SJWs Under Arms'den daha fazlası
“SJW Pentagon” ipliğine cevaben okuyuculardan birkaç olağanüstü mektup. İşte ilki:
Emekli Denizcinin savunmasında konuşmaya ve ABD Deniz Kuvvetleri'ne yaptığım hizmet sırasında kişisel gözlemlerimle yaptığı açıklamayı açıklamak için acil bir ihtiyaç duyduğumu hissediyorum. Kimliğimi korumak için bazı bilgileri biraz değiştirdim.
2010 yıllarında biten bir East Coast uçak gemisinde beş yıl görev yaptım; bu süre zarfında Akdeniz üçüncülüğünü yaptım. Güverte denizcisiydim ve ayrıldığımda ikinci sınıf küçük subay rütbesine kadar gittim. Hizmetim Denizcilikten önemli ölçüde farklı olsa da - dürüst olmak gerekirse şapkamı ona çıkardım ve tezahürat ediyorum - doğrudan sosyal hizmet mühendisliğinin ordu üzerindeki bölünme düzeyinde cüretkar (ve çok gerçek) etkilerini doğrulayabilirim, yani son derece yerelleştirilmiş seviyeler.
Göreve geldiğimde, ortak emir politikası, özellikle de “düz üstleri” erkeklerle birlikte hizmet veren kadınlarla birlikte, 1994'ten beri yürürlüktedir. Gemi ve Washington DC’de bu programa cinsiyet katılımı konusunda çarpıcı bir başarı öyküsü olarak övgüde bulunuldu. Ancak, doğrudan gözlemlediğim şey bu:
* Gemide rıhtımda ve diğer karanlık alanlarda (hem limanda, hem denizde hem de açılmada) cinsel karşılaşmalar. Ve üçüncü konuşlandırmada, kaptan, bu denizcileri hem kadın hem de erkekleri sorumlu tutmuyordu. Aşk Gemisi tolere edildi ve ustalıkla teşvik edildi.
* İkinci konuşlandırmamızın bir yılı içinde, hamilelik nedeniyle gemimizden ayrılan 30'dan fazla kadın denizciyi şahsen tanıdım. Büyük bir dağıtımdan hemen önce acilen değiştirilmesi gereken çeşitli becerilere sahip 30'dan fazla SAILORS. Bölümümüz ikinci konuşlandırmanın ALTI AYINDA altı (6) kadını kaybetti. İki gün önce bir tane daha kaldı ve biri bir (1) hafta sonra gemiden uçtu.
Mesele şu ki, bu denizciler için konuşlandırmayı atlamanın bir yankısı yok. Hayır, hiçbir şey, bir yıla kadar deniz görevinden kaçınacaklar. Bu kabul edilebilir mi? Bu bir millet olarak istediğimiz ve hak ettiğimiz bir Filo mu?
* Erkekler ve kadınlar arasında eşit olmayan fiziksel ve vücut standartları. Bu, en düşük PT puanlarımın çoğu kadın Denizci için ortalama veya hatta büyük standartlara ulaşması anlamına gelir.
* Dişi denizcilere 18 haftalık doğum izni verilir (şimdi bıraktığımdan bu yana 12 haftaya düşürüldü), erkeklerin ise sadece 10 günü kaldı.
* Genel olarak, kadınlara ve erkeklere olağanüstü şekilde davranıldığı bir filoya geldim. Kadınlara fayda sağlamak için, erkeklere çubuğun kısa ucunu verildi. Biraz eşitlik, ha! Bu ordu için güçlü bir kültür değil. Bu modern ordu İkinci Dünya Savaşı sırasında bir ay hayatta kalamazdı. Özel kuvvetlerin burcu hariç, Kamaraderie öldü.
Açıkça söyleyeyim: Kadınların hizmetten atılması gerektiğini ve bundan sonra ordunun girişine izin vermemeleri gerektiğini NOT. Kadınlar, bu ulusun ordusunda on yıllarca onurlu bir şekilde hizmet ettiler. Demek istediğim, kadınlarla erkeklerin ASLA birlikte hizmet etmemeleri gerektiği, özellikle ileri konuşlanmış üslerde ve denize giden gemilerde değil. Cinsel birliktelik, cinsel karşılaşmalar, flört etme, iyilikçilik ve kesinlikle uygunsuz davranışların cezbedilmesi, askeri birliklerin Erkek ve Kız Kulüpleri'ne girme ihtiyacından çok daha ağır basar.
