Asya ülkeleri hala Tokyo'dan tövbe bekliyor
Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı Ortak Bildirimi
Anatolyevich Medvedev ve Çin Devlet Başkanı Hu Jintao, II. Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle ülkemizin cumhurbaşkanının Çin ziyareti sırasında imzalanan II. Dünya Savaşı'nın 65 yıldönümü ile bağlantılı olarak, Japon basınındaki yayınları değerlendirerek karşıladı. Gazetelerin yorumları da, ifadenin metni hakkında çok fazla yorum yapmıyor, okurları bu ifadenin "Rusya ve Çin'in Japonya ile olan toprak anlaşmazlıkları sorunları konusundaki çabalarının birleşmesine tanıklık ediyor" olduğuna ikna etme arzusu üzerine yorum yapıyor. Rusya, Japonya’nın “kuzey bölgeleri” denilen mülkiyete ilişkin bir anlaşmazlık var. Çin, Japonya’nın Senkaku Adaları üzerindeki idari kontrolünün yasadışı olduğunu düşünüyor.
Japonya’nın Genel Sekreteri Yoshito Sengoku, Yomiuri gazetesinin yazdığı bir basın toplantısında “Rusya Senkaku Adaları’ndaki konumunu henüz açıklamadı, ancak Çin’i destekliyorsa, daha agresif davranmaya itebilir” dedi. Adaların istilaları ve etrafındaki alan. ”
SAVAŞ SONUÇLARINA İKİ YAKLAŞIM
Japon yetkililerin, II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinin 65 yıldönümü ile ilgili olaylara tepkisi, bir kez daha, iki saldırgan ülke olan II. Dünya Savaşı'nın başında suçlu olan Japonya ve Almanya'nın yaklaşımlarındaki farklılıkları gösterdi. İstemsizce düşünün: peki, Japonya'nın bir ada ülkesi olduğunu. Almanya gibi Japonya bir düzine ülkeyle sınır komşusuysa Uzak Doğu'daki durum nasıl gelişir?
Almanya, teslimiyete saygı duymayı kabul etti, ulusal sosyalistlerden acı çeken insanlara itaat etti, Almanlar faşizmi kınadılar ve faşist ideolojinin topraklarında yeniden canlanmasını engelleyen şartlar sağladılar. Almanya'da, Holocaust veya ulusal sosyalistlerin diğer suçlarının kamu tarafından onaylanması ve basitçe reddedilmesinin beş yıla veya daha fazla para cezasına çarptırılarak cezalandırılabileceği bir yasa vardır. Yasa 1985 yılında kabul edildi ve sıkma yönünde bir takım değişiklikler yapıldı.
Tüm yaş gruplarındaki Almanların% 95'inden fazlası için Hitler bir canavar. Suçu, siyaset, ekonomi ve Ulusal Sosyalizmin ortaya çıkmasına katkıda bulunan sosyal alandaki hareketleri, yalnızca okullarda değil, aynı zamanda edebiyatta ve toplumda da tartışılıyor ve kınanıyor. Alman gazetecilerinin hanehalkı düzeyinde bile olsa, Almanların koyu kahverengi giysiler giymemek için yazılı olmayan bir kuralı vardır, Almanlar Nazi özelliği olarak kendilerine karşı olumsuz bir tutum sergilerler. Hitler’de yaygınlaşan bir takım kelimelere aynı tutum. Mesela, Almanya'da "Aryan" kelimesini duymayacaksınız ve hatta "ülke halkı" yerine Almanlar "insan" demeye çalışıyor.
Ve Hitler'in “öldürdüğü” yüzlerce kelime var. Almanya'da benzer siyasi doğruluk norm haline geldi.
Alman halkı, Nazilerin suçları için suçluluk duyduklarını kabul etti ve sakinleriyle komşularıyla ilişkilerini sakince ve güvenle kurdu. Öte yandan, Japonya, II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesine yol açan militaristlerinin suç eylemlerine ve nihayetinde Japonya’nın savaşta ve koşulsuz teslim olmasında yenilgiye uğramasına karşı tamamen farklı bir tutum sergilemektedir.
