1 Ġnsan Ġskeletini Oluşturan Yapılar Doç.Dr.Mitat KOZ
2 İskeletin Bölümleri İnsan iskeleti kafatası, spinal kolon, omuz kuşağı, üst ekstremiteler, pelvik kuşak ve alt ekstremitelerden oluşur.
3 İskeleti oluşturan kemikler Kafatası 8 Yüz 14 Kulak 6 Hyoid 1 Spinal Kolon 26 Sternum ve kostalar 25 Üst ekstremite ve omuz kuşağı 64 Alt ekstremite ve pelvik kuşak 64 Bu kemiklerin 177 tanesi istemli hareketlerin oluşumuna katılır
4 İskeletin Bölümleri Bu iskelet bölümleri aksiyal (axial) ve apendeküler olarak 2 grup altında toplanabilir. Aksial iskelet bölümü vücudun uzunlamasına eksenini oluşturur, kafatası ve gövdeden oluşmuştur. Apendeküler iskelet ise üst ve alt ekstremiteler ile bunlara bağlantılı bulunan omuz (pektoral) ve pelvik kuşaktan oluşmaktadır.
5 İskeletin Bölümleri; Kafatası Kafatası genellikle başın iskeleti olarak tanımlanır, kranial (cranial) ve fasial (facial) olmak üzere 2 grupta incelenir. Görevleri Kafatası beyin ve gözleri içine alan pek çok yapıyı korur. Ayrıca göz hareketleri, çiğneme, yutma ve diğer bazı yüz hareketleri ile ilgili kaslar için destek noktası oluşturur.
13 İskeletin Bölümleri; Spinal Kolon (Omurga) Spinal kolon segmentten yani vertebradan meydana gelmiştir. Görevleri Spinal kolon medülla spinalisi korur, başın dik durmasını ve hareket etmesini sağlar, omuz kuşağını destekler ve pelvik kuşağa bağlantılıdır.
14 İskeletin Bölümleri; Omuz Kuşağı(Shoulder Girdle) ve Üst Ekstremite Üst ekstremiteler vücudun üst kısmına omuz kuşağı ile bağlanmışlardır. Skapula, klavikula ve sternumdan oluşan omuz kuşağı gövdenin üst kısmına bağlanmıştır. Üst ekstermite humerus, ulna, radius, el bileği, el ve parmak kemiklerinden oluşmuştur.
15 İskeletin Bölümleri; Pelvik Kuşak(Pelvic Girdle) ve Alt Ekstremite: Üst ekstremiteye benzer olarak alt ekstremite de gövdenin iskeletine bir kuşak ile bağlanmıştır. Pelvik kuşak, iki kalça kemiği(koksa) ve sakrumun birleşmesinden oluşmuştur. Pelvik kuşağa bağlanmış alt ekstremite femur, tibia, fibula, ayak bileği, ayak ve ayak parmak kemiklerinden oluşmuştur.
16 Omurganın Kemiksel Yapısı Omurga(columna vertebralis) vertebra (vertebrae) denilen adet kemik segmentinden oluşmuştur. Bunlar: servikal (cervical) (boyun bölgesi) vertebra torakal (thorocal) (göğüs bölgesi) vertebra lomber (lumbal) (bel bölgesi) vertebra sakral (sacral) vertebra 4-5 koksigeal (coccygeal) (kuyruk sokumu bölgesi) vertebra Toplam vertebra
17 Sakrum ve Koksiks Beş adet sakral vertebranın birleşmesi sonucu sakrum; 4-5 adet koksigeal vertebranın birleşmesi sonucu koksik (coccyx)(kuyruk sokumu) kemikleri oluşur.
18
19
20 Vertebraların Bölümleri Vertebraların tümü; bir vertebral cisim(corpus vertebrae), bir vertebral kavis(arcus vertebrae), iki adet transvers çıkıntı (processus transversus), bir spinöz çıkıntı (processus spinosus) ve eklem yüzeylerinden (processus articularis) oluşur.
21
22 Vertebra Cismi (corpus vertebrae) Vertebranın cismi omurga üzerine binen yükü taşıyan parçadır. Yük taşıma kapasitesi mineral tuz içeriğine bağlıdır. Ġlerleyen yaşla birlikte kemiğin yoğunluğu azalır ve böylece yük taşıma kapasitesinde bir azalma oluşur. Vertebra cisimlerinin yük taşıma kapasiteleri yukarıdan aşağıya inildikçe yani kranialdenkaudale doğru gidildikçe artar. Aksiyal yüklerle antrenman yapmak bu kapasiteyi daha da artrır.
23 İntervertebral Disk Sakral bölgenin üzerindeki 24 adet vertebranın vertebra cisimleri arasında şokyük absorbe(emici) edici işlev gören bir intervertebral disk bulunur. Ġntervertebral disk fibröz bir bant olan annulus fibrosus tarafından çevrelenen nucleus pulposustan oluşur.
24
25 Nucleus pulposus Nucleus pulposus, omurganın fleksiyon ve ekstansiyonu esnasında vertebralar arasındaki stresi-yükü dağıtma görevini üstlenir. Nucleus pulposus gövde öne büküldüğünde (fleksiyon) arkaya doğru, gövde arkaya doğru eğildiğinde (ekstansiyon) ise öne doğru yer değiştirir. Omurga yanlara doğru eğildiğinde de (lateral fleksiyon) benzer bir durum oluşur.
