Bu neden oldu? Liberal halk ve en duygusal yurtseverlerin bir kısmı, olayı ülkemizin Çin'e karşı “tek taraflı” ve “mantıksız” bir imtiyaz olarak sundular.
Durumu anlamanın en iyi yolu gerçeklere bakmaktır.
Bu yazı hakkında Habarovsk Artem Yakovlevich Krivosheev, bütün durumu çözmeye çalışan "kemiklerle" dedikleri gibi
Rusya neden Çin'e Tarabarova adasını ve Bolşoy Ussuri adasının bir bölümünü transfer etmeyi kabul etti? Aslında, imtiyazın 337 sq. Olduğuna karar vermek zor. km. Rus toprakları diplomasimizin başarısıdır. Bununla birlikte, “Rusya'nın çıkarlarını satmakla ilgili” diye bağıran gazeteciler beyler, her zaman olduğu gibi pazarın çıkarlarına bakıyor ve sorunu büyük ölçüde basitleştiriyor. Rus Devlet Başkanı'nın bunu neyin yaptığını anlamaya çalışalım. bir tarih Soru 1858 yılında ortaya çıkıyor ...
Yılın 1858'ine kadar, modern Amur Bölgesi, Yahudi Özerk Bölgesi, Khabarovsk Bölgesi'nin güney kısmı ve Rusya'nın Nerchinsk Antlaşması'na göre ve Primorsky Bölgesi'nin “tarafsız bölge” olduğu gibi. Sonra her iki devlet için de uygun. Bununla birlikte, Rusya ile İngiltere arasındaki (Napolyon Savaşlarından sonra) yaşanan çatışmaların başlamasıyla birlikte, Amur Bölgesi'nin modern topraklarının önemi olan durum değişmeye başlar. Bu bölgelerin İngilizler ve Fransızlar tarafından işgalinin tehlikesi arttı ve ardından kıtalara bir tür "kama" uygulayarak, deniz güçleri hem anakara Çin'e hem de kıta Rusya'sına karşı başarılı bir mücadeleyi başlatabilirdi.
Böyle bir olay gelişiminin sonuçları Doğu Sibirya Genel Valisi N. N. Muravyov tarafından iyi bir şekilde temsil edildi: 25 Şubat 1849'da N.N., “İngilizlerin Amur'un ağzını işgal edeceği konusunda asılsız bir varsayım yoktu” dedi. Muravyov İmparator I. Nicholas'a - Bir İngiliz kalesi Amur'un ağzına geldiğinde ve İngiliz gemileri Amur boyunca Nerchinsk'e ve hatta Chita'ya giderken Doğu Sibirya'nın İngilizleşmemesi için hükümetin güçlerine ve kaynaklarına ne gerekecek? ... İngiliz kalesi yerine Rus kalesi Amur'un ağzına, Kamçatka'daki Peter ve Paul limanına ve aralarında filotilla“Dikkatli olmak için, garnizonların, mürettebatın ve amirlerin Rusya'dan bu kalelerde ve filoda teslim edilmeleri için, bu küçük araçlar sonsuza kadar Sibirya'ya ve onun tükenmez zenginliğinin sonsuza kadar Rusya'ya sahip olmasını sağlayacaktır.”
