CAlmanya’nın yakında sosyal demokrat Olaf Scholz liderliğindeki üç partili bir koalisyon tarafından yönetileceğinin teyidi sadece Almanya’da değil, ciddiye alınması gereken bir olaydır. Bu özellikle doğrudur çünkü koalisyon partileri – sosyal demokratlar, yeşiller ve liberaller – resmi onaylarını oyladıktan sonra, Bay Scholz, görevi 16 yıldır becerikli bir şekilde yöneten ve uluslararası sahnede büyük istikrar sağlayan Angela Merkel’den devralacak.
Bayan Merkel’in ayrılması, merkez sağ CDU-CSU ittifakının bir tutulma ve yeniden icat dönemiyle karşı karşıya olduğu anlamına geliyor. Ancak partilerin renklerinden dolayı trafik ışığı koalisyonu olarak adlandırılan yeni yönetim, özellikle dış, Avrupa ve savunma politikasında yakın geçmişle süreklilik sağlayacak. Daha da sorunlu bir şekilde, liberal Hür Demokrat partiden yeni maliye bakanı Christian Lindner, diğer koalisyon partilerinin gelecekteki harcama baskılarının yanı sıra AB bütçe aşaması karşısında Almanya’nın tanıdık mali ortodoksisini ve borçtan kaçınmasını destekleyecek şekilde konumlandı. . Bir dereceye kadar, bu tür gerilimler herhangi bir üç yönlü koalisyonda gizlidir. Bunlar ne abartılmalı ne de küçümsenmelidir. Yine de yeni hükümet ve AB, Almanya’nın geleneksel kemer sıkma politikalarına ve borçtan kaçınmaya alelacele dönüşünden kolay kolay kurtulamayacak, bu nedenle koalisyon anlaşmasındaki taahhütler, ulaşılabilir olmaktan çok umut verici olabilir. Altyapı ve iklim krizi önlemleri konusundaki yatırım taahhütleri, bütçe kısıtlaması kültürüne de meydan okuyacaktır. Sonuç olarak, Scholz hükümetinin sınavı bu gerilimlerle nasıl başa çıkacağı olacaktır.
Yine de koalisyonun Eylül ayındaki genel seçimlerden bu yana hazırlanan 178 sayfalık belgede ortaya konan daha geniş gündemi, istikrarlı bir program olarak göz ardı edilmemelidir. Yeşiller partisinin ekonomi ve iklim koruma için yeni bir bakanlığa başkanlık etmesiyle, hedefler 2030 yılına kadar elektriğin %80’ini yenilenebilir kaynaklardan, aynı son tarihe kadar “ideal olarak” kömürün kullanımdan kaldırılmasını ve 2040 yılına kadar gazın terk edilmesini hızlandıracak. Özellikle İngiltere’den bakıldığında aynı derecede çarpıcı olan, koalisyonun Almanya’yı “modern bir göç ülkesi” yapmak için göç ve entegrasyon politikasında bir paradigma değişikliği vaadidir. Söz verilen önlemler arasında vize sürecinin hızlandırılması, daha kolay pasaport hakkı ve mülteci kotalarına destek yer alıyor. Diğer önemli serbestleştirmeler arasında cinsiyet değişikliği sürecinin kolaylaştırılması, eğlence amaçlı esrar satışı yasağının kaldırılması ve oy kullanma yaşının 18’den 16’ya düşürülmesi yer alıyor.
Eski parti bağlılıkları sadece Almanya’da değil, Avrupa’da yıkılıyor, bu yüzden bu koalisyon gelecekteki şeylerin olası bir şekli olarak izlenmeli. Yine de her zaman olduğu gibi, en iyi hazırlanmış planlar anlık olaylara karşı savunmasızdır. Almanya’nın Covid oranları bu ay rekor seviyelere ulaştı ve bazı eyaletlerde tartışmalı karantinalar ve zorunlu aşılar gündemde. Bay Scholz ve hükümeti, bir balayı döneminin lüksünün tadını uzun süre çıkarmayabilir.