Quintus Fabius Pictor
Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]
Evlatlığının aktardığına göre Quintus Fabius Pictor'un babası MÖ 269 yılı konsülü Gaius Fabius Pictor'dur. Pictor (ressam) cognomen'i ise dedesi Gaius Fabius Pictor'dan gelir. MÖ 225 yılında Galyalılarla yapılan savaşa ve İkinci Kartaca Savaşı'nın bir kısmına şahit olmuş, savaşlarda bizzat bulunmuştur. Romalılar Cannae Muharebesi'nde mağlup olduktan sonra, kendisini MÖ 216 yılında Delphi'deki kahine danışması için görevlendirdiler.
Geçmişi[değiştir | kaynağı değiştir]
Fabius eserini Yunanca yazmıştır ve bu eser günümüze ulaşmamıştır. Eserle ilgili bildiklerimiz kendisinden sonraki yazarlardan elimize ulaşan alıntılar ve göndermelerden ibarettir. Yer yer annales (olayları yıl yıl anlatmak) yazarı olarak anılsa da yazdığı tarihin yıllık formatında olup olmadığı net değildir.
Kaynak olarak kendi kayıtlarını ve diğer önemli Romalı ailelerin kayıtlarını kullanan Fabius, tarihini Aeneas'ın Latium'a varışıyla başlatır, bizzat katıldığı İkinci Kartaca Savaşı'ndaki anılarıyla bitirir. Bu savaşlardan dolayı Kartaca'yı ve özellikle de Hamilcar'ın ve Hannibal'ın ailesi olan Barca Ailesini suçlamıştır. Roma'nın kuruluşunu da, Halikarnaslı Dionysios'tan menkul, "sekizinci Olympias'ın ilk yılına" (MÖ 747) tarihler.[2]
Fabius eserini yazarken, tevatüre dayalı bir Roma tarihi yazmış olan Skapelosu Diokles'in ve Batı Yunanlarının tarihini yazdığı eserinde Roma'dan da bahseden Timaios'un yazdıklarından da faydalandı. Bununla beraber kendisi de Plutarkhos,[3] Polybios, Titus Livius ve Halikarnaslı Dionysios tarafından kaynak olarak alındı. Cicero devrinde eseri Latinceye çevrildi.
Polybios bir kaynak olarak onu kullanmış olsa da onu Romalılar lehine taraflı olmakla ve tutarsızlıkla itham etmiştir.[4]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
İleri okumalar[değiştir | kaynağı değiştir]
- Du Rieu, Willem Nikolaas (1856) Disputatio de Gente Fabia; Accedunt Fabiorum Pictorum et Serviliani Fragmenta. Lugduni Batavorum: Van der Hoek, 1856.
- (Ed.) Cornell, T. J. (2013) The Fragments of The Roman Historians, 3 volumes. Oxford: Oxford University Press, 2013