Paris medyası sürekli olarak Müslümanların dahil olduğu huzursuzluk, kundaklama ve tecavüz hakkında rapor veriyor. Ne yazık ki, kadınlar artık Müslümanların zulmünden korkmadan Fransız şehirlerinin sokaklarında yürüyemiyorlar. % 70 Müslüman mahkumlar Fransa'da mahkumlar oluşturuyor. Bu arada, İslamlaşma sorunları hakkında konuşan herkes, İslamofobi ve hoşgörüsüzlükle suçlanacak.
Olga Skabeyeva tarafından bir raporda ("Vesti") Paris'in gözlerindeki kültürel görünümünü değiştirdiği söylenir. Saint-Denis Manastırı'nda haftada iki kez (perşembe ve cumartesi) Fransızca konuşmak yasaktır. Sadece Arapça olabilir.
İşte Müslümanlar için özel bir okul. Programdaki ilk ders Kur'an'dır. Ve böylece - her gün.
“İki yaşından itibaren Faslı bir kız ve tüm sekiz kız kardeşi peçe takıyor. Ailede, Aisha ve Fransızca öğrenmeye çalışmadım.
Okulda jilbablarda görünmek - yüz hariç tüm vücudu kaplayan şekilsiz pelerinler - Fransız hukukunu yasaklar, ancak bu okulda laik hukuk yazılmaz ... "
Okulda jilbablarda görünmek - yüz hariç tüm vücudu kaplayan şekilsiz pelerinler - Fransız hukukunu yasaklar, ancak bu okulda laik hukuk yazılmaz ... "
Birçok özel okul yeraltında faaliyet göstermektedir. Adresleri İnternette veya referans kitaplarında bulunmuyor. Resmen hiç yoklar.
“11, 18 ve 20 belediye ilçeleri, pazardaki helal et, indirimlerle zengin bir ortodoks kıyafet seçimi - her saniye burkalarda yürüyor - ve günde beş kez müezzin çağırıyor. Belleville bölgesinde gayrimüslim olmayan kimse var. ”
Bugün Fransa'da tam olarak kaç Müslüman olduğunu söylemek için kimse almaz. O. Skabayeva tarafından sağlanan verilere göre, Fransa sakinlerinin en az% 10'i namaz yapıyor (altı ila sekiz milyon kişi). Yılda iki yüz bin Müslüman yasal olarak Fransa’ya geliyor;
Fransa'da, 2.200 camileri faaliyet göstermektedir. Fransız İslam Konseyi hesaplarına göre, her inananın töreni yapmak için en az bir metrekareye ihtiyacı var. Bu da camilerin iki katına çıkarılması gerektiği anlamına geliyor.
Ulusal Cephenin lideri Marine Le Pen alarm veriyor - Fransa'nın Müslüman bir ülke olmak üzere olduğunu belirtti. Göçmen akışını resmen giriş yasağı ile durdurmanın gerekli olduğuna inanıyor.
Kimler giriyor? % 43 hiçbiri çalışmayı denemedi. % 19 yoksulluk sınırının altında yaşıyor - sokaklarda, karton kutularda. Aynı zamanda, ortalama olarak, etnik bir Fransız ailesi için bir çocuk, bir Müslüman için bir beşlik çocuk vardır. Sosyologlar hesaplamışlardır: yılın 23'i bile ve Beşinci Cumhuriyet Müslüman olacak.
Fransız toplumunda göçmenler nasıl özümsüyor ve Beşinci Cumhuriyet'in İslamlaştırılmasının bir röportajda gerçekleşip gerçekleşmediğini "Rusya'nın Sesi" Paris Şehri Sosyolojik ve Siyasi Araştırmalar Merkezi'nde araştırmacı olan Tarık Yıldız, son zamanlarda şunları söyledi:
Analist, İslamlaşma eğilimini pan-Avrupalı olarak görüyor. Bunun iki sebebi var: birkaç on yıllık göç akımları ve demografik bir bileşen: göçmenler daha yüksek doğum oranına sahip.
Müslümanların sayısının artmaya devam etmesi muhtemel. Yine de, Müslümanların demografisi, Tarık Yıldızı'nın, yerli Fransızların demografik özelliklerine daha fazla benzemekte olduğunu gösterir: büyük ailelerin çocuklarının kendilerinin sadece iki çocuğu vardır.
