Harika bir evlilik, 'mükemmel çift' bir araya geldiğinde olmaz. Kusurlu bir çiftin farklılıklarından zevk almayı öğrendiği zamandır.
Ebeveynlerim - Lawrence ve Agnes Fernandes - bugün 15 Nisan'da burada olsaydı, 75. yıllarını farklılıklarının tadını çıkararak kutlarlardı. Babam 6 Şubat 1988'de ve annem 22 Ekim 2008'de öldü.
Birlikte geçirdikleri yıllar pembe bir yol değildi. Ama Allah sevgisi, birbirlerine ve çocuklarına olan ilgi ve alakaları, ilişkilerinin kayasını oluşturuyordu. Birbirlerini mümkün olan her şekilde tamamladılar.
Babam, Mangalore'de büyüme yılları kolay olmayan basit bir insandı. Annesi o iki yaşındayken öldü. Annesinin cenazesinden sonra hatırladığı bir olay, bir anna kazanmak için buharı tüten sıcak yulaf lapası içme yarışmasıydı. Baba kazandı. Babam liseyi St. Aloysious, Mangalore'de okudu ve 1946'da Mumbai'ye taşınırken daha yeşil çayırlara baktı.
Annem de babasını o daha iki yaşındayken kaybetmiş. Beş erkek kardeşin tek kız kardeşiydi. Çiftçi bir aileden geliyorlardı. Dedemizin vefatından sonra büyük bir tarım arazisine, işçiye vb. bakmak zorunda kalan anneannemiz, anne ve ağabeyleri akraba evlerine gönderildi. Annemin en küçük erkek kardeşi annesi tarafından bakıldı. Ama annemiz buna kızmadı çünkü annesi ve erkek kardeşleri tarafından sevildiğini ve yaşadığı her yerde iyi bakıldığını biliyordu. Eğitimini Mangalore'deki St. Agnes'de yaptı ve ardından babasıyla tanıştırılmadan önce öğretmenlik eğitimi aldı.
Babam Mumbai'ye geldiğinde amcası onunla tanışacaktı. Ama yapmadı. Böylece babam geceyi patikada geçirmeye hazırdı. Kimseyi tanımıyordu. Sonra Raymond D'Silva adlı yabancının kılığına girmiş bir melek, tesadüfen onunla karşılaşmış ve kalacak bir yer bulmasına yardım etmiştir. Bu arada, en büyük kız kardeşim Bibiana doğduğunda, bu iyi Samaritan onun vaftiz babası olarak atandı ve babasına olan iyiliğini hatırlayarak Raymond Amca değil, her zaman vaftiz babası olarak anıldı.
Babam ve annem evlendikten sonra, babamın amcasının ve ardından bir arkadaşının yanına taşındılar. Babam ve annem ortak bir hedefi paylaştılar - bizim için daha iyi bir hayat. Birlikte kendi evimize taşınmaya karar verdiler - önce Jacob Circle'daki Star Mansion, sonra Ghatkopar'daki Vidyut Society ve ardından Mumbai'deki Vikhroli'deki Remedios Building.
Babam evin dışında geçimini sağlayan kişiydi, eski Ogilvy, Benson & Mather'ın özel bir çalışanıydı ve 1974'te emekli olana kadar 35 yıldan fazla çalıştı. Mumya, ilk çocuğu Allwyn'e kadar Mumbai, Colaba, Holy Name Okulu'nda öğretmenlik yaptı. ulaşmış. Daha sonra Mangalore'deki St. Agnes Okulu mezunu ve nitelikli bir öğretmen olarak evden ekmek kazanan biri oldu ve iyi İngilizce öğrenmek isteyen çocuklara ders vermek için İngilizce uzmanlığını kullandı.
Ev cephesinde, Baba ve Anne yemek yapmaktan zevk alırlardı. Babam iyi sağlıklı yiyecekleri severdi ve her zaman herkesin yeterince yemesini sağlardı. Dokuz yedi kardeş, anne ve babadan oluşan bir aileydik. Mumbai'deki Merkez Demiryolu'ndaki Byculla istasyonunda inecek ve Regal Store'lardan toptan fiyatla sebze ve et ve koyun eti köftesi (kendi deyimiyle) satın alacaktı.