İyi düzeni ve disiplini geri getirmek için cinsiyete özgü komutlara geri dönmemiz gerekir. Bu fikrin kırıcılarına göre kadınların kendilerini tamamen kendi başlarına tutabileceklerini ve kendi emirlerini yönetebileceklerini kanıtladıklarını söylüyorum. Dolayısıyla, bu modern orduda başarılı olmak için erkeklere ihtiyaçları yok.
Rod, 20 yıldan fazla bir süredir ulusumuza hizmet etmeyi umuyordum. Ancak bu yaygın siyasi doğruluk çağında, bu hedefi yerine getiremedim. Sosyal mühendisler, ABD'nin güçlü Silahlı Kuvvetlerini tamamen kırmak için çıktılar. Genel olarak, bu radikal ideologlar başarılı olmuştur. Donanma açısından, bunlara ilişkin sosyal planlarının nihai hedefi, geleneksel kamaradere ve Filo içindeki erkekliğin son kalesi olan ABD Donanması Mühürlerinin gücünü ortadan kaldırmaktır. SEAL'lerin gelenekleri ve kimlikleri bu ideologlara tamamen deliriyor. Bunları engelleyen şey, bu cesur MEN'lerin büyük çoğunluğunun sophomoric sosyal politikalar nedeniyle dikkatsizce yok edilmesini istemedikleri için “standartları düşürmemesi” sözü.
Ancak, standartların düşürülmesi hedefidir. Siyasi ataması ve Deniz Kuvvetleri Sekreteri Ray Mabus, SEAL'lerin FAIR standartlarına göre kadınları kendi saflarına getirmeleri gerektiğini söyledi. “Adil standartlar” düşük standartlar için açık bir koddur. SEALS transseksüel, yarı erkek, yarı kadın çok kültürlü kolej ekibine benzeyene kadar sosyal mühendisler doyurulmayacak.
Donanma filosu savaş gemileri filosuna sahip mi, yoksa denizdeki doğurganlık kliniği filosu mu? Biz güçlü donanma mıyız, Match.com muhakkak mı?
Makaleyi burada bulabilirsiniz: //www.navytimes.com/story/military/careers/navy/2015/05/27/navy-secretary-ray-mabus-women-female-seal-navy-combat-exclusion/27653965/
İşte emekli denizciden bir takip:
Bu sabah epeyce şaşırdığımı söylememe gerek yok, bu konuyla ilgili tutkulu yorumların yanı sıra oldukça şaşırdığımı söylememe gerek yok. Eğer sözlerimi yayınlayacağınızı bilseydim, muhtemelen argümanlarımı ve dilimi biraz daha parlatırdım, ama kışlaların dilinde olduğu gibi, kendi düşüncelerimin yanında dururdum. E-postayı beyaz bir sıcak sıcağa yazdım ve sanırım gerçekliğin ve yeryüzünün muhtemelen canlı bir tepki vereceğini gördünüz. Artık blogda, gerçek hayatta olduğundan farklı bir şekilde karşılaştığınızı söylediğinizde ne demek istediğinizi biliyorum - hiçbiri için özür dilememe rağmen, acı, kızgın ve gerici geliyor. Saflarındaki, deyimlerindeki erkeklerle konuştum.
