Yoksul Tayland Keşişinden Öğrendiğim 3 Önemli Hayat Dersi
Ve Tayland Kültürü hakkında bir fikir.
Başka bir kültüre ilişkin bir içgörü, yoksul bir Taylandlı yerel tarafından anlatılan ve hikayelerini geri vermek için hiçbir şeyleri olmayan rastgele bir Avustralyalı gezginle paylaşmak için tüm gün vazgeçmekten çok mutlu oldu.
Bu kötü çocuğu birkaç haftadır umuyorum ve sonunda herkesin duyması gerektiğini düşündüğüm bir hikayeyi paylaşmak için zamanım var.
Taylandlı insanlar tanıştığım en gerçek insanlar. Her zaman gülümsüyorlar, turistlere bölgeyle ilgili ipuçları vermek için bir sohbet ve aşk yapmaya istekli değiller.
Bu yüzden, yeni Taylandlı arkadaşımla nasıl tanıştığım konusunda gerçekten sürpriz değil ama o zamanlar tamamen hazırlıksız yakalandım.
Bangkok iken, tüm tipik turistik şeyler yapıyordum. Grand Palace, Patpong Road (beni yargılamayın!) Ve her gece pazarı muhtemelen bulabilirdim. Khoa San Yolu'nu ('Backpackers Paradise' olarak da bilinir) ziyaret ederken, yanlışlıkla benimle aynı zamanda yoldan geçen bir adamla karşılaştım.
Döndük ve birbirimize baktık. Ağzından çıkan ilk kelime 'vay' idi. Oldukça iyi göründüğümü biliyordum ama o kadar iyi göründüğümü sanmıyordum ve ne yazık ki o kadar iyi görünmüyordum. Yüksekliğimden sersemlemişti çünkü bir sonraki kelimeler 'gerçekten uzunsun!' İdi. Beni kişisel olarak tanıyan herkes için, yaşım için kısa olduğumu bilirsiniz. Silindir bardak altlıkları için minimum yüksekliği temizlemekte sorun yaşamıyorum ama takıldığım insanlar arasında meydan okurcasına en kısayım.
Oradan konuşmaya başladık ve her zaman Avustralya'yı ziyaret etmeyi hayal ettiği için Avustralya'daki aksanımı aldı. Ona yaşadığım bölgenin resimlerini gösterdiğimde ayın üstündeydi.
Her neyse, işte böyle tanıştık ve şimdi yeni arkadaşımdan aldığım her içgörü ve dersi gözden geçirmek istiyorum.
Verme Yasası
Bu doğrudan bahsetmediği ama onunla tanıştıktan sonra 10 dakika içinde aldım.
Sadece Tayland kültürünü öğretmek ve Bangkok'ta yaptıklarına odaklanmak için zaman harcamak için tam anlamıyla tüm gününden vazgeçtiği gerçeğini atlayalım.
Son gönderimi okursanız, Zavallı Öğretmen Bana Vermenin Önemini Nasıl Öğretti, yeni arkadaşımın Chiang Mai'den yaklaşık 25 km uzaklıktaki küçük bir topluluktan bir öğretmen olduğunu bilirsiniz. Hangi Bangkok 8 saatlik bir otobüs yolculuğu.
Bir kez konuştuk ve o nasıl Chiang Mai'den geldiğini söylemişti, o zamanlar Bangkok'tan çok uzak olduğunu biliyordum, takip eden hikaye şimdiye kadar duyduğum en ilham verici hikayeydi.
Karma hakkında öğretildiği bir keşiş olduktan sonra, inanılmaz derecede fakir bir kasabada inanılmaz derecede fakir bir okul için öğretmeye karar verdi. Size ne kadar fakir olduğuna dair bir fikir vermek için, öğrenciler pirinç bile çok pahalı olduğu için sızdıran çatılı teneke evlerde yaşıyor ve çoğu zaman yemekleri özlüyor. Çoğu ayakkabısı bile yok ve sadece okula gitmek için kilometrelerce yürümek zorunda.
Arkadaşım farklı değildi.
Ayda 16.000 Baht kazanmıyor, bu da yaklaşık 650.00 AUD. Bu Sydney'de bir hafta kira kapsayacaktı ama başka pek değil.
Öyleyse neden Bangkok'taydı?
Tüm okul üniformaları satın almak için!
Hangi dahil; bir gömlek, pantolon, çorap, ayakkabı ve bir okul atkı ve hepsi ona 20 000 Baht mal oldu.
Bir aydan fazla maaşı harcamaktan çok mutlu oldu.
