İsrail
(DD-98: dp. 1.060; 1. 314'5"; b. 21'9"; dr. 8'6"; s. 35 k.;
cpl. 113; a. 4 4", 2 1-pdr., 12 21" tt. )
İsrail, 22 Haziran 1918'de Fore River Shipbuilding Corp., Quincy, Mass. tarafından fırlatıldı; Bayan Dorothy Brown sponsorluğunda; ve 13 Eylül 1918'de görevlendirildi, Teğmen Comdr. George N. Barker komuta ediyor.
Boston'dan ayrıldıktan sonra, İsrail 24 Eylül 1918'de Newport'ta Güney Carolina ile buluştu ve Atlantik Filosu Destroyer Force'un bir birimi olarak Doğu Kıyısında eskort görevi yaptı. 13 Ekim'de New York'tan bir konvoy ile ayrıldı ve Portekiz'in Azor Adaları ve Port Leixoes üzerinden 6 Kasım'da Cebelitarık'a ulaştı. 9 Kasım'da Brezilya Müfrezesine Cebelitarık Limanı'na kadar eşlik eden İsrail, 18 Kasım'da Venedik'e geldi ve Doğu Akdeniz Kuvvetleri'ne katıldı. Venedik ve Spalato'dan 12 Temmuz 1919'a kadar, Cebelitarık ve Azorlar üzerinden Villefranche, Fransa'dan ayrılıp 24 Temmuz'da Boston'a varana kadar malzeme ve personel taşıyan bir istasyon gemisi olarak faaliyet gösterdi.
Portsmouth Donanma Tersanesi'nde revizyondan geçerken, İsrail hafif bir mayın gemisi olarak donatıldı ve sınıflandırması 17 Temmuz 1920'de DM-3 olarak değiştirildi.
4 Mart 1921'de Portsmouth, NH'den yola çıkan İsrail, Gloucester, Mass'ta Atlantik Filosu 1, Mine Squadron 1'e katıldığı 5 Temmuz'a kadar 13. Sahil boyunca seyir yaptı. Yılın geri kalanında madencilik uygulamaları ve Doğu'da tatbikatlar yaptı Sahil; ve Ocak-Nisan 1922 arasında, Guantanamo Körfezi ve Culebra, Porto Riko merkezli önemli filo tatbikatlarına katıldı.
İsrail 15 Mayıs 1922'de Philadelphia'ya geldi ve 7 Temmuz'da orada hizmet dışı kaldı. Sonraki yıllarda hareketsiz kalan o, 1936'da Londra Antlaşması'na göre bir hulk'a indirildi. Adı Donanma Listesinden 25 Ocak 1937'de alındı ve Union Shipbuilding Co., Baltimore Md., 18 Nisan 1939'a satıldı.
İsrail DD- 98 - Tarihçe
Tanrı Kendini tekrar ederken, genellikle önemli bir konuyu iletmeye çalışır. İsrail'e, Edomluların kaynaklarının Esav'da olduğunu unutmamasını hatırlatıyor. Onlarla doğru bir şekilde başa çıkmak için İsrailliler, Edomluların kim olduğunu bilmeli ve onların öngörülebilir ve aralıksız saldırılarına hazırlıklı olmalılardı; bilinçli ya da değil, Edomlular Esav'ın Yakup'a kaybettiklerini geri kazanmaya çalışmaktan asla vazgeçmediler! Ayrıca, bugün onları ataları hakkında kaydedilen Mukaddes Kitap ipuçlarından kolayca tanıyacağız.
Musa, Esav'ın ailesini tanıtırken, Esav'ın karılarının adlarını ve türevlerini verir: "Esav, karılarını Kenan'ın kızlarından aldı: Hititli Elon'un kızı Ada, Hivli Sivon ve Basemat'ın kızı Anah'ın kızı Aholibama, İsmail'in kızı, Nebajot'un kızkardeşi" (Yaratılış 36:2-3). Esav kendini evlilik yoluyla Hititlerle, Hivlerle ve hem Kenanlı kabilelerle hem de İsmaililer ile bağladı.
Kenan'ın oğlu Heth'in soyundan gelen Hititler, bu kabilelerin açık ara en güçlüsü ve en büyüğüydü ve başkenti bugün orta Türkiye olan Anadolu'dan Filistin'e kadar uzanan devasa bir imparatorluğa sahipti. "Hatti Ülkesi", tüm Levant'ı etkilemek için ticari, kültürel ve askeri güce sahip olan İbrahim'in zamanının en büyük imparatorluğuydu.
Hivliler, Kenan ülkesinde yaşayan akraba ancak daha az sayıda insandı. Bunlar, Mukaddes Kitabın başka yerlerde "Horite" olarak adlandırdığı ve tarihin "Hurriler" olarak adlandırdığı, kuzey Mezopotamya merkezli, bir zamanlar bölgede egemen bir halk olan bir halk olabilir. Esav'ın zamanında, Kenan'ın merkezinde Şekem de dahil olmak üzere birçok kaleleri varmış gibi görünüyor. Tesniye 2:12, 22, Edomluların Seir'de yaşayan Horluların bir kolunu yok ettiklerini ve belki de topraklarını kendilerine alarak yok ettiklerini kaydeder.
Artık Edomlular, Hititler, Hivliler ve İsmaililer arasındaki bağların ne kadar yakın olduğu açık. Hepsi evlilik ve kan bağıyla bağlıydı!
Yaratılış 36:11-12'de başka bir kan bağı buluyoruz: "Ve Elifaz'ın oğulları Teman, Omar, Tsepho, Gatam ve Kenaz'dı. Timna, Esav'ın oğlu Elifaz'ın cariyesiydi ve Elifaz'a Amalek'i doğurdu. Bunlar Esav'ın karısı Ada'nın oğullarıydı." Esav'ın torunu Amalek'in soyundan gelen Amalekliler, doğal olarak İsrail karşıtı ittifaka girerler. 16. ayet, Amalek'in Edomlular arasında bir reis olduğundan bahseder. Bir cariyenin oğlu olmasına rağmen, yine de, daha sonraki zamanlarda kendisini İsrail'in acımasız bir düşmanı olarak gösteren önemli bir kabilenin başkanı oldu.
Ayrıca Teman'ın ilk sırada yer aldığına göre, muhtemelen Esav'ın ilk oğlu olan Elifaz'ın ilk oğlu olduğuna dikkat edin. Teman'ın adı, görünüşe göre kendisinin ve klanının yerleştiği Edom topraklarının orta kısmına eklendi. Petra'dan çok uzakta olmayan Teman adında bir şehir vardı. Habakkuk 3:3, Teman bölgesini Paran Dağı'na paralel olarak gösterir; bu, bazılarının Sina Dağı'na şiirsel bir gönderme olduğunu düşünür, ancak daha büyük olasılıkla Edom'un merkezindeki Seir Dağı'na atıfta bulunur. Esav ile ilgili bazı peygamberliklerin Teman'ı Edom için alternatif bir isim olarak kullandığını hatırlamakta fayda var.
Mezmur 83:5-8'de listelenen milletler, İsrail'in eski düşmanlarının oldukça eksiksiz bir dökümünü oluşturur ve Esav'ın soyundan gelen Edom'a yer önceliği verilir. Edom'dan sonra olağan şüpheliler gelir: İsmaililer, Moab, Hagarlılar, Gebal, Ammon, Amalek, Filistia ve Sur ve Asur, özellikle Lut'un çocuklarına yardım ederek onlara katılır.
Amalek (bkz. Yaratılış 36:12) ve Gebal (burada, Idumea'nın bir bölgesi, genellikle Fenike şehri Gebal veya Biblos ile karıştırılır), Esav'ın soyundan gelenler aslında bu listede üç kez görünürler. Edomitler. Açıkçası, bu kabileler kendi başlarına savaştılar ve sonunda kendi kimliklerini oluşturdular. Özellikle Amalek İsrail için bir baş belasıydı.
Yaklaşık Tekvin 16'dan itibaren Mukaddes Kitap tarihi, tüm bu milletlerin İsrail ve Yahuda'ya karşı sürekli olarak ayaklandığını kaydeder. İsrail ile çok nadiren uzun süre müttefik oldular ve bunu yaptıklarında, genellikle daha güçlü, daha korkunç bir düşmanla karşı karşıya kaldıkları için oldular. Görünüşe göre İsrail onlardan ancak fethedildiklerinde ve haraç altına alındığında barış aldı.
İsrail'in bu kalıcı düşmanları listesinde eksik olan tek büyük millet Mısır ve Babil'dir. İhmal edilmelerinin birkaç nedeni olabilir. Birincisi, bağlam İsrail'e karşı belirli bir tarihsel "konfederasyondan" söz ediyor ve Mısır ve Babil bunun bir parçası olmayabilir. İkincisi, bölgedeki büyük güçler olarak Mısır ve Babil genellikle İsrail hakkında kaygısızdı ya da en azından bu diğer ulusların sahip olduğu Tanrı'nın halkına karşı içgüdüsel nefrete sahip değildi. Üçüncüsü, adı geçen halklar ya etnik olarak İsrail'le akrabaydılar ya da İsrail'in yakınında yaşıyorlardı, Mısır ve Babil ise İsrail'le akraba değil ve uzak diyarlarda yaşıyordu.
Son olarak, son günlerin bir kehaneti olarak, Mezmur 83, Mısır ve Babil'in eski zamanlarda yaptıkları fiziksel halkları temsil ettiğini düşünmeyebilir. Aslında, Irak'taki turistlerin görmesi için antik kentin harabelerde yattığı ahir zamanda fiziksel bir Babil var gibi görünmüyor. Modern bir Arap ulusu olan Mısır, kehanette düşünülürse, İsmail'in annesi Hacer bir Mısırlı olduğu için Hagaritlerin kapsamına dahil edilebilir (Yaratılış 16:1). Ayrıca, İsmail'in karısı da Mısırlıydı (Yaratılış 21:21), bu da İsmaililerin dörtte üçünü Mısırlı yapıyor.
Yine de, tüm bu farklı halklar&mdashEdom, Ishmael, Amalek, Moab, Ammon, Philistia, Tyre ve Asur&mda bugün Orta Doğu'nun en büyük oyuncuları arasında yer alıyor. Bunlar, "Arap" veya "Müslüman dünyası" olarak bilinen şeyi oluşturan Cihatçıların ve İslami köktendincilerin selamladığı halklardır. Bugün bu insanlar Lübnan, Suriye, Türkiye, Irak, Suudi Arabistan, Yemen, Birleşik Arap Emirlikleri, Ürdün, Mısır, Libya, Sudan, Fas, Tunus vb. milletlerde ve sözde Filistin milletinde yaşıyor.
Mezmur 83, ana düşmanı İsrail olan bir grup insan&mdasha konfederasyonu&mdash listeler. Bugün dünya çapında bir cihat Batı'ya karşı, özellikle "Büyük Şeytan"a, ABD'ye ve hor görülen Yahudilere, İsrail Devleti'ne yönelikti. Eski İsrail'in fiziksel torunları, İngilizce konuşan halklar, Kuzeybatı Avrupa demokrasileri ve Yahudi diasporası, Batı medeniyetinin bayraktarlarını paylaşıyor. Aynı oyuncular hala oyunda!
Bu son birkaç yılda çatışmayı kim başlattı? Saldırganlar çoğunlukla İslamcı veya köktendinci Araplar olmuştur. Teröristler ağırlıklı olarak Suudi Arabistan, Filistin, Lübnan, Suriye, Ürdün, Mısır, Kuzey Afrika, Irak vb. ve Arap ülkelerinden geldiler. Bu saldırıların felsefi veya dini temellerinin kaynağı, Vahhabiliğin (Suudi Arabistan'dan yayılan), militan pan-Arap sosyalizminin (Filistin, Suriye, Irak, Mısır, vb.) ve anti-Semitizm (İbrahim'in soyundan gelen Sami halkları olan Arapların çoğunluğu tarafından ikiyüzlü bir şekilde uygulanmaktadır).
Saldırıların çoğu nerede gerçekleşti? Birçoğu Orta Doğu'da meydana gelmiş olsa da, ağırlıklı olarak Batı çıkarlarına karşıydı. Terör örgütleri Batılı insanları, uçakları, helikopterleri, gemileri, evleri, dükkanları, otelleri ve elçilikleri hedef aldı ve Batılı her şey onlara adil gibi görünüyor.
Örneğin, 1983'te Beyrut'ta bir ABD askeri tesisine yönelik bombalama, kışlalarında yüzlerce denizciyi öldürdü ve cihatçılar 11 Eylül 2001'de ABD anakarasına saldırdı. Elbette İsrail Devleti, militanın ağır bir payına katlandı. 1948'de kuruluşundan bu yana İslami şiddet. Daha yakın zamanlarda, İngiltere, Avustralya, Fransa, Hollanda, Danimarka ve ağırlıklı olarak İsrailli olan diğer ülkeler de terörist zulümlere maruz kaldı. Bu, İsrailli olmayan, ancak İspanya ve İtalya gibi Batılı ülkeleri de vuran terörizmi hiçbir şekilde küçümsemez.
Mezmur 83'ü bu milletlerin ataları hakkında bildiklerimizle ve akşam haberlerinde gördüklerimizle bir araya getirdiğimizde, bu kehanetler gözlerimizin önünde gerçekleşiyor!
edomKöle ticaretinde zaten Gazze ve Tire ile bağlantılı olan , şimdi doğrudan İsrail'e karşı şiddetli düşmanlıkla suçlanıyor (ayetler 11-12). Esav'ın soyundan gelenler (Yaratılış 36:1, 9) Yakup'u kutsamayı ve doğuştan gelen hakkı çaldığı için asla affetmedi. Öfkelerinin içlerinde için için için yanmasına izin veriyorlar ve onu arada bir ateşe veriyorlar ki ölmesin diye ve İsrail'e karşı mantıksız saldırganlık eylemleriyle patlak verdi. Bu belki de en kötü günahtır, çünkü kalpte gizlenen nefret, korkusuz bir suçtur ve affedilmez günahın adayıdır.
Bu oldukça acımasız. Edom sadece yenilmeyecek, aynı zamanda yok edilecek. Normalde, bir hırsız bir eve girerse, sadece değerli ve ilgi çekici şeyleri alır, evdeki her eşyayı almaz. Yalnızca çitle çevirebileceği veya kendi kullanabileceği şeyleri alır. Benzer şekilde, üzüm toplayıcıları bir bağdan geçerken, amaçları için en iyisini alır, gerisini asmada bırakırlar. Bazı kümeler olgunlaşmamış veya bazıları gözden kaçmış olabilir. Mukaddes Kitapta, bir çiftçinin mahsulünün bir kısmını yoksulların toplaması için geride bırakması gerekiyordu (Levililer 19:9-10 Tesniye 24:19-22).
Obadya 1:5-6, Edom cezalandırıldığında böyle bir seçiciliğin söz konusu olmayacağını belirtir. Hırsızlar gelip çalmış gibi olacak her şey&mdash çıplak duvarlara! Hiçbir şey kalmayacak&mdasaklı şeyler bile aranıp alınacak. Tanrı, Edom'un isyanlarının korkunç sonuçlarını ortaya koyar. Bu insanları yaptıklarından dolayı cezalandırma konusunda ciddidir. Bu, Edom'un biçeceği ve ektiğinin yakında ortaya çıkacağıdır.
Yeni Kral James, İbranice laf kalabalığının bir kısmını yumuşak bir şekilde satıyor. Örneğin, 6. ayette, "Ah, Esav nasıl aranacak!" "Ah, Esav nasıl yağmalanacak!" olmalı. çok daha agresif ve şiddetli bir ifade. Değerli eşyalar için kapsamlı bir arama yapan bir görevli, "Gizli hazinelerinin peşinden gidilecektir" önerisinde bulunur. Ancak İbranice, işgal eden ve değerli her şeyi alan ve geri kalanını yok eden bir yağma ordusunu tanımlar. Edom tamamen kovulacak.
Tersine, bu iki ifadeden biri ve 5. ayetteki bir diğeri de Obadiah'ın empatik tavrına işaret ediyor. "Ah, nasıl kesileceksin!" (5. ayet) kederin tipik bir İbranice ifadesidir. Obadiah, 6. ayette gönül yarasını tekrarlıyor, "Ah, Esav nasıl da aranacak!" Peygamber, bu halkın böyle korkunç bir sonun gelmesi gerektiğinden yakınır.
İsrail'le olan çatışmadaki dostları, müttefikleri bile Edom'a güvenilmemesi gerektiğini biliyor. Bu kadim insanların karakterine aşinadırlar ve bu nedenle, onun kendilerine hükmetmesini ve yapmaya hazırlandıklarının ötesinde onları dahil etmesini önlemek için yapılması gerekeni yapacaklardır. Müttefikleri gizlice onu yok etmeyi planlayacak. Esav'ın başkalarıyla olan herhangi bir ittifakı kısa ömürlü olacaktır ve bu, özellikle yardımcılarının aldatıcı karakterini bilerek doğrudur! Onlar da güvenilmez yatak arkadaşlarıdır.
Yine de İsrail'e ve özellikle Yusuf'un halkına olan nefretlerinde birleşiyorlar. Ancak, onların birleşik nefreti, Yakup'un soyundan gelenleri yenemeyecek. Nihayetinde 18. ayet, "Yakup'un evi ateş, Yusuf'un evi alev olacak" der ve Tanrı'nın Yusuf'un milletlerini Edom'u cezalandırmaya önderlik etmeye yönlendireceğini ima eder. Sonuç şu olacak: "Esav'ın evi anız olacak, onları yakacaklar ve yiyip bitirecekler. Ve Esav'ın evinden sağ kalan kalmayacak." Ne kötü bir kader!
Edomluların İsrail'e karşı gaddarlık ve saldırganlık kayıtları Kutsal Yazılar boyunca bulunur. Daha önce, Esav'ın Yakup'a karşı kişisel nefretini ve öldürücü yeminini (Yaratılış 27:41), Amalekliler'in çölde başıboş İsraillilere karşı sinsi saldırısını (Çıkış 17:8-16 Tesniye 25:17-19), Amalek'in diğerleriyle ittifaklarını gördük. İsrail'e karşı uluslar (Hâkimler 3:12-14 6:1-6) ve hatta Haman'ın İran'daki Yahudileri yok etme girişimi (Ester 3:1, 8-11, 13). Bunların ötesinde, Mukaddes Kitap Edom'un İsrail ve Yahuda'ya ve Tanrı'nın iradesine karşı neredeyse aralıksız düşmanlığına dair daha fazla örnek sunar.
Mezmur 137, Yahudilerin Babil'de esir tutuldukları sırada Kudüs'e duydukları kederi ve özlemi anlatan bir ağıttır. "Yabancı bir ülkede RAB'bin şarkısını" söyleyemeyecek kadar çaresizdiler (4. ayet). Sonraki ayetler, Edomluların Yeruşalim'in yağmalanmasındaki rolünü anlatır ve mezmur Yahudilerin Edomluların yaşadıkları gibi acı çekeceklerine dair umutlarıyla sona erer:
Ey RAB, Yeruşalim gününü, Edom oğullarına karşı, “Yıkıp yıkın” diyenleri anımsayın., yıkmak, Ey yıkılacak olan Babil kızı, bize hizmet ettiğin gibi sana karşılığını verene ne mutlu! Küçüklerini alıp kayaya çarpana ne mutlu! (Mezmur 137:7-9) )
Açıkça, MÖ 586'da Edomlular, Nebukadnetsar'ın Babil kuvvetleriyle Yahuda'ya karşı birleştiler ve savunmasız bebeklere ve gençlere karşı vahşet işleyerek Yahudilerin yenilgisinden keyif aldılar.