26 İntervertebral Disk Hasarı Aşırı spor veya diğer baskılar ya da zorlayıcı yükler, intervertebral diskin yüksekliğinde bir azalmaya; oluşan bu durum da diskin çevresindeki ligamentlerin ve hareketi oluşturan segmentlerin gevşemesine neden olur. Daha sonraki aşamalarda vertebral cisimlerin yer değiştirmesi, sıklıkla vertebral kanalın daralmasına, spinal sinir köklerinin sıkışma ve irritasyonuna(tahrişine) yol açar. Bu da sonuç ta genel ve çok çeşitli bel ağrısı durumuna (low back pain) yol açabilir.
27 İntervertebral Disk Hasarı; Lumbago Bu ağrı öncelikle lomber bölgede hissedilir, bu nedenle lumbago olarak ta adlandırılır. Sinir kökleri yeterince irrite olduklarında innerve ettikleri (sinirlendirdikleri) bölgelere yayılan ağrılar üretirler.
28
29
30 İntervertebral Disk Hasarı; Fıtıklaşma Nörolojik kayıp (duyu kaybı) ile birlikte olan daha şiddetli bir sinir kökü incinmesi genellikle gerçek prolapsus (fıtıklaşma) ile ilişkilidir. Fıtıklaşma diskin fibröz kılıfındaki (annulus fibrosus) yırtılmalarla oluşabilir.
31 İntervertebral Disk Fıtıklaşması İntervertebral disklerin fıtıklaşması lomber bölgede servikal bölgeden on kez daha sık görülür. Omurganın tüm segmentleri arasında en ağır yükü taşıyan L4-L5 ve L5-S1 arasındaki disklerdir ve lomber disk hastalığı olgularının % 90 ından fazlasında bu bölgeler etkilenirler.
32
33
34 Vertebral Kavisler ve Çıkıntılar (Arcus Vertebralis ve Processusular) Spinöz çıkıntılar arkaya doğru uzanırlar ve sırtın bir takım uzun ve kısa kasları ile bağları için insersiyo noktası olarak görev yaparlar. Lomber bölgede bu çıkıntıların belirgin bir gelişim göstermesi, dik duruşun korunması için bu bölgede uygulanması gereken kaldıraç kuvvetinin kanıtıdır(kuvvet kolunun artması).
35 Omurganın Biçimi Ġnsanın omurgası dümdüz değildir. Bulundukları bölgenin ismini alan karakteristik kavisleri vardır. Öne doğru olan eğriliklere lordoz, arkaya doğru olanlara ise kifoz denir. Buna göre servikal bölgede lordoz (servikal lordoz), torakal bölgede kifoz (torokal kifoz), lomber bölgede lordoz (lomber lordoz), sakral bölgede kifoz (sakral kifoz) bulunur. Bu kavisler dik duruşun korunmasına ve omurganın esnekliğine katkıda bulunur..
36
37 Skolyoz? Omurgada yana doğru olan kavisler ise patolojiktir ve skolyoz adı verilir
38 Vertebral Eklemlerin Yapısı ve Hareketliliği Omurga hareketleri vertebralar arasındaki küçük eklemlerle sağlanır ve kayma tarzında hareketlerdir. Özetle omurganın hareketliliği yukarıdan aşağıya doğru azalır. Bunun nedeni yukarıdan aşağıya doğru statik yüklenmenin ve sonuç olarak ta stabilite için gereksinimin artmasıdır.
39 PELVĠK KEMER; KEMĠKSEL YAPISI Pelvik kemer, yapısına katılan yassı kemiklerin sağlamlığını daha da arttırdığı, kemer biçiminde bir yapıdır, Ġki kalça kemiği (koksa)(coxae; iliyum, iskiyum ve pubis kemiklerinde oluşur) ve sakrum kemiklerinin birleşmesiyle oluşan bu kemer, omurgayla sağlam bir bağlantı oluşturur.
42 Koksa; İliyum Iliyum: kalça kemiklerinin en büyüğüdür. Kalçanın yan tarafında dışarıdan da kolayca hissedilebilir. Üst kenarında iliac crest vardır ve anterior süperior iliac crest olarak ön tarafta sonlanır. Ġliumun medial yüzeyinde sakrum ile eklem yapan eklem yüzeyi bulunur. Ġliumun iç yüzeyi konkavdır ve iliac fossa olarak isimlendirilir.
43 Koksa;İskiyum Ġskiyum (Ischium): kalça kemiklerinin en küçük ve en güçlü olanıdır. Ischium asetabulumun alt yan parçası ve ischial çıkıntı (ischial tuberosity) tarafından oluşturulur. Ischial çıkıntı oturulduğu zaman vücut ağırlığını üzerine alan kemik çıkıntısıdır.
44 Koksa;Pubis Pubis: kalça kemiklerinin üçüncüsü pubistir. Ġki pubis symphysis pubisi oluşturmak üzere önde birleşirler.
