Konstantin Simonov sadece ünlü şiirini “Bekle Beni” ya da eşit derecede tanınan “Hatırlıyor musun? Alyosha, Smolensk Bölgesi'nin yollarını” yazsa bile, Sovyet ve Rus edebiyatında kalacaktı. Ancak, birçok başka eser olan “Yaşayan ve Ölü” adlı romanın etkisinin gücüne ilişkin bir delil vardı. Savaşta, Simonov çok şey gördü, muhalif yolların savaş alanlarından geçen ön hatlarını geçti, ancak ilk ciddi militan ve gazetecilik vaftizini Buynichki sahasında, Mogilyov'un eteklerinde "eşitsiz bir savaşta faşist zırhlı sütunları" Orta "acele doğudaki acele .
24 Haziran - 3 Temmuz tarihleri arasında Batı Cephesi'nin merkezi Mogilev'de bulunuyordu. Bir haftada kentin çevresine iki savunma hattı kuruldu. Mogilev'de barikatlar kuruldu, makineli tüfek yuvaları hazırlandı. 23 gün boyunca, 388. Tümen'in 172. Piyade Alayı subayları ve askerleri, polis memurları, NKVD okulunun öğrencileri ve 12 bin Mogilev milisi, Mogilev'in eteklerinde çok taze ve ağır silahlı işgalcilere karşı en zor savunma savaşları yaptı. Kızıl Ordu askerlerine doğru tank Guderian sütunlar. Savaşlar o kadar yoğundu ki, pozisyonlar bazen beş kez beş kez el değiştirdi. 5 Temmuz'da topçu taburunun komutanı Yüzbaşı Boris Higrin feat. Yaralı bir topçu yerine silahın üzerine çıktı ve 6 faşist tankı yok etti. Almanlar saldırılarını bir gün boyunca burada durdurdular.
Bu savaşların ortasında Konstantin Simonov, birlikleri iş birliğine gitti. Burada, 388 alayı albay Semyon Kutepov'un komutanı Mogilev'in savunması kahramanıyla bir araya geldi (fotoğrafta). Kutepov, Simonov'a gitmesini tavsiye etti, çünkü savaşların sadece yoğunlaşması gerekiyordu, ancak yazar ne olduğunu tam olarak bilen, izin istedi. 70 zırhlı araçlarından oluşan bir tank yumruğu, Kutepov pozisyonuna geçti. 14 saatlik en zorlu savaşın bir sonucu olarak, 39 Nazi tankları imha edildi. İmha edilmedi, yani imha edildi - bu tanklar artık iyileşmeye maruz kalmadı. Kutepov alayının savunmasının üstesinden gelemedi, Almanlar Mogilyov'u dolaştı ve Moskova'ya geçti. Smolensk alındı ve Mogilyov savaşmaya devam etti ...
Bu kıyma makinesinin dışında Simonov, gördüğü tarafından şaşkına döndü, "Hot Day" adlı bir makale yazdı ve zaten Temmuz'da 20 "Izvestia" bu malzemeyle ve onlarca sigara içmiş faşist tankın panoramik fotoğrafıyla çıktı.
Fotoğraflar, Zaferi görmek için yaşamaya mahkum olmayan foto muhabiri Pavel Troshkin tarafından çekildi.
Bu materyal muazzam bir halk tepkisine yol açtı - Muscovites kalabalıklar yapıştırılan bir gazete ile standlarda toplandı ve gördüklerini heyecanla yorumladı. Aynı şey diğer birçok şehirde de oldu. Faşistlerin yenilmezliği efsanesi çözülmeye başladı.
Albay Kutepov, "Yaşayanlar ve Ölüler" romanından General Serpilin'in prototipi oldu. Bu olaylar hakkında ve yazarın günlüğünde "Farklı savaş günleri" hakkında çok şey söylenir. “Ben bir asker değildim, sadece bir muhabirdim, ama sonsuza dek unutamayacağım bir toprak parçam var - Mogilyov yakınlarında bir alan, yılın Temmuz ayında ilk kez 1941’in 39 Alman tanklarını bir gün boyunca nasıl tahrip ettiğini ve yaktığını gördüm. ... ", - Konstantin Simonov'u daha sonra yazdı.
