Yoğun magazin gündemine bir kuple NTV Blm arası (inanmazsınız ben arada belgesel bile izliyorum);
Şaşmaz prensip; yarın yapabileceğin işi bugün yapma.
"Çok iş yapma kapasitesi herkeste vardır; yeter ki hemen yapılması gerekmesin."
Evet yapacak iş her zaman çoktur, ama zamanınız daha boldur. Ta ki yumurtanın kapıya dayandığı o sihirli ana, son dakikaya kadar...İşin garibi, bu satırlar da o son dakikada yazılıyor. Yani kural bozulmayacak; en azından önemli bir insan yüzdesi için. Doğanın yasaları gibi insanın doğasını da kabullenmekte fayda var. Hatta, kanıtları ve örnekleriyle tespit edilen bazılarının ismi bile var.
Her zaman yapılacak " daha çoook" iş vardır. İngiliz tarihçi, yazar ve teorisyen Cyril Northcote Parkinson, 1955 tarihli makalesinde ilginç bir görüş öne sürmüş; "Yapılmayı bekleyen iş, tamamlanması için gereken sürenin tümünü kaplayacak ölçüde yayılır". Görüşünü dayandırdığı temel, kendi tarihsel çalışmalarından topladığı istatistiksel kanıtlar. Savı destekleyen yeni matematiksel analiz çalışmaları da var. Parkinson'un öne sürdüğü ikinci bir yasa da önemsizlik yasası " Bir kuruluşun belirli bir konuyu tartışmak için harcadığı zaman, konunun önemiyle ters orantılıdır." Gerekçesi de şu; İnsanlar genellikle yanılıyor olma korkusuyla gerçekten önemli bir konuda fikir ileri sürmekten kaçınırken, önemsiz olan konular hakkında konuşurken çeneleri düşer! Nasıl olsa bir tehlike yoktur...
.....
"Son dakika" örneklerinin en azimli ve taviz vermez uygulayıcıları "öğrenci sendromu"na sahip. Şanslı bir azınlık dışında çoğu kişinin muzdarip olduğu bu ruh halini, gerginliğin krize dönüşme eşiğinde tuhaf bir mutlulukla sarfedilen, "nasılsa daha vakit var..." sözleri çok iyi özetliyor..
....
Sendromun nedenlerinden biri, zamanlamada düşülen yanılgı, daha doğrusu, bir işin alacağı süre konusunda sürekli iyimser olma eğilimi..
17 Aralık 2009 tarihli New Scient
Başlık için ps. Birhan Keskin
ps.2. yazı da el emeği göz nuru copy paste falan değil.