Orta yaştaki yüksek tansiyon, sonraki yaşamda artan beyin hasarıyla bağlantılıdır
Bugün (Perşembe) yayınlanan yeni bir araştırmaya göre, normalden daha yüksek tansiyon, yaşlılarda daha geniş beyin hasarıyla bağlantılı. Avrupa Kalp Dergisi.
Özellikle, çalışma 50 yaş öncesindeki diyastolik kan basıncı (kalp atışları arasındaki kan basıncı) ile daha sonraki yaşamdaki beyin hasarı arasında, diyastolik kan basıncı normalde olduğu düşünülen değer aralığında olsa bile güçlü bir ilişki olduğunu bulmuştur. sağlıklı bir aralık.
Bulgular, 40 ila 69 yaşları arasındaki genel nüfustan işe alınan ve MRI beyin taramaları da dahil olmak üzere tıbbi bilgilerin mevcut olduğu İngiltere Biobank’a kayıtlı 37.041 katılımcının yer aldığı bir araştırmadan geliyor.
İngiltere, Oxford Üniversitesi, İnme ve Demansı Önleme Merkezi’nde klinik araştırma görevlisi olan Dr. Karolina Wartolowska tarafından yürütülen araştırma, beyinde “beyaz madde hiperintensiteleri” (WMH) adı verilen hasarı aradı. Bunlar, MRI beyin taramalarında daha parlak bölgeler olarak ortaya çıkıyor ve beyindeki küçük kan damarlarında yaş ve kan basıncıyla artan hasarı gösteriyor. WMH, artmış inme, bunama, fiziksel engellilik, depresyon ve düşünme yeteneklerinde düşüş riski ile ilişkilidir.
Dr Wartolowska şunları söyledi: “Tüm insanlar yaşlandıkça bu değişiklikleri geliştirmez, ancak 65 yaşın üzerindeki hastaların% 50’sinden fazlasında ve 80 yaşın üzerindeki çoğu insanın yüksek tansiyonu olmasa bile mevcut olması daha olasıdır. daha yüksek tansiyon ile gelişmek ve daha şiddetli hale gelmek. ”
Katılımcılar hakkındaki bilgiler, Mart 2006 ile Ekim 2010 arasında Birleşik Krallık Biobank’a kayıt olduklarında toplanmış ve MRI taramaları da dahil olmak üzere takip verileri Ağustos 2014 ile Ekim 2019 arasında alınmıştır. Araştırmacılar, aşağıdaki gibi faktörleri hesaba katarak bilgileri ayarlamıştır. yaş, cinsiyet, sigara ve şeker hastalığı gibi risk faktörleri ve diyastolik ve ayrıca sistolik kan basıncı. Sistolik kan basıncı, kalbin her atışında ulaşılan maksimum kan basıncıdır ve kan basıncı ölçümlerinde en üst sayıdır.
“İnsanlar arasındaki beyaz madde hiperintensitelerinin hacmini karşılaştırmak ve analizi, insanların beyinlerinin boyut olarak biraz farklı olduğu gerçeğine göre ayarlamak için, WMH hacmini beyindeki toplam beyaz madde hacmine böldük. Bu şekilde, yapabilirdik. WMH hacminin toplam beyaz cevher hacmine oranı olan WMH yükünü analiz edin, “dedi Dr Wartolowska.
Araştırmacılar, daha yüksek bir WMH yükünün mevcut sistolik kan basıncıyla güçlü bir şekilde ilişkili olduğunu bulmuşlardır, ancak en güçlü ilişki, özellikle 50 yaşın altındayken, geçmiş diyastolik kan basıncı içindir. Kan basıncında, normal tedavi eşiğinin altında bile herhangi bir artış Sistolik için 140 mmHg ve diyastolik için 90 mmHg’nin altında, özellikle insanlar yüksek tansiyonu tedavi etmek için ilaç kullandıklarında artan WMH ile bağlantılıydı.
Normal aralığın üzerindeki sistolik kan basıncında her 10 mmHg artış için, WMH yük oranı ortalama (medyan) 1,126 kat ve diyastolik kan basıncındaki her 5 mmHg artış için 1,106 kat artmıştır. En yüksek WMH yüküne sahip insanların ilk% 10’u arasında, yükün% 24’ü 120 mmHg’nin üzerinde bir sistolik kan basıncına ve% 7’sinin 70 mmHg’nin üzerinde diyastolik kan basıncına sahip olmasına atfedilebilir, bu da orada olduğu gerçeğini yansıtır. yaşlı hastalarda diyastolik kan basıncından çok yüksek sistolik insidansıdır.
