Andreas Rüesch, büyük bir İsviçre gazetesinde bunun hakkında konuşuyor. "Neue Zürcher Zeitung".
Ruche “Putin ülkesini çıkmaz bir yola soktu” diyor.
Gazeteci, Rusya cumhurbaşkanı ülkeyi inatla yönetti ve ebedi Sovyet lideri Brezhnev gibi görünüyor. Ancak bu onun için yeterli değil: altı yıl daha iktidarda kalmak istiyor! Ancak, yalnızca Putin “kendi ülkesini yönettiği çıkmazdan bir çıkış yolu sunacak konumda değil” diye yorumunda bulunuyor.
Bu arada, Rus seçkinleri gergin - ve gerginleşiyorlar. “X” günü yaklaşıyor ve birçok Rus oligarkı (“Oligarchen”) bu günden korkuyor. Ve sadece onlar değil: Kremlin, yazarın da inandığı gibi “baş ağrısı” da var.
Makalede yazara, Rusya'da Mart ayında yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimleri değil, Ocak 29 tarihi hakkında hatırlatıyor. Bu günde, ABD hükümeti daha önce kabul edilen yasalar uyarınca yeni yaptırımlar ilan etmek zorundadır.
ABD’nin cezai önlemleri, bir yandan “Rus güvenlik aracıyla” bağlantısı olan işadamlarına, diğer yandan da Washington, daha sonra yaptırımlar nedeniyle baskı altına girecek bir “oligarş” ve akrabalarının kara bir listesini yayınlamak istiyor.
Mesaj çok açık görünüyor: “Rus yönetici seçkinleri” ile ilgili olan ve “Kremlin’in yolsuzluk sisteminden” faydalanan herkes cezalandırılacak. Bütün bu rakamlar, ironik bir şekilde Ruche adlı "uluslararası ostracism" i bekliyor. Amerikan hukukuna göre, Rus sistemindeki bir kusuru, bilinen bir çelişkiyi hedefliyor: Moskova’daki yetkililer “Batı’yı öfke ve ahlaksızlık için azarlıyor” ve “paralarını gizlice vergi cennete gönderiyorlar, çocuklarını Batı okullarına gönderiyorlar ve Amerikan megalopolislerinin kolaylıklarının zevkleri. ” Bu "Kremlin'in büyüdüğü güzel çift hayat" artık "tehlikeye atılmış" gibi görünüyor. Saat geçiyor!
Putin'in yeniden seçilmesine gelince, İsviçre yazarı güler, “zaten tamamlandı”. Yönetici sınıf, rakip kamplara bölünse bile, Putin'e bir alternatif görmüyor.
Putin'in en büyük rakibi muhalefet adaylarının hepsinde değil, “ülkedeki kayıtsızlık” dır, bu da çok düşük bir seçim kaybına yol açabilir. Gazeteci ayrıca “Putin rejiminin seçim hilesi gerçeği” ne de dikkat çekiyor: sonuçta, “yargılama yardımı ile” demokratik muhalefet üyesi Aleksey Navalny adayı yarış dışı bırakıldı. Bu, “Kremlin’in inanılmaz paranoyası” dır: “büyük propaganda tertibatına” rağmen, Kremlin bir şans bulup yolsuzlukla mücadele eylemcisi Navalny’in sandıklara girmesine izin vermekten korkuyor.
Yeni Putin terimi son olacak (Rusya Federasyonu Anayasasına göre). Ve daha sonra ne olacağını kimse söyleyemez. Onun içinde olduğu bilinmektedir. hikayeler Köşe yazarı, Rusya’nın çok fazla kanlı darbesi yaşadığını ve “seçilmiş bir devlet başkanından diğerine barışçıl bir güç aktarma geleneğine sahip olmadığını” hatırlatıyor. Putin’in Yeltsin gibi, insanlara “rejimin sürekliliğini” dayattığı ortaya çıksa bile, kaçınılmaz olarak “birçok kaybeden” saflarında güç mücadelesi başlayacak. İşte Kremlin'i sinirlendiren de bu.
