Cezayir mezarlarının kuşatması Sidi Brahim. Fransız avcıları saldırıyı yendi. XIX yüzyılın kartpostal
Ne kadar sık çatık filozoflar ve düşünürler, kan ve demir yolunu takip etme tehlikesi, minnettar okuyucular, ağır folioları kapama tehlikesi hakkında değişmez gerçekler dile getirir silâh.
Savaşlar büyük ve yerel, kanlı ve “garip” olmuş, ancak er ya da geç bir genel kategoriye giriyorlar - unutulmuş. Kendilerini unutulmaya sevk ediyorlar, sadece korkutucu olduğu için hafızadan siliyorlar. Genellikle hem kolay hem de faydalıdır - hem politik hem de ekonomik olarak. Sadece savaş değil, politikanın başka yollarla devam etmesidir. Savaş sonrası dünya da savaşın bir devamı - sadece farklı bir ortamda ve başka yöntemlerle. Bir şeyi unutmak - arada sırada bir şeyi hatırlatmak faydalıdır.
Fransız ordusunun Cezayir kampanyası 1830 - 1847 coşku ile tartışmak için geleneksel değil. Coşku olmasa bile, onu çok az hatırlarlar. Bunun sonucu Fransa için kanayan bir yara haline gelen toprağın katılımıydı. Bu engin toprakların fethine ve onun kaybına, cezai baskınlar ve acımasız katliamlar eşliğinde uzun, kanlı ve uzlaşmaz savaşlar eşlik etti.
1845'in ikinci yarısında, bir zamanlar itaatsizlik Cezayir, Fransa'nın savaş makinesi altına giderek daha fazla eğiliyordu. Neredeyse bin kişilik bir ordunun 100'ini yoğunlaştırmış ve kabilelerin soyluları arasında sürüleri ve anlaşmazlıkları çok ustaca kullanan Fransızlar, sistematik olarak ülkeyi kendilerine bırakmıştı. Asilerin lideri - yorulmayan ve karizmatik Abdülkadir - gerilla eylemlerine, bireysel görevlere, garnizonlara ve iletişim saldırılarına tamamen geçmeye zorlandı. Bütün bunlar, İspanya gerillalarına ve Rus partizan savaşına çok benziyordu, ancak El Kadir'in arkasında düzenli bir ordusu yoktu: Ne Wellington ne de Kutuzov. Sadece kendi gücüne güvenebilirdi.
Yemler!
21 Eylül Oran (Kuzeybatı Cezayir) ilinde bulunan Gemma'nin küçük garnizonunun komutanı 1845, teğmen albay (teğmen albay) Lucien de Montagnac'ın Fransızlara sadık bir Souhalia kabilesi elçisi tarafından görülmek istediğini söyledi. Bölge, teğmen albay'ın gözlerinin önünde göründüğünde, heyecanla, El Kadir'in, Fas bölgesinden aşiret topraklarını istila etmek üzere olduğunu ve “Fransız arkadaşlarından” yardım istediğini duyurdu.
Fransız Garnizon Komutanı Teğmen Albay Montagnac
Montagnac, çağdaşlarına göre iyi bir askerdi. Açıklanan süre boyunca, geniş bir savaş tecrübesine sahipti: yılın İspanyol keşfi 1823'ine katıldı ve 1832'ta Paris'teki Haziran ayaklanmasını bastırdı ve ikinci davada, daha uygun ve layık bir durum için bekleyeceği gerçeğini öne sürerek Onur Lejyonu Kararını vermeyi reddetti. Cezayir'de Montagnac, bir yandan umutsuzca cesur ve yetenekli bir komutanın, bir yandan da, yerel nüfusu etkileme yöntemlerinin, Fransız subayları arasında bile biraz hayal kırıklığına neden olduğunu gösterdi. Paris’e açıklama yapma çağrısı dışlanmamıştı, ancak Fransız ordusunun emirlerinin belirli bir duygusallığı yüzünden değil - sadece “kamuoyu” gibi ciddi bir faktör vardı.
