Antik çağlardan beri, ana silah Dalgıçlar bıçak olarak kabul edilir, ancak düşman yolda durmak daha iyidir. Bu amaç için, tüm dünyada uzun menzilli sualtı ateşli silahlar üretildi ve geliştiriliyor.
Size sualtı avcılarının küçük silahlarının cephaneliğini sunuyoruz.
Mühendislerin karşılaştığı asıl sorun, yoğunluğu havadan 800 kat daha fazla olan suyun direnci idi.
Ayrıca, sıvı bir ortama otomatik ve yarı otomatik silahlar ateşlediğinde, namluya giren su buharın birikmesine neden oldu ve bu da silahı kullanılamaz hale getirdi.
Hem su altında hem de karada etkili ve görünmez olduğu varsayılan yeni bir silah geliştirmenin önemini gösteren bu iki faktördür.
Frank Liberator Sualtı Silahları
Bu problemi basit bir kullanıcıyla çözen ilk kişi Frank Liberatore tarafından 1964 yılında "sualtı silahını" yaratan teklif edildi. Liberatore'nin icadı, bir tüfek kartuşu ile ucuna monte edilmiş bir harç olan bir kutbudur. Aynı yerde, havanın altında, tetikleyici rolü oynayan bir diken vardı. Bir köpekbalığına saldırırken, bir atış meydana geldiği için, bu çiviyle ona vurmuş olmalı.
Frank Liberator Sualtı Silahları
"Shark Sabre" Harry Bulfer
Daha sonra, 1987'te vatandaşlık yapan Liberatore mühendisi Harry Bumfer “su altı silahını” mükemmelleştirdi ve “köpekbalığı kılıcı” olarak nitelendirdi. Bu onun inovasyonunun doğaüstü bir şey olduğunu söylemek değildir. Mühendis basitçe tetiği diğer ucuna kaydırdı, düşmana sadece yakın mesafeden değil, aynı zamanda çok küçük de olsa uzak mesafeden ateş etme imkanı verdi.
"Shark Sabre" Harry Bulfer
Üç şarjlı su altı cihazı S. K. Van Vorges
“Sualtı silahını” geliştiren bir sonraki kişi mühendis Vorhes'dı. Onun düşüncesi de özgünlük bakımından farklılık göstermedi: basitçe mevcut sisteme birkaç ilave sandık ekledi.
Üç şarjlı su altı cihazı S. K. Van Vorges
Sualtı tabanca R. Bara
Bu tür ilk gelişmelerden biri, Amerikalı mühendis R. Barr'ın AAI şirketinden aldıkları tabancaydı.
Sualtı tabanca R. Bara
1969'te piyasaya sürülen tabanca Barra, vurucu ve altı statik varile sahip basit bir tabancaydı.
Başlıca yenilikler, tabancaya sıfır yüzdürme kabiliyeti veren, aynı zamanda özel mühimmatın batmasına ya da yüzmesine izin vermeyen köpük kılıfıydı.
Sualtı ateşli silahların daha da gelişmesini büyük ölçüde belirleyen bu mühimmatlardır. Aslında, her kartuş, içine bir tomar tarafından itilen iğne şeklindeki bir merminin yerleştirildiği ayrı bir fıçıydı. Vurulduktan sonra aynı tomar, astarın namlusunu kapattı, toz gazlarının kaçmasını önledi, böylece yüzücünün yerini dışarıda bırakmadı.
Bu tabancanın İngiliz savaşçıları tarafından Falkland Adaları'ndaki çatışmalar sırasında kullanıldığı bir efsane var, ancak bu silahlar sadece Belçika komandoları ile hizmette olduğu için bu bir efsane.
Tabanca F. Stevens
“Aktif” tip - F. Stevens tabanca yabancı su altı silahlarının bir başka modelinin de dönen bir .NNXX 6 varil bloğu (Amerikan kalibreli sistemine göre, Rusça - 38; 9,0'e göre) ve oklarla vurması da vardır.
