Washington Post gazetesi köşe yazarlarından Monica Hesse, yeni yayınlanan yazısında 3 yaşındaki çocuklarına kendi cinsiyetine karar verme imkanı tanıyan bir ailenin hikâyesini anlattı. Hesse, 3 yaşındaki Naya ile tanıştığında, onun cinsiyetinin ne olduğunu bilmiyormuş. Doğumda atanan ve kimliğinde yazan cinsiyetini doğal olarak bilen ancak Naya’nın ne istediğini bilmeyen aile ise, küçük çocuklarını cinsiyetini seçme konusunda özgür bırakmış.
Hesse’nin yazısından aktarıyoruz:
“Bütün iyi aileler çocuklarının mutlu olmasını ister. Artık çok fazla aile, cinsiyetler ve onlardan beklentiler hakkında konuşur oldu. Kızları nasıl daha güçlü ve erkekleri nasıl daha hassas yetiştirebilirsiniz? Dahası, kızları ve erkekleri, yüzyıllardır kızlara nazik olmalarını, erkeklere ise ağlamamalarını söyleyen kültürün dışına çıkarıp nasıl gerçekten oldukları kişi gibi davranabilmeleri için yetiştirebilirsiniz?
Naya’nın ailesi Jeremy ve Bryan, bunları çok düşündü. Jeremy trans ve interseks insanlarla çalışmıştı. Bu insanların, örneğin kız gibi hissederken erkek olarak yaşamaya zorlanmak gibi çocukluk travmaları, bir çocuğu olduktan sonra Jeremy’yi endişelendirmeye başladı. Acaba Naya, kimliğinde yazan cinsiyetin normlarına uymak için bir baskı hissedecek miydi? Bu soru, bir gece Jeremy’nin kafasında bir öneriye dönüştü. O ve Bryan, Naya’ya kız veya erkek olduğunu söylemeseler olur muydu? Kararı ona bırakamazlar mıydı? Naya’ya kim olduğunu dikte etmek yerine onun ‘Ben buyum’ demesine izin vermek, Bryan’a da çok iyi bir fikir gibi gelmişti.
‘Lütfen ona ismiyle seslenin’
Jeremy ve Bryan, Naya’nın doğumda atanan cinsiyetini kimseyle paylaşmadı ve Facebook’tan bir duyuru yaptı: ‘Eğer çocuğumuzla iletişime geçerseniz, lütfen ona cinsiyet belli edecek bir zamir kullanmayın, ona ismiyle hitap edin.’ Durumun karmaşık görünebileceğini kabul eden Jeremy, şöyle bir açıklama yaptı: ‘Kültürümüz ve geleneklerimizin çoğu, insanlara direkt veya dolaylı bir şekilde, yeteneklerine göre değil fakat cinsiyetlerine göre ne yapıp ne yapamayacaklarını söylemeye dayanıyor. Ve bunun hem çocuklar hem de yetişkinler için ne kadar kötü sonuçlara yol açabildiğini biliyoruz.’
Jeremy ve Bryan, Naya’ya her cinsiyetin giyebileceği kıyafetler, hem erkek hem de kız oyuncak bebekler ve Naya’ya göre adı da cinsiyeti de ‘Doggy’ olan bir peluş köpek aldı. Ve aile, kendilerini birden Naya’ya bazı insanların penisi, bazı insanların vajinası bulunduğunu, bazen ikisinin de olmadığını anlatırken buldu. Bir vajinaya sahip olmak bazen kız gibi hissetmek anlamına geliyordu, ama her zaman değil. Çift, akrabalarının ve arkadaşlarının fotoğraflarını da kullandı: ‘Büyükanne bir kadın, kendinden kadın olarak bahsedilmesinden hoşlanıyor. Dede ise bir erkek ve erkek olarak bilinmeyi seviyor.’ Naya ise, ne istiyorsa onu seçebilirdi.
Naya neden bazı insanların erkek gibi, bazılarının ise kız gibi hissettiğini henüz sormadı, fakat Jeremy bu sorulara da hazırlandı. Kıyafet önerilerinin işe yarayabileceğini düşünen Jeremy, bir gün sorarsa Naya’ya bazı insanların en çok bir tek çeşit çorapla rahat edebildiğini, aynı şekilde tek bir cinsiyete sahip olduklarında en rahat hallerinde hissedebileceklerini anlatmayı planladı. Doğru cevabı verebileceğini uman Jeremy, ‘Çocuk sahibi olmak, size bütün varsayımlarınızı sorgulatıyor’ dedi.
Birkaç gün önce, Jeremy ve Naya, Naya’nın yatak odasında uyku öncesi Doggy’yle oynuyordu. Naya’nın daha önce söylediğine göre Doggy, ona sarılınmasından ve havaya atılmaktan hoşlanıyordu. Fakat o gün Naya, Doggy ile ilgili yeni bir bilgi verdi. Doggy bir erkekti ve ona ‘he’ (İngilizce’de eril üçüncü tekil şahıs) şeklinde hitap edilmesi gerekiyordu.
‘Tamam’ diyen Jeremy, o an işte olan Bryan’a dinletmek üzere çaktırmadan telefonundan kayıt yapıp Naya’ya sordu: ‘Peki, benim sana nasıl hitap etmemi istersin?’ Naya, ilgisiz bir şekilde cevapladı: ‘Bir kız olarak.’ Naya, ‘Sadece bugün mü yoksa hep mi?’ diye soran Jeremy’ye şu cevabı verdi: ‘Bugün ve yarın da. Ve büyüdüğümde, bir kız olmak istiyorum.’
Jeremy’nin yolladığı videoyu izleyen Bryan, ona ‘Mesaj alınmıştır’ diye cevap verdi. Jeremy, Naya hangi kararı verirse versin bundan mutlu olacağını söylüyor. Bu konuda doğru karar diye bir şey olmadığını düşünen Jeremy ile Bryan, Naya’nın doğum belgesinde yazılı cinsiyetten söz etmemeye de kararlı. Tek amaçları Naya’ya gerçekten kim olmak istediği üzerine düşünme fırsatı vermekti. Ayrıca, Bryan ve Jeremy yıllarını, çocuklarına insanların kendilerini nasıl gördüğüne saygı duymanın çok önemli bir şey olduğunu anlatmakla geçirdi.
Jeremy o gün Bryan’la mesajlaşmayı kesti, telefonunu bıraktı ve kızıyla oyun oynamaya devam etti.”