Şubat ayında 1961, SSCB Bakanlar Konseyi gelecek vaat eden bir roket tankı projesinin geliştirilmesini emretti. İşin genel koordinasyonu ve bu makinenin bazı önemli elemanlarının tasarımı, Leningrad Kirov Fabrikası'nın tasarım ofisine J. Ya başkanlığında emanet edildi. Kotin. Tank için güdümlü füze OK A-16 tarafından yaratılmış olmalıydı. Nudelman. Bir silah stabilizasyon sisteminin geliştirilmesi, TsNII-173'e verildi ve TsKIB ve GSKB-47, topçu silahları ve mühimmatı oluşturmaktan sorumluydu.
Yeni roket tankının projesi "Object 287" adlı fabrika ismini aldı. Tasarım çalışmasının bir kısmı 1961'un sonunda tamamlandı ve bir sonraki 1962'in başında, ön tasarım müşteriye sunuldu. Takip eden aylar gerekli teknik dokümantasyonu hazırlamak için harcandı. Aynı yıl, projenin yazarları 1962, yeni tipteki deney makinelerinin yapımı ve test edilmesi için izin aldı.
Müşterinin gereksinimlerini ve mevcut fırsatları inceleyen projenin yazarları, bir savaş aracının bir tank şasisinde orijinal görünümünü önerdiler. Mevcut orta tanklardan birinin bazılarının işlenmesiyle, güçlü kurşun geçirmez zırhı ve birleşik silahlanma ile bir savaş aracı inşa edilmesi önerildi. Düşmanın zırhlı araçlarıyla savaşmak için gelecek vaat eden 287 Object'in hem güdümlü füzeleri hem de küçük kalibreli silahları kullanması gerekiyordu. Spesifik silah kompleksi, dövüş bölümünün görünümü üzerinde gözle görülür bir etkiye sahipti.
Başlangıçta, proje bir 301-P füzesi ile bir anti-tank kompleksinin kullanılmasını içeriyordu. Bu ürün kalibre 140 mm, 250 m / s'ye yükseldi ve bir kümülatif savaş başlığı taşıdı. Kullanılan radyo komut kontrol sistemi. Atış sırasında roketatar kulenin dışına çıkarılacaktı. Füze kompleksinin, kulenin yanlarında kendi kubbelerinde bulunan bir çift 23-mm otomatik silahla desteklenmesi önerildi.
Böyle bir silah bileşimi ile iki prototip yapımı 1962 yılında başladı ve 1964'in ilkbaharına kadar devam etti. Daha sonra, iki prototip fabrika testlerine gitti ve potansiyellerini gösterdi. Potansiyel tankın füze ve top silahlanmasının gereklilikleri tam olarak karşılamadığı ortaya çıktı. Füze yetersiz karakteristikler gösterdi ve silahlar zırhlı araçlarla savaş bağlamında güçlendirilmesine izin vermedi.
Fabrika testlerinin sonuçlarına göre “287 Nesnesi” önemli ölçüde elden geçirildi. 301-P füzesi yerine, daha karmaşık bir mühimmat kompleksi "Typhoon" kullanmayı önerdiler. Otomatik silahlar daha güçlü değiştirilmelidir silah daha büyük kalibreli. Kısa süre sonra LKZ ve ortak girişim çalışanları roket tankının yeni bir görüntüsünü oluşturdular. “287 Nesnesi” nin içinde kaldığı bu biçimdedir. hikayeler.
Projenin her iki versiyonunda, yakın zamanda Kharkov uzmanları tarafından geliştirilen orta seviye “Object 432” (T-64) paletli şasisi, yeni roket tankının temeli olarak önerildi. “Object 287” projesinin geliştiricileri mümkün olan en fazla sayıda hazır bileşeni kullandı ve aslında sadece mevcut zırhlı aracın savaş bölümünü yeniden inşa etti. Koruma, enerji santrali vb. İle muhafaza aynı kaldı. İç hacimlerin yerleşimi de büyük değişikliklere uğramadı: Kolordu ön kısmında sürücü ve komutanın, ortasındaki - savaş bölümünün, kıçtaki - elektrik santralinin yerleri ile birlikte bir kontrol bölümü vardı.
