Çoğu kişi farkında olmadan günlük hayatta kıyaslamalar yapmaktadır. Ebeveynler çocuklarını başka çocuklarla, eşler kendisini başkalarının eşleriyle, işverenler kendi çalışanlarını başka işverenin çalışanlarıyla kıyaslar.
1. Kıyaslama yapılan çocukta yetersizlik duygusu oluşur. Zamanla özgüvenini yitirebilir.
2. Yetersizlikten dolayı çocuklarda öfke problemleri ve mutsuzluk görülebilir.
3. Kıyaslama yapılan çocuk yetersizliğinden dolayı içine kapanık olabilir. Kendisini yaşamdan izole edebilir.
4. Kıyaslanan çocuk ilerleyen yaşlarda kendisini farklı biri gibi gösterme eğiliminde oluyor.
5. Kıyaslama yapılan çocuk kıyaslama yapıldığı kişiye karşı öfke, nefret veya düşmanlık duyabilir.
6. Kıyaslama da üstün olan çocukta ego problemi olabilir. Üstünlük kurmak isteyebilir.
Osho bu konuya şöyle değinmiştir. “Asla bir çocuğa bir diğeri ile kıyaslayıp, ‘Bak diğeri daha iyi resim yapmış’ deme. Bu çirkindir, vahşicedir, tahripkardır. Her iki çocuğu da mahvediyorsun. Daha iyi resim yaptığını söylediğin çocuk ego, üstünlük fikrini elde etmeye başlar ve kötülenen çocuk ise aşağılanmış hissetmeye başlar. Ve bunlar hastalıktır. Üstünlük ve aşağıda olmak… Bu yüzden asla kıyaslama.”