Bu makalede, SSCB'ye uçak gemisi filosunun inşasına başlamaya neden olan nedenlerle ilgilenmeye çalışacağız.
Kuznetsov'un yaratılışının tarihi, ilk kez, SSCB tarihinde ilk kez, fırlatmalı bir atomik uçak gemisinin taslak tasarımının geliştirilmesi, 1971-1980 için deniz gemi inşa planına dahil edildiğinde başladı. Bununla birlikte, 1968, Gıda Endüstrisi'nin Nevskoye Tasarım Bürosu'nun (PCB) projeye ait uçak gemisi kruvazörü 1143'in yaratılmasına paralel olarak, 1160 projesinde umut verici bir nükleer uçak gemisi geliştirmeye başladığında da bir başlangıç noktası olarak alınabilir.
Rus Donanması aniden dikkatle ilgilenmeye başladı nasıl oldu? "silah saldırganlık "? Gerçek şu ki, 60'lerde, uçak silahlanmasına sahip gemilerin geliştirilmesi ihtimaline adanmış “Düzen” karmaşık araştırma çalışması başlatıldı. Başlıca bulguları 1972 yılında formüle edildi ve aşağıdakine kaynatıldı:
1) Donanma için havacılık desteği, askeri stratejik nükleer kuvvetlerin geliştirilmesini içerdiğinden olağanüstü, acil görevdir; Potansiyel bir düşmanın denizaltı karşıtı havacılığının egemenliği koşulları altında hava örtüsü olmadan, yalnızca savaş istikrarı sağlamakla kalmayacak, aynı zamanda denizaltımızın ana grev gücü olan balistik füzelerle ve çok amaçlı denizaltılarımızın konuşlandırılmasını sağlayamayacağız;
2) Avcı savaşı olmadan, deniz füzesinin, keşiflerin ve denizaltı karşıtı kıyı havacılığının başarılı operasyonları - donanmanın ikinci en önemli grev bileşeni;
3) Bir savaşçı örtüsü olmadan, büyük gemilerin az çok kabul edilebilir bir savaş dengesi mümkün değildir.
Alternatif olarak, güçlü kara tabanlı avcı deniz havacılığının yayılması düşünülmüş, ancak kıyı bölgesinde bile 200-300 km derinliğinde hava örtüsünün sağlanmasının, filoda ve yapısında mevcut olana ek olarak böyle bir artış gerektireceği ortaya çıkmıştır. akla gelebilecek tüm sınırları aşacak. Büyük olasılıkla, karaya dayalı havacılık reaksiyon süresini “başarısız” etti - bir gemi grubuna eşlik eden bir uçak gemisi, bir veya iki devriye ile sınırlı olabileceği ve gerekli takviyeyi havaya hızlı bir şekilde kaldırabildiğinden, hava grubunu sürekli havada tutmak zorunda değildir. Aynı zamanda, kara havalı uçaklarından gelen uçakların bir hava saldırısını engellemede yer almak için zamanları yoktur ve bu nedenle sadece başladığı zaman devriye bölgesinde olan kuvvetlere güvenebilirler. Bununla birlikte, bu makalenin yazarı asıl “Siparişten” okumadı ve bunu kesin olarak bilmiyor.
Düzen, İkinci Dünya Savaşı'nın deneyimini titizlikle dikkate aldı. Alman denizaltı filosunun yenilgisinin asıl sebebi olarak adlandırılan Büyük Amiral K. Doenitz'in sonuçları, “hava yastığı eksikliği, keşif, hedef belirleme vb.” “Düzen” araştırması sırasında tam olarak doğrulandı.
“Sipariş” sonuçlarına göre, TTZ uçak gemisi için hazırlandı - bir 75 000 - 80 000 tonluk yer değiştirmesi, atomik olması, dört buhar mancını olması ve 70 uçaklarından ve savaş uçakları, saldırı ve anti-denizaltısından daha az olmayan bir hava grubunun temelini almasını sağlamak zorundaydı. yanı sıra uçak RTR, EW, AEW. İlginç bir şekilde, geliştiriciler 1160 projesinde gemi karşıtı füzelerin konuşlandırılmasını beklemiyorlardı, daha sonra orada Donanma Komutanı S.G. Gorshkov. TK, daha fazla çalışmak için Nevsky PKB'ye devredildi.
