Hz. Ali’nin cömertliği üzerine güzel bir kıssa…
Bir dilenci, Hz. Ali’den bir şeyler istedi. O da Hasan ya da Hüseyin Efendilerimizden birisine “Annene git, kendisine verdiğim altı dirhemden birini al getir” dedi.
Giden geri geldiğinde “Annem onları un almak için sakladığını söylüyor” dedi.
Hz. Ali “Kişi kendi elinde bulunandan çok Allah’a itimat etmedikçe tam iman etmemiştir. Git o paraların hepsini getir” dedi.
Hz. Fatıma, bu sefer paraların tamamını yolladı. Hz. Ali hepsini dilenciye verdi.
Bu hadisenin üzerinden birkaç dakika geçmemişti ki, bulundukları yere bir deve satıcısı geldi. Hz. Ali ona devenin kaç para olduğunu sordu.
Yüz kırk dirhem olduğunu öğrenince “paranı sonra almak üzere, deveni bana satar mısın?” dedi.
Satıcı kabul etti ve devesini oraya bağlayıp gitti.
Biraz sonra birisi geldi ve devenin kime ait olduğunu sordu. Hz. Ali, kendisine ait olduğunu söyledi.
Adam, “satar mısın” diye sorunca, Hz. Ali, deveyi iki yüz dirheme adama sattı.
Hz. Ali Efendimiz, yüz kırk dirhemini deveyi satın aldığı adama verdikten sonra evine gitti. Altı dirhem aldığı Hz. Fatıma’ya altmış dirhem verdi.
Hz. Fatıma, hayretle “bu nedir?” diye sordu.
“Kim (Allah’ın huzuruna) bir hayır ile gelirse ona onun on misli verilir” (Enam 160) şeklindeki Allah'ın vaadinin neticesidir diye cevap verdi Hz. Ali.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) “Cömertlik; kökü cennette, dalları dünyada olan bir cennet ağacıdır” buyurmaktadır.
Hz. Ali (r.a), bu hadise ile güzel bir güven dersi vermişti.