tüm kitaplı dinlerde, tanrıya yakarılan duaların bitişinin ardından söylenen ve kutsal olduğuna inanılan kapanış sözcüğü.
ibranice
de ve avrupa
dillerinde "amen" biçiminde telaffuz edilmektedir. "öyle olsun", " tanrı
kabul etsin" gibi dilekleri ifade eder.
bu sözcüğün kutsallığı kendinden menkuldür, çünkü, mısır mitoloji
sindeki amon-ra
'nın sarsılmaz ezoterik sisteminin kopyalanmasından başka bir şey değildir. nitekim, amen ve amin sözcüklerinin, ne latincede ne de arapçada bir anlamı vardır.
çünkü, eski mısır
'daki rahiplerin, dualarını bitirdikten sonra söyledikleri sözcük, "amon" dur...
amon, zamanla amen ve amin biçimine dönüşerek, atalarımızdan günümüze ulaşabilmiş bir antik
dua hatırasıdır!