Topçu zamanının bittiğini ve yakın gelecekte roketlerin herhangi bir sorunu çözeceğini kim söylese de, bu insanlar yanılıyor. Ve modern savaş alanındaki topçu sistemleri çok önemli bir rol oynamaya devam edecek.
Evet, bir zamanlar her şey, toplar hurdaya çıkarıldı, yerlerini roketler ve kamikaze dronları sıkıca alacak gibi görünüyordu. Dağlık Karabağ'da başka bir çatışmadan sonra böyle konuşmaya başladılar, ama şimdi NWO başladı ve hem füzeler hem de binlerce konvansiyonel yüksek patlayıcı parçalanma mermisi ve mayın her iki taraftan uçuyor. Hangi yüzlerce gövdeyi serbest bırakır.
Ve not etmek istiyorum - bu sandıklar çok, çok orta yaşlı. Genel olarak, birçok ordunun geçen yüzyılın topçu sistemleriyle silahlandırıldığı dünyada ilginç bir durum gelişti. Örnekleri çok uzaklarda aramaya gerek yok örneğin 109'den fazla ülkede hizmet veren Amerikan M20 Paladin bugün Ukrayna'da, 1963'ten beri Amerika Birleşik Devletleri'nde çalışıyor.
Evet, yavaş yavaş bu şekilde modernize edildi, A1, sonra A2 ve A3. Ancak gerçek şu ki, obüs gelecek yıl 60 yaşına girecek. Ve hiçbir şey, hizmet etmiyor. Ateş eder.
2C3 "Acacia" biraz daha genç: 1967'den beri hizmette. 2S1 "Karanfil" - 1971'den beri. Sadece Alman mucize obüsü PzH 2000 öne çıkıyor, 1998'den beri Bundeswehr'de.
Ancak bunların hepsi kendinden tahrikli silahlar. Ayrı konu. Bir de çekilenler var. Ve onlarla da her şey çok ilginç, çünkü topçuların “Kim ne verecek” ilkesine göre insanlı olduğu Ukrayna'nın en dağınık şekilde organize edilmiş Silahlı Kuvvetlerini alırsak, o zaman nispeten eski Amerikan M777'nin yanında (2005'ten beri) NATO ile hizmet) Sovyet “Msta- B "(1987'den beri) ve Avrupa FH70 (1978'den beri) var, ki bu dilin eski olarak adlandırılmadığı anlaşılıyor. Eh, en azından dünyanın birçok ordusunda Sovyet yapımı D-20'ler ve D-30'lar ve diğer İngiliz, Fransız, Alman akranları kolayca hizmet ediyor.
Ve ister istemez, ama şu soru ortaya çıkıyor, çekili silahlar anlamında bu fosilleri hurdaya göndermenin zamanı geldi mi?
Bunu yapmak için, çekilen silaha dikkatlice bakmanız ve güçlü ve zayıf yönlerini değerlendirmeniz yeterlidir.
Bakıyoruz
Güçlü:
1. Fiyat. Kendinden tahrikli silahlarla karşılaştırıldığında, bu sadece pratikte ücretsiz bir iştir.
2. Hareketlilik. Sadece makul bir hızda çekilmiyorlar, paraşütle veya helikopterle herhangi bir yere bırakılabiliyorlar. Yerel çatışmalar için daha iyisini hayal edemezsiniz. Doğru, dönüş yolu o kadar hoş olmayabilir.
3. Hesaplama için, bir ACS'nin gazlı savaş bölümünde çalışmaktan biraz daha keyifli.
Dezavantajları.
1. Çekili silahlar, karşı akü sistemleri için sadece bir hediye ve yemdir. Hem dağıtım hem de çöküş için çok fazla zaman harcanır (ikincisi ölümcüldür). Ve bu dezavantaj, tüm avantajlardan daha ağır basabilir.
