Evet, kruvazör hayranları biraz küçük bir ton için beni affedecek, ama öyle oldu. Sovyet kruvazörleri hakkında yazmamak mümkün değil, ancak savaş gemileri hakkında yazacak özel bir şey yok. Ve onlar için mantıklı komutanların ve deniz komutanlarının olmaması gemilerin suçu değil. Bu yüzden "Svetlana" nın kaderi ortaya çıktı - Tanrı başkasını yasakladı.
Bu gemiler, Rus-Japon savaşı deneyimi dikkate alınarak yeni nesil filo kruvazörleri olarak tasarlandı. Bunların evrensel gemiler olması gerekiyordu: keşif, bir filonun parçası olarak devriye hizmeti, düşman muhriplerine karşı koyma, bağımsız baskın operasyonları ve düşman deniz iletişimini bozma.
Gemilerin 1912-1916 programının bir parçası olarak inşa edilmesi planlandı, Rusların kayıplarını telafi etmek için çok gerekliydiler. filo Rus-Japon savaşında (savaş durumunda sadece 9 kruvazör kaldı), ancak Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesi ve ardından Şubat ve Ekim devrimleri ve İç Savaş, projenin tüm şartlarını mahkum etti.
1913'te Svetlana ve Amiral Greig, Revel'de, Amiral Butakov ve Amiral Spiridov ise St. Petersburg'da görevlendirildi.
Nikolaev'de "Amiral Nakhimov", "Amiral Lazarev", "Amiral İstomin", "Amiral Kornilov" belirlendi. İlk dört gemi, mantıksal olarak Karadeniz için ikinci seri olan Baltık'a yönelikti.
Sonuç olarak, sadece üç kruvazör inşa edildi ve ikisi tankerlere dönüştürüldü. Ancak gemilerin tamamlanması çok uzun zaman aldı. 1917 Şubat olaylarından sonra, gemilerdeki tüm çalışmalar Geçici Hükümet tarafından askıya alındı. Sadece "Svetlana" için bir istisna yapıldı, ancak Mart 1918'de tüm işler durduruldu. Svetlana'nın hazır olma durumu, gemilerin geri kalanı için% 80'di -% 30'dan% 50'ye.
Kruvazörler, SSCB Çalışma ve Savunma Konseyi'nin bir dizi geminin onarımı ve modernizasyonu için fon tahsis ettiği 1924'ün sonuna kadar teçhizat rıhtımlarında kaldı. Eller kruvazörlere ulaştı. Ancak çok az para tahsis edildi, bu nedenle kruvazörlerin tam teşekküllü bir şekilde tamamlanmasından söz edilmedi, özellikle de iş başladığında tamamen modası geçmiş olduklarından.
Sonuç olarak, "Svetlana", "Profintern" olarak yeniden adlandırıldı (bana göre, isim dünyanın en fakirlerinden biri olduğunu iddia ediyor) ve 1927'nin ortalarında tamamlandı.
Projenin ikinci gemisi Amiral Butakov / Voroshilov şanssızdı. İnşaatı tamamlama kararı iki kez alındı ve iki kez iptal edildi. Sonuç olarak, gemi metal için sökülmüştür.
Son iki kruvazör yarı şanslı değildi: kruvazörler yeniden tankerlere dönüştürüldü. Amiral Greig, Azneft olarak tamamlandı ve Amiral Spiridov, Grozneft oldu. Tankerler oldukça iyi sonuç verdi, çünkü zırhlı gövdeler buz koşullarında güvenle yelken açmayı mümkün kıldı.
Tanker "Grozneft"
Yani dört kruvazörden aslında sadece biri çıktı. Daha sonra, gemi, altında düşünmeye devam edeceğimiz daha uyumlu bir "Kırmızı Kırım" adı aldı.
Genel olarak, çok tartışmalı bir gemi olduğu ortaya çıktı. Evet, onu inşa etmek 10 yıldan fazla sürdü, bu yüzden kesinlikle modası geçmişti ve özel bir şey değildi. Ancak gemi inşa etmeyi unutmuş olan ülkenin fazla seçeneği yoktu, bu yüzden Svetlana'dan en iyi şekilde yararlanmaya çalıştılar.
rezervasyon
Kruvazörün zırh koruması iki kayıştan oluşuyordu. İlk zırh koruma kemeri, yanlar ile üst ve alt güverteler arasına, ikincisi - yanlar ve alt güverte arasına yerleştirildi. İlk kayışın zırhı 25 mm kalınlığındaydı. Kemer 2,25 m genişliğindeydi ve güverteler arasında tüm gövde boyunca uzanıyordu.
