

Merhaba, web siteme hoş geldiniz. Uçurtma hayatına çocukluğumda babamın yaptığı altıgen ve sekizgen uçurtmalarda o'na yardım ederek başladım. En bariz hatırladığım şey kalın çıtaları cam ile inceltip düzelttiğimizdi. Sanırım o zamanlar uçurtma için tahta çıta bulmak bile zordu. Her ne kadar üniversite yıllarımda çok fazla uçurtma yapmasam da uzun süre kendim ve arkadaşlarım için altıgen uçurtma yaptım.
Uçurtma konusunda ilk ileri adımım 1992 yılında bir arkadaşımın bana İngiltere'den David Pelham'ın Kites adlı uçurtma kitabını getirtmesi ile başladı. Bu kitapta uçurtma resim ve çizimleri vardı ancak detaylı bir plan yoktu. İlk önce naylon ve çam çıtadan bir adet kutu uçurtma yaptım. İkinci denemem ise bir Suruga idi. Ancak çizim iki boyutlu olduğu için bizim altıgenler gibi dümdüz bir uçurtma yaptım. Tabi ki bu uçurtma uçmadı. İlk uçuşunu yapabilmek için bir yıl bekledi. Internet ile tanışıp bu uçurtmanın planını bulduktan sonra sadece bir ip parçası ile uçurtmanın arkasını gererek uçurtmayı uçurmayı başardım. Daha sonra bu uçurtmamı sahilde uçurduktan sonra yerde dururken iki adet sevimli boksör köpeği yedi.
Daha sonra internette okuduklarımdan ve araştırmalarımdan kumaş uçurtma yapmaya karar verdim. Ancak Türkiye'de kimse ripstop Naylon'u bilmediği için biraz araştırmadan sonra Tafeta kumaş aldım ve ilk Delta Conyne kumaş uçurtmamı tafeta kumaş ve ahşap çıtalardan yaptım. Daha sonra bu uçurtmalardan birkaç tane daha yaparak tren olarak uçurdum.
1997 yılında Amerika'ya giden bir arkadaşıma 2 ve 4 ipli uçurtma siparişi verdim. Kumandalı uçurtmalarla tanışmam ilk böyle oldu. Ancak Ankara'nın dağların arasında oluşu yüzünden bu uçurtmaları uzun süreli uçurtma fırsatı hiçbir zaman bulamadım.
2000 yılında televizyonda gördüğüm bir uluslar arası uçurtma festivali ilanından dolayı festival için Ankara'dan İstanbul'a gittim. Festival alanına gittiğimde çok şiddetli bir rüzgar vardı. Ben delta conynelerimi uçurmaya çalıştıkça sırası ile birer birer hepsinin çıtaları kırılıyordu. Bu sırada yakınımda biriside küçük ve değişik mavi bir uçurtma uçurmaya çalışıyordu. Bir süre sonra tanıştığım bu kişi aynı yıl içinde Martı Uçurtma Kulübü'nü kuracağımız Halit Cebeci idi. Aynı festival de Ziya Şen ve birkaç arkadaşı ile tanıştık. Hollanda, Almanya ve Avustralya'dan birçok uçurtmacı vardı ancak bu festivalde onlarla tanışma imkanı bulamadık. İleriki aylarda İstanbul'u ziyaretlerimde, Halit ile birlikte Büyük Çekmece gölünün etrafında uçurtma etkinlikleri yapmaya başladık.
Ancak Büyük Çekmece İstanbul'a epey uzak olduğu için daha yakın bir yer bulmaya çabalarken çözüm Halit'in rahatsızlanıp International Hospital'a yatması ile geldi. Hastanenin penceresinden sahildeki geniş alanı görmüş ve o zamandan bu yana bu alan İstanbul'lu kulüp üyelerinin buluşma noktası oldu. İstanbullu uçurtmacıların birçoğu ile bu alanda tanıştım. Kulübümüzün grafik işleri ile uğraşan Altan Güvenni ve Erol Dinneden ile burada tanıştım.
2001 ve 2002 yıllarında ki uçurtma festivallerinde yabancı uçurtmacılarla tanışma imkanı bulduk. Özellikle Hollandalı uçurtmacılar Henk Breedland, Henk Boelens, Maarten Van Hienen ve Wim de Wildt bize uçurtma ve malzemeler konusunda çok yardımcı oldu. 2002 yılında Halit ile birlikte yurt dışındaki ilk festivalimize Fransa'nın, Frejus kasabasında katıldık. Daha sonra ki yıllarda birçok uluslar arası festivale davet edildik.
2004 yılında İstanbul Durusu park da yapılan uluslararası uçurtma festivalinde daha önce e-mail ile haberleştiğim Erhan Tüfekçioğlu ve ayrıca Emin Bozbey ile tanıştım. İleri ki yıllarda her ikisinin de emekli olmasından sonra, Erhan özen ve yavaşlığı ile Emin ise tam tersine müthiş hızı ile zıt bir ikili oluşturdular.
2006 yılında, kulübümüze Tavşanlı'dan üye olan Fevzi Kır'ın daveti üzerine kulüpçe buradaki festivale katılıp Fevzi ile tanıştık. 2008-2010 yılları arasında üç defa daha buradaki festivale geldik. Festival alanının çok güzel olması sebebi ile burası kulüp için bir buluşma noktası gibi oldu. Fevzi ilk başlarda Tavşanlı gibi küçük bir ilçe de yalnız olmasına rağmen çok işler yapıp Tavşanl'da birçok kişinin uçurtma hobisine girmesini sağladı.
2006 yılının ileri ki dönemlerinde ise Ankara'da ki uçurtmacı arkadaşlarımla tanıştım. O ana kadar Ankara da yalnız uçuruyordum. Halil Bayülker, Murat Er, Uğur Mermer, Said Özkan Aktuğ ve diğer arkadaşlarla tanıştıktan sonra Ankara'da epey kalabalık bir grup olduk. Arkadaşlarımızın birinin küçük dükkanında küçük bir atölye kurduk ve burada birlikte uçurtma yapmaya başladık.
Şu an ise Martı Uçurtma Kulübü ve kendim adına en büyük amacımız Türkiye'de katılabileceğimiz kadar çok şehirdeki festivallere katılıp ve çeşitli yelerde atölye çalışmaları yaparak uçurtma hobisini tüm Türkiye'ye yaymaya çalışıyoruz.
İyi Rüzgarlar,
Ferruh Bayşu