Çok geçmeden, o birkaç saat içinde X Alman filosunun varlığının sona erdiği anlaşıldı: sabahları 11’in yıkıcılarından sadece dördü tabana geri döndü. Ruslar o gece tek bir silahla ateş etmedi, tek bir torpil atmadı!
Bu bölüm hala en gizemli olanlardan biri olmaya devam ediyor hikayeler Birinci Dünya Savaşı, araştırmacıların aklını, şu soruyu cevaplamaya çalışan yazarların, sanatçıların ve film yapımcılarının hayal gücünü heyecanlandırıyor: "Kimin işi?"
Ve birçoğu, bu olaylardan bir hafta önce, Baltık Filosunun mayın bölümünün başkanı Arka Amiral Mikhail Kedrov'un St. George ile ödüllendirildiğine dikkat ediyor. silah Zira, "operasyonu şahsen denizde, 4'tan Ekim ayının 5'ine kadar geceleri yönlendirmek, yılın 1916'inin düşmanın arkasına önemli bir mayın tarlası koyması" ...
Deniz rüyası
Gelecekteki amiral Eylül ayında doğdu Moskova'da 13 1878. Nerede olduğu belli değil, ama denizi ve gemileri sadece resimlerde gören çocuğun, küçük yaşlardan itibaren, okyanus genişlemesi ve şiddetli rüzgârlar için ezici bir özlem ortaya çıktı. Bu nedenle, Krasnokazarmennaya Caddesi'ndeki (ve bu ismi veren) Moskova Cadet Birliği'nden 4 onuruyla mezun oldu. Burada genç adam, giriş sınavlarını, Rus filosunun en eski askeri okulu olan ve deniz tarihini 1701 yılında Peter I tarafından kurulan ünlü Navigasyon Okulundan alan Marine Corps'a götürüyor.
Gelecekteki hayranlar burada F. F. Ushakov, D. N. Senyavin, F. A. Klokachev, M.P. Lazarev, P.S. Nakhimov, V. A. Kornilov, V. I. Istomin. 1899’te, orta komutan Mikhail Kedrov, aynı zamanda, Rus deniz komutanlarının bu görkemli kohortuna katılacağını bilmiyordu.
Mikhail Aleksandroviç'in ilk görev istasyonu, yeni inşa edilen deniz subayının ilk okyanus yolculuğunu yaptığı Herzog Edinburgh yarı zırhlı fırkateyniydi. İleri yaşına rağmen - yelkenli 1875 yılında piyasaya sürüldü - bu gemi Rus İmparatorluk filosunun genç memurları için mükemmel bir eğitim alanıydı: buhar motorlarını kullanarak yelken açabilir, 203-mm ve 152 topçu ateşlemesinin temellerini öğrenebilirdi -mm gemi silahları, deniz yaşamının diğer bilgeliği ve incelikleri.
Görünüşe göre, orta komiser Kedrov bu kadarını başardı, çünkü yürüyüşden hemen sonra teğmene terfi etti. Ve yeni bir randevu aldı - Pasifik Filosuna, Port Arthur deniz üssüne. Rus-Japon savaşının başlamasından kısa bir süre önce geldi.
Ölmenin üç yolu
Amiral Stepan Osipovich Makarov'un Port Arthur'da görünmesinden sonra Teğmen Kedrov, kişisel bayrak subayı görevini üstlendi ve birkaç ay boyunca filo komutanının en önemli görevlerini yürüttü.
Sadece şartların tesadüfleri nedeniyle Mikhail Alexandrovich, mayınlı bir bankada patlayan ve birkaç dakika içinde yarıya bölünen bir geminin takımı ve 657'i geminin derinliklerine götürdüğü kötü niyetli bir günde savaş gemisi Petropavlovsk gemide görünmedi: trajedi, deniz alanlarından birini keşfetmek için yok edici "Boyky" üzerine çıktı.
Ondan sonra kısa bir süre Uzak Doğu'daki valinin karargahında görev yaptı ve daha sonra, azabı sayesinde kendisini yakında gemide buldu - savaş gemisi Tsesarevich'e atandı, 1 Pasifik filosu Arka Amiral Wilhelm Karlovich Witgeft'in bayrak tuttuğu savaş gemisine atandı. .
