Aileyle veya arkadaşlarla oynanan oyunlar diyalog gerektirdiği için çocuk için bulunmaz bir fırsat. Böyle oyunlarda çocuk hem yeni sözcükler ve cümle tipleri öğreniyor hem de kendi dil becerilerini kullanma fırsatı buluyor
Peki oyun bu kadar önemli ama süresi de önemli mi? Çoğu aile ideal oyun süresinin çok uzun olduğunu zannediyor ama aslında her gün anne veya babanın tüm ilgisinin çocuğun üstünde olduğu 15 dakikalık bir oyun bile bazen çocuklar için yeterli olabiliyor. En ideali çocuğun anne ve babasıyla her gün baştan sona en az bir oyun oynayabilmesi.
Ancak bu noktada tıpkı oğlum Alp'in öğretmeni gibi Klinik Psikolog Nazlı Akay'ın bir şartı var: Çocuk ile oynarken en önemli konu anne veya babanın zihninin tamamen oynanan oyunda olması. Telefonlar kenara konmalı, televizyonlar kapanmalı. Oyun mutfaktaki bulaşık gibi işlerle sürekli bölünmemeli."
Neden mi? Nazlı Akay şöyle açıklıyor: "Kısa ve bölünmemiş bir oyun uzun ama bölünmüş oyundan çok daha doyurucu oluyor. İlgi kadar takip de önemli. Oyunu oynayan yetişkinin çocuğu yönetmek yerine takip etmesi çocuğun doyumunu arttırıyor. Bir başka önemli unsur ise oyuncakların niteliği. Çocuğun yaratıcılığını geliştirmek için, ebeveynler her şeyi çocuk yerine yapan oyuncaklardansa çocuğun yeni şeyler yaratabileceği, seslendirme ve canlandırmayı kendi yapabileceği oyuncakları tercih etmeli.
Konuşmayı da destekliyor
Aileyle veya arkadaşlarla oynanan oyunlar diyalog gerektirdiği için çocuk için bulunmaz bir fırsat. Böyle oyunlarda çocuk hem başka insanlardan yeni sözcükler ve cümle tipleri öğreniyor hem de kendi dil becerilerini kullanma fırsatı buluyor. Öte yandan oyunun fiziksel gelişime de katkıları var. Bu katkı çocuğun oynadığı oyunun içeriğine göre değişiyor. Sokakta veya bahçede oynanan hareketli oyunlar kaba motor becerilerini, yani kolların ve bacakların doğru koordinasyonunu ve beden dengesini, yapboz veya lego, oyun hamuru gibi materyallerle oynanan oyunlar ise ince motor becerilerini, yani parmaklar gibi küçük kasların kontrolünü güçlendiriyor.