Dadasaheb Phalke - Dadasaheb Phalke
Dadasaheb Phalke
|Doğmak||


Dhundiraj Govind Phalke
30 Nisan 1870
|Öldü||16 Şubat 1944
(73 yaşında)|
Nashik , Bombay Başkanlığı, Britanya Hindistanı (bugünkü Maharashtra, Hindistan)
|gidilen okul|
|Meslek||


|aktif yıllar||1912–1944|
|eş(ler)||


Dhundiraj Govind Phalke , bilinen adıyla Dadasaheb Phalke ( telaffuz ( yardım · bilgi ) ) (30 Nisan 1870 - 16 Şubat 1944), Hint sinemasının babası olarak bilinen Hintli bir yapımcı-yönetmen-senaristti . İlk filmi Raja Harishchandra , 1913'te yayınlanan ilk Hint filmiydi ve şimdi Hindistan'ın ilk uzun metrajlı filmi olarak biliniyor. 19 yıldan 1937'ye kadar uzanan kariyerinde 95 uzun metrajlı film ve 27 kısa film yaptı; bunların arasında en dikkat çeken eserleri de dahil: Mohini Bhasmasur (1913), Satyavan Savitri (1914), Lanka Dahan (1917), Shri Krishna Janma ( 1918) ve Kaliya Mardan (1919).
Hayatın erken dönemi ve eğitim
Dhundiraj Phalke, 30 Nisan 1870'te Bombay Başkanlığı'nın Trimbak kentinde Marathi konuşan bir Chitpavan Brahman ailesinde doğdu. Babası Govind Sadashiv Phalke takma adı Dajishastri, Sanskritçe bir bilgindi ve dini törenleri yöneten bir Hindu rahip olarak çalıştı ve annesi Dwarkabai bir ev hanımıydı. Çiftin yedi çocuğu, üç oğlu ve dört kızı vardı. En büyüğü Shivrampant, Phalke'den on iki yaş büyüktü ve Baroda'da çalışıyordu . Kısa bir süre olarak çalıştı Dewan ait (Baş Yönetici) soylu devlet arasında Jawhar ve aynı zamanda bir papaz olarak çalıştı 63. Phalke ikinci kardeşi Raghunathrao, yaşındayken, 1921 yılında öldü ve Dajishastri Phalke öğretilen 21. genç yaşta ölen yajna ve ilaç dağıtımı gibi dini ritüelleri yürütmek . Bombay'daki Wilson Koleji'nde Sanskritçe profesörü olarak atandığında , aile üssünü Bombay'a kaydırdı. Phalke ilköğrenimini Trimbakeshwar'da tamamladı ve eğitim Bombay'da yapıldı.
Phalke , 1885'te Bombay'daki Sir JJ Sanat Okulu'na katıldı ve bir yıllık çizim kursunu tamamladı. O bir kızla evlendi nerede 1886 başında, o Baroda için ağabeyi Shivrampant, eşlik Marathe ailesi. Daha sonra Baroda Maharaja Sayajirao Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Kala Bhavan'a katıldı ve 1890'da Yağlıboya ve Suluboya resim kursunu tamamladı. Aynı zamanda mimari ve modellemede de yeterlilik kazandı . Aynı yıl, Phalke bir film kamerası satın aldı ve fotoğraf, işleme ve baskı ile deneyler yapmaya başladı . Ahmedabad'ın 1892 Sanayi Sergisinde ideal bir tiyatro modeli yarattığı için altın madalya kazandı. Çalışmaları çok beğenilirken, hayranlarından biri ona durağan fotoğrafçılık için kullanılan "pahalı" bir kamera sundu . 1891'de Phalke, yarım ton bloklar , foto-litiyo ve üç renkli seramik fotoğrafçılığı hazırlama tekniklerini öğrenmek için altı aylık bir kurs yaptı . Kala Bhavan Principal Gajjar için Phalke gönderilen Ratlam üç renkli parke taşı, PHOTOLITHO transferleri, colotype öğrenmek ve karanlık odanın Babulal Varuvalkar gözetiminde baskı teknikleri.
