Ancak, ateşli silah eksikliğinin temel nedeni, askeri bakanlığın savaş öncesi faaliyetleri ile ilgiliydi. 1909'ten 1915'e kadar, askeri bakan Sukhomlinov'du. Büyük ölçüde dış siparişler nedeniyle bir ordu silahlanma kursu izledi; bu da ithalatı azaltırken akut kıtlıklarına neden oldu. Ordunun silah ve mermi arzını bozması ve Alman istihbaratına bağlanma şüphesiyle ilgili olarak, Savaş Bakanı görevinden alındı ve Peter ve Paul Kalesi'nde hapsedildi, ancak daha sonra pratik olarak beraat etti ve ev hapsinde tutuldu. Ancak 1917'teki kitlelerin baskısı altında, Geçici Hükümet tarafından yargılandı ve ebedi ceza hizmetine mahkum edildi. Sukhomlinov, 1 Mayıs'ta Sovyet yetkilileri 1918 tarafından affedildi ve hemen Almanya'ya göç etti. Savaşın başlamasıyla, Sukhomlinov reformlarındaki ateşli silahların bulunmamasına ek olarak, serf imhası ve rezerv birlikleri gibi başka büyük hatalar da vardı. Serfiler mükemmeldi, güçlü parçalardı, müstahkem bölgelerini iyi biliyorlardı. Varlıkları ile birlikte kalelerimiz teslim olmayacak ve bu kalelerin rastgele garnizonlarının utançlarla örtülme kolaylığı ile acele etmeyeceklerdi. Yedekler yerine oluşturulan gizli raflar da, barış dönemindeki güçlü personel ve sivri eksikliği nedeniyle bunların yerini alamadı. Batı bölgelerinde tahrip edilmiş alanların tahrip edilmesi, çok paraya mal oldu, aynı zamanda, yılın 1915'inin başarısızlığına büyük katkı sağladı.
1914'un sonunda, yedi ordu birliği ve altı süvari birliği, Batı Cephesinden Almanların Doğu Cephesine transfer edildi. Rus cephesinde dayatmak son derece zordu ve Yüksek Komutan N.N. Romanov, Fransız ordusunun komutanı General Joffrey'e, Rus birliklerinin konumunu hafifletmek için Batı Cephesi'ne yönelik taarruzda bulunma talebiyle telgraf gönderdi. Cevap, Fransız-İngiliz birliklerinin bir saldırıya hazır olmadığıydı. Başarısızlıklar, 1915 yılında Rus ordusunu izlemeye başladı. General Ivanov tarafından 1915 Ocak-Şubat aylarında gerçekleştirilen Güney Batı Cephesi Karpat operasyonu başarısızlıkla sonuçlandı ve Rus birlikleri Macar ovasına giremedi. Ancak Karpatlar'da Rus birlikleri sıkıca oturmuş ve Almanlar tarafından güçlendirilen Avusturyalılar onları Karpatlar'dan alamazlardı. Aynı zamanda, bu cephede, yılın başında, 3 Süvari Sayım Keller Kolordu Kazaklarının katılımıyla başarılı bir karşı saldırı gerçekleştirildi. Kazak süvarisinin belirgin bir rol oynadığı Transdinyer savaşında, 7-I Austro-Macar ordusu Prut Nehri boyunca sürüldü. Mart 19, Rus birliklerinin uzun süre kuşatılmasının ardından Avusturyalıların en güçlü kalesi olan Przemysl'i aldı. 120 binlerce esiri ve 900 silahını ele geçirdi. Bu vesileyle günlüğünde, İmparator şöyle yazdı: “memurlar ve görkemli Hayat Kazaklarım, bir dua servisi için kilisede toplandı. Parlayan yüzler! İtilaf böyle zaferler bilmiyordu. Fransız ordusunun başkomutanı Joffre, tüm subaylara askerden generale bir kadeh kırmızı şarap verilmesini emretmek üzere kutlamak için acele etti. Bununla birlikte, bu zamana kadar Almanlar nihayet, birliklerinin Batı Cephesi'ndeki konumunun gücünden, Müttefiklerin saldırmak konusundaki isteksizliğinden ve güçlerinin başka bir bölgesinden Rus cephesine geçme riskinin olabileceği sonucuna vardılar. Sonuç olarak, Almanlar Prusyalı Muhafızlar da dahil olmak üzere Fransız cephesinden en iyi birliklerin 4 cesetlerini geri çekti ve bunlardan birini Rus cephesinde oluşturdular, bir başka Avusturya ordusu olan General Mackensen'in 11 ordusuna, her zaman güçlü bir topçu sundu. 22 Rus pillerine (105 tabancaları) karşı Almanlar, 143 bataryalarına (624 mm'den daha büyük kalibreli 49 ağır kantarları dahil olmak üzere büyük kalibreli 168 tabancalarına ait 38 ağır bataryaları dahil) 200 tabancalarına sahipti. Bu sitedeki Ruslar sadece 4 ağır bölücülere sahipti. Topçudaki toplam üstünlük 6 kere ve ağır topçu 40 kere!
