Kimi koşar, kimi yüzer, kimi resim yapar, kimi konuşur, kimi sadece dinler…
Kiminin sadece işidir ondan yapar. Ders verir, ders alır örneğin. Bir alışverişten öteye gitmez yetenekleri.
Kimi ise bir yandan mutlu olurken bir yandan para kazanır. İşi midir eğlencesi, eğlencesi midir işi bilemezsin.
Kimi de yürür, susar, acıkır… Daha birçok şey yapar kimi.
Kimi hakkıyla yapar işini, kimi baştan savar… Her koşana koşucu denmez örneğin, her konuşana avukat, her susana koyun… denmez.
Bir fiil yapıyorsan hakkıyla yapacaksın. Ya madalyon almak için iyi yüzeceksin; ya da iyi yüzdüğün için madalyon alacaksın. Ya can kurtarmak için doktor olacaksın; ya da doktor olduğun için can kurtaracaksın. Aynı şey midir, değil midir, o değil şimdi bahsi geçen konu; ama doktorsan can kurtaracaksın, öğretmensen öğreteceksin. İşte diyecekler bu kişinin işi bu.
Bunu yaparken can verecek başka yolu yok.
Eylemi hissedilecek herkes tarafından. Elinde fırçası vardı, resim yapıyordu diyecekler. Fırçayı tutuşundan belliydi diyecekler. Yüz kişiye sorsan yüzü de evet elinde fırçayı öyle tutuyordu ki o bir ressamdı diyecek. Gözlerini kapatınca önlerine elinde kalem yazı yazarken geleceksin. 24 saat yazı yazdığını düşünecekler yazdıklarını okurken, yazarsan şayet. Ya da bir futbolcuysan; kucağında topla uyuduğunu zannedecekler. Ölümünün topla olduğunu düşünecekler yaşamının olduğu gibi.
Öyle sıradan işler yapmayacaksın. Yaptığın eylemleri dizeleyecekler önlerine, örnek gösterecekler bir sonraki nesile. İşte öğretmen böyle olmalı diyecekler. Öğretmensen şayet…
Öyle sıradan biri olmayacaksın.
Doğumundan ölümüne dek bakacaklar. Ve işte İNSAN böyle olmalı diyecekler.
İnsansan şayet…
Özlem Cangül