Yorum yapanların bir kısmına gelince, görüşme arkadaşlarım ve savaş veterinerlerinin aileleri hakkındaki görüşlerimi destekleyen çok sayıda fıkra kanıtı görmekten çok memnun oldum. Ancak karşıt görüşler, dört yıl boyunca yaşadığım dünyanın nasıl bir şey olduğunu açıkça bilemeyen ya da Irak'taki müdahalenin aptalının ölü atını kamçılamak niyetinde olan, beni savaş yanlısı bir şekilde tartarlamaya niyetli olanlardan geldi. Müdahale yanlısı neocon, ya da sürükleyici, sürükleyici, Neaderthal'ı homurdandı (ve muhtemelen önyüklemek için Trump redneck'i), bu yüzden akademik yüzüme bakacak ve “nezaket” kisasını kaldırayım; Geceleri hiç bir kavga deliğinde çömelmek zorunda kalmayan, burun deliklerindeki savaş kokusuyla hiç hoş olmayan okurlara daha lezzetli, pis, bitkin ve ölümü zar atmak. Kipling’in “beyefendi rütbesi” olarak adlandırdığı şeydi, Şubat 2001’de listeye girmeden önce tarih ve derece ile askeri tarih dalında lisans derecesine sahip olan ve fakir çocuklar, göçmen çocuklar ile birlikte Parris Adası’ndaki bir işe alım eğitim ekibine atıldım. rednecks ve getto reddediyor. Muhteşemdi. Kendimi orada buldum ve Kolordu, üniformaları, tüfeleri ve sert gururu sevdim. kazanmak Kartal, Küre ve Çapa takma hakkı Deniz. İki yüzyıla kadar uzanan kardeşlik geleneği, kesintisiz süreklilik, hepsi bize taklit etmek, Kolorduumuza şerefsizlik etmemek ve bizden önce gelen adamlar gibi, geçmişte yaptığımız savaşların isimleri ve uzun zamandır süren bir mızrak olarak aşılandı. Ölü kahramanlar okundu. Bu telkin edildi ve işe yaradı. Bu gelenekler, bu arkaik şeref kavramları, kendimizi bir savaşçı seçkin olarak ayırmanın temel taşını oluşturdu. Heterojen bir bireyler koleksiyonunu homojen bir kardeşler grubuna dönüştürmeye dayanıyordu.
Martin van Creveld's'ı okuyun. Savaş Kültürü Savaşçı kültürünün, Batılı seçkinlerden, politikacılardan, işadamlarından, kültürün hakemlerinden ve yeni bir bükülmeden, o ordunun komutanlarının bağlantısının kesildiğini savunuyor. Uçağı, teknoloji, savaşı (ve kara savaşı noktasındaki savaşçıyı) yönlendiren insanlardan izole etti. Savaşı teknolojiyi, temizlenmiş ve temizlenmiş faktörler olarak görüyorlar. Bin Ladin’in öldürdüğü görüntüleri izlerken Obama ve Clinton’a ve onların askılarına bakın. Bir enfiye filmi izleyen Voyeurs, ısmarlama kıyafetleriyle “Savaş Odası” nda kahve içebilecekleri ve gece görüşünde ekranda gerçek karıncaların öldürdüğü bir gülüşün olduğu bir kargaşanın olduğu bir video oyunu görebilecekleri bir "operasyon" gibi davrandığını iddia ederek gözlerinin önünde öl. Onlar için gerçek değil. Bingazi’deki o ölü adamlar sadece Clinton’a ait şeylerdi. “Ahlaksız erkeklere uçarken, biz tanrılara mıyız; bizi sporları için öldürüyorlar… ”
Kalplerinde, Creveld'in dediği gibi bizi küçümsüyorlar.Gremlin, savaşı gerçekten düşünen yaratıklar gibi siyasetin devamı… başka bir şey değil. Asla hizmet etmediklerinde, savaşın herkesin en yüksek fedakarlığını gerektirdiği ve bunu yapanların etten ve kandan oluştuğu habersizdir. Ofislerinde bir araya gelerek, sadece soyutlamalar yaparlar… Cehaletten, cehaletten ya da çekingen olmaktan, savaş kültürünü ciddiye almayı reddedenler, söyleyebilecekleri, yazabilecekleri veya yazabilecekleri herhangi bir şüphe uyandıracak kadar büyük bir hata yapıyorlar. hakkında. Her şey bu aptalca soruya bağlı. nasıl kazanılır' (vurgu madeni)
