Panormus Savaşı, MÖ 251.
Panormus Muharebesi, Sicilya'da (Birinci Pön Savaşı) üç yıllık bir çıkmazın sonunda geldi. MÖ 251'de Panormus'u ele geçirdikten sonra. Romalılar Sicilya'da baskın güç haline gelmişlerdi, ancak bir filoya sahip olmadıkları için batı kıyısında kalan Kartaca kalelerini başarılı bir şekilde kuşatamadılar, Roma birliklerinin açık savaşta fillerle yüzleşmeye isteksiz oldukları bildirildi.
MÖ 251'in sonlarına doğru Kartacalıların Sicilya'daki komutanlığı, bir Hasdrubal, bir fırsat sezdi. Roma'daki baş askeri komutlar yıl boyunca iki konsolos tarafından tutuldu ve bunun sonucunda her yıl yeni konsoloslar Sicilya'ya varmadan önce bir geçiş dönemi olacaktı. 251'in sonunda M.Ö. Giden bir Konsolos, Roma ordusunun yarısı Sicilya'dayken, Roma'ya dönmüş ve ikinci Konsolos Caecilius Metellus'u azaltılmış bir kuvvetle Panormus'ta bırakmıştı.
Hasdrubal, Lilybaeum'dan gelen ana Kartaca ordusuyla Panormus'a doğru ilerledi ve Panormus ile bağlantılı bölgenin sonunda durakladı. Caecilius, Hasdrubal'ı Panormus surlarının dışındaki bir tuzağa çekmeye karar verdi ve böylece birliklerini şehrin içinde tuttu. Hasdrubal tuzağa düştü ve Panormus'a doğru ilerledi.
Caecilius, Panormus'un savunmasını Hasdrubal'a karşı kullanmayı planladı. Kasaba bir hendekle çevrili surlarla korunuyordu. Biraz ileride kasabanın yakınında bir nehir akıyordu. Caecilius, Hasdrubal'ın birliklerinin nehri geçmesini bekledi ve sonra silahlarını kullandı. veliteler (hafif silahlı birlikler) onları taciz etmek için. Siperin önüne başka bir hafif asker kuvveti yerleştirildi. Hasdrubal'ın fil birlikleri, bu hafif birliklere saldırarak karşılık verdi. Caecilius'un beklediği gibi, hafif birlikleri filler tarafından hendeğe geri sürüldü. Ancak bu, filleri surlardaki birliklerden ve hendekteki birliklerden saldırılara karşı savunmasız bıraktı. İki yönden gelen ateş altında filler panikledi ve Kartaca hatlarından geri kaçtı.
Caecilius'un beklediği an buydu. Lejyonlarının ağır birliklerini Hasdrubal'ın sol kanadına bakan bir kapının arkasına yığmıştı. Kartaca birlikleri zaten bir karışıklık içindeyken, Caecilius onlara karşı ateş açtı. Disiplinli Roma lejyonları Hasdrubal'ı ciddi bir yenilgiye uğrattı, ordusunu neredeyse yok etti ve çoğu Roma'ya geri gönderilmiş gibi görünen altmış fili ele geçirdi.
Savaş bir on yıl daha sürse de, Panormus savaşı, savaşta bir dönüm noktası oldu. Hasdrubal, Kartaca'ya geri çağrıldı ve başarısızlığından dolayı idam edildi. Savaşın ardından, Kartaca aslında Romalılar tarafından reddedilen bir barış teklifi yaptı. Fillerin ele geçirilmesi, Sicilya'daki Roma birliklerini büyük ölçüde cesaretlendirdi ve onlardan korkularının çoğunu kaybettiği söyleniyor. Roma Senatosu yeni bir donanma kurmaya ve Sicilya'daki savaşı bitirmek için daha kararlı bir girişimde bulunmaya karar verdi. Sonunda, 250'de Romalılar, Sicilya'dan ayrılan ve neredeyse savaşın sonuna kadar sürecek olan ana Kartaca kalesi olan Lilybaeum'u kuşatmaya başladılar. Denizde büyük bir yenilgiye rağmen (Drepanum savaşı, MÖ 249), önümüzdeki on yıl boyunca Sicilya'daki savaş neredeyse tamamen adanın batı ucuyla sınırlıydı.
Bu savaş, bir Roma imparatorunun yabancı bir düşmanın elinde öldüğü ilk sefer oldu.
Bulgaristan'ın modern şehri Razgrad'da geçen savaş, Romalıları ve ortak imparatorlar Decius ve oğlu Herennius tarafından Gotlara karşı savaştı. Her ne kadar iki taraf arasındaki önceki çatışmalar ileri geri ilişkiler olsa da, belirleyici savaş, Gotların kurnaz lideri, Cniva adlı bir reis, ana Roma ordusunu bir bataklığa girmeye ikna etmeyi başardığında gerçekleşti. Romalılar çıkmaza girip hareketsiz kaldıklarında, Kniva'nın ordusu başarılı bir şekilde çevrelerini sardı ve toptan bir katliama başladı.
Kesin rakamlar ne olduğunu kaydetmese de, Kniva kuvvetlerinin Romalıları fiilen yok ettiği, katliam bittikten sonra esirlerle dolu vagonları ve savaş ganimetlerini alıp götürdüğü tahmin ediliyor. Daha sonra, bu zafer Gotların yakındaki şehirleri yağmalamalarını serbest bıraktı ve ayrıca Roma'yı aşağılayıcı bir yıllık haraç ödemeye zorladı.
Roma Cumhuriyeti ve İmparatorluğunun Başarısı
Cannae Savaşı, MÖ 216, tüm zamanların en büyük askeri geri dönüşlerinden biri olmaya devam ediyor. Kartacalı düşmanlarından sayıca üstün olan ve kuşkusuz daha donanımlı olan Roma ordusu, mantıksal olarak kolay bir zafer kazanmış olmalıydı. Bununla birlikte, Hannibal ve ordusu, Roma lejyonları üzerinde, Trebia ve Trasumennas'ta art arda iki zafer kazanarak Cannae'ye geldi (Polybius, üçüncü bir Kartaca zaferinden kısaca bahseder, ancak asla isim vermez) Hannibal, gerçekten de Kartaca'nın savaşabileceği en büyük silah olduğunu kanıtlamıştı. .
Hannibal ordusunu yakındaki Cannae kasabasına yürüdü ve kampını Aufidus nehri boyunca kurdu. Romalıların yaklaştığını öğrendiğinde, süvarilerini ve çarpışma birliklerini, lejyonlar hala kol halinde ilerlerken onlara saldırmaları için gönderdi. Saldırı kararsızdı ve Romalılar da aynı şekilde Aufidus boyunca kamp kurdular. Varro ve Paulus arasındaki anlaşmazlık önümüzdeki birkaç gün içinde hakim oldu. Paulus'un komuta ettiği gün, Roma ordusu savaş için hazırlanmadı, kıdemli konsolos, Kartacalılarla, üstün Kartacalı süvarilerinin egemen olacağı açık bir ovada çarpışmaktan daha iyisini biliyordu. Dahası, Livy'ye göre, Hannibal kampını öyle bir konuma kurdu ki, rüzgar Romalıların yönünde sürekli bir toz kıçı savurdu. Bu dezavantajlara rağmen, ertesi gün ve Polybius ve Livy'ye göre, Paulus'un dürtülerine karşı Varro, kayıtlı tarihin en büyük meydan savaşı katliamı olacak savaş için Roma lejyonlarını kurdu.
Karşı Kuvvetler
Polybius'a göre, Roma, İkinci Kartaca savaşının özel durumunda iki konsül iki lejyon verme geleneğini terk etti. Sekiz lejyon Roma tarafından Hannibal ile yüzleşmek için toplandı, konsoloslar Lucius Aemilius Paulus ve Gaius Terentius Varro, önceki yılın konsolosları Marcus Atilius ve Gnaeus Servilius tarafından bu devasa savaş gücünün komutasında yardım edildi. Büyük kriz zamanlarında tahmin edilebileceği gibi, sağlanan Roma lejyonlarının gücü 4000'den 5000'e çıkarıldı. Yaklaşık 1500 Roma süvarisi ve 4500 müttefik süvarisi bu lejyonları destekledi, daha hafif piyadeler de mevcuttu.
Kartaca şampiyonu Hannibal, savaşa İspanyol, Kelt ve Afrika birliklerinin unsurlarını içeren 40.000 piyade ve aynı şekilde İspanyol, Galya ve Numidya alaylarından oluşan 10.000 destek süvari ordusunu getirdi. Sapancılar ve diğer çarpışma piyadeleri Kartaca ordusunu destekledi.
eğilimler
Roma ordusu Aufidus nehrini geçti, nehri sağına yerleştirerek Varro, sağ kanadını Paulus liderliğindeki Roma süvarileriyle ve sol tarafını müttefik süvarileriyle destekledi. Çarpışma birlikleri ve hafif piyadeler, ağır lejyoner piyadelerin önüne dizildiler. Polybius, bunun standart bir Roma savaş düzeni olduğunu doğrular.
Hannibal'ın oluşumları çok daha dikkat çekiciydi. Kartaca'nın sol kanadını, Roma süvarilerinin karşısında, Hannibal'in kardeşi Hasdrubal'ın önderlik ettiği İspanyol ve Galyalı süvarileri koruyordu. Hannibal, Numidyalı süvarilerini, Varro'nun ve Roma'nın müttefiklerinin süvarilerinin karşısına, sağ kanadına yerleştirdi. Romanesk yakın düzen savaşı için tasarlanmış büyük kalkanlar ve kılıçlarla donatılmış İspanyol piyadeleri ve uzun kılıçlarla donanmış Kelt savaşçıları, Hannibal'ın hattının merkezini oluşturdu. Bu Avrupa alaylarının her iki tarafında, Hannibal'ın piyadesinin çekirdeğini oluşturan mağlup Roma lejyonerlerinin silah ve zırhlarıyla donanmış, sertleştirilmiş Afrika birlikleri vardı. Hannibal'ın ordusunun oluşumunu benzersiz kılan, savaşın sonucu için hayati önem taşıyan hilal şekliydi.
Bu arada piyade ilerlerken, her iki tarafın süvari birlikleri ortada şiddetli bir şekilde çarpışarak ileri hücum ederken, savaş her iki taraftaki hafif birliklerin standart çarpışmasıyla başlar. Romalı sağda, Paulus ve Roma süvarileri İspanyol ve Galyalı rakiplerine çarptı. Polybius şu angajmanı anlatıyor: “…Bunu takip eden mücadele gerçekten barbarcaydı çünkü normal tekerlekli evrimlerin hiçbiri yoktu, ancak bir kez karşılaştıklarında atlarından indiler ve erkek erkeğe savaştılar.” Tipik süvari savaşından bu garip ayrılma, Livy tarafından savaşın bir tarafında Aufidus'a ve diğer tarafta ağır piyadelere atfedilir. Ne süvari kuvveti çok uzağa dönmek ve nehirde boğulmak istemez, ne de hem düşman süvarileriyle hem de ağır piyadelerle aynı anda çarpışmayı istemez. Kartacalı süvari sonunda Romalı düşmanlarını yendi ve onları sahadan kovaladı. Paulus, savaşın karara bağlanacağına inandığı alanın ortasındaki piyade savaşına girdiği için takipte kesilmedi. Daha fazla yanılamazdı.
Roma süvarileri daha donanımlı ve eğitimli olmalarına rağmen savaş alanından sürüldüğü için savaşan piyadeler, Hannibal'in hattının hilal şeklinin mümkün kıldığı gibi, Roma hattı, ilk karşılaştıkları İspanyolları ve Keltleri kıramadı. Bununla birlikte, benzersiz şeklinin yanı sıra ya da belki de onun yüzünden, Roma lejyonları mevcut çatışmaya doğru bastırdıkça hat da ince bir şekilde gerildi, kitlesel sayıları ve saf ağırlıkları İspanyol ve Kelt piyadelerinin ince hattını kırdı. İspanyollar ve Keltler Afrika birlikleri arasında kaçarken Romalılar avlarının peşine düştüler. Hannibal'in Afrikalı piyadeleri daha sonra, şimdi taze ve eşit derecede iyi donanımlı birliklerle çevrili olan Romalıların yanlarına çöktü.
Roma'nın sol kanadında, Varro ve müttefik süvarileri, Numidyalıları kararsız bir süvari savaşına soktu. Polybius ve Livy, bu angajmanın çelişkili tanımlarını sunar. Polybius, Numidyalıların tuhaf bir dövüş tarzı olduğunu, ancak Hasdrubal, Roma süvarilerine karşı kazandığı zaferden yeni gelene ve Hasdrubal, Varro'nun süvarilerine hücum edip Romalı müttefikler kaçana kadar Varro'ya karşı kendilerini tuttuklarını iddia ediyor. Hasdrubal, Numidyalılarını Varro'nun ardından gönderdi, sonra döndü ve İspanyol ve Galyalı atlarıyla Roma piyadelerinin arkasına koordineli süvari hücumları başlattı. Livy, Numidyalılardan oluşan küçük bir kuvvetin savaş alanından kaçıyormuş gibi davrandığı, süvari çarpışmasında saklandığı, savaş alanından Roma teçhizatını aldığı ve daha sonra kimse fark etmezken Roma piyadelerinin arka saflarına katıldığı karmaşık bir Kartaca taktiğini ayrıntılarıyla anlatıyor. Bu gizli suikastçılar birliği daha sonra şüphelenmeyen Roma arkasını kesti.
İster beceri ister kurnazlık açısından Kartacalı süvariler Romalılardan üstün olduğunu kanıtladı. Varro artık her taraftan yeni birlikler tarafından sıkıştırılan Roma piyadelerine komuta etmiyordu. Paulus, Polybius'un Cumhuriyetlerine büyük cesaret ve yiğitlikle hizmet ettikleri için onurlandırdığı Servilius ve Atilius ile birlikte bu umutsuz katliamda savaşarak öldü.
Günün sonunda, Roma piyadeleri son adama kadar öldürüldükten sonra, Polybius, Romalıların ölülerini 40.000 piyade ve 5000 süvariden biraz fazla sayıyor. Kartacalılar 4000 ölü Kelt, 1500 ölü İspanyol ve Afrika piyadesi ve 200 ölü süvari aldı.
Önemi
Cannae Savaşı, Roma savaş makinesinde biri büyük diğeri potansiyel olmak üzere iki kusuru kanıtladı.
Roma lejyonları, bir Kartaca ordusunu sahada güvenilir bir şekilde yenmek için yeterli süvariden yoksundu, Hannibal'in Cannae'deki süvari üstünlüğü, korumasız Roma arka tarafına saldırılar başlatmasına ve tek kaçış yolunu kesmesine izin verdi ve en büyük bir günde katliama yol açtı. Roma ordusu o noktaya kadar toplandı.
Cannae ayrıca Roma ordularında çatışan komuta potansiyelinin altını çizdi. Mutlak gücün bir konsülden diğerine günlük aktarımı felakete yol açtı çünkü Varro, daha deneyimli Paulus tarafından sağlanan tüm tavsiye ve tavsiyelerin aksine, ordusunu Hannibal'e karşı dezavantajlı bir savaşa sokmak için Senato tarafından verilen yetkiye sahipti.
Bu iki kusur, Roma'nın, Scipio'nun Afrika'daki başarılı seferi Roma'nın İkinci Pön Savaşı'ndaki felaketten kaçmasına kadar, İtalyan yarımadasında Hannibal'e karşı savaşmak için bir ordu toplayamamasıyla sonuçlandı.
3. Alarik
Alaric I (Kredi: Apic/Getty Images)
En ünlü barbar liderlerden biri olan Got Kralı I. Alaric, Doğu Roma İmparatoru II. Theodosius'un MS 395'te ölümünden sonra iktidara geldi. Roma ve Gotlar arasındaki kırılgan barışı paramparça etti. Batı İmparatoru Flavius Honorius 408'de Alaric'in kuvvetlerine toprak ve erzak sağlamayı reddedince, Got kuvvetleri Roma'yı kuşattı. 410 yazında, bir grup asi köle Salarian Kapısı'nı açtı ve Alaric'in birlikleri, yaklaşık 800 yıl sonra şehre giren ilk yabancı düşman oldu. Roma'yı üç gün boyunca yağmaladılar, ancak sakinlerine insanca davrandılar. Alaric'in, ayrıldıktan kısa bir süre sonra, Afrika'ya daha sonraki bir sefer sırasında öldüğü düşünülüyor. Onun soyundan gelen Vizigotlar, İberya'ya göç ettiler ve krallıklarını şimdiki İspanya'da kurdular.
11. Darius'tan Sona Kadar Dünya Tarihi
Daniel'e verilen dördüncü ve son rüyete 10. bölümün uzun girişini, 11. bölümde, Med Darius (539 b.c.) ile başlayan ve sonun zamanındaki son Ulusların hükümdarına kadar uzanan önemli olayların ifşası takip eder. Bölüm 11 doğal olarak iki ana bölüme ayrılır. İlki, 1-35. ayetler, Pers İmparatorluğu'nun başlıca hükümdarlarını tanımlar ve ardından Büyük İskender'den sonraki üçüncü imparatorluğun bazı önemli olaylarını ayrıntılı olarak verir ve Antiochus Epiphanes (MÖ 175-164) ile sonuçlanır. Antiochus Epiphanes'in ölümünden sonun zamanına kadar olan tüm dönem, mevcut kilise çağının olaylarına atıfta bulunulmadan atlanır ve ikinci bölüm olan 36-45. Mesih ikinci gelişinde geldiğinde. Bunu 12. bölümde, büyük sıkıntıyı, ikinci gelişi ve beşinci ya da bin yıllık krallığın başlangıcını içeren bir dönem olan son 1335 günün ileri kehanetleri takip eder. Muhtemelen Kutsal Yazıların başka hiçbir bölümü Daniel 11:1-35'ten daha ayrıntılı bir kehanet sunmaz ve bu, peygamberlik niteliğindeki bu bölümü itibarsızlaştırmaya çalışan eleştirmenlerin en keskin saldırılarını tetiklemiştir.
İlginçtir ki, kafir filozof Porphyry'yi (MS üçüncü yüzyıl) Daniel kitabına bir sahtecilik olarak saldırmaya sevk eden, yaklaşık iki yüz yıllık tarihin ayrıntılı kehanetiyle Daniel'in on birinci bölümüydü. Porphyry, incelemesinde, tarihin Daniel 11:1-35'in peygamberlik vahiylerine çok yakın olduğu gerçeğini ortaya koydu ve yazışmalar o kadar kesindi ki, gelecekte bu olayları kimsenin kehanet edemeyeceğine ikna oldu. Buna göre Daniel kitabının olaylar meydana geldikten sonra yazıldığını, yani MÖ 2. yüzyılda yazıldığını kabul ederek sorunu çözmüştür. Bu saldırı, Jerome'u Daniel kitabını savunmaya ve ondan sonra bin yıldan fazla bir süre boyunca Daniel kitabının standart yorumu olarak kabul edilen kendi yorumunu yayınlamaya sevk etti. Wilbur Smith'in dediği gibi, "Kilise Babaları tarafından Eski Ahit'in peygamberlik yazılarından herhangi biri üzerine yapılmış, orijinal İbranice metin hakkında yorum yapan ve bu konularda Kilise'nin tüm literatürüne tam bir hakimiyet gösteren en önemli tek çalışma. kompozisyon zamanına değinilen, kuşkusuz Aziz Jerome'un Daniel Kitabı Üzerine Yorumudur.” 578
Jerome ve Porphyry arasındaki tartışma, daha önceki tartışmada belirtildiği gibi, o zamandan beri Daniel kitabının tartışmasını karakterize etti. Bununla birlikte, kehanet ayrıntılı ve spesifik olduğundan ve gerçekleşme zaten gerçekleştiğinden, burada çizgiler açıkça çizilmiştir. Daniel 11:1-35, ya geleceğin en kesin ve doğru kehanetidir, ilahi ilhamını tam olarak gösterir ya da Porphyry'nin iddia ettiği gibi, tarihi yüzyıllar önce kehanet edilmiş gibi sunmak için dürüst olmayan bir girişimdir. Daniel'in modern eleştirmenleri, Porphyry'nin temel önermesinin, yani bu tür ayrıntılı kehanetin imkansız ve dolayısıyla saçma ve inanılmaz olduğu şeklindeki temel önermesinin ötesine geçmediler. 579
Modern bir ortamda eleştirmenlerin bakış açısını ifade eden Farrar, Daniel 11 hakkındaki bölümünü şu özet ile tanıtıyor:
Eğer bu bölüm gerçekten de Babil Sürgünü'ndeki bir peygamberin sözleriyse, burada çok esrarengiz ve yine de çok incelikle tasvir edilen olaylardan yaklaşık dört yüz yıl önce -olayların çoğu dünya tarihinde küçük karşılaştırmalı öneme sahiptir- tüm Kutsal Yazılar içinde en eşsiz ve en şaşırtıcı olanı olurdu. Bu, Allah'ın takdirinin her yönteminden ve Allah'ın iradesinin peygamberlerin zihnine tecellilerinden ani ve toptan bir ayrılmayı temsil ederdi. Şimdiye kadar önceden bildirilen her şeyin sınırlarının terk edilmesi olarak kesinlikle ve anormal bir şekilde tek başına dururdu. 580
Leupold, Farrar'ın eleştirisinin, Hengstenberg ve İncil'de kehanetin ayrıntılı ve spesifik olabileceği fikrini en azından destekleyen ayrıntılı kehanetlerle ilgili sayısız pasajdan alıntı yapan diğerleri tarafından, kendisinden çok önce yanıtlandığını gözlemler. 581
İsa'nın gelişini yüzlerce ayrıntıyla önceden bildiren Mesih peygamberliğinin tüm konusu buna bir örnektir. Fırat Nehri'nin kuruması ve Babil sarhoş şöleninin bir sonucu olarak Babil'in Medyan fethi Yeremya 50-51'de ayrıntılı olarak tahmin edilmektedir (özellikle 50:38 51:32, 36, 39, 57'ye dikkat edin). Diğer örnekler, İşaya 13:17-18 21:1-10'u içerir. Benzer şekilde, Zekeriya 9:1-8'de Suriye, Fenike, Sur, Gazze, Askelon, Aşdod ve Fistinlerle ilgili peygamberlikler verilmektedir. Bununla birlikte, Tanrı'nın gelecek hakkında her şeyi bilen olup olmadığı konusunda açık bir soru olduğu için, aslında kanıt metinlerine ihtiyaç yoktur. O ise, vahiy, Tanrı'nın yapmayı seçtiği kadar ayrıntılı olabilir ve ayrıntılı kehanet, geniş tahminlerden daha zor veya inanılmaz hale gelmez.
