"şimdi gördüğüm kanları yaraları,
zincirsiz sözcüklerle dese, üst üste yinelese de,
anlatacak biri var mı?
Kuşkusuz hiçbir dil bunu başaramaz,
düşüncemiz de, sözlerimiz de,
gördüklerimizi kavrayamaz.
dibi delik, tahtası eksik hiçbir fıçı,
benim gördüğğüm, tepesinden tırnağa bağrı
deşik biri gibi parçalanmış olamazdı.
bacakları arasından sarkıyordu bağırsakları;
iç organları ortadaydı,
yenilenlerden bok yapan murdar keseyle birlikte.
onu görmek için olanca dikkatimi verince,
bana baktı, göğsünü açtı elleriyle,
"bak nasıl paralıyorum kendimi" dedi,
"bak muhammed de nasıl sakat edildi!
önümde ağlayarak giden de ali,
çenesinden tepesine yüzü kesili.
burada gördüğün öteki kişiler
yeryüzünde bölücülük, bozgunculuk tohumu ektiler,
bu nedenle ikiye bölündüler.
arkamızdaki zebani bizi denetler,
bu acılı yolu her döndüğümüzde,
bu sürüdeki herkesi
gözünü kırpmadan kılıcıyla bir daha şişler;
çünkü yaralarımız kapanmıştır yine,
yeniden onun önüne geldiğimizde.
DANTE