Ürdünlüler, yeni bir vergi yasasını protesto etmek ve elektrik ve akaryakıt fiyatlarındaki artışları protesto etmek için siyasi, ekonomik ve cinsiyet ayrımlarında bir araya geliyorlar ve çabalarının bugüne kadar başbakanın istifasıyla sonuçlandığını gördüler.
Katılımcılar, İftarın ardından Başbakanlığın başkenti Amman’da bulunduğu Dördüncü Çemberde toplandılar ve Suhoor’a (oruç tutmanın tekrar başladığı süre) kadar kaldılar.
Zamanlama, ülkenin gündüzleri normal bir şekilde çalışmasına olanak sağlayarak, zaten zarar gören ekonomiye zarar vermemesine ve geceleri açık ve etkili bir mesaj göndermesine izin verdi.
Protestoculardan Ahmad Celal Global Voices, “Bu hafta boyunca günde iki ya da üç saat dışında uyuyacak zamanımız olmadı, ancak bu ülkeye zarar vermememizin ve haklarımızı uygulamamızın tek yolu.” dedi.
Protestocular çoğunlukla bakanlığın önünde durarak hükümet karşıtı sloganlar atarak, milliyetçi şarkılar söyleyerek ve “#Maanash” etiketi ile “Elimizde yok” şeklinde işaretler tutuyorlar.
Toplantılar büyük ölçüde barışçıl olmuştur ve polis ve protestocular arasındaki dostluğa çok dikkat edilmiştir, her parti gecenin uzun saatlerinde diğer su ve tarihleri vererek. Viral bir video, protestocuların protestoların ikinci gününde eve gitmeden önce subaylara sarıldığını gösteriyor:
Kadınların katılımı da yüksek olmuştur, bu da muhafazakar Ürdün’de bir ilki.
Zaten mücadele eden bir kamu için daha yüksek vergi ve daha yüksek fiyatlar
Protestoları tetikleyen yasa, vergi tabanını genişleterek ve hem şirketler hem de vatandaşlar tarafından işlenen vergi kaçakçılığını çökerterek gelirleri artırmayı amaçlıyor ve Amman’ın Uluslararası Paras’tan 723 milyon ABD doları tutarındaki üç yıllık kredi hattını güvence altına almasından bu yana uygulanan bir dizi tedbirin bir parçasıdır. 2016 yılında Fon.
Ekonomik ve mali reformu desteklemeyi amaçlayan bu kredi, 2021 yılına kadar Ürdün’ün kamu borcunu gayri safi yurtiçi hasıla (GSYİH) yaklaşık%94’ünden yüzde 77’ye düşürme hedefine sahip
Yasa bireylerin vergiye tabi gelirini 8.000 Ürdün dinarı (yaklaşık 11.300 ABD doları) ve üzeri ve aileler için 16.000 dinara (yaklaşık 22.500 dolar) ve üzeri düşürerek yüzde 5 ila 25 arasında bir oran empoze edecek.
Dahası, 18 yaşın üzerindeki vatandaşların yılda 100 dinar (yaklaşık 141 dolar) ödemek zorunda kalacaklardır, bireyin ödememesi halinde geçen yıl iki katına çıkarılır. Vergi gelirlerinden bağımsız olarak gereklidir.
Şirketler (özellikle bankalar, sigorta şirketleri, elektrik ve su sağlayıcıları) gelince, vergiler yüzde 20 ila 40 arasında değişecektir.
Vergi yasasının açıklanmasından bir hafta sonra hükümet, elektrik fiyatlarının yüzde 23,5, akaryakıt türevlerinin yüzde 4,5 ile yüzde 5,5 arasında artacağını duyurdu.
Bu durum, Ürdünlilerin yüksek işsizlik ve enflasyon oranlarının yanı sıra düşük maaşların da kalıcı olduğu bir dönemde ortaya çıkıyor.
Protestolar başlamadan kısa bir süre önce, Amman en pahalı Arap şehri ve uluslararası 28. en pahalı şehir olarak değerlendirildi, bireylerin gelir ve hükümet tarafından sağlanan hizmetlerle orantısız bir rakam.
Buna ek olarak, Ortadoğu’daki jeopolitik koşullar Ürdün kaynakları ve hükümet politikaları üzerinde ciddi sonuçlar doğurdu. Ürdün mülteci barınaklarından biri.
Gelir vergisi yasası sadece görünüşte daha zengin sınıfları ve şirketleri etkileyecek olsa da — Ürdün’deki bir bireyin aylık ortalama geliri asgari ücretin altında 637 ABD doları, en düşük seviyede- pek çok kişi, şirketlerin ücretlerini yükselterek tepki göstermesi halinde müşterilerin fiyat zamlarını yiyebileceğinden korkuyor. Telekom şirketleri ile geçmiş.
Sadece ilk adıyla tanımlanmayı tercih eden avukat sendikasının üyesi Mohsen Global Voices’a verdiği demeçte, “İnsanların tepkileri ne olursa olsun, hükümetin iki mantıksız yasayı bir hafta içinde geçirme davranışlarında görülebilmektedir.
“İsimleri değil, politikaları değiştirmek istiyoruz”
Vergi yasasıyla ilgili ilk adım, 30 Mayıs Çarşamba günü düzenlenen bir sendika grevi oldu. Hükümetin fiyatları artırma kararı açıklandıktan sonra protestolar daha ciddi bir hal aldı.
Kral II. Abdullah Ramazan ayı fiyatlarındaki artışı derhal dondursa da, sonunda geçmeyeceğinin garantisi yok, bu yüzden protestolar devam etti.
Sendikalar ve yatıyordu insanlar onlar mantıksız düşünün son birkaç yıl içinde yayınlanan tüm vergi politikalarını protesto etmek için fırsat aldı. Protestolar, parlamenter yolsuzluk gibi hükümet dışı meseleleri de kapsayacak şekilde geldi.
4 Haziran’da, seferberliğe yanıt olarak kral, ayakta hükümetten istifa etmesini istedi ve birçok Ürdünlü tarafından saygı duyulan eski eğitim bakanı Ömer el-Razz’a yeni bir tane oluşturmayı tahsis etti.
Buna ek olarak, yetkililer Ürdün’ün IMF’den reformları uygulamak için daha fazla zaman vermesini isteyeceğini iddia ediyorlar.
Ancak sosyal medyaya istifa ile ilgili tepkiler bölündü. Bazıları bu karardan memnun ve yeni bir hükümetin ülkenin borcuna çözüm bulacağı yönüne iyimser davrandılar.
Diğerleri, “İsimleri değil, politikaları değiştirmek istiyoruz” sözlerini kullanarak hareketin etkisiz olduğunu düşündüler.
AlHerak El Shaabi’nin (protestocuların ana organizatörlerinden biri olan bir siyasi parti) bir üyesi Global Voices’a şunları söyledi: “Hükümeti değiştirmek hiçbir şey ifade etmiyor, çünkü her iki yılda bir değişiyor. Gerçek bir reform istiyoruz. Gerçek değişim istiyoruz. Bize aynı hikayeyi anlatan farklı bir adama ihtiyacımız yok.”
Bazı siyasi partiler ve sendikalar hala daha fazla protesto yapılması yönünde çağrıda bulunurken, diğerleri yeni hükümete bir şans vermek için onları oyalıyor.