İlklerden biri tanklar T43. "Ateş Gücü: Amerikan Ağır Tankının Tarihi" kitabından fotoğraf
II. Dünya Savaşı'ndan sonra, ABD umut verici ağır tanklar geliştirmeye devam etti, ancak bu tür ilk projeler başarısız oldu. 1948'den beri, T43 projesi üzerinde çalışmalar devam ediyor ve birkaç yıl sonra ortaya çıkan tank M103 adı altında hizmete girdi. Sonuç olarak, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki son ağır tanktı.
Erken aşamalarda
1948'de, mevcut teknolojileri ve bileşenleri kullanan Detroit Arsenal, T43 ağır tankının tasarımını geliştirdi. Bu makine, ayrı bir yükleme çekimi için kalın eğimli homojen bir zırh ve 120 mm'lik yivli bir tabanca aldı. Böyle bir savaş aracının potansiyel bir düşmanın ağır tanklarına karşı değerli bir tepki olacağı varsayılmıştır.
Ordu bu projeye sınırlı ilgi gösterdi, bu yüzden iş çok hızlı gitmedi. Sadece 1950'nin sonunda, Kore Savaşı'nın zemininde teknik bir proje tamamlandı ve 1951'in başlarında Chrysler ile bir sözleşme ortaya çıktı. Yüklenici, orijinal projenin altı prototipini oluşturacaktı. İlk tank, o yılın Kasım ayında test için başlatıldı.
T43 tanklarının testleri sırasında bir takım eksiklikler ve sorunlar ortaya çıktı. T43E1 adlı geliştirilmiş bir proje oluştururken bunların düzeltilmesi önerildi. Buna paralel olarak, ana silah ve mühimmatın geliştirilmesi gerçekleştirildi. Ekim 1953'te, tüm tasarım çalışmaları tamamlandı ve tank yeni bir aşamaya hazırdı.
Deneylerde tank versiyonu T43E1. Fotoğraf Tankları-encyclopedia.com
Zaten Aralık ayında, Chrysler tam ölçekli bir dizi başlattı. Haziran 1954'e kadar T300E43'in geliştirilmiş versiyonundan 1 tank üretmeyi başardılar. Bundan sonra, M51 zırhlı tamir ve kurtarma araçlarının montajı yeni tanka göre başladı. 1955 yılına kadar, bu tür ekipmanlardan 187 birim inşa edildi.
Ayrı üretim tankları kontrol testleri için gitti ve onlarla baş edemedi. Birkaç parametre için, ekipman müşteri gereksinimlerini karşılamamıştır. Test ve iyileştirme 1955 ortasına kadar devam etti ve bundan sonra tanklar depolama için göndermeye karar verdi.
Teknik Özellikler
T43E1 projesi, gelecek vaat eden bir ağır tankın nihai görünümünü oluşturdu. Gelecekte, tasarım tekrar tekrar rafine edildi, ekipmanın bileşimi değişti, ancak prensipte tank değişmedi.
T43E1, 120 mm'lik yivli topuyla geleneksel bir düzene sahip ağır zırhlı bir araçtı. Bitmiş bileşenler inşaatta yaygın olarak kullanıldı, diğer tanklardan ödünç alındı. Bu yaklaşım tasarımı basitleştirdi, ancak bazı sorunlara yol açtı.
Tankın gövdesi kaynaklanır, dökme ve haddelenmiş parçalardan monte edilir. Ön zırh, 127 ° 'lik bir eğimle 60 mm kalınlığa kadar çıkmıştır. Levhalar - 51 mm'ye kadar. Döküm kulesi 127 mm alın ve 254 mm kalınlığa kadar bir maskeye sahipti. Tahtalar - 70 ila 137 mm. Böyle bir zırhın, tankı ana yabancı tank silahlarından koruyabileceği varsayılmıştır.
Gövdenin arkasında, M1790 tankından ödünç alınan 810 hp kapasiteli Continental AV-48 benzinli motora dayanan bir güç ünitesi vardı. Şasinin her iki tarafında burulma çubuğu süspansiyonu bulunan yedi yol tekerleği vardı. Gelecekte santral ve şasi revize edildi.
Tarete, 120 clb uzunluğunda yivli bir namlu ve T şeklinde bir namlu freni ile 122 mm'lik bir T58 / M60 topu takıldı. Silah ayrı yükleme atışları kullandı. Tabanca, M358 zırh delici mermiyi 1067 m / s'ye dağıtabilir. 1000 yard (914 m) mesafede, 220 yarda - 30 mm'de 2000 mm zırh (196 ° açı) deldi. Ayrıca mühimmatta kümülatif, yüksek patlayıcı parçalanma, duman ve eğitim mermileri vardı. Yığınlar 34 atış yaptı.
