Uluslararası Çalışma Örgütü - International Labour Organization
|Kısaltma||ILO|
|oluşum||11 Nisan 1919|
|Tip||Birleşmiş Milletler uzman kuruluşu|
|Hukuki durum||Aktif|
|Merkez||Cenevre , İsviçre|


Kafa
|Genel Direktör Guy Ryder


ana kuruluş


Birleşmiş Milletler Genel Kurulu


Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi
|Ödül(ler)||1969 Nobel Barış Ödülü|
|İnternet sitesi||www.ilo.org|
|siyaset portalı|
Uluslararası Çalışma Örgütü ( ILO ) bir olan Birleşmiş Milletler , görevi ayarlama yoluyla sosyal ve ekonomik adalet kazanmalarını sağlamak ajans uluslararası çalışma standartları . Ekim 1919'da Milletler Cemiyeti bünyesinde kurulan BM'nin ilk ve en eski ihtisas kuruluşudur . ILO'nun 187 üye ülkesi vardır : 193 BM üye devletinden 186'sı artı Cook Adaları . Merkezi İsviçre'nin Cenevre kentindedir ve dünya çapında yaklaşık 40 saha ofisi ile 107 ülkede 1.698'i teknik işbirliği programları ve projelerinde çalışan yaklaşık 3.381 personel istihdam etmektedir.
ILO'nun uluslararası çalışma standartları genel olarak dünya çapında özgürlük, eşitlik, güvenlik ve saygınlık koşullarında erişilebilir, üretken ve sürdürülebilir çalışmayı sağlamayı amaçlamaktadır. Bunlar 189 sözleşme ve anlaşmada belirtilmiştir ve bunlardan sekizi 1998 tarihli İşyerinde Temel İlkeler ve Haklar Bildirgesi'ne göre temel olarak sınıflandırılmıştır ; birlikte örgütlenme özgürlüğünü ve toplu pazarlık hakkının etkin bir şekilde tanınmasını, zorla veya zorunlu çalıştırmanın ortadan kaldırılmasını, çocuk işçiliğinin ortadan kaldırılmasını ve istihdam ve meslekle ilgili ayrımcılığın ortadan kaldırılmasını korurlar . ILO daha sonra uluslararası iş hukukuna önemli bir katkıda bulunur .
BM sistemi içinde kuruluş benzersiz bir üçlü yapıya sahiptir: tüm standartlar, politikalar ve programlar, hükümetlerin, işverenlerin ve işçilerin temsilcilerinin tartışmasını ve onayını gerektirir. Bu çerçeve, ILO'nun üç ana organında sürdürülmektedir: Uluslararası çalışma standartlarını formüle etmek için her yıl toplanan Uluslararası Çalışma Konferansı; Yürütme konseyi olarak görev yapan ve ajansın politikasına ve bütçesine karar veren Yönetim Organı; ve Uluslararası Çalışma Ofisi, organizasyonu yöneten ve faaliyetleri yürüten daimi sekreterlik. Sekreterya, 2012 yılında Yönetim Kurulu tarafından seçilen , şu anda Birleşik Krallık'tan Guy Ryder olan Genel Direktör tarafından yönetilmektedir .
1969'da ILO, ülkeler arasında kardeşliği ve barışı geliştirmek, işçiler için insana yakışır iş ve adalet sağlamak ve diğer gelişmekte olan ülkelere teknik yardım sağlamak için Nobel Barış Ödülü'nü aldı . 2019'da kuruluş, raporunda hükümetlere 21. yüzyılın çalışma ortamının zorluklarını karşılamaları için on tavsiyede bulunan Küresel Çalışmanın Geleceği Komisyonu'nu topladı; bunlar arasında evrensel bir çalışma garantisi, doğumdan yaşlılığa kadar sosyal koruma ve yaşam boyu öğrenme hakkı bulunmaktadır. Uluslararası kalkınmaya odaklanmasıyla, Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerine ulaşılmasına yardımcı olmayı amaçlayan bir BM örgütü koalisyonu olan Birleşmiş Milletler Kalkınma Grubu'nun bir üyesidir .
Yönetim, organizasyon ve üyelik
Diğer Birleşmiş Milletler uzman kuruluşlarının aksine, Uluslararası Çalışma Örgütü, 187 üye Devletin hükümetlerini, işverenlerini ve çalışanlarını, çalışma standartlarını belirlemek, politikalar geliştirmek ve tüm kadın ve erkekler için insana yakışır işi teşvik eden programlar tasarlamak üzere bir araya getiren üçlü bir yönetim yapısına sahiptir. Hükümetler diğer iki grubun iki katı kadar temsilciye sahip olsa da, yapı, üç grubun da görüşlerinin ILO çalışma standartlarına, politikalarına ve programlarına yansıtılmasını sağlamayı amaçlamaktadır.
Yonetim birimi
Yönetim Organı, Uluslararası Çalışma Örgütü'nün yürütme organıdır . Mart, Haziran ve Kasım aylarında olmak üzere yılda üç kez toplanır. ILO politikası hakkında kararlar alır, Uluslararası Çalışma Konferansı gündemine karar verir, Konferansa sunulmak üzere Örgüt'ün taslak Programını ve Bütçesini kabul eder, Genel Direktörü seçer, üye devletlerden çalışma konularına ilişkin bilgi talep eder, komisyonları atar. Uluslararası Çalışma Bürosu'nun çalışmalarını araştırır ve denetler.
Yönetim Organı 56 itibari üyeden (28 hükümet, 14 işveren ve 14 işçi) ve 66 yardımcı üyeden (28 hükümet, 19 işveren ve 19 işçi) oluşur.
Hindistan, 2020 yılında Uluslararası Çalışma Örgütü Yönetim Kurulu Başkanlığını üstlendi. İş ve İstihdam Sekreteri Apurva Chandra, Ekim 2020-Haziran 2021 dönemi için Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Yönetim Kurulu Başkanlığına seçildi. İtibari hükümet koltuklarının on tanesi sürekli olarak başlıca endüstriyel öneme sahip Devletler tarafından tutulmaktadır: Brezilya , Çin , Fransa , Almanya , Hindistan , İtalya , Japonya , Rusya Federasyonu , Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri . Diğer Hükümet üyeleri her üç yılda bir Konferans tarafından seçilir (son seçimler Haziran 2017'de yapılmıştır). İşveren ve İşçi üyeler bireysel kapasitelerine göre seçilir.
Genel Müdür
Mevcut Genel Direktör Guy Ryder , Ekim 2012'de ILO Yönetim Kurulu tarafından seçildi ve Kasım 2016'da ikinci bir beş yıllık dönem için yeniden seçildi.
