Hikayeye göre, bir gün Franz Kafka her gün yürüdüğü parkta küçük bir kızla tanışır. Kız ağlıyordu. Nişanlısını kaybetmişti ve bu onu çok üzdü. Kafka onun yerine bebeği aramayı teklif eder ve ertesi sabah aynı yerde buluşmaktan bahsederler.
Damadı bulamayan Kafka, oyuncak adına küçük kıza bir mektup yazar ve karşılaştıklarında ona okur: ” Lütfen benim için üzülme, düveyi görmek için uzun bir yolculuğa çıktım. Sana bana ne olduğunu anlatacağım. ” Bu birkaç harften ilki.
Kafka, küçük kızla ne zaman karşılaşsa, ona özenle yazılmış mektuplarından sevgili bebeğin hayali maceralarını okurdu. Küçük kız bu şekilde teselli edildi.
Ve gün geldi, toplantıların sonu geldi. Son görüşmede Kafka, küçük kıza bir oyuncak bebek getirir. Küçük kız, aslında çok farklı olan oyuncağa şaşkınlıkla bakar. Gelinliğe yapıştırılan bir kağıt parçası küçük kızın şaşkınlığını gideriyor: ” Yolculuğum beni çok değiştirdi. “
Yıllar sonra, zaten genç olan küçük kızımız, oyuncağının çatlağında gözden kaçırdığı bir mektup bulur. Kısacası şöyle yazılmıştır: ” Eninde sonunda sevdiğin her şeyi kaybedersin ama sonunda aşk başka bir biçimde geri döner… “