Çeneler neden yer değiştirir ve yaralı kişiye nasıl yardımcı olur?
Alt çenenin çıkığı veya subluksasyonu - fenomen çok nadir değildir. Yaralanma, ağzın açılmasını ya da sert bir somunu ayırmaya çalışırken büyüleyici olabilir. Üst çene hareketsizdir, at nalı şekilli, simetrik olarak düzenlenmiş temporomandibular eklemlerle temporal kemiklere bağlanır. Ani hareketler ile, eklem başı kayması, temporal kemiğin eklem tüberkülünün üzerinden atlayabilir, önden kalır.
Bu, ek zeminlerde görülebilir, ancak ana ağrınızı açmak için acı verici veya imkansızdır.
Eklem dislokasyonunun nedenleri ve belirtileri
Çene bağlarının zayıflaması eklem deformitelerine bağlı hastalıklardan kaynaklanır. Bunlar şunlardır: artrit, romatizma, osteomiyelit, ensefalopati, epilepsi.
Mandibun yer değiştirmesi gerçekleşir:
- yaralanmalar ile;
- konjenital anormallik - artiküler fossanın pürüzsüzlüğü;
- aşırı ağız açıklığı;
- bağlar zayıfsa ani hareket.
Çoğu zaman, spontan hareketleri olan çene yaşlı kadınlarda görülür - artiküler fossa daha az derindir ve bağlar yaşa bağlı değişiklikler nedeniyle rahatlar.
Yakınlarda alışılmış bir çıkığı olan bir kişi varsa, o zaman hangi doktorun çeneyi ayarlayacağını bilmeniz gerekir. Benzer bir olay durumunda, bir ortodontist veya travma uzmanına başvurun. Çoğu durumda, anestezi olmadan çene ayarlanır, ancak anestezi gerekebilir. Ciddi çıkıklarda, durum şiddetli ağrıya neden olur.
Çene çıkığı belirtileri birincil ve ikincil olarak ayrılabilir. Ana semptomlar şunlardır: alt çene ve eklemlerde ağrı, ağzın tamamen kapanamaması veya ısırığın değişmesi.
Ek işaretler herkes için ortak değildir, şunları içerir:
- mavi çene alanı;
- konuşma yeteneğinin açık veya tam olarak konuşamaması;
- salya akışı;
- yüz ağrısı;
- ağızdan kanama;
- submandibular bölgenin şişmesi.
Dislokasyonu mümkün olduğunca çabuk düzeltmek gerekir - eğer ağrı akut ise, şu olabilir: bilinç bozukluğu, ağır kanama, görme fonksiyonunda azalma. Ağrı, boyun bölgesine gidebilir, kas spazmlarını ve kan akışını engelleyen vasküler klempleri provoke edebilir - bu, beynin oksijen açlık görünümü ile doludur.
Çene ofset sınıflandırması
Ayrı olarak, subluksasyonu düşünün - bu, kemiklerin uçlarının tamamen dokunmadığı bir durumdur. Bu durumda ağız kapanır, belirtiler keskin görünmez.
Çoğu zaman, temporal kemiğe göre eklemler her iki taraftan aynı anda yer değiştirir ve bu nedenle ağız tamamen kapanmaz.
Ancak bazen tek taraflı dislokasyonla da karşılaşılır, bir çene kayması açıkça görülür.
Dislokasyon tamir
Çenenin çıkığı varsa, resmi tıbbı açmak için tavsiye edilir. Doktor klinik tabloya dayalı bir azaltma yöntemi seçecektir.
Blekhman-Gershuni yöntemi. Çene dışarıdan veya içeriden ayarlanır. Ağız boşluğundan tekrar pozisyon alınız. Travmatolog groplar koroner süreçleri yerinden etti ve onları yukarı ve geri iter. Dışarıda tersi. Yanakların yanındaki elmacık kemiklerindeki aynı işlemler groplanır, parmaklar bu çıkıntılara yerleştirilir ve geri ve aşağı hareket ederler. Eklem başı kafa deliğe girdiğinde, karakteristik bir tıklama duyulur.
Bu şekilde kendi kendinize ustalaşmanız kolaydır, ancak daha çok çene, Hipokrat yöntemiyle farklı bir şekilde belirlenir.
- Hasta doktora bakan bir sandalyeye oturtulmuştur - hastanın ense desteği üzerinde durmaktadır;
- Kol indirildiğinde alt çene doktor dirseğinin seviyesinde olmalıdır;
- Thumbs, yaralanma olasılığını ortadan kaldırmak için bir bezle sarılır ve molarlarda - çiğneme yüzeyleri üzerine yerleştirilir;
- Parmakların geri kalanı çeneyi aşağıdan kapatır;
- Hareket aşağı ve geri, çeneyi yükselterek, çene yerleştirilir. Eklem başı, eklem tüberkülünün eğimi boyunca kayar ve yerine girer.
Yeteneğe hakim olmak, çeneyi bağımsız olarak nasıl ayarlayacağınız, parmakların küçük parçalardan yanakların iç yüzeyine nasıl hızlı hareket ettirileceğini öğrenmek gerekir - aksi takdirde ısırırlar. Eklem sadece bir tarafta temporal fossadan çıkmışsa, ağız tamamen açılmalıdır, ancak basınç tek taraflıdır.
İşlemler yavaş ve güvenli bir şekilde yapılmalıdır, aksi halde pozitif bir sonuç elde edilemez ve bağlar daha fazla gerilecektir.
Çene acıyor mu? Evet. Bazı durumlarda, hastanın anestezi edilmesi ve doktora acil yardım yapılması gerekir - eğer dişler parmaklar çıkarılmadan önce kapanırsa.
Çene çıkığı tedavisi
Eklemi azaltarak çene tedavisi bitmez. 10-14 gün boyunca, durumun tekrarlanmasını önlemek için bandajlı olmalıdırlar. Katı yiyecek alımını bir süre reddetmek gerekir. Yöntem Popescu, tam anestezi altında kronik dislokasyonu tedavi etmek için kullanılır. Hasta sırtına yerleştirilir, yatay olarak silindirler ağzına bandajdan sokulur, açıklığı 1.5-2 cm'ye kadar uzar, ancak o zaman doktor eklemin yerleştirilmesi için gerekli yeri üretir.
Kaza veya yaralanmadan sonra çıkık yerinde çalışmazsa, çenenin bir konumda sabitlenmesi gerekir ve mağdur en kısa zamanda hastaneye götürülmelidir. Eski veya alışılmış çıkıklar ortodontik yapılarla - çıkarılabilir veya sabit lastiklerle - tedavi edilir. Çene hareketini kısıtlar ve bağlar daha kısa hale gelene kadar ağzın hareket etmesini önlerler.
Konstrüksiyonlar, daha önce çıkarıldıkları takdirde, 21 gün ile bir ay arasında takılmalıdır, daha sonra çıkık tekrarlanır ve çene yer değiştirir - alt çenenin eklem yüzeyleri, geçici boşluktan dışarı çıkar. Temporal fossa derinleşmez - böyle operasyonlar gerçekleştirilmeye çalışıldı, ancak bunlar etkili değildi.
Şişliği hafifletmek ve birkaç gün dislokasyondan sonra ağrıyı hafifletmek için, nonsteroid grubundan ağrı kesiciler alabilirsiniz.
Bu ilaçların, sindirim organlarının mukoza zarında agresif bir şekilde etkilendiğini göz önünde bulundurmak gerekir, bu nedenle 1-2 günden uzun bir süre kullanılmamalıdır. Mide ülseri - peptik ülser eroziv hastalıklarda eroziv gastrit - anestezikler ağrı kesici olarak kullanılmalıdır.
İyi sağlık ve esenlik!
Kendinizi nasıl doğru çene
Herkes burkulan bir çene gibi bir sorunla karşılaşabilir. Sağlıklı bir yaşam tarzı süren ve doğru beslenen insanlar bile bazen hoş olmayan durumlara girerler. Bu, esneme veya sadece çiğneme sırasında ortaya çıkabilir. Dislokasyon meydana geldiğinde, eklemin başının yerleştirildiği tüberkül ile yer değiştirmesi. 20–40 yaşlarındaki kadınlar genellikle önyargılıdır. Bunun nedeni, bağların yeterince güçlü olmaması ve mandibular fossa derinliğinin nispeten küçük olmasıdır. Yaşlı insanlar genellikle bundan muzdariptir. Bunun nedeni, yaşla birlikte eklemlerin zayıf ve gerginleşmesidir.
Burkulma çeşitleri
Tipler çenenin tüberkülüğe geri döndürülmesiyle ayırt edilir, ancak tedavi yöntemleri aynıdır. Dislokasyonlar aşağıdaki özelliklere göre sınıflandırılır:
- Tek taraflı. Bu yaralanma ile hasta ağızları kapatamaz ve özellikle yaralı tarafta kulaklarda ağrı olur.
- Çift taraflı. Tek taraflı olmaktan çok, hasta ağızı kapatabilir, fakat çene çalışırken, çenenin tıklanması veya kendiliğinden uzaması, kafatasının kafa altında şişmesi ve şişmesi, duyulmamış konuşma ve artan salivasyon vardır.
Geri ofset
En tehlikeli tip deplasman geri ile çıkıktır. Çeneye çarptıktan sonra genellikle kavga sonucu alın. Bu yaralanmanın bir sonucu olarak, eklemler sıklıkla kırılır ve kulak tüpü hasar görür ve bir hastada kulak kanamasıyla sonuçlanır.
sublüksasyon
Diğer bir yer değiştirme türü, eklemin normal pozisyonunun biraz dışında olduğu sublüksasyondur. Sublüksasyon daha az ağrılı ve ciddi bir görünümdür.
