Biyolojinin hayvancılıktaki uygulamaları, et ve ondan elde edilen diğer ürünlerden yararlanmak için mevcut farklı canlı hayvan türleri hakkında derinlemesine bilgi sağlar.
Hayvancılık, özellikle insan tüketimi için hayvan yetiştiriciliğinden oluşmaktadır. Ayrıca, ekonomik kullanımı için (et, süt, yumurta, yün, boynuz vb.) Et üretimi ve türetilmiş ürünler üretmek amacı ile görülen bir aktivitedir.
Hayvancılık yapanlar için, hayvanların yaşam döngüleri, onları etkileyebilecek olası hastalıklar ve bu canlıların üreme ve genetiği ile ilgili her şey hakkında geniş bilgi sahibi olmak gerekir.
İnsanların hayvansal proteinlere olan talebinin 2050'ye kadar iki katına çıkacağı, bu nedenle çiftçilerin en verimli gıda üretimine yoğunlaştığı söyleniyor. Ayrıca, iklim değişikliği üreme sistemlerini etkileyebilir.
Biyolojinin hayvancılıkta olası uygulamaları
- Genetik modifikasyonlar: transgenik hayvanlar
Birçok hayvan organik koşullarını iyileştirmek ve hayvancılık uygulamalarını teşvik etmek için genetik olarak değiştirildi. Hayvanın genlerinin bu modifikasyonu "transgenik hayvanlar" olarak bilinir.
Transgenik hayvanlar, döllendikten sonra diğer genlerin ovüllere enjekte edilmesiyle elde edilir. Bu hayvanlar organlar üzerinde çalışmalar yapmak için ve ayrıca genel gelişimi için kullanılır.
Olası hastalıkların araştırılması ve hayvanlarda yeni ilaçların test edilmesi için vazgeçilmez bir işlemdir. Aşırı özen gerektiren bir süreçtir ancak hayvan üretkenliğini önemli ölçüde artırabilir.
Örneğin, sığırlardaki genetik modifikasyonlar yavruların üretiminde önemli bir artış ve bazı hastalıklara karşı direnç ile sonuçlanır. Genel olarak, proteinleri daha iyi sentezleyen genetik olarak daha güçlü hayvanlar yaratır.
Bununla birlikte, bu tür biyolojik prosedürler insan sağlığına zararlı olabilir; Kimyasalların kullanılması insanlarda yan etkilere neden olabilir.
- Hayvancılıkta suni tohumlamada
Suni tohumlama, dişinin içine semen birikimini yapay olarak içerir. Hayvanın karnında hemen hemen gebelik isteyen bir prosedürdür. Bu teknikle erkeğin kopyaya katılımı sınırlıdır.
Hayvancılıkta, üretimde sunduğu avantajlar nedeniyle bu prosedürün uygulanması yaygındır: olağanüstü bir hayvanın veya iyi cinsin semeninin kullanılması, gelecekteki yavruların genetik gelişiminde daha iyi fırsatlar sunar.
Ek olarak, üreme potansiyeli önemli ölçüde artabilir. Bir boğa, bir yıl boyunca 40 ila 50 ineğe (doğal olarak) bağlanabilir; Suni döllenme ve donmuş sperm kullanımıyla (işlemin bir parçası olarak) sperma her yıl 1.000 ineğe yatırılabilir.
Bu uygulama, hayvancılık faaliyetlerinin üretimindeki artış için gereklidir. Getirdiği diğer bir avantaj, hastalıklarda riskin azaltılması; Üreme akışını çıkarmak için hasta hayvanları kullanmaktan kaçınılır.
Embriyo transferi
Embriyo transferi, yapay döllenme sürecine uygun, yüksek üretkenlik seviyesine sahip ineklerin veya genetik koşulların seçilmesinden oluşan bir tekniktir. Daha sonra hayvan, daha fazla miktarda kadın hormonu üretmek için hormonal bir tedaviye tabi tutulur.
Bu adımdan sonra, inekler suni tohumlamaya tabi tutulur. Embriyo yedi günlükken, başka bir hayvanın karnına (embriyoları kendi olarak tanıma prosedüründen sonra) aktarılır.
Hayvanlarda genomik
Genomik, genomların (hücre içinde tam bir DNA seti olarak anlaşıldığı gibi) çalışmasında uzmanlaşmış çeşitli biyoloji, kimya ve genetik teknikleri içeren bir disiplindir.
Bu disiplin, DNA'nın işleyişini ayrıntılı olarak bilmenizi sağlar. Bir ineğin yeterli miktarda süt üretip üretemediğini veya baldırın sütten kesim sırasında iyi bir ağırlığa sahip olup olmayacağının belirlenmesine yardımcı olur.
Bu teknik aynı zamanda bir hayvanın yaşamı boyunca hastalıklara nasıl maruz kalacağını belirlemeye izin verir.
Bununla birlikte, bu bilgi yalnızca sonuç olarak öngörü ve olasılıklar sağlar; beslenme, çevre ve bakım hayvanı etkileyebilir ve yaşam olasılığını artırabilir.
Genel olarak, çiftçiler bu tekniğin uygulanmasından faydalanmışlardır. Genetik problemlerle doğmuş hayvanlara bakmak için kullanırlar.
Ayrıca, hayvanın kökenini ve onun progenitörlerini ayrıntılı olarak tanımaya izin verir; Herhangi bir hayvanın safkan olup olmadığını belirler.
1950'lerde kısa burunlu boğalar üreme için popüler hale geldi; Bununla birlikte, birkaç yıl süren genomik araştırmadan sonra, hayvanın cücelikçiliğe yönelme eğilimi gösterdiği ve hayvancılık endüstrisi üzerinde olumsuz bir etkisi olduğu keşfedilmiştir.
Foliküler aspirasyon ve in vitro fertilizasyon
Foliküler aspirasyon ve in vitro fertilizasyon, kitle üremesi söz konusu olduğunda, hayvancılık için temel süreçlerdir. Bu prosedürlerin uygulanmasıyla, bir inek, yılda yaklaşık 60'tan fazla yavru elde edebilir.
Bu teknik, olgunlaşmak, gübrelemek ve bir ineğin karnına transfer edilmek için onu gübrelemek ve onu iyileştirmek amacıyla dişi bir hücrenin aspirasyonundan oluşur (ancak daha önce hormonal bir tedaviye sunulması gerekir).
Öte yandan, boğanın spereni erkeklerin veya kadınların doğumunun neredeyse% 100'ünü (hayvancılık faaliyetindeki ihtiyaçlara göre) garanti altına almak için bir sperm seçim sürecinden geçmelidir.
-The klonlama
Klonlama, yavruların üretimini arttırmak amacıyla genetik olarak üstün olmak için hayvanları çoğaltmak için üreme tekniğidir. Klonlama ile aynı yavrular genetik olarak doğar, ikizlerin doğumu gibi doğal bir olay olur.
Halen, klonlama uygulaması temel olarak hayvancılığın ve bazı yarış atlarının yararına yapılmıştır.
Klonlama pahalı bir işlemdir, bu nedenle yalnızca yüksek süt üretimi veya genetik olarak uygun hayvanları doğurması nedeniyle karlı hayvanların üretimine odaklanmıştır. Ek olarak, yüksek üreme seviyesine sahip hayvanları elde etmek için yararlı bir tekniktir.