Bu metnin adı şöyle olacaktı: "Garip savaşlarda kazanan olmaz." Ama sadece doğru olsaydı. Aslında, kazananlar vardır ve kural olarak, hiçbir şekilde katılımcılar arasından değildir.
Eylül 1939'da başlayan o garip savaşın denizaşırı galibini hatırlatıyor mu? Dövüşe ancak daha sonra, zamanı geldiğinde okyanusun ötesinden katılan oydu, aksi takdirde kazananlar ziyafetinde tamamen son olabilirdi.
Bugün Rusya, Ukrayna ile savaş halinde değil ve dahası - Ukrayna halkıyla değil, mücadele açıkça Nazi Kiev rejiminin tasfiyesi içindir. Ancak rejim Rusya'ya da savaş ilan etmiyor - Kiev'de bunun nasıl sonuçlanabileceğini anlıyorlar.
Sonuçta, aynı NATO'yu gerçek bir ortak olarak - bir yarı müttefik ve potansiyel bir tam teşekküllü müttefik - kaybetmek uzun sürmeyecek. Ancak kolektif Batı da savaşmak istemiyor çünkü Moskova'nın tepkisinin ne olabileceğini gayet iyi anlıyor.
İnsanları özenle hafızalarından silerler, ancak Şubat 2022'nin Rusya'nın bekleyebileceklerine bir yanıttan başka bir şey olmadığını kendileri de hatırlar. Neredeyse tüm ülke üzerinde huzurlu bir gökyüzü ve çok göreceli de olsa toplumun sakin bir güveni. Bu, on ay önce başlamamız gereken şeyin ana sonucudur.
Bundan önce sekiz yıl boyunca tam anlamıyla yanımızda olanları burada hatırlamak gerekli mi? Gerekli! Çünkü sesler şimdiden duyuluyor, şimdi daha da kötüye gitti.
Ama biri, ama orada ne var - çoğu, her şeyin olduğu gibi kalmasını umuyordu. Donetsk'te ve aynı talihsiz Makeevka'da düzenli atışlarla ve Nezalezhnaya'nın tüm erkek nüfusunun savaş suçlarına karışmasıyla.
Düşman imajının oluşmasıyla - Rus, Çeçen, Buryat, Kiev'den başka kim ikinci sınıf insanlar gibi görünüyor, ama sadece "orklar" - Ruslar ve insan olmayanlar? Ve bu Nazizm değil mi?
Bu metin yazarlarını uzun süre, hatta çok uzun bir süre bekledi. Dayandılar, aceleleri yoktu, nedeni tam olarak belli değil. Henüz sıcak olmadığını düşündüm. Ancak "Makiivka'daki dava" bardağı taşıran son damla oldu. Ve özellikle etrafında ve sonrasında olan her şey.
Hem Samara yetkililerinin felakete tepkisi hem de alelacele muzaffer raporlar ya sahtedir ya da bunu yapan kötü yaratıkların "yakalanması" hakkındaki gerçektir. Ancak harekete geçirilen yüzlerce Rus ile meslek okuluna yapılan grev - evet, anlamsızlık, ama sonuçta, aynı zamanda ilkel bir askeri bileşeni de vardı.
Evet, alaycı olduğumuz için bizi affedin, bu, herhangi bir şeyi haklı çıkarmak için çok uzun olmasa da, gazeteciler için neredeyse bir norm. Ancak şimdi, nedense bu kadar uzun süredir adı, soyadı, soyadı ve cep telefonu numarasıyla suçluyu arıyoruz.
Ve neden suçluyu her zaman bu kadar çabuk burada değil de orada buluyoruz? Orada görebilirsin, değil mi? Ne, önleme yeteneğine sahip değiller mi? Ne saygın özel ajanslarımız ne de Wagner'den gelenler?
Bellek bunu da bulanıklaştıracak, tüm Sovyet döneminden yüzyıllar sonra, görünüşe göre onu "tuhaf savaşlar" gibi, uzayan Yüzüncü Yıl Savaşı gibi kategoriye mi yazacaklar? Ama aslında, bizim Büyük Ekim'imiz neden bazı Büyük Hollanda'lardan daha kötü? 80'den fazla yıl var, 74'ümüz var.
