Askeri işletmelerinin en önemlisi, Konstantinopolis'e karşı kampanya - Konstantinopolis ve bu güne kadar birçok gizemi saklıyor. Örneğin bunlardan biri, güçlü tahkimatları kuşatma ve saldırı araçlarına sahip olmayan Rus birliklerinin, Bizans İmparatorluğu'nun kusursuz bir şekilde güçlendirilmiş başkenti için ciddi bir tehlike oluşturmayacak gibi görünmesidir.
Bu arada, kampanya mükemmel ve neredeyse kansız bir zaferle sonuçlandı, askeri-politik ittifakın sonucu ve bu arada Rusya için çok avantajlı bir uluslararası anlaşma yapıldı. hikayeler Ülkemiz Rus komutanı bu kadar olağanüstü sonuçlar elde etmeyi nasıl başardı? Kalkanı ne demek Konstantinopolis'in kapısına çivilenmiş? Sonunda, tekerlekler üzerindeki ünlü gemileri nereye ve niçin karada gitti?
Okuyucuların dikkatine sunulan yazı, peçeyi on birinci yüzyıl sırrının üzerine kaldırıyor.
Genç Rusya, 10. yüzyıla tamamen müreffeh bir ülke ile tanıştı: aşiret ayrılıkçılığı derin yeraltında ölüyor, iletişim hatları yırtıcı çetelerden arındırılıyor, mallar topraklarda ve nehirlerde serbestçe dolaşıyor, şehirler gelişiyor, insanlarla doluyor ve zengin köyler yetiştiriyorlar.
İskandinavya etiketleri, kuzeyi artık kendi maceralarıyla rahatsız etmiyor - birleşmiş Rusya şakaları bırakmayacak - ve emeklilerle birlikte, Kiev prensi, regent-cetvel Oleg'in hizmetine gitmeyi tercih ediyorlar. Batı tarafı da sakin ve orada sadece genç devleti zorlayacak güç yok.
Başka bir şey ise Hazar Kaganat'ın, eski egemenliği devlet topraklarının adil bir kısmına geri getirme umudunu bırakmadığı güneydoğusudur. Büyük Bozkır'da bir yerlerde korkunç olaylar (hala uzak) oluyor - Macarların oradan Tuna'ya bıraktıkları bir şey değil. Oleg, son Magyar kabilelerini, göçebe kılıçlarından kurtardı ve komşularını Kiev topraklarından geçirdi. Biraz zaman alacak ve Rusya yırtıcı, hızlı ve şiddetli bir rakiple karşı karşıya gelecek, ancak şimdi herhangi bir genç devlet problemi için ortak olan uluslararası bir tanıma sahip olmak için acil bir çözüm bulmak gerekiyor.
Durum, diğer birçok kabile gibi, glade'in de resmen Hazarların kolları olarak görülmeye devam etmesi ve Kaganat'la kavga etmek isteyen çok az kişi olması nedeniyle karmaşıktı. Sonuç olarak, Kiev eşit uluslararası anlaşmalar yapamadı ve yasal korumadan mahrum kalan Rus tüccarlar yurtdışında her türlü ayırımcılığa maruz kaldılar.
Elbette bu durum her yerde aynı değildi - bu nedenle, eğer Alman Bremen, Kiel, Hamburg şehirleri herhangi bir Hazar'ı duymak istemiyorsa ve karşılıklı olarak yararlı bir ticaret geliştirdiklerini biliyorlarsa, Bizans'ın böyle bir seçim özgürlüğü yoktu: kaganat çok yaklaştı. onun Karadeniz malları. Ne de olsa, tam da Çarlık-Konstantinopolis'ten geçerek, aslanın Rus ihracatındaki payı arttı ve buradan da Güney ve Doğu'nun birçok gerekli ürünü geldi.
Olayların gelişmesinin mantığı, Oleg'in, sorun için diplomatik bir çözüm olmadığına ikna edilmeden önce, birden fazla kez Boğazda şehre büyükelçiler göndermiş olabileceğini söylüyor. Hazar kaganatına kırıcı bir darbe vermek ya da Bizans'ı genç devletin egemenliğini tanımaya zorlamak için kaldı.
İlk yol, hedefin doğrudan elde edilmesini sağlamadı (hepsi aynı, sonra aynı Bizans ile müzakere etmek zorunda kaldı) ve bunun yanı sıra, sadece Oleg’in halefleri altında yapılan bir dizi ön politik-stratejik tedbir talep etti.