1973'te, 1160 avans tasarımı, gemi inşaatı ve havacılık endüstrileri bakanları, Donanma ve Deniz Kuvvetleri komutanları tarafından onaylandı, sonra da CPSU Merkez Komitesi Sekreteri D.F. Ustinov. 1143 projesi kapsamında başka bir ağır hava aracı kruvazörü (sırayla üçüncü sırada, Kiev ve Minsk'ten sonra) inşa etme olasılığını göz önünde bulundurmayı talep etti, ancak üzerine mancınık ve MiG-23А savaşçılarının yerleştirilmesiyle. İmkansız olduğu ortaya çıktı, bu yüzden DF Ustinov istedi:
"36 uçağı üzerinde yeni bir proje yapın, ancak" Kiev "
Ayrıca, imkansız olduğu ortaya çıktı, sonunda, 36 LA'daki yeni bir projede “anlaştılar”, ancak artan boyutlarda. Ona 1153 şifresi verildi ve Haziran ayında Donanma komutanı 1974, TTZ'yi yeni bir gemi için onayladı. Ancak 1975’in başında, DF. Ustinov, tam olarak neyin geliştirileceğine karar verilmesi gerekliliğine müdahale eder - ejeksiyon uçak gemileri veya VTOL ile kruvazör taşıyan uçaklar. Doğal olarak, D.F. Ustinov, VTOL ile TAKR'a ihtiyacımız olduğuna inanıyordu. Bununla birlikte, denizciler hala kendi başlarına ısrar etmeyi başardılar ve 1976'te, CPSU Merkez Komitesi ve SSCB Bakanlar Konseyi'nin “uçak silahlanmasına sahip büyük kruvazörlerin” oluşturulması konusundaki kararını verdiler: 1153 projesinde iki gemi 1978-1985'te inşa edilecekti.
1153 projesi, 1160 projesinin tam teşekküllü uçak gemisi konseptine ilişkin “geri adım” dı (ikisi de Eagle koduna sahipti). Yeni gemi daha küçüktü (60 000 modelinde) ve daha mütevazı bir hava grubu (50 LA) taşıdı, daha az mancınık - 2 birimi. Yine de en azından atom olarak kaldı. Ancak, 1976'te, 1153 projesinin taslak tasarımı tamamlandığında, karar aşağıdaki gibidir:
“Taslak taslak onayla. Durmak üzere geminin daha fazla tasarımı "
Model TAKR projesi 1153
Bu zamana kadar “Kiev” zaten filodaydı, “Minsk” tamamlanıyordu, bir yıl önce “Novorossiysk” i koyuyordu ve “Bakü” tasarım çalışması açık bir şekilde belliydi: mancınıklara ve yatay kalkış uçaklarına dönüş yapılırsa o zaman şimdi yeniden sıfırdan tasarlanması gereken yalnızca beşinci yerli TAKR'da olacak. Bir sonraki TTZ'de, uçak sayısı 42'e düşürüldü, nükleer tesis terk edildi, ama en azından mancınıklar kurtarıldı. TAKR'ın 18-28 uçağı ve 14 helikopterleri taşıması gerekiyordu ve "uçak" bileşeninin 18 Su-27K ya da 28 MiG-29K-12 MiG-29К ve 16 Yak-141 MiG-27KY içerdiği varsayıldı. Helikopter filosunun, denizaltı karşıtı ve arama-kurtarma varyantlarındaki ve ayrıca radar devriyesinde yapılan bir değişiklik olarak Ka-XNUMX helikopterlerinden oluşması gerekiyordu.
Ama sonra uçak gemisi filosunun bir başka düşmanı ortaya çıktı - N.N.N. Amelko. Uçak gemilerini gereksiz gördü ve sivil konteyner gemisi temelinde denizaltı karşıtı helikopter gemileri yapmayı önerdi. Ancak, proje N.N. Amelko "Halzan" tamamen uygun değildi ve sonuç olarak DF reddedildi. Ustinov (o zaman - Savunma Bakanı), ancak, 1153 projesinde de bir haç kuruldu.