Önyargı belirtileri
Vardiya genellikle belirgin semptomlar olmadan ilerler ve hemen ortaya çıkarmak için ortaya çıkmaz. Bu nedenle, vücudunuzu dikkatlice izleyin ve bu hastalığın karakteristik özelliklerine dikkat edin:
- çene tıklanabilir tıkların yanal hareketleri ile;
- konuşurken veya yemek yerken, düzensiz bir çene hareketi vardır;
- Çene veya tapınaklarda ağrıyan ağrı;
- Çene hareketleriyle eklemin kendisinde ağrı.
Tiplerin her birinin kendi semptomları olmasına rağmen, bazen vardiyaya her türün karakteristik özelliği eşlik eder: alt çeneyi hareket ettirirken ağrı, hareket her yönden alınmaz, artan salivasyon. Bunun nedeni ağrılı ve zor yutma tükürüğü.
tedavi
Alt çenenin herhangi bir türden çıkması, yaralanma tipini ve bunun daha sonraki tedavisini belirleyecek olan, X-ışınları formunda teşhisi gerektirir. Yerinden olmanın tedavisinde ana aşama eklemi kendi yerine geri döndürmek ve nüksetmeyi önlemek için onu düzeltmektir. Hastayı hastaneye taşıma sırasındaki komplikasyonlardan korumak için çeneyi düzeltmek gerekir, bunun için bandaj veya fular yeterlidir.
Burkulma için ortopedik aletler
Sık tekrarlanan ofsetlerle, çıkarılabilir ve çıkarılabilir olmayan yapılar kullanılır. En popüler olanları çıkarılabilir tip yapılar: Petrosov, Pomerantsev-Urbanskaya, Yadrovoy, vb. Cihazların ana görevi, esneme sırasında veya yeme sürecinde ağzın çok geniş açılmasını önlemektir. Çoğunlukla, dislokasyon tedavisi komplikasyon olmaksızın ve kısa sürede gerçekleşir. Bununla birlikte, bazen ağrı olabilir.
Eğer doktor tekrar yerleştirilirse dislokasyon tedavisi çok daha güvenli olacaktır. Ancak, hastaneye gitme fırsatı her zaman değil, bu yüzden çeneyi nasıl düzelteceğinizi bilmeniz gerekiyor. Bu belirli kuralları izleyerek yapılabilir:
- Hasta başını duvara asacak bir sandalyeye oturmalıdır, ya da asistan varsa hastanın başını tutması istenmelidir. Elleriniz hastanın başının 10 cm altında olmalıdır.
- Azaltma işlemi sırasında baş parmaklar bir havlu veya gazlı bezle sarılmalıdır.
- Hastanın önünde duran, ağzını geniş açmasını söyle. Baş parmaklarınızı alt çenenin yan dişlerine yerleştirin ve alt çenenin kalan kısmını sıkıca kapatın.
- Baş parmaklarınızla dişleri aşağı ve arkaya, parmaklarınızın kalanını da çeneyi kaldırmak için bastırmanız gerekir.
- Parmaklarınızı yan dişlerden yanaklardan yanlara doğru hızla çıkartın. Redüksiyona, çenelerin tıklanması ve kapanması eşlik edecektir.
- İki taraflı yer değiştirmede, her iki tarafı da aynı anda ayarlamak mümkün değilse, her bir tarafı ayrı ayrı ayarlamak mümkündür.
- Tek taraflı deplasman ile, sadece hasta yarısına basmanız gerekir.
- Sıfırlama işleminden sonra, hastanın 6 hafta boyunca ağzını geniş ve açık bir şekilde esnemesi yasaktır. Yiyeceklerin ezilmiş formda alınması gerekiyor.
ÖNEMLİ! Ofset bağımsız olarak sıfırlanmayı başaramadıysa, doktora başvurmak gerekir.
Çene burkulması düzeltilmesi - çeneyi bağımsız olarak nasıl ayarlayacağınız
Çene çıkması - oldukça yaygın bir yaralanma.
Hem yaralanma durumunda hem de yaşam aktivitesinde meydana gelebilir - örneğin, çok sert yiyecekleri çiğnerken.
Belli becerilere sahip diğer eklemlerin çıkıklıkları kendi başlarına ayarlanabiliyorsa, çenenin çıkması ile, bunu yapmak son derece arzu edilmez.
Bununla birlikte, yaşamdaki durumlar farklı olabilir, bu nedenle çenenin yeniden konumlandırılması teknikleri hakkında bilgi gereksiz olmayacaktır.
Çıkık bir çene nedir?
Sadece alt çene bir insanda hareketlidir, bu nedenle çenenin çıkmasından söz eder, onun anlamı budur.
Çenenin çıkması mandibular-temporal eklemde hasara neden olur.
Bu eklem, mandibular kemiğin sonu ve artiküler-temporal kemiğin fossa girintisinde yer alır.
Çenenin çıkması eklemin çukurundan eklem kafasının dışarı çıkmasıdır.
Aynı zamanda, eklemin tamamı fossadan tamamen ayrıldığında veya kısmi (sublüksasyon) - fossada kaldığında, ancak normal pozisyona göre kaydırıldığında tamamlanabilir. Subluksasyonlar daha az tehlikelidir ve yeniden konumlandırılması daha kolaydır - etkilenen kişi bunu kolayca yapabilir.
Dislokasyon nedenleri
Kemik eklemde bağlarla tutulur. Buna göre, yer değiştirmesi için, eklemiçi fossada kemiği tutan bağların kuvvetini aşan bir kuvvetin etkilenmesi gerekir.
Çeşitli etkenler bu etkiye neden olabilir:
- çene aşırı açılması - yemek sırasında, esneme, konuşma, gastroskopik bir sonda veya diğer benzer işlemleri yutma;
- Eklemde çok fazla stres - örneğin, katı yiyecekleri çiğnemek veya dişleri somun ve açık şişelerle dikmek için çalışırken;
- çene hasarı veya kırığı.
Bir risk faktörü, bağışıklıkların zayıflamasıdır, bu da aşağıdaki gibi bir dizi hastalığa neden olabilir:
Ek bir faktör artiküler fossanın doğal sığ derinliğidir. Bu özellik kadınlarda daha yaygındır.
Sınıflandırma ve özellikleri
Yer değiştirme yönüne bağlı olarak, aşağıdaki çıkık türleri ayırt edilir:
- anterior - eklemin başı artiküler fossanın önüne yerleştirilir;
- lateral - kafa fossadan bir mesafede bulunur;
- geri - baş eklem çantasının arkasında yer alır.
Hasarın yerelleştirilmesi ayırt edilir:
- tek taraflı dislokasyon - deplasman sadece bir eklemde, sağ veya solda meydana gelir; Bu tür hasarlar nadirdir;
- iki taraflı dislokasyon - her iki çene ekleminde yer değiştirir.
Lezyonun şiddetine göre:
- kolay - derinden bir eklem kafasının sadece bir çıkışı vardı;
- Kompleks - eklem yer değiştirmesi, bağ dokusu kopması, kaslar ve yumuşak dokuların diğer yaralanmalarına eşlik eder.
Meydana geldiği zaman:
- ilk ortaya çıktı;
- eski - bu 5-7 gün içinde yeniden konumlandırılmamış bir çıkıklık olarak kabul edilir. Eski bir dislokasyona, tedavisini zorlaştıran burkulmalar ve kaslar eşlik eder.
Her durumda belirtiler benzerdir:
- dislokasyon durumunda doğrudan - eklem bölgesinde karakteristik bir çatlak ve değişen derecelerde şiddetin keskin bir görünümü;
- fasiyal asimetri - dislokasyon tipine bağlı olarak, çene ileriye doğru hareket eder, yana veya geriye doğru uzanır;
- Hasarlı eklem bölgesinde şişme;
- çeneyi hareket ettirmeye çalışırken ağrı;
- karmaşık dislokasyon ile - hematom oluşumu.
Çıkığı ile yardım
Çenenin çıkığını diğer eklemlerin çıkığından çok daha risklidir - dikkatsiz bir hareket daha da ciddi yaralanmalara yol açabilir.
Bu nedenle, böyle bir durumda bir doktora danışmak en iyisidir. Ancak, bu mümkün değilse (ya da kendiniz uygun becerilere sahipseniz), eklemi tekrar yerine getirmenin yollarından birini kullanabilirsiniz.
Toplam üç ortak değiştirme tekniği vardır:
- Hipokrat yöntemi;
- Blekhman yöntemi - Gershuni;
- Popescu
Hipokratik Yol
Bu teknik, karmaşık olmayan dislokasyon için kullanılır.
- Kurban bir sandalyeye veya bir koltuk başlığına sahip bir sandalyeye oturtulmalıdır - yeniden konumlandırma sürecinde başın sert bir yüzeye yaslanması gerekir. Yaralanan çene seviyesi, doktor dirseklerinin seviyesine karşılık gelmelidir.
- Lokal anestezi yapılır. Bunun için bir novokain, lidokain veya başka bir anestetik enjeksiyonu yapılır.
- Doktor ellerini dezenfekte eder ve yaralanmaları önlemek için başparmaklarını kalın bir bez, bandaj veya gazlı bezle sarar.
- Doktor başparmaklarını hastanın büyük azı dişlerine koyar ve parmakların geri kalanı alt çeneyi düzeltir.
