- 2883
- 0
- 0
- 0
- 7 yıl önce
askerlik görevinde geçen yaşam anlarını, sivil yaşamdan çok da fazla ayrı tutmamak lazım esasında.devamını okuyayım »
askerlik çağına gelmiş(ya da tecil hakkı bitmiş) insanlar, sağdan soldan duyup, aklına ister istemez not aldığı bilgilerle göreve başlıyorlar. baba-dede-amca hikayeleriyle gidenler ise, vietnam konulu amerikan filmleri hayalleri bile kuruyorlar. yok efendim mercimek varmış da herkes kara şimşek dermiş, günlerce mercimek yenirmiş, etler kurtluymuş, çaylar soğukmuş... (o askerlik çayı, şekerli su gibi bir şey olduğundan, çaylarsoğuk sayılmaz) hepsi hikaye, her askerlik başındaki komutanların insaniyetliği kadar rahattır.
kafalarında kurdukları bu askerlik modeliyle birliklere dağılınca, her hatasında dayak yiyecekmiş gibi davranıyor asker adam. böyle olunca da eli ayağı birbirine giriyor zaten. işte ayrılması gereken nokta burası. sivil hayatında ortamlara uyum sağlayamayan, haklarını savunamayan, sivilde de kavgalardan çekinen adamlar askerde dayak da yer, azar da işitir. insan sarrafı olmuş komutanlar zaten kendini savunabilen adamlar, dayak yememek için kendisi gibi davranamayan adamı ayırır. ne kadar eğitimsiz olsa da, insan sarrafı olmuşlardır bir nevi.
askerde dayak yememek de tamamen şahsın yapısıyla alakalıdır. verilen görevi düzgün yapan, fikirlerini açıkça ifade eden adam her zaman rahattır.