İngilizler ve Fransızlar tarafından Rusya ile Japonya arasındaki diplomatik ve ticari ilişkilere ilişkin bir anlaşmanın imzalanması doğal olarak düşmanlıkla karşılandı. Bu arada, Japonların iştahı Rus topraklarına giderek daha fazla tutuşuyor. 1868’te, Japonya’daki “Meiji Devrimi” nden sonra güney Sakhalin’i sömürgeleştirmek için özel bir bölüm kuruldu. 1875 yılında, Petersburg Antlaşması'na göre, Rusya, Japonya’nın Sakhalin’e olan iddialarını reddetmesi karşılığında tüm Kuril Adaları’ndan vazgeçmek zorunda kaldı. Çok zaman geçmedi ve Japonlar zaten Primorye, Kamçatka ve Sakhalin'i ele geçirmeyi planlıyorlardı. Ve 1905’te, Korsakov yakınlarındaki Sakhalin’deki Rus-Japon savaşı sırasında, Japonlar birlikler açtı. Rus adasının genişlemesi için, 12 taburu, bir filo ve toplam 14 000 askeri ile bir makineli tüfek mürettebatı ve en fazla 18 silahı görev aldı. İniş gücü, 40 deniz taşıtlarını destekledi.
Japon işgal altındaki adalar
Rus subaylarının ve personel subaylarının başkanlık ettiği sınırdışı ekiplerinin müfettişleri işgalcilere inatçı bir direniş gösterdi. Ancak, güçler eşit değildi. Savaşların ilk günlerinde, Sakhalin valisi General Lyapunov personeli ile birlikte teslim oldu ve bu mücadelenin sonucuna karar verdi. 25 Ağustos 1905 Rusya, ABD’nin baskısı altında, altında Sakhalin’in güney kesiminin kaybolduğu haksız Portsmouth Antlaşması’nı imzaladı. Rusya doğuda okyanusa kaybetti.
Kasım ayında 1918, amiral Kolçak, Sibirya'nın “üstün hükümdarı” ilan edildi. Kolchak hükümeti Sakhalin’deki ceza kredisini geri getirmeyi amaçlıyordu. Fakat zaman yoktu. Her ne kadar arşiv belgeleri Sakhalin de dahil olmak üzere vahşetlerine dair kanıtlar buldu. 14 Temmuz 1919, vapur "Sigorta" üzerindeki cezai kesintisi Aleksandrovsk şehrine geldi. Bolşeviklerin yargılanması bu gemide gerçekleştirildi ve ardından orada vuruldular.
Japonlar, Rusya’daki iç savaştan kendi çıkarları doğrultusunda yararlandılar. Kolçak'a askeri ve ekonomik yardım karşılığında, zaman içinde adanın bu bölümünü işgal etmeyi umarak Kuzey Sakhalin'in doğal kaynaklarını kullanma hakkı verilmesini istediler.
Devlet Bankası binasının avlusundaki yabancı misyonların temsilcileri
Altın rezervinin incelenmesinden sonra. Omsk, yaz 1919 g. İlk sıra soldan sağa altıncı I.I. Kaltak.
Altın rezervinin incelenmesinden sonra. Omsk, yaz 1919 g. İlk sıra soldan sağa altıncı I.I. Kaltak.
Kolchak hükümetinin Dışişleri Bakanı Sukin, Tokyo’dan Dışişleri Bakanı Sazonov’a bir telgraf yazdı: “Özellikle Sakhalin’le ilgili olarak Japon özlemlerini yerine getirme ihtiyacını göz önünde bulunduruyoruz ... Ancak bunun ikincisi ile olan ilişkimizin ne olduğunu bulmak için Japonya ile müzakerelere bağımlı olmasını gerekli kılıyoruz. bu yüzden ve askeri ve ekonomik yardım almak. " Ancak 1919’un sonuna gelindiğinde, Kolçak ordusu Kızıl Ordu tarafından imha edilmişti.
