RAH-66 helikopterinin ortaya çıkmasının ön şartı, mevcut ABD helikopter silahlarının yeteneklerini analiz eden yılın 1982 raporudur. Silahlı araçların çoğunun, Varşova Paktı ile silahlı çatışma bağlamında verilen savaş görevlerini etkin bir şekilde yerine getiremediğini belirtti. ABD silahlı kuvvetleri, düşmanın hava savunmasını yenebilecek, hedefleri bulabilecek ve onları yok edebilecek yeni bir araca ihtiyaç duyuyordu.
1983 yılında, raporun yayınlanmasından sadece birkaç ay sonra, Pentagon, tek bir tasarıma dayanan iki helikopter oluşturmak olan LHX programının (Hafif Helikopter Deneysel) başlatılmasını başlattı. Bunlardan biri (LHX-SCAT olarak bilinir) keşif ve grevlere yönelikti ve ikincisi (LHX-UTIL) çok amaçlı bir makine olarak görülüyordu.
Yeni program hemen uçak üreticilerinin dikkatini çekti, çünkü rekabeti kazanmak ekipman tedariği için en büyük sözleşmelerden bazılarının imzalanmasını gerektirdi. Sadece Kara Kuvvetleri, Deniz Kuvvetleri ve Deniz Piyadeleri hariç, 5'e binlerce yeni helikopter sipariş etmeyi planlıyordu. AH-2900, OH-1 ve OH-6 helikopterlerinin yerini almak için LHX-SCAT 58 helikopterlerinin yanı sıra eski çok amaçlı UH-2'in yerini almak için daha fazla 1 LHX-UTIL bin satın alınması planlandı.
Bununla birlikte, büyük sözleşmeler alma olasılığı ordunun gereklilikleri ile karmaşıktı. Ordu, geliştirilmesi özel çaba gerektiren, benzersiz özelliklere sahip helikopterler almak istedi. Radar, kızılötesi ve akustik alanlardaki mümkün olan en düşük görünürlüğü sağlamak gerekiyordu. Ek olarak, helikopterin maksimum hızı 400-450 km / s hızına ulaşarak, o sırada mevcut tüm makinelerin kapasitesini önemli ölçüde aşmıştı. LHX-SCAT keşif ve saldırı helikopteri, tek bir kabine, özel bir donanıma ve 3800 kg siparişinin bir kalkış ağırlığına sahip olmalıydı. LHX-UTIL, altı kişiyi veya 600 kg kargo yükünü taşımak için tasarlandı, iki pilot tarafından kontrol edilmeli ve SCAT modifikasyonundan biraz daha büyük olmalıdır.
ABD'nin önde gelen dört uçak üreticisi, LHX yarışması için teklif verdi. Bell, Boeing, Hughes ve Sikorsky umut verici bir makine geliştirme isteğini dile getirdi. Bu kuruluşların uzmanları, tamamen farklı görünüme sahip birkaç projenin ortaya çıkmasına neden olan helikopterlerin geliştirilmesi için umutları hakkında kendi görüşlerine sahipti. Örneğin, "Sikorsky" şirketi, koaksiyel yatak vidalarına ve itme kuyruğuna sahip bir otomobil teklif etti. Böyle bir düzenlemenin mümkün olan en yüksek uçuş hızını sağlaması gerekiyordu. Gelecekte Sikorsky şirketinin de benzer fikirler geliştirmeye devam ettiği ve şu anda benzer bir S-97 projesinde yer alması dikkat çekicidir.
Ön projelerin geliştirilmesi sırasında, gerekli özelliklere sahip LHX helikopterlerinin yaratılmasının oldukça zor bir iş olduğu ortaya çıktı, bu yüzden yarışmaya katılanlar güçlenmeye zorlandı. Boeing helikopter ünitesi Sikorsky ile çalışmaya başladı ve Bell uzmanları, bu zamana kadar Hughes'u da içeren McDonnell Douglas'tan meslektaşlarıyla işbirliği yapmaya başladı. 1988’in sonbaharında, bu iki konsorsiyum işin devamı için sözleşmeler aldı.
