Kentaro Yamamoto, Japon şirketlerinin Küresel Güney‘deki, özellikle Asya‘daki kalkınma projelerinin yıkıcı etkilerini öğrenerek, insan hayatını alan ve gezegeni yok eden kâr odaklı sistemi değiştirmek için Fridays For Future Japonya’ya katıldı. Asya ve ötesinde iklim adaletini kazanmak için işçiler, marjinalleştirilenler ve Küresel Güney’in yanında yer alan bir hareket oluşturmak için FFF Japonya’nın diğer organizatörleriyle birlikte İklim Adaleti Projesi‘ni başlattı.
Bu hafta içinde güzel bir gelişme oldu ve Japonya, Bangladeş‘teki Matarbari Santrali’nin 2. fazını finanse etmeyeceğini açıkladı.
Kentaro ile iklim aktivisti olma hikayesini ve iklim adaleti çalışmalarını konuştuk.
Atlas Sarrafoğlu: Aktivist olmaya nasıl karar verdiğini anlatır mısın?
Kentaro Yamamo: Fridays For Future hareketine katılmaya karar verdiğimde 2021 baharıydı. O zamanlar burada, Tokyo’daki aktivistlerle çeşitli sosyal meseleler hakkında çalışıyordum. Beni iklim aktivizmine yönlendiren şey aslında sömürgecilik ve emperyalizm sorunudur.
Japon şirketleri ve Japon hükümetinin genellikle uluslararası işbirliği adına diğer Asya ülkelerinde yürüttüğü kalkınma projelerinin yıkıcı etkilerini öğrendikten sonra Fridays For Future’a katıldım. Konuyla ilgili daha fazla kitap okumaya ve belgesel izlemeye başladıkça, Asya‘da yerel halkın ve çevrenin geçim kaynaklarının yok edilmesine ilişkin birçok benzer hikayeyle karşılaştım: Mega baraj inşaatı için köyleri sular altında bırakan kalkınma projeleri; burada kullanılan ucuz kereste için tropikal yağmur ormanları kesenler; havayı ve suyu kirleten ve işçileri riske atan İhracat İşleme Bölgeleri inşa edenler; “ucuz” malları ihraç edecek limanlar inşa etmek için balıkçı topluluklarını buldozerle talan edenler ve daha neler neler…
Bu projeler yalnızca Japon şirketlerini ve yapıldıkları ülkelerdeki egemen sınıfı zenginleştiriyor. Japon ekonomisi, sıradan insanlar da dahil olmak üzere buradaki birçok kişinin uzun süredir yararlandığı Asya’daki diğerlerini sömürmeden ve mülksüzleştirmeden bu kadar hızlı büyüyemezdi.
Sonuç olarak, en az sorumlu olmakla birlikte, Asya’daki sözde gelişmekte olan ülkelerin sıradan insanları, iklim değişikliğinin şiddetlenen etkilerinin yükünü taşıyor.
Böylece, iklim değişikliğinin sadece sıcaklık artışıyla ilgili olmadığını, aynı zamanda gerçek insanların, özellikle de en çok ezilenlerin geçim kaynakları ve hayatta kalmasıyla ilgili olduğunu anladım.
Ancak iklim değişikliği burada genellikle sömürgecilik ve emperyalizm perspektifinden yoksun, “Hepimiz bu işte beraberiz” diliyle çerçeveleniyor. Bu baskın anlatıyı ve savaşma şeklimizi değiştirmek için FFF Japan’a katıldım.
FFF Japan üyesi misin? Ülkende iklim hareketleri ne yapıyor? Geçtiğimiz yıllarda küresel iklim grevleriniz nasıl gerçekleşti?
Geçen yılın nisan ayında, FFF Japonya’nın diğer aktivistleriyle birlikte, işçi hakları, ırk adaleti, cinsiyet eşitliği ve küresel adalet gibi çevre ile mutlaka ilişkili olmayan konulara odaklanmak için İklim Adaleti Projesini başlattım. aslında birbiriyle iç içe.
