Editörün Seçimi
En Çok Ziyaret
Kafa nakli, dejeneratif hastalıklardan muzdarip insanların sağlıklı bir vücuda erişebilmelerini ve böylece yaşam kalitelerini iyileştirmelerini sağlamayı amaçlamaktadır.
Şimdiye kadar, insan kafa nakli henüz yapılmamıştır, ancak zaten nakil için başvuran birkaç kişi var. Ancak, 1950'lerden beri doktorlar ve bilim adamları köpekler ve maymunlar gibi hayvanlara kafa nakli yaptıkları için sonuçlar tatmin edici olmamıştır.
Baş nakli için ana risk omurilik tutulumudur, çünkü ameliyatı yapmak için omurilik ile kafa arasındaki bağlantıyı kesmek gerekir. Bu nedenle, bilim adamları bu bağlamayı yeniden yapılandırmak ve nakledilen hastalarda hareket kaybını önlemek için maddeler ve yollar üzerinde çalışıyorlar.
İlk kafa nakli 1950'lerde bir Sovyet doktor tarafından bir köpek yavrusu üzerinde gerçekleştirildi. Doktor iki başlı bir köpek yarattı, yani bir köpeğin kafasını tamamen sağlıklı bir köpeğe nakledildi. İki başlı köpek ameliyattan birkaç gün sonra kurtuldu. Birkaç yıl sonra, Amerikalı bir doktor bir maymunun kafasına transplant etmeye karar verdi, ancak ameliyattan sonra hayvanın hayatta kalması çok kısa oldu, operasyondan yaklaşık bir buçuk gün sonra maymun öldü.
2015 yılında bir İtalyan doktor, insanlara kafa nakli gerçekleştirilebildiğini ve ilk nakil işleminin 2017 yılı sonuna kadar gerçekleştirilebileceğini söyledi. Doktor ayrıca kadavralarda kafa nakli gerçekleştirdiğini ve bunun bir başarı olduğunu söyledi. Çünkü onlar cesettir, kafa transplantasyonunun olası sonuçlarını değerlendirmek mümkün değildir. Bu nedenle, beyin cerrahı tıp etiği ile ilgili birçok eleştiri almıştır.
İtalyan hekimin önerdiği kafa nakli, Çinli doktor ve bilim adamlarının desteğine sahiptir ve teorik olarak, insanlarda kas atrofisine neden olan ve Werdnig-Hoffman sendromu gibi hareketleri engelleyen dejeneratif hastalıklara izin vermek amacıyla yapılır. Örneğin, hareket kısıtlaması olmayan sağlıklı bir vücuda sahip olmak. Werdnig-Hoffman sendromu hakkında daha fazla bilgi edinin.
Kafa, beyin ölümü olan ancak sağlıklı olan bir donörün vücuduna nakledilir. Bağışlanan vücudun başı ve omuriliği, belirli bir madde ile yeniden bağlanana kadar hücrelerin ölümünü önlemek için -10 ila -15 ° C arasında dondurulur. Buna ek olarak, kişi herhangi bir hareketi önlemek için 3 ila 4 hafta boyunca indükte komada kalmalı ve herhangi bir reddetmeden kaçınmak ve böylece ölümden kaçınmak için immünsüpresif ilaç kullanmalıdır. İndüklenen komadan sonra, kişinin sürekli fizyoterapi seanslarına ihtiyacı vardır, böylece hareketleri yeniden öğrenebilir.
Nörocerrahiye göre, nakil milyonlarca dolara mal olacak, yaklaşık 150 doktordan oluşan bir takım gerektirecek ve yaklaşık 36 saat sürecek.
İnsan kafa nakli henüz yapılmamıştır, bu yüzden hala teorik bir prosedürdür. Bununla birlikte, yaşam kalitesini iyileştirmek için transplantasyon için başvuran birkaç kişi vardır.
Kafa naklinin en büyük riski ölümün yanı sıra, hareketin kesin kaybıdır, çünkü ameliyatı gerçekleştirmek için omurilik ile beyin arasındaki bağlantıyı kesmek gerekir. Bu riski önlemek için, bilim adamları bir yapıştırıcı, polietilen glikol veya PEG olarak hareket edebilen ve böylece beyni omuriliğe bağlayabilen bir madde keşfettiler.
PEG, omurilikten ödün verilmiş yavrular, maymunlar ve sıçanlar üzerindeki deneylerde kullanıldı. Bu hayvanlar PEG ile tedavi edildi ve 1 yıl sonra normal yürüyebiliyordu. Bununla birlikte, PEG henüz insanlarda bu amaç için kullanılmamıştır ve bu nedenle, bu maddenin omurilik ve beyin arasındaki bağlantıyı gerçekten yeniden üretme kapasitesine sahip olup olmadığı bilinmemektedir. kafa nakli gerçekleştirilir.