1919'da kuruluşundan bu yana ILO'nun Genel Müdürlerinin listesi aşağıdaki gibidir:
|İsim||Ülke||Terim|
|Albert Thomas||Fransa||1919-1932|
|harold uşak||Birleşik Krallık||1932-1938|
|John G. Winant||Amerika Birleşik Devletleri||1939-1941|
|Edward J. Phelan||İrlanda||1941-1948|
|David A. Morse||Amerika Birleşik Devletleri||1948-1970|
|Clarence Wilfred Jenks||Birleşik Krallık||1970-1973|
|Francis Blanchard||Fransa||1974-1989|
|Michel Hansenne||Belçika||1989-1999|
|Juan Somavia||Şili||1999-2012|
|adam ryder||Birleşik Krallık||2012-günümüz|
Uluslararası Çalışma Konferansı
ILO, sözleşmeler ve tavsiyeler de dahil olmak üzere ILO'nun geniş politikalarını belirlemek için yılda bir kez Cenevre'de Uluslararası Çalışma Konferansı düzenler. "Uluslararası çalışma parlamentosu" olarak da bilinen konferans, ILO'nun genel politikası, çalışma programı ve bütçesi hakkında kararlar alır ve aynı zamanda Yönetim Organını seçer.
Her üye devlet bir delegasyon tarafından temsil edilir: iki hükümet delegesi, bir işveren delegesi, bir işçi delegesi ve ilgili danışmanları. Hepsinin bireysel oy hakları vardır ve delegenin üye Devletinin nüfusuna bakılmaksızın tüm oylar eşittir. İşveren ve işçi delegeleri, normal olarak, en fazla temsili ulusal işveren ve işçi örgütleriyle anlaşmaya varılarak seçilir. Genellikle, işçi ve işveren delegeleri oylamalarını koordine eder. Tüm delegeler aynı haklara sahiptir ve bloklar halinde oy kullanmaları zorunlu değildir.
Delege aynı haklara sahiptir, kendilerini özgürce ifade edebilir ve dilediği gibi oy kullanabilir. Bu bakış açısı çeşitliliği, kararların çok büyük çoğunluk veya oybirliği ile alınmasına engel değildir.
Konferansa devlet başkanları ve başbakanlar da katılıyor. Hem hükümet hem de diğer uluslararası kuruluşlar da gözlemci olarak katılırlar.
Uluslararası Çalışma Konferansı'nın 109. oturumu 2020'den Mayıs 2021'e ertelendi ve neredeyse COVID-19 salgını nedeniyle yapıldı . İlk toplantı, görevlilerinin seçimi için 20 Mayıs 2021'de Cenevre'de yapıldı. Bir sonraki oturumlar Haziran, Kasım ve Aralık aylarında.
Üyelik
ILO'nun 187 devlet üyesi vardır. Birleşmiş Milletler'in 193 üye devletinden 186'sı ve Cook Adaları , ILO üyesidir. ILO üyesi olmayan BM üye ülkeleri Andorra , Butan , Lihtenştayn , Mikronezya , Monako , Nauru ve Kuzey Kore'dir .
ILO anayasası, BM'nin herhangi bir üyesinin ILO'ya üye olmasına izin verir. Üyelik kazanmak için, bir ulus genel müdüre ILO tüzüğünün tüm yükümlülüklerini kabul ettiğini bildirmelidir. Diğer devletler, herhangi bir ILO Genel Konferansında, hükümet delegelerinin üçte ikisi de dahil olmak üzere, tüm delegelerin üçte iki oyu ile kabul edilebilir. BM üyesi olmayan bir devlet olan Cook Adaları, Haziran 2015'te katıldı.
ILO'nun Milletler Cemiyeti'ne bağlı üyeleri, örgütün yeni tüzüğü II. Dünya Savaşı'ndan sonra yürürlüğe girdiğinde otomatik olarak üye oldular.
BM içindeki konumu
ILO, Birleşmiş Milletler'in (BM) uzmanlaşmış bir kuruluşudur. Uluslararası kalkınma üzerinde çalışan diğer BM uzman kuruluşlarında (veya programlarında) olduğu gibi, ILO da Birleşmiş Milletler Kalkınma Grubu'nun bir üyesidir .
normatif işlev
Sözleşmeler
Temmuz 2018 boyunca, ILO 189 sözleşmeyi kabul etti. Bu sözleşmeler yeterli sayıda hükümet tarafından onaylanırsa yürürlüğe girer. Ancak, ILO sözleşmeleri, onaylanmasından bağımsız olarak uluslararası çalışma standartları olarak kabul edilir. Bir sözleşme yürürlüğe girdiğinde, onaylayan ulusların hükümlerini uygulamaları için yasal bir yükümlülük yaratır.
Uluslararası Çalışma Konferansı'nın Standartların Uygulanması Komitesi her yıl uluslararası çalışma standartlarının bir dizi iddia edilen ihlalini inceler. Hükümetlerin, onayladıkları sözleşmelerin yükümlülüklerine uyumlarını detaylandıran raporlar sunmaları gerekmektedir. Üye devletler tarafından onaylanmayan sözleşmeler, tavsiyelerle aynı yasal güce sahiptir.
1998 yılında, 86. Uluslararası Çalışma Konferansı , İşyerinde Temel İlkeler ve Haklar Bildirgesini kabul etti . Bu deklarasyon dört temel politika içermektedir:
- İşçilerin özgürce örgütlenme ve toplu pazarlık hakkı
- Sonu Zorla işgücü
- Çocuk işçiliğinin sonu
- İşçiler arasında haksız ayrımcılığın sonu
ILO, üyelerinin ilgili ILO sözleşmelerinde yer alan bu ilkelere tam olarak saygı göstermek için çalışma yükümlülüğü olduğunu iddia eder. Temel ilkeleri içeren ILO sözleşmeleri artık çoğu üye devlet tarafından onaylanmıştır.
protokoller
Bu araç, sözleşmeleri daha esnek hale getirmek veya farklı noktalarda değişiklik veya hükümler ekleyerek yükümlülükleri arttırmak için kullanılır. Protokoller her zaman Sözleşme ile bağlantılıdır, uluslararası anlaşmalar olmalarına rağmen kendi başlarına var olmazlar. Sözleşmelerde olduğu gibi, Protokoller de onaylanabilir.
Öneriler
Tavsiyeler, sözleşmelerin bağlayıcı gücüne sahip değildir ve onaya tabi değildir. Tavsiyeler, sözleşmeleri ek veya daha ayrıntılı hükümlerle tamamlamak için sözleşmelerle aynı zamanda kabul edilebilir. Diğer durumlarda tavsiyeler ayrıca kabul edilebilir ve belirli sözleşmelerden ayrı konuları ele alabilir.