1920 yılında, Japon komutanı olan Güney Sahalin'in Japon vatandaşlarına yönelik bir tehdit olduğu gerekçesiyle filo Amiral Hiroharu Kato, Mikaso ve kruvazör Misimi kruvazörünü Kuzey Sahalin kıyılarına gönderdi ve Nisan ayında Japonların iki bin kişilik bir müfrezesi, İskender Limanı'na inerek şehri ele geçirdi. Böylece Sahalin Adası'nın kuzey kesiminin işgali başladı. Rus nüfusu fethedilen bir ülkenin nüfusu olarak kabul edildi ve sonuçta ortaya çıkan tüm sonuçlar. Küçük milletlerin durumu özellikle zordu. Açlık ve hastalıktan, tüm kamplar ve köyler öldü.
1925’te, ülkedeki iç kargaşanın bir sonucu olarak Japonya, kuzey Sakhalin’in Sovyet Rusya’ya devri konusunda bir anlaşma imzaladı.
Faşist Almanya'yı pratikte mağlup eden SSCB 5 yılının nisan 1945'inde, SSCB Japonya'ya tarafsızlık antlaşmasını fesatlı bir şekilde ihlal etti. 8 Ağustos 1945, Moskova'daki Japon büyükelçisine, Sovyetler Birliği'nin Japonya ve Ağustos 11’i ile savaşta görüldüğünü ve ana Genel A.A.’nın emri altındaki 56 Ordusunun 16 Piyade Birliği'nin bir parçası olduğunu bildirdi. Dyakonov aktif düşmanlıklara taşındı. Haramitogsky tarafından güçlendirilmiş alan - Düşmanın ana savunma hattının ön kenarına erişim için Handas'ın bulunduğu bölgedeki kalelerin alınması için kalıcı savaşlar başladı. Aynı zamanda, 179 Piyade Alayı'nın güneydoğudaki Muika (p. Pervomayskoye) eylemlerini atlamak, düşmanın müstahkem bölgesinde arkadan vurmak için Coton tren istasyonunu (Pobedino istasyonu) ele geçirdi.
Japonların, ellinci paralel boyunca bütün Sovyet sınırı boyunca kaleleri vardı. Haramitoghon destekli alanda 17 betonarme hap kutuları, 31 topçu ve 108 makineli tüfek bunkerleri, 28 topçu ve 18 harç pozisyonları, 150 barınaklarına, tel bariyerlere, mayın tarlalarına ve anti-tank hendeklerine sahipti. Tahkimat alanına yakın alan tamamen orman ve bataklıklarla kaplanmıştır.
16 Ağustos 1945 sabahı, 79. Piyade Tümeni birimleri 255. ile işbirliği içinde havacılık bölünme, düşmanın güçlü tahkimatlarına önden ve arkadan saldırdı. Japonlar inatçı bir direniş gösterdi, karşı saldırılara dönüştü. Her metrelik alanı ateş altında tuttular. Özellikle inatla direnen makineli nişancılar - genellikle betonarme kasematlarda zincirlenmiş intihar bombacıları. 165. Tüfek Alayı çavuşu olan müstahkem bölgenin eteklerinde yapılan savaşlarda, Sakhalin sakini Anton Efimovich Buyukly düşmana karşı kahramanca savaştı. Japon sığınağından gelen sürekli makineli tüfek ateşi nedeniyle şirketin ilerlemesi ertelendiğinde, Buyukly açık alandan sığınaklara doğru sürdü ve kasasını onun vücuduyla kapladı, böylece saldıran birimin yolunu açtı.
Sovyetler Birliği Kahramanı Çavuş Anton Eufimoviç
Düşmanın müstahkem pozisyonlarına yapılan saldırı üç gün sürdü. Japon tahkimatlarının çoğu tahrip edildi. Ağustos ayının sonunda, Japon birliklerinin şiddetli direnişini kıran ve savunmasını iki izole gruba bölen Sovyet askerleri, Kharamitog'un güç alanını ele geçirdi. Japonca komutu teslim edildi. Üç binden fazla asker ve memurdan oluşan bir garnizonun kalıntıları teslim oldu.
