Anoreksiya nervoza kendini aç bırakmanın bir şekli olup, kısıtlı yeme ve diğer kişilerin kilo almasını engelleyen davranışa neden olan vücut imgesi bozukluğu ile karakterize bir yeme bozukluğudur.
Anoreksiya genellikle masum diyet davranışı başlar, ve yavaş yavaş aşırı ve sağlıksız kilo kaybına doğru ilerler. Vücut görünümüne, aile etkilerine, genetik ve nörokimyasal ve gelişimsel faktörlere karşı toplumsal tutumlar, anoreksinin nedenine katkıda bulunacak kişiler olarak düşünülür. Anoreksiya gelişen ergenlerin, kilo sorunu, fiziksel hastalık ve depresyon veya madde kötüye kullanımı gibi diğer zihinsel sağlık sorunları olan ailelerden gelme olasılıkları daha yüksektir. Bozuklukları olan gençler, uygun problem çözme, çok katı, aşırı kritik, müdahaleci ve aşırı korumaya meydan okuyan ailelerden gelirler. Gençler ayrıca duygusal gelişimlerine bağımlı, olgunlaşmamış olabilirler ve kendilerini başkalarından ayırma ihtimali yüksektir. Anksiyete bozuklukları veya duygulanım bozuklukları gibi diğer zihinsel sağlık sorunları genellikle anoreksi ile birlikte olan gençlerde görülür.
Anoreksiya nervoza belirtileri nelerdir?
Aşağıdakiler, anoreksinin en yaygın semptomlarıdır. Bununla birlikte, her çocuk farklı belirtiler yaşayabilir.
Belirtiler aşağıdakileri içerebilir:
Düşük vücut ağırlığı
Şiddetli obez olma korkusu, birey kilo verme gibi
Kişinin vücut ağırlığı, boyutu ya da şekli bozuk görüntü; Kendini çok kilolu olduğu halde çok yağlı görür; Çok ince olmasına rağmen, hissi yağ ifade eder.
Minimum normal vücut ağırlığını korumayı reddetme
Dişilerde, başka bir sebep olmaksızın adet döngüsünün bulunmaması
Aşırı fiziksel aktivite amacıyla kilo kaybı
Açlık duygularını reddetme
Gıdanın hazırlanması ile meşgul olma
Tuhaf yeme davranışları
Anoreksiyle ilişkili en yaygın fiziksel belirtiler şunlardır . Sık sık açlık ve kötü beslenmeden kaynaklanmaktadır. Bununla birlikte, her çocuk farklı belirtiler gösterebilir. Belirtiler aşağıdakileri içerebilir:
Sıkıştığında ve serbest bırakıldığı kuru cilt, sıkışmış olarak kalır
Karın ağrısı
Kabızlık
Letarji
Baş dönmesi
Yorgunluk
Soğuk sıcaklıklara tolerans göstermeme
Zayıflama
Lanugonun gelişimi (ince, vücutlu saçlı tüyler)
Cildin sararması
Anoreksi olan insanlar aynı zamanda sosyal olarak geri çekilebilir, sinir bozucu, huysuz ve veya depresif olabilir. Anoreksiya nervoza belirtileri diğer tıbbi sorunlara veya psikiyatrik koşullara benzeyebilir. Teşhis için daima çocuğunuzun doktoruna danışın.
Anoreksiya nervoza teşhisi nasıl verilir?
Ebeveynler, öğretmenler, veya eğitmenler çocuğu veya adolesanı anoreksi ile tanımlayabilirler, ancak hastalığa yakalanmış birçok insan başlangıçta hastalıklarını çok özel ve gizli tutmaktadır. Bununla birlikte, bir çocuk psikiyatrisi veya nitelikli bir zihinsel sağlık uzmanı genellikle çocuklarda ve ergenlerde anoreksiyi teşhis eder. Çocuğun davranışlarının ebeveynlerden ve öğretmenlerden detaylı bir geçmişi, çocuğun davranışının klinik gözlemleri ve bazen psikolojik testler tanıya katkıda bulunur. Çocuğunda veya gencinde anoreksi belirtileri gören ebeveynler erken değerlendirme ve tedavi arayarak yardımcı olabilir. Erken tedavi genellikle gelecekteki problemleri önleyebilir.
Anoreksiya ve sonuçta ortaya çıkan yetersiz beslenme, vücudun hemen her organ sistemini olumsuz şekilde etkileyerek erken tanı ve tedavinin önemini arttırır. Anoreksiya ölümcül olabilir.
Anoreksiya nervoza için tedavi
Anoreksiya nervoza yönelik spesifik tedavi çocuğunuzun doktoru tarafından belirlenecektir:
Çocuğunuzun yaşı, genel sağlık durumu ve tıbbi öykü
Çocuğunuzun semptomlarının boyutu
Özel ilaçlar veya terapiler için çocuğunuzun hoşgörüsü
Durumun seyrini bekliyor
Görüş ve tercihiniz
Anoreksiya genellikle bireysel terapi, aile terapisi, davranış değişikliği ve beslenme rehabilitasyonu ile tedavi edilir. Tedavi daima gençler ve ailelerin kapsamlı bir değerlendirmesine dayanmalıdır. Bireysel terapi genellikle hem bilişsel hem de davranışsal teknikleri içerir. Anoreksiya adolesanında depresyon kaynaklı ise , ilaçlar antidepresanlar yararlı olabilir. Tıbbi komplikasyonların sık görülmesi ve akut ve rehabilite edici tedavi sırasında ölüm olasılığı hem çocuğunuzun doktoru hem de beslenme uzmanının yönetim ekibinin aktif üyeleri olmasını gerektirir. Ebeveynler, tedavi sürecinde hayati bir destekleyici rol oynamaktadır.