We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Parça parça, arkeologlar yenilikçi antik halklar tarafından uygulanan yaratıcı mühendislik tekniklerinin kanıtlarını keşfediyorlar. Kanada, British Columbia'da 3800 yıllık bir sulak alan bahçesinin keşfi, arkeolojik haber manşetlerine böyle bir örnektir. Bu ilginç bulgu, Kuzeybatı Sahili'nin orta-geç Holosen halklarında yerli olmayan bitki yönetiminin ilk doğrudan arkeolojik kanıtını sağlıyor. Aynı zamanda yerel İlk Milletler halkına eski atalarıyla acı tatlı bir bağlantı sağladı.
İnsanlar, çevrelerindeki çevreyi manipüle etmek için çeşitli araçlar kullanmışlardır. Bazıları kesinlikle diğerlerinden daha yıkıcı olsa da, çevreyi değiştirme ve hayatta kalmayı artırma arzusu asırlık bir hikayedir. İnsanlığa yardım etmek için kullanılan sayısız yenilikçi teknik, doğa üzerinde çok az olumsuz etki bırakırken modern toplum için kaybedildi. Ancak, British Columbia'nın Pitt Polder sulak alanlarındaki son keşif, bu tür faaliyetler hakkında yeni bilgiler sağlıyor.
WordsSideKick.com'ın bildirdiği gibi, arkeologlar insan yapımı bir sualtı bahçesinde 3,767 bütün ve parçalanmış wapato yumruları keşfettiler. Bir temel oluşturmak için sıkıca paketlenmiş, eşit büyüklükte kayalar kullanarak, o bölgede yaşayan insanlar, bitkilerin yeraltında çok fazla büyümesini durdurarak hasadı kolaylaştırdı.
Alanda keşfedilen bu kaya döşemesi, wapato yumrularının hasat edilmesini çok daha kolay hale getirebilirdi. ( Katzie Geliştirme Limited Ortaklığı )
Sitenin bataklık ortamı da koruma için çok yardımcı oldu. 3000 yıllık yumruların bazıları o kadar iyi korunmuş ki içleri nişastalı bile olmuş. Wapato yumrularının rengi koyu kahverengiden siyaha kadardı. Su dolu alanda ahşap aletler de korunmuştur.
- Uzun Zaman Öncesi Kişi: Kanadalı Buz Adamın İzini Sürüyor
- Iroquois League: Altı Ulusun Kadim ve Güçlü Birliği
- Kanada'da 12.000 Yıllık Kamp Alanı ve Yüzlerce Eser Ortaya Çıkarıldı
Wapato yumruları (Yay latifolia) ördek-patates, geniş yapraklı ok ucu veya Hint patatesi olarak da bilinen , sığ sulak alanlarda yetişen bitkilerdir. Science Advances'teki keşifle ilgili rapor, bu bitkilerin "Katzie de dahil olmak üzere Fraser ve Columbia nehirleri boyunca uzanan yerli halklar için tarihsel olarak değerli ve yoğun bir şekilde ticareti yapılan bir gıda kaynağı olduğunu açıklıyor. Tipik olarak ekimden şubat ayına kadar hasat edilen wapato, kış ayları boyunca önemli bir diyet nişastası kaynağıydı.”
Geniş yapraklı bir ok ucu, (Sagittaria latifolia) bitkisinin 1918 çizimi.
Kazılar ayrıca yumru köklerin ekonomik veya sosyal bir kaynak olarak kullanıldığına dair kanıtlar sağlamıştır. Araştırmacıların yazdığı gibi: "Kaldırımın içinde gömülü olan birkaç tane bulunan, ateşle sertleştirilmiş 150'ye yakın kazı çubuğu ucu, wapato yumrularının toplu halde nasıl hasat edildiğini gösteriyor."
Science Advances'teki rapor ayrıca, sulak alan bahçesinin yakınındaki yerleşim yerinde yaşayan insanların, yumruların büyüdüğü bir ortam yaratmak için hidrolojisini dikkatle izlediklerini ve tasarladıklarını da gösteriyor.
A: Korunmuş ahşap kazı çubuğu uçları örneği. B: Pitt Polder sulak alanlarındaki sulak alan bahçe alanından kazılan antik wapato yumruları (koruma öncesi). ( Hoffmann ve diğerleri .)
Sulak alanlar üzerindeki insan etkisinin, yerleşim yerindeyken çiçek ortamına yardımcı olduğunu belirtmek ilginçtir. Katzie Nation'ın sahip olduğu arkeolojik danışmanlık firmasıyla çalışan Debbie Miller, News Network Archeology'ye, sakinlerin yaklaşık 3200 yıl önce burayı terk etmesinden sonra "sitenin kısa sürede asitleştiğini ve kuruduğunu" söyledi. Sedimanter analiz bu inancı destekledi.
- Kanada'daki Cliff'te Gizemli, Dev Yüz Bulundu—İnsan Yapımı mı, Doğal mı?
- Kuzey Amerika'da keşfedilen en eski insan ayak izleri British Columbia'da bulundu
- Antik Çin'de yapışkan pirinç harcının ustaca kullanımı
Katzie Development Limited Partnership'ten Tanja Hoffmann ve British Columbia'daki Simon Fraser Üniversitesi, wapato yumrularının kazı ve analizine öncülük etti. Çoğunluğu Katzie First Nation üyesi olan 90 kişilik bir ekip ona katıldı. Miller, projeyi “miraslarıyla daha iyi bağlantı kurmak için” kullanan birkaç gencin de dahil olduğunu söylüyor. dedi ki:
“Atalarımızla birlikte toprakta olmanın ve onların hayatlarına dokunmanın ne demek olduğunu kültürel olarak konuştuk. Az önce ataların evinde yürüdük. Bu, birçok insanımız için tarihleriyle mutlak bir bağdı, başka hiçbir şekilde kazanamayacakları bir şeydi.”
