Lucia’nın çenesini kavradı ve dudaklarını içtenlikle öptü. Adam sıcak dilini içeri kaydırırken dudakları hafifçe aralandı. Öpüşmeleri derinleştikçe nefesleri de telaşlı bir hal aldı. Tekniği akıl almazdı.
Lucia’nın görüşü, içinde yükselen ısı nedeniyle bulanıklaştı. Gözlerini kapattı ve yoğun öpüşmeleri devam ederken kollarını Hugo’nun etrafına doladı. Otururken, onu öpmeye devam ederken Lucia’yı kolaylıkla masaya kaldırdı.
Sessiz yemek odasında duyulabilen tek şey dudaklarının ve nefeslerinin sesiydi. Ağzının içini ele geçirirken erik gibi dudaklarını yuttu. Öpücüğü tüm vücudunda bir heyecana neden oldu. Omuzlarını tutan zayıf kolları titriyordu.
Kalıcı öpüşmeleri sona erdikten sonra, onun şişmiş dudaklarını hafifçe gagaladı. Göğüslerini kıyafetlerinin altından sıkıca tutarken gagalarını boynuna kadar indirdi. Bu fırsatı değerlendirip bacaklarını diziyle ayırdı ama bu Lucia’yı büyük bir şoka uğrattı ve Lucia iki elini kullanarak onu tüm gücüyle itti.
“Bunu burada mı yapmayı planlıyorsun?”
Böyle planları yoktu ama Hugo onun ne kadar telaşlı olduğunu görünce onunla dalga geçmeye devam etmek istedi.
“Yapamam?”
“HAYIR!”
“Neden olmasın? Mantığın mantıklıysa gitmene izin vereceğim.”
“Yemek yediğimiz bir yerde bu tür şeyleri yapmak doğru değil!”
Boynuna öpücüklerini boyamayı bir an için durdurdu ve güldü.
“Başka bir yere ne dersin? Koridorun sesi nasıl?”
“Asla!”
“Bahçeye ne dersin? Bunu dışarıda yapmayı denemek istiyorum.”
“Sen deli misin?”
Ondan gelen yeni bir tepki üzerine, kahkahasını bastırmak için elinden geleni yaptı ve gelişigüzel bir şekilde onu sorgulamaya devam etti.
“Neden?”
“İnsanlar görecek!”
“Kimse görmediği sürece sorun olmaz mı? Neden bu şatodaki herkesi dışarı göndermiyorum, o zaman bunu dışarıda ya da koridorda yapmakta bir sakınca yok, değil mi?”
“Uu…”
Dudaklarını ısırırken yüzü kızarmıştı. Orada kimse yoksa? O zaman önemli olmamalı. Sanki ilk seferi değildi ve yatak odasında bir sürü şey yapmıştı. Yer farklı olsa ne fark ederdi?
Geçen ay, birbiriyle yakınlaşmanın sayısız farklı yolu olduğunu iyice öğrendi. İlk başta çok utandığı için ölmek istedi ama şimdi insanların neden bu kadar tutkuyla seks için çabaladıklarını anlayabiliyordu. Bu, herhangi bir yabancıyla yatağa girmeye istekli olduğu anlamına gelmiyordu ama onlar evli bir çiftti. Yatak odasında kendi zamanlarında ne yaptıkları kimseyi ilgilendirmemeli.
Hugo onun şok olmuş ifadesini beklentiyle bekledi. Ama konuyu gerçekten ciddi bir şekilde düşündüğünde, onun suratına yumruk atmış gibi hissetti.
Onu her zaman garip şekillerde heyecanlandırırdı; ne kadar dayanmaya çalışırsa çalışsın, onun kızgın ateşini eşsiz şekillerde gıdıklayacaktı. Sorumluluklarını bir kenara atıp onunla baş başa kalmak ve bu cinsel açlığı gönlünce tatmin etmek istiyordu.
Asıl sorun, dayanıklılığının onunkine mum tutamamasıydı. Bu kadın neden bu kadar küçüktü? Neden bu kadar zayıftı? Neden bu kadar zayıftı? Onu biraz daha sıkı tutmaya çalışsa kırılacakmış gibi hissediyordu. Onu gerçekten incitmiş olsaydı, kendinden iğrenirdi.
Çabuk öğrendi ama masumdu. Çeşitli başucu becerileriyle onu memnun etti, bir kez bile ona karşı hoşlanmadığını veya küçümsediğini ifade etmedi. Bazen şok oldu ya da utandı ama kendi bildiğince çok çalıştı.
‘İyi. Bu gece daha sonra bazı şeyler deneyelim.’
Farklı şeyler hayal ederken, alt yarısının ısındığını ve sertleştiğini hissedebiliyordu.
