Bir muhafazakâr, gerçeklikten harap olmuş bir liberaldir, 1983 yılında Amerikan neo-muhafazakâr Irving Kristol’ü ilan etti, çünkü deneyimin düzenin değerini kabul etme ve suçlarından sorumlu olan suçluyu tutmada idealist olduğunu vurguladı.
21. yüzyılda, muhafazakarlıklar gerçeğe dönüşmedi ve sadece Brexit’in başı çekenlerin felsefesi olduğu iddiasını mahvettiği için değil. Brexit, fantezilerin kanıtların yerine geçtiği ve geçici rahatlığın halkın ilgisini çektiği daha geniş bir Tory krizi belirtisidir. Gerçeklik, İngilizleri soymak, bıçaklamak ve öldürmektir ve korumacılarının arkasında güvende olan bütün Muhafazakar bir başbakan, belirli suçlarla polis sayıları arasında doğrudan bir ilişki olmadığı söylenebilir.
Vergilerdeki artışlar ya da ekonomiye karşı karşı konjonktürel artışlar yerine harcama kesintileri için ideolojik tercihler haklarıyla yaşamayacağınız neredeyse on yıl polis hizmetini zayıflatmakla kalmadı, tüm kamusal alanı da zayıflattı. İkisini ayıramazsınız. Bir adalet sistemi bir ülkeyi tanımlar: özgürlük seviyeleri, korku ve güven. Onu parçaladığınızda toplumun tamamını bozarsınız.
Ceza hukuku dahilinde kalsak bile, Muhafazakarlar altında %19’luk polis fonundaki düşüşün sonuçları, acı çekenleri, suç mağdurlarının çok ötesine yaydı. Özel olarak konuştuklarında, Londons’un küçülmüş cinayet soruşturma biriminin memurları, en büyük pişmanlıklarının, eylemci polislerin kaybı değil, başkent sokaklarını geriye doğru tanıyan daha güvenli mahalle ekiplerinin kaybı olduğunu söylemezler. Sadece suçlularla ilgili istihbarat toplamakla kalmayıp, aynı zamanda kardeşlerinin çeteleri takip etmesini isteyen kardeşler suçun kenarındaki çocukları da uyardılar. Görevliler, geleneksel polislik kadar çocuk korumasına da dahil oldular ve şimdi sayıları azaldı, kendileri ve başkalarına zarar vermekten caydırılmış olabilecek çocuklar denetlenmeden bırakıldı.
Okulların zihinsel olarak rahatsız olan çocukları dışlama istekliliği çünkü çok fazla sorun yaşıyorlar ve sınav masası sıralamasını düşürüyorlar ve yerel ve ulusal hükümetin güvenli bir alternatifi finanse etmek konusundaki isteksizliği birçoğunu suça itiyor. Ancak, bir çetenin işe almamasına bakılmaksızın, tüm kovulan çocukları incitir.
Güvende çöküş en iyi sakat mahkeme sisteminde görülebilir. Binlerce sanık adli yardım almayı reddettiği için adil yargılanamıyor, ve binlerce kurban da suçluların adalete teslim edilmediğini görüyor, çünkü Taç Savcılığı Servisi yarı sahipsiz bir kurum. CPS müfettişlerinin bürokratik nesli savcıların, duruşma sürecinde gecikmeleri ve verimsizlikleri azaltmaya odaklanması gerektiğini söylüyor.
Çalışan avukatlar mahkeme hayatının gerçekliğini daha açık bir şekilde tanımlamaktadır. Secret Barrister’in takma adı altında böyle bir aplomla yazan iş avukatı, personel eksikliği nedeniyle mahkemede duruşmalara katılmak için yeterli sayıda CPS hastası olmasını sağlamak gibi basit şeyler bana söylenemez. CPS ofislerindeki telefonlar çalıyor, avukatları idare edebileceğinden daha fazla davaya girmeye zorlanıyor ve kaçınılmaz olarak içeriye giren hatalar: temel kanıtları bulamama; duruşmada tanıkların katılımının sağlanamaması; adalet ve onun düşüklüğü arasında fark yaratabilecek malzemenin ifşa edilmemesi. Tercümanlar açılmıyor. BT başarısız olur. Bütçesinin %40’ını kaybeden bir Adalet Bakanlığı, mahkemelerin doldurma maliyetlerini karşılamaktan daha boş durmalarını tercih ediyor.
Tory England’daki adaleti, halkın onu kullanmasını engellemek için kasten tasarlanabilecek bir sistem olarak tanımladı. Koruması gereken ülkeden ayrılmasının istatistiksel bir ölçütü, MoJ, sistemin ele aldığı şüpheli sayısının, kayıtların neredeyse 50 yıl önce başlamasına rağmen, kayıtların neredeyse 50 yıl önce başlamasına rağmen en düşük seviyeye düştüğünü açıkladığında ortaya çıktı. %8 ila 5 milyon suç. Şüphelilere karşı eylemi desteklemeyi reddeden mağdur ve tanıkların şaşırtıcı bir şekilde artması nedeniyle davalar çöküyordu. Sayıları bir yılda üçte bir oranında artarak 750. 000’e yükseldi. Uyuşturucu ve silah suçları başarısız davalar listesine hükmettiğinden, Mağdurlar Hakları Kampanyası’ndan Harry Fletcher, suçluların tanıkları sessizliğe korkutuyor olduğuna karar vermenin makul olduğunu söyledi. Gangster ve tacizcilerin korkusu artık yasalara saygı duyuyor.
Kendisine ve başkalarına zarar vermekten caydırılmış olabilecek çocuklar denetlenmeden bırakılır.
Halkların zihinsel coğrafyası, mahallelerini suç mahalli ile işaretlerken değişiyor. Benim durumumda, Observer ofislerinden çıkabiliyorum ve 300 metrede 15 yaşındaki bir çocuğun bindiği bisiklet uğruna bıçaklanarak öldürüldüğü noktadan geçiyor. Birkaç gün önce Manchester’da büyüdüğüm bir mil ötede, Yousef Makki öldürüldü ve o yolda yürürken de aynı şeyi hissetmeyeceğim. Şiddete aşinamız, liberal bir suç suçunu ahlaki bir panik olarak reddetme girişimlerini mahkum ediyor. Azalan suç, milyonlarca insanın yaşadığı deneyimle çelişiyor ve fakir, kadın, zayıf ve / veya etnik azınlık olması muhtemel mağdurlarını görmezden geliyor.
Kristol’un kutladığı 1980’lerin düşük vergi mutabakatı çoktan gitti. Yaşlanan bir nüfus, yükselen emekli aylığı ve NHS masrafları için ödenen Muhafazakârları, yalnızca yasa ve düzeni değil, savunma, eğitim, çalışma çağındaki insanlar için refah ve gençlik ve sosyal hizmetler için ayırma anlamına geliyordu. Mali Araştırmalar Enstitüsü ve diğerlerinin işaret ettiği gibi, taktik satış tarihine ulaşıyor.
Aslında, geçmişi geçti ve bu akıllı bir muhalefetin tutarlı bir ulusal yenileme programı önerdiği an olmalı. Bu tür bir muhalefet olmadığını söylediğimde, Corbyns İşçi aleyhindeki bir politikayı politikasının önüne koyuyorum. Liderlerimiz yüzbinlerce suçluyu cezalandırmayabilir, ancak gerçeği kilitleme ve anahtarı atma yeteneğinden daha fazlasını yaparlar. Vuruşları hak etmelerine rağmen, onları mahvetme ihtimalini görmüyorum.
Nick Cohen bir Gözlemci köşe yazarı