Ankara DGM tarafından hakkında gıyabi
tutuklama kararı verilmesi, bu kararın İstanbul'da kaldırılması
ve buna Genelkurmay Başkanı Kıvrıkoğlu'nun sert tepki göstermesi
Fethullah Gülen'i yeniden gündeme oturttu. Son yıllarda okulları,
'ışık evleri', siyaset ve medya dünyasıyla olan ilişkileriyle tanınan
Gülen'in uzun yolculuğu Nur tarikatıyla başladı. Said Nursi 23 Mart
1960'ta Şanlıurfa'da yaşamını yitirince, tarikatı, "Bundan
sonra ne olacak?" kaygısına düştüler. Nurcuların bir kesimi,
cemaatin başına bir kişinin seçilmesini isterken, bir kesimi de
Said Nursi'nin en yakınlarından oluşan bir 'İstişare Heyeti'nin
kurulmasını ve bu 'Ağabeyler Konseyi'nin hareketi yönlendirmesini
uygun görüyordu. Bazıları ise siyasi bir teşkilat kurmayı, bazıları
da devlete başkaldırıp silahlı mücadele verilmesini önerdi.
Tahiri
Mutlu, Mustafa Sungur, Ceylan Çalışkan, Hüsnü Yeğin, Bayram Yüksel,
Mehmet Fırıncı gibi 'Nur cemaatinin ağabeyleri', içlerinde 'en cevval
ve en fedakar' gördükleri Zübeyir Gündüzalp'i bu hareketin başına
seçtiler. Kendileri de, Zübeyir Gündüzalp'in altında bir istişare
heyeti oluşturdular. Zübeyir Gündüzalp'in lider seçilmesi, cemaatin
içindeki tartışmaları bitirmedi.
Fethullah Gülen, Said Nursi'nin
ölümünden sonra Nurcularla temasa geçti, ancak Nurcu olduğunu
hiçbir zaman açıkça söylemedi. Ağlayarak verdiği vaazlarında
Said Nursi'nin adını hiç kullanmadı. Yıldızı 70'li yıllarda
MSP ile birlikte parladı.
Nursi'nin sağlığında başlayan 'Yazıcılar-Okuyucular' bölünmesi bu
kez açıkça ortaya çıktı. Said Nursi'nin ölümünden ve 27 Mayıs ihtilalinin
gerçekleşmesinden sonra bu karışıklık daha da büyüdü.
'Yazıcılar', Hüsrev Altınbaşak önderliğinde ayrı bir grup haline
dönüştü. Altınbaşak, Tahiri, Hulusi Bey, Demirel'in de akrabası
olan İslamköylü Hafız Ali, Mübarek Mustafa, Santral Sabri gibiler
1930 ve 1940'larda, Said Nursi'nin yazmış olduğu risaleleri bizzat
el yazısıyla kaleme alarak çoğaltmışlardı. Bu yazma ve yazarak çoğaltma
işini yapanlar Nurcular arasında 'Yazıcılar' diye anıldılar. Zübeyir
Gündüzalp, Ceylan Çalışkan, Mustafa Sungur, Bayram Yüksel, Mehmet
Fırıncı, Mehmet Emin Birinci ve Bekir Berk gibi isimler ise ikinci
kuşaktan Nurculardı. Cemaate sonradan katılmışlardı. Bu ekip, Nursi'nin
eserlerini Latin harfleriyle kitap halinde basıyordu. Bu nedenle
onların adı 'Okuyucular'a çıkmıştı.
Bir başka lider adayı Mehmet Kayalar, etrafındakileri silahlandırma
çabası gösteriyordu. O, 'okumakla-yazmakla' değil, 'silahla' Nurculuğun
yaygınlaşacağı inancındaydı. Mehmet Kayalar gibi düşünen bir başka
isim de Elazığ'dan Müslüm Gündüz'dü. Gündüz'ün Kayseri tarafında
yandaşlarıyla atış talimleri yapacak kadar işi ileri götürdüğü söyleniyordu.
