Mayıs 1945'te, II. Dünya Savaşı'nın bitiminden kısa bir süre sonra Mareşal G.K. Zhukov Berlin operasyonunu ayrıştırdı. Kat, 9. Korgeneral Brandenburg Tüfek Kolordusu komutanına verildiğinde, Korgeneral I.P. Rosloma için ayağa kalktı ve başkana hitaben şöyle dedi: “Konuşmaya başlamadan önce Marshal yoldaşım, bana yardımcı olan kahramanların görevi emanet etmeden muhteşem denizcilere teşekkür etsin.” Bu sözlerle general, Dinyeper ordusunun komutanlarına döndü filotilla Rus yayıyla onlara eğildi. Teğmen M.M. liderliğindeki üç düzine denizci bu takdiri hak etti. Sovyet filosunun en küçük gemileriyle savaşan Kalinin - yarı planör.
Ahşap, teknenin tüm rüzgarlarına açık, mevcut nehir motorlu teknelerinden biraz farklı görünüm ve boyutta - bu bir zamanlar barışçıl bir hizmet ve seyahat tekneleri "NCL-27" olarak üretilen savaş zamanlarının yarı savaşlarıydı. Savaşın başından beri mobilize edildiler ve Volga askeri filosuna tanıtıldılar. Daha sonra, savaş batıya doğru hareket ederken, Dinyeper Flotilla üssünde kuruldu.
İlk başta sadece yüksek hızlı yolculuk tekneleri olarak kullanıldılar ve daha sonra nehir koşullarında vazgeçilmez evrensel savaş gemilerine döndüler. Hidroplanların, orta bölüm alanındaki özel bir tripoda monte edilen bir Maxim makineli tüfekle donatılması gerekiyordu. Bundan sonra, “PG” botları hem diğer gemilerin oluşumlarının savaş operasyonlarını desteklemek hem de doğrudan bir dizi bağımsız savaş görevi yapmak için daha fazla kullanılmaya başladı. İlk başta, bunlar kıyıların keşfi ve derinlik ölçümleri, sabotaj ve keşif gruplarının inişi, yaralıların savaş sırasında zarar gören gemilerden çıkarılmasıydı. Gelecekte, deniz uçağı tarafından çözülen görev yelpazesi genişledi. İnişlerde vazgeçilmez katılımcılardı. Bütün askeri birlikleri, ağır teçhizatı olan dubaları nakletmek ve geçit çağrısı yapan alıcılarla çalışmak zorunda kaldılar.
Mermilerden ve şarapnelden kesinlikle korumasız, ancak yüksek hızda, düşük su çekişine (tam hızda yaklaşık 20 cm) ve mükemmel manevra kabiliyetine sahip olan PG tekneleri, aniden düşmanın tam burnunun altında belirdi, işlerini yaptı ve hemen ayrıldı Kural olarak, sadece yüzey kısmındaki deliklerle inerek. Tahta gövdesindeki hasar ekip tarafından hızla kapatıldı. Ne de olsa, bu herhangi bir takım tezgahı veya kaynak gerektirmiyordu. Yeter en basit aracıydı. Savaş deneyiminin gösterdiği gibi, hidroplanı batırmak kolay değildi. Ölüm davaları çok nadirdi. Böylece, Dinyeper filosunun 1 tugayında, zaman içerisinde kaydedilmiş iki vaka vardı: bir tekne Oder'de, diğeri de Spree'de zaten Berlin'de öldü.
Komutan ve makineli tüfek ustası - iki kişiden oluşan "PG" ekibinden, olağanüstü cesaret ve kararlılık, herhangi bir durumu anında değerlendirme yeteneği gerekiyordu. Her şeye ek olarak, gezinme ortamında da iyi anlaşılmışlardı: bilinmeyen nehir ve kanal bölümleri boyunca ilerlerken filodaki ağır gemilerin geri kalanının yolunu açmak zorunda kalan küçük oturma yarı vagonlarıydı. Bu, herhangi bir gezinme işaretinin yokluğunda ve hatta kurallar çerçevesinde, fairway'ler mayınlı ve darmadağın olduğunda ve palamarların havaya uçurulmasında bile çizelgeler yok.