Model helikopter "Halzan"
Şimdi denizcilerden "gerekli iyileştirmelerle" bir uçak gemisi geliştirmeleri istendi, ancak 45 000'ten daha fazla yer değiştirmemesi ve en önemlisi mancınık matematiksel hale getirildi. Bunun OKB'nin suçu olduğuna inanılıyor. Sukhoi - baş tasarımcısı MP Simonov uçağı için bir mancınık gerekmediğini, ancak bir sıçrama tahtası yeterli olacağını söyledi. Ama büyük olasılıkla, o milletvekili Simonov, sıçrama tahtası, beşinci ağır uçak taşıyan kruvazör için seçildikten sonra yaptığı açıklamada bulundu, böylece Su-27, uçak gemisinin “dışına taşmaz” olmayacaktı.
Denizciler hala DF olduğunda başka bir 10 000 t Deplasman "yalvarmayı" başardı. Ustinov, "West-81" öğretileri üzerine TAKR "Kiev" e geldi. "Kiev" kanadının gerçek mücadele etkinliği hakkında hikayeler sonra D.F. Ustinov "empatize edildi" ve beşinci TAKR-a'nın 55 000'e olan yerini değiştirmesine izin verildi. Aslında, ilk ve tek yerli uçak gemisi bu şekilde ortaya çıktı.
ABD’nin SSCB’de uçak gemisi inşa etme programından son derece endişe duyduğunu ve bu konuda bizi özenle "cesaretle" karşıladığına şüphe yok. V.P. yazdıkları gibi Kuzin ve V.I. Nicholas:
“Uçak gemilerinin gelişimi ile ilgili olarak o yılların yabancı yayınları, bizi takip ettikleri genel kurstan uzak tutuyormuşçasına“ neredeyse eş zamanlı ”çalışmalarımıza eşlik etti. Bu nedenle, VTOLP’in ortaya çıkışıyla birlikte, Batı’nın denizcilik ve havacılık dergileri hemen hemen tüm askeri havacılığın takip etmesi gereken bu alanın gelişmesi için etkileyici umutlar hakkında hemen “coşkuyla boğuldu”. Uçak gemisi gemilerinin yer değiştirmesini artırmaya başladık - hemen yayınlanmaya başladılar ve Nimitz gibi süpergantların gelişiminin yetersizliği ve uçak gemilerinin "daha küçük" ve ayrıca atom enerjisi ile değil, geleneksel enerjiyle inşa edilmesinin tercih edilmesinin tercih edileceği anlaşıldı. Mancınığı aldık - sıçrama tahtalarını övmeye başladılar. Genelde, uçak gemisi yapımının sona ermesi hakkında genel olarak bilgi parladı ve ”dedi.
Bu makalenin yazarının kendisinin de benzer yayınlara rastladığı unutulmamalıdır (Amerikan yazarların 80’in XNUMX’in “Dış Askeri İnceleme’ sindeki çevirileri).
Belki de bugün “Sovyetler Birliği Filosunun Amiri Kuznetsov”, Rus Donanması'nın en tartışmalı gemisi olmaya devam ediyor, kendisine yapılan değerlendirmeler çelişkili. Ve bu, SSCB Donanması ve Rusya Federasyonu Donanması için uçak gemisi inşa etme ihtiyacının sürekli olarak sorgulanıp ısıtılmayacağına dair tartışmalara konu olduğunu ve gelişimlerinin tarihinin çok fazla efsane ve spekülasyon kazandığını gösteriyor. İlk Sovyet TAKR'ın potansiyelini değerlendirmeden önce, yatay kalkış ve iniş uçaklarının kalkabileceği desteden, en azından bazıları ile ilgilenelim.
1. Uçak gemilerine filo tarafından ihtiyaç duyulmadı, ancak inşaatlarına Donanma Komutanı Gorshkov liderliğindeki deniz komutanları bir grup amiral tarafından lobi yapıldı.
