Serideki ilk tekne - LCAC 100
Seksenlerin ortalarından beri, Çıkarma Gemisi Hava Yastığı (LCAC), ABD Donanması'nın ana çıkarma gemilerinden biridir. Şimdiye kadar, bu tekniğin modası geçmiş ve değiştirilmesi gerekiyor. Yeni tekne, Ship-to-Shore Connector projesinin bir parçası olarak oluşturuldu ve halihazırda seri halinde teslim edildi. Diğer gün filo başka bir seri kopya verdi.
Telaşsız değiştirme
İlk defa, 2003'li yılların başında LCAC'yi daha yeni bir modelle değiştirme önerileri ortaya çıktı. 2005 yılında, gelecekteki çıkarma gemisinin geliştirilmesinin 2010 yılında başlayacağı Donanmanın geliştirilmesi için bir plan yayınlandı. Aslında sadece XNUMX'da başladı. O zamanın planlarına göre, yeni ekipman üretimine onuncu ayın ikinci yarısında başlanacaktı.
2010 programı orijinal olarak LCAC Yedek Taktik Saldırı Bağlayıcısı veya LCAC (X) olarak adlandırıldı. Program daha sonra Ship-to-Shore Connector (SSC) olarak adlandırıldı ve bu atama bugün hala kullanılmaktadır. İlk tekne kendi numarası LCAC 100'ü taşıyor, bu nedenle projeye bazen LCAC 100 sınıfı deniyor.
2010 yılında, programa üç geliştirici katıldı. Textron Marine & Land Systems liderliğindeki konsorsiyum. Alcoa Defense ve L-3 Communications ile birlikte, ordunun en başarılı olduğunu düşündüğü kendi hovercraft versiyonunu geliştirdi. Temmuz 2012'de, bir teknik tasarımın geliştirilmesi ve ardından deneysel bir LCAC 212'ün inşası için 100 milyon dolarlık bir sözleşme imzalandı. Bir dizi sekiz ön üretim teknesi için de bir seçenek sağlandı.
Görevler zamanında tamamlandı ve Nisan 2015'te iki SSC ürününün ilk üretim partisinin yapımı için bir sözleşme imzalandı. Teknelerin maliyeti 84 milyon dolar. 2019 yılının son çeyreğinde müşteriye teslimat planlandı.
İlk örnekler
Yüklenici 2019 yılında ilk SSC'yi tamamladı ve test etti. Etkinlikler Aralık ortasında sona erdi ve Şubat 2020'de tekne müşteriye teslim edildi. Şimdi Donanma bunu deneysel ve eğitim platformu olarak kullanmayı planlıyor.
İlk SSC programına uydu, ancak ikincisinin inşası bunun ötesine geçti. Müşteriye sadece Ağustos 2020 sonunda teslim edildi. İnşaat zaman çizelgesi, projenin genel sorunlarından ve beklenmedik bir pandemiden kaynaklanan organizasyonel zorluklardan olumsuz etkilendi.
İlk iki teknenin inşası sırasında Textron, bir sonraki parti için yeni bir sipariş aldı. Bu yılın Nisan ayında, Donanma 15 tekne için yeni sipariş verdiğini açıkladı; toplam maliyeti 386 milyon $ olacak Bildirildiğine göre, New Orleans'taki fabrikanın halihazırda 12 tekne bıraktığı ve inşaatın çeşitli aşamalarında oldukları bildirildi. İlki yakın zamanda müşteriye teslim edilecek. Yeni sözleşmeler bekleniyor ve tüm serinin inşaatı on yılın ortasına kadar devam edecek.
Daha büyük, daha ağır ve daha güçlü
SSC projesinin görevi, ana özelliklerinde mevcut seri LCAC'den daha üstün olan yeni bir çıkarma botu yaratmaktı. Taşıma kapasitesi ve yük alanını arttırmanın yanı sıra çalışma ve çalışma özelliklerini iyileştirmek gerekiyordu. Bu tür görevleri gerçekleştirmek için, yeni SSC, mevcut LCAC temelinde, ancak tasarımın ciddi bir şekilde yeniden tasarlanması ve yeni çözümlerin tanıtılmasıyla gerçekleştirildi.
SSC, üst yapılarla çevrili düz bir güverteye sahip bir hovercrafttır. Alüminyum alaşımları ve kompozit malzemeler tasarımda yaygın olarak kullanılmaktadır ve bu da başka kayıplar olmadan ağırlığı azaltmayı mümkün kılmıştır. Manevra kabiliyetini artıran ve hasar olasılığını azaltan lastik hava yastığı korumasının yeni bir versiyonu kullanıldı. Tasarım iyileştirilerek atanan kaynak 30 yıla çıkarıldı.
