Yeni bulunan outliers bu yıldız sistemlerinin nasıl geliştiğine dair fikirlerine meydan okuyor.
Küçük galaksilerin saçılması, çok fazla karanlık madde eksik gibi görünüyor.
Tipik bir galaksinin çoğu görünmezdir. Karanlık madde olarak bilinen bu zorlu kütle, bir galaksinin yaratılması için vazgeçilmez bir bileşen gibi görünüyor – normal maddeyi çeken iskele – ancak gaz ve yıldızlara fazladan yerçekimi çekmesi olarak kendini gösteriyor.
Fakat şimdi, araştırmacılar 1996 cüce galaksiyi buldular – hepsi Samanyolu’ndan çok daha küçük – bu ortak bilgiyi engeller. Yeni tanımlanan bu outliers beklenenden çok daha az karanlık maddeye sahiptir . 25 Kasım’da Nature Astronomy’de yayınlanan buluntu, bilinen karanlık madde popülasyonunu daha da kısaltıyor ve halihazırda kaybolan bir gizeme yakıt ekliyor.
Çin’deki Bilimler Akademisi astrofizikçisi Qi Guo, “Bu galaksilerin neden ve nasıl oluştuğundan emin değiliz” diyor. Tipik cüce gökadaları karanlık maddeyi daha büyük kuzenlerinden çok daha fazla konsantre ediyor. Daha küçük boyutları, zayıf gaz bulutlarına tutunmakta güçlük çeken zayıf yerçekimine yol açar. Bu genellikle cüce gökadalardaki kütle dengesini normal maddeden ve karanlık maddeye doğru kaydırır.
[mailpoet_form id=”1″]
“Bu yeni galaksi sınıfı, İngiltere’deki Durham Üniversitesi’nden bir astrofizikçi olan Kyle Oman, bu araştırmaya dahil olmayan, bütün galaksileri tek bir yapılı çerçevede açıklama yeteneğimizi zorluyor” diyor.
2016’da Umman ve meslektaşları, karanlık madde eksik gibi görünen iki galaksiyi tanımladı. Kısacası, iki tuhaf top ortaya çıktı .
Guo ve meslektaşları, bu galaksilerin daha fazla şirketi olup olmadığını merak etti. Bu yüzden Porto Riko’daki Arecibo radyo teleskopundan elde edilen verileri kullanarak, ekip her birinin hidrojeninin ne kadar hızlı çırpıldığına bakarak cüce galaksileri tartıştı. Daha yüksek hız, daha fazla toplam kütle demektir. Araştırmacılar daha sonra, her galaksinin kütlesinin ne kadarının normal maddeden oluştuğunu tahmin etmek için yıldız ışığından çıkan hidrojen ve tüm yıldızların kütlesini birleştirdi.
Her galaksi için, toplam kütle gaz kütlesinin ve yıldızların kütlesinden daha fazlasını ekledi – şaşırtıcı değil, çünkü bu ekstra kütle karanlık madde. Ancak vakaların yaklaşık yüzde 6’sında beklendiği kadar fazla kütle yoktu.
AGC 213086 olarak adlandırılan bir garip, yaklaşık 14 milyar güneş ağırlığındadır. Tipik olsaydı, kütlesinin yaklaşık yüzde 2’si – yaklaşık 280 milyon güneş kütlesi – gaz ve yıldız olurdu. Bunun yerine, gerçek normal madde envanteri yaklaşık 3,8 milyar güneş kütlesi veya toplam kütlenin yaklaşık yüzde 27’sidir.
Analiz edilen 324 cüce gökadanın 19’unda benzer şekilde karanlık madde depolarının bulunmadığı görülmektedir. Bu 19 kişinin tümü yaklaşık 500 milyon ışıkyılı Dünya’da ve beşi diğer gökada gruplarının içinde veya yakınında. Bu gibi durumlarda, araştırmacılar, belki de galaktik komşularının bir şekilde karanlık maddelerini susturduğunu belirtmiştir. Ancak geri kalan 14 diğer galaksilerden uzak. Ya bu garip toplar farklı doğdular, ya da patlayan yıldızlar gibi bazı içsel işlemler karanlık madde ve günlük madde dengesini veya kanlılıkları dengeler.
Kaliforniya Üniversitesi, Irvine’deki astrofizikçi James Bullock, karanlık madde eksikliğinin söz konusu olmadığını söylüyor. Bunun yerine, belki bu cüce gökadaları normal maddelerine sarıldı – hatta biraz çaldı – ve “çok fazla bariyer var”. Her iki şekilde de, “bu bize galaksi oluşumunun çeşitliliği hakkında bir şeyler söylüyor…” diyor. Tam olarak bize söylenen şey, bu püf noktası. ”