We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Çalılıklarda dolaşan birçok keşif gezimiz boyunca, orijinal tarih ve jeoloji ile ilgili akredite metinlere ve müfredata başvurulduğunda, hiçbir anlam ifade etmeyen kaya oluşumları ve duvarlarla tekrar tekrar karşılaştık. Birden fazla durumda, sahadakiler, şekil tekdüzeliğinin ve çizgi ve açıların kesinliğinin Güney Amerika'da bulunan birçok eski duvarlara çok benzediğini belirtmekte oybirliğiyle olmuştur.
Sunulan altı örnekten sadece biri gerçekten yapay bir yapıysa, bu, İngiliz donanması ve askerleri işgal etmeden önce Orijinal tarihin kabul edilen tüm versiyonlarını destekleyen temel bir varsayımla hemen çelişir. İstilaya kadar Orijinal alet takımında metal bıçak bulunmadığından eminiz. Sorun şu ki, gördüğümüz şey, bu teknolojik boşlukla çelişen kayanın şekli ve biçiminin tutarlılığı ve inceliğini içeriyordu.
Bu makaledeki amacımız, en azından aşırı jeolojik anomaliler olarak adlandırılabilecek bir dizi şeyi ve büyük olasılıkla çok daha fazlasını sunmaktır. Tesadüfen ya da değil, bu oluşumların çoğu tartışmalı Kariong Gliflerine son derece yakındır. Hiyerogliflerin yalnızca gerçek değil, aynı zamanda iki anlatıya da tanıklık ettiğini düşünüyoruz, en yenisi eski bir Mısır talihsizliği ve ölüm hikayesi ve çok daha eski bir Orijinal yazıya oyulmuş daha eski bir hesap. Bu gravürlerin referanslarına bakılmaksızın, bu site sadece bu oluşumlar, tüneller ve duvarlar için bir temel ve arka plan ayarıdır.
Arka Kapı/Şaft
Önce yakın çevreler, sonra daha uzağa. Gliflere en yakın yer, gliflerin oyulduğu aynı kayanın bir kısmının altından geçen bir arka şaft ve tüneldir. Sol tarafta büyük olasılıkla çok yeni bir kazı olan büyük bir oda var, ancak şaft değil. Düz çizgiler, düz tavan, paralel duvarlar ve bazılarının bir kapı eşiğinin kalıntıları olduğunu iddia ettiği şey, insan eli ve metalin dokunuşunu taşıyor gibi görünüyor. Hiç şüphe yok ki başkaları da bunun köşedeki gravürleri de içeren fesatlığın bir parçası olduğunu iddia edeceklerdir.
Ancak eleştirmenlerin bilmediği şey, üç kumtaşı duvardaki hiyerogliflerin bu alanda benzersiz olmadığıdır. Arka şaft/tünelden çok uzakta olmayan, en az 13 hiyerogliften oluşan başka bir set. Duvarlardaki gravürlerden çok daha küçükler, boyutlarının yaklaşık üçte biri kadar, daha yıpranmışlar ve kesikler hiçbir yerde o kadar derin veya keskin değil. Belirgin farklılıklara rağmen anlatı aynıdır ve arka şaft/tünel olumlayıcıdır. Sağ panelin alttaki üç glifinde şunlar yazıyor: Arka kapı/şaft, Tabut/Ölüm ve Öte Dünya'da kullanılmak üzere bir Kutsal Asa.
NPWS'ye göre, bir haftaya yakın bir telefon görüşmesinin ardından ilgili sözcüyle bağlantı kurmaya çalıştıktan sonra, hem şaftın hem de gliflerin sahte olduğu iddialarına eklenecek veya çıkarılacak hiçbir şey yok. Resmi bir yanıt istedim ve bir söz verildi, ancak günler geçti ve sonunda sabrım tükendi. Daha sonraki bir tarihte resmi bir cevap gelirse, bu resmi açıklamaya başka bir yazıda yer verilecektir.
İrtibatta olduğumuz kaynaklara göre 1960 yılından önce epeyce insan hiyeroglifleri görmüş ve tünelin içine girmiş.
Ancak asla mutlakları kabul etmiyoruz, şaftın doğal olmaması, konumlanması, gliflerden iki metreden daha az olması, yalnızca bu ilişkilendirme yoluyla, inanılmaz derecede önemli veya dolambaçlı bir şeyin parçası olduğu anlamına gelebilir. Tartışmanın konusu, yapay olduğu değil, üzerinde anlaşılan zamanlamadır.
NS İyileştirme Tablo
Yokuşun hemen yukarısında, gliflerden 50 metreden daha az bir mesafede, incelenen bir sonraki aday. Firavun'un yılan ısırmasından ölen oğlu Nefer-Ti-Ru'nun cesedini tedavi etmek ve hazırlamak için kullanılan bir mumyalama masası olduğu iddia edildi. Güvenle ifade edebileceğimiz şey, bunun ya doğal bir sürecin uç bir örneği ya da bir “şifa masası” olduğudur. Orijinal Elder, Gerry Bostock, bunun gerçekten bir şifa masası olduğuna dair bana güvence verdi, çünkü kullandığımız tek terim bu.
Doğalsa, dudak alma, 2 cm'nin üzerinde neredeyse düz, düz bir tepe ile çok tekdüze görünüyor. Üst kenarın bazı kısımları aşırı derecede aşınmış, bazılarına ise dokunulmamış görünüyor. İçerideki tanecik pürüzsüz, tamamen üniform ve herhangi bir kırılma veya renkte değişiklik yok. Kayanın başlangıçta doğal bir çöküntüye sahip olması muhtemeldir; bu çöküntü, masanın yerleştirilmesiyle daha pürüzsüz bir şekle dönüştürülmüştür. Ya da belki de teknolojik olarak çok daha zorlu olan kaya rafının düzgün bir şekilde oturması için yerleştirilen kalıpla dikkatlice şekillendirilmesi seçeneği uygulanabilir mi? Gerçekten sınırları zorlayan şey, doğal ve tüm doğal olmayan olasılıkların, kayayı eritmeye yetecek kadar büyük miktarda ısı gerektirmesidir.
Bölgede yoğun ısıya maruz kalmış kumtaşı oluşumlarının olduğu ve benzerlikler paylaştığı da kabul edilmelidir. Yakındaki düz platformlarda yarı erimiş oluşumlar var, ancak hepsi çok daha küçük ve hiçbir yerde düzgün, pürüzsüz ve simetrik değil.
Ancak Gerry Bostock bu kutsal kumtaşı şifa masasından bahsederken paylaştığı tek şey bu değildi, bunun erkekleri değil kadınları iyileştirebileceği konusunda ısrar ediyor. Kalbi ve ruhu temiz olan, içinde yatan kadınlar için de yıldızlara seyahat ederlerdi. Şimdilik bu, olması gerektiği kadar gizemli, ancak bu meydan okumayı üstlenen beş kadının deneyimlerini derlediğimizi veya tanık olduğumuzu eklemek dışında. Gerry'nin söylediği her şeyin kesinlikle doğru olduğunu doğruladı, bunu bir sonraki kitabımızda tamamen genişleteceğiz, ancak anlaşılması gereken şey, ister doğal ister yapay olsun, bu kaya oluşumunun düz eski kumtaşından daha fazlasına sahip olabileceğidir.
Bölüm 2'yi buradan okuyabilirsiniz.
Seyahate Çık
Devils Marbles veya Karlu Karlu, Avustralya'nın Kuzey Bölgesi'ndeki Tennant Creek bölgesinin güneyinde yer alan ve Avustralyalı kabileler tarafından mitolojik sebepler verilmiş, kutsal güçlerine inandıkları devasa kayalardır. Aborijin kabileleri, Mermerlerin Efsanevi Gökkuşağı Yılanının yumurtaları olduğuna inanır. Hikaye hala yaşıyor ve nesilden nesile aktarılıyor. Bu kayalar birkaç metre yüksekliğinde ve son derece büyük boyuttadır. Granitten oluşurlar ve yaklaşık 1640 milyon yıl önce oluşmuştur. Bu granit bloklar, gündüz ve gece arasındaki yüksek sıcaklık değişimi nedeniyle her 24 saatte bir küçük boyut olarak genişler ve küçülür. Bu, bazı kayaların çatlamasına, hatta bazen onları ikiye ayırmasına neden olur. Devils Marbles koruma rezervi, Avustralya'nın kuzey bölgesindeki başlıca turistik cazibe merkezidir. Rezerv yıl boyunca erişilebilir.
Cradle Mountain, kendisi Tazmanya Yaban Hayatı Dünya Mirası Alanının bir parçası olan vahşi Cradle Mt - Lake St Clair Ulusal Parkı'nın kuzey ucunu oluşturur. Cradle Dağı'nın pürüzlü hatları, vahşi bir manzara hissini özetlerken, antik yağmur ormanları ve alpin fundalıkları, düğme otu ve renkli yaprak döken kayın stantları, keşfedilecek bir dizi ortam sağlar. Engebeli dağlardan dökülen buzlu akarsular, buzul göllerinin durgun sularına yansıyan eski çam ağaçları ve zengin bir vahşi yaşam sizi her zaman büyüleyecek bir şey olmasını sağlar. Bölge, Tazmanya'daki en popüler doğal alanlardan biridir.
Apollo Bay ve Port Campbell arasında, Port Campbell Ulusal Parkı'nda yer alan 12 Havari vardır. Orijinal adı 'Ekmek ve Domuz Yavruları'. İsim, 1950'lerde daha fazla ziyaretçiyi onları görmeye teşvik etmek için değiştirildi. The Great Ocean Road'un bu ünlü rezidansı, Güney Okyanusu'nun amansız çarpmasıyla 70 metrelik kireçtaşı kayalıklardan yaratılmıştır. Bugüne kadar, okyanus kıyı şeridini aşındırmaya ve şekillendirmeye devam ederken, orijinal 12 havariden sadece 8'i hala ayaktadır.
Dünyanın En Eski Mağara Resimleri Soluyor&mdashİklim Değişikliği Suçlu Olabilir
Bilim adamları, insanlık tarihinin en eski sanatlarından bazılarının parçalanmakta olduğunu söylüyor. Ve iklim değişikliği ölümünü hızlandırıyor olabilir.
Yeni araştırmalar, Endonezya mağaralarındaki antik kaya sanatının, kaya parçaları yavaş yavaş duvarlardan uzaklaştıkça zamanla bozulduğunu bildiriyor. Bu, insanlık tarihi için büyük bir kayıp ve hayvanlardan insan figürlerine, soyut sembollere kadar her şeyi betimleyen bu tablolardan bazıları yaklaşık 40.000 yıl öncesine dayanıyor.
Çalışma, duvarlarda biriken tuz kristallerinin sorunun önemli bir parçası olduğunu öne sürüyor. Bu tuz birikintileri mağara duvarlarına sızar, ardından sıcaklıklar yükselip alçaldıkça genişlemeye ve büzülmeye devam eder. Bu süreç kayanın yavaşça parçalanmasına neden olur.
Bilim adamları, havadaki değişikliklerin sürece yardımcı olabileceğini söylüyor.
Tuz kristalleri, ıslak, nemli koşullar ve uzun süreli kuraklık dönemleri arasında tekrarlanan değişimlere maruz kaldıklarında daha kolay genişleyebilir. Endonezya, yağışlı muson mevsimi ile yıllık kurak mevsim arasında bölünmüş, başlangıçta dinamik bir bölgedir. Ancak iklim ısınmaya devam ettikçe bu tür değişimlerin daha dramatik hale gelmesi bekleniyor.
Araştırmacılar, özellikle iklim değişikliğinin gelecekte daha yoğun El Niño olaylarını tetikleyebileceğini söylüyor. Bu olaylar, zarar verici tuz kristallerinin oluşmasına yardımcı olan koşulları artırabilir.
Bilim adamları, iklim değişikliğinin Pasifik Okyanusu'ndaki değişen ısınma ve soğuma modellerini harekete geçiren doğal bir iklim döngüsü olan El Niño üzerindeki kesin etkisini hala tartışıyorlar. Ancak bazı araştırmalar, El Niño olaylarının ileride daha şiddetli olabileceğini öne sürüyor.
Avustralya'nın Griffith Üniversitesi'nden Jillian Huntley liderliğindeki yeni çalışma, Endonezya'nın Güney Sulawesi kentindeki 11 antik mağara sanatı alanını inceledi. Araştırmacılar, 11 bölgenin hepsinde tuz oluşumuna dair kanıtlar buldular. Bölgelerin üçünde, en çok bilinen şekilde kayaların parçalanmasına neden olan kristal türlerini buldular.
Küçük bir örnek, bölgede dağılmış 300'den fazla bilinen mağara sanatı alanı var. Ancak araştırma, tuz kristallerinin gerçekten de sorunun bir parçası olabileceğini öne sürüyor.
Son yıllarda, arkeologlar sanatın hızla bozulmakta olduğunu bildirdiler ve bazı bölgelerde çok fazla, uzmanlar birkaç ayda bir yarım santim kadar sanat eserinin kaybolduğunu bildirdiler.
Bilim adamları, buna neyin sebep olabileceğine dair birçok teori önerdiler. İklim değişikliğinin yanı sıra, yakınlardaki kireçtaşı madenciliği operasyonlarından kaynaklanan kirlilik ve diğer rahatsızlıkların kırılgan tabloları bozabileceğini öne sürdüler.
Huntley ve meslektaşları, muhtemelen yukarıdakilerin hepsi olduğunu öne sürüyor. Ancak iklim değişikliğinin büyüyen bir tehdit olduğunu ve daha fazla ilgiyi hak ettiğini ekliyorlar.
Aslında, tuzla ilgili bozulmanın madencilik dışında "bu bölgedeki kaya sanatının korunmasına yönelik en acil tehdit" olduğunu iddia ediyorlar.
POLITICO, LLC'nin izniyle E&E News'den yeniden basılmıştır. Telif hakkı 2021. E&E News, enerji ve çevre uzmanları için önemli haberler sağlar.
- Araştırmacılar, tarihini ortaya çıkarmak için mağara içindeki nesnelerle çıkıyor
- En eski insan kanıtının 1.8 milyon yıl öncesine ait olduğunu buldular.
- Wonderwerk Mağarası, adını 'Mucize' için Afrikaan adından alır.
- Ekip ayrıca mağaradaki taş kesmelerden el baltalarına geçişi çizdi ve bu geçişin yaklaşık 1 milyon yıl önce gerçekleştiğini öne sürdü.
Yayınlanma: 15:06 BST, 27 Nisan 2021 | Güncelleme: 16:44 BST, 27 Nisan 2021
Paleontologlara göre, Güney Afrika'daki bir 'mucize' mağarasında bulunan eski aletler, en eski atalarımızın orada 1.8 milyon yıldan daha uzun bir süre önce kamp kurduklarını gösteriyor.
Kudüs İbrani Üniversitesi'nden uzmanlar, Güney Afrika'nın Kalahari Çölü'ndeki Wonderwerk Mağarasını inceleyerek tarihi alanın içindeki antik katmanlara indi.
Dünyada çok az yer milyonlarca yıla yayılan sürekli bir arkeolojik rekoru koruyor, ancak burası böyle bir site. Adı Afrikaanca'da 'mucize' anlamına gelir.
Jeologlar ve arkeologların çalışmalarını da içeren yeni çalışma, 1.8 milyon yıl öncesine ait insan yapımı taş aletlerin varlığını doğruluyor.
Bu, onu dünyadaki en eski mağara işgali ve tarih öncesi insanlar arasında ateş kullanımı ve alet yapımının en erken belirtilerinin bazılarının yeri olarak işaret ediyor.
Paleontologlara göre, Güney Afrika'daki 'mucize' mağarasında bulunan antik aletler, en eski atalarımızın orada 1.8 milyon yıldan daha uzun bir süre önce kamp kurduklarını gösteriyor.
Ekip, antik mağaranın derinliklerindeki katmanları araştırdı ve bir milyon yıl önce Oldowan aletlerinden, keskin pullardan ve doğrama aletlerinden erken el baltalarına (resimde görülen) geçişi başarılı bir şekilde kurmayı başardı.
WONDERWERK MAĞARASI: ERKEN İNSAN ÇALIŞMALARI İÇİN EN ÖNEMLİ SİTELERDEN BİRİ
Wonderwerk mağarası, eski insanları incelemek için önemli bir arkeolojik sitedir.
Güney Afrika'daki Kuruman Tepeleri'ndeki dolomit kayalarında eski bir çözelti boşluğudur.
Bir tepenin tabanına 460 fit yatay olarak uzanır ve 1940'lardan beri kapsamlı bir şekilde incelenmiştir.
Wonderwerk, Afrikaans dilinde 'mucize' anlamına gelir ve mağaradaki keşifler arasında kontrollü ateşin en eski kanıtıdır.
Bilim adamları, en eski insan kanıtlarının 1.8 milyar yıl öncesine dayandığına inanıyor.
Baş yazar Profesör Ron Shaar, "Wonderwerk, ilk olarak 2,6 milyon yıl önce Doğu Afrika'da bulunan bir alet türü olan antik Oldowan siteleri arasında benzersizdir, çünkü tam olarak bir mağaradır ve bir açık hava oluşumu değildir" dedi.
