Claudia Polanco tarafından Yermanos |
Editoryal America, (EFE).- «Öldüm». “Cildim dökülüyor.” “Nefret hissediyorum”…
Her türlü kurguyu aşan bir gerçekçilikle yüklü bu sözler, Latin Amerika’da asitle yanmış kadınların neredeyse her zaman cılız sesinde tekrarlanır.
27 Mart 2014’te, Kolombiyalı Natalia Ponce de León’a takıntılı bir adam olan Jonathan Vega, Bogota’da yaşadığı binaya geldi, onu karşılamak için başka biriymiş gibi davrandı ve bir litre sülfürik asit fırlattı. yüzünü, kollarını, bir bacağını ve karnının yarısını yaktı.
“Neredeyim? Öldüm mü? Az önce bana ne oldu? Halüsinasyon görüyorum?”. O gün birçok soru ortaya çıktı ve Natalia’nın belirsizliğinden kurtulmasına ve acısını dindirmesine yardımcı olacak hiçbir cevap yoktu.
“Kurbandan süper kahramana”
Natalia, EFE’ye “Saldırıya uğramamın üzerinden sekiz yıl geçti ve bugün yeniden doğduğumu söyleyebilirim çünkü kurban olmaktan kurtulan biri ve sonunda bir süper kahramana dönüştüm” dedi.
Bu noktaya ulaşmak için 37 rekonstrüktif ameliyat gerekliydi. Ama onun için şifa daha fazlasıydı.
“Olanları anlamak, zorlukları kucaklamak ve muzaffer olmak uzun bir süreç oldu. Öfke ve nefret dolu bir kurban olarak kalmamaya, yavaş yavaş mutlu olmaya ve güzel hissetmeye geri dönmeye karar verdim », diye yüksek sesle gülerek itiraf etti.
Teni, hayatı, neşesi paramparça olduğu andan itibaren üstlendiği mücadelenin bir parçası olarak, 2016 tarihli 1773 sayılı Kanunun oluşturulmasını mümkün kıldı, Natalia Ponce Yasasını vaftiz etti.
O zamandan beri, asit saldırıları Kolombiya’da bir suç olarak kabul edilir ve kişisel yaralanma olarak kabul edilmez, bu nedenle hapis cezası 30 yıldan 40 yıla çıkarılmıştır ve saldırganı, yani suçu işleme niyetini değerlendirirken teşebbüs dikkate alınır. davranmak.
Onun için durdurulamaz çalışmasının en önemli kısmı, Latin Amerika’da ne kadarının etkilendiğini bilmemize izin veren resmi bir rakam olmayan bu sorunu görünür kılmak oldu.
Dünyada her yıl 20 ülkede yaklaşık 1.500 kişinin saldırıya uğradığı ve bunların %80’inin kadın olduğu tahmin ediliyor.
ASTI (Acid Survivors Trust International) adlı yardım kuruluşuna göre, Kolombiya her yıl yaklaşık 100 vaka ile dünya çapında utanç verici üçüncü sırada yer alıyor; Sadece 2018’de 501 rapor eden Birleşik Krallık’ın ve aynı dönemde 228 olan Hindistan’ın gerisinde kaldı.
Bu anlamda Kolombiya Sağlık Bakanlığı, “son beş yılda, bir kontrol, intikam veya cezalandırma mekanizması olarak 126’sı kadınlara yönelik olmak üzere, kimyasal ajanlarla 237 saldırı vakası yaşandığını” belirtti.
Natalia, diğer kadınların hayata yeniden başlamalarına yardımcı olmak için 27 Ekim’de Bogota’da “Kaia: Derinlerde Uyanış” adlı çizgi romanı sundu.
Hikaye saldırıdan sonra, onu iyileştirme veya yok etme gücüne sahip devasa bir boanın yaşadığı bir dünyayla bağlantı kurmasına neden olan bir depresyon ve acı uçurumuna daldığında başlar.
Hazır olduğunda Natalia, kadın düşmanlığına ve istismara karşı savaşan süper kahraman Kaia’ya dönüşerek gerçek hayata geri döner ve bizi iyileşmenin farklı şekillerde geldiğini anlamaya davet eder.
Natalia Ponce Vakfı’nın kurucusu, “İstediğimiz şey, tarandığında başka tanıklıkları keşfetmemizi sağlayan bu artırılmış gerçeklik çizgi romanıyla sanat, edebiyat ve teknoloji aracılığıyla toplumsal cinsiyete dayalı şiddeti önlemek, eğitmek ve önlemek” dedi. Hayatta kalan 95 kişiye eşlik ettiği Leon.
