Amniyotik Sıvı Kaç ML Olmalı?
Amniyotik sıvı hamilelik sırasında fetüsün tam gelişimi için gerekli olan birkaç yapı maddesinden birisidir. Bu bebeği çepe çevre saran sıvı bebeği dış etkenlerden korur.
Bu yazımızın sonunda, amniyotik sıvının kaç ml olması gerektiği, özellikleri, nasıl tanımlanacağını ve seviyeleri hakkında bazı bilgileri daha iyi anlayabilirsiniz.
Hamilelikte bu önemli yapı hakkında aklınızda herhangi bir soru kalması durumunda, yazının altında bulunan yorum bölümünden aklınızdaki herhangi bir soruyu sorabilirsiniz.
Amniyotik Sıvı Nedir?
Amniyotik sıvı, hamilelik sırasında fetüsün bulunduğu yer olan amniyotik kesenin içinde bulunan sıvıdır. Bu anlamda gelişim sürecinden, doğum anına kadar bebeği saran sıvıdır.
Fetüsün rahim boşluğunda hareket etmesini sağlar, bebeği anneye olası darbelerden korur ve ayrıca bakteriyel enfeksiyonlardan da korur.
Amniyotik kesenin ve onu oluşturan sıvı hamileliğin 2. haftasında oluşur. 4. gebelik ayına kadar plasenta ve zarlar tarafından üretilir.
Bu süreden sonra fetüs amniyon sıvıyı yutar. Böylece yuttuktan sonra amniyon sıvı işlenir ve idrar olarak atılır. Bu, bebeğin idrar sisteminin olgunlaşması nedeniyle mümkündür. Sonuç olarak bebeğin idrarı, amniyon sıvının ana bileşeni haline gelir.
Amniyotik sıvı artık annenin kan plazmasına (başlangıçtaki bileşimi) benzemez ve başka bileşenlere sahiptir: hormonlar, sitokinler ve temel besinler.
Ek olarak, bebek sıvıyı soluduğu ve aynı zamanda nefes verdiği için az miktarda akciğer sekresyonundan oluşur. Hatta bu sıvının sürekli yenilenmesine neden olan şey (yaklaşık her 4 ila 6 saatte bir) akciğer sekresyonudur.
Son olarak sıvı hacminin 34 ila 37. gebelik haftalarına kadar arttığını, ardından doğum zamanına kadar kademeli olarak azaldığını belirtmekte fayda var.
Amniyotik Sıvı Ne İşe Yarar?
Amniyon sıvı fetal gelişimi sağlar. Bu nedenle bebeğin anne karnındayken beslenmesi, olgunlaşması ve korunması işine yarar.
Amniyotik sıvı görevleri şu şekilde sıralanabilir:
- Annenin maruz kaldığı dış darbelere karşı fetüsü korur;
- Göbek kordonunun sıkışmasını önler;
- Enfeksiyonlara karşı bebeği korur;
- Rahim sıcaklığının sabit kalmasını sağlar;
- Kas-iskelet gelişimi ile iş birliği yapar ve fetüsün rahim içinde hareket etmesini sağlar;
- Bebeğin akciğer gelişimine yardımcı olur;
- Sindirim ve boşaltım sisteminin olgunlaşmasına yardımcı olur.
Yukarıda sayılan nedenlerle hamilelik sırasında fetüsün gelişimini destekleyen amniyon sıvıdır.
Amniyotik Sıvının Normal Hacmi Nedir?
Amniyotik sıvı hacmi hamilelik döneminin ihtiyacına göre değişir. İlk başta az miktardadır, çünkü fetüs de küçüktür.
Bebek büyüdükçe sıvı hacmi yavaş yavaş artar. Bu süreç, sıvı azalmasının başladığı (doğum anına kadar) 34. gebelik haftasında zirveye ulaşır.
Amniyon sıvı 34. haftaya kadar 1000 mL’ye kadar ulaşılabilir. Amniyotik sıvı miktar ultrason ile ölçülür. Bu sıvı bebeğin anne karnında gelişiminin izlenmesini mümkün kılar.
Dolayısıyla, amniyotik sıvının sabit bir hacmi yoktur. Çünkü sıvının hacmi, hamileliğin dönemine ve bebeğin büyüklüğüne göre değişir.