Bir başka aday Ankara'dan Said Özdemir'di. Nurcular için önemli
bir 'ağabey' olan Said Özdemir, cemaat içinde oldukça etkili bir
isimdi. Daha sonra Nurculuğun 'Tenvir' kolunu oluşturacak olan Said
Özdemir'in Ankara'da adamlarıyla silahlı dolaştığı söylentisi de
yaygındı.
O dönemde bir lider adayı daha gizli hazırlıklar içindeydi: Erzurumlu
bir vaiz olan Fethullah Gülen. Nurculuğun Erzurum'da en etkili ismi
Mehmet Kırkıncı Hoca, Osman Demirci Hoca (AP'nin Nurcu milletvekili)
ve Muzaffer Aslan sayesinde cemaatle tanıştı ve onlara katılmak
istedi.
1963-66 yılları arasında Edirne ve Kırklareli'nde görevli olduğu
dönemde, camilerde yaptığı konuşmaları yoluyla etrafında insanlar
toplamaya başlamış, Nurcuları ve diğer dini çevreleri etkilemişti.
Hep ağlayan, bazen kendini yerden yere atan konuşma tarzı ite dikkatleri
üzerine çekiyordu. Okuyuculuk, yazıcılık, silahlı mücadele gibi
tarzlardan ayrı olarak 'hitabet' yoluyla etkiliyordu çevresindekileri.
Bir başka tarz daha geliştirdi: Açıkça Nurcu olduğunu söylemedi,
Nurcu ağabeyleriyle hep mesafeli bir temas içindeydi, konuşmalarında
Said Nursi'nin adını pek kullanmadı. Daha Edirne ve Kırklareli'ndeyken
cemaatin içinde yeni bir tarzın temsilcisi olmayı, etrafında yetiştirdiklerini
devletin önemli kademelerine yerleştirmeyi hedefliyordu. Diyanet
İşleri Başkan Yardımcısı Yaşar Tunagör'ün teşvikiyle Fethullah Gülen
1966'da İzmir'e tayin edildi ve orada hedefine uygun ve kendine
has bir örgütlenme içine girdi.
'Yazıcılar'ın lideri Hüsrev Efendi, hareket içinde saygın bir kişiydi.
Onun etkisiyle 'Yazıcılar', Denizli, Kütahya, Eskişehir, İzmir gibi
yerlerde ağırlıklarını hissettiriyordu. Ege bölgesi Yazıcıların
kalesi oluvermişti. Fethullah Gülen ve yeni oluşan çevresi de, 'Yazıcılar'la
birlikte hareket ediyordu. Bunun üzerine 'ağabeyler konseyi'nden
Zübeyir Gündüzalp, Mehmet Fırıncı ve Bekir Berk, Ege bölgesine gitti.
Çoğu yerde dersanelere alınmadılar, kimi yerde tartışmalar, kavgalar
yaşandı, kimi yerlerde ağır hakaretlere maruz kaldılar.
Zübeyir Gündüzalp, ancak daha planlı ve merkezi bir yönetimin ihtilafları
çözebileceğinidüşünüyordu.
İstanbul'a dönünce Süleymaniye'de Kirazlı Mescit Sokağı'nda bulunan
46 numaralı evi, Nurcuların merkezi olarak tahsis etti. Mehmet Fırıncı,
M. Emin Birinci, daha sonra aralarına katılacak olan Mehmet Kutlular,
Kirazlı Mescit Sokağındaki evin müdavimi oldular. Cemaatle ilgili
kararlar, Said Nursi'nin eserlerinin basımı, açılan dersanelerin
tespitleri hep bu evde düzenlendi. Öyle bir zaman geldi ki, cemaat
bu evle anılır oldu: Kirazlı Mescit Cemaati...
1960'lı yılların sonlarında Necmeddin Erbakan'ın Odalar Birliğinden
Demirel'in emriyle atılması olayı bütün İslami kesimleri olduğu
gibi Nurcuları da etkiledi. 'Mason' bilinen Demirel'in, 'Müslüman'
bilinen Erbakan'a karşı gösterdiği bu tutum, genelde bütün İslami
çevrelerde büyük tepki oluşturmuştu. Müslümanlara hitap eden bir
parti düşüncesi de bu olayla birlikte gelince, bütün islami kesimler
heyecanlandı. Ardından gelişen Hatice Babacan olayı bu süreci daha
da hızlandırdı. Hatice Babacan'ın başörtüsü yüzünden İlahiyat fakültesinden
kovulması islamcıları ayağa kaldırmıştı. Bu olay islamcı kesimler
arasında AP'ye olan güveni azalttı ve yeni parti kurma görüşü destek
kazandı. Ancak Nurcuların 'ağabeyleri' içinde parti konusunda bir
birlik yoktu ve bazı' ağabeyler' Erbakan ismine çok sıcak bakmıyordu.