- Daha sonra, kasılma direkt olarak yapılır: çene hafifçe aşağı doğru hafifçe hareket ettirilir, aynı zamanda çene yukarı doğru bastırılır - bu, çiğneme kaslarını gevşetmek için yapılır. Bundan sonra, çene geri ve sonra hemen yukarı hareket ettirilir: böylece, eklemin başı çentiğe geri döner. Tüm manipülasyonlar doğru şekilde gerçekleştirilirse, karakteristik bir tıklama duyulur - bu, çene yerinde durduğu anlamına gelir. Bundan hemen sonra çene refleks olarak kapanır, bu nedenle doktorun parmakları dişlerden hızlı bir şekilde çıkarması ve yanakların iç yüzeyine doğru hareket ettirmesi önemlidir.
Blekhman yöntemi - Gershuni
Bu yöntem en kolay ve en hızlı olanıdır, ancak tek bir harekette tam anlamıyla yapılması gerektiğinden koordinasyon ve bakım gerektirir.
Komplike olmayan iki taraflı dislokasyonlar için kullanılır.
- İlk olarak, doktor elmacık kemikleri kemikleri yakınındaki çene kemiği koroner süreçleri gropes.
- Daha sonra, tek bir hareketle, kemik bir karakteristik tıklamaya kadar aşağıya ve geriye doğru kayar.
Çeneyi bu yoldan içeriden (koroner süreçler ağız boşluğunun iç tarafına doğru serpilir) ve dışarıdan yönlendirmek mümkündür. Koroner süreçleri hızlı bir şekilde bulmak için belirli bir beceriye ihtiyaç duyulsa da, dışarıdan geri dönmenin daha kolay bir yol olduğu düşünülmektedir.
Popescu'nun yolu
Bu yöntem en radikal ve etkili, ama aynı zamanda en riskli - sadece profesyonel becerilere sahip bir kişi bunu yapmalıdır. Doğru performansla, Popescu yöntemi uzun süredir devam eden bir çıkığı bile düzeltebilir.
- Hasta sırtında yatay olarak yerleştirilir.
- Lokal anestezi etkilenen eklem bölgesinde veya gerekirse genel anestezi yapılır.
- Hastanın üst ve alt çenelerinin molarları arasında en az bir buçuk santimetre kalınlığında bir bandajın silindirleri bulunur.
- Doktor çenesini yukarı ve geriye iter. Geri dönüş tek hareket halinde gerçekleştirilir. Bundan sonra, ortak bir tıklama ile yerine düşmelidir.
İndirgemeden sonra tedavi
Çene yerleştirildikten sonra eklemler dinlenmeye ve belirli bir tedaviye ihtiyaç duyar.
Yeniden çıkmasını önlemek için çene, sözde özel bir bandajla sabitlenir. porsiform, alt çeneyi çevreleyen ve köşe bölgesinde sabitlenmiş. Ayrıca sabitleme için lastikler kullanılabilir.
Eklem ağrısının azalmasından sonra bir süre için - bu oldukça normaldir. Onları steroidal olmayan anti-enflamatuar ilaçlar (Diklofenak, Ibuprofen, Ketorolak) ile çıkarabilirsiniz. Çene soğuk kompreslerine de başvurabilirsiniz.
Çenenin çıkması - düşündüğünüz gibi nadir bir yaralanma değildir. Oldukça sık karşılaşır ve maalesef çok basit kazanır. Herhangi bir çıkık gibi, mümkün olan en kısa zamanda ayarlanması gerekir, ancak kolların ve bacakların eklemlerinden farklı olarak, çene kendini ayarlama daha zor ve riskli bir iştir. Bunu ancak bir doktora danışmak için bir fırsat yoksa ve durum kritikse yapabilirsiniz. Daha sonra kendinden indirgenen çıkık becerileri kullanışlı olabilir.
Nasıl sağ çene
Alt çenenin çıkığı ve subluksasyonu günlük yaşamda sıklıkla görülür. Esneme sırasında, sert bir nesneyi kemirmeye çalışırken, kavga sırasında vb.
Bu yaralanma yaşlılarda ve orta yaşta kadınlarda daha sık görülür. Bu, yaş özelliğinden kaynaklanmaktadır (yıllar boyunca, bağ dokusunun gücü zayıflar).
Nedenleri ve önyargı belirtileri
Alt çene dislokasyonunun nedenleri 2 gruba ayrılabilir: travmatik ve travmatik olmayan. Travmatik, inme, çürükler, düşme (epilepside dahil) içermelidir. Travmatik olmayan nedenler şunlardır:
- Esneme sırasında çiğneme hareketi, çiğneme yiyecek.
- Sert bir nesneyi kırmaya çalışır.
- Eklem ve ligamentöz cihazları etkileyen eşzamanlı hastalıklar: osteoporoz, romatoid artrit, osteoartrit, sistemik skleroderma, gut, mandibula osteomiyeliti ve diğerleri.
- Alt çene konjenital malformasyonu (artiküler fossanın pürüzsüzlüğü).
Dislokasyon anında, kişi temporomandibular eklemden çıkan karakteristik bir çatlak hisseder, ardından değişen yoğunlukta ağrı hisseder. Ağzı tamamen kapatmak imkansızdır, çünkü çeneyi hareket ettirmek ya da konuşmak için en ufak bir girişim ağrıyı arttırır.
Yüzün kıvrımları değişir: Alt çene ya yukarı çekilir veya geri çekilir. Burkulmanın tek taraflı olması durumunda, yüz hafifçe "çarpık" olacaktır. Zamanla temporomandibular eklemde şişme ve hematom görülür.
Derhal uzman yardım istemezseniz, alt çenenin uzun süreli bir çıkığı oluşabilir. Aynı zamanda, ligamentöz cihaz üzerinde yoğun skarlar oluşur, kaslar zayıflar ve hatta yeniden konumlandırıldıktan sonra eklemi fizyolojik bir konumda tutmak oldukça zor olacaktır. Ayrıca, konuşmanın işlevi ve yemeklerin çiğnemesi de acı çekiyor.
Dislokasyon yaralanması sınıflandırması
Alt çene çıkıklarının sınıflandırılmasını düşünün.
Çenenin çıkık kafasının yerine bağlı olarak: Arka; Cephesi.
Yerelleştirmeye göre:
- Tek taraflı dislokasyon (sol taraflı veya sağ taraflı). Nadiren karşılaştı.
- İki taraflı dislokasyon.
Önyargı derecesine göre:
- Tamamen dislokasyon. Bu durumda, alt çenenin eklem başı tamamen artiküler fossa yüzeyinden "dışarı kayar".
- Subluksasyonu.
Klinik kursa göre: Karışık; Komplike.
Oluşma zamanı ve anatomik temeli:
- İlk ortaya çıktı;
- Alışkanlık: sık sık çıkma (bazen günde birkaç kez), kendini azaltma yeteneğine sahiptir. Anatomik özelliklerden dolayı (artiküler fossanın pürüzsüzlüğü).
- Eski çıkık. Tıbbi bakımın zamanında yapılmaması durumunda ortaya çıkar (yaralanmadan 5-7 gün sonra).
Dislokasyon için ilk yardım
Belki de dislokasyon için ilk yardımın temel kuralı - her durumda, dislokasyonu bağımsız olarak düzeltmeye çalışmayın ve özel yetenekleri olmayan bir kişiye vermeyin. Aksi takdirde, mağdurun daha da acı çekmesine sebep olmakla kalmaz, aynı zamanda yaralanmaların şiddetini de arttırır.
İlk yardım için alt çeneyi bir basınç bandajıyla sabitlemek gerekir. Bunu yapmak için, alt çenenin altından hafifçe ilerleyen normal fular kullanabilirsiniz ve uçlar taçya bağlanır. Bu basit olay ek kemik yer değiştirmesini önlemeye yardımcı olur.
Hemen hemen her dislokasyona ağrı eşlik eder. Rahatsızlığı azaltmak için, yaralı bölgeye bezle sarılı bir buz paketi takılmalıdır. Soğuk sadece acıyı azaltmakla kalmaz, aynı zamanda yumuşak doku şişmesini de önleyecektir.
Nasıl sağ çene
Sadece bir uzman çeneyi indirmeli! Hangi doktor çene travmatoloğunu belirler. Yardım için en yakın acil servise başvurmanız gerekir. Birkaç indirgeme tekniği vardır. Komplike olmayan yaralanma durumunda, Hipokratik Azaltma tekniği kullanılır:
- Kurban, sert bir yüzeye sahip bir sandalye ya da sandalyeye oturur. Kafanın sıfırlanması sürecinde desteğe sıkıca basılması gerektiği gibi, bir koltuk başlığının olması istenir.
- Lokal anestezi sağlayın. Bunun için yaralanan bölgenin anestezisi, bir novokain, lidokain, ultrakain veya başka bir anestetik çözeltisi ile gerçekleştirilir. Anestezi öncesi, doktor kurbanın ilaçlara alerjisi olmamasını sağlamalıdır. Şüpheli durumlarda, cilt temizleme testinin yapılması tavsiye edilir. Böyle basit bir test, anafilaktik reaksiyonların önlenmesine yardımcı olacaktır.
- Doktor, başparmağını kalın bir bandaj veya gazlı bezle sarar (küçülme sürecinde yaralanmamak için) ve onları kurbanın azı dişlerine koyar. Parmakların geri kalanı alt çenenin sabit açılarıdır.
