Son zamanlarda, platformdaki birçok yazarın deneyimlediği görüşlerde önemli azalma hakkında çok şey söylendi. O kadar çok şey söylendi ki, birçok insanın bundan bıktığını anlıyorum.
Anlıyorum.
Bildiğiniz gibi, çevrimiçi yazma konusunda iyimser olma eğilimindeyim. Son üç yıldır gurur duyduğum bir şey - kendime bir isim - inşa ettim ve zor zamanlara karşı değilim. Aslında, uyum sağlama konusunda vaaz veriyorum. Neyi kontrol edebileceğinizi kontrol edin, yapamayacağınızı kabul edin. Kesinlikle millet.
Sonuç olarak, bir platform hakkında şikayet eden veya komplo teorilerine boyun eğen hemen hemen son kişi benim. Birkaç dakikadan fazla negatif olmak benim için çok zaman alıyor. İç kontrol odağını benimsemeye gerçekten inanıyorum . Herkese iyi gelir. Ve zamanla öğrendim ki, çoğu duygu treni bile, çevrimiçi yazmanın her zaman inişli çıkışlı olacağını kabul ettiğinizde rahatlamayı öğrenebilir .
Bahsedilen? Ben hala gerçekçiyim.
Tamam millet? Bu, uyum sağlama ve umut vaaz ettiğim anlamına gelir, ama aynı zamanda dürüstlüğü de vaaz ederim.
Bu nedenle, dürüst olmak gerekirse, bu kadar çok kullanıcı için yönetim kurulunda büyük bir düşüşün hissedildiğini keşfetmenin cesaret kırıcı ve endişe verici olduğunu söylemeliyim. Ayrıca, bu ay daha çok çalışmanın, suya bile basmak gibi hissettirmediğini keşfettim.
Ve yaptığım hiçbir şeyin şu anda benim için "iğneyi hareket ettirmeyeceğini" kabul etmek zorunda kaldım. Bu farkındalık gerçekten… berbattı.
Sonra, konuya tamamen farklı bir bakış açısı yakaladım ve bunun dürüst ya da sağlıklı olduğuna hiç inanmıyorum. Elimden geldiğince güzel bir şekilde ifade etmek gerekirse, bence bu kişi yazı endüstrisinin tüm kendini beğenmişliğine hayran kaldı. Özetle, onlar görünümlerde bir damla ısrar olduğunu çünkü, kontrol şey anlamına kalite kayıyor. İnanılmaz bir şekilde, “doğru nedenlerle yazarsanız” görüşlerinizin yükseleceği konusunda ısrar ederek tavsiyelerini sonlandırdılar.
Millet, bunu okuduğumda kafamın patladığını düşünüyorum. Sadece patladı.
İnsanların yazılarını nasıl geliştirebilecekleri konusunda tavsiye vermeye veya önerilerde bulunmaya kesinlikle karşı değilim. Bununla birlikte, toksik pozitiflik ve görüşlerinde bir düşüş gören her yazarın bunu kendi başına getirdiği genel ifadelerde bulunma konusunda büyük bir sorunum var.
Öyleyse, izlenme sayısında son zamanlarda (ve büyük çapta) bir düşüşün kalite eksikliğiyle ilgili olduğuna inanmadığım için birkaç nedenden bahsedeyim.
Son zamanlarda görüşlerde önemli bir düşüş olduğunu bildiren ciddi, kaliteli yazarlar arasındaki en büyük ortak payda nedir?
Hepsi "Ben sanmıştım" gibi bir şey söylüyorlar. Ya da, “Ben bir şey olduğunu düşündüm ben yanlış yapıyordu.”
Ciddi ve başarılı yazarlar kalitemizi önemsiyor . Okurlarımızda yankı uyandıran hikayeler yazmayı önemsiyoruz, bu yüzden hikayelerimizin eskisi gibi görülmediğini keşfettiğimizde, kendimize nedenini soruyoruz ve önce kendimize bakıyoruz .
Benim durumumda, 2020'de çoğu ay 2019 veya 2018'e kıyasla çok daha az hikaye yayınladığımı düşündüm. Bu, arka plan kataloğumun her zamanki kadar büyük olmadığı anlamına geliyor. Başlangıçta, düşüşümü buna bağladım ve belki de daha az sıklıkta yayıncılığın sonunda beni yakaladığını düşündüm.
