Ekber, Afgan turist bürosunun 1967'de yayımladığı bir gezi rehberini okuyup eğleniyor."Yol kenarında çocuklar durmuş, pembe laleler satıyorlar" diye yazıyor."İlkbaharda vişne, kayısı, armut veKabil'in Kitapçısı, Asne Seierstad (Sayfa 46)
badem ağaçları seyahat edenlerin ilgisini çekebilmek için birbirleriyle adeta yarışıyor. Bir çiçek tarlası Kabil'den başlayarak yol boyunca insana eşlik ediyor." Bu baharda bombalara, füzelere, üç yıllık kuraklığa ve zehirlenmiş kuyulara dayanarak ayakta kalabilmiş bir iki isyankâr vişne ağacı görülebiliyor.Ancak, vişnelere erişebilmek için mayınsız bir patika bulmak mümkün mü acaba?
Sakile ve Vekil'in düğünü Meryem'in toprak evinin tek bir bitki bile yetişmeyen avlusunda yapılıyor.Düğün resimleri, savaştan parçalar taşıyor.Önünde poz verdikleri duvar, mermi delikleri ve bombalardan kalan oyuklarla kaplı.Fotoğrafçılara ciddi ifadelerle poz veriyorlar.Gülümsemenin olmayışı, arkadaki mermi delikleri, resme trajik bir hava veriyor.Kabil'in Kitapçısı, Asne Seierstad (Sayfa 36)
Burka kadınları at gözlüğü takmış atlar gibidir,tek bir yönü görebilirler.Gözün daraldığı yerde kafes,yerini yan görüşü engelleyen kalın bir kumaşa bırakır.Tüm kafayı çevirmek gerekir.İşte size burkayı icat edenin küçük oyunlarından biri daha:Bu, bir erkeğin karısının kime ya da neye baktığını kolayca izleyebilmesi içindirKabil'in Kitapçısı, Asne Seierstad (Sayfa 30)
Öz disiplini olmayanlar soğukkanlılıkla öldürülür,iki kişiden sadece biri ölümle cezalandırılırsa, bu istisnasız hep kadın olur.Kabil'in Kitapçısı, Asne Seierstad (Sayfa 17)
....
Ancak kadınların
yazdıkları şarkılar ve şiirler buna tanıklık etmektedir.Bu şarkılar birileri duysun diye yazılmamıştır, bunların yankıları bile dağlarda, çöllerde asılı kalır
...
Afganlı şair Seyyid Bahaddin Mecruh, Peştun kadınlarının şiirleri üzerine yazdığı kitapta, "intihar ya da
şarkıyla protesto ederler" diyor. Şiirler ya da maniler halk ağzında yaşıyor ve çeşme başında, tarlaya giderken, ekmek fırını karşısında söyleniyor ve dilden dile dolaşıyor.Şiirlere kısa anlamına gelen landay deniyor. Bir kaç mısradan oluşuyor, genellikle kısa ve ritmik, "bir çığlık ya da bir bıçak yarası gibi" diyor Mecruh.
Bu adamlar, resimleri, kitapları, heykelleri, müziği, dansı, filmleri ve özgür düşünceyiKabil'in Kitapçısı, Asne Seierstad (Sayfa 6)
seven herkese, halk düşmanı gözüyle bakıyordu.O gün sadece resimlere takmışlardı kafayı.Başka mezheplere ait dinî metinleri görmediler bile, oysa tam
gözlerinin önündeki raflarda duruyordu bu kitaplar. Taliban'ın koyu islami öğretilerini, dinî 'yanlış' öğreten metinlerden ayıramazlardı,çünkü askerler okuma yazma bilmiyordu.Harfleri resimlerden, ölüleri canlılardan ayırt edebiliyorlardı sadece.
Şöyle bir düşün: Bütün reklam panoları kaldırılacak, sadece bu sokakta binlerce var. içinde resim olan bütün kitaplar yakılacak, Pakistan'ın film arşivi, müzik arşivi de buna dahil, bütün müzik aletleri imha edilecek. Bir daha müzik dinleyemeyeceksin, dansKabil'in Kitapçısı, Asne Seierstad
edemeyeceksin. Bütün internet kareleri kapatılacak, televizyon yayınları kaldırılıp elinden alınacak, radyo sadece dinî programlar yayınlayacak. Bütün kızlar okuldan alınacak, bütün kadınlar işlerinden eve gönderilecek. Ne olur o zaman Pakistan'ın hali? Yüz binlerce işyeri kapanacak ve ülke bir depresyona girecek. Pakistan modern bir ülke olmaktan çıkınca işsiz kalan insanlara ne olacak?