Kafkaslarda bir ninenin çığlığı!
92 yaşındaki Lüh nine, Nalçik'te öldürülen torununun cesedini görmeden bu dünyadan göçmek istemiyor.
Kabardey-Balkar Cumhuriyetinde eşini 1943te Rus-Alman savaşına kurban verdiği eşinin cesedini bulmak için yıllarca cephe cephe dolaşmış olan 92lik bir ninenin şimdi tek derdi, Nalçik olaylarında öldürülen torununun cesedine ulaşmak.
Lüh Hagova, bir grup genç tarafından toplam 19 polis, istihbarat, güvenlik, adliye ve diğer kamu binasının eş zamanlı olarak basıldığı 13 Ekim 2005ten beri devletten öldürülen torunu Zalimin cesedinin verilmesini istiyor.
1943'de Rus-Alman savaşında eşini Ukrayna'da kaybetmiş olan Lüh Hagova, son çare olarak talebini teröristlerin cesetlerinin ailelerine iade edilmemesini öngören yasanın sahibi Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'in kapısını çaldı. Putin'e açık mektup yazan Lüh nine, en insani talebini iletti: Torunumun cesedini defnetmek istiyorum, bana verin.
Gözlerim ağlamaktan kör oldu
1968'de Terek şehrinde doğan Zalimi Ceza İnfaz Şubesine baskında kaybedince ailece yaşadıkları dehşeti ve üzüntüyü anlatan Hagova, cephede yitirdiği eşinin cesedini aramak için harcadığı yılları da hatırlattı: Kocam 299 kişinin daha yatmakta olduğu kardeş mezarlığında gömülü. Biz oğlumla onun mezarını tam altı yıl aradık. Bulduğumuzda oraya bir avuç toprak götürdük. Bizim için insanın öldükten sonra kendi toprağına gömülmesi çok önemli."
|Nalçik olaylarında onlarca genç ve güvenlik görevlisi yaşamını yitirmişti. Putin ise ölen gençlerin cesetlerini ailelerine iade etmiyor.|
Hagova, Uzun ömrüm boyunca çok şey gördüm, ancak beni torunumdan ayıran acıyı kelimelerle ifade edemem. Onun ölümü bir acı, birini öldürmüş olabileceği daha başka bir acı. Bu bir yıl içinde döktüğüm gözyaşından gözlerim kör oldu" dedi.
Sovyetlerin yasaklayamadığı namazı
Gençleri isyana iten nedenleri de sorgulamadan geçemeyen Hagova, 12 yaşından beri namaz kıldığını, Komünist Sovyet hükümetlerinin bile kendisine bunu yasaklayamadığını, ancak torununa bunun yasaklandığını belirtti. Torununun namaz kıldığı için polisler tarafından evinden alınıp götürüldüğünü, dövüldüğünü ve tahkir edildiğini yazan Hagova, mektubunu şöyle bitirdi:
"Sizden acıma istiyorum. Ne kadar zor durumda olursam olayım hiçbir zaman devletten yardım istemedim. Ben savaşa katılanların dul eşlerine verilen emekliliğimden ve devletten gelen her türlü maddi yardımdan vazgeçmeye hazırım. Eğer ülkem benim için bir şey yapabilecekse bu torunumun cesedini vermek olsun "
Kaynak: Ajans Kafkas