Ana zırh kemeri 75 mm kalınlığında, 2,1 m yüksekliğindeydi ve ayrıca gövdenin tüm uzunluğu boyunca uzanıyordu. Traversler 50 mm kalınlığındaydı. Alt ve üst güverteler 20 mm kalınlığında ve kıç 25 mm kalınlığındaydı.
Baca kovanları 20 mm kalınlığında, asansörler 25 mm kalınlığında kovanlarla zırhlanmıştır.
Kumanda kulesinin duvar kalınlığı 125 mm, çatısı 75 mm ve zemini 50 mm idi. Topçu ve gemi kontrol cihazlarından kablo ve tellerin döşendiği iletişim borusu 75 mm kalınlığa sahipti.
Güvertedeki ana topların 25 mm kalınlığında kutu şeklinde kalkanları ve kazamat ana toplarının 20 mm kalınlığında kalkanları vardı.
Enerji santrali
Tüm gemilerde, 13 türbine buhar sağlayan 4 kazanlık bir elektrik santrali vardı. Svetlana'nın Civanperçemi kazanları ve Curtiss-AEG türbinleri vardı. Santralin gücü 107 hp'ye ulaştı.
Kazanlar yedi kazan dairesine yerleştirildi, ilkinde diğerlerinde birer kazan vardı - her biri iki. İki kıç bölmede evrensel kazanlar vardı, geri kalanında saf yağdı. Kömür ocakları, yem kazan daireleri alanında kenarlara yerleştirildi. Yağ, çift dip boşluğunda ve makine dairelerinin yan bölmelerinde depolandı. Normal yakıt tedariği 500 ton (370 ton petrol ve 130 ton kömür), tam 1167 ton idi.
Testler sırasında kruvazör 29,5 knot hız gösterdi. Normal yakıtla, kruvazör 470 deniz milinde 29,5 mil veya 575 deniz milinde 24 mil veya 1230 deniz milinde 16 mil seyahat edebilir.
Bazıları için bu rakamlar çok küçük görünebilir. Evet, zamanın İngiliz kruvazörleri 10 knot hızla 000 mile kadar kolayca gidebilirdi. Ama size hatırlatmama izin verin, Svetlana, bu tür mesafelerin prensipte bulunmadığı Baltık ve Karadeniz için inşa edildi.
Mürettebat ve yaşanabilirlik
Alt rütbelerin yaşam alanları (denizciler ve astsubaylar) alt güvertede bulunuyordu. Orada, mahallelerde, geceleri tavana ezilmiş mantarla doldurulmuş şilteli asma ranzalar takılırdı. Gündüzleri bu şilteler, yatak çarşaflarıyla birlikte sarılarak güverteye çıkarılarak özel cibinliklere yerleştirilirdi. Acil durumlarda, ranzalar hayat kurtarıcı cihazlar olarak hizmet edebilir.
Mürettebat, yemeklerin kadırgadan teslim edildiği aynı kabinde yemek yedi. Muşamba kaplı asma masalarda yemek yediler.
Subaylar, alt güvertenin kıç tarafında bulunan kamaralara yerleştirildi. Memurlar, kıç tarafında bulunan koğuşta yemek yediler. Bir memurun büfesi ve ev binaları da orada donatıldı.
Kruvazörde yiyecek depolamak için buzdolapları, orta üst yapıda üç kadırga (subaylar, astsubaylar ve denizciler için), bir fırın, buharlı kurutuculu ve çamaşır makineli çamaşırhaneler, alt güvertede buhar odalı bir sauna ve ayrı bir sauna vardı. stokerler için sauna.
Alt güvertede, bir kabul alanı, bir ameliyat ünitesi, bir eczane ve iki revir ile donatılmış bir tıbbi kompartıman vardı.
Odalar pencerelerden iyi havalandırıldı, buharlı ısıtma vardı.
