We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Douglas A-26E İstilacı
Douglas A-26E Invader, cam burunlu A-26C'nin bir versiyonu olacaktı, ancak A-26D ile aynı daha güçlü 2.100hp Chevrolet yapımı R-2800-83 motorlarına sahip olacaktı. A-26D'de olduğu gibi bu, uçağın maksimum hızını 400mph'ye çıkaracaktı ve A-26D'de olduğu gibi, İkinci Dünya Savaşı'nın sonu hiçbir A-26E'nin üretilmediği anlamına geliyordu.
Douglas A-26 İstilacı
NS Douglas A-26 İstilacı (belirlenmiş B-26 1948 ve 1965 arasında), Douglas Aircraft Company tarafından II. Sınırlı sayıda yüksek düzeyde modifiye edilmiş Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri uçağı 1969 yılına kadar Güneydoğu Asya'da görev yaptı. açıklama gerekli ]
Belirtilen bomba yükünün iki katını taşıyabilen hızlı bir uçak olduğu tespit edildi. Müthiş bir kara saldırı uçağı üretmek için bir dizi silah yerleştirilebilir. [4]
Tipin A-26'dan B-26'ya savaş sonrası yeniden adlandırılması, Douglas tasarımının ilk uçuşundan yaklaşık 16 ay önce, Kasım 1940'ta ilk kez uçan Martin B-26 Marauder ile popüler bir kafa karışıklığına neden oldu. Her iki tip de yaygın olarak kullanılan Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp on sekiz silindirli, çift sıralı radyal motor tarafından çalıştırılsa da, tamamen farklı ve ayrı tasarımlardı - Martin bombacısı 1939'da ortaya çıktı ve kabaca iki katı Çapulcu (neredeyse iki katıydı). 5.300) Douglas tasarımına kıyasla üretildi. Aktif ABD hizmetindeki son A-26, 1972'de ABD Hava Kuvvetleri ve Ulusal Muhafız Bürosu tarafından askerlikten emekliye ayrılan ve Ulusal Hava ve Uzay Müzesi'ne bağışlanan Ulusal Hava Muhafızlarına tahsis edildi.
A-26B SN# 43-7140 1943'te inşa edildi, Long Beach, California'daki Douglas fabrikasında inşa edilen 328'inci A26B'ydi. 8 Aralık 1944'te USAAF'a teslim edildi ve USAAF seri numarası 41-39427 verildi. Aşağıda listelenen aşağıdaki askeri birliklerle görev yaptı:
- Florence SC'deki 127. ana birim - 4 Ocak 1944 - 13 Kasım 1945
- Hobbs Field N.M.'deki 4160. ana birim Hava Malzeme Komutanlığı - 13 Kasım 1945 - Eylül 1948
- Kaliforniya'daki McLellan AFB'de 4127. ana birim Hava Malzeme Komutanlığı - Eylül 1948 - 13 Mart 1950
13 Mart 1950'de uçak USAF envanterinden çıkarıldı ve sivil pazarda satıldı.
Uçak, Ocak 1952'de bir hurda satıcısı olan Alex Oser ve 13 diğer A26'yı satın alana kadar 2 yıl depoda kaldı. 19 Mart 1952'de uçak Texas Railway Equipment Co. of Houston'a satıldı, bu uçak satılan dokuz uçaktan biri oldu. bu şirkete. Daha sonra, uçaklardan yedisi Fransız Hava Kuvvetleri'ne gitti.
Nisan 1953'te, uçak tamamen demonte edildiğinde ve tüm sistemler incelenip onarıldığında veya elden geçirildiğinde, uçakta büyük değişiklikler yapıldı. Bu sırada uçak, Grand Central Aircraft Co. of Glendale, California tarafından uçağa birçok lüks ve modifikasyon yapılarak bir yönetici taşımacılığına dönüştürüldü.
LA, Shreveport'taki Barnwell Sondaj Şirketi, 30 Aralık 1961'de A-26'yı satın aldı ve yürütme taşıma rolünü geliştirmek için daha fazla değişiklik yaptı. 1952-1967 yılları arasındaki bu süre boyunca, A-26, Barnwell ve Texas Railway Equip Co.'dan en iyi bakım ve bakımı aldı. Eski Başkanlar Lyndon B. Johnson'ın ve Jack Kennedy'nin uçakta uçtuğu söyleniyor. John Barnwell, 7 Şubat 1967'de A-26'yı Omni Investments ile daha büyük bir Corvair 240 ile takas etti. Kayıt N numaraları da ticarette değiştirildi ve Invader N75Y, Invader N240P oldu.
Flight Test Research, Inc., Long Beach, California, uçağı 19 Nisan 1967'de 15,000,00 $ karşılığında satın aldı ve uçak, 25 yıl önce inşa edildiği yere gitti.
Mülkiyet geçmişi ve kullanımları 1972'den 1977'ye kadar biraz yarım yamalak. Ancak uçak T.L. 10 Ocak 1977'de Amarillo'daki Potter Co. Şerif Departmanı'ndan Baker. Bu, bir pilotun uçağı bir motora indirip uçaktan uzaklaştıktan sonra meydana geldi. Bu açıkça yetkilileri şüphelendirdi. Bu hikayenin bir kanıtı, birkaç yıl önce belirli bir hava gösterisinde, koyu renkli güneş gözlüklü iki beyefendinin uçaktan oldukça etkilenmiş göründüğü, sonunda beylerden birinin bir mürettebat üyesine yaklaştığı ve Ranger Wing onu almadan önce uçağın ne renk olduğunu sorduğudur. . Gri süslemeli beyaz olduğu söylendiğinde haykırdı:
"Tanrım, bu "Gri Hayalet! O enayi Körfez Kıyısında bir aşağı bir yukarı kovaladık! Onu asla yakalayamazdım. Güverteye iner, motorları kısıp bizi orada öylece bırakırdı!"
İki beyefendi DEA ajanıydı.
A-26, 21 Aralık 1977'de Amarillo Şerif Departmanından Hatıra Hava Kuvvetleri tarafından satın alındı. Onu yeni evine uçmaya hazırlamak için Amarillo'ya yapılan sayısız hafta sonu gezisinden sonra, A-26, 11 Eylül'de Waco'ya feribotla gönderildi, 1980. Korucu Filosu, 23 Haziran 1980'de bir CAF birimi olarak ilk toplantısını gerçekleştirdiğinden ve Hatıra Hava Kuvvetleri tarafından A-26 atandığında yalnızca 15 çok adanmış üyeye sahip olduğundan bu yana oldukça büyük bir başarı.
