Bir NFL baş antrenörünün değerini belirlemek çok zordur. Bazen kolaydır, Jacksonville’deki gibi Jaguarlar ve Urban Meyer, ya da New York Devler ve Brian Daboll. BAncak çoğu zaman, bir takımın başarısının ne kadarının koça veya kadrolarındaki yeteneğe bağlı olduğunu anlamak imkansız bir iştir. Bir koçun büyüklüğünü belirlemek için taraftarların bakabileceği herhangi bir istatistik yoktur. Çoğu zaman, tartışma sezon sonrası başarısıyla başlar ve biter – bir koç sürekli olarak derin sezon sonrası koşularına devam edebiliyorsa, o iyi bir koçtur – ve durum buysa, o zaman kesinlikle Cincinnati Bengals baş antrenör Zac Taylor harika.
Bununla birlikte, takımını bir – muhtemelen iki – gezi de dahil olmak üzere iki sezon üst üste AFC Şampiyonası maçına götürmesine rağmen Super Bowl’a, jüri hala Taylor’da görünüyor. Seçkin bir yetenek tarafından mı taşınıyor yoksa kadrosunu Super Bowl kalibreli oyuna mı yükseltiyor? Hatta önemli mi?
Sezon sonrası başarı
Daha önce de söylediğim gibi, sezon sonrası başarısı her şeyin sonu olma eğilimindedir. Bir koçun değerini belirlemek için. Hızlı bir şekilde, derin bir sezon sonrası koşusuna hiç çıkmayan kaç harika koçun adını sayabilirsiniz? Hiçbiri? Şok edici. Aksine, birden fazla derin sezon sonrası koşuya çıkan kaç tane kötü baş antrenör olduğunu düşünebilirsiniz? Hiçbiri. Vay canına, bunun geldiğini görmemiştim. Bu argüman zayıf olsa da. Özünde, bu yüklü bir soru. Bu argümanın temeli sezon sonrası başarısıysa, o zaman iki soruyu da cevaplamak tam anlamıyla imkansız.
Bunu belirtmiş olsan bile Don Coryell baş antrenör olarak 111-83-1 kazandı – şaşırtıcı bir rekor – ama Super Bowl’a asla ulaşamadı, basitçe “Evet, çünkü o kötü bir koçtu” diyebildim. Çoğu insanın Mike McCarthy’nin olduğuna inandığını belirtmiş olsanız bile Green Bay’i yıkmak paketleyiciler takımdaki görev süresinin sonunda, ancak bir Super Bowl kazandı ve sezon sonrası birçok derin koşuya çıktı, “Evet, ama o bir Super Bowl kazandı ve Super Bowls’u kötü baş antrenörler kazanamaz.” Sezon sonrası başarısını bir antrenörün değerini belirlemenin en iyi ve/veya tek yolu olarak etiketleyerek, baş antrenörleri mecazi kutuları kontrol edip etmeme konusunda bir kutuya koyuyoruz. Bu doğru değil.
Orta oyun ayarlamaları, yerinde sistem
Bu argüman için daha uygun bir temel, takımlarının ne sıklıkla iyi hazırlandığını, oyun ortasında uyum sağladığını ve sistemlerinin oyuncularını nasıl yükselttiğini anlamak olacaktır. Örneğin Brian Daboll’u ele alalım. New York Giants’ın baş antrenörü olarak ilk yılında, Daniel Jones ciro eğilimli, beceriksiz bir oyun kurucudan fırlatacak sıfır silahı olmasına rağmen meşru bir silaha dönüştü. Tanrı aşkına, Jones kelimenin tam anlamıyla ligdeki en düşük engelleme oranına sahipti. Bu, oyuncularınızı yükseltmenin bir ders kitabı örneğidir. Aynı şey Zac Taylor için de söylenebilir mi? Eh, belki.