Kırım Savaşı ve Çin’de devam eden afyon savaşları, açıkça eğer Ruslar Amur bölgesini işgal etmediyse, o zaman İngilizler ya da aşırı durumlarda, politikalarını izleyen Fransız’ların yapacaklarını açıkça gösterdi. Genel Vali N. N. Muravyov yetenekli bir politikacı ve imparatorun gücüne sahip olan, Çin ile yeni bir sınır anlaşması imzaladı. Aigun Antlaşması’na göre, Amur’un sol yakası, nehrin ağzına kadar, Rusya’nın Mayıs 16’inde 1858’tan ayrıldı. Anlaşmanın doğrudan bir eki, Pekin ile Çin ve Avrupa ülkeleri arasındaki bir dizi antlaşmanın bir parçası olarak 2’te yapılan 14’te Rusya ile Çin arasında yapılan bir anlaşmadır. İki ülke arasındaki sınır Amur, Ussuri ve Sungari Gölü boyunca kuruldu. Hanka, nehre Tumyndzyan. Böylece, Rusya nihayet Ussuri bölgesini güvence altına aldı. İki ülke arasındaki batı sınırı da düzeltildi. Hem doğu hem de batı kesimlerinde arazi sınırlarının daha sonra belirlenmesini öngören sözleşme
Anlaşmaya göre, Shilka ve Argun nehirlerinin birleştiğinden başlayarak nehrin aşağısında, Rusya ve Çin arasındaki doğu sınırı kuruldu. Nehrin birleştiğine aşk tanrısı. Ussuri. Anlaşma, adaların mülkiyet sorununu atladı. Ancak, sınırlama çalışmasının bir parçası olarak, Rus tarafı, Pekin Anlaşması metnine eklenmiş inç cinsinden 25 ölçeğine sahip bir haritayı derledi ve sözleşmeye ekledi. Böyle bir kartın varlığına dair bir işaret, sözleşmenin metninin 1 Maddesinde mevcuttur: “Ayrıca, Tianjin Antlaşması'nın dokuzuncu maddesi uyarınca derlenmiş bir haritanın onaylandığı, sınır çizgisinin açıklık için kırmızı bir çizgiyle işaretlendiği ve yönünün Rus alfabesinin harfleri ile gösterildiği: A, B, C, D, D, E, F, 3, I, I, K, L, M, H, O, P, P, C, T, Ü Bu kart her iki devletin yetkili temsilcileri tarafından imzalanmış ve mühürleri ile mühürlenmiştir. ". Bu haritada, Kont N.P. Ignatiev'in kırmızı kalemle, Amur ve Ussuri nehirlerinin Çin bankası boyunca ve Kazakevev kanalı boyunca Habarovsk bölgesinde sınır çizgisini çizdiği görüldü. Ancak, Pekin Antlaşması'nın sona ermesinde, Çin temsilcisi Prince Gong bu kartı imzalamayı reddetti ve 1861 - 1886. Sınır çizgisinin bir açıklaması sadece nehrin ağzından kesiti ile yapıldı. Nehir ağzına Ussuri. Sisli, bu Amur boyunca devlet sınırının sınırını ciddi şekilde şaşırttı. Böylece, Pekin Antlaşması, sınırın sınırlandırılması konusunda kademeli olarak çalışma sağladı. Bu çalışma Argun’daki Orta Asya’daki Primorye’de gerçekleştirildi, ancak 1990’lerin başlangıcına kadar devlet sınırının sınırlarını belirleme çalışmaları Amur’da yapılmamasına rağmen, sadece genel bir sınırlandırma çizgisi kaydedildi.
Bu nedenle, bu şaşırtıcı olsa da, Rusya ve Çin, Amur Nehri üzerinde 100 yıldan daha uzun bir süre boyunca çeşitli nedenlerden dolayı - 1860'tan 1990 yılına kadar net bir sınır belirlememiştir.
Bütün bunlar çok fazla tartışma ve zorluk doğurdu. Pekin Anlaşması, adaların mülkiyeti hakkında bir şey söylemedi, Çin temsilcisi, anlaşmanın şartlarına göre, haritayı imzalamadı. Ancak, Çin imparatoru haritanın yanı sıra kararnameyi de onayladı. Ek olarak, sözleşme sınırın nehrin aşağı yönünde yürüdüğünü belirtti. Nehrin birleştiğine aşk tanrısı. Ussuri. Bu soru, Amur'daki Ussuri Nehri'nin birleştiği noktalarda nelere dikkat edileceğini ortaya koydu. Rus bilim insanları arasında bile nehrin ağzını göz önünde bulundurmak konusunda bir birlik yoktu. Ussuri: İstasyonun yakınında bulunan noktalar. Kazakevicheva veya Habarovsk bölgesinde.
