bu anlamda teknolojiyi boklayacak kadar romantik olmamakla birlikte. klayvenin de kalemin de (hatta bilimum tür kalemlerin) farklı durumlara uygun olduğunu düşünüyorum.
vakti zamanında her hafta bir şirkete iş görüşmesine gittiğimde elime tutuşturulan 3 santimetrekarelik alana sığmayacak bilgiler yazmam için bir form ve kalem karşısında "yine mi lan yine mi" diye söylendiğim çok oldu. bırakın bir web arayüzünü, formu bir word dosyası olarak adaya görüşmeden 1 gün önceden göndermek o kadar zor olmamalıydı. hayır, el yazımdan karakter analizi yapacaklarsa da 3 santimetrekare içinde güzel el yazısı beklemelilerdi.
yine iş hayatında toplantı notu almak için klavye kullanan da kalem kullanan da gördüm ve şu an ikisini de kulanıyorum. kalem kağıt kullanırken hızlıca çizebiliyorum da. orada oraya oklar uçuşuyor, istediğim yere istediğim şekilde not alabiliyorum. klayve ile de başkalarının erişimine açık olan notlar alıyorum ki herkes takip edebilsin. (ms onenote shared files)
kişisel notlarımı ise kalemle alıyorum. bir film, bir kitap adı, daha sonra dinleyeceğim bir grup, günceler vs. dönüp yazdıklarıma ve yazı şeklime bakıp o gün nasıl hissettiğimi de hatırlıyorum.
yeni bir şey öğreniyorsam da kalemi tercih ediyorum yine. o şekilde daha iyi öğrenildiğime inanıyorum.
şimdi remarkable
gibi kalemi ve ekranı aynı yüzeyde birleştiren aletlere gelince de onlara bir şey diyemiyorum daha.
özetle: kalem kağıt iyidir. seviniz.