Umut Mesajı: Yerli Amerikan Topluluklarında Diyabeti Önleyebiliriz
DCCT ve EDIC: Diyabet Kontrolü ve Komplikasyonları Deneme ve İzleme Çalışması
Program Hakkında; Finansman Fırsatları; Araştırma Kaynakları; Hasta ve Aileleri İşe Alma; Konsorsiyum, Ağlar ve Merkezler; Raporlar ve Planlama
Bu sayfada
Diyabet Kontrol ve Komplikasyonları Araştırması (DCCT), 1983-1993 yılları arasında yapılan ve Diyabet ve Sindirim ve Böbrek Hastalıkları Ulusal Enstitüsü tarafından finanse edilen önemli bir klinik araştırmadır. Çalışma, kan şekeri seviyelerinin mümkün olduğunca normale yakın tutulmasının diyabetin neden olduğu göz, böbrek ve sinir hasarının başlamasını ve ilerlemesini yavaşlattığını gösterdi. Aslında, kan şekeri olarak da adlandırılan kan şekerinin sürekli olarak düşürülmesinin, kişi zayıf kontrolü geçmiş olsa bile, yardımcı olduğunu gösterdi.
DCCT, Birleşik Devletler ve Kanada’da tip 1 diyabet ve 29 tıbbi merkez olmak üzere 13 ila 39 yaş arası 1.441 gönüllü içeriyordu. Gönüllülerin en az 1 yıl diyabeti olmalı ama 15 yıldan fazla olmamalıdır. Ayrıca, diyabetik göz hastalığının bulunmadığı veya yalnızca erken belirtileri olması gerekiyordu.
Çalışma, diyabet komplikasyonları üzerinde yoğun kontrol ile kan şekerinin standart kontrolünün etkilerini karşılaştırdı. Yoğun kontrol, hemoglobin A1C düzeylerini, normal değer olan% 6 veya daha düşük seviyeye mümkün olduğunca yakın tutmak demekti. A1C kan testi, kişinin ortalama 2-3 aydaki kan şekerini yansıtır. Her tedavi grubuna rastgele gönüllü verildi.
DCCT nedir?
DCCT nedir ?; EDIC nedir? Yoğun tedavi diyabetik göz hastalıklarını nasıl etkiledi? Yoğun tedaviler diyabetik böbrek hastalığını nasıl etkiledi? Yoğun tedavi diyabetik sinir hastalığını nasıl etkiledi? Yoğun tedavi şeker hastalığı ile ilişkili kardiyovasküler hastalığı nasıl etkiledi? Yoğun tedavinin riskleri nelerdir ?; DCCT ve EDIC çalışmalarının sonuçları, tip 2 diyabetliler için ne anlama gelmektedir ?; Diyabet komplikasyonlarını önlemedeki en önemli faktörler nelerdir ?; Kullanılabilirlik
DCCT 1993’te sona erdiğinde, araştırmacılar katılımcıların% 90’dan fazlasını çalışmaya devam etti. Diyabet Müdahaleleri ve Komplikasyonları Epidemiyolojisi (EDIC) adı verilen izleme çalışması, kalp krizi, inme ya da ihtiyaç duyulan kalp cerrahisi gibi kardiyovasküler hastalık olaylarının görülme sıklığını ve öngörücülerini yanı sıra göz, böbrek ile ilgili diyabetik komplikasyonları değerlendirmektedir , Ve sinirler. EDIC çalışması aynı zamanda, yoğun denetimin standart kontrola karşı yaşam kalitesi üzerindeki etkisini incelemektedir. Bir diğer hedef yoğun denetimin maliyet etkinliğine bakmaktır.
