Pek çok Batılı ülke konut kıtlığı sorunu yaşasa da, Japonya’da bunun tersi bir sorun var. Ülkenin dört bir yanına dağılmış boş ve terkedilmiş konutlar neredeyse hiçbir yaşam umudu olmadan bekliyor.
Bazen ” cadı evleri ” olarak da adlandırılan bu yapılar genellikle harap bir yapıya ve “garip” bir paya sahiptir. Birçoğu çok kırsal alanlarda bulunmaktadır. Her on Japondan birden azı bir şehrin dışında yaşıyor ve Tarım ve kırsal alanlardan ayrılanların meskenleri boş kalıyor.
Singapur Ulusal Üniversitesi’nde Japon çalışmaları profesörü Chris McMorran2021’de Insider’a söylediği gibi, “ Birçok boş ev boş çünkü insanlar ‘hayalet evlerle’ çevrili ücra bir köyde yaşamak istemiyorlar. Kırsal alanlarda yeniden yerleşime karşı hâlâ bir direniş var çünkü hastaneler ve marketler gibi temel olanaklara erişim eksikliği insanları uzaklaştırıyor.”
Beş yıl önce son hükümet araştırması yapıldığında, bu cadı evleri ülkedeydi. Yaklaşık 8.5 milyon vardı. . Bu binaların sıklığı bölgeye göre değişmektedir. Örneğin, kırsal Wakayama’da her beş konuttan biri terk edilmiş durumda.
Ayrıca bu yeni bir sorun değil. İlk olarak 1950’lerin savaş sonrası döneminde, Japon kentleşmesi ve sanayileşmesinin patladığı dönemde ortaya çıktı. The Times’ın Asyalı editörü Richard Lloyd Parry, bu fenomenle ilgili yakın tarihli bir raporda, “ Savaş öncesi evler, birkaç nesil boyunca bir aile evi olma beklentisiyle dayanacak şekilde inşa edildi.diyor ve ekliyor: “ Ancak hava bombardımanı şehirleri yerle bir ettikten sonra öncelik nicelik olarak konut sağlamaktı ve nitelik ihmal edildi.”
Japonya’da yeni inşa edilen binaların en fazla birkaç on yıl dayanması bekleniyor. Hatta bu evler zamanla değerini bile kaybediyor. Japonların büyük çoğunluğu artık ikinci el ev almaktansa yeni ev almayı tercih ediyor ve bir ev 10-15 yaşını geçtiğinde değerinin önemli bir bölümünü kaybediyor. Bu da cadı evlerinin sayısının her yıl artmasına neden oluyor.
Pari, ” Japonya’da yeni bir ev, galeriden çıkar çıkmaz değerinin çoğunu kaybeden yeni bir araba gibidir.der ve devam eder: “ Neredeyse her sokakta terk edilmiş evler var, Batı Tokyo’da yaşadığım küçük sokakta bile üç tane var.”
Japonya’nın oldukça yüksek yaş ortalaması da bu sorunu şiddetlendiriyor. Ülke nüfusunun üçte biri 65 yaşın üzerinde ve bu insanların çoğu, yaşları ilerledikçe daha küçük, daha erişilebilir konutlara taşınmayı tercih ediyor. Sonraki yıllarda bu konutlar da öldükten sonra neredeyse satılamaz hale gelir.