İlk restorasyon 1982 Ağustos'unda tamamlandı ve uçak yeni bir boya işi için Dallas yakınlarındaki Redbird Havalimanı'na doğru yola çıktıktan kısa bir süre sonra, üyeler dört kat boyayı çıkardıktan sonra. Uçak boyahaneden çıktığında, 13. Bomba Filosu - Kore'nin Azraillerinin renklerini taşıyordu. Uçak simsiyahtı, kırmızı kanat uçları ve kaportaları vardı. Korucu Üyesi Albay Gene Deveney, bir Hauco Kızılderili Prensesinin burun sanatını burnuna boyadı ve üyeler oy kullandı ve sonunda uçağa "Tee-Pee Time Gal" adını az farkla yenerek "Waco'nun Ruhu" adını verdi.
Uçak, 1986'da bir CAF "Kartallar Buluşması" gösterisinden sonra Las Vegas McCarran Havalimanı'nda kalkışta bir ana çubuğun arızalanması nedeniyle bir numaralı motorunu kaybettiğinde iki yıl boyunca yerde kaldı. O sırada kontrollerde olan Col Wayne Shookman, uçağı sağ salim yere indirmeyi başardı. Korucu Filosu, Las Vegas bölgesinde "Waco'nun Ruhu"nu tekrar havaya kaldırmaya yardım etmek için birçok istekli gönüllü CAF Albayını buldu. Nevada Kanadı bu gönüllülerden doğdu. CAF, bu gönüllüleri "Vegas Vixen"e 13. Bomba Filoları renklerinde giymeleri için bir A-26C modeli (cam burun) atayarak onurlandırdı. Onların yardımları sayesinde "Spirit of Waco" ve "Vegas Vixen" düşük seviyeli bombardıman saldırıları ve bomba saldırıları ile hayal gücünü harekete geçirmeye ve hava gösterisi izleyicilerini heyecanlandırmaya devam ediyor.
Bir Hatıra Hava Kuvvetleri birimi olarak, ulusumuzun ve diğer müttefik ülkeleri, ulusumuzun tarihindeki böylesine umutsuz ve dramatik bir dönemde savunan uçağın zarif ve güzel bir örneği olan A-26B'yi korumaktan ve korumaktan gurur duyuyoruz. "Ghost Squadron" üyesi olmaktan gurur duyuyoruz.
Douglas A-26E İstilacı - Tarih
On yıl sonra, USAF Güneydoğu Asya'da kullanılmak üzere yetenekli bir isyan karşıtı silah arıyordu ve bir kez daha saygıdeğer B-26'ya döndü. Eski uçak gövdeleri o zamana kadar yorulmuştu, ancak USAF'nin yeni B-26K'lar olmak için yeniden üretilmiş kırk İstilacı vardı ve 1969'a kadar Tayland ve Güney Vietnam'daki üslerden hizmet verdiler. Daha gizli bir yapıya sahip diğer kullanıcılar da B-26'yı çok yetenekli buldular. Amerikan CIA güvenilir beyne aşık oldu ve Endonezya'dan Küba'ya operasyonlarda İstilacılar çalıştırdı. Sıcak ama basit B-26, Soğuk Savaş'ın kıyısında savaşan devrim ve karşı-devrim çatışmalarında da kullanıldı ve otuz yılı aşkın bir süredir dünya çapında hem meşru hem de asi çok sayıda hava kuvvetini donattı.
Saldırgan yeteneği bir yana, B-26 da barış zamanında bir rol buldu. Surplus Invaders, hızlı şirket nakliyeleri, elektronik test yatakları ve orman yangını söndürme için hava tankerleri haline geldi. Bugün, eski B-26 İstilacı askerleri, artık savaşlarda savaşmıyor ya da para kazanmıyor, şimdi havacıları ve geçmiş yılların savaşlarını anmak için. Az sayıda İstilacı hala savaş kuşu olarak uçuyor, bazıları orijinal montaj hattından bu yana görülmeyen koşullara titizlikle restore edildi.
İstilacı genellikle diğer uçaklar ve koşullar tarafından gölgede bırakıldı. Dünya Savaşı'nda belirgin bir mirasa hak iddia etmek için çok geç hizmet gördü. Kore tarafından, bir beygir ve sadece eski bir pervane işi olarak görülüyordu, şimdi ilgi yeni jet avcı uçaklarına devredildi. Güneydoğu Asya'da gizlice işletildi ve bu çatışmanın belirsizlikleri içinde kayboldu. Bugün bile, ince gövde, devasa nacelles ve zarif çizgiler, birçok insan tarafından Douglas B-26 Invader ve Martin B-26 Marauder arasında sürekli bir kafa karışıklığını önlemek için yeterli değil.
Bu yeni cilt, Douglas Invader'ın tasarımından ve erken tarihinden savaş zamanı hizmet ve barış zamanı kullanımlarına kadar tüm hikayesini sunuyor. Pek çok Invader varyantının her birinin ayrıntıları gibi, uçağın tam bir açıklaması da dahil edilmiştir. Çoğu daha önce hiç yayınlanmamış nadir fotoğraflardan oluşan bir seçki, sıklıkla unutulan ama yine de etkileyici Douglas A-26 ve B-26 Invader'ın bu tarihini göstermek için kullanılıyor.
Özellikler: Ciltli, 200 sayfa, sekiz sayfa renkli bölüm
İçindekiler
1. Arkaplan
2. Tasarım ve Geliştirme
3. Geliştirme ve Üretim
4. Ayrıntılı Açıklama
5. İkinci Dünya Savaşında A-26
6. Savaş Sonrası, Ulusal Hava Muhafızları, Hava Rezervi ve ABD Deniz Kuvvetleri Servisi
7. Kore Savaşı Hizmeti
8. Dış Hizmette A-26 ve B-26
9. CIA, USAF ve Güneydoğu Asya: Encore
10. Sivil A-26 ve B-26
Ek Bir: A-26 Üretim Listesi
Ek İki: Sivil İstilacılar
Ek Üç: Atanan Sivil Kayıtlar
dizin
Douglas A-26 Invader: ateş bombası atan tankerler
Douglas A-26 Invader, ABD ve Kanada'da orman yangınlarında uçan bir tanker olarak uzun hizmet gördü. Şu anda bir tanker olarak hizmeti hakkında biraz daha araştırma yaptığım için hizmeti hakkında yazmaya henüz hazır değilim. Araştırmamı bitirmek için zaman ayırmadan ve onun bir tankçı olarak hizmetine odaklanan bir takip dizisi yazmadan önce, bir tanker olarak A-26 hakkında daha fazla makale yazmam mümkün.
