Oyun, tiyatro sahnesine hizmet eden edebi bir formdur. Yazılı bölüme atfen, bir oyun, yazarın performanslarını sergilemek ve tasarım yapmak istediği bir durumun sahnelemesi için tasarlanmış bir yapıya sahiptir.
Oyunların yazarlarına dramatistler denir. İçinde dramatist, karakterlerin söyleyeceği bütün diyalogları yazar. Bunlar konuşmalar, bildirimler, monologlar, şarkılar veya aktörün ya da oyuncunun sesini içeren herhangi bir şey olabilir.
Bununla birlikte, sanat eserleri, birçok faktörün aynı anda yakınsadığı bir ekosistemdir.
Ayrıca bunlara çalışmanın geliştirileceği set tasarımın tanımı: hangi nesnelerin bulunması gerektiği, karakterlerin kostümleri nedir ve nasıl oluşturulacakları, karakterlerin konuşmadan geliştireceği eylemler ne olacak Diğer birçok şeyin yanı sıra masalarda yer değiştirme gibi.
Belki de tiyatronun en göze çarpan 15 özelliği ile ilgileniyorsunuz.
Tiyatronun Kökeni
Bugün onları düşündüğümüz gibi, oyunların kökenleri Antik Yunanistan'dadır. Oradan, dramatik yorumlamaya başlamak için mistik ve dini hayranlığı hareket ettik.
Dramatik tiyatro çalışmalarının amacı, kendini tanımlanmış hisseden izleyicilerin çoğundan daha eğitici ve öğreticiydi. Euripides ve Sophocles trajedinin ana dramatistleriydi.
Kısa bir süre sonra, komedi türü de ortaya çıktı. Bu, toplumu eleştiri biçiminde doymak için görevlendirildi. Bu farcanın yükselişi oldu.
Diğer enlemlerde, Hindistan'daki tiyatro, mitolojik alanda tanrı Brahma'yı onurlandırmak için geliştirildi, tıpkı metinlerinde olduğu gibi, şarkı ve danslarla dikkat çekti.
Herhangi bir edebi nesne gibi oyunlar türlere ayrılır. Antik Yunanistan'da trajedi ve komedi ortaya çıktı, ancak Batı tiyatrosu tarihi boyunca operalarda müzik gibi diğer sanatlarla bir araya gelmenin yanı sıra trajikomedi, melodram gibi çeşitli türler kuruldu. müzikal, hem de bale veya çağdaş dansı içeren çalışmalarda dans.
Elementler. Oyunların özellikleri
Oyunlar, yazılı eserinde yansıtılan farklı öğelerden oluşuyor. Eserler genellikle eylemlere ve bunlar da sahnelere ayrılır. Ek olarak, yazılı eserde nasıl konulması gerektiğini ve karakterlerin nasıl davranması gerektiğini belirten notlar vardır.
eylemler
Oyunlar, işin farklı bölümleri olan oyunlara ayrılmıştır. Genel olarak durum veya çevrenin değişmesi ile birbirlerinden farklıdırlar.
Genellikle, gerginliği sürdürmek ve halkı devam ettirmeye davet etmek için, eylemlerin uçları doruk zamanlarında, belirleyiciler olarak yerleştirilir.
Her sahne arasında, yeni sahne koşulları hazırlanırken izleyicinin odadan kısa bir süre için ayrılıp ayrılmadığı bir duraklama vardır. Ancak, çoğu eserin genellikle tek bir işi vardır: sadece en uzununun birden fazla işi vardır.
sahneler
Davranışlar sırayla sahnelere ayrılır. Her bir dramatistin sahneye verdiği sınırlamalar genellikle sıklıkla değişir, bu nedenle sahnelerin aynı ortamın bir parçası olduğu oyunları, aynı senaryoda yer ve hatta karakterleri hızla değiştirdiğiniz yerleri bulmak yaygındır. .
Sahneler genellikle dramatistin boyut olarak kısa bir açıklamasıyla başlar.
Birincil metin
Bazıları tarafından düz metin olarak adlandırılan, açıklama, diyalog veya monolog olup olmadığına bakılmaksızın karakterlerin söylediği komut dosyasıdır. Oyuncunun söylediği temelde oyunun vazgeçilmez ve vazgeçilmez unsurudur. Örneğin, bu bölüm II, Romeo ve Juliet'in II.
Romeo: Ben yere kalacağım. Bana sadece "aşkım" deyince tekrar vaftiz edileceğim. Bundan sonra Romeo olmayı bırakacağım!
Julieta: Sen kimsin, o kadar geceliydin, sırlarımı böyle şaşırttı mı?
Romeo: Kendimi kim olduğumla nasıl ifade edeceğimi bilmiyorum! Benim için kutsal olan benim adım benden nefret ediyor, çünkü bu senin için bir düşman. Yazmış olsaydım, bu kelimeyi yırtardım.
Julieta: Bu dilin yüzlerce kelimesini hiç duymadım ve aksanı zaten biliyorum.
İkincil metin
Bazı yazarlar paratext adını verirken, diğerleri notların bir parçası olarak bahseder. Ancak, hiç şüphesiz, ikincil metin oyunların hayati arterlerinden biridir.
Sahnelerin özelliklerini başlamadan hemen önce ve hatta karakterlerden biri sözel olmayan bir eylem gerçekleştirdiğinde bile içeriğinde verir.
Bu, italik olarak belirtilen ikincil metni temsil eden Lope de Vega tarafından yazılmış bu örnekte çok iyi görülmektedir.
Fuenteovejuna
Üçüncü yasa
Sahne XIV
Komutan Fernán Gómez'in zulmünden bıkan Fuenteovejuna kasabası, zulmüne karşı ayaklandı ve onu öldürdü.
Yapraklı: Sesler duymuş gibi görünüyor ve eğer kendimi kötü hissetmezsem, işkence edenlerin bazıları.
Dikkatli kulakla dinleyin. Hakimin içinde diyor ve cevap veriyorlar:
Hakim: Gerçeği söyle, yaşlı adam.