Hipnoz işe yarıyor mu? Şeker yemeyi bırakmayı denedim
Sağlıklı Zihin / / February 16, 2021
Gırk Smith, ilk kez 24 yaşındayken hipnotize edildi. Altı aylık ayıktı - 2008 durgunluğunun derinliklerinde yüksek basınçlı bir bağış toplama işi, uyuşturucu ve alkole bağımlı kalmasına yol açan aşırı kaygı, ancak zincirleme sigarasını tekmelemedi alışkanlık. Anlamadım, dedi. "Geceleri kimliğimin bir parçası olan içki içmeyi ve parti yapmayı bırakabilseydim, bu nefret ettiğim, bu kadar iğrenç olan bu şeyi nasıl durduramazdım?"
Smith, bir hipnoz seansından sonra sigarayı bitirdiğini söylüyor. Ve kızgındı - bu güçlü aracın bu kadar uzun süredir göz ardı edildiği (ya da daha da kötüsü şaka yaptığı için) çıldırmıştı. “Adalet açısından çok şaşırmıştım” diyor. Sadece düşündüm de, neden akciğer kanseri olan var mı? Neden kimsede amfizem var? Sigara içmek istemeyen biri neden sigara içmeye devam ediyor? "
Çünkü - ve bunu en başından kaldıralım - araştırmalar hipnozun birçok insan için işe yaradığını gösteriyor. Göre Guy Montgomery, DoktoraMount Sinai'deki Icahn Tıp Fakültesi Davranışsal Onkoloji Merkezi müdürü ve eski Amerikan Psikoloji Derneği Hipnoz Bölümü başkanı, vakaları tedavi etmekte başarılı oldu nın-ninacı Yönetimi, yaygın semptomlar ve yan etkiler kanser hastaları yüz (mide bulantısı ve yorgunluk gibi) ve kaygı. Irving KirschPlasebo Çalışmaları Programının yardımcı direktörü ve Harvard Tıp Fakültesi ve Beth Israel Deaconess Tıp Merkezi'nde tıp alanında öğretim görevlisi olan PhD, huzursuz bağırsak sendromu bu listeye. (Ancak, özellikle her iki uzman da hipnozun sigarayı bırakmada etkili olup olmadığının bölücü olduğunu söylüyor.)
İlgili Öyküler
{{truncate (post.title, 12)}}
Smith, sigara içme başarısından sonra, yıldırımın iki kez düşüp düşmeyeceğini görmeye karar verdi. “Ve 10 seansta, hayat boyu zayıflatıcı bir topluluk önünde konuşma korkusunu tamamen aştım” diyor. Smith bana bu hikayeyi anlattıktan sadece günler sonra, binlerce insanı bir grup hipnoz seansına OZY Festivali.
Kişisel hikayesi, hipnoterapinin gücü için ikna edici bir örnek teşkil ediyor ve yöntemi neden kendi kendine öğrenmeye karar verdiğini anlamak kolay. (Artık Smith, onun aracılığıyla günlük 70.000'den fazla kişiye ulaşıyor isimsiz platformBu yüzden, Smith seçtiğim bir konuyu ele almam için bana ücretsiz bir seans teklif ettiğinde, onu bu konuyu ele alıyorum.
"Güzel, derin, nefes al ..."
Yenmek istediğim, stres, uyku sorunu, özgüven eksikliği gibi zihinsel bir Rolodex sorununu gözden geçiriyorum ve ölçülebilir ve yönetilebilir hissettiren bir konuda duruyorum: şekeri azaltmak.
Smith, Bu mükemmel, dedi. “Şekeri bırakmak en büyük iş kolumuz. E-posta listemizde sırf bunun için 40.000 kişi var. "
Ofisimin konferans odalarından birinde saatler sonra yapılan ilk seansımız sallanan bir cep saati veya bir çay fincanı kenarına çarpan kaşıkla değil, sohbetle başlıyor. Smith bana şeker ve tatlılarla şu anki ilişkimi soruyor (bir ofis keki ya da 16: 00'da beni al kurabiyesine hayır diyemem), ailemin Büyürken gıda ile olan ilişki (tek kelimeyle endişeli) ve hedefler (istekleri ortadan kaldırmak ve şekerli atıştırmalıkları geri çevirebilmek sunulan bir).
Sonra Smith sallanan cep saatini çıkarır ve 100'den geri saymaya başlar... şaka, hala cep saati yok. Ama saymanın gerçek olduğunu öğrendim.
