Blog: https://alfredwerke.wordpress.com. Fotoğraf: © D. Höpfner
Yazar - Yazar - Okuyucu
Bettie I. Alfred, 70'lerde Mainz Üniversite Hastanesi'nde Iris Andrea Niedermeyer olarak doğdu. Daha sonra köydeki taş evden, Autobahn'daki yeni bir Berlin toplu konutuna taşındı. Daha sonra, bir müzik lisesine fırlatıldığında, şehir merkezindeki lüks eski bir binaya taşındı. Liseyi bitirdiğinde pedagojik bir eğitim almak için o liseden ayrıldı. Savaş bölgelerinden gelen mülteci çocuklarla yapılan yaratıcı, son derece ilham verici çalışma, 90'lı yıllarda Berlin yurtlarında çeşitli performanslara yol açtı ve sonunda Bayan Alfred'in uzun süredir arzu edilen bir dilek olan sahne kariyerine yer açmasını sağladı. Oyunculuk eğitimine başladı ve aynı zamanda aklındaki ve dolayısıyla kalbine yakın olan her şeyi yazdı. Farlarda düşünmek giderek zorlaşıyordu, ama masasındayken hiç değil. 2000'lerde hala sahnedeydi ve oradan kararsızca onunkini okudu. sözde boşluk nesir.
"Okuma aşamasından" uzaklaştıktan sonra, bir yazarın klasik çalışmasına (oturma, düşünme, yazma) döndü. Her gün boş nesirini yazdı ve yazıyor (şimdi yaklaşık 1800 sayfa var) ve bunun dışında "Wie ein Komma im Ablaichsubstrat" adlı romanında (2007'de bir radyo programında alıntılar okudu, bir zamanlar içinde olduğu tesadüfi bir misafir).
Çoğunlukla trajikomik bir duygusal dünyanın varlığı, Bayan Alfred'in çalışmalarının temelini oluşturur. 2017 yılında radyo oyununun (masa başında bir tür tiyatro) sanatsal bir form olarak keşfedilmesiyle, yazı yazmayı oyun oynama dürtüsüyle birleştirmenin ideal bir yolunu buldu.
Bahsedilen romana ek olarak, Weißzone adlı bir psikodrama senaryosu yazdı, çoğu şu anda gerçekleştirilmiş ve başarıyla yayınlanmış birkaç radyo oyunu (ayın radyo oyununa bile giren ve tarafından aday gösterilen Zauderwut dahil) Körlerin 70. radyo oyunu ödülü için RBB ), komik denemeler, uzun ve kısa öyküler ve en sevdiği daktilo, "underwood 315" adlı taşınabilir bir daktilo ile yazdığı en koyu siyah beyaz şiirlerden oluşan birkaç sayfa , çoğunlukla kötü havalarda.
2021'de Sanat Akademisi'nden radyo oyunları alanında burs aldı. Başka bir hibe sayesinde, bu sefer VG Wort'tan, şu anda bitmemiş romanını yazıyor.
radyo oyun kurucu
2017 yılından bu yana günlük evrak işlerinin yanı sıra radyo oyunları da (yazı, kayıt, müzik ayarı, kurgu, kurgu, pazarlama) yapmaktadır.
