Büyük alim Kaşgarlı Mahmud'un "at Türk'ün kanadıdır"sözü sanki akıncılar için söylenmişti.
.... Akıncının bütün teçhizatını ok, yay, kılıç, kalkan, pala ve atlarının eğer kayışına asılı olarak taşıdıkları bozdoğan ismi verilen topuzları teşkil ederdi.
....Başlarında kurt derisinden kızıl börkler vardı. Yine genelde deriden olmak üzere cepken, yelek ve şalvarları diğer giysileri idi. Subayları kaplan ve leopar postundan giyinirlerdi. Sırtlarında ise iki taraflı kartal kanatları bulunurdu.
..... Yiyecek işlerinde kullanmak üzere akıncıların her biri yanlarında hafif tencere bulundururdu.
Akıncılar çoğunlukla Rumeli, Batı ve Orta Anadolu'nun gözü pek Türk çocuklarıdır. Yabancılar kesinlikle bu ocağa kabul olunmazdı.....Padişahlar dahi bu ocağa nefer alınma işine karışmaz, asla müdahil olmazlardı....Her bir akıncı adayı imam veya köy kethudasını veyahut dürüst birini kefil göstermek mecburiyetinde idi.
.....Devlet akıncılar için kışla tahsis etmez, onlara maaş vermez, teçhizat ve silah sağlamazdı. Akıncılar silahlarını kendileri temin ederler ve düşmandan aldıkları ganimetle geçinirlerdi.
.... ( Sayfa 67.) Akıncı beylerinin ekserisi Osman Gazi'nin yoldaşları veya devletin ilk yıllarında büyük başarılar göstermiş namlı komutanların çocuklarıdır. İsimlerini babalarından alırlar...Türklerin Rumeli'ye ilk geçişlerinde hazır bulunan Evrenos Bey'e bağlı olanlar Arnavutluk'ta, Mihaloğulları Sofya'da, Turhanoğulları Mora'da, Malkoçoğulları ise Silistre dolaylarında bulunurlardı.