Diğer Eski Ahit vakanüvisleri, Edom aleyhindeki çeteleyi artırır. Tanrı, peygamber Hezekiel aracılığıyla, aynı kardeş cinayeti hesabını ve Edom'un seçilmiş halkına karşı zulmüne adil yanıtı olarak belirlediği şeyi anlatır. Bu peygamberlikler Obadya'nın şu sözleriyle tamamen uyumludur:
"Edom'un öç alarak Yahuda evine karşı yaptığından ve onlardan öcünü almakla çok gücendirdiğinden dolayı, Rab Tanrı şöyle diyor: "Ben de Edom'a karşı elimi uzatacağım, ondan insanları ve hayvanları keseceğim. ve onu Teman'dan ıssız hale getir Dedan kılıçla düşecek.Öcümü kavmim İsrail'in eliyle Edom'un üzerine koyacağım, öyle ki, Edom'da benim gazabıma göre ve benim gazabıma göre yapsınlar ve onlar benim intikamımı bilecekler. ," diyor Lord GOD. (Hezekiel 25:12-14)
» "Çünkü eski bir kininiz vardı ve onların felâketi zamanında, felâketleri sona erdiğinde, kılıcın gücüyle İsrail oğullarının kanını döktünüz, bu yüzden, ben yaşadığım müddetçe," diyor. RAB TANRI, "Seni kana hazırlayacağım ve kan seni kovalayacak... Çünkü, 'Bu iki ulus ve bu iki ülke benim olacak ve onlara sahip çıkacağız' dediniz, oysa RAB bu nedenle, orada yaşarken," diyor Rab TANRI, "öfkeninize ve onlara karşı nefretinizde gösterdiğiniz kıskançlığa göre yapacağım. . . . . . . . İsrail evinin mirası ıssız olduğu için sevindiğin gibi, ben de sana öyle yapacağım, ıssız kalacaksın, ey Seir Dağı ve onun bütün Edom'u! O zaman bilecekler ki, ben RAB'İM. " (Hezekiel 35:5-6, 10-11, 14-15)
Açık ülkesini yağmalamak için ülkemi kendilerine mülk olarak veren tüm Edom'a ve diğer uluslara karşı tüm yüreğimle sevinç ve kin dolu düşüncelerle yanan kıskançlığımla konuştum. (Hezekiel 36:5)
Yeremya aynı zamanda Yeruşalim'in aynı yıkımında Edomluların hainliğine de atıfta bulunur:
Ey Uz diyarında oturan Edom kızı, sevin ve mesrur olun! Kâse de size geçecek ve sarhoş olup çıplak kalacaksınız [bkz. Yeremya 25:15-38]. . . . Suçunu cezalandıracak, ey Edom kızı, günahlarını ortaya çıkaracak! (Ağıtlar 4:21-22)
Bunlar arasında, Yoel 3:19'daki kehanet en ilginç olanıdır, çünkü peygamber Yoel MÖ dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında, Yeruşalim'in Yeni Babillerin eline geçmesinden 250 yıl önce yaşamıştır! Şöyle yazıyor: "Ve Edom, Yahuda halkına uygulanan şiddet yüzünden ıssız bir çöl olacak, çünkü memleketlerinde suçsuz kanı döktüler." MÖ sekizinci yüzyılın ortalarında yazan Amos, Edom'u benzer suçlarla suçluyor:
Edom'un üç, ve dördü için cezasını geri çevirmeyeceğim, çünkü o bir kılıçla kardeşini kovaladı ve öfkesini sonsuza dek körükleyen tüm acımayı attı ve gazabını sonsuza dek tuttu. Ama Teman üzerine Bozrah saraylarını yiyip bitirecek bir ateş göndereceğim. (Amos 1:11-12)
Mukaddes Kitapta, Edom'un eski İsrail ve Yahuda'ya karşı uyguladığı şiddetin kapsamlı bir kaydı var. Obadiah'tan alınan kanıtlar, Edomluların İsrail karşıtı suç çılgınlıklarına son günlerde Tanrı müdahale edene kadar devam edeceklerini ortaya koyuyor. Bu iğrenç eylemlere çok gücenir ve bu nedenle, “sonsuza dek ortadan kaldırılacaklarını” vaat eder (Obadya 1:10).
Ovadya 15-16'nın teması Yeremya 25:28'de geçiyor: "Ve öyle olacak ki, kadehi sizin elinizden içmeyi reddederlerse, o zaman onlara diyeceksiniz ki, 'Her Şeye Egemen RAB şöyle diyor: Mutlaka içeceksiniz!"" Allah, Edom'un gazabının şarabından mutlaka içeceğini bildiriyor.
Obadiah'ın 15. ayette bildirdiği gibi, Büyük Sıkıntının hemen ardından Rab'bin Günü gelir. Bu bir hesaplaşma zamanıdır ya da peygamberin ifade ettiği gibi, "Yaptığın, sana yapılacaktır." Bu bir İncil yasasıdır. Romalılar buna sözlük, "misilleme yasası" veya "adil intikam yasası" anlamına gelir. İncil'deki terimlerle, bunu "göze göz" ilkesi olarak biliyoruz (Çıkış 21:23-25 Levililer 24:19-20 Matta 5:38). İsa, başkalarına ölçtüğümüz her şeyin bize geri ölçüleceğini söylüyor (Luka 6:38). Pavlus bunun hakkında şöyle yazar: "İnsan ne ekerse onu biçer" (II Korintliler 9:6 Galatyalılar 6:7-8). Tanrı, Gazabı Günü'nde Edom'u böyle yargılayacağını söylüyor: "Cezanız başınıza dönecektir."
Obadya 16'da devam ediyor: "Çünkü mukaddes dağımda nasıl içtiyseniz, bütün milletler de öyle içecekler, evet, içecek ve yutacaklar ve sanki hiç olmamışlar gibi olacaklar." Bu son kısım daha iyi tercüme edilebilir, "Evet, onlar [Edom ve yandaşları] varlıkları yok oluncaya kadar içecek, içecek ve içecek." Ne büyük bir tehdit! Tanrı esasen onlara, ilk başta sevinseler de, intikam gününde onlarla muhatap olacağını ve onları yeryüzünden sileceğini söyler! Allah bunları hafife almıyor.
Edom, Tanrı'nın kutsal dağında birçok kez içmiş olabilir. Babil ve daha sonra Roma, Yeruşalim'i ele geçirip yok ettiğinde, Edomlular büyük olasılıkla şölen ve İsrail'e karşı övünerek içtiler. Belki de sonunda Kenan diyarının kendilerine miras kalacağını düşündüler. Ayrıca, Yahudilerin Tapınak alanını kullanmalarına karşı katı kuralları olan Filistinliler tarafından şu anda tutulan Tapınak Dağı'nın mevcut durumunu da açıklayabilir. Gerçekte, Yahudilerin oraya girmelerini ve orada namaz kılmasını yasaklama yetenekleriyle övünüyorlar, ancak bu gerçekten onları düzenlemek değil. Tanrı'nın misillemesi sert olacaktır.
Berean: Günlük Ayet ve Yorum
için kaydolun Berean: Günlük Ayet ve Yorumve İncil gerçeğinin gelen kutunuza teslim edilmesini sağlayın. Bu günlük bülten, kişisel inceleme için bir başlangıç noktası sağlar ve Tanrı'nın Sözünü oluşturan ayetler hakkında değerli bilgiler verir. Bakın ne 145.000'den fazla abone zaten her gün alıyorlar.
İsrail DD- 98 - Tarihçe
Forrest Sherman (DDG 98), ABD Donanması'nın 48. Arleigh Burke sınıfı güdümlü füze muhripidir ve adını Deniz Harekatları'nın 12. Şefi ve bu pozisyonda görev yapan en genç adam olan Adm Forrest Sherman'ın onuruna almıştır. Görevi Kasım 1949'dan Temmuz 1951'e kadar sürdürdü.
2 Ekim 2004 Ön Devreye Alma Birimi (PCU) Forrest Sherman, Pascagoula'daki Northrop Grumman Gemi Sistemleri, Ingalls Operasyonu'nda düzenlenen bir törenle vaftiz edildi ve suya indirildi. Bayan Ann Sherman Fitzpatrick, Amiral Sherman'ın kızı, geminin sponsoru olarak görev yaptı. Komutan. Michael G. Van Durick müstakbel komutandır.
15 Haziran 2005 Güdümlü füze destroyeri, ilk kez birleşik inşaatçı ve kabul "süper denemesi" yapmak için yola çıktı. DDG 98 acil durumu, Dennis Kasırgası'ndan kaçmak için 8 Temmuz'da ayrıldı.
17 Aralık, PCU Forrest Sherman, Pascagoula, Miss.'den son kez ayrıldı. 21 Aralık'ta Norfolk, Va., Naval Station'ın ana limanına ulaştı.
28 Ocak 2006 USS Forrest Sherman, Donanma Hava Üssü (NAS) Pensacola, Fla'da düzenlenen bir törenle görevlendirildi. 3 Şubat'ta Norfolk'a, 21-23 Şubat tarihleri arasında Yorktown, Va. Donanma Silahları İstasyonunda yüklü cephane döndü.
27 Şubat, Forrest Sherman, Combat Systems Gemi Yeterlilik Denemeleri (CSSQT) ve Seyir Füzesi Taktik Kalifikasyonu (CMTQ) için ana limanından ayrıldı. Atlantik Denizaltı Test ve Değerlendirme Merkezi (AUTEC) menzili 2-6 Nisan tarihleri arasında Nassau, Bahamalar'a liman çağrısı 12 Nisan'da eve döndü UD, ITT ve FEP için 10-15 Temmuz'dan itibaren yola çıkıyor.
8 Ağustos, USS Forrest Sherman, BAE Systems Norfolk Gemi Onarımında üç aylık bir Shakedown Sonrası Kullanılabilirlik (PSA) başlattı. 17 Kasım'da ana limana döndü. VACAPES Op. 4-7 Aralık arası alan 11-13 Aralık arası Lambert Noktasında Manyetik Deperming.
19 Ocak 2007 Güdümlü füze destroyeri, yaklaşmakta olan konuşlandırmaya hazırlık olarak 10 günlük başarılı bir çalışma ve eğitim dönemini tamamladıktan sonra ana limanına döndü.
16 Şubat, Komutan. Dekan M. Vesely, Komutanlığını rahatlattı. Forrest Sherman'ın komutanı Michael G. Van Durick, Norfolk Deniz Üssü'ndeki bir komutan değişikliği töreni sırasında.
30 Nisan, USS Forrest Sherman, Fleet Week Ft.'ye katılmak için Port Everglades, Fla.'ya girdi. Lauderdale.
9 Temmuz, USS Forrest Sherman, USS Enterprise (CVN 65) Carrier Strike Group (CSG) ile ilk konuşlandırması için Norfolk'tan ayrıldı.
26 Temmuz DDG 98, rutin bir liman araması için Yunanistan'ın Girit kentindeki Souda Körfezi'ne geldi.
4 Ağustos, USS Forrest Sherman kısa süre önce planlanmış bir liman ziyareti için Bulgaristan'ın Varna kentine girdi.
Ağustos ayında Forrest Sherman, Ukrayna donanmasıyla tatbikat yapmak için Sivastopol'u ziyaret ederken, gemiden 500 metre uzakta II. Mayın, gemiye zarar vermeden önce keşfedildi ve güvence altına alındı.
5 Eylül, Forrest Sherman, 40 yıldan uzun bir süredir ülkeyi ziyaret eden ilk ABD Donanması gemisi olarak Tanzanya'nın Dar es Salaam kentine girdi.
12 Eylül, USS Forrest Sherman, 33 yıl sonra ada ülkesini ziyaret eden ilk ABD Donanması gemisi olarak Komorlar'ın Moroni kıyılarına ulaştı. Gemi şu anda ABD Deniz Kuvvetleri Avrupa-Afrika'nın yeni kurulan Güneydoğu Afrika Görev Grubu CTG 60.5 Komutanı olarak görev yapıyor.
17 Eylül, Güdümlü füze destroyeri, planlanmış bir liman çağrısı için Mazambik, Maputo'ya girdi.
26 Eylül, DDG 98, Güney Afrika donanmasına ait firkateyn SAS Amatola (F 145) ile koordineli deniz operasyonları ve Cape Town'a geçiş için Durban'dan ayrıldı. 5 Ekim'de Cape Town'dan Ayrıldı.
26 Ekim, Forrest Sherman kısa süre önce Kongo Cumhuriyeti Pointe Noire'dan ayrıldı.
Aralık ?, USS Forrest Sherman, ABD Avrupa (EUCOM) ve Afrika Komutanlığı (AFRCIOM) Sorumluluk Alanlarına (AoR) beş aylık bir görevden sonra ana limana döndü.
1 Haziran 2008 USS Forrest Sherman, ABD Güney Komutanlığının Amerika Kıtası Ortaklığı 2008 (POA 08) operasyonunu desteklemek için Norfolk'tan ayrıldı.
11 Haziran, Güdümlü füze destroyeri, Peru Donanması ile bir dizi tatbikat başlatmak için Callao, Peru'ya girdi. Sherman'ın mürettebatı, 10 Haziran'da Peru'nun liman kenti Paita'nın 20 mil açığında mahsur kalan bir balıkçı gemisine yiyecek, yakıt ve su sağladı.
10 Ağustos, DDG 98, planlanmış bir liman ziyaretinin ardından yakın zamanda Acajutla, El Salvador'dan ayrıldı.
29 Ağustos, USS Forrest Sherman, Komutan Komutanı. Wyatt N. Chidester, üç aylık bir konuşlandırmanın ardından Norfolk Deniz Üssü'ne döndü.
20 Şubat 2009 Forrest Sherman, Mardi Gras şenlikleri ile bağlantılı olarak beş günlük bir liman ziyareti için New Orleans, La.'daki Gov. Nicholls Street Rıhtımı'na demir attı.
24 Nisan, USS Forrest Sherman, 20-21 Nisan tarihleri arasında Virginia kıyılarında Fransız gemisi FS Forbin (D 620) ile bir geçiş tatbikatı (PASSEX) gerçekleştirdi.
27 Nisan, USS Forrest Sherman, USS Ashland (LSD 48), USS Toledo (SSN 769), USCGC Tahoma (WMEC 908) ve HMCS Preserver (AOR 510), yıllık Broward Donanma Günleri Filo Haftası için Port Everglades, Fla.'ya geldi. 27 Nisan'dan 2 Mayıs'a kadar kutlama.
8 Mayıs Güdümlü füze destroyeri, üç haftalık seyir süresini tamamladıktan sonra eve döndü.
6 Haziran, DDG 98, Baltık Operasyonları (BALTOPS) 2009 tatbikatına katılmak için kısa süre önce İsveç'in Karlskrona kentine geldi. Inport Kiel, Almanya, 19-22 Haziran tarihleri arasında 5 Temmuz'da İngiltere, Portsmouth açıklarında demirlendi.
3 Aralık, Komutan. Andrew Arnold Yarbay'ı rahatlattı. Wyatt N. Chidester, Forrest Sherman'ın 4. CO'su olarak.
21 Şubat 2010 USS Forrest Sherman, Birleşik Görev Gücü (CTF) 151'in bir parçası olarak Aden Körfezi'nde şu anda korsanlıkla mücadele ve deniz güvenliği operasyonları (MSO) yürütüyor.
18 Temmuz, Forrest Sherman kısa süre önce bir özgürlük limanı ziyareti için İspanya'nın Valensiya kentine girdi.
1 Ağustos, USS Forrest Sherman, yedi aylık bir konuşlandırmanın ardından Norfolk Deniz Üssü'ne döndü.
11 Mart 2011 Komutan. Luis E. Sanchez, Jr., Komutan'ı rahatlattı. Andrew Arnold, DDG 98'in komutanı olarak.
1 Nisan, Forrest Sherman, 2-15 Nisan tarihleri arasında İskoçya kıyılarında yapılacak çok uluslu Ortak Savaşçı 2011-1 tatbikatına katılmak için Faslane, İskoçya'daki HMNB Clyde'ye geldi.
18 Nisan, USS Forrest Sherman, USS Samuel B. Roberts (FFG 58) ile birlikte dört günlük bir liman araması için İngiltere'nin Portsmouth kentine geldi.
Mayıs?, Güdümlü füze destroyeri, Dostlar ve Aile Günü Gezisi için ana limanından ayrıldı.
11 Temmuz, DDG 98 şu anda Norfolk'taki MHI Gemi Onarım ve Gemi Servislerinde Seçilmiş Kısıtlı Kullanılabilirlik'ten (SRA) geçiyor.
8 Şubat 2012 USS Forrest Sherman, kısa bir liman araması için Mayport Deniz Üssü'ne yanaştı. Gemi şu anda Doğu Sahili açıklarında rutin eğitim veriyor.
12 Mart, Forrest Sherman, 26 Mart - 5 Nisan tarihleri arasında Kraliyet Donanması Bayrak Subay Deniz Eğitimi'ne (FOST) hazırlanmak üzere Norfolk Deniz Üssü'nden ayrıldı.
19 Mart, USS Forrest Sherman, yakıt almak üzere Azor Adaları'na kısa bir ziyaret için Portekiz, Ponta Delgada'ya yanaştı.
23 Mart, DDG 98, 30 Mart - 1 Nisan tarihleri arasında tekrar Plymouth, İngiltere Inport Plymouth'a üç günlük bir liman ziyareti için HMNB Devonport'a geldi.
6 Nisan, USS Forrest Sherman, dört günlük bir liman ziyareti için Fransa'nın Brest kentine geldi.
13 Nisan, Güdümlü füze destroyeri, 16-26 Nisan tarihlerinde İskoçya açıklarındaki çok uluslu Joint Warrior 2012 tatbikatına katılmadan önce üç günlük bir liman çağrısı için İskoçya'nın Faslane kentindeki HMNB Clyde'ye ulaştı. 27 Nisan'da tekrar Faslane'e çekildi.
17 Mayıs, Forrest Sherman, Mayport, Fla Deniz Üssü'nden bir Tiger Cruise'un ardından dokuz haftalık seyir süresini tamamlayarak ana limana döndü.
1 Haziran, USS Forrest Sherman, cephane yüklemesinden sonra Deniz İstasyonu Norfolk'a giderken bir Arkadaş ve Aile Günü Gezisi için Donanma Silahları İstasyonu Yorktown, Va.'dan ayrıldı.
3 Temmuz, USS Forrest Sherman, öncelikli olarak Balistik Füze Savunma (BMD) operasyonlarına odaklanan planlı bir konuşlandırma için Norfolk'tan ayrıldı.
21 Temmuz, Komutan. Bradley W. Busch, Komutan'ı rahatlattı. Forrest Sherman'ın CO olarak Luis E. Sanchez, Jr.
15 Ağustos, DDG 98, doğu Akdeniz'de yıllık arama ve kurtarma tatbikatı Reliant Mermaid 2012'nin deniz aşamasına katıldıktan sonra iki günlük bir liman araması için tekrar Hayfa, İsrail'e çekildi.
3 Eylül, Güdümlü füze destroyeri, rutin bir liman çağrısı için Yunanistan'ın Souda Körfezi Deniz Destek Faaliyeti'ne geldi.
18 Ekim, USS Forrest Sherman, ortak bir hava savunma tatbikatı Austere Challenge 12'ye katılmadan önce üç günlük bir liman çağrısı için İsrail'in Hayfa kentine geldi.
5 Kasım, Forrest Sherman, Mavi Balina 2012 üçlü tatbikatının üç günlük liman içi aşaması için Türkiye, Aksaz deniz üssüne geldi.
12 Kasım USS Forrest Sherman, iki günlük bir liman ziyareti için Türkiye'nin Antalya sahiline demir attı.
1 Aralık, DDG 98 kısa süre önce rutin bir liman araması için Girit'teki Souda Körfezi'ne çekildi.
17 Ocak 2013 Güdümlü füze destroyeri kısa süre önce planlanmış bir liman ziyareti için İtalya'nın Bari kentine girdi.
18 Şubat, Forrest Sherman kısa bir süre önce kısa bir liman araması için İspanya'nın Rota Deniz Üssü'ne geldi.
26 Şubat, USS Forrest Sherman, ABD 6. Filo Sorumluluk Alanında (AoR) sekiz aylık bir konuşlandırmanın ardından Norfolk Deniz Üssü'ne döndü. Gemi, Augusta Körfezi, Sicilya ve Larnaka, Kıbrıs dahil olmak üzere 16 liman ziyareti yaptı.
30 Eylül, Forrest Sherman şu anda Deniz İstasyonu Norfolk'ta iskeledeyken Seçilmiş Kısıtlı Kullanılabilirlik (SRA) yürütüyor.
31 Ocak 2014 Komutan. John A. Krisciunas Komutan'ı rahatlattı. Bradley W. Busch, gemideki bir komutan değişikliği töreni sırasında DDG 98'in 7. CO'su olarak.
20 Şubat, USS Forrest Sherman şu anda Florida kıyılarında Bağımsız Dağıtıcı Sertifikasyon Tatbikatı'nı (IDCERTEX) desteklemek için yürütülüyor.
7 Temmuz, Forrest Sherman, Destroyer Squadron (DESRON) 2'yi desteklemek için Greyhound Armor tatbikatına katılmak için Norfolk'tan ayrıldı.
16 Eylül, USS Forrest Sherman, USS Theodore Roosevelt (CVN 71) Carrier Strike Group (CSG) 12 Kompozit Eğitim Birimi Tatbikatı (COMPTUEX) ve Müşterek Görev Gücü Tatbikatı için Sürüyor (JTFEX) 7 Ocak 2015, Yorktown, Va. Donanma Silahları İstasyonunda demirlendi. 7-9 Ocak'tan itibaren cephane yüklemesi için 6 Şubat'ta eve döndü.
9 Mart, USS Forrest Sherman, Theodore Roosevelt CSG'nin bir parçası olarak planlanmış bir konuşlandırma için ana limandan ayrıldı.
21 Mart Güdümlü füze destroyeri, Cebelitarık Boğazı'nı geçtikten sonra Akdeniz'e girdi.
24 Mart, USS Forrest Sherman, dört günlük bir özgürlük ziyareti için İtalya'nın La Spezia Limanı'ndaki Garibaldi İskelesi'nde yeni inşa edilen Kruvaziyer Terminali'ne demir attı. 6 Nisan.
13 Nisan, USS Forrest Sherman, 15 Nisan'da USS Helena'ya (SSN 725) eşlik ederek Süveyş Kanalı'ndan kuzeye geçti.
20 Nisan, Forrest Sherman, USS Sentry (MCM 3) ve USS Dextrous (MCM 13) ile birlikte şu anda Aden Körfezi ve Bab el-Mandeb Boğazı'nda Deniz Durdurma Operasyonları (MIO) yürütüyor.
12 Haziran, DDG 98, üç günlük bir liman araması için Umman, Salalah Limanı'ndaki Konteyner Terminalinde demirledi.
13 Haziran, Komutan. Todd C. Zenner, Komutan'ı rahatlattı. John A. Krisciunas, gemideki bir komutan değişikliği töreni sırasında USS Forrest Sherman'ın CO'su olarak.
19 Temmuz, USS Forrest Sherman kısa süre önce Hürmüz Boğazı'nı geçtikten sonra Basra Körfezi'ne girdi.
27 Temmuz, The Forrest Sherman bakım için Birleşik Arap Emirlikleri, Taweelah'taki Khalifa Limanı'na demirledi Hürmüz Boğazı'ndan Ağustos başlarında güneye geçti Yeni Süveyş Kanalı'ndan 12 Eylül'de kuzeye geçti. 15-18 Eylül Süveyş Kanalı'ndan 13 Ekim'de kuzeye geçtiler. 1 Ekim'de Cebelitarık Boğazı'ndan geçtiler mi?