Fotoğraf ne yazık ki bulunamadı.
Charles Lambert'in av tüfeği
Amerikalı mühendis Chandley, William Lambert, 1964'te çok namlulu “Jet tüfekle dönen bir grevciyi” geliştirdi. Bu tasarım bir öncekine benziyor: halka şeklindeki sabit bir varil kartuşunun bloku (12 zaten bunlar haline gelmiştir), sırayla kartuşların kapsüllerini dolduran döner bir ateşleme pimi. En büyük fark jet mermilerinin kullanılmasıdır. Silah daha büyük ve büyüktü, bu yüzden tasarımcı ona tutmak için iki kulp sağladı. Çekiçin dövülmesi ve 30 ° 'e dönüşü, geleneksel bir tabancada olduğu gibi, atıcının kaslı eforu nedeniyle kendiliğinden oluşan bir tetikleme mekanizması ile gerçekleştirilir. Bu çaba oldukça önemli olduğu için, tetikleyici, aynı anda iki ya da üç parmağınızla basılan büyük bir destek şeklinde yapılır.
Sualtı multi-bar jet cihazı taret tipi Chengley V. Lambert
Tetik bekçinin büyüklüğü, silahların kalın eldivenlerde kullanılmasını da kolaylaştırır. Algılanabilir bir dezavantaj, atış sırasında oluşan ve oku gizleyen ve bir sonraki atış için doğru hedeflemeyi zorlaştıran önemli gaz kabarcığıdır.
Reaktif mermi zıpkınlı kartuş.
Bu tasarımda Kaliforniya firması MVA.A tarafından yaratılan “Lancetzhet” (Lancejet - "reaktif mızrak") kabukları kullanılmıştır. reaktif küçük silahlarla ilgili çalışma çerçevesinde (bkz.). Merminin kalibre edilmiş bir 6,4 mm, uzunluğu 300 mm, bir toz jet motoru olan 55,7 g kütlesini çalıştırması vardı. Bu tür mermiler altında, 456 mm'lik bir uzunluğa sahip - 0,45 kg'lık bir ağırlığa ve altı atışlı bir 0,68 kg ağırlığına sahip olan tek seferlik alüminyum alaşımlı rampalardan yapılmıştır.
Motorun toz yükünün tamamen yanması ve sonuç olarak, maksimum hızın elde edilmesi, başlangıç cihazının ağzından 2,4 m mesafede gerçekleşti. Mermi enerjisi, 2-inç (50,8-mm) kontrplak panelini 7,5 m mesafesinden (kaynaklar testin derinliğini göstermez) kesmek için yeterliydi. Ancak, mermi hedefi geçerse en güçlü nüfuz edici ve durma hareketi işe yaramaz. Sualtı Lunjetjet'in diğer jet silah türlerinde olduğu gibi, doğruluk da düşüktü - mermilerin yalnızca yarısı, hedefi güvenilir bir şekilde yenmek için umut vermeyen 40 cm'de aynı mesafeye çarptı.
Çarpma pürüzsüz delikli su altı tüfekler
ABD'de, yüzücüleri köpekbalıklarından ve diğer deniz hayvanlarından korumak için tasarlanmış, 12 mm kalibreli üç kanala sahip namlulu çok şarjlı düzgün su altı tabancaları ve bir harç tabancası da geliştirilmiştir. Ancak tüm bu numuneler sadece teknik çözüm çeşitlerinin analizi açısından ilgi çekicidir.
