Halk kütüphanesi - Public library
Bir halk kütüphanesi bir olan kütüphane herkes tarafından erişilebilir ve genellikle vergi gibi kamu kaynaklarından finanse edilmektedir. Aynı zamanda memur olan kütüphaneciler ve kütüphane yardımcıları tarafından işletilmektedir .
Halk kütüphaneleri tarafından paylaşılan beş temel özellik vardır: genellikle vergilerle desteklenirler (her ne kadar herhangi bir düzeydeki hükümet katkıda bulunabilse ve katkıda bulunabilse de genellikle yerel); kamu yararına hizmet etmek üzere bir kurul tarafından yönetilirler; herkese açıktır ve her topluluk üyesi koleksiyona erişebilir; hiç kimse sağlanan hizmetleri kullanmaya zorlanmadığından tamamen gönüllüdürler; ve temel hizmetleri ücretsiz olarak sağlarlar.
Halk kütüphaneleri dünyanın birçok ülkesinde mevcuttur ve genellikle eğitimli ve okuryazar bir nüfusa sahip olmanın önemli bir parçası olarak kabul edilir. Halk kütüphaneleri araştırma kütüphanelerinden , okul kütüphanelerinden ve diğer özel kütüphanelerden , görevlerinin belirli bir okul, kurum veya araştırma popülasyonunun ihtiyaçlarından ziyade genel halkın bilgi ihtiyaçlarına hizmet etmek olması bakımından farklıdır . Halk kütüphaneleri ayrıca erken okuryazarlığı teşvik etmek için okul öncesi hikaye zamanları, öğrenciler ve profesyoneller için sessiz çalışma ve çalışma alanları veya yetişkinlerde edebiyatın takdirini teşvik etmek için kitap kulüpleri gibi ücretsiz hizmetler sunar. Halk kütüphaneleri tipik olarak kullanıcıların kitap ve diğer materyalleri ödünç almasına, yani binayı geçici olarak kaldırmasına izin verir; ayrıca dolaşımda olmayan referans koleksiyonlarına sahiptirler ve kullanıcılara bilgisayar ve internet erişimi sağlarlar.
genel bakış
Sürekli büyüyen bilgi odaklı bir orta sınıf, artan ticari faaliyet ve tüketim, yeni radikal fikirler, büyük nüfus artışı ve daha yüksek ile birlikte matbaa , taşınabilir tip , kağıt, mürekkep, yayıncılık ve dağıtımdaki yüzyıllarca süren ilerlemelerin doruk noktası. okuryazarlık oranları halk kütüphanesini bugünkü biçimine soktu.
Kitaplara halkın erişimi yeni değil. Romalılar , kuru odalarda hamam kullanıcılarının kullanımına sunulan tomarlar yaptılar ve imparatorluk içinde kütüphaneler kurmaya çalıştılar.
19. yüzyılın ortalarında, vergilerle ödenen ve devlet tarafından yönetilen gerçek halk kütüphanelerine yönelik baskı güç kazandı. Matthew Battles şunları söylüyor:
Halk kütüphanesi hareketi, bu sınıf çatışması ve ekonomik terör yıllarında, ülkenin ilerici seçkinleri, kültürel ve entelektüel enerjinin ışığının sıradan insanların yaşamlarında eksik olduğunu fark ettiğinden, Britanya'yı kasıp kavurdu.
Halk kütüphaneleri genellikle bir bağışla başlatıldı veya cemaatlere, kiliselere, okullara veya kasabalara miras kaldı. Bu sosyal ve kurumsal kütüphaneler, günümüzün birçok akademik ve halk kütüphanesi koleksiyonunun temelini oluşturmuştur.
18. yüzyılda kitapçılar ve yayıncılar tarafından dolaşan kütüphanelerin kurulması , toplum içinde kâr elde etmenin ve sosyal merkezler yaratmanın bir yolunu sağladı. Dolaşan kütüphaneler sadece kitap satmak için bir yer değil, aynı zamanda bir fiyata kitap ödünç vermek için bir yer sağladı. Bu dolaşan kütüphaneler, giderek daha popüler hale gelen romanlar da dahil olmak üzere çeşitli materyaller sağladı . Dolaşan kütüphaneler toplumda önemli bir rol oynamasına rağmen, orta ve üst sınıfların üyeleri, koleksiyonlarından düzenli olarak malzeme satan ve daha az karmaşık malzemeler sağlayan bu kütüphanelere genellikle tepeden bakarlardı.
Dolaşan kütüphaneler ayrıca bir abonelik ücreti aldı . Bununla birlikte, bu ücretler, abonelerin dolaşımdaki kütüphaneden bir pay satın almalarını beklemeden, yıllık, üç aylık veya aylık abonelikler sağlayarak, müşterilerini cezbetmek için belirlendi. Bu, kitap satın almaya gücü yetmeyen müşterilerin, okumak için kitap ödünç alabilmelerine ve sonra geri dönmelerine yardımcı oldu. Bu aynı zamanda kitap ücretleri arttıkça ve daha fazla kitap kopyalandığından daha popüler bir talep yarattı. Dolaşan kütüphaneler çok popülerdi, ilki 1725'te İskoçya'nın Edinbrough kentinde Allan Ramsay tarafından bulunuyordu .
Dolaşan kütüphaneler, yalnızca ödünç veren kurumlar değildi ve çoğu zaman, basılı yayınla ilgili olabilecek veya olmayabilecek diğer ticari faaliyet biçimleri için bir yer sağladı. Bu gerekliydi, çünkü dolaşımdaki kütüphaneler ödünç alan kişilerden toplanan abonelik ücretleriyle yeterli fon oluşturamadı. Bir ticaret girişimi olarak, abonelere sunulan diğer mallar veya hizmetler gibi katkıda bulunan faktörleri dikkate almak önemliydi.
Malatestiana Kütüphanesi ( İtalyan : Biblioteca Malatestiana da Malatesta Novello kütüphanesi olarak da bilinir), 1452 dan bir halk kütüphanesi partner olan Cesena , Emilia-Romagna ( İtalya ). Bu, Avrupa'nın ilk sivil kütüphanesiydi , yani Komün'e aitti ve herkese açıktı. Cesena Lordu Malatesta Novello tarafından görevlendirildi . İşleri Matteo Nuti tarafından yönlendirilen Fano (bir bilim adamı Leon Battista Alberti ) ve 1447, 1452 için sürdü.
Tarih
Tarihçi Yahya ibn Said el-Antaki (ö. 1066), Fatımi Halifesi El-Hakim bi-Amr Allah'ın ( r . 996-1021 ) herkesin, hatta sıradan insanların bile seçebileceği halka açık kütüphaneleri finanse ettiğini ve kurduğunu bildirdi. istedikleri kitapları isterler ve umumi katiplere ücretsiz olarak çoğalttırırlar. Ancak, diğer birçok kararında olduğu gibi, El-Hakim daha sonra bu politikanın tersine çevrilmesini emretti.
İtalya'nın Cesena kentinde, topluluk tarafından işletilen ilk halk kütüphanesi olan Malatestiana Kütüphanesi 1447'de kuruldu, Latince, Yunanca ve İbranice dillerinde hem laik hem de dini metinler sağladı ve halkın tüm üyelerine tamamen açıktı.
Halka izin erişim Kalendarları veya Kalendaries, All-Hallowen veya Kilisesi'ne bağlandı ulema ve bunların dışında bir kardeşlik olmasıydı başka erken kütüphane All Saints yılında Bristol , İngiltere. Kayıtlar, 1464'te Kalendars'ın evinde bir kütüphane kurulması için hüküm verildiğini ve "eğitim amacıyla girmek isteyen herkesin kütüphaneye gireceği" diye atanan o tarihe ait bir tapuya atıfta bulunulduğunu gösteriyor. belirli zamanlarda 'serbest erişim ve teneffüs' var".
1598'de Francis Trigge, Lincolnshire, Grantham'daki St. Wulfram Kilisesi'nin yukarısındaki bir odada bir kütüphane kurdu ve bunun din adamlarına ve çevredeki mahalle sakinlerine açık olması gerektiğine karar verdi. Bazı akademisyenler, bu kütüphaneyi halk kütüphanelerinin bir "atası" olarak kabul ederler, çünkü onun patronlarının onu kullanmak için bir kilise veya kolej gibi mevcut bir organizasyona ait olmaları gerekmemektedir. Ancak, kütüphanedeki tüm kitaplar tezgahlara zincirlenmişti ve ödünç alınamıyordu, bu nedenle adı: Francis Trigge Zincirli Kütüphane.
17. yüzyılın ilk yıllarında İngiltere'de birçok ünlü kolej ve şehir kütüphanesi kuruldu. Norwich City kütüphanesi 1608'de ( Thomas Bodley'nin "bütün bilgin cumhuriyetine" açık olan Bodleian Kütüphanesi'ni kurmasından altı yıl sonra ) ve Manchester'da İngilizce konuşulan en eski halk kütüphanesi olduğunu iddia eden Chetham Kütüphanesi'nde kuruldu. dünya, 1653'te açıldı.
Fransız bilgin ve kütüphaneci Gabriel Naudé , çığır açıcı eserinde Advis pour dresser une bibliothèque (1644) kendi zamanında tüm Avrupa'da sadece üç kütüphanenin her bilim adamına düzenli erişim sağladığını iddia etti : Milano'daki Biblioteca Ambrosiana , Roma'daki Biblioteca Angelica , ve Oxford'daki Bodleian Kütüphanesi .
Aydınlanma dönemi kütüphaneleri
Fransız filolog ve din adamı Claude Sallier , 1737'den 1750'ye kadar Saulieu kasabasında erken bir halk kütüphanesi biçimi işletti . Kültürü ve öğrenmeyi tüm insanlar için erişilebilir kılmak istedi.