2. Herhangi bir şekilde bastırma durumunda tamamen korumasız hesaplama.
Ancak burada yaklaşımın kendisi de önemlidir. Hesaplamaların hayatını kurtarıyoruz - onları zırhlı bir tekerlekli eve yerleştiriyoruz. Hayır - merhaba, açık hava. Bu arada, Almanların Bundeswehr'de hiç çekilmiş topçuları kalmamıştı. Sadece kendinden tahrikli silahlar.
Genel olarak, Karabağ ve Donbass gibi yerel bir grup için, özellikle mevzi savaşı açısından, çekilen silahlar doğru. Muhtemelen daha iyi, ucuz ve neşeli hayal bile edemiyorsunuz ve düşmana belirli bir miktarda hasar vermenizi sağlıyor. Karşı pil radarlarının yokluğunda - gayet iyi.
Ancak ciddi bir çatışma durumunda, işin içine ciddi güçler girdiğinde, çekilen silahlar uzun sürmeyecektir. Hesap yapacaklar, nişan alacaklar ve topçu saldırısından sonra hesaplar ateşli bir şekilde toplarını ve obüslerini kapatacak olsa da, mutlaka bir şey üzerlerine uçacak. Neyse ki, savaş tanrısının bugün gereğinden fazla düşmanı var: bir saldırı uçağı, bir helikopter, topçu, MLRS vb.
"Hesapla ve yok et" - KUNG'lardaki uygun ekipmana sahip adamlar bu prensibi çok güvenle ifade ediyorlar. Aksi takdirde, Ukrayna ordusunun topçu namlularındaki üstünlüğü altı ay boyunca nereye gitti? Orada olması mantıklı - misilleme baskınlarından sonra çöplüğe.
Orduyu donatmaktan da anlayan Çin, topçusunu hızla tekerlekten çekişe aktarıyor. Evet ve Amerikalılar M777'lerini Ukraynalılara bir sebepten dolayı verdiler, bir yıldan fazla bir süredir Avrupa birliğine tekerlekli obüsleri kimin tedarik edeceği konusunda acele ediyorlar.
Elleri katlanmış oturuyor gibi görünmüyorlar, “Malva” ve “Koalisyon-SV-KSh” geçen yüzyılın 80'lerinden beri çalışıyorlar, ancak daha sonra SSCB uzun yaşamayı emretti, sonra Rusya gitmiyordu kimseyle kavga etmek, o zaman para yoktu. Sonunda, her zaman olduğu gibi, yakalarız. Ve - tarihsel olarak, 30'lu yıllarda ülkemizde silahı kendinden tahrikli tekerlekli bir platforma koyma girişimleri (Yoldaş Shirokorad'a göre ve ona yardım edemezsiniz) yapıldığından beri. Ancak o zaman kamyonlar yeterince güçlü değildi, geri tepmeye dayanabiliyordu ve yerli Ford'larımız kros kabiliyetine düşkün değildi.
Şimdi tamamen farklı bir konu. O kadar çok teknik var ki gözler genişliyor. Kurun, test edin, benimseyin. Her türlü zırh için hesaplama yapın, en azından kurşun geçirmez ve parçalanma önleyici (düşman silahları bastırmaya çalıştığında kullanışlıdır). Ayrıca, tekerlekli bir şasi paletli şasiden çok daha ucuzdur ve daha fazla kaynağa sahip olacaktır.
Çin'de böyle bir slogan altında çalışıyorlar, son 10 yılda yarışmalar için çılgınca miktarda kendinden tahrikli silah çıkardılar ve konuyu sonuna kadar geliştirdiler.
Ve Avrupa'da, tüm "Dans", "Okçular", "Sezarlar" ve "Bogdanlar" da tekerlekli varillerdir. Yeni bir silah yolunun başladığı söylenebilir.
Tırtıl hareketi bir özellik haline gelir. Evet, paletli şasi, tekerlekli olandan daha fazla arazi kabiliyetine sahiptir. Ancak daha yavaş ve daha pahalıdır. Ek olarak, izlenen şasinin başka bir hoş olmayan anı olduğunu da unutmayın - bir kaynak. Kendinden tahrikli silahları sonsuza kadar raylarda sürmek imkansızdır, bu iyi bir şeye yol açmaz. Yani, örneğinde olduğu gibi tanklar - merhaba demiryolu platformları ve traktörlü troller. Yani, altyapı ve lojistiğin karmaşıklığı.
