Graham Potter’ın Chelsea’den sorumlu ilk maçı, Brighton tarafını düzenli olarak izleyen herkese merakla tanıdık gelecek.
Brighton’da son birkaç sezondan kalan unsurlar vardı: hakim ama kazanamamak. Ve bu sezonun başından itibaren Brighton’dan bazı parçalar vardı: Potter’ın tarafının üç kişilik bir savunmayla savunduğu, ancak geniş alanları koruyan uygun kanat sırtları olmadığı oldukça sıra dışı bir şekil.
Kağıt üzerinde, Potter’ın tarafı ya arka dörtlü olabilirdi – Cesar Azpilicueta, Thiago Silva ile savunmanın ortasında ve her iki tarafta da Reece James ve Marc Cucurella ile – ya da Azpilicueta, Silva ve Cucurella’dan oluşan bir arka üçlü olabilirdi. İkincisi olduğu ortaya çıktı, James bir kanat-back olmak için ileriye doğru itti. Bu, teoride Raheem Sterling’i karşı kanatta kanat oyuncusu olarak bıraktı.
Ama gerçekte, Sterling bir kanat oyuncusu gibi değildi. Bu durumu, örneğin, uzak tarafa bir atış yaptıktan sonra alın. Cucurella, savunmanın tüm sol tarafını kaplamaktan sorumlu olduğunu düşündüren bir pozisyonda…
… ve Red Bull Salzburg, Sterling’in çok geniş bir pozisyondan içeri girdiği ancak atıştan kesin olarak topa sahip olduğu zaman. Bu, açıkçası, uygun bir “geri dönüş” değil – ama, uygun bir terimin yokluğunda, şimdilik bununla kalalım.
Gerçekten de, bazen Sterling’in Kai Havertz ve Pierre-Emerick Aubameyang ile birlikte daha çok ön üçlünün bir parçası olduğunu hissetti. İlk yarının ortasında, Salzburg savunmasının üstünden Havertz loft pasını almak için arkadan yarışmıştı…
…ve bu pozisyonda daha çok iç-sol gibi geliyor.
Sterling’in tek gerçek savunma katkısı, taç çizgisinden Salzburg’u elinden almak için geri döndüğü zamandı, ancak bu hareketin daha dikkate değer özelliği, Cucurella’nın sol kanatlı bir stoper pozisyonundan nasıl ayrıldığı ve Jorginho’nun nasıl etkili bir şekilde oyuna girdiğiydi. üç kişilik savunmayı koruyun.
Ve Sterling’in oyununun ana özelliği, taç çizgisine gerçekten sarılmak ve doğrudan ileri doğru top sürmek değil, bunun yerine ortaları toplamak için uzak direğe beklemekti. On dakika içinde, James’in uzak direğe derin haçı…
…Sterling tarafından biraz yanlış kontrol edildi, ama iyileşti…
…ve üst üste Cucurella sürün.
Sekiz dakika sonra yine aynı şey – bu sefer James yan çizgiye geliyor…
…ve topu indirmek için uzak direkten Sterling’e derin bir orta oynuyor ve bir şut için yer açmaya çalışıyor.
Bir sonraki durum, James’in harika bir dönüşünden sonra geldi – ve Sterling’i uzaktaki direğe yapayalnız görünce, güçlü bir alçak haçla ateş etmeye çalıştı…
…ama Sterling ve Aubameyang’ın ötesinde oynandı.
Ve sonra bazı varyasyonlar vardı – James, derin ortası olan Azpilicueta’ya topu geri attı…
…Sterling’i şutunu bloke ederek gole doğru voleybola davet etti.
Ancak Chelsea’nin ikinci yarıdaki ilk hamlesinde plan sonunda meyvesini verdi. Bu sefer Mason Mount, James’in önüne geçti ve koşarken topu aldı.
Ortadaki dört oyuncuyu bir şekilde kaçıran bu hafif yanlış ortanın aslında Sterling’e ulaşmayı amaçladığını bilmek zor. Ancak, ilk yarıda yukarıda bahsedilen derin haçlardan yola çıkarak, fikrin bu olması için iyi bir şans varmış gibi geliyor…
…Sterling kendini ayarlamak için bir dokunuş yaptı ve ardından topu mükemmel bir şekilde uzak köşeye gönderdi. 1-0.
Ve bu noktada Chelsea çok fazla savunma sorunuyla karşılaşmamıştı.
Birdenbire, belki de baskıları biraz düştüğünde, Salzburg oyuna girdi. Ve Chelsea’nin defansif şekli biraz çılgın görünmeye başladı – esasen böyle oynuyorlardı, beş kişilik bir orta sahaya yaklaşan bir şeyle, ancak aslında orta sahanın önündeki hayali kanat arkalarıyla.
Belki bu sistemin tamamen yanlış bir yorumudur ve aslında 3-3-2-2’dir. Her iki durumda da, bu durumda Chelsea orta sahada Lucas Gourna-Douath’a topa izin veriyor ve defansif formlarında genişlikten yoksun.
Ve tabii ki Gourna-Douath’ın topu Maurits Kjaergaard’a göndermek için zamanı var. Burada, geniş alanları savunma sorumluluğu aslında Mount ve Mateo Kovacic’e ait gibi görünüyor, ancak Mount bu geçişi durdurabilecek durumda değil.
Salzburg, Chelsea’nin savunmasının dışında kolayca yer buldu.
Dokuz dakika sonra Chelsea topa sahip ve iki “bekçinin” pozisyonlarını değerlendirmeye değer – James ve Sterling hem yüksek hem de Sterling’in durumunda şaşırtıcı derecede geniş. Bu görüntüdeki diğer dikkat çekici oyuncu, yakın taraftaki sağ bek Azpilicueta.
Chelsea topu kaybettiğinde, James ve Sterling geri çekilip yardım edemezler. Azpilicueta sahanın hakkını savunamıyor. Yine, Salzburg adamları yakın tarafta arkaya alır ve bu durumu daha iyi çalıştırabilirdi.
2 dakika sonra gol geldi. Yine, Sterling ve James savunmayı destekleyecek bir konumda değiller – yarı yoldalar – belki de sadece savunmayı desteklememeleri gerekiyor. Yine de, bu yine Chelsea’nin geniş bir stoper – bu sefer Cucurella – sahayı emdiği zaman bir taraftan aşağı indiği anlamına geliyor…
…ve Silva uzaktaki bir müdahaleyi kaçırdıktan ve Azpilicueta, Noah Okafor’un hareketine kapıldıktan sonra, Salzburg bir ekolayzır kaptı ve Chelsea E Grubu’nun dibinde kaldı.
Gollerin doğrudan Chelsea’nin yaklaşımından kaynaklandığını hissettim – son derece yüksek kanat arkaları (veya kanat oyuncuları), üç kişilik bir savunma ile birlikte Sterling’in sürekli olarak dışarıdan derin ortalar alması anlamına geliyordu, ama aynı zamanda Chelsea’nin sadece genişliğini kapsayamayacağı anlamına geliyordu. arkadaki saha.
Ancak bu sezon Brighton tarafının oynama biçimine ve Chelsea’nin bu oyun boyunca konumlanma biçimine dayanarak Potter’ın istediği açıkça buydu. Potter’ın yaklaşımının Chelsea’de başarılı olup olmayacağı konusunda karar vermek için çok erken, ancak her iki durumda da sıkıcı olması pek mümkün değil.