Şek. 1 "Büyük Burt" Galiçya'daki pozisyonlarda
Seçilmiş Alman birlikleri Gorlice-Tarnow sektöründe yoğunlaştı. Durum, Güney-Batı Cephesi genel komutanı General Ivanov'un, 3 Ordusu komutanı Genel Radko-Dmitriev'in Alman hazırlıkları hakkındaki sayısız raporuna inanmadığı ve inatla düşmanın 11 Ordusu'nu başlatacağına ve onu güçlendireceğine inandığı gerçeğiyle ağırlaştı. Almanlar tarafından vurulmuş olan 10 Birliği'nin bölümü zayıftı. Mayıs 2'te Almanlar, 8 km'deki mermileri ateşleyerek 700 km'deki bir alanda yüzlerce silah yağdırdı. Atılımda on Alman bölünme gerçekleşti. İlk kez, Almanlar bu atılımda 000 güçlü harçları kullandı, mayın fırlattı ve Rus birliklerinde boşlukları kükremesi ve toprak fıskiyelerinin yüksekliği ile muazzam bir etki yarattı. Taran falanks Mackensen karşı konulamazdı ve ön kesildi. Devrimi ortadan kaldırmak için, komut acilen büyük süvari kuvvetlerini buraya çekti. General Volodchenko'nun komutasında bir süvari operasyon bariyeri kuruldu. 70-y Don Kazak, 3-Y-Kazak, 2 Süvari ve 16-Kafkas Kazak bölümlerinden oluşuyordu.
İnatçı kanlı çatışmalardan sonra, 10 kolordu kalıntılarının bulunduğu bariyer konumlarını terk etti, ancak düşman yüksek bir fiyata muzaffer oldu. Askerlerimizin kayıpları harikaydı. 40 binlerce savaşçının, 6 binlerce hala hayatta. Fakat bu avuç cesur savaşçı bile, kuşatmayı bir gece savaşında bırakırken, 7 binlerce Alman'ı büyüledi. Siparişte, Rus bölümlerinin 7 merkezi, birliklerimizin tehdit altındaki sektördeki konumunu güçlendirmek için Kuzey-Batı Cephesi'nden acilen yeniden görevlendirildi, ancak düşman saldırılarını kısa bir süre geri tuttular. Rus hendekleri ve tel engelleri Alman topçuları ve mayınlarıyla süpürülüp toprağa benzetildi ve uygun takviyeler genel bir geri çekilme dalgasıyla yıkandı. Yaz itibariyle, fethedilen toprakların neredeyse tamamı kaybedildi ve Haziran ayının 23'i Ruslar Przemysl ve Lviv'den ayrıldı. Bir buçuk aydır Galiçya'da inatçı kanlı çatışmalar yaşandı, Alman saldırısı büyük zorluk ve kayıplarla durduruldu. 344 silahları kayboldu ve sadece binlerce 500 mahkersmu vardı.
Galiçya'nın terk edilmesinden sonra, Polonya'daki Rus ordularının konumu ciddi biçimde kötüleşti. Alman komutanlığı Rus birliklerini "Polonya çantasındaki" çevrelemeyi ve böylece Doğu Cephesinde savaşın kaderini belirlemeyi planladı. Bu amaca ulaşmak için Almanlar, Rus ordusunun kuzeyden ve güneyden stratejik kapsamıyla ilgili üç saldırı operasyonu gerçekleştirmeyi planladı. Alman komutası iki grup birliği bir araya getirdi: Osovets'in batısındaki kuzey bölgesi (General von Halwitz) ve Brest-Lublin’den Brest-Litovsk’a güneydeki (General Augustus Mackensen). Onların bağlantıları, Kuzey Batı Cephesi'ndeki 1-Rus ordusunun tamamen çevrelenmesini tehdit etti. Von Galvits, 1-m Siberian ve 1-m Turkestan kolordu arasındaki birleşme noktasına büyük kuvvetler gönderdi. 2'inci Sibirya Tüfek Bölümünün önünde, askerleri trajik sonuçlarla tehdit eden bir atılım ortaya çıktı. Ordu komutanı, General A.I. Litvinov, 14 Süvari Birimi'ni rezervden Tsekhanov bölgesine bıraktı ve acımasızca düşman yolunda sarsılmaz bir duvarla ayağa kalktı. 2-I süvarilerden ve Kazak alaylarından oluşan bu bölümün tugaysı, düşmanın muzaffer zaferinin karşısında ince bir şekilde korkusuz lava dönüştü. Kombrig, Albay Westfalen, herkese elveda dedi ve lavları ağır ateş altında “Hurra!” Diye bağırmadan sessizce saldırmaya yönlendirdi. Karargâh, konvoy ve konvoy da dahil olmak üzere herkese ve onları durdurmak imkansızdı. Ve düşmanın saldırısı durduruldu. Süvariler ve Kazaklar, bu önemli zafer için çok fazla para ödediler, kompozisyonlarının yarısını kaybediyorlardı;
Şek. 2 Kazak atı karşı saldırı, 1915 yılı
