“Eğitim Bakanlığı” olarak adlandırılan modern hükümetlerin, özellikle de birinci dünya hükümetlerinin büyük çoğunluğunun, belirli yaşlardan tüm çocukları devlete zorla sokmaya çalışan bir hükümet dalı var.Sözde ilerici ve bu dünyanın liberalleri, okullaşmanın eğitimden uzak olduğunu ve gerçekten uzak olduğunu düşünüyor. Bazı radikal solcular ve anarşistler bile hükümetler tarafından “eğitim” (okullaşma) harcamalarını alkışlamak ve eğitim hayır kurumlarına veya okulları dünyanın fakir bölgelerine getiren BM misyonlarına övgü dolu bu tuzağa düşecekler.Bu iyi niyetli görünebilir.Gerçek eğitim elbette muhteşem bir şey ama şu anda dünyanın her yerinde gerçekleşen olayların ne olduğunu kestirmek zor değil.
Öncelikle, bir avuç belirli tanımları inceleyelim.
Okul, zorunlu olarak eğitim gerektirmez ve devlet okullarında öğrenilen faydalı bilgiler tesadüf veya bir ziyafet anlamına gelen bir paketleme sağlamaktadır.
İkincisi, okul sistemi ve onu çevreleyen bürokrasi “öğrenme” ile ilgilidir. Bununla birlikte, öğrenme ile ezberleme, şartlandırma ve telaffuz arasında büyük fark var. İki kategori biraz örtüşüyor, bir şeyler öğrenmek için birkaç şeyi hatırlamak zorundasınız, ancak bunlar aynı eylem değil. Devlet okulları, gündeme ve hedeflerine uyduğu için ezberleme tekniğini tercih ederler.Devlet okullarında (veya özel, okul için ödenen herhangi bir genel okulda) çok az öğrenme devam eder.
Kamu eğitimi sorununa mantıklı bir yaklaşım yapalım.Hükümet sizi aydınlatmaya, dünyevi bilge olmaya, yararlı (sadece iş için değil) becerileri bilmek, eleştirel ve açık görüşlü olmak için yaratıcı olmanızı ister? Yenilik yapabilir misin?
İşlerin büyük çoğunluğu genellikle birkaç haftalık bir eğitimde işveren tarafından öğretilen basit becerilere ihtiyaç duyar ve biraz daha yüksek nitelikli işler çoğunlukla okullarda öğretilmemiş uzmanlık becerilerini gerektirir. Okuldaki çocuklara açılan bilgilerin, özellikle yararlı unsurların farklı bir şekilde öğrendiği veya öğrenilebileceği düşünülürse, çok daha geniş bir faydalı bilgi ve beceri grubuyla birlikte, nüfusa önemsiz bir katkı sağladığı sonucuna varabiliriz. Serbest zihin (mümkün olduğu kadar) sahip olmak ve farklı düşünmek, zorlayıcı normlar, otoriteyi sorgulamak, eleştirel düşünmek ve sayısız faydalı beceriler ve düşünme biçimleri az miktarda fiili işlerde yararlı olmasına rağmen çok büyük kişisel yararlara sahiptir.
Hükümetler ve otoritelerin yapıları genellikle çocukları ücretli kölelik, borç ve otoriteye bağımlılık yaşamına sokmak istemektedir. Onların olumlu bir şekilde gelişmesini istemiyorlar, neden itiraf edip itaatkar olmasını isterler ki böylece niçin veya kimin ne istediğini sormadan çalışırlar ve tüketirler.
Örneğin;Okul tebliğinin daha belirgin yönlerinden bazıları şunlardır:
bir çelme takmak veya üniforma.Çocukları, keyfi bir kural için üstlerine uymaya zorlamak ve giysiler üzerinde ifade edilebilecek herhangi bir muhalefet veya bireysellik aracını kapatmak.Pasiflik ve düzgünlüğün ve düzenliliğin normal ve iyi olduğu yanılsamasına sahip olmaları için düzgün sıralarda oturup ,sessiz ve iyi davrandıklarını ve genellikle pasif olduklarını empoze etmek.Tıpkı hapishanelerde veya kurumsal diktatörlüklerde (işyerleri) olduğu gibi, geliş, yemek ve ayrılma zamanlarını belirlemek.Böylece çocuklar, günlerinin temel yönlerinin her zaman onlar için kararlaştırılacağına, onlardan uzaklaşmalarına alışmalarına izin verirler. Ücret köleliğinde olduğu gibi günde 7 ila 8 saat özgürlük. Okullara yerleştirilen tüm sistemler, eninde sonunda çocukları otoriteye itaat etmek için tasarlanmıştır. Bu, esasen bankacılar ve patronlar gibi kapitalist taşralar ve hükümetler gibi diğer baskıcı yapıların işine gelir.
Okul ve eğitim yanılsaması, bu boş, tüketimci, sentetik yalansız dünyada üzerinde durmaya çalıştığımız küçük şeylerden biridir. Bununla birlikte, kitaplar, internet, doğa, insanlarla konuşma, temel inşaat veya avlanma gibi yararlı becerilerin geliştirilmesi ve daha birçok şey gibi kendinizi öğrenmek ve eğitmek için çok daha fazla yol vardır. Belki anlamı geri almanın en iyi yollarından biri, belki de okuldaki eğitim illüzyonunu değiştirmenin doğal yoludur. Doğa anlamlıdır ve tatmin edicidir ve bu suni ve ticarileşmiş dünyadan bir kaçış olabilir.Buna ek olarak, insan ve toplum ilişkileri, kendi kendine yetişme ve okul veya ücretli olmayan diğer pek çok şeyin gerçekleştirme faaliyeti oluşturulabilir.
Bu geniş sisteme saldırmanın yolları var. Burada yalnızca bir kaçından bahsedeceğim, sayısız olasılığı araştırmak veya bu sistemi kendin deşifre etme yollarını düşünüyorsan,ne hoş . Okulunuzdaki herhangi bir şeye(iş yerinizde ki) en temel şeyler dahi yardımcı olabilir. Örneğin, basit vandalizm ve zararın hepsi yardımcıdır, aksi takdirde başkaldırı hislerinizi tatmin edecek bir şey yoktur. Okul sistemini silmenin daha ayrık bir yolu, orada olan insanların (“öğrenciler”) zihniyetini değiştirmektir. Bir duvara, masaya veya tuvalet bölümüne yıkıcı bir mesaj yazın. Başkaları “küçük bir” lanet okulu “dan büyük bir çekiç ve orak çizime kadar uzanan grafiti görürlerse burada daha etkili bir isyan ve yıkım duygusu hissedersiniz, biraz dayanışma hissedilir. Bu boktan bir başkası çok mu nefret ediyor, başkası bu sistemle hayal kırıklığına uğramış ve soğuk hissediyor mu? Bu, muhalif tohumları ekebilir veya büyümeye yardımcı olabilir.
Yıkıcı konuşmalar yapmak ve sınıf arkadaşlarınıza bilgi yaymak bunun bir sonraki aşamasıdır. Bunu yapmak için birçok yöntem var, ancak insanlara okulun göründüğü gibi olmadığını söyleyerek bilgi yaymak popüler ergencedir.Bu,akılsızca değil ,bilgili ve politik biçimde yapılmalıdır.Her okulda vardır sisteme karşı olan faydasız ergenler.Onlardan olmayın ,harekete geçin ,faaliyet’i başlatın.