Dürüst olmak gerekirse, aramızdaki gerginliğin bu kadar çabuk giderilip giderilemeyeceğinden şüpheliydim ama reddedilmek ilişkimizi daha da kötüleştirirdi.
“…”
Mantıklı cevabın evet olduğunu biliyordum. İmparator ve imparatoriçe arasındaki uyumsuz bir ilişki, düşmanlarımızın zayıflığını ortaya çıkarırdı ve Sovieshu başka bir kadını sevse bile, onunla aramın iyi olduğunu herkese göstermek benim görevimdi.
“İmparatoriçe?”
Ancak cevap boğazımda düğümlendi. gururum kırılmıştı. Kocam başka bir kadını sevip cariye olarak aldığında yoğun duygulardan etkilenmemek elde değildi. Sovieshu ve benim daha önce ne zaman sorunlarımız olsa görmezden gelinebilirdi, ama artık durum böyle değildi. Biraz aklı olan herkes, ne zaman kavga etsek bunun Rashta ile ilgili olduğunu bilirdi.
“Evet.”
Zorla gülümseyip başımı salladım.
“Bunu dört gözle bekliyorum.”
Cevabımı duyduğunda Sovieshu gülümsedi ve kolunu tekrar kaldırdı.
“Beraber yürüyelim mi?”
“Elbette.”
Birlikte hiçbir şey söylemeden bahçede dolaştık. Ayakkabılarımız taş yolda yankılanıyor, rüzgar yüzümüze hoşça çarpıyordu. Geçmişte Sovieshu ile pek çok keyifli yürüyüşler yapmış ve onunla rahat sessizlikler paylaşmıştım. Artık günler geçmişti…
İç çekmekten kendimi alıkoydum ve Sovieshu sessizliği bozdu.
“Büyük Dük Kaufman’ın hâlâ burada, sarayda olduğunu biliyor muydunuz?”
“Evet.”
Elbette ilgili belgeleri gözden geçirmiştim, ama neden birdenbire Büyük Dük Kaufman’dan bahsetti? Yukarı baktım ve Sovieshu açıkladı.
“Kaufman, Rwibt ile Wol kıtası arasında diplomatik ilişkiler kurmak istiyor.”
Ah… o bunun için mi burada?
“Yetkililer yararlı olup olmadığı konusunda farklı görüşlere sahipler. Rwibt’in bulunduğu Hwa kıtası kesinlikle egzotik ve çekici, ancak Wol kıtasından çok farklı. Üstelik, birbirimizi önemli ölçüde etkilemek için çok uzağız. “
“Ticaret kurma çabaları devletin kasasına bir yük olacaktır.”
“Kesinlikle. Tartışılacak çok şey var. İmparatoriçe’nin görüşü nedir?”
“Büyük Dük Kaufman, Wirwol’daki büyü akademisinden mezun oldu. Özerk olsun ya da olmasın, orası açıkça Doğu İmparatorluğu topraklarında. Rwibt kültür açısından çok farklı olabilir, ancak büyük dük bu İmparatorlukta uzun yıllar geçirdi ve bunu düşünmüş olmalı. Doğu İmparatorluğu diplomatik ilişkiler kurmak için nispeten iyi bir konumda, bu yüzden bu fırsatı kaçırmak için hiçbir neden yok.”
Sovieshu çeşitli konularda sık sık bana danıştı ve ben de doğal olarak yanıt verdim. Başıyla onayladı. Ancak cevabım hakkında yorum yapmak yerine, konuları biraz değiştirdi.
“Grand Duke Kaufman ile hiç özel bir konuşma yaptın mı?”
Büyük Dük Kaufman. Rashta ile düzgün bir şekilde ilgilenmediğim için beni eleştirdi. Buna konuşma denmeli mi?
“Sadece kısaca…”
Pekala, buna bir konuşma diyeceğim. Sovieshu tekrar konuştu.
“Kaufman, Rwibt ile diplomatik ilişkiler başlatırsak İmparatoriçe’nin de dahil olmasını isteyeceğini söyledi.”
“Büyük Dük Kaufman mı?”
Sovieshu, Kaufman ve benim ne tür sözler paylaştığımızı merak ediyor gibiydi, ama ben de merak ettim. Kaufman beni neden eleştirdi?
“Bir sonraki görüşmede seni istediğini söyledi.”