Ortak Açıklama, Japonya’dan ya da Japon halkından bahsetmiyor, yalnızca “militaristler ve suç ortakları” anlamına geliyor. İfadenin amacı “savaşların ve çatışmaların önlenmesi” dir. Bunun uğruna, ifadesine göre, Rusya ve Çin “sahtekârlık girişimlerini şiddetle kınıyorlar” dedi. tarih II. Dünya Savaşı. Bu ifade, görünüşe göre, en çok Japonya'nın liderliği hakkında endişeli. Aslında, geçen yüzyılın bütün tarihine, Japonya’nın savaş sonrası liderliği olmasa bile olayların yorumlanmasını ve savaş öncesi ve daha az olmamak üzere örnek veriliyor.
İKİNCİ DÜNYANIN İKİ ORJİNİ
Eylül ayında, II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinin 65 yıldönümüne adanmış bir yuvarlak masa düzenlendi, Rusya Bilimler Akademisi Uzak Doğu Araştırmaları Enstitüsü Kore Araştırma Merkezi'nde. Böyle bir yuvarlak masa düzenleme girişiminin Koreli bilim insanlarından gelmesi tesadüf değil. 2010’te, 100 Japonya’nın Kore’yi Kore’ye katmasından yıllar sonra döndü ve Kore halkı her türlü Japon sömürge baskısına maruz kaldı. Ayrıca, savaşın “sonuçlarının gözden geçirilmesi” ifadesinin, yuvarlak masadaki beş ana rapordan ikisinin başlıklarında kullanılması tesadüf değildir. Tartışma toplantısındaki diğer konuşmacılar ve katılımcılar, Japon tarihçilerin, Japon militaristlerinin genişlemeci yırtıcı amaçlarını ve bunları başarma yöntemlerini beyazlatmaya yönelik isteklerinden örnekler verdi. Japonya’nın “Uzak Doğu’da bir savaş başlatmaya zorlandığını” “ispat etme girişimlerinden” “Japon ordusunun askerlerinin işgal ettikleri bölgelerde“ savaş yasalarına göre hareket ettiklerini ”vahşetini haklı göstermeye zorladı.
Denetim çeşitli yöntemlerle gerçekleştirilir: gerçeklerin sessizliği, açık bir delil eğilimi seçimi, doğrudan yalan. Aynı zamanda, zamanlarındaki yöntemler, Almanya ve İtalya faşistleri ve Japon militaristler arasında aynıydı. Bu ülkeler bir askeri-politik ittifakta ortak bir amaç ile birleşti - dünyanın herhangi bir şekilde şiddetli bir şekilde yeniden bölümlenmesi, hatta askeri olanların bile.
Japon sahtecilerinin ana hedeflerinden biri, II. Dünya Savaşı'nın iki merkezini ilgisiz olarak ayırmaktır. Japonlar, Pasifik Okyanusu'ndaki savaşın Japonya tarafından başlatıldığı tartışmasız gerçeğini kabul ediyor, özellikle 7 Aralık 1941'de Pasifik'in tabanındaki grev filo ABD Pearl Harbor'da. Fakat bundan hemen önce, ülkenin liderliğinin “bölgede ortaya çıkan tüm çatışmaları barışçıl yollarla çözmeye çalıştığı” hemen iddia ediliyor.
Alman faşistlerinin Avrupa’daki eylemleriyle ve Japonya’nın Asya’daki militaristleriyle olan benzerliği dikkat çekicidir. Almanya, 1 Eylül'ünden önce bile, 1939, Avusturya'yı “barışçıl” yollarla ekledi, Çekoslovakya'nın bir kısmını ve ardından tüm ülkeyi işgal etti. "Barışçıl" genişleme araçlarının çalışmayı bıraktığı yerde, Alman liderliği, hiçbir tereddüt etmeden silahlı kuvvetleri kullanmaya başladı. Dünyanın pek çok ülkesinin tarihçisi, İkinci Dünya Savaşı'nın başlangıcını, Avrupalı odağında askeri yollarla bu şekilde yeniden dağıtıma geçiş olarak Hitler'in Almanya'sının Polonya'ya kadar olan 1.