Aynı zamanda kalitemin olması gerektiği yerde olmadığını düşündüm. 2020'de yazım her zaman geçmiş yıllarda olduğu kadar kişisel değildi. Vites değiştirmek, salgının ilk yılını atlamama yardımcı oldu.
Geri döndüm ve okuyucularımda en çok yankı uyandıran hikayelere baktım ve gözden kaçırdığım alanları aradım. Kendimi sık sık yayın yapmaya ve tabiri caizse köklerime geri döndüğümden emin olmaya adadım.
Platformdaki değişikliklere ve zorluklara uyum sağlamanın büyük bir savunucusu olduğum için, aksama süreleri beklemeye meyilliyim . Görüşlerim 2018 sonbaharından bu yana olmadıkları bir noktaya düştüğünde, ilk içgüdülerim kendimi yargılamak oluyor. Tahminimce çoğunuz aynı şeyi yapıyorsunuz.
Belki de insanlar için , çevrimiçi olarak bir nebze başarı elde eden yazarların , çalışmalarının ayda 1 milyon görüntülemeyi hak ettiğine inanan elitistler olduğunu düşünmek popülerdir ?
Ama - merhaba! - Oldukça büyük bir sahtekarlık sendromu vakası olan başka bir blog yazarıyım. Bir yazar olarak geleceğim için hayallerim ne kadar büyük olursa olsun, harika bir yazar olduğumu düşünmediğimi söylediğimde doğruyu söylüyorum.
Sohbet ettiğim çoğu başarılı yazar da aynı şekilde hissediyor. Her gün sevdiğimiz bir şeyi yapabildiğimiz için kendimizi şanslı görüyoruz. Ve yazılarımızla geçimini sağladığımız için kendimizi şanslı hissediyoruz… zor olsa bile . Bu, (tekrar) kaliteyi önemsediğimiz ve okuyucuların onu sevmesini beklerken sadece boktan şeyler pompalamadığımız anlamına gelir.
Tecrübelerime göre, sahtekarlık sendromu hiç de kötü değil. Bir yazarın bu alandaki bazı başarıların zamanlama ve iyi şanslar gibi şeylerle ilgili olduğunun farkında olmasına yardımcı olur. Ortaya çıkmanın sadece ilk adım olduğunu anlıyoruz.
“Kalitenizin çöktüğü” ve görüşlerinizi mahvettiği şeklindeki kapsamlı cevap, bu görüşlere hak kazandığınızı düşündürür . Belki dışarıdaki bazı yazarlar gerçekten haklı hissediyorlar, bilmiyorum. Ama konuştuğum çoğu insan olayları bu şekilde görmüyor. Gerileme dönemleri bekliyoruz. İlgi çekmeyen hikayeler yazmayı umuyoruz .
Tipik görüş aralığınıza dikkat etmek ve görüşlerinizin bu aralığın çok altına düştüğünü fark etmek, bir hak kazanma meselesi veya kalitesizliğin bir göstergesi değildir.
Biliyorum, biliyorum . Birisi bu konuda nefes alacak, ama tüm ciddiyetle, "kalite" abartılabilir. Beni bu konuda dinleyin.
Rastgele 5 kişiye iyi bir yazarın ne olduğunu sorun. Ardından, onlardan (dürüstçe) en sevdikleri yazarlardan 5 tanesini isimlendirmelerini isteyin. Cevaplarından bazıları sizi şaşırtabilir.
Gerçek şu ki, tüm okuyucular neyin iyi bir yazar olduğu ve neyin kaliteli yazı olarak sayıldığı konusunda biraz farklı fikirlere sahiptir. Birçok insan anılarını yazanlara burun kıvırır. Bu asırlık bir savaş.
Bazı insanlar popüler kültüre ya da yazarla ve onların hikayeleriyle “çıkabilecek” herhangi bir şeye atıfta bulunanlardan hoşlanmaz.
Açıkçası, belirli yazma kurallarına sadık kalan okuyucular var ve bir hata görürlerse okumayı bırakacaklar. Ancak her okuyucu böyle hissetmiyor.
Yıllar önce, Açlık Oyunları'nı ilk okuduğumda , aslında yazmaktan nefret ediyordum. Suzanne'in kısa ve dalgalı cümleleri beni çok rahatsız etti. Ben şahsen daha iyi akan ve sınırlı vurgu için yalnızca kısa, dalgalı bitler kullanan yazmayı tercih ederim.
