Birkaç yıl önce sevgili bir arkadaşım karmaşık bir boşanmadan geçiyordu. Ona çok yakın olduğumdan, ikinci kitabım için son teslim tarihine kadar çok çalışmamla birlikte duygusal durumuna tamamen daldım. Arkadaşlarım bana nasıl olduğumu sorduğunda, neredeyse “boşanacağım” demek istemiştim. O zaman bile evli olmadığımı hatırladım!
Annem babamın işleri hakkında endişelendiğinde, sevgili arkadaşlarından biri geceleri geceleri hikayeleri dinleyerek kalacaktı. “Elli, bana bu hikayeyi yüzlerce kez anlattın” dediğini duyabiliyordum. Fakat annemin acıyı aşmak için yüzlerce daha anlatması gerekiyordu. Hayatının ilerleyen zamanlarında, bu şekilde sıkışıp kalmış birine ne söyleyeceğini bilirdi: “Sevgilim, kanalı değiştir.” Ama şimdi bilgeliğinin ve özgürlüğünün, kendi yolculuğunda geçirdiği her şeyin sonucu olduğunu görüyorum.
Başka Birinin Duygularını Kabul Etme
Sevecen aile ve arkadaşlar seni dinlemek için harika bir hediye. Hayat çalkantılı olduğunda, kendinizi güvende hissettiğin ve kucakladığın güvenli bir liman olabilir. Bununla birlikte, diğer insanların sorunlarını içselleştirdiğimizde ve onların acılarını da kendi başımıza aldığımızda, hiç kimseye yardım edilmiyor. Arkadaşım hakkında çok şey umursadım ve durumunun sonucu hakkında endişelendim. Onun acı çektiğini görünce mutsuz oldum. Ama onun için orada olmakla kitabım için orada olmak arasındaki dengeyi bulmakta zorlanıyordum.
Başkasının duygularını almak benim için ikinci doğaydı. Bu şekilde tanımlanmadan birini sevmenin ve ona bakmanın nasıl mümkün olduğunu bilmiyordum. Bu bilinen modeli tanıyarak durumu araştırmaya karar verdim. Kendime, iyi bir muhabir gibi, “Bu kalıp ne zaman başladı?”
Kendimle İletişim Yapmak İçgörü Sağlıyor
Kendimizle diyalog kurmak için zaman ayırdığımızda, cevapların ortaya çıkmaya başlaması ilginç. Hafızamdan çıkan belirli bir olay: Yedi yaşındaydım ve oynamak için evime bir arkadaşım geldi. Düştü ve dizini kazıdı ve annem yaranın üzerine yara bandı yerleştirdi. Kız ağlamaya başladı ve “Yara bandı istemiyorum!” Dedi.
Annem bana döndü ve “Neden bir yara bandı takmıyorsunuz? Bu onu daha iyi hissetmesini sağlayacaktır. ”Elbette ki yaptım. Arkadaşımı sevdim ve daha iyi hissetmesini istedim, böylece benimle oynayabilirdi. Yedi yaşındayken, Vay be, hepsi bu kadarsa, bir yara bandı koymak arkadaşımı daha iyi hissettirirse, yaparım! Yara bandı'nın üzerimde büyük bir iz bırakacağını bilmiyordum.
Eş Bağımlılık Yara bandı Yardımının Kaldırılması
Bunu hatırladığımda, yıllar geçtikçe, neşemin ve iyiliğin diğer insanlara bulaşmasına izin vermek yerine, ters yönde gittiğimi ve diğer insanların duygusal hallerinin benim olmasını sağladığımı gördüm. Kendimi onların duygularına daldırdım, mutluluğundan veya eksikliğinden kendimi sorumlu tutuyorum. Ancak üzerine düşündüğüm gibi, yaralarını daha az incitecek şekilde kendime yara bandı koyarak kimseye hizmet etmediğimi fark ettim. Bu, parçalara ayırmam gerektiğine dair mantıksız bir inanç ve kırmam gereken kötü bir duygusal alışkanlıktı.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Etrafımdaki insanları umursamadığım zamanlarda bile mutlu olma hakkımı geri almak zorunda kaldım. Yara bandından çıkarmanın zamanı gelmişti.
Yara bandı alışkanlığını nasıl kırabilirim?
