sakinleş.. derin derin nefes al.. içine hayat dolsun.. bir şeylerin yoluna gireceği mevsimindesin.. farkındayım.. biraz canın yanıyor.. geçecek.. biraz acıyor için, alışacaksın.. panik yapma, bu duruma alışacaksın, duyarsızlaşacaksın.. paniğe kapılma.. ışıklarını aç.. akşamları karanlıkta oturuyorsun.. karanlığı yarattığına göre, tanrının da bildiği bişey vardır elbet diyorsun.. tanrı yarattıklarını bu çağ için yaratmadı.. bunu unutuyorsun..
hatırla.. küçükken sen, elektrikler gittiğinde ne kadar sevinirdin... bunu hatırla.. babaannenin anlattığı iki kara böcük masalını hatırla.. nasıldı? iki kara böcek, bir gün bir ayran yayığınını içine düşmüşlerdi.. biri kolay teslim olmuştu, yapacak bişey yok deyip boğulmuştu ayranın içinde. diğeri çırpına çırpına ayaklarının altında bir sürü köpük yaratıp kurtulmuştu.. bunu hiç unutma.. çırpınıyorsun işte.. ayakların boşlukta.. çırpınmazsan ölürsün, unutma.. çabalarsan kazanırsın, bunu hiç unutma.. her elektrikler gittiğinde bundan başka masal bilmeyen babaanneni suçlama.. bu masal bir babaannenin torununa anlatabileceği en güzel masalmış.. defalarca defalarca.. sahi, ne kadar da sık gidermiş elektrikler ve sen ne kadar da çok dinlemişsin bu masalı... unutmak için değil, hatırlamak için çaba sarfet...
sakinleş.. müziği hiç kapatma.. güneş iyice çekilmeden ısıt iyice kendini.. içini ısıt..kaybolma..
sakın kaybolma..