Bu aşamanın görevi, kalkış ağırlığının ve makinenin maliyetinin ayarlanmış değerlerini korurken gereksinimleri yerine getirme olasılığını tespit etmektir. Ayrıca, helikopterlerin yerleşimi kontrol edildi ve elektronik ekipmanların entegrasyonu ile ilgili ilk çalışmalar yapıldı. Bu aşamada, müşterinin gelecek vaat eden teknoloji gereksinimlerini yumuşatması gerektiği ortaya çıktı. 350 km / s üzerinde maksimum uçuş hızının sağlanması teknik açıdan son derece zor oldu. Ek olarak, çalışmalar bu hızlarda alçak irtifa uçuşunun sadece yüksek nitelikli pilotların kullanabileceğini göstermiştir.
Ordu, azami hız gereksinimlerini değiştirdi ve LHX-UTIL'nin çok amaçlı bir helikopterinin geliştirilmesini de iptal etti. Seksenlerin ortasından bu yana, LHX programına yönelik finansman giderek azalmakta ve birkaç kez çalışmayı durdurması önerilmiştir. Yine de, program azaltılmış olmasına rağmen devam etti. Mali yeteneklerin kısıtlı olması nedeniyle, Pentagon ve katılımcı şirketler teknik çözümlerde yeni yöntemler kullanmak zorunda kaldılar. Fikir ve önerilerin çoğu bilgisayar simülasyonu kullanılarak test edildi. Bazı birimler ve montajlar uçan laboratuarlarda test edildi.
1991'in baharında, ordu yeni helikopteri kimin geliştireceğini belirledi ve ardından seri üretime başladı. Önerilen iki projeden Boeing-Sikorsky birliği tarafından geliştirilen seçildi. Proje yeni bir isim aldı: RAH-66 Comanche. Bazı önceki Amerikan helikopterleri gibi, yeni araba da Kuzey Amerika Yerli kabilelerden birinin adını aldı. Bu durumda, Amerikan pratiğinde ilk defa RAH harfi kullanılmıştır. Eşit derecede iyi bir şekilde keşif ve şok görevlerini yerine getirebilen helikoptere, uygun atama verildi - Keşif ve Saldırı Helikopteri.
RAH-66 projesi için geliştirme sözleşmesi Nisan 1991'te imzalandı. Geliştiricinin seçimi, tüm çabaları yoğunlaştırmayı ve mevcut tüm fonları tek bir projeye yönlendirmeyi, özellikle de yeni bir makinede kullanılması önerilen çeşitli sistemlerin tam ölçekli testlerini başlatmayı mümkün kılmıştır. Projenin daha büyük bir yenilik derecesine sahip olduğu ve birçok teklifin kontrol edilmesi veya rafine edilmesi gerektiğinden, bu olasılığın son derece önemli olduğu unutulmamalıdır.
Yeni bir helikopter tasarlamak çok zaman aldı. Comanche helikopterinin ilk prototipi Sikorsky fabrikasının montaj atölyesinden ancak Mayıs 1995 sonunda çıkarıldı. Zemin testlerine birkaç ay harcandı. İlk uçuş 95'un sonunda gerçekleşecekti, ancak sonunda Ocak 4'ta 1996'e taşındı. Zamanın gösterdiği gibi, keşif ve saldırı helikopteri tarafından inşa edilen iki prototip prototipin testleri sekiz yıl ertelendi.
LHX / RAH-66 helikopteri için ana şartlardan biri, düşman tespit ekipmanı için görünürlüğün azalmasıydı. Bu nedenle, Comanche helikopteri, sınıfındaki diğer ekipmanlardan onu ayıran bir takım özel özellikler aldı. Bu nedenle, makinenin gövdesinin dış yüzeyi, farklı açılardan birbirlerine bağlanmış çok sayıda düz çizgi panelden oluşur. Kaporta yapan bir rotor göbeği, dairesel bir kanalda bir direksiyon vidası ve geri çekilebilir bir şasi kullanılır. Gövdenin yanlarında iç kargo bölmelerini kullanmak için önerilen silahların yerleştirilmesi için. Aynı zamanda, dış bölme kapaklarında silahlanma süspansiyonu için dikmeler bulunuyordu. Silahlı burunlu taretin 180 ° 'de açacağı ve varilleri özel bir mahfaza kaplamasına yerleştirmesi gerekiyordu.
