Çeviri ve Düzenleme: Gin
Zhang Xuan durdu.
Usta Lu Chen devasa bir kitap koleksiyonuna sahip olsa da, Zhang Xuan iki saat içinde hepsini gözden geçirebilmişti. Zihnindeki kütüphanede gördüklerinin bire bir kopyası olan on binlerce kitap oluşmuştu.
《Temel Resim Anlayışı》,《Tüm Resim Teknikleri Koleksiyonu》,《Batan Güneş Koleksiyonu》...
Bir resim uzmanından bekleneceği gibi, neredeyse Tianxuan Krallığındaki resim ile ilgili tüm kitaplara sahipti. Hatta piyasada bulunması zor olan birkaç yüz tane özel koleksiyon kitabı bile vardı.
Başka bir usta ressam bu kadarına sahip bile olmayabilirdi. İmparator Shen Zhui'ye rehberlik ettiği için adam bu kitapları toplamasına yardım etmişti.
"Bu kitaplar yeterli olacaktır!"
Tüm kitapları zihnine kopyalayan Zhang Xuan durdu. Zihninin tek bir dürtmesiyle, zihninde mırıldandı "Doğru nüsha!"
Huala!
Sayısız kitabın içerdiği doğru cümleler çıkartılarak yepyeni bir kitap derlendi.
Zhang Xuan kitabı açıp okumaya başladı.
"Resim yapmak çizim ve kaligrafi olarak sınıflandırılabilir. Bir insanın sabırsızlığını törpüleyerek, sakin bir ruh haline ulaşmasına yardımcı olur..."
Giriş temel olarak resim konusundaki kavramları konu alıyordu. Daha sonra fırçanın nasıl tutulması gerektiği, kelimelerin nasıl yazılacağı, renklerin nasıl doldurulacağı anlatılıyordu.
Her işin bir tekniği vardı ve resim de bir istisna değildi. Özenle çalışmayı gerektirse de, eğer doğru yolu gösterecek iyi bir hocanız varsa, herkesin yaptığı genel hatalara bulaşmadan hızla gelişebilirdiniz.
Kütüphane on binlerce resimle ilgili kitaptan resim sanatının özünü çıkartarak nihai tek bir kitap derlemişti. Bir başka deyişle, bu doğruca zirveyi işaret eden bir kitaptı; ondan öğrendiği sürece sapabileceği kıvrımlı yollar yoktu. Zhang Xuan'ın resim konusundaki anlayışı muazzam bir hızla gelişti.
Olduğu yerde sessizce durarak kılavuzun sayfalarını yavaşça okudu.
Belirsiz bir sürenin sonunda birden gözlerini açtı. Ve açar açmaz onu bir çift siyah göz karşıladı.
"AH..."
O gözlerin sahibi Zhang Xuan birden gözlerini açmadan önce Zhang Xuan'in davranışını garip bulduğu için ne sorunu olduğunu görmeye çalışıyordu, Şaşkınlıkla haykırıp geriye sıçradı.
"Usta Lu Chen?"
Zhang Xuan adamın kim olduğunu ancak o zaman görebilmişti. Bu Usta Lu Chen'di.
Usta ressam Zhang Xuan'a antik çağlardan kalma bir canavarmış gibi temkinle baktı.
"Sorun nedir?"
Onun tepkisini gören Zhang Xuan şaşırmıştı.
Seni öldürecek değilim, ne demeye böyle davranıyorsun?
"Sen... seviye falan atlamadın, değil mi?"
Usta Lu Chen dikkatle sordu.
"Seviye atlamak mı? Atlamadım!" Zhang Xuan afallamıştı.
"Bu iyi..." Usta Lu Chen'in daha önceki olayın etkisinden hala kurtulamadığı açıktı. Rahat bir nefes vererek devam etti, "Odada böyle uzun bir süre kalıca, gelip bir bakmak istedim..."
Başlangıçta, Zhang Xuan birkaç kitaba göz attıktan sonra on dakikada çıkar diye düşünmüştü. Tek seferde tam dört saat boyunca içerde kalacağını beklemiyordu. Daha fazla bekleyemeyip bir bakmaya gelmişti.
Çalışma odasına girdiğinde, karşı tarafın rafların karşısında sanki uyur gibi gözleri kapalı dikildiğini görmüştü.