Akşam yemeğimizi yemeden önce yemeğini alan sarhoş bir adama bile her gün vermek için fazladan chapatis ve sebze vardı. Bunlar, İncil'de yazıldığı şekliyle bize örnek alınan derslerdi. Luka 2:15:17 "Bir erkek veya kız kardeşin giysisiz ve günlük yiyeceği olmadığını varsayalım. Biriniz onlara, “Selâmetle gidin; sıcak tutun ve iyi beslenin” ama fiziksel ihtiyaçları hakkında hiçbir şey yapmaz, ne işe yarar? Aynı şekilde iman da, eğer eyleme eşlik etmezse, kendi başına ölüdür.”
Büyük kardeşlerimin benimle paylaştığı zamanlar oldu, sebze alacak parası yoktu. O geceler, annem pirinci pişirirdi ve aile sadece conji (kaynamış suda pirinç) ve turşu yerdi.
Annem astımlıydı. Böylece, baba ağır işleri üstlendi. Bir önceki gece sapoteks sabun parçalarını büyük bir tondurrda (büyük bakır leğen) sıcak suda erisin diye ıslatırdı, sonra da sabah 3.00'de uyandığında kirli çamaşırlarımızı içine sokar ve yıkardı. gemileri yıkadıktan sonra bir kulüp ile.
Annem sabah 5.30'da kalkardı çünkü sabahın erken saatlerinde babamın önce tekneleri, sonra da bütün kıyafetlerimizi yıkamasının gürültüsüyle uykusu bölünürdü. Babam, dokuzumuz için büyük hamur topunu chapattis için yoğururken bir dizinin üzerine diz çökerdi. Sonra herkesin alması için kuru öğle yemeği hazırladılar - sebze ve chapatis. Annem chapatis'i açar ve aynı anda kızartırdı. İçine ve dışına dalda ghee koyardı ve iyi kızarmışlardı. Onları yemekten zevk aldık ve kimseye kolesterol teşhisi konmadı. Çocukken sebze yemedim, hatta 30 yaşıma kadar. Öğle yemeğim için özel bir patates bhajim var.
Sonra babam ayine gider, işe trenle gitmek için eve döner ve 50 paiselik otobüs ücretini kurtarmak için Marine Lines'a iner ve sonra Churchgate yakınlarındaki Oval Maidan'daki ofisine giderdi. Yine de ofisteydi, saatten yarım saat önce.
Baba insanüstüydü. Dünyada bu kadar kısıtlı bir zaman diliminde bu kadar çok işi başarabilen ve yine de resmi çalışma saatlerinden 30 dakika önce işyerine ulaşabilen çalışan bir baba olduğundan şüpheliyim.
Yemeklerimiz de sadeydi. Kahvaltı ekmek ve Rita tereyağı veya nachni ragi lapası, karela suyu, bektaşi üzümü, büyük muz ve tatlı patatesten oluşuyordu. Aperatifler, soğan / jaggery ve hindistancevizi ile poha idi. Akşam yemeği - bir sürü sebze, dal saar veya tendli köri veya balık köri veya sebze köri ile sığır eti. Hayırlı Cumalarda annemin galbi (kuru karides) turşusunu severdik. Diğer günlerde yeşil chutney sandviçlerimiz de vardı. Taşı öğütmek bir zevkti ve sonra ekmekle Hint turşusu kalıntılarını öğütme taşından çıkarmak.
Hepimiz için hafta sonları nefret ettiğimiz tek şey hint yağıydı. J&J de Dechane ilaçları rahatsızlıklarımız için stoklandı
Doğum günlerimizde annem bize sannas (pirinç kekleri) ve kuzu köri (bu sadece koyun eti bütçemizi aştığı için bazı durumlarda oldu) ve tatlı uyardı (moon dal payasam) veya mani (pirinç tatlısı) ile tedavi etti. Doğum günü çocuğunun özel bir cam tabakta (her birimizin sahip olduğu normal alüminyum tabakta değil) yemek yemesine izin verildi. Ama o tabağı çocuklarıma gururla sergiliyorum çünkü alüminyum olduğu için kullanılamıyor.
