şöyle bir bakkal hesabı yapalım.
asgari ücret miktarında geliri olan biri için sağlık primi olarak 100 lira civarında bir para ödeniyor her ay devlete.
kurumlardaki resmi rakama göre bir reçetenin devlete ortalama maliyeti 40 lira imiş. ben çalışan olarak bunu yüzde 20'si olan 8 lirayı ödeyeceğim. yanında da (güncellenecek rakamlara göre) 10 lira gibi de bir muayene katılım ücreti. etti 18. tabii bu aldığım her ilacı sgk tamamen öderse. yani ilaçların parasının yarısını peşinen verdim. (esasında muayene katılım ücreti ilaç için alınmıyor tabii ama bunu finanse etmek için kullanılıyor.)
yine rakamlar muayene için başvuru sayımızın ortalama 6 olduğunu gösteriyor yıllık. bu rakamlardan gidersek yıllık ilaç maliyetim 40*6=240 lira. (oecd kaynaklarına göre de 133 dolarmış yıllık. birbiriyle örtüşüyor.)
her seferinde 18*6=118 lirasını cebimden verdim. yılda da 1200 lira sağlık primi ödedim.
ve ben sigortalıyım öyle mi?!
burada ortalama rakamlardan gittim. elbette ağır bir hastalık bir kişiye çok maliyetli olur. en basit ameliyat bile. ama zaten burada sigortalı olmanın anlamı yok demek istemiyorum. bugün biz bayağı ilacı paramızla alıyoruz işte. ve bugün daha işin başındayız. henüz ağrı kesiciler ödemeden çıkarılmadı, devlet hastaneleri özelleşmedi, sgk özel sigorta şirketlerine devredilmedi. yani yarın bu rakamlar katlanarak çıkacak cebimizden.
velhasılı kapitalizmin beşiği abd'nin bile bir yerinden geri dönmeye çalıştığı modele götürülüyoruz koşar adım. sağlık hakkımızdan başka daha temel neyimiz var ki sessiz kalıyoruz?