Konum: Afrika kıtasının orta bölümünde yer alır.
Komşuları: kuzeyinde Kamerun, kuzeybatısında Ekvator Ginesi ile güney ve doğusunda ise Kongo Cumhuriyeti oluşturmaktadır. Ülkenin batı bölümündeki sınırı ise Gine Körfezi’ni de içine alacak şekilde Atlas Okyanusu oluşturmaktadır.
Başkenti: Libreville.
Etnik Grupları: %38 Mpongwe-Fang, %15,5 Mibete, %15 Bapunu, %14 Tsabatis, %9,5 Batazis, %4 Bateke %1,5 Pigmeler.
Vize: Türkiye’den vizeli gidiş zorunludur.
Resmi Dili: Fransızca.
Din: %65 Hrıstiyan, %5 Müslüman, %30 yerel dinler.
Yönetim Şekli: Başkanlık Sistemi (Devlet Başkanı ve Başbakan)
Para Birimi: Orta Arika (CFA) Frankı. (XAF)
Yüzölçümü: 267.667 km2
Nüfus: 2.119.275 kişi (2018)
Saat: Türkiye’den 1 saat geride.
Yemek Kültürü: Zengin bir mutfağa sahip değildir. Fransız mutfağına benzer niteliktedir.
Ekonomi: Gelişmiş ülkeler arasında değil.
Eğitim: Okuma yazma bilenlerin oranı %80’in üzerinde.
Şehirleri: 33 Şehir mevcuttur. Bunlardan bazıları: Libreville, Port gentil, Franceville (Masuki), Oyem, Moanda, Mouila.
İklim: Nemli tropikal iklimi hakimdir. Tatil için en uygun dönem Haziran ayından Eylül ayına kadar olan zaman dilimi. (Eylül ayı dahil)
Tarihçe: Fransa adına bölgenin önem derecesi elde edilen kauçuk ile doğru orantılı bir konumdaydı. Lastik üretimi ile savaş endüstrisi için önemli bir konumda olan kauçuk, bölgede yaşayan topluluklara toplatılıyordu. Kauçuk toplama esasına göre alınan vergiler ile ilerleme kaydedilemediği durumlarda Fransızlar şiddete başvuruyorlardı. I. Dünya Savaşı’nın devam ettiği dönemde Gabon’da şiddet daha da arttırılmış, zorunlu çalışma koşulları ağırlaştırılmış ve daha fazla kauçuk toplama adına daha da fazla baskı uygulanmıştır. Bu döneme kadar toplumda açlık bir problem olmamasına rağmen, izlenen şiddet politikaları ile birlikte insanları çalışmaya zorlamalar neticesinde açlık bir sorun haline gelmiş ve açlık nedeniyle binlerce insan ölmüştür. 1920’li yıllara kadar sömürge düzenine karşı gösteriler yapılan Gabon’da küçük gruplar tarafından yapılan gösterilerin bölgesel olarak kalması ve ülke genelinde bir etkisi olmaması nedeniyle Fransız sömürge güçleri tarafından kısa sürede bastırılmıştır.
I.Dünya Savaşı’nın sona ermesi ile birlikte kauçuk talebinde azalma ve kauçuka alternatif olarak tahtanın ön plana çıkması ile kauçuk üretiminde azalma yaşanmıştır. Gabon, elde edilen kauçuk gelirleri ile Fransız Ekvatoral Afrikası içerisinde zengin sömürge olarak adlandırılmaktaydı. Yüksek refah seviyesinin yanı sıra misyonerlik faaliyetlerin uzun yıllar önce başlamasının bir etkisi olarak 1920’li yıllardan itibaren Gabon’da Avrupalılaşmış ve bilinçlenmiş orta bir tabakanın oluşmasına neden olmuştur. Bu tabakanın yayın organı L´Echo gabonais dergisiydi. Aynı zamanda farklı etnik grupları temsilen oluşturulan kulüpler Mpongwe ya da Fang etnik grubu üyelerini bir araya getirmekteydi.
II. Dünya Savaşı sırasında Gabon ilk önce Vichy Fransası yanında yer almış ancak daha sonra Britanya filosunun baskıları sonucu Fransız Ekvatoral Afrikası’na bağlı son sömürge bölgesi olarak Kasım 1940’ta Charles De Gaulle önderliğindeki Forces françaises libres saflarına geçmişlerdir. 1944 yılında De Gaulle önderliğinde Fransız Kongosu’nun başkenti Brazzaville’de gerçekleştirilen Brazzaville Konferansı’nda anavatan Fransa ile bölge sömürge ülkeleri arasında ilişkilerin yeninden düzenlenmesi kararlaştırılmış, bunun neticesinde Gabon, Fransa’ya bağlı deniz aşırı bölge olarak adlandırılmış ve kölelik yasaklanmıştır. Gabon bu tarihten itibaren Fransa meclisine temsilci gönderme hakkını da elde etmiştir.
1940 ile 1950’li yıllarda ilerleyen yıllarda Gabon’un siyasi hayatında ön planda olacak isimlerin öne çıktığı yıllar olmuştur. 1947 yılında Jean-Hilaire Aubame tarafından kurulan Union Démocratique et Sociale du Gabon / UDSG (Türkçe:Gabon Demokratik ve Sosyal Birlik) ile Gabon’un bağımsızlık sonrası ilk devlet başkanı olacak olan Lèon M’ba’nın tüm Afrika’da var olan Rassemblement Démocratique Africain (Türkçe:Afrika Demokratik Topluluğu) hareketinin Gabon şubesi olarak kurduğu Mouvement Mixte Gabonais / MMG (Türkçe:Karışık Gabonlular Hareketi) Gabon siyasetinde önemli bir yer elde etmişlerdir. 1952 yılında sömürge devletinde memur olarak çalışan Paul Gondjout tarafından kurulan Bloc Démocratique Gabonais / BDG (Türkçe: Gabon Demokratik Bloğu) daha sonraki dönemlerde Aubame önderliğindeki UDSG ile birlikte hareket etmiş, 1950’li yıllarda Gabon anayasasını oluşturmak adına birlikte adım atmışlardır. Bu birliktelik Gabon’un bağımsızlığından ziyada De Gaulle’ün Fransa’sı içeriside özerk bir bölge olarak kalmasından yana bir tutum sergilemişlerdir.
1958 yılında Fransız Ekvatoral Afrikası’nın ortadan kalkması sonucunda Gabon 1959 yılında özerk cumhuriyet olarak Fransa’ya bağlı bir bölge olarak varlığını devam ettirmiş, bu süreçte M’ba başbakan, Gondjout ise meclis başkanı olarak görev yapmıştır. M’ba bu dönemde Gabon’u erken bir bağımsızlık kararına karşı uyarmış, ülkenin içerisinde bulunduğu ekonomik şartları göz önünde bulundurduğunda bu yönde erken bir kararın Gabon’u yeni sömürgecilik modeline sürükleyeceğini ifade etmiştir. Tüm bunlara rağmen bağımsızlık faaliyetleri sürdürülmüş ve Gabon 17 Ağustos 1960 tarihinde Fransa’dan ayrılarak bağımsızlığını ilan etmiştir. (Kaynak: wikipedia.org)