Genel olarak gemilerdeki yaşam koşulları dünya standartları düzeyindeydi. Mürettebat başlangıçta 630 kişiden oluşuyordu, ancak Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında önemli ölçüde arttı, neredeyse 800'e yükseldi. Mühür yaşam koşullarını etkiledi, ancak başlangıçta çok rahat gemilerdi.
silâhlar
"Svetlana" nın ana kalibresi, 130 modelinin on beş 7 mm B-1913 topundan oluşuyordu.
Altı top kazamat, dokuzu güverteye monte edilmişti.
Güvertedeki silahlar şu şekilde yerleştirildi: bir silah kumanda kulesinin önünde, geri kalan dört tanesi tanktan kıç üst yapıya kadar yan tarafta. Kazamat tabancaları iki gruba yerleştirildi: dördü tank üst yapısında pruvada, ikisi kıç üst yapısında. Yani, kruvazör, yandan sekiz silahlı bir salvo ateşleyebilir. Prensip olarak, böyle bir voleybolu olan mermilerin yayılmasına bakmadığınız sürece fena değil.
Elle yüklenen B-7 toplarının atış hızı dakikada yaklaşık 6 mermi idi. Silahlar ayrıca manuel olarak yönlendirildi.
Yardımcı ve uçaksavar silahları
Uçaksavar (projeye göre uçaksavar) silahlandırması olarak, Lender sisteminin 63,3 mm kalibreli uçaksavar silahları kullanılacaktı. İki top baş kasaraya, iki de kıç üst yapıya monte edilecekti.
Yakın dövüş uçaksavar silahları, köprünün kanatlarına monte edilmiş dört Maxim makineli tüfekten oluşuyordu.
Maden torpido silahlandırması
Başlangıçta, gemilerin 457 mm su altı torpido tüpleriyle donatılması planlandı. Cihazlar su hattının 2,8 metre altına kuruldu ve gövdeye sağlam bir şekilde bağlandı. Torpidoların hedefe hedeflenmesi, geminin tüm gövdesi tarafından kumanda kulesine yerleştirilmiş özel nişangahlar kullanılarak gerçekleştirildi.
Mühimmat yükü araç başına üç torpido idi. Çekim basınçlı hava kullanılarak gerçekleştirildi.
İnşaatın tamamlanması sırasında, Svetlana, 450 mm model 1913 kalibreli üç adet üç tüplü güverte torpido tüpü aldı.
Torpidolara ek olarak, kruvazör, hem maden salından hem de geminin yanından ray kılavuzları boyunca kurulabilen 100'e kadar deniz baraj mayını alabilir.
Yükseltmeler ve savaş hizmeti
Gemiler farklı zamanlarda ve farklı konfigürasyonlarda hizmete alındığından, modernizasyon çalışmaları ayrı bir değerlendirmeyi hak ediyor.
"Svetlana" / "Profintern" / "Kızıl Kırım"
Devreye alma sırasında, kruvazör makineli tüfekleri ve Lender'ın toplarını kaybetti ve bunun yerine 75 mm Möller sisteminin sekiz uçaksavar silahını aldı.
Kane'in hava hedeflerine ateş etmek için kullandığı silahların yeniden işlenmesiydi.
Kruvazör, hava grubunu, ikinci ve üçüncü bacalar arasında bulunan iki MU-1 deniz uçağından aldı. Deniz uçakları sudan havalandı ve burada özel bir vinçle indirildi.
1938'de 75 mm'lik toplar kaldırıldı ve yerine 21 mm K-45 yarı otomatik toplar takıldı. 1941'de havacılık ekipman kaldırıldı ve gemiye yedi adet 12,7 mm DShK makineli tüfek verildi.
1942'de dört adet tek namlulu 20 mm Oerlikon uçaksavar makineli tüfek ve iki adet dört namlulu 12,7 mm Vickers makineli tüfek yerleştirildi.
1943'te 20 mm uçaksavar topları ve üç adet 12,7 mm DShK makineli tüfek sökülmüştür. Bunun yerine, on adet 37 mm 70-K uçaksavar silahı kuruldu.
1944'te 45 mm'lik toplar kaldırıldı ve gemi İngiliz yapımı bir Tip 291 radarı aldı.
Savaş servisi "Kızıl Kırım" (korkunç kovalama "Profintern" 1939'da değiştirildi) Karadeniz Filosunun tüm gemileri gibi değil, planlanan onarımdan ayrıldıktan sonra 1 Ağustos 1941'de başladı.
