Genel bilgiler
İnsan kas-iskelet sisteminin osteokondroz gibi böyle bir hastalığı, esasen eklem kıkırdağı ve yakındaki kemik dokusunun bir dejenerasyonudur ve patolojik süreçte sık sık komşu damarların, kasların ve sinir uçlarının katılımıdır. İÇİNDEPrensip olarak, bu terim, uzuvların eklemleri de dahil olmak üzere çeşitli lokalizasyonun bir dizi osteoartiküler patolojisi anlamına gelebilir, ancak çoğunlukla yapıdaki dejeneratif-distrofik değişiklikleri belirtmek için kullanılır. doğrudan omurga ve her şeyden önce omurlararası diskler.
İntervertebral osteokondrozun ilerlemesinin bir sonucu olarak, insan vücudu şok emici özelliklerini, doğal hareketliliğini ve esnekliğini kaybeder. Genel olarak, omurganın bu hastalığı çok yaygındır ve bir veya40 yaşına gelindiğinde çoğu insanda farklı derecede şiddet mevcuttur. Klinik uygulamada omurganın etkilenen segmentine bağlı olarak, servikal, lomber ve torasik osteokondrozun yanı sıra karışık formları da ayırt edilir. en zoru olarak kabul edilir.
Bu makalede ele alınacak olan torasik omurga osteokondrozu, özellikle insan iskeletinin üst kısmının anatomik yapısından kaynaklanan bu patolojinin en nadir görülen şeklidir. Yani, Göğüs bölgesinde, osteokondral sistem, ön uçları ile nispeten monolitik bir sternuma bitişik olan kaburgalarla eklemler vasıtasıyla bağlanan 12 omurdan oluşur. Böyle bir iskelet yapısı yeterliGöğüs boşluğunun (kalp, akciğerler) organlarını yaralanmaya karşı koruyan sert ve güçlü bir çerçeve. Ek olarak, omurganın bu bölümünün omurları, küçük bir yükseklik ve dikenli işlemlerin önemli bir uzunluğu ile karakterize edilir, bu da onlara verirsık aralıklı karoların görünümü. Bütün bunlar birlikte, sırtın bu kısmının hareketliliğini ve fiziksel aktivitenin üzerindeki olumsuz etkisini sınırlayarak, omurlararası diskleri yıkımdan korur.
Bir kişide göğüste osteokondroz tespitinin daha düşük sıklığının bir başka nedeni olarak, lomber ve servikal osteokondroz ile karşılaştırıldığında, bu bölgede fizyolojik kifoz (omurganın doğal geriye doğru bükülmesi) mevcuttur, dış yükün büyük kısmının omurların ve disklerin ön ve yanal parçalarına düştüğü için. Omurga hareket segmentinde patolojik bir sürecin gelişmesiyle birlikte, öncelikle dejeneratif etkiye maruz kalan bu alanlardır. Bununla birlikte, değişiklikler, sinir uçlarının ve içlerinde omuriliğin zarlarının bulunmaması nedeniyle, ağrı çoğu zaman gözlenmez. Bununla birlikte, bazı durumlarda, omurganın torasik segmentindeki negatif dönüşümler, disklerin ve omurların arka parçaları ve / veya omurga sinirlerinin köklerinin sıkışmasına yol açan vertebral-kostal eklemler. Bu gibi durumlarda, torasik omurganın osteokondrozu, halihazırda olan radiküler sendromla ortaya çıkar. çeşitli lokalizasyon ağrıları (bazen çok uzak) ve ayrıca insan vücudunun birçok organının (karaciğer, akciğerler, pankreas, kalp vb. ) İşlevselliğinin ihlali ile birlikte.
Torasik osteokondrozun bu tür belirsiz ve çeşitli tezahürlerinden dolayı, doktorlar kendini solunum ve sindirim hastalıklarının semptomları olarak ustaca gizleyebildiği için bu patolojiye "bukalemun hastalığı" adını verirler. kalp kası vb. Bu durumda, çeşitli spesifik çalışmalarla torasik omurganın osteokondrozunun semptomlarını ve tedavisini belirlemeye yardımcı olacak doğru şekilde yürütülen bir ayırıcı tanı çok önemlidir.
