Ölünceye dek seni seveceğimi sanmıştım baba ama aşık oldum.
Burnumu çektim mendil ruj lekeleriyle doluydu. Ağlamamıştım da, denizin nezlesi bu; dün sabah senin için karar verdim. Eğer ona kötülük yaparsan ellerim kanar. Ve şarkı söylerken seni karşımdaki sandalyeye bağlarım.
Yazmak şarkı söylemekten daha farklı. Çünkü şarkı söylemek affediyor her şeyi, yazmaksa öç alıyor.
Sakın arkana bakma, yaşam adaletli değil. Uzakta gülüyor gözyaşların, ama yeterince hızlı koşamıyorsun… Ve sanırım sen beni öpmeyi unuttun.
Sen hiç ayağına düşen gölgene acıdın mı ?