Mürettebat gerekli ve tamamen değiştirilebilirdi. Bu son şart savaş deneyimini dikte etti. Genellikle yaralı veya öldürülmüş tekne komutanının bir mühendis tarafından değiştirilmesi gerekti. Bazen ve tam tersi. Ancak her durumda deniz uçağı görevi yerine getirmeye devam etti. Tasarımcıların bu tekneyi tasarım ve yönetim açısından son derece basit hale getirdiği unutulmamalıdır. Binek araçtaki motor ("emki") güvenilir ve gösterişsizdi. Her şey el altında. Manevra kabiliyeti olağanüstüdür.
Bir savaştan diğerine tekneler, savaş koşullarında “PG” nin paha biçilmez bir avantajı olduğu ortaya çıkan, demiryolu ile hatta kamyonla kolayca transfer edildi. Yükleme ve boşaltma elle yapıldı - eğimli kardaki vinçlerle.
İşte hidroplanlardan bazı savaş kullanım örnekleri hikayeler Ushakov Red Banner Order I Teğmen MM komutası altında, 12 ünite sayısında hidroplanların ayrı bir ayrılmasını içeren Dinyeper Flotilla derecesi. Kalinin.
1944'te filo, Bobruisk'teki Beyaz Rusya Cephesi'nin 1 birliklerinin saldırılarını destekledi. Berezina Nehri'ne giren Sovyet yüzen piller ve zırhlı tekneler, düşmanın savaş pozisyonlarına ve geçitlerine ateş etti, inişleri düşmanın arkasına indirdi ve birliklerini su engelleri üzerinden gönderdi. Neredeyse tüm bu eylemler Kalinin'in çıkarılmasının "PG" sini içeriyordu.
Haziran 26 gecesi, paraşütçülere sahip bir zırhlı asker Berezina'ya çıktı. Foreman'ın 103 makalesi A. E. Lebedev'in emri altında "PG-1". Düşmanın zalim ateşi altında, tekneden, soğuk kanda ve düzenli olarak, doğru kıyıya yaklaşma derinliklerini ölçtüler - köyün hemen yanında, karaya inmeyi mümkün kıldılar. Şafakta, paraşütçüler ana savunma hattının gerisindeydiler ve düşmanın arkasına çarptılar. Savaşın en zor anlarında aynı hidrofoil paraşütçülerle iletişim sağladı, yaralıları çıkardı. A.E. Lebedeva'nın mayın patlaması sonucu sağ bankaya yapılan uçuşlardan birinde, tekne bir düzine delik aldı, ancak güvenli bir şekilde kendisine ulaştı. Cesaret ve cesaret için ustabaşı Kızıl Bayrak Nişanı verildi.
Temmuz 12'teki 1944 gecesi Pinek'e olağanüstü cesaret gerektiren bir saldırı ile, “PG” No. 77, 103, 107 ve 109 ekipleri özellikle kendilerini birbirlerinden ayırdılar. Şehrin setinin üzerine, ön hattın arkasındaki 22 km. Aşırı yüklenmiş zırhlı teknelerin herhangi bir ölçüsünün üzerindeki ve üzerindeki tüm bağlantının gizlice Pripyat boyunca geçeceği söylenmeye değer. Tamamen karanlıkta ve maksimum hızda, hiçbir yerde mahsur kalmış yürüyün. Ve burada, zırhlı araçların kolonunun önünde, G. Alaverdyan'ın 77'in ustabaşının yarı-vagonu "PG-1" i takip etti. Bu tekneden derinliklerini ölçmeyi ve zırhlı teknelere güvenli bir yol göstermeyi başardıkları sahilin keşiflerini gerçekleştirdiler. Dekolman şehre güvenli bir şekilde ulaştı ve tek bir atış yapmadan askerleri indi.