Załuski Kütüphanesi ( Polonya : Biblioteka Załuskich , Latince : Bibliotheca Zalusciana ) inşa edildi Varşova tarafından 1747-1795 Józef Andrzej Załuski ve kardeşi Andrzej Stanisław Załuski , hem Katolik rahibi. Kütüphane halka açıktı ve gerçekten de Polonya'daki ilk halk kütüphanesi, Polonya'daki en büyük ve Avrupa'daki en eski halk kütüphanelerinden biriydi.
18. yüzyılın başında, kütüphaneler giderek daha halka açık hale geliyor ve kütüphanelere daha sık ödünç veriyorlardı . 18. yüzyıl, kapalı dar görüşlü kütüphanelerden ödünç kitap veren kütüphanelere geçişi gördü. Bu zamandan önce, halk kütüphaneleri doğası gereği dar görüşlüydü ve kütüphaneler kitaplarını sık sık sıralarına zincirlerdi. Kütüphaneler de aynı şekilde halka açık değildi. 1790'da Halk Kütüphanesi Yasası, altmış yedi yıl boyunca kabul edilmeyecekti.
British Museum o dönemde var olmasına ve 50.000'den fazla kitap içermesine rağmen, ulusal kütüphane halka, hatta nüfusun çoğunluğuna açık değildi. Müzeye erişim, bazen üç ila dört haftalık bir bekleme süresi olan geçişlere bağlıydı. Üstelik kütüphane taramaya açık değildi. Kütüphaneye giriş kartı verildikten sonra, okuyucu kütüphanede bir tura çıkarılmıştır. Birçok okuyucu, turun çok kısa olduğundan şikayet etti. Benzer şekilde, Paris'teki Bibliothèque du Roi , potansiyel bir ziyaretçinin "dikkatle taranmasını" gerektiriyordu ve bu şart yerine getirildikten sonra bile, kütüphane haftada sadece iki gün açıktı ve kitapları değil, yalnızca madalyonları ve gravürleri görmek için açıktı.
Bununla birlikte, 19. yüzyılın ortalarına kadar, şimdi terimi anladığımız anlamda, yani kamu fonlarından sağlanan ve herkes tarafından ücretsiz olarak erişilebilen kütüphaneler, neredeyse hiç halk kütüphanesi yoktu. İngiltere'de sadece bir önemli kütüphane, yani Manchester'daki Chetham Kütüphanesi , halka tam ve ücretsiz olarak erişilebilirdi. Almanya'da bir başka erişilebilir halk kütüphanesi olayı daha yaşandı. Wolfenbüttel'deki Ducal Kütüphanesi "hafta içi her gün sabah ve öğleden sonra" açıktı ve kitaplarını halka ödünç verdi. 1714 ve 1799 yılları arasında kütüphane, 31.485 kitabı 1.648 farklı kullanıcıya ödünç verdi. Günümüz halk kütüphanesi kavramına çok daha yakın olan bu tür halk kütüphaneleri, çoğu kütüphaneye erişim zor olduğu için son derece nadirdi.
MS 1820'de Kerala Devlet Merkez Kütüphanesi, Hindistan'ın Trivandrum kentinde faaliyet göstermeye başladı ; bu, yalnızca Hindistan'ın ilk halk kütüphanesi değil, aynı zamanda Avrupa dışında bu tür ilk kurumdur. Bununla birlikte, özel veya kurumsal temelde bütün bir kütüphane tedarik ağı ortaya çıkmıştı. Hem özel hem de ticari abonelik kütüphaneleri orta ve üst sınıflara makul ücretler karşılığında çeşitli kitaplar sağlıyordu.
Bu dönemde seküler literatürdeki artış, ödünç kitap veren kütüphanelerin, özellikle ticari abonelik kütüphanelerinin yayılmasını teşvik etti . Ticari abonelik kütüphaneleri , 18. yüzyılın ortalarında kitapçıların kitapların fazladan kopyalarını kiralamaya başlamasıyla başladı. Steven Fischer, 1790'da "yaklaşık elli bin müşterisi olan yaklaşık altı yüz kiralık ve ödünç kitaplık" olduğunu tahmin ediyor. 18. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar, romanlar giderek daha popüler hale geldikçe , kadınsı okumada sanal bir salgın görüldü . Romanlar toplumda hoş karşılanmasa da son derece popülerdi. İngiltere'de "kötü ahlaksız ve müstehcen kitaplara" ağıt yakan birçok kişi vardı ve dolaşımdaki kütüphaneye karşı ahlaki gerekçelerle muhalefet 19. yüzyıla kadar sürdü. Yine de, pek çok kurum, diğer türlerdeki romanların sayısının kat kat daha fazla dağıtmış olması gerekir.
1797'de Thomas Wilson, The Use of Circulated Libraries'de şöyle yazdı : "Düzenli bir kütüphane için koleksiyonun %70 kurgu içermesi gerektiğini düşünün". Bununla birlikte, romanların genel yüzdesi esas olarak dolaşımdaki kütüphanenin sahibine bağlıydı . Bazı dolaşımdaki kütüphaneler neredeyse tamamen roman iken, diğerleri toplam koleksiyonlarının %10'undan daha azına roman şeklinde sahipti. 20. yüzyılın ulusal ortalama başlangıcı, toplam koleksiyonun yaklaşık %20'sini oluşturan romanlar etrafında dönüyordu. Romanlar birçok yönden diğer kitap türlerinden farklılık gösterir. Çalışmak için değil, öncelikle eğlenmek için okundular. Akademik bilgi veya manevi rehberlik sağlamadılar; böylece diğer kitaplardan daha hızlı ve çok daha az okundular. Bunlar, ticari abonelik kitaplıklarının ödünç vermesi için mükemmel kitaplardı. Kitaplar bilimsel çalışma yerine salt zevk için okunduğundan, kitapların hem daha ucuz hem de daha küçük olması gerekiyordu. Kitapların küçük on iki basımı, büyük folyo baskılarına tercih edildi . Folio basımları masa başında okunurken, küçük duodecimo basımları günümüzün ciltsiz kitapları gibi kolayca okunabiliyordu. Fransız gazeteci Louis-Sébastien Mercier , okuyucuların kitabın bir bölümünü tam gün yerine birkaç saatliğine kiralayabilmeleri için kitapların bölümlere ayrıldığını da yazdı. Bu, daha fazla okuyucunun aynı çalışmaya aynı anda erişmesine izin vererek, dolaşımdaki kütüphaneler için daha karlı hale getirdi.
Günümüzün ciltsiz kitapları gibi, kütüphanelerde dolaşan romanların çoğu ciltsizdi. Bu dönemde pek çok kişi kitaplarını deriyle ciltlemeyi tercih etti. Birçok dolaşan kitaplık bu işlemi atladı. Dolaşan kütüphaneler, kitapları koruma işinde değildi; sahipleri mümkün olduğu kadar çok kitap ödünç vermek istediler. Dolaşan kütüphaneler tamamen yeni bir okuma biçimini başlatmıştı. Okumak artık sadece akademik bir arayış ya da ruhsal rehberlik kazanma girişimi değildi . Okumak sosyal bir aktivite haline geldi. Birçok dolaşan kütüphane, değirmencilerin veya kumaşçıların dükkanlarına bağlandı. Bugün kahve dükkanlarının yaptığı kadar sosyal dedikodulara ve arkadaşlarla buluşmaya hizmet ettiler .
Abone olunan kütüphanelerin büyümesindeki bir diğer faktör de kitapların artan maliyetiydi. Özellikle yüzyılın son yirmi yılında, fiyatlar pratik olarak iki katına çıktı, böylece bir çeyrek çalışma bir gine , bir oktavo 10 şilin veya 12 şilin ve bir oniki şilin hacim başına 4 şiline mal oldu . Üstelik, yerel kitapçıların büyük stokları taşımaya gücü yetmediği için, Londra dışından kitap temin etmek zordu. Ticari kütüphaneler, genellikle kitapçılarla ilişkili olduklarından ve ayrıca daha fazla sayıda müşteriye sahip olduklarından, daha fazla sayıda kitap biriktirebildiler. Birleşik Halk Kütüphanesi'nin yaklaşık 52.000 ciltlik bir koleksiyona sahip olduğu söylendi - o dönemde ülkedeki herhangi bir özel abonelik kütüphanesinin iki katı. Bu kütüphaneler, bir işletme işlevi gördükleri için, kitap başına sistemle abone olmayanlara da kitap ödünç veriyorlardı.
Bu abonelik kütüphanelerinin varlığına rağmen, yalnızca ücretleri karşılayabilenler ve gün ışığında okumaya vakti olanlar için erişilebilirdi. James Van Horn Melton'un belirttiği gibi, “ödünç veren kütüphanelerin okumayı ne ölçüde 'demokratikleştirdiği' abartılmamalıdır” çünkü “muhtemelen yeni okuyucular yaratmaktan çok, halihazırda okuyanların daha fazla okumasını sağlamaktan daha az önemliydiler.” Birçok insan için. Bu kütüphaneler, British Library gibi kütüphanelerden daha erişilebilir olsalar da, hala büyük ölçüde orta ve üst sınıflar için bir kurumdu.
Özel abonelik kitaplıkları
Özel abonelik kitaplıkları, birçok önemli yönden farklılık gösterseler de, ticari abonelik kitaplıklarıyla hemen hemen aynı şekilde işlev gördü. Özel abonelik kitaplığının en popüler sürümlerinden biri "yalnızca baylar" kitaplığıydı. Bazen özel kütüphaneler olarak da bilinen beyefendilerin abonelik kitaplıklarının neredeyse tamamı ortak bir model üzerinde örgütlenmiştir. Üyelik, mal sahipleri veya hissedarlarla sınırlıydı ve bir düzine veya iki ila dört ila beş yüz arasında değişiyordu. Giriş ücreti, yani bir hissenin satın alma fiyatı, ilk günlerde genellikle bir gine idi, ancak yüzyıl ilerledikçe keskin bir şekilde yükseldi, Fransız savaşları sırasında genellikle dört veya beş gine'ye ulaştı; aynı dönemde yıllık abonelik yaklaşık altı şilinden on şiline veya daha fazlasına yükseldi. Kitap stoku, modern standartlara göre küçüktü (1801'de 8.000'den fazla ciltle Liverpool en büyüğü gibi görünüyor) ve başlangıçta, derme çatma binalarda -çoğu zaman bir kitapçıda, kütüphaneci olarak hareket eden ve acıları için bir ücret alan kitapçı.