45
46 Pelvik kemerin işlevi nedir? Toraksın ağırlığını taşımak ve alt ekstremite için bağlantı yeri oluşturmaktır.
47 Pelvik Kemerin Eklem ve Bağları Kalça kemikleri, iki adet sakroiliak eklemle sakruma ve kıkırdak yapısındaki symphysis pubis aracılığı ile de birbirlerine bağlanırlar.
48
49 TORAKS (GÖĞÜS KAFESĠ) Toraks (thorax), omurganın baş ve boyun bölgesi ile lumbosakral bölge arasında bulunur. Hareket dinamiği açısından bir köprü görevi yapan toraks, gövdenin iki ucu arasında yer alır. Ayrıca, yaşamsal organları korur, ritmik olarak genişleyip küçülerek de solunumsal işlevlere destek olur.
50 Toraks Toraks, 12 adet torakal vertebra, 12 çift kosta (kaburga) ve sternumdan oluşmuştur. İlk yedi kosta sternumla kıkırdak yapısında ve doğrudan bir bağlantı kurar, bunlara gerçek kosta da denir kostalar, yedinci kostanın kıkırdak yapısındaki bağlantıları aracılığı ile sternuma bağlanır. 11 ve 12. kostalar ise önden bağlantı kurmazlar uçları boştadır. 12 çift kostanın hepside arkada vertebral kolon ile eklem yaparlar. Kostovertebral eklemlerle toraksın hareketliliği sağlanır. Solunum için temel oluşturan toraksın genişlemesi ve küçülmesine olanak tanıdığı için, bu durum önem taşımaktadır.
51
52
53 ÜST EKSTREMİTE VE OMUZ KUŞAĞI Omuz kuşağı, kolu gövdeye bağlamak üzere, kolla birleşir. Bu kemer, skapula, klavikula ve sternumdan oluşmuştur. Pelvik kemer ile karşılaştırıldığında, omuz kuşağının bağlantıları çok gevşektir. Omuz kuşağının hareketliliği, üst ekstremitenin eklem hareket açıklığının yaklaşık iki katı artırır. Bu durum, elin nesneleri yakalama mesafesi için büyük önem taşır.
54 Sternum Göğüs ön duvarını da oluşturan sternum manibrium, gövde (cisim) ve ksifoid çıkıntıdan oluşur. Manibrium klavikula ile eklem yapar. Sternum gövdesi Kostaların tutunduğu bir alandır. Ksifoid çıkıntı en küçük en değişken bölümdür, hiçbir kostaya ait kıkırdakla eklem yapmaz.
55
56 Klavikula Yayvan bir S harfi şeklinde olan bu uzun kemik 1.kaburganın hemen üzerinde ve yataya yakın bir pozisyondadır cm uzunluğunda ve 2 cm genişliğindedir. Hemen deri altında olduğu için şişman olmayanlarda bile görülebilir. İç tarafta manibrium sterni, dış tarafta ise skapulanın akromion parçası ile eklem yapar.
57
58 Skapula Omuz kuşağı kemiklerinin dorsal(sırt) tarafında olanıdır. 2 ve 7. kostalar arasındadır. Yassı bir kemiktir. Skapula kemiğinin medial kenarından dış tarafa doğru yükselerek uzanan çıkıntısına spina skapula denir. Spina skapula dış tarafa doğru giderek genişler ve akromion ismi verilen çıkıntı olarak sonlanır. Akromion omuz çıkıntısını oluşturur ve klavikula ile eklem yapar.
59
60 Skapula Akromion altında glenoid fossa adı verilen bir oluşum vardır. Glenoid fossa humerus başı için soket oluşturarak omuz eklemini oluşturur. Glenoid fossanın üst tarafının medialinde öne doğru uzanan korokoid çıkıntı bulunur. Bu çıkıntı pek çok kas ve bağ için bağlantı noktası oluşturur. Skapula çıkıntı ve boşluklarıyla göğüs ve kol kasları için bağlantı noktaları oluşturur.
61 Üst ekstremite kemikleri; Humerus Omuz ve dirsek arasında yer alan kol kemiğidir. Üst ekstremitenin en uzun ve en kalın kemiğidir. Humerus başına kaput humeri denir ve top şeklindedir, skapuladaki glenoid fossa ile top soket eklemini oluşturur.
62 Humerus Humerus cismi üst yarıda yuvarlaktır, alt yarıda ise önden arkaya doğru düzleşir. Humerusun distalinde ulna kemiğinin olekranon parçası ile makara gibi birleşen trochlea bulunur.
63 Humerus Bazı ön kol ve parmak kaslarının tutunduğu noktalara lateral ve medial epikondilller denir. Yine ön yüzde radial ve coronoid fossa, arka yüzde de olekranon fossa bulunur. Olekranon fassa ulna kemiğinin olekranon çıkıntısına uygun bir fossadır.
64 Ulna El bileği ile dirsek arasında bulunan iki kemikten uzun olanıdır, küçük parmak tarafında bulunur. Anatomik pozisyonda medialdedir. Radius ve humerus ile eklem yapar, el bilek kemikleri ile doğrudan teması yoktur. İkisi arasında bir disk bulunur. Ulnanın proksimal ucunda bulunan olekranon çıkıntısı dirsek eklem ile eklem yapar.