- Ardından, doğrudan yeniden konumlandırma gerçekleştirilir: çene arka arkaya, biraz sonra geri alınır. Sonra (itme serbest bırakmadan), çene hafifçe ileriye doğru hareket ettirilir ve sonunda - yukarı ve geri. Her şey doğru şekilde yapılırsa, yeniden konumlandırmadan sonra, doktor ve hasta yerinde yükselen çene karakteristik bir tıkırtı duyar.
Çeneyi kendiliğinden düzeltmek zor ve çok istenmeyen bir durumdur, çünkü komplikasyonlar ve sonuçlar ortaya çıkabilir.
İndirgemeden sonra tedavi
Başarılı bir yeniden konumlandırmadan sonra, çene 2-3 hafta içinde sabitlenmelidir. Bu önlem, dislokasyonun tekrar oluşmaması için gereklidir. Sabitleme için bandajlı bandaj, Petrosov aparatları veya lastikler kullanın.
İndirgemeden sonra ağrı sendromu devam ederse, steroid olmayan anti-enflamatuar ilaçların grubundan ilaçlar kısa bir süre için reçete edilebilir: diklofenak, ketorolak, aceclofenac, ibuprofen, vb. Sadece ağrıyı azaltmakla kalmayacak, aynı zamanda enflamatuar süreci ortadan kaldırarak yumuşak dokuların şişmesini de önemli ölçüde azaltacaktır.
NSAİİ grubundan preparatlar sadece gastrointestinal sistem hastalıkları (erozyon, ülserler, aktif gastrit) olmayan hastalara verilebilir. Kontrendikasyonlar varsa, ağrıyı azaltmak için soğuk kompresler kullanılabilir.
Rehabilitasyon döneminin başarısı ve süresi büyük ölçüde hastanın disipline bağlıdır. Nibbling sırasında dislokasyonun tekrarlayabileceği gibi, ilk birkaç haftada yoğun yiyecekler yememek yasaktır. Çok dikkatli konuşmalısın, gesticulating değil. Aynı şey esneme için de geçerli.
Kronik dislokasyonların tedavisi için operasyon taktikleri başvurmak zorunda. Operasyon ayrıca kanama, bağ kopması ve kemik kırılması ile birlikte komplike bir dislokasyon durumunda da endikedir. Tedavi taktiklerini seçmek için ek muayene yöntemleri (radyografi, MSCT, vb.) Yapılır.
Belirtiler ve alt çenenin çıkığı veya subluksasyonu tedavisi: bağımsız olarak ayarlanabilir mi?
Bağların gerilmesine neden olan hastalık ve bazı durumlarda, örneğin esneme sırasında TMJ kaybı, nadir görülür, ancak yine de meydana gelir. Alt çenenin çıkması, eklem kafasının konumundan bir kaymasıyla kendini gösterir. Bu tür durumlar travmatolojide tüm dislokasyon kütlesinin yaklaşık% 3-3.5'inde teşhis edilir. Çoğunlukla, orta ve ileri yaştaki kadınlar bu patolojiden muzdariptir, çünkü eklem tüberkülünün küçük boyutları, eklemi destekleyen bağların nispeten zayıflaması ve mandibulağın temporal kemiğinin önemsiz derinliği gibi.
Burkulan çene eklemi nasıl belirlenir? Dislokasyonu sublüksasyondan ayırmak nasıl? Bir eklem kendinizi evde nasıl eklenir? Çene eklemini kim azaltabilir? Nerede gidileceği ve bir TMJ'nin nasıl tedavi edileceği, eğer ağrılı bir şekilde çalınmışsa ya da sürekli “uçar”? Hastalığı nasıl önleyebilirim? Bu soruların cevapları aşağıdaki makalede ele alınacaktır.
Bir fotoğraf ile alt çene yapısı
Üst kısma göre alt çene, hareketlidir. Çenenin hareket sürecinde yer alan ve temporomandibular olarak adlandırılan eşleştirilmiş eklem nedeniyle temporal kemiğe sabitlenir. Oldukça hızlı hareketler veya çenede dışarıdan güçlü bir etki ile, eklem kafasının sıradan konumundan çıkması ve temporal kemiğin eklem tüberkülünden atlaması mümkündür. Bu eylemler sayesinde dislokasyonlar veya sublüksasyonlar ortaya çıkar. Çene dışarı çıktığında görsel algı için fotoğrafa dikkat edin.
Dislokasyon nedenleri
Çoğunlukla, bir hastada alt çenenin bağımsız bir çıkığı, ağzın açılması sırasında ortaya çıkar: örneğin, esneme, çığlık atma, yiyeceğin çok ısırması, gülme, kaymasına neden olabilirsiniz. Ayrıca, çene diş tedavisi, mide tetkiki, gastroskopi, vb. Yutulması gibi tıbbi operasyonlar sırasında hareket edebilir. Nadiren de olsa, dişlerin dişlerini fındık ayırmaya çalıştıktan sonra yardım istediği durumlar vardır. şişe veya başka bir çeşit ambalaj. Temporomandibular eklemden ayrılma veya düşme, örneğin bir çene doğrudan darbe düşerken veya atlandığında, bir yaralanma sonucu olabilir.
Çene ekleminin yer değiştirmesi riski, yanlış oluşturulan bir ısırık yanı sıra, gut, epilepsi atakları, eklemlerin tekrarlayan iltihabı, romatizma, TMJ, osteomiyelit deforme artrozu gibi patolojileri olan hastalar. Ek olarak, TME'nin anormal gelişimi nedeniyle konjenital bir yer değiştirme vardır. Tıbbi uygulamada görünür bir sebep olmaksızın çıkma vakaları olmuştur. Bu bağ dokusunda bir değişimden kaynaklanmaktadır.
Çene ofset sınıflandırması
Eklem başının konumuna bağlı olarak çenenin çıkığı anterior, posterior ve lateral olarak ayrılır:
- ön kesme ile, eklem başı girintinin önüne yerleştirilir;
- arkada - çanta ekleminin arkasında;
- yanda - fossadan biraz uzakta.
Tıbbi istatistiklere göre, anterior dislokasyon en yaygın olanıdır. Çenenin çıkığı ve subluksasyonu hala tek taraflı ve iki taraflı olarak sınıflandırılmıştır. İlk durumda, eklemlerden biri değiştiği için, hasta sağ veya sol taraftan ağrı hisseder. İkinci varyantta, alt çene iki taraftan çıkarılır.
Makasın kendisine ek olarak, bir kas ya da bağ dokusu rüptürü varsa, o zaman böyle bir durum zor olarak adlandırılır. Dislokasyon yöntemiyle kronik (deplasman sürekli oluşur) ve primer olarak ayrılır.
Dislokasyon ve sublüksasyon belirtileri
Çeşitli tiplere rağmen çenenin çıkığı veya subluksasyonu, atlı eklemin hareketi sırasında ağrılı duyular, dört farklı yönde hareket etme kabiliyeti, en güçlü salivasyon gibi ortak özelliklere sahiptir. Alt çenenin anterior kaymasıyla, ağız her iki tarafta da açık bir durumdadır, acı hissi kulak bölgesine verir, konuşma anlaşılmazdır. Yer değiştirme veya sublüksasyon tek taraflı ise, yukarıdaki belirtiler sağ veya sol tarafta gözlenir ve ağzın her iki kısmı da kapatılabilir.
Sırt çıkması durumunda, kulakların altında şişme vardır ve ağrı hissedilir, çeneler birlikte çekilir ve ağzın açılması gerçek değildir, sırt üstü uzanırken bir kişi boğulmaya başlayabilir. Alt dişler, boğaza doğru geri gidebilir.
Aşağıdaki semptomlar çene lateral çıkığı veya subluksasyonu karakteristiğidir: çene bir tarafa kaydırılır, yanlış lokalize eklem bölgesinde şişlik ve ağrılı duyular görülür. Konuşan hasta dökülmüş.
Dislokasyon semptomlarında sublüksasyona çok benzer. Ancak, subluksasyonlu bir durumda, ağrı çok güçlü bir şekilde algılanmaz ve alt çene biraz hareket eder. Ofset alanında, karakteristik bir tıklama hissedilebilir. Çoğu durumda (ön bilateral subluksasyon hariç) ağız kapalı pozisyondadır.
TMJ'nin burkulması veya çıkması için ilk yardım
Daha sonra, ağzınızı bir bandaj veya şal ile sabitleyin ve en yakın hastaneden profesyonel yardım alın. Ayrıca diş hekimliğinde kırık bir çene yerleştirilebilir.
tedavi
Çeneli eklemin bir kısmının tamamen dışarı aktığını veya biraz düştüğünü tespit etmek mümkündür ve bu hastalığı sonsuza dek farklı yollardan kurtulmak mümkündür. Dislokasyon tedavisi yöntemi konservatif veya operatif olup, deplasman tipine göre belirlenir. Konservatif tedavi seçeneği, ilk evre olarak her türlü dislokasyonda yer alır. Temel prensip, yer değiştirmiş kafanın artiküler olukta indirgenmesidir. Bu işlemden sonra derz, 14-20 gün boyunca istenilen yerde, özel lastikler veya bandajdan gelen normal bandajlar kullanılarak sabitlenir.
Cerrahi tedavi sadece yeniden yer değiştirmeden sonra çene doldurulduğunda uygulanır. Bu yöntemin özü, yeni bağlar oluşturma veya eskileri yeniden oluşturma sürecindedir. Kalıcı çıkıklar durumunda, çeneyi 2-3 ay boyunca uygun pozisyonda destekleyen özel pıhtılar kullanılır. Bu süre zarfında eklemin kendisi çeneyi sabitleyen bağ dokusu elde eder.