Kızılötesi menzildeki görünürlüğü azaltmak için, helikopter orijinal bir egzoz soğutma sistemi aldı. Motorlardan çıktıktan sonra, soğuk atmosfer havasıyla karıştırıldılar ve arka bomun yanları boyunca yer alan uzun yarık nozullardan atıldılar. Bu sistem ABD'de ilk kez kullanıldı. Bundan önce, üretilen ısının azaltılması, egzoz memeleri için özel memeler kullanılarak gerçekleştirildi.
Raporlara göre, görünürlüğü azaltmaya yönelik bütün tedbirler oldukça yüksek sonuçlara yol açtı. Bu nedenle, AH-64 Apache helikopteri ile karşılaştırıldığında, etkili saçılma yüzeyi yaklaşık 600 kat azalmıştır. Bu helikopterlerin termal radyasyondaki karşılaştırılması, Comanche'nin dört kat avantajını göstermektedir.
RAH-66 helikopterinin ana yapısal elemanı, üzerinde tüm birimlerin ve gövde derisi panellerinin sabitlendiği uzun bir kutu kirişidir. Helikopterin cildindeki güç elementlerinin ve panellerinin çoğu metal ve plastik bazlı kompozit malzemelerden yapılmıştır. Gövde tasarımının ilginç bir özelliği, cildin düzeniydi. Panellerin yaklaşık% 40'i çıkarılabilir ve iç ünitelere servis yapmak için çıkarılabilir. Elektrik setinin bütünlüğünü korurken giydirme panellerinin hasar görmesi tüm yapının gücünü etkilememiştir.
Gövde uzunluğu 14,4 m'nin düzeni, birimlerin yerleştirilmesinde modern görüntülere karşılık geldi. Yayda, ortak bir fenerle çift kabin, ekipman bölmesi ve otomatik silahla uzaktan kumandalı bir kurulum vardı. Gövdenin orta kısmında motorlar, ana şanzıman, ekipmanın bir kısmı ve iç silah bölmeleri vardı. Bazı ünitelerin yerleştirilmesi için kuyruk bomu verildi. Direksiyon vidasının görünürlüğünü 1,37 m çapında azaltmak için halka şeklindeki kanalın içine ve omurganın üzerine yerleştirilmiş yatay kuyruk içine yerleştirin.
Orta ve arka gövdede bir geri çekilebilir üç noktalı şasi bulunuyordu. Ana raflar geriye doğru dönülerek geri çekildi - öne doğru dönerek. Desteklerin ve amortisörlerin tasarımı, iniş sırasında çarpma enerjisinin bir kısmını artan dikey hızda emmeyi mümkün kılmıştır. Ek olarak, park konumunda, raflar kısmen makinenin park yüksekliğini 3,4 m'ye göre azaltarak geri çekilebilir.
Başlangıçta, LHX helikopterinin bir turboşarjlı motoru olması gerekiyordu, ancak daha sonra daha güvenilir bir ikiz motorlu motor kullanmaya karar verildi. Seksenlerin ortalarında, LHTEC'in geliştirildiği, gelecek vaat eden bir helikopter motorunun gelişimi için bir yarışma başlatıldı. RAH-66 helikopterinin gövdesinin ortasına, rotorun altına, 800 beygir gücü X olan iki T801-LXT-1560 motor takıldı. Ana motorların arasına yerleştirilmiş ve marş olarak kullanılan ve bazı sistemlerin çalışmasını sağlayan araçlar olarak WTS124 yardımcı güç ünitesi sağlanmıştır.
Gövdenin orta kısmında bir kaporta ile donatılmış bir rotor göbeği vardı. 11,9 m çapındaki rotor, tamamen kompozitten yapılmış beş bıçağa sahiptir. Bıçaklar açısından dikdörtgen bir şekle sahip olduğu gibi, ok şeklindeki sonlandırmaya sahiptir. Ana rotorun büyük kalibreli küçük tüfekler vursa bile performansı koruduğu iddia edildi. оружия.
Gövdenin ileri kısmında, iki kişilik pilot düzenine sahip çift kişilik bir kabin vardı. İlginç bir gerçek, pilotun ön kokpitte olması ve silah operatörünün arka tarafta bulunmasıydı. Pilotların standart olmayan bu konumu, komutanın kabininden mümkün olan en iyi manzarayı elde etmek için kullanıldı.
