1949’in başlangıcında, İsveç ordusunun komutasının, birliklerin ateş desteğinin uygulanması için gerekli olan gelecek vaat eden bir zırhlı aracın gereksinimlerini oluşturduğunu hatırlayın. Ordu, kurşun geçirmez bir rezervasyon ve makineli tüfek ya da savaş silahı ile kendinden tahrikli bir silah almak istedi. Kara kuvvetlerinin diğer zırhlı araçları ile birlikte ön hatta hareket ve mücadele olanaklarının sağlanması gerekliydi. Savaş ağırlığı, 8 t seviyesinde belirlendi;
Aynı yılın ilkbaharında, İsveç'in önde gelen zırhlı araç üreticisi Landsverk AB, kendiliğinden tahrikli silah projesini önerdi. Müşterinin isteğine bağlı olarak Tankett fm / 49 ismini alan böyle bir makine, birkaç makineli tüfek veya 75 mm'den daha az olmayan bir kalibre topuyla donatılabilir. Diğer zırhlı araç tipleri için umut verici bir şasinin kullanılması olasılığı da göz ardı edilmedi. Birkaç ay sonra, test için üç makineli tüfekle donatılmış bir prototip gönderildi. Daha sonra bir 75-mm top takılarak takıldı.
Fm / 49'in test sonuçlarına göre, ordu mevcut rezervasyonun güçlendirilmesini, gövde tasarımının değiştirilmesini ve silahlandırma kompleksinin rafine edilmesini istedi. Mevcut projenin bu şekilde işlenmesi, santralin yenilenmesi ihtiyacına yol açabilir. Tüm bu gelişmelerin sonucu, ordunun şartlarına tam olarak uyan ACS oldu. Böyle bir savaş aracının tasarım özelliklerini onaylarken, hizmete girmek ve seriye girmek için her şansı vardı.
Ordu, yeni bir zırhlı aracın geliştirilmesini gerektirmedi, ancak daha fazla çalışmayı büyük ölçüde basitleştiren mevcut projeyi modernize etmeyi teklif etti. 1951 yılında yeni bir proje sunmak mümkündü - önceki modelin ilk prototiplerini test ettikten sadece birkaç ay sonra. Bir süre sonra, yeteneklerini doğrulayan kendinden tahrikli tabanca, Infanterikanonvagn 72 ismi altında veya Ikv 72 kısaltmasıyla hizmete girdi. Bu adından da anlaşılacağı gibi, bu teknik İsveç ordusu için yeni “piyade topçu makinesi” sınıfına bağlandı.
Yeni ACS Ikv 72 aslında mevcut bir deney makinesinin derin modernizasyonunun bir versiyonunu temsil ediyordu. Bu, teknik görünümün temel özelliklerinin korunmasına yol açtı, ancak bazı bileşenler ve montajlar önemli ölçüde elden geçirildi. Gövde ve kesmede önemsiz fakat göze çarpan değişiklikler yapıldı. Daha yüksek performans elde etmek için, santral ve iletim yükseltildi. Silahlanma, genel olarak, bir ya da başka bir yöntemle geliştirilmesine rağmen, aynı kaldı.
Prototip fm / 49 kendinden itmeli tabanca, 18,5-mm kenarları ve 7-mm kıçları ile kalın bir 5 mm kalınlığında kafa kafaya bir rezervasyona sahipti. Yeni bir proje geliştirilirken, zırhın kalınlığındaki bir artışın yapının ağırlığındaki bir artıştan dolayı imkansız olduğu düşünüldü. Bu bağlamda, zırh plakalarının eğim açısını ve gövde yapısının bir miktar işlenmesini değiştirerek koruma seviyesinin arttırılmasına karar verilmiştir. Bütün bunlar, mürettebat bölmesinin iç cihazlarının yerleştirilmesinde bazı değişikliklere ihtiyaç duyulmasına yol açtı. Böyle bir yükseltme sonucuna göre, Ikv 72, temel tasarımdan açıkça farklı olan yeni bir kasa alacaktı.