İkinci yol hemen çok daha önemli umutlara yol açtı. Doğu Roma İmparatorluğu bu zamana kadar gücünün doruk noktasını geçti. Arapların baskısı altında kalan İtalya, Kuzey Afrika'dan ayrılmak zorunda kaldı ve Bulgaristan konusunda sürekli endişelendiriyordu. Hazar Kaganate kuzey Karadeniz kıyılarını tehdit ediyor. Savaşlar uzun zamandan beri saldırganlıktan savunmaya geçti ve Konstantinopolis çok sayıda düşman ordusundan genişletilmiş sınırları ele almaya çalışan güçleri dağıtıyordu.
Aynı zamanda, imparatorluğun güçlerini hafife almak gerekli değildi: Yunan dili zaten Latince'yi desteklemesine rağmen, kendilerini gururla Romalılar ("Romalılar") olarak adlandırmasına rağmen, Orta Çağ ve vatandaşlarının gerçek bir süper gücü olarak kaldı. Askeri bilim dahil birçok eski bilim başarısı burada tutulurken, Batı Avrupa ordularının Roma lejyonlarının seviyesine ulaşmak için yüzlerce yıl daha sürmesi gerekiyordu.
Hem doğu hem de batıdaki komşularının askeri deneyimi de göz ardı edilmedi - yaratıcı bir şekilde düşünülmüş ve hizmete açılmıştı. Hata ayıklanan finansal sistem, orduyu iyi bir koşullu hale getirmeyi mümkün kılıyor ve imparatorluk gardiyanı, on bin “ölümsüz”, Avrupa, Asya ve Afrika'dan en iyi savaşçıları bayraklarıyla topladı. Komutanların, komşularının taktik ve strateji bilgisine henüz erişemedikleri, savaşçıların bireysel eğitim derecesi de çok yüksek: o sırada tüm Avrupa için eskrim ve binicilik okulu olan Bizans'tı. Miktar ve kalite gelince оружияBurada imparatorluğa karşı çıkacak kimse yoktu.
"Tsargrad zırhı" ve bıçakları, tüm dünyayı bilenler tarafından oldukça değerliydi, fakat Konstantinopolis, ayrıca, çeşitli amaçlar için bina fırlatma makinelerinin sırlarına da sahipti. Ağır bir taş çekirdeği üç yüz dört yüz adım atabilen veya aynı anda birkaç düzine ok bırakabilen sıra dışı yapılar, çok az sayıda bilim adamı Bizans'ın dışındaki “mekanik” kelimesinin anlamını bildiğinden, çok maddi bir ahlaki ve psikolojik etki yarattı. . Özellikle etkili olan "Yunan ateşi" denilen mermilerdi - özel bir yanıcı bileşim, modern napalm ile karşılaştırabiliyordu.
Rusya hükümdarı Bizans ordusunun gücünün bilincindeydi ve özellikle kampanyanın her iki tarafında asgari kayıplar sağladığı için politik hedefinden beri onunla buluşmaktan kaçınmaya çalıştı. Stratejik keşif, “mükemmel” görevini yerine getirdi - şimdi, imparatorluğun kara kuvvetlerinin başkentten uzak, uzun süren çatışmalara çekildiğini bilerek, yürüyüşün zamanını belirleyebilecek bir kişi: yılın 907 yazını.
Oleg ayrıca bir tür "durgunluk dönemi" yaşayan Bizans'ın iç durumunu da dikkate aldı.
İmparator Leo VI’nın Bilge olarak adlandırılmış olması hiçbir şey için değildi - öznelerinden böylesine bir özelliği hak etmek zor, onunla tarihe geçmek daha da zor. Fakat yıllar geçtikçe hastalıklar işlerini yaptılar, usta elindeki dizginler zayıfladı. Bürokratik seçkinler ve saraylılar, ecstasy ile entrikalar havuzuna koştu, yolsuzluk çöplükte bir devedikeni gibi gelişti ve Basileus, yalnızca filozofun acı bir gülümsemesiyle yatağından izledi. Devlet aygıtı, gevşetildi, bu da Rus prensinin planlarının uygulanması için elverişli koşullar yarattı.
