(Giovanbattista Trebisacce, Katanya Üniversitesi Genel Pedagoji Profesörü ve AIDR Üyesi) Pandemi bir yıldır günlük yaşamımızın ve toplumumuzun hızını ve alışkanlıklarını değiştirdi. İnsan ilişkileri, iş, eğlence, birdenbire, bir günden diğerine, web'de "hareket etti". Ağ, sanal bir agora haline geldi. Sadece yetişkinler değil, çocuklar da bu yeni “sanal meydan” a fırlatıldı. Aslında, pandeminin başlangıcından bu yana, çocuklar cep telefonu, tablet veya bilgisayar önünde okuldan ilmihale, doğum günü veya isim günü kutlamalarına kadar sıradan aktiviteler yapmaya “zorlanıyor”. Geçtiğimiz aylarda onlar da yetişkinler gibi binlerce yokluğa "katlandılar" ve arkadaşları ve akrabalarıyla tek temas sanal, belki bir konsolda veya akıllı telefonda çevrimiçi oyun oynayarak veya sosyal kanallar aracılığıyla, Tik Tok belirli bir şekilde.
Haberlerde, Palermo'lu küçük Antonella'nın ölümüyle ilgili üzücü olay üzerinde durmak istemiyorum: Sıradan savcılık ve küçükler tarafından başlatılan soruşturmalar, küçük kızın Tik Tok ile ilgili absürt bir meydan okumaya gerçekten kapılıp kapılmadığını ortaya çıkaracak. dışarı meydan. Bu arada, Gizlilik Garantörü Tik Tok'u bloke etti.
Bana göre, onuncu kez, baştan çıkarıcı bir duruma düşme riskiyle karşı karşıyayız: kanunun paragraflarının, kurallarının, yasaklarının eğitim sorununu kolaylaştırdığı veya hatta daha fazlasını çözdüğü konusunda kendimizi kandırmak. Basit, kolay, yanıltıcı demek: "çok tehlikeli, hadi her şeyi kapatalım". Bu arada, biz yetişkinler internette istediğimizi yapmaya devam ediyoruz: dün tüm milli takım seçicileri veya koçları, bugün tüm virologlar, politikacılar, bilim adamları, pedagoglar, kumarbazlar. Kurallar, yasalar yetişkinlere ve özellikle uygulamalar, cihazlar ve dijital içerik üreten yetişkinlere hizmet eder. Bunun yerine çocukların ebeveyn-eğitimcilere ihtiyacı var. Öyleyse iyi bir örnek oluşturmaya başlayalım. 2019 Global Digital Report'a göre İtalyanlar her gün sosyal medyada ortalama bir saat 46 dakika harcıyor. Çocuklar bizi kafamız her zaman akıllı telefonun üzerine eğilmiş olarak görürlerse, kullanımlarını onlarla sınırlamak istediğimizde inandırıcı olamayız. Çocuklarla ilişkiye adanmak için "sosyal özgür" anlara (yemekten sonra yemek saatleri) ihtiyacımız var.
Ebeveyn çocuğa güven vermelidir; eğitim örneklerden, güvenden ve aynı zamanda nazik kontrolden oluşur. Teknoloji bize bu konuda çok yardımcı olur: uygunsuz sitelere erişimi kontrol etmek ve / veya sınırlamak için ebeveyn kontrolü veya aile filtresi çok yararlı olabilir, bu da ebeveynlerin çocuğun belirli etkinliklerine erişimini izlemesine veya engellemesine olanak tanır. (pornografik siteler, şiddet içeren resimler veya anahtar kelimeler içeren sayfalar), kullanım süresini ayarlayın vb. Pek çok sistem, pek çok fırsat, ancak teknoloji çocukları tamamen güvende tutmak için yeterli değil. EĞİTİM'e yatırım yapmalıyız. Çocukların teknolojiye yaklaşımı sorunu temelde eğiticidir ve normatif değildir. Ve eğitim yoksulluğu her zaman ekonomik yoksullukla çakışmaz, ancak genellikle daha yaygın ve çaprazdır. Dikkate alınması gereken bir diğer husus, ağın tüm içeriğine ve tüm sosyal ağlara ücretsiz erişim sağlayan bir araç olarak tasarlanan bir akıllı telefonun 13 yaşından önce verilmemesi gerektiğidir.
Bu bir kural sorunu değildir (sosyal ağlar, 13 yaşın altındaki küçüklere kendi kodları tarafından zaten yasaklanmıştır), ancak yalnızca eğitimseldir. Teknoloji kullanımında eğitim, her şeyden önce EĞİTİM anlamına gelir. Ebeveynliğin temellerinden başlamak, aynı zamanda, küçük bir çocuğun akıllı telefonu kullanmasına izin verildiği, "herkesin sahip olduğu için" veya "onu iyi hissettirmek için" çok sık görülen bir durumda kişinin hatasını fark etmesi anlamına da gelir. Bu, eğitim meselesini gerçekten önemsiyorsak, devrilmesi gereken bir kültürel diktatörlüğe boyun eğmek demektir. Bu trajedilerin ne zaman gerçekleştiğini hatırlamayalım. 2015'te Avrupa, üye ülkelerden sosyal ağlara katılmak için minimum yaş sınırını 16'ya çıkarma olasılığı ile birlikte (yeniden) karar vermelerini istedi. Çeşitli hükümetlerin karar vermek için 3 yılları vardı, ancak burada kimse bunu tartışmadı ve sınır 13 yıl olan Amerikan hükümeti olarak kaldı. Son günlerde siyaset temalarını işgal eden sayısallaştırma sürecine mutlaka eşlik etmek veya daha iyisi gerçek, kitlesel ve doğru bir eğitim süreci eşlik etmelidir.