Savaş sonrası yıllarda dünyanın birçok ülkesinde ATGM'ler ortaya çıktı. Hareketliliği artırmak için onları arabalara ve zırhlı tekerlekli araçlara kurmaya başladılar. Doğal olarak, silah hakkında soru ortaya çıktı tanklar güdümlü tanksavar mermileri (şimdi ATGM olarak kısaltılmıştır).
Yurtdışında ilk kez, 13-1959'teki Fransız hafif tank AMX-60'e, bundan sonra rehberli mermiler (bundan sonra TOURS - tank güdümlü mermiler olarak adlandırılacaktır) yerleştirildi. Bu tanklar SS-11 TOURS ile iki versiyonda silahlandırıldı; taret tavanında iki rampa veya taretin ön duvarında 4 rampası.
1959-60 içinde Amerika Birleşik Devletleri, Fransa'da binlerce SS-11 ve SS-10 tanksavar füzesi satın aldı. Bu mermileri M-48 ve M-60 tanklarına takma girişimleri vardı, ancak SS-10 ve SS-11 herhangi bir Sovyet tankının zırhını delse de (en azından 1965'e kadar) bu prototiplerden daha ileri gitmedi.
İlk tank karşıtı mermiler. nesiller (SS-10 ve SS-11 dahil) kablo ile manuel olarak kontrol edildi. Operatör, onları özel bir kalemle hedefe yönlendirmek zorunda kaldı. Düşük işaretleme hassasiyeti ve uzun uçuş süresi, kurstan çekim yapmayı önledi. Manuel mermi fırlatma sistemi büyük, masum bir alanın oluşmasına neden oldu (500-600 m). Işın tipi fırlatıcıların tankın zırhındaki açık konumu, fırlatıcıyı düşman ateşi altında yeniden yerleştirmeyi imkansız hale getirdi. Mermiler, nükleer patlamalardan bahsetmeksizin, mermilere ve şarapnellere maruz kaldılar.
ABD'deki 70'lerin başında yeni nesil "Shilleyla" nın silahları kabul edildi. Yeni TOURS, kızılötesi ışın tarafından yarı otomatik olarak yönlendirildi. Shilleyla, rokete ek olarak, konvansiyonel yüksek patlayıcı ve birikmeli mermileri ateşleyen 152 mm'lik bir tank silahından fırlatıldı. Amerikalılar Shillejlaks'i 1500 hafif tankları МХNUMX Sheridan ve 551 orta tankları М540А60 ile donattılar. M2 cephanesi, 551 TOURS ve 10 klasik mermilerden oluşuyordu ve M20A60, 2 TOURS ve 13 klasik mermiler içeriyordu.
Bununla birlikte, 70-lerin ortasında, Shilleyla Tours'lu tankların üretimi, 152 mm kısa topların 105 ve 120 mm kısa toplarına kıyasla, daha düşük maliyetli ve tatmin edici olmayan etkinliğinin yanı sıra, Turların yüksek maliyeti ve yetersiz etkinliği nedeniyle durduruldu.
Batılı tasarımcıların, 105 ve 120 mm normal tank silahlarını vurmak için kullanılabilecek bir TURS yaratma girişimleri başarısız oldu. Böyle bir TOURS'un prototiplerinin zayıf bir kümülatif etkisi ve birtakım başka eksiklikler vardı.
Bu nedenle, NATO ülkelerinde, tank topu hala tankın tek silahı olmasına rağmen, 80'lerin başında Batılı uzmanlar, 2-2,5 km üzerindeki mesafelerde, geleneksel silah silahlarının mermilerin kılavuzlu mermilerden daha az etkili olduğunu farketmişlerdir.
SSCB'de tank füze silahlarının gelişimi tamamen farklı oldu.
1957’de, tanksavar güdümlü füzelerin geliştirilmesi ve liderliğin füzelerin rolü konusundaki görüşlerinde bir değişiklik yapılmasıyla bağlantılı olarak оружия Tanklarda Çalışmalar üç yönde gerçekleştirildi:
a) piyade ATGM'nin ilave tank silahlanmasında kullanılması;
b) Güdümlü tank silahlanma sistemlerinin oluşturulması;
c) Özel tank avcılarının oluşturulması.
