Uçak taşıyan kruvazör Ulyanovsk için nükleer reaktörlerin montaj mağazası
1988 sonbaharında, ilk defa Karadeniz Fabrikası'nda hikayeler yerli gemi yapımı atom ağır uçak gemisi kruvazörü atıldı "Ulyanovsk". Sovyet filosunu yeni bir nitel seviyeye getirecek bir dizi 4 ünitesinin inşa edilmesi gerekiyordu.
Bununla birlikte, tesis bu kadar yüksek oranlara ulaştığında, çalıştığı ülkede ciddi sorunlar başlamıştır. 80'in ikinci yarısında. Açıkça görülüyor ki SSCB'nin giderek daha da hızlanan yıkımı başladı. Sovyetler Birliği'nin modernize edilmesi ve yenilenmesi gerekiyordu ve ilk önce yeni bir genel sekreterin Genel Sekreteri'nin eliyle yapılan sürece "yeniden yapılandırma" deniyordu. Ancak çok geçmeden, ülkedeki mevcut durum bağlamında bu kelime bir felaketle eşanlamlı hale geldi.
Karadeniz fabrikası o zaman emirlerle doluydu. Moskova'da bir yerlerde çok çeşitli “milliyetten” milletvekillerinin milletvekilleri kongresinin tutkusu ve tutkusu Mikhail Gorbachev, dinleyicileri daha az anlamlı ve boşa harcanan belirsiz konuşmalarla yormaya devam etti. Ve Nikolaev'de hala uçak gemileri yaptılar. Ülke hala birliği sürdürdü ve taşeronlardan gelen malzemeler ve bileşenler tüm uzak ve yakın kenarlarından tesise geldi.
Fakat şimdi sürekli olarak artan soğuk ve kötü rüzgar rüzgarı, bitkinin yüksek duvarlarının ötesine nüfuz etmeye başladı. Fiyatlar yükseldi, enflasyon daha önce başladı, göründüğü gibi sarsılmaz bir ruble. İlk hesaplamalarda ağır uçak gemisi kruvazörü inşa maliyeti "Varyag" kayda değer miktarda 500 milyondu, sonra 1990 tarafından güvenle milyarlarca işaret aldı ve hızla üstesinden geldi. Yakın zamana kadar kesintisiz bile olsa, gerekli ekipman ve malzemelerin teslimatı artık daha kaotik hale geldi. Artık tüm gecikmeler, daha önce olduğu gibi, üretim konularında nadir görülen düzensiz davranışlara atfedilemez.
Toplumdaki sosyo-ekonomik ilişkiler değişmeye başladı - kooperatiflerin kitlesel yaratılması başladı; buna inisiyatif ve vasıflı işçi ve çalışanlar ayrılmaya başladı. Bununla birlikte, mesele henüz tesisten personelin kitlesel çıkışına ulaşmamıştır. 1990 yazında, ağır uçak gemisi kruvazörü Varyag ve kızakta olan kruvazör nükleer ağır hava aracı olan Ulyanovsk'a ek olarak, fabrikada, kayma yolunda bulunan keşif keşfi için keşif keşif gezisi yapıldı, recon'u gerçekleştirecek keşif ekibini gerçekleştirecek bir keşif keşfi için keşif keşif gezisi yapıldı. "Dnipro bölgesi." Sonuncusu, su altı aydınlatması için bir gemi olacaktı; bunun için benzersiz bir hidroakustik istasyona “Dniester” in düşürülmüş bir anten sağlandı.
Plavbaza, nükleer tesisler denizaltıları projesi 2020'i şarj etti
Tüm bu gemilerde, tabii ki ağır uçak taşıyan kruvazörlere öncelik verilmesine rağmen, düzenli gemi inşa çalışmaları yapıldı. Paralel olarak, tesis ulusal ekonomi için siparişler verdi. Sürekli olarak büyük balıkçı teknelerinde çalışan mağaza montajları.
