Terim anlamı: Terim olarak muhtelif hadîs; aralarını cem etme imkânı bulunmakla beraber kendisi gibi bir hadisle çelişki halinde bulunan makbûl hadis demektir.
* Nevevî'nin tanımı ise şöyledir: “Muhtelifu'l-hadîs, zâhirî olarak mana açısından birbiriyle çelişkili iki hadîsin arasının bağdaştırılması veya ikisinden birinin tercih edilmesidir.” (Nevevî, 1985:90.) Nevevî, bu tanımıyla sanki iki hadîs arasındaki çelişkinin ancak zâhirî olmasını şart koşmuş gibidir.
Muhtelef, aykırı olmak manasına gelen “halefe” kök fiilinden ifti'âl babında ve İsmi meful ölçüsünde bir kelimedir. Muhtelefu'l-hadis terkibi ise dış görünüşü itibariyle birbirlerine aykırı manalar taşıyan iki hadis ile bunların arasını birleştirmek ve birleşmesi mümkün olmayanlardan birini tercih etmeye denir.
Muhkem: Muarazadan salim olan makbul haberdir. Muhtelif: Makbul bir hadisin çeliştiği makbul hadistir.
Mü'telif ve muhtelif yazılış itibariyle aynı veya birbirine yakın (mü'telif), ancak telaffuz bakımından birbirinden farklı (muhtelif) olan isim, künye, lakap ve nisbeleri ifade eder.
İlgili 38 soru bulundu
Herhangi bir şeyin çeşitlerinin bulunması ve bu çeşitlerin ifade edilmesinde muhtelif kelimesi kullanılır. Muhtelif kelimesi türlü türlü ve çeşit çeşit gibi anlamlarına gelmektedir. Muhtelif kelimesinin ikinci anlamı ise “zıt” anlamına gelmektedir. Birbiri ile tutmayan, birbirinin karşıtı anlamına gelmektedir.
Bir şeyin çeşitleri, türevleri muhtelif sözcüğü ile açıklanabilir. Bu sözcük "türlü türlü" anlamına da gelmektedir.
Hadis-i âhad: Bu şekilde İslâm Peygamberi'nden rivayet edilen hadise denir. Hadis-i kudsi: Manası Allahü teâlâ tarafından bildirilip de, sözlerini Muhammed'in kendi kelimeleriyle aktardığı hadis. Hasen: Güzel anlamında, sıhhat şartlarını taşımayan, ancak güzel bulunan "kusurlu" hadisler.
Hadis usulü veya onun alt disiplinleri anlamında terim. Bu form aracılığıyla, sadece OSMANLILAR//8-mali-yapi maddesi ile alakalı mesajların iletilmesi rica olunur. TDV İslâm Ansiklopedisi'nin elektronik sürümü hakkındaki diğer hususların ise İletişim Formu aracılığıyla iletilmesi rica olunur.
Güvenilirliği hakkında ihtilâf edilen râvi veya hadis anlamında terim. Sözlükte “ihtilâf edilmiş” anlamına gelen muhtelefün fîh tabiri, terim olarak “rivayet ettiği hadis bazı âlimler tarafından kabul edilip bazılarınca edilmeyen râvi” mânasında kullanılmaktadır.
Hadis ilminde kelimenin harekesini hatalı ifade etmeye tahrîf denir. Mesela ﻲﺑأ “Ubey” kelimesinin ﻲﺑأ “Ebî” şeklinde telaffuz edilmesi bir tahrîftir. Bu tür hadislere muharref hadis denilmiştir.
Sözlük ma'nasıyla Hadislerin İhtilafı demek olan İhtilafu'l-Hadis tabiri esas itibariyle dış görünüş bakımından birbirine zıt görünen ve sahih olarak rivayet edilmiş Hadislere denir. Hadis ilminin önemli konularından biridir.
Özet: Bu çalışmada, İslam düşünce tarihine önemli katkılar sunan İmam Şâfiî'nin, alanında ilk eser olma özelliğini kazanmış olan “İhtilâfu'l-Hadîs” isimli eserinin Hadîs ilmindeki yeri konu edilmiştir. İhtilâfü'l Hadîs ilminin kavramsal çerçevesi ile Şâfıî'nin konu ile ilgili metodolojisi irdelenmiştir.
Sahabe tarafından aktarılan ancak bizzat Hz. Muhammed tarafından söylenip söylenmediği bilinmeyen hadislere mevkuf denir. Mevkuf hadislere inanmamak günah değildir. Çünkü bu hadislerin doğru olup olmadığı tam olarak bilinmemektedir.
Kudsî hadisler konusundaki klasik çalışmaların en genişi olan Mehmed Trabzonî'ye (Muhammed el-Medenî) ait el-İtḥâfâtü's-seniyye fi'l-eḥâdîs̱i'l-ḳudsiyye'de Süyûtî'nin Cemʿu'l-cevâmiʿ adlı eserinden derlenmiş 864 hadis yer almaktadır.
Bu kriterlerden hareketle hadisler tasnif edilmiştir. Kapsamlı ilk eser Ebu Muhammed er-Ramhürmîzî'ye âit el-Muhaddis el-Fasıl, bir diğeri önemli eser Hâkim en-Nişâbûrî'nin Marifat ulum el-hadis'idir.
Sahih ve hasen hadisin şartlarından birini ya da birkaçını taşımayan rivayetler için kullanılan hadis terimi. Sahih veya hasen hadisler için gerekli özelliklerden en az birini taşımayan, dolayısıyla hasen mertebesine ulaşamayan rivayetlere zayıf (zaîf) denir.
Bir âlimin, hadîslerin sıhhati için aradığı şartları taşımayan, nitekim herhangi bir hadîsi haber verirken kasten yalan söylediği bilinen bir kimsenin haber verdiği hadîslerin hepsine mevzu (uydurma) hadîs denir.
Ebû Hüreyre (r.a.), rivayet ettiği 5 bin 374 hadisle ilk sırada bulunmaktadır. Kendisinden de 800 kadar zat (ravi) hadis almıştır. Abdullah bin Ömer (r.a.), rivayet ettiği 2 bin 630 hadisle ikinci sırayı almıştır.
Bu tanımlar arasında günümüzde genel kabul göreni İbnu's-Salâh tarafından yapılmış olan tanımdır. Bu egemen tanıma göre bir hadisin sahih olabilmesi için, râvilerin adalet ve zabt sahibi olması, hadisin senedinin muttasıl olması ve rivayetin şâz ve muallel olmaması gerekir.
Müellif: Telif eden, kitap yazan, yazar, muharrir anlamlarına gelmektedir.
Birbirini tutmayan, birbiri ile uyuşmayan kavramlar için muhtelif kelimesi kullanılır. Birbiri ile uyumsuz olan kavramlar için de bu kelimenin derin anlamından istifade edilir. Zıt anlamına gelen muhtelif, genellikle soyut kavramlar için kullanılır.
Birbirlerine zıtmış gibi görünen makbul hadisler ve bu hadisleri inceleyen ilim dalı.
Benzer sorularSıkça sorulan sorular
DuyuruReklam alanı
Popüler SorularSıkça sorulan sorular
SAYFALAR
KATEGORİLER
© 2009-2024 Usta Yemek Tarifleri