Stalin geçmişe gitmedi, birçokları için üzülmediği için geleceğimize kayboldu.
Fransız yazar Pierre Courtad
Fransız yazar Pierre Courtad
5 Mart Kızıl İmparatorluğun lideri 1953, Joseph Stalin öldü. Resmi sonuca göre, beyindeki kanama sonucu ölüm meydana geldi. Stalin Mart ayındaki 1, Middle Villas'ın küçük yemek salonunda (burası devlet konutlarından biriydi) yerde yatarken, güvenlik görevlisi Lozgachev tarafından keşfedildi. Mart 2 sabahında, doktorlar Orta Kulübeye geldi ve vücudun sağ tarafında felç tanısı aldı. Mart SSCB’de yayınlanan 4’in lideri hastalığın açıklandı, sağlığı hakkında haber bültenleri yayınladı ve yayınladı. 5 Mart ayında Stalin'in öldüğü açıklandı.
Mart 6 Stalin'in cesedi, Sendikalar Evi'nin Sütunlar Salonunda ayrılmak için kuruldu. Onurdaki Joseph Vissarionovich'in türbesinde Komünist Parti liderleri ve Sovyet hükümeti yas tuttu: Malenkov, Beria, Molotov, Kruşçev, Voroshilov, Bulganin, Kaganoviç ve Mikoyan. Müttefik ve dostane devletlerden önde gelen politikacılar katıldılar: PRC Devlet Konseyi Başbakanı Zhou Enlai, 1 Moğolistan Halk Devrimi Partisi Merkez Komitesi Genel Sekreteri Zhou Enlai ve Moğolistan Halk Devrimi Partisi Genel Sekreteri Yumzhagin Tsedenbal Başkanı, Komünist Parti Partisi Başkanı ve Çeçen Çöl Başkanı, Zodolu Komünist Devri, Gotik Çeçen Başkanı Bulgar Komünist Partisi genel başkanı Macar hükümeti Mathias Rakosi ile Romanya İşçi Partisi Genel Sekreteri Vylko Chervenkov’un başkanı Romen hükümeti başkanı, İtalyan Komünist Partisi genel sekreteri George Gheorghiu-Dej, Almanya Sosyalist Birleşmiş Parti Merkez Komitesinin ilk sekreteri Palmiro Tolyatti, Walter Ulbricht ve diğer önde gelen isimler.
Ordu, işçiler ve köylüler, çeşitli çalışma gruplarının temsilcileri, SSCB halkları ve sosyalist bloğun bir parçası olan halkların (Moğollar, Koreliler, Çinliler, Polonyalılar, Macarlar, Çekler, Slovaklar, Rumenler vb.) Stalin'e veda etti. Moskova vedalarını bekleyen insanlarla doluydu. Gece sokaklarını ve meydanlarını aydınlatmak için kamyonlara monte edilmiş spot ışıkları dahil edildi. Çeşitli Sovyet bölgelerinden, Pekin, Varşova, Bükreş, Prag ve Tiran'dan gelen heyetler uçak ve trenle Moskova'ya geldi. 9 Mart 1953, JV Stalin'in cenazesi Sovyet başkentinde Kızıl Meydan'da yapıldı. Stalin'in mumyalanmış vücudu Lenin'in Mozolesi'nde halka açık bir şekilde sergilendi (1953 - 1961'taki “V.I. Lenin ve I.V. Stalin Türbesi” olarak adlandırıldı).
Birçok araştırmacıya göre, Stalin öldürüldü. Felçli liderin keşfedilmesinden hemen sonra doktorlar aranırsa kurtarılabilirdi. Stalin'in ölümünün failleri arasında Beria, Malenkov ve Kruşçev denir. Son yıllarda, Stalin hakkında, hem açık bir şekilde aldatıcı hem de bu büyük adam için kin ve nefret dolu birçok eser var, gerçeğin yanı sıra, yalanları ve mezarını mazeretini serbest bırakmaya çalışıyor. Bunların arasında V. Dorofeev, A. Martirosyan, Yu Mukhin, V. Karpov, G. Sidorov ve diğer araştırmacıların eserleri bulunmaktadır. Özellikle, Sovyetler Birliği Kahramanı (1944), yazar Vladimir Karpov, Stalin hakkındaki görüşlerini gözden geçirdi. 1941’te bir itfaiyeci olarak görev yapan yazar, ihbarda bulunan The Shot Marshals’ta, bir kaç ay boyunca bir ceza şirketinin üyesi olarak görev yaptıktan sonra beraat eden yazar, Kızıl Ordu’nun ana komuta personelinin imhasına yol açan kitle baskısının düzenleyicisi olarak Joseph Stalin’i kınadı. özellikle üst yönetim. Ve Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlangıcında SSCB'nin aslında deneyimli komutanlar olmadan kaldığı sonucuna vardı. Ancak, "Generalissimo" kitabında (2002 yılı) Karpov, 180 derecelerine döndü ve SSCB'de "beşinci sütunu" yenmek için baskıya ihtiyaç duyulduğunu iddia etmeye başladı.