Faşistler açıkça böyle bir olay beklemiyorlardı. Grevin ani olması, paraşütçülerin park ve istasyonu hızla ele geçirmelerine ve düşmanın arka tarafından düşünüldüğü kente girmelerine yardımcı oldu. Alman komutanlığı en az iki izmariti cephe hattından çekmek zorunda kaldı. Şehir, iki gün boyunca sürekli devam eden ağır savaşa başladı. Ve bunca zaman boyunca, zırhlı teknelerimiz, mayın tarlalarımız ve su uçlarımız, tekrar tekrar şiddetli ateş altında Pinsk'e girerek takviye yaptılar. Şehrin tam ortasındaki 92 zırhı öldürüldü ve ondan 200 m'de zırhlı 2 ve mayın tarama gemisi No. 205. Hayatta kalan denizciler, hidroplan G. G. Alaverdyan ve D. Fastovts tarafından kurtarıldı.
14 Temmuz Pinsk alındı. Operasyonda yer alan tüm hidroliz ekiplerine mürettebat emir ve madalya verildi. Büyük savaşın o zor günlerinin hatırası taş bir kaide üzerine yükseltilmiş zırhlı bir otomobildi. Kızıl Bayrak Dinyeper Filosu adının adını taşıyan setin üzerine iniş sahasında bir anıt plaket yerleştirildi.
Ağustos-Eylül aylarında, filodaki her iki ekibin gemileri platforma yerleştirildi ve Polonya topraklarına - Batı Böceği'ne transfer edildi. 16 saatlerinde 20 Ekim 1944, altı su uçağı M. Kalinin ve birkaç devriye botu, Batı Böcek boyunca Narew ile birleştiği yere kadar inerek Serock'a Varşova'dan yaklaşık 50 km uzaklıkta bulunan birlikler açtı. Sığ su nedeniyle, ağır gemiler karaya katılamamış ve paraşütçülere uzun pozisyonlardan topçu ateşi ile destek vermiştir. Hız ve manevra ana idi silah hafif teknelerin sökülmesi. Faşistlerin en güçlü ateşi altında, ilk, en yüksek hızda, kent rıhtımlarından PG-104 (Komutan G. Dudnikov, mekanik A. Samofalov), PG-106 (G. Bunin ve V. Dudnik) ve PG-11 115 ”[Komutan - G. Kazakov). Her birinde 10-15 makineli tüfekler vardı. Ardından, su uçakları, paraşütçülere makineli tüfekleriyle destek vererek zırhlı botların rolünü oynamak zorunda kaldı.
PG-104 birkaç ateşleme noktasını bastırmayı başardı. Savaştan sonra bu teknenin gövdesi 18'e önemli delikler saydı; ancak hasarlı denizde kaldı ve Alexander Samofalov ateş etmeye devam etti. Üç saat sonra, deniz bayrağımız şehir merkezindeki binalardan birinin üzerine çekildi.
Kesin olarak, bu bayrağın Berlin'in merkezine taşınması için kadrodan ayrılan Teğmen M. Kalinin'in yarı dilekçileriydi. Hohenzollern Kanalı ve Spree Nehri boyunca ilerleyen Dinyeper filosunun ana güçleri, yalnızca uzaktaki eteklerine doğru ilerleyebildi: Şişirilmiş köprüler tarafından engellenmiş olmaları, mahkemenin fairway'de sular altında kaldı. Daha sonra, hidroplanların ayrı bir kopma işleminin doğrudan 5'inci şok ordusunun ilerleyen birimlerine aktarılmasına karar verildi.
Yirminci yüzyılın başında, Karjhorst banliyösünü işgal eden bu ordunun 9 tüfek ordusu, karşı bankta bulunan Penterwald parkının bulunduğu alanda Spree'ye gitti. Kolordu Reichstag'a saldırmak için bir mücadele görevi üstlendi - en fazla 8 km kalmıştı. Fakat ilk önce, yüksek kenarları taş kaplı sıralı bir nehri zorlamak gerekiyordu. Buradaki çılgınlık geniş değil - 300 metreden fazla değil, fakat hayatta kalan tek bir köprü yok ve geçiş gerekli. Etrafındaki her şey çok katmanlı topçu, harç, makineli tüfek ve hatta makineli tüfek ateşi ile vuruluyor - batı kıyısı güçlü bir savunma hattına dönüştü.