65 Radius Başparmak tarafında bulunan ön kolun diğer uzun kemiğidir. Radius ve ulna arasında interosseus bir membran bulunur. El bilek kemikleriyle eklem yapan alt ucu oldukça geniş ve sağlamdır. Distalde el bilek kemikleriyle proksimalde ise humerus ve ulna ile eklem yapar.
66
67 El bilek, el ve parmak kemikleri El ile ön kol arasında bulunan el bileği (carpus)(wrist) bölgesi karpal kemikler adı verilen 8 adet küçük kısa kemikten oluşmuştur. Bu kemikler ligamentler ile birbirlerine sıkıca bağlanmışlardır. Karpal kemikler dörderli iki sıra halinde dizilmişlerdir.
68 El bilek, el ve parmak kemikleri Proksimaldekiler medialden laterale doğru; scaphoideum, lunatum, triquetrum ve pisiforme Distaldekilere ise, trapezium, trapazoideum, capitatum ve hamatum adı verilir.
69
70 Metakarpal Kemikler ve Falankslar El ise metakarpal kemiklerden oluşur ve anatomik pozisyona göre dışarıdan içeriye doğru romen rakamları ile sıralanırlar. Parmaklar ise falanks (phalanges) adı verilen 14 kemikten oluşmuştur. Başparmak hariç her parmak 3 falanks kemiğinden oluşur.
71
72 ALT EKSTREMİTE KEMİKLERİ Temelde alt ekstremitenin yapısı üst ekstremiteye benzer. Dik duruş sonucunda bacaklar üzerinde oluşan statik yüklenme, işlevsel gereksinimler nedeniyle, alt ekstremitede bazı yapısal değişiklikler ortaya çıkmıştır. Alt ekstremiteyi oluşturan uyluk, bacak ve ayak bölgesi kemikleri; femur, patella, tibia, fibula, tarsal kemikler, metatarsal kemikler ve falankslardır
73 Femur: Femur yada uyluk kemiği kalça ve diz arasında bulunur. Vücudun en ağır, en uzun ve en güçlü kemiğidir (bir kişinin boyu genellikle femurun uzunluğunun 4 katıdır). Femurun proksimal ucu baş, boyun, büyük ve küçük trokanterler (trochanter majör ve minör) olarak adlandırılan çıkıntılardan oluşmuştur.
74 Femur Femur başı (caput femoris) kalça kemiğinin asetabulumu ile eklem yapar. Başı şafta bağlayan ince boyun özellikle yaşlı kişilerde kırık bölgesidir. Baş ve boyunun birleşme yerinin lateralinde büyük trokanter(trochanter majör), medialinde ise küçük trokanter (trochanter minör) bulunur. Bu çıkıntılara geniş uyluk ve kalça kasları bağlanırlar.
75 Femur Femurun dize doğru olan ucunda tibia kemiği ile eklem yapan medial ve lateral kondiller (condylus medialis ve lateralis) bulunur.
76
77 Patella Patella veya diz kapağı quadriseps femoris (m.quadriceps femoris) kasının tendonu içine lokalize olmuştur. Patella vücuttaki en geniş sesamoid kemiktir. Patella dizi korur, fakat daha da önemlisi quadriseps femoris kasının kaldıraç gücünü arttırır.
78 Tibia Tibia kemiği diz ile ayak arasında, bacağın ön ve medialinde lokalize olmuştur. Vücuttaki ikinci en güçlü ve en ağır kemiktir. Tibianın proksimal ucunda medial ve lateral kondiller (condylus medialis ve lateralis) diz ekleminde femurun epikondilleri ile eklem yaparlar. Proksimal uçta patellar tendonun yapıştığı tüberositas tibialis (tuberositas tibiae) olarak isimlendirilen oluşum belirgin bir çıkıntıdır.
79 Tibianın distal ucunda talus başıyla eklem yapan madial malleol (malleolus medialis) bulunur. Tibia ile fibula birbirlerine interosseous mebmran ile bağlanırlar.
80 Fibula Fibula tibianın lateralinde ve ona parelel, ince ve uzun bir kemiktir. Proksimalinde fibula yanlızca tibia ile eklem yapar, femurla yapmaz. Distalde talus ile eklem yapar. Distalde bulunan lateral malleol (malleolus lateralis) tibanın medial malleolü ile birlikte talus başı ile eklem yapar.
81
82 Tarsus Tarsus proksimal olarak lokalize olmuş ayağın 7 tarsal kemiğinin birleşimine denir ve kısa kemikler olarak isimlendirilirler. Tarsal kemikler: talus, calcaneus, cuboid, navicular ve 3 adet cuneiform kemikten oluşur.
83 Talus Talus merkezi ve en yüksek ayak bileği kemiğidir, tibia ve fibula ile ayak bileği eklemini oluşturmak üzere eklemleşir. Calcaneus ile birlikte vücut ağırlığını yüklenir.
84 Calcaneus: diğer adıyla topuk kemiğidir. En geniş tarsal kemiktir. Bacağın arka grup kaslarına yapışma yeri oluşturarak(aşil tendonuna) kaldıraç kolu görevi yapar. Metatarsal ve falankslar: Ayağın metatarsal ve falanks kemikleri şekil ve sayı olarak eldekiler gibidir.