Üstten görünüm Fotoğraf Btvt.narod.ru
“Object 287” projesinde, yüksek koruma performansı ile ayırt edilmiş hazır bir zırhlı gövde kullanıldı. Bu nedenle, gövdenin ön kısmı, bir 90-mm çelik sac, bir çift 130 mm kalınlığında bir fiberglas blok ve bir 15 ve 30 mm kalınlığında zırh parçaları şeklinde birleştirilmiş bir bariyerdi. Dikey olarak 70 ° 'lik bir açıyla monte edildiğinde, böyle bir rezervasyon aracı mevcut tüm zırh delici mermilerden ve yabancı kümülatif mühimmattan korudu.
Tekne yanlarında 20-56 mm kalınlığında homojen çekinceler vardı; Çarşafları hafif eğimlidir. Benzer bir koruma beslendi. Kasanın çatısı 20-mm sacdan yapılmıştır. Vücudun kendi zırhı, tankın kümülatif mühimmatlara direncini artıran monte edilmiş yan eleklerle tamamlandı.
Yeni proje standart tank kulesini yeni cihaz lehine terk etmeyi önerdi. Tavan açıklığı, küçük bir yüksekliğe sahip, alçak, kavisli bir kubbe ile örtülmüştür. Boyuna ekseni boyunca roketi çıkarmak için uzun bir kapak oldu. Bu kapağın kenarlarında topçu silahları olan bir çift küçük taret vardı. Taret kapakları kubbeye sağlam bir şekilde monte edilmiştir ve yalnızca onunla birlikte hareket edebilir.
Gövdenin arkasına, 5 hp gücüne sahip iki zamanlı 700TDF dizel motor takılmalıdır. Motor, bir çift yedi vitesli yan dişli kutusuna bağlandı. Kıstırma kavraması ile arka tahrik tekerleklerine tork çıkışı. "Nesne 432" / T-34 ana tankı durumunda olduğu gibi, füze zırhlı araçlarının motor bölmesi mümkün olan minimum boyutta farklıydı. Teknenin içinde ve dışında çok sayıda yakıt tankı vardı. Zırhın koruması altında 700 litre yakıt vardı, kasa dışında - 350 litre. Motor, 10 kW'a kadar güç sağlayan bir SG-10 marş jeneratörüyle eşleşti.
Roket tankının alt takımı, her iki tarafta altı adet küçük çaplı yol tekerleğinden oluşmuştur. Silindirler, ayrı bir torsiyon çubuğu süspansiyonuna monte edildi. Her iki tarafın birinci, ikinci ve altıncı pisti de bir amortisöre sahipti. Gövdenin önüne, kılavuz tekerlekleri kıçtan başlayarak yerleştirildi. Tamamlanmış şasi ile birlikte dört çift destek silindiri ödünç alındı. Paralel tipte bir lastik tipi menteşeye sahip bir tırtıl kullanıldı.
Davanın alt ön kısmında, kendi kendine kazma ekipmanı dökümü asıldı. Geçiş durumunda roket tankının altındaki su engelleri su altı sürüşü için ekipmanlarla donatıldı. Boruları istifleme pozisyonunda, gövdenin kıçına sabitlenmiştir.
Roket 9М11 kompleksi "Tayfun". Üstte (A) - roket taşıma konumunda, altta (B) - uçuş konfigürasyonundaki bölünmüş roket modeli. Fotoğraf Btvt.narod.ru
Teknenin önüne iki ekip üyesinin işi verildi. Solda sürücü, sağda - komutan. Her iki yerde de tavanda ve kapaklarında kendi kapakları vardı. Yerleşik bölme, kitle imha silahlarına karşı ortak bir koruma sistemi ile tamamlandı. Kompozisyonunda, radyasyon ve kimyasal keşif aracının yanı sıra filtreleme ünitesi de mevcuttu.