21 Ekim, USS Forrest Sherman, iki günlük bir liman araması için İspanya'nın Santander Limanı'ndaki Raos North Quay #4'e demir attı.
26 Ekim, Forrest Sherman, USS Carney'in (DDG 64) dıştan bordasına, üç günlük bir liman araması için Rota 1 Pier 1'de demir attı.
7 Kasım, USS Forrest Sherman, ABD 5. ve 6. Filo AoR'sine sekiz aylık bir konuşlandırmanın ardından Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 2, Pier 7'de demirledi.
12 Kasım, BAE Systems Norfolk Ship Repair, USS Forrest Sherman'ın Drydocking Selected Restricted Availability (DSRA) için 25,2 milyon dolarlık bir sözleşme kazandı. Çalışmaların Temmuz ayına kadar tamamlanması bekleniyor.
15 Aralık, Forrest Sherman, NWS Yorktown'da cephane boşaltmak için bir hafta süren yolculuğun ardından Norfolk Deniz Üssü'ne döndü.
16 Ağustos 2016 USS Forrest Sherman, sekiz aylık bir müsaitliğin ardından deniz denemeleri için Norfolk'tan ayrıldı.
15 Eylül, DDG 98, Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 2, Pier 4'te yerel operasyonlar için yola çıktıktan sonra demirledi. 30 Eylül - Ekim ?, 24-28 Ekim ve 7-10 Kasım tarihleri arasında tekrar yola çıktı.
4 Kasım, Komutan. James A. Murdock, Komutan'ı rahatlattı. USS Forrest Sherman'ın CO olarak Todd C. Zenner, Rıhtım 6, İskele 4'teki gemide bir komutan değişikliği töreni sırasında.
28 Kasım, USS Forrest Sherman, USS George H.W.'yi desteklemek için Norfolk'tan ayrıldı. Bush (CVN 77) CSG'nin COMPTUEX'i 6 Aralık'ta kısa bir mola için Mayport, Fla. Deniz Üssü'ne demir attı.
20 Ocak 2017 The Forest Sherman, rutin eğitim için yola çıktıktan sonra Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 2, İskele 2'de demirledi. 23 Ocak'ta cephane yüklemesi için NWS Yorktown'da demirlendi.
20 Şubat, Güdümlü füze destroyeri şu anda Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 5, Pier 1'de demirli.
14 Nisan, USS Forrest Sherman, 28 Nisan - 2 Mayıs ve 6 Mayıs tarihleri arasında tekrar Virginia Underway kıyılarında rutin eğitim için yola çıktıktan sonra Rıhtım 5, Pier 9'a demir attı.
10 Mayıs, Forrest Sherman, Bahamalar Andros Adası açıklarındaki Atlantik Denizaltı Test ve Değerlendirme Merkezinde (AUTEC) Denizaltı Komutanlığı Kursu'na (SCC) katılmadan önce iki günlük bir liman çağrısı için Mayport Deniz Üssü'ndeki C1 İskelesi'ne demir attı. 22-25 Mayıs tarihleri arasında Mayport Deniz Üssü'nde B3.
26 Mayıs, USS Forrest Sherman, 2 Haziran'dan itibaren Mayport Deniz Üssü'ndeki C1 İskelesi'nde Demirli Anma Günü Hafta Sonu ile birlikte planlanmış bir ziyaret için Miami Limanı'na demir attı.
Haziran ?, DDG 98, 19 Haziran'da CORTRAMID yaz gezisi için Norfolk Deniz Üssü'ndeki İskele 1, İskele 1'de demirledi. 20 Haziran'da Rıhtım 6, İskele 5'te demirlendi.
5 Ağustos, USS Forrest Sherman 1 Ağustos'ta INSURV değerlendirmesi için yapılan kısa bir yolculuğun ardından şu anda Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 5'te Rıhtım 5'te, Rıhtım 4'te demirli. 19 Ağustos'ta Arkadaşlar ve Aile Günü Gezisi için hazırlanıyor.
2 Ağustos?, USS Forrest Sherman, Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 6, Pier 4'te rutin eğitim için yola çıktıktan sonra demirledi. 29 Eylül - 6 Ekim arasında tekrar yola çıktı.
2 Kasım, Forrest Sherman, Virginia kıyılarında rutin eğitim için yola çıktıktan sonra Rıhtım 5, Pier 4'e demir attı.
1 Mart 2018 Forrest Sherman, USS Harry S. Truman'ın bir parçası olarak Birleşik Eğitim Birimi Tatbikatı (COMPTUEX) ve Müşterek Görev Kuvveti Tatbikatı (JTFEX) için 28 günlük bir yolculuğun ardından Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 5, Pier 1'e demir attı. (CVN 75) CSG 5 Mart'ta rutin eğitim için devam ediyor 10 Mart'ta Rıhtım 1, İskele 7'de demirlendi 2 Nisan ve 6 Nisan'da bir "gemi dönüşü" evrimi gerçekleştirdi.
11 Nisan, USS Forrest Sherman planlı bir konuşlandırma için Norfolk'tan ayrıldı.
13 Nisan, Forrest Sherman, USS Farragut (DDG 99) ile birlikte, 27 Nisan'da Virginia kıyılarında Cebelitarık Boğazı'ndan doğuya doğru ilerlerken bir füze tatbikatı (MISSILEX) katıldı.
17 Mayıs, Komutan. Patrick R. O'Loughlin, Komutan'ı rahatlattı. James A. Murdock, Doğu Akdeniz'de seyir halindeyken gemideki bir komutan değişikliği töreni sırasında DDG 98'in CO olarak.
23 Mayıs, USS Forrest Sherman, Yunanistan'ın Rodos kentine dört günlük bir özgürlük limanı ziyareti için Akantia Limanı'ndaki Kolossos Rıhtımı'na demir attı. Otranto Boğazı'ndan 30 Mayıs'ta kuzeye geçti 7 Haziran'da güneye geçti.
7 Haziran, Forrest Sherman, İyonya Denizi'nde seyir halindeyken USNS Arctic (T-AOE 8) ile denizde bir ikmal gerçekleştirdi.
21 Haziran, USS Forrest Sherman dört günlük bir özgürlük limanı ziyareti için Fransa'nın Theoule-sur-Mer sahilinden yarım mil açıkta demir attı 28 Haziran'da Cebelitarık Boğazı'ndan batıya geçti 1 Temmuz'dan Biscay Körfezi'nde operasyon düzenledi 11.
21 Temmuz, USS Forrest Sherman, ABD 6. Filo AoR'sinde üç aydan uzun bir süre konuşlandıktan sonra Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 6, Pier 4'te demir attı.
28 Ağustos, USS Forrest Sherman, USS Harry S. Truman CSG-8'in bir parçası olarak konuşlandırmaya devam etmek için Norfolk'tan ayrıldı.
11 Eylül, Forrest Sherman, Nova Scotia, Halifax kıyılarında bir fotoğraf egzersizine (PHOTOEX) katıldı.
23 Eylül, USS Forrest Sherman, İzlanda'nın Reykjavik kentindeki Yeni Liman, Skarfabakki Rıhtımı'nda dört günlük bir liman ziyareti için demirledi Transited doğuya, yaklaşık 6 deniz mili. 29 Eylül'de Orkney Adaları'nın kuzeyinde.
6 Ekim USS Forrest Sherman, Hollanda'nın Amsterdam Limanı'ndaki Vlothaven Rıhtımı'na demirledi ve 18 Ekim'de gece yarısından hemen sonra Dover Boğazı'ndan güneye doğru dört günlük bir özgürlük ziyareti gerçekleştirdi.
18 Ekim, DDG 98 dört günlük bir liman ziyareti için İngiltere, Majestelerinin Deniz Üssü (HMNB) Portsmouth'daki Güney Prenses Kraliyet İskelesi'nde demirledi. 2018, Norveç Denizi'nde, 25-31 Ekim tarihleri arasında İskele 2, İskele 1'de Demirli Deniz İstasyonu Rota, İspanya, 5 Kasım'dan itibaren?.
10 Kasım, Forrest Sherman, I. Dünya Savaşı'nın bitişinin 100. yıldönümü münasebetiyle dört günlük bir liman ziyareti için Lizbon, Portekiz'deki Alcantara Kruvaziyer Terminali'ne demir attı. 17 Kasım'da Cebelitarık Boğazı'ndan doğuya geçti. Otranto kuzeye, 27 Kasım gece yarısından hemen sonra, 1 Aralık gece yarısından hemen sonra güneye geçti. 4 Aralık'ta Cebelitarık Boğazı'ndan batıya geçti.
16 Aralık, USS Forrest Sherman, ABD 2. ve 6. Filo AoR'sinde üç buçuk aylık bir konuşlandırmanın ardından Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 2, Pier 7'de demirledi.
8 Mart 2019 Forrest Sherman, Arkadaşlar ve Aile Günü Gezisi için yola çıktıktan sonra Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 1, Pier 9'a demir attı.
20 Mart, Forrest Sherman, Virginia Capes ve Jacksonville Op. 28 Mart'ta Sürdürme Tatbikatı (SUSTEX) için Devam Eden Alan.
2 Nisan, USS Forrest Sherman, bir günlük liman araması için Mayport Deniz Üssü'ndeki Wharf D1'de USS Hue City'nin (CG 66) dışına demir attı 11 Nisan'da eve döndü 6 Mayıs'ta tekrar yola çıktı.
6 Mayıs, Forrest Sherman, üç günlük bir cephane yüklemesi için Yorktown Donanma Silahları İstasyonu'na demirledi. Egzersiz (COMPTUEX) 5 Temmuz'da.
14 Temmuz, DDG 98 bir günlük liman araması için Mayport Deniz Üssü'ndeki B2 İskelesi'ne demirledi. 5-9 Ağustos tarihleri arasında cephane yüklemesi için Yorktown Donanma Silahları İstasyonu'na demirlendi 9 Ağustos'ta Rıhtım 6, İskele 4'te demirlendi Dorian Kasırgası 4 Eylül'de 2. Rıhtımda Demirlendi, 8 Eylül'de Pier 11'de.
14 Eylül, USS Forrest Sherman, Komutan Komutanı. Frank J. Azzarello, USS Harry S. Truman CSG'nin bir parçası olarak planlanmış bir Orta Doğu konuşlandırması için Norfolk'tan ayrıldı.
26 Eylül, Forrest Sherman, yakıt ikmali için kısa bir mola vermek üzere İspanya, Rota Deniz Üssü'ndeki Pier 3'te demirledi. 27 Eylül'de doğuya giden Cebelitarık Boğazı'ndan geçti. Souda Körfezi, Yunanistan, 1 Ekim'de K10 Rıhtımı'na taşındı 5 Ekim'de Girit'ten ayrıldı 8 Ekim'de Süveyş Kanalı'ndan güneye geçti 12 Ekim'de Bab-el Mandeb Boğazı'ndan geçti.
13 Ekim, USS Forrest Sherman, Aden Körfezi'nde seyir halindeyken USNS Alan Shepard (T-AKE 3) ile denizde ikmal gerçekleştirdi, Ekim ayında RFA Wave Knight (A389) ile denizde ikmal gerçekleştirdi. 20 Hürmüz Boğazı'ndan 22 Ekim'de kuzeye geçti. 23 Ekim'de USNS Big Horn (T-AO 198) ile denizde ikmal gerçekleştirdi.
31 Ekim, The Forrest Sherman, Basra Körfezi'nde seyir halindeyken USNS Cesar Chavez (T-AKE 14) ile denizde bir ikmal gerçekleştirdi. 10 Kasım'da USNS Big Horn ile bir denizde ikmal gerçekleştirdi. 11 Kasım'da Hürmüz'ün güneyine doğru yola çıktı.
17 Kasım, USS Forrest Sherman, Cibuti, Balbala'daki Doraleh Petrol Terminalinde demirledi, yakıt ikmali için kısa bir mola verdi. 7 Aralık'ta Cibuti Limanı'nda Rıhtım 10.
17 Aralık, USS Forrest Sherman, USS Harry S. Truman (CVN 75), USS Normandy (CG 60) ve USNS Supply'e (T-AOE 6) eşlik ederek Bab el-Mandeb Boğazı'ndan güneye geçti.
18 Ocak 2020 Forrest Sherman, USNS Amelia Earhart (T-AKE 6) ile denizde bir ikmal gerçekleştirdi.
22 Şubat, DDG 98, Suudi Arabistan'ın Jubail Ticaret Limanı'ndaki General Cargo Rıhtımı'nda, tatbikatın liman içi aşaması için demirledi Nautical Defender 20 25 Şubat'ta deniz aşaması için devam ediyor.?
6 Mart'ta USS Forrest Sherman, USNS Walter S. Diehl (T-AO 193) ile denizde bir ikmal gerçekleştirdi.
28 Mart, Forrest Sherman, USNS Robert E. Peary (T-AKE 5) ile denizde bir ikmal gerçekleştirdi. 2 Nisan 7 Nisan'da Cebelitarık Boğazı'ndan batıya geçti.
15 Nisan, Forrest Sherman, USNS Kanawha (T-AO 196) ile Kuzey Carolina, Kitty Hawk sahili açıklarında bir denizde ikmal gerçekleştirdi. 201), devam ederken yaklaşık 75 nm 23 Nisan'da Kitty Hawk sahilinde.
18 Mayıs, Forrest Sherman yaklaşık 10 deniz milinde operasyonlar gerçekleştirdi. Virginia Beach açıklarında 22 Mayıs'ta USNS Patuxent ile denizde ikmal gerçekleştirildi. East Hampton, Long Island, N.Y. açıklarında, 24 Mayıs'ta Nova Scotia kıyılarından 26 Mayıs'ta geldi.
5 Haziran, USS Forrest Sherman, ABD 2., 5. ve 6. Filo Sorumluluk Alanlarında (AoR) yaklaşık dokuz aylık bir konuşlandırmanın ardından Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 2, Pier 6'ya demirledi ve bu, mürettebatı korumak için iki ay uzatıldı. COVID-19 küresel salgınının yarattığı riskler.
15 Haziran, Forrest Sherman, dört günlük bir cephane boşaltmak için Yorktown Donanma Silahları İstasyonu'na demir attı 19 Haziran'da eve döndü "dead-stick", Temmuz'da Norfolk'taki Deniz Hidrolik Endüstrileri (MHI) Gemi Onarım ve Amfi Hizmetleri tersanesindeki 2. Rıhtım, Midtown İskelesi'ne taşındı 20.
16 Ocak 2021 USS Forrest Sherman, MHI tersanesinden Norfolk Deniz Üssü'ndeki Rıhtım 1, Pier 4'e "dead-stick" taşıdı.
27 Ocak, Tuğamiral Ryan B. Scholl, Komutan, Taşıyıcı Saldırı Grubu (CSG 8) görevden alındı Yarbay. Frank J. Azzarello, "komuta etme yeteneğindeki güven kaybı" nedeniyle. Greg Page, Forrest Sherman'ın geçici komutasını üstlendi.
12 Şubat, USS Forrest Sherman, yedi aylık Seçilmiş Kısıtlı Kullanılabilirliğin (SRA) ardından, deniz denemeleri için üç günlük bir sürenin ardından Norfolk Deniz Üssü'ndeki İskele 5, İskele 1'de demirledi. Mart'ta İskele 6, İskele 6'ya mı taşındı? 24-25 Mart ve 29 Mart tarihleri arasında tekrar devam ediyor.
7 Nisan, Forrest Sherman Patlayıcı Anchorage G3'e demir attı, yaklaşık 1 deniz mili. Kısa bir mola için Norfolk Deniz Üssü açıklarında, 16 Nisan'da Rıhtım 2, İskele 1'de demirlenmeden önce kısa bir mola için Patlayıcı Ankraj G2'de bir şamandıraya demirlendi.
18 Mayıs, DDG 98, Virginia Capes Op. Alan 20 Mayıs'ta Tekrar Devam Ediyor 22 Mayıs'ta Rıhtım 2, İskele 1'de demirlendi.
6 Haziran, USS Forrest Sherman, Virginia Capes Op. Bölge, 16 Haziran'da Rıhtım 6, Pier 5'e taşındı.
Kadınların Rolü Zaman İçinde Nasıl Değişti?
Amerika Birleşik Devletleri'nde kadınlar, geçtiğimiz on yıllara göre şimdi daha fazla eşitlik, iş fırsatı, daha yüksek ücret ve oy kullanma hakkından yararlanıyor. Kadınlar geleneksel olarak ev hanımı ve ev hanımı olarak hizmet ettiler, rolleri çocuk doğurmak ve büyütmekle sınırlı ve yemek pişirme ve temizlik gibi ev içi faaliyetleri yerine getirdiler. Ancak II. Dünya Savaşı, kadınlar için yeni bir istihdam dönemi başlatarak onlara ücret kazanma ve geleneksel kadın rollerinden ayrılma fırsatı verdi.
II. Dünya Savaşı sırasında iş fırsatlarındaki artış gibi, kadınlar için bazı artan fırsatlar, zorunluluktan kaynaklandı. İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD, ulusal ekonomiyi evde canlı tutmak ve denizaşırı birliklere destek sağlamak için daha fazla işçiye ihtiyaç duydu. Daha büyük bir işgücüne duyulan ihtiyaç, kadınların geçmişe göre daha fazla işe erişmesini sağladı.
Diğer durumlarda, yasal reformlar ve politikaların uygulanması kadınların toplumda ilerlemesine yardımcı oldu. Başlık IX'un tanıtılması, kadınların spora katılmasına yardımcı oldu ve aile içi istismar, cinsel saldırı ve kadınlara karşı diğer suçları çevreleyen yasalardaki iyileştirmeler, kadınlara güven ve güvenlik sağladı.
Onlarca yıl boyunca kadınlar için eğitim fırsatları da genişledi. Kadınlar, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra daha fazla sayıda üniversiteye gitti. Dereceler kazandılar ve bir zamanlar sadece erkekler için uygun olduğu belirlenen işlerde çalıştılar.
Kadınlar için tazminat ve ücretlerdeki eşitliğin artması, kadınları çalışmaya teşvik etmektedir. Kreş ve okul öncesi programlar gibi çocuklara yönelik hizmetlerin artması, kadınlara ev dışında çalışma özgürlüğü verdi.
İsrail yerleşimleri: Donald Trump, 'İsrail'in Kralı' olduğunu kanıtlıyor
Modern zamanlardaki her Amerikan başkanı, sadık bir şekilde İsrail yanlısı olmuştur, Başkan Donald Trump belki de çoğundan daha fazla. BUGÜN AMERİKA
Editörün notu: Bu haber, Dışişleri Bakanı Mike Pompeo'nun 18 Kasım'da ABD'nin Batı Şeria'daki İsrail yerleşimleri konusundaki tutumunu değiştireceğini ve artık onları tutarsız olarak görmeyeceğini açıklaması da dahil olmak üzere, Beyaz Saray'ın İsrail'e yönelik son politika eylemlerini yansıtacak şekilde güncellendi. uluslararası hukuk ile.
RAMAT TRUMP, Golan Tepeleri – İçi boş bir halkla ilişkiler çalışması olarak damgalandı. Aslında inşa edilmemiş olabilir. Düşman askeri topraklarla çevrili. Ve sonunda adını taşıyacağı ailenin lüks gayrimenkul ve ticari marka lüksüne yönelik iyi bilinen tercihine gelince, bunun yakın zamanda parlak bir örnek olmayacağı neredeyse kesin.
Ancak, Suriye sınırından yaklaşık 12 mil uzakta - yalnızca ABD'nin yasal İsrail bölgesi olarak tanıdığı bölgenin tam kalbinde - İbranice "Ramat Trump" veya "Trump Heights" adlı planlı bir İsrail topluluğu, yine de ABD'nin tanımlayıcı bir ilkesini kapsar. dış politika: Modern zamanlardaki her Amerikan başkanı, ortak tarih ve değerlere ve sarsılmaz bir güvenlik taahhüdüne atıfta bulunarak, kesinlikle İsrail yanlısı olmuştur.
Kela Alon'un bir parçası olan yaklaşık 7-10 nüfuslu eski püskü bir köy olan Bruchim'deki acemi "Trump Heights" girişimini denetleyen Golan Tepeleri Bölge Konseyi başkanı Haim Rokach, "Trump İsrail'in gerçek bir dostu" dedi. , ağırlıklı olarak laik İsrailli Yahudiler olan 80-90 aileden oluşan daha geniş bir bitişik topluluk.
Golan Tepeleri'ndeki en büyük Dürzi kasabasının belediye başkanı Dulan abu-Saleh, "Trump'ın İsrail meselelerinde sesinin bizim için iyi olduğuna şüphe yok" dedi.
Gönderildi!
Facebook beslemenize bir bağlantı gönderildi.
Bu konuyla ilgileniyor musunuz? Bu fotoğraf galerilerini de görmek isteyebilirsiniz:
Dürzi, İslami kökenli ezoterik bir dini mezheptir, ancak eklektik bir doktrin sistemi ile karakterize edilir. Golan Tepeleri'nde yaklaşık 25.000 kişi yaşıyor.
Daha birçoğu Lübnan ve Suriye'de yaşıyor.
Abu-Saleh, "Trump dengeleyici bir güç oldu" dedi.
