Foto Kredi: Ellie Nakazawa (CC BY-SA 2.0)
İnsanların yaşamlarına yakınlaşma yollarından biri de nihai istekleridir. En yaygın istekleri Son Sözler Projesi arkadaşlar ve aile üyeleriyle ziyaret etmek ve en sevilen biranın son bir şişesi gibi bazı küçük zevklerin tadını çıkarmakla ilgili mütevazi insanlardı. Vefat edenler genellikle bazı dostları veya akrabaları bekler, böylece hoşçakal diyebilirler.
Nihai talepler çoğu zaman, sevdiklerinin devam etmek için ihtiyaç duydukları her şeye sahip olmalarını sağlama biçimini alır. Tipik bir örnek, bir kızının torununun “çok sayıda gitar dersi aldığından” emin olmasını tavsiye etmesiydi. Buna, “Çok yetenekli, biliyorsun.” Dedi. Başka bir baba, oğluna “Endişeliyim” dedi. Annen hakkında. İyi görünmüyor. ”
Bir oğul, annesinin, mülkünü yerleşecek önemli mali dosyaların yeri hakkında bilgi vermek için ölmeden birkaç gün önce tamamen tepkisiz bir durumdan nasıl çıktığını açıkladı - onun için her şeyi kolaylaştırdı.
Bir hasta, dağ kabininin odun ocağının yanına oturduğu için gece boyunca ısınan yorganı istedi; ölmeden önce tanıdık rahat saatlerini aradı.
Büyükannem dilinin üzerine çikolata talaşı koymasını istedi.
Son İstekler ve Aile Gelenekleri
Şükran Günü'nde büyük bir ailenin babası Steven Ross, Şükran Günü hindisinin oyma araçlarının hastane yatağına getirilmesini istedi, böylece sevdiği yemeklere en sevdiği yemeği sunabildi. Ailesi sevgiyle ona biraz hindi ve donuk bir bıçak getirdi. Sadece kısmen berraklaştığını, daha erken bir zaman olduğunu düşündü ve herkesi sezonun ödülünün tadını çıkarmaya teşvik etti.
Rachel Weintraub, akciğer kanserinden ölen kız kardeşinin, ölmeden önce bir sigara ve krep istediğini açıkladı. Kadının son isteğini yerine getirmeyen hemşire, morfin dozunu arttırdı - felaketle sonuçlandı. Rachel, “Kız kardeşim hiçbir talebini almadı” dedi. “Mutlu bir son değil.”
Umarım, siz ve sevdikleriniz, son isteklerin tamamen yerine getirildiği bir yerde olacaksınız - çikolata veya sigara, belirli bir oğlun veya dayının ziyareti ya da şurup ve krema ile doldurulmuş krepler.
Babam için, televizyonda izlemesi gereken at yarışlarında bir kazanan daha seçme şansı ve gümüş ekran tanrıçası Marilyn Monroe'ya şarkı söylediği sırada, son zamanlarda videoda, gümüş ekran tanrıçası Marilyn Monroe'ya hayran olma fırsatı buldu. yandan öpücük oldukça kıta olabilir ... ”
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Başka Bir Dünyaya Adım Atmak
Biriyle ilişki kurmak veya o kişinin dünyasına adım atmak, bağlantı kurmanın en güçlü yoludur. 1970'lerin başında, Kaliforniya Üniversitesi'nde dilbilim profesörü yardımcısı olan John Grinder, Santa Cruz ve bir psikoloji öğrencisi olan Richard Bandler, başarılı terapistler tarafından kullanılan kalıpları tanımladı.
Terapistler arasında verimli bir strateji, müşterinin lider temsil sistemine uymaktı. Her birimiz deneyimlerimizi işler ve bunları kendimize ve başkalarına farklı şekillerde temsil ederiz - ve bunlar görsel, işitsel veya kinestetik terimlerle açıklanır.
Bandler ve Grinder, bir müşteri görsel terimlerle konuştuğunda, örneğin “Ben sadece yapamam. görmek Neyi yanlış yapıyorum, ”en etkili terapistler bilinçli veya bilinçsizce konuşan kişinin tarzına uyuyor ve şöyle bir şey söylüyor:“ Hadi alalım. bak ve odak Bu konuda daha yakından. ”Veya müşteriler“ Ben sadece yapamam. kavramak neden işe yaramadığını, ”terapistler cevap olarak kinestetik ifadeler kullanırlardı,“ Ben almak ne demek istiyorsun ... ben hissetmek sen."
İnsanlar, nerede olduklarını onlarla buluştuğunuzu hissettiğinde, “görüldüğünü”, “duyulduğunu” veya “bilindiğini” hissediyor ve bundan memnun oluyorlar. Herhangi bir iletişim eylemi köprü oluşturmak için bir fırsat sunar. Bunu yapmanın yollarından biri, diğer kişinin dilini dinlemek ve onunla eşleşmektir. Bu şekilde konuşmacının gerçekliğine girersiniz ve doğrularsınız. Bunu yaptığınızda, birçok şekilde kapıları açar ve uyumun derinleşmesini sağlar.
Büyük Soru: Ölüyor muyum?
