Max Frisch 1911’de Zürih’te doğdu. 1932 yılında babasını kaybedince Alman Dili ve Edebiyatı eğitimini yarıda bırakmak zorunda kaldı, bir süre gazetecilik yaptıktan sonra mimarlık okumak üzere Zürih’teki İsviçre Yüksek Teknik Okulu’na kaydoldu ve 1941’de diplomasını aldı. Bu dönemde edebi çalışmalarına ara veren, hatta taslaklarıyla günlüklerini yakan yazar İkinci Dünya Savaşı patlak verince orduya katıldı ve günlüğe benzer yazılar kaleme almaya başladı, bunları Blätter aus dem Brotsack (1940) adı altında yayımlandı. Stiller (1954) romanıyla çıkış yakalayan Frisch mimarlığı bırakıp kendini tamamen yazmaya adadı. Ağırlıklı olarak kimlik, bireysellik, ahlak, ölüm konularını ele alan, roman, tiyatro oyunu, günlük ve deneme türlerinde eserler veren ve yirminci yüzyıl edebiyatının Alman dilinde yazan en önemli isimlerinden sayılan yazarın başlıca yapıtları arasında Homo Faber (Can Yayınları), Montauk (YKY), Stiller (YKY), Der Mensch erscheint im Holozän (1979), Günlükler (YKY) yer alır.
Sessizliğin Yanıtı
Max Frisch
“Rüzgârlar gibidir hayatımızın imkânları, yine de insan neden cesaret etmez ki yelken açmaya? Her şey yaşanmamış bir hayattan daha iyidir, hatta felaket bile – acı, ümitsizlik, cürüm, her şey ama her şey boşluktan daha iyidir!”
Sessizliğin Yanıtı hayatın sıradanlığına, beyhudeliğine katlanamayan otuz yaşındaki bir adamın varoluşunun sınırlarını zorladığı bir kendini arayış hikâyesi. Max Frisch, kendi yaşamından da ipuçları barındıran bu ilk dönem eserinde, heba edilmiş bir hayatın tek sorumlusunun o hayatın sahibi olduğunu gösteriyor bize.