Suriye çatışmasının yeni bir alevlenme dalgası kaçınılmaz. Birleşik Devletler’de bölgede kukla kontrollü rejimler bulunmuyor. Etkisi kurtarmak için tek şans Suriye'deki gücünü değiştirmektir.
Birleşik Devletler, Türkiye ve müttefikleri tarafından kabul edilen şekillendirme kararı olan Kuzey Ordusu, Halep ve Manbij'in kuzey illerindeki İD grubunu ve Rusya'daki bu örgütlerin her ikisini de devretme operasyonunda ana grev gücü haline gelmelidir. yasaktır) İdlib bölgesinden. Bu eylemler büyük olasılıkla desteklenecektir. авиация ABD liderliğindeki koalisyon ve Türk topçusu.
“Rusya için Kürtlerin yenilgisi, Kafkas bölgesindeki İslami radikallerin erken aktivasyonu anlamına gelecektir”
ABD, Türkiye, Katar, KSA temsilcilerinin ve isyancıların Kuzey Ordusu'na terörist olarak girmeyi reddeden tüm silahlı muhalefet örgütlerinin toplanmasına ilişkin çok sempatik bir karar. Yani, IG'nin bir parçası olmayan ve “kuzeylerin” bir parçası olarak ikincisine karşı savaşmayı (veya bir savaşı taklit etmeyi) kabul eden herhangi bir yapı, ılımlı olarak kabul edilebilir.
Açık kaynaklardan yola çıkarak, Igilov karşıtı ordunun temeli Ahrar kül-Şam, Faylak kül-Şam, Jayş-kül-Şam, Tuva Şam, Nur ve Din-Zinki olmalıdır. IG'nin ortak dindarlarına karşı savaşı haklı çıkarmak için, bu tür eylemlerin tanrısal bir iş olarak kabul edildiği bir fetva verilecek.
Kuzey Ordusunu silahlandırmak için sadece piyade silahları değil, çeşitli sınıflardaki zırhlı araçlar da kullanılmalıdır.
Türkiye'den silah ve askeri teçhizatın transferi 14 Mayıs'ta Bab el-Khava terminali ile başladı. Kuzey Ordusu lideri Nur ad-Din el-Zinki örgütünün lideri olarak atandı.
Kara saldırı kuvvetinin yaratılmasından sonra dört yönde bir saldırı başlatması bekleniyor: Jarabus'ta, el-Ra'i, Azaz'da ve Marea'dan doğuya.
Önerilen konuşlanma alanları ile harekatın hedeflerini karşılaştırdığımızda, bir yandan Suriye'nin en büyük şehri Halep'e doğrudan gidip isyancıların ana güçlerini Türkiye'deki üslerine bağlayan güvenilir bir iletişim sağladığından, Azaz'ın grevin ana yönü olacağı varsayılabilir ve Öte yandan bölgeyi parçalara ayırmak, Kürtler tarafından kontrol edilen sürekli bir bölgenin ortaya çıkmasını önlemek. Türk topçularının desteği şu anlama geliyor: Doğrudan bir askeri müdahale başlayacak. Sonuçta, silahların Suriye topraklarında görünmesi gerektiği ve güçleri örtmeden - mekanize ve tank parçalar ve bağlantılar.
Yani Suriye'deki düşmanlıkların kesilmesi uzun vadeli olarak bile düşünülmedi. Silahlı muhalefetin dünya kamuoyu imajı için daha kabul edilebilir bir şey yaratmanın yanı sıra, Türkiye ve ABD tarafından kontrol edilen isyancıları yeniden toplayıp yeniden inşa etmek sadece bir ateşkes. Bu sisteme uymayan örgütler terörist ilan edildi - bazıları IG ve “Dzhebhat an-Nusra” gibi tarihçeye göre (aynı zamanda komuta bağlantısı da dahil olmak üzere militanların “ılımlı” içine taşması yasak değil), diğerleri - Ülkenin kuzey bölgelerinde faaliyet gösteren Suriye Kürtlerinin milisleri olabilir. ABD-Türkiye kontrolünü kabul etmeyi reddetme.