Kariyer
1893–1911: Erken kariyer
1893'te Gajjar, Phalke'nin "Shri Phalke'nin Gravür ve Fotoğraf Baskısı" adı altında çalışmaya başladığı Kala Bhavan'ın fotoğraf stüdyosu ve laboratuvarını kullanmasına izin verdi. Çeşitli becerilerdeki yetkinliğine rağmen, istikrarlı bir aile hayatı yoktu ve geçimini sağlamakta zorluk çekiyordu. Böylece 1895'te profesyonel bir fotoğrafçı olmaya karar verdi ve iş yapmak için Godhra'ya taşındı . Godhra'da işleri iyi gitmedi ve 1900'de kentteki veba salgınında karısını ve bir çocuğunu kaybetti. Phalke Baroda'ya döndü ve fotoğrafçılık işine başladı. Kameranın bir kişinin vücudundaki enerjiyi emerek ölümüne yol açtığı tüm şehre yayılan efsaneden dolayı pek iyi gitmedi. Ömrünü kısaltacağı varsayımıyla fotoğraf çekmeyi reddeden Baroda Prensi'nden de benzer bir direnişle karşılaştı. Prens daha sonra, mahkemesinde fotoğrafçılığın faydalarını savunmaya devam eden Phalke tarafından ikna edilmiş olsa da, Phalke'nin işine yardımcı olmadı. Tiyatro şirketlerinin sahne perdelerini boyama işine başladı. Bu ona drama yapımında bazı temel eğitimler verdi ve ona oyunlarda birkaç küçük rol aldı.
Phalke, o sırada Baroda'da bir turda olan bir Alman sihirbazdan sihir numaralarını öğrendi. Bu, film yapımında hile fotoğrafçılığı kullanmasına yardımcı oldu. 1901'in sonunda, Phalke, Profesör Kelpha'nın profesyonel adını soyadının harfleriyle ters sırada kullanarak halka açık sihir performansları düzenlemeye başladı. 1902'de Phalke, Kirloskar Natak Mandali'nin sahibinin yeğeni Girija Karandikar ile yeniden evlendi . Evlendikten sonra Girija'nın adı Saraswati olarak değiştirildi. 1903'te Hindistan Arkeolojik Araştırmaları'nda fotoğrafçı ve ressam olarak işe girdi . Ancak işten memnun olmayan Phalke, 1906'da istifa ederek RG Bhandarkar ile ortak olarak "Phalke Gravür ve Baskı İşleri" adı altında Lonavla'da bir matbaa kurdu .
Basın büyük ölçüde ressam Raja Ravi Varma'nın sahibi olduğu Ravi Verma Press için foto-lito transferler yapmak için çalıştı . Daha sonra yarı ton blok yapımı ve baskı ve üç renkli baskı çalışmalarına da başladı. Büyüyen iş ile, basın Dadar, Bombay'a kaydırıldı. Daha sonra 1908'de Purushottam Mavji ortak olarak Bhandarkar'ın yerini aldı ve basının adı "Laxmi Sanat Baskı İşleri" olarak değiştirildi. Phalke, gerekli renkli baskı makinelerini satın almak için 1909'da Almanya'ya gitti. Basım işi katlanarak büyümesine rağmen, ortaklar matbaanın işleyişi konusunda artan farklılıklara sahipti. Yakında, Phalke herhangi bir parasal fayda sağlamadan ortaklığı bırakmaya karar verdi.
1911–1917: Film yapımı mücadelesi, ilk çıkış ve başarı
İlk engeller ve Londra ziyareti
"Laxmi Art Printing Works"ten ayrıldıktan sonra Phalke, çeşitli finansörlerden başka bir matbaa kurmak için çok sayıda teklif aldı ancak hiçbir teklifi kabul etmedi. Nisan 1911 14 günü Phalke büyük oğlu ile Bhalchandra bir film, görmeye gitti Şaşırtıcı Hayvanlar Amerika Hindistan Resim Palace adlı, Girgaon , Bombay. Ekranda hayvanları görünce şaşıran Bhalchandra, annesi Saraswatibai'ye o gün yaşadıklarını anlattı. Aile üyelerinden hiçbiri onlara inanmadı, bu yüzden Phalke ertesi gün ailesini filmi izlemeye götürdü. Paskalya olduğu için, tiyatro onun yerine Fransız yönetmen Alice Guy-Blaché'nin İsa'yı konu alan The Life of Christ (1906) filmini gösterdi . Phalke ekranda İsa'yı izlerken onun yerine Hindu tanrıları Rama ve Krishna'yı hayal etti ve "hareketli resimler" işine başlamaya karar verdi.
Sonraki bir yıl boyunca, Phalke Avrupa'dan kataloglar, kitaplar ve film yapım ekipmanları gibi filmle ilgili çeşitli materyalleri toplamaya başladı. Küçük bir film kamerası ve makaraları satın aldı ve geceleri mum ışığını bir merceğe odaklayarak ve resimleri duvara yansıtarak filmleri göstermeye başladı. Her akşam dört-beş saat film izledi ve uykusuz kaldı. Bu, gözlerini zorladı ve her iki gözünde de katarakt geliştirdi . Dinlenme tavsiyesine karşı çalışmaya devam etti ve görüşünü tamamen kaybetti. Göz doktoru Dr. Prabhakar, Phalke'yi görme yeteneğini geri kazanmasına yardımcı olan üç veya dört çift gözlük yardımıyla tedavi etti. Phalke, film yapımıyla ilgili teknik bilgi almak için Londra'ya gitmek istedi, ancak seyahati için finansman bulmakta zorluk çekti. Yashwantrao Nadkarni ve Abasaheb Chitnis'in yardımıyla, on iki bin değerindeki sigorta poliçelerini ipotek ederek toplam on binleri güvence altına aldı. 1 Şubat 1912'de Londra'ya giden bir gemiye bindi.
