Marküteri, ahşap, metal veya kabuk veya sedef gibi organik malzemeden ince levhalar, önceden tasarlanmış bir tasarıma göre karmaşık desenler halinde kesilir ve mobilyaların düz yüzeylerine yapıştırılır. Süreç, 16. yüzyılın sonlarında Fransa'da popüler hale geldi ve iki yılda muazzam bir teşvik aldı. Sonraki yüzyıllarda Avrupa ekonomisi genişlemeye başladıkça ve lüks iç tüketim talebi yarattı. mobilya. André-Charles Boulle'un 17. yüzyılın sonlarında ve 18. yüzyılın başlarındaki eseri, o kadar güzelliğe ulaştı ki, kakma desenlerle süslenmiş mobilyalar bazen boulle işi olarak bilinir.
İstenen efekti elde etmek için, ebéniste, ya da kakmacılık uzmanı, ya deseni doğrudan temel ahşabın üzerine çizdi ya da ahşap üzerine bir kağıt desen yapıştırdı. İnce tabakalar daha sonra bir kalemle veya daha sonra bazen bir testere ile kesildi, desen birleştirildi ve karkas üzerine yapıştırıldı. Boulle, abanoz ve fildişi gibi zıt malzemelerle kullanım için ustaca bir yöntem başlattı. Aynı kalınlıkta iki tabaka birbirine yapıştırıldı ve desen kesildi. Levhalar ayrıldığında, aynı boyuttaki iki paneli zıt malzemelerden aynı desenlerle süslemek mümkün oldu. Kakma işi parçalanmaya meyilli olduğundan, tasarımın dış kenarları ve anahtar delikleri gibi hassas yerler genellikle korunurdu. parçanın dekoratif zenginliğine katkıda bulunan, genellikle karmaşık bir şekle sahip olan bronz veya diğer metaller ile mobilya. Marküteri desenler giderek daha karmaşık hale geldi ve genellikle çiçekli olsalar da geometrik ve anlatı konularını da içerebilirler. Kullanılan malzeme yelpazesi de, sadece nadir bulunan tropik ağaçlar ve gümüş, bronz ve pirinç gibi metaller değil, aynı zamanda yarı değerli olan çok çeşitli diğer malzemeler doğa.
Yayımcı: Ansiklopedi Britannica, Inc.