Ortada bir tutum var - aslında baskın, çoğunluk tutumu - ilk poliçe yılında PUA binicisine önemli miktarda prim ödenecek temettü ödeyen bir hayat sigortası poliçesi satın almanın “yapıyor” veya IBC'yi "kabul etmek" veya "uygulamak".
Bu yanlış.
Tartışma uğruna, “IBC politikası” terimini kullanan kişilerin kısa yol kullandığını varsayacağım. Belki de IBC'nin bir sigorta türü değil, bir felsefe, bir finansal paradigma olduğunu biliyorlardır. İnsanlara bu konuda meydan okuduğumda, bazen "ne demek istediğimi biliyorsun Ryan" demeseler de düşündüklerini biliyorum. Kurnazca suçlayıcı ton farkedilmeden gitmez - sanki sadece belirli sözcükleri seçiyor ve anlamlı farklar olmadan ayrımlar yapıyormuşum gibi.
Söylemeye gerek yok, bu tutumu reddediyorum. Bir fark var.
Sonsuz Bankacılık Konsepti (IBC) belirli bir finansal stratejidir. Bir seviye daha yüksek ve bunun bir sermayeleştirme stratejisi veya sizin ve ailenizin yaşamları boyunca sermayenin optimal birikimini ve dağıtımını teşvik eden bir strateji olduğunu söyleyebiliriz. Nelson, basit ama akıllıca bir şekilde, buna bir nedenden dolayı “bankacılık” kavramı adını verdi, bunun paranın hareketiyle ilgisi var: kredilerin oluşturulması ve geri ödenmesi.
IBC'yi uygulayan biri, kendi yaşamlarında ve insanlarının yaşamlarında bankacılık işlevi üzerindeki mülkiyeti ve kontrolü aşamalı olarak geri almaya karar vermiştir - kim olurlarsa olsunlar (örn. aile, arkadaşlar, iş arkadaşları, cemaat üyeleri, müşteriler, iş ortakları, vb.).
Fark etseniz de etmeseniz de, bu çok özel, özenle hazırlanmış bir hedeftir. Daha yakından incelediğinizde, onu bu kadar tuhaf ve kesin yapan bazı özellikleri fark edebilirsiniz.
İlk olarak, son derece uzun vadeli odaklı bir vizyon. Bu, yarın, gelecek yıl, hatta bundan on yıl sonra bankacılık işlevini çözmekle ilgili değil. Çok geniş anlamda, bankacılık işlevini kalıcı olarak çözmekle ilgilidir . James Neathery, “bankacılıktır” demeyi sever . Nelson, “bankacılık bir ürün değil, bir süreçtir” derdi. Kendi Bankacınız Olmak adlı kitabı , sudan havaya ve kana kadar her türlü şeyin sürekli olarak akması için süregiden, aralıksız ihtiyaç hakkında metaforlarla doludur. Bu şeylerin akışı durursa hayatın da durduğuna işaret ederdi. Bu nedenle, IBC'yi uygulamak, kalıcı bir sorunla ilgilenmek anlamına gelir.. Sermayeyi düzgün bir şekilde biriktirme ve dağıtma ihtiyacı bugün, yarın, bundan on yıl sonra, bundan otuz yıl sonra, bundan yüz yıl sonra, hayal edebileceğiniz kadar ileride ve sonra daha ilerisinde var. Sorunun kapsamının (ve aynı zamanda fırsatın kapsamının) sonsuz olduğunu söyleyebilirsiniz . Ve bu konuda sadece şirinlik yapmıyorum; Bunu teknik ve gerçek anlamda söylüyorum.
Bu nedenle, Nelson'ın kuralı: Uzun menzilli düşünün .
İkinci olarak, Kavramın nesnesine dikkat edin. Odaklanmaya dikkat edin. Bankacılık . _ Bunu söylememe gerek var mı bilmiyorum ama internette gördüğüm şeylere ve konuştuğum ve geçmişte hayat sigortası yaptırmış kişilerden gördüklerime dayanarak, belki söylerim. Bankacılık kelimesi yatırım kelimesi değildir .