Bununla birlikte, bu adaların o zamanki Habarovka askeri mevkii için stratejik önemini anlayan Rusya derhal Bolşoy Ussuriysky ve Tarabarov adaları üzerinde kontrol sağladı. Sınır çatışmalarını önlemek için, adalardaki bütün faaliyetler satın alma ile sınırlıydı. Devlet sınır çizgisini zeminde düzeltmek için, Çin kıyısındaki 1861'teki Rus-Çin sınır komisyonu Kazakevicheva kasabası karşısında, 48º16'20 ″ N koordinatlarına sahip olan "E" harfi ile ahşap bir direk yerleştirdi. ve 152º37 'doğu 1886’te ahşap bir direk aynı yere yerleştirilmiş bir taş direk ile değiştirildi. Rusya ve Çin'de yayınlanan Amur Nehri Sahili (1859) ve Mançurya Haritası (1897) Haritası üzerinde, takımadalar Rusya bölgesi olarak belirlenmiştir. Buna rağmen, Çin tarafı defalarca adalet konusunda aldatma ve sınır kolonunun izinsiz olarak devredilmesi yönündeki suçlamayı iddia etti.
Bununla birlikte, I. Dünya Savaşı başlamadan önce, Amur Nehri boyunca devlet sınırının sınırlandırılması hiçbir zaman gerçekleştirilmedi. Örneğin, Rusya Dışişleri Bakanlığı'nın talimatına göre, 1911'teki kıyı nüfusu, sınırlandırılmadan önce, "Çin protestolarına dikkat etmeyerek mülkleri olarak tanıdıkları bu adaları kullanmaya" davet edildi. Ayrıca, Amur ve Ussuri'deki sınırın ana kanalla (kanalın azami derinliği ile) tanımlanması çok zordu. Mesele, kurslarının özellikleri. Bu nehirler çok miktarda silt taşır, sürekli dibe çöker - ve tabii ki tam olarak ana nehir akışının olduğu yerde, yani fairway boyunca. Sonuç olarak, nehirlerin fairway'i sürekli değişiyor. Nehirlerde epeyce ada var. Kural olarak, silt adanın bir tarafına yerleşir, diğer yandan, aynı zamanda, tabandaki çökeltiler mevcut tarafından aşınır. Bu nedenle, kanal şimdi ve sonra adanın bir tarafından diğerine geçer. Böylece, son zamanlarda taraflardan birine ait olduğu düşünülen ada, kanalın üstünlüğü ile diğerine aittir. Bu ilkeye dayanarak, Bolşoy Ussuri ve Tarabarov adalarının sahipliğini belirleme kabiliyeti genellikle mümkün değildir. Ana kanal olarak neyin düşünüleceğine dair net bir anlayış olmadığı için. Amur ve Ussuri nehirlerinin bu özelliği, Çin tarafı tarafından Büyük Ussuri ve Tarabarov bölgelerinde "sulama savaşları" yapılmasında, Kruşçev ve daha sonra Brejnev altında SSCB ile ilişkilerin ciddi biçimde şiddetlenmesiyle Çin tarafı tarafından kullanıldı. Bunun anlamı basitti: Çin, Kazakevichev’in kanalındaki kum mavnalarını boğdu, ardından kanalın kuzeye gitmesine neden olan sapmasını pekiştirdi ve tartışmalı adalar otomatik olarak Çin topraklarına katıldı. Buna göre, tarama yaptık. Tuhaflıklar oldu: Çinliler gece kanalda uyudular ve öğleden sonraları derinleştirdik.
Böyle bir çelişkiler bagajı ile devlet sınırı, Birinci Dünya Savaşı, Rusya’daki devrim ve iç savaş yıllarında yaşandı. 1929 yılında CER'deki çatışmanın avantajını bahanemiz olarak kullanarak, birliklerimiz Bolşoy Ussuriysky adasını işgal etti. Habarovsk'a yakın olan ve birliklerimiz tarafından kontrol edilmeyen bir ada olan sanayinin inşa edilmeye başlandığı şehri kabuklamak için ada kullanılabilir. 