http://img4.imageshack.us/img4/4903/54224957.jpg İşte: Star Trek’in Kaptan Kirk’ü Chris Pine ile söyleşi... Televizyon dizisinin yayını bittikten sonra doğduğunuz için bize “Star Trek” ile kendi kişisel ilişkinizi anlatabilir misiniz? Pine: Dizi bittikten sonra doğdum. Ancak televizyonda defalarca tekrar edildiği için fırsat buldukça izlerdim. Ayrıca büyükannem büyük bir William Shatner hayranıydı. İkimiz oturur ve “T.J. Hooker”ı ve “Star Trek”in eski bölümlerini izlerdik. Hayranı
İşte: Star Trek’in Kaptan Kirk’ü Chris Pine ile söyleşi...
Televizyon dizisinin yayını bittikten sonra doğduğunuz için bize “Star Trek” ile kendi kişisel ilişkinizi anlatabilir misiniz?
Pine: Dizi bittikten sonra doğdum. Ancak televizyonda defalarca tekrar edildiği için fırsat buldukça izlerdim. Ayrıca büyükannem büyük bir William Shatner hayranıydı. İkimiz oturur ve “T.J. Hooker”ı ve “Star Trek”in eski bölümlerini izlerdik. Hayranı olmasam da bu dizi ilgi alanımdaydı.
William Shatner ile tanıştınız mı?
Hayır, tanışmadım. Sürecin ilk günlerinde ona bir mektup yazarak kendimi tanıtmıştım. Kaptan Kirk’ün yolculuğunun bu aşamasını hayata geçirirken elimden gelenin en iyisini yapacağımı; onun 40 yıldan beri yaptığı harika işin hakkını vereceğimi bilmesini istedim. Kısa süre sonra, “Teşekkür ederim. Sana bol şans diliyor ve en kısa zamanda bir öğle yemeğinde buluşmamızı diliyorum” şeklinde bir cevap geldi. Ancak çok meşgul birisi olduğu için buluşmamız gerçekleşmedi. Aslında aktör olan babam, ben bu rolü aldıktan iki üç hafta sonra onunla Priceline reklamında oynadı. Kısacası ben tanışamadım ama babamla aynı reklamda oynaması oldukça ironik bir durumdu.
“Star Trek”in herhangi bir bölümünü daha önce hiç görmemiş olanlara James T. Kirk’ü nasıl tanımlarsınız?
James Kirk öfkeli, küstah ve düşüncesiz bir gençtir. Aslında bu huylarıyla güvensizlik ve korku duygularını maskeler. Parçalanmış bir aileden gelir. Hayatına anlam katacak birşeyler aramaktadır. Aslında ne istediği açıktır ama babasının bıraktığı büyük gölgeyle baş etmek isteyip istemediğinden emin değildir. Bu yolculuğun en ilginç kısmı, bu çatışmadan doğan duygularını nasıl dizginleyeceğini öğrenme sürecidir. Sonraki yılların kendinden emin komutanına dönüşecek amaçsız bir gençtir. O bir süper kahraman değildir. Olağanüstü zorluklarla yüz yüze gelen sıradan birisidir. Kimi zaman yere düşse de, her defasında dikilip yerden kalkmasını bilir.
Böylesine büyük bir macerada yer almak nasıl bir duygu?
Çok heyecanlıyım ve bu filmin tüm dünyadaki “Star Trek” hayranlarına ve hayranı olmayanlara cazip geleceğine eminim. Proje son derece baskı verici ve yorucu olabilirdi ama yönetmenimizin J.J. Abrams olması sayesinde böyle bir baskıyı hiçbirimiz hissetmedik. 150 milyon dolar bütçeli mega bir proje olduğu halde öncelikle ve daima karakterler arasındaki ilişkilere odaklandı. Bu ilişkilerin anlamlı olması için ne gerekiyorsa yaptı. Çünkü anlamlı ilişkiler olmadığı takdirde dünyanın tüm efektlerini de getirseniz, bir fasülye tanesi tepeciği kadar değeri olmayacağının farkındaydı.