Ve bu ikilik orduyu da kırdı. 1918'den bu yana Amerikan askeri geleneği, piyade ve ateşli silahlar üzerindeki ateş gücü ve teknolojiyi vurgulamak olmuştur. Teknokratlar, teknolojinin her savaş ve çatışmada piyade topluluğunu harekete geçireceğine inanıyor ve bu nedenle “en iyi ve en parlak” (Halberstam'dan bir cümle çalmak için) değil mızrak ucunda. Kara savaş güçleri ihmal edilmekte, en yeni teknolojinin ibadet edenlerine kaynaklardan ve yenilikçilerden mahrum bırakılmaktadır. Her savaş yanlış oldu. Almanya, Japonya, Kore, Vietnam, Balkanlar, Irak, Suriye, Lübnan, Afganistan, Pakistan, Yemen veya Somali'yi bombalamak, düşman kara kuvvetlerinin toprak tutmasını veya kontrol altına aldıkları bölgedeki sivilleri istediklerini yapma kabiliyetini somut olarak etkilememektedir. . Hava gücü ve ateş gücü geçicidir. Düşman eylemlerini engelleyebilir, ancak onları asla tamamen ortadan kaldıramaz, hedeflerini gerçekleştirmelerini zorlaştırabilir, Ho Chi Minh Patikası'ndaki malzemeleri hareket ettirmek ya da Polonya'da milyonlarca Yahudiyi öldürmek. Sadece piyade bir düşmandan toprak alabilir ve tutabilir. Büyük bütçeler teknolojiye gittiğinden, iyi bir şekilde eğitilmiş piyade adamlarının alanlarını etkin bir şekilde kontrol etmek için daha fazla alan oluşturmak için yeterli değildir. Bu nedenle, bir düşman ülkesini düzgün bir şekilde örtbas edemeyen ve isyancı yaşamı yerel düzeyde sıkıştıramayan kara birliklerinin birlikleri var. Bu nedenle, ARVN gibi yerlilerden gelen insan gücü açığını ya da Müslüman dünyasında doğaçlamalardan çıkan her türlü fırsatçıyı telafi etmek için yarı eğitimli, ancak motive olmuş yardımcılara güvenmek zorundayız. Ordunun verdiği tek cevap “10.000 feet'ten daha fazla ateş gücü”; yani tereddüt etmenin yolunda kavga ettiği, kendi komutanlarından yabancılaşmış bulduğu ve “terfi yolunu” bilen teknoloji tarafında olduğunu bilen anlamına gelir. gittikçe daha fazla çözülebilen gobbledy bürokrasiden bakmaktadır. Savaşçı, teknolojinin kontrolörlerinden izole edildi ve giderek artan bir hal aldı. Bazı klimalı ofislerde oturan bazı sivilce, aşırı kilolu bilgisayar oyuncularının eşit olduğunu düşündüğü için acı duyuyor, çünkü bir drone pilotu ve yarım dünyadan uzakta öldürüyor. madde. Bu “savaş” değil - savaş, 100 kilo silah atıp, tepeleri hızlandıran ve yabancı bir güneş patlayan yabancı şehrin labirentine giren ve cihad hayvanlarını yüzüne çarpan bir tüfeği olan çocuk. Bu onun kardeşlerine hayatını emanet etmesi gerektiği anlamına gelir. Bu, onun yanındaki hırıltının hamile kalmayacağını, vajinal bir enfeksiyonu olduğunu ve 200 kiloluk yaralı tüfeği tehlikeden çıkarmak için üst vücuda dayandığını bilmesi gerektiği anlamına gelir. Bu, fiziksel ve zihinsel standartların düşürülmesinin daha iyi askerler üretmediği anlamına gelir, ancak kardeşlerini en çok ihtiyaç duydukları zaman terk eden bir Bowe Bergdahl (Bergdahl, taburcu olmasına rağmen Ordu’ya girmeden önce Sahil Güvenlik görevlisi eğitimini tamamlayamadı. ordu için “uygun değildi” - sözde “seçkin” bir ordu biriminde yaptığı şey benden öteye gidiyordu, çünkü komutanları kendisinde umutsuzca yanlış bir şeyler olduğunu biliyordu)
Bu, müdahaleci savaşlardan ve onlarla savaşacak daha fazla piyadeden yana olduğumu değil. Ne münasebet. Birinde dövüşmek zorunda kaldım ve biri benim için yeterliydi. Soru, ilk olarak, George Washington'ın veda Adresinde olduğu gibi uyardığı gibi dış savaşlardan uzak durmak. Bununla birlikte, savaş bize karşı zorlanırsa, o zaman acımasızca zafere ulaşmak ve çıkmak için savaşırız. “Millet inşasını” umursamıyorum, ya da ulusların kendi işlerini içten nasıl sipariş ettiklerini umursamıyorum. Woodrow Wilson'ın dünyayı demokrasi için güvenli hale getirme öğretisi, savaşı yaptıktan sonra çok daha az özgür ve demokratik bir ülkeye geldiğimde, şeytanlarla ve kafalarıyla dolu bir kafa ile eve geldiğimde bana hiç hitap etmiyor. Kongre 1941'den bu yana savaş ilan etmedi. Bunun yerine, sürekli olarak yanan bu küçük, yarı savaşlar ve isyanları