Yani Avrupa'da idi. Birçok yönden, Asya'daki gelişmelerin benzer bir resmini görüyoruz. Görünüşe göre, 1930’lerde dünya güçlerinin çoğunun ilgileri ve ilgileri Avrupa’ya odaklandığından, Çin’deki silahlı genişlemenin Japon militaristlerinin Temmuz 7’u 1937’un başlangıcı, pratikte dünyada tepkisi olmadan kaldı.
O zamana kadar, Japonya “barış içinde” Kore'yi 1910'e ekledi. 18 Eylül Japon, sözde "Mançurya olayı" 1931 - Mukden kasabası bölgesindeki bir demiryolunun patlaması olan XNUMX'i ve Çin ordusunu suçlayan Japon ordusunu düzenledi. "Yasayı uygulamak için Mançurya eyaletlerini işgal etti." O zaman, aslında ve tüm Mançurya, işgali Manzhougo kukla devletinin yaratılışıyla kamufle ediyor.
Çin'deki Japon genişlemesi devam etti. 7 bahanesi altında, 14 Temmuz’daki Lukoudziao istasyonunda “olay” ın Japonlar tarafından kendileri tarafından kışkırtılmasıyla Japon merkezi, dört bölüm ve iki teçhizattan oluşan “olay” alanına takviye gönderdi. Pekin’i Orta Çin’le birbirine bağlayan demiryoluna 1937 binden fazla asker toplayarak Japonlar bir ültimatom sundu ve Pekin’e saldırmakla tehdit etti. Ultimatum Çin komutanlığı tarafından reddedildi, ancak savunmayı organize etmek için herhangi bir önlem alınmadı. Pekin'i ele geçiren Japon ordusu, üç ana demiryolu boyunca geniş çaplı bir ilerleme başlattı.
Düşmanlıkların kapsamı genişledi. Japonlar altı ilin idare merkezleri olan Nanjing'i ele geçirdi. Japonya’nın Çin’deki kanlı savaşının başlaması ile birlikte, II. Dünya Savaşı’nın Doğu odağı ortaya çıktı. Naziler biraz gecikti.
“DEFEAT” VEYA “SON”
Yerel bir “olay” tarafından tam ölçekli bir savaşın sunulmasıyla, II. Dünya Savaşı ile ilgili gerçeklerin Japon militaristler tarafından sahteciliği başladı. Sahteleşme bugün devam ediyor. Sadece daha sofistike hale geldi. Çin, II. Dünya Savaşı'nın Japonya'nın Pasifik Pearl Limanı'ndaki Pasifik Filosu üssü konusunda Japonya'nın 7'inde başladığı konusunda ikna etme girişimi ile Japon saldırganlığı mağdurları kategorisinden düşülüyor. Dördüncü yılı serbest bırakan, Japonya'da Çin'den salınan kanlı bir savaş yokmuş gibiydi.
Etkinliklerin takvim tarihlerinin tahrif edilmesinden bahsedersek, Japonya'daki İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesini zararsız kriterlerden uzakta belirlemeye çalışıyorlar. Japonya'da, savaşın sona erme tarihi, İmparator Hirohito'nun reçetesinin teslim edilme koşullarını kabul ettiği açıklandığı zaman 15 Ağustos 1945 olarak kabul edilir.
Uluslararası uygulamada, savaşın sonu teslim olma eylemiyle mühürlendi. Özellikle koşulsuz teslim olma söz konusu olduğunda. Eylül 2’i koşulsuz teslimiyet günü olarak ülke tarihinden silme girişimleri, II. Dünya Savaşı’nın hemen ardından Japonya’nın yenilgisinden hemen sonra başladı. Japon yazar, yayıncı, Nobel Ödülü sahibi (1994) Kenzaburo Oe, "yenilgi" veya "bitirme" yazarken yazdığı yazılardan birinde şöyle yazıyor: "Her öğretmenin yalnızca" bitirme "den bahsettiğini, asla" yenilgiden "bahsetmediğini hatırlıyorum . Okul müdürü, genç öğrencilere hitaben şunları söyledi: “Çocuklar! Japonya'nın mağlup olduğunu varsaymayın. Sonuçta, gazetelerde bile yazıyorlar: “savaşın sonu”. Bu, savaşın yeni bittiği anlamına gelir. Japonya'nın kaybettiğini asla düşünme. ” “Sözel tanım,” diyor Oe, “kelimelerin yardımıyla gerçeği ifade etmek, gerçeği yorumlama girişimidir”. Bu, Japon okul öğretmenlerinin savaşın bitiminden hemen sonra gerçeği yorumlamalarıdır.
