“Kraliçenin Gambiti” mini dizisi, erkek egemen yarışmalarda sürekli küçümsenen, kurgusal satranç dehası Beth Harmon’un hayatını konu alıyor. Bir takım New York Üniversitesi psikoloji araştırmacıları artık Harmon’un genç bir oyuncu olarak karşılaştığı durumlarla ilgili bazı “gerçek hayattan” kanıtlar buldu: Genç satranç oyuncularının ebeveynleri ve antrenörleri, kız oyuncuların en yüksek potansiyel derecelendirmesine sahip olduğunu belirtiyor daha düşük erkek oyuncularınkinden daha fazla.
Dahası, aralarında iki kez ABD Kadınlar Satranç şampiyonu olan Jennifer Shahade’in de bulunduğu çalışmanın yazarları, satrançta başarılı olmak için “zekanın” gerekli olduğunu düşünen koçların aynı zamanda kadın mentilerinin de bu oyunu oynamayı bırakma olasılıklarının daha yüksek olduğuna inandıklarını buldu. erkek mentilerinin sahip olacağı yetenek eksikliğinden kaynaklanmaktadır. Ancak aynı zamanda koçlar ve ebeveynler, kızların erkeklere göre daha az destekleyici bir ortamla karşılaştıklarını veya bunun sonucunda kızların oynamayı bırakma olasılıklarının daha yüksek olabileceğini düşünmüyor.
Satrançta Gerçek Dünyada Yetersiz Temsil
NYU doktora öğrencisi ve makalenin başyazarı Sophie Arnold, “Erkeklerin egemen olduğu bir alanda kurgusal bir kadının kazandığını görmek ilham verici olsa da, gerçek dünyadaki kadınların satrançta yeterince temsil edilmemeye devam etmesi” diyor. Deneysel Psikoloji Dergisi: “Bu çalışma, buna katkıda bulunan bir nedeni belirliyor: Ebeveynler ve antrenörler, kendi hayatlarında kadın genç oyunculara karşı önyargılı.”
NYU Psikoloji Bölümü profesörü Andrei Cimpian şunu ekliyor: “Kızların başarısından çıkarı olan ebeveynlerin ve koçların bile onlara karşı önyargılı olmaları ve kızların başarısının önündeki engeller konusunda bazı kör noktalara sahip olmaları dikkat çekicidir.” ve gazetenin kıdemli yazarı.
“Bu inançlar muhtemelen hem halihazırda satranç oynayan kızlara hem de oynamak isteyebilecek olanlara zararlı olacaktır: Potansiyelinizin daha başlamadan ebeveynleriniz ve koçlarınız tarafından azaltıldığı bir aktiviteye katılmak ilginizi çeker mi? ” diyor NYU mezunu Shahade.
ABD Satranç Federasyonu’nda (“ABD Satrancı”) oyuncuların yalnızca %13’ünün kadın olması, cinsiyet eşitsizliğini neyin tetiklediğine dair soruları gündeme getiriyor. Önceki çalışmalar büyük ölçüde kızlar arasındaki satranç yeteneğindeki potansiyel eksikliklere odaklanmıştı ve bu da yetişkin liderliğinin rolünü gözden kaçırıyordu.
Arnold, “Bu bilim çizgisi, satrançta erkeklerin aşırı temsil edilmesini bir ‘satranç sorunu’ndan çok ‘kızlar ve kadınlar sorunu’ gibi gösterebilir” diyor.
Algılanan Engeller ve Gerçek Yatırımlar
Deneysel Psikoloji Dergisi: Genel çalışmada ise aksine, araştırmacılar kızların hayatındaki önemli kişilerin (antrenörler ve ebeveynler) genç yaşta bile potansiyellerini değerlendirirken onlara karşı nasıl önyargılı olabileceklerini ve bu algıların kızların hayatındaki büyük cinsiyet eşitsizliğini açıklamaya nasıl yardımcı olabileceğini düşündüler. satranç oynuyor.
