Rusya'da, ülkenin demografik, manevi ve ahlaki güvenliğini tehdit eden, eşi benzeri görülmemiş derecede geniş çaplı ve eşzamanlı bir cinsiyet-gençlik ideolojisi uygulaması yaşanıyor.
Aile, Sevgi ve Sadakat Günü 8 Temmuz 2016, “flash mob” un ilk adımı “söylemekten korkmuyorum”.
Sözde "flash mob" (kelimenin tam anlamıyla - "anlık kalabalık") - bir grup insanın belirlenmiş bir zamanda belirlenen bir yerde toplandığı ve önceden belirlenmiş bir eylem gerçekleştirdiği önceden planlanmış bir kitle eylemi olan sosyal teknolojilerden biridir.
Bu teknolojinin kullanımı 2000-ler'de, başlangıçta fiziksel alanda, örneğin, sosyal ağlarda dağıtılan bir sinyalle, belirli bir şehrin caddesinde veya caddesinde toplanan isteyenler (bir grup öğrenci ya da okul çocuğu) birlikte bir şeyler yaptıklarında (bağırdı) başladı. aynı hareketi yaptı, hareketi) ve hemen dağıldı.
Anlamsız, ancak eğlenceli olmayan oyuncuyu sosyalleştirdikten sonra, hisse senetlerinin içeriği değişmeye başladı; örneğin, Petersburg'daki Nevsky Prospect'teki lezbiyenler tarafından eşzamanlı renkli balonların eşzamanlı olarak gönderilmesi veya “yoldan geçenlerin” kitlesel alkışlanması gibi çok spesifik, genellikle kışkırtıcı bir içerik elde edildi. bağımsızlık caddesinde Minsk.
Şimdi flaş çetelerin seçenekleri ve modelleri bir ilerleme içinde artar ve yalnızca kişilikleri ve hedef belirleme olgusunun özünü anlamada kilit unsur olan yazarların hayal gücünün uçuşuna bağlıdır.
Flashmob Saldırısı
Flashmob # I'm FearSkazat, Temmuz 2016'da Facebook'un Ukrayna segmentinde, bu hashtag ile bir tema ortaya çıktığında yaratıldı.
Bir etiket, bir # ile önce gelen bir anahtar kelime veya kelime öbeğidir; sosyal ağlardaki yayınlarda, kullanıcının ilgisine bağlı olarak, abone olmadığı sayfalara erişimini kolaylaştırmak veya tersine, bu ilgisini dolaylı olarak oluşturmaktır.
Medya, yeni bir flaş grubunun doğduğu an hakkındaki efsaneyi aktif olarak yayıyor: “Ukraynalı gazeteci Anastasia Melnichenko, 6 yıllarından bu yana maruz kaldığı çeşitli şiddet ve taciz vakalarını anlatan günlüğünü yayımladı. Melnichenko, hem kadınları hem de erkekleri şiddetten bahsetmekten korkma ve olanlar için suçlu hissetmemeye çağırıyor. Bunun yalnızca toplumu değil, aynı zamanda taciz mağduru olmuş herkesi iyileştirmeyi de mümkün kılacağını umuyor. ”
Üç gün sonra, Rusya'da bir Rus flaşı ortaya çıktı. # ЯНЕ Söylemekten korkuyorum ve medya hızla çoğalmaya başladı hikayeler "en iğrenç taciz ve şiddete" maruz kalan kadınlar.
Ulusal oluşumlar bir yana durmadı: Dağıstanlı kadınların sorunlarına yönelik Daptar İnternet portalı üzerindeki Temmuz 7 gazeteci Svetlana Anokhina tarafından seçildi: Ve en önemlisi - bir kız doğdu. Hangisi bir provokasyondur. ”
Azerbaycan Kadın Kriz Merkezi eski Matanat Azizova'nın eski başkanı Temmuz 8, Azerbaycan halkına flaş mafya kampanyasına katılmak için yapılan çağrı ile şöyle dedi: “Sessiz olmayın, korkmayın, konuşun”.
12 Temmuz ayında, Kafkas Düğümündeki blogun yazarı, Rusya Bilimler Akademisi Medeniyetler ve Bölgesel Çalışmalar Merkezi'nin kıdemli araştırmacısı Naim Neflyasheva, “Kendin için bir çözüm aramamalısın, saklamamalısın, utanmamalısın. .