9 Kolordu Komutanı, Korgeneral I. Rosly, Teğmen Kalinin'i aradı ve herhangi bir fiyattan, Nisan 23 gecesi Spree üzerinden saldırıların nakledilmesini sağlamak için emretti. “Görevlerin ordular tarafından başarıyla yerine getirildiğini” vurguladı, “şimdi size bağlı, denizciler!”
Görev ayrılmadan sonra, on hidrolizör kamyona yüklendi ve nisan gecesi 22 Kustrin'den Karlhorst'a transfer edildi. Başlatmak için uygun bir yer bulmak zordu - küçük bir durgun su, ama düşman karanlığa rağmen hemen kamyonların görünümünü fark etti. Boşaltma botlarının ateş altında olması gerekiyordu. İlki "Studebaker" ı "PG-111" ile sürdü. Boşaltma sırasında aceleyle, balya makinesi eğildi. Düşünmeden, elinde çavuş çekiçle olan Çavuş M. Sotnikov buzlu suya koştu ve direksiyonu birkaç darbeyle düzeltti.
Gece yarısı 2 civarında, ilk paraşütçü grubu batı yakasında ortaya çıktı. En güçlü yangına rağmen, PG-111 ve PG-116, burada 30 savaşçılarını teslim etmeyi başardı. Birkaç saat boyunca, ayrılma hidroliği dağılmış, altı ya da yedi uçuş yapmayı başarabilmiş, yüzün üzerinde savaşçı göndermiş ve savaşçılarımız düşman kıyısına henüz birbirine bağlanmamış üç alanda dayandırılmıştır. Şimdi sürekli olarak takviye ve mühimmat getirmek zorunda kaldılar. Şafak vakti Almanlar, paraşütçülerimizi kesmeye çalışırken, en güçlü yangını geçişlerimizde yoğunlaştırdı. Böyle bir cehennem ateşinde Sovyet denizciler bir uçuş için uçuş yapmak zorunda kaldılar. Ortadaki iniş bölgesinde, sahile Alman siperlerinden birkaç metre uzaklıkta yaklaştı. Her tekneye dönüş uçuşları altı ile sekiz arasında yaralandı.
Ekipman transferi gerekiyordu. Bazı yarı planörlerin çekilmesi gerekiyordu. Tanklar İkiz çelik pontonlarda, 76 mm'lik toplarda - şişme botlardan sallar halinde taşınır.
Her uçuş aslında bir başarıydı. "PG-105" Komutanı N. Filippov, bazı kargaşalık paraşütçülere dikkat çekerek, düşman kıyısına atladı ve makineli tüfekleri taşıdı. Dönüşte, teknesi ateş altında kaldı ve korkusuz denizci öldü.
2 makalesi M. Sotnikov'un ölümcül şekilde yaralanan ustabaşı, "PG-111" i zincirine getirene kadar direksiyon simidini terk etmedi. Yerine, bir kıymık tarafından kırılmış bir saldırıyı tamir etmek zorunda kalan bir tamirci N. Baranov girdi. On birinci yolculuk sırasında ölümcül şekilde yaralandı. Düşman faustpronom tarafından ateşe verilen gemi ateşlendi.
PG-117, bir T-34 tank ve bir grup savaşçı ile bir duba çekerken, Naziler tanka ateş yakmayı başardı. Mühimmatının patlaması dubadaki tüm insanların kaçınılmaz ölümüyle tehdit etti. Teknenin komutanı G. Kazakov, çekme ucunu kesen, şiddetli ateş altında dubaya çıktı ve patlamadan bir dakika önce tank ekiplerini ve makineli tüfekleri düşürmeyi başardı. Şimdi inanmak zor, ama sadece en güçlü düşman ateşi altındaki bir gece için küçük tekne PG-117, batı yakasına 400 askerinden daha fazlasını taşımayı başardı.