Ekip, antik mağaranın derinliklerindeki katmanları araştırdı ve bir milyon yıl önce Oldowan aletlerinden, keskin pullardan ve doğrama aletlerinden erken el baltalarına geçişi başarılı bir şekilde kurmayı başardı.
Ayrıca, tarih öncesi atalarımız tarafından kasıtlı olarak ateş kullanımının tarihini bir milyon yıl öncesine, yani el baltalarını kullanmaya başladıkları zamana kadar tarihlendirebildiler.
Sonuncusu özellikle önemlidir, çünkü erken yangın kullanımının diğer örnekleri, orman yangınlarının olası rolünün göz ardı edilemeyeceği açık hava alanlarından gelmektedir.
Ayrıca, Wonderwerk bir dizi yangın kalıntısı içeriyordu: yanmış kemik, tortu ve aletlerin yanı sıra kül varlığı.
Mağara tortularının tarihlenmesi, insan evrimi çalışması olan paleo-antropolojideki en büyük zorluklardan biridir ve bu sorunun üstesinden gelmek için kapsamlı araştırma gerektirir.
Ekip, taş aletler, hayvan kalıntıları ve ateş kalıntıları içeren 8 ft kalınlığındaki tortul tabakayı iki yöntem kullanarak analiz etti: paleomanyetizma ve gömme tarihlemesi.
Güney Afrika'daki Kuruman Tepeleri'ndeki dolomit kayalarında eski bir çözüm boşluğudur.
En muhteşem 15 manzara ve kaya oluşumu
Bu garip konik kuleler, Türkiye'nin Kapadokya bölgesinde bulunur.
Birkaç milyon yıl önce, aktif volkanlar, zemini kaplayan volkanik küller yaydı. Yağmur suyu ve rüzgar, yumuşak, sıkıştırılmış volkanik külü aşındırarak, peribacalarını oluşturan daha sert bazaltları geride bıraktı.
Ha Long Körfezi, Vietnam
Bu muhteşem manzara kireçtaşı sütunlar, kemerler ve mağaralarla bezelidir. Kayalar, 500 milyon yıl boyunca denizin tekrar tekrar yükselip alçalmasıyla şekillenmiştir. Koy ayrıca, çoğu ıssız olan 1600'den fazla ada ve adacık içerir.
Efsanelere göre, ejderhalar işgalcileri Vietnam'dan uzak tutmak için adaları ve kayaları yarattı.
Sahra'nın Gözü, Moritanya
Resmen Richat Yapısı olarak bilinen Sahra'nın Gözü, yukarıdan bir bullseye benziyor.
Sahra Çölü'nde bulunan, yaklaşık 50 km çapında kubbe şeklinde bir kaya yapısıdır. Bir zamanlar bir göktaşı çarpmasının neden olduğu düşünülürken, şimdi daha sonra aşınmış olan yükselen kayadan oluştuğuna inanılıyor.
Büyük Mavi Delik, Belize
Bu su altı düdeni 320 m genişliğinde ve 125 m derinliğindedir ve önemli bir tüplü dalış cazibe merkezidir. Sırasıyla Mezoamerikan Resifi'nin bir parçası olan Belize Bariyer Resifi'nin bir parçasıdır.
Bu deliğin, deniz seviyesindeki değişiklikler nedeniyle batık bir kireçtaşı mağara sisteminin çöktüğü son buzul çağlarında oluştuğuna inanılıyor. Geçmiş iklimlerin kayıtlarını içeren delikte devasa sarkıt ve dikitler bulunur.
Moeraki Boulders, Yeni Zelanda
Dev kaplumbağa kabuklarını andıran bu küresel kayalar, Yeni Zelanda'nın Koekohe Plajı'nda uzanıyor.
Bu kayalar, 60 milyon yıl önce deniz tabanındaki tortularda oluşmaya başladı. İncilerin bir kum tanesi etrafında oluşmasına benzer şekilde, merkezi bir çekirdeğin etrafında oluşan karbonatlar.
Maori efsanelerine göre, kayalar, bir yelkenli kano enkazından karaya yıkanmış su kabakları ve yılan balığı sepetlerinin kalıntılarıdır.
Zhangye Danxia, Çin
Bu gökkuşağı dağları bir tablodan fırlamış gibi görünüyor. Çin'in Gansu Eyaletinde bulunan Danxia yer şekilleri, katmanlı bir pastanın dilimleri gibi milyonlarca yıl boyunca biriken kırmızı kumtaşı şeritlerinden yapılmıştır.
Ancak bir uyarı: Bu tepelerin birçok çevrimiçi resmi, muhtemelen görüntü manipülasyonunun sonucudur.
Taş Orman, Çin
Birçoğu 10 metreden uzun olan, bıçak benzeri kireçtaşı sütunları, bir taş ormanını andıran bir manzara oluşturur. Bölge, UNESCO Dünya Mirası Listesi'ndedir.
Taş ormanlar, bir zamanlar sığ bir denizde yaklaşık 270 milyon yıl önce oluştu. Havzada biriken kumtaşı ve kireçtaşı sonunda havaya doğru itildi. Kayalar daha sonra bu muhteşem taş sütunları oluşturmak için rüzgar ve su ile şekillendirildi.
Ay Vadisi, Arjantin
Kurak ve engebeli bu çorak manzara, tahmin ettiğiniz gibi Ay'ın yüzeyine benziyor. Ama aslında bir fosil mezarlığı.
Site 250-200 milyon yıl öncesine ait bozulmamış mevduat içerir. En eski dinozorlar, balıklar, amfibiler, sürüngenler ve 100'den fazla bitki türüne ait fosiller bulundu. Devasa taşlaşmış ağaç gövdeleri de var.
Wave Rock, Avustralya
Bu içbükey kaya 14 m yüksekliğinde ve 110 m uzunluğundadır. Batı Avustralya'daki Hyden Wildlife Park'ta bulunan 2,7 milyar yıldan daha eski dev bir granit çıkıntısı olan Hyden Rock'ın kuzey tarafının bir parçasıdır.
Dalganın granit üzerinde akan suyun etkisiyle oluştuğuna inanılıyor. Yüzündeki renkli çizgiler, yağmur suyu akışının geride bıraktığı minerallerden yapılmıştır.
Çikolata Tepeleri, Filipinler
Filipinler'in Bohol eyaletinde bu kireçtaşı höyüklerinden yaklaşık 1500 tane var. Normalde çimenlerle kaplıdırlar, ancak kuru mevsimde koyu kahverengi bir renge dönüşürler.
Giant's Causeway, Kuzey İrlanda
Bu devasa altıgen siyah bazalt sütunlar basamaklar gibi yükselir ve düzgün bir şekilde kenetlenir. 40.000'den fazla var.
Muhtemelen 50-60 milyon yıl önce volkanik aktiviteden sonra oluşmuşlardır. Sütunların boyutları büyük olasılıkla püsküren lavların soğuma hızına göre belirlendi.
Bryce Kanyonu Ulusal Parkı, Utah
Colorado Platosu'nda bulunan, güney Utah'daki Bryce Kanyonu, kuleler ve kukuletalarla dolu doğal bir amfitiyatrodur. Paiute Yerli Amerikalılar, "kase şeklindeki bir kanyonda erkekler gibi duran kırmızı kayalar" olarak adlandırdılar.
Hoodoos, su art arda donduğunda ve tortul kayaların dikey çatlaklarında eridiğinde oluştu.Bazı serseriler 10 katlı bir binadan daha uzundur.
Vermillion Cliffs Ulusal Anıtı, Arizona
Yürüyüşçüler arasında popüler olan Vermillion Cliffs, derin kanyonlar ve sarp kayalıklardan oluşan bir hazinedir. Aynı zamanda dalgalı kumtaşından oluşan "Dalga"ya (resimde) de ev sahipliği yapmaktadır.
Anıt, Colorado Platosu'nda bulunur ve zengin kırmızımsı tonlarını manzarayı oluşturan kumtaşından alır. Gün geçtikçe sitenin renkleri değişiyor.
Kristaller Mağarası, Meksika
Bu mağara devasa, kılıca benzer alçı kristalleri içerir. Meksika'nın Chihuahua eyaletindeki Naica Madeni'nde yerin 300 metre altında. Kurşun ve gümüş için sondaj yapan iki kardeş tarafından keşfedildi.
Muazzam kristallerin, alçıtaşına doymuş yeraltı suyunun mağaralardan akması ve aşağıdaki sıcak magma tarafından ısıtılması ve soğutulmasıyla oluştuğuna inanılıyor. En büyük kristallerden bazıları 500.000 yıldan daha eski olabilir.
San Andreas Fayı, Kaliforniya
Bu, yaklaşık 1300 km uzunluğunda, yerkabuğundaki dev bir kırıktır. Fay hattı, 30 milyon yıl önce, Pasifik ve Kuzey Amerika'da iki büyük tektonik levhanın çarpışmasıyla oluşmaya başladı.
Önümüzdeki yıllarda San Andreas Fayı'nı büyük bir deprem vurabilir.
Dünyadaki En Güzel 50 Yer (Genellikle Yaşam Dönüşümüne Yol Açan)
Çoğumuz seyahat etmeyi severiz. Birçoğumuz aylarca tatil planlamayı severiz. Bu benzeri görülmemiş karantinalarda ve pandemik zamanlarda gezinirken, dünyanın en güzel yerlerine bir göz atalım. Uzaklardaki egzotik topraklar, içimizdeki yolculuk tutkusunu çağrıştırıyor. Bu yerlerin saf doğal güzelliği unutulmaz ve bizi dönüştürme gücüne sahip. Ziyaret edilecek sayısız yer varken, bir sonraki seyahatinizi planlamanıza yardımcı olmak için burada 50'yi kısa listeye aldık. Bazıları iyi bilinir ve her kova listesinde yer alırken, bazıları daha egzotiktir. Keşfedin ve macera başlasın.
#50 Yellowstone Ulusal Parkı, Wyoming
Yellowstone Milli Parkı, her gezginin yapılacaklar listesinde mutlaka ziyaret edilmesi gereken bir yerdir. Yaklaşık 3.500 mil kare alana yayılan dünyanın ilk milli parkıdır. Popüler vahşi yaşam alanı, volkanik bir sıcak noktanın üzerinde yer alır ve yüzlerce hayvan türüne ev sahipliği yapar. Bunlara ayılar, kurtlar, boz ayılar, bizon, bufalo, geyik ve antilop dahildir. Pek çok harikası arasında, en ünlü Eski Sadık Şofben ve diğer fışkıran gayzerler var. Diğer doğal güzellikler arasında kanyonlar, şelaleler, alpin nehirler, ormanlar, sivri tepeler ve kaplıcalar sayılabilir. Wyoming'de yer almaktadır, ancak bazı bölümleri Montana ve Idaho'ya da uzanmaktadır.
49. Torres del Paine Ulusal Parkı, Şili
Torres del Paine Milli Parkı, Patagonya denilen bölgede yer almaktadır. Korunan arazi, benzersiz ve çeşitli topografyaya sahiptir. Ünlü pampaları (otlaklar), ormanları, dağları, gölleri, buzulları ve buzdağlarını içerir. Birlikte unutulmaz bir deneyim yaratmak için birleşirler. Park, çeşitli vahşi yaşamı da barındırmaktadır. Ziyaretçiler, nadir bulunan hayvan türlerine bakarken büyüleyici bir his bekleyebilirler. Bunlara And geyiği, lama benzeri guanacos, huemul, tilki ve muhteşem puma dahildir. Çarpıcı granit sütunlar, nefes kesici gün doğumu ve gün batımı deneyimleri ile ünlüdür.
#48 Na Pali Sahili Eyalet Parkı, Hawaii
Nāpali Coast State Wilderness Park, Kauai Adası'nın kuzeybatısında yer almaktadır. 17 mil engebeli Kauai kıyı şeridi boyunca uzanır. Ulaşılması biraz zor olsa da popüler bir turizm ve yürüyüş yeridir. Belki de zorlu yürüyüşçüleri ve maceracıları cezbetmesinin nedeni budur. Vahşi doğaya ve engebeli araziye göğüs gerebilenler, Pasifik'in nefes kesici manzaralarıyla ödüllendirilir. Çeşitli topografya, engebeli deniz kayalıklarını, fışkıran akarsuları ve şelaleleri içerir. Ayrıca yemyeşil ormanlarla kaplı derin vadiler, duvarlarla çevrili taş teraslar ve yükselen pali vardır.
#47 Antilop Kanyonu, Arizona
Antilop Kanyonu, Güneybatı ABD'de bulunur ve popüler bir turizm merkezidir. Slot kanyon olarak sınıflandırılan kanyon, iki bölüme ayrılmıştır. Arizona, Page'in doğusundaki Navajo topraklarına yayılır. Tsé bighánílíní veya Yukarı Antilop Kanyonu, suyun kayaların arasından aktığı yer anlamına gelir. Hazdistazí veya Aşağı Kanyon, Navajo'da 'Türbuş' anlamına gelir. Sadece rehberli turla erişilebilir, ancak fotoğrafçılar ve geziciler için popüler bir yer olmaya devam ediyor. Sabahın erken saatleri ziyaret etmek için en iyi zamanlardır. Bu süre zarfında yarık kanyonuna giren ve çıkan ışık, duvarların yanıyormuş gibi görünmesini sağlar.
#46 Uyuni Tuz Daireleri, Bolivya
Salar de Uyuni, Bolivya'nın güneybatısında yer alan ve kurumuş tarih öncesi bir gölden kaynaklanmaktadır. 10,582 kilometrekarelik arazi artık ziyaretçilere bulutlarda yürüyormuş hissi veren parlak beyaz tuz oluşumlarıyla kaplı. And Dağları'nın ortasında ve deniz seviyesinden 3.656 metre (11,995 ft) yükseklikte yer alan bu otel, dünyanın en büyük tuz düzlüğüdür. Parlak beyaz tuzun yanı sıra kaktüslerle dolu adalara da sahiptir. Lityum açısından zengin bir tuzlu su havuzu, kaya oluşumları. Aslında, dünyanın bilinen en büyük lityum rezervlerine sahiptir. Yaban hayatı nadir ve çeşitlidir ve büyüleyici pembe flamingoları içerir.
45. Fuji Dağı, Japonya
Fuji Dağı dünyanın en aktif yanardağlarından biridir. Tokyo'nun güneybatısında bulunan Japonya'nın kültürel, fiziksel ve ruhsal sembolü olarak duruyor. Yüzyıllar boyunca Japon halkı için en kutsal dağ ve hac yeri olarak saygı görmüştür. 3.776 metre ile ülkenin en yüksek zirvesi olarak duruyor. İlkbaharda ikonik kiraz çiçekleri ve onu çevreleyen beş gölün doğal manzarası dünyanın dört bir yanından ziyaretçileri kendine çekiyor. Macera dolu zirve yürüyüşleri, hem turistler hem de yerel halk için favori bir aktivite olmaya devam ediyor. Profesyonel ve amatör fotoğrafçılar, bu rüyayı çekmek için bu ziyaretçinin cennetine akın ediyor.
#44 Reine, Norveç
Reine, turistler tarafından henüz bozulmamış rüya gibi bir kaçamak. Lofoten takımadalarındaki Moskenesøya adasında bulunan sessiz, şirin bir balıkçı köyüdür. Norveç'in Lofoten Adaları'ndaki Kuzey Kutup Dairesi'nin hemen üzerinde yer alır ve sonsuza kadar orada kalmak istemesini sağlayabilir. Ziyaretçiler, pitoresk adalar dizisi boyunca dönüştürülmüş eski balıkçı kulübelerinde kalabilirler. Gece yarısı güneşini veya büyüleyici Kuzey Işıklarını yakından görmek için yıldızların altında kamp kurabilirler. Bazıları, ada zincirinin yukarıdan nefes kesen manzaralarını içinize çekmek için dağa çıkmayı tercih ediyor.
#43 Iguazu Şelalesi, Arjantin
İnanılmaz Iguazú Şelaleleri veya Iguaçu Şelaleleri, dünyanın yedi yeni doğa harikası arasında yer alıyor. Iguazu Nehri üzerindeki nefes kesici güzellikteki manzara, yaşamı değiştiren bir deneyim olabilir. Paranaense Ormanı ekolojik bölgesinde Arjantin-Brezilya sınırı boyunca yer almaktadır. 167.34 dönümlük bir alana yayılmış, dünyanın en kapsamlı şelale sistemini oluşturuyor. Büyüleyici manzara, UNESCO Dünya Mirası alanlarının bir parçasıdır. Şelaleler nehri yukarı ve aşağı Iguazu olarak ikiye ayırır. Güney Amerika'nın en çok ziyaret edilen yerlerinden biri olarak kabul edilir.
#42 Moher Kayalıkları, İrlanda
Görkemli Moher Kayalıkları, UNESCO Küresel Jeopark'ın bir parçasıdır. 350 milyon yıldan fazla bir süredir Atlantik ile karşı karşıya olan eşsiz topografya, yüzyıllar boyunca ziyaretçileri büyüledi. County Clare'de yer alırlar, en yüksek noktalarında 702 fit yükselirler. Atlantik Okyanusu üzerinde 5 mil boyunca uzanırlar ve yaklaşık 14 kilometre koşarlar. Görkemli uçurumların dramatik güzelliği, onları Harry Potter ve Sırlar Odası ve Prenses Gelin gibi ikonik filmlerin bir parçası haline getirdi. İrlanda'nın en önemli turistik yerlerinden biridir.