Hesaplamanın doğru olduğu ortaya çıktı: Bizans istihbaratının kuzey komşunun hazırlıklarını tespit edemediği ya da raporları göz ardı edildi. Aşırı ticari ruhun Konstantinopolis'e yol açtığı söylenmelidir: satış vergisini kaybetmek istemeyen Bizans hükümeti, tüccarlarını evde tuturken, Ruslar ayırımcı önlemlere rağmen, uzun zaman önce Konstantinopolis'i seçtiler. Tabii ki ticaret istihbarat toplanmasına müdahale etmedi.
Rus Ülkesinde büyük çaplı kampanya hazırlığı şiddetle devam ediyor: Novgorod, Pereyaslavl, Çernigov, Rostov, diğer şehirlerin Liubech kadroları ve onaylamaları toplandı, İskandinav Vikinglerinin filoları üretildi, üretim umutları çekildi, silahlar üretildi, malzemeler üretildi.
Bulgaristan Çarı'na yapılan Rusya Büyükelçiliği Simeon, birliklerinin ülkesi topraklarından geçmesi sorununu çözdü. Ancak asıl güçler Dinyeper boyunca, Khortytsya ve Berezan adalarını geçip ardından Karadeniz kıyılarında Konstantinopolis'in kendisine doğru geçecek.
Tarihler, Oleg'in kampanyaya katılmak için iki bin gemi topladığını bildirdi. Elbette, bazıları ilk navigasyona gitmedi, ancak önemli bir sayı Smolensk vatandaşları tarafından da yeniden inşa edildi ve ilkbahar selleriyle birlikte Kiev'e gönderildi. Temel olarak, üstleri hariç, on iki ya da on dört çift kürek bulunan “sivil” taşlardan farklı olarak, onlar dördüncü kişilerdi. Kırk tamamen silahlı avcı uçağı ve on beş tona kadar kargo alabilirler. Nehir denizi sınıfında böyle bir geminin maliyeti üç Grivnası, yani üç kilo gümüşdü.
İskandinavya ekipleri, hangi özel bir ihtiyacın olmadığını tanımlamak için kendi Drakkar'larında yürüdüler. Sadece kurnaz Vikinglerin bazen bu "deniz atları" nın omurgasını oyuk yaptıkları, böylelikle fırtınalı denizde denize girme korkusu olmadan kurşun veya demir tartılacaklarını belirtmek gerekir. Gerekirse, metal çubuklar çıkarıldı, taslak azaldı ve madenciler, Avrupa nehirlerinden birinin üstündeki sakin şehre gizlice toplandı.
Drakkarlar gibi nasadlar da deniz savaşı yapmak için tek araçlara sahipti.
Bizans gemilerinin çok daha fazla fırsatı vardı. İmparatorluk, zengin bir Akdeniz gemi inşa okulunu devraldı ve filosu uzun süre boyunca, Roma amirallerinin muzaffer olduğu gibi aynı triremler, biremler, monoremler tarafından temsil edildi.
Bunlar deniz savaşının oldukça zorlu silahlarıydı; Avrupalı gemicilerin eski meslektaşlarıyla tartışabilmeleri uzun zaman alacak. Yüz yetmiş küreklerin tümü üzerindeki kırk metrelik trireme, sekiz knot hıza ulaştı. Mürettebat, halatlara ek olarak, onyedi denizciyi, elli kadar denizciyi, epibatı, baloyu uzmanını ve diğer uzmanları içerdi.
Atma makinelerine sahip olan Bizans gemileri uzaktan savaş başlatabilirdi: ağır taş göbekler, oklar, demir lekeli direklerde daha fazla yoldan geçenler ve en önemlisi yağ veya meşhur "Yunan ateşi" olan ateşli mermiler düşmana uçtu. Yakın mesafeden, bir harpag kullanıldı - pençeli bir uç ve bir zincir ile kuyruk halkası ile donatılmış, kısa, büyük bir kereste. Bir ballistadan fırladı ve uçup gitti, direkler dahil yolundaki her şeyi süpürdü ve karşı tarafını uçların pençeleri ile ele geçirdi. Düşman gemisini geri çevirip tersine çeviren bir yan vuruş ve uzunlamasına atış - uçağa biniş için yukarı çekmek. Bir çarpışma sonucu, demir gagalarıyla düşmanın güvertesine göz kamaştırırken, özel saldırı yürüyüş yolları - “kargalar” ve iki kılıçtan oluşan bir epibat, yakın dövüşe geçti. Okçular, kelimenin tam anlamıyla onları ateşle desteklediler, çünkü oklar yanan asfaltla lekelenmişti. Ancak imparatorluğun gemilerinin ana silahı hala koçtu! Genellikle ikisi de vardı - biri öne ve arkaya vurmak için her biri yay ve kıçta.