Kader genç subayın gücünü sınamaya devam etti: Japon kuşatması topçusu tarafından kalenin bir sonraki bombardımanı sırasında, o sırada sahilde bulunan, Teğmen Kedrov, yakındaki patlayan bir kabuğun bir parçası tarafından bacağından yaralandı ve yaralandı. Bununla birlikte, filonun denize açılmaya hazır olduğunu, tedavi görmüş olduğunu öğrendikten sonra, hastaneden savaş gemisine kaçtı. "Cesarevich" kaptanı 1'in komutanı N. M. Ivanov, Mikhail Aleksandroviç'in geminin etrafında ilerlerken bir bastona yaslandığını görerek onu rapor etmek istedi. Ama sonunda, elini sadece salladı: Japon filosunun savaş oluşumlarını kırdığında, Rus filosunun üstlenmeyi amaçladığı Vladivostok'a, her memur faturadaydı ...
8.30 28 Temmuz 6 savaş gemileri, 4 kruvazörleri ve 8 avcıları, Port Arthur'dan on yedi Japon savaş gemisi ve zırhlı kruvazörünün bulanık siluetlerinin kırk sekiz yıkıcı ve yıkıcı eşliğinde görüldüğü açık denizde ortaya çıktı.
İlk atış 12.20'ta yapıldı. Ondan sonra, karanlığın başlangıcı aktif olarak manevra yapana kadar rakipler daha sonra 80 kablosunun (14,8 kilometre) ana kalibre ile çekim yapmak için maksimum mesafeye sapar, sonra yarıya çıkarır. Ve tüm bu süre boyunca, hedeflerden hedefe ateş taşıyan voleybolu gemi silahları alışverişinde bulundular.
Savaş, 17.40'a kadar değişen başarılarla sürdü, Japon savaş gemisinin 305 mm'lik mermisi Tsesarevich'in öngörüsüne dönmedi. Onun parçaları, amiral gemisi Navigator Teğmen N.N. Azaryev ve köprüde bulunan diğer dört memur olan Arka Amiral V.K. Vitgeft'i vurdular, Arka Amiral N.A. Matusevich'in filo merkezi ve Teğmen M.A. Kedrov'u ağır yaraladılar. Mikhail Aleksandroviç yanmış bir yüze sahipti, sağ elini ve omzunu yumrukladı, kafasındaki cilt sağ tapınaktan kulağa derinden kesildi. Her şeyden önce, yine en güçlü beyin sarsıntısı oldu.
Rus filosunun komutanının ölümünden sonra çöktü. Her gemi tek başına hareket etti, kazanlarının gücüne ve topçuların doğruluğuna güveniyordu. Sadece takip eden karanlık, Rus kruvazörlerini ve armadillolarını yıkımdan kurtardı. Birçoğu Port Arthur'a döndü. Yaralı "Diana" Fransız Saygonuna gitti, iki sualtı deliği olan "Askold" Çin Şangayına sığındı. Ve en çok acı çeken Tsesarevich, onu takip eden Japonlardan ayrıldıktan sonra, Qingdao'daki Alman deniz üssüne zar zor yürüdü.
Tsushima
Yaklaşık üç ay bir Mihail Aleksandroviçini bir Alman hastanesinde geçirdi. Ancak iyileşmeye başladığı anda tekrar savaşa nasıl girileceğini düşünmeye başladı. Yerli savaş gemisi yerleştirildi ve düşmanların sonuna kadar tarafsız limanı terk edemedi. Port Arthur'a veya Vladivostok'a ulaşmak için bağımsız değildi. Bazı şanslı durumlar için ümit kaldı.
Ve kendini tanıttı. Qingdao'da söylentiler, yakındaki Kampang Körfezi'nde, Rus filosunun 2 inci Pasifik Filosunun Baltık'tan sonra kuşatılmış Liman-Arthur'un yardımına kadar yakında demirleneceğini söyledi. Cedar bir gün gecikmeden, yola koyuldu. Ve St. Andrew bayrağının altındaki koyda duran savaş gemilerini görünce rahatladı.
