Altı yaşında bir oğlum var. Adı Jin-Gyu. Hayatını kazanmak için hayli muktedir olduğu halde benden geçiniyor. Barınma, gıda, eğitim, ve sağlık masraflarını ben karşılıyorum. Fakat onun yaşındaki milyonlarca çocuk çalışıyor. Daniel Defoe 18. yüzyılda, bir çocuğun dört yaşından itibaren hayatını kazanabileceğini düşünüyordu.
Altı Yaşındaki Oğlum!
Üstelik çalışmak Jin-Gyu’nun kişiliğine çok büyük yarar sağlayabilir. Şimdi tam paranın değerinin bir şey ifade etmediği bir iktisadi balon döneminde yaşıyor. Annesinin ve benim, tembel varlığını finanse etmek ve haşin gerçeklerden korumak için onun yerine sarfettiğimiz çabanın farkında değil! Gereğinden fazla korunuyor ve aslında rekabete maruz kalması gerekiyor. Böylelikle daha üretken bir kişi olabilir. Düşününce, daha çok rekabete maruz kalması ve bunun daha kısa sürede gerçekleşmesi, onun gelecekteki gelişimi için daha iyi olacaktır. Bu onu sıkı çalışmaya hazır bir mentalite için kamçılayacaktır. Okulu bırakıp bir iş bulmasını sağlamalıyım. Ona daha çok iş seçeneği sunabilmek için belki de çocuk işçiliğin, yasal olması bile, hala hoşgörüldüğü bir ülkeye yerleşmeliyim!
Çıldırdığımı Söylediğinizi Duyabiliyorum! Altı Yaşında O.
Miyop, zalim. Çocuğumu korumam ve yetiştirmem gerektiğini söylüyorsunuz. Eğer Jin-Gyu’yu altı yaşında emek piyasasına sürersem açıkgöz bir ayakkabı boyacısı veya müreffeh bir işportacı olabilir. Fakat asla bir beyin cerrahı veya nükleer fizikçi olamayacaktır. Bu ikincisi gibi bir yol en az bir düzine yıl daha benim korumamı ve yatırımımı gerektirecektir. Tümüyle materyalist bir bakış açısıyla bile, oğlumun eğitimine yatırım yapmamın, onu okula göndermeyerek tasarruf edeceğim paraya şeytani bir zevkle bakmaktan daha akıllıca olacağını öne sürüyorsunuz. Her şeyden öte, eğer haklı olsaydım, Oliver Twist kendisini emek piyasasında rekabetçi kalmak şansından yoksun bırakan sapkın iyi Samiriyeli Bay Brownlow tarafından kurtarılmak yerine, Fagin için yankesicilik yaparak daha zengin olacaktı.
Öze Gelelim!
Bu saçma tartışma şekli, özü itibarıyla, serbest ticaret yanlısı iktisatcıların gelişmekte olan ülkelerde hızlı ve büyük çaplı ticaret liberalizasyonunu nasıl haklı çıkardıklarıyla aynıdır. Bu iktisatcılar gelişmekte olan ülkelerin üreticilerinin olabildiğince çok rekabete hemen şimdi maruz kalmaları gerektiğini; böylelikle ayakta kalabilmek için üretkenliklerini yükseltme yönünde teşvik edileceklerini ileri sürerler. İddiaları, rekabete daha erken maruz kalmanın iktisadi kalkınma için iyi olduğu yönündedir.
Sizce Haklı Olmaları Mümkün mü?
Sanayileşmenin Gizli Tarihi / Ha-Joon Chang