Altıncı Hakikat'teki temsilde, “handaki misafirlerin kendine mahsus fotoğrafıyla handaki sûretleri almalarını”, ayrıca hizmetkârlar vasıtasıyla misafirlerin de fotoğraflarının tespit edilmesini nasıl anlamalıyız?
Değerli Kardeşimiz;
“Mahsus fotoğraf” ifadesi, insanın hâfızasına işaret etmektedir. Dinlediğimiz sohbetlerden, gördüğümüz manzaralara kadar her şeyin sanki fotoğrafı alınıp hâfızamızda muhafaza ediliyor.
İnsan, misafir olduğu şu fani menzilde bir ömür boyu fotoğraf almakla meşgulken, melekler de onun bütün işlerinin ve her türlü konuşmalarının fotoğraflarını alıyorlar. İnsan mahşerde ömrünün hesabını verirken bu iki “fotoğraflar dizisi” onun hakkında şahitlik edecekler. Bütün yaptıklarını amel defterinde görecek ve hatırlayacak.
"Fotoğrafı" sadece resim olarak anlamak eksik olur. Teyplerde seslerimizin fotoğrafları alınırken, video kasetlerinde seslerimizle görüntülerimiz birlikte resmedilirler.
Bu ifadelerden şöyle bir manada akla geliyor:
Meleklerin amellerimizi yazmaları, kalem ve kâğıtlı bir yazma olmasa gerektir. Mahşerde herkesin okuyacağı amel defteri belki de “yazı” olarak değil “fotoğraflar ve sesler sergisi” şeklinde görülecek.
Selam ve dua ile...
Sorularla Risale Editörü