Müdür: Yelken Kolanu
Yazar: Yelken Kolanu
Oyuncu kadrosu: Rajkummar Rao, Sanya Malhotra, Milind Gunaji, Shilpa Shukla, Dalip Tahil, Jatin Goswami
James Bond gibi ölümlülerin ölmek için zamanları yok. Ancak Vikram Jaisingh (Rajkummar Rao) gibi efsanelerin ağlamaya, düşünmeye, nefes almaya, yürümeye, konuşmaya, boşa harcamaya, üşümeye ve öldürmeye zamanları yoktur. Jaipur merkezli müfettiş o kadar özlü ki, işgal ettiği film – aynı adı taşıyan 2020 Telugu orijinalinin Hintçe yeniden çevrimi – bir OTT platformunda 2,5 kat hızda yayınlanan altı bölümlük bir suç dizisine benziyor. duraklama yok HIT: İlk Vaka – eylem ve tepki, hareket ve duygu, fikir ve uygulama, soru ve cevap, aşk ve kayıp arasında değil. Karakterler satırları ezberliyormuş gibi konuşur: robotik, canlı, duygusuz. Kurulum çekimleri, göz açıp kapayıncaya kadar paskalya yumurtaları gibi görünüyor. Kayıp bir kızın ebeveynleri, polis şefinden onu bulmasını istediğinde, bir sonraki çekim, Vikram’ın iki ay sonra ortağının kayıp olduğuna dair bir telefon aldığını ortaya koyuyor. Yarım nanosaniye sonra, ikisinin bağlantılı olduğunu keşfederek kızın davasını alır. Çoğu polis prosedürünün konuya gelmesi çok uzun sürüyor. Fakat VURMAK her sahnenin sonuna doğru öyle yırtıcı bir hızla atıyor ki, noktayı aşıyor, uzaya ulaşıyor ve bir whodunit’in son bükülmesini kamp gibi bir hiçlik zerresi gibi gösteriyor.
Bu tarz, filmin (gerçek) hız ve gerilim okumasıdır. Bir anlatı yeterince kompakt değilse, geçişleri kaldırın. Bir arsa yeterince nefes almıyorsa, ciğerlerini çıkarın. Komut dosyası çok uzun okursa, daha hızlı okuyun. Belki de izleyiciye ipuçlarını takip eden bir polis gibi hissettirmek için tasarlanmıştır – sürekli bir adım geride, davaya yetişmek için mücadele ediyor. Ya da belki nefes nefese kalmama neden olan bir tonu entelektüelleştiriyorum. Bu saçma sapan tedaviyi geçtikten sonra (büyük olasılıkla yapmayacaksınız), VURMAK hala inanılmaz garip. Klasik perili polis olarak Vikram ile açılıyor; Sevilen birini kaybetmenin anısı, onu ateşten korkmuş halde bırakmıştır. Ateş korkusu, gizemi çözmeye her yaklaştığında işe yarar. Bir noktada, yıldırım bir ağaca çarpar, böylece alevler içinde kalır ve Vikram’ı doruktaki kovalamanın ortasında dizlerinin üstüne getirir.
İlk sahnelerden biri, Vikram’a bir psikolog arkadaşı tarafından travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) teşhisi konduğunu gösteriyor. Hüzünlü bir şarkı onu her gece evde tek başına içerken Billie Holiday’i dinlerken gösterdikten sonra, birdenbire onun yalnız olmadığı ortaya çıkıyor. Kız arkadaşı Neha (Sanya Malhotra), adli tıpta çalışıyor – bu, acilen bir laboratuvarda dolaştığı ve sonuçlarının iki değil bir saat içinde gelmesi gereken son teknoloji DNA testleri önerdiği anlamına geliyor. Her şeyin daha hızlı olması gerekiyor. Romantik bir şarkı, yerel çiftin Jaipur’daki her egzotik turistik yeri ziyaret ettiğini gösteriyor, çünkü sarayları ve kaleleri başka nasıl görebiliriz? Neha daha sonra Vikram’ın travmasını atlatmak için işinden üç ay izin almasına dair parlak bir fikir bulur – trajedinin tam olarak burada meydana geldiği dağlardaki çocukluk evine geri çekilerek. Ve işte bu. Neha, Vikram’ın molası sırasında ortadan kaybolduğunda, onu mümkün olan en profesyonelce olmayan şekilde bulmak için geri döner. Neha’yı bundan sonra sadece çoğu doğada aşk olan flashbacklerde görüyoruz.