Özel sualtı havalı tabanca
Alman sualtı silahı BUW-2
1971'te, Almanya'da, AJW sualtı tabancası BUW-2'i geliştirdi. Bu hidrodinamik stabilizasyon ile aktif-reaktif mermiler ateşleyen yarı otomatik yarı otomatik bir başlangıç cihazıdır. Kartuşlar, tek kullanımlık bir birim oluşturan 4 gövdelerine yerleştirilir. Basın ayrıca yabancı hava yüzücülerinin evrensel hava tabancalarına sahip olduğunu, bunun sonucunda su altında 10 m'ye ve havada 250 m'ye ateş açılmasını sağlayan 4-5 mm kalibreli ve 30-60 mm çelik iğnelerin mühimmat olarak hizmet ettiğini bildirdi. Ayrıca, iğneler, toksik maddeler içeren ampullerle sağlanabilir. Mağazanın kapasitesi 15-20 iğneleridir. Bununla birlikte, tabancanın özelliklerini analiz ederken, belirtilen atış menzillerinin elde edilebileceği çok şüpheli görünüyor. Yaklaşık hesaplamalar bile, bu tür bir çekişin yalnızca namlu deliğindeki yaklaşık 2000 kg / m2 ve üzeri gaz basıncı koşullarında mümkün olduğunu ve bunun için toz şarjının gerekli olduğunu göstermektedir.
Sualtı Mağazası Zıpkın Tüfeği V. Lincoln Bar
Tüfek yukarıda tartışılan Lambert konstrüksiyonuna benzer olarak ortaya çıktı, ancak asıl fark, jet bomlu ve sabit darbeli bir 13 fırlatma tüpü bloğuna sahip dönen tamburdur. Silah esasen hacimli bir tabancadır. Tüpler tamburda aşağıdaki gibi düzenlenir: biri merkezdedir ve merkez tüpün etrafında iki eş merkezli daire içinde 12 vardır (her sırada 6). Üç davulcu: her biri (harici ve dahili) tüp sırası için bir merkez ve bir tane.
Sualtı Mağazası Zıpkın Tüfeği W. Lincoln Barr
Kendiliğinden kilitlenen tetik ve kilitleme mekanizmaları, önce namluların dış halkasından, sonra içten gelen tutarlı ateşlemeyi sağlar ve son atış, merkezi namludan ateşlenir. Her bom, arka uç duvarında, bir vurucuya çarptığında ve motorun toz kontrol cihazını ateşlediğinde çalıştırılan bir kapağı olan, arka tarafında minyatür bir katı yakıtlı jet motoru ile donatılmıştır. Toz gazların basıncı altında ok, namludan hedef yönünde uçar. Silahı yeniden doldurmak için, tambur gövdeden ayrılmakta, oklarla doldurulmakta ve tekrar yerine yerleştirilmektedir. Büyük mühimmat, sualtı savaşçısına oldukça uzun bir it dalaşı veriyor
Kartuş gövdesi tasarımı
Alman silahı P11
Savaş yüzücüler için silah geliştirmeye özgün bir yaklaşım Heckler Koch oldu. P11 tabancasında, önceden donatılmış beş varilden fişli bir blok kullandı ve gaz kabarcıkları oluşmadan atış yaptı. Variller fabrikada şarj edilir, yalnızca özel bir atölyede şarj edilebilir.
P11'in en sıradışı kısmı “varillerin” elektrik kapaklarını tetikleyen elektronik tetik mekanizmasıydı. Hedef spor kolları için iyi bilinen elektronik mekanizma, çalışma sırasında geniş bir aralıkta ayarlanabilen düşük bir çekme kuvveti sağlar. Ancak deniz suyu gibi agresif bir ortam koşullarında, güvenilirliği endişe yaratır.
Sualtı tabanca Heckler Koch HK P11
Yetkili yayıncı Jane'in haberine göre, bu tür tabancalar Almanya, İtalya, Fransa, Norveç, İngiltere, ABD ve diğerleri gibi ülkelerden gelen yüzücülerle hizmet ediyor.