Mürettebatın kapaklarının arkasında, teknenin boyuna ekseninde, mevcut tüm silahların kullanımı için gerekli olan panoramik manzaraya uyuyor. Döner perdeli gövde içine ön perdeli optik donanım yerleştirildi. Birleşik görüş 9Sh19 "Safir" günün herhangi bir saatinde gözlemlemeye izin verdi ve kızılötesi aydınlatma gerektirmedi. Görüş alanı iki düzlemde sabitlendi. Nişan alma çizgisi bağımsız yapıldı. Günışığı gözlem aralığı neredeyse sınırsızdı. Geceleri, 9Sh19 cihazı, durumu 900-1200 m'den daha uzak olmayan mesafelerde izlemeye izin verdi.
Sürücünün işyerinde, Zagorsk Optik-Mekanik Tesisi tarafından geliştirilen Klin gece görüş cihazı kuruldu. Merakla, bu cihaz umut verici bir roket tankı için özel olarak yaratıldı.
“287 Nesnesi”, uzaktan kumanda sistemleriyle ıssız bir dövüş bölmesi aldı. Tüm silahlar, kulenin yassı kubbesinin altına yerleştirildi ve komutan operatörünün işyerinden kontrol edildi. Hedefin türüne bağlı olarak, komutan güdümlü füzeler, iki top veya bir çift makineli tüfek kullanarak ateş açabilir. Tüm kule silahlanmasının kaldırılması birkaç mekanik tahrik yardımıyla gerçekleştirildi. Namlu ve roket silahlarının yatay olarak hedeflenmesi, 200 ° genişliğinde bir sektörde eşzamanlı olarak gerçekleştirildi. Dikey - başlatıcı ve alıcı sistemler için ayrı.
"287 Nesnesi" bir çekim için hazırlanıyor. Füze fırlatıcı ateşleme pozisyonunda çekilmiş. Fotoğraf 477768.livejournal.com
9М11 füzelerine sahip tanksavar füzesi kompleksi 9K11 "Typhoon" ın donanımı, dövüş bölümünün merkezinde bulunuyordu. Doğrudan kulenin kubbesinin altında, açılış kapağının altında, mobil bir fırlatıcı vardı. Atıştan önce roketi kaldırmak ve gövdeden çıkarmak zorunda kaldı. Atış sonrasında, yeniden yükleme için kılavuz tankın içine geri döndü. Dövüş bölümünün çoğu mekanize füzelerin döşenmesi altında verildi. 15 9М11 ürünlerine ve yeniden yükleme sırasında onları başlatıcıya besleme araçlarına uymayı başardı. Roket döşenmesi sırasında, tankın yönü boyunca kuyruğu ileri yerleştirildi. Başlatıcıyı kaldırırken yatay bir eksen etrafında döndürülmüş.
Füze kompleksi "Typhoon", radyo komutları yönlendirmeli bir roketti. Roket, 140 mm çapında silindirik bir gövdenin yanı sıra bir dizi katlanır kanat ve X şeklindeki dümen aldı. Roketin başı, kümülatif parçalanma savaş başlığı altında verildi. 500 mm homojen zırh deldi ve 100 mm yüksek patlayıcı mermiye eşdeğer bir kırık alanı oluşturdu. Katı yakıtlı motor, roketi 250 m / s derecesinde hızlandırdı ve 500 m'den 4 km'ye kadar olan mesafelerde hedeflere saldırmalarına izin verdi.
Typhoon sistemini kullanırken, mevcut panoramik manzarayı kullanan komutan operatörü hedefi ve roketi takip etmek zorunda kaldı. Yönlendirme füzeleri, komutların havadan aktarılmasıyla manuel olarak gerçekleştirildi. Hiçbir otomasyon aracı kullanılmadı.