Babam ölmeye başladığı hafta yatağa oturdu, delici gözleriyle bana baktı ve “Neler oluyor? Ölüyor muyum? ”Bu sorudan o kadar çok korktum ki, ona hiç cevap vermedim. Bir kız babasına nasıl öldüğünü söyler - özellikle de kendi korku ve kederiyle yüzleşirken? Bu yüzden, soruşturması için hazırlıksız olarak, o anın gerçekliğine tam olarak giremedim. Onun dünyasına nasıl rahatça ve tam olarak girileceğini bilmiyordum.
Terapist olan arkadaşım Barbara'nın tavsiyelerini araştırdım. Bana bir daha sorarsa babama nasıl cevap vermem gerektiğini sordum. “Çoğu insan ne zaman öldüğünü biliyor. Dürüst olmaktan korkmak yerine dürüst olun. Herkes gerçeklerden kaçıyor çünkü ölüm, çok yalnız. Endişelenme - ölen birisini, ölen olabileceğini kabul ederek öldüremezsin. Bu onun için şok değil. Ölmekle ilgili gerçeklere karşı dürüst olun, sonra ikiniz duygularınızla ilgili gerçek olabilirsiniz. ”
Bazı ailelerde, bu realiteyle yüzleşmek daha kolay gelir. Benimle teyzesi Francine hakkında bir hikaye paylaşan orta yaşlı bir işadamı olan Jerry ile röportaj yaptım. Doğrudan ölüm hakkında konuşmakta hiçbir sıkıntısı olmadı. Francine, evde ölmeyi tercih ederek bakımevinden ayrılmıştı ve yatak odasında dinleniyordu. Jerry, ülkenin farklı yerlerinden teyze olmak üzere gelen tüm ailenin yemek odasında toplandığını ve yemeklerinde geleneksel olduğu gibi birlikte yüksek sesle konuşmaya başladığını söyledi. Diğer odadaki teyze, “Hepiniz sessiz olabilir misiniz, lütfen. Burada ölmeye çalışıyorum!
Bir baba kızına ölüme yaklaştığını söyledi: “Ölmeye cesaretliyim.” Onun duyabileceği bir gerçekti, ancak herkes bu kadar cesaretle tam olarak ifade edemez ya da onunla yüzleşemez. Ailelerle yaptığım görüşmelerde ölüm hakkında farklı konuşma biçimlerinin olduğunu buldum. Bazıları doğrudan idi, çünkü çoğu zaman erken tanı, onlar için iletişim için kapıları açtı. Diğer ailelerde, ölen ve sevdikleri arasında çok az ya da hiç konuşma yoktu.
“'Ölecek miyim?' Diye soran sevilen birine ne söylenir? Darülaceze hemşiresi Kathy Notarino e-posta soruşturmamın cevabını verdi. “Bu zor bir şey, çünkü gerçekten insanlara ve bu bilgiyi nasıl alacaklarına bağlı. Bu soruyu soran anneme baktım. İyi bir gün geçirirken, 'Bugün olmaz' derdim. Ben de 'Bilmiyorum' dedim ama sanırım biliyordu. Bir ebeveyn ile zor. Yumurtalık kanserinden ölen iyi arkadaşımla daha yeni ilgilenmiştim ve ona gerçeği söyleyeceğimi bildiği için açıkça konuştuk. ”
Son Günlerimizde Sevdiklerimizle Bağlantı Kurmak
Benim durumumda, babamın sorusunu dürüstçe ve doğrudan cevaplamamıştım ve evet, Barbara'nın önerdiği gibi bildiğini hissettim. O ve ben hiçbir zaman bu sorunun cevabını tam olarak bağlayamazken, sonraki haftalarda uyum içinde bulunduk. Yaşamın son günlerinde ve haftalarında sevdiklerimizle bağlantı kurmanın birçok yolu ve fırsatı var ve bunların hepsi gerçek anlamda bir konuşma olmayabilir.
Babamla benim ve onun ölümü hakkında dürüstçe konuşmamı sağlayacak bir cevabım olduğunu düşündüğümde, konuşmayı yapmak için çok geç kaldık. Zaten seyahat ediyordu, sözlerinin anlaşılmasının zor olduğu ve sembolik, şifreli bir dille konuşmaya başladığı bir dünyaya gidiyordu. Ölen olup olmadığı sorusu artık havada asılı değildi. Tamamıyla yüzleşmeye başladığı gerçeklikle barış yapmasına izin veren yeni bir varlık durumuna girmişti.
© 2017, Lisa Smartt tarafından yapılmıştır. İzni ile kullanılmış
Yeni Dünya Kütüphanesi, Novato, CA.
www.newworldlibrary.com
Makale Kaynağı
Eşikteki Kelimeler: Ölümü Yaşarken Dediklerimiz
Lisa Smartt tarafından.
Yazar Hakkında
Lisa Smartt, MA, bir dilbilimci, eğitimci ve şairdir. Eşikteki Kelimelerin yazarıdır: Ölüm Yerken Ne Diyoruz? (Yeni Dünya Kütüphanesi 2017). Kitap, üzerinden toplanan verilere dayanmaktadır. Son Sözler Projesidevam eden bir çalışma, gizemli dili yaşamın sonunda bir araya getirip yorumlamaya yöneliktir. Dilini araştırmasıyla, özellikle anlaşılmaz konuşmasında rehberlik ettiği Raymond Moody ile yakın çalıştı. Üniversitelerde, hastanelerde ve konferanslarda dil ve bilinç ile ilgili sunumları ortaklaşa yürüttüler.