20 Temmuz'dan itibaren sesli kitap olarak mevcut
Metin, yön, ses ve teknoloji: Bettie ben Alfred
Lange: 35: 20 dk
Konuşmacı: Bettie I. Alfred, Christoph Theussl
Başında ve sonunda müzik kutusu kompozisyonu: Bettie ben Alfred
Geçmiş yayın tarihleri: 12 Kasım 2018, MDR Kültür
21 Temmuz 2021, WDR3
Bu radyo oyunu bir erkek ve bir kadın hakkında. Belki bir çift? Tam olarak bilmiyorsun. Birbirleriyle konuşuyorlar ama yine de birbirleriyle konuşmuyorlar. Birbirlerine karşı konuşurlar ve birbirlerini geçerler. Birbirinizden ne istiyorsunuz? Bunlar birlikte yalnız. Pek bir şey yok, çünkü bir de köpek var. Olası bir ayrılık durumunda şu soru ortaya çıkıyor: Kimin ona daha çok ihtiyacı var? Onunla kim ilgilenebilir? onu kim daha çok seviyor
Oturduğunuz ev sallanıyor, gürültünün içinde duruyor. Etrafında dağınık bir dünya dönüyor. Bazen bir şey patlar. Ruh hali değişir. Her şey değişir. sürekli. Barış ve büyük kriz anları vardır. Birlikte yalnız ve her biri kendisi için, kişi burada ve şimdi monotropiktir.
Yıllar geçer, her şey olur ve hiçbir şey olmaz. Birbirinizi bekliyorsunuz. Sonra köpek öldü, bir cinayet mi? ... ve yine hiçbir şey.
Bine ve Frankie, hiç bitmeyen bir döngü içinde birbirlerinin yanından geçerek yaşarlar. Önce bir köpekle, sonra çocuksuz. Ev sallanıyor, gürültü içinde duruyor. Etrafında dağınık bir dünya dönüyor. Bazen bir şey patlar. Her şey değişir. Yıllar geçer, her şey olur, yeni bir eş, köpek ölür, bir cinayet. Ve yine de hiçbir şey olmuyor. Bekett'in en iyi anlamıyla, artık hiçbir şeyin gıdıklamadığı bir çılgınlık. Geriye kalan çelişki, sinirlilik, korkutucu komedi ve çekici kafa karışıklığıdır.
Diyalogu yıllar önce bir kriz durumunda yazmıştım. Çocukluğumu ve ben iki yaşındayken ayrılan ailemin hikayesini işlemek zorunda kaldım. Aynı zamanda insanların "birlikte-yalnız halleri" ile de ilgilendim. Ve bir insan yerine bir hayvana yakınlık. Ve sığınaklar. Bir ev inşa edildi, ancak her yerde çatlaklar vardı ve bu nedenle asla dışarıyı dışarıda bırakamayacaktı. Parçadaki bir şey titrer ve sonra tekrar donar. Biz insanlar gibi. Yukarı ve aşağı gider. Her zaman. Geçmişe ve geleceğe bakıyorsunuz ve birlikte olmanın gerçekte ne anlama geldiğini anlamıyorsunuz.
Bettie ben Alfred
© Fundstück, Bettie I. Alfred
Bettie I. Alfred'in "Hayat - bir festival" konulu kısa bir açıklaması
Leipzig gazetesinden:
“Hiç anlamlı şeyler var mı? Yoksa yaptığın her şey anlamsız mı?” Ve anlam arayan kişi kaçınılmaz olarak anlamsızlığın felaketine mi sürükleniyor?” Her halükarda radyo oyunu yapımcısı Bettie I. Alfred'in kendine bu soruları sorması mantıklıydı. Pazar akşamı jüri, varoluşçu draması "Life - a Festival"i "En İyi Uzun Radyo Oyunu" seçti. Bir köpekli bir çift örneğini kullanarak, hayatın aynılığına dair harika bir iç karartıcı yansıma. Alfred'in kurgusal oyununda yıllar geçer ve aşıklar Bine ve Frenky bunu pek fark etmezler.
Yaz Leipzig radyo oyununun jüri bildirisinden:
DLife – A Celebration of Bettie I. Alfred, daha ilk andan itibaren sizi kendi hikayesinin kozmosuna, kadın erkek ilişkisine dair meraklar dolabına çekebilen bir radyo oyunudur. Köpeklere giden bir çift.
Her seviyede sanatsal olarak hazırlanmış bir dinleme etkinliği.
Kai Grehn, radyo oyun yapımcısı
En İyi Uzun Radyo Çalma – Radyo Çal Yaz, Leipzig 2018