Okuma süresi: 10 dakika
Napoli'nin "Kutsal Doktoru" San Giuseppe Moscati'nin hikayesini okuyun
Cennette Doğum
Hıristiyanlar için ölüm, Cennette doğmak ve bu nedenle azizlerin bayramları, onların dünyadan ayrılış gününde kutlanır.
San Giuseppe Moscati bayramının da aynı tarihte düzenlenmesi gerekiyordu. 12 Nisan ancak pastoral nedenlerden dolayı (bayramın Lenten dönemine denk gelmesini önlemek için) İlahi İbadet Cemaatinden bu günü kutlamak için izin alındı. 16 Kasım.
Aslında, 1930 yılında bugün, Aziz'in naaşı Gesù Nuovo kilisesine nakledildi ve aynı gün, 1975'te aziz ilan edildi.
Roma Şehitliği ve ayinle ilgili ve ayinle ilgili olmayan takvimler genel olarak anıyı 12 Nisan'a yerleştirdiğinden, bu hagiografik kompozisyon 12 Nisan ve 16 Kasım'da bulunur.
Doğum
Giuseppe Moscati, 25 Temmuz 1880'de Benevento'da, Roseto markizlerinden yargıç Francesco Moscati ve Rosa De Luca'nın dokuz çocuğu arasında yedinci olarak doğdu. 31 Temmuz 1880'de vaftiz edildi.
1881'de Moscati ailesi önce Ancona'ya, ardından da Giuseppe'nin 1888'de Lekesiz Hamilelik bayramında ilk cemaatini yaptığı Napoli'ye taşındı.
Giuseppe, 1889'dan 1894'e kadar lise eğitimini ve ardından lise eğitimini "Vittorio Emanuele"de tamamladı ve 1897'de henüz 17 yaşındayken mükemmel notlarla lise diplomasını aldı. Birkaç ay sonra Napoliten Üniversitesi tıp fakültesinde üniversite eğitimine başladı.
Duyarlılık
Giuseppe Moscati, küçük yaşlardan itibaren başkalarının fiziksel acılarına karşı keskin bir duyarlılık gösterdi; ama bakışları onlarda durmuyor: insan kalbinin son girintilerine kadar nüfuz ediyor. Bedendeki yaraları iyileştirmek ya da dindirmek istiyor ama aynı zamanda ruh ve bedenin bir olduğuna derinden inanıyor ve acı çeken kardeşlerini İlahi Doktor'un kurtarıcı işine hazırlamayı hararetle arzuluyor.
Derece
4 Ağustos 1903'te Giuseppe Moscati tıptan tam notla ve prestij hakkıyla mezun oldu ve böylece "Özgeçmiş”Üniversite çalışmalarından.
Moscati, 1904'ten bu yana iki yarışmayı geçtikten sonra Napoli'deki Tedavi Edilemez Hastane'de asistan olarak görev yaptı ve diğer şeylerin yanı sıra kuduzdan muzdarip olanların hastaneye kaldırılmasını organize etti ve çok cesur bir kişisel müdahaleyle hastaları kurtardı. Torre del Greco hastanesi, 1906'da Vezüv Yanardağı'nın patlaması sırasında.
Hastane
Sonraki yıllarda Giuseppe Moscati, bir sınav yarışmasında bulaşıcı hastalıklar hastanesinde laboratuvar hizmeti için yeterliliği elde etti.Domenico Cotugno.
1911'de Ospedali Riuniti'de altı sıradan asistanlık pozisyonu için halka açık yarışmaya katıldı ve sansasyonel bir şekilde kazandı. Hastanelerde art arda asistanlık, ardından da doktorluk yarışının ardından tiyatro yönetmenliği yani başhekimlik atamaları yapılıyor. Birinci Dünya Savaşı sırasında Ospedali Riuniti'deki askeri birimlerin direktörlüğünü yaptı.
Buna "ÖzgeçmişHastaneye üniversite ve bilimsel aşamaların farklı aşamaları eşlik ediyor: Üniversite yıllarından 1908 yılına kadar Moscati fizyoloji laboratuvarında gönüllü asistanlık yaptı; 1908'den itibaren Fizyolojik Kimya Enstitüsü'nde asistan olarak görev yaptı. Bir yarışma sonucu III. Tıp Kliniği'ne gönüllü eğitmen olarak atandı ve 1911 yılına kadar kimya bölümünden sorumlu oldu. Aynı zamanda çeşitli kademelerdeki öğretmenliği tamamladı.