Çene eklemi kurma yöntemleri
Bağlantıyı aşağıdaki şekillerde yerine takın:
- Hipokrat yöntemi;
- Blekhman-Gershuni yöntemi;
- Resepsiyon Popescu.
Çoğunlukla, eklemi yerine koyma operasyonu, Hipokrat yöntemi ile gerçekleştirilmektedir. Hasta alçak bir koltuğa yerleştirilmiştir, böylece boynu yastığa veya sırtına dayanır ve ofset çene doktor dirseklerinin seviyesine karşılık gelir. Diş hekimi (katılan hekim bir cerrah veya travma cerrahı olabilir), başparmaklarını bir miktar yoğun dokuda sarar ve alt çeneleri diğer parmaklarla kaplayarak alt çene üzerine koyar. Ölçülen basınç yöntemini hafif bir itme ile üstten alta doğru kullanarak, doktor eklemi doğal konumuna döndürür. Değişirken, karakteristik bir tıklama görünecek ve çeneler kapanacaktır.
Blekhman-Gershuni'nin çıkığının azaltılması iki şekilde gerçekleştirilebilir:
- İlk yöntemde, yerinden edilen koroner süreçlerin ağız boşluğundaki kesin yeri belirleyen doktor, bir anda onları geriye ve aşağıya doğru hareket ettirerek eklemi yerine geri döndürmektedir.
- İkinci yöntem dışsaldır ve daha az rahatsızlık getirir. Yanaklı koroner süreçler elmacık kemikleri ve kemik bölgelerinde bulunur ve aynı zamanda geri ve aşağı kaydırılır. Prosedürün kendisi 10 saniyeden fazla sürmemesi nedeniyle, bu yöntemin avantajları basitlik ve hız içerir.
Doktorlar, diğer yöntemler yardımcı olmadığında veya son derece istenmeyen bir durum olduğunda, ön spastik dislokasyon durumunda Popescu'nun yöntemini kullanır. Hasta anestezi ve yatay olarak yerleştirilir. Ağız boşluğuna 1.5 cm çapında bantlama silindirleri sokulur. Doktor çene yukarı ve arkaya kuvvetlice bastıktan sonra eklemi yerine geri döner. Çene yerinden çıkarsa, hastaya cerrahi müdahale ve ardından özel tedavi prosedürleri yazılır.
Çeneyi evde sıfırlamak mümkün mü?
Alt çenenin herhangi bir çıkığı teşhis edilmeli, ki bu bir X-ışını görüntüsü ve kalifiye bir uzman sağlayabilir. Yerinden olmanın çok acı verici bir işlem olması ve bu nedenle lokal veya genel anestezi yapılması gerekebilir. Bu faktörlere dayanarak, bunun hala bir dislokasyon veya sublüksasyon olduğuna dair korkular varsa, bir tıbbi kurumdan yardım almak için mümkün olan en kısa zamanda gereklidir. Mandibular dislokasyon tedavisinin, yani yeniden konumlandırılmasının, nitelik ve beceri gerektiren bir işlem olduğunu unutmayınız.
Bu yöntemin öğrenilmesi oldukça kolaydır ve hem hasta hem de çeneyi ayarlayan kişi için en az tehlikeli olanıdır. Alt çene çıkığı prosedürünü düzeltmek için eğitim videosunu önceden izleyin.
Çene hareketinin önlenmesi
Alt çenenin yer değiştirmesi için önleyici tedbirler, ağız boşluğunun açıklığının genliğini kontrol etmektir. Periyodik dislokasyon veya sublüksasyon geçiren hastalar yemek yerken, şarkı söylerken, diş fırçalarken ve diş hekimlerini ziyaret ederken çok dikkatli olmalıdırlar. Dislokasyonu önlemek için, çene ekleminde yaralanma olasılığını en aza indirmelisiniz. Dislokasyonun ayarlanmasından sonra, hızlı bir iyileşme ve olağan yaşam tarzına geri dönme için, hasta katı- lan doktorun tüm önerilerini kesinlikle takip etmelidir.
Alt çenenin çıkması durumunda ne yapmanız gerekir: hangi doktora danışmak, kendinizi nasıl düzeltmeniz gerekir?
Yüz yaralanmaları birçok insanın hayatında görülür. Çürükler, düşmeler veya doğrudan darbeler nedeniyle mandibula çıkığı, hastaların doktora geldiği sık görülen bir sorundur. Temporomandibular eklemin dislokasyonuna ve subluksasyonuna ne sebep olur? Düzeltmeler nasıl yapılır ve ilk yardım için ne yapılır? Çene hareket ederse hangi uzmana gider?
Mandibula, çıkık, subluksasyon yapısının özellikleri
Alt çenenin kararsızlığı, insanların yiyecekleri tamamen çiğnemesine ve konuşmalarına izin verir. Bununla birlikte, hareketliliğin negatif bir yanı vardır - yüksek bir çıkık riski vardır. Üst çene, alt çene aksine, hareketsizdir, bu yüzden onu çıkarmak imkansızdır.
Alt çene dislokasyonu, belli faktörlerin etkisi altındaki eklemin başı pozisyonunu değiştirdiğinde ortaya çıkar. Hasta aynı zamanda acı ile birlikte rahatsızlık verici bir rahatsızlık hisseder. Sık görülen çıkıklar düzensiz anatomik eklem yapısı - zayıf bağ veya küçük eklem boşluğuna işaret eder. Kırık çenenin fotoğrafı aşağıda sunulmuştur.
Çenenin subluksasyonu - eklemin fossadan düşmeden kısmi deplasmanı. Subluksasyon durumunda, kurbanlar genellikle çenelerini kendi başlarına kurar.
Dislokasyon nedenleri
Alt çenenin çıkması, sadece bağların dayanabileceğinden daha büyük bir kuvvet tarafından etkilendiği zaman meydana gelir. Bu gösterge, her bireyin bireysel özellikleri tarafından belirlenir, bu nedenle, yüzdeki tokat gibi aynı yaralanma, bir hastada dislokasyona, diğeri de sadece küçük bir yaralanmaya neden olur. Burkulmanın en yaygın nedenleri şunlardır:
- Travmatik etki. Doğrudan bir darbe veya düşüş çoğu zaman çıkık bir çene uyarır.
- Birincil dislokasyon olduğu için ciddi yaralanmalar. Bu, anormal büyümeye ve bağların zayıflamasına neden olabilir ve sonuç olarak, kişinin çene eklemi ile sürekli sorunları olacaktır.
- Kötü alışkanlıklar. Katı yiyecekleri (ceviz) kırmak veya şişeleri dişlerinizle açmak çenenin çıkmasına neden olabilir.
- Konjenital özellik. Bir kişinin sıklıkla bir eklemi varsa, bu TMJ'nin özel bir anatomik yapısını gösterebilir - örneğin, sığ bir artiküler fossa.
- Sistemik hastalıklar. Provoke edici faktörler arasında kemikler ve eklemler hastalıkları vardır. Burkulmalara ve sinir sisteminin bazı hastalıklarına neden olabilir.
- Doğal süreçler. Alt çene dislokasyonları, örneğin, esneme sırasında ağız çok geniş açıldığında ortaya çıkar.
sınıflandırma
Diş hekimliğinde mandibula çıkığındaki deplasmanların sınıflandırılması çeşitli kriterlere dayanmaktadır. Dislokasyon, onu karakterize eden faktörlerden başlayarak çeşitli tiplere ayrılabilir. Bu temporomandibular eklemin başının yeri, eklemlerin pozisyonundaki değişiklik sayısı, lezyonun doğası ve şiddeti. Hepsi aşağıdaki tabloda açıklanmıştır:
Çene eklemi tedavisinin subluksasyonu
nedenleri
Çoğunlukla, bir hastada alt çenenin bağımsız bir çıkığı, ağzın açılması sırasında ortaya çıkar: örneğin, esneme, çığlık atma, yiyeceğin çok ısırması, gülme, kaymasına neden olabilirsiniz.
Ayrıca çene diş tedavisi, mide muayenesi, mide muayenesi, gastroskopi gibi tıbbi operasyonlar sırasında hareket edebilir. Nadiren de olsa, bir dişin dişleriyle kurcalamak, bir şişe veya başka bir çeşit ambalajı açmaya çalıştıktan sonra yardım istediği durumlar vardır.
Temporomandibular eklemden ayrılma veya düşme, örneğin bir çene doğrudan darbe düşerken veya atlandığında, bir yaralanma sonucu olabilir.
Çene ekleminin yer değiştirmesi riski, yanlış oluşturulan bir ısırık yanı sıra, gut, epilepsi atakları, eklemlerin tekrarlayan iltihabı, romatizma, TMJ, osteomiyelit deforme artrozu gibi patolojileri olan hastalar.
Ek olarak, TME'nin anormal gelişimi nedeniyle konjenital bir yer değiştirme vardır. Tıbbi uygulamada görünür bir sebep olmaksızın çıkma vakaları olmuştur.
Bu bağ dokusunda bir değişimden kaynaklanmaktadır.
Çoğu zaman, alt çenenin çıkığı mekanizması, çenenin keskin hareketleri veya bunun üzerindeki kaba bir dış etki ile ilişkilidir. Alt çene spontan çıkığı, esneme sırasında çığlık atma, büyük bir yiyecek parçasını ısırma, kusma, şarkı söyleme, kahkaha vb. mide sondası, bronkoskopi, gastroskopi, trakeal entübasyon ve t / n Çeşitli zararlı alışkanlıklar alt çenenin çıkmasına neden olabilir: örneğin, şişeleri dişlerle açma, kemiren kemikleri açma veya çeşitli paketler açma alışkanlığı Uygulama.
