We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Yiyecek kıtlığı korkusu, birçok kişinin şehirli çiftçilerin yıllardır yaptıklarını takip etmesine neden oluyor: kendi yiyeceklerini yetiştirmek.
Birkaç gün önce, Hindistan'da koronavirüsün yayılmasını kontrol altına almak için kalıcı bir tecrit altında olan Hindistan, Mumbai'deki Bandra'da yaşayan Diipti Jhangiani, bina kompleksinin içindeki 50 metrekarelik [538 fit karelik] bir arazide yürüyordu. İçinde domates, havuç, bamya, ıspanak, papaya, chikoos, but, acı kabak ve diğer sebzelerin sağlam çitleri vardı. Eve götürmek için biraz taze zerdeçal kazıdı. 34 yaşındaki şehirli çiftçi ve Edible Gardens adlı bir tarımsal girişimin kurucusu, "[Bu salgın] gibi bir kriz sırasında, bunu karşılayamayanlar için her zaman yiyecek kıtlığı olacaktır," diyor. “Ve yapabilenler için bile bir sıkıntı var. Yakındaki mağazalardaki haldi (zerdeçal) bitti. Ama toplumumdaki topluluk çiftliğimde haldi yetiştiriyorum, bu yüzden onu kullanıyoruz. Ve çok daha havalı. "
Birkaç yıl önce, Jhangiani, üç yıl önce bina kompleksinde yarattığı gibi, steril kamusal alanları topluluk bahçelerine dönüştürmeye başladığında, insanların buna "aptalca bir bahçe hobisi" dediklerini çoğunlukla duydu. “Ancak, şu anda insanların kendi yiyeceklerini yetiştirmekten ve kendi atıklarını yönetmekten bahsetmesinin çok sevindirici olduğunu söylemeliyim. Çiftlikten acı kabak içmeye gelen yaşlı insanlar var ki bu kanı temizlemek için harikadır ”dedi VICE. “Kentsel tarıma gerçek ilgi ancak abluka sona erdiğinde ortaya çıkacaktır. İnsanların gerçekten değişmek isteyip istemediğini gösterecek. Ama sonunda bu sohbete başlamış olmak güzel. "
Hint dünya günü.
Dünya çapında salgın, halk sağlığı sistemlerimizdeki başarısızlıktan kırılgan ruh sağlığımıza, ekonomik yavaşlamaya ve zengin ile fakir arasındaki göze batan bölünmeye kadar birçok sonucu dikkatimizi çekti. Ancak dünyayı yavaş yavaş dizlerinin üstüne çökerten başka bir husus daha var: yiyecek kıtlığı korkusu. İnsanların virüsün yayılmasını engellemek için sosyal mesafeyi korumaları için kilitlenmelerin uygulandığı her ülkede, kelimenin tam anlamıyla mümkün olan her ülkede panik satın alma ve istifleme raporları var. Birçoğu süpermarketlerde ve mağazalarda boş raflarla karşı karşıya kalırken, diğerleri nüfuslarının büyük bir kısmının yemek yiyemediğini gördü. Ve bu, bazı raporların küresel gıda güvenliği için gerçekten bir endişe olmadığını söylemesine rağmen.
Gıda tedarik zincirlerindeki aksamaların yanı sıra gıda kıtlığı algısı ve şişirilmiş fiyat korkusu, daha sonra sürekli eşikte ya da çökme yolunda olma ihtimalimizin yüksek olduğuna işaret ediyor. Bu eğilim, Dünya Sağlık Örgütü (WHO) ve Birleşmiş Milletler (BM) gibi küresel ajansların dünya çapında büyük gıda kıtlığını tahmin etmesine bile yol açtı. Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO), WHO tarafından yapılan ortak açıklamada, "Gıda bulunabilirliği konusundaki belirsizlik, küresel pazarda bir kıtlık yaratarak bir ihracat kısıtlamaları dalgasını tetikleyebilir" dedi. ve Dünya Ticaret Örgütü.
Aslında, gelişmekte olan ülkeler şu anda kıtlık ve gıda rahatsızlıkları riski altındadır. FAO'nun acil durum direktörü Dominique Burgeon, zenginlerin salgından kaynaklanan gıda kıtlığını yalnızca marjinalleşmişler için bir sorun olarak görmemesi gerektiği konusunda uyardı. "Yiyecek kıtlığı ısırmaya başlarsa, etkiler dünya çapında yankılanacak" dedi. Gerçekten de, dünyanın tarım ve kırsal kesimlerinde, çiftçiler, ablukalar onları tarlalarını terk etmeye zorladıkça ve işgücü kıtlığı maliyetleri artırıp talebi azalttığı için ağır kayıplarla karşılaşıyor.
