Modernlikte psikiyatri ve nörolojinin gelişimikoşullar derinlemesine yapısının bilgi ve beyin fonksiyonları imkansızdır. etkili bir hastalığı tedavi ve normal yaşama insanları döndüremez vücutta meydana gelen süreçlerin anlamadan. Embriyogenezisin herhangi bir aşamasındaki ihlaller - dış etkenlerin teratojenik etkilerinden dolayı genetik anomaliler veya rahatsızlıklar - organik patolojilerin gelişimi ve onarılamaz sonuçlar doğurur.
Beyin vücudun karmaşık bir yapıdadır. Çeşitli öğeler içerir. En önemli bölümlerden biri ara bölümdür. Birkaç bağlantı içerir: talamus, hipotalamus, epithalamus ve metethalamus. En önemlileri ilk ikisi.
Bu element medyan simetrik bir oluşum olarak temsil edilir. Orta beyin ve kabuk arasında bulunur. 2 bölümden oluşur. Talamus limbik sisteme giren eğitim. Çeşitli görevleri yerine getirir. Embriyonik gelişim döneminde bu unsur en büyük olarak kabul edilir. Beynin merkezine yakın ön bölümde sabitlenir. Sinir lifleri kabuğunu her yönden bırakır. Medial yüzey üçüncü ventrikülde yanal duvar oluşturur.
Talamus kompleks bir kompleksin bir parçası. Dört bölümden oluşur. Bunlar arasında şunlar sayılabilir: Hipotalamus, epithalamus, talamus öncesi talamus ve dorsal talamus. Son ikisi ara yapıdan türemiştir. Episalamus bir pineal bezden, bir üçgenden ve tasmalarından oluşur. Bu alandaki koku alma aktivitelerinde yer alan çekirdekler vardır. Epithalamus ve peritolamusun ontogenetik yapısı farklıdır. Bu bağlamda, bunlar ayrı varlık olarak değerlendirilir. Genel olarak, talamus yapısı 80'den fazla çekirdek içerir.
Beynin talamusu bir sistem içerirlameller. Miyelinli elyaflardan oluşur ve oluşumun farklı kısımlarını böler. Diğer alanlar sinir grupları tarafından tanımlanır. Örneğin intralaminer elementler, periventriküler nükleus vb. Elemanların yapısı temel talamik parçadan önemli ölçüde farklıdır.
Her merkezin kendi çekirdekleri vardır. Bu, insan vücudu için önemini belirler. Çekirdeklerin sınıflandırılması yerlerine bağlı olarak gerçekleştirilir. Aşağıdaki gruplar var:
Buna ek olarak, çekirdekler, nöronların etki yönüne bağlı olarak alt bölümlere ayrılır:
Röle, spesifik olmayan veilişkili çekirdekler. İkincisi çok sayıda orta ve intralaminer oluşumları içerir. Röle çekirdeği, sinyalleri alır ve daha sonra korteksin farklı bölümlerine yansıtılır. Birincil duyuları (ventral-posteromedial, ventral-postlateral, medial ve lateral genilikat) ileten oluşumları ve serebellum dürtülerini (lateral ventral) içerirler. Birleşmiş çekirdekler, dürtülerin çoğunu korteksten alırlar. Faaliyeti düzenlemek için onları geri çekerler.
Talamus eğitim hipokampus ile ilişkili. Etkileşim tonoz ve mastoid cisimlerin bulunduğu özel bir yolla yapılır. Kabuğa talamus talamokortikal ışınlarla bağlıdır. Kaşıntı, dokunma ve sıcaklık ile ilgili bilgilerin aktarılmasının bir yolu da vardır. Omurilikte geçer. İki bölüm vardır: ventral ve lateral. İlk geçişte acı ve sıcaklık üzerindeki uyarılar, ikinci sırada - basınç ve dokunma üzerine.
Bağlantı arka,alt yanal, yanal ve orta koroid, ayrıca paramedial talamik-hipotalamik arteryal damarlar. Bazı insanlar anatomik bir anormallik gösterirler. Percheron arteri şeklinde temsil edilmektedir. Bu durumda, bir gövde arka serebral damardan ayrılır. Tüm talamus için kan sağlar. Bu fenomen oldukça seyrektir.
Talamus'un yanıtladığı şey için? Bu eğitim birçok görevi yerine getirmektedir. Genel olarak, talamus bir çeşit bilgi yoğunlaşmasıdır. Bunun sonucunda farklı subkortikal alanlar arasında bir tekrar iletişimi var. Örneğin, koku sistemi haricindeki her hassas sistem, ilgili primer bölgelere sinyaller gönderen ve ileten talamik çekirdek kullanır. Görsel site için, retinadaki gelen dürtüler oksipital sektördeki ilgili kortikal alana bir merkez bilgi vererek yanal departmanlara gönderilir. Uyanıklık ve uyku düzenlenmesi sürecinde talamus özel bir role sahiptir. Korteks ile etkileşen çekirdekler, bilinçle ilişkili özel zincirler oluştururlar. Aktivite ve uyarma da talamı düzenler. Bu oluşumun hasarlanması genellikle komaya neden olur. Talamus, hipokampüs ile ilişkilidir, hafıza organizasyonunda belirli görevleri yerine getirir. Alanlarının bazı mesio-temporal bölgelere bağlı olduğuna inanılmaktadır. Bu nedenle tanıdık ve hatırlanan bellek farklılaşması sağlanır. Buna ek olarak, talamusun motor regülasyon için gerekli olan sinirsel süreçlere de katılabileceği önerileri bulunmaktadır.
Felç sonucu, talamiksendromu. Tek taraflı yanma (ısı), ağrıyan sansasyonlar ile kendini gösterir. Genellikle ruh halleri eşlik eder. Talamik bölgenin iki taraflı iskemi ciddi ihlallere neden olabilir. Örneğin, akinetik mutizm, okülomotor bozuklukları içerir. Percheron arteri engellendiğinde bilateral bir enfarktüs meydana gelebilir.
Bagajın orta bölümünde bir küme vardırHücreler. Her yöne giden çok sayıda elyafla iç içe giriyorlar. Bu oluşumu bir mikroskop altında ele alırsak, o zaman bir ağa benziyor. Bu nedenle, retiküler oluşum adı verildi. Sinir lifleri kortekse geri çekilmekte ve spesifik olmayan yollar oluşturmaktadır. Yardımları sayesinde, merkezi sinir sisteminin her yerinde faaliyet sürdürülür. Oluşumun etkisi altında refleksler güçlendirilir. Bu kümede bir miktar bilgi var. Üzerindeki alanlarda yalnızca yeni ve önemli bilgiler gelir. Formasyonun aktivitesi her zaman yüksek bir seviyededir, çünkü tüm reseptörlerden gelen sinyaller onun içinden geçer.
Yüksek hassasiyete sahiptirler.farmakolojik ajanlar ve hormonlar. "Reserpin", "Aminazine", "Serpasil" ve diğerleri gibi ilaçlar formasyonun aktivitesini azaltabilir. Nöronlarda, yükselen ve alçalan sinyallerin etkileşimi vardır. Atımlar zincirlerde sürekli dolaşımda bulunur. Bu nedenle, etkinlik korunur. Buna karşılık, sinir sisteminin tonunu korumak için gereklidir. Formasyonun tahrip olması durumunda, özellikle üst kısımlarında, derin uyku oluşur, ancak afferent sinyaller diğer yollar boyunca kortekse akmaya devam eder.