Peter III. Bilinmeyen bir yazar tarafından 18. yüzyılın sonunun gravürlenmesi
Taht'a Peter'ın tek doğrudan ve meşru soyundan gelme hakkı inkar edilemezdi. Ancak imparatorun karısı Alman Catherine'in kendi planları vardı ve kanlı olan Büyük Peter'in tacı, bir sahtekârın elinde olmak için torununun başından düşmek zorunda kaldı. Bu düşünülemezdi, neredeyse imkansızdı, ama Catherine, kocasının aksine tutkulu idi ve suç ortakları tutkuluydu: yansıtmıyorlar ve şüphelenmediler, devam ettiler ve kandan korkmadılar. Şaşırmış Avrupa’nın gözünde ve Rusya’yı şok ederek, Rus imparatorluk tahtına yükselen ve kendisiyle hiçbir ilgisi olmayan bir kişi yükseldi. Rahatlıkla ele geçirilmiş tahtta oturan Catherine, özel bir şeyin olmadığını iddia etti. Ve sonra, yerleştikten sonra, iktidarı Büyük Peter'in soyundan başka birine devretmedi - oğlu Paul, ikinci kez yararı oldu. Neredeyse herkesi - hem çağdaşları hem de soyundan olanları - eylemlerinin yasallığına ve güçlerine inanıyorlardı.
Catherine tarafından mükemmelleştirilen darbe, sadece destekçilerinin cesur ve belirleyici eylemleri nedeniyle değil, aynı zamanda imparatorun sayısız hatalarından dolayı da mümkün oldu. Bu hatalar kısmen bu hükümdarın mutlak meşruiyeti ve taht için meşru başvuranların bulunmamasından kaynaklanmaktadır. Peter, gücüne güveniyordu ve hem Senato'da hem de Sinodda ve gardiyanda memnuniyetsizliğe neden olan reformların acelesini ve muhaliflerine ve muhaliflerine karşı hoşgörü gösterebileceğine inanıyordu. Ve bu arada, hainler uzun süredir karısının etrafında toplandılar, birçoğu, naif imparatora karşı kazanılan zaferden sonra ana karakterler olacağına inanıyordu. Catherine, en iyi durumda, genç Paul'le nominal bir gerileme rolü olarak atandı. Farklı insanlar ülkeyi yöneteceklerdi, biz hala onların isimlerini söyleyeceğiz.
Peter Catherine'in küçümsemesi ve ona karşı tavrı küçümsemesi
Peter açıkça ihmal edici karısı için sıcak bir his hissetmedi. Davranışı uzun süre skandal ve meydan okurdu, Mahkeme'deki birçok kişi şimdi imparatorun kesinlikle entrikadan kurtulacağına - onu Zerbst'e göndereceğine veya manastıra göndereceğine inanıyordu. Ya da en azından, kendisini sadık insanlar arasından, onu kuvvetli yapılardaki şüpheli arkadaşlardan izole ederek ve en önemlisi gardiyandan izole edecek bir grup yeni mahkeme görevlisi atayacak. Fakat Peter asla haklı değildi ve söylentilerin aksine, karısını boşamak ya da onu bir kale ya da manastırda hapse atmak niyetinde değildi. Buna ek olarak, Catherine'nin sürekli işlemcisi imparatorun sevgili amcası Georg Ludwig, bir zamanlar hala Sophia Frederick Augustus'un adını taşıyan genç Alman prensesine âşıktı ve şimdi de kocasının Catherine'i kızdırmak için her şeyi yaptı. Catherine, kamuoyunda, önemsiz bir tiranın keyfi davranmasından muzdarip bir eş olarak rol aldı.
“Bazen, herkesle birlikte, vasiyetine karşı sanki gözyaşları sarıldı ve evrensel pişmanlığı uyandırdı, yeni bir çare edindi. Sırf felaketleri açıkladı ve aslında onun böyle bir ihmalde kaldığı ortaya çıktı. ve onun emrindeki tüm gücünden yoksun bırakıldığı ve hizmetçilerinin ona yalnızca büyük bir gayret göstermediğine dair inançsızlık içinde ... Sızan bir göz yüzünde, onun büyük niyetlerinin saklandığı soğuk büyüklüğünü fark edecektir. ”
(Ryulera).
IP Argun. Catherine II, 1762
Petersburg muhafızlarında ruh hali
Peter III, tanıkları hala St. Petersburg'da yaşayan saray darbelerinin ve gardiyan alaylarının subaylarının içlerinde oynadıkları rolün farkındaydı. Akademisyen J. Shtelin raporlar:
“Büyük Dük olmasına rağmen, kışlalarında aynı yerde yaşayan bekçi askerlerinin eşleriyle ve çocuklarıyla aynı yerde yaşayan Muhafız askerlerini aradı ve şunları söyledi:“ Yalnızca konutu engelliyorlar, herhangi bir iş yapamıyorlar, askeri çaba göstermiyorlar ve hükümet için her zaman tehlikeli. ”
Peter ve Fransız diplomat Favier ile tamamen katılıyorum:
“Özellikle gardiyanların sayısız ve son derece işe yaramaz ordusu, garnizonu avluya sahip olduğu başkentte bulunan Rus İmparatorluğu'nun yeniçerileri, kendisine doğru (imparator) yer alıyor.”