Düzenlediğimiz ilk eylem sendikalı işçilerle ortak bir eylemdi.
Geçen temmuzda, içecek taşıyan ve otomatlara dolduran sendika işçileri tarafından düzenlenen bir greve katıldık. Sektördeki CO2 emisyonlarını azaltmak için daha kısa çalışma saatleri ve otomat sayısının azaltılmasını talep ettiler. Japonya’da çok fazla otomat var; kişi başına düşen otomat sayısı Avrupa’dakinin yaklaşık 400 katı ve alan başına düşen makine sayısı Amerika Birleşik Devletleri‘ndekinin yaklaşık 15 katıdır.
Bu aşırı kolaylık, büyük miktarda plastik atıldığından ve büyük miktarda CO2 salındığından maliyetlere sahiptir. Sadece bu değil, bunlara içecekleri taşıyan ve dolduran gerçek işçilerdir ve birçoğu karoshi’nin (fazla çalışma nedeniyle ölüm) eşiğinde çalışmaktadır. Eylemimizin gösterdiği gibi, işçiler ve gezegen, kâr için sömürülmekte ve birbirlerine karşı kışkırtılmaktadır.
Dolayısıyla grevdeki işçilerle, kârı değil insan hayatını ve gezegeni önceleyen bir sistem için ilk adım olarak geçim ücreti ile daha kısa çalışma saatleri ve otomat sayısının azaltılmasını talep ettik. Ve Küresel Kuzey‘deki küçülme çok önemlidir, çünkü hepimiz sonsuz büyümenin, maliyetleri Küresel Güney‘deki “diğerlerine” dışsallaştırarak mümkün olduğunu biliyoruz.
Geçen yıl yaptığımız diğer büyük şey, Bangladeş‘ten aktivistlerle işbirliği yapmaya başladığımız 24 Eylül ve 22 Ekim’deki Küresel İklim Grevleriydi.
Geçen sonbaharda Fridays For Future Bangladeş’in aktivistleri ekibimizle temasa geçti ve bize Tokyo ve Japonya Uluslararası İşbirliği Ajansı merkezli bir ticaret devi olan Sumitomo Corporation‘ın uluslararası işbirliği kisvesi altında Bangladeş’te Matarbari Kömür Santrali inşa ettiğini söyledi. Yerel balıkçıların güvendiği Kohelia Nehri’nin akışını değiştiren arazi edinimi ve inşaat nedeniyle, 20.000’den fazla insan şimdiden arazisini, işini ve evini kaybetti. Bu nedenle, art arda iki Küresel İklim Grevi için bu konuya odaklanmaya karar verdik.
Japonya’nın çeşitli şehirlerindeki aktivistler, kömür projesini derhal durdurmalarını talep etmek için Sumitomo Corporation ve JICA‘nın ofislerinin önünde protesto eylemi düzenledi.
İklim krizi insanların hayatını ve genel olarak Japonya’yı nasıl etkiliyor?
Giderek küreselleşen dünyada, iklim değişikliğinin sadece ulusal ölçekteki etkilerinden söz edemeyiz. MAPA (En Çok Etkilenen Kişiler ve Bölgeler) terimi bize iklim değişikliğinden en az sorumlu olanların yükün çoğunu taşıdığını söylediğinden, mücadelemizin bu eşitsizliği değiştirmeye odaklanması gerekiyor.
Matarbari Kömür Enerjisi Projesi bu eşitsizliği somutlaştırıyor.
Bu proje kapsamında inşa edilen tesisler, Japonya’da tolere edilemeyecek bir çevre kirliliğine neden olacaktır. Örneğin, Japonya’daki ortalama yeni kömür yakıtlı elektrik santralinden 21 kat daha fazla kükürt dioksit salmaları bekleniyor. Faz 1 projesinin tek başına işletimi sırasında 14.000’e yakın erken ölüme neden olduğu tahmin edilmektedir.
