"bir selâm versem bütün ışıkları yanar gözbebeklerinin kopmuş gemilerimi birer birer rıhtıma bağlar"
turgut uyar
senin yüzün denize inen sokaklar
dörtyol ağızları, su saatleri senin yüzün
ne zaman eğilsem yüzüne ben
yüzün erkenden açan çarşılar
sen ki bir nilüfersin ölçüsüz uyaksız
anla ki beyaz, masmavi hohlarım seni
sanki çok uzun bir şiire çalışıyorum da ben
yüzün ona en uzun uyaklar düşürüyordur
hem kim bilir yüzünden sürülmüş
bir düzyazıyımdır belki de ben
ilhan berk
"Hayır" dedi Küçük Prens. "Ben kendime dost arıyorum. Evcilleştirmek ne demek?"
"Çoktan unutulmuş bir şey" dedi tilki. "Bir anlamda, ‘bağ oluşturmak’ diyebiliriz buna.
Sen benim için, diğer yüz bin oğlan çocuğuna benzeyen bir oğlan çocuğundan başka bir şey değilsin şimdilik. Sana ihtiyacım yok. senin de bana ihtiyacın yok. Ben de senin için, diğer yüz bin tilki gibi bir tilkiyim yalnızca. Ama beni evcilleştirirsen, birbirimize ihtiyaç duyarız. Sen benim için dünyada bir tanecik olursun. Ben de senin için dünyada bir tanecik olurum.
…
Yaşamım çok tekdüze. Ben tavuk avlamaya çıkarım, insanlar da beni avlamaya çıkarlar. Bütün tavuklar birbirine benzer, bütün insanlar da birbirine benzer. Bu yüzden biraz canım sıkılıyor doğrusu.
Ama beni evcilleştirirsen, yaşamıma güneş doğmuş olur. Diğerlerinin hepsinden farklı bir ayak sesi tanıyor olurum o zaman. Başka bir ayak sesi duydum mu yerin altına kaçmam gerekir. Ama seninki tıpkı bir müzik sesi gibi, beni inimden dışarı çağırır.
Şuraya bak! Bu buğday tarlasını görüyor musun? Ben ekmek yemem. Buğdayın bana yararı yok çünkü. Buğday tarlaları bana hiçbir şey hatırlamaz. Ne yazık, değil mi? Ama, senin saçlarının altın rengi. Yani, beni evcilleştirirsen, müthiş olacak! Altın rengi buğdaylar, bana seni hatırlatacak. Ben de başaklardaki rüzgar sesini seveceğim.
N’olur…
Evcilleştir beni!”
(Source: ayzeinstein)