Sonra birden hatırlamıştı... Geçen sefer, birkaç kitap okuduktan sonra gözlerini kapatıp dalmıştı. Daha sonra çalışma odası mahvolmuştu ve kendisi de sağa sola fırlarken neredeyse tatlı canından olacaktı. O zaman... Ama şimdi o zaman değildi.
Bu kez... Aynı şey tekrar yaşanamazdı...
Tam ne yapması gerektiğini düşünürken, karşı taraf aniden gözlerini açmıştı. Dürüst olmak gerekirse, yalnızca odada kalmak için bile tüm cesaretini toplaması gerekmişti.
"Birinin sınırlarını aşması nasıl o kadar kolay olabilir?"
Adamın temkinli bakışlarını gören Zhang Xuan durumu hemen kavradı ve acı bir gülüşle kafasını salladı.
Zhang Xuan bu sözleri söylemese durum farklı olabilirdi ancak Usta Lu Chen bu sözleri duyduktan sonra göğsünde bir sancı hissetti ve ağzı kontrolsüzce seyirdi.
Kolay değil mi?
Geçen sefer kolayca seviye atlamadın mı?
Hatta öyle çok seviye atladın ki kendi gücünü kontrol etmekte zorlandın... Eğer bende biraz eğitim yapmamış olsaydım oracıkta ölebilirdim...
Düşündükçe canı daha da sıkılmıştı. Unutalım gitsin, bu sefer seviyeni burada atlamadığın iyi oldu. Aksi halde... Senin çalışma odama girmeni sonsuza dek yasaklamayı düşünmem gerekirdi.
"Nasıl gitti, zihinsel durumunu dengeleyebildin mi?" Lu Chen konuyu değiştirdi.
"Aşağı yukarı, haydi dışarı çıkalım!" Zhang Xuan başıyla onayladı.
Salona döndüklerinde Huang Yu ve Bai Xun'un oda baktıklarını gördü. Yalnızca zihinsel durumunu dengelemek için dört saat harcaması gerçekten de anlaşılır gibi değildi.
"Durum nedir?"
Usta Yuanyu'nun suratı berbat görünüyordu.
Başlangıçtaki planı öğleden sonra usta hoca Yang Xuan'ı ziyaret etmekti ancak bu herifin zihinsel durumunu dengelemesi güneşin ufukta batma noktasına gelene dek sürmüştü. Daha önceki varsayımını da düşününce, oradan doğruca ayrılmaması bile son derece sabırlı biri olduğunu gösteriyordu.
"Iıı... Ben hazırım!"
Herkesin ona attığı bakışları fark eden Zhang Xuan kendisini suçlu hissedip utanmıştı.
"Çizmeye başlayabilirsin!" Ortamın garipleştiğini hisseden Zhang Xuan aceleyle Zhang Xuan'a ileriyi işaret etti.
"Hm!" Semavi Yolun kılavuzunda yazan resim tekniğini birkez daha hızlıca okuyan Zhang Xuan masaya doğru yürüyüp rastgele bir fırça seçti.
Zhang Xuan'ın resme başlayacağını gören Huang Yu ve Bai Xun'un merakları bir kez daha kabarmıştı ve heyecanla onu izlemeye koyuldular.
Usta Zhang'in zihnini sakinleştirmek için bunca zaman harcadıktan sonra nasıl bir baş yapıt yaratacağını merak ediyorlardı.
Usta Yuanyu bile elinde olmadan dikkat kesilmişti. Eğer bu herif gerçekten de buradaki herkesi kandırmak için numara yapıyorsa, onu bizzat cezalandırmalıydı...
Herkes merakla ona bakarken, Zhang Xuan bir anlık tereddüdün ardından sordu, "Usta Lu, fazladan kağıdınız var mı? Öncelikle fırçayı denemek istiyorum."
Resim, dövüşmeye başlamadan önce zhenqini tüm vücudunda döndürmenin yeterli olduğu gelişim teknikleri gibi değildi. Resim hakkında ne derece bilgili olursanız olun, önce fiziksel olarak bizzat denemeliydiniz.
Daha önce ne resim çizmiş ne de fırça kullanmıştı. Resim yapmaya başlamadan önce fırçanın sertliğini sınamalı ve kağıtta bıraktığı rengin ne derece yoğun olduğunu görmeliydi.
