Karlı düzlüklerdeki saray, bilinmeyen bir süredir buradaydı, ama çok uzun süredir ayakta duruyor olsa da yaşlı görünmüyordu. Canlı bir şekilde parlıyordu.
Yi Yun ve Lin Xintong saraya yaklaşınca, sarayın büyük kapısı kendiliğinden açıldı. Kapının arkasında uzun, kızıl bir merdiven vardı.
Buradaki mobilyaların çoğu yeşim taşındandı ve “yeşim gibi ebedi yapı” tabirine cuk diye oturuyordu.
Yi Yun ve Lin Xintong merdivenlerden yukarı yürüdü. Merdivenin her iki yanında da pek çok sütun vardı.
Sütunlardan birinin üstünde, Yi Yun bir söz dizisi gördü: “Masmavi Gökkuşağı, Kanlı Ay’ı Deler... Buz, Tanrı Çukuru’nu Mühürler!”
Bu kelimelerin yazı tipi muhteşemdi ve içlerinde bir güçle yazılmışlardı. Her karakteri oluşturan darbe, yüzen bir ejderha gibiydi.
Kelimelerin içinde, tanrıların nefesi dolaşıyormuş gibiydi. Sanki biri kılıcıyla bir heves uğruna yazmıştı.
Kelimelerin altında bir isim vardı: “Büyüleyici Gökkuşağı Kılıcı, Azure Yang Lordu!”
“Azure Yang Lordu?” Yi Yun farkına bile varmadan düzen diskinde gördüğü mavi kıyafetli kılıç ustasıyla bu ismi bağdaştırdı.
“Ne güçlü bir Kılıç Niyeti.” Lin Xintong’un silahı da bir kılıçtı, bu yüzden kelimeleri gördüğünde kalbinin küt küt attığını hissetti. Ardından hafifçe kaşlarını çattı. “Bu Kanlı Ay, Kıdemli Ruh’un bahsettiği olabilir mi…?”
“Öyle olsa gerek.” Yi Yun düşünceli bir bakış attı.
Kanlı Ay’ın bir kişi mi ya da bir organizasyon mu olduğunu bilmiyordu.
Bu sözleri arkasında bırakan Azure Yang Lordu’nun daha önce Kanlı Ay’la savaşmış olduğu
açıktı.
Ama Azure Yang Lordu’nun düzen diskindeki mavi kıyafetli kılıç ustası olup olmadığı belli değildi. Yazıdaki kılıç darbelerine benzer darbeler Yi Yun için tanıdıktı. Mavi kıyafetli kılıç ustasının kılıcı da bunun gibiydi. Bir heves uğruna yapılan şeylerdendi ve kendi keyifleri ve arzuları içindi.
Mavi kıyafetli kılıç ustası Azure Yang Lordu’ysa, bu kelimeler nasıl burada ortaya çıkabiliyordu? Mavi kıyafetli kılıç ustası da mı Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesiyle ilişkiliydi?
Kanlı Ay… Bir kişi olsa da, bir organizasyon olsa da… Varlıkları çok eskiye dayanıyor olmalıydı.
Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesi oluşturulduğundan beri, kaç on bin yılın geçtiğini kimse bilmiyordu. Bu saray burada durmuştu ve zamanının çoğunu boş geçirmişti. Geçmişte burada yaşamış olanların nereye gittikleri bilinmiyordu.
Ama Kanlı Ay, o zamandan beri varlığını devam ettirmişti. Şimdiyse, Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesinde bir kez daha ortaya çıkmıştılar.
Bu gizem ve gizli tehlike, Yi Yun’a uğursuz bir duygu hissettiriyordu.
Diğer yandan, Tanrı Çukuru’nun mühürlenmesi Yi Yun’u meraklandırıyordu…
Tanrı Çukuru, Tanrıların Mezarı olabilir miydi…?
Lin Xintong, Yi Yun’un Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nde yaşadıklarından haberdardı ve doğal olarak mavi kıyafetli kılıç ustasını biliyordu. Bu yüzden o da bunu merak ediyordu.
Bunca yıldır ayakta olmasına rağmen, saray yeni görünüyordu. Sütunlarda hafif bir enerji dalgalanması vardı. Bu yapıyı hiç durmaksızın koruyan bazı düzenlerin olduğu açıktı.
Karlı düzlükleri aşıp da ulaşılan bu saray, beyaz elbiseli kadına göre Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesinin muteber yerlerinden biri olmalıydı. Buna rağmen, Azure Yang Lordu’nun geride bıraktığı sözler buradaydı…
“İçeri girelim.” dedi Yi Yun.
Sorularının cevapları sarayın içinde olabilirdi.
Sarayın içinde ne biri, ne de bir ses vardı. Yi Yun sayısız yıldır kapalı olan bir kapıyı açtı ve sarayın dışından gelen serin hava içeri girdi.
Bu hava, Lin Xintong ile Yi Yun’un biraz başlarının dönmesine neden olan bir hüzün getirdi.
