Aldanmayın sevgili okuyucu: George Anson’un 1740 ile 1744 arasındaki dünya turu hiç de güllük gülistanlık değildi. Veriler yıkıcı. Başlangıç olarak, İngilizler limana kadar silahlı altı gemiyle ayrıldı ve yalnızca bir tanesiyle geri döndü: 60 silahlı amiral gemisi ‘HMS Centurion’. Ve adamlarının binlerce zorluk çektiğini – açlık, hastalıklar, fırtınalar… – ve Pasifik’teki İspanyol kolonilerinin gözüne parmak sokmak için gönderilmiş olmasına rağmen aylarını kaçarak geçirdiğini unutmadan. Avda olan İspanyol Monarşisinin bir ekibinden.
Bu kabusun sürdüğü üç yıldan fazla süre boyunca Anson yalnızca tek bir mutluluğa ulaştı: Jerónimo Montero komutasındaki Manila Kalyonu rotasında seyahat eden ‘Covadonga Meryem Ana’ gemisinin ele geçirilmesi. Ve içi madeni paralarla dolu olduğundan sevinçten atlanacak bir şey olduğu da inkar edilemez. Haziran 1743’ün sonunda ve sadece ‘Centurion’la (filosunun geri kalanından çok az şey kalmıştı) Anson, İspanyollara bir tuzak kurdu ve düşmanını zirvede bekledi. Espiritu Santo Burnu -Arjantin ile Şili arasında- ve zenginliklerini ele geçirdi.
İngiliz gemisine ait olduğu iddia edilen yaklaşık yirmi kayıt defteri korunuyor; 1748’de aydınlatılan ve 2014’te ‘Espuela de plata’ tarafından yeniden yayınlanan en ünlüsünde, barut ve kanın mücadelesi hayat buluyor. Avlanmaya hevesli olan Anson, yaz başında denizcilerine dövüş eğitimi verdikten sonra ‘Covadonga’ ile tanışmak için geldi. Belgede, “Sonunda 30 Haziran’da güneydoğuda bir mum keşfedildi ve evrensel sevinç herkesi sardı” diye açıklıyor. İki gemi bekliyorlardı ama bir gemiyle karşılaştılar; ‘Kraliyet Donanması’nın beyan ettiği gibi oldukça büyük bir avantaj: ‘Kadırga bir top atışı yaptı ve yelkenlerini sardı. ‘Yüzbaşı’ da İspanyolları bizim onun yoldaşları olduğumuza inandırmak için bir tane daha attı.
eşitsiz savaş
Ve oradan, aldatmacadan korunan mücadeleye. Anson’un asker sıkıntısı vardı, bu yüzden onları dikkatli bir şekilde düzenledi. Tepelerde dört tüfek atıcısı ve her iki topa karşılık bir topçu ekibi. Amaç, aralarından geçerek birbiri ardına ateş ağızları ateşlemekti. Pasta ortaya çıktığında İngilizler karaya doğru ‘Covandonga’yı kesmek için manevra yaptı. Böylece ikisi de silah menziline girdi. ‘Bom Bom’. İlk top atışları eşitsiz bir çatışmada ıslık çaldı. Bu, eğitimden yoksun, silahsız ve refakatsiz bir ticaret gemisi için çok fazlaydı. Pastanın kreması, geminin en zayıf kısmı olan İspanyolların kıç tarafında yer alan ‘Centurion’ tarafından sağlandı.
Her şeye rağmen, İngilizlerin çok iyi bildiği gibi ‘Covadonga’nın ruhu sarsılmadı: “Bir kurşun bayraklarını götürdüğünde, böylesine onurlu bir görevi yerine getirmeye cesaret edenler için büyük bir risk alarak yerine bir pankart yerleştirdiler. ” Savaş bir buçuk saat sürdü ama ticaret gemisi hiçbir şey başaramadı. Gazete şöyle açıklıyor: “Ona öyle bir şarapnel yaylım ateşi açtık ki, onun en iyi ve en yetenekli askerlerinin çoğu öldü.” Sonuç beklendiği gibi oldu: 2 ölü ve 17 yaralıyla İngiliz zaferi ve sırasıyla 67 ve 84 kişiyle Manila Kalyonu teslim oldu. Daha da kötüsü, tarihçi Cesáreo Fernández Duro’ya göre, Pérfida Albión’lular “bir buçuk milyon pesodan fazla gümüş” ganimet elde etti.
Zorunlu bir kaynak olan Fernández Duro, Anson’un ödülünü Macao’ya götürdüğünü, burada gövdeyi 6.000 pesoya Portekizlilere sattığını ve subayları ve yakalanan denizcilerin bir kısmını serbest bıraktığını iddia ediyor. Geçmişteki pek çok yenilgiyi gizleyen belli bir zafer tadıyla Anson, Aralık ayında İngiltere’ye gitti. 15 Haziran 1744’te anayurtlarına vardılar. Geminin seyir defterinde “Böylece üç yıl dokuz ay sonra bu sefer sona erdi” deniliyor. Yaptığı yolculuk (dünyanın çevresini dolaştığı doğrudur) ve ele geçirilen hazine nedeniyle bir kahraman olarak kabul edildi. Ve kanalın diğer tarafında sıklıkla olduğu gibi, daha önceki tüm aksaklıkları unuttular. Komşularımızdan gelen şeyler.