Etrafındakiler tarafından zorbalığa uğradığı halde doktor olan İtalyan kadın
İtalyan bir memurun kızı olan Maria , yetenekli bir çocuk olarak büyüyordu. Bilime düşkündü ve doktor veya mühendis olmayı hayal ediyordu. Ancak babası, kızının doktor olacağını düşünmedi. Dahası, bir kadının doktor olmak istemesi, on dokuzuncu yüzyılın sonlarında İtalyan toplumunda pek olası görünmüyordu .
Maria kararlıydı ve zorlu sınavları başarıyla geçti ve hatta tıp fakültesine kabul edildi. Montessori doktor olmak için çalışırken, öğrenciler onun varlığının uygunsuz olduğunu düşünüyorlardı çünkü o bir kadındı. Grup arkadaşları ve öğretmenleri ona açıkça düşmanlık gösterdi. Otopsi üzerine pratik dersler verirken, tüm cesetler erkek ve çıplaktı. Bu sınıflarda bir kadının bulunması nasıl mümkün olurdu?
Ancak sert psikolojik atmosfere rağmen çalışmalarındaki başarısı dikkat çekiciydi ve ilgilendiği alanlarda hastanede çalışma fırsatı buldu . Üniversite hayatının son 2 yılında Maria pediatri ve psikiyatri okuyordu ve çalıştı. acil servislerin yanı sıra pediatrik muayene odasında durmadan çalıştı. O tıpta uzman ve Tıp Doktoru ünvanı almak üzere İtalya'da ilk kadın doktorlardan biri idi.
Çocuk doktoru olarak çocuklarla birlikte çalışan ve çalışma sırasında akıl hastanelerini ziyaret eden Maria, o zamanlar umutsuz olduğu düşünülen bazı zihinsel engel türlerinin gerçekten ele alınabileceğini fark etti. Bu amaçlı kadın, bu çocuklarla çalışmanın ve onların gelişmesine yardımcı olmanın mümkün olduğuna karar verdi.
Adım adım kendi sistemini oluşturmaya başladı . Konuşmalar yaparken zihinsel engelli çocuklar konusunun tıptan çok pedagojiyle ilgili olduğunu ve çocuklarla doktor değil mentor olarak çalışmak istediğini söylerdi.
Çalışmaları ün kazandı ve Ulusal Lig, akıl hastası çocukları eğitecek öğretmenleri eğitmek için özel bir enstitü olan bir Ortofren Okulu açtı. Maria yardımcısı atandı
Maria , yöntemlerini ve materyallerini yaratacak ve bunları aynı enstitüdeki örnek bir sınıfın çocuklarına anında uygulayacaktı . Bu sınıf, ruhlarının özellikleri nedeniyle "eğitilemez" olarak kabul edilen çocuklardan oluşuyordu ve bunun nedeni her zaman zihinsel engelli değildi. Başarılarından ilki, bazı çocukların sözde "normal çocuklar" için yapılan sınavları kolayca geçmesiyle öğretmenler tarafından fark edildi.
Kişisel hayatının sırları ve oğluyla ayrılık
Maria'nın hayatının bu bölümü, kariyeri boyunca elde ettiği tüm başarılara kıyasla oldukça üzücü görünüyor. Doktor olarak çalışırken Maria, meslektaşı Giuseppe Montesano ile evlilik dışı bir oğul doğurmasıyla sonuçlanan bir ilişki başlattı . Giuseppe ile hiç evlenmedi ve ilişkilerini ve çocuklarını bir sır olarak saklamak istedi. Oğlunu emziren bir hemşirenin gözetimine bıraktı - onu sevmediği için değil , evlilik dışı doğduğu için, bu da sosyal statüsünün bekar bir annenin durumuna değişeceği anlamına geliyordu. Bu statü, çabaladığı kariyeri inşa etmesine izin vermezdi. Terbiyeli bir kadının hayatında "utanç verici bir zamandı". Oğlu büyüdüğünde, Maria nihayet onunla yeniden bir araya geldi.
Mario annesini affetti. Dahası, tüm fikirlerini destekledi ve asistanı olarak çalıştı . Daha sonra çalışmalarına devam etti ve hayatının geri kalanında Maria'nın yöntemlerinin prensiplerini büyük bir istekle savundu.
Maria eğitimine devam etti, kadın ve çocuk haklarını savundu ve kendi yöntemlerini geliştirmeye çalıştı. Bu ilkelerin sağlıklı çocukların yetiştirilmesinde de uygulanabileceğini fark etti, ancak fakir bölgelerde çocuklarla çalışması teklif edilen ana kadar bunu yapamadı . Bu öneri, özel bir sistemin parçası olarak çalışan ve yavaş yavaş İtalya'nın her yerinde görünmeye başlayan “Çocuk Evleri” başlattı .
Yetkisi büyüdükçe yurt dışına gitmeye başladı ve sonunda tıp fakültesinde bir zamanlar sessiz olan öğrenci, farklı ülkelerin siyasi liderleri tarafından tanınmaya başladı. Ve okulları dünyanın her yerinde açılıyordu.
Öyleyse dünyanın her yerinden insanların bu kadar çok sevdiği sistemin temel ilkeleri nelerdir? Onlar aslında oldukça basittir: Bir çocuk olmalı seçim yapmak istedikleri şeyin. Bağımsızlığı ve sorumluluğu öğrenmeleri gerekiyor . Ancak sorularının cevaplarını kendi içlerinde aramalı, ihtiyaçlarını ve eğilimlerini hissetmeyi öğrenmelidirler. Bir yetişkin onlara yardım edebilir, ancak hiçbir şekilde onları yönlendirmemeli veya baskı yapmamalıdır.
Orada zor günler de. İkinci Dünya Savaşı sırasında Maria, oğluyla birlikte Britanya Hindistan'daydı. Ancak, İtalyan vatandaşları olarak İngilizlerle başları derde girdi ve Mario'nun 2 ay boyunca tutuklanmasına neden olurken Maria, Teosofi Cemiyeti bileşiğiyle sınırlı kaldı. Orada, sistemini geliştirmek için yeni bir ilham dalgası buldu.
Savaştan sonra Avrupa'ya döndüğünde, hayatının geri kalanında Hollanda'ya yerleşmeye karar verdi. Ancak bu durduğu anlamına gelmiyor: Son 6 yılında Avrupa ve Asya'da okullar açtı, çok sayıda ders ve kurs verdi, UNESCO'nun gelişmesine yardımcı oldu ve birçok ödül aldı. Hatta 1949, 1950 ve 1951'de Nobel Barış Ödülü adayıydı.
Bu güçlü kadının hikayesinden etkilendik. Başarıları hakkında ne düşünüyorsunuz?
Kaynak. https://brightside.me/wonder-people/the-story-of-maria-montessori-an-ingenious-teacher-who-gave-up-her-own-son-to-continue-her-career-799952/