Rusya'daki Fransız Büyükelçiliği sekreteri Claude Carloman Rühler, notlarında Rus muhafız alayı “muhafızları, her zaman kendi egemenlerine karşı korkunç” olarak nitelendirdi.
Fransa Elçiliği Sekreteri Claude Carloman Ruleur
Başta tavernalarında çirkin davranışı ve kavgasıyla meşhur olan Elizabeth'in Yaşam Şirketi (Preobrazhensky Alayının kurucu şirketi - 362 adamı), bir zamanlar bu baskının tahtı kazandı.
Yaşam Şirketi Görevlisi
“Yeniçerilerin” geri kalanına gelince, mantıklı karar, başkentin yaşamının yol açtığı alaycıları, şimdiden Pomerania'da bulunan Frederick II'yi ağırlayacak ve kralı Schleswig ve Rusya'yı fethetmesine yardım etmesi için teşvik eden Batı Kuvvetleri Grubu'na göndermek oldu. Ditmarshen imparatoruna aitti. Zaten “toplara, güzelliklere, hokeylere” ve zorunlu “Fransız rulolarının ezilmelerine” alışmış olan gardiyanlar için, Peter'ın bu niyetleri (onları ana hatlarıyla açıklayan, maalesef onları uygulamaya koymak için zaman yoktu) korkunç bir kanunsuzluk gibi görünüyordu. Peter III, gardiyanın St Petersburg'u terk etme isteksizliğini hafife aldı. Gardiyanlar, katılmamış oldukları Avusturya ve Fransa'nın çıkarları için savaşa, katılmaları gereken Rusya'nın çıkarları için savaşa kayıtsızlardı - bu son derece olumsuzdu.
Claude Rühler tanıklık ediyor:
“Kadim miras döneminde, antik çağlardan mahkeme hizmetine geç saatlere kadar alışkın olan bu alaylara, egemenliği uzak bir savaşta egemenlikle bırakarak başkenti iradesine karşı bırakmaları emredildi.”
Ve bu nedenle, Orlovs’ların kendi aralarında aktif olarak yürüttükleri ajitasyon, pozitif olarak algılanıyordu.
J.L. de Valley. Alexey ve Grigory Orlov
Prusyalı büyükelçi B. Goltz'un ifadesine göre, "darbenin yapıldığı gün tamamen imparatorluğa teslim oldu" birimlerinin memurları:
Shiflyar S.P. Günlük üniforma içinde Izmaylovsky Alayı memuru
At Muhafız Görevlisi
Senatoda ve Kutsal Sinod'da Muhalefet
Sinodun senatörleri ve üyeleri de, zorladığı yeni imparatordan (ah, korku!) Zamanında işlerine gelip boş konuşmadan ziyade gerçek vakalarla uğraşmaktan memnun değildi. Senato ve Sinod'a dokunmamak (ve aynı zamanda daha hızlı taçlandırılmak için) Peter II. Frederick'i bile "dua etti". Ancak, bürokratlarla ilgili olarak, imparator hâkim kaldı ve Danimarka ile müzakerelerden sonra eşleşmeyi ve Schleswig'le olan sorunu çözmeye karar verdi.
Komplodaki karakterler
Nisan ayında, 1762, Catherine, herkesten gizlice, Kont Bobrinsky unvanını alan Grigory Orlov'dan bir oğlu doğurdu.
Karl Ludwig Johann Khristinek, Alexei Grigoryevich Bobrinsky'nin portresi, 1769, Hermitage boyalı
Yüklemeden kurtulmuş olan maceracı şimdi kendini kocasına ve meşru imparatoruna karşı bir komploya tamamen ayırabilir.
Peter III'e karşı bir komplo 1762 yazında şekillendi ve Peterhof komplocuların merkezi oldu.
