FreudBir Yanılsamanın Geleceği, Sigmund Freud (Sayfa 25)
Çocuğun açlığını gideren anne onun ilk sevgi nesnesi ve hiç kuşkusuz aynı zamanda onu tehdit eden dış dünyanın belirsiz tehlikelerine karşı ilk koruyucusu olur. Bu koruma rolünde annenin yeri çok geçmeden daha güçlü olan baba tarafından alınır. Çocukluğun geri kalan dönemi boyunca baba bu rolde yerini korur. Ama çocuğun babasına karşı yaklaşımı kendine özgü bir kararsızlıkla renklenmiştir. Bizzat baba, belki de annesiyle olan eski ilişkisi nedeniyle, çocuk için bir tehlike oluşturur. Böylece çocuk babasına ne kadar özlem ve hayranlık duyuyorsa o ölçüde korkar. Kendisine, korktuğu, yatıştırmaya çabaladığı ve gene de kendi korunmasını emanet ettiği tanrılar yaratır. Böylece, bir babaya olan özlemin, kendi insani zayıflığının sonuçlarından korunma ihtiyacıyla aynı özellikleri taşıyan bir güdü olduğu görülmektedir.
Muhtemelen insanlığınBir Yanılsamanın Geleceği, Sigmund Freud
belirli bir yüzdesi (patolojik bir yatkınlık veya bir içgüdüsel güç fazlalığı nedeniyle) daima toplum dışı kalacaktır; eğer yalnızca bugün uygarlığa karşı düşmanca tavır takınan çoğunluğu bir azınlığa indirgemek mümkün olabilseydi bile, büyük bir iş belki de yapılabilecek olan her şey başarılmış olacaktı.
Ama eğer bir kültür, mensuplarının bir bölümünün doyumunun bir başka veBir Yanılsamanın Geleceği, Sigmund Freud
muhtemelen daha büyük bir bölümünün ezilmesine bağlı olduğu bir noktayı aşamamışsa ki günümüz kültürlerinin tümünde durum budur ezilen insanların, varlığını kendi çalışmalarıyla mümkün kıldıkları ama zenginliğinden çok küçük bir pay aldıkları bu kültüre karşı yoğun bir düşmanlık duygusu geliştirmeleri anlaşılabilir olmaktadır.