8 Temmuz ayında, hükümet yanlısı Çin gazetesi Wenweipo, “Çin'in gelecek 6 yıllarında katılması gereken 50 Savaşları” başlıklı bir makale yayınladı.
Planlanan 6 savaşlarının hepsi kendi amaçları için birleştiricidir (reddedentist) - kökenlerinde, Çin’in İngiltere’yle yaptığı afyon savaşının bir sonucu olarak İngiltere’nin 1840-42 yıllarında kaybettiği bölgelerin gelişimi. Çin'in “asırlık aşağılanmasına” yol açan Çinli milliyetçiler açısından, mağlubiyetler.
İngilizce çeviri Hong Kong blog Midnight Express 2046'ten alınmıştır, orijinal makale ChinaNews.com'dur. Hong Kong kaynağı makaleyi modern Çin emperyalizminin mükemmel bir örneği olarak nitelendiriyor.
Çin tek bir büyük güç değil. Bu, Çin halkının küçük düşürülmesi, Sarı İmparatorun oğullarının utancı. Ulusal birlik ve onur adına, Çin'in gelecek 6 yıllarında 50 savaşları yapması gerekiyor. Bazı bölgesel, diğerleri, muhtemelen toplam. Ne olursa olsun, Çin'in birleşmesi için hepsi kaçınılmaz.
BİRİNCİ SAVAŞ: TAYVAN DERNEĞİ (YIL 2020 - 2025)
Tayvan Boğazı’nın her iki tarafında da barışla yetinebilir miyiz, Tayvan yönetimi ile (Çin Milliyetçi Partisi veya Tayvan liderliğindeki Demokratik İlerici) barışçıl bir birlik kurmayı hayal etmemeliyiz. Barışçıl birlik, seçimlerdeki çıkarlarını karşılamıyor. Görevleri statükoyu korumaktır (her biri kendi kozlarını alan her iki taraf için arzu edilir). Tayvan için, “bağımsızlık” resmi bir ifadeden daha fazla konuşmadır ve “birleşme” müzakereler için bir sorundur, ancak gerçek eylem değil. Tayvan'daki şu anki durum Çin için bir alarm kaynağı çünkü kimse Çin'den bir şeyler için pazarlık etmeye çalışabilir.
Çin, 10 tarafından gelecek 2020 yıllarında Tayvan ile birleşme için bir strateji geliştirmelidir.
O zaman Çin, 2025 yılı için barışçıl birleşme (Çin için tercih edilen epilog) veya savaş (gerekli bir önlem) arasında seçim yapmalarını talep ederek Tayvan’a bir ültimatom göndermelidir. Birleşmeyi amaçlayan Çin, her şeyi üç yıl önceden hazırlamalıdır. Zamanı gelince, Çin hükümeti sorunu çözmek için basitçe bir veya başka bir seçenek seçebilecek.
Mevcut durumu inceleyerek Tayvan'ın itaatsiz bir pozisyonda olacağını ve askeri sonucun tek çözüm olacağını beklemeliyiz. Bu birleşme savaşı, “Yeni Çin” için modern savaş anlamında ilk olacak. Bu düşmanlıklar, modern savaşta Halk Kurtuluş Ordusu için bir sınav olacak. Çin bu savaşı kolayca kazanabilir ya da her şey daha zor olabilir. Her şey ABD ve Japonya'nın müdahale seviyesine bağlı olacak. Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya Tayvan’a yardım edebilir ya da Çin anakarasının topraklarına bir saldırı başlatabilir, savaş sürüklenme ve toplam olma riskini taşır.
Öte yandan, ABD ve Japonya sadece izliyorsa, Çin kolayca kazanabilir. Bu durumda, Pekin Tayvan’ı üç ay kontrol edecek. Japonya ve Amerika bu aşamada müdahale etse bile, savaş 6 ay içinde sona erecek.
İKİNCİ SAVAŞ: ADALARIN DÖNÜŞÜ (YIL 2025-2030)
Tayvan ile birleştikten sonra, Çin yılın 2'inde bir nefes alacaktır. İyileşme döneminde Çin, 2028'te sona erecek olan Spartly Adaları'nı çevreleyen ülkelere bir ültimatom gönderecek. Adaların egemenliğine meydan okuyan ülkeler, Çin ile bu adalardaki yatırım payının korunmasını tartışabilir, ancak bölgesel iddialarını kaldırmaları gerekir. Bu olmazsa, Çin kendilerine savaş ilan edecek, yatırımları ve ekonomik yararları Çin'e verilecek.
