Diyelim ki bir araba çaldığınız için tutuklandınız. Polis karakoluna götürüleceksiniz ve burada görevli memur size tahliyenizin bedelini söyleyecektir. Los Angeles Yüksek Mahkemesi’nin ağır kefalet planının 2022 versiyonuna göre, Kaliforniya Ceza Yasası Bölümünün ihlali olarak genel olarak araba hırsızlığı olarak biliniyor ve eve gidebilmek için 35.000 dolar bulmanız gerekiyor.
Eğer duruşmaya gelirseniz, suçlu bulunsanız bile paranızı geri alacaksınız.
Ancak çok az insan bu kadar parayla dolaşıyor. Bu durumda, kefalet şirketini arayabilirsiniz; temsilci, duruşmalarınıza gelmemeniz halinde mahkemeye tüm tutarı ödemeyi taahhüt edecektir. Kefalet bonosu acenteleri hizmet için genellikle %10, bu durumda 3.500 $ ücret alacaktır. Beladan uzak dursanız ve tüm mahkeme tarihlerine gelseniz bile, o parayı asla geri alamazsınız.
Eğer %10’u tutturamazsanız hapse girersiniz; en azından birkaç gün sonra mahkemeye çıkana kadar.
Bütün bu ödemelere ne ad veriliyor? Bu önemlidir, çünkü terminolojiyle ilgili anlaşmazlıklar veya yanlış anlamalar adalet politikası konusundaki kafa karışıklığını körüklemektedir. Ve statükodan çıkarı olanlar (kefalet senedi endüstrisi, polis, bazı politikacılar) bu kafa karışıklığını kendi amaçlarına ulaşmak için kullanabilirler.
Kefalet bonosu acentelerinin çoğu, tutarın tamamının mahkemeye yatırılmasının “kefalet” olduğunu söyleyecektir. Kefalet senedi acentesi tarafından mahkemeye gönderilen ödeme veya söz, “senet” olarak bilinir.
Ancak pratikte “kefalet” kelimesinin kullanımı daha karmaşıktır. Sözlüklerde ve sözlüklerde bulunan ve mahkemeler, kefalet senedi acenteleri ve diğerleri tarafından kullanılan tanımlar sıklıkla çelişmektedir. Tek bir doğru tanımı yok.
“Kefalet” tahliye hakkı anlamında kullanılmıştır; seyahat kısıtlamaları gibi koşullara tabi olarak fiili tahliye; serbest bırakılma karşılığında ödenen para; serbest bırakılan şüphelinin sorumluluğunu üstlenen kişi; ve bunun dışında birçok şey.
“Bond”, bir kefalet acentesi içersin veya içermesin, mahkemeye çıkma vaadinizi tanımlamak için kullanılabilir.
Ödemeye bakılmaksızın bir tahliye hakkı olan kefalet ile tahliyeyi satın almak için yapılan bir ödeme olan kefalet arasında ayrım yapmak için yeni terimler icat edildi. Örneğin bazıları, ödeme gerektiren bir sistemi ifade etmek için “para kefaleti” veya “nakit kefalet” ifadesini kullanır.
Ancak diğerleri, “nakit kefaletin”, bir kefalet senedi acentesi kullanmaktan farklı olarak, yalnızca davalının iade edilebilir para miktarının tamamını mahkemeye yatırması anlamına geldiği konusunda ısrar ediyor. Yine de diğerleri bunun mahkemeye bir yüzde yatırmayı içerebileceğini, ancak bir kefalet bonosu temsilcisini içeremeyeceğini söylüyor.
Kaliforniya mahkemelerinin hapishane nüfusunu azaltmak ve virüsün yayılmasını durdurmak için çeşitli suçlar için kefaleti geçici olarak “0 dolara” düşürmesiyle, pandeminin zirve yaptığı dönemde terimle ilgili kafa karışıklığı daha da kötüleşti. Bu, çoğu şiddet içermeyen suç nedeniyle tutuklananların, ödenecek hiçbir şey olmadığı için kefalet ödemedikleri için hapse atılamayacağı anlamına geliyordu. Mahkemeler buna “sıfır dolar kefalet” diyor, ancak polis ve diğer eleştirmenler genellikle bunu “sıfır kefalet” olarak kısaltıyor; bu da kefalet yokmuş gibi görünse de tam tersi anlamına geliyor.
Los Angeles Yüksek Mahkemesi’nin yeni Mahkeme Öncesi Tahliye Protokolü, cinayet gibi ciddi suçlar hariç, çoğu suç için tahliye koşulu olarak para ödemeyi ortadan kaldıran yeni kefalet programları içeriyor. Sıfır dolarlık kefalet programı içerir.
Kefalet sektöründekiler, kefaletin davalıya ait bir hak olduğunu belirtmekten hoşlanıyorlar. Dolayısıyla kefaletin kaldırılmasının davalının hakkını zedelediğini ima ediyorlar. Ancak bu, “kefaletin” pek çok anlamını siyasi bir araç olarak kullanmanın akıllıca bir yoludur. Eyalet Anayasasında da belirtildiği gibi, kefalet hakkı, serbest bırakılma hakkı anlamına gelir ve insanlar “kefalet” kelimesini kasten veya yanlışlıkla ne kadar çok şekilde tanımlarsa tanımlasın, mutlaka para gerektirmez.