Mart 20 2014, önemli bir olay gerçekleşti - Rusya Federasyonu hükümeti, Su-34 cephe savaş avcısı bombacısını kabul etti. Bu, Sovyet sonrası Rusya’da resmen kabul edilen ilk savaş uçağı.
Son 20 yılda uçak tasarımı ve üretime başlaması için yapılan tüm çalışmaların yapılması çok önemlidir. Bu yeni bir gelişmedir ve uzun süredir devam eden bir Sovyet başlangıcının tamamlanması değil. Su-27IB olarak adlandırılan, gelecek vaat eden bir bombardıman uçağı bombacısının geliştirilmesi için sözleşme 1989 yılında imzalandı.
Üretim öncesi versiyonun ilk uçuşu Aralık ayının 18 1993’inde gerçekleştirildi. 1995'ta Fransa'daki Le Bourget hava fuarında Su-32FN adında yeni bir araba gösterildi. Düşük maliyetli 1990'te uçaktaki çalışmalar yavaşladı. Sadece Haziran ayında, yılın 2003'i, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı, Su-34 adlı bombacının yargılanmasına izin veren Ön Tutuklama Yasasını imzaladı.
2006 yılında, 2007-2009 yıllarında teslim edilen beş uçağın deneysel partisinin üretimi için ilk sözleşme imzalanmıştır. Üretim OJSC Novosibirsk'te yapıldı havacılık onları dik. Başkan yardımcısı geçene Chkalov ”(NAZ'ın adı V.P. Chkalov), burada Su-24'ü birleştiriyorlardı. O zamana kadar, bitki kötü durumdaydı. Devlet yeni uçak sipariş etmedi; montaj dükkanları boştu. İşletme, tüketim malları, takım imalatı, çelik kapılar vb. Şimdi 250 işçinin son montaj dükkanında Sovyet deneyimi olan sadece 5 gazinin olduğunu söylemek yeterli.
İnsanların işe alımı ve eğitimi ile ilgili üretimin gelişimi sırasında, aslında, “diz üstü”, aslında yılda bir uçak toplanır. 2008’te, 32’tan 34’e kadar olan sürede 2010 Su-2013’te dizinin teslimi için hükümet sözleşmesi imzalandı. Görev başarıyla tamamlandı ve şimdi 92 uçağı, 2013 - 2020 döneminde üretiliyor. Bu yıl için plan 16 makineleri. Bununla birlikte, gelecek yıl iki uçağın üretilmesi mümkündür. Su-34, Rus Hava Kuvvetleri tarafından büyük beğeni topladı ve daha fazla makineye sahip olmak istiyor.
SEYAHAT DETAYLARI
Herkes modern bir uçağın çok karmaşık bir makine olduğunu herkes bilir. Ancak bilmek ve anlamak iki farklı şeydir. Kendi gözlerinizle metal tabakalarının nasıl parçalara, sonra ayrı birimlere ve düzeneklere dönüştüğünü gördüğünüzde anlamaya başlarsınız. Ve son olarak, hazır Su-34'in çıktığı son montaj mağazasında bir araya geldiler, sadece boyanmadı.
İki gün boyunca Novosibirsk Havacılık Fabrikası'nın tüm mağazalarını dolaşmak bile mümkün değil, ancak ana üretim hakkında bilgi sahibi olabilirsiniz. Ve hatta insanlarla konuş. Bu olasılık muhabiri "NVO", JSC "United Aircraft Corporation" ın basın servisini sağladı.
Uçağın üretimine başlamak için öncelikle her ayrıntıyı üreten teknolojiyi geliştirmek, çeşitli aksesuarlar tasarlamak ve yapmak gereklidir. Duralumin'in ilk plakasını damgalamak için bu damgayı yapmanız gerekir. Ve yüzlerce ve binlerce bu tür parçalar var. Tamamen doğru olması için, Su-34 ön cephe bombacısı, on binlerce perçin ve cıvata ile birbirine bağlanan 57 bin parçadan oluşuyor. 200 Hakkında işletmeleri satın alma işbirliği sağlar - bileşenler, malzemeler, agregalar, araç üstü ekipman vb. Ve eğer satın almaktan bahsediyorsak, uçağın maliyetinin% 75'i işbirliğine düşer.
Devlete savunma emri emri kazandırmıyor. İlk sözleşmede Su-34 satın almanın fiyatı 1,3 milyar ruble ise, o zaman bir sonraki sadece 1,05 milyar ruble. Yani, büyük ölçekli üretime geçildiğinden, üretim maliyetinin düşmesi gerekir. Şirketin müdürü Sergey Smirnov 'a göre, başlangıçta uçakların üretimi için şimdi 460 bin saat çalışmak gerekiyordu - 170 bin saat.
Zamanını azaltmanın ve imalat parçalarının maliyetini düşürmenin ana yolu - modern yüksek performanslı ekipman. Birkaç yıl önce, makinelerde yalnızca birkaç tane ithal ekipman vardı. Bugün - 160 işleme merkezleri. Önceden, şart olan konuşmada karmaşık bir parçanın üretilmesi gerekiyorsa, 20 kayıyor, şimdi 3 - 4.