OSSA CARPİ (El Bileği Kemikleri) Distal yöndekiler, Lateralden-Mediale: 1) Os trapezium2) Os trapezoideum3) Os capitatum4) Os hamatum Proksimal yöndekiler Lateralden-Mediale: 1) Os scaphoideum2) Os lunatum3)
Embriyonik evrede kıkırdak kökenlidir. Daha sonra kemiklesir. Ergin evrede bazı vücut kısımlarında kıkırdak olarak kalır (burun ucu, kulak kepçesi, soluk borusu) skelet sistemi kemikler, eklemler, ligamentler
ALT EKSTREMİTE Temelde alt ekstremitenin yapısı üst ekstremiteye benzer. Dik duruş sonucunda bacaklar üzerinde oluşan statik yüklenme, işlevsel gereksinimler nedeniyle, alt ekstremitede bazı yapısal değişikliklerin
Üst ekstremite kemikleri omuz hizasında kürek kemiği ve köprücük kemiğinden oluşan omuz kemeri kemikleri ile başlar. Diğer üst ekstremite kemikleri, humerus (pazu kemiği, kol kemiği), antebrachium (radius
KİNEZYOLOJİ ÖĞR.GÖR. CİHAN CİCİK 1 COLUMNA VERTEBRALİS 2 COLUMNA VERTEBRALİS 1) Columna vertebralis pelvis üzerine merkezi olarak oturmuş bir sütuna benzer ve destek vazifesi görerek vücudun dik durmasını
1 TEMEL İLK YARDIM VE ACİL MÜDAHALE GİRİŞ : Bir yaralı, hasta ya da kazazedeye ilk yardım yapabilmek ya da herhangi bir yardımda bulunabilmek için, öncelikle gerekenlerin doğru yapılabilmesi için, insan
Columna vertebralis (omurga); vücudun arka ve orta kısmında yer alır, kemikten ve kıkırdaktan oluşur ve içinde omuriliği barındırır. İskeletin önemli bir bölümüdür ve temel eksenidir. Sırt boyunca uzanır
İSKELET KEMİKLERİ İnsan vücudu topografik olarak baş-boyun, gövde ve ekstremitelere ayrılarak incelenir. Sistematik anatomide hareket sistemi oluşumlarının işlenişinin temeli bu ayırıma dayanır. Baş-boyun
Postür Analizi Prof. Dr. Reyhan Çeliker Acıbadem Maslak Hastanesi Postür nedir? Postür l Vücut kısımlarının pozisyonu veya dizilimidir. l STATİK: Oturma, ayakta durma ve yatma sırasındaki postür l DİNAMİK:
KÜREK lines of KEMİĞİ the SHOULDER VE KOL BLADES DIŞ YÜZ AND çizgileri POSTERIOR ARM Skapula Çizgisi Bu çizgi referans noktadan geçer: 1. Spina skapulanın orta noktasının üstü. Spina skapulanın üstü, medial
ÜST TARAF KEMİKLERİ OSSA MEMBRI SUPERIORIS Üst ekstremitelere üst taraf veya üst yanlar da denir. Gövdenin iki yanına tutunmuş, sağ ve sol simetrik uzantı şeklindedirler. Üst taraf; Omuz, Kol, Önkol El
KALÇA VE ALT EKSTREMİTE KIRIK ÇIKIK VE BURKULMALARI Hazırlayan NESLİHAN GÖÇMEN Kalça ve alt taraf kemiklerinin kırık, çıkık ve burkulmaları, üst taraf kemiklerinde olduğu gibi düşme, çarpma ya da trafik
OMUZ VE ÜST KOL BÖLGESİNE YÖNELİK KİNEZYOLOJİK BANTLAMA UYGULAMALARI Supraspinatus kası Origo: Skapulanın supraspinöz fossası İnsersiyo: Humerus tuberkulum majus superior bölümü İnervasyon: Supraskapuler
HEDEFLER İÇİNDEKİLER OSTEOLOJİ GENEL BİLGİLER VE VÜCUT KEMİKLERİ Kemikler Hakkında Genel Bilgiler Kemiklerin Sınıflandırılması Skeleton Axiale Cranium Kemikleri Columna Vertebralis Os Hyoideum Thorax Skeleton
GÖVDE VE HAREKETLERİ Gövde 1. Omurga 2. Göğüs kafesi REK132&SBR178 ANATOMİ VE KİNEZİYOLOJİ Gövdenin Fonksiyonları 1. Baş, boyun ve gövde hareketlerine izin verir 2. Dik durmamızı sağlar 3. Önemli organları
