Geleneksel japon kılıcı. Samuray abilerimizin gururla taşıdıkları silahları.
Bir ara anime izledikten sonra gaza gelip, internette katana arayan tipler vardı. Zevk meselesidir, hobidir saygı duyarım ama evde katana yapmaya çalışanı bile gördü bu gözler!
Üniversitede bir arkadaşım vardı, ismi furkan. Bu arkadaş, evinde kendi kendine kılıç, balta, nunçaku felan yapardı. Ev orta çağ cephaneliği gibiydi. Furkan'a amacını sorduğumda, "bir gün üçüncü dünya savaşı çıkarsa, ardından modern silahlar kullanılamayacak ve biz bunlarla hayatta kalacaz!" derdi. Çok çizgi roman okuyup, post apokaliptik film izlediği için gaza geliyor, eğleniyordu herhalde. Ya da sadece kafası güzeldi, bilemiyorum.
Neyse bir gün furkan'a uğradım. Bak ne yaptım diye bana bir katana uzattı. Tamam, metali kirli, hafif paslı, biraz yamuk ve ağır bir şeydi ama tipi aynı katanaydı. Gerçek değil, ama gerçekçi görünüyordu! Doğan görünümlü şahin gibiydi. Furkan çakma katanayı eline aldı, animelerden öğrendiği kadarı ile yüksek sesle japoncaya benzeyen bir şeyler söylenerek, katanayı estetik hareketler yaparak savurdu. kendince samuray hareketleri yapıyordu işte. Tribe girmişti! Bir kaç gün sonra okulda gördüm onu. Elinde hafif bir bandaj vardı. katanası ile oynarken elini kesmiş, sırıtarak bandajını gösteriyordu. O günden beri, "katana" denilince furkan aklıma gelir. Onun tuhaf hayal dünyası ve evinde yarattığı mini cephanelik.