Yani, Bangladeşlilerin hayatlarının Japonlarınkinden daha az değerli olduğunu söylemek gibi bir şey. Bunu kabul edemeyiz ve etmemeliyiz.
Ama bu izole bir durum değil. Başta söylediğim gibi, Japonya’nın çevresel yıkımın yükünü Asya’daki diğerlerine yükleme konusunda uzun tarihi bir geçmişi var.
Japonya’nın hızlı ekonomik büyüme yaşadığı 1960’lar ve 70’ler arasındaki dönemde, endüstriyel kirlilik büyük bir sosyal sorun haline geldi. Bunların geçmişte üstesinden geldiğimiz şeyler olduğu öğretildi. Ancak gerçekte, o zamanlar Japon şirketleri, üretim maliyetlerinden ve çevresel düzenlemelerden kaçınmak için fabrikaları, diktatörlerin umutsuzca gelişme arayışında olduğu Endonezya ve Filipinler gibi “gelişmekte olan” ekonomilere taşımaya başladılar. Bu genellikle kalkınma desteğinin bir parçası olarak yapıldı.
Artık Japonya’da ekonomik büyüme bekleyemeyeceğimize göre, Japon şirketleri agresif bir şekilde yurtdışında, özellikle de Bangladeş gibi Asya’da büyüyen ekonomilerde kȃr arıyorlar. Bu nedenle Matarbari Kömür Santrali gibi projelerle karşı karşıya kalıyoruz.
Bu nedenle, bu yıl Bangladeş ve Japonya’dan aktivistler, Sumitomo Corporation ve JICA’yı hedef alan uluslararası bir kampanya başlattı. Asya ve ötesindeki aktivistler bize katılıyor.
Uluslararası kampanyanın amacı, Sumitomo Corporation ve JICA’ya karşı mücadele ederek Küresel Kuzey ve Küresel Güney arasındaki eşitsiz ilişkiyi dönüştürmek için ileriye doğru bir adım atmaktır. Bu kampanya ile Japonya gibi Küresel Kuzey ülkelerindeki hareketleri değiştirmeye çalışıyoruz.
Kampanyamızın olumlu sonuçlarını zaten gördük. 28 Şubat’ta Sumitomo Corp., Matarbari kömür yakıtlı projenin genişletilmesi için 2. aşamasına katılmayacağını ve JICA’yı ikinci aşama için ortaksız bıraktığını açıkladı. Bu değişim, dünyanın dört bir yanındaki insanların birlikte seslerini yükseltmeleri sayesinde gerçekleşti. Yine de Sumitomo Corp. ve JICA’nın devam ettiği orijinal Faz 1 projesini durdurmamız gerekiyor. Bu nedenle, kolektif olarak daha da büyük sesleri yükseltmemiz gerekiyor.
Hükümetin senin gibi iklim aktivistlerine yönelik algısı nedir? İklim sorunları için karar vericilerle iletişim halinde misiniz? Onlardan talepleriniz nelerdir?
Bizim gibi insanları sevmediklerine eminim. Ama sorun değil çünkü isteseler de istemeseler de adalet talep etmeye devam edeceğiz ve bir noktada görmezden gelinemeyecek kadar büyüyeceğiz.
Küresel Güney ülkelerinin Japonya’ya borçlu çıkarıldığı ve bu borçlardan Küresel Güney’den daha fazla servet elde etmek için haksızca istifade edildiği için tüm borçların iptalini talep ediyoruz. Ne de olsa, onlara borçlu olan Kuzey ülkeleridir.
Japon hükümetinin uluslararası işbirliği kisvesi altında tüm fosil projelerini derhal durdurduğunu görmemiz gerekiyor. Matarbari Kömür Santrali gibi büyük fosil projeleri merkezileştirildi ve demokratik değiller. Bunun yerine Japonya, Bangladeş gibi ülkeleri yenilenebilir enerjiye geçişte finansal ve teknolojik olarak desteklemeye başlamalıdır. Teknoloji sıradan insanların elinde olacak şekilde yapılmalı.
