20.yüzyılın geri kalan kısmında çok büyük sorunlara ve anlatmakla bitmeyecek acılara yol açacak karar, Filistin hakkında alınmış olandı. Siyonizm, neredeyse 2000 yıldır burada hiç var olmamış olsa bile Filistin'de bir Yahudi devleti "restorasyonu"na yönelik talepleriyle, herhangi bir ulusal hareketin en aşırı hak iddiasında bulundu. Bu yeni devlete verilecek alanda nüfusun sadece %8'i Yahudi'ydi. SİYONİZM, MEVCUT HALKIN SAHİP OLDUĞU HAKLARIN HERHANGİ BİRİNİ TANIMAYI KABUL ETMEME TAVRIYLA, AVRUPA SÖMÜRGECİLİĞİNİN BİR TÜRÜ HALİNE GELDİ. Bu tavır, Britanya hükümetinin 1917'de duyurduğu Balfour Deklarasyonu'yla pekiştirildi. Bu, dünyanın geri kalanına dair Avrupa'ya özgü düşünceler açısından tipik bir belgeydi. BRİTANYA'NIN, KONTROL ETMEDİĞİ BİR BÖLGE HAKKINDA, DIŞARIDA YER ALAN BİR GRUBA ORADA VAR OLAN HALKIN ARZULARINI HİÇ DİKKATE ALMAKSIZIN VERDİĞİ BİR VAAT SÖZ KONUSUYDU. Britanya, "Yahudi halkı için ulusal bir anavatan olan Filistin'deki kuruluşa taraftar" olacağını söylemişti. Mevcut halkın sivil ve dini haklarını etkileyecek hiçbir şeyin yapılmayacağı ilan edilmiş!!! olsa da, verilen bu söz onların siyasi haklarından özenle ayrı tutuluyordu...1919'da Balfour, Britanya kabinesine, " Biz ülkenin bugünkü sakinlerinin isteklerini değerlendirmeye alma planı doğrultusunda ilerlemeyi bile önermiyoruz... Dört Büyük Güç kendilerini Siyonizme adamıştır... 700 bin Arap'ın arzu ve önyargılarından çok daha önemli(dir bu)," demişti.