Putin'in kendisinin de bildiği gibi, saatin geçiyor olması şüphesiz İsviçreli yazarı devam ediyor. Bir zamanlar kendini “mutfaklara köle” olarak adlandıran O, yılbaşındaki 18'in (4'tan 2008'a), devlet başkanlığını Dmitry Medvedev'e “verdiğinde” (2012'tan XNUMX'e) göz önüne alırsak, yıllarca XNUMX devletine hükmetti.
Putin, SSCB'nin Genel Sekreteri Leonid Brejnev'in kurallarından daha uzun bir süredir iktidarda. Eski nesil Rus halkı Brezhnev, "istikrarın altın çağını" sembolize eden bir cetvel olarak biliyor. Ancak aynı zamanda, Genel Sekreterin adı "durgunluk ve reform için ölümcül bir yetersizlik" olarak tanımlanıyor.
İlk bakışta, İsviçreli yorumcu, “fikir birliği politikacısı Brezhnev ve Putin'in sert taktikleri” nin çok az ortak noktaları olduğunu belirtti. 1982'te "görevde ölen" ölen Sovyet lideri, bir enkazdı ve sayısız fıkra için bir nesne olarak hizmet etti. Fakat 65 yaşındaki Putin bu anlamda iyi gözüküyor. Doğru, onun "krallığı" da çürümüş. Rusya'nın şişman yılları sona erdi, ekonomi her iki ayağında da yetersiz kaldı. 2008'e göre, Putin yüzde yedi etkileyici bir ortalama büyüme hızını yakalamayı başardı, ancak o zamandan beri Rusya iki ekonomik durgunluk yaşadı ve gelişmekte olan ekonomileri olan diğer ülkelerin gerisinde kaldı. Politik olarak patlayıcı her şeyden önce ülkedeki yoksulluktaki artıştır. Reel gelirler, 2014’ten bu yana belirgin bir şekilde düştü. Ekonomik problemler “yapısal eksikliklere” dayanmaktadır.
Peki “rejim” ne yapıyor? Oh, hiçbir şey. Rejim, bunu “büyük Rus devletini yeniden canlandırmak” ile ilgili ifadelerle “shrill ultranationalism” ile telafi ediyor. Kremlin basitçe sarsılıyor: Kremlin propagandası, düşmanlarla çevrili Rusya'yı ve "düşüş" durumunda olan Batı'yı tasvir ediyor. Bununla birlikte, propaganda “Ukrayna Faşizmi” ve “İslam Kanseri” gösteriyor.
Patlayıcı bir karışım, ancak Putin burada iyi oynamayı başardı. Kırım'ın eklenmesi, neredeyse “ulusal bir kurtarıcı” statüsü vermiştir ve Suriye'ye yapılan askeri müdahalenin başarıları ve Türkiye ile Batı karşıtı bir ittifak oluşturma başarısının yanı sıra, “ABD'deki heyecan verici korsan saldırıları”, halkı bir kez daha büyük bir güç yoluna sokmuş olduğuna ikna etmiş görünmektedir.
Ancak yorumcu, yalnızca Brejnev durgunluk döneminin Putin'e bir uyarı olarak hizmet etmesi gerektiğine inanıyor. Brejnev altındaki Sovyetler Birliği ekonomiyi aşırı askeri harcama ile aşırı doldurdu. Putin de aynısını yapıyor. Sağlık ve eğitim harcamaları “yeniden ekipman uğruna” azaltılmaktadır.
Şimdi “eleştirinin üstünde” olan Putin’in desteği, “yolsuzluk yapan hükümet ekibinin itibarının düştüğü” gerçeğini kolayca gizliyor.
“Paraliz edici değişim korkusu” - İsviçre'nin Rusya'daki politik durumu bu şekilde görmesi. Putin yeniden iktidara gelecek (“tartışılmaz”) bir yönetici olabilir, ancak ülkesini “ekonomik ve politik bir çıkmaz” haline getiren kişi oydu. Ve 2024'ten önceki dönem, Ruslar için "kötü işaret altında" geçecek.