Modern bir makine beyaz emaye ve camla parlıyor, yağ damlamıyor ve emülsiyon birikintileri. Titanyum zırh levhalarının işlendiği yerde, işleme merkezleri kayar cam duvarlı bir deniz konteynerinin boyutuna sahiptir. Çalışan, bir detayı ve aracı düzeltmek için içeriye girer. İşleme süreci camdan gözlemler.
Özel bir büroda işleme programları geliştirilir, süreçler modellenir. Ardından program makineye aktarılır. Daha önce üretim virtüözleri-makine operatörleri gerekliyse, şimdi - virtüözler-programcılar. Ancak eski üniversal makinelerin hepsi hurdaya mahsus değildir. Kaba işleme, kesme ve yüksek hassasiyet gerektirmeyen diğer işlemler, eski frezelemede daha kolay ve ucuzdur.
İki pilotun omuza yerleştirildiği kabin zırhlı kapsül, tamamen 17 mm kalınlığa kadar titanyum tabakalardan kaynaklanmıştır. Ve sadece 380 kg ağırlığında. Titanyum parçaların kaynağı çok karmaşık bir işlemdir. 400 derecelerin üzerinde ısıtıldığında, bu metal kuvvetli bir şekilde oksitlenmeye başlar ve bir oksijen ortamında kendiliğinden yanma özelliğine sahiptir. Bu nedenle argonda kaynak yapılır.
Basit elemanlardan montajcılar-perçinler bir uçak gövdesinin tasarımını toplar. Karmaşık bir profilin büyük duralumin plakası, özel bir kızak üzerinde bir kelepçe ile sağlam bir şekilde sabitlenmiştir. Şimdi havalı bir çekiç yardımı ile çeşitli yapı detaylarına perçinlenebilir. Düzeltmezseniz, metalde oluşan voltaj parçayı “yönlendirir”. Ancak sadece perçin ve cıvatalarda değil, yapı elemanlarını da sabitler. Ek olarak, sızdırmazlık maddesinin üzerine yerleştirilir, tüm bağlantı elemanları özel bir astarla kaplanır, böylece yıllarca nem ve korozyon olmaz. Yoğun şekilde perçinlenmiş çubuklar, içerden uzun yakıt depolarını poliüretan ile kaplar. Bir mermi veya küçük delikli bir mermi tank duvarını delerse, elastik conta yakıt sızıntısına veya buhar patlamasına izin vermez.
Bileşenler, akarsu gibi düzinelerce mağazadan tek bir kanala karışarak geçerler. Ünite yükleme atölyesinde, bireysel bölmeler bir planör - burun, merkez, kuyruk… içine monte edilir. Atölyeden çıkışta, gelecekteki uçağın gövdesi yağmurlamadan geçer. Su jetleri yukarıdan yıkadı. Bölmelerin içine leke kağıdı koyulur. Duştan sonra kapaklar açılır ve kağıt tartılır. "Blotter" içerisine nüfuz edebilecek tüm nemi emer ve tartım, nem oranı durumunda bu nemin ne kadar aşılmadığını gösterir. Bu yöntem basit, ancak son derece güvenilir. Bir insan gözü bir damla su fark etmeyebilir ve kağıt kesinlikle onu emecektir.
İNSANLAR VE PLANLAR
Nihai montaj dükkanında, uçak motorlar, silahlar, aviyonik, iniş takımı vb. İle tamamen tamamlandı. İşin kapsamı öyle ki, dükkanların geri kalanından farklı olarak, üç vardiya halinde, burada 24 saat çalışıyorlar. Her işçi ekibinin kendi uzmanlığı vardır, örneğin şasiyi kurar ve ayarlar.
İşçilerin asıl şartı 35'in altında. Önceden, ortalama yaş daha yaşlıydı, ancak çalışan sayısı arttıkça, yıl boyunca bir yıl kadar sürekli gençleşti. İletişim kurmanın mümkün olduğu çalışanların çoğu, fabrika mesleğini ebeveynlerinden “miras” etti. Bazı büyükbabalar burada çalıştı. Şirket emek hanedanları ile bile rekabet etti. Böyle bir süreklilik, geleneklerin devamı pahalıdır.
Başka ne dikkat çekici? Hemen dükkanda spor kupaları ve diplomaların bulunduğu cam kasa. Uzak olmayan "Sendika Hayatı". Assembly shop - fabrikanın mini futbol şampiyonu. Kolektif ruh, rekabetçi ruh, iyi sağlık, NAZ'ları içeren OAO Sukhoi'nin kurumsal kültürünün ayrılmaz bir parçasıdır. VP Chkalov ve JSC UAC'nin tüm devlet şirketi.