Bugün, Güneydoğu Asya ülkeleri zaten Tayvan ile birleşme ihtimalinden sarsılıyor.
Bir yandan müzakere masasına oturacaklar, bir yandan da çıkarlarını adalara teslim etmek istemeyecekler. Böylece, bir bekleme pozisyonu alacaklar ve nihai kararı erteleyecekler. Çin karar vermeden harekete geçene kadar bu kararı vermeyecekler.
Aynı zamanda, ABD yalnızca Çin’in adaları fethettiği gibi oturup dinlemeyecek. Yukarıda bahsedildiği gibi, Tayvan ile ilgili kısımda ABD, anlaşmazlığa müdahale etmek için çok geç olabilir veya Tayvan'ı birleştirerek Çin'i durduramayabilir. Bu ABD'ye Çin ile çok açık bir şekilde çatışmamayı öğretmeli.
Ancak ABD, Vietnam ve Filipinler gibi Güneydoğu Asya'daki ülkelere gizlice yardım etmeye devam edecek. Bunlar, kesinlikle Çin’in hakimiyetine meydan okumaya cesaret eden Güney Çin Denizi’ni çevreleyen 2 ülkeleridir. Yine de, müzakerelerin başarısız olması ve ABD askeri desteğine güvenmedikleri sürece Çin ile savaşa girmeden önce iki kez düşünecekler.
Çin'in en iyi yolu Vietnam'a saldırmak, çünkü Vietnam bölgedeki en güçlü güç. Vietnam'a karşı kazanılan zafer diğerlerini korkutuyor. Savaş devam ettiği sürece, diğer ülkeler hiçbir şey yapmayacak. Vietnam kaybederse, adalar Çin'e geri verilecek. Aksine, onun için savaş ilan edeceklerdir.
Elbette Çin, Vietnam'ı ezecek ve tüm adaları geri alacaktır. Vietnam savaşı kaybedip bütün adaları kaybedince, Çin'in gücünden korkan, ancak yine de yararları için açgözlü olan diğer ülkeler, adaların geri dönüşünü müzakere edecek ve Çin'e sadakatini ilan edecek. Böylelikle Çin, Pasifik Okyanusunda nüfuzu artırarak limanlar kurabilecek ve adalara asker yerleştirebilecek.
Bundan önce, Çin birinci ada zinciri üzerinde tam bir atılım gerçekleştirmiş ve ikinciye girmiş, Çin uçak gemileri artık ülkenin çıkarlarını korumak için Pasifik Okyanusu'na ücretsiz erişime sahip.
SAVAŞ ÜÇ: GÜNEY TİBET İadesi (2035-2040 YIL)
Çin ile Hindistan arasında uzun bir sınır var, ancak aralarındaki tek çatışma noktası Güney Tibet topraklarının bir parçası.
Çin uzun zamandır Hindistan'ın hayali bir düşmanı olmuştur.
Hindistan’ın askeri hedefi Çin’i geçmek. Hindistan, kendisini geliştirerek ve ABD, Rusya ve Avrupa'dan en gelişmiş askeri teçhizatı satın alarak, ekonomik ve askeri kalkınmada Çin'i yakalamayı hedefliyor.
Hindistan'da, resmi ve medyadaki görevler Rusya, ABD ve Avrupa ile dost, ancak itici ve hatta Çin'e düşman. Bu, Çin ile olan çatışmaların çözümsüzlüğüne yol açmaktadır.
Öte yandan, Hindistan, uzun süren bölgesel anlaşmazlıkların nedeni olan savaşlarda Çin'i mağlup edebileceğine inandığı için Amerika Birleşik Devletleri, Rusya ve Avrupa'dan gelen yardımları takdir ediyor.
20 yıl sonra, Hindistan askeri gücün arkasında Çin'in gerisinde kalacak, ancak birkaç büyük güçten biri olarak kalacaktır. Çin Güney Tibet'i fethetmeye çalışırsa, belirli kayıplara yol açacaktır.