Prof. Dr. Ayla SEVİM EROL İSKELETTEN YAŞ TAHMİNİ I- Bebek ve Çocuklar III- Erişkinler 1- Uzun Kemik Uzunlukları 1- Symphysis Pubis 2- Kemikleşme Merkezleri 2- Facies Auricularis 3- Dişlerin Çıkış Zamanları
SOLUNUM SİSTEMİ Canlılar yaşamsal faaliyetlerini sürdürebilmek için enerjiye ihtiyaç duyarlar. İhtiyaç duyulan bu enerji besinlerden karşılanır. Hücre içerisinde besinlerden enerjinin üretilebilmesi için,
H.Ü. SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, REKREASYON BÖLÜMÜ SBR178/REK132 İNSAN ANATOMİSİ VE KİNEZİYOLOJİ 2015-2016 BAHAR DÖNEMİ HAREKET SİSTEMİ VE KİNEZİYOLOJİK ANALİZ BÖLÜMLERİ İÇİN KONU TEKRARI SORULARI HAREKET
Articulatio sternoclavicularis (sternoklaviküler eklem); articulatio sellaris tipi eklemdir. Discus articularis i (eklem diski) vardır. Manubrium sterni ile clavicula nın (köprücük kemiği) extremitas sternalis
Hareket Sistemi (Systema locomotorium) Hareket sistemi İskelet sistemi kemikleri, eklemleri ve ligamentleri (bağları)içerir. Kas sistemi kasları ve bunların aksesuarları olan tendonları, tendon kılıflarını,
Yüzeysel gluteal kaslar M. gluteus maximus Os ilium un dış yüzü Os sacrum, coccyx Lig. sacrotuberale Tuberositas glutea Tractus iliotibialis UYLUĞUN EN GÜÇLÜ EKTENSORU M.ILIOPSOAS IN ANTOGONISTİ UYLUĞA
Sığırlardan Alınan Ölçüler ve Ölçme Prof. Dr. Serap GÖNCÜ Bir zooteknist için ölçüm ve tartım çok kere gerekli ve yardımcı bir kaynak olabilir. Kısaca özetlemek gerekirse hayvanların ölçülmelerinin yararları;
Fitnes kursu. Spor anatomisi-2 YDÜ BESYO Prof. Dr. Şahin Ahmedov firstname.lastname@example.org İskelet sistemi - 206 kemik Eksen iskelet (sarı) 80 kemik Apendikular iskelet (mavi) 126 kemik Görevleri Koruma Harekete
IV Önsöz On yılı aşkın bir süredir dijital radyografinin ulaşılabilir olmasına rağmen, radyografik görüntüleri elde etme ve değerlendirme prosedürleri ve konvansiyonel radyografide izlenen anatomik detaylar
3- Kayan Filament Teorisi Madde 1. Giriş Bir kas hücresi kasıldığı zaman, ince filamentler kalınların üzerinden kayar ve sarkomer kısalır. Madde 2. Amaçlar İnce ve kalın filamentlerin moleküler yapı ve
10.Sınıf Meslek Esasları ve Tekniği 14.Hafta ( 15-19 / 12 / 2014 ) İNTRAMÜSKÜLER ( Kas İçi IM ) ENJEKSİYON TEKNİĞİ Slayt No : 24 4 İNTRA MÜSKÜLER ENJEKSİYON ( IM) IM. Enjeksiyon Uygulanan Başlıca Kas Grupları
ANATOMİK TERİMLER VE KAVRAMLAR Anatomi bir tanım bilimidir. Vücudun bütününe ve yapıların birbirlerine göre olan pozisyonlarını belirlemek için tek anlamlı terimler kullanılır. Anatomik pozisyon Ayakta
İntrinsik omuz kasları Clavicula nın 1/3 lateral i pars clavicularis Acromion pars acromialis Spina scapula pars spinalis M. supraspinatus Fossa supraspinatus medial 2/3 ü, fascia supraspinata nın kalın
1- İSKELET SİSTEMİ : İnsan vücudundaki kemiklerin, kıkırdakların ve eklemlerin birleşerek oluşturduğu sisteme iskelet sistemi denir. İskelet sistemi kemik doku ve kıkırdak dokudan oluşmuştur. İskelet sistemindeki
DĠL ve KONUġMA GELĠġĠMĠ DESTEK EĞĠTĠM SETĠ KULLANMA KILAVUZU (15 ünite ve 30 kategori) Set, toplam 15 alt ünite ve 30 kategoriden oluşmaktadır. Her sette ortalama 90 ile 120 arasında kart bulunmaktadır.
