Saf ahlâksal kararlarla insan, kendisinin daha önce doğru dürüst bilmediği, onu eğilimlerin susturulamayan sıkıştırmalarından kurtaracak —hiçbir eğilimin, en hoşuna gidenin bile, şimdi ancak aklımızı kullanarak vermek zorunda kaldığımız bir kararı etkileyemeyeceği kadar bağımsız kılacak— bir iç yetiyi, iç özgürlüğü keşfedince, kalbi üzerine gizlice hep baskı yapan bir yükten kurtulmuş olur, hafifler. Benim haksızlık yaptığımı yalnızca benim bildiğim ve bunu açıkça itiraf etmenin ve giderilmesini önermenin kibirlilikle, bencillikle, hatta hakkım yediğim insana başka bakımlardan haksız olarak duyulmayan nefretle bunca çeliştiği bir durumda, yine de ben bütün bu tereddütleri bir yana bırakabiliyorsam; bunda, eğilimlerden ve mutlu raslantılardan bağımsızlığın ve başka bir bakımdan beni selâmete götüren bir kendi kendime yeter olma olanağının bilinci vardır.
''İnsan yaşlandıkça, diye düşündü Bruno, daha az ahlaklı oluyor; zamanı azalıyor, her şeyi pek dert etmiyor, dikkatsizleşiyor. Şimdi artık işin sonuna gelmişken gerçekten rüyanın dışında bir şeyler olup olmadığının bir önemi var mıydı?''
Ahlâk yasasının nesnel gerçekliği hiçbir türetimle, teorik, kurgusal veya deneysel olarak desteklenen aklın hiçbir çabasıyla kanıtlanamaz; dolayısıyla da ondan zorunluklu kesinlik beklemekten vazgeçilse bile, o, hiçbir deneyle doğrulanamaz, böylece de a posteriori olarak kanıtlanamaz, ama yine de sapasağlam ayakta durur.
Darwin'in kuzeni Francis Galton, evrimsel açıdan uygun olmayanların üremesinin engellenerek insanın evrimine el atılmasını önermiş ve bu siyasete öjenizm adını vermişti. 4 İlerleyen yıllarda suçluların ve "zeka özürlüler"in istekleri dışında kısırlaştırılmasına izin veren yasalar Kanada, İskandinav ülkeleri, otuz ABD eyaleti ve Almanya'da kabul edilecekti. Nazilerin aşağı ırklar ideolojisiyse sonrasında milyonlarca
Yahudi, Çingene ve eşcinselin öldürülmesinin gerekçesi olmuştur.
''1910 yılında kendine saygısı olan hiçbir kız, dudakları boyalı bir şekilde toplum içine çıkmaya cesaret edemezdi. Bu ahlakçı yaklaşımın temelinde kısmen hakikilik kaygısı, yani, Tanrının eserine müdahale etmenin doğruluğu ya da yanlışlığı meselesi yatıyordu. Kibar çevrelerde makyaj yapılmasına bu denli şiddetle karşı çıkan babalar ve erkek kardeşler, uygunsuz salonlarda makyaj kullanılmasını umuyor ve talep ediyorlardı.''
"Hükümetler en seçkin insanlardan meydana gelmiş olsaydılar, tüm halkın birkaç kişiye boyun eğmesi haklı gösterilebilirdi; oysa durum böyle değildir, geçmişte de böyle olmamıştır, gelecekte de olmayacaktır. Halka hükmeden genellikle en kötü, en değersiz, en acımasız, en ahlaksız ve her şeyden önce en yalancı kimselerdir; ve bu bir raslantı değildir."
Gücün insanları doğru yoldan saptırdığını söylerler.Ama belki zayıflığın da insanları doğru yoldan saptıran bir faktör olduğunu fark etmemiz lazımdır. Güç, az kişinin ahlakını bozarken, zayıflık pek çoğunun yoldan çıkmasına sebep olur. Nefret, kötülük,, kabalık, hoşgörüsüzlük ve şüphe, zayıflığın meyveleridir. Zayıf olanın dargınlığı kendisine haksızlık yapılmasından değildir, kendi yetersizliği ve güçsüzlüğünden bu dargınlık peyda olmuştur.