1963'teki ilk yöndeki çalışma sonucunda, bir dizi T-54, T-55, T-62, T-10М ve PT-76B tankları ayrıca Malyutka 9K14 ATGM ile donatıldı. Ek olarak, PU "Bebek" yapımı yaklaşık deneysel bir tank üzerine kuruldu. 167, T-1961 temelinde 62 uygulamasında oluşturulur. Dahili başlatıcı (PT-76B'de - ikiz) özel yuvalarda kulenin arkasının dışına yerleştirilmiştir. Hedefe yönelik füzelerin hedeflenmesi düzenli bir tank görüşü yardımı ile gerçekleştirildi.
1957'te, ilk Dragon kompleksinin tasarımı olan 2K4, başladı. Kompleksin baş geliştiricisi KBER-1 GKRE'ye (Radyo Elektroniği Devlet Komitesi) atandı. Mermi KB-1 ve TsKB-14 tarafından işgal edildi, şasi 183 (Uralvagonzavod) fabrikası tarafından yapıldı ve nişan alma aletleri TsKB-393 (TsKB KMZ) tarafından yapıldı.
ATGM "Baby" özellikli deneyimli tank nesnesi 167
Meslek okulları için kapsayıcı PC PC "Baby" tankın kulesinde ob.167
ATGM "Bebek" bir konteyner içinde konaklama
Kompleks, radyo ışını üzerinden komutların iletimi ile yarı otomatik bir rehberliğe sahipti. "Dragon", LN'in rehberliğinde 1 ile Uralvagonzavod'da geliştirilen özel bir tank IT-150 (IT bir tank avcısıdır) (1958 nesnesi) için tasarlanmıştır. Kartseva. Tankın bir topu yoktu ve sadece “Ejder” fırlatıcıyla silahlandırıldı. 15 füzelerinin cephaneliği ZM7, tankın zırhının altına yerleştirildi. Bunlardan, 12, mermileri hareket ettirip fırlatıcıya besleyen otomatik bir kazık içine yerleştirildi.
1964'in Nisan ayında, iki deneyimli IT 1 ortak testlere aktarıldı. 1964'in sonuna kadar, 94 kontrollü "Dragon" piyasaya sürüldü.
SSCB No 703-261 Bakanlar Kurulu Kararı ile 3.09.1968’tan, Dragon kompleksi kabul edildi ve 1968’tan 1970’e kadar küçük seri halinde üretildi. Örneğin, 1970’te, Izhevsk fabrikası 2000 füzeleri ZM7 ve Uralvagonzavod - 20 makineleri IT 1 üretti.
Test ve çalışma sırasında, kompleks yüksek güvenilirlik gösterdi (% 96,7'e kadar), ancak tasarım kusurları (büyük boyutlar, tanktaki kontrol ekipmanının ağırlığı 520 kg, eski eleman tabanı, büyük ölü bölgeler vs.) ve tankta silah bulunmadığı IT 1'in üretimden kaldırılmasına neden oldu.
İlginçtir ki, 703-261 sayılı Karar No.
"1968'te, ejderha füzelerinin T-64А üssüne transfer edilmesinin ve aynı zamanda silahların özelliklerinin geliştirilmesinin uygunluğu meselesi." Ancak "çalışma", bu çalışmaların, gelecek vaat eden TOURS ile rekabet edemediği 1972'ten daha önce tamamlanamayacağını gösterdi.
Bir sonraki TOURS grubu, geliştirilmesine 14’te TsKB-1959’te (KBP) başlanan “Lotos” idi, yarı otomatik bir yönlendirme sistemine ve komutların kızılötesi ışın üzerinden iletilmesine sahipti. Kontrol sistemi TsKB KMZ tarafından geliştirilmiştir. Geliştiriciler, Lotus yönlendirme sisteminin, radyo kontrollü sistemden daha gürültüye dayanıklı olduğuna inanıyordu. Lotus fırlatıcı, kiriş tipi kılavuzlara sahipti.