Gerçekten kalp anahtarı olmanın yanı sıra, bu hikayede gerçekten önemli bir mesaj var.
İşte çok az olan, çok fazla şey vermek isteyen ve karşılığında hiçbir şey beklemeyen bir adam.
Bu gerçek bir nezaket.
Öğretim Sevinci
Yolun kenarında yaklaşık 10 dakika konuştuktan sonra, reddedemeyeceğim bir teklif yaptı.
Öğrencilerinin kıyafetlerini satın almayı bitirmişti ve günü serbest bırakmıştı, bu yüzden beni tapınağın yakınına götürmeyi teklif etti.
Ona memleketimden gösterdiğim fotoğraf.
Bu reddedemeyeceğim bir teklifti, özellikle bir keşiş olarak geçmişini öğrenmek.
Gönderi için önemli olmadığı için gün boyunca yaptıklarımıza çok fazla odaklanmayacağım, ancak hızlı bir genel bakış sunacağım.
Tapınağa gittik ve bana her şeyin ne anlama geldiğini anlattı ve duvarlardaki duvar resimlerini açıkladı. Sonra tapınaklardan birine girdik ve bana Buda sayesinde nasıl söyleyeceğimi öğretti ve bana meditasyon yapmanın doğru yolunu gösterdi.
Yaklaşık bir saat meditasyon yaptıktan sonra, bir taş ejderhanın ağzına 3 kez bir taş topu döndürerek kendime nasıl iyi şans getirebileceğimi gösterdi.
Tapınakta bitirdikten sonra benden bir iyilik istedi.
Seyahat acentelerinin turistleri nasıl teklif ettiğini ve fiyat farkının yerlilerle karşılaştırıldığını öğrenmek istedi. Bu yüzden oyunculuk şapkamı giymem ve Tayland'da büyük bir yolculuğa çıkmak istediğimi iddia etmeliydim.
Görünen o ki, turistler yerli halktan yaklaşık% 20 daha az alıntılanıyor.
Sırada, çok fazla fikir sahibi olduğum ve ömür boyu dersler öğrendiğim yerdi. Beni otantik Tayland yemek yemek için bir 'sadece yerliler' alanına götürmek istedi. 'Sadece yerel olan' diyorum, çünkü çeteler tarafından yönetiliyor, ama etraftaki söyleme 'Burada bir batılı görüyorsanız, kayboluyorlar' diye gidiyor ve nedenini görebiliyordum.
Yerliler sadece Bangkok nerede öğle yemeği için alınmıştır.
Bir kanalı inanılmaz derecede fakir bir alandan takip ettik. Koltukta kendimi yanlış konumlandırırsam kırılacağı bir masaya oturduk.
Bana Tay halkının nasıl yemek yediğini göstermek istedi.
Bu da önümüzdeki 6 saat içinde yiyeceklerin yavaşça çıkacağı ve biranın hızla çıkacağı anlamına geliyordu.
Yediğimiz tüm farklı yemekler aynı yerden gelmiyordu. Aslında, tüm küçük tükendiğinde restoranlar birlikte çalıştı. Yani, bir bayan bir yemek getirecek, bir diğeri daha fazla getirecek ve biralar cehennem gibi küstah olan yaşlı bir bayandan getirilmişti.
Biz oradayken bana 30 ya da daha fazla Taylandca kelime öbeği ve kelime öğretmek için zaman ayırdı ve sık sık kullanacağımı sordu ve ona 'Avustralya kelimeleri' öğretip öğretemeyeceğimi sordu. Avustralyalıysanız, ona ne gösterdiğimi biliyorsunuz (olmayanlar için, aklıma gelen kadar yemin ederim kelimelerdi).
Yaklaşık 750 ml'lik biranın ardından arkadaşım gevşemeye başladı ve aklımdan geçen şeyleri anlatmaya başladı.
Aşağıdaki konular, arkadaşlarımın yüzünü neden paylaşmak istemediğimdir. Tamamen aşırı tepki veriyordum ama sadece güvende olmak için ve yüzünü paylaşabileceğimi asla söylemediğinden, gizli tutacağım. Ama işte 5. birasında.
Zengin
Tayland'daki zenginler inanmayacağınız bir seviyeye sahipler.
Her şeyden önce, 'zengin' olarak kabul edilen şeyi kuracağım.
Genel olarak, 1000 000 Baht'tan fazla kazanan biri iyi kabul edilir. Yani yaklaşık 42.000 $ AUD. 80.000 $ - 100.000 $ AUD (2.400.000 Baht) kadar çarptığınızda zengin sayılırsınız.