Temmuz ayında şiddet kurbanlarına yardım girişiminin bir temsilcisi olan 13, yapımcı Dina Smailova (Tansari), Kazakistan kadınlarını yaşadığı şiddet olaylarında sosyal ağlarda geniş çapta tanınmaya çağırdı.
Temmuz 14’te, bazı “aktivistler” sosyal ağları Kuzey ve Güney Kafkasya sakinlerinin eylemlerine katılmaya çağırdı.
Bu zamana kadar, sosyal ağ "VKontakte", #YaneAm'ın korktuğunu söyleyen 13 topluluklarını çoktan yaratmıştı; hashtag sayısı da arttı: #YanAlfUnable # INEMy #YANiSee, vb.
16 Temmuz ayında Moskova'da düzenlenen konferansta Sexprosvet 18 + Summer yuvarlak bir masa düzenledi. "Aynı ismin flashmob'u ve ortaya çıkardığı sorunlar" hakkında konuşmaktan korkuyorum.
Tüm bu günlerde, medya trajik yorumlar üzerine boğuldu: “Ukraynalılar yürekten patlayan bir mafya sahnesini sahneledi”, “Facebook çok sayıda canavarca hikayeden geçti”, “Bu hikayelerle ilgili en canavarca şey bunun gerçek hayat olduğu”.
Tanınmış sözde Ortodoks kaynağı alışkanlıkla liberal bir şekilde çığlık attı: “Şiddete maruz kalmaktan bahsedemiyoruz. Herkes feminizmin sadece tıraşsız koltukaltı ve erkekliğe düşmanlık olmadığını anlamaz. Önyargı olmadan başkalarının acısıyla ilgili ifadeyle nasıl ilişki kurulacağını öğrenin. Bunun tanrısız feministler olduğunu düşünmeden. ”
Farklı bilgi kaynakları, histerik, viskoz ve alçakgönüllülükle tekrar tekrar tekrarlanan hikayeler, okuyucuyu, insanın algı ihtimalini aşan bir kabusa batırıyor, beyinde “öncü kampın folkloruna benzeyen bir şey” bırakıyor.
Saldırı tacizi
Bu yüzden, "değişim operatörü", "Soros Vakfı tarafından finanse edilen ve" ATO gazileri "nin sosyal adaptasyonunu uygulayan kamu kuruluşu" Studena "nın başkanı olan Ukraynalı bir feminist olan Anastasia Melnichenko'ya söyledim. Evli olmayan iki çocuk annesi. Sosyal ağlarda onun ve onun faaliyetleri hakkında yeterince bilgi var, bu yüzden bunun üzerinde durmaya gerek yok - bunun sadece bu alanda çok fazla uygulanmış olan başka bir senaryoda başka bir istatistikçi olduğunu anlamanız gerekir.
Örneğin, Eylül ayında, SITS Peters'den bir Belçikalı RITS film okulu öğrencisi olan 2012 25, Brüksel'deki yürüyüşleri sırasında Afrika'dan ve Mağriplerden gelen göçmenlerin tacizine dair gizli bir kamerayla Sokaktaki Kadın adlı bir video çekti ), bunu sosyal ağlarda yayınladı ve “aniden” olan bu video, 75’ten 250’e kadar olan para cezaları ile “sokaktaki kadınların korunması üzerine” yasaların hızlı bir şekilde kabul edilmesinin temelini oluşturdu.
2014'te, New York'ta, 24 yaşındaki aktris Shoshana Roberts, dar kot pantolon ve bir tişörtle, sırt çantasında saklanan bir kamera eşliğinde bir arkadaşıyla birlikte, göçmenlerin kompakt olduğu yerlerde, Manhattan sokaklarında on saat boyunca yürüdü. Birçok erkek ona iyi günler diledi ve gülümsemelerini istedi, ancak bu istekleri meslektaşları tarafından Amerikan örgütü Hollaback'ten, "sokaklardaki kadınlara tacizle mücadele eden" taciz edilmeye başlandı.
Arjantin'de, Haziran 2015'ta, öğrencisi Aisha Rizzo, bölgesinde çalışan elektrikçilerin her gün onu taciz ettiğini ve internette yayınladığını ve ardından bir ülkenin aniden sokak tacizini yasaklayan bir tasarı çıkardığını gösteren bir video çekti.
