Dönmeye gün sayarken bunca sürede elimde ne kaldı bir dönüp bakmak istedim. İzmir'de haftasonu, Kütahya'da iş güç meseleleri, Ankara'da eş dost ziyareti.
İzmir'i bildiğiniz için es geçiyorum. Kütahya'da da pek ilginç bir şey olmadığından Ankara'ya atlıyorum. O kadar kısa güne neredeyse herkesi sığdırdım. En çok ona seviniyorum zaten. Tahmin ettiğim gibi herkesin tadı damağımda kaldı, uzuuuun uzun görüşmek isterdim her biriyle. Bazılarıyla sadece bir gün bazılarıyla birkaç saat ama görüştüm hepsiyle. Bizim kızlarla her gün görüştüm zaten onlarda kaldığım için, onun haricinde de eski dostları bile gördüm, verimliydi.
Alışveriş yaptım bir de. Çok fazla yaptım! Ömrümde hiç bu kadar toplu alışveriş yapmamıştım. Çok fazla yoruldum. Kızlar nasıl dayanıyor o kadar alışverişe? Benim resmen anam ağladı. Aldığım da birkaç ayakkabı, pantolon ve çanta. O kadar. Bu alışveriş için de Ankara'nın neredeyse tüm merkezlerine gittim (Ulus, Kızılay vs.) ve ömrümde bir alışveriş için bu kadar yoruldum. Neyse alışveriş faslı buraya kadardı.
|Güzel bir kare|
Öyle işte Ankara'dan geriye kalan birkaç parça kıyafet, arkadaşlarla hoş vakit ve 1 Mayıs'tı. Diyarbakır'a gidemedim, hayal kırıklığım o oldu, bir de Beytepe'yi göremedim, yetişmedi.