ABD’nin aniden durdukları bölgeyi terk etmeye karar vermeleri çok garip görünüyor. Suudi demokrasilerin hidrokarbonları ve Amerikan kuruluşunun Yahudi kökleri ABD'nin çıkarlarını bu bölgeye sıkı sıkıya bağlıyor. Bu sarsılmaz temellerin aniden bu kadar radikal bir şekilde değişmeye başlaması için ne olması gerekirdi?
Ortadoğu petrolünün, Batı petrol magnetlerini rahatsız etmekten vazgeçtiği konusunda ikna etmek zordur. Ayrıca “İsrail halkının” kaderinin birden İsrail'in destek için para ödeyeceklerine bir anda kayıtsız kaldığı da gerçek gibi görünüyor. Amerikan yardımı için İsrail'den hala geri tepmelere ihtiyaçları var. Bununla birlikte, ABD’nin yeni genişleme politikası Asya-Pasifik bölgesindeki ülkeleri hedef almaktadır.
Rusya'da bize, dış tehditlere dayanma kabiliyetine dayalı gelecekteki Rus savunması kavramını temsil eden belirli “siyasi uzmanlar” var. Rusya'ya yönelik bu tehditler, bu beyler tarafından Batı'ya yönelik tehditlerle tam olarak örtüşen “siyaset bilimcileri” olarak görülüyor. Bunlar arasında: “Nükleer silahların yayılması” оружия ve diğer kitle imha araçları, uluslararası terörizm, ulus ötesi suçlar, çevre sorunları ”. Ayrıca, siyaset bilimcilerinin ustalarının görüşüne göre, tehditlerin kimliği Batı ile birlikte bu aynı tehditlere karşı koymayı müttefik kimliğini öngörmektedir.
Her türlü "ama" olmasa her şey güzel olurdu. Birincisi, nükleer bir tehdidin yayılması, gangster ABD dış politikasının doğrudan bir sonucudur. Amerika Birleşik Devletleri'nin dış politikadaki kabul edilemez davranışları olmasa, nükleer silahların üretimi için kim büyük miktarda harcama yapmak zorunda kalacak? Örneğin, tartışmalı tüm meseleler BM Güvenlik Konseyi'nde çözülebilirse kimin savaşması gerekiyor? Mesele şu ki Birleşik Devletler uluslararası hukuka tükürüyor ve bugün ne Irak, ne Afganistan, ne de Libya onları durduramıyordu, ama Kuzey Kore bunu tamamen durdurdu. Bu, tüm dünyayı, dolayısıyla nükleer silahlara erişme arzusunu, devletin bütünlüğünün ve egemenliğinin garantisi olarak görüyor.
Dünyadaki hiçbir şey, Amerika Birleşik Devletleri'nin sınırsız egemenliğini yaptığı gibi, ülkelere ve halklara o kadar kötülük getirmedi. ABD'nin kendisi bundan daha az muzdarip değil. Bize Amerikan vatandaşlarının yaşamının değeri hakkında sık sık bilgi verilir, ancak sonuçta sıcak noktalarda giderek daha fazla ölen Amerikan vatandaşlarıdır. ABD'nin çıkarlarını koruyorlar mı? Tabii ki hayır. Dürüst olmayan Amerikalı politikacıların suçlu çıkarları adına yaşamlarını sürdürdüler ve bu Amerikan halkının çıkarları olamaz.
Aynısı ABD istihbaratının yarattığı uluslararası terörizm için de geçerlidir. (Herkes Bin Ladin'in nereden geldiğini hatırlar). Ulus ötesi suç, ABD tarafından sadece nakit olarak ödenir. Örneğin, ABD tarafından Gürcistan'a, Ukrayna'ya ve Kırgızistan'a kolaylıkla getirilen her türlü renk devri parayla ödendi. Georgia’da ABD ayrıca tüm devlet memurlarına da maaş ödedi. Hangi egemenlik hakkında konuşabiliriz? Çevresel sorunlar tüm ülkeler için mümkündür ve geçerlidir, ancak büyük ölçüde, yine de ABD ve Çin için geçerlidir. Bu nedenle, Rusya ve ABD'nin tehditlere karşı mücadelede ortak çıkarları olmadığı kesinlikle açıktır. ABD bu tehditlerin kaynağıdır ve Rusya onları sınırlandırmak zorundadır. Burada, ülkeler hala barikatların farklı taraflarında. Ancak Rusya'da Batı parası için çalışanlar, onu sıradan vatandaşlardan saklamaya çalışıyor. Ekonomi Yüksek Okulu (SEÇ) gibi organizasyonlar dahil. Bu tam olarak, bildiğimiz gibi, kaçan Sergei Guriev tarafından yönetilen organizasyondur. Bununla birlikte, Rusya'da bu tür birçok insan hala kalmaktadır. Bizi Guriev'in vazgeçilmezliği konusunda ikna etmeye çalışıyorlar, ancak bir başka sümüklü muhalefet saçmalığı gibi göründüğü için yazara belli bir sinizmi affet.