Bu arada, Kanada'daki Air Spray'den bir grup A-26 tanker olduğuna inandığım şeyin güzel bir videosunu paylaşmıştım. Tarihten tam olarak emin değilim, ancak A-26'nın Kanada'da bir tanker olarak hizmetten çekilmesinden bu yana birkaç yıl geçtiğine inandığım için bunun tarihi tanker sınıflandırmasına girdiğine inanıyorum. Bildiğim kadarıyla, Douglas A-26 Invaders 70'lerin sonundan veya 80'lerin başından beri ABD'de tanker olarak kullanılmadı. Daha sonraki bir gönderide bu ayrıntılar hakkında daha fazla bilgi.
Video 14 dakikadan biraz fazla. İnanıyorum, ancak videodaki radyo iletişiminde duyduğunuz Arnie Schreder'ın Buffalo Air (Ice Pilots NWT) Baş Pilotu olan Arnie Schreder ile aynı olduğundan emin değilim. Burada bir makale görmek için).
16 Ekim 2016'da eklendi: İlk başta burada paylaştığım video maalesef artık mevcut değil, bu yüzden bağlantıyı kaldırdım.
Müze Bilgisi
Ansel M. Stroud Jr. Askeri Tarih ve Silahlar Müzesi (Jackson Kışlası)
Haritayı incele
Salı - Cuma: 09:00 - 17:00
Cmt - 9:00 - 14:00
St Claude Kapısı kapalıysa, bloğun etrafında kuzeye, N. Claiborne/W'ye ilerleyin. Yargıç Perez Kapısı.
Mesai saatleri ve hafta sonları sonrasında, 504-278-8024 numaralı telefonu arayarak düzenlemeler yapılabilir.
Louisiana Manevraları ve Askeri Müze (Camp Beauregard)
Haritayı incele
Mesai saatleri ve hafta sonlarından sonra 318-641-5733 numaralı telefonu arayarak düzenlemeler yapılabilir.
Mesai saatleri ve hafta sonu düzenlemeleri 318-641-5733 numaralı telefondan yapılabilir.
Giriş için herhangi bir ücret yoktur, ancak tüm sergi geliştirmeleri yalnızca cömert bağışlarınızla finanse edilmektedir.
Douglas A-26 İstilacı
Kanada Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne ait bir C-130 Hercules, Haziran 1996'da Dawson'da (YDA) havalanıyor. Solda, Edmonton Hava Püskürtme Havacılık tarafından su bombardımanı olarak kullanılan Douglas A-26 İstilacılarından 3 tanesi. – – Bu fotoğraf © 1996-2014 Murray Lundberg'e aittir ve açık izin alınmadan kopyalanamaz.
Mürettebat: 3
Kapasite: Savaş sırasında 1.400 kg'a kadar bomba veya sivil kılığında 3.100 L yangın geciktirici
Uzunluk: 15m (50 ft)
Kanat açıklığı: 21 m (70 ft)
Yükseklik: 5. 64 m (18 ft 6 inç)
Kanat Alanı: 50 m² (540 ft sq)
Ağırlık: 10.147 kg (22.370 lbs)
Yüklü: 12,519 kg (27, 600 lbs)
Faydalı Yük: 1.500 kg (3.330 lbs)
Santral: 2 × Pratt & Whitney R-2800-71 Double Wasp veya -27s veya -79s 18 silindirli hava soğutmalı iki sıralı radyal pistonlu motorlar, 2.000 hp (1.500 kW)
Maksimum Hız: 578 kmh (359 mph)
Menzil: 2.600 km (1.600 mil)
Servis tavanı: 8.700 m (28.500 ft)
Yukon Şirketleri: Yok
Yukon Pilotları: Yok
2. Dünya Savaşı, Yukon da dahil olmak üzere dünyanın her yerine bir şekilde dokundu. Douglas A-26/B-26, orijinal olarak A-20 “Havoc”un yerini almak üzere tasarlandı. ABD'nin Sovyetler Birliği ile yürüttüğü "Lend Lease" operasyonu kapsamında Rusya'ya giden yolda Yukon üzerinden A-20 "Havoc" uçakları uçuruldu. A-26'nın Yukon hava sahasında uçabilmesi için selefi A-20'den biraz daha uzun süre beklemesi gerekecekti.
Bilindiği gibi “İstilacı” Yukon Havacılık açısından ilginç bir uçak. A-26, Yukon'da hiçbir zaman kalıcı olarak yaşamadı, ancak yaklaşık 30 yıl boyunca görevle hizmet etti. Eski bir savaş uçağı Yukon'a ne sağlamalı? Tesadüfen aynı güçlü motorlar ve bomba bölmesi, orman yangını bastırma rolünde mükemmel bir şekilde kullanıldı. Edmonton Alberta'nın Hava Spreyi altında çalıştırılan A-26, şirketin birincil orman yangını bastırma aracı olacaktır.
Air Spray, toplam 22 A-26 “İstilacı”nın sahibi olacak ve onları işletecek ve bunları 1970'den 2000'lerin başında nihai olarak emekli olana kadar hızlı ve sert vuruşlu hava tankerleri olarak kullanacak. 900 ABD galonu veya 3.100 litre yangın geciktirici taşıma kapasitesine sahip olmasına rağmen, hükümet sözleşmeleri daha büyük kapasiteli daha hızlı uçaklar gerektiriyordu. Saygıdeğer beygir görevini yerine getirmişti.
Hava Püskürtmeli A-26, yaklaşık 30 yıl boyunca Yukon Bölgesi, N.W.T., Alberta, British Columbia ve Saskatchewan'a hizmet etti. Bu, Air Spray 1970'de onları kullanmaya başladığında yaklaşık 30 yaşında olan bir uçağa ek. orman yangınları. Air Spray, daha büyük L188 dört motorlu turbo pervaneli Electra'yı kullanarak Yukon'da çalışmaya devam ediyor.