Ek olarak, eklemde zorlanmış zorunlu hareket sonucu akut travmatik dislokasyon meydana gelebilir: alt çene doğrudan darbe, çeneye düşme vb.
Alt çene dislokasyonu çoğunlukla orta ve ileri yaşlara ulaşan kadınlarda görülür. Bunun nedeni eklemin morfolojik özelliklerinden kaynaklanmaktadır: daha zayıf bağlar, artiküler tüberkülün alt yüksekliği veya fossa derinliği. Benzer bir patoloji, gençlerde, çene dış mekanik kuvvet uygulamasına bağlı olarak değiştiğinde de bulunur. Tekrarlayan bir çıkık genellikle bir tür artiküler patolojinin arka planında ortaya çıkar. Sonuç olarak, söz konusu fenomenin nedenleri şunlardır:
- Yaralanmalar (doğrudan darbe veya düşme).
- Ağzın aşırı açılması (esneme, çığlık, diş prosedürleri ile).
- Artrit (romatizmal, gut).
- Çene ekleminin osteoartriti.
Hastanın, doktorun koruyucu rejim (çenenin yüke maruz kalması) ile ilgili tavsiyelerini veya rehabilitasyon süresinin süresini takip etmemesi halinde, zaman zaman, yanlış veya eksik tedaviden sonra ortaya çıkabileceği akılda tutulmalıdır.
Her durumda, patolojinin gelişimine predispozan bir dizi faktör vardır.
Alt çene dislokasyonları, tek bir nedenden veya çeşitli faktörlerin bir kombinasyonuna bağlı olarak ortaya çıkar.
Dislokasyonun nedeni, bir esnemeden ve çeneye bir darbe ile biten, birçok faktör olabilir. Hem tek taraflı hem de iki taraflı ofset var. Yaralanmadan sonra, başarısız bir şekilde reçete edilen terapi ile, normal temporal-mandibular eklem dislokasyonu sıklıkla görülmektedir. Bu durumda, eklem çantalarının kemiklerinin yer değiştirmesi ve kaybedilmesi kronikleşir.
Eklemin çıkmasını provoke eden faktörler şunlardır:
- Creek.
- Güçlü bir esneme.
- Katı yiyecekleri çiğnemek.
- Kusma.
- Sıçrama.
- İlişkili hastalıklar - artroz, artrit, romatizma vb.
Eklem dislokasyon mekanizması, eklem boşluğundan kemik başının kaybıdır. Yumuşak doku yaralanabilir.
Şişeleri dişlerinizle açmak, katı yiyecekleri çiğnemek, kabuklarını çatlatmaya çalışmak, maksiler-temporal eklemin subluksasyonuna veya çıkığına neden olabilir.
Yaralanma teşhisini kolaylaştıran karakteristik dislokasyon belirtileri vardır:
- Ağzın zor kapanması ve açılması.
- Deformasyon ve anatomik olarak doğru pozisyondan sapma.
- Konuşma bozuklukları
- Bol tükürük.
- Kulakta ağrı ya da tapınağa yayılan.
Bazı semptomlar aynı zamanda kırıkların karakteristiğidir. Bu nedenle, radyasyon tanısı veya X-ışını gereklidir.
Çeneyi çıkarmak için, eklemlere daha fazla kuvvet uygulamak gerekir. Her insanın farklı güçleri vardır, bu nedenle bir kişi dislokasyon anlamına gelebilecek yaralanma, sadece bir diğerine çürükler ve morluklara neden olacaktır.
Alt çenenin çıkığı neden oluşur?
- bağların zayıflaması büyüme patolojisinden kaynaklanabilir, bu durumda ilk çıkıktan sonra bir kişi bu problemden düzenli olarak muzdarip olabilir;
- Sinir sistemi hastalıkları: ensefalit, epilepsi. Karakteristik semptomları konvulsif sendromdur;
- artrit, osteomyelit, gut temporomandibular eklemin patolojisine neden olur;
- Bir çıkığı provoke etmek, yemek ya da konuşma sırasında ağızda çok güçlü bir açıklık olması, kötü alışkanlıklar (çok sert yabancı cisimleri çiğnemek ya da ısırmak) olabilir.
Kafatasının yapısının özellikleri nedeniyle, kadınlar erkeklerden daha sık çıkmış bir çene var. Zayıf cinsiyetin çoğunluğu, temporomandibular eklemin fossaları erkeklerden daha küçüktür.
sınıflandırma
Eklemin bu hareketliliği nedeniyle, sublüksasyona ve hatta çıkığa maruz kalabilir. Bu fark, eklemin fossa ile ilişkili olarak başın patolojik yer değiştirmesi derecesinde yatmaktadır.
Dolayısıyla temporomandibular eklemin subluksasyonu, başın eklem boşluğundan kısmi sapmasıdır. Aynı zamanda onu eski yerine iade etme imkanı yoktur.
Ancak temporomandibular eklemin dislokasyonu, mandibula başının artiküler fossanın boşluğundan tamamen çıkması ile karakterizedir. Eklem ligamentleri nedeniyle (eğer çıkık sırasında yırtılma olmazsa), alt çenenin başı temporal kemiğe çekilir, ancak artiküler fossanın boşluğunda değil, bunun önünde veya arkasında bulunur.
Buna göre, belirgin anterior, posterior ve lateral dislokasyonlar vardır. Temporomandibular eklemin subluksasyonunun geliştiği bir durumda bu gözlenmez.
Bir kişinin iki temporomandibular eklemi (sağ ve sol) olduğu için, tek taraflı subluksasyon / çıkık ve bilateral dislokasyon / sublüksasyon arasında ayrım yapıyorum. Bu nedenle, ilk durumda işaretler bir yandan, ikincisi de her iki tarafta olacaktır.
Bir eklemin dislokasyonu ve subluksasyonu seyri akut ve kronik olabilir. Bunlar sırasıyla travmatik ve alışılmış dislokasyon / sublüksasyon olarak adlandırılır. İstatistiklere göre, her 15. dislokasyon temporomandibular eklemin çıkığıdır. Ve alışılmış dislokasyonların payı tüm vakaların üçte birine tekabül eder.
Eklem başının konumuna bağlı olarak çenenin çıkığı anterior, posterior ve lateral olarak ayrılır:
- ön kesme ile, eklem başı girintinin önüne yerleştirilir;
- arkada - çanta ekleminin arkasında;
- yanda - fossadan biraz uzakta.
Tıbbi istatistiklere göre, anterior dislokasyon en yaygın olanıdır. Çenenin çıkığı ve subluksasyonu hala tek taraflı ve iki taraflı olarak sınıflandırılmıştır.
İlk durumda, eklemlerden biri değiştiği için, hasta sağ veya sol taraftan ağrı hisseder. İkinci varyantta, alt çene iki taraftan çıkarılır.
Makasın kendisine ek olarak, bir kas ya da bağ dokusu rüptürü varsa, o zaman böyle bir durum zor olarak adlandırılır. Dislokasyon yöntemiyle kronik (deplasman sürekli oluşur) ve primer olarak ayrılır.
Her şeyden önce, mandibulada tam ve eksik dislokasyon (sublüksasyon) arasında ayrım yapmak gereklidir: ilk durumda, eklem yüzeylerinin teması tamamen kırılır ve artiküler kafa temporal kemiğin mandibular fossa dışında bulunur; ikinci (subluksasyon ile) - artiküler yüzeylerin teması kısmen korunur.
Alt çene çıkması ile birlikte kondiler sürecin kırılması ile birleştiğinde kırıklardan bahseder.
Aşağıdaki faktörlere bağlı olarak geniş bir sınıflandırma yapılır:
► Temporomandibular eklemin başını fossa ile ilişkilendirerek:
- geri - kafa fossa arkasında;
- anterior - en yaygın dislokasyon tipi, kafa deliğin önünde;
- yanal - fossa tarafında başı.
► Eklem dislokasyonlarının sayısına göre:
- tek taraflı (sağ veya sol);
- bilateral (her iki temporomandibular eklem ağrısı), bu tür ilkinden daha yaygındır.
- travmatik (birincil);
- alışkanlık (temporomandibular eklem yapısının patolojisi ile ilişkili tekrarlayan dislokasyonlar). Çok geniş ağız ağzı nedeniyle esnerken görünür.
► Yaralanma şiddeti ile:
- akciğerler - sadece eklemin yer değiştirmesi ile karakterize edilir;
- Komplike - eklemlere yakın olan ligamentler ve diğer dokularda hasar.
Bazen diş çekilmesinin neden olduğu burkulmalar vardır. Yaralanmayı tedavi etmezseniz, kronik forma yol açabilir.
Nadir durumlarda, görsel olarak görsel olarak dislokasyon yapmak imkansızdır, sadece hasta bunu hisseder, diğer durumlarda ise hasar tek bir doğrultuda çarpık bir çene ile gösterilir.
Alt çene dislokasyon ve sublüksasyon belirtileri
Eklem yüzeylerinin patolojik yer değiştirmesi aynı anda bir veya iki tarafta olabileceğinden klinik belirtiler buna göre işaretlenir.
Alt çene travmatik çıkığı çoğunlukla bilateral arka ve lateraldir. İkinci durumda, bir ve iki taraflı olabilir. Yaralanma sonrası bilateral anterior dislokasyon hemen hemen hiç oluşmaz.
Arka bilateral çıkık:
- Çene kapalı ve hasta açamıyor.
