Grissini, İtalya’nın kuzeybatısındaki bir bölge olan Torino, Piyemonte’de bulunan geleneksel İtalyan ekmek çubuklarıdır. Bu atıştırmalıklar ek olarak biberiye, susam, soğan veya Parmesan peyniri ile tatlandırılabilen gevrek, ince, kuru ekmekten oluşur.
Grissini, Savoy Dükü II. Vittorio Amedeo’nun sağlıkla ilgili sorunlarını tedavi etmek amacıyla icat edildiği için 17. yüzyıla kadar izlenebilir. 1679’da saray doktoru don Baldo Pecchi Lanzo tarafından, geleceğin kralının sindirim sorunlarını hafifletmeye yardımcı olacak bir ekmek türü bulması için görevlendirilen saray fırıncısı Antonio Brunero tarafından icat edildi. Brunero, geleneksel bir Torino ekmeği olan ghersa için hamur yaptı ve onu uzun ince şeritler halinde gerdi. Dük pişmiş ürünü tükettikten sonra şans eseri iyileşti ve grissini İtalya’da popüler bir atıştırmalık haline geldi. Bu güzel hikaye yaygın olarak kabul edilse de grissini’nin muhtemelen 14. yüzyıldan beri Torino’da var olan ve Fransız baget ekmeğine benzer bir ekmek olan grissia’dan geldiği de kabul edilmektedir.
17. yüzyılda icat edildikten hemen sonra bu İtalyan ekmek çubukları Savoy ailesinin ve birçok Avrupa kraliyet ailesinin favorisi oldu. Savoy Prensesi Maria Felicita, ekmek çubuğunu tutarken resmedilmeye karar verdikten sonra “Grisini Prensesi” olarak anılırken, Sardunyalı Charles Felix, Teatro Regio’ya yaptığı ziyaretler sırasında, tiyatrodaki diğer seyircileri rahatsız edecek şekilde en sevdiği ekmek çubuğunu kemirmeyi severdi. Güneş Kralı XIV. Louis’nin bu ekmek çubuklarını Paris’te yeniden yaratma girişimleri bile oldu. Torino’dan iki fırıncı getirdi, ancak Seine’nin suyu Po Nehri’ninkiyle aynı değildi, bu da ekmek çubuklarını ortalamanın altında kalitede yapıyordu. Kendi deyimiyle “Les petits bâtons de Turin’in” (Torino’nun küçük çubukları) en büyük hayranlarından biri, tek amacı grisini Torino’dan doğrudan Paris’e ulaştırmak olan özel bir kurye servisi bile kuran Napolyon Bonapart’tı.
Bugün, grisini çeşitli şekillerde servis edilir ve çoğu İtalyan restoranında, ana yemekten önce misafirlere ya kendi başlarına servis edilir ya da başlangıç olarak prosciutto’ya (jambon) sarılır.