Herkes Orlov kardeşleri tanıyor, ancak yasal imparatora karşı daha çok başlıklı kişi de konuştu. Bazılarını listeleriz. Nikita Panin - Kont Prens Paul, senatör ve chamberlain öğretmeni. Komplodaki ana ideologlardan biriydi. Kardeşi Peter, Yedi Yıl Savaşı'na katılan bir generaldir. Kont Kirill Razumovsky - Mareşal, Izmailovsky Muhafız Alayı komutanı, Ukrayna Akademisi, Bilimler Akademisi Başkanı. Baron Korf - St. Petersburg polisinin şefi. Prens Mikhail Vorontsov (diğer Vorontsovların İmparatorun Şansölyesi de dahil olmak üzere imparatora sadık olması meraklı). Prenses Yekaterina Dashkova (Kontes Kontes Vorontsova, imparatorun ve metresinin küçük kız kardeşi) ve kocası Mikhail, yüksek derecede St. Petersburg Masonu. Komplocular arasında, evinde Catherine'in tahtı yükselen önceden basılmış bir Manifestosu tutan bazı “Bay Odar” da uzaklaştı. Danimarka Büyükelçiliği Andreas Schumacher'ın danışmanına göre, ünlü Kont Saint-Germain bu isim altında Rusya'daydı. Yani insanlar ciddi görünüyor. Evet, Catherine de kendi ifadelerine göre ve mahkemenin katillerinin sözleriyle "bilge" bir kadındı. Ancak, komploun organizatörlerine göre, meşru imparatorun devrilmesine yol açması gereken gardiyanların isyancı ayaklanmalarının koşullarını öğrenmeye başladığınızda, hem Catherine’in zihninde hem de suç ortağının yeterliliğinde büyük şüpheler var.
İmparatora Karşı Komplo: Başlangıç
O yılların Rusya'sındaki “darbe tarifleri” yabancılara bile biliniyordu. Sakson elçisi Petzold, Elizabeth Petrovna iktidara geldikten sonra şöyle dedi:
“Tüm Ruslar, belirli sayıda grenajlı, votkalı bir mahzen ve birkaç altın torba ile her şeyi yapabileceğinizi biliyor.”
Ekaterina'nın bir "altın çantası" vardı - İngiliz tüccar Felten'den 100'a bin ruble ödünç verdi (elbette, hangi ülkenin elçisinin mütevazı bir İngiliz tüccarı aracılığıyla parayı kendisine aktardığını tahmin ettiniz). "Vodkalı Mahzen" - organize: Bu parayla 35 bin kovadan daha fazla satın alındı. Orlov kardeşlerin önderliğinde bombalar vardı. Ama sonra ...
Örneğin Frederick II, kategorikti:
"Onların komplo dikkatsiz ve kötü bestelendi."
Kendin için yargıç: Peter III'ü (gardiyanların işi tanıdık - hemen tutuklamak yerine) gecenin ortasında Biron'u ve Anna Leopoldovna ve kocasını tutukladılar.) Haziran 26 ve 1762'te Orlovs, başkentin gardiyanının ölümüne, aynı zamanda, Romalılar'ın ölümüne dair söylentileri yaymaya başladı. . İmparatorun attan düşme sonucu Oranienbaum'da öldüğü iddia edildi.
Haziran ayının 27'inde, alayının ofisinde belirli bir başkalaşım askeri ortaya çıktı ve Orlov'ların ve St. Petersburg'da gerçekleşen öfkeli davranışların şüpheli davranışlarını bildirdi. O zaman, komplodaki aktif katılımcılardan biri ofisteydi - Teğmen P.B. Passek, bu rapora hiçbir şekilde tepki vermedi. Şaşırmış asker, sırasıyla Binbaşı Volkov'a her şeyi bildiren Yüzbaşı Izmailov'a döndü. Passek tutuklandı, başkentin gardiyanlarının beklenmedik ve garip kitlesel süpürülmesinin haberi ve iddia edilen komploculardan birinin tutuklanması imparatora - Oranienbaum'a gönderildi. Rüller'e göre, Peter alınan haberi son derece anlamsızca nitelendirdi:
“Ona bir komploun belirtileri ve bir komplocunun tutuklanması konusunda bilgi verdiklerinde:“ Bu bir aptal ”dedi.
Ancak komplocular için an gerçekten kritikti. Aynı Rühler raporları:
“Sadece kendisi ve Prenses Dashkova tarafından gizlice tanınan Piedmontz Odar'ın önlemi olmadan her şey kaybedilecekti.”
Adarlarından birinden bu tutuklamayı öğrenen Odar (Saint Germain), diğer komplocular Ekaterina Dashkova hakkında bilgi verdi. Sonuç olarak, Haziran 28 gecesi Catherine, Peterhof'tan Izmailovsky Alayı'nın kışlalarına kaçtı - bu Peter'ın kargaşasını açıklıyor, bu hizmetçilerden hiçbirinin karısının nerede kaybolduğunu açıklayamayacağını açıkladı: hatta onu kaçırabileceklerini bile önerdi.
Haziran 28 sabahına kadar, St. Petersburg garnizonunun askerleri doğru şartlara ulaştı ve Catherine, "adaylıklarına oy vermelerini" istediğinde, ne olduğunu tam olarak anlamadıklarında, "İmparatoriçe Catherine Alekseevna'yı yemin etti. Geçmişin darbelerini iyi hatırlayan bakanlar ve senatörler “kitlelerin iradesine” katılmaya hız verdiler (şakalar sarhoş bir askerle sarhoştu ve imparator, söylentilere göre çoktan ölmüştü). Ortodoks hiyerarşileri de, Catherine'in kocasının ellerinden aldıkları köleleri (manastır serfleri) geri getirmeye söz verdikleri neşeyle ortaya çıktı.
