Murphy Kanununda olduğu şeklinde, evlatların hiddet nöbetleri en rahatsız edici zamanlarda gerçekleşiyor şeklinde görünüyor. Yeni yürümeye süregelen evladınız yada bağımsız düşünen 3 yaşındaki kızlarınız kırmızıya döner, çığlıklar atar, durur ve nihayet herkesi bir aile yürüyüşüne çıkardığınızda yada her insanın yaşaması için akrabalarınızla koordineli günler geçirdiğiniz video görüşmesini boşa çıkardığınızda haiz olduğu görülür. işyerinde haftalık video konuşma görüşmeniz için sessizliğe gerekseme duyduğunuzda, hatta daha da kötüsü.
“Sana ne oldu? Bunun için zamanımız yok! ” düşünebilirsin. Söylediğiniz ve yaptığınız her şey, hiddet nöbetini daha da kötüleştiriyor ve kalan tüm kaynaklarınızı hiddet nöbeti atmamak için alıyor. Evladınız hiddet nöbeti attığında bunun yerine ne yapabilirsiniz? Aşağıda destek olabilecek üç adımlı bir strateji bulunmaktadır.
Hiddet nöbeti arkasındaki duyguları doğrulayın
Birinin duygularını doğrulamak, onları kabul etmek anlamına gelir. Duyguları kabul etmiyor yada katılmıyorsunuz; öteki kişiyi duyduğunuzu gösteriyorsunuz.
Muhtemelen, bir hiddet nöbeti atan bir çocukla mantığın iyi gitmediğini fark ettiniz. Mesela, çocuğunuzun akşam yemeğinden ilkin kurabiye talep ederken hiddet nöbeti attığını varsayalım. “Niçin bu kadar mutsuzsun? Akşam yemeğinden ilkin tatlı yiyemeyeceğinizi biliyorsunuz ki. ” Büyük olasılıkla, çocuğun kulakları kapanacak ve hiddet nöbeti yükselecek, şu sebeple duyulmuyorlar. Bunun yerine duygularını doğrulamak, duygularını düzenlemelerine yada sakinleştirmelerine destek olma yolunda atılan bir adım olan duygularını tanımlamalarına destek olabilir.
Bu durumda, “Bana kızgınsın şu sebeple akşam yemeğinden ilkin sana kurabiye vermeyeceğim” kabul edebilirsiniz. Kimi zaman, duyguyu doğrulayabilir ve bırakabilirsiniz. Öteki zamanlarda, ikinci bir yargı iki karşıt ifadenin aynı anda doğru olabileceğini göstermeye destek verir: “Bana kızgınsın şu sebeple akşam yemeğinden ilkin sana bir kurabiye vermeyeceğim ve akşam yemeğinden sonrasında bir tane alabilirsin.” Bunu deniyorsanız, “fakat” değil “ve” birleşimini kullanmak önemlidir. Bu şekilde, cümlenin ilk bölümünü reddedemezsiniz.
Evladınız muhtemelen gülümsemeyecek ve hoş bir halde uzaklaşmayacak. Bununla beraber, onaylama, hiddet nöbetinin yükselmesini önleyebilir ve duyguların yoğunluğunu azaltabilir.
Karahindibaları etken olarak yoksay
Dikkat çeken davranışlar devam edecektir. Bir bahçe hayal edin: Evladınız, doğru oranda güneş ışığı ve suya gerekseme duyan gül; karahindiba, hiddet nöbetleri şeklinde yararsız davranışlardır. Bir karahindiba yönünde göz kırptığınızda, karahindiba dolu bir bahçeniz olacağını bilirsiniz. Bu yüzden bir kez doğruladıktan sonrasında bir sonraki adım yok saymaktır.
Bazı anne babalar görmezden geldiklerinde hiçbir şey yapmadıklarından kaygı ediyorlar. Sen; etken olarak görmezden geliyorsunuz , ki bu çaba gerektiriyor. Bu fazlaca zor olacak. Davranışın daha iyi hale gelmeden kötüleşmesini bekleyin (“yok olma patlaması” olarak bilinir). Kendinizi, çocuğunuzu değil karahindibaları görmezden geldiğinizi hatırlatın. Başka bir şeye dikkat edin: kazakınızı tiftikten alın, bulaşıkları yapın yada gökyüzündeki bulutları sayın. Gene de karahindiba sulamayın. 10 dakika süresince etken olarak görmezden gelir ve ondan sonra çocuğunuza bağırırsanız yada çocuğa yalnız kurabiye verirseniz, çocuk dikkat çekmek yada istenen sonucu elde etmek için daha uzun süre itmesi icap ettiğini öğrenecektir. O süre bahçenizde daha da karahindiba olacak.
İşbirlikçi davranışı övün
Evladınız işbirliğine dayalı bir halde tekrardan etkileşime girmiş olduğu anda, çocuğunuzu coşkuyla ve hususi olarak övün. Mesela, “Bizlere saygıyla yiyecek masasında katılmanın yolu! Seninle hakikaten gurur duyuyorum. ” Bir çerez için yalvarmayı yeniden duymaya başlarsanız, karahindibaları görmezden gelin. Gül – evladınız – geri döndüğünde, daha çok övgü sağlayın. İleri geri sıçrayan aptal hissedebilirsiniz, sadece bahçedeki uygun çiçeği sulamak önemlidir – kısaca görmek istediğiniz davranış.
Bu stratejiler halka açık olduğunuzda bile geçerlidir. Anlaşılır şekilde, hiddet nöbetini etken olarak görmezden gelirken başkalarının sizi ebeveyn olarak ne düşündüğü mevzusunda kaygı duyabilirsiniz. Bazı anne babalar, diğerlerinin çocuklarıyla nasıl başa çıkacaklarını bilmediklerini hayal ettiklerinden kaygı ediyor. Ek olarak çocuğunuzun davranışını denetim edemeyeceğinizden tamamen aşağılanmış ve çaresiz hissedebilirsiniz.
Derin bir nefes alırken şunu ihmal etmeyin: kesinlikle bir çocuğun halka açık bir hiddet nöbeti atmasını elde eden ilk ebeveyn değilsiniz. Etrafınızdaki öteki anne babalar büyük olasılıkla sizden fazlaca ilkin ayakkabılarınızdaydı. Bunu yapmak zorunda hissediyorsanız, çevrenizdeki öteki kişilerin çocuğunuzun yerleşmesine destek olmak için etken olarak görmezden geldiğinizi bilmelerini sağlayabilirsiniz.
Hiddet nöbetleri nerede olursa olsun, duygularınızı da doğrulayın. Sinirli yada utanmış sezmek anlaşılabilir. Gene de, karahindibaları sulamazsanız gülün geri döneceğini ihmal etmeyin.