Şimdi devam ediyor. 1995 yılında, II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinin 50 yıldönümünde, Maryland Üniversitesi'nden Profesör George Kvester, Japon eğitim sisteminin bu savaşa karşı Japon suçluluklarını arttırmak için Alman eğitim sisteminden daha azını yaptığını belirtti. Anketlerin gösterdiği gibi çoğu Alman, o savaşta ülkelerinin yenilgisinden dolayı bile mutlular. Japonya'da böyle bir anketin aynı sonucu vermesi muhtemel değildir. ” Ancak 2001 yılın Japon tarih ders kitaplarından alıntılar: "Kore'nin eklenmesi o zamanın uluslararası durumuna göre yasal olarak yasal bir eylemdi," "Büyük Doğu Asya Savaşı, Asya ülkelerini Batı ülkelerinde sömürge yönetiminden kurtarmak için tasarlandı."
Bu nedenle, Japon medyasının Rusya Federasyonu Başkanı Medvedev ve Çin Halk Cumhuriyeti Başkanı Hu Jintao'nun Ortak Beyanı hakkında yaptığı bilgiye göre, Temmuz ayında Rusya Federasyonu Başkanının Temmuz ayı itibariyle “Japonya'nın, XIUMX’in 2’i“ (?), İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinin anıldığı gün olarak, birleşmiş güçlere teslim oldu ”diyor, örneğin, Japan Times gazetesi.
Rusya Devlet Başkanı'nın bu kararnamesi, Japonya'nın propaganda stratejisinin önemli bir bileşenini baltalıyor. İkinci Dünya Savaşı'nın trajedilerinden sorumlu saldırgan ülkelerin bloklarından Japonya'yı geri çekme, Rusya'yı Japonya ile olan tarafsızlık anlaşmasını ihlal etmekle suçlamak ve elbette “koşulsuz teslimiyet” terimini önlemek için yapılan girişimlerin temelidir.
“TRANSFER” VEYA “İADE”
Terimlerin değiştirilmesi, Japon diplomatların ve politikacıların faaliyetlerinde yaygın bir uygulamadır. “Savaş” “olay”, “koşulsuz teslimiyet” ve hatta “mağlubiyet” olarak adlandırılan “sadece savaşın sonu” olarak tanımlanır. Japonya medyasındaki eski tahrifatların bir çoğunun, Rusya Devlet Başkanı ve Çin liderlerinin ortak açıklamasıyla ve Rusya Devlet Başkanı'nın Kuril Adaları'na yaptığı son ziyaretle bağlantılı olarak ortaya çıktı.
Japon gazetesi, bir bağlamda veya başka bir bağlamda, ancak Rusya aleyhindeki suçlamalarla başarısız olmadan, sözde "kuzey toprakları" na değinerek, Güney Kurililerin sorununu tahrif etti. Yarım yüzyılı aşkın bir süredir, Japon tarafı tarafından tartışıldı ve Japonya ile Rusya arasındaki iyi komşuluk ilişkilerinin gelişimini engelledi.
Savaş sonrası anlaşmayı düzenleyen tüm uluslararası yasal belgeler için Kuril Adaları Sovyetler Birliği'ne verildi. Ekim 1956’te yapılan uzun ve zorlu müzakerelerin ardından, SSCB ve Japonya’nın Ortak Deklarasyonu, iki devlet arasındaki savaşın sona ermesi ve diplomatik ve konsolosluk ilişkilerinin yeniden kazanılması konusunda imzalandı. Siyasi nedenlerden ötürü, Japon tarafı tarafından unutulmuş olan Sovyetler Birliği, bildirime Güney Kuril sırtındaki dört adadan ikisinin Japonya'ya devredilmesine ilişkin bir hüküm getirmeyi kabul etti, ancak bazı şartlar altında.
