Gördüğüm ve / veya katıldığım ilk büyük voleybol turnuvası 1986 Dünya Terfi Şampiyonası oldu. İlk turnuva olduğu için, birçok başka ilklerin de olduğu bir şampiyona idi. İlk kez canlı olarak gördüğüm en iyi oyuncular Ricardo Goicochea, Franco Bertoli, Bengt Gustavsson idi. İlk en iyi smaçı ve elbette gördüğüm ilk en iyi maç bu şampiyonada idi.
Bu maç turnuvanın yarı finali oldu, yani Dünya Şampiyonası’na hak kazanan ve kaybeden son maçta Yunanistan’a karşı zorlu bir maç oynayacaktı. Maç üç saatten fazla sürdü ve gece yarısından sonra sona erdi. Son iki set maçta büyük değişim yaptı ve set sayıları sık sık el değiştirdi. Ve maç sayısı solukları kesti. Sonunda kazanan İtalya oldu ve sessizce Kanada’ya tezahürat yapsam bile heyecanlandım. Maç son zamanlarda YouTube’da ortaya çıktı ve biliyorsunuz, izlemek zorundaydım.
Bazı düşüncelerim, yorumlarım ve hislerim…
- Errichiello’nun 4 numaradan kötü bir set sonucu oluşturulmuş yüksek bir topa gerçekten hızlı bir şekilde tepki verdiğini not ettim. Sonra bir not daha aldım. Üçüncü kez bunun bir oyun olduğunu fark ettim. Yüksek topları 4 numara yerine 5 numaraya yönlendirdiler.
- Açıklanamaz taktiklerden bahsetmişken, Kanada sahadaki dizilişini düzenledi. Bu yüzden ilk tempolarına uymayan bir dönüşleri oldu ve bir arka alan oyuncusu sahte bir tempo yarattı. Bu istenmeyen bir durum yaratmasına rağmen, her zaman işe yaramadı.
- Bu oluşumun bir parçası olarak, Kanada’nın İtalya’nın üstünlüğüne mahkum ettiği durumlarda bir top karşılayıcı olan Stelio DeRocco ile bazı rotasyonlar söz konusu oldu. Kanada ayrıca smaç servislere iki top karşılayıcı ile karşılık verdi. İtalya her zaman hücumda 4 numarayı kullandı. Maçta yardım edemedim ama sonunda biraz fark yaramış olabileceğimi düşünüyorum.
- Paul Gratton aniden yükselerek smaç vurma konusunda iyiydi.
- İçlerinde Glenn Hoag’unda olduğu bazı oyuncular birkaç hatalı ayak hareket yaptılar. Beklenenden fazla fileye temas söz konusu oldu.
- Kanada dört kezden fazla oyuna liderlik yaptı ve 7 set sayısı kazandı. Bunlardan ikisini kullanamadı. Daha sonra İtalya 15-14’te Kanada kazanmadan geri dönüp maç sayısına ulaştı.
- Kanadalı pasör Dave Jones, bu dönemde izlediğim diğer maçlarda oldukça nadir olarak görülen geçiş sırasında çok sık yüksek tempoda oynadı.
- 2020’de arka sahadan hücumu çok göremiyoruz çünkü savunması çok kolay. 1986’da öyle değildi. İtalya, bu tarz hücumların üçünü 5 numaradan kullandı. Bu 2020’de görmediğiniz başka bir şeydi.
Kanada’dan John Barrett beşinci sette durum 0-0 iken ayak bileğini burktu. Bu önemliydi.
- İtalya beşinci sette Kanada dört kez öne geçmeden önce 8-3 ileride idi. 14-13 ile İtalya maç sayısı kullandı ancak yararlanamadı. Sonra Kanada 15-14 ile öne geçti ve iki kez maç sayısı kullandı. 16-15 ile İtalya maçtaki dördüncü maç sayısını kullandı ve sonuçta 3.5 saatin sonunda İtalya 17-15 kazandı. 18 yaş için nefes kesici bir maçtı.
Bu maçları 2020’de oynanan voleybol ve özellikle uzmanlık perspektifi olmadan izlemek imkansızdır. Farklı pozisyonlardaki en iyi oyuncuların bu iki takımda yer aldığını kabul ederken, takımlar bu güçlü oyunculardan yararlanacak şekilde yapılandırılmıştır. Uzmanlaşma, oyunun nasıl oynandığı ve oyun hakkında nasıl düşündüğümüz üzerinde çok büyük bir fark yaratıyor. Bu temelde, İtalya’nın biraz daha iyi olduğunu ve farkı yaratan şeyin bu olduğunu düşünmek oldukça basit.
İşte maçın ikinci yarısı. TV açısı nedeniyle neler olup bittiğini ve her dönüşün radikal olarak birbirinden ne kadar farklı olduğunu anlamak gerçekten zor. Anlamak için bazı çalışmalar yaptım, böylece neler olduğunu takip edebildim. Bu da biraz zamanımı aldı!
marklebedew.com/2020/06/08/best-match-i-ever-saw/