İleri tedavinin taktikleri ve etkinliği büyük ölçüde omurganın dokularındaki dejeneratif-distrofik sürecin ilerleme derecesine bağlı olacaktır. Patolojiyi gelişiminin ilk aşamalarında tanıdıktan sonra, hastanın durumunu iyileştirmek önemlidir. basit fizyoterapi teknikleri ve egzersiz terapisi egzersizlerinin yardımı ile oldukça mümkündür, ancak geç tespiti durumunda karmaşık bir cerrahi operasyon yapılması gerekebilir. Omurgalıların ne zamanherhangi bir sık ve / veya uzun süreli sırt ağrısı en kısa sürede bir uzmandan yardım isteyin.
Patogenez
Kadınlarda ve erkeklerde torasik omurganın osteokondrozu insidansı hemen hemen aynıdır, çünkü bu hastalığın patogenezinde, intervertebral disklerin dejenerasyonunun meydana gelmesine cinsiyet yatkınlığı yoktur. Bununla birlikte, osteokondroz tedavisinde uzun yıllara dayanan klinik deneyim, erkeklerde ilk semptomlarının kadınlarda benzer negatif semptomlardan daha erken yaşta ortaya çıktığını göstermektedir. Özellikle, bu osteokondral olmasından kaynaklanmaktadır. Kadın vücudunun belirli bir yaşa kadar dokuları, östrojen hormonu tarafından korunur, bu hormon, klimakterik dönüşümler sırasında seviyedeki bir düşüş, omurga ile ilgili problemleri tetikler.
İstatistiksel kanıtlara göre, genel olarak, değişen derecelerde intervertebral osteokondroz, çoğu yaşlı insanda bulunur ve bu, onu otomatik olarak yaşa bağlı hastalıklar grubunda sınıflandırır. Bu arada, sonzamanı, bu patolojinin okul öncesi çağda ortaya çıkana kadar önemli bir "gençleşmesi" izler. Bu nedenle, spinal osteokondrozun tam etiyolojisini ve ilk patogenezini bu güne kadar tespit etmek mümkün olmamıştır. Bir zamanlar, hormonal, bulaşıcı, mekanik, vasküler, kalıtsal, alerjik ve diğerleri dahil olmak üzere bir düzineden fazla kökeni ve gelişimi teorisi geliştirildi, ancak pratikte hiçbiri tam olarak doğrulanmadı.
Bugün, doktorlar osteokondroz oluşumunu, omurga dokuları üzerindeki tamamlayıcı olumsuz etkilerin toplamı ile açıklıyorlar, bunlar arasında bir veya daha fazla omurga hareketi üzerindeki sürekli aşırı yükü vurguluyoriki bitişik omurdan (üst ve alt) oluşan segmentler ve bunların ortasında bulunan bir disk. Paradoksal olarak, böyle bir aşırı yük, hem omurganın aşırı fiziksel çalışmasının hem de sonucunun bir sonucu olabilir. Sırt için doğal olmayan bir pozisyonda uzun vadeli bulgusu. Örneğin, uzun süreli çalışma veya masada oturma pozisyonunda çalışma, intervertebral yapıda dejeneratif-distrofik değişikliklerin gelişiminde birincil faktörlerden biridir. disk.
Torasik omurganın osteokondrozunun ilk oluşumu veya alevlenmesi, yetersiz beslenme, sırt ve göğüs kaslarının dengesiz gelişimi, aşırı kilo (obezite), alt ekstremite patolojisinden (örneğin, düz ayak), sırt yaralanmaları vb. Bu hastalığın patogenezinde, segmental kan dolaşımının düzensizliği önemli bir rol oynar, bu da pulpöz (jelatinimsi) çekirdeğin dehidrasyonuna neden olur ve bu da sonuçtaintervertebral diskin amortisman niteliklerinin kaybı, çevreleyen fibröz halka üzerindeki yüklerdeki değişiklik ve bu spinal hareket segmentinin kademeli olarak tahrip edilmesi.
İlerleme sürecinde, torasik osteokondroz, her biri diskin, bitişik omurların ve faset yapısındaki kendi anatomik ve morfolojik değişiklikleriyle karakterize edilen 4 ardışık gelişim aşamasından geçer. eklemler. Ek olarak, bu hastalıkla birlikte meydana gelen negatif metamorfozlar, diğer yakın dokuları (kas, vasküler, bağ) doğrudan etkileyebilir veya dolaylı olarak insan vücudunun uzak organlarının ve sistemlerinin çalışmasını etkileyebilir. (bağırsaklar, kalp, akciğerler vb. ).