Tarih
kökenler
ILO, Birinci Dünya Savaşı'nın ardından Milletler Cemiyeti'nin bir kuruluşu olarak kurulmuş olsa da , kurucuları 1919'dan önce toplumsal düşünce ve eylemde büyük adımlar atmışlardı. Çekirdek üyelerin tümü, daha önceki özel profesyonel ve ideolojik ağlardan birbirlerini tanıyorlardı ve bu ağlar içinde yer aldılar. sosyal politika konusunda bilgi, deneyim ve fikir alışverişinde bulundu. 1900'de kurulan Uluslararası Çalışma Mevzuatı Birliği (IALL) gibi savaş öncesi " epistemik topluluklar " ve sosyalist İkinci Enternasyonal gibi siyasi ağlar, uluslararası emek politikasının kurumsallaşmasında belirleyici bir faktördü.
Birinci Dünya Savaşı sonrası coşkusunda, "yapılabilir bir toplum" fikri, ILO mimarlarının toplum mühendisliğinin arkasındaki önemli bir katalizördü. Yeni bir disiplin olarak uluslararası iş hukuku, sosyal reformları uygulamaya koymak için yararlı bir araç haline geldi. Kurucu üyelerin ütopik idealleri - sosyal adalet ve insana yakışır iş hakkı - 1919 Paris Barış Konferansı'nda verilen diplomatik ve siyasi tavizlerle değiştirildi ve bu da ILO'nun idealizm ve pragmatizm arasındaki dengesini gösterdi.
Birinci Dünya Savaşı boyunca, uluslararası işçi hareketi , savaş sırasında emeğin desteğinin telafisi olarak tasarlanan, işçi sınıfları için kapsamlı bir koruma programı önerdi. Savaş sonrası yeniden yapılanma ve işçi sendikalarının korunması, I. Dünya Savaşı sırasında ve hemen sonrasında birçok ulusun dikkatini çekti. İngiltere'de, Yeniden Yapılanma Komisyonunun bir alt komitesi olan Whitley Komisyonu , Temmuz 1918 Nihai Raporunda "endüstri konseyleri"ni tavsiye etti. "dünya çapında kurulacak. İngiliz İşçi Partisi başlıklı belgede kendi imar programını vermişti Çalışma ve Yeni Sosyal al . Şubat 1918'de, üçüncü Müttefikler Arası Çalışma ve Sosyalist Konferansı (Büyük Britanya, Fransa, Belçika ve İtalya'dan delegeleri temsil eden), uluslararası bir işçi hakları kuruluşunu, gizli diplomasiye son verilmesini ve diğer hedefleri savunan raporunu yayınladı. Ve Aralık 1918'de, Amerikan Emek Federasyonu (AFL), toplu pazarlık süreci yoluyla sayısız kademeli iyileştirmelerin başarılması için çağrıda bulunan, kendine özgü apolitik bir raporunu yayınladı .
IFTU Bern Konferansı
Savaş sona ererken, savaş sonrası dünya için iki rakip vizyon ortaya çıktı. Birincisi , Temmuz 1919'da İsviçre'nin Bern kentinde bir toplantı çağrısında bulunan Uluslararası Sendikalar Federasyonu (IFTU) tarafından teklif edildi. önceki birkaç yıl. IFTU ayrıca Merkezi Güçlerden delegelerin eşit olarak dahil edilmesini önerdi . AFL başkanı Samuel Gompers , toplantıyı boykot etti ve Merkezi Güçler delegelerinin ülkelerinin savaş getirmedeki rolü için suçluluk kabulü olarak itaatkar bir rol oynamasını istedi. Bunun yerine, Gompers sadece Başkan dikkate alacağını Paris'te bir toplantı tercih Woodrow Wilson 'ın Ondört Noktalar bir platform olarak. Amerikan boykotuna rağmen, Bern toplantısı planlandığı gibi devam etti. Bern Konferansı nihai raporunda ücretli emeğe son verilmesini ve sosyalizmin kurulmasını talep etti. Bu amaçlara hemen ulaşılamazsa, Milletler Cemiyeti'ne bağlı uluslararası bir organ, işçileri ve sendikaları korumak için yasalar çıkarmalı ve uygulamalıdır.
Uluslararası Çalışma Mevzuatı Komisyonu
Bu arada, Paris Barış Konferansı komünizme yönelik halk desteğini azaltmaya çalıştı. Daha sonra Müttefik Devletler , ortaya çıkan barış anlaşmasına işçi sendikalarını ve işçi haklarını koruyan maddelerin eklenmesi ve gelecekte uluslararası çalışma ilişkilerine rehberlik etmek için uluslararası bir çalışma organının kurulması konusunda anlaştılar. Uluslararası Çalışma Mevzuatı Danışma Komisyonu, bu önerileri hazırlamak üzere Barış Konferansı tarafından kurulmuştur. Komisyon ilk kez 1 Şubat 1919'da toplandı ve Gompers başkan seçildi.
Komisyonun toplantıları sırasında uluslararası bir organ için iki rakip teklif ortaya çıktı. İngilizler, Lig'in her üyesinin uygulaması gereken iş yasalarını çıkarmak için uluslararası bir parlamento kurulmasını önerdi. Her ulusun parlamentoda birer işçi ve yönetimden olmak üzere iki delegesi olacaktı. Uluslararası bir çalışma ofisi, çalışma konularına ilişkin istatistikler toplayacak ve yeni uluslararası yasaları uygulayacaktır. Uluslararası parlamento kavramına felsefi olarak karşı çıkan ve uluslararası standartların Amerika Birleşik Devletleri'nde elde edilen birkaç korumayı azaltacağına inanan Gompers, uluslararası çalışma organının yalnızca tavsiyelerde bulunma yetkisine sahip olmasını ve uygulamanın Milletler Cemiyeti'ne bırakılmasını önerdi. . İngilizlerin şiddetli muhalefetine rağmen, Amerikan önerisi kabul edildi.
Gompers ayrıca işçi haklarını koruyan taslak tüzük için gündemi belirledi. Amerikalılar 10 teklifte bulundular. Üçü değişmeden benimsendi: Emeğe bir meta olarak muamele edilmemesi; tüm işçilerin geçinmeye yetecek bir ücrete hakkı olduğunu; ve kadınların eşit işe eşit ücret alması gerektiğini söyledi. İfade, basın, toplanma ve örgütlenme özgürlüğünü koruyan bir öneri, yalnızca örgütlenme özgürlüğünü içerecek şekilde değiştirilmiştir. 16 yaşından küçük çocuklar tarafından yapılan uluslararası mal sevkiyatına ilişkin önerilen yasak, 14 yaşından küçük çocuklar tarafından yapılan malları yasaklayacak şekilde değiştirildi. Sekiz saatlik çalışma gününü zorunlu kılan bir teklif, sekiz saatlik çalışmayı gerektirecek şekilde değiştirildi gün veya 40 saatlik çalışma haftası (verimliliğin düşük olduğu ülkeler için bir istisna yapılmıştır). Diğer dört Amerikan önerisi reddedildi. Bu arada, uluslararası delegeler kabul edilen üç ek madde önerdiler: Haftalık dinlenme için bir veya daha fazla gün; yabancı işçiler için yasaların eşitliği; ve fabrika koşullarının düzenli ve sık denetlenmesi.