Aynı zamanda, Komutanın emrini yerine getiren Mackensen'in ordusu Galiçya'dan kuzeye döndü, ancak Tomashov yakınlarında sert bir savunma savaşı başladı. 3'inci Don Kazak Bölümünün müthiş eylemleri bunda büyük bir rol oynadı. Bir ay süren sert çatışmalar sürdü ve kuşatmanın önüne geçmek için, 2 Ağustos 1915, Rus birlikleri Varşova'dan ayrıldı, Brest-Litovsk boşaltıldı. Rus ordusu kendi kanıyla boğuluyordu, demoralizasyon ve panik ile ele geçirildi. Bu nedenle, sadece üç günde, Ağustos ayında 15'ten 17'e kadar en güçlü iki Rus kalesi düştü - Kovno ve Novogeorgievsk. Komutan Kovno, General Grigoriev, sadece kalesinden (“takviyeleri için” sözleriyle) kaçtı ve ilk çatışmalardan sonra Novogeorgievsk komutanı General Bobyr, tutsak olarak teslim oldu ve tutsak olarak kendisine hapishanede teslim olmak için kendisini hapsetme emri verdi. Kovno'da Almanlar, 20 000 mahkumlarını ve 450 serf silahlarını aldı ve 83 generalleri ve 000 memurları, 23 (!!!) silahları ve 2100 1200 1 mermileri de dahil olmak üzere Novogeorgievsk 000 000 mahkumları aldı. Yeminine sadık olan sadece dört subay (Fedorenko, Stefanov, Ber ve Berg) kaleyi terk etti ve gevşek bir ortamın üstesinden geldikten sonra, 18 günleri düşmanın arkasından kendi başına geçti.
Şek. 3 Polonya'daki Rus mahkumlar, yılın Ağustos 1915'i
17 Ağustos ayında Rus orduları Genel Müdürlüğü'nde değişiklik yapıldı. Ordunun çöküşü için feci bir geri çekilme ve büyük kayıplar, eski Başkomutan Büyük Dük Nikolai Nikolayevich Romanov kaldırıldı ve Kafkasya genel valisine atandı. Ordunun başında imparator oldu. Ordudaki kriz koşullarında, Devlet tarafından Ortak Komuta'nın kabul edilmesi oldukça makul bir adımdı. Aynı zamanda, ordudaki Nicholas II'nin hiçbir şey anlamadığı ve üstlendiği unvanın nominal olacağı iyi biliniyordu. Onun için her şeye genelkurmay başkanının karar vermesi gerekiyordu. Ancak, mükemmel bir personel şefi bile her yerdeki şefinin yerini alamaz ve şimdiki Yüksek Komutan'ın yokluğu, elde edilebilecek sonuçların Stakes'in sonucu olmadığı 1916 yılının mücadelesini büyük ölçüde etkiledi. Yüce Komutanın konumunu kabul etmek, Nicholas II'nin kendisine teslim ettiği ve diğer olumsuz koşullarla birlikte, monarşisinin üzücü sona ermesine yol açan güçlü bir darbeydi. 23 Ağustos ayında Genel Merkeze geldi. Kral General MV'yi en yakın yardımcısı olarak seçti. Alekseeva. Bu general mükemmel bir askeri uzman ve çok akıllı bir adamdı. Fakat gerçek bir komutanın iradesi ve karizması yoktu ve eşit derecede zayıf iradeli bir imparatorun eksikliklerini nesnel olarak telafi edemedi. Ağustos 3274’in 4 No'lu 17'in (1915) No'lu Direktifi uyarınca, 8 ordularını birleştiren Kuzey-Batı Cephesi, 2'e, cepheye, Kuzey ve Batı'ya bölünmüştür. Kuzey (Komutanı General Ruzsky) Petrograd yönü için bir kapak, Batı (Komutanı Genel Evert) - Moskova, Güney-Batı (Genel İvanov komutanı olarak kaldı) Kapak Kiev olarak verildi. Askeri başarısızlıklara ek olarak, Yüksek Komutanın görevden alınmasının başka sebepleri olduğu söylenmelidir. Mahkemelerin ve Duma üyelerinin belirli bir kısmı, neredeyse açıkça Büyük Dük Nikolai Nikolayevich'i yalnızca Başkomutanı değil, aynı zamanda taht için aday olarak da destekledi. Stavka'da önemli bir rol, Büyük Dük'ü vazgeçilmez bir askeri ve sivil şahsiyet olarak popülerleştiren ve yücelten muhabirler tarafından oynandı. Diğer Romanovların aksine, yalnızca Balkanlar'daki 1877-1878'te dövüşmesine rağmen profesyonel bir askerdi. Yüksek Komutan'ın görevinde Büyük Dük kıskanılacak bir popülerlik kazandı. Nikolai Nikolayevich, kendisini ilk kez gören herkesi, hepsinden önemlisi, eşsiz bir izlenim bırakan olağanüstü kraliyet görünümüyle etkiledi.