41. Arashiyama Bambu Ormanı, Japonya
İnanılmaz Arashiyama Bambu Ormanı, bitkiler ve ağaçlarla dolu devasa bir bahçeler kompleksidir. Her mevsim turist çekiyor. Japonya'nın Heian Dönemi'nde inşa edilmiş, Kyoto'nun eteklerinde yer almaktadır. Güzel orman, kalın, yeşil yükselen saplarla dolu bir korudur. 1930'larda yeniden inşa edildi ve hala yerel halk için saygı duyulan bir yer olmaya devam ediyor. Onlar için Bambu, gücün ve koruların sembolü, kötülüğü savuşturabilecek bir yer. Bahçenin ana cazibe merkezi, Togetsukyo Köprüsü veya Hozu Nehri üzerinde duran Ay Geçiş Köprüsü.
#40 Sokotra, Yemen
Sokotra, Sokotra takımadalarındaki dört adanın en büyüğünden biridir. Guardafui Kanalı ile Arap Denizi arasında yer alır ve eşsiz flora ve fauna türlerine ev sahipliği yapmasıyla bilinir. Genellikle dünyadaki en uzaylı görünümlü yer olarak adlandırılan Sokotra, aynı zamanda en eski yerlerden biridir. Ziyaretçiler, saf güzelliğinin tadını çıkarır ve ikinci yüzyıldan kalma bir şehrin kalıntılarını içinize çekerler. Efsane, eski şehri orijinal Cennet Bahçesi'ne ve eski Sümer masallarında bahsedilen Dilmun adlı bir cennete bağlar. Mağaralar ve benzersiz ejderha kanı ağaçları, birkaç gemi enkazı alanı gibi harika cazibe merkezleridir.
#39 Seljalandsfoss, İzlanda
İzlanda'nın Güney Bölgesi'nde yer alan Seljalandsfoss, dünyanın en ünlü şelalelerinden biri olarak biliniyor. Buzulla kaplı ünlü Eyjafjallajokull yanardağından gelen suyun eritilmesiyle beslenir ve 60 metrelik bir dik damlaya sahiptir. Sunduğu en inanılmaz deneyimlerden biri de suyun arkasında yürümek. Perde arkasından akan suyun hissi, yaşamı değiştiren bir duygudur. Kayalıkların üzerinden geçer ve vadinin aşağısında muhteşem bir manzara yaratır. Sarp ve engebeli uçurumlar ve nefes kesici arazi, unutulmaz bir deneyim yaşatır.
#38 Angel Şelalesi: Canaima Ulusal Parkı, Venezuela
Venezuela'daki Angel Şelalesi, dünyanın en yüksek kesintisiz şelalesidir. Şelale 807 metreye dalıyor ve 979 metre yüksekliğe sahip, Canaima Ulusal Parkı'ndaki Auyán-tepui veya Şeytan Dağı'nın üzerine düşüyor. Park, zengin ve çeşitli bir topografyaya sahiptir. Bunlar arasında, muhteşem Angel Şelaleleri'nin aşağı indiği tepuis adı verilen dik, düz tepeli masa dağları bulunur. İçine düştüğü kanyona Cañon del Diablo veya Şeytanın Kanyonu denir. Şelalenin adı Amerikalı pilot Jimmy Angel'dan geliyor. Altın arıyordu ve bunun yerine şelaleleri keşfetti.
#37 Namib-Naukluft Ulusal Parkı, Namibya
Namib-Naukluft Parkı 19.216 mil karelik bir alanı kaplamaktadır. Doğa rezervleri, dünyadaki en eski çöl olan Namib Çölü'nün bir bölümünü işgal ediyor. Dünyanın dördüncü büyük milli parkıdır. Çekiciliğinin merkezinde doğa koruma alanı Sossusvlei yatıyor. Buradaki devasa kırmızı kum tepeleri yerden 900 fitten fazla yükseliyor. Fauna açısından zengin, dağ zebraları, devekuşları ve kudus gibi vahşi oyunuyla bilinir. Aynı zamanda, yüzlerce insanı çarpıcı güzelliğine tanık olan çorak ve güzel Naukluft Dağları'na da sahiptir.
#36 Şafşavan, Fas
Chefchaouen'in çarpıcı, mavi badanalı binaları her gezginin hayalidir. Eski şehir, kuzey Fas'ın Rif Dağları'nda yer almaktadır. İlginç dar mavi sokakları, dik ve dolambaçlı Arnavut kaldırımlı şeritleri ile tanınır. Şehir, kendisine “mavi şehir” veya Fas’s“mavi inci adını veren talk veya tebeşir bazlı boya ile boyanmıştır. Mağribi mimarisi, deri ve dokuma atölyeleri ile ünlüdür. . Ulu Camii ve Chefchaouen Etnografya Müzesi'nin sekizgen minaresi de büyük kalabalıklar çekiyor. 15. yüzyıldan kalma kale ve zindan, Place Outa el-Hammam'ın ana meydanına ev sahipliği yapmaktadır.
#35 Ronda, İspanya
Endülüs şehri Ronda, İspanya'nın Malaga eyaletindeki El Tajo vadisinin tepesinde muhteşem bir şekilde duruyor. Serrania de Ronda'nın kalbinde yer alır ve yemyeşil nehir vadileriyle çevrilidir. Dramatik manzara, derin bir geçitten akan Guadalevín Nehri tarafından oluşturulmuştur. Bir tarafta Mağribi yönetimine kadar uzanan eski şehir var. Sarp geçidin diğer tarafında 15. yüzyılda inşa edilmiş “yeni” şehir var. İki kasaba, dudak uçuklatan taş köprü Puente Nuevo ile birbirine bağlı. Köprü, doğal bir manzara sunan birden fazla gözetleme noktasına sahiptir.
#34 Pamukkale, Türkiye
Pamukkale, UNESCO Dünya Mirası Listesi'ndedir ve Türkiye'nin batısında popüler bir turizm merkezidir. Türkçede “Pamuk Kalesi” olarak bilinen Roma kaplıca şehri olarak inşa edilmiştir. Hala Apollon Tapınağı'nın batık Roma sütunlarıyla antik havuza sahiptir. Ziyaretçiler burada ücretsiz yüzebilir. Dikkate değer bir özellik, beyaz traverten mineral bakımından zengin termal havuzların yığınıdır. Kalsiyum yüklü bu sıcak suların iyileştirici güçleri olduğu söylenir. Bizans-Roma kenti Denizli'ye bakarlar ve nefes kesicidirler. Eski şehrin kalıntıları arasında lahitli bir nekropol ve iyi korunmuş bir tiyatro da bulunmaktadır.
#33 Machu Picchu, Peru
Machu Picchu, Peru'nun ve dünyanın en büyük cazibe merkezlerinden biridir. And Dağları'nın yükseklerinde yer alan bu İnka kalesi, “Eski Zirve” veya “Eski Dağ” anlamına gelir. Antik kale, mimarisiyle ünlüdür. Harç kullanılmadan inşa etmek için devasa blokları birleştiren sofistike kuru taş duvarlar kullanıldı. İnşaat için masif kayalar tekerlekler olmadan taşındı. Deniz seviyesinden yaklaşık 8.000 fit yükseklikte olduğu düşünüldüğünde, mimari bir harikadır. Ziyaretçiler zirveye tırmanabilir ve Urubamba Nehri vadisine bakabilir. Panoramik görüntü, bulutlarda yürüyormuş gibi bir algı verir.
#32 Louise Gölü, Kanada
Lake Louise, Kanada Kayalık Dağları'ndaki Banff Ulusal Parkı'nda yer almaktadır. Güzel köy, buzullarla beslenen turkuaz sularıyla tanınır. Sessiz ve durgun manzara, yıl boyunca bir tatil beldesidir. Kimi zaman zümrüt yeşili, kimi zaman inanılmayacak kadar mavi olan göl, turistler için büyük bir cazibe merkezidir. Görkemli bir şatoya ve lüks bir konaklama vaat eden saray gibi bir otele bakmaktadır. Göl, çevredeki karla kaplı dağların yüksek zirveleri ile çevrilidir. Ziyaretçiler ve yerliler için çok sayıda açık hava etkinliği vardır. Bunlar, maceracılar için nadir görülen vahşi yaşam deneyimleriyle yürüyüş ve kayak seçeneklerini içerir.
#31 Reynisfjara Plajı, İzlanda
Reynisfjara Plajı'nın dramatik manzarası, İzlanda'nın nefes kesici deneyimine katkıda bulunur. İzlanda'nın güney kıyısında, Vík í Mýrdal köyünün yakınında yer almaktadır. National Geographic, onu gezegendeki en iyi 10 tropikal olmayan plajdan biri olarak seçti. Plajın benzersizliği, bazalt sütunlarla çerçevelenmiş siyah kumlarında yatmaktadır. Muazzam bazalt yığınlarına Reynisdrangar denir. Keskin bir panoramik manzara oluşturarak kayalık kıyı şeridini sıralarlar. Plaj, burada kükreyen Atlantik dalgalarının yanında gelişen, yuva yapan binlerce deniz kuşuna ev sahipliği yapıyor.
#30 Douro Vadisi, Portekiz
Portekiz'deki Douro Vadisi, küresel bir turizm merkezi olarak popülaritesini artırıyor. Vahşi ve güzel sınır manzarası, Dünya Mirası Alanı olarak listelenmiştir. Douro Nehri yüz on iki kilometre boyunca akar. İspanya ve Portekiz sınırının bir parçasını oluşturur. Her yıl yüzlerce ziyaretçi yemyeşil üzüm bağlarına ve nefes kesici manzaralara akın ediyor. Güzel ve büyülü manzaraları ona büyülü bir vadi adını vermiştir. Douro Nehri'ni çevreleyen engebeli kanyonlar ve sarp, dalgalı tepeler, doğal ihtişamına katkıda bulunur.
29. Oia, Yunanistan
Yunanistan'daki sahil kasabası Oia, Santorini'nin kuzeybatı ucunda yer almaktadır. Kobalt Ege Denizi'ne uzanan dar, tepelik sokaklar boyunca sıralanan beyaz badanalı evleriyle tanınır. Santorini tarihle dolu ve Oia da öyle. Oia Kalesi'nin kalıntıları, inanılmaz gün batımı manzaraları için yüzlerce ziyaretçiyi kendine çekiyor. Asırlık tarihi ve kültürel eserlere sahiptir. Evler boyunca uzanan ünlü pembe begonviller tek kelimeyle göz kamaştırıyor. Bu evler engebeli kayalıklara oyulmuştur ve geniş bir kalderaya bakmaktadır. 19. yüzyıldan kalma bir konakta yer alan Deniz Denizcilik Müzesi, yerel denizcilik tarihini sergiler.
#28 Krabi, Tayland
Krabi, Tayland'ın her zamanki turistik noktalarından geçen patika yoldan çıkmış tropik bir cennet adasıdır. Phang Nga ve Trang arasında yer alan otel, çarpıcı kara ve deniz manzaralarına sahiptir. 150 km uzunluğundaki sahil şeridi, görkemli mavi sulara sahiptir. Plajlar, kireçtaşı kayalıkları ve yemyeşil mangrov ormanları ile çevrilidir. Yapacak çok şey var. Ziyaretçiler turkuaz suların ve beyaz kumlu plajların tadını çıkarabilirler. Ayrıca keşfedilecek egzotik vahşi yaşam, şelaleler ve mağaralar da var. Bir dizi aktivite arasında şnorkelli yüzme, adadan adaya gezme, deniz kanosu, kaya tırmanışı, orman yürüyüşü ve tüplü dalış yer almaktadır.
27. Monteverde, Kosta Rika
Monteverde, kuzeybatı Kosta Rika'nın dağlık bölgesinde yer almaktadır. Dünyanın her yerinden ziyaretçiler, bulutlardaki biyolojik çeşitlilikteki ormanlarda doğanın ihtişamını deneyimlemek için buraya geliyor. Asma köprüler kalın yağmur ormanlarını kaplar. Orman gölgesinin üzerindeki meşhur yürüyüş, insana bulutların üzerinde yürüyormuş hissi veriyor. 4.662 fit yükseklikte yer alan Monteverde Bulut Ormanı Koruma Alanı, yanardağ zirveleri ve kahve tarlaları ile de bilinir. Sürekli yağmur ve nemle dolu hava, zengin yaban hayatına ev sahipliği yapan yemyeşil, yaprak dökmeyen ormanı yarattı.
#26 Zhangye Ulusal Jeoparkı, Çin
Zhangye Ulusal Jeoparkı, sprey boyayla boyanmış gibi görünen dağlarıyla ünlüdür. Park 510 kilometrekarelik bir alanı kaplıyor ve Gansu'daki il düzeyindeki Zhangye şehrinde bulunuyor. Çok renkli sırtlar, Qilian Dağı'nın kuzey yamacında uzanır. Farklı renkli mineral ve kumtaşı katmanlarından oluşurlar. 24 milyon yıldan fazla bir süredir gelişen bu doğal fenomen, ona ünlü dalgalı ateşli bir görünüm kazandırıyor. Tüm Danxia manzarasını benzersiz bir görünümle sağlarlar. National Geographic'in ‘Dünyanın En İyi 10 Coğrafi Harikası’ arasında yer alıyor.
25. Denali Ulusal Parkı, Alaska
Muhteşem Denali Ulusal Parkı ve Koruma Alanı, Alaska'nın en ünlü yerlerinden biridir. Arazinin büyük çoğunluğu tamamen vahşi olmasına rağmen, ziyaretçilerin her yıl buraya akın etmesini engellemedi. Şaşırtıcı derecede güzel vahşi, 6 milyon dönümden fazladır ve tek bir şeritle geçilir. Kuzey Amerika'nın en yüksek zirvesi olan 20.310 ft:- yüksek Denali'de doruğa ulaşır. Alçak rakımlı tayga ormanı, yüksek dağ tundrasına yol açar. Arazi, karibu, geyik, boz ayılar, kurtlar ve Dall koyunları dahil olmak üzere çeşitli vahşi yaşamlara ev sahipliği yapar. Kır çiçekleri ve çiçek açan ateş otlarından kuzey ışıklarının görkeminin tadını çıkarabilirsiniz.
24. On İki Havari, Avustralya
Görkemli On İki Havari, Melbourne'ün 275 kilometre batısında yer almaktadır. Doğanın engebeli ihtişamı, 10-20 milyon yıl boyunca kireçtaşının sürekli erozyonu ile yaratılmıştır. Victoria'nın dramatik kıyı şeridinde Güney Okyanusu'ndan görkemli bir şekilde yükselirler. Sadece dokuz kalıntı olmasına rağmen, muhteşem kaya yığınları hala izleyiciler üzerinde çarpıcı bir etkiye sahip. Kireçtaşı kayalıkları gün doğumundan gün batımına kadar renk değiştirir. Daha yumuşak olan kireçtaşı, fırtınalı deniz ve Güney Okyanusu'ndan esen rüzgarlar tarafından yüzyıllar boyunca aşınmıştır. Bunlar daha sonra kayalıklarda mağaralar oluşturdu, bunlar kemer haline geldi ve kaya yığınlarına çöktü.
#23 Bordo Çanları, Colorado
Colorado'daki Maroon Bells, popüler bir turistik yer.Elk Dağları'nın Maroon Peak ve North Maroon Peak'in iki dev kar çizgili dağlarının ortasında yer alır. Aspen'in yakınında bulunan yansıtıcı göl, mevsimlere göre değişen bir renk senfonisi sunuyor. Ulusal bir ormanla çevrilidir ve bir buzul gölü ile yaklaşık yarım kilometre ile ayrılmıştır. Buz Devri buzulları, gölün havzasını şekillendirdi ve unutulmaz bir panorama yarattı. Demir içeren mineral hematitin ayrışması yüzyıllar boyunca gerçekleşmiştir. Bu da çevredeki dağlara kendine özgü bordo rengini vermiştir.
22. Beyaz Çöl, Mısır
Beyaz Çöl, Mısır'da iyi bilinen bir çöl destinasyonudur. Eşsiz manzara, sessiz, doğaüstü ve güzel bir manzara sunar. Yerel olarak Sahra al-Beida olarak bilinir, Farafra'nın Bedevi ülkesinde bulunur. Bu sonsuz beyazlığa yolculuk zorlu olabilir. Beyaz kaya kuleleri ve tebeşir kulelerinden oluşan çorak bir yoldan uzanır. 300 kilometrekarelik milli park, alışılmadık şekillerde rüzgarla oyulmuş kaya oluşumlarıyla doludur. Kör edici beyaz tebeşir kaya kuleleri gerçeküstü bir manzara yaratır.
