Kudüs’teki bir röportajda Associated Press’e “Trump yıllarını yaşamanın nasıl bir his olduğu hakkında bir şeyler yazmak istedim” dedi. Pazartesi günü geç saatlerde ödülü kazandığı haberiyle yarıda kesilen, burada bir hafta süren sessiz bir yazı inzivası yapmayı planlamıştı.
Cohen, eski Başbakan Benjamin Netanyahu, eski Başkan Donald Trump gibi “esas olarak bir realite şov ailesi haline gelen bir aileden geliyor” dedi.
“Biz onların şovunu yaşıyorduk. Bu yüzden, başka bir ülkede gelişen bu otoriter figür realite gösterisinin kökenlerine bakarsam, liberalizm hakkında ve özgür olmanın ve özgürce düşünmenin ne anlama geldiği hakkında bazı şeyler söylemenin mümkün olacağını düşündüm. bu gösterinin bombardımanına tutuluyorsun.”
Roman, gevşek bir şekilde, bir ortaçağ tarihçisi ve eski başbakanın babası olan Ben-Zion Netanyahu’nun 1960 civarında Amerika Birleşik Devletleri’ne yaptığı gerçek yaşam ziyaretine dayanmaktadır. Gerçek hayattaki Netanyahu’ları ağırlayan eleştirmen Harold Bloom.
Cohen, yazarın notunda, Netanyahu’nun “karısı ve üç çocuğuyla birlikte bir iş görüşmesine ve konferansa geldiğini ve ortalığı karıştırdığını” yazıyor. Kitabın alt başlığı, olaylar dizisinden “çok ünlü bir ailenin tarihinde küçük ve nihayetinde ihmal edilebilir bir bölüm” olarak bahseder.
Benjamin Netanyahu o zamanlar genç bir çocuktu ve Ben-Zion’a ve Ruben Blum adlı kurgusal bir Amerikan tarihi profesörü olan anlatıcıya odaklanan romanda küçük bir karakter.
Roman, Netanyahu’ları, şirin bir kolej kasabasında Blum ailesinin sessiz yaşamına giren kaba ve küstah bir grup olarak resmediyor. Tamamen Yahudi olmayan bölüm başkanının, fakültenin tek Yahudi üyesi olan Blum’un Ben-Zion ile başarılı olacağı varsayımının olağanüstü bir şekilde asılsız olduğu ortaya çıkıyor.
Gerçek Netanyahu ailesinin sözcüsü Ofer Golan, kitap hakkında yorum yapmayı reddetti.
2012 yılında 102 yaşında ölen İspanyol Engizisyonu’nun saygın, ancak tartışmalı tarihçisi Ben-Zion, Yahudilerin sürekli olarak başka bir Holokost riski altında olduğu kasvetli bir dünya görüşünü benimsedi – en iyi umutları askeri açıdan güçlü ve uzlaşmaz bir Yahudi devleti.
Ancak İsrail’in varlığının ilk yıllarında siyasi olarak kenara itildi ve umutlarını oğullarına yatırmak yerine Amerikan üniversitelerinde bilinmezlik içinde çalıştı.
Cohen, yaşlı Netanyahu’yu emlak geliştiricisi ve eski başkanın babası Fred Trump ile karşılaştırarak, “Bu otoriterler işte bu baba-oğul ilişkilerinde var oluyor” dedi.
Ben-Zion’un en büyük oğlu Yonatan, 1976’da Uganda’daki Entebbe Havalimanı’nda 100’den fazla Yahudi rehinenin Filistinli korsanlardan kurtarıldığı bir komando baskınında can verdi. Yonatan, İsrail’in en büyük savaş kahramanlarından biri olarak kutlanıyor.
Filistinlilerle barış sürecinin sert bir muhalifi olarak ilk kez 1996’da başbakan seçilen Benjamin, 2009’da göreve geri döndü ve İsrail tarihinin en uzun süre görevde kalan başbakanı oldu. Onun uzun kuralı geçen yıl sona erdiama olduğu gibi bile bir geri dönüş görüyor yolsuzluktan yargılanıyor.