–
–
–
–
Yukon Ulaşım Müzesi bu fotoğraflara sahip değil ve onları sadece bu muhteşem uçakların tarihini göstermek için kullanıyor.
Edmonton Alberta'nın HAVA SPREYİ ile uçurulan bir A-26, yangın geciktiricisini bir orman yangınına düşürür. Tarih bilinmiyor. Konum bilinmiyor.
AIR SPRAY'in filolarında kullandığı 22 adet A-26'dan bir örnek. Tarih bilinmiyor. Konum bilinmiyor.
Douglas A-26 (B-26) İstilacı ve Hava Kuvvetleri 1 Yeni Modeller ve Yeniden Stoklar !
Douglas A-26 Invader (1948 ve 1965 arasında B-26 olarak adlandırılır), Douglas Aircraft Company tarafından II. Sınırlı sayıda yüksek düzeyde modifiye edilmiş Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri uçağı 1969 yılına kadar Güneydoğu Asya'da görev yaptı. Belirtilen bomba yükünün iki katını taşıyabilen hızlı bir uçaktı. Müthiş bir kara saldırı uçağı üretmek için bir dizi silah yerleştirilebilir.
Türün A-26'dan B-26'ya yeniden adlandırılması, Douglas tasarımının ilk uçuşundan yaklaşık 16 ay önce, Kasım 1940'ta ilk kez uçan Martin B-26 Marauder ile karıştırılmasına neden oldu. Her iki tip de yaygın olarak kullanılan Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp on sekiz silindirli, çift sıralı radyal motor tarafından çalıştırılsa da, tamamen farklı ve ayrı tasarımlardı - Martin bombacısı 1939'da ortaya çıktı ve kabaca iki katı Çapulcu (neredeyse iki katıydı). 5.300) Douglas tasarımına kıyasla üretildi.
A-26, Douglas Aircraft'ın 2. Dünya Savaşı'nda Müttefik hava kuvvetleri tarafından uçulan en başarılı ve yaygın olarak kullanılan tiplerden biri olan ve Douglas Boston olarak da bilinen A-20 (DB-7) Havoc'un halefiydi. Ed Heinemann, Robert Donovan ve Ted R. Smith tarafından tasarlanan A-26'nın yenilikçi NACA 65-215 laminer akışlı kanat profili, proje aerodinamikçisi A.M.O.'nun eseriydi. Smith.
Temmuz 1943'te önerilen gece avcı uçağının XA-26A prototipi, radarla siyaha boyandı
Douglas XA-26 prototipi (AAC Ser. No. 41-19504) ilk olarak 10 Temmuz 1942'de El Segundo, Mines Field'da kontrollerinde test pilotu Benny Howard ile uçtu. Uçuş testleri, mükemmel performans ve yol tutuşu ortaya çıkardı, ancak motor soğutmasıyla ilgili sorunlar, kaporta değişikliklerine ve üretim uçaklarında pervane döndürücülerin ortadan kaldırılmasına neden oldu. Test sırasında tekrarlanan çökmeler, burun iniş takımlarının güçlendirilmesine yol açtı.
A-26 orijinal olarak iki farklı konfigürasyonda inşa edildi. A-26B, başlangıçta .50 kalibre makineli tüfekler, 20 mm veya 37 mm otomatik top ve hatta 75 mm'lik bir obüs (operasyonel olarak hiç kullanılmamış) dahil olmak üzere bir silah kombinasyonu ile donatılabilen bir top burnu vardı. Normalde namlu versiyonu altı (veya daha sonra sekiz) .50 kalibrelik makineli tüfek barındırıyordu ve resmi olarak 'çok amaçlı burun' olarak adlandırılan, daha sonra yaygın olarak '8220altı-tabanca burun' veya '8220sekiz-top burnu' olarak biliniyordu. #8221. Resmi olarak “Bombardier burnu” olarak adlandırılan A-26C’s “cam” burnu, orta irtifa hassas bombalama için bir Norden bomba dürbünü içeriyordu. A-26C burun bölümü iki sabit M-2 topunu içeriyordu, daha sonra bunların yerine kanat altı silah paketleri veya kanatlardaki dahili silahlar geldi.
Douglas A-26B İstilacı
Yaklaşık 1.570 üretim uçağından sonra, A-26B'ler için “sekiz-top burnu”'nin piyasaya sürülmesiyle aynı zamana denk gelen, her bir kanada üç top yerleştirildi ve bazı konfigürasyonlarda 14,50 inç (12,7 mm) makineli tüfeklere kadar birçok konfigürasyon sağlandı. sabit bir ileri montaj. Bir A-26C burun bölümü, bir A-26B burun bölümü ile veya tam tersi, birkaç adam-saat içinde değiştirilebilir, böylece atama ve operasyonel rol fiziksel olarak (ve resmi olarak) değiştirilir. “flat-topped” kanopi, 1944 sonlarında yaklaşık 820 üretim uçağından sonra değiştirildi, büyük ölçüde geliştirilmiş görünürlük ile istiridye tarzı bir stile dönüştürüldü.
Bir A-26B'deki pilotun yanı sıra, bir mürettebat üyesi tipik olarak pilotla çalıştırılan burun tabancaları için navigatör ve silah yükleyici olarak görev yaptı. Bir A-26C'de, bu mürettebat üyesi denizci ve bombardıman uçağı olarak görev yaptı ve bir operasyonun bombalama aşaması için burun bölümüne taşındı. Az sayıda A-26C çift uçuş kontrolleri ile donatıldı, bunların bir kısmı uçuş sırasında burun bölümüne sınırlı erişime izin vermek için devre dışı bırakılabilir. “navigatör’s koltuğunun arkasına traktör tipi bir “atlama koltuğu” yerleştirildi.” Çoğu görevde, arka nişancı bölmesindeki üçüncü bir mürettebat üyesi, uzaktan kumandalı dorsal ve ventral top taretlerini çalıştırıyordu. Bomba bölmesinden kokpite giriş ve çıkış sadece boş olduğunda mümkündür.
