Bazen kendi entelektüel kapasitemiz bazen de yaşadığımız trajediler bize inancımızı sorgulatır. Ama herhangi bir ihtiyaç duymuyorken, inancımız ihtiyacımızı görüyorken, zihinsel kapasitemizi zorlayıp yükseltecek bir merak veya itki yokken inancımızı sorgulamanın (çalışan iş gören bir sistemi durduk yere değiştirmezsiniz) da gereği olmayabilir.
O yüzden "insan kendi istemedikçe değişmez" , "tartışarak insanların fikrini değiştiremezsiniz" düzturları geçerliliğini korur.