#21 Tibet
Güzel ve uzak Tibet ülkesi, Himalayaların eteklerinde yer almaktadır. Çarpıcı güzelliğiyle tanınan bu bölge, 'Dünyanın Çatısı' olarak adlandırılıyor. Çin ile Moğolistan arasındaki yüzyıllardır süren huzursuzluk, ona çalkantılı bir tarih verdi, ancak Çin hükümeti tarafından denetlenen kendi kendini yöneten bir bölge olarak kabul ediliyor. Esas olarak barışçıl, arkadaş canlısı insanlarla bir Budist bölgesidir. İçinden geçtiği tüm siyasi kargaşayı aşan bir barış ve maneviyat duygusu var. Dünyanın en yüksek dağlarının nefes kesici manzarası ve nefes kesen yüksek irtifa yürüyüşleri unutulmaz. Muhteşem manastırlar, eşsiz mutfak da büyük ilgi çekici yerlerdir.
#20 Bora Bora
Bora Bora, rakipsiz güzelliği ile tanınan küçük bir Güney Pasifik adasıdır. Gerçekten de bir cennettir. Tahiti'nin kuzeybatısında bulunan popüler destinasyona Fransız Polinezyası'nın önde gelen hanımı da denir. Ada, mercan kayalığı ile korunan turkuaz bir lagüne sahiptir ve etrafı kumlarla çevrili adacıklarla çevrilidir. Tüplü dalış yeri olarak da bilinen popüler bir lüks tatil beldesidir. 727 metrelik sönük bir yanardağ olan Otemanu Dağı, adanın tam ortasında yükselirken Bora Bora'nın güzelliğine güzellik katıyor.
#19 Etretat Kayalıkları, Fransa
Etretat Kayalıkları, kıyı tatil beldesi Étretat boyunca beyaz kayalıklardan oyulmuş çarpıcı kaya oluşumlarıdır. Fransa'nın kuzey kıyısında yer alan uçurumlar arasında L'8217Aiguille veya Needle ve dramatik Porte d'8217Aval kemeri bulunur. Çarpıcı manzara Monet'nin sanatıyla ünlü oldu. Kalın çakıllı kumsal, kıyılarda yürüyüşe davet ediyor. Büyüleyici tatil köyleri, lüks oteller ve antika ahşap kaplı pazar, her daim yeşil cazibesine katkıda bulunur. Uçurum kenarındaki Chapelle Notre-Dame de la Garde'nin manzarası daha da nefes kesici.
#18 Peri Havuzları, İskoçya
Peri Havuzları, Skye Adası'ndaki Glenbrittle'da yer almaktadır. Eski İskoç halk hikayeleri, kaya havuzunun soğuk sularında yüzen perilerden bahseder ve bu da ismine yol açar. Cuillin Dağları'ndan gelen bir dizi şelale tarafından beslenirler ve güzellikleri için efsanedirler. Doğal bir kemer, bu güzel kristal berraklığındaki mavi havuzların çarpıcı güzelliğine katkıda bulunur. İlk şelale en yüksek olanıdır ve en derin havuzu oluşturur. Yürüyüş yolu, gür yeşilliklerden, engebeli kayalardan ve basamak taşları üzerindeki nehir geçişlerinden oluşur.
#17 Nuuk, Grönland
Grönland'ın küçük başkenti Nuuk, el değmemiş ve çarpıcı. Grönland'ın güneybatı kıyısında yer alır ve geniş fiyort sistemi ile tanınır. Karmaşık su sistemi dünyanın en büyük ikinci sistemidir. Ziyaretçiler için yaşamı değiştiren deneyimler arasında buzdağları, şelaleler ve kambur balinalar bulunur. Ziyaretçilerin kano ve teknelerle keşfedebilecekleri çok sayıda koy ve ada vardır. Sermitsiaq dağının fonunda yer alan kuzey ışıklarına tanık olmak için en iyi yerlerden biridir. Sahil, pek çok Instagram gönderisinde sergilenen parlak renkli evlerle dolu. Renkli manzara, dondurucu kutup havasıyla mükemmel bir tezat oluşturuyor.
16. Plitvice Gölleri Ulusal Parkı, Hırvatistan
Plitviče Gölleri Milli Parkı, Hırvatistan'ın merkezinde bulunan ünlü bir orman rezervidir. 295 kilometrekarelik alanıyla dünyanın en muhteşem orman rezervlerinden biri olarak bilinir. Park, gök mavisi göller, kireçtaşı kanyonlar, basamaklı şelaleler ve çok sayıda yürüyüş parkuru gibi doğal harikalarla doludur. 16 teraslı göl zincirinin tümü birbirine bağlıdır ve yavaş yavaş bir kireçtaşı kanyonuna uzanır. Suyun etrafında ve çevresinde dolanan şelaleler ve yürüyüş yolları ile birleştirilirler. Koruma alanı, Zagreb ve Zadar şehirleri arasında yer alır ve çeşitli bitkiler ve vahşi yaşam ile doldurulur.
#15 Azorlar, Portekiz
Azorlar, Atlantik'in ortasında bir takımada ve Portekiz'in kendi kendini yöneten bir bölgesidir. Onlar dramatik güzellikleriyle bilinen bir grup volkanik adadır. Burada zengin bir yaban hayatı var. Adalar, dramatik manzaralar, yeşil meralar, balıkçı köyleri ve mavi ortanca çalıları ile karakterizedir. En büyük adaya Gorreana Çay Tarlası ve göl dolu kalderalarıyla tanınan São Miguel denir. Hemen hemen tüm adalar, sayısız macera sporunun yanı sıra turist misafirperverliği sunar. Adaların engebeli güzelliği, 2.351 metrelik Pico Dağı'na ve kayalarla çevrili ünlü üzüm bağlarına ev sahipliği yapar.
#14 Serengeti Ulusal Parkı, Tanzanya
Kuzey Tanzanya'da bulunan Serengeti Ulusal Parkı, dünyanın en iyi vahşi yaşam koruma alanlarından biridir. 1952'de kurulan, en çok yıllık zebra ve antilop göçü ile tanınır. Park, 5.700 mil karelik bir alanı kaplar ve masmavi gökyüzünün ve geniş ovaların sonsuz manzarasını sunar. Serengeti ekosistemi, çeşitli yerleşik nüfusu ile dünyanın en eskilerinden biridir. Etkileyici fauna kuşları, aslanları, filleri, leoparları, çitaları, gergedanları ve zürafaları içerir. Flora ve fauna, son bir milyon yıldır zengin kalmıştır. Doğal güzelliği, onlarca yıldır safari fotoğrafçılığının arka planını oluşturuyor.
13. Arunaçal Pradeş, Hindistan
Arunaçal Pradeş, Himalayaların doğu uçlarında yer alan Hindistan'ın en kuzeydoğu eyaletidir. "Yükselen Güneşin Ülkesi" olarak bilinir ve kuzeyde Çin'den McMahon Hattı ile ayrılır. Ayrıca batıda Butan ve doğuda Myanmar ile uluslararası sınırlarını paylaşıyor. Doğa, bozulmamış görkemiyle dünyanın en çarpıcı manzaralarından bazılarını sunar. Arazi çoğunlukla Himalaya dağlarıyla çevrili derin vadilerden oluşur. Arazi dik yamaçlardan, sık ormanlık tepelerden geçerek ovalardan yükselir ve karla kaplı doruklara kadar uzanır. Gezginler uzak kabile köylerini, sıra dışı patikaları, dağ vadilerini ve fışkıran nehirleri keşfeder.
#12 Waitomo Glowworm Mağarası, Yeni Zelanda
Waitomo Glowworm Mağaraları, Yeni Zelanda'nın Kuzey Adası'ndaki Waitomo'da bulunmaktadır. Yeni Zelanda'nın en iyi doğal cazibe merkezlerinden biri olarak bilinir. Milyon yıllık kireçtaşı mağaraları, ziyaretçilerine büyülü ve yaşamda bir kez karşılaşılabilecek bir deneyim sunuyor. Mağaralar, adlarını Arachnocampa Luminosa adlı biyolüminesanslı bir solucan türü popülasyonundan alır. Bunlar sadece bölgede bulunur. Mağara turları, çarpıcı, hassas mağara oluşumlarını gösteren daha kuru üst seviye olan iki seviyeye sahiptir. Daha düşük seviyeli turlar, kızdırma solucanı mağarasını sergiliyor. Ziyaretçiler bir tekne gezintisine çıkabilir ve binlerce sihirli ateş böceğine hayran kalabilirler.
#11 Antarktika
Dünyanın en güneydeki kıtası olan Antarktika, Güney Okyanusu ile çevrilidir ve penguenlerin evidir. 14.200.000 kilometrekarelik alan masmavi sulara ev sahipliği yapıyor. Devasa buzullara, uçsuz bucaksız yıldızlı gökyüzüne, buzla kaplı dağlara ve kayalara sahiptir. Beşinci en büyük kıta, en soğuk olanıdır ve %98'i buzla kaplıdır. Aynı zamanda en az nüfuslu olanıdır. Efsanevi Yaratıklar Ülkesi olarak adlandırılan bu bölge, nefes kesici manzaralar sunar. Bunlar arasında Lemaire Kanalı, Cennet Körfezi, Aldatma Adası ve Gözlem Tepesi bulunur. Gün doğumu veya gün batımı, Güney Kutbu'nun güzelliğini yakalamanın en iyi yollarından biridir.
#10 Gobi Çölü, Moğolistan
Güney Moğolistan'da bulunan Gobi Çölü, dünyanın en büyük çöllerinden biridir. Büyük Gobi Ulusal Parkı, en büyük Dünya Biyosferlerinden biridir. Yemyeşil yeşilliklerle çevrili kayalık çıkıntıların ve çakıl ovaların geniş manzaralarını sunar. Çorak genişliğin ortasında, arazi nadir bulunan flora ve fauna türlerine ev sahipliği yapıyor. Geriye kalan son vahşi Bactrian (iki hörgüçlü) deve ve yaban eşeğine ev sahipliği yapmaktadır. Aynı zamanda, çölde yaşayan tek ayı olan, kritik olarak nesli tükenmekte olan Gobi ayılarının küçük bir popülasyonuna sahiptir. Aşırı iklim ve kuvvetli rüzgarlar seyahatleri tehlikeli hale getirebilir. Ziyaretçiler devasa kum tepelerine, buzla dolu kanyonlara, dinozor fosillerine ve deve gezilerine girebilir.
#9 Vättern Gölü, İsveç
Görkemli Vättern Gölü, İskandinavya'nın ucunu işaret eden uzun bir parmak şeklinde 129 km uzunluğunda bir tatlı su kütlesidir. Avrupa'nın beşinci, İsveç'in ise ikinci en büyük gölüdür. Ziyaretçiler çarpıcı manzaraları, güzel manzaraları, uzun, Riviera benzeri plajları ve muhteşem vahşi yaşamı içinize çekebilir. Göl, güney İsveç'in devasa su yollarına bağlıdır ve en iyi yerel rehberlerle gezilir. Ani fırtınalar bazen rakipsiz huzurunu bozabilir. Popüler bir balıkçılık destinasyonudur. Tatlı sularında, bazıları Buz Devri'nden beri var olan çeşitli balık türleri vardır. İç göl her zaman balık tutmak için harikadır.
#8 Canterbury, İngiltere
Canterbury, tarih ve kültürle dolu büyüleyici bir İngiliz kasabasıdır. Chaucer'ın Canterbury Masalları tarafından ölümsüzleştirilmiş, pastoral doğasını yüzyıllardır korumuştur. Tarihi Canterbury Katedrali, İngiltere Kilisesi ve Anglikan Cemaati'nin merkezidir. Güneydoğu İngiltere şehri, Orta Çağ'da bir hac bölgesiydi. Çarpıcı Tudor mimarisi, orta çağdan kalma Arnavut kaldırımlı sokaklar ve ahşap çerçeveli evlerle harmanlanmıştır. Aslen Romalılar tarafından inşa edilmiş olan Romanesk ve Gotik unsurlar, taş oymalar ve vitray pencerelerde hala görülmektedir. Manzaralı kanal da büyük bir turist çekimidir.
#7 Toskana, İtalya
Toskana, dünyadaki en güzel yerlerden biridir. Doğal ihtişamı yüzyıllar boyunca birçok resimde ölümsüzleştirildi. İtalya'nın merkezinde yer alan, üzüm bağları ile de ünlüdür. Engebeli Apenin Dağları'nı içeren çeşitli bir topografyaya sahiptir. Elba adasının Tiren Denizi'ndeki plajları ve Chianti'nin zeytinlikleri ve üzüm bağları büyük ilgi görüyor. Ziyaretçiler, kırsalın sakin güzelliğini emmek için buraya geliyorlar. Rahatlayabilir, biraz şarap içebilir veya güzel manzarada yürüyüş yapabilirler. Sarı ayçiçeği tarlaları, üzüm bağları ve rustik ortaçağ kasabaları bir fotoğrafçının hayalidir.
6. Glencoe, İskoçya
İskoç Dağlık Bölgesi'ndeki Glencoe, rakipsiz güzelliği ile tanınır. Yaşamdan daha büyük manzara, ziyaretçilere farklı ve dünya dışı bir deneyim sunuyor. Yüzyıllarca süren buzullar ve volkanik faaliyetler, yeşil dağları ve vadileri yarattı. Bölge, şelaleleri ve patikaları ile ünlüdür ve yürüyüşçüler ve doğa severler arasında oldukça popülerdir. Kızıl geyik ve altın kartallar vahşi yaşam severleri çağırıyor. Kış ayları kayakçıları ve snowboardcuları cezbeder. Buachaille Etive Mor ve Bidean Nam Bian gibi zirveler yıl boyunca dağcıları cezbeder.
#5 Granada, İspanya
Granada şehri, İspanya'nın güneyindeki Endülüs bölgesinde yer almaktadır. Bölgenin doğal güzelliği, tüm yıl boyunca ziyaretçileri çekmek için büyük ortaçağ mimarisiyle birleşiyor. Ana cazibe, Alhambra adı verilen devasa kaledir. Mağribi işgaline kadar uzanır ve birçok Arap Sultanına ev sahipliği yapmıştır. Kale kompleksinde havuzlar, çeşmeler, kraliyet sarayları, teraslar ve bahçeler bulunur. Bin yıllık İslami etki binalarda, şirin sokaklarda ve pazarlarda belirgindir. Bunlar, Sierra Nevadas'ın fonunda, herkes için akıllara durgunluk veren bir deneyim yaratıyor.
#4 Grindelwald, İsviçre
Uykulu Grindelwald köyü, mükemmel resim, fotoğraf veya hikaye için zemin oluşturur. İsviçre Alpleri'ndeki Bernese Oberland bölgesinde yer alan otel, popüler bir turistik yer. Yerliler için mükemmel bir hafta sonu kaçamağı. Yaz, yürüyüş yapmak veya doğanın güzelliğine dalmak için birçok seçenekle sıcak ve güzeldir. Kızak pisti, snowboard, kayak gibi yıllık spor etkinlikleriyle kış aylarında daha da popülerdir. Eiger Dağı'na tırmanmak isteyen dağcılar, ana kampları olarak Grindelwald'ı kullanırlar. Ziyaretçiler ayrıca köyün hemen dışında bulunan buzul vadisi Gletscherschlucht'a akın ediyor.
#3 Tekapo Gölü, Yeni Zelanda
Tekapo Gölü, Yeni Zelanda'nın Güney Adası bölgesinde bulunan bir buzul gölüdür. UNESCO Karanlık Gökyüzü Koruma Alanı'nın bir parçasıdır. Tekapo Gölü'nün suları tüm yıl boyunca süt mavisidir ve geceleri göz kamaştırır. Yıldızları izlemek için mükemmel bir mekandır. Nefes kesen manzarasıyla pitoresk küçük kasaba, dünyanın her yerinden ziyaretçileri kendine çekiyor. Kışın, çevredeki karla kaplı dağlar suya yansır. Sonbaharda, muhteşem portakal ağaçlarıyla çevrilidir. Yaz aylarında, pembe ve mor acı baklalar, bir renk patlaması sunan bankaları sıralar.
#2 Niagara Şelalesi, Kanada
Güney Ontario'da bulunan Niagara Şelalesi, belki de en popüler turistik yer. Çoğu insanın yapılacaklar listesinde mutlaka ziyaret edilmesi gereken bir yer olarak öne çıkıyor. Şelaleler, Niagara Nehri'nin batı kıyısındaki Altın At Nalı bölgesinde yer alır. Gök gürültülü, akan suyun muazzam gücü, buzlu ve yükselen bir sis yaratır. Geceleri gösterilen ışık ve sesler zafere katkıda bulunur. Şelalelerin kendine has güzelliği yüzyıllardır bizi büyüledi. Nehir yatağındaki kemerli fayın üzerindeki durdurulamaz akış, fışkıran akıntılar unutulmaz. Şelalenin arkasındaki perde eterik bir atmosfer yaratır.
#1 Faroe Adaları, Danimarka
Faroe Adaları'nın güzelliği hala bozulmamış ihtişamını içinde barındırıyor. Uzak konumu nedeniyle, turist ayak seslerinden nispeten etkilenmez. Kuzeydoğu Atlantik'te, İskoçya ve İzlanda'nın tam ortasında yer alır. 1200 yıl önce buraya yerleşen Norsemen tarafından Føroyar olarak adlandırıldı. Føroyar veya Faroe Adaları'nın İskandinav anlamı Koyun Adaları'dır. 18 dağlık adadan oluşan bir takımadadır ve toplam 1.399 kilometrekarelik bir alanı kaplar. Adalar, çeşitli flora ve fauna bakımından zengindir.