Liverpool Abonelik kütüphanesi sadece baylara özel bir kütüphaneydi. 1798'de bir haber odası ve kahvehane ile yeniden inşa edildiğinde Athenaeum olarak yeniden adlandırıldı. Bir gine giriş ücreti ve beş şilin yıllık aboneliği vardı. İlk on iki yıl için kayıtların bir analizi, bu dönemde ticari bir toplulukta orta sınıf okuma alışkanlıklarına dair bir bakış sağlar. Kütüphanenin en büyük ve en popüler bölümleri, 283 başlık ve 6.121 ödünç alma ile Tarih, Eski Eserler ve Coğrafya ve 238 başlık ve 3.313 ödünç alma ile Belles Lettres idi. En popüler tek çalışma, John Hawkesworth'un 201 kez ödünç alınan Güney Yarımküre'de Seyahatler (3 cilt) adlı kitabıydı. Kayıtlar ayrıca 1796'da üyeliğin 1/3 artarak 198 aboneye (5'i kadın) ve unvanların beş kat artarak 4.987'ye çıktığını gösteriyor. Bu, okuma ilgilerindeki artışı yansıtır. Bath Belediye Kütüphanesi'nden bir kullanıcı listesi, 1793'ten 1799'a kadar, kütüphanenin kadın müşterilerinin %30'unu sabit bir şekilde elinde tuttuğunu gösteriyor.
Bu kütüphaneler için 1790'larda yalnızca kütüphane binası olarak belirlenmiş binalara sahip olmaları da nadirdi, ancak 19. yüzyılda birçok kütüphane ayrıntılı kalıcı konutlar inşa etmeye başlayacaktı. Bristol, Birmingham ve Liverpool, kendi binasına sahip birkaç kütüphaneydi. Konaklama birimleri, kır kırtasiye veya kumaşçı dükkanındaki birkaç düzine ciltlik raftan, arka odaya genişlemeye, Hookham'ın geniş ve zarif alanlarına veya Scarborough gibi tatil yerlerindeki alanlara ve Margate'de art arda dört cilt için değişiyordu .
Özel abonelik kütüphaneleri, hem üyelik hem de kütüphanedeki kitap türleri üzerinde daha fazla kontrole sahipti. Özel toplumlarda ucuz kurgu neredeyse tamamen ortadan kaldırıldı. Abonelik kitaplıkları saygınlıkla övünürdü. Abonelerin en yüksek yüzdesi genellikle toprak sahipleri, soylular ve eski meslekler idi.
18. yüzyılın sonlarına doğru ve 19. yüzyılın ilk on yılında, Sanayi Devrimi'nin başlamasıyla birlikte ortaya çıkan sosyal sınıflar arasında kitap ve genel eğitim talebi kendini hissettirdi. 18. yüzyılın sonlarında, tüccarların kullanımına yönelik abonelik kitaplıklarında bir artış görüldü. 1797'de Kendal'da "esas olarak işçi sınıflarının kullanımı ve eğitimi için tasarlanmış" Ekonomik Kütüphane olarak bilinen şey kuruldu. Ayrıca 1799'da Birmingham'da kurulan Artizanlar kütüphanesi vardı. Giriş ücreti 3 şilin, abonelik ise çeyrek başına 1 şilin 6 peni idi. Burası bir genel edebiyat kütüphanesiydi. İlk başta hariç tutulan romanlar, daha sonra yıllık gelirin onda birinden fazlasını oluşturmamak şartıyla kabul edildi.
Modern halk kütüphaneleri
Hükümlerine göre 1845 Müzeleri Yasası , belediyeleri Warrington ve Salford kendi müzelerinde kütüphanelerini kurdu. Warrington Belediye Kütüphanesi 1848'de açıldı.
19. yüzyılın ortalarına gelindiğinde, İngiltere 274 abonelik kütüphanesi ve İskoçya 266 abonelik talebinde bulunabilse de , Britanya'daki modern halk kütüphanesi sisteminin temeli 1850 Halk Kütüphaneleri Yasası'dır . Kanun ilk olarak yerel ilçelere ücretsiz halk kütüphaneleri kurma yetkisi verdi ve bilgi ve literatüre evrensel ücretsiz erişim sağlayan kalıcı bir ulusal kurumun yaratılmasına yönelik ilk yasal adımdı. 1830'larda, Çartist hareketin zirvesinde , Birleşik Krallık'ta reformizme yönelik genel bir eğilim vardı. Orta sınıflar, işçilerin boş zamanlarının iyi harcanmamasından endişe duyuyorlardı. Bu, alt toplumsal düzenlerden gelen talepten çok Viktorya dönemi orta sınıf paternalizmi tarafından harekete geçirildi. Kampanyacılar, alt sınıfları boş zamanlarını okumak gibi ahlaki açıdan iyileştirici faaliyetlere harcamaya teşvik etmenin daha fazla sosyal iyiliği teşvik edeceğini düşünüyorlardı.
1835'te ve hükümetin muhalefetine karşı, Sheffield milletvekili ve ölçülülük hareketinin bir destekçisi olan James Silk Buckingham , "hakim olan sarhoşluk kötülüğünün kapsamını, nedenlerini ve sonuçlarını" inceleyecek olan seçilmiş komitenin başkanlığını sağlamayı başardı. Birleşik Krallık'ın emekçi sınıfları arasında" ve çözümler öneriyor. İşçi sınıfı için bir kampanya yürüten Francis Place , "bucak kütüphanelerinin ve semt okuma odalarının kurulmasının ve toplum için hem eğlendirici hem de öğretici konularda popüler dersler verilmesinin, artık sadece halk evlerini ziyaret edenlerin bir kısmını çekebileceğini" kabul etti. aldıkları zevk". Buckingham, Parlamento'ya, ilçelerin türünün ilk örneği olan kütüphaneler ve müzeler kurmak için vergi almalarına izin veren bir Kamu Kurumu Yasasını sundu. Bu yasa haline gelmemesine rağmen, William Ewart Milletvekili ve Joseph Brotherton Milletvekili üzerinde büyük bir etkisi oldu ve "10.000 veya daha fazla nüfusa sahip ilçeleri müzelerin kurulması için bir ½d yükseltmek" için bir yasa tasarısı sundu. Bu 1845 Müzeler Yasası oldu .
Ewart ve Brotherton'ın savunuculuğu daha sonra halk kütüphanesi sağlanmasını değerlendirmek için seçilmiş bir komite kurmayı başardı. Rapor, halk kütüphanelerinin sağlanmasının insanları ılımlı ve ılımlı alışkanlıklara yönlendireceğini savundu. Mevcut tesislerin potansiyelini en üst düzeye çıkarmak amacıyla komite iki önemli tavsiyede bulundu. Hükümetin kütüphanelerin kurulmasına yardım etmek için hibeler vermesi gerektiğini ve 1845 Müzeler Yasası'nın halk kütüphanelerinin kurulması için bir vergi alınmasına izin verecek şekilde değiştirilmesini ve genişletilmesini önerdiler.
Vergi artışına , özel teşebbüsün ve mekanik enstitüleri gibi mevcut kütüphane hükmünün potansiyel ihlaline ve bunun "sağlıksız toplumsal ajitasyona" yol açacağı endişesine itiraz edildi . Milletvekillerinin çoğu, halk kütüphanelerinin tüm sınıflar için kitaplar ve okumalar yoluyla kendilerini geliştirmeleri için olanaklar sağlayacağını ve halk kütüphaneleri sağlayarak elde edilen daha yüksek eğitim düzeylerinin daha düşük suç oranlarıyla sonuçlanacağını düşündüğünden, Tasarı Parlamento'dan geçti .
Salford Müzesi ve Sanat Galerisi ilk olarak Kasım 1850'de İngiltere'deki ilk koşulsuz ücretsiz halk kütüphanesi olarak "Kraliyet Müzesi ve Halk Kütüphanesi" olarak açıldı. Kütüphane Campfield , Manchester bir çalışmaya ilk kütüphanedir serbest 1852'de abonelik olmadan borç verme kütüphanesini Norwich daha 100,000 veya nüfusa sahip herhangi belediye ilçe izin Halk Kütüphaneleri Yasası 1850 (ilk benimseyen belediye olmanın iddia bırakır kitap satın almamakla birlikte halk kütüphaneleri kurmak için yarım kuruşluk bir oran getirin). Norwich, Winchester , Manchester , Liverpool , Bolton , Kidderminster , Cambridge , Birkenhead ve Sheffield'den sonra 1857'de açılan on birinci kütüphaneydi .
1850 Yasası, ücretsiz halk kütüphaneleri ilkesini oluşturduğu için dikkate değerdi. 1866'da, bir kütüphane kurulması için nüfus sınırını tamamen ortadan kaldıran ve daha önce evlat edinme için gerekli olan üçte ikilik çoğunluğu basit çoğunlukla değiştiren bir değişiklik Yasası kabul edildi. Ayrıca komşu mahallelerin mevcut veya potansiyel bir kütüphane otoritesi ile birleşmesine izin verdi. Halk kütüphanelerinin toplayabileceği vergi düzeyindeki artışa rağmen, ilçelerin yeni kütüphaneleri finanse etmek için yeterli sermayeyi toplaması hala çok zordu. 1850 Yasası'nın ardından halk kütüphanesi hareketinin büyümesi, büyük ölçüde hayırseverlerin bağışlarına dayanıyordu.
