Şeytan Adası
|Şeytan Adası|
Île du Diabe
|Coğrafya|
|Bölge||Fransız Guyanası|
|Koordinatlar||5°17′38″N 52°35′0″W|
|Takımadası||Îles Du Salut|
|Denizi||Atlas Okyanusu|
|Ada sayısı||3|
|Diğer adalar||Île Royale (Kraliyet Adası), Île Saint-Joseph (Aziz Joseph Adası)|
|Yüz ölçümü||0.140 km2|
|Siyasi|
|Adadaki ülke(ler)|
|Demografi|
|Nüfus||14 kişi|
İçindekiler
Mahkûm kolonisi için kullanılışı[değiştir | kaynağı değiştir]
Firar Girişimleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Şeytan Adası 1852 - 1946 arası dönemde çoğunlukla Fransız mahkûmlar için kullanıldı. Clément Duval, bir anarşistti, 1886'da Şeytan Adası'na gönderildi. İdama mahkûmdu fakat cezasını Şeytan Adası'nda kürek mahkûmu olarak çekmekteydi. Adadayken çiçek hastalığına yakalandı. Nisan 1901'de Şeytan Adası'ndan kaçmayı başararak New York'a gitti ve hayatı boyunca orada yaşadı.
Sylvain[değiştir | kaynağı değiştir]
Şeytan Adası'ndan Henri Charrière'le hindistan cevizlerinden yaptıkları bir salı kullanarak kaçtılar. Anakaraya ulaşmayı başardıklarında, Sylvain kıyıya yakın bir yerde kum bataklığına batarak öldü.
I. Dünya Savaşı gazisi Belbenoit 1920'de hırsızlık suçundan 8 yıl kürek cezasına almış ve Şeytan Adası'na gönderilmişti. Uzun bir kanoyla Maroni Nehri üzerinden kaçmayı denedi. Yakalandı ve hücreye kapatıldı. Firar girişimleri ve yakalanıp hücreye kapatılışı birkaç defa daha gerçekleşti.1938 yılında yazdığı Kansız Giyotin adlı otobiyografik romanında firar denemelerini anlatmıştır. 14 yıllık mahkûmiyetinin ardından 1934'te serbest bırakıldı fakat Fransa'ya dönmesine izin verilmedi.
Adaları 1938 yılına kadar denizaşırı mahkeme, cezaevi ve çalışma kampı olarak kullanan Fransa, bu tarihten sonra Fransa'dan mahkûm sevkiyatını durdurdu. 1952 yılında da cezaevi tamamen kapatıldı. Günümüzde 12 personel ve 2 Fransız jandarmasıyla turizm faaliyetleri için kullanılan adaları senede 50.000'den fazla turist ziyaret etmektedir.
Sinema ve edebiyatta Şeytan Adası[değiştir | kaynağı değiştir]
- Fransız Henri Charrière, 1968 yılında yayımladığı çok satan otobiyografik romanı Kelebek (Papillon)'te 1930'lu yıllarda müebbed kürek cezasına çarptırılarak diğer ağır cezalık mahkûmlar gibi Fransa'dan bu adaya, yani Şeytan Adası da denen Fransız Guyanası'na gönderilişini, bu kürek cehenneminde yaşadıklarını ve kaçma girişimlerini anlatıyordu.
- Yukarıdaki kitap dünya çapında ünlü olup onlarca dile çevrilince sinemanın da dikkatini çekmekte gecikmedi. 1973 yılında Amerikalı yönetmen Franklin J. Schaffner romanı aynı adla sinemaya uyarladı. Steve McQueen ve Dustin Hoffman'ın başrollerini paylaştıkları ABD-Fransa ortak yapımı film de tıpkı romanı gibi gişe rekorları kırdı.
- Michael Curtiz'in yönettiği ve Humphrey Bogart, Peter Ustinov, Aldo Ray ve Joan Bennett'in oynadıkları 1955 tarihli We're No Angels (Benim 3 Meleğim) filmi de Şeytan Adası'nda geçiyordu.
|Ada ya da takımada ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.|