Filo komutanı Amiral Zinovy Petrovich Rozhestvensky'ye sunulduktan sonra, yardımcı kruvazör “Ural” a topçu subayı olarak atandı. Birkaç gün sonra filo, çapalarla yola çıktı ve Japonya Denizi'ne, Tsushima adasına doğru yoluna devam etti.
Mayıs 14'te, Kore Boğazı'nın girişinde, keşif dekolmanında yürüyen “Ural”, önce Japon filosunu keşfetti, ardından nakilleri korumak için filo sisteminin sonuna çekilme emri aldı.
Ancak bu, hafif zırhlı kruvazörü yok etmekten kurtarmadı: düşman onu ilk voleybolla kapladı - mermi kıç güvertesinde patladı. Sonra birkaç vuruş daha geldi ve 15.35'te sol taraf su hattının altına delindi. Acil durum partisinin hareket halindeki çukurun altına sıva yapma girişimleri başarısız oldu. Bir başka mermi Ural'ın sağ tarafını çevirdiğinde, kruvazör komutanı “Ben ölüyorum, ama pes etmiyorum!” Diye sinyal verdi. Sonra mürettebata Kingston'ı açmasını ve gemiyi terk etmesini emretti.
Trajedi alanının yakınında bulunan Rus filosu muhripleri ve diğer gemileri, yaralıları ve yelkenli denizcileri ve tekneleri subaylardan aldı. Teğmen Kedrov, diğer 325 mürettebat üyeleriyle birlikte, Anadyr nakliyesinde idi. Komutanı, savaş gemisini kalabalık bir gemide yönlendiren filoyu yakalayamadı, ancak geri adım attı.
Daha sonra, bunun Anadyr’in bir ay içinde Madagaskar’a ulaşmasına izin veren ve Fransız limanına demir attığı tek doğru karar olduğu ortaya çıktı. Fransızlar, Rus tiyatro taşımacılığına başlamamış, kendilerini Japon diplomatların ve dünya topluluğunun önünde operasyon tiyatrosundan uzaklaştırarak haklı çıkardılar.
Böylece arabaların tamirinden sonra, kömür, su ve yiyecek "Anadyr" ikmali güvenli bir şekilde vatanlarına döndü.
Savaştan savaşa
1906'te Mikhail Aleksandrovich bilgisini genişletmeye karar verdi: pek çokları için beklenmedik bir şekilde Mikhailovsky Topçu Akademisi'ne girdi. İki yıl boyunca balistik, tahkimat, askeri sanat tarihi ve askeri yönetimin temelleri, taktik ve strateji, teorik ve pratik mekaniğin tüm bölümleri ve yabancı dil bilgisinin geliştirilmesi konularında sürekli çalışmaktadır.
Akademiden mezun olan diploma ile birlikte, teğmen komutanı ve yeni bir atama olarak prodüksiyon alır - o eğitim gemisi Peter Büyük'ün kıdemli subayı olur. Rear Amiral A. A. Popov tarafından 1872'te inşa edilen bu gemi, Rus filosunun ilk tam teşekküllü zırhlı savaş gemisi oldu ve uzun süredir sınıfının en güçlülerinden biri olarak kaldı. Bununla birlikte, 20. yüzyılın başlarında, savaş gemisi ahlaki olarak eskiydi ve 1903, silah toplayıcıları için bir üs olarak kullanıldığından beri.
Altı yıl boyunca Mikhail Alexandrovich, Baltık Filosu için kıyı ve deniz topçu birliklerinin komutanlarını ve subaylarını hazırlıyordu. Aynı zamanda, ağır topçu gemilerinin doğrusal savaş taktikleri ve deniz savaşında topçu kullanımı taktikleri üzerine birkaç bilimsel makale hazırladı ve yayınladı. Ayrıca gemi topçu ateşini görme, kontrol etme ve masaj yapma konusunda çeşitli öğretim materyalleri ve talimatlar yazdı.