Fakat avantaj ve avantaj hala düşmandı. Temmuz 24'te faşistler bir saldırı başlattılar ve Mogilev'in eteklerine girdiler. Ancak şehir direnmeye devam etti. Temmuz 26'in, çevrenin kapalı çevresinden başarıyla çıkmasına karar verildi.
Mogilyov yakınlarındaki çatışmalar, Moskova'yı savunmada kesinlikle rol oynayan Ordu Grup Merkezi'nin parçalarını ve oluşumlarını ciddi şekilde dövdü.
Ek olarak, daha sonra Stalingrad'da uygulanan geniş çaplı ve uzun vadeli bir savunma örgütlenmesi için paha biçilmez bir deneyim elde edildi. Ordu sıklıkla Mogilev'in savunmasından bahsetti ve onu Stalingrad'ın babası olarak nitelendirdi.
Savaştan sonra Konstantin Simonov ve birçok Mogilev savunma katılımcısı, yerel tarihçi ve yetkililer bu başarının devlet tarafından yeterince işaretlenmesini sağlamak için çaba harcadılar ve Mogilev kahraman şehir unvanını aldı. Ancak tamamen politik düşünceler hüküm sürdü ve kahraman unvanı Minsk'e ve daha sonra Brest'in kahraman kalesine verildi. Birçoğuna göre, ciddi tarihsel adaletsizlik ve bu konu Mogilev sakinleri için acı verici ve şimdi - zaman zaman durumu değiştirmek için bir talep ile A. Lukashenko ve V. Putin'e itiraz önerileri ile çeşitli kamu girişimleri ortaya çıkıyor.
Konstantin Simonov, yazarın 28 Ağustos 1979'da öldükten sonra yapılan Buinichsky tarlasındaki külleri gidermek için ölümünden sonra miras bıraktı. Bu hikaye neredeyse dedektif, ancak yazarın oğlu Alexei Simonov'un söylediklerini dinlemek en iyisidir: “Bu şehir babası için ne kadar önemli, son dilek şöyle diyor: küllerinin Buinichsky alanına dağılması gerekiyor: 1941'de ziyaret ettiği yer m. Dahası, babası bu alandaki bir anıt tarafından hafızasının ölümsüzleştirilmesini istemiyordu. Küllerinin onun için sevgili bir ülkeye gideceği konusunda yeterince içsel bir his vardı ... "Canlı ve Ölü" romanında çalışırken, bu alanı çok doğru bir şekilde tanımladı, her ayrıntı anısına çarptı. Baba öldüğünde, kimse neye miras bıraktığını sormadı.
Yazar, Novodevichy mezarlığına rütbesiyle gömülmesi gerektiği anlamına gelen bir parti isimlendirme üyesiydi. Bu arada, hepimiz onun son arzusunu biliyorduk - Buynich alanı üzerindeki tozu atmak için.
Ancak, bunu kamuya açık bir şekilde yapmaya çalışmamızı engelleyebileceklerini anladılar. Bu nedenle, kimseye haber vermeden, biz (akrabaları, eşleri ve arkadaşları - AG) Eylül 2'in yılın 1979'u bu alanı aramaya arabayla gittik. Babasına, Mogilev bölgesindeki gezilere eşlik eden Mogilev askeri komiseri Nikolai Tikhonov yardımcı oldu. Akşam yere geldi. Batıda, demiryolunun arkasında duran gökyüzü, sanki hala savaşın parlıyormuş gibi kıpkırmızı bir gün batımıyla parlıyordu. Üstümüzde kesinlikle saftı. Bagajdan bir urn aldık ve ben de toz saçmaya başladım. Söylemeliyim, garip bir his hissettim: Bunu kelimelerle zor ifade edebilirim. Tikhonov, PBC bölge komitesine telefon etti ve olayı anlattı. Kendisi bunu daha sonra itiraf etti, bu da dostluğumuzu engellemedi. Ben ve Larisa Alekseevna (Simonov'un karısı - AG), daha sonra ideolojiden sorumlu olan Mikhail Vasilyevich Zimyanin ile söyleşiye çağrıldık. Gerçek artık tartışılmaz. Bize sadece bunu neden yaptığımız soruldu. Buna irade temelinde cevap verildi. Zimyanin hangi isteklerimiz olduğunu sordu. Birçoğu yoktu - babamın hatırasını anıtsal plakta ölümsüzleştirmek ve ondan sonra sokak adını aramak için. Yıl boyunca hiç kimse, yazarın tozunun nereye ve nasıl dağıldığına dair bilgi yazdıramaz. İnsanlar Novodevichy mezarlığında nerede Simonov'un mezarını bulabileceğini sordu. Orada olmadığını duyduklarında şaşırdılar: ölüm sırasında Novodevichy'deki cenaze hakkında yazıldığını söylediler. Böylece babasının küllerinin Buinich tarlasının üzerine dağıldığını ve kalbinin Novodevichy mezarlığına gömüldüğünü söyleyen bir efsane doğdu. ”
Olağandışı bir adım sayesinde, yıl boyunca Mogilyov'un kahramanca savunması olaylarına ve Konstantin Simonov'un kişiliğine ve çalışmasına duyulan ilgi keskin bir şekilde arttı.
