Üzerinden üç yıl geçti Game of Thrones muhteşem bir şekilde alevlendi, bir ateş ve öfke çılgınlığı vaat etti, sonra onu on yıla yakın bir süre hevesle yutan kolektif hayal gücünde küle dönüştü. Gösterinin sekiz sezonundaki binlerce kayıptan belki de izleyicilerin katlandığı en acı verici kayıp, su soğutucu TV şovunun ölümüydü. tahtlar sona erdiğinde, toplu izlemenin de öyle olduğunu hissettim. Son sezonunda kalitedeki keskin düşüşe rağmen, kültürel sohbetler üzerinde sürekli olarak boğazını tuttu, zengin bilgisi ve geniş evreni, izleyicileri kaçış fantezilerinin hizmetinde her son köşeyi aramaya davet etti. HBO’daki finale 19,3 milyon kişi ayarlandı.
O zamandan beri, kanalın bu sihri yeniden yakalama çabaları, onu Westeros’un enine boyuna kovalamaya sevk etti. Geliştirme aşamasında olan başlıklardan bazıları şunlardır: 10.000 Gemi, bir Dorne savaşçı kraliçesinin hikayesi, Deniz yılanı, kıtanın en büyük denizcilerinden birine dayanan ve Kar, hiçbir şey bilmeyen bir adam hakkında bir yan ürün. Naomi Watts liderliğindeki bir prequel, Kanlı Aypilotu vurulduktan sonra iptal edildi.
Ayrıca Okuyun: Game Of Thrones İnişli Çıkışlı Bir Yolculuk Yaptı…Ama İnişi Yaptı mı?
Bütün bunlar, beklentilerin Ejderha Evi alçaktı, çileden çıkaran sonlar ve yanlış başlangıçlarla yumuşamıştı. George RR Martin’e dayanarak Ateş ve kan, gösteri geri dönüyor tahtlar Targaryen hanedanının yükselişini ve çöküşünü gösteren saat. 1. bölümün titrek açılışı, izleyicilere dikkatli bir şekilde ilerlemekte haklı olduklarından şüphelenmek için bir neden veriyor. İlk olarak, bir seslendirmeye ayarlanmıştır, bu, sergide ağır olma potansiyeli olan herhangi bir gösteri için asla iyi bir işaret değildir. İkinci olarak, izleyicilere dizinin Daenerys Targaryen’in (Emilia Clarke) doğumundan 172 yıl önce geçtiğini bildiren bir ara başlığa geçiyor; Ancak bu ilk tökezlemelerden sonra gösteri ritmini bulur. Ses kayboluyor, kaburgalar güvende tahtlar dürtüler. Ejderha sırtında görüldüğü gibi Kings Landing’in ilk havadan görüntülenmesinden Harrenhal koridorlarının daha samimi izleme çekimlerine kadar, Ejderha Evi eve gelmek gibi hissettiriyor (ejderhaları olan ve ensest ilişkisi olan bir aileye, ama yine de).
Gösteri, kendini bir güç hikayesi ve hassas dengesini koruma mücadelesi olarak sorunsuz bir şekilde ortaya koyuyor. Başladığında, Kral Viserys I Targaryen (Paddy Considine), bir varis belirleme baskısı altında zorlanıyor, bölüm ilerledikçe daha fazla dırdır eden bir endişe. Gelenek, bir kadının Demir Taht’ı miras alamayacağını belirttiğinden, bu durum kızı Rhaenyra’yı (Milly Alcock) derhal diskalifiye eder ve dürtüsel, değişken küçük kardeşi Daemon’u (Matt Smith) halefi olarak konumlandırır. Bu evrendeki bir aile davasının dalgalanma etkilerini, küçük münakaşaların ve kıskançlıkların bütün bir diyarı istikrarsızlaştırabilmesini izlemek büyüleyici. Burada kişisel ve politik olan iç içedir. Bir aile kavgasından sonra Viserys I parmağını koltuğunun tırtıklı kenarında kestiğinde, tahtın kanını çekmesi görüntüsü çağrıştırıcıdır, krallığın insanları nasıl kuruttuğunun görsel bir sunumudur.
Daha da akıldan çıkmayan şey, kadınları da kana bulması. Kraliçe Aemma (Sian Brooke) bir noktada Rhaenyra’ya “Çocuk yatağı bizim savaş alanımızdır” der, bu cümle, anlatımı kadar kehanet edici olduğu kadar tasviri de ürkütücüdür. Kralın potansiyel yeni varisini kutlamak için düzenlenen bir mızrak dövüşü turnuvası ile onu doğurmak üzere olan kıvranan, ıstırap içindeki kraliçe arasındaki pilot bölümün ortasında sağlam bir film yapımı. Her iki sahne de deneyimlemek için üzücü. Kana bulanmış savaş alanlarının görüntüleri, kana bulanmış çarşaflarla değişiyor. Her ikisinde de bedenler vahşice çiğneniyor. Yan yana koyma tematik olarak önemlidir – denklemin her iki tarafında bir kazanan ve kaybeden ortaya çıkar, ancak uzman tarzı gerginlik sürdürülür ve olaylar başlangıçta hangisinin hangisi olduğunu ayırt etmeyi zorlaştırır. Krallığı güvence altına almanın maliyeti yüksek, ancak görünen o ki, yalnızca kadınların ödediği bir şey.
Yıllar sonra, tahtlar bol miktarda kuru, sıkıcı bilgi onlara kaşıkla beslenirken izleyicileri izlemeye devam etmek için çıplaklığa dayanan sahneler – bol miktarda ‘seksyon’ nedeniyle eleştirildi – ama nerede Ejderha Evi seks sahneleri kullanır, bunu minimum konuşma ile yapar. Sonuç, oyuncunun fizikselliğinin sekansın amacını iletmesidir. Bir sahnede, Daemon arkadan yerel bir fahişeyi donuk bir şekilde iter ve giderek daha fazla hüsrana uğrar – taht üzerindeki iddiasını kaybetmenin kasvetli ihtimali onu eziyorken bir adam bunu nasıl sürdürebilir? Başka bir sahnede, bir seks partisinin en hüzünlü katılımcısı olma ayrıcalığına sahiptir. Kamera, çıplak göğüslerin ve birbirine dolanmış uzuvların hedonistik cazibesi etrafında dönerek köşede silerek ona doğru gelene kadar döner. (Kesinlikle sosyal görgü kuralları, bir toplantıda daha hevesli olmanızı gerektirir. seks partisi?)
Ama Daemon kısa sürede kendini toparlar ve işte o zaman her şey alt üst olur. Gerçekte tahtlar 1. sezonda ölen bir adamın 8. sezona uzun bir gölge düşürebildiği moda, dört kısa kelime uzun zamandır sevilen bir rüyayı paramparça edebilir. Ejderha Evi ejderhaları ve cüsseleri vardır. Ama bu şovun ateşini körükleyen kelimeler – kesici, aldatıcı, acılı, intikamcı -.