"La Espero" Esperanto dilinin kurucusu Ludwik Lejzer Zamenhof tarafından yazılmış bir şiirdir. Günümüzde, Esperanto marşı olarak kullanılmaktadır. Bazı Esperantistler tarafından Esperanto marşı olarak da adlandırılır.[1]
|La Espero
||Umut


En la mondon venis nova sento,
tra la mondo iras forta voko;
per flugiloj de facila vento
nun de loko flugu ĝi al loko.
Ne al glavo sangon soifanta
ĝi la homan tiras familion:
al la mond' eterne militanta
ĝi promesas sanktan harmonion.
Sub la sankta signo de l' espero
kolektiĝas pacaj batalantoj,
kaj rapide kreskas la afero
per laboro de la esperantoj.
Forte staras muroj de miljaroj
inter la popoloj dividitaj;
sed dissaltos la obstinaj baroj,
per la sankta amo disbatitaj.
Sur neŭtrala lingva fundamento,
komprenante unu la alian,
la popoloj faros en konsento
unu grandan rondon familian.
Nia diligenta kolegaro
en laboro paca ne laciĝos,
ĝis la bela sonĝo de l' homaro
por eterna ben' efektiviĝos.
Yeni bir hissin geldiği dünyada
dünyanın içinden güçlü bir çağrı geçer;
hafif bir rüzgarın kanatlarıyla
bir yerden bir yere uçsun.
Kana susamış bir kılıca değil,
insan ailesini çizen:
Sonsuza dek savaşan dünyaya
kutsal bir uyum vadediyor.
Umudun kutsal işareti altında
barış savaşçıları toplanıyor,
ve bu ilişki hızla büyüyor
umut edenlerin emeğiyle.
Bin yılın duvarları sağlam duruyor,
bölünmüş halkların arasındaki.
Ama inatçı engeller kırılacak,
kutsal aşk tarafından ezilecek.
Tarafsız bir dil temelinde,
birbirini anlayarak,
halklar anlaşarak toplanacak
büyük bir ailenin çevresinde.
Bizim çalışkan meslektaşlarımız
barış işinde yorgun olmayacak;
çünkü insanlığın güzel rüyası
sonsuz iyilik yerini bulacak.