Doğuştan Kalça Çıkığı
Doğuştan kalça çıkığı, kalıcı biçimde gerçekleşmişse tedavisi güçtür.ciddi izıer bırakabilir.Yetişkinlerdeki 200 000 yozlaştırıcı kalça eklemi romatizmasından yüzde 6O’ı, yapısal bir kusuru bulunan kalçalarda gelişmektedir. Yeni doğmuş çocukta kalça çıkığı yoktur; yalnızca çıkığa anatomik eğilim gösterir, yani çıkmaya elverişlidir. Çocuk büyüdüğünde, yürüme ve kas kasılmaları etkisiyle kalça çıkar.
Teşhis: Yeni doğmuş çocukta krjça çıkığına yatkınlık bulunmasına dayandırılır. Muayenede, Ortolani’ nin girip çıkma belirtisi aranır: Uyluk kemiği başının, uyluk 90’bükükten yaptırılan piston hareketleri sırasında, uyluk başı kalça eklemi yuvasından çıkar; sertçe açmak yoluyla uyluk kemiği başı yeniden yuvasına oturtulur. Oturtma sırasında çoğunlukla açık seçik, hattâ kulağın ayırt edebileceği bir şey duyulur. Ama bu belirti, yalnızca doğumu izleyen birkaç gün içinde vardır.
Röntgen incelemesi fazla bilgi vermez. Yaşamın ilk günlerinde, röntgen verilerinin yorumlanması çok zordur: «Çıkma eğilimli» kalçaların üçte ikisindeki röntgen filmi anormallikleri değişkendir. 4.ayda, röntgen belirtilerinin yorumlanması daha kolaydır;ama bu kez de teşhiste geç kalınmıştır.
Tedavi: Kalçanın «çıkma eğilimli» olduğu farkedilince hemen tedaviye girişmek gerekir. Tedavide, çocuğu rahatsız etmeyecek biçimde, bacakları günde 24 saat süreyle ve aylarca 90° açık tutmak gerekir. Araç olarak şunlar kullanılabilir:
— askılı bir külota tutturulan bir yastık;
— bacağın üst bölümünü saran halkaları olan ve bu halkalar arasında uzunluğu ayarlanabilir bir çubuk bulunan bir atel;
— Van Rosen aygıtı.
Tedaviye ne kadar erken başlanırsa, kalçanın normalleşmesi de o kadar çabuk ve kusursuz olur. Tedavi konumu önce en az e.İti ay süreyle gün boyu, daha sonra da yalnızca geceleri korunur. Uyluk kemiği başının kalça eklemi yuvası içinde uygun konumda olup olmadığını saptamak için, çocuk yürümeye başlamazdan önce ve başladıktan sonra, röntgen filmi çekilmelidir.
Teşhis koymakta gecikilmişse (6-10 ay) çıkığın tedavisi güçleşir ve uzar: 6-10 hafta süreyle çocuk tam olarak hareketsizleştirilir ve kalça sürekli olarak gergin tutulur; daha sonra da, 4-6 ay süreyle alçıya almak ve çoğunlukla cerrahi girişimde bulunmak gerekir..
Teşhiste daha da gecikilirse, tedavi büsbütün güçleşir ve başarılı sonuç elde etme şansı azalır.