Gizli ve ilgili kolluk uygulamalarının sadece suçluları yakalamayı değil, aynı zamanda onları yaratmayı da içerdiği açıktır (rozetin her iki tarafında). İyi bilgilendirilmiş bir halkın, kendilerini bu tür yırtıcılardan koruyabilmeleri için sahadaki aracıları ve faaliyetleri tanımlamak için etkili yöntemlere ihtiyacı vardır. Bu bölümde, sahada ve silah fuarlarında bana iyi hizmet eden bazı yöntem ve teknikler sunacağım.
Daha önce açıklanan hükümet uygulamalarına ve becerilerine ek olarak, gizli ajanların işlerini yapmaları için bir dizi başka alışkanlık ve eylem gerekmektedir. Bunlardan en önemlisi hedeflerinin tanınmasıdır. Gizli bir ajanın işini yapabilmesi için kimi izlemeleri ve iletişim kurmaları gerektiğini bilmeleri gerekir. Bu, hedefe arka plan popülasyonlarından aracıları tanımlamak için bir dizi fırsat verir ve bunları nasıl tanımlayacağınıza dair bir fikir vermek için her durumda burada çeşitli alan örnekleri vereceğim.
İlk ve en önemli beceri göz temasını okumaktır. Hiç gitmediğiniz bir şehirde bir alışveriş merkezinde veya Wal Mart mağazasında yürürken, insanların geçerken size nasıl baktıklarını izleyin. Giyinirseniz veya keskin görünürseniz, sizi fark ederler ve görünümle oluşturduğunuz bağlam nedeniyle sizi cezbederse bazıları göz teması kurabilir. Bunu sıradan veya çekici olmayan bir görünümle yapın. Hemen hemen herkes size en ufak bir bildirimde bulunmayacaktır (bağlam = sıradan). Size hiç bakarlarsa, arkanızdaki eşyalara bakıyorlarmış gibi görünürler veya hayal kuruyor gibi görünebilirler. Görevi izlemek ve rapor etmek olan gizli ajanlar, sizi açıkça tanıyacakları bir şekilde göz teması kuracak veya bundan kaçınacaktır. Kaçınma veya tanıma ifadelerini kullanabilmelerinin tek yolu, sizi bilgilendirilmekten gerçekten tanımalarıdır.
Ajanların görevi temas kurmaksa, bir konuşma başlatmak için göz teması kurmaya veya gülümsemeye çalışacaklardır. Kasıtlı olarak cazibe yaratacak şekilde giyinmiş ve bakımlı mısınız? Sıradan hayatınızda, başkaları sizi tanımadığında size bu şekilde mi yaklaşıyor?
Silah fuarları bağlamında, sık sık gömleğimi dışarıda bırakırdım. Bazen tıraş olmadan bir gün geçirirdim ve aşırı kiloluydum. Kadınlar tarafından hiçbir şekilde ilgi görmemesi gereken bir bağlam yarattım. Kimyasal ve biyolojik silahlar kitaplarını yazdıktan sonra silah fuarlarında kadınlar tarafından çeşitli yaklaşımlarla karşılaştım. Görünüşümün bağlamı bir yana, oda fiziksel olarak formda, bekar ve ilk ilgileri için benden çok daha iyi adaylar olan erkeklerle doluydu. Bu ilginin yapay olduğu ve sadece daha fazla kirli oyunla ilgilenen bir hükümet tarafından yaratıldığı açıktı.
Göz ifadesi, rutin çalışmaları sırasında ajanları izlerken faydalıdır. Programlarda çalışırken kitaplara bakıyor ve kelimenin tam anlamıyla "dik dik" bakıyorlardı. Gerçek bir ilgi yoktu çünkü orada kitap ve güncel içerikle ilgilenecek tüketiciler olarak bulunmuyorlardı. Silah kitapları satın alan insanlarla ya da koridorun karşısındaki silah alışverişiyle ilgileniyorlardı ya da sadece sıkılmışlardı ve vardiyalarını doldurmaya çalışıyorlardı.
Gösterilerde kullandığım ve bir kişinin temel inanç sistemini test etmek için yararlı olan bir diğer alan da jöle üzerinde şarbon yetiştirme, bunu tüm arkadaşlarınıza gönderme ve kendi ordularınızı kurma kavramlarını içeriyor. Bu fikri bir programda ilk kez dile getirdiğimde, ilk dinleyiciyi şok etmişti. Bundan haberi olmayan sıradan insanlara bunu söylediğinizde, dinleyicinin başlangıçta bilgiyi kabul etme eğilimine bağlı olarak tepki şok, şaşkınlık, dehşet ya da çok yüksek ilgi şeklinde olur. Beyinlerinin söylediklerinizi yorumlaması ve ampulün yanması genellikle birkaç saniye sürer. Kavramı daha önce duymuş olan gizli kişiler bunu yeni bulmazlar. Aslında, eğer sık sık duyuyorlarsa sıkıcı bulurlar ve bu durum yüz ve göz ifadelerine kolayca yansır.