Seçim 2.0: İsrail'in oy indirimi
Altı aydan kısa bir süre içinde ikinci kez, İsrailliler Eylül ayında, Yahudi devletinin karmaşık laik-dini ayrımını vurgulayan ve en uzun süredir hizmet veren lideri Benjamin Netanyahu ile şahin Benny Gantz'ı karşı karşıya getiren bir seçimde bir başbakanı ikna edici bir şekilde desteklemede başarısız oldular. İsrail ordusunun eski başkanı.
Sonuçlar, her iki politikacının partisinin de çoğunluğu sağlayamadığını, yani ikisinden birinin hükümet kurabilmesi için muhalefet partileriyle koalisyon anlaşması imzalaması gerekeceğini gösterdi. Koalisyon kurmak zor oldu.
Netanyahu, Nisan ayında yapılan bir oylamada hükümet kuramadı ve bu da Eylül ayındaki seçimlerin yeniden düzenlenmesini sağladı. Eylül seçimlerinden sonra siyasi rakipleriyle koalisyon kuramadı. Gantz, Çarşamba gününden önce bir hükümet koalisyonu kurmak için son bir teklifte bulunuyor. O da başarısız olursa, üçüncü bir oylama yapılabilir.
Netanyahu, görev süresi İsrail'i güvenli ve müreffeh tutacak ve Filistinlileri dışlayacak vaatlerle tanımlanan eski bir komando. Ülkenin kutuplaşmış siyasetindeki on yıllık egemenliğinin aniden sona erdiğini görebiliyordu.
Büyük sanayileşmiş güçler arasında yalnızca Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Türkiye'den Recep Tayyip Erdoğan ve Alman lider Angela Merkel daha uzun süre liderlik yaptı.
Kudüs'teki İbrani Üniversitesi'nde Ortadoğu uzmanı olan Moşe Maoz, seçimdeki temel meselenin, bir İsrail devletinin nasıl bir Yahudi olması gerektiği ve daha demokratik olan modern bir ülkede Yahudi olmanın ne anlama geldiği konusunda birbiriyle rekabet eden görüşler olduğunu söyledi. teknolojik olarak daha gelişmiş ve askeri olarak onu çevreleyen Ortadoğulu rakiplerinden daha güçlü, bazıları onu yok etmeye kararlı.
Bu konu, ultra-Ortodoks Yahudilerin askerlik hizmetinden muaf olmaya devam edip etmemeleri ve dini açıdan zengin devlet sübvansiyonlarından ve diğer algılanan avantajlardan yararlanmaları gerekip gerekmediği konusundaki artan kızgınlık nedeniyle son iki seçimde gündeme geldi.
Maoz, "Bu, İsraillilerin kim olmak istediği ve İsrail'in gidişatı hakkında bir oylamadır" dedi.
Kudüs'te yaşayan ve ultra-Ortodoks bir yaşam tarzına öncülük eden 49 yaşındaki emlak geliştiricisi Jacob Berger, İsrail'in laik Yahudilerinin, onun gibi insanların çocuklarını nasıl eğittikleri, ne zaman çalıştıkları ve toplumla nasıl kaynaştıkları üzerinde kontrol sağlamaya çalıştıklarını söyledi.
"Bu tür Yahudiler tüm zamanlarını Tel Aviv'deki plajda geçirmek istiyorlarsa, benim için sorun değil" dedi. "Yapmamaları gereken şey bana ve aileme nasıl yaşayacağımı söylemek."
Gönderildi!
Facebook beslemenize bir bağlantı gönderildi.
Bu konuyla ilgileniyor musunuz? Bu fotoğraf galerilerini de görmek isteyebilirsiniz:
Pew Araştırma Merkezi tarafından 2016'da yayınlanan "tarafsız bir bilgi deposu" verilerine göre, İsrail'in 8,7 milyon vatandaşının %81'i Yahudi olarak tanımlanırken, kalan %19'u Arap Müslümanlar (%14), Dürziler (%2) arasında bölünmüştür. , Hıristiyanlar (% 2) ve din yok (% 1).
Kendini Yahudi olarak tanımlayanların yaklaşık %40'ı laik, %18'i Ortodoks veya ultra-Ortodokstur ve geri kalanlar evlilik, zorunlu askerlik ve cinsiyet ayrımı gibi konularda orta düzeyde bir dini katılık gözlemlemektedir.
Aslen Belçikalı olan Berger, %18'in bir parçası.
Birçok modern değere ve uygulamaya karşı çıkıyor.
İsrail'in yeniden oy vermesi, Nisan ayında Netanyahu'nun Likud Partisi'nin en fazla sandalyeyi kazanmasına rağmen çoğunluğu kazanamaması ve hükümet kuramaması nedeniyle gerçekleşti.
Ama durum akıcı.
Netanyahu'nun başbakan için en güçlü rakibi, kendini merkezci olarak tanımlayan Mavi Beyaz Parti'nin lideri Gantz. 59 yaşındaki Gantz, İsrail Savunma Kuvvetleri'nin eski bir başkanı. İsrail'in, ABD ve diğer ülkelerin kısmen veya bir bütün olarak Hamas tarafından yönetilen, Akdeniz'in doğu kıyısında kendi kendini yöneten bir Filistin yerleşim bölgesi olan Gazze Şeridi'nde yürüttüğü iki savaş sırasında tüm yerleşim mahallelerini düzleştirmekle övündü. , terör örgütü belirledik.
Kudüs'te ikamet eden Jacob Berger, 8 Eylül 2019'da şehirdeki bir kafede USA BUGÜN ile konuşuyor. (Fotoğraf: Kim Hjelmgaard, USA TODAY)
Koalisyon hükümetleri İsrail siyasetinde olağandır. Netanyahu'nun iktidarda kalabilmesi için dini ve milliyetçi partilerin desteğine ihtiyacı olacak. Gantz'ın muhtemelen İsrail'in şahin eski savunma bakanı Avigdor Lieberman ile bir koalisyona girmesi gerekecek.
61 yaşındaki Lieberman, eski Sovyetler Birliği'nden bir göçmen ve sağcı Yisrael Beiteinu Partisi'nin başkanı. Aynı zamanda aşırı milliyetçi bir yerleşimci.
Fetih tarafından yönetilen Filistin Ulusal Otoritesi tarafından yönetilen, ancak fiilen İsrail askeri kontrolüne tabi olan, kendi kendini yöneten ayrı bir bölge olan Batı Şeria'daki Filistin bölgelerine taşınan yerleşimler, Yahudi toplulukları uluslararası hukuka göre yasa dışıdır. Ayrıca 70 yılı aşkın süredir devam eden iltihaplı İsrail-Filistin çatışmasında barışın önündeki büyük bir engel olarak kabul ediliyorlar.
İsrail tarafından inşa edilen Batı Şeria bariyerinin Filistin mülteci kampı Aida'nın içinden bir görünüm. 1950 yılında inşa edilen kamp, Beytüllahim yakınlarında bulunuyor. (Fotoğraf: BUGÜN ABD için Mohammad Silwadi)
Trump, İsrail konusunda diğerlerinin ötesine geçti
Netanyahu, Trump ile olan yakın ilişkisinden yararlanmaya çalıştı.
Gerçekten de, ABD başkanını "Trump Heights" ile "onurlandırmak" onun fikriydi.
İsrail, Başkan Harry Truman'dan bu yana ilk kez bir ABD liderinin adını yeni bir topluluğa verdi. Başkanlık kütüphanesinde bulunan belgelere göre, Truman 1948'de Dışişleri Bakanlığı'nın tavsiyelerine karşı çıkıp yeni Yahudi devletini tanıdığında "kişisel, siyasi ve stratejik kaygıları" tarttı.
O zaman-ABD Dışişleri Bakanı George C. Marshall, ortaya çıktığı gibi, herhangi bir yeni Yahudi devletinin Arap düşmanları tarafından derhal saldırıya uğramasından korkuyordu.
Aynı zamanda Amerika'nın petrole erişimini de tehlikeye atabilir.
Truman, almaya değer bir risk olduğuna inanıyordu.
Bugün, "Kfar Truman", İsrail'in merkezinde bir moshav veya köydür. (2008'de, Kudüs'ün merkezindeki mütevazı bir meydan olan "George W. Bush Plaza", İsrail halkına verdiği destekten dolayı özel bir vakıf tarafından eski ABD başkanına ithaf edilmiştir.)
Siyasi analist Bill Schneider, Temmuz ayında The Hill haber kaynağına verdiği demeçte, "Trump, Harry Truman'ın İsrail'i tanımasından bu yana muhtemelen en İsrail yanlısı başkan oldu."
Washington DC merkezli İsrail yanlısı bir düşünce kuruluşu olan Amerika Ulusal Güvenlik Yahudi Enstitüsü'nün (JINSA) başkanı ve CEO'su Michael Makovsky, Trump'ın İsrail yanlısı duruşunu daha çok tarihsel bir "norma dönüş" olarak gördüğünü söyledi. "Sekiz yıllık Başkan Barack Obama'dan sonra. Obama ve Netanyahu'nun zor bir siyasi kimyası vardı. İsrail lideri, Obama'nın İran ile dünya güçleri arasında İsrail'in şiddetle karşı çıktığı 2015 nükleer anlaşmasının yönetimi tarafından terk edildiğini hissetti.
Makovsky, Trump'ın İsrail konusunda diğer başkanların "ötesine geçtiğini" kabul etti.
9 Eylül 2019'da Golan Tepeleri'nde yeni gelişen bir İsrail gelişimi olan "Trump Heights" işaretinin bir görünümü. (Fotoğraf: Kim Hjelmgaard, ABD BUGÜN)
Aslında Trump, konu İsrail olduğunda, ABD ve uluslararası dış politika kuruluşunun yaygın olarak kabul edilen varsayımlarının çoğunu ortadan kaldırdı.
ABD Büyükelçiliğini Tel Aviv'den Filistinlilerin gelecekteki başkentlerinin bir parçası olduğunu iddia ettikleri kutsal şehir olan Kudüs'e taşıdı. İran nükleer anlaşmasından çekildi. Batılı güçlerin çoğu İran'ın nükleer faaliyetlerini önemli bir tehdit olarak görse de, İsrail için İslam Cumhuriyeti'ne yakınlığı ve Tahran'ın Yahudi devletini "yok etme" konusundaki periyodik yeminleri, İran'ın günlük varoluşsal bir endişe olduğu anlamına geliyor.
İsrail Savunma Kuvvetleri'nde eski bir üst düzey askeri istihbarat subayı ve şimdi Tel Aviv Üniversitesi Enstitüsü'nün yönetici direktörü olan Amos Yadlin, "Netanyahu temelde İsraillilere nükleer anlaşmanın başka bir Holokost'a yol açacağını söylüyor, ancak bu kelimeyi hiç kullanmasa da" dedi. Ulusal Güvenlik Çalışmaları için.
Yadlin, anlaşmanın İran'ın nükleer faaliyetlerine yönelik kısıtlamalarının birçoğunun geçici olması nedeniyle mükemmel olmadığını ve İran'ın balistik füze programını veya Lübnan ve Suriye'deki militan gruplara desteğini ele almadığını, ancak Trump'ın burada kalmasının daha iyi olacağına inandığını söyledi. anlaşma daha uzun, gerekirse daha sonraki bir tarihte ortaya çıkıyor.
Trump ayrıca Filistinliler tarafından talep edilen topraklarda Yahudi yerleşimlerinin genişlemesini de göz ardı etti ve Pazartesi günü Dışişleri Bakanı Mike Pompeo, ABD'nin 1978'den bu yana Batı Şeria'daki İsrail yerleşimlerine yönelik pozisyonunu değiştireceğini açıkladı. uluslararası hukuka aykırı buluyorlar.
Trump ayrıca Filistin Kurtuluş Örgütü'nün Washington DC'deki misyonunu - fiili büyükelçiliğini - kapattı ve Filistin meseleleri üzerinde çalışan kuruluşlara ABD finansmanını kesti. Beyaz Saray'dan uzun zamandır vaat edilen bir İsrail-Filistin barış planı, Trump'ın damadı Jared Kushner İsrail danışmanları Jason Greenblatt ve Avi Berkowitz ve ABD'nin İsrail Büyükelçisi David Friedman tarafından hazırlandı.
Dört adamın da İsrail ile derin dini ve eğitimsel bağları var - birçok Filistinlinin gözünde dürüst aracılar olarak meşruiyetlerini baltalayan faktörler.
Aslında Friedman, büyükelçilik görevini üstlenmeden önce, 1977'de Filistin topraklarında kurulan bir İsrail yerleşimi olan Bet El'de akademik çalışmalara sponsorluk yapan Amerikan Bet El Yeshiva Dostları Merkezi'nin başkanıydı.
Batı Şeria'daki Ramallah'tan Filistinli gazeteci ve İsrail meseleleri analisti Khaldoun Barghouti, "Trump ekibini İsrail ekibi olarak görüyoruz" dedi. İsrail, Batı Şeria'daki Filistinlilere, birçoğunun Kudüs veya Gazze'de seyahat etmesini veya arkadaşlarını ve ailesini ziyaret etmesini engelleyen ağır güvenlik kısıtlamaları getiriyor.
İsrail, intihar bombacılarını durdurmak için Batı Şeria güvenlik bariyeri ve karmaşık çitler ve kontrol noktaları ile birlikte bu kısıtlamaların gerekli olduğunu söylüyor.
İsrail'in yüksek teknoloji sektöründe çalışan ve Gazze Şeridi sınırına yakın yaşayan 36 yaşındaki Inna Rozman, "Güvenlik her zaman bir numaralı endişemizdir" dedi.
Kudüs'teki yeni ABD Büyükelçiliği cephesine gömülü bir plaket, 8 Eylül 2019'da kutsal şehirde görülüyor. (Fotoğraf: Kim Hjelmgaard, ABD BUGÜN)
Bir büyükelçilik sözcüsü USA TODAY'e e-postayla gönderilen yorumlarda bir soruyu yanıtlarken, "ABD ekibi, Filistinli iş dünyası, akademik ve hayırsever topluluk üyeleri ile Filistin liderliğiyle yakın ilişkileri olanlar da dahil olmak üzere Filistinli temsilciler ve uzmanlarla kapsamlı bir şekilde istişare ediyor" dedi. Plana dahil olan Filistinlilerle bağlantısı olan Amerikalıların neden olmadığı hakkında.
"Kudüs Büyükelçiliği'nin Filistin toplumu içinde derin ve geniş bağlantıları var."
Büyükelçi Friedman, "elçilik hareketinin, seçilmiş temsilcileri aracılığıyla ifade edildiği gibi Amerikan halkının iradesini yerine getirdiğini" söyledi.
Hareketin "belki kısa vadede bir miktar sürtüşme uyandırmasına rağmen, gerçek barış tartışmalarının devam edebileceği bir temel oluşturduğunu" söyledi.
Yine de Filistinliler asgari düzeyde erişim olduğu konusunda ısrar ediyor.
Eski bir Filistinli milletvekili ve bir zamanlar cumhurbaşkanı adayı olan Mustafa Barguti, "Trump'ın sözde barış planına 'Yüzyılın Anlaşması Yok' denmeli" dedi.
"Bu plan hakkında sızdırılan her şey ve Trump'ın elçilerinden gelen her açıklama, yalnızca İsrail'e karşı önyargılı olduklarını ve Netanyahu'nun tam fikir ve isteklerini yerine getirmek ve uygulamak niyetinde olduklarını gösterdi" dedi. Filistin liderliği, Filistinlilerin siyasi bir çözüm, tam bir devlet olma taleplerini ele alması ve bunun yerine ekonomiyi canlandıracak bir "ekonomik vizyon" etrafında dönmesi beklenmediği için barış planını görünmeyen reddetti.
Beyaz Saray, planın Salı günkü seçimlerden bir süre sonra açıklanacağını söyledi.
Trump'ın barış planından sorumlu ABD'li yetkili Greenblatt, istifa ettiğini açıkladı. Trump, agresif bir şekilde İsrail yanlısı ve İran karşıtı bir savunucu olan Ulusal Güvenlik Danışmanı John Bolton'u görevden aldı. Bunun Trump'ın İsrail, Filistinliler ve daha genel olarak Ortadoğu politikasına yönelik kapsayıcı tutumu için ne anlama geldiği açık değil.
Trump-Bolton ayrılığı kaçınılmazdı: İran, Kuzey Kore, daha fazlası için çatıştılar
Bu arada, Trump yönetimi, Netanyahu'nun seçim taahhüdünü – ek – kuzey Ölü Deniz ve Batı Şeria'nın bir kısmından geçen ve yaklaşık 65.000 Filistinli ve 11.000 İsrailli yerleşimciye ev sahipliği yapan Ürdün Vadisi'nin tamamını uygulama taahhüdü konusunda nispeten sessiz kaldı. İsrailli insani haklar grubu B'Tselem'e. İbrani Üniversitesi Orta Doğu uzmanı Maoz, bunu yapmak, inatçı İsrail-Filistin mücadelesinin ciddi bir şekilde tırmanması anlamına geleceğini söyledi.
Batı Şeria'daki bir Filistin köyünün önüne yerleştirilen bir imza, İsrail vatandaşlarını dışarıda kalmaları veya hayatlarını riske atmaları konusunda uyarıyor. Fotoğraf: 11 Eylül 2019. (Fotoğraf: BUGÜN ABD için Mohammad Silwadi)
'Beyaz Saray'da asla daha büyük bir arkadaş olmadı'
Trump İsrail'i başka şekillerde destekledi.
Eylül ayının ortalarında Trump, aynı zamanda eski bir Pentagon yetkilisi olan ve ABD ve İsrail hükümetlerine tavsiyelerde bulunan JINSA'dan Makovsky'nin İsrail ile ABD arasında olası bir karşılıklı savunma anlaşmasıyla ilerlemeyi tartışmak için Netanyahu ile konuştuğunu tweetledi. potansiyel pakt konusunda, NATO'nun 5. Maddesine benzer şekilde işleyebileceğini söyledi: Bir üyeye saldırı, hepsine saldırıdır.
Netanyahu, Twitter'dan yanıt olarak, "Teşekkür ederim, sevgili arkadaşım Başkan @realDonaldTrump" dedi. "Yahudi Devletinin Beyaz Saray'da daha önce hiç bu kadar büyük bir dostu olmamıştı."
Teşekkürler sevgili dostum Başkan @realDonaldTrump. Yahudi Devletinin Beyaz Saray'da daha önce hiç bu kadar büyük bir dostu olmamıştı. Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail arasında tarihi bir Savunma Anlaşmasını ilerletmek için BM'deki toplantımızı dört gözle bekliyorum.— Benjamin Netanyahu (@netanyahu) 14 Eylül 2019
Kongre'ye araştırma ve analitik destek sağlayan bir devlet kurumu olan Kongre Araştırma Servisi'ne göre, İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden bu yana İsrail, çoğu ordusu için olmak üzere ABD'nin en büyük dış yardım alıcısı oldu.
2020 için Trump, hizmet başına İsrail için 3,3 milyar dolarlık askeri yardım talep etti.
Batı Şeria ve Gazze'deki Filistinlilere yapılan tüm yardımları eşzamanlı olarak durdurdu.
Kalkınma ve mülteci konularında çalışan Washington DC merkezli bir kuruluş olan Anera için Batı Şeria'da tarım projelerini yöneten Filistinli Naser Qadous, "Birçok altyapı projesi - okullar, yollar - az önce durdu" dedi.
Trump ayrıca, geçen hafta ülkenin Beyaz Saray yakınına cep telefonu gözetleme cihazları yerleştirdiği yönünde ortaya çıkan iddialara ilişkin İsrailli yetkililerin yalanlamalarına da destek verdi.
Yakın bir müttefik üzerinde casusluk iddiaları duyulmamış değil, ancak Trump'ın sessiz yanıtı birkaç kaşını kaldırdı: "İnanması gerçekten zor olurdu" dedi.
Trump ayrıca İsrail söz konusu olduğunda açıkça parti siyaseti oynuyor gibi görünüyor.
Demokrat milletvekilleri Michigan'dan Rashida Tlaib ve Minnesota'dan Ilhan Omar'ın geçen ay İsrail'i ve Batı Şeria'yı ziyaret etmeyi planladıklarını öğrendiğinde Trump, İsrail'i seçilmiş iki Kongre üyesine erişimi yasaklamaya çağırdı. Ardından, İsrail'in, Filistinlilere yönelik muamelesi nedeniyle İsrail'e karşı çeşitli boykot ve yaptırım biçimlerini teşvik eden bir harekete verdikleri destek nedeniyle, kongre kadınlarının ülkeyi ziyaret etmelerini başlangıçta yasaklamasından sonra, kenardan alkışladı.
Rashida Tlaib'in büyükannesi Muftiya Tlaib, 10 Eylül 2019'da Batı Şeria'daki bir köy olan Beit Ur Al-Fauqa'daki evinin ön verandasında oturuyor. (Fotoğraf: ABD BUGÜN için Mohammad Silwadi)
"Temsilciler Omar ve Tlaib, Demokrat Parti'nin yüzü ve İsrail'den NEFRET EDERLER!" Trump, kararın ardından tweet attı. Ayrıca Demokratlara oy veren Yahudi Amerikalıların "İsrail'e vefasız" olduğunu söyledi. Sağcı bir komplo teorisyeni olan Wayne Allyn Root, Trump'ı "İsrail Kralı"na benzettiğinde, Trump bir tweet'te ona teşekkür etti.
Filistin asıllı olan Tlaib'e daha sonra İsrail tarafından insani gerekçelerle Batı Şeria'da yaşayan yaşlı büyükannesini ziyaret etmesi için izin verildi.
Fırsatı geri çevirdi.