Japonya'da, "kuzey bölgelerinin" özel bir adalar grubu olarak tahsisi, Hokkaido'nun kuzeyindeki Japon araştırmacılar tarafından tanınan 1960'lerin başında ortaya çıktı. Aynı zamanda, diplomatik “transfer” terimi yerine “iade” kelimesini kullandı. Dolayısıyla, adaların Kurillerle hiçbir ilişkisi olmadığını kanıtlamak daha uygundur. Kuzey Toprakları, Soğuk Savaş sırasında Sovyet karşıtı duygular uyandırmak için bir bahaneye dönüştü. Araştırmalar başladı ve Japonya adaları için tarihi gerekçeleri araştırdı.
Aynı zamanda, Kurillerin, Japonya'nın saldırgan olarak kabul edildiği ve uluslararası hukuka uygun olarak cezalandırıldığı “İkinci Dünya Savaşı'nın sonuçlarının ardından” Rusya'nın yetkisi altına girdiği gerçeğinin gölgesine geçti. Japon tarafı ayrıca, yılın ortak 1956 bildirgesinde, iki ada transferinin Japonya tarafından yapılan bir dizi eylemden kaynaklandığını da unutuyor. Japonya'da onlar hakkında tamamen unutulmuş.
Rusya ve Japonya’nın herhangi bir zirvesine yaptığı açıklamada, Japon medyasında “Rus liderinin somut önerilerde bulunmadığı” belirtildi. Hangi teklifler bekliyor? Rusya'nın yine iyi niyet gösterip iki adaya iki tane daha katacağını mı? Ancak, sporcuların söylediği gibi, top Japon tarafındadır ve Rusya, Japonya'nın yılın 1956 anlaşmalarının hükümlerini yerine getirmesini bekleyebilir.
JAPONYA NEDİR
Japon medyasında Rusya ve Çin liderlerinin açıklamasının içeriği hakkındaki yorumları ne olursa olsun, her ne kadar yanlış olsa da, bu yanlış bir şekilde yanlıştır. Bir gazete, “Çin, Sovyetler Birliği'nin Mançurya topraklarına (şu anda Kuzey Çin) yasadışı yol açtığını çok takdir ediyor” diyerek şaşkınlığını dile getirdi. Aynı zamanda SSCB'nin "Rus-Japon tarafsızlığı konusundaki anlaşmasını bozduğu" söyleniyor. Bir diğeri, “bazı ülkelerin İkinci Dünya Savaşı’na, özellikle de düşmanlıkların sona ermesinden sonra 65 yıllarının geçtiği tarihlere ilişkin tarihsel tutumları hakkında ortak bir açıklama imzaladıkları zaman sıra dışı bir adım” olarak görülüyor.
Nitekim, bu neden Japon militaristlerinin kriminal sömürgecilik süreci hakkında hatırlatılmaya devam eden üçüncü nesil Japonca? Anlaşılan, Japonya ile komşuları Çin ve Kore arasındaki tarihsel geçmişe ilişkin değerlendirmelerde süregelen çatışmalar nedeniyle. Burada ve Shinto tapınağı Yasukuni'nin rolünü değiştirerek, onu savaş suçlularını yüceltenlerin destekçisi için hacca dönüştüren bir yer haline getirerek, burada Japon militanistlerinin saldırgan politikası hakkındaki gerçeği çarpıtarak, savaş suçlularının yüceltilmesinin destekçisi olduğunu gösteriyor.
Kore, Çin ve bölgedeki diğer ülkelerin halkları, Japonların babaları ve büyükbabaları tarafından işlenen vahşetlere içtenlikle tövbe etmelerini bekliyor. İşte onlardan biri. Çin’deki düşmanlıkların patlamasından dört ay sonra, Aralık 1937’te ordu, Nanjing’de “kanlı bir katliam” emri verdi. Şimdi, Yangtze Nehri'nin alt kesimlerindeki bir liman olan Nanjing, 1927 - 1937 Çin Cumhuriyeti hükümetinin bulunduğu yer.
