Lirik bir ruh hali ile nispeten küçük bir vokal müzik biçimi. Liet Lied Almanca, Fransızca melodi melodi (veya Chanson chanson) ve İngilizce şarkı şarkısı (veya air ayre / air). Şarkı, şarkı sözlerinin edebi ruh halinin müzikal ifade ile bir şarkı haline gelmesi ve müzikal olarak tamamlanmış benzersiz küçük bir formun oluşması ile karakterizedir. Bu nedenle, epik içeriğin müziğe emanet edildiği <doğurganlar> ve dramatik müziğin (opera, oratorio, joruri, vb.) Drama içeriğinin ifadesi için karmaşık paragraf yapıları olan Doğal olarak farklı kişilik. Diğer yandan, bitişik kavramlar Şarkı Bununla birlikte, Kayo, şarkı sözlerine Uta'nın özerkliğinden daha fazla vurgu yapan bir kavramdır.
Şarkılar genellikle belirli bir şiir desenine sahip şarkı sözleriyle yapılır. Müzik, standart şiirlerin ayetleri birinci ve ikinci ayetlere (hece formu), halk şarkılarına, popüler şarkılara, sanat şarkılarının büyük bir kısmına ait olsa bile, melodiyi değişmeden tekrarlayan bir forma dayanmaktadır. bu tip. Sanatsal şarkılara ek olarak, sanatsal şarkılar bir çerçeve olarak hece bir biçime sahiptir ve heceler, ayetlerin ruh hali değiştikçe kısmen değişir. Bazıları düzenli çalışmanın biçimine aittir. F. Schubert'in Riet'i örnek alındığında, Wild Rose ilk tip, Bodhi Ağacı ikinci tip ve Demon King üçüncü tiptir.
Batı müziği tarihinde, ortaçağ Torbert ve Minnesinger (Minnesenger) kadar erken bir tarihte, şövalye şarkısının şarkısı şarkı sanatında ortaya çıktı. Tıpkı Minnesinger kelimesinin aslında “aşk şarkıcısı” anlamına geldiği gibi, şarkının en evrensel konusu eski zamanlardan beri “aşk” idi. Orta Çağın sonlarından Rönesans'a kadar şarkılar, bir melodik hatta empoze edilen monofonik şarkılardan, özellikle 16. yüzyılda, karşı kompozisyon tekniklerinin ilerlemesi ile polifonik polifonik şarkılara ilerledi. National Her ulusal karakteri yansıtan çeşitli çiçekler açıldı. Fransız chanson şık ve zarif bir tada sahiptir ve İtalyan Madrigale (Madrigal), edebi Maniyerizmiyle, pastoral malzemede stilistik sofistike bir görünüm sunar. Alman polifonik GYO, kır çiçeklerinin sadeliğinde romantik bir özlem duydu ve Isaac'ın dört sesli şarkısı “Insbruck, Goodbye” gibi iyi şarkılar üretti. Bu polifonik şarkıların yanı sıra, enstrümantal udun eşlik ettiği şarkılar da çalınır ve dünya Dowland, İngiltere'den “Flow, My Tears” (“Pavern'ın Gözyaşları” olarak da bilinir) gibidir. Müstehcen bir şarkı vardı.
17. ve 18. yüzyıllarda iki faktör vardı: dramatik müziğin yükselişi ve lirik şiirdeki çöküş. Dini müzik efendisi Bach, opera, oratorio lord Handel'de neredeyse şarkı benzeri bir şarkı yok. Sonunda, şarkı 18. yüzyılın sonundan itibaren tekrar yükseliş dönemine girdi, ancak yeni gelişmenin ana nedeni, Barok dönemin ahlaki eğilimlerinden doğaya ve hayata yeni bir bakışa doğru kaybolan lirik şiirin gelişmesiydi. İkincisi, psikolojik tanım ve peyzaj işlevini destekleyerek sesi destekleyen piyano adı verilen bir müzik aletinin ortaya çıkması, üçüncüsü ise sivil toplumun yükselişine eşlik eden salon sanatına olan talepti. Reichart Johann Friedrich Reichardt (1752-1814) ve Zelter Carl Friedrich Zelter (1758-1832) liderliğindeki Schubert, R. Schumann, Brahms ve H. Wolff'un 19. yüzyıl romantik sazlarının dikkat çekici gelişimi.
Bu romantik Liet bestecileri tarafından tercih edilen şairler arasında ilk önce Goethe, ardından Heine ve Melique geliyordu. Heine ve Merike şiirinde, şiirin kendisi lirik ipuçlarındaki müziğe ve şiirin kendisinin sesine belirgin bir yakınlık gösterir. Tipik bir örnek, Schumann'ın Heine'nin şiiri “Şarkı Kitabı” nın sürekli şarkısı “Şairin Sevgisi” dir. Başlangıçta küçük bir müzik parçasından oluşan, buket gibi örülen ve müzikal bir döngü olarak bir araya getirilen bir şarkıdan oluşan bir şarkı, Schubert'in “Güzel bir su değirmeninin kızı” ve “Kış Gezisi” ile başladı. Şarkı şarkısına zengin renk çeşitliliği eklendi. Kurt'tan sonra, Alman şarkıları R. Strauss'un duyumsal olarak rafine psikolojik tarzı ve Mahler orkestrası eşliğinde senfonik bir saz haline geldi. Sprechstimme Schoenberg'in “Ay'daki Pierrot” ta (konuşma sesi, yani konuşmak için şarkı söyleme tekniği) görüldüğü gibi, yavaş yavaş lirik şarkı tarzından ortaya çıktı ve giderek daha etkileyici hale geldi.
Almanya dışındaki ülkelerde, Duparc, Chauson, Foret, Debussy ve Lavre'nin elleriyle tamamlanan Fransız melodileri sanatı, modern çağda tatlı ve nostaljik romantizm akışından yararlanırken önemlidir. Debussy'nin çalışması, özellikle sembolik şair Berlaine'nin şiiri tarafından, Fransız tarzında saygın tarzı ve soluk izlenimci renginde bir zirve oluşturur. İtalya'da, Romantik dönemde bile, şarkılar opera altında inanılmazdı. Nispeten çok sayıda iyi şarkı bırakan bir kişi olarak, Tosty'nin adı sadece biraz bilinir. Öte yandan, Avrupa'daki ülkelerde, Rus Glinka, Mussorgsky, Çaykovski, Norveç Grieg, İspanyol Granados, vb. Sözde ulusal hareketin bir parçası olarak derin etnik renklere sahip şarkılar bıraktı.
Japonya'da, klasik geleneksel sanat <songs> dışında, modern anlamda bir sanat şarkısı yaratan ilk kişi, Avrupa'da eğitim gören ve Alman şarkılarının sanatına dokunan Ryotaro Taki ve Yamada idi. Çiftçilik yapıyordu. O zamandan beri, modern Fransız müziği tekniğini benimseyen Kunihiko Hashimoto (1904-49) ve etnik unsurları vurgulayan Akiyoshi Tsukusaku (1895-1971) gibi birçok besteci bugün şarkılar üzerinde çalıştı.