Kamikaze ve P-700 Granit benzerleri nelerdir?
Sorun havadan geldi. Bismarck, Marat ve Yamato pilotlar için kolay bir av oldu. Pearl Harbor'da, Amerikan filosu demir attı. Kırılgan Kılıçbalığı, İtalya'nın ağır kruvazörü Paul'u (hem de kruvazör Zara ve Fiume'i dolaylı olarak) metro Matapan yakınlarındaki savaşta öldürdü. 20 Kılıçbalığı-Avosek, Taranto deniz üssünde düzenlenen bir baskın sırasında Regia Marina tarafından parçalara ayrıldı. Asıl eğlence, Almanların rehberli bombası Henschel'in ortaya çıkmasıyla başladı 293 - Bir Luftwaffe filosu, 40 İngiliz, Amerikan ve Kanada gemisini tebeşirle yazdı.
Sheffield destroyerinin hüzünlü hikayesini herkes bilir. Birkaç kişi, USS Enterprise ile Alpha-6'nın İran fırkateyninin Sahand'i nasıl parçaladığını biliyor. Başka bir seferinde, Amerikan “Stark” dağıtıldı, Irak'taki Mirage'den iki füze aldı ...
Listelediğim şey buzdağının görünen kısmı, tüm hikayelerin sadece küçük bir kısmı (örneğin, Arjantinli havacılık, ünlü Sheffield hariç, Atlantic Conveyor helikopter taşıyıcısı dahil 6 İngiliz gemisi boğuldu). Her durumda, bir şey değişmeden kalır - gemiler havacılık eylemlerinden öldü. Çoğu zaman güverte (mantıklı olan - deniz savaşları sahilden uzaklaşır).
Mercan Denizi'ndeki savaş, tek bir topçu atışı yapılmayan ilk deniz savaşıydı, rakipler birbirlerini güvertelerinden görmediler. Sonra, taşıyıcıya dayalı havacılığın her şeye karar verdiği Santa Cruz ve Midway vardı.
Kruvazör güverte bombardıman uçağı önünde tamamen savunmasız. Bunlardan ilki, uçak gemilerini kullanma konseptini geliştiren ustaca Isoroku Yamamoto idi. Amerikalılar dersi Pearl Harbor'dan öğrendiler ve Amiral Yamamoto'nun fikirlerini geliştirdiler. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Amerikan filosu Essex tipi 24 (!) Ağır uçak gemisi aldı ve bunlardan biri savaşta kaybolmadı. Japonların onlara karşı çıkacak hiçbir şeyleri yoktu. "Kamikaze" nin cesur saldırıları güçsüzdü: 10 kişiden sadece biri avcı bariyerini ve yüzlerce uçaksavar "Erlikon" eskort gemisinin ateşini kırabilirdi. Mecazi anlamda konuşursak, Japonlar "tanklara bir yaba" ile gitti.
Kamikaze fenomenine dikkat etmek mantıklı. Japon pilotların cesaretine övgüler söylemeyeceğim, başka bir noktaya ilgi duyuyorum: en güvenilir kontrol sistemi tarafından kontrol edilen bu tuhaf RCC'ler - adam, gemide oldukça güçlü bir yüke rağmen, büyük gemilere ciddi zarar veremedi. İntihar bombacısı versiyonunda “Sıfır”, 250 kg bomba ve dıştan takma yakıt deposunu başka bir kanat altına taşıdı. Reaktif Oka 1,5 ton amonal taşıdı. Çok sağlam. Bununla birlikte, uçaklarla dolu bir güverteye düşmek ciddi sonuçlara yol açmamıştır (tek istisna, çok yanmış olan Bunker Hill'dir). Bu bir uçak gemisinin hayatta kalmasıyla ilgili.
Essex gazileri modern atomik yüzer uçak alanlarına kıyasla çok küçük görünüyor. Kaç tane vuruş ve bunları devre dışı bırakmak için ne kadar güç gerekiyor?
