Ne ekersen, onu biçersin; çamur, balçıkla sıvanan ekinler mi, yoksa yürekler mi?
Peki ya güneş balçıkla sıvanır mı?
Eğer yeterince balçık hazırlanmışsa kaplanır da... eninde sonunda güneş kurutur, çatlatır, döker ortalığa. Güneşin sıcaklığına ve ışığına dayanamaz hiçbir balçık nasılsa...
Balçığı hazırlayanlardan da olma, sıvayanlardan da! Meydan kararmışken uykuya dalanlardan da olma ama! Sonra, güneş yeniden parladığında gözlerin kamaşır da tökezlersin yolda!
Sen yüreğinin aydınlığında hep yürü, hiç durma. O gün gelip toz duman savrulduğunda balçığı sıvayanlarla yan yana durma.
Yola çıkanlar oldu, sen de katıl onlara. Önde gidenlerin ışığı aydınlatıyor ya tüm yolları nasılsa...
Yola çıkanlar henüz anlamasalar da yeniden gün ağardığında görecekler; aldıkları yol yeter onlara.
Sevgimiz sonsuz ve sınırsız akıyor tüm insanlığa şimdi ve daima.
Bu yazı 24 Ocak 2017, Salı günü saat 23.40 itibariyle F. Ebru Tolan Karahasanoğlu tarafından İatanbul'da kaleme alınmıştır.