İçeriğin ilk kısmına aşağıdaki bağlantıdan ulaşabilirsiniz.
Vücut geliştiriciler tipik olarak vücut kompozisyonlarını olabildiğince hızlı ve verimli bir şekilde değiştirmekle ilgilenirler. Araştırmalar, belirli peptitlerin bu hedeflere ulaşmalarına yardımcı olabileceğini göstermektedir.
Büyüme hormonu sekretagogları (GHS), büyüme hormonunun (GH) üretimini ve salınmasını uyarabildikleri için vücut geliştiriciler arasında özel ilgi çeken bir grup peptittir.
GH, hipofiz bezinin salgıladığı bir hormondur. Kas büyümesini artırmaya ve yağ kaybını teşvik etmeye yardımcı olabilir.
Bunu kısmen karaciğeri IGF-1 serbest bırakması için uyararak yapar. Buna karşılık IGF-1, protein üretimini ve kas büyümesini tetikler. Ayrıca dolaylı olarak vücut yağının parçalanmasını teşvik ettiği de görülüyor.
1980’lerde GH, vücut geliştiriciler de dahil olmak üzere profesyonel sporcular arasında oldukça popüler bir performans artırıcı ilaçtı.
Bununla birlikte, güvenlik endişeleri nedeniyle, Uluslararası Olimpiyat Komitesi gibi düzenleyici kurumlar, 1989’dan itibaren GH’nin kullanımını yasakladı.
İnsanlar, GHS’lerin GH ile aynı faydaların çoğunu daha az yan etkiyle sunduğuna inanıyor. Bu, vücut geliştiriciler arasında GH’ye alternatif olarak artan popülerliklerini açıklayabilir.
Araştırmalar GHS’nin insanlarda GH veya IGF-1 salınımını artırdığını gösteriyor. Bununla birlikte, çok az çalışma, GHS almanın vücut kompozisyonunda, egzersiz performansında veya iyileşmede gerçekten önemli değişikliklere yol açıp açmadığını araştırmıştır.
Bu nedenle, GHS’lerin vücut geliştiricilere herhangi bir somut fayda sağlayıp sağlamadığını belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Bilim adamları şu anda hangi kas grubu peptidlerinin en çok etkilenebileceğini veya hangi egzersiz programlarına daha uygun olabileceklerini bilmiyorlar.
Vücut Geliştirme İçin Peptit Türleri
Vücut geliştiriciler özellikle büyüme hormonu sekretagogları (GHS) olarak bilinen peptitlerle ilgilenebilirler.
İnsanların vücut geliştirme için kullandığı en popüler GHS’ler şunlardır:
- GHRH: sermorelin, tesamorelin, CJC-1293 ve CJC-1295 gibi
- Ghrelin ve eylemlerini taklit eden bileşikler: lenomorelin, anamorelin, ipamorelin, macimorelin ve tabimorelin gibi
- GHRP’ler : alexamorelin, GHRP-1, GHRP-2, GHRP-3, GHRP-4, GHRP-5, GHRP-6 ve hexarelin gibi
Bu peptitlerin her biri, GH’nin üretimini ve salınımını uyarır, ancak bunu biraz farklı şekillerde yapabilirler.
Üreticiler genellikle her kategoriyi farklı amaçlarla tanıtır.
Bununla birlikte, bugüne kadar GHS’lerin vücut geliştiricilerdeki veya diğer bireylerdeki etkilerini araştıran hiçbir çalışmanın olmadığını belirtmek önemlidir.
Bu nedenle, endikasyonlar ve önerilen dozajlar tipik olarak bilimden ziyade anekdot kanıtlarına dayanmaktadır.
Güvenlik ve Yan Etkiler
Mevcut literatüre göre, GHS’lerin kısa ve uzun vadede kullanımının güvenliği bilinmemektedir. Güvenliklerini araştıran çalışmalar küçüktür ve kısa sürmüştür. Bu nedenle, bilim insanlarının GHS’nin güvenliğini araştırmak için çok daha fazla araştırma yapması gerekiyor.
GHS kullanmanın yaygın yan etkileri arasında iştah artışı, yüksek kan şekeri seviyeleri ve sıvı tutulumu sayılabilir. GHS’ler ayrıca vücudun insüline olan duyarlılığını azaltarak normal kan şekeri seviyelerini korumayı zorlaştırabilir.
Kişilerin GHS’yi enjekte etmek için steril olmayan iğneler kullanması durumunda da kontaminasyon riski olabilir.
Bugüne kadar, FDA, belirli tıbbi durumların tedavisi için yalnızca reçete ile verilen az bir miktarda GHS türünü onaylamıştır. GHS’ler ayrıca şu anda Dünya Anti-Doping Ajansı’nın yasaklanmış maddeler listesindedir.
Uzun vadeli güvenlikleri belirsiz olduğundan ve satın alınan ürünlerin kalitesini değerlendirmek neredeyse imkansız olduğundan bunu yapmak riskli olabilir. Bu nedenlerle, GHS’lerin herhangi bir reçetesiz kullanımı güvenli değildir.
Sağlık, ilaçlar, bitkiler ve daha birçok eşsiz konu üzerine güncel makalelerimizden haberdar olmak için sosyal medya hesaplarımızı takip etmeyi unutmayın.