Ukrayna’da savaşı kimin kazandığı, kimin konuştuğuna bağlı.
Tahmin edilebileceği gibi, Rusya planlandığı gibi kazandığını söylerken, ABD Ukrayna’nın kararlı direnişi ve Batı desteği sayesinde sürpriz bir galibiyet aldığını söylüyor.
Görünüşte, otoriter Rusya’ya bırakın savaş hakkındaki gerçekler bir yana, gerçekler konusunda bile güvenilemezken, liberal Batı, özgür ve bağımsız bir soruşturmaya izin verdiği için daha fazla güvenilirlik ilham ediyor. Ancak gerçekte, Çinli askeri stratejist Sun Tzu’nun dediği gibi, “tüm savaşlar aldatmaya dayanır”. Her iki taraf da Ukrayna’daki genel savaşı kazanmanın anahtarı olan psikolojik savaşla tamamen meşgul olduğundan, savaşın sisini azaltmak için hiçbir tarafa güvenilemez veya güvenilmemelidir.
Aslında, her iki taraf da kendi seçici gerçeklerini ve mitlerini yayarken, karşı iddiaları sansürliyor, çünkü her birinin kan veya hazinedeki büyük fedakarlıkları haklı çıkarmak için ilerleme görünümünü sürdürmesi gerekiyor. Ve her iki tarafın da, şimdiye kadar diplomatik bir çözüme yönelik herhangi bir ciddi çabayı dışlayan hedeflerinin ardındaki kamusal kararlılığı sertleştirmek için bahsi yükseltmesi gerekiyor.
Rusya, Ukrayna direnişinin moralini düşürmeyi ve kazanılamayacak bir savaş için Avrupa’nın desteğini azaltmayı umuyorken, ABD, Ukrayna ve Avrupa’nın kazanılabilir bir savaşa yönelik coşkusunu desteklemek istiyor, ABD’li yetkililer, Ukrayna’nın özel olarak bile olsa, Ukrayna’nın tüm gücünü geri kazanabileceğinden şüphe duyuyor. işgal edilmiş topraklar.
Rus medyasının resmi çizgiyi tekrarlamaktan başka seçeneği yok ya da çok az olsa da, Batı medyasının bir seçeneği var ama niyetleri ne olursa olsun NATO ve Pentagon özetlerine ve raporlarına güvenmeyi seçiyor. Örneğin beyanname anonim (neden anonim?) üst düzey bir Pentagon yetkilisinin: “Rusya, ordusunun yaklaşık yüzde 85’ini Ukrayna’daki savaşa adadı” ve “sınırlarındaki ve dünyadaki diğer bölgelerden askeri kapsama alanını kaldırdı”; Rusya “birleşik silahları nasıl etkin bir şekilde kullanacağını hâlâ çözemedi”; Rusya “günde yüzlerce kayıp veriyor”. Rusya’nın askeri ölümleri arasında “binlerce” teğmen ve yüzbaşı, “yüzlerce” albay ve “birçok” general var.
Şimdi bu veya buna benzer iddialardan herhangi birinin doğru olup olmadığı hakkında hiçbir fikrim yok ve bunu yayan yetkililerin veya bunu yayan gazetecilerin de olduğundan şüpheleniyorum. Ancak, çoğu Ukrayna’nın büyük ölçüde daha güçlü olan komşusuna karşı tam bir zafer olmasa da bir tür üzüntü yaratabileceğine inanan halkın, seçkinlerin ve uzmanların görüşlerini şekillendiriyor. Ancak Batı ve özellikle Anglo-Amerikan medyası, resmi çizgiyi yüz değerinde aldığında, sanki dün Afganistan, Irak veya Vietnam’daki savaşlar sırasındaki resmi aldatmacanın hiçbir ilgisi yokmuş gibi, yetersiz hafızadan mı yoksa seçici hafızadan mı mustarip görünüyor? Ukrayna’da bugünkü savaşı kapsayan.
2019 yılında Washington Post gazetesi meydana çıkarmak üst düzey ABD yetkililerinin 18 yıllık kampanya boyunca Afganistan’daki savaş hakkında gerçeği söylemediğini, yanlış olduğunu bildikleri pembe açıklamalarda bulunarak ve savaşın kazanılamaz hale geldiğine dair açık kanıtları gizlediklerini söyledi. Başka bir deyişle, yalan söylediler. Ancak medya kuruluşları, düşünce kuruluşları ve etkili uzmanlar bu “yetkililere” güvenmeye devam etti; Başka bir savaş hakkında da yalan söyledikleri ortaya çıktıktan sonra bile – yine sahte iddialar ve uydurma kanıtlarla savaşılan Irak savaşı.