“Star Trek” projesinden teklif aldığınız günlerde bir George Clooney filminden de teklif geldiğini, ikisi arasında bocaladıktan sonra “Star Trek”i seçtiğinizi söylemiştiniz. Bu kararı nasıl verdiğinizi anlatır mısınız?
Evet, doğru… Hayatımının hem en iyi, hem de en kötü zamanıydı. Aynı hafta içinde karşıma George Clooney ile çalışmak veya “Star Trek”te oynamak gibi bir ikilem çıkmıştı. Tek günde dünyam tamamen değişti. Yüz yüze kaldığım zor bir tercih yapmak zorundaydım. Joe Carnahan’ın “White Jazz”inde oynamayı çok isterdim. George Clooney ile karşılıklı oynamak müthiş olurdu ama uzun uzun düşündükten sonra “Star Trek”i seçtim.
Peki, neden “Star Trek”? Niçin onu seçtiniz?
O hafta boyunca hangisinin benim için daha anlamlı olacağını bulmaya çalıştım. Dıştan bakınca içgüdülerim beni Carnahan’a götürüyordu. Çünkü orada inanılmaz tuhaf bir insanın portresini çizecek; eşcinsel yönleri olan psikopat manyak bir adamı oynayacaktım. Sonra karşıma James Kirk fırsatı çıktı. Dıştan bakınca klasik başrol gibiydi ve isteyip istemediğimden pek emin değildim. Ancak bu rolün derinliğine bakınca aslında zorlayıcı bir rol olduğunu hissettim. Çıtası yüksek bir poker oyunu gibiydi. Bu oyunu oynadığım takdirde ya büyük kazanacak, ya da büyük kaybedecektim.
Bilimkurgu filmlerinin özünde o anda karşınızda olmayan bir efekte karşı oynamak vardır. Bir aktör olarak böyle bir duruma uyum sağlamak kolay oldu mu?
Burbank Stüdyoları’ndaki seslendirme odasında çalışmak başkadır; günümüzün en iyi aktörleriyle dolu 10 milyon dolarlık mükemmel bir sahnede olmak başka birşeydir. Böyle mükemmel bir ortam tadından yenmez diyebilirim. Sette müthiş bir hareket vardır ve siz kendinizi akışa bırakırsınız.
Başka bir yerde hazırlanan bir efektin karşınızda olmanızı kastediyorum. Böyle bir efekt karşısında ne yaptığınızı merak ediyorum.
Hayalgücünün nasıl işlediği konusu ilginç bir konudur. Bir kere serbest bıraktınız mı, hayalgücünüzün izin verdiği herşeyi yapabilirsiniz. Açıkçası çoğu zaman kendimi çok büyük ve gösterişli bir oyun alanındaki kocaman bir çocuk gibi hissettim. Hayalgücüm bana “hadi yapalım” diyordu.
Orijinal dizinin içinde geçtiği ortam nedeniyle kalıcı olduğunu düşünenlerden misiniz? Uzay hala en büyük gizem olmayı sürdürüyor…
Orijinal dizinin bu kadar ilginç olmasının temelinde uzayda geçmesi elbette vardır. Bunun yanısıra sınıflar ve ırklar gibi kavramları özgürce ele alması; daha önce hiç gündeme gelmemiş soruları araştırmaya çıkması da sayılabilir. Toplumsal rahatsızlıkların var olduğu ve Vietnam Savaşı’nın devam ettiği günlerde yayınlanan “Star Trek”te ütopik bir gelecek kavramı yaratılmıştı. O güzel gelecekte herkes beraber çalışıyordu. Düşman da Ruslar veya Vietkong değil; Romulanlar ve Klingonlardı. Dizinin konusunun uzayda geçmesi, onlara daha önce hiç yapılmamış konuları araştırma fırsatı verdi. Şimdi günümüzde daha büyük rahatsızlıklar, ekonomik çöküş ve savaşlar var. Filmimizde umudu gösteren bir gelecek vizyonu sunuyoruz. Bu filmin insanlar için harika bir kaçış fırsatı ve insanlığın harika bir vizyonu olacağını düşünüyorum.
