Atkinson, kısa sıkıştırma darbesi ve daha uzun genişleme darbesi olan üç farklı tasarım üretti. İlk Atkinson çevrimli motor, diferansiyel motor, karşıt pistonlar kullandı. İkinci ve en iyi bilinen tasarım, bir krank mili devrinde dört piston vuruşu oluşturmak için aşırı merkez kolu kullanan çevrim motoruydu. Pistonlu motor, krank milinin tek bir dönüşünde dört zamanlı çevrimin emme, sıkıştırma, güç ve egzoz stroklarına sahipti ve Otto çevrimli motorları kapsayan belirli patentleri ihlal etmekten kaçınmak için tasarlandı.[1] Atkinson'ın üçüncü ve son motoru olan fayda motoru, herhangi bir iki zamanlı motor gibi çalışıyordu.
Bu yaklaşımın bir varyasyonu bazı modern otomobil motorlarında kullanılmaktadır. Başlangıçta yalnızca önceki nesil Toyota Prius gibi hibrit elektrik uygulamalarında görülse de, daha sonraki hibritler ve değişken supap zamanlamasına sahip hibrit olmayan bazı araçlar, artık Atkinson çevriminde çalışırken iyi bir verim sağlayan yarı zamanlı bir çalışma rejimi olarak Atkinson çevriminde çalışabilir ve geleneksel bir Otto çevrimli motor olarak çalışırken geleneksel güç yoğunluğu sağlamaktadır.
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]
|Wikimedia Commons'ta Atkinson çevrimi ile ilgili ortam dosyaları bulunmaktadır.|
- Comparison of Prime Movers Suitable for USMC Expeditionary Power Sources, Oak Ridge National Laboratory
- Libralato Engines 23 Mart 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - developing a rotary Atkinson cycle engine
- Rotary Atkinson cycle engine 19 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - gives details of this engine as well as comparisons with conventional and Wankel engines
- The Prius's Not So Secret Gas-Mileage Secrets 27 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - how the Prius uses the Atkinson cycle to get better results than an Otto cycle engine
- James Atkinson at Find A Grave 27 Haziran 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - personal details