Yan perdeler takılı füze tankı. Fotoğraf 477768.livejournal.com
Düşmanın zırhlı araçlarına saldırmak için, 287 Nesnesi ayrıca iki yarı otomatik silah kullanabilir. Savaş bölmesinin kubbesindeki taretlere, 2 mm kalibreli iki adet düz delikli 25А73 "Yıldırım" silahı yerleştirildi. Silahlar, tambur tipi ambalajlara sahip otomatik yükleyicilerle donatıldı. Bir silahın mühimmatı, 16 aktif jet atışları PG-15В'tan oluşuyordu. Benzer mühimmat Thunder 2А28 ve Lance LNG-9 bombası fırlatıcı tarafından da kullanıldı. Kümülatif PG-15В mermisi, 700-1000 m'den daha fazla olmayan bir menzile gönderildi ve 300 mm homojen zırha delindi.
İki yarı otomatik silahla, iki tüfek kalibre makineli tüfek eşleştirildi. Mevcut verilere göre, başlangıçta “287 Object”, tasarımcı G.I. tarafından TKB-015 makineli tüfeklerle donatılmak üzere planlandı. Nikitin, ancak daha sonra seri PCT ile değiştirildi. Bununla birlikte, silah kompleksinin bu şekilde iyileştirilmesi teçhizatın mücadele özellikleri üzerinde önemli bir etkiye sahip değildi. İki makineli tüfek mühimmatı 2 bin mermiden oluşuyordu.
Namlu silah ve füze sistemi, komutanın işyerinden uzaktan kontrol altına alınacaktı. Hedeflerin araştırılması ve silahların yönlendirilmesi, birleşmiş görüş 9Sh19 kullanılarak gerçekleştirildi. Uzaktan kumandadan gelen silahlar ateş açtı. Typhoon 9K11 sistemi gibi, 2А25 tabancaları ve PKT makineli tüfekler, insan müdahalesi olmadan bağımsız olarak çalıştı.
Mevcut tankın agregalarına dayanarak, 287 Object zırhlı aracın boyutu farklıydı ve kütle azaldı. Roket tankının uzunluğu 6,12 m, genişlik - 3,42 m idi, iki küçük taret ile yeni düşük profilli tasarım lehine geleneksel kulenin reddedilmesi, tankın yüksekliğini 1,75 mm'nin boşluğu ile 450 m'ye düşürdü. Savaş ağırlığı 36,5 t idi.
Yüksek güç yoğunluğu, sürüş karakteristiklerini temel orta tank seviyesinde tutmaya izin verdi. "Object 287" roketi, 66 km / s hıza ulaşabiliyor ve 500 km. Çeşitli engellerin aşılması sağlandı. Su engelleri, alttan OPVT'nin yardımıyla geçti.
1962-64’te, Leningrad Kirovsky Fabrikası, 287-P füzeleri ve küçük kalibreli silahları kullanarak ilk yapılandırmanın bir çift prototip “Object 301” tankı üretti. Mayıs ayında, yılın 1965'i, Typhoon füze sistemi ve Yıldırım silahlarıyla tamamlanan yeni görünümdeki diğer iki makineyi birleştirmeye başladı. Bu prototiplerin mevcut prototiplerden yeniden yapıldığına inanmak için sebep var. Yeni çözümlere göre, test için iki prototip ve test için taretli bir bina sunulmalıdır.
1965'ten 1968'e, iki deneyimli 287 Object füze tankı yargılandı ve yeteneklerini gösterdi. Mevcut konfigürasyondaki makinelerin hem güçlü hem de zayıf yönleri olduğu bulundu. Hiç kuşkusuz avantaj, en etkili silahları kullanarak farklı hedeflere saldırmayı mümkün kılan çeşitli türde silah sistemlerinin varlığıydı. Etkili panoramik manzara, bazı avantajlar sağladı.
Sualtı sürüşü için donanıma sahip roket tankı. Fotoğraf Btvt.narod.ru
Kompleks 9K11 "Typhoon" kontrol sisteminde, komutanın çalışmasını ciddi şekilde engelleyen ve çekimin etkinliğini azaltan bir otomasyon aracı yoktu. Testler, el ile yönlendirmeyle ilgili sorunların, 2 km'ye kadar olan mesafedeki potansiyel düşman tanklarına göre belirleyici bir avantaj elde etmesine izin vermediğini göstermiştir. Uzun mesafelerde, avantaj yalnızca füzenin menzili tarafından sağlandı.
