Adi Rukun Neden 'Sessizliğin Görünümü' Yapmak İçin Hayatını Risk Altına Aldı
DEVAMINI OKU: Gerçeklik Kontrolleri: 'Sessizliğin Görünüşü' Yılın En İyi Belgeseli mi?
Adi Rukun, 1965 soykırımı sırasında Endonezya'nın ölüm mangalarının ellerindeki ölümü Joshua Oppenheimer'ın 2014 Oscar adayı belgesel “Öldürme Yasası” nda büyük bir rol oynayan kardeşi Ramli'yi asla tanımadı. Oppenheimer'ın Endonezya'da bu vahşetleri belgeleyen Rukun Film yapımcısının büyük ortaklarından biri olarak hizmet edecekti, birçoğu Oppenheimer'in anonim ortak yönetmeni olduğunu düşünüyor.
Sahnelerin arkasında, katledilen 500.000 ila 1 milyonluk korkulu gölgede yaşayan ailelere film yapımcısının rehberi olarak hareket etti. Ayrıca yönetmenin ahlaki mihenk taşı olarak hizmet edecek ve Oppenheimer'ın soykırım övünen liderlerinin atış saatlerini izleyecek. “Öldürme Yasası” nda Komünist olduklarından şüphelenilen Endonezyalı çiftçileri nasıl acımasızca öldürdüklerini yeniden canlandıracak kadar ileri gitti. Ancak Rukun kameranın arkasında kalmak istemedi ve Oppenheimer ile onu yanına alması ve katillerle yüzleşmesine izin vermesi için yalvardı. Oppenheimer izin vermezdi, Rukun'un hayatını ve genç ailesinin hayatlarını tehlikeye atacağını bilmek. Ancak Rukun ısrarcıydı ve sonunda Oppenheimer'ı kendisinin, ailesinin ve ülkesinin iyileşebilmesinin tek yolunun korku içinde yaşamayı bırakıp bırakmamaları olduğuna ikna etti.
Sonuç, bu yılki en iyi belgesel için aday gösterilen beş filmden biri olan “Sessizliğin Görünüşü”. Evini terk etmek zorunda kalan ve o zamandan beri, tehlikenin ilk belirtisinde onu ve ailesini çırpmaya hazır beş kişilik bir güvenlik ekibi tarafından kuşatılan Rukun, kısa süre önce film hakkında ilk yazılı açıklamasını yaptı.
Adi Rukun'un açıklaması:Bir göz doktoru olarak, günlerimi insanların daha iyi görmelerine yardımcı olmak için harcıyorum. Aynı şeyi bu film boyunca yapmayı umuyorum. 1965 Endonezya soykırımı sırasında birçok kişinin daha net bir şekilde görmesine yardım etmeyi umuyorum - sık sık yalan söyleyen veya sessizce gömülen bir suç. Biz, kurbanların aileleri damgalandık. Bize “gizli komünistler”, “toplumu rahatsız eden gizli bir tehlike”, korkulacak bir hayalet, imha edilmek üzere bir pestilen denir. Biz bunların hiçbiri değiliz. Bu filmi Joshua ile yapmaya karar verdim çünkü bunun sadece kendi ailem için değil, aynı zamanda milyonlarca kurban için de bir fark yaratacağını biliyordum ’; Endonezya genelinde aileler. Hatta dünyanın dört bir yanındaki insanlar için anlamlı olacağını umuyordum.
Resmimin fotoğraflanmasını ve sesimin kaydedilmesini istedim, çünkü resimler ve seslerin üretilmesi metinden daha zordur. Ayrıca, olası her izleyiciyle birer birer tanışmam imkansız olurdu, ancak görüntülerim nerede olursa olsun insanlara ulaşabiliyor. Ben gittikten çok sonra bile. Karşılaşabileceğim riskleri biliyordum ve onları derinden düşündüm. Bu riskleri cesur olduğum için değil, çok uzun zamandır korku içinde yaşadığım için aldım. Çocuklarımın veya bir gün torunlarımın bu korkuyu benden ve ailemden miras almasını istemiyorum. Faillerin aksine, ağabeyimin, ailemin veya milyonlarca kurbanın, bazıları hak etmesine rağmen, kahraman olarak muamele görmesini istemiyorum. Sadece ailemin artık okul kitaplarında hain olarak tanımlanmasını istemiyorum. Asla herhangi bir suç işlemedik. Yine de 1965'te akrabalarım ve diğer milyonlarca kişiye işkence yapıldı, kayboldu veya katledildi. Filmin faillerini ziyaret ettiğimde intikam alma arzum yoktu. Dinlemeye geldim. Gözlerimin içine bakacaklarını, bir insan olduğumu fark edeceklerini ve yaptıklarının yanlış olduğunu kabul edeceklerini umuyordum. Aileme yaptıkları için sorumluluk almak onlara kalmıştı. Affetmek onlara kalmıştı. Bunun yerine, suçlarını haklı çıkarırlarsa, gürültülü yalanlara eklerlerse, aynı ülke içinde birlikte yaşayan bir millet olarak, barış ve uyum içinde komşular olarak birlikte yaşamakta zorluk çekeceğiz. “Sessizliğin Görünüşü” ile sadece faillerin ne yaptığını bildiğimizi göstermek istedim. Onların yalanlarının ardındaki gerçeği biliyoruz. Ve bir gün, yalanlar ortaya çıkacak. Çünkü artık sessiz değiliz. - Adi Sütunlar
DEVAMINI OKU: 2016 Oscar Tahminleri: En İyi Belgesel