İyi dileklerimiz ne kadar iyi niyetli olursa olsun, ters etki yapabilir mi?
Arkadaşım Shannon'ın bana geleceğini söyleyen SON mesajından sonra, neredeyse "güvenli sür" veya "güvenli yolculuklar" gibi bir şeyle yanıt verdim. Sonunda yapmamaya karar verdim. Kasabaya ziyarete geliyordu. Nelson'da yaşıyor, ancak yazın orman yangınlarıyla mücadele etmek için taşındı. Buranın yaklaşık 350 km (217 mil) kuzeybatısındaki Salmon Arm kasabasında konuşlanmış.
Her zaman sohbeti bir çeşit veda ile bitiren, onlara iyi şanslar veya güvenlik dileyen bir insan oldum. Nedenini bilmiyorum ama bu sefer kendimi yakaladım ve bunu neden yaptığımı sorguladım. Neden Biz yap bunu. Yüzeyde güzel bir jest gibi görünüyor. Ama aynı zamanda bana karımla geçirdiğim zamanı, ayrıldığımızda her zaman son sözü söylemek zorunda olduğumu hatırlattı.
Sanki bir şey söylemeseydim ve korkunç bir şey olursa, bu bir şekilde benim hatam olurdu. Sanırım benim için bir şekilde, yolun aşağısında suçluluk hissetmeye karşı bir sigorta. Gerçekte, tabii ki, söyleyeceğim hiçbir şey onları daha güvenli hale getirmeyecek.
Bu doğruysa, gerçekten olumsuz bir etkisi olup olmayacağını merak etmeye başladım. Mesela, o kişi söylenmeseydi asla sorgulamayacaklarını sorgulamaya başlayacaktı. "Dikkatli sür? Neden yapmayayım? "
Nörolog / psikiyatrist Viktor Frankl, Nazi toplama kamplarında neredeyse üç yıl geçirmiş bir Holokost'tan sağ kurtulmuştu. Kendisinin ve mahkum arkadaşlarının belirli koşullar altında nasıl tepki verdiklerine dair gözlemleri, insanlık durumuna ilişkin teorilerini güçlendirdi.
Hiper niyet: o sonu ulaşılmaz kılan bir amaca yönelik zorunlu niyet.
Büyük teorisi olan logoterapi özellikle ilginçtir. İçinde bir tür kaygı tanımlıyor, dediği aşırı niyetve Wikipedia bunu "bir amaca yönelik zorunlu niyet" olarak tanımlıyor ve bu da bu amacı ulaşılmaz kılıyor. Buna bir örnek, uyumakta güçlük çeken bir kişidir. Buradaki düşünce, uykuya ne kadar çok dalmaya çalışırsanız, uykuya dalmama olasılığınızın o kadar yüksek olmasıdır.
Çaresi - paradoksal niyet dediği şey - hastasına tam tersini yapmasını söylemek olurdu: mümkün olduğunca uzun süre uyanık kalmaya çalışın. Bunu yaparken, kaçınılmaz olarak uykuya dalacaklardı. Başka bir örnek, bol terleyen biridir. Bir partide terlememeye çalışırsa (belki kendi kendine "terleme, terleme" diye tekrar eder) elbette terlerdi.
Frankl’ın paradoksal niyet terapisine göre, adam denemeli Gerçekten mi terlemesi zor. Terlemek için bu kadar çok çabalarsa, aslında başarısız olur.
Peki ya bunu bir yolculuğa çıkmak üzere olan birine uygularsak? Zihinlerine "güvenli sürmek" aslında tam tersi bir etkiye sahip olabilir mi? Güvenli sürüş için hiper-niyet uyguladıkları ve sonunda olmadıkları yerlerde?
Belki batıl inançlar ışığında da incelenebilir (batıl inanç ve niyet sandığımızdan çok daha yakından ilişkili olsa da). Tiyatro dünyasında oyuncular performans öncesi birbirlerinin “bacaklarını kırmasını” dilerler. "İyi şans" kötü şanstır. Ya da belki bu, aktörün kötü şeyler olacak kadar “iyi şansa sahip olmaya” odaklandığı hiper-niyetin başka bir versiyonudur.
İyi niyetle bile diktiğimiz tohumlara dikkat etmeliyiz. Neyin çiçek açacağını asla bilemeyiz.
İnsanlara güvenli yolculuklar mı diliyorsunuz yoksa insanlar bunu size söylediğinde hoşlanıyor musunuz?