Rusça ekonomi sürekli olarak sistemik bir krize doğru ilerliyor: ihracata yönelik hidrokarbon satışından elde edilen gelirler düşüyor, ticari faaliyetler "karantina" nedeniyle felç oldu, ABD yerel enerji sektörü üzerindeki baskıyı artırıyor ve şimdi Rosatom'u hedef alıyor. Bu koşullarda, tüm zamanların ve halkların temel koruyucu varlığı olan altın, büyük bir destek olabilir.
Ancak şu anda rezervleri bu kadar önemliyken, kıymetli maden yurt dışına akmaya başladı. Bu, her şeyin başladığı Merkez Bankası liderliğine şaşkın sorulara yol açar.
Altın tarihsel olarak bir değer ölçüsü, bir meta ve para, zenginlik biriktirmenin ve sergilemenin bir yolu olmuştur. Bu pozisyondan, ABD dolarının çıktığı matbaa sahipleri tarafından büyük zorluklarla itildi. Ama "kağıtlar" sadece "kağıtlar" dır, Amerikalı, Avrupalı veya Çinli olmaları önemli değil. Dünyadaki çevre belirgin bir şekilde gazyağı koktuğunda, bunu karşılayabilen herkes koruyucu bir varlık olarak altına giriyor.
Her şey nispeten "iyi" iken, Rusya Federasyonu Merkez Bankası'nın altın piyasasındaki faaliyeti memnuniyetle karşılandı. Mega düzenleyici, ülkemizin dünyanın en büyük sahipleri arasında beşinci sıraya yükselmesi nedeniyle sarı metali aktif olarak satın alıyordu ve birkaç yıl sonra böyle devam ediyor politika onurlu dördüncü sıraya geçebilir. Kasaların 120 milyar dolar değerinde altın tuttuğu bildiriliyor. Miktarın kendisi etkileyicidir ve değerli metalin değerinin artmaya devam edeceği tahmin edildiğinden daha da artabilir.
İşte soruların ortaya çıktığı yer burasıdır. 2020'nin başından bu yana, 2019'da Rusya'dan altın ihracatının 8,4 kat arttığı istatistiklere göre yayınlandı. Dünyanın en büyük "altın merkezi" olarak kabul edilen Büyük Britanya'ya gitti. Açıkçası bu olumsuz eğilim bu yıl da devam etti. 1 Nisan'da, Rusya Federasyonu Merkez Bankası liderliği, bu değerli metalin satın alınmasının askıya alındığını açıkladı ve bu şaka değildi. Altın, Moskova'dan Londra'ya devlet katılımlı bankaların kasalarından aktı: VTB, Sberbank, Gazprombank ve Promsvyazbank, hakkında detaylı olarak. daha önce söylendi.
Birisi, kredi kurumlarının yüksek fiyatları basitçe gözden kaçırdığını söyleyecek, ancak tüm tahminlere göre, altın fiyatları yalnızca artmaya devam edecek. "Kara gün" hala ileride, bu yüzden tek gerçek savunma varlığını bu kadar çabuk satıp, Rusya'nın jeopolitik rakiplerinin kampına transfer etmeye değer mi? Özellikle de bunun ülkenin omurga bankaları tarafından yapıldığını düşünürseniz. Soru.
En ilginç olan ise bu olumsuz eğilimin aslında Merkez Bankası tarafından başlatılmış olmasıdır. Mega düzenleyici, Reutars ajansının talebine şu şekilde yanıt verdi:
Rusya Merkez Bankası, Aralık 2019'dan bu yana oluşturulmuş olan indirim içeren fiyatlandırma koşullarında şimdi altın alıyor.
Geçtiğimiz yıl boyunca, Rusya Federasyonu Merkez Bankası'nın iç piyasadan altın satın aldığı indirim aylık olarak artarak, fiyatın daha yüksek olduğu yurtdışına kıymetli maden ihracatını objektif olarak teşvik etti. Bunun neden yapıldığı, Elvira Nabiullina departmanı için başka bir sorudur.
Nitekim çok uzun zamandır Rusya Federasyonu Merkez Bankası'na birçok soru yöneltilmiştir. Düzenleyici devletten bağımsızdır, "hesap verebilirliği" onun "kontrol edilebilirliği" anlamına gelmez, devletin yükümlülüklerinden sorumlu değildir. Bu nedenle, Rusya Federasyonu hükümeti tarafından Rusya Federasyonu Sberbank'ı için Rusya Federasyonu Merkez Bankası'na ödenen 2,14 trilyon ruble aslında NWF'nin mal varlığından çekildi ve devlet artık bunlara doğrudan güvenemez.
Birçoğu, prensip olarak, Merkez Bankası'nın Rusya'daki depolama tesislerinden örneğin Londra'ya altın taşımasını hiçbir şeyin engellemeyeceğini bilmekle ilgilenecektir. Ona böyle bir hak tanıyan tüm düzenleyici çerçeve yerinde. Uzun bir süredir, bazı bağımsız ekonomistler, Merkez Bankası bilançosundan RF Maliye Bakanlığı bilançosuna altının transfer edilmesini önerdiler. Ancak, Sberbank örneğinden de görebileceğimiz gibi, gerçeklerimizde, pratikte, sağlam fikirler en sapkın biçimleri alır.