Çinliler, kenti ele geçirdikten sonra Japon ordusu tarafından bu şehirdeki katliam için Tokyo'dan resmi bir özür talep ediyorlar. Görgü tanıklarının ifadesine göre, yakalanan Çin askerleri karelerden birinde toplandı ve 10 - 15 grubu gruplar halinde Yangtze nehri kıyısına alındı, dizlerinin üzerine konuldu ve kafaları kesildi, başka bir grup da cesetleri nehre atmak zorunda kaldı. İşlem yavaştı. Ertesi gün mahkumlar makineli tüfeklerden vuruldu. Sonra şehir, sivil erkeklere baskın başladı, aynı zamanda göze çarpmadan vuruldu. Çeşitli tahminlere göre, Nanking'de, 270'ten 300'a binlerce kişi öldü. Mahkumların öldürülmesi, "beslenmeleri gerekiyordu ve serbest bırakılırsa, Japon karşıtı birliklerin saflarına katılacakları" gerçeğiyle alaycı bir şekilde haklı çıkarıldı.
Komut yağmalamayı teşvik etti. Nanking'in kadınları için karanlık günler geldi. Eve giderken, askerler aile üyelerinin önünde iken, kadınlara ve kızlara yönelik şiddet olayını kaçırmadılar. Japon tarzı tecavüzcülerden saklanmak zordu. Yabancılar sokaklarda iğrenç çete tecavüz vakaları kaydetti. Batılı tarihçilere göre, en azından 20'ten 80'e kadar, Nanking'deki Aralık'ta 1937'ta binlerce kadın tecavüze uğradı.
Tüm Koreliler, tam anlamıyla, tüm Japon sömürge emirlerini yaşadı. Anavatanları, Japonya tarafından 1910'a eklenmiştir. Kore kültürünün ve dilin ortadan kaldırılmasına, ulusal aşağılanmaya başladı. Koreliler en uygun toprakları ellerinden aldılar ve Japon yerleşimcilere transfer edildiler. Japonya’ya bir milyondan fazla Koreli ithal edildi ve burada ağır maden işlerinde kömür madenlerinde kullanıldı.
Gelişmekte olan en düşük komşu halklara karşı alçakgönüllü tutum Japon sömürgecilerin özelliği idi. Savaş sonrası yıllarda, komşu ülkelerin halklarının Japon militaristlerinin saldırganlığı ve sömürge politikaları sonucu yaşadığı talihsizlikler ve ıstıraplarla ilgili “unutkanlık” olarak da sürdürüldü. Savaş sonrası dönemde Japon liderliğinin maksatlı politikası buydu. “Japon Diplomasisinin Savaş Sonrası Tarihi” adlı temel eserin yazarları, 1952'ten 1965'e kadar olan bazı tahminlere göre, Tokyo temsilcilerinin, Tokyo temsilcilerinin Kore Yarımadası'ndaki sömürgeci tahakkümlerinde bir tövbe gölgesi göstermediklerini belirtti.
Japon-Güney Kore’deki Japon delegasyon başkanı, Dışişleri Bakanlığı’nın gazetecilerin basın kulübündeki Ocak 1965’te düzenlediği basın toplantısında “sendikanın Kore halkına fayda sağladığını” kanıtlamaya çalıştığında bir skandala geldi. Japonya Dışişleri Bakanlığı ifadelerinin yayınlanmasını önlemeye çalıştı, ancak Güney Kore’de bir karışıklık dalgasına neden olarak Kore basınına girdiler. Japonya'nın medya skandalı sustu. Bunun nedeni sadece Dışişleri Bakanlığını yasaklamak değil, aynı zamanda Japonların bir zamanlar işgal ettiği komşu uluslara da hor görmeye alışkın olmalarıdır.
ASKERİ TABANLI ASKERİ ÖĞRETİM
Dmitry Medvedev ve Hu Jintao'nun ortak açıklaması, "Rusya ve Çin'in Nazileri, militaristleri ve suçlularını yüceltmek için II. Dünya Savaşı tarihini tahrif etme girişimlerini şiddetle kınadıklarını" belirtti. Japonya liderlerinin savaş suçlularının yüceltilmesi politikası, Yasukuni tapınağı sorununda açıkça ortaya çıkıyor. Bu Şinto tapınağı, "anavatan adına en yüksek fedakarlığı yapan", yani bunun için ölenler için bir ibadet yeri olarak kuruldu. Ölü savaşçılar tanrı seviyesine yükseldi. XIX yüzyılda, iç savaşta imparator için ölen 3500 savaşçılarıydı. Ancak askeri politika yoğunlaştıkça sayısı arttı. İkinci Dünya Savaşı'nın sonunda, tanrılar olarak listelenen kişilerin listesi 1200'in binlerce adını aştı. Kurbanların isimleri özel kitaplara dahil edildi.
