Sen A nın B hakkında yaptığı her eleştiriyi, A nın savunduğu her fikri, hatta A nın yaptığı her hareketi sonuna kadar kınıyorsun. Daha doğrusu kınamak da değil, neredeyse fikir beyan etmesini özgürlüğün en büyük katledicisi olarak görüyorsun. A ya fikir beyan etme özgürlüğünü asla tanımıyorsun. A nın B aleyhinde bir şey söyleme hakkı asla olamaz senin için. Burada özgürlük kavramı asla aklına gelmez. A için özgürlük söz konusu değildir.
B ise A aleyhine konuşur veya başka konularda fikir beyan eder de A buna tepki gösterirse eğer, birdenbire düşünce özgürlüğü geliyor aklına. Birdenbire özgür düşüncenin en ateşli savunucusu kesiliyorsun. Özgürlük için neredeyse canını vereceksin. A yı susturmak ve özgürlüğü korumak adına yapmayacağın şey yok. Çünkü B söz konusu. Çünkü özgürlük yalnız B için var.
Bravo.
Özgürlük adı altındaki bu kısıtlayıcı dayatmanı gördükçe senin algılama ve muhakeme yeteneğinden ciddi şüphe duyuyorum. Kendi dar kalıbını özgürlük adı altında sunmaya çalışmanı kabul etmiyorum.
Özgürlük tek taraf için geçerli kılındığı zaman bunun adı özgürlük olmuyor. Ama sen ne yazık ki bunu hiçbir zaman anlamayacaksın ve ben burda boşu boşuna çıldırmakla uğraşacağım.