Son zamanlarda, yaklaşan tatil sezonu hakkında derinden kararsız hisseden okuyuculardan birkaç mektup aldım. Ebeveynlerinin veya kardeşlerinin evlerinde Şükran Günü yemeği yemek için geziler planlıyorlar ve yedekte bir eş veya çocuk olmadan ortaya çıkma konusunda biraz endişeliler.
Bazıları, iyi niyetli teyzeleri veya amcaları tarafından aşk hayatları hakkında azarlanmaktan endişe duyuyor. Diğerleri ailelerinin bunu yapmayacağını biliyor, ancak bu konudaki sivri sessizlik eşit derecede baskıcı hissedecek. Bir de bekarların tatillerde sıklıkla yaşadıkları incelikli aşağılamalar var.
Daireniz tüm yeğenlerinizi ve yeğenlerinizi barındıramayacağından, Şükran Günü’nü kız kardeşinizin evinde geçirmek mantıklıdır. Sadece erkek kardeşin ve yengenin misafir odasında, senin ise bodrum katındaki kanepede uyuması mantıklı. Siz onun mutfağında olduğunuza göre, kayınbiraderinizin baş aşçı olması mantıklı geliyor. Öyleyse neden havuçları kesmiyorsun ya da gümüşleri silmiyorsun?
Bunun gibi lojistik argümanların ardındaki niyet kişisel olmayabilir, ancak kesinlikle böyle hissettirebilir. Ya da bekarken bana yaptılar. Ama tatillerde itibarımı geri kazanmanın bir yolu olduğunu keşfettim ve bu çok basitti: Dikkatimi kendimden ve başkalarından uzaklaştırdım.
Kendi adaletsizlik veya hayal kırıklığı duyguma odaklanmak yerine kendime basit bir soru sormaya başladım: Bu tatili başkaları için nasıl daha iyi hale getirebilirim? Amcamın içeceğinin tazelenmesine ihtiyacı var mı? Büyükannemin basamakları çıkmak için yardıma ihtiyacı var mı? Annemin huysuz Edna Teyze ile yaptığı konuşmadan kurtulmaya ihtiyacı var mı? Susup havuç kessem, kuzenime faydası olur mu?
Kulağa gerçekten basit geliyor, ancak başkalarının mutluluğuna odaklanmanın beni kendimle çok daha az endişelendirdiğini çabucak keşfettim. Başkalarıyla ilgilenirken kendim hakkında kötü hissetmenin neredeyse imkansız olduğunu gördüm. Hayat oyununda kaybeden biri değildim. Çok kusurlu bir ailede çok kusurlu bir insandım. Bugün onların arkadaşlığından zevk alacaktım. Yarın küçücük daireme, akrabalarımdan çok farklı olan hayatıma geri dönecektim ama bu beni yine de mutlu etti.
Sara Eckel kişisel bir koç ve Bu Sen Değilsin: Bekar Olman İçin 27 (Yanlış) Sebep kitabının yazarıdır. Saraeckel.com adresinden kitabının ücretsiz bir bonus bölümünü alabilirsiniz. Onu Twitter ve Facebook’ta da bulabilirsiniz. Sorularını burada sor.