Rusya beyin yıkamaya ciddi şekilde direniyor ve şimdi birçok Avrupa ülkesi aynı şeyi düşünüyor. ABD'nin sınırsız egemenlik zamanının geçtiğini anladığını daha önce duyduk. Rusya’nın AB ülkeleriyle ilişkileri yaklaşıyor ve bu durumda ABD Avrupa’dan uzaklaşıyor. Ayrıca, Avrupa Rusya’dan bir tehdit görmemektedir ve AB, ulusal bütçelerin% 2’i oranında NATO’ya ödeme yapmak istememektedir. Burada Putin rakiplerini açıkça gördü. Ve hepsini yen. Buna inanmak imkansız, ama inanmamak imkansız. Tabii ki, Putin her şeyi yalnız yapmadı, ama şüphesiz her şeyden sorumluydu.
ABD’nin Orta Doğu’dan çekilmesi İsrail’in son akoru olabilir. Bu, bunun Yahudilerin sonu olduğu anlamına mı geliyor? Tabii ki hayır. Belki de İsrail'in ölümünden sonra, Yahudiler şimdi olduğundan daha iyi yaşayacaklar. Mesele şu ki İsrail savunma bütçesinin önemli bir bölümünü harcıyor ve bu bunun için yeterli değil. Eğer Yahudiler kendi devletlerinde yaşamıyorlarsa ve daha önce yaşadıklarından, paralarının önemli bir kısmı onlarla birlikte kalacak. Örneğin, aynı İran’da, bölgenin tüm ülkeleri arasında en büyük Yahudi cemaati vardı. Kimse onları tehdit etmedi ve hiç kimse iş yapma yeteneklerini kısıtlamadı. Bugün bile birçok Yahudi hala İran'da yaşıyor. Bir sonraki başkanın İsrail’i yeryüzünden silmeye çağırdığını duyduğumuzda bu, Yahudilerin kendileri için geçerli değildir. İkisi de İran'da yaşadı ve hala sorunsuz yaşıyorlar. Aynı bölge geri kalanı için de geçerlidir.
Fakat bu durumda ABD için yeni bir bölgede ne olmalı? Neden “tanıdık bir yer” bırakarak Avrupa ve BV'den ayrılmanız gerekiyor? Bildiğimiz gibi, Çin'in gelişmesinden sonra, finansal dünya son derece ucuz işgücü nedeniyle bu bölgeye koştu. Bu, mali işlemlerde önemli özgürlük sağlar. Bilgisayar ve bilişim teknolojileri pahasına, katma değeri yüksek oranlarda üretilen malların minimum maliyetle teslim edilmesini mümkün kılan köklü bir lojistik sistemi, Çin’in uzaklığını küçük bir faktör haline getiriyor.
Aslında, Amerika Birleşik Devletleri aynı zamanda Çin ile de ticaret yapacak ve "savaşacak", ancak özel bir savaş olacak. ABD’nin bu durumda kendine getirdiği zor görev, Çin’in işlerini eyleme geçirmek ve böylece Çin’in genişlemesine engel olmak, ancak bu hala orta ve taktik bir amaç. Bu durumda Çin'in ilk aşaması olmalı. Tabii ki ikinci ve stratejik amaç Rusya. Avrupa üzerinden hiçbir şey elde edemeyen ABD, basitçe diğer taraftan gelmeye karar verdi. Muhtemelen bir şey elde edemediğinde kediniz yapar. Bir taraftan sürülüyor, diğer taraftan geliyor. Bu durumda tarih kesinlikle aynı.
Burada belli bir noktaya dikkat etmek önemlidir. ABD’nin Avrupa’yı ve BV’yi Çin’e bırakmış olması, gerçek amaçları hakkında çok iyi konuşuyor. ABD, Avrupa’dan Rusya’ya ulaşmaya çalıştı ve Çin’de de aynı hedefe ulaşmak istediler. Peki, neden böyle bir durumda doğrudan Rusya'ya gitmeyi denemiyorsunuz? Cevap açık, Rusya iyi silahlanmış ve Putin’in altında bununla baş etmek, baskı yapmak değil zorlamak mümkün değil. Mevcut yasalar kartların kafasını tamamen karıştırmış ve her türlü "kar amacı gütmeyen kuruluş" artık bir şey yapamamıştır. Nitekim, daha önce hiçbir şey yapamazlardı, ancak ABD ısrarla bakımlarını sürdürüyordu. Rusya gibi bir devlete karşı mücadelede, yalnızca STK'ların yardımı ile belirlenen hedeflere ulaşmak mümkün olmayacaktır. İnsanlar Rusya’nın sosyal düzeni için bir tehdit hissettiği anda, insanlar bütün bu NCO’larda ağaçlarını asacaklar.