Bununla birlikte, proje Miller ve diğerleri için acı tatlı çıktı - su altı bahçesi yol çalışması sırasında ortaya çıkarıldı, ancak kazılar tamamlandığında asfaltlandı.
Site konumu. Noktalı çizgi, Pitt Polder sulak alanlarının yaklaşık tarihi boyutunu temsil etmektedir. ( Hoffmann ve diğerleri .)
Arkeolojide atılım: 'Garden of Gold'da 38 milyon sterlinlik gemi enkazı hazinesi keşfedildiBağlantı kopyalandı
Avustralya: Dalgıçlar su altı arkeolojik alanlarını keşfediyor
Abone olduğunuzda, sağladığınız bilgileri size bu haber bültenlerini göndermek için kullanacağız. Bazen, sunduğumuz diğer ilgili haber bültenleri veya hizmetler için öneriler içerirler. Gizlilik Bildirimimiz, verilerinizi nasıl kullandığımız ve haklarınız hakkında daha fazla bilgi verir. İstediğiniz zaman abonelikten çıkabilirsiniz.
Toplamda 38 milyon sterlin değerinde altın külçesi, madeni para ve toz keşfedildi ve ABD tarihindeki en büyük kayıp hazine olarak tanımlanan şeyin kurtarılmasını temsil ediyor. SS Orta Amerika buharlı gemisinin enkazından çıkarılan 3.100 altın sikke, 45 altın külçe ve 36 kilogramdan fazla altın tozu Bob Evans tarafından keşfedildi. Yolculuğun baş bilim adamıydı ve enkazı 1988'de buldu. Bay Evans'ın parça parça temizlediği madeni paralar ve altınların 2018'de söylediği gibi: "Bu yepyeni bir keşif dönemi.
Trend olan
&ldquoArtık madeni paraların üzerindeki kir ve pasın altına bakıyor, o nesneleri ve o maddeleri kaldırıyor ve hazineye 1857'deki gibi bakıyoruz.&rdquo
California Gold Marketing Group'un yönetici ortağı Dwight Manley, hazineyi övdü &ndash, tek bir madeni paranın 1 milyon dolara (&764 milyon pound) gidebileceğini söyledi.
Dedi ki: &ldquoBu, yüzlerce yıl sonra insanların hala hakkında konuşacağı, okuyacağı, geriye bakıp bir şeyler toplayacakları bir şey.
Arkeoloji haberleri: Hazine 38 milyon pound değerindeydi (Resim: Getty/Reuters)
Arkeoloji haberleri: Hazinenin temizlenmesi gerekiyordu (Resim: Reuters)
"Buna rakip veya buna benzer, kurtarılmamış batan başka gemi yok, bu yüzden gerçekten hayatta bir kez yaşanabilecek bir durum.&rdquo
Evans, 1980'lerin sonlarında, yüzeyin bir mil altında "Altın Bahçesi" olarak adlandırdıkları şeyi ilk keşfettiklerinde Kaptan Tommy Thompson liderliğindeki keşif gezisindeydi.
Evans şöyle dedi: "Altın külçeleri ve madeni paralar. Hafifçe tortuyla kaplı. Bu, bazı yönlerden bu konuda büyüleyici. Bir blok altından büyümeye benzeyen bu mercana sahipsiniz."
Bir garajda inşa ettikleri robotik bir araç kullanarak 38 milyon pound (50 milyon dolar) altın elde etmeyi başardılar.
İlgili Makaleler
Arkeoloji haberleri: Thompson 1983'te SS Orta Amerika'yı aramaya başladı (Resim: shipofgoldinfo.com)
Arkeoloji haberleri: Tommy G. Thompson destansı gemiyi bulmak için bir keşif gezisi düzenledi (Resim: facebook)
Bay Manley şunları ekledi: "Bu sefer en iyi bilinen düzinelerce madeni para var.
"Onları her tuttuğunuzda küçük zaman kapsülleri gibiler, daha önce kimde vardı, ne içindi."
Benzer bir bulgu, 1804'te Portekiz'in St Mary Burnu açıklarında bir savaşta batan İspanyol gemisi &ndash Nuestra Senora de las Mercedes'te de bulunmuştu.
Arkeoloji haberleri: Kuzey Carolina yakınlarında bulundu (Resim: getty)
İlgili Makaleler
Araştırmacılar, siteden 2007 yılında 308 milyon pound değerinde 594.000 altın ve gümüş madeni para buldu.
İspanya'nın Ulusal Sualtı Arkeoloji Müzesi müdürü Ivan Negueruela şunları söyledi: &ldquoBulgular paha biçilemez bilimsel ve tarihi değere sahiptir.&rdquo
Geminin İspanya'nın İngiltere'ye karşı Napolyon Savaşlarına katılmadan önce düşürüldüğü düşünülüyor. 1802 Amiens Antlaşması bozulduğunda, İngiltere, İspanya ile huzursuz bir barışın ortasında Fransa'ya savaş ilan etti.
3800 yıllık mumyanın bulunduğu antik Mısır mezarı bulundu
Arkeologlar, eski Mısır'ın On İkinci Hanedanlığının en önemli valilerinden birinin kardeşinin gömüldüğü 3.800 yıllık bir mezar ortaya çıkardılar.
Sağlam mezar, Mısır'ın Aswan kentindeki İspanyol Arkeoloji Misyonu tarafından Rüzgar Tepesi anlamına gelen Qubbet El-Hawa'daki nekropolde keşfedildi.
Jaen Üniversitesi'nden Alejandro Jimenez-Serrano, Ahram Online'a ayrıca iyi korunmuş bir mumya bulunduğunu söyledi.
