Kendini bomboş hissediyordu.
Sanki kimse onu hiç sevmemiş gibi.
Otobüsleri ve cafeleri düşündü.
Eskiden yan tarafından oturan çocuğun gülümsemesi mutlu ederdi.
Hiç bir zaman tanımayacağını ya da tanısa sevmeyeceğini bilse de hoşuna giderdi.
Belki de beğenildiğini hissettirdiğindendi.
Şimdi hiçbir şeyden zevk almayan, hiçbir şeyden anlamayan yaşlı bir kadın gibi hissediyor kendini.
Doksan yaşında bir bakire gibi.