“Her neyse… Bunu burada yapmak istemiyorum…”
Bayan konuşmuştu, bu yüzden yardım edilemez. Dudağını hafifçe öptü ve masadan inmesine yardım etti. Alt yarısı serbest bırakılmak için çığlık atıyordu ama o katlandı. Zaman zaman kendi sabrına hayret ederdi.
Geçmişteki kadınlarından herhangi biri olsaydı, onların fikirlerine aldırış etmez ve onları hemen oraya götürmezdi. Bütün o kadınlar onu dudaklarıyla reddederdi, ama aslında onlar aksini düşündüler.
Kadınları düzmedi ama aynı zamanda geçmişteki kadınların fikirlerini de asla ciddiye almadı. Bütün kadınlar sadece onun zenginliği veya bedensel zevkleriyle ilgileniyordu.
Ancak şu anda Hugo, Lucia ile tanışıyordu. Hayır dediğinde, bunu gerçekten kastetmişti. Umduğu şey basit bedensel zevkler değildi. Onun isteklerine saygı duymak istiyordu.
Karısı onun tüm derin düşüncelerini anlayacak mıydı? Masadan inerken yüzündeki masum gülümsemeye bakılırsa muhtemelen hiçbir fikri yoktu.
“Bugün yürüyüşe çıkacaksın değil mi?”
Lucia yemekten sonra hafif yürüyüşler yapmayı ihmal etmedi. Yığma sorumluluklarını bir an için ertelemeye karar verdi. Onunla biraz daha birlikte olmayı diledi. Ayrıca ısınan vücudunu da soğutması gerekiyordu.
“Evet.”
“Birlikte gidelim. Rahatsız mı olayım?”
“Hayır, tabii ki hayır! Çok isterim.”
Lucia anında yanıt vererek sevindi. Onunla ilk kez yürüyecekti. Sevincini gizlemeden parlak bir şekilde gülümsedi, hafifçe öksürdü ve hafifçe uzağa baktı. Onun bu kadar mutlu olacağı hakkında hiçbir fikri yoktu.
***
Yaz henüz gelmemişti, bu yüzden akşam serin ve hafif bir esinti vardı. Lucia onun yanında yürürken ona gizlice baktı. Adımlarını onunkine doğru yavaşlattı ve bu onun kalbinin gümbür gümbür atmasına neden oldu.
Bunca zaman ondan kendisiyle yürümesini istemeye cesaret edemedi ama bunu epeydir yapmak istiyordu. Sanki bir sözleşmeyle bir araya getirilmiş bir çift değil de gerçek bir çift gibiydiler.
“Bu yıl bahçeye çiçek dikmeyi planlıyorum. İlk kez böyle bir şey yapıyorum, bu yüzden muhtemelen biraz pejmürde görünecek.”
“Sadece çiçek dikseydik yapışkan görünür müydü?”
“Elbette. Güzel bir bahçeyi düzgün tasarlamak derin bir akıl gerektirir. Güzel bir bahçe için uygun bir denge gereklidir. Yetenekli bir bahçıvanı veya tasarımcıyı işe almak çok zordur. Çoğu zaten farklı aileler tarafından işe alınmıştır.”
“Tek yapmam gereken onları çalmak.”
“Bu o kadar kolay değil. Sence farklı bir soylu aile Jerome’a daha yüksek bir maaş teklif etse, o memnuniyetle kabul eder mi?”
“…haklısın.”
Lucia kendini çok heyecanlı hissetti ve sonunda normalden daha fazla gevezelik etmeye başladı. Sesini dinlemekten zevk aldı ve aynı zamanda oldukça mutlu hissetti. İşiyle bu kadar meşgul olmadığı zamanlarda onunla bu şekilde yürümek o kadar da kötü bir fikir olmazdı.
“Artık hava karanlık, anlayamıyorsun, ama oraya güzel bir gölge düşüyor, bu yüzden her sabah çayımı orada seviyorum. Ağacın bu kale inşa edildiğinde dikildiğini duydum ve yüz yıldan daha eski.”
“Böylece…?”
Hugo, büyük ağaca ilk kez bakıyormuş gibi hayran kaldı. Burada büyümüştü ama ilk defa duyuyordu. Bu ağacın dikkatini çekmesini istediği bir an bile olmamıştı.
“Ne güzel bir ağaç. İlk seferimiz orada olmalı.”
“Tekrar söyle?”
“Bu bahçeye ilk gelişimizin şu ağacın altında olmasına karar verdim.”
“….”
Çenesi açık kaldı, görmek için çok karanlıktı ama yüzü büyük ihtimalle kıpkırmızıydı. Soluk ten rengi benzersizdi, çok kolay kırmızı parlıyordu. Ondan kaçmak için yürümek için adımlarını hızlandırdı, bu onun dudaklarının kıvrılmasına neden oldu. Bileğini tuttu ve az önce sözünü ettiği ağacın altına götürdü.
