İki kardeş arasında denge kurabilme işi anne babaları en çok zorlayan konulardan biridir. İkinci bebeğini beklemeye başladığı andan itibaren çoğu anne baba, “acaba iki çocuğumu da eşit derecede sevebilecek miyim?” endişesi duymaya başlar. Birinci çocukla kurulan sevgi ilişkisine bir rakip getiriyor olma fikri çoğu anne babaya suçluluk hissi yaşatır. Ebeveynin yaşadığı bu zorlu duygular kardeş rekabetini genelde iyice tetikler.
Birinci çocuk, kardeşi olduğunda kızgınlık duygularını öncelikle ebeveyne yöneltir. Sonra bebek büyüyüp kendi oyuncaklarına ortak oldukça kardeşini tartaklayarak ebeveyni kendi tarafında çekme çabasına girebilir. Genelde küçük kardeşler başkalarının ilgisini çekmeyi daha çabuk öğrenirler. Kardeşi başkalarının gözünde çekici hale gelirken büyük çocuğun genelde suratının asıldığı ve geri çekildiği gözlemlenir. Büyük çocuğun annenin kucağına oturması, parmağını emmesi ve kardeşiyle neşeli şekilde oynayan misafirleri uzakta durup izlemesi sık rastlanan geri çekilme davranışlarıdır.
Kardeş Kıskançlığıyla İlgili Ebeveynlere Tavsiyeler:
Çocuklarınız Arasındaki Kavgaya Karışmayın: Çocuklarınız arasında ortaya çıkabilecek anlaşmazlık ve kavgalardan uzak durmanız gerekir. Eğer iki kardeş arasındaki tartışmaya siz de karışırsanız çocukların sizi manipüle etmesine neden olabilecek bir çözümsüzlük üçgeni oluşur. Siz arada olduğunuz sürece, ikisi birlikte sorunlarını çözmeyi öğrenemezler. Sizi tartışmaya dahil etmeye çalıştıklarında “Biliyorsunuz kim haklı kim haksız ben bilmiyorum. Kendiniz çözmelisiniz.” deyin ve odadan ayrılın. Sizin herhangi birinin tarafını tutma ihtimaliniz ortadan kalktığında, çocuklarınızın çok daha az kavga ettiklerini göreceksiniz.