Coton tren istasyonuna hakim olmak için yollarda ve bataklıklarda düşmanın arkasına yapılan kahramanca baskın, 179 Piyade Alayı'nın üçüncü taburunu kaptan Leonid Vladimirovich Smirnykh komutasındaki yaptı. Cesur ve kararlı eylemlerle savaşın en kritik kesimlerinde olan taburu düşmanın direncini kırdı, birkaç karşı saldırıyı reddetti ve görevi başarıyla tamamladı. Ancak tabur komutanı cesurun ölümünden öldü.
Sovyetler Birliği Kahramanı, kaptan Leonid Vladimirovich Smirnykh
Bu zamanda, Japon saldırganlarla inişimizin sert savaşları batı kıyısında devam etti. Toro (Shakhtersk), Esutoru (Uglegorsk), Maoko (Kholmsk) limanları yanıyordu. Japonların her metrelik araziyi vurduğu Kamyshevoy Geçidi'nde kanlı bir savaş başladı. Bu nedenle, Sovyet birlikleri, her höyük için, her toprak parçası için savaşmak zorunda kaldı. Ağustos 24'te, Binbaşı General Alimov komutasındaki 56 Kolordu'nun öncü birimleri, Toyohara (Yuzhno-Sakhalinsk) şehrine girdi. 25 Ağustos 1945, İkinci Uzak Doğu Cephesi birlikleri, Sakhalin Adası'nın güneydeki yarısının Japon işgalcilerden kurtarılmasını tamamladı.
Ancak Kuril Adaları hala Japonlar tarafından işgal edildi. Serbest bırakılma savaşları zordu. Uzun işgal süresi boyunca burada çok sayıda kıyı pili, sığınak, sığınak, yeraltı galeri, siper, siper, mayın tarlası ve tel çit inşa edildi. Shumshu ve Paramushir'in en kuzeydeki adaları özellikle takviye edildi. Düşman önemli sayıda asker topladı ve tanklar. Shumshu Adası için savaşlar beş gün sürdü. Sovyet topraklarının kurtuluşu için yapılan savaşlarda ölümsüz başarılar, ilk makalenin ustabaşı Nikolai Vilkov ve denizci Pyotr Ilyichev tarafından yapıldı, her ikisi de Alexander Matrosov'un (nee Shakirzyan Mukhametzyanov) featini tekrarladı. Aynı zamanda, Japon sığınağının iki mazeretini vücutlarıyla kapladılar.
Ağustos 30 Kuril saldırı operasyonu Komutanı, Binbaşı General A.R. Gnechko ön komutana rapor etti: "Kuril Adaları kurtarıldı ve vatanımıza geri döndü." SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı Kararnamesi uyarınca, “20 Eylül 1945'ten bu yana, Sakhalin Adası'nın ve Kuril Adaları'nın güney kısmındaki toprakları, ormanları ve bitkileri olan tüm topraklar, devlet mülkü, yani ulusal mülktür”.
Sakhalin Adası, Menaputsy Burnu
Ve bugün Sakhalin ve Kurillerin haritasına bakarak, birçok görkemli Rus adasını, anavatanının iyiliği için midelerini korumadan keşfeden, ustalaşan ve özgürleştirenlerin adlarını görüyoruz.
Kaynaklar:
EY Feinberg. "1697-1875'lerde Russo-Japon İlişkileri." M., 1960.
NA Levitsky. "Russo-Japon Savaşı 1904-1905'in." M., 1938.
VN Bagrov. "Güney Sakhalin ve Kuril operasyonları". M., 1959.
LN Vnotchenko. "Uzak Doğu'da Zafer". M., 1966.