Kış Sarayının balkonunda bulunan II. Catherine, 28 Haziran 1762 yılı darbesi gününde gardiyan ve halk tarafından karşılandı. Joachim Kestner tarafından özgün
Izmailovsky'nin yeminini II. Catherine'ye alay. Bilinmeyen sanatçı. XVIII'nin sonu - XIX yüzyılın ilk üçte biri.
O sırada Gabriel Derzhavin, Preobrazhensky alayında görev yaptı. Komploların farkında değildi, ama hiçbir şey anlamadan (diğerleri gibi) şirketi ile birlikte Kış Sarayına geldi. Gelecekteki şair ve onurun gördüğü tuhaf bir resim:
“Birdenbire garip bir alayı başkentin ana caddeleri boyunca yürümeyi başarmadan önce sevinçli kalabalığa girdi. Yas giysili askerler yanan meşaleler taşıyordu, siyah bir bezle kaplı bir tabut aralarında sallanıyor gibi görünüyordu. fakat aniden, göründüğü gibi, hiç kimse bir şeyi kavrayamazdı - ama söylentiler bir döngü gibi süzüldü: imparatorun öldüğünü söylüyorlar. ”
Rüller de aynı konuda yazıyor:
"Aniden, imparatorun getirildiğine dair bir söylenti vardı. Gürültüsüz yol açan kalabalık, ayrıldı, kalabalık ve derin bir sessizlik içinde yavaş yavaş ilerleyen bir geçit törenine yer verdi, ana cadde boyunca taşınan ve kimse bilmiyordu: kimin cenazesiydi? Kazaklar gibi giyinmiş, yas tutan meşaleler taşıyordu ve halkın dikkatini bir yerde toplarken, bu tören görünüşte gizlendi ... sarayda bile neredeyse yirmi kişi bu olayı anladı. imparatorun hayatta olup olmadığını bilmeden, ve “Sürekli Yaşasın!” diye haykırdılar ... ... genç büyük dük imparatoru ilan ettiklerini ve anneye nezaket verdiklerini düşündüler.
Yani başkentteki çoğu karar verdi: Catherine kocası öldüğü için İmparatoriçe tarafından “bağırdı”.
Prenses Yekaterina Dashkova daha sonra şöyle dedi: "Tedbirlerimizi iyi uyguladık."
Şu anda, St. Petersburg'dan gelen genç bir Fransız yayacı Peter'e, Catherine'in başkentte ve şehirde "tatil" olduğunu söyledi: "bütün birlikler silah altında." Ardından, imparator Bressan'ın berberi tarafından gönderilen ve aşağıdaki içeriğe dikkat çeken başka bir elçi belirdi:
“Muhafız alayları isyan etti; izler öne çıktı; 9 saatini attı; Kazan Kilisesi'ne gitti; öyle görünüyor ki tüm insanlar bu harekete düşkün ve majesteleri sadık konular hiçbir yerde bulunmuyor.”
İmparator’un İşkence Gördüğü Hareketsizlik
1987'te A. Gorodnitsky, o günün olayları hakkında ilginç bir şiir yazdı:
"Yaklaşan dalgaların hışırtı duyuldu
Ve trompetin uzak şarkılarını.
Sarayın keskin çatısı üzerinde
Yaldızlı amblemler parlar.
Odalarda parke zemin çatırtı olmaz,
Saatin grevi aniden gelmiyor.
İmparator keman çalıyor, -
Devlet elinden çıkıyor.
Piyade çizgiyi çitte tutar -
Egemen sadık bir ordu.
Acilen bir şeyler sipariş etmeliyiz, -
Başka bir şey yapılabilir ...
Yaldızlı balık gölet uyku
Mutfakta maydanoz ve soğan kesilir.
İmparator keman çalıyor, -
Devlet elinden çıkıyor.
Korkunç alarmda olanlar
Oyun sona yaklaşıyor
Tozlu bir yola yaklaşıyor
Süvari saraya atlar.
Kemanın sesi, endişeli ve kararsız
Bir yabancı sesi birleştiriyor.
İmparator keman çalıyor, -
Devlet elden çıkıyor. "
Ve trompetin uzak şarkılarını.
Sarayın keskin çatısı üzerinde
Yaldızlı amblemler parlar.
Odalarda parke zemin çatırtı olmaz,
Saatin grevi aniden gelmiyor.
İmparator keman çalıyor, -
Devlet elinden çıkıyor.
Piyade çizgiyi çitte tutar -
Egemen sadık bir ordu.
Acilen bir şeyler sipariş etmeliyiz, -
Başka bir şey yapılabilir ...
Yaldızlı balık gölet uyku
Mutfakta maydanoz ve soğan kesilir.
İmparator keman çalıyor, -
Devlet elinden çıkıyor.
Korkunç alarmda olanlar
Oyun sona yaklaşıyor
Tozlu bir yola yaklaşıyor
Süvari saraya atlar.
