Bu hafta bana bir soru geldi. Yolcu uçaklarında neden acil paraşüt yok? Hafif uçaklar için tüm uçak acil durum paraşütleri mevcuttur ve birçok hafif uçak motoru arızası ve kazasında büyük etki yaratmak için kullanılmıştır.
Ama gerçek şu ki, paraşütler hafif uçaklar için etkili olsa da, ölçeklenmiyorlar. Quora'da bir paraşütün tam boyutlu bir yolcu jeti için olması gereken büyüklükteki sayıları çalıştıran bir dizi harika cevap var. Tam iş parçacığını okumanızı tavsiye ederim, ancak bir basketbol sahası tahmininin bir milyon metre kare (92903 metrekare) malzeme gerektireceğini söylemek için yeterli. Bu açıkça mümkün değildir ve eklenen ağırlık ve karmaşıklık şüphesiz kendi risklerini getirecektir.
Yine de sorularda saklanan daha derin bir sorun var. Uçuş güvenliği ve belki de içkin uçuş korkumuz. Yolcu uçaklarının güvenliği konusunda endişelenmek kolaydır, özellikle de son birkaç yıldaki yüksek profilli kazalara rağmen. Ancak, gerçek şu ki, hava yolculuğu sadece çok güvenli değil, her yıl daha güvenli hale geliyor.
Sağdaki rakam kamuya açık birkaç kaynaktan derlenmiştir. Yıllık uçak kazası sayısının uçuş sayısına bölünmesini gösterir. 1970'lerden bu yana kaza oranları sürekli düştü. Eski bir Boeing çalışanı tarafından bunu anlatan mükemmel bir yazı var.
Korku veren hava uçuşunun bir yönü, sıklıkla kazalara eşlik eden bilgi eksikliğidir. Kayıp uçağın bilinmeyen kaderi, medyanın spekülasyondan beslenmesine ve onunla bilinmeyen doğal korkumuzdan beslenmesine izin verir. Uçakların bulunamaması çoğu zaman kafa karıştırıcı görünmektedir, dünyada NSA tarafından her gün takip edilen yerlerin izlenmesini önlemek için önemli çaba harcanması gerektiğini düşündüğümüz bir dünyada neden bir yolcu uçağı kadar büyük bir şey bulamıyoruz?
Gerçek şu ki, uçaklar mümkün olduğunda sürekli olarak izleniyor ve bilgiler yaygın olarak mevcut! Uçak GPS koordinatlarını ADSB üzerinden iletir. Popüler uçuş trafiği izleme sitesi FlightAware 24 bunu veri kaynaklarından biri olarak kullanır. Ayrıca RTL SDR dongle'ı kullanarak ADSB sinyallerini almak ve kodunu çözmek oldukça kolaydır.
Ancak ADSB, uçaklar tarafından yer istasyonları ile iletişim kurmak için kullanılır. Bu nedenle okyanuslar üzerinde çalışmaz. Bunun bir çözümü uydu bağlantılarını kullanmak olabilir, ancak bu pahalıdır ve bazıları sınırlı fayda sağlar. Diğer öneriler, okyanuslar üzerinde seyahat ederken uçaklar arasında bir tür örgü ağ oluşturmaktır. Kuşkusuz bu tür izleme çözümleri, uçak içi WiFi için kullanıcı talebi artmaya devam ettikçe ve Twitter, uçak içi yemeklerinin resimlerini tweetleyen kullanıcılarla daha da karmaşıklaştıkça daha yaygın hale gelecektir.
Korkularımızın temel nedeni ne olursa olsun. Hava yolculuğu çok güvenli. Ancak yakın zamanda yapılan bir başka 'Ne olursa', güvenlik bizim en büyük endişemiz olmasa hava yolculuğunun nasıl olabileceğini düşünmemi sağladı. Son ve tartışmalı amazon TV dizisi 'Yüksek Kale'deki Adam', müttefik gücün İkinci Dünya Savaşı'nı ve Amerika kıtalarını Japon ve Nazilerin koalisyonu tarafından yönetildiği bir dünyayı gösteriyor. Süpersonik bir uçuşun (yukarıdaki özellikli görüntü) Avrupa'dan gelmesi sadece iki saat sürdüğü San Francisco'ya indiğinde bir nokta var. Bir dünyada, belki de insan hayatıyla daha fazla risk almaya ve vatandaşlarının isteklerinden ödün vermeye daha istekli. Süpersonik uçuş hala olağan mıdır?
Ortak Süpersonik Seyahat
Elbette süpersonik yolcu uçaklarına sahiptik. 2000 yılına kadar, Concorde dünyanın en güvenli uçaklarından biri olarak kabul edildi. 11 Eylül'den sonra hava trafiğindeki çöküş ve süpersonik ticari uçakların Concorde'yu ekonomik olmayan hale getirmek için komplo kurduğu gerçeği bir yıl ve sadece bir kaza. Ticari uçuşlar 2003 yılında sona erdi.