Ama ne var biliyor musun? Okumaya devam ettim çünkü hala olay örgüsüne bağımlıydım. Destandaki üçüncü kitabı yaktığımda, tüm hikayenin tadını çıkardım. Duygusal açıdan zor bir okumaydı, çünkü aslında Teen Mania Bakanlıkları ile geçirdiğim günlerden birçok şeyi gündeme getirdi.
Bu yüzden, birçok yönden benim yazma tarzım olmasa da, bende yankı uyandırdı. Dürüst okuyucular bunu anlıyor. Diğer pek çok insan kalite konusunda şikayetçi olsa da, bize hissettirdiği şekilde bir hikayenin tadını çıkarabiliriz. Alacakaranlık , kimse? Stephen King gibi başka birinin başka bir yazarın çalışmasına ne kadar sıçtığı önemli değil. Edebiyat camiasının tamamı kaliteden şikayetçi olabilir, ancak okuyucular yine de onları harekete geçiren hikayelere cevap verecektir.
Çevrimiçi yazma konusunda böyle hissediyorum. Açıkçası, her gün kaç yazar mükemmel blog yazıları oluşturuyor ? Kalite abartılıyor çünkü hala özneldir. Mükemmellik abartılıyor çünkü yeterli değil. Gerçekten iyi yazı, bir okuyucuyu hareket ettirmek ve onunla ilgilenmekle ilgilidir ve bu tüm paketle ilgilidir.
Bu, bir yazar olarak kalitenizi artırmak için yapabileceğiniz hiçbir şey olmadığı anlamına gelmez. Ve kesinlikle kalitenin hiç önemli olmadığını söylemiyorum. Yine de bir dereceye kadar, bu kaliteyi arayan ve tanımlayan okuyuculardır. Ve "kaliteli" bir hikaye için neredeyse her malzemeye sahip olabilirsiniz, ancak yine de ses konusunda eksik olabilirsiniz . Zorlayıcı bir hikayede, ölçülemeyecek bazı bileşenler vardır.
Tüm bu "kalite" argümanının bir kısmı, platformların veya algoritmaların kaliteli bir hikayenin okunmasını engelleyemeyeceği şeklindeki saçma iddiayı mı ortaya koyuyor? Yoksa popülerleşmek mi? Aklımı bunun etrafına dolamaya çalışıyorum ve bu çıldırtıcı
Eminim ki her okuyucu ve yazar, size “Vay canına, bu gerçekten harika. Neden daha fazla insan bunu okumuyor? " Burada kendi çalışmanızdan bahsetmiyorum. Başkalarının işlerinden bahsediyorum.
İyi yazarlar başarılı olmak istiyorlarsa pes edemezler çünkü kalıcılık çok önemlidir. Ancak bazı insanlar diğerlerinden çok daha ısrarcı olmak zorunda kalacak çünkü erken büyük molalar yakalayamadılar. Yine, şans ve zamanlama yapmak başarılı yazının büyük düzeni bir rol oynar.
Kaliteli yazmanın her zaman ödüllendirileceğinde ısrar ettiğinizde, bu toksik bir pozitifliktir. Aynı zamanda, yazınızın pek çok kişi tarafından görülmemişse, berbat olduğu fikrinin tersini de taşır. Hayır hayır hayır. Millet, bu çok yanlış! Her iyi yazarın görüşlerin ortaya çıkması için biraz şansa ihtiyacı vardır. Artı, orada o kadar çok harika yazı var ki bazen zamanlama işe yaramıyor.
Şahsen, 2020, yazar olarak bugüne kadarki en başarılı yılımdı ve en büyük başarılarım genellikle ilgi çekmesi zaman alan hikayelerden geldi. Ama çoğu şanstı. Bazıları Facebook grupları aracılığıyla popüler oldu. Bazı hikayeler Google'da üst sıralarda yer aldı. Reddit başlıklarında diğerleri hakkında konuşuldu. Ve sonra, yayınlandıktan aylar sonra algoritmalar ve e-postalar aracılığıyla gizemli bir şekilde buhar kazananlar vardı.
Şansın bunlardan bazılarını asla sürmediğini iddia etmek aptallık olur.
Daha düşük görüşlerin daha düşük kalite anlamına geldiği bu argümanla ilgili en çileden çıkarıcı şeylerden biri, "doğru nedenlerle yazmanın görüşlerinizi artıracağı" şeklindeki tuhaf iddiadır. Böyle saçmalıklar atan herhangi bir yazardan derinden şüpheleniyorum.
Bu da ne demek oluyor? Yazma nedenlerimi biliyorum:
Sebepleriniz neler? Benim tahminim yanlış olmadıklarıdır. Hiç de değil.
