Üst Atmosfer Soğuyor, Yeni İklim Endişelerine Yol Açıyor
Jun 03, 2023
0
Bu hikaye aslen ortaya çıktıYale Ortamı 360ve bir parçasıdırİklim Masasıişbirliği.
Değişen iklimimizin kalbinde bir paradoks var. Dünya yüzeyine yakın hava örtüsü ısınırken, yukarıdaki atmosferin çoğu önemli ölçüde soğuyor. Alttaki birkaç kilometrelik havayı ısıtan aynı gazlar, uzayın kenarına kadar uzanan çok daha geniş alanları soğutuyor.
Bu paradoks, iklim modelleyicileri tarafından uzun süredir tahmin ediliyordu, ancak yakın zamanda uydu sensörleri tarafından ayrıntılı olarak ölçüldü. Yeni bulgular, önemli bir konuda kesin bir doğrulama sağlıyor, ancak aynı zamanda başka soruları da gündeme getiriyor.
İklim bilimcileri için iyi haber şu ki, havada soğumaya ilişkin veriler, yüzey ısınmasını insan yapımı olarak tanımlayan modellerin doğruluğunu onaylıyor. A yeni çalışma dergide Mayıs ayında yayınlanan PNAS Woods Hole Oşinografi Enstitüsü'nden kıdemli iklim modelleyicisi Ben Santer tarafından, Doğal arka plandan gelen parazit "gürültüsünü" azaltarak, iklim değişikliğinin insan parmak izinin "sinyali" beş kat değişkenlik Santer, bulgunun "tartışılmaz" olduğunu söylüyor.
Ancak havada soğumanın ölçeği hakkındaki yeni keşifler, atmosferik fizikçileri yeni endişelere -yörüngede dolaşma güvenliği hakkında- bırakıyor. uydular, ozon tabakasının kaderi hakkında ve bu hızlı değişimlerin dünyamızda ani ve beklenmedik bir kargaşayı ziyaret etme potansiyeli hakkında. hava aşağıda.
Yakın zamana kadar, bilim adamları üst atmosferin uzak bölgelerine "cahil dünya" adını verdiler çünkü onlar hakkında çok az şey biliyorlardı. Artık daha fazlasını bildiklerine göre, biz ne öğreniyoruz ve bu bizi rahatlatmalı mı yoksa korkutmalı mı?
Dünyanın atmosferi sayıda katmana sahiptir. Hava olaylarımızın olduğu yer olduğu için en iyi bildiğimiz bölge troposferdir. 5 ila 9 mil kalınlığındaki bu yoğun hava örtüsü, atmosferin kütlesinin yüzde 80'ini, ancak hacminin yalnızca küçük bir kısmını içerir. Yukarıda, giderek daha az yoğun havanın geniş açık alanları vardır. Yaklaşık 30 mil yukarıda sona eren stratosferi, 50 mil kadar uzanan mezosfer ve ardından 400 milden fazla ulaşan termosfer takip eder.
Aşağıdan, bu uzak bölgeler sakin ve bozulmamış mavi gökyüzü olarak görünür. Ama aslında, bazen troposferimizi istila eden şiddetli rüzgarlar ve yükselen ve alçalan devasa hava dalgalarıyla boğuşuyorlar. Ve endişe şu ki, zaten dinamik olan bu ortam CO tarafından sızdıkça tekrar değişebilir.2 ve havanın sıcaklığını, yoğunluğunu ve kimyasını bozan diğer insan yapımı kimyasallar.
İklim değişikliği neredeyse her zaman atmosferin en alçak bölgeleri olarak düşünülür. Ancak fizikçiler şimdi bu varsayımı yeniden düşünmemiz gerektiği konusunda uyarıyorlar. CO miktarındaki artışlar2 artık "algılanabilir atmosferin tamamında tezahür ediyor" Martin Mlynczak diyor, Hampton, Virginia'daki NASA Langley Araştırma Merkezi'nde atmosferik fizikçi. "Bilim adamlarının şimdi kavramaya başladığı dramatik değişiklikleri yönlendiriyorlar." Başımızın çok yukarısındaki vahşi mavideki bu değişiklikler, aşağıdaki dünyamızı değiştirmek için geri bildirimde bulunabilir.