Fransa'da özel bir çokkültürlülük fikri hayata geçirildi. Araştırmacı, uzun süre boyunca Fransız modelinin asimile olmasını sağladı. Yani Fransa’ya gelenler Fransız toplumuna katılabilirler. Ancak son otuz, hatta yirmi yılda bile bir darbe oldu: Avrupa Birliği'nin etkisi altında, göçmenler için bazı talepler ortaya çıktı ve aynı zamanda “yabancılara uyum sağlama” talepleri de devletlere göründü. Ancak pratikte insanlara “topluma iyi entegrasyon” fırsatı verilmediği ortaya çıktı.
Bugün kamuoyu, göç ve entegrasyona karşı artıyor. Ipsos'un yakın tarihli bir çalışması, Müslüman dinin ve Fransız Cumhuriyeti'nin uyumsuzluğunu çoktan tespit etti.
“Bu sorunları çözmenin, kendi modelini desteklemenin ve Selefi radikal hareketlerinin gelişmesine izin vermemenin, aynı zamanda Fransız gerçekliğine uyum sağlayan hoşgörülü hareketleri kabul etmenin devletin çıkarları olduğuna inanıyorum.”
Müslümanların çoğunluğu analiste göre dini dürüst bir şekilde savunuyor. Bu insanlar “entegrasyon açısından kesinlikle sorunlu değiller”. Toplumda var olan sorunları çok acı içinde yaşıyorlar: Sonuçta, bu insanlar radikal İslamcılarla karıştırılıyor. Ne de olsa, bu İslamcıları ilk eleştiren onlar.
Onlarla birlikte, Selefizme yatkın olanları içeren göçmenlerin bir kısmı da var. Bu insanlar Suudi Arabistan'dan veya Basra Körfezi'nin diğer ülkelerinden finanse ediliyor. Devletle açık bir şekilde yüzleşiyorlar ve Fransız modelini tanımıyorlar.
Bu nüansları devlet düzeyinde dikkate almak için, çok fazla ileri sürülen herhangi bir olaya yanıt vermeniz gerekir: örneğin, Salafis bir erkek doktorun eşlerini incelemesine izin vermediğinde. Analist, devletin böyle olayları kaçırmaması gerektiğine inanıyor.
Tarık Yıldız, yakın gelecek için karamsar bir tahmin veriyor: Durumu değiştirmek için siyasi irade gerekiyor. Durumu değiştirebilirsin, "ama istemelisin."
Site “Sınırsız Kelime” Şubat 22, Maya de la Baum tarafından yayınlanan bir makalenin bir parçasını yayınladı. New York TimesFransa’nın İslam kültürünü değiştirme konusunda.
Yazar, teröre karşı savaşan savaşçıların, İslam’a geçen vatandaşların “Avrupa’daki terör tehdidinin kilit bir unsurunu temsil ettiği” - ne de olsa Batı pasaportlarına sahip oldukları ve görünümleriyle ayırt edilmedikleri konusunda uyarmaktan yorulmadıklarını yazıyor. Fransız Müslümanlara gelince, ikincisi bu açıklamaları yetkililer tarafında hoşgörüsüzlüğün bir tezahürü olarak kabul ediyor.
Beğenin ya da beğenmeyin, İslam Fransa’da giderek daha fazla kabul görüyor. İçişleri Bakanlığı'ndaki dini işlerden sorumlu Bernard Godard, “Bu fenomen, özellikle 2000'ten bu yana etkileyici oranlar kazandı” diyor. Müslüman dernekler, Fransa’da İslam’a dönüştürülenlerin sayısının 200’e ulaştığını iddia ediyor. Ancak, doğru istatistikler mevcut değil. Eski bir Fransız istihbarat subayı olan Godard’a göre, esas mesele bugün İslam’a dönüşümün niteliğinin değişmiş olmasıdır.
İslam evlenmeye kabul edilirdi. Şimdi her şey farklı: gençler, bunu özellikle Müslüman bölgelerde bir toplumsal entegrasyon aracı olarak görüyorlar. Menşei ve terimi: "ters entegrasyon".
İslam, yalnızca baskın sosyal norm değil, aynı zamanda başta banliyölerde olmak üzere çevre yoksulluk ve ıstıraba bir alternatif haline gelmiştir.
Paris'in Drancy banliyösünden İmam Hassen Chalgumi, Fransa'nın “manevi boşluğa” yol açan resmi ateizminin de İslam'ın yayılmasına katkıda bulunduğuna inanıyor. Chalgumi, “Laiklik din karşıtı hale geldi” diyor. - Böylece, zıt fenomeni yarattı. İnsanların İslam'ı keşfetmelerini sağladı. ”
Paris'in Créteil banliyösündeki bir caminin yakınındaki “Averroes” adlı küçük bir dükkanın sahibi olan Raffaello Sillity, Fransız kültürünün ve İslam'ın birlikte barış içinde yaşayabileceğinden emin.
