1980 öncesi Urfa\'da yapılanan Apocular, Suriye\'de son günlerde yaşananların mazisi gibi.
O yıllarda gençtim. Babam\'ı Hilvan\'a halk mahkemesine çağıran Apocular 1 hafta sonra 12 Eylül ihtilali ile ortalıktan kayboldular. Kimi Suriye\'ye kaçtı. Kimi Avrupa\'ya.
Aynen şimdi Suriye\'de olduğu gibi. Devlet otoritesi olmadığı için kimi Suriyeli güvenli olan şehirlere giderken, kimi başka ülkelere iltica ediyor.
O yıllarda Suruç\'ta oturan Türkmenler, Apocuların baskısından Suruç\'u terkettiler. Evlerini haraç mezat satan Türkmenler bir bir Nar bahçeleriyle ünlü Suruç\'tan deyim yerindeyse kaçtılar.
Aynen şimdi Suriye\'de olduğu gibi. Savaşın iki tarafı olmayanlar evlerini baskılar sonunu terkediyor.
O yıllarda Urfa\'da işyerleri belli saatten sonra kapanırdı. Silah sesleri gecenin karanlığında hiç dinmezdi. Korku kol geziyordu.
Aynen şimdi Suriye\'de olduğu gibi. İşyerleri kapalı ve sokak çatışmaları durmak bilmiyor ve Suriye\'de Korku kol geziyor.
Sonrada geri gelmediler. 12 Eylül döneminde ise O Apocuların çoğu Suruç\'tan Kobani\'ye göçtü. 1990\'lı yıllarda devam etti.
Gün oldu devran döndü Asker yönetime el koydu diye. Güçlüler gücünü kaybetti diye.
1990\'lı yıllar ise daha tehlikeli bir dönem. O yıllarda Türkiye\'de şehir merkezlerinde güvenlik vardı ama İlçe ve köyler güvensizdi. Öyleki Jandarma birliklerini ilçelerden çekmişti. İlçe ve köyleri aşiretlere bırakmıştı. Bazı yerleri ise Çatlı ve adamlarına...
O günlerde Babam bu kez Aşiret Ağalarının hedefi oldu. Kaç kez ölüm tehdidi aldı. Anlatamadı sade bir Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşı olduğunu. 10 yıl önce Apoculara anlatamamıştı 90\'lı yıllarda da Aşiret ağalarına anlatamadı.
Aynen şimdi Suriye\'deki gibi. Suriye\'de ordu birliklerini bazı bölgelerden çekti. Bazı yerleri aşiretlere bazı yerleri ise derin güçlere...
Aynel-Arap yani Kobani\'de oturanların çoğunda Türkiye kimliği vardır. Suriye kimlikleri yoktur. Çünkü kaçak giriş yapmışlar, Suriye nüfus sayımı vatandaşlık sistemi olmadığı içinde çok fazla ses çıkarmamış kimse. Senden benden daha güzel Türkçe konuşurlar. En son geçen yıl gittim. Aynel-Arab\'a. Mürşitpınar\'ın karşısında şirin bir ilçe. Kentte çok fazla Apocu yok ama çok Kürt var. Apocu damgası yiyen çoğu Türkiye vatandaşı orada elini eteğini bu işlerden çekmiş ekmeğinin derdine düşmüş.
Kürtler Apocuları kendilerinden ayırır. Kürt kimliği ile Apoculuk ayrıdır. Çünkü bir çok kürt kendini iyi bir Müslüman olarak görür ve Molla eğitimi almıştır. Apoculuk ise Sovyet Rusya\'nın etkisindedir.
Nedense Türkiye\'de Kürt denilince akla kapkaççı, araçlara molotof atan, işyerlerini taşlayan gençler geliyor.
Ama Kürdün o mert ve cömert yüzünü bu ülke unuttu sanki.
Kürt ve Türkler etle tırnak gibidir.
Sanki o toplum bunu unuttu sanki.
Kürt ve Türkler aile olmuşlar.
Buda unutuluyor.
Diyarbakır\'lı Baran ile Trabzonlu Emine\'nin çocukları Kürt mü Türk mü?
Annesi vermem diye diretmiş yıllarca.
Neden biliyormusunuz?
Buradaki olaylardan.
Biz Kürt, Arap, Türk, Laz, Çerkez ayrılmadık. Biz dini kimliğimizle bir bütünüz.
Bizden ayrılanlar ise kendini kafatasçı ve ırkçı görenler.
Türkiye\'de ordu artık eski ordu değil. Türkiye eski Türkiye\'de değil. Polisi eski değil. Korkmayın Türkiye Suriye olmaz. Olmaz ama bu reformların bir an önce bölge insanına kendini göstermesi lazım.
Ben Ekonomik reformdan da bahsediyorum. İşi olan kimse boş işlerle uğraşmaz. Tornacı gidip dağa çıkmaz. 3 kuruş kazanıyordur çıkmaz. Dağdakilerin çoğu işsizdir.
Birde Devletin sert yüzünü değil şefkatli yüzünü gösterin. Kürtler sizin gibi insan. Bu bölgeyi yalnızlaştıranlar utansın. Ötekileştirenler utansın. Kürt\'te benim, Arap\'ta benim Türk\'te. Hepimiz biriz. Keşke Ermeniler ve Süryanilerde gitmeseydi. Onlarda bu ülkenin insanı...
Türkiye\'nin uçağı düşürüldü. Nasıl karşılık verdi? O kararı verenlere bombalı saldırıyı kim düzenledi sanıyorsunuz?