ABD’li fizikçi. Yüksek enerjili elektronlar yardımıyla çekirdeklerin ve nükleonların iç yapısını aydınlatmıştır.
5 Şubat 1915’de New York’ta doğdu. 1938’de Princeton Üniversitesi’nden doktora derecelini aldı ve II. Dünya Savaşı’nın bitiminden sonra, 1946’da aynı üniversitede öğretim görevlisi oldu. 1950’de Stanford Üniversitesinde fizik profesörlüğünü üstlenerek, bu üniversitenin laboratuvanndaki elektron hızlandırıcısıyla yaptığı araştırmalar sonucu 1961 Nobel Fizik Ödülü’nü Mössbauer ile bölüştü.
Hofstadter, Stanford Üniversitesi’ndeki doğrusal elektron hızlandırıcısıyla çok yüksek hızlara (enerjilere) . ulaştırılmış elektronlar yardımıyla çekirdeğin iç yapısının “görülebileceğini” düşünmüştü. Bragg’ların x ışını, Davisson ve Thomson’ın elektron kırınımıyla kristali oluşturan atom ve moleküllerin yerleşme düzenini saptadıkları yöntemi, çekirdeklerin içindeki nükleonların (nötron ve proton) yerleşme ve dağılım düzenini bulmak için uyguladı.
1953-1956 arasında, çeşitli atom çekirdekleri üzerine gönderdiği hızlandırılmış elektronların çekirdekten saçıldıktan sonra nasıl dağıldığına, başka bir anlatımla kırınım desenlerine bakarak, bu tanecikleri saptıran artı yüklerin çekirdek içinde nasıl yerleşmiş olabileceğini belirledi.
Vardığı sonuçlara göre, atom çekirdekleri genellikle büyük bir merkezi bölgede hemen hemen hiç değişmeyen bir yük yoğunluğu gösterir ve hemen hemen her çekirdekte yaklaşık 2,4×10 ” cm kalınlığında bir “deri” bölgesi bulunur. Deri bölgesi, çekirdeğin yük yoğunluğunun merkezdeki değerinin % 90’ına indiği yer ile % 10’una indiği yer arasındaki bölgedir. Bunun ötesinde yoğunluk giderek sıfıra ulaşır. Ayrıca yoğunluğun merkezdeki değerin % 50’sine indiği yer ile merkez arasındaki uzaklık (yarıçap), çok yaklaşık olarak, çekirdeğin kütle numarasının (toplam nükleon sayısının) küp köküyle orantılıdır. Bu da, çekirdek maddesi yoğunluğunun oldukça sabit olduğunu, dolayısıyla her nükleonun ancak çevresindeki birkaç nükleonla etkileşebileceğini gösterir. Elektron saçılması sonuçları daha ayrıntılı olarak çözümlendiğinde, temel olarak elektrostatik Coulomb kuvvetinden doğan saçılmanın, nükleonların birer mıknatıs gibi davranmasına yol açan manyetik momentlerden de etkilendiği anlaşıldı. Böylece, çekirdek içindeki manyetik moment dağılımı da belirlenmiş oldu.