Halk inancının aksine, SSCB filosundaki tam teşekküllü uçak gemilerine duyulan ihtiyaç hiçbir zaman "yukarıdan" değil "amiraller hevesinden" değil, birkaç yıl süren ciddi araştırma çalışmalarından kaynaklanan gönüllü bir karardı. “Sipariş” araştırması 60'lerde başlatıldı, yazar başlangıç tarihini tam olarak bulamadı, ancak 1969 olsa bile önemli değildi, 1972'ta bile tam olarak tamamlanmadı. Sovyet uçak gemilerinin gelişiminin tarihçesi açıkça en tutarlı rakibin S.G. Gorshkova - D.F. Ustinov da uçak gemilerinin inşasına karşı değildi. Büyük uçak taşıyan okyanus gemilerine olan ihtiyaç onun için açıktı. Özünde, S.G. Gorshkov ve D.F. Ustinov, birinin uçak gemisi inşa etmek istediğini, ikincisinin üretmediğini, ancak SG’yi oluşturduğunu; Gorshkov, klasik uçak gemileri kurmayı (birçok yönden Amerikan Nimitz'e benzer şekilde) inşa etmeyi gerekli gördü. Ustinov, görevlerinin VTOL uçağının taşıyıcıları olan daha küçük gemiler tarafından yerine getirilebileceğini umuyordu. Belki de, taşıyıcıya dayalı havacılığın faydasını tamamen reddeden tek "saf" düşman uçak gemileri, TAKR yerine denizaltı karşıtı helikopter taşıyıcılarının inşasını geliştiren Amiral Amelko'ydu, ancak arkasında bilimsel olan ancak genel olarak farklı bir şey bırakmadı. konumunun gerekçesi. Ancak, bu durumda, aslında, o zamandan beri tamamen fırsatçı, "gizli" eylemlerden şüphelenmek kolaydır. S.G.’nin rakibi olarak kabul edildi. Gorshkov.
2. Sovyet Donanması için uçak gemisi yapımının destekçileri, bir denizaltının uçak gemileri üzerindeki avantajını gösteren İkinci Dünya Savaşı deneyimini dikkate almadılar.
Aslında, Ar-Ge “Siparişi” sırasında, en etkili denizaltı filosunun, Alman olanın deneyimi, dikkatlice incelenmiştir. Denizaltıların düşmana karşı güçlü bir muhalefet karşısında ancak konuşlandırmaları ve eylemleri havacılık tarafından desteklendiğinde başarılı olabileceği sonucuna varıldı.
3. Yakın deniz bölgesinin savunması için taşıyıcılara ihtiyaç duyulmaz.
Araştırma ve Geliştirme Emri'nin gösterdiği gibi, gemi grubuna karadan bir uçakla, hatta kıyı şeridinden 200-300 km mesafede bile olsa hava aracının temin edilmesi, uçak gemisinden önemli ölçüde daha pahalıdır.
4. Her şeyden önce, Amerikan uçak gemilerinin kanatlarını nötralize etmenin bir aracı olarak, taşıyıcılara ihtiyaç duyuldu. Uzun menzilli gemi karşıtı füzeler "Bazalt", "Granit" ve onların su altı taşıyıcılarının ortaya çıkmasıyla, ABD AUG'ına karşı koyma görevi çözüldü. Denizaltı füze kruvazörü ve uzay keşif ve hedef atama sistemi, ABD AĞUSTOS'un gücünü iptal etti.
Bu ifadenin yanlışlığını anlamak için, hava emri olmayan “Düzen” araştırmasına göre, sürdürülebilirlikle mücadele etmediğimizi, çok amaçlı denizaltıların konuşlandırılmasını bile garanti edemediğimizi hatırlamak yeterlidir. Ve, en önemlisi, bu sonuç, BCRT füzesinin uçuş tasarım testleri yapıldığında 1972 g'de yapıldı ve US-A prototipleri, Legend radyo istasyonuyla donatılmış uyduların uzayda test edildi. Başka bir deyişle, uçak gemilerine duyulan ihtiyaç hakkındaki sonuç, Bazalt BİK ve Legend ICRC'nin potansiyel yeteneklerinin zaten çok iyi farkında olduğumuz bir zamanda formüle edildi.
5. DF Ustinov haklıydı ve VTOL'li uçak gemisi lehine yatay kalkış ve iniş uçaklarının temelini sağlayan gemilerin yapımını bırakmak zorunda kaldık.
VTOLP'un avantajları ve dezavantajları hakkındaki tartışma sonsuzdur, ancak kuşkusuz, havacılık savaşçıları, EW ve DRLO uçaklarını paylaşırken en büyük etkiye ulaşır. Ancak ikincisini TAKR'a dayandırmak mancınıklarla donatılmadı imkansızdı. Bu nedenle, “hala biraz zaman ve para var - ve Yakovlev’in tasarım bürosu dünyaya MiG-29’in bir analoğuyla, ancak dikey kalkış ve inişle” sunacağı tezine güvenmek bile olsa, hala anlıyoruz. VTVP TAKR - ve klasik uçak gemisinin kanadını kaybetti.