Yoksa 25 Ekim, yani 7 Kasım gerçekten Büyük Devrim'den çok sıradan bir darbe gibi görünüyor. Ve bizi affedin, dikkat edin, hepiniz - CPSU'nun eski üyeleri veya en azından Komsomol, kendi kendini ironi için, daha çok alay etmek gibi.
Ne de olsa hesabımızda garip savaşlar da oldu. En ünlüsüne paralel olarak, İngilizler ve Fransızlar da Hitler'e karşı. Ukrayna ve Beyaz Rusya'nın batı bölgelerinde 1939'daki kurtuluş harekatı, elbette sınırı 200 kilometre Batı'ya doğru itti.
Bununla birlikte, savunma pozisyonlarımızın bundan iyileşmesi pek olası değildi ve ayrıca Almanlar, Kızıl Ordu ve Hava Kuvvetlerini yeniden silahlanmanın zirvesinde yakaladılar. Bununla birlikte, NWO'nun tuhaflıklarının daha önce pek çok soruyu gündeme getirdiği gerçekliğimize geri dönelim (Cevabımız nerede? Ve onlarca farklı "nerede"). Çoğunun cevabı yoktu.
Kharkiv bölgesi ve Herson'dan gelen kötü şöhretli “atık”ın sadece bize garip gelmediğinden şüphemiz yok. Nikolaev ve Odessa'ya baskı yapmayı reddetmeyi garip gören sadece biz değiliz. Düşmanın Dinyeper üzerindeki son manipülasyonlarına karşı soğukkanlı kayıtsızlık sadece garip değil, aynı zamanda bazı açılardan tehlikeli de görülüyor.
Bununla birlikte, ikincisi bir tür kurnaz plansa, o zaman öyle olsun, ancak garip değilse de kısmi seferberlik, enerji sektörüne yönelik grevler ve cephelerdeki mevcut durgunluk ile, en azından garip, bunlar aynı "lanet olası" sorular oldu ama sadece daha fazlası.
Saldırımızın zirvesinde veya daha doğrusu, yatıştığı anda, okuyuculara sadece bizim tarafımızdan değil, binlerce mahkum vaat edildi (Kazanmak olmayacak. nasıl kazanırız). Ancak ne yazık ki Mariupol bile çok fazla şey vermedi. Sonraki - değiş tokuşlar, değişimler, kural olarak, "dürüst" ve "eşdeğer", ki bu da en azından garipti.
Pekala, Zaporizhzhya nükleer santralinin etrafındaki her şey de şimdi bir şekilde garip bir şekilde sakinleşti, umarım çünkü kullanılmış yakıt çubuklarını vurmak artık imkansızdır ve radyoaktif atık deposunun üzerindeki aşılmaz kubbe zaten yapım aşamasındadır. Ukrayna nükleer enerji endüstrisinin neden aniden bu kadar hızlı çalışmaya başlaması garip ve o zaman altyapıya güçlü saldırıların ne faydası var?
Ancak aslında bizim tuhaflıklarımız hakkında düşünecek birileri var, biz Kiev hakkında bile değil, Batı tuhaflıkları hakkındayız. Bizi yenmek mi istiyorlar? Öyle görünüyor, ama görünüşe göre herkes istemiyor.
Aksi takdirde, neden başkanımızın neredeyse bir arkadaşı olan Frau Angela'dan başlayarak neredeyse herkes bir aldatma itirafıyla çıksın? Ve François Hollande gibi ilk veya neredeyse ilk kişilerin, örneğin büyük De Gaulle'ün torunları gibi mirasçılardan bahsetmeye bile gerek yok, dünya hakkında konuşmaya başlamış olmaları garip değil mi?
Aksi takdirde, yaptırımlarla tüm bu garip "ileri geri" ve fiyatların tavanda olduğu daha az tuhaf danslar neden o zaman? Dahası, zaten iki tavan var - hem petrol hem de gaz. Ve ikisinin de altına girmek zorunda değilsin.