Dünya'nın evi milyonlarca tür , ama bunu medyanın kaplanlar ve goriller gibi sadece birkaç düzine hayvana olan takıntısından bilemezsiniz.
İlgili İçerik
Bu dar odak, büyük ve sevimli yaratıklarla olan popüler cazibenin çoğunu yapar. Korumacılar, önemli konular hakkında farkındalık yaratmak ve nesli tükenmekte olan hayvanları kurtarmak için bağış aramak için bu insan olmayan ünlülerden yararlanıyor. verilen doğa koruma için multi-milyar dolarlık fon açığı , halk desteği çok önemli.
Çok popüler türler, en fazla yaban hayatı koruma fonunu çekmektedir. Ama ne hakkında Nimba su samuru kır faresi , Küba büyük huni kulaklı yarasa veya diğer tehdit altındaki ancak belirsiz türler? Ve sadece kar leoparı ve orangutanların evleri değil, tüm tehlike altındaki yeşil alanlar ilgiyi hak etmiyor mu?
Geleneksel bilgelik, bağış toplama konusundaki eski yaklaşıma bağlı kalmayı önerir ve korumacılar, yarasalar ve yılanlar gibi hayvanları kayıp nedenler olarak görme eğilimindedir. Koruma bilim adamları olarak, pazarlamanın bu türleri kurtarıp kurtaramayacağını keşfetmek istedik. Şirketler paspasları ve diğer sıradan ürünleri başarılı bir şekilde satabiliyorsa, korumacılar neden gösterişsiz insanları kurtarmak için para toplayamıyor? dev altın köstebek -burun dışarı fırlamış küçük bir minder gibi görünse bile mi? Pazarlama çabaları ile koruma amaçlı fon yaratma başarısı arasındaki bağlantıları ölçerek bu sorunun yanıtını aradık.
Madencilik faaliyetleri, Nimba su samuru faresinin habitatının bazı kısımlarını yok etti.(Flickr/Julian Bayliss, CC BY-NC-SA)
Yakın zamanda yayınlanan çalışmamız iki koruma derneğinin çevrimiçi bağış toplama kampanyalarını karşılaştırdı: Dünya Yaban Hayatı Fonu-ABD (WWF-US) ve Londra Zooloji Derneği (ZSL), Varoluşun KENARI programı.
Bu kampanyalar çok farklı. WWF-US, iklim değişikliği ve yasa dışı vahşi yaşam ticaretinden orman ve okyanus korumaya kadar küresel sorunları ele alan geniş bir dizi proje için para topluyor. Analiz ettiğimiz EDGE kampanyası, tehdit altındaki 100 memeli türünü kurtarmaya odaklanıyor.
Bu zıt yaklaşımlar göz önüne alındığında, pazarlamanın bir fark yaratıp yaratmadığını ve ne zaman fark yaratacağını görmek istedik. Bunu yapmak için, bağış toplamak için kullanılan türlerin önemli olup olmadığını da hesaba katmamız gerekiyordu. Bu, bir hayvanın sevimli, büyük veya ünlü olması gibi birçok faktöre bağlı olarak çekiciliğini ölçmeyi içeriyordu. Hangi hayvanların en çekici olduğunu görmek için, WWF-US ve EDGE web sitelerinde yer alan hayvan fotoğraflarından rastgele bir seçkiyi 850 koruma destekçisine gösterdik ve bu gönüllülerden fotoğrafları sıralamalarını istedik.
Dev altın köstebeği kim kurtaracak?(Gary Bronner, CC BY-NC-SA)
Önce hayvan evlat edinme yoluyla para toplayan WWF-US'yi ele alalım. İnsanlar bağış yaptığında, iyi bilinen türlere desteklerini bildirirler. Karşılığında doldurulmuş bir oyuncak, hayvanların fotoğrafları ve evlat edinme sertifikaları alırlar. Ancak WWF-US'nin topladığı para, yalnızca sahiplenilen hayvanlardan daha fazla fayda sağlayan projelere fon sağladı.
WWF-ABD bağışçılarının seçimlerini etkileyen iki faktör bulduk: hayvanların çekiciliği ve yok olma tehdidinin derecesi. Pazarlama çabaları hiçbir rol oynamadı. Nasıl tarif edildikleri veya sunuldukları önemli değil, en çekici türler her zaman daha fazla bağış topladı. Bunun nedeni muhtemelen insanların zaten onları tanıması ve sevmesiydi.