Hiç şüphe yok ki, Rusya Federasyonu için taşıyıcı filonun bugün ne kadar gerekli olduğu konusunda tartışabileceksiniz, çünkü Ar-Ge dönemi “Varant” sürecinden bu yana neredeyse 50 yıl geçti ve bu süre zarfında teknoloji çok ileri adım attı. Bu makalenin yazarı gerekli olduğuna inanıyor, ancak tartışma için bir alanın varlığını kabul ediyor. Aynı zamanda, 70'lerin başında SSCB'de bir uçak gemisi filosu yaratma ihtiyacı hiç şüphesiz değildir ve SSCB, derhal olmasa da inşaatına başlamıştır.
Bu yönü de ilginç. Ar-Ge “Düzeni” sonuçlarına dayanarak oluşturulan TK ve 1160 Orel projesi, kendilerini Amerikan grev uçağı taşıyıcısından “izleme kağıdı” olarak nitelendirdi; yalnızca savaşçılar (ya da çift amaçlı savaşçılar / bombardıman uçakları) hava grubunda bulunmayacaktı. Su-24 temelinde planlanmıştır. Başka bir deyişle, 1160 projesi çok amaçlı bir uçak gemisiydi. Fakat daha sonra ve oldukça hızlı bir şekilde ümit vaat eden TAKR-a kayıp uçaklarının hava grubu - belki de, 1153 ile başlayan, çok amaçlı olmayan bir uçak gemisi tasarlamaktan, ABD imajında ve benzerliğinde, ancak asıl görevi saldırı kuvvetlerini havaya uçuracak olan hava savunma uçağı taşıyıcısını tasarlamak hakkında konuşmalıyız. (yüzey gemileri, denizaltılar, füze taşıyan uçaklar). Bu, Ar - Ge “Düzeni” nin Amerikan deniz gücünün gelişiminin zirvesindeki etkinliğini doğruladığı anlamına mı geliyor? Bunu “Sipariş” raporlarını okumadan tam olarak söylemek mümkün değildir. Ancak uçak gemileri tasarlayıp yaratan SSCB'nin Amerikan filosunu gelişiminde kopyalamadığı söylenebilir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, denizdeki hava gücünün önceliği hakkındaki görüşlerini doğruladılar - tabii ki stratejik SSBN'ler sayılmıyor. Aksi takdirde, "filoya karşı filo" ve "sahile karşı filo" görevlerinin neredeyse tamamı güverte uçakları tarafından çözülüyordu. Bu nedenle ABD, uçak gemileri, yok ediciler ve kruvazörleri "etrafında" çevreleyen bir yüzey filosu yarattı - bu esasen uçak gemisinin hava savunma / hava savunma sistemi ve ikincisi - sahile karşı harekete geçmek için seyir füzelerinin taşıyıcısı olan eskort gemileridir. Ancak, düşman yüzeylerini yok ediciler ve kruvazörlerin önünde gemileri yok etme görevi pratikte yapılmamıştı, güverte kurulumları gemi karşıtı "Zıpkınlar" onlar için durumsal bir silahtı. "Harpoons" un kurtarılması gerekiyorsa, önce bağışladı. ABD Donanması'nın yeni avcıları uzun süredir gemi karşıtı silahlarla donatılmadı ve Amerikalılar bununla ilgili yanlış bir şey görmediler, ancak o zamanlar hala Arly Berkov ve Tikonderog TSS’de “sığabilecek” gemi füzelerinin geliştirilmesiyle ilgileniyorlardı. Amerikan denizaltı filosu çok sayıdaydı ama yine de çok amaçlı denizaltılar, AUG'ın denizaltı karşıtı savunma konusundaki yeteneklerini tamamladı ve Sovyet SSBN'lerin ABD'nin güverte tabanlı uçağının hakimiyetini kuramadığı alanlarda tahrip etme görevini de çözdü.