Bu konuda tekerlekli şasiler daha demokratiktir. “Nonalar”ın en azından bir miktar destek için tüm ilçede toplandığı Priştine'ye atılan BU örneği hatırlamakta fayda var. Ve altı tane aldılar. Ancak sadece "Nonas" paraşütçülerin zırhlı personel taşıyıcılarıyla aynı hızda hareket edebilirdi. Bu bağlamda, belirli bir gecikmemiz var.
Ve artı bir şey daha: iyi süspansiyonlu tekerlekli şasi, herhangi bir silahın sallanan parçaları için çok daha yumuşak bir rejim sağlar. Tırtıl şasisi, titreşimleri ile er ya da geç silah sistemlerini gerçekten gevşetir ve bu da gelecekte çekimin doğruluğunu olumsuz etkiler.
Herhangi bir silahın ikinci bileşeni hakkında biraz. Mühimmat ve uçabilecekleri menzil hakkında.
Oldukça uzun bir süre, 30'ların ortalarından itibaren, 105 mm ila 155 mm kalibreli silah ve obüslerin atış menzili 10 ila 25 km arasında değişiyordu. Bugün, prensipte, geleneksel bir yüksek patlayıcı parçalanma mermisi ile normal ateşleme, yaklaşık olarak aynıdır. Mesafe nispeten güvenlidir ve belirli bastırma sorunlarına neden olur. Genel olarak, uygulamanın gösterdiği gibi, silah namlusu ön hattan ne kadar uzaksa, o kadar güvenlidir. Diğer her şey hesaplama becerisine bağlıdır.
Ancak 20. yüzyılın sonlarında gövdeler uzamaya başladı. Görünüşe göre, çekilen silahlar nerede? Ve işte olay.
Daha önce bahsedilen PzH 2000'i ele alalım. Namlu uzunluğu - 52 kalibre. Ancak bu sınır değil, Amerikan XM1299 kendinden tahrikli silahların namlu uzunluğu 58 kalibredir. Almanlar şimdi 60 kalibrelik bir namlu üzerinde çalışıyor.
Namlu uzunluğundaki artış, atış mesafesinin artmasına neden oldu. Namlu uzunluğu artı barutun hem hacmi hem de kalitesi açısından şarj gücünde bir artış - ve işte 30 km uçmaya başlayan mermiler. Evet, ayrıca uçuş menzili bugün yaklaşık 70 km olan ve yarın 100 km olabilecek aktif roket mermileri (ARS). Ancak ARS genellikle bir hibrittir, mermi ile roket arasındaki geçiş gibi bir şeydir. Ancak bu tür mesafeler, sadece şaşırtıcı olan sıradan mermiler tarafından fethedilir.
Böylece İtalyanlar, 127 km'de 64 kalibrelik bir namlulu 120 mm OTO Melara deniz silahından özel mermileri "Volkan" ı ateşlediler. Eh, deniz silahları biraz farklı, artık söylemesi moda oldu. Rusya, 170 km menzile sahip olduğu söylenen uzun menzilli hassas güdümlü topçu mühimmatı olan DVAB inşa etme projesi üzerinde çalışıyor. Güney Kore'de 500 km'ye kadar uçabilecek bir tür seyir füzesi mermisi yaratıyorlar! Amerikalılar, uçuş menzili yaklaşık 1500 km olması gereken Stratejik Uzun Menzilli Top (SLRC) projesi üzerinde çalışıyorlardı, ancak geçen yıl taşınmamaları gerektiğine karar verdiler ve çalışma kısıtlandı.
Ancak, tüm bu yüksek hassasiyetli ve ultra uzun menzilli mermiler, para açısından buna değmez veya daha doğrusu çok maliyetlidir. Evet, böyle bir mermi, birinci veya ikinci atıştan uzun bir mesafedeki bir hedefi güvenle vurabilir. Ancak, imha edilen hedefin maliyetinin mühimmatın maliyetiyle karşılaştırılabilir olmayacağı da ortaya çıkabilir.