Öyle ya da böyle, Montagnac Eylül 10 akşamında Gemma'dan 22'te konuşuyor - New Orleans tarikatının ayak avcılarının 8'inci taburu ve hussarların 2'inden oluşan konvoya başkanlık ediyor. Garnizondan ayrılan toplam güç sayısı yaklaşık olarak 2 kişiydi. Katırların konvoyunda on günlük bir süre boyunca hükümler, su ve mühimmat vardı. Fransızların topçusu yoktu.
Eylül 22’in akşamında, nehir kıyısındaki 15’in üssünden yaklaşık 60 kilometre uzakta kamp kurmuşlar. Geceleri, Montagnac, Abd El-Kadir'in küçük bir dekolte ile yaklaştığı yerel “iyi dilekçiler” den bilgi alır. Gecenin üçüncü saatinin başında, Teğmen Kostya'yı kampı ve vagon treni korumak için halkın bir kısmı ile birlikte bırakmak, Cezayir liderini onur meselesi olarak kabul eden Montagnac, Sidi Brahim kasabası yönünde bir gece yürüyüşü yaptı. Kamptan birkaç kilometre ötede hareket ederken, devriye gezen süvariler, hızla yaklaşmakta olan büyük toz bulutlarını gördü. Arap biniciler aniden arazinin kıvrımlarından göründüler. Gerilla savaşında sıkça olan şey, Fransızlar ustalıkla hazırlanmış bir pusuya girdiler. "Birkaç uydu" aslında 5'tan 6'a bin kişiye kadar numaralandırma şeklinde gerçekleşti. Saldırıya ve piyadelerin yürüyüş pozisyonundan savaş pozisyonuna geçmesine izin vermeye çalışan süvariler hızla kesildi. Hackerlar hala bir kare oluşturmayı başardı. Çevresindeki yoldaşlarına yardım etmek için bekçilerin şirketi ile birlikte acele eden Teğmen Koste, Araplar tarafından yakalandı ve halkının çoğuyla öldü.
Fransız avcıları
Fransızların konumu çok ciddiydi - Arap süvarileri her yönden onlara saldırdı. Montagnac'ın kendisi midede bir kurşun isabet ederek düşer. Ciddi şekilde yaralanmasına rağmen, halkına sonuna kadar savaşması için ilham veriyor ve en azından bir tür sığınak bulabilecekleri Sidi Brahim'deki marabout'un mezarına girme emri verdi. Mekke'ye hac ziyareti yapan Kuzey Afrika'da azizler çağırılan Marabouts. Ölümden sonra vücutları taş bir çitle çevrili küçük mezarlara yerleştirildi.
Mezar bir üs haline geldi
Sidi Brahim Türbesi
Akşama kadar, Arapların yaptığı çok sayıda saldırının ardından, neredeyse 400 Fransızca'sının yüzünden fazlası hayatta kalmayacak. Sonunda, Kaptan Gera, 80 bekçileri ile birlikte - çeşitli firmaların kalıntıları - mezara ulaşmayı ve orada bir yer edinmeyi başardı. Ayrıca savunmaya devam etmesine izin verecek stoklarla birkaç kargo katırı tutmayı da başardı. Sidi Brahim'ın mezarı, 1,5 metre yüksekliğinde alçak bir taş duvarla çevrili küçük bir yapıydı. Onun alanı, 20'te hayatta kalan Fransızlar tarafından, 20 sayaçlarında yoğun savunma emirleri yaratmayı mümkün kılarak tahmin edildi. Alçak kapılar hemen barikatlandı. Türbenin tepesinde, kuşatıcı faktörle birlikte pratik bir işlev de yapan bayrağı kuşatmaya karar verildi, kuşatılan kişi tarafından uzaktan keşfedilmeyi bekleyen Gemma'nın süvariler devriyeleri. Uygun bir pankart yoktu ve bayrak bir Onbaşı Lavasiere üniforması, bir mendil ve kırmızı bir subayın kemerinden yapıldı. Cezayirliler Sidi Brahim türbesini her yönden çevreledi ve saldırdı. Daha da yaklaşmaya ve Fransızlara taş atmaya çalışıyorlar. Abdülkadir'in en az bir saha silahı olsaydı, çok çabuk biterdi. Ama silah yoktu. Kuşatılmış olanlar taş duvarın arkasından iyi amaçlı ateş yakarken, engelleri aşmaya çalışırken süngüleri kullanıyorlar.