1912’te, deniz bakanı I. K. Grigorovich, hükümete bir rapor hazırlayarak, Kedrov’u en yetenekli deniz subaylarından biri olarak nitelendirdi. Nicholas II adı hatırladı. Ertesi yılın temmuz ayında, imparator, Baltık Filosunun gemilerinin topçu hazırlık seviyesini bizzat değerlendirdi, kendisini çok yüksek buldu ve Mikhail Alexandrovich'e yardımcı komutanı verdi.
Ancak Kedrov mahkeme memuru olmadı: Aynı 1913'te kaptanının Büyük Peter Köprüsü'nde yerini aldı. Üzerinde ve Birinci Dünya Savaşı ile tanıştım.
Hem uygulayıcı hem de teorisyen
Çok nadir bir görevle Kedrov için savaş başladı. 26 Ağustos 1914, sisin Odenholm adasının yakınında, Alman hafif kruvazörü "Magdeburg" un taşlarına çarptı. Kurtarılmasına gönderilen yıkıcılar mürettebata katılmayı başardılar, ancak daha sonra Magdeburg'un tehlike sinyalini ele geçiren Rus kruvazörleri Bogatyr ve Pallas'ın ateşiyle ve kaza mahalline gelen bütün çiftlerin ateşiyle sürüldü.
Savaşın kargaşasında, Almanların kodları ve şifreleri olan işaret kitapları da dahil olmak üzere geminin belgelerini yok etmek için zamanı yoktu. Talimatlara göre, şöminede yapılması gerekiyordu, ancak mahsur geminin makine dairesi, gövdedeki bir delikten giren suyla doluydu. Böyle bir durumda ne yapılacağı, Corvette-Captain Habenicht gemisinin komutanı bilmiyordu ve bu nedenle sadece gemiye sinyal kitaplarını fırlatıp attı. Rus yatılı partisinin denizcilerinin fark ettiği şey, zaten gemilerdeki kruvazöre yaklaşmak. Dalgıçlar için gizli belgeleri alttan kaldırmak zor değildi.
Böylece, savaşın üçüncü haftasında, Rus filosu Alman gemilerinin neredeyse bütün müzakerelerini kendi aralarında ve kıyı ile okuyabiliyordu. 1917'in sonuna kadar, Habenicht, jandarmalar tarafından ağır bir koruma altında tutulmuştu ve anavatanına yaptığı hatayı bildirmek için en ufak bir fırsata sahip değildi. Ve müttefik görevlerine sadık olan Ruslar, Magdeburg sinyal kitaplarının kopyalarını İngiliz Amiralliğine aktarmaya karar verdi. Bu görev Mikhail Alexandrovich Kedrov'un görevini üstlendi.
Buna cevaben, İngilizlerden gelen dostane bir jest, Rus subayın gemilerinde bir süre hizmet etmesini önerdi. Bunun için izin alındı ve Mikhail Aleksandroviç'e bir yıllığına görevlendirildiği İngiltere Kraliyet Donanması'nda yaşamın özellikleri ve hizmet organizasyonu ile yakından tanışma fırsatı verildi. Bu süre zarfında, İngiliz askeri kruvazörü "Theseus", "Fatih" ve "Hindistan İmparatoru" savaş gemilerinde yelken açtı.
Eve döndükten hemen sonra, Kedrov Helsingfors merkezli savaş gemisi Gangut'un komutanlığına atandı. Mihail Aleksandroviç'in yeni pozisyonu kabul etmek için zamanı yoktu, gemide bulunan denizciler neredeyse trajediyle sonuçlanıyordu.
Buzz'ların nedeni saçma oldu: Akşam yemeği için kömür yükleme konusunda yapılan aceleyle çalışmanın ardından, ekip bu tür durumlarda denizlere dayanan makarnanın yerine karabuğday lapası hazırladı! Denizci huzursuzluğunun sebepleri çok daha derinlere uzanıyor. Savaşın başlamasından bu yana, Rus filosunun en güçlü gemilerinden biri savaş operasyonlarında yer almayan, deniz üssünde boşta durdu. Denizcilerin, Alman kökenli "altın avcılarının" komplolarından dolayı Gangut'un etkisiz olduğunu "açıkladığı" savaş gemisinde broşürler ortaya çıkmaya başladı. Bu nedenle, kıdemli subay Baron E. E.'nin emri Etli makarna yerine pasta püresi hazırlamak ekip tarafından düşmanların işlenişi olarak algılandı.