Nabta Playa
Güney Mısır'ın Sahra Çölü'nde, Aswan'ın batısında, Nabta Playa olarak bilinen bir bölge var. Burada arkeolog Fred Wendorf (Güney Metodist Üniversitesi) ve ekibi tarafından diğer birçok megalitik ereksiyon ve yapının yanı sıra antik bir taş takvim çemberi tespit edildi ve yaklaşık MÖ 4000 ve daha öncesine tarihlendi. 11
Thomas Brophy 12 Nabta'nın kapsamlı analizlerini yaptı. Brophy'ye göre, Nabta takvim çemberinin içindeki üç taş, Orion'un kuşağını temsil eder (tıpkı Robert Bauval'in araştırmasına göre Giza'daki üç piramidin Orion'un kuşağını temsil etmesi gibi). 13). Playa'daki taşlar ve gökyüzündeki karşılık gelen yıldızlar, MÖ 6400 ile MÖ 4900 arasındaki yaz gündönümü gecelerinde hizalanır. Ancak Brophy daha da fazla korelasyon buldu. Nabta takvim çemberindeki diğer üç taş, Orion'un MÖ 16.500 dolaylarında ortaya çıktıkları şekliyle, daha önce bahsedilen hizalamadan yaklaşık yarım presesyon devrinden önce ortaya çıktıkları şekliyle baş ve omuzlarının konfigürasyonuna karşılık gelir. Brophy, bölgedeki bu ve diğer monolit analizlerine dayanarak, Nabta Playa'nın ilk sakinlerinin, yüksek kültür ve medeniyetle ilişkilendirdiğimiz bilgi türü olan inanılmaz derecede sofistike bilgiye sahip oldukları sonucuna varıyor. Ayrıca, Nabta yapılarının tarihleri, Büyük Sfenks'in en eski bölümlerine ilişkin tarihlememle uyumludur ve hem Giza hem de Nabta'da (hanedan döneminde tanrı Osiris'i temsil eden) Orion takımyıldızı çok önemliydi.
Kuzey Avustralya Bir Zamanlar Kuzey Amerika'ya Karşı Ezildi
Avustralya'nın bu kısmı çok, çok uzun zaman önce Kanada'nın yanındaydı. İnek öncesi yol. www.gondwananet.com
Son zamanlarda, bir grup bilim insanı dergide bir makale yayınladı. jeoloji Araştırmacıların, Avustralya'nın bu bölümünün (kuzey ucu) bir zamanlar Kanada'nın bir parçası olduğunu büyük bir kanıt yığınıyla gösterdiği. Araştırmalarına göre bu, 1,7 milyar yıl önce doğru olurdu. Bugün Dünya'da yaşayan insanlar için bu eğlenceli ve şaşırtıcı bir gerçektir, çünkü zamanımızda Kanada ve Avustralya birbirinden iki parça toprak kadar uzaktadır. Standart bir dünya haritasında, birbirlerinden zıt köşelerdedirler, Kanada sol üstte, Avustralya sağ alttadır ve biri bu görüşü yeniden yönlendirse bile, yine de aralarında Pasifik Okyanusu'nun tamamı olacaktır. .
Ancak, kuzeydoğu Queensland eyaletinin kuzey kesiminde yer alan Avustralya, Georgetown çevresindeki alanın bir zamanlar Kuzey Amerika'nın (süper kıtaları inceleyen yer bilimciler tarafından Laurentia olarak da bilinir) yanında parçalandığına dair kanıtlar çok güçlü. Bu bölgede bulunan tortul kaya katmanları, Kanada'daki paralel oluşumlara güçlü bir benzerlik gösteriyor ve Dünya'nın manyetik alanının geçmişteki işleyişini gösteren paleomanyetizma ölçümleri bu bağlantıyı destekliyor.
Avustralya, Perth'deki Curtin Üniversitesi tarafından yönetilen bu çalışmanın arkasındaki araştırmacılar, yaklaşık 1,6 milyar yıl önce oluşan süper kıta Nuna'nın oluşumunu anlamaya çalışan daha büyük bir projenin parçası olarak Georgetown'un derin tarihini birkaç yıl önce incelemeye başladılar. Yerbilimcilerin Dünya'nın erken tarihinin parçalarını bir araya getirebildikleri resimde, Nuna bilinen en eski süperkıtadır.Dünyadaki ilk gerçek süperkıta olabilir.
Georgetown'daki kumtaşı tortul kayaçları, günümüz Kanada'sına bitişik Kuzey Amerika kıyılarında birikti. Curtin Üniversitesi
Çok uzun olmayan bir zaman önce, yaklaşık kırk yıl önce, Dünya'nın tarihinde çok küçük bir artış, 335 milyon yıl önce oluşan ve bundan 160 milyon yıl sonra parçalanmaya başlayan tek süper kıta bilim adamlarının tasarladığı Pangea'ydı. Ancak 1980'lerde, yer bilimciler Pangea öncesi dünyanın nasıl görüneceğini düşünmeye başladılar ve 1990'ların başında, 1,3 ila 0,9 milyar yıl önce oluşan bir süper kıta olan Rodinia'nın modellerini yarattılar. Bilim adamları, Rodinia'nın 2000'li yılların başındaki daha sonraki çalışmalarla sorgulandığı ve Yale Üniversitesi'nden David AD Evans'ın 2013 tarihli bir inceleme makalesinde yazdığı gibi, Rodinia'nın zamanında arazinin kesin organizasyonunu hala çözüyorlar. Daha sonra #8220paleomanyetizma,” bilim adamlarını daha önceki fikirleri yeniden değerlendirmeye iten yeni verileri ortaya çıkardı.
Tüm bu süre boyunca, belki de Dünya'nın tarihinde, Rodinia'dan önce gelen bir başka süper kıtaya sahip olduğuna dair gizlenen bir şüphe vardı ve daha yakın zamanlarda bilim adamları, şimdi genellikle Nuna olarak adlandırılan bu süper kıtanın tarihini yeniden inşa etmek için çalışıyorlar.(Kıta için önerilen diğer isimler şunlardır: Hudsonland, Columbia, Capricornia ve Midgardia.) Nuna'nın 1.8 milyar yıl önce değil, bir zamanlar inanıldığından daha yakın zamanda oluştuğunu keşfettiler.
Georgetown çalışması, daha büyük bir bulmacanın bir parçası. Curtin araştırmacılarıyla işbirliği yapan ancak bu özel çalışmanın yazarı olmayan Evans, "Araştırılan bölge nispeten küçük olsa da, etkileri geniş kapsamlıdır" diyor. Evans, Teksas Üniversitesi'nde jeolog olan Ian Dalziel'in dediğine göre, bir diğerinin içine gömülü bir antik kıtanın küçük bir parçasını bile tanımlayabiliyorsanız, o zaman bu bağlantı daha büyük kara kütleleri arasındaki orijinal bir sürekliliğe işaret ediyor. Austin'de, bir “tektonik kartvizit" diyor.
Evans, “bir partiden sonra birinin cüzdanına bakar ve bir başkasının kartvizitini bulursanız, bu, kartın kendisi önemsiz miktarda malzeme olsa da, bu onların toplantılarının somut bir kanıtıdır—, diye açıklıyor Evans. “Kuzeydoğu Avustralya'daki Georgetown Inlier'de yakın zamanda tanımlanan kayalar, yazarlara göre Kuzey Amerika jeolojisi için o kadar farklı ki, sanki üzerinde ‘Kuzey Amerika’ yazılı bir kartvizit gibiydi.& #8221
Avustralya—tamamen her yerde. Reto St'246ckli/NASA Goddard Uzay Uçuş Merkezi
Nuna dünyasında, Avustralya ve Kuzey Amerika arasındaki bağlantı şu anda güçlü görünüyor. Ancak dünyanın bu eski düzeninde başka eğlenceli yer yan yanalıkları da var. Ortak yazarlardan biri olan Zheng-Xiang Li, "Örneğin, Çin'in güneydoğu kıyı bölgesinin güneybatı Laurentia'nın ABD ile en azından Nuna zamanından beri bağlantılı olmasına izin veren sonuçları yayınladık" diyor. yeni kağıttan. Ve bu kıta parçası daha sonra Avustralya ve ABD arasında oturan genç süper kıta Rodinia'nın montajı sırasında günümüz Güney Çin'inden başka bir küçük kratonla sıkıştı.
Bu bilim adamlarının yapmaya çalıştığı görevi düşündüğünüzde, biraz akıl almaz olabilir. Yüz milyonlarca yıldır, kratonlar #8212kıta kabuğunun en kararlı parçaları—gezegen etrafında hareket ediyor ve bir odada farklı şekilde yeniden düzenlenmiş aynı mobilya gibi aynı sulu küreyi garip ve yeni gösterebilen farklı konfigürasyonlarda ortaya çıkıyor. . Bu eski hareketler, diyor Li, "kıta tarihinden, mineral ve enerji kaynaklarının keşfinden, yaşamın evriminden, çevresel ve iklimsel değişikliklere kadar bugün bizi çevreleyen her şeyle ilgili." , bugün hala etrafta olan kayalarda, dünyamızın çok uzak geçmişte ne kadar farklı olduğunu anlayabiliriz.
İçindekiler
Aborijin toprakları Düzenle
Balık tuzaklarının geleneksel koruyucuları Ngemba Wayilwan (veya Wailwan) halkıdır. Yakındaki Aborijin grupları arasında Baranbinja, Morowari, Kula, Naualko, Ualarai, Weilwan, Kamilaroi, Kamu ve Paarkinlji halkı yer alıyor. Bölgenin Avrupa yerleşiminden önce yaklaşık 3.000 kişilik bir nüfusu desteklediği tahmin edilmektedir. Nehir halkı genellikle yaz aylarında ana nehirler boyunca yerleşir ve kış aylarında daha kuru ülkede bulunan düzenli kamp alanlarına taşınır. [1]
Nehirler önemli seyahat ve ticaret yolları olarak işlev görürken, her kabilenin sınırları genellikle belirgin fiziksel özelliklerle belirlenen, açıkça tanımlanmış bir bölgeye sahipti. Açık kamp alanları, çöplükler, yaralı ağaçlar, taş ocakları, taş aranjmanları, mezarlık alanları, tören alanları ve kaya sanatı şeklinde bu yerlerin işgali ve kullanımına dair kanıtlar, peyzaj boyunca varlığını sürdürmektedir. Arkeolojik kalıntılar özellikle nehir koridorları boyunca yoğunlaşmıştır ve bu alanların yoğun işgalini yansıtmaktadır. [3] 1829'da Charles Sturt, bugünkü Bourke yakınlarında Darling Nehri'nin yanında her biri 12-15 kişiyi barındırabilen 70 kulübeden oluşan kalıcı bir kamp olarak kabul ettiği bir kampa rastladı. Benzer şekilde, Thomas Mitchell, 1835'te Darling Nehri'nin her iki kıyısında, bugünkü Wilcannia'nın üzerinde kalıcı kulübelerin varlığını bildirmiştir. [3] [1]
İngilizler gelmeden önce, her grubun balık tuzaklarını kullanımının katı protokollerle kontrol edildiği büyük corrobore'lar için binlerce insan bu balık tuzaklarını ziyaret etti. Brewarrina, balta bileme olukları, mezar alanları, açık kamp alanları, yontma alanları, yaralı ağaçlar, tören alanları, çöplükler ve taş ocaklarından oluşan zengin bir Aborijin siteleri koleksiyonuna sahiptir. Avrupa'daki kargaşadan önce, balık tuzaklarındaki nehrin her iki kıyısı da bir metreden daha derinde kabuklar ve diğer nesnelerin biriktiği neredeyse kesintisiz çöp yığınlarıyla kaplıydı. 1901'de antropolog Robert Hamilton Mathews, nehir kıyılarında balık tuzaklarında iki düzineden fazla balta öğütme yeri kaydetti. Barwon Nehri'nin kuzey kıyısındaki Barwon Dört Koruma Alanı, bilinen iki mezarlık alanı da dahil olmak üzere 250 kayıtlı alan içerir. [3] [1]
Yaratılış hikayesi Düzenle
Ngunnhu'nun yaratılışı eski gelenekte kutsal kabul edilmiştir. Birçok Aborijin halkı, balık tuzaklarının, Ngemba Wayilwan, Morowari de dahil olmak üzere batı NSW'deki sayısız kültürel grup tarafından saygı duyulan büyük bir atadan kalma Baiame tarafından tasarlandığına ve yaratıldığına inanıyor. Walkwan, Wongaibon, Ualarai, Kamilaroi ve Wlradjuri. Yaratılış hikayesi, kuşaktan kuşağa ağızdan ağıza aktarılan bölgenin Aborijin halkı tarafından iyi bilinmektedir. Hikayenin unsurları, 1903'te Robert Hamilton Mathews'ten 1985'te torunu Janet Mathews'e kadar balık tuzaklarını ziyaret eden çeşitli Avrupalılar tarafından da kaydedilmiştir. [4] [1]
Efsaneye göre, Baiame, günümüz Byrock yakınlarındaki Bai adlı bir granit kayalığında kamp kurdu. Burada bulunan bir kaya çukuru kendisi tarafından kazılmıştır ve yakındaki küçük çöküntü Baiame ve eşlerinin yemeklerini yaptıkları yerdir. Bai'deki kayanın üzerinde, Baiame'nin dövüş sopası veya "bunid" mızrağı ve dilly çantası da dahil olmak üzere bir dizi silah ve gereçlerinin izlenimleri var. Buradan büyük bir mağarada kamp kurduğu Cobar'a taşındı. Cobar'daki görünür bakırın Baiame'nin dışkısıyla oluşturulduğu söylenir. Cobar'dan kuzeye gitti. [4] [1]
Baiame, kuraklık döneminde Ngunnhu'nun şu anda durduğu yere ulaştı. Ngemba Wayilwan halkı, Gurrungga (Brewarrina'daki kaya çubuğunun yukarısındaki derin su birikintisi) tamamen kuruduğu için kıtlıkla karşı karşıyaydı. Baiame, onların kötü durumunu görünce, kuru nehir yatağındaki karmaşık bir dizi balık tuzağı olan Ngemba Wayilwan için bir hediye tasarladı. Büyük ağını nehrin akışına atarak tuzakları tasarladı. Baiame'nin iki oğlu Booma-ooma-nowi ve Ghinda-inda-mui, babalarının ağının modelini kullanarak tuzakları taşlardan inşa ettiler. [4] [1]
Baiame daha sonra Ngemba Wayilwan adamlarına dans ve şarkı yoluyla yağmuru nasıl çağıracaklarını gösterdi. Bunu günlerce yağmur yağdı, nehir kanalını doldurdu ve Baiame'nin binlerce balıkla dolu ağını sular altında bıraktı. Yaşlı adamlar, kümeslerin arasından balık güderek taş tuzakların girişini engellemek için koştular. Baiame, Ngemba Wayilwan halkına Ngunnhu'nun nasıl kullanılacağı ve bakımının nasıl yapılacağı konusunda talimat verdi. Balıkçılığın bekçileri olmalarına rağmen Baiame, tuzakların bakımının ve kullanımının bölgedeki diğer kültürel gruplarla paylaşılması gerektiğini açıkladı. Balık tuzaklarını kullanmaya gelen ve güvenen tüm gruplardan insanlar Baiame'ye karşı derin bir minnet duygusu içindeydiler. [4] [1]
Baiame tarafından yapılan iki büyük ayak izi Ngunnhu'da kaldı. Biri Muja denilen kayanın karşısındaydı, diğeri nehrin güney kıyısındaki tuzakların yaklaşık 350 m akış aşağısındaydı. Bu izlerden biri hala görülebilmektedir. Baiame'in kamp yaptığı her yerde ruhunun bir kısmının bölgede kaldığına dair güçlü bir inanç var. Bu Ngunnhu için geçerlidir. [5] [1]
Ngunnhu'yu yarattıktan sonra, Baiame'nin aile grubu daha doğuya gitti. Yolları artık Barwon Nehri'nin dolambaçlı rotası. Peyzaj boyunca ayrı ayrı hareket eden ruh köpeklerinin izleri, Warrego, Culgoa, Bokhara ve Bogan Nehirlerinin yan kollarını oluşturdu. Cumborah ve Walgett arasındaki bir kampta Baiame'ye yeniden katılmadan önce, köpekler kurak bir ovada birlikte kamp kurdular ve onu Narran Gölü'ne dönüştürdüler. Ualarai halkı Narran Gölü'ne Vahşi Köpek Suyu anlamına gelen "Galiburima" der. [1]
Balık tuzaklarının yaratıcısı olarak Baiame'nin hikayesi, 1905 tarihli kitabında Kathleen Langloh Parker tarafından bildirildi. Euahlayi Kabilesi: 'Byamee, totemizmden daha az arkaik ve önemli olan şeylerin yaratıcısıdır. Barwan Nehri üzerindeki Brewarrina'da büyük bir taş balık tuzağı var. Daha sonra Yunanistan'ın Tiryns'in duvarlarını Cyclops'a atfetmesi veya Glasgow Katedrali'nin efsanede Picts'in eseri olarak açıklanması gibi Byamee ve devasa oğulları tarafından yapıldığı söylenir. Byamee ayrıca, çeşitli kabileler için, balık festivali sırasında barışın kesinlikle korunması, herkesin balıktan zevk alması ve balıkçılığı korumak için paylarını alması gereken ortak bir kamp alanı olması gerektiği kuralını da koydu. [6] [1]
Baiame'nin seyahatleri, Brewarrina bölgesinin manzarası içinde geçen birçok yaratılış hikayesinden sadece bir tanesidir. Diğerleri arasında Barwon Nehri üzerindeki Boobera Lagünü'nde yaşayan kurrea yılanı, Yooneeara adında seçkin bir adam olan büyük savaşçı Toolalla ve yakındaki Cuddie Springs'teki kartal Mullian'ın hikayeleri yer alıyor. [7] [1]
Uzun mesafeli yaratım hikayeleri yoluyla peyzaj özellikleri arasındaki bağlantılar, balık tuzakları da dahil olmak üzere birçoğunun, yerel toplulukların yanı sıra uzak yerlerden gelen Aborijin halkı için önemli olduğu anlamına gelir. [3] [1]
Balık tuzaklarının yaşı Düzenle
Bu balık tuzaklarının dünyadaki en eski insan yapısı olabileceği öne sürülmüştür. Balık tuzaklarının yaşı şu anda bilinmiyor. [1]