TOURS "Lotos", CTZ tarafından tasarlanan yeni bir ağır tank üzerine kurulmuştu. Ancak, 141’in SM numarası 58-17.02.1961’in çözünürlüğü, bu ağır tankın geliştirilmesine son verildi. Sadece Xotox'ta Loto füzelerinin fabrika testlerinin yapıldığı ağır bir tank ayağı yapıldı. 1962'in ilkbaharında, BTR-1964P'ye kurulan Lotos kompleksi Gorokhovetsky test sahasında test edildi. Hem sabit hem de hareketli kızılötesi ışınlarında füzeler fırlatıldı. Ayrıca, Lotus kurulumunun T-60 tankına (64 nesnesi) tasarımı da geliştirilmiştir. Bununla birlikte, kompleks hizmet için kabul edilmedi. Konuyla ilgili toplam maliyetler 432 milyon (bu) rubleye eşittir.
1961'ta, Typhoon TOURS'un (fabrika endeksi 301П) geliştirilmesine başlandı. Typhoon'un baş geliştiricisi OKB-16 idi. "Tayfun" daki kontrol sistemi manuel olarak yapıldı, komutların iletimi radyo ışını üzerinden yapıldı. 9М15 mermisi, bir kümülatif parçalanma savaş başlığı ile donatıldı. Dahası, 9М15'in parçalanma etkisi, T-100 ve T-10 ile donanmış olan D-54 topunun X-NUMX-mm bombası etkisine eşdeğerdi. Işın başlatıcısı tipi.
J. Y. Kotin önderliğinde Kirovsky Tasarım Bürosu, çifte çekinceye sahip pervasız bir füze tankı ob.287'i yarattı. Tankın gövdesi kaynaklıdır, zırh birleştirilir, 90-mm zırhdan oluşur, daha sonra 130 mm fiberglas levha, sonra yine 30 mm zırh ve 15 mm özel anti-radyasyon podboları gelir. Tankın zırhı, o sırada hizmette olan herhangi bir tank silahının alt veya toplam mermileri ile delinmedi, iki kişilik mürettebat, kontrol bölümünde özel bir zırhlı kapsülün içinde kaldı ve mürettebat bölümünden kapatıldı.
Tankın silahı bir Typhoon TURS fırlatıcısından, iki 73А2 “Lightning” 25 silahından ve iki makineli tüfekten oluşuyordu.
Kasanın çatısındaki bir kule yerine, ortasına, geri çekilebilir bir fırlatıcı için bir kapak bulunan döner bir platform kuruldu. PU, Tayfun'un hareket halindeyken 20-30 km / s hızında ateş etmesine izin veren dikey bir düzlemde stabilize edildi.
Kapağın solunda ve sağında, her biri 73 mm top ve bir makineli tüfek ile platforma iki zırhlı kapak kaynaklanmıştır. Silahlarda "Yıldırım", BMP-2 üzerine kurulmuş olan 28А1 "Thunder" silahından gelen cephaneyi kullandı.
Bir yükleme mekanizması olarak kullanılan yıldırım tabancasının her birinde döner tipte bir 8 atışı olan iki tambur vardı. Tüm silahlanma uzaktan kontrol edildi.
Gorokhovetsky depolama alanındaki fabrika testleri için Nisan ayında 287 ile ilgili iki tank girildi. 1964 kontrollü başlangıçlardan 45 hedef isabetleri, 16 başarısızlıkları, 18 özlüyor ve 8 çağrılmamış başlatmaları var. Her tank en az 3 km geçti. 700'in sonunda, tespit edilen eksiklikleri (füze kontrol sisteminin güvenilmezliği, 1964A2 toplarının ateşlenmesinin yetersiz etkisi vb.) Ortadan kaldırmak için testler durduruldu. Daha sonra "Tayfun" üzerinde çalışın ve tamamen durdu.
Roket tankı ob.xnumx
SSCB Bakanlar Konseyi'nin 30.03.1963 hakkındaki kararnamesiyle, bir 775 tankının ve iki Astra ve Rubin füze sisteminin oluşturulması üzerine çalışmalar başladı. Teknik proje aşamasında en iyisini seçmesi gerekiyordu.
Her iki kompleksin de füzelerinin “Bebek”, “Ejderha”, “Lotus” ve diğerlerinin iki katı kadar süpersonik uçuş hızına sahip olması gerekiyordu, bunlar bir ilk silah silahından (PU) çıkan TOUR'lardı.
