Araştırmalar, hayvan sürülerinin Kuzey Kutbu’na bırakılmasının iklim değişikliği ile mücadeleye yardımcı olabileceğini gösteriyor.
Yazar: Jeff Berardelli
Çeviri: Simay Alınmış
At, bizon ve ren geyiği sürüsü, dünyanın küresel ısınma sürecini yavaşlatmada önemli bir rol oynayabilir. Bu, otoburların Kuzey Kutbu’ndaki permafrostun çözülmesini nasıl yavaşlatabileceğini gösteren yeni bir çalışmanın sonucu.
Çalışma, (sahadaki gerçek verilere dayanan bilgisayar tabanlı bir simülasyon) yeterli hayvan sayısıyla, dünyadaki tüm permafrost toprakların %80’inin 2100’e kadar korunabileceğini ortaya çıkardı.
Araştırma, CBS News tarafından “60 Minutes” da yayımlanan Sibirya, Chersky’de yapılan bir deneyden esinlendi. “60 Minutes”ın bölümünde, otlayan hayvanları 20 yıldan uzun bir süre önce Kuzey Kutbu’nun bir bölgesine yerleştiren bilim insanı Sergei Zimov izleyicilere tanıtılıyor.
Zimov’u, geleneksel olmayan ve hatta genetikçilerin araştırmasını desteklemek için soyu tükenmiş olan yünlü mamutun bir versiyonunu canlandırma fikri çalışmaya teşvik ediyor. Zimov ve oğlu Nikita yıllar boyunca, Pleistosen Parkı olarak adlandırılan permafrost bölgesine otlayan hayvanlar yerleştirmenin olumlu etkilere neden olduğunu gözlemledi.
Permafrost, on binlerce yılda oluşan donuk haldeki kalın toprak tabakasıdır. Kutup bölgelerinde hızla ısınan iklim nedeniyle, permafrostun büyük bir kısmı artık kalıcı olarak dondurulamıyor. Permafrostun çözülmesi, on binlerce yıl boyunca donmuş toprağa gömülen ve ısı depolayan seragazlarını atmosfere geri bırakıyor.
Bilim insanları, bu mekanizmanın bir geri besleme döngüsü gibi davranması nedeniyle atmosferi daha da ısıtarak, daha fazla toprağı çözdüğünü, daha fazla seragazı açığa çıkardığını ve atmosferi daha fazla ısıttığını belirtiyor.Woods Hole Araştırma Merkezi’nden bilim insanlarının geçtiğimiz yıl açıklanan bir araştırmasıda bu döngüyü doğruladı.
Sibirya Chersky’deki permafrost kışın yaklaşık -10 derece ısıya sahip. Ancak hava çok daha soğuk olabilir ve sıcaklık -40’lara düşebilir.Genelde kışın toprağı yalıtan, yukarıdaki soğuk havadan koruyan ve daha yumuşak tutan kalın bir kar tabakası bulunuyor.
Zimov’un Pleistosen Parkı zemini deneyinin ardındaki fikir, otlayan toynaklı hayvanları araziye getirerek karların dağıtılması, zeminin sıkıştırılması ve toprağın soğutulmasıydı.
Fikrin işe yaradığı ortaya çıktı. Yeniden yerleştirilmiş 100 hayvan, 1 kilometrekarelik alandaki ortalama kar örtüsü yüksekliğini yarıya indirdi, yalıtım etkisini büyük ölçüde azalttı, toprağın üzerini örten soğuk havanın etkisine maruz bıraktı ve permafrostun donmasını artırdı.
Bu yöntemin Pleistosen Parkı’nın sınırlarının ötesinde çok daha büyük bir ölçekte ne sonuç vereceğini bulmak amacıyla, Hamburg Üniversitesi’nden Profesör Christian Beer bir simülasyon deneyi gerçekleştirdi. Beer’in ekibi, arazinin Kuzey Yarımküre’deki tüm Kutup permafrostu üzerindeki etkilerini bir yıl boyunca yeniden üretmek için özel bir iklim modeli kullandı.
Nature’da yayımlanan sonuçlar, emisyonların kontrol edilemez şekilde artması durumunda, permafrost sıcaklıklarının 7 Fahrenheit artacağını ve bunun da 2100 yılına kadar toplam permafrost çözülmesinin yarısına sebep olacağını gösterdi.
Tundrayı yeniden dolduran hayvan sürüleriyle ise zemin yalnızca 4 Fahrenheit ısınacak. Ve bu durum, yüzyılın sonuna kadar mevcut permafrostun %80’ini korumak için yeterli olacak.
Beer, “İklim sistemi ile özellikle ilgili ekosistemlerdeki bu tür doğal manipülasyonlara dair çok az araştırma mevcut; ancak olağanüstü bir potansiyele sahip” dedi.
CBS News, Beer’a bir fark yaratmak için Kuzey Kutbu’nun yeterli hayvan sayısıyla dolu olmasını beklemenin ne kadar gerçekçi olduğunu sordu. “Emin değilim” diyen Beer, daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulduğunu ancak sonuçların ümit verici olduğunu sözlerine ekledi: “Bugün Kuzey Kutbu’nda kilometrekare başına ortalama beş ren geyiğimiz var. Kilometrekare başına 15 ren geyiği ile hesaplamalarımıza göre %70 oranda permafrost koruması sağlayabildik.”
Yazının aslına buradan ulaşabilirsiniz.