Her iki kabin de aynı enstrümantasyona sahipti. Her iki pilotta da bir dizi uçuş aleti ve bir dizi kontrol vardı. Her iki kabinin ön panellerinin ana elemanı, 200х150 mm boyutlarında iki LCD ekrandı. Sol monokrom ekran, video sinyalini gözetim sistemlerinden, doğru renkli ekrana navigasyon, uçuş ve taktik bilgisine kadar göstermek için tasarlanmıştır. Buna ek olarak, kabinlerde birkaç tane daha küçük renkli ekran vardı. Gerekli bilgiyi girmek için kontrol panelinin altındaki klavyenin altına.
RAH-66 helikopterinin onboard donanımının önemli bir unsuru, kask monteli bir indikasyon sistemine sahip pilot kaskları oldu. Çalışma moduna bağlı olarak kask sistemi, uçuş parametreleri, üç boyutlu bir harita, gözetim sistemlerinden bir görüntü vb. Hakkında bilgi görüntüleyebilir. Böylelikle, kask üzerine monte edilmiş kalkan kullanarak, komutan pilot için pilotluk için gerekli bilgileri alabilir ve operatör silahı panodan rahatsız etmeden kullanabilir.
Kokpitin bir koruması vardı. Pilot koltuklar kurşun geçirmez zırhla kaplandı. Kimyasal, biyolojik veya nükleer silahlara karşı korunmak için kabinde küçük bir aşırı basınç sağlandı. Basınçlandırma sistemi ayrıca elektronik ekipman bölmelerini de korumuştur.
Boeing-Sikorsky RAH-66 Comanche helikopterinin aviyoniği, operatör kabininin altında bulunan bir burun bölmesinde ve iki kuyruk tabancasında bulunuyordu. Helikopterin aviyoniklerinde sadece dijital ekipman kullanılıyordu. Radyo-elektronik ekipmanın temeli, diğer ekipmanın etkileşimini ve gerekli tüm bilgilerin işlenmesini sağlayan iki dijital bilgisayardı. Üretimi kolaylaştırmak için,% 70 üzerindeki BREO kompleksi, Lockheed Martin F-22A Raptor avcı uçağının ekipmanıyla uyumluydu.
Keşif görevi göz önüne alındığında, helikopter bir dizi tespit, iletişim ve veri iletimi yolu aldı. Algılanan nesnelerin kendi koordinatlarını ve konumlarını belirlemek için RAH-66 birleşik (uydu ve atalet) bir navigasyon sistemi aldı. Helikopterin, AH-64 helikopterlerinin en son değişikliklerinde kullanılan Longbow sisteminin bir gelişimi olan bir radar istasyonu taşıması gerekiyordu. Ön yarımkürede kızılötesi ve televizyon izleme sistemleri ve hedeflerin vurgulanması için bir lazer sağlanmıştır. Optik-elektronik sistemler azimutta 52 ° genişliğinde ve rakımda 35 ° genişliğinde bir sektörün gözlenmesini mümkün kılmıştır.
Comanche aviyoniklerinin ilginç bir özelliği, arama modunda çalışmak ve hedef saldırı için algoritmalar haline geldi. Helikopterin hayatta kalma oranını arttırmanın uzun süre barınaktan ayrılmaması gerektiği varsayılmaktadır. Bu durumda, mürettebat istenen yüksekliğe tırmanmalı, araziyi taramalı ve yine arazinin kıvrımlarına gizlenmelidir. Ekipman toplanan bilgileri “hatırlar”, operatörün hedefi bulabilmesi ve herhangi bir riske girmeden bir saldırıya hazır olması. Gemideki sistemlerin hafızasında hem düşmanın hem de NATO ülkelerinin temel hedeflerinin, nesnelerinin ve ekipmanının imzası vardı. Nesne türünün otomatik olarak tanınmasının, yangın olasılığını kendi başına azaltacağı varsayılmıştır.
RAH-66 helikopteri hem bağımsız olarak hedeflere saldırarak hem de onlar hakkında diğer birimlere bilgi aktarabilirdi. Bilgi gürültüsüz bir radyo kanalı üzerinden iletildi.