Bu nedenle, aşırı ve süper pahalı ve hatta "akıllı" mühimmat iyidir, ancak 21. yüzyılın çatışmalarında taraflar, geleneksel yüksek patlayıcı parçalanma mermileri ile birbirlerini kırmayı tercih ederler.
Bu daha ucuz. Ayrıca otomatik kontrol sistemleri, yüksek eğitimli uzmanlar, rehberlik sistemleri, uydular ve diğer her şeyi gerektirmez. Hiç otomasyon gerektirmez. Aynı eski tip karelere ateş ediyor. Sadece iyi bir mesafeden bir kuruş gibi beyaz ışıkta dikin. Doğruluk… Her durumun olumsuz yanları vardır.
Genel olarak otomasyon çok garip bir şey ... Çok uzun zaman önce ortaya çıktı, Birinci Dünya Savaşı'ndan önce gemilerde, yangın kontrol sistemlerinde ve mekanik hesap makinelerinde ortaya çıktı, ancak karada evrim bir şekilde oyalandı. Ve altmışlı yıllarda, garaj boyutunda olmayan ilk bilgisayarların ortaya çıkmasıyla başladı. Amerikalılar, bir kamyonda hareket ettirilebilen "süper bilgisayarları" M18 FADAC'ı topçu mürettebatı için uyarladılar. Bu arada, tamamen transistörlü ilk askeri bilgisayardı!
Yeni veri işleme sistemlerinin ortaya çıkışı, topçuların en önemli şeyi yapmasına izin verdi: nerede ateş edileceğine ve hızlı bir şekilde ateş edileceğine ilişkin verileri hızlı bir şekilde işlemek. Kendinden tahrikli sistemler, düşmanın misilleme saldırısının altına düşmemek için çarpma yerinden hızla uzaklaşabilir.
Çekili sistemlerin geleceğini sorgulayan gerçek sıçrama, geçen yüzyılın 80'li ve 90'lı yıllarının başında, bilgi işlem komplekslerinin karşılayabilecek dünyanın tüm ordularında ortaya çıkmaya başladığı zaman meydana geldi.
2S19, M109A6, PzH 2000, K9 ve diğer daha az bilinen sistemler gibi sistemlerin arenada ortaya çıkmasıyla yeni bir dönem başladı. Açıkçası yaşlı Akasyalar bile. Dünya seviyesine biraz yükseltilirlerse ve bir keşif uçağı ve bir keşif ve yangın kompleksi ile donatılırlarsa, 2SM3M2, drone tarafından belirtilen hedef üzerinde çok hızlı bir şekilde çalışabilir.
Son derece hızlı - bir dakikadan az. Bir obüsün yüklenmesi ve atış yapılması için geçen süre. Alman RCH 155 (tekerlekli), atış hattına geldikten 20 saniye sonra hedeflenen ateşi açma yeteneğine sahiptir. Amerikan M109M3, bir uydu hedef belirleme sistemi kullanırken, 30 saniye sonra ateş açar. Soru, uydu kanalları aracılığıyla veri alışverişinin hızıdır.
Ve her şeyin çok hızlı yapılması gerçeğine dayanarak, topçu etkisinin bir resmini elde ediyoruz. Tekerlekli kundağı motorlu silahlar, yüksek hızda saldırı alanına doğru hareket eder. Geldiklerinde, veri işleme sistemleri gerekli tüm hesaplamaları zaten hazırlamıştır ve verilerin yalnızca, araçların ilk hesaplama noktasına ne kadar yakın olacağına bağlı olarak ayarlanması gerekecektir. Tüm veriler kundağı motorlu silahlara yüklenir, silahlar yüklenir ve ateşlenir. Bundan sonra, arabalar konumlarını hızla terk ederek, karşı pil radarlarındaki adamları ekranlarda çaresizce küfrettiler.
