Gökyüzünü daha da ilgi çekici hale getiren bulutlar, aslında hava durumunu bildiren haberciler. Havadaki su damlacıkları ya da buz kristallerinin yoğunlaşması ile ortaya çıkan bulutlar, genellikle beyaz, açık gri ve koyu gri tonlarında görülür.
Peki bulutlar hep aynı mıdır? Biz çok farklı manzaralara şahit olamasak da birbirinden çok farklı bulutlar var. Bunlardan bazılarını içeriğimizde derledik.
Sedef bulutları, stratosferde yerden yaklaşık olarak 25 kilometre yukarıda buz kristallerinden oluşan parlak, ince bulutlardır. İsminin “sedef” konulması sedefi andırmasından kaynaklanmaktadır. İnci bulutlarının anası olarak da tanımlanır. Bir diğer ismi "Nacreous clouds" dur. Bu bulutlar, elektrik boşaltımı sırasında içerisindeki ışığın balon şeklinde aydınlanmasıyla oluşur. Hava sıcaklığının -80 santigrat derecenin altına düşmesi sonucunda ortaya çıkarlar. Genellikle güneşin doğuşundan önce veya batışından sonra görülmektedir. Parlaklığının sebebi güneş ışığını yansıtmasıdır. Hiç hareket etmezler ya da çok az hareket ederler.
Oldukça geniş bir alanı kaplayan bulutlar, altında oluşan sarkıtlar ile daha da ilginç bir hale geliyor. Hareket eden bu bulutlar, meteorolojide "Mammatokumulus" bulutları olarak bilinir. Genellikle okyanus ve büyük deniz kıyılarında görülür. Özellikle Amerika Birleşik Devletleri ile Avustralya’da mammatus bulutları sık sık görülmektedir. Mammatus bulutları, havanın kararsız olduğunu ve kötü havanın geleceğinin habercisidir. Bulutlar oluştuktan kısa bir süre sonra da kaybolurlar.
Diğer bir adı "Lenticular" olan bulutlar, çok ender görülür. Merceksi bulut olarak veya görünümü itibariyle ufo bulutları olarak adlandırılır. Genellikle zirveye yakın yerlerde görülür. Saatte yaklaşık 70-80 kilometre hız şiddetinde çok şiddetli fırtınaların habercisi olarak yorumlanır.
Rüzgarla birlikte hareket ederken bir dağ ya da hava sirkülasyonuna çarpıp bu şekli oluştururlar. Diğer adıyla "Cirrus Kelvin - Helmholtz" olan bulutlar, şeklinden de anlaşılacağı gibi kararsızlık dalgalarından oluşur.
Dağ tepelerinin altında oluşan düzensiz bulutlardır. Rotor bulutunun tabanında esen rüzgarın, orta kısmında ve üstünde esen rüzgara göre ters yönde esmesi nedeniyle düzensiz bir yapıya sahiptirler. Oldukça nadir görülen bu bulutlar, soğuk havaların cephelerinin yakın olduğu yerlerde görülür. Uzun ve yatay görünümlü bulutlardır.
Bir iddiaya göre asperatus bulutları 2009 yılında Gavin Pretor Pinney tarafından keşfedilmiştir. Korkunç görüntüsü sebebiyle bir felaketin habercisi gibi gözükse de Asperatus bulutları genelde bir fırtınaya neden olmaksızın dağılırlar. Bulutların alt kısımları dalga gibi gözüktüğü için, buluta baktığınızda deniz yüzeyine benzetilebilir.