Adı, Steven Runciman (1903-2000)…
Orta Çağ çalışmalarıyla tanınan İngiliz tarihçi.
Üç ciltlik “Haçlıların Tarihi” önemli eserleri arasında.
1940'da İstanbul Üniversitesi'nde Bizans Tarihi dersi verdi.
Türkçe, Latince, Yunanca, Arapça, Farsça, İbranice, Süryanice, Ermenice, Gürcüce biliyordu.
Şu örneği sıklıkla aktardı:
Suriye'de demiryolu yapımı için kazı çalışması yapılırken bir yatırın türbesinin yıkılması gerekir. Köyün Müslüman halkı karşı çıkar.
Demiryolunu yapan müteahhit, yatırın taşlarını numaralayarak türbeyi sadece birkaç metre öteye taşımaya halkı ikna eder.
Yapılan kazıda yatırın bulunduğu yerde Müslüman evliyalarla ilgili hemen hiçbir şey bulunmaz. Biraz daha kazılınca türbenin altında bir Hıristiyan ermişiyle ilgili bazı eşyalar bulunur.
Yatırı biraz daha derinlemesine kazınca, çok tanrılı dinlerden birinin boynuzlu bir tanrı heykeli ortaya çıkar!
Runciman'dan bu örneği vermemim nedeni; bugün yazı konumuzun “kök” sorunu olmasıdır. Derine kazmak zorundayız.
Baksanıza:
Afrin Harekatı “Bizim Mahalle”de tartışmalara sebep oldu! “Ne olursa olsun ben ‘savaşa hayır' diyorum” diyen arkadaşlar var. Sanki biz savaş taraftarıyız!
Kimi kavramlar-sloganlar kirletildi. Örneğin… Etnik bağnazlık yapıp terör örgütünü destekleyenlerin dilinden “insan hakları” sözü düşmüyor!
Bak yoldaş!
“Ben solcuyum tabii ki savaşa karşı çıkacağım” diyorsan sol'un ideolojisini, tarihini bilmek zorundasın. Bu, romantik şiir okumaya benzemez. Bu, küreselleşme masallarına hiç benzemez!
Şunu demek istiyorum:
Suriyeli bir komünist…
Suriyeli bir sosyalist…
Suriyeli bir sosyal demokrat…
PKK/YPG'nin emperyalist ABD eliyle ülkesini bölmeye çalışmasını nasıl değerlendiriyor:
-”Bu savaş işçi sınıfının savaşı değil, beni ilgilendirmez” mi diyor?
-”Şam'daki iktidar benim Marksist iktidarım değil; parmağımı bile kıpırdatmam” mı diyor?
Yoksa…
-”Ben bir yurtseverim ve yurdumu her şart altında emperyalist parçalanmaya karşı korurum” mu diyor?
Görüyoruz: Suriyeli yurtsever devrimci, emperyalizme karşı tıpkı Mustafa Kemal'in çevresinde Ankara'da toplanan solcular gibi politik duruş sergiliyor.
Suriyeli yurtseverlerin tavrı dünya sol tarihinde ilk kez 1871 Paris Komünü'nde yaşandı.
Şöyle:
Fransa, Prusya'ya açtığı savaşı kaybetti.
Prusya Ordusu, Paris yakınlarına kadar geldi; şehri bombalamaya başladı.
Fransız Başbakan Adolph Thiers yenildiklerini kabul etti; muhafızların silahlarını toplatarak şehrin kapılarını açtı. Ancak…
Bu koşulları kabul etmeyenler de vardı; Parisli komünistler!
Yurdu savunan bu siyasal duruş 28 Mart 1871'de halkın oyuyla Paris Komünü kurulmasına sebep oldu.
Uzlaşmacı-işbirlikçi-korkak zenginler Paris'i terk etti…
Başbakan Thiers, “ulusal savunma hükümeti” kuran kendi halkına karşı düşman konumuna geldi. Komünü yok etmek için -Prusya Ordusu'ndan aldığı destekle- Paris'e girip katliam yaptı.
28 Mayıs 1871'de Paris Komünü sona erdi.
İşçi sınıfının dünya tarihinde kurduğu ilk sosyalist yönetim, aynı zamanda emperyalizme karşı yurtsever direnişin sembolü oldu…
Suriye yurtseverleri de bunu yapıyor.
Gelelim “bizim solculara”….
20'nci yüzyıl devrimci-bağımsızlıkçı ulusal hareketlere sahne oldu.
İtibarıyla… Emperyalizmin düşmanının, ulus devletler olması kaçınılmazdı.
Halen dünyada emperyalist dayatmanın sonucu savaşlar çıkıyor.
Irak'ta, Libya'da vd. olan neyse Suriye'de de olan bu…
Emperyalizmin, Suriye toprak bütünlüğünü amaçlayan Afrin Harekatı'na düşmanlığının da sebebi bu… PKK/YPG terör örgütünü desteklemesinin de sebebi bu…
Şimdi…
Hepimiz heyecana kapılarak sabahtan akşama “savaşa hayır” diyelim!
Bu, dünyayı ahtapot gibi sarmak isteyen emperyalizmi geriletecek mi?
Bu, küresel tekelci sömürüyü ortadan kaldıracak mı?
Bu, saldırganlığı-barbarlığı-haksızlığı yok edecek mi?
Duygusal ezberden kurtulamamak politik arızaya sebep oluyor. Gerçeklikten kopuk subjektif iyi niyet sürekli kaybediyor. Ahlaki değil, -K. Marks'ın sözüyle- zorunluluklar sonucu politik pozisyon alınmalıdır.
Emperyalist merkezlerin içi boşaltılmış-kirletilmiş kavramlarıyla siyaset yapamazsınız.
Bu olsa olsa… Taşeron PKK/YPG'ye örtülü destek vermeye yarar! Bunun adı “Amerikancılıktır”; ABD emperyalizmini tercih etmektir; sömürgeciliği aklamadır; halk düşmanlığına fırsat tanımaktır!
Bu solculuk değildir…
Bu yurtseverlik değildir…
Emperyalizmle-sömürgeyle hesaplaşmayan sol olabilir mi?
Sürekli sırtını Batı merkezlerine dayayan -FETÖ ve PKK işbirlikçisi- liberaller, Türkiye'de kafa karışıklığına yol açtı. Etkileri bilgisiz-deneyimsiz sol kadrolar arasında halen görülüyor. (FETÖ elemanı Cem Küçük, Türkiye gazetesindeki yazısında kasıtlı olarak beni “liberal solla” bir tutmaya çalışıyor! Beni bilmeyen kaldı mı: Her daim emperyalizmi yok etmeyi hedefleyen politikadan yana oldum. Peki… CIA ajanı G. Fuller ilişkili bu Küçük kuklayı, kimler ne maksatla bana saldırtıyor?)
Sonuçta:
Yurtseverlik tercih değil, zorunluluktur.
Bunun yolu -derine kazarak- sol'un kökünü bulmaktan geçer.
Her türbeyi Müslüman sanmayınız!