Ocak 1925’te, bir köpek kızağı ekibi, bir difteri salgınını savuşturmak için Nome kasabasına antikorları taşımak için sert Alaska kışına göğüs gerdi. Yaklaşık bir yüzyıl sonra, ABD toplulukları COVID-19’un yayılmasını durdurmak için karantinaya alındığında, telefonlar ve bilgisayarlar hastaları psikiyatristlere ve diğer doktorlara bağlamaya hizmet etti. Bu yeni sanal psikiyatri dünyası, APA’nın 2021 çevrimiçi Yıllık Toplantısında bir oturumun odak noktasıydı.
Johns Hopkins Medicine’de bir psikiyatri doçenti olan William Narrow, MD, MPH, geri ödeme kurallarındaki, hasta mahremiyet kurallarındaki ve sanal bakımla ilgili eyaletler arası lisans gereksinimlerindeki değişikliklerin, benzeri görülmemiş video konferans, telefon, e-posta ve/veya metin alımını nasıl sağladığını tartıştı. Pandemi sırasında hastalar ve sağlık profesyonelleri arasında temelli iletişim üzerine konuşuldu.
Birçok araştırma, psikiyatrinin bu cesur yeni dünyaya özellikle iyi uyum sağladığını göstermiştir. Nisan ayında Vizient (bir sağlık hizmeti performansını iyileştirme şirketi) tarafından yayınlanan bir analiz, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki ayakta tedavi ziyaretlerinin Şubat ve Nisan 2020 arasında genel olarak %41 düştüğünü, davranışsal sağlık ziyaretlerinin (psikiyatristler, psikologlar ve sosyal Işçiler) teletıpın hızlı alımı nedeniyle sadece %13 düştü. Vizient’in analizi ayrıca, sağlam bir teletıp varlığı olmasaydı, Nisan ayında yaklaşık 165.000 davranışsal sağlık ziyaretinin kaybedileceğini tahmin ediyor.
Vizient analizi ayrıca davranışsal sağlıkta teletıpın pandemi devam ederken sağlam kaldığını; Tüm davranışsal sağlık ziyaretlerinin %80’i Nisan 2020’de sanaldı ve oran Aralık’ta hala %69’du.
Narrow, telemental sağlığın yaygın olarak kullanımının hem sağlık uzmanları hem de hastalar tarafından iyi karşılandığını gösterdiğini söyledi. Psikiyatri Servislerinde yayınlanan ve ruh sağlığı uzmanlarının yalnızca %4’ünün ve %3’ünün video konferans veya telefon tabanlı bakım konusunda sırasıyla kötü veya çok kötü bir deneyime sahip olduğunu bildiren başka bir anketin sonuçlarına atıfta bulundu.
Ancak Narrow ve diğer sunum yapanlar, teletıpın psikiyatrik uygulama için her derde deva olmadığı konusunda uyardılar. Örneğin, Psikiyatri Servislerinde yayınlanan anket verileri, çoğu ruh sağlığı uzmanının sanal bakımın anksiyete, depresyon ve/veya travma sonrası stres bozukluğu olan hastalar için faydalı olabileceği konusunda hemfikir olmasına rağmen, teletıpın şu anki hastalar için uygun olduğuna dair daha az anlaşma olduğunu ileri sürdü. Psikotik bozukluklar veya madde kullanım bozuklukları.
National Alliance on Mental Illness (NAMI) San Diego’da teknoloji ve toplum geliştirme uzmanı olan Rogena Abdelrahman, sanal randevulardan yararlanma olasılığı en yüksek olan hastaları tedavi ederken bile teletıp kullanımından kaynaklanan komplikasyonların ortaya çıktığını açıkladı. Örneğin, Sağlık Sigortası Taşınabilirlik ve Sorumluluk Yasası ile uyumlu olmayan yeni platformların kullanımıyla ilgili gizlilik endişeleri vardır. Ayrıca, video ve özellikle sesli tartışmalar, psikiyatristlerin, hastanın ruh halini değerlendirmelerine yardımcı olan sözel olmayan ipuçlarını (örneğin, kıpır kıpır eller) okumasını engeller. Son olarak, bir oturumun beklenmedik bir Wi-Fi veya güç kaybı nedeniyle yarıda kesilmesi riski her zaman vardır.
Abdelrahman, sanal bakımın daha az kişisel doğasıyla ilgili daha az belirgin bilmeceler olduğunu da sözlerine ekledi. ‘Bu teknolojileri, hastalara artık onların klinisyeni olamayacağınızı söylemek gibi hassas iletişimler için nasıl kullanırız? E-posta ile bu uygun mu?”
NAMI San Diego’nun topluluk geliştirme direktörü C.T.R.S., Renee Cookson, her hasta için yüz yüze ziyaretlere karşı uzaktan ziyaretlerin risklerini ve faydalarını tartarken tüm bu faktörlerin dikkate alınması gerektiğini açıkladı.
“Müşterinin bakış açısından anlamlı bir ortamın ne olduğunu düşünmeyi unutmayın” dedi. ‘Genç nesiller bir teknoloji dünyasının içine doğdu, ancak birçok yaşlı hasta hala yüz yüze iletişimi tercih ediyor.’ Cookson, pandemi sırasında genişleyen tek bakım yönteminin teletıp olmadığını ekledi; Parklar gibi açık hava ortamlarında yüz yüze oturumlar yürütmeye olan ilgi artmıştır.
Bu tür toplum temelli ziyaretlerin, bir ofis ziyaretinin kişisel dokunuşunu, ancak rahat ve/veya daha erişilebilir bir ortamda sundukları için, pandemi azaldıktan sonra bile popüler bir tedavi formatı olarak kalabileceğini öne sürdü.
Panelistler, her tedavi ortamının (ofis, topluluk, sanal) bireysel hastaların farklı ağırlıkta olacağı avantaj ve dezavantajlarına sahip olduğundan, tek bir boyutun herkese uymayacağını kabul etti. Akıl sağlığının geleceği, muhtemelen psikiyatristlerin, hastalarla bulundukları yerde buluşmak için yüz yüze ve çevrimiçi ziyaretleri eşzamansız iletişim (metinler ve e-postalar) ile harmanlayan karma bir yaklaşım kullandıklarını görecektir.
Kaynak
Mental Health Care Providers’ Attitudes Toward Telepsychiatry: A Systemwide, Multisite Survey During the COVID-19 Pandemic Daniel Guinart, M.D., Patricia Marcy, B.S.N., Marta Hauser, Ph.D., Michael Dwyer, M.A., John M. Kane, M.D. Published Online:17 Feb 2021https://doi.org/10.1176/appi.ps.202000441