Ja’Marr Chase, elinde topla NFL’deki en elektrikli oyunculardan biri olmasına rağmen – yani, en büyük araçlarından biri hızıdır – yakaladıktan sonra nadiren çok yarda alır. Chase 28. sırada yer aldı YAC/alım 2022’de Tyler Higbee, Gerald Everett, Randall Cobb ve Mike Williams’ın arkasında en az 50 hedefle geniş alıcılar ve zorlu işler arasında. Bu oyuncuların en güçlü yönlerinden hiçbiri topla koşmak değil, ancak koçları onlara koşacak yer açmak için plan yapmanın yollarını buldu.
Aynı şekilde, Chase’in inanılmaz hızına ve hücum çizgisinden serbest kalmasına rağmen, şu anda neredeyse her zaman ligin sonlarına yakındır. ayırma mesafesi. 2022’de, en az 45 hedefi olan alıcılar arasında Chase, alım başına ayırma yardasında sondan 23. sırada (2.6), Bengalli arkadaşlarının geniş Tee Higgins’in (2.5 – sondan 19.; ancak bu daha kabul edilebilir) yalnızca biraz önünde ve nedenini birazdan açıklayacağım). Bengals’in hücumu, çoğu zaman mükemmel bir şekilde uygulanan geçiş yollarına ve Chase ile Burrow arasındaki bağlantıya dayanır. Bunun kötü bir şey olduğunu söylemiyorum ama muhtemelen Chase’in güçlü yönlerine oynamıyor. Deebo Samuel ve Cooper Kupp ile aynı şekilde açık planlanmasını beklersiniz. Bununla birlikte, Chase hala her hafta canavar rakamlar veriyor, ancak yardım edemiyorum ama bunlar daha iyi olabilir mi diye merak ediyorum. Ayrıca bu geçişin ne kadarını kestirmek güç. Saldırı, Taylor’a karşı hücum koordinatörü Brian Callahan’dan geliyor.
Aynı zamanda Tee Higgins var. Higgins 1,80 boyunda 4, 215 pound. Ellerine gelen topu takip etmekte de oldukça başarılı. En hızlısı değil ama kenarda bire bir kapsama alanında zıplayan toplar ve çekişmeli yakalamalar için yaratılmış. Hız eksikliğine rağmen ciddi bir derin tehdit olmalı. Taylor bu güçlü yönlere iyi oynuyor, Higgins’i hedeflemek ortalama 11,3 yarda saha altı — takımda en yüksek. Higgins, arkadaşı Chase’ten çok daha az bakış almasına rağmen, neredeyse aynı sayıda toplam hava sahasına sahip ve tüm sezon boyunca takımın hedeflenen hava sahalarının yüzde 28,88’ini yönetiyor, bu oran Chase için yüzde 30,01. Chase’in bu sezon 134 hedefi vardı. Higgins’in sadece 109’u vardı.
Esasen, Taylor oyuncularından en iyi şekilde yararlanmakta mükemmel olmasa da, bunu yapabileceğini kanıtladı ve olmadığı durumlarda bile… takım hücumda gayet iyi gidiyor. Bozulmayan şeyi düzeltmeyin, değil mi?