çıkarlar arapsaçı
ABD ve Türkiye’nin düşmanlıklarını sürdürmesinin nedenleri anlaşılabilir. Arap Baharı Operasyonunun başarısızlığını, Irak ve Afganistan'daki savaşları takiben, Devletler Arap dünyasındaki otoritelerini gözle görülür biçimde kaybetti. Aynı zamanda, dünyanın bu kritik bölgesinde güvenilir ve iyi kontrol edilen bir rejime sahip değillerdi. Suriye'ye bir kukla rejim yerleştirmişlerse, Katar gazının Avrupa'ya akışını kontrol etmeye başlarlar ve ayrıca Doğu Akdeniz'de Rusya'yı oradan kovan askeri-stratejik bir ayaklanma elde ederler. Kahire’nin politikasında Rus vektörünün belirgin bir şekilde artmasıyla Mısır’daki “Arap baharı” nı yendikten sonra, ABD’nin bu bölgede kimsesi yoktu.
Türkiye için, Suriye’de düşmanlıkların durdurulması sırasındaki durum, Erdoğan’ın önderlik ettiği yönetici seçkinlerin seyrinde tam bir başarısızlık anlamına geliyor. Osmanlı İmparatorluğu-2 projesi, başlangıçta güney sınırlarında oluşturulan düşmanca bir Ankara Kürt özerkliği ile yıkıldı. Sonuç olarak, Türkiye'nin bölgesel konumu ve statüsü çarpıcı biçimde kötüleşmektedir.
Katar için, Rusya'nın bu pazardan çıkarılmasıyla Suriye limanlarına veya Türkiye'ye Avrupa'ya daha fazla geçişi için stratejik olarak önemli bir doğal gaz boru hattı oluşturma umudu yoktur. Amerika Birleşik Devletleri için bu, Rus çıkarlarına ciddi bir darbe indirdiği için önemli bir projedir.
Çok kaybeder ve Suudi Arabistan. Her şeyden önce, İran’ın Arap dünyasındaki ana müttefiklerini yenmeyi ve böylece Tahran’ı tecrit altında bırakmayı umuyor, bölgedeki nüfuzu zayıflatıyor. Krallığın on yıldan fazla bir süredir giyildiği fikriyle yeni bir hilafet projesi sonunda gömülecek. Suriye’deki Suudiler için statükonun korunması, İran’ın rolünün güçlenmesi ve yönetici hanedanlığın çöküşüne kadar KSA’nın istikrarına yönelik artan tehditlerin ortaya çıkmasını gerektiren ciddi bir yenilgidir.
Rusya için, Suriye’de mevcut statükoyla barışın sağlanması, sınırlı da olsa, askeri bir zaferden başka bir şey ifade etmiyor. Bu, bölgedeki, özellikle de yalnızca güçlü olanlara saygı duyduğu Arap dünyasında, önemli bir artışa neden olmaktadır.
Suriye'de halkın kitlesinde mevcut cumhurbaşkanı ve hükümete karşı tutum, dış saldırganlığa muhalefet sembolü olarak olumlu. Beşar Esad’ın görevden reddetmesi bile (Suriye’deki serbest seçimlerde cumhurbaşkanlığı yarışına katılırsa, zafer kazanması garanti edilir), ABD’nin yandaşlarının veya diğer muhalif siyasetçilerin gücüne yol açmayacak - Suriyeliler maceraları için çok pahalıydı. Mevcut hükümetin Asad’ın yeniden seçilme ümidiyle iktidarda kalması, Doğu Akdeniz’de bir Rus stratejik köprü köprüsünün ortaya çıkması, Katar’dan Avrupa’ya bir doğal gaz boru hattının inşasında bir çöküş ve Türkiye’nin güney sınırında ideolojide yakın olan Kürt özerkliğinin ortaya çıkması anlamına geliyor.
İran için, statükoyu korumak (İslam Devleti'ni ve terörist olarak tanınan diğer örgütleri mağlup etme umudu ile birlikte, tüm dış oyuncular tarafından ihtiyaç duyulduğunu anlamak) ve Rusya'nın önderlik ettiği kazanan koalisyona katılım, Arap ve özellikle İslam dünyasındaki konumunun önemli ölçüde güçlendirilmesi anlamına geliyor. Tahran'ın bir şekilde ya da başka bir şekilde destekleyeceği Basra Körfezi'ndeki monarşilerde ezilen Şii nüfusunun kitlesel gösterileri tarafından takip edilmesi muhtemel.
Doğal olarak, Amerikan etkisinin ekonomik olarak ikame edilmesiyle Çin bölgesinde, Rusya ve İran'ın bir müttefiki olarak aktif uygulama için geniş fırsatlar var.