1931'te Mançurya Japonlar tarafından işgal edildi. Bu olayların ışığında, adalarda askeri bir varlık olması gerekiyordu. Ek olarak, SSCB Amur ve Ussuri'deki hemen hemen bütün adaların kontrolünü ele geçirdi. Bu durumda, sınır 1949’te Çin Halk Cumhuriyeti’nin kurulmasına kadar kaldı. Genç devlet, birçoğu için SSCB'ye borçluydu; üstelik Stalinist SSCB'nin Çin'ine yönelik genel ideoloji ve yetkili politika da sınır sorununu aşmak için bir neden vermedi. Anglo-Saxon güçleri - Çin ve SSCB ortak bir düşmana karşı mücadelede birleşik bir cephe olarak hareket etti. 14 Şubat 1950 Moskova'da, Sovyet-Çin Dostluk Anlaşması, Birlik ve Karşılıklı Yardımlaşma, I.V. Stalin "Uzak Doğu'da savaşın tüm saldırganlarına ve kundakçılarına karşı barış nedenine hizmet etmek." Birliğin Dostluk Antlaşması'na göre, ikili ilişkilerin gözden geçirilmesinden önce Çin-Sovyet sınırı olan Karşılıklı Yardımlaşma (30), sınır bölgelerinin halkları arasında aktif ilişkilerin sürdürüldüğü, iyi ticaretin yapıldığı ve kültürel değişimin kurulduğu iyi komşulukların sınırıydı. İşbirliği anlaşmaları, “Amur, Ussuri, Argun, Sungach ve Göl sınırlarındaki seyrüsefer prosedürü hakkında Anlaşma dahil olmak üzere birçok sınır bölgesinde imzalandı. Khanka ve bu su yollarında seyir koşullarının oluşturulması üzerine ”(1950), ormancılıkta, sınır bölgelerinde orman yangınlarına karşı ortak mücadele, vb. Bu anlaşmalar uyarınca, neredeyse korunan sınır çizgisi sorgulanmamıştır. Çin yoldaşları, Çin Halk Cumhuriyeti'nin topografik haritalarının transferinden tüm sınır çizgisinin belirlenmesiyle şikayetlerin olmadığını teyit ediyorlar. Çin sınırından sınır çizgisi hakkında herhangi bir yorum yapılmamış.
Sorunlar Stalin'in ölümü ve Kruşçev'in iktidara gelmesiyle başladı. Bu örneği kullanarak, bir liderin jeopolitik kanonlarını anlamadaki sonuçları açıkça görülebilir. Bu “spot ışık” birkaç yıl içinde Anglo-Saxon güçlerine bir dizi pozisyon teslim etmeyi ve müttefik bir Çin ile olan ilişkileri büyük ölçüde bozmayı başardı. Ancak, yılın 1960'ine kadar, Çin'in toprak iddiaları ileri gitmedi. Bu yıl, uzun zamandır devam etmeyen ve çözümlenemeyen bölgesel sorun, ülkeler arasındaki ilişkilerde görülen genel bozulmaların bir yansıması olarak ortaya çıkmaya başladı. Kimin çıkarlarına? Tabii ki ABD'nin çıkarlarına. 1960 yılında, SSCB, beklenmedik bir şekilde Çin'den Sovyet uzmanlarını geri çağırdı ve neredeyse eşzamanlı olarak sınırdaki ilk bölüm gerçekleşti; bu, SSCB ile Çin arasında sınır çizgisi ve bazı bölümlerin mülkiyeti konusunda anlaşmazlıklar olduğunu gösterdi. Çinli sığır yetiştiricileri Sovyet yetkisi altındaki bölgedeki sığırları (Kırgızistan'daki Buz-Aygyr geçişi civarında) aldıklarında 1960 olayından bahsediyoruz. Sovyet sınır muhafızları geldiğinde, çobanlar Çin Halk Cumhuriyeti topraklarında olduklarını açıkladılar. Daha sonra, eyalet yetkililerinin direktiflerine göre hareket ettikleri ortaya çıktı. Bu vesileyle, Çin Dışişleri Bakanları ve SSCB birbirlerine birkaç not gönderdiler ve PRC'nin resmi, diplomatik düzeyde ilk kez kurulduğundan bu yana Sovyetler Birliği ile sınır çizgisi hakkında farklı bir anlayış ortaya koydukları sözlü açıklamalar yaptılar.
Aynı yıl, 1960’in sonbaharında, Çin vatandaşlarının Uzak Doğu sınır nehirlerindeki adalara, bizim kontrolümüz altında olan sistematik çıkışları başladı. Sovyet sınır muhafızlarına Çin topraklarında olduklarını iddia ettiler. Sovyet sınır muhafızlarının olaylara tepkisi de değişti. Daha önce, Sovyet yetkisi altındaki bir dizi bölgede Çinli köylülerin el sanatlarını görmezden gelirlerse, 1960'tan başlayarak onları durdurmaya çalıştılar.