Davanın düzeni aynı kalır. Ön ucu, tüm ekibi içeren genişletilmiş bir dövüş bölmesinin açılmasına adanmıştı ve silâh. Yaşanabilir bölümünün arkasında motor bölmesi vardı. Önceki projede olduğu gibi, fm / 49’ta olduğu gibi, motorun ve şanzımanın toplam olarak kurulmasına karar verildi.
ACS Ikv 72, 18,5 mm kalınlığında, kayda değer bir eğimle döşenmiş ve hem gövdeyi hem de kabini kaplayan büyük bir ön levha aldı. Bu sayfada geniş bir tabanca tabancası da dahil olmak üzere birçok açıklık vardı. Alt kısmın kavisli bir ön kısmı alttan ona tutturulmuştur. Yanlarda asimetrik dörtgen şekle sahip bir çift zygomatic 12 mm kalınlığında ön tabakaya tutturulmuştur. Bunların arkasına, büyük erimiş nişler oluşturan iç içe yığılmış yamuk yığınları yerleştirildi. Yaşanabilir kompartıman başlangıçta çatı yoktu. Motor bölümünü kısmen kaplayan doğrama tablası birbirine yakın eğimli kenarlara ve yamuk bir çatıya sahiptir. Bu gövde arkasında bir ızgara ile örtülmüştür. Ana gövde beslemesi, yatay bir çatı ve kavisli bir arka tabaka aldı. Yaşanabilir bölmesi ve motor bölmesi arasında 4-mm bölme yerleştirildi.
Savaş ağırlığındaki beklenen artışı telafi etmek ve Ikv 72 projesinde temel özellikleri daha da arttırmak için yeni bir motor kullanılması önerildi. Gövdenin arkasında, Ford markasının Amerikan üretimi olan ve 145 hp'nin gücünü artıran bir benzinli motor kuruldu. Motorun yanında soğutma, yakıt depoları ve manuel şanzıman araçları vardı. Sonuncusu, beş ileri vites ve bir geri vites içeren bir Volvo K16 tipi şanzımana dayanıyordu. Temel tasarımda olduğu gibi, motor ve şanzıman, gövdenin farklı bölümlerine dağıtılmamıştır.
Uygulamada zaten denenmiş ve test edilmiş olan yürüyen aksamın tasarımı korunmuş, ancak bazı elementlerin savaş kütlesindeki muhtemel artışa göre güçlendirilmesi gerekiyordu. Her iki tarafa altı küçük çaplı yol tekerleği yerleştirildi, çiftler halinde kilitlendi. El arabaları burulma çubukları üzerine asıldı. Destek silindirlerinin üzerine iki çift destek silindiri yerleştirildi. Gövdenin önündeki kılavuz tekerlekler kıç tarafına yerleştirildi.
ACS fm / 49'in geliştirilmesi sırasında bile, böyle bir makine için en etkili silahın en az 84 mm kalibreli bir silah olacağı bulundu. Ancak, bu tür sistemler o zamanlar mevcut değildi ve 105-mm obüs kullanma girişimi başarısızlıkla sonuçlandı. Sonuç olarak, 1949-50 prototip ve tabanından kendinden tahrikli tabanca, daha az güçlü bir silahı taşıyordu - 75-mm tank silahı.
Ön süslemede Infanterikanonvagn 72, daha önce İsveç yapımı üretim tanklarında kullanılan, silahı Strvkan m / 41'in takılması için fon monte edilmesi önerildi. Bu silah orta namluya sahipti ve çeşitli amaçlar için cephane kullanabildi, böylece çeşitli durumlarda piyadelerin ateş desteği için kullanılabiliyordu. El tahrikli bir tabanca tutucusu, 10 ° genişliğinde yatay bir sektörde bir tabancaya işaret etmeyi mümkün kılmıştır. Yükseklik açıları -25 ° ile + 20 ° arasında değişmiştir. Tesisatın devrilmesine ve geri dönüşe müdahale etmeyen mürettebat bölmesinin çatısının olmaması, daha düşük açıların elde edilmesine katkıda bulundu. Silah rakoru, zırhlı yarım küre ve geri tepme cihazlarının öne bakan kasası temelinde hareketli bir maske ile donatılmıştı.