Son derece uzun, ince ve sap gibi esnek, uzun bacaklarda ve gururla kurulmuş bir kafa ile, etrafını saran kalabalığın üstünde keskin bir şekilde göze çarpıyordu, ne kadar önemli olursa olsun. İnce, tam olarak oyulmuş, kamaya sahip küçük grimsi bir sakalla çerçevelenmiş açık ve asil yüzünün özellikleri karakteristik figürünü tamamlıyordu.
Şek. 4 Büyük Prens Nikolai Nikolaevich Romanov
Aynı zamanda, Prens, dengesiz, kaba, örgütlenmemiş ve ruh halini alan, çok karışık olan kibirli bir adamdı. Maalesef ülke ve ordu için savaşın başlangıcında, General Yanushkevich, kralın şahsi emriyle onunla birlikte genel başkan olarak atandı. İyi bir teorisyen ve öğretmen, birliklere asla komuta etmedi ve bu kadar yüksek ve sorumlu işler için tamamen uygun olmadığı ortaya çıktı. Ve böylece, ikisi de Rus ordusuna hâkim olan bu stratejik ve operasyonel liderlik karmaşasına önemli katkılarda bulundu. Bu, Kazak birimleri de dahil olmak üzere düşmanlıkların seyrini büyük ölçüde etkiledi.
Ağustos ayının sonunda, Almanlar Neman bölgesinde bir saldırı başlattı, uzun menzilli ve obüs topçularını ağırladı ve çok sayıda süvari topladı. Fransız-Alman cephesinde, süvariler süvari uygunluğunu tamamen kanıtlamıştı. Orada önce rezervine transfer edildi, sonra neredeyse tamamen Rus cephesine gönderildi. Eylül 14 Alman birlikleri Vileyka'yı işgal etti ve Molodechno'ya yaklaştı. Alman süvari grubu (4 süvari bölünmeleri) Rus kuvvetleri arasında koşuşturdu. Alman süvari Minsk'e ulaştı ve hatta Smolensk-Minsk karayolunu da kesti. Bu Alman süvari grubunu Rus komutasından almak için, ilk kez, Genel Oranovsky komutasında, birkaç süvari kolordu (şiddetli bir şekilde boşaltılmış da olsa) birkaç süvarilerden oluşan bir süvari ordusu, 20 tabancaları ve 67 makineli tüfekleri tarafından yaratıldı. Bu zamana kadar piyade ve topçu desteğinden yoksun olan Alman süvari saldırısı çoktan zayıfladı. Eylül 56-15, Rus Komünist Partisi Alman süvarilerine saldırdı ve Naroch Gölü'ne attı. O zaman conarmia'nın görevi düşmanın önünden geçmek ve Dvina Almanlar grubunun arkasına geçmek oldu. Ataman G. Semenov daha sonra şöyle hatırladı: “General Oranovsky bu büyük süvari ordusunun başına geçti. Piyade, Almanların önünden ve ondan fazla bölümün süvarilerinin düşmanın derin arkalarına girmesini sağlamak için kıracaktı. Plan gerçekten iddialıydı ve uygulanması tüm savaşın sonuçları üzerinde önemli bir etkiye sahip olabilirdi. Ancak, ne yazık ki, bizim için General Oranovsky kendisine verilen göreve tamamen uygunsuz olduğu ortaya çıktı ve parlak plandan hiçbir şey çıkmadı. ” Ekim ayının başında, Almanlar tükenmişti, olayları her yerde durdu. Batı Cephesini çevreleyen Almanlar üretemedi. Ekim 16’te General Oranovsky’nin ordusu dağıldı ve cephesi piyade tarafından işgal edildi. Kasım 8 süvari hayatı kış dairelerine çekilme emri aldı. 12'in aktif faaliyetlerinin sona ermesiyle, partilerin bulunduğu yerin cephesi şu hat üzerinde gerçekleşti: Riga-Dvinsk-Baranovichi-Minsk-Lutsk-Ternopol-Sereg nehri ve Romanya sınırı; Cephe hattı esasen 1915'tan önce SSCB'nin gelecekteki sınırlarıyla örtüşüyordu. Bu çizgide, cephe istikrara kavuşmuş ve her iki taraf da konumsal savaşın savunma eylemlerine geçmiştir.