Fransızlara, Abdülkadir'den teslim alınacak bir teklifle birlikte bir mektup yazan üç milletvekili var. Sadece düşmanın büyük bir kopmalarını tuzağa düşürmek ve aslında yenilgiye uğratmakla kalmadı, kalıntılarının teslim alınması politik prestijini daha da artıracaktı. Savaştan yorulan birçok kabile, özellikle Fransızlar ile olan yeni çatışma turunda emirleri desteklemekte tereddüt etti; Emir'in astlarının mektubunu okuduktan sonra (dekolte tercümanı vardı), Kaptan Hera onlara esaret etmeyi kabul edip etmediklerini sordu? “Hayır!” Avcılar birlikte cevap verdi. Saldırılar devam etti ve 23 Eylül akşamına kadar teker teker takip edildi. 24 sabahında, Fransızlara teslim olma teklif edildi, ardından beklenen reddedildi. Mücadele başladı. Kuşatılanların durumu gittikçe daha da zorlaştı - yiyecek ve içme suyu stokları hızla azaldı.
Abdülkadir ağır bir argüman sunmaya karar verdi. Bu zamana kadar Cezayirliler ellerinde, mağlup edilen Montagnac dekolmanından birkaç düzine mahk werem oldu, çoğu yaralandı. Esirlerden, kuşatılanlara yaklaşmaları ve silahlarını bırakmaya ikna etmeleri için teklif edilen Kaptan Dutert seçildi. Kaptanlarına, askerlerini teslim olmaya ikna edemediği takdirde, kafasını keseceklerini düşünmeden kaptanlarına açıkladılar. Çıplak kılıçlı iki savaşçının eşliğinde Dutert, duvara yönlendirildi. Ancak “boşuna kan dökülmesi, yararsız direniş” ve kendisinden ve benzer söylemlerden beklenen diğer benzer söylemler yerine, Dutert, korucuları sonuna kadar savaşmaya ve cesaretini kaybetmemeye çağırdı. Cesur kaptan, Arapların pozisyonlarına geri getirildi, bir sigara içmesine izin verildi ve başı kesildi.
Abdülkadir, Cezayir komutanı
Başıboş bir kurşun, Emir’i kulağına yaraladı - hayatındaki tek zaman. Yalnızlık içinde uzun süre dua ediyor. Belli ki, Cezayir lideri yine psikolojik yöntemleri denemeye karar verdikten sonra, Abdülkadir, piposunu koruyan esir Gorny Rolland'a geri çekilme emri verdi, ancak Rolland, geri çekilme sinyali yerine, saldırıyı seslendirdi. Cesur madenci, Kaptan Dutert'in aksine, hayatta kaldı.
Fransızların inatçı direnişi, düşmanın saygısına neden oluyor - Eylül 24 akşamı, emir teslim olmak için yeni bir mektup göndererek, hayat kurtaracağına söz veriyor. Sadece bir kelime ile aynı yazılı cevabı aldım. General Cambron'un İngilizlerin silahlarını bırakma teklifine yanıt olarak Waterloo'nun kanlı tarlalarında çığlık attığı aynı kelime. Yeni isyanlara cevaben, Araplar yine bir avuç dolusu şeye saldırır. Özellikle şiddetli saldırı, Eylül 10 akşamı 24’a yapılan saldırıydı. Büyük kayıplarla tekrar ele geçirildi. Gece arzulanan dinlenmeyi kuşatılmış rangers'a getirdi. Yoğun bir kazık zinciri kurarak Cezayirliler yakınlarda kamp kurmuşlardı. Savaşın coşkusu düştüğünde, yorgunluk, açlık ve en önemlisi susuzluk döndü. Kuşatılmış olan tüm kıt rezervler sona ermeye başladı: Sidi Brahim'in mezarına hızlı bir yürüyüş sırasında çok fazla şey atıldı. Tüm gün eylül 25 daha düşük verimlilikle saldırılara taciz etmeye devam etti - Emir, Fransızların kötü durumunun farkındaydı ve kendisi de büyük kayıplar yaşadı. Akşamları, nihayet dış yardımın beklenmemesi gerektiği açıkça ortaya çıktı. Mühimmat sona erdi. Suyla olan durum umutsuzdu, o zamana kadar tamamen sona erdi ve insanlar, dekolman doktorunun bir miktar kaynağı ve kendi idrarları olan korkunç bir pelin karışımı içmeye başladı.