Benim "yanlış nedenlerle yazma" fikrim, sadece gürültü veya dikkat için bile inanmadığınız şeyler yazmayı içeriyor. Dürüst yalan söylemek, çünkü yalanlarınızın size para kazandıracağını veya başkalarını inciteceğini biliyorsunuz. Nefret yaymak. Zorbalık. Vb.
Çok sayıda insan “yanlış nedenlerle yazma yazarlar” hakkında konuşmak ve bunu derinden ironik değil ayrıcalıklı yeterince olmuştur çoğu zaman birileri olduğunu bulmak gerek faturaları ödemek için kendi yazılı güvenmek. Çoğu zaman bakacak bir aileleri yoktur. Ancak, sadece para ya da şöhret için olan açgözlü, paraya aç yazar efsanesini sürdürmekten maddi olarak fayda sağlıyorlar. Tek yaptığı işinize ucuz bir ahlak katmanı eklemek ve yazarları birbirine düşürmek.
Bakın, eğer gerçekten “yanlış nedenlerle yazıyorsanız”, bu her ne anlama geliyorsa, muhtemelen yine de sönüp gideceksiniz. Yazma nedenleriniz konusunda endişelenmiyorum. Belki bazı insanlar sadece konuştuklarını duymaktan hoşlanırlar? Okuyucular aptal değildir. Çözecekler.
Bu arada, görüşlerimdeki muazzam bir düşüşü yanlış nedenlerle yazmaya bağlamayacağım. Sen olabilir , tabii ki, sesi-sağır hikayeler yazmaya olmak. Ama o zaman bile, bazı insanlar sizi bu konuda arayacaklar ve diğer insanlar da sizin kadar dokunaklı olmayabilir. O zaman bile görüşlerinizi etkilemeyebilir.
Son zamanların görünümleri için kanama oldum sizin gibi hissediyor ederse, sayıların kalanı söyle bana, bütün şu takım mı?
Bazı metriklerinizin bu daha küçük görünümlere paralel olarak düşmesi mantıklıdır. Peki ya bu azalmış görüşlere rağmen diğer katılım türleri artarsa? Daha fazla yorum, e-posta ve daha fazla "beğeni" aldığınızı fark edebilirsiniz. Durum buysa, kalitenizin yazınız hakkındaki görüşleri olumsuz etkilediğine inanmakta gerçekten zorlanacağım .
Görüşlerimin her zamanki aralığımla karşılaştırıldığında bok gibi görünmesine rağmen, Mart ayında aldığım geri bildirimlerden bazılarını size göstereceğim. (Bir ayda 70 bin görüntüleme kaybettim - yazar olarak tarihimdeki en büyük düşüşüm ve 2018'den bu yana en düşük izlenme oranım).
Sen ne düşünüyorsun? Bir yazar böyle e-postalar aldığında, kalitesinin kötü olduğu ve görüşlerini kaybettiği anlamına mı geliyor? Bunları paylaşıyorum, çünkü bunu okuyan diğer yazarların şaşkınlık içinde olduklarını ve düşük (veya daha az) görüşlere karşı kendilerini kaybeden gibi hissettiklerini biliyorum , ancak görüşler kaliteyle ilgili tüm resmi vermiyor. Çoğunuz mücadele ediyor olabilirsiniz, ancak hikayeleriniz hala başka biri için dünya anlamına gelebilir. Ama kendinizi oraya koymaya çalışmazsanız ve bilirsiniz, kendinizi oraya koymaya devam ederseniz, bunu asla bilemeyeceksiniz .
2020 boyunca daha az yayın yapmaya başladım ve bu benim için gerçekten iyi sonuç verdi. Sonunda iş-yaşam dengemin yönetilebilir hissettiği bir noktaya geldim ve kendimi büyümeye hazırmışım gibi hissettim. Aylarca, yalnızca 14 (genellikle uzun biçimli) öykü yayınladım, ancak bu parçalardan gurur duydum çünkü gerçekten zamanımı ayırdım ve kaliteye önem verdim. Elbette, her hikayenin viral bir hit olmayacağını biliyordum, ancak beni taşıyacak ve sayılarımı rahat bir şekilde tutarlı bir aralıkta tutacak kadar her zaman yeterli parça vardı.
Belki 2021'e bir ay içinde gerçek bir değişim oldu ve Mart ayı başında işler hiç de iyi görünmüyordu. Dikkatsiz DEHB için ilaç ve tedaviye başladığımdan ve istifçilik projelerimi çoğunlukla tamamladığımdan beri, sık sık yayıncılık hızına geri dönebileceğimi biliyordum.