T.C. MĠLLÎ EĞĠTĠM BAKANLIĞI RADYOLOJĠ HAREKET SĠSTEMĠ RADYOLOJĠK ANATOMĠSĠ 2 720S00054 Ankara, 2011 Bu modül, mesleki ve teknik eğitim okul/kurumlarında uygulanan Çerçeve Öğretim Programlarında yer alan
TORAKS DUVARI ANATOMİSİ (Kemik yapılar ve yumuşak dokular) Dr. Recep Savaş Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji AD, İzmir Özet: Göğüs duvarı anatomisi Kesitsel anatomi Varyasyonel görünümler Toraks
FTR 208 Kinezyoloji II El Bileği yrd. doç. dr. emin ulaş erdem GİRİŞ El bileği eklemi, ön kolun distal ucu ve elin proksimal ucu arasında yer alan eşsiz bir eklemdir. Üst ekstremitenin mekanik etkinliğini
ALT TARAF EKLEMLERİ DOÇ. DR. ERCAN TANYELİ A) Alt taraf kavşağı eklemleri 1- Art. sacroiliaca 2- Symphysis pubica B) Serbest alt taraf eklemleri 1- Art.coxae (kalça eklemi) 2- Art.genus (diz eklemi) 3-
PELVİS KIRIKLARI Prof. Dr. Mehmet Aşık PELVİS KIRIKLARI Pelvis, lokomotor sistemin en fazla yük taşıyan bölümüdür. İçindeki majör damar, sinir ve organ yapıları nedeniyle pelvis travmaları kalıcı sakatlık
KAVRAMLAR Büyüme ve Gelişme Büyüme ile Gelişme birbirlerinden farklı kavramlardır. Büyüme Büyüme, bedende gerçekleşen ve boy uzamasında olduğu gibi sayısal (nicel) değişikliklerle ifade edilebilecek yapısal
Skeleton appendiculare (takısal iskelet) Ekstremite kemikleri Ossa Membri Pelvini Doç.Dr. M.Erdem GÜLTİKEN Ossa Membri Pelvini Arka bacak kemikleri gövdeye (truncus) cingulum membri pelvini denilen pelvis
MANYETİK ALAN Bu konuda cevap verilecek sorular? 1. Manyetik alan nedir? 2. Maddeler manyetik özelliklerine göre nasıl sınıflandırılır? 3. Manyetik alanın varlığı nasıl anlaşılır? 4. Mıknatısın manyetik
TOTBİD 25. Ulusal Türk Ortopedi ve Travmatoloji Kongresi 27 Ekim 1 Kasım 2015 Titanic Kongre Merkezi Belek / Antalya PROGRAM ANAHATLARI 27 Ekim 2015, Salı Saat Salon 1 Alt dal KULLANILAN RENK VE SEMBOL
Bitkisel Dokular, Bitkinin Kısımları, Meristem Doku Bitkisel Dokular Doku, ortak bir yapıyı oluşturmak ve bir işlevi yerine getirmek için birlikte çalışan hücrelerin oluşturduğu gruptur. Bitkilerin büyüme
Sakrum Kırıkları ve Biyomekaniği Dr.Hakan BOZKUŞ VKV Amerikan Hastanesi, Nöroşirurji Bölümü İTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü AMERİKAN HASTANESİ Embriyoloji Tüm vertebral kolon 44 mesodermal somatomerden oluşur
01 OCAK 2015 ELEKTRİK AKIMI VE LAMBA PARLAKLIĞI SALİH MERT İLİ DENİZLİ ANADOLU LİSESİ 10/A 436 ELEKTRİK AKIMI VE LAMBALAR ELEKTRİK AKIMI Potansiyelleri farklı olan iki iletken cisim birbirlerine dokundurulduğunda
ALT EKSTREMİTE KLİNİK ANATOMİSİ Doç. Dr. ERCAN TANYELİ Vücut ağırlığını ayakta durma, yürüme ve koşma sırasında taşır. Gluteal bölge Femoral bölge (uyluk) Bacak (cruris) Ayak Arterlerin palpasyonu A.femoralis:
KİNEZYOLOJİ ÖĞR.GÖR. CİHAN CİCİK 1 Dik postürü oluşturan rijit dokuyu kemikler oluşturmaktadır. Kemik, hareket sistemi için esas olan kaldıraç sistemini ve desteği oluşturmasının yanında iç organları ve
N-3 Diz Sabitleyici (Posterior Sheel) Laminasyon tekni i ile kaplanm fl 1 cm lik özel süngerli kumafltan yap lan dizli in sa ve sol yanlar nda 1'er adet arkada ise 3 adet cep içine yerlefltirilmifl sert
Boyun Ağrılarında Tanı ve Tedavi Prof. Dr. Reyhan Çeliker Acıbadem Üniversitesi Boyun Anatomisi Boyun Anatomisi Omurganın en hareketli parçasıdır. Karotis, vertebral arter, omurilik ve spinal sinirleri
MAKİNE VE MOTOR DERS NOTLARI 1.HAFTA Hazırlayan: Öğr. Gör. Tuğberk ÖNAL MALATYA 2016 DERS İLE İLGİ GENEL HUSUSLAR Ders 1 Vize ve 1 final sınavı yapılarak değerlendirilecektir. Vize sınavının %40 ı ve final
BETONARME BİNALARDA OLUŞAN YAPI HASAR BİÇİMLERİ Bu çalışmanın amacı betonarme binaların taşıyıcı sistemlerinde meydana gelen hasarlar ve bu hasarların nedenleri tanıtılacaktır. Yapılarda hasarın belirtisi
