Sanayileşme - Industrialisation
Sanayileşme ( alternatif olarak yazıldığından sanayileşme ) sosyal ve ekonomik değişimin dönem olduğunun gelen dönüşümler, bir insan grubu tarım toplumunda bir içine endüstriyel toplumda . Bu, üretim amacıyla bir ekonominin kapsamlı bir yeniden örgütlenmesini içerir . Tarihsel olarak sanayileşme, büyük ölçüde fosil yakıtlara bağımlı olan kirletici endüstrilerin artmasıyla ilişkilidir ; bununla birlikte, sürdürülebilir kalkınma ve yeşil sanayi politikası uygulamalarına artan odaklanma ile sanayileşme , daha gelişmiş, daha temiz teknolojilere doğrudan yatırım ile giderek artan bir şekilde teknolojik sıçramayı içermektedir .
Ekonominin yeniden düzenlenmesinin hem ekonomik hem de sosyal olarak birçok istenmeyen sonucu vardır . Sanayi işçilerinin gelirleri arttıkça, her türden tüketim malları ve hizmetleri için pazarlar genişleme ve endüstriyel yatırım ve ekonomik büyüme için daha fazla teşvik sağlama eğilimindedir . Ayrıca, geniş aileler artık tek bir evde, yerde veya yerde birlikte yaşama eğiliminde olmadığı için aile yapıları değişme eğilimindedir.
Arka plan
Proto-sanayileşmenin son aşamasından sonra, tarımdan endüstriyel ekonomiye ilk dönüşüm Sanayi Devrimi olarak bilinir ve 18. yüzyılın ortalarından 19. yüzyılın başlarına kadar Avrupa ve Kuzey Amerika'nın belirli bölgelerinde gerçekleşti ; İngiltere'den başlayarak, Belçika, İsviçre, Almanya ve Fransa takip ediyor. Bu erken sanayileşmenin özellikleri, teknolojik ilerleme, kırsal çalışmadan sanayi emeğine geçiş, yeni endüstriyel yapıya finansal yatırımlar ve sınıf bilincindeki erken gelişmeler ve bununla ilgili teorilerdi. Daha sonraki yorumcular buna Birinci Sanayi Devrimi adını verdiler.
" İkinci Sanayi Devrimi ", buhar motorunun iyileştirilmesi , içten yanmalı motorun icadı, elektriğin kullanılması ve kanalların, demiryollarının ve elektrik gücünün inşasından sonra 19. yüzyılın ortalarında meydana gelen sonraki değişiklikleri etiketler. çizgiler. Montaj hattının icadı bu aşamaya ivme kazandırdı. Kömür madenleri, çelik fabrikaları ve tekstil fabrikaları iş yeri olarak evlerin yerini aldı.
20. yüzyılın sonunda, Doğu Asya dünyanın en son sanayileşmiş bölgelerinden biri haline gelmişti. BRICS ülkeleri (Brezilya, Rusya, Hindistan, Çin ve Güney Afrika) sanayileşme sürecinden geçiyor.
Endüstriyel modernleşmeyi ve kurumsal gelişmeyi kolaylaştıran faktörler hakkında kayda değer bir literatür bulunmaktadır.
Doğu Asya'da Sanayileşme
1960'ların ve 1990'ların başlarında, Dört Asya Kaplanı hızlı bir sanayileşme geçirdi ve olağanüstü yüksek büyüme oranlarını sürdürdü.
Sosyal sonuçlar
Sanayi devrimi toplumsal yapı üzerinde değişikliklerin büyük bir anlaşma ile eşlik etti, fabrika ile ilgili faaliyetlere çiftlik işten bir geçiş olmak ana değişiklik. Bu, sıradanları varlıklı ve çalışan kategorilerden ayıran bir sınıf yapısının yaratılmasıyla sonuçlandı. Çoğu insan şehirlere taşınıp tarım alanlarını terk ettiğinden aile sistemini bozdu ve sonuç olarak hastalıkların bulaşmasında önemli bir rol oynadı. Kadının toplumdaki yeri daha sonra evde bakıcılıktan çalışan işçilere kaymış ve hane başına düşen çocuk sayısı azalmıştır. Ayrıca sanayileşme, artan çocuk işçiliği vakalarına ve sonrasında eğitim sistemlerine katkıda bulunmuştur .
kentleşme
Sanayi Devrimi tarım toplumundan bir geçiş olduğu için insanlar iş bulmak için köylerden fabrikaların kurulduğu yerlere göç ettiler. Kırsal nüfusun bu kayması kentleşmeye ve kasaba nüfusunun artmasına neden oldu. İşgücünün fabrikalarda yoğunlaşması, fabrika işçilerine hizmet ve barınma amacıyla kentleşmeyi ve yerleşim yerlerinin boyutunu artırdı.
sömürü
Çin
Çin, dünyanın sanayileşme tarafından yönetilen diğer birçok bölgesiyle birlikte, dünyanın hiç bitmeyen arz ve talep artışından etkilenmiştir. Dünyanın en büyük nüfusuna sahip olan Çin, ev eşyalarından yüksek teknolojili cihazlara kadar nesnelerin ana ihracatçılarından biri haline geldi.
