-mutlu musun? mutlu musun? bugün, şimdi? onun yanında? ne söyledi o sana?
kadın yerinden kalkmıyor, prens de dinlemiyor; sadece çabuk çabuk soruyordu. sanki biri kovalıyormuş gibi acele ediyordu.
-senin söylediğin gibi yarın gidiyorum. burada durmayacağım... seni son kez görüyorum, son kez! şimdi bu son olacak!
bir kaç yazı öncesinde yaptığın ve dediğin her şeyin altına imzamı atacağımı söylemiştim nastasya güzelim benim ama bu olmadı be..
ne demeliyim?
olmadı bu.
gitmemeliydin. hadi gittin diyelim son bir kez görmek için o kadar beklemiş olduğunu belli etmemeliydin.
birini son bir kere görmek saçmadır çünkü. gereksizdir be güzelim.
birini son bir kez görmek istiyorsan bu son olmasın istediğindendir..
o belki beni unutmuştur diye düşünüp, giderayak son bir çelme takmaktır.
sen bunu yapmamalıydın. hayır tamam bu tam senlik bir şey.
-peki sonunda nişanlının neredeyse Rogojinle gidecek bir kadın olduğundan utanç duymayacak mısın?
-ateşiniz vardı sizin! şimdi de aynı durumdasınız!
-peki ileride sana karının totskiy'nin kapatması olduğunu söylediklerinde utanmayacak mısın?
-hayır, utanmam... siz kendi isteğinizle totskiy'le yaşamadınız ki!...
-hiç başıma kakmayacak mısın?
-asla!
-bak, sakın bütün yaşamını kapsayacak sözler verme!
aman allahım sen ki bu lafı söyleyip, prensi adeta sümük gibi ardında bırakıp paraları ateşe atıp Rogojinin kolunda çıkan kadındın nasıl oldu da son bir defa görmek gibi bir zayıflığı ele güne gösterebildin.
tamam can yaktın ama herkes bilir be canım nastasya..
seni gitmeden son bi göreyim demek, gidiyorum ama aklından hiç çıkmayayım emi demek..
gidiyorum ama bana yaz demek..
gidiyorum ama gelirsem uğrarım demek..
gidiyorum ama seni seviyorum demek..
sen bütün bunları bilecek bir kadındın nastasya, tamam amacın buydu belki, hoş bi yere kadar başarılı da oldun ama yapmamalıydın.
bazen onu son bir kere bile görmeden gitmek gerekir,
ardına bakmadan.
yine de seni çok seviyorum. neden rogojine kaçtığını ise tüm kalbimle anlıyorum.
sana tekrar yazacağım şimdilik bu kadar.
seni seven
kırmızı.