Kaptan 1 rütbesi Kedrov, denizcileri, zaten silahlarını kaptığını, duyularına gelmelerini zorlukla başardı. Tutkular azaldı, ancak soruşturma hala atandı. Sonuç olarak, alt rütbelerin 95'i tutuklandı, 26, 4'ten 15 yıllarına kadar geçen süre boyunca ağır çalışmaya mahk ,m edildi, gerisi diğer ekiplerin etrafına dağıldı. Bütün bunların savaşın ortasında bir savaş gemisinde gerçekleştiğini hesaba katarsak, yalnızca hükümetin isyancılara tepki verdiği nezaketle şaşırtabiliriz.
Memurlar ve denizcilerin çoğu olan Mikhail Aleksandroviç, sinir bozucu gerçeğe rağmen, savaş gemisinin savaşma kabiliyetini kaybetmediğini kanıtlamak için sabırsızdı. Ve kısa süre sonra böyle bir fırsat kendini gösterdi: 11 Kasım “Gangut” yılın 1915'u ve aynı tipteki Petropavlovsk, kruvazörlerin örtüsü altında denize girdi. Düşman gemileri yürüyüş sırasında bulunmadı, ancak 550 mayınlarından Gotland'ın güneyinde bir mayın tarlası koydular. Zaten Kasım'da 25 bu madenlerde Alman kruvazörü Danzig havaya uçtu. Böylece, Gangutzyalılar utanç lekesini süpürdüler.
Mikhail Aleksandrovich’in savaş gemisi üzerindeki hizmeti 1916’un yazına kadar devam etti. Gemi nadiren denize açıldı, boş vakti vardı ve Kedrov bunu bilimsel çalışmalara adadı. Dünyada ilk üç silahlı taretten ateşleme kuralları ile ilgili soruları sistematik hale getiren ağır deniz topçularının kullanımına yönelik taktiklerin iyileştirilmesi üzerine birkaç makale yayınladı. Bundan sonra, bütün askeri filolarda, Mikhail Aleksandrovich onun için büyük bir gelecek öngören olağanüstü bir deniz topçu teorisyeni olarak konuşuldu.
28 Haziran 1916, Kedrov'a bir arka amiral omuz askısı ve Baltık Filosunun maden bölümünün komutanı - yeni bir randevu verildi. Bu yazıda, Sevastopol'a giden Alexander Vasilyevich Kolchak'ı Karadeniz Filosunun komutasını ele geçirmek için değiştirdi.
Ne kadar garip görünürse görünsün, Mikhail Alexandrovich'in nihayet denize girme, savaş gemisi komutanının konforlu kabinini titreşimli bir şekilde değiştirmesi ve destroyerin kaptan köprüsüne açması için rahat bir kabini değiştirmesi sayesinde oldu.
Uzun zamandır bunu hayal etmişti. Kedrov'un altındaki Baltık Maden Bölümü'nün, Kolchak'ınki gibi gemileri, rıhtım duvarlarında hiç durmadı. Rus avcılarının, Almanların Birinci Dünya Savaşı sırasındaki zararlarını Baltık'ta kaybetmelerinden muzdarip oldukları etkinlikleri sayesinde oldu. Gecede kaybolmuş dahil olmak üzere, Libau'da bulunan ve en yeni yıkıcılardan oluşan X filosunun neredeyse tamamı.