Haliç limanına yerleştirilmiş olan bu savaş gemilerinin yüzlerce tanesi Oleg'in planlarının uygulanmasında ciddi bir engel teşkil edebilir. Tüm cesareti için, Rusya'nın hükümdarı, riskli bir maceraya atılmak için koşturanlardan biri değildi. Bu fırsatı göz önünde bulundurmadı mı? Öğrendiğim gibi bile öğrendim! Burada yine Majesteleri Rus İstihbaratı tarafından hizmet edildi.
Yolsuzluk, Leo VI'nın bürokratların tepesine çarpan fiziksel zayıflığı döneminde, her zaman kar etmek için bir şeyler olduğu için filoya tehlikeli bir hastalık soktu. Hazine tarafından satılan kırıntıların istediklerini asla elde etmeleri önemli değildir (başkalarının da çalınması gerekir): beyler amiralleri yelkenleri, çakıl taşları, kürekleri sivil gemi sahiplerine indirerek zenginleşir.
Savaş eğitimi, malların ticari taşınması için yapılan sözleşmelerle değiştirilmekte ve savaş gemileri kürekçilerine çeşitli işler için özel şahıslara borç verilmektedir. Kürek gemilerine “canlı motorlar” sağlamanın daha da zorlaştığı söylenmelidir: Hıristiyan Kilisesi köleliği yasaklıyor ve Bizans vatandaşları bir kürekle uğraşmak yerine yalvarmaya devam edecekler. Sadece bir biniş savaşında, yardımdan daha kirli bir numara beklemek isteyen mahkumlar ve mahkumlar var.
Bir zamanlar korkunç olanın çöküşü filo imparatorluk Oleg'in özenli bakışlarından saklanmadı ve 907 yazında özenle hazırlanmış bir kampanyaya başladı. Geminin ordusu iki bin gemi ve yaklaşık altmış bin personelden oluşuyordu (elbette Annals'da belirtilen gemi sayısının tamamı askeri değildi ve hepsi de kırk asker taşımıyordu). Bu etkinliğin çağdaşlarının izlenimleri hayal edilebilir: sonuçta, gemilerinden bir hatta üç gemi geçse bile, en az mesafedeki sütun üç düzine kilometreden fazla gerilmiş olmalı!
Süvariler doğrudan koruma altında nehir boyunca hareket ediyorlar, ancak çoğu, imparatorluğun başkentine kuzeyden geminin ordusuyla aynı anda ulaşmak için Bulgaristan topraklarını takip ediyor.
Vyatçev'e ulaşan Oleg, iki veya üç gün boyunca durur: Önünde, Neyasyt ve Krariisk'in geçmesi, zor ve deneyimli mürettebatı olan bireysel gemiler için tehlikeli tehlikeleri vardır. Bu engel ile böyle bir armada nasıl yönetilir? Çok basit: kara yoluyla!
Savaşçılar gemileri karaya çeker, takarlar ve omurgaların altına bir tekerlek rotası koyarlar - ikincisi, gelişmiş bir porseleri sistemi olan bir gemi veya çapa ile aynı olağan gemi aksesuarıydı. Tekneleri bir su havzasından diğerine donanımlı yollarla aktarabilen bir dizi katlanabilir çerçeve, aks ve sağlam tekerlek üretimi yapıldı. Böylece, dört yıl sonra, tarif edilen olaylardan sonra, Güney Rus şövalyeleri, Arapların Hazar mallarına (davet edilmemiş olsa da) geldi ... Oleg'inkinden daha büyük olan gemileri, Don'dan Anneye kadar olan bozkırları yuvarlarken yüz yirmi kişiyi ağırlayabildiler. Volga! Tabii ki, kütüklerden yapılan doğaçlama silindirlerle, bu tür sonuçları hayal etmek için hiçbir neden yoktu.
Süvari örtüsü altındaki Rus filosu (bir sürpreksin ne bozacağını asla bilemezsiniz) güvenle yollardan geçecek ve Eleutheria adasına yaklaşacak (şimdi Berezan). Burada, Dinyeper'ın ağzının yakınında, tepelerde taş kulelerde Bizans'ın gözlem direkleri bulunur.