Astra'nın ana geliştiricisi OKB-16 idi ve kontrol sisteminin radyo ekipmanı OKB-668 tarafından tasarlandı. 1.03.1964'ten Savunma Teknolojisi Devlet Komitesi'nin NTS bölümünün kararı ile Rubin iki kompleks arasından seçildi ve Astra'daki çalışmalar durduruldu. O zamana kadar Astra, 601'a bin ruble harcadı.
SKB (daha sonra Kolomna kentinde KBM) Rubin kompleksinin baş geliştiricisi olarak atandı.
“Rubin”, komutların radyo ışını üzerinden iletilmesiyle yarı otomatik bir yönlendirme sistemine sahipti. Kompleks, özel bir füze tankı "ob.775" için tasarlandı.
1962-64 içinde SKB-75'te (Chelyabinsk Traktör Fabrikası), P.P Isakov liderliğinde, 775'te bir füze tankı kuruldu. OKB-9, "Typhoon" TOURS'u ve güdümsüz yüksek patlayıcı parçalanma mermileri "Bour" yu ateşleyen 32 mm kalibreli bir namlu tüfeği (126 tüfek) D-125 başlatıcısı yarattı. Maksimum çekim alanı "Matkaplar" - 9 km. Başlatıcı otomatik bir yükleyiciye sahipti ve uzaktan kumanda ile komuta operatörü tarafından kontrol edildi. D-126, iki düzlemde 2-16 dengeleyici ile dengelendi.
Dizel güç ünitesi ve şanzıman 775'i T-64 tankından ödünç alınmış, ancak deneyimli tankta (775T nesnesi) iki GTE-350 motorlu bir gaz giriş ünitesine sahipti.
Hidropnömatik süspansiyon, makinenin boşluğunda bir adım değişmesine izin verdi.
Her iki mürettebat üyesi, kulenin içindeki yalıtılmış bir kabine yerleştirildi. Sürücü, başlatıcının sağında, hareketli bir koltukta bulunuyordu. Özel gözlemlerle kulenin dönüşü sırasında gerçekleşen döner taretinin görüntüleme aletleri aracılığıyla gözlemlere öncülük etti. Bu durumda, sürücü ve görüntüleme cihazı, gövdenin uzunlamasına ekseni boyunca sürekli olarak yönlendirilmiş ve yolun sürekli olarak izlenmesini sağlamıştır.
Tank obn.775, mürettebatın savaş alanını görmemesi, cihazın karmaşıklığı ve Turlar'ın rehberlik sisteminin düşük güvenilirliğinden dolayı kabul edilmedi.
775'un tabanında, tarette üç kişilik bir mürettebat olan ve taretin dönme ekseni boyunca sürücü kokpitte bulunan bir 780 tankı da geliştirildi. Kuleyi döndürürken, bu kabinin etrafında dönmüştür. 125-mm tüfeği, hem Turlar hem de konvansiyonel top mermisi koyabilir.
1964'in başlangıcından beri Rubin füzelerinin balistik fırlatmaları yapıldı ve yılın sonunda güdümlü fırlatmalar başlatıldı.
Obn.775 tankının hizmete girmemiş olması nedeniyle, Rubin'i T-64 tankına (Obn.432) takma seçeneği denenmiştir. Ancak, 200 kg ağırlığındaki 3 dm180 hacmini, 7 kg ağırlığında, 150 top mermisi yerine ve sadece 64 top mermileri yerine yakıt deposuna yerleştiren Rubin kontrol ekipmanının yerleştirilmesinin mümkün olduğu ortaya çıktı. Buna ek olarak, yarım metrelik "Rubin" mermisi T-820'e sığmadı ve ayrı bir sürümde yükseltilmesi gerekiyordu: 680 mm tahrik sistemi ve 64 mm ekipman bölmesi ile savaş başlığı. Sonunda, T’e “Rubin” yerleştirilmesi uygun görülmedi ve konuyla ilgili çalışmalar kapatıldı.
Roket Tankı 775
“Ruby” son birinci nesil TOURS'du, ancak günümüz TOURS'una geçmeden önce, sıradışı ve eşi benzeri görülmemiş bir tank füze sistemi hakkında birkaç söz söyleyelim.