Bu nedenle, Suriye'de yeni bir silahlı çatışma turu kaçınılmazdır - ABD ve müttefikleri intikam almaya çalışacaktır.
İki aşama, iki vuruş
Suriye ordusunun yetenekleri, Rusya’dan silah alımı nedeniyle artıyor. Son aylardaki savaşlarda, Suriye ordusu maddeyi (WME’de) ve militanlar üzerindeki ahlaki üstünlüğünü gösteriyor. Suriye hükümetinin müttefikleri güçlü ve iyi örgütlenmişler - Hizbullah ve Kürt kuvvetleri bunu defalarca kanıtladı. Onlar gerilla savaşı yöntemlerinde akıcıdırlar, muhalefetin militanları dışında hiçbir şekilde - ne savaş eğitiminde ne de taktik ve operasyonel eğitimde ve birçok yönden üstündürler. Militanların ellerinin Suriye'nin meşru hükümetini devirmeyi başarabilmelerini beklemenin bir nedeni yoktur. Bu nedenle, Esad karşıtı koalisyonun asıl vurucu gücü haline gelmesi gereken Kuzey Ordusu yaratılıyor. Savaşın yeni bir aşaması fikri, Afganistan'da işlenmiş olana benzer gözüküyor. Ordunun adı bile Kuzey İttifakına atıfta bulunuyor. İslami bir bileşen olmadan nötrdür ve Batı'nın bilgi alanında daha güzel görünüyor.
Belirtildiği gibi, Kuzey Ordusu'nun asıl amacı İD'i yenmektir. Öyle mi? Ve Amerikan jeopolitiğinin, Kuzey Ordusunun kontrol altına alacağı bu bölgelerde Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye'nin atandığı başkanları tarafından yönetilen bir kukla devlet oluştursa bile, kendisini IG'nin yenilgisiyle sınırlandırması mümkün mü? Suriye'nin kıyı kesiminin sınırlı alanında bile mevcut cumhurbaşkanının gücünün devam edeceği konusunda hemfikirler mi? Açıkçası, böyle bir sonuç, ABD ve müttefiklerini iç savaşı tetiklerken kendilerine koydukları hedeflerin hiçbirine ulaşmaya izin vermiyor. Ne de olsa, Suriye hükümeti neredeyse tüm Akdeniz kıyı şeridinin yanı sıra, ülkenin ekonomik olarak en gelişmiş ve en kalabalık bölgelerini elinde bulunduruyor.
Bu nedenle, İD'in yenilgisinden sonra (büyük olasılıkla bu örgütün militanlarının Kuzey Ordusu'na aktif bir geçişi eşlik edecek), askeri operasyonların hükümet kuvvetlerine karşı konuşlandırılmasını beklemeliyiz. Buna göre Suriye'deki savaşın bir sonraki dönemi ABD'nin önderlik ettiği bir koalisyonun açık bir müdahaleye geçişidir. Muhtemelen iki ana aşamadan oluşacaktır.
Birincisi, ABD’nin kontrol etmediği İslam Devleti’nin ve diğer düzensiz oluşumların (hem Suriye’ye karşı muhalif hem de dostça) yenilmesi ve Suriye’nin kuzey sınırı boyunca, Akdeniz’den (şimdi Kürtler tarafından kontrol edilen bölgeler) Irak Kürdistan sınırlarına stratejik bir köprü oluşturması görevleri 100'e kadar olan bölgeler - 200 kilometre veya daha fazla (çoğunlukla Suriye'nin doğu bölgelerinde, şu anda IG tarafından kontrol edilir). İki operasyon beklenmelidir. Bunlardan ilki (halihazırda medyada ilan edilmiş, en azından hedefler ve muhtemel saldırı yönleri düzeyinde), Amerika Birleşik Devletleri ve kontrol altındaki Kuzey ordusunun önderlik ettiği koalisyonun kendilerini dünyaya karşı en büyük tehdit olarak ilan etmelerini sağlayacak cihatçıların ana güçlerini yenmektir.
Daha sonra, Suriye Kürtlerinin militan oluşumları, belki de ABD’nin Türkiye’de Kürt iziyle birkaç terörist saldırı düzenlediği terör örgütü ilan edildi. Bu tür saldırıları PKK düzenli olarak gerçekleştirmektedir ve Kürt Suriyeli milisler resmen bununla iletişim kurmak için terörist olarak sınıflandırılabilir. Ve onları yenmek için, ikinci bir operasyon planlanıyor - şimdi Kürt özerkliğinin bulunduğu Suriye'nin kuzeybatı illeri üzerinde kontrol sağlamak amacıyla.
