Vücutla neler öğrenilir?
Yürümenin bize en uygun spor olduğunu düşünenlerimiz bilir ki Fiziksel aktiviteyle her zaman gıcırdayan ilişkimizde başarının tek garantisi, taşınacağımız yerin genellikle sık sık gittiğimiz yerlere yakın olmasıdır.. Bir ay önce taşındığımdan beri, dini olarak haftada iki kez, 10 blok yürüyorum ve Miriam'ın, evime iki adım uzaklıktaki Pilates stüdyosundaki en sevdiğim öğretmenim olan derslerine gitmek için metroyla yarım saat yolculuk yapıyorum.
Şanslıysam ve bir yere yetişebilirsem, Madrid Metrosu'nun sponsor olduğu gidiş-dönüş yolculuklar arasında bana bir saatlik edebiyat garantisi veren bir şey okurum. Ancak yağmurlu günler kötü görünüyor. Korkarım bu coşku uzun sürmeyecek.
Bu nedenle lojistiği basitleştirmeye kararlıyım.: Doktorların (günaydın demeden önce hareket etmeyi belirtir) tavsiyelerine uymak için yeni bir spor salonu seçin ve zayıf yönlerimi önceden tahmin edin (eğer spor salonu çok uzaktaysa başarısız olursunuz).
Yeni mahalleyi keşfederken (burada bir eczane var, bir Çinli var) ve belki de bunu yapmak benim için bir zorunluluk olduğundan güncelleme Genellikle tefekkür için harcadığımız enerjinin ayetleri Yaz günüMary Oliver'ın kırsalda yürüyüşle geçen bir günü anlatan muhteşem şiiri. Ve içimde onu yeniden okumak için çılgın bir istek var. Ya da daha iyisi, Şiiri elle kopyalarken, her harfi çizerek okudum, sanki kelimelerin beyinden parmaklara gidip şekil aldığı başka tür bir temasa ihtiyacım varmış gibi, onun önerdiği şeyi hissetmek, yaşamak ve sahiplenmek için..
Egzersizle olan ilişkimizin çoğu şu şekilde planlanmıştır: yalnızca bedenle anlaşılabilecek şeylere dizgin vermek. Sanırım, bir zamanlar kürek dersleri aldığım Gustavo'nun, topa doğru çılgınca ve etkisiz bir şekilde koştuğumda bana anlatmaya çalıştığı şey buydu. “Molayı bekleyin”Bir Shaolin ustası gibi tavsiyede bulunarak, hızlı değil, doğru zamanda vurmanız gerektiğini öğretmeye çalıştı.
Bu fikri fiziksel olarak anlamam biraz zaman aldı. Önceden algılayamadığım bir boşluk deneyimi, bir aralık: Vuruştan sonraki o an, sanki top nefesini tutuyormuş gibi her şeyin askıya alındığı an.. İşte o zaman vurmanız gerekir. Darbeyi aceleye getirmek kaybetmektir. Acele etmek genel olarak o çukura yol açar. Bu şiir nasıl bitti? “Söyle bana, tek, vahşi, değerli hayatınla ne yapmayı planlıyorsun?”