Beşinci yolculuk boyunca, faustpatron, PG-104'in burnuna çarptı. Tekne patladı, ustabaşı G. Dudnikov yüzünü ve ellerini yaktı ama tekneyi kıyıya götürmeye devam etti. İkinci patlama Faustprona denizci öldürüldü. Dümene, sürücü A. Samofalov ayağa kalktı. Bu mürettebatın sunumunda ödül olarak kaydedildiği gibi - her ikisine de Kahraman unvanını vererek, geçişin ilk dört saati boyunca, PG-104 iki tüfek şirketini devretti. Tekne düşman madenini kapsıyor. Birkaç kez yangınları söndürmek ve hasarı onarmak zorunda kaldı, ama o sırada kaldı. A. Samofalov mayın tarlasında çarptı.
Sol elinde yaralanan "PG-116" A. Pashkov'un komutanı, motorcu B. Bochkarev'in dümenine yol açtı ve makineli tüfekle ayağa kalktı. Geri dönerken Almanlar faustpatronami ile tekneye çarptılar. Bochkarev ağır bir yara aldı, Pashkov sağ kolunu kesti. Ardından, arşiv belgesinde belirtildiği gibi, "Komutan Pashkov göğsüyle direksiyon simidine yaslandı, teker halkasını dişleriyle birlikte çekti ve tekneyi öldürüldüğü sırada gemiyi kıyıya sürdü."
Yaralı komutanın yerini alan ve kişisel olarak paraşütçüleri 107 üzerinden Spree üzerinden transfer eden PG-500 V. Cherinov da öldü. Alevleri içinde öldü, teknesi.
On mürettebatın personelinden yedi denizci öldü, üçü ağır yaralandı. Bir zamanlar, geçişi yöneten Teğmen M. Kalinin, komutasını geçici olarak değiştirerek, belirli bir teknenin direksiyonuna geçmek zorunda kalmamıştı. Tekrar tekrar Spree ve nehir gemileri tugayının komiseri G. Suvorov'u geçti.
Nisan 24 sabahı, batı yakasındaki birimlerimizden oluşan üç grup Plenerwald'a katıldı ve işgal etti. Günün sonunda, bütün Treptow Parkı işgal edildi - Sovyet askerinin anıtının bulunduğu yer. 9 Corps savaşçıları zaten Reichstag'a taşınmıştı ve Spree'ye aynı PG tekneleri kullanılarak bir duba köprüsü kurulmaya başlandı.
Sonuçta, üç gün boyunca son derece zor koşullar altında çektikleri yarı planör ve dubalarda, 16000 askerlerinden, 100 silahlarından ve harçlarından, 27 tanklarından ve kendinden itmeli silahlardan, 700 mühimmat vagonları, Spree'den aktarıldı. Ek olarak, ayrılma botları şehirdeki Spree Nehri'nin keşiflerine katıldı, her iki bankada bulunan birimlerimizle bağlantılarını sürdürdü.
“PG” gemilerinde savaşan denizciler, Donanmamızın zaferlerindeki yıllık zafer sayfalarından birini yazdılar. Kahramanlıklarından dolayı, hepsine, emirler verildi. Bunlardan dokuzu (yedi - ölümcül olarak) Mayıs ayındaki 31 SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı Kararı ile 1945, Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı.
Kaynaklar:
G. Smirnov, V. Smirnov, sisteme çağırıldı // Model tasarımcısı. 1987. №4. S.23-25.
Plokhov I., Khvatov S. Dinyeper Denizciler, Berlin // Deniz koleksiyonu için savaşlarda. 1973. No 5. C. 62-68.
Plekhov I. Spree Tekneler // Tekneler ve Yatlar. 1980. №4. C. 44-48.
Lateral F. Spree // Military-Historical Journal'daki denizcilerin eseri. 1971. No 1. S.37-41.