Kelime oyunları oynadığımı düşünürseniz, aradaki fark şudur: bankacılık, sermayeye erişimi korumayı ve artırmayı içerirken, yatırım, sermayeye erişimin kaybedildiğini varsayar . Büyük harf kullanıyorsam, buna erişimimi artıracak şekilde kasıtlı olarak finansal değer biriktiriyorum . Yatırım yapıyorsam , ( umarım ) stratejik olarak finansal değere erişimden boşanırım . Benimle yatırım bağlamında verilen sermayeye erişimim arasındaki bağlantının kesilmesi, genellikle (görünüşte) bağlantının gelecekte ne zaman yeniden kurulacağına dair bir zaman çerçevesi göz önünde bulundurularak yürütülür, ancak yine de başlangıçta kesilir..
Bunun, insan eylemi ve deneyimine dayanan kategorik, teknik bir ayrım olduğunu size sunuyorum. Büyük harf kullanımı ve yatırım hakkında konuşmak, kelimenin tam anlamıyla, anlamlı ve teknik olarak iki farklı şey hakkında konuşmaktır. Bu nedenle, IBC'yi uygulamak, yatırım konusu değil, sermayelendirme (bankacılık) konusunu veya nispeten yüksek bir getiri oranı oluşturmak veya risk-getiri analizinizi yapmak gibi yatırım dünyasının önceliklerinden herhangi birini ele almak anlamına gelir.
Bu nedenle, Nelson'ın bir başka kuralı: Büyük harf kullanmaktan korkmayın .
Üçüncüsü, -oldukça ihmal edilmiş olsalar da- gerçekliğin gerçeklerinin, bankacılık işlevine (veya sermaye birikimi ve yayılma sürecine) yönelik bu uzun vadeli vurgunun diğer potansiyel finansal hedeflere göre uygun olduğunu öne sürdüğünü belirtmekte fayda var.
Gerçekliğin bu gerçeklerinden biri, yarı yolda ciddi Amerikalıların çoğu için getiri oranının zaten orada olmasıdır. 1913'ten beri Wall Street, sizi ne kadar değersiz olduğunuza ikna etmek için gözyaşı döküyor ve Federal Rezerv olarak adlandırılan Wall Street-Washington DC Frankenstein kabusu aracılığıyla, bu propaganda gündemini kanun haline getirdiler. Sizi ezmeye yönelik bu girişimlere rağmen, çoğu zaman gerçek şu ki: Bireyin en büyük getiri oranı kendi emeğiyle elde edilir.
Biliyorum, biliyorum, "posta kutusu parası" ve "pasif gelir" ve "zamanınızı parayla takas etmek" gibi iddia edilen kötülükler çok revaçta. Hepsi yalan, ama yine de öfkeliler. Bu minyatür altın buzağıların her biri karikatürize edilmiş ancak kendi geçiminizi sağlama fikrine yönelik temel saldırılar . Onlar, bir şeyi karşılıksız almanın sözde uygunluğunun popüler tezahürüdür. Bu fikirlerin merkezinde Mises'in anti-kapitalist zihniyet dediği şey vardır. Psikolojik olarak konuşursak, buna yetki diyebiliriz . Dini olarak konuşursak, bu açgözlülüktür. Bunlar, sizi dürten, Tanrı'ya meydan okumanın ne kadar düzgün olacağını fısıldayan küçük siren şarkılarıdır. Halkın finansal tavsiyesi gibi görünen şeytani ayartmalardır.
Neyse ki, insanlar bu aptal fikirlere entelektüel bir saplantıyı sürdürsün ya da etmesin, eylemlerimiz çoğu zaman onlara olan temel inancımızı gösterir. Yani, bireyler olarak hala emeğimizle - aslında - kendi yaşamlarımızdaki en büyük nakit akışı üreticisiyiz. Hayatlarımız boyunca “dönüşümüzün” büyük kısmı buradan gelir: kendimizden.
"Yüksek getiri oranı yaratmak" sorun değil - sorun , kazandığınızı korumak . Bu arada bu, temelde satın alma gücünün dünyaya nasıl dayatıldığı ya da daha basit bir şekilde, nasıl satın aldığınızla ilgili bir sorudur. Başka bir yerde tartıştığım gibi, iki seçenek var: tasfiye edici sermaye (doğrudan birikmiş nakit harcama) ve kaldıraçlı sermaye (daha sonra nakit harcamak için dolaylı olarak borç para alma) var. Bunlardan, sizin mülkiyetiniz ve kontrolünüz altında ödünç para alınması veya başkasının mülkiyeti ve kontrolü altında ödünç para alınması vardır. Genellikle bir başkasının parasını ödünç alırız çünkü daha önce geleneksel borç verme sistemine bağlı kalmamıza gerek kalmayacak şekilde stratejik olarak birikmiş sermayemiz yoktur.