Keil, ayrıntıların öngörülmesi ile genel olarak kehanet arasında ayrım yaparak, şüpheci ile bunun ayrıntılı kehanet olduğu konumu arasında arabuluculuk yapmaya çalışır.Buna göre, bu pasajın yükünü sadece dünya krallıklarının ayakta kalmayacağı ve sonunda Tanrı'nın halkının kurtulacağı genel gerçeği olduğundan, peygamberliğin ayrıntılarının tarihe tam olarak uyup uymadığını önemsiz görüyor. Keil devletleri,
Buna göre, vahyin amacı, putperest dünya krallıklarının kalıcı bir istikrara nasıl ulaşamayacaklarını ve Tanrı'nın halkına yaptıkları zulmün yalnızca arınmalarını gerçekleştireceklerini ve sona erdireceklerini göstermektir. onların yok edilmesiyle, Tanrı'nın halkı tüm baskılardan kurtulacak ve başkalaşacak. Bunu ona açıklamak için (bunun şiddetli bir sıkıntıyla tamamlanması gerektiğini), kafir dünya-gücünde gerçekleşecek olan farklı olayların tam bir hesabını alması gerekli değildi. ne de düşmanlıklarının ilk önce dördüncü dünya krallığından çıkması gereken son kralın altında tam bir tezahüre ulaşacağı özellikle öne çıkmadı. 582
Keil, eleştirmenlere bu tavizi verirken, kayıtların gerektirdiğinden çok daha fazlasını kabul ediyor. Metin düzgün bir şekilde yorumlanırsa, iddia edilen tarihsel hatalar kaybolur ve Daniel'in kaydı, herhangi bir peygamberlik ifadesinde olduğu gibi yorumlama sorunları olmaksızın doğru ve eksiksiz kalır. Mukaddes Kitabın bu bölümünü yorumlayan kişi, iki farklı görüş arasında uygun bir uzlaşmaya sahip değildir. Ya bu gerçek kehanettir ya da değildir. Tarihle bu kadar yakından örtüşmesi, eleştiri için bir temel yerine, kehanetin tam olarak anlaşıldığının tarih kadar doğru olduğunun harika bir teyidi olmalıdır. Daha önce de belirtildiği gibi, Daniel'in kehanetlerine yapılan saldırı her zaman yetersiz kalır. Tam vahyin gerçekleşmesi, henüz gelecekteki bir durumu öngörür ve sözde ikinci yüzyıl Daniel'in bakış açısından bile tarih olarak kabul edilemez.
Bu bölümün zor tefsirini yapmaya girişirken, genel ilkeye göre, kehanetin olduğu kadarıyla doğru olduğu, ancak bu kehanetin seçici olduğu gözlemlenmelidir. Vahiy, dönemin tüm tarihini içermediği gibi, tüm hükümdarların isimlerini de içermemektedir. Bazı gerçeklerin neden dahil edildiğini ve diğerlerinin neden hariç tutulduğunu belirlemek her zaman mümkün değildir. Ancak üçüncü imparatorluk dönemini karakterize eden mücadele ve kargaşanın bütün resmi, faaliyetlerinin İsrail halkıyla ilgisi nedeniyle bu bölümde diğer hükümdarlardan daha fazla yer verilen Antiochus Epiphanes'e özel atıfta bulunularak tasvir edilmiştir.
Med-Pers'in Dört Önemli Kralı
11:1-2 Ben de Medli Darius'un birinci yılında, ben bile onu doğrulamak ve güçlendirmek için durdum. Ve şimdi sana gerçeği göstereceğim. İşte, Pers'te henüz üç kral ayağa kalkacak ve dördüncüsü hepsinden çok daha zengin olacak: ve zenginliğiyle gücüyle Grek krallığına karşı herkesi ayaklandıracak.
11. bölümün açılış ayeti genellikle 10. bölümün kapanış ayeti olarak kabul edilir. İçinde, 10:18'de görülen melek, Med Darius'u Babil'deki saltanatının en başından itibaren doğrulamak ve güçlendirmek için desteğini beyan eder. 1. ayetteki meleğin “durdu” ifadesi muhtemelen Hz. sensu bellico s. askeri, yani, 10:13'te olduğu gibi, düşmana karşı askeri bir çatışmada olduğu gibi durmak. Onun duruşu genellikle Med Darius'u desteklemek, "onu doğrulamak ve güçlendirmek" olarak kabul edilir, ancak "onun" Med Darius'u kastetmemesi mümkündür - çünkü melek savaşmalıdır. karşısında Pers prensi (10:13)—fakat tarafında çekiştiği İsrail prensi Mikail için (10:21). Med Darius'un ilk yılında, dünya gücü Babil'den Med-Pers'e geçtiğinde, melek, yeni krallığı düşmanlıktan İsrail'e karşı lütuf haline getirmeyi başarana kadar İsrail'in koruyucusu Mikail'in yanında durdu. 6. bölümün öyküsü, Darius'un ilk yılında onu İsrail'e düşman kılmak için çaba sarf edildiğini gösterir. Ama Tanrı bu vesileyle meleğini gönderdi ve aslanların ağzını kapattı (Dan 6:22). Meleğin mucizevi kurtuluşu, Med Darius'un politikalarını İsrail lehine değiştirmesine neden oldu (6:24-27). Beşinci bölümde Babil'in düşüşüyle ikinci büyük imparatorluğun başlangıcı, o zaman, Med ve Pers ordularının askeri bir fetihinden veya zaferinden daha fazlasıydı. Perde arkasındaki melek savaşının ilahi dramında yeni bir bölümdü ve değişim ilahi atama ile oldu.
11. bölümün açılış ayetlerinde sağlanan tarih araştırması, peygamberliğin Nebukadnetsar'ın rüyasından sonraki bir dönemle ilgili olduğunu, ancak koç ve keçinin 8. bölümündeki kehanetle örtüştüğünü tespit eder. Porteous bunu şu şekilde ifade eder:
Tarihin incelenmesi, Nebukadnetsar'ın rüyasında (bölüm 2) ve Daniel'in hayvanlarla ilgili görümünde (bölüm 7) göre biraz daha geç bir noktada başlar, ancak Daniel'in koç ve teke ile ilgili görümüyle (bölüm 7) aynı noktada başlar. bölüm 8). Aslında, şimdi bize bu vizyonun ayrıntılı açıklaması veriliyor, çeşitli krallar ortaya çıkıyor. propria kişiliğinde ve artık hanedan canavarlarının boynuzları kılığına girmiyor. Cadıların mağarasındaki Macbeth gibi, Daniel'in de kral ardı ardına tarih sahnesinde belirmelerine, üzerine düşeni yapmasına ve halefine yol açmasına izin veriliyor. 583
Babil İmparatorluğu'nun geçmesiyle birlikte, Med-Pers İmparatorluğu'nun geleceğiyle ilgili doğal bir soru ortaya çıktı. Bununla ilgili olarak melek, “Ve şimdi sana gerçeği göstereceğim”, yani gelecekte gerçekleşecek olanın gerçeğini bildireceğim (çapraz başvuru “gerçeğin kutsal kitabı” 10:21). Daniel'e, Pers'te üç kralın ardından, gücünü ve zenginliğini "Grek krallığına karşı kışkırtmak" için kullanacak olan, diğerlerinden çok daha zengin ve daha büyük bir dördüncüsünün geleceği bildiriliyor. Bu dört kralın kimliği elbette tartışmalıdır ve Montgomery, bu kehanetin inanılmazlığının bir kanıtı olarak birçok farklı kombinasyon ve açıklama kullanır. 584
Bununla birlikte, en doğal açıklama, dört kralın Med Darius'a ek olarak ilk dört Pers hükümdarı olduğudur, asıl nokta, sonraki Pers hükümdarlarının önemsiz ve gerileme durumunda olmalarıdır. Dört kralın da gelecekte olduğu varsayılırsa, Med Darius ve II. Cyrus (MÖ 550-530) olarak bilinen Cyrus muhtemelen hariç tutulmuştur. Kehanetin, "İşte, İran'da daha üç kral ayağa kalkacak" ya da Yeni Berkeley Versiyonunun tercüme ettiği gibi, "İran'da üç kral daha yükselecek", yani gelecekte belirttiğine dikkat edin. Peygamberlik Koreş'in üçüncü yılında (10:1) Daniel'e geldi. Dört kral daha sonra Cambyses (MÖ 529-522, Eski Ahit'te bahsedilmiyor), Pseudo-Smerdis (MÖ 522-521), Darius I Hystaspes (521-486 bc, Ezra 5, 6) ve Xerxes I ( 486-465, Ezra 4:6). Bu özdeşleşme, Pers krallarını düzene sokma avantajına sahiptir ve Yunanistan'a karşı büyük sefere öncülük eden Xerxes I ile doruğa ulaşır. Xerxes, bir yandan Pers gücünün gelişimindeki doruk noktasını ve diğer yandan çözülüşünün başlangıcını temsil eder. Başka bir muhafazakar yorum, yalnızca kısa bir süre hüküm süren Pseudo-Smerdis'i ortadan kaldırır ve Xerxes I'den sonra Artaxerxes I'i (465-424 b.c, Ezra 7:11-26) dördüncü hükümdar olarak ekler. Ancak kehanete göre dördüncü hükümdar, I. Artaxerxes için geçerli olmayan Yunanistan'a karşı çıkan kişidir.
Daniel'e göre, Pers hükümdarlarının zirvesi, laik tarihte büyük zenginliklerini ve yaklaşık dört yıllık bir süreyi, antik dünyanın en büyük ordularından biri olan yüzbinlerce büyük bir ordu toplamak için kullanan I. Xerxes ile geldi. MÖ 480'de Yunanistan'a karşı başlattığı sefer felaketle sonuçlandı ve Xerxes asla toparlanamadı. Ester 1'in Ahasuerus'u, Xerxes I ile özdeşleştirilebilir ve Yunanistan'a karşı talihsiz sefer, Ester'in 1. ve 2. bölümleri arasında gerçekleşmiş olabilir. Pers İmparatorluğu ile ilgili ayrıntılar burada verilmemiştir, çünkü bunlar İsrail halkı ve Tanrı'nın planı ile ilgili oldukları ölçüde Ezra, Nehemiah ve Ester kitaplarında yeterince ele alınmıştır ve bu kayıtlar peygamberlik sözleriyle tamamlanmıştır. Haggai, Zekeriya ve Malaki kitapları. Vahiy, hemen Tanrı Sözü'nde başka bir yerde verilmeyen üçüncü imparatorluğun ayrıntılarına döner.
Büyük İskender'in Yükselişi ve Düşüşü
11:3-4 Büyük bir egemenlikle hüküm sürecek ve kendi isteğine göre yapacak güçlü bir kral ayağa kalkacak. Ve ayağa kalktığında, krallığı kırılacak ve onun soyu için değil, yönettiği egemenliğine göre değil, göğün dört rüzgarına bölünecek: çünkü onun krallığı, hatta başkaları için de koparılacak. onlar.
I. Xerxes'in Yunanistan'a saldırısının yan ürünlerinden biri, Yunanistan'a karşı sonsuz bir nefret duymasıdır. Montgomery ve bazı eleştirmenler, bunun 2. ayetteki “her şeyi karıştıracak”ın nihai anlamı olduğuna inanıyorlar. Ama mesele Yunanistan'a savaş açması değil (Asya söz konusu olduğunda, Pers metres olarak kaldı, not, Kallias Barışı MÖ 449), daha ziyade dünyanın krala karşı ayaklandığını.” 585 Bu çevirinin haklı olup olmadığı sorgulanabilse de, gerçekler, Büyük İskender'in Pers İmparatorluğu'nu fethederek Xerxes I'e borcunu ödediğidir. kalan açıklama Büyük İskender'e mükemmel şekilde uyar. O gerçekten de büyük bir egemenliğe sahipti ve “kendi iradesine göre” yapan mutlak hükümdardı.
Daha önce açıklandığı gibi, Daniel 8:8'de İskender zamanından önce öldü. 4. ayetteki ifade, ne zaman ayağa kalkacak, “Güçlenirken”, yani hâlâ iktidardayken tercüme edilebilir. Başka bir çeviri, belki daha normal İbranice, İskender'in saltanatının kısa süresini belirten “ve ayağa kalkar kalkmaz” şeklindedir. Kelime durdu önceki ayetlerde olduğu gibi aynı askeri çağrışıma sahiptir.
Melek, Daniel'e krallığının parçalanıp göğün dört rüzgarına bölüneceğini önceden bildirir. Bu, krallığının ölümünden sonra paramparça olması ve yalnızca dört rüzgara bölünmesiyle kalmayıp, dört generali arasında bölünmesiyle kelimenin tam anlamıyla yerine getirildi. İskender'in imparatorluğu onun soyuna verilmedi. İskender'in öldüğü sırada annesi Barsina olan oğlu Herkül, Polysperchon tarafından öldürüldü. Ölümünden sonra Roxana'da doğan genç İskender, MÖ 310'da öldürüldü. Büyük İskender'in imparatorluğu, dört generalinin eline geçtikten sonra, İskender'in zamanında sahip olduğu ihtişamı ve gücü koruyamadı. Onu karakterize eden güçlü merkezi kural, İskender'in ölümüyle geçti. Daniel'in MÖ 539'da yazdığı kehanetinde kaydedilen bu olay, İskender'in MÖ 323'te ölmesiyle gerçekleşti.
Batlamyus I Soter ve Selevkos I Nicator
11:5 Güneyin kralı güçlü olacak ve önderlerinden biri ve kendisi onun üzerinde güçlü olacak ve egemenlik onun egemenliği büyük bir egemenlik olacak.
5. ayetten başlayarak, güneyin çeşitli kralları, yani Mısır ile kuzeyin kralları, yani Suriye arasındaki mücadele başlar ve Daniel tarafından bu kehanet IV. Antiochus Epiphanes (175-164) dönemine kadar sürer. bc), yaklaşık 150 yıllık bir süre. 8. ayette, güney kralı Mısır olarak tanımlanır ve Septuagint tercümesi Güneş ışığı Bu pasaj boyunca “Mısır” olarak. Daniel'in yazdığı sırada böyle bir ulus olmadığı ve böyle bir referans kafa karıştırıcı olacağı için Suriye'den ismen bahsedilmiyor. Mısır ve Suriye arasındaki mücadelelerin izini sürerken, kehanet seçicidir ve tüm yöneticilerden söz edilmez, ancak genellikle kimlik açıktır.
5. ayetteki güney kralı muhtemelen I. Ptolemy Soter'dir (323-285 b.c). 'Yalan onun üzerinde güçlü olacak' olarak adlandırılan kişi, Suriye kralı Selevkos I. Nikator'dur (MÖ 312-281). Bu hükümdarlar MÖ 306'da kral unvanını aldılar. Seleucus, Babil'in Antigonus'undan kaçmıştı ve geçici olarak Ptolemy 1 ile ilişkilendirildi. Güçlerini birleştirerek Antigonus'u yendiler, böylece Seleukos'un Küçük Asya'dan Hindistan'a kadar tüm bölgenin kontrolünü ele geçirmesinin yolunu açtı ve zamanla Batlamyus'tan daha güçlü hale geldi. Mısır'ı kim yönetti. Bu nedenle Kutsal Yazı, Selevkos'un “onun [Ptolemy] üzerinde güçlü olacağını ve egemenliğin büyük bir egemenlik olacağını” söylüyor. Bu, bir önceki ayetteki "hükümettiği hükümranlığa göre değil" ifadesiyle nitelenir. Ptolemaios'un Mısır hükümdarı ve Selevkos'un Suriye ve çevresindeki toprakların hükümdarı olarak ortaya çıkması, kendi ülkelerinde bu iki hükümdar hattının temelini attı ve aynı zamanda rakip hale geldikleri bir durum yarattı. 5. ayetin de belirttiği gibi, güney kralı da güçlüydü. İfade onun prenslerinden biri muhtemelen aşağıdaki fıkrada tanımlanan Selevkos'a atıfta bulunmaktadır. Olası bir çeviri "ve onun prenslerinden biri ondan daha güçlü olacak" şeklindedir. 587
Mısır Kızının Suriye Kralı ile Evliliği
11:6 Ve yılların sonunda birleşecekler çünkü güneyin kralının kızı bir anlaşma yapmak için kuzey kralına gelecek; ama ne kol gücünü elinde tutacak, ne ayakta duracak, ne de kolu: ama o, onu getirenler ve onu doğuran ve bu zamanlarda onu güçlendiren bırakılacak.
İfade yılların sonunda “birkaç yıl aradan sonra” anlamına gelir (çapraz başvuru 2 Ch 18:2 Dan 11:8, 13). Zaman geçtikçe, Mısır ve Suriye arasında siyasi nedenlerle evlilikler olması doğaldı ve bu durum 6. ayette resmedildi. MÖ 252 civarında Antiochus II Theos (İÖ 261-246) ile evli olan kızı Berenice Antiochus I Soter'den (MÖ 281-261) söz edilmeden geçilmiştir. Evlilik, bu evliliği kolaylaştırmak için Antiochus'un kendi karısı Laodiceia'yı (veya Laodike'yi) boşamasını isteyen Ptolemy Philadelphus'un talebi üzerine tamamlandı. Niyeti, iki ulus arasında kelimenin tam anlamıyla “düzeltme yapmak” için bir anlaşma temeli sağlamaktı. Bununla birlikte, 6. ayetin belirttiği gibi, birlik, “kolun gücünü elinde tutmayacağı”, yani fiziksel veya politik güç konusunda başarılı olmadı ve erkek katılımcıların hiçbiri başarılı olmadı. Belirtildiği gibi: “ne ayağa kalkacak, ne de kolu bırakılacak, ancak kadın ve onu getirenler ve onu doğuran ve bu zamanlarda onu güçlendiren kişi.” “Onu güçlendiren”, “evlenerek elde eden” anlamına gelir. Evlendikten birkaç yıl sonra Ptolemy öldü ve Antiochus karısı Laodikeia'yı geri aldı. Ancak intikam almak için Laodikeia, kocasının yanı sıra Mısırlı karısı Berenice'yi ve Antiochus ile Berenice'nin bebek oğlunu öldürdü. "Onu doğuran"a yapılan atıf, elbette, ölümü takip eden cinayetleri hızlandıran II. Ptolemy'ye yöneliktir.
Ptolemy Euergetes ve Selevkos Callinicus
11:7-9 Ama bir orduyla gelecek olan mülkünde onun köklerinin bir dalından ayağa kalkıp kuzey kralının kalesine girecek ve onlara karşı savaşacak ve galip gelecek. : ve ayrıca ilahları, reisleri ve değerli gümüş ve altın kaplarıyla tutsakları Mısır'a taşıyacak ve kuzey kralından daha uzun yıllar yaşayacak. Böylece güneyin kralı krallığına girecek ve kendi ülkesine dönecek.
6. ayetteki olayların ardından, Ptolemy III Euergetes (M.Ö. “kuzey kralının kalesine” girdi, rehin olarak Mısır'a, putlarından bazılarını ve değerli gümüş ve altından kaplarını aldı. İfade köklerinin bir dalından, kelimenin tam anlamıyla, "köklerinin filizlenmesi", Berenice'nin doğrudan atası olan soyu ifade eder. Dolayısıyla sözü edilen kişi, ailesinin oğlu, kendi kardeşi Ptolemy III Euergetes, Ptolemy Philadelphus'un halefidir.
“Prensler” (11:8) olarak tercüme edilen İbranice sözcük, “erimiş putlar” olarak çevrilebilir ve putların taşınması, kuzey krallığının tamamen boyun eğdiğini gösterir (çapraz başvuru İş 46:1-2 Yer 48:7 49:3). Hoş 10:5). 588 Ptolemy Euergetes, eyleminin anısına anıtı dikti. Mermer Adulitanum, Mezopotamya, İran, Susiana, Medya ve Baktriya'ya kadar tüm ülkeleri boyunduruk altına almakla övünür. İfade kuzey kralından daha uzun yıllar sürecek en iyi şekilde, “kuzey kralından birkaç yıl kaçınacak” (ASV), yani “kuzey kralına saldırmaktan kaçınacak” (RSV) anlamında anlaşılır.
Dokuzuncu ayet muhtemelen "Ve güney kralının krallığına girecek, ama kendi ülkesine dönecek" (ASV, ayrıca RSV). Oyuncu, güneyin kralı değil, bir önceki ayette bahsedilen kuzeyin kralıdır.
Jerome, yorumunda, Ptolemy Euergetes'in fetihine ilişkin şu açıklamayı sunar:
Büyük bir orduyla ortaya çıktı ve annesi Laodike ile birlikte Suriye'de hüküm süren Kuzey Kralı Seleucus Callinicus'un eyaletine ilerledi ve onları taciz etti ve sadece Suriye'yi ele geçirmekle kalmadı, aynı zamanda aldı. Kilikya ve Fırat'ın ötesindeki daha uzak bölgeler ve neredeyse tüm Asya. Ve sonra, Mısır'da bir isyanın başladığını işittiğinde, Selevkos krallığını yakıp yıktı ve ganimet olarak kırk bin talant gümüşü ve ayrıca iki buçuk bin adete varan tanrıların değerli kaplarını ve suretlerini ele geçirdi. Bunlar arasında, Cambyses'in Mısır'ı fethettiği sırada İran'a getirdiği görüntülerin aynısı vardı. Mısır halkı gerçekten de putperestliğe bağlıydı, çünkü Tanrılarını bunca yıl sonra onlara geri getirdiğinde ona Euergetes (Hayırsever) adını verdiler. Ve kendisi Suriye'yi elinde tuttu, ancak Kilikya'yı yönetmesi için arkadaşı Antiochus'a ve Fırat'ın ötesindeki illeri başka bir general olan Xanthippus'a devretti. 589
Daniel tarafından, gerçekleşmeden üç yüz yıl önce yazılan kehanetin kesin doğruluğu, eleştirmenlerin saldırısına neden oldu, ancak aslında doğruluğu, bir bütün olarak kutsal yazı kehanetinin doğruluğunu destekliyor.
Kral James Versiyonunda tercüme edilen 9. ayet, güney kralının kendi ülkesine döndüğünü ima ediyor gibi görünüyor. Ancak daha iyi bir çeviri, onun, Seleucus Callinicus'un fiilin öznesi olduğunu gösterir. onun krallığına girecek ve Seleukos'un Mısır işgalinden birkaç yıl sonra MÖ 240 civarında Mısır'a geri dönüş saldırısı düzenleyebildiği gerçeğine atıfta bulunur. Ancak Selevkos tamamen yenildi ve “kendi ülkesine dönmek” zorunda kaldı. 590 Bu, elbette, iki ulus arasındaki tahterevalli savaşının yalnızca başlangıcıydı. Bu arka plan materyalinin dahil edilmesi, 10-19. ayetlerdeki kehanetin yükü olan önemli noktaya götürür: Suriye'nin Mısır üzerindeki üstünlüğü ve Kutsal Toprakların Suriye kontrolüne geri dönüşü. Bu, bu kehanetin 21-35. ayetlerinin başlıca kaygısı olan Antiochus Epiphanes yönetiminde İsrail'e zulmedilmesi için zemin hazırladı.
Seleukos ve Büyük Antiochus III Ptolemy'ye Karşı Mücadele Philopator
11:10-19 Ama oğulları harekete geçirilecek, ve çok sayıda büyük kuvvet toplayacaklar; ve biri mutlaka gelecek, taşacak ve geçecek; o zaman dönecek ve kalesine bile heyecanlanacak. Ve güneyin kıralı choler ile hareket edecek ve çıkacak ve onunla, hatta kuzeyin kıralı ile savaşacak; ve büyük bir kalabalığı çıkaracak, fakat çokluk onun eline verilecek. Ve kalabalığı kaldırdığı zaman, kalbi kalkacak ve on binlerce kişiyi aşağı atacak: ama onunla güçlenmeyecek. Çünkü kuzeyin kralı dönecek ve öncekinden daha büyük bir kalabalık ortaya çıkaracak ve kesinlikle belirli yıllardan sonra büyük bir ordu ve çok zenginlikle gelecek. Ve o vakitlerde birçokları güneyin kıralına karşı duracak; kavmınızın haydutları da rüyâyı kurmak için kendilerini yükseltecekler, fakat düşecekler. Böylece kuzeyin kralı gelecek ve bir dağ kuracak ve en çitle çevrili şehirleri alacak; ve güneyin kolları dayanamayacak, ne onun seçilmiş halkı, ne de dayanacak bir güç olmayacak. Fakat ona karşı gelen, kendi iradesine göre yapacak ve onun önünde kimse durmayacak; ve kendi eliyle yok edilecek olan şanlı diyarda duracaktır. O, bütün krallığının gücüyle girmek için yüzünü de koyacak ve onunla doğru olanlar böyle yapacak; ve onu bozarak ona kadınların kızını verecek: ama o onun tarafında durmayacak, ne de onun için. Bundan sonra, adalara yüzünü çevirecek ve birçoklarını alacak; ama kendi adına bir prens, kendi azarlaması olmaksızın, onun tarafından sunulan sitemi sona erdirecek, onun üzerine dönmesine neden olacak. O zaman yüzünü kendi ülkesinin kalesine çevirecek; ama tökezleyip düşecek ve bulunamayacak.