“Star Trek”in bir fenomen haline gelmesine neyin yol açtığını hiç düşündünüz mü? James Bond’u saymazsak, bugüne kadar hiçbir filmin karakterleri bu kadar kalıcı olmamıştı…
Hayran kitlesinin büyüklüğü ve diziye sahip çıkan davranışlarını görünce çok şaşırdım. Dizinin tüm bölümlerini seyredinceye kadar bu fenomeni anlayamamıştım. Hala da tam olarak çözebilmiş değilim. WonderCon fuarına gittiğimde dizideki karakterler gibi giyinmiş insanlar gördüm. “Star Trek” hayranları arasında çok çok kuvvetli bir cemaat bilinci var.
Bu dizideki karakterler, süper kahraman karakterlerinden farklıdır. Süper insan yetenekleri yoktur. İşlerini yaparken yüksek teknolojiye güvenirler ama özel yaşamlarında son derece hümanistik terimler çerçevesinde yüz yüze gelirler…
Bu harika bir nokta… Bence bu karakterlerin en cazip yanı, mükemmel kahraman elbisesi giyen ve müthiş cihazlar kullanan Batman veya Superman görünümünde olmamasıdır. Yaşam ve ölüm gibi kavramlarla yüz yüze kalan kardeşler arasındaki dostluk havası vardır. Karşılarına çıkan her türlü engeli sadece beraber çalışmak suretiyle aşarak zafere ulaşırlar.
Üzerinize Kaptan Kirk üniformasını giydikten sonra ilk aynaya baktığınızda ne düşündüğünüzü hatırlıyor musunuz?
Umarım salak gibi olmamışımdır. Rolü almadan öncesinde bile J.J.’den ilk ricam, bana üzerimde aptalca duracak bir kostüm giydirmemesiydi. Herkes çok beğendiği halde o kostümü ilk giydiğimde pek rahat edemedim. Ayrıca kaptan koltuğuna ilk oturduğum sahneyi hatırlıyorum. Dizinin çok sıkı hayranı değilim ama bende müthiş duygular uyandırdı. Elimde olmadan gülümsedim.
Bu dizinin eski bölümlerine kıyasla Uhura ile Kirk arasında daha fazla cinsel çekim var…
Gizliden gizliye bir eğilim şeklindedir. Cinsellik konusunda J.J.’nin “Star Trek” efsanesini derinden sarsacak herhangi bir tercih yaptığını sanmıyorum. Böyle bir dinamik eklenince öykünün daha ilginç hale geldiğini düşünüyorum. Eğer uzayda seyreden bir geminin içerisinde tıkılıp kaldıysanız bu libidonuzun öldüğü anlamına gelmez. Eğer gemide güzel bir kadın varsa libidonuz da canlanacaktır. Sonraki bölümlerde nasıl gelişeceğini bilemeyiz ama evet bu filmde romantik boyut vardır.
Rolünüzün ne gibi fiziksel boyutları vardı?
Senaryoyu okurken karakter boyutunun yanısıra aksiyon boyutunun güçlü olacağını anlamıştım. Ancak senaryoda sadece dört sayfa yer tutan aksiyon sahnelerinin hayata geçirilmesinin bir ayı bulacağını hesaplayamadığım için yanılgıya düştüm. Bu konuda beyinsel bir hazırlığım yoktu. Fiziksel hazırlık sürecini tam kapsamlı olarak yaşadım. Bize bir eğitmen sağladılar. Ayrıca bu endüstrinin en iyi dublörlerini verdiler. Bu kadar fazla terleyeceğim hiç aklıma gelmemişti.