* * *
Doğum günümle başlayan ve Kaufman ile biten bir sohbetin ardından Sovieshu, ben daha çok kendi başıma dolaşırken doğu sarayına döndü. Ancak Kaufman ve benim doğum günümle ilgili düşünceler uzak geliyordu.
Açıkçası… Şüpheliydim. Sadece yirmi kişilik özel bir ziyafete katılmak isteyen Rashta, pasif bir tavırla Sovieshu ile benim villaya gitmemize izin verir miydi? Şey… orada iki yerine üç kişi olma ihtimalimiz çok yüksekti ve ben tamamen strese girecektim.
Bir fıskiyeye yaklaşırken Prens Heinley’i gördüğümde iç çektim. Şaşırarak durdum. Tam bıraktığım yerdeydi. Yürüyüşe çıkacağını ya da kamarasına geri döneceğini düşünmüştüm, öyleyse hâlâ burada ne işi vardı?
“Kraliçe.”
Prens Heinley duygularımı hissetmiş miydi? Başını çevirip gülümsedi.
“Neden hala gitmedin?”
Ona çeşmenin yanında oturduğu ve bir eliyle su sıçrattığı yere yaklaştım.
“Hmm… sana gerçeği söyleyebilir miyim?”
Elini sudan çıkardı ve hafifçe gülümsedi.
“Geri gelmeni bekliyordum.”
“!”
“Kaybolduğu zaman olduğu yerde kalmalıdır.”
“Yolu bilmiyor musun?”
“Sezgisel olarak değil.”
Bir mendil çıkardım ve gülümseyerek ona uzattım. Mendili aldı ve elini kuruladı, sonra mendili sıkıştırdı.
“Mendilim.”
Utanarak elimi uzattığımda kıkırdadı.
“Merak etme, yıkadıktan sonra sana geri vereceğim.”
“Bu iyi.”
“Ama bu şekilde birbirimizi tekrar görebiliriz, değil mi?”
Hafifçe gülümsedi ve şakacı ses tonuna başımı salladım. Aynı zamanda birkaç saat önce söylediklerini hatırladım.
“Prens Heinley. Doğum günüm hakkında.”
Doğum günüm için burada olduğunu söyledi ama ben bunun tamamen doğru olduğunu düşünmedim. Benimle vakit geçirmek istiyor gibiydi ve ben de üzüldüm ve anlayışını istedim.
“Birlikte vakit geçirip yemek yiyebileceğimizi sanmıyorum.”
“Yapamaz mıyız?”
“İmparator kraliyet villasına gitmek istiyor. Sadece o ve ben.”
“Ah…”
Dudakları aralandı ve “Evet, anlıyorum” diye mırıldanana kadar sersemlemiş bir şekilde gözlerini kırpıştırdı.
“Üzgünüm.”
“Hayır, bugün senin doğum günün ve benim için üzülmene gerek yok.”
“…”
“Lütfen, üzülme. Sana baskı yapmak istemiyorum.”
* * *
“Çok fazla baskı hissediyor olmalısın…”
Sir McKenna önündeki sahneye beceriksizce baktı. Önünde çeşitli efsanelerle ilişkilendirilen değerli eşyalar olan çeşitli mücevherli yüzükler vardı. Prens Heinley onları genellikle tılsımlı bir kesede taşırdı ama şimdi hepsini incelemek için hepsini çıkarmıştı. Bu değerli yüzüklerden birini başka bir ülkenin imparatoriçesine hediye edecekti. McKenna şaşırmaktan kendini alamadı.
“Neden birdenbire zili çalıyorsun?”
“Doğum günü.”
“İmparatoriçe Navier?”
“Mmm.”
“Bunu tekrar nereden biliyorsun? … Ve hediye çok fazla değil mi? Doğu İmparatorluğu prestijli olabilir, ancak Batı Krallığı da öyle. Ülkeler arasında böyle bir haraç sunmanız için yeterince büyük bir boşluk yok. .”
Prens Heinley mücevherleri kesesine geri koydu.
“Sen yokken ben seçerim. Sen bir dırdırsın.”
Onun yerine bir mendil çıkardı.
“Bu da ne?”
“Görmüyor musun? Kıymetli bir mendil.”
Prens daha sonra mendili gagasında tutan ve McKenna’nın önünde uçan bir kuşa dönüştü. Prens pençesini boynuna doğrulttu.
