başka türlü.
önce yerli safranı, yani hasbiri elma sirkesine ısladık. kaynamaya da kuzu gerdan-tavuk suyu karışımını koyduk.
tencereye Kars tereyağı. bir fırt da sızma. şehriyeleri kavurmaya. içine 4-5 tel de gerçek İran safranı. bu aşamada dikkat edilecek olan şehriyelerin rengi dönmeyecek. ıslanmış olan hasbirli karışıma gül suyu ekledim, sonra da süzüp, tenceredeki şehriyelere ekledim. ama önce ne kadar sıvı olduğunu ölçtüm ki, sonra koyacağım ölçülü sıvıdan düşebileyim. malum pilav, şehriye bile olsa, ölçüsüz göz kararıyla yapılmaz.
tencereye sıvıyı katınca, şöyle bir cosss etti ve hızla uçmaya başladı. şehriyeleri de sürekli karıştırdım, hem gülsuyu-sirke karışımı her yere nüfus etsin, hem sirke kolay uçsun, hem de şehriyelerin rengi koyulaşmasın. bu arada safran artı hasbir bütün malzemeyi sapsarıya boyadı. mis gibi de koktu.
sirke keskinliğini atınca, kendince tatlılaşınca, gereken sıvıyı ölçtük, yani sirke-gülsuyu karışımı kadar eksilterek, pilava verdik. tuzunu da kattık, kapağını kapadık.
gerisi malum.
sonuç latif ötesi.