* Okuduğu kitabı ilk önüne gelene anlatmayı sever.
* Herkese, son okuduğu kitaptan almalarını ister, soğuk karşılanırsa cebinde para kalmasa da kendisi alır, armağan eder.
* Yeni karşılaştığı yazarın kitabını almadan kitapçıda ilk bir iki sayfasını mutlaka okur, kendisini çekmez ve sürüklemezse derin düşüncelere dalar; vitrinden görüp yanına yanaşmış en iyi dostunu bile görmez. Zorlanmış kötü tümcelere, hele sonu “perest!”le biten aptalca -Farsça Arapça- bir sözcükle karşılaşırsa hemen geri bırakır.
* Masada, ikinci bira söylenince ne yapar ne eder sözü edebiyata getirir.
* İçinde iyi tek bir yazı, şiir olmadığına inandığı halde, jelatinle gizlenmiş kazık edebiyat dergisini satın alma tuzağına ayda bir de olsa mutlaka düşer.
* Hiç bir yerli yazarı kolay beğenmez, ancak yine de karşısındakini hayal kırıklığına uğratacak zaafının olduğu bir yazarı zart diye söyler.
* İyi okur kadınlar, iyi okur olmayan erkeği sevmez, ancak yine de kitap okumayan birine saplanır; iyi okur erkek iyi okur olan kadına düşkündür; ancak evlenmez.
* Kitap ekleri yalnızca kitap kapakları ve yazar suretleri görmekten öteye bir anlam taşımaz.
* İyi okur, anne ve babasının sevmediği evlattır.
* İyi okur mutlaka kedi sever.
* İyi okur, vapurda, otobüste, hastanede, tatilde, yemek yerken mutlaka okur; klozetin yanında bir kitap her zaman durur.
* İyi okur yolda yürürken kimseye toslamadan, düşmeden bir kitabı okuyup bitirebilir.
* İyi erkek okur futbol maçını sever, iyi kadın okur tiyatroyu mutlaka sever.
* İyi okur anne, bebek arabasının yanına bir kitap sokuşturur.
Ahmet Yıldız