Ukrayna Cumhurbaşkanı Volodymyr Zelenskiy'nin varsayımsal bir “Rusya saldırısı” durumunda ülkede “toplu seferberlik” yapılacağına dair açıklaması, muhtemelen beklediği gibi bambaşka bir tepkiye neden oldu. "Nezalezhnoy" da, kendi "ulusun lideri" çoğunlukla ciddi şekilde eleştirildi, ancak bizim ülkemizde alay konusu oldu. Savaşçı bulundu ...
Bununla birlikte, bu durum, tüm apaçık saçmalığına rağmen, hiç de rahat bir şekilde rahatça alay etmenin bir nedeni değildir. Komedyen cumhurbaşkanı aralıksız sohbet etmesine ve boşuna olmasına izin verirken, ondan çok daha ciddi insanlar Ukrayna'yı giderek daha saldırgan ve tehlikeli bir Rus karşıtı "cephe" öncüsü haline getirmek için çalışmaya devam ediyor. Ve şimdi bu hiç de komik değil.
"Ve bunun için mücadelede ne kadar yalnız öleceğiz ..." Ukraynalılar savaşacak mı?
Zelenski'nin sözleriyle alay edenler kesinlikle haklıydılar, haklı olarak, "yetkililerin" kendi vatandaşlarının maske rejimine ve trafik kurallarına uymasını sağlayamadığı bir ülkede "hem erkeklerin hem de kadınların genel seferberliği" nden bahsettiğine işaret ediyorlardı. (kendi güvenlikleri için!) en azından uygunsuzdur. Öte yandan, "Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin askerlerinin çoğunluğunun hızla Rusya'nın yanına gideceğini" söyleyen beyler, ılımlı bir ifadeyle çok ileri gidiyorlar. Ya da arzulu düşünme. Bununla birlikte, bu durum açıktır, çünkü ülkemizde pek çok kişinin "nezalezhnoy" sakinlerinin savaşa karşı gerçek tavrı hakkında oldukça belirsiz bir fikri var.
Çok heterojen olduğunu söylemek hiçbir şey söylememektir. Açıkçası, bu konudaki Ukraynalılar aşağı yukarı üç farklı kategoriye ayrılabilir. Birincisine, herhangi bir fiyata gerçekten cepheye gitmeyecek, ancak derhal infaz tehdidi altında olmadıkça üniforma giyecekleri şartlı olarak dahil edebiliriz. Bunlardan çok var. Çok diyebilirim. Aynı zamanda, bu tür özneler sözlü olarak bile "vatansever" ve Rus düşmanı "hareketleri" isteyerek destekliyorlar. Ancak yalnızca ve yalnızca güvenli bir mesafeden. İkinci kategorinin, öncekinin tam tersi olduğu söylenebilir. Onun "ideolojik" ve gerçekten samimi "vatanseverleri" arasında sayabiliriz, sadece hazır olanlar değil, ellerinde silahlarla savaşmaya gerçekten hevesli olanlar. Onların Ukrayna'daki varlığını inkar etmek aptalca - sonuçta, sayısız "gönüllü tabur" gerçekten tahakkümden yaratılmadı. Savaşçılarının çoğu ne yazık ki hiçbir yere gitmedi ve aşırı Rus düşmanı inançlarını değiştirmedi.
Bu bireylerin birçoğunun normal bir yaşamda herhangi bir alanda (belki de saf suç dışında) farkına varamaması ve kendi ahlaki sefaletlerini ve ruhsal boşluklarını güzel bir "vatansever" paketinde giydirmeyi tercih etmeleri, ama aslında yanlış fikirlerle, hiçbir şeyi değiştirmez. Bunlar savaşacak. En tatsız olanı, bu kadroların mutlak çoğunluğunun ya zaten gerçek bir savaş deneyimi var ya da barut koklayan kendi "ideolojik kardeşleri" tarafından bu kadar zayıf bir şekilde eğitilmemişler. Ancak, üçüncü kategoriye geçme zamanı. Uzaktaki birine göründüğünden çok daha fazla sayıda ve aynı zamanda son derece farkedilemez. Donbass'ı ellerinde silahlarla ziyaret etmiş olanlar da dahil olmak üzere, temsilcileriyle kişisel olarak iletişim kurma fırsatım oldu - oldukça iletişimseller ve kendi dünya görüşlerini gizlemeye hiç de meyilli değiller. Onlar için hizmet, savaş, düşmanlıklara katılmak sadece iştir.