Atmosferdeki tüm seviyelerde değişen sıcaklıkların hikayesi, büyük ölçüde CO'nun hikayesidir.2. Yılda 40 milyar tondan fazla gaz emisyonumuzun troposferi ısıttığını çok iyi biliyoruz. Bunun nedeni, gazın güneş radyasyonunu emmesi ve yeniden yayması, yoğun havadaki diğer molekülleri ısıtması ve genel olarak sıcaklıkları yükseltmesidir.
Ancak gazın tamamı troposferde kalmaz. Ayrıca tüm atmosfer boyunca yukarı doğru yayılır. Artık atmosferin tepesindeki konsantrasyonundaki artış hızının, altındaki kadar büyük olduğunu biliyoruz. Ancak havada sıcaklık üzerindeki etkisi çok farklıdır. Havadaki daha ince havada, CO tarafından yeniden yayılan ısının çoğu2 diğer moleküllere çarpmaz. Uzaya kaçar. Daha düşük seviyelerde ısının daha fazla tutulmasıyla birleştiğinde sonuç, çevredeki atmosferin hızlı bir şekilde soğumasıdır.
Uydu verileri yakın zamanda 2002 ile 2019 arasında mezosferin ve alt termosferin 3,1 derece F (1,7 derece C) kadar soğuduğunu ortaya çıkardı. Mlynczak tahminler CO'nun ikiye katlanması2 Bu yüzyılın sonlarına doğru muhtemelen düşünülen seviyeler, bu bölgelerde yaklaşık 13.5 F derecelik bir soğumaya neden olacaktır. (7,5 derece C), bu da yerde beklenen ortalama ısınmadan iki ila üç kat daha hızlıdır. seviye.
İlk iklim modelleyicileri, 1960'larda, bu troposferik ısınma ve daha yüksek güçlü soğutma kombinasyonunun, artan CO2'nin olası etkisi olduğunu tahmin ettiler.2 Havada. Ancak, uydu ölçümleriyle yakın zamandaki ayrıntılı doğrulaması, CO'nun etkisine olan güvenimizi büyük ölçüde artırıyor.2 30 yıldır iklim değişikliğini modellemekte olan Santer, atmosferik sıcaklıklar üzerine diyor.
Mayıs ayında, iklim değişikliğinde insan parmak izinin istatistiksel "sinyali"nin gücünü yeniden hesaplamak için orta ve üst stratosferdeki soğumaya ilişkin yeni verileri kullandı. O kurmak özellikle üst atmosferdeki doğal sıcaklık değişkenliğinden kaynaklanan düşük seviyedeki arka plan “gürültü”nün sağladığı ek fayda nedeniyle büyük ölçüde güçlendi. Santer, insan etkisi için sinyal-gürültü oranının beş kat arttığını ve bunun "insan etkisinin reddedilemez kanıtı" olduğunu buldu. Dünya atmosferinin termal yapısı üzerindeki etkileri.” Termal yapıyı "temelden değiştiriyoruz" diyor. "Bu sonuçlar beni çok endişelendiriyor."
Havadaki değişiklikleri analiz eden araştırmaların çoğu, NASA tarafından istihdam edilen bilim adamları tarafından yapılmıştır. Uzay ajansının neler olup bittiğini ölçmek için uyduları vardır, ancak aynı zamanda uyduların kendilerinin güvenliğine yönelik çıkarımlarla da özel bir ilgisi vardır.
Bu ilgi, üst havanın soğumasının aynı zamanda büzülmesine de neden olduğu için ortaya çıkar. Gökyüzü düşüyor - kelimenin tam anlamıyla.
Bir araştırmaya göre, stratosferin derinliği 1980'den bu yana yaklaşık yüzde 1 veya 1.300 fit azaldı. analiz Prag'daki Charles Üniversitesi'nde atmosferik fizikçi olan Petr Pisoft'un NASA verileri. Mlynczak, stratosferin üzerinde, mezosferin ve alt termosferin 2002 ile 2019 arasında neredeyse 4.400 fit kadar daraldığını buldu. Bu küçülmenin bir kısmı, o zamandan beri sona eren güneş aktivitesindeki kısa vadeli düşüşten kaynaklanıyordu, ancak bunun 1.120 fitlik kısmı ekstra CO'nun neden olduğu soğumadan kaynaklanıyordu.2, O hesaplar.