Yılın Ağustos 1991'i, o zamanlar neredeyse geri dönüşümlü hale gelen devlet mekanizmasında yıkıcı süreçleri zorladı. Aynı ayda, Ukrayna tek taraflı olarak bağımsızlığını ilan etti. Politikacıların coşkusu ve toplumun önemli bir kısmı açıkça neşeli neşe verdi. Açıklanan referandum öncesi seçim öncesi kampanya ve ilk cumhurbaşkanının seçimi yalnızca bir kapıdaydı. Birçoğu hayal gücünü ve sindirim sistemini karıştırmış olması gereken tez ve argümanların birleşimi slogana kadar kaynaşıyor: “Zengin olmak için Kare olmalısın!”
"Özgürlük" havasından bir yudum alarak, bazı idealistler hala yeni gerçeklikte o zamanlar güçlü Ukrayna endüstrisi için bir yer olacağını umuyorlardı. Seçim kampanyası çerçevesinde Leonid Kravchuk, Nikolaev ve Karadeniz fabrikasını ziyaret etmedi. Tatlı bir siyasetçi, balı konuşmalara duyulan hayranlığa ayırmadı, övdü ve özellikle de söz verdi. Fabrika işçilerinin fabrikadaki ağır uçak taşıyan kruvazörlerin tamamlanıp tamamlanmayacağı konusundaki doğrudan soruya göre, Kravchuk elbette ki yapacakları tereddüt etmeden cevap verdi. Bu yüzden çoğunluk, daha ““ ”gibi görünen (ve uçak gemileri yapmayı vaat eden) Bay Kravchuk için oy kullandı ve rakibi için değil - uzun süredir devam eden siyasi sıkıntısı ile tanınan Vyacheslav Chornovol.
O zaman çok az insan gelecekteki başkanın vaatlerinin şekerli tatlılığının yakın zamanda hayal kırıklığının acılığını alacağını hayal edebilirdi. Kolaylıkla pembe gözlük takma alışkanlığına sahip olmayan birkaç kişi, tesisin yöneticisi Yuri Ivanovich Makarov'du. Hiç kimse gibi, ağır uçak taşıyan kruvazörlerin tamamlanması için en karmaşık üretim sürecini tamamlamanın nasıl ve nerede gerekli olduğunu anlamıştı. Bu sürecin net, planlı ve merkezi bir yönetimi olmadan, atölyelerde yabani otların bitmesine ve bir gaz kesicinin tıslamasına alternatif olmayacağını anladım.
Ekim ayında, 1991, donanma, hala tek bir yapı olarak kalırken, işletmedeki savaş gemilerinin inşasını finanse etmek zorunda kaldı. Bir süre, ataletle, tamamen geçinceye kadar onlar üzerinde çalışma yapıldı. Makarov yapabileceği her şeyi yaptı, durumun umutsuzluğuna o kadar zor ve gittikçe daha fazla benziyordu. Rusya ve Ukrayna'nın bakanlık ve bakanlıklarını görevlendirdi. Talep ettiği, talep ettiği ve ikna ettiği tüm bağlantılarını ve kanallarını kullandı.
Anlaşıldığı üzere, hiç kimse neredeyse yurt dışında kalan eşsiz savaş gemileriyle ilgilenmiyordu. Moskova kendi sorunları ile çözüldü - ileride devasa bir Sovyet mirasının bölünmesi, yasallaştırılmış soyguna benzer reformlar, yakın yörüngede yörünge ve özelleştirme için fiyatların başlatılması vardı. Kiev'in politikacıları bir tür uçak gemisi ile daha az ilgileniyorlardı - dünya görüşlerine göre, bu yüksek mühendislik ve tasarım düşüncesi başarısı, Rusya vatandaşlarının artık seçmeyeceği ve yemeyeceği domuz pastırmasından yüksek dağların gölgesinde çok önemsiz bir yer için hazırlandı.