Dünyayı kendi okurları için “Elm Sokağı Kabusu” olarak tanımlayan sosyal ağdaki рикн itiraflarının saflığını ve fazlalığını anlamak için Melnichenko tarafından başlatılan 2016’in yılındaki stratejilerini ve özelleştirilmiş karakterlerini arka arkaya bulmak için çok uğraşmanıza gerek yok ve seni kızdırmak için koruyorum.
Fakat hepsi bu kadar değil: yazarların elleriyle bile, hatta bu dokunuşlarda bile dokunuşlar, ifadeler, görüşler, ipuçları cinsel şiddete atfediliyor - hepsi Avrupa’da ve Amerika’da moda olan ve saçma ve cezalandırıcı derecede korkunç "taciz" kavramının içeriği .
Taciz, esas olarak yasa koyucu tarafından tanımlanmayan, nispeten yeni ve tartışmalı bir yasal kavram olan “şiddet kovuşturması” dır; neden bu normun bir kural olarak uygulanmasının kişisel bir görüş ve belirli bir polis memurunun veya hakimin bireysel değerlerini içerdiği: mahremiyeti ihlal eden bir suç ”, birisi -“ cinsel taciz ”ve birisi -“ kur, şakalar, övgüler ”vb.
Ancak, halk bilincindeki bu müdahalenin ana sonucu, “suçluluk toplumuna uygulanan yeni suçluluk vaadidir”, yani “tüm erkekler yalnızca bir kadına şiddet uygulamak ve bunun için herhangi bir fırsatı kullanmak için yaşayan kirli hayvanlardır”. Tacizin yalnızca erkeklere yönelik olduğunu belirtmek önemlidir - kadınlar cinsel tacizle ilgili değildir.
Avrupa Birliği'nde, işyerinde cinsel taciz yasası 2005'ta yürürlüğe girdi. 2006-2008 içinde İsrail, 2007'in ortasında istifa eden Cumhurbaşkanı Moshe Katsav'la yapılan skandalla sarsıldı ve tacizin doğru olduğunu kabul etti. Fransa'da, Ağustos ayında 2012, eski Uluslararası Para Fonu başkanı Dominique Strauss-Kahn ile ünlü skandalın ardından, 2'a kadar hapis cezası ve 30'a binlerce euro para cezası sağlayan ve özel koşullar altında bir hapis cezası verilebilecek bir cinsel taciz yasası çıkarıldı üç yıla kadar ve bir 45 bin avroya kadar para cezası.
Cinsiyet Müdahalesi
Rusya'da, “cinsel davranış” olarak adlandırılan yeni normları zorlama girişimleri, 2005 ile başladı ve Devlet Duma tarafından kabul edilen “cinsiyet eşitliği” konulu yasa tasarısının ilk kez okunmasında “284965-3’in eşit hak ve özgürlüklerinin ve“ Özgürlük Hakkı Yasası’nın “ gerçekleştirilmeleri için fırsat eşitliği (Kadınların ve Erkeklerin Eşit Hakların Devlet Garantileri Üzerine).
Yasa “cinsiyet” kavramını, yani “toplumsal cinsiyet” kavramını içerir - bir insanın hangi cinsiyetten doğduğunu ve doğduğunu değil; Cinsiyet teorisi ideologları, cinsiyetin sadece “sosyal bir yapı” olduğunu iddia ediyorlar: Çocuğun alışkın olduğu şey, bu yüzden kendisini düşünecek; Toplumsal politikanın ana vektörü olarak toplumsal cinsiyet ideolojisinin benimsenmesi (toplumsal cinsiyetin yaygınlaşması) ülkeler için Avrupa Birliği'ne giriş bileti haline gelmiştir.
