Öykü modern yerli sualtı filo Bildiğiniz gibi, tasarımcısı I.G. ile birlikte yaratılmasında denizaltı "Dolphin" ile başladı. Bubnov ayrıca deniz mühendisi M.N. Beklemishev.
Asil soylu bir aileden gelen Mikhail Nikolayevich kendisini filoya adamaya karar verdi. 1879'teki Denizcilik İdaresi Teknik Okulundan mezun olduktan sonra, M.N. Deniz kuvvetleri ordusunun şefi rütbesinde Beklemişev, o zaman olduğu gibi dünyanın dört bir yanına yolculuk yaptı. Döndükten sonra eğitimine devam ediyor: 1884'te Maden Memurları Sınıfında bir kursu tamamladı, sonra ilk mekanik olarak (1890) bitirdiği Nikolaev Denizcilik Akademisi'ne ve ertesi yıl gemi inşaat departmanına girdi. Mükemmel bir genel teorik ve mühendislik geçmişine sahip olan Teğmen M.N. Beklemişev, "Patlama" türündeki ilk Rus denizci avcısı konusunda bir maden subayı olarak görev yapıyor, filikalara komuta ediyor ve Kronstadt maden okulunda ders veriyor.
Binbaşı M.N. Beklemişev - bir inisiyatif memuru ve çok iyi eğitilmiş bir mühendis olarak fark edildi ve gemi yapımının baş müfettişinin tavsiyesi üzerine N.Y. Kuteinikov, genç yetenekli bir bilim adamı ve tasarımcı kadrosunun kaptanı I.G tarafından yönetilen “yarı denizaltı gemilerinin tasarımı için” komisyonuna dahil edildi. Bubnov. Komisyonun üçüncü üyesi (veya şimdi söyleyecekleri gibi, tasarım bürosu) makine mühendisi I.S. Goryunov. Herkes Rusya'nın kendi denizaltı filosuna ihtiyacı olduğunu anladı. Çalışma hızla devam etti ve zaten 1901'te, 113'in yerinden olduğu ilk Rus savaş denizaltı “Dolphin” projesi, Deniz Teknik Komitesine (MTK) gönderildi ve şimdiden 1903'te gemi Baltık Gemi İnşa Tesisleri'nden çıktı. MN O zamanlar 2 rütbesinin kaptanı olmuş ve “mürettebatı yeni gemiye hazırlamak” arasında meşgul olan Beklemişev, "Yunus" un komutanlığına atanmıştı. 1904'te, tekne filoya teslim edildi.
Bununla birlikte, Deniz Teknik Komitesi Başkanı, Amiral F.N. "Dolphin Testleri" Dubasov, tüplü dalışın birçok görevinin çözülmüş olmasına rağmen, oldukça tatmin edici bir şekilde çözülmüş olmasına rağmen, deneyler döneminden beri tüplü dalış işinde henüz ortaya çıkmadığımızı ve şu anda bina yapımı için bir model olarak hizmet edebilecek bir prototipin bulunmadığını gösterdi. Kısa sürede gerekli denizaltı savaş gemileri sayısı. "
Seri üretim için bir prototip oluşturmak için yola çıkmış, I.G. Bubnov ve M.N. Beklemishev, 140 tonluk denizaltısını, Dolphin ile karşılaştırıldığında geliştirilmiş taktik ve teknik verilerle tasarladı. Baltık fabrikası başkanı Binbaşı General K.K. Filo ve sektördeki diğer saygın uzmanlar olan Warrior, MTK teknenin taslağını "mevcut teknoloji durumu göz önüne alındığında, denizaltı gemilerinin sunulabilmesi" önerildiği ve önerildiği "tüm uygulamalara devam edilmesi" olarak kabul etti. Ocak-Şubat 1904’te, Denizcilik Bakanlığı, Baltık fabrikası 5’te yeni model denizaltılar sipariş etti. Yapımları üzerinde denetim tasarımcılara verilmiştir. Baş tekne sekmesinde "Katil Balina" adını aldı.
Ülkenin doğusundaki olaylar, Pasifik Filosunun hızla yenilenmesini talep etti. MN Beklemişev, yabancı firmaların tekne aküleri, elektrik motorları ve diğer bileşen ekipmanlarının tedarikini organize ederek tesise şiddetle destek verdi. Aynı zamanda, "Dolphin" in inşaat ekipleri altındaki denizaltılar için hazırlanmış bir eğitim üssü olarak kullanılması, yeni, şimdiye kadar bilinmeyen filo profilleri konusunda uzmandır.
