2016’da başlatılan ve ‘insani yardım koridoru’ olarak adlandırılan proje, çeşitli Katolik ve Protestan toplulukların bir araya gelmesiyle ortaya çıktı. Topluluk, toplamda bin mülteciyi, devletten hiç yardım almadan Beyrut’tan Roma’ya gelen tarifeli Alitalia Havayolları seferleriyle getirdi. Proje kapsamında mültecilere insani yardım vizesi alınmasına da yardımcı olundu.
Topluluk projeyi 2018 yılı için tekrardan canlandırarak İtalyan devletiyle bir anlaşma imzaladı. Bu yıl getirilmesi planlanan bin kişiden ilk 30’u İtalya’ya ulaştı. Proje için gerekli olan maddi yardım, bağışlar sayesinde toplanıyor.
Mülteciler: Suriye'de ve Lübnan'da şartlar çok zor
Maher Radwan, Lübnan’da hayat şartlarının Suriye’ye göre çok daha iyi olmadığına değindi: "Lübnan'da paranız yoksa tedavi olabilmek çok zor. Banliyöde, ev eşyası olmayan bir apartman dairesinde bir çok başka insanla beraber kalıyorduk. Lübnan'da iyi bir dairede oturmak çok zor, kiralar çok pahalı, çocuklarımızı okula gönderebilmek de. Bu bir kısır döngü."
Nawras Jahjah, sürekli yer değiştirmeleri gerektiğinin altını çizdi: "İki kere kaçmak zorunda kaldık. Önce Şam'da aşıyorduk, fakat savaş yüzünde Suriye'nin güneyinde olan memleketimize yerleştik. Ama oradan da hem ekonomik sebeplerden hem de IŞİD'in yakın olmasından dolayı kaçtık."
Kitah Jahjah ise Suriye’deki genel durumu bir cümle ile özetledi: "Suriye'de şu anda şiddetten veya terörizmden uzak ulan bir yer yok."
Proje diğer ülkelerde de kopyalandı
Proje Fransa ve Belçika gibi diğer Avrupa ülkelerinde de taklit edildi. Bu sayede Fransa’ya 250, Belçika’ya ise 150 mülteci getirildi.
Getirilen Suriyeli mülteciler İtalyan aileleri ile beraber yaşayacak. Dernekler önce sığınmacı statülerine alma sürecinde yardımcı olacakları ailelere, ardından iş, kalacak yer, vs. bularak topluma entegre olmalarını sağlayacak. Hasta olan mülteciler ise İtalyan hastanelerinde tedavi görecek.