Bütün bu gerçeklerden sonra, Sovyet, şeytani bir küçümsemeye sahip olan hayranlar, uçak gemilerinin saldırganlık aracı olduğunu ve barışçıl Sovyetler Birliği'nin onlara ihtiyaç duymadığını iddia etti. Her nasılsa, onlara bunun 3. dünya ülkelerine karşı güçlü bir saldırı silahı olmadığı, ancak hepsinden öte, deniz grubunun tek etkili hava savunma sistemi olduğu söylenemezdi. Sadece bir hava kanadı bir gemiden yüzlerce kilometre mesafedeki bir alanı güvenilir bir şekilde kaplayabilir.
Bilinen hakkında bilinmeyen
Kaynakların çoğu, 90 uçağa kadar Nimitz'e dayandığını gururla belirtiyor. Tabii ki, güverte kanadı gerçek kompozisyon çok daha mütevazı. Aksi takdirde, uçak kullanımı, yerleştirilmesi ve bakımı ile ilgili zorluklar vardır.
Standart kanat bileşimi:
- iki deniz havacılık filosu: 20-25 uçak gemisi tabanlı çok rol savaşçısı F / A-18 “Hornet”
- Bir Deniz Piyade Birliği Havacılık Filosu: 10-12 F / A-18 “Hornet” taşıyıcı tabanlı çok amaçlı avcı
- Filo AWACS (4-6 E-2C “Şahin Gözü”)
- EW filosu (4-6 EA-6B “Prowler”)
- taşıma grubu (1-2 taşıma C-2 “Tazı”)
- denizaltı karşıtı filo (6-8 SH-60 “Seahawk”)
- arama kurtarma ekibi (2-3 HH-60 “Pavehawk”)
AMG'nin karşılaştığı görevlere bağlı olarak sayılar değişir. Güvertede en sık karşılaşılan konuklar arasında CH-47'ler, ağır helikopterler CH-53 SeaStellen, Huey ve Cobra Marine Corps ...
Gerekirse, çok oyunculu savaşçıların bir başka filosunun kabul edilmesiyle kanadın bileşimi genişletilebilir.
Kanadın sürekli bir donanımı var. F / A - 18C / D “Hornet” aktif olarak F / A-18E / F “Super Hornet” ile değiştiriliyor. “Marauders” yakında tamamen kaybolacak - uzman EA-18 “Grumble” uçakları karşılığında karşınıza çıkacak. Maliyetleri düşürmesi ve bakımı kolaylaştırması gereken taşıyıcıya dayalı havacılığın bütünüyle birleştirilmesi beklenmektedir. 2015 yılına kadar, AWACS filosunun yenilenmesi beklenmektedir - yeni E-2D Super Hawkeye zaten test aşamasındadır.
Cehennemin 9 çevreleri
AMG hava savunmasının çekirdeği, gruba 100 ila 200 mil mesafedeki baraj hava devriyeleridir. Her biri bir AWACS uçağı ve 2-4 savaşçı içerir. Bu, AMG'ye hava ve yüzey hedeflerini tespit etmede olağanüstü yetenekler verir. Herhangi biri, en iyisi bile, geminin radarı, yüzeyin 10 kilometre yukarısındaki Hokaya radarıyla karşılaştırılamaz. Tehditin artmasıyla, uçağı daha da ileriye itmek suretiyle savunma yapılabilir. Güvertede, herhangi bir tehdidi hızla ortadan kaldırmak için farklı silah türlerine sahip her zaman görev yapan savaşçılar vardır.
Avcı bariyeri bozulursa, Aegis eskort destroyer sistemleri devreye girecektir. Bu sistem için pek çok soru var, örneğin AN / SPY-1 radarı hedefi zirvede görmüyor. İddia edilen iki yüz mil algılama menzili yalnızca üst atmosferdeki nesneler için geçerlidir. Bununla birlikte, bir savaşçı ekranından kırılan yalnız hedeflere ulaşmakta oldukça yeteneklidir. Kimsenin bundan daha fazlasına ihtiyacı yok, AMG hava savunması daha fazla güverte önleyicisine bağlı.
Son savunma sınırı, gemi savunma sistemidir. Mk15 "Phalanx", SeaSparrow, SeaRAM - 500 metreden 50 km'ye kadar hedefleri vurabilecek birçok yapı.
