bi insan aylar geçer de aynı halde olur mu?
olurmuş demek.
nasıl bi üzgünlük içindeyim
anlatamam okuyucu.
(bu arada, yazılarımın büyük çoğunluğu
"anlatamam" kelimesinin
farklı cümlelerde kullanımıyla dolu.
napıyorum ben allasen? anlatamıyosam işim ne olm?!)
iç sesimle dış sesim
bildiğin kavga ediyo.
hayır azcık yüz versem haspalara
saç baş birbirlerini yolacaklar.
neyse allahtan çok cool davranıyorum da
gazetelere 3. sayfa haberi olmadım henüz,
"şokşokşok flaşflaşflaş!
kendi kendiyle kavga ederek
sağ eliyle sol yanağına tokat atan kızın iç acıtan dramı!"
şeklinde.
bi de üstüne hastalık, boğazın yırtılması,
sinüs ağrısı,
yağmurun yağmaması,
yağmurun yağmaması,
eylülün çoktan bitmesi..
(ki bi insanı
en çok bu son ikisi yıpratır zaten,
evet.)
velhasılıkelam
(ooov ne dediii!)
öyle bitkinim ki,
keşke şunlar olsa da kendimi iyi hissetsem temalı
bi wishlist hazırlamak istesem
maksimum bir maddelik olurdu;
ikinciye geçmeden havada sönen balon gibi
pıss diye söner kalırdım.