Ne yazık ki, Kedrov bir yıldan daha az bir süredir savaşma şansı buldu. Şubat Devrimi'nden hemen sonra Donanma Bakan Yardımcısı olarak atandı. Aslına bakarsanız, Mikhail Aleksandroviç bu bölümü birkaç aylığına yönetti. Geçici Hükümette hem askeri hem de denizcilik bakanlıklarına başkanlık eden A. I. Guchkov, denizcilik meselelerinden habersizdi. Ayrıca, Nisan 1917’ten bu yana Kedrov’un Deniz Genelkurmay Başkanlığı yaptığını da hesaba katarsak, o sırada o amiral’in ne kadar sıkıntı yaşadığını hayal edebiliyoruz.
1917 yazında, Kedrov’un A. F. Kerensky ile ilişkileri nihayet kötüye gitmişti. Başbakan'a, “acı acıya karşı savaşı” ne kadar iyi kullanabileceğini tek başına bildiği görülüyordu, askeri uzmanlardan aldatıcılık ve kendi otoritesini baltaladığı yönündeki yorumları aldı. Ve o da amirali görmezden Londra'ya gönderdi. Rus Hükümet Komitesi Mikhail Alexandrovich, Rus filosunun ajanlarının faaliyetlerini koordine etmeye başladı. Bu aslında imparatorluğun deniz istihbaratına yöneldi. Ne yazık ki, sadece birkaç ay kaldı.
Son yürüyüş
Amiral Kedrov şanslıydı: Kader onu İç Savaş savaşlarına doğrudan katılımdan kurtardığı için mutluydu. Rusya'da kan akan iki buçuk yıl boyunca, Mikhail Aleksandroviç Büyük Britanya'nın başkentiydi. Fakat boşta değildi, ama anladığı gibi Anavatan'a olan görevini yerine getirmeye devam etti.
İlk olarak, Londra'daki Rus Büyükelçiliği Özel Toplantısında, devrimin yabancı limanlarda bulduğu Rus ticaret filosundaki Müttefik Operasyon Komitesi'ne başkanlık etti. A.V.Karchak, kendisini Rusya'nın en üstün yöneticisi ilan ettikten sonra, yoldaşı ve silahlı yoldaşı Kedrov'a, Rusya'nın kuzeyindeki, güneyindeki ve doğusundaki Bolşeviklere karşı mücadeleye önderlik eden beyaz orduları tedarik etmek için nakliye düzenlemeleri talimatını verdi. Böylece, 1918 - 1920 yıllarında Murmansk, Arkhangelsk, Novorossiysk, Sevastopol, Kerç, Odessa ve Vladivostok'a gelen silah, mühimmat, üniforma ve gıda maddelerini taşıyan tüm karavanlar, Mikhail Aleksandroviç'in çabaları sayesinde hedef limanlarına yüklendi ve varış limanlarına gönderildi.
Ve yine, amiral Rusya'yı kanla yıkayarak ziyaret etmek zorunda kaldı: İç Savaş'ın son geniş çaplı operasyonunu yapan Kedrov'du - Wrangel ordusunun Kırım'dan tahliyesi.
Sovyet dönemindeki bu dramatik ulusal tarih bölümü, okul kitaplarında veya daha ciddi çalışmalarda dikkat edilmedi. Bu nedenle, günümüzde vatandaşlarımızın mutlak çoğunluğu, Kırım isthmuse'lerinin kaybından sonra, beyazların kalıntılarının rastgele kıyıya koştuğunu, kımıldamadan limanda düştüklerini ve ufkun arkasına hızla gizlenmeye çalışan limanlardaki gemilere tırmandıklarını ...
Aslında, durum böyle değildi.
Bolşeviklere karşı tüm mücadelenin Kırım'a aktarılmasından bu yana, Güney Rusya Silahlı Kuvvetleri Başkomutanı Komutanı General Wrangel’e, komutan Yardımcısı Amiral MP P. Sablin’e, orduyu ve arkadaki kurumları Kırım’dan Konstantinopolis’in kovulması için bir plan çıkarması için bir plan geliştirmesi istendi yarımada. Filo merkezinin Nisan 002430'te başka bir 4 aldığı 1920 sipariş numarasında, baron, “tam gizliliği göz önünde bulundurarak, mümkün olan en kısa sürede 100 bin kişinin taşınması için gerekli gemilerin hazırlanmasını sağlamak için inişe başlayabilmelerini istedi. 4 - isthmuse'dan çekilmeye başlamasından sonraki 5 gün içerisinde ”.