İmparatorluğun istihbaratı sadece bir tehdidin varlığını değil aynı zamanda Oleg’in gemilerinin sayısını da belirliyor. Birbirini sollayan raporlar Konstantinopolis'e koşuyor; Boğaziçi’nde şehir kaygısını kapsıyor.
Yaklaşan tehlike Leo VI'yı hastalığın üstesinden gelmeye ve bir kez daha devletin kontrolünü ele geçirmeye zorlar. Suçluların personel değişiklikleri, cezaları (ortaçağ düzenine göre) var, sermaye şiddetle savunmaya hazırlanıyor. Heyhat! Bir veya iki hafta içinde, yıllar içinde çürümekte olanları düzeltmek mümkün değildir!
Rus süvari Tuna Nehri'ne gönderilir, Bulgaristan'ın dağ geçitlerinin üstesinden gelir ve Bizans askeri yerleşimcilerin direncini kırarak - Stratiots Konstantinopolis'e yaklaşır. İmparatorluğun sayısız ve teknik donanıma sahip filosu, düşük savaş kabiliyetinden dolayı, geminin deniz yoluyla denizden geçmesini engelleyemedi ve en azından, gösteri eylemleriyle sınırlı olarak, Mahkeme - Haliç limanı arasındaki bir zincir bariyerinin arkasına saklandı. Rus birlikleri, Galata'nın kuzeyine, önündeki uzunluğu yirmi kilometreyi geçen bir alana iniyor. Ortaçağın en büyük deniz çıkarma operasyonlarından biri plana göre gelişiyor!
Şehir karadan kuşatıldı ve denizden bloke edildi, ancak imparator ve komutanları yine de, Rus kamplarına kale kulelerinin yüksekliğinden sakince bakıyorlar: Konstantinopolis'in kendisi yakınındaki düşman mı? Bu bir kereden fazla oldu. Ama şimdiye kadar hiç kimse duvarlarına ayak basmayı başaramadı!
Aslında, başkentin tahkimatı uzun süredir Avrupa ve Asya'daki askeri mühendisler için bir örnek teşkil ediyor. Karadan, şehir tüm Boğazı'nı Haliç'ten Marmara Denizi'ne geçen Theodosius'un üçlü duvarı tarafından güvenli bir şekilde savundu. Buradaki tahkimatların uzunluğu 5,5 km idi, ancak yaklaşmadan önce, saldırganın su 10 derinliği ve 20 genişlik ölçerleri ile dolu bir hendinin üstesinden gelmesi gerekiyordu!
İlk duvarın yüksekliği beş, ikincisi on metre idi. Bunların arkasında yedi metre kalınlığa kadar üçte bir, hatta daha yükseğe, durdu. 25 - 30 metre duvarları arasındaki mesafe, saldırganları sonraki engel için yoğunlaştırmayı zorlaştırdı. Güçlü kuleler, saldıran saldırganların kanatlardan fırlatılmasına izin verdi; yapıların temelleri 10 - 12 metrelerde yeraltına inmiştir; Son olarak, bu tahkimat hattına paralel olarak, kentin kendisinde bir tane daha vardı - Konstantin duvarı, iç savunma hattını oluşturuyordu.
Haliç kıyıları ve Marmara Denizi kıyıları boyunca etkileyici yerler vardı, ancak bu sıralardan fırtınaya uğramak için tek sıra duvarlar teorik olarak mümkündü.
Mancınıklar, ballistalar ve çeşitleri, birkaç yüz adım boyunca tahkimatlara yaklaşma yollarını süpürüyorlardı ve ölü boşluk, uzun boylu canavarlara benzer frondioles tarafından engelleniyordu; Doğru, gerçek sıvı alev ve kaynar su akımları, duvarların en altındaydı.
Özel cihazlar, saldırganların keskin pençelerle yakalanmasını, kalenin üzerinde dişlerin kaldırılmasını ve başkalarına atılmasını, koçların çarpıcı kısımlarını çıkarmasını veya ezmesini mümkün kılmıştır; düşmanı dev bıçaklarla biçmek ...
Uzun vadeli tahkimatın görevi, savunucuların yedi veya on kat üstün bir rakiple başarılı bir şekilde karşılaşabilmelerini sağlamaktır. Söylemeye gerek yok, baylar, Bizans mühendisleri onunla "mükemmel" başa!
Şehirde on bin emperyal muhafız olduğu bilinmektedir. Onlarla birebir görüşmek, şövalyeler (tam olarak Rusya'da olduğu gibi profesyonel askerlerin arandığı gibi) ve Vikingler olabilirdi ve hepsi de Oleg ordusunda değildi. İki milyonuncu kentin on dört semtinin her birinin küratörleri tarafından oluşturulan şehir muhafızları ve polis birimlerini göz önüne alırsak, Rus prensin bu sayıya göre kazanamayacağı belli oluyor.
Oleg'in ayrıca herhangi bir ilgili kuşatma parkı ya da buna hizmet edebilecek uzmanları yoktu. Belki de müttefikler açlık ve susuzluk olur?
Boşuna umutlar: Lev Bilge, elbette, gıda malzemelerini doldurmayı başardı, bazı kişisel tahıl rezervlerine sahipti ve Haliç limanında toplanan binlerce ticaret gemisi arasında, birçok yenilebilir kişi olacaktı. Suya gelince, Büyük Konstantin altında volumetrik yeraltı depoları inşa edilmiştir, bu arada, bugün bile tam olarak kullanılabilir durumdadır.
Kuzey'den yeni gelenler kendilerini çevreleyen villalardan mütevazı ganimetlerle sınırlandırmak zorunda kalacaklar ve sonra emekli olacaklar - başka türlü aç kışın, Bizans ordusuyla bir araya gelip, belki de 717-718'te Konstantinopolis'i kuşatmak için daha da fazla Arap ordusunun kaderi. Sonra Fatihler yüz binden fazla insanı ve neredeyse bütün filosunu kaybetti!
Oleg ayrıca bütün bunları çok iyi biliyordu ve bu nedenle Haliç'in girişini savunan Galata kalesine saldırmaya çalışmadı bile. Kentin surları ve onun arasında devasa bir zincir gerildi: özel mekanizmalar indirilememesine ya da yükseltilmesine izin vererek aşılmaz bir engel oluşturuyordu. Beş buçuk yüzyıl sonra bile (Türk birlikleri 1453’te Konstantinopolis’i ele geçirdi), gemide topçu ile çok daha güçlü gemileri olan Sultan II.
Rusya'nın hükümdarı, kentin yakın bir ablukası ve birliklerinin kampı ile Haliç Körfezi arasında garip eserler ile sınırlı. Sermayeye doğrudan bir tehdit yok gibi gözükse de, Oleg’in hareketleri, esas olarak deniz ticaretinin durması nedeniyle, halen ciddi sıkıntılara ve ciddi hasara yol açıyor. Leo VI müzakerelere başlar.
Rus prensin gereksinimleri kabul edilemez gibi görünüyor, özellikle kampanya katılımcılarına yapılan ödemelerin boyutunu utandırıyor - tekne başına on iki Grivnası! Bizans tarafı temasları keser ve ardından Oleg, dış etkiyi en yüksek mücadele etkinliği ile birleştirerek beklenmedik bir hareket yapar.
Güneşli bir Ağustos öğleden sonra Konstantinopolis sakinleri eşi benzeri görülmemiş bir gösteriye tanıklık ediyor: Boğaz'ın kıyısındaki Rus kampından, tekerleklerle dolu bir gemi arması Haliç'e doğru gidiyor! Adil bir rüzgâr, ipleri alan insanların çalışmalarını kolaylaştırmak için yelkenleri ayarlamalarını tavsiye etti ve Galata'yı solda bırakarak yavaşça kuru toprağa sarılmış yüzlerce çok renkli panelle süslenmiş filo.
Tarihçiler hala Oleg'in eylemlerinin anlamını merak ediyorlar: bazıları Haliç'i kuzeyden geçmek, gemileri Theodosius'un duvarlarına çekmek ve onları saldırı platformları olarak kullanmak istediğine inanıyor. Bizans sermayesinin savunma yetenekleri, en başarılı olanı değil, yumuşak bir şekilde ifade etmek için böyle bir karar verirdi.
Bir başka bakış açısı, Rus prensin gemileri körfeze indireceğini ve deniz duvarlarına doğrudan su yüzeyinden bir saldırı yapacaklarını söylüyor. Ne yazık ki, ne Marcellus ne de Mithridates tüm ekipmanları ve kuşatma deneyimleriyle böyle bir şey yapamadı.
