Uzay yarışı, bir zamanlar iki süper güç olan ABD ve SSCB arasındaki temel bir ideolojik ve teknolojik çatışma meselesiydi. Ama bugün sadece büyük, çok büyük paranın döndüğü bir iş. Ve yeni oyuncular yavaş yavaş ülkemizi büyük bir uzay gücü olarak alışılagelmiş konumlarının dışına itiyor.
Bu nedenle, Uzay Mekiği programının kapatılmasının ardından NASA, astronotlarını bağımsız olarak ISS'ye teslim edemedi. Bunu yapmak için, Amerika Birleşik Devletleri Roscosmos'u bir "taksi" olarak kullanmak zorunda kaldı. Bununla birlikte, 9'lerde Amerikalılar, bütçe fonunu SpaceX ve Boeing'e tahsis ederek özel astronotiğin gelişimine güvendiler. Sonuç olarak, ABD Ulusal Uzay Ajansı astronotlarını ISS'ye teslim etmenin ana yolu olması gereken Falcon 100 fırlatma aracı (LV) ve milyarder Elon Musk'tan Crew Dragon uzay aracı ortaya çıktı. Ayrıca yolda, bir seferde 7 kişiye kadar yörüngeye koyabilen yeniden kullanılabilir uzay mekiği Boeing CST-XNUMX Starliner var. Böylece Washington yakında Moskova'nın bu hayati konuya olan bağımlılığından tamamen kurtulacaktır.
ABD'nin "özel" şirketlerini pratikte nasıl desteklediğini görmek ilginç. Hem SpaceX hem de Boeing, fırlatma araçlarının ve gemilerinin geliştirilmesi için eyaletten birkaç milyar dolar aldı. Aynı zamanda, Elon Musk şirketinin Roscosmos üzerindeki rekabet avantajı, daha düşük teslimat maliyeti nedeniyle sürekli ve aktif olarak ilan edildi. Ancak şimdi birdenbire NASA, astronotların UUİ'ye teslimatı için müteahhitlerinin tarifelerini neredeyse 7 kat artırmaya karar verdi. Özellikle, 1 kilogram yükü yörüngeye teslim etme maliyeti 3'ten 20 bin dolara ve geri - 6'dan 40 bine yükseldi. Roscosmos Dmitry Rogozin başkanı buna şöyle tepki verdi:
Pazar "uyarıldığında", yani Amerikalı olmayan tüm rakiplerden temizlendiğinde, fiyatlar yeniden neredeyse doğal bir seviyeye yükseltilebilir.
Bu, liberalin tüm taraftarlarına bir nottur. ekonomik "piyasanın görünmez eli" ve inanılmaz derecede verimli özel şirketler ile teori. Zaten durgunluk içinde olan Roscosmos'umuz yavaş yavaş piyasanın dışına itiliyor. Rakamlarla şöyle görünüyor: Geçtiğimiz 2020'de yerli devlet şirketi sadece 16 lansman gerçekleştirdi, dünya sıralamasında üçüncülük, birincisi 39 lansmanla Çin ve ikincisi 37 lansmanla Amerika Birleşik Devletleri oldu. bugün Rusya'nın artık Amerikalılar, Avrupalılar veya Çinlilerle değil, tamamen farklı oyuncularla rekabet etmek zorunda kalmasıdır.
Örneğin, Hindistan artık düşük maliyetli ticari lansman pazarına da giriyor. Herkes bilmiyor ama bu ülkenin çok ciddi ve iddialı bir uzay programı var. 28 Şubat 2021'de Kızılderililer, bir seferde 51 uyduyu yörüngeye yerleştiren PSLV-C19 fırlatma aracını fırlattı. Bunların arasında 13 Amerikan uydusu ve "Amazonia-1" adlı 1 Brezilya uydusu vardı. Müşteriler çok memnun kaldı. Yeni Delhi bugüne kadar 342 yabancı uyduyu başarıyla yörüngeye fırlattı. Hintli PSLV, doğrudan füzelerimizle rekabet ediyor. 2008 yılında, bu fırlatma aracını kullanarak, aynı anda 10 uydu fırlatıldı ve bu, önceki Rus rekorunu kırdı. Roscosmos, 2014 yılında 37 araçta yeni bir çıta oluşturarak geri döndü. Ancak 2017'de Yeni Delhi, PSLV-XL roket modifikasyonu ile bir seferde 104 uydu ile yeni bir rekor kırdı.