Komisyon nihai raporunu 4 Mart 1919'da yayınladı ve Barış Konferansı bunu 11 Nisan'da değişiklik yapmadan kabul etti. Rapor , Versay Antlaşması'nın XIII. Bölümü haline geldi .
iki savaş arası dönem
Uluslararası Çalışma Konferansı (ILC) olarak anılan ilk yıllık konferans, 29 Ekim 1919'da Washington DC'deki Pan American Union Building'de başladı ve sanayide çalışma saatleri, işsizlik ve işsizliği ele alan ilk altı Uluslararası Çalışma Sözleşmesini kabul etti. , annelik koruması, kadınlar için gece çalışması, asgari yaş ve sanayideki gençler için gece çalışması. Tanınmış Fransız sosyalist Albert Thomas ilk genel müdürü oldu.
Açık hayal kırıklığı ve keskin eleştirilere rağmen, yeniden canlanan Uluslararası Sendikalar Federasyonu (IFTU) kendisini bu mekanizmaya hızla adapte etti. IFTU, uluslararası faaliyetlerini giderek artan bir şekilde ILO'nun lobi çalışmaları etrafında yoğunlaştırdı.
Kuruluş sırasında, ABD Senatosu Milletler Cemiyeti sözleşmesini reddettiği ve ABD hiçbir kurumuna katılamadığı için ABD hükümeti ILO'nun bir üyesi değildi. Seçilmesinin ardından Franklin Delano Roosevelt ABD başkanlığına, yeni yönetimin lig üyeliği olmadan ILO katılım çabalarını yenilendi yaptı. 19 Haziran 1934'te ABD Kongresi, başkana, Milletler Cemiyeti'ne bir bütün olarak katılmadan ILO'ya katılma yetkisi veren ortak bir kararı kabul etti. 22 Haziran 1934'te ILO, ABD hükümetini örgüte katılmaya davet eden bir kararı kabul etti. 20 Ağustos 1934'te ABD hükümeti olumlu yanıt verdi ve ILO'daki yerini aldı.
Savaş Zamanı ve Birleşmiş Milletler
İkinci Dünya Savaşı sırasında, İsviçre Alman birlikleri tarafından kuşatıldığında, ILO direktörü John G. Winant Cenevre'den ayrılma kararı aldı. Ağustos 1940'ta Kanada hükümeti , ILO'yu Montreal'deki McGill Üniversitesi'nde barındırmaya resmen davet etti . Kırk personel geçici ofislere transfer edildi ve 1948'e kadar McGill'den çalışmaya devam etti.
ILO, 1946'da ligin sona ermesinden sonra Birleşmiş Milletler sisteminin ilk uzman kuruluşu oldu. Anayasası, değiştirilmiş şekliyle, örgütün amaç ve amaçlarına ilişkin Philadelphia Bildirgesi'ni (1944) içerir.
Soğuk Savaş dönemi
1950'lerin sonundan itibaren örgüt, bağımsız hale gelen eski sömürgelerin potansiyel üyelikleri için hükümler hazırlama baskısı altındaydı; 1963 tarihli Genel Müdürün raporunda, potansiyel yeni üyelerin ihtiyaçları ilk kez fark edildi. Bu değişimlerin dünya ortamında yarattığı gerilimler örgüt içindeki yerleşik siyaseti olumsuz etkilemiş ve örgütün ABD ile nihai sorunlarının habercisi olmuştur.
Temmuz 1970'de ABD, Sovyetler Birliği'nden bir genel müdür yardımcısının atanmasının ardından ILO'ya mali desteğinin %50'sini geri çekti. Bu atama (ILO'nun İngiliz genel müdürü C. Wilfred Jenks tarafından ) AFL-CIO başkanı George Meany ve Kongre Üyesi John E. Rooney'den özel eleştiriler aldı . Ancak, fonlar sonunda ödendi.
12 Haziran 1975'te ILO , toplantılarında Filistin Kurtuluş Örgütü'ne gözlemci statüsü verilmesi yönünde oy kullandı . ABD ve İsrail temsilcileri toplantıyı terk etti. ABD Temsilciler Meclisi sonradan durdurabileceğimizi fonlara karar verdi. Amerika Birleşik Devletleri 6 Kasım 1975'te örgütün siyasallaştığını belirterek tamamen geri çekildiğini bildirdi. Amerika Birleşik Devletleri ayrıca , bu ekonomilerin yapısı nedeniyle komünist ülkelerden temsilin -hükümet, işçiler ve işverenler dahil olmak üzere- gerçekten " üçlü " olmadığını ileri sürdü . Çekilme 1 Kasım 1977'de yürürlüğe girdi.
ABD, örgütten bir miktar imtiyaz aldıktan sonra 1980 yılında örgüte geri döndü. ILO'nun insan hakları yaklaşımından Washington Mutabakatı'nı desteklemeye kaymasından kısmen sorumluydu . Ekonomist Guy Standing , "ILO sessizce yapısal eşitsizliği düzeltmeye çalışan uluslararası bir kuruluş olmaktan çıktı ve istihdam eşitliğini teşvik eden bir kuruluş haline geldi" yazdı.
1981'de Polonya hükümeti sıkıyönetim ilan etti . Solidarność'un faaliyetlerini kesintiye uğrattı, birçok liderini ve üyesini gözaltına aldı. ILO Örgütlenme Özgürlüğü Komitesi, 1982 Uluslararası Çalışma Konferansı'nda Polonya'ya karşı bir şikayette bulundu. Soruşturmak için kurulan bir Soruşturma Komisyonu, Polonya'nın 1957'de onayladığı, örgütlenme özgürlüğüne ilişkin 87 No'lu ILO ve sendikal haklara ilişkin 98 No'lu Sözleşmeleri ihlal ettiğini tespit etti. ILO ve diğer birçok ülke ve kuruluş, Polonya'ya baskı yapıyor. Nihayet 1989'da Solidarność'a yasal statü veren hükümet. Aynı yıl, hükümet ile Solidarnoc arasında, örgütün ILO ilkeleri uyarınca yasallaştırılmasının şartları üzerinde anlaşmaya varan bir yuvarlak masa tartışması yapıldı. Hükümet, Polonya'da İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana ilk serbest seçimleri düzenlemeyi de kabul etti.
