Yeme bozuklukları (ED’ler), ergenlerde en sık görülen üçüncü kronik hastalıktır. İlerlemesi yıllarca sürebilir ve fiziksel ve zihinsel sağlık üzerindeki sonuçları yıkıcı olabilir. Bu nedenle, erken teşhise ek olarak, önleme anahtardır.
Ebeveynler, evlerden, uygulanan ebeveynlik türünü analiz etmelidir, çünkü Son araştırmalar, ebeveynlik stilleri ile yeme bozuklukları arasında önemli bir ilişki bulmuştur..
Başka bir deyişle, aile işleyişi ve ebeveynler ile çocuklar arasındaki dinamiklerin bu tür patolojilerin ortaya çıkmasında ve gelişmesinde temel bir rol oynadığı açıktır.
Ebeveynlik tarzının, çocuğun kendisine dair sahip olduğu imajı şekillendirdiğini ve dünyayla duruma göre hem koruyucu hem de riskli olabilen bir ilişki örüntüsü oluşturduğunu unutamayız. Peki, bu etki olumlu mu olumsuz mu neye bağlı? Aşağıda analiz ediyoruz.
Ebeveynlik stilleri ve yeme bozuklukları arasındaki ilişki
Yeme bozuklukları imaj, fiziksel görünüm, yemek ya da egzersiz ile ilgili olmakla birlikte psikolojik bir problemdir; bu nedenle inançlar, beklentiler ve duygular temel bir rol oynar.
Aile, sosyalleştirici bir unsur olarak, çocukların zihinsel, duygusal ve davranışsal şemalarını ve kalıplarını en erken yaşlardan itibaren biçimlendirir ve şekillendirir; böylece, bilmeden, bu bozuklukların oluşmasına elverişli bir ortam yaratabilir.
Ebeveynlik tarzı en etkili yönlerden biridir. Bunun, diğer değişkenlerin yanı sıra anne-babanın şefkat derecesine, sınırlarına, taleplerine veya müdahaleciliğine göre tanımlandığını söyleyebiliriz. Bu nedenle, belirli yeme bozukluklarıyla ilişkili temel olarak dört ebeveynlik stili elde ederiz.
anoreksiya
Genel olarak, anoreksiya hastaları kendini talep eden ve mükemmeliyetçi olmakla karakterize edilir. Ebeveyn standartlarını karşılamaya ve ulaşmaya çalışırlar, yalnızca kanonik bir imaja sahip olmaktan değil, aynı zamanda hayatlarının çeşitli alanlarında iyi bir okul performansı ve optimal sonuçlar elde etmek için endişelenirler. Böylece şiddetli, amansız ve aşırı katı bir süperego sunarlar.
gözlemlendi ki bazen bu özellikleri üreten otoriter bir ebeveynlik tarzıdır.; ve anne-babaların hastayla ilgili olarak “mükemmel kız” (veya mükemmel oğul) imajına sahip olmaları ve yüksek beklenti ve taleplerde bulunmalarıdır.
Paradoksal, izin verici ebeveynlik tarzı da bir risk faktörü olarak hareket edebilir. Bu durumda, çocuklar ebeveynlerinden gelen zararlı bir kontrol ve sınırlama eksikliği yaşarlar. Reşit olmayanın hayatını yapılandıran bu kuralların yokluğu göz önüne alındığında, kafası karışmış, yönünü şaşırmış ve desteklenmemiş hissedebilir; Sonunda bu ebeveynler rollerini yerine getirmedikleri için, bunu ebeveyn dikkati ve kaygısı eksikliği olarak algılayabilirsiniz.
bulimia
Anoreksiyadan farklı olarak, bulimia daha dürtüsel davranışlarla karakterizedir. Bundan muzdarip olanlar genellikle daha sonra müshil davranışlar (kusma veya müshil), şiddetli açlık veya zorlayıcı egzersiz ile telafi ettikleri aşırı yemek yerler. Bu davranış kalıbının, ebeveynler tarafından algılanan aşırı kontrole bir tepki olabileceğine inanılmaktadır.
