“Hükmü veren adam vurmalı kılıcı. Eğer bir adamın hayatını elinden alıyorsanız, o adamın gözlerine bakmak ve onun son sözlerini işitmek boynunuzun borcudur. Bunu yapmaya dayanamıyorsanız, o zaman belki de o adam ölmeyi hak etmiyordur.”
– George R.R. Martin, Taht Oyunları
***
Bir şefkat eylemi, bir süt çiftliğinin iflas etmesiyle sonuçlanabilir mi?
Eğer bir süt çiftliği sahibiyseniz ve senelerce bu işte kalmak için her kuruşunuzu hesap ediyorsanız, standart bir iş prosedürü olarak şefkati kabul etmeyi göze alabilir misiniz? Yeni doğmuş yavruları bir hafta besledikten sonra, açık artırma pistine çıkarılacak her hayvanın nakliyesi için 5 dolar ya da her bir kurşun için 28 sent kaybetmeyi, gübre yığınına 30 kiloluk bir ceset daha eklemeyi göze alabilir misiniz?
ABD’deki çiftçilerin çoğu haftayı bu şekilde israf etmez ve böyle yaparak buzağı başına kaybedecekleri 70 senti yakında kurban edilecek bir hayvanın yem parası olarak bir kenara ayırmaz. ABD çiftliklerindeki buzağıların çoğu doğumlarından 24 saat sonra ölüyor.
11 Kasım 2014 günü sıradan bir çiftçi açık artırma pistinde en yüksek rakamla satabildiği buzağıdan kilo başına 34 sent kurtarabilecektir.
Yeni doğmuş bir buzağı yaklaşık 30 kilodur, annesinin sütünü emmek yerine suni memeyle beslenip bir hafta sonra yavru 36 kiloya ulaştığında mezbahaya gönderilir. Annenin sütü buzağılara harcanamayacak kadar değerlidir, ve insanlara yiyecek olarak satılması daha kârlıdır.
Harcamalar düşüldükten sonra buzağı artık 25 dolar etmektedir. Çiftçinin buzağıyı açık artırmaya göndermesi yaklaşık 30 dolara mâl olur.
Süt çiftliğiniz olsaydı ne karar verirdiniz? İPUCU: Tek bir kurşun süt çiftçiliği yönetiminde son derece işe yarayan bir seçenek. Eğer 500 kurşunluk bir kasa alırsanız 45 kalibrelik tek bir kurşunun maliyeti 28 sente geliyor. Buzağı ölüsü çiftlikte de çürür.
Bir buzağıyı öldürmenin en kolay yolu onu doğuşta annesinden ayırmak, ardından zavallı yavruyu bir kuytuya çekip tüfekle onun beynini patlatmaktır. Çiftçi ve onun çocukları için bir buzağıyı vurarak öldürmek hem daha ucuzdur, hem de video oyunu oynamaktan çok daha heyecan vericidir.
Bir çok çiftçi 28 sentini bir kurşuna harcamak istemez ve bu sebeple beyzbol sopasını kullanmayı tercih eder. Amerika’nın güneyinden gelen göçmen işçiler de sopayı çiftçi adına sallamaktan son derece memnundur.
İnsani Kesim Yasası, savunmasız çiftlik hayvanlarının onlara acı çektirmekten zevk alan sadist insanlardansa ellerinde keskin bıçakları olan şefkatli kesimhane çalışanları tarafından “insani bir biçimde öldürülmeleri” için kabul edildi.
Buzağılar neden doğuyor? Annelerinin süt vermeye devam etmesi için. Eğer erkek doğacak kadar şanssızlarsa yem maliyetleri fazla gelmeye başlar.
Eğer siz de bir çok tüketici, vejetaryen ve hayvan hakları eylemcisi gibi çoğu (erkek) dananın dana eti olmak üzere satıldığını sanıyorsanız fena halde yanılıyorsunuz.