El yordamıyla ilerlerken, onu ağaca yasladı ve ona yaklaştı. Kulak memesini hafifçe ısırdı ve kısık, alçak bir sesle konuştu.
“Hareketsiz kalmazsan, gerçekten yapacağım.”
İstediğini yapmasına izin verdiğinde kendini mutlu hissetti. Lucia ancak onu tüm nefesi emilene kadar öptükten sonra kaçabildi.
***
Tüm akşam yemeği boyunca Ducal çiftine hizmet edemedi, bu yüzden Jerome yemek odasından erken çıkmıştı. O sırada yanına bir hizmetçi yaklaştı.
“Sir Fabian burada. Majestelerinin ofisine ne zaman gideceğinden emin değilim, bu yüzden ondan kabul odasında beklemesini istedim.”
“İyi iş çıkardın.”
Bekleyen Fabian’ı hafif bir kucaklamayla karşıladı. Fabian başkentten yeni gelmişti. Dük avını abartmıştı, bu yüzden İmparator’la büyük bir rüşvetle tatlı tatlı konuşması için işten ayrıldı.
İmparator halkına acıyacak mıydı? Fabian durumun böyle olmayacağına dair canı gönülden bahse girebilirdi. Bu kendi benliğiyle bir iddiaydı ama rüşvet gerçekten abartılı olmuştu. Fabian, kesin olmayan bir şey için asla kendi bahse girmezdi.
“Ah, çok yoruldum. Acele edip Majestelerine rapor vermek istiyorum ki uyuyabileyim. Yemeği bitirdi mi?”
Fabian sadece şikayet etmiyordu, yüzü koyu halkalar ve bitkinlikle delik deşik olmuştu.
“Uyuyabilmeniz için size rapor vereceğim. Majestelerinin ne zaman geleceğinden emin değilim.”
“Neden? Benim burada olduğumu görünce hala aşağı inmedi mi?”
“İkisi şu anda birlikteler, bu yüzden konuşmaları muhtemelen biraz zaman alacak.”
“İkisi mi? Kim?”
Jerome, aptal ağabeyinin sözlerini duyunca cıktı.
“Majesteleri dışında kim?”
“Majesteleri? Hanımefendiyle yemek yedi mi? Hoo. Bu ne şimdi?”
“Majesteleri neredeyse her gece hanımla akşam yemeği yer.”
“…”
Genellikle tek görebildiğiniz, Fabian’dan gelen parlak zekadır, ama o anda sadece aptal gibi görünüyordu.
“Gerçekten mi?”
“Gerçekten mi.”
“Ne zamandan beri?”
“Majesteleri buraya döndüğünden beri.”
Fabian bunun gerçek olup olmadığını sormaya devam etti ve Jerome sabırla öyle olduğunu yanıtlamaya devam etti. Fabian’ın tepkisini görmek o kadar da şaşırtıcı değildi. Jerome kendi gözleriyle görmemiş olsaydı, buna inanmakta da güçlük çekerdi.
“Majestelerinin tadı ne zaman… Hayır, bu bir damak zevki meselesi değil. Sözlerinize göre, her gece birlikte paylaştıkları ‘sadece’ bir akşam yemeği değil.”
“Burada duralım.”
“Vay canına. Gerçekten doğru. Gerçekten. Aman Tanrım. Buna inanamıyorum. Aynı yatağı bir kadınla üçten fazla paylaşmamıştı, kek…”
Fabian aniden karnında keskin bir acı hissetti ve karnına sarılmak için eğildi. Kardeşine yumruk atan Jerome dişlerini gıcırdattı ve alçak sesle konuştu.
“Kapa çeneni. Burada çok kulak var. Üç kere de ne oluyor? Böyle saçma sapan şeyler söylemeye nasıl cüret edersin?”
“Mecazi anlamda konuşuyorum. Onun ne kadar harika bir adam olduğunu ifade etmek için abartıyorum. Onun hayatı her erkeğin romantizmidir.”
“Ah? Sözlerini aynen Alice’e iletmeme izin ver.”
Karısının adı anıldığında Fabian’ın yüzü bembeyaz oldu.
“H..hayır. Demek istediğim bu değil, başkaları bana öyle diyor. Alice’e tuhaf şeyler söyleme. Biz bu konudayken, nasıl olur da doğrudan ağabeyinin karısının adını söylersin?”
“Ağabeyin karısının adı? Baldızı kastetmiyor musun?”
“Ancak evlendikten sonra yetişkin oluyorsun. Bu yüzden ben senin ağabeyinim.”