Bu durumda, ÇSGB Merkez Komitesi Başkanlığı, Dışişleri Bakanlığı, KGB ve Savunma Bakanlığından, Çin ile sınırındaki sözleşmeye bağlı eylemleri seçmek ve incelemek üzere görevlendirilen bölümlerarası bir uzmanlar komisyonu oluşturmaya karar vermiştir. Komisyon, taraf haritalarında ve adaların dağıtılmadığı 13'te tutarsızlıklar bulunan 12 sitelerini belirledi. Sınır çizgisinin kendisinin zeminde açık bir göstergesi yoktu, çünkü 141 sınır işaretinin 40 orijinal haliyle korunmuş, 77 tahrip olmuş durumda ve 24 tamamen mevcut değildi. Ayrıca sözleşmedeki işlemlerde sınır tanımının genellikle genel nitelikte olduğu ve birçok sözleşme haritasının ilkel düzeyde küçük ölçekte çizildiği belirtildi. Genel olarak, komisyonun sonucuna göre, Uz-Bel geçişinin güneyindeki Pamirlerde yer alan bölge dışındaki PRC ile sınır çizgisinin tamamının anlaşmalarla tanımlandığı belirtildi. Sınır müzakereleri durumunda komisyon, sınırın nehir kıyıları boyunca değil, gezilebilir nehirlerdeki ana kanalın ortası boyunca ve gezilemeyen nehirlerdeki ana nehir çizgisi boyunca ve Pekin Antlaşması'na ekli haritadaki kırmızı çizgiyle belirtilmediği gibi, nehrin ortasındaki çizgi boyunca çizilmesini önerdi. Sınır Çin kıyılarında geçti. Yani sınır yaklaşık olarak belirlendi, yeni sınırlama gerekliydi. Sınırdaki zemindeki belirsizlik çatışma durumları yaratmak için mükemmel bir fırsat oldu.
Ve Çin, sınır ötesi problemini aktif olarak çatışma nedeni olarak kullandı. İhlal istatistikleri, 1960'ten 1964'e, sayılarının hızla arttığını ve 60'lerin ikinci yarısında olayların daha keskinleştiğini gösterdi. 1960'te ihlallerin sayısı 100, 1962'te zaten 5 bindi, 1963'te 100'tan fazla bin Çinli sivil ve askeri, Sovyet-Çin sınırının yasadışı geçişinde yer aldı. Bu nedenle, Kruşçev ile Çin arasındaki kavga, tüm devlet sınırının çok zor ve acı verici bir ayrılma sürecinin temelini attı. Kruşçev altında, Şubat 1964'te sınır ötesi meselelerle ilgili PRC ile istişareler başladı. Dahası, Çin açıkça gerçekçi olmayan talepler ortaya koydu. Bu yüzden Çin, Pekin ve Aigun Antlaşması'nın “eşitsiz” olarak kabul edilmesini istedi. Burada, o zamanki Çin'in görevinin bölgesel anlaşmazlıkları çözmek değil, onları ağırlaştırmak ve bir çatışmaya yol açmak olduğunu, Amerika Birleşik Devletleri'ne SSCB ile karşı karşıya olma kararlılığını kanıtlamak olduğunu anlamak gerekiyor.
Nisan ayındaki 1964’te, taraflar sınır çizgisini anlamalarını belirten topografik haritalar alıp bir sınır oluşturmuş ve daha sonra doğrudan sınır çizgisini düşünmeye başlamışlar. Çin haritalarını incelemek ve onları Sovyetlerinkilerle karşılaştırmak sonucunda, 22'un Sovyet-Çin sınırının batı kesiminde yer alan 17 bölümlerinde (şu anda eski SSCB'nin Orta Asya cumhuriyetlerinde) ve 5 bölümlerinde bulunan 1960 bölümlerinde bu haritaların sınır çizgisinin çizilmesinde tutarsızlıklar olduğu tespit edildi. doğu sınırı. Bu bölümler, notlarında 3 bütünlüğü komisyonu tarafından belirtilen bölümlerle yaklaşık olarak örtüşmüştür: Komisyonun materyallerine dahil edilmeyen XNUMX bölümleri, Bedel geçişi (Kırgızistan) ve adaların bulunduğu bölgedeki oldukça büyük bir bölüm de dahil olmak üzere Çin haritalarında belirtilmiştir. Habarovsk'ta.
