1884'te Gönen'de doğdu. Babası Kafkas göçmenlerinden Yüzbaşı Ömer Şevki Bey'dir. Ömer Seyfettin, ilköğrenimine Gönen'de mahalle mektebinde başladı. Bir süre sonra ailece İstanbul'a yerleştiler. İlk ve orta öğrenimini İstanbul'da tamamladı. Daha sonra Edirne Askeri Lisesine gitti. 1903'te İstanbul'da Harp Okulunu bitirerek teğmen rütbesiyle İzmir'de göreve başladı.
Ömer Seyfettin 1912'de Balkan Savaşları'nda Sırp ve Yunan cephelerinde savaştı. Yanya Kalesi'nin savunmasına katıldı. Kale düşünce Yunanlılara tutsak oldu. Bir yıl süren tutsaklığın ardından İstanbul'a döndü ve Kabataş Lisesinde öğretmenlik yapmaya başladı. 1915 yılında evlendi, bu evlilikten Güner adında bir kızı oldu. 1920 yılında henüz 36 yaşında iken yakalandığı ağır hastalıktan kurtulamadı ve hayata gözlerini yumdu. Ömer Seyfettin, Türk edebiyatının en başarılı öykücülerindendir. Kısa öykü türünün de öncülerinden biridir. Öykülerinde gerçekleri olduğu gibi göstermiş ve döneminin sorunlarını öykülerine yansıtmıştır. Alaycı, süssüz ve sade bir dil kullanmıştır. Ömer Seyfettin, öykülerinde çoğunlukla çocukluk anılarını, halkın inançlarını, tarihi olayları ve toplumun bozulmuş düzenini anlatır.
Ömer Seyfettin'in Başlıca Eserleri: Efruz Bey, Gizli Mabet, Yüksek Ökçeler, Kaşağı, Yalnız Efe, Perili Köşk, Diyet, Forsa, Pembe İncili Kaftan, İlk Namaz