Buluş
8 inci taburunun emektarı hayatta kalan az sayıdaki Fransızdan biri olan boynuzlu bir Rolland idi. XIX. Yüzyılın Fotoğrafları
Doğaçlama askeri konsey mevcut durumdaki tek doğru kararı verdi - bir atılım yapmak için. Sabah erkenden 26 sabahın erken saatlerinde sabah 7 civarında, hayatta kalan 80 (diğer 77 kaynaklarında) bekçiler duvara tırmandı ve bir atılım için koştu. İlk başta her şey yolunda gitti - Arapların ileri parkuru süngülerle vuruldu. Cezayir’lerin kuşatması ve dövüşünden zaten bıktığım için böyle bir hareket beklenmedik bir şeydi ki, bekçilerin korucuları Gemma’nın direğine doğru oldukça uzağa gitmeyi bile başardı. Fransızlardan böyle bir cüret beklemiyordu ve ölümlerinin kaçınılmaz olduğuna inanıyordu. Üç günlük bir kuşatmanın tükettiği, insanlar hızla kendilerini tükendi. Sabah saat sekize doğru küçük bir vadide durma meydana geldi. Burada, yakındaki “kafir tarafından dövüldüklerini” öğrenen, takip edebildikleri bir şeyle silahlanan ve peşlerine canlı bir şekilde katılan, yakındaki köylerin düşman fikirli sakinleri tarafından kuşatıldılar. Emir'in savaşçılarının yakında katıldığı umutsuz bir el ele dövüş başladı. Avcının hayatta kalanları bir kare şeklinde dizildi ve hayatlarını daha yüksek bir fiyata satmaya hazırlandı. Neyse ki takipçiler tarafından kuşatılmış az sayıda ateşli silah vardı ve örgütlenmemişlerdi. Arap kılıçları ve Fransız süngüleri ölümcül bir savaşa katıldı. Arazinin kıvrımlarını kullanarak avcılar inatla Gemme'ye doğru yola çıktılar. Garnizonda Montagnac'ın çıkarılmasının ölümünün farkındaydı - hussarlardan biri ona ulaşmayı ve olanları rapor etmeyi başardı. Korucuların hepsi ölü olarak kabul edildi, ancak çekimler Gemme'de duyulduğunda, keşif için gelişmiş bir piyade ekibi gönderilmesine karar verildi. Eğitim kampı devam ederken, kalenin kapılarının etrafında dolaşan sadece 16 insanlar, Eylül’ün akşamı 22’in Gemma’ndan çıkan konvoydan geriye kalanlardı. Hayatta kalan beş kişi yakında yaralardan öldü. Çoğunlukla yaralanan yetmişin üzerinde kişi El-Kadir halkı tarafından yakalandı ve başka bir 23 numarası ele geçirildi. Çoğu bu esarete dayanamadı.
Kamu rezonansı
Öykü Sidi Brahim'deki mücadele büyük bir rezonansa neden oldu. Abdülkadir başarısını en fazla kullandı. Fransız mahkumlara, farklı kabilelerin temsilcilerine zafer kanıtı olarak gösterildi. Ek olarak, pek çok kupa - tüfekler, mühimmat parçaları, Sidi Brahim altında alınan kişisel eşyalar - doğru insanlara hediyelik eşya ve görsel propaganda malzemesi şeklinde dağıtıldı. Uzak bölgelerdeki kabileler, en azından ordu ordusunun mağlup olduğundan emindi. Abdülkadir’in kazandığı zafer, Cezayirli’yi karıştırdı ve düşmanın yenilebilir ve yenilmesi gerektiğini gösterdi.
