Kusura bakma yazar bey! Kitabı eleştirmeyi es geçip (ki onu da yaparım çünkü eleştirilecek bir sürü yeri var) direk öfkemi yansıtmak istiyorum. Sen ne yapıyorsun ya! Watari'yi bile öldürdükten sonra L nasıl Light'ı sevebilir?! Onun kol saatini takıyormuş bir de! Light da herhalde gelip kendi hediye etmiştir saati: "Ay canım arkadaşım, al sana benden bir hediye! Bu saatin içine sakladığım ölüm defteri parçasıyla gelecekte halefin Near'ı bile öldürmeyi deneyeceğim ama sen bunu dostluğumuzun bir göstergesi olarak sonsuza kadar sakla tamam mı? Çünkü ben günde 25 saat herkese yalan söyleyen, senin kendi ifadenle; "ailesini dahi öldürmekten çekinmeyen", dünyanın en büyük seri katili değilim. Öyle olsam da sen beni seversin. Çünkü sevecek başka insan kalmadı dünyada. Çünkü seninle tenis maçı yaptık ve ikimiz de zekiyiz. Aramızda o virüslerle interferonları kadar fark var olsa da, tenis oynamamız ve zeki olmamız o kadar bağlayıcı sebepler ki soygazlar arasında bile bağ oluştururlar. Ve sen o kadar çaresizsin, o kadar sefilsin ki içinde vicdandan eser kalmamış beni, sonradan bu saate bakarak "tek dostum" olarak anacaksın . Ve Rukiye'yi gecenin bir yarısı sinir krizine sokacaksın. Çünkü Rukiye buraları okuduğunda, mantık denen kavramın somutlaştırılmış halinin üzerinde yanıp sönen, devasa bir ERROR!!! yazısı görüyor. Ve tepkisiz kalamıyor. Verdiği tepkiler yetmiyor. Error işaretinin daha da hızlı yanıp sönmesi için, ölmeden önce bir de ekstra olarak yine beni düşüneceksin ve "yanına geliyorum dostum" gibi bir cümle kuracaksın (mide bulantısından tam okuyamadım orayı kb) önceki kitaplarda söylediğin her şeyle çelişecek bu. Mesela 'Yakınım olsa da farketmez. Ben kötüleri affetmem.' demiştin. Ne yapalım yazar psikopat çıktı. Neyse güzel kardeşim, (seni öldürmeye çalışmamı eğlenceli kılacak kadar zeki olman hariç) seni hiç sevmiyorum ama saatim senin olsun lütfen. Hadi sarılalım... "
"Ah... Light... Çok duygulandım. Bu saati asla çıkarmayacağım. Çok teşekkürler."
Ağlayarak sarılırlar... Buraya bir ağlama efekti lütfen
Şimdi kitabın öteki berbat yönlerine değinebilirim: "Babamın hayal ettiği toplum." demiş Light. (bkz sf 246)
Ah... vefalı evlat. Bunu dese dese Matsuda'nın elindeki silahla herkesi öldürmesini istediği gibi bir zaman diliminde, her gün yenisini yaptığı duygu sömürüsüne ek olarak demiştir.
"Hepimizin "yüreğindeki Kira"nın ayartmalarına yenik düşmüş." (bkz sf. 246) Vah vah vah. Japonya'ya atom bombasını atan adamın da bir an kazara herkesi öldüresi gelmiş. Engel olamamış isteğine. Ne kadar üzücü.
Sonunda doğru düzgün kitabın üslubunu ve önceki kitaplarla farkını da eleştirecektim ama uykum gelmeye başladı. Sabah namazı vakti girmiş. Yarın hala sinirli olursam devam ederim.
Son olarak yazar bey/bayan (muhtemelen bey) , biliyorum çok sert çıkıştım ama Lütfen bir daha önceki kitapları doğru düzgün analiz etmeden veya insanların düşünce yapılarının temelini oluşturan inançların aynı temeldeki öteki inançlarla zıt olmamasına dikkat edin. Tşk