Çok renkli kartonlarla, tasmalarla ve maskeyle kaplı olduğunu söyledi.
Mezarda ayrıca, her ikisi de sedir ağacından yapılmış, cenaze teknelerini ve günlük yaşamdan sahneleri temsil eden çömlek ve ahşap modeller gibi cenaze eşyaları ile dış ve iç tabut yer aldı.
Tabutun üzerindeki yazıtlarda merhumun adı, II. Amenemhat döneminde Nil'deki Elephantine adasının valisi olan Satethotep ve Khema'nın oğlu Shemai'dir.
Bay Afifi, Shemai'nin en büyük kardeşi Sarenput II'nin, II. Senwosret ve III. Senwosret yönetiminde Elephantine valisi olarak da görev yaptığını söyledi.
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
1/9 Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Antik Yunanistan'ın arkeolojik hazineleri
Daha önce, yönetici Elephantine ailesinin 14 üyesi Qubbet El-Hawa'da keşfedilmişti.
Tavsiye edilen
Qubbet El-Hawa nekropolü, aynı zamanda, 6.000 yıl öncesine ait olduğu düşünülen, maskeli adamların bir devekuşu avladığını gösteren kaya oymalarının da bulunduğu yerdi.
Sert bir uçla kayalara gagalanan resimler, artık oldukça yaşları nedeniyle zar zor görülebiliyor.
Ancak Bonn Üniversitesi'nden Mısırbilimciler, noktaların üç figürü tasvir ettiğini keşfetmek için görünür işaretlerin ana hatlarını takip ettiler: yayı olan bir avcı, bir av dansçısı olduğu düşünülen bir adam ve bir Afrika devekuşu.
Bonn Üniversitesi'nden Ludwig Morenz, "Bu arkeolojik alan, daha önce bildiğimizden yaklaşık bin yıl daha yaşlı" dedi. Canlı Bilimi.
Orta Krallık Nekropolü'nde Keşfedilen 800 Eski Mısır Mezarı
Mısır'da arkeologlar, yaklaşık 4.000 yıl öncesine ait olduğu düşünülen 800'den fazla mezar ortaya çıkardılar.
Mısır Eski Eserler Bakanlığı duyurdu—Arkeologlar, bir yüzyıldan uzun süredir antik bir mezarlık alanına yapılan kazı sırasında devasa mezar yığınlarının farkındaydı.
Arkeolog ve keşif ekibi lideri Prof. Sarah Parcak, bugün yer üstünde belirgin olmasa da mezarların çatıları ve hatta yakındaki nehir kıyısına giden geçitlere sahip olacağını söyledi.
Newsweek'e verdiği demeçte, "Mezarların sayısı ve yoğunluğu göz önüne alındığında, muhtemelen bugün New Orleans'ın mezarlıklarına çok benziyordu" dedi.
National Geographic'in bildirdiğine göre mezar, Kahire'nin güneyinde Al Ayat yakınlarındaki bir köy olan Lisht yakınlarındaki bir çift piramit arasında yatıyor. Parcak, "Lisht oldukça iyi bilinen bir antik site ve Mısır'ın Orta Krallık başkenti olan Itj-Tawy'nin yeri" dedi.
"Bu heyecan verici çünkü Itj-Tawy'de yaşayıp sonra ölen çeşitli sınıflar ve insan grupları hakkında daha fazla bilgi edinme fırsatımız var." Şehrin kendisi, diye ekledi, asla keşfedilmedi.
“[Keşif], daha önceki Eski Krallık 'Piramit Çağı' ve daha sonraki Yeni Krallık 'Altın Çağı' Tutankamon ve Nefertiti lehine uzun süredir göz ardı edilen Orta Krallık hakkında bildiklerimize çok şey ekliyor. York Üniversitesi'nden Profesör Joann Fletcher Newsweek'e verdiği demeçte.
Parcak ve ekibi, yasadışı yağmacılıkla bilinen siteyi araştırarak ve nihayetinde koruyarak, "genellikle karanlık" döneme ışık tuttuklarını da sözlerine ekledi.
Parcak, National Geographic'e verdiği demeçte, MÖ 2000'den 1650'ye kadar uzanan Orta Krallık'ın bir sanat ve kültür "çiçek açması" ile karakterize edildiğini söyledi. Bu dönem aynı zamanda yeraltı dünyasının tanrısı Osiris'in Mısır'da yaygın olarak tapılan tanrılar arasında öne çıktığını gördü.
Mezarlığın yakınındaki piramitler, Mısır'ın On İkinci Hanedanlığı'nın kralları olan firavun Senusret I ve babası Amenemhet I'in mezarlarını işaretler. Bu dönem genellikle Orta Krallık'ın zirvesi olarak kabul edilir. Parcak, Newsweek'e verdiği demeçte, "Bu mezarlar ve onlardan aldığımız bilgiler, Mısır'ın Rönesans dönemine ilişkin bu bilgi boşluğunu gidermeye başlayacak" dedi.
Mısır'ın Eski Krallığına benzeyen Amenemhet I'in piramidi çok az korunmuştur. Yapının çoğu parçalandı ve arkeologların piramidin içine ulaşması çok zor oldu. Bir zamanlar son derece heybetli bir anıt, şimdi yaklaşık 65 fit yüksekliğinde duruyor.
Araştırmacılar, Alabama-Birmingham Üniversitesi ve Mısır Eski Eserler Bakanlığı tarafından yürütülen bir keşif gezisi sırasında mezarları buldular. National Geographic'in bildirdiğine göre, mezar kompleksinin haritasını çıkardılar ve seçkin bir mezarı restore etmeye başladılar.
Boston Üniversitesi'nde çalışmaya dahil olmayan bir arkeolog olan Kathryn Bard yayına, "Bu bölgeden, oradaki kraliyet mezarları dışında bilinen çok fazla mezar yok" dedi. Bu yüzden bu mezarlık önemli” dedi.