NURCU-MHP SAVAŞI
Bu süreçte Nurcular Erbakan'dan endişelenirken, karşılarına MHP
çıktı. MHP, islamcıların desteğini sağlamak amacıyla onları partisine
davet ediyor, oy vermeyecekleri de mason uşaklığıyla suçluyordu.
MHP'liler Hüsrev Altınbaşak'la da görüşmüşler ve Yazıcıların desteğini
almışlardı. Fethullah Gülen'in tavrı da onlardan yanaydı. Bir anda
Isparta, Kastamonu ve Elazığ'daki Nurcular MHP'ye tam destek sağladılar.
Ankara, Adana, Yozgat gibi illerde de bir grup Nurcu MHP'ye sıcak
davranıyordu. Bunun dışında Alparslan Türkeş, Nurcuların arasına
adamlarını sızdırdı. Türkeş'in Nurcular içindeki adamları Nur derslerinde "Başbuğun
Risale-i Nur okuduğunu, ileride tam bir Nurcu lider olacağını"
yaydı.
Zübeyir Gündüzalp, liderliğindeki Ağabeyler Konseyi MHP'nin bu müdahalesine
karşı çıktı. Bu
Fethullah Gülen, 'dinler
arası diyalog' projesi kapsamında
Papa II. Jean Paul ile de bir araya gelmişti (üstte).
ekip, yayınladığı "Tarihi
Vesikaların Işığı Altında İslami Hareket ve Türkeş" adlı bir
kitapla MHP'ye açık tavır aldı. Bu eser aynı zamanda Nurcuların
ilk siyasi kitabıydı. Bu kitapta, Türkeş'in aslında M. Kemal ve
İnönü'den farklı olmadığı, din konusunda onlar gibi düşündüğü, Arapça
ezana, çarşafa karşı çıktığı kendi sözleriyle aktarıldı. Kitap,
Gündüzalp'in talimatıyla Türkiye'nin her tarafına gönderildi ve
Nurcuların MHP'ye oy vermemesi için geniş bir kampanya yürütüldü.
Said Nursi'nin CHP'ye karşı DP'ye oy verdiği, AP'nin de DP'nin devamı
olduğu tekrar hatırlatıldı.
Fakat bu ilk açıktan muhalefet bir takım sıkıntıları ve tereddütleri
de beraberinde getirdi. Kimi yerde "MHP'ye karşı olmak ve onlarla
uğraşmak cemaate zarar verir dendi" ve broşürün dağıtımına
karşı çıkıldı. MHP aleyhtarı kampanyaya karşı çıkanlar arasında
ilginç bir isim vardı: Fethullah Gülen.
"Belirli bir noktaya
gelinceye kadar hizmete devam edin. Erken huruç diyeceğim
çıkışlar yaparsanız, dünya Cezayir'deki gibi başımızı ezer...
Arkadaşlarımızın mevcudiyeti bizim İslami geleceğimiz adına
işin garantisidir." Fethullah Gülen kasetinden
Fethullah Gülen, o sırada İzmir
ve Ege bölgesinde vaazlarıyla ağırlığını hissettirmeye başlamıştı.
Nurculann önde gelenlerinin tavsiyelerine pek uymadığı da görülüyordu.
Ağabeylerden Mustafa Sungur ona "Nur dersaneleri aç" demesine
rağmen, Fethullah Gülen bu isteğe başlangıçta uymadı. Daha sonra
yakınlarından Mustafa Birlik ve Mehmet Metin ile birlikte kendine
özgü, sonraları "Işık Evleri" diye anılacak olan dersaneleri
açmaya başladı. Üstelik Said Nursi'nin kitaplarını değil, sadece
kendisinin hitabetini ön plana alan bir çalışma tarzı tutturdu.
