On İki Levha Yayınları, İstanbul, 2019
Çalışma toplamda dört bölümden oluşmaktadır.
Birinci bölümde markadan doğan hakkın niteliği, “markada teklik ilkesi” ve bu ilkenin karşısında yer alan "birlikte var olma" açıklanarak ve “birlikte var olma”nın benzer yapılanmalardan farkı incelenmiştir.
İkinci bölümde, marka sahiplerinin muvafakatname sunması veya birlikte var olma anlaşması akdetmesi suretiyle ortaya çıkabilecek birlikte var olma halleri incelenmiş ve değerlendirilmiştir.
Çalışmanın üçüncü bölümünde markaların birlikte var olması sonucunu doğuran Sınai Mülkiyet Kanunu düzenlemeleri ve istikrarlı mahkeme içtihatları tespit edilerek; sessiz kalma yoluyla hak kaybı, yeni getirilen 155. madde, kullanmama def’i gibi kurumların birlikte var olma durumuna etkisi incelenmiştir.
Çalışmanın son bölümü olan dördüncü bölümde ise; marka ile ticaret unvanı, işletme adı, tasarım, internet işaretleri ve coğrafi işaretin birbirlerine karşı pozisyonları, birlikte var olabilecekleri haller ve koşulları incelenmiştir. Bu kapsamda markalar arasında birlikte var olma hali yaratabileceği belirtilen muvafakatname, birlikte var olma anlaşması, kanuni düzenleme ya da istikrarlı mahkeme içtihatlarından hangilerinin marka ile bir diğer ayırt edici işaretin birlikte var olması noktasında kullanılabileceği değerlendirilmiştir.