Elbette, Yasukuni Tapınağının Japonların ezici çoğunluğunun, özellikle de yaşlı neslin duygusal yaşamında özel bir yeri olduğu gerçeği göz ardı edilemez. Ancak savaş suçlularının yüceltilmesinde kullanıldı. Yasukuni, muhafazakar güçlerin kalesi ve Japonya'nın militarist geçmişinin savunucuları olarak konumunu koruyor.
Ekim 17 1978, tapınağın bir sonraki sonbahar tatili ile bağlantılı olarak, Tokyo Mahkemesi tarafından mahkum edilen ve cezaevinde idam edilen ya da ölen 14 sınıfı savaş suçlularının isimleri, “anavatan adına en yüksek fedakarlığı yapanların” koşuluna eklendi.
Ölen SS askerlerinin onuruna bir anıtın, Himmler veya Hering isimleriyle bile, Almanya'da yaratıldığını hayal etmek zor. Ancak Japonya Almanya değil. 15’un Ağustos’taki 1975’in Başbakan Mikail tarafından ziyareti dikkat çekiciydi. Bu, işgalin sona ermesinden sonra, Başbakan tarafından “özel bir düzen” de olsa tapınağı ziyaret eden ilk kişiydi. On yıl sonra, 15 Ağustos 1985, Başbakan Yasuhiro Nakasone, ziyaretçinin kitabında hükümet başkanı olarak belirtilen tapınağı resmen ziyaret etti.
Japon saldırganlığının kurbanları olan ve Çin'de ve Kore Yarımadası eyaletlerinde sert protestolara neden olan ülkelerde farkedilmedi. Tapınak ziyaretleri, ancak diğer günlerde, 2000'ta Başbakan Koizumi devam etti. Bununla birlikte, bu, Japon liderlerin Yasukuni tapınağına ziyaretlerinin Japon saldırganlığından etkilenen halkların ulusal duygularına doğrudan hakaret olarak değerlendirildiği Japonya ve Çin ile Kore Cumhuriyeti arasındaki ilişkilerin ağırlaştırılmasına neden oldu.
Böylece, tapınağın sakral işlevi, Japonya’nın savaş sonuçlarını tekrar gözden geçirme ve savaş suçlularını kahramanlaştırmaya yönelik arzusunu desteklemeye yönelik bir araca dönüştürülerek politik bir hale getirildi. Aynı şey, Japonya’nın yönettiği modern zamanların tüm savaşlarına adanmış olan tapınak bölgesinde bulunan Yusyukan askeri müzesinin de gösterimi. “Asya halklarını Batı güçlerinin sömürgeciliğinden kurtarma misyonu” olarak tasvir ediliyorlar, Asya ülkelerinde ordunun eylemlerini “imparatorluğun meşru bir savunma hareketi” olarak yüceltiyorlar.
Fuar, 1951’teki San Francisco Barış Antlaşması’nı imzalayarak, onları resmi olarak kabul etmesine rağmen, Uzakdoğu’daki Uluslararası Askeri Mahkeme kararlarının adilliğine itiraz etti.
II.Dünya Savaşı sırasında düşmanlıkların gösterilmesi, Pearl Harbor'a yapılan saldırıyı vurgular ve Japon yüksek komutanlığının yanlış hesaplamalarını göz ardı eder. Mançurya'da müstahkem alanlar oluşturarak savaşa hazırlandı. Ancak bu hesaplamalar, Sovyet komutanlarının manevra kabiliyetine sahip stratejisi, yıldırım atılımları tarafından tersine çevrildi. tank Birimler, havadan saldırı kuvvetlerinin Japon arka hava alanlarına salınması.