alıyoruz. On yıl boyunca, ülkenin bir kısmının (en düşük sosyoekonomik sınıf, beyaz ve siyah ve kahverengi) piyadelerde hizmet ettiği ve düzenli olarak ülkedeki diğer ülkelere bakarken tek başına eve döndüğü bir durumda yaşıyoruz. Bayrakları ve bazı Ulusal Muhafız Biriminde garip bir şekilde durmak ve bir futbol sahasındaki 50 yarda hattında adülasyon almak için kâğıt karıştırıcı pog'u sürükleyerek "askerleri desteklemeye" dudak hizmeti verdi. Savaş, evde kalan, kariyerleri ve aileleri inşa eden, dünyanın dört bir yanından gizlenmeyen sıkıntı çeken, şimdiki zamanların gazileri gibi anlama, küçümseme ya da üzüntüyle bakarken, yağan ve mutlu olan meslektaşlarımın arka planıydı. Savaş, hizmet ettiğim denizciler de dahil olmak üzere kaçak bir tempoda intihar etti. Felluce’nin DAEŞ’e düştüğü ve buna ihtiyacı olan bir kardeşi Deniz’i aradığı günü hatırlıyorum. Sessizce oturduk, sigara içiyoruz ve yerel bir barın verandasında bira içtik. Sam bana baktı ve bir hüzün ile, “Eh, şimdi Vietnamlıların nasıl hissettiğini biliyoruz.” Dedi. Orada otururken düşüncelerimize sarıldım, diğer müşterilere baktım. Onlara göre başka bir gündü ve “Felluce” kelimesi onlar için hiçbir şey ifade etmiyordu ve bizim için her şey. İhanete uğradık, acı ve yalnız kaldık.
“Irksal bütünleşme işe yaradı, bu yüzden Bay Marine sadece bir ırkçı / kötümser / homofob” argümanı, yine asıl konuyu gizliyor. Irksal entegrasyon sekansör değildir. Her ne renk olursa olsun, piyade ile savaşmak erkek bedenleri olan erkeklerdi. Geçenlerde atlet ve genç bir kadın olarak geçen bir kız olduğunu iddia eden bir Alaska genci hakkında bir hikaye yazdınız. “Kadın” olan ve muhaliflerini acımasızca döken erkek MMA savaşçısı örnek olarak daha önce bahsedilmişti. NBA'de, NHL'de veya NFL'de kadın oyuncu bulunmamasının cinsiyetçilik olduğunu düşünüyor musunuz? Bunun nedeni profesyonel sporların yoğun, şiddetli bir şekilde fiziksel olmasıdır ve kadınlar bu alana girdiklerinde yarışamazlar. Asla piyade, topçu veya tanker olmayan kişilerin vücudunuza verilen fiziksel taleplere dair bir fikri yoktur. Sadece bir tetikleyici çekmek değil. (Nişancılık tüm bu savaş olsaydı, kağıt hedefleri vurabilen şişman adamlar o zaman en iyi askerlerimiz olurdu, değil mi?) Kadınların sebebi düşünmek savaşın büyük liginde oynayabilecekleri, desteyi otomatik olarak kendi lehlerine yığmamızdır. Kadınlar işe alım eğitiminin başlangıcından itibaren aynı fiziksel standartta performans göstermek zorunda değildir. Makaleyi bir ile bağladım kadın denizcidaha az değil, kadınları savaş birimlerinde fiziksel ve pratik düzeyde engellemenin meselesini ortaya koydu.
Ancak bu sadece fiziksel argümanın ötesine geçiyor ve transseksüel, eşcinseller ve kadınların sayısının yalnızca eril savaş dünyasına girmesine kadar gidiyor. Dünyanın her yerindeki toplumlarda, binlerce yıllık kültürde grev yapar. Savaş, gerçek savaş, fevkalade fiziksel bir çabadır, ancak son zamanlarda Batılı kadınları erkekleştirmeye ve erkeksi kadına karşı Batı takıntımız, biyolojinin bu temel gerçeğini tamamen görmezden geldi. Bununla birlikte, mücadele sadece fiziksel değil zihinseldir. Erkekler, genel olarak, belirli şartlar ve kültürel tabular altında şiddet görmek zorunda kalmıyorlar. Her antropologa, dünyanın herhangi bir yerinde, erkeklerin toplayıcı ve kadın avcı olduğu veya kadınların çocukken savaşçı olduğu herhangi bir kabile toplumunu bulmaları için meydan okuyorum. İnsan gelişimi karşısında kadınların, erkekler gibi diğer insanları avlamak ve öldürmek için eğitilebileceğini iddia etmek için uçar. Ve orada, bürokratların gitmekten hoşlanmadığı yerlerde, savaşın kalbinin olduğu yer burasıdır. Ellerine kan akıyor.