1915'teki başarısızlıkların ordunun zihninde güçlü bir psikolojik yeniden yapılanma yaptığı ve nihayetinde askerden generallere herkesi konumsal bir savaş için cephe hattının gerçek ve kapsamlı bir şekilde hazırlanmasına hayati ihtiyaç olduğuna ikna ettiği söylenmelidir. Bu perestroika ağır ve uzun bir süre gerçekleşti ve çok büyük fedakârlıklara mal oldu. Rus-Japon Savaşı, geleceğin bir prototipi olarak konumsal savaşa bir örnek gösterdi. Ancak dünyadaki askeri yetkililer, davranış yöntemine eleştiriyle saldırdılar. Özellikle, Almanlar korkunç bir şekilde başkaldırdılar ve Ruslara ve Japonlara güldüler, konumsal bir savaşın savaşamadıklarını kanıtladığını ve böyle bir örneği taklit etmeyeceklerini söylediler. Modern ateşin gücü ile önden bir saldırının başarılı olamayacağına ve savaşın kaderine bir çözüm bulunmalı ve kanatları orada en fazla miktarda toplayacaktır. Bu görüşler Alman askeri uzmanları tarafından yoğun bir şekilde vaaz edilmiş ve nihayetinde diğerleri tarafından paylaşılmıştır. Tüm Avrupalı askeri liderlerin ortak sloganı, son uç noktaya kadar konumsal savaştan kaçınmaktı. Barış zamanında hiç kimse uygulamadı. Hem komutanlar hem de birlikler dayanamadı ve güçlenmek ve kazmak için çok tembeldi, en iyi ihtimalle kendilerini atıcılar için kale ile sınırladılar. Savaşın başında, müstahkem mevziler, arkada iletişim hatları olmasa bile, sadece bir hendek temsil ediyordu. Ağır topçu bombardımanıyla, bu bir şekilde hendek hızla çöktü ve içinde oturan insanlar, ölümü önlemek için yok edildi veya teslim edildi. Ayrıca, savaş pratiği kısa bir süre sonra sağlam bir cephe çizgisi ile kanat kavramının çok keyfi olduğunu ve büyük güçleri gizlice bir yerde yoğunlaştırmanın çok zor olduğunu gösterdi. Sağlam ön hatlarda, alnındaki kuvvetli güçlendirilmiş pozisyonlara saldırmak zorunda kalır ve sadece bir topçu, seçilen bir saldırı alanında savunmayı ezebilecek bir çekiç rolünü oynayabilir. Rus cephesinde, 1914'ün sonunda bir alan savaşı ile serpiştirilmiş konumsal bir savaşa geçmeye başladılar. Sonunda, merkezi güçlerin orduları tarafından yapılan büyük bir saldırının ardından 1915 yazında konumsal bir savaşa geçtiler. Her ordu birliği için bir telgraf şirketi ve üç savaş mühendisi şirketten oluşan bir savaş mühendisi taburu vardı. Modernde bu uygulama sayısı silah ve ustaca kazma ihtiyacı tamamen yetersizdi. Ancak barış zamanında, piyademiz iğrenç bir şekilde kendi kendine kazma eğitimi aldı, kollar aracılığıyla tembeldi ve genel olarak kazıcı işi zayıf bir şekilde teslim edildi. Ama ders gelecek için gitti. 1915 sonbaharında hiç kimse tembel değildi ve en kapsamlı kazma ve maskeleme ihtiyacına itiraz etmedi. General Brusilov'un hatırladığı gibi, hiç kimse kimseyi zorlamak veya ikna etmek zorunda değildi. Herkes benler gibi yere gömüldü. Bir dizi görüntü, savaş sırasında savunma pozisyonlarının evrimini göstermektedir.
Şek. 5 Roviki Yılın 1914
Şek. 6 Siper Yılın 1915
Şek. 7 Siper Yılın 1916
Şek. 8 Pozisyonu Yılın 1916'i
Şek. 9 PILOT Yılın 1916
Şek. 10 PILOT 1916 içinden
Rus ordusunun başarısızlıklarının uluslararası sonuçları oldu. Savaş sırasında, Bulgaristan'ın iddia edilen tarafsızlığının, Avusturya-Alman ajanı Kral Ferdinand I Coburg'un Bulgar tahtında oturması nedeniyle hızla ortadan kalktı. Ve daha önce, tarafsızlık koşullarında, Bulgaristan Türk ordusuna mühimmat, silah ve subay sağladı. Rus ordusunun Galiçya'dan çekilmesiyle başlayarak, çılgınca Sırp karşıtı ve Rus karşıtı histeriler Bulgaristan'da başladı, bunun sonucunda Çar Xburg 14 ekim ayında Sırbistan'a savaş ilan etti ve Sırbistan-Alman Birliği 1915'ine karşı savaş operasyonu yapan ve Sırbistan'ın karşı savaş operasyonlarına girdi. Rusya'nın müttefiki olan Sırbistan için bunun feci sonuçları oldu. Arkada bıçaklanan Aralık ayının sonunda Sırp birlikleri yenildiler ve Arnavutluk'tan ayrılmak üzere Sırbistan topraklarını terk ettiler. Oradan Ocak ayında 400, onların kalıntıları Korfu Adası ve Bizerte boşaltıldı. “Kardeşlerin” ve yöneticilerinin yüz binlerce Rus hayatına ve Türk boyunduruğundan kurtuluşlarına harcadıkları milyarlarca ruble için para harcadılar.