75-mm tabanca Strvkan m / 41, çeşitli türlerdeki mermilerle birlikte çekilmiş atışlar kullandı. Onları savaş bölümünün birkaç paketinde taşıması önerildi. Nispeten küçük bir mühimmat boyutuna rağmen, mühimmat, tüm 42 atışından oluşuyordu. Mermi, cihazın odasına manuel olarak ve herhangi bir ek mekanizma kullanmadan yüklendi.
Personel destek silahları projesi sağlanmadı. İsveç tasarımının kendinden tahrikli bazı tabancaları bir makineli tüfek tareti taşıyabilirdi, ancak Ikv 72 projesinde bu ekipmanı reddetti. Muhtemelen, zırhlı aracın düşman piyadelerine ve diğer benzeri tehditlere karşı korunmasının, beraberindeki tüfeklere ve tanklara emanet edilmesi önerildi.
Savaş aracının mürettebatı dört kişiden oluşuyordu. Hepsi, savaş bölümünün çatısının olmamasından yararlanarak yerine düşebilir. Sürücü bölmenin önünde, tabancanın solundaydı. Yolu gözlemlemek için, tabakanın üst kenarının hemen altına yerleştirilmiş olan ön gövde sayfasında bir kapak kullanmak zorunda kaldı. Bir çarpışma durumunda, kapak bir görüntüleme cihazı ile zırhlı bir kapakla kapatıldı. Silahın sağında, yerinde rehberlik sistemleri ve teleskopik bir bakış açısı bulunan bir topçu vardı. Komutan ve yükleyici arka bölmeye yerleştirildi.
Teknik gereksinimler göz önüne alındığında, savaş ağırlık kısıtlamaları, çok büyük boyutların korunmamasına neden oldu. Infanterikanonvagn 72 ACS'nin gövdedeki uzunluğu, 4,95 m tabancayı dikkate alarak 5,79 m idi.Makinenin genişliği 2,23 m'ye, yükseklik - sadece 1,67 m'ye ulaştı. makine gücü 49 hp aşıldı ton başına, bu da iyi hareketlilik göstergeleri elde etmeyi mümkün kıldı. Böylece, maksimum hız 8-18 km / s'ye ulaşabilir. Güç rezervi - en az 55-57 km. Makine, siperler, duvarlar vb. Gibi çeşitli engellerin üstesinden gelebilir. Su bariyerleri sadece sığ derinlikteki alanlarda geçilebildi.
Gelecekteki seri ACS Ikv 72 projesinin gelişimi birkaç ay sürdü ve en geç 1952'un başlangıcından sonra tamamlandı. Tasarım tamamlandıktan kısa bir süre sonra Landsverk bir prototip üretmeye başladı. Bazı bilgilere göre, yeni kendinden tahrikli olanın prototipi sıfırdan yapılmış ve fm / 49 tarafından yeniden oluşturulmuş deneysel bir makine değildi. 1952'te, umut verici, kendiliğinden çalışan tabanca prototipi testlerden çıktı ve tüm yeteneklerini gösterdi.
Deneyimli bir ACS Ikv 72'in kontrolleri önceki kararların doğruluğunu onayladı. Kolordu işlemek, savaş kütlesinde gözle görülür bir artış olmadan koruma seviyesinde kabul edilebilir bir artış elde etmeyi mümkün kılmıştır. İkinci faktör, daha güçlü bir motorla birlikte kullanıldığında, karayollarında ve engebeli arazilerde mobilitede belirli bir artışa neden oldu. 75-mm takım arr. 1941 çok uzun zaman önceydi ve ordu tarafından tankların ana silahı olarak sömürüldü. Bundan dolayı silah sorunu yaşanmadı.