Sovyet ve Rus Tu-95 ve Su-24 uçaklarının güvertelerindeki uçuş masalları pratik bir değere sahip değil - uçaklar BARIŞ zamanında uçtu. Kimse onları vuramazdı ve AMG'nin barış zamanında başka bir karşı koyma yolu yok. Tu-22M3 pilotları, Kuzey Atlantik'teki AMG'ye savaşçılarının menzili dışında vurma şanslarının çok düşük olduğunu itiraf etti. Füze taşıyıcılarının gruba çok yaklaşması ve taşıyıcıya bağlı avcıların kapsama alanına girmesi gerekecek.
AMG'nin denizaltı karşıtı yetenekleri mütevazıdır, harici yardım olmadan yapamaz. Transokeanik geçişte, grup, AMG yönünde yön açılarında baraj yapan P-3 Orion üs devriye havacılık uçağı tarafından kaplanmaktadır. Orion basitçe çalışır: 5-10 mil aralıklarla bir düzine sonar şamandırasının doğrusal bir bariyerini kurar, daha sonra bölgede birkaç saat boyunca çevrelenerek okyanusun seslerini dinler. Şüpheli bir şey göründüğünde, Orion tetiklenen şamandıra etrafına halka şeklinde bir bariyer koyar ve bu bölge ile ayrıntılı olarak "çalışmaya" başlar.
Yakın PLO bölgesinde, LAMPS sisteminin helikopterleri ve çok amaçlı denizaltıları, gemilerin altındaki ölü bölgeler için koruma sağlar. Nükleer denizaltıların mutlaka K-10 olayından sonra AMG'ye dahil edilmesi gerekir. 1968'de, bir tayfun "Diana" sırasında, bir Sovyet denizaltı gizlice 12 saat boyunca bir uçak gemisine "Kurumsal" eşlik etti. Fırtına, güverte uçağının uçmasına izin vermedi ve AUG'yi kaplayacak başka kimse yoktu.
Genel olarak, sonuç şu şekildedir - AMG denizaltı karşıtı savunma oldukça güvenilirdir - AMG'nin (AMG) 60 yıl boyunca Rus denizaltıları tarafından sürekli izlenmesi için, sadece birkaç başarılı müdahale olayı kaydedilmiştir. Bir nükleer denizaltının bir uçak gemisi emri merkezine geçmesinin ne kadar pratik bir değeri olduğunu hep merak etmişimdir. Torpido silahlarını bu canavarlara karşı kullanmanın faydası yoktur (örneğin, 12 torpido, Santa Cruz yakınlarındaki savaşta küçük USS Hornet'i vurur, ancak Japon avcıları tarafından bitirilene kadar ayakta kaldı. Nimitz, Hornet'ten 5 kat daha fazla - bunu yap sonuç kendiniz). Rus denizcilerle yapılan bir konuşmada, aşağıdakiler açıklığa kavuşmuştur: bir uçak gemisini boğmak gerekli değildir - onu biraz eğmek yeterlidir, bu da uçak gemisi uçağının çalışmasını zorlaştırır. Sorumun diğer taraftaki kompartımanlara su basmasıyla her zaman düzelebileceğini soruma göre adamlar sadece omuzlarını silkti: "Tüm yapabildiğimiz bu. Öleceğiz, ama pes etmeyeceğiz."
Bir uçak gemisi ve uçak gemisi olmayan bir geminin şok yetenekleri karşılaştırılamaz. Ağır atomik füze kruvazörü pr.1144, 150 ... 600 km aralığında 15 ton patlayıcı fırlatır. En muhafazakar tahminde, bir güverte kanadı BİR BÖLÜM'te 750 ... 1000 km aralığında 30 ton fırlatabilir. Tanker uçakların kullanılması ile deniz ve yer hedeflerinin yenilgisini 2000 km'ye kadar ertelemek mümkündür.
