Bir gazın molekülleri sürekli hareket halinde oldukları için zaman zaman içinde bulundukları kabın çeperlerine çarparlar. Bu bombardıman çeperlerde “basınç” adını verdiğimiz bir kuvvet yaratır. şu halde eşit sayıda molekül daha küçük bir kaba konacak olursa duvarlara daha şiddetli çarpacak ve daha büyük basınç meydana getirecektir. başka bir deyimle hacim ne kadar küçülürse, basınç o kadar artar. Burada ulaştığımız sonuç yalnız daha küçük kapla da aynı sayıda molekül bulunması (aynı gaz kütlesini ihtiva etmesi) şartına değil, bu moleküllerin de hızlarının değişmemesine bağlıdır. Bu ancak sıcaklık sabit tutulduğu takdirde sağlanır.
17. yüzyılda Sir Robert Boyle yukarıdaki gözlemlerini, matematik ifadeli bir kanun haline (Boyle Kanunu) getirdi. Değişmeyen bir sıcaklıkta belirli gaz kitlesinin basıncıyla, hacminin çarpımı, daima sabittir.
Şekillerdeki balon böyle kanuna uyarak genişliyor. Çünkü balon yükseldikçe dış basınç azalıyor. Basınç azalınca da balondaki gazın hacmi genişliyor. Böylece basınç azalıp dış hava basıncına eşit hale geliyor.
Yani sıkıştırılmadan önceki hacmiyle, basıncın çarpımından hangi sayı çıkarsa sıkıştırıldıktan sonraki hacmi ile basınç çarpımı aynı sayıyı verir.