Aralık 09, 2014
Dumanı üstünde Çarpı işi
Beni çocukluğuma götürdü çarpılar, sene 1980'ler , Seydisehir'deyiz babamın görevi nedeni ile . Etrafta Ruslar var yine :). Etibank alüminyum tesisi kurulmuş beraber işletiliyor Ruslar'la. Çarşı pazar hep onlar ama kimseyle görüşmüyorlar , perestroyka öncesi henüz kapalılar. Türkçe bilenler var aralarında ama korkudan konuşmuyorlar diyor babam. Etrafta Rus ajanlar olduğuna dair söylentiler var. Annem pazarda Rus'lara benzetilince pek bir kızıyor nedendir bilinmez. Madam değilim ben diye çıkışıyor pazarcılara.Pazardan aldıkları yanlızca patates, pırasa, lahana, havuç . Hem paraları az hem de bildikleri sebzeler bunlar. Şimdi ise McDonalds önünde kuyruktalar, paraları daha mı çok daha mı az bilmem ama kapitalizmin ikonları tarafından çevrilmişler, özgür irade ile seçiyorlar aslında yemek olmayan yiyecekleri.
O zaman ne internet var, ne de bu kadar çok kanallı televizyon. İlçenin 1-2 kitapçısındaki tüm kitapları da okumuşsanız geriye kalıyor bu çarpı dantel işleri vakit geçirmek için.
Neredeyse 35 sene sonra yine etrafta Ruslar var, yine konuşamıyoruz. Bu sefer yasak yok ama ben de Rusça yok, onlarda ingilizce tek tük. Türkçe bilenler ise piyango gibi geliyor.