Roma Ev İşçilerinin Sonunda Görülmesini Sağlayalım
Yalitza Aparicio'dan Cleo, ev işçilerinin karşılaştığı birçok zorluğa dikkat çekti.
Audrey mora tarafından26 Şubat 2019
- heyecan
- heyecan
Audrey Mora bir dadı ve Ulusal Ev İşçileri İttifakı'nın bir üyesidir.
Filmi ilk gördüğümde Roma, Büyük ekranda kendi hayatımı oynarken izlediğimi hissettim. Yalitza Aparicio'nun oynadığı ana karakter olan Cleo'nun çatı katında çamaşır yıkadığı ve umurunda olduğu çocuklar oyun oynarken koşarken kendi kendine yumuşakça uğultu yaptığı bir sahne var. Siyah-beyaz mesafede, çok sayıda evin çalışmasını sağlayan işi yaparken, katlanan ve çamaşır asan sayısız diğer yerli işçiyi görüyorsunuz. O anda kimse acele etmiyor. Cleo'nun elleri dolu olmasına rağmen, çatıda güneşi emmek için zaman harcıyor ve şaka bir şekilde ölü gibi davranan Marco Graf tarafından canlandırılan küçük Pepe ile ıslanmaya çalışıyor.
Bu sakin ve eğlenceli sahneyi izlerken her şey benim için tıkladı. Roma nadiren gördüğümüz bir şeyi başarır: ev işçisinin gözünden sıradan yaşamın derinliğini gösteren duygusal bir portre.
Tıpkı Cleo gibi ben de Meksika'dan yerli bir işçiyim. Birçok yönden ev işlerine düştüm. 19 yaşındayken oyunculuk kariyerine devam etmek için Virginia'daki Charlottesville'e taşındım ve bir au pair programında canlı bir dadı olarak çalıştım. Yeni bir dil öğrenmeye ve yeni bir kültür deneyimlemeye istekliydim. Ancak başka bir ailenin bakımını üstlenmek ve kendinizden uzak bir yerde yaşamak kolay değildi. Bir dadı olduğunuzda, beklentileri olan ebeveynleri değil, çocukları yönetmek yeterince zordur. Bazı ebeveynler çocukların ihtiyaç duyduğumuz kadar bize ihtiyaç duyduğunu görmekte zorlanırlar. Bir aileye önem veriyoruz, ama nihayetinde bunun bir parçası değiliz.
Bir göçmen ev işçisiyseniz, çok fedakarlık edersiniz. Babam Mayıs 2017'de vefat etti ve ertesi gün cenazesi için Meksika'ya uçtum. Göçmenlik durumumu değiştirmenin ortasındayken seyahat etmek zorunda olduğum için, hayatım aylarca limbodaydı. Ailemi tekrar görmek için seyahat etmem neredeyse imkansızdı. Ve nihayet onları tekrar gördüğümde, Haziran 2018'de, ABD'ye geri dönmek için vizemi almak için savaşmak zorunda kaldım. Duygusal olarak çok acı veren bir durumda ev sahibi ailemin desteğine sahip olduğum için şanslıydım. Ve sadece birkaç hafta önce, annem Meksika'ya geri döndü ve onu desteklemek için orada olamadım. Kendimi evimde ve yalnız büyük bir şehirde yaşadığımı hissettiğim zamanlar böyle. Diğer tutkularım için de zaman bulmak zor; Ev sahibi ailemin iki çocuğuna bakmak (6 ve 3 yaş) tam zamanlı bir işten daha fazlasıdır, ancak yine de komedi, oyunculuk, yazma ve tasarım peşinde koşmaya hevesliyim.İlan
Bir hikaye anlatıcısı olarak, ev işçilerinin hikayelerinin nadiren Roma. 1970'lerde Meksika'da geçmesine rağmen, film bugün Birleşik Devletlerde umutsuzca ihtiyaç duyulan bir sohbete yol açıyor. Yaptığımız hayati çalışmaya rağmen, ev işçisi olarak yaşamımız toplumun sınırlarında var. Birçoğumuz düşük gelirli kadınlar, göçmenler ve renkli kadınlar. Genellikle düşük ücretler, uzun çalışma saatleri, kötü çalışma koşulları ve saygı eksikliği ile karşı karşıyayız. En iyi niyetleri olan iyi işverenler bile, evlerine adil ve sadece işyerleri gibi davranmayı her zaman bilmiyorlar. Bunun da ötesinde, cinsel taciz ve ayrımcılıktan korunma gibi ülkedeki en önemli iş kanunlarından bazılarını hariç tutuyoruz. Yine de milyonlarca ebeveynin işe gitmesini, kariyerlerini inşa etmesini ve hatta tutkularını takip etmesini mümkün kılan biziz.
Ev işçilerinin hareketinin bir parçası olduğumda, 2015'te hikayemin Amerika Birleşik Devletleri'nde milyonlarca biri olduğunu öğrendim. Benim için benzer işyeri zorluklarıyla karşılaşan her yaştan ve geçmişten kadınlarla tanıştım. Kendimi iyi hissettiğim ve birçoğunun 'dilimi konuştuğu' bir yer buldum - ev işçisi olmanın zorluklarını biliyorlar. Diğer ev işçileri ile konuşmak için parklara ve otobüs duraklarına gittim ve hayatımı diğer kadınlarla ilişkilendirmek için şiir ve yazma atölyelerine katıldım.
Bugün, Ulusal Ev İşçileri İttifakı'nın lideri olarak, tüm ev işçilerinin işyerinde güvenlik ve saygınlığa sahip olmasını sağlamak için ilk ulusal mevzuatın savunulmasına yardımcı oluyorum. Bu, ücretli izin, uygun yemek ve dinlenme araları, uygun fiyatlı sağlık hizmetleri ve hatta eğitim programları anlamına gelir. Bu sadece bizim için iyi değil, önemsediğimiz aileler için de iyi.
Roma ev işçilerinin toplumumuzda oynadıkları rolü hatırlamamız bizim için nadir bir fırsattır ve bakıldığında, çalışan birçok aile de öyle.
İlişkili: Yalitza Aparicio Film Büyürken Asla Kendini Görmedi - Şimdi Bu Temsili Gösteriyor
Teen Vogue Take alın. İçin kaydolun Teen vogue haftalık e-posta.