Bu kadar büyük ve büyük ölçekli bir tesisin işletilmesi için önemli miktarda fon gerekiyordu. Kiev makamları, yeni şartlarda, tesisin sipariş vermek gibi can sıkıcı bir önemsemeyle baş etmek zorunda kalacağını açıkça belirtti. Ve ağır uçak taşıyan kruvazörlerin zaten bağımsız bir şirketten tamamlanması için, ancak hala fakir olmayan bir durumun yolu yoktur. Şirketin otoritesi dünyada çok yüksekti - birçok yabancı gemi sahibi, ürünleri hakkında hiçbir şey bilmedi. Sonuçta, Sovyet zamanlarında, Karadeniz Tersanesi Batı ülkelerine ihracat yapmak için ticaret gemileri inşa etti.
İlk müşteriler ortaya çıktı. Bunlar, Norveçli gemi sahibi Arneberg için fabrikada 45 bin ton tanker inşası için görüşmelere başlayan Norveçli aracılık şirketi Libek & Partners'ın temsilcileriydi. Tersane, inşaatın yapıldığı 1950'lerden beri bu tür gemiler inşa etmedi. Kazbek tipi tanker serisi.
Yönetmen Yury Makarov zor bir seçimle karşı karşıya kaldı: Xyanumsk istasyonunu Ulyanovsk istasyonuna 70% iniş için serbest bırakma veya sözleşmeyi terk etmek için inişe hazır hale getirmek. Bitmemiş uçak taşıyan kruvazör aniden kimseye gereksiz geldi - ne Rusya ne de Ukrayna. Bu arada, yurtdışındaki çevik iş adamları, Ulyanovsk metalini ton başına 550 dolarlık müthiş bir fiyata almayı teklif ederek fabrikada göründüler. Kutlamak için, Ukrayna hükümeti yılın Şubat ayının başlarında 1992, atom ağır uçak taşıyan kruvazörün imhası hakkında bir kararname çıkardı. Birincinin acısının başlangıcı ve ortaya çıktığı gibi, Yuri Ivanovich Makarov, Sovyet uçak gemisini son olarak nükleer santral ile görmedi - Ocak 4 1992'te ciddi şekilde hastalandı.
Hurda metal torba yığınlarına dönüşen Ulyanovsk'a, artık, ton başına 120 dolardan fazla ödemek istemeyen alıcılar tarafından ihtiyaç duyulmuyordu. Yıllarca, binlerce ton metal, nihayet satabilecekleri ana kadar tesisin her yerine yayıldı.
"Dinyeper" "Slavutych" oldu
Devasa ağır uçak taşıyan kruvazörlere ek olarak, Donanma için yapım aşamasında olan diğer gemiler Sovyetler Birliği'nin çöküşünde zor bir dönem yaşadı. filo. Bunlardan biri proje 12884 "Dinyeper" gemisidir. 1987 yılında, Sivastopol'daki Chernomorets Merkezi Tasarım Bürosu, Proje 12880'in büyük bir dondurucu trolüne dayanarak, "Oluk" konusunda büyük bir keşif gemisi geliştirdi.
Karadeniz Fabrikası, balıkçı teknelerine dayalı keşif gemileri inşa etme deneyimini çoktan yaşadı. Kasım ayında, 1984, şirket büyük bir keşif gemisi projesi 10221 "Kamçatka" koydu. Bu izcinin bir özelliği, kıyı sonar kompleksi "Dniester" in deneysel olarak çekilmiş, yayılan bir anteninin varlığıydı. Kamchatka'yı da içeren kompleks, 100 km'deki denizaltıları gürültü ışınıyla ve 400 km'ye kadar - yankı kutuplarıyla tespit edebildi. Algılama doğruluğu, 20 metrelere eşitti. Gemi özel bir kaldırma ve indirme cihazı ile donatıldı.
