Bu erken homininlerin ölülerde gözlemledikleri şey neydi? Ölümden sonraki ilk saatlerde cilt altında kanın yerleştiği yerler kabarık lekeler halinde görünür, diğer bölgelerde ise deri soluk kül rengini alır. Rigor Mortis(ölüm katılığı), birkaç gün boyunca kasları sertleştirir, bu esnada vücutta çürüme (bozunma) başlamıştır. Çürüyen ilk organ, aminoasitlere ve lipitlere ayrışan beyindir. Beyin çürüdükçe kulak, burun veya ağızdan yoğun kıvamda dışarı sızabilen gri bir sıvı halini alır. Vücudun geri kalan kısmının bozunması genellikle üçüncü gün başlar ve hem içten ve hem de dıştan gerçekleşir. Bağırsaklarda, dava önce vücudun bağışıklık sistemi tarafından kontrol altında tutulan milyonlarca bakteri, bağırsakları ve diğer organları sindirmeye başlar. Bakteriler bunu yaparken vücudu, özellikle mideyi, erkek cinsel organlarını, dudakları ve dili şişiren gaz üretirler ve bu da dilin ağızdan dışarı sarkmasına neden olabilir. Vücudun dışında, kurtçuklar gözlerin, ağzın ve cinsel organların etrafında toplanırlar ve cilt altı yağı sindirmeye başlarlar. Bir haftanın sonunda şişkinlik iyice artarak, iç organların yırtılmasına neden olur. Cilt yeşilimsi bir renk alır ve bazı bölgelerde soyulmaya başlar. O zamana kadar vücudun çoğu yerinde görülür hale gelen kurtçuklara kas dokusunu seven böcekler de katılır. İki haftanın sonunda cesetlerin “aslında çözüldüğü, kendi üzerine çöktüğü ve nihayetinde sızarak toprağa karıştığı” söylenir. Çürüyen etin kokusu, belli mesafelerden fark edilir, “ceset kokusu yoğun ve tiksindiricidir... çürümüş meyve ile çürümüş et arasında bir yerdedir”; kokunun “çok keskin ve unutulmaz” olduğu söylenir. Ceset, ortamın ısısına bağlı olarak iki ila dört hafta içinde bir iskelete dönüşür. Kemikler de parçalanır ancak bunun tamamlanması birkaç yıl alabilir. Bu dönemde, kemikler ve kafatası hayattakiler için acınası bir yadigâr olarak orada öylece dururlar. İngiliz Hekim ve Filozof Raymond Tallis bu dönemi şöyle betimler:
Bu sırada kafatasınız, şu anda böceklerle ilgili olarak düşündüklerinize ne kadar kucak açıyorsa böceklerin kendisine karşı da o kadar misafirperverdir. Şu anda hissettiğimiz, onun nutku tutulmuş katılığıdır ve şunu söyler: Kafanız kimsenin tarafını tutmuyor, hele sizin tarafınızda hiç değil. Üzüntülerinize, korkularınıza ve sevincinize karşı, günün birinde onu sığınacakları kuytu bir sığınak olarak gören kuşların şakımasına olduğu kadar kayıtsızdır, göz çukurunuza süzülerek giren yılana sevdiğinizin görüntüsünü taşıyan ışığa gösterdiği misafirperverliğin aynısını gösterir. Ve çürüyen kafanızın içinde çoğalan, hoplayıp sıçrayan ya da kemirip duran yaratıklardan hiçbiri, düşünceleriniz ne kadar ayrıcalıklı, özgün veya şehvet dolu olsa da bunlar hakkında en ufak bir merak duymazlar.