Karadeniz bölgesinde özellikle Doğu Karadeniz' n kıyı kesimlerince toplu olarak ve daha çok bağlı diziyle oynanan disiplinli halk oyunlarının genel adı "Horon"dur. Karadeniz’de kemence, davul ve zil zurna ile oynanan oyunlara verilen addır. Horon Cenevizlilerden kalmadır, Karadeniz'e özellikle Trabzon'a gelip buradan da Yunan ve Türk Kavimlerine geçmiştir. Horon bugünkü şekli ile ve genel olarak ele alındığında, Doğu Karadeniz'de yani Trabzon, Rize ve Giresun'da oynandığını görürüz. Bunun yanı sıra Artvin, Ordu, Samsun, Bayburt, Gümüşhane gibi illerde az da olsa oynanır. Horon’da denizin dalga hareketlerini ve kıpırtılarını, balıkların çırpınışını görür gibi oluruz. Horonların oluşmasında Trabzon yöresinin çok engebeli doğal yapısının, fırtınalı hırçın bir deniz olan Karadeniz'in sarp bir arazide bazen bir ayağını bile zor basabildiği patika yollarda yürüyen ve Sırtında yük taşıyan Karadeniz insanının çevikliği anlatılmak*tadır. Horon'da yapılan hareketler incelendiğinde, belleme, çapalama, deniz dalgalarının parçalanması, dalgaların kıyıdan geri çekilirken çakıllarda çıkardığı ses, kürek çekme, balıkların ağlara yakalandıkları andaki çırpınışları gibi doğal olayların veya isle ilgili hareketlerin canlandırıldığı görülür.
Tepeden tırnağa kadar titreme, ürperme, silkiniş ve hareketlerin giderek artan bir noktada sona ermesi nedeni ile denizden tutulmuş bir balığın can çekişini yansıttığı ileri sürülür. Horonların belirli bir sırası vardır.
Horonlar sözlü olup olmadıklarına göre de farklılıklar gösterirler.