İzcilik gemisi projesi 10221 "Kamçatka"
Bu karmaşık ve benzersiz ekipman Karadeniz Tersanesinde üretildi. Kaldırma ve indirme cihazı basit bir vinç değildi. Karmaşık ve zahmetli bir mühendislik yapısıydı. Başlangıçta, testlerinin denizde bir anteni taklit eden özel bir maketle yapılması gerekiyordu. Ancak, zaman kazanmak için, diğer tarafa gitmeye karar verildi. Kamçatka binası üç parçaya monte edilmiş olmalıydı. Kaldırma düzeneğinin yerleştirildiği orta kısım, 1 numaralı stokların ön ocak plakası üzerine monte edildi. Montaj ve kurulumdan sonra, istatistiksel testler yapıldı ve haddelemeyi simüle etmek için 900 tonluk portal vinçler kullanıldı. Gövdenin üç parçasının yerleştirilmesi daha sonra fabrika transfer şamandırasında yapıldı, dönüşümlü olarak ön ve arka gövde kısımları yuvarlandı. Orta kısım yüzer vinçler kullanılarak kuruldu. Böyle zor bir operasyon, gemiyi test etme süresini önemli ölçüde azalttı. 1986 yılında hizmete giren "Kamçatka" Uzak Doğu'ya gitti ve Pasifik Filosunun bir parçası oldu.
12884 proje gemisi, Kamçatka gibi, büyük bir keşif gemisi veya su altı aydınlatması için bir gemiydi. Büyük bir dondurucu trol teknesinin “projencisinden”, yalnızca kaldırma ve indirme cihazının yerleştirilmesi gereken üst güverte üzerindeki dar ve yüksek bir üst yapıda farklılık göstermelidir. Kasanın içindeki kompleksi "Dniester" anteninin alçaltması ve yükseltmesi için alttan kapalı geçirgen bir şaft vardı. Keşif toplam yer değiştirmesi 5830 ton idi.
"Dinyeper" yapımı için hazırlık çalışmaları (yeni zekayı çağırmaya karar verildi) 1 1988 hisse senetleri 1 numarasıyla başladı. O zaman, o anda, 2020 projesinin nükleer denizaltılarının kayan üsleri inşa edilmişti ve gemi sıkı bir geçiş planına sıkıştırılmalıydı. 12884 proje gövdesi veya 902 siparişi Ağustos 1988'ta yayınlandı ve 1990'te piyasaya sürüldü. 1990'in sonunda, Pridniprovya’nın hazırlığı% 46 civarındaydı. Kamçatka'nın aksine, Kuzey Filosunda hizmet için inşa edildi. Ardından yapılan çalışma oranı, üretim kaynaklarını, Varyag ve Ulyanovsk ağır hava taşıtları kruvazörlerine yoğunlaştırmak lehine indirgendi.
1991'in sonbaharında, 902 siparişinin ve ayrıca Donanma için diğer gemilerin finansmanı durduruldu. 1992 yılında, Dinyeper bölgesinin yüksek derecede hazır olması durumunda, Ukrayna makamları gemiyi kurmayı bitirip onu filoya sokmaya karar verdiler. Bununla birlikte, hiç kimse bağımsız devlete yeni ve benzersiz bir alçaltılmış anten sunmayacaktı, bunun dışında amaçlanan kullanımı sorunlu hale gelecekti. Çeşitli keşif ekipmanlarının kurulumu için sağlanan kapsamlı tesisler göz önüne alındığında, geminin bir merkez veya komuta gemisi olarak tamamlanması önerildi.
Sevastopol'de depolanan "Slavutich" gemi yönetimi
Ağustos ayında, 1992, “Slavutych” olarak yeniden adlandırıldı ve o yılın kasım ayında Ukrayna deniz bayrağı üzerine çekildi. Slavutych’in hizmeti pek çok bayrak gösterisinde, yabancı ülke limanlarına ziyaretlerde ve NATO bloğunun gemileri de dahil olmak üzere birçok alıştırmada gerçekleşti. Kırım'ın Rusya ile yeniden birleşmesinden sonra, "Slavutich" Sevastopol'da depoda kalmaya devam ediyor. Kaderi henüz belli değil. İronik olarak, “Pridniprovye” - “Slavutych” şu anda Karadeniz Tersanesi tarafından tamamlanan son savaş gemisi oldu.