Bölüm 3: Nükleer Füzelerin Küba’ya Yerleştirilmesine Doğru, 4. Kısım
2 Temmuz 1962’de Raul Castro ve üst düzey bir Küba askeri heyeti, Mareşal Rodion Malinovski ve Anastas Mikoyan tarafından havaalanında karşılandıkları Moskova’ya varırlar. Daha sonra Nikita Khrushchev 3 ve 8 Temmuz’da Raúl Castro ile buluştu. Bu tartışmalar sırasında füze dağıtımı için ayrıntılı düzenlemeler yapıldı. Her beş yılda bir yenilenebilir olan bu resmi anlaşmaya göre, füzeler ve bunların bakımı tamamen Sovyet ordusunun yetkisi altında olacaktı. Raul Castro, 17 Temmuz’da Küba’ya dönmeden önce iki hafta boyunca Sovyet yetkilileriyle görüştü.
Temmuz ayı ortalarında Sovyet kargo gemileri Karadeniz’den Küba’ya doğru yola çıktı. İlerleyen aylarda gemilerin ABD Hava keşif görüntüleri gemilerin “suda hızla ilerlediğini” yani normalden hafif yük taşıdığını gösteriyordu ve bu askeri teçhizat nakledildiğinin tipik bir göstergesiydi.
Bu arada, Küba Cumhuriyeti’ne karşı ABD terörizmi devam ediyordu. 25 Temmuz’a kadar Edward Lansdale, SGA’ya Gelincik Operasyonu’nun Birinci Aşamasının başarılarının değerlendirmesini temin etti. Birkaç sabotaj, propaganda ve cinayet ve on bir CIA terörist ekibinin Küba’ya sızmasının yanı sıra bazı başarıların daha elde edildiği rapor edildi.
10 Ağustos 1962’de, Karadeniz ve Baltık Denizi’nden Küba’ya yapılan kargo gemileriyle ilgili CIA raporlarını inceledikten sonra CIA Direktörü John McCone, Başkan’a Sovyet MRBM’lerinin [Orta Menzilli Balistik Füze] Küba’ya yöneldiği inancını dile getiren bir bilgi notu sundu. McCone’un bilgi notu, spekülasyonlarına destek olacak kesin kanıtların olmadığından endişelenen astlarının itirazlarına rağmen gönderildi.
20 Ağustos 1962’de, artık hüsran içinde olan General Maxwell Taylor (SGA’nın başkanı), Başkan Kennedy’ye durumun nasıl manipüle edildiği fark etmeksizin SGA’nın iç muhalefet yoluyla Küba Cumhuriyeti’ni devirmesini olası görmediğini bildirdi. Küba Cumhuriyeti’ni yenebilecek tek yöntemin doğrudan ABD askeri müdahalesi olduğunu açık bir şekilde açıkladı. Bu sırada SGA daha agresif bir Gelincik Operasyonu önerdi. Kennedy, daha agresif planların geliştirilmesine izin verdi ancak ABD’nin açık askeri müdahalesinin gerçekleşemeyeceğini belirtti.
22 Ağustos’ta, Küba şekeri ile Sovyetler Birliği’ne giden bir İngiliz yük gemisi olan S.S. Streathen Hill, hasarlı bir pervane nedeniyle Porto Riko’ya demir atmak zorunda kaldı. Gemiye yapılan onarımlar ile süreci hızlandırmak için 14.000 torba şeker yükü boşaltıldı. CIA ajanları, şekerin depolandığı depoya girdi ve çantaları bilinmeyen bir kimyasal madde ile kapladı. Başkan Kennedy ne olduğunu öğrendiğinde, dehşete kapıldı, şekerin yok edilmesini emretti.
26 Ağustos 1962’de Küba’nın Sanayi Bakanı Che Guevara ve Fidel Castro’nun yakın arkadaşı olan Emilio Aragonés Navarro, Sovyetler Birliği’ne vardı. Guevara, Kruşçev’i füze dağıtımını halka duyurmaya çağırdı; Kruşçev reddetti. Prag’daki ek müzakerelerin ardından, Guevara ve Aragonés 6 Eylül’de Küba’ya geri döndü.