Bunun ayda 16.000 Baht kazanan bir adamdan geldiğini unutmayın. Ya da AUD cinsinden yılda 8.000 dolar. Batmasına izin ver…
Peki neden bunu söylüyorum?
Kanlı mükemmel soru!
Tayland'da zenginler istediklerini yapabilirler. Hız gibi demek istemiyorum ve ondan kurtulmak. Yani birini öldürmek ve ondan kurtulmak. Oldukça kolay ...
Yeni dostuma göre, birisini öldürürseniz, ister kazayla isterse kasten, 500.000 Baht ödeyebilir ve asla tek bir günü hapiste geçiremezsiniz. Eğer merak ediyorsanız, bu yaklaşık 21.000 $ AUD.
Yangına eklemek için, bu yoksul Taylandlıların sahip olduğu gerçek bir korkudur. Zengin insanların bulunduğu barlarda / barlarda olmaktan gerçekten korkarlar çünkü yanlış yoldan geçebilirler.
Bu belirli bir göz açıcıydı çünkü seyahatim sırasında gördüğüm birkaç şeyi açıkladı, ancak yolsuzluğa geldiğimde onlara ulaşacağım.
Kral
Kral bir tanrı gibi muamele görür.
Her yerde onun resimleri var. Çoğu restoran, bar, sokak, otel ve aradaki her yerde, bir yerde Kral'a adanmış bir resim vardır.
Bu hiç şok olmadı ve seyahatim için ayrılmadan önce bekliyordum ama insanlar şu anki Kral hakkında ne düşünüyorlar ve eskisini düşünüyorlardı, beni şaşırttı.
Tayland'da Buda hakkında kötü konuşmak yasadışı ama Kral hakkında kötü konuşmak değil. Bunu söylerken, hala oldukça riskli. Arkadaşım konuşmadan önce fısıldamaya ve etrafa bakmaya başladığında bunu anladım.
Bana insanların eski kralı sevdiğini söyledi. O bir halk lideriydi. Yıkımına yardım etti, kişisel olarak teslim edeceği küçük topluluklara yiyecek sağladı. Çalı yangınlarına, yapı inşasına yardım etti ve her zaman topluluk arasında bulunduğundan emin oldu. Gördüğünüz fotoğrafların birçoğunun başkalarına yardım ettiği için bu havayı daha önce almıştım.
Ama şu anki Kral oğluyla farklı.
O bir playboy ve arkadaşıma göre gücünü kötüye kullanıyor.
Birden fazla kız arkadaşı, partisi var ve babasının yaptığı gibi Tay halkına bakmıyor.
Yaşlı
Tüm hayatım boyunca çalışsaydım ve Tayland'da emekli olsaydım, (mutlu mesleği seçtiğim sürece) çok mutlu olurdum.
İnsanların Tayland'da çok uzun yaşamaları beklenmiyor ve bu nedenle 60 yaşın üzerinde olmak gerçekten para ödüyor.
Doğru şirket veya doğru endüstri için çalışıyorsanız, 60 yaşında emekli olduğunuzda, aylık 600.000 Baht (25.000 AUD) ödenebilir. Sonra 70 yaşına geldiğinizde 700 000 Baht'a kadar çıkar.
Bu deli değil mi?
Bunun hükümetten gelmediğine de işaret edeyim. Çoğu durumda, çalıştıkları şirketten geliyor.
Ne yazık ki, arkadaşım için geçerli değildi ama ölene kadar ayda 16.000 Baht ödenmeye devam edecekti.
Bozuk
Zenginlerin herhangi bir şeyle kaçabilmelerinin nedeni yolsuzluktur.
Polisin biraz yozlaşacağını biliyordum ama her ay ayda 20.000 Baht için kaldığım pansiyonlardan birinin müdürünü zorla çalıştırmaya çalıştıklarında gerçekten ne kadar yozlaşmış olduklarını gördüm.
Ayrıca, zenginlerin bir şeyle kaçma hikayeleri anlatıldıktan sonra sadece geliştirildi.
Bu büyük ölçüde polisin ödediği düşük maaşlardan ve kötü ücretin bir karışımı, bir iktidar yeri ve hiçbir yankı olmadığı açık bir şekilde gölgeli bir şeye yol açacaktır.
Bazı polislerin Bangkok'ta güzel evleri olduğuna şaşmamalı.
Evlilik
Evliliğe yaklaşma biçimleri o kadar alakalı değil ama yine de gerçekten ilginç.
Çalışma şekli, eğer iki kişi evlenmek istiyorsa, iki aile bir araya gelir, uzun bir masanın her iki ucunda otururlar (dramatik görünmesi için ekledim, küçük masalarda da oturduklarından eminim) ve müzakere erkeğin ailesinin dişinin ailesine ne kadar ödeyeceği.