Fransa'da toplum, bir yandan, neredeyse ümitsiz bir durumda olan askerlerin cesaretinden hayranlık duyuyordu. Öte yandan, Montagnac, El-Kadir’in şöhretini kıskanan ve elbette onu yakalamak isteyen Montagnac’ın açıkça maceracı olduğu için öfkelenmişti, çünkü teğmen albay bir tuzağa düştü ve astlarının ölümünün suçlusu oldu. Fransız askeri komutanının temsilcilerine birçok soru vardı - avcı, üç gün boyunca garnizonundan nispeten kısa bir mesafede kuşattı ve onlara yardım edilmedi. Gazeteler sayesinde, Cezayir’in Fransa’ya ait olduğu ve tüm asilerin pasifleştirildiği ve isyancı emirinin Fas’ta oturduğu ve bebekleri yerken felsefi eserler ürettiği konusunda ikna olmuş olan Fransız halkı, neredeyse 400 askerlerinin ölümü karşısında şok oldu. Sidi Brahim savaşının ilk detaylarından sonra, bazı gazetelere sansür kısıtlamaları getirildi. Ana suçlu nihayetinde Montagnac'ı aşırı zulüm ekleyen dayanılmaz maceraperestliği ile ortaya çıkardı. Conan Doyle'un kahramanları gibi, Seldon'ı mahkum etmek için bataklıklara koşan Dr. Watson ve Henry Baskerville gibi, Montagnac da düşüncesizce ve hazırlıksız davrandı. Bu arada, bu savaşta, Cezayir'in bağımsızlığı savaşında olduğu gibi, her iki taraf da araç ve yöntemlerde özellikle törene dayanamadı. Cezayirli'nin tek farkı ile Fransızları onları ziyaret etmeye davet etmedi.
Anıtın tarihi
Cezayir Oran, Sidi Brahim'da Ölen Anıt
Sidi Brahim savaşı, Fransız ordusunda yaygın olarak bilinen bir cesaret ve özveri örneği haline geldi. Hatırlandı ve sonunda, Oran'ın eyalet başkentindeki 8 taburunun korucularının onuruna bir anıt dikme fikri doğdu. Bazı zorluklar olmadan değildi. 1893’te, Sidi Brahim’e düşenlerin onuruna bir anıtın yaratıldığı açıklandı. Genel abonelik başladı, ünlü heykeltıraş Aime-Jules Dalou seçildi. Mermer ocaklarının sahibi Emil Delmont mermerin maliyetini düşürmeyi kabul etti. Fakat burada, Teğmen Albay Montagnac'ın yeğeni Baron Montagnac müdahale etti ve anıtın sadece amcasının anısına dikilmesini istedi. Çok fazlaydı - yeğeni davayı tehdit etti ve genel olarak çok fazla ses çıkardı. Skandalın ortasında, baron öldü ve yutturmaca çöktü. Fakat burada Dahl zaten ücretinin kapsamını genişletmek istedi. 5 bin frank aldıktan sonra çalışmaya başlamadan aynı miktarda talep etti. Anıtın yaratılması için yapılan komite, maharetine, yeteneğine bağlı olarak, Fransa ve Glory’deki figürlerin alegorik tasvirinin aşırı ilham ve dahi gerektirmemesi gerektiğini belirtti. Dalu yavaşladı ve çalışmaya başladı. Ağustos 1898’ta, anıt, Oran’a dikildi.
Oran'da kalan dönüştürülmüş bir anıta benziyor
Anıt, 1965'a kadar, yeni Cezayir makamları tarafından yeniden yapılana kadar, tüm sömürgecilik kalıntılarının sökülmesiyle - Fransa'yı tanıtan kızın heykelinin yerine Abd-Kadir büstünün yerini aldı. Gironde'nin Perissac kentinde Oran'dan taşınan bir heykeli olan yeni bir anıt dikildi. Sidi Brahim'de ölen askerlerin kalıntıları, Fransız korucularının müzesinin bulunduğu Paris'teki eski Vincennes kalesinde 1965'ta yeniden doğdu.