Bu konseptin bir uzantısı da, yanınıza gelip hükümetin devrilmesi gerektiğine ve bu konuda hemen bir şeyler yapmak için "harekete geçmemiz" gerektiğine inanıyormuş gibi davranan gizli mankurtlardır. Şarbon hakkında yukarıda belirtilen fikri duymamışlarsa, genellikle şaşkınlıklarını ifade ediyorlar. Çoğu sadece yüzeysel olarak ilgilenmiştir ki bu da temel inançlarının hükümet karşıtı değil tutuklama yanlısı olduğunu göstermektedir. Bu inançları test etmek için ek bir dizi test oluşturulabilir.
Bu inançları test etmek için ek bir dizi test oluşturulabilir. Şarbon ve zehirli sarmaşığı karıştırmak ve bunu sevmediğiniz (ya da gizlice çalıştığınız) bir kurumun tüm çalışanlarına postalamak gibi yeni ve sinsi fikirler sunarak bir tepki yaratabilirsiniz. Bir başka örnek de zarfların dışını veba organizmalarıyla kaplamak ve hedef posta kodunu hedef alarak her posta parçasına bulaşmasını sağlamak olabilir. Konuştuğunuz kişi sizi görmeden önce bunları anlarsa, sahte yüz ifadelerine ve vücut diline aldırmadan gözleri ölü ya da hareketsiz kalacaktır (çevirisi - onlar iyi aktörlerdir). Sonunda kafalarında bir ampul yakacak yeni bir kavrama ulaştığınızda, gözleri onları ele verir.
Silah fuarlarındaki gerçek hükümet karşıtı tüketiciler genellikle bu fikirleri faydalı ve çekici bulurlar. Ajanlar gibi sizinle kişisel olarak ilgilenmiyorlar, sadece kendileri için bilgi istiyorlar. Eğer kavramları taze ve çekici bulurlarsa, göz bebekleri genişleme (büyüme) eğilimindedir. Fikirden gerçekten dehşete düşmüş ya da iğrenmişlerse, göz bebekleri ölü kalır ya da telkine yanıt olarak daha sık küçülür. Bunun nedeni, vücudun beynin korkutucu ve dehşet verici fikirleri yorumlamasına tepki vermesidir. Bu durumda vücudun kan damarları daralır (kan soğur) ve bu etkinin bir kısmını gözlerde görürsünüz (savaş ya da kaç tepkisi).
Hükümet karşıtı olan ve onlarla savaşmaya meyilli ve hazır olan gerçekten öfkeli insanlarla uğraştığınızda, yeni mücadele yöntemlerini çekici bulurlar, böylece beyin bunu olumlu bir şey olarak yorumlar. Kan damarları genişler, vücut rahatlar ve bu da gözlerde genişlemeye neden olur. Bazen daha önce duymadıkları yeni bir fikre ulaşmak için gizli görevdeki mankafalara bir dizi fikir sunmanız gerekir ki tepkilerini ölçebilesiniz. Genellikle o kadar iyi bilgilendirilmişlerdir ki her şeyi duymuşlardır ve bu ölü bir balıkla konuşmak gibi olur.
Diğer yaygın görsel ipuçları şunlardır Samimi gülümseme = Göz çevresinde kırışıklık yaratır Sahte gülümseme = Kırışıklık yaratmaz Bunun için test, onları gerçekten eğlendiren neye gülümsedikleridir. Bu size üzerinde çalışabileceğiniz bir temel sağlar
Öfke = Kaşlar aşağı Adam hükümete gerçekten kızıyor mu yoksa numara mı yapıyor?
Kişi üzgün olduğunda kaşlar çatılır ve bu da yüzün üst kısmında gölge (karanlık) alanlar oluşturur.
Gizli ajanlarla mı yoksa gerçek insanlarla mı karşı karşıya olduğunuzu belirlemenize yardımcı olacak vücut dili ve yüz ifadeleri üzerine birçok kitap vardır. Bunlar aktörleri ortaya çıkarmanıza yardımcı olabilir.
