İlk olarak 1911'de bir katili mahkum etmek için kullanılan parmak izi analizi, bir asır sonra hala geçerli bir adli araç olarak kaldı. Her gün 140.000 parmak izi işleyen, Batı Virginia’daki bir FBI lokasyonunda uzman Tom Bush, sistemin yüzde 98’den fazla doğru olduğunu iddia ediyor. Parmak izleri, ceza davalarında çok zorlayıcı deliller teşkil eder, bu nedenle baskılar arasındaki farkı söyleyebilmek önemlidir.
Toplama tekniği
Gizli baskı denetçileri, uygun aydınlatma ile görsel olarak camlar ve camlar gibi açık nesneler üzerinde parmak izlerini analiz edebilir. Bununla birlikte, daha derinlemesine analiz ve opak nesneler için, baskı denetçileri, kaldırma adı verilen bir teknikle baskıları yapışkan bantlara aktarırlar. Yazdırılan alana yumuşak, ince bir fırça ile koyu renkli makyaj pudrası uygulayın. Baskıyı lekelememeye dikkat ederken tamamen örtün, ardından fazla tozu üfleyin. Tozlu bölgeye bir parça yapışkan bant bastırın, ardından çıkarın ve bir kağıda yapıştırın.
Parmak İzi Analizi Uzmanları
Parmak izi analizi, kemik ve kan DNA kanıtları gibi çoğu zaman büyük suçlarla ilişkili daha korkunç ayrıntılarla doğrudan uğraşmadan suçluları sert kanıtlara dayanarak mahkum etmenin bir yolunu sunar. Müfettişler ve kovuşturma yapan avukatlar, parmak izi kanıtlarına ve hakimleri ve jürileri mahkumiyete yöneltme kabiliyetine büyük önem veriyor. Bazen bir dava, parmak izi kanıtlarına dayanmaktadır ve bu durumlarda, mahkumiyet ile serbest bırakılan bir suçlu arasındaki fark anlamına gelir.
Parmak İzi Analizi Eksileri
Parmak izi analizine özgü kusurlardan biri aslında kanıtların ne kadar ikna edici olabileceğine yatar. Olay yerinde şüphelilere uygun parmak izleri hâkim ve jürinin gözünde o kadar fazla ağırlık taşıyor ki avukatların müvekkillerini aldatmasını zorlaştırabilir. Maalesef, parmak izi analizi geçmişi yanlış hükümlü vakalarla doludur. Bu, gerçek fail tarafından yapılan çerçeveleme, yanlış algılanan bir baskı eşleşmesi veya yanlış bilgilendirme sonucu olabilir.
hususlar
Parmak izi analizi şüphesiz ceza adaleti sistemi üzerinde önemli bir etkiye sahip oldu. Uzun bir süre boyunca, bu delil şeklinin demir çarpması olarak kabul edildi ve birçok failin kaderini mühürledi. Ancak, hakimlerin baskılanan kanıtları reddettiği veya yasakladığı birkaç örnek var. ABD Bölge Hakimi Louis Pollak, 2002'de yapılan bir Philadelphia cinayeti davasında, bu ifadenin kesin olarak bilime dayanmadığına dayanarak yaptı ve baskı istatistikçilerinin ne kadar sıklıkla yanlış olabileceğini kesin bir istatistiksel çalışma göstermedi. Bu tür kararlar parmak izi analizini tartışmalı bir kanıt şekli haline getirmeye devam ediyor, ancak şimdilik çoğu mahkeme salonunda ağırlık tutuyor.