Göz hastalığı; % 76 risk azaltılır; böbrek hastalığı; % 50 azaltılmış risk; Sinir hastalığı; % 60 oranında azaltılmış risk
Yoğun kan şekeri kontrolü, riskini azaltır
Yoğun kan şekeri kontrolü, riskini azaltır
Herhangi bir kardiyovasküler hastalık olayı; % 42 azaltılmış risk; Ölümcül olmayan kalp krizi, felç veya kardiyovasküler nedenlerden ölen ölüm; % 57 risk azaltılır
Tüm DCCT katılımcıları, retinayı etkileyen bir göz hastalığı olan diyabetik retinopati için izlendi. Çalışma sonuçları yoğun tedavinin, retinopati geliştirme riskini yüzde 76 azalttığını gösterdi. Çalışmanın başlangıcında bazı göz hasarları yaşayan katılımcılar, yoğun yönetim hastalığın ilerlemesini yüzde 54 oranında yavaşlattı.
Günde dört veya daha fazla kez kan glikoz düzeylerini test etme; İnsülin, günde en az üç kez enjekte edilir veya bir insülin pompası kullanılarak; İnsülin dozlarının gıda alımına ve egzersize göre ayarlanması; Bir diyet ve egzersiz planını takiben; Bir doktor, hemşire eğitimci, diyetisyen ve davranış terapistinden oluşan bir sağlık ekibine aylık ziyaretler yapmak
Retina, gözün arka tarafındaki ışığa duyarlı dokudur. Ulusal Göz Enstitüsü’ne göre, biri diyabetli 24.000 kişi her yıl gözlerini kaybediyor. Birleşik Devletlerde, diyabetik retinopati, 65 yaşın altındaki erişkinlerde körlüğün önde gelen nedenidir.
DCCT’ye katılanlar, diyabetik böbrek hastalığının veya nefropatinin gelişimini değerlendirmek için test edildi. Bulgular, yoğun tedavinin gelişmeyi engellediğini ve diyabetik böbrek hastalığının ilerlemesini yüzde 50 azalttığını gösterdi.
Diyabetik böbrek hastalığı, Birleşik Devletlerde böbrek yetmezliğinin en yaygın nedenidir. 15 yıl diyabetliden sonra, tip 1 diyabetlilerin üçte biri böbrek hastalığına yakalanır. Diyabet, böbreklerdeki küçük kan damarlarına zarar vererek idrarda boşaltım yapmak için saf olmayan maddelerin kandan arındırılmasına engel olur. Böbrek yetmezliği olan insanlar böbrek nakline veya kanlarını temizlemek için diyalize ihtiyaç duyar.
EDIC nedir?
DCCT’ye katılanlar, sinir hasarının veya diyabetik nöropatinin gelişimini saptamak için incelendi. Çalışma sonuçları, yoğun tedavide görülen insanlarda sinir hasarı riskinin yüzde 60 oranında azaldığını gösterdi.
Diyabetik sinir hastalığı ayaklarda, bacaklarda ve parmak uçlarında ağrıya ve duygu kaybına neden olabilir. Sinir sisteminin kan basıncını, kalp atış hızı, sindirim ve cinsel işlevleri kontrol eden kısımlarını da etkileyebilir. Nöropati, diyabetliler arasında ayak ve bacak amputasyonlarında önemli bir faktördür.
Diyabetik olmayan hastalarla karşılaştırıldığında, tip 1 diyabetlilerde kalp hastalığı riski on kat daha fazladır çünkü yüksek kan şekeri kalp ve kan damarlarına zarar verebilir. Bu hasar diyabetlilerde önde gelen ölüm nedenleri olan kalp krizi ve felce neden olabilir.
Kalp hastalığına bağlı ve diyabetlilerde sık görülen bir diğer durum, periferik arter hastalığı (PAD), ayrıca periferik vasküler hastalık (PVD) olarak da adlandırılır. Bu durumla, bacaklardaki kan damarları yağlı tortularla tıkanır veya tıkanır, bacaklara ve ayaklara olan kan akışını azaltır. PAD, yaygın aterosklerozun bir işaretidir ve PAD’li insanlar kalp krizi veya inme riski altındadır. Bacaklardaki ve ayakların dolaşımı zayıf olduğunda da amputasyon riski doğar.