Hap üretimi konusunda onca kitap okumasına rağmen gerçek bir eczacı olamamasının nedeni de tam olarak buydu.
Hap üretimi işin çok fazla alıştırma yapmak gerekirken resim sanatı zihin durumuna odaklanırdı. Yeterince yetenekli değilseniz bile, yaptığınız resme ruhunuzu aktarabilirseniz sonuç yine de etkileyici olabilirdi.
"Dene o halde!" Usta Yuanyu'nun yüzü daha da karardı.
Karşı taraf gerçek bir usta ressam olsaydı neden fırçayı denemeye ihtiyaç duyacaktı ki?
İşleri ertelemeye çalıştığı ortadaydı.
Hıh, istediğin kadar ertele. Bakalım birazdan ne gibi bir bahane uyduracaksın.
Usta Yuanyu'nun ona attığı garip bakıştan habersiz olan Zhang Xuan fırçasını boyaya batırarak kağıt üzerine bir kaç çizgi çekti. Ardından bir başka fırça alarak suya batırdı ve fırçayı rastgele bir rengin üzerinde gezdirdi.
"En temel renk yayma tekniği mi? Bunu bile test ettiğine göre... Usta Zhang ilk kez resim yapıyor olamaz, değil mi?"
Onun yaptıklarını izleyen Huang Yu kendi kendine mırıldandı.
Renk yayma en temel resim tekniklerinden biriydi. Kısaca anlatmak gerekirse, su kullanarak rengi tuvalin üzerinde dağıtır, fırça uzaklaştıkça renge yavaşça açılma efekti verirdiniz. Bu aynı dövüş sanatlarındaki Uzun Yumruk gibiydi, resim yapabilenler arasında bu tekniği bilmeyen kimse yoktu...
Diğer insanlar genellikle sadece fırçanın sertliğini ve renklerin tonunu test ederdi. Ancak bu herif dünyaya yeni gelmiş meraklı bir bebek gibi kitaptaki her tekniği tek tek deniyordu.
Herkesin yüzünde kabız olmuş gibi bir ifade belirmişti.
Kardeşim, seni kaç saat bekledik. Daha hızlı olamaz mısın?
Eğer bu biraz daha uzarsa, resmini göremeden önce yaşlılıktan öleceğim.
"Bir fırçayı ilk elime aldığımda sanırım ben de böyleydim, her şeyi denemek istiyordum ancak aslında... Hiçbir şey bilmiyordum..." Bai Xun şüphelenmişti. O bile yanlış bir şeyler döndüğünü anlayabiliyordu.
Usta Lu ve Usta Yuanyu'nun tavırları, eline kılıç alan bir kılıç üstadında olduğu gibi, fırçayı ellerine aldıkları anda değişmişti. Sen... Ne yapıyorsun sen?
Saygı duyduğu Usta Zhang fırçayı doğru şekilde tutuyor olsa da, hareketleri fırçayı sanki ilk kez tutuyormuş gibi tutuk ve zorlamaydı.
Yoksa zihin durumunu dengeleme mevzusu aslında resim yapmayı öğrenmek için uydurulmuş bir bahane miydi?
Usta Lu Chen bile afallamıştı. Zhang Xuan'in neyin peşinde olduğuyla ilgili hiçbir fikri yoktu.
"Ben hazırım!"
Fırçaya alışmak için biraz oyalanan Zhang Xuan, sonunda hareketlerinin ve bilgisinin aynı hizaya geldiğini hissederek rahat bir nefes verdi.
"O zaman... Başlayabilirsin!"
Onun durduğunu gören Usta Lu Chen başka bir şey söylemesine fırsat vermeden araya girdi.
Şansına, Zhang Xuan başıyla onaylayarak boş bir kağıdın başına geçti. Parmağının bir fiskesiyle fırçayı havaya fırlatıp ardından tekrar yakalayarak mürekkebe batırdı. Aynı anda diğer eliyle nazikçe bir başka fırça aldı.
Hualala!
İki fırça sanki canlıymış gibi kağıdın üzerinde uçuşmaya başlamıştı. Başlangıçta boş olan kağıtta yavaşça bir resim şekillenmeye başlıyordu.
"Bu... İç İçe Geçen Ejderhalar mı?"
Onun bir sahtekar olduğunu ortaya çıkarmaya niyetlenen Usta Yuanyu bu sahneyi gördüğünde gözleri şokla kocaman açıldı.
Usta Lu Chen'in vücudu sarsıldı ve neredeyse bayılacaktı.
"İç İçe Geçen Ejderhalar da nedir?"
İki ustanın hayret dolu bakışlarını gören Bai Xun sormadan edememişti.
"Genelde, resim yaparken yalnızca tek bir fırça kullanır ve renklendirme yapmadan önce kabataslak bir dış hat çizeriz!" Lu Chen açıkladı.
Huang Yu ve Bai Xun başlarıyla onayladılar.
Son birkaç haftada resim sanatıyla ilgilenmişler ve resim yaparken takip edilen temel adımları öğrenmişlerdi. Genellikle mürekkep ve renklerle detaya inmeden önce genel bir dış hat çizimi yapılırdı.
"Bu aynı ev yapmaya benzer. Diğer malzemeleri eklemeye başlamadan önce yapı iskelesini kurmak gerekir. Bu resim için sağlam bir temel oluştursa da, bu resim yapmayı son derece yavaş ve yorucu bir sürece çevirir!"
Usta Lu Chen devam etti, "Bu yüzden süreci hızlandırmak isteyen bazı inanılmaz ressamlar bu İç İçe Geçen Ejderhalar resim tekniğini yaratmışlar. Aynı isimin ifade ettiği gibi, ressam dikkatini aynı anda iki şey yapmaya ayırır. İki eli birbirinden tamamen bağımsız varlıklara dönüşür ve aynı anda kağıdın hem sağından hem de solundan çizmeye başlar. Ressam resmin dış hatlarını çizmeden, zihninde belirlediği şeyi çizmeye başlar... ve iki fırça tek bir noktada buluştuğu anda resim tamamlanmış olur!"
"Bunu yaparak resim yapma sürecini yarıdan daha aza indirebilirsiniz, ancak bu teknik inanılmaz derecede zordur!"
"Öncelikle, neyi çizeceğinizi zihninizde açıkça canlandırabilmelisiniz ve buna en ufak detaylar da dahildir. İkinci olarak, zihninizi tamamen ikiye ayırarak hiçbir hata yapmadan aynı anda iki işi yapabiliyor olmalısınız. Son olarak, resmin nasıl renklendirilmesi gerektiği konusunda emin olmalısınız. Ancak bu şekilde, resmin iki tarafı birleştiğinde hiçbir sorunla karşılaşmazsınız..."
"Dürüst olmam gerekirse bu inanılmaz derecede yüksek seviyeli bir teknik. Kardeş Yuanyu ve ben bile bu tekniği kullanamıyoruz..."
Bu noktada, Usta Lu Chen başını salladı. Yaşlı yüzünde hala inanamadığını gösteren bir ifade asılıydı.
Resmini İç İçe Geçen Ejderhalar tekniğiyle yapmak isteyen biri kendisine tamamen güvenmeliydi. On yıllar süren tekrarlar yapmadan, bu teknikte ustalaşmak imkansızdı. Ancak, Zhang Xuan böyle bir yeteneği plansız şekilde kullanabiliyordu...
İşler biraz daha abartılabilir miydi?
"Şaşkınlığı şimdilik bir kenara bırak. Böyle bir resim tekniğinin başarılı sayılabilmesi için öncelikle merkezde kusursuz biçimde birleşmesi gerekir. Eğer başarısız olursa tüm resim bozulur!"
Şaşkınlığını atan Usta Yuanyu homurdandı.
İç İçe Geçen Ejderhaların inanılmaz bir teknik olduğu doğruydu, ancak iki tarafı ne kadar güzel çizdiğinize bakmaksızın, ortada doğru şekilde birleştiremezseniz başarısız sayılırdınız.
Bir kez daha ev yapımı örneğinden gidecek olursak, iki tarafta da 6-Dan bir dövüşçünün bile yıkamayacağı eşsiz şekilde dayanıklı bir ev yapmak için ileri teknoloji kullansanız bile, eğer sonunda... iki tarafı kusursuz şekilde bağlayamazsanız bu yapı bir fiyasko olarak kalacaktır!