4000 yıl önce, bir çocuğun başının üstünde büyük bir lotus yaprağı vardı ve yağmurda yürüdü. Yağmur damlaları, insanları şemsiyeyi icat etmek için ilham veren dışbükey nilüfer yapraklarından aşağı doğru yuvarlandı. Başın üstündeki nilüfer yaprağı insanların ilham almasına ve bir şemsiye oluşturmasına neden olabilir. Bununla birlikte, çocuğun baş biti takan bir yetişkinin çocuksu masumiyetini taklit etmesi de olabilir. Atlar ve atlar arasında fazla fark yoktur. Bir adım geri atsak bile, nilüfer yaprağının kafasında açığa çıkması mantıklı, ama "4000 yıl önce" nereden geliyor?
Aslında, şemsiyelerin icadı hakkında çeşitli halk hikayeleri vardır. Geniş kapsamlı ve iyi belgelenmiş ya da mükemmel "Lupan Pioneer." Luban kırsal kesimde yaşayan insanlar için çalıştığı söyleniyor. Yunfu'nun Yun'un yemeği her gün ileri ve geri gönderilir. Yağmur mevsimi ile karşılaştığında sık sık damlar. Luban yol boyunca bazı pavyonlar tasarladı ve inşa etti. Yağmur yağdığında, pavyonda önlenebilir. Pavyon iyi olsa da, her zaman bir çok rahatsızlık vardır ve ilkbaharda bebek yüzleri, bir günde üç değişiklik ve yaz aylarında fırtınalar değişir. Varış geldiğinde, "şimşek" bile yeterli değildir. Yun'un kapris, “Seninle küçük bir pavyonun olması güzel olurdu.” Lu Ban karısının sözlerini duydu ve açık hale getirdi. Pavyonun görünüşüne göre, bu güçlü, her şeye gücü yeten Çinli icat kralı, bir parça kumaşı kesip, eylemin iskeletine yerleştirdi ve sapın üzerine koydu. Böylece dünyanın ilk "şemsiyesi" böyle çıktı. “Yu Yu Zhi” nin kayıtlarına göre, Şemsiyeler, Luban'ın gelini, gün boyu çalışma konusunda endişe duyan kocası için icat edildi. Bir patent başvurusu yapmak için Lubans ve çiftin paylaşması daha makul görünüyor. Bu şemsiyenin icadı, kocalarının ve eşlerinin sevgisi ve karşılıklı kaygısının ürünüdür.