Fransa tükaka.
Bu Fransızlar da çok kötü.
Öyle mi?
Cezayir de Fransa katliam yaparken biz Fransa'yı destekledik. Cezayir'in eylemlerini "tedhiş (şiddet, terör) hareketleri", "çapulculuk", "eşkıyalık", "isyan", "ayaklanma" olarak bağımsızlık hareketini görüyorduk.
Cezayir Meselesi 18- 24 Nisan 1955'te Endonezya'nın Bandung şehrinde toplanan Bandung Konferansı sırasında tartışıldığında Fransa'yı destekledik.
Aralık 1958'de BM'deki Asya-Afrika ülkeleri grubunun Cezayir'in bağımsızlığının hemen tanınması yönündeki önergesine çekimser oy (ABD baskısıyla) verdik.
Ne olmuş canım demeyin.
bu tarihî bir oydu, çünkü önerge bir oy farkla kaybedildi, bu yüzden Cezayir'deki kanlı savaş üç yıl daha devam etmişti.
Allah razı olsun Amerika'dan. Demokrat Parti Senatörü John F. Kennedy'nin (sonra başkan olacaktır) kalkıp ABD, Cezayir'in bağımsızlık yolunu açması gerek demesiyle Fransa'yı açıkça desteklemekten vazgeçtik.
Fransa'yı açıkça desteklemekten vazgeçtik derken; uluslararası toplantı ve kararlarlarda Cezayir'in idaresi, bağımsızlığı, Barış planlarında yine Fransa görüşleri yanında olduk ve uluslararası karar mercilerinde oylamalarda çekimser kaldık.
1959 yılının sonlarında, Arap Birliği üyesi ülkeler, BM Siyasi Komisyonu'na Fransa'nın, esir kamplarında tuttuğu Cezayirlileri imha ettiği yolundaki haberleri soruşturmak üzere bir komisyon kurulmasını önerdiler.
Belki de bu kafa tasları arasında o kamplarda ölen öldürülen insanların da kafası vardır. Zaten kafataslarında olan delik bir infazın işareti, neyse konu dağılmasın.
Karar tasarısı "Cezayir Meselesi'nin 'kendi kaderini tayin hakkı' çerçevesinde hallinden üye ülkelerin memnuniyet duyacağı" şeklinde bir cümle de içeriyordu. Tasarı 26'ya karşı 35 oyla kabul edilirken, 17 ülke çekimser kaldı. Tabii Türkiye de...
Neyse, Türkiye Cezayir de olan insanlık suçunda takındığı durum, önceleri Fransa yanında, sonra çekimser kalarak "valla ben ilgilenmiyorum" yaklaşımı nedeniyle Cezayir bize kızgın.
Türkiye'de 1960 darbesi sonrası darbeciler Fransa ve ABD'yi emperyalist, kendilerini ise anti-emperyalist olarak niteliyordu.
MBK Başkanı Cemal Gürsel, 31 Temmuz 1960'ta "Ben öteden beri Cezayirlilerin sarf ettikleri asilane ve kahramanca mücadelelerini yakın bir alaka ile takip etmekte idim" demişti.
Darbe hükümetinin Dışişleri Bakanı Selim Sarper de 23 Eylül 1960'ta BM Genel Kurulu'ndaki konuşmasında, Türkiye'deki yeni yönetimin Cezayirli bağımsızlık savaşçılarını daha aktif destekleyeceğinin işaretini vermişti. Ancak çok geç kalınmıştı.
Neyse, bu Cezayir'in Türkiye'ye kızgınlığını kırgınlığını gidermedi.
1962 de bağımsız olan Cezayir'e büyükelçilik anca 15 yıl sonra açıldı.
1985'de Cezayir'i ziyaret eden dönemin Başbakanı Turgut Özal 1950'li yıllarda BM oylamalarında Türkiye'nin takındığı tutum için Cezayir'den özür diledikten sonra Türkiye-Cezayir ilişkileri normalleşmeye başladı.