Peki, Taylor oyunun ortasında ayarlamaları ne kadar iyi yapıyor? Bunu teşhis etmek çok daha kolay. Sadece Bengals’a bakalım ilk ve ikinci yarı böler 2022’de. Bakalım… yani, bu yılki oyunların ikinci yarısında Bengals şu konularda daha iyiydi:
Tamamlanma Yüzdesi: İlk yarıda yüzde 68,5/İkinci yarıda yüzde 68,9
Yakalama Oranı: yüzde 2,08/yüzde 1,85
İlk Düşme Oranı: yüzde 35,31/yüzde 37,78
Konma Oranı: yüzde 5,34/yüzde 6.67
Evet, topa hücum ederken çok daha kötüydüler ama Bengals aynı zamanda ikinci yarıdaki maçlarının çoğunu da kazanıyordu. Çoğu zaman, saati düşürmeye çalışıyorlardı. Savunma bu koşullarda koşu beklediğinde, acele eden sayılar açıkça daha kötü olacak. Savunmada, takım ikinci yarıda şunları geliştirdi:
İzin verilen acele başına yarda: Hücum başına 4,7 yarda/acele başına 3,7 yarda
Hızlı ilk düşüş yüzdesi: 27,52 ilk düşüş yüzdesi/yüzde 22,4
İzin verilen tamamlama yüzdesi: yüzde 60,8/yüzde 57,1
İzin verilen deneme başına geçiş mesafesi: Geçiş girişimi başına 7,0 yarda/Geçiş girişimi başına 6,7 yarda
TD yüzdesini geçme: 3,8 TD yüzdesi/yüzde 2.42
Taylor’ın savunma geçmişi olmadığını biliyorum, bu yüzden savunmanın başarısı için ona itibar etmek haksızlık olabilir, ama her halükarda, Bengals bu yıl oyunların ikinci yarısında nesnel olarak daha iyi bir takımdı. Soyunma odasındaki oyuncuların zihniyetinin bu tür ayrımlarda etkisi olabilirken, koçluk ekibi de çok büyük bir faktör oynuyor ve oyun ortası ayarlamalardan gelen değerin abartılabileceğini düşünmüyorum. Ayrıca 2022 bir tesadüf değildi. Bengals, 2021’in ikinci yarısında bu yıla göre tartışmasız daha iyiydi.
Hazırlık
Son olarak hazırlık aşamasına geçiyoruz. Bu açıyı kısa ve tatlı tutacağım. Bufalo Faturaları baş antrenör Sean McDermott harika bir baş antrenör olarak kabul edilir. Bills’in daha alışık olmasını bekleyeceğiniz hava koşullarında Cincinnati’ye karşı bir iç saha maçı (açıkçası hak etmedi; oyun tarafsız bir sahada oynanmalıydı) hediye edildi. McDermott, Bengallerin uydurduğu şeye tamamen hazırlıksızdı. Taylor o maça Bills’in şansını yok etmeye, şehrin şampiyonluk umutlarını yok etmeye hazır olarak girdi. Bills’i o kadar kötü yendi ki, Bills’in yıldızı Stefon Diggs’i gösteren söylentiler ve videolar ortaya çıkmaya başladı. mutsuz oyun kurucusu ve genel olarak takımla. Josh Allen, neredeyse herkesin oyun kurucu güç sıralamasında düştü. Az önce ona hakim olan adamdan nasıl daha iyi olabilir? Taylor, Tümen Turu için bu kadar iyi hazırlanmıştı. Taylor, sezonun şimdiye kadarki en önemli maçında Sean McDermott’u her fırsatta geride bıraktı. Söylemem gereken tek şey bu.
Cincinnati Bengals’in sezon sonrası başarısı onu harika bir teknik direktör yapan şey değil. Sezon sonrası, üzüntü ve lanetli hayran kitleleri yaratmayı seven kararsız bir hanımdır. Herhangi bir günde herkes kazanabilir ve bazı koçlar diğerlerinden biraz daha az şanslı olabilir. Taylor’ı harika yapan şey, rakiplerine hazırlanma ve buna göre uyum sağlama becerisidir. O mükemmel mi? Hayır. Oyun tarzı biraz fazla muhafazakar olabilir ve zaman zaman bazı şüpheli kararlar vermiştir, ama kim vermemiştir? Elbette, Burrow olmadan takımının rekoru berbattı, ancak tarihte vasat altı oyun kurucu oyunuyla hücumda koşmak zorunda kalan her baş antrenör de öyleydi. Andy Reid, Patrick Mahomes gelene kadar tüm engelleri aştı ve bir Super Bowl kazandı. Reid neden aynı eleştirilerden muaf?
Bu makaleye Taylor’ın balonunu patlatmaya ve tüm övgüyü oyunculara vermeye tamamen hazır olarak geldim, ancak dümende olduğu her yıl rekorunu geliştiren ve rutin olarak maçlara rakibinden daha iyi hazırlanan bir baş antrenör buldum. O iyi bir lider, bunun iki yolu yok.
Kaynak : https://deadspin.com/cincinnati-bengals-zac-taylor-nfl-coaches-playoffs-1850026298