Bütün bunlar, bir dizi araştırmacıya, Almanya'daki bazı insanların, diğer şeylerin yanı sıra, silahlanma ve teçhizat hakkında bilgi almak için Dünya dışı Zihin ile temas kurdukları hipotezini ortaya koymak için bir neden verdi. Temas gruplarının Vril gizli toplum ve Anenerbe Enstitüsü çerçevesinde işletildiği iddia ediliyor. Şüpheciler, bütün bu harika silahların faşizmi yıkımdan kurtarmadığını haklı çıkarıyor. Alman başarısının sebeplerinin Dünya'da bulunabileceğini söylüyorlar. Bu soruna önyargısız bakmaya çalışalım. Yakından bakıldığında, süper gelişmiş fikirlerin tuhaf tutarsızlığına dikkat etmeliyiz, bazen oldukça sıradan teknik düzenlemeleri ile. Tasarım gelişmelerinde, genellikle ilerici kavramlar ve açık aachronisms bir arada bulunur.
Ile başlayalım havacılık. Almanlar, süpürülmüş ve üçgen kanatların ve ters süpürmeli kanatların değerlerinin farkındaydı. Me-262 seri avcı jetine ok şeklinde bir kanat takıldı, ancak bu önleyicinin Amerikan "uçan kalelerine" karşı savaştığı yüksek irtifalarda yüksek hızda uçmak için çok uygun olmayan laminar olmayan bir profili vardı. Almanların uzun bir süre boyunca ya laminar profili açıkça ihmal ettiği ya da esaslarına aşina olmadığı izlenimi ediniliyor. Bu, maksimum hızlarda jet "Messers" ın kontrol edilemeyen bir zirveye çekilmesine ve yere düşmesine neden oldu. Me-262 laminar profilindeki Almanları kullanın, bu tür sıkıntılardan kaçınılabilirdi. Savaşın sonunda Alman tasarımcılar bu profile haraç ödedi. Bunu umut verici uçaklara aktif olarak tanıtmaya başladılar, ancak Amerikalılar savaşın başında piston Mustang'larına tanıttılar.
Sovyet tasarımcılar laminer profilin güçlü yanlarının farkındalardı. Sovyet uçaklarının, bu profilin çok iyi olmadığı göreceli olarak düşük irtifalarda savaşmak üzere tasarlanmasının nedeni olarak kullanmadılar.
Dövüşçünün kanadı, ön kenar boyunca daha büyük (sağ 750 açılı) sağ süpürme açısına sahip gelişmiş bir kök kısmına ve ters süpürme ile pürüzsüz bir şekilde birleştirilen bir konsol parçası (ön kenar boyunca 200 sırasına sahiptir) sahiptir. Kanat, açıklığın yarısından fazlasını kaplayan flaperonlar ve aynı zamanda aileronlarla donatılmıştır. Belki de cepheye ek olarak, reddedilebilir çoraplar da vardır (Su-47 uçağının yayınlanan fotoğrafları, varlıkları hakkında kesin bir sonuca izin vermemesine rağmen).
Daha da tuhaf olanı, savaşın sonunda Üçüncü Reich’in tasarımcılarının geriye doğru bir tarama ile kanata bakmasıdır. Savaştan sonra, ataletten çalışan bir grup “yakalanan” tasarımcı bile, yeni bir uçakta geriye doğru süpürülmüş bir kanat tanıtmaya çalıştı. Bununla birlikte, bu kanat konfigürasyonunun o yıllarda hiçbir avantajı yoktu ve zaman içinde göründüğü gibi umutlarını tamamen yitirdi. Bununla birlikte, nispeten yakın bir zamanda, zamanımızda, süper manevra avcısının yaratılması ve geliştirilmesi için umutları araştıran Amerikan uzmanları, büyük bir geleceğin geriye doğru geriye doğru açılan bir kanadı olduğu sonucuna varmıştı. Muhtemelen yüksek uçuş hızlarının en inanılmaz “takla” ları gerçekleştirme becerisiyle en iyi şekilde birleştirilmesine olanak sağlayacaktır. Sovyet uzmanlar da aynı sonuçlara ulaştı. Doksanlı yıllarda, süper manevra kabiliyetine sahip C-37 “Berkut” uçağı geriye süpürülmüş kanatlı, daha sonra Su-47 adlı P. Sukhoi ismindeki tasarım ofisinde yaratıldı. Alman tasarımcıların tercihleri sezgisel bir öngörü mü, yoksa başka bir şey miydi?
Üçüncü Reich'de, Walter ve Rainer Horten kardeşler radarlara görünmezdi. Radarlara farkedilmeyen, 229 ton bombaları 2 kilometreye kadar olan mesafelere ulaştırabilen Bomber No-1600'i yarattılar. Düzlemde, iki kat kontrplak tabakasıyla kaplanmış, aralarında kömür tozu, talaş ve 12 milimetre kalınlığında bir tutkal karışımı bulunan ve aktif hava savunma radarlarının radyasyonunu mükemmel bir şekilde emen ahşap bir çerçeve vardı. Uçak “uçan kanat” şemasına göre inşa edildi, iki jet motoruna sahipti ve dışarıdan çarpıcı biçimde Amerikan Amerikan B-2 modeline benziyordu.
Savaş yıllarında en güçlü uçak jet motorları, santrifüj kompresörleri kullanan İngilizleri yaratmayı başardı. Motorları, 1200 ve 2200 kgf'ye itildi. Almanlar eksenel kompresörler kullandılar, en iyi motorları 900 kgf'ye eşit itme gücü verdi. Bununla birlikte, gelecekte, eksenel kompresörlü motorlar daha ümit verici oldu. Günümüzde, 20 ve hatta 30 tonu aşan bir çekiş sağlamamıza izin veriyorlar.