Aynı yanlış hesaplama Pasifik'teki savaştaydı. Menzil içinde adadan adaya hareket eden Amerikalılar havacılık. Japon komutanlığı 8 adaya garnizon yerleştirirken sadece 25 ada işgal ettiler. 17 adadaki garnizonlar aslında kendi cihazlarına bırakılmıştı. Adalardaki Amerikalılarla yapılan savaşlarda 115 bin Japon askeri öldürüldü. Diğer 17 kişinin garnizonlarında 160 bin kişi vardı ve bunların 40 bini açlıktan ve hastalıktan öldü.
11 Eylül olaylarından sonra, 2001, müze "teröre karşı mücadele" tezini kullanmaya başladı. Amerikalı araştırmacı ironik bir şekilde “Japonya’nın Çin’in“ teröristlerine karşı savaştığını ”öğrendiğini sergiliyor.
Tarihçiler, Japonların ülkelerinin sömürgeciliği ve militarist geçmişleri için tarihsel bir sorumluluk duygusu eksikliğinin sebebini arıyorlar.
Hiçbir teçhizatın uyandırılmayacağı günümüzde açığa çıkan tek bir militarist saldırısı yok. Son zamanlarda, "Asahi" gazetesi belli bir Masako Muraisi ile bir toplantı hakkında bir rapor yayınladı, şimdi 84 yılı. March 1946’teki dokuz genç kız kardeşi yirmi yaşındaki bir kız çocuğu, geri dönen hamile Japon kadınlarının ülkesine geri dönen zorunlu kürtaj noktasına gönderildi. Mesele, Çin'den ve Japonya'nın işgal ettiği diğer ülkelerden gelen Japon göçmenlerin savaşından sonra resepsiyonun ana limanı olan Hakata'da bulunuyordu.
Muraishi'nin hikayesi militaristlerin Japon bilincinin ne kadar derinden etkilendiğinin bir kanıtı, en insanlık mesleğinin insanları olan doktorlar arasında bile milliyetçiliği aşıladı. Sonuçta, kürtajlar ideolojik nedenlerle yapıldı, tıbbi nedenlerle değil. Militaristlerin görüşlerine göre, savaş bölgelerinden hamile kalan kadınlar, neredeyse kesinlikle tecavüze uğradılar ve onlardan kurtulmaları için “ahlaki olarak işkence edilmeleri gerekiyor”. Raporda, hamile kadınların çoğunun "savaşın batışı sırasında Sovyet askerleri tarafından tecavüze uğradığını" belirtti. Muraisi, bu ifadenin alıntılandığına bakılırsa, dedi.
İlaç eksikliği nedeniyle düşükler anestezi olmadan yapıldı. Muraisi, 5 aydan uzun bir süredir hamileliği olanlar, “yapay düşükler yaptı ve çocuk hemen öldürüldü” diyor. “İlk brifingde” diye hatırlıyor, “doktorlar, kadınların çocuğun ilk çığlığını duymalarına asla izin vermememizi istedi, çünkü bu onların annelik içgüdüsüne neden olabilir. Kız kardeşlerin yeni doğmuş bebekleri boğma sebeplerinden biri de buydu. ” Buna inanmak zor, ama görgü tanığı bir tanıklık! Tabii ki, Japon tarihçiler kamuoyuna, bu talihsiz kadınların en az birinin - o zaman Yükselen Topraklar Ülkesi yetkililerinin gerçekten şeytani zulüm kurbanlarının - "Sovyet askerleri tarafından tecavüze uğradığına" dair hiçbir kanıt sunamadılar.
Özetlemek Asya halkları ve birçok ülkede uzman topluluğunun temsilcileri, Japonya'nın liderliğinin küresel değerlere olan bağlılığının doğasını göstermesi gerektiğine inanıyor: demokrasi, özgürlük, insan hakları ve hukukun üstünlüğü - eski militarist seyriyle olan bağlarındaki son kopuş. Bu politikacıların bilgeliğini ve Japon halkının iyi niyetini gerektirir.
- Yazar:
- Shlyndov A.V., Tebin N.P.
- Orijinal Kaynak:
- http://nvo.ng.ru/history/2010-11-19/14_japan.html"rel =" nofollow ">http://nvo.ng.ru/history/2010-11-19/14_japan.html
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter