"Gözlerimizin mahrur duruşundandır belki,
Vakur duruşumuz.
Bugün kaç çeltik attın duvara okur ?
Kaç göz yaşı sarf ettin hayaletlere ?
Kaç geceyi sonlandırıp sabaha gözlerini açtın ?
Bedeninde kaç tane sigara sönüğü var ?
Tavana saatlerce bakışımız birini düşüdüğümüz değil,
Bedenimi taşır mı düşüncesidir.
Doğruyu söyle okur !
Kaç defa meylettin kendini bitirmeye ?
İç çekiş diye bir şey yoktur, azap vardır.
Öleceğimizi bile bile yaşamak..."
Dedim...
Sonra hayat seslendi.
"SİKTİR ET" dedim.
İntihara meyilimiz belki de 90'lar kuşağıdır.