Haz, bir güdünün doyumu sağlandığında veya bir hedefe erişildiğinde duyulan histir. Haz veren durumlar, yeteneklerin olgunlaşmamasına ve öğrenilmiş davranışlara bağlı olarak devamlı değişir. Bu hissin açık belirtisi gülümsemedir.
Korku ve kaygı bir güdünün doyuma ulaşmaması ya da bir hedefin engellenmesi durumunda duyulur. Korku ve kaygı veren durumlar yaşla birlikte değişir. Korku ile kaygı arasındaki fark korkulan şeyin ne olduğunun bilinmesi, kaygı nedeninin ise tam olarak bilinmemesidir. Kaygının ortaya çıkış nedenlerinin başında korkutucu bir uyarıcıyla ilgili bilinçaltı bir anı, uyarıcı genellemesi ya da çatışmalar olabilir.
Öfke nedenleri arasında güdülerin engellenmesi, bireyin kendisini çıkmazda hissetmesi, anlaşılamadığını fark etmesi, benliğine saldırıda bulunulması, onun için önemli olan şeylere saldırılması sayılabilir. Yaşla birlikte bu nedenler de değişiklik gösterir. Aç bir çocuğu, elinden biberonunun alınması öfkelendirirken ergenlik çağındaki genci, gruba katılmasının onaylanmaması öfkelendirir. İnsanlar öfkelendiklerinde farklı tepkiler gösterebilirler. Unutma, gizleme, hedef değiştirme, bastırma, ağlama, yüzleşme, aşırı tepki bunlardan bazılarıdır. Psikoloji biliminde yalnızca gözlenebilir ve ölçülebilir nitelikteki duygular ele alınır.