Şimdi birisi şöyle derse: “Ah, cep savaş gemileri ...” Cepte ne olduğunu ve özellikle de savaş gemisini bilmiyorum. Sıradan ağır kruvazörler, ana kalibre dışında ciddi olduğu ortaya çıktı. Ancak bu bağlamda bile, tamamen tutarlı değildir.
Deutschlands, 283 mm'lik bir ana kalibreye ve o zamanın tüm normal zırhlılarına sahipti - 380 mm ve üstü, 460'a.
Geçmişte sadece Rus / Sovyet zırhlıları sıkışmıştı ve 305 mm kalibre ile yetindiler. Ancak bu kuraldan ziyade istisnadır.
Peki bu ne tür bir savaş gemisi? Evet, hayır. Ama kruvazörler ... tuhaf çıktı. Prensip olarak, o zamanın tüm Alman yüzey gemileri gibi. Gerçekten de, bazen Almanların savaş gemilerinin geliştirilmesinde kendi yollarına gittikleri görülüyor.
Benim açımdan, Deutschland tipi ağır kruvazörler gemi yapımına bu kadar garip bir yaklaşımın tepesindeydiler.
Dalma tarih.
28 Haziran 1919'da, Birinci Dünya Savaşı'nın sonuçlarını takiben, Versay'da bir barış anlaşması imzalandı ve bu şartlardan biri, Almanya'nın kaybeden olarak sahip olabileceği gemi sayısını sınırladı.
“Doğrusal olarak filo»Almanya'nın altı zırhlıyı hizmet dışı bırakmasına izin verildi. Gerisi yüzyıllarını en iyi şekilde bitirmedi. Evet, 20 yıl sonra yeni gemiler inşa etmek mümkün oldu ve ilginç bir sınırlama vardı. Yeni gemilerin yerinden edilmesi 10 tonu geçmemeli ve tek sınırlama buydu.
Ve üç yıl sonra, Washington'da daha önce yazdığım bir anlaşmaya varıldı. Ve Almanya'nın bulunmadığı deniz kuvvetleri, kruvazörlerin tonajını 10 tona ve ana kalibreyi 000 mm ile sınırlamayı taahhüt etti.
Ve komik bir nüans olduğu ortaya çıktı: Almanlar aynı 10 ton limiti olan gemiler inşa edebilirdi, ancak kimse onları kalibre ile sınırlamadı, çünkü Almanya Washington Deniz Antlaşması'nı imzalamadı!
Ve Almanlar aniden çökmüş olan avantajdan yararlanmaya karar verdiler. Yoksa bunun bir avantaj olduğunu düşündüler.
Birkaç proje geliştirildi, ancak çeşitli nedenlerle reddedildi. Ancak 1924'te Almanya'nın “filosunun” yeni komutanı Amiral Zenker, filonun ne tür bir gemiye ihtiyaç duyduğunu açıkça ifade edebildi.
Savaş gemilerinden ve savaş kruvazörlerinden sakin bir şekilde uzaklaşmak için hızlı bir seyir sınıfı gemisi olmalıydı ve zırh ve silahlar, ağır kruvazörlerle güvenle savaşmayı mümkün kılmalıydı.
Karmaşık hesaplamalar ve deneyler sonucunda, denizciler, özellikle de hız ve manevra kabiliyetinin zarar görmesi için, ana kalibreyi gereksiz yere arttırmanın gerekli olmadığı sonucuna vardılar. Ve Almanlar, büyük kalibreli varil üretimi ile ilgili bazı problemler yaşadı, çünkü bazı Krupp tesisleri Fransız işgali altındaki Ruhr bölgesinde kaldı.
1927'de üç proje hazırdı:
- bir armadillo monitör, dört 380 mm top, zırhlı bir kemer - 250 mm, hız - 18 deniz mili;
- bir armadillo, dört 305 mm top, bir zırh kuşağı - 250 mm, 18 deniz mili (veya 200 mm zırh ve 21 deniz mili);
- bir kruvazöre benzer bir şey, altı 280 mm top, zırhlı bir kemer - 100 mm, hız 26-27 deniz mili.
Komisyon üçüncü taslağa oy verdi. Gerçekten daha modern görünüyordu. Ve sonra filo yönetimi projeyi istekleriyle bozmaya başladı.
Yeni başlayanlar için topçu kompozisyonu değiştirildi. Projeye göre, geminin 120 mm kalibreli sekiz evrensel silahla silahlandırılması gerekiyordu. Filo yönetimi, evrensel değil, 150 mm'lik topların yerleştirilmesinde ısrar etti. Ve hava savunmasındaki "delik" 88 mm uçaksavar silahlarını takmaktı.
