Yılın 1864 çantanıza model bir silah olduğu ortaya çıktı ve uzun yıllar boyunca üretildi. Buradaki tek gelişme her seferinde, her siparişte cıvatasının karşılık gelen kartuşlarla ve hepsinden önemlisi yuvarlak ateşleme kartuşlarından merkezi savaş kartuşlarına değiştirilmiş olmasıdır.
Bununla birlikte, üretimi daha zor olduğu, üçe değil dört ayrıntıya sahip olduğu ancak gerçek avantajlar sağlamadığı ortaya çıktı. Firma, ABD hükümetini ilgilendiremedi ve New York’taki devlet tüfek denemelerinde Remington’a yenildi. Bununla birlikte, firmanın tüfekleri Latin Amerika'da popülerdi ve burada İspanyol Remington için .43 kalibreli ya da ABD kalibreli için .50-70 için ayrılmış. Üretimde, 1871'tan 1881'un sonuna kadar kaldılar.
Remington-Ryder patentlerinin süresi dolduktan sonra, Whitney şirketi açıkta Rmington kapılarını, 50000'tan 55000'e kadar serbest bırakılan toplam tüfek ve karbür ile kopyalamaya başladı. Ancak, şirketin finansal durumu kötüleşti ve 1888'te şirketin tüm varlıkları Winchester şirketi tarafından satın alındı. Satın alma nedeni önemsiz: bu nedenle, piyasadan başka bir rakip çıkarıldı ve teknik belgeler artık potansiyel rakiplerin eline geçemedi.
Birleşik Devletler ordusuna gelince, Remington tüfeğinin resmi olarak bir kez bile silahlanmasına kabul edilmediği ve resmi olarak oluşmadığı belirtilmelidir. Her ne kadar ... aslında bir şey ifade etmiyor olsa da!
Cıvata tüfeği, merkezi savaş odasına.
Böylece, 1867 yılında Remington karabina ("yılın 1867 Marine karabina"), kara silahlanmasından ayrı olan Amerikan filosunu satın aldı. İlk önce, donanma, 5000 karabinaları ve ardından “yuvarlanan blok” cıvatalı aynı sayıda tabancayı sipariş etti. Doğru, tabancalar motorlar kadar popüler değildi, çünkü o zamanlar zaten yeterli sayıda çok daha verimli revolver vardı. Hizmetinde, uzun süredir yoktu ve zaten 1879'te, 4000 karabinaları özel işlemcilere satıldı ve böylece eyaletlere yayıldı.
Obtüratör kapanır, tetik serbest bırakılır.
Filo, 1867'de 498 parça miktarında, öğrenciler için karabinalarla aynı kalibrede "öğrenci tüfeklerini" sipariş etti. deniz okullar. 1870'te, karabinalara ek olarak, Donanma 10000 M1870 Donanma tüfekleri sipariş etti. Aynı 1870'ten 1872'ye kadar, şirketten bir lisans alan Springfield State Arsenal tarafından Amerikan ordusu için Reinton tüfeğinin üç modifikasyonu üretildi. İlk olarak, 1008 tüfek ve 314 karabina üretildi ve bir yıl sonra zaten 10001 tüfek üretildi. Ne için? Test için! Ve sadece 89828'de 1872 adet olmak üzere, atılan kartuş sayısının kanıtladığı gibi, çok yoğun bir şekilde gerçekleştirildi. Bunlardan 2595 tekleme, yani atışların% 2.9'u vardı. Remington tüfeğinin maksimum ateş oranının, Springfield cıvata etkili tüfek ve Pipody tüfeği için 21'a karşı dakikada 19 (!) Mermi olduğunu bulmayı başardık. Harika bir sonuç gibi görünebilir ama cıvata üzerinde tüm haklara sahip olan şirket, ordunun kabul etmediği tüfekler için bir fiyat talep etti.
En basit manzaralara sahip olan tüfek. Bunlar Honduras'a, Şili'ye ve Filipinler'e teslim olabilir ...
Aynı zamanda, test sonuçları belli olur edilmez, devletlerden “yürüteçler” şirkete ulaştı - Ulusal Muhafızlar için tüfek siparişi! Kasım ayında, New York valisi 1871'e, Devlet Ulusal Muhafızları için .15000-50'e yerleştirilmiş 70 tüfek siparişi verildi.
