Image Joey Velasquez
Sınırlar ... engeller ... duvarlar ... Bütün bu kelimelerin benzer anlamları var. Birinin durması ve bir daha gitmemesi gereken bir yer olduğunu gösterir. Bazı durumlarda sınırlar ve duvarlar harikadır. Bir uçurumun kenarından düşmemizi durdururlar, birisinin "uzayına" "aşırı dokunmamızı" önlerler, ancak çok fazla "iyi bir şeyin" zıttı olabilir ... kötü.
Çoğumuz, özellikle de kadınlar, kendimizi tacizden korumak için bir şeyler okuduk ve onlara sınırlar koymamız söylendi. Bazı durumlarda, bu gerçekten koruma sağlar, ancak diğer durumlarda tek yaptığı, bizimle bir başkası, aramızda bizim iyiliğimiz, aramızda ve yeni bir şey keşfetmekle bir duvar örmek olur.
Geçen gün birilerini onların sesiyle aradım. Numaramı tanımadılar, bu yüzden beni kimin aradıklarını bilmeden geri aradılar ... "Merhaba" derken kimliğimizi ifşa eden ilk kişi olmak istemediğimizde hem sarılıyor hem de hawk ediyorduk. İlk defa "güvende, beni mi çağırdın?" Diyen "güvende" hissetmedi. ve kim olduğunu öğrenene kadar "Bu Marie" derken kendimi güvende hissetmedim. Onun yorumu, ikimizin de kimliğimizi açığa vurmak için güvende hissetmemesinin üzücü olduğu yönünde oldu.
"Gerçek" Benliğimizi Açığa Vurmamak
Bu beni düşündürdü. Kaç kişinin "gerçek kimliğimizi" veya "gerçek inançlarımızı" ifşa etmekten, diğer kişinin bu inançlarla hemfikir olacağından veya "aynı dalga boyunda" olacağından emin olmadan kaçınıyoruz. Bu, özellikle değişim sürecinde olduğumuz kişisel inançları için geçerlidir. Yeni inançlarımızda kendimizi güvende hissetmiyoruz, bu yüzden birinin onlarla aynı fikirde olmayacağı veya kendilerini alay edebileceği durumlarda ifade etmekten çekinmeyiz.
Bazı durumlarda, bu akıllıca olabilir, diğer durumlarda ise bizi büyümektan, arayan diğer insanları keşfetmekten alıkoyuyor. 1985’de, Güney Florida’da yerel bir dergi olarak InnerSelf Magazine’e başladığımda, birçok kişi bana Güney Florida’da, kişisel bir gelişim ve bütünsel sağlıkla ilgilenen, yeterli bir reklamveren tabanına sahip olacak kadar insan olmadığını söyledi.
Onlara katılmıyorum. Kendini “ifşa etme” korkusuyla “dolaba” yaşayan birçok insan olduğunu biliyordum ve daha sonra haklı olduğunu kanıtladım. İnançlarında kendilerini yalnız hissediyorlardı - sadece kendilerinin kendilerine daha çok uyanan ve değişen insanlar olduklarına inanıyorlardı. Bu insanlar InnerSelf dergisi (veya aynı damardaki herhangi bir başka yayın) keşfettiğinde, "sadece onlar" olmadıklarını ve onlara "dolabın dışına çıkma" ve kendileri hakkında öne çıkma izni verdiklerini fark ettiler. .. inançları ve hayalleriyle ilgili.
İletişimi ve Anlayışı Engelleyen Duvarlar Kurmak
Zihninizin, korkularınızın, inançlarınızın dolabında mı yaşıyorsunuz? Kendileriyle etrafınızdaki insanlar arasında, anlamadıklarına inanmak için duvarlar kurdunuz mu? Gerçeğinizi birlikte çalıştığınız insanlardan, ailenizden, tanıştığınız insanlardan, “gerçekten inandığınızı”, belki de “inandığınızı” bildiklerinde sizi kabul etmeyeceklerine inanan inancınızı mı saklıyorsunuz? garip kavramlar "meleksel varlıklarla iletişim, reenkarnasyon, oruç tutma, düşüncenin gücüyle şifa gibi ... ne olursa olsun.
