"İnsan toplum yaşamı için yaratılmıştır. Onu öteki insanlardan ayırın, yalnız bırakın, düşünceleri karmakarışık olmaya, karakteri bozulmaya başlar. Kalbinde binlerce gülünç ilgi belirir, kafasında acayip düşünceler filizlenir, tıpkı boş bir tarladaki dikenler gibi... Bir adamı ormanda bırakın, yabani olur. Bir manastırda ise gereksinme düşüncesi, kölelik düşüncesi ile birleşerek insanı daha köleleştirir. Bir ormandan çıkılır, manastırdan çıkılmaz. Ormandaki adam özgürdür, manastırdaki ise köle. Yalnızlığa katlanmak için, yoksulluğa katlanmaktan daha büyük ruh kuvveti gerekir herhalde. Delirmek mi, yoksa iğrenç bir şekilde yaşamak mı daha iyi, buna yanıt vermeye pek cesaret edemeyeceğim. Ama ikisinden de sakınmak gerek."