Metin ve Uygunluk – Kültürel Çeviri – Kültür Nasıl Aktarılır? – Çeviri Kültürü Korur Mu? – Tercüme Yaptırma – Tercüme Yaptırma Fiyatları
Metin ve Uygunluk
Steiner’e göre, bu bağlamdaki “ideal” senaryo, orijinalin “tam karşılığı”, “mükemmel” ikilisi “,” yeniden dilekçe ve tekrar sorma “olarak işleyen bir çeviri olacaktır. Çevirinin kapsayıcı jestleri karşısında, bu, eşitlik talebini ortaya koyan bir idealdir:
Tercüme, telafi etmediği, radikal eşitliğin restorasyonunun olmadığı yerde başarısız olur. Çevirmen oradakinden daha az kavradı ve / veya sahiplendi. O küçültme yoluyla ticaret yapıyor. Ya da orijinalin yalnızca bir veya başka yönünü somutlaştırmayı ve yeniden ifade etmeyi seçti, parçalandı, yaşamsal tutarlılığını kendi ihtiyaçlarına veya miyopisine göre çarpıttı.
Veya kaynağı kendisinden daha büyük bir şeye dönüştürerek “yukarı doğru ihanet etti”. Orijinal metin kaybettiği kadarını geri kazanana kadar, karşılıklılık sağlanana kadar çeviri paradigması eksik kalır.
Steiner’in “yorumlama hareketinde” bu telafi edici çeviri aşaması, dengenin yeniden kurulmasına yöneliktir. Bu, çevirmenin ‘yorumlama saldırısı ve temellüküyle kesintiye uğrayan iki dil arasında, çeviri ile kaynak arasında bir’ karşılıklılık ‘eylemidir.
Steiner, bu şekilde, çevirinin çok ahlaki lifinin bir parçasını oluşturduğunu ileri sürer (s. 316). Çevirmen, “dokunma” ve “yoğunlaştırılmış ahlaki vizyon” yoluyla, kayıpsız bir çevirinin olacağı ve kaynak ile alıcı arasındaki “düzen” in korunacağı “önemli bir değişim koşulu” yaratır.
Bu idealize edilmiş kavramsallaştırma, metnin üretildiği zamandan ve yerden, çevirisinin ve alımının zaman ve yerine kadar ötekiliğin güvenli geçişini sağlamakla görevli bir ‘kanal’ veya kültürlerarası ‘büyükelçi’ olarak tercümanın temsilleriyle tutarlıdır. Yine de, çoğu turistik seyahatte olduğu gibi, bir çevirinin güzergahı eve doğru gitme eğilimindedir, çünkü “süreç diğerinin ülkesine bir yolculuk olarak başlayabilirken, genellikle bir dönüş bileti ima edilir.
Somut diller arası çeviri pratiği söz konusu olduğunda, bu eve doğru yolculuğun arkasındaki itici güç, çevirmenin sözlerini yönlendirdiği bir çevirinin alıcısıdır.
İngiliz sahnesine uyarlanabilmesi için bir Altın Çağ oyununu İspanyolcadan İngilizceye çevirdiğimde (2013’te Theatre Royal Bath için Lope de Vega’nın El castigo sin venganza’yla yaptığım gibi), ‘takas’ duygusu yok oyunun yazarı olarak Lope de Vega ile işlemsel veya karşılıklı, karşılıklı verme ve kabul olarak anlaşılır. Çoktan öldü ve benimle herhangi bir diyalojik etkileşime katılamıyor.
Metnin kendisiyle de bir “diyaloğa” girmiyorum. Oyun ne sorduğumda bana cevap veriyor ne de tercüme ettiğimde bana cevap vermiyor. Stratejik seçimlerimin, çeviriye yaklaşımımın on yedinci yüzyıl İspanyolca metni üzerinde hiçbir etkisi yok. Benimle işlem yapmıyor.
Karşılık vermez. Çevirimle karşılaştığımda hem “metin hem de yazar sessiz. “Vermez”; Alırım’. Çevirmen olarak, Lope’un oyununa dair anlayışım tam anlamıyla bir “kaynak” metindir: bu benim hareket noktam, hammaddeler, ilham kaynağım İngilizce çevirimi oluşturacağım.
Metinsellik ölçütleri ne demek
Metin Türleri
Metinsellik ölçütleri google akademik
metin türleri
Metin Nedir
Bir metin
Uzun metin
Metin Türleri Nelerdir
Yorumsal anlamda, metne uygun ve uygun şekilde okuyacağım dramatik olasılıkların ‘dünyası’dır. Bugün Lope’un oyununu okuma ve çevirmenin çift kör durumunda, çevirinin şekli üzerinde herhangi bir etkiye sahip olan herhangi bir “değiş tokuş ” duygusu, tarihi yazarla değil, beni prodüksiyon için görevlendiren tiyatro şirketinin sanat yönetmeniyle ilgilidir.
“Uzaklık, tercümanı yorum nesnesinden yabancı yazardan ve metnin üretildiği ve alındığı tarihsel bağlamdan ayırır. Çeviri, metnin bu yabancı dünya ile ilişkisini bu mesafeden anlama arzusuyla başlar ve burada ve şimdi izleyiciler tarafından anlaşılması amaçlanan bir yorumla biter.