Kapanmanın ülke nüfusunun yüzde 37'sini oluşturan ve hayatta kalmak için günlük ücretlere bağlı olan göçmen işçilerin çok büyük bir oranda yer değiştirdiği Hindistan'da, yiyecek kıtlığının şiddete ve huzursuzluğa neden olması bekleniyor. FAO'da kıdemli ekonomist Abdolreza Abbasian, "Bu yeni ve tahmin edilmesi çok zor bir şey," dedi. "Şu anda en büyük tehlike bu belirsizliktir."
Ve bunun gibi belirsiz bir zamanda kendi yiyeceğinizi yetiştirme kavramı gittikçe daha fazla ilgi çekiyor. Topluluk çiftlikleri şeklinde kendi yemeğini yetiştiren Jhangiani, kendine güvenmenin birçok savunucusundan biridir. Aslında salgın, yaşama şeklinizde çok az fark yarattı. “Kendi sürecim kendi atıklarımızı işlemekle başladı ve oradan kendi yiyeceğimizi yetiştirmeye başladık. Kentsel alanlarda, bu çiftliklerin kelimenin tam anlamıyla her sokakta veya bahçede olması için çok fazla potansiyel var ”diyor. "Ve bunun için dönümlerce araziye bile ihtiyacınız yok. Şu anda kaplarda chikoo ve böğürtlen yetiştiriyorum! Çok fazla alana ihtiyacınız yok, sadece doğru tekniğe ihtiyacınız var. " Çoğu büyük şehri süsleyen gülünç derecede küçük daireler için mükemmel olan meyve bahçeleri de canlanıyor.
Şu anda internet, insanların kendi kilerlerini kelimenin tam anlamıyla her yerde büyütmelerine yardımcı olacak DIY kitleriyle dolu. “Etrafınıza bakın ve yiyeceklerle dolu olabilecek alanları bulun: çimler, omuzlar, ortak bahçeler, çıkmazın sonu; Ve eğer bir apartman dairesinde, ortak bir topluluk alanında yaşıyorsanız, herkes çalışıyor ”diyor Avustralyalı bir restoratör ve çiftçi olan Palisa Anderson. Los Angeles Times yazarı Jeanette Marantos ekliyor: “Gıda bankaları şimdiden talebin iki katını görüyor. Şimdi yiyecek ekmek size ve başkalarına gelecek belirsiz günleri atlatmanıza yardımcı olabilir. "
Kendi yemeğinizi yetiştirme açısından kendine güven hakkında konuşma bir süredir ortalıktaydı, ancak koronavirüs kilitlenmelerinin birçok insanı acil bir önlem olarak bunu yapmaya ittiği anlaşılıyor. Bangkok'taki Asya'nın en büyük kentsel çatı çiftliğini tasarlayan peyzaj mimarı Kotchakorn Voraakhom, Thomson Reuters Vakfı'na, "Daha fazla insan yiyeceklerinin nereden geldiğini, ne kadar kolay kesintiye uğrayabileceğini ve kesintilerin nasıl azaltılacağını düşünüyor" dedi. . “İnsanlar, planlamacılar ve hükümetler şehirlerde arazinin nasıl kullanıldığını yeniden düşünmelidir. Kentsel tarım gıda güvenliğini ve beslenmeyi iyileştirebilir, iklim değişikliğinin etkilerini azaltabilir ve stresi azaltabilir ”.
Trend, 2050 yılına kadar dünya nüfusunun üçte ikisinin şehirlerde yaşayacağına dair bir BM öngörüsü göz önüne alındığında ilginçtir. Birçok ülkede, permakültür, hidroponik tarım veya kentsel tarım gibi kendi kendini idame ettiren uygulamalar pek çok kazanım için bir egzersizdir kimyasal içermeyen yiyecekleri seçmekten ticari ortamlarda tarladan sofraya konseptler getirmeye, akıl sağlığını korumaya ve estetik açıdan hoş bir teras / bahçe yaratmaya kadar faydalar. Ancak, yerel gıda kaynaklarının bulunmadığı ve bu nedenle yiyeceklerin büyük bir kısmını ithal ettiğiniz Singapur gibi ülkelerde, dikey ve çatıda çiftçilik, hidroponik tarım veya tarımsal balıkçılık gibi kendi kendini idame ettiren tarım eğilimleri yaygınlaştı. gıda sıkıntısı çeken ekonomiler için ileriye doğru bir yol haline geldi.