İkinci aşamada, Amerikalılar ve müttefikleri için kritik olan Suriye'nin kıyı bölgelerini işgal etmek amacıyla Suriye ordusu ve Hizbullah birlikleri ile savaşma görevi çözülecek.
Türk takviye
Bu senaryonun uygulanabilirliği nedir?
İlk operasyonu gerçekleştirmek için, Suriye’nin kuzey ve kuzeydoğu bölgelerinde IG’nin ana güçlerini yenmek görevini yerine getirme görevini yerine getirme yeteneklerine göre bir gruplandırma oluşturulmalıdır. Türkiye'nin topraklarına bir isyancı ordusunu bir araya getirmeyeceği açıktır - bu iç istikrar için çok tehlikeli bir güçtür. Suriye'de, gruplama için yer seçimi, operasyonun hedefleri, askeri-coğrafi koşullar, bölgeye yerleştirilmiş düşman birliklerinin savaş potansiyeli ve içinde potansiyel dostu birimlerin varlığı ile belirlenecektir. Yukarıda belirtilen operasyonel durum ve diğer faktörler göz önüne alındığında, Azaz, Tal Rifaat ve Maare üçgeni içindeki bir bölge, Türkiye'nin dostane "ılımlı" militanları tarafından kontrol edilen tek köprü kurucusu olan Kuzey Ordusu'nun yaratılması için muhtemel bir alan olacak gibi görünüyor. Katılımcı kuruluşların tahmini kompozisyonlarına dayanarak, burada bir grup 35 - 40 bin militan toplanabilir. Ana silahlarının hafif ve ağır tüfek olması muhtemel silâhÇeşitli kalibre harçları ve topçuları, çoğunlukla Sovyet ve Amerikan üretiminin eski görüntüleri, belirli miktarda hafif zırhlı araç, tanksavar sistemleri ve muhtemelen MANPADS. Suriye'deki önceki savaş operasyonlarının tecrübesi, bu güçlerin, kısa bir süre içinde IŞİD'i mağlup etme sorununu çözemediğini göstermektedir. Bu nedenle, yeterince büyük bir Türk düzenli birliğinin operasyona katılacağı varsayılmalıdır. Savaş gücü (erken zafer için onu en üst seviyeye çıkarma arzusu ile) temel olarak alanın operasyonel kapasitesi ile sınırlıdır ve en fazla iki topçu ve bir özel tugay dahil olmak üzere güçlendirilmiş ordunun bünyesinde değerlendirilebilir. Yani Türk kuvvetlerinin grubun sayısı taarruz helikopteri 25 için 30-150 uzun menzilli tipi ACS T-200 Fırtına ve M400 dahil 300-350 tankları, 100 farklı BBM ve 120-155 topçu parçaları, en 107-30 bin kişiyi ulaşabilir vardır. Havadan destek için, Amerikan ve Türk taktik havacılık sektörünün 120 - 140 uçakları tahsis edilecektir.
Bu oluşumlara karşı çıkan IG oluşumlarının teçhizatı ve savaş gücü, sayıca yaklaşık bir buçuk ila iki kat daha küçüktür ve büyüklük sırasına göre askeri potansiyelde daha düşüktür. Afganistan’da olduğu gibi, Afganistan’da olduğu gibi, uygun şartlar altında, Kuzey Iraklılar’la işbirliği içinde, Rus HQ’ları ile işbirliği yaparak, Iraklıların operasyon alanlarındaki ana yerleşimlerden bir veya iki ay içinde isyancıları öldürmeyi başarabilecekleri varsayılabilir. Bununla birlikte, düzensiz oluşumları ezmeyi başaramaları pek mümkün değildir: bir kısmı Suriye'nin güney bölgelerine, bir kısmı dağlık bölgelerde saklanacak veya nüfus arasında dağılacak.
Ancak, bir sonraki aşamaya geçişi geciktirmek mümkün değil, çünkü Suriye Kürtleri şimdi Kuzey ordusunun saldırılarının hedefi haline geleceklerini çabucak anlayacaklar ve saldırıyı geri itmek için yoğun hazırlıklar başlatacaklar. Aynı zamanda, özerk haklarının bir bölümünü feda ederek, meşru hükümetle bir anlaşmaya girmeleri de oldukça mümkün. Bu nedenle, Suriye'nin kuzeybatı illerindeki Kürtlerle savaşmak için Kuzey Ordusu'nun ana güçlerini ve destekleyici Türk güçlerini yeniden bir araya getirmek gerekecek. Bu eylemler, bölgenin IG'nin militanlarından nihai arınmasından önce bile başlayacaktır.
