Bu yazının ilk bölümünde , Roma İmparatorluğu'nun oluşumundan önce eski İtalya hakkında konuştuk . İkinci kısım Roma İmparatorluğu ve Ortaçağ İtalya'ya adanmıştır. Son bölümde, modern zamanlarda ve modern İtalyan Cumhuriyeti'nde ülke hakkında konuşacağız.
13-14 yüzyıllarda İtalya, iktidarın yapısına ve yaşam biçimine göre Avrupa'nın geri kalanından çok farklı olan çok sayıda küçük devletti. O dönemde tüm Avrupa feodaldı. Güç, topraklara ve serflere sahip olan büyük feodal beylere aitti.
İtalyan şehir devletlerinde güç, tüccarlara, zanaatkârlara ve fabrika sahiplerine aitti.
Feodal lordlar, kastlar arasında düzeni sürdürmede kilit bir araç olan kiliseye canlı olarak bağımlıydı. Kiliseden gelen İtalyan şehir cumhuriyetleri neredeyse bağımsızdı, tabi ki, neredeyse herkes Yüce'ye inanıyordu, fakat kilise örgütleri İtalyanlar üzerinde güçlü bir etkiye sahip değildi.
Kültür ve sanatta bir devrimin gerçekleştiği bu verimli toprakta "Rönesans" ya da "Rönesans" geldi. Bunu takiben, bu kültürel hareket engellendi ve diğer Avrupa ülkeleri, bu olay "Kuzey Rönesansı" olarak adlandırıldı.


Bu dönemin saldırısı Türkiye tarafından büyük ölçüde desteklendi. 13. ve 14. yüzyıllarda Osmanlı Türkleri, Küçük Asya'daki Bizanslılara etkin bir şekilde baskı uyguladılar ve bu da birçok Yunanlı'nın İtalya'ya yeniden yerleşmesine neden oldu. Eski filozofların eserlerini ve eski sanat eserlerini buraya getiren Yunanlılar, Avrupa kültüründe yeni bir dönemin başlangıcına ivme kazandırdı.
İtalya gelişmiş bir alan haline gelir, burada en iyi mimari, edebi ve resimsel başyapıtlar yaratılır. İtalya'da bu dönemde Leonardo da Vinci, Rafael Santi ve Michelangelo Buonarroti çalıştı. ( Not: Rönesans'ın ünlü figürlerine değil, ninja kaplumbağalarına atıfta bulunuyoruz)


Soldaki fotoğrafta Leonardo da Vinci'nin en ünlü eseri "Mona Lisa". Resim, Paris'teki Louvre'da olduğu için, İtalya ziyaretiniz sırasında onu göremeyeceksin.
Ama cesaret kırılmayın, Santa Maria delle Grazie kilisesinde Milano'da görebilirsiniz ustası "Son Akşam Yemeği" fresk bir daha çok işareti. Bilinen üç eser de Floransa'daki Uffizi Galerisi'ndedir. Bu "Müjde", "Mesih'in Vaftizi" ve "Magi'nin Hayranlığı".
Michelangelo Buonarroti, Vatikan'daki Sistine Şapeli'nde "Son Yargı" olarak ünlüdür. Roma'da, onu görme fırsatınız olacak.
Rafael Santi, "Madonna of Alba", "Madonna, balık" ve "Madonna of Granduca" ile ünlü Madonna'yla tanınır. "Rönesans" da antik tarihin sadece popüler hikayeleri değil, aynı zamanda İncil hikayeleri de vardı ve belki de Meryem Ana, sanatçıların resimlerinde en sık yer aldı.
Ufak gezimizin şaftın İtalya'nın müzeleri ve katedrallerinde resim içinde daha iyi gezinmesine yardımcı olacağını umuyoruz.
Doğrudan İtalyan tarihine dönelim. 1792'ye kadar Apennine yarımadasında birçok bağımsız devlet vardı. İtalya'nın siyasi haritası sürekli değişti, bu ülkeler arasında hiç bitmeyen savaşlar vardı, Fransa, İspanya, Avusturya ve hatta İngiltere bazı anlaşmazlıklarda yer aldı.
1792'de Fransız birlikleri Napolyon Bonaparte'nin emriyle İtalya'yı işgal etti. Çeşitli savaşlar sonucunda, tüm İtalya'yı fethetti.
Ülkenin batı kısmı Fransa'nın bir parçası haline geldi ve topraklarının geri kalanı birkaç küçük devletin egemenliği altında kaldı, fakat zaten tamamen “uydular” denilen Napolyon'a tamamen bağımlıydı.
İlk kez, Napolyon'un yönetimi altında olsa da, İtalya bir oldu.
Çoğu zaman, İtalyan devletleri paranın katkısını ödeyemezdi ve Napolyon Bonaparte zevkle İtalya'dan fotoğraf çektirdi. Paris'teki Louvre, zengin İtalyan resim koleksiyonuna borçludur.