Kış düşmanlığı yaklaşımıyla birlikte kayboluyor. Alman ve Avusturya-Macaristan birliklerinin yaz operasyonları, kendilerine verilen umutları haklı çıkarmadı, Polonya'daki Rus ordularının kuşatılması işe yaramadı. Rus komutanlığı, batıdaki Baltık ülkeleri, Polonya ve Galiçya'dan ayrılsa da, merkezi orduyu savaşla ele geçirdi ve cephe hattını düzledi. Galiçya'nın dönüşü Avusturya-Macaristan'a büyük ölçüde ilham verdi. Ancak Alman stratejistlerin belirttiği gibi Rusya savaştan çekilmedi ve Ağustos ayında 1915’ten başlayarak ana odağını batıya kaydırmaya başladılar. Gelecek 1916 yılı için Almanlar ana operasyonları tekrar Batı Cephesi'ne devretmeye karar verdi ve orada birlikler kurmaya başladı. Rus cephesinde savaşın sonuna kadar, Almanlar artık kesin saldırı operasyonları almadı. Genel olarak, Rusya için, "büyük bir geri çekilme" yılıydı. Kazaklar, her zaman olduğu gibi, tüm bu kanlı savaşlarda cesurca savaştı, bu birlikler altında Rus birimlerinin çekilmesini kapladı, ama aynı zamanda çok büyük kayıplar verdi. Moralin yok edilemez gücü ve Kazakların bir kereden fazla mükemmel askeri eğitimi, zaferlerinin garantisi haline geldi. Eylül ayında, Don Kazak Alayı'nın Kazak 6'i, Aleksey Kiryanov, bir 11 savaşında düşman askerlerini yok ederek Kozma Kryuchkov'un başarılarını tekrarladı. Kazak birliklerinin morali orantısız derecede yüksekti. Acemi acemi sıkıntısı yaşayan diğer birliklerin aksine, Don “gönüllü olarak koştu”. Böyle birçok örnek var. Öyleyse, 26-th Don Kazak Alayı Komutanı, Albay A.A. Polyakov, Mayıs 25’in 1915’indeki raporunda, 12 Kazaklarının köylerin izni olmadan alayına ulaştığını bildirdi. Kendilerini iyi kurdukları gerçeğine göre, alaydan ayrılmalarını ister. Almanları alıkoymak ve durdurmak için Kazaklar şiddetli karşı saldırılara, atılımlara, umutsuz baskınlara ve baskınlara yol açtı. İşte sadece bir örnek. Sibirya Birliği'nin 5'inde 7 Ordusunun aşırı sağ tarafında, General Krymov komutasındaki Ussuri Kazak Tugayı savaştı. Haziran ayında, 5 tugayı, Alman cephesi sektöründe yürüyen, 4'inci Don Kazak Bölümü'nün atanmış alaylarıyla birlikte, 35'in arkasına kadar koştu, vagon sütunlarına saldırdı ve onları yok etti. Güney-batıya doğru ilerleyen tugay, 6 Alman Süvari Birliği konvoyuyla bir araya geldi, kırdı ve yirmi mil uzağa fırlattı. İşte direniş yapan depo birimleri ve kapakları vardı ve Alman komutası tugayı kuşatmak ve çıkış yollarını arkadan kesmek için her yerde şok birimleri kurmaya başladı. Ussurlar hareketlerine devam ettiler ve 200'in tersine yakın bölgelerden geçtiler ve yollarındaki her şeyi ezdiler. Alman komutasına göre, ABD suryanı Kazak tugayının Alman cephesinin derin arkasına baskın yaptığı baskının tamamı başarılıydı ve ünlü ve ustaca idam edildi. Arka bağlantı uzun süre boyunca tahrip edildi, yol boyunca gözetleme sütunları tahrip edildi ve kuzeydeki Alman komutasının bütün dikkatleri, saldırıya devam etmek için değil, arkaya devam etmek için birkaç gün yönlendirildi. Kazaklar ve savunmada cesurca pozisyonlarını savundular, emirleri kesin olarak yerine getirdiler. Bununla birlikte, bu sertlik birçok Rus komutanına, Kazak ünitelerini savunmadaki boşlukları kapatmaya uygun “piyade tüfeği” olarak kullanmak için basit bir çözüm önerdi. Böyle bir kararın yıkıcılığı kısa sürede belli oldu. Hendek ömrü hızlı bir şekilde Kazak birimlerinin savaş yeteneğini azalttı ve sökülmüş sistem hiçbir şekilde Kazak süvarisinin taktiksel görevine cevap vermedi. Bu durumun bir parçası, gerilla gruplarının ve özel kuvvetlerin oluşumunda bulundu. Bu dönemde, düşman hatlarının gerisinde, yılın 1812 gerilla savaşı deneyimini kullanmaya çalıştılar. 