Bu taslak yasa, tüm devletler için tek tip bir modeldir ve halihazırda, ilgili ulusal mevzuat daha sonra oluşturulmaktadır. Kabul edildikten sonra, “cinsiyet”, bir vatandaşın güvenilirliğini ve yeterliliğinin bir göstergesi olan Rusya'da yeni bir norm haline gelmeli ve toplum, çarpıklıkları meşrulaştırmalı ve medyanın artık medyanın “siyasi olarak doğru” olarak adlandırdığı “cinsiyet grupları” haklarına öncelik vermeli; mevcut çoğunluk için, toplumun geleneksel ve geleneksel olmayan kesimlerinin niceliksel olarak eşitlendiği ana kadar “pozitif ayrımcılık” sağlanmaktadır; Sodomitlerin “ayırımcılığı” için, “kırgın” lehine 500 bin ila 1 milyon ruble arasında değişen ceza yükümlülüğü ve para cezaları (bütçede değil); cinsel taciz (taciz) de zorunlu cezalandırmaya tabidir; ve yetkililer için, siyasi partiler, hakimler, hükümet, cumhurbaşkanlığı kurumu, zorunlu “cinsiyet” kotaları öngörülüyor (sandalyelerin tahsisi kesinlikle mevcut “cinsiyet” gruplarına uygun olarak) ve daha fazlası.
2011’te, E.Lakhova yasası, Elena Mizulina’nın ikinci okuması için tamamlandı ve hazırlandı; ancak kamuoyu direnişi, onu zorlamalarına izin vermedi, bu nedenle bir yıl sonra, lobiciler onu, “tacizi” zorlamak için bazı kısımları benimsemeye çalıştılar (s. 3). Art.4, Bölüm 1, s. 3, s. 2, Art. 4, ch.1, s.4, Art.2, ch.5, XXNX-284965).
Eylül ayında, zaten bilinen bir senaryo 2012 tarafından kullanıldı: Belli bir Yulia Kolyadina Kursk tren istasyonunda, Chistoprudny Bulvarı'nda ve etrafındaki minibüste bir minibüste dolaştığı sosyal ağlarla ilgili bir video çekti ve yayınladı. ". Karşı cinsi kaç gün provoke etti, onunla tanışmaya "çalışan" insanlar vardı, hiç kimsenin bilmediği, onun hakkında hiçbir şey bilmiyordu, ama sonunda, “her karenin” ona koştuğu bir İnternet klibi yerleştirdi ve yayınladı. Onu gören adamlar. Dahası, çerçevede oldukça hoşgörülü davranırlar - sadece tanışmayı veya yürüyüş yapmayı teklif ederler, ancak yetkili bir kurulum sağdaki anahtarı vurgulamaktadır.
Bunu takiben, Kolyadina, Rusya'da “Rosnakhal” adında “yeni bir toplumsal hareket” yaratıldığını duyurdu ve Eylül 19, kadınları cinsel tacizden korumak için bir yasa çıkarmayı talep eden bir grevde Devlet Duma'ya arkadaşlarıyla geldi. Bu talepler derhal Devlet Duma milletvekilleri Maria Maksakova-Iggenberg, Gadzhimed Safaraliev, Irina Rodnina ve Sergei Kalashnikov tarafından desteklendi ve Rus basını, Duma'da 50 bin ruble miktarındaki kadınları taciz etmek için ceza verecek bir tasarı hazırladığını bildirdi.
Halkın çabaları sayesinde, bu girişim başarısız oldu, ancak bazı güçlerin Rusya'da geleneksel normları yok etme niyetleri kaldı. Ve 7 Mart, 2014, Milletvekili Oleg Nilov, kendi sözleriyle, “kadınlara bir hediye yaptı” ve Devlet Duma tasarısını yayınladı N467782-6 “Kadın Haklarının Cinsel Tacizden Korunmasının Belirlenmesinde İdari İhlallerin RF Kurallarında Değişiklik Yapılması” para cezası 30-50 bin ruble veya seksen ile yüz yirmi saat arasındaki bir süre boyunca zorunlu çalışma - sadece taciz için değil, aynı zamanda ... "bir kadının isteğine karşı mahkemelik" için.