İkisi ikiz kardeş oldukları için ne zaman karşılaşsalar bu konu için kavga ederlerdi.
“Hmm… anlıyorum. Ne kadar ironik.”
Dük 18 yaşında göreve başladığından beri, ikisi onun yanında yardımcı olarak hizmet ettiler, böylece dükün her kadınını tanıyorlardı. Dük hiçbir zaman kadınları baştan çıkarmak zorunda kalmadı çünkü kadınlar onun gücü ve zenginliği için durmadan onun peşinden koştu.
Sayısız kadın olmasına rağmen hiçbir dişi Dük’ün kalbini kazanamadı. Dük için kadınlar başucu ortaklarından başka bir şey değildi. Kadınlardan dilediğince zevk alır, yapış yapış ya da can sıkıcı hale geldiklerinde hiç çekinmeden atardı. Genç dük için bitip tükenmeyen tutkularından vazgeçemeyen kadınlara bakmak elbette iki erkek kardeşin göreviydi.
“Henüz kesinleşmiş bir şey yok. O kadın da kolayca bir yıldan fazla dayandı. Bunun sadece balayı evresinin tadını çıkarıyor olabilir. Büyük olasılıkla durum bu. Huuaaa. Şimdi uyumam gerekiyor. Lütfen bunun için burada olacağımı bildirin. yarın sabah buluşalım.”
Bu sefer farklıydı. Jerome açıklamak için yolundan çıkmadı. Zaman her şeyi açıklayacaktı.
Dük, Kontes ile bir yıldan fazla bir süredir bir ilişki sürdürdü, ancak dük bunca zaman boyunca sadece onunla görüşmüyordu. Dük hiç bu kadar günde bir tek kadına odaklanmamıştı.
***
Ertesi gün Kontes Corzan mülkü ziyaret etti. Lucia’dan biraz daha uzun ve ince olan, bembeyaz saçlı yaşlı bir kadındı. Gençliğinde bir güzellik olarak tanınmış ve güzel bir zarafetle yaşlanmıştı.
“Majesteleri Düşes’i selamlıyorum. Benim adım Michelle.”
“Sizinle tanışmak benim için bir onur, Madam Michelle. Umarım bu ani istekle sizi çok fazla rahatsız etmemişimdir.”
Michelle’in kaşları şaşkınlıkla kalktı ve ardından hafifçe çatıldı. Dürüst olmak gerekirse, Michelle’in ruh hali bu istekten bu yana pek iyi değil. Resmi olarak, Dük’ün karısı için akıl hocası olup olamayacağını sormuşlardı. Ancak, göründüğü kadarıyla, bu bir talep değil, Dük’ün tek taraflı emriydi.
Michelle, onun onuruyla çok gurur duydu. Onu hareket ettiren güç, güç ya da zenginlik değildi. Buna rağmen, kendi bencil arzuları yüzünden Dük’ün emirlerini görmezden gelmesine imkan yoktu.
Diğer bir sorun da oğlunun dükün vasalı olmasıydı. Taran Dükü’nün yaşça en büyüğüydü; sadece gülerek bu olayı cömertçe geçiştiremezdi. Sırf gururunu korumak için onun talebini inatla reddetmesinin hiçbir yararı olmazdı, bu yüzden şikayet etmeden boyun eğmeye karar verdi. Ancak bu, gururunun kötü bir şekilde ayaklar altına alındığı gerçeğini silmedi. Garip bir şekilde, düşes tarafından böylesine kibar bir şekilde karşılanmak, kalbinde kalan tüm hayal kırıklıklarını silmiş.
“Bilgeliğimi Majestelerine sunabilmek benim için bir onurdur.”
“Sözlerin için çok minnettarım. Korkarım pek çok eksiğim var, bu yüzden seni çok rahatsız edeceğimden endişe ediyorum. Lütfen, bu taraftan.”
Hizmetçiler hızla çay hazırlarken onlar karşılama odasında yerlerini aldılar. Lucia çayını içen Michelle’e hayrandı. Çay içerken birinin bu kadar zarif görünebileceğini ilk kez biliyordu. Vücudunun her hareketinin bir amacı ve zarafeti vardı.
“Doğru dürüst pek bir şey öğrenemedim. Bir Düşesin sorumluluklarını üstlenecek kadar eğitimli olmadığımı hissettim. Bu nedenle, Majestelerinin fikrini sordum ve sizden bahsetti, Madam Michelle. Bu yüzden resmen sizden ricada bulundum. Pek çok sorumluluğunuz olduğunu duydum ve bununla sizi çok fazla rahatsız ettiysem özür dilerim. Ah, lütfen sözlerim veya davranışlarım haddi aşıyorsa bana söyleyin.”