Ofisler
ILO genel merkezi
ILO'nun merkezi İsviçre'nin Cenevre kentindedir. 1919'daki varlığının ilk aylarında, ofisleri Londra'da bulunuyordu, ancak 1920 yazında Cenevre'ye taşındı. Cenevre'deki ilk koltuk, Ariana malikanesindeki Pregny tepesinde , eskiden Thudicum'a ev sahipliği yapan binadaydı. yatılı okul ve şu anda Uluslararası Kızılhaç Komitesi'nin merkezi . Ofis büyüdükçe, Ofis , Georges Epitaux tarafından tasarlanan ve 1926'da (şu anda Dünya Ticaret Örgütü'nün sarsıntısı) hizmete giren Leman Gölü kıyılarında amaca yönelik olarak inşa edilmiş bir genel merkeze taşındı . Sırasında İkinci Dünya Savaşı Ofisi geçici olarak taşındı McGill Üniversitesi içinde Montreal , Kanada .
ILO'nun genel merkezinin mevcut koltuğu, ilk koltuğundan çok uzakta olmayan Pregny tepesinde yer almaktadır. Eugène Beaudoin , Pier Luigi Nervi ve Alberto Camenzind tarafından tasarlanan iki içbükey dikdörtgen bir blok olan bina, 1969-1974 yılları arasında şiddetli rasyonalist bir tarzda amaca yönelik olarak inşa edildi ve inşaat sırasında İsviçre'deki en büyük idari binayı oluşturdu.
Bölgesel ofisler
- Afrika Bölge Ofisi , Abidjan , Fildişi Sahili
- Asya ve Pasifik Bölge Ofisi , Bangkok , Tayland
- Avrupa ve Orta Asya Bölge Ofisi , Cenevre , İsviçre
- Latin Amerika ve Karayipler Bölge Ofisi , Lima , Peru
- Arap Devletleri Bölge Ofisi , Beyrut , Lübnan
Alt bölge ofisleri
"İnsana Yakışır İş Teknik Destek Ekipleri (DWT)" olarak adlandırılan bu ekipler, kendi yetki alanlarındaki birçok ülkenin çalışmalarına teknik destek sağlamaktadır.
- Kuzey Afrika için DWT, Kahire , Mısır
- Batı Afrika için DWT, Dakar , Senegal'de
- Doğu ve Güney Afrika için DWT, Pretoria , Güney Afrika'da
- Orta Afrika için DWT, Yaoundé , Kamerun
- Arap Devletleri için DWT, Beyrut, Lübnan'da
- Güney Asya için DWT, Yeni Delhi , Hindistan
- Doğu ve Güneydoğu Asya ve Pasifik için DWT, Bangkok, Tayland
- Orta ve Doğu Avrupa için DWT, Budapeşte , Macaristan
- Doğu Avrupa ve Orta Asya için DWT, Moskova , Rusya
- And Ülkeleri için DWT, Lima, Peru
- Karayip Ülkeleri için DWT, Port of Spain , Trinidad ve Tobago
- Orta Amerika Ülkeleri için DWT, San José , Kosta Rika
- Latin Amerika'nın Güney Koni Ülkeleri için DWT, Santiago , Şili
Ülke ve irtibat büroları
- Afrika'da: Abidjan , Abuja , Addis Ababa , Cezayir , Antananarivo , Kahire, Dakar, Dar es Salaam , Harare , Kinshasa , Lusaka , Pretoria, Yaoundé
- Arap Devletlerinde: Beyrut, Doha , Kudüs
- Asya ve Pasifik'te: Bangkok, Pekin , Kolombo , Dakka , Hanoi , İslamabad , Jakarta , Kabil , Katmandu , Manila , Yeni Delhi, Suva , Tokyo , Yangon
- Avrupa ve Orta Asya'da: Ankara , Berlin , Brüksel , Budapeşte, Lizbon , Madrid , Moskova, Paris , Roma
- Amerika Kıtasında: Brasilia , Buenos Aires , Mexico City , New York , Lima, Port-of-Spain, San José, Santiago, Washington
programlar
İşçi istatistikleri
ILO, işgücü istatistiklerinin önemli bir sağlayıcısıdır. Çalışma istatistikleri, üye devletlerin çalışma standartlarını iyileştirmeye yönelik ilerlemelerini izlemeleri için önemli bir araçtır. İstatistiksel çalışmalarının bir parçası olarak, ILO çeşitli veri tabanları tutar. Bu veritabanı 200'den fazla ülke için 11 ana veri serisini kapsamaktadır. Ek olarak, ILO, İşgücü Piyasalarının Temel Göstergeleri (KILM) gibi bir dizi işgücü istatistikleri derlemesi yayınlamaktadır. KILM, işgücüne katılım oranları, istihdam, işsizlik, eğitim düzeyi, işgücü maliyeti ve ekonomik performans ile ilgili 20 ana göstergeyi kapsamaktadır. Bu göstergelerin çoğu diğer kuruluşlar tarafından hazırlanmıştır. Örneğin , ABD Çalışma İstatistikleri Bürosu'nun Uluslararası İşgücü Karşılaştırmaları Bölümü, imalatta saatlik tazminat göstergesini hazırlar. ABD Çalışma Bakanlığı ayrıca içeren bir yıllık rapor yayınlar Çocuk İşçiliği ile Üretilen veya İşçi Zorla Mal Listesini tarafından verilen Uluslararası Çalışma İşleri Bürosu . Raporun Aralık 2014 güncellenmiş baskısında toplam 74 ülke ve 136 mal listelenmiştir.
Eğitim ve öğretim birimleri
Uluslararası Çalışma Örgütü Uluslararası Eğitim Merkezi (ITCILO) dayanır Torino , İtalya. ITC, Torino Üniversitesi Hukuk Departmanı ile birlikte, ILO memurları ve sekreterlik üyeleri için eğitimlerin yanı sıra eğitim programları sunmaktadır. ITC, dünya çapında yaklaşık 11.000 kişiye her yıl 450'den fazla eğitim ve öğretim programı ve projesi sunmaktadır.
Örneğin, ITCILO, profesyonelleri işbirliği ve geliştirme alanında uzmanlaştırmayı amaçlayan kalkınma yönetimi alanında bir Hukuk Yüksek Lisans programı sunmaktadır .
çocuk işçiliği
Terimi çocuk işgücü genellikle çocukluk, potansiyel, haysiyet çocukları mahrum ve onların fiziksel ve zihinsel gelişimine zararlı iş olarak tanımlanır.
Çocuk işçiliği , çocuklar için zihinsel, fiziksel, sosyal veya ahlaki açıdan tehlikeli ve zararlı olan işleri ifade eder. Ayrıca, onları okula devam etme fırsatından mahrum bırakarak, okuldan erken ayrılmaya zorlayarak veya okula devam etmeyi aşırı uzun ve ağır işlerle birleştirmeye teşebbüs etmelerini isteyerek okullarına müdahale etmeyi içerebilir.