Bence Çin için en iyi strateji Hindistan'ın dağılmasına teşvik etmek. Hindistan'ı parçalara bölerek, Çin ile başa çıkmak için hiçbir fırsat olmayacak.
Tabii ki, bu plan başarısız olabilir. Fakat Çin, Hindistan'ı zayıflatmak için Assam ve Sikkim illerini bağımsızlık kazanmaya teşvik etmek için mümkün olan her şeyi yapmalı. Bu en iyi stratejidir.
Stratejinin ikinci kısmı, Güney Keşmir'i fethetmek ve 2035 yılı ile birleştirmek için en gelişmiş silahları Pakistan'a ihraç etmek. Hindistan ve Pakistan birbirleriyle meşgul olurken, Çin, Hindistan'ın işgal ettiği Güney Tibet'e bir yıldırım saldırısı başlatmalı. Hindistan iki cephede de savaşamayacak ve sanırım ikisinde de mağlup olacak. Bu plan kabul edilmezse, en kötü seçenek kalır, Güney Tibet'in dönüşü için doğrudan düşmanlıklar.
İlk iki savaşın sonunda, Çin, 10 yıllarca güçlendi ve ekonomik ve askeri kalkınma açısından bir dünya gücü haline geldi. Yalnızca Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa (eğer tek ülke olursa, olmasa bile, Rusya yer alacaktır. Ama benim görüşüme göre, Avrupa entegrasyonu oldukça mümkün) Çin ile baş edebilecek dünya güçleri listesinde olacak.
Tayvan ve Spartly Adaları'nın geri dönmesinden sonra Çin, ordusunun, hava kuvvetlerinin, deniz kuvvetlerinin ve uzay askeri kuvvetlerinin gelişiminde büyük bir adım atacak. Çin, yalnızca ABD’nin ikincisi olacak en güçlü askeri güçlerden biri olacak. Yani Hindistan kaybedecek.
DÖRDÜNCÜ DÖRT: DYOUYUDAO (SENKAKU) VE RUCK (YIL 2040 - 2045) ADALARI
21 yüzyılın ortasında Çin, Japonya ve Rusya’nın gerilemesi, Orta Avrupa’nın yükselişinde ABD ve Hindistan’ın durgunluğunun ortasında bir dünya gücü olarak hareket ediyor. Diaoyu Adaları ve Ryukyu Adaları'nı almak için en iyi zaman bu olacak.
Birçok kişi, Diaoyu'nun eski zamanlardan beri Çin adaları olduğunu biliyor, ancak Japonların Ryukyu Adasını (şu anda ABD askeri üssü olan Okinawa) eklediğini bilmiyorlar. Japonlar, Doğu Çin Denizi ile ilgili sorular sordukları zaman Çin toplumunu ve hükümetini yanıltmaktadırlar; örneğin, Japonlar tarafından kurulan “orta hat” ya da Ryukyu Adaları'nın aslında Japon olduğu anlamına gelen “Okinawa sorusu”.
Bu cehaletin ne kadar utanç verici olduğunu! Tarafından değerlendirilir tarihsel Çin, Ryukyu ve Japonya, Ryukyu da dahil olmak üzere diğer ülkelerin kayıtları eski zamanlardan beri Çin'e bağlı adalardır, yani adalar Çin'e aittir. Bu durumda, Japonya'nın çizdiği “orta çizgi” haklı mı? Japonya gerçekten Doğu Denizi'ni önemsiyor mu?
Japonya bizi Doğu Çin Denizi'ndeki zenginlik ve kaynaklardan mahrum etti ve Diaoyu ve Ryukyu adalarını yasadışı bir şekilde işgal etti. Zaman gelecek ve ödemek zorunda kalacaklar. O zamana kadar, ABD'nin müdahale edebileceği, ancak zayıflayacağı, Avrupa'nın sessiz kalacağı ve Rusya'nın oturup izleyeceği beklenmelidir. Savaş, altı ay içinde Çin için ezici bir zaferle sona erebilir. Japonya'nın Diaoyu ve Ryukyu adalarını Çin'e geri göndermekten başka seçeneği yok. Doğu Çin Denizi, Çin’in iç gölüne dönüşecek. Kim ona dokunmaya cesaret eder?