Aynı zamanda, Sovyet Donanması (SSBN'leri saymaz), asıl işin “filoya karşı filo” olduğunu düşündü ve bunu kara tabanlı füze taşıyan uçaklar, denizaltılar ve Bazalt ve Granit ağır anti-gemi füzelerini taşıyan büyük yüzey gemileri tarafından çözmesi gerekiyordu. SSCB'nin uçak gemisi, filosunun geri kalanının inşa edildiği ve güverte uçağı “tüm işleri” çözmek olan “omurga” değildi. Sovyet TAKR'leri sadece filo saldırı kuvvetlerinin sürdürülebilirliğini sağlamanın bir aracı olarak kabul edildi, kanatlarının rolü Amerikalıların güverte uçağı tarafından oluşturulan hava tehdidini etkisiz hale getirmekti.
Ve burada, aşağıdaki gibi formüle edilebilecek başka bir yaygın yanılgıya geliyoruz:
6. Kuznetsov bir uçak gemisi değil, bir TAKR. Savunmasız bir hava sahası olan klasik uçak gemisinin aksine, Kuznetsov tipi gemi tüm silah yelpazesine sahiptir ve sayısız yüzey gemisinin korunmasına başvurmadan bağımsız hareket etmesine izin vermektedir.
Kuznetsov'un temel özelliklerine bir göz atalım.
Yer değiştirme. Bununla ilgili verilerin farklı kaynaklarda değiştiğini söylemeliyim. Örneğin, V. Kuzin ve G. Nikolsky, bir TAKVR'nin standart yer değiştirmesinin 45 900 t ve toplam yer değiştirmenin 58 500 t, ancak S.A. Balakin ve Zablotsky, sırasıyla, 46 540 ve 59 100 t. Aynı zamanda geminin “en büyük” yer değiştirmesinden de bahsettiler - 61 390 t.
Kuznetsov TAKR, 200 düğümlerinin hızını sağlaması öngörülen 000 29 hp kapasiteli dört şaftlı bir kazan-türbin enerji santrali ile donatılmıştır. Buhar, sekiz KVG-4 kazan tarafından üretildi, önceki Bakü TAKR'da kullanılan KNV 98 / 64 kazanlarına kıyasla daha fazla buhar kapasitesine sahip (bunun üzerine 8 180 hp gücünü sağladı).
Silahlanma: temeli, elbette hava grubuydu. 50 Su-26K veya MIG-27K, 29 AEW helikopter Ka-4RLD, 25 denizaltı helikopterleri Ka-Ka-18 veya 27 ve 29 zenginleştirilmesi: up to taslağa göre, "Kuznetsov" dahil uçağın 2 dayandırarak, sağlamaktı Ka-27PS kurtarma helikopteri. Hava grubunun tabanı için, 153 m uzunluğunda, 26 m genişliğinde ve 7,2 m yüksekliğinde bir hangar sağlandı, ama elbette, tüm hava grubunu barındıramazdı. Hangarın, hava grubunun% 70'ini alabildiği varsayılıyordu, makinelerin geri kalanı uçuş güvertesi üzerinde olmalıydı.
Yak-44РЛД DRLO uçaklarının TAKR'a dayanması denemesi ilginçtir. Görünüşe göre, durum buydu - 1979 g'de, Yakovlev Tasarım Bürosu bu uçağın tasarımı için bir sipariş aldığında, hiç kimse TAKR'lerimizi mancınıklardan mahrum etmeyi ve fırlatma uçağı geliştirmeyi hayal etmemişti, ancak sıçrama tahtasını yönetmeye karar verdikten sonra da "kesmek" zorunda kaldım ve hava grubu - Yak-141, MiG-29 ve Su-27 dahil olmak üzere, MiG-44 ve Su-4 dahil olmak üzere diğer tüm uçakları, yalnızca sıçrama tahtasından mancınık olmayan kalkışlara uyarlanabilirlerse ve Yak-XNUMX için de geçerlidir. Ancak, ağırlık / ağırlık oranının yüksek olduğu XNUMX jenerasyon savaşçılarında mümkün olduğu ortaya çıkarsa, bir sıçrama tahtasından başlayabilen DRLO uçağının yaratılması bazı zorluklarla karşı karşıya kaldı, bu yüzden yaratımı “durdu” ve ancak netleştikten sonra hızlandı. yedinci TAKR SSCB - "Ulyanovsk" hala mancınık olacak. Bir noktada filonun gelecekteki Kuznetsov RLD dikey kalkış ve inişini temel alma zorunluluğu getirmesi ilginçtir. Fakat sonunda kendilerini DRLO helikopterleriyle sınırladılar.
