Khatam kari
On sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda, Khatam tekniği, Tahran, Esfahan ve Şiraz'da zanaat okullarının kurulduğu Reza Şahlık döneminde modaya geri dönmeden önce reddetti. "Khatam", "kakma" anlamına gelir. “Khatam-kari” bu nedenle “ölçek işi” dir. Bu teknik, ince tahta çubuklar (abanoz, tik, hünnap, portakal ağacı, gül ağacı), pirinç (altın parçalar için) ve deve kemiği (incikli) ağaçlarının kabuklarıyla süslenmiş motiflerin oluşturulmasını gerektirir. beyaz parçalar).
Koleksiyoner sikkelerinde fildişi, altın ve gümüş de kullanılabilir. Bu çubuklar ilk önce üçgen kirişlere monte edilir ve daha sonra, kenarları son dekorasyonun tabanının birliğini gösteren, yaklaşık 70cm'lik bir silindir oluşturmak için tekrar sıkı bir sırayla demetler halinde birleştirilir ve yapıştırılır: altı köşeli yıldız bir altıgen içinde bulunur. Bu silindirler daha sonra daha kısa silindirlerde kesilir, daha sonra kalınlıkta yaklaşık 1 mm'lik dilimler yapan bir son kesim yapılmadan önce iki ahşap plaka arasında sıkıştırılır ve kurutulur. Sonuncusu laklanmadan önce süslenecek destek nesnesinin üzerine kaplanıp yapıştırılmaya hazırdır. Nesne eğrilmişse, eğrilerle mükemmel şekilde evlenebilmeleri için onları yumuşatmak için önceden ısıtılabilirler. Dekore edilmiş objeler lejyonlardır: kutular, satranç ya da tavla (kraliyet masası ya da üçlü iz), çerçeveler ve hatta müzik aletleri. Khatam tekniği ünlü Pers minyatürlerine de uygulanabilir, böylece gerçek sanat eserleri yaratılabilir.