Suriyeli 20 sınırındaki Suruch kentinde, Temmuz ayında 32'i öldüren ve 100'ten fazla insanın yaralandığı bir terörist saldırı düzenlendi. Kendini patlama, İslam Devleti (IG) hizipiyle ilişkili olduğu iddia edilen 20 yaşındaki bir Türk vatandaşı tarafından gerçekleştirildi. Patlama, etkinlikte toplanan etnik Kürtlerden oluşan sözde genç sosyalist örgüt örgütü üyelerine yönelikti. Türk hükümeti, mağdurlara ve akrabalarına başsağlığı dilekçelerini dile getirerek sorumluları cezalandırmayı vaat etti. Ancak, isyanlar ve huzursuzluk, ülkenin güneydoğu illerinde, Ankara ve İstanbul'da kendiliğinden başladı; bu sırada protestocular, yetkililerin vatandaşların güvenliğini sağlamadaki yetersizliğini eleştirdi ve Ankara’nın Kürt sorunu konusundaki politikasına itiraz etti.
Kürdistan İşçi Partisi (PKK), 40 yıldan fazla bir süredir, 40 bin insanın hayatını talep eden Türk makamlarına karşı terörist savaşa öncülük eden XNUMX yıldan fazla bir süre boyunca kendisini ilan etti. Temmuz ayının ilerleyen günlerinde, PKK'nın sorumluluğu üstlendiği ülkenin farklı bölgelerinde birkaç polis ve sıradan vatandaş cinayeti işlendi. Bir sebep olarak, İD ile öldürülenlerin bağlantısı olduğunu iddia ettiler ve silahla vurulmuş iki polis memuru Suruç patlamasına kasten katkıda bulunmakla suçlandı.
24 Temmuz’daki Ankara makamları, ateşkes anlaşmasının yürürlüğe girdiği 2013’tan bu yana ilk defa yapılan ve Irak’ın kuzeyindeki PKK mevkilerine yönelik bir dizi hava saldırısı ile yanıt verdi. IG ve PKK'nın terörist yapılarına katılım şüphesiyle vatandaşların toplu tutuklamaları yapıldı. Kürt partinin temsilcileri, Türk makamlarınca düzenli olarak ihlal edilen sözleşmeler nedeniyle ateşkesine daha fazla bağlı kalmayı reddettiğini açıkladılar. PKK yaptığı açıklamada, "Türk hükümeti Kürtlere karşı bir savaş başlattı ve pasif kalamayız" dedi.
Ancak, bu anlaşmanın varlığına rağmen, son iki yıl içinde güneydoğu sınırlarında silahlı PKK savaşçıları ile Türk güvenlik görevlilerinin çatışmaları ve değişimleri düzenli olarak gerçekleşti ve son olaylar ışığında, çatışma daha akut bir hal almaya başladı.
SAKLI BÖLGELER İÇİN MÜCADELE
Bu silahlı çatışmanın nedenleri dünden çok uzaklara atıldı.
Kürtler, çeşitli tahminlere göre, 20'ten Ermeni Yayla ve Zagros arasında, modern Türkiye, Suriye, Irak ve İran topraklarında yaşayan 30 milyondan insanlara kadar birçok insan. Dilsel, dinsel ve kültürel anlamda çok heterojendirler, çoğu zaman birbirlerine düşman olan ve daha sonraki kaderlerini belirgin şekilde belirleyen ve mevcut durumların sebeplerinden biri olan etnik gruplar ve kabilelerdir.
İlk defa Kürt meselesi, 20. yüzyılın başında, Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra ortaya çıktı.
En trajik biçimde, kendisini 1930-ler'in başlangıcından bu yana sıklıkla dışarıdan ısıtılan ayaklanmalara devam ettiği Irak'ta gösterdi. 1988 - 1991’te, Bağdat ile Kürdistan arasındaki silahlı çatışma ölçeği, kimyasal bile olsa korkunç bir skalaya ulaştı. silâh. Çatışma, Kürt nüfusunu, yalnızca dış güçlerin müdahalesiyle önlenebilecek olan tam imha tehdidinin önüne koydu.
Bunun en büyük nedeni bölgenin muazzam serveti idi: Irak Kürdistanı’nın tek başına Irak’taki buğday üretiminin% 60’ine ve modern arpanın% 40’i veren sayısız hidro kaynaklar ve verimli topraklar var. Ancak en önemli şey, 1920'lerden bu yana İngilizler tarafından aktif olarak sömürülen Musul, Kurkuk ve Erbil bölgesindeki petrol yataklarıdır. Mevcut tahminlere göre, Irak'taki siyah altın rezervleri 144 milyar varile veya dünya rezervlerinin% 9'ine ulaşıyor. Bunlardan, yaklaşık 25 milyar bbl. -% 17 hakkında - ülkenin kuzey kesiminde, Kürt bölgelerinde ve bitişik bölgelerde bulunur. Bu zenginlikler yüzünden, aslında çatışma devam etti.