Kemanın sesi, endişeli ve kararsız
Bir yabancı sesi birleştiriyor.
İmparator keman çalıyor, -
Devlet elden çıkıyor. "
Hayır, elbette Peter III, o gün keman çalmadı - ondan önce değil. Fakat "hediye veren komplocularla oynadı" ve hala Peterhof'taydı. Entourajları arasında, diğerleri arasında, Peter Count A.I. Gudovich, Binbaşı General M.M. Izmaylov, Korgeneral A.P. Ve ayrıca onun yanında Demir Sinirleri ve bükülmeyen iradesine sahip, ateşi, suyu, bakır boruları, ölüm cezasını ve yerine getirilmemiş kalan Pelym'e sürgün edilen bir adam olan Mareşal Burchard Christoph Minich vardı.
G. Buchholz tarafından Kont Minich'in portresi. Ermitaj
Kırım'a gitti, Bakhisisaray, Ochakov ve Khotin'i aldı. 1740’te, bir sürü asker, her yerde yaşayan Biron’u tutuklayan Minich'di ve muhtemelen şimdi derinlerde, onun fikrine mahkum olan aptal amatörlerle dalga geçiyordu: biri, doğrama bloğuna gitmek zorunda kalacak, biri - ağır işçiliğe yırtılmış burun delikleri ile. Ne kadar çok uğraşırsanız deneyin, bu durumda daha deneyimli ve otoriter bir danışman ve uzman bulmak imkansızdı. O zaman, alan mareşali 79 yaşına döndü, ancak o enerjiyle doluydu, beden ve ruhun iyi ruhlarını korudu ("o yıllarda nadir güçle sürgünden döndü" - Rüller) ve başarısızlıkla hizmet vermeye çalışıyor. Ve Peter'in bu aptal isyanı bastırmak için bir sürü seçeneği var. İlk başta, Minikh, tüm 12 grenaelerini alarak, onunla Petersburg'a gitmeye, bunun yeterli olduğunu garanti ederek - olası bir isyanı durdurmak için, imparatorun kendisini yalnızca askerlere ve insanlara göstermesi için gerekli olduğunu temin ederek davet etti. Derzhavin ve Rühler'in hikayelerini dikkate alarak (garip "cenaze alayı" hakkında), imparatorun St. Petersburg'daki zamanında görünmesinin gerçekten çok fazla değişebileceğini varsayabiliriz.
Rühler o günün olayları hakkında yazıyor:
"Bir alay üzgündü; onlar, imparatorun çocukluğundan bir albay olduğu ve tahttan yükseldiğinde derhal Petersburg'a gitti ve onları Muhafız Kolordu'na bir yer vermiş olan harika süvarilerdi."
Peter bu alayı güvenli bir şekilde güvenebilirdi.
Preobrazhensky tereddüt etti, Schumacher şöyle bildirdi:
"Preobrazhensky ve Izmailovsky alayları arasında güçlü bir rekabet hüküm sürdü."
Başkalaşım komutanları P.I. Izmailov ve P.P. Voeikov (Passek'i tutuklayan) ve başka bir memur - S.R. Vorontsov, imparatora sadık kalma çağrısı ile astlarına itiraz etti. Buna karşılık askerler bağırdı: "Onun için öleceğiz!"
Minich tarafından önerilen bir diğer seçenek Peter'ın yenilmez olduğu Kronstadt'a derhal yapılan bir hareketti.
Kronstadt, oyma
İmparator ya Petersburg ya da Kronstadt'a gitmeyi reddediyor. Eyaletteki ikinci kişi, İmparatorluğu Şansölye M.I. Vorontsov, A.I. Shuvalova ve N.Yu. Trubetskoy, durumu araştırmak için St. Petersburg'a gönderildi, ancak devletin en üst düzey yetkilileri bir grup komplocu tarafından gözaltına alındı ve Catherine'e kadar eşlik edildi. Geri dönüşleri bekleniyor (veya en azından onlardan bazı haberler var) Peter III etkin değil ve değerli zaman tükeniyor. J. Shtelin'in söylediği bu imparatorun karakteri:
“Yani, ölümden hiç korkmadım, ama aslında tüm tehlikelerden korktum.”
Sovyet filmi "Sıradan Mucize" filminde, kral bu tip insanlardan bahseder:
"O ... en ufak bir talihsizlik durdu, hiçbir şey yapmadı, en iyisini umdu. Sevgili karısı onunla boğulduğunda, durdu ve ikna etti: sabırlı olun, belki de maliyeti olur."
Komplocular ayrıca, esas olarak imparatorun iradesinin korkaklığı ve zayıflığı sayılan Peter III'ün bu karakter özelliklerinin de farkındalardı. Ve şimdi hükümdarı çevreleyen insanlar, Peter I'in ve Charles XII'nin Norman cesaretinin olmadığını, imparatorun da lider ya da savaşçı olmadığını biliyor. Kararsızlığını hissetmek ve mucize olmayacağından emin olmak, mahkemeler onu terk etmeye başlar.