Douglas A-26 İstilacı 3. Saldırı Grubu
Douglas şirketi, üretim modeli A-26B'yi Ağustos 1943'te Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Hava Kuvvetleri'ne (USAAF) teslim etmeye başladı ve yeni bombardıman uçağı ilk kez 23 Haziran 1944'te Güneybatı Pasifik tiyatrosunda Beşinci Hava Kuvvetleri ile harekatı gördü. Manokwari yakınlarındaki adalar saldırıya uğradı. İlk dört A-26'yı değerlendirmeye alan 3'üncü Bomba Grubu'nun 13'üncü Filosu 'Azrail'deki pilotlar, kokpitten gelen görüşün motorlar tarafından kısıtlandığını ve bu nedenle düşük seviye uçuşlar için yetersiz buldular. saldırı. Uzak Doğu Hava Kuvvetleri Komutanı General George Kenney, 'A-26'nın hiçbir koşulda hiçbir şeyin yerine geçmesini istemiyoruz' dedi.
9. Hava Kuvvetleri Douglas A-20G veya Fransa üzerinden A-20H. (ABD Hava Kuvvetleri fotoğrafı)
Değişiklikler yapılıncaya kadar, 3d Bomba Grubu ek Douglas A-20 Havoc talep etti, ancak her iki tip de kompozit uçuşlarda kullanıldı. 319. Bomba Grubu, Mart 1945'te A-26'da çalıştı ve ilk 3. BG'ye katıldı ve 319'uncu uçuş 12 Ağustos 1945'e kadar sürdü. A-26 operasyonları 1945 Ağustos'unun ortalarında sadece birkaç düzine görevin uçmasıyla sona erdi. Pasifik'teki A-20 ve B-25 AAF birimlerinin birçoğu, denemeler için sınırlı miktarlarda A-26 aldı.
Douglas'ın İstilacı'nın ikinci muharebe testinden daha iyi sonuçlara ihtiyacı vardı, bu nedenle A-26'lar Eylül 1944'ün sonlarında Dokuzuncu Hava Kuvvetleri'ne atanmak üzere Avrupa'ya gelmeye başladı. İlk konuşlandırma, 386. Bomba Grubunun 553d Filosuna atanan 18 uçak ve mürettebatı içeriyordu. Bu birim ilk görevini 6 Eylül 1944'te yaptı. Sekiz test görevinde hiçbir uçak kaybolmadı ve Dokuzuncu Hava Kuvvetleri, tüm A-20'lerini ve B-26'larını A-26 Invader ile değiştirmekten mutlu olduğunu duyurdu.
A-26B Invader 552nd BS, 386th BG, Beaumont, Fransa 1944 “Kokmuş” Model için aşağıya bakın.
Tamamen A-26B'ye dönüşen ilk grup, 17 Kasım'da savaşa girdiği 416. Bombardıman Grubu ve A-26'ları Kasım ayı sonlarında faaliyete geçen 409. Bombardıman Grubu oldu. A-26C varyantlarının kıtlığı nedeniyle, gruplar cam burunlu versiyonun teslimatları yetişene kadar birleşik bir A-20/A-26 ünitesi uçurdu. Bombalama ve bombalamanın yanı sıra taktik keşif ve gece engelleme görevleri de başarıyla gerçekleştirildi. Pasifik merkezli birimlerin aksine, A-26 hem pilotlar hem de mürettebat tarafından iyi karşılandı ve 1945'te 9. AF 11.567 görev uçtu, 18.054 ton bomba attı, 67 uçak kaybederken yedi doğrulanmış ölüm kaydetti.
İtalya'da On İkinci Hava Kuvvetleri'nin 47. Bomba Grubu, Ocak 1945'ten itibaren A-26'yı da aldı. Bunlar Alman ulaşım bağlantılarına karşı kullanıldı, ancak aynı zamanda nihai olarak Po vadisindeki tanklara ve birlik konsantrasyonlarına karşı doğrudan destek ve yasak için kullanıldı. İtalya'da kampanyalar.
1947'de Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri'nin bağımsız bir servis olarak kurulmasıyla, Stratejik Hava Komutanlığı, şimdi yeniden tasarlanan B-26'yı 1949'dan 1950'ye kadar hizmette olan bir RB-26 keşif uçağı olarak işletti. 1957 yılına kadar B-26 olarak yeniden tasarlandı ve Taktik Hava Komutanlığı uçağı hem B-26 olarak işletti hem de daha sonra yeniden A-26 olarak yeniden adlandırıldı, son varyant 1966 yılına kadar B-26K olarak belirlendi ve yine A-26A oldu. Bu son sürüm, 1960'ların sonlarında aktif görev özel harekat TAC birimleriyle ve 1972'ye kadar Ulusal Hava Muhafızlarının TAC tarafından kazanılan özel harekat birimleriyle hizmet vermeye devam etti.
RB-26 Keşif Versiyonu
ABD Donanması ayrıca Hava Kuvvetlerinden bir dizi İstilacı aldı ve bu uçakları, C-130 Hercules'ün DC-130A varyantı tarafından değiştirilene kadar hedef çekme ve genel kullanım amaçlı hizmet filolarında (VU) kullandı. Donanma tanımı, JD-1'in UB-26J olarak yeniden adlandırıldığı ve JD-1D'nin DB-26J olarak yeniden adlandırıldığı 1962 yılına kadar JD-1 ve JD-1D idi. CIA ayrıca gizli operasyonlar için türü kullandı.
Aktif ABD hizmetindeki son A-26, 1972'de ABD Hava Kuvvetleri ve Ulusal Muhafız Bürosu tarafından askerlikten emekliye ayrılan ve Ulusal Hava ve Uzay Müzesi'ne bağışlanan Ulusal Hava Muhafızlarına tahsis edildi.
Güney Japonya'daki üslerden hareket eden 3. Bombardıman Grubu'nun B-26 İstilacıları, Kore Savaşı'na katılan ilk USAF uçaklarından bazılarıydı ve ilk USAF bombalama görevini gerçekleştirmeden önce 27 ve 28 Haziran'da Güney Kore üzerinde misyonlar gerçekleştirdiler. 29 Haziran 1950'de Pyongyang'ın dışındaki bir hava sahasını bombaladıklarında Kuzey Kore'de.
1950'de, İstilacılar Kore Savaşı için göreve çağrıldılar ve 29 Haziran 1950'de Pyongyang'daki bir Kuzey Kore havaalanına yapılan ilk saldırıya katıldılar.
