Ama kolay değil onları sevmek. Zira Paul Moore şöyle der; "Kediler gizemli yaratıklardır... Sizi mi seviyorlar yoksa yalnızca lütfedip evinizde mi kalıyorlar asla bilemezsiniz. Onları son derece çekici kılan bu gizemdir." Onları bir köpekle asla kıyaslamayın. Kedileri elde etmeniz kolay değildir. Çünkü bir kedi saygısını ve güvenini ortalığa saçmaz. Ruhunda bir köpek gibi kölelik yoktur. Seçicidir. Jeff Valdez bu konuya şu sözleriyle açıklık getirmiş; "Kediler köpeklerden daha akıllıdır. Dizboyu karda kızağı çekecek altı kedi bulamazsınız." Desmond Morris ise konuyu biraz daha sosyolojik olarak ele alsa da aynı noktaya şu sözleriyle değinmiş; "Sanatçılar kedi sever, askerler köpek." Benim için kediyi anlatan iki kelime var bunlar "merak" ve "vurdumduymazlık". Kimileri asalet olarak nitelendirse de ben bunu bir boşvermişlik olarak görüyorum. Kedilerdeki bu yaratılışı asalet olarak gören bir ingiliz atasözü benim bu sözlerime karşı duruyor gibi; "kediler krallara bakabilir" der.
Aslını sorarsanız ben de neden sevdiğimi bilmiyorum. Belki de ben de onlar gibi üst seviye kibre sahibimdir. Ne bileyim. :) Kedi sevgimi ve ruhumun kedi yanını bilen sevgilim de, sevgililer günü hediyesi olarak sanatını kullanıp, bana küçük bir yağlı boya kedi portresi yapmış. Gözleri farklı renk olanlardan.. Nasıl hoşuma gitti anlatamam. :)
Son söz ise Samuel Butler'dan gelsin; "Bir yazarın edebi gücünün bir mezar taşı yazısı yazabilmesiyle ölçülebileceğini söylüyorlar. Ben derim ki: ‘‘Bir kedi yavrusuna isim verebiliyor mu?’’