Londra'da Phalke, Piccadilly Circus yakınlarında "Bioscope Cine-Weekly" adlı bir isim panosu gördü . Hindistan'da haftalık bir aboneydi. Editörü Bay Kepburn ile görüştü ve ziyaretinin amacını açıkladı. Kepburn, İngiltere'deki başarısız girişimlere dayanarak Hindistan'da film yapma fikrine karşı Phalke'ye tavsiyede bulundu ve Hint ikliminin de uygun olmayabileceğini öne sürdü. Ancak, o Phalke bağlılığı ile etkiledi ve film yönetmeni, yapımcı tanıştırdı ve senarist edildi Cecil Hepworth ait Walton Studios . Hepworth, Phalke'nin stüdyonun tüm bölümlerini ve çalışmalarını filme alma gösterimi ile birlikte ziyaret etmesine izin verdi. Kepburn ve Hepworth'ün tavsiyesi üzerine elli pounda Williamson kamera satın aldı ve Kodak ham film ve perforatör siparişi verdi . Phalke iki ay Londra'da kaldı ve 1 Nisan 1912'de Hindistan'a döndü. Aynı gün "Phalke Films Company"yi kurdu.
Raja Harishchandra ile ilk film
Londra'dan döndükten sonra, Phalke filmleri çekmek için geniş bir yer aramaya başladı. Kısa süre sonra aile, Charni Yolu'ndaki İsmail Binası'ndan Dadar'daki Mathura Bhavan Bungalow'a taşındı . Bungalovun yerleşkesine küçük bir cam oda inşa etti ve filmin işlenmesi için karanlık bir oda ve düzenlemeler hazırladı. İthal film yapım ekipmanı Bombay'a Mayıs 1912'de ulaştı ve Phalke, sağlanan eskiz yardımıyla dört gün içinde kurdu. Ayrıca ailesine filmi delmeyi ve geliştirmeyi öğretti. Phalke, kamera ve projektörün çalışmasını test etmek için çevredeki kız ve erkek çocukları tatmin edici sonuçlara kadar filme aldı. Phalke, film yapım tekniklerini göstermek ve uzun metrajlı film için finansör bulmak için bir kısa film yapmaya karar verdi. Bir tencereye biraz bezelye dikti ve önüne bir kamera yerleştirdi. Bir aydan fazla bir süre boyunca günde bir kare çekti ve tohumların büyüdüğü, filizlendiği ve bir dağcıya dönüştüğü bir dakikadan biraz uzun bir film çekti. Ankurachi Wadh ( Bir Bezelye Bitkisinin Büyümesi) başlıklı kısa film seçici bireyleri gösterdi. Yashwantrao Nadkarni ve Narayanrao Devhare de dahil olmak üzere bazıları Phalke'ye kredi teklif etti.
Phalke, Harishchandra efsanelerine dayanan bir film yapmaya karar verdi ve senaryosunu yazdı. Induprakash gibi çeşitli gazetelerde film için gerekli oyuncu kadrosunu ve ekibi çağıran reklamlar yayınladı . Kadın başrol oynayacak kadın olmadığı için kadın rollerini erkek oyuncular üstlendi. Dattatraya Damodar Dabke , Kral Harishchandra'nın başrolünü ve Anna Salunke'nin Kraliçe Taramati rolünü oynadı . Phalke'nin büyük oğlu Bhalchandra, Harishchandra ve Taramati'nin oğlu Rohidas'a rol verildi. Phalke senaryo , yönetmenlik , yapım tasarımı , makyaj , kurgu ve film işlemeden sorumluydu ve Trymbak B. Telang kamerayı yönetti . Çekimler altı ay 27 günde tamamlandı ve yaklaşık dört makaralı 3.700 fit (1.100 m) bir film üretildi .
Filmin prömiyeri 21 Nisan 1913'te Bombay'daki Olympia Tiyatrosu'nda yapıldı ve 3 Mayıs 1913 Cumartesi günü Bombay , Girgaon'daki Coronation Cinema'da gösterime girdi . Ticari bir başarıydı ve ülkedeki film endüstrisinin temellerini attı . Film genellikle ilk uzun metrajlı Hint filmi olarak kabul edilir ve statüsü tarihçilerle Dadasaheb Torne'nin 18 Mayıs 1912'de ilk Hint filmi olan sessiz filmi Shree Pundalik'i dikkate alarak tartışılır . Hindistan Hükümeti tanır Raja Harischandra ilk Hint metrajlı filmi olarak.
