Lazarus ve zengin adam - inançsızlık hikayesi
Kâfir olarak ölenlerin artık Tanrı tarafından erişilemediğini hiç duydunuz mu? Zengin ve yoksul Lazarus'un benzetmesinde kanıtı tek bir ayet olan zalim ve yıkıcı bir doktrindir. Tüm İncil pasajlarında olduğu gibi, bu benzetme de belirli bir bağlamda durur ve ancak bu bağlamda doğru bir şekilde anlaşılabilir. Bir doktrin tek bir ayette temel almak her zaman kötüdür - hatta ana mesajı tamamen farklı bir hikayede olsa bile. İsa, zengin ve fakir Lazarus'un benzetmesini iki nedenden ötürü ilişkilendirmiştir: birincisi, İsrail'in inanç liderlerinin kendisine inanmayı reddetmesini ve ikinci olarak da, servetin Tanrı'nın iyi niyetinin bir işareti olduğuna dair yaygın varsayımı reddetmesini, Yoksulluk onun rezaletinin kanıtıdır.
Zengin adam ve fakir Lazarus'un benzetmesi, İsa'nın bir grup Ferisiler ve dindarlara, açgözlü ve şikâyetçi oldukları gibi İsa'nın günahkarlara da baktığı inisiyatifi ele aldığını söylediği son beş serideki sonuncudur. ve onlarla bir yemek yedik (Luka 15,1 ve 16,14). Bundan önce, kayıp koyunların, kayıp kuruşun ve kayıp oğlun benzetmesini zaten söylemişti. İsa bunu yaparken, vergi tahsildarlarına ve günahkarlara, tövbe etmeleri için hiçbir nedenleri olmadığını düşünen kırgın Ferisiler ve dindarlara, Tanrı'daki cennette, yeni bir hayata başlayan bir günahkârda doksan dokuzdan daha fazla sevinç olduğunu açıkça belirtmek istedi. ihtiyacı olmayanlar (Luke 15,7 İyi Haber İncil). Ama hepsi bu kadar değil.
Para tanrıya karşı
Dürüst olmayan yöneticinin benzetmesiyle, İsa dördüncü hikayeye gelir (Luka 16,1: 14). Onların ana mesajı: Ferisiler gibi parayı seviyorsanız, Tanrı'yı sevmeyeceksiniz. Ferisilere özellikle dönerek, İsa şunları söyledi: Kendinizi insanlardan önce haklı çıkaran sensin; ama Tanrı kalplerinizi bilir; çünkü erkekler arasında yüksek olan Tanrı'dan önce iğrençliktir (V.15).
Yasalar ve peygamberler, Tanrı'nın krallığının girdiğini ve herkesin şiddet uyguladığını ifade ediyor - İsa'nın sözleri -V.16-17). Onun mesajı: Tanrı'nın sevdiği şeyleri değil, insanların neye değer verdiğini çok takdir ettiğiniz için, İsa aracılığıyla krallığına giden yolu bulma çağrısını ve dolayısıyla şansını reddedersiniz. Mecazi anlamda, ayet 18, Yahudi inanç liderlerinin yasayı ve İsa'ya atıfta bulunan ve böylece Tanrı'dan uzaklaşan peygamberleri terk ettiğini ifade eder (görmek. Yeremya 3,6). Önceki dört benzetmeye gömülü olan 19. ayette, zengin adamın ve fakir Lazarus'un hikayesi, İsa'nın söylediği gibi başlar.
Bir inançsızlık hikayesi
Hikayede üç ana karakter var: zengin adam (açgözlü Ferisileri temsil eden), fakir dilenci Lazarus (Ferisilerin hor gördüğü sosyal sınıfı yansıtıyor) ve son olarak İbrahim (Yahudi kucağı ahirette konfor ve barışı simgeleyen).
Hikaye dilencinin ölümünü anlatır. Ama İsa dinleyicilerini şu sözlerle şaşırttı: ... İbrahim'in kucağındaki melekler tarafından taşındı (V. 22). Ferisilerin Lazarus gibi bir adamdan beklediklerinin tam tersi, yani onun gibi insanlar fakir ve hastaydılar çünkü Tanrı tarafından lanetlendiler ve sonuç olarak ölümlerinden sonra işkence yapmaktan başka bir şey yoktu. cehennem beklerdi. Ama İsa onlara daha iyi öğretiyor. Bakış açınız yanlış. Babasının krallığı hakkında hiçbir şey bilmiyorlardı ve sadece Tanrı'nın dilenciyi yargılaması açısından değil, aynı zamanda onları yargılamasında da yanıldılar.