Zaten 1952’te, yeni zırhlı araç modelini tanıyan ordu, hizmete sokmaya ve seri üretime geçmeye karar verdi. İlgili sipariş gelecek yıl 1953'te ortaya çıktı. Perspektif kendinden tahrikli topçu kurulumu resmi atama Infanterikanonvagn 72 veya Ikv 72 ile hizmete girdi. Bu isim açıkça yeni zırhlı araçların amacını gösterdi - savaş alanındaki piyadelere doğrudan ateş desteği. Savaş sırasında Ikv 72'in kendiliğinden tahrikli silahlarının, zırhlı araçlara veya düşman tahkimatlarına saldıracağı ve piyadeye saldırı veya savunma yapmasına yardımcı olacağı varsayıldı.
Aynı yıl, 1953, yeni zırhlı araçların seri üretimi için bir sipariş çıktı. İmzalanan sözleşmeye uygun olarak, Landsverk AB, önümüzdeki birkaç yıl içinde kendinden tahrikli silahları 36 ordusuna kurmak ve nakletmek içindi. İlk 10 makinesi grubu, 1953 yılının sonuna kadar transfer edildi. Ertesi yıl, 26 zırhlı araçlar inşa edildi ve sipariş tamamlandı. Kara kuvvetleri gerekli miktarda yeni teknoloji aldı.
Ekipman altı tüfek teçhizatına kara kuvvetlerine transfer edildi. Bu tür bir tugay, altı yeni SAU'ya yönelik altı saldırı topçu müfrezesine sahipti. Kendinden tahrikli araçların alınması, altı teçhizatın çeşitli tiplerde çekilen silahların kullanımını terk etmesine izin verdi.
Görünüşe göre, zaten evlat edinme aşamasında, mevcut ACS Infanterikanonvagn 72 biçiminde bir uzlaşma çözümü olduğu anlaşıldı. Bir dizi karakteristik özellik nedeniyle, böyle bir zırhlı araç uzun süre boyunca yeterli savaş potansiyeli sağlayamadı. Bu doğanın temel iddiaları, yeterince güçlü olmayan silahlarla ilişkiliydi. 75 mm'lik tank tabancası on yıldan uzun bir süredir üretilip işletilmektedir ve bu süre zarfında ahlaki olarak kullanılmaya başlanmıştır.
Eski top, artık diğer sınıflardaki zırhlı araçların etkili bir şekilde saldırı olasılığını korumasına rağmen, artık modern tanklarla etkin bir şekilde savaşamıyordu. Mevcut yüksek patlayıcı parçalanma mermisinin gücünün artık yetersiz olduğu düşünülmektedir. Böylece, yeni yabancı askeri model modellerinin ortaya çıkmasıyla birlikte, İsveç'in en yeni kendinden tahrikli silahı gittikçe daha eski hale geldi. Öngörülebilir gelecekte, mücadele potansiyelini tamamen kaybetmesi ve talep yerine koyması gerekiyordu.
Zaten 1954-55'te, İsveç komutası, kendiliğinden tahrikli topçuların daha da geliştirilmesi sorunu ile meşguldü. Müşteri, Tankett fm / 49 ve Ikv 72 makinelerinin geliştirilmesinin başlangıcında ortaya çıkan fikirleri tekrar hatırladı. Bu projelerin ilk aşamalarında, izlenen bir zırhlı aracın bir 105 mm obüs tabancası ile donatılması olasılığı değerlendirildi. Bu tür bir silahın kullanılması, piyade veya tahkimatla mücadelede özelliklerde gözle görülür bir artış elde etmeyi mümkün kıldı ve özel mühimmat yardımı ile mevcut ve muhtemel tankların imha edilmesi mümkün oldu.