Başarısından sonra Raja Harishchandra , Phalke taşındı Nashik . Bir sonraki filmi için, o mitolojik aşk hikayesi seçilen Nala , bir kral Nishadha Krallığı ve Damayanti , bir prenses Vidarbha Krallığı . Ön prodüksiyonu tamamlamasına rağmen, çekimler başlayamadı ve Hindu tanrısı Vishnu'nun kadın avatarı Mohini ve bir asura (iblis) olan Bhasmasura'nın mitolojik bir hikayesine dayanan Mohini Bhasmasur üzerinde çalışmaya başladı . Aynı zamanda, gezici bir drama şirketi olan Chittakarshak Natak Company , Nashik'i ziyaret etti. Phalke, sahibi Raghunathrao Gokhle'den iki aktrisinin filmde oynamasına izin vermesini istedi. Durgabai Kamat , Parvati olarak ve kızı Kamlabai Gokhale , Mohini olarak rol aldı ve Hint sinemasında rol alan ilk kadın oldu. Film 3,264 fit (995 m) uzunluğundaydı ve 2 Ocak 1914'te Bombay'daki Olympia Tiyatrosu'nda gösterime girdi. Kısa bir komedi filmi Pithache Panje ( Paws of Un ) filmle birlikte bir "yan çekim" olarak yayınlandı. Phalke üçüncü filmi Satyavan Savitri'yi Satyavan ve Savitri efsanelerinden yola çıkarak yaptı . Film 3.680 fit (1.120 m) uzunluğundaydı ve 6 Haziran 1914'te gösterildi. Her iki film de Raja Harishchandra gibi ticari olarak başarılıydı .
Lanka Dahan ile ikinci Londra ziyareti, borç ve başarı
Üç filmin başarısıyla Phalke tüm borçlarını ödeyebildi. Ülkedeki çeşitli tiyatro yöneticilerinden film kopyalarına büyük talep vardı. Filmlere verilen muazzam tepkiyi göz önünde bulundurarak, yaklaşık 30.000 Yen değerinde elektronik makine almaya karar verdi ve 1 Ağustos 1914'te üç filmini de alarak Londra'ya gitti. Londra'ya ilk ziyaretinde Phalke'ye yardım etmiş olan "Bioscope Cine-Weekly"den Bay Kepburn, Londra'da filmlerin bazı gösterimlerini ayarladı. Filmler teknik yönleri nedeniyle övgüyle karşılandı. Walton Studios'tan Cecil Hepworth dahil olmak üzere çeşitli yapımcılar , Phalke'den İngiltere'de film çekmesini istedi. Hepworth, Hindistan'dan seyahat, konaklama, konaklama ve maaş masrafları Hepworth tarafından karşılanacak olan oyuncu ve mürettebatı getirerek İngiltere'de Hint filmleri yapmak için Phalke'ye bir teklifte bulundu. Phalke'ye karın %20'si ile birlikte 300 pound aylık maaş teklif edildi. Phalke teklifi reddetti ve Hepworth'a Hindistan'da film yapmaya devam edeceğini açıkladı. Warner Brothers ayrıca Phalke'nin kabul ettiği 200 film kopyası satın almayı teklif etti. Ancak, resmi anlaşmalar imzalanmadan önce Phalke, stüdyosunun endişe verici durumuyla ilgili haberlerden sonra Hindistan'a geri dönmek zorunda kaldı.
Hindistan'a döndüğünde Phalke, devam eden I. Dünya Savaşı nedeniyle mali durumun kötüleştiğini fark etti . Yatırımcısı sermayeyi ilerletmeyi bırakmış ve stüdyoyu kapatmasını istemiştir. Londra'da satın alınan ekipmanı getirmesi için kredi için Yashwantrao Nadkarni ve Abasaheb Chitnis'e başvurdu. Tutarın yarısını kısa vadeli olarak ödemeyi teklif ettiler. Devam eden Dünya Savaşı ile birlikte Phalke de ham film kıtlığı ile karşı karşıya kaldı ve birkaç kısa film çekmeye karar verdi. Stüdyonun güvenliği için kredi aldı ve Raja Shreeyal üzerinde çalışmaya başladı . Çekimler başlamasına rağmen çeşitli nedenlerle tamamlanamadı. Bir sonraki filmi için sermaye elde etmek için Phalke, Swadeshi hareketinin liderlerine şanssız yaklaştı . Ayrıca gazetelerde bir ilan yayınladı ve el ilanları dağıttı , faizle geri ödemeyi sağlamak için yardım istedi. Ancak, sadece üç kişi ilana yanıt verdi. İçlerinden biri Dainik Sandesh gazetesinde bir mektup yayınladı ve Phalke'nin herhangi bir kredi verilmeden önce harekete katılmasını isteyen Hint Ev Kuralı hareketinin liderlerine hitap etti . Hint milliyetçisi Bal Gangadhar Tilak , Paisa Fund Glass Works aracılığıyla Phalke'ye yardım etmeye çalıştı ancak başarılı olamadı. 1916'da Phalke başkenti yükseltmek için bir tura çıktı. O onun filmlerini ekranlı soylu devletler arasında Aundh , Gwalior , Indore , Jamkhandi ve Miraj . Aundh Kralı 1.000 Yen verdi ve Indore Prensesi gösterilerinin bir ödemesi olarak 5.000 Yen ve 1.500 Yen kredi verdi.
