McCarthy dönemi kara listesinin bir süreliğine kesintiye uğradığı kariyerinde Laurence Olivier’den Andy Griffith’e uzanan sanatçılarla çalışan, Hollywood’un 1930’ların ve 1940’ların Altın Çağı’ndan hayatta kalan son aktörlerden biri olan Marsha Hunt öldü. 104 yaşındaydı.
2015 yapımı “Marsha Hunt’s Sweet Adversity” belgeselinin yazar-yönetmeni Roger Memos, 100’den fazla film ve dizide rol alan Hunt’ın Çarşamba günü California, Sherman Oaks’taki evinde öldüğünü söyledi.
Bir Chicago yerlisi olarak 1935’te Hollywood’a geldi ve sonraki 15 yıl boyunca Preston Sturges komedisi “Easy Living”den Jane Austen’in Olivier ve Greer Garson’ın oynadığı “Gurur ve Önyargı”nın uyarlamasına kadar düzinelerce filmde rol aldı.
MGM onu “Hollywood’un En Genç Karakter Kadın Oyuncusu” olarak adlandırdığında 40 yaşın altındaydı. Ve 1950’lerin başlarında, Life dergisinin kapağında görünmeye yetecek kadar bir yıldızdı ve 1996’da aniden “iş kuruyunca” yeni televizyon ortamında gelişmeye hazır görünüyordu.
Menajerinden öğrendiğine göre bunun nedeni, komünist avcısı Red Channels yayınının Stockholm’deki bir barış konferansına ve diğer şüpheli toplantılara katıldığını ortaya çıkarmış olmasıydı. Hollywood yıldızları Lauren Bacall, Humphry Bogart ve Danny Kaye’nin yanı sıra Hunt, 1947’de film endüstrisindeki komünistler için cadı avı yürüten Amerikan Karşıtı Faaliyetler Komitesi’ni protesto etmek için Washington’a gitti.
Hunt 1996’da “Hollywood’daki ilk 16 yılımda 54 film yaptım” dedi. “Son 45 yılda sekiz film yaptım. Bu, bir kara listenin bir kariyere neler yapabileceğini gösteriyor.”
Hunt, 1950’lerin sonlarında ara sıra yeniden film çalışması yapmaya başlayana kadar kara listenin gözlemlenmediği tiyatroya odaklandı. “The Cocktail Party”, “The Lady’s Not for Burning” ve “The Tunnel of Love” tur şirketlerinde ve Broadway’de “The Devil’s Disciple”, “Legend of Sarah” ve “The Paisley Convertible”da yer aldı.
Marcia Virginia Hunt (daha sonra adının yazılışını değiştirdi) Chicago’da doğdu ve bir avukat-sigorta yöneticisinin ve ses öğretmeninin kızı olarak New York’ta büyüdü. İnce ve şık, sıcak bir gülümseme ve iri, etkileyici gözlerle Hunt, ilk filmini yapmadan önce drama eğitimi aldı ve bir model olarak çalıştı.
Yönetmen Jerry Hopper ile erken bir evlilik boşanmayla sonuçlandı. 1948’de film yazarı Robert Presnell Jr. ile evlendi ve erken doğumundan kısa bir süre sonra ölen bir kızı oldu. Kocası 1986’da öldü.
Hunt’ın ilk filmi 1935’te “The Virginia Judge” idi. Paramount için “The Suçlayan Parmak” ve “Come on Leathernecks” de dahil olmak üzere bir dizi filmde ağırbaşlı roller oynamaya devam etti, ancak 2020’de Associated Press’e söylediği gibi, “tatlı genç şeylerden” bıktı ve yalvardı. daha önemli işler için.
Hollywood acı verici bir eğitim olduğunu kanıtladı. “Marsha Hunt’s Sweet Adversity”de, yapımcı David O. Selznick tarafından güvence altına alınsa bile, “Rüzgar Gibi Geçti”de neredeyse Melanie Wilkes rolünü üstlendiğini hatırladı. Birkaç gün içinde Olivia de Havilland, 1939 destanında Melanie’yi oynayacak aktör olarak açıklandı.
Hunt, belgeselde “İşte o gün büyüdüm” dedi. “İşte o gün, bu oyunculuk mesleğiyle kalbimi bir daha asla kıramayacağımı anladım.”
“Rüzgar Gibi Geçti” sırasında MGM için Paramount’tan ayrıldı ve diğer filmlerin yanı sıra “These Glamour Girls”, “Flight Command” ve “The Human Comedy”de başrol veya yardımcı rollerde bulundu.
2007 Associated Press röportajında “MGM tam bir sihirdi” diye hatırladı. “Bir günlük rol için stüdyoya geldiğimde arabamı park ettiler. Sete gittim ve üzerinde ‘Bayan Hunt’ yazan bir yönetmen koltuğu buldum. Soyunma odamda başka bir işaret vardı.
“Kendi kendime, ‘Bir günlük bir oyuncuya bu şekilde davranan herhangi bir stüdyo, gerçekten nasıl fotoğraf çekileceğini bilir’ dedim. Sadakatimi kazandılar.”
Hollywood’daki tanınmış komünist etkiyle ilgili kongre oturumlarına karşı 1947 protestosuna katılmak gibi liberal nedenleri açıkça benimsedikten sonra işleri hızla çözüldü.
1996’da “Ben hiçbir zaman komünist olmadım, hatta komünist davayla ilgilenmedim” dedi. “Sektörümü savunan politik bir masumdum.”
Yapımcı Stanley Kramer’in 1952 aile komedisi “The Happy Time” gibi birkaç istisna dışında, 1950’lerin çoğunda beyaz perdede görünmedi. Daha sonra “Üç Oğlum”, “Matlock”, “All in the Family” ve “Murder, She Wrote” gibi birçok dizide rol aldı.
Yaşlılıkta güçlü ve zarif kaldı. 1993’te Hollywood’un en parlak günlerinde bol bol resimli bir moda kitabı olan “The Way We Were: Styles of the 1930s and ’40s and Our World Before O zamandan”ı çıkardı.
Ömür boyu siyasi bir aktivist olan Hunt, 1962’de aşırı sağcılarla ilgili bir foruma katıldığında terörle baş başa kaldı ve aynı akşam diğer iki katılımcının evi ev yapımı bombalar tarafından hasar gördü.
Los Angeles Times, “Kül yüzlü aktris, evinin bombalı saldırıdan muhtemelen kaçtığını çünkü teröristlerin nerede yaşadığını bulamadığını söyledi” dedi. Evini korumak için polis gönderildi.
Daha yakın zamanlarda, Los Angeles’ın Sherman Oaks mahallesinde evsizler için bir sığınak yaratılmasına yardım etti ve burada fahri belediye başkanı unvanına layık görüldü.
Hunt, aktivist yıllarına dönüp baktığında 1996’da şunları söyledi: “Hiçbir zaman bir tartışma figürü olarak bir kimliği arzulamadım. Ama bu süreçten yıpranmış ve bu arada başka ilgi alanları bulmuşken, biraz felsefeyle geriye bakabilirim.”
___
Merhum Associated Press yazarı Bob Thomas bu ölüm ilanına katkıda bulundu.