"Zaten sadece sonsuz alev yanacak
Bu rüya güzel olsun ama ebedi de değil "
Alexander Bashlachev
Bu rüya güzel olsun ama ebedi de değil "
Alexander Bashlachev
Uzun bir süre, gördüklerimi ve duyduklarımı nasıl anlatacağımı düşünecektim. Biliyorsunuz, son zamanlarda yaptırım kayıplarımızdan bahsederken o kadar çok tartışma duydum ki, “Ama Kırım bizimdir”, Kırım'ımızda nasıl orada olduğunu kendim için görmek benim için ilginç hale geldi.
Ve Sivastopol ile ilgilenmedim ve tabii ki Yalta ile ilgilenmedim. Onlarla, sadece her şey açık ve orada çizilmiş hissetmedim. Kahraman şehir Kerç benim için çok ilginçti. Düşündüğüm gibi - haksız yere görmezden gelindi. Tüm yollar genellikle yan tarafa gidiyordu ve Kerç hakkında ortalama bir insanın bildiği en çok şey, en iyi ihtimalle Adzhimushkai idi.
Bir planım vardı: Kerç şehrinde bulunan ve şehir ve çevresindeki tarihi ve kültürel bilgilerin yoğunlaştığı Doğu Kırım Tarih ve Kültür Müzesi-Rezervinden yardım istemek. Ülkemizdeki çeşitli müzelerde raporları nasıl filme aldığım ve makaleler yazdığımın modeli ve benzerliği üzerine.
Yani, navigasyon ekranına girmemek, neyi ve nerede olduğunu aramamak için müzenin bana sadece nereye dikkat etmem gerektiğini ve ne söyleyeceğimi söyleyeceğini düşündüm.
Evet, şimdi ... Uzun zamandır gözlerimin arasına girmedim ...
Başlangıç olarak, medya ile ilgili tüm sorunları çözen müze olarak verilen telefonla müze ile temasa geçtim. Ve bir tür medya temsilcisini seviyorum ve hatta profilde en uygun olanı.
+7 (36561) 64769. Telefon hayal kırıklığının sembolü.
Öncelikle: Kırım'ımızda devlet kurumlarının çalışanları kendilerini tanıtmıyor. Hiçbir şekilde. Anladığım kadarıyla hepsi gizli. Yani kiminle konuştuğum hakkında hiçbir fikrim yok.
Çok terbiyeli davrandım: Kendimi tanıttım, aslında müzeden ne istediğimi söyledim. Savaş yerleri hakkında bilgi (Adzhimushkaya hariç, kendimi onun hakkında biliyorum), önemli kültürel ve tarihi yerler vb. Okuyucularınıza anlatmak için bu yerleri ziyaret etmeyi gerekli bulabilirler.
Altı (!!!) kişi beni dinledi ve güvenli bir şekilde geri çekildi. Bir yerde aramayı değiştirdiler, biri aradı. Madam Anonymus. Biri tanıtılmadı (isteklerime rağmen). Ve her biri, tiradımı dinledikten sonra rahatlayarak içini çektiler ve bunu yapmadığı ifadesini verdiler.
Soru şu ki, telefonu ne için tutuyorsun ki?
Ve sadece yedinci isimsiz muhatap nereye gideceğini biliyordu. Simferopol'e. Orada Kırım Kültür Bakanlığı'na bir takım evrakların ibraz edilmesi gerekecek ve Bakanlık bize akreditasyon verdiğinde bizimle görüşecekler. Ama daha önce değil. Ve ayrıca rahatlayarak ayrıldı.
Genel olarak, her şey netleşti, vicdanımı temizlemek için, Kırım Kültür Bakanlığı'nı +7 (3652) 544-327 numaralı telefondan aradım ve bu tür soruların genellikle ne kadar süreyle işlendiğini sordum. Çok kibar bir kız sinsice şöyle dedi: “Yasa tarafından belirlenen sürelere uygun olarak. Ama genellikle işleri daha hızlı hallederiz. İki hafta".
Şey, bu benim hatam, bir aylığına başvurmak zorunda kaldım. Ama sorun şu ki, yolculuk kendiliğinden% 200 oldu ve ayrılmadan önce bir haftam vardı.
