ABD Başkanı Barack Obama'nın mesajı "Ülkedeki durum hakkında" biraz gerçeküstü bir performans gösterdi. Bir PR-quip çığının arkasına saklanan Amerikan hükümeti, uzun zamandan beri kamu yararı için mucizeler gerçekleştirmedi.
Ve şimdi, Amerikalıların ezici çoğunluğu tarafından reddedilen, iyi eski Hollywood'un görkemli bir ürünü olan ve hala maaştan maaştan geçen 76'lerin sayısının artması da dahil olmak üzere, yetersiz bir Kongre'den önce kendini tanıtıyor.
Ve elbette, Obama, Gore Vidal’ın “usullü başkan” olarak tanımladığı Ronnie Reagan’dan kesinlikle daha iyi bir konuşma yapabilen uygun bir aktördür.
“Ülkedeki durum” mesajının ana teması, ABD'deki korkunç gelir eşitsizliği idi. Mesaj'a, geçen haftaki Davos'taki Dünya Ekonomik Forumu'na - 0 için bu karlı Vegas,% 00001 - Evren Ustalarının nihayet eşitsizliği “keşfettiği” diyebilirsiniz. 2014 yılının hemen Üstat olduğu ve Japon Başbakanı Shinzo Abe'nin yeni 1914 yılı etiketi ile işaretlendiği eşitsizlik, modern kalıcı olmayan seçkinlerin tüm kurumsal toplantı odalarında öfkeyle dağıldı.
Obama normal yoluna girer girmez Obamakear programının kazandığını, yönetim kuruluna hükmetmek için kararnameleri kullanacağını ve iyileştirme programının kaçınılmaz başarısının kanıtı olan banaliteler ve belirsiz tekliflerin ve genellemelerin önemsiz olduğunu açıkladı. “Oranlar” eşitsizlikle mücadelenin tek yoludur. Oh, evet - ve ayrıca Amerikan Rüyası komaya girmedi.
Ve elbette, “yumuşak” hakkında bir söz değil, elitlerin% 0.00001'inin dezenfekte edilmiş Toplam Bilgi Farkındalığı (TIA) ortamını elde ettiği Orwellian / Panopticum kompleksi ile Amerikan demokrasisinin kalıntılarının tutarlı bir şekilde sökülmesi. Bugünün Amerikan İnternet hükümetinin kontrolüyle, bir zamanlar zihinlere sahip olan bu rüya - devrim sadece bir televizyon resmi olacak - ve hatta Dünya Çapında Ağda bile olmayacak.
Neoliberalizm veya ölüm
Geç büyük Howard Zinn'in yokluğunda, Amerikalılar tarihsel Clintonist Robert Reich. Reich, Amerikan halsizlik nedenlerinden ikisinde haklı olabilir.
Yerlerini kaybetmekten korkan felçli bir Amerikan işçi sınıfı ile (sendikalar neredeyse yok edildi), öğrenciler dehşet verici bir borç bataklığı içinde kalmış (ve mezunların ortalama maaşları sürekli düşüyor), iki ana protesto vektörü nötrleştiriliyor.
Fakat Reich üçüncü nedenden dolayı yanılıyor - Amerikan kamuoyunun% 80'inden fazlası, hükümete herhangi bir reform olasılığından vazgeçtikleri kadar güvenmiyor.
Kilit nokta, Amerikan turbo kapitalizminin 1970’lerin ortasından nasıl kaydığını kontrol etmek olacaktır. Mesele şu ki, ortaçağ Cumhuriyetçilerinin politik kesimi, şeytan şirket CEO'ları (icra müdürleri ve seçim politikacıları) ve Wall Street bundan sorumlu değil. Finansal varlıklardaki çılgınca spekülasyonların ve şüpheli finansal desteğin çılgın enflasyonunun Amerikan ve küresel sistemin belirleyici özellikleri haline geldiğini anlamak gerekir.
Bu, Amerikan Amerikan basını için mutlak bir tabu olan gerçekten “gelişmiş” olan ve kapitalizme değil, ileri kapitalizmin sert bir eleştirisini ima eder. Her şey peygamber Ronnie Reagan'dan çok önce başladı, sonra Bubba Clinton ile devam etti ve sonra neredeyse sürekli olarak Dabyu * ve Obama ile devam etti.