Teknenin yan üst yapıları, her biri 7 hp kapasiteli dört Rolls-Royce MT6160 gaz türbini motorunu barındırıyor. Onların yardımıyla hava tabana pompalanır ve tahrik pervaneleri tahrik edilir. Böyle bir enerji santralinin yardımıyla SSC botu suda 50 knot'a kadar hızlara ulaşabilir. Hazırlıksız bir kıyı şeridine erişim, büyük engeller olmaksızın sağlanır.
Yükü barındırmak için 67x24 feet (20x7,3 m) bir güverte sağlanmıştır. Normal kaldırma kapasitesi 70 tondur.Karşılaştırıldığında, LCAC aşırı yük başına sadece 54 ton veya 68 ton taşıma kapasitesine sahiptir. Güvertenin pruvasında ve kıç tarafında, ekipman yükleme ve boşaltma için katlanır rampalar bulunmaktadır. LCAC örneğinde olduğu gibi, araçlar kendi başlarına indirilebilir.
Tekne, silah ve teçhizat veya birkaç hafif zırhlı araç, araba vb. İle 145 denizci taşıyabilir. Topçuları traktörlerle indirmek veya malları standart konteynerlerde taşımak mümkündür. Teorik olarak, SSC büyük tanklar M1 Abrams, ancak pratikte bu dışlanıyor - ILC bu tür zırhlı araçları reddediyor.
Ekipte dört kişi var. Komutan ve asistanı, uçuş mühendisi ve yükleme kaptanı pruvadaki iki çamurlukta çalışıyor. Tüm birimler, kablolu sistemlerin kullanıldığı ergonomik iş yerlerinden kontrol edilir.
Teknelerin silahlanması henüz bildirilmedi. Belki de muharebe birimleri farklı tipte veya diğer hafif makineli tüfekleri taşıyabilir. silâh iniş birliklerini desteklemek için. Bu durumda, tekneler topçu veya füze olmadan yapacak.
Yeni teknenin toplam uzunluğu 28 m, genişlik - 14,6 m, yapım yüksekliği - yakl. 8 m. Deplasman yakl. 200 ton Yeni SSC, mevcut LCAC'den biraz daha büyük ve daha ağırdır, dolayısıyla temel performans özelliklerini arttırır.
Büyük serilerde
ABD Donanması şu anda 74 LCAC hovercraft'a sahip. Birkaç bölüme ayrılırlar ve farklı üslerde hizmet ederler. Gerekirse bağımsız olarak veya büyük çıkarma gemileriyle birlikte çalışabilirler.
2015 yılında, yeni ekipman inşa etme ve eski tekneleri değiştirme planları onaylandı. Baş prototipi saymadan 73 yeni SSC yapılması önerildi. Toplam inşaat maliyeti 4 milyar doları aşacak - yaklaşık. Ünite başına 55 milyon. Zaten iki düzine tekne siparişi var.
Denemelerde Tekne LCAC 101
Textron, geniş bir tekne serisi üretmeye ve yılda 12 üniteyi müşteriye teslim etmeye hazırdır. Böylece planlanan dizinin tamamının yayınlanması 6-7 yıldan fazla sürmeyecek. Son aylarda yaşanan olaylar, ilk aşamalarda üretimi çok etkiledi, ancak yüklenici iyimser olmaya devam ediyor, siparişleri yerine getirmeye devam etmeye hazırlanıyor ve yeni sözleşmeler bekliyor.
2025-27'den geç olmamak üzere ABD Donanması, LCAC çıkarma gemisi filosunun tam ve eşdeğer bir değişimini gerçekleştirebilecek. 74 eski ürün, 73 (veya 74) yeni tekneye yer verecek. Görünüşe göre, bu tür teknelerin birimleri mevcut kadroyu ve ekipman sayısını koruyabilecek. Gelecek vaat eden teknelerin işletmesi 2050-60'a kadar devam edecek.
Yeni teknelerin üretimi sayesinde ABD Donanması'nın amfibi kuvvetlerinin sayısal göstergeleri değişmeyecek, ancak teknelerin gruplandırılması niteliksel olarak değişecek. Tekneler, artan hız ve daha düşük işletme maliyetleri ile daha fazla kargo taşıyabilecek. Onların yardımıyla, önümüzdeki birkaç on yıl boyunca çıkarma birlikleri sorunu çözülecek.
Böylece, Donanma ve ILC'nin modernizasyonu bağlamında en önemli projelerden biri, birliklerde seri üretim ve ekipman geliştirme aşamasına başarıyla getirildi. Önümüzdeki yıllarda, bu başarılar geliştirilecek ve personel yapısının veya muharebe kullanım yöntemlerinin ciddi bir şekilde yeniden yapılandırılmasına gerek kalmadan amfibi kuvvetlerin yeteneklerini ciddi şekilde değiştirecektir.