Bir nehir yatağındaki konumu göz önüne alındığında, balık tuzakları sürekli değişen dinamik bir yapı olurdu. Nehir akışının kendisi, yüzlerce veya binlerce yıl boyunca Aborijin halkı tarafından sürekli olarak eklenen veya değiştirilen balık tuzaklarını değiştirecekti. [5] Yapının bu sürekli elden geçirilmesi, ona orijinal bir tarih atamanın zor olduğu anlamına gelir. [1]
Brewarrina balık tuzaklarının ne zaman kurulduğuna dair bir gösterge, Barwon Nehri'nin akışındaki değişiklikler dikkate alınarak ölçülebilir. Balık tuzaklarının inşası ancak nehirde düşük su seviyeleri nispeten sık ve düzenli olsaydı işe yarayabilirdi. Aşağı Darling Nehri'nden elde edilen kanıtlar, son 50.000 yıl boyunca 15.000 ila 9.000 yıl önce ve daha sonra yaklaşık 3.000 yıl öncesinden günümüze kadar uzun süreli düşük akış dönemlerinin meydana geldiğini göstermektedir. Bu tarihlerin Barwon Nehri'ndeki düşük akış dönemleri için de geçerli olup olmadığı şu anda bilinmemektedir. [8] [1]
Erken Avrupa açıklamaları Düzenle
Bir Avrupalı tarafından balık tuzaklarına dair bilinen en eski referans 1848'de Wellington, W.C. Mayne'deki Crown Lands Komiseri tarafından yapılmıştır. [9] Kısa da olsa gözlemleri, bölgeye Avrupa yerleşiminin ilk on yılı içinde yapılmıştır:
Nehir başının çok sayıda kayanın bulunduğu geniş ama sığ bir bölümünde, Aborijinler, balıkların içine taşındığı veya akıntı tarafından tuzağa düşürüldüğü için, kelimeyi kullanırsam, birkaç muhafaza veya Kalem oluşturmuşlardır. tutulan var mı? Bunları oluşturmak, önemsiz bir emek gerektirmeyen bir iş olmalı ve yapımlarında en ufak bir ustalık ve beceri gösterilmemiş olmalı, civarda birkaç yıl geçirmiş adamların bana bildirdiğine göre, en ağır sel bile değil. bu muhafazaları oluşturan taşları yerinden oynatın. [10] [1]
Aynı derecede kısa ikinci bir açıklama 1861'de, Darling Nehri'nin yukarı kesimlerinde 1859'da "Nonah" a kadar seyreden Gemini nehir teknesinin kaptanı William Richard Randell tarafından yayınlandı. Kraliyet Coğrafya Derneği şöyle diyor:
Nonah'ta navigasyona sunulan engel, İkizler'in ziyareti sırasında düşük su seviyesinde ve çok hızlı bir düşüş, inişin 200 veya 300 yarda yaklaşık 8 fit olduğu ve bu mesafe için kayaların üzerinde kaynayan ve köpüren sudur. (Doğal olanaklarla desteklenerek) şelalenin altından yarım mil yukarıya kadar uzanan nehir yatağına çok sayıda dairesel taş duvar inşa etmelerinin bir sonucu olarak Siyahların balıkçılık alanı olarak adlandırılır. [11] [1]
Balık tuzaklarıyla ilgili bilinen ilk detaylı çalışmalar 20. yüzyılın ilk yıllarında yapılmıştır. Avustralya antropolojisinin öncülerinden olan araştırmacı Robert Hamilton Mathews, 1901'de balık tuzaklarını ziyaret etti. Balık tuzaklarının ilk ayrıntılı belgelerini, büyük ölçüde tanıştığı Aborijin halkının bilgisine dayanarak hazırladı. 1903'te Mathews, Royal Society of New South Wales dergisinde yayınlanan bir makalede balık tuzaklarının yapımını ve düzenini anlattı. Mathews'in ziyaretinden beş yıl sonra, Yeni Güney Galler Western Lands Kurulu'nda bir sörveyör olan A. W. Mullen de balık tuzaklarını araştırdı. Planının iki versiyonu hayatta kaldı. Bunların en detaylısı onun saha defterine çizilmiştir. 15 Haziran 1906 tarihli ikinci plan, birincisine dayanmaktadır ancak basitleştirilmiştir. [12] [1]
Mathews ve Mullen balık tuzaklarını incelediklerinde, erken yerleşimcilerin faaliyetlerinden kaynaklanan kullanılmama veya rahatsızlık nedeniyle, Avrupa öncesi zamanlara göre çok daha az tuzak vardı. Mathews ve Mullen tarafından açıklanan balık tuzaklarının temel özellikleri Hope ve Vines'da (1994) özetlenmiştir. [1]
20. yüzyılın başlarında balık tuzaklarının ilk araştırmalarının yapıldığı sıralarda, balıkçıların çok sayıda fotoğrafı çekildi. Bunlar Sidney'deki Uygulamalı Sanatlar ve Bilimler Müzesi'ndeki Tyrell Koleksiyonunda düzenlenmektedir. [13] [1]
Kesinti ve düşüş Düzenle
Avrupalıların Barwon Nehri kıyılarında ortaya çıkması, Aborijin toplumunun dramatik ve genellikle şiddetli bir şekilde parçalandığı uzun bir dönemin başlangıcını müjdeledi. Aynı zamanda Baiame'nin Ngunnhu'sunun kasıtlı ve bazen de kasıtsız olarak bozulmasının başlangıcını işaret etti. [14] [1]
Tanıtılan hastalıklar, ilk Avrupalı kaşifler ve yerleşimcilerden önce Aborijin popülasyonlarını perişan etti. 1820'ler ve 1830'larda çiçek hastalığı salgınları Murray ve Darling River sistemlerinin önemli seyahat yolları boyunca yayıldı ve birçok ölüme neden oldu. [15] Bölgeyi ziyaret eden ilk Avrupalı kaşif olan Kaptan Charles Sturt, 1829'da Darling Nehri'ne ulaştı ve bu sırada kabileler arasında pek çok hastalık hüküm sürdü. [16] 1836'da beyaz yerleşim, Barwon ve Castlereagh Nehirlerinin birleştiği yere ulaşmıştı. Üç yıl içinde, yerleşimciler Baiame'deki Ngunnhu'daki toprakları işgal ettiler. [17] [1]
Brewarrina'ya ilk karaya çıkma hakkı 1839'da Lawson kardeşlere verildi. "Moheni" adlı koşuları, Barwon Nehri'nin balık tuzaklarına bitişik güney kıyısı boyunca uzanıyordu. Karşı banka Binbaşı George Druitt tarafından kurulan Quantambone istasyonuna dahil edildi. On yıl içinde, Barwon Nehri boyunca nehir cephesi mülkleri işgal edildi. [18] Bölgenin nehirleri boyunca yerleşimcilerin ve stoklarının yoğunlaşmasıyla, Aborijin halkı önemli su kuyularından, avlanma alanlarından, kamp alanlarından ve tören alanlarından yoksun bırakıldı ve Ngemba Wayilwan, Kamilaroi ve Ualarai'nin geleneksel yaşamını bozdu. insanlar. [19] [1]
Aborijin topraklarının ilk pastoral istilasını takip eden yirmi yıl şiddetli çatışmalarla karakterize edildi. Dargin'e göre, "birçok cinayetin, misilleme baskınlarının, cezai seferlerin, intikam veya korku cinayetlerinin veya daha örtük bir ifadeyle, otlatma veya mülk yönetimi veya sporun yapıldığı bir zamandı. Beyaz yerleşimin ilk on yılında, gerilla savaşı galip geldi". [20] [18] [1]
Kabile topraklarının kaybına ek olarak, önemli bir şikayet, Aborijin kadınların kaçırılması ve istismar edilmesiydi. Sınır yaşamının beyaz kadınlar için çok sert olduğu düşünülüyordu ve bu da yerleşimci nüfustaki kadın ve erkek sayıları arasında bir dengesizliğe yol açıyordu. Sonuç olarak, Aborijin kadınlarının beyaz yerleşimciler tarafından kaçırılması yaygın bir uygulama haline geldi. 1859'da kaydedilen bir olayda, Walcha Hut'ta Lawson'dan kaçan bir stokçu, Aborijinler tarafından kadınlarından birini serbest bırakması için uyarıldı. O reddetti ve hem o hem de kadın öldürüldü. Misilleme olarak, yerleşimciler Hospital Creek Katliamı olarak bilinen olayda çok sayıda Aborijin erkek, kadın ve çocuğu vurdular. [19] [1]
Barwon Nehri'nin karşısındaki balık tuzaklarındaki kaya barı, hızlı bir şekilde, sığır sürülerini hareket ettiren kamyoncular ve sürüler için ortak bir sulama ve kamp yeri haline geldi. Balık tuzaklarının bu şekilde tahsis edilmesi, William Kerrigan'ın anılarının kanıtladığı gibi, Ngemba Wayilwan halkını kızdırdı: "Babam ve iki erkek kardeşi Bob ve Andrew, siyahlar kötüyken Brewarrina'ya geldiler, babamın yanında biri vardı. kayalık geçitten su taşırdı, her biri kıyıdaki çalılıkta vahşi bir siyahın başını göstermesi durumunda tüfekle dönerdi". [18] [1]
Aborijin halkı için balık tuzaklarına erişimin kaybedilmesiyle harekete geçirilen Wellington, W. C. Mayne'deki Crown Lands Komiseri, 1848'de balıkçılığın etrafındaki alanı Aborijin halkına ayırmaya çalıştı. Mayne'in tavsiyesinden hiçbir şey çıkmadı. [21] [1]
Aborijin halkının büyük toplantıları şüpheyle karşılandı. Aile gruplarının farklı pastoral istasyonlarda birbirinden ayrıldığı bir aşiretten arındırma politikası getirildi. Bu politikanın etkileri ve Aborijin halkının balık tuzaklarının kullanımında devam eden şiddet felaket oldu. Balık tuzaklarının en son tam olarak kullanıldığı ve düzenli olarak bakımının yapıldığı zaman muhtemelen 1850'lerde veya 1860'lardaydı. [21] [1]
Brewarrina İlçesi Düzenle
Avrupa'nın Brewarrina bölgesini işgali, balık tuzaklarının geleneksel kullanımını ve bakımını zorlaştırmakla kalmamış, aynı zamanda bunların çok aktif bir şekilde yok edilmesiyle sonuçlanmıştır. [21] [1]
Balık tuzaklarındaki kaya barı, kuzeyde istasyonlar kuran yerleşimciler için hazır bir nehir geçişi sağladı. Balık tuzaklarının bol taşları, geçitteki delikleri öküz dreylerine uygun bir ford yapmak için kullanıldı. Ancak, tuzakların sonunu önemli ölçüde hızlandıran şey, Kaptan William Randall'ın 1859'da nehir teknesi "Gemini" ile gelişiydi. Darling Nehri'nde navigasyon başkanı olarak, site nehir teknesi ticaretine hizmet edecek bir liman olarak geliştirilme potansiyeline sahipti. [22] [1]
Brewarrina ilçesi 1861'de araştırıldı ve 28 Nisan 1863'te resmen ilan edildi. Kasaba geliştikçe, temellerin inşasında ve nehrin karşısındaki ford'u bir geçit yoluna dönüştürmek için balık tuzaklarından kayalar çıkarıldı. Randell, öncü gezisine ilişkin 1861 tarihli bir raporda şunları kaydetti:
Bu kayalardan [balık tuzaklarından] bir geçişin çok kolay yapılabileceğine inanıyorum, böylece vapurlar orta derecede akışlı mevsimlerde çözgülerin yardımıyla akıntılara tırmanabilirler. [23] [1]
Önerisi uygulandı ve balık tuzaklarının parçalarını oluşturan kayalar, buharlı gemiler ve mavnalar için bir geçit oluşturmak üzere kaldırıldı. Ek kayalar kaldırıldı veya periyodik olarak düşük su seviyelerinde balık tuzaklarında kapana kısılan serbest nehir teknelerine yerleştirildi. [23] [1]
1872'de koyun, yün ve diğer malların geçişi için balık tuzaklarının hemen aşağısında nehir boyunca bir duba köprüsü inşa edildi. İki yıl sonra, hafif araçların feribotları için yakınlarda halka açık bir kumarhane kuruldu. [23] [1]
Şu anda, Brewarrina'da yaklaşık 300 Aborijin yaşıyordu. Ancak 1878'de Çavuş Steele'in gelmesiyle, Aborijin halkı, Barwon Nehri'nin kuzey kıyısında, balık tuzaklarının bitişiğindeki kasabadan uzakta kamp yapmaya zorlandı. Kasabayı yalnızca gündüz saatlerinde ziyaret etmeleri talimatı verildi ve her akşam saat 18:00'de Steele bir kırbaçla sokağa çıkma yasağı uyguladı. [24] [1]
Brewarrina çevresinde kamp yapan Aborijin halkının "sorunu", ilk Aborijinlerin Koruyucusu tarafından NSW'deki en acil sorunlardan biri olarak kabul edildi. [25] 1885'te Aborjinleri Koruma Kurulu, Aborijin halkını nehrin kuzey kıyısında, kasabadan iki mil uzaktaki bir koruma alanına taşıdı. Ertesi yıl, yine kasabadan daha da uzağa, Aborijinleri Koruma Derneği tarafından kurulan bir misyon olan Brewarrina Aborijin Misyonuna taşındılar. Bu yeni görev, şehrin on mil dışında 5.000 dönümlük bir rezervde bulunuyordu. Görevde insanların geleneksel yemeklerini yemeleri engellendi. Bunun yerine onlara şeker, çay, kahve ve rafine un tayınları verildi. Ayrıca kendi dillerini konuşmaları veya kültürel uygulamalarına veya geleneklerine katılmaları da yasaktı. [23] [1]
Bu ayrımcılığa ve kültürel geleneklerinin zorla terk edilmesine rağmen, 1888'de Sydney Mail'de yayınlanan bir raporda şunlar iddia edildi: "Siyahlar, uygun mevsimlerde, yüksek yaşamdan keyif aldıklarında, doğrulayıcılarla birleştiğinde, Balıkçılık'a gitme eski alışkanlıklarına hala bağlı kalıyorlar. ". [24] Ancak o zamana kadar, binlerce değil yüzlerce insanı çeken toplantılarla eski zamanların büyük destekçileri artık yoktu. [26] [1]
1897'de Brewarrina Aborijin Misyonu yaklaşık 43 Aborijin halkına ev sahipliği yapıyordu. [25] A.W.'ye göre Mullen 1906'da şunları yazıyordu: "Şu anda Misyon istasyonunda Murray veya Nelly Taylor adında bir kadın var, kocası (şimdi ölü) yıllar önce bu Balıkçılığın onarılmasına yardım etti ve kabilenin genç üyelerine Aborjinlerin Aborjinler'i inşa ettiğini söyledi. Balıkçılık - bu kadın şimdi yaklaşık 70 yaşında ve kocası ondan çok daha yaşlıydı". [27] [1]
20. yüzyılın ilk yıllarında, balık tuzakları bir miktar kullanılmaya devam etti ve sistemin parçaları, görevde yaşayan küçük Ngemba Wayilwan ve Morowari halkı tarafından onarımda tutuldu. Ngemba Wayilwan halkından Doreen Wright, "Yaşlı Kral Clyde, burada, Brewarrina'daki nehirde taş balık tuzaklarının patronuydu. Yaşlılar tuzaklardan balık yakalamak istediklerinde, yaşlı Kral hepsine kıyıda öne çıkmalarını söylerdi. Yaşlı Kral, taş balık tuzaklarına giren balığın içine dalar. Yaşlı insanlar balıkları mızraklamak zorunda kalmazlardı, sadece nehre girerler ve onları solungaçlarının altından yakalarlar ve bugudalarını, dil çantalarını onlarla doldururlardı'. [28] [1]
Tuzakların bazıları hala 1912'deki misyondan insanlar tarafından korunuyordu. Daha küçük düşen kayaların yerini aldılar ve alüvyon birikintilerini kesmek için sık sık su akışını yönlendirdiler. 1915'te sadece bir adam, Steve Shaw, tuzaklar üzerinde çalışıyordu. Bir tuzağın girişini tel kaplı demir bir çarkla kapatır ve uzun bir tel ile herhangi bir balığı rahatsız ederek ve onları küçük bir tel ağa yakaladığı sığ uca doğru iterek tuzaktan geçerdi. [9] [1]
Birinci Dünya Savaşı ve İkinci Dünya Savaşı arasında, daha sonra "The Rocks" olarak bilinen balık tuzakları, Aborijin halkının alkol içtiği bir yer haline geldi. Polis devriyelerinin sarhoşları aramasıyla birlikte, birçok Aborijin bu dönemde bölgeyi ziyaret etmeyi bıraktı. [29] 1920'ler ve 1930'larda Tibooburra, Angledool, Goodooga, Culgoa, Collarenebri ve Walgett gibi yerlerden Brewarrina misyonuna birçok insan getirildi, çünkü bu kasabalardaki Aborijin yerleşim yerleri kapatıldı. [25] Aborijin topluluklarının bu merkezileşmesi, 1966'da kapatılana kadar Brewarrina misyonunun Avustralya'daki en büyük kurum haline gelmesiyle sonuçlandı. [30] [1]
1920'lerde balık tuzaklarından ağır yükler alınmaya devam edildi, daha sonraki yıllarda yol çalışmaları için daha da büyük miktarlarda taş çıkarıldı. [9] Yine de bu zamanda, başka bir kabilenin üyelerinin yalnızca bir Ngemba Wayilwan ihtiyarından izin aldıktan sonra balık tuzaklarında balık yakalayabilmeleri geleneği hala kabul ediliyordu. [31] [1]
Balık tuzaklarını da sel vurdu. 1950'lerde meydana gelen iki büyük sel, balıkçılığın büyük bölümlerinin alüvyonla kaplanmasına neden oldu. [31] [1]
1971'de açılan Brewarrina Regülatörü'nün inşaatı, yukarı havzadaki balık tuzaklarının kalan kısımlarının yok edilmesiyle sonuçlandı. Bent geliştirmenin bir parçası olarak, bentteki orijinal balık yolundan nehir yolunun ortasına 90 m uzunluğunda bir kanal inşa edildi. Bu, suyu balık yoluna geri döndürmek için ek taşların kaldırılmasını ve nehir kanalına beton dökülmesini içeriyordu. [32] Bekar bir Aborijin adam olan Cassidy Samuels, patlatma çalışmaları sırasında sahada kurulan güvenlik ağlarına kendini zincirleyerek savak yapımını protesto etti. [29] [1]
