18 Şubat 1943’te, İkinci Dünya Savaşı’nın zirvesi sırasında, Münih Üniversitesi’ndeki iki Alman üniversite öğrencisi ana kampüs binalarından birine girdi, bir merdivenin tepesine yürüdü ve korkulukların üzerinden bir yığın broşürü fırlatıp aşağı attı. Kendisine Beyaz Gül adını veren bir grubun bir dizi yeraltı yayınının altıncısı olan broşür, diğer öğrencileri Adolf Hitler’e ve Nazi savaş makinesine karşı ayaklanmaya teşvik etti. Sophie Scholl ve trajik hayatı…
Beyaz Gül broşüründe “Hesap Günü geldi”, “Alman gençliğimizin, milletimizin şimdiye kadar katlandığı en alçak tiranlıkla hesaplaşması… Öğrenciler! Alman halkı bize bakıyor!”
Broşürleri Münih Üniversitesi’ne atan iki öğrenci kapıcı tarafından yakalandı ve Nazi gizli polisi Gestapo’ya teslim edildi. Onlar kardeştiler, Hans ve Sophie Scholl. Birkaç gün içinde Hans, Sophie ve arkadaşları Christoph Probst vatana ihanetten hüküm giydiler ve idam edildiler. Beyaz Gül direniş hareketindeki ortak komplocularının çoğu, takip eden aylarda idam edildi.
Bugün, Sophie Scholl adı Almanya’da cesaret, inanç ve gençliğin ilham verici gücü ile eş anlamlıdır. Henüz 21 yaşında olan Sophie, silah ve el bombalarıyla değil, fikir ve ideallerle kanlı bir rejimle savaştı.
Bir ‘Hitler Gençliği’nin Uyanışı: Sophie Scholl Kimdir?
Sophie, 1921’de Hıristiyan bir ailede dünyaya geldi. Hitler ve onun Nasyonal Sosyalist Partisi iktidara geldiğinde 12 yaşındaydı. Okul arkadaşları ve kardeşleri gibi, ailesi Nazi partisini eleştirmesine rağmen, Nazi tarafından yönetilen gençlik programlarına, erkekler için Hitler Gençliği ve kızlar için Alman Kız Ligi’ne hevesle katıldı. Coşku ve liderlik yetenekleriyle Sophie hızla yükseldi.
Ancak Sophie liseden mezun olduğunda Almanya savaştaydı ve iki erkek kardeşi ve erkek arkadaşı savaşmak için askere alınmıştı. Gençliğinin neşeli vatanseverliği, cephede ölen gençlerin acısına, ailesine ve arkadaşlarına duyduğu korkuya, hayatlarının her alanını kontrol eden faşist polis devletine yönelik horgörüyle yer değiştirdi.
Zeki ve hırslı Sophie, üniversitede biyoloji ve felsefe okumak istedi, ancak askeri rejime ve zihin uyuşturan işlere karşı çıktığı Ulusal İşçi Teşkilatında bir yıl çalışmak zorunda kaldı. Günlük girişlerinde ve erkek arkadaşına yazdığı mektuplarda, barış ve özgürlük için aç olan genç bir kadına bir bakış atıyoruz.
Münih’teki Beyaz Gül Vakfı başkanı Hildegard Kronawitter, “Bu belgelerde, Sophie’nin bir çocuktan düşünceli bir genç kadına kadar olan gelişimini izleyebiliriz” diyor . “Ona ne kadar yaklaşırsak, düşüncesinden ve güçlü fikirlerinden o kadar çok etkileniyoruz.”
Broşürler Pasif Direniş ve Sabotaj Çağırıyor
1942’de Sophie, ağabeyi Hans’ın zaten tıp okuduğu Münih Üniversitesi’ne kaydoldu. Hans ve arkadaşları, Doğu Cephesinde sağlık görevlisi olarak askere alınmış ve Polonyalı Yahudilerin toplu katliamı ve sayısız Alman askerinin gereksiz yere ölümü gibi vahşete tanık olmuşlardı.
Hitler’in suç rejimine karşı öfkelerini dizginleyemeyen Hans ve aynı fikirde olan küçük bir arkadaş çevresi, Haziran 1942’de Beyaz Gül’ü kurdu ve sıradan Almanları Nazizm’e karşı durmaya çağıran yeraltı broşürleri yayınlamaya ve dağıtmaya başladı.
“Bir gün gözümüzden perde düştüğünde ve her ölçüyü aşan en acımasız suçlar ortaya çıktığında, hangimiz bize ve çocuklarımıza gelecek utancın boyutunu yargılayabilir?” ilk broşürde Hans ve arkadaşı Alexander Schmorell böyle yazmıştı . “Bu nedenle her birey, bu son saatte, Hıristiyan ve Batı kültürünün bir mensubu olarak sorumluluğunun bilincinde olarak, elinden geldiğince direnmeli, insanlığın belasına, faşizme ve benzeri mutlak devlet sistemine karşı çalışmalıdır.”