O anda, tüm İtalya'nın ulusal birliği fikri doğar. Fikir gelişti, ama birleşme zordu ve İtalya'nın birleşik krallığı sadece 1870'te ortaya çıktı.
İtalya'nın yeniden birleşmesinin en ünlü kahramanı Giuseppe Garibaldi'dir. İlk kez 1933'te vatansever organizasyona katıldı ve İtalya'daki neredeyse tüm ayaklanmalara ve kurtuluş savaşlarına katıldı.


Taganrog şehrinin birçok konukları bu şehirde Giuseppe Garibaldi'nin anıtı tarafından şaşırıyor. Gerçekten de Taganrog, İtalya'dan yeterince uzaktadır.
Ama bu şaşırtıcı değil, çünkü Garibaldi bir denizci ve bir ticaret gemisinin kaptanıydı ve Taganrog'ta olduğu gibi ülkesinin bağımsızlığı için savaşmaya söz verdi ve vatansever örgütü "Genç İtalya" ya katıldı.
Giuseppe Garibaldi'nin onuruna, Moskova'da bir sokak adı verildi.
İtalya'ya seyahatiniz sırasında, Giuseppe'nin kendisi ve yoldaşlarına çok sayıda anıt göreceksiniz. O ülkenin ana milli kahramanı.
Genç İtalyan krallığı dünyada çok uzun sürmedi. 1870 yılında birleşerek, 1914'te İtalya, İtilaf tarafındaki Birinci Dünya Savaşı'na girer. Kral Victor Emmanuel III ilginç bir pozisyon aldı. İlk başta Almanya ve Avusturya-Macaristan ile savaşa katılmak istedi. Ama sonra İtilayan tarafına döndü.
İtalyanlar için savaş başarılı değildi, başlangıçta İtalyan birlikleri yenilgiye uğradı. Savaşın sonunda işler daha da güzelleşti ve Birinci Dünya Savaşı'nın ardından, eski Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çeşitli bölgeleri İtalya'ya çekildi.
1922'de İtalya'daki iktidar, “Duce” olarak adlandırılan ve “lider” olarak İtalyanca'dan tercüme edilen karizmatik lider Benito Mussolini'ye geliyor.
İkinci Dünya Savaşı'nda İtalya, Üçüncü Reich'in müttefikiydi. Mussolini sık sık müttefiki Adolf Hitler'le ilişki kurarak çok sayıda zulümle övünüyor. Benito Mussolini duyarlı bir politikacıydı, halk tarafından sevildi. İtalyanlar için Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra ülkenin ekonomisinin gelişmesi ana olarak gelişti.


İtalya için İkinci Dünya Savaşı başarılı değildi. Mussolini'nin hedefi, Roma İmparatorluğu'ndaki İtalya'nın aynı statüsünü hayal ederek, Akdeniz'de baskınlık gördü. Kuzey Afrika’daki İngilizlere karşı uzun vadeli çatışmalar başarısız oldu.
İtalyan askerleri de SSCB'ye düzenlenen saldırıya katıldılar, ancak özel bir özen göstermediler. İtalyan birliklerinin çoğu 1943'ün başlarında yenildi. Ve aynı 1943'te Benito Mussolini güçten çıkarıldı. Bir süre İtalya, Alman birliklerinin işgali altındaydı.


1946'da bir referandumda, İtalyanlar cumhuriyet yaratmaya oy verdiler. 1993'e kadar var olan ilk İtalyan Cumhuriyeti idi.
1993'te İkinci İtalyan Cumhuriyeti kuruldu, iktidar seçimi sistemi değişiyordu.
İtalyan Cumhuriyeti hala politik olarak istikrarsız bir devletti. Silvio Berlusconi halihazırda üç kez devlet başkanı oldu ve muhtemelen her okuyucu onunla ilgili seks skandallarını duydu.
İtalya, 20. yüzyılda hükümet değişikliği sıklığının ilk sıralarından biridir. Birçok açıdan, enerji sistemi ile bağlantılı, çünkü İtalya bir parlamento cumhuriyetidir. İtalya'daki ikinci iktidar sorunu, hükümetin her seviyesinde son derece yüksek bir yolsuzluk. Ülkeyi ziyaretiniz sırasında ülkeyi kimin yöneteceğini tahmin edemeyiz.
Chinainfoguide.info adresinde bulunan İtalya ile ilgili diğer makaleleri okuyun ( aşağıdaki linke tıklayınız ).