Silah, geleneksel mermilerin derinliklerine bağlı olarak yaklaşık bir metre veya daha az bir mesafede etkinliğini yitirdiği su altında mücadele operasyonları yapmak üzere tasarlanmıştır. Bu nedenle, P11 için, suda iyi stabilize olan uzun iğne benzeri kurşunlar ateşleyen, nominal kalibreli bir 7.62mm özel mühimmat geliştirilmiştir. Mühimmat, bir silahın tabancasına bir tutamakla monte edilmiş beş namlulu blok şeklinde fabrikada donatıldı. Tüm 5 şarjlarını varillerden çektikten sonra, varil bloğu kaldırılır ve atılır veya daha sonra yeniden yükleme için fabrikaya geri gönderilmek üzere saklanır (çekim eğitim koşullarında gerçekleştirilmişse). Şarj ateşlemesi elektrik, güç kaynağı (iki 9-volt batarya), tabanca sapında kapalı bir bölmede bulunur. Etkili atış menzili, su altında 15 metreye ve havada 30 metreye kadardır.
Tabanca P-7,62 için özel kartuş kalibreli 11-mm
Zırh delici mermi ile kartuş
Sualtı çekim mermi
Havada sessiz ve alevsiz çekim için bir kartuş, başlangıçta saniyede 7,62 metre hızla 190-mm'lik bir mermi ile yüklenmiştir. Kartuş, kartuşun namluya sıkıca tutturulması için bir flanş ve bir vida dişi bulunan bir plastik tıkaç ve bir bronz tıkayıcıdan oluşur. Kartuşlar elektrikli ateşleme kapakları ile doldurulur. Kartuşun ekipmanının birkaç çeşidi vardır: kurşun çekirdekli bir mermi ve çelik çekirdekli bir zırh delici mermi ile (uç siyah renktedir). Su altında ateşlemek için kartuşlar, tamamen metal bir ok şeklinde kurşun kalibreli 4,8-mm ile donatılmıştır. Muhtemelen, mermi, merminin kompleks geometrisi ile elde edilen kavitasyon etkisiyle dengelenir.
SPP-1 özel sualtı tabanca ve özel sualtı otomatik yangın söndürme makinesi APS
Özellikle yakma konusu, Sovyet APS saldırı tüfeği (özel denizaltı otomatik) ve sualtı çekimi için tasarlanmış SPP-4 otomatik olmayan 1 namlulu tabanca (özel sualtı tabancası). Bu örnekler 20 yıldan fazla bir süre önce yaratıldı, ancak sadece 90'ların başında resmen halka sunuldu. Sualtı silahları ve mühimmat kompleksinin Batılı uzmanlar arasında büyük ilgi uyandırdığını söylemek - hiçbir şey söylememek demektir. Bu bir şoktu. Ve o da neydi. Bunun nedeni, örneğin ABD'de, bir denizaltı otomatik makine yaratma sorununun prensipte uzun süre çözülemez olarak kabul edilmesi ve sürekli bir hareket makinesinin ve şeffaflığın geliştirilmesi ile birlikte gerçek uygulama beklentisi üzerinde durmasıdır. tanka (!).
Özel sualtı tabancası SPP-1
Otomatik sualtı özel APS.
Mühimmat 7,62x39; 4,5h39; 5,66х39 (SSCB / Rusya).
