Ancak bölücü bir seçim kampanyası 9 Mart’ta yeterince Koreliyi, dertlerine çözüm yollarından birinin Cinsiyet Eşitliği Bakanlığı’nı kaldırma sözü veren 61 yaşındaki siyasi acemi Yoon’u seçmek olduğuna ikna etti.
Yoon’un seçim zaferi, anti-feminist duygularda ani bir artış üzerine inşa edilmedi, yavaş, köpüren bir rahatsızlıktan doğdu – özellikle tarihsel olarak daha ilerici Demokrat Parti rakibine oy verecek olan genç erkekler arasında.
Son yirmi yılda, bu adamlar iş piyasasında avantajlarını elde ettiler – zorunlu askerlik için kredi kiralamak – onlardan alındı ve aileleriyle birlikte evde mahsur kalırken apartman fiyatlarının (son beş yılda ikiye katlanması dahil) yükselişini izlediler. #MeToo, çocuk sahibi olmamayı seçerek ekonomik bağımsızlıklarını giderek daha fazla şekillendiren bir kadın neslini cesaretlendirdi.
Kim Nae-hoon, 29 yaşındaki yazar Radikal 20’ler: K-Popülizm ve Siyasi Kore Savaşı’nı yaşamış eski nesillerin her gün daha iyi bir yarın umuduyla yaşadığını söyledi.
Seul’deki bir röportajda, “Fakat şimdiki nesil için böyle bir lükse izin verilmiyor” dedi.
“Genç yetişkinler adaletsiz toplum için ağlasalar da, birçoğu toplumun onlara nasıl adaletsiz davrandığından ve toplumun nasıl değişmesini istediğinden emin değilken, papağan gibi tekrar tekrar yas tutuyor.”
Yükleniyor
Michael Sandel’in kitabı Liyakat Tiranlığı 2020’de piyasaya sürüldüğünde Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri’nde büyük beğeni topladı. Ancak ertesi yıl Güney Kore’de daha da büyük bir başarı yakaladı ve ülkenin en büyük kitap zinciri olan Kyobo’da kurgusal olmayan en iyi ikinci satıcı oldu.
Sandel, meritokrasinin bir cephe olduğunu savunuyor – para ve eğitim gibi yerleşik yapısal engeller tarafından çözülmemiş. Ancak bir ideal olarak varlığını sürdürdüğü için, arzularına ulaşamayanları hüsrana uğratır ve kendilerini suçlar.
Bu işçiler cevap aradıklarında, sorunun göçmenler veya cinsiyet eşitliği olduğunu ve çözümün kendilerinde olduğunu söyleyen Donald Trump ve Yoon gibi popülist politikacılarda buluyorlar.
Seul’de bir hesap yöneticisi olan 20 yaşındaki Park Ji-hae, birçok Koreli seçmenin başkan adaylarının “bizi rahatsız eden kalıcı sosyal meseleler hakkında basit, tatmin edici kampanya vaatleri” getirmesini istediğini söyledi.
Geçen yılın en iyi Netflix hitiKalamar Oyunu Seul’ün arka sokaklarında doğdu. Mücadeleci kadrosu bu özlem ve sert ekonomik gerçekliğin çatışmasını yansıtıyordu.
Koo, “Sandel’in kitabının bu ülkede en çok satanlar listesine girmesi tesadüf değil” dedi.
“Genç erkeklerin sinirlenip toplu eyleme geçmelerinin nedeninin, hissettikleri ekonomik güvensizlik olduğuna dair büyük, güçlü ve ikna edici bir argüman var. Ama bence bu haksızlık ve aslında aşağılayıcı olabilir. Bence genç erkeklerin üzülmesinin nedeni, bu ülkede var olan çok güçlü çerçeve hakkında haklı şikayetleri olması.”
Koo, cinsiyet eşitliğinin son on yılda eğitim müfredatlarını ve işe alım uygulamalarını belirlediğini savunuyor. “Aslında kadınlara karşı önyargılı” dedi. Koo, evlenmeden önce eşine ev alabilmesi beklenen erkeklerin 18 ay askerlik yaptıktan sonra dezavantajlı duruma düştüklerini ve daha sonra iki ya da üç derece gerektiren dar bir iş piyasasına girmek için mücadele ettiklerini söyledi. tam zamanlı çalışma güvence altına alınabilir.
Koo, “Erkek görevleri var” dedi. “En azından barınak sağlama kapasitesine sahip olmalılar.”
Güney Kore, 156 ülke arasında 102. sırada yer alıyor. Dünya Ekonomik Forumu’nun Cinsiyet Uçurumu Endeksi. Samsung ve LG gibi büyük chaebol şirketlerinin başında, Ulusal Meclis’te ve iş gücü genelinde erkeklere yönelik onlarca yıllık ayrıcalıklı muamele, cinsiyet beklentilerinin eski nesiller arasında kök saldığını gördü.