Moskova'daki haritaların gözden geçirilmesi sonucunda, daha önce tahmin edildiği gibi bireysel bölümler üzerinde görüşmeler yapamayacağı, ancak Çin delegasyonunun ısrar ettiği gibi sınırın tamamı boyunca görüşmeler yapılmadığı sonucuna varıldı. Böyle bir yaklaşım mümkün oldu, çünkü sınır çizgisinin uzatılmasının büyük bir kısmı için sınır hayati bir farklılık göstermedi. Açıklama gerektiren en uzun çizgiye göre - Uzak Doğu'daki nehir sınırı, tarafların sınırın ana fuar yolu boyunca gitmesi gerektiği konusunda aynı anlayışa sahipti. Bu bağlamda, heyete ilave talimatlar verildi - tarafların aynı şekilde anladığı alanlarda sınır çizgisini doğrulamak için.
Öyleyse, unutmayın - Kruşçev, Mao Dzedong için tartışmasız bir otorite olan ve Çin'e karşı bir dizi dostça eylem yapan Stalin'e çamur döken sınır sorununu başlattı. Kruşçev'in kısa görüşlü politikası, Damansky Adası'nda, Kazakistan'ın yanı sıra, en önemlisi, Çin'in SSCB ile ABD arasındaki dostluk ve işbirliğinden geri çekilmesine neden oldu. 1990'ların başında jeopolitik yenilgimizi birçok yönden belirledi. Sınır sorunu bu politikanın bir sonucuydu.
Aşağıdaki olaylar gelişti. 1987 yılı Sovyet-Çin sınırındaki Anlaşma'nın imzalanmasıyla sonuçlanan 1991 - 1991 yılındaki görüşmelerde Gorbaçov döneminde, Amur Nehri üzerindeki sınırın daha önce nehrin ana kanalı boyunca geçmesi gerektiği, bu anlaşmaya göre, daha önce SSCB'nin de dahil olduğu bir çok adadan geçmesi gerektiği belirlendi. Daman Adası da dahil olmak üzere Çin bölgesi olduğu ortaya çıktı.
Şimdi soru. Gorbaçov'un anavatanında ticaret yaptığı ve Çin'e aynı zamanda birkaç düzine “orijinal Rus adası” verdiği liberallerin kızgın makalelerini hatırlayan var mı? Bununla birlikte, burada, tek taraflı tavizlere olan tutkusuyla Mikhail Sergeyevich, yine de Kruşçev’in politikası tarafından başlatılan uzun süredir devam eden sınır sorununu çözmeye yardımcı oldu.
Ancak, bu anlaşma Habarovsk bölgesindeki adalara yakın sınır sorununun çözümünü atladı. Ve sebebini aşağıdaki haritada görebilirsiniz. Çin ile Tarabar ve Bolşoy Ussuriysky adaları arasındaki en güneydeki kanal Kazakevich kanalıdır. Ussuri'nin Amur'a girişi olduğunu düşünürsek, bütün adalar Rus bölgesidir. Ve Ussuri'nin Amur'la Büyük Ussuri Adası'nın kuzeyindeki bir yerle birleştiğini düşünürsek, adalar tamamen Çin bölgesidir. Ve bu seçenek Rusya için kabul edilemez, çünkü sınır Habarovsk'un hemen yakınında (sol banka Çin olacak ve Habarovsk sağda olacak)
Aslında, bu, Başkan Putin’in görevini üstlendiği sırada Çin’le (Arguni’deki Abagaytui adası ile birlikte) çözülmemiş son bölgesel anlaşmazlıktı. Şimdi Putin'in 2000'in ilk yıllarında rol aldığı jeopolitik bağlamı anlamak gerekiyor. 2003'ten 2004'e kadar Vladimir Putin, Rus topraklarını ABD tekellerinin kontrolünde devralmak ve Devlet Duma'sını Amerikalıların (Yukos davası ve Khodorkovsky’nin inişi) emriyle Devlet Duma’sı almak isteyenler için görsel bir ders başlattı. ürünler), maden çıkarma vergisini (bugünkü devlet bütçesini dolduran “Mineral vergi”) tanıtacaktır. Putin'i takip etmek bir sonraki adımı atıyor. Ekim ayında, Pekin’de Rus-Çin müzakereleri başlatıldı; bununla birlikte, bazı yayınlanmamış anlaşmaların yanı sıra, Rusya ile Çin arasındaki mevcut tüm bölgesel anlaşmazlıkları çözmek için ek anlaşmalar imzalandı.