SAVAŞ BEŞİĞİ: HARİCİ MOĞOLİSTAN BİLDİRİMİ (YIL 2045-2050)
Bugün Dış Moğolistan tarafından birleşme destekçileri olsa da, bu fikir gerçekçi midir? Bu gerçekçi olmayan adamlar kendilerini kandırıyor, stratejik düşünmede hata yapıyorlar. Şimdi, Dış Moğolistan'ın birleşmesinin en büyük nedeninin zamanı değil.
Çin, birleşmeyi savunan grupları seçmeli, hükümetlerinde önemli görevlere ulaşmalarına yardım etmeli ve Güney Tibet ile 2040’e konunun çözülmesinden sonra Dış Moğolistan’ın Çin’in hayati çıkarlarıyla birleşmesini ilan etmelidir.
Dış Moğolistan barış içinde bir araya gelebilirse, Çin için en iyi sonuç olacaktır. Ancak Çin'in dış direnişle bir araya gelmesi halinde, kişi askeri harekata hazır olmalıdır. Bu durumda Tayvanlı bir model faydalıdır: bir ültimatomun 2045 yılına sunulması. Zorla başvurmamak için Dış Moğolistan'a birkaç yıl verin.
Bu zamana kadar önceki dört savaş bitmişti. Çin'in Dış Moğolistan'ı birleştirmek için askeri, siyasi ve diplomatik gücü var. Zayıflamış ABD ve Rusya, diplomatik protestolardan öteye gidemezler. Avrupa belirsiz bir konuma sahip olacak, Hindistan ve Orta Asya sessiz kalacak. Birleşmeden sonra, Çin Dış Moğolistan'da üç yıl hakim olabilir, birleşme tamamlandıktan sonra Rusya'yı kontrol etmek için sınırda ciddi askeri güçler kuracak. Çin’in, Rusya’dan kaynaklanan toprak kayıplarına meydan okumak için konvansiyonel ve askeri altyapı kurmak için 10 yıllarına ihtiyacı olacak.
ALTINCI SAVAŞ: RUSYA'DAN DÜNYANIN DÖNÜŞÜ (YIL 2055 - 2060)
Çin ile Rusya arasındaki mevcut ilişkiler iyi görünecek gibi görünüyor, ancak bu Amerika Birleşik Devletleri'nin başka bir seçenek bırakmadığı gerçeğinin bir sonucudur.
Her iki ülke de birbirleriyle yakından takip ediliyor. Rusya, Çin’in yükselişinin gücünü tehdit ettiğinden korkuyor, ancak Çin, Rusya’nın lehine kaybedilen malları asla unutmadı. Dava açıldığında, Çin tüm kayıp bölgelere geri dönecek.
Çin, 2050 için beş önceki zaferden sonra, Qin Hanedanlığı'nın mülkiyet alanına (etki alanı) dayanan (Çin Cumhuriyeti'nin alanına dayanan Dış Moğolistan birliği olarak) bölgesel iddialarda bulunacak ve bu iddiaları desteklemek için propaganda kampanyaları yürütecektir. Rusya'nın tekrar dağılmasını sağlamak için çaba gösterilmelidir.
“Eski Çin” zamanında, Rusya, şu anki Çin bölgesinin altıda birine eşit olan 1,6 milyon kilometrekare araziyi işgal etti. Böylece, Rusya Çin'in en büyük düşmanıdır.
Önceki beş savaşı kazandıktan sonra - Rusya'ya ödeme yapma zamanı.
Bu Rusya ile savaşa yol açmalı. Bu zamana kadar Çin bölgedeki en önde gelen askeri güç olmasına rağmen havacılık, Donanma, kara ve uzay kuvvetleri, bu nükleer güce karşı ilk savaştır. Bu nedenle Çin nükleer konusunda iyi eğitilmiş olmalı оружияÇatışmanın başından sonuna kadar Rusya'ya bir nükleer saldırı olasılığı.
Çin, Rusya’yı bölgesel bir grev olasılığından mahrum bıraktığında, Rusya savaş alanında Çin’le yapamayacağını fark ediyor.
Sadece işgal altındaki topraklarını terk etmek zorunda kalacaklar, işgalleri için yüksek bir bedel ödeyecekler.