Beklentilerimi de belirliyor. Smith, sigarayı tek seanstan sonra bırakma konusundaki başarısı normal değil, diye uyarıyor beni. O alıntı yapıyor 1970 çalışması hipnoterapinin altı seanstan sonra yüzde 93 etkili olduğunu bulan ve şu anda yeni müşteriler aldığında sadece bunu yaptığını söylüyor En az 12 seans taahhüt ederlerse (15.000 $ ayarına kadar — Smith bana, şirketinin CEO'su olarak kişisel müşterilerinin çoğunlukla ünlüler ve yöneticiler, ancak ekibinde şanslarını en üst düzeye çıkarmak için seans başına 100-150 $ ücret alan hipnoterapistler var. başarı.
Sonra Smith sallanan cep saatini çıkarır ve 100'den geri saymaya başlar... şaka, hala cep saati yok. Ama saymanın gerçek olduğunu öğrendim. "Gözlerini kapat ve güzel, derin bir nefes al," dedi.
Hedefli meditasyon
Hipnoterapi, Smith konuşmalarında ve televizyona çıkarken söylemekten hoşlanıyor, tavukları gıcırdatmıyor ve bayılmıyor. "Bu sadece bir amacı olan meditasyon," diyor. Veya web sitesinde yazdığı gibi: "Hipnoterapi işe yarıyor çünkü rahatladığımızda ve güvende hissettiğimizde öneriye açık oluyoruz, işte bu."
Sorduğumda David SpiegelStanford Üniversitesi Tıp Fakültesi psikiyatri ve davranış bilimleri başkan yardımcısı ve eski başkan Klinik ve Deneysel Hipnoz Derneği'nden, eğer bu aslında "o" ise, bunu öğrendiğime şaşırdım, evet, biraz dır-dir. (En azından ona göre - öğreneceğim gibi, hipnozun nasıl ve niçin işe yaradığına gelince birden fazla düşünce okulu var.)
"[Hipnoz], son derece odaklanmış bir dikkat durumudur ve bununla birlikte "çevresel farkındalık" (AKA çevrenizde olup bitenler), diyor Dr. Spiegel, bunu yaptım hipnoz sırasında beyin aktivitesini takip edin. "Ayrıca, eleştirel yargılamayı bir dereceye kadar askıya alıyorsun. Yani bir şeyi düşünmüyorsun, onu emiyorsun. "
Dr. Spiegel, "Bir filmde oturuyormuşsunuz gibi," diye devam ediyor, belki bir metaforun konsepti tam olarak anlamama yardımcı olabileceğini fark etti. Filmin içindesin ve onu izlerken böyle bir deneyim yaşadın. Daha sonra, "Aslında bu biraz mantıksızdı ve o oyuncu o kadar da iyi değildi" diye düşünebilirsiniz. Ama o anda, sadece işin içindesiniz. Yani onu yargılamak ve değerlendirmek yerine kabul ediyorsunuz. " Temelde hipnoz izlemek gibidir Yıldız Savaşları. "Bu bazen zararlı olabilir, ancak eski bir problemle başa çıkmanın yeni bir yolunu öğrenmeye çalışırken yardımcı olabilir."
"İğrenç şekere ihtiyacım yok, istemiyorum bile."
"Sekiz, bir adım atarsın. Seven, rahatlamanı ikiye katlıyor. Altı, ne kadar derine gidersen, o kadar iyi hissedersin. Beş, şimdi gerçekten bırakıyorsun, harika gidiyorsun... "
Her sayıyla, zihnimde hayal ettiğim, karmaşık bir şekilde oyulmuş ahşap bir merdivenden aşağı bir adım atıyorum. Bu Smith ile ilk seansım ve bana götüreceği birçok görselleştirmeden sadece biri. Merdivenlerden iniyorum ve altta bir kapının kilidini açtım (tam bir Tolkien romanından çıkmış). Sonra kendimi güvende ve güvende hissettiğim bir yerde duruyorum (okyanus esintisinde lavanta kokusu taşıyan çimenli bir alan). Ve sonra bana şekeri seven tarafımı hayal etmesini istedi. Ve üç deyince kendimin bu parçamın vücudumdan atladığını hayal ettiğimi soruyor. Bir, iki, üç…
Beynimde rekor bir sıyrık gibi. Ne? Bunun ne anlama geldiğine veya nasıl görselleştirileceğine dair hiçbir fikrim yok.
Beynimde rekor bir sıyrık gibi. Ne? Bunun ne anlama geldiğine veya nasıl görselleştirileceğine dair hiçbir fikrim yok. Ama sinapslarım bir şey resmetmek için ateşlenirken, herhangi bir şey, Smith zaten bir sonraki talimata geçti. "Şeker isteyen bu parçana ne diyorsun?" Kalbim şimdi çarpıyor ve zihnim boş: Etkileyici bir fikrim yok.
Tatlım, dedim. Ve Smith, "Bu kesinlikle doğru" demesine rağmen, bunun aptalca ve açıkça yanlış cevap olduğunu biliyorum ve şimdi her şeyi mahvettim.
