Kerbela’da Namaz
Kerbela’da tutsak edilişinin 10. gününde (Aşura günü) İmam Hüseyin göğe doğru bakarak namaz vaktinin geldiğini anlayınca, karşı taraftan namaz arası için izin alınmasını emretti.
Kûfelilerden Hasin bin Numeyr, İmam Hüseyin’in sözünü duyunca şöyle seslendi:
Sizin namazınız Allah katında kabul değildir.
Bunun üzerine Habib bin Mezahir cevaben şöyle dedi:
Ey alçak! Resulullah’ın oğlunun namazının kabul olmayıp da senin namazının kabul olacağını mı zannediyorsun?
Daha sonra Züheyr bin Kayn ve Said bin Abdullah, Hz. İmam Hüseyin’i namaz kılarken korumak maksadıyla önünde durdular. İmam da az bir taraftarıyla namaz kıldı. Said bin Abdullah, kendisini Hz. Hüseyin’e doğru atılan oklara siper ediyordu; bedenine o kadar ok isabet etmişti ki, ayak üstünde duramayıp yere düştü ve şöyle dedi:
Allah’ım! Âd ve Semud kavmine lanet ettiğin gibi bu kavme de (Kûfe halkına da) lanet et! Allah’ım! Benim selamımı Peygamberine ulaştır; Hz. Hüseyin’i bunca yaraların acısından haberdar et çünkü bu işten hedefim, Peygamberinin oğluna yardım etmektir.
Bunları söyledikten hemen sonra şehit olarak ruhunu teslim etti.