Avustralya’nın sağlık sistemi uluslararası olarak iyi karşılaştırır, maliyetler artıyor. Bu yüzden kalp hastalığı, diyabet ve bazı kanserler gibi sağlıksız yaşam tarzıyla ilgili kronik hastalıklar da var. Sağlık politikası uzmanları, sağlık sistemimizin parçalayıcı doğasının 21. Yüzyılın zorluklarıyla nasıl başa çıkabileceği konusunda giderek daha fazla endişe duyuyor. Bu kaygıların kökü doktorlar için eski hizmet bedeli ödeme sisteminde yatmaktadır.
Bir güneş ışığının parıltısı Avustralya Hükümetleri Konseyi’dir (COAG). hastane finansman anlaşması Milletler Topluluğu ve Nisan ayında eyaletler arasında imzalandı. Hükümetler daha iyi koordine edilmiş bakım için modeller geliştirmeye ve hastaneye kaçınılabilir başvuruları azaltmaya kararlıdır. Bu, yeni bir modelin denenmesini içerir Sağlık EvleriHastaların tüm bakım ihtiyaçları için bir GP kliniğine kaydoldukları yer.
Sağlık Bakım Evleri modeli Medicare'in gerçek reformuna bir yol sağlayabilir. Ancak yine de hastalandıklarında servisler için bakım ücretini ödeyeceğimiz eski yolu düzeltmemiz gerekiyor. Ödeme reformundaki en yenilikçi fikirlerden bazıları muhtemel olmayan bir yerde bulunabilir: ABD.
As ABD Başkanı Barack Obama Son dönemlerde yayınlanan bir akademik makalede (ilk kez oturan bir cumhurbaşkanı için) özetlenen Uygun Maliyetli Bakım Yasası (Obamacare) yalnızca sağlık sigortası sistemini iyileştirmekle kalmadı, birçok durumda doktorlara ödeme şeklini de değiştirdi.
Peki, bunlar nasıl alternatif ödeme modelleri çalışır?
İlk olarak, Sorumlu Bakım Kuruluşları (ACO'lar), kalite hedeflerini karşılamak ve harcamadan tasarruf etmek için koordine eden doktorlar ve hastaneler dahil sağlayıcı gruplarıdır.
ACO'lardaki sağlayıcılara hizmet bedelleri normal şekilde hizmet bedeli ile ödenir. Ancak, yıl sonunda, sağlayıcılar ekstra bir bonus kazanma olanağına sahipler: “tasarruflarının” yarısı hastaları için beklenen harcamaya göre.
Bu nedenle, bir hasta grubundan Medicare'in yıl boyunca 10 milyon ABD Doları'na mal olması bekleniyorsa ve bu hastalara hizmet veren sağlayıcılar bunu 9 milyon ABD Dolarına düşürmeyi başarırsa, sağlayıcılar ikramiyede 0.5 milyon ABD Doları paylaşacaklardır.
Bu teşvik, doktor klinikleri ve hastanelerin kalite hedeflerine ulaşma yetenekleriyle büyük ölçüde bağlantılı. Bu, şeker hastalarının kan şekerini kontrol etmek veya hipertansiyonu olan hastalar için kan basıncını kontrol etmek anlamına gelebilir.
Diğer kalite göstergeleri, hastaları, astımın komplikasyonları veya rutin ameliyat sonrası yeniden yapılanmalar gibi önlenebilir kabuller için hastaneden uzak tutmaya dayanmaktadır.
Bu nedenle, bir grup doktor ve hastane, hastalarını beklenenden daha fazla hastaneye kabul edilmekten alıkoyarken maliyetlerini düşürmeyi başarırsa, kazanmaya devam ederler.
E-posta ile son alın
Obamacare aracılığıyla tanıtılan ikinci önemli alternatif ödeme modeli “tıbbi ev” modelindeki varyasyonları içermektedir. Bu, doktorlara kayıtlı hastalar için tüm birincil bakım ihtiyaçlarını karşılaması gereken aylık bir “yönetim ücreti” ödendiği bir “ihale tipi” ödeme sistemidir. Ücret genellikle aylık 20 ABD Dolarıdır.
Bazı hastalar ayda 20 ABD Dolarından fazla kullanacak olsalar da, diğerleri bütçesi dengeleyerek daha az kullanacaktır.
Doktorların gereksiz “takip” randevuları almayı önerme konusunda herhangi bir teşvikleri yoktur. Ayrıca, rutin işler için doktorların yerine hemşireleri kullanmak ve bakımı koordine etmek gibi daha verimli bakım modellerini kullanabilirler.
Obamacare'in ödeme reformlarının birçoğu tam olarak değerlendirilemeyecek kadar yeni olsa da, maliyet kontrolü ve kalite iyileştirme konusundaki titizliği sunuyor.
Obama'nın belirlediği çarpıcı bir amaç Medicare'in ödemelerinin en az yarısını ACO'lar ve sağlık evleri dahil alternatif ödeme modelleri ile yapmasıdır. Şu anki rakamla 30%, bu hedefe ulaşma yolunda iyi durumda.
Bununla birlikte, ödeme planlarındaki en radikal değişiklik ABD'de son zamanlarda denendi Geleneksel performans-ödeme ile yaygın olarak ortaya çıkan bir sorunu ele alır: hastaya uyum.
Kalp krizi riski yüksek olan bir grup hasta için, sonuç hedeflerine ulaşıldığında hem doktorlara hem de hastalara finansal ikramiye verildi. Doktorlar, hasta LDL (kötü) kolesterolünü hedef değerin altında tutmaya dayanarak ödeme yaptı. Hastalara düzenli olarak ilaçlarını almaları için ödeme yapıldı (kolesterolü azaltan statin ilaçları).
Bu yenilikçi müdahale, açıldığında internete kablosuz bir sinyal ileten elektronik hap şişelerine dayanıyordu. Çalışma, sonuçlarda (LDL kolesterolü azaltma) belirgin bir iyileşme buldu - ancak yalnızca hastalara ve doktorlara ikramiye teklif edildiğinde.
Bunlar gibi ikili teşvik programları oldukça radikaldir. Hastanın kendi sorumluluğunun nerede olduğuna, tedavilerine uymakta olduğu konusundaki rahatsız edici soruyu gündeme getirir. Bununla birlikte, Avustralya’nın kronik hastalık salgını, mevcut halk sağlığı politikalarının başarısız olduğu bu tür radikal önlemleri göz önüne almamızı gerektiriyor.
Avustralya sağlık politikası statükoyu savunmak için sıkışık görünmekle birlikte, ABD'de sessiz bir devrim yaşanıyor. Obamacare ve ötesindeki mevcut deneyimlerden çıkarılan dersler, ödeme reformu yoluyla kronik hastalık ihtiyaçlarını ele almak için kendi politikalarımızı bilgilendirmelidir.
Yazar hakkında
Peter Sivey, Doçent, İktisat Fakültesi, Finans ve Pazarlama, RMIT Üniversitesi
İlgili Kitaplar