EW uçağı için geliştirilen bilgi desteği ve destek verildiğinde, herhangi bir deniz hedefi havacılık için kolay bir hedef haline gelir. Girişim altındaki tüm noktalardan saldıran iki ya da üç grup taşıyıcı tabanlı saldırı uçağı, herkesi boğacak. Buna karşılık, AMG yenilmez kalır - “kolu” o kadar uzundur ki düşmanın silahlarını kullanma mesafesine gitmek için vakti yoktur. AMG'ye karşı ucuz bir sivrisinek filosunun fikri savunulamaz - AWACS uçağı tekneleri tam olarak görüyor. Bunun bir örneği "Ean Zaquit" - RTO'lar, pr. 1234 Libya Donanması, 1986'da battı. Küçük füze gemisinin Hokai tarafından keşfedildiği ve ona güverte saldırı uçağı getirdiği için Bingazi'den çıkmak için zamanı yoktu.
İhraç fiyatı
Genellikle, uçak gemilerine duyulan ihtiyacı reddeden Sovyet teorisyenleri, uçak gemilerinin "aşırı maliyetini" korkutuyor. Şimdi bu efsaneyi gözlerinizin önünde bırakacağım.
Nimitz sınıfı nükleer taşıyıcı 5 milyar dolara mal oluyor. Herhangi birimiz için harika bir miktar. Ancak ... gelecek vaat eden Rus firkateyninin, Proje 22350 Amiral Gorshkov'un maliyeti 0,5 milyar dolar, firkateynin yer değiştirmesi 4.500 ton. yani bir uçak gemisi yerine, toplam 45.000 ton deplasman ile yalnızca 10 fırkateyn (fırkateynleri, hatta yıkıcıları bile gözetmeyiniz!) oluşturabilirsiniz. Bundan ilginç bir sonuç daha çıkarılabilir - bir ton uçak gemisi inşa etmenin maliyeti, herhangi bir kruvazör, denizaltı veya fırkateynden çok daha azdır.
Başka bir örnek? Orly Burke tipi Aegis destroyerinin maliyeti 1 milyar doları aştı Şu anda ABD Deniz Kuvvetleri'nde bu tip 61 gemi var ve bunların toplam değeri 60 milyar doların üzerinde! Bir uçak gemisinin maliyeti bu miktarın arka planına karşı saçma görünüyor.
Bir sonraki önemli nokta - uçak gemilerinin hizmet ömrü 50 yılı geçiyor ve bir uçak kanadının en karmaşık modernizasyonu ve yenilenmesi göz önüne alınmadan, 50 yaşındaki gemiler daha modern kardeşliklerinden daha aşağılık değil.
AUG tehditini etkisiz hale getirmek için SSCB aşağıdaki tasarımları yarattı:
- 11 nükleer denizaltı, pr. 949A (her biri su altı deposu 24.000 tondur)
- 4 TARKR pr. 1144 (toplam yer değiştirme - 26.000 ton)
- 3 RRC Projesi 1164
- füze sistemleri P-6, P-70, P-500, P-700, P-1000
- deniz alanı keşif ve hedef belirleme sistemi (MKRC) "Legenda-M"
- T-4 bombardıman uçağı (seriye girmedi)
- RCC X-22
- Onlara göre Tu-16, Tu-22M2 ve Tu-22M3 ile deniz füzesi taşıyan havacılık uçakları düzinelerce
- ekranoplan "Lun" (!)
- titanyum nükleer denizaltı pr.
- 451 denizaltı, s. 651 ve nükleer denizaltı, s. 675, gemi karşıtı füzelerle donanmış P-6
Tüm bu iddialı teknoloji miktarının tek bir amacı vardı - AMG'ye karşı koymak ... ve makalenin ilk bölümünden gördüğümüz gibi, genel olarak, bu yapılamadı. Bu sistemlerin maliyetini hayal etmek kolaydır.
Avaricious iki kez öder. Aynı şekilde, SSCB "ağır uçak taşıyan kruvazör" adı verilen garip tasarımlar yaratmak zorunda kaldı - her biri 45.000 ton deplasmanlı dört büyük gemi. Onlara uçak gemileri diyemezsin çünkü ana silahlanmaları Yak-38, ana şeye sahip olamazdı - deniz saldırı grubuna hava savunması sağlamak için bir kara saldırı uçağı olarak, Yak muhtemelen fena değildi.
