İnsanın tesadüflerden örülü hikâyesine tesadüf ettik bugün, şairler ile torna tezgâhlarının arasında bir arafta. Her tanışma kendi şapkasını taşıyordu aklında, insanı kazıyınca yine insan çıkıyordu altından daha da fazla. Tesadüfün tanrısını içinde taşıyan insan, bilinmezliği biliyordu kendisine aynasız bakınca. Kedisinin uykusunda bir düştü kâinat ve insanın içine sığıyordu ancak- insan yine de sığamıyordu kâinata.