2А25 “Yıldırım” yarı otomatik tabancalar, ateşin istenen aralığını ve doğruluğunu göstermedi. Aerodinamik dengeleme mermileri, belirtilen 300 mm zırhını delebilirdi, ancak tipik bir hedefe ulaşma olasılığı yetersizdi. Makineli tüfekler, sırayla istenen sonuçları gösterdi, ancak düşmanın yaşam gücü roket tankının öncelikli hedefi değildi.
Yeni optik ekipmanla ilgili sorunlar var. Bu yüzden, Safir görme iyileştirme gerektirdi ve kullanımı oldukça zor olduğu ortaya çıktı. Sürücünün gece görüş cihazı da mükemmel değildi. Büyük bir atalet imajına sahip olduğu ortaya çıktı. Bu neredeyse geceleri yüksek hızlarda araba sürmek olasılığını dışladı.
Teknik ve savaş özellikleri açısından, yeni 287 Object füze tankı, silahlı kuvvetlerin ilgisini çekmedi. Tanımlanan eksiklikleri ortadan kaldırmak için, bileşen ve düzeneklerin kütlesini işlemek gerekliydi ve bazı durumlarda bazı ekipmanların yeni örneklerle değiştirilmesi gerekebilir. Mevcut zırhlı araçların benzer bir düzeltmesi uygun görülmedi.
3 Eylül 1968, Bakanlar Kurulu, daha başarılı alternatiflerin mevcut olması nedeniyle yeni roket tankındaki tüm çalışmaları durdurmaya karar verdi. Bunun yerine, daha başarılı bir “Object 150” veya IT-1 “Dragon” u benimsedi. Bu durumda liderlik, askeri teçhizatın gelecekteki gelişimini belirlemiştir. Tanklar için güdümlü füze silahlanmasının temasının şimdi 434 Object projesi çerçevesinde geliştirilmesi önerildi. Gelecekteki orta / ana tank T-64А'nın Cobra 9K112 güdümlü silah sistemini alması gerekiyordu. Birkaç yıl sonra, bu proje başarıyla uygulandı ve orduda yeni bir roket türü devreye sokuldu.
Projeyi test etmek için "Nesne 287" iki deneyimli roket tankı ve bir bina inşa edildi. Mevcut bilgilerden, sonuncunun bombardıman testleri sırasında imha edildiğini takip eder. Testlerin tamamlanmasından ve projenin kapatılmasından sonra, tam donanımlı deney tanklarından biri devre dışı bırakıldı ve bertaraf edildi. İkinci "287 Nesnesi" bu kaderden kaçındı. Şimdi Kubinka'da zırhlı araç müzesi sergileniyor.
Altmışlı yıllar boyunca, Sovyet savunma endüstrisi, güdümlü füze tanksavar silahlarına sahip birkaç zırhlı araç sürümü geliştirdi. Bu tür birkaç proje prototip yapımı ile sona erdi ve biri bile hizmete girmeyi başardı. “287 nesnesi” teste ulaştı, ancak en iyi şekilde kendini gösteremedi ve bu nedenle diziye girmedi. Ek olarak, bu zamana kadar "evrensel" bir tank silahı fırlatıcı yaratmanın yeni bir fikri. Bu tür silahların ortaya çıkmasıyla bağlantılı olarak, özel füze tankları yaratma ihtiyacı ortadan kalktı.
Göre:
http://mbtvt.ru/
http://btvt.info/
http://dogswar.ru/
https://strangernn.livejournal.com/
Solyankin A. G., Pavlov M. V., Pavlov I. V., Zheltov I. G. Yurtiçi zırhlı araçlar. XX yüzyıl. - M: Exprint, 2010. - T. 3. 1946 - 1965