1968'te Taran ve Kuşburnu taktik füze sistemlerinin tasarımı ve geliştirilmesi KBP'de başladı. Her iki kompleksin de tek bir roketin olması gerekiyordu, ancak farklı şase üzerine yerleştirildiler - “Taran” tank alaylarına yönelikti ve bir tank üzerine monte edildi ve “Kuşburnu” motorlu tüfek alaylarına yönelikti ve buna göre BMP-1 tabanına monte edildi.
Roket iki versiyonda işlendi: NURS olarak ve basitleştirilmiş bir düzeltme şeması ile. Roket motoru katı yakıttı ve savaş başlığı sadece özel olarak tasarlandı.
Başlangıçta, "Taran" nın ob.287 tipinde bir tank üzerine kurulması planlanmıştı.
Daha sonra T-XNUMHA tankı şasi olarak seçildi. En büyük avantajı yuvarlama ateşi ve bir TURS'u evrensel fırlatma aracından ateşleme kabiliyeti idi. T-64A tankı için, Taran füzesinin ağırlığına ve boyutlarına benzeyen Taran-64 Turları tasarlanmıştır. "Taran-1" parçalanma kümülatif bir savaş başlığına ve bir hedef arama başlığına sahip olmalıdır, fırlatma optik bir görüş kullanarak, yani; "At ve unut" ilkesi uygulandı.
Böylece, Taran kompleksine sahip T-64A tankı, düşman tankı ve motorlu tüfek ünitelerinde özel şarjlarla güçlü grevler sağlayabilir. Ve sonra - TURS-Taran-1 zırhlı araçlarının hayatta kalan zırhlı araçlarını üretmek, düşmanın tank silahlarının ve tank karşıtı güdümlü füzelerin imha alanı dışında olmak için.
Bununla birlikte, 1972'un başlangıcında, muhtemelen siyasi nedenlerden ötürü “Ram” ve “Dogrose” üzerindeki çalışmalar durdurulmuştu. Teknik olarak, proje iyi uygulanabilir.
Dolayısıyla, ne ob.287'tan "Typhoon" ne de ob.775'tan "Ruby" kabul edilmedi. Burada, Shill-Melay'li Amerikalılar gibi, tasarımcılar da tankın savaş yeteneklerini keskin bir şekilde azaltan tank silahının balistik özelliklerini önemli ölçüde azaltma yoluna gitti. Tours'un bir tank tabancasının yerini alamayacağı ve yalnızca ona ek olarak iyi olduğu ve eğer kurulumunun bu silahları bozmadığı durumlarda ortaya çıktı.
Aslında, Turlar piyadelere, tarla toplarına, harçlara vb., Tankın yakınındaki herhangi bir nesneye ("ölü bölge") ve 4-5 km'den daha yakın bir mesafede ateşlemeye uygun değildir. ATGM'nin düşey düzlemde salınım halinde salınması nedeniyle bir mermiyi bir siperdeki bir tankta veya bir sığınakta ateşlerken bir TURS etkisizdir.
Tankın şeması IT 1 (M. Pavlov'u çekti)
Güdümlü Mermi 9М112М
1 - savaş başlığı; 2 - yürüyen motor; 3 - fırlatma aygıtı; 4 - palet; 5 - kuyruk bölümü; 6 - donanım bölmesi; 7 - baş bölmesi
Güdümlü mermi 9М119 ile vuruldu. T-125B, T-72 tankları için 80 mm kalibre
Genel olarak, Tours'ların görünümü tasarımcı Grabin'in kanatlı formülünü sallamadı: "Tank bir top vagonu."
Yeni nesil TOURS, büyüklük veya görünüm bakımından kümülatif veya yüksek patlayıcı parçalanma mermilerinden farklı olmayan, basitçe güdümlü tank silahları mermileri haline geldi. Geleneksel mermiler gibi, 100-mm ve 115-mm tabancalar için TURS üniter ve 125-mm tabancalar için - ayrı kovanlı yükleme.