Aile yapısındaki değişiklikler
Sanayileşme ile birlikte aile yapısı değişmektedir. Sosyolog Talcott Parsons , sanayi öncesi toplumlarda, muhtemelen kuşaklar boyunca aynı yerde kalan birçok kuşağı kapsayan geniş bir aile yapısının bulunduğunu belirtti. Sanayileşmiş toplumlarda, yalnızca ebeveynlerden ve onların büyüyen çocuklarından oluşan çekirdek aile baskındır. Aileler ve yetişkinliğe ulaşan çocuklar daha hareketlidir ve işlerin olduğu yerlere taşınma eğilimindedir. Genişletilmiş aile bağları daha zayıf hale gelir.
Mevcut durum
2018 itibariyle " uluslararası kalkınma topluluğu" ( Dünya Bankası , Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) , birçok Birleşmiş Milletler dairesi, FAO WHO ILO ve UNESCO , su arıtma veya ilköğretim ve ülkeler arasında işbirliği gibi kalkınma politikalarını onaylamaktadır. Üçüncü dünya toplulukları Ekonomik toplulukların bazı üyeleri, çağdaş sanayileşme politikalarını küresel güney (Üçüncü Dünya ülkeleri) için yeterli ya da uzun vadede faydalı olarak görmezler ve bu politikaların yalnızca rekabet edemeyecek verimsiz yerel endüstriler yaratabilecekleri algısı vardır . serbest ticaret sanayileşme teşvik etmiştir siyasi düzeni hakim. Çevrecilik ve Yeşil siyaset endüstriyel büyüme daha visseral reaksiyonları temsil edebilir. Bununla birlikte, görünüşte başarılı sanayileşme tarihinin tekrarlanan örnekler (İngiltere, Sovyetler Birliği, Güney Kore, Çin, vb) olabilir geleneksel sanayileşmeyi çekici ve hatta doğal bir yol gibi göstermek h ileriye, özellikle nüfus arttıkça, tüketici beklentileri yükselir ve tarımsal fırsatlar azalır.
Ekonomik büyüme, istihdam ve yoksulluğun azaltılması arasındaki ilişkiler karmaşıktır. Daha yüksek üretkenliğin , daha düşük istihdama yol açabileceği ileri sürülmektedir (bkz. işsizlik kurtarma ). Sektörler arasında farklılıklar vardır , bu nedenle imalat, hem artan üretkenliği hem de istihdam fırsatlarını barındırmak için üçüncül sektöre göre daha az yeteneklidir ; dünya çalışanlarının %40'ından fazlası , gelirleri kendilerini ve ailelerini günde 2 dolarlık yoksulluk sınırının üzerinde tutamayan " çalışan yoksullar " . Eski SSCB ülkelerinin piyasa ekonomilerine geçişinde olduğu gibi , bir sanayisizleşme olgusu da vardır ve tarım sektörü , sonuçta ortaya çıkan işsizliği emmede genellikle kilit sektördür.
Ayrıca bakınız
Referanslar
daha fazla okuma
- Chandler Jr., Alfred D. (1993). Görünür El: Amerikan Ticaretinde Yönetim Devrimi . Harvard University Press'in Belknap Press. ISBN'si 978-0674940529.
- Hewitt, T., Johnson, H. ve Wield, D. (Eds) (1992) sanayileşme ve Kalkınma , Oxford University Press: Oxford.
- Hobsbawm, Eric (1962): Devrim Çağı. Abaküs.
- Kemp, Tom (1993) Sanayileşmenin Tarihsel Modelleri , Longman: Londra. ISBN 0-582-09547-6
- Kiely, R (1998) sanayileşme ve Kalkınma: Karşılaştırmalı bir analiz , UCL Press:London.
- Landes, David. S. (1969). Sınırsız Prometheus: 1750'den Günümüze Batı Avrupa'da Teknolojik Değişim ve Sınai Gelişme . Cambridge, New York: Cambridge Üniversitesi Basın Sendikası. ISBN'si 0-521-09418-6.
- Pomeranz, Ken (2001) The Great Divergence: China, Europe and the Making of the Modern World Economy (Princeton Economic History of the Western World) (Princeton University Press; New Ed baskısı, 2001)
- Tilly, Richard H.: Tarihsel Bir Süreç Olarak Sanayileşme , Avrupa Tarihi Çevrimiçi , Mainz: Avrupa Tarihi Enstitüsü , 2010, alındı: 29 Şubat 2011.