- Alt dişler çok arkada bulunur.
- Her iki kulak altında ağrı. Bir süre sonra bu yerlerde şişlik görülür.
- Konuşma hışırtılı ve bolca sallanıyor.
- Durum zorlandı. Yatay pozisyonun boğulmaya neden olması nedeniyle hasta sadece oturabilir veya ayakta durabilir.
Dislokasyon ve sublüksasyon belirtileri
Çeşitli tiplere rağmen çenenin çıkığı veya subluksasyonu, atlı eklemin hareketi sırasında ağrılı duyular, dört farklı yönde hareket etme kabiliyeti, en güçlü salivasyon gibi ortak özelliklere sahiptir.
Alt çenenin anterior kaymasıyla, ağız her iki tarafta da açık bir durumdadır, acı hissi kulak bölgesine verir, konuşma anlaşılmazdır. Yer değiştirme veya sublüksasyon tek taraflı ise, yukarıdaki belirtiler sağ veya sol tarafta gözlenir ve ağzın her iki kısmı da kapatılabilir.
Sırt çıkması durumunda, kulakların altında şişme vardır ve ağrı hissedilir, çeneler birlikte çekilir ve ağzın açılması gerçek değildir, sırt üstü uzanırken bir kişi boğulmaya başlayabilir. Alt dişler, boğaza doğru geri gidebilir.
Aşağıdaki semptomlar çene lateral çıkığı veya subluksasyonu karakteristiğidir: çene bir tarafa kaydırılır, yanlış lokalize eklem bölgesinde şişlik ve ağrılı duyular görülür. Konuşan hasta dökülmüş.
Dislokasyon semptomlarında sublüksasyona çok benzer. Ancak, subluksasyonlu bir durumda, ağrı çok güçlü bir şekilde algılanmaz ve alt çene biraz hareket eder.
Ofset alanında, karakteristik bir tıklama hissedilebilir. Çoğu durumda (ön bilateral subluksasyon hariç) ağız kapalı pozisyondadır.
Alt çenenin ileriye doğru iki taraflı çıkması ile hastanın ağzı açık, dudaklar ve dişler kapanmıyor, konuşma zor ve çatlamış, bu nedenle hasta hareketlerle kendini açıklamaya çalışıyor. İşaretlenmiş hipersalivasyon, parotis bölgesinde şiddetli ağrı, çenenin öne doğru yer değiştirmesi nedeniyle yüzün konfigürasyonunu değiştirir. Muayene, yanakların düzleştirilmesi, çiğneme kaslarının gerginliğini ortaya çıkarır; palpasyon, kondiler süreçlerin kafalarının yer değiştirmesiyle belirlenir. Çeneye alttan yukarıya basınç uygulayarak ağzı zorla kapatmaya yönelik girişimler başarısızdır ve sadece alt çenenin düşük genlikli yaylı hareketleri ve ağrıda bir artış eşlik eder.
Çene çıkması ile belirtiler, patolojinin niteliği ve yer değiştirme türüne göre belirlenir. Bu an, hastalar belirli bir tıklama ve keskin bir acı hissediyorlar. Çene ekleminin dislokasyonunun başka belirtileri vardır:
- Yüzün alt yarısının asimetrisi.
- Ağzı kapatma yetersizliği.
- Çiğneme ve konuşma zorluğu.
- Periartiküler bölgenin deformasyonu (çıkıntı veya retraksiyon).
Mandibular dislokasyon teşhisi
Alt çenenin çıkığının tanınması için, kural olarak, dış muayene ve palpasyon muayeneleri yeterlidir. Aynı zamanda, TMJ'nin X-ışını olmadan ve CBCT'siz veya temporomandibular eklemin BT'siz zor durumlarda, belirleyici ve ayırıcı teşhisler imkansızdır.
Alt çenenin lateral radyografiler üzerinde anterior çıkığı ile serbest eklem boşluğu belirlenir, çene başının yer değiştirmesi artiküler tüberkülün önündedir; posterior dislokasyon durumunda, posteriorda yer değiştiren artiküler kafa, mandibular fossa ve mastoid prosesi arasında, kemik kulak kanalının alt duvarının altında bir pozisyon kaplar.
tedavi
Temporomandibular eklemin çıkması için herhangi bir yardım ve tedavi, azalması ile başlar.
Hasta sandalyeye oturmalıdır. Doktor onun önünde durur ve her iki elinizle alt çeneyi her iki taraftan alır.
Baş parmaklar, azı dişlerine karşı durur ve parmakların geri kalanıyla alt çeneyi dışarıda ve aşağıda kucaklar. Sonra başparmak alt çeneye baskı yapar.
Bu, indirilmesini sağlar. Aynı zamanda, çene düşer, parmakların geri kalanıyla, doktor ön ucunu kaldırır.
Bu hareketler çene yeniden konumlandırılana kadar yapılır. İki işaret temelinde nelere karar verilir.
Bu bir tıklama ve alt çeneyi “bırakma” hissi görünümüdür. Bundan sonra, alt çene üzerinde 5-7 günlük bir süre için bir askı uygulanır.
Bütün bu süre boyunca, hasta sadece sıvı ve ovuşturulmuş yazı almaya izin verilir. Aynı durum, temporal-mandibular eklem subluksasyonu tedavi edildikten sonra hastanın diyetine uygulanır.
Temporomandibuler eklem çıkığı tedavisine başlamadan önce, mandibula kırığının çıkarılması gerektiği unutulmamalıdır.
Alışılmış dislokasyon için, mandibulanın azaltılması aynı kurallara göre gerçekleştirilir. Ancak ileri tedavi kanla sıkı bir bandajla sınırlı değildir.
Dislokasyon nedenlerini tanımlamak için dikkatli bir inceleme gereklidir. Temel olarak, ameliyatı bile içerebilen tedavi uygulanır.
Çeneli eklemin bir kısmının tamamen dışarı aktığını veya biraz düştüğünü tespit etmek mümkündür ve bu hastalığı sonsuza dek farklı yollardan kurtulmak mümkündür.
Dislokasyon tedavisi yöntemi konservatif veya operatif olup, deplasman tipine göre belirlenir. Konservatif tedavi seçeneği, ilk evre olarak her türlü dislokasyonda yer alır.
Temel prensip, yer değiştirmiş kafanın artiküler olukta indirgenmesidir. Bu işlemden sonra derz, 14-20 gün boyunca istenilen yerde, özel lastikler veya bandajdan gelen normal bandajlar kullanılarak sabitlenir.
Cerrahi tedavi sadece yeniden yer değiştirmeden sonra çene doldurulduğunda uygulanır. Bu yöntemin özü, yeni bağlar oluşturma veya eskileri yeniden oluşturma sürecindedir.
Kalıcı çıkıklar durumunda, çeneyi 2-3 ay boyunca uygun pozisyonda destekleyen özel pıhtılar kullanılır. Bu süre zarfında eklemin kendisi çeneyi sabitleyen bağ dokusu elde eder.
Çene eklemi kurma yöntemleri
Bağlantıyı aşağıdaki şekillerde yerine takın:
- Hipokrat yöntemi;
- Blekhman-Gershuni yöntemi;
- Resepsiyon Popescu.
Çoğunlukla, eklemi yerine koyma operasyonu, Hipokrat yöntemi ile gerçekleştirilmektedir. Hasta alçak bir koltuğa yerleştirilmiştir, böylece boynu yastığa veya sırtına dayanır ve ofset çene doktor dirseklerinin seviyesine karşılık gelir.
Diş hekimi (katılan hekim bir cerrah veya travma cerrahı olabilir), başparmaklarını bir miktar yoğun dokuda sarar ve alt çeneleri diğer parmaklarla kaplayarak alt çene üzerine koyar.
Ölçülen basınç yöntemini hafif bir itme ile üstten alta doğru kullanarak, doktor eklemi doğal konumuna döndürür. Değişirken, karakteristik bir tıklama görünecek ve çeneler kapanacaktır.
Blekhman-Gershuni'nin çıkığının azaltılması iki şekilde gerçekleştirilebilir:
- İlk yöntemde, yerinden edilen koroner süreçlerin ağız boşluğundaki kesin yeri belirleyen doktor, bir anda onları geriye ve aşağıya doğru hareket ettirerek eklemi yerine geri döndürmektedir.
- İkinci yöntem dışsaldır ve daha az rahatsızlık getirir. Yanaklı koroner süreçler elmacık kemikleri ve kemik bölgelerinde bulunur ve aynı zamanda geri ve aşağı kaydırılır. Prosedürün kendisi 10 saniyeden fazla sürmemesi nedeniyle, bu yöntemin avantajları basitlik ve hız içerir.
Doktorlar, diğer yöntemler yardımcı olmadığında veya son derece istenmeyen bir durum olduğunda, ön spastik dislokasyon durumunda Popescu'nun yöntemini kullanır. Hasta anestezi ve yatay olarak yerleştirilir.
Ağız boşluğuna 1.5 cm çapında bantlama silindirleri sokulur. Doktor çene yukarı ve arkaya kuvvetlice bastıktan sonra eklemi yerine geri döner.
Çene yerinden çıkarsa, hastaya cerrahi müdahale ve ardından özel tedavi prosedürleri yazılır.
Çeneyi evde sıfırlamak mümkün mü?
Alt çenenin herhangi bir çıkığı teşhis edilmeli, ki bu bir X-ışını görüntüsü ve kalifiye bir uzman sağlayabilir. Yerinden olmanın çok acı verici bir işlem olması ve bu nedenle lokal veya genel anestezi yapılması gerekebilir.