Tahliye planı üzerinde çalışma derhal başladı, filonun gizli düzeni metnine adanmış tüm üst safları içinde aktif rol aldı. Rus ordusunun kalıntılarını imhadan kurtarmak için gereken her şeyi hazırlamaya yardımcı olan yetenekleriydi.
Eylül ayının ortalarında, Amiral Sablin Yardımcısı ciddi bir şekilde hastalandı. Doktorlar, filo komutanına iki ay güçlenerek yaşayacakları bir ay olduğu konusunda uyardı. Mikhail Pavlovich, Wrangel'den halefinin arayışına katılmasını istedi ve kendisinden Arka Amiral Kedrov'u Londra'dan aramasını önerdi. Baron Mikhail Aleksandroviç ile şahsen tanışmadı, ama ölen deniz komutanının fikrini dinledi. Ve pişman olmadı.
Ekim ayının başlarında, Kedrov Sevastopol'a geldi ve kendisini başkomutanla tanıştırdı. Daha sonra, Wrangel anılarına şöyle yazacak: “Son derece akıllı, kararlı ve bilgili bir denizci olarak ün yapmış. Kişisel bir tanıdık bana en iyi izlenim bıraktı. Biraz tereddüt ettikten sonra, amiral görevi kabul etmeyi kabul etti. Bu seçim son derece başarılıydı. Kırım'ın tahliyesi tarihinde emsalsiz olanı, büyük ölçüde başarısını Amiral Kedrov'a borçludur. ”
Ekim 12 1920, Amiral Sablin'in ölümünden beş gün önce Mikhail Alexandrovich, Karadeniz Filosunun komutanlığına atandı. Enerjik olarak tahliye planını ve uygulanmasını sonuçlandırmak için çalışmaya başladı.
Filonun savaş ve nakliye gemilerinin yoğunlaştığı tüm Kırım limanlarına Kedrov, resmi görevlerinde sınırsız haklara sahip kıdemli deniz komutanları atadı. Arka Amiral Alexander Mikhailovich Klykov, Evpatoria limanının diktatörü oldu, Arka Amiral Pavel Levitsky, Yerta, Arka Amiral Mikhail Alexandrovich Berens, Kerç, 1 rütbesi İvan Konstantinovich Fedyaevsky Feodosia'da görev aldı.
8 Kasım 1920, Kırmızılar Perekop'tan ayrıldı ve Chongar Isthmus'a girdi. 10 November Wrangell tahliye emri verdi. Üç gün boyunca, 126 gemilerine silah, mühimmat ve şirket gişeleri de dahil olmak üzere lojistik hizmetleri de dahil olmak üzere lojistik hizmetleri taşıyan birlikler yüklendi. Memur aileleri, sivil ve askeri kurumlar - neredeyse isteyen herkes - destelere çıktı. Gönüllü sürgünlerin toplam sayısı 150 bin kişi civarındaydı.
Kasım'da 14, Sevastopol'da tek bir askeri birliğin kalmamasından sonra, Baron Wrangel ve personel memurları, filo komutanı Amiral Kedrov'un bayrağını tuttuğu Genel Kornilov kruvazörüne yükseldi. 14.50'te, kruvazör komutanı, telsizde derhal diğer limanlarda bulunan deniz birimleri komutanlarına kopyalanan bir demirleme emri aldı. Açık denizde, gemiler buluşma noktasında toplandı ve yürüyüş izninde sıraya girdiler ve Konstantinopolis'e yöneldiler.
Amiral Kedrov liderliğindeki Rus filosu, son seferine başladı.
