Ehlileşmek istemiyorum mu sanki Hiç Dizlerimi döve döve yazmak istiyorum mu artık Hiç Ağlayarak yazmak istiyorum mu artık Hiç Yas pastasından düşen büyük dilimi avuçlayıp Yüzüne fırlattı mı onu Hiç. Tırnaklarını saklayan bir kedi patisiyle Dokundu mu gözyaşlarına Hiç Ruh mübadelesinde albino bir kraliçeye sürüldünüz mü Hiç "Kalbi kırık öleceğim" mi sanıyorsunuz Hiç Hayatıma patates baskısı bir son istiyorum mu Hiç Bir olmayacağız HİÇ
Hana yaklaştıklarında Cosette adamın koluna çekingen bir ifadeyle dokundu: - Mösyö? - Ne var çocuğum? - İşte eve geldik. - Sorun nedir? - Şimdi kovayı bana verir misiniz? - Neden? - Madam kovayı sizin taşıdığınızı görürse beni döver.
Yaşını çoktan aştım Orhan Veli'nin Ölümle duruyarsa eğer yaşlanmak Onun bir sonbahar yağmuruna gömülü ölüsü Yağdı yağacak "Ölünce kirlerimizden temizlenir Ölünce biz de iyi adam oluruz ... " Sade ve ince Dünyaya uzun parmaklarıyla dokundu dakunacak
Bir sonraki sabah, elinde kitapla geldi mezarın başına. "Bak" dedi. "Seni buldum. Neymiş adın, biliyor musun?" Güldü. Kitabın kapağındaki ilk kelimenin üzerinden işaret parmağıyla geçerek, "Oğuz..." dedi. Sonra da ikinci kelimeye dokundu. "Atay... Oğuz Atay..."