E-posta ile son alın
Güvenlik duvarlarımızın arkasına saklanmamızdaki temel sorun, çevremizdeki insanların deneyimlerimizden ve yeni edindiğimiz bilgilerden yararlanamamasıdır. Şimdi, burada kimseyi ve herkesi yeni inançlarınıza dönüştürmeye çalışan bir "vaiz" olmaktan bahsetmiyorum ... ister yeni bir diyet, ister yeni bir inanç veya yeni bir davranış biçimi olsun. Gerçeğimizi başkalarıyla paylaşmak, onları ikna etmeye çalışmak değildir ... kendimize ve başkalarına karşı dürüst olmakla ilgilidir. Ve evet, bazen korkutucu olabilir.
Öncü Olmak Riskli Olabilir
Yine de, yeni fikirleri ve kavramları olan tüm insanlar bunları dünyayla paylaşmayı reddetmiş olsaydı, hala elektriksiz yaşıyor, dünyanın düz olduğunu düşünüyor ve uçmak ya da araba kullanmak yerine her yerde yürüyor olurduk. Yeni inançlarınız ve bilgileriniz yeni bir buluş kadar "dünyayı sarsıcı" olmasa da, onu paylaştığınız kişi için çok önemli olabilir.
Kalbimizden paylaşmanın birisinin hayatında ne zaman büyük bir fark yaratacağını asla bilemeyiz. Bazen onları yeni bir yöne yönlendirecek bir "ipucu" bekliyor olabilirler ve sözleriniz kararlarını desteklemeye yardımcı oldu. Bu ağır bir "sorumluluk" olsa da, insanların paylaşımlarımızla ne yaptıklarından sorumlu değiliz. "Bizim gerçeğimiz" olduğunu düşündüğümüz içsel bir ihtiyaçtan dolayı paylaşırız ve diğer kişi daha sonra bu bilgiyi alır ve hayatına uygular ... ya da yapmaz. Bu bizim sorumluluğumuz değil, bizim seçimimiz değil. Ama geri çekilir ve konuşmazsak, diğer kişiyi bu seçimi yapma fırsatından mahrum etmiş oluruz.
Çoğu zaman insanlar bana yazdığım makalelerin doğrudan onlara hitap ettiğini söylüyor ... Bu belki de kimseyi ikna etmek için yazmadığım içindir ... Sadece benim için netleşen "en yeni" düşünceyi paylaşıyorum .. Bu hiç de "yeni bir düşünce" değil ... ama benim için yeni "açık" oldu ... ve belki bir başkası için yeni veya belki de sadece hatırlatmaya ihtiyaçları vardı.
Gerçeğimizin tam olarak ne zaman gerekli olduğunu asla bilemeyiz. Yine de güvenlik sınırımızın gerisinde kalırsak, o zaman herkes kaçırır. Paylaşmayı, ışık ve sevgi vermeyi özlüyoruz ve diğer kişi almayı özlüyor.
Sınırlara Saygılı, Ama Sınırları Esnetmeye İstekli Olmak
Şimdi tabii ki, başkalarının sınırlarına saygı duymalıyız, ancak bazen bu sınırların biraz gerilmesi gerektiğine de güvenmeliyiz. Bazen "konfor bölgemize" çok bağlı olabiliriz. Yine de, çoğu zaman, o güvenli alandan sarsıldığımızda büyüme bize gelir.
Bazen sarsılan biziz, bazen de başkalarını sallayan biziz ... elbette nazikçe. Kimseyi ikna etmemize veya dönüştürmemize gerek yok, sadece gerçeğimiz hakkında dürüst olmamız gerekiyor. Birisi katılmadığınız bir şey söylüyorsa veya bu "gerçek" üzerine "farklı bir bakış açınız" varsa, o zaman belki de onu paylaşmak "göreviniz" dir ... ışığınızın parlamasına izin vermek!