Fethullah Gülen'in konuşmaları kasetlere alınıyor ve bu kasetlerle
özellikle Ege bölgesinde hem taraftar, hem de para sağlanıyordu.
Abdullah Yeğin, Hulusi Efendi, Şerafettin Kartal, Bayram Yüksel
ve diğer önemli Nurcu Ağabeyler "Bantla hizmet olmaz"
diye bu örgütlenme tarzına karşı çıktılar. Buna rağmen, Fethullah
Gülen bu tarzda ısrar etti. Kemal Erimez, Mustafa Birlik, İlhan
İşbilen, Cahit Tuzcu, Bekir Akgün, Mustafa Asutay gibi bölgenin
ileri gelen Nurcuları da Fethullah Gülen'in yanında yer aldılar.
Fethulfah Gülen, Nurculuğun içinde bir 'Fethullahçılık' oluşturma
çabasına girmişti. Üstelik Fethullah Hoca vasıtasıyla cemaate katılanların
bazıları Fethullah Hoca'va Mehdi, Hz isa, Kahtani qibi manevi sıfatlar
yakıştırıyorlardı.
Fethullah Gülen, 'ağabeylere' ilk muhalefet bayrağını MHP'ye yönelik
savaşın hizmete yakışmadığını ifade ederek, açtı.
Erbakan etrafındaki hareketlenme de, Nurcuların zeminini önemli
ölçüde etkiliyordu. Özellikle Ankara'daki Nurcuların Erbakan'ın
yanında yer alması, İstanbul'daki Nurcuları kızdırdı. Bu yüzden
İttihad gazetesinde AP yanlısı yayınlara ağırlık verildi ve yeni
parti kurmak isteyenlerin aleyhinde yazılar çıkmaya başladı. Bu
durum ise bir anda yeni parti kurmak isteyenlerin tepkisini çekti.
ERBAKAN PARLAMENTOYA GİRİYOR
12 Ekim 1969'da yapılan seçimde Konya'dan bağımsız adaylığını koyan
Necmettin Erbakan milletvekili seçilince, AP içinde kendine yakın
kimi milletvekilleriyle yakınlaştı. Tevfik Paksu, Hüsamettin Akmumcu
ile kurulacak parti için birlikte çalışmaya girişti. Tevfik Paksu,
Hüsamettin Akmumcu ve arkadaşları, Nurculardan açıkça destek almaya
çalıştıkları için beklemek zorunda kaldılar.
Zübeyir Gündüzalp, Paksu ve arkadaşlarına yüz vermedi. Buna rağmen
Erbakan ve arkadaşları "Hak geldi, batıl zail oldu" ayetini
slogan haline getirerek 26 Ocak 1970'te Milli Nizam Partisi'ni (MNP)
kurdu.
Anayasa Mahkemesi'nin MNP hakkında kapatma davası açması da o güne
kadar partiye mesafeli duran birçok Nurcunun "İslam'ın partisi
olduğu tescil edildi" diyerek, MNP'ye yönelmesinde etkili oldu
Nurcuların tabanında çatlamalar ve kaymalar olmuştu. Bilhassa küçük
şehirlerdeki, kasaba ve köylerdeki Nurcular, MNP'nin saflarında
faal olarak çalışıyordu.
ZÜBEYİR GÜNDÜZALP ÖLÜNCE...
12 Mart 1971 muhtırası Nurcuları da tedirgin eden bir darbe oldu.
Muhtıradan hemen sonra, 2 Nisan 1971 'de cemaatinin lideri Zübeyir
Gündüzalp öldü. Otorite, kontrol ve yönetme yeteneğine sahip Zübeyir
Gündüzalp'in boşluğu doldurulacak gibi değildi. Nurcu Yeni Asya
cemaati için, "Bundan sonra ne olacak?" kaygısı yeniden
başladı.
12 Mart yönetimi genelde Nurcuları kollamasına rağmen, İzmir'de
Fethullah Gülen ve Mustafa Birlik tutuklandı. Bekir Berk onları
savunmak için İzmir'e gitti, itiraz dilekçelerini yazdıktan sonra
Balıkesir'e geçti ve orada bir 'nur ayini' sırasında yakalandı.