Fletcher, "Bu ölçekte bir keşif inanılmaz derecede heyecan verici" dedi. “[Bu] sadece kraliyet ailesinden ziyade Orta Krallık Mısır'ın 'gerçek insanları' hakkında söyleyebileceğimiz şeyler için çok büyük sonuçlara sahip.”
Yetkililer, Neolitik bir köyün kalıntıları gibi son arkeolojik keşifleri geniş çapta duyurdular. 2011 Mısır devriminin ardından Mısır'da turizm zarar görmeye devam ediyor.
Egypt Today'in daha önce bildirdiğine göre, Eski Eserler Bakanı Khaled al-Anani geçtiğimiz günlerde ziyaretçileri yakın zamanda ortaya çıkarılan bir sfenks heykelini görmeye teşvik etti.
Diğer eski bir haberde, arkeologlar kısa süre önce bugünün Rusya'sında bulunan bir kalenin gizli odasında eski bir masa oyunu keşfettiler.
Bu arada Çin'de eski bir kayıp şehrin kalıntıları, bilim adamlarının ülkenin tarihine ilişkin anlayışını değiştiriyor.
Wapato
Wapato, yaygın olarak "Hint patatesi" olarak adlandırılan bir sebzedir. Dokusu patatese benziyor ama bazıları tadı daha çok kestane gibi olduğunu söylüyor.
Bu eşsiz keşif bize, 3.800 yıl önce dünyanın nasıl olduğuna dair ender bir fikir veriyor.
Ortaya çıkan arkeolojik bulgulara göre avcı-toplayıcılar, bugün kullandığımıza benzer bahçe aletleri kullandılar.
Araştırma ekibi ayrıca yaklaşık 150 kazma çubuğu ucu buldu. Birçoğu kaldırıma yapışmış durumdayken, wapato yumrularının orijinal olarak nasıl hasat edildiğini gösteriyor.
O zamanlar wapato değerli bir ticari maldı. Yüksek nişasta içeriği nedeniyle, kış aylarında da harika bir katkı oldu.
Araştırma ekibi çoğunlukla Katzie First Nation üyesiydi. Bu nedenle, miraslarıyla bağlantı kurmaları için büyük bir fırsattı.
Kazı işlemi tamamlandıktan sonra, daha fazla halka açık yol için yol açmak için bahçe asfaltlandı.
Tarih Blogu
140 ila 120 B.C. arasında bir zaman, bir Roma gemisi, şimdiki Toskana kıyılarında battı. Rodos'tan gelen şarap amforaları, Suriye'den cam bardaklar, Atina ve Bergama'dan seramikler, Kıbrıs'tan bir ibrik ve Anadolu'dan gelen kandillerle dolup taşmıştı. geminin talihsiz ölümüyle karşılaşmadan önce. Tek başına çeşitlilik bile onu istisnai bir keşif haline getirebilir, ancak sualtı arkeologları ayrıca muhtemelen satılık bir ürün olmaktan ziyade gemideki bir doktora ait bir tıbbi sandık buldular.
Göğsün içinde, kanama kabı ve ameliyat kancası, 136 şimşir ilaç şişesi ve en önemlisi birkaç kutu yeşil hap da dahil olmak üzere ticaretin çeşitli korkutucu aletleri vardı. Deniz bitkilerinin yoğun bir şekilde büyüdüğü ve enkazın çevresinde 2000 yılı aşkın bir süredir deniz tabanında oturmasına rağmen, teneke kutular hala mühürlü ve haplar tamamen kuru ve sağlamdı.
Enkaz 1974'te keşfedildi, 1982'de arkeologlar tarafından araştırıldı ve 1989'dan itibaren kazıldı. Toskana Arkeoloji Müdürlüğü'nden sualtı arkeologları gemiyi iki yıl boyunca kazdılar, ancak yakın zamana kadar genetik dizileme teknolojisi ayrıntılı DNA analizini mümkün kıldı. haplardan.
Geçen hafta Danimarka, Kopenhag'daki Dördüncü Uluslararası Biyomoleküler Arkeoloji Sempozyumu'nda bulguları sunan Smithsonian Ulusal Zooloji Parkı'ndan genetikçi Robert Fleischer, haplardan ikisindeki DNA parçalarını analiz edebildi.
Dizileri ABD Ulusal Sağlık Enstitüleri tarafından sağlanan GenBank genetik veritabanıyla karşılaştırdıktan sonra, havuç, turp, maydanoz, kereviz, yabani soğan ve lahana dahil olmak üzere bir sebze bahçesine özgü birçok bitki tanımladı. Yonca, civanperçemi ve daha egzotik ebegümeci de karışımın bir parçasıydı.
Bitkiler, antik Yunan doktorları Dioscorides ve Galen gibi eski metinlerde anlatılanlarla uyuşuyor. Ancak, her bitki için tam diziye sahip olmadığımız için, sadece diğer türlere ait olabilecek parçalara sahip olduğumuz için daha fazla çalışma yapılması gerekiyor” dedi Touwaide.
Civanperçemi yaralardan kan akışını durduran bir pıhtılaştırıcı olarak kullanıldığı biliniyordu. 1. yüzyılda Roma'da çalışan bir doktor olan Pedanius Dioscorides, sürüngen ısırığı önleyici ve gebe kalmaya yardımcı olarak havuçların büyük bir savunucusuydu.
Bazı büyük sürprizler de vardı. Hapların analizi, bir Yeni Dünya bitkisi olan ayçiçeğinin varlığını ortaya çıkardı. Yakın zamanda ortaya çıkmış bir kirletici olabilir, bu yüzden daha fazla çalışma yapılmalı, ancak antik Akdeniz'de ayçiçeklerinin olduğu doğrulanırsa, bazı botanik tarihin yeniden yazılması gerekecek.