İlçe kütüphaneleri, 1888'de İlçe Konseylerinin kurulmasıyla mümkün olan daha sonraki bir gelişmeydi. Normalde büyük bir şehirde büyük bir merkez kütüphaneye, diğer şehirlerde daha küçük şube kütüphanelerine ve kırsal alanları kapsayan bir gezici kütüphane hizmetine sahiptirler.
Genişleme
Modern halk kütüphanesi, özellikle İngilizce konuşulan dünyada 19. yüzyılın sonunda büyük bir hızla büyüdü . John Passmore Edwards , Henry Tate ve Andrew Carnegie de dahil olmak üzere hayırseverler ve işadamları, kitlelerin eğitilmesi için çok sayıda halk kütüphanesinin kurulmasına fon sağlamaya yardımcı oldu.
Kuzey Amerika'daki halk kütüphaneleri 18. yüzyıldan günümüze kadar gelişti; ülke daha kalabalık ve daha zengin hale geldikçe, eğitim için bir baskı ve bilgiyi paylaşma arzusu gibi faktörler , ücretsiz kütüphaneler için geniş halk desteğine yol açtı. Ayrıca, özel hayırseverler tarafından yapılan para bağışları, birçok kütüphanenin kurulması için başlangıç sermayesini sağladı. Bazı durumlarda koleksiyoncular büyük kitap koleksiyonları bağışladı.
Dünyanın vergilerle desteklenen ilk modern halk kütüphanesi , New Hampshire , Peterborough'daki Peterborough Şehir Kütüphanesi idi . "1833'te kuruldu". Burası küçük bir halk kütüphanesiydi. Vergi desteklediği ilk büyük halk kütüphanesi ABD'de oldu Boston Halk Kütüphanesi 1848 yılında kurulmuştur ama 1854 yılına kadar halka kapılarını açmadı.
Redwood Kütüphanesi ve Athenaeum, 1747'de Abraham Redwood liderliğindeki bir grup tarafından kuruldu. Rhode Island'daki ilk kütüphane ve Amerika'daki en eski ödünç verme kütüphanesiydi. Devrim Savaşı sırasında İngiliz Subaylar Kulübü olarak kullanıldığında ciltlerinin yarısından fazlası kayboldu . Orijinal koleksiyonun değiştirilmesi için çaba gösterildi. Kaybedilen hacimlerin %90'ından fazlası iade edildi. Kütüphane halen kullanılmaktadır.
1883 ile 1929 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri'nde, bazıları üniversitelere ait olmak üzere toplam 1.689 Carnegie kütüphanesi inşa edildi. 1930'a gelindiğinde, Amerikan halk kütüphanelerinin yarısı Carnegie tarafından inşa edilmişti.
Avustralya'daki ilk halk kütüphanesi, İngiltere'ye girişlerinden sadece birkaç yıl sonra 1856'da açılan Melbourne Halk Kütüphanesi (şimdi Victoria Eyalet Kütüphanesi ) idi. Ancak bu tamamen bir referans kitaplığıydı. Eylül 1869'da, Yeni Güney Galler (NSW) hükümeti, iflas etmiş bir abonelik kütüphanesi satın alarak Sidney'deki Özgür Halk Kütüphanesi (şimdi Yeni Güney Galler Eyalet Kütüphanesi ) olarak açıldı . 1896'da Brisbane Halk Kütüphanesi kuruldu. Kütüphanenin koleksiyonu, Queensland Hükümeti tarafından Justice Harding'in özel koleksiyonundan satın alındı . 1935'te Yeni Güney Galler'de, ücretsiz halk kütüphanelerinin belediye yetkilileri tarafından desteklenmesini savunan Özgür Kütüphane Hareketi kuruldu. Birkaç yıl içinde Victoria'da da benzer bir hareket kuruldu.
Bir yazar ve Bibliothèque Nationale'deki kütüphanecilerden biri olan Eugène Morel , Fransa'daki modern halk kütüphanelerine öncülük etti. Fikirlerini 1910 tarihli La Librairie publique kitabında ortaya koydu .
Hizmetler
Kitap ödünç alma ve ödünç verme
Halk kütüphanelerinin temel görevi, halkın kitap ve süreli yayınlara erişimini sağlamaktır. Amerikan Kütüphane Derneği (ALA), "bilgiye erişim" kapsamında ve "erişimde eşitlik" olarak kütüphanelerin bu rolü ele alındı; mesleğin etik taahhüdünün bir parçası olan "kimse bir kitabın veya süreli yayının maliyetini karşılayamadığı, internete veya çeşitli formatlardaki bilgilere erişimi olmadığı için bilgiden mahrum bırakılmamalıdır."
Kütüphaneler genellikle, çoğu uygun kütüphane kartına sahip herkes tarafından ödünç alınabilen binlerce, onbinlerce ve hatta milyonlarca kitaba erişim sunar . Bir kütüphanenin kitap seçimine koleksiyonu denir ve genellikle bir dizi popüler kurgu, klasik, kurgusal olmayan ve referans eseri, kamu yararına veya kamuoyunda tartışılan kitaplar ile popüler gazete ve dergilere abonelikleri içerir. Çoğu kütüphane, okuma odaları olarak bilinen, okuma için sessiz alanlar sunar. Borçlular, kitapları belirli bir zamanda ve iyi durumda iade ettikleri sürece evlerine de götürebilirler. Ödünç alınan bir kitap geç iade edilirse , bazı kütüphaneler son yıllarda cezaları kaldırmış olsa da, kütüphane küçük bir kütüphane cezası alabilir . Kütüphanelerin yaklaşık üçte ikisi artık basılı kitapların yanı sıra e-kitaplara ve dijital veya sayısallaştırılmış süreli yayınlara erişim sağlıyor . Birçok kütüphane, uzman Okuyucu Danışmanlık Hizmetleri kütüphanecileri aracılığıyla ödünç alanlara kitap seçme konusunda yardım sunar.
Halk kütüphaneleri ayrıca çocuklar için kitaplar ve diğer materyaller sağlar. Bu öğeler genellikle çocuk kütüphanesi olarak bilinen özel bir bölümde bulunur ve uzman bir çocuk kütüphanecisi tarafından yönetilir. Özellikle genç kütüphane kullanıcıları için tasarlanmış çevrimiçi eğitici oyunlar ve programlar içeren çocuklara yönelik web siteleri giderek daha popüler hale geliyor. Büyük baskı veya Braille materyalleri, Bantlı kitaplar , genç yetişkin edebiyatı ve gençlere yönelik diğer materyaller veya ulusal dil dışındaki materyaller (yabancı dillerde) gibi diğer gruplar için hizmetler sağlanabilir .
Kütüphaneler ayrıca, kütüphaneler arası ödünç verme olarak bilinen bir uygulama olarak birbirlerine kitap ödünç verirler . Kütüphaneler arası ödünç verme, kütüphanelerin diğer kütüphanelerin koleksiyonlarına, özellikle de nadir, seyrek kullanılan, özelleşmiş ve/veya baskısı tükenmiş kitaplara erişim sağlamalarına izin verir. İlçe sistemi gibi aynı sistem içindeki kütüphaneler kitaplarını birbirlerine ödünç verebilir veya farklı eyaletlerdeki kütüphaneler kütüphaneler arası ödünç verme sistemi bile kullanabilir.
Bir koleksiyon için kitapların seçimi, satın alınması ve kataloglanması ; kitapların bakımı, onarımı ve ayıklanması; kütüphanedeki kitapların organizasyonu; okuyucu tavsiyesi ; ve üyelik yönetimi, ödünç alma ve ödünç verme, bir halk kütüphanecisi , lisansüstü düzeyde eğitim almış veya kütüphane ve bilgi biliminde deneyime sahip bir bilgi profesyoneli için tipik görevlerdir .
Mahremiyet
Amerika Birleşik Devletleri'nde, kütüphaneler, Birinci Değişikliği desteklemekten ve Amerikan Kütüphane Birliği'nin Kütüphane Haklar Bildirgesi gibi politikalar aracılığıyla tesisleriyle olan ilişkisinden sorumludur . Halk kütüphaneleri için ifade ve bilgi edinme özgürlüğü önemlidir; Bu doktrini korumanın bir yolu, bir kütüphaneye ait olan tüm kullanıcıların mahremiyetini korumaktır . Gizlilik kavramı önemlidir, çünkü bir kullanıcının bilgilerinin paylaşılması ihtimali varsa Birinci Değişiklik ihlal edilebilir. Kullanıcılar, daha sonra ortaya çıkacağından korktukları için belirli materyalleri kontrol etmekte özgür olmayabilirler. Toplum üyeleri, tartışmalı veya utanç verici materyalleri ödünç alsalar bile mahremiyetlerinin korunacağı konusunda güvence verilmelidir.
Bazı kütüphaneler, kullanıcılar için yeni bir kütüphane kartı oluştururken personelin gizlilik hakkında konuşmasını veya kullanıcıyı konuyla ilgili literatüre yönlendirmesini gerektirir.
Dijital etkileşim
Halk kütüphanesi misyonunun bir parçası, dijital uçurumu kapatmaya yardımcı olmaya çalışmak oldu . Daha fazla kitap, bilgi kaynağı ve devlet hizmeti çevrimiçi olarak sunulduğundan (bkz. e-ticaret ve e-devlet ), halk kütüphaneleri, aksi takdirde bu hizmetlere bağlanamayacak olan kullanıcılar için giderek artan bir şekilde İnternet ve kamu bilgisayarlarına erişim sağlamaktadır . Ayrıca Kütüphane Kodlama Kulüpleri ve Kütüphane makerspace aracılığıyla genel nüfusu dijital becerilerini geliştirmeye teşvik etmek için topluluk alanları sağlayabilirler . Hemen hemen tüm halk kütüphaneleri artık bir bilgisayar laboratuvarına ev sahipliği yapmaktadır . Uluslararası düzeyde, halk kütüphaneleri bilgi ve iletişim teknolojisi (BİT) hizmetleri sunarak "bilgi ve bilgiye erişim"e "en yüksek önceliği" verir. Dünyanın farklı ülke ve bölgelerinin kendi gereksinimleri olsa da, sunulan genel hizmetler arasında ücretsiz internet bağlantısı, internet kullanımı eğitimi ve uygun dillerde ilgili içerik bulunmaktadır. Tipik halk kütüphanesi finansmanına ek olarak, sivil toplum kuruluşları (STK'lar) ve halk kütüphanelerine dijital uçurumla mücadelede yardımcı olan işletme fonu hizmetleri.