Çekimler sırasında bir dublörün burnunu kırdığınız doğru mu?
Evet maalesef doğru. Böyle bir olay olunca kendimi çok kötü hissettim. Sonuçta hayatım boyunca hiç kavga etmemiş bir insanım. Tabii ki kazayla oldu ama ne kadar üzüldüğümü anlatamam. Burnunun üstüne yumruğu yedikten sonra bir köşeye çekilerek tedavisini yaptırırken bile, “Şimdi geliyorum” diye sesleniyordu. Profesyonel davrandı, ne ağladı, ne de bağırdı. Çekimden sonra onun yanına gidip özür diledim. “Kendimi affettirmek için ne yapacağımı bilemiyorum” dedim. Çok iyi bir insandı. “Boşver, üzülme” anlamında birşeyler diyerek görevini yaptığını söyledi.
Filmdeki dövüş sahneleri nasıl yapıldı?
Filmin açılışındaki dövüş sahnesinin provaları iki ay sürdü. Çekimi ise iki günde gerçekleştirildi. Filmin bitmiş halini seyrettiğimde o sahnenin sadece bir dakika sürdüğünü görünce şaşkına döndüm. İki ay prova yapıp, iki tam günde çektiğimiz sahnenin filmdeki uzunluğu sadece bir dakikaydı.
Dövüş sahnelerinde oynadıktan sonra aksiyon filmi yapan Tom Cruise ve Jet Li gibi aktörlere daha büyük saygı duydum. Bu sahneler, kas yapısını farklı kullanmayı gerektiriyor. Filmde benim sadece dört veya beş tane büyük aksiyon sahnem vardı ama o kadarında bile tükendim. Aksiyon filmi yapan diğer aktörlerin halini hayal bile edemiyorum. Kaldı ki benim vücut yapım sağlamdır, akciğerlerim iyi çalışır. Buna rağmen çok zorlandım. Bir köşeye çekilip nefes almaya çalıştığım anlar oldu.
Kirk karakterinin en cazip yönlerinden birisi mizah gücüdür. Film yapımı sürecinde bunu ne kadar geliştirdiniz; ne kadarını doğaçlama şekilde yaptınız?
J.J. filmin setine hayranları davet etmek istedi. Doğru tonu tutturmak için bunun önemli olduğunu düşünüyordu. Hayranlar kadar hayran olmayanların da hoşlanacağı bir film yapmak istedi.
Üçüncü jenerasyona mensup bir aktör olarak, böyle bir mesleği daha önceden hayal etmiş miydiniz, yoksa kendiliğinden mi gelişti?
Aslında beyzbol oyuncusu olmak istemiştim. Bir ara “Top Gun”daki Tom Cruise gibi olmak istedim. Çocukken çöp kamyonu sürücüsü olmak istiyordum. Ailemde film oyuncuları vardı. Aktörlerin dünyasına çok yakın olduğum halde bu işe kalıcı olarak girmeyi pek düşünmemiştim. “Quantum Leap”in setinde babamı ziyaret ettiğimi hatırlıyorum. O filmde konuk oyuncu olarak yer alıyordu. “Murder She Wrote”un setine gittim, orada romantizm yoktu.
Babam akşamları eve geldiğinde hep beraber masaya oturur, yemeğimizi yerken sette o gün olup bitenler üzerine konuşurduk. Bu, doktorlardan oluşan bir ailenin ameliyatlardan bahsetmesi gibiydi. Sonra üniversiteye başladığımda oyunculuğa daha çok ilgi duymaya başladım. Kendi kimliğimi ve tarzımı üniversite yıllarında buldum diyebilirim. Hayatımın bundan sonraki aşamasında hangi işi yapacağım daha iyi bir şekilde ortaya çıkmış oldu.
Kaptan Kirk: Chris Pine kimdir?