Aynı zamanda, saraydan dışarı doğru özel bir enerji dalgalanması yayıldı.
Yi Yun Mor Kristal’e sahipti ve Lin Xintong da bir dövüş sanatları dahisiydi, bu yüzden her ikisi de bu dalgalanmayı hissetti.
Özellikle Yi Yun! Dalgalanmadan başka, saraydan dışarı doğru çıkan çok keskin bir aura hissediyordu. Bu aura, enerji dalgalanmalarının içine gizlenmişti ve ikisine kilitlenmişti.
Yi Yun hemen tetikteliğini arttırdı.
Büyük İmparatoriçe gizemli bölgesi her bakımdan garipti. Bu saray bile güvenli bir yer olmayabilirdi.
Sarayın içi boştu. İçine girdiklerinde en ufak bir nefes alma sesini bile duyabilecek durumdaydılar.
Yi Yun ve Lin Xintong dikkatlice saraya girdi ve o anda, soğuk bir sesin yankılandığını duydular. “Tebrikler, yetişimciler. Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin beşinci seviyesine adım attınız!”
Oh?
Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin beşinci seviyesi mi?
Yi Yun bir süreliğine şaşkınlığa kapıldı. Burası Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin beşinci seviyesi miydi? Yi Yun’la Lin Xintong birbirlerine şaşkın bakışlar attılar.
O soğuk sesi, daha önce de pek çok kez duymuşlardı. Bu ses, Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin Ruhu’nun sesi değildi, bir düzen tarafından oluşturulan bir sesti.
Düzen, sadece birisi buraya girdiğinde tetiklenirdi. Ve o anda, soğuk ses konuşmaya devam etti: “Büyük İmparatoriçe’nin hazineliği buradadır. Üç ana salona girme niteliklerine sahipsiniz. İlk salon… Dokuz Güneş Katili Salonu’dur!”
Dokuz Güneş Katili Salonu?
Bu garip isim, Yi Yun’u şaşkına döndürdü. Lin Xintong’la Yi Yun o anda aniden çevrelerinde bir değişim olduğunu hissetti. Az önce sessiz ve karanlık olan ana salon, şimdi göz alıcı ve görkemli bir ilahi saraya dönüşmüştü.
İlahi sarayın içindeki ışık çok göz kamaştırıcıydı. Ana salon genişti ve salonun etrafında kıvrılan ejderha şekilli sütunlar vardı. Bu sütunların hepsi, salonun tavanına kadar uzanıyor ve orada birleşiyordu. Ve birleştikleri yerde, aşağıya doğru bakan bir ejderha kafası vardı. Ejderha başının ortasında da bir yay vardı!
Yayın etrafında, fazlasıyla göz kamaştıran dokuz güneş vardı!
Yayın uzunluğu çok fazla değildi. Uçlarına ejderhalar oyulmuştu ve iki ejderhanın sırtında da keskin bir bıçak vardı. Tüm yaydan soğuk bir metalik parlaklık yayılıyordu. Ana rengi saf altındı. Ama yayın çevresinde birkaç tane kan kırmızısı desen vardı.
Yayın üzerinde kadim dilden üç kelime vardı: “Dokuz Güneş Katili”
“Yayın adı bu mu?”
Dokuz Güneş Katili Yayı!
Dokuz Güneş Katili Salonu!
Yayın adı, aynı zamanda ana salonun da adıydı. Yi Yun ile Lin Xintong’un girme niteliklerine sahip oldukları ilk ana salondu. Ve bu ana salon, Yi Yun için hazırlanmış gibi görünüyordu!
Yi Yun, Tanrı’ya Dönüşüm Kulesi’nin zekaya sahip olduğunu biliyordu. Herkes için farklı fırsatlar hazırlıyordu!
Dokuz Güneş Katili…
Efsanelere göre, antik çağlarda gökyüzünde yeryüzünü kavuran on Güneş vardı ve onlar yüzünden bitkiler yetişmiyordu. Kuraklığa, kıtlığa ve yoksulluğa sebep oluyorlardı.
Antik bir tanrı eline ilahi bir yay alarak dokuz Güneş’i vurmuş ve geriye sadece bir tanesini bırakmıştı. Geride kalan da şimdiki Güneş’ti.
Dokuz Güneş Katili ismi de işte bu efsaneyle bağlantılıydı.
Yi Yun yaya baktı. Ona kilitlenmiş olan hafif tehlike duygusu bu yaydan geliyordu. Bu, bir insana bile tehlike hissettirebilecek bir yaydı. Üzerindeki kan kırmızısı desenler akan kan gibiydi ve onlara ikinci bir bakış atılırsa trans benzeri bir hâle girebilirlerdi.
Yi Yun, buraya daha güçsüz bir savaşçı gelseydi sadece yaya bakmakla bile aklını kaybedip, kan kusarak öleceğinden emindi.
“Dokuz Güneş Katili Salonu. Bu ana salon, muhtemelen benim için hazırlanan bir fırsat! Acaba burada Dokuz Güneş Katili Yayı’ndan başka bir fırsat var mıdır?”