TAVKR'ların doğumuyla bir başka efsane doğdu: "uçak kanadı olmayan uçak gemileri paslı hedeflerdir ve TAVKR'larımız kendileri için ayağa kalkabilir." Tamamen saçma bir ifade şöyledir: "Silahsız bir avcı avcı değildir". Asla silahsız avlanmayacakları açık. Dahası, aynı Kuznetsov'un silahlanması, Nimitz'in kendini savunma sistemlerinden çok da farklı değil.
Gördüğümüz gibi, SSCB tam teşekküllü bir taşıyıcı filosunu oluşturmak için yeterli kaynağa sahipti, ancak Sovyetler Birliği yararsız Wunderwaffe'ye para harcamayı seçti. Ekonomi ekonomik olmalı!
dirilik
14 Ocak 1969'da uçak gemisinin Atılgan'ın uçuş güvertesinde yangın çıktı. Düzinelerce hava bombası ve füze patlatıldı, 15'i tamamen yakıtla çalışan uçak yakıldı. 27 kişi öldü, 300'den fazla kişi yaralandı ve yakıldı. Yine de ... yangından 6 saat sonra, gemi uçak gönderip alabildi.
Bu olaydan sonra, tüm uçak gemileri güvertelere zorla sulama sistemi ile donatıldı (açıldığında, gemi Niagara Şelalesi'ne benziyor). Ve uçağın hareket etmesinden sorumlu olan güverte ekipleri, acil durum uçaklarını hızla denize doğru itmek için zırhlı traktörler aldı.
Sürdürülebilirliği arttırmak için çoğaltma, dağıtma ve artıklık kullanılır. Modern uçak gemilerinin tasarımı, 150 mm kalınlığında çelik zırh içermektedir. Geminin içindeki önemli alanlar 2,5 inç Kevlar katmanlarıyla daha da korunuyor. Yangın tehlikeli bölümleri gerekirse hidrojen peroksit ile doldurulur. Genel olarak, Amerikan denizcilerin ilk kuralı "bir denizcinin ikinci özelliği itfaiyecidir" dir. Geminin hayatta kalabilmesi için mücadeleye önemli bir eğitim döngüsü verilmiştir.
Savaş sırasında onarım çalışmaları yapmanın önemi, Amerikalılar İkinci Dünya Savaşı sırasında gerçekleşti. Fr. savaşı sırasında Midway, Amiral Nagumo, 3 Amerikan uçak gemisini imha ettiğini bildirdi. Aslında, tek bir tane değil. Japonlar her seferinde aynı Yorktown saldırı uçak gemisini bombaladılar, ancak acil durum ekipleri açık denizlerdeki gemiyi restore ettiler ve Phoenix gibi, küllerden yükseldi. Bu hikaye, hasarın büyük bir gemide kolayca düzeltilebileceğini gösteriyor.
Kamikaze saldırıları bir kez daha paradoksal sonucu onayladı - bir ton patlayıcının patlaması bile uçak gemisine ciddi zarar veremez. Sovyet tasarımcılarının P-700 Granitini yaratırken neler umdukları belli değil.
En üzücü sonuçlar değil
ABD Donanması'nın taşıyıcı tabanlı çok amaçlı (şok) grupları bugüne kadar Rusya için bir tehdit oluşturmuyor. Ana tesisler uçak gemisi uçaklarının kapsama alanı dışındadır. AMG'yi Finlandiya Körfezi'nde veya Karadeniz'de kullanmak çılgıncadır. Örneğin, Karadeniz Filosunun üslerini yıkmak için, Türkiye'de İncirlik hava üssünü kullanmak çok daha kolaydır. Kuzey ve Pasifik filolarının üslerini korumak için, deniz füzesi taşıyan havacılık ve uçak savaşçılarına sahip kıyı hava limanları oldukça uygundur (ancak kara alanı günde 1000 km yol alamıyor, birçoğunun inşa edilmesi gerekecek).
Başka bir şey, eğer Rusya okyanuslara çıkmak istiyorsa, uçak gemilerinin oluşturulması bir zorunluluk haline gelecektir. Rusya'nın askeri-politik liderliğinin AMG ile (ve diğer kara ve deniz hedefleriyle) savaşmak için kendi uçak gemisinden daha ucuz ve daha güvenilir bir yol olmadığını anlamanın zamanı geldi.