Hepimiz Birbirimize Öğretmen ve Öğrenciyiz
Farklı bir perspektife, aşina olmadığımız bilgilere maruz kalmaktan başka nasıl öğreniriz? Hepimiz öğretmen ve öğrenciyiz. Senden öğreniyorum ve sen de benden öğreniyorsun. Aynı şekilde, yaşamınızdaki insanlardan (umarım) ders alırsınız ve sizden de öğrenme fırsatı bulurlar.
Bazen insanların hatalarından, bazen örneklerinden (iyi ya da kötü) ders çıkarırız ama her zaman etrafımıza bakma ve kendimizin "küçük aynalarını" görme fırsatımız olur. Hepimiz aynı gemideyiz ve birbirimizden öğrenmeye ve öğrendiklerimizi başkalarıyla paylaşmaya başlarsak, belki gittiğimiz yere daha hızlı gidebiliriz.
Eğer herkes sınırlarının arkasında izole yaşıyorsa, o zaman her birimiz başka birisinin konsepti keşfetmesinden ve onu yaşamlarımıza uyguladığımız gerçeğinden faydalanmak yerine tekerleği yeniden icat etmeliyiz.
Sınırlarımızın Arkasından Dışarı Bakmak
Hepimizi sınırlarımızın arkasından dışarı bakmaya teşvik ediyorum ... Bu duvarların arkasında yalnız bir varoluş yaşadığımızı ve "dışarı çıktığımızda" da bekleyen bir grup insan olduğunu görebiliriz. yalnız olmadıklarını gördüklerinde "dışarı çıkmak". Hepimiz için iyi bir marş, giden eski şarkı olabilir "Bu küçük ışığım, parlamasına izin vereceğim. Bu küçük ışığım ...".
"Kültürel Yaratıcılar" kitabına göre, 2001 yılında yazıldığı sırada dünyada değişim yaratmak isteyen 50 milyondan fazla güçlüydük ... Bunu yapabiliriz ... Işığınız parlasın ve bu değişiklikleri getirmeye yardım edin yakında ... Işığınız bir başkasını "aydınlatmaya" yardımcı olabilir, vb.
Yapabiliriz! Şimdi hep beraber: “Bu küçük ışığım, parlamasına izin vereceğim ...”
İlgili kitap:
Kültürel Yaratıcılar: 50 Milyon Kişi Dünyayı Nasıl Değiştiriyor?
Paul H. Ray, Ph.D. ve Sherry Ruth Anderson.
Bu kitap daha umutlu bir gelecek sunuyor ve hepimizi daha yeni, daha sağlıklı ve daha akıllı bir kültüre geçiş için hazırlıyor. Sosyolog Paul H. Ray ve psikolog Sherry Ruth Anderson, 100,000’in Amerikalıları’nın üzerinde on üç yıllık bir anket araştırması çalışması yaptı. Kültürel Yaratıcıların kim olduğunu ve son kuşakta ortaya çıkmalarının etkileyici hikayesini, canlı örnekler kullanarak ve kendine özgü değerlerini ve yaşam tarzlarını tanımlamak için kişisel hikayeleri birleştirdiklerini ortaya koyuyorlar.
Bu kitap kapaklı kitabın bilgisi / siparişi. Ciltli olarak da mevcuttur.
Yazar hakkında
Marie T. Russell kurucusu. InnerSelf Dergisi (1985 kuruldu). Ayrıca, haftalık bir Güney Florida radyo yayını olan Inner Power'ı üretti ve 1992-1995'tan, özgüven, kişisel gelişim ve refah gibi temalara odaklandı. Makaleleri dönüşüme ve kendi içsel neşe ve yaratıcılık kaynağımızla yeniden bağlantı kurmaya odaklanıyor.
Creative Commons 3.0: Bu makale, bir Creative Commons Atıf-Benzer Paylaşım 4.0 Lisansı altında lisanslanmıştır. Yazarın niteliği: Marie T. Russell, InnerSelf.com. Makaleye geri dön: Bu makale ilk olarak göründü InnerSelf.com