Emperor Of Solo Play - Bölüm 48 - Bulkas Sıradağları (2)
.
.
.
‘Allah kahretsin!’
Hyrkan ormanın içinden geçerken, yüzü endişeyle doluydu. Aslan kostümünün ceplerinden birine ulaştı, bir İskelet Parçası seçti ve yere fırlattı.
İskelet parçası hızlıca bir iskelet savaşçısına dönüştü.
Çıt!
Hyrkan parmağını bir kez çıtlattı ve İskelet Savaşçısı gardını alarak bir savunma duruşuna geçti.
İskelet Savaşçısının önünde…
Kuoooo!
Bir canavarın kükremesi duyulabilirdi.
Korkunç kükremenin ardından, dört tane uzun dişi olan bir kurt ortaya çıktı. Kılıç Dişli Kurt’un aggrosu Hyrkan’dan İskelet Savaşçısına geçti.
Crunch!
Bir yarış atı gibi koşan Kılıç Dişli Kurt hızla İskelet Savaşçısıyla aralarında olan mesafeyi kapattı.
İskelet savaşçısı bu canavarları kurt karşısında bir adım dahi geri adım atmadı. İskelet Savaşçısının siyah göz yuvalarının içinde, yanan iki küçük alev savaşmaya istekli olduğunu gösteriyordu.
Hyrkan bu sahneyi gözünün ucuyla gördü. Dişlerini sıktı ve parmağını iki kez çıtlattı.
Elindeki eldivenler yüzünden parmakları ses çıkartmasada, İskelet Savaşçısı emri aldı ve gelen Kılıç Dişli Kurt’a saldırdı.
Hyrkan kalıp sonucu izlemedi.
Bunun yerine, özür diledi.
‘Üzgünüm Skellie.’
Sonuç çok açıktı.
Orta boyutlu seviye 60 canavarlar arasında bile, Kılıç Dişli Kurt en güçlüleri arasındaydı. Herhangi özel bir malzeme kullanılmadan yapılmış normal bir iskelet savaşçısı, buna karşı çok zaman kazanamazdı. Normalde, 1 saniye. İyi giderse, 2 saniye. İskelet Savaşçısı yeterince şanslı olsaydı, 3 saniye bile olabilirdi ama öyleydi. Hepsi Hyrkan’ın İskelet Savaşçısına bağlı şeylerdi. O olmasaydı saniyeler içinde bowling kukası gibi yıkılırdı.
Bu seferki, İskelet Savaşçısı 2 saniye oyalayabildi. İskelet Savaşçısı ilk etapta Kılıç Dişli Kurt’un koca ağzından kaçındı, ancak takip eden ön pençe saldırısıyla paramparça oldu. Saldırının ardından yere iniş yapan Kılıç Dişli Kurt kontrolsüz saldırısını durdurdu. Başka bir deyişle, tekrar koşmaya başlayacağı anlamına geliyordu.
Kısa sürede Hyrkan, kendisiyle Kılıç Dişli Kurt arasındaki mesafeyi onlarca metre daha açmıştı.
Krrrr …
Kılıç Dişli Kurt alçak sesli bir hırıltıyla başını bir yöne doğru çevirdi. Ön bacağının altında, gözlerindeki ışığı yeni kaybetmiş olan bir İskelet Savaşçısı vardı. Kılıç Dişli Kurt daha sonra …
Çatırt!
İskelet Savaşçısını bir bisküviyi ufalar gibi daha da paramparça etti.
Hyrkan koşarken sesleri duyamamış olsa bile ürperdi.
‘Lanet olsun.’
Hyrkan nihayet 3 dakikanın ardından durup soluklanabiliyordu.
Tabii ki, gerçek anlamda nefes nefese değildi. Ne de olsa bir oyundaydı. Hala güçle doluydu ve hızlıca kalın gövdeli bir ağaca tırmandı. Maymunvari çabukluğunu gören herkes bunu ilk defa yapmadığını söyleyebilirdi. Hyrkan ağaca tırmandıktan sonra çevresine bakındı.
