Dünya'ya Anadolu'dan ve yakın komşularından armağan bir alet var var, biliyor musunuz?
İngilizler, Fransızlar, Almanlar, Hintliler, Amerikalılar ve Çinliler keseri bilmiyor ve kullanmıyorlar. "Balta ile çekicin bir arada olduğu bir alet" diye tarif ediyor Wikipedi'nin lügatı.
Halbuki keser, çok daha fazlası balta ile çekicin!. Çiviyi sadece çakmaz, çıkartır. Sade bir balta olarak kullanmazsın, arada çapa olarak da kullanabilirsin. Tabii tekrar küçük balta olarak kullanmadan bilersen.
Bizde her evde keser vardır. Benim kendi keserimin yeri bellidir. Gizlidir ve başkasına vermem. Alıp da bir yerine konulmaz ise "keser aranmayım" diye. Evde bir de genel keser vardır.
Yurtdışında komşu ülkeler hariç, yok. Birkaç Antropolog ile konuştum, yakında civan bir akademisyen bu konuda doktorasını yapacaktır şüphesiz.
Öz güven başka, cahil cesareti başka, bunlar hakkında yazılar yazdım. Özgüven arttıkça yoğurt gibi, keser gibi kültürel dışavurumlarımıza sahip çıkacağız.
Yoğurt Batı Avrupa'da da, ABD'de de artık bizde olduğuna yakın tüketiliyor. Bir Türk işadamı ABD'de "Yunan yoğurdu" zengini. "Türk diye satmak daha zor" diye. Malum "döner"e de "Gyros" diyenler var hâlâ. Neyse, "dolmaki"ye de yakında sahip çıkarlar ya. Bari şu keser hakkında biraz daha çok yayın yapalım, yazalım çizelim de o elden gitmesin.
Keser döner sap döner, gün gelir hesap döner! Var mı başka kültürün böylesine bir özlü sözü, heyyt! Veya "Keserin takırtısı yevmiyeye göredir!"
Geçen ay Alaçatı'da Sofilya'da yaptığım konuşmaya keser ile başladım ve sonra demografik ve kültürel aletlerden bahsettim.
Alet önemli, o yapar el öğünür. Ayni şekilde kültürel alet ve gereçler de fikri yapar, kişi övünür. Özgüven ve cahil cesareti arasındaki farktan bahsettim yukarda küçük bir örnek olarak.