Sonra müzede hiçbir şeyin işe yaramayacağını fark ettim ve Kırım'da neyin iyi neyin kötü olduğunu kendim arardım. Dışarıdan yardım almadan.
Dürüst olmak gerekirse, çok uğraşmanıza gerek yok. Kimse hiçbir şeyi gizlemiyor, çünkü puzogreizm konusundan uzaklaşıp kültürel rekreasyona döndüğümüz anda, Kırım gerçek yüzünü göstermeye başlıyor. Oldukça orijinal.
Yani, kahraman şehir Kerç.
Kendime bu şehir için sıfat seçme görevi verdim. İki kelime seçtim: kayıtsız ve şanssız.
Gerçekten de, bir kahraman şehir için o da ... ihmal ediliyor ya da öyle bir şey. Üstelik tamamı. Hem yollar hem de sokakların dekorasyonu bir tür taşra küfüyle kaplıdır.
Birisi şaşıracak ama Kırım'da her köşede Kırım'ın 7 yaşında evde olduğuna dair sevinçli haberlerle dolu figovinler var! Ve işaretler ve tabelalar hala orada, Ukrayna'da. Ve hiçbir şey, herkes her şeyden mutludur.
Ve insanlar tuhaftır. "Zaliv" işçileriyle (bu genellikle ayrı bir konudur) ve sıradan sakinlerle konuştum. İki kişiydik ve ölü adamı konuşturmayı başardık. Bu nedenle, yerel sakinlerin konuşmalarına bakılırsa, ne turistlere ne de tatilcilere ihtiyaçları yok. Yalnız bırakılmaları gerekiyor. Görünüşe göre onlar için en korkunç zamanlar, Ukrayna'nın sınırları kapattığı ve Rus tatilcilerin feribotla Kırım'a gittikleri dönemlerdi.
Dürüst olmak gerekirse çok garip insanlar.
Böylece bilgili insanların desteği olmadan kendimizi bulmak, kendi tehlikemiz ve riskimiz altında hareket etmeye başladık. Yani, sözde İnternet'in ulaşabileceği bir şey aramak. Aslında, belirli bir sağlayıcı "Volna-2" İnternete sahip olduğumu ve başka bir şey olmadığını belirtebildi. Prensip olarak, ne tür bir parayla uçtuğunu zaten biliyorsunuz.
Genel olarak, Kırım uluslararası dolaşımında iletişim bir şeydir. Yavaş, üzücü ve pahalı bir şey. Sıkıcı internet nedeniyle sürekli kaçırılan köşeler, ancak bir kez bile fayda sağladı.
Mithridates Dağı'na tırmanarak başlamaya karar verdik. Karar verdikleri gibi reddettiler. Odesa'dakinden daha aşağı olmayan merdiven, tadilat yapıldığı için kapatıldı.
Tamam, bu tür önemsiz şeyler bizi durduramadı ve bu nedenle bir döner kavşak manevrası yaptık ve arkadan girdik. Arkada her şey yolundaydı, küçük bir sitede mobil bir cezve ve iki tüccar vardı. Ve köprülere bakan bir gözlem güvertesi.
İnceleme, Mithridates'teki tüm onarımların, sahadaki karoların üç temsilci tarafından yeniden döşenmesi olduğunu gösterdi ... evet, her şey yolunda, zaten oradalar. Fayans emin ellerde. Bunun için tüm anıt kapanır kapanmaz, doğru cevabı bildiğimden emin değilim.
Ebedi Alev çok güzel ve iyi bir fikirle yapıldı. Doğru, ebedi değil çünkü yanmadı. Yani, genel olarak, muhtemelen köprülerden güzel görünecektir, ama ne yazık ki. Ve neden yanmadığını kimse gerçekten açıklayamadı. Sadece yanmıyor. "Sezon değil" - hediyelik eşya satıcılarından birini önerdi.
Genel olarak, bu cümle hatırlanmalı, bu tüm Kırım'ın yeni sloganıdır. "Sezon dışı" - ve hepsi olmasa da, sorunların büyük çoğunluğuna lanet verebilirsiniz.
Sor, öğrenmek için neden oradaki her türden yönetime girmedim? Yani Pazar günüydü ... Ama hafta sonu hakkında - fotoğraflarla biraz daha düşük olacak.