Ssss …
Ağacın yaprakları rüzgârla beraber sakince sallanıyordu. Bu sakinliğin bozulmasını istemeyen Hyrkan sessizce iç çekti.
‘Whew.’
Sessizce nefes veren Hyrkan nihayet rahatlamıştı.
‘Canavar kuşağını atlattım, ama burası benim standartlarımda birisi için tam bir cehennem.’
Hyrkan halen daha Bulkas Sıradağlarına giden yoldaydı. Bulkas Sıradağlarına en yakın kale olan Herb Kalesi’nde beklemişti.
Herb Kalesi, Warlord oyuncuları arasında sevilmeyen bir yerdi. Doğuda hiçbir kale bulunmamış ve hiç kimse de bölgeyi keşfetmek için yola çıkmamıştı.
Bunun sebebiyse, ana senaryo görevi ilerlemesi için Warlord’un sistemi tarafından yönetilen bir Blok Alan olmasıydı.
Elbette, belirli bir koşul yerine getirildiğinde Blok Alanı kaybolurdu. Bu, birisi belirli bir görevi aldığında veya belirli bir görevi tamamladığında olabilirdi. Oyuncular blok Alanı kaldırıldıktan sonra, o bölgeye ve bağlantılı diğer alanlara girebilecekti.
Bir Blok Alanının kaybolmasının, içine gizlenmiş hazineleri elde etmek için bir fırsat olduğunu söyleyen söylentiler yaygındı. Bu sebeple Blok alanın yakınlarında bekleyen oyuncular vardı. Orada durup öylece de beklemiyorlardı. Sürekli olarak rakiplerini gözlüyorlardı. İçindeki oyuncular her zaman birbirlerine şüphe ile yaklaştığı için de Herb Kalesi fazla popüler bir yer değildi.
Her halükarda, Hyrkan Bulkas Sıradağlarının Herb Kalesinin ötesinde olduğunu zaten biliyordu. Hangi yoldan gideceğini de biliyordu. Dolayısıyla da, Yozlaşmış Kont öldürüldüğünde de Blok alanının ortadan kalkacağını biliyordu.
Bu durumda Hyrkan’ın Blok alanı geçip Bulkas Sıradağlarına ulaşan ilk kişi olacağını söylemeye bile gerek yoktu.
Tek sorun, Hyrkan’ın içinden geçmek zorunda olduğu alanın seviyesi 60 ila 80 arasında değişen canavarlarla dolu olmasıydı.
Buna rağmen, Hyrkan’ın bu yerden geçme riskini almasının geçerli bir nedeni vardı.
Hyrkan kafasını çevirdi, aşırı büyümüş ormanın ötesine doğru bakıyordu.
“Geçmişte, bu düzeyde bir keşif unvanını hayal bile edemezdim.”
Aşırı büyümüş ormanın ötesinde Bulkas Sıradağları vardı.
Ve Bulkas Sıradağlarında…
‘Bulkas Sıradağları korucularıyla karşılaşırsam, anında 3 unvan alabilirim.’
Birkaç muhteşem hazine de vardı.
Şu anda hiç kimse Bulkas korucuları hakkında herhangi bir şey bilmese de, yakında Warlord’da en iyi bilinen NPC’ler olacaklardı. Bunun arkasında basit bir sebep vardı.
‘Ne kadar güzel bir topluluk.’
Çok cömertlerdi.
Oyunların işleyişi buydu. Canavarlar veya NPC’ler ünlendiyse, ya inanılmaz güçlü olduklarından ya da inanılmaz derecede cömert olmalarındandı.
Bulkas korucuları ikincisiydi.
60 ~ 80 seviyelerinde bir avlanma alanı olan Bulkas Sıradağları, birçok oyuncu için iyi bir avlanma alanıydı. En verimlisi olmasa da, 60’tan 80’e kadar olan seviyeler için istikrarla kullanılabiliyordu.
Bununla birlikte, Bulkas korucuları da Bulkas Sıradağları ile ilgili birçok görev veriyordu. Ödül Tecrübe puanı veya altın bakımından zengindi. Hatta zaman zaman çok daha cömert görevler bile veriyorlardı. Pek çok görev verdikleri için, unvan kazanma şansı da vardı.