1915'te, Kazakların cephelerinde, toplam 11 insanıyla 1700 gerilla birimleri kuruldu. Görevleri, karargahların, depoların ve demiryollarının imha edilmesi, arabaların ele geçirilmesi, arkalarındaki düşmanın panik ve belirsizliğini zorlaması, ana güçlerin partizanlarla savaşması, sabotaj ve sabotaj. Bu aktivitedeki bazı başarılar vardı. Kasım 15 1915 25 gecesi, 7, 11 ve 12 süvari bölümlerinden Pinsk partizan gelen mil, ayak cesaretle barışçıl Almanlar Personel 82-inci uyku piyade tümenini saldırıya şafakta bataklıktan geçerek süzüldü. Askeri numara, zafer kazanamadı. Bir general katledildi, 2 tutuklandı (bölümün komutanı ve genel başkanı General Fobarius), değerli belgelere sahip karargah ele geçirildi, 4 silahları imha edildi ve 600'tan önce düşman askerleri. Gerilla zayiatı 2 Kazakları öldürüldü ve 4 yaralandı. Garnizon, Kukhtotskaya Volya köyünde de yenildi, düşman 400 insanları hakkında kaybetti. Partizan zayiatı - biri öldü, 30 yaralandı, 2 kayıp, vb. İç savaşta gelecekteki aktif katılımcılar kendilerini çok aktif partizanlar olduklarını kanıtladılar: beyaz Kazak başkanları B Annenkov, A. Deriler ve atılgan kırmızı tugay komutanı, Kuban Kazak I. Koçubey. Ancak partizanların kahramanca yaptıkları işlerin savaş süreci üzerinde önemli bir etkisi olmamıştır. Yerel halkın (Polonya, Galiçya ve Beyaz Rusya, özellikle Batı - bu Rusya değil) durgun desteğinden dolayı, gerilla eylemleri, 1812 yılında olduğu gibi aynı ölçekte ve etkinlikte olamazdı. Bununla birlikte, gelecek yıl, 1916, Rusya-Alman-Avusturya cephesinde, 53 partizanının özellikle Kazaklardan ayrılma emrinin operasyonel ve taktiksel görevleri yerine getirildi. Savaşın net bir şekilde konumlanmasından dolayı nihayet dağıldıkları nisan ayının sonuna kadar devam ettiler.
Şek. 11 Cossack gerilla bir Alman konvoyuna baskın düzenledi
Şek. 12 Porousausal B.V. Kazakları-partizanları Annenkov
1915’de Kazak süvari kullanımının taktikleri sürekli değişti. Bazı bileşikler dağıldı. Alaylar ve tugaylar ordunun ordusuna dağıldı ve ordunun süvari olarak hizmet etti. Keşif yaptılar, iletişim sağladılar, karargahı ve iletişimi korudular ve savaşlara katıldılar. Piyade gibi, süvari alayları, daha küçük olmaları ve bileşimlerinin üçte birine kadar sökme sırasında konnektörler olarak tahsis edilmeleri gerekmesi nedeniyle tüfek alaylarına eşdeğer değildi. Ancak bu alaylar ve tüccarlar (genellikle 2-x uzman personeli), kolordu komutanının mobil ve operasyonel bir rezervi olarak etkiliydi. Ayrı yüzler ve bölümler, bölümsel ve alaycı süvari olarak kullanıldı. Bu birliklerin kalitesi, Savaş için çağrılan Kazak birliklerinin personelinin yarısının çeşitli ödüller ile işaretlendiği ve Terek Kazaklarının yarısının da St. George'un beyleri ve memurların hepsi olduğu gerçeğiyle belirtilmiştir. Ödüllerin çoğu keşif ve baskın faaliyetleri nedeniyle hak edildi.