Birinci derece
Torasik osteokondroz oluşumunun ilk aşamasında, çekirdek pulposusun kademeli olarak nüfuz etmeye başladığı, fibrözün distal katmanlarındaki sinir uçlarını tahriş ettiği, anulus fibrosusun iç zarında mikro çatlaklar oluşur. halkalar ve uzunlamasına arka bağda. Hastalığın gelişiminin bu aşamasında, hasta zaten doğrudan sırtın orta kısmında ağrı veya kalp bölgesinde görünen ağrı hissedebilir. Ayrıca sarsıcı bir kasılma hissi de rahatsız olabilir. dorsal kaslarda.
İkinci derece
2. derece torasik omurganın osteokondrozu, etkilenen omurların aşırı hareketliliğinden kaynaklanan, omurganın kararsızlığına eşlik eden annulus fibrosusun daha fazla tahrip olması ile karakterizedir. Acı vericipatolojinin gelişiminin 2. aşamasından gelen duyumlar yoğunlaşır ve dorsalji (sırtın hareketleri ile şiddetlenen hafif kalıcı ağrı) veya dorsago (tek bir pozisyonda uzun süreli kalmanın arka planında keskin bir şekilde ortaya çıkan güçlü"Çekim" ağrıları).
Üçüncü derece
Torasik osteokondrozun üçüncü döneminde, nükleus pulposusun sınırlarının ötesine çıkması ve bir intervertebral fıtık oluşumu ile annulus fibrosus yapısının tamamen yırtılması vardır. Çoğu zaman, bu tür oluşumlar omurlara doğru ortaya çıkaromurilik, omurilik sinirleri ve bitişik damarların sıkışmasına yol açan kanal. Buna radiküler sendrom (vücudun farklı bölgelerine ağrı yayan), osteokondrozun arka planına karşı torakalji (sternumun arkasındaki şiddetli ağrı, benzerkardiyak), miyelopati (duyusal ve motor bozukluklar) ve nörovasküler ve kas-tonik doğanın diğer semptomları. Sabit torasik kifoz, skolyoz veya kifoskolyoz bu aşamada başlayabilir.
Dördüncü derece
Torasik osteokondrozun son aşamasında dejeneratif süreçler, interspinöz ve sarı bağlara, omurganın diğer dokularına ve yakındaki kaslara yayılır. İntervertebral disk distrofisi, kendiyara izi ve daha fazla fibroz. Ay ve intervertebral eklemlerde deforme edici artroz gelişir, omurların süreçlerinde osteofitler (kemik büyümeleri) oluşur. Hastalığın bu dönemindeki klinik tablo oldukça çok yönlü olabilir, çünkü tek tek disklerdeki hasarın derecesi genellikle farklıdır. Komplike olmayan osteokondrozda, problem diskinin fibrozu, hastalığın stabil remisyon aşamasına geçişini işaret edebilir, ancak bir dereceye kadar normal işlevsellik kaybı olabilir. omurga.
Nedenler
Erkeklerde ve kadınlarda torasik osteokondroz, aşağıdaki predispozan faktörlere bağlı olarak gelişebilir:
- omurganın kemik ve kıkırdak dokusunun yapısında yaşa bağlı değişikliklerin eşlik ettiği doğal fizyolojik yaşlanma süreci;
- omurga hareket segmentlerinin anormal oluşumuna genetik yatkınlık;
- omurga kaslarında distrofiye yol açan fiziksel olarak hareketsiz bir yaşam tarzı; Omurga üzerinde aşırı mekanik baskı içeren
- kuvvet sporları (öncelikle halter);
- omurga yaralanmaları (uzak geçmişte meydana gelenler bile);
- insan vücudundaki endokrin bozuklukları, omurga dokularının beslenmesini bozar;
- normal vücut ağırlığının önemli ölçüde üzerinde (obezite);
- sağlıksız beslenme (vitamin, mineral ve sıvı eksikliği);
- doğal olmayan bükülme ile omurganın patolojisi; Kas yapısının gelişiminde
- dengesizlik;
- vücut öne doğru eğilmiş olarak oturarak uzun süreli çalışma veya çalışma;
- fiziksel olarak zor çalışma koşulları (sürekli uygunsuz ağırlık kaldırma);
- ciddi metabolik bozukluklar;
- omurgadaki yüklerin yeniden dağılımını etkileyen düz ayaklar ve alt ekstremitelerin diğer hastalıkları;
- sırttaki kan akışını bozan vasküler hastalıklar;
- şiddetli bulaşıcı, alerjik ve otoimmün süreçler;
- sık hipotermi;
- stresli durumlar ve sinirsel yorgunluk;
- kötü alışkanlıklar ve sigara içmek.