Annem bu dijital çağdan memnun olurdu. 2000'lerde cep telefonunu ve telsiz telefonunu çok severdi. Gazeteleri ve çeşitli kitapları okumasına rağmen, bize çeşitli radyo istasyonlarını dinlemeyi öğreten oydu. Sabah 6'da All India Radio'daki şarkıyla uyandık ve saat 11'de Sri Lanka'nın milli marşının ezgisiyle yattık. Annem işlerini yaparken bütün gün radyo açıktı - BBC, VOA, Vividh Bharati, Vatikan Radyosu...
Hatıra kartındaki anneme yaptığımız övgüler, onun radyo sevgisini anlatıyor. Evde yalnız olduğumuzda, yabancıların evde olduğunu bilmeleri için radyoyu veya televizyonu açık tutmamızı veya radyodaki sesleri ninni olarak kullanmamızı her zaman tavsiye etti.
Babam iki radyoyu (biri satın aldığı ve diğerini OBM'deki uzun hizmetinden dolayı hediye olarak aldığı) eve getirse de kitaplarını, dergilerini ve gazetelerini çok severdi. Ve onları satın almadı ama ofisinde yayınlar raddiwala'ya (geri dönüştürülebilir malzeme toplayıcı) satılmadan önce gözlerini açık tuttu.
Orbit'ten ve tabloid formatındaki Blitz'den nasıl keyif aldık. Haftalık Caravan and the Himmat bize siyaset dünyası hakkında bir fikir verdi ve Himmat'ın 'Spot the Ball' yarışması bize birçok ödül kazandırdı. En büyük kardeşimiz Allwyn, babamın hatıra kartında, kitaplar kimsenin çalmayacağı bir hazineydi, dedi.Hayatımızın aşkı - radyo
Nezaket , ikisinin de paylaştığı bir değerdi. Evimiz akrabalara ve herkese açıktı. Aslında, Gandhiji suikaste uğradığında, ailem suikastçının başlangıçta bağlantılı olduğu inancın komşularının barınak için evimize geldiklerini hatırlardı. Ve anne ve baba onları reddetmedi. Annemin 80. doğum gününde, onun huzurunda, arkadaşları ve komşuları annenin ve babanın şefkatli dokunuşunun birçok örneğini anlattılar; bilmediğimiz birçok olay.
Borç vermeyin ve alsanız bile hemen geri ödeyin. Bu, yetiştirildiğimiz temel değerler arasındaydı. Ve örnek olarak liderlik ettiler. Bu olay gözlerimi yaşartıyor. Ablam Bibiana ayın son günü olduğunu ve babamın pirinç alacak, sebzeleri rahat bırakacak parası olmadığını anımsıyor. Bürodaki masasında başı elleri arasında otururken, evine, ailesinin yanına nasıl gideceğini merak ederken, patronu ona sorunun ne olduğunu sordu. Babam açıkladı ve patronu ona bir rupi verdi. O günkü akşam yemeği halledildi. Ve babam ertesi gün maaşını aldığında, bir rupilik borcunu geri ödedi.
Yalnız olsanız bile yanlışın yanında olun - hem anne hem de babanın bize aktardığı önemli bir değerdi. Fikrinizi söyleyin ve bu, kendinizi yabancılaşmış hissettiğiniz zamanlar olsa da, bizim için iyi durumda. Ve bununla birkaç kez karşılaşıyoruz. Ağabeyim Allwyn'in imzası olan şu söz vardı - 'Kimsen ol ve ne hissediyorsan onu söyle çünkü önemseyenler önemli değil ve önemli olanlar aldırmıyor' Bu özellik Selwyn, Bibiana, Marina, Martina ve Clotilda'da görülür. .