Halk bu girişimi reddetti ve Haziran ayında 2015 yine tacizi hatırladı - Rus medyası uçtu haber: "İnsan hakları, cinsel taciz suçlamasını savunuculuğunu savunuyor." Bir sonraki “değişim ajanı” rolünde, “İnsan Hakları için Rusya Avukatlar Birliği” (eşcinsel evliliği yasallaştırma mücadelesi ve eşcinseller için çocukları evlat edinme mücadelesi) başkanı, periyodik olarak, bir kadının giysisine dönüşen “Maria Bast” ın savunucusuydu. İçişleri Bakanlığı'nın (23 dakikadaki A. Budaladze’nin filmi “Litsedei”) ünlü provokasyonunun yazarı olan Derneğin basın sekreteri Yulia Huseynova ile evlendi ve aynı zamanda eski Devlet Duma milletvekili Ilya Ponomarev’in avukatı. Ancak halkın bu girişimi engellendi.
Değerlere karşı bilgi savaşı
Faaliyetlerinde toplumsal cinsiyet değişikliklerini başlatanlar, tutarlılıkları ve hatalar üzerinde çalışma kabiliyetleri ile ayırt edilirler: cinsiyet yasasını tam olarak kabul etmek mümkün değildir; kanunlarla çalışmadı - Devlet Duma'sındaki videoların ve seçicilerin yardımı ile vatandaşların algılarıyla çalışıyorlar; toplum buna cevap vermedi - halk bilincinde büyük çaplı değişikliklere geçiyorlar.
Flashmob model # Yane'ın, Türkiye'de 2015'te test edildiğini, 20 yaşındaki öğrenci Özgejan Aslan'ı sosyal ağlarda öldürdükten sonra, elbette “cinsel taciz ve şiddet vakaları” hakkında hashtag'ın (“hikayeni anlat”) başlatıldığı söylenmelidir. . Şubat 14 ("Sevgililer Günü" denilen) Türkiye'de, protesto gösterileri düzenlendi; katılımcılar, Özgejan Aslan'ın ölümüyle ilgili olarak Aile İşleri ve Sosyal Politika Bakanı'nın istifasını istedi.
Ve 2016'te Ukrayna'dan Rusya'ya bir flash mob projesi başlatıldı # Yane Söylemekten Korkuyorum ve bu sefer her şey onlar için işe yaradı gibi görünüyor: kabus hikayeleri-boşlukların yanı sıra eylemde bir sürü yorum-şok ortaya çıktı: “Her şeyin çok korkutucu olduğunu düşünmedim. "," Yoksul kadınlar, yaşadıklarını, "" Aferin, sen, yaşanan şiddet hakkında konuşmaya cesaretin var. "
Bu, yazarların gittiği sonuçtur - toplumda, bütün insanların potansiyel olarak tehlikeli tehlike kaynakları olduğuna, kendilerine sahip olmadıklarına ve onlardan korunmaları gerektiğine, sonuçta cinsiyetler arasına düşmanlıklarını eklemeye, katı bir inanç yaratmak; erkekler için ilkel horlama, onlara oldukları gibi bir ceza vermelerini sağlamak. Yazarlara göre, taciz, gelecekte reddedilecek olan birey için ciddi yaptırımlarla dolu olacak ünlü evrensel değer olan yeni bir sosyal norm haline gelmelidir.
“Overtona Windows” bilişim teknolojisi açısından, flash mob # Yane I Am Söylemek “düşünülemez olanı radikal hale çevirdi” demişti: yasaklanan cinsel şiddet konusunu kötüye kullandı (geniş tartışma, toplumsal enfeksiyon mekanizmasını içerir), tanıtım bölgesine getirdi; gizli (gizli) tecavüzcüler için konumlarını güçlendirmek için beklenmedik bir fırsat: kaç tane yakalanmadı ve ben yapabilirim. Yaralı kadınlara, kolluk kuvvetlerine yönelmek yerine, yeni, mantıksız bir kamusal maruziyet yolu, bir çeşit teşhircilik önerdi. Aynı zamanda, psikologların söylediği gibi, kadınlar “ikincil faydalar” elde eder - herkes onlara acı verir, sempati duyar, dinler / okur, “beğenir” ve bu meşhur “beğenir” hatalı davranışı olumlu olarak pekiştirir ve kadınların yıkıcı bir davranışsal klişeyi geliştirmelerine izin verir.