DCCT’nin ilk bulguları 1993 yılında ilan edildiğinde, hastaların genç olması nedeniyle tedavilerin kardiyovasküler hastalık üzerindeki etkilerini saptamak için henüz erken olmuştur. Bununla birlikte, 2005’te EDIC araştırmacıları, yoğun bir tedavi grubunda olan insanlarda kalp rahatsızlığı riskinin yüzde 42 oranında azaldığını bildirdi. Yoğun tedavi grubundaki gönüllüler, ölümcül olmayan kalp krizi, felç veya kardiyovasküler nedenlerden ölüm riskini yüzde 57 oranında azalttı.
Hastalar DCCT’de ortalama 6.5 yıllık yoğun terapi görüyorlardı. DCCT bittikten 10 yıl geçtikten sonra, her iki grup benzer bakım almaya başladığında, önceki tedavinin kalbine sağlanan faydalar ortaya çıktı. Dahası, EDIC çalışması, DCCT bittikten sonra uzun süren kalıcı glikoz kontrolünün göz, böbrek ve sinir sorunlarına olan faydalarını saptamıştır. Araştırmacılar, sıkı kontrol “metabolik hafıza” nın uzun süreli faydasını dile getiriyor. DCCT’yi takiben, yoğun tedavi grubundaki kan şekeri seviyeleri yükseldi ve konvansiyonel tedavi grubunun kan glikoz seviyeleri azaldı, böylece kan glikoz seviyeleri tedavi grupları arasında hemen hemen aynı kaldı.
DCCT’de, yoğun tedavinin en önemli yan etkisi, başka bir kişiden yardım istemek için yeterince ciddi bölümler de içeren düşük kan şekeri olarak da adlandırılan hipoglisemi riskinde bir artış oldu.
Kan şekeri çok düştüğünde, bir kişi kafası karışık hale gelir, irrasyonel davranır, nöbet geçirir, bilinç kaybeder, hatta ölür. İyi haber şu ki, bu tür olaylar, o sırada tehlikeli olmasına rağmen, bilim insanlarının asıl korktuğu gibi, bilişsel işlevin uzun süre bir kaybına (algılama, akıl yürütme ve hatırlama yeteneği) yol açmaz. Araştırmacılar son zamanlarda bu bulguyu, orijinal DCCT katılımcılarının 1.144’ünü DCCT’ye kayıt olduktan sonra ortalama 18 yıl inceledikten sonra rapor ettiler.
DCCT, küçük çocuklarda veya ağır komplikasyonlara, sıklıkla hipoglisemiye ya da yaşam beklentisinin sınırlı olması durumunda yoğun terapi çalışması yapmadı. Çoğu hasta, kan şekeri düzeylerini mümkün olduğunca normale yakın tutmaktan fayda sağlarken, bazı hastalar için daha az katı hedefler uygun olabilir.
Yoğun tedaviler diyabetik göz hastalıklarını nasıl etkiledi?
DCCT araştırmacıları, bir sağlık profesyoneline artan ziyaretler ve evde daha sık kan testi yapılması ihtiyacı nedeniyle yoğun yönetimin şeker hastalığını idame ettirme maliyetini ikiye katladığını tahmin ediyorlar. Bununla birlikte, bu maliyet, uzun vadeli komplikasyonlarla ilişkili tıbbi masrafların azaltılması ve diyabetlilerin yaşam kalitesinin arttırılması ile telafi edilir.
Aşağıda bağlantılı PDF (leri) kullanarak elektronik olarak. PDF formatındaki belgeler, ücretsiz Adobe Acrobat Reader uygulaması görüntüleme için gereklidir.
DCCT ve EDIC: Diyabet Kontrolü ve Komplikasyonları Deneme ve İzleme Çalışması (PDF, 106 KB)
Yoğun tedaviler diyabetik böbrek hastalığını nasıl etkiledi?