1960'ların ikinci yarısında ülkemizde muharebe yüzücü birimleri ortaya çıktı: örneğin, 1967'de Karadeniz'de donanma denizaltı sabotaj kuvvetleri ve araçları (PDSS) ile savaşmak için bir müfrezeye sahipti. Bunun nedeni, keşif ve sabotaj operasyonları için düzenli olarak muharebe yüzücüleri oluşturmak için yurtdışında yoğunlaşan çalışmadı. 29 Ekim 1955'te Sivastopol Körfezi'ndeki Novorossiysk zırhlısının ölümünün hatırası da tazeydi. Sabotaj varsayımı en az muhtemel görünmesine (ve hala görünmesine) rağmen, böyle bir tehlikeyi azaltmak imkansızdı. Sualtı sabotajcılarıyla savaşmak için çağrılan askerlerin, su altında ateş edebilen bir silaha ihtiyacı vardı. Bu amaçla oluşturulan 5,66 mm APS saldırı tüfeği ve 4,5 mm SPP-1 tabancası, olağandışı teknik çözümler sayesinde su altı silahları yelpazesinde özellikle ilgi çekiyor. Elena ve Vladimir Simonov'un eşleri doğrudan silahların geliştirilmesinde yer aldı (ünlü Sovyet silahşörü S.G. Simonov'un büyük yeğeni V.V. Simonov). 1968'de Görev, bir sualtı tabancası veya daha doğrusu bir tabanca kompleksi geliştirmek için verildi. TsNIItochmash ve TOZ, 4,5'de servis için kabul edilen 1971 mm'lik bir kartuş ve tabanca yarattı. SPP-1 (özel sualtı tabancası) adı altında. Aktif SPP'ye paralel olarak, öncesinde yabancı jet örnekleri çalışmasıyla 7,62 mm'lik bir jet sualtı tabancasının geliştirildiğini not ediyoruz. SPP-4,5 için bir ATP kartuşunun (39x1) geliştirilmesi P.F. Sazonov ve O.P. Kravchenko. Bir su altı kartuşunun mermisi biraz sıra dışı görünüyor. Bu, genellikle çivi olarak adlandırılan 13,2 g büyük uzamalı (yaklaşık 25: 1 - iğnenin uzunluğu 115 mm'dir) bir iğnedir. Demet, barut şarjı ile geleneksel bir ara kartuşun kovanına yerleştirilir. Tabii ki, kartuşun korozyon direncini kapatmak ve arttırmak için önlemler alınmaktadır. Merminin burnu bikoniktir ve hafifçe kördür.Su içinde yüksek bir hareket hızında böyle büyük bir uzama paterni, etrafında su altında tüm yol boyunca tutulan ve bir stabilizatör havuzu görevi gören bir kavitasyon balonu (mağara) oluşturur - benzersiz bir çözüm.
SPP-1, otomatik olmayan çok namlulu tabanca türüdür. Dört düz gövdeden oluşan bir blok, çerçeveye menteşeyle tutturulur ve muylusu etrafında döner. Yüklemek için aşağı eğilir - "kritik" av tüfeklerinde olduğu gibi, yine tabanca gibi alt kanca ve mandal üzerinde kilitlenir. Yükleme dört kartuşlu bir paket (klips) ile yapılır. Variller bloğunun kilidini açarken, çıkarıcı paketi kullanılmış kartuşlarla geri kaydırır, yeniden yüklemeyi kolaylaştırır ve biraz hızlandırır: su altında yeniden yükleme işlemi 5 saniye sürer.
APS makineli tüfek (“özel su altı makinesi”, “Stechkin otomatik tabancayla” karıştırılmamalıdır), 5,66x5,66 tipi özel 39-mm kartuş MPS ve MPST (izleyici) ile ateşlemek için tasarlanmıştır. Kartuş (tabanca kartuşunun yanı sıra) TsNIItochmash'da Sazonov ve Kravchenko tarafından ara kartuşun kovanı temelinde geliştirilmiştir ve ayrıca bir "çivi" ile doldurulmuştur. "Çivi" -120 mm uzunluğu, ağırlık - 20,3-20,8 g, tüm kartuş - sırasıyla 150 mm ve 27-28 g.
Namlu düzgündür. Otomasyon çalışmaları, toz gazlarının namlu duvarındaki bir açıklıktan çıkarılmasını temel alır, gaz pistonunun uzun bir darbesiyle bir gaz regülatörü vardır. Namluyu kilitlemek - deklanşörü çevirin. Kızağın arkasından çekilen su, geri tepme etkisini su altında önemli olan bir şekilde telafi etmenizi sağlar. Bununla birlikte, su altı silah atışının doğruluğu azdır.
