Kaybolduğu birkaç gün sonra, ölü bulundu, tanınamayacak kadar yakıldı ve ıssız bir tarlada sığ bir mezara gömüldü.
Erkek arkadaşı Sandile Mantsoe’nin vücuduna asit ile döktüğü ve ardından onu terk etmekle tehdit ettiği zaman kızdığını iddia etti.
Bay Mantsoe cinayetle suçlanıyor ve adaletin sonlarını yendi ancak yalvarmıyor.
22 yaşındaki ölüm, halkın öfkesine yol açan en yeni femisit vakasıdır.
Johannesburg’un Soweto kasabasına gömüldü.
yatay çizgi
Güney Afrika’da Cinsiyet Şiddeti
5 kadından 1’i eşlerinden saldırıya uğradı.
Her yıl 40.000’den fazla tecavüz vakası bildirilmektedir; kurbanların çoğu kadındır
Güney Afrika’da femisit, küresel ortalamanın 5 kat fazlasıdır
Kaynak: Tıbbi Araştırma Konseyi 2009 çalışması; İstatistikler SA Demografik ve Sağlık Araştırması 2016
yatay çizgi
Anıtında toplanan can sıkıntılarından biri olan Adele Tjale, ölümünden öfkelendirildi.
Bayan Mokoena, katıldığı ve “manevi annesi” olarak tanımlanan bir kilisede liderdir.
Gözyaşları yüzünden yuvarlandığında, “Canlıım, bu norm olamıyor, çok fazla kız ölüyor … bu ulusun babaları kız çocuğunu başarısızlığa uğrattı” dedi.
Bayan Mokoena’nın ölümünden bu yana, dört kadının cesetleri ülkenin farklı yerlerinde bulundu – hepsi de aynı şekilde dehşet içinde öldü.
Bu acımasız suçların akışı, sosyal medyada çok fazla yorum getirdi. Kadınlar aile içi şiddet hikayelerini paylaşmak için #MenAreTrash hashtag’ini kullandı.
‘Ben atlamadıysam, ölecektim’
Ölüme yakın deneyimlerle ilgili bir dizi bağırsak mırıldanma hikayesi ortaya çıkardı. Böyle bir hikaye Buketwa Moerane’ydı.
Şubat ayında bir akşam, bir yabancı tarafından alışveriş gezisinden dönerken Soweto taksi durağında kaçırıldı.
“Arkamdan yürüdükten sonra bana arabasına binip, aptalca bir şey denemememi söyledim” diyen 24 yaşındaki bir adam, bazılarını kaybeden ve olayın ardından çok yaralı kalmıştı.
“Bana küfür tuttu, adını söyledi ve bana tecavüz edip öldüreceğini söyledi.
“Bu pisliğin yolunu bulmam gerektiğini biliyordum,” dedi bana sinirleriyle parmaklarını kırarak.
Bayan Moerane hız arabasından atlamayı başardı ve yardım çağırmak için birkaç kilometre koşturdu.
Ancak kimse tutuklanmadı.
“Atlamadıysam öleceğimi biliyordum, hayatım boyunca savaşırken ölmeye razıydım,” dedi gözyaşlarını bastırdı.
Ölümcül döngü mü?
Cumhurbaşkanı Jacob Zuma, “kadınların ve çocukların öldürülme biçimini” “ülkedeki kriz” olarak nitelendirdi.
Yetkili, cinsiyete dayalı şiddet mağdurlarına soruna göz yummayan çağrıda bulundu ve cinsel suçlulara yönelik daha sert cezalar önermek istediğini de sözlerine ekledi.
Bir İstatistikler SA tarafından 2016 çalışma 1 5 kadından bir ortağın elinde şiddet yaşamış olduklarını beyan ettikleri ortaya çıktı.
Dahası, kadınların% 8’inin önceki 12 aylık dönemde şiddet gördüğünü bildirmişken% 6’sı bir eş tarafından cinsel şiddet bildirmiştir.
Kadına yönelik şiddet olaylarıyla ilgili kamuoyunda öfkelenme yaşanıyor olsa da, yeni bir sorun değil.
Johannesburg’daki Witwatersrand Üniversitesi’ndeki toplumsal cinsiyete dayalı şiddet araştırmacısı Lisa Vetten, “Hafıza kaybı ile karşılaştığımız bu epizodik hafıza salgınlarından biridir” dedi.
“Eminim bu bir can kaybeder ve ülke tekrar tekrar canlandığında ülke çileden çıkar.”
Sorunun üstesinden gelmeyi amaçlayan Johannesburg merkezli bir STK olan Sonke Cinsiyet Adalet, farkındalık yaratmak için ülkenin çeşitli yerlerinde hem kadın hem erkekler için atölye çalışmaları düzenliyor.
Ancak insanlar konuşacak mı? Öyle görünüyor.
Soweto’da katıldığım çalıştayda, bazıları ortaklarını fiziksel olarak taciz eden nedenleri haklı gösteriyorlardı.
Muzaffer Ndhlovu: “Kadınlar çok inatçıdır, saldırgandır ve bir kadın benimle konuşurken kaçabilecekleri şeyleri sınırlar … Ben elime kaldırıp sonunda saygı duyarım” diyor Mzwakhe Ndhlovu.
Fakat aynı zamanda katılan bir kadın da itiraz etmedi.
“Eşime bana vurduktan sonra saygı duydum, o günden beri yaptığım her şey korkmadan ve saygı görmedi” dedi Philile Nkumane.
Çoğu, değişen tutumların kolay olmayacağına katılıyorum.
“Öfke yeterli değil, hiçbir uygulama veya hızlı çözüm çözümü yok, bu sorunun devam eden bir dikkat gerektirmesi” dedi Vetten Bayan.
2009 yılında yapılan bir araştırmaya göre, Güney Afrika’da her gün ortaklar tarafından ortalama üç kadın öldürüldüğü halde, bu tür davalar için mahkumiyet oranı çok düşük kalmaktadır.
Tıpkı Karabo Mokoena’nın arkadaşları neden bu kadar acımasız bir şekilde ölmek zorunda kaldıklarını sormaya devam ettikleri gibi, Güney Afrika genelinde ebeveynler kızlarını güvende tutmak için daha neler yapılabileceğini soruyorlar.
Ancak birçok kadın korkuyla yaşıyor ve kendilerine şu soruyu soruyor: “Ben yanında mıyım?”