V-2 (Vergeltungswaffe-2, Misilleme-2) - tek aşamalı balistik füze. Uzunluk - 14 metre, ağırlık 13 ton, bunlardan 800 kg patlayıcı olan savaş başlığını oluşturuyor. Sıvı jet motoru, hem sıvı oksijen (yaklaşık 5 ton) hem de yüzde 75 etanol (yaklaşık 3,5 ton) üzerinde çalıştı. Yakıt tüketimi, saniyede 125 litre karışımdı. Maksimum hız 6000 km / s civarındadır, balistik yörünge yüksekliği yüz kilometredir, etki yarıçapı 320 kilometredir. Roket fırlatma rampasından dikey olarak fırlatıldı. Motor durdurulduktan sonra, kontrol sistemi açıldı, jiroskoplar, dümenlere, program mekanizması ve hız ölçüm cihazının talimatlarını izleyerek komut verdi.
Amerika Birleşik Devletleri PIO programını kamuya duyurmaya başladığında, Sovyet basınında eleştirel makaleler ortaya çıktı. Bunlardan biri, kıtalararası balistik füzelerin hayatta kalmasını artırmak amacıyla savaş lazerlerine karşı çok etkili bir "panzehir" in savaş sırasında Alman A-4 roketi gibi düzenleri olabileceğini söyledi. Aksine bu gerçeği okursanız, V-2 roketinin (V-2) bir lazer (kiriş) silahı kullanarak karşılama koşullarında kullanım için en uygun düzene sahip olduğu ortaya çıkar. Ve bu, sadece bilim kurgu yazarlarının “hiperboloitler” ve “luchemets” hakkında konuşmasına ve yazmasına izin verdiği bir zamanda. Burada neler oluyor - tesadüf, sezgisel öngörü veya başka bir şey?
Genel olarak, sunulan gerçekler göz önüne alındığında, Almanların, faşist Almanya'nın sık sık uygun teknolojilere ve sanayi tabanına sahip olmadığı bazı temel kavram ve çözümler hakkında veri içeren, dışarıdan bazı bilgiler alabildiğinden şüphelenilmektedir. Bilgilerin, belirli araştırma kurumlarının gelişimi altında bulunan tasarımcılara tavsiyelerini ve talimatlarını ileten belirli bir grup kontakt tarafından edinildiği ve bunları yapabildikleri ve yapabildikleri şekilde uyguladıklarını varsayalım.
Tabii ki, belirtilen tüm gerçekler ve varsayımlar çok, çok zayıf bir tasarım. Her bir gerçek doğrudur, ancak hepsi birlikte, varsayımla birlikte çok aldatıcıdır. Bu gerçeklerin mutlaka uzaylılarla temas halinde olması gerekmiyor, belli bir zihinsel fenomenle başa çıkabiliyoruz, çünkü Hitler karşıtı koalisyon ülkeleri savaş yıllarında askeri teknoloji ve tasarımda büyük bir atılım yaptı, savaş yıllarında özgürlük ruhunun ve kötülüğe karşı mücadelenin muazzam yükselişinden bahsetmediler. .
pistonlu motorlu avcı uçağı XF-5
United Aircraft endişesi Chans-Vout tarafından tasarlanan bu meraklı uçak ilk kez yılın Haziran 1946'inde halka gösterildi. En az bir kez onu bir şey söylemeden gören herkes, ona komik lakaplar verdi: “uçan tava”, “kepçe” (“kepçe”), “krep”, “bitmemiş pasta”, “uçan daire” vb. Ancak, garip görünüme rağmen, Chance-Vout XF5U-1 korkunç bir otomobildi.
United Aircraft endişesi Chans-Vout tarafından tasarlanan bu meraklı uçak ilk kez yılın Haziran 1946'inde halka gösterildi. En az bir kez onu bir şey söylemeden gören herkes, ona komik lakaplar verdi: “uçan tava”, “kepçe” (“kepçe”), “krep”, “bitmemiş pasta”, “uçan daire” vb. Ancak, garip görünüme rağmen, Chance-Vout XF5U-1 korkunç bir otomobildi.
Akademisyen Paton, Sovyetler Birliği'nde otomatik kaynak teknolojisi geliştirdi tank 100 binin üzerinde tank üretimine izin veren bir akı tabakası altında zırhlı çelik. Amerika Birleşik Devletleri'nde, Chance-Vout, pistonlu motorlu XF-5 pistonlu motorlu avcı uçağı geliştirdi ve bu da o zaman için saatte 811 kilometrelik rekor bir hıza ulaştı. Test pilotları arasında "uçan tava" takma adı vardı. Amerika Birleşik Devletleri, havacılık radarları alanında Almanya dahil tüm ülkelerden büyük bir ayrıma ulaştı. Geminin mürettebatı için bu kadar üzücü bir sonu olan muhrip Eldridge görünmezliği ile yapılan deneylerden bahsetmeye değer mi? Aşırı savaş zamanı, tasarımcılardan ve bilim adamlarından yeni ve beklenmedik çözümler talep etti. Bununla birlikte, Almanya'daki “entelektüel atılım” en derin, fakat belirsiz ve bu nedenle gizemli görünüyor. Kısacası, aşağıdaki sonuç kendini göstermektedir: faşist Almanya'nın Dünya Dışı İstihbarat ile teması gerçekleşebilir. Ama öyle mi?