TAKR vurmalı silahlarla donatıldı - güverte PU PKR "Granit" altında 12. Uçaksavar füzesi silahları, Dagger kompleksi tarafından temsil edilmektedir - 24 mayınları için 8 PU, toplam 192 füzesi. Ayrıca, "Kuznetsov", 8 SPECIALIST "Dirk" ve aynı AK-630M'i kurdu. İki RBU-12000 "Boa", torpido kompleksi kadar anti-denizaltı değildir. Çalışma prensibi denizaltı karşıtı RBU ile aynıdır, ancak cephane farklıdır. Bu yüzden, Udav salvo'sunda ilk iki mermi, hedef güdümlü torpidoları yönlendirmek için sahte hedefler taşırken geri kalanı, tuzakların dikkatini dağıtmak istemeyen torpidoların geçmesi gereken bir “mayın tarlası” oluşturuyor. Üstesinden gelinirse, füzeler - derinlik yüklerini temsil eden geleneksel mühimmat zaten kullanılmaktadır.
Aktif karşı önlemler pasif olanlarla tamamlanmaktadır ve burada sadece elektronik savaş sistemleri ve yanlış hedefler koymaktan bahsetmiyoruz. Gerçek şu ki, yerli TAKR'da ilk kez gemide, İkinci Dünya Savaşı döneminin PTZ'sinin modern bir örneği olan sualtı yapısal koruma (PKZ) uygulandı. PKZ'nin derinliği, 4,5-5 m'dir, ancak, üstesinden geldiğinde bile, TAKR'ın yetenekleri etkileyicidir - hangar güvertesinin, su yüzeyinin 1,8 m'sinden daha az kalmaması gerektiğinden, bitişik herhangi beş bölmeyi taşırken ayakta kalması gerekir. Mühimmat ve yakıt depoları kutu rezervasyonu aldı, ne yazık ki kalınlığı bilinmiyor.
Böylece, çeşitli silahlarla donatılmış büyük, ağır bir gemi görüyoruz. Bununla birlikte, en doğru analiz bile Kuznetsov TAKR'ın silahlanmasının kendi kendine yeterli olmadığını ve sadece diğer savaş gemileriyle etkileşime girdiğinde tamamen açılabileceğini gösteriyor.
Hava Grubu "Kuznetsova" geminin hava savunmasını veya uçaksavar savunmasını sağlayabilir, ancak her ikisini de yapamaz. Gerçek şu ki, Rus Donanması kurallarına göre, hangarda yakıt ikmali yapmak veya silahlandırmak kesinlikle yasaktır ve bu anlaşılabilir bir durumdur - gazyağı hapsinin kapalı bir odada toplanması tehlikesi vardır ve genel olarak - hangar güvertesine inen ve patlatılmış hazır hava mühimmatına neden olan bir düşman roketi tehlikesi vardır. gemiye en büyük zararı verecek ve muhtemelen onu tamamen ölüme götürecek. Uçuş güvertesindeki benzer bir olay, şüphesiz, aynı zamanda son derece nahoş olacak, ancak gemi ölümle tehdit edilmeyecek.
Buna göre, TAKR sadece uçuş güvertesi üzerinde bulunan uçakları kullanabilir - hangarda bulunanlar da kaldırılmalı, doldurulmalı ve silahlandırılmalıdır. Uçuş güvertesinde çok fazla alan yok - savaşçılar oraya yerleştirilebilir ve daha sonra gemi hava savunma fonksiyonlarını veya helikopterleri gerçekleştirir, ardından TAKR PLO işlevselliğini uygulayabilir, ancak her ikisini de yapamaz. Yani, elbette, karışık bir hava grubunu açabilirsiniz, ancak aynı zamanda, savaşçıların ve helikopterlerin sayısı, hava savunması ve uçaksavar savunması görevlerini etkin bir şekilde çözemeyecektir.