Michelle’in dişlerini gıcırdatırken sımsıkı kenetlenen çenesi şimdi yerini yumuşak bir gülümsemeye bırakmıştı.
“Görgü kurallarının özü, başkalarını düşünmektir. İnsanlara dürüstçe yaklaşmayı öğrenmek gerekir. Bunun için de bu duyguları nasıl aktaracağını öğrenmek gerekir, görgü kuralları budur. Majesteleri, bu iki niteliğe zaten sahipsiniz.” Sana öğretecek başka bir şeyim yok.”
“Beni çok övüyorsun.”
Lucia’nın yüzü kıpkırmızı oldu. Michelle önündeki genç güzel kıza baktı ve keyifli bir kahkaha attı. Düşesin bir prenses olduğunu duydu ve düşesin kibirli ve kibirli olduğunu düşündü. Diğerinin, bir kişinin rütbesinin önemi hakkında bilgi vererek üstünlük sağlamak için inisiyatif almaya çalıştığını varsaydı.
Michelle, Taran Dükü’nün harika biri olduğunu hiç düşünmemişti. Çocuklarının veya torunlarının dükü kendilerine rol model olarak görmelerini kesinlikle istemiyordu. Yetkin bir insan, büyük bir insanla eşit değildir.
Dük kibirliydi, otoriterdi ve insan ilişkilerini çok az düşünürdü. Ancak, başkalarındaki yetenekleri keşfetme konusunda iyi bir gözü olduğunu kabul etmek zorundaydı. Ayrıca kadınlara karşı iyi bir gözü vardı.
“Dük çok harika bir eş bulmuşa benziyor.”
Şimdiye kadar binlerce insanla tanışmıştı ve bir kişiyi hızlı bir bakışla hızlı bir şekilde yargılayabilirdi. Düşes masum ve iyi kalpli bir insandı.
Birçoğu dükün bir baştan çıkarıcı kadınla evleneceğini fısıldadı ama neden bahsettiklerini bilmiyorlardı. Dük, sonunda bir şey elde etmedikçe hareket etmeyen soğuk kalpli bir adamdı. Evliliğini duyduğunda, çok fazla rahatsız etmeyecek bir kadın seçeceğini zaten varsaydı.
Michelle bunun rütbesini aşıyor olabileceğini biliyordu ama düke bir mesaj iletmeyi planladı.
Lütfen sevginizi Majestelerine iletin. Onu tutkuyla sevmek mümkün değilse bari onu bir kenara atıp atmayın. Evin hanımı rahat etmezse bütün aile sallanır.’
Koca sevgisine sahip olmayan bir kadın huzursuz olur, gücünü sürdürmek için kendini korumak için birçok tehlikeli diken örer. Evin hanımı bu şekilde davranınca tüm ev halkı bir an bile rahat edemez. Kendi evinde huzur bulamayan erkek dışarıda kalır ve bu kısır döngü asla bitmez.
Michelle tahminlerinin çok yanlış olmasını umdu. Düşes herhangi bir endişe veya depresyon göstermedi. Kocası tarafından çok sevilen bir kadına benziyordu.
“Evleneli iki ay mı oldu?”
“Evet.”
“O zaman şato dışındaki etkinliklere katılmanın zamanı gelmiş olmalı. Çay partileri düzenlemek iyi bir başlangıç noktası.”
“Bu partilerin ölçeği ne kadar büyük olmalı?”
“Bu sadece ilk çay partisi, bu yüzden küçük bir parti yeterli olmalı. Dükün vasallarının eşlerinin katılımıyla on veya daha az kişi olmalı. Başuşak kimi davet edeceğini bilmeli. Dükün uşağı çok beceriklidir.”
Lucia başını salladı. Jerome kesinlikle yetenekli bir kişidir.
“Hala çok fazla insanla tanışacak kadar yetkin olmadığımı düşünüyorum. Büyük bir balo düzenlemem gerekli mi?”
“Dük’ün karısı olman, yüksek sosyetenin merkezi gücü olman gerektiği anlamına gelmez. Başlangıç olarak, kişinin bu sosyal partilerde iyi bir yeteneğe sahip olması gerekir. Ancak bunu yapmaman doğru değil. bu partilerden herhangi birine katılın. Arada sırada görünün ve bu yeterli olacaktır. Neden ayda iki kez sadece kadınlara özel çay partileri veya bahçe partileri yapmıyorsunuz? Düzenli olarak yaklaşık 10 kişiyi ve zaman zaman davet edebilirsiniz. katılımcı sayısını 30’a çıkarabilirsiniz.”
Kontes Corzan’ın dersleri genellikle temel konuşmalar üzerinden yapılırdı. Konuşmaları iki saat sürdü, bu dersler sayesinde Lucia ilginç ve önemli gerçekleri öğrenebildi. Lucia, dinleyicinin yorgun hissetmesine izin vermeden güzel bir şekilde konuşan Kontes’e dürüstçe hayran kaldı.
Aynı zamanda, Michelle’in kalbi de diğeri tarafından taşındı. Lucia’nın zerre kadar nefret içermeyen nazik doğasına şaşırmıştı.
“Majesteleri, sizi yeğenimle tanıştırayım mı? O iyi bir sohbet arkadaşı olur. Davranışları pek zarif olmayabilir ama açık sözlü, zeki bir kız. işler sıkıcı oluyor.”
“Minnettar olurdum.”
Lucia gülümseyerek konuştu ama Michelle onun kısa süreli tereddütünü fark edebildi.
“Majestelerini rahatsız edecek bir şey önermiş gibiyim.”
“… Doğrusu, onunki gibi işi beni neşelendirmek olan bir arkadaş istemem.”
“Hohoho, Majesteleri çok açık sözlü. Kate, ah, yeğenimin adı Kate. Ruh halinizi okuyup buna göre sizi neşelendirecek kadar yetenekli olsaydı, dileyecek başka bir şeyim olmazdı. Ama o neden oluyor?” cok fazla sorun.”
“Bela?”
“Kısa bir süre önce, arkadaşının nişanlısı aldattı ve bu kadar aldattığı için onu herkesin önünde küçük düşürdü. Aman Tanrım, bir çukur kazdı ve içini at gübresiyle doldurdu ve onu içine itti.”
“Aman Tanrım!”
“Ne zaman biri onun adını söylese kalbim korkuyla donuyor çünkü bana daha korkunç haberler vereceklerinden korkuyorum.”
“Ama yine de, görünüşe göre yeğenini çok seviyorsun.”
Michelle parlak bir gülümseme gösterdi. Kate’den bahsederken gözleri sevgi ve şefkatle doldu.
“Kulağa çekici bir genç hanımefendi gibi geliyor. Onunla gelecekte bir gün tanışmak güzel olur.”
“Majesteleri için harika bir danışman olur. Hobisi, aşk yüzünden acı çeken kadın akranlarının hikayelerini dinlemektir.”
“Ben zaten evliyim.”
“Evlilik bir son değil, sadece başlangıç. Majesteleri ile evlenmeden önce ne kadar süre önce çıktınız?”
“Tarih..?”
Geriye dönüp baktığımda, gerçekten çıkabilecekleri bir zaman olmamıştı. İlk görüşmelerinde, evlenmesini istemişti. İkinci görüşmelerinde, zaten bir sözleşme üzerinde anlaştılar ve anlaşmayı sonuçlandırıyorlardı. Üçüncü görüşmelerinde çamaşır yıkarken yakalanmış ve onun tarafından azarlanmıştı. Ardından resmi evlilik belgelerini imzaladılar.
“Şey… Majesteleri ile yaklaşık üç kez görüştüm.”
Michelle’in elindeki çay bardağı bir an durakladı ve yavaşça masaya bıraktı.
“Majesteleri hakkındaki genel kanaati size söylememde bir sakınca var mı? Bu bilgiyi paylaşmak biraz riskli olabilir çünkü iftira niteliğinde olabilir. Sadece ciddi bir şekilde evlenmeden önce evlenmeyi kabul etmiş olmanızın bir utanç olduğunu düşünüyorum. Majestelerini tanıyın.”
“Lütfen söyle bana. Sözlerini kalbimde tutmayacağım, söz veriyorum.”
“Majestelerinin Majesteleri hakkındaki düşüncelerini duymakta bir sakınca var mı?”
“Açıkçası?”
“Evet. Dürüst olmak gerekirse.”
“Şey… tahmin edilemez biri değil ama canının istediğini yapıyor. Ne isteyip istemediği konusunda çok net. Arkasını dönünce arkasına bakmıyor. Kayıtsız ve soğuk kalpli. “
“Görünüşe göre çok erken konuşmuşum. Majestelerini çok iyi tanıyorsunuz.”
Görünüşte, Taran Dükü’nden daha iyi bir adam olamaz. Her kadının fantezilerinin yakışıklı ve genç hükümdarıdır. Dük kuzey topraklarından uzaklaşmıştı ve ona olan ilgi azalmıştı ama o zamanlar popülaritesi göklere yükselmişti. Bu, dükün mevcut pozisyonuna gelmesinden önceydi.
Kuzey bölgelerinin tüm evli olmayan soylu hanımları, müstakbel genç dükü baştan çıkarmak umuduyla bedenlerini ona fırlatmışlardı. Hepsi, tek bir ateşli tutku gecesinde onlara aşık olacağını anladılar. Bu hanımların fantezilerinden uyanmaları çabuk olmuştu. Ya kız çok büyük bir gönül yarası yüzünden vazgeçecekti ya da aralarındaki sevgi gerçek aşka dönüşecek ve o da kızı hiç düşünmeden bir kenara atacaktı.
