We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Onbirinci ve Onikinci Yüzyıl Sardinya'da Aristokrasinin Düşüşü
Robert J. Rowland, Jr.
Quaderni D'Italianistica: Cilt 4: 2 (1983)
Öz
On birinci yüzyıldan başlayarak, Pisa ve Cenova - hem komün olarak hem de Pisalılar ve Cenevizlilerin bireyleri olarak - ardından Katalanlar ve Aragonlular, Sardunya'ya ve (özellikle) kaynaklarına artan ve giderek açgözlü bir ilgi gösterdi; ve daha on ikinci yüzyılda, ada büyük ölçüde kıtaların egemenliğine girmişti. Hikayenin geliştiği gibi gelişmesi hiçbir şaşkınlığa neden olmamalı: Pisa, Cenova ve İberyalıların daha güçlü donanmaları, daha gelişmiş ekonomileri ve gerektiğinde daha güçlü orduları vardı; Dahası, Sardunya’nın yöneticileri kendi tutulmalarına yardım ettiler, tavizler verdiler ve rakip güçlerden biri veya birkaçı ile kendi aleyhlerine olacak şekilde uyum sağladılar. Papalık politikalarının da önemi yoktu.
Bu faktörler belirleyici olsalar da dışsaldılar; Genel olarak gözden kaçan şey, tarihinin bu en önemli döneminde Sardunya'yı daha da zayıflatmak için iş başında olan eş çağa ait iç faktörlerin var olduğudur. Kapalı, şimdi anakronik, manoryal ekonomi, kesinlikle bir iç zayıflatıcı faktördür; ancak sık sık alıntı yapılmıştır. Burada önermek istediğim, üç faktörün birleşimidir - 1) toprak ve diğer mülklerin aristokrasi tarafından, özellikle kiliseye yabancılaştırılması; 2) Sardunya bölünebilir miras uygulamaları; ve 3) kilisenin akraba evliliklerini yasaklaması - yerli aristokrasinin gerilemesine neden olmadıysa hızlandı ve böylece kıtaların zaferini kolaylaştırdı.