Bu arada, Kronstadt'ın duvarları ve kuleleri Peterhof’un iskelesinden görülebiliyor - ve henüz “hiç kimse”: Peter tereddüt ediyor, ancak ilk önce komplocular onun hakkında “unuttu”. Sonunda, Minich'in ısrarı üzerine General Devière oraya gider, ilk önce başarır, ancak ondan sonra Amiral Talyzin, Deviera'nın komplocularının Kronstadt'ı kontrol altına almasını emrederek Deviera'nın tutuklanmasını emreden Catherine'den gelir.
Ancak Peter, muzaffer ordusunun bulunduğu yere gidebilir: arka farelerin ön saflarının ve başkentin parke köpekbalıklarının her yerde ve her zaman nasıl “sevdikleri” bilinmektedir - askerler ve memurlar, bayonetleriyle onları gıdıklamaktan çok mutlu olacaklardır. Bu ordunun emri ile (binlerce askerin 80'i!) - P.A. Peter'ın en iyi Rus komutanı Rumyantsev, bu nedenle, Catherine'nin zaferinden sonra, bir süre boyunca utanç içinde olacağı görevinden alınacak.
PA Rumyantsev, 18. yüzyılın sonlarında bilinmeyen bir sanatçının portresi
Ve bu bir tesadüf: imparatorun Narva Karayolu üzerindeki yabancı konuklarından biriyle tanışmak için değiştirilebilir atlar ve at arabaları var - şimdi bile oturun ve sürün, mümkün olan her türlü konforda istediğiniz yere gidin. Rusya'da hüküm sürmekten bıktıysanız, doğrudan Holstein'a bile gidebilirsiniz. Ve şimdi, Catherine ve suç ortaklarının korkudan titreyerek, Rusya'nın III.
İmparatorun emrinde Holstein birimleri var - ona üç koşulsuz sadık, iyi eğitimli, disiplinli askerler. Ve sadece Almanlar onlara hizmet etmiyor, birçok Rus var. Bunlar, kendi topçularına bile sahip olan, savaşa hazır ve kendi kendine yeten birimlerdir.
Peterstadt garnizonunun topçu taburunun subayı ve flüt oyuncusu
Akşam saatlerinde 6 civarında, nihayet bir sipariş almış, Petershtadt'ın kışlalarını terk edip savaş oluşumlarında birikmeye başlıyorlar. Yol her dakika. Askeri birliklerin başkentine olan yaklaşıma dair bir haber bile imparatora sadık kalıyor, çok, çok fazla ayılıyor. Dahası, hiç kimse Peter ve destekçilerinin ne kadar güçlü toplayabildiklerini bilemeyecek (sonuçta, yürüyüşün sonunda Pomerania'ya giden alaylar var) ve korkunun “büyük gözleri” var. Ordu garnizonunun çoğu kısmı, meşru otoritelerin tarafına geçecek ya da daha sonra kazanacakları umuduyla bir bekleyiş ve tutum görecek. Kaybedecek bir şeyi olmayanlardan birkaç komplocu hızla öldürülecek (ve sadece 40 insanlar var - geri kalanlar “körce” kullanıldı ve ne olduğunu tam olarak anlamadı). Yarış bakanları Peterhof'a koşacak, Catherine Peter'ın ayağına kadar yürüyecek, idam edilmemeye, bir kaleye kilitlenmemeye ve Sibirya manastırında ebedi bir tövbeye gönderilmemesine rağmen Zerbst'e serbest bırakılacak.
Fakat Peter emri iptal ediyor: Kalenin zaten hainlerin kontrolü altında olduğunu bilmeden Kronstadt'a gitmeye karar veriyor - imparatorunu kabul etmiyor. Fakat bütün Rus filosunun ellerinde olan talihsiz komplocular Baltık kıyılarını engellemeyi düşünmediler bile, Narva ve Revel'de St. Petersburg'da neler olduğu hakkında hiçbir fikirleri yoktu. Peter'ın emrinde bir yat (Peterhof'a göndereceği) ve Oranienbaum'a ulaştığı bir mutfak vardır. Revel'de deniz geçişi için uygun olan herhangi bir gemiye transfer olabilir ve üzerinde herhangi bir yere gidebilirsiniz - en azından Pomeranya'ya, Rumyantsev ordusuna, hatta Holstein'a. Bu tam olarak Minih'in sunduğu şey. Ancak Rühler'e göre, saraylılar imparatoru caydırıyor:
“Kulelerin Revel'e taşımak için yeterli güce sahip olmadıklarını söylediler.” “Öyle” dedi Minikh, “Onlara hepimiz yardım edeceğiz” dedi. Bütün Mahkeme bu teklifte ürperdi ... imparatora böyle bir şey olmadığı söylendi. uçurumlar; böylesine güçlü bir egemenin mallarını bir gemide bırakması uygun değildir, bir ulusun buna karşı isyan edeceğine inanmak imkansızdır ve bu öfkenin amacının onu karısıyla uzlaştırmak olduğu doğrudur ”dedi.