Michelle’in akıl hocalığı yaptığı pek çok genç bayan arasında aşk hastalığından dolayı gözyaşı döktüğünü görmüştü. Bu nedenle, Michelle Dük ile bir kez bile yüz yüze konuşmamış olsa da, Michelle onun birçok kaçışının ve soğuk kalpli doğasının geçmişini anlamıştı.
Evleneli iki aydan fazla olmuştu. Dişi partinin hala yanlış umutlara ve fantezilere tutunacağı zaman olurdu. Şaşırtıcı bir şekilde Düşes, Dük’ün gerçeklerini kişisel olarak çok iyi anladı. Bu, düşesin kocası için sırılsıklam olmadığını kanıtladı. Michelle bunun için şaşırmış ve neşeli hissetti.
“Harikasınız. Majesteleri kendinizi kaybetmemişsiniz. Kadın olmak bazen çok üzücü bir şey. Birçoğu kalbini ele veriyor ve karşı tarafa aşırı derecede bağlı. Karşı taraf ortadan kaybolduğunda, tek başına durmak bile dayanılmaz hale geliyor.” ve bazen parçalanırlardı.”
Lucia beceriksizce güldü ve başını salladı. İltifat almıştı ama bu konuda pek iyi hissetmiyordu. Lucia’nın kendine hakim olabilmesinin nedeni, en başından her şeyi bırakmış olmasıydı.
“Yine de kocandan çok fazla uzaklaşman iyi bir fikir değil. Uygun bir mesafeyi korumak önemli.”
“Uygun bir mesafe…”
Lucia başını salladı.
“Size kaba bir soru soracağım. Majesteleri geceleri yatak odalarınızı yaklaşık kaç kez ziyaret eder?”
“Ha? Ah…”
Lucia’nın yüzü kıpkırmızı oldu.
“Ziyaret ediyor… her gece.”
Michelle’in gözleri biraz daha genişledi ama kısa bir “Anlıyorum” ile kayıtsız bir ifadeyle devam etti. Bu çok ilginç bir bilgiydi. İlk düşen kişi Dük’tü. Michelle yalnız olsaydı kahkahalara boğulurdu.
Masum görünen düşes bir şekilde farklı görünüyordu. Erkekler genellikle elde edemeyecekleri şeyleri arzularlar, görünüşe göre Düşes o mükemmel mesafeyi koruyor ve Dük’ü şehvetle yakıyor.
“Nasıl… mükemmel mesafeyi korumalıyım?”
“Yavaş yavaş anlatacağım.”
Michelle alçak sesle mırıldandı.
“Ekselansları öğretebileceğim başka bir şey yok.”
Artık dük çiftinin geleceğini kolayca görebiliyordu, zaman geçtikçe düşes dükten giderek daha fazla sevgi kazanmaya devam edecekti. Bu, Michelle’in sayısız kadın ve erkeğe danışman olması sayesinde mümkün oldu. Michelle’in çözemediği tek bir gizem vardı.
“Bu genç bayan, dükü nasıl bu kadar kendine aşık etti…?”
Elbette Kontes’in, dükün karısının şeytani derecede seksi vücudu için sırılsıklam olacağını tahmin etmesi imkansızdı. Aksine, mesele sadece sırılsıklam düşme meselesi değildi, o kadar derine düşmüştü ki kurtarılamayacak bir noktaya gelmişti.
Bu günün ardından Michelle, Lucia’yı düzenli olarak ziyaret etmeye karar verdi. Ve Lucia ilk çay partisini bir sonraki hafta açmak için bir tarih seçmişti.
***
“Majesteleri.”
Hizmetçi, hafifçe kızarırken sözlerine dikkat ediyordu.
“Senin için… hamile olman mümkün mü?”
“Hamile?
Lucia bu anlamsız sözler karşısında kaşlarını çattı.
“Son adetinizin üzerinden iki aydan fazla zaman geçmişti. Güvende olmak için neden bir doktor teşhisi koymuyoruz?”
Bir hizmetçinin işinin en önemli kısmı, efendisinin sağlığını göz ardı etmekti. Ustanın iki aydan fazla bir süredir düzensiz semptomlar göstermesi ciddiydi ve kendi müdahalesini istedi.