Pew Araştırma Merkezi'nin Mayıs ayında yaptığı bir araştırma, ABD Yahudilerinin %42'sinin Trump'ın İsraillileri çok fazla kayırdığına inandığını buldu. Aynı araştırma, Amerikalı Yahudilerin %47'sinin Trump'ın "İsrailliler ve Filistinliler arasında doğru dengeyi kurduğuna" inandığını ortaya koydu.
Yüzde 6'sı Trump'ın Filistinlilere karşı çok önyargılı olduğunu söyledi.
Kalan %4 ise emin değildi.
Golan'ı tanımak için Trump'a ihtiyacımız yok
Golan Tepeleri, sığır çiftlikleri, meyve bahçeleri ve üzüm bağlarından oluşan verimli bir bölgedir.
Alan ayrıca sığınaklar, tanklar ve doğaçlama savaş anıtlarıyla doludur.
Güneybatı ucunda, Hıristiyanların İsa'nın su üzerinde yürümek ve kalabalığı beslemek gibi mucizeler gerçekleştirdiğine inandıkları Celile Denizi bulunur.
Golan Tepeleri 1981'den beri İsrail'in bir parçası olarak yönetilirken, Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği ve ABD dışındaki tüm ülkeler burayı İsrail işgali altındaki Suriye bölgesi olarak kabul ediyor. Bu da Trump'tan kaynaklanıyor. 25 Mart'ta İsrail'in suyunun üçte birini sağlayan stratejik plato üzerindeki iddiasının geçerliliğini kabul eden bir başkanlık bildirisini imzalarken uluslararası eleştiriler aldı.
Suriye'nin Golan Tepeleri'nin sadece birkaç mil içinde bir görüntüsü, İsrail'in kendisine ait olduğunu düşündüğü ancak uluslararası toplumun yasadışı olarak ilhak ettiğini söylediği bölge. (Fotoğraf: Kim Hjelmgaard, BUGÜN ABD)
Oval Ofis'te konuşan Trump, "Bu, çok sayıda başkan önce yapılmalıydı diyebilirim. Ama nedense yapmadılar. Bunu yapmış olmaktan büyük onur duyuyorum" dedi. parıldayan bir Netanyahu.
Netanyahu, Trump'a İsrail'e "inanılmaz desteği" için teşekkür etti.
Yine de, "Trump Heights"ın yerden kalkıp kalkmayacağının net olmadığı Bruchim-Kela Alon'da, Şikago doğumlu David Katz, birçok İsraillinin Trump'ı eleştirmeden kucaklaması olarak gördüğü şeyden derinden rahatsız oldu. -İsrail duruşu.
"Trump'ın Grönland'ı satın almak istediğini ve Danimarkalıların 'teşekkürler ama hayır teşekkürler' dediğini duydunuz mu? Pekala, İsrail'i bedavaya alabilirdi. Onun krallığının bir parçası olmayı çok isteriz," dedi 50 yaşındaki Katz, 1967'de İsrail tarafından Suriye'den ele geçirilen bir bölgede evinin verandasında otururken alaycı bir tavırla Altı- Gün Savaşı, İsrail ile Mısır, Ürdün ve Suriye Arap ülkeleri arasında kısa ama kanlı bir çatışma. İsrail galip geldi.
Golan'ı bizim için tanıması için Trump'a veya başka birine ihtiyacımız yok. O bizimdir. Golan Tepeleri üzerinde sivil yönetim iddiasında bulunduğunda Netanyahu'nun Likud Partisi'nin kurucusu ve İsrail'in altıncı başbakanı ve liderinden bahsediyordu.
Katz, üç yaşındayken ailesiyle birlikte İsrail'e taşındı. At terbiyecisi ve sığır yetiştiricisi olarak çalışıyor ve burada eşi ve dört kızıyla birlikte yaşıyor.
Katz şaka yaparak, "Kralımız Bibi, Amerikalıların kralı Trump'a kendi adının yazdığı bir şey vermek istiyor" dedi. "Bibi", Netanyahu'nun İsrail'de yaygın olarak kullanılan takma adıdır.
Yine de, Trump adının kuru, yüksek sarı çimenler, hava koşullarına karşı aşınmış tarım ekipmanlarıyla çevrili ve İsrail'in yakınlardaki Lübnan ve Suriye'deki İran destekli militanlarla sık sık çatışmasından çıkan duman ve yüksek sesli patlamaların düzenli olarak görülebildiği bir alana başkanlık etmesi fikri ve duydu, ateşli destekçileri olmadan değil.
Bir başka Bruchim-Kela Alon sakini olan 49 yaşındaki Hilik Dahan, evinin yanında tatil kulübeleri kiralayarak "Trump'ın adı bölgemize kesinlikle yatırım getirecek" diye ısrar ediyor.
"İsrail-ABD ittifakı tarihin en iyisidir" dedi ve İsrail'de defalarca duyulabilen bir ifadenin varyasyonunu tekrarladı: "Trump bizim gerçek dostumuz."
Dahan, Bruchim-Kela Alon sakinlerinin çoğunun genel olarak "Trump Heights" lehinde olduğunu düşündüğünü, ancak sorunun toplulukta yaşayan tüm ailelere sistematik olarak doğrudan yöneltildiğini düşünmediğini de sözlerine ekledi. Çoğu söylemek istemiyor.
David Katz, köpeğiyle birlikte 9 Eylül 2019'da Golan Tepeleri'nde evde. (Fotoğraf: Kim Hjelmgaard, ABD BUGÜN)
Ancak burada olanlardan çıkarı olan diğerleri de "Trump Heights" konusunda "sessiz çoğunluk" olduğunu iddia ediyor. Ve emlak patronu olarak Trump oyun kitabından bir sayfa alıyorlar. Gelişmenin ilerlemesini önlemek için yasal işlem başlattılar. "Trump Heights"ın, İsrail hükümetinin Kuzey Kore'den Suudi Arabistan'a yönelik ballı hayranlık sözlerine özellikle duyarlı olduğunu gösteren bir ABD başkanını pohpohlamak için yaptığı arsızca bir girişimden biraz daha fazlası olduğunu iddia ediyorlar.
Cemaat içinde yaşayan ve İsrail'in muhalefet milletvekillerinin bütçesi olmadığını söylediği "Trump Heights"a karşı direnişe öncülük etmeye yardım eden 59 yaşındaki marangoz ve çömlekçi Uri Sitnik, "Bütün fikir tam bir siyasi boğa****" dedi. veya planlayın.
Sitnik, Golan Heights Bölge Konseyi başkanı Rokach'ın "Trump Heights"ın Bruchim ve Kela Alon'un teknik olarak iki ayrı olduğunu iddia ederek bölge sakinlerinin mülkiyet haklarını çiğneyeceği yönündeki iddiasını doğrulayan resmi imar belgelerini USA TODAY ile paylaştı. geliştirme amaçlı yerler.
İsrail sınır polisi 7 Şubat 2017'de Batı Şeria'daki İsrail yerleşimi Ofra'yı koruyor. (Fotoğraf: EPA-EFE)
Rokach, bu sakinlerin Bruchim'in asla Kela Alon'un bir parçası olmadığı konusunda yanıldıklarında ısrar ediyor.
Yine de, bölgede yaşayan Katz, Sitnik ve diğer laik İsrailli Yahudiler için öneriye karşı çıkmak için başka bir neden daha var. İsrail'in seçimiyle ilgili ulusal sahnede -sinagog ve devletin ayrılması ve doğru dengenin nasıl sağlanacağı hakkında- yapılan bazı konuşmaları yansıtan bir konu.
Sitnik, "Trump Heights"ın modern Ortodoks Yahudiler için bir topluluk olarak ayrıldığına ilişkin belirtilere atıfta bulunarak, "Bu topluluk dini bir yer değil" dedi.
İsrail istatistiklerine göre, yaklaşık 22.000 Yahudi İsrailli de dahil olmak üzere 50.000 kişiye ev sahipliği yapan Golan Tepeleri'nde aşırı dindar İsrailli Yahudiler nadir görülen bir manzara.
İsrail hükümetinin Yahudilerin anavatanı olma yolundan saptığını hisseden İsrailli kovboy Katz, "Ailem İsrail'e göç ettiğinde, o günlerde bugün olanlara kıyasla gerçek Siyonizmdi" dedi. ticari, dini veya Trump gibi liderler için özel çıkarlar.
Şimdilik, "Trump Heights" ABD ve İsrail bayraklarının iç içe geçtiği ve topluluğun adının İngilizce ve İbranice yazıldığı büyük yaldızlı bir tabela anlamına geliyor.
Bu işaret, Haziran ayında Netanyahu ve başkanın özel işi olan Trump Örgütü'nün eski avukatı olan ABD'nin İsrail Büyükelçisi Friedman'ın katıldığı bir törenle büyük bir tantanayla açıldı. Bruchim'de İsrail basın birliklerinin önünde özenle koreografisi yapılmış bir ortamda gerçekleşen tören gününde Friedman, "Trump Heights"ı Trump'ın doğum günü başkanı olarak nitelendirdi.
Başkan birkaç gün önce 73 yaşına basmıştı.
Yine de, USA TODAY Eylül başında bölgeyi ziyaret ettiğinde pek bir şey olmuyordu.
"Trump Heights" tabelası, köyün tozlu bağlantı yoluna taşınmıştı. Şimdi, bölgenin uzun süreli sakinlerinin küçük bir işletme parkına dönüşmeyi umduğu bir binanın karşısında bulunuyor. Çevresindeki arazi yakın zamanda mayınlardan temizlendi.
İsrail'in oyu, Filistin endişeleri, İran - öyle değillerdi ama bir evren uzakta gibiydiler.
Yerel grafiti sanatçıları, tabelasının arkasına birkaç ilgi çekici mesaj yazmıştı.
"Shlomo ve Jacob buradaydı" diye okuyun.
"Yankale: gezgin gitarist" dedi bir başkası.
Sonuncusu, ünlemsiz, "Aman Tanrım" dedi.
9 Eylül 2019'da Golan Tepeleri'ndeki "Trump Tepeleri" tabelasının arka yüzü. (Fotoğraf: Kim Hjelmgaard, BUGÜN ABD)
İsrail'deki Savaş Neyle İlgili?
Yahudiler ve Araplar arasında İsrail ve Filistin üzerindeki mücadele 1922'ye kadar uzanıyor. Romalılar, Filistin'i yaklaşık 2.000 yıl önce Yahudilerden aldıklarında adını vermişler. Romalılar atıldıktan sonra Filistin, 7. yüzyıldan beri birbiri ardına Arap veya diğer Müslüman imparatorluğunun parçasıydı. Nihayet, 1922'de kullanıma sunulmasından 400 yıl önce Filistin, Türk Osmanlı İmparatorluğu'nun küçük bir parçasıydı. Ancak Birinci Dünya Savaşı'nda İngilizler ve Fransızlar, Almanya'yı ve Osmanlı İmparatorluğu'nu yenerek sömürgelerini ellerinden aldılar. Böylece Milletler Cemiyeti, Filistin'de ve Türkler tarafından kaybedilen geniş toprakların geri kalanında hangi ulusların egemen olacağına karar vermek zorunda kaldı. Lig, bu toprakların %90'ından fazlasını, geçici mütevelli heyeti olarak İngiltere ve Fransa ile Arap devletlerine verdi.
Ancak seyrek nüfuslu Filistin'de hak talebinde bulunan iki kişi vardı. Arap ülkeleri, bin yıldan fazla bir süredir Müslümanlar tarafından yönetildiği ve nüfusu bir milyondan az olan küçük nüfusunun çoğunluğu Arap olduğu için Filistin'in bir Arap ülkesinin, muhtemelen Suriye'nin parçası olması gerektiğinde ısrar ettiler. İngiliz hükümeti, 5 yıl önce Balfour Deklarasyonu'nda ilan ettiği politikayı takip ederek, Filistin'in Yahudi halkının vatanı olarak ayrılması çağrısında bulundu. Yahudi krallıklarının bin yıldan fazla bir süredir Filistin'in çeşitli bölgelerini yönettiğini ve toprakların ve özellikle eski Yahudi başkenti Kudüs'ün Yahudi dininin merkezinde olduğunu savundular. Ayrıca, Yahudilerin yaklaşık 2.000 yıldır toprağa geri dönmek için dua ettiklerini ve bu bin yıl boyunca toprakta yaşayan ve toprağa dönen Yahudilerin her zaman olduğuna dikkat çektiler. Arapların milyonlarca kilometrekarelik bir dizi ülkesi varken, Yahudilerin hiçbir anavatanlarının olmamasından muzdarip olduklarını eklediler. Ayrıca, önceki on yıllarda Filistin'e gelen az sayıdaki Yahudi, komşu ülkelerden birçok Arap'ı çekerek ülkeyi inşa etmeye başlamıştı – ve Yahudilerden ekonomik kalkınma ve yasal bir toplum sağlamaları beklenebilirdi. tüm bölgenin kalkınmasına yardımcı olmak.
O zamanlar hiç kimse, hiçbir zaman ayrı bir ülke olmamış toprakların, orada yaşayan, ayrı bir halk olarak düşünülmeyen Araplara devredilmesini önermedi.Sakinleri kendilerini Müslüman ya da birkaç durumda Hıristiyan ve Arap olarak düşündüler. Ailelerine ve kabilelerine bağlılıkları vardı, ama hiçbirinde Kudüs'ün başkent olmadığı çeşitli Osmanlı bölgelerine bölünmüş Filistin bölgesine değil.
Arap ülkelerinin iddiasına ve sakinlerinin çoğunun Arap olduğu gerçeğine rağmen, Milletler Cemiyeti, Büyük Britanya'nın, toprakta Yahudi yerleşimini sağlamak için Filistin'in Zorunlu hükümeti haline gelmesi gerektiğine karar verdi, böylece tekrar bir yerleşim yeri haline gelebilirdi. Yahudi vatanı. Yahudilerin zulümden korunmak için bir vatana ihtiyaçları olduğuna yaygın olarak inanılıyordu. Birlik ayrıca İngilizlerin yerel sakinlerin medeni haklarını siyasi veya ulusal haklardan farklı olarak koruması gerektiğini de belirtti.
Arap ülkeleri ve yerel Arap sakinleri, bu kadar yararlandıkları Cemiyet'in otoritesini inkar etmeseler de, Milletler Cemiyeti'nin kararını kabul etmediler. Araplar Filistin konusunda hiçbir uluslararası kararı kabul etmediler. Ne de müzakere etmeye veya herhangi bir bölünmeyi veya uzlaşmayı kabul etmeye istekli değillerdi. Başından beri pozisyonları, buranın tamamının "Arap toprağı" veya "Filistin toprağı" olduğu yönündeydi ve müzakere etmeyi veya aksi yöndeki herhangi bir kararı tanımayı reddettiler. (Oslo sürecinin bir parçası olarak uzlaşmaya istekli olduklarını söylediler, ancak 2000 yılında Camp David'de müzakereler doruğa ulaştığında herhangi bir karşı teklifte bulunmayı reddettiler ve bunun yerine üç ay sonra mevcut terör saldırısını başlattılar.)
Milletler Cemiyeti'nin Filistin'in bir Yahudi vatanı olması gerektiğine karar vermesi yanlış olsun ya da olmasın, bu kararın etkisi, 1922'de Manda'nın kurulmasından Devletin doğuşuna kadar Filistin'e gelen yüz binlerce Yahudi'nin Filistin'e gelmesidir. 1948'de İsrail'in işgali, o sırada var olan uluslararası hukuka uygun olarak geldi. Sömürgeci olarak değil, başka bir halktan toprak almak için değil, Milletler Cemiyeti'nin Yahudilerin Filistin'e yerleşmeye teşvik edilmesi yönündeki kararını yerine getirmek için geldiler. Ve yerleştikleri araziyi satın aldılar. Yahudi yerleşimcilere ve mültecilere karşı savaşan Araplar, kendi ülkelerini işgalcilerden koruduklarını düşünmüş olabilirler, ancak uluslararası hukuka göre bu ülke onların ülkesi değildi (ve geçmişte hiç olmamıştı) ve onlara karşı savaşıyordu. mevcut yasa.
Aslında hiçbir yerde “Filistin toprağı” olmadı çünkü hiçbir zaman bir Filistin ülkesi olmadı. Ancak, Zorunlu Filistin'in doğu kısmından yaratılan Ürdün Krallığı halkının çoğunluğu Filistinlidir. Kendilerini Arap tarihinin bir parçası olarak gören anadili Arapça olan Araplar, Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçası olmadan önce yüzlerce yıl Filistin'de çoğunluktayken, Filistin hiçbir zaman sahip olduğu ayrı bir Arap ülkesi olmamıştı. her zaman diğer ülkelerin veya imparatorlukların ayrılmaz bir parçası olmuştur. Mısır dışında, ayrı Arap ülkeleri veya İslam'dan veya Araplardan farklı milliyetler – fikri iki asırdan daha eskidir. Filistin, daha önce Mısır, Pers veya Yunan imparatorluklarının bir parçası olduğu gibi, yalnızca çeşitli Arap imparatorluklarının bir parçası olması anlamında bir 'Arap ülkesi' olmuştu. Ancak hiçbir Arap hükümeti Filistin'e ya da Kudüs'e fazla önem vermemişti. Ve Yahudi krallıklarından bu yana Filistin'de egemen olan hiçbir hükümet şimdi toprak üzerinde hak iddia ediyor.
İngiliz Mandası altında yüz binlerce Yahudi Filistin'e yerleşme davetini kabul etti. Ancak Araplar, Birliğin Mandasını kabul etmeyi reddettiler ve Yahudi yerleşimcilere karşı savaştılar. İngiliz Manda Hükümeti, yasayı uygulamak için gerekli kaynakları ayırmaya isteksizdi ve Yahudiler, öldürülmekten kaçınmak için sık sık kendilerini savunmak zorunda kaldılar. Birkaç yıl sonra İngiltere, Hitler'in Almanya'sının saldırısına karşı kendini savunurken, Arap ülkelerinden yardıma ihtiyacı olduğunu hissetti. Bu nedenle, Yahudilerin Almanlar tarafından öldürülmekten kaçacakları bir yere ihtiyaç duymalarına ve Filistin'i Yahudiler için bir vatan olarak kullanma Mandası altındaki İngiliz sorumluluğuna rağmen, İngiltere Arap baskısına boyun eğdi ve Yahudilerin Filistin'e kaçmasına izin vermeyi reddetti. ve bunun sonucunda kurtarılabilecek yüz binlerce Yahudi Almanlar tarafından öldürüldü.
1945'te II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Holokost'tan kurtulan Yahudilerin Filistin'e gelmesine izin vermesi için İngiltere'ye büyük baskı yapıldı, ancak siyasi çıkarları nedeniyle İngilizler, Arapların Yahudileri dışlama talebine, Yahudileri dışlama yönündeki hükümlerine rağmen itaat etmeye devam etti. yetki. Filistinli Yahudiler İngiliz hükümetine karşı bir gerilla savaşı başlattı ve 1947'de İngilizler Mandalarından vazgeçip evlerine dönmeye karar verdiler. BM Genel Kurulu, potansiyel otorite boşluğuyla başa çıkmak için Batı Filistin'in biri Yahudi diğeri Arap olmak üzere iki yeni devlete bölünmesini ve Kudüs'ün on yıl boyunca uluslararası bir bölge olmasını tavsiye etti. (Doğu Filistin daha önce ayrılmış ve Ürdün olması için Kral Abdullah'a verilmişti.)
Yaygın bir izlenimin aksine Yahudilere, Holokost kurbanı oldukları için Filistin'e tazminat verilmedi. Filistin, bir nesil önce Milletler Cemiyeti tarafından bir Yahudi vatanı olarak kurulmuştu. Holokost'tan sonra BM, Holokost'tan kurtulanlar ve Yahudi halkı için Birlik tarafından belirlenenden daha küçük bir bölge önerdi. Ve İsrail gerçekte yalnızca, Arap ordularına karşı savaşta kendi güçlerinin elinde tutmayı başardığı toprakları elde etti. Holokost nedeniyle veya BM kararıyla İsrail'e toprak verilmedi.
BM tartışmalarında Arap ülkeleri, Filistin'i hem Araplar hem de Yahudiler için tek bir iki uluslu devlet haline getirmeye ve iki devlete bölmeye karşı çıkmışlardı. Tek bir Arap ülkesi olmasında ısrar ettiler. BM'nin iki devletin kurulması yönündeki tavsiyesini de kabul etmediler ve BM'nin Filistin'in bir bölümü için önerdiği yeni Arap devletinin kurulmasına izin vermediler. Bunun yerine, İngiliz Mandası'nın sona erdiği gün, beş Arap ülkesi, Yahudileri ortadan kaldırmak ve toprakları kendi aralarında paylaşmak için ordularını Filistin'e gönderdi.
Filistin'deki Yahudi topluluğu, BM'nin Filistin'i bölme tavsiyesini kabul etti ve İsrail Devleti'ni ve Arap sakinlerine eşit haklar vermeye ve Arap komşularıyla barış içinde yaşamaya istekli olduğunu ilan etti. Ama İsrail daha ilk gününden itibaren var olmak için savaşmak zorunda kaldı. BM'nin bölünme tavsiyesine aldırmadan alabildikleri her toprağı alan ve işgal ettikleri topraklardan tüm Yahudileri öldüren veya çıkaran Arap ordularının saldırısına uğradı.
