Gökbilimciler, ESO'NUN Çok Büyük Teleskopundaki aletlerin bir kombinasyonunu kullanarak, bazıları doğumda Güneş kütlesinin 300 katından veya şu anda kabul edilen 150 güneş kütlesi sınırının iki katından daha ağır olan bugüne kadarki en büyük yıldızları keşfettiler. Bu yıldızların en uç noktası RMC 136a kümesinde (veya daha yaygın olarak adlandırıldığı şekliyle R136) bulundu. R136a1 olarak adlandırılan, Güneş'in 265 katı bir akım kütlesine sahip olduğu bulunmuştur. Bir milyon yıldan biraz daha eski olan R136a1 zaten "orta yaşlı" ve yoğun bir kilo verme programından geçti ve bu süre zarfında başlangıç kütlesinin beşte birini veya elliden fazla güneş kütlesini attı. Aynı zamanda Güneşten 10 milyon kata yakın en yüksek parlaklığa sahiptir.
R136, Samanyolu'nun komşu galaksilerinden biri olan Büyük Macellan Bulutu'nda, 165.000 ışıkyılı uzaklıkta, Tarantula Bulutsusu'nun içinde yer alan genç, büyük ve sıcak yıldızlardan oluşan bir kümedir. R136 o kadar çok yıldız içerir ki, Güneş ile en yakın yıldız arasındaki mesafeye eşdeğer bir ölçekte on binlerce yıldız vardır. Bu yıldızlardan yüzlerce tanesi o kadar inanılmaz derecede parlak ki, kümenin ortasında (varsayımsal) bir gezegende oturuyor olsaydık gökyüzü asla kararmazdı.
Bu montaj, MPG/ESO 2,2 metrelik teleskoptaki (solda) Geniş Alan Görüntüleyicide görüldüğü gibi Tarantula bulutsusu'nun görünür ışıklı bir görüntüsünü ve Çok Büyük Teleskoptan (ortada) yakınlaştırılmış görünür ışıklı bir görüntüyü gösterir. Çok Büyük Teleskoptaki yakın kızılötesi MAD uyarlamalı optik aletle elde edilen R136 kümesinin yeni bir görüntüsü sağ panelde, kümenin kendisi sağ altta olacak şekilde gösterilir. ÇILGIN görüntü, kümenin yıldız içeriği hakkında benzersiz ayrıntılar sağlar.
Kredi:
ESO / P. Crowther / C. J. Evans