Kürtler Suriye hükümetiyle aynı fikirdeler ve savaş uçakları (özellikle DRLOA-A-50 uçaklarının desteğiyle etkili bir şekilde) ve ayrıca Suriye hava savunmasının bu bölgesini kapsayan devriyeleri düzenleyebilecek olan Rus Havacılık Kuvvetlerinden tam destek alırlarsa, muhtemelen Kuzey Ordusu'nun ikinci operasyonunun gerçekleşmesi muhtemeldir. hazırlık aşamasında bozulacak. Moskova ve Şam'ı Kürtlere yönelik grevlere katılmaya zorlamak mümkün olmayacak ve Amerikan ordusu ve Türk topçularının kuvvetli desteği olmadan Kuzey ordusunun düzensiz oluşumlarının özerk eylemleri etkilenmeyecek, ancak militanlar arasında ağır kayıplar yaşanacak.
Kürtler Suriye hükümetiyle aynı fikirde olmasalar bile, Rusya'nın "ılımlı" olarak tanınsalar bile, İslami radikallerin yenilgilerini sakin bir şekilde gözlemlemeleri pek mümkün değil. Ne de olsa, Kürtlerin yenilgisi, Kafkas bölgesindeki İslami radikallerin faaliyetlerinde hızlı bir artış anlamına gelecektir. Bu, ABD ve Türkiye’nin bu ikinci operasyonun hedeflerine ulaşma ihtimalinin düşük olduğu anlamına geliyor. Dolayısıyla, ona ulaşma olasılığı çok fazla değildir ve başarı şansı daha da azdır.
Ve görüş Rusya'ya
İkinci operasyon yine de başlatılırsa, Kürtlerin yenilgisinden kısa bir süre sonra, Amerikan-Türk havacılığının örtüsü altında bulunan Kuzey Ordusu hükümet güçlerine yeniden yönlendirileceği için Suriyeli ve Rus liderlere kısa sürede anlaşılacaktır. Buna göre, Suriye silahlı kuvvetlerini Rus silahlarıyla, özellikle hava savunma sistemlerinde, karşılıklı yardım anlaşması yapılması muhtemel olarak güçlendirmek için önlemler alınacak. Kuzey Ordusu'nun düşmanlıklarının başlatılması, ABD ve Türkiye'nin Suriye'ye karşı desteğiyle, herkes için kabul edilemez olan Rusya'ya karşı açık düşmanlıklara geçiş anlamına gelecektir. Karadeniz boğazlarının mallarımızın Suriye'ye geçişi için ablukaya alınması da benzer bir sonuç doğuracak.
Bu, mevcut durumla birlikte, Kuzey Ordusunun yaratılmasının tek görevi çözmesi garantilidir - IS birlik gruplarından birinin yenilgisi ve hepsi bu. Bu, ülkenin liderliğinin seçilmesi de dahil olmak üzere Suriye'deki siyasi süreçler üzerinde daha aktif bir etki sağlayacaktır. Bununla birlikte, ABD, Türkiye, KSA ve Katar’ın hedeflerine ulaşılamıyor. Yani, savaş hala kayıp.
Analiz, bu stratejik senaryonun uygulanmasındaki ana engelin Rusya olduğunu gösteriyor. Bu nedenle, Kuzey Ordusu'nun konuşlandırılması, yüzleşmenin ana tiyatrosunun Suriye olmayacağı jeopolitik kampanyanın unsurlarından biri olabilir. Ve Rusya içten bir siyasi kriz yaratmak için tek yoldan oyundan çıkarılabilir.
İki şeyden biri: Kuzey Ordusu, muhalefetin savaş sonrası Suriye’nin siyasi uyumundaki ağırlığını artırma, ABD, Türkiye ve KSA’nın bu ülkeye yönelik başarısızlığının farkında olma veya Rusya’nın bu durumu tam anlamıyla etkilemeyeceği varsayımına hazırlıklı olarak, sınırlı bir görevi çözmek için yaratıldı. Batılı “ortaklar” tarafından bizim için hazırlanan iç sorunlarla meşgul olmak. İkinci seçenek daha muhtemeldir.