Seleucus Callinicus Mısır'a yaptığı saldırıda başarısız olmasına rağmen, “oğulları” olarak tanımlanan halefleri daha başarılı oldular. Seleucus III (226-223 B.C.), Küçük Asya'daki savaşta can vererek zamansız bir şekilde sona erdi, ancak görev Büyük Antiochus III (MÖ 223-187) tarafından ustalıkla yürütüldü. Selevkos'un vefatı nedeniyle 10. ayetin ilk bölümünün çoğulu tekil olarak değiştirilmiştir. Büyük Antiochus Mısır'a karşı birkaç sefer düzenleyebildi ve büyük ölçüde Mısır hükümdarı Ptolemy Philopator'un (MÖ 221-203) tembelliği sayesinde Gazze'ye kadar güneydeki toprakları Suriye'ye geri verdi.
Orduların Mısır'a bu kadar yaklaşması, Antiochus'la savaşmak için büyük bir ordu toplayan Mısırlı hükümdarı uyandırdı (11:11). MÖ 217'de Antiochus, Mısır ordusuyla Filistin sınırında Raphia'da karşılaştı. Mısır ordusu Ptolemy tarafından kız kardeşi-eşi Arsinoe ile birlikte yönetiliyordu. 591 Her iki tarafta yaklaşık 70.000 asker vardı. Savaş Mısır için tam bir zaferle sonuçlandı (11:11-12) ve Jerome'un yorumladığı gibi, "Antiochus tüm ordusunu kaybetti ve çöle kaçarken neredeyse yakalandı." 592 Suriyelilerin çoğunluğunun Mısırlıların eline verildiğine dair kehanet gerçekleşti. Ancak Antiochus kaçmayı başardığı için bir barış yapılması gerekiyordu. 12. ayetin gösterdiği gibi, Mısır hükümdarı avantajını sürdürmek için çok tembeldi ve savaş Suriyeliler için felaket olmasına rağmen, en azından geçici olarak iki ulus arasında barış getirme eğilimindeydi. 593
Bu arada Antiochus, dikkatini doğudaki fetihlere çevirdi, oldukça başarılı oldu, güç ve zenginlik topladı. 212-204 döneminde M.Ö. doğuya, Hindistan sınırlarına ve Hazar'a kadar kuzeye doğru ilerledi. Ptolemy Philopator ve kraliçesi, MÖ 203'te gizemli bir şekilde öldü. ve onların yerine bebek oğulları Ptolemy V Epiphanes geçti.
MÖ 201'de Antiochus başka bir büyük ordu kurmayı başardı ve 13-16. ayetlerde anlatıldığı gibi Mısır'a bir dizi saldırı başlattı. İfade senin halkının soyguncuları (11:14), yasaları ve adaleti ihlal eden kişilere atıfta bulunur, bu nedenle onlar “soyguncular” veya “şiddet adamları”dır (RSV). Zockler'in dediği gibi, “Kâhin, çok sayıda Yahudi'nin Büyük Antiochus ile girdiği Mısır'a karşı birliğe ve onların bu ülkeye karşı savaş benzeri operasyonlarına katılmalarına, örneğin Mısırlıların garnizona yaptığı saldırılara atıfta bulunur. general Scopas Kudüs kalesinde ayrıldı. 594 Zockler şu yorumu yapıyor: “Teokratik yazar, daha önceki Ptolemaiosların Yahudi devletine sağladığı pek çok fayda nedeniyle Suriyelilere yönelik bu kısmi isyanı bir suç yolu veya adi bir soygun olarak sert bir şekilde kınıyor.” 595
Referans vizyonu oluşturmak muhtemelen Daniel 8 ve 9'da kaydedilmiş olan Antiochus Epiphanes yönetimindeki Yahudilerin başına gelenlerle ilgili bir kehanettir. Bu sıkıntılar, yerinde olarak Mısırlıların Suriye'ye karşı isyanının bir sonucu olarak kabul edilebilir. Suriye'yi tehdit eden Roma'nın yükselen gücünden cesaret alan Mısır, savaştı. Scopas liderliğindeki Mısır orduları, Ürdün Nehri'nin ırmağı yakınlarındaki Paneas'ta yenildi. Antiochus III daha sonra Scopas'ı Seleukos kralının MÖ 199-198'de ele geçirdiği “en çitlerle çevrili şehirler” olarak adlandırılan Sidon'da teslim olmaya zorladı. Bu zafer, Suriye'nin Gazze'ye kadar güneydeki tüm Filistin'i işgal etmesiyle sonuçlandı. “Güneydeki silahlar ayakta durmayacak” iması, üç Mısırlı liderin, Eropas, Menacles ve Damoyenus'un kuşatılmış Scopas'ı Sidon'dan kurtarmaya yönelik başarısız girişimine ilişkindir. Ancak Roma tarafından tehdit edilen Antiochus, kızı Kleopatra'yı genç kral Ptolemy V Epiphanes ile MÖ 192'de evlendirerek Mısır ile diplomatik bir anlaşma yaptı. Bunu yapmakla, "Kadın kızını ona verecek, onu yoldan çıkaracak; ama ne onun tarafında duracak, ne de ondan yana olacak" peygamberliğini yerine getirdi. İfade onu yozlaştırmak 596, yani Büyük Antiochus, genç kızının yedi yaşındaki Ptolemaios ile bu nişanıyla eski rakibini ve şimdiki müttefikini mahvetmeyi amaçladı. Young'ın belirttiği gibi, "Ancak bu taktikte Antiochus başarısız olur, çünkü Kleopatra sürekli olarak babasına karşı kocasının yanında yer alır." 597
Bu olaylar dizisinde 13-17. ayetlerdeki peygamberlikler tam olarak yerine gelmektedir. Bununla birlikte, 18. ayette belirtildiği gibi, Büyük Antiochus tersliklere maruz kalmaya başlar, burada "prens kendi adına, Young'ın ifade ettiği gibi, "Antiochus'un yenilgisini getiren" Roma konsülü Lucius Scipio Asiaticus'a atıfta bulunur. 598 “Onun tarafından sunulan sitem”e yapılan atıf, Antiochus'un Lysimachia'daki bir toplantıda Romalı elçilere küçümseyici muamelesine atıfta bulunur ve aşağılayıcı bir şekilde şunları söyler: emirler." 599
Bu yenilgi şu şekilde gerçekleşti. Scopas'ı yenerek Mısır'a karşı fethini başarıyla sürdüren Antiochus, daha sonra dikkatini batıdan gelen tehdide çevirdi ve Yunanistan'ı fethederek Büyük İskender'in fetihlerine eşit olmaya çalıştı. Bunda özellikle başarısız oldu, MÖ 191'de yenildi. Atina'nın kuzeyindeki Thermopylae'de ve yine MÖ 189'da. Efes'in güneydoğusundaki Maeander Nehri üzerindeki Magnesia'da Romalı general Scipio'nun önderliğinde Roma ve Bergama askerleri tarafından. Bu, 18 ve 19. ayetlerdeki kehanetleri yerine getirdi ve tarihsel bir bakış açısından, Asya hükümetlerinin kontrolünü Avrupa'dan kaldırmada önemliydi. Bu, daha sonra Roma genişlemesinin yolunu açtı. 600
Yunanistan'ı yalnız bırakmakla yetinseydi, antik dünyanın en büyük fatihlerinden biri olarak tarihe geçebilecek olan Büyük Antiochus, bunun yerine 19. ayetteki kehaneti yerine getirdi, çünkü kendi ülkesine dönmek zorunda kaldı. ve kırık. Elam'da bir tapınağı yağmalamaya çalışırken öldürüldü. İsrail tarihi açısından bu önemliydi, çünkü Büyük Antiokhos'u IV. Yahudiler Daniel 11:21-35'te ayrıntılı olarak anlatılıyor. Bu kehanetlerde, doğru bir şekilde yorumlanmış, bu dönemin doğru bir peygamberlik tablosu vardır ve bu, tarih olsa bile dikkate değer olacaktır. Peygamberlik olarak, ilahi ilhamın açık damgasını taşır.
Seleucus Philopator, Vergileri Toplayan
11:20 O zaman krallığın görkemi için malikanesinde bir vergi yükselticisi ayağa kalkacak; ama birkaç gün içinde ne öfkeyle ne de savaşta yok edilecek.
Büyük Antiochus ile Antiochus Epiphanes dönemleri arasında hüküm süren Seleukos kralı IV. Roma'nın yükselen gücü nedeniyle, Romalılara yılda bin yetenek haraç ödemek zorunda kaldı. 601 Bu büyük miktarda parayı toplamak için Seleucus, Kudüs'teki tapınaktan hazineleri alan Heliodorus adlı bir vergi tahsildarı tarafından alınan Yahudilerden alınan özel vergiler de dahil olmak üzere, egemenliği altındaki tüm toprakları vergilendirmek zorunda kaldı (2 Mac 3:7) . 602 Zockler'ın belirttiği gibi, “Heliodorus tapınağı yağmalamak için gönderildikten kısa bir süre sonra, Seleukos Philopator aniden ve gizemli bir şekilde ortadan kaldırıldı. Bu, muhtemelen aynı Heliodorus tarafından kendisine verilen zehirle, 'birkaç gün içinde yok edilecek' (11:20) ifadesini açıklar. 603 Bu, Antiochus Epiphanes tarafından takip edilen korkunç zulümler için zemin hazırladı.
Antiochus IV Epiphanes'in Yükselişi
11:21-23 Ve mülkünde, krallığın onurunu vermeyecekleri aşağılık bir kişi ayağa kalkacak: ama barış içinde gelecek ve krallığı yağcılıkla elde edecek. Ve bir tufanın kollarıyla önünden taşacaklar ve evet, aynı zamanda ahit prensi de kırılacaklar. Ve onunla yapılan ittifaktan sonra hilekârlık yapacak; çünkü çıkacak ve küçük bir kavimle kuvvetlenecektir.
21. ayetten başlayarak, bu bölümün büyük bir bölümü, MÖ 175-164 yılları arasında tahtta bulunan ve daha önce "küçük boynuz" olarak anılan, nispeten belirsiz bir Suriye hükümdarına ayrılmıştır (Dan 8:9-14, 23-25). ). Suriye gücünün gerilediği ve Roma'nın batıya yükseldiği günlerde hüküm sürdü ve sadece MÖ 164'te öldü. Roma tarafından aşağılanmasını engelledi. Kutsal Yazılar ve meleğin Daniel'e vahiyleri açısından bu, tüm üçüncü imparatorluğun en önemli özelliğiydi. Antiochus IV Epiphanes'in öne çıkmasının nedenleri, Yahudi tapınağına ve sunağına saygısızlık etmesi ve Yahudi halkına yönelik şiddetli zulmüydü. 8. bölümle başlayan bölümün tamamı için geçerli olduğu gibi, diğer ulusların egemenliğine öncelikle Yahudi ulusunun ilerlemesiyle olan ilişkisinden bakılır. Seleucus IV Philopator ile karşılaştırıldığında, o “aşağılık bir insan” olarak tanımlanıyor. “Muhteşem” anlamına gelen Epiphanes unvanı, Antiochus'un tanrı olarak görülme arzusuna uygun olarak kendisine verdiği bir unvandı. Burada verilen tarif, ahlaksız yaşamı, zulmü ve Tanrı halkına olan nefreti nedeniyle Tanrı'nın ona bakış açısıdır. Hayatı, entrika, çıkar ve onurun her zaman ikincil olduğu iktidar şehvetiyle karakterize edildi.
İfade krallığın onurunu kime vermeyecekler tahtı onurlu bir şekilde elde etmek yerine ele geçirdiği gerçeğine atıfta bulunmaktadır. Selefi öldüğünde, taht için birkaç olası aday vardı. Muhtemelen en meşru hükümdar, o sırada Romalılar tarafından Roma'da rehin tutulan kardeşi IV. Selevkos'un küçük oğlu Demetrius olurdu. Ayrıca IV. Selevkos'un, yine Suriye'de bebek olan Antiochus adında küçük bir oğlu vardı. IV. Selevkos'un kardeşi IV. Antiochus, kardeşinin ölümü sırasında Atina'daydı. Daniel 11:20'de önceden bildirildiği gibi, kardeşi Selevkos'un Heliodorus tarafından öldürüldüğü haberini aldı, "ne öfkeyle ne de savaşta yok edilecek." Montgomery bunu "çizmeleriyle ölmek" olarak tanımlıyor, bir kral için bir rezalet. bkz. Saul'un ölümü." 604
Antiochus IV Epiphanes, Suriye'de bulunan genç Antiochus'un koruyucusu olarak Antakya'ya gitti ve burada 21. ayette “barış içinde gelecek ve krallığı yağcılıkla elde edecek” olarak anılan çeşitli entrikalarla tahtı güvence altına aldı. Bu arada, genç Antiochus, Antiochus IV'ün daha sonra idam ettiği Andronicus tarafından öldürüldü, ancak Antiochus'un tüm komployu kendisinin hazırlaması mümkün. IV. Selevkos'u öldüren Heliodorus, tahtı koruyamamış ve ortadan kaybolmuştur. Antiochus IV bu nedenle tahtında güvendeydi ve hem Mısır hem de Roma'ya karşı iktidar mücadelesinde aktif bir askeri fetih ve entrika hayatına başladı.
22. ayet, Mısır'a karşı birkaç sefer de dahil olmak üzere askeri faaliyetten söz eder. Kehanet spesifik olmaya çalışmıyor, ancak genel olarak orduların çeşitli durumlarda bir sel tarafından nasıl yok edildiğini ve “kırılacağını” anlatıyor. “Bir selin kollarına” yapılan atıf, doğal bir selden ziyade askeri güçlere atıfta bulunabilir. 605 Başka bir deyişle, düşmanlarına galip gelecektir. Zockler'in belirttiği gibi, alt ettiği güçler arasında, "kısmen Antiochus'un Bergamalı müttefiklerinin yardımıyla bozguna uğrattığı Heliodorus'un birlikleri ve kısmen de Mısır'a katılmasından kısa bir süre sonra onu Coele-Suriye'den mahrum etmeye çalışan Mısır kuvvetleri yer alıyor. taht." 606 Antiochus, Mısırlıların kendisine saldırmak üzere olduğunu öğrenince MÖ 170'te Mısır'ı işgal etti. ve Mısırlıları, Gazze ile Nil deltası arasında, Akdeniz'in güneydoğu deniz kıyısındaki bir bölge olan Casius ve Pelusium arasında meydana gelen bir savaşta yendi. 607 Savaş alanı bugün Ras Baron olarak adlandırılıyor.
“Ahit prensi”ne yapılan atıf, Antiochus tarafından MÖ 172'de emredilen başrahip Onias'ın öldürüleceği kehanetinde bulunur ve saltanatının sıkıntılı zamanlarına işaret eder. Başkâhin, o sırada fiili olarak teokrasinin başı olduğu için “ahdin prensi” unvanını taşıyordu. 11:28 ve 11:32'de Yahudi devleti için “ahit” kullanılmaktadır.
23. ayet, onun diğer milletlerle, özellikle Mısır'la, hatırı sayılır entrika ve aldatma içeren çeşitli ittifaklarını anlatıyordu. O sırada, Antiochus'un iki yeğeni Ptolemy Philometor ve Ptolemy Euergetes arasında Mısır'ın kontrolü için bir iktidar yarışması vardı. Antiochus, Ptolemy Philometor'u destekledi, ancak yalnızca kendi kazancı için. Bunun dışında Antiochus daha da güçlendi.
Antiochus'un İktidardaki Büyümesi
11:24-26 Eyaletin en ücra yerlerine bile barış içinde girecek ve atalarının yapmadıklarını yapacak, ne de atalarının babaları onların arasına av, ganimet ve zenginlik saçacak: evet, ve bir süreliğine bile olsa, güçlü tahditlere karşı cihazlarını tahmin edecektir. Ve gücünü ve cesaretini büyük bir orduyla güney kralına karşı harekete geçirecek ve güneyin kralı çok büyük ve güçlü bir orduyla savaşmak için harekete geçirilecek, ama o durmayacak: çünkü onlar hileleri tahmin edecekler. ona karşı. Evet, etinin bir kısmını besleyenler onu yok edecekler ve ordusu taşacak; ve birçokları öldürülerek düşecek.
Krallığını askeri araçlarla veya entrikalarla büyütmek için her zaman aktif olan Antiochus, 24. ayete göre, ataları gibi, kontrolü altındaki ülkenin en zengin yerlerini soydu. Tahmini Barışçıl bir şekilde girecek düşmanın onu beklemediği bir zamanda “güvenlik zamanında” veya “barış zamanında” düşmana saldırdığı anlamına gelir. Antiochus IV, babasının aksine, bu şekilde güvence altına alınan servetini kişisel çıkar için değil, başkalarının beğenisini kazanmak ve işbirliğini güvence altına almak için kullanmadı. İfade avı, ganimeti ve serveti aralarına dağıtacak. güvence altına aldığı servetin bu dağılımını gösterir. 1 Maccabees 3:30'a göre, “Giderleri ve önceki krallardan daha cömertçe verdiği hediyeler için daha önce sahip olduğu fonlara sahip olamayacağından korktu” (RSV).
Onun askeri manevraları arasında, 25. ayette belirtilen Mısır'a karşı birkaç sefer vardı. Bunun birkaç seferden hangisinin temsil ettiği önemli değildir, çünkü bu kehanet genel olarak Antiochus 4 saltanatının özelliklerini tanımlamaktadır: Savaşın sonucu Mısır kralının açıklamada belirtildiği gibi yenilmesiydi ama o durmayacak, güney kralına atıfta bulunur. Onu desteklemesi gerekenler bile 26. ayette bildirildiği gibi ona komplo kurdular. Sonuç, genel olarak konuşursak, Antiochus'un Mısırlılar üzerinde galip gelmesiydi.
Antiochus'un Kötülüğü
11:27-28 Ve bu kralların her ikisinin de yürekleri bozgunculuk yapacak ve bir masada yalan söyleyecekler, ama başarılı olmayacak: çünkü henüz son tayin edilen zamanda olacak. Sonra ülkesine büyük bir zenginlikle dönecek ve yüreği kutsal antlaşmaya karşı olacak ve sömürüler yapacak ve kendi ülkesine dönecek.
Ancak Suriye ile Mısır arasındaki mücadele, başarılı olmayan çeşitli anlaşmalara yol açtı.Ne Mısır ne de Suriye hükümdarları, 27. ayette belirtildiği gibi, anlaşmalarında şerefli değildiler, “bir sofrada yalan söyleyecekler, ama iflah olmaz.” 27. ayetin son bölümünün açıkça gösterdiği gibi, tüm entrikalarına rağmen Antiochus, kehaneti zamanında yerine getiriyordu.
Mısır'dan büyük bir servetle dönen Antiochus, İsrail halkına karşı nefretini ve tapınağın zenginliğine açgözlülüğünü göstermeye başladı. Bu açıklamada belirtilmiştir, Yüreği kutsal antlaşmaya karşı olacaktır. 608
Roma'nın Muhalefeti Antiochus Yahudilere Zulmediyor
11:29-31 Belirlenen zamanda geri dönecek ve güneye doğru gelecek, ama ne ilki ne de ikincisi gibi olacak. Çünkü Chittim'in gemileri ona karşı gelecek: bu nedenle üzülecek ve geri dönecek ve kutsal antlaşmaya karşı öfkesi olacak: öyle yapacak ve hatta dönecek ve kutsal antlaşmayı bırakanlarla zekası olacak. Ve silahlar onun tarafında duracak ve kuvvet mabedini kirletecekler ve günlük kurbanı kaldıracaklar ve perişan eden iğrençliği yerleştirecekler.
Mısır'a yapılan başka bir seferde, "belirtilen zamanda", yani Tanrı tarafından, Ptolemy Philometor'u yakalamayı başardı, ancak sonunda İskenderiye şehrini alamadığı için Mısır'ı boşaltmak zorunda kaldı. 609 Başarısı, belirtildiği gibi, önceki seferlerdeki kadar büyük değildi, "Önceki veya ikincisi gibi olmayacak." Mısır'ın bir başka istilası MÖ 168 civarında gerçekleşti. Ancak burada, İskenderiye yakınlarında bir Roma konsolosu Gaius Popillius Laenas tarafından karşılandı ve Roma tarafından saldırıya uğramanın acısıyla Mısır'ı terk etmesini istedi. Roma konsolosunun kral hakkında bir daire çizdiği ve ona, dairenin dışına çıkmadan önce kararına varılması gerektiğini söylediği bildiriliyor. Antiochus, Roma ile bir savaş riskine girmektense, büyük ölçüde hoşnutsuz olmasına rağmen, hemen Mısır'dan çekildi ve Mısır'ı Roma gücüne teslim etti. Peygamberlik açısından bu, 30. ayette şu ifadeyle belirtilir: Chittim gemileri ona karşı gelecek, genellikle, krallığının batısındaki Kıbrıs adasına atıfta bulunarak, Chittim'i (ayrıca Kittim olarak da yazılır) batıdan gelen Roma gücünün sembolik bir temsili olarak alınır. Laenas filosu, Selanik'in güneyinde Pydna yakınlarında Roma'nın Makedon Perseus'a karşı kazandığı zaferden sonra (MÖ 22 Haziran 168) Mısır'a doğru yola çıktı. Septuagint'te, ifade Chittim'in gemileri "Romalılar" olarak tercüme edilir, tam tercümesi olmasa da anlamı verir.
Mısır'da Roma'nın elindeki yenilgisinden hoşnutsuz olan Antiochus Epiphanes, 30. ayette "kutsal ahde karşı öfke duy" ifadesinde ima edildiği gibi gazabını Yahudi halkına çıkarmış gibi görünüyor. Dönemin tarihi 1 ve 2 Makabilerde verilmiştir. Eklenen açıklama ve onlarla kutsal antlaşmayı bırakan zekaya sahip olun Antiochus'un yanında yer alan, onun favorileri ve himayesindeki kişilerle ilişkisini gösterir (çapraz başvuru 1 Mac 2:18 2 Mac 6:1).
Yahudilere karşı muhalefeti sürecinde, Antiochus sunakta bir domuz sunarak ve günlük kurbanların devamını yasaklayarak tapınaktaki kutsal sunağı kirletti (çapraz başvuru 1 Mac 1:44-54). Ayrıca Yahudilerin ibadetlerini bırakmaları için emirler verdi ve kutsal yere muhtemelen Zeus Olympius'un sureti olan bir put dikti. Bu, Mesih'in Matta 24:15'te bahsettiği 31. ayette sözü edilen “yıkıcı iğrençliği” yerleştirmeyi temsil eder. Daniel 8:23-25'teki paralel peygamberlik, aynı olaylar dizisini kapsar.
Yahudi inancına aykırı olarak tapınağa yapılan bu saygısızlık, Antiochus tarafından acımasızca bastırılan ve on binlerce İsraillinin telef olduğu Makkabi isyanını hızlandırdı. Bununla birlikte, İsrail'e yapılan zulüm, tapınaklarına saygısızlık ve günlük kurbanın durdurulması da dahil olmak üzere tüm olaylar dizisi, tarihsel olarak Antiochus'un İsrail'e zulmünde gerçekleşmiş olmasına rağmen, aynı zamanda İsrail'e gelecek olan zulmün de habercisidir. büyük sıkıntıda. Matta 24:15'te Mesih'in büyük sıkıntının başlangıcını tarif ettiği referans, benzer şekilde Antiochus tarafından tapınağın kutsallığına saygısızlık edilmesiyle bağlantılıdır. Böylece Antiochus, geleceğin günah adamının bir tipi haline gelir ve onun faaliyetleri, İsrail'e yönelik nihai küfür zulmünün ve tapınaklarının saygısızlığının habercisi olur.