Silah fuarlarında ve diğer durumlarda insanları birbirinden ayırmanın en belirgin yolu genel olarak nasıl davrandıklarıdır. Genel halk fuarlara silah, kitap, cephane satın almak ve ara sıra sosyalleşmek için gider. İstihbarat toplayıcıları HUMINT (İnsan İstihbaratı) toplamak için hareket ederken bu davranışı taklit etmeye çalışırlar. Öncelikle dinleme, dinlemeye geçme veya vardiya bitene kadar zamanlarını doldurma davranışlarına odaklanma eğilimindedirler. Halk alışveriş yapar ve eğilimlerine göre gelir ya da gider.
Ajanları birbirinden ayırmanın bir başka yolu da senaryolu konuşma kullanmaktır. "Yanına git ve onunla bu konu hakkında konuş" şeklinde bir ön plan yaparlar. Bunu yaptıklarında konuşma doğallığını kaybediyordu. Dallas'taki bir fuarda bu durum o kadar kötü bir hal almıştı ki sonunda karşımdaki genç ajana, ajanları halktan ayırmanın yollarından birinin senaryolu konuşmaları kullanmaları olduğunu söyledim. Söylemesi gereken şeye o kadar odaklanmıştı ki benim söylediklerimi kaçırdı. Yanında duran başka bir ajan bunu kaçırmadı. İkimiz de sırıttık ve o giderken bana göz kırptı.
İlk başlarda FBI, Quantico'dan yeni mezun olmuş genç ajanları fuarlara gönderiyordu. O zamanlar tanınmaları çok kolaydı çünkü "rozetim var, silahım var ve ben süper gizli polisim" havasındaydılar. Eski ajanlar genellikle daha iyi bilirdi. Kurşunların aslında insanları parçaladığını ve kurşun geçirmez olmadıklarını bilecek kadar deneyimleri vardı. Çocuklar bilmiyordu. Bu durum gösterilerdeki tavırlarına da yansıyordu.
1998'de Novi, Michigan'daki bir silah fuarında, gizli ajanlar tarafından daha önce görmediğim bir şey yapıldığını izledim. İki koridor arasında 4-5 kişilik gruplar halinde hareket ettiklerini fark ettim. Daha sonra aralarındaki koridorda Michigan milislerinin üniformalı bir üyesini fark ettim. O nereye hareket ederse, onlar da ona paralel hareket ediyorlardı. O konuşmak için durduğunda, onlar da durup "eğilerek" onu dinliyorlardı. Masalarıma ulaşması yaklaşık 30 dakika sürdü ve yürürken ona "bu gösteride en çok izlenen adam siz olmalısınız" dedim. O anda gruplar dağıldı ve her yöne dağıldı. Neredeyse gülmekten kırılacaktım. Bana "bırak izlesinler, beni nerede bulacaklarını biliyorlar" diye cevap verdi ve altında olduğu gizli gözlemden habersiz olduğu açıktı. Bu bana Minneapolis fuarında genel gözetim modelini ilk kez görmeye başladığımda ne kadar şaşkın ve aptal hissettiğimi hatırlattı.
Gizli ajanlar, hedeflerini ajanlara bağlı kalmadan dinlemelerine yardımcı olması için çeşitli elektronik aletler kullanırlar. Bunlardan biri de mürekkepli kalem böcekleridir. Bunlar genellikle parçalarına ayrılamaz. Ailemin evinde ve başka yerlerde yaptığım konuşmaların bir kısmının silah fuarlarında ortaya çıktığını ilk fark ettiğimde böcek kullandıklarını anladım. Kısa süre içinde şüphelendim ve bana postayla gönderilen ücretsiz kalemleri inceledim. Kısa sürede onları atmayı öğrendim ve kalemler gelmeyi bıraktı. Ancak dinleme devam etti. Daha sonra çek yazmak için kalemimi ödünç aldıklarını fark ettim. Başka bir ajan dikkatimi dağıtıyor ve kalemin içine bir böcek yerleştiriliyor, ben de kalemi tekrar cebime koyuyordum. Bu sayede fuarlarda yaptığım her konuşmayı dinleyebiliyorlardı. Kalemleri de değiştirebiliyorlardı. Arabam bile defalarca dinlendi. Bir keresinde ayrılmak için acele ettiklerinde, sürücü koltuğumun ön panelini vidaları sökülmüş halde yerde bıraktılar. Koltuğun altına baktım ve doğrudan dinleme cihazına konuştum ve onlara bunun gezegendeki en çok dinlenen araç olması gerektiğini söyledim.
