Bize göre uzak bir ülkenin şairi… Bu şairin biyografisi ve birkaç şiirini paylaşmak istiyorum bu sayfada… / For us, she is a poet of a distant country… I would like to share her biography and some of her poems on this page…
Çeviren: Danijela Trajković ve Pedro López Adorno
Danijela Trajković şair, öykü yazarı, çevirmen ve eleştirmendir. Sırbistan'ın Kosovska Mitrovica kentindeki Felsefe Fakültesi'nden İngiliz dili ve edebiyatı alanında yüksek lisans derecesine sahiptir. Çalışmaları Rusça, İspanyolca, Rumence, Arapça, İngilizce, Bulgarca, Çekçe, Slovakça, Makedoncaya çevrildi ve dünya çapındaki dergilerde, gazetelerde ve antolojilerde yayınlandı, en sonuncusu 'World Poetry Almanac'ta (2017-2018, editör Dr. Hadaa Sendoo, Moğolistan) ve 'Atunis Galaxy Anthology – 2019' (baş editör: Agron Shele, Belçika) Danijela'nın ilk kitabı '22 Wagons' (Selected Anglophone Contemporary Poetry) Academy of Arts, Knjaževac, Sırbistan, 2018 tarafından yayınlandı.
Once upon a time there was a shy little boy with the sweetest name in the world - Antonio. He spent most of his time reading books. One day he found a little girl named Vera in a book. Antonio knew that she was the girl who could finally accompany him in all his adventures. The book became his favorite book, it was so valuable that he hid it in a secret place so that no other child could find it, touch it, open it, look at it or read it. Every day she would go to the secret place, take out the book, hold it gently as if it were made of glass, press it to her heart, open it with her beautiful fingers and read with her black, unique eyes. He could feel her breathing, he could almost hear it. He could have sworn his chest was moving up and down as he stared at the book. As time passed, he saw many of the things she had done; like looking up at him, smiling, touching his face, holding his hand and even talking to him. It felt like never before. He didn't want to separate himself from the book, but the fear that another child might steal it made him carry his treasure with him at all times. Thus, after a few hours of magic each day with the book, he would leave the book in a secret place.
And all of a sudden, Fall came bringing with it many colors that impressed the little boy. There were trees everywhere. He loved them! He was enchanted by those fall colors that he started visiting the book less and less.
Then Winter came. He remembered that he hadn’t open the book for weeks. The problem was that he didn’t like to leave his warm room nor the fire that gave such a lazy and pleasant feeling.
But when Winter was gone he decided to go back to the secret place and see his book. Upon reaching the secret place, he found the book and, when he opened it, he turned pale. The little girl was gone.
Kitap çalışması - A book study
Bir zamanlar dünyanın en tatlı ismine sahip utangaç küçük bir çocuk varmış - Antonio. Zamanının çoğunu kitap okuyarak geçiriyordu. Bir gün bir kitapta Vera adında küçük bir kız buldu. Antonio, sonunda tüm maceralarında ona eşlik edebilecek kızın o olduğunu biliyordu. Kitap onun en sevdiği kitap oldu, o kadar değerliydi ki başka hiçbir çocuk bulmasın, dokunmasın, açmasın, bakmasın, okumasın diye gizli bir yere sakladı. Her gün o gizli yere gider, kitabı çıkarır, camdanmış gibi nazikçe tutar, kalbine bastırır, o güzelim parmaklarıyla açar, kara, biricik gözleriyle okurdu. Onun nefesini hissedebiliyor, neredeyse duyabiliyordu. Kitaba bakarken göğsünün bir aşağı bir yukarı hareket ettiğine yemin edebilirdi. Zaman geçtikçe, onun yaptığı birçok şeyi gördü; ona bakmak, gülümsemek, yüzüne dokunmak, elini tutmak ve hatta onunla konuşmak gibi. Daha önce hiç olmadığı gibi hissettirdi. Kendini kitaptan ayırmak istemiyordu ama başka bir çocuğun onu çalabileceği korkusu, hazinesini her zaman yanında taşımasına neden oluyordu. Böylece her gün kitapla birkaç saat sihir yaptıktan sonra kitabı gizli bir yere bırakacaktı.
Ve birdenbire, küçük çocuğu etkileyen birçok rengi beraberinde getiren Sonbahar geldi. Her yerde ağaçlar vardı. Onları sevdi! Kitabı giderek daha az ziyaret etmeye başladığı sonbahar renklerinin büyüsüne kapıldı.
Sonra Kış geldi. Kitabı haftalardır açmadığını hatırladı. Sorun şuydu ki, ne sıcak odasından ne de böylesine tembel ve hoş bir his veren ateşten çıkmak istemiyordu.
Ama Winter gidince gizli yere geri dönüp kitabını görmeye karar verdi. Gizli yere vardığında kitabı buldu ve açtığında beti benzi attı. Küçük kız gitmişti.