M103 ön kısım. Fotoğraf Tankları-encyclopedia.com
Optik ve diğer cihazlara dayanan basit bir yangın kontrol sistemi vardı. Proje geliştikçe kompozisyonu değişti - balistik bilgisayara kadar yeni cihazlar eklendi.
İlave silahlandırmada, bir top ve bir M1919 uçaksavar topu ile eşleştirilmiş iki M4A2 makineli tüfek vardı.
Mürettebat beş kişiden oluşuyordu. Sürücü gövdenin içinde, geri kalanı dövüş bölmesinde bulunuyordu. Bir topçu silahın sağında, iki yükleyici solda çalıştı. Komutan, silahın arkasındaki kulenin nişindeydi, yerinin üstünde M11 tipi bir kule vardı. Radyo cihazlarının kullanımından da sorumluydu.
T43A1 tankı 58 ton muharebe ağırlığına ve 11,3 m uzunluğunda (top ileri doğru), 3,76 genişliğe ve 2,88 m yüksekliğe sahipti, tahmini hız 32-34 km / s'ye ulaştı, gerçek hız daha azdı. Tahmini güç rezervi - 130 km. Tank çeşitli engellerin üstesinden gelebilir. Hareket kabiliyeti ve kullanımında daha az kısıtlama getiren zamanının diğer ağır tanklarından daha hafifti.
Deniz Tankeri, M120 şekilli şarjlı bir mermi ile 356 mm'lik bir yuvarlak gösterir. Fotoğraf ABD MC
Yeni değişiklikler
Seri T43E1 testleri yetersiz bir şekilde sona erdi. Eleştirinin ana nedenlerinden biri, orta tanktan bir güç ünitesinin kullanımı ile ilişkili hareketlilik ve yüksek yakıt tüketimi idi. Eski yangın kontrol cihazları, silahın tüm potansiyelini gerçekleştirmeye izin vermedi. Bu ve diğer sorunlar tankın geçici olarak terk edilmesine ve bitmiş ekipmanların depolama için gönderilmesine yol açtı.
Proje, yeni bir iletim ve diğer cihazların kurulumu ile sonuçlandırıldı. Silahları da geliştirdik: özellikle namlu freninin tasarımı değişti ve bir ejektör ortaya çıktı. Mevcut T43E1'lerden birkaçı güncellenmiş T43E2 projesine göre yeniden inşa edildi. Yeni bir formda, tankların gerçek özellikleri hesaplananlara daha yakındı. 1956 yılında, tankın 120 mm Top Savaş Tankı M103 adı altında hizmete alınmasına karar verildi.
Güncellenen projeye göre mevcut tankların depodan yeniden inşa edilmesi ve savaş birimlerine gönderilmesi planlandı. Ancak, 1956-57'de. sadece 74 araba değiştirdi. Yakında, Deniz Piyadeleri 219 (diğer kaynaklara göre, 220) ağır tankı almak istedi, ancak yeni bir modernizasyon başlattı. 1959'da tamamlandı, bitmiş makineler M103A1 olarak belirlendi.
A1 projesi, T52 nişancı ve M14 balistik bilgisayarı için stereoskopik bir görüşün kurulumunu içeriyordu. Kulenin ve taret sepetinin elektrikli dönüş mekanizması değiştirildi. Koaksiyel makineli tüfeklerden biri tabanca yuvasından çıkarıldı.
Son büyük modernizasyon, 1964 yılında ILC'nin yararına gerçekleştirildi. 153 tank, M60'tan 1790 hp Continental AVDS-2-750 dizel motor temelinde üretilen bir güç ünitesi aldı. Bu nedenle, maksimum hız 37 km / s'ye ve güç rezervi - 480 km'ye yükseldi. Ayrıca bazı yangın kontrol cihazlarının yerini aldı. Yükseltilmiş tanklar M103A2 olarak adlandırıldı.
Kısa servis
Ağır tank M103 resmi olarak 1956'da hizmete girdi, ancak ekipmanın fiili tedariki ve dağıtımı birkaç yıl boyunca uzatıldı. Yeni ekipman alan ilk birimler en kritik bölgelerdeydi.
