1863 yılında bugün, insanları, ışıklı suları ve gün ışığı altında İspanya manzaralarını ustaca kağıda aktaran İspanyol ressam Joaquín Sorolla doğdu. Bugünün resmine sadece bir bakın.
Banyodan Sonra, Joaquín Sorolla tarafından henüz 29 yaşındayken ve resim kariyeri yeni başlamışken yapıldı. Ressamın 1892 yılında İspanyol Ulusal Sergisi'ne girebilen on eserinden biriydi.
Resim, büyük mermer bloklarla döşenmiş eski termal bir banyo gibi görünen mekânın yerinde oturan bir kadını konu almaktadır. Sanatçı, kadının vücudunu dikkatli ve donuk çizgilerle olduğu gibi; çok iyi bildiği ve hayran olduğu, Roma ve Yunan sanatı çağrışımı yapmada usta sanatçı Lawrance Alma-Tadema'nın da işlerini hatırlatır bir incelikle şekillendirmiştir. Sorolla, ustalığını üstte çıplak bedenin soluk yansımasını takip edebilen mermer damarlarını çizerek ve etin yumuşaklığı ile mermerin sertliği arasında kontrast oluşturarak göstermiştir. Bununla birlikte, ressam beyaz renk üzerindeki hakimiyetini gösterir bir biçimde farklı renk tonlarıyla oynamıştır -kadının teni, mermer ve çarşaf-. Bu, daha sonraki işleri için karakteristik bir özellik haline gelmiştir.
Repin'in şaheserleri içinde kompozisyonu en dinamik olanlardan bir tanesi: Amerika'da ve Batı Avrupa'da konserler vermiş olan, St. Petersburg Konservatuvarı kurucu ve yöneticisi, üstün piyanist ve besteci Anton Rubinstein'ın portresi.
Repin, birçok kez birlikte Rubinstein'ın yönettiği konserleri dinlediği ünlü müzik eleştirmeni V.V. Stasov'a yazdığı mektupta onun hakkında "İlginç bir kafa, aslan gibi." yazmış. Anton Rubinstein (1829-1894) önde gelen bir piyanistti. St. Petersburg Konservatuvarı'nı kurdu ve sıklıkla Batı Avrupa ve Birleşik Devletler'de konserler verdi.
Boldini'nin kalabalık cadde manzarası Paris'in hızlı şehir hayatını yakalıyor. Tüm figürler farklı yönlerde acele ederken zarif giyinmiş -ve eşlik edilmeyen- bir kadın at arabasındaki bir adamın dikkatini çekerek parke taşlı yoldan karşıya geçiyor. Telaşı sırasında eteğini kaldırıyor ve çekiciliğini arttıran iç eteği ortaya çıkıyor. Resim iki kez tarihlendirilmiş, belki de ressamın resmi bitirdiği tarih ve bir de iki yıl sonra tekrar gözden geçirdiği tarih gösteriliyor.
Jan van Eyck'in Beşaret'inin bir triptikin sol iç kanadı olduğu düşünülür, 1817'den beri diğer kanatları görülmemiştir. Beşaret, ikonografisi hala sanat tarihçileri tarafından tartışılan oldukça karmaşık bir eserdir.
Resim, Başmelek Cebrail'in Meryem Ana'ya, Tanrı'nın oğlunu taşıyacağını haber verişini tasvir eder (Luka 1: 26-38). Resimde kişilerin sözleri yer alır: Cebrail, AVE GRÃ. PLENA (selam olsun, kayraya kavuşan) der. Meryem de mütevazı bir şekilde geri çekilip cevap verir: ECCE ANCILLA DÑI (İşte Rab'bin hizmetkârı). Kelimeler baş aşağı görünür çünkü Tanrı'dan gelmektedirler ve Tanrı'nın bakış açısıyla yazılmışlardır. Kutsal Ruh'un yedi armağanı, üst pencereden sola doğru yedi ışık huzmesi olarak iner ve güvercin aynı yolu takip ederek Kutsal Ruh'u simgeler. Bu, Tanrı'nın kurtuluş planının harekete geçirildiği andır. Mesih'in insan enkarnasyonu ile eski "yasa" dönemi yeni bir "lütuf" dönemine dönüşür.
Yarı zamanlı olarak maiyet ressamı olarak çalışan Eyck'in bu resmi, Burgundy Dükü İyi Philip'in siparişi üzerine yaptığı ve bu yüzden de Meryem'e dükün eşi Portekizli Isabella'nın yüz hatlarını verdiği öne sürülmektedir. Meryem'in her zamanki gibi mavi, kraliyete özel olarak kürklü, duruma uygun bir elbise giyiyor olması da bu teoriye uyuyor. Halbuki Orta Çağda Meryem'in soylu kökenine büyük önem verilirdi. Her zaman olduğu gibi -özellikle Kuzey'de- Meryem'in hatları Cebrail'in hatlarından daha az çekici gösterilmiş; cinsiyetsiz bir melek olduğu için, güzelliğinin seyircide uygunsuz düşüncelere neden olma olasılığı yoktu. Her iki figürün de halesi yoktur; erken Hollanda sanatında gerçekçi gözükmesi için bu gelenekten vazgeçilmişti -sonunda İtalyanlar da onları takip etmiştir. Meryem'in postürü de belirsizdir; ayakta mı, diz mi çökmüş, oturuyor mu belli değildir.
Günümüz dünyasının en önemli unsuru haline gelen bilgi ve bunun sonucunda doğan bilgi toplumu, geçmişte kasa dayalı bir güç sistemi var iken günümüzde gücün yapısı değişmiş ve bilgili olan güçlü haline gelmiştir.Toplumlar muazzam bir bilgi ve gelişim yarışına girmiş bulunmaktalar. Bilgi bu kadar önemliyken, ona hızlı ulaşabilmek ise tüm insanlığın en büyük gayelerinden biri haline gelmiştir.Tabi burada bilgiye ulaşabilmekten kastımız kalıcı bilgiye çabuk ulaşabilmek. O kadar kitap okuyorum, araştırmalar, makaleler her şeyi yalayıp yutuyorum ama bir türlü aklıma girmiyor, bir türlü hatırlayamıyorum diyorsanız doğru yerdesiniz. 1 Hafta önce öğlen ne yediğini sana sorsam cevabın ne olurdu? Bir de geçen yıl ki doğum gününde neler yaptığını sorsam. Beynimizin inanılmaz bir kapasitesi vardır, bize düşen sadece onu doğru yöntemlerle kullanabilmek. Peki beynimiz nasıl oluyor da 1 hafta önce ne yediğimizi hatırlayamazken aylar önce ki doğum günümüzde neler yaptığımızı dün gibi hatırlıyor.
Giovanna Garzoni 1600'lerde İtalya'da öne çıkan az sayıdaki kadın sanatçıdan biriydi. Bilimsel doğruluğu hassas sanatkarlıkla birleştirileen, parşömen üzeri doğal Natürmortlarıyla ün kazandı. Burada toprak tonlu zeminde meyve dallarında üç küçük saka kuşu ve daha büyük bir arıkuşu görüyoruz. Saka kuşları iki erik (sol), bir şeftali (merkezde) ve bir armut (sağ) sallandıran dallarda oturuyorlar. Sol önplanda sarı bir ayva ve mor bir incir görünüyor. Garzoni'nin doğal dünya hakkındaki kendine has saf yorumları evlerini süsleme amaçlı Medici Ailesi gibi aristokratların zevklerine uygun.