Maleviç, sanat tarihinde ve görsel sanatlarda kırılma noktalarından birisidir. O güne değin geçerliliğini koruyan, alışıla gelen Konstrüktivizmin (Yapısalcılık) faydacı amaçlarının soruşturularak yıpratılmasına neden olmuştur. Hilberseimer'in bu konudaki sözleri oldukça açıklayıcıdır: «Maleviç süprematizmiyle, Platon gibi, gerçekliğin duyularla algılanması engelini aştı. İkisi de dünyanın, duyularımız aracılığıyla bildirilen halinin bir hayal olduğunu düşünüyordu. Maleviç'in yalınlığı ve özlülüğü sadece Rusya'da değil, Batı'da da soyut resmi güçlü bir şekilde etkilemişti. El Lissitzky'nin bu konuda bir hikâyesi anlatılır. Lissitzky esasında Marc Chagall'ın öğrencisidir. Fakat Maleviç'in Süprematizminden öyle bir etkilenir ki Chagall'ı bırakır ve Maleviç'in takipçisi olur. Her şeye bir isim gerektiğinden, tabloları için yeni bir “izm” icat eder — Proun ve tablolarını resimle mimari arasındaki bağ olarak görür.