Zaten 1956'da, birkaç deneysel T43E2 Almanya'ya gönderildi. Ocak 1958'de, M7 araçlarıyla donatılmış 899. ağır tank taburu (daha sonra 2. tank alayının 33. taburu) "Alman" 103. ABD Ordusu'nda ortaya çıktı. Taburda her biri altı müfrezeli dört şirket vardı. Takımın üç tankı vardı, tabur - 72, yani. mevcut yeni ağır tank filosu Almanya'ya gönderildi.
ILC, tank taburlarının bir parçası olarak M103 ağır tanklarını şirketlere getirdi. Ayrıca, yedek birimlerde benzer ekipmanlar mevcuttu. İyi bilinen verilere göre, M103 Deniz Piyadeleri ABD topraklarından çeşitli denizaşırı üslere ihraç edildi ve gerektiğinde geri döndü.
T51 şasisine dayanan M43 ARV onarım ve kurtarma aracı. "Ateş Gücü: Amerikan Ağır Tankının Tarihi" kitabından fotoğraf
Askeri operasyonda yeni tasarım kusurları ortaya çıktı. Ekonomiye rağmen dizel motor, iyi bir hareketlilik elde etmesine izin vermedi. Güç ünitesi, yolun sadece 500 mil dayanmasına dayanmış, bundan sonra onarılması ve hatta değiştirilmesi gerekiyordu. Şasi güvenilir değildi. İç bölümlerin düzeni başarısız oldu ve mürettebatın çalışmasını karmaşıklaştırdı.
Buna ek olarak, altmışlı yılların başlarında, M103 zamanın gereksinimlerini karşılamayı bırakmıştı. Ona karşı hiçbir koruması yoktu оружия kitle imha ve tüm özellikler mevcut gereksinimleri karşılamıyor. Ayrıca istihbaratın daha önce Sovyet ağır tanklarını fazla tahmin ettiği ve orta T-54 / 55'lerle çarpışmada M103 parametrelerinin aşırı olduğu ortaya çıktı.
Hızlı ret
Teknik, muharebe ve operasyonel özelliklerin kombinasyonu açısından, ağır tank M103 hızla eski haline geldi. Buna ek olarak, M60 zaten ortaya çıktı - yüksek hareketlilik ve ateş gücünü birleştiren Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk tam teşekküllü ana muharebe tankı. Böylece, M103 artık orduyla ilgilenmiyordu; ağır tankların tüm yönü için beklentiler sorgulandı.
Altmışlı yılların başlarında, kara kuvvetleri M60 MBT'nin kitle gelişimine başladı ve 1963'te bu ağır M103'ün tamamen terk edilmesine yol açtı. KMP, ekipmanlarını yazmak için acele etmedi ve A2 projesi altında modernizasyon gerçekleştirdi. Ancak, daha sonra, yetmişli yılların başlarında, Deniz Piyadeleri de yeniden silahlanmaya başladı. 1974'e gelindiğinde, kullanılmayan ağır tanklar yine gelecek vadeden ana tanklara yol açtı.
Böylece, her zaman için, 1951'den 1955'e kadar, yaklaşık. İki modifikasyondan oluşan 300 T43 tankı, daha sonra tekrar tekrar modernizasyona tabi tutuldu. Ordudaki operasyon beş yıldan az sürdü ve ILC'de - üç kat daha uzun sürdü. Tüm bu süre boyunca, tanklar defalarca manevralara katıldı, ancak asla savaşa girmedi.
Hizmetten çıkarıldıktan sonra, hizmet dışı bırakılan ekipman depolama tabanlarına gönderildi veya atıldı. Ayrıca, müzeleri de unutmayın. İyi bilinen verilere göre, hizmetteki tüm ana değişikliklerin 25 tankı korundu. Teknik, çeşitli müzelerde, ABD'deki askeri üslerde. Tankların durumu farklıdır, bazıları hareket halindedir.
Bir çağın sonu
Ağır tank T43 / M103 uzun ve askerlik hizmetine girmek zordu. İstenilen potansiyeli elde etmek için birkaç ardışık yükseltme yapılması gerekiyordu. Aynı zamanda, ekipman miktarı az kaldı - tüm prototipler dahil olmak üzere sadece 300 ünite.
Bu süreçlerin arka planına karşı, tank yapımında yeni bir atılım için hazırlıklar devam ediyordu. Ellili ve altmışlı yılların başında, ABD Ordusu ilk ana tankını aldı ve ağır tank kavramı nihayet ve geri dönülemez bir şekilde modası geçmişti. Sınıfında M103'ün yerine artık bir şey oluşturulmadı. Gelecek MBT içindi.