Erişime ek olarak, birçok halk kütüphanesi bilgisayar kullanıcılarına eğitim ve destek sunar. Erişim sağlandıktan sonra, insanların çevrimiçi yetenek ve becerilerinde büyük bir boşluk kalır. Birçok topluluk için halk kütüphanesi, ücretsiz bilgisayar dersleri, bilgi teknolojisi öğrenimi ve dijital beceriler geliştirmek için uygun maliyetli, etkileşimli bir yol sunan tek kurumdur. 2012 itibariyle, kütüphanelerin %91'i kullanıcılarına ücretsiz kablosuz internet sunmaktadır; %76'sı ödünç almak için e-kitap sunuyor; ve %90'ı resmi veya gayri resmi teknoloji eğitimi sunmaktadır. Halk kütüphaneleri tarafından sağlanan önemli bir hizmet, insanlara e-devlet erişimi ve federal, eyalet ve yerel yönetim bilgileri, formları ve hizmetleri konusunda yardımcı olmaktır.
2006 yılında, kütüphane şubelerinin yüzde 73'ü, halka açık ücretsiz bilgisayar ve internet erişiminin tek yerel sağlayıcısı olduklarını bildirdi. 2008'de yapılan bir araştırma, "kırsal, yüksek yoksulluğun yüzde 100'ünün halka açık İnternet erişimi sağladığını buldu. Bilgisayarlara ve İnternete erişim, artık kütüphane kullanıcıları için kitaplara erişim kadar önemlidir.
Sınıf ve toplantı alanı
Halk kütüphaneleri, okuma, çalışma ve resmi ve gayri resmi halk toplantıları için toplum merkezleri veya kamusal alanlar olarak uzun bir geçmişe sahiptir . 1898'de, önde gelen bir kütüphane hayırseveri olan Andrew Carnegie, ana çelik fabrikalarının bulunduğu Homestead, Pennsylvania'da bir kütüphane kurdu. Kitap koleksiyonunun yanı sıra bowling salonu, kapalı yüzme havuzu, basketbol sahaları ve diğer spor tesisleri, müzik salonu ve yerel organizasyonlar için çok sayıda toplantı odası içeriyordu. Son derece başarılı yarı profesyonel futbol ve beyzbol takımlarına sponsor oldu. Modern halk kütüphanesinin gelişmesinden önce bile, abonelik kütüphaneleri genellikle kulüpler veya toplanma yerleri olarak kullanılıyordu. Bugün kahve dükkanlarının yaptığı kadar sosyal dedikodu ve arkadaşlar buluşması için hizmet ettiler. Tarih boyunca halk kütüphaneleri dans salonlarına veya centilmenlik kulüplerine alternatif olarak lanse edildi ve eşitleyici ve medenileştirici etkileri nedeniyle sık sık inşa edildi, organize edildi ve desteklendi.
Bugün, okuyucu geliştirme, dil öğrenimi, ev ödevi yardımı, ücretsiz dersler ve kültürel performanslar ve diğer toplum hizmeti programları için yüz yüze ve çevrimiçi programlar ortak tekliflerdir. Kitapların çocuklara ve bebeklere yüksek sesle okunduğu kütüphane hikaye zamanı, kültürel bir mihenk taşıdır. Çoğu halk kütüphanesi, farklı yaş grupları için sıklıkla günlük, hatta günde birkaç kez olmak üzere sık sık hikaye saatleri sunar. Bazı kütüphaneler, otizm spektrumundaki çocuklar ve yetişkinler için duyusal hikaye süreleri sunmaya başladı. Duyusal hikaye zamanları, özellikle otizm spektrumundaki kişilerin somut düşünürler olduğunu ve/veya diğer kullanıcıların fark etmeyebileceği floresan yıldırım veya ortam gürültüsüyle ilgili duyusal sorunları olabileceği düşünüldüğünde, kullanıcılara "bilgiyi işlemek için daha fazla yol" sağlar.
Halk kütüphanelerinde sunulan en popüler programlardan biri çocuklar, aileler ve yetişkinler için "yaz okuma" dır. Yaz okumaları genellikle yaz tatillerinde okunacak kitapların bir listesinin yanı sıra performanslar, kitap tartışmaları veya diğer okuma, kültür ve beşeri bilimler kutlamalarını içerir. Pek çok kütüphane, müşterilerin dizüstü bilgisayarları ve elektronik cihazları getirebilecekleri ve sorunlarını çözmede ve bunları nasıl kullanacaklarını öğrenirken bire bir ilgilenebilecekleri teknoloji klinikleri gibi topluluğa sınıflar sunar.
Kütüphaneler ayrıca topluluk kuruluşları ve eğitim ve girişimcilik faaliyetleri için ücretsiz veya ucuz toplantı alanları sunabilir. 2011'de Fayetteville Özgür Kütüphanesi ile başlayarak kütüphanelere makerspace'lerin eklenmesi, kamusal alanlar ve halk kütüphaneleri için yeni roller için potansiyel sunuyor. Kütüphane programlarına katılım 2004 ile 2008 arasında %22 arttı.
Programlama
Geçmişte kütüphaneler sadece koleksiyonlarını barındıracak binalar iken, şimdi çoğu zaman alanlarını düzenli olarak programlar veya kulüpler sunmak için kullanıyor. Bazı kütüphanelerde kitap kulübü, yazma kulübü veya bilgisayar programları gibi farklı isimlerle benzer programlar bulunsa da, çoğu program belirli kütüphaneye ve hizmet ettikleri topluluğa göre farklılık gösterecektir. Yeni araştırmalar, kütüphanecilerin kendi topluluklarının özel ihtiyaçlarını araştırmaları gerektiğini göstermiştir, çünkü "toplumlar farklıdır, ancak kütüphanelerin bu hizmetleri uygulama biçimleri de farklıdır. Bir kitaplıkta sunulan [hizmet yanıtı örneği], başka bir kitaplık tarafından sunulan [aynı örnekten] önemli ölçüde farklı olabilir. Farklılıklar, hizmetlerin yerel ihtiyaçlara göre uyarlanmasından kaynaklanıyorsa tamamen uygundur.” Gibi web siteleri Pinterest web sitesi ise, yerel müşterilerin için programlar oluşturmak için sayısız fikirler var Instructables vardır DIY öğreticiler, bir bütçe kütüphaneler için yararlıdır resim ile tamamlandı. "İnsanları etik ve değerler, tarih, sanat, şiir ve diğer kültürler hakkında düşünmeye ve konuşmaya teşvik eden beşeri bilimler ve sanat programları, kütüphanenin misyonunun ayrılmaz bir parçasıdır."
Yetişkin programları
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yetişkin kütüphanesi programlamasının başlangıçta yetişkin eğitimi ve yetişkin okuryazarlığı ile güçlü bağları vardı. Margaret E. Monroe , 1964 Ekonomik Fırsat Yasası'nın bir parçası olan ABD Yetişkin Eğitimi Yasası'nın 25. yıldönümünde bu bağlantıların izini sürdü .
Amerikan Kütüphane Derneği, Helen Lyman Smith'in daha önceki bir ALA 1952-53 araştırması olan Halk Kütüphanelerinde Yetişkin Eğitimi Faaliyetleri'ni tekrarlayan "Seksenlerde Yetişkin Hizmetleri" (ASE) projesini destekledi . ASE projesi, yetişkin kütüphane hizmetleri için yeni yönler için planlama sağlamak amacıyla yürütülmüştür. Yetişkin hizmetlerinin kapsamına kaynakları şunlardır "Nerede misiniz Onlar olmasaydı ne Kütüphaneler ve Yetişkin Eğitimi Aktiviteler: 1966-1991", "Yirmi Birinci Yüzyıl Halk Kütüphanesi Yetişkinlere Yönelik Hizmetler," Kütüphanede Yetişkin Programları, ve Tasarım Yetişkinlere Yönelik Hizmetler Stratejileri İçin Topluluğunuza Daha İyi Hizmet Etmek. 2015 yılında yaşlı yetişkinlere yönelik halk kütüphanesi hizmetine ilişkin ulusal bir araştırma yapılmıştır.
New York Halk Kütüphanesi onun 87 farklı branşta onun patronlarının yanına 93,000 programları her yıl sunmaktadır. Yetişkin programları arasında Excel sınıfları, yazma kulübü, yetişkin boyama kulübü, satranç kulübü, örgü kulübü ve mücevher yapımı dersi bulunmaktadır.
Albuquerque Bernalillo County Kütüphanesi yetişkin boyama kulübü, tığ / örgü / dikiş kulübü, bahçe kulübü, boncuk ve dize sınıfı ve iki dilli bir bilgisayar sınıfı vardır.
Tampa-Hillsborough İlçe Halk Kütüphanesi Sistemi yetişkinler için olağan kitap kulüpleri ve yazma kulüpleri sunuyoruz 31 şubesi bulunmaktadır. Bununla birlikte, sabah erken yürüyüş kulübü, sandalyeli yoga dersleri, başlangıç bilgisayar dersleri, şecere dersleri, gömme teknik yardım ve bir kahve ve Fransızca konuşma dersi de sunuyorlar.
Gençlik programları
Orange County Kütüphane Sistemi böyle bir Makinası / DIY programı, Ses Ekipmanları Eğitimi, Dikiş sınıflar, Örgü sınıfları, ESL sınıfları ve satranç kulübü gibi birçok genç etkinlikleri sunmaktadır.