Dr Wartolowska şunları söyledi: “İki önemli bulgu yaptık. İlk olarak, çalışma 40’lı ve 50’li yaşlarındaki insanlarda diyastolik kan basıncının yıllar sonra daha kapsamlı beyin hasarı ile ilişkili olduğunu gösterdi. Bu, bunun sadece sistolik kan basıncı olmadığı anlamına gelir. birincisi, daha yüksek sayı, ancak diyastolik kan basıncı, ikincisi, daha düşük sayı, bu, beyin dokusu hasarını önlemek için önemlidir. Birçok kişi hipertansiyon ve felci yaşlı insanların hastalıkları olarak düşünebilir, ancak sonuçlarımız şunu gösteriyor: sağlıklı bir beyni 60’lı ve 70’li yaşlarımıza kadar iyi tutun, 40’lı ve 50’li yaşlarımızdayken diyastolik kan basıncı da dahil olmak üzere kan basıncımızın sağlıklı bir aralıkta kalmasını sağlamamız gerekebilir.
“İkinci önemli bulgu, kan basıncında normal aralığın ötesinde herhangi bir artışın, daha yüksek miktarda beyaz madde hiperintensiteleri ile ilişkili olmasıdır. Bu, hipertansiyonu tedavi etme kriterlerini karşılamadan önce biraz yüksek kan basıncının bile beyin dokusu üzerinde zararlı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir .
“Sonuçlarımız, yaşamın ilerleyen dönemlerinde beyaz madde hiperintensitelerinin en iyi şekilde önlenmesini sağlamak için, özellikle orta yaşın erken döneminde, 90 mmHg’nin altındaki diyastolik kan basıncı için bile, diyastolik kan basıncının kontrol edilmesi gerekli olabilirken, sistolik kan basıncının kontrolü Orta yaştaki kan basıncının etkileri ile geç yaşamdaki zararlar arasındaki uzun zaman aralığı, uzun vadede kan basıncını kontrol etmenin ne kadar önemli olduğunu ve bu araştırmanın çok uzun vadeli düşünmeye uyum sağlaması gerektiğini vurgulamaktadır. orta yaştaki genellikle asemptomatik problemlerin etkileri. ”
WMH’nin gelişimi için potansiyel mekanizmalar arasında, doğrudan kan damarlarına zarar veren, zaman içinde sürekli yüksek basınçlar yoluyla beyindeki hassas kan damarlarına verilen hasar; bu, damarların astarının sızdırmasına neden olur ve WMH ile sonuçlanır. Alternatif olarak, diyastolik basınç büyük kan damarlarının zamanla sertleşmesine neden olabilir, bu da beyne giden kan basıncının atımını artırır; bu, her kalp atışında yüksek tansiyona, kan basıncında hızlı değişikliklere ve kalp atışları arasında çok düşük kan akışına neden olarak beyaz maddeye zarar verir.
MRI taramaları yalnızca bir noktada mevcut olduğundan, araştırmacılar WMH’nin ilerlemesini doğrudan ölçemediler. Diğer sınırlamalar arasında, beyaz cevherin farklı bölgelerindeki farklılıkları belirlemek için daha fazla analize ihtiyaç duyulması ve araştırmacıların sigara ve diyabet ile ilişkileri göstermesine rağmen, yüksek kolesterol seviyeleri, obezite ve böbrek problemlerini de içeren risk faktörleri arasındaki potansiyel karmaşık etkileşim, daha fazla araştırma gerektirir.
Notlar:
* 120/70 mmHg’lik ‘düşük normal’ kan basıncına sahip hastalar, araştırmacıların bu analizde diğer hasta gruplarını karşılaştırdıkları ‘referans grubu’ olarak kullanıldı. Çoğu kılavuzla tutarlı olarak, araştırmacılar, 140/90 mmHg’nin üzerinde tansiyonu olan ve tedavi gerektiren kişileri ‘hipertansif’ ve 140/90 ile 130/80 mmHg arasında olanları ‘pre-hipertansif’ olarak adlandırdılar. Kan basıncı pre-hipertansif değerlerin altında olan kişiler ‘yüksek normotansif’ ve 120 / 70’in altında değerler ‘düşük normotansif’ olarak adlandırıldı.
.