İsrail'in Ortaya Çıkan Zulümleri
11:32-35 Antlaşmaya karşı kötülük yapanları dalkavukluklarla yozlaştıracak; ama Tanrılarını bilen halk güçlü olacak ve sömürüler yapacak. Ve kavm arasında anlayanlar birçoklarına talimat verecekler; fakat onlar kılıçla ve alevle, tutsaklıkla ve yağma ile birçok gün düşecekler. Şimdi düştüklerinde, az bir yardımla holpen olacaklar: ama birçoğu onlara dalkavukluklarla yapışacak. Ve anlayışlılardan bazıları, onları denemek ve temizlemek ve sonun vaktine kadar onları beyaz yapmak için düşecekler: çünkü henüz tayin edilmiş bir zaman için.
Antiochus'un Yahudi inancına karşı devam eden muhalefeti, 32. ayette onları nasıl yozlaştırmaya çalıştığına işaret edilerek peygamberlik edilir, ancak ifadede Yahudi halkının sert tepkisi belirtilir. ama Tanrılarını bilen halk güçlü olacak ve sömürecek. Ancak ortaya çıkan çatışma İsrail halkına çok zarar verdi ve bir dereceye kadar manevi bir canlanmaya neden olsa da, 33. ayette belirtildiği gibi birçoğu öldürüldü. Yahudilerden bazıları kralın dalkavukluğuna yenik düştü ve onlardan ayrıldı. Yahudiler, Antiochus'a karşı isyan ederken. Doğrunun yanlıştan, cesurların korkaklardan arınma ve ayrılma zamanıydı.
Zöckler, Yahudileri arındırmak için kullanılan çeşitli süreçleri belirtmek için Fuller'dan alıntı yapıyor: “Yalnızca kendilerini O'nun samimi takipçilerinden ayırmak için Yehova'nın partisinin sözde yandaşları değil, aynı zamanda onların kendilerinin verdiği sebat ve kendini inkar örneğiyle teşvik edilenlerin kendileri de. şehidler, necis olan her şeyi içlerinden atacaklar ve kalplerinde aynı kanaati paylaşan, ancak korku ve çekingenlik tarafından onlarla açık bir ilişki kurmaktan alıkonanların hepsini kazanmayı başaracaklar. Benzer şekilde, bir Nikodim ve Arimathaea'lı bir Yusuf, Mesih'in çarmıhta ölümüyle ona bağlılıklarını itiraf etmeye ikna edildiler.—Böylece Antiochus, Yahudiler arasında Tanrı'ya bağlı olan grubu yok etmeye çalışır, ancak yalnızca başarılı olur. arındırılmasına katkıda bulunmaktır.” 610
35. ayette arınma sürecinin “sonun vaktine kadar” devam edeceği belirtilmektedir. Bu referanstan, Antiochus'a yapılan zulümlerin, önceden haber vermelerine rağmen, sonun zamanı olmadığı açıktır. 35. ayette “sonun vakti”nden bahsedildiğinde, 36. ayetten itibaren, peygamberliğin, Tanrı'nın Ulusların gücü ve yöneticileriyle ilgili yargısından önceki son kuşağa müdahale eden yüzyıllara sıçradığına dikkat edilmelidir. 36. ayetten başlayarak, henüz gerçekleşmemiş olan kehanet ortaya çıkıyor.
Bu bölümün ilk otuz beş ayetinin şaşırtıcı derecede ayrıntılı kehanetleri, şu anda tamamı yerine getirilmiş olan yaklaşık yüz otuz beş peygamberlik ifadeyi içerirler, 36. ayetten başlayarak, gelecekte olacak olaylara etkileyici bir giriş oluştururlar. Bir yandan bu bölümün olaydan önce yazılamayacak kadar doğru olduğunu savunan, öte yandan da sözde Daniel'in kötü bir tarihçi olduğu iddiasını destekleyen tutarsızlıklar bulmaya çalışan eleştirmenler, aslında bu bölümü tartışıyorlar. Sorunun her iki tarafında aynı anda. Gerçek şu ki, bu otuz beş ayette yapılan herhangi bir ifadeyle çelişebilecek hiçbir delil yoktur. Doğruluğu nedeniyle peygamberlik niteliği taşıyamayacağı iddiası, peygamberlik niteliğindeki Kutsal Yazıların tamamını baltalayacak varsayımları içerir. Tanrısal bakış açısından, bu peygamberlik sözünün doğruluğu, henüz gerçekleşmemiş olan peygamberliğin gelecekte aynı kesin gerçekleşmesine sahip olacağına dair kanıtları desteklemektedir. Bu, özellikle Daniel 11:36'da başlayan Daniel'in bu vizyonunun fütüristik yönü ile ilgilidir.
Ahir Zamanın Kralı
11:36 Kral kendi isteğine göre yapacak, kendini yükseltecek, kendini her tanrıdan üstün tutacak, tanrıların Tanrısına karşı harikulade şeyler söyleyecek ve gazap tamamlanana kadar başarılı olacak. yapılmalı.
36. ayetten başlayarak, deyimin getirdiği peygamberlikte keskin bir kırılma gözlemlenebilir. sonun zamanı 35. ayette. Bu noktaya kadar, Pers ve Yunan İmparatorlukları ile ilgili kehanet, titizlikle ve şaşırtıcı bir kesinlikle gerçekleşti. 36. ayetten itibaren ise tamamen farklı bir durum ortaya çıkmaktadır. Hiçbir yorumcu, bu bölümün geri kalanında tam bir tatmin bulma iddiasında değildir. Zockler ve diğerleri Daniel 11:36-45'i Antiochus ile ilişkilendirmeye çalışsalar da, Kutsal Yazılar'ı inceleyen birçok araştırmacı antik çağlardan beri başka bir kralın göz önünde olması gerektiğini kabul etmiştir. Örneğin İbn-Ezra, bu kralı Büyük Raşi Konstantin ile özdeşleştirdi ve Calvin onu bir bütün olarak Roma İmparatorluğu'na atıfta bulundu ve diğerlerinin yanı sıra Jerome, Theodoret ve Luther, onu Yeni Ahit Deccal'i ile özdeşleştirdi. 611 Önceki bölümün aksine, tarihe özel bir yazışma yoktur. Buna göre, bunu gerçek bir Kutsal Kitap olarak gören bilginler, genellikle bu bölümü gelecek ve tamamlanmamış olarak görürler.
E. B. Pusey'nin belirttiği gibi, "S. Jerome'un zamanındaki Yahudiler bile bu kehanetin gerçekleşmesini bekliyorlardı." 612 Daniel 11:36 ile ilgili olarak, Jerome şunları söylüyor:
"Yahudiler bu pasajın Deccal'e atıfta bulunduğuna inanıyorlar, Julian'ın küçük yardımından sonra, kendi iradesine göre yapacak ve kendini tanrı denilen her şeye karşı kaldıracak ve kendini yükseltecek bir kralın yükseleceğini iddia ediyorlar. tanrıların Tanrısına karşı kibirli sözler söyle. Tanrı'nın Tapınağı'nda oturacak şekilde hareket edecek ve kendisini Tanrı olarak gösterecek ve Tanrı'nın gazabı gerçekleşene kadar iradesi başarılı olacaktır, çünkü onda tamamlanma gerçekleşecektir. Biz de bunu Deccal'e atıfta bulunmak için anlıyoruz.” 613
Daha önce Jerome, Antiochus'un Deccal'in yalnızca bir habercisi olduğuna işaret etmişti, "Tıpkı Kurtarıcı'nın gelişinin türleri olarak Süleyman ve diğer azizlere sahip olması gibi, biz de Deccal'in tam anlamıyla bir tür olarak kendisinin bir türü olduğuna inanmalıyız. azizlere zulmeden ve Tapınağı kirleten kötü kral Antiochus.” 614
Yorumun birçok varyasyonu olmasına rağmen, genel olarak, Daniel 11:36-45'in yorumları üç ana kategoriye ayrılır: (1) Antiochus Epiphanes'te yerine getirilen başka bir tarihi veya kehanet anlatımıdır (2) onun kurgu, yani , yazarın tam olarak tarihe tekabül etmeyen hüsnükuruntu (3) henüz gerçekleşmemiş gerçek kehanettir.
Liberal eleştirmenler, Daniel'in MÖ 2. yüzyılda yazdığı tezini takip ediyor. yazar, hemen hemen aynı şekilde, bu bölümün Antiochus Epiphanes'in yaşamı ve ölümü sırasında gerçekleştiğini kabul eder. 615 Bununla birlikte, liberal bilim adamları bile bu bölümün önceki bölüm kadar doğru olmadığı konusunda hemfikirdir. Bu pasajı, Montgomery'nin iddia ettiği gibi, kralın feci sonunun bir kehaneti olarak ele alarak, Antiochus'un ölümüyle ilgili doğru bir tahmin bulsalar da, liberaller de Montgomery'nin yaptığını kabul ediyor, “ancak bu muhafazakar teologlarla hiçbir şekilde ele alınamaz. yıkımının gerçek olaylarının kesin bir kehaneti olarak. Roma'nın gücü ve laik tarihin sessizliği karşısında, Sirenayka ve Etiyopya'nın fethi de dahil olmak üzere Mısır'la sözde nihai muzaffer savaş, kesinlikle hayalidir." 616 Başka bir deyişle, önceki bölümü, onu kehanetten ziyade tarih olarak kabul edecek kadar dikkate değer ölçüde doğru bulan liberal akademisyenler bile, 36. Muhafazakar bilim adamlarının tarihsel yorumu reddetmelerinin ve Kutsal Yazıların ilhamına gereken saygıyı göstererek gelecekte gerçekleşmesini beklemelerinin nedeni budur.
İkinci olasılık, yani pasajın kurgu olması, onu Antiochus Epiphanes ile özdeşleştirmeyi tercih eden liberal bilim adamını bile ciddi şekilde cezbetmiş görünmüyor. Geçişi Büyük Konstantin, Ömer ibn El-Hattab, Roma İmparatorluğu (Calvin), Roma Papası, Papalık sistemi veya Büyük Herod (Mauro) ile karşılaştıranlar gibi diğer rakip yorumlar, hepsi Young tarafından alıntılanmıştır. , bugün genellikle canlı seçenekler olarak kabul edilmez. 617
36-45. ayetlerin, önceki bölümün tam olarak yerine getirilmesinin aksine, tarihsel bir gerçekleşmesinin tamamen tatmin edici olmayan açıklaması nedeniyle, muhafazakar yorumcular bu pasajı Mesih'in ikinci gelişiyle doruğa ulaşan tarihin zirvesiyle ilişkilendirirler. Bu, elbette, Daniel'in peygamberliklerinin toplam tenoru ile uyum içindedir; bunlar, karakteristik olarak, gelişler arası çağın sonunda ve İnsanoğlu'nun geri döndüğünde başaracağı cennetin krallığının zaferinde doruk noktasına ulaşır. Bu nedenle bu pasaj, 2. bölümün doruk noktası olan, suretin yok oluşu ve Daniel 7'deki küçük boynuzun yok edilişiyle, Vahiy kitabının 6-19. bölümlerinde anlatılan bir dönem olarak kabul edilmelidir. Daniel 11'in 36-39. ayetlerinde tanımlanan kral ve sonraki ayetlerdeki olayların bu nedenle MÖ ikinci yüzyılla hiçbir ilgisi yoktur ve tamamen geleceğe yöneliktir ve gerçekleşmemiştir.
Bununla birlikte, muhafazakar bilim adamları arasında, 36. ayetin kralının iki farklı kimliği verilir. Ortak kimlik, J. N. Darby tarafından Daniel 11:36'nın kralının, zamanın sonunda Filistin'de yaşayan, ancak Roma dünyasının hükümdarı ile ittifak halinde olan, yeniden doğmamış bir Yahudi olan Deccal'den başkası olmadığıdır. Darby, bu kralın ırksal geçmişini vurgulamasa da, onu 2. Selanikliler 2:3-10'daki günah adamı ve Vahiy 13:11-18'deki sahte peygamber ile özdeşleştirir. 618 A.C. Gaebelein, Yahudi halkı tarafından kabul edilebilir sahte bir Mesih olarak bu hükümdarın Yahudi karakterine daha özel bir vurgu yaparak aynı yorumu sunar. 619 Bu bakış açısının başlıca desteği, İsrail'in Tanrısı olarak tanımlanan 37. ayetteki "Atalarının Tanrısını da kabul etmeyecektir" ifadesinde bulunur. Ayrıca, arka planda Yahudi olmadığı sürece, Yahudilerin sahte bir Mesih'i bile kabul etmeyecekleri varsayılmaktadır. Bir mürted olarak, atalarının Tanrısını, Mesih'in ümidini göz ardı eder ve bunun yerine Roma dünyası diktatörünü tanrı olarak onurlandırır.
Bununla birlikte, kralın daha iyi bir tanımlaması, ikinci tanımlama, onu, Daniel 7'deki küçük boynuz ve Vahiy 13:1-10'daki denizden çıkan canavarla aynı kişi olan Roma dünyasının hükümdarıyla ilişkilendirmektir. Dikkatli bir şekilde değerlendirildiğinde, Darby'nin kimliğini destekleyen kanıtların yetersiz olduğu görülür ve ikinci görüş tercih edilir.
36. ayete göre kral, “kendi iradesine göre yapacak” mutlak bir hükümdardır. Eğer bu, Daniel 12:1'de ima edildiği gibi büyük sıkıntıysa, Roma hükümdarı bir dünya hükümdarı olduğunda, özellikle Roma'nın merkezine bu kadar yakın bir bölgede mutlak otoriteye sahip başka bir hükümdar düşünmek zordur. Filistin gibi güç. Bu dönemde kesinlikle kendi iradesine göre hareket eden tek bir kral olabilir ve bu, Daniel 7:23'e göre “bütün dünyayı yiyip bitirecek ve onu ezecek ve parçalayacak” dünya hükümdarı olmalıdır. Vahiy 17:12'deki on boynuz ve Vahiy 13:11-18'deki sahte peygamber gibi başka hükümdarlar onunla ilişkilendirilecek olsa da, bunların hiçbiri mutlak hükümdarlar olarak tanımlanamaz.
Daha fazla kanıt, onun yalnızca tam bir siyasi yönetimi üstlenmediği, aynı zamanda Tanrı rolünü üstlendiği gerçeğinde bulunur. 36. ayete göre, “kendini yüceltecek ve kendini her ilahtan üstün tutacaktır.” Ölüm acısı içinde herkesin tanımasını talep ettiği tanrılık iddiasında (Vahiy 13:15), diğerlerine karşı üstünlüğünü açıkça ortaya koyar. Bu süre zarfında Filistin'de bir hükümdarı bu abartılı terimlerle tanımlamak, genel durumla bağdaşmaz olacaktır. 36. ayete göre, aynı zamanda gerçek Tanrı'ya küfredecek ve sonuna kadar bir süre başarılı olacaktır.
Liberal yorumcular bu ayeti bu pasajın Antiochus Epiphanes ile özdeşleştirdiğinin kanıtı olarak zikrederler, çünkü Antiochus'un kendi krallığının madeni paralarında ve Epiphanes'in kendi başlığında tezahür ettiği gibi Tanrı'ya ait nitelikleri iddia ettiği ve bunu ifade ettiğini düşündüğü Epiphanes'in kendisinde olduğunu iddia ettiği iyi bilinmektedir. Tanrı'nın güçlerini ortaya koydu. Örneğin Montgomery, "ama Epiphanes tanrılığını çok ciddiye aldı. Sikkelerinde 'Theos'u ilk kabul eden oydu ve 'Manifest'in (pratik olarak 'enkarne') eklenmesi, onun Tanrı ile özdeşleştiğini gösterdi, o sadece ataları gibi bir tanrı değildi. Giderek artan tanrı takıntısı, madeni paraların dizilişinden ortaya çıkıyor.” 620 Bununla birlikte, bu pasajın Antiochus ile özdeşleştirilmesi, kehanetin sonraki ayetlerde ortaya çıkmasıyla bozulur. Eğer bu gerçekten son zamansa, Mesih'in ikinci gelişinden hemen önce, kralın tanımı yalnızca bir kişiye, yani “öfke tamamlanana kadar başarılı olacak”, yani onun küfürlü yolu yerine getirilecek olan Romalıya uyar.
Son Dünya Dini
11:37-39 Ne atalarının Tanrısına, ne kadınların arzusuna, ne de hiçbir tanrıya saygı duyacaktır; çünkü kendini her şeyden üstün tutacaktır. Ama mülkünde güçlerin Tanrısını onurlandıracak: ve atalarının bilmediği bir tanrıyı altınla ve gümüşle ve değerli taşlarla ve güzel şeylerle onurlandıracak. Böylece, en güçlü kalelerde, tanıyacağı ve görkemle artıracağı garip bir tanrı ile yapacak; ve onları birçoklarına egemen kılacak ve kazanç için ülkeyi bölecek.
Bu kralın bir Yahudi olduğu sonucunu destekleyen en önemli argümanlardan biri 37. ayetin giriş cümlesinde bulunur: “O, atalarının Tanrısına da bakmayacaktır.” Gaebelein'in belirttiği gibi, “Kral, Deccal, atalarının Tanrısına bakmayacaktır. Burada onun Yahudi asıllı olduğu ortaya çıkıyor.Yahudi bir deyimdir 'atalarının Tanrısı' ve bunun yanı sıra Kral Mesih olduğu gibi sahte iddiasını kanıtlamak için bir Yahudi olması gerekir. 621 Gaebelein ve bu görüşü benimseyen diğerleri, burada "Tanrı" sözcüğünün Elohim, hem gerçek Tanrı'ya hem de sahte tanrılara uygulanan genel olarak Tanrı'ya verilen bir isim. Eğer ifade İsrail'in Tanrısı'ndan bahsederken olağan olsaydı, atalarının Yehova'sı, kimlik hatasız olacaktır. Kutsal Yazılarda çok sık olarak, İsrail'in Tanrısı, atalarının “Rab Tanrısı” olan Yehova olarak tanımlanır (çapraz başvuru Ex 3:15-16 4:5 Deu 1:11, 21 4:1 6:3 12:1 26 :7 29:25 Jos 18:3 Hakim 2:12 2 Ki 21:22 1 Kanal 29:20 2 Kanal 7:22 11:16 13:18 15:12 19:4 20:6 21:10 24:24 28 :9 29:5 30:7, 19 34:33 36:15 Ezra 7:27 8:28). Daniel “Tanrı’yı (Elohim) of atalarımın” Daniel 2:23'te Kutsal Yazıların başka yerlerinde bu yaygın kullanım göz önüne alındığında, Daniel'in İsrail'in Tanrısı için belirli bir adın gerekli olacağı bir pasajda Yehova veya Rab (KJV) kelimesini atlaması önemli hale gelir. . İfade, çoğu revizyonun tercüme ettiği gibi, “babalarının tanrıları”, yani herhangi bir tanrı olarak çevrilmelidir.
Kendini her tanrıdan üstün gören bu kralın küfürlü karakterine uygun olarak, atalarının taptığı tanrıları hiçe sayar. Elohim, ifade, "babalarının tanrıları" ister pagan ister gerçek Tanrı olsun, herhangi bir tanrıya genel bir referans olur.
Eski tanrıları hiçe sayarak, “kadınların arzusu” denilen şeye saygı göstermez. Bu ifade, Montgomery'nin Bevan'dan beri “genel olarak benimsenmeye başladığı” Ewald'ın Tammuz-Adonis ile özdeşleşmesi gibi belirli bir pagan tanrıçaya gönderme olarak kabul edilmiştir. 622
Bevan tartışmasında, “'Kadınların Arzusu bağlama göre yargılamak için, kadınların bir nesnesi olmalıdır. Ephraim Syrus'u takip eden çoğu modern yorumcu, bunu, kralın Elymais'teki tapınağını ölümünden kısa bir süre önce yağmalamaya çalıştığı tanrıça Nanaia'ya bir referans olarak açıklar. Fakat bu görüşe iki itiraz vardır. İlk olarak, Nanaia tapınağına yapılan saldırı, MÖ 164 yılına kadar Yahudiye'de duyulmamıştır. İkinci olarak, Nanaia'nın kadınların Arzusu olarak adlandırılması için hiçbir neden yoktur. Tapınması, sanıldığı gibi, şehvetli bir karaktere sahip olsa bile, bu pek de böyle bir adlandırmaya yol açmaz. Bu nedenle, Ewald'ın, tarikat Suriye'de çok eski zamanlardan beri özellikle kadınlar arasında popüler olan Tammuz (Adonis) olarak kadınların Arzusunu açıklamakta haklı olması çok daha muhtemel görünüyor (Ezek. 8:14). 623 Diğerleri, örneğin Young'dan sonra Keil, 624, erkekler için doğal olan, bu kralın kadınları görmezden gelmesinde insanlık dışı olduğu anlamına gelen normal bir kadın sevgisi veya arzusu olduğunu düşünür.
Daniel spesifik olmasa da, Daniel'in Yahudi geçmişi ışığında bu pasajın makul bir açıklaması şudur: kadınların arzusu, Yahudi kadınların, Yaratılış 3:15'te vaat edilen kadının tohumu olan vaat edilen Mesih'in annesi olma doğal arzusudur. Bu ifade daha sonra genel olarak Mesih ümidinin bir sembolü haline gelir. Gaebelein'in ifade ettiği gibi, “Daha da ilginç olanı, 'kadınların arzusuna bakmayacak' ifadesidir. Rab İsa Mesih burada görülüyor. 'Arzu' kelimesi İbranice'de aynı yapı biçimindedir (hemdat) Haggai 2:7 ve 1 Samuel 9:20'de olduğu gibi, 'arzu'dan sonraki ismin nesnel değil öznel olduğunu, dolayısıyla kadınlara yönelik bir arzu değil, "kadınlar tarafından arzulanan" anlamına geldiğini belirtir. Mesih öncesi zamanlarda dindar Yahudi kadınların büyük bir arzusu vardı, kadının vaat edilen tohumu olan O'na karşı anne olmak istiyorlardı. Onun doğumu İsrail'in bu tanrısal anneleri tarafından arzu edildi. O zaman bu Kral Tanrı'dan ve O'nun kutsanmış Oğlu Rab İsa Mesih'ten nefret eder.” 625
Açıklamaların hiçbiri tartışmasız kanıtlanamasa da, Daniel spesifik olmadığı için, bu kralın Mesih ümidine karşı olacağı oldukça açıktır ve Daniel'in bakış açısından bu önemli olacaktır. Başka bir deyişle, geçmişin tanrılarını ve cennetten gelecek vaat edilen Tanrı Oğlu'nu hiçe sayacaktı.
Bu hükümdarın dine küfreden karakteri açık olmasına rağmen, peygamberlik onun “hiçbir tanrıyı saymayacağı; çünkü kendini her şeyden üstün tutacağı” şeklinde devam eder. Onun küfürü iki yönlüdür: tüm sahte tanrılar gibi gerçek Tanrı'yı da reddetmek ve tanrıyı kendi kendine varsaymak. Antiochus Epiphanes'in ilahi niteliklere sahip olarak tanınmaya yönelik bazı özlemleri olsa da, bu pasajla ilgili olarak onda tarihi gerçekleştirmeye çalışan liberal bilginler bile yapılan kapsamlı açıklamadan utanıyorlar. Antiochus'un bu kadar ileri gittiğine dair hiçbir metin dışı kanıt yoktur ve fütürist yorum çok daha mantıklıdır.