Bu yüzden yara bandı çıkarmak için bu kararımı aldım - sadece nasıl olduğunu bulmak zorunda kaldım. Çok empatik olma alışkanlığı o kadar derinden iç içe geçti ki başka bir yol bulmak için çalışmam gerekiyordu.
Mesele şu ki, insanların problemlerine bağlanmanın onları sevmenin bir yolu olduğunu ve kendimle sorunları arasına bir mesafe koyarsam, sevecen bir insan gibi davranmadığımı düşünüyordum. Ancak, en yüksek önemseme biçimi gerçekte geri adım atmak ve başkalarına geçmeleri gereken şeyleri geçmeleri için alan sağlamaktır. Başkalarına verilmiş oldukları şeyle başa çıkamayacağını düşünmek mantıklı. Hepimizin bildiğimizden çok daha fazla kaynağı var.
Aşırı Empatize'den Şefkat ve Empatiye Geçiş
Bu benim kırmam için en zorlayıcı modellerden biriydi. Diğer insanlarla aşırı empati kurmak onlara gerçekten yardımcı olduysa, o kadar da kötü bir özellik olmayabilir, ama benim deneyimime göre, hiçbir şeyi çözmez. Hala ondan geçiyorlar, ve şimdi sen de öyle. Sadece insanları sevmenin yeterli olduğunu bulmak çok özgür.
Benim için bu hakkın yaşam boyu sürdüğünü iddia etmeyi öğrenmek. Kendimi gerginlik, çatışma veya acı durumlarında bulduğumda, kendime, kendimi inciten kişinin daha iyi hissetmesini sağlamak için bir yara bandı koymak zorunda olmadığımı hatırlatmak zorundayım. Hepimiz hayatımızda farklı döngülerden geçiyoruz. Ancak bir seçeneğimiz var: İçinde bulunduğumuz duygusal durumu onurlandırırken şefkatli ve empatik olabiliriz. Hepimiz, yaşadıklarımızda kendimize yardım edecek içsel bir lütfümüz var. Bunu farkettiğim gün benden büyük bir yük geldiğini hissettim.
Bugün arkadaşım gelişiyor. Boşanma ile bitti, hayatında yeni bir ilişkisi var ve kendini yeniden yaratmak için yepyeni bir güç buldu. Bu tür bir dönüşümün gerçekleşebileceğini ve şu anda çok kötü görünen bu deneyimlerin daha yüksek bir amaca hizmet etmek için orada olduklarını görebilmek daha yüksek bir perspektif gerektirir.
© 2012, Agapi Stassinopoulos tarafından yapılmıştır. Tüm hakları Saklıdır.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Hay House A.Ş. www.hayhouse.com
Bu makale kitaptan izin alınarak uyarlanmıştır:
Kalbi Açmak: Yunan Bilgelik, Cömertlik ve Koşulsuz Sevgi Dozu
Agapi Stassinopoulos tarafından.
Herkes açık bir kalple doğar, ancak çabucak mutluluğumuza koşul koymayı öğreniriz - kendimizi başkalarıyla kıyaslayabilir, yargıya vurabilir, kendimizden şüphe duyabilir, korku veya hak sahibi olma veya haklı olmalarına izin verebiliriz - ve yavaşça kalplerimiz kapanmaya başlar. Bunu yaparken ruhumuzu hareketsizleştiririz, otantik ifademizi boğarız ve sevincimizi keseriz. İçinde Kalbi açmak, yazar, konuşmacı ve Huffington Post düzenli Agapi Stassinopoulos, okuyucularını gerçek benlikleri ile yeniden bağlantı kurmak için ilham verici bir iç keşif yolculuğuna davet ediyor.
Yazar Hakkında
Agapi Stassinopoulos Yunanistan'ın Atina kentinde doğdu ve büyüdü. 18 yaşında, Londra'daki prestijli Kraliyet Dramatik Sanat Akademisine girdi ve ardından Genç Vic üyesi oldu. Amerika Birleşik Devletleri'ne film ve televizyon yapmak için taşındı ve daha sonra Psikoloji Yüksek Lisansını tamamladığı Santa Monica Üniversitesi'ne girdi. İlham verici bir konuşmacı olan Agapi, dünya çapındaki insanları kişisel armağanlarını tanımalarını ve istedikleri yaşamları yaratmalarını sağlayacak seminerler veriyor. The Huffington Post ve Arianna Huffington'ın kız kardeşi için sık sık bir blog yazarı. Web sitesi: www.unbindingtheheart.com