Öğretim
1911'de, nitelikleri gereği Fizyolojik Kimya alanında Serbest Profesörlük unvanını aldı; Biyolojik Kimya Enstitüsü'nde önde gelen bilimsel ve deneysel araştırmalardan sorumludur. 1911'den beri kesintisiz olarak şunu öğretti: "Kliniğe uygulanan laboratuvar incelemeleri" Ve "Kimyanın tıpta uygulanması”, alıştırmalar ve pratik gösterilerle. Özel bir sıfatla, bazı okul yıllarında çok sayıda mezun ve öğrenciye göstergebilim (dilsel, görsel, jestsel vb. gibi her tür işaretin incelenmesi) ve hastane, klinik ve anatomik-patolojik analiz dersleri vermektedir. Birkaç akademik yıl boyunca resmi Fizyolojik Kimya ve Fizyoloji derslerinde yedek öğretmen olarak görev yaptı.
1922 yılında, komisyonun oybirliğiyle aldığı kararla dersten veya uygulamalı sınavdan muaf tutularak Genel Tıp Kliniği'nde Serbest Profesörlük unvanını aldı.Henüz çok gençken Napoli çevresinde ünlü ve çok aranan Profesör Moscati kısa sürede başarıya ulaştı. Sonuçları çeşitli İtalyan ve yabancı bilimsel dergilerde yayınlanan özgün araştırmasıyla ulusal ve uluslararası bir üne sahiptir.
Başarılar
Ancak Moscati'ye yaklaşanların merakını uyandıran yalnızca ve hatta esasen onun ustaca nitelikleri ve sansasyonel başarıları değildir. Onunla tanışanlar üzerinde derin bir etki bırakan şey, her şeyden çok, onun kişiliği, tamamı Tanrı'ya ve insanlara karşı inanç ve yardımseverlikle dolu açık ve tutarlı yaşamıdır. Moscati birinci sınıf bir bilim insanıdır; ama ona göre inanç ve bilim arasında hiçbir çelişki yoktur: bir araştırmacı olarak hakikatin hizmetindedir ve hakikat asla kendisiyle, hatta ebedi Hakikat'in bize ifşa ettiği şeyle bile çelişmez.
Moscati, hastalarında acı çeken Mesih'i görüyor, onu seviyor ve onlara hizmet ediyor. Onu, acı çekenler için yorulmadan elinden geleni yapmaya, hastaların kendisine gelmesini beklemeye değil, onları şehrin en fakir ve en terk edilmiş mahallelerinde arayıp tedavi etmeye iten de bu cömert sevgi dürtüsüdür. aslında ücretsiz olarak, kendi kazancıyla onlara yardım etmek.
Ve herkes, özellikle de yoksulluk içinde yaşayanlar, velinimetlerini harekete geçiren ilahi gücü hayranlıkla hissederler. Böylece Moscati, İsa'nın havarisi olur; hiçbir vaaz vermeden, hayırseverliği ve doktorluk mesleğini yaşayışıyla İlahi Çoban'ı duyurur ve hakikate ve iyiliğe susamış mazlumları kendisine yönlendirir. Dışsal faaliyetleri sürekli olarak artar, ancak dua saatleri de uzar ve Rab'bin sofrasında İsa ile karşılaşmaları giderek içselleştirilir.
Evlilik yüzüğü
Onun iman ve bilim arasındaki ilişkiye dair anlayışı iki düşüncesinde özetlenebilir:
"Bazı dönemlerde bilim değil hayırseverlik dünyayı dönüştürdü; ve bilim adına tarihe yalnızca çok az insan geçti; ama eğer kendilerini iyiliğe adarlarsa, herkes ölümsüz kalabilecek, yaşamın sonsuzluğunun bir simgesi, ölümün yalnızca bir aşama, daha yüksek bir yükseliş için bir başkalaşım olduğu."
"Bilim bize refah ve en fazla keyif vaat ediyor; din ve inanç bize tesellinin ve gerçek mutluluğun merhemini verir..."
12 Nisan 1927'de prof. Moscati, her gün yaptığı gibi ayinlere katıldıktan, hastanedeki ve özel muayenehanedeki görevlerini yerine getirdikten sonra kendini hasta hissetti ve henüz 46 yaşındayken koltuğunda tüm gücüyle felç geçirerek öldü. ; ölüm haberi şu sözlerle duyuruldu ve kulaktan kulağa yayıldı: “Doktor Santo hayatını kaybetti”.
Giuseppe Moscati, 16 Kasım 1975'teki Kutsal Yıl sırasında Kutsal Paul VI (Giovanni Battista Montini, 1963-1978) tarafından sunak onuruna yükseltildi; St. tarafından kanonlaştırıldı.John Paul II (Karol Józef Wojtyła, 1978-2005), 25 Ekim 1987.
Kaynak gospeloftheday.org
Santo olarak Napoli'de büyük bir bağlılığa sahip olan Giuseppe Moscati, aslında 1880'de Benevento'da doğdu ve hatta Avellino kökenliydi. Yargıçların oğlu ve torunu, profesyonel hayatı belirgin görünüyordu, ama kimse onun kısa süre sonra onu farklı bir yola sürükleyen büyük inancını hesaba katmamıştı...