Kendisine ilah atfedilmesine rağmen, onun teolojisinin özellikleri 38. ayette açıklanmıştır. Tanrı'nın diğer insanların düşüncesinde işgal ettiği yerde, bu kralın “kuvvetlerin Tanrısını onurlandırdığı” veya daha iyi tercümesiyle “kuvvetlerin Tanrısını onurlandırdığı” belirtilmektedir. kaleler tanrısı.” Bu tanrının atalarının bildiği tanrılardan özellikle farklı olduğu belirtilir ve vahiy devam eder, "atalarının bilmediği bir tanrıyı altınla, gümüşle, değerli taşlarla ve güzel şeylerle onurlandırmaz." Burada yine liberal bilgin, Antiochus Epiphanes için doğru olan her şeyi fazlasıyla aşan kapsamlı iddiadan utanıyor. Daha önceki birçok hükümdarın paylaştığı ilahi niteliklere ilişkin iddialarında olağandışı bir şey yoktu ve silahlı güce olan güveni kesinlikle diğer hükümdarlarınkinden farklı değildi. O halde bu “kaleler tanrısı” önceki tanrılardan nasıl farklıdır?
Gaebelein gibi, bu kralı çağın sonunda mürted bir Yahudi olarak tanımlayanlar, aynı şekilde “kalelerin tanrısı” olarak utanıyorlar, o zaman Roma dünya hükümdarı ile özdeşleştirilmeleri gerekiyor. Gaebelein'in belirttiği gibi, “Onurlandıracağı kişi, ilk canavar olan küçük boynuzdan başkası değildir.” 626 Bununla birlikte, eğer bu bir tanımlama olarak tasarlandıysa, tuhaf bir tanımlamadır ve Kutsal Yazılarda Roma hükümdarının diğer tüm tanımlamalarından oldukça farklıdır. Bir insanın Tanrı olarak tapınmasının tarihte pek çok paraleli vardır ve ayırt edici değildir.
Her ne kadar tüm yorumcular bu tanımın tanımını belirlerken mutlaka kendi yargılarını kullanmak zorunda olsalar da, ahir zamanda dünya dini hakkında tamamen farklı olacak olan şey, (1) Vahiy 17:16'da sembolize edilen önceki tüm dinlerin tamamen yok edilmesi ve (2. ) Şeytan'ınki dışında başka herhangi bir ilahi güce atıfta bulunmaksızın dünya hükümdarına ibadet etmek. Zaten Tanrı olduğunu iddia eden bu dünya hükümdarı için, bir şeyi yüce olarak kabul etmek, “kalelerin tanrısı”nın bir kişi değil, kelimede sembolize edilen savaşma gücü olduğunu açıkça gösterir. kale. Son zamanla ilgili diğer tüm pasajlar incelendiğinde, son dünya hükümdarının tek güveninin “savaş tanrısı” veya “kaleler tanrısı” olarak kişileştirilen askeri güce olduğu ortaya çıkıyor. Bir başka deyişle, kendisinden önceki bütün dinlere ve ilahî nitelikler iddiasında bulunan bütün eski insanlara karşı tam bir materyalisttir. Bu, insan gücünün ve kazanımının yüceltilmesine, nihai bir küfürdür. O, Şeytan'ın başyapıtıdır, Şeytan'ın İsa Mesih'in yerine geçen bir insandır, dolayısıyla doğru bir şekilde Deccal olarak tanımlanır. Tam materyalizmiyle uyumlu faaliyetleri, savaş ve onu onurlandıranları onurlandırması ile karakterize edilir. İşbirliği yapanlara, "onları birçoklarına hükmedecek" ve "toprakları kazanç için bölecek", yani fetih arzusuna uygun olarak toprakları yeniden bölüşecek' ifadesiyle ifade edilen ikincil bir kural verilir. Kayda göre, Antiochus toprakları kendisine iltica edenler arasında paylaşmadı ve onun rüşvetlerini bildiren pasajlarda bu türden hiçbir şey belirtilmedi (1 Mac 2:18 3:30 vd.). Bu kehanet söz konusuysa, bu Antiochus tarihinde önemli bir eksiklik olacaktır.
Daniel 11:36-39 pasajını bir bütün olarak ele aldığımızda, vahyin materyalizm, militarizm ve din kombinasyonunun kesin bir analizini sağladığı ve bunların tümü son dünya hükümdarında somutlaştırılacağı açıktır. Yirminci yüzyılın son üçte birlik kısmındaki durum, insanlık tarihinin tamamlanmasının bu ifşası ışığında oldukça şaşırtıcıdır. Dünyada halihazırda etkin olan, bir dünya kilisesinin ve bir dünya dininin tanıtımıdır; bu, önce dünya dininin önceki biçimi olan Vahiy 17'nin sembolik fahişesinde doruk noktasına ulaşacak ve daha sonra bu krala tapınma ile değiştirilecektir. dünya dininin son hali.
Modern dünyamızda komünizmin yükselişi, genellikle öncelikle siyasi bir hareket olarak görülse de, aslında hiçbir tanrı, doğaüstü Tanrı tanımayan ve dini olarak bu son dünya hükümdarının materyalizmine benzeyen felsefi materyalizmin pratik bir uzantısıdır. Komünizm ve dünya dininin ikiz güçleri bu kralda birleştiğinde, modern dünyada belirgin olan üçüncü bir güç de doruk noktasına ulaşacak, yani Birleşmiş Milletler'in habercisi olabileceği dünya hükümetine yönelik mevcut eğilim. Daniel'in bu kısmı, çağdaş eğilimlerin ışığında, günümüzün politik, dini ve materyalist felsefelerini Şeytan'ın aday gösterdiği tek bir adamda birleştirecek olan, dünyadaki bu mevcut güçlerin nihai sonu hakkında aydınlatıcı bir peygamberlik yorumu haline gelir. kralların kralı ve lordların efendileri. Bu gelişmenin zirvesine, Daniel'in yetmişinci haftasının son yarısında, İsa Mesih'in ikinci gelişinden hemen önceki büyük sıkıntının üç buçuk yılında ulaşılacaktır. Bununla birlikte, onun dünya hükümeti, Vahiy 6-18'de tasvir edilen Tanrı'nın yıkıcı yargıları tarafından saldırıya uğrar ve tüm küreyi yönetmenin doğasında bulunan zorluklar, Daniel 11'in kapanış bölümünün bir tanımını verdiği son bir dünya savaşında meyvelerini verir.
Son Dünya Savaşı Çıkıyor
11:40-43 Ve sonun vaktinde güneyin kıralı onu itecek; ve kuzey kıralı, savaş arabalarıyla, atlılarla ve birçok gemiyle ona bir kasırga gibi gelecek ve ülkelere girecek, taşacak ve geçecektir. O da şanlı diyara girecek ve birçok ülke devrilecek; fakat bunlar, hatta Edom ve Moab ve Ammon oğullarının reisi bile onun elinden kurtulacaklar. Elini ülkeler üzerine de uzatacak; ve Mısır diyarı kurtulamayacak. Ama altın ve gümüş hazineleri üzerinde ve Mısır'ın tüm değerli şeyleri üzerinde gücü olacak; ve Libyalılar ve Habeşliler onun önünde olacaklar.
35. ayette tanıtılan sonun zamanı, buradaki askeri mücadelenin çağın sonunu karakterize edecek olan şey olduğunu açıklığa kavuşturmak için 40. ayetin giriş kısmında tekrar bahsedilmiştir. Savaşın genel mahiyeti ve yeri de belirtilmiştir. 11:36-39’da sözü edilen krala şimdi “güney kralı” ve “kuzey kralı” saldırıyor. Bu bölümün başlarında, güneyin kralı aynı şekilde Mısır'dır ve MÖ üçüncü ve ikinci yüzyılların savaşlarına atıfta bulunur. ki zaten yerine getirilmiştir. Burada güney kralı açıkça Kutsal Toprakların güneyinden gelen siyasi ve askeri bir gücün lideridir, ancak olasılık, yalnızca Mısır'dan çok daha fazlasını içermesi ve Afrika ordusu olarak tanımlanabilmesidir. Maccabean kitaplarında veya Livy, Polybius ve Appian tarafından bu tür kampanyalardan hiç bahsedilmiyor. Tarihte böyle bir savaş tanımlanmamıştır.
MÖ 2. ve 3. yüzyıllarda gerçekleşen kehanetlerde Suriye olarak tanımlanan kuzey kralı, açıkça o dönemde Suriye'nin sahip olduğu küçük topraklardan daha fazladır ve muhtemelen kuzeydeki toprakların tüm siyasi ve askeri gücünü içerir. Kutsal Topraklar dolayısıyla terim Rusya'yı ve ilgili ülkeleri kapsayabilir.
Doğal bir soru, bu mücadelenin kuzeyden gelen büyük bir askeri gücün İsrail topraklarına saldırdığı Hezekiel 38-39'da anlatılan savaşla ilişkisidir. Hezekiel'deki bağlam, zamanı İsrail için bir barış dönemi olarak tanımlar (Eze 38:8, 11, 14), bu muhtemelen en iyi Daniel'in İsrail'in Roma hükümdarı ile antlaşma ilişkisi içinde olduğu ve korunduğu yetmişinci haftasının ilk yarısı olarak tanımlanır. saldırıdan. Bu barış dönemi, Roma hükümdarının bir dünya hükümdarı olduğu yetmişinci haftanın ortasında bozulur ve büyük sıkıntı İsrail'e zulmetmesiyle başlar.
Daniel 11:36-39 kronolojisi dünya egemenliği dönemine atıfta bulunur ve bu nedenle Hezekiel 38 ve 39'dan sonradır. Dolayısıyla, burada anlatılan savaşın 40. ayetle başlayarak daha sonraki bir gelişme olduğu sonucuna varılabilir. , muhtemelen Hezekiel'de anlatılan savaştan birkaç yıl sonra. Eğer "kuzey kralı" tabirinde bir Rus kuvveti yer alıyorsa, bu, iki muharebe arasındaki dönemde Rusya'nın yeniden bir ordu kurabildiğini ve bir kez daha bu büyük savaşa askeri bir şekilde katılabildiğini gösterir. . Her halükarda, bu savaş Hezekiel'inkinden oldukça farklıdır, çünkü Hezekiel'in kehanetine göre, işgalci yalnızca kuzeyden gelir, oysa bu kısımda Kutsal Topraklar hem kuzeyden hem de güneyden ve daha sonra Kuzeyden işgal edilir. Doğu.
Kralın mutlak bir hükümdar olarak resmedildiği önceki bağlamın ışığında, bu zamanda bir dünya hükümeti tasvir eden diğer Kutsal Yazılarla örtüşür (Dan 7:23 Rev 13:7), savaş, bir başkaldırı niteliğindedir. onun liderliği ve daha önce iktidarda olan dünya hükümetinin dağılması anlamına gelir. Savaşın ilk doğası oldukça açıktır.
Büyük bir tefsir sorunu, 40. ayetteki "ve o memleketlere girecek, taşacak ve geçecek" şeklindeki atıftır. Soru, “o”nun güney kralı mı, kuzey kralı mı yoksa imparatorluğunu savunan eski dünya hükümdarı mı anlamına geldiğidir. Aşağıdaki bağlam ışığında, 11:36'nın kralı olan dünya hükümdarına atıfta bulunan “o”yu almak tercih edilir.
41. ayetin eyleminin öznesinin 11:36'nın kralı olarak tanımlanması, son dünya hükümdarını sunan bu pasajın tüm tabiriyle en uyumlu görünmektedir. Bu pasajın anlamını büyük ölçüde değiştirecek alternatif önerilerde bulunulmuştur. Görüşler arasında birkaçından söz edilebilir. Liberal yorum, bunun Antiochus Epiphanes'in Mısır'la olan tarihsel mücadelelerine atıfta bulunduğudur, ancak buradaki tahminlerin Antiochus saltanatının kapanışıyla ilgili gerçek olaylarla herhangi bir karşılaştırması ciddi zorluklar sunar ve hatta liberaller, sözde Daniel'i, sözde-Daniel ile suçlamak zorunda kalırlar. tarihsel yanlışlıklardan suçlu olmak. 627 Aslında burada tarihe bir yazışma yok.
Fütüristik yorum kabul edilirse, bir dizi seçenek mümkündür. 11:36'nın hükümdarı bir dünya hükümdarı değil de sadece küçük bir karakterse, bu savaşın H. A. Ironside'ın yorumladığı gibi sadece kesişen bir çatışma olarak görülmesinin önünü açacaktır. 628 Bu durumda, bu pasajın tamamı dünya hükümdarına atıfta bulunmaz. Başka bir görüş, kuzey kralını Deccal ve gelecekteki dünya hükümdarı olarak tanımlamaktır. Bu, Edward Young'ın konumudur, "İki rakip, Mesih Karşıtı ve düşmanına karşı iterek veya yumruk atarak savaşa başlayan Güney'in kralıdır (çapraz başvuru 8:4). 629
Bununla birlikte, en iyi yorum, ana aktörün, 11:36 kralının, son büyük dünya hükümdarı ile özdeşleştirilmesidir. Leupold bu görüşü destekler ve tüm bölümü işgalci orduların yenilgisini ve kralın sonuna kadarki zaferini göstermek için değerlendirir. Leupold şöyle yazıyor: “Deccal'e karşı kullanılacak kaynakların çeşitliliği, ikinci uçta gücünün ne kadar büyük olması gerektiğini gösteriyor - 'savaş arabaları, atlılar ve birçok gemi.' Ancak Deccal, saldırıyı püskürtmek için yavaş olmayacaktır. . Kendisi 'bu topraklara', yani kendisine saldıranların topraklarına girecek ve 'süpürüp geçecek'.” 630 Bu nedenle, buradaki en büyük vahiy, 11:36 kralının, amansız bir mücadeleye girişmesine rağmen, İsa Mesih'in ikinci gelişinde sonuna gelene kadar duruma hakim olmaya devam eder.
Kendisine saldıranlara karşı yaptığı karşı saldırı, onların ülkelerine girmesiyle, Kutsal Topraklar ve Mısır da dahil olmak üzere diğer birçok ülkeden söz ederek “şanlı toprakları” işgal etmesiyle sonuçlanır. Bununla birlikte, Edom, Moab ve Ammon'un çocuklarının kaçtığı (11:41) belirtildiğinden, durumu tamamen düzeltmediği anlaşılıyor. Zaferi öyledir ki, altın ve gümüş hazinelerini büyük ölçüde arttırabilir ve Mısır'dan değerli şeyler elde edebilir. Ancak bu noktadan sonra, otoritesi ancak askeri kampanyaları çeşitli ülkeleri işgal edebildiği sürece desteklenir. Görünüşe göre, o zamanlar itiraz edilmeyen bir kararnameden kaynaklanan dünya imparatorluğu, artık bozulmadan kalmıyor.
Son Savaşlar
11:44-45 Ama doğudan ve kuzeyden gelen haberler onu rahatsız edecek; bu nedenle büyük bir öfkeyle yok etmek ve birçoğunu tamamen ortadan kaldırmak için yola çıkacak. Ve denizler arasına şanlı mukaddes dağda sarayının meskenlerini dikecek, yine de sonuna gelecek ve ona kimse yardım etmeyecek.
Kralın kuzeyden ve güneyden gelen istilanın yol açtığı zorluklara ek olarak, şimdi doğudan devasa bir ordu ve kuzeyden başka bir istila haberi geliyor. Savaşın belli bir süreye yayıldığı ve birden fazla muharebenin söz konusu olduğu açıktır. Doğudan gelen haberler muhtemelen Vahiy 9:13-21 krş. 16:12. Burada, Vahiy 9:16'ya göre, iki yüz milyon kişilik bir ordu Fırat'ı geçer ve Kutsal Topraklara iner. Böyle bir ordunun büyüklüğü şaşırtıcı olsa da ve birçok yorumcu sayıyı gerçek olmaktan ziyade sembolik olarak görse de, Asya'nın şu anki nüfus patlamasında iki yüz milyonluk bir ordu artık imkansız değil. Sadece Kızıl Çin bugün iki yüz milyonluk bir milis gücüne sahip olduğunu iddia ediyor.631 Bu sayı sembolik olarak kabul edilse bile, kesinlikle devasa bir orduyu temsil etmelidir.
Aynı zamanda kuzeyden bir istila daha bildiriliyor. Bu işgalcilerin her ikisine karşı, kral, birçok kişinin yok olmasına neden olan karşı saldırılar başlatır ve en iyi Akdeniz ile Akdeniz arasında yer alan Kudüs'e bir referans olarak anlaşılan, "muhteşem kutsal dağdaki denizler arasında" kendi çadır sarayını kurmayı başarır. Ölü Deniz. Aslında mücadele, Zekeriya 14:1-4'te belirtildiği gibi, Mesih'in ikinci gelişinin gününe kadar kesintisiz olarak devam eder. Daniel bu mücadelenin zirvesindeki ayrıntılar üzerinde durmaz.
Daniel'e göre, son dünya hükümdarı, askeri açıdan kazandığı zaferlere rağmen, "kendisinin sonuna gelecek ve ona kimse yardım etmeyecek." Bunu Antiochus'la ilişkilendiren liberal yorum, Antiochus'un Medya'da savaşta öldüğü ve ölümünün hemen ardından önemli hiçbir şey olmadığı için, pasaja uymuyor. Eğer bu gerçekten sonun zamanıysa ve bu, ulusların zamanlarının son dünya hükümdarıysa, onun sonunu Mesih'in ikinci gelişine ve canavarın ve Vahiy 19'da açıklanan orduların yok edilmesine atıfta bulunmak en iyi tanımlamadır. :17-21. Bu pasaja göre, kral ve onunla ilişkilendirilen sahte peygamber, canlı canlı ateş gölüne atılır. Birbirlerine karşı savaşmak için bir araya gelen, ancak Mesih'in ikinci gelişinde ona karşı birleşen ordular yok edilir. İkinci geliş zamanının söz konusu olduğu, sonun zamanının Vahiy 20:4-6'da açıklanan büyük sıkıntıyı ve ölülerin dirilişini kesinlikle içerecek şekilde yapıldığı bir sonraki bölümde açıkça ortaya çıkıyor.
Bir bütün olarak ele alındığında, Daniel 11:36-45, ulusların zamanlarının son günlerinin, özellikle de dünya hükümdarı, dünya dini ve materyalist felsefesiyle büyük sıkıntının bir açıklamasıdır. Şeytani desteğine rağmen, dünya hükümeti parçalı anlaşmazlıklara ve Mesih'in ikinci gelişiyle doruğa ulaşan büyük bir dünya savaşına bölünür. Bu, ulusların zamanını, ona önderlik eden kötü yöneticilerin yok edilmesiyle sona erdirir. Daha fazla ayrıntı bir sonraki bölümde eklenmiştir.
578 W. M. Smith, Giriş Daniel'in yorumu, tarafından Jerome, s. 5.
579 Porphyry üzerine ilginç bir çalışma için bkz. W. A. Criswell, Daniel Kitabı Üzerine Açıklayıcı Vaazlar, 1:19 ff.
580 FW Farrar, Daniel'in Kitabı, P. 299.
581 H.C. Leupold, Daniel'in Sergisi, s. 471-73.
582 C.F. Keil, Daniel Kitabı Üzerine İncil Tefsiri, P. 429.
583 NW Porteous, Daniel: Bir Yorum, P. 156.
584 J.A. Montgomery, Daniel Kitabı Üzerine Eleştirel ve Yorumsal Bir Yorum, P. 423.
587 Bkz. bu noktanın Young tarafından tartışılması, s. 234.
588 Brown, Sürücü ve Briggs, Eski Ahit'in İbranice ve İngilizce Sözlüğü, P. 651.
589 Jerome, Daniel'in yorumu, P. 123.
590 O. Zockler, Daniel: Kutsal Yazıların Yorumu, P. 242.
593 EJ Genç, Daniel'in Kehaneti, P. 238.
594 Bkz. Josephus'un orijinal hesabı, Flavius Josephus'un eserleri, s. 354-56.
596 Brown, Driver ve Briggs, s. 1008.
599 Bkz. polib. 18. 34 ve Livy, 33. 19, 38, 40, aktaran Zockler, s. 246.
603 Zockler, s. 246, Appian'dan alıntı yaparak, Sir. 45.
605 ASV, “Ve ezici güçler onun önünden ezilecek.” RSV, "Ordular tamamen önünden süpürülecek."
606 Zockler bunu desteklemek için Hitzig'den şunları aktarır: “Kleopatra'nın ölümünden sonra (v. 17), Eulaus ve Lenaeus, oğlu Ptolemy Philometor'un koruyucuları, şimdiye kadar sahip oldukları çeyiz olan Coele-Suriye'nin devredilmesini talep ettiler. reddedildi (Polib. 28:1 Diodor., Bacak. 18, s. 624 Wes. Livy, 42:49). Antiochus ise babasının böyle bir çeyiz sözü verdiğini kabul etmemiştir (Polyb., 28:17) ve bu nedenle vermeyi reddetmiştir” (F. Hitzig, Kuragefasstes exeget'i. Handbuch zum A.T. 10. broşür, Das Buch Daniel, Lepsig, 1850).
607 Bkz. Yohanan Aharoni ve Michael Avi-Yonah, MacMillan İncil Atlası, P. 117.
608 Antiochus tarafından Judea'da yürürken binlerce Yahudi'nin şiddetli vahşeti ve öldürülmesinin ayrıntılı bir açıklaması 1 Maccabees 1:20-28 ve 2 Maccabees 5:11-17'de bulunur.
610 Zockler, s. 251, John M. Fuller'dan alıntı yaparak, Daniel Kitabının Gerçekliği Üzerine Bir Deneme.
612 E.B. Pusey, Daniel Peygamber, P. 139.
613 Jerome, Daniel'in yorumu, P. 136.
618 John N. Darby, Daniel Kitabı Üzerine Çalışmalar, s. 107-14.
619 A.C. Gaebelein, Peygamber Daniel, s. 180-95.
623 Anthony A.Bevan, Daniel Kitabı Üzerine Kısa Bir Yorum, s. 196-97.
624 Keil, s. 464-65 Young, s. 249. Leupold da benzer bir görüşe sahiptir, s. 515-16.
Ausf.D
Bu sürüm, 1943 baharında, seri üretim için tasarımda bir dizi küçük değişiklik olarak tanıtıldı. “Alte” olarak da bilinen önceki sürümler (Haziran 1939'dan Eylül 1943'e kadar yaklaşık 4650), A, B ve C'yi içeriyordu, ancak “Neue” olarak da bilinen Ausf.D farklıydı ve 10,602 1943 ve yılları arasında Hanomag, MNH, Schichau Wumag, Weserhätte, Borgward, Evans+Pistor, Deutsche Werke ve Büssing-NAG tarafından inşa edildi. Değişiklikler, üretim tasarımında birçok değişikliği içeriyordu. Zırhlı panellerin sayısı 19'dan 9'a düşürüldü, eski arka susturucuların yerine asma kilitli erişim tuzakları olan kalıcı istif kutuları eklendi. Basit görüş yarıkları, gövde altında yeniden konumlandırılan hava girişlerine sahip basit düz motor kaputu panelleri, düz kapı panelleri ile basitleştirilmiş ters eğimli arka uç ve diğer birçok küçük değişiklik, aynı korumayı sunarken inşaatın basitleştirilmesine izin verdi ve çok daha az emek yoğundu. . Müttefik bombalamalarının arttığı ve metal kaynaklarının tükendiği zamanlarda bir metrelik mühendislik gerekiyordu. Ancak, Ausf.C'den bu yana dahili konfigürasyon değişmedi ve FuG Spr Gerf telsizi hala kullanımdaydı. Savaşın bu aşamasına gelindiğinde, her türden ateş destek platformuna duyulan ihtiyaçtaki çarpıcı artış nedeniyle, Ausf.D'ye ad hoc modifikasyonlar ve dönüşümler için giderek daha fazla ihtiyaç duyuldu.