Bir bakıma harikaydı. Elbette, iş-yaşam dengem daha zor, ancak daha fazla yazmak çok zevkli ve son zamanlarda geri bildirimler olağanüstü. Yaklaşan kitap projemde doğru yolda olduğuma gerçekten inanmamı sağlıyor. İçeriğin ve izleyicinin birbirine çok uygun olduğunu.
Ve henüz? Ne kadar yayınlarsam yayınlasam, okuyucu ne kadar çok şey isterse ya da çalışmamın daha iyi olduğunu söylese de, benim için hiçbir zaman uzaktan “normal” bir görüş günüm olmadı. Yaklaşık üç yıldır bir platformda yazan ve tutarlı bir sonuç yelpazesine nasıl adapte olacağını öğrenmiş birinden bahsediyoruz ve ben de yaptığım hiçbir şeyin aniden ve dikkat çekici derecede alçak olan tavanı kıramayacağı bir yere düştüm. .
Dahası, ben tek değilim. Neden birisi bu tür bir deneyimi bir kenara atıp kalite sorunlarını çözmeleri gerektiğinde herkesin komplo teorilerinden şikayet ettiğini ilan etsin? İşte düşündüğüm şey.
Bazı yazarlar, genellikle yol boyunca bir tür elitizmi zorlayarak, bir grup yazarın gözüne girmeyi başarırlar. Züppe ve kendini beğenmiş ve dürüst bile değil.
Dürüstçe? Kaliteyle ve kendi görüşlerinizi nasıl doğrudan etkilediğinizle ilgili tüm bu konuşmalara devam edebilirim, ama sanırım benim amacımı anladınız.
Belki bu ay veya sezon sadece berbattır. Belki de geçmişte çok açık olmayan bazı şeyler kontrolünüz dışında. Evet, çalışmanızın kalitesi kendi adına konuşuyor, ancak görüşleriniz de doğrudan kalitenize hitap etmiyor.
Yazarlar olarak, her zaman kontrolümüz dışında bazı şeyler olacağını kabul etmek önemlidir. Elimizden geleni yaparız. Ancak bu, bir bokun olmayacağı ve diğer şeylerin ters gidemeyeceği anlamına gelmez . Her zaman olumlu düşünmeyi ve işi yapmayı teşvik eden bir yazar olacağım . Ama aynı zamanda gördüklerim ve sonuçlarımızı etkileyen başka sorunlar göründüğünde de dürüst olacağım.
Toksik pozitiflik, kimseyi daha iyi bir yazar yapmaz. Parmağı bazı insanlara doğrultuyor ve sonra diğerlerini şişiriyor, ama gerçekliğe dayalı bile değil.
Bunun yerine, çevrimiçi yazma hakkında sağlıklı bir "büyük resim" görünümü oluşturmaya çalışın. Panik için yavaş, iyimser ama gerçekçi ve dikkatli. "Sıkıcı" görünebilir ama aslında sizi oyunda tutabilir.
Daha fazla okumak için:Para İçin İçinde Olan Ünlü Yazarlar
Dört yıldır İngilizce öğretiyorum. Bu dört yıl içinde insanlar bana çalışmalarını düzeltmekten konuşma ve makale yazmaya kadar her türlü taleple geldiler.
Empati, bir başkasının durumu, zihni (düşünceleri) ve hissi (duyguları) hakkında farkındalık eylemi/sürecidir. Başkalarının bakış açısını anlama kapasitesidir.
Nihayet! 2022 En İyi Yeni Müziklerime hoş geldiniz. Bunu her yıl arkadaşlarla bağlantı kurmak için paylaşıyorum.
Yaratıcılık en çok aranan niteliklerden biridir ve istediğimiz şeylerin çoğunun sadece Google'da arama ve kopyala/yapıştır veya sohbet GPT'si kullanılarak yapılabileceği yerlerde önemi daha uygun olamazdı. Ama önce önyargıyı belirlememe izin verin.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.
Yapay Zekaya Giriş Yapay Zeka (AI), endüstrilerde devrim yaratma, yaşama ve çalışma şeklimizi değiştirme ve topluma sayısız fayda sağlama potansiyeline sahip, hızla gelişen bir teknolojidir. Ancak, her yeni teknolojide olduğu gibi, dikkate alınması gereken etik hususlar da vardır.