Bunu yapmak için ekip, ABD Satranç Federasyonu aracılığıyla işe alınan yaklaşık 300 ebeveyn ve mentorla (%90’ı erkek) görüştü. Ankette yaklaşık 650 genç oyuncuya ilişkin değerlendirmeleri ve yatırımları raporlandı.
Ayrıca ebeveynlere ve antrenörlere satrançta yeteneğin zekayı gerektirdiğini düşünüp düşünmedikleri soruldu; Cimpian ve meslektaşları bu ölçüyü geçmiş Akademik alanlarda stereotipleri ve cinsiyet yanlılığını tespit etmek.
Araştırmacılar birçok ölçümde kızlara karşı önyargı buldu. Ebeveynler ve antrenörler, genç kadın oyuncuların en yüksek potansiyel puanlarının ortalama olarak erkek oyuncularınkinden daha düşük olduğunu düşünüyordu; bu, satrançta başarının zeka gerektirdiğine inanan ebeveynler ve akıl hocaları arasında daha da kötüleşen bir önyargıydı. (Araştırmacılar, anneler ve kadın antrenörlerden oluşan örneklemin ayrı ayrı analiz edilemeyecek kadar küçük olduğunu belirtiyor; bu, genel olarak kadınların satrançta yeterince temsil edilmemesinin bir yansıması.)
Özellikle, bu antrenörler ve ebeveynler kendi varsayımlarının kızların oyunda başarılı olması önünde bir engel teşkil edebileceğini fark etmemişlerdi. Spesifik olarak, satrançta başarılı olmak için zekanın gerekli olduğunu düşünen koçlar aynı zamanda kadın mentilerinin yetenek eksikliği nedeniyle satranç oynamayı bırakma ihtimalinin erkek mentilerine göre daha yüksek olacağını düşünüyordu. Ve aslında ebeveynler ve antrenörler, kızların – erkeklere kıyasla – satrançta daha az destekleyici bir ortamla karşılaşacaklarına ve bunun sonucunda satranç oynamayı bırakabileceklerine inanmıyorlardı.
Ancak her haber kötü değildi. Örneğin araştırmacılar, zaman ve para gibi kaynakların miktarında herhangi bir önyargı bulamadılar ve ebeveynler, erkek genç oyunculara kıyasla kadın oyunculara yatırım yapmaya istekli olduklarını bildirdiler.
“Bu çalışma, genç kadın oyunculara karşı önyargıya ilişkin ilk geniş ölçekli araştırmayı sağlıyor ve satranç gibi kültürel olarak entelektüel yetenekle ilişkilendirilen ve önemli cinsiyet dengesizlikleri sergileyen bilim ve teknoloji alanlarında ebeveynlerin ve mentorların rolüne ilişkin çıkarımlar içeriyor.” Arnold’a dikkat çekiyor.
Referans: “Cinsiyet Önyargısını Kontrol Etmek: Ebeveynler ve Mentorlar Kızlarda Daha Az Satranç Potansiyeli Algılıyor” Yazan: Sophie Arnold, BA, Wei Ji Ma, PhD ve Andrei Cimpian, PhD, New York Üniversitesi, April H. Bailey, PhD, New Hampshire Üniversitesi ve Jennifer Shahade, Kadın Büyük Usta, Uluslararası Satranç Federasyonu, 5 Ekim 2023, Deneysel Psikoloji Dergisi: DOI: 10.1037/xge0001466
Makalenin diğer yazarları, çalışma sırasında NYU doktora sonrası araştırmacısı ve şu anda New Hampshire Üniversitesi’nde psikoloji alanında yardımcı doçent olan April Bailey ve NYU Psikoloji Bölümü ve Sinir Bilimleri Merkezi’nde profesör olan Weiji Ma idi. Daha önce satrançta cinsiyet önyargısını incelemiştim.