Son zamanlardaki grafik illüstrasyon, 85 kişinin - bir Londra çift katlı otobüsünde iyi bir şekilde barındırabileceği - insanlığın en fakir% 50'si ile aynı servete sahip olduğu bir sistemdi. Bu nasıl mümkün olabilir? David Harvey’in şaşırtıcı “Neoliberalizmin Kısa Tarihi” ne hızlı bir bakış (OxfordUniversityPress, 2005), damlama ekonomisi **, en zenginler ve şirketler için vergi indirimleri, sendika arızaları, gerçek ücretler gibi birçok soruya cevap verecektir. yurt dışına iş transferi,% 0,00001'e ait olmayan herkesin haklarından yoksun bırakılması ve bankacılık ve finans "kumarhaneleri" nin tam özgürlüğü. Sonuç: cumhuriyetteki demokrasi ile hiçbir ilgisi olmayan kasırga zenginliği.
İyi yaşlı Marx Amca buna kendi adı sınıf savaşı derdi. Ve% 0,00001, çabucak ve kolayca zahmetsizce kazandı.
Daby'nin etkileyici bir bütçe fazlası aldığını unutmak çok kolaydır. Sonra, biri “birini bombalamak zorunda” olduğu ve ikincisi de basitçe savaş tercih edildiğinden dolayı, zengin, serbest bırakılan iki pahalı savaşa vergi indirdi; Ayrıca, Büyük Buhran’dan bu yana Wall Street’in en büyük çöküşü konferansına öncülük etti.
Ve evet, her şey Bush ve Obama'nın sürekli eylem dizisindedir. Obama'nın “toparlanması” sırasında, en zengin Amerikalıların% 7 varlığının değeri% 28 artarken, varlıkların geri kalanının değeri% 4 düştü.
Amerikalı seçmenlerin en azından% 80'u, dengeli bir bütçe uğruna sosyal programları kesmek istemiyor, zenginler ve şirketler için vergi artışı istiyorlar. Bunun yerine, Obama sosyal güvenliği keser.
Ayrıca Amerikan şehirlerinin de tahribatı var: Bu, Detroit’in nasıl “parmaklı” olduğuna dair ayrıntılı bir çalışma ve Michigan eyaleti “teşvik edici iş” için bir servet harcadı.
Ve ayrıca, Jamie Daimon Sendromu, JPMorganChase CEO'su, aynı zamanda “sahip olduğumuz en akıllı bankacılardan biri” Obama. ABD'nin bir numaralı bankası, bir ipotek havuzunun desteklediği şüpheli toksik menkul kıymetlerde milyarlarca dolar kaybedilse bile, enerji fiyatlarını değiştirdi ve hatta müşterilerin kredi kartlarını aldattıysa bile, CEO'nuz cömert ikramiye alacak - çünkü hisse senedi fiyatı 2013% 21'e yükseldi.
Obama'nın dürüst olup olmadığı - çok az veya hiç - Mesajda - alakasız. İran, Suriye ve İsrail-Filistin hakkındaki açık saçma ifadelere ek olarak, Rusya ve Çin hakkında tek bir söz bile söylenmedi; Hollywood tarzı iklim felaketinin yürürlükteki çekimlerinden ve Afganistan'daki IED'lerin patlamasında neredeyse ölen ordu korucularından bahsetmiyorum. Obama'nın kendisi, “Evet, yapabiliriz” sloganıyla yılın 2014'inin remixi için canlı bir metafor oldu.
Mesajdan hemen önce, ABD hükümeti ve Pentagon'un New York Times’a sızması, Amerikan askerlerinin “az sayıda” (Obama’nın belirttiği gibi) Afganistan’da kalıcı bir temelde kalması durumunda, CIA’nın Pakistan’daki kabilelere dronları göndermeye devam etmesi ilginçtir. yıkım, Afganistan üslerini Pakistan casusluğu için kullanmaya devam edecek.
Yani, her şey - CIA'nin kirli savaşlarında. Açıkçası, AfPak bileşenlerinin hiçbiri bu durumu istemiyor - bu yüzden her şey Obama'nın kahramanlarının ebedi bir aldatmaca için ölümcül mücadeleyle mücadele etmek zorunda kalacak gibi görünüyor. Tanrı onlarla olsun, ölümcül doğaçlama bombaları "fırsatlar" ülkesine yeni bir darbe için değiştirecekler. Öyle mi? Evet, ABD başkanının söylediği buydu.
Notlar:
* - 43 ABD Başkanı George Walker Bush'un takma adı “Dabya”; Baş harfleri W harfinin Texas telaffuzundan.
** - Sızıntı teorisi, sistemin tepesindeki insanlara tahakkuk eden faydaların nihayetinde sistemin en düşük seviyesindeki insanlara devredileceğini belirtir. Örneğin, eğer zenginler vergi indirimi alırlarsa, bu faydaları yoksullara iş yaratma yoluyla transfer ederler.