Stalin'in neden öldürüldüğünü anlamak, SSCB'nin yönetimindeki ana başarılarını hatırlatmakta yeterlidir. SSCB'nin bütün dış düşmanlarının erken ölümüyle ilgilendiği açıktır. Rusya, insanlığın mutlak lideri olmaya yakındı. Bu Batı medeniyetini felakete ve ölüme götürdü.
Stalin’in altında, 1941-1942 askeri felaketinin ciddiyetine rağmen, o zaman dünyanın en iyi ordusuna dayanan ve daha sonra onu aştı ve Nazi Almanya’yı müttefikleri İtalya, Finlandiya, Macaristan’la yenmeyi başardı. Romanya, Slovakya Parçalanmış ve militarist Japonya. Stalin’in altında Sovyet ordusunun gücünün temelleri atıldı ve bu da Rus medeniyetinin sakinlerinin çoğunluğunun barış içinde yaşamasına izin verdi ve izin verdi.
Stalin'e göre, Rusya-SSCB nüfusu içinde okuma yazma bilmeme ortadan kalktı, sosyal veya ulusal kökenlerinden bağımsız olarak istisnasız tüm insanlara keyfi olarak yüksek eğitim imkanı sağlandı. Stalin’in altında Sovyet nüfusunun kültürel gelişiminde, bir kültürel devrimden ve insanlığı geleceğe, yıldızlara doğru yönlendiren yeni bir insan kültürünün oluşumunun başlangıcından söz edebileceği kadar ciddi bir yükseliş oldu. Aynı zamanda, Sovyet halkının entelektüel, bilimsel potansiyelinin hızlı bir şekilde büyümesi, fiziksel kültür ve sporun kitlesel dağılması, Sovyet (Rus) insanlarını gezegenin en zeki ve en sağlıklı ülkesi haline getirdi. SSCB'de böyle bir askeri atmosfer atmosferinde, 1939-1940 yıllarında ortaya çıkan bilimsel romantizm yaratıldı (Chkalov, Chelyuskin destanı hatırlamak yeterli). havacılık ve deniz askeri okullarında rekabet, yerinde 100 kişiden daha fazlaydı.
Stalin, bilim ve teknolojinin gelişmesine, yeni teknolojilerin getirilmesine katkıda bulundu. ABD atom tekelinin onun altında kaldığını ve SSCB'nin bu ileri alanda bir çok yönden önderlik etmeye başladığını hatırlatmak yeterlidir. Vakıf, uzay araştırmalarında ve uzay araştırmalarında liderlik için atıldı. Bu nedenle, insanın uzaya girme ihtişamı Kruşçev tarafından haklı gösterilmeden miras kalmıştır. İnsanın uzaya uçması yılın 1946'i ile zaten tartışıldı ve onunla ilgili karar 1951'ta Joseph Stalin tarafından yapıldı.