Ek olarak, güvertede torpido tüpleri için bir yer vardı ve ambarlarda büyük miktarlarda torpidolar ve uçaksavar mermileri için bir yer vardı.
Projeyi bu şekilde değiştiren herkes, ayrılan 10 tonu tutmaktan bahsetmediğimizi fark etti. Çünkü zırhı 000 mm'ye kesmek zorunda kaldım.
Silahlanmaya ek olarak, deniz komutanları da hızı 31 deniz miline çıkarmak istiyorlardı, ama bu gerçekten çok fazlaydı, bu yüzden sakinleşmek ve ilk gemiyi 1929'da bırakmak zorunda kaldılar. Tüm dizinin adının ismi Deutschland'dı.
1931'de Amiral Scheer atıldı ve 1932'de Amiral Kont Spee.
Yapıcı ne oldu?
O zamana kadar, dünyadaki herkes için, aklı başında bir gemi inşa etmenin ve 10 ton deplasman yapmanın gerçekçi olmadığı açıktı. Belki de aşağı yukarı Japonlarla ve hatta o zaman rezervasyonlarla oldu.
İki kuleli üç kulenin yerine üç tabancalı iki kulenin değerli ağırlıktan tasarruf etmesine izin verildi. Zırh çok öyleydi, evet, Almanlar gemilerinin yetkin bir şekilde rezerve edilmesi açısından her zaman güçlüydü, ama yine de bir mucize olmadı. Gemiler 203 mm mermilere karşı neredeyse savunmasızdı ve 152 mm sorun yaratabilir.
Hız performansı tatmin ediciydi. Toplam 56 hp kapasiteli MAN'dan sekiz dizel motor 800-26 knot hız sağladı. Ve evet, dizel motorlar çok iyi bir seyir menzilini garanti etti, 27 deniz mili hızında 10 mil kadar. Yavaş ama emin adımlarla.
Silahlanma. Dakikada üç tur (pratikte iki ideal) ve 283 km'ye kadar atış menzili ile maksimum atış hızı olan iki kulede 36,5 mm'lik topların ana kalibresi.
Yardımcı bir kalibre olarak, dörde dört adet sekiz adet 150 mm'lik top yerleştirildi. Maksimum teorik ateş hızı dakikada 10 mermiye kadar, ancak gerçek koşullarda yarısı kadardır. Silahlar kulelere yerleştirildi, ancak rezervasyon açıkçası yetersizdi.
Hava saldırılarına karşı korunmak için, sayısı sürekli değişen 88 mm uçaksavar topları ve küçük kalibreli tesisatlar kullanıldı. 88 mm'lik toplar yerine 88 mm'lik eşleştirilmiş toplar takıldı, eşleştirilmiş toplardaki orijinal sekiz 37 mm'lik top, altı adet 40 mm'lik Flak 28 top, yirmi sekiz adet 20 mm'lik Flak 30 uçaksavar topu ve aynı 37 mm'den ikisi ile desteklendi. silahlar.
Mayın torpido silahlandırması, yanlarda ana kalibrenin kıç kulesinin arkasında bulunan 533 mm torpido tüplerinden oluşuyordu.
Gemilerde bir hava grubu da vardı. Her kruvazör bir mancınık ile donatılmıştı ve kit iki Arado Ar196 deniz uçağı içeriyordu, ancak pratikte bir tanesine mal oldu. Bu arada, böyle bir tutum 1942 yazında Sovyet kuzey sularındaki Scheer'in işlerini büyük ölçüde bozdu.
Ve sonuncusu, aklında olmasına rağmen onunla başlamak gerekliydi, ama bu böyle planlandı. Deplasman.
Doğal olarak, Washington sınırını karşılamadılar ve bunun için atladılar. “Deutschland” ın kendisi o kadar güçlü değilse (10 ton), “Amiral Scheer” zaten 770 11 tondur, o zaman “Amiral Kont Spee” nin 540 12 ton hacmi vardır. Görünüşe göre, iştahlar giderek büyüyordu.
Peki çıkış yolunda ne oldu?
Çıktı çok garip gemilerdi.
Özerklik ve seyir menzili muhteşem. Aynı zamanda hız kaliteleri de öyle. Deutschlands'den herhangi birinin zırhlıyı terk edeceği açıktır, ancak ... Ripals ve Rinaun, 20 yıl önce serbest bırakılsalar da, bu mucizeyi kolayca yakalayıp bir parça haline getireceklerdi.
Silahlanma. Ana kalibre iyidir, soru sorulmamıştır. Herhangi bir ağır kruvazör, aslında, Spee'nin mucizevi bir şekilde somun olarak kesmediği Exeter ile olan 283 mm'lik bir mermiyi boğdu.
