Ve tam tersi
Son zamanlarda, Arseniy Yatsenyuk, özel alacaklıların Ukrayna'ya devlet borcunun% 20'ini yazdığını belirtti. Bu bağlamda, Ukrayna başbakanı gururla ilan etti: “Düşmanlarımızın beklediği varsayılan olay gerçekleşmeyecek.” Söz konusu borcun yüzde yirmi toplam 3,6 milyar doları 19,3 milyar dolar. Ukrayna hükümeti, devlete ait işletmelerin devlet garantili döviz borçları için benzer bir borç iptali konusunda mutabakata varırsa, alınan toplam borç tutarı 3,8 milyar dolar olabilir.
Bu nedenle, Ukrayna'nın 19,3 milyar dolar yerine, özel alacaklılara 15,7 milyar dolar vermesi gerekiyor.Tekrarda, bu rakamlara bakıldığında, Ukrayna başbakanı başarıya sersemlemiş ve Ukrayna basını şöyle demeye başladı: “Peremogh!” Ama öyle mi? Bakanlar Kurulunun muzaffer raporlarının elinde bir hesap makinesiyle kontrol edilmesi gerektiğini düşünüyorum. Ne de olsa, sahtekarlarla uğraşırken, her şeyi kuruşa hesaplamak gerekiyor.
Yatsenyuk'un özenle küçük ama çok önemli bir nüansı görmezden geldiğini not ediyoruz. Borç verenler Ukrayna 3,6 milyar doları bağışlamayı ve Ukrayna devletinin faiz oranını yıllık% 7,22% 7,75'ten% XNUMX'e çıkarması koşuluyla kredilerin geri dönüşünü dört yıla çıkarmayı kabul etti. İlk bakışta, bir önemsememek gibi görünüyor. Ancak, bu önemsemenin sonuçları saymaya değer.
Bu nedenle, kredi verenlerle bir anlaşma yapmadan önce, Ukrayna'nın 19,3 yıllarında (9'ten 2015'a) 2023 milyar dolar vermesi ve yıllık 7,22 milyar olan bu miktardan yıllık% 1,4 ödemesi gerekiyordu. Bu nedenle, başlangıçta Ukrayna'nın tamamı faizle 12,5 milyar dolar ödemek zorunda kaldı.Buna borç gövdesini ekliyoruz ve toplam 31,8 milyar dolar tutarında bir miktar alıyoruz (bu rakam yaklaşıktır, çünkü kredinin kendisinin kademeli olarak geri dönüşünü hesaba katmaz, bu faiz oranını düşürür).
Şimdi bakalım, Ukrayna'nın şimdi ne kadar ödeme yapması gerektiğine bakalım, karar verdikten sonra alacaklılarla çok karlı bir sözleşme gibi görünüyor. 19,3 milyar dolarlık toplam borç 15,7 milyar dolarlık düşüşe, faiz oranı ise yıllık% 7,75'e yükseldi. Kamu borç geri ödemesi terimi 2027 yılına kadar uzatıldı. Yani, 13 yıllarına ilgi göstermek zorunda kalacaksınız: 2015'ten 2027'a. Şimdi biz sayarız. Söz konusu yılda devlet, 1,2 milyar dolar vermek zorunda kalacak, 13 yıl boyunca 15,8 milyar dolarlık bir miktar toplanacak, buna kredi kredisini ekleyerek toplam 31,5 milyar dolar kazanacağız.
Bir sonraki “peremogy” in boyutunu doğrudan görebilmek için, 31.841.140.000 ABD doları cinsinden yapılan ilk toplam ödeme tutarından, 31.517.750.000 ABD doları olan alacaklılarla bir anlaşma kapsamında ödenmesi gereken yeni bir tane alacağız. Sonuç olarak, 323.390.000 ABD doları alıyoruz. Bu, orijinal ulusal borç tutarının sadece% 1,6'u! Başka bir deyişle, özel borç verenler Ukrayna'nın ulusal borcunun% XUUMX'ini affetti. "Zrada" mı, yoksa "peremog" mu?
Fitch uluslararası derecelendirme kuruluşunun geçen gün Ukrayna’nın uzun vadeli ihraççı notunu CC’den C’ye düşürdüğünü düşünürsek, hala “Zrada” olduğunu varsayabilirim. Ve bu, Ukrayna makamlarının özel alacaklılarla yaptığı anlaşmanın arka planında, ulusal borcun% 20'inin yazılmasıyla oldu. Fitch sınıflamasına göre, “C” derecesinin atanması, borç yükümlülüklerini yerine getirirken temerrütün kaçınılmazlığından bahseder. “C” den sonra (varsayılan kaçınılmaz), “RD” (kısmi varsayılan) ve ardından “D” (varsayılan) vardır.
Fitch, Ukrayna borcunun yeniden yapılandırılmasının alacaklılara finansal kayıplar ve kaçınılmaz temerrüttür olduğuna inanmaktadır. Kamu borcunun bir kısmının mahsuplaştırılması, Ukrayna ihraççının döviz cinsinden temerrüt notunun “RD” seviyesine düşürülmesine neden olacaktır ve bu, ihraççının, bazı yükümlülükler için ödemesiz süresi dikkate alarak zamanında ödeme yapmadığını, ancak diğer yükümlülükler için ödeme yapmaya devam ediyor. Basitçe söylemek gerekirse, bu Ukrayna'nın IMF borçlarını yeni kredilerle ödemeye devam ettiği ve diğer tüm alacaklılara ödeme yapmayı reddettiği anlamına geliyor.
