Pandemiden önce de bazı insanlar, Brexit'in neden olduğu tedarik zinciri kesintileri veya temel bir medeniyet çöküşü beklentisiyle yiyecek ve tuvalet kağıdı gibi temel öğeleri stokluyordu.
Bazıları mumları, kibritleri ve kütükleri stokladı ve haberlerden haberdar olmak için kurmalı bir radyo satın aldı. Diğerleri, gıda depolamak için ek binalara dondurucular ve raflar yerleştirdi ve birikimlerinin bir kısmını denizaşırı hesaplara kaydırdı.
Peki, bu "hazırlayıcılar" Covid-19 İngiltere'yi vurduktan sonra nasıl bir ücret aldı ve bugün hala ürün stokluyorlar mı? Bazılarından kilerinin içini görmelerini istedik.
Angi Strafford, 41, Leeds'ten hemşire uygulayıcı
Bir gıda mağazası inşa etmeye başladım, okuduktan sonra anlaşmasız bir Brexit durumunda İngiltere'ye gelen taze ürünlerle ilgili sorunlar olabilir. Bebeğimin sevdiği şeylerin bitmesini istememekle başladı: O zamanlar özellikle zeytinler, güneşte kurutulmuş domatesler ve spagetti bolonez yapmak için konserve domateslerdi - bunların hepsinin Brexit'ten potansiyel olarak etkilendiği düşünülüyordu. Ancak yaygın gıdalarımızın çoğuna ve ayrıca ekstra Calpol şişelerine ve ev eşyalarına kadar genişledi.
Covid vurduğunda bir mağaza dolabı malzemesi stoğuna sahip olmak işe yaradı. Sürücü olmayan, bekar bir ebeveyn ve hemşire olarak, tükenmiş temel ürünleri aramak için mağazalara gitmeye devam edecek zamanım veya aracım yoktu.
Oğlum ve ben geçen Eylül ayında Covid'e yakalandığımızda, yemek yapacak kadar iyi hissetmiyordum, bu yüzden teneke çorba ve diğer kolay parça ve parçaları sipariş etmek zorunda kaldım. Şimdi hastalık durumunda bu şeylerin bir stoğu tutuyorum.
“Tam zamanında” teslimat sistemlerinin potansiyel değişkenliği, Ukrayna'daki çatışma ve kötüleşen iklim acil durumu göz önüne alındığında, zor zamanlar için bir güvenlik ağına sahip olmanın önemli olduğunu düşünüyorum. Kendi meyve ve sebzemi yadigarı tohumlarla yetiştirmek için “stoklamamı” genişlettim ve bu yıl tohum biriktirmeyi umuyorum. Gelecek zor olabilir ve Covid, hükümetin kriz zamanlarında bizi büyük ölçüde kendi kaderine terk edeceğini gösterdi.
Philippe Marti: 'Brexit'in yaklaşmasından yaklaşık bir yıl önce, yavaş yavaş stok yapmaya başladık.' Fotoğraf: Linda Nylind/The Guardian
Temel hayatta kalma ve hazırlık konularına her zaman ikincil bir ilgim olmuştur. Olağanüstü bir şey değil, sadece acil bir durumda evden çıkmamız durumunda ihtiyaç duyabileceğim her şeyi (ışıklar, radyo, şarjlı telefon şarj cihazları, mutfak aletleri) içeren bir böcek giderme çantası ve olası senaryolar için bazı hazırlıklar. bizi şehre bir “kirli bomba”, ekonomik çöküş, ani sel veya salgın gibi bir anda Londra'dan ayrılmaya zorlar.
Brexit'in yaklaşmasından yaklaşık bir yıl önce, özellikle geçici olarak indirimli olduklarında uzun vadeli gıdaları yavaş yavaş stoklamaya başladık ve gitmesini önlemek için stoğu döndürdük. İki büyük kutumuz vardı: biri uzun süreli garajda, diğeri merdiven altında daha kısa süreli, ayrıca dondurucuda biraz et.
Sonra Covid oldu ve Brexit kutularımız Covid kutuları oldu. Panik satın almaktan veya herhangi bir habere duygusal tepki vermekten özenle kaçındık. Herhangi bir eksiklik, stok tarafından uygun şekilde şok emildi ve daha sonra tekrar dolduracaktık.
Zamanla birkaç şey daha ekledim ama doğrudan pandemi nedeniyle değil. Örneğin, tek kullanımlık barbekümü, elektriğimiz kesilirse sıcak su yapmamız gerektiğini fark ettiğimde gaz tüplü güzel bir kamp ocağı ile değiştirdim.
Akılcı ve düzgün bir şekilde planlanmış şekilde yapılan stoklama, paradan tasarruf etmenin harika bir yoludur – geçen ayın veya geçen yılın fiyatları üzerinden yiyecek satın alırsınız veya satışlarda toplu olarak satın alırsınız – ve kendinizi inanılmaz derecede kendini beğenmiş hissedersiniz.