Neredeyse kendiliğinden, 1980 yılından itibaren "Simon'un okumaları" Mogilev'de yapılmaya başladı. SSCB'nin çöküşüyle ilgili olarak, bir süredir kesintiye uğradılar, ancak daha sonra Mogilyov halk derneği "Rus Evi" Y. Volobuyev'in başkanının girişimi ile devam etti. Gelecekte, Rusya Derneği Mogilev Şubesi Başkanı E. Opidovich ve Rusya Kültür ve Eğitim Derneği Mogilev Şubesi Başkanı L. Volodko okumaların yürütülmesinde önemli bir rol oynadı.
Simon okumalarına üç kez katılmak zorundaydım - 2008, 2010 ve şu anki 2012. Okuma programının tüm benzerlikleriyle birlikte, her zaman farklı olan - detayların değiştiği, yeni olayların gerçekleştiği, yeni yüzlerin ortaya çıktığı not edilmelidir. Rusya'dan gelen ziyaretçiler, Belarus yazarları, gazeteciler, kütüphaneciler, Konstantin Simonov'un akrabaları, Beyaz Rusya Rus vatandaşlarının örgütlerinin başkanları, Rus Büyükelçiliği ve Roszarubezhotrudnichestvo temsilcileri geleneksel olarak Mogilyov'a geliyor.
Okumaların kendileri genellikle Konstantin Simonov'un doğum tarihine tarihlenir - 28 Kasım 1915.
Bu yıl, etkinlik yaz aylarında başladı ve oldukça yoğundu. 1 August, yazarın eserine adanmış bir edebiyat yarışması başlattı. Kasım 15'ta sona eren yarışmaya hem yetişkinler hem de çocuklar katıldı. Ekim-Kasım aylarında Belarus yazarları okuyucularla buluştu. Rusya devletinin 1150 yıldönümünün tarihi de unutulmadı. Belarus'ta, "Polotsk ve Belarus devletinin 1150 yıldönümü" adı altında kutlandı. “Simon'ın okumaları”, meraklılar ve sosyal aktivistler tarafından hazırlanan diğer etkinliklerin bir araya geldiği temeli haline geldi. Bunlar organize eylemler değil, hem onları yapanlar hem de ziyaretçiler ve katılımcılar için ilginç olan gerçek toplantılardı. Böylece, “Rus mimarisinin anıtları” fotoğraf sergisi kendilerine bölgesel kütüphanede yapıldı. VI Lenin, Devlet Tarihi Müzesi'nin elektronik baskısının sunumu: “Rus topraklarının nereden geldiği”, güzel ve dekoratif sanatlar, sanatsal fotoğraf eserleri sergileri. Kasım 27’ta, K.M’nin eserlerine adanmış bir edebiyat yarışmasının sonuçları. Simonov, 28 Kasım, F.N. Matkov - Mogilev şehir gazileri konseyinin başkanı, “Cosmos” sinemasında “beni bekle” filmini izliyor ve tartışıyor. Aynı gün, Rus devletinin 1150 yıldönümü ve bölgesel tiyatroda “Simon In The Power” adlı Sanatsal Yaratıcılık Forumu'nun açılış töreni ve bölgesel drama tiyatrosundaki Uluslararası Simon Okumaları ve Rusya Halk Sanatçısı Viktor Nikitin'in katılımıyla "Burning Gone" adlı solo oyun düzenlendi.