ABD’de sütü alınan yaklaşık 9,15 milyon süt sığırı var. Ortalama olarak bir süt sığırı her on altı ayda bir doğurur. Hastalık, üretim vb herşey dahil endüstri aynen böyle dönüyor. Yani her 12 aylık periyotta bir 6.8 milyon buzağı doğuyor. Bunların yarısı dişi ve bu dişiler aynen anneleri gibi süt sığırı olmak üzere yetiştiriliyor. Yaklaşık 3.4 milyon buzağı ise erkek.
Peki bu yavru erkek buzağılar o kısa ömürlerini kapalı bölmelerde esir edilerek, yağlansınlar diye özellikle kansız bırakılarak yaşamak için mi doğuyor? Evet, aynen öyle. Yavru hayvan etine iştahı kabaran restaurant sahibini memnun etmenin yolu bu işte.
Peki 3.4 milyon erkek buzağının ne kadarı dana eti olmak üzere satılacak? Beşte birinden az, ya da yaklaşık olarak 650, 000 tanesi. Peki kaç tanesi kurşun yiyecek? Siz hesaplayın. Sizin hesabınız onların kolektif toplam kâbusu demek.
Kamuoyu masum kurbanların dana eti tüketimi için ne korkunç adaletsizliklere maruz kaldığını öğrendikçe dana etinin politik olarak reddedilmesi gibi bir tavır oluştu. Ne yazık ki erkek buzağılar doğmaya devam ediyor. Sizler artık istenmeyen erkek yavruların başına neler geldiğini, süt endüstrisinin son derece iyi sakladığı o sırrı biliyorsunuz.
Mandıra sahipleri erkek yavruları beslemeye para bulamıyor. Boğalardan iyi pet olmuyor çünkü. Dana eti olmak üzere buzağı yetiştirmek ise sadece erkek buzağı yetiştirmek üzere kurulmuş fabrika çiftliği tesisleri dışında hiç kimseye para kazandırmıyor.
İpucu: Bu boğalar sokaklarında koşsun ve sonra boğa güreşlerinde kullanılsın diye Pamplona’ya yollanmıyor.
İpucu: Wall Street ya da Merrill Lynch reklâmlarında görünmüyorlar.
İpucu: Damızlık olsun diye de kullanılmıyorlar; çünkü ineklerin çoğu suni yolla gebe bırakılıyor.
Eğer süt ürünleri tüketmenin insan sağlığına yönelik olumsuz etkileri konusunda bilim dergileri tarafından yayınlanan binlerce yazıya rağmen gerçeği sindiremiyorsanız o zaman belki de şefkat meselesine eğilmeniz gerekebilir, zira gerçekle yüzleşememe sebebiniz bu olabilir.
Bir daha pizza yerken ya da içi büyüme hormonuyla şişirilmiş yoğurdunuzu tüketirken lütfen bu sonuçları yaratan talebin yaratılmasındaki sorumluluğunuzu üstlenin.
Bu korkunç sır, süt kartonlarının üzerini mutluluk sahneleriyle boyayan endüstrinin gizli bir kuralı. Bu dehşeti başka kimsenin duymaması için iş başında olan binlerce “oyuncu” var. İşkence ve ölüm, acı ve duygusal stres dolu, hepimizin gözlerinden uzaklarda yaşanan bir 21. yüzyıl soykırımı bu.
Entelektüel anlamda evrilmiş bir 21. yüzyıl insanının çıtası, kendi eylemlerinin sorumluluğunu üstlenmektir. O tüfeğin tetiğini siz çekmiyor olabilirsiniz. O acıya şahit olmayabilirsiniz de.
Kurşunun sırasının kendisine gelmesini bekleyerek ağlayan, korku içinde titreyen o hayvanı izlemiyor olabilirsiniz. Yavaş yavaş ölmelerine şahit olmayabilirsiniz. Ama süt ürünlerini tükettiğiniz an onları öldüren sizsiniz.
* animalliberationfront.com sitesinden /Robert Cohen’in yazısının kısaltılmış ve güncellenerek siteye konulmuş son hâli.