Çevirinin önceliği, aslında varoluş nedeni, “tanımlanmış bir izleyici kitlesinin anlaşılmasını kolaylaştırmaktır ve bu nedenle, amaca yönelik, hedefli ve kasıtlıdır. Hem ürettiği çeviride hem de onu alan seyircide umduğumuz gibi çevirmen tarafından icra edilen ve icra edilen bir arzu, bir niyettir.
Bu nedenle, çeviri görevini kavramsallaştırma söz konusu olduğunda, kendimizi bir ‘değişim’ kavramından uzaklaştırmak, yani yorum nesnelerimizi uygun hale getirdiğimizde kaybolan veya olmayandan uzaklaşmak ve bunun yerine her şeye yönelmek daha iyi olur. biz bunu yaptığımızda kazanacağız.
Hollywood’un “yeniden başlatma” fenomeni, bu diller arası çeviri yaklaşımıyla birçok özelliği paylaşır. Yeniden başlatmada, mevcut bir dizi kurgusal çalışmanın sürekliliği, yeni karakterler ve olay örgüsü çizgileri tanıtmak için bozulur.
Stüdyo yöneticileri, yeni bir Star Trek film serisinin ilkini yönetmesi için en çok gişe rekorları kıran Armageddon (1998) ve Cloverfield (2008) filmlerinde sahne arkası rolleriyle tanınan JJ Abrams’ı işe aldıklarında, bu tam olarak, Eleştirmenlerin kutladığı “çeviri”:
Bay Abrams, “Uzay Yolu” nu fanatikler dışında herkes için ölümcül olacak kutsal bir metin olarak ele almıyor. Ama o bir pop kültür klasiğini de şişirmiyor ki, ilk gösteriminin üzerinden 40 yıl geçmesine rağmen, o kadar boşa çıkarıldı ki (orijinal bölümlerden daha fazla ‘South Park’ taklitleri varmış gibi geliyor), nasıl gittiğini görmek zordu. ona yeni bir hayat verin. Tasarım ya da tesadüfen, öyle, çünkü “Star Trek” umudunda size bilim kurguda (ve Hollywood gişe rekorları kıran filmlerde) nihilizmden daha fazlası olduğunu hatırlatıyor.
Yeniden başlatmadaki bazı unsurlar, orijinal Kirk, Spock, Uhura, Bones, Chekov, Sulu ve Scotty karakterlerinin devam eden varlığı gibi orijinal eserlere aşina olan izleyiciler tarafından tanınmaya devam ederken, tanıdık temalar üzerine yeni unsurlar veya değişiklikler getirildi.
Abrams’ın Star Trek (2009) ve Star Trek into Darkness (2013) gibi yeniden başlatmalarında, Spock ve Uhura romantik bir ilişki içindedir ve Spock’un ana dünyası Vulcan yıkılmıştır. Yeniden başlatmalar, halihazırda iyi bilinen kaynak materyalin varlığına bağlıdır ve çevirilerde olduğu gibi, kaynak materyallerini yalnızca hedef kitlelerini bir şekilde hareket ettirmek amacıyla uygun hale getirirler.
Yeniden başlatmada, işte ticari bir zorunluluk da var. Stüdyolar, kanıtlanmış modellerin başarısını destekleyerek, yeni nesil hayranları güvence altına alarak ve mevcut olanlar için franchise’ı yeniden canlandırarak gelir potansiyellerini genişletiyor. Bu bağlamda, orijinal Star Trek “yazarı” Jean Roddenberry’nin “sesi” kayboldu ve orijinal Star Trek evreninin şekli kökten değişti.
Bu anlamda, yalnızca Abrams ve yeniden başlatmaların arkasındaki yaratıcı ekip “konuşacak” ajansa sahiptir; Star Trek modelinin son ortaya çıkışının arkasındaki hikayeleri, görselleri, fikirleri, oyuncu kadrosu ve senaryoları. Ancak bunun bir ‘kayıp’ olarak nitelendirilmesi gerekmez, çünkü yeniden başlatma üzerine başka bir gazetenin önerdiği gibi muazzam kazançlar da olabilir:
Elbette, Abrams’in Star Trek’i, son teknoloji ürünü özel efektler, hoş genç “oyuncular ve cömert bir komedi ölçüsü ile besleniyor. Yeni başlayanlar olarak Spock ve Kirk’e odaklanan ve içgüdüsel ve mantık dinamiklerini filmin merkezine koyan Abrams, takipçi olmayanlara tutunacak çok şey veriyor, ancak aynı zamanda tanıdık Trek kinayelerine saygı gösteriyor: Bones diyor ki : ‘Ben bir doktorum, fizikçi değil!’; Scotty “Ona sahip olduğu her şeyi veriyorum!” Diyor; ve orijinal Spock Leonard Nimoy, meşaleyi sembolik olarak geçmek için bir kamera hücresi yapıyor. İleri seviyedeki Gezginler için şakalar vardır ve sismik olaylar neredeyse hiç kimse fark etmez.
Örneğin, ilk kez, Kirk’ün Yıldız Filosu’nun kötü şöhretli Kobayashi Maru testini nasıl aldattığını görüyoruz, Star Trek II: The Wrath of Khan’da bahsedildiği gibi – geri kalanımız için kesinlikle hiçbir şey ifade etmeyecek bir olay, aslında bir cümledir.