Genel olarak, Ebedi Alev'in kahraman kent Kerç'te böyle olmaması biraz hayal kırıklığı yarattı. Kahramanın verilmediği şehirdeyiz, şimdi sadece askeri ihtişamlı bir şehir, ama ÜÇ Ebedi Alev yanıyor. Sorun değil.
Hadi
Ardından, Yunan şehri Panticapaeum'un kazıları var.
Antik şehir. Kazılar. Her şey sanki hiç kimse bu Panticapaeum'u umursamıyormuş gibi görünüyor. Burada Anapa'da da şehrin merkezinde bir arkeoloji müzesi ve aynı Rumların yerleşim yerinin kazıları var. Ama nedense çok medeni görünüyor. Kazı çitle çevrili, yabancıların yapacak bir şeyi yok.
Geçti, baktı, her şeyi gördü. Bir fotoğraf çekebilirsiniz.
Panticapaeum'da her şey basit. Herkese açık. Tek şey, sizi duvarlara tırmanmamaya çağıran işaretler olmasıdır. onlara, tabii ki, duvarcılıkta fotoğraflanması gereken herkes tükürür. Her şey parçalanıyor, çocuklar eski binaların etrafında koşuyor, yetişkinler bile tırmanıyor. Her şey bir şekilde şaşırtıcı.
Bir anıt gibi. Ancak anıt tuhaftır ve kimse ona ihtiyaç duymadığı izlenimini edinir. Bu nedenle, her şey daha çok kalıntılara benziyor ve yakında hatıra eşyası için götürülecek. dürüst olmak gerekirse tatsız bir deneyim.
Sonra Acımuşkay'a gittik.
Milli Savunma Bakanlığının kusuru nedeniyle ocağa girmek mümkün olmadı. Kırım'da en çok TE manevrası devam ediyordu ve Savunma Bakanlığı, askerlere savaş çalışmalarından boş zamanlarında tarihi miras hakkında bilgi vermeye karar verdi. İyi fikir, soru sorulmadı.
Otoparkta bir ordu kamyonu oldukça normal bir şekilde görülebilir. Her saat, aynısından bir başkası geldi ve gruplar birbiri ardına yürüdü. Askerlerin zindanları terk ettiği yüzleri görmeliydin, bu yüzden burada gücenmiyorum. Bir dahaki sefere gideceğim.
Anıtın topraklarında korkunç bir karmaşa var. Orada her şeyin nasıl yapıldığı inanılmaz. Park yeri var, ancak ondan kaldırım yok. Başka bir kaldırıma ulaşmak için ya taşıt yolunda yürümeli ya da yolu geçip çimleri çiğnemelisiniz.
Çit yer yer var. Çalışmalar devam ediyor, ancak sadece bir soru yaklaşıyor: 7 yılda yapabildiğiniz bu mu?
Müze meselesi hala oradayken ...
Sınır muhafızlarına ait bir anıt var. Sınır muhafızları genellikle ulusal ölçekte harikadır. Küçük, ucuz (görünür) ama gerekli anıtlarını koyarlar.
Anıt da demiryolu işçileri için uygundur.
Ama neden çalılar ekmiyor, bir şekilde her şeyi yüceltmiyor? Anıtlara tökezlediği ortaya çıktı. Her şey çok dağınık ...
Genel olarak, sadece Adzhimushkai'yi etkilemekle kalmadı, hayal kırıklığına da uğradı. Yemek odası yapılacak ... Bu tabii ki iyi bir şey. Ama insanların yedi yıldır orada yaptıklarını söylemek çok zor.
Daha sonra denizciye (boşuna) inanarak "Yeni Kale kalesi" olarak adlandırılan noktaya geldik. Gezgin, orada 300 metre boyunca yol olmayacağı konusunda dürüstçe uyardı (yalan söylemedim), ancak yolda iki kez bizi yanlış yöne götürdü. Ama onu deniz ürünleriyle kıyıdaki depoya getirdi. Dürüst olmak gerekirse, direnemedik ve makul bir şekilde stokladık, çünkü fiyatlar çok hoştu.