Bu tür dinlemelerden elde ettikleri bir avantaj da hedeflerinin hangi ilgi alanlarına sahip olduğunu öğrenebilmeleri ve böylece ortak ilgi alanlarını ya da endişeleri gündeme getirmek üzere ajanlara bilgi verebilmeleridir. Minibüs arızaları da diğer örnekler arasındaydı. Onlara bunun yeterli olduğunu söyleyene kadar belirli TV programlarını izlemem tekrar tekrar gündeme geldi. Ajanları tanımak için bu DeJaVu'yu kullanabilirsiniz. Gerçek hayatta bu tür konular nadiren konuşmaların giriş cümleleri olarak ortaya çıkar. Konular önceden açıldığında, bu büyük olasılıkla bir ajan tarafından kullanılan bir kişisel yaşam brifinginin ölü bir habercisidir.
Kullandıkları küçük taciz tekniklerinden biri de rahatsız olduğum bir kredi kartı şirketiyle ilgiliydi. Providence kredi kartı şirketinin bir kredi başvurusu yüzünden beni kızdırdığını bildikleri için, ben sonunda onlara bu işi bırakmalarını çünkü ne yaptıklarını anladığımı söyleyene kadar şirketin bana haftalık göndermeler yapmasını sağladılar. O zaman haftalık postalar aniden sona erdi.
Ayrıca bana gelen her bir postanın açılıp bantlanarak kapatılmasından da rahatsız oldum ve yoruldum. Bu konuda da şikayet ettiğim için biraz yumuşattılar.
Washington'un baskısı altında oldukları anlaşılan ajanların son zamanlarda kullandıkları tekniklerden biri de, içeriden birine kirli işlerini yaptırmak ya da başka bir "kolluk kuvveti" işini yaptırmak için bir kitapçıda kitaplara göz atarken ya da bir Wal Mart'a girerken mankafanın (ajanın) önüme geçmesini sağlamaktı. Bu tekniği kullanabilmek için nereye doğru hareket edeceklerini görmek için nereye gittiklerini izlemeleri gerekir. Bunu fark etmek kolaydı, bu yüzden onlara neyin peşinde olduklarını bildiğimi söyledim ve onlar da bunu bıraktılar. Kısa bir süre sonra, kişisel alanımı işgal etmek için ajanın göğüs göğüse yakınlaşmasını sağlayacakları "yüzünüze" yaklaşımını denediler. Ne yaptıklarını bildiğim için bu beni rahatsız etmedi, bu yüzden korkutma seviyesini yükseltmek için üniformalı polis memurlarına bunu yaptırmaya başladılar. Bunu ilk yaptıklarında beni hazırlıksız yakaladılar ama ne yaptıklarını hemen anladım ve bu kısa sürede sona erdi.
Ajanları tanımlamanın son bir yolu da basitçe fiziksel ve ses tanıma yöntemidir. Dövmeleri, saç rengini, tanımlayıcı işaretleri, konuşma kalıplarını ve benzerlerini tanımayı öğreniyorsunuz. Masama yapılan en şaşırtıcı ziyaretlerden biri FBI direktörü Louis Freeh'in uğramasıyla gerçekleşti. O zaman bunu fark etmemiştim. Tek düşündüğüm onun emir vermeye alışkın biri olduğuydu, bu yüzden düzenli olarak gördüğünüz amirlerden biri olduğunu düşündüm. Bir süre sonra evde bilgisayarda çalışıyordum ve televizyonda Discovery Channel'da Mike Wallace'ın 20" Century programı vardı. Tanıdığımı sandığım bir ses duydum ve kafamı kaldırıp kanun yaptırımlarıyla ilgili özel bir programa baktım. Ses FBI yöneticilerine aitti ve anladım ki büyük peynir beni ziyarete gelmişti. Birkaç saniye için gerçekten sarhoş edici bir önem duygusuna kapıldım. Sonra gerçek dünya sorunları egomu kontrol altına almam ve işime geri dönmem gerektiğini anlamamı sağladı.
Bunu yazarken aklıma gelen son birkaç olay arasında kimyasal silahlar kitabının çıktısını ilk almaya çalıştığımda evimde (komşularda değil) elektriğin kesilmesi yer alıyor. Biyolojik Silahlar kitabının çıktısını almaya hazırlandığımda ısıran örümceklerin istilası. Silah fuarlarında yanımdaki satıcıların (ajanların) "Umarım yüksek profilimi asla kaybetmem" şeklindeki üstü kapalı ifadeleri.