Helikopteri kontrol etmek için üçlü yedeklemeli iki kanallı bir dijital radyo izleme sistemi kullanılması önerildi. Kullanılan EDSU üç modda kullanılabilir. İlk olarak, otomatik olarak uçuş parametrelerini dikkate almadı, makinenin kontrolünü tamamen pilotun eline verdi. İkinci modda, çeşitli sensörlerdeki verilere dayanan otomatikler pilotun belirli bir hız ve irtifada kalmasına yardımcı oldu ve ayrıca pervanelerin santralini ve parametrelerini kontrol etti. Üçüncü mod, silah kontrol sistemiyle etkileşime giren tam teşekküllü bir otomatik pilottur. Bu durumda, otomatikler helikopteri savaş kursuna bağımsız olarak geri çekebilir ve belirtilen hedefin saldırısını gerçekleştirebilir. Motorları kontrol etmek için ayrı bir dijital sistem kullanıldı.
RAH-66 helikopterinin yerleşik silahlandırması, dönen bir varil bloğuna sahip bir XM301 otomatik topundan oluşuyordu. Silahın üç namlu kalibre 20 mm vardı. Mühimmat tabancaları - 320 veya 500 mermileri. Silah, yarım küre içindeki bombardıman hedeflerine izin veren bir dönme taretine monte edildi. Hava hedeflerine ateş ederken, XM301 dakikada 1500 çekim yapabilir. Yer hedeflerini yenmek için hızın yarısı kullanıldı.
Taretin ilginç bir özelliği kullanılan taşıma pozisyonuydu. Helikopterin görünürlüğünü azaltmak için, gerekirse, namlu, uçuş boyunca geri çevrildi ve özel bir kasaya yerleştirildi. Helikopterin burnundaki sınırlı hacimler nedeniyle, proje yazarları ilginç bir mühimmat sistemi kullanmak zorunda kaldı. 500 mermilerindeki davul dükkanı, operatör kabininin altında, toptan yeterince uzağa yerleştirilmiştir. Mühimmat tedariki özel bir konveyör kullanılarak gerçekleştirildi.
Füze silahlanmasının hava kargo bölümlerinde taşınması önerildi. Bu bölmelerin boyutları, AGM-114 Hellfire havadan havaya füzelerin ve AIM-92 Stinger havadan havaya boyutlarıyla belirlendi. Ayrıca, helikopter güdümlü Hydra 70 füzesi kullanabilirdi. Özellikle RAH-66 helikopteri için yeni silahların geliştirilmesi planlanmamıştır. Silahların askıya alınması için, taşıyıcıların yan bölmelerindeki kargo bölmelerindeki tutucuların kullanılması önerildi. Silahı kullanmadan önce, kanat yatay pozisyonda yükseltilmiş olmalıydı. Her birinin üç süspansiyon tertibatı vardı.
Ateş gücünü artırmak için RAH-66 Comanche helikopteri EFAMS süspansiyon sistemini kullanabilir. Bir helikopterin yanlarına monte edilmiş iki kanattan oluşuyordu. Bu kanatlardaki süspansiyon tertibatları, roket silahlanmasının toplam mühimmatını arttırarak daha karmaşık şok görevlerini çözmeyi mümkün hale getirdi. Ancak bu durumda, kanatların takılması bir dereceye kadar azami uçuş hızını azaltmıştır.
LHX projesinin ilk teknik görevi, kalkış ağırlığı yaklaşık 3800 kg olan bir helikopterin yaratılmasını içermiştir. Hazır "Comanche" çok daha zor çıktı. Boş helikopterin kütlesi 4200 kg'ı aştı, normal kalkış - 5800 kg. Maksimum kalkış ağırlığı, ilk gereksinimlerin iki katından fazla olan 7900 kg'a ulaştı. Ancak, teknik görev yeni araştırma ve hesaplamaların sonuçlarına göre birkaç kez değişti.
1996'in en başında başlayan testler, yeni helikopterin uçuş verilerinin oluşturulmasına izin verdi. Maksimum hız 324 km / s'e ulaştı. Kesik koni şeklindeki üst kol radarının kaplamasını kurduktan sonra, maksimum hız 317 km / s'ye düştü. EFAMS'ın ek kanatlarının askıya alınması, uçuş hızını yaklaşık 20 km / s oranında daralttı. Kulaklık anteni olmadan seyir hızı 296 km / s'e ulaştı. Anten ile - 275 km / s. Helikopterin pratik tavanı 5 km, statik olan ise 3,5 km'dir. Ekonomik motorlar ve hacimsel iç yakıt tankları nedeniyle, helikopterin pratik menzili 900 km'ye getirildi. Vapur aralığı - 2335 km.
