Gençlik güzeldi. Yetişkini böylesine çirkin yapan şey kötü düşüncelerdi, kinler, alçaklıklar, yalanlar, pis kıskançlıklar, kendini evrenin merkezi sanan insanın kibirli bencilliği, tembelliğin mutlu edilgenliği, yürek yoksulluğu, ölümün unutuluşu ve daha da kötüsü, ölüm korkusu. O genç bir ulus istiyordu, güzelliğin ve cesaretin egemen olduğu bir ulus. Bu yüzlerinde silinmez izler kalmış ihtiyarları değil, öylesine derin izler ki insan, ayaklarının değil, yüzlerinin üzerinde yürüdüklerini zannederdi.