Karbonhidratlar nedir?
Nişasta, selüloz ve şeker formunda canlı dokularda ve yiyeceklerde oluşan organik bileşikler grubudur. Oksijen ve hidrojenin karbonhidratlardaki oranı sudakiyle aynıdır, yani 2: 1.
Enerji vermek için tipik olarak hayvan vücudunda parçalanır.
Karbonhidrat Formülü
Karbonhidratlar genel formülü C x (lH 2 O) y .
Karbonhidratların Kimyadaki Tanımı
Kimyasal olarak karbonhidratlar, optik olarak aktif polihidroksi aldehitler veya ketonlar veya hidrolizde bu tür birimler üreten bileşikler olarak tanımlanır. Karbonhidratlara ayrıca Yunanca bir kelime olan sakaritler de denir ve bu da şeker anlamına gelir çünkü neredeyse bütün karbonhidratlar tatlı bir tada sahiptir.
Karbonhidrat Kaynakları
Karbonhidratların herhangi bir insan diyetinin önemli bir parçası olduğunu biliyoruz. Bazı yaygın karbonhidrat kaynakları şunlardır:
Patates, Süt, mısır, Ekmek
Karbonhidratların Sınıflandırılması
Farklı karbonhidrat tipleri hidroliz davranışlarına göre sınıflandırılabilir. Genelde üç gruba ayrılır:
Monosakkaridler, disakkaritler, Polisakkaritler
Monosakarit karbonhidratlar, daha basit polihidroksi aldehit veya keton birimleri vermek üzere hidrolize edilemeyen karbonhidratlardır. Bir monosakarit bir aldehit grubu içeriyorsa, o zaman aldoz, diğer yandan keto grubu varsa o zaman ketoz olarak adlandırılır.
Karbonhidratların Yapısı – Glikoz
En önemli monosakaritlerden biri glukozdur. Glikozun hazırlanmasında yaygın olarak kullanılan iki yöntem
Sükrozdan: Sükroz alkollü bir çözelti içerisinde seyreltik asit ile kaynatılırsa glikoz ve fruktoz elde ederiz.
Nişasta kaynaktan: Bu nişasta hidrolizi ile ve seyreltik H ile kaynatılarak glikoz elde etmek için 2SO 4 yükseltilmiş basınç altında 393K de.
Glikoz ayrıca, aldoheksoz ve dekstroz olarak adlandırılır ve dünya üzerinde bol miktarda bulunur.
Glikoz , D (+) – glukoz olarak adlandırılır, D, konfigürasyonu temsil ederken, (+), molekülün dekstrorotasyon niteliğini gösterir.
Glikozun halka yapısı, açık zincir yapısı ile belirlenemeyen birçok glikoz özelliğini açıklayabilir.
İki siklik yapı, anomerik karbon olarak adlandırılan C1’deki hidroksil grubunun konfigürasyonunda farklılık gösterir. Bu tür izomerler, yani a ve y formu, anomerler olarak bilinir. Halkalı yapı aynı zamanda piran ile olan benzerliğinden dolayı piranoz yapısı olarak da adlandırılır. Glikozun siklik yapısı aşağıda verilmiştir
Karbonhidratların Yapısı – Fruktoz
Bu önemli bir ketoheksozdur. Früktoz moleküler formülü C 6 H 12 O 6 ve karbon sayısı 2 de ketonik fonksiyonel grup içerir ve bir düz zincir altı karbon atomuna sahiptir. Fruktozun halka üyesi, Furan bileşiğine benzer şekildedir ve furanoz olarak adlandırılır. Fruktozun siklik yapısı aşağıda gösterilmiştir:
Karbonhidrat örnekleri
En çok karbonhidrat bulacağınız yerlerden birkaçı:
Süt Ürünleri – Yoğurt, Süt, Dondurma
Meyveler – Meyve suyu veya Bütün meyve
Tahıllar – Tahıl, Ekmek, Buğday, Pirinç
Baklagiller – Bitki bazlı proteinler, Fasulye
Nişastalı Sebzeler – Mısır, Patates
Disakkaritler
Hidrolizde disakaritler, aynı veya farklı monosakaritlerden iki molekül verir. İki monosakarit ünitesi, su molekülü kaybıyla oluşan oksit bağı ile birleştirilir ve bu bağa glikosidik bağ denir. Sükroz, hidrolizde glikoz ve fruktoz veren en yaygın disakkaritlerden biridir .
Maltoz ve Laktoz (süt şekeri olarak da bilinir) diğer iki önemli disakkarittir. Maltozda, iki a-D-glikoz vardır ve laktozda, oksit bağı ile bağlanan iki co-D-glikoz vardır.
Polisakkaritler
Polisakaritler, glikosidik bağlanma ile birleştirilmiş uzun monosakarit birimleri içerir. Bunların çoğu, örneğin Nişasta için gıda saklama görevi görür. Nişasta, bitkiler için ana depolama polisakarittir. Bir a glikozun polimeridir ve iki bileşenden oluşur: Amiloz ve Amylopectin.
Selüloz ayrıca çoğunlukla bitkilerde bulunan polisakkaritlerden biridir. Bir glikoz ünitesinin C1’i ve bir sonraki glikoz ünitesinin C4’ü arasında bir glikosidik bağlantı ile birleştirilen β-D-glikoz ünitelerinden oluşur.
Glikojen: Bu karbonhidratlar temel olarak hayvan vücudunda depolanır. Karaciğerde, kaslarda ve beyinde bulunur. Vücut glukoza ihtiyaç duyduğunda, enzimler glikojeni parçalamaktadır.