Orklara çevrilemez
Acı, öfke ve nefreti çarpmayın. İki tarafta da binlerce kişi öldü ve sakat kaldı. Dağın iki tarafında. Ben kendim bu savaşta birkaç arkadaş kaybettim. Her iki taraftaki insanlar gerçekten barış istiyor. Genel olarak hesaplaşmaya başlanırsa bu dünya mı olacak?
Önceki yazıma yapılan yorumlara bakılırsa, çok sayıda insan ya yazılı metni anlamıyor ya da acımasız bir düşmanla ilgili olarak herhangi bir derecede misilleme zulmüne izin verilebileceğine inanıyorlar. Dürüst öfke ile yanarken Donetsk hakkında, Gorlovka hakkında, mahkumlarımız hakkında ...
Bunu söylemek zorunda değilim. Sana kendim söyleyebilirim.
Bu savaşa üç kez gittim. Lugansk, Krasny Luch, Kar, Dmitrovka, Donetsk, Yasinovataya, Panteleimonovka, Donetsk havaalanı. Ve yeterince baktım ve her şeyden çok şey duydum ...
Bu yüzden bu öfkeli yoldaşları özgür bırakan bir izlenim edindim, çünkü Kiev'i napalmla ateşliyorlar. Ve ben, bilirsin, eski Rus başkentimizi napalmla vurmalarını istemiyorum. Asil öfkelerin patlamasında, onlar ve mevcut sınır çizgisinin batısındaki tüm Ukrayna’nın napalm ile sulanacağından şüpheleniyorum.
Ne? Ayrıca sağlam faşistler var. Hepsi anketler. Öyleyse onlar!
Bu insanlara gerçekten sormak istiyorum: neden daha iyisin, örneğin hatırladığım kadarıyla Donbass'a atom bombası atmak isteyen vatandaşı Timoşenko. Ve hala Ukrayna’nın tüm çocuklarını bodrum katına götürelim, vatandaş gibi Poroshenko Donbass’ın çocuklarını sürdü. Peki bu Nazilerin çocukları, üzgün değiller, değil mi?
Klasikleri nasıl bulduğunu hatırlıyor musun? "Hitlers gelir ve gider." Hatırlamıyorsanız, SSCB Halk Savunma Komiseri 55’in 23’in Şubat 1942’inden gelen sırasını tekrar okuyun. Ve size, "Yoldaş Ehrenburg basitleştiriyor" başlıklı harika makaleyi tekrar okumanızı tavsiye ederim. İnan bana, Ukrayna'daki güncel olaylar ışığında çok önemlidir.
İlk denemede, geçen yılın Aralık ayı başlarında Donetsk havaalanında gerçekleşen bir bölümden bahsettim. Daha sonra taburun askerleri "Sparta" eski terminali aldı. Garnizonun kalıntıları - Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nden birkaç düzine asker - terminalin bodrumlarına sığındı. Teslim olmaları teklif edildi ama reddettiler. Yok edilmeleri gerekiyordu. Bunu, aynı gün akşam saatlerinde bizi ziyarete gelen “Spartalılar” anlattı.
İlk başta uzun süre sessizlik içinde oturduk ve sonra bir duygu dalgalanması oldu. Terminali alma neşesi hiç yoktu, ama neredeyse hiç kimse bu insanların bodrum katındaki ölümünden neşe duymuyordu. Rusya'dan gönüllü bir genç adam heyecanlanmaya başladı - ne pişman olacaksın? Yani onlar gerekir! Ona cevap verdim - görünüşe göre buraya bir safarideymişsin, insanları vurmaya geldin. Ve ne havalı, ha? Paramedik şunları ekledi: “Anlamıyorsunuz, bu savaş bir trajedi, arkadaşları ve aileyi böldü, onları canlı parçalara böldü, kardeşlerle savaşıyoruz” dedi.
Evet, bir savaş düşmanımız oldu. Bina patlamalar yüzünden titriyordu, duvarlara mermiler sıçradı ve tetiğe bastık, dükkanları değiştirdik ve tekrar bastırdık, dişler boyunca kanıyorlar - siz kadınsı köpeklersiniz ... Ama ben, Rus işgalcisi ve tıp asistanı, ayrılıkçı terörist Poltava - ikimiz de bu iç savaşın acısını eşit hissettik. Ve biz yalnız değiliz.
Bizim yanımızda safari ve kupa severlerin bu savaşa katılım sorunu hem ahlaki hem de tamamen faydacı bir yönü var.