İkinci yarıda bir süre, VURMAK (Bu, tesadüfen filmin gişe şansının bir projeksiyonu değil; Cinayet Müdahale Ekibi anlamına geliyor) soruşturmayla ilgili bazı ilginç şeyler yapıyor. Vikram’ın önsezileri, üst kasttan bir Hindu erkek olarak önyargılarını yansıtıyor – ilk şüphelisi görevden uzaklaştırılmış bir Müslüman polis (Milind Gunaji) ve ana şüphelisi çok sigara içen boşanmış bir kadın (Shilpa Shukla). Amaç, dava sırasında gelişen bir adamı göstermektir. Ancak bunun çok azı aslında gerçekleşir. Cinsiyetçi bir üniversite müdürünü sorguladıktan sonra rastgele ahlaki polislik hakkında bir yumruk atıyor. Eşcinsel çekiciliğin ne kadar anormal olmadığına dair rastgele bir sorumluluk reddi beyanı bırakıyor – bu göz önüne alındığında ironik. VURMAK bir okul çocuğunun homofobik huysuzluğuyla queerliği şeytanlaştıran son hafızadaki üçüncü Hint gerilim filmi. Vikram’ın uyanıklığı, kendi gerileyen kara deliğine çöken bir öncül için vitrin süslemesidir.
Filmin karakterin zihinsel uyuşuklukundan çok fiziksel hızıyla ilgili olan ölü diyalog teslimatı – en az bir kaş çatma anı yaşamak için can atıyor gibi görünen Rajkummar Rao’ya zarar veriyor. Veya kameranın üzerinde iki saniyeden fazla kaldığı en az bir sahne. Rao, filmin kısıtlamalarını Vikram’ın düşünceli kişiliği olarak çerçevelemek için yeterince iyi, ancak yazı kendi karakterlerini aşmadan önce yapabileceği çok şey var. Sanya Malhotra da, bir film eleştirmeni arkadaşını, belki de Neha’nın Vikram’ı PTSD’sinden iyileştirmek için tüm soruşturmayı (Rajasthani) arkadaşlarından biraz yardım alarak özenle hazırlayıp hazırlamadığını merak etmeye zorlayan bir öncülden daha iyisini hak ediyor. Bu filmin ortaya çıkış şekli, bu teori, özellikle Vikram’ın müttefiklerinin şüpheli vücut dili göz önüne alındığında, her karenin kenarında gizlenen bir patron (her zaman yeşil Dalip Tahil) ve Rohit adında bir ast-cum-arkadaş olduğu düşünüldüğünde, korkunç makul görünüyordu. sadece ciddi telefon aramalarını cevaplamak ve Vikram’ın karmaşık talimatlarını almak için var. Herkes, dürüstlüklerinden şüphe etmemize neden olacak kadar beceriksiz.
Ama gerçek bir katil ortaya çıktığında, rahat bir nefes almakla yeni dehşete düşmek arasında kaldım. Bir filmi bükülmesine göre yargılamamalısınız, ancak iki atlı bir yarışta en iyi üçüncü seçeneği seçerse bir filmi yargılamalısınız. Bu aynı zamanda, bir nedenden dolayı Vikram Jaisingh’in Farhan Akhtar’ın adının filmde olduğunu hatırladığım zamandı. Şans eseri ve Neil Bhoopalam’ın adı Jessica’yı Kimse Öldürmedi. Bu ıvır zıvırın benden başka kimseye faydası yok. Hiçbir şey değilse, beni tehditten uzaklaştırır. VURUŞ: İkinci Vakayapımcılara göre “yakında geliyor”.