Görünen o ki, medyada ve sosyal ağlarda erkeklerin saldırgan cinselliğinin sıradan bir şey olduğu ve büyüklüğünün değişmediği, bugünün “cinsel manyaklar toplumunda” sadece kadınların gerçek koruyucular olabileceği ve feminizmin “değerlerinin” kadının bağımsızlığı olduğu hikayeleri olacak. Bir insandan (maddi dahil), onunla rekabet edebilirlik, hatta onun düşmanlığı bile toplumu kurtarabilir ve aynı zamanda toplumun yaşamının en önemli, özgün, tarihsel olarak doğrulanmış bileşeni olan feminizm olduğunu, onun olgunluk belirtisi.
Toplum, kademeli olarak buna hazırlıklı olmaya başlıyor - bu bir Türk öğrencinin öldürülmesinden sonra ve Yeni Yıl Arifesi 2016’in toplu tecavüzünden sonra, Köln’de, yerel erkeklerin protesto eylemlerinde yer aldılar ... Sıradan bir insana bu tür bir eylemin doldurulmasının kesinlikle mantıklı bir sembolizmi vardır - bu bir güç grubuna, bir grup kazanana ait bir kostümün bir gösterimidir; yani, feministlerin erkeklerin gönüllü olarak kadın kıyafetlerini üstünlüklerinin bir işareti olarak koyduğunu kanıtlamışlardır. Ve bu, toplumun zeminin sadece “sosyal yapı”, “cinsiyet” olduğu yeni bir modele öğretimidir. Acımasız Türk erkeklerinin kadın kıyafetleri giymeye karar vermeleri çok önemlidir, ancak bu her zaman silinmez bir utanç olarak kabul edilirdi ve mini eteklerin artık kolay erdem bir kadının gardırobuna ait olduğu düşünülüyor.
Başka bir ayrıntı: Mısır'da, 2014 taciz için ceza cezası verdi ve kabaca "erkekleri cinsel olarak taciz edeceğiz" şeklinde çeviren hashtag'i tweetledi ve bu aynı zamanda feminist konumlarımızın sabit olduğuna dair bir işaret.
“Etekler” copu, başlangıçta katledilen öğrenciyi desteklemek için #ozgecanicinminietekgh hashtagiyle yeni bir eylem başlatmış olan Azerbaycan sosyal ağ aktivistleri tarafından seçildi - başlangıçta etekleri koydu, fotoğraflarını çekti ve sosyal ağlarda profillerinde paylaştı, sonuçta beklenmedik bir twist yaptı. bu şekilde ... “kadınların Avrupa kıyafetleri giyme özgürlüğünü” destekliyorlar.
Kuşkusuz bu, toplumsal cinsiyet rolü kimliğinin kasıtlı bir deformasyonu olup, darbe esas olarak geleneksel modellerin ve değerlerin pozisyonları üzerinde duran ulus-devletlere yöneliktir. “Cinsiyet eşitliği” ni sağlama çabalarıyla tanınan Heinrich Böll Vakfının Mayıs 2015’te “sakinlerinin“ eksikliğini içerdiği iddia edilen “Çeçenya, İnguşetya, Kabardey-Balkarya ve Dağıstan’da kadınların durumunun kapsamlı bir çalışmasının” sonuçlarını açıkladığı bir sonuç değil. eşitlik, kadın özgürlüğünün kısıtlanması, erkeklerin kontrolü, katı dinî normlar ve şiddete veya adaletsizliğe karşı korunma eksikliği ”. birey için eskimiş çöp ve cezaevi - rvatizm.
Ve son olarak, flaş çetelerin ana sembolizmi, örneğin Türkiye'de bir öğrencinin öldürülmesiyle ilgili flaş çetesinin sözde Sevgililer Günü'nde (Sevgililer Günü) ve Rusya'da - Aile, Sevgi ve Sadakat Günü'nde başlamasıdır. yani, saldırının yönü açık bir şekilde ifade edilir: aile ve sevgi, geleneksel değerler ve ahlak.
Genç Cinsiyet Yarın
Kadınlara yönelik şiddeti destekleme suçlamalarını önceden kesmek için, herhangi bir şiddetin, kime karşı çıkacağına - haklı olduğu - kadın, erkek, çocuk, yaşlı insanlar - vurgulanmalıdır. Tecavüzcü her zaman vahşilerinden sorumlu olmalı - yasaya göre ve tam olarak. Ancak bu durumda, tartışılan şiddet konusu değil, bu konunun yardımıyla küresel bilinçlenmenin ve halk bilincinin manipülasyonunun özüdür. Ve dünyadaki genç-toplumsal cinsiyetin yeniden örgütlenmesinin lobicilerinin sadık “trollerini” bilgi alanının tüm köşelerine göndermesi ve akıllıca ayarlanmış “botları” başlatması tesadüf değil - bu savaşta, toplumu doğru düşünmeye, onun için özel olarak hazırlanan kavramlarla çalışmaya, içine doğru düşünmeye zorlayan gösterilecek olan düşman. Ulus ötesi yönetmenler tarafından ısrarla yönettiğimiz milletin reformu budur.