A) Evet, bulimia otoriter ebeveynlik tarzı ile ilgilidir. Bu ebeveynler, aşırı kurallar, çok katı ve katı talepler dayatma ve uymama durumunda cezaya başvurma eğilimindedir. Ayrıca, zayıf iletişim ve çok az duygusal ifade gösterirler. Aşırı kontrol ve ebeveyn empati eksikliği, bozukluğun ortaya çıkmasına katkıda bulunabilir.
Belirtilmemiş yeme bozuklukları
Bu durumda, kayıtsız veya ihmalkar ebeveynlik tarzı hakim. Bu ebeveynler sınır koymazlar, talep etmezler; ancak serbest stilden farklı olarak, iletişim veya sevgi de sunmazlar. Rollerinden tamamen habersizler.
Buna cevaben, reşit olmayanlar, tam olarak tutarsızlık ve kararlı kriterleri karşılamaması ile karakterize edilen, başka türlü belirtilmeyen yeme bozuklukları geliştirebilirler.
ilgili diğer ilginç bulgular
Diğer araştırmalar, ebeveynlik stilleri ve yeme bozuklukları arasındaki ilişkide daha spesifik faktörleri analiz etti. Böylece aşağıdaki gibi ilginç bulgular elde edilmiştir:
- Reddedilme ve soğukluk ile karakterize edilen anne bakımı modeli, yeme bozukluklarının ortaya çıkmasıyla yakından ilişkilidir. Özellikle anoreksiyada, annenin kızının ihtiyaçlarına erken yaşlardan itibaren yanıt vermediği bulunmuştur.
- Babanın desteği, şefkati ve olumlu değerlendirmesi de temel bir rol oynamaktadır. Bu şekilde, yokluğu, bozukluğun gelişimine önemli ölçüde katkıda bulunabilir. Hastaların çoğu, ebeveynleri tarafından sevilmediklerini; beden imajına ve yeme alışkanlıklarına karşı tutumunu önemli ölçüde etkileyecek bir şey.
- Aşırı koruma, büyük risk faktörlerinden bir diğeridir.. Ebeveynler çocuğu çocuklaştırdıklarında, özerkliklerini engellediklerinde ve müdahaleci olduklarında, olumsuz bir etki yaratıyorlar.
- Annenin duygusal sıcaklığı, kilo konusunda daha az endişe ile ilişkilidir.
Demokratik ebeveynlik tarzı: önlemenin anahtarı
Araştırmalarda elde edilen sonuçlar ışığında demokratik tarzın en uygun olduğu sonucuna varılabilir. Doğu yüksek düzeyde sevgi ve iletişim gösterir, ancak aynı zamanda sınırlar ve kurallar belirler açık, tutarlı ve tutarlı. Bireysel gelişim ve özerkliğe izin verir ve bunu teşvik eder ve destek ve anlayış sunar.
Ebeveynliğe uygulanan bu özellikler, küçük değerli başa çıkma kaynakları sunacakları için yeme bozukluklarının gelişimine karşı koruma görevi görecektir.
Yukarıda belirtilenlerin dikkate alınması gerekli olmakla birlikte, unutulmamalıdır ki, ebeveynlerin eylemleri, bozukluğun gelişiminin doğrudan bir nedeni değildir. Bunlar, sosyal, kültürel, biyolojik, kişisel ve çeşitli yönlerin etkilediği çok nedenli patolojilerdir. Bununla birlikte, ebeveynlik tarzının önemli bir hazırlayıcı faktör olduğu gösterilmiştir.
Yeme bozuklukları ve kişilik ile ilişkisi
Yeme bozuklukları besin tüketiminde değişikliğe neden olarak büyük fiziksel ve psikososyal bozulmalara neden olur. Daha fazla oku “
Ebeveynlik stilleri ve yeme bozuklukları: nasıl ilişkilidir? ilk olarak 1 İpucun’da yayınlandı.