29 Ağustos 1962’de, yüksek irtifadaki bir U-2 gözetleme uçuşu, Küba’nın sekiz farklı yerinde hava savunma füzelerini (SA-2 SAM) gösteriyordu. Bundan kısa bir süre sonra yapılan ek keşif, yeni sahil savunma seyir füzesi üslerini saptadı. Ancak, ilk nükleer füze sahalarının daha sonra mevzilendiği Küba’nın San Cristóbal bölgesindeki alanın U-2 fotoğrafları, bu zamanda hiçbir inşaat kanıtı ortaya çıkarmadı. Bir basın toplantısında Başkan Kennedy muhabirlere yeniden, “Şu anda Küba’yı istila etmekten yana değilim.” dedi.
Eylül 1962’nin ilk haftasında, ABD istihbaratının bilgisi dışında, Sovyet birlikleri Küba’ya varmaya başladı. Dördünde, Başsavcı Robert Kennedy, Sovyetler Birliği’nin Küba’ya karadan karaya füze yükleme niyetinde olmadığını ABD’ye bildiren Sovyet Büyükelçisi Anatoly Dobrynin ile bir araya geldi. Başkan Kennedy, ABD’nin Küba’da saldırı silahlarına tahammül etmeyeceğini ve Sovyetlerin böyle silahlar konuşlandırması halinde, Birleşik Devletler’in Küba’da askeri güç bulundurmasına izin verilen tek yabancı hükümet olma “hakkının” (Guantanomo üssü) ihlali olacağına işaret etti. Küba’ya karşı CIA terörizmi yoğunlaşıyordu. Haftanın sonunda ABD Taktik Hava Komutanlığı (TAC), Küba’ya yönelik bir kara harekâtı olursa bundan önce başlaması planlanan, koordine edilmiş bir ABD hava saldırısı planı geliştirmeye başlamak için bir askeri grup kurdu.
15 Eylül 1962’de Sovyet kargo gemisi Poltava, konuşlandırılacak ilk SS-4 MRBM’lerini taşıyarak Küba’nın Mariel limanında demir attı. İlk füze mevkisi San Cristóbal’da kuruldu. 28’inde, ABD casus birimleri Sovyet IL-28 hafif bombardıman uçağı sevkiyatından haberdar oldu. On dört yaşından büyük olan, şimdiye kadar yapılmış olan ilk Sovyet bombardıman jeti, 1960 yılına varıldığında Sovyet Hava Kuvvetleri tarafından tamamen kullanımdan kaldırılmıştı.
20 Eylül 1962’de Birleşik Devletler Senatosu Küba’ya karşı “Kübalı saldırganlığını” önlemek için askeri güç kullanımını onayladı. Temsilciler Meclisi’nde de, Küba’ya herhangi bir tür mal taşımak için ticari gemilerinin kullanılmasına izin veren ülkelere yapılan yardımı kesmek için bir tasarı onaylandı. Ertesi gün, ABD Genel Kurulu’na yaptığı konuşmada, Sovyet Dışişleri Bakanı Andrei Gromyko ABD’yi “savaş histerisi” ve Küba’yla çatışmak için agresif askeri hazırlıklar yapmasıyla suçladı. Gromyko, “sağlıklı düşünebilen” her insanın Küba’nın ABD’yi istila edemeyeceğini ve Birleşik Devletler’e karşı saldırgan bir şey yapmadığını, hiçbir zaman da yapamayacağını fark edebileceğini söyledi. Gromyko, Amerika Birleşik Devletleri Küba’yı tekrar işgal etmeye veya Küba’ya seyahat eden gemileri yok etmeye çalışırsa, Sovyetler Birliği’nin katı bir şekilde Küba’yı savunacağını açıkladı.
Çevirmen: Hilal Sönmez