Resmi aldatma Soğuk Savaş sırasında daha da kötüydü. Örneğin, yaklaşık yarım asır önce yayınlanan “Pentagon Belgeleri”, ABD hükümetinin, 55.000 Amerikalı ve bir milyondan fazla Vietnamlının ölümüne yol açan Vietnam savaşındaki korkunç kayıplarla ilgili muazzam bir örtbas etmekten suçlu olduğunu ortaya koydu. Asya ve Orta Amerika’daki “kirli savaşlar” hakkındaki resmi yalanlar geniş çapta gerçek olarak rapor edilmeye devam ederken, ABD medyasının ve halkın hükümetin savaşları üstlenmesine olan güveninin “sonsuza dek azaldığı” yönündeki herhangi bir beklentinin erken olduğu ortaya çıktı.
Bugün bile, ABD Özel Harekat Komutanlığı “gölge savaşları” ile savaşmak için Afrika genelinde gizlice özel kuvvetler yerleştirirken, açıkça “özgür ve şeffaf basın” vaazı veriyor. İnsan gülse mi ağlasa mı bilemiyor.
Bu nedenle, ister otokrasiler ister demokrasiler olsun, hükümetlerin taktik veya stratejik nedenlerle savaşlar hakkında yalan söylemesi şaşırtıcı değildir. Aslında, bunun için süslü bir isim var – kendi tarafını rahatlatırken düşmanı rahatsız etmek için kasıtlı olarak yanlış sinyaller göndermek anlamına gelen stratagem.
Şok edici olan şey, “Pentagon Belgeleri” ve “Afgan Belgeleri”nde olduğu gibi geçmişteki resmi aldatmacanın çoğunu açığa çıkarmasına yardımcı olan “özgür dünya”daki “özgür basın”ın, yankı uyandırma konusunda nasıl kararlı olduğudur. ve sanki savaşta suç ortağıymış gibi resmi çizgiyi güçlendirmek.
Saygın Amerikan ve İngiliz dergilerindeki gazetecilerin ve uzmanların, Rusya’nın Putin’ini tanımlamak için faşist, kötü ve tehlikeli eşanlamlılarını, denge veya nesnellik için çok az girişimde bulunarak veya hiç çaba göstermeden tükettiğini izlemek, Batı medyasının büyük ölçüde NATO’nun Putin’e karşı yürüttüğü haçlı seferine katıldığına inanmaya eğilimlidir. Zafere kadar Rusya. Fakat burada “zafer” neyi gerektirir: tüm Ukrayna’yı özgürleştirmek mi? Yoksa Rusya’yı artık diğer Avrupa ülkelerini tehdit etmeyecek kadar zayıflatmak mı?
Aradaki fark abartılamaz, çünkü NATO’nun nihai hedefi Rusya’yı yenmek ve Ukrayna’nın bedeli ne olursa olsun Çin’i onun izinden gitmekten caydırmaktır. Bu yüzden her iki taraf da bedeli ne olursa olsun savaşa devam etmekte kararlı görünüyor. Rusya, zamanın zayıflamış bir Ukrayna’yı ve titrek bir Avrupa’yı önce göz kırpmaya ve sonunda gerilemeye zorlayacağını umuyor. Ve ABD, savaş Rus ordusunu tükettiği ve ekonomisini zayıflattığı sürece, bir “zafer” elde edilebilir olsun ya da olmasın, Ukraynalıların savaşmasına hevesli. Putin’in Rusya’sının, Sovyetler Birliği’nin Afganistan’daki ABD destekli silahlı ayaklanmaya karşı on yıl süren bir savaşın ardından çöktüğü gibi Ukrayna’da çatlayacağına bahse giriyor. Ama yine de, Ukrayna Afganistan değildir; ilgili hiçbir şekilde değil ve Rusya bunu tek kullanımlık bir jeopolitik varlık olarak görmüyor.
Dolayısıyla Ukrayna, işgalci Rus güçlerine karşı sürpriz bir sürpriz yapmayı başarmış ve Moskova’yı beklenmedik bir yıpratma savaşına zorlamış olsa bile, karşı taarruzunu bir altı yıl, bir altı ay daha sürdürebileceği kesin olmaktan uzaktır.
Kherson için devam eden savaş, işlerin nereye gittiği konusunda daha net bir sinyal sağlayabilir. Ancak, Batı’nın askeri desteği sağlam kaldığı, ancak Rusya ile nükleer bir çatışma riskine girmemek için doğası gereği savunmacı olduğu sürece, yıkıcı yıpratma savaşının orta vadede devam etmesini ya da en iyi ihtimalle gergin bir çıkmaza varmasını bekleyin, herhangi bir şekilde değil. her iki taraf için de kesin zafer.
Biri diplomasi mi dedi…?!
Kaynak : https://www.aljazeera.com/opinions/2022/8/4/western-media-and-the-war-on-truth-in”>Source link