Normal sezon boyunca, NBA taraftarları ve medyası aşırı örneklere odaklanma eğiliminde. Hangi takımların ön plana çıktığı açısından ifade edildiğinde, parlak yükseliş (Memphis Grizzlies, Denver Nuggets, New Orleans Pelicans) ve beklenmedik bir şekilde mücadele eden gruplar (Los Angeles Lakers, Chicago Bulls, Atlanta Hawks) hakkında çok konuşuyoruz. Her iki konu da sıklıkla esnaf çerçevesinde incelenir. Eğer mücadele ediyorlarsa, “tek parça uzaktalar” ve sallanıyorlarsa, “onu havaya uçurmanın zamanı gelebilir.” Aşırı koşullar, günlük olarak ortaya çıkması daha kolay olan sıcak çekimlerin geliştiği bir ekosistem oluşturur.
Sahadaki ağırbaşlı ve güvenilir, daha az dramatik organizasyonlar için bir dakikanızı ayırmak akıllıca olacaktır – onlar hakkında “Nisan’da kesinlikle derin bir play-off koşusu yapabilirler” den daha patlayıcı bir şey söylemekte zorlandığımız kişiler. Her nasılsa, sürekli olarak bölünmüş Philadelphia 76ers bunlardan biri haline geldi. Son 22 maçın 18’ini kazanan takım, yavaş bir başlangıca rağmen (ki bu öyleydi medya tarafından geniş çapta tartışıldı) ve sakatlıktan dolayı kaçırılan bir dizi maç – Joel Embiid için 12, James Harden’dan 16 ve Tyrese Maxey’den 19.
Bu olduğunda, basit bir yetenek hesabını aşan bir şeylerin döndüğünü bilirsiniz. Kredi, genellikle en üst aşamada taktiksel hayal gücü eksikliği nedeniyle haklı olarak sorgulanırken, ligin en iyi kültür kurucuları arasında yer alan Doc Rivers’a aittir. Bir Rivers takımı yıldızlarını kaybettiğinde, gerçek kafalar sahaya her çıktıklarında tamamen tehlikeli olduklarını bilirler. Bu durumda, De’Anthony Melton’ın başlangıç dizilişindeki sağlamlaşması, rakibin yenilgisinin büyük bir parçası oldu. Melton, spordaki en çok yönlü ve gözden kaçan korumalardan biri olarak ortaya çıktı. O tam olarak her yıldız merkezli takımın kullanabileceği türden bir tamamlayıcı oyuncu – Harden’ın oyunundaki boşlukları tutkuyla doldurmaktan son derece memnun, vahşi bir yapıştırıcı adam.
Melton top çalmada NBA’de ikinci, arkın ötesinden yüzde 39 şutör ve her zaman enerjik bir topsuz varlığı. Yaklaşımı, Sixers’ın geçmiş sezonlarda sahip olmadığı sağlam bir kimlik yaratmak için duygusuz, boşluk yiyen PJ Tucker ile eşleşti. Melton, Ben Simmons’ın takıma sunduğu savunma avantajının makul bir kısmını sağlıyor, ancak diğer tarafta Embiid’in oyununa çok zarar veren kendine özgü sınırların daha azıyla. Bunun yerine, MVP adayı pivot artık topla muhtemelen sahip olabileceği en iyi ikili oyun ortağı Harden tarafından besleniyor. İki hücum süper yeteneği arasındaki bu basit oyun artık pek çok farklı biçimde kendini gösterdi ve bunların tümü durdurulamaz.
Bunların hiçbiri, geçmiş Philly sezonlarının yarattığı kadar teatral bir şey için bir araya gelmiyor – bu günlerde, sıralamalarda ne kadar iyi performans gösterdiklerine bakmak ve aynı anda takımdan ne kadar az bahsedildiğini fark etmek biraz ürkütücü. First Take” tipi arenalar. Bu, kendi kaçırdıkları maç başarısızlıklarının acısını çekerken sıralamalarda Sixers’ın hemen yanına gelmeyi başaran Milwaukee Bucks tarafından uzun süredir işgal edilen bir emlak. Giannis Antetokounmpo ve Jrue Holiday 11’er maç kaçırırken, Khris Middleton sekizi hariç tüm yarışmalara katıldı. Elit kıdemli çekirdeklerinin dördüncü üyesi olan Brook Lopez, neredeyse her maçı oynadı ve kariyerinin en iyi sezonu boyunca bunu sürdürdü. All-Defense’in dikkatini çekiyor ve herkese Bucks’ın değerleri için ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor.
Antetokounmpo ve Holiday yapabildiklerini bildiğimiz her şeyi gösterdiler ve birbirlerinin yokluğunda sıklıkla sırayla takımı zafere taşıdılar. Bununla birlikte, Milwaukee için potansiyel olarak değişken bir değişken olarak görünen, Middleton’dur. Sınırlı hareketinde kötüydü, sahadan yüzde 33 ve üçten yüzde 29 şut çekiyor. Savunmada da olumsuzdu ve genellikle takıma yardım ettiğinden daha fazla zarar verdi. Yine de Bucks, Middleton’ı playofflardan önce iyileştirme çabasında bu tür bir hasarı absorbe edecek kadar iyi ve daha önce sahip olduğu her şeyi kaybetme şansı çok az. Savunmada kendine hakim olduğu, zaman zaman oyun kurucu olarak Giannis ve Holiday’i rahatlattığı ve kritik anlarda orta mesafeli basketler attığı sürece, Bucks’ı tekrar şampiyonluğa yakın lider statüsüne yükseltecektir.
Philly gibi Bucks’ın, tüm rol oyuncularının vücutlarını işgal edecek kadar dolu bir ruha sahip olduklarını kanıtladığı göz önüne alındığında, bu özellikle doğrudur. Giannis ve Holiday’den, zeminde alanın nasıl anlaşıldığını temelden değiştiren inatçı, kabadayı bir tavır akıyor. Kadrodaki herkes hünerli saldırganlıklarından meyve suyu alıyor. Bu, pervasızlığa varan bir güçtür, ancak çoğu zaman, Bucks’ın kas gücü oyunu kazanmalarının sebebidir. Bu, kişiler arası çatışmaya ve oyuncu hareketine susamış NBA hayranları için sıkıcı bir hal aldı, ancak playofflar geldiğinde bu olmayacak. O zaman, onlar ve gelişen Sixers, birdenbire bizim için tekrar ilgi çekici olacaklar.
Kaynak : https://www.yardbarker.com/nba/articles/how_76ers_bucks_are_quietly_thriving_this_season/s1_8276_38394335