“Benim yerim hastaların yanı!”
1892'de Giuseppe ergenlik çağındayken, erkek kardeşi attan düşerek kendini ağır yaraladı ve kaza sonucu epilepsi hastası olmaya başladı. Giuseppe'nin Tıp Fakültesi'ni tercih etmesine yol açan şey, insan yaşamının kısalığının, acıların çarpılmasının veya belki de baba evinin Çarpanlar Hastanesi'ne bakan penceresinden sürekli hastaların görülmesinin bu erken farkındalığı olmuş olmalı. Hukuk bilimininki. O zamanlar tıp ve genel olarak bilim materyalizm için verimli bir zemindi, ancak Giuseppe inancını günlük Efkaristiya ile besleyerek materyalizmi belli bir mesafede tutmayı başarıyor.
Herkesin doktoru
Giuseppe si laurea brillantemente ed è un medico promettente: a nemmeno 30 anni diventa famoso per le sue diagnosi immediate e precise, che hanno del miracoloso considerando gli scarsi mezzi dell’epoca. A chi glielo fa notare lui risponde che è merito della preghiera, perché è Dio l’artefice della vita, mentre i medici non possono che essere indegni collaboratori.
È con questa consapevolezza che va al lavoro ogni giorno, sia all’Ospedale degli Incurabili dove sarà nominato primario nel 1925, sia nel suo studio privato dove sono accolti tutti e dove non fa pagare i poveri, ma, anzi, li paga lui per essere andati a curarsi, sia nelle frequenti visite a domicilio in cui porta oltre all’assistenza medica anche il conforto spirituale. Si narra che una volta, dopo aver guarito un operaio da ascesso polmonare che tutti avevano scambiato per tisi, questi voleva pagarlo con tutti i suoi risparmi, ma Giuseppe gli chiese come onorario che andasse a confessarsi: “Perché è Dio che ti ha salvato”.
Bilim ve inanç
Oltre a dedicarsi alla cura dei malati, Giuseppe è anche un ottimo ricercatore che sperimenta le nuove tecniche e i nuovi farmaci, come l’insulina che dal 1922 inizia a essere utilizzata nella cura del diabete. É talmente abile nelle autopsie che nel 1925 gli viene affidata la direzione dell’Istituto di anatomia patologica. Non è inusuale vederlo farsi il segno della croce prima di operare su un cadavere, per il rispetto che si deve a un corpo che è stato un uomo amato da Dio.
Per lui scienza e fede non sono due mondi lontani, separati e inconciliabili, ma due elementi che convivono nella sua quotidianità, fatta di una grande devozione per la Vergine Maria, di sobrietà e povertà personale alla sequela di San Francesco, e della scelta del celibato per avere più tempo per i suoi sempre più numerosi pazienti.
Vezüv Yanardağı'nın patlaması ve kolera
Giuseppe Moscati'nin hayatında bu rakamın büyüklüğünü daha iyi anlamamıza yardımcı olan iki önemli olay var: 8 Nisan 1906'da Vezüv Yanardağı patlamaya başladı. Giuseppe durumu hemen anlar ve hastaları kurtarmak için Tedavi Edilemezler Hastanesi'nin küçük bir şubesinin bulunduğu Torre del Greco'ya gider. Son hasta da güvende olduğunda yapı aslında çöker. Ancak 1911'de Napoli'de kolera salgını yayıldı ve bu sefer de Giuseppe, bulaşma korkusu olmadan hastalara yakın olmakla kalmadı, aynı zamanda hastalığın kontrol altına alınmasına büyük katkı sağlayan araştırma faaliyetleriyle de ön saflarda yer aldı.
Sonuna kadar doktor ve havari
Tenor Enrico Caruso ve Kutsal Bartolo Longo gibi ünlü kişiler bile herkes Giuseppe Moscati'nin stüdyosuna giderdi. Herkese aynı ilgiyi ve titizliği gösterdi, çünkü her yüzde acı çeken İsa'nın yüzünü görüyordu. Bekleme odasında ücretleri düzenleyen bir tabela var: "Kim bir şey koyabilirse, ihtiyacı olan alabilir." 12 Nisan 1927'de, 47 yaşındayken geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybettiğinde, orada, daha sonra saygı duyulan bir kutsal emanet haline gelen koltuğunda oturuyor. Kendisi, 1987 yılında, Kilise içindeki laiklerin mesleği ve misyonuna ilişkin piskoposlar meclisinin sonunda II. John Paul tarafından aziz ilan edilecek.
Vatikan'ın web sitesinden San Giuseppe Moscati'nin hikayesini de okuyun: buraya tıklayın
kaynak © Vatican News – Dicasterium pro Communicatione