SSCB’de Stalin’e bağlı olarak, ulusal ekonominin kriz içermeyen bir gelişimi örgütlendi; bu da insanoğluna, ekonomiye alternatif bir gelişme gösterme örneği verdi, kredi kredisi faaliyeti olmadan, bazı ülkeleri diğerlerine parazitleştirdi ve zengin kitleleri sömürdü. Bu nedenle, SSCB, sosyalist gelişim yoluna yeni giren ülkelere bile yardım sağlayabilir. Bu, ülkeyi geri kazanmayı ve II. Dünya Savaşı'nın en kötü döneminden kısa bir süre sonra mümkün kıldı. Ve restore edilecek bir şey vardı - büyük şehirlerin 2000'i ve yıkılmış ya da tamamen tahrip olmuş 100000 yerleşimlerinin. Dahası, yalnızca fabrikaları ve fabrikaları, altyapıları değil aynı zamanda 25 milyon insanı barındıran evler de restore ettiler. SSCB, korkunç bir savaştan sonra, yıllık bazda temel gıda ürünleri ve mamullerin fiyatlarını düşürürken, nüfusun gelirlerini arttırdığı bir ülke oldu!
Sovyet ulusal ekonomisinin hızla gelişmesi, Batı’nın korkuluk ustaları. Dünyada hiç kimse, bu kadar acımasız bir savaştan sonra, SSCB'nin ekonomisini bu kadar kısa sürede geri kazanmasını beklemiyordu. Aslında, 1948'in başlamasıyla, kart sisteminin iptal edilmesine ve parasal reformun uygulanmasına izin veren kurtarma aşaması tamamlandı. Karşılaştırma yapmak gerekirse, savaşı topraklarında yıkıcı bir kasırga ile geçmeyen İngiltere, 1950'lerin başında kartları iptal edemedi. Savaşın ilk beş yıllık planı, bu zamanın tüm zorluklarına rağmen, önceki tüm rekorları tam anlamıyla kırdı. Zaten Batı'daki 1950'lerin başlangıcında, insanlar SSCB'nin ekonomik gelişimine korku ile bakmaya başladılar. Amerikan başkan adayı Stevenson, SSCB’deki üretim artışı devam ederse 1970’in, 3-4’teki Sovyet üretim hacminin Amerikalı’yı geçeceğini söyledi. 1953’te, “Ruslar bizi yakalıyor…” yazısındaki Amerikan “Business Business” dergisi, ekonomik gücün büyümesi açısından Sovyetler Birliği’nin herhangi bir devletin önünde olduğunu bildirdi. Ayrıca, 2-3’te Sovyet devletindeki ekonomik büyüme oranı, ABD’dekinden daha yüksektir. Ekonomik üstünlük, batıyı görünür gelecekte sosyalizmin insafına teslim olmaya zorlayan askeri-siyasete yol açtı.
Rossiyskaya Gazeta'daki “Sınırlama Yasası Olmadan Unutulmuş Bir Fikir” adlı makalesinde Aleksey Chichkin, Sovyet başkentinin 3'undaki 12 - 1952’in çok önemli bir jeopolitik uluslararası ekonomik toplantı yaptığını bildirdi. Üzerinde Sovyetler Birliği, CMEA ve Çin, Tarife ve Ticaret Genel Anlaşmasının (GATT) ve ABD doları olmadan mallar, hizmetler ve yatırımlar için ortak bir pazar olan ABD'nin genişlemesinin aksine, kurulmasını önerdi. İran, Hindistan, Afganistan, Endonezya, Suriye, Etiyopya, Uruguay ve Yugoslavya, “dolarsız” alana büyük ilgi gösterdi. Marshall Planını terk eden Batı ülkeleri - Finlandiya, İsveç, Avusturya, İzlanda, İrlanda bu fikre ilgi gösterdi. 1951'te bile, ülkeler - CMEA ve Çin üyeleri, ABD'ye demek olan ABD'ye, Amerikan yanlısı ticaret ve finansal yapıların belirttiği dolara uymak istemeyen ülkeler arasında daha yakın işbirliğine ihtiyaç duyduklarını belirtmek gerekir.