Aynı zamanda, pozisyonel bir savaş sürekli olarak operasyonel mobil rezervlerin kullanılmasını ve daha büyük bir ölçek talep ediyordu. 1914’teki Galiçya’daki taarruz sırasında, general Dragomirov ve Novikov’un süvari kuvvetleri kuruldu ve Güney-Batı Cephesinde aktif olarak çalışıyorlardı. Şubat ayında, 1915 Ordusu'nun 9'i, General Xan Nakhichevan'ın 2 Süvari Kolordusu tarafından Don Kazak 1, 12 Süvari ve Kafkasyalı ("vahşi") bölümlerin bir parçası olarak kuruldu ve 3 Süvari Biniciliği yakında kuruldu. durum F.A. Keller. Güney-Batı Cephesi'ndeki Gorlitsy savaşı, komuta operasyonel Kazak bariyerini kullanma fikrini önerdi. 3-y Don Kazak, 2-Y-Kazak, 16 Süvari ve 3-Kafkas Kazak bölümlerinden oluşuyordu. Bu, kolordu değil, daha büyük bir Kazak formasyonu oluşturma girişimi oldu. Cephenin operasyonel rezervi olarak özel bir Kazak süvari ordusu oluşturma fikri Kazak generalleri Krasnov, Krymov ve diğerleri tarafından sürekli olarak savunuluyordu. Yıl sonunda, con-ordu General Oranovsky liderliğinde yaratıldı, ancak komutanın seçimi açıkça başarısız oldu ve fikir imha edildi. Birikmiş savaş deneyimi, çeşitli askeri taktiksel görevleri çözmek için Rus ordusunda büyük süvari oluşumları yaratma ihtiyacını doğurdu. Ancak savaşın ilk aşamasında süvari oluşumlarının irrasyonel kullanımı vakaları tipikti ve operasyonel durum üzerindeki etkisinin reddedilmesine yol açtı. Yine, bu fikir İç Savaş sırasında zaten canlandı ve zekice geliştirilmiş, yaratıcı bir şekilde elden geçirilmiş ve yetenekli bir şekilde kırmızı Kazak Dumenko, Mironov ve Budyonny tarafından yürütülmüştür.
1915'teki Fransız cephesindeki faaliyetler, Eylül ayında Arras'taki Champagne'da başlatılan saldırı ile sınırlıydı, yerel öneme bile sahip değildi ve elbette Rus ordularının konumunu kolaylaştırmak için hiçbir anlamı yoktu. Ancak 1915, tamamen farklı bir nedenden dolayı Batı Cephesi ile ünlü oldu. 22 Nisan'da küçük Belçika kasabası Ypres yakınlarındaki Alman ordusu, Entente'nin İngiliz-Fransız birlikleri tarafından klora karşı gaz saldırısı başlattı. Düşmanın ön hattına ulaşan büyük, 180 tonluk (6000 silindirden) zehirli sarı-yeşil zehirli klor bulutu, birkaç dakika içinde 15 bin asker ve subayı vurdu, bunlardan beş bin saldırıdan hemen sonra öldü. Hayatta kalanlar ya hastanelerde daha sonra öldü ya da ömür boyu sakatlandı, amfizem, görme organlarına ve diğer iç organlara ciddi hasar aldı. Kimyasal silahların "ezici" başarısı, sürekli kullanımını teşvik etti. 18 Mayıs 1915'te 45'inci Don Kazak Alayı, Borzhimov yakınlarındaki Doğu Cephesine yapılan ilk gaz saldırısı sırasında neredeyse tamamen öldü. 31 Mayıs'ta Almanlar Rus birliklerine karşı fosgen adı verilen çok daha zehirli bir zehirli madde kullandılar. 9 bin insanı öldürdü. Daha sonra Alman birlikleri, deri kaynatma ve hardal gazı denilen genel toksik etkiler için kimyasal bir savaş ajanı olan rakiplerine karşı yeni kimyasal silahlar kullandı. Küçük Ypres kasabası (daha sonra Hiroşima olarak) insanlığa karşı en büyük suçlardan birinin sembolü haline geldi. Birinci Dünya Savaşı'nda diğer toksik maddeler de test edildi: difosgen (1915), kloropikrin (1916) ve hidrokiyanik asit (1915). Kimyasal silahlar, savaşla ilgili uluslararası hukuka boyun eğmeye dayalı olarak, silahlı mücadelenin insanlığı hakkında herhangi bir fikri bozdu. Tamerlane, Cengiz Han, Attila veya başka bir Asya hükümdarının hayal etmediği diğer uluslara karşı "üstünlüklerinden" övünen sözde "uygar" ulusların tüm zulmünü vurgulayan Birinci Dünya Savaşıydı. Yirminci yüzyıldaki Avrupa kitlesel zulüm sanatı, daha önce insan düşüncesi tarafından icat edilebilen herhangi bir soykırımı aştı.
Şek. 13 Kör kimyasal saldırı mağduru
Ancak, genel olarak, müttefikler için genel askeri-politik durum, yıl içindeki 1916 için olumluydu. Ama zaten tamamen farklı. tarih.
Kullanılan malzemeler:
Gordeev A.A. - Kazaklar Tarihi
Mamonov V.F. ve diğerleri - Uralların Kazakları Tarihi. Orenburg-Chelyabinsk 1992
Shibanov N.S. - XX yüzyılın Orenburg Kazakları
Ryzhkova N.V. - Yirminci yüzyılın başlarında savaşlarda Don Kazakları-2008
Birinci Dünya Savaşı'nın bilinmeyen trajedileri. Mahkumlar. Asker kaçakları. Mülteciler M., Veche, 2011
Oskin M.V. Atın çöküşü blitzkrieg. Birinci Dünya Savaşı'nda Süvari. M., Yauza, 2009.
Brusilov A.A. Anılarım Askeri Yayıncılık. M.1983