1935 -1942 yılları arasında Bob Crosby Orkestrası ve bu orkestra bünyesinden çıkan The Bobcats`te çalmış ünlü Amerikalı davulcudur. Özellikle basçı Bob Haggart ile birlikte besteledikleri "South Rampart Street Parade" ve "Big Noise from Winnetka", ki bu parça 1938`de kaydedilmiş bir Bauduc - Haggart düetidir, Bob Crosby Orkestrası`nı ve kendisini ülke çapında üne kavuşturmuştur. George Wettling, Dave Tough ve Gene Krupa ile birlikte swing döneminin önemli beyaz davulcularından biri olarak kabul edilir.
Kanada doğumlu Amerikalı orkestra şefi ve kemancıdır. Ailesi İtalyan göçmeni olan Lombardo, 1924 yılında kardeşleri Carmen, Lebert ve Victor ile birlikte kurdukları The Royal Canadians Orkestrası ile müzik hayatına atılmıştır. The Royal Canadians 40 yıldan uzun bir süre faaliyet gösterip tüm zamanların en yüksek ticari başarıya ulaşan dans orkestrası olmuştur. Guy Lombardo 1938 yılında Amerikan vatandaşlığına geçmiş ve özellikle yarım yüzyıl boyunca önce radyoda, daha sonra da televizyonda sürdürdüğü Yılbaşı Yayınları ile şöhret kazanmıştır. Bu yayınlar 1928 yılında başlayıp Lombardo`nun ölümünden 2 yıl sonrasına kadar CBS Televizyonu`nda yer almıştır. Çok yönlü bir kişilik olan Lombardo aynı zamanda sürat teknesi yarışlarının da iddialı bir ismidir. 1946 yılında Tempo VI adlı teknesiyle sürat rekoru kırarak Gold Cup`ı kazanma başarısı göstermiştir. New York`ta yaşamış olduğu bölgede bir caddeye ismi verilen sanatçı 2007 yılında da Long Island Music Hall of Fame üyeliğine kabul edilmiştir.
Alto saksofon, flüt, bas klarnet, soprano klarnet ve bariton saksofon gibi pek çok enstrüman çalabilen caz tarihinin en önemli müzisyenlerindendir. Kullanmış olduğu bir dizi gelenek dışı teknikle enstrümanlarında insan ve hayvan sesine benzer efektler yaratmasıyla bilinir. Chico Hamilton beşlisiyle geniş bir dinleyici kitlesine ulaşan Dolphy, ki ünlü Jazz on a Summer`s Day filminde bu beşlide flüt çalmaktadır, 1960 yılında Charles Mingus`un grubuna katılmıştır. Bu grupla ünlü Mingus klasikleri "Charles Mingus Presents Charles Mingus" ve "Mingus at Antibes" kayıtlarında yer alan sanatçı, 1961`de gruptan ayrılıp Avrupa turnesine çıkmış ancak 1964 başlarında gruba geri dönmüş ve bu sefer de ünlü Charles Mingus Sextet`in bir üyesi olarak Cornell Üniversitesi, Town Hall ve Avrupa Turu konserlerinde çalmıştır. Kısa kariyeri boyunca John Coltrane, Booker Little, Ornette Coleman, Oliver Nelson, George Russell, Max Roach, Abbey Lincoln, Mal Waldron ve Ron Carter gibi pek çok ünlü isimle çalışan Dolphy, Nisan 1960 - Eylül 1961 arasında Prestige plak şirketi adına toplam 13 albüm (lider ya da sideman olarak) doldurmuştur. 1962 - 1963 yılları arasında genç piyanist Herbie Hancock`un da yer aldığı bir grup kurmuş, 1964 yılında ise Blue Note plak şirketinden en ünlü kaydı olan "Out to Lunch!"ı çıkarmıştır. Bu albümde Dolphy`nin yanısıra Freddie Hubbard, Bobby Hutcherson, Richard Davis ve Tony Williams yer alırlar. Sanatçı 29 Haziran 1964`te Berlin`de bir otel odasında diyabet komasına girerek hayatını kaybetmiştir.
Eric Dolphy ile ilgili son bir anekdot: Mingus ve Coltrane gibi efsanevi isimler Dolphy`nin çalışıyla ilgili övgülerini esirgemezlerken Miles Davis tam zıt kutupta yer alır. Ona göre Dolphy "birisi ayağına basıyormuş gibi çalmaktadır".