Springfield Greene County Kütüphanesi yazma ve kitap kulüpleri yanı sıra teknoloji eğitim sınıfı, tahta oyun geceleri, film geceleri, zanaat sınıfları ve sahip My Little Pony kulübü.
Pikes Peak Kütüphane Bölge onların genç patronları için matematik öğretmenler vardır. Ayrıca yazma ve kitap kulüpleri, bir Dungeons and Dragons kulübü, bir kodlama laboratuvarı, bir anime kulübü, rehberli meditasyon ve ara sıra bir Super Smash Bros. Turnuvası sunuyorlar.
Çocuk programları
Belmont Halk Kütüphanesi çeşitli yaş gruplarında, konserler, müzik sınıfları, kukla gösterileri, bir yapıcı kulüp için hikaye süreleri dahil çocuk programları bir dizi sunar ve sing-along cumartesi.
Saratoga Springs Halk Kütüphanesi ayrıca çok sayıda hikaye kez yanı sıra çocuklar, ebeveyn / çocuk atölyeleri, İspanyolca atölyeler, salt to-a-köpek programı için yoga ve İyilik kulübü bulunmaktadır.
Chelmsford Halk Kütüphanesi, doğumdan anaokuluna kadar çok sayıda hikaye zamanına sahiptir. Ayrıca bebek yogası, kal ve oyun zamanı, yürümeye başlayan çocuk kafiye zamanı, babalar ve çörekler günü ve yıllık bir Zencefilli Kurabiye Festivali sunuyorlar.
Çeşitlilik
Amerikan kütüphanelerinin önemli bir hedefi , ülke genelinde kültürel olarak daha çeşitli hale gelmektir . Halk kütüphaneleri eşit erişim olanaklarıdır ve herkesin dini, ırkı, etnik kökeni, cinsiyeti veya mali durumu ne olursa olsun hoş karşılandığını hissettirmek ister. Bu amaca ulaşmak için kütüphaneler, hem personeli hem de sağladıkları kütüphane programlarını kültürel olarak daha duyarlı hale getirmenin yollarını bulmaya çalışıyorlar .
Çoğu kütüphane için başlangıç noktası, bulundukları demografiyi bulmaktır . Kütüphane sistemi hizmet ettikleri topluluk hakkında daha fazla şey öğrendiğinde, bir koleksiyon ve onun etrafında programlar oluşturmaya başlayabilirler. Birden fazla uzmandan gelen bir başka öneri, o toplumun üyeleriyle daha iyi ilişki kurmak ve onlara hizmet etmek için kütüphanenin bulunduğu toplumu temsil eden personelin işe alınmasını söylüyor.
Kültürel olarak çeşitli programlar yaparak, bir kütüphane toplumun birçok üyesini davet edebilir. Kütüphanelerin bu amacı gerçekleştirmesinin birkaç yolu, farklı dillerde konferanslar veya etkinlikler düzenlemek, çeşitli kutlamalar ve tatiller dahil olmak üzere birçok farklı kültürü kapsayıcı programlar sağlamak ve farklı kültürlerden konuşmacıları ve yazarları gelip konuşmaya davet etmektir.
Araştırma yardımı
Çoğu halk kütüphanesindeki kütüphaneciler, genel halka referans ve araştırma yardımı sağlar. Bu, öğrencilere makaleler ve sunumlar için güvenilir kaynaklar bulmalarında yardımcı olmayı; halkın bir tartışmada sorulara veya kanıtlara yanıt bulmasına yardımcı olmak; veya belirli bir olay veya konuyla ilgili kaynaklar sağlamak. Referans yardımı genellikle halka açık bir referans masasında gerçekleştirilen ancak telefonla veya çevrimiçi olarak da yapılabilen bir referans görüşmesi yoluyla sağlanır . Referans kütüphaneciler ayrıca, kullanıcıların bir akademik makale için uygun bir bibliyografya veya alıntı yapılan eserler sayfası geliştirmelerine yardımcı olabilir. Kütüphanenin büyüklüğüne bağlı olarak, farklı konuları ele alan birden fazla referans masası olabilir. Büyük kamu, akademik veya araştırma kütüphaneleri, belirli konu veya konularda uzman olan kütüphanecileri istihdam edebilir. Genellikle bir halk kütüphanesindeki çocuk bölümünün kendi referans masası vardır. Daha küçük bir kütüphanede dolaşım ve referans aynı masada olabilir.
İnternet, referans hizmetlerinin mevcudiyeti ve sunumu üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Encyclopædia Britannica gibi birçok referans eseri tamamen çevrimiçi hale geldi ve insanların bu eserlere erişme ve bunları kullanma şekli son yıllarda önemli ölçüde değişti. Arama motorlarının ve Wikipedia gibi kitle kaynaklı kaynakların yükselişi , referans ortamını dönüştürdü. Geleneksel referans görüşmesine ek olarak, referans kütüphanecilerinin sayısallaştırılmış referans çalışmalarına erişim sağlamada ( genel halka açık olmayan veri tabanlarının seçilmesi ve satın alınması dahil ) ve referansların güvenilir ve akademik olarak kabul edilebilir bir şekilde sunulmasını sağlamada artan bir rolü vardır . Kütüphaneciler de öğretme konusunda bir role sahip bilgi okuryazarlığı böylece müşterilerin bulabilmesi, anlamak ve kullanmak bilgi ve yardımcıları bulma arama motorları, veritabanları ve kütüphane kataloglarında gibi: Örneğin, pahalı akademik abonelikler erişimi olmayan müşterilerin öğretilen edilebilir Unpaywall erişim açık erişim literatürü kolayca.
Halk kütüphaneleri her yıl milyonlarca referans sorusuna cevap verebilir. Boston Halk Kütüphanesi yılda bir milyondan fazla referans soruları yanıtlar.
Referans koleksiyonları
Halk kütüphaneleri, dolaşımdaki koleksiyonlarına ek olarak, genellikle ansiklopediler, sözlükler, telefon kitapları ve benzersiz veya pahalı akademik eserler gibi bir referans kitap koleksiyonu sunar . Bu kitaplar özel durumlar dışında ödünç verilmeyebilir. Telefon rehberleri gibi sık kullanılan başvuru kitapları, "hazır başvuru" adı verilen özel bir bölümde yer alabilir.
Bazı kütüphaneler ayrıca kendi şehirleriyle ilgili tarihi belgeleri tutar ve bazı durumlarda tarihçiler için bir kaynak görevi görür. Queens Halk Kütüphanesi tanınmayan tarafından yazılmış mektupları tuttu Tiffany lamba tasarımcı Clara Driscoll ve küratör onları keşfedene kadar harfler kütüphanede kalmıştır. Bazı kütüphaneler, tarihi gazeteleri, mülk kayıtlarını veya devlet belgelerini koruyan arşivler veya devlet depoları olarak da hizmet verebilir . Eşsiz veya tarihi eserlerin koleksiyonlarına bazen özel koleksiyonlar denir ; Nadir durumlar dışında, bu öğeler referans öğelerdir ve kullanıcılar bunları bir kütüphanecinin gözetimi veya rehberliği altında kütüphane içinde kullanmalıdır. Yerel kütüphanelerin özel koleksiyonları, aile tarihlerini araştıran kişilerin özellikle ilgisini çekebilir. Belirli ailelerle ilgili eserlerin toplanmasına odaklanan kütüphaneler soykütükhaneleridir ve bir halk kütüphanesi ile aynı binada bulunabilirler.
Pek çok kütüphanede, özellikle de büyük şehir kütüphanelerinde, halkın görüntülemesi ve kullanması için geniş fotoğraf koleksiyonları, dijital görüntüler, nadir ve hassas kitaplar, eserler ve el yazmaları bulunur. Bu çalışmaların dijitalleştirilmesi ve dijital olarak korunması, genellikle hibeler veya hayırseverlik tarafından finanse edilen devam eden bir çabadır. 2005'te New York Halk Kütüphanesi , 275.000 görüntüden oluşan bir koleksiyonu web üzerinden görüntülenebilir hale getiren " NYPL Dijital Galerisi "ni sundu ; içeriğin çoğu kamu malı olsa da , bazı resimler hala telif hakkı kurallarına tabidir . Sınırlı finansman, telif hakkı kısıtlamaları, uzmanlık eksikliği ve zayıf kaynak , kütüphanelerin özel koleksiyonlarının büyük ölçekli sayısallaştırılmasının önündeki engellerdir.
Diğer servisler
Bir topluluğun istek ve ihtiyaçlarına bağlı olarak, halk kütüphaneleri halka birçok başka kaynak ve hizmet sunabilir. Basılı kitaplara ve süreli yayınlara ek olarak, günümüzde çoğu halk kütüphanesinde sesli kitaplar , e-kitaplar , CD'ler , kasetler , video kasetler ve DVD'ler dahil olmak üzere çok çeşitli başka ortamlar bulunmaktadır . Bazı kütüphaneler, daha geniş bir nüfusa hitap etmek için tencere, tava, dikiş makinesi ve benzeri ev eşyaları gibi ödünç almak için genel materyalleri stoklar. Yerel yazarların eserlerinin koleksiyonlarının yanı sıra yerel kasaba veya bölge ile ilgili kitap ve akademik araştırma koleksiyonları yaygındır. Kütüphanelerin depolama alanı ve ödünç verme sistemleri, sanat eserleri, kek kalıpları, tohumlar, aletler ve müzik aletleri dahil olmak üzere çok çeşitli malzemeleri ödünç vermek için kullanılabilir. Müzeler ve diğer kültürel kurumlara benzer şekilde, kütüphaneler de sergilere veya sergilere ev sahipliği yapabilir .
