Aynı zamanda, Batı ile Rusya arasındaki çatışma, Ukrayna'daki olayların değerlendirilmesiyle ilgili olarak kendi başına gelişmeye devam ediyor. Batı ülkeleri, Rusya'dan bireylere ve bireysel şirketlere yönelik yaptırımları artırıyor ve daha ciddi ekonomik yaptırımlardan bahsediyor. Bu, ekonomik sonuçlarını hissetmeye başlayan Moskova’nın açık bir hoşnutsuzluğuna neden oluyor. Özellikle, bu durum, sermayenin Rusya'dan uçması ve mevcut ekonomik gerilemeyi daha da kötüleştirmekle tehdit eden Rus şirketleri için dış mali piyasaların fiilen kapanmasıyla ilgilidir.
Rusya açıkça pes etmeyecek, ancak ağırlaştırmayacak. Her ne kadar bazı Rus politikacıları Batı’yı eleştiriyor olsalar da periyodik olarak ilgili fikirlere atıyorlar. Örneğin, Rusya'nın altın ve döviz rezervlerinin temelini oluşturan ABD ve Avrupa borç yükümlülüklerinin sunumu, ruble için Rus petrol ve doğal gaz satışına geçiş, doların ödemeleri yapmayı reddetme, ticari ilişkilerde sözde döviz kredisi takas işlemine geçiş gibi sorular var. önemli ortaklar ve diğerleri ile. Son cümle çok ilginç. Ülkelerin kendi aralarında ulusal para birimleri kullanarak ticaret yaptıklarını ve ardından ihracattan daha fazla ithalatın olduğu ülkenin farkı telafi ettiğini varsaymaktadır. Fiili, bu para takası. İkinci Dünya Savaşı'ndan önceki dönemde, Almanya ile buna bağlı olarak Doğu Avrupa ülkeleri arasındaki ilişkilerde aktif olarak kullanılmıştır.
Ancak şu anki sorun, Rusya ile Batı arasındaki ekonomik çatışma değil. Şimdilik, bu yalnızca, prensipte ekonomik bir savaşa dönüşmeyecek kadar açık bir olasılık. Mesele şu ki, Rusya’nın ekonomik otoriteye geçişinin yanı sıra tüm hatlar boyunca Batı’ya muhalefet anlamına gelen küresel bir çatışmayla ilgili herhangi bir konuşma olabilir mi? Örneğin, İran’a nükleer programı konusunda destek sağlamak, оружия Bu ülkeye ve Suriye'ye C-300 yazınız. Yani, yeni bir soğuk savaşın başlamasının muhtemel olup olmadığı.
Doğal olarak, Moskova'nın ne kadar hazır olduğunu anlamanızı sağlayacak bir tür turnusol testi, Güneydoğu Ukrayna'nın sorusu olacak. Küresel çatışmanın mantığını izlerseniz, o zaman Novorossia fikrinin teorik olarak uygulanabileceğini varsayabilirsiniz.
Donetsk ve Lugansk'ta Rus yanlısı güçler tarafından aktif olarak destekleniyor. Doğal olarak, bu fikir, geleneksel olarak “emperyaller” olarak adlandırılabilecek, Rusya'daki radikal düşünceli politikacılar arasındaki çok yönlü destekle desteklenmektedir. Yeni Rusya'nın asgari programı referandum yapmış olan iki alanı içermektedir. Maksimum program zaten, tüm Karadeniz kıyıları da dahil olmak üzere, Dinyeper'ın sol yakasında Ukrayna'ya kadar sekiz patlamayı kapsıyor.
Aslında, bugün herkes Moskova'nın ne yapacağını bekliyor. Rus toplumunun radikal görüşlü çevrelerinin bakış açısının geçerli olacağını veya pragmatizmin hüküm süreceğini hayal etmek mümkün mü? Rus liderliği zor durumda. Taktik başarılar sağlayan her adım - şimdi Donetsk ve Luhansk'ta referandum yapan Kırım, Batı'dan gelen tüm yeni yaptırımlara neden oluyor. Çok hassas olmasalar da, doğal olarak nahoş olurlar. Ek olarak, resmi Moskova’yı ülke içinde radikal politikacıların harekete geçtiği bir konuma koydular, Batı karşıtı söylemleri gittikçe zorlaşıyor. Bu durumda, bir çözüm bulmak, aynı fikirde olmak daha kolay olacaktır, çünkü durumu geciktirmek, zayıflık, yüz kaybı olarak algılanabilir.