Laura Aucuparia, 38, Batı Yorkshire
Yaklaşık 15 yıl önce bir adamın oğluyla birlikte kıyamet sonrası bir dünyada hayatta kalmak için mücadele ettiği The Road filmini izlediğimden beri yiyecek, su, tıbbi gereklilikler ve genel hayatta kalma gereçleri biriktiriyorum. Kanımı dondurdu, böyle bir senaryo ne kadar korkunç olurdu.
Bir hafta yetecek kadar suyum var, ardından su filtreleri ve temizleyiciler. Altı ay yetecek kadar yiyeceğim ve daha uzun sürecek bazı ekstralarım var: şeker, yağ, tuz. Elimde yasal olarak elde edilmiş çok sayıda ilaç var.
Onu döndürmek ve hepsini yönetmek zorundayım, böylece kullanışlılıklarını yitirmez. Tüm bunlarla birlikte üç kez ev taşımak zorunda kaldım, ki bu hiç eğlenceli değildi ama pandemi vurduğunda buna çok sevindim.
Covid riskim yüksek olduğu için evden çıkmamam söylendi ama yiyecek teslim alamadım. Arkadaşlarımdan benim için hastalığı riske atmalarını isteyemezdim, bu yüzden öncelikli teslimatı alana kadar çoğunlukla fıstık ezmesi, yulaflı kek, konserve meyve ve çorba yiyerek stoğumda hayatta kaldım. Altı hafta ekmeksiz yaşadım.
Süpermarketler tamamen hazırlıksız ve yararsızdı. Ciddi derecede engelliyim ve biriktirmem olmasaydı tamamen sıkışıp kalırdım. Herkes hazırlık yapmalı.
Nicki Tinkler, 52, Maidenhead
Her zaman bir sürü kıyamet sonrası kitap okudum ve bunların tamamen kurgu olduğunu anlamama rağmen, bir pandemi olsaydı toplum düzeyinde ne olacağı aklımdan çıkamadı. Domuz gribi olduğunda “hazırlanmaya” başladım, ayrıca Ebola dahil tüm salgınları takip ettim ve 30 günlük gıda kaynağımı döndürdüm, jeneratör getirdim ve garajımızda her zaman benzin bulundurdum. Çoğu insan deli olduğumu düşündü. Ben kıdemli bir rolde orta sınıf bir kadınım ve bir hazırlayıcının klişesine uymuyorum.
Çin'de yeni bir virüs haberini okurken Covid hakkında çok endişelendim. Çok erken saatlerde işe gidip gelirken maske takıyordum ve insanların bana çok gülmesini sağladım. Ben de herkesi hüküm vermeye teşvik ettim. Çoğu insan beni görmezden geldi. Covid ciddileştiğinde 30 günden fazla dayanacak kadar yemeğim ve suyum vardı. Kendimizi tamamen izole edip güvende tutmayı başardık.
En iyi anım, birlikte çalıştığım, küçük bir çocuğu olan bir kişinin beni arayıp teşekkür etmesiyle geldi; benimle konuştuktan sonra fazladan erzak biriktirmişti, bu da ilk günlerde dükkânlar tükendiğinde büyük bir fark yarattı. Şimdi Rusya ve nükleer savaş tehdidi için endişeleniyorum. Bence insanlık, yiyecek veya su bittiğinde korkunç şekillerde davranacak ve yapıyor. Kendimi bundan olabildiğince korumak istiyorum.
Dean Axford, 49, Saltburn
Dekan Axford
Dean Axford: 'Aralık 2021'de Ukrayna'daki durumun kızıştığına karar verdim ve en kötüsünü varsayarsak stokların tükendiğine karar verdim.' Fotoğraf: Richard Saker/The Guardian
Reklamcılık
2019'un sonlarında İsrail'deyken Covid'den haberdar oldum ve oldukça yeni göründüğüne karar verdim, bu yüzden İngiltere'de bir kez hazırlık yapmaya başladım. Eylül 2019'da mobil gidebilmek için bir karavan, Şubat 2020'de bir kamyonet satın almıştım. Ayrıca elektrik için bir jeneratör ve evde bulundurduğum yaklaşık 700 £ değerinde depolanabilir yiyecek ve içecek satın aldım. , ve doldurulmuş bir derin dondurucu. Ayrıca, jeneratör için birkaç metal bidon benzin.
Aralık 2021'de Ukrayna'daki durumun kızıştığına karar verdim ve en kötüsünü varsayarak, başta teneke kutular, un paketleri vb. olmak üzere tükenen malzemeleri yeniden stokladım ve ayrıca derin dondurucuyu yeniden doldurdum. Ayrıca daha fazla bidon aldım, yani şimdi dört x 20 litre dizel ve dört x çarpı 20 litre benzinim var.
Büyük bir ilk yardım çantam, kendi kendini ısıtan yemekler, ilaçlar, 500 litre klorlu su, portatif bir gazlı ısıtıcı ve kamp gaz sobası var - her ikisi de dolu yakıt şişeleri, hayatta kalma çantaları ve folyo battaniyeler ve çeşitli diğer hayatta kalma eşyaları dahil. bir Bear Grylls bıçağı.
Satın alınan veya depolanan her şey kamyon, karavan ve oğlumun arabası kullanılarak kısa sürede taşınabilir.
Dosya Haber