susuzluk
Yatakta birbirlerine sarılmış olarak yatıyor ve kendilerini çok kötü hissediyorlardı. Seviştikten sonra kendilerini hep üzgün hissederlerdi ama çoğu zaman da üzgündüler zaten, her neyse, bu yüzden pek fazla bir şey fark etmiyordu; ama şimdi sıcaktılar ve üstlerinde hiçbir giysi olmadan birbirlerine dokunuyorlardı ve tutku, kendi başına belirgin bir şekilde, garip kuşların uçuşları veya karanlık bir kuş uçuşu gibi bedenlerinin üstünden henüz geçmişti.
Uzun bir süre bir şey konuşmadılar.
Constance, tıkırdayan bir saati andıran gece trafiğini dinlerken, Bob’u ve onu ne kadar çok sevdiğini, olaylara şimdi olduğu gibi daha ne kadar dayanabileceğini, Bob’un neden siğillerden kurtulamadığını, neden onun tedavisinde iki doktorun da başarısız olduğunu düşündü.
Her şeyin bir sonu olduğunu biliyordu.
Sonra bir bardak su düşündü.
Bob ise elbette Yunan Antolojisi'ni düşünüyordu.
"'Sen fazlasıyla korkak değilsin,' " diye aklında tekrarladı.
"Susadım,” dedi Constance.