Tetik mekanizması ayrı bir mahfazaya monte edilir ve bayrak çevirmen sigortasıyla donatılmış tek veya sürekli ateşe (kısa - 3-5 çekimler ve uzun süreli 10 çekimlere) izin verir. Yiyecek - 26 kartuşlarındaki çıkarılabilir kutu dergisinden. Derginin olağandışı şekli, büyük bir kartuş uzunluğu ve besleyicinin yayın yayının nispeten küçük bir genişliği ile ilişkilidir. Uzun mermi, cephane tedariğinde bir takım sorunların ortaya çıkmasına neden oldu. Depodaki iki kartuş sırası bir plaka ile ayrılır, üst mermiler yay gecikmesi ile tutulur. Alıcıya monte edilmiş kartuş kesicinin içinde.
Çin QST-05 Üçgen Sualtı Tabancası
Ocak ayında, 2010 Çin CCTV kanalı hakkında, Çin'deki bir 5,8 denizaltı tabancasının yaratılışı hakkında bazı bilgiler topladı.
Üstte dört namlulu SPP-1 (SSCB / Rusya), altta üç namlulu QSS-05 (Çin)
Çin denizaltı çekim makinesi
Ayrıca, Çin CCTV kanalındaki 2010'te, Çin'deki 5,8 kalibreli mm için otomatik bir suya daldırılabilir ateşleme makinesinin oluşturulması hakkında bir rapor vardı.
Otomatik sualtı çekim
Çin 5,8 mm Sualtı Mühimmatı.
Çin tasarımlarının Sovyet ile olan benzerliği, Çin'in Sovyet tasarımcılarının ayak izlerini takip ettiğini ve Almanlar gibi karmaşık elektronik tetikleyicilerle oynamamaya karar verdiğini, Amerikalılar gibi jet oklarla oynamamaya karar verdiğini, ancak basitçe analogu yeniden yaratmaya karar verdiğini gösteriyor. Sovyet sualtı silahı ve makineli tüfek ellerine düşenlerin Çinli, ANALOG).
Otomatik iki orta ASM-DT "Deniz Aslanı"
APS ünitelerine ve AKS-74U'ya dayanarak sualtı otomata uygulama alanını genişletmek için, değiştirilebilir güce sahip bir “sualtı hava” otomatik makine geliştirildi - MPS kartuşlu APS dergisi veya standart 74-mm kartuş modüllü AK-5,45 kartuşlar. 1973 (7H6). Sonuç olarak, ASM-DT "Deniz Aslanı" için deneysel bir amfibi (iki orta, su altı) otomatik makine doğdu.
Deneysel amfibi (dvuhsredny, sualtı) otomatik makine ASM-DT "Deniz Aslanı".
1990'un sonunda, Tula Tasarım Teknoloji Makine Mühendisliği Enstitüsü (TPKTIMash) çalışanları, Teknik Bilimler Doktorası olan Dr. Yury Sergeevich Danilov'un rehberliğinde, eşsiz bir AMF-DT amfibi otomatiği geliştirdiler. Bu makine, yüksek uzamalı iğne benzeri mermilere sahip özel mühimmatlı su altında etkili ateş yakmanıza izin verir (yapısal olarak APS saldırı tüfeğindeki IPU ve MPST kartuşlarına benzer, ancak iğnelerin çapındaki farklılıklar). yerine su altı kartuşlarla deposunun yuvasına havaya geçişte, ateşleme aralığında ve doğruluk karada hedeflerine karşı etkin ateş sağlar cephane 74h5,45mm (39N7, 6N7, 10N7 ve diğerleri), AK-22 makinesinin standart mağaza grubu AKS-74U’dakilere benzer ve havadaki APS’den çok daha iyi.
Deneysel otomatik ASM-DT (özel amaçlı çok amaçlı makine) “Sea Lion”.