Kusurları bazen onları alt etti, özellikle de anne. Babamı severdi, ama birçok kez mutsuz anıların eşiğine geldi ve babasının doktor arkadaşı ona, Tanrı'nın bile annemle olan tartışmayı kazanamayacağını söyledi. Annemin davranışına katkıda bulunan şey, neredeyse 48 yıldır kortizonlara bağımlılığıydı. Ama şaşırtıcı bir şekilde, baba cephanesine tutundu - sessizlik. Büyük bir sabrı ve hoşgörüsü vardı ve annem ne zaman dırdır etse ya şarkı söyler ya da dua ederdi ya da Remington ya da Underwood daktilolarının başına oturur ve düşüncelerini, dualarını ya da İncil'den Mezmurları yazardı. Hayatı hepimiz için daha iyi hale getirmeye kararlıydı ve bunun bir yolu barış uğruna önemsiz anlaşmazlıklar üzerinde tartışmamaktı.
Şarkı söylemek, dua etmek ve Shakespeare'den konuşmalar okumak babamın aşkıydı. Ve annem de şarkı söylemeyi severdi ve babanın ve çocukların konuşmalar okumasını dinlemekten zevk alırdı. Aslında, babam 6 Şubat 1988'de ölmeden hemen önce, o ve annem bir yaşındaki torunları Ashish'e şarkı söylüyorlardı.
İkisi de evliliğin kutsallığına inanıyordu. 1946'da akrabaları tarafından görücü usulüyle bir araya getirilen sıradan iki insandı. Babam içki ve sigara içmezdi. Babasının içki içme alışkanlıkları, babasının öldüğü güne kadar sigara içmeye karar vermesine neden oldu.
Her ikisi de evlerini sevdi ve temizlik tutkusunu paylaştı. Annemin her hafta bizi yatakların altına süpürüp mutfak raflarını temizlediğini hatırlıyorum.
Yani, mükemmel bir eşleşme gibi görünüyordu. Evliliklerinin dağılacağını hissettiğimiz zamanlar olmasına rağmen, birbirlerini büyüttüler. Ama birinin dediği gibi, "Mükemmel evlilik, birbirinden vazgeçmeyi reddeden iki kusurlu insandır." Ve 41 yıl birlikte yaşadılar.
2021'de hizmet verdiğiniz müşteriler ve onlara anlattığınız hikayeler hakkında bildiğiniz her şeyi yeniden düşünmenizi tavsiye ediyorum. Geri adım atmak.
1949 Amerika'da bir dizi olay oldu; Los Angeles ilk kar yağışını kaydetti, 1.200 kiloluk bir inek Oklahoma'da bir siloya sıkıştı ve ABD'de hiçbir Afrikalı-Amerikalının linç edilmediği ilk yıldı. Aynı zamanda FBI'ın En Çok Arananlar listesi fikrinin ortaya çıktığı zamandı.
Uranüs ve Neptün arasındaki bir alana doğru uzayda 3/4 g serin bir hızla seyrederek birkaç haftadır yanıyorduk. Dawson Trawler'daki bilim adamlarının Yggdrasil portalı dediği bir şey.
28 Temmuz 2022'de Güneş, Yeni Ay, Aslan'da Ceres kavuşumu Jüpiter RX'i üçgen yapacak, Merkür ise Uranüs'ü Merkür, Uranüs-Mars, Satürn'e T-karesinin bir parçası olarak veya düğümler ise sabit bir Büyük Haç ile kare yapacak. dahildir. Venüs, Kara Ay Lilith ve Yengeç burcundaki sabit yıldız Sirius ile kavuşum halindedir.
"Bozulma" terimi, nedensel mekanizma bilinmediğinde kullanılır ve bireyin altta yatan bilişinde ve nörobiyolojisinde bir işlev bozukluğunu ima eder. 1952'de, DSM 1, klinik kullanım için zihinsel bozuklukları kategorize eden APA Adlandırma ve İstatistik Komitesi tarafından yayınlandı.
Bu blogda, İngilizce'ye yaklaşımımı nasıl ve neden değiştirmeye karar verdiğimi ve yaptığım bazı etkinliklerden para kazanarak bir yıldan kısa bir sürede fakir bir B1'den başlayarak B2 seviyesine nasıl geldiğimi tartışacağım. İçindekiler Okulda örnek bir öğrenci olmasam da İngilizce öğrenmek her zaman kültürel geçmişime eklemek istediğim bir şeydi.