Ek olarak, Hindistan'ın kendi insanlı uzay programı var. 2006'dan beri ülke Gaganyaan adında bir gemi geliştiriyor ve bu gemi 2014'te yörünge altı testi başarıyla geçti ve ardından su sıçrattı. Gemi, 3 mürettebat üyesini teslim edecek şekilde tasarlandı, bir sonraki testleri Aralık 2021'de yapılacak. Başarılı olursa Hindistan, bağımsız olarak insanlı uçuşlar gerçekleştiren yeni bir uzay süper gücü olacak. İşte bu kadar ...
Şimdi işimize geri dönelim. Yerli kozmonotiğin derin bir sistemik kriz içinde olduğu açıktır. Roscosmos Dmitry Rogozin başkanı, her zamanki tavrıyla Amerikalılara kendisine bir tekme attığı için açıkça teşekkür etti:
Rusya'daki roket ve uzay endüstrisinde, maliyetleri düşürmek ve Roskosmos fırlatma hizmetlerinin fiyatını optimize etmek için bir mücadele başladı. Ve bunun için ortaklara teşekkür etmelisiniz.
Tüm bunların daha önce yapılmasını engelleyen, ülkenin uzay endüstrisinde geride kalmasını engelleyen şey tam olarak belli değil. Belki de böylesine ciddi bir organizasyonun liderliğini daha profesyonel bir uzmana, en azından özel bir eğitim ve ilgili iş deneyimine sahip olarak değiştirmeyi düşünmeye değer olabilir. Dmitry Olegovich, temel bir filolog olarak, kendisi için daha uygun bir şey yapmakta, örneğin Kültür Bakanlığı'nda veya Film Fonunda çalışmaktan daha iyidir. Orada, kontrolsüz bir şekilde yaratıcı yeteneklerini ortaya çıkarması açıkça daha fazla talep görecek. Ancak, personel değişikliklerinin tek başına sorunlara yardımcı olamayacağı açıktır. Ulusal kozmonotikteki kriz sistemik bir yapıya sahiptir. Bir de ortaya çıkan teknolojik bütçe kesintisi ve haksız rekabet uygulamalarının neden olduğu birikim ve finansman açıkları.
Ancak bu, Roscosmos'tan vazgeçmenin tam zamanı olduğu anlamına gelmez. Hayır, bugün tüm bunları tek başına çıkarmanın son derece sorunlu hale geldiğini kabul etmenin tam zamanı. İttifaklar ve uluslararası işbirliği zamanı geldi. Örneğin, Ay'ın keşfinde Çin ile işbirliği konusunda yapılan anlaşma çok doğru görünüyor. Moskova hem teknolojilere hem de değeri fazla tahmin edilemeyecek yıllara dayanan deneyime sahipken, Pekin'in hem teknolojileri hem de finansal kaynakları var. The Global Times, ittifakın geleceğini şu şekilde yorumladı:
Onlar ISS'deki yangınlar, hava sızıntıları ve diğer tehlikelerle başa çıkmak için uzaya ilk uçan, uzaya ilk gidenlerdi; Ay bilim istasyonu projesinin uygulanmasında bu acil durumlardan öğrenilen deneyim ve dersler gerçekten de altından daha değerli olacaktır.
Ortak program, bir dünya uydusunun yörüngesinde ve yüzeyinde otomatik olarak çalışabilen bir uzay aracı geliştirecek. Gelecekte, yaşanabilir bir ay üssünün yaratılması hakkında konuşabiliriz. Ancak tüm yumurtalarınızı tek bir sepete koymayın. Ayrıca, ÇHC'nin aksine olası risklerin daha fazla çeşitlendirilmesi için Rusya kozmonotik alanında ve güçlenen Hindistan ile yakınlaşmaya gitmelidir.