Kruvazör, Odessa (Grigorievka) yakınlarındaki inişe katıldı ve düşman tarafından işgal edilen bölgelere ateş etti.
Devlet Bankası çalışanlarını ve Odessa'dan para çıkardım. 1941'in sonuna kadar, kruvazör kargo ile Sevastopol'a gitti, bir zamanlar bir topçu bataryasının imhasına katıldı ve bir düşman uçağını düşürdü.
Toplamda, Şubat 1942'nin başında, "Kızıl Kırım", kargo ve ikmal ile Sivastopol'a 98 uçuş yaptı.
Ayrıca, kruvazör Novorossiysk'ten tahliyeye katıldı, Kafkasya savunmasının bir parçası olarak birlikleri Tuapse'ye transfer etti. 1942'nin sonuna kadar "Kızıl Kırım" yaklaşık 60 kişiyi ve 000 tondan fazla çeşitli kargoyu taşıdı.
Kruvazöre yükleme
Ekim 1943'te, kruvazör Batum'da 1944 yazının sonuna kadar süren onarıma alındı.
5 Kasım 1944'te Krasny Krym kruvazörü, Karadeniz Filosunun Sivastopol'a dönen bir savaş gemisi filosuna liderlik etme onuruna layık görüldü.
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, "Kızıl Kırım", Karadeniz Filosunun neredeyse tüm operasyonlarında yer aldı ve her zaman tek bir ciddi hasar almadı.
Savaş kruvazörüne atanan işlevlerin amfibi bir taarruz gemisi için daha uygun olacağını belirtmekte fayda var.
"Amiral Nakhimov" / "Chervona Ukrayna"
1913'te hizmete giren kruvazör, ancak 1926'da tamamlandı. Aslında orijinal projeye göre tamamlandı.
tarihsel gerçek: Stalin, ziyaretiyle filo gemilerini nadiren onurlandırdı, ancak 1929'da Sergo Ordzhonikidze ile birlikte Chervona Ukraina'yı ziyaret etti.
Savaştan önce, iki yıl süren büyük bir revizyondan geçti. Onarım sırasında, üç adet ikiz 100 mm Minisini kurulumu kurularak geminin hava savunması güçlendirildi.
Savaşın başlamasıyla birlikte, kruvazör Sivastopol bölgesinde mayın döşemekle meşguldü. Mayınlar dikildi, ancak düşmanın eline geçti, bu da Sovyet birliklerinin Sivastopol'dan tahliyesini zorlaştırdı.
Kruvazör, Odessa'yı savunan birliklere topçu desteği sağladı ve ordu personelini şehirden çıkardı.
Odessa'nın teslim edilmesinden sonra, 8 Kasım 1941'de Chervona Ukrayna, Sivastopol'a taşındı ve burada topçu ateşi ile şehrin savunmasını da destekledi.
12 Kasım 1941'de Sivastopol'daki Grafskaya iskelesinde bir kruvazör Alman bombardıman uçakları tarafından saldırıya uğradı. 28 uçak Chervona Ukrayna'ya bomba attı. Grafskaya iskelesinde duran kruvazör, kasıtlı olarak dezavantajlı bir konumdaydı. Mürettebat mevcut tüm türlerden ateşlendi оружияancak gemiye bel bölgesinden iki bomba isabet etti. Tarafların hemen yakınında üç bomba daha patladı.
Kruvazör yaklaşık 500 ton su aldı, ancak ayakta kaldı ve uçağa ateş etmeye devam etti. Savaş akşama kadar devam etti ve o sırada 4 tondan fazla su alan kruvazör geceleri kritik bir şekilde yattı. Komutan mürettebata gemiyi terk etmelerini emretti. Chervona Ukraina 000 derecelik bir yuvarlanma ile dibe battığında son uzun tekne batan gemiden uzaklaşmayı başardı.
Körfezin sığ derinliği, 130 mm'lik topların çıkarılmasını ve onları iki pil oluşturarak şehrin savunmasında kullanmayı mümkün kıldı. Krasny Kavkaz kruvazörüne iki adet 100 mm evrensel montaj yükseltildi ve kuruldu.