İkinci broşürde , Hans ve Schmorell, Polonyalı Yahudilerin Alman toplama kamplarında toplu olarak katledilmesini haklı olarak “insanlık onuruna karşı en korkunç suç, insanlık tarihinin hiçbir karşılaştırması olmayan bir suç” olarak nitelendirdiler.
Ve üçüncü broşürle , Beyaz Gül düzenli Almanları, çalıştıkları her yerde gizli sabotaj eylemleri gerçekleştirmeye çağırdı: mühimmat fabrikalarında, devlet dairelerinde, gazetelerde, üniversitelerde – “her birimiz bu sistemi çökertmek için bir şeyler katkıda bulunabiliriz.”
Sophie, kardeşi Beyaz Gül direnişine katıldı ve broşürlerin Münih ve diğer Alman şehirlerinde yayınlanmasına ve dağıtılmasına yardımcı oldu; bu, savaş zamanı karne ve seyahat kısıtlamaları nedeniyle kolay değildi. “Lütfen çoğaltın ve geçin!!!” üçüncü bildiriyi, rejime karşı çıkan daha fazla Almanın eline geçeceğini umarak yalvardı.
‘Tehlikeyi Bildiler ve Harekete Geçmeyi Seçtiler’
1943’te Sophie ve Beyaz Gül’ün diğer üyeleri, savaşın gidişatının Almanya’nın aleyhine döndüğünü hissettiler. 1942’nin sonlarında felaketle sonuçlanan Stalingrad Savaşı sırasında Almanya, şaşırtıcı bir şekilde 500.000 asker kaybetti . Beyaz Gül, hayal kırıklığına uğramış bir halkı harekete geçirmek için daha cesur adımlar atmaya başladı.
Grup , Münih’in her yerine “Özgürlük” ve “Kahrolsun Hitler” yazan grafitiler çizdi . Ve broşürlerini gizlice postalamak yerine, kampüste şahsen dağıtmaya karar verdiler.
Kronawitter, “Aşırı idealist olduklarını ve yaptıklarının tehlikesini anlamadıklarını söyleyemem” diyor. “Tehlikeyi biliyorlardı ve yine de harekete geçmeyi seçtiler.”
Sophie ve Hans’ın kalabalık avluya yağdırdıkları broşür, profesörlerinden Kurt Huber tarafından yazılan altıncı broşürdü ve şu umutlu öğütle sona erdi: “Milletimiz, Avrupa’nın köleleştirilmesine karşı ayaklanmanın eşiğindedir. Nasyonal Sosyalizm, özgürlük ve onurun yeni, dindar atılımında!”
Kısa Bir Ömür ve Bir Direniş Mirası
Sophie scholl tutuklandığında, önce broşürler veya Beyaz Gül ile herhangi bir bağlantıyı reddetti, ancak Hans rolünü kabul ettiğinde o da itiraf etti.
Sophie scholl sorgu görevlilerine “Almanya’nın savaşı kaybettiğine ve bu kayıp dava için feda edilen her canın boşuna feda edildiğine ikna olduk” dedi . “Stalingrad’da talep edilen fedakarlık, bizi (bize göre) anlamsız kan dökülmesine karşı bir şeyler üstlenmeye özellikle yöneltti… Davranışımızın mevcut rejime son vermeyi amaçladığını hemen biliyordum.”
Sophie ve Hans, broşürleri yazmaktan yalnızca ikisinin sorumlu olduğunu iddia ederek diğer Beyaz Gül komplocularını korumaya çalıştılar, ancak arkadaşları nihayetinde soruşturmaya çekildiler ve aynı acımasız kaderi, giyotin tarafından ölümle karşılaştılar. Naziler tarafından idam edilen diğer White Rose üyeleri ise Alexander Schmorell, Willi Graf, Kurt Huber ve Christoph Probst idi.
Sophie’nin yargılanması ve mahkum edilmesinden elde edilen dikkate değer bir eser , devletin kendisine karşı açtığı davayı ortaya koyan, kendisine verilen bir belgedir. Arkada, Sophie dekoratif bir yazıyla ” Freiheit ” veya “Özgürlük” kelimesini yazdı.
Kronawitter, “Bence bu gerçekten dokunaklı” diyor. “Burada cezaevindeydi ve savcının ölüm cezasını talep ettiği öğrenilmişti. Bunu okuduktan sonra cevabı ‘özgürlük’ oldu.”
Sophie’nin idam için götürülmeden önceki son sözleri arasında şunlar vardı: “Harika bir güneşli gün ve benim gitmem gerekiyor. Ama bu günlerde savaş alanında kaç kişinin ölmesi gerekiyor, kaç genç, umut verici hayat. Ölüm meselesi, eylemlerimizle binlerce kişi uyarılır ve uyarılırsa.”
Olduğu gibi, altıncı broşür Almanya’dan gizlice çıkarıldı ve sürgündeki Alman yazar Thomas Mann’ın Beyaz Gül üyelerini övdüğü İngiltere ve ABD’ye ulaştı , “İyi, muhteşem gençler! boş yere öldün, unutulmayacaksın. […] Özgürlük ve şerefe yeni bir inanç doğuyor.”