Moskova, 1952 toplantısında yeni ilişkilere aşamalı bir geçiş önerdi: ilk, benzer şartlarla yapılan ikili ve çok taraflı anlaşmalar (fiyat, gümrük, kredi sorunları ve menfaatler, emtia kotaları) ve daha sonra dış ekonomik politika tabanlarının kademeli olarak birleştirilmesi ve “genel bir bloğun” geliştirilmesi serbest ticaret. Son aşamada, zorunlu altın temeli olan devletlerarası bir ödeme birimi ortaya çıkmalıydı (ruble önceden önceden altın standardına transfer edilmiş bir para birimi olma şansına sahipti) ve buna bağlı olarak ortak bir pazarın kurulması. Bazı eklemelerde, bu fikir Amerikan müttefikleri (vassallar) hariç toplantı katılımcılarının çoğunluğu tarafından desteklenmiştir. Stalin'in ölümünden sonra, Moskova ve diğer birçok CMEA ülkesi, 1952'in dış ekonomik ideolojisinden uzaklaştı, ekonomik ve politik çıkarların yerine çoğunlukla siyasi ve ideolojik faktörlerin hâkim olduğu iki taraflı ekonomik ve politik ilişkileri tercih etti. Ek olarak, 1960'lerin ortasından itibaren, SSCB jeopolitik rakiplerine ucuz enerji ve endüstriyel hammadde tedarik etmeye başladı, aslında Avrasya'daki (ve dünyadaki) politik ve ekonomik egemenliğinin fikrini ve planını arşive devretti.
Devletin mali ve parasal sisteminin istikrarını, borçlu olarak güvenilirliğini belirleyen ana faktörlerden biri, devlet altın rezervinin varlığı ve büyüklüğüdür. Altın rezervine devlet liderlerinin kıstasları da denilebilir. 1928, Sovyetler Birliği'nde sadece 150 ton devlet altınını kaldı. Yıllık altın üretimi de 20 tona eşitti. Karşılaştırma için, 1914’te bu değerli metalin 1400’i vardı ve Ekim 1917’e göre, Rus devletinin yaklaşık 1100 ton altın rezervi vardı.İç savaşı, tazminat ödemeleri, çeşitli malların alımı için düşük fiyatlarla altın satışı (örneğin, Ülkede 60 tarafından 200 ton altın ödendi, 1923 lokomotifleri için 400 lokomotifleri için), 1927 ton hakkında bir rezerv vardı. Sanayileşme süreci kabul edildiğinde, Soyuzzoloto'ya güven, 300'te şahsen Joseph Stalin'e şahsen atanan Serebrovsky'ye verildi. (- Güney Afrika şimdi Eyaleti - yıllık XNUMX ton mayınlı Transvaal sonra lideri) dünyada ilk etapta kıymetli metalin çıkarılması için gitmek için beş yıl içinde (!): Ben iddialı bir hedefe bıraktı. Ayrıca, ülkedeki kıymetli maden, kıt malların döviz ve altın için satıldığı TORGSIN mağaza sistemi ve altın spekülasyonlarına el kondu.
Sonuç olarak, altın üretimi yılda 310-320 tona yükseltildi. Doğru, altın madenciliğinin liderleri olmadı, çünkü Transvaal bunu yılda 400 tona çıkardı. O zamandan beri Moskova'nın çok fazla altın satmadığı belirtilmelidir - yalnızca 300 t ile ilgili olarak, geri kalanının yedeklere gitti. Evet ve altını çok daha akıllıca harcadı, 10 endüstriyel devleri için ekipman aldı. II. Dünya Savaşı'nın başlangıcında, Sovyetler Birliği'nin Ruslar için bir kaydı vardı. hikayeler 2 800 t'deki hisse senedi (maksimum kraliyet değerinin iki katını aşan). Bu hisse senedi, Büyük Savaş'ta kazanılan zafere ve tahrip olmuş ekonominin restorasyonuna katkıda bulundu. Ölmek üzere, Stalin halefleri 2 500 tonlarında "stash" bıraktı. İlginç olan, halefleri altındaki “Stalinist stadın” kaderidir. Kruşçev ve Brejnev ciyaklıyordu - 1 600 t “mısır koçanı” ndan sonra “Küçük Toprak” ın yazmasından sonra kaldı - 437 t. SSCB’den tüm 719 tonlarını geçti. O dönemde 290'in tonlarca altınının yalnızca RSFSR'de çıkarıldığı belirtilmelidir. Putin 220 ton aldı, 384'e göre stok 2011 tona yükseldi.
