Öznel haklar, yasal sistem tarafından bir kişiye diğer bazı eylemlere veya eksikliklere karşı hak iddia etmek, onları bir yükümlülük olarak anlamak amacıyla verilmiş olan yetkilerdir. Sübjektif ve nesnel hukuk arasında bir çatışma yoktur.
Aksine, öznel hak haklıdır ve aynı zamanda üçüncü taraflara objektif haklar sağlarken anlamlı olan objektif hak sayesinde tanınmaktadır. Bazı yasal görevler sübjektif hakkı kullananla belirlenir; Bu, örneğin ebeveyn otoritesi, eğitim hakkı ve eşzamanlı görevdir.
Buna hak-görev denir; bir karşılıklılık öngörülmektedir. Bazı hukukçular gibi Savigny için öznel hakların varlığının sebebi iradedir; Bununla birlikte, diğer akımlar, örneğin doğumda edinilen haklar söz konusu olduğunda, iradenin hiçbir işlevi olmadığını doğruladıkları konusunda aynı fikirde değildir.
Örneğin, Alman hukukçu Von Ihering, öznel haklar vermenin amacının, bireylere, maddi veya maddi olmayan olsun, çıkarlarını korumak için araçlar sağlamak olduğunu düşündü. Eğer öznel haklara aşırı değer verilirse, sosyal işlev kaybedilir.
Dolayısıyla, öznel hakların varlığını kabul etmeyen bir teori, çünkü bu hakların sosyal hakların yararı için gereksiz olduğunu anlıyor.
Kamu öznel hakları
Bunlar kamu hukuki ilişkilerine katılan insanların öznel haklarıdır. Devlet ve kamu kurumlarının bireye karşı üstün ve ilgili konumlarını vurgulamak önemlidir. Koordinasyonun olduğu özel alandan tamamen farklı.
Kamusal öznel haklar kişiliğe dayanır, özel hukukta olduğu gibi belirli bir şeye dayanmaz. Kişiye odaklanırlar, kökenleri düzenlemenin kendilerine verdiği fakültelerdir.
Öznelliği, bireyin devletinin bir topluluğun parçası olarak yaptığı kabulü yoluyla sergilenir; Bu kabul olmadan anlam ifade etmiyor.
Bu, insanı kamusal alandaki bir insan olarak tanımakla ilgilidir. Olan şudur ki, bir konunun geçici olarak bile olsa, bir Devletin gücü altında olduğu andan itibaren, derhal yalnızca bir özne olarak değil aynı zamanda kamu haklarından ve görevlerinden de gelmiştir.
Devlet ile birey arasında ikincisini bir kişi olarak tanıyan bir karşılıklılık var, ama aynı zamanda kendine karşı haklar da var. Dolayısıyla, hakların ve zorunlulukların olduğu dengeli, iki yönlü bir yasal ilişkidir.
Farklı kamu öznel hakları türleri şunlardır:
Durum aktifleştirici
Bunlar, yasaların vatandaşlara doğrudan veya dolaylı olarak Devlet hükümetine katılabilmeleri için verdikleri siyasi haklardır; yani, egemenlik egzersizi (aktif ve pasif oy hakkı).
Statü Durumu
Özel bireylerin, Devletin kendi lehlerine müdahale etmesini talep edebilmesini talep eden haklardır. Bu statünün bir örneği, Portist ekonomik ve medeni hakları güvence altına alan eylem hakkıdır.
Bir vatandaş olarak, birey Devletin, güvencesini sağlama ve güvence altına alma yükümlülüğünü üstlenmeye hakkı vardır.
Durum libertatis
Devletin müdahale etmediği ve yazışma veya özgürlük hakkı gibi bireylerin haklarını güvence altına almayı garanti eden diğerleri anlamına gelir.
Bunlardan en önemlileri, Anayasa’ya, özellikle korumaları bakımından, özel bir şekilde yansıtılmakta ve garanti edilmektedir.
Bireylerin önünde devlet
Bunlar bir Devlete ait bireyler tarafından halledilmesi gereken kamu harçları veya faydaları olarak adlandırılır.
Katkılar ve vergiler gibi, atalet gibi olanlar gibi birkaç tür vardır; ve sandık istasyonunda başkanlık yapma zorunluluğu veya halen uygulandığı eyaletlerde zorunlu askerlik hizmeti gibi diğer avantajlar.
Devletin önündeki bireyler
Özel dağıtım adaletine göre, özel şahıslar Devletten önce karşılaştıkları öznel haklara sahiptir.
Özel öznel haklar
Belirli bir bireyin diğer bireylere ve ayrıca devlete karşı sahip olduğu ve özel bir hukuksal varlık olarak kullanıldığı durumlarda öznel haklardır.
Devlet iki farklı boyutta sunulur: bir yandan bir kamu insanı, bir yandan da özel bir insan.
Bahsettiğimiz son anlam budur: örneğin mülk sahibi gerçek veya kişisel olduğunda veya mal satışı yaptığı zaman.
Bu, bir şekilde özel bir birey olarak hareket eden Devlet ile ilgilidir; yani, statüsünün üzerine getirdiği gücü ve gücü kullanmadan.
Özel öznel haklar dahilinde aşağıdakileri buluruz:
Mutlak haklar
Herkese karşı güç ve etkinlik haklarına sahipler. Bazıları onlara dışlanma veya lordlaşma hakları diyor. Mutlak haklarda, aynı olanın konusuna hepsinin önünde bir güç veya güç verilir.
Yazışmalarda, yasal bir görevleri ve herkese saygı gösterme zorunluluğu vardır. Örneğin, bir binanın veya tesisin sahibinin etki alanının toplam olduğu açıktır.
Mutlak haklar arasında:
Mülkiyet gibi -Gerçek haklar.
- Mülkiyet hakları (örneğin, belirli kişilere verilmesi gereken mirasın belli bir yüzdesini zorlayan meşru varis).
- Temsilci seçimine katılımı sağlayan siyasi haklar (oy hakkı).
-Kişiliğin haklarını (kimliği veya fiziksel bedeni korumak).
Göreceli haklar
Bu haklar, diğer belirli kişilerden belirli davranışlar talep etme yeteneği verir.
Bir örnek, kredi hakkıdır: Bir kişi bize borç verdiğimiz parayı borçluysa, hakkımız ancak o kişiden önce ödenebilir; yani, görecelidir. Kimseye karşı bu öznel hakkı talep edemezsiniz.
Bu göreceli haklar arasında, aşağıdakiler göze çarpmaktadır:
-Aile hakları: miras hakkı, çocuklar için nafaka ve akrabalık ilişkisinde köken sahibi olan herkes için.
-Krediler