10 Ağustos 1950'de Hava Kuvvetleri Rezervinin 452d Bombardıman Kanadı Kore hizmeti için harekete geçti. İlk görevlerini Kasım 1950'de Japonya'nın Itazuke kentinden gün ışığı desteği sağlayarak 8., 13. ve 90. Bomba Filolarından oluşan 3. Bomba Kanadı, uçan gece görevleri ile uçtu. Çin müdahalesi nedeniyle, başka bir üs bulmak zorunda kaldı ve Honshū'nun batı kıyısındaki Miho Hava Üssü'ne taşındı. 1951'in başlarında, Pusan Doğu (K-9) Hava Üssü'ne taşındı ve gündüz ve gece davetsiz misafir misyonlarına devam etti. Haziran 1951'de 3. Bomba Kanadı'na (Kunsan (K-8) sadece gece etkinliğinde katıldı, hedef bölgeleri böldü, 452.'si doğu yarısını ve 3.'nü batıyı aldı. Kore Savaşı'ndaki çabaları için iki birim atıf ve Kore Başkanlık Alıntısı ile ödüllendirildi. Ayrıca sekiz kampanya operasyonu için kredi aldı. Mayıs 1952'de etkisiz hale getirildi ve düzenli hava kuvvetleri personeli ile birlikte tüm uçak ve teçhizatı 17. Bomba Kanadı tarafından emildi. Aktif bir birim olarak görev yaptığı süre boyunca, 452'nci, 85 mürettebat kaybıyla 15.000 sorti (geceleri 7000) uçtu.
B-26'lar, 38.500 araç, 406 lokomotif, 3.700 demiryolu kamyonu ve yerde yedi düşman uçağının imhasıyla kredilendirildi. 14 Eylül 1951'de Kaptan John S. Walmsley, Jr. bir tedarik trenine saldırdı. Silahları tutukluk yaptığında, kanat adamlarının treni yok etmesini sağlamak için projektörüyle hedefi aydınlattı. Walmsley vuruldu ve ölümünden sonra Onur Madalyası ile ödüllendirildi. İşgalciler, 27 Haziran 1953'te Ateşkes Anlaşması'nın imzalanmasından 24 dakika önce savaşın son USAF bombalama görevini gerçekleştirdiler.
ABD Hava Kuvvetleri İstilacı hafif bombardıman uçakları, Kuzey Kore'deki bir saldırıda çeyrek tonluk yıkım bombaları salıyor.jpg
B-26'nın gece yasak görevlerinde uçan standart saldırı versiyonlarına ek olarak, 67. Taktik Keşif Kanadı'nın az sayıda modifiye edilmiş WB-26'sı ve RB-26'sı, kritik hava gözlem ve keşif görevlerinde destekleyici rollerde uçtu.
Güneydoğu Asya'ya ulaşan ilk B-26'lar, Aralık 1960'ta Tayland'daki Takhli RTAFB'ye konuşlandırıldı. ABD CIA (Merkezi İstihbarat Teşkilatı) himayesinde işletilen bu işaretsiz uçaklar, kısa süre sonra ilave 16 uçak, 12 B ile güçlendirildi. -26B'ler ve B-26C'ler artı Millpond Operasyonu kapsamında dört RB-26C. Tüm bu uçakların görevi, Kraliyet Lao Hükümetine Pathet Lao ile savaşmada yardımcı olmaktı. Domuzlar Körfezi istilasının yankıları, RB-26C'ler 1961'in sonuna kadar Laos üzerinde çalışmasına rağmen, hiçbir savaş görevinin uçtuğunun bilinmediği anlamına geliyordu. Uçak daha sonra Güney Vietnam'da Proje “Çiftlik Kapısı” kapsamında işletildi. B-26K/A-26A'nın piyasaya sürülmesinden önce B-26 uçağının Laos'a diğer tek konuşlandırılması, Mayıs ve Temmuz 1962 arasında Laos'a konuşlandırılmış, özellikle gece keşifleri için modifiye edilmiş iki RB-26C uçağının konuşlandırılmasıydı. Proje Siyah İzle. Başlangıçta Farm Gate stoklarından çekilen bu uçaklar, bu görevlerin sonunda iade edildi.
Douglas B-26K Counter Invader, Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri Ulusal Müzesi'nde. (ABD Hava Kuvvetleri fotoğrafı)
Laos'tan gelen uçaklar, Vietnam Savaşı'nın USAF ile ilk aşamasına katıldı, ancak Proje Çiftliği Kapısı'nın bir parçası olarak Vietnam işaretleriyle. Çiftlik Kapısı, B-26B'ler, B-26C'ler ve orijinal RB-26C'leri çalıştırsa da, bu uçakların çoğu, savaş kapasitesinde kullanılsalar da, RB-26C adı altında çalıştırıldı. 1963'te iki RB-26C, değişiklik için Filipinler'deki Clark AB'ye gönderildi, ancak Black Watch için modifiye edilenler gibi gece sistemleriyle değil. Black Watch'tan Farm Gate'e dönen iki uçağa daha sonra modifiye edilmiş diğer RB-26C'den ayırt etmek için RB-26L adı verildi ve Project Sweet Sue'ya atandı. Farm Gate'in B-26'ları, her iki uçak tipi de Douglas A-1 Skyraider ile değiştirilmeden önce, zamanın diğer birincil saldırı uçağı olan T-28 Trojan ile birlikte çalışıyordu. B-26'lar, biri Ağustos 1963'te Güneydoğu Asya'daki savaş sırasında ve diğeri Şubat 1964'te Florida'daki Eglin AFB'deki bir hava gücü gösterisi sırasında olmak üzere kanat direği yorgunluğuyla ilgili iki kazadan sonra Şubat 1964'te hizmetten çekildi.
11 Şubat 1964'te, Fla., Hurlburt Field'da konuşlu 1. Hava Komando Kanadı'ndan iki pilot, Eglin AFB'de 52. Menzilde bir B-26'nın, bir bombardıman geçişinden çekilirken kanadını kaybettiğinde çarpışması sonucu öldü. Uçak, Özel Hava Harp Merkezi'nin isyan bastırma yeteneklerinin bir gösterisine katılıyordu ve kaza meydana geldiğinde bir bombardıman uçuşunu tamamlamıştı. SAWC, gösteriyi önceki 21 ay boyunca her ay ortalama iki kez sunmuştu. Vietnam'da USAF Komandoları tarafından kullanılan B-26 uçakları, 11 Şubat kazasıyla ilgili resmi bir soruşturmanın ardından 8 Nisan 1964'te yere indirildi. Vietnam Hava Kuvvetleri tarafından kullanılan B-26 uçakları da ABD kararına uygun olarak yere indirildi.
