Tilki ve Oduncunun Hikayesi
Bir av sırasında tazılar bir tilkiyi kovalamaya başlamışlar. Tilki ormanda çalı çırpı toplayan bir oduncunun yanına yaklaşmış. Tilki, oduncuya yalvararak kendisini saklamasını istemiş. Oduncu, tilkiyi kümesin içine götürüp gizlemiş.
Bir süre sonra avcılar gelmiş, oduncuya tilki görüp görmediğini sormuşlar.
Oduncu: “Ben kimseyi burada görmedim” demiş. Ama aynı zamanda parmağıyla kulübeyi işaret etmiş. Avcılar, adamın hareketlerinden bir şey anlamamışlar ve yollarına devam etmişler..
Tilki onların gittiğini gömüş ve oduncuya hiçbir şey demeden kulübeden uzaklaşmaya başlamış. Oduncu bu duruma çok kızmış:
– Nankör Tilki! Ben senin hayatını kurtardım! Teşekkür bile etmeden gidiyorsun. Hayatını bana borçlusun. demiş.
Tilki başını çevirmiş:
– Sana teşekkür etmemi mi bekliyorsun? Davranışların da sözlerin kadar doğru ve güzel olsaydı sana ömür boyu minnettar kalırdım. Ne yazık ki avcıların yanında söylediklerinle yaptıkların birbirinden çok farklıydı. dedi.
Bu masaldan alınacak ders şudur: Gerçek nezaket yalnızca sözlerden değil, aynı zamanda davranışlarımızdaki tutarlılıktan da gelir.