Ancak Wise Lev, Rusya Hükümdarının planını hemen anladı ve yaklaşmakta olan felaketin ölçeğini takdir etti: Oleg'in hedefi şehir surları değil, limanda duran yüzlerce savaş gemisi ve binlerce ticaret gemisinin savunmasız kalmasıydı! Kolayca, çıplak elleriyle, direnişe rastlamadan, bekledikleri sayısız hazineyi alacak ve sonra imparatorluğun deniz gücünün yanacağı körfezde dev bir ateş yakacaktı!
Doğrudan kayıpları hayal etmek zordur ve hatta dolaylı olanları - hepsi daha doğrusu: tek başına yeni bir filo inşa etmenin maliyeti ne kadar olacak? Evet, komşularınız düşmanları deniz genişliğindeki Bizans bayrağının geçici olarak yokluğundan faydalanamayacaklar ...
Müzakereler derhal devam ettirilir. Oleg tarafından talep edilen miktar o kadar da önemli görünmüyor. Ama şimdi Rus prensi "çıtayı" yükseltiyor, Kiev, Çernigiv, Pereyaslavl, Rostov, Lyubech ve diğerleri için özel "yollar" ataydı. Anlaşmalı ve dahası, Rus gemilerine yeni yelkenler sağlamalıyız - Oleg'in kadrosu için ipek ve diğer herkes için özel yapım tuvallerin yanı sıra çapa ve halat takımı. Aynı zamanda, Rusya Hükümdarı o zamanlar için diplomatik dokunuş ve incelik için şaşırtıcı olduğunu gösteriyor: derhal bir anlaşma yapmakta ısrar etmiyor, çünkü şimdi böyle bir hareket imparatorluğun saygınlığını bir silah tehdidi altında tehdit ediyor ve Konstantinopolis'teki Rus elçiliğinin durumunu tartışıyor.
Anlaşma, kutsal inanç törenleri tarafından güvence altına alındı: imparator İncil'e, Oleg'e manga silahlarıyla ve ayrıca tanrılar Perun ve Veles ile birlikte yemin eder. Rusya'nın hükümdarı, kızıl kalkanını Konstantinopolis'in kapılarına ciddiyetle yapıştırıyor; Uzun zamandır bu sembolik jest sadece bir zafer işareti olarak yorumlandı, fakat başka bir çok önemli anlamı vardı.
Bizans güvenilir bir müttefik ve koruyucu kazandı! Hazar avcısı kısılacak, Karadeniz imparatorluğa sahip oldu. Belki de, bilge Leo hala kaybettiğinden daha fazla kazanmıştır? Ancak, ders bunun için boşuna geçmeyecek: filonun savaş yeteneği geri kazanılacak ve daha az sayıda kuleli olan hafif gemiler, topçuların ortaya çıkmasından önce deniz savaşlarında kullanılanlardan en eskisi gibi eşi benzeri görülmemiş silahlar alacak.
Yılın Eylül 907'i tamamlanmaktan uzaktı ve devletten önce belirlenen hedeflere ulaşılmasını sağlama onuruyla Rus filosu ve ordusu eve geri dönüyordu. Orada neşeli buluşmaları için beklediler ve Prens - Cetvel - Ona Peygamber diyen insanların sevgisi. Bu yüzden haklı olarak insan hafızasında kaldı, çünkü bir politikacının, diplomatın, komutanın ve deniz komutanının parlak yeteneklerinin bir kişide bu kadar başarılı bir şekilde bir araya gelmesi son derece nadirdir.
Bizans anlaşması dört yıl sonra imzalandı. Bu arada makalelerinden biri, Rus şövalyelerinin imparatorluğun silahlı kuvvetlerindeki hizmetini düzenledi: Oleg, baş dönmesi geçirmedi, Bizans askeri bilimini takdir etmedi ve Rusya'nın da bir varlığı olmasını diledi.
Antlaşma, Oleg'le Tsargrad'a giden, gemi ve birliklerin oluşumunu yöneten çok büyük boyarlar tarafından imzalandı. İşte isimleri, Rusya'nın Birinci Resmi Uluslararası Dokümanında adı verilen bu Rus amiraller: Karl, Ingelot, Farlov, Veremid, Rulav, Hooda, Ruald, Karn, Frelaw, Rueir, Akttruan, Lidulffo, Stemid. Görünüşe göre bu isimler modern Rusların kulakları için biraz "yabancı" mı? Fakat çok daha önemlisi, Antlaşmayı açan kelimeler:
“Biz, Rus neslinden ...”