Touwaide ayrıca, daha fazla analizin, Galen, 2. c. 80'den fazla farklı bitki özü içeren yazılarında anlatılan Farmakolojinin Babası. Eski doktorların hapları üretmek için kullandıkları kesin ölçümleri saptamak, yalnızca tarihsel bir perspektiften bakıldığında havalı olmakla kalmaz, aynı zamanda farmakolojik araştırmaların yeni yollarını da açabilir.
Henüz cevaplanması gereken bir diğer soru ise bu tabletlerin nasıl kullanıldığı. 3 santimetre (1×8243) genişliğinde ve yarım santimetre kalınlığındadırlar, bu nedenle bir hastanın yutması için çok rahat olmazlardı. Tussin benzeri bir içecek yapmak için su ve şarapta çözülmüş olabilirler veya eritilip bir merhem gibi topikal olarak uygulanmış olabilirler. Toskana Arkeolojik Müfettişliği, nihai sonuçlarını gelecek yıl yayınlamayı umuyor.
Bu yazı 15 Eylül 2010 Çarşamba günü 23:54'de eklendi ve Antik, Modern(ish), Hazineler altında dosyalandı. Bu girdiye verilen yanıtları RSS 2.0 beslemesi aracılığıyla takip edebilirsiniz. Sonuna atlayabilir ve bir yanıt bırakabilirsiniz. Ping atmaya şu anda izin verilmiyor.
Cennet Bahçesi BULUNMUŞ MU? Arkeolog, Kudüs'ü bulduktan sonra 'gerçek konumu' nasıl keşfetti?Bağlantı kopyalandı
Arkeolog: Cennet Bahçesi Kudüs'te olabilir
Abone olduğunuzda, sağladığınız bilgileri size bu haber bültenlerini göndermek için kullanacağız. Bazen, sunduğumuz diğer ilgili haber bültenleri veya hizmetler için öneriler içerirler. Gizlilik Bildirimimiz, verilerinizi nasıl kullandığımız ve haklarınız hakkında daha fazla bilgi verir. İstediğiniz zaman abonelikten çıkabilirsiniz.
Cennet olarak da anılan Cennet Bahçesi, Yaratılış Kitabında insanın yaratılışı hakkında anlatılan Tanrı'nın İncil bahçesidir. Anlatı, bir yılan tarafından yasaklanmış bir ağaçtan yemek yemeye ayartılmadan önce, Adem ve Havva'yı Hayat Ağacı'nı korumak için bahçeye yerleştiren görünüşteki ilk erkek ve kadını çevreler. Birçoğu, İncil metninde verilen ipuçlarına dayanarak yerini uzun zamandır aradı, ancak asırlardır süren soru sonunda ortaya çıkmış olabilir.
İlgili Makaleler
Arkeolog Jodi Magness, Morgan Freeman'ın &ldquoThe Story of God&rdquo adlı belgeseli sırasında, Kudüs'teki bir kilisede yaptığı keşfin, cevabı bulduğuna inanmasına nasıl yol açtığını açıkladı.
Kutsal Kabir Kilisesi Eski Şehir'de bulunur ve Nasıralı İsa'nın çarmıha gerildiği ve daha sonra &ldquoCalvary&rdquo veya &ldquoGolgotha&rdquo olarak bilinen bir yerde yeniden dirildiği yer olduğuna inanılır.
Dr Magness, buranın Adem için de görünen mezar yeri olduğunu açıkladı.
2017'de şunları söyledi: &ldquo[İpucu,] Hristiyanların İsa'nın çarmıha gerildiğine inandıkları kayalık çıkıntı olan Golgotha kayasının altında.
Dr Magness bir çatlak tespit ediyor (Resim: WIKI/NETFLIX)
Buluntu Kutsal Kabir Kilisesi'nde yapıldı (Resim: WIKI)
Aden Bahçesi veya Cennet, Tanrı'nın varlığının ikamet ettiği yer olarak kavramsallaştırılır.
Jodi Magness
"Aşağıda Adem'in şapeli var ve Hıristiyanlıkta bu noktayı ilk insan Adem'e bağlayan bir gelenek var.
"İsa üstümüzdeki kayanın üzerinde çarmıha gerildiğinde, kanı kayadaki bir çatlaktan aşağı aktı.
&ldquoVe ilk insan olan Adem, altında gömülü olarak yatıyordu, fakat İsa'nın kanı üzerine akınca, dirildi.&rdquo
Bu fikir, İncil'de verilen tanımla çelişir.
Yaratılış Kitabı, Pişon, Gihon, Chidekel ve Phirat ile bağlantılı olarak dört ırmağı açık bir şekilde listeler ve konumunun şimdi Irak olarak bilinen güney Mezopotamya'da olduğunu düşündürür.
Morgan Freeman ve Jodi Magness, Kutsal Kabir Kilisesi'ni ziyaret etti (Resim: NETFLIX)
Dr Magness duvardaki bir çatlağı işaret etti (Resim: NETFLIX)
Ancak Dr Magness, bunun sahip olduğu bir teoriyi nasıl destekleyebileceğini ayrıntılı olarak açıkladı.
O ekledi: &ldquoWell, hikayenin Yaratılış Kitabı'nda geçen versiyonu, Cennet Bahçesini Mezopotamya'da bir yere yerleştiriyor gibi görünüyor.
"Ama bence Adam'ın Kudüs ile çok özel bir bağlantısı vardı.
"Aden Bahçesi veya Cennet, Tanrı'nın varlığının ikamet ettiği nokta olarak kavramsallaştırılır.