Torasik omurganın osteokondrozunun belirtileri
Omurganın bu bölümünün yukarıda açıklanan yapısal özelliklerinden dolayı torasik osteokondroz belirtileri hastayı uzun süre doğrudan rahatsız etmeyebilir ve yalnızca patolojik süreç lateral bölgeye yayılırsa ortaya çıkabilir. ve / veya etkilenen omurga hareket segmentlerinin arka kısımları ve hastalığın ikinci veya üçüncü dereceye geçişi. Genel olarak, tüm torasik osteokondroz semptomları vertebral sendromlar şeklinde ifade edilir (ağrılı etkiler doğrudan ilişkiliomurganın kemik-kıkırdak dokusunda fonksiyonel bozukluklar) ve ekstravertebral veya kompresyon sendromları (omurganın problem bölümünden gelen patolojik dürtülerden kaynaklanan olumsuz fenomen).
Vertebral sendromlar
Omurganın torasik segmentinin osteokondrozunun vertebral semptomları esas olarak dorsago ve dorsalji adı verilen iki ağrı sendromu ile kendini gösterir.
Dorsago
Bu, interkapular boşlukta lokalize olan ve herhangi bir zamanda ortaya çıkabilen "lumbago" adı verilen akut ve ani bir ağrı atağıdır. Çoğu zaman, dorsago sendromu, vücut öne doğru eğik ve vücudun konumunu keskin bir şekilde değiştirerek oturma pozisyonunda. Hastalar, saldırı anını omurga kaslarının keskin bir spazmı eşliğinde bir "hançer darbesi" olarak tanımlarlar. Şiddetli ağrıya ek olarak, dorsal ile öznel duyumlarnefes darlığı ve sırtın göğüs kısmında önemli bir hareket özgürlüğü kısıtlaması ile ifade edilir. Periyodik ataklarla benzer bir osteokondroz alevlenmesi iki haftaya kadar sürebilir.
Dorsalji
Bu sendrom, iki ila üç hafta içinde artabilen rahatsız edici ve ağrılı hislerin kademeli olarak gelişmesiyle öncekinden farklıdır. Sırt ağrısı ile birlikte ağrının kendisi çok belirgin değildir, ancak uzun süreli varlığısürekli bir endişe hissi. Sırt kasları ve sırt kasları, hastanın solunan hava eksikliği hissetmesine neden olabilecek önemli bir strese maruz kalır. Sırt ağrısı gövde hareketleriyle artar(özellikle eğilirken), derin nefes alma, öksürme vb. Ayrı olarak, üst dorsalji (omurganın servikotorasik segmentindeki negatif fenomenlerin ana lokalizasyonu) ve alt dorsalji (negatif olayların ana lokalizasyonu)omurganın torakolomber segmenti).
Ekstravertebral sendromlar
Omurganın bu kısmının en büyük boyutuna bağlı olarak torasik osteokondrozun ekstravertebral sendromları çok çeşitli olabilir ve bu da hastalığın doğru teşhisini büyük ölçüde zorlaştırır. Mekanik bir sonucu olarak ortaya çıkarlarkarşılık gelen sinir köklerinin, yakındaki damarların veya omuriliğin kendisinin sıkışması. Erkeklerde ve kadınlarda kompresyon semptomları genellikle benzerdir ve yalnızca patolojik dürtüler cinselliğe yayıldığında farklılık gösterir. küre (örneğin, erkeklerde, hastalığın arka planına karşı, bazen erektil disfonksiyon not edilir). Hemen hemen tüm durumlarda, ekstravertebral semptomlara, çoğunlukla altta görülen, halihazırda oluşturulmuş intervertebral fıtıklardan kaynaklanır. torasik bölgeler, ancak prensipte D1 omurdan D12 omuruna kadar herhangi bir vertebral-motor segmentte oluşabilir. Aşağıdaki resimde de görebileceğiniz gibi, patolojik durumlara katılım içlerinde osteokondrozun lokalizasyonu üzerinedir. insan vücudunun belirli sistem ve organlarının, kendilerine özgü olumsuz tezahürleri olan süreci.