En uç biçimleriyle, çocuk işçiliği, çocukların köleleştirilmesini, ailelerinden ayrılmasını, ciddi tehlikelere ve hastalıklara maruz bırakılmasını ve çoğu zaman çok erken yaşta büyük şehirlerin sokaklarında kendi başlarının çaresine bakmaya bırakılmasını içerir. Belirli "çalışma" biçimlerinin çocuk işçiliği olarak adlandırılıp adlandırılamayacağı , çocuğun yaşına, yapılan işin türüne ve saatlerine, gerçekleştirildiği koşullara ve her bir ülkenin izlediği hedeflere bağlıdır. Cevap, ülkeden ülkeye ve ülkeler içindeki sektörler arasında farklılık gösterir.
ILO'nun çocuk işçiliğine yanıtı
ILO'nun Çocuk İşçiliğinin Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Uluslararası Programı (IPEC), ülkelerin sorunla başa çıkma kapasitelerini güçlendirerek ve dünya çapında bir hareketi teşvik ederek başarılacak olan çocuk işçiliğinin aşamalı olarak ortadan kaldırılması genel hedefi ile 1992 yılında oluşturulmuştur. çocuk işçiliği ile mücadele etmek. IPEC şu anda 88 ülkede faaliyet gösteriyor ve 2008 yılında 61 milyon ABD Dolarını aşan teknik işbirliği projelerine yıllık harcaması ile. Bu, küresel olarak türünün en büyük programı ve ILO'nun en büyük tek operasyonel programıdır.
IPEC'in ortaklarının sayısı ve yelpazesi yıllar içinde genişlemiştir ve şimdi işveren ve işçi örgütlerini, diğer uluslararası ve devlet kurumlarını, özel işletmeleri, toplum temelli kuruluşları, STK'ları, medyayı, parlamenterleri, yargıyı, üniversiteleri, dini kurumları içermektedir. gruplar ve çocuklar ve aileleri.
IPEC'in çocuk işçiliğini ortadan kaldırmaya yönelik çalışması, ILO'nun İnsana Yakışır İş Gündeminin önemli bir yönüdür. Çocuk işçiliği, çocukların daha iyi bir gelecek için ihtiyaç duydukları beceri ve eğitimi edinmelerini engeller,
Yerli topluluklardaki istisnalar
Emekle ilgili farklı kültürel görüşler nedeniyle, ILO yerli kültürü, gelenekleri ve kimlikleri korumak için 169, 107, 138 ve 182 sayılı sözleşmeler de dahil olmak üzere kültürel açıdan hassas bir dizi talimat geliştirdi . 138 ve 182 No'lu Sözleşme çocuk işçiliğine karşı mücadelede öncülük ederken, 107 ve 169 No'lu Sözleşmeler yerli ve kabile halklarının haklarını desteklemekte ve kendi gelişim önceliklerini belirleme haklarını korumaktadır.
Birçok yerli toplulukta, ebeveynler çocukların iş ve günlük yaşama katılım yoluyla önemli hayat dersleri öğrendiklerine inanırlar. Çalışmak, çocukları bir yetişkin olarak yapmak zorunda kalacakları gelecekteki görevlere hazırlayan bir öğrenme süreci olarak görülüyor. Ailenin ve çocuğun esenliği ve hayatta kalmasının tüm aile üyeleri arasında paylaşılan bir sorumluluk olduğu inancıdır. Ayrıca çalışmayı, çocuklarının gelişim sürecinin ayrılmaz bir parçası olarak görürler . Çocuk çalışmasına yönelik bu tutumlar devam etse de, yerli topluluklardan birçok çocuk ve ebeveyn eğitime hala çok değer veriyor.
Sorunlar
Zorla çalıştırma
ILO, zorla çalıştırmayla mücadeleyi ana önceliklerinden biri olarak görmüştür. Savaşlar arası yıllarda, konu esas olarak bir sömürge olgusu olarak kabul edildi ve ILO'nun endişesi, sömürgelerde yaşayanları ekonomik çıkarlar tarafından işlenen en kötü suistimallerden koruyan asgari standartlar oluşturmaktı. 1945'ten sonra amaç, II. Dünya Savaşı sırasında siyasi ve ekonomik olarak motive edilmiş zorla çalıştırma sistemleri konusunda kazanılan daha yüksek farkındalık tarafından belirlenen tek tip ve evrensel bir standart belirlemek oldu, ancak Soğuk Savaş ve sömürgeci güçler tarafından talep edilen muafiyetler tartışmalara engel oldu. 1960'lardan bu yana, insan haklarının bir bileşeni olarak çalışma standartları beyanları, hızlı ekonomik kalkınmayı teşvik eden acil durum rejimleri rolünde emek üzerinde olağanüstü yetkiler kullanma gereğini iddia eden sömürge sonrası ülkelerin hükümetleri tarafından zayıflatıldı.
Haziran 1998 yılında Uluslararası Çalışma Konferansı benimsenen Temel İlkeler ve Çalışma Hakları Bildirgesini ve izlem yükümlü üye ülkeler saygı teşvik ve gerçekleştirmek örgütlenme özgürlüğü ve toplu pazarlık hakkı, zorla her türünün ortadan veya bu zorunlu çalışma, çocuk işçiliğinin fiilen ortadan kaldırılması ve istihdam ve meslek açısından ayrımcılığın ortadan kaldırılması.
Bildirgenin kabul edilmesiyle, ILO, bildirimle ilgili raporlama süreçlerinden ve teknik işbirliği faaliyetlerinden sorumlu olan Bildirgenin Tanıtılmasına İlişkin InFocus Programını oluşturdu; bilinçlendirme, savunuculuk ve bilgi işlevlerini yerine getirir.
Kasım 2001'de, InFocus Programının zorla çalıştırma hakkındaki ilk küresel raporunun yayınlanmasının ardından, ILO'nun yönetim organı, 1998 Temel İlkeler Bildirgesi'ni yaygınlaştırma çabalarının bir parçası olarak zorla çalıştırmayla mücadele için özel bir eylem programı (SAP-FL) oluşturdu. ve İş Başında Haklar ve takibi.
SAP-FL, kuruluşundan bu yana, farklı biçimleriyle zorla çalıştırma konusunda küresel farkındalık yaratmaya ve bunun tezahürüne karşı harekete geçmeye odaklandı. O zamandan beri, borç karşılığı çalıştırma , insan kaçakçılığı , zorla ev işçiliği, kırsal kölelik ve zorla mahkum çalıştırma gibi zorla çalıştırmanın çeşitli yönleri hakkında çeşitli tematik ve ülkeye özgü çalışmalar ve anketler yapılmıştır .
2013 yılında SAP-FL, ILO'nun Çalışmada Temel İlkeler ve Haklar Şubesi'ne (TEMELLER) entegre edildi ve zorla çalıştırma ve çocuk işçi çalıştırma ve İttifak 8.7 bağlamında çalışma ile mücadeleyi bir araya getirdi.
