Anestezi uzmanı olan Dr. Bekir Mutlu'nun eşi kanser hastalığına yakalanır.
Ankara Numune Hastanesinde yatmaktadır.
Eşinin yanından hiç ayrılmayan Dr. Bekir Mutlu eşinin umutla gözlerini açmasını beklemektedir.
Ve o bekleyiş sonunda... Gerçekten bir sabah eşi gözlerini açar.
Dr. Bekir Mutlu eşinin gözlerini açtığını görünce dışarı koşar. Hastanenin merdivenlerine çöker...
Sessiz Ankara sabahında... Uzakta güneş doğmaktadır.
O anda duygularını satırlara döker. Aşağıdaki dörtlükleri kaleme alır.
Dr. Bekir Mutlu'nun duygu dünyasında nasıl bir ilham doğmuş şimdi dinleyelim.
Bir İlkbahar Sabahı
Bir ilkbahar sabahı güneşle uyandın mı hiç?
Çılgın gibi koşarak kırlara uzandın mı hiç?
Bir his dolup içine uçuyorum sandın mı hiç?
Geçen günlere yazık, yazık etmişsin gönül sen.
Öyleyse hiç sevmemiş sevilmemişsin gönül sen.
Albümdeki o resme bakarken.
Mazideki günlere kalbini bağladın mı hiç?
Unutmayıp adını senelerce andın mı hiç?
Geçen günlere yazık, yazık etmişsin gönül sen.
Öyleyse hiç sevmemiş sevilmemişsin gönül sen.