RAH-66 projesi, kaderi ATS'nin ve SSCB'nin çöküşünün yanı sıra, seksenlerin sonlarındaki ve doksanların başındaki diğer jeopolitik değişikliklerden etkilenen gelişmelerden biriydi. Gelecek vaat eden projelerin maliyetini azaltmak, yeni bir helikopterin gelişimini etkiledi. Böylece, doksanlı yılların ortalarında, Comanch satın alma planları 5000'ten 1300 ünitelerine indirgenmişti. Gelecekte, planlanan satın alımlardaki yeni azalmalar konusu tekrar tekrar gündeme getirildi. Ayrıca ordunun değişen görüşleri. Tasarım çalışmasının başlamasından bu yana, müşteri gelecek vaat eden bir makinenin gereksinimlerini defalarca değiştirmiştir. Görevde birkaç kez keşif veya grev yeteneklerine karşı bir önyargı vardı.
Helikopteri vaat eden helikopterlerin test edilmesi, iyileştirilmesi ve iyileştirilmesi 2003 yılı sonuna kadar devam etti. Bu zamana kadar, ABD'nin iktidar çevrelerinde projenin uygulanabilirliği üzerine tartışmalar yeniden başladı. RAH-66 helikopter destekçileri yüksek performans ve çok yönlülüğüne hitap ettiler. Muhalifler, sırasıyla, işin mali tarafına bastırdı. Bu zamana kadar, Comanche helikopterinin geliştirilmesi ve test edilmesine yaklaşık 7 milyarlarca dolar harcandı. Seri ekipmanın daha fazla çalışması ve inşası dikkate alındığında, projenin toplam maliyeti 40 milyarlarca geçebilir.
Çok sayıda tartışma yeni helikoptere karşı başka argümanlardan bahsetti. Makinenin geliştirilmesinin yirmi yıldan fazla bir süre geciktiği ve teknik şartnamelerin tekrarlanan iyileştirmelerinin projenin gerekli alaka düzeyini sağlayamadığı belirtildi. Ek olarak, eleştirmenler, yeni RAH-66'in özelliklerinin belirli görevleri çözmede yetersiz ya da gereksiz olduğuna inandıkları için Afganistan ve Irak'ta askeri helikopterlerin kullanıldığını hatırlattı. Keşif operasyonlarının insansız hava araçları ile yapılabileceği ve özel helikopterlerin oluşturulmasını gerektirmediği de belirtildi.
Projenin kaderi RAH-66 Comanche, Amerikan Savunma Bakanlığı liderliğinin tüm işleri durdurmaya karar vermesiyle 24 Şubat 2004'a karar verdi. Projenin kapatılması Pentagon’un bütçesini etkiledi. Gelişimin erken sona ermesini telafi etmek için, askeri departman Boeing ve Sikorsky şirketlerine yaklaşık 1 milyar dolar tutarında tazminat ödemek zorunda kaldı.
Proje kapatıldığında iki prototip helikopter üretildi. Birkaç yıl sonra demonte ekipmanı olan makineler Havacılık ABD Ordu Müzesi (Fort Rucker, Alabama). RAH-66 projesindeki gelişmeler ortadan kalkmadı. Yeni helikopterin geliştirilmesi sırasında yaratılan fikirler ve çözümler artık helikopter teknolojisinin yeni projelerinde kullanılıyor. Daha sonra bazı ekipmanların AH-64 Apache saldırı helikopterinin yeni versiyonlarında kullanılması teklif edildi. Buna ek olarak, gelecekte mevcut ekipmanın yerini alacak yeni bir helikopter geliştirilmesi planlanmaktadır. Belki de bu makine on yıl önce orduya ve politikacılara uymayan Comanche'nin doğrudan bir gelişimi olacak.
Sitelerin malzemelerinde:
http://airwar.ru/
http://boeing.com/
http://army-technology.com/
http://militaryfactory.com/
http://popmech.ru/
http://worldweapon.ru/
http://aviastar.org/