İnternet güncemi yazmaya başladığımda, ilk yazılarımda sizlere yazları geçirdiğim kasabada tanıdığım Sarah Lou'dan söz ediyordum. En yakın komşumdu. Yazmakta olduğu kitabı eşzamanlı olarak Türkçe'ye çevirmesine yardım ediyordum. İnanılmaz bir yaşam öyküsü vardı ve çok akıllı, kültürlü bir kadındı. Dahası iyi bir insandı. Harika günler geçirmiştik birlikte. Sarah’yı buradan anımsayın
İşte bu çağrı beni kendime getirdi. Sarah'yı ve Huriye'yi yeniden görmek bana iyi gelecekti. Zaten oralarda olmasam da anılarım yeterince zihnimde capcanlı. Belki de yaşamıma bambaşka bir yol çizmiş biri olarak oraya gitmek bana ilaç gibi gelecek.. Onunla karşılaşma olasılığı var elbette ama bunu istemiyorum. Diyelim ki karşılaştım, onu bir yabancı gibi göreceğim. Asla ilgi alanıma giremeyecek. Artık o güçlü duygularımdan eser kalmadı. Nefret etmiyorum ama sıcaklık da hissetmiyorum. Zamanımı Sarah'nın evinde ve Huriye'nin köyünde geçireceğim. Sarah'ın yazdıklarını okumak, sahilde ve dağ yolunda yürüyüşler yapmak için sabırsızlanıyorum. Sanırım bu mevsimde hala böğürtlenler vardır. Zeytin ve böğürtlen toplarız. Belki bir tablo da yaparım orada.