Özel haber bülteni içeriği: Stavanger, Norveç’te Eğitimci Jill Wiley ile röportaj
Geçen hafta Jill Wiley’den, kariyerine başladığı Amerika’da öğretmenlik konusunda Norveç’teki öğretmenliğin ona neler öğrettiğine dair bu düşünceli, ateşli makaleyi yayınladık. Çocuk bakımından sendikalara ve silahlı şiddete kadar, muameledeki bazı önemli farklılıkları ele alıyor ve şunu öne sürüyor: Amerikalı öğretmenler, zehirli çalışma koşullarının hem normal hem de kabul edilebilir olduğunu düşünmeleri için gasp ediliyor.
Ateşli bir silahı seviyoruz ve Jill’i seviyoruz. Norveç’te ne öğrettiği hakkında daha fazla soruya ulaştım. İşini nasıl edindiği, memleketinde en çok neyi özlediği ve oradaki okul yemeğinin nasıl olduğu hakkında neler söyleyeceğini öğrenin (bizi şaşırttı!).
İşini nasıl buldun?
Kocam Stavanger’da yüksek lisans yapıyordu (burada çoğu yüksek lisans derecesi İngilizce yapılıyor), bu yüzden zaten Norveç’te yaşıyorduk. Buraya taşınmadan önce birkaç kez uluslararası okullara başvurdum ama bir yanıt alamadım. Buraya geldiğimizde mükemmel görünen ve bir kez daha uygulanan bir ilan gördüm. Beni yaklaşık bir hafta sonra bir görüşme için aradılar ve o gün gelmemi istediler çünkü yıl ortasında yarı zamanlı bir pozisyonu doldurmaya çalışıyorlardı.
Norveç’te öğretmenliğin en iyi yanı neydi?
Pek çok en iyi bölüm var, nereden başlayacağımı gerçekten bilmiyorum ama kesinlikle süper olan meslektaşlarımdan bahsetmezsem başım büyük belaya girer. İngiltere, Zimbabve, İspanya, Çin, Almanya, Kanada, Güney Afrika, Norveç (elbette) ve diğer birçok ülkeden profesyonellerle ders veriyorum. Güney Indiana’dan bir çiftçi kızı için bu biraz akıllara durgunluk veriyor çünkü 1980’lerde benim memleketimde çeşitlilik yoktu. Ayrıca, bir Uluslararası Bakalorya okulunda ders veriyorum ve kendi müfredatımı oluşturma konusunda muazzam bir özgürlüğe sahibim. İlk başta bir ton işti ama her birim için çok heyecanlanıyorum. Kullandığımız Düşler üzerine bir ünite öğretiyorum. Hamilton, Muhteşem Gatsbyve bir rüyayı neyin değerli kıldığını tartışmak için diğer çalışmalar. Çok eğlenceli! Öğretimin anlamı buydu.
Genel olarak Indiana veya Amerika hakkında en çok neyi özlüyorsunuz?
Tabii ki ailemi ve arkadaşlarımı özlüyorum. Çocuklar için büyükanne ve büyükbabalarını ve diğer aile üyelerini geride bırakmak gerçekten zor oldu. Her yıl eve seyahat etmeye çalışsak da doğum günlerini, yıldönümlerini ve tatilleri kaçırmak zor. Ve yurtdışına taşınmak çocuklar için büyük bir değişiklikti. Bunun yanı sıra, iyi çörekler ve yumuşak dondurma. Nedense burada o kadar iyi değiller.
Makalenizde tartıştıklarınızın yanı sıra, günlük hayatınızdaki en büyük fark nedir?
Çok şey var ama ulaşım diyebilirim. Buraya taşındığımızda birkaç yıl araba almadık. Okuluma trenle 10 dakika uzaklıkta ve tren doğrudan fiyort boyunca ilerliyor – eskiden işe gidip geldiğimden çok daha rahatlatıcı. Kocam, hayal edebileceğiniz her türlü hava koşulunda bisikletiyle üniversitesine gitti. Daha çok yürüyoruz ve otobüse biniyoruz. Bu bir güçlük olabilir, ancak kendimizi daha sağlıklı hissediyoruz. Artık bir arabamız olmasına rağmen, araba kullanmayı yalnızca gerekli yolculuklarla sınırlamaya çalışıyoruz. Amerika’da geçirdiğim kadar araba süremediğim için çok mutluyum.
Öte yandan, çok şey değişmez. Hayat birdenbire mükemmel olmuyor. Hâlâ vergi vermek, hasta çocuklarla uğraşmak, çamaşır yıkamak zorundasın. Farklı görünüyor ve aynı anda çok aynı.
Norveç’te öğretmenlik yapmakla (veya yaşamakla) ilgili okuyucularımızın şaşırtıcı bulabileceği bazı küçük şeyler nelerdir?
En büyük sürprizlerden biri, güney Norveç’te yaşadığımız için çok az kar olmasıydı. Tam kıyıda olduğumuz için Indiana’da kış burada olduğundan çok daha sert geçiyor. Ve karanlık kış ayları olan mørktid gerçekten rahat olabilir. İçeri girmeyi, mum yakmayı, kağıt oynamayı veya film izlemeyi seviyoruz. Güney Norveç’te bile Aralık ve Ocak aylarında yalnızca yaklaşık 7 saat ışık alırsınız. Dışarı çıkıp D vitamini takviyesi almak için çaba göstermelisiniz yoksa depresyona girmek oldukça kolay ama aynı zamanda yılın gerçekten özel bir zamanı.
Öğretmenlik gününüz için olmazsa olmaz ürünlerinizden bazıları nelerdir?
Dil öğrenenler için okuması kolay romanlar, Fransızca dersimin baş tacıdır. Wayside Publishing aracılığıyla edinebildiğim Mira Canon, Carol Gaab, AC Quintero ve diğer uzman yazarların kitaplarını seviyorum.
Yurtdışında öğretmenlik yapmayı düşünen öğretmenlere ne önerirsiniz?
Yap! Ancak açık fikirli ve çok fazla esnekliğe sahip olduğunuzdan emin olun. Avrupa’da hemen bir öğretmenlik işi bulmak oldukça zordur; Gerçekten şanslıydım çünkü zaten yereldim ve tüm evrak işlerimi Norveç hükümetine dosyalamıştım. Ancak Güneydoğu Asya ve Orta Doğu biraz deneyim kazanmak için iyi yerlerdir. Yurtdışında yaşayabileceğinizi ve uluslararası bir okulda öğretmenlik yapabileceğinizi kanıtladığınızda, daha fazla seçeneğiniz olur.
Yine de mükemmel araştırma yapmak önemlidir. Destekleyici ve ilgili bir yönetim için öğretmenlik yaptığım için şanslı olsam da, kuralları anlamadığınız ve bir sözleşme imzaladığınız bir ülkeye taşınmak biraz riskli. Kendilerinden yararlanılan ve bulundukları ülkede gerçekten herhangi bir yasal başvuruları olmayan bazı öğretmenler tanıyorum. Gurbetçi Öğretmenleri Sorcha Coyle ile Güçlendirmek, başlamak için harika bir yer. Bir web sitesi ve bir Facebook Grubu var ve nasıl başlayacağınız konusunda mükemmel bilgiler veriyor. Uluslararası Eğitimci, başka bir harika ve uygun maliyetli kaynaktır.
Norveç’te okul öğle yemeği nasıldır?
Bu harika bir soru, çünkü cevap çok beklenmedik! Norveç’te okul öğle yemeği YOKTUR! Bu doğru. Her. Bekar. Çocuk. paketlenmiş bir öğle yemeği getiriyor çünkü okulların çok azı öğle yemeği sunuyor. Olmasını bekleyen bir felaket gibi geliyor, ama oldukça iyi çalışıyor. Olsa da, çocukların öğle yemeğini unutması oldukça nadirdir. Artı, öğle yemeğinin sağlıklı olacağına dair çok güçlü bir toplumsal beklenti vardır. Çocuklar sadece özel günlerde kurabiye ve meşrubat getirir; aksi takdirde, tepesi, bir şişe su ve belki biraz meyve olan bir sandviç veya gözlemedir.