160 yıldan fazla bir süredir, balık tuzakları kasıtlı ve kasıtsız tahribata katlanmış ve geleneksel yönetim ve bakımın kaybından zarar görmüştür. Ancak buna rağmen, balık tuzaklarının önemli unsurları ve Aborijin halkı için önemi hayatta kaldı. [29] [1]
Son yıllar Düzenle
Son zamanlarda balık tuzaklarının bölümlerini yeniden yapılandırmak veya onarmak için iki girişimde bulunuldu. 1970'lerin başında, Brewarrina Konseyi, Aborjin Refahı Müdürlüğü'nden balık tuzaklarının bazı kısımlarını restore etmek için yerel Aborijin halkını istihdam etmek için bir hibe aldı. Hangi yapıların bu erken yeniden yapılanma çalışmasıyla ilişkili olabileceğine dair teoriler olmasına rağmen, üstlenilen çalışma belgelenmemiştir. Çağdaş taş duvar yapılarının çoğu, son yıllarda balık tuzaklarını özel olarak yeniden inşa etmek isteyen çocuklar ve yetişkinler tarafından üstlenildiği bildirilen inşaat çalışmalarının sonucu olabilir. [33] [1]
Kusurlu durumlarına rağmen, Brewarrina Balık Tuzakları / Baiame'nin Ngunnhu'su hem Aborijin hem de Aborijin olmayan insanlar için ilham verici bir yer olmaya devam ediyor. Balık tuzakları, turizm çekilişi rolünün ötesinde, Aborijin halkı tarafından kültürel yenilenmeye, anlayışa ve hoşgörüye katkıda bulunabilecek bir öğretim yeri olarak da görülüyor. [34] [1]
Brewarrina Aborijin Kültür Müzesi, nehrin güney kıyısında balık tuzaklarının yakınında inşa edilmiştir; geleneksel barınakları veya gunyaları temsil eden bir dizi toprak kaplı kubbeden oluşan serbest biçimli eğrisel bir yapıdır. İki asırlık bir hibe ile finanse edilen müze, proje mimarı Olga Kosterin altında NSW Devlet Mimarı ofisi tarafından tasarlandı ve resmi olarak 1988'de açıldı. 1991'de bölgesel mimari için Avustralya Mimarlar Enstitüsü Balcakett Ödülü'nü kazandı. Müzenin misyon bildirisinde şunlar belirtildi:
Kadim kültürümüzü, mirasımızı ve geleneğimizi korumak, geliştirmek ve tanıtmak. Tüm toplumu ve en önemlisi kendi gençlerimizi aydınlatmak. Atalarından haberdar olmalarını sağlamak, torunlarıyla gurur duymalarını sağlamak ve dünyanın en kurak kıtasında hala hayatta kalabilmemiz için nasıl mücadele ettiklerini, acı çektiklerini ve mutluluğu yarattıklarını bilmelerine izin verin - bunu farklı hükümetler ve politikalar aracılığıyla bilerek. son 150 yılda hala kendi kimliğimiz var. Bu proje Aborijin gururuyla ilgili. [34] [1]
1996 yılında, Aborijin topluluğu üyeleri tarafından, özellikle Toplumsal Kalkınma İstihdam Projeleri aracılığıyla, zaman içinde ihmal edilen bazı duvarların yeniden inşası gerçekleştirildi. [1]
2000 yılında Brewarrina Balık Tuzakları NSW Eyalet Miras Kaydı'nda (SHR) listelendi ve 2006'da Avustralya Ulusal Miras Listesi'nde (Aborijin adları 'Baiame'nin Ngunnhu'su olarak anıldı) listelendi.[1]
2008'de, balık tuzaklarının yanı sıra "yer tutma" çalışmaları için 180.000 $ ile yorumlama çalışmaları için federal fon açıklandı. [1]
2006 ve 2012 yılları arasında, NSW Balıkçılık Departmanı, daha fazla yerli balığın nehir yukarısında gezinmesini sağlamak için balık tuzaklarının hemen doğusundaki Brewarrina savağında yeni bir balık yolu inşa etmek için kapsamlı bir yerel danışma sürecinden geçti. Weir Park'ta nehrin güney kıyısının yanında ve bente bitişik kavisli bir kaya merdiveni olarak son haliyle, balık yolu, bendin birkaç metre aşağısında bulunan geleneksel balık tuzakları ile karıştırılmamalıdır. [1]
Baiame'nin Ngunnhu'su olarak da bilinen Brewarrina Aborijin Balık Tuzakları, kuzeybatı NSW'de Barwon Nehri boyunca bir taş ağ şeklinde düzenlenmiş bir dizi kuru taş savak ve göletten oluşur. Nehir yatağı boyunca kıyıdan kıyıya uzanan 400 m uzunluğundaki bir kaya çubuğunun tüm uzunluğunu kaplarlar. Burada nehir hızlı akar ve sığdır, bir dizi dört alçak akıntıdan 3,35 m alçalmaktadır [35] [1]
1994 yılında Hope ve Vines, balık tuzağı yapımının bilinen özelliklerini özetledi. İnşaat yöntemleri, genellikle uzunlukları duvar boyunca değil, duvar boyunca olacak şekilde birbirine sıkıca yerleştirilmiş kayalarla karmaşıklık ve ekonomi sergiler. Sonuç, daha fazla güç sağlayan bir yöntem olan kursların birlikte örülmesidir. Büyük taşların duvarların üst kısımlarına, örneğin kuru bir taş duvardaki taşları kapatmaya benzer şekilde yerleştirilmesi tekniğiyle daha fazla stabilite elde edilir. Bireysel tuzakların kavisli biçimleri de muhtemelen stabiliteyi artırmak için tasarlanmıştır. Gözyaşı damlası şeklindeki eğriler, akıntı çizgilerini takip eden kuyruk bölümleriyle suyun ağırlığına karşı kemer görevi görür. [36] [1]
Doğal bağlam Düzenle
Balık tuzakları, sıcak ve kuru bir iklim ile karakterize edilen yarı kurak bir bölge olan Darling Riverine Plains Bioregion'da yer almaktadır. Biyolojik bölge, 19. yüzyılın ilk yarısında Avrupa işgalinin başlamasından bu yana önemli değişiklikler geçirdi. Biyolojik bölge içindeki geniş alanlar temizlendi ve kuraklık, mülklerin aşırı stoklanması, yabani ot türlerinin yayılması ve yangın rejimlerindeki değişikliklerin bir araya gelmesi, yaygın arazi bozulmasına katkıda bulundu. Barwon Nehri'nin biyolojik bölgedeki çoğu nehrin durumundan farklı olmayan kötü durumu, balık tuzaklarının bütünlüğünü etkilemiştir. [37] [38] [1]
Barwon Nehri Havzası, eski nehirler tarafından biriken taşkın ovası çökellerinin, biri balık tuzakları olan birkaç yer dışında alttaki ana kayayı gömdüğü büyük bir Kainozoik havzanın bir bölümünü kaplar. [38] Demir oksidin sarıları ve kırmızıları ile lekelenmiş açık gri kil, balık tuzaklarının akış aşağısında nehrin güney kıyısı boyunca alçak bir uçurum olarak uzanır. Bu kile maruz kalma, Ngemba halkı tarafından bedensel dekorasyon ve diğer kullanımlar için önemli bir aşı boyası kaynağıydı. [39] [1]
Barwon Nehri Düzenle
Balık tuzakları, yeraltı suyu bölgedeki nehirlerin taban akışlarını besleyen Büyük Artezyen Havzası'nın güney ucunda yer almaktadır. [39] [1]
Barwon Nehri, Brewarrina'nın kuzey doğusunda, Queensland'in güneydoğusundaki Great Dividing Range'den kaynaklanır. Irmakları, Queensland / Yeni Güney Galler eyalet sınırının bir bölümünü belirleyen Macintyre Nehri'ni besler. Macintyre, Mungindi kasabasının mansabındaki Barwon Nehri olarak bilinir. Nehir, balık tuzaklarının yaklaşık 80 km akış aşağısında bulunan Culgoa Nehri ile birleştiği yerde bir kez daha isim değiştirir ve Darling Nehri olur [40] [1]
Barwon Nehri, akışı azaltılmış kontrollü bir nehir olarak sınıflandırılır. Azalan akış hacimleri ve değişkenlik, öncelikle tarımsal amaçlar için yüzey suyunun ve yeraltı suyunun yukarı yönde hasat edilmesinden ve çıkarılmasından kaynaklanmaktadır. Nehirdeki temel su kalitesi sorunları arasında tarımsal pestisitlerle kirlenme, yüksek konsantrasyonlarda besin ve tuz, mevcut büyük miktarda asılı tortu ve alg patlamalarının ortaya çıkması yer alıyor. [41] [1]
Barwon Nehri'nin bozulmuş durumu, Darling-Barwon Nehri'nin ova havzasının doğal drenaj sisteminin sucul ekolojik topluluğunun nesli tükenmekte olan bir ekolojik topluluk olarak listelenmesinde yansıtılmaktadır. [42] [1]
Nehir bozulmasının kaynakları, kıvrımın kendisinde mevcuttur. Brewarrina kanalizasyon tesisi tahliye borusu, koyu sarı yatakların yakınında nehre boşalırken, Brewarrina Regülatörü'nün beton formu, tuzakların memba ucuna hakimdir. [42] [1]
Doğal bağlamın değiştirilmesi
Güney kıyının bölümleri, bir dizi toprak stabilizasyonu ve taşkın azaltma önlemlerinin inşası veya yerleştirilmesi yoluyla büyük ölçüde değiştirildi. Bunlar şunları içerir:
- toprak bankalarının oluşumu
- sıra sıra kum torbalarının döşenmesi (kum ve çimento ile doldurulmuş)
- kaya dolgulu gabyonların kullanımı
- şev bölümünün tamamının ithal kayalarla kaplanması (beton kenarlarla tel kaplı)
- nehir seviyesinde çelik kesit ve beton istinat duvarlarının montajı
- beton blok sıralarının kullanımı
- jeotekstil kaplamanın döşenmesi
- nehir kanalına granit kayaların yerleştirilmesi
- bankanın tepesi boyunca uzanan beton bir taşkın duvarı inşaatı. [43] ve
- bendin güney ucunda büyük ölçüde taş kayalardan yapılmış bir balık yolu inşaatı. [1]
Bu bölgenin oldukça rahatsız edici doğası nedeniyle, nehrin güney kıyısında çok az arkeolojik malzemenin yerinde kalması muhtemeldir. Kıvrım içindeki güney kıyının bölümleri daha önce çöplük ve peyzajlı bir park olarak hizmet ederken, bir dizi büyük banka stabilizasyon çalışması yeni malzemenin ithal edilmesi ve orijinal toprak tabakasının kaldırılması veya gömülmesiyle sonuçlandı. [33] [1]
Savak Düzenle
Brewarrina Seti veya Darling Weir Number 15, üzerinde Balık tuzaklarının bulunduğu kaya çubuğunun başında inşa edilmiş, 1,2 m yüksekliğinde sabit bir tepe yapısıdır. Resmi olarak 20 Ağustos 1971'de açılan savak, Brewarrina ilçesine evsel su temini sağlamak için inşa edildi. On altı irrigatör ayrıca yaklaşık 100 km'lik bir mesafe boyunca yukarı doğru uzanan savak havuzundan su çeker. [42] [1]
Savak, balık tuzaklarının bütünlüğünü ve nehrin ekolojisini olumsuz etkilemiştir. Yukarı havzadaki balık tuzaklarına doğrudan fiziksel zarar vermenin yanı sıra, bent inşaatı nehrin akışını ve tortu erozyonu, taşınması ve birikmesi gibi doğal süreçleri değiştirmiştir. Savak, inşaat sırasında kurulan balık yolunun suyu nehrin kuzey tarafına kanalize ettiği düşük akışlar dışında, su akışını nehir kanalı boyunca eşit olarak dağıtır. [44] Buna karşılık, nehrin doğal, düşük akışı güney kıyıya yakın bir kanal izledi. Akış düzenindeki bu değişiklik, balık tuzaklarının bazı kısımlarını gömen silt kümelerinin oluşmasına neden olmuştur. [42] [1]
Savağın varlığı, sistemi doğal olarak boşaltan küçük nehir yükseklik artışlarının oluşumunu da azaltmıştır. Balık tuzaklarının kayaları genellikle alglerle kaplıdır ve ince tortuların ve besinlerin bent arkasında hapsolması, bent havuzunda mavi-yeşil alg patlamalarının artmasına neden olmuştur. Bent tarafından yaratılan durgun su habitatları, yerli balıklardan ziyade sazan gibi tanıtılan balık türlerine daha uygundur. [42] [1]
Brewarrina Regülatörü, yerli Avustralya balıklarının pazarlık yapması için çok dik olduğu kanıtlanan batık bir ağızlı balık yolu ile inşa edilmiştir. [42] 2012 yılında bent üzerine daha az dik bir tasarıma sahip, kayalardan bir merdiveni andıran yeni bir balık yolu kuruldu. [1]
Balık tuzakları ile ilgili oluşturulmuş bağlam
Balık tuzaklarındaki eğlence ve eğitim merkezi, Brewarrina Aborijin Kültür Müzesi'dir. NSW Devlet Mimarlar Ofisi tarafından proje mimarı Olga Kosterin ile birlikte tasarlanan bina, 1991 yılında bölgesel mimari dalında Blacket Ödülü kazandı. [1]
Brewarrina Aborijin Kültür Müzesi bölgesinin tasarımı empatik ve mekanın önemiyle orantılı. Bush tucker eğitim alanı oluşturmak amacıyla, çevredeki kırmızı toprak ve granit kayalar ithal edilmiştir. [39] [45] [1]
Diğer çeşitli ziyaretçi tesisleri de nehrin güney kıyısında, kıvrım içinde yer almaktadır. Nehrin güney kıyısı boyunca çok sayıda ve çeşitli işaretler de dikilmiştir. Bu altyapının çoğu Weir Park'ta bulunuyor ve 1970'lerde ve 1990'larda Brewarrina Shire Konseyi tarafından kuruldu. Parkta eski bir traktör de bulunuyor. [46] Traktör ve tabelaların çoğu, yerin önemine müdahaleci olarak kabul edilebilir. [1]
Nehrin kuzey kıyısının çoğu, orada birkaç konut inşa eden Brewarrina Yerel Aborijin Arazi Konseyi'ne aittir. Kuzey kıyısı, temizleme, otlatma ve hayvanların, araçların ve insanların hareketi nedeniyle hasar gördü. Buna rağmen, Barwon Dört Aborijin Rezervinin araştırmaları, mezar alanları, açık kamp alanları, yaralı ağaçlar ve çöplükler dahil 250 arkeolojik alanı ortaya çıkardı. Burada bulunan iki geleneksel mezar alanı koruyucu çitlerle çevrilidir, ancak bölgeye dağılmış kemik parçaları ve taş eserler vardır. [33] Nehrin kuzey kıyısında ziyaretçi tesisleri sağlanmamaktadır. [47] [1]
Koşul Düzenleme
23 Temmuz 2013 tarihi itibariyle balık tuzakları geçmişte önemli ölçüde zarar görmüştür. 1860'ların ortalarında, Avrupalı yerleşimciler tarafından, balık tuzaklarının memba ucunda, tuzaklardan gelen taşlarla delikler doldurularak ve diğer taşları hareket ettirerek, bullock dray'lerinin kullanabileceği ford sağlamak için bir geçit inşa edildi. Tuzaklardaki taşlar da nehir gemilerinin navigasyonunu sağlamak için taşındı ve 1920'lerde kasabadaki binaların temellerini inşa etmek için çok sayıda taş kaldırıldı. [1]
1960'ların ortalarında Barwon Nehri üzerinde 1,2 metre yüksekliğindeki (3,9 ft) Brewarrina bentinin inşası, memba ucundaki balık tuzaklarının kalıntılarını daha da rahatsız etti. Savak, balık tuzaklarının kültürel bütünlüğünü ve nehrin ekolojisini olumsuz yönde etkilemiştir. Orijinal yapıya dahil edilen bent ve balık yolu da tuzaklardaki akış düzenini değiştirmiştir. Savak, daha önce güneydoğu kıyısına yakın bir kanalı takip ettiği nehir boyunca akışı eşit olarak dağıttı. Balık yolu aynı zamanda nehrin kuzey tarafına alçak akıntıları kanalize etti. Murray-Darling nehir sistemindeki yerli balık popülasyonlarındaki düşüşün ana nedeni, bentler ve barajlar tarafından balık göçünün önlenmesidir. [1]
Balık tuzaklarının kalan yapılarına ilişkin araştırmalar, Jeanette Hope ve Gary Vines (1994) tarafından yürütülen koruma planlaması çalışmasının bir parçası olarak 1991 ve 1993 yıllarında yapılmıştır. Bu araştırmalardan ilki, Mullen'in 1906'da hazırladığı balıkçılığın planında, duvarların ve tuzakların ayrıntılarını gözle çizdiği için önemli bozulmalar olduğunu ortaya çıkardı. 1993 saha çalışması sırasında yüksek su seviyeleri ikinci anketin tamamlanmasını engelledi. [47] [1]
Hope ve Vines, 1980 yılına ait bu iki yüzey araştırması ve düşük seviyeli hava fotoğrafları ile 1991 yılında çekilmiş renkli ve kızılötesi fotoğraflardan yararlanarak, balıkçılığın geriye kalan erken dönem yapılarıyla ilgili olarak aşağıdaki gözlemleri yapmışlardır:
- 1906 planında gösterilen birçok duvar ve tuzak artık mevcut değil
- Dört orijinal tuzak setinden üç setin kanıtı görünür durumda kalır (Memba setinden hiçbir kanıt kalmaz)
- Orijinal 1.8 km'lik duvarların (tuzaklar, avlular ve bağlantı duvarları), 750m'si bir şekilde hayatta kalıyor
- Orijinal sistemin sadece yüzde 5'i büyük ölçüde bozulmamış bir formda hayatta kalıyor, yani taş yapılar hala orijinal hizalamalarında ve muhtemelen orijinal yüksekliklerinde ve muhtemelen orijinal yüksekliklerinde duruyorlar.