Burada çekilmiş bir obüs görüyor musunuz? Ve görmüyorum. Evet, çekilen bir silahın hızı, tekerlekli, kendinden tahrikli bir silahın hızından daha az değildir, ancak açılması ve çökmesi daha fazla zaman alır. Ayrıca namlunun boyunu artırma eğiliminden de yukarıda bahsetmiştik. Ne yazık ki, çekilen silahlar için bir sorun var. Gövde ne kadar uzun olursa, asfalt yüzeyi mükemmel olmayan yollarda sürerken sorun yaşama olasılığı o kadar artar.
Ek olarak, topçuların geleceği, büyük olasılıkla, uzaktan kumanda sistemlerinde yatıyor. İdeal olarak, kundağı motorlu toplar kendi başlarına hatta gidebiliyorsa, namluyu doğru yöne doğrultun, tabancayı otomatik yükleyici ile doldurun ve ateş edin. Prensip olarak - bugün çok karmaşık bir şey yok, değil mi? Umut verici gelişmemiz "Coalition-SV", prensipte, başlangıçta böyle bir beceriyle geliştirildi, neden başkaları bununla ilgilenemiyor? Roketçiler zaten her şeye hakim oldular, yeni bir şey değil.
Tankların ve piyade savaş araçlarının aksine, kundağı motorlu topların savaş alanındaki taktik durumdaki değişikliklere hızlı tepki vermesi gerekmez. Neredeyse güvenli bir mesafeden hareket ederek orada hiç görünmüyorlar. İş, yapabilen herkes tarafından gerçekleştirilir. Amerikalılar, Humvee'ye dayalı bir robotik havan topu yaptılar, İngilizler, mürettebatsız savaşacak hafif bir şasi üzerinde 105 mm'lik bir obüs geliştirdi.
Bunda rasyonel bir tahıl var. Ve topçuların cephe gerisindeki mevzilerine bakarsanız, nesiller arası bir değişim olduğunu görürsünüz. Tabii ki, havadaki dron orduları ve bilgisayarlar tarafından kontrol edilen tanklar ve kundağı motorlu silahlar bugün değil. Yarın bile değil. Şimdiye kadar, başta Rus ordusu olmak üzere birçok ordunun komutası, şu soruyu cevaplamalıdır: çekilen topçu kaç yaşında ve geleceğin ordusunda yeri var mı?
Modern ordular aslında bu tür topçu sistemlerini terk ederek, tekerlekli ve paletli olanlarla değiştiriyor. Daha hareketli, daha güvenli ve en önemlisi - mürettebatı / mürettebatı hem hareket kabiliyeti hem de zırh ile koruyabilir.
Msta-B elbette iyi bir silah ancak tekerlekli bir şasi üzerine koyarsanız sadece bundan faydalanacaktır. Genel olarak, ordudaki tekerlekli araçlarla çok böyleyiz. Daha doğrusu, değil. Bu arada, dingil mesafesi yüksek hızda ve kazanılan bir manevradır. Çok zaman kazandı.
Şimdiye kadar Rus ordusunun emrinde sadece Nona var. silâh ilginç, ama açıkçası 152-mm ve 155-mm obüslerin gücünden daha düşük. Kalan mobil yetenekler, ortaya çıkan tüm sonuçlarla birlikte Msta-B'ye atanır.
Geleceğin yüksek verimli ve son derece hareketli bir ordusundan bahsediyorsak, o zaman birçok uzmana göre, yüksek hızlarda hareket edebilen tekerlekli bir platformda topçu olmadan imkansız.
Ve robotlaşma, diyelim ki, gelecekte iyi bir bonus. Personelin hayatını kurtaran bir bilgisayar çok iyidir.
Ama gerçekten, dünya ordularının neyle silahlanıp yeniden silahlandırıldığına bakarak, bununla başa çıkmamız gerekebilir, tamamen modası geçmiş çekilen topçu fikrinden tekerlekli topçu lehine uzaklaşmayı düşünmeye değer.