Bazı oyuncular rakip takım taraftarları tarafından sevilmez. Hatta bazı değil, çoğu oyuncu sevilmez. Bir kere rakiptir, sevmemek için değil sevmek için özel bir neden olmalı. En azından suya sabuna dokunmayan biri olmalı ki nötr kalınsın. Genelde bu oyuncular da kendi takımının taraftarlarınca, ya çok sevilir ya da "bu adam bizim takıma yakışmıyor" diye tanımlanır.
Peki en azından rakip takımın rahatsızlık duymadığı bu isimler hangileri? Bunu 4 büyükler için çıkarmaya çalıştım. Elazığ'daki Fenerbahçeli Ahmet, Galatasaray'ın bir oyuncusunu eskiden beri hiç sevmemiştir, ona karşı kin beslemiştir ama o adam benim "nefret edilmeyen adam" listeme girmiştir. Bu olabilir. Ben genel kanıya göre yazacağım.
Galatasaray ile başlayalım. Selçuk İnan mesela. Tamam Trabzon taraftarı sözleşmesi bitti diye rakibe gittiği için sevmiyordur ama adam efendi adam ve sahada sevimsiz bir hareket yapmıyor. İkinci isim Johan Elmander. Bir iki kez rakibe arkadan vurdu ama bildiğim kadarıyla bir kaç kez de istemeden yaptığını söyledi ve özür diledi. Hatta devre arasında ya da maç sonunda gidip hakemden de özür dilmişliği var. Fernando Muslera da aklıma gelen 3. Galatasaraylı. Uruguaylı kalecinin çirkin bişey yaptığını hatırlamıyorum. Efendi kaleci, sempatik de. Ayrıca iyi de. Semih Kaya ve Emre Çolak da aklıma gelen bir diğer isim. Şimdi Serkan Kurtuluş'un da çirkin bir hareketini görmedim ama müzmin yedek bir adamı da bu listeye almayayım dedim. Daha göz önündeki isimleri değerlendirmek istedim.
Geçelim Fenerbahçe'ye. Volkan Demirel'den başlayalım. Şaka şaka... Yobo olabilir mesela. Lugano'dan sonra şeker gibi adam. Aman aman centilmen değil belki ama sıkıntılı bir arkadaş da hiç değil. Gökhan Gönül de ara ara gerginleşse de genel olarak centilmen ve efendi biri. Ziegler de bugüne kadar ters bir hareketini görmediğim bir diğer savunmacı. Enteresan biçimde Fenerbahçe'nin genel sevilir adamları savunma hattından. Oysa çirkefleşmeye en müsait bölge burası. Fenerbahçe'nin ortasahayı direkt geçiyorum. Alex'te duruyorum. Hem bu kadar iyi futbolcu olup hem de nefret edilmeyen biri olmak kolay değil gerçekten. Alex bunu başardı bence. Mesela Hagi, rakip takım taraftarlarınca nefret edilen bir figürdür ama Alex bu noktada farklı. Hem saha için de hem de saha dışında oldukça sempatik ve ılımlı.
Beşiktaş'a bakalım. Rüştü Reçber ya da Cenk Gönen. Biri olgun, diğeri iyi niyetli. İkisi de rakip takım taraftarlarınca kin beslenmeyen isimler. Rüştü'nün kornere çıkan ama hakemin aut verdiği pozisyonlarda dahi bir kaç kez hakemi uyarmış olması bile başlı başına güzel. Bizim savunma hattı Fenerbahçe'ninki kadar sevimli değil sanırım. Egemen ve Toraman'ın çok sevildiğini düşünmüyorum. Sivok, Köybaşı'dan emin değilim. Hilbert'in sevildiğini düşünüyorum. Ernst'i de sevilen adamların arasına yazmakta sakınca görmüyorum. Üstelik hırsı ve mücadeleye dayalı bir bölgede oynayan adamın sevilmesi de kolay değilken. Takımın "Hah bu seviliyordur işte!" dediğim tek yabancısı (Ernst'i bizden kabul ediyorum) Holosko sanırım. Vur kafasına al ekmeğini elinden. Listenin son talihlisi de Beşiktaş'ın çocuğu Necip olsun.
Onur Kıvrak ve Tolga Zengin, Trabzonspor adına ikisi birden listeye girebilecek isimler. Serkan da hırslıdır ama öyle pislik yaptığını da hatırlamıyorum. Trabzon'un yabancılarının hepsi benim gözümde aynı. Brozek, Celutska, Cech, Glowacki, Adrian hepsi bir. Arada adamlar. İyiye bir adım yakın. Forvet arkasındaki isimlerde biraz şark kurnazlığı var, yoksa onlar da listeme girerdi.
Hocalarla bitirelim. Sanırım etliye sütlüye karışmayan Carvalhal en sevilen hoca. Beşiktaş taraftarı da çok seviyor, çok başarılı olmamasına ve teknik anlamda çok güvenmemesine rağmen. İyi insan... Fatih Hoca eski günlerinden biraz uzak görünse de stresli durumlarda maskesini çıkarabiliyor. Şenol Güneş çok güzel konuşuyor, doğru şeyleri söylüyor, aslında büyük çoğunluk tarafından da çok seviliyordu ama şu şike süreci özellikle Fenerbahçe taraftarlarının onu silmesine sebep oldu. Aykut Kocaman için de benzer şeyler geçerli. Sessiz sakin "Poker Face" adamın şike sürecinde kulakları çok çınladı.
Bu piyasada sevilmeyen adamlar olduğu gibi güzel insanlar da var. Gönül ister ki bu güzel insanlar çoğalsın. Aslında kendilerini bize sevdirmek zorunda da değiller ama en azından saygı duyulabilecek kadar iyi olsunlar.