Tüfek modeline New York Eyalet Modeli adı verildi ve ardından “halka ve klipsli” 1873 tüfekler ve 4500 eyer tüfekleri için yılın 1500 sırasını takip etti. Dıştan, "mavi gövdeler" (yani, mavi çelik) ve "beyaz kısımlar", yani cilalı cıvata ve tetikle ayırt edildiler. Ardından, Güney Carolina milisleri (kalibreli .45-70), Teksas ve zaten 1898, Mauser kartuş 35х7 için 57 tüfekler, Küba'ya teslim edilen Niagara gemisinin mürettebatı için yapıldı (ve İspanya-Amerikan savaşı başladı. New Yorker gazetesinden sarı basının babası William Hearst'e ait bir gazeteci grubu.
Tabanca Remington M1866 .50 kalibreli ücretsiz satışa sunuldu.
Fakat eğer Remington Amerika ile çok şanslı değilse, Avrupa'da tüfekler açık kollarla karşılandı. Nerede? Evet, her yerde! Örneğin, aynı Avusturya-Macaristan’da, 1866’ta, Viyana’daki Edward Pajea şirketi, 11,2-mm kalibreli ve Verdya’nın taktik süngüleri için hazneli tüfekler üretmeye başladı. Sıradaki ülke "Avrupa Mekke" - Belçika, 1869’taki Remington tüfeklerinin şirket tarafından yapıldığı ... Nagana! Doğru, kendim için değil! Ve komşu güçler için: Papa’nın Muhafızlarına (St. Peter’in anahtarları namluya çarptı) ve 6100 karabinaları (1700); Hollanda için 1868 süvari karabinaları ve polis ve polis için süngüleri olan 5000 karabina; Lüksemburg Büyük Dükalığı için 2250 tüfekler; Brezilya için 686; Yunanistan için 15000. Ancak, daha sonra Belçikalılar ayrıca Mauser kartuşu 6000x7,65 mm altında remingtonlar da yayınladılar ve kendi ordularında M53 olarak adlandırıldılar.
Horoz açılır, obtüratör açıktır.
Danimarkalı tüfek M1867 / 96 kullanılan kartuşları orta muharebe kalibre 11,35-mm kullanılır. Toplamda, Danimarka piyade için 31500 tüfekler ve süvari için 7040 karbinleri aldı. Danimarka karabinalarının ilginç bir özelliği popodaki ek bir mağazaydı. 10 kartuş içeriyordu ve üst kısmında stoğun üst kenarını temsil eden menteşeli bir kapakla kapatıldı. Bu model "mühendislik" olarak adlandırıldı.
Kanada'da, Remington arabaları Montreal polisi için üretildi, uzun bir düz iğne süngü ve “İspanyol örnek” kalibreli .43 mühimmatı vardı. İlginç bir şekilde, deklanşörün ekseni ve üzerlerindeki tetik, bir vida ve iki yapraklı plaka ile karşı tarafa sabitlenmiştir.
Horoz eğilir, obtüratör kapanır.
Fransa gibi - bu tür güçlü silah geleneğinin ülkesi, o zaman ... Fransa-Prusya savaşının sonuna kadar, Remington'dan ve farklı kartuşlardan toplamda 393442 tüfek ve her türlü karabina aldı: Russian Berdanovsky .42 calibre, .43 Egyptian ve .43. İspanyollar, çünkü savaş sırasında Fransızlar ateş edebilecekleri her şeyi aldı. Yani, diğer ülkelerin sözleşmeleri, Fransızlar tarafından şişirilmiş bir fiyata satın alındı, çünkü kendi silahları yoktu! Saint-Etienne'deki Fransız cephaneliği, 11-mm M / 78 Beaumont kalibreli için ayrılan remingtonların serbest bırakılmasını sağladı, ancak bunun neden tüm araştırmacılar için yapıldığı hala bir sır olarak kalıyor.
Birinci Dünya Savaşı başladı ve bir 8-mm kartuşlu sekiz şarjlı tüfek olan Fransa, sömürge birliklerine "tek şarj" remington siparişi vermek zorunda kaldı. Kalibre standarttı - 8-mm, modele M1910 adı verildi ve Fransızca'ya 1914 - 1915 olarak verildi. Fas, Cezayir ve Fransız Hint-Çin birlikleri ile donanmışlardı.