Ancak, 150 ve 88 mm'lik iki yardımcı kalibrenin varlığı pek haklı değildi. Pek çok uzman, “Deutschlands” üzerindeki 8 tabanca yerine 150 mm ve 88 mm uçaksavar silahlarının 128-12 adette 14 mm üniversal koyacağına, özellikle 128 mm'lik tabancaların kullanılmayacağına kesinlikle yarar sağlayacağına inanıyor. özellikle 150 mm'den daha düşük.
Yardımcı kalibre silahlarının sayısı açıkçası yeterli değildi. Ne de olsa, ana kalibre mermilerini zırhsız araçlara ateş etmekle geçirmeyeceksiniz, değil mi? Ve gerçek savaş gemilerinde, Deutschlands nadiren ateş açtı.
Rezervasyon. Burada Almanlar ilkelerinden ayrıldılar ve rezervasyon gerçekten de artık ilkeye göre yapıldı. Yani korunan gemiler zayıftı.
Ve esas olarak neye sahibiz? Çok fazla kruvazör avcısı değiliz (bunun için üzgünüm, çok yavaş ve zırhla kötü), ama evrensel bir akıncı. Bir çeşit gerçek yalnız korsan, korunmasız (ve korunan) konvoyların fırtınası.
Aslında, gemilerin savaş uygulaması gösterdi.
Deutschlands, mükemmel bir tek akıncı oldu. Onlarla yapılan bir toplantıda yapılan herhangi bir taşıma mahkum olacak ve kruvazörlere gelince, bu hafif, ağır, Alman gemilerinin asıl kalibresi tarafından güvenle korktular. Nitekim, dünyadaki Alman kruvazörlerin ortaya çıktığı sırada, Almanların herhangi biriyle zaferle kazanma şansı ile korkusuzca mücadele edebilen sadece birkaç kruvazör sınıfı gemi (İngiliz ve Japon arasında) vardı.
La Plata'nın savaşı bunun en iyi kanıtı. Spee'nin Exeter'i parçaladığı ve Ajax'a ciddi şekilde zarar verdiği gerçeği. Bir başka ağır kruvazör olan Cumberland, takviye olarak yaklaşıyordu, ancak bir şey bana savaş devam ederse çok kıskanılacak bir kader beklemiyor olduğunu söylüyor.
Spee söz konusu olduğunda, İngilizler Almanları ahlaki olarak saygınlaştırdılar. Langsdorf savaşına devam et, hala her şeyin nasıl sonuçlanacağı bilinmiyor.
"Amiral Kont Spee" nin sonu
Ancak, ölümüne kadar, mürettebatın ellerinde, Amiral Kont Spee, çoğunlukla İngiliz olmak üzere 11 ticaret gemisi battı. Bu nedenle, kimin için daha tehlikeliydi, açıkça ve açıkça.
Amiral Scheer daha şanslıydı, 17 gemi battı ve 3 tane daha ödül aldı, ancak savaşta sadece iki gemi imha edildi ve hatta bu, yardım ve Sovyet buzkıran Alexander'dan dönüştürülen İngiliz yardımcı kruvazörü Jervis Bay oldu. 76 mm'lik silahları Scheer'e zarar veremeyen Sibiryakov, teorik olarak bile.
Batan "Alexander Sibiryakov"
"Amiral Scheer,"
Deutschland / Lutzov, sivil mahkemelere karşı kazandığı zaferlerle bile övünemiyordu. Kaybeden gemiler kategorisine güvenli bir şekilde atfedilebilir, çünkü ölümüne kadar kruvazör çoğunlukla onarılmıştır, çünkü bir kez daha savaşa katılmaya çalıştığında, ona bir şey oldu.
Bir torpido vurduktan sonra "Lyuttsov"
Fethedilen lutz
Yani, genel olarak, Almanlar bir fırtına fırtınası almadı, ancak silahsız bir taşımacılık fırtınası aldı. Ancak bu, taktik kullanımın nüanslarıdır, Deutschlands’in ilk başta akıncı kılıcı olarak yaratıldığına inananları desteklemeye meyillidir. Dürüst olmak gerekirse çok fazla tesadüf.
Ancak tüm Deutschlands zaten inşa edildiğinde ve donatıldığında, dünyada ciddi bir kargaşa yarattılar. Herkes Almanların ne yaptığını çabucak anladı. Ve önlemler alınması gerektiğinin farkına vardılar, aksi takdirde deniz yollarındaki üç kanunsuz insan ciddi işler yapabilir. Bu aslında "Scheer" ve "Spee" nin performansında oldu.
Bu nedenle, yeni kruvazörlerin esasına değer veren Avrupa, karşılığında bir şeyler inşa etmek için acele etti. Mesela, Fransızlar Dunkirk tipindeki savaşçıların yapımına başladılar, İtalyanlar eski korkularını yüksek hızlı savaş devletlerine yükseltmeyi düşünmeye başladılar. Genelde yapacak bir şey vardı.