Peter, gardiyanların yürüyüşü hakkında bir rapor aldığı Oranienbaum'a gidiyor: Kimsenin onu Catherine ile “bağdaştıramayacağı” anlaşılıyor. Aşırı sayılan saraylılar Peter'a karısının merhametine teslim olmaları için yalvarırlar. Ancak Peter'a sadık birimler ölüme hazırdır. Oranienbaum'da, tahkimat biliminin tüm kuralları uyarınca, 12-sonlu yıldız şeklindeki Peterstadt kalesi inşa edildi. Etrafı üç buçuk ila dört metre genişliğindeki su ile hendeklerle ve 4 metre derinliklerle korunan, dört burçlu yüksek 2 metre yüksekliğindeki toprak surlarla çevrilidir. Petershtadt'ın içinde, şimdi cephanelik mahkemesi olarak hizmet veren bir başka beşgen kalesi (St. Peter) var.
Peterstadt Kalesi'nin Planı
Petershtadt'ı harekete geçiremezsiniz - evet, komplocular ciddi bir savaş için hazır değiller: yürüyorlar (“Bu alayı bir tatile benzetildi” - Rüller). Petersburg garnizonunun askerlerinin ve memurlarının büyük çoğunluğu isyanla kazara karıştı, Başkalaşım üniforması giymiş Ekaterina için kanlarını dökmek için hiçbir motivasyonları yok.
Catherine II'nin gardiyanlar kampanyasını Peterhof'ta yürüttüğü Semenovsky alayının cankurtaranının baş memuru üniforması 28 Haziran 1762
Ve genel olarak: sağlık için “ana Catherine'in” ücretsiz votkasını içmek bir şey, Peter'ın torununu ziyaret eden bir Alman kadına “doğal imparator” un emrini çekmek bir başka şey. Bu arada St. Petersburg'da askerler ayık ve dehşete düştü Onun "seçiminden". Ve "Peterhof'a karşı kampanyaya" katılan birliklerde ruh hali yakında değişecek.
İmparatorun tutuklanmasından sonra, komplocular askerlere tavernalar açacak ve votka nehrin üzerine dökülecek. Şehrin etrafına gönderilen karıştırıcılar, tostları Catherine'e çığlık atacak - Oranienbaum kampanyasına katılan alayların sarhoş askerleri tarafından yakalandılar. Ancak diğerleri kasvetli sessizdir ve bazen kavgaya dalarlar.
G. Derzhavin bildirir ki
"Silahlı ve ışıklı perdeli kazıklar tüm köprülere, meydanlara ve kavşaklara yerleştirildi. Petersburg böyle bir savaş yasası içindeydi ve özellikle de imparatorun ölümünün yaklaşık sekiz günü kaldığı sarayın etrafına."
C. Rühler bunu ne zaman bildirir?
"Vefat edenin bedeni St. Petersburg'a getirildi ve gösterişsiz ... askerler insan kalabalığına müdahale ettiler ve egemenlerine baktıklarında yüzlerinde acıma, horlama, bir tür utanç ve geç tövbe ettiler."
Yani, yakalanan Peter III'ü öldürmeden önce, Petersburg kuşatma durumundaydı. Ve eğer imparator pes etmedi ve hayatta ise? Kuşatılmış Peterstadt ya da P. Rumyantsev ordusunda farketmez. Petersburg garnizonunun askerlerinin şimdi kovulduğu coşku ve heyecana kadar sadece birkaç gün tutması gerekiyor. Daha sonra, aldatıldıkları, alaycı ve kaba olmayan bir şekilde “kör olarak kullanıldıkları”, imparatorun hayatta olduğu ve pes etmeyeceği ortaya çıktığında, en mantıklı olanı Orlov’un ellerini bükecek ve onları affetmesi için Peter'a sürükleyecektir. Bir sonraki makalede, anıların alıntılarını ve çağdaşların resmi raporlarını, farklı ülkelerden diplomatları okuduktan sonra, bu tezin geçerliliğini doğrulayabileceksiniz.
Peter III teslim
Ancak Haziran 1762’a geri döneceğiz ve İmparator III. Peter’ın teslim olduğunu ve savaşı bıraktığını göreceğiz. Tutkulu komplocuların aksine, o "ahenkli bir kişilik" idi ve onlarla yüzleşmeye hazır değildi. Tam güvendiği ve onu en ufak bir adaletsizlikle suçlayamayan insanlara ihanet etti, Haziran 29’te, isyancı birliklerin yaklaşmasından önce bile, imparator güç verdi. Bundan önce, sadık askerlere ve subaylara bir ay önceden ödeme yapmalarını emretti ve onlara son emri verdi: kışlalara geri dönme ve direnmeye teşebbüs etmeme.
