14 saat aralıksız çalıştığı iş yerinden eve gitmek için gecenin kör karanlığında, durakta otobüs bekleyen bir çocuk vardı. Çoktan devrilmiş bir ağaç gibiydi gözleri. Ve kafasını kaldırıp her yola baktığında, belki bu otobüstür diye gözleri parlıyordu. Onun otobüsü gelmedi. Başı öne eğildi. Yürümeye başladı. Karanlıkta kayboldu. Sahi bu seçimlerde onun için tek bir kelime söylenmiş miydi? Suda çürümeye bırakılan bir ağaç gibi bütün süslü ideolojilerimiz. Kim ne istiyor, belli değil.