Esnaf el sanatları, kalifiye manuel işçiler tarafından yapılır. Bir esnaf, el yapımı bir eşya üretmek için özel bir şekilde alet ve çok nadiren makine kullanan bir usta olarak da bilinir.
Ortaçağ'da, Avrupa'da usta, usta zanaatkarların birliği olan guild'lerde örgütlenmişti. Bu loncalara yerel makamlarca imtiyaz verildi. Bir loncada bir zanaatkar olmak için, bir kişi bir usta bir zanaatkar altında ücretsiz bir çırak olarak çalıştı. Çırak eğitimi tamamladıysa, ücretli bir seyahatçi oldu, ancak usta bir zanaatkar olmak için lonca standartlarına uygun bir başyapıt üretmesi gerekiyordu.
Esnaf, yüzyıllardır ellerini ve hayallerini kullanıyor. Bazı esnaf mücevherleri, altın ve bakırın süsleme için kullanılmaya başlandığı MÖ 7000 yılına kadar uzanır.
Zanaatkarlar, sanayi devrimi öncesi baskın mal üreticileriydi ve bugüne kadar, en güzel seramik, mobilya, mücevher, duvar halısı ve cam eşya sanatkarlar tarafından yapıldı. Venedik'teki ana esnaf cam üfleyicilerini ve Fransa'daki esnaf goblen dokumalarını düşünün. İtalya ve Peru'daki bazı uzak köylerde, bütün köy, zanaatkârlarının eserlerinden elde edilen gelire bağlıdır.
El yapımı esnaf mücevherleri, özellikle de belirli bir kültürü temsil ediyorsa, değerlidir. İtalyan kameolar zanaatkarlar tarafından yapılır ve Amerikan yerlileri, çok güzel turkuaz parçalar üretir. Diğer esnaf el sanatları, Afrika kabile sanatkarları tarafından yapılanlar gibi kilim, dokuma sepet ve ahşap oymacılığı içerir.