Sonra İsa şaşkınlığı getirir: Zengin adam öldüğünde ve gömüldüğünde, o - dilenci değil - cehennem eziyetlerine maruz kalırdı. Böylece yukarıya baktı ve İbrahim'i uzaktan gördü, Lazarus'un yanındaydı. Ve ağladı: Peder Abraham, bana merhamet et ve Lazarus'u parmağının ucunu suya batırması ve dilimi soğutması için gönder; çünkü bu alevlerde acı çekiyorum (V. 23-24).
Ancak İbrahim aslında zengin adama şunları söyledi: Hayatınız boyunca serveti sevdiniz ve Lazarus gibi insanlar için hiç zaman ayırmadınız. Ama onun gibi insanlar için zamanım var ve şimdi o da benimle ve hiçbir şeyin yok. - Öyleyse sık sık bağlam dışına çıkarılan bir ayet var: Ve aramızda sizinle gelmek isteyen kimsenin oraya ve oradan kimseye ulaşamayacağı ile aramızda büyük bir boşluk var.Luke 16,26).
Burada ve orada
Neden birisinin buradan buraya geçmek istediğini hiç merak ettiniz mi? Açıkçası, neden birileri oradan bize hareket etmek istesin ki, tam tersi yolu seçmek, bir anlam ifade etmiyor mu - değil mi? İbrahim, oğluna hitap ederek zengin adama döndü; Sonra, kendisine gelmek isteyenlerin bile büyük boşluk yüzünden yapamayacağını söyledi. Bu hikayenin altında yatan vahiy, gerçekten de günahkarın uğruna bu boşluğun üstesinden gelen biri olduğudur.
Boşluğun üstündeki köprü
Tanrı oğlunu tüm günahkarlar için, sadece Lazarus gibi olanlar için değil, aynı zamanda zengin adam (Yuhanna 3,16: 17). Ferisiler'i sembolize eden ve İsa'yı kınayan yazarları anlatan benzetmede bahsedilen imparatorluk, Tanrı'nın Oğlu'nu reddetti. Her zaman peşinde koşmanın amacı olanı aradı: başkalarının pahasına kişisel refah.
İsa bu hikayeyi, zengin adamın birinin kardeşlerini uyarması ve onunla aynı şeyi yaşamaması için istemesi ile kapattı. İbrahim cevap verdi, Musa ve peygamberleri var; onları duymalılar (V. 29). İsa daha önce buna değindi (s. Vv. 16-17) yasa ve peygamberlerin kendisine tanıklık ettikleri - kendisinin ve kardeşlerinin kabul etmeyeceğine dair bir tanıklık (görmek. Yuhanna 5,45-47 ve Luka 24,44-47).
Hayır, Peder Abraham, zengin adam, ölülerden herhangi biri onlara giderse kefaret yapacaklarını söyledi (Luke 16,30). İbrahim'in cevapladığı şey: Musa'yı ve peygamberleri duymazsanız, biri ölümden dirilirse ikna edilmeyeceksiniz (V.31).
Ve ikna olmadılar: İsa'nın çarmıha gerilmesi için komplo kurmuş Ferisiler, dindarlar ve yüksek rahipler ölümünden sonra Pilatus'a geldi ve diriliş yalanının ne hakkında olduğunu sordu (Matta 27,62: 66) ve inancı savunan, zulüm gören ve öldürenleri takip ettiler.
İsa, bize cenneti ve cehennemi olabildiğince açık bir şekilde göstermek için bu benzetmeyi söylemedi. Aksine, zamanın inancına kapalı olan dini liderlere ve her zaman sert ve bencilce zengin insanlara karşı döndü. Bunu açıklığa kavuşturmak için, ahireti temsil etmek için her zamanki Yahudi dili resimlerini kullandı (İbrahim'in rahmindeki kötü ve dürüst varlık için ayrılmış cehenneme başvurmak). Bu benzetmeyle, ahiretle ilgili Yahudi sembolizminin anlamlılığı veya doğruluğu hakkında yorum yapmadı, ancak hikayesini göstermek için bu resimsel dili kullandı.
Onun ana odak noktası, cennette ve cehennemde nasıl olacağına dair yanan merakımızı tatmin etmek değildi. Aksine, Tanrı'nın sırrının bize açıklanması onun kaygısıdır (Romalılar 16,25; Efesoslular 1,9 vb.), Daha önceki zamanların sırrı (Efesoslular 3,4: 5): İçinde Tanrı, Yüce Baba'nın enkarne oğlu İsa Mesih, başından beri dünyayla uzlaştı (2 Korintliler 5,19).
Bu nedenle, ahiretin olası ayrıntılarıyla meşgul olursak, bu bizi yalnızca bu hikayedeki zengin adama kapalı olan bu bilgiden uzağa götürebilir: Ölülerden dönen kişiye inanmalıyız ve inanmalıyız.
J. Michael Feazell tarafından