Şimdi Rusya'da teknoloji geliştiriliyor, ancak amacı tüm insanlığın manevi ve ahlaki temellerini değiştirmektir. Cinsiyetler arasındaki böyle bir stratejinin yönlendirdiği bir kama, gerçek bir anti-demografik önlem ve “farklı cinsiyetleri” farklı kıyılara her zaman yayan ve ulusal ve kültürel kimliğin temellerini yok eden küresel bir müdahaledir. Erkekler, ciddi ceza korkusundan dolayı kadınlardan kaçınmaya başlayacaklar ve kendi türlerine ait toplumları aramaktan başka yapacakları bir şey kalmayacaklar - sonuçta, cinselliklerine karşı mahkemelik ve taciz için bir ceza yok.
Ama hepsi bu kadar değil: ürpertici flash mob hikayeleri ve bunlara örneklerin arasında, hayır, hayır, evet, “aile içi şiddet” teması ortaya çıkacak, henüz hiç taciz edilmemiş, ama bu kefaretin altında tutuluyor. Dahası, böyle bir dönüşümü gerçekleştirmek yeterince kolaydır - tecavüzcüler statüsünü kocalarına vermeniz ve aileyi bir şiddet yeri olarak görmeniz yeterlidir. Eğer aile bir şiddet yeriyse, o zaman çocukların şiddete maruz kalan ilk kişi olduğu açıktır ve bu durumda, bu yılın 3 Haziran 2016’inin Rusya’nın yasal alanında kabul ettiği gerçek çocuk normlarının da kanıtladığı gibi, çocuk adaletinin temeli budur. №383-ФЗ Yasası.
Böylece, Rusya'da toplumsal cinsiyet ideolojisini ortaya koyma ve çocuk adaletini zorlama eylemlerine lobi yapmak tek bir zincire kilitlenir. Ve kişilikleri değerlendirirken, şöyle gözüküyor: örneğin, Radio Liberty web sitesinde bir flash mob Yane sözlü olarak, ayrıca Devlet Duma çalışma grubunun aktif bir üyesi olan avukat Marie Davtyan'ın Salia Murza başkan yardımcısı olduğunu söyledi. aile içi şiddet. Bir aktivist olan Alena Popova'nın aile içi şiddeti üzerine gençlik yasası getirilmesi için Change.org web sitesinde başlatılan dilekçede, bir iş ortağı ve eskilerin yardımcısı olan Ilya Ponomarev'in mütevazi müttefiki olan, müttefiklerin çarpıtma propagandasını yasaklayan yasaya aktif olarak karşı çıkan müttefiki. Rus kamuoyunda ve politik alanda da bu tür "tesadüfler" var.
Stratejileri birleştiren lobiciler, yeni kavramlar ve fikirlerin Rus toplumunun temeli olacağı ve ulusun yeniden biçimlendirileceği karmaşık bir çocuk-cinsiyet ideolojisi yaratmaya çalışıyor.
Teknoloji çok basittir: medya alanındaki fenomenin boyutunu yüz kat büyütmek, salgının ortaya çıkmasını sağlamak (tüm dünyayı sarmış bir hastalık); Örneğin, “Rusya'daki her 40 dakikada bir kadının aile içi şiddetten öldüğünü -“ yıl boyunca 14 binlerce mağdurla ilgili olduğunu ”veya“ çocukların% 85'in istismara uğradığını ”iddia ettiği yer dışı ve keyfi bir şekilde derlenen“ istatistikler ”değerlendirmelerini pekiştirmek aile "; geniş çaplı bir bilgilendirme kampanyası yürütmek, halk bilincini yeni normların benimsenmesi için hazırlamak ve sonuç olarak bunları yasaklama.