Gökbilimciler tarafından yapılan araştırmalar, bir zamanlar Mars yüzeyinde olduğuna inanılan okyanusların ve nehirlerin zamanla kuruduğunu öne sürerken, bunun nedenlerine yönelik araştırmalar devam ediyor.
Önceki araştırmalar, Mars’taki su kaybını, onu güneşten gelen yüklü parçacıklardan koruyan küresel manyetik alanın kaybıyla paylaşıyordu. Ancak yeni bir çalışma, daha önce dikkate alınmayan bir faktöre işaret etti.
Washington Üniversitesi’nden yapılan araştırmalar, bunun gezegenin büyüklüğünden kaynaklandığını buldu. Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayınlanan araştırmaya göre Mars zaten bir su kütlesini tutacak ve koruyacak kadar büyük değil.
Washington Üniversitesi Sanat ve Bilim Bölümü’nde gezegen bilimi yardımcı doçenti ve araştırmanın ortak yazarı Kun Wang, “Mars’ın kaderi en başından belliydi” dedi.
“Kayalık gezegenlerin, yaşamı sürdürmek ve levha tektoniğini sürdürmek için yeterli suyu emebilmeleri için bir boyut eşiği vardır. Bu, Mars’ın boyutunun ötesinde, ”dedi Wang.
Araştırma nasıl yürütüldü?
Çalışmada, Wang ve ekibi, 200 milyon ila 4 milyar yıllık Kızıl Gezegenden kaynaklanan 20 meteoritte bulunan potasyum izotoplarını analiz etti. Potasyum orta derecede uçucu bir elementtir, ancak bilim adamları onu daha uçucu elementler ve su gibi bileşikler için bir tür izleyici olarak kullandılar.
Sonuç olarak, bir nesnenin boyutunun potasyum izotopunun bolluğu ile ilişkili olduğu keşfedildi.
Bu yaklaşımı kullanan araştırmacılar, Mars’ın oluşumu sırasında Dünya’dan daha fazla potasyum ve diğer uçucu maddeleri kaybettiğini, ancak bu uçucu maddelerin Dünya ve Mars’tan çok daha küçük ve daha kuru olan ay ve asteroid 4-Vesta’dan daha fazlasını muhafaza ettiğini buldular.
Yaşam ve su için belirleyici faktör büyüklüktür
“Bu çalışma, yaşanabilir bir yüzey ortamı geliştirmek ve yeterli suya sahip olmak için gezegenlerin çok belirli bir boyut aralığında olması gerektiğinin altını çiziyor” diyor.
Wang, “Boyut ve kütleye bakarak, artık bir ötegezegenin yaşam için aday olup olmadığını bilebiliriz, çünkü boyut, uçucu tutmanın birinci dereceden belirleyicisidir” dedi.
Çalışmanın ortak yazarı, İsviçre Bern Üniversitesi Uzay ve Yaşanabilirlik Merkezi’nden Klaus Mezger, “Bu sonuçlar, diğer güneş sistemlerinde yaşanabilir ötegezegen arayışlarında gökbilimcilere rehberlik edecek” dedi.