Károly Takács
Budapeşte doğumlu sporcu Károly Takács, olimpiyatlarda iki altın madalya kazanan ilk nişancıdır. Sporcunun sağ eli, daha önce atışlar sırasında arızalı bir el bombası elinde patladığı için ciddi anlamda yaralanmıştı. Bu sebepten 10 yıl kadar bir süre olimpiyatlardan uzak kaldı. Ve altın madalyayı kazandığı olimpiyatlarda, sağ elinin hala yaralı olması sebebiyle sol eliyle ateş etti. 25 metreden atış yapan sporcu, bu başarıyı sağ elinin yaralanması sebebiyle 10 yıl kadar uzak kaldığı olimpiyatlara geri dönüşünde elde ederek, azimle, yılmadan çalışmasını altın madalyayla taçlandırmış oldu.
Fiziksel problemlerine rağmen olimpiyatları tamamlayan ve başarı gösteren değerli sporculardan biri olan Károly Takács, aynı zamanda Macar Ordusu'ndandı. Sağ elinde patlayan el bombası kazası, ordu için yaptığı antrenmanlardan birinde yaşanmıştı.Yaşanan kaza sonucu sporcu sol eliyle atış yapmak için çalışmaya başladı.
2. altın madalyasını da 1950 senesindeki Helsinki Yaz Olimpiyatları'nda kazandı. Károly Takács, nişancılık kariyerinden sonra ise koçluk yapmaya başladı.
George Eyser
Almanya doğumlu jimnastikçi George Eyser, 1904 Yaz Olimpiyatları'nda 6 madalya birden kazandı. Bu 6 madalyanın arasında 3 altın ve 2 gümüş madalya yer alıyordu. Onun başarısı diğer pek çok sporcunun başarısından daha farklı bir yerde bulunuyordu. Çünkü George Eyser, bir tren kazasında sol bacağını kaybetti ve spora tahta protez sol bacağıyla devam etti.
Geçirdiği kaza sonrası katıldığı ilk oyunlarda istediği başarıyı elde edemeyen sporcu çalışmaya devam etti. Sağlam tek bacağıyla olimpiyatlarda yarışan ve müthiş bir başarıya imza atan sporcu, yaşadığı fiziksel zorluğa rağmen jimnastik alanındaki başarılarıyla ilham kaynağı sporculardan biri olarak adını tarihe yazdırdı.
Olimpiyatlardaki hayranlık uyandıran başarılarının ardından, 1908'de Concordia Takımı'nda yarıştı. Aşağıdaki görselde Eyser, tam ortada yer alıyor.
Concordia Team
Olivér Halassy
Macar sporcu Olivér Halassy, su topu ve serbest yüzme alanlarında yarışıyordu. 1928, 1932 ve 1936 yıllarında olimpiyatlara katıldı. 8 yaşındayken geçirdiği bir kaza sonucu sol ayağını kaybetmişti. Olimpiyatlarda, vücudunun bir uzvunu kaybettiği halde yarışan ilk yüzücüdür. Macar yüzme takımında olan sporcu, katıldığı 1923, 1932 ve 1936 olimpiyatlarında, 1 gümüş ve 2 altın madalya kazandı.
Takımıyla katıldığı maçlardaki başarısı, takımı için kazandığı skorlarla kendisini izleyen herkesi derinden etkiledi. Yine 1928, 1932 ve 1936 olimpiyatlarında su topunda 3 su topu unvanı kazandı. Aynı zamanda 1931'de 1500 metre serbest yüzmede takımının galibiyetine büyük katkı sağladı.
Evli ve üç çocuk babası olan efsanevi sporcu, emekli olduktan sonra Belediye binasında denetleyici olarak çalıştı ve 1946 senesinde bir Sovyet askeri tarafından öldürüldü.
Lis Hartel
Danimarkalı binici Lis Hartel, 1944 yılında, 23 yaşındayken çocuk felcine yakalandı. Hastalık dizlerini, kollarını ve ellerini büyük ölçüde etkiledi. Sporcu, hastalığa yakalandığı sırada hamileydi. Fakat neyse ki hastalık bebeğini etkilemedi ve sağlıklı bir kız çocuğu doğurdu. Üç yıl kadar süren bir rehabilitasyon ve ilaç tedavisinin sonucunda, büyük ölçüde iyileşti ve kaslarını yeniden güçlendirdi fakat dizlerinden aşağısı hâlâ tutmuyordu.
Hayattaki en büyük tutkusu atlar ve binicilik olan Lis Hartel'ı hiçbir olumsuzluk yıldırmadı. O, tüm gücüyle çalışmaya devam etti ve tedavi sonrasında katıldığı kadınlar arasında gerçekleşen ilk yarışları ikinci olarak bitirdi. Atına binerken ve attan inerken yardım alan sporcu, hiçbir zaman pes etmedi.
1952 Helsinki Olimpiyatları'nda ülkesi Danimarka'yı temsil etti ve gümüş madalya kazandı. 1956 Stockholm Binicilik Olimpiyatları'nda ikinci gümüş madalyasını kazandı. 1953, 1954, 1956 ve 1959 yıllarında olimpiyatlarda yarıştı ve yaşadığı fiziksel problemlere rağmen müthiş başarılar elde etti.
Sporda insanın başarabileceği şeylerin yalnızca kas gücüyle değil, beyin gücüyle, istekle kazanıldığını söylerdi. Emekli olduktan sonra eğitmenlik yapmaya devam etti. Lis Hartel, fiziksel problemler yaşayan sporculara (özellikle kendisi gibi çocuk felci dolayısıyla) fonlar aracılığıyla yardımlar topladı ve terapiler düzenledi. Öldükten sonra adına, Hollanda'da, Lis Hartel Vakfı kuruldu. Vakıfta, binicilikle ilgilenen sporculara yardım ediliyordu.
2005 yılında, Danimarka'nın En İyi 10 Atleti listesinde onun da ismi yer aldı.
Neroli Fairhall
Yeni Zelanda doğumlu okçu Neroli Fairhall, olimpiyatlarda yarışan belden aşağısı felçli ilk okçudur. Sporcu, bir motor kazasında belden aşağısını yitirmişti. Bu kazanın ve sonucunda yaşadığı felcin onun spor hayatını bitireceği düşünüldü. 1984 Los Angeles Olimpiyatları'nda Yeni Zelandalı okçu Neroli Fairhall, tekerlekli sandalyesinde oturarak yarışan tek sporcuydu. Bu, onun için hiçbir engel teşkil etmedi.
Altın madalyayı, 1982'de Avustralya'nın Brisbane kentinde düzenlenen Commonhealth Oyunları'nda kazandı. Bu, Neroli Fairhall'un herkes tarafından tanınmaya başladığı ilk olimpiyatlardı.
Uzun yıllar "Ulusal Şampiyon" unvanını korudu. Fairhall, Paralimpik Olimpiyatları'nda, (IPC) Dünya Okçuluk Şampiyona'sında ve uluslararası yarışmalarda yarıştı. 1972, 1980, 1988 ve 2000 yıllarında Paralimpik Olimpiyatlar'a katıldı. Emekli olduktan sonra okçuluk eğitimi vermeye devam etti.