Buna cevaben, Van Nuys, California'daki On Mark Engineering Company, Hava Kuvvetleri tarafından Invader'ı bir isyan bastırma görevi için kapsamlı bir şekilde yükseltmek için seçildi. B-26K'nın ilk üretim uçuşu 30 Mayıs 1964'te Van Nuys Havalimanı'nda yapıldı. On Mark, 40 İstilacıyı, 609. Özel Harekat Filosu tarafından kullanılmak üzere yükseltilmiş motorlar, pervaneler ve frenler, yeniden üretilmiş kanatlar ve kanat ucu yakıt tanklarını içeren yeni B-26K Karşı İstilacı standardına dönüştürdü. Mayıs 1966'da, B-26K, siyasi nedenlerle A-26A olarak yeniden adlandırıldı (Tayland, ABD'nin o sırada ülkede bombardıman uçakları bulundurmasına izin vermedi, bu nedenle İstilacılar, saldırı için bir “A” ile yeniden adlandırıldı. uçak) ve Ho Chi Minh yolu boyunca hareket eden malzemeleri bozmaya yardımcı olmak için Tayland'da konuşlandırıldı. Bu uçaklardan ikisi, Shed Light Operasyonunun bir parçası olarak Lonesome Tiger projesi kapsamında İleriye Yönelik Kızılötesi (FLIR sistemi) ile daha da modifiye edildi.
Douglas A-26C İstilacı 435440 Tamiami
1961'in başlarında, çoğu B-26C konfigürasyonundan dönüştürülen yaklaşık 20 B-26B, Florida'daki Duke Field'da (aka Eglin AFB'de Yardımcı Alan Üç) "dezenfekte edildi". Savunma silahları kaldırıldı ve sekiz silahlı burun, kanat altı düşürme tankları ve roket raflarıyla donatıldılar. Alabama Ulusal Hava Muhafızları personeli tarafından B-26, C-46 ve C-54 Küba sürgün hava ekiplerinin eğitiminin devam ettiği Guatemala'da CIA tarafından işletilen bir üsse uçtular. Nisan 1961'in başlarında Nikaragua'ya transfer edildikten sonra, Küba hükümetinin hava kuvvetleri olan FAR'ın (Fuerza Aérea Revolucionaria) işaretleriyle boyandılar.
15 Nisan 1961'de, Kübalı sürgünlerin mürettebatıyla, FAL'nin (Fuerza Aérea de Liberación) sekiz B-26'sı, yerdeki FAR savaş uçaklarını yok etmek amacıyla üç Küba havaalanına saldırdı. 17 Nisan 1961'de, FAL B-26'lar, Küba'nın denizdeki Domuzlar Körfezi İstilasını destekledi. Çatışma, savaşta dokuz FAL B-26, 10 Kübalı sürgün ve 4 Amerikan hava mürettebatının kaybedilmesinin ardından 19 Nisan'da sona erdi. FAR, çatışmada B-26C'leri uçurdu, bunlardan biri bir CIA komuta gemisi tarafından 4 Küba hava mürettebatının kaybıyla vuruldu.
CIA, bazıları daha önce Domuzlar Körfezi İstilası sırasında çalışan pilotlarla, Kongo Krizinde Simba isyancılarına kara saldırısı için B-26K'ları uçurmak üzere sözleşmeli pilotlar yaptı. Newly remanufactured B-26K Counter-Invaders were delivered to the Congo via Hurlburt Field in 1964.
Douglas B-26 Armée de l’air
In the 1950s, the French Air Force’s (Armée de l’air) Bombing Groups (Groupe de bombardement) including Bombardment Group I/19 Gascogne (GB I/19) and GB 1/25 Tunisia, used B-26 during the First Indochina War lent to France by the United States Air Force.
Cat Bi (Haiphong) based Douglas B-26 Invaders operated over Dien Bien Phu in March and April 1954 during the siege of Dien Bien Phu. In this period, a massive use of Philippines based USAF B-26s against the Viet Minh heavy artillery was planned by the U.S. and French Joint Chief of Staff as Operation Vulture, but was eventually cancelled by the respective governments.
Concerned about Indonesian President Sukarno’s communist leanings, the CIA started Operation Haik in 1958 to overthrow his Guided Democracy in Indonesia regime. The covert op committed at least a dozen B-26 Invaders in support of rebel forces. On 18th May 1958, American contract pilot Allen Pope’s blacked-out B-26 was initially hit by anti-aircraft ground fire and then brought down by a North American P-51 Mustang flown by Capt. Ignatius Dewanto (the only known air-to-air kill in the history of the Indonesian Air Force). The capture and trial of Lieutenant Pope brought a quick end to Operation Haik, but the capabilities of the Invader were not lost on the Indonesian government. In 1959, the government purchased six aircraft at Davis-Monthan AFB, which were ferried to Indonesia in full military markings during mid-1960. Utilized in a number of actions against rebels in various areas, these aircraft would go on to long follow-up careers.
The last operational flights of three final survivors was in 1976, supporting the Indonesian invasion of East Timor. In 1977, the last two flying aircraft were retired.
Hobbymaster 1/72nd scale Douglas A-26 (B-26) Invaders available from Flying Tigers.
Please check out some great models of Invaders available to order from stock now. Please click on the images below to go straight to the model of your choice or BURAYA TIKLAYIN to see them all.
Зміст
Наприкінці 1940 року на фоні перебігу подій у Західній Європі, керівництво військово-повітряних сил армії США видало замовлення на розробку лінійки багатоцільових ударних літаків, які мусили поєднувати в собі функції легкого бомбардувальника ближнього радіуса дії та штурмовика. В результаті компанія «Дуглас» представила на конкурс три варіанти літаків: тримісний бомбардувальник Douglas XA-26 з заскленою носовою частиною фюзеляжу, двомісний нічний винищувач XA-26A з радаром та важкий штурмовик XA-26B, озброєний 75-мм гарматою. Концептуально проект багатоцільового літака базувався на попередній моделі A-20 «Хевок», але мав використовувати потужніші двигуни Pratt & Whitney R-2800-27, що дозволило збільшити бомбове навантаження, захисне озброєння і радіус дії.