Simon Readings'in kendisi, ana etkinlik olarak, 30 yılının Kasım 2012'inde ciddi bir şekilde açıldı. Çiçekler, K. Simonov'un anı taşına atıldı, okumaların katılımcıları, Rus Rajevsky ve Fransızlar arasındaki Mareşal Davout komutasının altındaki savaşlar bölgesinde kurulan Saltanovka'da bir şapel olan “Buynichskoye Pole” anıt kompleksini ziyaret etti.
Yuvarlak bir masa, “Zafer Yolları” adlı bir gezi ve kentin kurumlarında ve kütüphanelerinde okurlarla çok sayıda yazar toplantısı düzenlendi.
Vatanseverlik eğitiminin sürekliliğinin önemi, 1812 ve 1941 olayları arasındaki manevi bağlantı vurgulandı.
Geleneksel olarak, Severin Nalyvayko'nun Kazak-köylü ordusunun, 1595 bininci cezalandırıcı Polonya-Litvanyalı birlikleriyle 18'taki Buynichsky sahasında tam olarak gerçekleştiği, bu olayın onuruna bir anma işareti koymaları gerektiği hakkında konuştuklarını hatırlattı.
Birçok yönden, Simonovsky okumaları sayesinde, katılımcıların Konstantin Simonov'un taş anıtına her zaman bir çiçek denizi taşıdıkları anıt kompleksi “Buinichskoe Pole” ortaya çıktı. Belarus, aslanın dünya savaşını 1941-1945 adanmış askeri vatanseverlik anıtlarıyla ünlüdür. Belarus’un, Sovyet’in Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın Sovyet anıtsal mirasını çoğaltan ve ayrıca, A.G. Lukaşenko.
Büyük Vatanseverlik Savaşı tarihine adanmış anıtlardan biri, halihazırda A.G. 50'in 9 Zaferi'nin 1995 yıldönümünün tam gününde, Lukashenka, Belarus Mogilev'in eteklerinde Buinichsky sahasındaki Anıt kompleksi oldu. Yaklaşık olarak 20 hektarlık arazide, merkezinde bir şapel, bir askeri teçhizat sergilemesi, Konstantin Simonov'a taş bir anıt, büyük bir tank karşıtı hendek, bir müze sergisi ve keder sembolü - "Gözyaşı Gölü" olan bir müze kompleksi vardır. İçerideki ana şapelin duvarlarında, ölülerin isimlerini taşıyan anıt plakalar, tavanları fresklerle süslenmiştir. Kask ve jimnastikçilerde başlarının etrafında haleler olan asker görüntüleri de var. Küçük bir salonun ortasında Foucault sarkaç salınır. Bu arada, K. Simonov adının da kilisede olması gerektiği görüşünü dile getirdi - son isteğinden bahsettiğinde, Mogilev'in ölü savunucularıyla aynı topraklarda olmak istediğini açıkça belirtti. Tabii ki, böyle bir yazının yanı sıra uygunluk seçeneği de tartışılmaya devam edecek, ancak Dağıstan heykeltıraş ve şair H. Asadulaev, duvardaki Konstantin Simonov imzası ve imzasıyla metal bir kitabı güçlendirme fikrini dile getirdi.
Alanın kenarında yer alan devasa bir kaya üzerine, yazar Konstantin Simonov'un imzası damgalanmıştır.
Kaya üzerine yazıtla bir anma plaketi yerleştirildi: “... Tüm yaşamı boyunca, yılın 1941'in bu savaş alanını hatırladı ve tozunu burada atmak için istifa etti.”
15 ton ağırlığındaki bu anıt kaya levhası, yazarın ölümünden kısa bir süre sonra 1980 yılında kurulmuş ve kelimenin tam anlamıyla anıt kompleksinin inşaatının başladığı temel taş haline gelmiştir.
Kompleks genç insanlar, düğün alayıları tarafından sıkça karşılaşılmaktadır. Çiçekler düzenli olarak düşer ve anıt-kaya Konstantin Simonov'a düşer. Olağandışı bir kombinasyonda, modernliğimiz, 1941'taki Mogilev savunması kahramanlarının hatırası ve Buynichsky alanına adım atan Konstantin Simonov'un edebi mirası, Mogilev ülkesinde birleşti.