Aslında, bazı uzmanlar salgının bazı eğilimleri muhtemelen sonsuza kadar tetikleyebileceğine inanıyor. “Şimdi her zamankinden daha fazla yerel bir gıda sistemine odaklanmak önemli. Gıda sistemleri üzerine bir diyaloğu teşvik eden bir platform olan Yenilebilir Sorunlar'dan Anusha Murthy, VICE'a verdiği demeçte, kendi yiyeceğimizi yetiştirmek, yıl boyunca üretime erişimi sağlamanın en iyi yolu ”dedi. “Kent bahçeleri, buna gücü yeten ve ona erişebilenler için harika bir çözüm olabilir. Gıda yetiştirmeye yönelik bir topluluk yaklaşımı da akıllı bir çözüm olacaktır. Gıdanın kendi kendine yeterliliğini sağlamamız için, en azından yiyeceğimizin nereden geldiğini bilmek çok önemli bir ilk adımdır ”.
Jhangiani, tahıl veya yağ gibi ürünler için şehir sakinleri için mağazalara her zaman belirli bir güven duyulacak olsa da, kendi kendine yeterliliğin kendi deterjanınızı (portakal ve limon kabuğuyla) veya mutfak eşyaları yapmak gibi diğer günlük şeylere de uzanabileceğini ekliyor. . temizleme solüsyonu (su, sabunlu su ve limonlu su ile) veya hatta diş macunu (karbonat ve hindistancevizi yağı içerir). Şehirli çiftçi, "Özgüven hayatın diğer yönlerine de yayılmalıdır" diyor.
Ayrıca salgının, iklim krizi aktivistlerinin birkaç yıllık aktivizminden ziyade kendine güven konusundaki konuşmaları nasıl kökten beslediğini görmek de ilginç. Belki de kolektif hassasiyetlerimizle ilgisi vardır ve bizi belirsiz gelecekle ilgili büyük beklenti kaygısından kurtaracak önlemler aramaya sevk eder. ABD'de, Google'ın "evcil çiftçilik" aramaları geçen ay yüzde 50 artarken (ve ilginç bir şekilde) "tavuk nasıl yetiştirilir" aramalarında yüzde 75 artış oldu. ABD'deki Portable Farms Aquaponics Systems'in başkanı Phyllis Davis, The New York Times'a "Gıda güvenliği ve sürdürülebilirliği şu anda çok sıcak bir konu," dedi.
Hindistan'da Murthy, pandeminin şehir sakinlerini yerel gıda sistemlerine bakmaya ve onları daha iyi anlamaya zorladığını belirtiyor. "Yemek pişirmek için kaynaklar sınırlı hale geldi ve insanlar geleneksel tariflere geri dönüyor ve normalde kullanmayacakları malzemelerle yemek yapmayı öğreniyorlar" diyor. "Sahip oldukları şeylerle yemekleri yaratan ve yenileştiren başka bir insan bölümü var." Murthy, salgının daha fazla erkeği mutfağa ittiğini de eklerken, bu belki de sosyal medyada birçok pişirme ve yemek yapmayı açıklayabilir.
Ancak pandemi, Hindistan'ın 1,3 milyarlık nüfusu için ana gıda sağlayıcıları olmaya devam eden marjinal küçük çiftçiler için gerçekten o kadar kötü olamaz. Aslında, pandemi ve etkisi onları muhtemelen kurtaracak ve yerel yiyeceklere geçiş bazılarına bile yardımcı olabilir. Çiftlikten Sofraya Hindistan'da bir gelenektir, yenilikçi bir moda değil, ”diye yazıyor gazeteci ve yazar Samrat, Hint dijital web sitesi Firstpost adlı köşesinde. "Aynı zamanda, mevcut küresel pandeminin bir örneği olduğu küreselleşmenin değişimleri karşısında toplumlarda ve ekonomilerde direnç oluşturmaya yardımcı olabilir."
Sonunda, dünya kesinlikle derin bir felaket içinde olacak ve evet, henüz nihai sonuçları görmedik, ama belki de her krizin bir dersi olduğunu hatırlamakta fayda var. Ve bu mutfakta.