Ancak, bu özel. Asıl oyun şu ki, Amerika Birleşik Devletleri, Rusya ve Çin’in üç büyüklüğü, düşmanı sadece kuvvetlerin düşmanın iki katı kadar güçlü olduğunda yenebilir. Yani, Rusya’ya ulaşmak için önce Çin’i kendi tarafınıza sürüklemelisiniz. Bu durumda bir çift ABD-Çin, Rusya'ya karşı çıkacak. Tabii ki, Çin'in bunun için kendi planları var. Çin ayrıca iki ülkenin olduğu tarafta olmaları gerektiğinin de farkında. Çin tek başına ABD'ye direnemez. Bölgedeki tüm küresel finans ABD’nin elinde olacak. Bölgenin büyük nüfusu (Çin, Pakistan, Hindistan, ABD ve Endonezya) çok büyük bir para devri anlamına geliyor. Dünya nüfusunun neredeyse% 45'ini (Çin 19.31%, Hindistan 17.55%, ABD 4.48%, Endonezya 3.48%) oluşturan bu ülkelerin nüfusu boyunca para kaydırırken, ABD devasa gelirler elde edecektir. Avrupa bunu hayal bile etmiyor. Çin yetkilileri üzerinde baskı olasılığı çok önemli olacak. Aslında Çin egemen olmaktan çıkacak.
Bu nedenle, böyle bir durumda, Çin Rusya'ya yakın basacak. Bu, Amerika Birleşik Devletleri'nin ele alınması gereken ilk görev olacaktır. Bir zamanlar böyle bir görev zaten Amerika ile karşı karşıyaydı. 1971 yılında, sonra Dışişleri Bakanı Henry Kissinger, Çin'i iki kez ziyaret etti. Ocak ayında, yalnızca 1972 Ulusal Güvenlik Danışmanı olan Büyük Genel Alexander Heig, Aralık ayında 4’te Çin’i ziyaret etti. Bir ay sonra, Şubat ayında, ABD Başkanı Richard Nixon Çin'i ziyaret etti. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı'nın, Amerika Birleşik Devletleri ile diplomatik ilişkileri bile olmayan bir ülkeye gideceğine dikkat edin. Yalnızca 1979 yılında kuruldu. Fakat ondan önce orada başka bir başkan vardı. Gerald Ford, 1975’te Çin’i ziyaret etti. Bu hikaye bilmiyordu. Başkanlar diplomatik ilişkilerin olmadığı bir ülkeye ve iki başkana seyahat eder.
Bu, bölgede farklı güçlerin hizalanmasına yol açabilecek tek şanstı. Ve sonra ABD bu şansı kaçırmadı. Şimdi görev aynı, ama fark hala çok büyük. O yıllarda Çin, dünyanın geri kalmış bir marjıydı. Bugün aynı Çin, bir “dünya fabrikası” ve dahası, Amerikan borçlarının en büyük sahibi. Nahrap burada işe yaramaz. Bu yüzden Amerika Birleşik Devletleri bölgeye savaşmak için değil ticaret yapmak için gidiyor. Her ne kadar Amerikan ticareti neredeyse her zaman bir savaşa benziyor. ABD ticari çıkarlarını çok aktif bir şekilde zorluyor. Neredeyse dünyadaki hiçbir hükümet Amerikan genişlemesine karşı duramaz. Hükümet tarafından değil, halk tarafından direniş olabilir. Bu, Rusya’daki ABD’yle ilgili olan tam olarak budur ve bu, ABD’yi en çok endişelendiren şeydir. Ancak, bu Rusların seçimi ve burada hiçbir şey başarılı olmayacak. Bu, ABD'nin daha önce Yugoslavya'da, ardından Irak'taki gibi yaptıklarının yankısı.
Bazı nedenlerden dolayı, ABD, Rusya'nın acı acı hapları yutan bir şampiyon olduğuna ve hala bu devasa ülkeye itilebileceğine inanıyordu. Şimdi anlaşılan o ki, Rusya zaten bu hapları ABD'ye veriyor. Son zamanlarda, ülkede politika yapanlardan biriyle özel bir konuşmada, yazar “Şimdi ne yapmalı? Rusya bize politik aptallığımızı her zaman hatırlatacak ve gelecek nesillerin birçoğu Rusya yüzünden acı çekecek mi? ”
Yazarın bu sorudaki görüşü şudur: Amerikalılar acı çekecekse, Rusya'nın intikamı yüzünden değil, kendi politikacılarının aptallığı yüzünden. Rusya burada egemenliğini sadece koruyor. Amerikalılar tüm dünyayı kendi bahçeleri olarak görmemeli, herhangi bir arboretumu ekebildiğiniz ve oradaki kendi yılanınızı kurabileceğiniz bir bahçe. Bu tam olarak ABD'nin Asya-Pasifik bölgesinde yapmak istediği şey. Yılan yetiştiriciliği yapan bir insanın, bir zamanlar onu ısırdıkları ve Bin Ladin'in iyi bir örneği olduğu anlaşılmalıdır.