Bombay'dan Nashik taşındıktan ederken, negatif film arasında Raja Harishchandra Phalke "neredeyse aynı senaryo, döküm ve tüm diğer şeyler" ile tekrar çekildi ve olarak piyasaya böylece kayboldu Satyavadi Raja Harishchandra uzun bir 2944 fit (897 m) Aryan Cinema, Poona'da 3 Nisan 1917'de gösterilen film . Ayrıca finansörlere film yapım sürecini göstermek için "Filmler Nasıl Yapılır" adlı bir belgesel çekti, ancak bu yardımcı olmadı. Phalke, 1917 Mayıs'ında Nashik'te düzenlenen ve Lokmanya Tilak'ın kendisine yardım etmek için başvurduğu ve GS Khaparde'nin isteği üzerine stüdyosunu ziyaret ettiği "Bombay İl Kongresi Parishad" oturumuna davet edildi .
Tilak tarafından yapılan itiraz istenen etkiyi yarattı ve Phalke yeni bir film olan Lanka Dahan'a başlamak için yeterli sermayeyi toplayabildi . Film tasvir bölüm yakılması Lanka içinde Ramayana'dan ve üç hakkında, (3000 feet 910 m) uzundu makaralar . 17 Eylül 1917'de Aryan Cinema, Poona'da gösterildi. Anna Salunke , Rama ve eşi Sita'nın kadın karakterinin yanı sıra erkek karakterini de oynadı . Böylece, Hint sinemasında ilk ikili rolü oynamasıyla itibar kazandı. Film West End Cinema, Bombay'da gösterildiğinde, gösteriler ertesi sabah 7'den 3'e kadar yapıldı ve on günde 32.000 ₹ toplandı . Film tarihçisi Amrit Gangar'a göre , bilet gişelerinden toplanan paralar, öküz arabalarında çuvallarda taşınıyordu. Film ticari olarak başarılı oldu ve Phalke tüm borçlarını kazançlarıyla ödeyebildi.
1918–1922: Ortaklık ve emeklilik
Hindustan Sinema Filmleri Şirketi
Lanka Dahan'ın başarısından sonra, ortaklık için çeşitli işadamları Phalke'ye başvurdu. Bal Gangadhar Tilak , Ratanji Tata ve Sheth Manmohandas Ramji sermayeyi topladı ve "Phalke Films Company"yi 300.000 ₹ değerinde bir limited şirkete dönüştürmek için Phalke'ye yaklaştı . 150.000 Yen'lik ek yatırımla birlikte , önerilen şirkette Phalke'nin 100.000 Yen'lik hisseye sahip olmasına ve kârın %75'lik payının diğer hissedarlara dağıtılmasına karar verildi. Ancak, ortaklık sözleşmesinin maddelerinden biri üzerinden program kesinleştirilemedi . Phalke , oyuncu Fatma Begüm'ün 100.000 ₹'lik teklifini de reddetti . Alınan tüm teklifler arasında Phalke, Waman Shreedhar Apte, Laxman Balwant Phatak, Mayashankar Bhatt, Madhavji Jesingh ve Gokuldas Damodar'ı içeren Bombay merkezli beş tekstil sanayicisinin teklifini kabul etti. 1 Ocak 1918'de "Phalke Films Company", Apte'nin yönetici ortak, Phalke'nin çalışma ortağı ve diğerlerinin finansal ortak olarak atandığı "Hindustan Sinema Filmleri Şirketi" ne dönüştürüldü.
