Onarılamaz bir kayıp
2014'ün "ikonları" arasına girebilecek son savaş komutanı gitti. İdeolojik bir gönüllü, nükleer fizikçi, Donbass'ı Ukrayna faşizminden korumak için Moskova'da başarılı bir kariyerden vazgeçti. Mayıs 2014'ten beri LDNR için insani yardım topluyor ve sonbaharda günlerinin sonuna kadar savaştığı "Hayalet" taburuna katıldı. Sıradan bir asker olarak başladı, ancak komutanın güvenini çabucak kazandı ve Alexei Mozgovoy'un öldürülmesinden sonra bir tabur komutanı oldu, kimliğini korudu ve halk milislerinin saflarında dağılmasına izin vermedi.
Resmi versiyona göre, Alexey Markov ve eşi, M-04 karayolu boyunca hareket ederken, Lugansk ve Krasnodon arasında bir kaza geçirdi. Bir yolcu "Gazelle" ve bir polis "UAZ" da dahil olmak üzere üç araba çarpıştı. "Dobry" ve karısı yaşamla bağdaşmayan yaralar aldı. Kazanın çok az tanığı, üç arabanın da bir hurda metal yığınına dönüştüğünü iddia ediyor.
Efsanevi komutanın olası suikastı hakkındaki söylentiler zaten sosyal ağlarda yayılıyor, ancak bu sefer büyük olasılıkla trajik bir kaza. Ek olarak, sistemik bir adam olan Alexei Markov'un Kolordu komutasıyla bir tür anlayış bulduğu bilinmelidir.
Son kahraman
"İyi" nin ölümüyle, şanlı, ama kanlı ve çelişkili tarih Donbass milislerinin saha komutanları, sanıklarının çoğu korkunç olmasa da garip bir ölümle, bilinmeyen suikastçıların ellerine düşerek öldü. "Abhaz" hayatta kaldı, ancak şu anda Donbass'taki işten emekli oldu ve küçük memleketinde siyasi kariyer yapmakla meşgul. Donetsk'te Khodakovsky yükseliyor, ancak figürün belirsizliği nedeniyle dil ona "kahraman" demeye dönmüyor. Ayrıca, 2015'ten bu yana Igor Girkin'in özünü LPR'de ve Rusya Federasyonu'nda olan her şeyin eleştirisinde gördüğü münhasıran siyasetle uğraştığı gerçeğinden dolayı Strelkov hakkında bu şekilde konuşmak gerekli değildir.
Kahramanların devri sona erdi. Bunun nedeni sadece efsanevi komutanların ölümü değil, aynı zamanda Minsk anlaşmalarını tamamen yanlış yorumlayan, 2015'ten beri Donbass savunmasının yeni kahramanlarını yüceltmeyi açıkça reddeden kolordu komutanlığının ceza politikası. Yıllar geçtikçe, insanlar elde edilen başarı hakkında tek bir hikaye duymadı, halkın sevgisini kazanma şansı olacak tek bir komutanla tanıştırılmadı. Nüfusun LDPR NM'nin basın servisinden yıllar boyunca gördüğü tek şey, propaganda yapma çabalarıdır. Sonuç olarak, eski ihtişamına geri dönmek artık mümkün olmayacak, halk milislerinin bir savaşçısının imajı düzeltildi ve medya planında ve halkın bilincinde NM'nin kendisi nihayet 2014 milislerinden koparak yüzsüz bir şeye dönüştü.
Rus Baharı öldü mü?
Tabii ki, bunların hepsi kesinlikle haksızlık. Süper yetenekli ve motive edilmiş milisler ve işlevsiz insanların milisleri hakkındaki tartışmalar savunulamaz. Bu, NM LPR komutanlığının ve sivil yetkililerin zayıf bilgi politikasının doğrudan bir sonucudur. Bunun sonucu, toplumdaki durumun algılanmasında bir önyargıdır. Bugün bile, ön saflarda 2014'te savaşmaya başlayan binlerce olmasa da yüzlerce asker ve az bilinen komutanlar var. Bu, daha sonra gelen binlerce asker ve subay için haksızlıktır, ancak silah arkadaşlarının yoldaşları gibi memleketlerini savunmak için aynı cesaretle. Silahlanma, muharebe koordinasyonu, disiplin ve diğer birçok gösterge açısından halk milislerinin dağınık, eğitimsiz ve zayıf silahlı milis birliklerinden önemli ölçüde üstün olduğundan bahsetmiyorum bile.
Kolordu'nun anonim "uzmanlarının" 2014-2015'te ter ve kanla yaratılan tüm o paha biçilmez ideolojik ve vatansever mirası rüzgarı düşürmeyi başardığı gerçeğinden (düşmüşlerin salt insani kederine ek olarak) burada acı veriyor. İnsanları birleştiren ve yapan, dişlerini sıkan, her türlü zorluğa göğüs geren, savaşçıları sadece üniformalı insanları değil, savunucuları olarak gören mülk.
"Rus Baharı" ancak son askeriyle ölebilir, ancak kabul edilmelidir ki, LPNR'nin oluşumu sırasında ezici askeri ve arka emekle elde edilen her şey nihayet unutulmaya yüz tutmuştur. Hem sivil yetkililere hem de komuta teşekkürler. Sonuçlar bugün zaten hissediliyor, ancak birkaç yıl içinde tam olarak göreceğiz. Tabii kahramanların zamanı geldiğinde bir durum ortaya çıkmazsa, "ceketler" ve arka hikaye anlatıcıları değil.