Sinemalarda ve dizilerde kullanılan sözlerin, repliklerin kolaj ve montajların ya da ün yapmış bir eserin dizi ya da sinemaya uyarlanması insan üzerinde okumaya teşvik edici midir değil midir, sorusu her zaman zihnimi meşgul etmiştir.
Bu soruya aslında her zaman olumlu bir cevap vermişimdir kendimce. Çünkü bunun karşılığını somut olarak gözlemleyebilirim. Bilhassa kişi kendinden bilirmiş işi. Dizide görmüş olduğum bir sahnede karakter aynen şu sözleri kullanıyordu:
Geceleri gökkuşağına boyamak mıdır suçum?
Herkes bağırırken şiirler okumak mı,
susmak mı sözün bittiği yerde,
Kusmak mı sindirebildiklerinizi?
Apansız uykum kaçıyor kaç gece,
bu da mı aleyhime kanıt?
Bu sözler bir yerden tanıdık geliyor olmalıydı ve ilgimi çok çekmişti. Hemen araştırıp baktığımda ise Dostoyevski’nin ‘’Suç ve Ceza’’ sına ait olduğunu öğrendim. Sonradan o gün o an için en çok aratılan sözcüğün ‘’Geceleri gökkuşağına boyamak mıdır suçum?’’ olduğunu fark ettim. Ertesi gün ise sağda solda bu şiiri söylediklerini gözlemledim. Bu sadece hem kendimden hem de çevreden olan bir örnek. Aslında bu gibi örnekleri Yeşilçam’dan, dünya sineması ve tiyatrosundan görmek bile mümkündür.
Tıpkı Shakespeare’nin ‘’Bir Yaz Gecesi Rüyası’’ adlı eserindeki bir repliğin bir kot reklamında kullanılıp eserinin satılmasındaki etkisi yadsınamaz bir gerçektir.
Hangi melek bu çiçeklerle bezenmiş yatağımdan kaldıran beni
Yalvarıyorum asi ölümlü dökülsün sözler dudaklarından
Senin sesin büyüleyen beni,
Ve görünüşün olmalı kamaştıran gözlerimi
Seviyorum seni.