Gotlar Yunanlılara Karşı: Destansı Antik Savaş Newfound Metninde Ortaya Çıktı
Avusturya Ulusal Kütüphanesinde, MS üçüncü yüzyılda Gotların Yunanistan'ı işgal ettiğini anlatan eski bir Yunan metninin parçaları keşfedildi. Metin, Thermopylae geçidinde yapılan bir savaşı içerir.
Araştırmacılar, parçaları geliştirmek için spektral görüntülemeyi kullandılar ve bu da onları okumayı mümkün kıldı. Analiz, parçaların MS 11. yüzyılda kopyalandığını ve MS üçüncü yüzyılda Dexippus adında bir Atinalı yazar tarafından yazılmış bir metinden geldiğini gösteriyor.
Dexippus'un hayatı boyunca, Yunanistan (Roma İmparatorluğu'nun bir parçası) ve Roma bir dizi Gotik istilayı püskürtmek için mücadele etti. [Tarihi Değiştiren 10 Destansı Savaş]
"Savaş sütunlarını savuşturmak"
Oxford Üniversitesi'nden öğretim görevlileri Christopher Mallan ve Avustralya'daki Queensland Üniversitesi'nden Caillan Davenport, kısa süre önce parçalardan birini İngilizce'ye çevirdi. Journal of Roman Studies'de ayrıntıları verilen tercüme edilmiş metin Thermopylae savaşını anlatıyor: Fragmanın başlangıcında, Romalıların barbar olarak kabul ettiği Avrupa'da gelişen bir halk olan Gotların "savaş sütunları" Yunan şehri Selanik'e saldırıyor. .
Dexippus, Mallan ve Davenport tarafından tercüme edildiği şekliyle saldırı hakkında "Selanikliler şehrine bir saldırı yaparak, onu sıkı bir çete olarak ele geçirmeye çalıştılar" dedi. "Duvarlardakiler kendilerini yiğitçe savundular, birçok elin yardımıyla savaş sütunlarını savuşturdular."
Dexippus, Selanik'i ele geçiremeyen Got kuvveti güneye Atina'ya doğru döndü ve "altın ve gümüş adak tekliflerini ve Yunan kutsal alanlarındaki birçok törensel malları öngördü, çünkü bölgenin bu açıdan son derece zengin olduğunu öğrendiler" diye yazdı.
Bir Yunan kuvveti, Gotların ilerleyişini durdurmak amacıyla Thermopylae'nin dar geçidinde toplandı. Dexippus, "[Yunanlılardan bazıları] küçük mızraklar, diğerleri baltalar, diğerleri bronz ve demir uçlu tahta mızraklar ya da her insanın kendini silahlandırabileceği her şeyi taşıyordu" diye yazdı. "Bir araya geldiklerinde çevre duvarını tamamen tahkim ettiler ve kendilerini alelacele onun korumasına adadılar."
"Düşman için korkunç"
Metinde, Dexippus, Yunan kuvvetlerinin komutanı Marianus adlı bir generalin, Yunanlılara, ünlü M.Ö. Persler ile Sparta önderliğindeki bir güç arasındaki savaş. [Fotoğraflarda: Spartan Tapınağı ve Keşfedilen Kültik Eserler]
Fragmandan tercüme edilen Marianus'un birliklerine yaptığı konuşmada, "Ey Yunanlılar, sizin için toplanmış olduğunuz korumamız ve görevlendirildiğiniz toprakların ikisi de erdemli eylemlerin hatırasını uyandırmak için gerçekten uygun" diyor. "Çünkü eski zamanlarda bu yerde savaşan atalarınız Yunanistan'ı yüzüstü bırakmadı ve onu özgür devletinden mahrum bırakmadı.
Marianus, "Önceki saldırılarda düşmanlara korkunç görünüyordunuz" dedi. "Bunlar yüzünden gelecekteki olaylar bana umutsuz görünmüyor..."
Araştırmacılar, parçanın Marianus'un konuşmasının tamamlanmasından önce sona erdiğini ve savaşın sonucunun belirsiz olduğunu söyledi.
Araştırmacılar, Marianus'un birliklere bir konuşma (veya konuşmalar) yapmış olabileceğini, ancak bu metinde kaydedilen konuşmanın muhtemelen eski tarihçilerin sıklıkla yaptığı bir şey olan Dexippus tarafından icat edildiğini söyledi.
Araştırmacılar, Thermopylae savaşı için kimsenin kesin bir tarihi olmamasına rağmen, muhtemelen 250'lerde veya 260'larda savaşıldığını söyledi.
Bir imparator savaşır
Thermopylae parçası, Dexippus tarafından yazılan ve Avusturya Ulusal Kütüphanesi kitabında bulunan ve Yunanistan'ın Gotlar tarafından işgalini konu alan birkaç parçadan biridir. Thermopylae savaş fragmanı ilk olarak 2014 yılında, sırasıyla Bern Üniversitesi'nden ve Comenius Üniversitesi'nden Bratislava'daki araştırmacılar Gunther Martin ve Jana Gruskov'acute tarafından Wiener Studies dergisinde Almanca olarak yayınlandı.
Martin ve Gruskov'acute, diğer parçalar hakkında Almanca ve İngilizce olarak birkaç makale yayınladılar. Parçalardan bazıları, Martin ve Gruskov'acute tarafından 2014'te Greek, Roman and Bizans Studies dergisinde anlatıldığı gibi, Roma İmparatoru Decius'un (MS 201-251) Gotik güçleri durdurma girişimini anlatıyor. Bu fragmanlarda Dexippus, İmparator Decius'un bir dizi aksilik yaşadığını, topraklarını ve adamlarını kaybettiğini yazdı.
Marianus gibi, İmparator Decius da güya birliklerinin moralini yükseltmek için bir konuşma yaptı. İmparator Decius askerlerine "Erkekler, askeri gücün ve tüm eyalet topraklarının iyi durumda olmasını ve düşman tarafından aşağılanmamasını diliyorum" dedi (Martin ve Gruskov'acute tarafından tercüme).
"Fakat insan hayatındaki olaylar çeşitli ıstıraplar getirdiğine göre, olanları kabul etmek, ruhlarını kaybetmemek ve zayıf düşmemek sağduyulu insanların görevidir."
Antik YunanÜnite Planı
Donald G. Donn, Corkran Ortaokulu, Maryland, ABD
Öğretmen olarak ilk yılımda oluşturuldu. Hala kullandığım bazı fikirler var, bu yüzden çevrimiçi bıraktım.
Yeni öğretmenler için TSWBAT, "öğrenci yapabilecek" anlamına gelir.
İyi yıllar!
I. Tanıtım Bilgileri
A. Konu: Antik Yunanistan
B. Sınıf ve Yetenek seviyesi: 6. Sınıf kolay
C. Ünite Adı: The Early Greeks
D. Zaman Çerçevesi: 7-15 gün
E. Ders kitabı sayfası referansları bu ünitede belirtilmiştir. Birkaç ders kitabı kullandım.
Kullanmakta olduğunuz ders kitabından uygun sayfaları değiştirin.
II. Genel Bakış ve Gerekçe
A. Kapsam ve ana kavramlar
1. Bu ünite Antik Yunanistan'ın erken tarihini kapsar.
2. Bu ünite aşağıdaki konularda dersleri içerecektir:
Yunanistan'ın gelişiminde coğrafyanın kilit rolü.
Atina demokrasisi ve bizimkiyle ilişkisi
Antik Yunan kültürü ve batı kültürünün kökleri
Atina ve Sparta'nın büyümesi ve Pers Savaşları.
3. Bu ünite, coğrafi ve dil sanatları becerilerine odaklanacaktır.
4. Birim, öğrencinin kişisel keşfine odaklanacak ve öğrenciyi dünya olaylarıyla ilgili kendi fikir ve inançlarını ifade etmeye zorlayacaktır.
B. Gerekçe: Bu ünite 6. sınıf öğrencileri için tasarlanmıştır. Birim, bir ülkede alınan kararların diğer ülkeleri nasıl etkileyebileceğini ve etkilediğini göstererek onların ufkunu genişletecektir. Ayrıca, Maryland Eyaletinde ve ABD hükümetinde kullanılan kavramları tanıtarak öğrencileri Maryland Eyalet sınavlarına hazırlamaya yardımcı olacaktır. Öğrencilere coğrafyanın insanları ve tarihi nasıl etkilediğini görme fırsatı vererek harita becerilerini artırmak için tasarlanmıştır.
III. Hedefler (C = Bilişsel, A = Duyuşsal, P = Psikomotor)
(TSWBAT: Öğrenci yapabilecektir)
TSWBAT, Yunanistan'ı, Yarat'ı ve Ege denizini bir harita üzerinde bulmak için harita becerilerini kullanır(C)
TSWBAT, uygun bir konu verilen bir tartışmada bir argümanın her iki tarafını da tartışır ve destekler. (CA)
TSWBAT yazma becerilerini gösterir. (C, P)
TSWBAT araştırma becerilerini gösterir. (C, P)
TSWBAT sunum becerilerini gösterir. (C, P)
TSWBAT haritaları, çizelgeleri ve grafikleri gösterir, anlar ve kullanır. (C, P)
TSWBAT, kişisel yargılar verir ve dünya olaylarıyla ilgili değerleri ifade eder. (CA)
TSWBAT, rol oynama ve panel çalışması yoluyla kişisel ufuklarını genişletir. (A, P)
IV Değerlendirme Süreci
Öğrencinin sınıf içi tartışmalara, münazaralara, verilen ödevlerin tamamlanmasına ve etkinliklere katılımı, öğrencilerin dersleri anladığını gösterecektir.
Öğrencilere cevaplamaları için günlük bir alıştırma sorusu verilir. Öğrencilere çoğunlukla çaba ve cevap verme çabası üzerinden not verilir.
Yönlendirilmiş bir yazma etkinliği atanacaktır. Öğrenciler, yazma becerilerine, çalışmalarının uygunluğuna ve içeriğine göre derecelendirilecektir.
Bölüm hakkında bilgi yarışması yapılacaktır. Quiz T/F, çoktan seçmeli olacaktır.
V. Konu/Beceri Anahattı
Aşağıda, günlük aktivitelerle ilgili olacak temel düşünme becerilerinin ve ilgili kavramların bir listesi bulunmaktadır. Her beceri numaralandırılacak ve bu numara her günün sonunda konu ana hatlarıyla listelenecektir. Bu beceri listesi, Anne Arundel County Devlet Okulları, Personel Geliştirme Ofisi, Öğretim Liderliği tarafından verilen Öğrenmenin Boyutları broşüründen alınmıştır.
Olumlu Tutumlar ve Algılar
Görevleri gerçekleştirmek için Yetenek/Kaynaklar
Edinme ve Entegrasyon
A. Bildirimsel Bilgi
B. Prosedürel Bilgi
Genişletme ve İyileştirme
Düşünme Becerilerinin Yönlendirilmiş Öğretimi
Perspektifleri Analiz Etme
Bilginin Anlamlı Kullanımı
Yönlendirilmiş Boyut Öğretimi
Zihnin Üretken Alışkanlıkları
Ders #1 Giriş Antik Yunanistan
Ders Konusu: Giriş
Ders Türü: Giriş
Uygun terminolojiyi kullanarak TSWBAT, coğrafya ile ilgili terimleri tanımlayın ve tanımlayın.
TSWBAT, uygun terminolojiyi kullanarak Yunanistan'ı ve çevresindeki denizleri bir harita üzerinde bulun ve adlandırın.
Terimlerin genel şeffaflık listesi.
Antik Yunanistan'ın tepegöz şeffaflık haritası.
Ders Arka Planı: Bu, Antik Yunan üzerine bir ünitenin giriş dersidir. Bu ders, Mısır'dan konumları, mesafeleri ve topografya benzerlikleri ve farklılıkları ile Eski Uygarlıklar hakkındaki bilgimizi geliştirecektir. Ayrıca Yunan ekonomisini ve neden bu şekilde geliştiğini keşfedecek.
Alıştırma (5-10 dakika): (Etkinlik #1) Kelime kelimeleri bir üst şeffaflık üzerine yazılır. Öğrenciler bunları kelime/matkap bölümünde not defterlerine kopyalamayı bilirler.
Motivasyon/Hatırlatma (5 dakika) (2. Etkinlik)
Geçiş bildirimi: Mısır'daki biriminizi yeni bitirdiniz, şimdi Yunanistan'a bakmak için Akdeniz'i geçeceğiz. Haritamıza bakalım ve Yunanistan'ı bulalım. (Bir öğrencinin Haritaya gelmesini sağlayın ve Yunanistan'ın gerekirse onlara biraz yardım etmesini sağlayın)
Başlangıç Etkinliği: (Etkinlik #3) Öğrencilerin ders kitaplarını p-329'a açmalarını ve Yunanistan haritasını incelemelerini sağlayın. Yunanistan'ın önemli olabileceğini düşündükleri coğrafi yönlerine bakmalarını sağlayın. Gördüklerini Mısır ile karşılaştırsınlar.
|MISIR||YUNANİSTAN|
|Çöl||Çok ıslak|
|Tek Sahil (Akdeniz)||Denizlerle çevrili (Med, İyon, Ege|
|Tek sağlam parça||Birçok yarımada ve ada|
|Düz||Dağlık|
|Nil Nehri sadece verimli topraklar||Çok verimli topraklar|
Geçiş beyanı. İyi! Tüm önemli farklılıkları buldunuz. Şimdi tekrar Yunanistan haritasına bakın. Yunanistan'ın tamamı denize yakın olduğuna göre, çoğu Yunanlının nasıl seyahat ettiğini düşünüyorsunuz? (tekneyle, salla). Aynen öyle. Şimdi, sizce Yunanlıların çoğu nerede çalıştı ve ne yaptılar?
Gelişim Aktivitesi (5 dakika): Denizle ilgili birkaç aktiviteyi listeleyin. Balıkçılık, ticaret, ulaşım, iletişim. Her aktivite için denizin önemini çok kısaca tartışın.
Geçiş Bildirimi: Sınıf, zamanımız dolmak üzere, eğer dikkatinizi çekebilirsem.
Sonuç etkinliği (2-5 dakika) (etkinlik 5). Sözlük kelimeleri.
Ders #2 Antik Yunan Kültürü
Minos ve Mycenae
Ders Konusu: Antik Yunan Kültürü
Ders Türü: Gelişimsel
Terimlerin genel şeffaflık listesi.
Haritalar, Dünya, Avrupa
Ders Arka Planı: Bu, Antik Yunanistan üzerine bir ünitenin ikinci dersidir. Bu ders öğrencilerin kültürel çeşitlilik anlayışını geliştirecektir. Ayrıca Erken Yunan uygarlıklarını ve sonraki Yunan uygarlıkları üzerindeki etkilerini de inceleyecektir.
Öğrenci, bir grafik düzenleyici yardımıyla Yunan uygarlıkları olan Minos ve Miken'i karşılaştırabilecektir.
Öğrenci, "karanlık çağ"ın ne olduğunu tanımlayabilecektir.
Öğrenci sözlü tarihi, doğruluğu ve güvenilirliğini ve tarihçilerin onu bugün neden kullandığını tartışabilecektir.
Motivasyon/Hatırlatma: (10 dakika)
Öğrenciler, bugünün alıştırma sorularını teslim için alıştırma sayfalarına kopyalayacaklar.
Tatbikat soruları: Mikenliler şehirlerini __________ üzerine inşa ettiler. Minos şehirleri yeraltı su tesisatını ve ______________ ve ______________ içeriyordu.
Seçilen bir öğrenci bugünün Hedeflerini tahtadan yüksek sesle okuyacaktır.
Geçiş etkinliği: Öğrenciler, geçen hafta üzerinde çalıştığımız grafik düzenleyiciyi çıkardılar. Bunu bugün bitireceğiz.
Gelişimsel Etkinlik: Öğrenciler, Mycenae'deki grafik düzenleyici olan ders kitabının yardımıyla dolduracaklardır.
Geçiş Bildirimi: Lütfen grafik düzenleyiciyi not defterlerinize koyun. Ünite Testiniz için bu notlara ihtiyacınız olacak. Şimdi dikkatimizi "Yunan karanlık çağlarına" çevirelim. Kim bana bir "karanlık çağ"ın ne olduğunu söyleyebilir. Önemli bir kavram olarak düşüncelerini defterlerine yazsınlar.
Tepegöz: Erken Yunanlılar
Coğrafya ve iklim, antik Yunanistan'ı aşağıdaki alanlarda nasıl etkiledi?
Coğrafya, bir grup bireysel şehir devleti olarak Yunanistan'ın gelişimine nasıl katkıda bulundu?
Minosluların başardığı ve Mikenlilerin bu alanlarda benimsediği şeylerden bazıları nelerdi? Tabloyu doldurduktan sonra Karanlık Çağlarda kaybedilen başarımların yanına X işareti koyun.
|ALAN||MİNOAN||MİKEN|
|SANAT|
|TİCARET|
|BİNA|
|DİLİM|
Bu soruları cevapla:
Yunan şehir devletleri ne zaman gelişti?
Genişleme Çağı neydi?
Gelişimsel Etkinlik:
Destanı tanımlayın, sözlü tarihi tartışın.
Odyssey'i (Kiklops mağarası) daha sonra yazılan Sözlü tarihin bir örneği olarak okumaya başlayın.
Emniyet Valfi: Harita Etkinliği, Öğrencilerin bir Avrupa haritası üzerinde, ardından dünya, Yunanistan, Mısır, Mezopotamya, Girit, Türkiye (Küçük Asya) haritasını bulmasını sağlayın. Ticareti tartışın.
Gözden Geçirme/Sonuç: Öğrencilerin, Minos ve Mycenae arasındaki benzerlik ve farklılıkları grafik düzenleyicilerini kullanarak örnekler vermelerini sağlayın.
Antik Yunanistan: Ders #3 Bir Şehir Devleti Olarak Atina
Ders Konusu: Bir Şehir Devleti Olarak Atina Demokrasinin Sparta'ya Girişi
Ders Türü: Gelişimsel
TSWBAT, şehir devletinin siyasi evrimini açıklıyor
TSWBAT demokrasiyi tanımlar
TSWBAT, Atina toplumunun ve ekonomisinin yapısını açıklıyor
Atina ve Sparta'nın genel şeffaflık listesi özellikleri.
Tepegöz şeffaflığı Venn Şeması.
Ders Arka Planı: Bu, Antik Yunan üzerine bir ünitenin üçüncü dersidir. Bu ders öğrencilerin demokrasi anlayışını ve demokrasinin Atina için önemini geliştirecektir. Aynı zamanda Atina toplumu ve ekonomisine de değinecektir.
Motivasyon/Hatırlatma: (10 dakika)
Öğrenciler, bugünün alıştırma sorularını teslim için alıştırma sayfalarına kopyalayacaklar.
Seçilen bir öğrenci bugünün Hedeflerini tahtadan yüksek sesle okuyacaktır.
Geçiş Bildirimi: Hayatınızda birçok kez demokraside yaşadığımızı duydunuz. Demokrasinin gerçekte ne olduğunu hiç merak ettiniz mi?
Gelişimsel Etkinlik:
Öğrencilere "Demokrasi"yi tanımlamalarını sağlayın. Fikirlerini boş bir şeffaflığa yazın.
Öğrencilerin ders kitaplarında "Demokrasi" konusunu aramasını sağlayın. bu tanımı fikirlerinin altına yazın.
"Demokrasi"nin sözlük tanımını yapın, bunu ders kitabı tanımının altına yazın.
Öğrencilerin üç tanımı karşılaştırmasını sağlayın ve karşılaştırmalarını tartışın.
Geçiş Bildirimi: Yunan şehir devletleri, Demokrasinin ilk uygulayıcıları arasındaydı. Yunan şehirlerinin en ünlülerinden ikisine bir göz atalım.
Gelişimsel Etkinlik:
Öğrencilerin Atina ve Sparta hakkındaki arka plan bilgilerini yüksek sesle okumasını sağlayın. (Öğretmen ek materyal sağlayacaktır). Her biri ile ilgili önemli notları boş bir başlıkta sütunlar halinde listeleyin.
Boş havai üzerinde bir Venn Şeması çizin. Bir bölümü Sparta olarak etiketleyin, diğer bölümü Atina'nın dışında etiketleyin, ortadaki ortak bölüm benzerliklerini etiketleyin. Öğrencilerin listeden her bölüme bilgi vermesini sağlayın.
Sonuç: Öğrencilerle gözden geçirme, demokrasi, Şehir devletlerinin büyümesi, Atina ve Sparta
Antik Yunanistan: Ders #4 Şehir Devletlerinin Yükselişi
Ders Konusu: Yunanistan'da Şehir Devletlerinin Yükselişi
Ders Türü: Gelişimsel
Terimlerin genel şeffaflık listesi.
Haritalar, Dünya, Avrupa
Ders Arka Planı: Bu, Antik Yunan üzerine bir ünitenin dördüncü dersidir. Bu ders, öğrencilerin Yunanca şehir devletlerinin yükselişi ve demokrasinin gelişimi hakkındaki anlayışlarını geliştirecektir.
Öğrenci, demokrasiyi tanımlayabilecektir.
Öğrenci, "şehir-devlet" in ne olduğunu tanımlayabilecektir.
Öğrenci, Atina demokrasisine kimlerin katılabildiğini tartışabilecektir.
Motivasyon/Hatırlatma: (10 dakika)
1. Öğrenciler, bugünün alıştırma sorularını teslim için alıştırma sayfalarına kopyalayacaklar. Alıştırma soruları:
Minoslular ve Mikenliler konuştu ____________
Karanlık Çağlar sırasında __________ durma noktasına geldi.
2. Seçilen bir öğrenci bugünün Hedeflerini tahtadan sesli olarak okuyacaktır.
Geçiş etkinliği: Bugün bir deney deneyeceğiz. Bugün başucuna yazacaksın. Yazacağınız ilk kelime Demokrasi olacaktır. Bunu kim yapmak ister?
Gelişim Aktivitesi: Öğrenciler demokrasinin ne olduğu konusunda beyin fırtınası yapacaklardır. Öğretmen bu fikirleri boş bir tepeye yazacaktır. Öğrencilere, demokrasinin ne olduğuna inandıklarını değiştirip değiştiremeyeceklerini görmek için günün sonunda bu şeffaflığa bakacağımızı söyleyin.
Geçiş Bildirimi: Ders kitaplarınızı çıkarın ve 338. sayfayı açın. Kim okumaya başlamak ister?
Gelişimsel Etkinlik: Öğrencilerin 338. sayfayı ve 339'daki 1. paragrafı okumasını sağlayın.
Demokrasi, Monarşi, Oligarşiyi tanımlar. Öğrencilerin tanımları not olarak yazmasını sağlayın.
Geçiş Beyanı: Kitabınızda 240. sayfaya dönün.
Gelişim Aktivitesi: "Demokrasiyi Anlamak" bölümünü yüksek sesle okuyun. Atina demokrasisinin ABD'de neden işe yarayıp yaramadığını düşündüklerini sınıfla tartışın.
Gözden Geçirme/Sonuç: Öğrencilerin demokrasi hakkındaki fikirlerinin şeffaflığını ortadan kaldırın. Öğrencilerle şimdi bu ek yükü nasıl değiştireceklerini tartışın.
Antik Yunanistan: Ders #5 Günlük Yaşam
Ek Materyal: Sınıf kullanımı için antik Yunan günlük yaşamı hakkında yazdırılabilir bilgiler için, Bayan Donn'un Özel Bölümü: Günlük Yaşam Antik Yunanistan'a bakın.
Ders Türü: Gelişimsel
Terimlerin genel şeffaflık listesi.
Atina'da günlük yaşam üzerine film şeridi.
Ders Arka Planı: Bu, Antik Yunan üzerine bir ünitenin beşinci dersidir. Bu ders öğrencilerin kültürel çeşitlilik anlayışını geliştirecektir. Aynı zamanda Yunanlıların günlük yaşamını da inceleyecektir.