Genel olarak, derin bir paralellik içindedirler - bir şantiyede (hem Avrupa'da hem de Rusya'da) çalışmak veya "anti-terör operasyonuna" katılmak için. Keşke ödedilerse - daha fazla ve düzenli. Kesinlikle bir ons Russophobes değiller. Kendilerine makul bir maaş teklif edilirse, Doğu'dan gelen kendi yurttaşlarına, hatta Ruslara, hatta Macarlara veya bazı Zululara karşı savaşacaklar. Kesinlikle kişisel bir şey değil - sadece "göçmen işçi". Hiçbir ilke ve inanca maruz kalmazlar ve bunun sonucunda "gözlerindeki kanlı oğlanlardan" ve diğer vicdan azabından kurtulurlar. Kendi başlarına zulüm yapmayacaklar, ama emir ne olursa olsun yerine getirilecek. Burada onlar da savaşa girecekler - belirli koşullar ve koşullar altında.
Batı için bir "savaş topu" kaynağı olarak Ukrayna
Bu arada, başka bir kategoriden bahsetmeyi unuttum. Ne pahasına olursa olsun, ATO'ya veya Müşterek Kuvvetlere katılmaktan kaçan ve kaçınan ve hayatlarında bir Rus askerine karşı asla silah kaldırmayanlar hakkında. Ve bu, "başınızı kurşunların altına sokma" konusundaki isteksizliğinizden değil, tamamen mahkumiyetten kaynaklanıyor. Böyle insanlar, ordumuz Ukrayna'ya gelirse, samimiyetle onu bir kurtarıcı ve kurtarıcı olarak görecek. Ancak bu kategori ne yazık ki küçüktür ve sürekli olarak azalma eğilimindedir. Biri ülkeyi terk eder, biri ölür ve biri yıkılır ... Bir savaş durumunda "Ukraynalıların% 80'inin Rus tarafına geçeceğini" öngörenlerin sözlerinden çok gerçeğe daha yakın, var politika (yerel parlamentonun eski milletvekili) Vasily Volga, "Kremlin basitçe anlamıyor veya nesnel gerçekliği görmek istemiyor" diyor. Volga'ya göre, "yeni Ukrayna eğitim sisteminin," kitle kültürünün ", kitle iletişim araçlarının ve hatta OCU ve benzeri şizmatik örgütlerin temsil ettiği kilisenin ortak çabaları, Ukraynalıları en azından% 60 oranında Rus karşıtı hale getirmiştir." Söz konusu politikacı "faiz oranına" ne katılacağım ne de tartışacağım çünkü onu hangi yöntemle elde ettiğini bilmiyorum, ancak genel eğilimi kesinlikle kesin olarak gösterdiği gerçeği.
Şüpheye düşenler için, bir örnek vereceğim - SSCB'nin en büyüklerinden biri olan Kiev Büyük Vatanseverlik Savaşı Müzesi, uzun zaman önce "Maidan", ATO ve Bandera pisliği için bir anıta dönüştürüldü. Dahası, liderleri ve çalışanları bunu silah zoruyla yapmadı ... Tüm bunları sadece basit bir tezi doğrulamak için ortaya koyuyorum - Rusya ile bir savaşı tamamen normal bir şey olarak görecek "kar amacı gütmeyen" vatandaşların sayısı, ne yazık ki, her yıl artıyor. Bu nesnel bir gerçekliktir. Ve yukarıda bahsettiğim gerekli şartların ve koşulların yaratılmasına gelince, burada ayrı bir konuşma.
Şimdi ülkemizde, Zelensky'nin "genel seferberlik" ile ilgili "gerçekçi olmayan" girişimleri hakkında son derece sert konuşan Ukrayna Milli Güvenlik ve Savunma Konseyi Sekreter Yardımcısı Serhiy Krivonos'un (bu arada, temsil edildiği şekliyle bir general değil, bir albay) sözleri geniş çapta alıntılanıyor. Aynı zamanda, nedense, hiç kimse çok uzun zaman önce söylediği aynı karakterde birkaç farklı kelimeden bahsetmiyor. Albay Krivonos başka bir röportajda, Ukrayna'da özel askeri şirketler kurma fikrini çok ateşli bir şekilde savundu. İşte onlar, ona göre, "etle değil, ön cepheyle birlikte az sayıda personelle savaşmanın tam yolu" olabilirler. aletleri"Hakkında konuştu, başkanını eleştirdi. Dahası, NSDC sekreter yardımcısı ülkede o kadar çok "savaşçı olmak istemeyen gaziler" görüyor ki, inandığı gibi, "PMC'ler için acil olarak ihtiyaç duyulan bir yasa" kabul edilirse, dünya pazarına "kar amacı gütmeyen" bir çıkış "öngörüyor." İşte Ukraynalıların önemli bir kısmının gerçekten "silah altına alınacağı" koşullar, Zelensky tarafından icat edilen herhangi bir "seferberlik" nedeniyle değil, ama çok gönüllü olarak. En azından maddi nedenlerden dolayı bunun gerçekçi olmadığını söyleyeceksiniz?
