Doğru yapıldığında, çevrimiçi öğrenme aslında yüz yüze eğitim kadar etkili olabilir. Ancak Avustralya üniversiteleri, bu tür kaliteli çevrimiçi eğitim sunmak için personelini geliştirmedi.
Avustralya üniversiteleri, çevrimiçi dersler vermeleri ve etkili bir şekilde destek olmaları için öğretim görevlilerine yoğun beceriler sağlamazlarsa, birçok öğrencinin okuldan ayrıldığını ve erken okulu bıraktığını görebilirler.
Çevrimiçi öğrenme neden başarısız olabilir?
Avustralya üniversiteleri on yıldan daha uzun bir süre önce çevrimiçi dereceleri tanıttı. Umut, çevrimiçi öğrenmenin, bizzat üniversiteye gidemedikleri için tarihsel olarak yüksek öğrenimini tamamlamaları engellenen öğrencilere erişim sağlayacağıydı ve hala da öyle.
Bunlar, düşük sosyo-ekonomik geçmişe sahip öğrencileri, engelli öğrencileri ve bölgesel ve uzak öğrencileri içerir.
Birçok ülkede tamamen çevrimiçi eğitim gören öğrenciler için tamamlama oranları oldukça düşük yüz yüze okuyanlar için değil. Avustralyada, bırakma en az %20 daha yüksek çevrimiçi öğrenciler için kampüsteki öğrencilere kıyasla ve derece tamamlamaları 2.5 kat daha düşüktür.
Bırakma olasılığı en yüksek olanlar, çevrimiçi öğrenmeye erişimin ulaşılması amaçlanan grupların ta kendisidir.
İlgili Makale
A ulusal 2017 çalışması bu terk oranlarını araştırdı. Avustralya üniversitelerindeki birçok akademik ve profesyonel personelin, çevrimiçi sunumu yüz yüze olmaktan daha az önemli veya daha az öncelikli olarak algıladığını tespit etti.
Aynı rapor, çevrimiçi kurs tasarımı ve çevrimiçi öğretim söz konusu olduğunda birçok akademik personel arasında beceri ve deneyim eksikliği olduğunu ve bunun da öğrencilerin öğrenmesini ve katılımını olumsuz etkilediğini tespit etti.
Bir 2016 çalışma gösterdi Avustralya üniversitelerindeki pek çok çevrimiçi öğrenim, öğretim görevlilerinin yalnızca yüz yüze kurslarında kullandıkları materyalleri çevrimiçi öğrenme platformlarına yüklemelerinden oluşuyordu.
Pek çok üniversite öğretmeni, çevrimiçi öğrenme konusunda hiçbir deneyime sahip değil ve çevrimiçi kurs tasarımı ve pedagoji konusunda yeterli becerilere sahip değil.
Çevrimiçi öğrencilerin gözden uzak ve akılsız olduğu ve öğretim görevlilerinin çevrimiçi ortamda öğretme becerilerine sahip olmadığı durumlarda, bu, ayrılma ve okuldan ayrılma için mükemmel bir fırtınadır.
Çevrimiçi öğrenme doğru yapıldığında
Moodle gibi öğrenme yönetim sistemleri, çevrimiçi öğrenmeyi desteklemek için tasarlanmıştır. Bu sistemler, öğrencilerin kolayca erişebilecekleri multimedya kaynakları da dahil olmak üzere öğrenme kaynaklarını etkili bir şekilde düzenler.
Öğrenciler, tartışma panoları ve wiki'ler (herhangi bir kullanıcının içerik eklemesine ve düzenlemesine izin veren bir kullanıcı topluluğu tarafından ortaklaşa geliştirilen bir web sitesi veya veritabanı) gibi araçlar aracılığıyla akranları ve öğretim görevlileriyle ortak faaliyetlerde bulunabilirler.
İlgili Makale
Çalışmaların bir analizi 1995 ve 2004 yılları arasında çevrimiçi ve yüz yüze yüksek öğrenim kurslarını tamamlayan öğrencilerin başarılarını karşılaştırdı. Sonuçların büyük ölçüde benzer olduğunu buldu.
Çevrimiçi kursları tamamlayan öğrenciler, yüz yüze eğitimdekiler kadar öğrendiler, başarılı oldular ve genel deneyimlerinden eşit derecede memnun kaldılar. Buradaki anahtar kelime tamamlamadır. Çevrimiçi eğitim gören öğrenciler için uluslararası yüksek öğretim sektöründe daha yüksek okulu bırakma oranları ve daha düşük tamamlama oranları vardır.
