Hepimiz çocuklarımızdan belli şeyler bekliyoruz ama bazen bunlar onlara iyilikten çok zarar veriyor. Onlardan şu beş şeyi beklemememiz gerekiyor:
- “İyi” ile ne kast ettiğinizi iyice açıklayın: “Oyuncaklarını kız kardeşinle paylaşmanı istiyorum” gibi. “Çok iyi bir çocuksun” demek yerine, “Kardeşine kitap okuduğun için teşekkür ederim” ya da “Oyuncaklarını kendin topladığın için teşekkür ederim” deyin.
- Kimse her zaman iyi değildir, bu yüzden çocuklarınıza fazla yüklenmeyin. Öncelikli olmayan ve çocuğunuza ya da başkalarına zarar vermeyecek bazı “kötü şeyleri” görmemezlikten gelmeniz, ebeveynlik yolculuğunuzun biraz daha rahat geçmesini sağlar.
- Çocukların çocuk olduğunu unutmayın.
- Yaşından daha büyük davranan çocuklarınız konusunda dikkatli olun. Çocuğunuzun yaşından büyük davranması onun yetişkin olduğu anlamına gelmez.
- Çocuğunuza, ondan elinden gelenin en iyisini yapmasını beklediğini öğretin, elinden geleni yapması yeterlidir.
- Çocuğunuzun güçlü ve zayıf yönlerine odaklanın, arkadaşlarının ne yaptığına değil. Gerçekçi hedefler belirleyin. Araştırmalar “büyük” hedefler konduğunda çocukların çok zorlandığını gösteriyor.
- Yeterince iyi bir ebeveyn olduğunuza inanın ve kendi tercihlerinizin yanında durun.
- Çocuğunuzun sizi izlerken çok şey öğrendiğini unutmayın. Kendi inandığınız şeyleri savunursanız çocuklarınıza da inançlarının değerli olduğunu öğretmiş olursunuz.
- Çocuğunuzun başlı başına bir birey olduğunu kabul edin. Ebeveyn olarak önceliklerinizi ve değer yargılarınızı tanımlayın.
- Çocuğunuza nasıl davranması gerektiğini söylemeyin, bunu kendi davranışlarınızla gösterin. James Baldwin’in söylediği gibi; “Çocuklar büyükleri pek dinlemezler ama anında taklit ederler.”
Oy verin
This post was created with our nice and easy submission form. İçeriğinizi oluşturun !