“Eski nesil için durum farklı çünkü terfi burada gerçekleşiyor, aslında ayrımcılığın yapıldığı yer orası. Ama gençlere bakarsanız, durum öyle değil” dedi Koo.
“Etrafa bakınca genç erkeklerin kadınlardan daha ayrıcalıklı olduğuna dair hiçbir kanıt göremiyorum. Ve sonra onlara, 45 yaşına geldiğinizde kadınlara karşı ayrımcılık yapıyor olmanızın çok muhtemel olduğunu söylüyorsunuz. Bu mantıklı değil.”
Ama Kim, yazarı radikal 20’ler, Kore’deki tartışmanın hâlâ pozisyonlarının tehdit edildiğini hisseden güçlü adamlar tarafından yönetildiğini söyledi.
“Erkek seslerinin medyada nasıl resmedildiği konusunda erkekler kadınlardan çok daha güçlü. Bu yüzden ben buna cinsiyet ayrımı demezdim, bunun yerine erkeklerin tek taraflı olarak kadınları dövdüğü tek taraflı bir maç derdim,” dedi Kim.
Bu, aksi halde ilgisiz Korelileri siyasete çeken keskin sosyal medya kampanyaları tarafından körüklendi. Mart ayında yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerinde, 10 Koreliden neredeyse sekizi, gönüllü bir oylama sistemi için dikkate değer bir katılım sağladı. Amerika Birleşik Devletleri, 2020 seçimlerinde yüzde 62’lik yüksek bir rakama ulaştı.
Kim, “Feminizm hareketi hakkında neredeyse hiçbir şey bilmeyen, bilgisiz genç yetişkinler, Instagram gibi sosyal ağ sitelerinde sansasyonel anti-feminizm gönderilerine maruz kaldıktan sonra anti-feminist veya kadın düşmanı oldular” dedi.
Kore Birleşik Kadın Dernekleri üyesi Yanglee Hyun-kyung, anti-feminist hareketlerin ekonomik bölünmeleri silahlandırdığını söyledi.
“Kore toplumu çok eşitsiz ve kutuplaşmaya devam edecek ve bu ayrımcılığın nasıl çözüleceği konusunda çok endişeliyim” dedi.
29 yaşındaki bir araştırmacı olan Hwang Jung-min, Yoon’un rakibi Demokrat Parti’den – başkanlığı yüzde 1’den az bir farkla kaybeden – Lee Jae-myung’un kadın haklarını korumak isteyen tek aday olduğunu söyledi.
“Gerçekten kadınların seslerini dinlemeye yöneldi. bence lee değil [could] tüm cinsiyet sorunlarını çözmek; ancak, en azından, diğer adaylar arasında, kadınların sesini tüm kalbiyle dinleyen tek kişi Lee gibi görünüyor” dedi.
Geçen hafta Seul’deki bir kafede Hwang In-beom, 2018’de sosyal medyada küçümseyici mesajlar görünmeye başlayana kadar Güney Kore’nin Cinsiyet Eşitliği Bakanlığı hakkında çok az şey bildiğini söyledi.
Bakanlık 1998’de kuruldu, ancak hükümet komiteleri için cinsiyet kotaları ve kadın yöneticiler ile okul müdürleri için hedefler belirlemeye başladığı 2014 yılına kadar önemli bir rol oynamadı. En önemli hedefi toplumsal cinsiyet eşitliği bilincini artırmaktır, ancak kadınlar hala kilit alanlarda ve sektörlerde temsilcilerin yüzde 50’sinden daha azını oluşturuyor.
Hwang, “Çevrimiçi bir haber makalesinde bakanlık hakkındaki olumsuz yorumları okumak bana bakanlık kaldırılsa bile kimsenin zarar görmeyeceğini hissettiriyor” dedi.
Yanglee, bakanlığın başka bir bürokratik departmandan daha fazlası olduğunu söyledi. Sembolikti.
“Yoon’un Cinsiyet Eşitliği Bakanlığı’nı kaldırma çağrısı, çarpık yanlış bilgilere dayalı bir seçim stratejisiydi” dedi. “Umarım başkan olduğunda bunun önemini anlayacaktır.”
Artık iktidarda olan Yoon, Demokrat Parti’nin hala yasama meclisinin yüzde 60’ını kontrol ettiği Ulusal Meclis aracılığıyla imza politikalarından birini almakta zorluk çekiyor.
Koo, o ofisteyken Yoon için başka bir kampanya cihazı olarak çalışabileceğini söyledi.
“Gerçek bir sonuçtan ziyade tartışmayı ve tartışmayı karıştırmaya devam edebilir” dedi.
Kaynak : https://www.smh.com.au/world/asia/how-angry-young-men-who-hate-feminism-became-south-korea-s-swinging-voters-20220323-p5a78u.html?ref=rss&utm_medium=rss&utm_source=rss_world