“Oraya bağlamamı ister misin?”
McKenna mendili kuşun boynuna bağladı ve kuşu tüylü bir kuyrukla ödüllendirdi. Prens Heinley daha sonra pencereden uçtu ve McKenna, onun ortadan kaybolmasını izlerken kaşlarını çattı.
Mendil “N” harfi ile işlenmiş gibi görünüyordu…
“Prens Heinley’nin mektup tanıdığı İmparatoriçe Navier mi?”
* * *
Prince Heinley’den ayrıldıktan sonra kütüphaneye uğradım ve Rwibt ülkesi ve Hwa kıtası hakkında bulabildiğim her şeyi araştırdım. Grand Duke Kaufman, The Travelogue’u hayal ürünü bir anlatım olarak tanımlamış olsa da, hâlâ ülke hakkında en çok bilinen kitaptı. Büyük Dük’ün bir sonraki toplantıda bulunmamı neden istediğini bilmiyorum ama Rwibt kültürü hakkındaki bilgilerimi olabildiğince genişletmek istedim.
‘Keşke daha detaylı bir kitabım olsaydı…’
Pencereden bir tıkırtı sesi geldiğinde, Seyahatname ile diğer kitaplar arasında çapraz gönderme yapan bir sıraya oturmuştum.
Kraliçe’ydi. Pencereyi açtım ve pervaza atlayarak kanatlarını gösterdi. Boynunda bir mendil olduğunu fark ettim.
“Bunu sana Prens Heinley mi bağladı?”
Mendil benimdi. Gülümsedim ve Queen başını eğdi. Queen’i bir koluma aldım ve diğer elimle gagasını okşadım ve bacaklarında bir not var mı diye kontrol ettim. Bu sefer hiçbiri yoktu.
“Gösteriş yapmak için mi buradasın?”
Veya belki de mendili geri vermek için buraya gelmiştir? Elbette bana cevap veremedi ve muhteşem mor gözleriyle bana kırpıştırdı. Onlara karşı koyamadım ve birbiri ardına öpücüklerle kafasını boğdum.
“Queen çok güzel, özellikle de boynundaki mendille.” – Gu!
O kadar çok beğenmişe benziyordu ki çıkarmaya kıyamadım. Sırtını okşarken, Queen’in güzel koktuğunu düşündüm. Bu nasıl bir düşünceydi? Burnumu omzuna dayadım ve nefes aldım.
– !
Koku bana ince bir şekilde Prens Heinley’i hatırlattı. Mendili yıkayıp parfümünü sıktı mı? Bir kuşun böyle kokmasını o kadar çekici buldum ki kulağına fısıldamak için eğildim.
“Prens Heinley gibi kokuyorsun, Kraliçe.”
Queen şok içinde kanatlarını açtı. Sonra gagasını kanatlarıyla kapattı ve gözlerini kocaman açtı. “Kraliçe?”
Şakacı bir şekilde ona seslendim ama Queen titredi ve tekrar pencereye doğru sıçradı.
“Gidiyor musun?”
Çok tatlı görünüyordu ve uçup gitmeden önce ona kollarımı açtım. Ancak buz gibi kaskatı kesildi ve başını salladı.
* * *
“Bazen en müstehcen şeyleri söylüyor…”
Prens Heinley odasına döndüğünde boynundaki mendili çözdü. Yüzü hala yanıyordu.
“Benim kokum…”
Heinley mendili kokladı. Diledikten sonra en sevdiği parfümü sıkmıştı. En sevdiği sahneyi hemen tanıdı mı?
Heinley yere çömeldi, yanakları kızarmıştı. İmparatoriçe’nin fısıldadığı sözler Kraliçe içindi ama yine de nefesinin kulağını gıdıkladığını hatırladığında kalbinin hızla çarptığını hissetti.
Ne yazık ki, bu utanç verici ve heyecan verici duyguyu mahveden McKenna oldu.
“Neden çıplaksın? Üzgünüm.” Heinley, sekreteri, şövalyesi, kuzeni ve hatta arkadaşı olan McKenna’ya dik dik baktı.
“Hasta olacaksın. Örtün.”
McKenna dolaba gidip rahat bir kıyafet çıkarırken Heinley dilini şaklatıp elini uzatarak ayağa kalktı. Ancak kıyafetleri teslim etmek yerine, McKenna’nın önce sorması gereken birkaç soru vardı.
