Osmanlı’da Basın Yayın
Osmanlı Devletinde batıya göre matbaanın geç gelmesi basın ve yayın hayatının da gecikmesine neden olmuştur. Devletin kendi içindeki vilayetlerden oluşan yıllıklar çıkarılmıştır. Bu yıllıklara salname adı verilmiştir. Bu salnameler dar kapsamlı olup devlet ve taşra idaresinden kısa bilgiler içermektedir. İlerleyen yıllarda devlet salnameleri yanında vilayetler içinde ayrı salnameler yayınlanmıştır.
Bu yıllıklarda (salnamelerde) vilayetlerin fiziksel konumu, sosyal ve ekonomik konumu daha ayrıntılı bir şekilde ele alınarak yayınlanmıştır. Basın ve Yayın alanındaki gelişmeler 20. yüzyılın başlarından itibaren günlük siyasi gazeteler yanında kadın, aile ve mizah gibi çeşitli alanlara ait günlük yada haftalık bazen de haftada birkaç kez olmak üzere dergi ve gazeteler yayınlanmıştır. Milli Mücadele döneminde gerek İstanbul’da gerekse Anadolu’da mücadele taraftarları aleyhine gazete ve dergiler yayınlamışlardır.
Peyam-ı Sabah ve Alemdar gibi muhalif gazeteler, Tahin, İkdam ve Vakit gibi mücadele taraftarı gazeteler olarak bu anlamda örnek olarak sayılabilir. Görüldüğü üzere II. Meşrutiyetin İlanıyla birlikte basın ve yayın hayatının daha geliştiğini söylemek mümkündür. Bu anlamda İstanbul’da ve bazı şehirlerde Rumca, Ermenice ve Fransızca başta olmak üzere bazen de Türkçe ile çeşitli gazete ve dergilerde yayın hayatını sürdürmüştür.