Geçen sefer, geçmiş dönemlerin en ünlü savaş eksenlerinden ilk beşi hakkında konuştuk. Tabii ki, bu harika türlerin çeşitliliği оружия bu bitkin değil. Bugün, en ilginç savaş baltası çeşitleri hakkında konuşacağız ve neden zaman içinde yakın muharebe savaşında evrensel bir mücadele yöntemi olduklarını göstereceğiz.
savaş baltası
Tomahawk - Kuzey Amerika Yerlileri savaş balta. Aslen tomahawk'ami'ye (Hintlilerin orijinal lehçesinin ingilizceye çevirisi) Aborijinlerin en sevdiği silahı olan çeşitli kulüpler ve kulüpler olarak adlandırıldı. Bu ismin metal eksenlere aktarılmasından sonra, bazı dil gruplarında bu silahın kendi tanımları korunmuştur.
Tomahawks çok çeşitlidir. “Kayık” tomahawk, sigara karışımları için bir kabı olan bir popo ile nitelendirilirken, “toponhon” tomahawk kanadı tutamağa diktir. Ek olarak, küçük bir çekiç veya ek uç popoya tutturulabilir. Genellikle kulplu bir sivri boynuz veya bir diken ile süslenmiştir - bir minyatür halberd elde edilmiştir.
Kitle iletişim araçları sayesinde, pek çok insan tomahawk'ın istisnai bir atıcı silah olduğuna ve Hint lejyonerlerinin sütunlarını fırlattıkları için Kızılderililerin onları voleybol attığına inanıyor. Öykü ve sağduyu, bunun tam tersidir: Bir tomahawk yakın bir silahtır ve en azından uygun bir şekilde atmak için, ancak savaşçı bu adımı ancak kesinlikle gerekliyse gerçekleştirecektir.
Frances
Francis, adından tahmin etmek zor olmadığından, Frankların ve diğer Cermen kabilelerinin bir savaş baltasıydı. 5-6. Yüzyıllarda Merovingian Frankları arasında en yaygındı. İki tür Francis vardır: yakın dövüş ve atma için.
Yakın dövüş baltası, balta için çok önemli olan hem tek elle hem de iki elle kavrama ile alınmasını mümkün kılan uzun (bir metre ve daha fazla) balta sapına monte edildi. Atma Francis'in baltası, bir savaşçının kolunun uzunluğundan daha kısaydı, ancak atma için diğer eksenlerinkinden belirgin bir şekilde daha uzundu.
Lohaberakst
Lohaber baltası, ismini Lokhaber'in İskoçya'daki yerinin onuruna aldı. Uzun bir piyade baltası bir berdişe benzemektedir: yarım metre kutuplu bir direk kronu balta gibi değil, bir kutup baltası gibi uzun (50 cm'ye kadar) kron, hatta bıçak. Çoğu zaman bıçağın kenarı dalgalıydı: flambergler gibi, silaha mükemmel kesme özellikleri sağladı ve zırhın en ince kısımlarını tam anlamıyla görmeyi mümkün kıldı.
On dördüncü ve on altıncı yüzyıl ordularında ağır zırhlı savaş birimlerinin bolluğu göz önüne alındığında, lohaberaxta'nın popülaritesi oldukça açık bir şekilde ortaya çıkıyor. Biniciyi tellerden çıkarmanın ve piyade adamlarını sıkı sistemden çekmenin mümkün olduğu bir popo genellikle bir kancaya bağlanırdı. Bu tür çok yönlülük silahları vazgeçilmez kılıyor: Halberd'in tam olarak Lohäber baltalarının bir evrimi olarak göründüğü algısı var.
teber
Aslında, halter artık klasik bir savaş baltası değil, kutup silahının bağımsız bir alt türü. Öncelikle kombine savaş başlığı ile karakterize edilir: baltanın doğrama kenarına ek olarak, halterlerin üstleri uzun yönlü bir mızrak ucu ile süslenmiştir ve popo bir kanca veya karşı ağırlıkta bir başak ile beslenmiştir. Uzun (1,5 - 2,3 metre) şaft, halterleri süvarilere karşı mükemmel bir silah haline getirdi: halterleri olan bir takım, dörtnala kadar ağır zırhlı süvarileri bile durdurabilirdi.
Lohaberak'larda olduğu gibi, evrensel halbuda çok yönlülük sağladı: aramızdaki etkileyici mesafeyi korurken, düşmanı bu silahla delebilir, kesebilir ve kesebilirsiniz. Çelik şeritler ile korunan tutamak, şaftı kesmekten korur, ancak bu önlemler olmadan bile uzun, düz bir direğin kesilmesi kolay değildir. Yularda biniş modifikasyonu yapıldı: büyük bir kanca ve daha uzun (3 metreye kadar) direğe sahipti.
kılıç
Glaive, o bir glia - bir mızrak ve bir balta arasında çapraz olan başka bir tür kutup silahı. Uzunluğu 40 - 60'e ulaşan dar, uzun bir hilal biçiminde bir buçuk metre mil ve bir uçtan oluşur. Bununla beraber, düşmanın silahlarını yakalayabilir ya da onu delmeye çalışabilirsiniz.