Çatışma, bir yıldan fazla bir süre boyunca, BM nihayet savaş durduğunda kuvvetlerin elinde tuttuğu hatlar boyunca bir ateşkes müzakere etmeyi başarana kadar devam etti. Bu sınırlar 1949'dan 1967'ye kadar sürdü ve sınırları olarak adlandırılıyor. Mütareke, Batı Filistin'i üç parçaya böldü: İsrail, Mısır ordusu tarafından işgal edilen ancak Mısır'a dahil edilmeyen Akdeniz kıyısında küçük bir toprak parçası olan Gazze şeridi ve 'Batı Şeria'. Manda topraklarının İsrail ile Ürdün tarafından işgal edilen Ürdün Nehri'nin batısı arasındaki kısmı. Ürdün kendi adını Transjordan'dan değiştirerek Batı Şeria'yı Ürdün'e dahil etmeye çalıştı, ancak Arap ülkelerinden hiçbiri bölgeyi Ürdün'ün bir parçası olarak tanımadı. Ürdün'ün iddiasını tanıyan tek ülke İngiltere ve Pakistan oldu ve daha sonra Ürdün iddiasından vazgeçti.
İsrail ile İsrail'e saldıran Arap devletleri arasındaki 1948-9 savaşı sırasında, İsrail olan bölgede yaşayan yaklaşık 600.000 Arap komşu Arap ülkelerine göç etti. Bazıları İsrail ordusu tarafından ayrılmaya zorlandı, ancak çoğunluk savaştan kaçınmak için ve Arap hükümetleri ve kendi liderleri tarafından, Yahudi komşuları tarafından birçoğunun teşvik edilmesine rağmen, bunu yapmaya zorlandığı veya hatta buna zorlandığı için ayrıldı. İsrail'de kal ve barış içinde yaşa. Bu 600.000, “Arap mülteci sorununun” başlangıcıydı.
İsrail'in yaratılması ve Arapların İsrail'e karşı yürüttüğü savaş nedeniyle, Arap ülkelerindeki bazıları bin yıldan daha eskiye dayanan Yahudi toplulukları yerlerinden edildi ve 600.000'den fazla Yahudi Arap ülkelerindeki evlerini ve mallarını terk etmek zorunda kaldı. Bu Yahudi mültecilerin neredeyse tamamı, Avrupa'dan eşit sayıda mülteciyi de kabul eden İsrail'e yerleşti. İlk birkaç yıl boyunca, başlangıçta yalnızca yaklaşık 600.000 Yahudi olan ve yaklaşık New Jersey büyüklüğünde bir alana sahip olan küçük İsrail, bir milyondan fazla mülteciyi kabul etti.
Nüfusu 50 milyonu aşan ve yüzölçümü ABD'den daha büyük olan Arap ülkeleri, aynı dili konuşmalarına, aynı kültürü paylaşmalarına ve aynı dine mensup olmalarına rağmen hiçbir Arap mülteciyi kabul etmediler. Arap ülkeleri o dönemde askeri olarak savaşamazken, İsrail'i başka yollarla yok etme çabalarını sürdürdüler. Arap mültecileri mülteci kamplarında tutmanın ve Arap ülkelerine yerleşmeyi seçmelerine izin vermemenin bu insanları İsrail'e karşı bir silah olarak koruyacağını biliyorlardı.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki yıllarda dünyanın her yerinde 20 milyondan fazla mülteci vardı ve .6 milyon Arap mülteci dışında hepsi yeniden yerleştirildi. Arap mülteciler, bu ülkelerin İsrail'e karşı savaşlarına hizmet etmek için Arap ülkeleri tarafından çoğunlukla kamplarda mülteci olarak devam ettirildi. Son 50 yılda sayıları 3 milyonu aştı. Onlar dünyanın en hızlı büyüyen nüfusu ve İsrail-Arap ihtilafına bir çözüm bulmanın önündeki en büyük pratik engel.
1967 baharında Mısırlı Cemal Abdül Nasır önderliğindeki Arap ülkeleri İsrail'e saldırmaya ve kendi deyimiyle "Yahudileri denize atmaya" hazırlandılar. Sina çölü, Nasır'ın yolundan çekilme talebine uydu ve Mısır ordusu Sina'ya İsrail'e doğru ilerledi. Mısır, Tiran Boğazlarını İsrail'e giden veya İsrail'den gelen gemilere kapattı ve ABD'nin ABD'nin İsrail'e deniz yollarını açık tutma taahhüdünü yerine getirme konusundaki tüm diplomatik çabalarını reddetti.
Mısır saldırısı başlamadan önce İsrail, Mısır hava kuvvetlerinin çoğunu yok eden hava saldırıları ve Sina'ya yönelik zırhlı saldırılarla önledi. Aynı zamanda İsrail, Ürdün Kralı'na İsrail'in işgal ettiği topraklara saldırmayacağını bildirdi ve İsrail ile barışı sürdürmesini istedi. Ancak Ürdün, Arap baskısına boyun eğdi ve İsrail'e yönelik saldırıya, ordusunu Yahudi Kudüs'e göndererek katıldı.
Sonuç olarak, İsrail orduları altı gün içinde Mısır'ı Gazze ve Sina'dan, Ürdün'ü Kudüs'ten ve Batı Şeria'dan ve zaman zaman İsrail'e ateş ettikleri Golan Tepeleri'nden Suriye'yi attı. 1949'dan bu yana ve altı gün savaşı sırasında çok yoğun bir şekilde, dolayısıyla İsrail tarafından kontrol edilen alan üç kattan fazla arttı.
BM Güvenlik Konseyi'nin savaşı çözme çabası, Arap devletlerini İsrail'le barış yapmaya çağıran ve sınırlar sorununu iki ana ilke temelinde taraflar arasındaki müzakerelerle çözülmeye bırakan BM Güvenlik Konseyi'nin 242 sayılı Kararı ile sonuçlandı. “güvenli ve tanınan” olduğunu ve İsrail'in savaşta işgal ettiği “topraklarından” güçlerini çektiğini söyledi. Güvenlik Konseyi, “bölgeler” kelimesinin “tüm topraklar” veya “bölgeler” olarak değiştirilmesine yönelik teklifleri reddetti. ancak farklı çeviriler arasında ihtilaf olması durumunda BM uygulaması, Kararın müzakere edildiği dili İngilizce olan İngilizce'yi takip etmektir.)
Bugüne kadar Filistinliler ve tüm Arap ülkeleri UNSC Res. 242, İsrail'in 1967'de edindiği tüm topraklardan çıkmasını gerektiriyor, tıpkı Milletler Cemiyeti'nin Filistin'de bir Yahudi anavatanı yaratma yetkisinin geçersiz olduğu konusunda ısrar etmeye devam etmeleri gibi. Ancak İngiltere'den Lord Caradon ve ABD'den Eugene Rostow, Kararın müzakeresinden sorumlu başlıca diplomatlardan ikisi ve çoğu bağımsız uluslararası hukuk uzmanı, Res 242'nin İsrail'in geri dönmesini amaçlamadığını ve gerektirmediğini yazdı. sınırları. Böyle bir gereklilik, hem bu sınırlar güvenli olmadığından hem de Karar önceden var olan sınırlara atıfta bulunuyorsa sınırların hiçbir açıklamasına gerek olmayacağından, 'güvenli ve tanınan' sınırlar ifadesiyle tutarsız olacaktır.
Güvenlik Konseyi'nden sonra Arş. 242 Arap ülkeleri Hartum'da bir araya geldiler ve meşhur 'üç hayır'larını yayınladılar: 'Müzakere yok, tanıma yok ve barış yok. Ancak on yıl sonra, 1977'de, Mısır Cumhurbaşkanı Sedat, İsrail tarafından Sina'yı Mısır'a geri vermeye hazır olduğuna dair gizlice güvence verildikten sonra İsrail'e geldi ve Mısır ve İsrail'in birbirleriyle barış yapmasını önerdi. Ertesi yıl Camp David'deki müzakerelerde bir barış anlaşması müzakere edildi ve İsrail tüm Sina'yı Mısır'a geri verdi ve Mısır İsrail'i tanıyan ve Res'e uyan ilk Arap devleti oldu. 242.
Golan Tepeleri İsrail'in elinde olmaya devam ediyor ve 1981'de İsrail tarafından ilhak edildi. Son yıllarda yapılan birkaç müzakerede İsrail bu bölgeyi Suriye'ye geri vermeyi teklif etti, ancak bir anlaşmaya varılamadı ve Suriye, İsrail'e yasadışı bir şekilde kontrol ettiği ve Suriye silahlı kuvvetleri tarafından işgal edilen Lübnan üzerinden terör saldırılarını destekleyerek İsrail'le savaş halinde olmaya devam ediyor.
Bugünkü ana çatışma, Ürdün'ün 1949'dan 1967'ye kadar işgal ettiği Ürdün Nehri'nin batısındaki 1600 kilometrekarelik bölgenin etrafında toplanıyor. Ürdün tüm Yahudileri bu topraklardan çıkardığından beri, 1967'de bu bölgede 600.000 Arap vardı ve hiç Yahudi yoktu. 19 yıl boyunca bölge Ürdün tarafından işgal edildi, nüfus Filistin göçü nedeniyle azaldı. Ancak 1967'den itibaren İsrail işgali nedeniyle Filistinlilerin kaçışı tersine döndü ve sağlık koşulları büyük ölçüde iyileşti, böylece Arap nüfusu o zamandan beri 2 milyona, Yahudi nüfusu da Kudüs'ün bazı kısımları dahil olmak üzere 550.000'e yükseldi. 1967'de İsrail'e eklendi.
Filistinlilerin İsrail'in sınırlarını yeniden tesis etmesi talebi, yarım milyondan fazla insanın, çoğu 20 yıldan fazla bir süre için, eskiden boş olan topraklarda, evlerini, mahallelerini, okullarını ve sinagoglarını terk etmelerini gerektirecek. Kudüs'ün Yahudi nüfusunun yarısından fazlasını içeren yıllar.
Yahudiler 1967 sınırları dışında beş grup yere yerleştiler. İlk Kudüs birleştirildi ve sınırları daha savunulabilir olacak şekilde biraz genişletildi ve yeni ele geçirilen kısımları İsrail'e ilhak edildi. Şu anda Kudüs'ün 1948'den 1967'ye kadar Ürdün tarafından işgal edilen bölgelerinde yaklaşık 300.000 İsrailli yaşıyor. Filistinliler bu Kudüs sakinlerini 'yerleşimciler' olarak adlandırıyor.
İkincisi, birkaç topluluk, Yahudilerin 1948'de Ürdün ordusu tarafından sürüldüğü Gush Etzion bölgesinde yeniden yerleştiler. Ve bu bölgede yeni bir banliyö kasabası olan Efrat kuruldu. Kudüs'ten birkaç mil uzakta olan bu bölge, şu anda yaklaşık 30.000 Yahudi nüfusa sahip.
Üçüncüsü, iki büyük banliyö kasabası veya şehri kuruldu: Tel Aviv'in 29 mil doğusunda Ariel ve Kudüs'ün 8 mil doğusunda Maale Adumim. Birlikte bu büyük kasabaların nüfusu 40.000'e yakın. Ayrıca Kudüs ve Tel Aviv'in her birinde 20.000'e varan sakini olan ve çoğunlukla İsrail sınırının hemen dışında bulunan belki de yarım düzine daha küçük banliyöler var.
Dördüncüsü, 1967'de Jericho hariç, boş olan Ürdün Vadisi var, çünkü esasen Batı Şeria'nın tüm Arap nüfusu Nablus'un kuzeyinden Hebron'un güneyine kadar uzanan sırt çizgisine yakın şehirlerde ve köylerde yaşıyordu. İsrail derhal Ürdün vadisini Doğu sınırını korumak için kullanmaya karar verdi ve bu düz, sıcak, kurak deniz seviyesinin altındaki alanda askeri varlığını demirlemek ve sınırın korunmasını desteklemek için bir dizi çiftçi topluluğu kurdu. Ayrıca, Vadi'ye bakan stratejik tepelerin üzerinde başka küçük yerleşim birimleri de kuruldu.
Sonunda yüz kadar küçük yerleşim var. Çoğu, Arap köyleri arasındaki tepelerde veya Arap şehirlerinin yakınında bulunan çok küçük topluluklardır. Bazıları stratejik nedenlerle, diğerleri dini nedenlerle yerleştirildi. Batı Şeria'nın geleneksel adı olan Yahudiye ve Samiriye'de kurulan İsrail toplulukları, Arap yerleşiminin olmadığı araziler üzerine kuruludur. Devlete ait boş bir araziydi ve nesiller boyu yakın bölgelerde yaşayan Araplar tarafından ne ekildi ne de otlak olarak kullanıldı. Ana yerleşim alanlarından ve İsrail'den ayrı olan bu küçük yerleşim yerlerinde, bazıları birkaç bin kişilik küçük kasabalar olsa da, toplamda 35.000 kadar İsrailli yaşıyor.
Genellikle daha büyük, daha fazla banliyö topluluklarının sakinleri, kırsal çevrede daha az pahalı alan elde etmek için oraya taşınırken ve daha küçük yerleşim yerlerinin sakinleri, ideolojik veya dini nedenlerle orada yaşarken, her iki genellemenin de birçok istisnası vardır.
Sonuç, her biri diğeriyle çevrili yaşayan çılgın bir Yahudi ve Arap yorganı. Grupları, her biri tek bir bitişik bölgede yaşayacak şekilde bölmek için çizilebilecek bir çizgi yoktur. Özellikle İsrail Ürdün Vadisi'nde kaldığı sürece, ya Yahudiler Arap topraklarını geçmek zorunda kalacak ya da Araplar Yahudi topraklarını geçmek zorunda kalacak ya da her ikisi.
Filistinlilerin pozisyonlarını desteklemek için çeşitli argümanları var. Birincisi, Filistin'in tamamının (şimdi İsrail olan kısım dahil) kendilerine ait olduğunu ve haksız bir şekilde onlardan alındığını, yani Milletler Cemiyeti kararının yanlış veya geçersiz olduğunu söylüyorlar. Bu nedenle 1967 savaşından önce İsrail dışında kalan toprakları kabul ederek topraklarının %75'inden vazgeçtiklerini ve bundan daha fazla taviz istenemeyeceğini söylüyorlar. Bu argümanla ilgili iki sorun var: birincisi, Filistin'in hiçbir zaman vazgeçecekleri bir parçasına sahip olmadılar ve ikincisi, İsrail'e olan iddialarından asla gerçekten vazgeçmediler, çocuklarına her zaman tüm İsrail'in Filistin olduğunu öğrettiler.
İkinci Filistin argümanı, UNSC Res. 242, İsrail'in 1967'de edindiği tüm topraklardan vazgeçmesini talep ediyor. Ancak daha önce tartışıldığı gibi, Res'in anlamı bu değil. 242, Res 242'yi yazanların niyeti değildi, 242'nin sözleri de değildi.
Sonunda Filistinliler, Yahudilerin İsrail'e, Araplar (Müslümanlar) gelmeden önce Yahudilerin hiç bu topraklarda bulunmadıkları için toprak üzerinde hiçbir hakkı olmayan yabancı sömürgeciler olarak geldiklerini söylüyorlar. Örneğin Yahudilerin Tapınak Dağı dedikleri yerde hiçbir zaman üzerinde bir Yahudi mabedi olmadığını söylerler, Araplar 7. yüzyılda Kubbet-üs-Sahra ve El Aksa Camii'ni inşa ettiklerinde burası boş bir araziydi. Bir Yahudi halkı olduğunu inkar ediyorlar. Ülkede derin kökleri olan iki halkın olduğu tarihi gerçeğini kendi halklarına kabul etmiyorlar.
Aslında Müslüman kaynaklar, Kubbet-üs Sahra'nın ve Mescid-i Aksa'nın, Musevi tapınağı tarafından kutsal kılınmış bir yer olduğu için Tapınak Dağı'nın üzerine inşa edildiğini her zaman kabul etmişlerdir. Son zamanlarda Filistinlilerin Tapınak Tepesi ile tarihi bir Yahudi bağlantısının inkarı, aynı zamanda bir Hıristiyan bağlantısının da reddi ve Yeni Ahit'in Tapınakta İsa ile ilgili raporlarının reddidir.
Filistinliler “adalet” konusunda ısrar ediyorlar, ancak gerçekler kendi halkına anlattıkları gibi olsaydı adaletin ne olacağını kastediyorlar. Yahudiler, yasal hak veya önceden toprak bağlılığı olmaksızın, Arap sahiplerinden toprak almaya gelen sömürgeci yabancılarsa, o zaman adalet kesinlikle Yahudilerin toprakları gerçek sahiplerine bırakmasını gerektirecektir.
Dünya, BM Res 242'de, 1948'deki Genel Kurul'un taksim kararında olduğu gibi, iki halkın, Yahudilerin ve Arapların, toprak üzerinde haklı iddiaları olduğuna ve bunları aralarında paylaşmaları gerektiğine karar verdi. Filistinliler İsrail'in varlığını kabul etseler de, İsrail'in ve Yahudilerin toprak üzerinde meşru iddiaları olduğunu asla kabul etmediler. Halklarına İsrail'in toprakta kökleri olmayan sömürgeci bir işgalci olduğunu söylüyorlar. Filistinliler Yahudi devletinin meşruiyetini kabul etmeden ve onunla barış içinde yaşamaya istekli olmadan önce, bu küçük toprak parçasında İsrail ve Filistin'in yan yana barış içinde yaşaması için etkili müzakerelerin nasıl olabileceğini anlamak zor.
Eylül 2000'in sonunda, İsrail ve ABD'nin Batı Şeria ve Gazze'nin %95'inden fazlası ve Kudüs'ün şu anda Arapların yaşadığı kısmında bir Filistin devleti kurma önerisini reddettikten sonra, Filistinliler bir cinayet ve terör kampanyası başlattılar. İsrail'e karşı. Bu kampanyanın başlangıcında birkaç ay boyunca Filistinliler, İsrail sınır muhafızlarına veya diğer hedeflere saldırmak için taş ve ateş bombalarıyla donanmış, keskin nişancıların onları desteklediği ve genellikle cephede çocukların olduğu sivil kalabalıkları kullandılar. Ancak kısa bir süre sonra kalabalıklar dağıldı ve saldırı bireyler ve küçük atıcı veya bombacı gruplarıyla sınırlı kaldı. Batı Şeria ve Gazze'de yollarda araba ve otobüslere, Gazze'de İsrail kibbutzlarına, İsrail'de ve Gazze'de ve Batı Şeria'da görevde olan veya olmayan askerlere, pizzacı, kafe gibi yerlerde bulunan sivil kalabalıklara saldırdılar. İsrail'de. İsrail ordusuna yönelik bir saldırı değildi ve kurbanların çoğu siviller, çoğunlukla kadınlar, çocuklar ve yaşlılardı.
Filistinliler teröre karşı olduklarını söylediler, ancak İsrailli kadın ve çocuklara yönelik saldırıların terör olmadığını çünkü bu tür saldırıların Filistin'in işgale karşı direnişi olduğunu savundular. Tüm ihtilaflı toprakları, yani iddia ettikleri ve İsrail'in kendilerine vermediği her yeri işgal edilmiş topraklar olarak görüyorlar. (Mantıklarına göre burayı kendi toprakları olarak görüyorlar ama İsrail tarafından kontrol ediliyor, dolayısıyla 'işgal edilmiş toprak' olmalı.) Ve İsraillilere karşı her türlü eylemi işgale karşı direniş olarak görüyorlar. Tanımları gereği işgale karşı direniş terörizm olamaz, hatta İsrail'in kalbindeki diskoteklerde patlayan bombalar bile.
Terörizmi önlemek için İsrail çeşitli zamanlarda Filistinlilerin bir kasabadan diğerine taşınmasını engelledi veya İsraillilere saldırmak için kullanılan yollarda kontrol noktaları kurdu veya Filistinlilerin İsrail'e girmesini engelledi. Bu ve benzeri eylemler birçok Filistinliyi büyük sıkıntılara soktu. Ve sıklıkla kontrol noktaları, teftişler ve diğer güvenlik önlemleri İsrail askerleri tarafından Filistinlilere saygısızlık veya hakaretle uygulandı.
Filistinliler, İsrail'in işgale karşı direnişe karşı savunma hakkı olmadığı için İsrail'in güvenlik önlemlerinin hiçbirinin haklı olmadığı konusunda ısrar ediyor ve bu nedenle tüm İsrail güvenlik önlemlerinin “terör” eylemleri ve İsrail'e karşı saldırganlık eylemleri olduğunu düşünüyorlar. Filistin halkı. Gerçekte, bazı “güvenlik önlemleri”'nin güvenliği artırmak için çok az değeri vardır ve İsrail tarafından Filistinlilerin katledilmesini engelleyememekten duyduğu hayal kırıklığı nedeniyle ve Filistin nüfusu yeterince rahatsız olursa, buna karşı çıkacağını umarak alınır. rahatsızlık ve ıstıraba yol açan terör saldırılarıdır.
