Patagonyalılar bir iyi bir kötü varlığa inanırlar.Ölümden sonra patagonya yerlisi ruhunun aile tanrılarından birinin mekanına gideceğine ve daimi bir sarhoşluk içinde yaşayacağına inanır.
Patagonyalıların cenaze törenleri çeşitli yönlerden emsalsizdir.Ölülerin etlerini kazıyarak iskeletlerini çıkarırlar,bu operasyon boyunca,üzerlerinde uzun deri giysiler bulunan ve yüzleri kurumlara boyanmış birçok insan ellerinde uzun kazık yahut mızraklarla,üzüntülü ve kederli bir hava tutturarak kötü ruharı korkutup ürkütsün diye ayaklarını yere vurarak çadırın etrafında dönerler.Ölü yakınlarına taziye ziyaretileri yapılır.Şayet ölenin atları var idiyse binip ölüler ülkesine gitmesi için öldürülürler,arıcak birkaç tanesi cenaze töreni için bırakılır.Ölünün kemikleri iyice sıyrıldığında bir hayvan derisine sarılıp örtülerle kuş tüyleriyle süslenmiş gösterişli bir ata yüklenir.Çeşitli gömme biçimleri vardır.Biri ölünün daha önce sahip olduğu kılıç,kalkan,mızrak,yay,ok gibi eşyalarla birlikte iskeletlerin kare şeklindeki büyük çukurlara gömülmesidir.Çukurların üzeri dallarla,kamışlarla veya ağaçlarla örtülüp üzeri toprakla kapatılır.İskeletleri süsleyen boncuklar ve sorguçlar,yılda bir kez değiştirilir,bu esnada ilk mahsül ler mezarın üzerine dökülüp bir taraftan da ölünün sağlığına içilir.Daha güneydeki kabileler kemikleri deniz kenarında metruk bir yere taşınır,orada yere arka arkaya dizilir,fakat önceden olduğu gibi etraftaki ölü atların iskeletleryle süslenir.