Netanyahu, Başkan Trump’ın yakın bir müttefikiydi ve onun yönetim tarzını taklit etti. Kendisini İsrail’i tehlikeli zamanlarda idare edebilen tek lider olarak sundu, eleştirel medya haberlerini “sahte haber” olarak reddetti ve yasa uygulayıcıları kendisine karşı bir “cadı avı” yürütmekle suçladı.
Trump gibi, yönetimi ülkeyi terk etti acı bir şekilde bölünmüş Onu neredeyse mesihvari bir kurtarıcı olarak gören taraftarlar ile demokrasinin temellerini tehdit eden yozlaşmış bir faşist olarak gören muhalifler arasında.
Ama herkes gösteri için ayarlandı.
Cohen, “Onlar bir bakıma maskotlar, nefret edilen maskotlar ve bu destanın her yerde bulunmasına katılmadığım için içerledim” dedi. “Onun yansıtma güçlerinden bazılarını alıp kendi amaçlarım için kullanmak istedim.”
Bu süreçte Cohen, belirli bir düzeyde antisemitizme rağmen, çok kültürlü bir ulusta Yahudi-Amerikan asimilasyon deneyimini ve Ben-Zion tarafından kişileştirilen ve şimdilerde temsil edilen İsrail sağının milliyetçiliğini de karşılaştırır. İsrail siyasetinde baskın gerginlik.
Benjamin Netanyahu’nun biyografisinin yazarı ve İsrail’in Haaretz gazetesinde köşe yazarı olan Anshel Pfeffer, romanın Yahudi başarısının “birbiriyle çelişen ve birbirini reddeden” iki ayrı hikayesini ele aldığını söylüyor.
2000 yıllık sürgün ve zulümden sonra birdenbire Yahudiler bir başarı öyküsü haline geldi, ancak tek bir başarı ile değil” dedi. geçen sonbaharda bir sütunda yazdı. “Amerikan Yahudileri sonunda, özgürler ülkesinde bir Yahudi anavatanına ihtiyaç olmadığını ve İsrail Yahudileri, Yahudilerin yalnızca anavatanlarında gerçekten özgür olabileceklerini kanıtladılar.”
Roman, Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail’deki – dünyanın en büyük iki topluluğu – Yahudi topluluklarının birbirinden uzaklaşıyor gibi göründüğü bir zamanda alaka düzeyini artırdı.
İsrail son yirmi yılda sağa kaydı ve şimdi Amerikan Yahudileri gibi Filistin devletine karşı çıkan milliyetçi partiler tarafından yönetiliyor. Çatışma konusunda giderek daha fazla bölünüyor. İsrail’de din işleri uzun zamandır ultra-Ortodoksların egemenliğindeydi. tanımayı reddetmek çoğu Amerikan Yahudisinin bağlı olduğu Yahudiliğin daha liberal türleri.
Cohen, kendi kuşağının İsrail ve ebeveynlerinin görüşleri ile Amerikalı ve İsrailli Yahudiler arasındaki “her yerdeki boşlukların ve kırılmaların” bilincinde olduğunu söyledi. Ancak ABD’de dindar bir Yahudi olarak yetiştirildiğini ve İsrail’de çok zaman geçirdiğini söylemenin yanı sıra, kendi siyasetini ve kimliğini tartışmaktan kaçınıyor.
“Ben bir yazarım. Bu farklı bir milliyet, farklı bir kimlik, farklı bir din” dedi. İsrail ile olan ilişkisine gelince, hiciv ısırmanın “bir aşk eylemi” olduğu bir Yahudi geleneğinden geldiğini söylüyor.
“Kitap gerçekten bir komedi olarak yazılmıştı” dedi. “Bana göre bu onun politikası.”
Kaynak : https://www.washingtonpost.com/world/prize-winning-netanyahus-author-says-its-also-about-trump/2022/05/10/db187388-d083-11ec-886b-df76183d233f_story.html?utm_source=rss&utm_medium=referral&utm_campaign=wp_world