Bu daralma, üst atmosferin daha az yoğun hale geldiği anlamına gelir ve bu da düşük yörüngedeki uydular ve diğer nesneler üzerindeki sürtünmeyi azaltır - 2070'e kadar yaklaşık üçte bir, hesaplar İngiliz Antarktika Araştırması'nda araştırma görevlisi olan Ingrid Cnossen.
Görünüşte bu, uydu operatörleri için iyi bir haber. Yükleri, Dünya'ya geri düşmeden önce daha uzun süre çalışır durumda kalmalıdır. Ancak sorun, bu yükseklikleri paylaşan diğer nesnelerdir. Artan miktarda uzay çöpü -yörüngede geride bırakılan çeşitli türden ekipman parçaları- da daha uzun süre takılıyor ve şu anda çalışır durumdaki uydularla çarpışma riskini artırıyor.
Uluslararası Uzay İstasyonu da dahil olmak üzere 5.000'den fazla aktif ve feshedilmiş uydu yörüngede bu irtifalarda, 4 inçten fazla bilinen 30.000'den fazla enkaz parçasıyla birlikte çap. Cnossen, soğuma ve büzülme hız kazandıkça çarpışma risklerinin daha da artacağını söylüyor.
Bu, uzay ajanslarındaki işler için kötü olabilir, ancak yukarıdaki değişiklikler aşağıdaki dünyamızı nasıl etkileyecek?
Bizi cilt kanserlerine neden olan zararlı güneş radyasyonundan koruyan alt stratosferdeki ozon tabakasının zaten kırılgan olan durumu büyük bir endişe kaynağıdır. 20. yüzyılın büyük bir bölümünde ozon tabakası, kloroflorokarbonlar (CFC'ler) gibi ozon yiyen kimyasalların endüstriyel emisyonlarının saldırısı altında inceldi. Antarktika üzerinde her baharda doğrudan ozon delikleri oluştu.
1987 Montreal Protokolü, bu emisyonları ortadan kaldırarak yıllık boşlukları iyileştirmeyi amaçladı. Ancak artık bu çabayı baltalayan başka bir faktörün olduğu açık: stratosferik soğutma.
Ozon yıkımı, yalnızca çok düşük sıcaklıklarda, özellikle kışın kutup bölgelerinde oluşan kutup stratosferik bulutlarında aşırı hızda çalışır. Ancak daha soğuk stratosfer, bu tür bulutların oluşabileceği daha fazla fırsat anlamına geliyordu. Antarktika üzerindeki ozon tabakası, CFC'ler ortadan kalktıkça yavaş yavaş yeniden şekillenirken, Kuzey Kutbu bunu kanıtlıyor Potsdam'daki Alfred Wegener Kutup ve Deniz Araştırmaları Enstitüsü'nden Peter von der Gathen, farklı olduğunu söylüyor. Almanya. Kuzey Kutbu'nda, soğutma ozon kaybını kötüleştiriyor. Von der Gathen, bu farkın nedeninin net olmadığını söylüyor.
2020 baharında Kuzey Kutbu, ozon tabakasının yarısından fazlasının yer yer kaybolduğu ilk tam gelişmiş ozon deliğine sahipti ve von der Gathen bunu yükselen CO'dan sorumlu tutuyor.2 konsantrasyonlar. Birçoğunun ilki olabilir. yakın zamanda kağıt içinde Doğa İletişimi, devam eden soğumanın, ozon tabakasının yüzyılın ortasına kadar tamamen iyileşmesi gerektiğine dair mevcut beklentilerin neredeyse kesinlikle aşırı iyimser olduğu anlamına geldiği konusunda uyardı. Mevcut eğilimlerle ilgili olarak, "Arktik sütun ozonunun büyük mevsimsel kaybı için elverişli koşullar, bu yüzyılın sonuna kadar devam edebilir veya hatta daha da kötüleşebilir … genel olarak kabul edildiğinden çok daha uzun sürebilir" dedi.