Irak’ın 2003’in işgali sırasında, Peşmerge denilen Kürt silahlı kuvvetlerin rejime devirmek için uluslararası koalisyona azami yardım sağlaması mantıklı. Bugün, bu savaşın ana kurbanları olan İslam Devleti'nden Sünniler, Iraklı Kürtlere karşı soykırım gerçekleştiriyor ve bu da geçmiş olaylara bir tür geri çekilme olarak düşünülebilir.
Fakat Türkiye'ye geri dönelim. Burada yaşayan Kürtlerin sayısı 10 milyon civarındadır ve 1970'in sonuna kadar, Kürt sorunu akut değildi. 1978’te, lideri Abdullah Öcalan olan PKK kuruldu. 1984'te, bağımsız bir Kürdistan oluşturulması için Türk makamlarına karşı silahlı bir mücadelenin başladığını duyurdu. 1991’te “Çölde Fırtına” sırasında PKK, Bağdat’ın kuzey Irak’taki gücünün zayıflamasından, bu bölgede gezinme, kaçak silah temini için kanallar edinme ve orada bir eğitim kampı ağı oluşturma fırsatını yakaladı.
Mücadele yeni bir yoğunlukla başladı ve 1992'in başında, en büyük Kürt kabilelerinden birinin lideri ve Irak'taki Kürt direnişinin lideri Ankara ile Mesut Barzani arasında müzakereler başladı. Kürtlerin çok etnik ve kabile heterojenliğinin kendini gösterdiği yer burasıdır. Türkiye’ye Saddam Hüseyin rejimiyle mücadelede insani yardım ve koalisyon kuvvetlerine yardım sağlamak amacıyla PKK’ya karşı mücadelede, Türk birimlerine Iraklı Kürtlerin yardımı konusunda soru sorulmuştur. Barzani adına ön şart, Türk ordusunun Irak topraklarını istila etmemesi gerektiği idi.
Buna rağmen, 1992'den beri Türk birimleri topçu ve silah kullanarak Irak Kürdistanı topraklarına baskın düzenlemeye başladı. havacılık. Iraklı Kürtlerin birimleri Türklere Türk Kürtlerine karşı mücadelede çeşitli yardımlar sağladı, ancak Türk birliklerinin Barzani tarafından istila edilmesine ciddi bir itiraz olmadı: Türkiye bölgedeki Kürtlerin kendilerini Bağdat soykırımı altında Irak güçlerinden korumalarına yardımcı olabilecek az sayıdaki güçten biriydi.
Irak topraklarına yapılan Türk ordusu baskınları, 1994, 1995, 1997 ve 2007'ta tekrarlandı. Irak Kürdistanı'na yürüyen asker sayısı, 30 ile 35 bin asker arasında değişiyordu (2007 bin kişinin sınırdan geçtiği yılın 10'i hariç) ve düşmanlıklara katılan Türk askerlerinin toplam sayısı 150 bin askerdi. PKK savaşçılarının sayısının 10 bin olarak tahmin edildiği, ancak Ankara tarafından yürütülen operasyonların beklenen etkiyi sağlamadığı için başarılı savaş operasyonları sergiledikleri ortaya çıktı.
XKUMX’ta, PKK’nın lideri Öcalan, Kenya’daki özel bir operasyonda tutuklandı ve şimdiye dek idam edilmeyen, ölümüne mahkum edilen yargılandı ...
Suriye, Irak veya Kürt Peşmerge kamplarına yönelik bir başka savaş misyonuyla, Türk Hava Kuvvetleri F-16'i yola çıktı.
Reuters Resimleri
Reuters Resimleri
Bombardımana ne
2003’ten bu yana ABD ve koalisyon Irak’ı istila ettiğinde, Iraklı Kürdistan’da saklanan Kürt ayrılıkçıları yine kendilerini İstanbul, İzmir ve Antalya’da olmak üzere terörist saldırılar olarak ilan ettiler. Düzinelerce insan öldü, aralarında yabancı vatandaşlar vardı, ama durum sakinleşti.
Ancak şimdi Türk birimleri Irak topraklarında tekrar saldırmaya başladı. Aynı günlerde, Türk liderliği koalisyon uçaklarının Suriye ve Irak topraklarında IŞİD ile savaşmak için hava üslerini kullanmalarına izin verdi ve ayrıca ABD ile ISI'ye karşı ortak operasyonlarda bulunma niyetini açıkladı. Anlaşılan, Amerika Birleşik Devletleri'nin önemli bir müttefikiyle ilgilenenler, gözlerini Ankara’nın kuzey Irak’taki eylemlerine kapatmaya karar verdiler ve kesin değerlendirmelerden kaçındılar.