Dünya liderlerine hitap edecek bir mikrofonunuz olsaydı, onlara iklim krizi hakkında ne söylerdin?
O kadar çok başarısız olduklarını söyleyebilirim ki, şimdi bizim lider olmamızın zamanı geldi. Greta‘nın başarısız COP26‘da söylediği gibi, gerçek liderler aramızda, sözde dünya liderleri değil, dünyayı değiştiren biziz.
İklim aktivizmi gençler için çok yorucu olabiliyor, peki kendine nasıl zaman ayırabiliyorsun? Aklını iklim krizinden uzaklaştırmak için hobilerin var mı?
Aktivizmin, temelde insanların şu anda olduğumuzdan farklı birini tasavvur etmek için bir araya geldiği ve bunu mümkün kılmak için birlikte çaba sarf ettiği yaratıcı bir süreç olduğunu unutmamak gerektiğini düşünüyorum. Hemen yapabileceklerimize kapılıp uzun vadede neyi başarmak istediğimizi düşünmeyi unutmak kolay. Açlıktan, yoksulluktan ve her türlü baskıdan kurtulduğumuzu farzetsene..
Ama evet, bazen ara vermek gerekiyor. Sosyal medyayı özellikle çok tüketici buluyorum. Bu yüzden bazen telefonuma ve dizüstü bilgisayarıma dokunmamaya çalışıyorum. Bu yüzden, biraz bunaldığımda sık sık uzun yürüyüşler yapıyorum. Sıkışmış hissettiğinizde vücudumuzu hareket ettirmek iyidir. Yürüyüşe çıktığımda genellikle aktivizm için yeni fikirler edinirim.
İklim kriziyle ilgili gelecek algın nedir? 2030’da kendini nerede hayal ediyorsunuz?
İklim krizinin en kötü etkilerinden bazılarını Küresel Güney’de ve giderek Küresel Kuzey’de görüyoruz, ancak emisyonları azaltmak için hala sert önlemler alınmıyor. Aksine, gezegen benzeri görülmemiş bir oranda tüketiliyor. Çok uluslu şirketler her zamankinden daha agresif bir şekilde kâr arıyorlar. İyi bir şey olduğu için DEĞİL, küresel dayanışma içinde savaşmalıyız. Bu gerekli bir şey. Çok uluslu şirketler sınır tanımıyor, üretimlerini hızla, emeği ve doğayı kolayca sömürebilecekleri ve mülksüzleştirebilecekleri her yere taşıyorlar. Parçalanırsak kazanamayız. Bu yüzden küresel dayanışma içinde savaşmamız gerekiyor.
Bu durumla, Küresel Kuzey’in hareketlerini dönüştürmeye ve şimdi Küresel Güney’in hareketleriyle dayanışma içinde kolektif mücadeleyi örgütlemeye başlamalıyız.
Örgütlenme yoluyla, iktidardakileri alt etmek ve gelecekte dünyaya gerçekten liderlik edebilmek için şimdikinden daha büyük bir güç haline gelmeliyiz. İklim değişikliği acil bir tehdittir, ancak örgütlenme zaman alır. O halde şimdiden örgütlenmeye başlamalıyız.
2030’da pek çok Z kuşağı gibi otuzlu yaşlarımda olacağım. Dürüst olmak gerekirse, o zaman ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok. Ama sanırım dünya çapında, özellikle Asya’da aktivistler örgütleyeceğim. Asya’daki aktivistleri birbirine bağlamak önemlidir çünkü Asya, kurumların hala fosil yakıtlara çok yatırım yaptığı, ekonomilerin hızla büyüdüğü ve Japon şirketlerinin bu durumdan yararlandığı bölgedir. Bu nedenle, kâr amacı güden ve Küresel Güney’in pahasına mümkün kılınan sonsuz büyüme sistemini sona erdirmek için gücü sıradan insanlara geri getirmek için örgütlenmeye devam edeceğim.
Sosyal medya hesabı:
Twitter: https://twitter.com/K_Yamamoto97
Comments