Bununla birlikte, insan doğasında bütün bu karışmazların elde edemediği sorun, derin, mistik savaş psikolojisidir. Gerçek erkekler, kızlarını, karılarını ve annelerini, bu vahşete maruz kalmak, ya da Shakespeare'in, “erkekliklerini ucuz tutabilmek”, kadınlara erkeklerin yapması gereken şeyleri yapmalarına izin verirken, zarar yoluna sokmaktan utanmalısın. kadınları ve çocukları zarardan korumak. Ben kadınlardan nefret etmiyorum. Aslında onları o kadar çok seviyorum ki onlar için öldürmeye ve ölmeye hazırdım. Annesi bana bir akşam yemeğinde neden savaşta kadınlara karşı ölü olduğumu sorduğunu soran bir kızla çıktım. Doğruca gözümün içine baktım ve “Harcanabilirdim. Kızınız değil. ”
“Spartalılar eşcinseldi ve büyük askerlerdi” tartışmalarına gelince, bazıları alıntı yapmaktan çok hoşlanırlardı, sadece Spartalı eşcinselliklerinin ne olduğu konusunda net olalım. En açıkçası, bugünün "bayrağını kazanmayan" gökkuşağı bayrağı eşcinsellik değildi. Esasen, agoge 12 yaşından itibaren çocuk tecavüzüne zorlandı. Eski Yunanca, Farsça ve Roma eşcinsellik (ve Afganistan'da uygulanan Müslüman tür) bir uzlaşma eyleminden daha çok bir hapis tecavüzüydü. Baskınlık yapmak ve “zayıf” olarak görülen her şeye nüfuz etmekten ibaretti, erkek ve dişi köleler ya da sosyal aşağılayıcılar. Tesadüfen, Spartalıları kullanmak, Spartalı erkeklerin% 100'ünün eşcinsel doğduğunu düşünmememiz dışında eşcinselliğin öğrenilmiş davranış yerine doğuştan ya da genetik olduğu fikrini de yok ediyor. Eşcinsellik, yalnızca Spartalı bir savaşçı bir kadınla evlenmeden önce izin verilen bir sahne olarak görülüyordu. Bundan sonra, çocuklara hükmetmesi ve böylece daha fazla Spartalı uyduyu sürdürmesi bekleniyordu. agoge Sistem, bugün DoD'un eşcinsel ve transseksüel ve kadın politikasının tam tersini gerçekleştirmeyi amaçladı; bu, erkekleri acımasız derecede verimli bir ölüm makinesine dönüştürdü.
Herhangi biri ne söylerse söylesin, özlediklerini ve bildiğim şey bir dövüş ünitesinin sadece değiştirilebilir parçalar olmadığıdır. Sağlam bir savaş biriminin en küçük bileşenlere dayanan ve çalışan bir kişiliği vardır. Bir itfaiye ekibindeki dört adam birbirlerine güvenmeyi öğrenmeli, birbirlerine güvenmeli ve hayatta kalabilmek için birbirlerine sıkı sıkıya bağlı kalmalılar. Bu kadro, takım ve nihayet şirkete kadar uzanır. Bununla tam olarak örtüşmeyen, fiziksel, zihinsel veya sosyal olarak çoğunluktan farklı bir şekilde duran ve diğerlerinin üstünde ve ötesinde özel ayrıcalıklar verilen herhangi bir öğenin tanıtılması bir birimi mahvedecektir. Cinsel politika, mücadele verimliliğinin yerini almaktadır. Terfi ve cezalar artık performans esaslı değil, cinsiyetlendirilmiş veya transeksüeldir. Hepsinden önemlisi, bir savaş alanında mücadele etmek için gereken güveni siler.