Tutuklanan Bekir Berk, İzmir Sıkıyönetim Komutanlığına sevkedildi.
Bademli Askeri Hapishanesinde Nurculuktan içeriye alınan dört gruba
mensup elli üç kişi vardı. Bekir Berk ve diğerleri açıkça Nurcu
olduklarını söyleyip müdafaa yaparlarken, Fethullah Gülen ve Mustafa
Birlik Nurcu olduklarını gizlediler. Ama bunun bir faydası olmadı;
Bekir Berk 1 yıl ceza alırken, Fethullah Gülen ve Mustafa Birlik
üçer yıla mahkum edildi. Diğerleri ise beraat etti.
Erbakan ve arkadaşları 12 Mart'tan sonra MSP'yi kurdu. MSP kısa
zamanda örgütlendi ve ilk seçimde Türkiye'nin üçüncü partisi olmayı
başardı.
MSP'den sonra Yeni Asya cemaati en büyük dini gruptu. Fethullah
Gülen ise Yeni Asya cemaatinin içinde, adeta bir uçbeyi gibiydi.
Gülen, bağımsızlığını ilan etmek için uygun zaman kollayan bir küçük
grubun lideriydi. Zübeyir Gündüzalp'in ölümünden sonra Yeni Asya
cemaatinin yıprandığını, MSP'nin ise gün geçtikçe güçlendiğini ve
siyasi yönden de etkin olduğunu gözlüyordu.
Kafasındaki hedeflere ulaşabilmek için, MSP'nin atak, keskin ve
hareketli gençlerine ihtiyacı vardı. MSP'ye yakınlaşmak, uzun vadede
Fethullah Gülen için daha yararlı olacaktı. Bu düşünceyle MSP çevresine
adamları vasıtasıyla mesajlar gönderdi. Yeni Asya cemaatini eleştirdi,
MSP'nin gayretini övdü. Böylece MSP ile Gülen arasında bir yakınlaşma
başladı.
MSP'liler bu durumdan memnundu. Çünkü Yeni Asya cemaatini Fethullah
Gülen vasıtasıyla bölmek, zayıflatmak mümkündü. Erbakan, kurmaylarına "Fethullah
Gülen hocamıza sahip çıkın, onun etrafında bulunun, yardımcı olun"
talimatı verdi.
İşte bu yakınlaşmayla Fethullah Gülen'in yıldızı parlamaya başladı.
Temelini attığı, alt yapısını oluşturduğu cemaat bir anda hareketlendi.
İzmir Bornova Camii'ne her taraftan akın akın insanlar gidiyor,
cuma vaazları veren Fethullah Hoca'yı dinliyordu. Vaazdan sonra
misafirler, Gülen cemaatine ait dersanelerde ağırlanıyor ve teyp
kasetlerinden yine Fethullah Hoca'nın önemli vaazları dinletiliyordu.
Yeni Asya ileri gelenleri Fethullah Gülen ve cemaatini tamamen kopmaması
için, Fethullah Gülen'in vaazlarından bazılarını 'Hitap Çiçekleri'
adıyla kitaplaştırdı. Fakat istenilen yakınlık kurulamadı.
Bunun üzerine Mehmet Kırkıncı, Mustafa Sungur, Mustafa Bayram gibi
ileri gelenler Fethullah Gülen'i ziyaret ettiler. Ama artık kemikleşmiş
bir çevre oluşturmayı başaran Fethullah Gülen, kendi hareket tarzında
ısrarlıydı. Kemikleşmiş taban MSP'lilerden oluşmuştu. Mustafa Birlik,
Kemal Erimez gibi Nurculuğuyla tanınmış güçlü kişiler de Fethullah
Gülen'in yanındaydı. MSP teşkilatları Fethullah Gülen cemaatinin
gelişmesinde hayli etkindi.
MSP'liler her yerde Fethullah Gülen'in propagandasını yapıyorlardı.
MSP'lilere göre, Fethullah Gülen, diğer Nurcular gibi değildi, aslında
MSP'liydi ama açıkça siyaset yapmıyordu.