Hayattaki büyük şeyler için (evler, arabalar, işletmeler, geziler, tıbbi ziyaretler vb.) çoğu insan önceden nakit bakiyesi biriktirip sonra harcamaz. Bunu yapanlar teknik anlamda ekonomik olarak geriliyorlar. İlk etapta sözleşmeyle tanımlanmış bir mülkte teminatlandırılabilir, finansal mülkiyet hissesi kavramına bile sahip olmadığımız sanayi öncesi, kapitalizm öncesi çağa dönüyorlar. Bu çağda, sermaye birikimi doğası gereği daha zordu, çünkü birikmiş sermaye sadece tasfiye edilmeyi bekleyen sermayeydi. Bir teminatlandırma ve borç verme süreci olmadan, harcamalarda kesinti olmaksızın sermaye tabanını sistematik olarak artırmanın bir yolu yoktu. Sonuç olarak, insanlar sınıf sınırlarını nispeten yavaş bir şekilde aştılar. Ama onların kredisine (ha-ha),
Ve işte sorun burada. Bankacılık kartelinin dayattığı maliyetlerin ciddiyeti abartılamaz. Bu nedenle Nelson, Kendi Bankacınız Olmak'ta ortalama bir Amerikalının "harcama modeli" dediği şeyi ortaya koydu ve neden en ezici (ve yine de popüler - örtük olarak varsayılan bir uygunluk noktasına kadar popüler) türlerinden birine odaklandı. konvansiyonel borç: konut ipoteği. Bu nedenle okuyucuları, özellikle sermayeye erişim ve sermayeyi dağıtma bağlamında, önemli olanın , geleneksel borç verme dünyasında bireyin harcadığı doların hacmi (büyüklüğü, düzeyi, miktarı ) olduğu fikrine karşı uyarıyor. oranı ve kesinlikle hükümet tarafından zorunlu kılınan APR değil.
Ve bu nedenle, bir başka kuralı daha: Bankalarla iş yapmayın .
Bu nedenle, Sonsuz Bankacılık Konseptini uygulayan biri uzun vadeli düşünüyor, sermayeye erişim ve sermaye üzerinde kontrol sorunuyla ilgileniyor ve bu sorunu çözmedeki başarısızlığın kendileri için en büyük tehdidi (ve fırsatı) oluşturduğunun farkındalar. ve ailelerinin mali durumu ve dolayısıyla gerçek başarıları.
IBC'de çok daha fazlası var, ancak bu üç unsur, tam da burada elde etmeye çalıştığımız şeyin özgünlüğünü -belki de alışılmamış, aykırı bir özgüllüğü- göstermek için iyi bir başlangıç noktasıdır.
Yukarıdaki düşünceler ve IBC'de yer alan daha geniş finansal paradigma, hayat sigortasının nasıl satın alınacağı sorusuna yönlendirilirse, hayat sigortası ürününün tasarımının ve yöneliminin çok uzun vadeye hitap edecek şekilde ayarlanması ve işlenmesi umulabilir. sermaye birikimi ve yayılımının işlevini optimize etme odaklı, derinden şiddetli bir ihtiyaç.
Bana göre, bu hususlar tüm satın alma sürecine nüfuz ediyor: ürünün satın alındığı şirketin değerlendirilmesinden ve seçiminden (bu da o şirketin sözleşmelerinin kurucu unsurlarının kesin sözleşme şartlarına bağlıdır) kadar her şey. Sözleşmedeki prim türlerinin yapılandırılması (oransallaştırılması), belirlenme yöntemine ve nihayetinde toplam prim seviyesinin seçimine, poliçe sayısının belirlenmesine, vade kullanılıp kullanılmayacağının seçimine ve eğer varsa yani ne tür bir terim binicisi ve daha fazlası.
Bu ürünün kalibrasyonunun bireysel bir müşteri için gerçekten uygun olma derecesi, danışmanlık sürecinin kalitesine bağlıdır. En azından benim düşünceme göre, danışmanın aslında sizin ve aileniz hakkında herhangi bir poliçe tasarımından çok önce ve kesinlikle lanet olası bir sigorta resmi doldurulmadan çok önce çok şey bilmesi gerekiyor - bu da çoğu zaman çok şey öğrenmek için zaman harcamak anlamına geliyor - gelen kutunuzda.