Zorla çalıştırmayla mücadelenin önemli araçlarından biri, 2014 yılında Uluslararası Çalışma Konferansı tarafından ILO Zorla Çalıştırma Protokolünün kabul edilmesiydi. 2015 yılında ikinci kez onaylandı ve 9 Kasım 2016'da yürürlüğe girdi. Yeni protokol, 1930'da kabul edilen mevcut ILO Zorla Çalıştırma Sözleşmesi 29'u insan ticareti gibi uygulamaları ele almak için modern çağa taşıyor. Ekli Tavsiye 203, uygulanmasına ilişkin teknik rehberlik sağlar.
2015 yılında ILO, Uluslararası İşverenler Örgütü (IOE) ve Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu (ITUC) ile ortaklaşa modern köleliği sona erdirmek için küresel bir kampanya başlattı. 50 Özgürlük kampanyası, kamuoyu desteğini seferber etmeyi ve ülkeleri ILO'nun Zorla Çalıştırma Protokolünü onaylamaya teşvik etmeyi amaçlıyor.
asgari ücret kanunu
Sabitlemek için emeklerinin hakkını korumak için asgari ücret , ILO yarattı Asgari Ücret Tespit Makine Sözleşmesi, 1928 , Makine (Tarım) Sözleşmesi, 1951 Asgari Ücret Tespit Komisyonu ve Kongre 1970 Asgari Ücret Tespit olarak asgari ücret yasa .
HIV/AIDS
ILO, emek ve üretkenlik üzerindeki potansiyel olarak yıkıcı etkiyi önlemeye çalışan ve çalışan insanlar, aileleri ve toplulukları için çok büyük bir yük olabileceğini söyleyerek 1998'den beri HIV yanıtıyla ilgilenmektedir . Haziran 2001'de, ILO'nun yönetim organı, BM Genel Kurulu'nun özel bir oturumu sırasında başlatılan HIV/AIDS ve çalışma dünyasına ilişkin öncü bir uygulama kodunu kabul etti.
Aynı yıl ILO, Birleşmiş Milletler HIV/AIDS Ortak Programının (UNAIDS) sponsoru oldu.
2010 yılında, 99. Uluslararası Çalışma Konferansı, ILO'nun HIV ve AIDS ile ilgili ilk uluslararası çalışma standardı olan 2010 (No. 200), HIV ve AIDS ve çalışma dünyasıyla ilgili tavsiyesini kabul etti. Tavsiye, işyerinde önlemeyi yaygınlaştırırken HIV pozitif çalışanların ve ailelerinin haklarını korumak için kapsamlı bir dizi ilke ortaya koymaktadır. HIV'i Önleme , İşyerinde İnsan Haklarını Koruma teması altında çalışan ILOAIDS, HIV ve AIDS ve iş dünyası alanında bir dizi politika danışmanlığı, araştırma ve teknik destek işlevi üstlenir. ILO ayrıca, HIV'e karşı savunmasızlığı azaltmanın ve HIV ile yaşayan veya HIV'den etkilenenler üzerindeki etkisini azaltmanın bir yolu olarak sosyal korumayı teşvik etmeye çalışır.
ILOAIDS, 2015 yılına kadar sıfır yeni enfeksiyon, sıfır AIDS bağlantılı ölüm ve sıfır ayrımcılığa ulaşmak için bir "Sıfıra Ulaşmak" kampanyası yürüttü . Bu kampanyayı temel alan ILOAIDS, işyerinde gönüllü ve gizli danışmanlık ve test programı yürütüyor. VCT@WORK.
Göçmen işçiler
"Göçmen" kelimesinden de anlaşılacağı gibi, göçmen işçiler işlerini yapmak için bir ülkeden diğerine hareket edenleri ifade eder. Göçmen işçilerin hakları için ILO , 1975 tarihli Göçmen İşçiler (Ek Hükümler) Sözleşmesi ve 1990 yılında Tüm Göçmen İşçilerin ve Aile Üyelerinin Haklarının Korunmasına İlişkin Birleşmiş Milletler Sözleşmesi dahil olmak üzere sözleşmeleri kabul etmiştir .
ev işçileri
Ev işçileri, diğer insanların evlerinde ve onların evlerinde çeşitli görevleri yerine getiren kişilerdir. Örneğin yemek yapabilir, evi temizleyebilir ve çocuklara bakabilirler. Yine de, genellikle en az dikkate alınanlar, çalışma ve sosyal korumadan dışlananlardır. Bunun temel nedeni, kadınların geleneksel olarak görevleri ücretsiz olarak yerine getirmeleridir. Göçmen ev işçileri de dahil olmak üzere ev işçilerinin hakları ve insana yakışır işler için ILO, 16 Haziran 2011 tarihinde Ev İşçileri Sözleşmesini kabul etmiştir .
ILO ve küreselleşme
Kapsayıcı, demokratik olarak yönetilen ve tüm ülkeler ve insanlar için fırsatlar ve somut faydalar sağlayan bir küreselleşme süreci aramak. Küreselleşmenin Sosyal Boyutuna İlişkin Dünya Komisyonu, çok taraflı sistem içinde yeterli ve kapsamlı bir şekilde kapsayacak bir alan görünmemesine cevaben, genel müdürün girişimiyle Şubat 2002'de ILO'nun yönetim organı tarafından kurulmuştur. kapsamlı bir şekilde küreselleşmenin çeşitli yönlerinin sosyal boyutu. Dünya Komisyonu Raporu, Adil Bir Küreselleşme: Herkes için Fırsatlar Yaratmak, küreselleşmenin sosyal boyutu hakkında farklı ilgi ve görüşlere sahip seçmenlerin temsilcileri arasında yapılandırılmış diyaloga yönelik ilk girişimdir.