Radiküler sendromlar
Torasik osteokondrozun kompresyon semptomları çerçevesinde, omurganın bir veya daha fazla segmentindeki sinir uçlarının sıkışmasıyla tetiklenen radiküler sendromlar en sık ve net bir şekilde gözlenir. Konsantrasyona bağlı olarak böyleHastaların sorunları aşağıdaki acı verici olaylardan rahatsız olabilir:
- T1 vertebra bölgesinde ihlal durumunda
- - üst torasik spinal hareket segmentinden gelen ağrılı hisler ve paresteziler en sık supraskapüler bölge boyunca koltuk altlarından birinin dirsek eklemine kadar olan bölgesine yayılır;
- omur T2-T6 bölgesinde ihlal durumunda - interkostal nevralji gibi ağrılar omurganın bu kısmından interskapüler bölge boyunca uzanabilir ve bir yarım daire içinde aksiller ve skapular bölgeleri çevreleyebilir ve ayrıca 2-6 interkostal boşluksternuma;
- T7-T8 omurları alanında ihlal durumunda - kuşak ağrısı esas olarak omurga-kostal eklemlerin kürek kemiklerinin alt seviyesinden kostal arkın üst kısımlarına yayılır ve neden olduğu epigastrik bölgeyi etkilerkas savunması (güçlü kas gerginliği);
- omur T9-T10 bölgesinde ihlal durumunda - interkostal nevralji alt torasik spinal hareket segmentlerinden kostal arkın alt kısımlarına ve daha sonra göbek bölgesine doğru genişleyerek karın kaslarının orta bölümünün tonunu değiştirir;
- T11-T12 omurları bölgesinde ihlal durumunda - ağrı aynı zamanda alt torasik omurga hareket bölümlerinden de ortaya çıkar ve göğsün karşılık gelen yan bölgeleri boyunca hipogastrik (midenin altında) ve kasık bölgelerine ulaşır.
Ağrıya ek olarak, sıklıkla torasik osteokondrozun radiküler sendromlarına karın boşluğunun ve / veya göğsün belirli iç organlarından gelen negatif semptomlar eşlik eder. Dahası, bazı durumlarda bu tür belirtilerdiğer hastalıkların patolojik tezahürlerine o kadar benzer ki, yönlendirilmiş araştırma olmadan aidiyetlerini doğru bir şekilde tanımak neredeyse imkansızdır. Örneğin, tıbbi literatür bir uygunsuz davranış durumunu tanımlarapendektomi (eki çıkarmak için cerrahi müdahale), aslında osteokondrozun belirgin sendromlarından biri olduğu ortaya çıkan akut apandisitin kesin kliniğine göre.
Bu nedenle, osteokondroz süreci omurganın üst torasik bölgesinde (T1'den T4'e) lokalize olduğunda, hastalar yemek borusu veya farinkste ağrı ve / veya çeşitli rahatsızlıklar hissedebilir ve bunlar genellikleyabancı bir cismin varlığı. Bu tür duyumlar genellikle paroksismaldir (bazen kalıcıdır) ve sırtın sorunlu kısmında ciddi bir yük ile yoğunlaşır. Bazen üst torasik segmentteki radiküler sendromun belirtileri işaretlerle karıştırılır. obstrüktif bronşit veya pnömoni, çünkü torasik bölgenin osteokondrozu ve göğüs ağrısı ile refleks öksürük bu hastalık grubunun semptomlarına benzer. Ayrıca göğüs ağrısı, göğüs ağrısı şeklinde ortaya çıkabilir. yoğunluğu anjina pektoris, pulmoner tromboembolizm, miyokard enfarktüsü atağıdırve doktorlardan ayrıntılı bir farklı analiz gerektiren ciddi nitelikteki diğer benzer patolojiler.