Ekonomik durgunluğun devam etmesi muhtemeldir, çünkü özellikle Putin reformlardan kaçınır ve seçmenlere önceki kursun sadece bir devamı niteliğindedir. Süreklilik ikilemi keskinleşecek: yenilenmeden, Kremlin rejimi, iç rekabet güçlerinin dengesi ile baş edemez.
Ruche, Rusya’daki açık seçimlerin “mesele dışı” olduğunu söyledi: sonuçta, “tüm Kremlin liderliği, cezai kovuşturma yapmaktan ve birikmiş servetlerini kaybetmekten korkuyor” diyor Ruche.
Yazar, 2024’te Rus seçkinlerinin şu soruyu soracağını da ima ediyor: neden bir şeyleri değiştirdi ki? Neden önümüzdeki altı yıl boyunca Putin'e oturmuyorsun? Senaryo oldukça gerçekçi, yazar inanıyor. Son tarihin kaldırılması konusundaki anayasa değişikliği "ciddi bir engel değil" ironik bir şekilde Ruche. 2030 yılında, sözde beşinci dönemin sonunda, Putin sadece 77 yaşındaydı ve Stalin ya da Çar Nicholas II'den daha uzun bir süre iktidardaydı.
Diğer Batılı yorumcular hala Rusya'daki "bahar" ı bekliyorlar. Moskova'da değilse, o zaman en azından illerde.
Örneğin, Leonid Ragozin (Leonid Ragozin), makalesinde yayınlanan Rusya'nın bölgelerinde “bahar” hakkında yazılar yazmaktadır. «Bloomberg».
Muhalif A. Navalny'nin Rusya Federasyonu devlet televizyon kanalları tarafından kara listeye alınmış olmasına ve seçimlerde yer almasına izin verilmemesine rağmen, boş yere oturmuyor. Yazar, Mart seçimlerinin işareti altında yapılacak planlı "adaletsizliğe karşı gösterileri" hatırlıyor. Donanma'nın hedefi, Putin'in sözde kaçınılmaz zaferinin popüler desteğini mahrum etmektir. Navalny'nin örgütü zaten 84 bölge ofisine sahip ve önümüzdeki haftalarda 9 Mart'ta sandık başına gitmemek için insanlara hitap edecek.
Protestoların görevi açıktır. Bugün, Rus ekonomisi durgunluğun eşiğinde, Batı yaptırımları devlete karşı hareket ediyor, ayrıca Moskova Suriye’de savaşa katılıyor. Ve daha önce sadece ülkenin belli başlı şehirlerinde var olan liberal muhalefet, etkilerini nispeten küçük şehirlere ve kasabalara yayıyor. Ve şimdiki Başkan Putin’in hala bir son tarih hakkına sahip olmasına izin verin, Navalny destekçileri Rus baharı dedikleri şeye güveniyorlar.
Navalny taraftarlarının seçimlerin sonucunu etkilemesi muhtemel değildir. Çeşitli vakıflar tarafından yapılan görüşmeler, hepsini tek tek onaylıyor: Putin'in notu hala yüksek. 86 değil,% 80. Propaganda için bu kadar yüksek bir sonucu suçlayabilirsin, ama gerçek şu ki: İsviçre Ruche'nin şüphesiz olduğu Putin’in yeniden seçilmesi gerçekleşecek. Putin'e güvenmeyen ve durgun değişimi tercih edenlerin sayısındaki artışa rağmen gerçekleşecek.
Ayrıca, Rusya’daki değişim konusunun son derece zor olduğu belirtilmelidir, çünkü kararı Genel Sekreter Brezhnev’in günlerinde siyasetçilerin öne sürdüğü parlak geleceğin başlangıcı anlamına gelmiyor. Lütfen: Değişim ülkeye Gorbaçov'u ve ardından Yeltsin'i getirdi. “Değişim istiyoruz” diye ünlü bir şarkıda şarkı söyledi. Fakat bu Sovyetler Birliği'nin değişimi çöktü.
Bu nedenle, Rusya'da değişim konusu kolay olamaz. Ve birçok Rus, istikrar konusunu veya isterseniz durgunluk konusunu tercih eder.