Yeni kurulan şirketin ilk filmi, Phalke'nin altı yaşındaki kızı Mandakini'nin Krishna'nın başrolünü oynadığı Shri Krishna Janma idi . Film 1.700 m uzunluğunda, yaklaşık altı makaralıydı ve 24 Ağustos 1918'de Bombay'daki Majestic Cinema'da gösterildi. Ticari olarak başarılı oldu ve 300.000 ₹ toplandı . Phalke'nin bir sonraki filmi Kaliya Mardan , zehirli yılan Kaliya'nın Krishna tarafından öldürülmesi bölümünü tasvir etti . Film 3 Mayıs 1919'da Bombay'daki Majestic Cinema'da gösterime girdi. On ay boyunca koştuğu ve 6.000 fit (1.800 m) uzunluğunda, yaklaşık altı makara olduğu yerde ticari olarak başarılıydı.
Emeklilik
"Hindustan Cinema Films Company" tarafından yapılan her iki film de ticari olarak başarılı olsa da, ortaklar arasında giderek artan farklılıklar vardı. Phalke, film prodüksiyonuna müdahalelerini takdir etmedi ve ortaklar, Phalke'nin istenen sonuçları elde etmek için yaptığı harcamalar ve harcadığı zaman konusunda endişeleri vardı. Phalke şirketten ayrılmaya karar verdi, ancak avukatı "Hindustan Cinema Films Company" ile yaptığı anlaşmanın maddelerine dikkat çekti. Anlaşmanın süresi 15 yıldı ve Phalke şirketten ayrılmaya karar verirse kendisine 150.000 ₹ tutarındaki kâr payı verilmeyecek ve şirkete 50.000 ₹ tutarında ödeme yapmak zorunda kalacaktı . Farklılıkları çözmek için yapılan başarısız girişimlerden sonra, ortaklar, Phalke'nin ayrılması durumunda sorumluluklarını devralmaları için meslektaşlarına başvurdu. Hepsi Raja Harishchandra'dan (1913) beri Phalke ile ilişkiliydi ve Phalke tarafından film yapımının çeşitli bölümlerini yönetmek için eğitildi. Ortaklar, kendi rızalarıyla, Mama Shinde, Anna Salunke , Gajanan Sane, Trymbak B. Telang , Dattatreya Telang ve Nath Telang ile gerekli anlaşmaları imzaladılar . Artan anlaşmazlıklarla birlikte, Phalke şirketten ayrılmaya karar verdi ve ailesiyle birlikte Kashi'ye gitti . Emekliliğini duyurdu ve görüşlerini Navyug'da yayınlanan bir makalede dile getirdi .
Rangbhoomi ile oyun yazarlığı
Kashi'de kaldığı süre boyunca Phalke , gezici bir drama şirketi olan Kirloskar Natak Mandali'nin birkaç Hintçe oyunu gördü . Usta Manhar Barve, babası Ganpatrao Barve ve sahibi Shankar Bapuji Mujumdar ve romancı Narayan Hari Apte gibi şirketle ilişkili profesyoneller , Phalke ile arkadaştı. Drama, sinema, müzik ve edebiyatın çeşitli yönleri hakkında düzenli tartışmalar yaptılar. Böyle bir toplantı sırasında, Phalke bir oyun yazma arzusunu dile getirdi. O bir yazma tamamlandı Marathi dili oyun Rangbhoomi iki buçuk ay yaklaşık içinde. O zamanın çağdaş tiyatro ve sahne koşulları üzerine bir hicivdi. Phalke oyunu ayrıca , Tüm Hindistan Kongre Komitesi'nin Kashi'de düzenlenen oturumuna katılan Bal Gangadhar Tilak ve GS Khaparde'ye de okudu . İkisi de oyunu çok beğendi. Phalke ayrıca oyunun provalarını Aryan Sineması, Poona'da neredeyse bir yıl boyunca organize etti.
Çeşitli profesyonel drama şirketleri Rangbhoomi'yi sahnelemek için Phalke'ye başvurdu , ancak o oyunu 1922'de Bombay'daki Baliwala Tiyatrosu'nda sahneledi. Yedi perdelik bir oyundu, bu yüzden Phalke onu iki bölüme ayırmaya karar verdi; dört eylem bir gecede, üçü de ertesi gece sahnelendi. Gösteriler sadece üç şehirde, Bombay, Poona ve Nashik'te yapıldı. 75.000 ₹ bütçe ile yapılan oyun çok ılık tepkiler aldı ve "kendine düşkün" olduğu için reddedildi.
