"fahişeler adeta kendilerini feda ederek, veya kader kurbanı kadrosunda istemeye istemeye de olsa karılarımızın kızlarımızın namusunu, evli bekar erkek kitlenin tasallut
undan koruyorlar" gibi felaket bir manası vardır.
(bkz: zekeriya beyaz
)
bazı toplumsal kurumlar, buradaki örnek genelev; ne orda çalışan "fahişe"nin ahlaksızlığının, ne onu çalıştıran, kerhaneyi işleten pezevengin ahlaksızlığın neticesi değil tam tersine bu şahısları en çok kınayıp, vicdanlarda mahkum eden egemen bir zihniyetin varolmasını zorunlu hale getirdikleri şeylerdir. mesela aynı ahlakçı zihniyete göre, kerhaneye gitmiş erkek hiç de cinsel açlık şehidi değildir, hatta belki de muhafazakar amcalarımızın kızlarını evlendikten sonra şeyedebilmek, o zamana kadar sabredebilmek için, namus uğruna kerhaneye gitmiştir, o da namus şehididir, ama nedense böyle bir sınıflandırmaya konu bile olmaz, çünkü ona kötü bir şey olmamıştır bile. esasen yüzeyde bu tür zina kınanmakla beraber toplumsal ahlak tarafından bilinçaltı düzeyde caiz görülmektedir. bu uzun meseleyi kısaca izah edecek, mevzubahis zihniyetin kendisinde billurlaştığı vecize için:
(bkz: kerhaneleri kapatalım da bizi mi siksinler
)
edit: zekeriya beyaz'ın bir beyanı, güya hayat kadınlarına sahip çıkmış, başa kalmış bir başlıktır.