Gerçek adı Boris Claudio Schifrin olan 21 Haziran 1932 Arjantin doğumlu piyanist, besteci ve orkestra şefidir. En bilinen işleri film ve dizi müzikleridir, ki bunlar arasında "Mission Impossible" (Görevimiz Tehlike) ve Clint Eastwood`un ünlü Dirty Harry serisini özellikle anmak gerekir. 4 Grammy ödülü kazanmış ve 6 kez de Oscar`a aday olmuştur. 20 yaşında Paris konservatuarına kabul edilen ve orada klasik piyano eğitimi gören Schifrin, geceleri de Paris kulüplerinde caz çalarak türe olan ilgisini ortaya koymuştur. 1956 yılında Dizzy Gillespie ile tanışıp onun Big Band`i için Gillespiana`yı bestelemiş, 1960 yılından itibaren de New York`a taşınıp Gillespie beşlisinde piyano çalmaya başlamıştır. 1963`te Hollywood`a taşınan sanatçı bu tarihten itibaren dizi ve film müzikleri bestelemeye ağırlık vermiştir. Lalo Schifrin`in caz piyanisti, bestecisi ve aranjörü olarak imza attığı en önemli işler arasında Dizzy Gillespie ile birlikte yaptıkları Gillespiana (Verve, 1960), An Electrifying Evening with the Dizzy Gillespie Quintet (Verve, 1961), Carnegie Hall Concert (Verve, 1961), Dizzy on the French Riviera (Philips, 1962), New Wave (Philips, 1962), Something Old, Something New (Philips, 1963), Dizzy Gillespie and the Double Six of Paris (Philips, 1963) ve Free Ride (Pablo, 1977) sayılabilir.
22 Haziran 1936 Brezilya doğumlu besteci ve multi-enstrümantalisttir. Klavye, akordiyon, saksofon, flüt gibi pek çok alet çalabilmektedir. Düzenleyicilik ve plak prodüktörlüğü de uğraşları arasında yer alırlar. Müzik hayatına 1964 yılında tanınmamış Brezilyalı gruplarla lokal kayıtlar yaparak başlayan Pascoal, 1966 yılında Airto Moreira, Heraldo do Monte ve Theo de Barros ile birlikte yaptığı Quarteto Novo kaydıyla kariyerinde yükselişe geçmiştir. Uluslararası alanda dikkat çekişi ise Miles Davis`in 1971 albümü "Live - Evil"de çalması sayesinde olmuştur. Davis Pascoal`i "dünyanın en etkileyici müzisyeni" olarak tanımlamıştır. Sanatçı daha sonra yine kendisi gibi Brezilyalı olan Airto Moreira ve Flora Purim`le çalışmış, 1970 sonlarından itibaren de çoğunlukla kendi kurduğu gruplarda çalmayı tercih etmiştir. Montreux Caz Festivali (1979) gibi prestijli mekanlarda verdiği konserlerle ününü pekiştiren Hermeto Pascoal, 1996 -1997 yılları arasında içinde yılın her günü için ayrı bir şarkı barındıran "Calendario do Som" adlı bir kitap projesinde de yer almıştır. Burada amaç, herkesin doğum günü için özel bir şarkıya sahip olmasıdır. Sanatçının lakabı "o Bruxo"dur (büyücü).
Basçıların duayeni olarak bilinen Amerikalı basçı ve fotoğrafçıdır. Lakabı "The Judge"dır (yargıç). Müzik hayatına keman eğitimi alarak başlayan Hinton, daha sonra sırasıyla üflemeli bas (bass horn), tuba, çello ve basa geçmiştir. 1936 yılında Chu Berry, Cozy Cole, Dizzy Gillespie, Illinois Jacquet, Jonah Jones, Ike Quebec, Ben Webster gibi müzisyenleri barındıran Cab Calloway Orkestrası`na katılmıştır. 1936 - 1951 yılları arasında bu orkestrada çalan Milt Hinton, özellikle "slap" bas tekniğiyle ünlenmiş ve Calloway tarafından "Pluckin` the Bass" gibi parçalarda sıkça ön plana çıkarılmıştır. Kariyerinin sonraki aşamasında televizyonda kadrolu müzisyen olarak çalışan sanatçı Jackie Gleason ve Dick Cavett şovlarında yer almıştır. "Bass Line" adlı bir otobiyografisi de yayınlanan Milt Hinton, caz eğitimine katkılarından ötürü NEA (National Endowment for the Art) tarafından 1977 ve 1993 yıllarında 2 kez ödüle layık görülmüştür. 1174 albüm kaydında yer alarak "tüm zamanların en çok kaydedilen caz müzisyeni" ünvanını da almıştır. Aynı zamanda kariyeri boyunca pek çok ünlü caz müzisyeninin fotoğraflarını çeken ve muhtelif sergilerde yayınlayan usta bir fotoğraf sanatçısıdır. 1930`lardan başlayarak 60 yıl boyunca 60.000`den fazla fotoğraf çekmiştir.
Amerikalı avant-garde saksofoncu ve bestecidir. Memphis, Tennessee`de doğmuş, tenor saksofon çalmaya başladıktan sonra San Francisco`ya taşınmıştır. New York ziyaretleri esnasında Sun Ra ve Alice Coltrane`le çalmaya başlamış, 1971`de ise bu sanatçılarla albüm kayıtları yapmıştır. 1960`lardaki birinci ve ikinci dalga free jazz akımlarından oldukça etkilenen Lowe, Arthur Blythe`in 1977 albümü "The Grip"teki "Spirits in the Field" adlı bestenin de sahibidir. Bilinen çalışmaları arasında Fresh (1974), Lowe & Behold (1977), Exotic Heartbreak (1981), Decision in Paradise (1984), Inappropriate Choices (1991), Soul Folks (1998) ve Don`t Punk (2000) sayılabilir.
Arto Peştemalcıgil
firstname.lastname@example.org
Cazkolik.com / 18 Haziran 2012, Pazartesi
Kaydet