Tabur yolu
Onur Lejyonu Nişanı ile 8 Taburunun Afişi
Sidi Brahim savaşından kısa bir süre sonra 8'inci korucu taburu, tekrar restore edildi ve Cezayir'in fethinin son aşamasında aktif bir rol aldı. 1859'ta, Macenta Savaşı'nda, İtalyan kampanyası sırasında. Prusya Kralı 1870 - 1871 savaşında avcılar, birimlerin çoğunun Napolyon III'ün teslim edilmesinden sonra yakalandığı Metz ve Sedan'da savaştılar. 8 Taburu, yeni bir Leon Gambetta ordusunun yaratılmasının bir parçası olarak gönüllülerden ve askerlerden yeniden yaratıldı ve kendisini en iyi tarafından gösterdiği Foron'a gönderdi. I. Dünya Savaşı sırasında avcılar kendilerini 1916'ta Verdun'da, bir Alman tahkimat noktasını ele geçirip birkaç günlüğüne tutarak ayırt ettiler. Son aşamada, Fransızlar saldırıları engellemek için taşlar kullanmak zorunda kaldı. Bu savaşlarda, 8 Taburu% 70 çalışanını kaybetti. Birim, ilkbahar-yaz kampanyasındaki 1940 Fransızlar için şanssız olan savaşlarda aktif olarak yer aldı. Ateşkes anlaşmasının imzalanmasından sonra, Sidi Brahim taburu ateşkes şartları altında dağıtıldı.
Fransa'nın başkenti 25 Ağustos 1944 serbest bırakıldığında, "Sidi Brahim" adı verilen korucu taburunun yeniden şekillendirilmesine karar verildi. Eylül ayında, 1944, birim düzenli bir yapıya getirildi - uygun silahları alan 800. Kasım ayında cepheye gönderildi, burada Metz şehri için savaşlarda kendisini ayırt etti. İlginç bir şekilde, Amerikan General Patton, tabur onursal bir çavuş seçildi.
1968’te, “mekanize” kelimesi ünite isminde göründü - avcılar tamamen piyade birliği olmayı bıraktı. 90-lerde, 1-th zırhlı biriminin bir parçası olarak Eurocorps'un bir parçasıdır. 7 Mayıs 1999, Wittlich şehrinde. 8'in mekanize jaeger taburu resmen dağıldı. Afiş ile veda töreninde birçok gaziye katıldı. Birçoğunun gözünde gözyaşı vardı. Böylece “reform” çerçevesinde Fransa ünlü bölümünü kaybetti.
Послесловие
Sidi Brahim trajedisi her iki milletin de hikayesi haline geldi. Birincisi, bu en yüksek askeri vahşetin ve gücün bir örneği, diğeri için - kendi yaşamlarını yaşama hakkının mücadelesinin bir simgesi. XIX yüzyılın kamuoyu, bu savaşın sömürgecilik savaşının yalnızca bir aşaması olduğu konusunda endişeli değildi. Avrupalı bir insanın, dünyanın farklı yerlerine Avrupalı olarak tanıtılması, o zaman bile, Kipling'in “Yükü” nden on yıllar önce iyi ve ilerici bir ilişki olarak kabul edildi. Ve kültürün ve medeniyetin ışığı, çöllerin ve ormanların “vahşi köşelerinin” sakinlerini inatla ve ısrarla soldu, yanar şehir ve köylerin yakışmasıyla ve voleybolu alev almasıyla parladı. Fransa, bir sömürge kampanyasının en ucunda dört yüz askerin öldüğünü üzdü. Ama onlardan önce onbinlerce Arap'ın Fransızlar tarafından ondan önce ve sonra imha edildiğini hatırlayan var mı? Cezayirliler hiç beyaz ve kabarık değildi - sert insanlardı, aşırı duygusallığa eğilimli değillerdi. Ama onlar topraklarındaydı. Bayonetler yardımı ile Avrupa değerlerine katılmak istediler mi? Fransa sömürgeci politikadaki hatalarını çok ödedi. Bunların sonuçları hala hissedilir. 8 Taburu avcıları, askerlerinin görevini yerine getiriyordu. Gerçek bir savaşçı ve kendi ülkesindeki askerler bunu nasıl yapar?
Kim bilir, son olayların ışığında, yakında Sidi Brahim'deki savaşın yeniden yaratıldığını, sadece ayna görüntüsünde göreceğiz. Alluville-Belfoss'ta kilisenin savunmasını işgal eden savaşçı Abdülkadir'in soyundan yeni oluşturulan 8'in Fransız korucu taburunun saldırısını püskürten ...