1922–1937: Geri dönüş ve popülerlik düşüşü
Hindustan Sinema Filmleri Şirketi ile Uzlaşma
Çeşitli insanlar Phalke'yi film endüstrisine geri katılması için ikna etmeye çalıştı. Film yapımcısı Jamshedji Framji Madan'ın film şirketi Madan Theatre altında film yapma teklifini reddetti . Achyut Kolhatkar, Marathi gazetesi editörü Sandesh , kararını yeniden düşünmeye talep eden Phalke yazdı. Phalke yanıtladı: "Sinema endüstrisi söz konusu olduğunda ben öldüm ve ona geri dönmeye hiç niyetim yok". Kolhatkar, Phalke'nin mektubunu "Dadasaheb Phalke Öldü" başlığı altında yayınladı. Bazı okuyucular yazdığı SANDESH geri dönüş yapmaya Phalke talep ediyor. Bütün bu mektuplar yayınlandı SANDESH ve Kolhatkar Kashi de Phalke tüm gazete konularını gönderdi. Bu mektupları okumak, Phalke geri gelmeye karar Nashik .
Phalke, Hindustan Cinema Films Company'den ayrıldıktan sonra, şirketin Poona şubesi Bharat Film Company'nin kapatılmasıyla mali durumu kötüleşti. Phalke'nin Nashik'e dönüş haberini duyunca, şirketin yönetici ortağı Waman Apte, Aryan Sineması'nın sahibi Bapusaheb Pathak'ın yardımıyla, Phalke'yi Yapım Şefi ve Teknik Danışman olarak şirkete katılmaya davet etti. Phalke isteği hemen kabul etti ve aylık 1.000 yen maaşla şirketin bir çalışanı olarak katıldı .
Phalke'nin Hindustan Sinema Filmleri Şirketi'ne katıldıktan sonra yönettiği ilk film 28 Ekim 1922'de vizyona giren Sant Namdeo'ydu . Daha sonra şirket için 1929'a kadar filmler yönetti. Ancak bu filmlerin hiçbiri önceki filmleriyle kıyaslanabilir bir başarı elde edemedi. Phalke, şirket sahipleriyle anlaşmazlıklar yaşamaya devam etti ve 1929'a kadar iki kez ayrıldı. İlk döndüğünde kendisine aylık 500 ₹ maaş teklif edildi . İkinci kez 250 Yen'e düşürüldü . Dinlendikten sonra dört ortak şirketten ayrıldı ve sorumluluk Waman Apte'nin omuzlarına düştü. Şirketin getirdiği kısıtlamalardan memnun olmayan Phalke, bir sonraki film için sermayeyi tek başına artırmaya çalıştı. Apte, Phalke'nin hala şirketin hizmetindeyken sermayeyi artırmasına izin vermediğinden, Phalke işten istifa etti.
Phalke Elmas Şirketi ve Setubandhan
Phalke, "Phalke Diamond Company" adında yeni bir şirket kurmaya karar verdi ve Hindustan Cinema Films Company'nin eski bir ortağı olan Mayashankar Bhatt ile görüştü. Bhatt , filmin öngörülen bütçe dahilinde tamamlanması şartıyla 50.000 ₹ sermaye sağlamayı kabul etti . Phalke teklifi kabul etti ve Setubandhan üzerinde çalışmaya başladı . Dış mekan çekimleri Hampi , Chennai (daha sonra Madras), Ratnagiri'de tamamlandı . Ancak, film tamamlanmadan sermaye tükendi. Bhatt daha fazla yatırım yapmayı reddetti. Phalke daha fazla sermaye artırmaya çalıştı ama başarılı olamadı. Bu nedenle, çekimler önümüzdeki bir yıl boyunca durdurulmak zorunda kaldı.
Hindustan Sinema Filmleri Şirketi'nden Waman Apte, film için kurulan setleri görünce çok etkilendi ve Phalke'ye yardım etmeyi kabul etti. Phalke Diamond Company'nin şirketiyle birleşmesini önerdi. Phalke şirkete tekrar ortak olarak katıldı ve Bombay'daki Imperial Film Studio'daki çekimleri Hindustan Cinema Films Company bayrağı altında kaydırdı. Setubandhan'ın tamamlanması iki yıl sürdü. Hindustan Sinema Filmleri Şirketi için on beş yıllık anlaşma tamamlandığında, Apte şirketi feshetmeye karar verdi. O zamana kadar Hint sinemasının ilk sesli filmi olan Alam Ara'nın 14 Mart 1931'de gösterime girmesiyle birlikte sesli filmler Hindistan'da gösterime girmişti . Sessiz bir film olan Setubandhan , sesli filmlerden yarışma ile sinema salonları almakta güçlük çekiyordu. 1932'de piyasaya sürüldü . Alam Ara'nın yönetmeni Ardeshir Irani , Phalke'nin Setubandhan'a ses eklemesini önerdi . Phalke kabul etti ve filmi İran'ın stüdyosunda 40.000 ₹ karşılığında Hintçe olarak adlandırdı . 1934'te yeniden piyasaya sürüldü, ancak ticari olarak başarılı olmadı.