Meksika’da cezasızlık
Aynı acı ve yasal engeller, her gün 10 kişinin öldürüldüğü ve cinsiyetçi şiddet mağdurlarından oluşan Carmen Sánchez Vakfı’nın son yirmi yılda 11 Ekim’e kadar asit saldırılarından kurtulan 34 kişiyi kaydettiği Meksika’da da kadınlarla karşılaşıyor.
Bu nedenle feminist gruplar saldırıların kadın cinayeti olarak değerlendirilmesini talep ediyor ve Hükümeti cezasız kalmakla ve saldırganların özgür kalmasına izin veren toplumsal cinsiyet şiddeti şikayetlerini reddetmekle suçluyor.
Bu, 20 yıldan fazla bir süre önce eski ortağı tarafından saldırıya uğrayan ve vücudunun %40’ı yanıklara maruz kalan Elisa Xolalpa’nın hikayesi.
Buna rağmen, saldırgan, kadın cinayetine teşebbüsten değil, aile içi şiddetten yargılandı.
Elisa, EFE’ye “Devlet bize hak ettiğimiz adaleti vermiyor” diye şikayet etti.
Meksika’daki bir başka sembolik vaka, 2019’da saldırıya uğrayan ve geçen Temmuz’da Başkan Andrés Manuel López Obrador’a üç hakimi saldırganına koruma sağlamak için rüşvet almakla suçladığı bir mektup teslim eden saksafoncu María Elena Ríos’un vakası.
Eski ortağı, o zamanki Kurumsal Devrimci Parti (PRI) yardımcısı Juan Antonio Vera Carrizal’in görünüşe göre WhatsApp aracılığıyla gönderdiği mesajlar, “Sen bir fahişesin, açlıktan ölmek üzere olan bir insansın” şeklindeydi.
María Elena, ailesi ve arkadaşları, diğer dört erkeğin suç ortağı olduğu ve Vera’nın kadının yüzü, göğsü, kolları ve yüzü ile ortaya çıkması üzerine kadın cinayetine teşebbüsle suçlandığı saldırının emrini verenin o olduğundan eminler. yanmış bacaklar.
şeytanın asidi
Dominik Cumhuriyeti sokaklarında da korku dolaşıyor. Orada, satışına 2010’dan beri yalnızca teknisyenler ve endüstriler için izin verilmiş olmasına rağmen, geçen yıl halk arasında “şeytanın asidi” olarak bilinen şeyle 14 kadın saldırıya uğradı.
Ancak, 20 Ağustos 2021’de, sözde 42 yaşındaki Yanelis Arias López’in evine iki adam geldi ve ona bir buket çiçek verdi.
Kadın dışarı çıkınca vücudunun %70’inde yanıklara neden olan aşındırıcı maddeyi üzerine attılar.
Görünüşe göre Yanelis’in eski ortağı Anselmo Antonio Gómez tarafından emredilen saldırı, onu 14 gün hastanede bıraktı ve sonunda aynı yılın 3 Eylül’ünde onu öldürdü.
Sonuç olarak, Ulusal Tüketici Haklarını Koruma Enstitüsü, “şeytanın asidi”nin yapıldığı kimyasalların satışını yasakladı.
Erkekler de mağdur
Diğer Latin Amerika ülkelerinde olanların aksine, Nikaragua’da son yıllarda kurbanlar çoğunlukla erkekler oldu.
En iyi bilinen vaka, Aralık 2018’de beş cemaatçiye itirafta bulunurken bir Rus kadın tarafından sülfürik asit püskürtüldüğünde yüzünden yaralanan rahip Mario de Jesús Guevara’nın vakası.
24 yaşındaki Elis Leonidovna Gonn, aylar sonra serbest bırakılmasına ve Ulusal Polise göre “mülteci statüsüne” sahip olduğu İtalya’ya geri dönmesine rağmen, eylem nedeniyle sekiz yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Nisan 2018’deki hükümet karşıtı protestolarda, İnsan Hakları İzleme Örgütü’nün polis 16 yaşındaki bir çocuğa ve bir yetişkine asitle saldırdı.
Ayrıca protestocular, bir Sandinista militanının sekiz rakibe asitle saldırdığını ve şikayeti doğrulayan Sebastián Sandoval olarak tanımlanan biri de dahil olmak üzere kınadı.
Kolombiya, Meksika, Dominik Cumhuriyeti ve Nikaragua’da etkilenen yüzlerce kişinin yaptığı gibi kınamak ve ilerlemek, yapılması gereken budur çünkü Ponce de León’un vardığı gibi: “Hepimiz varoluşumuzda acı çekiyoruz ama birimiz kalamıyor. bu acıya bağlı, trajedisine ağıt yakıyor ve hayatı sonsuz bir talihsizliğe dönüştürüyor».