Karantina, bulaşıcı hastalıkların yayılmasını önlemek için hasta olup olmadığı belli olmayan insan ve hayvanların, diğer insanlarla ve hayvanlarla temasının önlenmesidir.
İlk karantina uygulaması 1423 yılında Venedik’te görüldü. Venedik yakınlarındaki bir adada karantina istasyonu kuruldu. Bu istasyona lazaretto deniyordu. Salgın hastalık (özellikle de veba) olan bölgelerden limana gelen gemiler, insan ve eşya indirmeden önce demirli vaziyette kıyıdan uzakta kırk gün bekletiliyordu. İtalyanca’da buna “quaranta giorni” deniyordu. “kırk” anlamına gelen “quaranta” kelimesi İtalyanca’ya Latince “quadraginta” kelimesiyle girmiştir.
Gemiler önceleri 30 gün bekletiliyordu. Fakat Hz Musa’nın ve Hz.İsa’nın çölde kaldıkları süre esas alınarak daha sonra bu süre 40 güne çıkartılmıştır.
Sağlık kontrolünden geçmemiş gemilere çekilen sarı renkle bayrağa da “karantina bayrağı” denilmektedir.
Barış Özkök’ün bu yazısı 2005 yılında Halk’a ve Olaylara Tercüman Gazetesi’nde yayımlandı.