İşin Geleceği
ILO, iş dünyasında meydana gelen dönüşümleri anlamak ve böylece bu zorluklara yanıt vermenin yollarını geliştirebilmek için İşin Geleceği Girişimi'ni başlattı. Girişim, 2016 yılında hükümet temsilcileri, işçiler, işverenler, akademisyenler ve dünyadaki diğer ilgili kişilerin görüşlerinin toplanmasıyla başladı. Bölgesel ve ulusal düzeydeki diyaloglara yaklaşık 110 ülke katıldı. Bu diyaloglar "dört asırlık konuşmalar: iş ve toplum, herkes için insana yakışır işler, iş ve üretimin organizasyonu ve işin yönetimi" etrafında yapılandırıldı. İkinci adım, 2017'de aynı "dört yüzüncü yıl görüşmeleri" ile ilgilenen Çalışmanın Geleceği Küresel Komisyonu'nun kurulmasıyla gerçekleşti. 2019 Yüzüncü Yıl Uluslararası Çalışma Konferansı'ndan önce bir raporun yayınlanması bekleniyor. ILO, teknolojik aksaklıkların dünya çapında istihdam üzerindeki etkisini de değerlendiriyor. Ajans, endüstriyel ve süreç otomasyonu, yapay zeka (AI), Robotlar ve robotik otomasyon süreci gibi teknolojinin insan emeği üzerindeki küresel ekonomik ve sağlık etkisinden endişe duyuyor ve yorumcular tarafından giderek daha fazla, ancak çok farklı şekillerde değerlendiriliyor. Öne çıkan görüşler arasında teknolojinin daha az iş getireceği, işçileri gereksiz hale getireceği veya insan emeğinin yerini alarak işi bitireceğidir. Diğer görüş, teknolojik yaratıcılık ve ekonomiyi desteklemek için bol fırsatlardır. Modern çağda teknoloji, sistem çözümlerini düşünme, tasarlama ve uygulama şeklimizi değiştirdi, ancak şüphesiz insan işleri için tehditler var. Paul Schulte (Eğitim ve Bilgi Bölümü Müdürü ve Nanoteknoloji Araştırma Merkezi, Ulusal Mesleki Güvenlik ve Sağlık Enstitüsü, Hastalık Kontrol Merkezleri Eş Müdürü) ve DP Sharma (Uluslararası Danışman, Bilgi Teknolojisi ve Bilim Adamı) bunları açıkça dile getirdi. aksamalar ve uygun önlemler zamanında alınmazsa her zamankinden daha kötü olacağı konusunda uyardı. İnsan neslinin rekabetçi doğruluk, hız, kapasite ve dürüstlük açısından yeniden icat etmesi gerektiğini söyledi. Makineler insan emeğinden daha dürüst ve bu nesil için çok açık bir tehdit. Bilim ve teknolojinin geri vitesi yoktur ve "İnsan Makineye Karşı" mücadelesini kabul etmek hayatta kalmak için tek çaredir.
ILO ayrıca yeşil ekonomiye geçişi ve bunun istihdam üzerindeki etkisini de inceledi . Doğru politikalar uygulanırsa , daha yeşil bir ekonomiye geçişin 2030 yılına kadar küresel olarak 24 milyon yeni iş yaratabileceği sonucuna vardı . Ayrıca, yeşil ekonomiye geçiş gerçekleşmezse, sıcaklık stresi nedeniyle 2030 yılına kadar 72 milyon tam zamanlı iş kaybedilebilir ve sıcaklık artışları, özellikle tarımda daha kısa çalışma saatlerine yol açacaktır.
Ayrıca bakınız
- Uluslararası Çalışma Örgütü İdari Mahkemesi
- Centre William Rappard , ILO'nun Cenevre Gölü'nün kuzey kıyısındaki ilk daimi evi
- Milletler Cemiyeti arşivleri
- İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin Seul Deklarasyonu , 2008
- Sosyal madde , yedi temel ILO işçi hakları sözleşmesinin ticaret anlaşmalarına entegrasyonu .
- Milletler Cemiyeti Arşivlerine Tam Dijital Erişim Projesi (LONTAD)
- Birleşmiş Milletler Küresel İlkeler Sözleşmesi , 1999–2000, işletmeleri sürdürülebilir ve sosyal açıdan sorumlu politikalar benimsemeye teşvik ediyor
Referanslar
daha fazla okuma
- Alcock, A. Uluslararası Çalışma Örgütü Tarihi (Londra, 1971)
- Butler, Harold Beresford (1922). Ansiklopedi Britannica (12. baskı). Londra ve New York: Britannica Ansiklopedisi Şirketi. . Chisholm'da Hugh (ed.).
- Chisholm, A. Labour's Magna Charta: A Critical Study of the Work Clauss of the Work Clauss of the Work Clauss of the Work Clauss of the Work Clauss of the Work Clauss of the Work Clauss of the Work Clauss of the Work Clauss of A Critical Study of A Critical Study of the Working Clauss of the Peace And of Washington International Work Conference (Londra, 1925) ve A.
- Dufty, NF "Örgütsel Büyüme ve Hedef Yapısı: ILO Örneği", Uluslararası Örgüt 1972 Cilt. 26, sayfa 479-498 JSTOR'da bulunan
- Endres, A.; Fleming, G. Uluslararası Örgütler ve Ekonomi Politikasının Analizi, 1919–1950 (Cambridge, 2002)
- Evans, AA Uluslararası Çalışma Örgütünde Uluslararası Devlet Memuru olarak My Life (Cenevre, 1995)
- Ewing, K. Britain and the ILO (Londra, 1994)
- Fried, John HE "Birleşmiş Milletler ve Uluslararası Çalışma Örgütü Arasındaki İlişkiler", Amerikan Siyaset Bilimi İncelemesi , Cilt. 41, No. 5 (Ekim 1947), s. 963–977, JSTOR
- Galenson, Walter. Uluslararası Çalışma Örgütü: Bir Amerikan Görüşü (Madison, 1981)
- Ghebali, Victor Yves. "Uluslararası Çalışma Örgütü: BM Uzmanlaşmış Kuruluşlarının Evrimi Üzerine Bir Vaka Çalışması" Dordrecht, Martinus Nijhoff Publishers , (1989)
- Guthrie, Jason. "Uluslararası emek örgütü ve kalkınmanın sosyal politikası, 1938-1969." (Doktora Tezi, Maryland Üniversitesi, 2015).
- Haas, Ernst B. "Ulus-devletin ötesinde: işlevselcilik ve uluslararası organizasyon" Colchester, ECPR Press , (2008)
- Heldal, H. "Uluslararası Çalışma Örgütü'nde Norveç, 1919–1939" İskandinav Tarih Dergisi 1996 Cilt. 21, sayfa 255–283,
- Imber, MF The USA, ILO, UNESCO ve IAEA: Uzmanlaşmış Ajanslarda siyasallaşma ve geri çekilme (1989)
- Johnston, GA The International Labour Organisation: Its Work for Social and Economic Progress (Londra, 1970)
- Manwaring, J. International Labour Organisation: A Canadian View (Ottawa, 1986)
- Mors, David. ILO'nun Kökeni ve Evrimi ve Dünya Topluluğundaki Rolü (Ithaca, 1969)
- Mors, David. "Uluslararası Çalışma Örgütü – Nobel Dersi: ILO ve Barışın Sosyal Altyapısı"
- Ostrower, Gary B. "Amerikan uluslararası işçi örgütüne katılma kararı", İşçi Tarihi , Cilt 16, Sayı 4 Sonbahar 1975, s 495-504 ABD 1934'te katıldı
- VanDaele, Jasmien. "Geçmişte ve Şimdiki Araştırmalarda Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO)," International Review of Social History 2008 53(3): 485-511, tarihçilik
|Wikimedia Commons, Uluslararası Çalışma Örgütü ile ilgili medyaya sahiptir .|
|Wikisource , 1922 Britannica Ansiklopedisi makalesinin " Uluslararası Çalışma Örgütü " metnine sahiptir .|