Süpersonik uçuş şu anda ticari uçuş için pratik olmasa da, hobiler süpersonik harekete geçmeye çalışıyorlar. En hızlı RC uçakları henüz süpersonik hızlara ulaşamamıştır, ancak süpersonik roketler inşa edilmiştir. Bu talimatta, süpersonik hızlara ulaşmak için 70 $ 'lık bir roketin (360 $ bileşenlerle) değiştirilmesi süreci açıklanmaktadır. Bir test uçuşunda (gizmolog) 801mph hıza ulaştı (Mach 1.07).
(Gizmologlar) roketinden duyulabilir bir sonik patlaması yoktu, roket zaten ses yüksekliği 450 metreye ulaştığında ve üretilen ses dalgaları yanlara doğru yayılıyor.
Süpersonik uçaklarda ses patlaması meydana gelir. Concorde’nun kaderini mühürlemeye yardımcı olan ticari süpersonik uçuşun karada yasaklanmasına neden olan bu istilacı sesdi.
Sonik boomlara Doppler etkisi ile aynı mekanizma neden olur. Doppler efektinde size doğru hareket eden bir nesne daha yüksek bir frekans sesi üretiyor gibi görünmektedir. Ses dalgalarının kaynağı size doğru hareket ettiğinden, dalga cephesi dalgaları etkili bir şekilde sıkıştırarak ve hareket yönünde daha yüksek bir frekans üreterek 'yakalar'.
Bir ses patlamasında dalga cepheleri birbirine o kadar yakın itilirler ki birbirlerini yakalarlar. Bu nedenle çoklu dalga cepheleri birbirinin üstünde bulunur. Tüm bu sesler birlikte sıkıştırılır ve büyük bir patlama ile kulağınıza ulaşır.
Ancak NASA, süper-sonik uçaklarda sonik patlama sorununu 'düzeltmek' için planlar üzerinde çalışıyor. Sonik patlama etkisini tahmin etmek ve azaltmak için araştırma projelerine 2.3 milyon dolar yatırım yaptılar.
Elektrikli Uçağı Kim Öldürdü?
Süpersonik uçaklar etkileyici bir teknolojik sıçramaydı, ancak mevcut tasarımlar hala fosil yakıtlarla güçlendiriliyor. Tüketici araçlarının tüm elektrik sistemlerine geçmeye başladığı bir dünyada, bu biraz eski moda hissediyor. Küçük elektrikli uçaklar inşa etmek mümkündür, ancak birkaç tane mevcut olsa da, ABD'de FAA kararları tarafından geri tutulmuştur.
Mevcut elektrikli uçaklar, hareket üretmek için elektrik motorları (genellikle fırçasız DC çeşidinde) kullanılarak oldukça gelenekseldir. Ancak YouTube'da çok fazla zaman geçirin ve birçok video, yerçekimi karşıtı UFO oluşturduğunu iddia eden çok farklı bir 'zanaat' türüyle karşılaşmanız muhtemeldir. Bunlar Thomas Townsend Brown'dan geliyor. 1960'larda yerçekimini değiştirmek için elektrik alanları kullandığına inandığı cihazlar yarattı. Ne yazık ki olay bu değildi.
Yaptığı şey bir Ionocraft'tı.
Temel itiş mekanizması oldukça basittir. Pürüzsüz bir elektrodun yanına sivri bir elektrot koyun ve ardından birkaç bin volt atın, bu basit kurulum daha sonra itme üretecektir. Bunu, uca odaklanan ve pürüzsüz bir yüzeye yayılan bir elektrik alanı oluşturarak başarır. Alanın güçlü olduğu yerlerde, elektronlar havadaki atomları çekerek iyonlaştırırlar. Bu pozitif yüklü atomlar negatif elektroda doğru uçar. Bu kendi başına baskı oluşturmaz, ancak iyonlar hareket ettikçe havada diğer yüklü olmayan atomlara çarparak 'iyonik rüzgar' olarak bilinen şeyi yaratırlar.
İlgili bir teknik NASA ve JAXA tarafından uzay sondalarında başarıyla kullanılmıştır. Ancak uzayda iyonize olacak hava olmadığı için, onlarla iyonlaşmak için kendi gazlarını almaları gerekir. İyon iticileri çok az kuvvet üretirken, uzay yolculuğunda büyük önem taşıyan son derece verimlidirler.
Ancak garip YouTube videosunun yanı sıra, burada dünya üzerinde sınırlı fayda buldular. Bunun değişmesi mümkündür. İyon iticileri genellikle çok az kuvvet üretirken, son çalışmalar jet motorlarından daha verimli bir büyüklük sırası olabileceğini göstermiştir. Gerekli asansörü veya iticilerin büyük fiziksel boyutunu oluşturmak için gerekli olan büyük voltajlar (küçük bir kaldırıcıda bile 10s kilovolt kullanılır) gibi çözülmesi gereken bazı önemli zorluklar vardır. Ancak, hem uzay hem de karasal uçuşun geleceği, bir zamanlar yerçekimi karşıtı bir krankın işi olarak kabul edilen şeyde dursaydı eğlenceli olmaz mıydı?
Gelecekte ne olursa olsun, uçakların daha hızlı ve daha verimli hale geldikçe, her artan güvenlik için aralıksız yürüyüşü devam edeceğini umuyoruz.