Bu faktörlere dayanarak, bunun hala bir dislokasyon veya sublüksasyon olduğuna dair korkular varsa, bir tıbbi kurumdan yardım almak için mümkün olan en kısa zamanda gereklidir.
Mandibular dislokasyon tedavisinin, yani yeniden konumlandırılmasının, nitelik ve beceri gerektiren bir işlem olduğunu unutmayınız.
Bu yöntemin öğrenilmesi oldukça kolaydır ve hem hasta hem de çeneyi ayarlayan kişi için en az tehlikeli olanıdır. Alt çene çıkığı prosedürünü düzeltmek için eğitim videosunu önceden izleyin.
Patolojinin tüm özelliklerini dikkate alarak çene ekleminin çıkıklarını tedavi etmek gerekir: klinik seyir, yapısal değişiklikler, hastanın genel durumu.
Sorunu çözmenin iki yolu vardır: muhafazakar ve operasyonel. Hangisini seçecek, doktor söyleyecektir.
Ve hastanın önerilerini her şeyde takip etmesi gerekiyor.
indirgeme
Çenenin subluksasyonunun yeniden konumlandırılmasına gerek yoktur ve eğer eklem yüzeyleri tamamen yer değiştirirse, o zaman sadece yeniden konumlanma onların normal pozisyonlarına dönmelerine yardımcı olacaktır.
Doktorlar konservatif yöntemleri kullanmayı tercih ederler, ancak bazen istenen etkiyi vermezler. Kural olarak, çeneyi Hipokrat yöntemiyle düzeltmeye çalışın:.
- Hasta sabit bir kafa ile bir sandalyede oturur.
- Periartiküler bölgenin lokal anestezi gerçekleştirin.
- Doktor başparmaklarını azı dişlerine koyar ve çenenin kalan kısmını yan taraftan örter.
- Son aşama - çene bastırmak, böylece baş aşağı ve daha sonra geri ve yukarı, artiküler fossa girerek.
Çene yeniden konumlandırıldığında, prosedürün doğru bir şekilde yürütüldüğünü gösteren karakteristik bir tıklama hissedilir. Böylece baş eklem boşluğuna girer.
Ve bu zamanda, ayarlayıcı, aniden kapanacağı için, parmakları hastanın ağzından çıkarmak için zamana sahip olmalıdır. Başarılı bir manipülasyondan sonra, hasta, hareketi önlemek ve doku iyileşmesini desteklemek için bir bandaj veya özel bir atel ile bandaj uygulamaktadır.
Alt çenenin uzun süredir devam eden ve alışılmışın dislokasyonu başka bir düzeltmeye ihtiyaç duyar. Bu gibi hastalara cerrahi müdahale gösterilir, bunun amacı deplasmanı ortadan kaldırmak, ligamentöz kapsüler aparatı güçlendirmek veya artiküler tüberkülün yüksekliğini arttırmaktır.
Ve karmaşık patolojiyle, çevreleyen dokularda molalar açar, hasarlı damarları ve sinirleri onarırlar. Erişim - açık veya laparoskopik - operasyon tipine bağlıdır.
Çene çıkıklarının azaltılması - manipulasyon, konservatif veya operasyonel olarak yapılır. Yöntem, patoloji tipine bağlıdır.
rehabilitasyon
Alt çene tedavisinin dislokasyonu karmaşık olmalıdır. Dislokasyonun azaltılmasından sonra rehabilitasyon aktivitelerine gidiniz. Hekimin cephaneliğinde, eklem dokusunun iyileşmesini hızlandıracak çeşitli yöntemler vardır. Bunlar şunları içerir:
- İlaçlar (vitaminler, kondroprotektörler).
- Fizyoterapi (elektroforez, lazer ve manyetik terapi).
- Masaj çiğneme kasları.
- Miogimnastiku.
Son aşamada ortodontik ve ortopedik tedavi gereklidir, bunun dışında nüks riski vardır. Ancak terapiye bireysel bir yaklaşım ve hastanın doktor tavsiyelerinin tam olarak uygulanmasıyla birlikte, tam bir tedavi ve eklem fonksiyonunun restorasyonu için umut olabilir.
Böylece, çene eklemindeki çıkıklar yaygın ve son derece tatsız bir fenomendir. Olağan hayatı ciddi biçimde kötüleştirebilir ve sınırlayabilirler.
Ancak sonuçları en aza indirmek için zamanında doktora başvurmalısınız. Uzman, hastaya çenesini nasıl düzeltebileceğini ve eklemin fonksiyonunu hızlı bir şekilde geri kazanmak için tedaviye devam etmesini daha iyi tanıyacak ve söyleyecektir.
Çenem çıkmazsa ne yapmalıyım? Tedaviye başlamadan önce bir doktor tarafından muayene edilmeli ve bir röntgen çekilmelidir, çünkü çene kırığı genellikle çıkıklara çok benzer. Doğru teşhis için sadece kapsamlı bir teşhis yardımcı olacaktır.
Kronik dislokasyonlar durumunda, eklem yapıları patolojik bir değişime ve aynı zamanda kronik hastalıklarla ilişkili eklemde dejeneratif değişikliklere sahip olduğunda kullanılan operasyonel tedavi yöntemleri de vardır.
Lindemann yöntemi
Böyle bir operasyonun görevi, eklemi tüberkülün büyüklüğünü parçalayarak ve Teflon'u metal bir sütür ile sabitleştirmeyle birleştirmektir.
Ayrıca artiküler diski fossaya ön dikey bir pozisyonda hareket ettirerek elde edilen artiküler fossanın derinleşmesini sağlayabilirsiniz. Bu yöntem, relaps olasılığı haricinde, eklem yapılarının güvenilir bir şekilde sabitlenmesini sağlar.
Rower yöntemi
Manipülasyonun özü, bir greft kullanılarak eklem tüberkülünü arttırmaktır. Bu çalışmada, hacim arttırmaya imkan veren periosteum tüberkülün altına yerleştirilen kaburga kıkırdağı kullanılır.
Bir yükseltme yöntemi olarak, eklem kapsülünün ek bir indirgenmesi, fasyanın ligamentöz aparata hemming edilmesiyle fiksasyonun iyileştirilmesi ve aynı zamanda transplantasyonlu bir tendon kullanılarak mandibulanın süspansiyonu kullanılır.
Dislokasyon ayarlandıktan sonra, ilk önce, gevşemiş kaslar sırasında tekrarlanan travma vakalarından kaçınmak için çene sabitlenmelidir.
Subluksasyonların kendiliğinden kasılması, mandibula sürecinin dislokasyonu veya kırılması ile şiddetlendirilebilir. Aynı zamanda sadece cerrahi tedaviye uygun yumuşak doku ve kan damarlarının yaralanması da mümkündür.
Ağız açıldığında dikkatli olun, yemek yerken, bağırırken, şarkı söylerken çenenin geniş bir hareketinden kaçının. Dislokasyonlara / subluksasyonlara bir yatkınlık varsa, diş muayeneleri veya ameliyat öncesi manipülasyonlar sırasında doktora bilgi vermek gerekir.
TMJ'nin burkulması veya çıkması için ilk yardım
Daha sonra, ağzınızı bir bandaj veya şal ile sabitleyin ve en yakın hastaneden profesyonel yardım alın. Ayrıca diş hekimliğinde kırık bir çene yerleştirilebilir.
Eklemin bağımsız olarak yeniden konumlandırılması kesinlikle yasaktır. Uygun olmayan bakım daha fazla yaralanmaya neden olabilir. Profesyonel yardım sağlanmasına rağmen, yüksek bir relaps olasılığı.
Yeterli terapi sadece uzman bir sağlık kurumunda sağlanır. Çene ekleminin çıkması ile en yakın acil servis birimine veya görevli cerraha başvurmak gerekir.
Çene eklemi yaralanması olan bir kişiye ilk yardım verilmelidir. Bu durumu hafifletmek için, bir fiksasyon bandajı yapılmalı ve anestezi verilmelidir. Acıyı buz küpleriyle sıkıştırın.
Mandibular dislokasyonun prognozu ve önlenmesi
Alt çenenin yer değiştirmesi için önleyici tedbirler, ağız boşluğunun açıklığının genliğini kontrol etmektir. Periyodik dislokasyon veya sublüksasyon geçiren hastalar yemek yerken, şarkı söylerken, diş fırçalarken ve diş hekimlerini ziyaret ederken çok dikkatli olmalıdırlar.
Dislokasyonu önlemek için, çene ekleminde yaralanma olasılığını en aza indirmelisiniz. Dislokasyonun ayarlanmasından sonra, hızlı bir iyileşme ve olağan yaşam tarzına geri dönme için, hasta katı- lan doktorun tüm önerilerini kesinlikle takip etmelidir.
Alt çene akut dislokasyonlarının zamanında tekrarlanması ve immobilizasyon koşullarının gözlenmesi ile sonuç olumludur; rekürrens olası değildir. Komorbiditeler ve çene üzerinde erken bir yük ile, alışılmış çıkıkların gelişmesi, eklem sertliği mümkündür.
TME'de dislokasyonun önlenmesi, yemek yeme, şarkı söyleme, diş fırçalama, tıbbi müdahaleler yapma sırasında ağız açıklığının genliğini kontrol etmektir; predispozan faktörlerin ortadan kaldırılması, alt çene yaralanmalarının önlenmesi.
TMJ'de dislokasyon veya operasyonun azalmasından sonra, önerilen rejimin ve tam rehabilitasyonun gözlenmesi gerekir.