Bir takip notunda, yazar ekler:
Eşcinsellere karşı hiçbir iradem yok. Orlando'da ölenler de Amerikalılardı ve başka bir İslami barbar tarafından katledilmeyi hak etmediler. Onların da istedikleri gibi yaşaması için savaştım. Savaşmadığım şey, yaşam tarzlarının veya inançlarının bana veya başkalarına dayattığıydı. Benden hakettikleri tek şey tolerans ve gönüllü olarak verdiğim şey, ama artık değil. Ben zorlanmayacağım. Bu dünyadaki hiç kimseye boyun eğmem. Transseksüel DOD duyurusu için beni çok üzen şey, tıpkı Obergefell kararındaki gibi. Kendini beğenmiş, muzaffer, istekli olduklarını söyleme isteklerini empoze etme örtülü harareti, Beyaz Saray'ın gökkuşağı renginde kutlama aydınlatması, 1917'de Kurucu Meclis'e söylediği gibi Troçki'nin kendinden memnun sırıttığını, izole bireyler; sen iflas etmişsin; rolün oynandı. Artık ait olduğun yere git, tarihin çöp kutusuna at. ”
Bu Denizci, çok çok iyi bir yazar. Irak'ta konuşlandırma konusunda kendime ait bir fotoğraf gönderdi.
GÜNCELLEME: Posta kutusundan, bu girişle ilgili:
Bunu, çoğu zaman da adsız kalmayı ümit ederek yorumlara eklemedi.
Aktif görev emirleriyle ilgili bir Hava Kuvvetleri subayıyım ve yayınlananları yeniden ifade etmeden bu beyanların doğruluğunu onaylayabilirim.
Sadece dört yıl önce, Sorma, Söyleme resmi resmi DoD politikasıydı. Şimdi, Gurur kutlamalarına adanmış bütün bir ayımız var. Bu ülkeye hizmet veren eşcinsel erkekler ve kadınların kabahatli davranmıyorum ya da hizmet edemeyeceklerini sanmıyorum. Fıkra kanıtı olarak ve neye mal olursa olsun, terfi eden en iyi askerim olarak bir lezbiyen olarak değerlendirdim. Ayrıca, benim için çalışan bir eş memurum da vardı, ayrıca yıllık değerlendirmesinde, son derece yüksek puan aldı ve yıllık bonusunu maksimize etti.
Sadece şunu söylüyorum: 1) şahsen hiçbir kimseyi kişisel olarak geri alamadım ve 2) ne yazık ki, eğer bu belirli konu hakkındaki dini görüşlerim duyurulsaydı, muhtemelen aynı toleransı almayacağım. Akranlarına örnek olarak tuttuğum aynı bireyler, beni yönlendirme, terfi etme yeteneğimi etkileyen ve nihayetinde ordudan atılmamla sonuçlanabilecek olan eşit fırsat şikayetlerini aleyhime rahatça yaşayabilirler. Tekrar ediyorum, eşcinsellerin açıkça hizmet verebilmesinden bu yana dört yıl geçti ve kısa sürede potansiyel deşarjla yüzleşmeye devam ettiler, o kadar çok güç kullanmaya başladılar ki, yaşam tarzlarını tamamıyla onaylamayan herkes şimdi potansiyel olarak deşarjla karşı karşıya kalacaklar. fırsat eşitliği şikayetleri.
Söylemeye gerek yok, yumurta kabukları benim tarafımdan ve ortodoks dini görüşlere sahip başkaları tarafından yürüyor.
Tamamen onurlu bir askeri kariyere hizmet etmeyi beklemekten, bunu yapmanın iyi bir karar olup olmadığını sorgulamaya gittim. Ben Op yaşam tarzına uygun bir beceri veya ticareti öğrenmek için GI Bill'imden kalanı kullanmayı, kolaylık ve hatta tercih edilmeyecek bir karar, fakat gereklilik olarak kullanmayı düşünüyorum.
Unutmayın imkansızlık kanunu, çocukları hatırlayın: Asla olmayacak ve o gerçekleştiğinde, sizler haketeceksiniz.