Gangavataran : Son film ve tek talkie
Aralık 1934 yılında Mihrace ait soylu devlet arasında Kolhapur , Rajaram III , onun film şirketi "Kolhapur Cinetone" için sağlam bir film üretmek Phalke davet etti. Phalke daveti reddetti ama yine Mihrace tarafından davet edildi. Daveti kabul etti ve hikayeyi ve senaryoyu yazması için 1500 Yen ve aylık gideri olarak 450 Yen teklif edildi. Romancı Narayan Hari Apte , senaryoyu ve diyalogu yazması için Phalke'ye yardım etti. Filmin müziklerini Vishwanath Jadhav besteledi ve sözlerini Phalke yazdı. Gangavataran filmi 250.000 ₹ maliyetle iki yılda tamamlandı . 6 Ağustos 1937'de Bombay Kraliyet Opera Binası'nda yayınlandı . Gangavataran , Phalke'nin yönettiği tek sesli filmdi. Yaşlılığı nedeniyle filmlerden emekli oldu.
1938–1944: Son günler
Zaman değişti ve Phalke, gelişmekte olan sesli film teknolojisinin kurbanı oldu. Hint film endüstrisinin babası olan adam, konuşmalarla baş edemeyen kişi oldu. Son sessiz filmi Setubandhan 1932'de vizyona girdi ve daha sonra dublajlı olarak yayınlandı. 1936-1938 boyunca, onun son filmi üretti Gangavataran çekilmeden önce Phalke yönettiği sadece konuşarak filmdi (1937) Nashik o 1944 16 Şubat öldü.
Seçilmiş filmografisi
- Raja Harishchandra (1913)
- Mohini Bhasmasur (1913)
- Satyavan Savitri (1914)
- Lanka Dahan (1917)
- Shri Krishna Janma (1918)
- Kaliya Mardan (1919)
- Budadev (1923)
- Setu Bandhan (1932)
- Gangavataran (1937)
Miras
Dadasaheb Phalke Ödülü , sinemaya ömür boyu katkılarından dolayı, tarafından onuruna tesis edildi Hindistan Hükümeti ödülü en prestijli ödüllerinden biri olan 1969 yılında Hint sinemasının ve ülkedeki Sinemacıya için en yüksek resmi tanınmasıdır. 1971'de India Post tarafından onun benzerliğini taşıyan bir posta pulu onu onurlandırmak için serbest bırakıldı . Dadasaheb Phalke Academy Mumbai'den bir onur ödülü, Hint sinemasında yaşam boyu başarı için 2001 yılında tanıtıldı.
popüler kültürde
2009 yılında, Marathi filmi Harishchandrachi Fabrikası tiyatro usta yönettiği, Paresh Mokashi ve yapımında Dadasaheb Phalke mücadelesini tasvir Raja Harishchandra 1913 yılında ayrıca Hindistan'ın olarak seçilmiştir resmi girişe kadar Akademi Ödülleri'nde de En İyi Yabancı Film kategorisinde.
Notlar
Referanslar
bibliyografya
- Gülzar ; Nihalani, Govind ; Chatterjee, Saibal, ed. (2003). Hint Sineması Ansiklopedisi . Popüler Prakaşan. ISBN'si 978-81-7991-066-5.
- Kosambi, Meera (2017) [2014]. Cinsiyet, Kültür ve Performans: Bağımsızlıktan Önce Marathi Tiyatrosu ve Sineması . Taylor ve Francis. ISBN'si 978-1-351-56590-5.
- Gökülsing, K. Moti; Dissanayake, Wimal (2013). Hint Sinemaları Routledge El Kitabı . Routledge. ISBN'si 978-1-136-77284-9.
- Mujawar, Isak (1969). Maharashtra: Hint Film Endüstrisinin Doğduğu Yer (PDF) . Maharashtra Bilgi Merkezi. Arşivlenmiş orijinal (PDF) 5 Ağustos 2016 tarihinde . 19 Ocak 2019'da alındı .
- Pinney, Christopher (2013). Camera Indica: Hint Fotoğraflarının Sosyal Yaşamı . Reaksiyon Kitapları. ISBN'si 978-1-78023-152-5.
- Rajadhyaksha, Ashish; Willemen, Paul, ed. (1998) [1994]. Hint Sineması Ansiklopedisi (PDF) . Oxford Üniversitesi Yayınları. ISBN'si 978-0-19-563579-9.
- Watve, Bapu (2012) [2004]. Dadasaheb Phalke, Hint Sinemasının Babası . Virkar, SA National Book Trust tarafından çevrilmiştir. ISBN'si 978-81-237-4319-6.
|Wikiquote'nin ilgili alıntılar var: Dadasaheb Phalke|
|Wikimedia Commons, Dadasaheb Phalke ile ilgili medyaya sahiptir .|