Stalin, ABD’nin doların satışında parazit olma olasılığına meydan okudu (makale). 1 Mart 1950, Sovyet gazetelerinde Sovyet Hükümeti tarafından Amerikan para birimi bazında yabancı para birimlerine karşı döviz kurunun belirlenmesinin durdurulmasına ilişkin bir kararname ile yayımlandı. Sovyet ruble sabit bir altın üsse aktarıldı, 0,222168 gram saf altın cinsinden altın içeriği kuruldu. Mart ayındaki 1'ten, Devlet Bankası'nın 4 ruble cinsinden altın alım fiyatı belirlendi. 45 polis 1 gr saf altın için. Ruble'nin altın içeriğine bağlı olarak, döviz kuru yabancı para birimleri için belirlendi: 1 ABD doları 4 rublesi (eski 5 p. 30 polisi yerine), 1 sterlin sterlini için - 11 rub. (20 R.14 kopyası yerine). Diğer yabancı para birimleri için döviz kuru da değişmiştir. Daha sonra, ABD ile benzer bir odaklanma “son büyük Fransız, General de Gaulle” yi açacak. Fransa’da ve 84’te ABD’ye yapılan skandalla yapılan resmi ziyaret sırasında 750 milyon dolarlık kağıt para alacak, ancak altın karşılığında kağıt alışverişinde bulunacak (altın standart hala ABD’de tutuluyor). Paris'te de Gaulle, neredeyse 1967 ton altın getirdi. Doğru, onun için şahsen kötü sonuçlandı. Zaten Mayıs ayında, yılın 66,5'i, "genel" istifasına yol açan ünlü huzursuzluk "başladı". 1968 Kasım 9, Charles de Gaulle aniden aort rüptüründen öldü.
Nüfusa konut sağlama alanında, Stalin altında 1952'te bir endüstriyel inşaat programı, toplu konut inşaatı benimsendi. Bu program Kruşçev'in esası olarak kaydedildi. Ancak, Kruşçev'in “hak”, dairelerin tavan yüksekliğini 3 metreden 2.25'e (Amerikan standardına göre) düşürdüğü, alanı azalttığı, 12-16 katlarından kat sayısını, 5'e, kaldırılmış balkonları, asansörleri ve çöp bertarafını, birleşik banyoları ve tuvaletleri düşürdüğü idi. ve konut ömrünü kısalttı - 100 yılından 50'in altına.
Stalin, Batı medeniyetini bölmesine ve Alman bloğu ile savaşta Batı'nın başka bir yerinden yardım almasına izin veren küresel bir siyasetçi ve birinci sınıf bir yöneticiydi. Üstelik Stalin “perde arkasındaki dünyayı” göstermeyi başardı ve savaştan sonra SSCB daha da güçlendi, genişledi, kendi sosyalist bloğunu yarattı. Günde 12-15 saatlerinde çalıştı. Tüm önde gelen bilimsel ve teknik gelişmeleri biliyor ve takip ediyor. Tüm işletme yöneticilerinin, lider bilim adamlarının, tasarımcıların ve yönetim, bilim ve kültür alanında önemli görevlerde bulunan diğer kişilerin adlarını ve patronikliklerini biliyordu. İnsanın yaşamını ve yaşamını tüm yönleriyle keşfetmeye çalıştı. Sanat, tiyatro, sinema, edebiyat, şiirin, bir bütün olarak insan ve toplum bilincini şekillendirmedeki rolünü biliyor ve anlıyordu. Stalin filmleri izler, düzenli olarak tiyatroya gider, edebi eserlerin çıktısını izler ve talimatlarını verirdi. Böylece, Sovyet halkı diğer insanların programları olan bilgilendirme virüslerinden korunuyordu.
Stalin yöneticilere sormakta çok zorlandı. Birçok fayda elde ettiler: apartmanlar, şirket arabaları, evler, özel rasyonlar, özel bakım, vb. Ancak onlardan büyük bir talep vardı, "dokunulmazlar" yoktu. Modern Rus araştırmacı Yuri Mukhin, “Stalin'in katilleri” adlı popüler kitabında. 20. yüzyılın ana sırrı ”(2007), ölümünden kısa bir süre önce Sovyet liderinin, parti yönetimini devlet iktidarından çıkarmak için partide bir reform hazırlamaya başladığını öne sürdü. Komünist Partinin insanları eğitmesi gerekiyordu. Stalin cinayeti için ana (iç) sebep budur. Kruşçev ve diğer parti üyeleri iktidarı kaybetmek istemedi, çünkü onlara benzeri görülmemiş ayrıcalıklar ve maddi refah verdi.