Berlin'in Kreuzberg semti, 70'li ve 80'li yıllarda punkların, solcuların, dışlanmışların ve yabancı işçilerin kendine mesken edindiği; buna bağlı olarak da, o yıllarda sokak çatışmalarının, gösterilerin, polisle tutuşulan meydan muharebelerinin sık sık görüldüğü bir semt. Ancak gerek Berlin'in diğer semtlerine musallat olan 'gentrification' (mutenâlaştırma) dalgasının buraya da sirayet etmesi, gerekse de toplumun geneline hakim olan depolitizasyonla birlikte; Kreuzberg'in eski tadının kalmadığını söyleyenler çoğunlukta. Öyle ki ben buraya geleli beri, Kreuzberg'ten gelen en mühim toplumsal gösteri haberi geçenlerde Türk ve Kürt topluluklarının birbirine girmesiyle ilgiliydi.
Hal böyle olunca, Kreuzberg'in yeni sakinleri de muhalifliklerini ancak, "Semtimize McDonalds açtırmayız!" diyerek gösterebiliyorlar, ki buna da şükür.
Yaz aylarında, emperyalist köfteci McDonalds'ın, semtin Wrangel Mahallesi'nde bir arazi aldığı ve o yörenin ilk McDonalds'ını açacağı duyulunca Wrangel sakinleri harekete geçti. Web siteleri açıldı (mcwiederstand.de), gösteriler yapıldı, şirket araziye yönelik saldırılarla başa çıkamayınca, bir dizi badigard konuşlandırdı bölgeye.
Muhaliflere göre, hem yemek, hem insan çeşitliliğiye övündükleri mahallelerinde açılacak bir McDonalds, çoluk çocuğun sağlığını bozacak, başta dönerciler olmak üzere küçük esnafa darbe vuracak ve geri dönüşümsüz ambalajlarıyla çevreyi kirletecekti. (Bu arada Berlin'de hiç McDonalds yok sanmayın. Şehrin çeşitli yerlerinde 40 şubeleri var ama bu, o mahallede bir ilk olacaktı sadece. Zira Wrangel Kiez'e; Karlstadt, Starbucks ve benzeri diğer zincirler de henüz nüfuz edebilmiş değil.)
Netice ne oldu dersiniz, resimde görüldüğü gibi Eylül ayında McDonalds açıldı tabii ve Kreuzberg'in son muhalif kırıntıları da paşa paşa orta sınıf bohem yaşamlarına geri döndüler. Evde tofu yiyip, üstüne organik kahvelerini içerlerken; "hiç değilse biz bunu yaptık, sen ne yaptın a şaşkın" diye düşünce balonu uçurdular havaya.
Fotolar: mcwiederstand.de