Gönüllü bulamazsanız deneyimli bir bebek bakıcısı veya bir bebek hemşiresi bulun böylece haftada bir veya daha fazla kez sizin yerinize ağlayan bebeğinizi sizden devralacak biri olur. Bebeklerle arası iyi olan ancak deneyimsiz bir genç kız hem masrafsız hem de etkili olabilir. En azından siz duş alırken, yemek hazırlarken hatta yemek yerken bebeğinizi pusette veya kucağında gezdirebilir.
Konuyu başkalarına açın. Bulduğunuz her omuza, eşiniz, bebeğinizin doktoru, sizin doktorunuz, tezgahtar, aileden biri, arkadaşınız, yaslanıp ağlayabilirsiniz. Konuşmak kolik sancısını azaltmaz ancak üzücü öykünüzü paylaşarak rahatlayabilirsiniz. En yararlı olanı diğer kolikli bebeklerin anne-babalarıyla konuşarak onların fırtınalı denizlerden sakin sulara nasıl ulaştıklarını öğrenmek olabilir.
Şiddet hissediyorsanız yardım isteyin. Hemen herkes sürekli ağlayan bir bebekten rahatsız olur. Fakat bazıları için böyle bir ağlama tahammül sınırlarını aşar. Bu da bazen çocuğa kötü davranmayla sonuçlanabilir. Bebeği camdan atmak konusunda ciddiyseniz ve bebeğe kötü davranmaya başladıysanız yardım talep edin. Eğer yapabilirseniz, bir komşunuza giderek kendinizi toparlayana dek bebeğinizi ona teslim edin. Daha sonra size yardım edebilecek birini, mesela eşinizi, annenizi, kayınvalidenizi, yakın bir arkadaşınızı, bebeğinizin doktorunu veya kendi doktorunuzu, ya da bölgenizdeki çocuk istismarı bürosunu arayın (bölgenizin telefon rehberinin kapağının içinde telefon numarası bulunur) Güçlü dürtüleriniz sizi çocuk istismarına yöneltmese de çocuğunuzla aranızdaki ilişkiyi bozabilir ve hemen yardım almazsanız annelik konusunda kendinize olan güveniniz azalabilir.