Kalibre: 5,45mm (su üstü için 5,45х39 М74 ve su altı çekimleri için özel 5,45х39)
Otomasyon tipi: gaz egzozu, cıvatayı döndürerek kilitleme
Dükkân: Yüzey veya 30 için 26 mühimmatı - su altı çekimleri için
AFM-DT Sea Lion otomatik, sadece deneysel bir silah olarak kaldı.
Ancak, Danilov Yu.S. Yaptığı şeyde durmadı ve sonuç olarak, ADS (iki orta boy özel bir otomat) doğdu. Selefi (ASM-DT) gibi, bu prototip de, yüzey ve su altı çekimi için çeşitli tipte mağazalar kullandı ve AFM-DT'ye benzer taktik ve teknik özelliklere sahipti, ancak makinenin düzeni, boğa güreşi düzenine göre yapıldı.
"Havada" çekim için bir yapılandırmada, AFM-DT makinesi temelinde oluşturulan ADS makinesinin en eski prototiplerinden biri (A-91)
ADM makinesinin en eski prototiplerinden biri (A-91), ASM-DT makinesinin temelinde, su altında ateşleme için bir konfigürasyonda.
Bana göre, Yuri Danilov tarafından geliştirilen ADS'nin yeni geliştirilmiş modeli olmasaydı, hangi mühendislik modelinin ASM-DT ve ADS (aka A-91) gibi ince mühendislik düşüncesi örneklerinin benimseneceği bilinmiyor. Yeni sualtı kartuşu 5,45х39 PSP
Mühimmatın şematik diyagramı 5,45x39 PSP otomatik uçağı.
İki orta otomatik tüfek tasarımını önemli ölçüde basitleştiren bu cephanenin gelişimi idi.
Modernleştirilmiş ADS'nin ilk sürümleri PSP için hazırlandı
Yeni "su altı" kartuşu normal kartuş 5,45х39mm ile aynı dış boyutlara sahipti. PSP adı verilen yeni kartuş, uzunluğunun büyük bir kısmı için kovanın içine gömülmüş, 53 mm uzunluğunda önde gelen namlulara sahip bir mermi ile donatıldı. Bu, yeni kartuşun genel boyutlarının normal bir toprağın boyutunda korunmasını sağlarken, su ortamında kullanım için uygun merminin şeklini sağlar. PSP, 16 m / s'nin başlangıç hızına (havada) sahip olan bir 330 gram kütleye sahip olan bir karbür (aslında bir zırh delici) mermi ile tamamlanır. Su ortamında, merminin stabilizasyonu ve çevresindeki sıvının direncinin azaltılması, merminin burnundaki yassı bir ped nedeniyle mermi etrafında oluşturulan bir kavitasyon boşluğu vasıtasıyla gerçekleştirilir. Su altında bir PSP aynasının etkin atış aralığı, 25 metre derinlikte yaklaşık 5 metre ve daldırma 18 metre derinlikte 20 metre kadardır. Eğitim ve öğretim için, daha düşük etkili atış menzili ve daha düşük penetrasyon kabiliyetine sahip bir 8 gram bronz mermiye sahip bir eğitim su altı kartuş PSP-U geliştirilmiştir. Suya ateş ederken, PSP kartuşu, savaşın etkinliğinde otomatik yangın alarm sistemindeki 5.6mm MPS kartuşlardan üstündür. Standart boyutlar sayesinde, 5.45 PSP ve PSP-U kartuşları, AK-74 makinelerinin sıradan standart dergilerinde kullanılabilir.
Son versiyon:
Avtomatno - roketatar kompleksi ADS
Kaynaklar:
http://raigap.livejournal.com/98516.html
http://zbroya.info/ru/blog/2239_ognestrelnoe-oruzhie-boevykh-plovtsov/
http://www.litmir.net
http://alternathistory.livejournal.com