Acı söze döküldüğünde kendi gerçekliğinden çıkar ve sindirilmeye hazır hale gelir. Bu, acıyla yegane başa çıkma stratejisidir. Öyleyse: sembolize edilemeyen şey (acı), metabolize edilemez(sindirilemez).
Ötekiyle çatışmayı önlemek için sevmekten daha doğal ne olabilir ki? Sevelim, sevilelim ve böylece kötülüğü kendimizden uzak tutalım. Halbuki gerçekleşen bunun tam tersidir. işte klinik hekimi Freud'un tespiti:"Sevdiğimiz süre dışında ıstıraba karşı korumamız başka hiçbir zaman bu kadar zayıf olamaz ve sevdiğimiz kişiyi veya onun sevgisini yitirdiğimizde daha önce hiç hissetmediğimiz bir çaresizlik ve mutsuzluk içinde oluruz."