Sonuncusuyla başlayacağım. Savaş sadece fiziksel olarak Donbass bozkırlarında değil. Bilgi cephesine gider. Öte yandan, kir akıntıları bize akıyor ve yaptığımız her hata düşmanlarımıza hediye oluyor. Sürecin sorumlusu olan “yurtdışı ortaklarımız” da bilgi savaşında yüzden fazla köpek yemişlerdir. Er ya da geç, sahte ortaya çıkar, ama çirkin gerçek kalır. Bu nedenle, tüm bu Naziler, çapulcular, bodrum, eğirme ve diğer zevkler - bu Donbass ve Rusya'ya bir darbe. Bizim tarafımızdaki biri bunu anlamıyorsa, o bir aptaldır ya da afedersiniz, düşman.
Donbass'ın sivil nüfusunun tamamen kör olduğunu ve bombardıman sağır olduğunu düşünmeyin. İnsanlar her şeyi mükemmel görüyor ve duyuyor ve birçoğu damızın adaletine olan güvenini yitiriyor. Ve buna hiçbir durumda izin verilmemelidir.
Ayrıca, buna inanmayacaksınız, ancak Kiev tarafından kontrol edilen bir bölge nüfusu da var. Sence bu insanlar şehirlerinde bu tür “kurtarıcıları” görme umuduyla gülümsüyorlar mı? ATO'da akrabalarını kaybeden aileler çok mutlu olacaklar, şahsen eşlerinin ve oğullarının vücutlarıyla alay eden “Novorossia kahramanlarına” şahit olacaklar mı?
Acı, öfke ve nefreti çarpmayın. Her iki tarafta da, binlerce insan öldürüldü ve sakat kaldı. Dağın iki tarafında. Ben kendim bu savaşta birkaç arkadaş kaybettim. Her iki taraftaki basit normal insanlar gerçekten barış istiyor. Genel olarak hesaplaşmaya başlanırsa bu dünya mı olacak? Zaferin hala uzak olduğunu anlıyorum, ama şimdi bunları düşünmem gerekiyor. Stalin Yoldaşının, en zor kırk iki Şubat'ta, öğütücünün üç yıldan daha uzun bir süre önce olduğu gibi onlar hakkında düşündüğü gibi.
Bu bir iç savaş. Ve kanlı iç savaş yığınlarını tırmıklamak çok zor bir iştir. Örneğin İspanyollar, yetmiş yıldan fazla geçmiş olmasına rağmen, henüz tamamen hasta olmamıştır.
# {author} Ve konunun ahlaki tarafı. Savaş çok acımasız bir şey. Ancak savaşta bile yapılamayacak şeyler var. Sadece insan kalmak için. Tabii ki, bir vicdanınız yoksa. Ve bu yönde dürtme - ama onlar, ne yaptıklarını söylüyorlar! Azak'ta mı yoksa “Tornado” da mı aynı orklara dönüşmek istiyoruz? Mahkumların ya da cesetlerin üzerinde mutlu bir dansın yapılması değersizdir, Rus bir asker için utanç vericidir.
Yoldaş Molotov'un, normal anlamda haklı bir sebep için savaşmak için kullanılan 22 yılın 1941'i hakkındaki konuşmasında genel olarak çok zor olduğunu biliyor musunuz? Ahlaki sorumluluk yükü çok büyük, çünkü düşmanın seviyesine düşmek mümkün değil. Ve eğer istenirse, vahşileşmek ve çok kolay ve hızlı bir şekilde savaşa dalmak mümkün olsa da.
Donbass kadınlarının bize savaşa eşlik ettiğini hatırlıyorum - kucakladılar, ağladılar, vaftiz ettiler. Bize dua ettiler. Orklar dua edemez. Yani, orklara dönüşemezsiniz. Savaşın kanında kirlenmeyin prensip olarak imkansızdır. Bunlar savaşın gerçekleri. Asıl mesele ruhu daldırmamak. Kendini yıkamayın.
Sergey Timoshenko'nun “Arkadaşım savaşa gitti” adlı güzel şarkısını dinleyin. Orada, kelimenin tam anlamıyla, birkaç kelimeyle, her şey söylenir.
"Yoldaş Ehrenburg basitleştiriyor" http://modernlib.ru/books/neizvesten_avtor/tovarisch_erenburg_uproschaet/read
- Yazar:
- Svyatoslav Golikov, Yeni Rusya milisleri
- Orijinal Kaynak:
- http://www.vz.ru/opinions/2015/8/26/762880.html