Ernst, Richard Robert (d. 14 Ağustos 1933, Winterthur, İsviçre), yüksek çözüm- lemeli nükleer magnetik rezonans (NMR) spektroskopisi üzerindeki yetkinleştirme çalışmalarıyla 1991 Nobel Kimya Ödülü’nü kazanan İsviçreli kimyacı.
1956’da Zürich’teki Eidgenössische Teknik Yüksekokulu’ndan (Federal Teknik Enstitüsü) mezun olan Ernst, fiziksel kimya alanındaki doktora çalışmasını aynı üniversitede 1962’de tamamladı. Ertesi yıl ABD’ye geçti ve California eyaletinin Palo Alto kentindeki Varian Associates şirketinde araştırmacı olarak çalışmaya başladı. 1968’de İsviçre’ye dönerek Federal Teknik Enstitüsü’nde öğretim üyesi oldu, 1976’da profesörlüğe yükseltildi. 1978’de İsviçre’nin Fallanden kentindeki Spectrospin AG şirketinde danışman ve yönetim kurulu başkanı oldu.
Ernst, 1966’da ABD’li meslektaşı Weston A. Anderson ile birlikte giriştiği çalışmalar sonucunda, incelenen örneğin bombardımanında yavaş ve kesintisiz radyo dalgalan yerine kısa ve yoğun vuruların kullanılması durumunda NMR spektroskopisinin duyarlılığının çok büyük ölçüde artırılabileceğini buldu. 1970’te ise, iki boyutlu NMR olarak adlandırdığı daha yüksek ayırma güçlü bir teknik geliştirdi ve böylece, karmaşık bir sinyaller yumağı içindeki atomların kimliğine ve konumlama ilişkin olarak, eski yöntemlerle elde edilemeyen bazı özel aynntı- lann saptanmasını olanaklı kıldı. Bu teknikte, bir magnetik alan içindeki çekirdeklerin üzerine tekil radyo vurulan yerine vuru dizileri uygulanıyor ve vurular ile ölçüm arasındaki zamanın uzunluğu değiştiriliyordu. Ernst’in bu çalışmalarıyla, o döneme değin yalnızca kimyasal çözümlemede özel bir araç olarak uygulanan NMR spektros- kopisinden, başta fizik, biyoloji ve tıp olmak üzere pek çok başka alanda da yararlanılmaya başladı.
Kendi alanında pek çok buluşun ve patentin sahibi olan Ernst, Nobel Ödülü’nün yanı sıra 1991 Wolf Kimya Ödülü’nü ABD’li bilim adamı Alexander Pines ile, Columbia Üniversitesi’nin Louis Gross Horowitz Ödülü’nü de meslektaşı, NMR araştırmacısı Kurt Wüthrich ile paylaşmış ve 1989’da Yale Üniversitesi’nin Kirkwood Ödülü ile 1990’da Ampère Ödülü’nü kazanmıştır.