22 Mühendisi Alayının Fransız askerleri, gök mavisi üniformalarına ve Remington 8 tüfeklerine sahipler. 1915 yılı.
Yunanistan, büyük bir sipariş veren, ancak yalnızca 9202 tüfekleri alan başka bir önemli remington alıcısı oldu. Sonra Fransa-Prusya savaşı başladı, Fransa kendi silahlarına sahip değildi ve hükümeti Reinton'a bir teklifte bulundu: bir 15 dolar fiyatına 20 dolar karşılığında bir Yunan siparişi almak için! “Pipetin gücü ağrıyor!”, Böylece firma böyle bir "kar" a dayanamadı ve tüfekler Fransızlara tekrar satılmadı! Sonuç olarak, Yunanlılar öylesine kırıldı ki, ikinci dereceyi yapmadılar!
Ancak, Reminton'daki en ilginç şey neredeydi? Tabii ki, Rusya’da elbette, başka ... Bir şirketin “E. Remington ve Oğulları ”başından beri Rusya'yı önemli bir potansiyel müşteri olarak gördü ve ürünleri için açmaya çalıştı, ama ne kadar uğraşmış olursa olsun, şans ona hiç gelmedi. Ancak 1877 şirketinin belgelerinde, "Karl Gunnius, Remington sistemine nazikçe yerleştirildi ve Berdan tüfeğinden hoşlanmadı" not edildi. Ayrıca, Savaş Bakanı General Milyutin'e bir Remo göndererek onu Remington tüfeğine ilgi göstermeye çağırdı. Ancak ona karşıydı ve Rusya’nın, papyon devletleri ya da Mısır’nın remington satın almak için Mısır olmadığına ve Rusya’nın kendi silah sistemini geliştirmesinin önemini ilan etmesi gerektiğini belirten alaycı bir karar yazdı.
Bekle bekle, ama belki de kitaplarda hikayeler Sovyet döneminin silahları, Gorlov ve Gunius'un Rusya tüfek Berdan'da “yolu açtı” diye yazmıyor. İşte nereye götürdüğümü çoktan unuttum, ama burada basıldığı gerçeği şüphesiz: “Rusya'da, 4,2 hattında daha küçük bir kalibreye geçiş oldu. Bundan kısa bir süre önce, Savaş Departmanı Amerika Birleşik Devletleri'ne memurlar A. Gorlov ve K. Gunius'u göndermişti. Küçük silah sistemlerinin tüm bolluğunu çözmek zorunda kaldılar ... ve Rus ordusu için en iyisini seçtiler. Dikkatli bir çalışmadan sonra Gorlov ve Gunius, Amerikan Ordusu Albay X. Berdan tarafından geliştirilen bir tüfek seçtiler. Bununla birlikte, servise göndermeden ve seri üretime geçmeden önce her iki elçi de 1868 tasarımında iyileştirmeler yaptı. Sonuç olarak, tüfek o kadar değişti ki, prototiple neredeyse benzerliğini yitirdi ve Amerikalılar kendilerine “Rus” dedi. Başarılı testlerden sonra Ruslar Hartford'daki Colt fabrikasına tüfek taburlarını yerleştirmek için en az 25 bin tüfek attı.
Ama aslında, her şey yanlıştı ya da tam olarak öyle değildi! Görünüşe göre aynı Gunnius, Hiram Berdan sistemine sempati duymadı, ama Remington tüfeğini Rus ordusunun cephaneliğine ilerletmeye çalıştı! Görünüşe göre, bu bizim askeri bakanımız ve “kraliyet satrapı” Milyutin, Berdan-2 tüfeğini sürgülü bir cıvata ile benimsemekte ısrar etti ve Gorlov ve Gunnius, yukarıdan ne sipariş edildiklerini yaptı! Ve sonuçta gerçek bakan karar verdi! Çünkü Remington, iyi ve oldukça basit olmasına rağmen, ciddi bir dezavantajı olmasına rağmen, dergi tüfekleri görünmeye başlarken, üzerine dergi koymak için uygun değildi. Bu, Savaş Bakanımızın o kadar uzak görüşlü olduğu ortaya çıktı ki, o zaman bile anladı ve bu sırada resmetmemiz gereken kraliyet bakanlarının bir tür aptal saraylı değildi! Nasıl biliyor? İşte geldiği yer: Remington'un ABD'deki en büyük tüfek uzmanı olan George Lauman'ın 2010'te yayınlanan ciddi bir çalışmanın yazarı. Dahası, bunun keşfi tarihimizde hiçbir şey ifade etmiyor, bu yüzden onun icat etmesi için hiçbir anlamı yoktu ve ilgili belgeler de korunmuştu.
