72 yaşındaki Nerje Joseph, Amerika Birleşik Devletleri tarafından test edilen en büyük termonükleer bombaya tanık oldu: Castle Bravo patlaması. O sırada 7 yaşındaydı ve ailesiyle, Bikini Atoll’un 100 mil doğusundaki Rongelap Atoll’da yaşıyordu – nükleer test için yönetilen tropik bir lagün.
1 Mart 1954’te, Joseph uyandığını ve Rongelap’in üzerinde yükselen iki güneşi gördüğünü hatırlıyor. İlk önce, doğuda ufku kaplayan ve evinin yakınındaki tropik lagüne ışık ve sıcaklık getiren olağan güneş vardı. Sonra batı göklerinden yükselen başka bir güneş vardı. Ufkunu aydınlattı, önce turuncu parladı, sonra pembeye döndü, sonra hiç sanki hiç yokmuş gibi kayboldu.
Joseph ve Rongelap’taki 63 kişi daha önce ne gördüklerine dair hiçbir fikirleri yoktu. Saatler sonra, Castle Bravo’nun serpinti, evlerinde kar gibi yağdı, derilerini, sularını ve yiyeceklerini kirletti.
Joseph ve hükümet belgelerine göre , ABD makamları iki gün sonra Rongelapese’yi boşaltmaya geldi. O zamana kadar bazı adalılar akut radyasyon zehirlenmesinden acı çekmeye başlıyorlardı – saçları kümeler halinde düştü, derileri yandı ve kusuyorlardı.
72 yaşındaki Nerje Joseph, ABD en büyük nükleer bombasını patlattığında 7 yaşındaydı. Castle Bravo testi gökyüzüne bir mantar bulutu gönderdi ve kuzey Marshall Adaları’nın kendisinin ve ailesinin eve çağırdığı beklenmedik bir şekilde ışınlandı.
ABD hükümetinin o zamanki belgelerine göre yetkililer, “yerlilerin mevcut düşük morali” ve “hoşgörü başlangıcı riskine” karşı olası radyasyona maruz kalma tehlikelerini tartıştığını gösteriyor. Sonuçta, yeniden yerleştirme ile ilerlemeye karar verdiler, böylece araştırmacılar. kalıcı radyasyonun insanlar üzerindeki etkileri çalışabildiler