önce gözlerini açtı genç adam. henüz belli belirsiz aydınlanmıştı hava. saate baktı 06.05'ti saat. doğruldu. çakmağıyla sigarasını aradı ve bulunca hemen bir sigara yaktı. kalktı, mutfağa gidip suyu ocağa koydu. elini yüzünü yıkadıktan sonra kendine bir kahve hazırladı. ne kadar da güzel gelmişti kahvenin ilk yudumu. sigarayla beraber kahvesini içerken aklına kopuk kopuk hatıraları geliyordu. birden işçilerin işe gitmek için evlerinden çıkmış oldukları aklına geldi. şehir uyanmıştı, motor sesleri, kornalar, egzoz dumanları, polis düdükleri ve uzaktan geçen trenin sesi aklına geldi. oysa genç adamın şehirle birlikte uyanmasını gerektirecek hiçbir durum yoktu. kahvesinden son yudumu alırken bu şehirle herhangi bir bağ kuramadığını hatırladı, yine yalnızlığını fark etmişti. sigarasını söndürdü ve tekrar "ölmüşçesine" uyumayı tercih etti.