“Majesteleri. Mendille görmeye gittiğiniz kişi… Doğu İmparatorluğu İmparatoriçesi miydi?”
“Kıyafetleri ver.”
McKenna eşyaları teslim etti ve Heinley, “Bunu bana neden soruyorsun?” Ancak McKenna sorgularcasına bakmaya devam etti, ancak Heinley yalnızca belirsiz bir yanıt verdi.
“Kuyu.”
Giyindi, sonra sarayın dışına çıktı. Akşam esintisinin kızgın yüzünü serinletmesine izin verecek bir yola girdi. Ancak McKenna ısrarcıydı ve onun yanında kaldı. “Majesteleri, dürüst olmalısınız. Mektubunuz İmparatoriçe Navier ile tanışıyor muydu?”
McKenna, Prens Heinley’nin ilk meydan okumasını görmezden geldi.
“Önemli mi? Çeneni kapalı tut. Ben iyi bir anımı anlatıyorum ve sen sözünü kesip duruyorsun.”
“Gerçek tam önünüzdeyken hafıza önemli mi? Nasıl umursamıyorum Prens? Mektubunuz sevebileceğiniz biri mi?”
“!”
“Ciddi bir romantik ilişkide senden yanayım. Ancak partneriniz güçlü bir ülkenin imparatoriçesiyse, bu farklı bir hikaye…”
“…”
“Güçlü olsun ya da olmasın, asla diğer ülkelerin imparatoriçelerine karışmamalısın. Doğu İmparatorluğu ile siyasi olarak karışmak istiyor musun?”
McKenna’nın gözleri gerçek bir endişeyle nemliydi. Prens Heinley ve İmparatoriçe Navier’in çıkmaz bir ilişkisi vardı. İmparator Sovieshu Rashta’ya gönül vermiş olsa bile, hiçbir ülke imparatoriçeyi görevden alıp onun yerine kaçak köleden cariyeye dönen birini koyamazdı. İmparatoriçe de kocasından boşanma davası açamadı. Ve İmparator Sovieshu, İmparatoriçe Navier’i görevden alsa bile, başka bir ülkeden bir prensle yeniden evlenmesinin hiçbir yolu yoktu.
“Öyle değil. Ve sen abartıyorsun.”
“Gerçekten mi? Sana güvenebilir miyim?
“…”
“Neden cevap vermiyorsun, ha?”
McKenna durakladı, sonra daha dikkatli bir şekilde sordu,
“Henüz en önemli şeyi sormadım. İkinizin birbirinize karşı ortak hisleriniz var mı?”
Heinley tereddüt etti, sonra gözlerini başka yere çevirerek elini kaldırdı. İfadesi aynıydı ama ruh hali değişmişti. McKenna sorgulamayı durdurdu ve Prens Heinley ile aynı yöne baktı.
Açık mor şemsiyeli bir kadın beyaz taş yolda onlara doğru yürüyordu. Bu, İmparator Sovieshu’nun cariyesi Rashta’ydı.
McKenna sustu. İmparatorun sevgilisi ve sosyetenin yükselen yıldızı birkaç gün içinde tamamen batmıştı. McKenna diğer konutlardan emin değildi ama güney sarayındaki konukların çoğu, onun kaçak bir köle olduğu gerçeğini örtbas ettiği için Rashta’ya alayla baktı. Vikont Roteschu’nun iddiası yayıldıktan sonra, Rashta dedikoduları düzeltmeye çalıştı ama kimse ona inanmadı. Belki de bir zamanlar parıldayan Rashta’nın şimdi depresif bir ruh hali içinde olmasının nedeni buydu.
McKenna, Prens Heinley’e baktı. Prens zaten Rashta ile sorun çıkarmıştı ve konuşmaya başladığında oldukça açık sözlüydü. İster bir lütuf ister talihsizlik olsun, Prens Heinley, sanki onu fark etmemiş gibi Rashta’nın yanından geçti ve McKenna rahatladı ve hemen onu takip etti. Ancak seslenen Rashta’ydı.
“Ekselânsları.”
McKenna homurdandı ve Prens Heinley’nin küçük sırtını itti. Ancak Prens Heinley kaşlarını çatarak döndü ve Rashta onlara yaklaştı.