“Star Trek”te Kaptan James T. Kirk rolünde kamera karşısına geçen Chris Pine, kendi ailesinde Atılgan uzay gemisinin koridorlarına giren ilk üye değil… Bu onuru daha önce “Star Trek: Voyager” adlı televizyon filminde babası Robert Pine yaşadı. Ancak kaptan koltuğuna oturmak babasına hiçbir zaman nasip olmadı.
Genç aktör, ilk kez 1966 yılında William Shatner’in oynadığı ve 40 yılı aşkın süredir adeta Shatner ile özdeşleşen Kaptan Kirk rolünde oynarken neler hissettiğini şöyle anlatıyor:
“Korkutucuydu. Atılgan’ın güvertesinde Bay Shatner’ın belli bir dolaşma biçimi vardı.
Neredeyse baletik diyebileceğimiz belirli hareketlerle geziniyordu. Kaptan koltuğuna oturuş şekli bile akıllarda yer edecek şekildeydi. Kendine güvenli ve cesur hareketleri vardı. Shatner’ın bu karaktere getirdiği özelliklerin etkisi altında kalmamak imkansızdı.”
“Star Trek”in J.J. Abrams versiyonunda başlangıca dönüyor; Spock’tan Sulu’ya, Uhura’dan Kirk’e kadar tüm kahramanlarımızın ilk kez uzay yolculuğuna çıktığı günleri görüyoruz. Ömürleri boyunca galaktik maceracılar olacak kahramanlarımızın Starfleet Akademi’de ilk kez bir araya geldikleri günlerde neler olup bittiğini izliyoruz.
Abrams oyuncu kadrosunu kurarken bir zamanlar George Lucas’ın “Star Wars”ta izlediği yöntemin benzerini uyguladı. Daha önce çok fazla ekran deneyimi olmayan yepyeni isimleri izleyici karşısına çıkarttı. Kamera arkası ekibini kurduğu, hatta giysilerin hazırlanmasına start verdiğinde bile geriye doldurulmamış tek rol kalmıştı. O da Kaptan Kirk rolüydü.
Yönetmen bu rol için Chris Pine’ı neden seçtiğini şöyle açıklıyor: “Kirk karakteri film boyunca birçok ekstrem olayla karşılaşıyordu. Bu yüzden filmin sorumluluğunu omuzlayacak yetenekli bir aktöre ihtiyacım vardı. Kadrosunda büyük film starı olmayan büyük bir film yapıyorduk. Çok sayıda genç aktörle görüştüm ama hiçbirisinden ışık alamadım. Sonra Chris geldi.
Esprili, zeki, kendinden emin bir gençti. Tam istediğim doğru soruların hepsini sordu ve bu rolü istediğini söyledi. Bencil olmayan bir aktörle çalıştığım için çok şansılıydım.”
Los Angeles’ta yaşayan 28 yaşındaki aktör, “Star Trek”in yönetmeni Abrams’ın doğaçlamaya izin veren ve karakterlerin nüanslarını bulmak isteyen yapısını daha prova sürecinde fark etti. Abrams’ı tutkulu ve pozitif bir insan olarak niteleyen Chris Pine, “Sanki sekiz yaşında bir çocuk gibi olduğu için deneme provası çok eğlenceli geçti” diyor.
Daha önce Kirk karakterini görme zevkine erişememiş olanlar için şöyle bir tanımlama yapıyor: “Öfkeli, küstah ve düşüncesiz bir gençtir. Aslında bu huylarıyla güvensizlik ve korku duygularını maskeler. Parçalanmış bir aileden gelir. Hayatına anlam katacak birşeyler aramaktadır. Aslında ne istediği açıktır ama babasının bıraktığı büyük gölgeyle baş etmek isteyip istemediğinden emin değildir. Bu yolculuğun en ilginç kısmı, bu çatışmadan doğan duygularını nasıl dizginleyeceğini öğrenme sürecidir. Sonrakı yılların kendinden emin komutanına dönüşecek amaçsız bir gençtir.”