"Amiral Lazarev" / "Kızıl Kafkasya"
Kruvazör 1913'te atıldı ve gemi Kızıl Ordu Donanması saflarına sadece 1926'da girdi. Daha modern bir projeye göre tamamlanan gemi kazamat toplarını kaybetmişti. Yan kaşıkların olmaması geminin görünümünü önemli ölçüde değiştirdi.
Kruvazör hemen petrol gücüne dönüştürüldü, kömür ocakları kaldırıldı. Kruvazörün elektrik santrali, turbo dişli üniteler olmadan doğrudan 10 adet üç kanatlı pervaneyi çeviren 4 Civanperçemi yağ kazanı ve 4 Parsons buhar türbininden oluşuyordu. Santral 55000 hp üretti.
Testlerde, gemi 29 knot hız geliştirdi, tam hızda seyir aralığı 457 mil ve 12 knot - 1490 mil ekonomik hızda.
modernizasyon
Eşzamanlı modernizasyon ile tamamlamanın bir parçası olarak, ana kalibreli taretlerin yerleştirilmesi gerektiğinden güverte önemli ölçüde yeniden düzenlendi. Taret bölmeli iki pruva kulesini yerleştirmek için üç bacadan biri kaldırıldı ve tüm pruva üst yapısı geri kaydırıldı. Kıç üst yapının tamamen kaldırılması gerekiyordu ve boş alana bir deniz uçağı için pnömatik bir mancınık yerleştirildi. Komut ve telemetre direklerinin yerleştirildiği direklerin tasarımı değiştirildi.
Topçu silahlandırmasında önemli değişiklikler oldu. Gövdenin her tarafına sıkışmış 15 adet 130 mm top yerine, tek silahlı taretlere 4 adet B-1-K 180 mm top yerleştirildi.
Yan salvonun ağırlığı, daha ağır mermi nedeniyle arttı (97,5 mm mermi için 33,5'e karşı 130 kg), yeni silahlar daha fazla ateş etti (39 km'ye karşı 22,3 km) ve mekanik yükleme neredeyse ateş oranını değiştirmedi, 5 mm'lik toplar için 6-6'e karşılık dakikada aynı 8 -130 mermi.
B-1-K tartışmalı silahlardan daha fazlasıydı. Varillerin kaynağıyla ödemek zorunda oldukları mükemmel balistik verilere sahiplerdi. Tam bir barut şarjı ile namlu başına 55 atıştan fazla değildi. Rakam tamamen anlamsız, Pasifik Okyanusu'ndaki İkinci Dünya Savaşı savaşlarındaki kruvazörler, bir savaşta kolayca ve doğal olarak daha fazla mermi ateşledi.
Uçaksavar silahları da değişti. Borç verenin topları 100 mm B-2 yuvaları ile değiştirildi, buna ek olarak 4 adet yarı otomatik 21-K 45 mm top takıldı. 1934'te İtalya'da ikiz 100 mm Minisini kurulumları satın alındı. Bu tür kurulumlar, Krasny Kavkaz'daki eski B-2'nin yerini aldı.
Savaş sırasında, 45 mm'lik topların tümü çıkarıldı, bunların yerine 70 mm kalibreli 37-K uçaksavar silahları takıldı. Mancınık söküldü, bunun yerine dört adet 37 mm makineli tüfek takıldı.
1942'de, onarım sırasında, Chervona Ukrainy'den çıkarılan iki adet 100 mm ikiz Minisini kurulumu daha kuruldu ve ana kalibrenin yükseltilmiş kulelerinin çatılarına, dörtlü 12,7 mm Vickers uçaksavar makineli tüfekleri alındı. Lend-Lease kapsamındaki İngilizler monte edildi. Kıçta, ana batarya taretlerinin arkasına, yan yana iki adet 76,2 mm 34-K uçaksavar topu yerleştirildi.
Genel olarak, "Krasny Kavkaz" ın uçaksavar silahları, bir Sovyet gemisi için çok karakteristik olmayan iyi kabul edilebilirdi.
Torpido silahları artırıldı. Dört adet 450 mm'lik üç tüplü torpido tüpünden oluşuyordu. Çok tartışmalı bir karar ve aynı zamanda tamamen işe yaramaz. Sovyet kruvazörlerindeki torpidolar, savaş sırasında asla kullanılmadı, çünkü onlar için hiçbir hedef yoktu.