Tek bir hizmetçi onunla ilgilenseydi daha hızlı keşfedilebilirdi. Ama birkaç günde bir, onunla ilgilenen hizmetçiler dönüşümlü olarak değişiyordu. Başka bir hizmetçi ona hizmet ettiğinde herkes adet günlerinin geçtiğini varsayıyordu. Görevlerine sıkı sıkıya bağlı kaldılar ve bu konuyu birbirleriyle tartıştılar ve kimsenin herhangi bir adet görme belirtisi görmediğini keşfettiler. Tüm hizmetçiler vücutlarındaki tüm kanın soğuduğunu hissettiler.
Buna verilebilecek en mantıklı cevap, hamile olması olacaktır. Bu şatodaki herkes, bu iki kişinin birbirleri için ne kadar tutkulu olduğunun farkındaydı.
“Öyle değil. Öyle bir şey değil, bu yüzden artık buna kafa yormana gerek yok.”
Lucia sesinde en ufak bir öfke olmadan cevap verdi.
“Ama Majesteleri, sağlığınız için bir doktor çağırmamızı şiddetle tavsiye ediyorum…”
“İyi olduğumu zaten söyledim. En iyi kendi vücudumu biliyorum.”
“…Evet bayan.”
Hizmetçi başka bir şey söylemedi ama burada pes etmedi. Sahibi hamileyse ve bebeğe bir şey olursa basit bir hafif cezayla salıverilmezdi. Çok endişeliydi ve bu konuda daha fazla danışmak için Jerome’a gitti.
“Majesteleri. Hizmetçilerden bazı sözler duydum ve görünüşe göre sağlığınızla ilgili bir sorun var.”
Jerome konuştuğu anda, Lucia’nın yüzünden kısa bir süreliğine büyük bir öfke ifadesi geçti. Kısa bir süre Jerome’un arkasında duran hizmetçiyle göz teması kurdu. Lucia hiç ters bakmıyordu ama o anda büyük bir korku hissetti. Jerome, Lucia’nın bu tarafını ilk kez görüyordu ve dikkatli adımlarla ilerliyordu.
“Majesteleri, doktor geçmişte sizi hiç rahatsız etti mi?”
“Hiç de değil. Size tekrar söyleyeyim, hamile değilim ve vücudumda bir sorun yok. Majesteleri zaten tüm bunların farkında.”
Jerome sustu ve sözcüklerini dikkatle seçti.
“Ama Majesteleri, sağlığınızla ilgili bir sorun olursa, hiçbirimiz Majesteleri için nihai sonuçların sorumluluğunu alamayız. Bu gerçeği Majesteleri ile tekrar teyit etmemiz uygun olur mu?”
İlk görüşmelerinde, ona çocuk doğuramayacak bir vücuda sahip olduğunu çoktan söylemişti. Kanıtlayıp kanıtlayamayacağını sordu ve bu konuşmayı takiben buna hiç ilgi göstermedi. Bunca zaman hamile olabileceğini söylerken ona yalancı demesi şaşırtıcı olurdu.
“Yalan değil. Majesteleri bu gerçeğin farkında. Ama ona tekrar söyleyeceğim.”
“Madamın bunu Majestelerine söyleyeceğini nasıl doğrulayabilirim?”
Jerome, bunca zaman boyunca Lucia’ya karşı her zaman çok itaatkar ve nazik davranmıştı, ama sonunda kendisi de çocuk oyuncağı değildi. Bir kişinin sadece iyi bir insan olarak bir baş kahyaya sahip olduğu için tüm şatoya mükemmel bir şekilde bakabilmesi imkansızdı.
“… Siz Jerome’a vardığınızda Majestelerine söyleyeceğim. Böyle iyi olmalı, değil mi?”
“Evet, Madam. Rahatsızlığınıza neden olduğum için özür dilerim.”
“Sen sadece başuşak olarak işini yapıyorsun. Ama o çocuk.”
Lucia’nın gözleri bir kez daha hizmetçiye kilitlendi.
“Bunu bana ikinci kez danışmadın ve hemen baş kahyaya gittin. Çevremdekilerin hayatımı bu şekilde gözetlemelerini istemem. Bugünden sonra onu evden gönder.”
“…Evet bayan.”
Jerome katı ve dürüst bir ifadeyle eğilirken, hizmetçinin yüzü yere bakarken tüm rengini kaybetti. Hizmetçi öncelik sırasını bozmuştu. Hizmetçi, uşağı efendisinden daha yukarıda tutmuştu. Herhangi bir sorumluluk almaktan korkuyordu ama çok aceleci davranmıştı.
Lucia’nın sadece nazik ve nazik olduğunu düşünmüştü, ama onun hoşlandığı ve hoşlanmadığı şeylerde çok netti ki kişiliği biraz soğuk görünüyordu. Görünüşe göre ikisi cennette yapılmış bir maçtı. Efendisinin bu tarafını görmekten memnun ve gururlu hissetti, uşak şimdiye kadar neredeyse tamamen onun sadık köpeği olmuştu.