1980 yılı Ağustos ayında Los Angeles’ta dünyaya gelen Chris Pine’ın anne-babasının her ikisi de aktördü. Babaannesi ise 1940’lı yılların ünlü kadın oyuncularından Anne Gywnne’ydi. Tüm çocukluğu film setlerinde geçtiği halde kariyer planlarında oyunculuk birinci planda olmadı. İki büyük hayalinden ilki çöp kamyonu sürücüsü olmaktı. İkincisi ise profesyonel beyzbol oyuncusu olmak… Ancak Kaliforniya’daki Berkeley Üniversitesi’ne devam ederken kalıtım unsuru devreye girdi ve kendisini aile işine yönlenmiş olarak buldu. Önce “E.R.” dizisinde konuk oyuncu olarak yer aldı. Ardından “Princess Diaries 2: Royal Engagement” adlı filmle sinemaya adım atarak Anne Hathaway’in sevgilisi rolünde kamera karşısına geçti.
Neden oyunculuğu tercih ettiğini şu sözlerle açıklıyor: “Tuhaf bir şekilde oyunculuk yönünde karar alarak kökenlerime döndüm. Bu işi herşeyden daha iyi yapacağımı fark etmiştim. Hayatım boyunca hangi işi yapmak istediğimden tam olarak emin değildim. Bu yüzden herşeyi oluruna bıraktım. Bunu daha önce keşfetmemiş olmam bana tuhaf geliyor.”
Ancak genç aktör “Star Trek”e başladıktan sonra sadece oyunculuk becerisinin yeterli olmadığı bir filmde çalışmakta olduğunu fark etti. Senaryoyu ilk okuduğunda aksiyon boyutunu ciddiye almayarak es geçmiş; karakter gelişimine odaklanmıştı. Senaryoyu okurken fark etmediği şey, dört saniyede bakıp çevirdiği sayfalardaki aksiyon sahnelerine hazırlanmasının bir ay sürmesi oldu. Bu sahnelere fiziksel olarak hazırlanmasının bir ay süreceği aklına bile gelmemişti. Eğitim kampına katılarak kickbox dersleri aldı. Buna İsrail usulü dövüş tekniği olan krav maga ve genel kondüsyon eğitimi eklendi.
Genç aktör eğitim sürecinde yaşadıklarını şu sözlerle anımsıyor: “Eğitmenlerimizin hepsi iyinin en iyisiydi. Ancak ben beyinsel olarak hazır değildim. Bir aşk sahnesi veya önemli bir diyalog üzerinde günde 12 saat düşünmek varken ben eğitim kampında ordan oraya koşup duruyordum. Ya üzerime ateş açılıyor ya da birileri peşimden koşuyordu. Liseden beri bu kadar terlememiştim.”
Filmdeki diğer aktörlerin çoğu, dizideki orijinal karakterleri oynamış aktörlerle tanışma fırsatı bulurken Chris Pine’ın “Orijinal Kaptan Kirk” olarak bilinen William Shatner ile tanışma şansı olmadı.
“Sürecin ilk günlerinde William Shatner’a bir mektup yazarak kendimi tanıttım” diyen Chris Pine, o günlerde yaşananları şöyle anlatıyor: “Orijinal Kirk olarak edindiği statüsünü gasp etmeyeceğimi bilmesini istedim.
Öykünün ve karakterin belirli bir kısmının portresini çizmek için elimden gelenin en iyisini yapacağımı anlattım. Kısa süre sonra nazik bir cevap geldi. Bana başarılar diliyor; en kısa zamanda bir öğle yemeğinde buluşmayı teklif ediyordu. Ancak o öğle yemeği maalesef hiç olmadı ama aramızda geçen diyaloglardan bana destek verdiğini hissettim.”
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)