Bir oyuncu bir kelime tutar. Diğer oyunculardan sırası gelen bir tahminde bulunur.
Her tahminden sonra kelime-tutan, önceki tahminlere göre tuttuğu kelimenin sözlükteki aralığını söyler.
Bir sonraki tahminkar, verilen aralıktan bir kelime tahmininde bulunur.
Tutulan kelimeyi bulan yeni tutucu olur.
Örneğin, tutulan kelime 'oyun' olsun. İlk oyuncu tahmin olarak 'bu' derse, tutucu 'bu ile Z aarasında' der. Bir sonraki oyuncu bu aralığa uygun bir tahmin olarak 'şu' der. Bu durumda
tutucunun ipucu, sözcüklerin sözlükteki sıralanışına uygun olarak, 'bu ile şu arasında' olacaktır.