senede iki kere yapılırdı ve bir cumartesi gününe denk getirilirdi. ulus, kızılay ayakkabıcıları gezilir, fikir alınır, en son, yazsa fiyonklu/tokalı, altı kösele kırmızı rugan bir çift ayakkabıya, kışsa kırmızı deriden ve altı kauçuk bir çift bota karar verilir, satın alınır ve sabaha kadar başucunda yan gözle süzülecek bir açıya yerleştirilerek uyunurdu. yazlık ayakkabının altı kösele olduğundan halı üzerinde boylu boyunca kayması da pek zevkliydi.
üniversiteyi bitirip istanbul'da yaşamaya başladığımın üçüncü senesinde *
, bir ankara/anne-baba ziyaretimde *
babam onca yıl sonra sıcacık bir "hadi gel bir ayakkabı alalım sana" teklifi yapmış, birlikte kızılay'a yollanmış, "yavuz bebe"den *
bağcıklı, taba rengi süet bir ayakkabı ile alışverişi tamamlamıştık. bazı şeyleri kıyıp atamam ben ne kadar eskise de nesnesinden çok hatırası kıymetlidir çünkü. şimdi babam yok ama aldığı son ayakkabı hala kutusunda durur.