Nurcular arasındaki bölünmelerden yararlandı. Zaman zaman 'yazıcılar'la
zaman zaman da 'okuyucular'la davrandı. Nurcu-MHP kapışmasında MHP'den
yana tavır koydu.
GÜLEN YENİ ASYA'DAN KOPUYOR
Fethullah Gülen "ortadaki insanlara" MSP'lilerin teşkilatları
sayesinde ulaşmayı hedeflemişti.Daha henüz dikkate alınmıyordu, yeterince
güçlü değildi ama bu yolda sessiz ve derinden
Nurcular arasındaki bölünmelerden
yararlandı. Zaman zaman 'yazıcılar'la zaman zaman da 'okuyucular'la
davrandı. Nurcu-MHP kapışmasında MHP'den yana tavır koydu.
ilerlemesini sürdürüyordu. En
büyük avantajı, hitabeti, gözyaşı dökmesi, etkileyici yapısıydı.
Zaten Yeni Asya cemaati gibi, kendi cemaati de artık kamplara, dersanelere,
dergiye, yurtlara, en önemlisi zenginliğe sahipti. Yeni Asyacılar
gibi Nurcuların şematik örgütlenmesini kurmuştu. O cemaatten tek
farkı, Yeni Asya'yı bir heyet yönetirken, cemaati Gülen tek başına
yönetiyordu. O bir yıldızdı.
Bu dönemde Fethullah Gülen devlete yakınlığını da ilan etmeye başladı.
1977'de yurt çapında yapılan Yüksek İslam Enstitüleri boykotunu
eleştirdi, "İslam'da boykot yoktur" diye konuşarak boykotu
kırdı ve gücünü gösterdi.
MSP'lilerin tam desteğini alan, başka cemaatlerden de taraftar kazandığını
gören, maddi ve manevi olarak güçlendiği belli olan ve Yeni Asya
cemaatinin özellikle siyasi fanatikliği nedeniyle yıprandığını gören
Gülen, artık bağımsızlığını ilan etme zamanı geldiğini anlamıştı.
Yeni Asya'yı çok siyasi olmakla, siyaseti hizmetin önüne geçirmekle
suçlayıp, cemaatini Yeni Asya cemaatinden ayırdı. Yeni Asya cemaatinden
bazı dersaneler de Fethullah Hoca'nın tarafına geçince büyük bir
şok yaşandı. Yeni Asya cemaatinde tam bir şaşkınlık hakimdi.
FETHULLAH GÜLEN - ERBAKAN KAPIŞMASI
Fethullah Hoca'nın gözü yaşlı vaazları çok etkili oldu. 1978'de
yayınlamaya başladığı Sızıntı dergisi etrafında oluşan beyin takımına
sahipti. MSP'lilerin teşkilatlarının desteği de buna eklenince Fethullah
Gülen ve cemaati etkili bir cemaate dönüşmeye başladı. Yeni Asya
cemaatinden kopan, ama MSP'nin gölgesinde kalan Fethullah Gülen
cemaati, bu hamlelerle cemaatler arasında üçüncü sıraya yükseldi.
Yazıcılar ve diğer Nurcu gruplar zaman içnde etkinliklerini yitirmiş,
çoğu Fethullah Hoca'nın cemaatinde yer almaya başlamıştı.
Fethullah Gülen yeteri kadar güçlendiği inancına varınca MSP'lilikten
de kurtulması gerektiğine karar verdi. Yurt müdürlüğü, cemaatin
çeşitli kurumlarındaki görevler, dersane sorumlukları gibi çekirdek
kadrolar, MSP'li olanların elinden alınıyor ve kendisini Fethullahçı
kabul edenlere devrediliyordu.
Çoğu kimse bu dönüşümün farkında değildi. Yapılan değişiklikler
'hizmette nöbet değişimi' olarak sunuluyor ve öyle değerlendiriliyordu.
Fakat bir süre sonra MSP'liler durumu fark ettiler. Bu yüzden ortaya "MSP'lilik-Fethullahçlık"
tartışmaları çıktı. 'Nazik' başlayan tartışma giderek sertleşti.