Korucular birçok yönden cömertti.
Cömert ödüllerinden en değerlisi neydi…
‘Bulkas Korucuları lideri Maoong’u kazanabilirsem, kaşığımı Ahlaksız Prens ana senaryo görevine daldırabilirim.’
Bulkas Korucuları lideri, Maoong.
Ahlaksız Prens ana senaryo görevinde önemli bir şahsiyetti.
Sadece bu bile Hyrkan’ın bunun üzerine hayatını ortaya koyması için yeterliydi. Hyrkan bir kez daha çevresini kolaçan etti.
Çoğu oyuncu, aceleyle hareket ederek bir game over almaktan çok korkardı.
Ancak Hyrkan durumunu oldukça sinir bozucu bulsa da, hiçbir korkusu yoktu.
Çünkü çok şey yaşamıştı.
En azından bu Fırtına Avcıları denen çöpler tarafından kovalanmaktan çok daha iyi.
Hemde çook.
Hayatı için kovalanmak ya da kaçmak, oldukça yorulmuş olduğu bir şeydi.
Hyrkan geçmiş tecrübesi sayesinde tekrar kaçabilmişti.
★★★
Erkek gibi giyinmiş bir kadın büyücü ve kırmızı renkli parlayan zırhı olan bir adam Boyz Kalesi’nden geçiyordu.
Görünüşleri, etraflarındaki oyuncuların dikkatini çekmeyecek gibi değildi.
“Whoa, şuna bak! Tam bir Ateş Kertenkelesi seti giyiyor! ”
“Tüm setin bedeli 100.000 altından fazlaydı, değil mi? Bu bir yana, onu giymek için seviye 90’ın üzerinde olmak gerekmiyor muydu? ”
“Kim o?”
Üst düzey oyuncular için yapılmış oldukça pahalı bir zırhtı.
Pahalı bir üstü açık arabada kollarında bir güzellikle alelade bir kasabanın içinden geçen zengin bir adamdan farklı değildi.
Gördükleri ilgiden etkilenmemiş gibilerdi, sesli konuşma programından konuşuyorlardı.
“Kaynağın kim olduğunu öğrendin mi?”
“Söyleyebileceğim kadarıyla kimsenin en ufak bir fikri bile yok.”
“Bu nasıl mümkün olabilir ki? Bu sıradan bir olay değil. Ellerini bu kadar değerli bir bilginin üzerine koyabilecek sadece birkaç kişi var. ”
“Bu az sayıdaki kişiden, 29 loncaya birden haber verecek tek bir kişi bile yok. Nerden bakarsam bakayım önemli değil, onlar değil. ”
“Bu bilmediğimiz inanılmaz derecede güçlü bir oyuncu olduğu anlamına gelmiyor mu?”
“Sıralamadakilerin bazılarının kimliğini bilmediğimiz doğru. Ama sıralamanın dışındaki birinide tanıma imkânımız yok. ”
“İşler çoktan kontrolümüzden çıktı.”
“Bununla ilgili hiçbir şey yapamayız. İşimiz sadece işverenimizin yapmamızı söylediği şeyi yapmak. Ayrıca, onların altında büyük bir görev aşkıyla çalışıyor filanda değiliz. ”
İkisi arasında kısa bir sessizlik anı yaşandı.
“Bu arada, bu sefer seni nereye gönderiyorlar?”
“Süpürücülere.”
“Neden bana değilde süpürücülere gidiyorsun? Daha fazla büyücüye ihtiyaçları yok değil mi? ”
“Tek yolu bu değil mi? Bir sürü büyücüleri var, bu yüzden de öncü arıyorlar. ”
“Sanırım şey… Pekala tamam, Süpürücüler topyekün hareket ediyor, görünüşe göre tüm bir Blok Alanını süpürecekler. Zahmetli olacak. Peki ya, Kertenkele ejderyasının yumurtası. Ona ne oldu? Onu alanı buldun mu? ”
Soru sorulduğu sırada, zırhlı oyuncu adımlarını durdurdu. Büyücüde başını kaldırdı. Gözleri bir araya geldi. Büyücü Kılıç ustasını, kılıç ustasının onu görebildiğinden daha kolay görebiliyordu.
