in uyarısı, yerel topluluklarında anlatılanlardan farklı hikayeler için izleyiciler hazırlamanın bir yolu olarak görülebilir.
Teolojik bir yorum, insan inançları ve ilahi bilgi arasında bir ayrım görebilir ve sadece tanrıların gerçeğini ayırt etme yeteneğini saklı tutar. Bu yaklaşım, daha sonra görünüş ve gerçeklik arasındaki felsefi ayrımlar.
Muses ayrıca metafizik bir temel oluşturdu: Gerçek var, ancak kavraması zor ve sadece tanrılar bunu gerçekten biliyor ve anlayabiliyor. Bu formülasyon “gerçeği” evrenin temel bir özelliği olarak belirler.
Burada kullanılan kelimelerin anlamları önemlidir. “Yalanlar” için kullanılan “psödea”, yanlış bir şeyi ifade eden İngiliz bileşiklerinin köküdür - düşünün takma adı veya takma bilimi. Ancak Hesiod'un “gerçek” için iki farklı kelime kullandığına dikkat edin. Birincisi, “etumon” İngiliz etimolojisini elde ettiğimiz yerdir, ancak bu Yunanca kelime “otantik” ten “orijinal” e kadar her şey anlamına gelebilir. İkincisi, “alêthea” tam anlamıyla “gizli veya unutulmamış” anlamına gelir. Ölü numunenin ruhlarını anılarını yıkamak için sulandıran efsanevi unutkan nehir Lêthe'nin köküdür.
Hafız tanrıçası Zeus ve Mnemosyne'nin kızları olan Muses için “gerçek” otoriter bir şeydir, çünkü anlamında “otantik” ve “ortaya çıkarılmış” ya da “unutulmaz” dır.
Muses'ın anlamı, hakikatin eski kökenlerden kaynaklandığı ve bir şekilde değişmeyen ve nihayetinde insanlar için bilinemez olmasıdır.
Gerçekten de, bu formülasyon yazarlar eski felsefenin temelini oluşturur Platon gibi hakikat ve gerçekliğin ebedi ve değişmez olması gerektiğinde ısrar ediyorlar. Gerçeğe ilişkin bu tür varsayımlar, din, edebiyat veya siyasetten bahsediyor olsak da inançlara mutlakiyetçi yaklaşımların merkezinde yer alır.
Ama sonuçta ölümcül zihinlere erişilemiyorsa, gerçeğin doğası hakkında ne bilmek iyidir?
Yunanca metinleri öğreterek, Theogony'nin anlatıcısının Muses'e sadece bilinmeyen bir hikaye anlatmaktan ya da tanrıların bilgeliğini övmekten sorumlu olmaktan alıntı yapmalarına ikna oldum. Bunun yerine, bize genel olarak mit ve hikaye anlatımının nasıl yorumlanacağı konusunda tavsiyelerde bulunuyor: Bunun doğru olup olmadığı konusunda endişelenmeyin. Hikayeyi, karşılaştığınız ayrıntılara dayanarak, karşılaştığınızda anlamaya çalışın.
Mit ve hafıza
Yunan mitinde “gerçeğin” tedavisi, bilişsel bilim ve hafızadaki modern araştırmalara bakıldığında bilgilendirici olabilir.
Bellek bilimcisi Martin Conwayinsanların dünya ve kendileri hakkında hikayeler nasıl inşa ettiklerini incelerken, iki temel eğilimin, yazışmaların ve tutarlılığın anılarımızı yönettiğini savundu.
Yazışma, belleğimizin doğrulanabilir gerçeklere ne kadar uyduğunu veya gerçekte ne olduğunu ifade eder.
Tutarlılık, dünya ve kim olduğumuza dair varsayımlarımıza uyan ayrıntıları seçme konusundaki insani eğilimdir. Conway'in çalışmaları geçmişle ilgili anıları seçme ve gerçekte neler olduğuna dair kendi anlatımızı teyit eden bugünü gözlemleme eğiliminde olduğumuzu gösteriyor.
We zaten biliyorum dünya hakkında anladığımız şeylerin çoğu yaratıcı ve verimli beyinlerimiz tarafından yorumlanır ve “doldurulur”, bu yüzden sürekli gözden geçirirken bile mutlak bir gerçeği temsil etmek için anıları seçici olarak seçmemiz şaşırtıcı değildir.
Bireyler ve gruplar olarak, “gerçek” olarak kabul ettiğimiz şey yanlılıklarımız ve gerçeğin olmasını istediğimiz şey tarafından koşullandırılır.
Bunu göz önünde bulundurarak, Muses'ın bir efsanedeki detayların doğru olup olmadığı konusunda takıntılı olmama uyarısı uygun görünüyor - özellikle bir anlatı yapma duygusu “gerçek” ten daha önemliyse.
Homeros'un “Odyssey” inden bir sahne, bu fikirleri Yunanistan'ın başlarına uygulama konusunu güçlendiriyor. Odysseus 20 yıl sonra memleketi Ithaca'ya döndüğünde, hane halkının üyelerini test etmek için kılık değiştiriyor. Karısı Penelope ile yaptığı görüşmelerde de “gerçeğe benzer birçok yalan (yalancı) konuşan biri” (etumoisin) olarak nitelendirildiğinde büyük bir endişe ortaya çıkıyor. Odysseus, nesnel bir gerçekte muadili olmayan karısına gerçekler sunar, ancak detay seçimi, Odysseus hakkında kendisi hakkında “gerçek” olan çok şey gösterir. Yakından dinlersek kim olduğuna dair fikir veren temalar ve fıkralar sunar.
Eski Yunan destanları, ayrı geleneklere ve inançlara sahip yüzlerce farklı topluluğun ortak dil ve inançlar geliştirdiği bir kültürden ortaya çıktı. Bugün ABD'den farklı olarak, bu çokluk farklılıklarla karşılaşmak ve karşılaştırmak için bir ortam yarattı. Hesiod'un hikayesine seyircisine söylediği şey, gerçeğin orada olduğu, ancak anlamak zor bir iş.
Bunu anlamak, insanların anlattıkları hikayeleri dinlememizi ve kendileri için nasıl doğru göründüklerini düşünmemizi gerektirir. Bu, bildiğimizi düşündüğümüz şeylere aykırı olan yabancı bir şey duyduğumuzda aşırı tepki vermemek anlamına gelir.
Yazar Hakkında