Öğrenci, demokrasiyi tanımlayabilecektir.
Öğrenci, tipik bir Yunan vatandaşının günlük yaşamını betimleyebilecektir.
Motivasyon/Hatırlatma: (10 dakika)
Öğrenciler, bugünün alıştırma sorularını teslim için alıştırma sayfalarına kopyalayacaklar.
Seçilen bir öğrenci bugünün Hedeflerini tahtadan yüksek sesle okuyacaktır.
Geçiş etkinliği: Dün antik Atina'da demokrasi ve bunun günümüz demokrasisiyle nasıl karşılaştırılacağı hakkında bir tartışma başlattık. Bugün bu derse devam edeceğiz ve ayrıca film şeridini kullanarak bir Yunanlının günlük yaşamına bakacağız. Bazı notlar yazmak için biraz kağıt çıkarın.
Gelişim Aktivitesi: Film şeridi gösterin, öğrencilerle uygun bölümleri tartışın, Atina'daki demokrasi ve Yunanistan'daki günlük yaşam hakkında notlar alın.
Öğrencilere ders kitaplarının "Atina ekonomisi"nin 343. sayfasını çevirmelerini sağlayın.
Öğrencilerin not almalarını ve 343. sayfada yer alan bilgileri tartışmalarını sağlayın.
Antik Yunanistan: Ders #6 Olimpiyatlar ve Tanrılar (1/2)
3-4 günlük tam bir mini birim için, bu bölümü tamamlamak ve Yunan şehir devletlerinin önemini daha iyi konumlandırmak için:
Sınıfta Antik Yunan Olimpiyat Oyunları
Ders Türü: Gelişimsel
Terimlerin genel şeffaflık listesi.
Öğrencilerin semboller çizeceği kesikler. (Çeşitli şekillerde kesilmiş Manilla klasör sayfaları iyi çalışır)
Ders Arka Planı: Bu, Antik Yunanistan üzerine bir ünitenin altıncı dersidir. Bu ders öğrencilerin kültürel çeşitlilik anlayışını geliştirecektir. Ayrıca Olimpiyat oyunlarının kökenini ve Yunan mitolojisini de inceleyecek.
Öğrenci Olimpiyatları tanımlayabilecektir.
Öğrenci, Yunan Olimpiyatları sırasında meydana gelen bazı olayları listeleyebilecektir.
Öğrenci, Yunan tanrılarına ve mitlerine olan inançlarını tartışabilecektir.
Olimpiyatların Arka Planı: MÖ 776'da, Olimpiyat Oyunları ilk olarak Yunan şehri Olympia'da bir festival aracılığıyla Zeus'un onuruna yapıldı. Olimpiyatlar Yunanlılar için çok önemliydi. Olimpiyatlar başladığında şehir devletlerinden herhangi biri savaşta olsaydı, herkes Olimpiyatlara gidebilsin diye savaş dururdu. Antik Yunan Olimpiyatlarına sadece erkekler katılabilir ve oyunlara katılanlar kıyafet giymedikleri için sadece erkekler izleyebilirdi.
Motivasyon/Hatırlatma: (10 dakika)
Öğrenciler, bugünün alıştırma sorularını teslim için alıştırma sayfalarına kopyalayacaklar.
Seçilen bir öğrenci bugünün Hedeflerini tahtadan yüksek sesle okuyacaktır.
Geçiş etkinliği: Dün Yunanlıların yaşamıyla ilgili bir tartışmaya başladık. Yunanlıların ticaret için madeni paraları nasıl geliştirdiğini ve zengin Yunanlıların hükümet işlevleri için ne kadar ödeme yapmasının beklendiğini konuştuk. Bugün Yunanlıların hayatlarında önemli buldukları bazı şeylere daha yakından bakacağız. Başka bir deyişle, Yunan kültürünün parçalarını tartışacağız. Bir ders kitabı çıkar ve 345. sayfaya dön.
Gelişim Aktivitesi: Öğrenciler p345'i yüksek sesle okuyacaktır. Öğrencilere bugün olimpiyatlar hakkında ne bildiklerini sorun. Bir grafik düzenleyici ile orijinal Olimpiyatları modern Olimpiyatlarla karşılaştırın.
Geçiş Bildirimi: Ders kitabımızda Olimpiyatların Tanrıları onurlandırmak için düzenlendiği yazıyordu. Yunanlılar birçok tanrıya inanıyorlardı.
Gelişim Aktivitesi: Yunan Tanrıları hakkında şekiller ve bilgi sayfaları dağıtın. Öğrencilere kendilerine verilen Tanrı'yı temsil edecek bir sembol tasarlamalarını sağlayın. Öğrencilerin çiftler halinde çalışmasını sağlayın. Bir Yunan Tanrısı soy ağacı geliştireceğimizi onlara bildirin. (öğrencilerin tasarımlarının arkasına isimlerini yazmalarını isteyin. Sınıfın geri kalanı için bunun üzerinde çalışın. Öğrencilere önümüzdeki hafta her gün yeni bir Tanrı veya Tanrılar tanıtacağımızı söyleyin.
1. Öğrencilerden ders kitaplarının "Grafikleri Karşılaştırma" sayfasını 344'e çevirmelerini sağlayın
Gösterilen iki tür grafiği öğrencilerle tartışın. Deneyin bölümünde gösterilen iki tip grafiği kullanarak problemleri çözmelerini sağlayın. Onlara Towson eyaletinden bilgi verin, 1996'da 10.000 öğrenci. 2000'de 25.000'e büyüyor 1996'da kardeşliklerde 1000 öğrenci, yurtlarda 4000 öğrenci yaşıyor, 5000 öğrenci gidip geliyor. Yüzdeler aynı kalırsa, 2000 yılında kaç öğrenci işe gidip gelecek?
2. Öğrencilerin ders kitaplarının 342. sayfasını açıp grafiği incelemelerini sağlayın. Bunun çubuk grafik olarak adlandırıldığını ve 344. sayfadaki pasta grafiğiyle aynı türde bilgileri içerdiğini söyleyin. Öğrencilerin çubuk grafiği pasta grafiğine dönüştürebileceklerini görün.
Ders #7: Yunan Tanrıları, Tapınakları ve Olimpiyatlar (2/2)
Ders Türü: Gelişimsel
Terimlerin genel şeffaflık listesi.
Öğrencilerin üzerine semboller çizebilecekleri kesikler.
Ders Arka Planı: Bu, Antik Yunanistan üzerine bir ünitenin yedinci dersidir. Bu ders öğrencilerin kültürel çeşitlilik anlayışını geliştirecektir. Ayrıca Olimpiyat oyunlarının kökenini ve Yunan mitolojisini de inceleyecek.
Öğrenci, olimpiyatları tanımlayabilecektir.
Öğrenci, Yunan Olimpiyatları sırasında meydana gelen bazı olayları listeleyebilecektir.
Öğrenci, modern olimpiyatları Yunan olimpiyatlarıyla karşılaştırabilecektir.
Öğrenci, Yunan tanrılarına ve mitlerine olan inançlarını tartışabilecektir.
Motivasyon/Hatırlatma: (10 dakika)
Öğrenciler, bugünün alıştırma sorularını teslim için alıştırma sayfalarına kopyalayacaklar.
Seçilen bir öğrenci bugünün Hedeflerini tahtadan yüksek sesle okuyacaktır.
Geçiş etkinliği: Geçen hafta Yunan Tanrıları hakkında biraz bilgi edinmeye başlayarak haftayı sonlandırdık. Bugün biraz sonra bu derse devam edeceğiz. Ama şimdilik herkesin kitaplarını sayfa 345'e açmasını istiyorum.
Gelişim Aktivitesi: Öğrenciler p345'i yüksek sesle okuyacaktır. Öğrencilere bugün olimpiyatlar hakkında ne bildiklerini sorun. Bir grafik düzenleyici ile orijinal Olimpiyatları modern Olimpiyatlarla karşılaştırın.
Geçiş Bildirimi: Ders kitabımızda Olimpiyatların Tanrıları onurlandırmak için düzenlendiği yazıyordu. Yunanlılar birçok tanrıya inanıyorlardı. Tanrıların doğadaki her şeyi kontrol ettiğine inanıyorlardı ve insanların yaşamlarına müdahale etmeyi seviyorlardı. Temsil ettiğiniz Tanrı için bir sembol çizmeye başlamanızın nedeni, Yunan Tanrılarının bir soy ağacını oluşturacağımızdı. Her birinize sembolünüzü sunma ve sınıfa o Tanrı'yı temsil etmek için neden bu sembolü seçtiğinizi açıklama fırsatı verilecek.
Daha sonra onları Yunan Tanrısı soy ağacımızda doğru yerlerine yerleştireceğiz. Projenizden bir not alacaksınız. Not, işin tamamlanmasına, sembolünüzün uygunluğuna ve sunumunuza bağlı olacaktır.
Gelişim Aktivitesi: Yunan Tanrıları hakkında şekiller ve bilgi sayfaları dağıtın.
Öğrencilere kendilerine verilen Tanrı'yı temsil edecek bir sembol tasarlamalarını sağlayın. Öğrencilerin çiftler halinde çalışmasını sağlayın. Bir Yunan Tanrısı soy ağacı geliştireceğimizi onlara bildirin. (öğrencilere isimlerini tasarımlarının arkasına yazdırın. Sınıfın geri kalanı için bunun üzerinde çalışın. Öğrencilere önümüzdeki hafta her gün yeni bir Tanrı veya Tanrılar tanıtacağımızı söyleyin.
2. Zamanımız olursa bugün ilk iki Tanrımızı sunacağız.
Emniyet Valfi: Öğrencilerin "Yunan Tanrılarının Ailesi" ders kitaplarının 346. sayfasını çevirmelerini sağlayın. Öğrenciler bu sayfayı yüksek sesle okuyacaktır.
Yunan Tanrıları: Eski Yunanlılar, etraflarındaki harikaları ve yaşamlarındaki olayları tanrıların eseri olarak açıkladılar. Tanrılar ve tanrıçalar insanlara çok benziyorlardı. Ancak tanrılar ve tanrıçalar daha güzel, yakışıklı, zeki ve güçlüydü. Sadece insan gibi görünmekle kalmıyorlardı, aynı zamanda insan gibi davranıyorlardı. Kavga ettiler, oyunlar oynadılar ve çoğu zaman kıskandılar. Evleri cennet değil, kuzey Yunanistan'daki dağın zirvesiydi - Olimpos Dağı. Dağ, ölümlüler için çok zor bir tırmanıştı. Yunanlılar tanrı ve tanrıçaları hakkında mit adı verilen hikayeler oluşturmuşlardır. Bu efsaneler bugün hala okunmaktadır. Zeus ve Hera, Yunan tanrılarının Kral ve Kraliçesiydi. Yunan tanrılarının listesi için BURAYA tıklayın.
252 av. J.-C. ilk kez 251 av. J.-C. , Carthage a maté une révolte en Libye et a envoyé une armée en Sicile, Commandée par Hasdrubal [ 1 ] , Tunus'ta bir savaşta Xanthippe ve bir transféré un corps d'éléphants de guerre à Lilybé. Hasdrubal [ 1 ] romaine dirigée par le consul Caecilius Metellus ilk kez Panormus, port carthaginois don' les Romains ont pris le contrôle deux ans auparavant.
Les troupes d'Hasdrubal [ 1 ] forcent les Romains à se replier derriere les murs de Panormus ve ravagent la contrée avant de se diriger vers la cité.
Metellus yerel toplulukların ilk sıralarında yer alıyor. do. Metellus se emekli, lui-même à Panormus et laisse ses généraux komutan ses grupları légères.
Asdrubal, se laissant ithalatçı par son ardeur, attaque, avec les éléphants en tête, la ville avec ses défenseurs postés sur les murs et dans les fossés. Quand les éléphants avancent pour disperser les troupes légères romaines, ils sont assaillis par une pluie javelots, de özellikleri ve autres mermileri, causant la panique parmi les pachydermes qui, effrayés, vers e lévan retournent . Metellus ordonne, Carthaginois'deki en iyi olaylardan biri, carthaginoise için manevralar. Les Romains ne poursuivent pas leurs ennemis mais en iyileri yakalamak, en basit ve daha fazlası, ayrıca tard katliamları ve Circus Maximus.
Les carthaginois perdent 20 000 hommes ve 142 éléphants sont ilk ve envoyés à Roma.
Hasdrubal [ 1 ] Carthage pour y être exécutée ve son Successeur, Adhubal, Sélinonte ne peut désormais artı être tenue, la fait évaccuer et détruit 250 ile ilgili en son rappelé. J.-C. . Néanmoins la guerre va durer encore dix ve jusqu'en 241 av. J.-C. . İlk fırsatta, ilk kez en iyi oyunlardan sonra, ilk kez ceza, carthaginois n'attaqueront artı Les Romains par terre.
Kral Oswald'ın amcası Northumbria Kralı Edwin, 633'te Hatfield Chase Savaşı'nda Penda ve müttefiki Cadwallon ap Cadfan tarafından öldürüldü. [1] Savaştan sonra Cadwallon ve Penda, Northumbria halkını katletmeye başladılar. Buna erkekler, kadınlar ve çocuklar dahildi. [2] Northumbria dağıldı ve iki eski krallığı olan Deira ve Bernicia'ya bölündü. [3] Oswald, 634'te Heavenfield Savaşı'nda Cadwallon ap Cadfan'ı yendi ve öldürdü. Bundan sonra Oswald, Northumbria'yı tek bir krallıkta yeniden birleştirdi. [4] Oswald bir bretwalda Bede tarafından, diğer Anglo-Sakson kralları üzerindeki dördüncü derebeyi. [5] Penda sürekli bir tehdit olarak kaldı, ancak Doğu Açıları ile savaşmak ve Gallilerle yeni ittifaklar kurmakla meşguldü. [6] Oswald ayrıca Penda'yı kontrol altına almak için birkaç benzer ittifak kurdu. [7] Yaklaşık 638'de Edinburgh yakınlarındaki Strathclyde kralı Owen Map Bili'ye karşı bir savaş kazandı. [7] 640'da Oswald, Lindsey krallığını Penda'dan geri aldı.
Bu savaşa neyin yol açtığına veya bu yerin neden olduğuna dair hiçbir kayıt yok. [8] Bir pagan olarak Penda, Oswald'ın Iona'dan Lindisfarne'a keşişler getirmesinden ve kuzeyde Hıristiyanlığı daha da genişletmesinden mutlu olmazdı. [9] Gododdin'in 638'de Din Eidyn'deki (Edinburgh) fethi, Britanyalıların kuzeydeki son kalesini ortadan kaldırdı. Domnall Brecc, Dal Riata Kralı onları yendi ve Oswald'ın yakın bir müttefikiydi. [9] Northumbrialılar da orada olmuş olabilir. [9] Oswald'a karşı Gallileri, Britanyalıları kızdırırdı. [10] 642'de Northumbria ve Mercia orduları (Galli müttefikleriyle birlikte) Maserfield (muhtemelen Shropshire'da) adlı bir yerde bir araya geldi. [11] Oswald savaşta öldürüldü. [a] [12] Savaştan sonra bir yıl boyunca başı ve elleri kazığa bağlandı. [12] Oswald'ın kardeşi Oswiu sonunda Oswald'ın cesedini buldu. [7] Oswiu, Northumbria kralı olarak Oswald'ın yerine geçti. [13]
Maserfield savaşı Penda'yı "İngiltere'nin en heybetli kralı" bıraktı. [14] Savaşın ardından, Northumbria'nın güneyindeki Deira, Oswine adında bir kral seçti. Kuzeydeki Bernicia, Oswald'ın kardeşi Oswiu tarafından yönetiliyordu. [14] Savaşın ilk etkisi, Northumbria'yı zayıflatmak ve bölmek oldu. Uzun vadeli etki, Oswiu'nun önümüzdeki 13 yıl içinde Northumbrian gücünü geri kazanmasıydı. Sonunda 655'te Winwaed Savaşı'nda Penda'yı yendi ve öldürdü. [15]
BİRLEŞİK KRALLIK'IN SAVUNMASI
Askeri Tarihlerin yazarlarına resmi belgelere tam erişim izni verildi. Yapılan açıklamalardan ve ifade edilen görüşlerden yalnızca kendileri ve editör sorumludur.
İÇİNDEKİLER
|Sayfa|
|önsöz||xv|
|Bölüm I.||Yedekleme ve Hava Savunması (1918-1932)||1|
|Bölüm II.||Silahsızlanma ve Yeniden Silahlanma (1930-1938)||21|
|Bölüm III.||Deniz Savunması (1918-1939)||49|
|Bölüm IV.||Savaşın Eşitliği (1938-1939)||63|
|Bölüm V.||Açılış Aşaması (Eylül 1939-Mayıs 1940)||77|
|Bölüm VI.||Norveç'ten Dunkirk'e (Nisan-Mayıs 1940)||97|
|Bölüm VII.||Stok Sayımı (Mayıs, 1940)||119|
|Bölüm VIII.||Dunkirk'ten sonra (Haziran-Ağustos 1940)||127|
|Bölüm IX.||Britanya Savaşı: Prelüd (Haziran-Temmuz 1940)||147|
|Bölüm X.||Britanya Savaşı: Ön Aşama (Temmuz-Ağustos 1940)||163|
|Bölüm XI.||S EALION Harekatı (Temmuz-Eylül 1940)||175|
|Bölüm XII.||Britanya Savaşı: Birinci Aşama (13-23 Ağustos 1940)||183|
|Bölüm XIII.||Britanya Savaşı: İkinci Aşama (24 Ağustos-6 Eylül 1940)||203|
|Bölüm XIV.||İstila Riski: Kriz ve Sonrası (Eylül 1940-Haziran 1941)||219|
|Bölüm XV.||Britanya Savaşı: Son Aşama (7 Eylül-31 Ekim 1940)||233|
|Bölüm XVI.||Londra'ya Karşı Gece Taarruzu (7 Eylül-13 Kasım 1940)||251|
|Bölüm XVII.||İngiliz Sanayi ve Haberleşmeye Karşı Gece Taarruzu (14 Kasım 1940-16 Mayıs 1941 Özet 7 Eylül 1940-16 Mayıs 1941)||261|
|Bölüm XVIII.||Abluka: Birinci Kısım (Ekim, 1940-Haziran 1941)||283|
|Bölüm XIX.||Abluka: İkinci Bölüm (Haziran 1941-Ekim 1943)||293|
|Bölüm XX.||Azalan Tehdit (Alman Hava Taarruzu 1942-1943)||303|
|Bölüm XXI.||Üsteki Saat (1943-1944)||321|
|Bölüm XXII.||Uzun Menzilli Silahlardan Gelen Tehdit (1939-1944)||331|
|Bölüm XXIII.||Uçan Bomba: Birinci Bölüm (1939-1944)||353|
|Bölüm XXIV.||Uçan Bomba: İkinci Kısım (1944-1945)||367|
|Bölüm XXV.||Uzun Menzilli Roket (1944-1945)||399|
|Bölüm XXVI.||Özet||423|
|dizin||529|
Ekler
|Sayfa|
|BEN.||İngiliz Deniz Kuvvetleri Home Waters'da, 31 Ağustos 1939||437|
|II.||Kıyı Komutanlığı Filolarının Teçhizatı ve Yeri, 31 Ağustos 1939||438|
|III.||Ana Savunma: Komuta Zinciri, Eylül 1939||bakan sayfa 438|
|IV.||İngiliz Sermaye Gemileri, 1 Haziran 1940||439|
|V.||İngiliz Deniz Kuvvetleri Home Waters'da, 1 Temmuz 1940||440|
|VI.||Hava Savunma Teşkilatı, Yaz, 1940 441|
|VII.||İngiliz Savaş Filolarının Teçhizatı ve Yeri, 9 Temmuz 1940||442|
|VIII.||Balon Filolarının Teçhizatı ve Yeri, 31 Temmuz 1940||445|
|IX.||Uçaksavar Silahlarının Tasfiye Edilmesi, 11 Temmuz 1940||448|
|X.||Britanya Savaşı: Ön Aşama (Operasyonların Özeti)||450|
|XI.||Birleşik Krallık'a karşı kullanılmak üzere konuşlandırılan Luftwaffe Birimlerinin Gücü ve Hizmet Verebilirliği, 10 Ağustos 1940||452|
|XII.||İngiliz Savaş Filolarının Donanımı ve Yeri, 8 Ağustos 1940||453|
|XIII.||Britanya Savaşı: Birinci Aşama (Operasyonların Özeti)||456|
|XIV.||Britanya Savaşı: İkinci Aşama (Operasyonların Özeti)||458|
|XV.||Liverpool-Birkenhead'e Gece Saldırıları, 28-31 Ağustos 1940: Alman İstatistikleri||461|
|XVI.||Dört Ana İngiliz Demiryolu Şirketinin Koçluk Kilometresi, Haziran-Eylül 1940||462|
|XVII.||Birleşik Krallık'a karşı kullanılmak üzere konuşlandırılan Luftwaffe Birimlerinin Ekipmanı, Gücü, Hizmet Verebilirliği ve Konumu, 7 Eylül 1940||463|
|XVIII.||16 ve 18 Nolu Gruplarda Bulunan Filoların Teçhizatı ve Yeri, Sahil Komutanlığı, İstila Karşıtı Görevler için, 26 Eylül 1940||468|
|XIX.||Ana Limanların Sabit Topçu Savunmaları, Kasım 1940||469|
|XX.||İngiliz Savaş Filolarının Donanımı ve Yeri, 7 Eylül 1940||472|
|XXI.||Balon Filolarının Teçhizatı ve Yeri, 31 Ağustos 1940||475|
|XXII.||Uçaksavar Silahlarının İmhası, 21 Ağustos ve 11 Eylül 1940||479|
|XXIII.||Britanya Savaşı Sırasında Uçaksavar Topçuluğunun Bazı Sorunları ve Başarıları||482|
|XXIV.||Britanya Savaşı: Son Aşama (Operasyonların Özeti)||491|
|XXV.||10 Temmuz-3 Ekim 1940 Britanya Muharebesi Sırasında Savaşta Hayatını Kaybeden Pilot ve Diğer Hava Mürettebatı Sayıları||493|
|XXVI.||Londra'ya Gece Saldırıları, 7 Eylül-13 Kasım 1940: Alman İstatistikleri||494|
|XXVII.||Londra'ya Gece Saldırıları: 7 Ekim Gecesinden 6 Kasım 1940 Gecesine Kadar Londra İlçelerinde Bomba Sayılarını Gösteren İngiliz İstatistikleri||496|
|XXVIII.||İtalyan Hava Kuvvetleri'nin Birleşik Krallık'a Karşı Operasyonlarının Özeti, Ekim 1940-Nisan 1941||499|
|XXIX.||İngiliz Gece Savaşçısı Filolarının Donanımı ve Yeri, Eylül-Kasım 1940||501|
|XXX.||Birleşik Krallık Şehirlerine Yönelik Önemli Gece Saldırıları, 14 Kasım 1940-16 Mayıs 1941||503|
|XXXI.||7 Eylül 1940 Gecesinden 16 Mayıs 1941 Gecesine Kadar Büyük Gece Saldırılarında Birleşik Krallık Şehirlerini hedef alan Tonlarca Yüksek Patlayıcı||506|
|XXXII.||Londra'ya Gece Saldırıları: En çok bombalanan İlçelerden bazılarında Yüz Dönüme Yüksek Patlayıcılı Bombaların Sayıları||507|
|XXXIII.||İngiliz Gece Savaşçısı Filolarının Donanımı ve Yeri, Kasım 1940-Mayıs 1941||508|
|XXXIV.||İngiliz Gece Savaşçısı Eforunun Analizi, Ocak-Mayıs 1941||510|
|XXXV.||İngiliz Kıyı Gemilerine Karşı Hava Savaşı, Kasım 1940-Aralık 1941||511|
|XXXVI.||Führer'in 'Baedeker' Taarruzu için Emri||512|
|XXXVII.||Başlıca Alman Gece Saldırıları, 1942||513|
|XXXVIII.||Başlıca Alman Gece Saldırıları, 1943||515|
|XXXIX.||Alman Avcı-Bombardıman Uçaklarının Önemli Gün Saldırıları, 1943||517|
|XL.||Angriffsführer İngiltere:Komuta altındaki birlikler, 30 Nisan 1943||518|
