Türk ozanı (İstanbul, 1526-İstanbul ,1600). XVI. yy. Divan edebiyatının ünlü ozanlarından Bakî (gerçek adı Abdûlbakî Mahmud'dur; Sultanüş-Şuara yani/'Ozanlar Sultanı" da denir). Fatih camisinde görevli yoksul bir müezzin olan babası Mehmed Efendi tarafından, çocukluğunda saraç çıraklığına verildi; Baki, bu işi bırakıp genç yaşta medreseye girmeyi başararak çağının tanınmış bilginlerinden ders aldı. Medrese öğreniminin yanı sıra edebiyatla da ilgilendi; yazdığı şiirlerle dönemin ünlü ozanlarından Zati'nin ilgisini çekti; dostluğunu kazanarak söyleşilerine katıldı. Yaşının üstünde bir olgunlukla kaleme aldığı kaside ve gazelleriyle ünü kısa sürede yayıldı.
1554'te Nahçivan seferinden dönen Kanunî Sultan Süleyman'a sunduğu kasidesi padişah tarafından çok beğenilen Baki, 1555 yılında hocası Kadızade Şemseddin Efendi Halep kadılığına atanınca, onunla birlikte gitti; bir yıl sonra da istanbul'a döndü. Şiirden hoşlanmayan Rüstem Paşa'nın ölümünden sonra sadrazam olan Semiz Ali Paşa dönemi, Baki için parlak bir dönemin başlangıcı oldu.
1561'de danişmentliğe, 1563 te müderrisliğe atandı. Yıllarca Kanunî Sultan Süleyman'ın koruduğu Baki, padişahın ölümünden duyduğu acıyı, ünlü Kanunî Sultan Süleyman Mersiyesi'yle dile getirdi. Selim II tahta çıkınca, hemen onun için bir "cülus kasidesi" yazdı ama, bunun bir etkisi olmadığı gibi, birkaç ay sonra Muradpaşa medresesindeki görevinden de alındı. 1569'da yeniden aynı medresenin müderrisliğine getirildi ve Sokullu Mehmed Paşa'dan destek gördü. 3.Murad'ın tahta çıkmasından sonra (1574) Süleymaniye (1575) ve Edirne Selimiyesi (1576) müderrisliğine getirilen Bakî, 1579-1585 yılları arasında sırasıyla, Mekke. Medine ve İstanbul kadılıklarında bulundu; 1585- 1587 arasında Anadolu kazaskerliği yaptı. 1587'de bu görevden alındı ama 1590'da aynı göreve yeniden atandı; bir süre sonra Rumeli kazaskerliğine getirildi; üç ay sonrada emekli oldu. 1595 'te 3.Mehmedin tahta çıkmasından sonra şeyhülislam olmak için çok uğraştıysada bu isteğini yerine getiremeden hastalanarak öldü.