İkinci Dünya Savaşı’nın modern görünümü oldukça çarpıktır ve filmlere ve propaganda videolarına dayanmaktadır. Çoğu genç, karanlık zamanlarda gerçekte ne olduğu ve nasıl olduğu hakkında hiçbir fikri yoktur. Çoğunluk için zafer silahları tanklar (Efsanevi T34), hafif makineli tüfekler (PPSh) ve saldırı uçaklarıdır (IL-2). Birçok film ve makale bu özel silahı tanıtıyor. Gerçek şu ki, savaş alanında topçu kraliçeydi. Tüm kayıpların% 60’ından fazlası topçu ateşinden kaynaklandı. Obüsler, havan topları, toplar, uçaksavar silahları – çoğu savaşın sonucuna karar veren onlardı. Ama onlar hakkında çok az şey söyleniyor. Çok azı onları övüyor.
Büyük bir bilimsel makaleye başlamak istemiyorum. Bu, savaş alanında karşılaşan ve neler olup bittiğinin resmini değiştiren en ilginç ve olağanüstü olanın yüzeysel bir taslağıdır.
1919 Versay Antlaşması hükümlerine göre Almanya, güçlü bir ordudan yoksun bırakıldı. Askeri fabrikalar ve tasarım enstitüleri araştırma konusunda sınırlıdır. Sanayinin gelişimi güçlü bir dış kontrol altındaydı.
Bir Avusturyalı sanatçının İkinci Dünya Savaşı için suçlanacağına dair bir görüş var. Aslında öyle değil. O sadece bir sonuçtu. Siyasi haritadaki yükselişi, Almanya ve diğer bazı ülkelerin finans çevreleri tarafından lobi yapıldı. Askeri gelişmeler ve Versailles anlaşmalarının ihlalleri, onun iktidara gelmesinden çok önce başladı.
1920’lerde ve 1930’larda askeri düşünce, Birinci Dünya Savaşı deneyimine dayanıyordu. Tanklar ve onlara karşı muhalefet henüz çözülmedi. Yaptırımlar altındaki Alman düşüncesi farklı yönlerde çalıştı, ancak hiçbiri tank donanmasına karşı muhalefeti güçlendirmeyi amaçlamadı.
brüt
Alman prototip orta tankı. 1925-1930 yıllarında Rheinmetall-Borsig, Krupp ve Daimler-Benz tarafından geliştirilmiştir. Bu prototiplerin geliştirilmesi ve test edilmesi, Almanya’nın askeri doktrininin anlaşılmasına ve geliştirilmesine hizmet etti. Birçoğuna bunun önemsiz bir deneyim olduğu ve önemli olmadığı anlaşılıyor. Aslında bu mühendisler için bir uygulamadır. Kalifiye personelin tutulması. Mühendislik personeli olmadan önemli bir şey yaratmak imkansızdır. Bu arada, önde gelen ön silindirin kurulmasına yol açan bu tankın testleriydi.
“Kama”
Bu, Sovyet şehri Kazan’ın ve bu projeyi denetleyen Alman Albay Malbrandt’ın adlarının bir türevidir. Askeri uzmanların eğitildiği ve askeri teçhizatın en son prototiplerinin test edildiği Sovyet Rusya’daki tank okulu. 1933’te Avusturyalı bir sanatçının iktidara gelmesiyle kapandı.
Lipetsk’te uçuş okulu
Luftwaffe uzmanlarının yetiştirildiği Sovyet Rusya’daki bir başka askeri eğitim sahası, en son uçak prototipleri test edildi ve deneyim alışverişinde bulunuldu. Avusturyalı bir sanatçının gelişiyle 1933’te kapandı. Okuldaki eğitmenlerden biri, Martin Bormann’ın üvey kardeşi Ernst Bormann’dı.
Boforlar
Uçaksavar ve tanksavar topçu üretiminde uzmanlaşmış İsveç endişesi. 1920’lerde Alman endişesi Krupp ile bir sözleşme imzaladı. Bu birlikten, Alman silahlarının bu kadar iyi bilinen temsilcileri, 88-mm Flak 18 uçaksavar silahı (Alman Kaplanlarında olanla aynı) olarak ortaya çıktı.
Oerlikon (Orlikon)
1924 yılında İsviçreli şirket, Alman mühendis Reinhold Beckery’nin patentini aldı ve 20 mm uçaksavar silahını menzilini ve atış hızını artırarak modifiye etti. 1931’de tüm belgeler ve gelişmeler Alman tarafına devredildi. Bu, Alman Pz.Kpfw için ana otomatik silahtır. II. 1941’de zayıf zırhlı BT-5 ve BT-7’nin endüstriyel ölçekte imha edilmesiydi.
NV Ingenieurskantoor voor Scheepsbouw
Alman mühendislerin denizaltılarını yarattığı Hollandalı “Mühendislik Gemi İnşa Ofisi”. Bu şirketin önemi – Versay Antlaşması’nın imzalanmasından 15 yıl sonra, Almanya bilimsel potansiyelini kaybetmedi. Çok büyük bir mühendis ve uzman katmanı kaybolmadı. İlk tekneler 1932’de suya indirildi ve Turku’daki (Finlandiya) Chrichton-Vulkan tersanesinde inşa edildi.
tanksavar topçusu
Birinci Dünya Savaşı’nın sona ermesinden sonra ve Nazilerin iktidara gelmesinden önce on beş yıl geçti. Bu çok büyük bir zaman dilimi. Nitelikli personelin ortadan kaybolması için geçen süre. Kuşaklar arası deneyim aktarımı çok önemlidir. Bilimsel potansiyel korunmuştur. Askeri düşüncenin nereye gittiğini anlayan uzmanlar (Guderian) vardı. Büyük metalurjik kaygılar vardı (Mann, Krupp, Benz). Bilimsel bir potansiyel vardı (komşu ülkelerde dağılmış mühendisler). Sadece “Ne kadar asılacağını, gram olarak” söyleyecek bir deneyim yoktu. Zırhlı kuvvetlerin kullanımı ve bunlara karşı koyma teorikti. Kimse neyin, nasıl ve ne miktarda olduğunu bilmiyordu. Bu nedenle ayrı bir topçu dalı çok ilginç. Yol boyunca oluştu. Teorik olarak, herkes ona ihtiyaç duyulduğunu hayal etti. Teorik olarak, 1936’dan önce birçok ülkede tanksavar silahları vardı. Kimse onların etkinliğini bilmiyordu. Kimse kullanmayı bilmiyordu.
Devam edecek….