Kadızade
Kadızadeler, Kadızadeliler, ya da fakılar Osmanlı Devleti'nde 1630- 1680 yıllarında etkili olan vaiz sınıfıdır. 17. yüzyılda politik ve ideolojik farklılıklar oluşturarak ayaklanmalar çıkarmışlardır. Tasavvuf ve tarikat mensuplarına düşman oldular. Devletin türlü alanlarında geri kalışın sorumlusu olarak görüldüler. Halkın dinden uzaklaştığını öne sürerek Osmanlı'yı dinsizlikle suçladılar. Onlara göre peygamber zamanından sonra çıkan yenilikler hoş görülmemelidir.
Halkın dini duygularını okşayan konuşmalar yaparak kitleleri peşlerinden sürükleme kabiliyetleri vardı. Aydınlara ve mutasavvıflara karşı düşmanca bir tavır takınmışlardır. Yüzyılın ortalarında İstanbul'da devlet işlerine karışmaya varacak yorumlarda bulunmuşlardır. Mevlevi ve Halveti tarikatlarında ayinleri engellemeye çalışmışlardır. Yeterince dindar görmedikleri kişileri tecdid-i imana yani imanlarını yenilemeye zorlanmışlar, bazı tarikat ileri gelenleri ölümle tehdit edilmişlerdir. Kadızade Mehmet bu oluşumun öncüsü ve ünlü temsilcisidir.
Ayrıca Bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- Türkiye Tarihi 3, Hüsiyen G. Yurdaydın, Sina Akşin, Zafer Toprak, Ayla Ödekan, Metin Kunt, Suraiye Faroqhi, s.250
|Osmanlı İmparatorluğu ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.|