Bir çerçeve evin tüm yapıları aşağıdaki parçalardan ve elemanlardan oluşur - alt ve üst çemberleme, dikey raf, eğimler, bodrum ve zemin arası tavanlar, pencere ve kapı açıklıkları. Ahşap iskeletli bir evin montaj ve kurulum sırası, uygulanan mühendislik çözümlerine bağlı olacaktır.
En popüler olanları sözde platform çerçeveleri. İsimleri, duvarların inşası ve montajından önce temel üzerine bir bodrum katının müteakip döşeme ile inşa edilmesiyle açıklanmaktadır. kaba zemin.
Bir çerçeve evinin parçaları ve yapısal elemanları, bitmiş bir platformdaki çerçevelere monte edilir, daha sonra monte edilir ve kurulu alt zeminin üzerine tavana monte edilir.
Bundan sonra işlemler tekrarlanır, üzerine bir sonraki katın duvarlarının monte edildiği zemin arası tavanlar eklenir.
Bir çerçeve evin bu yapısının avantajları, mükemmel bir özel teknoloji ve işin performans ve kurulum kolaylığıdır. Düz ve pürüzsüz bir tabanın varlığı, tüm elemanların yerleşimini ve müteakip kurulumunu büyük ölçüde kolaylaştırır ve ayrıca tüm çerçeve duvarlarının maksimum doğruluk ve güvenilir kalitede montajına izin verir.
Platform tasarımının dezavantajları, alt zemin levhalarının döşenmesi ve döşenmesinden sonra ıslanmasının tavsiye edilmemesidir.
Bulutlu ve yağışlı hava koşullarında, zeminler için yağmurdan koruyucu önlemler alınması zorunludur.
'nın bir başka dezavantajı, platform tipi çerçeve döşemelerinin onarımıdır. Böyle bir çerçevenin duvarları doğrudan zemin kirişlerinin üzerinde durur ve bu, tüm yapının diğer bölümlerine ve elemanlarına ciddi ve düşünceli bir müdahale olmaksızın ana kirişlerin değiştirilmesini zorlaştırır.
Bu sorun önemli olmayacak, tüm parçalar ve yapısal elemanlar emprenye ile iyi ve verimli bir şekilde işlenirse ve normal nem koşullarında kullanılacaksa. Bodrum katının ve yapılarının hizmet ömrü, yetersiz havalandırılan yer altı, sürekli su basması ve zayıf biyogüvenlik nedeniyle önemli ölçüde azaltılabilir.
Bu tür koşullarla bağlantılı olarak, inşaat sırasında, yapıların periyodik teknik muayenesi için yer altı ve bodrum katlarına erişim sağlanmalıdır.
Ahşap karkas bir evin ve onun bodrum katının inşası için birçok başka tür ve seçenek vardır. Bunlardan biri, duvar çerçevesinin montajından sonra üst üste binmenin kurulmasıdır. Kirişler, çerçevenin yatay duvar panosunun üzerine yerleştirilir. Bu seçenek, gerektiğinde zemin kirişlerini değiştirmenize izin verecektir.
Evin duvarlarını dış kenara taşımanıza ve iç tarafta üst üste binmek için kirişler kurmanıza olanak tanıyan bu seçenektir.
Bu yöntem ilginçtir, daha iyi bakım ile platformun tüm avantajlarını mükemmel şekilde korur. Başlangıçta temel üzerine bir döşeme kutusu dikilir ve ardından tüm duvarlar üzerine monte edilir. Temel fark, son montajdan sonra duvarların birbirine yanlamasına yerleştirilmesi ve doğrudan tavana yerleştirilmemesidir. Bu tasarımın dezavantajı, daha önce düşündüğümüz seçeneklere kıyasla daha geniş bir temel bant kullanılması olacaktır.
Bu, temel için tüm malzemelerin maliyetinde bir artışa ve maliyetinde bir artışa yol açacaktır.