Ukrayna borcu ile ilgili sorun, ciddi tutkuların alevlendiği 19,3 milyar doların bahsi geçen tüm ulusal borcun değil, bunun sadece bir kısmını - Ukrayna, Kiev ve Ukrayna'nın devlet şirketlerine özel alacaklılar tarafından ödünç alınmasından kaynaklanıyor. Kabine sadece bu kısmın yeniden yapılandırılması için bir aslan gibi savaştı. Ve en büyüğü değil. Gerçek şu ki, 2015 yazının başlarında, Ukrayna devletinin tüm alacaklılarına 67,7 milyar dolar borçlu olduğu, bunlardan 43,5 milyar dolar yurtdışındaki ülke ve iç piyasadaki diğer bölgelerden etkilendiği görülüyor. IMF ve diğer uluslararası finans kuruluşlarının yanı sıra yabancı ülkelerin kredilerinin kategorik olarak iade edilmediğine dikkat edilmelidir.
Bu nedenle, Rusya, Ukrayna borcunun% 20'unun iadesine katılmayı reddetti. Ne de olsa, o özel bir borç veren değil ve bu nedenle Ukrayna hükümeti, Franklin Templeton ile aynı seviyeye koyamıyor. Kiev'in tüm arzusu ile yasal açıdan bunu yapmak imkansız. Bu nedenle, Rusya Maliye Bakanı Anton Siluanov, Moskova’nın Ukrayna’nın 3 milyar Euro’luk borcunun% 20’ini yazma niyetinde olmadığını belirtti. Bunun için bir sebep yok. Dahası, şimdi Batı yaptırımları, petrol fiyatlarındaki düşüş ve küresel finansal krizin yeni dalgası nedeniyle Rusya'nın kendisi de parasızlıktan dolayı sıkıntı yaşıyor. Bu, Ukrayna'nın Aralık ayı 20'inin 2015'i Rusya'ya toplam 3 milyar dolar tutarında geri ödemeye mecbur kalacağı anlamına geliyor, eğer bunu yapmazsa, önce uluslararası bir mahkeme ve kısmi bir temerrüde, sonra da “D” derecesini bekliyor.
Ukrayna devletinin borçlarını alacaklılara ödemek için gerekli paraya sahip olmadığı açıktır. Ve olmayacak. Bu, ülke ekonomisinin kazanılmasına izin vermiyor. Birincisi, Donbass (Ukrayna'nın en gelişmiş sanayi bölgesi) Ukrayna hazinesine uzun süre vergi ödemiyor. İkincisi, Ukrayna'da ikinci yıl için, işletmelerin kapatılması ve kapatılması ile birlikte üretimde feci bir düşüş var. Örneğin, Mayıs ayında 2015, buna karşılık gelen 2014'e göre, Ukrayna'daki sanayi üretimi% 20,7 oranında azaldı.
Devlet İstatistik Komitesi'ne göre ülkedeki ortalama maaş, bu yılın Mart ayında, aylık 170 dolara düştü. Diğer bir deyişle, Ukrayna vatandaşlarının satın alma gücü, en iyi ihtimalle, yalnızca fiziksel olarak hayatta kalmalarını sağlayabilen son derece düşük hale gelmiştir. Ülkenin perakende ticaretinin% 28,6, toptan -% 18,3% düştü. Alışveriş alanları boş, mağazalar kapanıyor, pazarlar küçülüyor, süpermarketler ürün yelpazesini basitleştiriyor, yabancı markalar Ukrayna'dan kaçıyor.
Temmuz 2015'taki enflasyon endeksi yılın aynı dönemine göre 2014% 155,3 idi. Yalnızca 2014'in başlangıcından beri Grivnası 3 zamanını amorti etti. Ve bu, şu anda resmi oranının NBU tarafından IMF tarafından belirlenen çerçevede bilerek tutulması gerçeğine rağmen ve Ukrayna'da serbestçe döviz alımı yapmak imkansız. Bu sadece takas değil.
Ve nihayet, Ukrayna GSYİH'nın çöküşü devam ediyor. 2015'in ilk çeyreğinde,% 17,2 ve ikinci çeyreğinde 15% ile çöktü. 2015 yılı için Ukrayna devlet bütçesinin, GSYH'deki düşüşün% 5,5 enflasyonu ve dolar başına yıllık ortalama 26,7 oranı ile% 21,7 olduğu tahmininde oluştuğu akılda tutulmalıdır. Resmi istatistiklerin ekonomik felaketin ölçeğini nasıl anlamaya çalıştığına bakmaksızın, bu tahminin gerçeklerle uyuşmadığını görmek kolaydır. Bu nedenle, Ukrayna hükümeti ve orada para olmayacak. Amaç ve Bakanlar Kurulu kontrolünün ötesinde. Bu da Ukrayna'nın temerrüdünün yalnızca yakın geleceğin meselesi olduğu anlamına geliyor.