|XLI.||Angriffsführer İngiltere: Komuta altındaki Operasyonel Bombardıman ve Avcı-Bombacı Birimleri, 20 Ocak 1944||519|
|XLII.||'Bebek Blitz'||520|
|XLIII.||A-4 Roketi: Teknik Detaylar||521|
|XLIV.||Kuzey Fransa'daki Şüpheli Uçan Bomba ve Roket Tesisatlarına Karşı Anglo-Amerikan Hava Çabalarının Özeti, '5 Aralık 1943-12 Haziran 1944||522|
|XLV.||Uçan Bomba Taarruzu||523|
|XLVI.||Şüpheli Uçan Bomba ve Roket Hedeflerine Karşı Anglo-Amerikan Hava Harekatı Analizi, 17 Ağustos 1943-1 Eylül 1944||524|
|XLVII.||Londra Sivil Savunma Bölgesi'ndeki Otuz veya daha fazla Uçan Bomba 'Olayını' bildiren İlçeler veya Bölgeler||525|
|XLVIII.||Londra Sivil Savunma Bölgesi dışındaki ilçeler On veya daha fazla Uçan Bomba 'Olay' bildiriyor||526|
|XLIX.||Uzun Menzilli Roket Taarruzu||527|
|L.||Bombalama ve Diğer Çeşitli Uzun Menzilli Bombardıman Biçimlerinin Neden Olduğu Sivil Kayıplar||528|
|bakan sayfa|
|1.||Çelik-Bartholomew Hava Savunma Planı (1923)||15|
|2.||Hava Savunma Elli İki Filo Planı (1924)||16|
|3.||Hava Savunmasının Yönlendirme Planı (1935)||33|
|4.||Deniz Savunma Teşkilatı, 1939||49|
|5.||İç Kuvvetlerin İmhası, 1 Mayıs 1940||85|
|6.||Doğu Komutanlığı ve G.H.Q. Yedekler, 31 Mayıs 1940||119|
|7.||G.H.Q. Başlıca Üretim Merkezlerini kapsayan hat, Haziran-Temmuz 1940||129|
|8.||Kıyı Komutanlığı İstila Karşıtı Devriyeler, 16 Temmuz 1940||133|
|9.||İç Savunma Teşkilatı, Yaz, 1940||143|
|10.||Radar Zinciri ve Gözlemci Kolordu Ağı, Temmuz 1940||149|
|11.||Britanya Savaşı için Luftwaffe Komutanlığı Organizasyonu, Yaz, 1940||159|
|12.||İngiliz Savaş Kuvvetlerinin Düzeni, 9 Temmuz 1940||161|
|13.||Gözden Geçirilmiş S EALION Planı, Eylül 1940||175|
|14.||13 Ağustos 1940 Sabahı Eylem||183|
|15.||13 Ağustos 1940 Öğleden Sonra Eylem||187|
|16.||Tyne-Tees ve Humber'ın Eylemleri, 15 Ağustos 1940||191|
|17.||İç Kuvvetlerin İmhası, 11 Eylül 1940||219|
|18.||Alman İstihbarat Haritasının Fotoğraflı Reprodüksiyonu, 20 Eylül 1940||220|
|19.||Kıyı Komutanlığı İstila Karşıtı Devriyeler, 26 Eylül 1940||223|
|20.||İç Kuvvetlerin Düzeni, Mayıs 1941||229|
|21.||Denizcilik Karşıtı ve Genel Keşif Devriyelerinin Kıyı Komutanlığı Planı, 20 Aralık 1940||231|
|22.||İngiliz Savaş Kuvvetlerinin hava indirmesi, 7 Eylül 1940, 17:00||235|
|23.||15 Eylül 1940'ta saat 11.30'da İngiliz Savaş Kuvvetlerinin hava indirmesi||244|
|24.||Avcı Komutanlığı Grupları ve Sektörleri, İlkbahar, 1941||267|
|25.||Londra'nın Bombalanması, 29 Aralık 1940 Gecesi||271|
|26.||İngiliz Şehirlerine Yönelik Büyük Gece Saldırılarının Dağılımı (1940-1941)||279|
|27.||İç Kuvvetlerin Düzeni, Bahar, 1942||293|
|28.||Exeter'in Bombalanması, 3 Mayıs 1942 Gecesi||303|
|29.||V-1 Organizasyonu, Haziran-Eylül 1944||367|
|30.||Önerilen V-2 Organizasyonu, Haziran 1944||399|
|31.||Birleşik Krallık Bombardımanı için kullanılan V-2 Fırlatma Alanları, Eylül 1944-Mart 1945||405|
|32.||Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı Genel Haritası||Kitabın sonunda cebinde|
İllüstrasyonlar
|Plaka||bakan sayfa|
|1.||Firth of Forth'ta İngiliz Savaş Gemilerine yapılan hava saldırısı, 16 Ekim 1939||84|
|2.||3-7 inçlik Mark II Uçaksavar Silahını ateşlemeye hazırlanıyor (Statik Montaj)||85|
|3.||Kent Sahilinde Sahil Savunmaları: Dymchurch'ta Gizli Bir Makineli Tüfek Noktası||104|
|4.||Sahil Savunma Nişancıları, g-2 inçlik bir Silahtan bir Tatbikat Turu ateşlemeye hazırlanıyor||104|
|5.||Surrey'de Planörlerin veya Birlik Taşıyan Uçakların Bir Bypass Yoluna inmesini engelleyen engeller||105|
|6.||Kuzey Komutanlığında Kamufle Edilmiş Güçlü Nokta||105|
|7.||Hudson Uçağı, Kuzey Denizi Üzerinde Devriyede Kıyı Komutanlığı||140|
|8.||Doğu Kıyısında Devriyede Muhripler||140|
|9.||General Sir Edmund Ironside, Genelkurmay Başkomutanı, İç Kuvvetler, Mayıs-Temmuz 1940||141|
|10.||General Sir Alan Brooke, Genelkurmay Başkomutanı, İç Kuvvetler, Temmuz 1940-Aralık 1941||141|
|11.||Bir Savaş Uçağı Komutanlığı Filosunun Ateşleri||168|
|12.||Manş Denizi'nde bir İngiliz Konvoyuna yapılan hava saldırısı, 14 Temmuz 1940||168|
|13.||Hava Kuvvetleri Komutanı Mareşal Sir Hugh Dowding, Hava Subay Komutanı, Savaş Uçağı Komutanlığı, 1936-1940||169|
|14.||Hava Yardımcısı Mareşal K. R. Park, Hava Subayı Komutanlığı. 11 Nolu Grup, Savaş Uçağı Komutanlığı, Nisan-Aralık, 1940||169|
|15.||Bir Gözlemci Kolordusu (daha sonra Kraliyet Gözlemci Kolordusu) İş Yerinde||192|
|16.||Yakın Mesafeli Bir Baraj Balonu||192|
|17.||Woolwich yakınlarındaki Thames üzerinde Alman Bombardıman Uçakları, 7 Eylül 1940||236|
|18.||Polonyalı Savaş Uçağı Komutanlığı Pilotları Dağınık Kulübelerinde Hazır||236|
|19.||Bir Antrenman Atışı Sırasında 25 librelik Saha Silahı Hareket halinde||237|
|20.||Hareket Halinde Bir Uçaksavar Roket Projektörü (3 inç U.P. Tekli Projektör)||237|
|21.||29 Aralık 1940 sabahı Londra Şehri||273|
|22.||Guildhall, York, 28 Nisan 1942 gecesi 'Baedeker' Baskını sırasında||308|
|23.||Hava Mareşali RM (daha sonra Sir Roderic) Tepesi, Hava Mareşal Komutanlığı, Büyük Britanya Hava Savunması, 1943-1944 ve Hava Subay Komutanı, Savaş Uçağı Komutanlığı, 1944-1945||309|
|24.||Korgeneral (daha sonra General) Sir Frederick Pile, Bt., Genel Subay Başkomutanlık, Uçaksavar Komutanlığı, 1939-1945||309|
|25.||Fırlatmadan hemen sonra Alman Uçan Bombası||336|
|26.||Alman Uzun Menzilli Roket A-4, Atış Pozisyonuna yükselme sürecinde||336|
|27.||Alman Uçan Bombası Londra'daki Drury Lane yakınına inmek üzere||384|
|28.||Alman Uçan Bombası, Gece Uçaksavar Ateşi ile devreye girdi ve düşürüldü||384|
|29.||Saint-Leu-d'Esserent'teki Alman Uçan Bomba Deposu||385|
|Bu Ülkenin İstilasından sonra kullanılmak üzere Almanlar tarafından hazırlanan İki Dilli Bildirinin çoğaltılması||180|
Önsöz
Birleşik Krallık'ın SAVUNMASI geniş bir konudur. Şimdiye kadar hiçbir resmi tarihçi, en azından son zamanlarda, ona hizmetler arası bir bakış açısıyla yaklaşmadı. Mekânımı çeşitli yönleri arasında bölüştürmede, neyin dahil edilip neyin dışarıda bırakılacağına karar verirken, bana rehberlik edecek modern bir örneğim olmadı. Birbiriyle bağlantılı ciltler dizisine katkıda bulunanlara zorunlu olarak dayatılan sınırlamalar çerçevesinde ve Editör'ün ve onun her üç savaş Birimi'nden alınan kıdemli subaylardan oluşan Danışma Panelinin değerli yardımlarıyla kendi seçimimi yaptım. Bana resmi kayıtlara tam erişim verildi, ancak bunları kullanırken askeri 'güvenlik' gerekliliklerine ve Kabinelerde bireysel görüş farklılıklarının tartışılmasını veya Kamu Hizmetinin gizliliğinin göz ardı edilmesini yasaklayan anayasal ilkeye saygı duydum.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Birleşik Krallık üç büyük tehlikeyle karşı karşıya kaldı. Birincisi, deniz iletişimimizin kesilmesiyle oluşan açlıktı - uzun zamandan beri yiyeceğinin çoğunu ithal etmeye ve bunun için büyük ölçüde mamul malların sürekli dışa akışını ve içeriye doğru akışını içeren bir ihracat ticaretinin gelirlerinden ödemeye alışmış bir ülke için güçlü bir tehdit. hammadde akışı. İkinci tehlike, 1940'ta Napolyon Savaşlarından bu yana herhangi bir zamanda veya belki de, Armada'nın tehlikeli günlerinden beri Orange'lı William'ın Tor Körfezi'ndeki kansız inişini göz ardı edersek, istilaydı. Üçüncü tehlike hava saldırısıydı. Bombardıman hiçbir aşamada ülkeyi ulusal savaşma iradesini çökerterek ciddi bir yenilgiyle tehdit etmedi, ancak 1940'ta Alman hava kuvvetleri işgale bir başlangıç olarak hava savunmasını ezmek için zorlu bir girişimde bulundu - hatta bazı muhaliflerimiz gibi Reichsmarschall Goring ve havacıları tarafından zaten boyun eğdirilmiş bir arazinin rakipsiz işgaline umut verdi.
Görevimin başlangıcında, denizdeki savaşa bir dizi cilt ayırma kararı göz önüne alındığında, okyanus ticaretinin savunmasına çok az yer vermemin beklenmesi gerektiği bana açıkça belirtilmişti. Denizaltıya, yüzey akıncısına ve okyanusta uzun menzilli uçaklara karşı yürütülen mücadelenin ilerlemesini uzman bilgisi ile gözden geçirmeyi isteyerek bir deniz meslektaşıma bıraktım. Kaçınılmaz olarak bu konulara bazı göndermelerde bulundum ve Kaptan Roskill'e taslağının bazı bölümlerini gösterdiği ve benim bölümlerimi okuduğu için minnettarım. Bu referanslar, elbette, denizdeki savaşı bir savaş olarak ele alma kararı olmasaydı, olabileceklerinden çok daha kısa ve daha az sayıdadır.
ayrı bir konu. Bunların kısalığı ve azlığı, sorumlu herhangi bir tarihçinin görüşüne göre, okyanus ticaretinin savunmasının Birleşik Krallık'ın savunmasıyla ilgilenen stratejistler tarafından güvenle göz ardı edilebileceğini ima ettiği düşünülürse üzücü olurdu. Aslında, bu terimin en geniş ve en iyi anlamıyla, ev savunmasının hiçbir yönü modern zamanlarda daha önemli olmamıştı.
İstilaya karşı savunma da aynı şekilde, iç savunma tarihçisinin çıkarlarının deniz tarihçisinin çıkarlarını etkileyebileceği bir alandır. Geleneksel olarak Kraliyet Donanması'na düşen iki büyük görevden birinin Britanya'yı dış dünyaya bağlayan ticaret gemilerini korumak olduğu gibi, diğeri de bu kıyılara düşman bir kuvvet çıkarma girişimine meydan okumaktır. Her ikisi de stratejik olarak saldırgandır, ancak çoğu zaman saldırı taktikleri için fırsatlar sunarlar. Bu amaçlardan birine hizmet etmek için tasarlanmış bir önlem, sıklıkla diğerine de hizmet eder. Bir işgalciyi Doğu Sahili açıklarında izleyen muhripler ve uçaklar, Güney Atlantik'te ticaret akıncılarını kovalayan savaş gemileri ve kruvazörler, düşmanla Aboukir Körfezi'nde veya Trafalgar Burnu açıklarında karşılaşan hat gemileri, bir stratejistin gözünde denizler birdir, vatanın müdafaası ile meşgul olun. Ancak iç savunma konusunda bir yazarın, kendi bölgesinin daha dar bir tanımını kabul etmesi gerekebilir. Uygulamada bu kısıtlamadan hiçbir zorluk çekmedim. İstilaya karşı savunma ile ticaretin savunması arasında sürekli bir sınır çizmenin imkansızlığına rağmen, daha geniş yorumuyla iç savunma ile ilgili birçok deniz önlemine bu ciltte değinilebileceği, ancak en iyisi olabileceği her zaman açıktı. başka bir yerde uzun uzadıya anlatılmış ve diğerlerinin -belirgin amaçları daha dar anlamda yurt savunması olan bazıları da dahil olmak üzere- ortak bir zemin olarak görülmelidir.
Buna göre, işgale direnmek için deniz önlemlerinin benim münhasır alanım olmadığı bilgisi, onları uygun olduğunu düşündüğüm kadar uzun süre ele almaktan beni alıkoymadı. Eğer tedavim, Kraliyet Donanmasının, ülkenin deniz yoluyla gelen bir saldırgana karşı ana savunucusu olarak geleneksel rolünden daha özet görünüyorsa, bunun nedeni, uzun süre üzerinde durmanın gereksiz ve hatta istenmeyen olduğuna karar vermemdir. benim konunun bu yönü. Deniz planlamasının özü, planların esnek olması gerektiğidir. Deniz Kuvvetleri Komutanları ve Deniz Kuvvetleri Başkomutanları tarafından şu ya da bu aşamada hiç denize açılmamış bir istila filosunun kabulü için düşünülen önlemlere benim verdiğimden daha fazla önem vermek yanıltıcı olabilirdi. Bu donanmanın seyrini takip eden bu tür deniz harekâtlarının nasıl bir şekil alacağını kim söyleyebilir? Belki de güvenle ileri sürülebilecek tek iddia, en bilgelerin zihinlerini ele geçirmesine izin vermediği önyargılara uymayacağıdır.
Sonuç olarak işgal veya işgal etmeme konusu denizde değil havada kararlaştırıldı. Luftwaffe'nin güney İngiltere ve Manş Denizi üzerinde hava üstünlüğü kazanma girişimi başarılı olsaydı, Hitler'in Parma'dan Napolyon'a kadar olan seleflerinin yaptığı gibi, filosu tarafından komuta edilmeyen sulara olan nakliyelerine güvenme konusunda hala tereddüt etmiş olması muhtemeldir. Daha büyük olasılıkla Norveç, Fransa ve Rusya'da yaptığı gibi kolunu değiştirirdi. Kesin olan şu ki, hava savunmamız tarafından kazanılan zafer, onu her türlü seçimden mahrum etti.
Bu nedenle, yerimin büyük bir kısmını düşmanın bu ülkeye asker çıkarma hazırlıklarına ve -yukarıda yapılan şartla- Kraliyet Donanması ve İç Kuvvetler tarafından onlara karşı çıkmak için atılan adımlara ayırdım. Birleşik Krallık'a hava saldırılarına ve buna karşılık gelen hava savunma önlemlerine daha da fazla. Britanya Savaşı, İngiliz silahlarının şimdiye kadar savaştığı en önemli eylem değilse - ve gelecek kuşaklar bunu pekâlâ öyle kabul edebilirler - etkileri, Hawke ya da Nelson'ın en çarpıcı zaferlerinden kesinlikle daha az önemli değildi. Birinci Dünya'nın sona ermesinden kısa bir süre sonra bir hava savunma planının kabul edilmesiyle başlayan hazırlık dönemini, siyasi olayların arka planına karşı, savaşı biraz ayrıntılı olarak gözden geçirmenin doğru olduğunu ve daha az arzu edilmeyen bir şey olduğunu düşündüm. Savaş.
Stratejik olarak, bu ülkeye gün ışığı savaşı iyi başlatılmadan önce başlayan ve Almanya ile savaşın neredeyse sonuna kadar devam eden ardışık gece saldırıları daha az önemliydi. Gün ışığındaki muharebede bir Alman zaferi, Birleşik Krallık'ı 'Blitz' gecesi savunmasız hale getirebilirdi ve sonrasında, düşmanı hiçbir zaman kesin bir vuruş yapma konusunda görüş alanına getirmedi. Ancak baskınların çoğumuzun beşi üzerinde o kadar derin ve unutulmaz etkileri oldu ki, onları hafife almak bir gaf olurdu. Uçan bomba ve uzun menzilli roket, sırayla, düşmana çok fazla rahatlık getirmedi, ancak yenilikleri, sundukları tehdidi değerlendirip harekete geçmeye çağrılanların yaratıcılığına meydan okumaları, potansiyel değerleri bir düşman için. düşman, onları kullanıma soktuklarında Almanlardan daha elverişli bir konuma sahip olduklarından, hepsi, onları, sözden çok daha fazlasını hak ediyor. Erken gelişimlerine ilişkin bazı açıklamalar önemli görünüyordu ve burada yalnızca roket hakkında yayınlanmış ve yayınlanmamış çok sayıda materyale değil, aynı zamanda doğum ve doğumla yakından ilişkili olan Dr. rakip silahın ilerlemesi.
Sivil savunma, Binbaşı Terence H. O'Brien'ın, Sir Keith Hancock tarafından düzenlenen Birleşik Krallık Sivil Tarih Dizisi'ne katkıda bulunduğu bu başlıktaki bir cildin konusudur. Bu nedenle, cildimde sivil savunma konularına sadece kısa atıfta bulundum,
benim konu ile bariz alakalarına rağmen. Binbaşı O'Brien, kitabı henüz yayımlanmamışken cömertçe görmeme izin verdi, ayrıca bazı bölümlerimin taslağını da okudu ve ikimizi de ilgilendiren bazı gerçekler ve rakamlar hakkındaki bilgilerini benimle paylaştı.
Yayınlanmamış belgeler, kaynaklarımın çoğunu sağladı ve kayıtsız şartsız benim emrime verildi.Kaynaklara erişimi olan öğrencilerin yararına başka gerekçelerle istense bile, genel olarak çalışma için mevcut olmayan yayınlanmış bir belge cildinde ayrıntılı alıntı yapılması yararlı bir amaca hizmet etmeyecektir. danışmak mümkün. Yine de burada, sırasıyla Tuğgeneral H. B. Latham ve Bay J. C. Nerney başkanlığında Kabine Ofisi Tarih Bölümünde ve Hava Bakanlığının Hava Tarihi Şubesinde hazırlanan belirli monografların ve anlatıların yazarlarına olan özel borcumu kaydetmeliyim. Bay Nerney ve ekibi, kayıtları benim adıma araştırmakta yorulmak bilmeden çalıştılar ve bana çok yardım ve cesaret verdi. Değerli yorumlarınız ve doğruluğundan yalnızca ben sorumlu olduğum bazı gerçekleri ve rakamları kontrol ettiğiniz için, Amirallik Tarihi Bölümünden Tuğamiral RM Bellairs'e, Tuğgeneral Latham'a ve Bay Nerney'e minnettarım. yönetimin çeşitli departmanlarında, bazılarını tanımadığım başka birçok memur ve memur. Görevim, benim yararım için geniş bir malzeme yığınını araştıran, tercüme eden ya da sindiren Kabine Ofisinden Bay Brian Melland ve Hava Tarihi Şubesinden Filo Lideri Louis Jackets'ın cömert yardımı olmadan imkansız olurdu. Onların gözetimi altında çalışan diğer kişilere ve özellikle XI ve XIV. Bölümlerde çizdiğim Alman işgal planları üzerine bir makale için Bay R. R.
Taslaklarımı kısmen veya tamamen okuyan Başkomutanlardan, Genelkurmay Başkanlarından, savaş zamanı hükümetlerinin üyelerinden ve hikayemdeki diğer aktörlerden yorum ve öneriler alma avantajına sahip oldum. Zamanlarını ve özel bilgilerini cömertçe hediye ettikleri için onlara minnettarlığımı yeterince ifade edemem. Bu yorumcuların birçoğu ve ayrıca taslaklarımı okuma fırsatı bulamayan bazı seçkin savaş zamanı liderleri, benimle noktaları tartışmak ve deneyimlerinden faydalanmak için yeterince iyiydi. Bu tür katkılar, belgesel kaynaklardan veya daha az yüce bir düzeyde gözlemlerden elde edilen izlenimleri güçlendirmek ve bazen düzeltmek için çok şey yaptı. Bu cömert yardımcılar, elbette, yapılan açıklamalar ve ifade edilen görüşler için Editörün ve yazarın sorumluluğunu paylaşmazlar. Çoğunun isimlerini burada zikretmiyorsam, bunun sebebi onların bununla yetinmeyi tercih edeceklerine inandığım içindir.
List of site sources >>>
Uzunluğu okuyucunun sabrını yorabilecek bir listedeki rakamdan çok özel şükran. Yine de Lord Hankey, Mareşal Lord Ironside, General Sir Bernard Paget ve Korgeneral Sir John Swayne tarafından belirli konuları aydınlatmak için sarf edilen zahmetleri takdir ettiğimi kaydetmeye cüret ediyorum.
Bu tür materyallere birincil kaynak olarak güvenildiği veya nezaket gereği bu dersin gerekli olduğu nadir durumlarda, dipnotlarda yayınlanmış eserlere atıfta bulunulur. Beynini bilmeden, onay vermeden seçmiş olabileceğim tüm yazarlardan özür dilerim.
Resimlerin kaynakları uygun listede verilmiştir. İlgililere teşekkürlerimi sunarım. Fotoğrafların çoğunu sağladığım ve seçimimi Müdür Yardımcısı Bay A. J. Charge'a yönlendirmek için çok şey yaptığım için İmparatorluk Savaş Müzesi Genel Müdürü'ne borçluyum. Haritalar, en çok yardımcı olan Kabine Ofisi'nden Albay T. M. M. Penney'in yönetimi altında çizildi.
En büyük borcum Editör'e.
M.Ö.
falmer,
Sussex.
22 Ekim 1956.