Rühler raporları:
“Bu gösteride, öfkeyle çevrili olan Minich ona sordu: Ordusundan önce bir imparator gibi ölemez mi? Korkuyorsan” diye devam etti, “bir kılıç saldırısı, sonra ellerine haç al, onlar sana zarar vermezler, ama Savaşta emrediyorum. "
İmparator onu dinlemiyor.
Frederick II sonra söyler:
"Peter III'teki cesaret eksikliği, cesur Minich'in tavsiyelerine rağmen onu mahvetti."
Peter hala kaçmak için son girişiminde bulunuyor: Polonya'ya yönelmek için sevgili atını sürmek için eyer sipariş ediyor, ancak Elizaveta Vorontsova
"onu, Holstein Dükalığı'na birlikte gitmelerine izin vermesini istemek için emir göndermesi için ikna etti. Ona göre bu, empressin isteklerini yerine getirmesi anlamına geliyordu."
(Ryulera).
Öyleyse, Catherine'i taç ve taht olarak bırakan Peter, yalnızca Holstein'a Elizabeth Vorontsova ve Adjutant Gudovich ile gitmek için izin istiyor.
Avusturya elçisi Marcy d'Argento, Viyana'ya şunları bildirdi:
“Dünya tarihinde, hükümdarın tahtını ve asasını yoksun bırakan çok az cesaret ve acı gösterdiğine dair bir örnek yoktur.”
Ve Frederick II, Peter'ın bağımlılığını Say Segur'a söyledi:
“Tahttan uyumaya gönderilen bir çocuk gibi kovulmasına izin verdi.”
Oranienbaum'a ilk yaklaşan, Holstein askerleri üzerinde “kazanan” olan Alexei Orlov'un, barışçıl geçit törenine barışçıl yol açan ahşap tüfeklerle silahlandırılması oldu (isyan bir isyandı, ancak hiç kimse savaş eğitimini iptal etmedi). Ardından General V.I.’nin at müfrezeleri Oranienbaum’a geldi. Suvorov ve A.V. Holstein birliklerini silahsızlayan Olsufiev. Savaşmaya hazır, ancak direnmemek için emir alan askerler ayrıldı silah çok gönülsüzce, rahatsızlık ve kızgınlık gösteriyor. Görgü tanıkları V.I.'nin çirkin davranışını hatırlatıyor. Gelecekteki generalissimo'nun babası olan Suvorov, kılıcıyla zaten silahsız tutuklu subaylarını şapkasını kırarak saygısızlıktan dolayı alaycı bir şekilde kınadı. Ayrıca, sarhoş gardiyanlar tarafından esir alınan askerlerin ve subayların soygunundan bahsettiler.
Meşhur Vasili Suvorov oğlunun mahkumlar küçük düşürülmeden asla kendini sarsmadığı söylenmeli. A.S. Alexander Vasilievich, E. Pugachev'e karşı bile olsa Puşkin'e saygı duyuyordu: eskort sırasında herhangi bir rahatsızlık yaratmadı ve "şanlı isyancıya askeri operasyonları ve niyetleri konusunda meraklı bir şekilde sordu" dedi. Fakat Catherine komploundaki katılımcı Peter Panin, esir Pugachev'in (sözleri etrafındaki insanlar üzerinde büyük bir etki yarattı) verdiği yanıttan memnun değildi, Simbirsk'te halka açık bir şekilde "sahtekârcıya kana çarptı ve ondan bir sakal kopardı". Okuma yazma bilmeyen bir Kazaklığa itiraz etmek için, yumruklarıyla değil, fakat sözleriyle, genel olarak, yeterince açık istihbarat yoktu.
İmparatoriçe Catherine II portresi üzerine XVIII yüzyılda yazılmış Pugachev, portresi. Sanatçının adı bilinmiyor. Moskova Devlet Tarihi Müzesi'nde saklanır
Holstein askerleri ve Peterstadt memurlarının üzücü kaderi
Ancak Haziran 1762 yılında geri döndü. Petershtadt'ın garnizonunun "teslim edilmesinden" bir gün sonra, askerleri bölündü: Rus konular yeni baskınlara yemin etti, Holstein askerleri ve memurları Kronstadt'a transfer edildi. Kaderi Rühler raporlarında:
“Yakında gemiye konuldu ve vatanlarına gönderildi; ancak acımasız kaderlerinin kaderinin etkisiyle, fırtına bu talihsizlerin neredeyse tamamını boğdu. Bazıları kıyıya en yakın kayalardan kaçtı, ancak Kronstadt valisi sormak için batırıldı. yardım etmelerine izin verilip verilmeyeceği. "
Böylece, III. Peter, korkaklığıyla, yalnızca kendisini değil, aynı zamanda kendisine adanan, savaşta ölmeye hazır, hayatını, namusunu ve tacı koruyan insanları da adamıştır.
Bir sonraki makale Ropş'ta Peter III'ün öldürülmesi ve bu imparatorun "ölümcül maceraları" hakkında konuşacak.