Evden uzakta
16 Kasım 1920, Kırım limanlarını terk eden, Türk başkentinin dış baskınlarına demirleyen Rus gemileri. Denizdeki en kötü fırtınadan kurtulan filo yalnızca bir gemiyi kaybetti: bir fırtına düştü, devrildi ve anında Don Alayının görevlilerini ve Kazaklarını 250'in altına alarak aşırı yüklü yok ediciyi battı. Gerisi güvenle denizi geçti. Wrangel, durumun tüm dramasına rağmen, Rus denizcilerinin koordine edilmiş eylemleri, gemilerde hakim olan en yüksek disiplin ve organizasyon tarafından takdir edildi. Tam denizde, yürüyüşün bitiminden önce bile, baron Kedrov'u amiral olarak üretti.
Diplomatlar mültecilerle ne yapacakları ve silahsızlanmayı reddeden alayı nereye koyacakları konusunda şaşkınlık duyurken, Mikhail Aleksandroviç başkanlığındaki deniz subayları sorunlarını çözdü. Doğrudan Konstantinopolis'te, vapurların etkisizleştirilmesinin yanı sıra, Rus filosunun yardımcı askeri mahkemeleri, yabancı bir ülkede tamamen gereksiz hale gelen hizmetlerin ve kurumların dağılması başladı.
Tüm dönüşümlerden sonra, “filo” kavramı, St. Bay bayrağının altında Fashion Bay'da kalanlara atfedilemezdi. Ve Kasım 21'te Karadeniz Filosu, Rus filosunun adını değiştirdi. Komutanı Amiral M.A. Kedrov olarak kaldı.
Ancak, askeri ilişkilerin filo çok müthiş bir güç olmaya devam: Bileşiminde 2 savaş gemisi, 2 kruvazörü, 10 destroyer, 4 sualtı ve 3 savaş gemileri, 5 minesweepers, 3 silahlı icebreakers, 19 nakil, 2 hidrografik gemi, 4 silahlı römorkör vardı eğitim gemisi ve denizaltı yüzer üssü.
Bu armadaların siyasi statüsü, Aralık ayına kadar 1’a kadar belirlenemedi; Fransa Bakanlar Konseyi, yine de büyük ölçüde Kedrov’un kişisel çabaları ve uzun süredir devam eden bağları nedeniyle, Tunus’un Bizerte limanında Rus savaş gemilerini kabul etmeyi kabul etmedi. Ve Aralık 8'te, Rus filosunun dört filosu Kuzey Afrika kıyılarına gitti. Denizciler ve subaylara ek olarak, gemilerinde 5400 mültecileri vardı.
Bizerte'de, gemi bakımı için fon bulunmaması nedeniyle filo kademeli olarak azaltıldı. Son mürettebat, yılın 1922'unun sonunda karaya çıkarıldı. Gemilerin bir kısmı Fransız ticaret filosuna transfer edildi ve bazıları İtalyan ve Maltalı gemi sahiplerine gitti. Savaş gemileri hurdaya gitti: Sonunda, St. Andrew’un bayrağı 30 Ekim 1924 düştü.
Peki ya Amiral Kedrov? 31 Aralık 1920, filonun son gemisi Bizerte'ye ulaştığında, Mikhail Aleksandrovich Rear Admiral M.A. Berens'e emri verdi ve Paris'e gitti. Fransa'da Rus göçmenlik örgütlerinin yaşamında önemli bir rol oynadı, ancak politikadan kaçındı. Tüm çabalarını temel olarak kendilerini yabancı bir ülkede bulan Rus Donanması subaylarını desteklemek için yönlendirdi. Rusya All-Union Union'da, uzun süre başkan yardımcılığı görevini 1938'ten aldı ve ölümüne kadar St. George Cavaliers Birliği başkan yardımcılığını yaptı.
1945’te Mikhail Alexandrovich, Paris’te Sovyet elçiliğini ziyaret eden ve Sovyet’in Nazi Almanya’sı üzerindeki zaferini memnuniyetle karşılayan Rus göçmenlerin heyetine katıldı. Sonra eve dönmek için davet aldı: Büyükelçiliğe Kedrov'a önceden hazırlanmış bir Sovyet pasaportu teklif edildi.
Ama amiral hediyeyi kabul etmedi.
Rus Donanması'nın son komutanı 28 Ekim Yılın 1945'u öldü ve Saint-Genevieve-des-Bois'in émigrée mezarlığında gömüldü.