Savaş uygulaması
"Kızıl Kafkasya" için savaş, 23 Haziran 1941'de mayın döşenmesiyle başladı. Kruvazör Sivastopol, Odessa, Kerç Boğazı, Novorossiysk, Tuapse ve Batum bölgelerindeki mayın görevlerinde yer aldı. Bu çok tartışmalı çünkü bugün bile bu mayınların kimden korunduğu tam olarak belli değil.
11-12 Eylül 1941'de Odessa yakınlarındaki düşman kara kuvvetlerine ateş açtı, ana kalibrenin 85 mermisi harcandı.
22 Eylül 1941'de Odessa yakınlarında bir grup geminin başına bir saldırı kuvveti indirdi. Ayrıca, inişin ana bölümünün inişi, gemi grubunun kurtarma ekipmanı üzerinde gerçekleştirildi, çünkü iniş gemilerinin ayrılması, iniş yerine zamanında ulaşmadı.
Ekim ayında, kruvazör terk edilmiş Odessa'dan askerleri tahliye etti, birliklerin ve kargoların Sivastopol'a transferine katıldı, Kasım ayında insanları ve teçhizatı Sevastopol'dan Novorossiysk'e tahliye etti.
Gösterge günü 12 Kasım 1941'dir. Kruvazör, ekipman ve personel yüklemek için demirlendi, yani kaçma kabiliyeti yoktu ve 12 düşman hava saldırısını püskürttü. Hava savunması açısından daha az silahlı olan Chervony Ukrainy için bu boğulma ile sonuçlandı. "Kızıl Kafkasya" nın uçaksavar topçuları görevle başa çıktı ve gemi hayatta kaldı.
Kruvazörün daha fazla hizmeti şu şekildeydi: Sevastopol'a takviye teslimatı, düşman pozisyonlarının bombalanması, hava saldırılarının püskürtülmesi. Aralık 1941'de Feodosia'daki inişe katıldı.
İniş için kruvazör yüzsüzce limana girdi ve demirledi. Almanlar ateş açtı, farklı kalibrelerde ve 12 mayın mermileriyle 5 vuruş yaptı, gemide yangın çıktı, ancak iniş gücü indi ve "Kızıl Kafkas" üs için ayrıldı. Mürettebat kayıpları 27 kişi öldü ve 66 kişi yaralandı.
Gelecekte, gemi Feodosia'ya takviye ve kargo teslimatı yaptı. 4 Ocak'ta Sivastopol'un resmi tekrarlandı: gündü, gemi iskelede boşaltma altında demirledi, Alman uçakları geliyordu.
Geminin yan tarafında sığ bir derinlikte iki bomba patlar. Kıç alanda bulunan su çekicinden toplam alanı yaklaşık 3 metrekare olan iki su altı deliği oluşturulmuştur. m, güverte deforme olmuş, direksiyon bozuk, irili ufaklı dümenler hasar görmüş, kıç direği kırılmış, sağ kıç türbinin pervane şaftı, pervane ve braket ile birlikte yırtılmış, pervane braketi sol kıç türbinin şaftı kırıldı, kıç kulesi cihazı devre dışı bırakıldı.
Gemi yaklaşık 1700 ton su aldı ve kıç üst güverte boyunca battı. Kıç kulelerin topçu mahzenleri, kabinler ve dizel santralli odalar sular altında kaldı. Dümenler, jiroskop, telefon iletişimi çalışmıyordu.
Mürettebat, insanüstü bir çabayla gemiyi liman kapanından çıkarmış, sızıntıyı onarmış, suyu pompalamış ve iki türbinle harekete geçmiştir. Hızı 7,5 knot'u geçmeyen, Feodosia'dan Tuapse'ye 220 mil "Krasny Kavkaz" yaklaşık bir gün seyahat etti ve Almanların gemiyi bulamayıp bitirememesi büyük bir mutluluktu.
Gerekli kapasitede bir rıhtım bile olmadan Poti'de onarımlar yapıldı.
Doğal olarak, 3 Nisan 1942'de Donanma Halk Komiseri'nin emriyle, Sovyet filosunun tüm gemilerinin ilki olan "Kızıl Kafkasya", Muhafız rütbesine layık görüldü.
