Ölümüyle ilgili anlatılan hikayelerin aksine, doğduğu çadıra benzeyen ve ger adını verdikleri bir göçebe çadırında hayata veda etmesi, halkının geleneksel yaşam şeklini korumada ne kadar başarılı olduğunu gösteriyordu ancak ne gariptir ki, bir yandan halkının yaşam tarzını korurken, diğer yandan da insanlığı değiştirmişti. Cengiz Han’ın askerleri, kağanlarının naaşını gizlice gömmek için Moğolistan’a geri getirdiler. Ölümünün ardından yakınları, bir anıtkabir, mabet, piramit ve ya gömüldüğü yeri belli eden herhangi bir mezar taşı inşa etmeden, onu isimsiz olarak vatan topraklarına gömdüler. Moğol inancına göre, ölünün ruhu huzur içinde bırakılmalıdır ve ruh artık orada olmadığı için mezar taşına veya anıta gerek yoktur; ölen kişi ruh sancağında yaşamaya devam eder. Cengiz Han, cenaze töreni sırasında, geldiği yer olan Moğolistan’ın geniş ovalarına dönerek sessizce kayboldu. Son yeri bilinmiyor ancak güvenilir bir bilgi olmadığı için insanlar çarpıcı hikayeler uydurarak kendi tarihlerini oluşturdular.
Sık tekrarlanan bir söylentiye göre, cenaze alayındaki askerler kırk günlük yolculuk sırasında karşılarına çıkan her insan ve hayvanı öldürdü, gizli cenaze töreninden sonra sekiz yüz atlı gömüldüğü yerin üzerinde gezerek mezar yerinin kaybolmasını sağladı. Bu söylentilere göre, mezarın yerinin öğrenilememesi için bu atlılar daha sonra bir başka asker grubu tarafından öldürüldü; daha sonra bu asker grubu da bir başka savaşçı grubu tarafından katletildi, böylece mezarın yerini gören kimse kalmadı.
Yurdundaki gizli cenaze töreninden sonra, askerler birkaç yüz kilometrekarelik alanın tamamını kapattı. Cengiz Han’ın aile üyeleri ve alana izinsiz giren her yabancıyı öldürmek için konuşlanmış olan özel eğitimli savaşçılar dışında kimse bu alana giremezdi.
Cengiz Han