Şimdi şirket 6,7 bin kişiyi istihdam ediyor. Daha fazlası olabilirdi, ancak devlet savunma emri ortaya çıktığında, zor 1990’te zorlanmaya yardımcı olan tüm çekirdek dışı üretim ayrıldı. Kendi işini yapman gerekiyor. Ancak sadece Su-34 tesisinin üretimi canlı değildir. Kısa mesafeli yolcu gemisi Sukhoi Superjet 100 (Sukhoi Superjet 100 / kısalt. SSJ 100) için bir dizi bileşen de burada üretilmektedir. Bu atölyelerde çalışanların ortalama yaşı daha da genç. Gençlerin XXI yüzyılın teknolojilerine ve kompozit malzemelerle çalışmanın özelliklerine hakim olmaları daha kolaydır. Novosibirsk kabinlerinden ve “Superjet” in diğer bazı bölümleri, astarın son olarak monte edildiği Komsomolsk-on-Amur'a gönderilir.
Ready Su-34, limon sarısı bir renge sahiptir - havacılık duralumininin koruyucu, elektrolizle kaplanmış bir kapağının rengidir. Koyu çelik parça parçalarında ve krom parlatıcı şaside. Bu formda, Kuzey Kutup Dairesi'nin hemen ötesine, kuzeye doğru uzağa takarak etrafa uçacak. Altı fabrika test pilotu tüm yıl boyunca, günün herhangi bir saatinde yapar. Uçak, Rusya Hava Kuvvetleri'nde hizmete girdiğinde renklendirme renkleri, tanımlama işaretleri ve sayıları alacaktır.
İlk metal levhadan test uçuşuna kadar, her ayrıntıya, her operasyona kontrole eşlik ediyor. Beyaz paltolu kadınlar, tasarımın her unsurunu titizlikle ölçer. Ve fabrika teknik kontrol bürosu yanında hala müşteri temsilcileri - askeri temsilciler var. Kalite, nicelik değil, işin ana göstergesidir. Atölye standında, kişisel kalite damgalı işçi fotoğraflarına saygı duyulmaktadır.
Burada dükkanda mobil iletişim için ödeme yapanlar gibi elektronik bir terminal var. Burada usta mevcut görevi ve uygulanmasını görebilir, tüm teknik kontrol notları hakkında bilgi alabilir. Her çalışan "kişisel hesaba" gidebilir ve bu ay ne kadar kazandığını görebilir. Elektronik muhasebeci hangi iş işlemlerinin tamamlandığını, kabul edildiğini ve ödendiğini açıkça gösterecektir; hangi oranda. Bu, çalıştaydaki insan ortamını iyileştirdi, şok çalışmaları için ödenmemiş olduğu iddia edilen hakaret ve çatışmaları durdurdu.
Ücretler konusunda genç işçiler diplomatik olarak cevap veriyor: “Yeterim var”. Ve diğer Novosibirsk şirketleri ile karşılaştırırsanız? "Burada, belki de daha iyi." Resmen, tesisteki ortalama maaş 32 - 34 bin ruble. Maaş ek olarak, hala istikrar gibi bir şey var. Daha fazla 800 çalışanı bir daire için kuyruğa giriyor. Doğru, bitkinin kendisi yapmaz, ancak bir ipotek ile yardımcı zamanın ruhu içinde, garantiler verir. Neredeyse 400 çalışanı bu şekilde konut edinmiştir. Devlet savunma emri, 2020 yılına kadar garantilidir ve büyük olasılıkla bir sonrakinin sonuçlanması bekleniyor.
Biraz zaman alacak ve Su-34’in onarımı ve yenilenmesi ile ilgili bir soru olacak. Prensip olarak, şimdi UAC uçağın tüm yaşam döngüsünden sorumludur. Beş ila yedi yıl içinde, Su-34 ilk serisinin, yerleşik ekipmanın bir kısmını daha modern hale getirmek ve değiştirmek için fabrikaya geri dönmesi mümkündür. Evet ve görünüşe göre mevcut üretimin artması gerekecek. 16'i değil, tüm 20'i veya yılda daha fazla uçak topla. Her durumda, onları NAZ. VP Chkalov kendi mesleki eğitim sistemini korudu ve sürdürdü.
Eski işçiler için bile birkaç yıl önce tesisin konuşlandırılabilir bir durumda olduğunu ve modern savaş uçakları yerine tüketim malları ürettiklerini hayal etmek zor. Rusya havacılık endüstrisini korumayı başaranlar sayesinde, zorluklara rağmen, fonlama yetersizliği nedeniyle, ücret borçları, üretim ve teknolojik temeli yok etmesine izin vermedi. Devlet Silahlı Kuvvetlerin savaş potansiyelini geri kazanmaya başladığında, uzun vadeli bir silahlanma programı için para bulduktan hemen sonra, uçak fabrikaları canlandı ve tam kapasite ile çalışmaya başladı. Bu, United Aircraft Building Corporation - kapsamlı bir entegre yapının oluşturulmasıyla kolaylaştırılmıştır. Tek bir stratejik plan çerçevesinde, Rus Hava Kuvvetleri şimdi en gelişmiş ekipmanı alıyor.