Onarımı tamamladıktan sonra (daha doğrusu mürettebat tarafından yamalama), kruvazör Poti'den Tuapse'ye beş uçuş yaptı ve ikmal (yaklaşık 16 kişi konuşlandırıldı), aşağıdakiler de dahil olmak üzere büyük miktarda ekipman sağladı. tanklar, 1000 tondan fazla mühimmat ve yiyecek.
Eylül 1944'ten Mayıs 1945'e kadar Krasny Kavkaz onarımdaydı.
Toplamda, 1941-1943 döneminde, "Kızıl Kafkasya" 64 askeri kampanya yaptı, geminin ateşi 13 düşman pilini yok etti ve bastırdı, 3 uçağı düşürdü. Gemi 60'den fazla asker ve nüfus, 000 tondan fazla mühimmat, askeri teçhizat ve yiyecek taşıdı, kruvazöre 3'den fazla bomba atan 000'den fazla düşman uçağı saldırısını püskürttü.
Savaştan sonra, kruvazörün kapsamlı bir incelemesi, tamamen bozulmasını ve daha fazla hizmete devam etmek için büyük onarımların uygun olmadığını gösterdi. Mayıs 1947'de Krasny Kavkaz eğitim gemisi olarak yeniden sınıflandırıldı ve beş yıl sonra kruvazör hizmet dışı bırakıldı ve hedef gemi olarak kullanıldı.
Genel olarak Svetlana sınıfı kruvazörler hakkında ne söyleyebilirsiniz? Gerçekten de gemiler, çağların değişimine girmek için tamamen şanssızdı. Tamamı eskimiş ve muharebe kabiliyetleri bakımından çağın gereklerini karşılayamamışlardır.
Karadeniz'de düşman gemilerinin olmaması elbette olumlu bir etkendi. Kruvazörler ile daha yüksek hıza ve daha güçlü toplara sahip olan aynı İtalyan hafif kruvazörleri arasındaki bir düellonun sonucunu tahmin etmek zor. Condottieri, Svetlana'ya bir şans bırakmazdı.
Ancak tam da denizde düşman gemisi olmadığı için kruvazörler iniş mavnaları ve yüksek hızlı silahlı nakliye araçları olarak kullanıldı.
Ayrı olarak, düşman tarafından işgal edilen bölgelerin bombalanması hakkında da söylenmelidir. Bu, Amerikalıların birliklerinin inişini desteklediği Pasifik Okyanusu'nda da uygulandı. Tabii ki, Iwo Jima veya Okinawa'ya yapılan çıkarmalar sırasında, birkaç zırhlı ve bir düzine kruvazör adayı günlerce dövdüğünde yaşananlar, bir kruvazörün bölgelere 30-40 mermi atması gerçeğiyle karşılaştırılamaz.
Alman piyade ve tanklarının yok edilen taburlarını kimin saydığını söylemek zor, özellikle de tüm Kırım Almanların eline geçtikten sonra, ancak Amerikalılar tarafından gerçekleştirilen bombardımanın sonuçları mütevazı olmaktan çok daha fazlasıydı. Ve uçan 180 mm'lik mermiler yoktu.
Genel olarak, “kırmızı Svetlans” tam olarak atandıkları rolü güvenle oynadılar. Kruvazör doğası gereği muhrip liderinden ve muhripten daha dayanıklıydı, bu yüzden onlardan daha fazlası bekleniyordu. Ve "yaşlı kadınlar" onları hayal kırıklığına uğratmadı, düzenli olarak savaş birimlerine takviye, mühimmat ve teçhizat sağladı.
Genel olarak, elbette, bu sınıftaki savaş gemilerinin bu şekilde kullanılması biraz haksızdır; başlangıçta bu tür operasyonlar için tasarlanan gemiler bu rol için daha uygun olacaktır. Ancak bunun için, savaşın başlangıcında, 1943'e kadar çalışmayan Luftwaffe'nin çalışmalarını bir şekilde etkisiz hale getirmek gerekiyordu.
Bu nedenle, kruvazörler nakliye rolünü üstlendi. Daha iyisi olmadığı için. Ancak, "Kızıl Kafkasya" ve "Kızıl Kırım"ın bu rolle gereğinden fazla başa çıktığı kabul edilmelidir.