Eğitim ekiplerinin önündeki gemilerin inşasını söylemeliyim. Mesele şu ki, sadece programların, ders kitaplarının ve eğitim sınıflarının bulunmadığı değil - denizciler denizaltına karşı dikkatliydi. Sonuç olarak, gelecekteki denizaltıların eğitimi çok düşüktü.
Denizcilik Bakanlığı tarafından yönlendirilen Baltiysky Zavod, denizaltı Kasatka'yı Temmuz 1904 kadar erken başlattı, ardından aynı tip gemilerin (Skat, Makrel, Burbot ve Okun ve ayrıca sipariş edilen) 5'i takip etti Mareşal Sayımı Şeremetyev "). Yılın Ağustos 1904'inde filo dalışı (ve Baltık'ta bırakılan “Makreli” nin komutanı olarak) Eylül ayında atandı. Beklemişev, Kronstadt yolundaki teknelerin testine öncülük etti. Ayrıca özel amaçlı trenlerde Pasifik Okyanusu'na ulaşımlarının koordinatörlüğünü yaptı. Bu arada, dünyadaki hiç kimse denizaltıları bu kadar uzun mesafelerde 100 tondan daha fazla demiryolu ile taşımamıştı.
Bir acele inşa edilmiş, teknik tasarımın gerekliliklerinden sapmalarla, "Kasatka" tipi denizaltıların birçok tasarım kusuru vardı. Onların "iyileştirilmesi", M.N. Beklemishev. Ağustos ayında, 1905, bazı askeri liderlerin askeri operasyonlar için uygun olmaları konusunda şüpheleri nedeniyle oluşturulan "Vladivostok'taki devletin incelenmesi ve denizaltıların hazırlıklı olmasıyla ilgili" komisyonuna dahil edildi. Mesela, Ağustos 13 1905’ten, Nikolay II’ye yapılan telgrafta, General N.P. Mançurya’daki Rus ordusunun komutanı. Linevich, Vladivostok'taki denizaltıların "pratikte tasarım kusurlarına güvenilmez olarak kabul edildiğini bildirdi ... Sonuç olarak, çok sayıda denizaltı filosuna rağmen, Port Arthur'un kullanımının çok az olduğunu" belirtti. Pasifik teknelerinin sahadaki gerçek durumunu ve hazır olduklarını inceledikten sonra, deneyimli denizci Rear Admiral E.N. Shevensnovich, Linevich’in görüşünün aksine, “Rusya’daki denizaltıların son zamanlarda ortaya çıkmasına rağmen, bu işi geliştirmek ve iyileştirmek için tüm gücünle uğraşman gerektiği, bu Schuka botu tarafından yapılan deneyler ve mayın saldırıları ... Mayın Dekolmanı'nda denizaltıların şu anda ciddi bir mücadele aracı olduğunu gösterdi. ” Kuşkusuz bu, I.G. Bubnova, M.N. Beklemişev ve yerli denizaltı gemi inşaasının diğer önde gelen uzmanları.
Bununla birlikte, komisyonun sonuçları, her ne kadar olumlu olsa da, yeni silah türünün geleceğine daha fazla odaklandı, çünkü denizaltılar, Rus-Japon savaşı sırasında Rus filosunun lehine herhangi bir değişiklik getirmediler. Ve eğitimli ekiplerin yokluğunda olduğu gibi yeni teknolojiye güvensizliklerinde de kusurları o kadar da değildi. Mesele denizaltıların dalışlarında "Kasatka" teğmen A.V. Plott. Ne tür bir gizli torpil düşman gemisine saldırır.
Başta inşaatla ilgili tüm sanayi işlerinin istihdamı ile M.N. Beklemişev tasarım etkinlikleri için zaman buldu. Yani, örneğin, Mayıs ayında 1905, I.G. M.N. ile Bubnov Beklemişev daha gelişmiş bir denizaltı "Köpekbalığı" taslağını hazırladı. Tekne oldukça başarılı oldu ve ünlü "Leopar" ın prototipi oldu.