Bu daha endişe verici çünkü önceki Antarktika deliklerinin altındaki bölgeler büyük ölçüde insanlardan yoksunken, bölgeler Gelecekteki Arktik ozon deliklerinin altında, potansiyel olarak Orta ve Batı Avrupa da dahil olmak üzere gezegendeki daha yoğun nüfuslu yerlerden bazıları olacaktır. Ozon tabakasının incelmesini 20. yüzyılın endişesi sanıyorsak, yeniden düşünmemiz gerekebilir.
kimya değil tek sorun. Atmosfer fizikçileri, soğumanın yer seviyesindeki hava ve iklimi etkileyecek şekilde hava hareketlerini değiştirebileceği konusunda giderek daha fazla endişe duyuyorlar. Bu fenomenlerin en çalkantılılarından biri olarak bilinir. ani stratosferik ısınma. Stratosferde batıdan esen rüzgarlar periyodik olarak tersine döner ve bu da sırasında büyük sıcaklık dalgalanmalarına neden olur. stratosferin hangi bölümlerinin birkaç yılda 90 derece F (50 derece C) kadar ısınabileceği günler.
Buna tipik olarak, troposferin tepesindeki Atlantik jet akımına iten hızlı bir hava batması eşlik eder. Hava sistemlerini Kuzey Yarımküre boyunca geniş çapta yönlendiren jet akışı yılan gibi kıvrılmaya başlar. Bu rahatsızlık, sürekli şiddetli yağmurlardan yaz kuraklıklarına ve Kuzey Amerika'nın doğusundan Avrupa'ya ve bazı bölgelerine haftalarca yoğun soğuk kış havasına neden olabilen "yüksekleri bloke etme" Asya'nın.
Bu kadarı zaten biliniyor. Son 20 yılda, hava tahmincileri bu tür stratosferik etkileri modellerine dahil ettiler. Bu, uzun vadeli tahminlerinin doğruluğunu önemli ölçüde artırdı. Met Office'e göre, bir İngiliz hükümeti tahmin ajansı.
Şimdi sorulan soru, ekstra CO'nun nasıl olduğu.2 ve genel stratosferik soğuma, bu ani ısınma olaylarının sıklığını ve yoğunluğunu etkileyecektir. İngiltere'deki Exeter Üniversitesi'nde fenomeni inceleyen bir iklim bilimcisi olan Mark Baldwin, çoğu modelin ani stratosferik ısınmanın gerçekten daha fazla CO'ya duyarlı olduğu konusunda hemfikir olduğunu söylüyor.2. Ancak bazı modeller çok daha fazla ani ısınma olayı öngörürken, diğerleri daha azını önermektedir. Baldwin, daha fazlasını bilseydik, bunun "hem uzun vadeli hava tahminlerine hem de iklim değişikliği tahminlerine olan güvenin artmasına yol açacağını" söylüyor.
Colorado Boulder Üniversitesi'nde atmosferik fizikçi olan Gary Thomas'ın dediği gibi, "neler olup bittiği konusunda modellerimizi doğru yapmazsak orada, aşağıda bazı şeyleri yanlış anlayabiliriz.” Ancak üst atmosferin nasıl çalıştığına dair modelleri iyileştirmek ve bunların doğruluğunu doğrulamak, gerçek koşullar hakkında iyi ve güncel veriler gerektirir. havada. Mlynczak, bu verilerin arzının tükenmek üzere olduğu konusunda uyarıyor.
Son üç yıldır üst atmosferden bilgi sağlayan uyduların çoğu kendisinin ve diğerlerinin soğuma ve daralma tahminlerini sunan on yıllar, yaşamlarının sonuna yaklaşıyor hayatları. Davadaki altı NASA uydusundan biri arızalı Aralık ayında başka bir görevden alındı Mart ayında ve üç tane daha yakında kapatılacak. "Henüz planlanmış veya geliştirilmekte olan yeni bir görev yok" diyor.
Mlynczak, Amerikan Jeofizik Birliği'nde bu sonbaharda düzenlediği özel bir oturumla izlemeye olan ilgiyi yeniden canlandırmayı umuyor. "iklim değişikliğinde bir sonraki sınır" olarak üst atmosfer. Sürekli izleme olmadan, korku şu ki, yakında günlere geri dönebiliriz. cehalet.