Ünlü bilim insanı Albert Einstein’ın bilim dünyasına en büyük katkıları arasında yer alan izafiyet teorisi, günümüzde evreni anlamak için kullanılan kılavuzların başında geliyor. Bugüne kadar Güneş Sistemi içinde defalarca test edilen ve doğrulanan genel görelilik teorisi, bilim-insanları tarafından çok daha büyük ölçekte test edildi.
Portsmouth Üniversitesi Kozmoloji ve Yer Çekimi Enstitüsü’nde görevli araştırmacılar, Einstein’ın teorisinin galaktik ölçekte de geçerli olup olmadığını görmek için Samanyolu’nun dışında, aynı hizada bulunan iki galakside bu teoriyi test etti. Üç yıllık bir çalışmanın ardından Science dergisinde yayınlanan sonuçlar, genel görelilik teorisinin galaksiler ölçeğinde de kanıtlanmasını sağladı.
Hubble Uzay Teleskobu ile Avrupa Güney Gözlemevi’nde bulunan VLT teleskobunu kullanan araştırmacılar, genel görelilik teorisini test etmek için uzak bir galaksiden gelen ışığın, aynı hizada fakat Dünya’ya daha yakın olan ESO 325-G004 galaksisi etrafında nasıl büküldüğünü gözlemledi.
ESO 325-G004’ün muazzam kütlesi, çevresindeki uzay-zamanının dokusunu bozarak arkasındaki galaksiden gelen ışığın bozulmasına neden oldu. Bu bozulmaları en ufak detayına kadar ölçen araştırmacılar, genel görelilik teorisine göre bu galaksinin ne kadar kütleye sahip olması gerektiğini hesapladı.
VLT teleskobunu kullanarak ESO 325-G004’ün kütlesini bir de galaksinin ucundaki yıldızların dönüş hızını ölçerek belirleyen araştırmacılar, böylece iki bağımsız sonuç elde etti. Elde edilen iki sonucun birbiriyle örtüşmesi, yer çekiminin izafiyet teorisinde öngörüldüğü gibi hareket ettiğini galaktik ölçekte kanıtlamış oldu.
Toplanan veriler Einstein’in genel görelilik teorisini bir kez daha kanıtlarken, ortaya atılan alternatif yer çekimi teorilerinin de doğru olmadığını gösterdi.