Rusya'nın Batı ile aynı fikirde olmak istediği varsayılabilir. Bu onunla birlikte ve Ukrayna'nın yeni liderliği ile değil. Şartları zaten belirtilmiş. Moskova Ukrayna'nın federalleşmesini, Kırım'ın kontrolü altındaki geçişin meşrulaştırılmasını ve tüm yaptırımların kaldırılmasını istiyor. Batı doğal olarak bütün şartlara katılmayacak. Kırım'ın ilhakının asla tanınmaması muhtemeldir, yaptırımlar pazarlığa açıktır, ancak bunların tamamen iptal edilmesi muhtemel değildir. Bugün geçici bir uzlaşma sağlayabileceğiniz tek zaman Ukrayna'nın federalleşmesi.
Partiler bunun için zaten gerekli açıklamaları yaptılar. Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Mayıs ayında Ukrayna’da yapılan 25 başkanlık seçimlerinin doğru yönde bir adım olduğunu söyledi. Buna paralel olarak, Ukraynalı politikacılar ademi merkeziyetçiliğe işaret etti. Federalleşme ve ademi merkeziyetçilik arasında ortada bir yerde, aslında, bir yandan Rus makamlarının yüzünü kurtarmaya izin veren bir uzlaşma bulabilirsiniz. Öte yandan, Ukrayna'nın dağılma sürecini durduracak. Aynı zamanda, Kırım anlaşmadan çıkarılacak.
Uzun bir süre Kırım ve Ukrayna'nın doğusundaki tüm olayların asıl nedeninin bir iç protesto ya da “yeşil adamların” yardımı olduğu iddia edilebilir. Şimdi, aslında, bu o kadar önemli değil. Durdurmak önemlidir.
Resmi Moskova açıkça büyük bir Novorossia projesini uygulamak istemiyor. Çok yüksek maliyetler - hem maddi hem de tamamen askeriydi. Örneğin, Mart 1 Federasyon Konseyi’nin görevine göre teorik olarak mümkün olan Ukrayna’nın sol bankası alanında askerlerin işgali, Kırım ve Donbas’ta olduğu gibi her yerde böyle bir desteği karşılamayacak. Ayrıca, sadece Kırım Rusya için zaten çok pahalı ve Ukrayna'nın tüm doğusunun ne kadar tutacağını hayal etmek zor. Ukrayna’daki Rus yanlısı eylemcilerin Rus maaşları ve emekli aylıkları tarafından yönlendirildiği ve Kırım emsallerine güvendikleri açık.
Batı da durumun radikal bir şekilde gelişmesini istemiyor. Bu, her şeyden önce, Avrupa için büyük sorunlar yaratacaktır. Büyük olasılıkla, Batı Moskova’nın genişlemesini durdurmak ve daha sonra Rusya’nın gelişimine alternatif olarak Ukrayna’nın gelişimine odaklanmak istiyor.
Bu nedenle, sert söylemlere rağmen, bugün anlaşmaların başarılması oldukça muhtemeldir. Ukrayna'nın yeni cumhurbaşkanı, muhtemelen Petro Poroshenko olacak, en sevilmeyen kararları verebilir. Ancak, son üç ay içinde Ukrayna makamlarının tüm eylemleriyle ilişkilendirilmeyecek.
Kazakistan için bu mümkün olan en iyi senaryodur. Batı ile Rusya arasındaki çatışma çok fazla manevra alanımızı daraltıyor. Ek olarak, Kırım'ın ilhak edilmesinden kaynaklanan bir coşku olan Rus toplumunda radikal duygunun artmasının halk fikrimizi etkileyemeyeceğini ancak etkileyemeyeceğini dikkate almak mümkün değildir. Burada fırtınalı tartışmalar da yaşanıyor, çok farkedilmezler ve muhtemelen, bu sadece iyi olan şey.