“Kim olursa olsun, onu yakalarsam kolayca bırakmam.”
Bununla birlikte kılıç ustası yoluna devam etti.
★★★
Sadece bir adımdı.
[‘Bulkas Sıradağlarına Bir Adım ‘unvanını aldın.].
Büyü gücü neredeyse tükenmiş olan Hyrkan, Bulkas Sıradağlarına girdiğinde yeni bir unvanla karşılandı.
Dahası, bu bir adım arkasında çok fazla anlam barındıran bir ‘bir adımdı’. Sadece peşinde koşanların bir adım önünde olduğu anlamına gelmiyordu. Aynı zamanda, Hyrkan’ın geride bırakacağı efsanenin de başlangıcını işaret ediyordu.
Tabii ki, Hyrkan adımına bu kadar derin bir anlam yükleyebilecek bir durumda değildi.
Hyrkan hemen saatinden stat penceresini kontrol etti.
“Fena değil.”
Hyrkan için yeni edindiği unvanın özelliklerini kontrol etmek çok daha önemliydi.
Özellikleri kontrol eden Hyrkan memnuniyetle başını yukarı kaldırdı.
Gözlerinin önündeki Bulkas Sıradağları etkileyici olmaktan daha fazlasıymış gibi görünüyordu.
Dağ silsilesi keskin yaprakları olan ağaçları ve sayısız canavarı barındıran ormanlarla doluydu. Hyrkan, böyle bir güce karşı tek başına bir oyuncuydu.
‘Şu an sahip olduğum büyü gücüyle(mana) düşüncesizce hareket etmem aptalca olur.’
En yetersiz görünen şey, Hyrkan’ın büyü gücüydü, Hyrkan bulunduğu yere oturdu ve büyü gücü yenileme sakızını çiğnemeye başladı.
Sakızı çiğneyen, Hyrkan’ın bedeni yavaşça büyü gücüyle doldu.
“Keşke pahalı bir yenileme iksiri alabilseydim. Büyü gücümü tek seferde doldurabilirdim.”
Warlord’da birçok farklı yenileme malzemesi vardı. Tabii ki, daha etkilisi, daha pahalıydı. Örneğin, nadir bulunan seviye 150 Vampir Ağacı özünden elde edilen bir şeker, kullanıcının ağzındayken canı yüzde oranında dolduruyordu. Sadece bu değildi, aynı zamanda dayanıklılığıda inanılmaz miktarda arttırıyordu. Tam savunma odaklı bir tank bu şekeri yerse, pratikte şekerin erime süresi boyunca yenilmez olurdu. Tabii ki, Vampir ağacı özünün maliyeti de muazzamdı. En üst seviye patron canavarı baskınlarında kullanılması gereken bir şeydi ve talep arzın birkaç katıydı. Bu nedenle, Yozlaşmış Kont baskını gibi bir baskının gündeme gelmesiyle birlikte inanılmaz derecede yüksek bir fiyattan satılmıştı.
Bunun dışında, sadece çılgınca seviye atlamaya odaklananlar, bunun gibi malzemeler konusunda cimri değildi.
En temsili örnek birinci sıradaki Sulwoo’ydu. En yüksek seviyeli oyuncu olarak kalmak için, her zaman en iyi ekipmanlar ve becerilerle bufflanıyordu. Oyundan muazzam miktarda para kazanıyor olması gerekmesine rağmen bile, harcadığı miktar kazandığı miktardan daha ağır basıyor olmalıydı.
Tabii ki, 5 tane altın sakızın tadına bakmak zorunda kalan Hyrkan için, böyle bir şey sadece uzak bir gelecekte mümkün olacaktı.
Ancak…
‘Nihayet geldim.’
Çokta uzak olamazdı.
Hyrkan ayağa kalktı.
Sonra sanki bu anı beliyormuş gibi,
Whoshh!
Hyrkan’ın ayağının dibine bir ok saplandı. Oku gören Hyrkan gülümsüyordu.