Aynı zamanda, pazarlamacı "kaleye" nasıl gidileceğini açıkladı. Özellikle ifadeleri seçmiyorum. "Neden bu dışkılara ihtiyacın var" - bu yüzden çok böyle bir Rusçadan tercüme edilmiş gibi geldi. Boatwain'in karısı, başka türlü değil.
Kaleye ulaştık ...
Toplam: Bu bir kale değil. Bu bir harabe. Parçalanıyor. Devlet tarafından korunmuyor. İşaret yok, çit yok, uyarı yok. Bu üzücü. Çok üzgün.
Kimsenin (maalesef) eski taşlara ihtiyacı yok. Bir soru sorun - cevap, finansman eksikliğinin her şeyden ve benzeri şeylerden sorumlu olduğudur. Garip bir şekilde, Kırım para içinde boğuluyordu, bütçelere hakim olamıyorlardı. Ve işte anıtlara karşı tutum.
Evet, başka bir yerde bu kalede hala tamamen tahrip edilmemiş yarı burçlar var, ama oraya gitmedim, çünkü yolu bilmiyordum ve partizanlardan çoktan bıkmıştım. Her halükarda, tüm kaynaklarda Yeni-Kale “harabe” statüsünde ve yüz işin dostane bir şekilde yapılması gerekiyor.
Ancak kale hakkında ayrı ayrı konuşacağız. Daha çok kale olacak ...
Ne yazık ki diğer müzelere de ulaşmak imkansızdı. Pazar. Hepsi kapandı.
Evet, tabii müze çalışanları da insan. Ve haftasonuna da ihtiyaçları var. Sezon boyunca - o zaman tatilciler, prensip olarak, müzeyi hangi gün ziyaret ederlerse etsinler. Tabii ki, kıtadaki yabancılara odaklanmaya değmez. Üstelik böyle ... eleştirmenler.
Muhteşem Kerç şehri. Bir yandan, yetmişli yıllarda hala oturuyor gibi görünüyor, diğer yandan aynı Sberbank'ın bir kartı kabul ediliyor gibi görünüyor ... Her ne kadar bankalar, mağazalar, benzin istasyonları - hepsi kimin olduğunu anlamıyor. Ancak Kırım'da durum budur. Bizimki gibi görünüyor, ama orada işi kimin yürüttüğü tam olarak belli değil.
Şehirlerde her köşede şehir bayrakları olduğunu fark ettim. Güzel. Bir Rus için, kesin olarak bir düzine yerli olacaktır.
Herkesin hevesle beklediği kötü şöhretli "mevsimi" bir kenara bırakırsak, her şey pek hoş görünmeyecektir. Evet, şehirden şehre giden yollar tek kelimeyle mükemmel. Ama aynı Kerçte o kadar çok delik var ki merak etmeye başlıyorsunuz. Özellikle Anapa'dan sonra.
Evet, Ukrayna altında bundan şikayetçi olabilir ... Peki, Ukraynalı yetkilileri daha ne kadar suçlayabilirsiniz? Yedi yıl oldu. Ve para hemen Kırım'a gitti. Ve iyi gittiler. Ne olmuş yani? Bunu hatırlatan pankartlar için paranız var ama Rusça tabelalar için yok mu? Ve normal yollar yok mu?
Evde yedi yıl. Yani reklam panolarından birine yazılmıştı. Ve ne, yedi yıl içinde ev herhangi bir şekilde temizlenebilir mi?
Garip hisler. Bir şey görmeyi bekliyordum, ama gerçekte ... Ama gerçekte, Sovyet zamanlarına dönüş. Kahraman şehir Kerç hayal kırıklığına uğradı. Göze çarpacak hiçbir şey yok. Boş fotoğraflar. Pekala, belki gemi yapımı hariç, ama bunun hakkında ayrıca konuşacağız.
Görüldüğü gibi iş tamamlandı. Bir şey var, bir şey var. İkinci kahraman şehir olan Kırım'ın neden bir taşra ve taşra kasabası gibi göründüğü elbette yetkililer için bir sorudur. Gösterilecek bir şey var. Ancak tüm bunların bir düzene sokulması gerekiyor.
Kerç sakinleri, belki daha az "apartman ve bina ucuza kiralanmaktadır" ve şehirde iki saatten fazla kalmayı ilginç kılmak için daha çok iş?
Ve maalesef devam edecek.