Filipinli, Remington tüfekleriyle ellerinde yılın 1899 isyancıları.
Yukarıda, Birinci Dünya Savaşı sırasında, savaş güçlerine çok fazla silah sıkıntısı yaşandığında, Fransa'nın ikinci hat askerlerini silahlandırmak için Remington tüfekleri satın aldıkları ve hizmet ömürlerinin şaşırtıcı derecede uzun olduğu ortaya çıktı. Ancak en ilginç şey, Remington M1902 tüfeklerinin (yani, 1902'te piyasaya sürülenler) bir parti olan ve Rus 7,62x54 mm Rus kartuş için üretilmiş olması, Rusya tarafından ve hatta daha önce, yani Rus-Japon savaşı sırasında satın alınması! O sırada kullanılıp kullanılmadıklarını söylemek zordu, ancak bu arsadan bazı örnekler toplama silahları için piyasada gözüküyor. O zaman, zaten SSCB'den, bu tüfekler bir nedenden ötürü gönderildi, sizce ne düşünüyorsunuz? İspanya'ya, 1936'ta, Cumhuriyetçilere askeri yardım olarak. Toplamda, Ekim ayında 1936, sevkiyat notlarında “yabancı eski tüfekler” olarak kaydedilmiş olan 23350 tüfekler verildi. Ve hangi "yabancı eski tüfekler" Rusya'dan gelebilir? Tabii ki sadece Remington. Bu arada, milliyetçiler tarafından kupa olarak yakalandılar ve Ağustos 1938'ta ele geçirilen silahların sergisinde gösterildiler! Stalin'in neden bunu yaptığını, Cumhuriyetçilere “askeri sele uğradığını” açıkladı. Yani, depoların bir kısmının eskiden temizlenmiş olduğu açıktır, ancak orada biriken genel olarak yararlı silahlar olduğu ve ayrıca SSCB'nin onlar için de İspanyol altını aldığı açıktır. Ama bu bizim için iyi bir reklam mıydı? Yoksa başlangıçta, esas yöneticilerin hâlâ Komünistler olmadığı Cumhuriyetçilerin zaferine inanmadı, fakat onlar tarafından çok sevilmeyen Sosyal Demokratlar kim bilir!
Özel ve Filipin Cumhuriyet Ordusu subayı. Sıradan karabina "Remington" elinde.
İspanya’ya gelince, orada Remington, Peabody ve Shaspo tüfeklerini 1868’te test ettiler. Remington kazandı ve İspanyollar bir İspanyol .10000 kalibre kartuş için 43 tüfek sipariş etti. Ardından, 50000 için ikinci sözleşme, 30000'te zaten 1873 tüfekler için üçüncü sözleşme geldi. Dahası, üçüncü emir, mağlup edilen Fransızların "ticari faaliyetleri" nedeniyle ikincisi ile aynı anda alındı! Eh, ve daha sonra İspanyollar kendileri tarafından lisanslı remingtones sürümlerini kurdular ve ürünlerini Latin Amerika ülkelerine sattılar.
Yılın Remington M1867 tüfekleri ve yılın M1870 türbinleri İsveç, Norveç ve İsviçre ordularında kullanılıyordu. Genel olarak, Remington tüfeklerinin cephaneliğinde bulunduğu ülkelerin listesi oldukça geniştir. Bunların arasında: Mısır ve Sudan, Etiyopya ve Fas, Pers, Türkiye, Yemen, İsrail (!), 1948 yılında kullanıldığı yerler, ardından Arjantin, Bolivya, Brezilya, Şili, Honduras, Kolombiya, Kosta Rika, Küba ve Porto Rico, Dominik Cumhuriyeti, Ekvador, El Salvador, Fransız Guyanası, Guatemala, Haiti, Honduras, Jamaika, Meksika, Nikaragua, Panama, Paraguay, Peru, Trinidad, Uruguay, Venezuela, Kamboçya, Çin, Japonya, Filipinler ve hatta Yeni Zelanda !
Eh, ve sonra anında unutulmaya başladılar. Bir mağaza eklemek mümkün değildir, ancak sistemin kendisi mükemmel bir şekilde mükemmeldir!