EDGE programı farklı bir şekilde para toplar. Asya fili gibi evrensel olarak bilinen bazı hayvanları destekler, ancak yardımcı olduğu türlerin çoğu, çeşitli sıçanlar ve yarasalar da dahil olmak üzere insanlara daha az çekici gelir. Bu türlerin her biri web sitelerinde gösterilmektedir, böylece insanlar daha fazlasını öğrenmek için bir bağlantıya tıklayabilir ve ardından bağış yapabilir.
İnsanlar genellikle çekici türlere bağış yapmakla daha fazla ilgilenirken, pazarlama miktarının da bir fark yarattığını gördük. EDGE'nin aktif olarak terfi ettirdiği hayvanlar, potansiyel bağışçılarla daha iyi sonuç verdi - bazı sade olanlar da dahil. Benzer şekilde, EDGE sitesinde daha üstte gösterilen türler için yapılan sunumlar, hayvanların korunmasını finanse etmekle ilgilenen daha fazla bağışçıyı harekete geçirdi.
EDGE'nin sicili, vahşi yaşamı korumak için para toplamak için pazarlama tekniklerinin kullanılmasının, daha az popüler türlere yardım etmeyi amaçlayan bağışları artırabileceğini gösteriyor. Pazarlamanın bu konuda yaratabileceği farkı tahmin etmek için EDGE verilerinin analizine dayalı bir matematiksel model oluşturduk. Bu, bir türün çekiciliğine (sabittir) ve EDGE tarafından tanıtılıp tanıtılmadığına veya web sitesinde üst sıralarda gösterilip gösterilmediğine (buna göre değişebilir) dayalı bağışları tahmin eden bir denklemdir.
Bir EDGE personeliyle ortaklık kurarak, koruma gönüllülerimiz tarafından derecelendirilen en çekici 10 ve en az çekici 10 hayvan için farklı bağış toplama senaryoları modelledik. Modelimiz, hiçbir pazarlama çabası olmadan, en çekici türlerin, en az çekici hayvanlardan 10 kat daha fazla para toplayacağını öngördü. Bu, beklediğimiz şeyle uyumluydu ve WWF-ABD stratejisini destekledi.
Ancak, EDGE'nin pazarlama çabalarının etkisini modellediğimizde işler değişti. Grup, web sitesinde öne çıkararak en az çekici türleri vurgularsa, modelimiz bu belirli hayvanlar için bağışlarda 26 kat artış öngördü. Bu, hayır kurumlarının, yeterince çabalarlarsa yarasalar ve kemirgenler gibi türler için koruma fonları toplayabileceğini gösteriyor.
Bulgularımız korumacıların, vahşi hayata yardım etmek için para toplamak için fark edebileceklerinden daha fazla seçeneğe sahip olduğunu gösteriyor.
Ancak daha belirsiz türler için ne zaman para toplamalılar? Cevap, hayvanın ne kadar tehdit altında olduğuna, ne kadar yardım aldığına, onu kurtarmanın maliyetine ve projenin başarı şansı . Korumacılar yalnızca filleri, gergedanları veya diğer popüler türleri kurtarmaya odaklandıklarında, genellikle bu hususları gözden kaçırırlar.
Bu, WWF-US'nin tanıdık hayvanlara odaklanmasına son vermesi gerektiği anlamına gelmez. Para topladığı için, yalnızca sahiplenilen hayvanlardan daha fazla fayda sağlayan geniş projelere fon sağladığından, belirli türlere yönelik yaygın saplantılara hizmet etmek mantıklıdır.
Emin olmak, Araştırmamız pazarlama çabalarının genel olarak bağışları artırarak işe yarayıp yaramadığını ölçmedi. Ancak bir kampanyaya daha fazla tür dahil etmek, özellikle nesli tükenmekte olan kurbağalar ve tarantulalar veya diğer değeri bilinmeyen hayvanlar ve hatta bitkiler için bağışları artırabilir.Ayrıca, herkesin vahşi yaşamı korumaya yardımcı olabileceği birçok yolu vurgulayarak, halkın gözündeki toplam tür sayısını artırabilir.
Korumacılar genellikle kurtarılması önemli olan hayvanlardan şikayet ederler. göz ardı edilebilir . Sonuçlarımız, şikayet etmeyi bırakıp pazarlamaya başlamaları gerektiğini gösteriyor.
Bu makale ilk olarak şu adreste yayınlandı: Konuşma.
Diogo Verissimo, David H. Smith Koruma Araştırma Görevlisi, Johns Hopkins Üniversitesi
Bob Smith, Direktör, Durrell Koruma ve Ekoloji Enstitüsü, Kent Üniversitesi