Televizyonda The Oprah Winfrey Show’un sunucusu Oprah’la ABD Başkanı Obama ve eşi Michael Obama var. Merakla izliyorum. Politik konuşmaların ardından sıra günlük hayata geliyor. Başkanın ve eşinin hobileri, birbirlerine olan sevgi ve saygılarının ardından sıra çocuklarda.
Başkanın 2 kızı var. Oprah Winfrey, Michael Obama’ya soruyor, “Çocuklara evde sorumluluk veriyor musunuz?”
Obama, yanıtlıyor:
“Gayet tabii. Yataklarını kendileri yapıyor, yakında da çamaşır yıkamayı öğrenecekler”
Şimdi düşünün. Beyaz sarayda iki kız, üstelik Başkan'ın kızları, emrinde onlarca kişi varken, yataklarını kendileri yapıyor. Odalarını düzenliyorlar. Daha bitmedi, hem Başkan, hem de eşi samimiyetle kızlarının çalar saatlerini kendilerinin kurduğunu, sabah kendi kendine uyanarak okula hazırlandıklarını, odalarını düzenledikten sonra okul yolunu tuttuklarını belirtiyorlar.
İster istemez, bunları dinleyince bizim zenginlerimiz daha doğrusu ailelerimiz akla geldi. Emrinde o kadar insan olacak, o kadar güçlü olacak, ama çocuklarına iş yaptıracak. Ya da prens ve prensesler kendi kendine kalkıp, yatağını düzeltip, okula hazırlanacak. Olacak iş mi?
Şöyle bir çevrenize bakın. Bırakın zengini, orta halli ya da sıradan aileler bile çocuklarının etrafını sürekli toplamıyor mu? Tabağını masadan kaldırmayan, yatağını, odasını darmadağın bırakan çocuklar bir uyarı alıyor mu?
Ya da günümüzde elde çamaşır yıkanıyor mu?
Oprah Winfrey ısrarla Michael Obama’ya, “Siz çamaşır yıkamayı biliyor musunuz? Çocuklara niye öğretiyorsunuz?” diye soruyor, cevap anında geliyor:
“Evet, ama ömür boyu Beyaz Saray’da yaşamayacaklar. Ben de genç kızken öğrendim, onlar da öğrenecek. Yetişkinler onların çevresini toplamayacak”
Bence müthiş bir çocuk yetiştirme. Evet imkanları var, belki ihtiyaçları hiç olmayacak. Ama, bilecekler, öğrenecekler. Kendi kendine yetmeyi, ihtiyaçlarını karşılamayı, başkalarına muhtaç olmadan ayakta kalmayı yaşayarak, uygulayarak görüyorlar.
Doğrusu çok etkilendim. Okul zamanı uyanması için defalarca odasına uğrayışım, onu kaldırmak için verdiğim mücadele aklıma geldi. Hata yapmışım. Küçük yaşta ona bu sorumluluğu vermeliydim, şimdi 12 yaşında ama olsun, hemen bir çalar saat alıp, kendi kendine uyanması için çaba harcayacağım.
Yatak toplama işini öyle böyle hallettim, ama kendi kendine hala yetemiyor. Yemek yapmayı, yalnız kaldığında ihtiyaçlarını karşılamayı ne yapıp edip öğretmeliyim.
Ben dersimi çıkardım. Beyaz Saray’da bunlar oluyorsa bizim evde daha fazlası olmalı...Yayın tarihi: 16.08.2011