İkinci bir e-posta vardı. Bu, tamamen eksize ettiğim, kişisel bilgilerimin özeti ile doluydu. Yazar yakın zamana kadar aktif görevde olan ABD Deniz Kuvvetleri Koruma Alanı'nda. ABD’nin güzel bir bölgesinde, şimdi geniş bir aile arasında yaşayan bir işletmeyi işletmesinin bir parçası olmasına rağmen, ülkesine hizmet etmek için aktif görevine geri dönme konusunda kendisini zorluyor. O yazıyor:
Bu yüzden burada, ailemi ve kız kardeşimi geri dönüp ülkeme hizmet etmeyi hayal kırıklığına uğrattığım zirvesindeyim, oldukça kazançlı işimden vazgeçtim (veya en azından önemli ölçüde değiştirirseniz), karımı ve çocuklarımı söküp, Norfolk, VA'ya (hayır) şimdi yaşadığım yer gibi bir cennet) ve şimdi sadece zihinsel hastası olan denizcilere (DSM'ye göre) liderlik etmek zorunda kalmayacağım, sadece onlara önderlik etmekle kalmayacak, aynı zamanda azarlayacak, alt sıraya konacak ve kendi cinsel organları ve kromozomlarının açıkça dikte ettiği cinsiyet olmadığı düşünüp oynamadıkları için terfi şanslarını kaybedersiniz (ve belki altın emeklilikten önce atılmış olabilirler).
Kendi kişisel durumumun üstüne, nüfusun% 1 / 10'undan daha azını orduya dahil etmenin ve bununla ilgili eğitim ve zamanın tüm masraflarını (yanaşma, tıbbi, eğitim videoları) düşünmem gerekiyor. ve sunumlar, lojistik, kayıp iş günleri) filoya hazırlık gereksinimlerini karşılamak için yeterli miktarda parça ve malzeme tedarik etmek için gereken parayı harcamaktan daha önemlidir. Ayrıca, DOZENS'in büyük denizcilerden, yüksek görev süresi olarak adlandırılanlar için atıldığını gördüm, böylece terfi ölçütlerini ve fiyat tekliflerini karşılamıyorlar ve bu nedenle, oldukça iyi denizciler olmasına rağmen (belki de yazı yazamamaktadır) iyi test edin ya da yeterince fiziksel standartları karşılamayın) sadece bir kez daha, zihinsel bozukluğu olan ve kutsanan insanları görmek için. Küçülüyor, daha az parayla yapıyoruz ve orduya daha fazla sorun ithal ediyoruz. bu yönetim (ve diğer şirket - devlet bürokratları, bürokratlar, vb.) sevgili Deniz Kuvvetlerimle sosyal deneyler yapmak istiyor.
Rod, belki de bu, tam zamanlı aktif görevde bulunduğumda birkaç ay yerine şimdi gerçekleşeceği kılık değiştirmiş bir nimettir. Ancak mücadele ettiğim yer bu - sonuç ne olursa olsun, müjdeyi yaymaya yardımcı olacak bir Hıristiyan tanık olarak girmemekten korkuyorum. Pek çok cesur adam, Hristiyanlığın kendileri ve aileleri için yaklaşmakta olan tehlikeye rağmen, Roma lejyonlarında orman yangını gibi yayılıyordu. Şimdilik kaybedeceğim tek şey kariyerim. Potansiyel zafer şerefine değmez mi? Yoksa ailemi ilk önce koymalı mı ve komisyonumu tamamen istifa etmeli miyim? Muhtemelen biri ya da diğerinin olduğu noktadayım - tam zamanlı olarak ya da tamamen dışarıdayım, çünkü bu yedek şeyler saçma ve ileri geri gidemiyorum.
Ben sadece bu saçmalığa katlanamadığım için bir korkak mıyım? Bahisler yüksek. Ülkeme onurlu bir şekilde hizmet ettim. Donanma'da yaptığım iş benim için gerçekleşen bir rüyaydı. Donanmayı seviyorum. Fakat Deniz Kuvvetleri aynı değil ve bir kariyer olarak tekrar seçersem ve gündeme uymazsam, şimdi hayatımı mahvedebilir.
Ben ne yaparım?
Tanrı bu adamın karar vermesine yardım etsin. Bence geri dönerse, nihayetinde yapmayı reddedeceği ve dolayısıyla taburcu edileceği vicdanını ihlal etmeye zorlanacak. Hayatı mahvolmayabilir, ama karmaşa içinde olacak. Buna değmez, bana değil. Bu saçmalığa dayanamazsın. Şimdi LGBT lobisine ait DoD sizi düzleştirecek.