Makale gövdesi kopyası
Birkaç yıl önce, Britanya Kolumbiyası’nın orta kıyısındaki bir köyden Haíłzaqv (Heiltsuk) topluluğu üyesi olan Kelly Brown, bir yaşlıyla birlikte anavatanını keşfederken, kuzey kumlu kumlu kıyısında imal edilmiş bir göletin kalıntılarına rastladılar. Kaz Adası. Brown göleti sorduğunda, yaşlı ona bunun eski bir ringa balığı tuzağı olduğunu söyledi.
Heiltsuk Entegre Kaynak Yönetimi Departmanı (HIRMD) müdürü Brown, “Çalışanlarımız ringa hasadı konusunda çok bilgili” diyor. “Her zaman biraz alırlardı, çok bırakırlardı.”
Brown, bugüne kadar korunan ve nesiller boyu aktarılan uygulamalardan yararlanarak, Heiltsuk halkının 14.000 yıldan fazla bir süredir geleneksel topraklarını işgal ettiğini ve koruma ve kaynak yönetimi hakkında “mekanik olarak farklı düşünmeye meyilli” olduğunu söylüyor.
Ulusun koruma ve karşılıklılık vurgusu sadece kültürel bir alışkanlık değil, Heiltsuk’un bir parçası. .Viḷ̓ás— binlerce yıldır topluluğun kaynak yönetimine yaklaşımını yöneten atalardan kalma yasalar ve protokoller. Heiltsuk, Yerli yaşam biçimlerini ortadan kaldırmak için bir sömürge gündemine rağmen kozmolojisini, kültürel değerlerini ve yönetim sistemlerini korudu ve balık tutma, topluluklarını sürdürme, ekonomiyle ilişki kurma ve kıyılarındaki doğal kaynakları yönetme haklarını korumak için çalıştı. topraklar ve sular.
Heiltsuk bilgi bekçileri, Britanya Kolombiyası’ndaki Simon Fraser Üniversitesi’nden (SFU) bilim insanlarıyla birlikte, bu temelden hareketle, bitkilerin ekolojik direncini araştırmak için yola çıktılar. y̓ák̓aveya tüylü boa yosunu, dalgalı kayalık gelgitler arası ve sığ gelgit altı habitatlarında bulunan çok yıllık bir yosun. Hedefleri, geleneksel y̓ák̓a hasadının sürdürülebilirliği hakkında daha fazla bilgi edinmek ve küçük bir ticari yosun balıkçılığı açma potansiyelini keşfetmekti.
Kelp, düşük karbon ayak izine sahip sağlıklı bir besindir ve Japonya’da hazır bir pazardır. Ancak Brown ve HIRMD’deki meslektaşları, kıyıların sağlığına ve onu yuva olarak adlandıran birçok türe zarar vermeden sürdürülebilir bir hasat yapabileceklerinden emin olmak istediler.
Brown, son on yıldır ulusla yakın bir şekilde çalışan SFU’da bir koruma ekolojisti olan Anne Salomon’a ulaştı. İzinde olan Salomon, yüksek lisans öğrencisi Hannah Kobluk’a topluluğun araştırma ilgi alanlarını üstlenmesi için yetki verdi.
Şu anda SFU’da doktora adayı olan Kobluk, “Önce insanları tanımak, birkaç toplantıya ev sahipliği yapmak, insanların yanıtlamak istediği soruların neler olduğunu anlamak için yukarı çıktım” diyor. Amacı, “bilimin sömürülme süreçlerinin mirasını” tekrarlamak değil, araştırmayı toplumun ihtiyaçlarına göre uyarlayarak “bilimi bozmak ve farklı bir şekilde yapmak” olduğunu söylüyor.
Mart 2017’de Kobluk, tek tek yaprakları etiketlediği tanınmış yosun hasat alanlarına götürüldü. Geleneksel Heiltsuk kısmi hasat uygulamasını yansıtan Kobluk ve birkaç araştırma görevlisi, yaprakların yüzde 25’ini ölçtü ve kırptı, sonra onları büyümeye bıraktı. Grup, yosunu BC’nin orta kıyısı boyunca beş gelgit bölgesinde deneysel olarak hasat etti.
Beş ay sonra, Kobluk ve ekibi, etiketlenen bitkilerin büyümüş olup olmadıklarını görmek için yeniden ölçtüler. Kobluk, “Spoiler uyarısı, yosun bir sürü büyüdü” diyor. “Yapraklardan bazılarını budarsın ve bir sürü yeni yaprak verirler.”
Elindeki deneysel sonuçlarla Kobluk, bulgularını topluluğa sundu ve yosun uzmanları ve biçerdöverlerle röportajlar yaptı.
Kobluk, “Yerlilerin yosun hasadı konusundaki bilgi ve uygulamalarının, onun gelişmesine ya da hasat etmeye karşı dirençli olmasına izin verecek tüm ekolojik ilişkileri nasıl yansıttığını temel olarak belgeledik” diyor.
Kobluk, birlikte ele alındığında, çalışma, yosunun yalnızca kısmi, hedeflenen bir hasattan iyileşmekle kalmayıp, aslında daha sağlam bir şekilde büyüdüğünü gösteriyor. Geleneksel Heiltsuk uygulamalarının, hedeflenen alanlarda yosunun yalnızca bir kısmını hasat etme ve yalnızca büyük bitkileri hasat etme bilgeliği, daha büyük bitkilerin daha fazla biyokütle geri kazandıkları ve yalnızca kısmen hasat edildiyse hasata dayanabilecekleri bulgusuna yansıdı.
Eşi benzeri görülmemiş bir iklim değişikliği döneminde deniz yosunu hasadı ve su ürünleri yetiştiriciliğine yönelik ticari ilgi arttıkça, bu araştırma Yerli bilgiyi Batı bilimi ile birleştirmenin önemini ve küçük ölçekli bir yosun balıkçılığının nasıl daha sürdürülebilir hale getirilebileceğini göstermektedir.
Brown, halkının karşılaştıkları yeni gerçeklere uyum sağlamaya devam ederken, ulus hala en iyi uygulamaları tartışıyor ve yosun balıkçılığını açıp açmamaya karar vermeden önce daha fazla araştırma arıyor.
Brown, “Eğer ringa balığı, somon balığı, yosun giderse, bu bizim yaşam tarzımızdır” diyor. “Çok çalışıyoruz ama hepimiz üzerimize düşeni yapmalıyız – herkes üzerine düşeni yapmalıdır. Yerli halk buna öncülük edebilir.”