Habarovsk adaları söz konusu olduğunda, farklılaşma ilkesini fairway ile uygulamak mümkün olmadığından, partiler Bolşoy Ussuriysky adasını güney Çin ve Kuzey (en gelişmiş) Rus bölgelerine bölmeyi kabul etti. Ayrıca Büyük Ussuriysk’in kuzey kesimi karşılığında, Abagaytuy adasının yarısını Argun’a kaybettik. Yeni bir ilke uygulandı - bölgeler, yer işaretlerine göre bölündü.
Liberallerin “Anavatanda ticaret yapma hakkında” çığlıklarıyla, gerçeği “özlüyordu”, Rusya ve Çin tarihinde ilk defa, Rusya-Çin sınırının tüm 4300 kilometresinden gelen tüm iddialar ve tartışmalı konuların kaldırılması. Tabii ki, bazı adaların transferi kesin olarak başarı olarak adlandırılamaz, ve ben de Başkanımızı haklı çıkarmayı düşünmekten çekinmemeliyim, ancak önemsiz gazeteciler bir nedenden ötürü 2000’in başındaki devlet sınırındaki durumun, Hrushchev ve Gorbachev’in Putin’e gittiğini söylemiyorlar. İlki ana jeopolitik müttefikimizle kavga ettiğimizde, bölgesel meselenin başlatılmasının bir sonucu olarak, ikincisi ise bu sorunu başarıyla çözdü, sonunda liderliğini yaptığı ülkeyi yıktı. Sonuç olarak, Rusya Federasyonu, dünyadaki gücü ve etkisi ile ve en önemlisi, 2004 yılındaki müzakerelerde koz kartlarının bulunmasıyla, 1952 yılı modelinin Stalinist SSCB'sinden uzaktı. 1952’te, sınır antlaşması bizim için elverişli şartlarla sonuçlandırılabilir, çünkü diplomatik pazarlık alanı kıyaslanamayacak kadar genişti.
Bölgesel sorunu zamanımızın koşullarında bir şekilde farklı şekilde çözmek mümkün müdür? Bu büyük bir soru. Adanın Habarovsk yakınlarındaki bir kısmının devri, 150 yıllarının kazandığı zaferlerin ve mağlubiyetlerin tarihinin, Rusya'nın güçlenmesi ve zayıflamasının sonucuydu ve “Rusya'dan anında bir imtiyaz” değildi. Peki neden bu kadar liberal gazeteciler ve aşırı duygusal yurtseverler Putin'i azarlıyorlar? Gerçeklere dönelim. Ekim ayında 2004, Pekin'de sınır anlaşmaları imzalandı ve sınır sorunu nihayet çözüldü. Bundan hemen sonra, Aralık 31'in 2004'inde, RF Hükümeti, Doğu Sibirya-Pasifik Okyanusu (ESPO) petrol boru hattının tasarımı ve inşası ile ilgili olarak Çin'e şubeleri olan 1737-r Kararını yayımladı. (Sınırın yasal kaydı, yalnızca Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov ve Dışişleri Bakanı Yang Jiechi'nin doğu kesiminde sınırını tanımlayan ek bir protokol imzaladığında, Temmuz 2008’te tamamlandı.
Rusya ve Çin’in liderleri, iki ülke arasındaki ilişkileri ciddi şekilde bozabilecek ve ABD’nin ihtiyaç duyduğu Rusya-Çin savaşına yol açabilecek en son bölgesel anlaşmazlıkları ortadan kaldırarak, birbirleriyle işbirliği ve iyi komşuluk ilişkileri başlattılar. Liberal blogcuların ve gazetecilerin ya da daha doğrusu denizaşırı sponsorlarının hoşlanmadığı şey budur.
Bir yüzleşmeye ihtiyaçları var, fakat en güçlü iki kıta ülkesi arasında bir savaşa ihtiyaçları var.
Çatışma nedenleri ne kadar fazlaysa, o kadar iyidir.
İşte Amur adalarının mülkiyeti hakkında kısa ve tüm hikayesi.