&ldquoİlk Yahudilikte ve İsa'nın zamanında, Tanrı'nın varlığı tapınakta ikamet ediyordu ve bu nedenle Kudüs'ün [o sırada] Aden olarak tasarlanmasının nedeni buydu.&rdquo
Aden Bahçesinde Adem ve Havva (Resim: GETTY)
Dr Magness, Bahçenin mecazi olduğuna inanıyor (Resim: NETFLIX)
Dr Magness'e Aden Bahçesi'nin aslında yaşamın başlangıcı için bir metafor olduğuna ve aslında Tanrı'nın varlığının olduğu her yerde olduğuna inanıp inanmadığı soruldu.
O yanıtladı: &ldquoWell, evet &ndash elbette.
&ldquoAdam ilk insandı ve İbranice'de &lsquoAdam&rsquo kelimesi &lsquoman&rsquo anlamına gelir.
&ldquoAyrıca, &lsquoa&rsquo'yu çıkarırsanız, İbranice'de &lsquokan&rsquo anlamına gelen &lsquodam&rsquo ile kalırsınız.
&ldquoVe sonuna &lsquoah&rsquo eklerseniz, &lsquoadamah&rsquo toprak demektir.&rdquo
Chinampas, Antik Meksika'nın Yüzen Bahçeleri
Doğu Almanlar ve İtalyanlar, 1968 Mexico City Olimpiyatları'nda erkek çiftlerde kürek yarışının açılış turunu domine etti. Doğu Almanlar söz vermişti, ancak finallerde İtalyanlar bitiş çizgisini en yakın rakipleri olan ve bu etkinlik için gümüş madalya kazanacak olan Hollanda takımının neredeyse 2 tam saniye önünde geçtiler. Doğu Almanlar, bronz madalya kazanmak için onları saniyenin sadece on beş yüzde biri ile yenen Danimarka takımına yenildi. Bu Olimpik kürek yarışmaları, 13 Ekim ve 19 Ekim 1968 tarihleri arasında Canal de Cuemanco'daki Virgilio Uribe Olimpiyat Kursu'nda gerçekleşti. Kanal, Meksika Federal Bölgesi'nin güney kesimindeki Xochimilco Gölü'nün kalıntılarında ve daha büyük Mexico City metropol bölgesinin bir bölümünde yer almaktadır. Meksika ulusunun çoğu 1968'de Olimpiyat Oyunlarına ev sahipliği yapmaktan çok memnun olsa da, Xochimilco sakinlerinin çoğu değildi. Xochimilco kanallarında Olimpik Kürek Kursu oluşturmak için, Meksika hükümeti önce birkaç dönümlük chinampa'yı veya “yüzen bahçeler” olarak adlandırılanları yok etmek zorunda kaldı. Bazı antropologlar, Xochimilco yerlilerinin, saymakla bitmeyecek kadar çok nesil geriye giden Chinampa çiftçiliğini içeren bireysel aile geçmişleriyle birkaç yüz yıldır bu chinampalara baktığına inanıyor. Böylece, Meksika ulusunun çoğu tezahürat yaparken, Xochimilco'nun chinampa çiftçileri ağladı. Su sporları kursu bugün hala kanocular, kanocular ve kürekçiler tarafından kullanılmaktadır. Yıkılan yüzen bahçeler asla restore edilmedi.
"Yüzen bahçe" terimi biraz hayali ve romantiktir ve bir chinampa'nın gerçekte ne olduğunu gerçekten tanımlamaz. Chinampalar yüzmezler, daha ziyade sığ göllerde çiftçilik için kullanılan kare veya dikdörtgen arazi parçalarıdır. Bir Chinampa alanı, esasen bir dizi kanalla birbirine bağlanan bir dizi yapay adadır. Bunlar nasıl oluşturulur? Chinampa çiftçisi, önce küçük bir çit benzeri yapı yaparak ve onu gölün dibine kare veya dikdörtgen şeklinde yerleştirilmiş bir dizi kazığa bağlayarak chinampa'yı oluşturur. Bu su altı çitle çevrili alan, gölün dibinin taranmasıyla doldurulur. Sonunda, çiftçi çitle çevrili alanın merkezine giderek daha fazla çamur ve moloz yığdıkça, gölün su seviyesinin üzerinde bir ada oluşur. Bazen çiftçiler, su altı çitini sabitlemek için chinampa'nın 4 köşesinin her birine selvi veya söğüt ağaçları dikerler. Gölün dibindeki tortu ve çürüyen bitki örtüsü besin açısından zengin olduğundan, chinampa mahsul yetiştirmek için çok verimli bir yer haline gelir. Chinampa çiftçileri periyodik olarak tortuları temizler ve kanallardaki birikintileri giderir ve bunları chinampa'nın üzerine yığar, böylece besin açısından zengin taze malzemeler sunarak ardışık verimli büyüme mevsimleri sağlar. Aztekler chinampas olarak adlandırdı çini bu da "çubuklardan yapılmış kare" anlamına gelir. Chinampalar ölçülmüştür. mat, biriyle mat 1.667 metreye eşittir. Aztek kodekslerini ve bazı sömürge belgelerini kılavuz olarak kullanan arkeologlar ve diğer araştırmacılar, çoğu Aztek chinampasının yaklaşık 100 fit x 10 fit ölçüldüğünü teorileştirir. Bazen, özellikle düşük yağış veya kuraklık zamanlarında, chinampa'daki tüm bitkilerin suya erişimini sağlamak için ortalarına doğru akan küçük hendekler vardı. Genel olarak, bir Chinampa çiftçisi yılda yedi hasat alabilir ve bu verimli yapay adalarda çeşitli mahsuller yetiştirebilir.