Omurganın orta torasik segmentinde (T5 ila T7) osteokondrozlu hastalar, en sık olarak, vertebrojenik gastralji adı verilen solar pleksus ve midede rahatsızlık ve ağrı hissederler. Yenilgi üzerinespinal hareket segmentleri T8-T9, duodenal bölgede ağrı mümkündür, vertebral duodenalji olarak anılır. . . Hem bu hem de diğer acı verici hisler farklı hastalarda veya farklısüreler, hafif ve "ağrılı" ile aşırı akut arasında değişebilir. Vücudun ani hareketleri durumunda, vücudun tek pozisyonda uzun süre kalmasıyla (bir masada oturmak, sırt üstü uzanmak, vb. )ve ayrıca hapşırma veya öksürme anında. Genellikle bu ağrılara parestezi eşlik eder. Karın duvarının ortasında (uyuşma, karıncalanma, yanma).
Omurganın alt torasik bölgesinde (T8'den T12'ye) osteokondrozun radiküler belirtileri ile, bazı hastalar alt karın boşluğunda bağırsak bozukluklarını taklit eden ağrıdan şikayet edebilir. veya patoloji. Ara sıraağrı safra kesesine yayılır ve sağ hipokondriyumun arka bölgesinde lokalizedir. Daha az sıklıkla, hastalar suprapubik bölgede mesanenin patolojik kliniğine benzer ağrı yaşarlar. Önceki gibidurumda, bu tür ağrının doğası oldukça geniş bir aralıkta (hafiften şiddetliye) değişebilir ve omurga üzerinde uzun süreli fiziksel veya statik stres, hapşırma, öksürme vb. ile şiddeti artar.
Sıkıştırma miyelopatisi
Torasik osteokondrozun bu kompresyon sendromu oldukça nadirdir ve ortaya çıkan intervertebral fıtık tarafından doğrudan omuriliğin sıkışmasıdır. . . . Başlangıçta karakteristik semptomlarıoluşum, sorunlu bölgedeki sırtın karşılık gelen bölgesindeki yerel ağrı veya kuşak ağrısının yanı sıra bacaklarda bir güçsüzlük ve / veya uyuşma hissi ile ifade edilir. İlerleme ile ağrı şiddetlenir, aşağı akışı etkileyebilirinterkostal boşluk, karın organları, kasık bölgesi ve alt ekstremitelerde belirgin olarak hissedilir. Sıkıştırma miyelopatisi olan ciddi vakalardapelvik organların işlev bozukluğu gelişerek süreçlerin bozulmasına neden olabilirdışkılama ve / veya idrara çıkma. Ek olarak, şiddetli yüzeysel ve derin paresteziler ve spastik pareze kadar duyusal bozukluklar olabilir. bir veya iki bacak.
Vasküler Sıkıştırma
Omurganın torasik segmentine bitişik damarların sıkışması miyeloizemiye yol açarBunun sonucu olarak kan akışı bozulur ve dolayısıyla omuriliğin doğru beslenmesi. Bu sendromun tezahürleri aslındakompresyon miyelopatisinin semptomlarını tamamen tekrarlayınve esas olarak pelvik bozuklukların yanı sıra alt ekstremitelerde his kaybı ve işlevselliğinde azalma ile karakterizedir. Hastalar genellikle tarif ederBu problem - "bacaklar başarısız" ifadesiyle.
Bitkisel sendromlar
Torasik osteokondrozlu bazı vakalarda vejetatif sinir düğümleri (gangliyonlar) hasar görür ve bunun sonucunda hasta çok çeşitli negatif semptomlar yaşayabilir. Bunlar çeşitli paresteziler olabilir. , problem ganglion bölgesinde cilt pigmentasyonunda kaşıntı ve değişiklikler, vücudun yarısında yanma ağrısı, lokal sıcaklık bozuklukları, kaslarda aşırı veya zayıflama, uzuvların veya iç organların çalışmasında düzensizlik vb. Ona göreAslında, bu viseral vertebrojenik semptomlar, radiküler sendromların tezahürlerine benzer, ancak açık bir lokalizasyonun olmaması ve salgı ve hareket bozukluklarının varlığında onlardan farklıdır. Bir yıldızın patolojik sürecine dahil olduğundaüst torasik omurları etkileyen bir düğüm, kollarda, göğsün üst kısmında ve kalpte ihlal olabilir. Alt torasik ganglionlarda hasar olması durumunda, fonksiyonel bozukluklar ortaya çıkabilir. küçük pelvis organları, karın ve göğüs boşluğu ve ayrıca alt ekstremitelerde ve vücudun geri kalanında trofik değişiklikler.