Arabamdan Yaşamak Bana Güvenlikten Vazgeçmemi Öğretti
Çalışma masamı pilates stüdyosunda bıraktıktan dört hafta sonra, JFK'dan Savannah'ya tek yönlü uçak bileti aldıktan dört ay sonra ve eşimden taşındıktan altı ay sonra ortağımla paylaştığımı merak ediyorum 'ne yapıyorum? benim hayatımla?'
Arizona'da toprak yollara çektiğimde ne bekleyeceğimi bilemiyorum. Otele sahip olduğum türden bir kadın Phoenix'te kalıyordu beni Arcosanti adında bir şehre gönderdi ama onun tavsiyesi dışında hiçbir şey bilmiyorum. Bir benzin istasyonu, restoran ve belki de birkaç duvar resmi bulmayı bekliyorum. Yaklaşık 10 dakikalık araba çarpması kayalık yoldan sonra, “Ziyaretçiler” olarak adlandırılan bir araba yoluna çektim.
Benim için çizilen bir yolu izliyorum ve bir binaya çıkıyor. Binaya girdikten sonra merdivenlerden aşağıya bir kafe ya da merdivenleri çıkarak ziyaretçi merkezine gidiyorum. Antrenman ve bilgi için seçim yapıyorum.
Kırmızı bandana ve dövmeli bir kız beni selamlıyor. Ziyaretçi merkezi çanlar ile dolu büyük bir odada. İnce mavi çanlar duvar boyunca asılı kalır, daha büyük pas kaplı çanlar merdiven boşluğunun üzerinde durur.
Arcosanti'nin 1970'lerde İtalyan bir zil üreticisi tarafından inşa edilmiş bir kasaba olduğunu öğrendim. Artık kendi kendine yeten bir kasıtlı topluluk. Hem sanatçı hem de meraklı ruhlar bir ikamet için kalabilirler.
“Bir sonraki turumuz 1'de 10 $ bağış önerdi. Beklemek isterseniz, alt kattaki kafe açık. Şef Kolombiyalı ve yemekleri harika. ”
Kafe büfe tarzında ve ben taze yeşillik ve otlu pilav ile bir tabak 6 $ için doldurun.
Dışarıda ziyaretçilerin yürüyüş parkurlarına bakan beton balkonda boş bir masa görüyorum.
Mesclun yeşillikleri bıçaklarken güneş ışığı beni yıkıyor.
'Hayatımla ne yapıyorum?'
Bazen bu kelimeler beni alay ettikleri diğer zamanlarda beni cesaretlendirir.
Birkaç kişi huzurumu bozan balkona doğru yürüyor.
“Buraya yeni mi geldiniz?” Adam birkaç dakikalık paylaşım alanından sonra soruyor.
Çiftin neredeyse çalıştığını ve ikisinin de pazarlamada olduğunu öğrendim. Her nasılsa, bir saatten az bir süre sonra, gelirlerini bloglama ve pazarlamayı yapan iki çiftle sohbet ederek bir tavan arasında oturdum.
Sahip olduğum her soruyu yanıtlayarak ve bana tavsiyelerde bulunarak nezaketle zamanlarını ve mekanlarını benimle paylaştı. Ayrıldığımda irtibat halinde kalabilmek için iletişim bilgilerini değiştirdik.
Şans karşılaşması bana soru sordu, fırsat nedir? Başarı nedir?
Bazıları, masamda kalan kadınları özel Pilates seansları için kontrol etmenin daha güvenli bir yol olduğunu söyleyebilirdi. Yoga ve pilates konusunda çifte sertifika almaya devam edebilirdim. Kendim için bir isim yapmış olabilirdim ve çabucak kendi özel müşterilerimi elde edebilirdim.
Şimdi arabamda yaşıyorum. Bir sonraki öğünümün veya bir sonraki dolarımın nereden geleceğini bilmiyorum ama dün yabancıların hayallerim hakkında açıkça sohbet ettiği bir hava tavanındaydım. Geçen hafta PBS için çalışan bir arkadaştan fotoğrafçılık dersleri aldım. İki hafta önce Meksika çölünde gün batımı olarak bir vaftiz izledim. Üç hafta önce dışarıda sıcak bir küvette oturdum, yıldızların altında ve muz yaprakları Rose içiyordu.
'Hayatımla ne yapıyorum?'
Bilmiyorum.
Fırsatın birçok farklı şekil ve boyutta gerçekleştiğini ve başarılı olmayı öğretme yöntemimin önemsiz hale geldiğini biliyorum. Ayrıca, iyi beslenmiş ve sıkılmış bir masadan ziyade, hayatı kırıp yaşamayı tercih edeceğimi de biliyorum. Her gün sadece fırsat için değil, fırsatta olma şansı için dua ediyorum. Şimdiye kadar hayal kırıklığına uğramadım.