Bağımsız bir gözlemci, İsrail vatandaşlarının daha fazla öldürülmesini önlemek için hangi makul adımların atılacağına karar vermek için İsrail güvenlik önlemlerini değerlendirmeye çalışabilir, ancak Filistinlilerin tutumu, tüm İsrail güvenlik önlemlerinin Filistinlilere yönelik karşılıksız saldırılar olduğu ve Filistinlilerin daha fazlasını öldürerek intikam almaya hakkı olduğu yönündedir. İsrailli siviller. Dolayısıyla İsrail otobüslerine yapılan müteakip saldırı, yalnızca işgale karşı meşru direniş değil, aynı zamanda İsrail güvenlik önlemlerine (Filistinliler tarafından terörizm olarak tanımlanan) haklı bir misillemedir. Genellikle "şiddet döngüsü" olarak adlandırılan şey, Filistinlilerin bir kafeyi bombalaması ve ardından bombacının geldiği kasabanın İsrail tarafından ablukaya alınması veya İsrail'in Filistinli bir terörist lideri öldürmesi ve ardından bir Filistinlinin öldürülmesidir. otobüsün bombalanması
İsrail, sivillere yönelik terör saldırılarının teröristlere yönelik saldırılardan farklı olduğunu ve birbirlerine karşı tartılmaması gerektiğini söylüyor. İsrail'in görüşü, terörün yanlış (ve yasadışı) olduğu ve ne amaçla kullanıldığına bakılmaksızın terör mağdurlarının, terörü durdurmak için gerekli her türlü güvenlik önlemini (teröre değil) almaya ahlaki ve yasal olarak hakları olduğu yönündedir. . “Aşırı güç”, terörü durdurmak için gerekenden daha fazla güç anlamına gelir. Filistinliler, İsrail'in güvenlik önlemlerinin terörizm olduğunu ve İsrail'in 'terörizmin' Filistin'in işgale karşı direnişiyle meşrulaştırılmadığını söylüyor.
Nisan 2002'de, Filistin'in İsrail'e karşı 18 ay önce başlayan terör kampanyasının beş gün içinde İsrail'de bir dizi beş intihar saldırısıyla sonuçlanmasının ardından, 29'u Netanya'daki bir otelde Fısıh yemeğine katılan 100'den fazla kişi öldü. , İsrail terör güçlerine karşı büyük bir kampanya başlattı. İsrail ordusu, İsrail'e yönelik saldırıların kaynağı olan büyük Filistin şehirlerini kuşattı ve askeri birlikler, İsrail'e saldıran Filistin güçlerinin karargahlarını ve tesislerini ele geçirmek için şehirlere girdi. İsrailliler, intihar bombacıları için patlayıcı üretimi için yasadışı silahları ve atölyeleri ele geçirip imha etti ve İsraillilere ve birçok terör örgütü liderine karşı işledikleri suçlardan aranan yüzlerce Filistinliyi tutukladı.
Başlıca terör üslerinden bazıları, 'mülteci kampları' olarak adlandırılan sivil alanlarda bulunduğu ve çok sayıda mayın ve bubi tuzağının yanı sıra savaşçılar ve intihar bombacıları tarafından korunduğundan, İsrail operasyonu tehlikeliydi. ve zaman alıcı. İsrailliler, daha fazla Filistinli sivilin ölümüne neden olacak şekilde topçu ve hava gücü kullanmaktan kaçınmak için askerlerinin hayatlarını riske attılar ve yalnızca Cenin'de 24 asker kaybettiler.
İsrail şimdi, terörist güçlerin liderlerini yakalamak, önemli terör tesislerini yok etmek ve özellikle İsrailli sivilleri bombalama planlarını durdurmak için gerektiğinde Filistin işgali altındaki bölgelere kuvvet gönderme politikasını benimsiyor. Sonuç, İsraillilere karşı başarılı saldırıların oranında ciddi bir düşüş oldu.
Savaş, en azından Filistinliler demokrasilerden, İran ve Arap ülkelerinden siyasi ve mali destek almaya devam ettiği sürece devam edecek gibi görünüyor. Hem Filistin liderliği hem de halk, eğer anketler kamuoyunu yeterince yansıtıyorsa, yerleşim yerleri kaldırılsa ve başkenti Doğu Kudüs olan bir Filistin devleti olsa bile İsrail ile barış içinde yaşamaktansa savaşmayı tercih ediyor. Bu nedenle İsrail, durumda bir değişiklik olana kadar savaşmak zorunda ve şimdi savaşı daha az yıkıcı hale getirmek için uyum sağlamanın çeşitli yollarını düşünüyor.
(Telif hakkı © The Media Line, Ltd 11/08/02)
Liberaller İsrail'de Nasıl Kaybettiler?
6 Ocak'ta Amerika Birleşik Devletleri başkanı, yeniden seçilmesinin çalındığına dair sıfır kanıtla savunarak, şiddetli bir kalabalığı Capitol'e saldırmak için kışkırttı, burada sayıca fazla güvenlik görevlisinin cesareti ve zekası felaketi savuşturdu. Aynı adam hala ABD'nin iki ana siyasi partisinden birinin tartışmasız lideri.
Amerika Birleşik Devletleri'nin sarsıntıları dramatik ama benzersiz değil. Liberalizmin krizleri Donald Trump'tan önce geldi ve Amerika'da ve dünyada ondan daha uzun sürecek. Macaristan Başbakanı Viktor Orban, bağımsız basın, yargı, sivil toplum ve parlamento temsilcilerini kendi uysal görevlileriyle başarıyla değiştirdi. Uzun zamandır bir demokrasi harikası olan Hindistan'da, Başbakan Narendra Modi'nin Hindu milliyetçiliği, ülkedeki Müslümanlara şiddet uyguladı ve gazetecileri ve sivil toplum kuruluşlarını çökertirken vatandaşlıklarını baltalamak için yasal adımlar attı. Freedom House'a göre, toplamda, geçen yıl tüm insanların dörtte üçünün yaşadığı ülkelerde demokrasi kötüleşti.
6 Ocak'ta Amerika Birleşik Devletleri başkanı, yeniden seçilmesinin çalındığına dair sıfır kanıtla savunarak, şiddetli bir kalabalığı Capitol'e saldırmak için kışkırttı, burada sayıca fazla güvenlik görevlisinin cesareti ve zekası felaketi savuşturdu. Aynı adam hala ABD'nin iki ana siyasi partisinden birinin tartışmasız lideri.
Amerika Birleşik Devletleri'nin sarsıntıları dramatik ama benzersiz değil. Liberalizmin krizleri Donald Trump'tan önce geldi ve Amerika'da ve dünyada ondan daha uzun sürecek. Macaristan Başbakanı Viktor Orban, bağımsız basın, yargı, sivil toplum ve parlamento temsilcilerini kendi uysal görevlileriyle başarıyla değiştirdi. Uzun zamandır bir demokrasi harikası olan Hindistan'da, Başbakan Narendra Modi'nin Hindu milliyetçiliği, ülkedeki Müslümanlara şiddet uyguladı ve gazetecileri ve sivil toplum kuruluşlarını çökerterek vatandaşlıklarını baltalamak için yasal adımlar attı. Freedom House'a göre, toplamda, geçen yıl tüm insanların dörtte üçünün yaşadığı ülkelerde demokrasi kötüleşti.
Pek çok ülke elbette seçimler düzenliyor - ancak konuşma, toplanma veya din güvenceleri olmadan, liberalizmin ve özgürlük vaadinin ayırt edici özelliği olan hükümet ve hukukta bireysel haysiyete saygı. Liberalizmin küresel durgunluğu gerçektir ve ortadan kalkmıyor.
İsrail'de Liberalizm: Tarihi, Sorunları ve Gelecekleri (İbranice), Menachem Mautner, Tel Aviv University Press, 479 s., 98 şekel, 2019.
Pek çok insan gibi ben de son yıllarımı dünyayı kasıp kavuran illiberalizm karşısında sersemleyerek geçirdim. Yine de “illiberal” terimi yalnızca çok sınırlı bir şekilde faydalıdır. Olumlu, olumlu bir içeriği yoktur ve herhangi bir grubun kendisini çağırabileceği bir şey değildir. Liberal olmayan her şeyin normdan bir sapma olduğunu varsayar.
Soğuk Savaş'ın sona ermesi, olayları bu şekilde görmeyi kolaylaştırdı. Ancak zafer sizi de kör edebilir ve Batı'nın Sovyet komünizmine karşı görünüşte mucizevi zaferi, İsrail'in 1967 Altı Gün Savaşı'ndaki kendi zaferi kadar kör ediciydi. Her ikisi de sadece jeopolitik anlaşmazlıkları değil, aynı zamanda ideolojik argümanları da kesin olarak çözüyor gibiydi. Batı tarzı liberalizm geleceğin dalgası olacaktı ve İsrail'in hem Yahudi hem de demokratik bir devlet olarak varlığı, sonunda güvence altına alınmış görünüyordu.
Dünyanın tek Yahudi devleti olan İsrail'de, vatandaşların beşte biri Arap - hepsi olmasa da çoğu Müslüman. Bu, büyük ölçüde demokratik olmayan bir bölgede, ağırlığının çok üzerinde yumruk atan, derin ekonomik ve sosyal eşitsizliklerle sarsılan ve nesiller boyu süren travmaların yükünü taşıyan askeri ve teknolojik bir güç olan canlı, gürültülü bir demokrasidir. Vatansız mülteciler, onlarca yıllık bir işgalle uğraşan Batı tarzı bir yönetim biçimine dönüşüyor.
Liberalizmin İsrail'deki durgunluğu, liberalizmin başka yerlerdeki krizleri hakkında bazı dersler verebilir.
Aynı zamanda dini milliyetçilik ve otoriter popülizm yönünde istikrarlı bir şekilde ilerliyor. 23 Mart seçimleri, bir zamanlar uç noktada yer alan Otzma Yehudit (“Yahudi Gücü”) partisine mensup politikacıları parlamentoya itti - kökleri merhum Haham Meir Kahane'nin şiddetli Arap karşıtı Kach hareketine dayanan aşırı sağ bir grup, bir zamanlar Amerikalılar tarafından tarif edildi. İsrail Halkla İlişkiler Komitesi'ni "ırkçı ve kınanması gereken" olarak nitelendirdi.
Netenyahu'nun mücadeleci sağ popülizmine karşı çıkan siyasi yapının yarısı şimdiye kadar onu yerinden etmeyi başaramadı. Liberalizmin İsrail'deki durgunluğu, liberalizmin başka yerlerdeki krizleri hakkında bazı dersler verebilir ve farklı ülkelerdeki liberallere bu işte birlikte olduklarını ve değer verdikleri idealleri ve kurumları korumak için acilen birbirlerinden öğrenmeye ihtiyaçları olduğunu gösterebilir.
Derinlemesine araştırılmış ve iddialı kitabında İsrail'de Liberalizm: Tarihi, Sorunları ve Gelecekleri, Tel Aviv Üniversitesi'nden Menachem Mautner - önde gelen bir İsrailli anayasa uzmanı - kendi liberal kampını unutulmaktan kurtarmayı umarak duyarlı ve araştırıcı bir şekilde eleştiriyor. Bunu yapmanın sadece hukukla ilgili değil, aynı zamanda milliyetçilik, ekonomi, etnisite, din ve kültür hakkında da liberal varsayımları yeniden düşünmek anlamına geldiğini söylüyor.
İsrail yargısı üzerine daha önceki aydınlatıcı bir çalışmasında Mautner, Baş Yargıç Aharon Barak'ın başkanlığındaki İsrail Yüksek Mahkemesi'nin, kendi alenen Amerikan rol modelinden daha ileri giden bir liberal yargı aktivizmi doktrini geliştirdiğini gösterdi. İsrail'in yazılı bir anayasası olmadığı düşünüldüğünde, bu daha da dikkat çekiciydi.
Çoğunlukla temel hükümet yapılarını yöneten, beceriksizce adlandırılmış bir dizi Temel Kanuna sahiptir. Ancak 1992'de İşçi ve Likud partilerinin ortaklaşa kabul ettiği yeni bir yasa görüldü: Temel Yasa: İnsan Onuru ve Özgürlük. Bu meta-tüzük, uluslararası insan hakları ilkelerini İsrail hukukuna dahil etti ve İsrail'i “Yahudi ve demokratik bir devlet” olarak tanımladı. Barak, on yılı aşkın bir süredir dikkate değer ve tartışmalı yargı görüşleri içinde, bu Temel Yasayı bir anayasa devrimi başlatmak için kullandı. Emekli olduğu zaman, Yüksek Mahkeme, parlamenter mevzuat ve hükümet politikasının geniş alanları üzerinde son söz hakkına sahipti ve yeni eleştirmenler ordusuna sahipti.
Mautner, bu yargı devrimini, bir zamanlar egemen olan, sosyalist ideallere dayanan ve liberal görüşlere sahip bir İşçi Partisi kuruluşunun, giderek kaybolan gücünün bir kısmını korumak için haçlı seferi olarak görüyor. Yeni dini ve milliyetçi gruplar yükselişe geçerken ve temel liberal değerler azaldıkça, oy kazanamayan “eski İşçi hegemonları”, kendilerini İsrail demokrasisinin temelleri olan şeyleri kurtarmak için mahkemelere ve onları eleştirenlere ve onları eleştirenlere baktılar. rakipler elitist kozmopolitliği simgeliyordu. Geri tepme uzun sürmedi ve 2018'in Temel Yasasında doruğa ulaştı: İsrail, "demokrasi" kelimesinin anlamlı bir şekilde görünmediği Yahudi Halkının Ulus-Devleti olarak İsrail.
İsrail'in mahkemesine yığılan hakaretler aşırı, ancak eski İşçi hegemonlarının dini ve milliyetçi düşmanları tamamen haksız değildi. Barak ve müttefikleri gerçekten de onlara karşı bir kültür savaşı veriyorlardı - derin ve karmaşık kökleri olan bir savaş.
İsrail'in laik seçkinleri, çocuklarına kendilerinden alabilecekleri kadar farklı bir eğitim veren devrimcilerin kaderine yenik olarak, kendilerini Yahudi kültürel kaynaklarından oldukça bilinçli bir şekilde uzaklaştırdılar ve çocuklarını kestiler.
İsrail'in ilk Başbakanı David Ben-Gurion ve meslektaşları, tüm laik, sosyalist isyanlarına rağmen Yahudi geleneğine, metinlerine ve tarihine derinden bağlıydı. Bağımsızlıktan sonra, hem Din Siyonistlerine hem de Siyonist olmayan ultra-Ortodokslara, İşçi Siyonist ahlakının sadece Yahudi çıkarlarının daha iyi savunulması değil, aynı zamanda değerlerinin daha iyi yorumlanması olduğu argümanını sunmakta hiç zorlanmadılar. Bununla birlikte, Ben-Gurion'un kuşağının halefleri, dini muhataplarıyla artık kim olduklarına ve işlerinde ne yaptıklarına dair aynı dili veya aynı temel anlayışı paylaşmamalarından başka bir nedenden ötürü bu iddiayı ileri süremezler. kendi devleti.
İsrail'in Likud'u Artık Hukuk ve Düzen Partisi Değil
Sürekli güç arayışı içinde olan Benjamin Netanyahu, İsrail sağının hukukçu geleneklerini terk ediyor.
Netanyahu'nun İlhak Planı İsrail'in Ulusal Güvenliğine Bir Tehdit
Batı Şeria'yı ilhak etmek, İsrail'in Mısır ve Ürdün ile olan barış anlaşmalarını tehdit edecek, Körfez'deki müttefikleri kızdıracak, Filistin Otoritesini baltalayacak ve İsrail'i bir Yahudi demokrasisi olarak tehlikeye atacaktır.
Nostaljik Batı Liberalinin Trajik Romantizmi
Anne Applebaum yükselen illiberalizmi anlamak istiyor ama artık geçerli olmayan bir Soğuk Savaş ahlaki çerçevesine sarılıyor.
Ultra-Ortodokslara göre, laik Yahudi devleti girişimi, geleneğe derin bir saldırıydı ve devlet tarafından ödenen bir yerleşim bölgesine geri çekilmeyi gerektiriyordu. Dindar Siyonistler için laikler, yeni, kaslı bir Yahudilik ve Mesih özleminin yerine getirilmesi için bir fırsat olarak Yahudi devletinin gerçek anlamını kavrayamayarak yollarını kaybetmişlerdi. Sefarad Yahudileri için, laik Yahudi milliyetçiliği konusundaki tartışmaların hepsi çok yabancıydı.
O halde Mautner'ın teşvik ettiği yeniden katılım, İsrailli liberallere kendileri olmayı bırakmaları değil, onları oldukları kişi yapan tarihlerin daha derinlerine inmeleri, neler öğrenebileceklerini görmeleri ve yeniden yorumlamaları çağrısıdır.
Her sayfada Amerikan siyasi ve hukuki düşüncesinin en iyileriyle derin, bilgilendirilmiş diyaloglar yer almaktadır. Yine de Mautner, ABD demokrasisini taklit etmeye çalışmanın cevap olmadığını savunuyor. Ne de olsa Amerika Birleşik Devletleri sorunlarla dolu: yapısal ekonomik eşitsizlikler, son derece işlevsiz bir sağlık sistemi, yüksek düzeyde hapis cezası ve bitmeyen ırksal adaletsizlik - bunların hepsi Trump'ın yükselişini mümkün kıldı.
Mautner, İsrail solundaki yoldaşlarını, Amerikan liberalizminin çetin bireyciliğini bir kenara bırakıp, insani gelişmenin liberalizmi olarak adlandırdığı şey lehine çağrıda bulunuyor.Bu perspektiften bakıldığında, siyaset hala bireylerin bağımsız olarak gelişmesine yardımcı olmayı, aynı zamanda etnik, dini ve kültürel topluluklara anlamlı aidiyet yoluyla yardım etmeyi amaçlar.
Somut olarak, böyle bir proje, dizginlenmemiş Amerikan kapitalizmi üzerine modellenen bir liberalizm biçiminden ayrılmak ve bunun yerine Avrupa'da bulunan sosyal demokrat modellere bakmak anlamına gelir. Bu, farklı yerelliklerin kendi din işlerini düzenlemelerine izin vermek, etnik milliyetçiliğe bir alternatif olarak sivil milliyetçilik fikirlerini diriltmek, daha mütevazı ve dolayısıyla daha meşru bir yargı için çalışmak ve hala dini düşünürler ve fikirleriyle iyi niyetle ilişki kurmanın yollarını bulmak anlamına gelebilir. temel özgürlüklere sıkı sıkıya bağlı kalmak.
Pek çok iyi insanın etnik köken, ortak tarih, kültür ve dini yaşamdan alacağı anlam dünyalarıyla uğraşmayı reddeden liberaller, amaçlarına yardımcı olmuyorlar.
Bütün bunların neresinde, İsrail'in Filistinlilerle acı verici çatışması nerede diye sorulabilir. Mautner'a göre, sağlam liberal milliyetçiliğin yokluğu hem bir neden hem de sonuçtur. İşgal, milliyetçiliğin tüm kötülüklerini ortaya çıkarırken, milliyetçiliği bir bütün olarak itibarsızlaştırıyor ve İsrailli liberallerin ortak ulusal taahhütleri ileri sürmelerini o kadar zorlaştırıyor ki, İsrail'in geniş ölçüde milliyetçi merkezinin onları ciddiye almasını sağlıyor. Başka bir deyişle, Mautner, işgali sona erdirmek istiyorsanız, milliyetçiliği atmayın, onu daha liberal hale getirin (Theodor Herzl dahil olmak üzere birçok erken Siyonist'in yapmayı umduğu gibi).
Mautner'ın argümanının diğer ülkeler için dersleri var: Yakın zamanda ortadan kalkmayan bir ulus-devletler dünyasında yaşıyoruz, en azından ulus olmanın sağladığı anlamlı aidiyet türü derin insan ihtiyaçlarına hitap ettiği için değil. Pek çok iyi insanın etnik köken, ortak tarih, kültür ve dini yaşamdan alacağı anlam dünyalarıyla uğraşmayı reddeden liberaller, amaçlarına yardımcı olmuyorlar.
Mesele, mezhep veya kimlik siyasetinin keskin husumetlerine teslim olmak değil, insanların birlikte yaşamak, kendi farklı komünal, kültürel ve dini tatmin yollarını aramak ve gelişmek istiyorsa liberal değerlere nasıl ihtiyaç duyulduğu hakkında açıkça konuşmaktır. birbirini parça parça. Bu aynı zamanda, kendi ulus olma markasının büyük bir istisna olduğunu düşünmekten hoşlanan devlet için de geçerlidir: Amerika Birleşik Devletleri.
Amerika'nın demokratik dünyanın liderliği iddiasının kalbinde derin bir paradoks var ve bu Amerikan istisnacılığına bağlı. İstiladan korunan bir kıta olarak coğrafyası, çok boyutlu dini tarihi ve göçmenler ulusu olması, kendi din, etnisite ve milliyetçilik anlayışlarını diğer ülkelerin çoğundan farklı kılmaktadır. Zincire vurulmuş insanların torunları olan Afrikalı Amerikalıların kimlikleri, ülkenin ilk günahının kurbanları olmalarıyla ayrılmaz bir şekilde iç içe geçmiş durumda. (Daha önceki Amerikan orijinal günahının, Yerli Amerikalıların katledilmesi ve yerlerinden edilmesinin, politik bünyenin çoğu için akut bir rahatsızlık kaynağı olmaması, çok ölümcül bir şekilde başarılı olmasından kaynaklanmaktadır.)
Diğer şeylerin yanı sıra, Barack Obama'nın başkanlığına yanıt olarak ırkçı siyasetin çarpıcı Trumpist dirilişi, Konfederasyon bayraklarının dalgalandığı ve “Auschwitz Kampı” tişörtlerinin sergilendiği 6 Ocak Capitol ayaklanmasında sergilendi.
Amerikan liberallerinin ABD'nin nerede istisnai olduğunu ve nerede olmadığını anlamaları gerekiyor. Her Amerikalı'nın ırkla hesaplaşması hem çok genel hem de çok kişiseldir. Halk, çünkü Amerikan demokrasisini bu kadar uzun süre kalıcı olarak şekillendiren Siyah karşıtı ırkçılık. Ve kişisel, çünkü her Amerikalı, ataları ne zaman ve nasıl gelmiş olursa olsun, o geçmişi miras almıştır ve bugün onun mirasıyla boğuşmak zorundadır.
