Arjantinli oyuncular yavaş ve sessizce, Lusail’den uzakta, bir daha asla görmek istemeyecekleri bir yerden çok uzakta, ama her şeyden çok geri dönmeyi umdukları bir yer olan Doha’daki eğitim kamplarına geri döndüler.
O uçuştaki kimse konuşmak istemedi. Tek ses, dağılmış takım arkadaşlarını bir arada kalmaya çağıran ve onlara o zaman bile bunu hatırlatan Lionel Messi’nin sesiydi. Suudi Arabistan’a mağlupVe kaderleri hala ellerinde. Otele vardıklarında Lionel Scaloni ve teknik heyeti, oyunculara bir kez maç sonrası yemeğin isteğe bağlı olduğunu söyledi. Canları konuşmak istemiyorsa odalarında kalıp düşünür ve yas tutarlar.
Arjantin’in Suudi Arabistan’a yenilmesi, zamanla ülke tarihinin en kötüsü olarak görülebilir ve Kamerun’un 1990’daki utancını bile geride bırakabilir. Bu biraz teselli olabilir, ancak Dünya Kupası’nın en büyük şoku olarak görülmemelidir. Tarih: 1950’de ABD’nin İngiltere’yi yenmesi ve 1966’da Kuzey Kore’nin İtalya’yı yenmesi sıralamasında değil.
Ancak, bugün yarışmaya giren üç Avrupalı ağırsiklet üyesine hiçbir şeyin hafife alınamayacağı konusunda kesin bir uyarıdır. İspanya, Almanya ve Belçika’dan hiçbiri bu turnuvaya kuşkusuz Arjantin kadar yüksek beklentilerle girmedi.
2010’da Dünya Kupası’nı kazanan takımdan sadece ölümsüz görünen Sergio Busquets’in kaldığı İspanya, genç ve enerjik ama deneyimsiz. Belçika’nın yaşı, anının gelip geçmesi anlamında, onun zayıflığı olarak görülüyor. Almanya’nın geçiş döneminde bir takımı var.
Rakipleri de Suudi Arabistan’ın başarılarından cesaret alacak. Kosta Rika sekiz yıl önce çeyrek finale yükseldi; Neden İspanya’dan korkuyorsun? Kanada 1986’dan beri burada değil ama Belçika savunmasını sarsacak gerçekten heyecan verici iki yıldızları var. Japonya, Avrupa’da çok fazla deneyime sahip bir ekibe sahip. Aslında hepsinin Suudi Arabistan’da olmayan avantajları var. Suudiler şok edebilirseBaşkalarını ne durduruyor?
“Sosyal medya devi. Amatör yemek tutkunu. Pop kültürünün öncüsü. Tv ninjası.”