Ama önümüzdeki 40 dakika kadar Smith’in interaktif meditasyonuna bağlı kaldım. Onun önerisi üzerine, keklerle dolu bir masa hayal ediyorum. Daha yakından incelendiğinde keklerin sineklerle kaplı olduğunu görüyorum. Smith'ten sonra, "Ben besleyici yiyecekleri seçiyorum, berbat şekeri değil." Acı au chocolat teklif edildiğinde, kendi kendime söylüyorum — üzgünüm, söylüyorum Bal- "Onu istemiyorum bile."
Seansın ardından Smith'e kendimi bilinçli hissettiğimi ve hipnotize edilmiş bir durumda tam olarak kalamayacağımdan endişelendiğimi söyledim. (Alt metin: Sanırım onu batırdım.) Endişelenmememi, bilinçaltı seviyede çalıştığımızı ve yargısal düşüncelerimin şekersiz tohumun kök salması yoluna girmeyeceğini söyledi.
Hipnoz vs. plasebo etkisi
Bu ilk seans beni arzularımdan kurtarmadı, ancak önümüzdeki birkaç gün için hayır demeyi çok daha kolay hale getirdim. Daha doğrusu, "Ben besleyici yiyecekleri seçiyorum, berbat şekeri değil." Bu benim yeni mantram. Ve bunu bana hindistancevizli kibritli kurabiye sunan iş arkadaşına tekrarladığımda, kaşım kalktı ve omuz silkti, ama bana baskı yapmadı. (Ve bir şekilde onu mutfağa kadar kovalayıp dizlerimin üzerine çöküp yalvarmıyorum, "Şaka yapıyorum! Lütfen, lütfen kurabiyeyi bana ver! ")
Ancak, bu yüzde 15'lik başarıyı kabul etmek istediğim kadar (Smith, bir seanstan sonra gerçekçi bir şekilde bekleyebileceğimi söyledi), arkamda kemiren bir düşüncem var beyin.
Smith'e e-posta gönderiyorum: "Hayır diyerek daha kolay vakit geçirdiğimin bir parçası gibi hissediyorum, eğilimimin daha çok farkındayım ve artık Bu alışkanlıktan kurtulmak için biraz zaman ve çaba (yani seans) harcadığımda, gerçekten eski üniversite denemesini yapmaya daha meyilliyim ve ilham veriyorum. söyle. Ayrıca seansa da para harcamış olsaydım nasıl hissedeceğimi hayal edebiliyorum. (Sadece bir tahmin, ama daha da kararlı!) Temel olarak, işe yarama arzusunun irademe yardımcı olup olmadığını merak ediyorum. Bu plasebo etkisi mi? "
Smith, "Plasebo değil," diyor. Ve aynı soruyu Dr. Kirsch ve Dr. Montgomery'ye sorduğumda, plasebo etkisinin de ("beyninizin vücudunuzu sahte bir tedaviye ikna edebileceği fikri gerçek şeydir" diyorlar. Harvard Tıp Fakültesi koyar) ve hipnoz farklıdır. Ancak ikisi de, plasebo ve hipnozun aynı sebep.
Dr. Kirsch, "Her ikisinin merkezinde de telkin olgusu var" dedi. "Yani hipnozda, hipnozu yapan kişiden sözlü öneriler alıyorsunuz. Plasebo aynı zamanda öneri de içerir: Bunun sizi daha iyi hissettirecek bir şey olduğuna dair bir öneri. "
Ve Dr. Montgomery'ye göre, hipnoterapi ve plasebo, dediği bir şey yüzünden işe yarıyor. "Beklenti mekanizması." Kulağa gerçekten de öyle geliyor: Tedavinin işe yaramasını bekliyorsunuz, bu yüzden öyle.
Dr. Montgomery, "Hipnozun yaptığı şeylerden biri, [sonuçlar için] beklentilerinize enerji sağlamaktır," diyor. "[Çalışmalarda], bir hipnoz müdahalesinden önce bir sonuca ilişkin beklentileri ölçeceğiz, hipnoz yapacağız, sonra beklentileri ölçeceğiz ve nasıl değiştiğine bakacağız. Ve sonra, bunu bir sonuçla ilişkilendireceğiz - ağrı azalması, sıkıntı, mide bulantısı veya yorgunluk gibi. Müdahalenin beklentide nasıl bir değişikliğe yol açtığını ve daha sonra sonuçta bir değişikliğe yol açtığını istatistiksel olarak gösterebiliriz. " Yani, en azından Dr. Montgomery'nin düşünme tarzıyla, bir şeyin peşindeydim: Hipnoterapinin işe yaraması arzum, olumlu bir sonuç.
Hipnotize edilemiyor muyum?