Zor durumdaki liberallerin anlaması gereken bir şey, rakiplerini yıkıcıdan başka bir şey olarak görmeseler de, kendilerini nasıl gördüklerinin hiç de öyle olmadığıdır.
Sağın illiberalizmi daha açık bir şekilde şiddetlidir, solun illiberalizmi en çok akademide ve bir dereceye kadar gazetecilikte telaffuz edilir. Ancak her ikisi de, kan dolaşımımız dışında insanlar olarak düşünemeyeceğimiz veya hissedemeyeceğimiz ve tüm siyasetin güç ve ayrıcalık için sıfır toplamlı bir mücadele olduğu yolundaki sinsi varsayımı paylaşıyor.
O halde Birleşik Devletler diğer liberal demokrasilere örnek olmayı nasıl umabilir? Cevap, Amerika'nın ancak öğrenmeye istekli olması durumunda önderlik edebileceğidir.
Zor durumdaki liberallerin anlaması gereken bir şey, rakiplerini yıkıcıdan başka bir şey olarak görmeseler de, kendilerini nasıl gördüklerinin hiç de öyle olmadığıdır. Evet, otoriter popülistler, aşırı milliyetçiler ve radikal dinciler düzenli olarak saldırıya geçiyorlar, ancak yalnızca insanların öfkesini ifade ettikleri için değil, aynı zamanda onlara iyi bir şey vizyonu sundukları için de yandaş kazanıyorlar. Bu vizyonlar, aldatıcı olsalar da, ABD liderliğindeki Soğuk Savaş sonrası küresel ekonomi ve kültür düzeninin basitçe sağlayamadığı bağlantı, topluluk ve bağlılık için derin insani ihtiyaçlara hitap ediyor.
Bu başarısızlık, Amerika'nın neyin iyi olduğuna dair vizyonundan farklı olanların er ya da geç geri döneceklerine dair Amerikan inancıyla daha da artıyor. Bir yanda Trumpizmin aşırılıkları ve diğer yanda “Büyük Uyanış”, liberalizm yanıt vermediğinde bu hayal kırıklıklarının nereye varabileceğini bize gösteriyor.
Amerikan istisnacılığının sonu, üzücü olsa da, aynı zamanda özgürleştiricidir. Yurt içinde ve yurt dışında liberalizme dayanan Amerikan politikalarını -gerçek eksiklikleri ve başarısızlıkları, ne kadar ileri gidip ne kadar ulaşamadığı konusunda net görüşlerle- tasarlamak çok önemlidir. Kendinden menkul liberaller, aynı zamanda, iyi bir yaşam sürmenin ne anlama geldiğine dair kendi anlayışını sürdürmek için liberalizmin ne tür bir felsefi veya teolojik gerekçelendirmeye ihtiyaç duyduğunu da incelemelidir.
Böyle bir çaba sadece mantıklı olmakla kalmaz, aynı zamanda hayatın ve özgürlüğün -devletin şiddetinden, piyasanın yıkımından, din adamlarının otoriterliğinden veya monolitik konformizmden nasıl korunacağına dair farklı fikirlerin zengin hasadını toplamaya çalışır. kabilenin. Bu liberalizmin en derin, kalıcı iyiliğidir.
Deborah'ın Silahı, Söz, Tanrı'yı İsrail'in Gerçek Kurtarıcısı Olarak Gösteriyor
Tabor Dağı'nda peygamber Deborah zaferi ilan eder. Kendisi savaşa inmiyor. Musa gibi Deborah da bir savaş komutanı değil. Rolü şarkıda ilham vermek, tahminde bulunmak ve kutlamak. Silahı kelimedir ve adı da "konuştu"nun bir anagramıdır.dibberah). Savaşın kendisi gerekli değildir. Sadece Tanrı'nın savaştığını hatırlamak önemlidir: Tanrı Sisera'yı üzdü. Deborah Tanrı'nın zaferini ilan etti, Barak bunu kolaylaştırdı ve Tanrı İsrail'i kurtardı. Deborah'ın Şarkısı, Tanrı'nın Kenan'ı nasıl yendiğine dair bir fikir verir: Tanrı, içinde savaş arabalarının işe yaramadığı, kayan çamurdan bir bataklık oluşturan bir ani sel getirdi.
İsrail'in COVID-19 Aşılaması Kritik Bir Anda Yavaşlıyor. Bu Geri Kalanımız İçin Bir Uyarıdır
İsrail'in yaklaşık 9 milyon sakininin yaklaşık %60'ı en az bir kez COVID-19 aşısı aldığına göre, New Jersey büyüklüğündeki Orta Doğu ülkesi dünyanın geri kalanına, çoğu kişinin aşındırıldığı bir geleceğe imrenilecek bir bakış sunuyor. insanlar koronavirüse karşı aşılanır. Aşının orada ne kadar etkili olduğunu tam olarak söylemek için henüz çok erken olsa da, İsrail'in virüse bağlı ölüm oranı aşılamaya başladığından bu yana küresel rakamlardan daha hızlı düştü (aşağıdaki tabloya ve alttaki metodolojiye bakın). Bu arada, İsrail'de toplanan en son gerçek dünya kanıtları, Pfizer-BioNTech aşısının&mdashülkenin en yaygın olarak uygulanan aşısının & mdashis'in COVID-19'dan ölümlerin yaklaşık %99'unu önlediğini ve aynı zamanda viral yayılmayı engellediğini gösteriyor.
İsrail'in toplu aşılama çabaları, nüfusun %10'undan fazlasının ilk dozunu ulusal aşı kampanyasına iki haftadan kısa bir süre içinde almasıyla etkileyici bir başlangıç yaptı. Karşılaştırıldığında, ABD'nin aynı noktaya ulaşması 57 gün, İngiltere'nin 45 gün sürdü ve Avrupa Birliği hala onunla eşleşemedi. Bugün İsrail, New York'a göre her 100 kişiye uygulanan 108 dozla kişi başına aşılamada dünya lideridir. Zamanlar (Pfizer aşısı iki doz gerektirir).
Ancak İsrail Sağlık Bakanlığı'ndan alınan verilere göre, İsrail'in çığır açan sunumu yavaşlamaya başlıyor. Ülke, Ocak ayı başlarında her gün nüfusunun %1,5'ine kadar ilk dozları uygularken, şimdi günlük başlangıç dozlarının %0,2'sinden daha azını dağıtıyor.
Bu bir sorun çünkü İsrail halk sağlığı uzmanlarının belirli bir ülkede pandemiye karşı gidişatı tersine çevirmek için toplu aşılama için gerekli minimum seviye olduğunu söylediği %70'lik işaretin altında kalıyor.
Verilere daha yakından bakıldığında, İsrail'deki herkesin aşı uygulamasından eşit şekilde yararlanmadığı ortaya çıkıyor. Arap-İsraillilerin yalnızca %67'si ve İsrailli Haredi Yahudilerin (bazen “ultra-Ortodoks” Yahudiler olarak anılan bir grup) %70'i 4 Mart itibarıyla aşılandı veya COVID-19'dan iyileşti, bu oran %90'dı. Weizmann Enstitüsü hesaplamalı biyolog Eran Segal tarafından paylaşılan verilere göre, nüfusun geri kalanının yüzdesi. Bununla birlikte, İsrail son zamanlarda bu toplulukların daha yaşlı&mdasve dolayısıyla daha savunmasız&mdash üyelerini hedef alma konusunda başarılı oldu. Segal'in verilerine göre, 22 Şubat'ta sırasıyla %68 ve %72'den 4 Mart'a kadar Arap-İsraillilerin %84'ü ve 50 yaşın üzerindeki Haredi İsraillilerin yaklaşık %80'i aşılandı.
Bu grupların daha iyi aşılanması, ahlaki açıdan yapılacak doğru şey olmanın yanı sıra, İsrail'i ülke çapında kritik olan %70'lik sınırın üzerine itebilir. Bu amaca ulaşmak için İsrailli halk sağlığı yetkilileri iki büyük sorunu ele almak için çalışıyorlar: bu ve diğer gruplar arasındaki aşı tereddütü ve aşı tesislerine ve güvenilir bilgilere erişimin daha az olduğu uzak bölgelerde yaşayan bazı sakinlere ulaşamama. Bazı demografik gruplar arasında nispeten daha düşük aşılama oranlarıyla ve benzer nedenlerle mücadele eden ABD için çabaları öğretici olabilir. Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri, 15 Mart itibariyle ABD'de uygulanan aşıların yalnızca yarısından biraz fazlası için ırk ve etnik köken verilerine sahiptir, ancak bu aşıların yaklaşık üçte ikisi beyaz Amerikalılara, %10'dan azı ise aşılanmıştır. ABD nüfusunun sırasıyla %18.5 ve %13.4'ünü oluşturan Hispanik veya Siyah Amerikalılara.
İsrail'de bazı gruplar diğerlerine göre aşı konusunda daha tereddütlü veya şüpheci. Louis'deki Washington Üniversitesi'ndeki Sosyal Politika Enstitüsü'nün Ocak ayında yaptığı bir anket, henüz aşılanmamış Arap-İsraillilerin %51'inin ve İsrailli Haredi Yahudilerin %42'sinin aşı olmayı planladıklarını, örneğin, bu oran sadece %34'ü buldu. laik, kültürel ya da Reform Yahudileri olarak tanımlananların. Aralık ayında Cumhuriyetçilerin %42'sinin, kırsal kesimde yaşayanların %35'inin ve Siyah Amerikalıların %35'inin aşıyı muhtemelen veya kesinlikle almayacaklarını söylediği ABD'de meydana gelen benzer bir fenomen var. Kamu, Kaiser Aile Vakfı'na göre.
2020 İsrail Demokrasi Endeksi'ne göre İsraillilerin yalnızca %29'u hükümete güvendiklerini söylerken, Arap-İsraillilerin %25'i aynı şeyi söylüyor. Bazı Arap-İsrailliler, toplumlarına yönelik ayrımcılık ve düşmanlığın yanı sıra İsrail'in aşıların henüz yeni başladığı Batı Şeria ve Gazze gibi Filistin topraklarına yönelik muamelesine kızdı. Bu arada bazı Haredi İsrailliler, kültürlerinin ve inanç sistemlerinin İsrail'in seküler ana akım toplumu olarak gördükleri ile uyumsuz olduğunu düşünüyor ve birçoğu dini liderlere laik otoritelere güveniyor. COVID-19 salgını sırasında Haredi grupları, büyük gruplara yönelik kısıtlamalara rağmen, bazılarının tatiller ve cenazeler için topladığı karantinalar ve kısıtlamalar konusunda hükümet yetkilileriyle kafa kafaya çarpıştı. Ağustos ayında yapılan bir ankette, İsrailli Haredimlerin yarısından fazlası, topluluklarının mevcut hükümete olan güveninin pandemi nedeniyle sarsıldığını söyledi.
Uzmanlar, tüm bunların aşının piyasaya sürülmesiyle ilgili olduğunu söylüyor, çünkü herhangi bir nedenle hükümete güvenmeyen kişilerin hükümet aşıyı zorlarken dinleme olasılığı daha düşük olabilir. İsrail İnsan Hakları için Kâr Amacı Gütmeyen Tıp Doktorları proje ve etik projelerinin başkanı Hadas Ziv, “Bazen siyaset gerçekten halk sağlığının çıkarına aykırıdır” diyor. Arap-İsrailliler, Haredi İsrailliler ve diğer İsrailliler de WhatsApp gibi sosyal medya platformlarında ve ağızdan ağza iletişim yoluyla aşı karşıtı mesajlara ve yanlış bilgilere maruz kaldılar.
Göreceli olarak yüksek aşı tereddütü ifade eden ABD gruplarından bazıları benzer şekilde hükümete güvensizdir ve 2019'da Siyah Amerikalıların sadece %9'u Pew'e Washington'a her zaman veya çoğu zaman güvendiklerini söylerken, örneğin beyaz Amerikalıların %17'si. Uzmanlar, eski ABD Başkanı Donald Trump'ın virüsü politize etmesinin ve aşı onayının daha fazla şüphe uyandırdığını söylüyor&mdat Trump geçen yılki Seçim Günü'ne kadar bir aşı sözü verdikten sonra, Amerikalıların yaklaşık %62'si Kaiser'e bir atışın yeşil ışık yakılacağından endişe ettiklerini söyledi güvenli ve etkili olduğu kanıtlanmadan önce siyasi nedenlerle. Ayrıca, tıbbi kurumlar tarafından bakıma yetersiz erişim ve uzun süredir devam eden kötü muamele, Siyah Amerikalılar ve diğer beyaz olmayan gruplar arasında sağlık hizmeti sağlayıcılarına güvensizliğe katkıda bulunmuştur. Bu arada COVID-19 aşıları hakkında yanlış bilgiler, İsrail çevrimiçi topluluklarında olduğu gibi Amerikan sosyal medya ağlarında da yaygın. Bu ayın başlarında gerçekleştirilen TIME/Harris Anketine göre, aşı tereddütü son haftalarda düşerken, ABD sağlık yetkilileri için önemli bir sorun olmaya devam ediyor.
Güvenilirlik sorununun çözülmesine yardımcı olmak için İsrail halk sağlığı yetkilileri, düşük katılımlı topluluklardaki güvenilir seslere yöneldi. Yale Küresel Sağlık Enstitüsü direktörü Saad Omer, bu yaklaşımın "topluluğun bakışlarını uzmanlara, yerel uzmana çevirir ve ardından yerel uzman ikna eder" diyor. Aralık ayında, İsrail'in ulusal yasama organının Arap-İsrailli bir üyesi olan Aida Touma-Sliman, diğer Arap-İsraillileri de aynı şeyi yapmaya teşvik etmek için aşılanmış bir fotoğrafını tweetledi. Muhalefetin bir parçası olarak çok iyi tanınan biri olarak, bu durumda, hükümete olan güvensizliğinizin peşinden gitmeyin, sağlığınızın en iyi çıkarını izleyin ve bu saçmalık, Netanyahu'dan gelmekten çok inanmak için bir şeye benziyor: İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu'ya atıfta bulunarak, muhalefetime rağmen, size söylüyorum, bunu yapmalısınız' diyor. Tanınmış bir ultra-Ortodoks haham olan Yitzchak Zilberstein, Aralık ayında topluluğuyla benzer bir mesaj paylaştı. 'Korona salgınının birçok riskine kıyasla aşının riski minimum' diye yazdı. Michelle Obama'dan Dolly Parton'a kadar önde gelen Amerikalılar, geçtiğimiz günlerde benzer şekilde aşı olurken fotoğraflarını paylaştılar.
Erişim ayrıca İsrail'de giderek daha hayati bir konu olarak ortaya çıkıyor. Ülkedeki 9 milyon insanın çoğu, Kudüs ve Tel Aviv gibi şehir merkezlerinde yaşıyor, oradaki insanların bir aşı bölgesine girip aşı yaptırmaları nispeten kolay oldu. Bununla birlikte, ülkenin tarihsel olarak yetersiz hizmet alan bölgelerdeki ve genellikle büyük ölçüde Arap olan topluluklardaki insanlara aşı yapması daha zordu. Hayfa Üniversitesi'nde sağlığı geliştirme profesörü Orna Baron-Epel, 'Her küçük köyde onu alacak yeriniz olamaz' diyor. Örneğin, erişimin siyahilerin çoğunlukta olduğu pek çok mahallede aşılama oranlarını baskıladığı ABD'de de benzer modeller yaşanıyor.
İsrail son zamanlarda aşının ülke geneline daha kolay ulaşmasını sağlamak için çalışıyor. Arap gruplar arasında İsrail'in COVID-19 müdahalesine liderlik etmek üzere görevlendirilen eski bir hükümet yetkilisi olan Aiman Saif, Şubat ayında Yahudi-Amerikan haber kaynağı The Forward'a verdiği demeçte, İsrail'in Arap çoğunluklu bölgelerdeki aşı yerlerinin sayısını beşten artırdığını söyledi. veya altı ila 50'nin üzerinde, ayrıca mobil aşılama istasyonları olarak 30 otobüs ekleniyor. İsrail Ortodoks topluluklarındaki liderler, alımı artırmak için dini okullarda ve diğer yerlerde aşı gezileri ve seminerler düzenlediler. ABD'de sağlık sistemleri ve yerel yönetimler, kırsal alanlara ve yüksek yoğunluklu, düşük gelirli bölgelere mobil aşı klinikleri yerleştirdi ve Biden İdaresi, düşük gelirli ve azınlık hastalara hizmet veren toplum sağlığı merkezlerinde aşı dağıtma çabalarına öncülük etti.
İsrail, aşı tereddütünü azaltmak ve erişimi iyileştirmek için çok şey yapılabileceğini gösterse de, bu grupların her birine halk sağlığı desteği, onlarca yıldır kaybedilen güveni telafi etmelidir. İsrail, yetersiz hizmet alan grupların en savunmasız üyelerinden bazılarının aşılanmasında ilerleme kaydederken, eleştirmenler, oradaki liderlerin genellikle bu öngörülebilir sorunları çözmek için çok yavaş olduğunu söylüyor. Birincisi, Baron-Epel, hükümetin özellikle daha önce Arap topluluklarına yeterince kaynak yatırmamasından korkuyor. “Fikirler güzel, yaptıkları iyi,” diyor. “Ancak bu yeterli değil, biliyorsunuz ve yeterince hızlı değil.” İsrail'den ABD ve diğer ülkeler için alınacak temel ders zorlayıcı olabilir: Tereddüt ve erişim, onlardan çok önce ele alınmalıdır. aşının piyasaya sürülmesinin sonlarında tökezleyen engeller haline gelir.
Metodoloji notu: Johns Hopkins Sistem Bilimi ve Mühendisliği Merkezi'nden alınan verilere göre, İsrail'deki COVID-19 ölümlerinin sayısı 25 Ocak'ta 100.000 kişi başına 0.74 ölümle zirveye ulaşırken, bir gün sonra 0,18'lik küresel zirveye ulaştı. İsrail'in zirve değeri küresel ortalamanın çok üzerindeyken, ölüm oranı zirveden bu yana çok daha hızlı düştü, ancak bunun aşılara ne derece atfedilebileceğini bilmek için henüz çok erken. Karşılaştırma amacıyla, yukarıdaki ilk çizelge, hem İsrail hem de küresel ölümleri en yüksek değerin yüzdesi olarak sunar&mdash, verileri “normalleştirme” olarak adlandırır&böylece kolayca karşılaştırılabilirler.
İsrail DD- 98 - Tarihçe
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
Amos, (MÖ 8. yüzyılda gelişti), kendi adını taşıyan bir İncil kitabına sahip olan ilk İbrani peygamber. İsrail'in kuzey krallığının yıkımını doğru bir şekilde önceden bildirdi (neden olarak Asur'u belirtmese de) ve bir kıyamet peygamberi olarak daha sonraki Eski Ahit peygamberlerini öngördü.
Amos'un hayatı hakkında bilinen çok az şey, büyük olasılıkla kısmen veya tamamen başka kişiler tarafından derlenen kitabından toplandı. Kudüs'ün 19 km güneyindeki Tekoa'nın (şimdi bir harabe) yerlisi olan Amos, Kral Uzziya'nın hükümdarlığı sırasında gelişti.C. MÖ 783-742) Yahuda (güney krallığı) ve Kral II. Yeroboam (C. 786-746 MÖ) İsrail. Mesleğe göre, o sadece bir çoban mıydı yoksa bir şekilde bir adam mıydı kesin değil. Aslında sadece kısa bir süre için vaaz verdi.
Bir çekirge ve ateş sürüsü gibi doğal afetlerde İbranilerin ilahi yıkımının güçlü vizyonlarının etkisi altında, Amos Yahuda'dan komşu daha zengin, daha güçlü İsrail krallığına gitti ve burada vaaz etmeye başladı. Zaman belirsiz, ancak Amos Kitabı tarihi MÖ 750'de meydana gelmiş olabilecek bir depremden iki yıl önce olarak veriyor. Amos, İsrail'in putperest komşuları, İsrail'in kendisi ve Yahuda arasındaki yolsuzluğu ve sosyal adaletsizliği şiddetle kınadı ve Yahuda, Tanrı'nın insan üzerindeki mutlak egemenliğini iddia etti ve İsrail ve Yahuda'nın yakında yok olacağını öngördü. Yeroboam'ın özel koruması altındaki ünlü bir türbe olan Beytel'de vaaz ettikten sonra, Yeroboam'ın rahibi Amatsya tarafından Amos'a ülkeyi terk etmesi emredildi. Bundan sonra akıbeti bilinmiyor.
Kitabından, Amos, bir şairin sade ama güçlü imgelem ve ritmik dil için bir armağanına sahip, düşünceli, muhtemelen çok seyahat eden şiddetli bir dürüstlük adamı olarak ortaya çıkıyor. Onun ifade tarzı o kadar belirgindir ki, birçok durumda okuyucu, Amos'un bu kısımlarını, muhtemelen başkaları tarafından icat edilmiş kısımlardan, örneğin Davud krallığının restorasyonunu önceden bildiren sonuç, iyimser kısım gibi ayırt edebilir.
Bir ilahiyatçı olarak Amos, Tanrı'nın insan üzerindeki mutlak egemenliğinin, zengin ve fakir tüm insanlar için sosyal adaleti zorunlu kıldığına inanıyordu. Tanrı'nın seçtiği insanlar bile bu emirden muaf değildi ve bu nedenle onu kırmanın cezasını ödemek zorunda kaldılar, Amos da milliyetçi çıkarları aşan bir ahlaki düzene inanıyordu.
Bu makale en son Düzeltme Müdürü Amy Tikkanen tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.