Sonuç olarak, hava savunmasına odaklanırsanız, düşman denizaltıları arama kabiliyeti, oldukça büyük bir hava grubuna sahip bu kadar büyük bir gemi için tamamen yetersiz olan 1155 projesinin büyük bir denizaltı karşıtı gemisini (GAK Polinom ve bir çift helikopter) geçemez. 1155 projesinin BOD'u, elbette, 3 nesil denizaltıları için zorlu bir rakiptir, ancak böyle bir denizaltıyla yapılan bir savaşta, elbette, kendisi ölebilir. Bu, 7 000'teki bir gemi ve yer değiştirme için kabul edilebilir bir risktir, ancak aynı başarı şansı APL, dev TAKR, BOD'un yer değiştirmesinden altı kat üstün ve gemide düşünülemez atıklar olan düzinelerce uçak ve helikopterle karşı karşıya kalmıştır. Aynı zamanda, FKÖ'nün görevlerini çözmeye odaklanırsanız ve güverteyi helikopterlerle zorlarsanız, geminin hava savunması kritik bir şekilde zayıflar. Evet, TAKR çok sayıda hançer hava savunma sistemi ile donatılmıştı, ancak bu hava savunma sisteminin bir dizi havaya sahip olduğu anlaşılmalıdır, 12 6 m irtifası ile, sadece düşman uçaklarıyla değil, füzeler ve onların kullandıkları güdümlü füzelerle hava bombaları Temelde, hem Hançer, hem de Dirk ve Kuznetsov'a monte edilen AK-000, bu silahı taşıyıcıları TAKR savaşçılarından geçen birkaç küçük füzeyi tamamladı. Kendileri tarafından, geminin savunmasını sağlayamayacaklar.
Şimdi - şok silahları. Evet, "Kuznetsov" bir parça RCC "Granit" ile donatıldı, ama ... bu yeterli değil. Rus Donanması'nın hesaplamalarına göre, AUG uçaksavar savunmasını "kırmak" için voleybolda en az 20 füzesi gerekliydi, bu yüzden ağır atom füzesi kruvazörlerimiz 20 "Granit" ve denizaltı Antey SSGNS - hatta 949 gibi füzeler taşıdılar. öyle ki, tabiri caizse, bir garantiyle.
Oldukça başka bir şey, yerli TAKR'ın 1164 Atlant projesinin RNR'si ve bir çift BOİ ile birlikte çalıştığı durumdur. RKR ile birlikte bir TAKR, Hançerlerin ve Dirklerin Kuznetsov'un görevlerini yerine getirirken, AUG'ın tadına bakmayacak olan bir 30 roket voleybolu sağlayabilir ve Kuznetsov, C-300F hava savunma füzesi ile desteklenir, böylece bir tabaka oluşturur. Hava savunma. Buna karşılık, hava savunma görevlerini yerine getirirken, bunlara dayanan helikopterlere sahip bir çift BOD TAKR'ın yeteneklerine katkıda bulunacak ve benzer bir bağlantının ASW'sini iyi bir şekilde garanti edebilecektir.
Yukarıdakilerin tümü, her ne kadar yerli TAKR bağımsız olarak kullanılabilse de, ancak yalnızca önemli ölçüde bir verimlilik zayıflaması ve aşırı riske maruz kalma pahasına olduğunu ileri sürmektedir. Genel olarak, yukarıda belirttiğimiz gibi, SSCB SLRT “alanda tek başına bir savaşçı” değil, güdümlü füze silahlarıyla donatılmış ve potansiyel bir düşmanın büyük filolarının imhasına yönelik yüzey, denizaltı ve hava saldırısı grupları için bir destek gemisidir. Ancak filonun yarısının yönlendirilmesi gereken güvenliğini sağlamak için yerli TAKR'da böyle bir "elle yazılmış çanta" görmek yanlış olur. TAKR, filonun grev kuvvetlerini destekleyerek, düşmanı daha küçük bir kuvvet kıyafeti ve daha düşük bir kayıp seviyesi ile yönlendirme görevlerini yerine getirmesini sağladı. Yani, TAKR'ın yaratılması bize aksi takdirde ilave SSGM'ler, füze kruvazörleri ve füze taşıyan uçaklar oluşturmak için gerekli olan para tasarrufu yaptı. Ve elbette, denizcilerin ve pilotların hayatları onlara hizmet ediyor.
Devam edecek ...