Mâmehuran hırsızları nasıl tövbekar ve sofi olmuştur? Konu hakkında bir malumat verebilir misiniz?
Cts, 4-Ağu-2012 - 09:57 tarihinde gönderildi
Değerli Kardeşimiz;
"Elhasıl: Başkasına itimat etmeyen nefsiyle teşebbüs eder. Size bir misâl söyleyeceğim: Siz göçersiniz. Göçerin malı koyundur; o işi bilirsiniz. Şimdi her biriniz, bazı koyunları bir çobanın uhdesine vermişsiniz. Hâlbuki çoban tembel ve muavini kayıtsız, köpekleri değersizdir. Tamamıyla ona itimat etseniz, rahatla evlerinizde yatsanız, bîçare koyunları müstebit kurtlar ve hırsızlar ve belâlar içinde bıraksanız daha mı iyidir; yoksa onun adem-i kifayetini bilmekle nevm-i gafleti terk edip, hanesinden her biri bir kahraman gibi koşsun, koyunların etrafında halka tutup, bir çobana bedel bin muhafız olmakla, hiçbir kurt ve hırsız cesaret etmesin, daha mı iyidir? Acaba Mâmehuran hırsızlarını tevbekâr ve sofî eden şu sır değil midir? Evet, ruhları ağlamak istedi, biri bahane oldu, ağladılar."(1)
Altı çizili soru cümlesinden önce geçen ifadelere dikkatle baktığımızda metodun ne olduğu ve Mamehuran hırsızlarını pişmen eden sırrının ne anlam ifade ettiği az çok anlaşılmaktadır. Şöyle ki:
Mamehuran aşiretnde sık sık hırsızlık olunca, bu kez herkes kendi malına sahip çıksın diye ortak bir hareket başlıyor. Böyle olunca, yani iş sadece bekçiye veya çobana kalmayıp, herkes malını sahiplenince, hırsızlığın önü kesiliyor. Bu durumda Mamehuran hırsızları işsiz kalıyorlar.
İşsiz kalan Mamehuran hırsızları, bu esnada, çölde Şeyh Ahmed adında bir zatın önünü kesip onun üzerindekileri çalmak istiyorlar. Şeyh Ahmet ise, önce bana on dakika müsaade edin ve beni dinleyin, sonra ne yapacaksanız, ne alacaksanız alın diyor.
Müsaade alan ve kendisini dinleyen Mamehuran hırsızlarına, Şeyh Ahmet tesirli ve anlamlı bir nasihatta bulunuyor.
"Evet, ruhları ağlamak istedi, biri bahane oldu, ağladılar." cümlesi de Şeyh Ahmed'e ve onun bu nasihatlerine işaret etmektedir.
(1) bk. Münazarat, Sualler ve Cevaplar
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editör