40’lı yaşlarının başında, üç çocuk babası büyüleyici evli bir adam, genç sekreteriyle iki yıllık bir ilişki yaşar.
Ee başka? Her gün olur. Gerçekten de, eski, eski bir hikaye.
Yeni olan şu ki, öyleydi. benim baba. O zamanlar gençliğimin başlarındaydım ve kendisi de 20’li yaşlarının başında olan sekreter evimizi sık sık ziyaret ederdi. Bu, görünüşte Avustralya’daki kendi evinden uzakta olduğu içindi, ama elbette, şüphesiz başka bir sebep daha vardı.
Babamın bu kadından çok etkilendiğini biliyordum, çünkü bana onun üniversite eğitimi almadığını, ancak Shakespeare de dahil olmak üzere uzun şiirler okuyabildiğini söyledi. Sekreterlikten idari bir pozisyona geçmesi için ona yardım etmeye çalışıyordu.
İlişki ancak annem öğrendiğinde durdu. Belli ki, ona boşanma teklif etti ama o, onunla ve biz çocuklarla kalmaya karar verdi. Yazarın büyük kalp kırıklığı için. Yine çok eski bir hikaye.
Ve 60 yıl sonra öğrendim. Herkes çoktan öldüğünde.
Bu Haberi Nasıl Öğrendim?
Bu meseleyi yıllar sonra nasıl öğrendiğimi sorabilirsiniz. Basit cevap, kadının bir günlük tutmasıdır.
İlişkiden birkaç yıl sonra, bir romancı (ve ayrıca bir kurgu dışı yazar) oldu. Ve yeterince iyi bir romancıydı -bazıları parlak olduğunu söylüyor- şimdi, onun ölümünden sonra, bir profesör biyografisini yazdı. Çok iyi eleştiriler alıyor ve büyük ilgi görüyor.
Ve günlük, elbette onun hayatı ve düşünceleri hakkında harika bir kaynaktı. Babama giden.
Yukarıdakilerden hayat dersi – bir yazarla ilişki yaşamayın. Bir şeyler yazmayı severler.
Birçok İç Benliğimiz
60 ya da 70 ya da benim durumumda 80 olabiliriz. Fark etmez. Bu yaşlı kadının içinde beş yaşındaki küçük kız, 14 yaşındaki genç, 25 yaşındaki belirsiz yetişkin vb.
Bu kişileri yılan derisi gibi atmıyoruz. Aksine, ağaçlar gibi yeni katmanlar yetiştiriyoruz. Ancak tüm katmanlar hala orada. Çok sık maça gelmiyorlar ama geldiklerinde daha önceki acıları hatırlıyoruz.
Ya da yol boyunca yaşanan sevinçleri de eklemeliyim.
Bu olayı öğrendiğimde, bir an için New York’ta genç bir kız olmaya geri döndüm. Tek düşünebildiğim, neden fark etmedim?
Ve ailem boşansaydı ne olurdu? Babamla annemden çok daha iyi anlaştım. Beni kim alırdı? Ve hayatım nasıl farklı olurdu?
Belki de meselenin ana katılımcıları ve annem için daha çok endişelenmeliydim. Ama geçici olarak olduğum genç kızlar kendilerine çok daha fazla sarılıyorlar. Ve her halükarda hepsi geçti.
Bu Katmanların Önemi
Altında yatan katmanların yaygın önemi, daha bu hafta, Noel’i hiç sevmediğini söyleyen 60’lı yaşlarında bir adamla konuşurken aklıma geldi. Nedenini sorduğumda, yedi yaşındayken annesinin Noel Günü aileyi terk ettiğini söyledi.
Ne hassas bir yaş. Ve her Noel’de, yeniden yedi yaşına giriyor ve çok savunmasız oluyor.
Her yıl yaşamak için çok fazla acı.
Bu olaylar zaman zaman başımıza geldi. Beklenmedik bir nedenle, 20’li ya da 40’lı yaşlarımızdaki bir olay bize hatırlatılır – ve birdenbire intikamla geri döneriz. O zaman canımız yandıysa şimdi de canımız yanıyor.
O zaman heyecan verici bir şey olsaydı, şimdi heyecan verici. Belki başka bir vesileyle olayların bu daha olumlu yönü hakkında bir şeyler yazarım.
Burada ve şimdi
Evet, biraz bakış açımız var ve mutlu bir şekilde eski halimize dönebiliriz ve acı ya da neşe azalır.
Farklı olmayı tercih edip etmeyeceğimizi merak ediyorum. Başka seçeneğimiz yok ama altında yufka gibi bu kadar çok katmanın olması hayatımızı daha zengin kılıyor diye düşünüyorum.
Lütfen doldurarak Sixty and Me’ye yardım etmek için bir an bulun kısa anketimiz.
Biraz Sohbet Edelim:
Geçmişteki olayları sık sık yeniden yaşıyor musunuz? Ne tür olaylar hatırlıyorsunuz? Pozitif veya negatif? Zaman zaman ortaya çıkmalarını memnuniyetle karşılıyor musunuz?
Kaynak : https://sixtyandme.com/old-news-affect-us/