Herkes sayılardan bahsediyor Sara.
Kaç kadına tecavüz edilmiş; kaç çocuk öldürülmüş; kaç erkek hunharca katledilmiş.
Bütün bunlar rakamlar öyle değil mi Sara.
Sen sadece okulun gezisin gitmek istiyorsun. Tüm bunlardan sanane.
Savaş olmuş bitmiş. Sen o günleri hiç görmemişsin.
Soluk bir aydır yüzünün şavkına vuran.
Hergün evden okula, okuldan eve.
Şehit bir babanın evladısın.
Tek aradığın bu bir baba.
Gecesi gündüzüne karışmış bir annenin yerine bir baban olsaydı diye beklediğin geceler Sara.
Yalnızlık savaş gibi.
İs, kurum ve duman şehrin üzerinde.
Sara!
Tarihe kendi gözlükleriyle bakanlar var ve senin trajedini anlamıyorlar. Onlar hala despot efsanelerin kanlarını içiyorlar.
Dudaklarının kenarlarından giysilerine kan akıyor Sara.
Sen sadece bir geziye gitmek istiyorsun Sara. Basit bir gezi ama neden bu kadar çok gitmek istiyorsun bilemiyorum.
Şehit çocuklarının ücretsiz gitme hakkı var ve sen bundan yararlanmak istiyorsun.
O hiç göremediğin babanın yardımını hissediyorsun sanki.
Sara!
Yalan bazen ne büyük bir nimetmiş biliyor musun.
Annenin sana sürekli söylediği ve çevreni kuşatan yalanlar.
Yalan, seni korumak için annene yakışıyor Sara.
Peki ya gerçekleri gizleyen alçaklar.
Seni geziye götürebilecekler mi?
Bu çocukça arzu çözülebilecek mi?
Uzakta senin gibi yüzbinlercesini düşünenler vara Sara.
Ama ellerinden bir şey gelmeyen milyonlar.
Onlar en azından dua ediyorlar Sara.
Sayıların sonundaki sıfırlarla oynayarak vicdanlarını rahatlatmıyorlar.
Ölen bir kişi de olsa insan değil mi Sara?
Grbavica(2006)
Yönetmen: Jasmila Zbanic