Eskizde, yapının suyla ilişkisi ve suyun üzerinde yükselen bir yapı olduğu anlaşılmaktadır. “Bir fikir, bir eskiz örneği olarak ya da İtalyan dilbilimci Giacomo Devato’nun tanımladığı gibi ‘asıl öneme sahip birkaç işaretle çiziktirilmiş ama daha da geliştirilebilecek, ancak tamamlanmış da sayılabilecek bir müsvedde’ olarak doğar.”*
Eskizde asıl öneme sahip diyebileceğimiz, çizgiler arasında bir hiyerarşi tanımlanamazken, Giacomo Devato’nun da belirttiği gibi daha da geliştirilebilecek, ancak tamamlanmış da sayılabilecek bir çizim olduğu söylenebilir. Yapının formunu yansıtan bu eskiz, üst katta daha kapalı bir mekan gerektiren bir işlev gerçekleşirken alt katta daha geçirgen bir alan bulunduğunu hissettirmektedir.
Projeyi tasarlayan ve gerçekleştirenlerin kullandığı görseller üzerinden yapılan araştırmada alt kat için gerçekten de yoğun bir kamusal kullanım önerildiğini görmekteyiz. Fakat eskiz böyle bir insan kalabalığı yerine, yapının yalın bir şekilde formunu yansıtır. Buradan eskizin mimar için bazen hayal ettiği kullanım senaryosunu yansıtmak için bir araç olabileceği, fakat o kullanım senaryosunun kesin bir biçimde gerçek hayatta karşılık bulmadığı zamanlar olabileceği eleştirisini yapmak mümkün hale gelir.
Bilge Can
Eskiz: Ümmü Gülsüm Şenay / Bathing Culture / raumlabor
Referanslar
*Belardi, Paolo. (2016) Mimarlar Neden Hala Çiziyor?. Janus Yayıncılık, 2. Baskı