Bu arada, yeni kurulan ünlüler, örneğin, futbolcular, kamuoyunu da etkiliyor. Fransız milli takım oyuncusu Nicolas Anelka, İslam'ı 2004'ta kabul etti, ismini Abdul-Salam Bilal Anelka olarak değiştirdi. Kuzey Fransa'dan bir oyuncu olan Frank Ribery, 2006 yılında Müslüman bir kadınla evlenmek için İslam'a dönüştü. Ona Bilyal Yusuf Muhammed demeye başladılar.
Dönüşümlerin büyümesine ve İslam’ın barışçıllığının ilan edilmesine rağmen, son büyük anket “France-2013: yeni bir bölünme” gösteriyor: ülke vatandaşlarının% 74’i, İslam’ı Fransız toplumunun değerleriyle uyuşmaz ve uyumsuz olarak görüyor. % 70, ülkede çok fazla yabancı bulunduğunu iddia ediyor,% 62% daha önce olduğu gibi bugün evde hissetmediklerini iddia ediyor ve% 57, eski kolonilerden yerli Fransızlara gelen göçmenlerin hoşgörüsüz tutumunun hızla ivme kazandığından emin.
Fransız basınına “Cumhuriyetin imamı” diyen İmam Hassen Chalgumi, Müslüman toplumunu “Yahudi imamı” ve İslami köktenciler misilleme tehdidiyle tehdit etti. "Rusya'nın Sesi" din, yabancı düşmanlığı ve ırkçılığa karşı mücadele hakkında.
Yerli Fransızların İslam’a güvensizliği sorusu üzerine, imam cevap verdi:
“Ateşsiz duman yok. Her şeyden önce rol, jeopolitik durum tarafından oynandı. Arap devrimleri - Libya, Tunus, Mısır, Suriye’deki savaş, Mali’de, silahlı aşırılık yanlıları hakkında sonsuz konuşma. Ayrıca, 2012'in Fransa için zor bir yıl olduğunu unutmamalıyız: Merah davası, öldürme, terörist hücrelerin ortadan kaldırılması, İslam'ı aktif olarak kullanan bazı politikacıların konuşmaları ve geleneklerini siyasi oyunlarında. Ayrıca, medyadaki yayınlar "İslam'ı Dikkat!" Ruhu içinde. Ve işte sonuç: Fransızlar korkuyor ve kamuoyu yoklamaları bunu doğrulıyor. ”
İslam, Hassen Chalgumi'nin barışçıl bir din olduğunu söylüyor. El-Kaide aşırıcıları tarafından siyasi manipülasyon veya dinin kullanımı İslam'ı karartmaktadır. Bir röportajda imam, ılımlı İslam'ı savunduğu için Fransa'ya şükranlarını dile getirdi. Chalgumi - türban takmaya karşı yasayı destekleyenlerden biri.
Fransız radikal İslam propagandasının finansmanı konusundaki akut soruyla ilgili olarak, imam kabul edildi: evet, bu uygulama var.
“Bu yüzden Fransa'da İslam'ı tanıtıyorum. İslamcıların satılık olmadığını açıkça belirtmek için durumu kontrol altına almak, dış müdahaleye “durmak” demek için siyasetçilere baskı yapmaya çalışıyoruz. Dua ettiğimiz camiler Fransız camileridir ve eğer birileri maddi yardım sağlamak isterse, şüpheli bir üne sahip olmadan devletin veya fonların aracılığını yapmalarına izin verin. ”
İslamiyet, imam'a göre, manevi değerlere dayalı, siyasi etkiden veya dış müdahaleye bağlı olmayan, bağımsız olmalıdır.
İslam'ı ve Fransızları nasıl uzlaştıracakları sorusu üzerine imam şöyle cevap verdi. Birincisi, Müslümanlar aşırılık yanlılarına direnmeli, aşırılıkçıların eylemlerini kınamalı, açıkça konumlarını ilan etmelidir. İkincisi, Cumhuriyet'in ırkçılığı durdurması gerekir. Bu nedenle, herkes kendi bölgesinde düzeni yeniden sağlamalıdır.
Gözlemlenen Oleg Chuvakin
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru