Ölmediğim Gün
4 yıl yaşadığım ve öğrettiğim Kontagora yaklaşık üç mil
pratikte hiçbir genişliği yoktur. Ortaya çıkan etki, bin kilometre mesafedeki Lagos'tan Kano ya da Sokoto'ya araba veya kamyonla seyahat eden milyonlarca sürücünün ihtiyacını karşılamaktı. Yolun her iki yanında, kızartılmış tırtıllardan sert dişleri kesilmiş soua veya mangalda bifteğe kadar düşünülebilecek tüm yiyeceklerin bulunabileceği tezgahlar vardı. Bira, fanta, sprite ya da kola bulabileceğiniz içecek tezgahları vardı. “Küçük küçük” satıcılar yer bulabilecekleri her yerde çömeldiler, yarım sigaradan av mızraklarına, şişelerde ve yer fıstığında fıstıklara satılıyorlardı.
Bütün gece boyunca biri gece yarısından sonra bir süre sonra ölmek üzere olan ama hiçbir zaman tamamen olmayan trafiği duydu. Saat dört civarında, intikam almaya başladı.
Gündüz yarısında kasaba görünüşte üç mil yukarı ve aşağı yürüdü
amaçsızca, büyük bir ağacın altında durmak sosyalleşiyor, gülüyor, sigara içiyor ve hayatımı yaşamaya cesaret ediyorum. Burası Müslüman bir bölge, çok az sarhoşluk var, ama orada yaşadığım dört yılda hiç kavga görmemiş olmama rağmen, çok fazla gürültülü, sık sık agresif bir tartışma var. Bir öğretmen ve bir yabancı olarak, insanlar genellikle bana saygılıydı. Öğrencilerim beni gördükleri zaman bana doğru koşarlardı ve alışverişimi, öğrettiğim ve okula gittikleri Kolej'in hemen dışındaki evime götürmeyi teklif ederlerdi. Gidonumda bir alışveriş çantası taşımanın zor olmadığına ikna etmek zorunda kaldım. İki tekerleğimin her yerine gittim.
Bence Afrika sürücülerinin dünyanın en güvenli ülkeleri arasında olmadığı evrensel olarak kabul edilmiş bir gerçek. Hızı severler ve nadiren yanlarında oturan arkadaşlarıyla konuşmayı bırakırlar. İşsizlik çok yüksek olduğu için, uzun zamandır bile olsa, hemen hemen her zaman şirketlerini koruyacak bir arkadaşı ya da arkadaşı vardı. Garip bir fenomen, yolun bir tarafının nispeten iyi durumda olduğu ve diğer yarısının kötü bir şekilde yoksunluk durumunda olduğu şeklindeydi. Bunun nedeni, kamyonların kuzeyden güneye tam bir sürü sığır taşıması ve boşa dönmesiydi.
Kontagora yolundaki ilginç bir dönüm noktası, kazaya karışmış ve kullanılmayan bir sığır kamyonuydu. Yolun bir tarafında, muhtemelen yüz tonluk büyük bir paslı şeydi ve kırk kırk beş derece arasında tehlikeli bir açı listeliyordu. Kasaba, uygun olanaklara sahip en yakın şehirden birkaç yüz mil uzakta olduğu için, mal sahibi, mülkünü kurtarmak için zamanının değmeyeceğini ve iyi bir kaç yıl boyunca kentte terk edildiğini düşünüyordu. Kaldırılabilecek parçalar ne olursa olsun ortadan kaybolmuştu ve karkas kasabadaki tek çocuk oyun alanı haline gelmişti. Günün herhangi bir saatinde, onlar için korkusuzca tırmanan ve koşan, kahkahalarla mücadele eden, asla bir an için yorgun dev oyuncaklarının uzanmak isteyip istemediğini düşünmeyen bir süre boyunca görebilirsiniz.
Dikkatsizce yollarda frezelendiklerinde, keçileri, köpekleri, eşekleri ve tavukları etraflarında dolaşarak, “frenleri kim kullanıyorsa onları kullanabilir” diye inanıyorlardı. Kasabanın en popüler buluşma yeri açıkça kamyonun yakınındaydı. Özellikle postaneye yakın olduğu gibi. Cılız bisikletimde, kalabalığın neden olduğu belirli bir yol boyunca gezinmeyi zor buluyordum ve çoğu zaman sökmek, yoldan ayrılmak ve bisikletimi hasarlı sığır kamyonunun arkasındaki kir alanın içinden itmek zorunda kaldım. moribund aracını geçtikten sonra katranlı yolda tekrar birleştirmek. O kader günü normalden çok daha büyük bir kalabalık gördüm ve genç bir adam beni selamladığında havadaki vızıltı için duyamadığım bir şey söyleyerek beni söküp durma noktasındaydı. Ona işaret diliyle biraz acelem olduğunu ve sohbet için duramadığımı açıklamaya çalıştım. Bisikletimi almak istediğim yönde çoktan manevra yapmıştım ve sırtımı genç öğrencime, ne zaman canımı sıkmaya başladığımda biri sırtımı tuttu. Büyük bir çarpışma gerçekleştiğinde, suçluyu aklımdan bir parça vermeye hazır oldum.
Koşuşturma ve kalabalık nedeniyle, zor durumdaki juggernaut'u yerinden etmek için bir operasyon gerçekleştiğini farketmemiştim. Üç ya da dört küçük kamyon, yayan tarafa bağlanan etkisiz halatlar olarak tanımlanabilecek olanı kullanarak yatar devi düzeltmeye çalışıyordu. Ve kırıldılar. Geri tepme momentumu açıkça istenen etkinin zıddı üretti. Hedefi ileri doğru hareket ettiremeyen yırtılma, yüz tonluk yapıyı diğer yöne itti. Tam olarak olacağım yerdeki hareketlerim engellenmedi.