Mayıs ayındaki 20 1968: SSCB Bakanlar Konseyi'nin yeni bir zerdeçal kuşağı tasarlamaya başlamasıyla ilgili Kararı yayımlandı. Gyurza ve Cobra Tours'un rekabetçi tasarımı için verilen karar. Her iki roket de, 125 mm yüksek patlayıcı parçalanma mermisi D-81 ve ayrı yüklerin ağırlık ve boyut özelliklerine sahipti.
"Gyurzy" nin geliştirilmesi, KBM'de baş tasarımcı S.P.'nin öncülüğünde yapıldı. Yenilmez.
Savunma Bakanlığı Merkez Otomasyon ve Hidrolik Araştırma Enstitüsü'nün bir şubesi tarafından kızılötesi iletişim hattına sahip yarı otomatik bir kontrol sistemi oluşturulmuştur.
Ancak Krasnogorsk Mekanik Fabrikası, “Frame-1” görüş alanı menziline dayanarak oluşturulan “görüş-bülbül-izleme cihazı” üretimini şiddetle erteledi. Sonuç olarak, Cobra, 14 Ocak ayında Gürzu ve 1971’i devraldı ve Gürze’nin çalışmalarına son verildi ve tesisin bir kısmı Sturm kompleksinin tasarımında kullanıldı.
Sturm kompleksi yarı otomatik bir hedefleme sistemine sahipti - damızlık sadece hedefin görüş işaretini tuttu ve kontrol sistemi otomatik olarak füzeye önderlik etti. Kontrol komutları dar bir radyo ışını üzerinden iletildi. 1AZ kontrol sistemi bir telemetre 1-X42, bir balistik bilgisayar 1-X517 ve diğer ekipmanları içeriyordu.
Kabuk, yükleme mekanizmasının tepsilerinde ve mermiyi topa doğru hareket ettirme sürecinde birbirine bağlı bir tankta, baş ve kuyrukta istiflenmiş iki bölmeden oluşur.
Birincisi Gorokhovetsky test sitesi 64'e gelen Cobra Turnuvasını test etmek için iki T-23.02A tankı tahsis edildi. 1971 d) Cobra Tours fabrika testlerinde, artan hareket titreşimi, hareket halindeyken ateşleme, yükleme mekanizmasının yetersiz güvenilirliği vs. Daha sonra, eksiklerin çoğu giderildi.
1976'te, Cobra ile T-64B tankı kabul edildi.
1985'te, Svir kompleksinin 72М125 roketini ateşleyen bir 2 mm pürüzsüz delikli tank silahı 46А9М ile donanmış bir T-119B tank hizmete girdi. "Svir" ve "Cobra" arasındaki temel fark, bir lazer ışını kullanan ses geçirmez yarı otomatik roket kontrol sistemi idi.
Neredeyse aynı anda, Svir ile aynı XVUMXX80 füzesine sahip olan T-9U Reflex kompleksi hizmete girdi. Farklı kompleks yönetim sistemi.
1983-1985'teki eski tankların savaş gücünü arttırmak. KBP'de oluşturulan 9K116 "Bastion" ve 9K116-1 "Sheksna" kompleksleri hizmete girdi. Her iki kompleks de birleşik 9М117 roketine ve neredeyse aynı yarı otomatik kontrol sistemlerine sahiptir. Komutlar lazer ışını ile iletilir.
Kompleks "Sheksna," T-62M silahlı 115 mm'lik kaval tabancaları U5-TS ve kompleks "Burcu" üzerinde kurulmuştur - tank T 55M T 55AM silahlı 100 mm gun D-10TS-2 yivli. Ek olarak, 1986'in sonbaharında, Bastion-K kompleksi, 1208.1 Ave.'nin küçük bir topçu gemisinde devlet gemisi testlerini geçti ve kullanılması önerildi.
Bu nedenle, ilk önce yabancı bir inşaat güdümlü tanksavar mermi ile tanklarda aşılamak neredeyse bir çeyrek yüzyıl sürdü. Bir TOURS'un oluşturulmasında, dünyada hala analogları olmayan yerli yapıların önceliği tartışılmaz. Bilişim ve lazer teknolojisinin hızlı gelişimi, temelde yeni bir Gezinti'nin ortaya çıkması, özellikle de “ateşlenmiş ve unutulmuş” ilkesinin uygulanması olasılığını yaratıyor.