Antropoloji İnsanın meydana getirdiği ırkları, evrimini ve kökenini inceleyen bilim, yani insanların doğal tarihidir. Dünyada ve birçok Avrupa ülkesinde, öncelikle doğa bilimi olarak anlaşılmaktadır. Bilimsel veya fiziksel antropoloji, insanları Charles Darwin’in evrim teorisini takip eden biyolojik bir varlık olarak görür.
Örneğin, anayasa (eski adıyla ırksal teori ve insan genetiği ile) ve insanın inişi ile ilgilenen insanın bu doğalcı görüşü, felsefi antropoloji gibi çeşitli diğer yaklaşımlarla zıttır. Burada insan sadece bir nesne olarak değil, aynı zamanda bir özne olarak incelenir. Diğer şeylerin yanı sıra, kişilik, seçim özgürlüğü ve kendi kaderini tayin olasılığı gibi niteliksel özellikler ile ilgilidir.
Tarihi
Antropoloji terimi, 1501 “Antropologium de hominis dignitate, natura et proprietatibus, de elementis, partibus et membris humani corporis” de yayınlanan bir çalışmada yazan Alman filozof, doktor ve teolog Magnus Hundt’a (1449–1519) dayanmaktadır. Konunun ilk öğretim üyelerinden biri, 1799 yılında Ingolstadt Üniversitesi’nde bu dersi veren anatomist ve fizyolog Heinrich Palmatius Leveling idi. 1826’da Münih’te “Genel Doğa Tarihi ve Antropoloji” başkanlığı kuruldu. Friedrich Nasse, 1823-1826 yılları arasında psikolojik doktorlar dergisinden çıkan antropoloji dergisi Leipzig’de yayınladı. Johannes Ranke, 1 Ağustos 1886’da (fiziksel) antropoloji için Almanya’nın ilk bağımsız başkanlığına atandı, ardından 1917’de Antropoloji Enstitüsü ve Antropolojik-Tarih Öncesi Devlet Koleksiyonu’nun yöneticisi olan İsviçre Rudolf Martin (1864-1925) tarafından atandı. , Martin 1900’de doçent, 1905’te Zürih Üniversitesi’nde antropoloji profesörü olarak atandı.
Bilimsel Yaklaşım
Biyolojik Antropoloji
Primatoloji, evrim teorisi, paleoantropoloji, nüfus biyolojisi, endüstriyel antropoloji, genetik, spor antropolojisi, büyüme (oksoloji), anayasa ve adli tıp alt alanları ile biyolojik antropoloji insan biyolojisinde uzmanlık alanıdır. Amaçları, hominidlerin (fosil ve son insanları içeren primatlar ailesi) biyolojik özelliklerinin çeşitliliğinin tanımlanması, nedenlerinin analizi ve evrimsel yorumlanmasıdır. Yöntemleri hem tanımlayıcı hem de analitiktir.
Almanca konuşulan ülkelerde Tübingen, Kiel, Hamburg, Berlin, Göttingen, Jena, Gießen, Mainz, Ulm, Freiburg im Breisgau, Münih, Zürih ve Viyana’daki üniversitelerde ve müzelerde kurumlar var. Çoğu zaman sadece “antropoloji” terimi vardır, “biyolojik” gibi eklemeler son zamanlarda gerekli hale gelmiştir, çünkü rakip ABD terim antropolojisi burada da bilinmektedir.
Adli Antropoloji
Adli antropoloji, adli tıp ve adli diş hekimliği ile birlikte insanların üç adli bilimlerinden biridir.
Adli Antropoloji Alanları:
Görüntülerle tanımlama. Ele alınan davaların çoğu trafikteki idari suçlardır, yani yüksek hızlı sürücüler ve kırmızı ışıklı gözlemciler değilken, muhteşem davalar banka soyguncuları ve hatta tarihi insanlarla ilgilidir.
- Toplu mezarlarda da iskeletlerin ve kısmen iskeletleşmiş cesetlerin tanımlanması
- Yaş teşhisi, özellikle genç suçlularda
- Ebeveynlik raporu
- İkiz teşhis
Adli antropoloji, antropoloji yoluyla suçları araştırmak için kullanılır. Adli antropologlar temel olarak banka soyguncularının, yüksek hızlı sürücülerin vb. Tanımlanmasıyla, aynı zamanda çoğunlukla çürümüş veya tamamen iskeletlenmiş cesetlerle ilgilenir. Nadiren değil, bir suçu araştırmanın son umudu. Almanya’da adli tıbbın güçlü bir kurumsal baskınlığı vardır, ancak antropolojinin bağımsız yeterliliğine bazen erişimi engelleyen de budur.