Arkadaşım 3 yıldır eski kız arkadaşı ile olmuştu ve onunla evlenmek istiyordu. Böylece sürece girdiler.
Kadın ailesi 800 000 Baht'a mal olacağını ve arkadaşlarımın ailesi 600 000 Baht (ailesi çiftçiydi) karşılayabileceklerini söyledi. Sonunda, bir fiyat üzerinde anlaşamadılar ve düğün hiç olmadı.
Burası şok olmuştum. Avustralya'da bunun olduğunu hiç duymadım ve eğer olsaydı ve bir fiyat üzerinde anlaşılamazsa, çiftler Elvis tarafından evlenmek için Las Vegas'a giderlerdi.
Dersler
İşte o günden beri aldığım ana noktalar.
Çok iyi - şikayet etmeyi bırak
Bu, o günden beri aldığım en büyük dersti.
Aklımızı koyarsak, tam anlamıyla her şeyi yapabileceğimiz bir dünyada yaşıyoruz. Bizi durduracak hiçbir şey yok ama insanlar küçük bir işe girmeye ihtiyaç duyduktan sonra her şey çok zorlaşıyor.
Hedefler çok zorlaşıyor.
Hayat çok zorlaşıyor ve pes ediyoruz.
Ama size söyleyeyim, çok iyi var!
Biz sadece bunu kabul ediyoruz.
Biraz daha ver
Yeterince sık çalışmadığım bir şey.
İçerik yazmanın geri vermeye çalıştığını iddia edebilirsiniz, ancak bu beni iyi hissettirirken aynı şey değil. Ben de hayır kurumuna çok para bağışlamaktan bahsetmiyorum.
Normalde özleyeceğiniz küçük şeylerden bahsediyorum.
Örneğin, yeni bir şehirde birini göstermeyi ve karşılığında hiçbir şey beklemezken onlara yerel kültürü öğretmeyi teklif etmek.
Ya da kendinizinkini yaptığınızdan sonraki kapı komşularınızı çim biçmeyi teklif edin.
Mesele şu ki, geri vermenin size neler verebileceği konusunda değerli bir ders öğrendim. Özellikle, genel mutluluk ve iyi bir şey yaptığınızı bilme fırsatı.
Para için oynama
Deneyimden öğrendiğim en açık ders para için oynamadı. Ya da en azından, tek motivasyonunuz olarak para kullanmayın.
Bunu kaza geçirdiğimde Tayland'a gitmeden önce öğrendim. Bu kısmen sadece paranın peşinde koşmanın derinlikten yoksun olması ve aslında gerçekten boktan bir motivasyon kaynağı olmasıydı.
Uygun bir 'neden'e ihtiyacın olduğunu fark ettim.
İlk başladığımda bir golün peşindeydim:
12.03.2020 tarihine kadar 1.000.000 dolar
Odaklanmaya başlayana kadar bu bir süre harikaydı.
Bu hedef hala çok canlı olsa da, 'kronik hastalıkları olan insanlar için bir numaralı motivasyon yazarı olmayı' ekledim.
Bu, hedeflerime biraz derinlik kazandırdı ve yeni arkadaşımla edindiğim deneyim, parasal olmayan bir hedefe sahip olma ihtiyacını tekrar güçlendirdi.
Arkadaşım ve o bana sağladığı içgörü ile deneyim, hiç şüphesiz, tüm gezisi buna değer yaptı. Sadece hikayeleri ve bana gösterdikleri için değil, gün boyunca bilmeden öğrettiği küçük dersler yüzünden.
Benzer bir deneyim yaşadıysanız, lütfen yorum bırakın. Bunu duymak isterim!
Bu yazıda paylaşılan bilgilerin bir Taylandlı kişinin görüşleri olduğunu lütfen unutmayın. Herkes için konuşmuyor ve birçok insan tartışılan konular hakkında farklı görüşlere sahip olacak. Kendi düşüncelerinizle yorum bırakmaktan çekinmeyin.
Bu gönderiyi beğendiyseniz veya yararlı bulduysanız, diğer kişilere göstermek için bu CLAP düğmesine basın! Daha da iyisi - düşüncelerinize bir yorum bırakın.
Bu hikayeyi beğendiniz mi? Burada benimle bağlantı kurun
Bu hikaye, Medium'un en büyük girişimcilik yayını olan The Startup'da 310.538+ kişi tarafından yayınlandı.
En iyi hikayelerimizi almak için abone olun.
Yayınlanan 22-04-2020