Çevrimiçi öğrenme iyi tasarlandığında, bir öğrenme yönetim sisteminde yürütüldüğünde ve yetenekli öğretmenlerin elinde olduğunda, yüz yüze karşılaştırılabilir bir öğrenme deneyimi sunar.
Birçok üniversite kursu çevrimiçi olarak nasıl görünebilir?
Mevcut senaryoda, bir öğretim görevlisi, yüz yüze sunacağı aynı dersi veya öğreticiyi video aracılığıyla sunabilir. Öğreticilerde küçük grup çalışmalarını denemek ve çoğaltmak için çevrimiçi tartışma panolarını veya sohbet odalarını kullanabilirler.
Öğrenciler ders materyalleri üzerinde kendi başlarına çalışabilir ve gerçek zamanlı video veya sohbet etkileşimlerinin ötesinde birbirleriyle veya öğretim görevlileriyle çok az bağlantı kurabilirler. Katılımı ve öğrenmeyi destekleyen akranlar arası ve öğrenci-öğretim üyesi etkileşimi için fırsat bulamayabilirler.
İlgili Makale
Araştırma bu tür uygulamaları gösterir – “çevrimiçi öğrenme” yerine “uzaktan öğrenme” olarak daha doğru bir şekilde tanımlanabilecek olan – öğrencinin katılımını ve okulu bırakmasını teşvik edin.
Peki, öğretim görevlileri öğrenmeyi geliştirmek için ne yapabilir?
Yakın gelecekte, çevrimiçi öğretime geçen üniversite personeli, öğrencilerin memnun ve meşgul olmalarına yardımcı olmak için aşağıdaki ipuçlarından bazılarını kullanabilir.
1. Mümkün olduğunca öğrencilerle iletişim kurun
-
Öğrencilerinizi çevrimiçi ortamda tanıyın. "Hakkınızda" sayfasını doldurarak kendilerini tanıtmalarını isteyin
-
öğrencilerin pek çok sorusu olabilir. Bunu yönetmenin bir yolu, bir Sıkça Sorulan Sorular tartışma panosu oluşturmak ve öğrencilerden sorularını bu panoya göndermelerini istemektir. Bu şekilde, tüm öğrenciler yanıtı görebilir
-
haftalık 30 dakikalık canlı ama aynı zamanda kaydedilmiş bir Soru-Cevap oturumu ayarlayın. Öğrenciler, yanıtlamanız veya canlı olarak size sormanız için sorular gönderebilir. Bu şekilde öğrenciler sizi “yüz yüze” göreceklerdir.
2. Öğrencilerin nereden destek alacaklarını bildiklerinden emin olun
-
akademik tavsiye ve finans gibi kendilerini etkileyen farklı alanlarda desteğe nereden erişebileceklerini öğrencilere açıklayın. Bunu yapmak için öğrenci destek hizmetleriyle yakın çalışmanız gerekecek.
-
konunuzda öğrenci destek görevlilerinin yönetebileceği bir öğrenci destek hizmetleri tartışma panosu oluşturun.
3. Öğrencilerinizin teknoloji becerilerini geliştirmeye yardımcı olun
-
Çevrimiçi platformdan pek emin olmayan öğrencilere ihtiyaç duydukları teknolojik becerileri öğrenmelerinde yardımcı olun. Beceri geliştirmeye ihtiyacı olan sadece siz değilsiniz.
-
İyi çevrimiçi becerilere sahiplerse, öğrenci grubunuzdan çevrimiçi danışman olarak kendilerini aday göstermelerini isteyebilirsiniz. Bağlantılar kurmanın harika bir yolu.
- Kaynakları aşmak
-
öğrencilerinizin artık aynı fiziksel alanda olmadıkları için işbirliği yapmaları ve bilgileri yeni yollarla paylaşmaları gerekecek. Onları işbirlikçi faaliyetler üzerinde çalışmaya teşvik etmek için tartışma panoları ve wiki'leri kullanın. Bunu nasıl yapacağınızı bilmiyorsanız, üniversitenizdeki öğrenme ve öğretme uzmanlarına danışın. Edinburgh Üniversitesi de bazı yardımcı kaynaklar. Stephen Downes' çevrimiçi topluluk kılavuzu oluşturma ayrıca yararlıdır
-
ders tasarım fikirleri için, Profesör Gilly Salmon's carpe diem kaynakları mükemmel.
Üniversiteler ayrıca, öğretim görevlilerine çevrimiçi ders sunumunda yoğun eğitim sağlamak için olabildiğince hızlı hareket etmelidir.
Yazarlar Hakkında