Etiketleme aşırı genellemenin abartılmış formudur. Olaylar, kişiler ya da davranışlar ayrıntılı tariflenmek yerine olumsuz içerikli 1-2 sıfat ile etiketlenir.
Bunu bilgisayar dosyası gibi düşünün, adı ıvır zıvır olsun. İçine bir sürü farklı formatta dosya koymaya başladınız. Whatsapptan gelen beğendiğiniz resimler, alışveriş yaparken fiyat karşılaştırmak için çekilen resimler, mesajlaşmalarınız, beğendiniz köşe yazıları, alışveriş listesi vs vs. Tek bir dosyanın altında birbirinden alakasız yüzlerce farklı dosya. Tek kalemde silinebilir mi? İçine bakmak istemez misiniz? Ama etiketleyen kişiler kendilerini ya da diğerlerini tek kalemde silerler, "Ben bir aptalım" ya da "insanlar kötü niyetli". Bazen bu etiket cümlesi o kadar yapışkan bir hal alır ki, alakalı alakasız her şeye yapışır. Bir yerden sonra bir klasör, bir sandık hatta oda dolusu olay bununla etiketlenir ve bakıp "ne büyük bir problemim var, bunu çözmem mümkün değil" denilir. Ümitlerini tamamen yitirirler. Halbuki içine bakılsa, o kadar da dolu olmadığı farkedilebilir.
Yapılan hataları genellemeyin. Olay ne ise sadece onu kabul edin, kişiliğiniz ile bağ kurmayın. Örneğin diyet yapan biri patates kızartması yiyorsa, kendini "iradesiz" biri olarak etiketleyip "zaten iradesizim" diyip başka şeyler de kaçırmaya izin vermek yerine, "patates kızartmasına hayır diyemiyorum" diyebilir. Hatta "patates kızartmasına hamburgerin yanında hayır diyemiyorum" diye daha bile ayrıntılı tanımlamak mümkün. Bu hem kendinizi yaftalamanızı engeller hem de durumu iyi sınırlayıp ne ile karşı olduğunuzu ve neler yapabileceğinizi daha iyi anlamanıza imkan verir.