ÖLÜM 3 DENGE, İR KUVVETİN MOMENTİ 3.1 ir Kuvvetin Momenti elirli bir doğrultu ve şiddete sahip bir kuvvetin, bir cisim üzerine etkisi, kuvvetin etki çizgisine bağlıdır. Şekil.3.1 de F 1 kuvveti cismi sağa
Sunum Planı Acil Ortopedik Görüntülemede Esaslar ve Tuzaklar Doç. Dr. Şule Akköse Aydın U.Ü.T.F Acil Tıp AD VI. Ulusal Acil Tıp Kongresi 2010 Ekstremite için standart ve ek görüntüleme İskelet radyografisi
Articulatio coxae (kalça eklemi); articulatio spheroidea tipi eklemdir. Labrum articulare si (labrum acetabulare) vardır. Os coxa ile femur başı arasındadır. Bağları; capsula articularis, zona orbicularis,
II. Bölüm HİDROLİK SİSTEMLERİN TANITIMI 1 Güç Kaynağı AC Motor DC Motor Diesel Motor Otto Motor GÜÇ AKIŞI M i, ω i Güç transmisyon sistemi M 0, ω 0 F 0, v 0 Makina (doğrusal veya dairesel hareket) Mekanik
F.Ü. SHMYO Tıbbi Görüntüleme Teknikleri Radyolojik İnceleme Selami SERHATLIOĞLU 2011 Pozisyon Hastanın duruşu ve Kasetin nasıl yerleştirileceği Santralizasyon Tüpün açısı ve Yönlendirileceği merkez noktası
KISIM HASTANIN DEĞERLENDİRİLMESİ Bölüm 3 Genel ve Topografik Anatomi Bölüm 4 Hastanın Değerlendirilmesi Genel ve Topografik Anatomi TOPOGRAFİK ANATOMİNİN DİLİ GİRİŞ ATT de dahil olmak üzere her tıp görevlisinin
Fizik Tedavide Antropometrik Ölçümler Prof. Dr. Reyhan Çeliker Antropoloji nedir? Antropoloji İnsanı, biyolojik yapısını, bedensel özelliklerini, kültürel yapısını, sosyal davranışlarını inceleyen bilim
DEĞERLENDİRME NOTU: Mehmet Buğra AHLATCI Mevlana Kalkınma Ajansı, Araştırma Etüt ve Planlama Birimi Uzmanı, Sosyolog KONYA KARAMAN BÖLGESİ BOŞANMA ANALİZİ 22.07.2014 Tarihsel sürece bakıldığında kalkınma,
Bitkilerde Çiçeğin Yapısı, Tozlaşma, Döllenme, Tohum ve Meyve Oluşumu Çiçeğin Yapısı Tohumlu bitkilerin eşeyli üreme organı çiçektir. Açık tohumlu bitkilerin çiçeklerine kozalak adı verilir. Erkek kozalaklarda
HEDEFLER İÇİNDEKİLER EKLEMLER (ARTICULATIONES) Eklemler Hakkında Genel Bilgiler Eklemlerin Gruplandırılması Vücudumuzda Bulunan Eklemler TEMEL ANATOMİ Yrd. Doç. Dr. Papatya KELEŞ Bu üniteyi çalıştıktan
İskelet Kası Fizyolojisi Prof. Dr. Muzaffer ÇOLAKOĞLU Kas Sistemi KAS TÜRLERİ Çizgili kaslar (istemli çalışırlar) Kalp kası (miyokard - istemsiz çalışan tek çizgili kas) Düz kaslar Düz kaslar ve miyokard
NORMAL TUĞLA VE PRES TUĞLA İLE DUVAR Celal Bayar Üniversitesi Turgutlu Meslek Yüksekokulu İnşaat Bölümü Öğretim Görevlisi Tekin TEZCAN İnşaat Yüksek Mühendisi TUĞLA Tanım Kil, killi toprak ile tuğla ve
Anatomik Pozisyonlar, Referans Düzlemler ve Hareketler Anatomik Pozisyonlar İskelet Sistemi İskelet Sistemi: o Kemikler (206) o Kıkırdaklar o Eklemler Bağdokusuyla birbirine ekleriyle oluşturulmuş. o Üç
MALZEME KUSURLARI Deformasyonda Birinci Özelliğe Sahip Hatalar: A. Noktasal Hatalar: Kafes düzeninin çok küçük bölgelerindeki (1-2 atom boyutu) bozukluğa verilen addır. Bunlar ; 1. Boşluklar : Kafeslerde
Alasim Elementlerinin Celigin Yapisina Etkisi Karbonlu çeliklerden normal olarak sağlanamayan kendine has özellikleri sağlayabilmek amacıyla, bir veya birden fazla alaşım elementi ilave etmek suretiyle
HEDEFLER İÇİNDEKİLER OSTEOLOJİ Kemikler Hakkında Genel Bilgiler Extremite Kemikleri Üst Extremite Kemikleri Alt Extremite Kemikleri Cranium Kemikleri Neurocranium Kemikleri Splanchnocranium Kemikleri Omurga
ALES İlkbahar 007 SAY DİKKAT! SORU KİTAPÇIĞINIZIN TÜRÜNÜ "A" OLARAK CEVAP KÂĞIDINA İŞARETLEMEYİ UNUTMAYINIZ. SAYISAL BÖLÜM SAYISAL- TESTİ Sınavın bu testinden alacağınız standart puan, Sayısal Ağırlıklı
FİZİK TEDAVİ VE REHABİLİTASYON TANI LİSTESİ A GRUBU Ek-4 C71 D33 G11 Beyin malign neoplazmı Beynin ve merkezi sinir sistemi diğer kısımlarının benign neoplazmı Herediter ataksi G12.2 Motor nöron hastalığı
Buradaki bilgiler özet olup genel hatları ile tanımlamalar bulunmaktadır. Derste anlatılan örnekler ve analizler bu dokümanda yer almaktadır. GİRİŞ İnşaat sektörü, barınma ihtiyacı başta olmak üzere insanların