Ancak gebelik dönemi için beklenen miktara uygun olmayan bir azalma veya artış olabilir. Bu durumlarda, amniyotik sıvı azalması (oligohidramnios) ve amniyon sıvı fazlalığı (polihidramnios) olarak adlandırılır.
Amniyotik sıvı azalması
Amniyon sıvı azalmasına (oligohidramnios) yol açan kesin nedenler bilinmemekle birlikte, bunun aşağıdaki gibi faktörlerle ilişkili olabileceği belirtilmektedir:
- Annenin susuz kalması;
- Amniyotik kesede yırtılma;
- Bazı ilaçların kullanımı (örneğin hipertansiyon ilaçları);
- Hamileliğin beklenen süreden daha uzun sürmesi.
Normalden uzun gebelik süresi gibi durumlarda sezaryen yapılması gerekebilir. Amniyotik sıvı bebek için çok önemli olduğundan, sıvının çok fazla azalması bebeğin ölümüne bile neden olabilir.
Ayrıca amniyotik sıvı azalması gelişimsel problemlerle ilişkili olabilir. Amniyon sıvının büyük kısmı bebeğin idrarından oluştuğu için herhangi bir sorun varsa (özellikle üriner sistemde) sıvı üretimine müdahale edebilir.
Amniyotik sıvı fazlalığı
Amniyon sıvının azalması gibi fazla olması da anne ve bebek için bazı sorunlara neden olabilir. N
Amniyotik sıvı fazlalığının nedeni aşağıdaki gibi faktörlerle bağlantılı olabilir:
- Gebelik diyabeti;
- İkiz gebelik;
- Bebek anormallikleri;
- Kromozomal bozukluklar.
Ultrasonografi gibi testler yaparak amniyotik sıvı fazlalığı tespit edilebilir. Böylece bebeğin ve annenin sağlığını etkileyebilecek olası problemler ve komplikasyonlar tespit edilebilmektedir.
Amniyotik Sıvı Ne Renk Olur?
Amniyotik sıvının rengi, bebeğin sağlık koşullarını ve doğumun yaklaştığının işaretlerini verebilir. Bu renklenmeyi ancak doğum anında bilmek mümkün olduğundan, kese yırtılınca bu özelliğin gözetilmesi gerekir.
Hatta bazı doktorlar annenin doğumhaneye giderken ped (tercihen sıvı miktarı nedeniyle daha büyük boyda) kullanmasını önermektedir. Böylece hastaneye vardığında doktorun renklenmeyi analiz etmesi mümkün olacaktır.
Sırasıyla olası renklerin ne olduğunu ve her birinin ne anlama geldiğini açıklayalım:
Berrak veya beyazımsı
Doğal rengidir, sıvı ayrıca bazı beyaz kümeler içerebilir (genellikle fetüsün küçük saç, yağ ve deri parçalarından oluşur.
Kırmızı
Besinlerin ve oksijenin fetüse geçişini tehlikeye atabilecek plasenta dekolmanını gösterebilir. Bazı durumlarda bebeğin sağlığını ve yaşamını korumak için sezaryen yapmak gerekli olabilir.
Koyu yeşil
Sıvı daha koyudur, bu da fetüsün rahim içine kaka yaptığını gösterir. Bebek bu maddeleri soluduğunda soluk borusu ve solunum yolları tıkanabileceğinden temizliğin yanı sıra doğum sonrası takip gereklidir.
Sarı
Bu renklenme sadece fetüsten gelen daha yüksek idrar konsantrasyonuna bağlı olabilir.
Kahverengi
Vakaların büyük çoğunluğunda, şiddetli kanamayı ve hatta cenin ölümünü gösterebileceğinden, acil bir durumu gösterir.
Amniyotik sıvı, hamileliğin sonlarına yakın zamanlarda çok düşük seviyelerdeyse, doğum uzmanı bebeğin sağlığına yönelik komplikasyonları önlemek için doğumu başlatmayı seçebilir.
Hamilelik, özellikle ilk gebelik söz konusu olduğunda, annenin hayatına birçok yeniliği getiren bir dönemdir. Bu nedenle, tüm ayrıntılarla ilgili olarak doktorunuza danışmaktan çekinmeyin.