Seri kendinden tahrikli silah Ikv 72, yeni bir proje Ikv 102 tarafından yeniden inşa edildi. Fotoğraf Ointres.se
1955'te, daha güçlü bir 72 kalibre mm ile Infanterikanonvagn 105 ACS'nin yükseltilmiş versiyonu test alanına geldi. Bu makine testlerle başarıyla başa çıktı ve benimsenmesi önerildi. Ayrıca, bu kadar çok sayıda makinenin yapımını sıfırdan terk etmeye karar verilmiştir. Artık tüm gereklilikleri karşılamayan nakit Ikv 72'i yeniden yapılandırarak yeni ekipman elde edilmesi önerildi. 105 mm takımını yükselttikten ve donattıktan sonra, kendinden tahrikli seri yeni ismi Ikv 102'i aldı.
Bu yapılandırmada 36 "piyade topçu araçları" İsveç ordusunun bazı bölgelerinde hizmet vermeye devam etti. Daha sonra Infanterikanonvagn 102 ACS'ye dayanarak, mevcut bileşenlerin bir kısmının yerini alan yeni bir modernizasyon projesi geliştirildi. Bu tür makineler Ikv 103 adı altında kabul edildi. Bazıları, daha önce Infanterikanonvagn 102 projesine göre monte edilirken, diğerleri sıfırdan yapılmış iken mevcut Ikv 72'ten yeniden inşa edildi.
Ikv 72 ve Ikv 102 ACS, diğer birçok İsveç zırhlı savaş aracı gibi, gerçek silahlı çatışmalarda hiç kullanılmamış. Birliklerdeki görev süreleri boyunca çeşitli manevralara tekrar tekrar katıldılar, ancak savaş alanlarına çarpmadılar. Bu nedenle, yalnızca kendiliğinden çalışan bu silahların gerçek bir düşmanla çarpışma sırasında kendilerini nasıl gösterebileceklerini tahmin etmek için kalır.
Yeni projelerle yeniden inşa edilen Ikv 72'in yanı sıra, orijinal olarak 105-mm tabancalarla donatılmış ailenin diğer otomobilleri, seksenlerin başına kadar sürdü. Bu zamana kadar, mevcut teçhizata göre önemli avantajlara sahip olan piyade için Ikv 91 için daha gelişmiş ACS desteği kabul edildi. Artık ihtiyaç duyulan makinalar Infanterikanonvagn 72 / 102 / 103 yazılabilir. Bu teknolojinin çoğunun kaynağını geliştirmek için henüz zamanı olmadığından, yeni projelerde kullanılması önerildi. Kendinden tahrikli şasi temelinde, çok sayıda anti-tank Pansarvärnsrobotbandvagn 551 ve Luftvärnsrobotbandvagn 701 uçaksavar füzesi sistemleri inşa edildi.
Infanterikanonvagn 72 kendinden itmeli topçu tesisatı önceki projelere dayanarak oluşturuldu ve başlangıçta müşteriye uygun oldu. Ancak, belirsiz silah seçimi, makinenin hızlı eskimesine neden oldu ve en yeni teknoloji yakında değiştirilmesi gerekiyordu. Mevcut yapı daha da geliştirilerek daha gelişmiş kendinden tahrikli topçu örnekleri oluşturuldu. Böylece, kendinden tahrikli tabanca Ikv 72, bütün bir ekipman ailesinin atası haline geldi ve İsveç'in kendinden tahrikli topçularının daha da geliştirilmesi üzerinde büyük bir etkiye sahip oldu. Aynı zamanda, bu sonuçlara rağmen, bu tür kendinden tahrikli silahların servisi sadece birkaç yıl sürdü - buna bağlı olarak daha sonraki ekipmanlarda olduğundan çok daha az.
Sitelerin malzemelerinde:
http://ointres.se/
http://ftr.wot-news.com/
https://tanks.mod16.org/
http://strangernn.livejournal.com/