- İlk planlarda ve fotoğraflarda gösterilen tuzak ve duvarların yaklaşık yüzde 50'sinin bazı izleri duruyor. [48][1]
Hayatta kalan duvarların çoğu sabit bir çöküş durumunda göründüğünden, 1990'ların başlarından bu yana balık tuzaklarının erken yapılarının durumunda önemli bir değişiklik olması muhtemel değildir. Bununla birlikte, büyük ölçüde nehirde oynayan ve balık tutan çocukların faaliyetleri nedeniyle kayaların küçük yer değiştirmeleri ve yeniden düzenlemeleri meydana gelmiş olabilir. Tersine, balık tuzaklarında bulunan bazı silt kümeleri nispeten yeni oluşumlardır ve bu birikintilerin altında balık tuzaklarının ek kısımlarının hala mevcut olması mümkündür. [33] [1]
Ancak, bu etkilere rağmen, balık tuzaklarının çoğu, özellikle mansap ucunda kalır. Bireysel tuzakları orijinal durumlarına döndürmek için büyük bir potansiyel vardır. [1]
NSW Düzenle
Baiame'nin Ngunnhu'su [By-ah-mee's noon-oo olarak telaffuz edilir] olarak da bilinen Brewarrina'daki geleneksel Aborijin balık tuzakları, kuzeybatı NSW'de Barwon Nehri içinde yaklaşık yarım kilometre uzunluğunda kuru taş duvarlar ve tutma havuzlarından oluşur. Balık tuzakları, Avustralya'da kaydedilen en büyük gruptur ve hem yüksek hem de düşük nehir akışlarında balıkların sürülmesine ve yakalanmasına izin veren alışılmadık ve yenilikçi bir şekilde düzenlenmiştir. Aborijin geleneğine göre, ataların yaratılış varlığı Baiame, ağını nehrin üzerinden atarak tasarımı oluşturdu ve iki oğlu Booma-ooma-nowi ve Ghinda-inda-mui ile bu tasarıma balık tuzakları inşa etti. [1]
Ngemba halkı balıkçılığın koruyucusudur ve balık tuzaklarını kullanmaya ve sorumluluk almaya devam etmektedir. Baiame'nin bu sorumlulukların geçimlik, kültürel ve manevi nedenlerle balık tuzaklarında periyodik olarak çok sayıda toplanan diğer geleneksel mal sahibi gruplarla paylaşılması talimatını verdiği söyleniyor. Yer, manevi, kültürel, geleneksel ve sembolik anlamlarla dolu batı ve kuzey NSW'nin Aborijin halkı için son derece önemlidir. Balık tuzaklarının yaratılması ve kullanımlarını yöneten yasalar, Aborijin grupları arasındaki manevi, politik, sosyal, törensel ve ticari ilişkilerin daha geniş bir alanda şekillenmesine yardımcı oldu. Site, Doğu Avustralya'nın en büyük Aborijin buluşma yerlerinden biriydi. [1]
Tuzakların üzerine inşa edildiği ana kaya çıkıntısı, geniş bir alüvyon havzasında nadir görülen bir jeolojik maruziyettir. Yüzeyin incelenmesi, Avustralya manzarasının evriminin daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunma potansiyeline sahiptir. [1]
Brewarrina Aborijin Balık Tuzakları, aşağıdaki kriterleri karşılayarak 11 Ağustos 2000 tarihinde New South Wales Eyalet Miras Kaydı'nda listelenmiştir: [1]
Yer, Yeni Güney Galler'deki kültürel veya doğal tarihin seyrini veya modelini göstermede önemlidir.
Brewarrina Aborijin balık tuzakları, Avustralya'da kaydedilen en büyük geleneksel balık tuzakları sistemidir. Alışılmadık, yenilikçi ve karmaşık tasarımı, kuru taş duvar yapım ilkelerinin, nehir hidrolojisinin ve balık biyolojisinin kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını içeren son derece yetenekli bir balıkçılık tekniğinin gelişimini göstermektedir. Bugün artık uygulanmayan kendine özgü bir yaşam biçiminin kanıtıdır. Atasal bir varlık olan Baiame, NSW'den birçok Aborijin halkı tarafından bu balık tuzaklarının tasarımından ve geleneksel kullanımından sorumlu olarak anlaşılmaktadır. Aborijin geleneğine göre, Baiame ağını nehrin üzerinden atarak tasarımı oluşturdu ve iki oğlu Booma-ooma-nowi ve Ghinda-inda-mui ile bu tasarıma balık tuzakları inşa etti. Komşu kabileler, büyük doğrulamalara, kabul törenlerine, ticaret ve takas toplantılarına katılmak için balık tuzaklarına davet edildi. Balık tuzakları, bu atalara ait ortak bir anlayışın, bir grubun topraklarındaki büyük bir yapıyla ilgili olarak bir dizi Aborijin grubu arasındaki sosyal, kültürel ve ruhsal etkileşimleri nasıl etkilediğini gösterir. Balık tuzakları nedeniyle burası, Doğu Avustralya'nın en büyük Aborijin buluşma yerlerinden biriydi. [1]
Mekan, Yeni Güney Galler'de estetik özellikler ve/veya yüksek derecede yaratıcı veya teknik başarı sergilemek açısından önemlidir.
Balık tuzakları, teknik başarılarının yanı sıra teknik, yaratıcı ve tasarım mükemmellikleri için önemlidir. Avrupa öncesi Aborijin teknolojisinden alışılmadık derecede büyük ve yenilikçi bir yapıdır. Barwon Nehri'nin yüksek su akışlarına dayanacak şekilde tasarlanmış taş duvarlı kümesler, dışbükey duvar yukarı akışa bakacak şekilde gözyaşı damlası şeklindedir. Bazı kalem duvarları diğerlerinden daha yüksek olup, hem düşük hem de yüksek su akışlarında kullanımlarını sağlar. Bu, balıkların hem yukarı hem de aşağı doğru göç ederken yakalanmasını sağlayan farklı konumlara yerleştirilmiş havuz kapıları ile birleştirilmiştir. Balık tuzaklarının yapısı, kuru taş duvar yapım tekniklerinin, nehir hidrolojisinin ve balık ekolojisinin kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını içeren balık yakalamak için verimli bir yöntemin gelişimini göstermektedir. Balık tuzakları, bu Aborijin topluluğunun yer anlayışında önemli bir dönüm noktasıdır. [1]
Yer, sosyal, kültürel veya manevi nedenlerle Yeni Güney Galler'deki belirli bir topluluk veya kültürel grupla güçlü veya özel bir ilişkiye sahiptir.
Yer, manevi, kültürel, geleneksel ve sembolik anlamlarla dolu batı ve kuzey NSW'nin Aborijin halkı için son derece önemlidir. Balık tuzaklarının bekçileri Ngemba halkı iken, Baiame'nin Morowari, Paarkinji, Weilwan, Barabinja, Ualarai ve Kamilaroi gibi bölgedeki diğer kabilelerin bunu organize bir şekilde kullanmasını istediği anlaşılıyor. Her aile grubuna belirli tuzakların tahsis edildiği ve o zaman Aborijin yasalarına göre bunların kullanımı ve bakımından sorumlu olduğu söylenir. Balık tuzaklarının onları inşa eden ve kullanan Aborijin halkı üzerindeki manevi etkisi, Batı NSW'de hikaye çağrışımları ve ilgili sanat eserleri aracılığıyla gösterilmektedir. [1]
Balık tuzakları, bölgeyle bağlantıları olan Aborijin halkı için önemli bir buluşma yeriydi ve öyle olmaya devam ediyor. Balıkçılık aynı zamanda çağdaş Aborijin topluluğu tarafından geleneksel yaşamın ve ülke sahipliğinin oldukça görünür bir sembolü olarak değer görmektedir. [1]
Yer, Yeni Güney Galler'in kültürel veya doğal tarihinin anlaşılmasına katkıda bulunacak bilgiler sağlama potansiyeline sahiptir.
Balık tuzakları, Aborijin halkının kolonizasyondan önce ülkenin bu bölümünü nasıl işgal ettiğini araştırmak için büyük bir potansiyel sunuyor. Mekanın bölgedeki farklı Aborijin grupları için önemli bir buluşma ve tören yeri olduğu anlaşılmaktadır. Balık tuzakları Aborijin çocuklarına, ziyaretçilerine ve araştırmacılara batı NSW'deki Aborijin halkının kültürünü anlamaları ve takdir etmeleri için önemli bir fırsat sunuyor. [1]
Bariz Aborijin öneminin yanı sıra, Balıkçılık, Darling Nehri sistemi boyunca geçmiş peyzaj tarihinin kanıtlarını ortaya çıkaran nadir bir jeolojik maruziyet olan bir ana kaya çıkıntısı üzerine inşa edilmiştir. [1]
Yer, Yeni Güney Galler'in kültürel veya doğal tarihinin nadir, nadir veya tehlikede olan yönlerine sahiptir.
Brewarrina'daki (Ngunnhu) Aborijin balıkçılığı, büyük bir nehir sistemi üzerinde bulunan kuru taş balık tuzağı ve NSW ve Avustralya'da kaydedilen en büyük balık tuzağı olması nedeniyle nadirdir. Alışılmadık bir konumdan yararlanan karmaşık bir tasarıma sahiptir. Aborijin halkı, yaklaşık yarım kilometre uzunluğundaki balık tuzaklarını geliştirmek için büyük bir kaya çubuğu, mevsimlik nehir akışları ve uygun yerel kayaların alışılmadık kombinasyonunu kullandı. Bu balık tuzaklarının boyutu, tasarımı ve karmaşıklığı Avustralya'da olağanüstüdür. Atalardan kalma bir varlığın (Baiame) inşa edilmiş yapılar yaratmadaki rolü de Aborijin toplumunda nadirdir ve balık tuzaklarının önemine katkıda bulunur. [1]
NSW'de kaydedilen sadece dört balık tuzağı var, bunlardan üçü yalnızca kuraklık koşullarında ortaya çıkıyor ve neredeyse görünmez hale geliyor. [1]
Ulusal Düzenleme
Balık tuzakları, 3 Haziran 2005'te Avustralya Ulusal Miras Listesi'ne eklendi. [2]
Ediacaran Yangtze Platformunda karbonat barındırılan baryum izotopik bileşimlerinde dramatik değişiklikler
Baryum (Ba) izotop bileşimleri (δ 138 Ba), modern oksik okyanuslarda Ba izotopik bileşiminin dağılımı üzerindeki biyolojik üretkenliğin güçlü kontrolü nedeniyle yeni bir paleo-üretkenlik vekili olarak savunulmaktadır. Bununla birlikte, okyanus, Dünya tarihinin çoğunluğu boyunca baskın olarak anoksikti ve anoksik okyanuslardaki Ba'nın biyojeokimyasal döngüsü, oksik okyanuslardaki durumdan farklı olabilir. δ 138 Ba'nın antik okyanuslarda biyolojik üretkenliği izlemek için kullanılıp kullanılamayacağı açık değildir. Ediacaran Dönemi, iklim, atmosferik ve okyanus oksijen seviyesi, deniz karbon döngüsü ve biyosferde, Ediacaran tortul kayaçlarının birçok ardışıklığında belgelenen dramatik bir evrimle belirlendi. Bu, kritik dönemde biyojeokimyasal Ba döngüsündeki değişiklikleri araştırmak için bir fırsat sağlar. Bu çalışmada, Güney Çin, Yangtze Gorges bölgesindeki Ediacaran Doushantuo ve Dengying Formasyonlarından karbonat kayalarında büyük δ 138 Ba varyasyonları bulduk. Kırıntılı kontaminasyonun ve potansiyel olarak çökelme sonrası değişikliğin δ 138 Ba varyasyonlarını açıklayamadığını öneriyoruz. Marinoan sonrası karbonat kayaları genellikle negatif karbonat barındıran δ 138 Ba (δ 138 Ba) kaydeder.karbonhidrat) -0,3‰ civarında, buzul sonrası okyanusta dolu ve homojen bir ışık Ba izotop rezervuarının varlığını yansıtır. Shuram/Wonoka korelasyonlu karbonat kayaları belirgin bir negatif δ 13 C belgelemiş olsa dakarbonhidrat gezi, δ 138 Bakarbonhidrat muhtemelen Ba'nın biyojeokimyasal döngüsünü inhibe eden lokal anoksi/öksiniye bağlı olarak sadece 0.00‰ ile 0.35‰ arasında küçük dalgalanmalar gösterir. Geç Ediacaran karbonat kayaları δ 138 Ba'da kademeli bir artış gösterir.karbonhidrat Siyanobakterilerin baskın birincil üretici olarak ökaryotik makroalglerle değiştirilmesinden kaynaklanabilecek Yangtze Platformunun sığ sularında modern okyanus benzeri Ba döngüsünün kurulduğunu düşündüren gelişmiş negatif seryum anomalileri ile sistematik olarak. Antik deniz sistemindeki biyojeokimyasal Ba döngüsünün yerel redoks koşulları tarafından güçlü bir şekilde kontrol edildiğini ve bu nedenle, özellikle oksik ortamlarda paleo-üretkenlikteki değişiklikleri izlemek için Ba izotopik bileşimlerinin kullanılabileceğini öneriyoruz.