Fethullah Gülen 24 Haziran 1980'de yaptığı bir vaazda isim vermeden
MSP'yi ve MSP'nin yayın organı Milli Gazete'yi eleştirince, kapalı
devre süren tartışmalar açığa çıktı.
Gülen özellikle Orta Asya'da açtığı okullarla dikkat çekti ve bu
nedenle ödüllendirildi (altta).
Bu olay, Fethullahçılarla MSP'lilerin ilk gerginliğiydi. Bu sürede
Fethullahçılar MSP'lilerin öfkesi
Gülen
özellikle Orta Asya'da açtığı okullarla
dikkat çekti ve bu nedenle ödüllendirildi (altta).
ve görülmedik tepkisi yatışsın
diye sessiz kalmayı tercih etti. Bu süreç içinde kendilerini bu
noktaya getiren MSP'lilerin büyük bölümünü, bazı müridlerini de
kaybetti Fethullahçılar. Ama, MSP'lilerin öfkesi ve tepkisi zamanla
yatıştı. İki taraf da birbirlerini 'kazanmak' düşüncesiyle hareket
ediyordu. MSP yönetimi Fethullah Gülen'e karşı açıktan tavır almamıştı.
Erbakan da, açıktan Fethullah Gülen'i hiç eleştirmemişti. Ayrıca
ülkedeki gelişmeler bu kavganın açıkça sürmesini de engeller. 12
Eylül askeri darbesi sonucu MSP kapatılır, Erbakan da cezaevine
gönderilir.
12 Eylül 1980 darbesinin ilk günlerinde İslamcı çevreler büyük bir
korku yaşadı. Fakat çok geçmeden durumun pek de korkulacak gibi
olmadığını farkettiler. Darbenin lideri Kenan Evren, neredeyse dini
cemaatlerin yapmak istediklerini yapar hale gelmişti.
Evren yurt gezilerinde yaptığı konuşmalarda ayetler, hadisler okuyor,
İslamı övüyordu. Darbeciler, cemaatlerin desteği karşılığında okullarda
dini eğitimi zorunlu hale getirdiler. Buna karşı Felsefe zorunlu
ders olmaktan çıkarılıp seçmeli hale getirildi. Evren'in bu tutumu
dini cemaat ve tarikatları rahatlattı. Ortam neredeyse tam aradıkları
gibiydi.
DARBECİLER VE CEMAATLER İTTİFAKI
12 Eylül darbecileri de, özellikle Anayasa oylamasına taban bulmak
amacıyla, İslamcı çevrelere hoşgörülü davrandılar. Hatta kimi cemaatlerle
de doğrudan ilişkiye geçtiler. Nurcuların kimi ileri gelenleri,
darbecilerle yakınlık kurmuştu. Erzurum'da bulunan Mehmet Kırkıncı
Hoca bunların başında geliyordu.
Mehmet Kırkıncı Hoca, Kenan Evren'e mektup yazarak neler yapılabileceğine
dair önerilerde bulunmuş, darbecileri överek dualar etmişti. Mehmet
Kırkıncı'nın Demirel'e bağlı Yeni Asya cemaati içinde çok etkili
olduğunu öğrenen darbeciler de ona yakınlık gösterir ve özel görüşmelerde
kendisine yardımcı olacaklarını söylerler. Kırkıncı Hoca, Fethullah
Gülen ile işbirliği yapınca, ortaya büyük bir güç çıkar.
Fethullah Gülen hakkında aranıyor afişleri asılı olmasına rağmen
darbecilere tam destek veriyordu. Sızıntı dergisinde askerleri öven
başyazılar yazdı. Darbeden bir ay sonra yazdığı 'Asker' ile, daha
sonra kaleme aldığı 'Son Karakol' başlığını taşıyan başyazılarda
askerlerin 'tepe' bir varlık olduğunu söyleyerek, anadan doğma asker
millet olduğumuzu belirtti. Gülen'e göre, asker tam zamanında yetişmeseydi, "Bütün
millet olarak inkisar içinde ağlamadan başka çaremiz kalmayacaktı."
Ve Gülen 12 Eylül'den günümüze kadar 'ağlayarak' vaazların sürdürdü...