Donanma için eğitim sorununun özel aciliyeti göz önüne alındığında, M.N. Beklemişev, o zamana kadar zaten 1 rütbesinin kaptanı, yılın Mart 27'inde Nicholas II 1906 tarafından onaylanan, Rusya'nın ilk scuba dalış ekibinin Libava'sındaki yaratıcılığın başlatıcılarından biriydi. Ayrılma komutanı, sualtı işlerinin gelişimini tutkulu bir destekçisi olan Rus-Japon savaşının kahramanıydı. Eduard Schensnovich. İsteği üzerine I.G. Bubnov, M.N. Beklemişev ve birkaç denizaltı gemisi yapımcısı, subay sınıfının birinci sınıf öğrencilerine dahil edildi ve genç subay ve teğmenlerin rütbelerini, haklarını ve deneyimlerini övmek yerine, tam bir eğitim kursu tamamladılar.
Rus-Japon savaşının sona ermesinden sonra, M.N. Tüplü dalış filosunun başına bir asistan olarak görev yapan Beklemişev, Rusya'nın ilk denizaltını tek motorlu “Posta” tasarımcı SK olan kabul komisyonuna başkanlık etti. Dzhevetskogo ve 1908'te Deniz Teknik Komitesinin dalış departman başkanlığına atandı ve hemen “sorunlu” olarak tanındı. Gerçek şu ki, iki yıl boyunca (1907-1908), nakit kredilerinin eksikliğine işaret eden Denizcilik Bakanlığı, gemi inşaatı endüstrisine tek bir torpido denizaltı siparişi vermemişken, Batı’nın, özellikle İngiltere ve Fransa’nın yoğun deniz gücü inşaatlarını arttırdılar. MN Beklemişev, deniz seviyesindeki filoyu destekleyen birçok denizci memurunun yüzey tahrişine yol açtığı yerli denizaltı gemi inşasının genişletilmesi sorununu gündeme getirdi. Ancak, canlı tartışmalar ve bürokratik gecikmelerden sonra, Bakanlık, 1909 sipariş programına iki yeni IG denizaltı dahil etti. Karadeniz Filosu için Bubnova tipi "Deniz aygırı". Daha sonra, bu projenin tekneleri Birinci Dünya Savaşı sırasında kendilerini kanıtlamış, birkaç Türk ulaştırma işçisini baltalamış ve yok etmiştir.
MTC'nin dalış departmanı başkanının performans faaliyetlerinde önemli bir yer, denizaltıların geliştirilmesi için bilimsel temelli görevlerin ve teknik koşulların geliştirilmesi ve seri üretime başlamak için yabancı ve yerli tasarımcıların bitmiş projelerinin seçilmesi olmuştur.
Yabancı firmaların teknik ve bilimsel başarılarından vazgeçmeden, M.N. Beklemişev, Rus gemi yapımcılarının projelerini tercih etti. “Söylemek güvenli,” diye yazdı bir mutabakatta, “eğer gerekliyse, çok kısa bir süre içinde, yabancı mühendislerden herhangi bir talimat almadan, miktar ve kalitede çok önemli bir denizaltı filosu olmadan, tamamen bağımsız bir şekilde inşa edebiliriz ( Bu gerekli fonlar verilmiştir) ".
Endüstri ve filo ile yaşam bağlantılarını sürdürmek, M.N. Beklemişev sık sık tüplü dalış Libavsky Eğitim Birimi'nde ders verilen tersaneleri, tasarım organizasyonlarını, denizaltı oluşumlarını ziyaret etti. Beklemishevsk okulunu farklı zamanlarda geçen Rus denizcilerin çoğu daha sonra gerçek denizaltılar oldu. Örneğin, St. George tarafından ödüllendirildi silah Baltık denizaltıcı Teğmen V.A. Birinci Dünya Savaşı'nda Alman savaş gemilerine yapılan saldırıda "Okun" teknesini başlatan Merkuşev; "Kasatki" Komutanı Teğmen A.V. Vladivostok'ta Japonya ile savaş sırasında denizaltıların kopmasına neden olan Plotto, kıdemli teğmen I.I. Yılda 1917’da olan Riznich, Avrupa’daki Rus denizaltı filosunun tarihine ilk geçişi “Saint George” ve diğerleri teknesinde yaptı.
