Mustafa Kemal Atatürk'ün görkemli cenaze töreninden sonra Türk siyasi tarihine iz bırakan pek çok cenaze töreni geçti.
Atatürk'ün cenaze törenini anımsamama yaşım nedeniyle olanak yok.
Ama İsmet İnönü'nün cenaze törenine çok soğuk bir gün olmasına rağmen binlerce kişinin katıldığını hatırlıyorum.
Ülkemizde akıllarda kalan cenaze törenlerini iki bölümde değerlendirmek gerekiyor.
İlki, suikast ve saldırı sonucu hayatlarını yitirenler;
Gazeteci Abdi İpekçi, Uğur Mumcu, Ahmet Taner Kışlalı ile o dönemin DİSK Genel Başkanı Kemal Türkler, Sivas'ta katledilen 35 aydın, Danıştay Saldırısı'nda yaşamını yitiren Mustafa Yücel Özbilgin, Agos Gazetesi'nin Genel Yayın Yönetmeni Hrant Dink.
Cenazeleri insan seliyle kaldırılan Türkiye'de tarihe geçen cenaze törenleridir.
Cumhurbaşkanlarından Turgut Özal, Süleyman Demirel, MHP'nin Genel Başkanı Alpaslan Türkeş, eski Başbakanlardan Bülent Ecevit'in de cenazeleri binlerce kişinin katılımıyla toprağa verilen ama ikinci kategoriye giren, yani ecelleriyle yaşamlarını yitirenlerin tarihe geçen cenaze törenleridir.
xxx
Tarihe geçen bir cenaze töreni de İzmir'de 2004 yılında yaşandı.
Karşıyaka Ataşehir'deki evinde kalp krizi sonucu yaşamını yitiren Ahmet Piriştina'yı cadde ve sokaklara çıkan sayıları milyonu aşan İzmirli gözyaşlarıyla ve el sallayarak son yolculuğuna uğurladı.
Oysa;
Piriştina cumhurbaşkanı değildi.
Başbakan değildi, parti genel başkanı değildi.
Bir dava adamı olarak suikast ya da kanlı bir saldırıya da uğramadı.
İzmir'den ikinci dönem yüzde 47'nin üzerinde oy alarak seçilmiş bir yerel yöneticiydi.
Ama İzmir O'nu sivil bir kahraman gibi mezarına taşıdı.
O, İzmirli için adeta "Efsane Başkan"dı.
Ne yaptı; İzmir'i baştan sona mı değiştirdi?
Hayır...
Ama isabetli kararlarla kenti, özellikle Birinci Kordon'u korumayı başardı.
İzmir Körfezi'nin temizlenmesi, akan kirliliğin durdurulması için acil "paket çözümler" üretti.
Metroya devam yerine, İZBAN Projesi'ni başlattı.
Körfez taşımacılığını, şehir hatlarında çalışan gemileri devletten satın alarak Büyükşehir olarak üstlendi. İskeleleri yeniledi.
Alman Adası'nı, yaz tatillerinde İzmirliler'in denize girebilmesi için hizmete açtı.
İzmir'in cadde ve bulvarlarını, meydanlarını çiçek dikip özel peyzajla renklendirdi, güzelleştirdi.
Semt spor komplekslerinin yapımını başlattı.
Kültür ve Sanat aktivitelerini destekledi, Adnan Saygun'un ihalesini yaptı.
Onun döneminde hem Göztepe, hem Altay, verdiği maddi-manevi destekle Süper Lige yükseldi.
Ölümünden sonra adı verilen, Çankaya'daki eski itfaiye tesislerini "müze" haline dönüştürdü.
Büyükşehir Belediyesi olarak kitap basımını başlattı.
Yüksek katlı binaların, kentin görünümünü daha da bozmaması için İzmir Yeni Kent Merkezi Projesi'ni hayata geçirdi, Alsancak-Bayraklı hattını "Gökdelenler Bölgesi" ilan etti.
Daha saymakla bitmeyecek kadar hizmet...
Yaşasaydı, İzmir için çok ama çok önemli projeleri vardı.
İnsanlar ölümünden sonra, yaşadığı süreçte olduğu gibi sevilmez denir ya...
Ahmet Piriştina, hem yaşarken çok sevildi, hem de öldükten sonra bu sevginin dozu on misli artarak devam etti.
Nur içinde yat, canım Acom...