Aztek başkenti Tenochtitlán'ın fethi sırasında Hernán Cortés komutasındaki bir fetihçi olan Bernal Díaz del Castillo, chinampas'ı tanımlayan ilk Avrupalıydı. İspanyollar Aztek İmparatoru Montezuma'nın davetli misafirleri olduklarından ve işler kötüye gitmeden aylarca Aztekler arasında yaşadıklarından, Bernal Díaz gözlemlemek ve yazmak için bolca zaman buldu. Günlükleri ve notları sonunda büyük eseri haline geldi. Historia de la verdadera conquista de la Nueva Españaveya İngilizce olarak, Yeni İspanya'nın Fethinin Gerçek Tarihi. Bernal Díaz, İspanyolların ilk olarak Azteklerin Nahuatl dilinde "Çiçek Tarlaları" anlamına gelen Xochimilco'da karşılaştığı chinampaları anlatıyor. İronik olarak, Bernal Díaz, 1968 Olimpiyat kürek yarışları için kullanılan yerin aynısını tarif ediyordu. İşte sözleri:
“Çinimpalar, çiçekler ve sebzeler için tohum yatakları oluşturmak üzere gölden gelen yumuşak çamurun dokuma sazlıkların üzerine yığılmasıyla oluştu ve bu yüzen bahçeler giderek büyüdü ve birbirine geçen köklerin büyümesinden daha kompakt hale geldi. söğütler ve diğer su seven bitkiler, sahibi ve ailesi için küçük bir kulübeyi besleyene kadar ve uzayan kökler sonunda gölün sığ kenarına demirledi.
Bu bahçeler, bir sığınağın kanosunun geçişine yetecek genişlikte kanallarla uzun dar şeritlere bölünmüştür. Hintli kültivatör, kanosunu dar kanallar boyunca yönlendirir ve zemine yaymak için yumuşak çamuru alttan toplar ve raketiyle suyu büyüyen bitkilerin üzerine sıçratır. Muhtemelen, Tenochtitlán şehrinin sokaklarının esas olarak dikdörtgen düzenini veren bu yetiştirme yöntemiydi, daha simetrik olmayan kanallar, çamur yığınları arasındaki orijinal su yollarını gösterirken, chinampaların toplanması düzensiz bir kenar boşluğu bırakmış olabilir. ”
Bernal Díaz ayrıca Azteklerin, chinampa çiftçiliği yararına gölü nasıl böldüğünü anlattı. Temelde, Texcoco Gölü'nün ayrı göller olarak kabul edilen koylar olarak kabul edilebilecekleri olan 5 göl vardı. Zumpango Gölü ve Xaltocan Gölü, Texcoco Gölü'nün kuzey kolları, Chalco Gölü ve Xochimilco Gölü ise güney kollarıydı. Aztekler, başkentlerini Texcoco Gölü'nün güneydoğu kesiminde, Chalco Gölü ve Xochimilco Gölü'nün gölün daha büyük gövdesiyle karıştığı yere yakın bir adada inşa ettiler. Chalco ve Xochimilco Göllerinin suları, Texcoco Gölü sisteminin geri kalanının çoğundan daha tazeydi, bu nedenle Aztek mühendisleri, çiftçilik dostu tatlı suyun çoğunu daha konsantre bir şekilde tutmak için Texcoco Gölü'nün güneybatı kısmının ortasından geçen bir set inşa ettiler. göl sisteminin güney bölgesinde oluşur. Bu, büyük bir kısmı Texcoco Gölü'nün chinampa tabanlı çiftçiliğe uygun olmadığını bıraktı. Aynı adı taşıyan gölün doğu kıyılarındaki varlıklı Texcoco Krallığı'nda, gölün kendi kısımlarının acı ve bataklık doğasından dolayı hiç chinampası yoktu. Daha sonra Aztek İmparatorluğu'na dahil edilecek olan küçük krallık, sel zamanlarında işbirliği de dahil olmak üzere ortak su konularında Tenochtitlán Aztekleriyle birlikte çalıştı. Texcoco Krallığı hakkında daha fazla bilgi için lütfen Mexico Unexplained bölüm numarası 133'e bakın: https://mexicounexplained.com//the-tragic-history-of-the-house-of-texcoco/. İspanyolların gelişi sırasında, Texcoco Gölü sisteminin kuzey kesimindeki ada şehri Xaltocan'ı çevreleyen chinampalar vardı, çünkü oradaki su, hemen güneydeki sulardan biraz daha az tuzluydu, ancak chinampaların büyük bir kısmı içerideydi. Bu, göl sisteminin güneybatı kısmını kordon altına aldı. İspanyollar, ada kenti Tenochtitlán'ın, adanın etrafını saran Chinampa çiftçiliği nedeniyle muhtemelen yıllar içinde büyüdüğünü belirtti. Adanın kıyılarına daha yakın olan eski Chinampaların kanalları yavaş yavaş dolduruldu ve böylece Aztek başkenti Tenochtitlán'a genişlemek için daha fazla yer verildi. Göl bölgesindeki chinampaların çoğu, insanların mısır, kabak, fasulye, amaranth, domates, biber, çiçek ve ot yetiştirdiği Xochimilco ve Chalco'da bulunuyordu. Tenochtitlán çevresindeki chinampalar da bu geleneksel mahsulleri yetiştirdi, aynı zamanda imparatorluğun diğer bölgelerinden meyve ve sebzeler de yetiştirdi. İspanyollar, imparatorluk başkentini çevreleyen chinampalarda yetişen bitkilerin çeşitliliğine hayran kaldılar. İspanyollar ayrıca, chinampaların ailelerden vasiyetname yoluyla aktarıldığını ve birçok ailenin 6 veya 7 nesildir aynı chinampa grubuna yöneldiğini yazdı.