Завершення першого прототипу затрималось приблизно на пів року через проблеми з виготовленням обладнання. Тому прототип XA-26 вперше піднявся в повітря тільки 10 липня 1942 року з майбутнього міжнародного аеропорту Лос-Анджелеса в Ель-Сегундо, а 31 жовтня 1942 року вперше піднявся в небо XA-26A. Після виготовлення і випробувань усіх трьох дослідних зразків армія вирішила відмовитись від нічного винищувача і використання гармат великого калібру і доцільним запуску в виробництво було визнано тільки бомбардувальний варіант XA-26 і штурмовик з кулеметним озброєнням.
Попри тому, що в цілому літак продемонстрував високі льотно-технічні характеристики, проблеми з силовою установкою відстрочили термін прийняття його на озброєння. Після довгих іспитів, ретельного вивчення досвіду застосування штурмовиків у Європі та на Тихому океані, A-26B урешті-решт був замовлений урядом для повітряних сил армії США. У серпні 1944 року поступило перше замовлення на 1 355 одиниць штурмовиків. Виробництво A-26 Invader почалося на заводі в Лонг-Біч вже в вересні 1943 року, але до кінця року було завершено тільки 7 літаків, проте вже наступного року почалось дійсно масове виробництво. Загалом до серпня 1945 року було виготовлено 2523 A-26. [3]
- A-26B (з 1948 року — B-26B) — штурмовий варіант з посиленим курсовим озброєнням. Оснащувався двигунами R-2800-27, -71 або -79. (1355 екз.)
- XJD-1 — буксирувальник на основі A-26B (1 прототип)
- ТВ-26В — навчальний варіант без озброєння.
- VB-26B — літак управління
- СВ-26В — транспортна модифікація.
- JD-1 (з 1962 року — UB-26J) — буксирувальник мішеней для ВМС (140 переобладнано з A-26C)
- JD-1D (з 1962 року — DB-26J) — JD-1 пристосований для запуску та управління безпілотними літальними апаратами
- FA-26C (з 1962 року — RB-26C) — фоторозвідник на базі A-26C
- ЕВ-26С — літак для випробувань керованих ракет і озброєння
Друга світова війна Редагувати
Європейський ТВД Редагувати
У вересні 1944 року 553-тя бомбардувальна ескадрилья, озброєна «Інвейдерами» почала діяти над територією Франції. Перший бойовий виліт відбувся 6 вересня проти цілей поблизу Бреста. До листопада новими літаками була оснащена ціла 416-а бомбардувальна група, а до весни 1949 таких груп вже було чотири. Ескадрилії комплектувались одночасно модифікаціями A-26B і A-26C, при цьому A-26C використовувались як лідери ударних груп. З січня 1945 «Інвейдери» в складі 47-ї бомбардувальної групи з'явилися на передовій в Італії, де завдавали удари з повітря по німецьких військах і комунікаціях. На початку травня 1945 року в Франції було 489 A-26, а в Італії ще 138. [3]
Пілоти були захоплені маневреністю і легкістю управління, але штурмовик А-26 володів надмірно складною і виснажливою приладовою дошкою, а також — слабкою передньою стійкою шасі, яка легко руйнувалася при посадці. Ліхтар кабіни екіпажу було важко відкрити у разі аварійного залишення машини. З часом ці проблеми були вирішені, й пілоти літака А-26 пишалися опануванням вимогливої, але ефективної бойової машини.
За нетривалий час з моменту появи на фронті до повної капітуляції Німеччини на Європейському ТВД «Інвейдери» здійснили 11 567 вильотів і скинули 18 054 тонн бомб. А-26 був настільки спритним, щоб міг постояти за себе при зустрічі з винищувачами супротивника. 19 лютого 1945 майор Майрон Л. Дарки з 386-ї бомбардувальної групи у Франції записав на свій рахунок «ймовірну перемогу» над гордістю німецької авіації — реактивним винищувачем «Мессершмітт» Me-262.
У Європі з різних причин було втрачено близько 67 «Інвейдерів», але за А-26 лічиться сім підтверджених перемог у повітряних боях.
Тихоокеанський ТВД Редагувати
На Тихому океані «Інвейдер» також прогресував від невдалого початку до досягнення високої ефективності. Ще літом 1944 року перші чотири штурмовики A-26B прибули на Нову Гвінею, де були включені в 3-ю бомбардувальну групу, але до травня 1945 року «Інвейдери» майже не використовувались, екіпажі 3-ї групи здійснювали періодичні нальоти проти Формози.
Після прибуття на Окінаву 41-ї бомбардувальної групи з 102 A-26, останні почали активно використовуватись для бомбардувань цілей на території Японії і Китаю. В липні на Окінаву прибула ще 319-а бомбардувальна група, а загалом до осені 1945 року на цьому театрі діяло близько 250 «Інвейдерів». [3]
A-26 Lady Liberty Lady Liberty Squadron
Our Lady is the oldest flying Invader, the 130th one produced, being accepted in Aug, 1944, at Long Beach, CA. It was flown to Great Dunmow, England arriving 20 Sep, 1944. It was assigned to the 9th AF, 410th BG and began combat operations in early 1945. The 410th was initially assigned 4 A-26?s. Each squadron was given one aircraft. They were painted completely black and initially used as night interdiction aircraft ranging all over Germany. Our aircraft is currently painted in 13th AF markings although this aircraft never saw service in Korea. After WWII it was flown to Hobbs, NM and stored. After some refurbishment it was assigned to a USAF Reserve unit for three years. It was declared surplus and sold in 1958. After serving as a radio research aircraft for Texas Instruments in Dallas it was sold to Bill Dempsey in Kansas and used as a fire bomber. Tanker 105 was rarely flown and was eventually sold. It was later seized by DEA for drug running. It was purchased at auction and donated to the CAF. After some time with the Panhandle (Texas) Wing it was transferred to the Nevada wing in Las Vegas. After some restoration it was transferred to the A-26 Sponsorship Group and returned to flight status. In 1999 it was relocated to OKC. It has since been a regular on the airshow circuit.
The Douglas A-26 Invader (designated B-26 between 1948 and 1965) is a twin-engined light bomber and ground attack aircraft that was built by Douglas Aircraft Company during World War II which also saw service during several major Cold War conflicts. A limited number of highly modified United States Air Force aircraft served in Southeast Asia until 1969. It was a fast aircraft capable of carrying twice its specified bomb load. A range of guns could be fitted to produce a formidable ground-attack aircraft.
Videoyu izle: TCG Sakarya nın Bir Günlük Yolcuğu