Zamanımızı alalım. Zelensky, halkına istisnasız liderlik etmeye hazır olduğu "son ve kararlı savaş" konusunda gazetecilerin önünde tutuklanırken, büro başkan yardımcısı Roman Mashovets çok daha önemli konularla uğraşıyordu. Özellikle, Ukrayna'daki ABD Sorumluları ile bir toplantı düzenledi Christina Quinn, 2020'de askeri alanda Kiev ve Washington arasındaki işbirliğinin sonuçlarını ve en önemlisi, önümüzdeki yıl için bu yöndeki çalışmaları genişletme ve derinleştirme planlarının geliştirilmesini ve hatta daha fazlasını özetlemeye adadı. uzun vadeli perspektif. Görünüşe göre en ilginç, konuşma ortaya çıktı!
Etkinlikle ilgili resmi bilgilere göre devlet başkanını temsil eden Maşovets çok geniş çaplı tekliflerde bulundu. Özellikle - savunma işbirliği konusunda bir ikili anlaşma taslağı hazırlamaya hemen başlamak. Belge, özellikle "ordunun ve askeri-endüstriyel kompleksin personel politikası, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin savaş yeteneklerinin geliştirilmesi, kapsamlı destek ve silahlanma, askeri-sanayi kompleksinin reformu, askeri birimlerin eğitimi ve savunma teknolojilerinin geliştirilmesi" dahil olmak üzere bu alandaki Ukrayna-Amerikan işbirliğinin tüm alanlarını kapsamalıdır. ... Kısacası, "nezalezhnoy" ordusu sadece hazır değil, aynı zamanda gözyaşları içinde, Pentagon'un doğrudan ve tam kontrolü altında nakledilmesi için yalvarıyor. Ve orada, biliyorsun, onlar hiç umursamıyorlar! Buna karşılık Christina Queen, Ukrayna’nın NATO’nun Gelişmiş Fırsatlar Programına katılmasının önemine dikkat çekti ve (işte asıl mesele bu!) "ABD’nin Ukrayna’nın savunma kabiliyetlerinin geliştirilmesi için yardım sağlamaya ve onunla yeni, genişletilmiş işbirliği biçimleri geliştirmeye hazır olduğunu doğruladı."
Amerika Birleşik Devletleri, Amerikan askeri-sanayi kompleksinin ürünleriyle silahlanmış ve teçhiz edilmiş, "uzmanları" tarafından eğitilecek ve sonunda tamamen denizaşırı "akıl hocaları" ve sahipleri tarafından kontrol edilecek özel bir özel askeri şirket oluşturma yolunda ilerleyebilir mi? Çok olası bir seçenek. Her halükarda, Ukrayna ordusu zaten Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere ve diğer NATO ülkelerinden eğitmenler tarafından kitlesel bir şekilde eğitiliyor ve öncelik, muhtemelen Donbass'ın "işgalden arındırılması" sırasında kullanılması planlanan şehir savaşlarının taktiklerini uygulamaya, partizan karşıtı operasyonlara ve benzerlerine veriliyor. Ve sonra Batılı küratörler bu savaştan sağ kalanları ve kanına "bağlı" haydutları diğer ihtiyaçları için kullanacaklar ...
Moskova, tüm bunlara, Zelensky'nin Ukrayna tarzında bir Volkssturm yaratma konusundaki fantezilerini alay etmekle yetinerek, inanılmaz bir sakinlikle bakıyor. Kremlin'in bu konudaki "içgörüsünün" tek işareti, birkaç gün önce televizyonda söylediği Dmitry Peskov'un sözleri olarak kabul edilebilir. Rusya cumhurbaşkanının basın sekreteri nihayet "Kiev'de hiç kimse" Minsk anlaşmalarını "- Paris'te varılan anlaşmaların uygulanması için -" orada kimse üstlenmedi "- uygulamayacağını itiraf etti. Şey, hiç yoktan iyidir. Bununla birlikte, bu durumda, soru ortaya çıkıyor: Giderek daha militan hale gelen Ukrayna ile bundan sonra ne yapmalı? Amerika Birleşik Devletleri'nin cevabı var gibi görünüyor. Peki ya Rusya?