Chinampalar genellikle bin yıldan daha eski bir Aztek icadı olarak görülse de, diğer kültürlerin eski Meksika'nın diğer bölgelerinde chinampa yetiştirme yöntemini kullandığını gösteren kanıtlar vardır. Meksika'nın Jalisco eyaletinde, Guadalajara'nın yaklaşık 35 kuzeybatısındaki Laguna de Magdalena'da arkeologlar, MS 400 ile 700 yılları arasına tarihlenen antik chinampalar keşfettiler. Bu, Azteklerden birkaç yüzyıl önceye tarihlenirdi. Batı Meksika'nın arkeolojisi, Orta Meksika veya Maya bölgesi kadar kapsamlı bir şekilde belgelenmemiştir, bu nedenle araştırmacılar, Magdalena Gölü'ndeki chinampaların inşaatçılarına bir kültür atamakta zorlanıyorlar. Çoğu, onların, şaft mezarları, dairesel binaları ve tuhaf kil heykelcikleriyle bilinen gizemli bir kültür olan, az anlaşılan Teuchitlán geleneğine ait oldukları konusunda hemfikirdir. No one knows if the chinampa farming method originated in western Mexico and spread to the central lake region or the other way around.
Do chinampas exist in the modern world? The 1968 Mexico City Olympics did not completely destroy the chinampa culture. The famous “Floating Gardens of Xochimilco” had been an attraction drawing foreign tourists long before the Olympics and for some decades after. Besides the all-but faded out tourist industry in the remaining canals, there are relics of the once great chinampa fields that survive into the present century. Many plots of land farmed by families since before the Spanish Conquest are still in use in the towns of Tlahuac, San Gregorio, San Luis and Mixquic, all around Xochimilco. These chinampas exist in canals and lagoons in the parts of Lake Xochimilco that haven’t been either purposefully drained or have just dried up. As Mexico City grows and its thirst for water increases, the chinampas farmers find it more difficult to maintain the canals in the face of uncertain water levels. The centuries old chinampas face threats from urban sprawl, the presence of pesticides and other toxins in the water, and a fading interest in this unique form of agriculture among the younger generations. While there have been some chinampa revitalization efforts in the first few years of the 21 st Century, many do not expect this way of life to last for more than 25 years into the future in Mexico.
While the unbroken link to the pre-Hispanic Aztecs might be severed in the coming decades, many permaculture groups in various parts of the world have been experimenting with chinampa agriculture in their local areas. Perhaps people in China, the Netherlands or even the United States may carry the torch and breathe new life into this fascinating and important part of ancient Mexican culture.
Calnek, Edward E., “Settlement Pattern and Chinampa Agriculture,” American Antiquity 1972, 37(104-15)
Popper, Virginia. “Investigating Chinampa Farming,” Backdirt, Cotsen Institute of Archaeology – UCLA, Fall/Winter 2000.
Williams, Eduardo. “Prehispanic West Mexico: A Mesoamerican Cultural Area.” Foundation for the Advancement of Mesoamerican Studies, Inc.
Massive Green Squash Smashes Record for World’s Largest
Over the weekend, history was made in New England. Retired cabinet maker Joe Jutras’ green squash weighed in at 2,118 pounds during a giant vegetable contest at Frerichs Farm in Warren, Rhode Island, securing the title of world’s largest, reports Michelle R. Smith at the Associated Press.
While growing the massive vegetable is a significant feat in and of itself, it puts Jutras in a rarefied category. This is the third record he’s set for growing giant vegetables, making him the first producer to win the world’s largest title in three categories. In 2006, he grew the world’s longest gourd, a 10-foot, 6.5 inch wonder. And in 2007, he produced the world’s heaviest pumpkin a 1,689 pound beast. Both of those records have since been surpassed, but the green squash record will hopefully stand for a little while longer.
“Oh it was like — my feet weren't on the ground,” the 62-year-old mega-veg master tells Amy Held at NPR. “I've been chomping at the bit for this one.”
As Smith reports, Jutras came close to the record a few years ago, but his squash split, disqualifying it from competition. This year, after retiring from his work as a cabinet maker, he dedicated more time to the vegetable. Jutras started with a genetic advantage, getting some seed from 2016’s record-setting squash, Scott Holub’s 1844.5 pound monster grown in Oregon last year.
Held reports that Jutras was meticulous about his squash. First, he grew mustard on his squash patch, which acts as a natural fumigant. After that he added chicken manure then covered the soil with black plastic to cook off any weeds or disease pathogens. He then selected the strongest plant from the two-dozen seedlings he grew, transferring it to the prepared ground.
Jutras with his squash-asaurus. (Frerichs Farm)
By mid summer, the plant was growing a foot a day, reports Held. Jutras fed it 15 gallons of fertilizer daily and 150 gallons of water, covering it with a blanket at night. He also surrounded it with sand so he could detect any rodents that might try to gnaw on the prize produce. He even cut vacations short to tend to his mega-squash. “You have to keep your eye on details,” Jutras tells Held. "It's the little things you do through the course of a year that make a difference. You can't take any shortcuts."
For his efforts, reports Tom Mooney at The Providence Journal, Jutras has earned a green jacket to go along with the orange jacket he earned for his mammoth pumpkin.
The giant squash will meet its end at the New York Botanical Garden where it will be carved into an enormous jack-o-lantern. But Jutras tells Held he wants the seeds, just in case he tries to break the record once more. Then again, he might try his hand at the bushel gourd, reports Smith. The record for that portly produce stands at 279 pounds.
Editor's Note, November 2, 2017: This article originally stated the squash was on display at the Brooklyn Botanical Garden. It is at the New York Botanical Garden.
Jason Daley hakkında
Jason Daley, doğa tarihi, bilim, seyahat ve çevre konularında uzmanlaşmış, Madison, Wisconsin merkezli bir yazardır. Eserleri ortaya çıktı Keşfetmek, Popüler Bilim, Dıştan, Erkek Dergisi, ve diğer dergiler.