1909’te, öneride ve M.N. Baltiysky Zavod'daki Beklemişev, bir hidrofon atölyesi düzenledi - Rusya'nın yetenekli bir mühendis ve mucit R.G. Niregberga. "Karp" denizaltına ilk kez monte edildiğinde, "su yoluyla akustik kablolama" teçhizatı, 10-12 kabine kadar bir mesafede su altı iletişimini sağladı. ve gürültülü bir hedefin tespiti - denizaltıların savaş kabiliyetlerini önemli ölçüde artıran 5-10 kabine kadar.
Donanmada uzun yıllar boyunca kusursuz hizmet ve Fatherland M.N. Beklemishev, bir yay, St. Stanislav 4-derece ve St. Anne 2-inci derece ile St. Vladimir 3'inci derecesini aldı. 1910'te, Admiralty için Genel General rütbesine terfi etti.
Emekli olduktan sonra, St. Petersburg Baltık Fabrikası Şefinin önerisi üzerine Mikhail Nikolayevich, Baş General P.F. Veshkurtsev, tüplü dalış fabrika departmanında danışman olarak çalıştı, Rus Elektroteknik Derneği denizcilik bölümünün başına geçti ve Petrograd Politeknik Enstitüsü'nde ders verdi.
Saygılarımla, sevgili çalışmalarına adayan Mikhail Nikolaevich, devrimden sonra filosuyla bağlarını korudu. Sovyet iktidarının ilk yıllarında, eski genel general, savaş gemilerini inşa etmek ve onarmaktan sorumlu olan Askeri Gemi İnşa Kolejine bir danışman olarak hizmet etti, ardından bir süre Kızıl Kuvvetler Deniz Kuvvetleri Dalış Dairesi'ne önderlik etti.
1926'te, Özel Amaçlı Askeri Buluşlar için Özel Teknik Büro (Ostechbureau) yönetiminin daveti üzerine, emekli Genel Sekreterliği, M.N. Beklemişev, ülkenin ilk radyo kontrollü torpido botlarının yaratılması üzerine çok gizli deneysel çalışmalar yürüten yüzen bir laboratuvar olan "Mikula" vapurunun kaptanlığını aldı. 1928-1931, M.N. Beklemişev, yeni tür donanma silahlarının geliştirilmesinde kullanılan Ostechbyuro'nun deneysel gemisi "Tasarımcı" (eski destroyer "Sibirya topçusu") 'nun eline geçmesini emretti. Nisan ayında, 1931, ne zaman M.N. Beklemişeva, eski bir general olan 73 yıldı, ikinci kez emekli oldu.
Şeref Mikhail Nikolaevich olarak adlandırılan bazı çağdaşlar olarak, Rus "kaptan Nemo" nun hikayesini bitirirken, ağabeyi Nikolai, oğlu Vladimir ve torunu Michael'ın da kendilerini denizcilik hizmetine adadıklarına dikkat edilmelidir. Başkonsolos Nikolai Nikolaeviç Beklemişev, Bering Denizi haritalarındaki şerefinin “Beklemişev Dağı” olduğu onurlu bir hidrografik bilim adamıydı. Yaşlıların izinde Beklemişevliler gitti ve torunu dedesinin ismini verdi.
18 Şubat 1936 tarihinde yılın 78'i, yaşam tarihinde, ilk Rus muharebe denizaltısının yaratıcısı olan, Amiral Genel Müdürü Mihail Nikolayeviç Beklemişev'in öldüğü harika bir Rus denizaltı. Ölürken, oğluna şöyle dedi: "Mezarıma gitme. Sonsuza dek denize girdiğimi düşün." M.N. gömüldü Beklemişev, saygın yurttaşlarımızın birçoğunun küllerinin bulunduğu St. Petersburg’taki Alexander Nevsky Manastırı’nda.
Kaynaklar:
Lavrov V. İlk Rus denizaltısı. SPb.: Gemi İnşa, 2006. C. 21-24.
Balabin V. Admiralty General. // Deniz koleksiyonu. 1998. №10. C. 76-78.
Infantyev V. Durmak, dalmak için. L.: Lenizdat, 1977. C. 77-82, 85-91.
Rassol I. Ivan G. Bubnov. Yaşam ve yaratıcılık 1872-1919. M: Elmore, 1999. C. 98- 103.