Hemen hemen her tür temel üzerine çerçeve evler inşa etmek mümkündür . En yaygın çözüm, sütunlu veya kazıklı bir temelin kullanılmasını içerir. Bu durumda, tüm sütunların üst kısımları, çerçevenin tutturulduğu özel bir kalın kayış çubuğu ile birleştirilir. Çerçeveyi kurmadan önce, temele bir haddelenmiş su yalıtım tabakası yapıştırılır.
İnşaat ve onarım sırasında, elemanları ve parçaları düğümlere ve özel yapılara bağlamak genellikle gereklidir. Ahşap elemanların ve yapısal parçaların bağlantılarına genellikle sahanlık denir.
Ahşap yapılardaki derzler beş tür inişle tanımlanabilir: sıkı, sıkı, kayan, gevşek ve çok gevşek.
Düğümler parçalardır unsurları ve parçaların eklem ahşap yapılar. Ahşaptan yapılan bağlantılar aşağıdaki tiplere ayrılabilir: uç ve yan, köşe ve T-şekilli, haç ve L-şekilli ve ayrıca kutu köşe bağlantıları.
Doğrama bağlantılarının 200'den fazla çeşidi olabilir. Sadece marangoz ve marangozların işlerinde kullandıkları bağlantıları dikkate alacağız.
Parçaların uç bağlantısı , elemanlardan biri diğerinin devamı olduğunda, uzunluk boyunca elemanların ve parçaların bir bağlantısıdır. Bu eklemler pürüzsüz, pürüzlü ve sivri uçlu olabilir. Ayrıca tutkal, vida veya özel tamponlarla sabitlenebilirler.
Yatay uç bağlantılar, muazzam sıkıştırma, bükülme ve çekme yüklerine dayanır.
Tüm kerestelerin uzunluğunun oluşturulması, böylece uçlarında dikey ve yatay dişli bağlantılar oluşturulması gelenekseldir. Bu eklemler, tüm yapıştırma işlemi boyunca basınçsızdır.
Ahşap yapılar için bağlantılar, üç ana doğruluk sınıfına göre dikkatli ve güvenilir bir şekilde yapılır.
Birinci sınıf, iyileştirilmiş kalitede özel ölçüm aletleri için tasarlanmıştır, ikinci sınıf ürünler ve mobilya üretiminin parçaları içindir ve üçüncüsü yapı parçaları, tarımsal aletler vb. İçindir.
Bir kenar, birden fazla tahta veya tahta ile yandan birleştirme, birleştirme olarak adlandırılır. Bu bağlantılar, zeminlerin, kapıların, kapıların vb. Yapımında kullanılır.
Bir çerçeve evin duvarlarını ve tavanlarını kaplarken, üst paneller, alt kısımları genişliklerinin 1 / 4'ü kadar üst üste binecektir. Dış duvarlar genellikle üst üste binen yatay plakalarla kaplanır. Üst panel, alt panel genişliğinin 1 / 4'ü kadar üst üste binmelidir, bu, atmosferik çökeltinin giderilmesini sağlayacaktır.
Bir parçanın uçlarını başka bir parçanın ortasına birleştirmek bir T-eklem oluşturur. Bu bağlantının çok sayıda montaj seçeneği vardır.
Bu tür bağlantılar (genellikle çiftleşme olarak adlandırılır), tüm katların ve iç bölümlerin gecikmesini bir çerçeve evinin kayışıyla birleştirirken kullanılır.
Elemanların ve parçaların sağ veya eğik bir açıyla bağlanmasına haç biçiminde bağlantı denir. Bu bağlantıda bir veya daha fazla oluk vardır. Haç biçimli bağlantılar genellikle çiftlik çatı yapılarında kullanılır.
Posted By: Çalışma şekli |09, Nov 2020
Posted By: Çalışma şekli |04, Nov 2020
Posted By: Çalışma şekli |12, Nov 2020
Posted By: Çalışma şekli |10, Nov 2020
Posted By: Çalışma şekli |04, Nov 2020