Daha fazla devlet hizmeti çevrimiçi hale geldikçe, kütüphaneler ve kütüphanecilerin çevrimiçi formlara erişim sağlama ve bunları doldurmaya yardım etme rolü vardır. Örneğin, 2013'te Amerikan halk kütüphaneleri, Affordable Care Act tarafından oluşturulan çevrimiçi sağlık sigortası pazarlarına insanların erişmesinin bir yolu olarak tanıtıldı .
Kırsal alanlarda, yerel halk kütüphanesinde , bir veya daha fazla otobüs veya yük hayvanından ( burros , deve, eşek veya fil gibi ) oluşan ve bazıları İnternet erişim noktaları veya bilgisayar laboratuvarları ile donatılmış küçük halk kütüphaneleri olarak döşenmiş bir mobil kitap hizmeti olabilir. ve kırsal kesime düzenli bir programa göre hizmet vermek. Son derece yalıtılmış veya zayıf dijital altyapısı olan topluluklarda, kütüphaneler çevrimiçi eğitim, teletıp veya tele-çalışmaya tek erişimi sağlayabilir . Kütüphaneler ayrıca okuryazarlığı ve öğrenmeyi teşvik etmek için okullar ve toplum kuruluşlarıyla ortaklık kurar.
24 saat açık kütüphane gibi Kuzey Amerika'da bazı halk kütüphaneleri, içinde pilot olarak uygulanmıştır Pioneer Kütüphane Sistemi 'nin Norman Oklahoma Halk Kütüphanesi ve Ottawa Halk Kütüphanesi içinde Ontario . Bu tür bir erişim, basılı kitapların mekanik olarak müşterilere satıldığı (ve dağıtıldığı) bir "kütüphane otomatından ", gece ve sabah erken saatlerde azaltılmış personele kadar herhangi bir yeri kapsayabilir.
Kütüphaneler kültürel farkındalığı teşvik eder; içinde Newark, New Jersey , halk kütüphanesi kutladı siyah tarihini sergiler ve programlar ile. Bir hesap, kütüphanelerin "ekonomik rekabet gücü" kadar "mahalle canlılığı" için de gerekli olduğunu ve bazı insanların iş bulmasına yardımcı olduğunu öne sürdü.
Kütüphaneler, acil durumlarda ve afetlerde barınak olarak kullanılabilecekleri, telefonları şarj etmek ve internete erişmek için yer sağlayabilecekleri ve özellikle finansal yardım olmak üzere bilgisayar ve internet erişimi gerektiren yardımların dağıtıldığı yerler olarak hizmet edebilecekleri önemli bir role sahiptir. . ABD Federal Acil Durum Yönetim Ajansı , kütüphanelerin afet zamanlarında temel toplum hizmeti sağladığını kabul eder. Kütüphaneler ayrıca durgunluk sırasında giderek daha önemli bir ekonomik role sahip oldular ve müşterilere iş arama yardımı, bilgisayar becerileri eğitimi ve özgeçmiş yardımı sağladılar.
COVID-19 Pandemisi'ne yanıt olarak birçok kütüphane, kullanıcılar için uzaktan ve uzaktan eğitim seçenekleri sunmaya başladı.
organizasyon
Bir halk kütüphanesinin kurulması veya geliştirilmesi, yasal bir yetki ve yönetim yapısı oluşturmayı, bir kitap ve medya koleksiyonu oluşturmayı ve ayrıca güvenilir finansman kaynakları, özellikle devlet kaynakları sağlamayı içerir. Çoğu halk kütüphanesi küçüktür, 25.000'in altındaki bir nüfusa hizmet eder ve belirli yerel ihtiyaçlara yanıt olarak kurulmuştur (veya kurulmuştur). In A Kütüphane Primer , John Pamuk Dana 'ABD'de kütüphanelerin kurulması ve yönetimi ile ilgili 1899 çalışmayı s Dana yazdı:
Her topluluğun farklı ihtiyaçları vardır ve kütüphanesine farklı koşullarda başlar. O halde, en çok, esas olarak okullara yardım çalışmalarına ayrılmış bir kütüphaneye mi, yoksa esas olarak referans için kullanılacak bir kütüphaneye mi, yoksa büyük ölçüde süreli yayınlara yönelik olacak ve bir okuma odasından daha fazla olmayacak bir kütüphaneye mi, yoksa özellikle çekici bir kütüphaneye mi ihtiyacınız olduğunu düşünün. kızlara ve kadınlara ya da erkekleri ve oğlanları sokak köşesinden ve salondan çekecek kadar çekici, neşeli bir dinlenme yerinden çok daha fazla olmayacak birine. Bu soruya erken karar verin, tüm çabalar bir amaç için toplansın ve genç kurumunuzun içinde büyüyeceği ve gücünü alacağı topluluğa uygun olsun.
Bir karar, halk oylaması veya benzeri bir yasal süreçle kurulduktan ve finanse edildikten sonra, kütüphane genellikle bir yönetim kurulu , kütüphane konseyi veya başka bir yerel otorite tarafından yönetilir . Bir kütüphaneci, kütüphane müdürü veya kütüphane müdürü olarak atanır. Küçük belediyelerde, il veya ilçe yönetimi kütüphane kurulu olarak görev yapabilir ve kütüphanenin yönetimi ve yönetiminden yalnızca bir kütüphaneci sorumlu olabilir. Yönetime dahil olmayan kütüphane personeli, Amerika Birleşik Devletleri'nde ve İngilizce konuşulan diğer bazı ülkelerde "kütüphane yardımcı profesyonelleri" veya "kütüphane destek personeli" olarak bilinir. Kütüphane ve bilgi biliminde örgün eğitim alabilirler veya almayabilirler . Destek personeli, kütüphane koleksiyonu geliştirme , kataloglama, teknik destek ve ödünç alınan kitapların hazırlanması sürecinde önemli rollere sahiptir . Bu görevlerin tümü, bilgi teknolojisi içersin veya içermesin, teknik hizmetler olarak adlandırılabilir . Kütüphanenin yönetim kurulu politika oluşturma konusunda nihai yetkiye sahip olsa da, sivil ve gönüllü dernekler, kadın kulüpleri, Kütüphane Dostları grupları ve kütüphaneye satın alma ve satın alma konusunda tavsiyede bulunmak üzere kurulmuş gruplar dahil olmak üzere diğer birçok kuruluş kütüphane yönetimine veya kütüphane bağış toplama çalışmalarına katılabilir. kitapların saklanması.
Devlet ve ulusal hükümetler de halk kütüphanelerinin kurulması ve düzenlenmesinde rol oynayabilir. Birçok hükümet, kamu ve yasama kullanımı için kendi büyük kütüphanelerini işletir (örneğin, eyalet kütüphaneleri, Kongre Kütüphanesi , Bibliothèque Nationale de France ). Bu hükümetler, belirli gereksinimleri karşılayan kütüphaneler için resmi tanınırlık veya fon ayırarak yerel kütüphaneleri de etkileyebilir. Son olarak, American Library Association (ALA) ve Chartered Institute of Library and Information Professionals (CILIP) gibi kütüphane ve bilgi uzmanları dernekleri, normların ve standart prosedürlerin oluşturulmasına, fonların güvence altına alınmasına, eyalet veya ulusal düzeyde savunuculuk yapılmasına ve kütüphanenin sertifikalandırılmasına yardımcı olur. okullar veya bilgi okulları .
Finansman
Halk kütüphaneleri, en önemlisi genellikle yerel veya belediye finansmanı olan geniş bir kaynak kombinasyonu yoluyla finanse edilir . Yerel bir kütüphaneyi kullanan vatandaşlar, onu şehir veya ilçe yönetimi aracılığıyla ya da bağımsız liderliği olan ve kendi vergilerini uygulayabilen bir yerel yönetim organı olan özel amaçlı bir bölge aracılığıyla destekler . Yerel finansman, diğer hükümet finansmanı ile desteklenebilir. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri'nde eyalet ve federal hükümetler, devlet yardım programları, Kütüphane Hizmetleri ve Teknoloji Yasası (LSTA) ve E-Rate aracılığıyla halk kütüphanelerine ek finansman sağlar . Eyalet ve yerel yönetimler ayrıca şehirlere ve ilçelere kütüphane inşaatı veya yenilemesi için büyük hibeler sunabilir. Özel hayırseverlik , kütüphane hizmetlerinin genişlemesi ve dönüştürülmesinde de önemli bir rol oynamıştır ve diğer eğitim kurumları gibi, bazı kütüphaneler de kısmen bir bağışla finanse edilebilir . Bazı proaktif kütüphaneciler, mali durumlarını desteklemek için patron ve sivil gruplarla ittifaklar tasarladılar. Kütüphane "arkadaş" grupları, eylemci kurulları ve iyi organize edilmiş kitap satışları da devlet finansmanını tamamlar.