Smith ile üç seans daha tamamladım (hepsi telefonda yapıldı). Ve her birini yararlı bulsam da - özellikle üçüncü seanstan itibaren, şeker yerken ne zaman kural koyduğumuz tamam (günde sadece bir kez olmalı, beş ısırmadan daha az olmalı ve "en azından biraz özel") - Umduğum şeyi yaşamıyordum için. Ki bu şuydu: tüm ikram arzusunun eksiksiz ve zahmetsiz bir şekilde dağıtılması.
Hipnozun zihin kontrolü olmadığını biliyorum — sadece Smith bana söylemedi, aynı zamanda Dr. Montgomery bunu insanların uygulama hakkında sahip oldukları en büyük yanlış anlama olarak adlandırdı. Ama yine de düşündüm - umuyordum - Smith Zen uyandıran mantraları okurken bir şekilde uzaklaşabileceğimi ve ozmoz yoluyla tatlı dişimi çıkarmanın sırrını çözeceğimi düşündüm. Bunun yerine, Smith'in yönteminin katılımcı yönünü buldum (Bana ne gördüğünü söyle, benden sonra tekrar et) kaygı üreten. Her seanstan önce midemde bir çukurluk hissediyordum. Bana ne soracağı ve cevaplarımı uydurduğumu bilip bilmeyeceği, yani ben bir sahtekarlık konusunda endişeleniyordum. Hipnoterapinin benim için işe yaramayacağının mümkün olup olmadığını merak ettim.
Her seanstan önce midemde bir çukurluk hissediyordum. Bana ne soracağı ve cevaplarımı uydurduğumu bilip bilmeyeceği, yani ben bir sahtekarlık konusunda endişeleniyordum.
Smith web sitesinde "herkesin hipnotize edilebileceğini" yazarken, daha ileri araştırmalar bana bunun tam olarak doğru olmadığını söylüyor. Dr. Kirsch, "Çan eğrisi üzerinde çalışıyor" diyor. Bazı insanlar hipnoza çok duyarlıdır, bazı insanlar tamamen bağışıktır ve çoğunluğu ortada bir yere düşer. (Dr. Montgomery, bu hipnotizma aşamasının nasıl çalıştığını gösterdiğini söylüyor. Oyuncu, örneklem büyüklüğünde bir insanı çağırır ve daha sonra, yalnızca çok duyarlı kişiler sahnede kalana kadar önerilere yanıt vermeyi bıraktıklarında gönüllüleri ortadan kaldırır.)
Hipnotize edilemeyen birkaç kişiden biri olduğumu kesin olarak söyleyemem - ve Smith, önerdiği altı seansı tamamlamadığımı hemen belirtiyordu; Az önce dört yaptım ama kesinlikle öyle olmadığımı söyleyebilirim hazır hipnotize edilmek. Dr. Montgomery'nin söylediği gibi, hipnoterapi terapi, sonunda. "Hipnozla, düzenli bir terapi seansında yapacağım her şeyi yapacağım," diyor. "Uyum kuracağım. İyi anlaştığımızdan ve eşleştiğimizden emin olacağız. Birlikte hipnozun amacı hakkında konuşacağız... ve bunun üzerinde anlaşacağız. "
Smith ve ben ortak bir hedef üzerinde anlaştığımızı düşündük - şekeri bırakmak - ama süreç içinde ilerledikçe, gerçekten yapmak istemediğimi daha çok anladım. Tatlıları severim! Kocamla tatlıyı paylaşmayı seviyorum. Ve o öğleden sonra ziyafeti, öğle yemeği ve oturumu kapatma arasındaki iş günü yoğunluğunun üstesinden gelmeyi son derece kolaylaştırıyor.
Son seansımızdan önce, Smith'e çekincelerimi bildirdim. Şaşırmamıştı - berbat bir poker yüzüm var - ama beni bu kadar kolay bırakmayacaktı. Bana sordu: Şekerin kendisi değilse, buradaki temel sorun neydi?
Her seferinde bir adım kafamı karıştırdım: Tatlıları kesmek beni daha sağlıklı bir diyete yönlendirebilir ve bu da kilo kaybına neden olabilir; o zaman, belki kendime daha çok güvenebilirim ve sonunda, insanların benim hakkımda ne düşündüklerini daha az önemseyebilirim. Ding Ding Ding! Son varış yerime ulaşmıştım. Çoğu karışıklıkta, hipnoza karar vermemi sağlayan şeyin bana göre olmadığını fark ettim. Yanlış yaptığımı, cevaplarımın aptalca olduğunu düşünmek, aslında ihtiyacım olan sebep olabilirdi en çok.
Başka bir hipnoterapi almak için, işte bir düzenleyici ayrılıktan kurtulmaya çalıştığında olanlar. Ve şeker de senin sorununsa, işte tatlı şeyleri ayırmak için adım adım bir kılavuz.