DCCT ve EDIC çalışmalarının sonuçları, tip 2 diyabetlilerde diyabet komplikasyonlarının önlenmesinde önemli etkilere sahiptir çünkü mikrovasküler hastalık geliştirme süreci hem tip 1 hem de tip 2 diyabet için benzerlik gösterecektir. Tip 2 diyabetlilerin bir çalışması olan Birleşik Krallık Prospektif Diyabet Araştırması, kan glikoz düzeylerini kontrol altında tutmanın diyabetik göz hastalığı ve böbrek hastalığı riskini azalttığını göstermiştir.
Tip 2 diyabetlilerde kan şekeri kontrolünün rolü üzerine diğer çalışmalar halen devam etmektedir. Örneğin, çok merkezli, randomize bir çalışmada, Diyabette Kardiyovasküler Risk Kontrolü Eylemi (ACCORD) çalışması, tip 2 diyabetli bireylerde majör kardiyovasküler olayların önlenmesine yönelik yaklaşımları inceliyor. ACCORD, yaş, klinik altı ateroskleroz bulgusu veya varolan klinik CVD nedeniyle kardiyovasküler hastalık (KVH) olayları açısından özellikle yüksek riskli olanlar da dahil olmak üzere mevcut uygulama kılavuzlarını, 2. tip diyabetli 10.000 kişide daha yoğun glisemik kontrol ile karşılaştırmak üzere tasarlanmıştır. Mevcut yönergelerde gerekenden daha yoğun tansiyon kontrolü ve trigliserit düzeylerini düşürme ve HDL kolesterol düzeylerini yükseltmeye yönelik bir ilaç da 10.000 gönüllü alt grubunda incelenecektir. Her tedavi stratejisine diyabetli bireyler için uygun diyet, fiziksel aktivite ve sigarayı bırakma gibi yaşam tarzı seçimlerine ilişkin standart tavsiyeler eşlik edecektir.
Ölçülecek birincil sonuç, özellikle kalp krizi, inme veya kardiyovasküler ölüm gibi önemli bir KVH olayının ilk ortaya çıkışıdır. Ayrıca, çalışma, diğer kardiyovasküler sonuçlar üzerine tedavi stratejilerinin etkisini araştırır; Toplam ölüm oranı; Ekstremite amputasyonu; Göz, böbrek veya sinir hastalığı; Sağlıkla ilgili yaşam kalitesi; Ve maliyet etkinliği.
Şubat 2008’de Ulusal Kalp, Akciğer ve Kan Enstitüsü, araştırmanın bir bölümünü (yoğun glisemik kontrol tedavisi) güvenlik kaygılarından dolayı tüm denemenin sonundan önce durdurmaya karar verdi. Bununla birlikte, duruşma diğer tedavilerle 2009’da planlanan sonuna kadar devam edecektir.
Araştırma çalışmaları, kan şekeri, kan basıncının ve kan lipid düzeyinin kontrolünün tip 1 veya tip 2 diyabetli kişilerin komplikasyonlarını önlemeye yardımcı olduğunu göstermiştir.
DCCT’nin sonuçları New England Journal of Medicine, 329 (14), 30 Eylül 1993’te bildirilmiştir.
Yoğun tedaviler diyabetik sinir hastalığını nasıl etkiledi?
EDIC’nin sonuçları, New England Journal of Medicine, 353 (25), 22 Aralık 2005’te bildirilmiştir.
Yoğun tedavi diyabetle ilişkili kardiyovasküler hastalığa nasıl etkiliydi?
Yoğun tedavinin riskleri nelerdir?
DCCT ve EDIC çalışmalarının sonuçları, tip 2 diyabetliler için ne anlama geliyor?
Diyabet komplikasyonlarını önlemedeki en önemli faktörler nelerdir?
Kullanılabilirlik