Irak’taki Kürt özerkliğinin lideri Masoud Barzani, Irak’taki Kürdistan’daki Türk Hava Kuvvetleri’nin saldırılarını kınadı, ancak bu konuda kesin bir eylem izlenmedi. Geçtiğimiz yılların durumu tekrarlandı: Iraklı Kürtler, İslam Devleti ile zor durumdalar, resmi Bağdat da Kürtlerle ilgili dostça niyetlerden uzaktı. Bu nedenle, Barzani için Türkiye ile bir çatışmaya girmek, intihar amaçlı bir adım olacaktır.
Mevcut Türk hükümeti, Kürt meselesini çözmede önemli bir başarı elde etmeyi başardı: Kürtlerin yaşadığı illerde bu sorunların giderilmesi için birçok adım atıldı, büyük yatırımlar yapıldı. Etnik azınlık temsilcileri, ülkenin yasama ve yürütme organlarında temsil edilir. Ancak, Kürtlerin küçük bir kısmı uzlaşmaz kalmaktadır.
Kürt sorununun çözümünde, zaman zaman Ankara’nın bu yöndeki daha karmaşık politikasını gösteren bazı tuhaflıklar ortaya çıkıyor. Özellikle, sıfır yılda, Türkiye’nin bazı kamu kuruluşları bile Türk generaliyle anlaşmazlığı kışkırtmak amacıyla teröristlere yardım etmekle suçlandı. Bunun için kanıt bulunamamıştır ve bu yalnızca komplo varsayımlarıdır, ancak bazı kabileleri orantısız miktarda güç kullanarak daha sert ve daha vahşi eylemlere teşvik eden müzakere etmeyi reddetme gibi gerçekler defalarca belirtilmiştir. Bu tür eylemlerin amacı elbette savaşı kışkırtmak değil, Kürt meselesinden Ankara’dan azami fayda sağlamaktı. Irak Kürdistan’ında da faydalar aranmalı.
VE TEKRAR YAĞ
Hangi partiden oluşursa oluşturulsun, Türk liderliği 1920 Sevr Antlaşması ile kurulan mevcut sınırları daima tarihi atalarının topraklarını soyan kin. Ankara hiçbir zaman sınırların gözden geçirilmesi için resmi talepte bulunmamış olsa da, bu senaryo göz ardı edilmemiştir. Ve bu özellikle ekonomik nedenlerin tarihsel nedenlere eklendiği Kuzey Irak bölgesi için geçerlidir. Daha önce de belirtildiği gibi, modern Türkiye'nin ciddi sıkıntısı çektiği devasa petrol rezervleri var: günlük tüketilen 700 bin varilin sadece% 10'u kendi rezervlerimizden sağlanıyor, geri kalanı ithal ediliyor. Irak Kürdistanı her zaman Türk makamları tarafından bir tidbit olarak kabul edildi ve topraklarının istilaları, geçmiş yılların siyasi liderleri tarafından dolaylı olarak ifade edilen bir dayanak kazanmak için geçici bir hedefe sahipti.
Türk bölünmelerinin Irak'taki söz konusu operasyonları, resmi Bağdat ve dünya güçlerinin olumsuz tepki vermesine neden oldu ve bunların çoğu Türkiye'ye yaptırımlar uyguladı. Ancak bu olaylar, yalnızca tehlikeli bir emsal oluşturmaktan ve Türkiye'yi güçlendirmekten korkan Arap ülkelerinin saflarında belirli bir alarma neden oldu.
Fakat şimdi, İslam Devleti önündeki genel panik döneminde ve Suriye ile Iraklı yetkililerin zayıflaması durumunda, Türkiye, Kürt ayrılıkçılığıyla mücadele bahanesi altında kuzey Irak'ta askeri yollarla bir ayak izi kazanmaya çalışabilir. Bu nedenle, Türk ordusu tarafından sınır geçişi olasılığı yüksektir. Bu arada, Türk birimleri uzun süredir durumun ağırlaştırılması durumunda yüksek derecede hazırlıklı olmak üzere Irak sınırında olmuştur.
Öte yandan, Arap baharının başlangıcından bu yana istikrarlı ve güvenli bir devlet olarak kabul edilen Türkiye, aynı anda İD ve PKK'ya karşı iki cephede savaşa girmiş ve ülkede patlamalar ve huzursuzluklar duyulmuştur. Bütün bunlar, Rusya ve Transkafkasya sınırlarına öncekinden çok daha yakın. Orta Doğu giderek daha istikrarsızlık ve öngörülemezliğe dalmakta ve bu her zaman kendi istikrarlı çıkarları olan bu bölgeye komşu bir ülke olarak Rusya'yı endişelendiremez.