Kamu finansmanı her zaman halk kütüphanesi tanımının önemli bir parçası olmuştur. Ancak, Büyük Durgunluk nedeniyle yerel yönetimlerin mali baskılarla karşı karşıya kalmasıyla, bazı kütüphaneler kamu finansmanını desteklemenin yollarını araştırdı. Kafeler, fırınlar, kitapçılar, hediyelik eşya dükkanları ve benzeri ticari faaliyetler, yeni ve şehir kütüphanelerinin ortak özellikleridir. Boston Halk Kütüphanesi iki restoran fotoğraf ve çizimlerin reprodüksiyonlarını özellikleri bir çevrimiçi mağaza vardır. Finansman üzerindeki baskı, aynı zamanda, topluma iş fırsatları sağlarken kütüphaneyi bir kamusal alan olarak sürdürmek için kütüphaneler arasında ve kütüphaneler ile kar amacı gütmeyen girişimler arasında daha yakın ortaklıklara yol açmıştır. Hala oldukça nadir olmakla birlikte , halka ve bir veya daha fazla öğrenci topluluğuna hizmet sağlayan kamu-özel ortaklıkları ve "karma kullanımlı" veya "çift kullanımlı" kütüphaneler zaman zaman alternatif olarak araştırılmaktadır. Jackson County, Oregon (ABD), 15 şubeli halk kütüphanesi sisteminin tamamını 2007'de altı aylığına kapattı ve kamu-özel ortaklığı ve azaltılmış bir programla yeniden açıldı. Kütüphane cezaları veya baskı ücretleri gibi küçük ücretler de kütüphane hizmetleri sağlama maliyetini dengeleyebilir, ancak cezalar ve ücretlerin genellikle kütüphane finansmanında önemli bir rolü yoktur. Yerel yönetimlerden gelen desteğin azalması, kütüphaneleri patronları pahasına telafi etmeye bıraktı. 'Kütüphaneler için Yeni Bir Politik Gerçeklikte Savunuculuğa Uyanmak' başlıklı makalede, daha 1980'lerde kütüphaneler verilen hizmetler için ücret talep etmeye ve para cezaları tahakkuk ettirmeye başladı. Bu hizmetler arasında "basım, noter tasdik, tarama, fotokopi, fotoğraf hizmetleri, hizmet alanı dışında yaşayanlar için kütüphane kartları, toplantı odası kullanımı, belge arama, kütüphaneler arası ödünç verme, e-kitap kontrolleri ve diğerleri" yer aldı. .
Veriler, özel ve halk kütüphanelerindeki eşitsizlikleri gösteriyor ve kırsal alanlardaki kütüphanelerin daha zayıf teknolojik altyapılara sahip olduğunu ve Kütüphaneci unvanına sahip tam zamanlı çalışan sayısının daha az olduğunu gösteriyor. Veriler, finansman ve hizmet düzeylerinin eyaletler arasında ve eyaletler içinde farklılık gösterdiğini göstermektedir. Kırsal kütüphaneler daha küçük koleksiyonlara, daha düşük bant genişliği oranlarına, daha az personele ve daha az çalışma saatine sahip olma eğilimindedir. Düşük gelirli bireyler, etnik azınlıklar ve kırsal kesimde yaşayanlar için yüksek kaliteli internete erişim sınırlı olabilir. Daha az avantajlı topluluklarda yetersiz kullanılan kütüphaneler nedeniyle yerel yönetimler, daha az eğitimli bireyleri etkileyen kütüphaneleri kalıcı olarak kapatmıştır.
Halk kütüphanelerinin kullanımı son yıllarda önemli ölçüde artmasına rağmen, kütüphaneler yoğun bir mali baskı ve denetim altındadır. Amerikan Kütüphane Derneği 2004 yılında derlenen basında çıkan ülke çapında kütüphanelere kesim fon bazı 162 milyon $ gösterdi söylüyor. 2009'da eyaletlerin %40'ı kütüphanelere yönelik devlet yardımında bir düşüş olduğunu bildirdi. 2012'de Büyük Britanya, Avrupa'daki genel mali kemer sıkma eğiliminin bir parçası olan bütçe kesintileri nedeniyle 200'den fazla kütüphaneyi kaybetti. Ancak, kütüphane finansmanında istikrar işaretleri var. 2012 itibariyle, yeni kütüphanelerin inşası ve yenilenmesi için sağlanan finansman sabit kalmaktadır. Şehirlerin halk kütüphanelerini kapatma planları sıklıkla iptal ediliyor veya azaltılıyor. 2012 yılında, 13 ABD eyaletindeki seçmenler, kütüphane inşaatı veya operasyonları için yeni finansmanı onayladılar. İngiltere'de 2013 yılında açılan Birmingham Kütüphanesi, Avrupa'nın en büyük kültürel alanıdır.
Anket verileri, halka açık değerlerin ücretsiz halk kütüphanelerine ait olduğunu gösteriyor. 2006'da bir Kamu Gündemi araştırması, halkın %84'ünün ücretsiz kütüphane hizmetlerini sürdürmenin yerel kütüphaneleri için birinci öncelik olması gerektiğini söylediğini bildirdi. Halk kütüphaneleri, etkinlik açısından parklar ve polis gibi diğer yerel hizmetlerden daha yüksek puanlar aldı. Ancak anket, halkın kütüphanelerinin karşı karşıya olduğu finansal zorluklardan çoğunlukla habersiz olduğunu da ortaya koydu. Çeşitli maliyet-fayda araştırmalarında kütüphaneler, vergi mükellefi doları üzerinden diğer belediye harcamalarından çok daha yüksek getiri sağlamaya devam ediyor. 2008'de yapılan bir anket, Amerika Birleşik Devletleri'nde artan fon beklentilerini kapsamlı bir şekilde tartışıyor ve sonuç olarak "Oy veren nüfus arasında artan kütüphane fonu için yeterli, ancak gizli, destek var" diyor. 2013 yılında Pew Araştırma Merkezi'nde yapılan bir anket, 16 yaş ve üzerindeki Amerikalıların %90'ının yerel halk kütüphanelerinin kapatılmasının toplumlarını etkileyeceğini ve %63'ünün bunun "büyük" bir etkisi olacağını söylediğini bildirdi.
Ayrıca bakınız
- Kuzey Amerika'daki halk kütüphaneleri
- Halk Kütüphanesi Derneği , Amerikan Kütüphane Derneği'nin bir bölümü
Referanslar
daha fazla okuma
- Barnett, Graham Keith (1973) Devrimden 1939'a kadar Fransa'da Halk Kütüphanelerinin Tarihi
- Dewey, M. (1901). Gezici Kütüphanelerin Alanı ve Geleceği . New York, NY: NY Kütüphane Sistemi.
- Harris, Michael H. Batı Dünyası Kütüphanelerinin Tarihi (4. baskı. Scarecrow Press, 1999); önceki baskılar Elmer Johnson tarafından yapıldı
- Hughes, Kathleen M. ve Jamie Wirsbinski Santoro (2021). Pandemi Sırasında Dönme: Topluluğunuza Her Zaman, Her Yerde Hizmet Vermek İçin Fikirler. Chicago. ALA Sürümleri.
- McCook, Kathleen de la Peña, Bossaller, J. ve Thomas, F. (2018), Halk Kütüphaneciliğine Giriş, 3. baskı. Chicago: ALA Sürümleri.
- Wedgeworth, Robert, et al. ed. (1993). Dünya Kütüphane ve Bilgi Hizmetleri Ansiklopedisi (3. baskı). Amerikan Kütüphane Derneği. ISBN'si 9780838906095.CS1 bakımı: birden çok ad: yazar listesi ( bağlantı ) CS1 bakımı: ek metin: yazar listesi ( bağlantı )
- Worpole, Ken (2013), Çağdaş Kütüphane Mimarisi: Bir Planlama ve Tasarım Rehberi , Routledge.
- Rafael, Molly. 2009. "Zorlu Ekonomik Zamanlarda Kütüphanelerin Dönüştürücü Gücü." Kütüphane Liderliği ve Yönetimi 23, no. 3: 106-151.
Britanya
- Kara, Alistair. "Dolaptaki İskelet: Britanya'da 150 Yıl Boyunca Sosyal Sınıf ve Halk Kütüphanesi." Kütüphane Tarihi 16.1 (2000): 3-12. "Her zaman liberal orta sınıf ideallerinin bir ifadesi oldular ve olmaya devam ediyorlar" diyor. Öz
- Charing, S. "Self-Help v State Intervention: the 1850 Public Library Act as a Reflection of Victorian Doctrine of Mid-Victorian Doctrine," Australian Library Journal (1995) 44(1), s. 47–54.
- Hayes, Emma ve Anne Morris. "Halk kütüphanelerinin boş zaman rolü Tarihsel bir bakış açısı." Kütüphanecilik ve bilgi bilimi dergisi 37.2 (2005): 75-81. Öz
- Hoare, P. (ed.) İngiltere ve İrlanda'daki Cambridge Kütüphane Tarihi (Cambridge University Press, 2006)
- Kelly, Thomas, Büyük Britanya'da Halk Kütüphanelerinin Tarihi 1845–1965 (Londra: Library Association, 1973)
- Kelly, T & E. Kelly. Halk için Kitaplar: İngiliz Halk Kütüphanesinin resimli bir tarihi (Londra: Andre Deutsch, 1977)
- McMenemy, D. The Public Library (Londra: FACET, 2009)
- Minto, J. Büyük Britanya ve İrlanda Halk Kütüphanesi Hareketi Tarihi (Londra: Library Association, 1932)
- Munford, William Arthur. Kuruş oranı: İngiliz halk kütüphanesi tarihinin yönleri, 1850–1950 (Kütüphane derneği, 1951)
- Murison, WJ Halk Kütüphanesi: kökenleri, amacı ve önemi (2. baskı. Londra: Harrap, 1971)
- Overington, Michael A. Konu Bölümlü Halk Kütüphanesi . Londra: Kütüphane Derneği, 1969. 167 s.
- Stockham, KA, ed. İngiliz İlçe Kütüphaneleri: 1919-1969 . (Londra: André Deutsch, 1969)
- Sturges, P. "Halk kütüphanesini 1850-1919 kavramsallaştırma." Kinnell, M. ve Sturges'te, P. (eds) Continuity and Innovation in the Public Library: the Development of a Social Institution (Londra: Library Association, 1996)
tarihyazımı
- Harris, Michael H. (1967) "Kütüphane tarihi: basılı literatür üzerine eleştirel bir deneme." Kütüphane Tarihi Dergisi (1967): 117-125. JSTOR'da büyük ülkeler için ana kitapları kapsar
Dış bağlantılar
- Halk Kütüphanelerinin Büyümesini ve Yenilenmesini Teşvik Etmek: Çerçeve Olarak Doğal Yaşam Döngüsü
- "Halk kütüphaneleri nasıl başladı?" gelen düz Dope
- Hoyle, Alan (2020), "Manchester Ücretsiz Kütüphane Binası, İspanyol Instituto Cervantes'in Evi"
- Halk Kütüphanelerinde Seminer