Bu arada, Almanlar emrinde olan Almanları da düşündü.
Bu kruvazörlerin eksileri onlar için bilinenden fazladı. Bu nedenle, daha ileri gitmek gerekliydi, silahlardan yararlananlar, Alman ordusu ve gemi üreticileri bunu düşündüler.
Ve eğer geminin ateş gücünü arttırırsan, sadece kargo gemilerinden korkmasın diye mi? Söylesene, iki üç silahlı kule değil, üç tane mi?
Ve eğer 8 mm 150 gövdesi değilse, ama daha fazlası? Ve daha fazla uçaksavar topçusu, 88 mm değil, 105 mi? Dahası, modernizasyondan sonra, 105 mm uçaksavar silahları alan aynı Scheer, onlarla kuru yük gemilerini kolayca boğdu.
İyi ve hızlı. Yine de, 31 düğümden oluşan saygın figür, orduda çok popülerdi, çünkü aynı Exeter ve Cumberland, 32 İngiliz'den fazla düğüm vermedi, bu da gemiyi ağır İngiliz kruvazörleri için otomatik olarak ulaşılmasını zorlaştırdı. Akciğerler, ana ve yardımcı kalibre ediciler tarafından güvenle korktular.
Ancak, 31 knot hızından bahsederken, dizelleri unutmak ve buhar türbinlerine geri dönmek gerekiyordu. Bu kadar karmaşık olan ne? Evet, seyir menzili keskin bir şekilde düşecek, ancak hepsi çözüldü.
Tabii ki, bütün bu değişiklikler daha kesin olarak Washington anlaşmalarına tükürmeyi gerektiriyor. Versay Antlaşması'na. Ama zaten onlara tükürdüler, Fransızlar arasında aynı “Dunkirk” 22-24 bin ton bölgede ortaya çıktı.
Aslında, Almanya'da da bu belgeleri, daha doğrusu Versay Antlaşması'nı unuttular. Almanlar Washington'u imzalamadı.
Ve ne oldu?
Gemi sevenler, nereye sürdüğümü çoktan anladılar.
Doğru, Scharnhorst ve Gneisenau çıktı. Ayrıca garip gemiler, tam olarak savaş gemileri değil, ama bu tamamen farklı bir hikaye.
Deutschlands’ı “garip” den farklı bir sınıflandırma gemisi olarak değerlendirmek akla gelmiyor. Tabii ki, bu gemilerin her zaman İngiltere ve ABD'nin "Washington" kruvazörlerine bir cevap olarak icat edildiğini söyleyen Almanlara inanabilirsiniz, ancak bir çok tuhaflık var.
Herhangi bir Deutschland'a kıyasla Exeter (ve tüm York tipi) ucuz görünüyor. Savaştan önce yapılan son ağır kruvazör olmasına rağmen. Ve “Washington” “Londra”, Almanların geçmişine karşı daha güçlü görünmüyor.
Ancak İngilizler, ağır kruvazörlerini seri halinde, “Yorks”, “Kentes”, “Londra”, “Norfolk” 3-5 birimler halinde inşa etti. Almanlar, her biri açıkça herhangi bir İngiliz gemisinden daha güçlü olan üç garip kruvazör inşa etti.
Ancak, sayı her zaman kötü değil. Ve La Plata'daki savaş gösterdi. Evet, insan faktörü orada bir rol oynadı, ancak yine de: biri en iyi ağır kruvazör değil ve iki hafif kişi “Kont Spee” yi yendi. Evet, ahlaki olarak, ama havaya uçurulan Exeter değildi, ama Alman gemisi.
Almanlar yalnız hareket etmediyse, sonucun tamamen farklı olması muhtemeldir.
Bir kalabalığın içinde İngiliz “Spee”, bir kalabalığın içinde “Bismarck” ı yendi, bir kalabalığın içinde “Scharnhorst” u battı.
En son ve çok gelişmiş Alman gemileri, en yeni ama kantitatif olarak üstün düşman kuvvetleriyle savaşlarda yenildiler.
Tek akıncıların zamanı geçti, sadece Almanya'da bunu hemen farketmediler.
Ancak bu, böyle özel ve kendine özgü gemilerin görünümünü açıklayabilir. Ve - iki anlamda da canım. Kriegsmarine'nin akıncı korsan fikrinin iyi bir son olmadığı ortaya çıktı.
Dürüst olmak gerekirse: Almanlar neredeyse her şeyi Washington standardına uymaya çalışıyordu. Deutschlands garip ama ilginç gemilerde ortaya çıktı. Bu sadece onlar için İkinci Dünya Savaşı’ndaki bir yerdi.