Nasıl farklı olabilir ?!
Akıl okuma. Zihin okuma, bu sürecin farklı ve uygun, çok uygun bir politika veya diğer tarafta hala tasarlanıp sunulan bir dizi politika olabilmesinin tek yoludur.
Dolayısıyla, danışanlarımla “IBC yapıyorum” dediğimde, demek istediğim biraz bu.
İşte kastetmediklerimin bir kısmı.
Demek istemediğim şey, birinin hayat sigortasının ne olduğu veya nasıl yapılandırılması gerektiği konusundaki önyargılı fikirlerine boyun eğmek, çünkü çevrimiçi olarak bazı finansal şovmenler, belirli bir şirketten belirli bir poliçe için belirli bir prim yapısının her yerde ve her zaman YOL olduğunu söyledi. "bir IBC politikası edinin." Biliyorsun, çünkü tek beden- her zaman -herkese uyar, değil mi?
Demek istemediğim şey, birinci yılda PUA priminin büyük, devasa bir "dökümü" (bu kelimeyi kim uydurdu?! ) temel primi şirketin kabul edeceği minimum seviyeye indirirken beklenmedik bir düşüş.
Demek istemediğim şey , önemli olanın nakit değeri miktarını ilk gün toplam prim harcamasına göre maksimize etmek olduğu aşırı kısa vadeli düşüncenin Amerikan modasına hizmet etmek.
Geniş ve iyi çeşitlendirilmiş yatırım portföyüne “çok düşük riskli” bir bileşen eklemekten bahsetmiyorum.
Söylemek istemediğim şey, uygun vaka ve politika tasarımını belirlemek için 30 dakikalık bir telefon görüşmesinin yeterli olduğunu varsaydığımız bir dön-yak, “anında tavsiye” yaklaşımıdır.
"Sonsuz Bankacılık Konsepti", hatta "Nelson Nash" kelimelerini ağzımdan bile çıkarmak zorunda kalmamak için gösterişli, TikTok onaylı bir internet markası yaratmaktan ya da söylenmemiş önyargılara temelde meydan okuyan zor konuşmalardan bahsetmek istemiyorum. fikirler, böylece mümkün olan en kısa sürede evet demenizi sağlayabilirim, gelen kutunuza bir illüstrasyon yerleştirebilir ve poliçeyi mümkün olan en hızlı şekilde düzenleyip teslim edebilmemiz ve komisyonu ödeyebilmemiz için başvuruya elektronik imza sıkıştırabilirim .
Demek istemediğim şey, bir poliçe satılır satılmaz danışmanın bir daha asla haber alınamayacak şekilde gün batımına doğru yelken açtığını, hatta zaman ufku nedeniyle herhangi bir hizmet sunmayı çok daha az önerdiği "sat-ve-yelken". Müşteri-danışman ilişkisi, çarpık politika tasarımına gömülü zaman ufkuyla eşleşti.
Sadece yaratıcı sigorta tasarımı demek istemiyorum.
Bak, onlar kadar özgürlükçüyüm. Ve günün sonunda, biraz prim hiç olmamasından iyidir. Bazı nakit değerleri hiç olmamasından iyidir. İnsanlar istedikleri şeyi yapabilir, satın alabilir ve kiminle çalışırsa çalışsın. Ancak klavyede I, B ve C harflerini bulmayı başaran herkesin aslında IBC yaptığı veya öğrettiği fikrine son verilmelidir. Çünkü internette böyle olmuyor. Ve olanın bu olmadığını biliyorum çünkü fakir müşteri gösterişli dön-ve-yak satış sistemlerine takıldığında, bir poliçeyi teslim aldığında, ilk primi ödediğinde, internette biraz daha fazla zaman harcadığında, Banking with Life podcast'imizi bulur. veya Nelson Nash Enstitüsü veya My Whole Life Insurance Mechanicsders veriyorlar ve beni arıyorlar, bana ne aldıklarını anlatıyorlar ve gösteriyorlar! Ve ne buldum? Ufak tefek primler, mümkün olan en kısa vadeli sürücüler, katı bir şekilde esnek olmayan PUA sürücüleri, 24 dakikalık satış süreçleri (örn. Müşteri acenteyle buluşuyor, beş dakika geçiyor, “tamam, ne kadar prim ödemek istiyorsunuz ve ne kadar süreyle? ”), doğrudan veya doğrudan olmayan tanıma anlayışı yok, yakalama hükmünün neleri gerektirdiğine dair hiçbir fikir veya yanlış fikir ve daha fazlası.
Tabii bu internetteki her danışman için geçerli değil. Nelson'ın öğrettiklerini öğreten iyi adamlar ve kızlar olduğunu biliyorum ve bu harika. Ancak kendi kendini tanımlayan pazarlama gurularının sayısı, belki de (muhtemelen?) ciddi IBC tarzı danışmanlardan daha hızlı artıyor. Ve ikisi birleştirilir - sürekli. Sonuç, tipik olarak, hayal kırıklığıdır. Çünkü genel olarak konuşursak, bireyin gerçekte istediği şeyin Nelson Nash'in öğrettiği şeyi yapmak olduğuna inanıyorum, ancak tıklama hunisi ve marka bilinirliği pazarlamasının bombardımanı, özellikle bunu bilmiyorsanız, uygun sınıflandırmanın son derece zorlaştığı bir ortam yaratıyor. orada tespit etmeye ve gözlemlemeye değer farklılıklar var. Evet, hayal kırıklığına uğradım çünkü müşterinin zihnindeki bu tür olumsuz deneyimler Nelson Nash'in mirasıyla ilişkilendiriliyor.
Belki bu makale, pazarlama fırtınasında kolayca kaybolmamanız için Gürültüyü çözmenize yardımcı olur. Böylece, bankacılık işlevi üzerindeki gerçek, ciddi, her zaman mevcut olan kontrol sorununa yeniden yönelebilir ve yalnızca yaratıcı bir şekilde tasarlanmış hayat sigortası satın almak yerine, bu sorunu çözmenize yardımcı olacak bir danışman bulabilirsiniz .
Mars, Uranüs ve Kuzey Düğümü, 1 Ağustos 2022'de 18 derecede Boğa burcunda kavuşuyor. Yataklarımız yanarken nasıl uyuruz?-Gece yarısı yağı Yılın en önemli astrolojik yönlerinden biri olan Mars ve Uranüs'ün kaderin Kuzey Düğümü ile kavuşumu, gerçek bir aciliyet hissinin eşlik ettiği büyük bir uyandırma çağrısıdır.
Bu gönderi, DFINITY ekibinin merkezi olmayan bulut vizyonunu ve bunun geleneksel blok zinciri ve Amazon Web Servisleri gibi mevcut bulut sağlayıcılarıyla ilişkisini araştırıyor. Büyük ölçekli bir ağ tarafından uygulanan DFINITY teknolojisinin gösterimleri 2017 sonbaharında yapılacak ve bunu, 2018 yazının başlarında piyasaya sürülmesi beklenen “açık bulut” ağıyla kâr amacı gütmeyen vakıf için bir Ana bağış toplama izleyecektir. .
Abha'da spor aktiviteleri için bir deneyim tasarlayalım! Programın neredeyse yarısına geldik ve 3. proje zamanı geldi! Yalan söylemeyeceğim bu proje şimdiye kadar yaptığım en bunaltıcı, stresli ama eğlenceli proje olabilir. Başlamak için, güzel Abha şehrinde spor aktiviteleri için bir deneyim tasarlamak olan meydan okumamızla tanıştık.
İster NFT'lerde yeni olun, ister sahnenin emektarı olun, burada anlattıklarımın faydalı olabileceğini umuyorum. Bu seri, "projelerin" herkesi kendilerine bir miktar para kazandırmak için manipüle etmek için kullandıkları özenle tasarlanmış yöntemleri ortaya çıkarmayı amaçlıyor.
Yaz sonu ve sonbahar nostaljik mevsimlerdir. Sokak lambaları ışıklarını yağmurlu sokaklara saçıyor ve ayakların altındaki yapraklar - alacakaranlığın gölgelerinde soluk kırmızı-turuncu - geçmiş günlerin bir hatırlatıcısı.
"Tren kazası" kelimesinden nefret ediyorum. İnsanlar kendi ahlaki pusulalarında teselli bulur ve bunu yaparken kendilerini yargıda bulunurken bulurlar.