We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Görünüşe göre çoğu insan her yıl, özellikle kış boyunca bir tür grip veya soğuk algınlığı çekiyor. Eski insanlar düzenli olarak soğuk algınlığı ve grip gibi mevsimsel hastalıklara mı maruz kalıyorlardı?
Kısa cevap
Soğuk algınlığının ve özellikle gribin eski zamanlarda ne kadar yaygın veya düzenli olduğunu belirlemek zordur, çünkü öncelikle en belirgin semptomlar çok sayıda hastalıkla tanımlanabilmektedir. Ayrıca, antik kaynaklardaki açıklamalar genellikle belirsizdir. Bununla birlikte, özellikle eski Çin ve Roma kaynaklarında, soğuk algınlığının (birçok türü vardır) nadir olmadığına dair bazı belirtiler vardır ve bu tanımların grip vakalarını içermesi imkansız değildir. Yine de, eski zamanlardaki gribin somut kanıtı eksik. Ayrıca, ne soğuk algınlığı ne de grip için salgın olduğuna dair çok az kanıt vardır.
Detaylar
Antik yazarların tam olarak ne hakkında konuştuğunu belirlemedeki soruna iyi bir örnek, Wikipedia bağlantısında atıfta bulunulan Herodot'un Perinthus Öksürüğüdür. sempaiskübayukarıdaki yorum. Vikipedi'nin alıntısını aşağıdaki bilimsel gözlemlerle karşılaştırın:
Tıp tarihçileri ve filologlar yıllar boyunca Perinthus Öksürüğünü difteri, grip, salgın ensefalit, dang humması, akut çocuk felci ve diğer birçok hastalığa bağladılar.
Kaynak: Paul M.V. Martincorresponding ve Estelle Martin-Granel, '2,500-year Evolution of the Term Epidemic' (Emerging Infectious Diseases, 2006 Haz; 12(6): 976-980)
Bu bilimsel fikir birliği eksikliği makalede de belirtilmiştir. Hipokrat döneminde bulaşıcı hastalıklara dair içgörüler. (2008), ve yine burada:
MÖ 412'de, "Salgınlar Kitabı"nda Hipokrat, "Perinthus ateşi" veya "Perinthus öksürüğü" olarak adlandırılan varsayılan grip benzeri hastalık sendromunu tanımladı. Bazı bilim adamları bunun muhtemelen gribin ilk tarihsel tanımı olduğunu iddia etseler de (şimdi Yunanistan'ın kuzeyindeki Marmaraereglisi'deki bir liman kenti olan Perinthus'ta her yıl düzenli olarak meydana gelen bir üst solunum yolu enfeksiyonunun kış ve bahar salgını) , diğerleri, Hipokrat'ın 19. yüzyılın önemli editörü Émile Littré (1801-1881) dahil olmak üzere, difteri teşhisinin komplikasyonların tanımına daha uygun olacağını düşünüyorlar.
Kaynak: Barberis ve diğerleri, J Prev Med Hyg. 2016 Eylül; 57(3): E115-E120
Makale İnfluenza viral ekosistemleri üzerine tarihsel düşünceler betimleme sorununun yaygın olduğunu not eder:
Yunanistan, Roma ve diğer eski uygarlıkların klasik edebiyatları ile Karanlık ve Erken Orta Çağ kayıtları, insan ve hayvan hastalık salgınlarının raporlarıyla doludur. Çoğu durumda, söz konusu hastalıklar o kadar belirsiz tanımlanmıştır ki, modern hastalıklarla özdeşleşmek zor veya imkansızdır.
Kaynak: David M. Morens ve Jeffery K. Taubenberger, 'Influenza Diğer Solunum Virüsleri'nde 'Grip viral ekosistemleri veya soluk bir at, ölü köpekler, başarısız kümes hayvanları ve hasta domuzlar hakkında tarihsel düşünceler'. 2010 Kasım; 4(6): 327-337
Kyle Harper (klasikçi), Roma'nın Kaderi: İklim, Hastalık ve Roma İmparatorluğunun Sonu, gribin antik Roma'da var olduğundan daha emin, ancak kanıt eksikliğini "şaşırtıcı" olarak nitelendiriyor. Kısacası,
Grip, binlerce yıl önce domuzlardan, ördeklerden veya diğer hayvanlardan bulaşan en eski uygarlık hastalıkları arasında yer alabilse de, Avrupa'nın Orta Çağlarına kadar insanlar arasında yayıldığına dair açık bir kanıt ve on beşinci ve on altıncı yüzyıllara kadar inkar edilemez bir kanıt yoktur.
Kaynak: Kenneth F. Kiple (ed) 'Cambridge Dünya İnsan Hastalığı Tarihi'
Soğuk algınlığı konusunda, belirsiz de olsa, bunların çok uzun zamandır var olduğu konusunda bir fikir birliği var gibi görünüyor:
Taş Devri'nde soğuk algınlığı hakkında kesin bir şey bilinmiyor.
Spesifik bilgi eksikliğimize rağmen, o dönemde soğuk algınlığının var olduğundan nispeten emin olabiliriz. İnsanlar geniş ailelerde ve köy benzeri topluluklarda yaşamaya başladığında, soğuğun yayılması için zemin hazırlanmıştı, çünkü insanların birbirine yakın yaşadığı yerlerde soğuk algınlığı gelişir.
Kaynak: Isabel Atzl ve Roland Helms, 'Soğuk algınlığının kısa tarihi'. Ronald Eccles ve Olaf Weber'de (eds), 'Soğuk algınlığı' (2009)
Aynı yazarlar şunu not eder:
Binlerce yıldır, geleneksel Çin tıbbı, soğuk algınlığının bir 'rüzgar ve soğuk' hastalığı olduğuna inanmıştır…
Şiddetli üşüme, düşük ateş, boyun ağrısı, terleme yok (kuru cilt), 'rüzgar ısısı' (biraz titreme, daha fazla ateş, belirgin boğaz ağrısı, hafif nemli cilt, nabız atan baş ağrısı) gibi semptomlarla birlikte 'rüzgar-soğukluğu'na ek olarak yanı sıra nem ve kuruluk çeşitli etkileri de teşhis edilebilir. Çin tıbbı bu nedenle her nezleyi aynı şekilde tedavi etmez.
Han hanedanlığı döneminde (MÖ 206-MS 220) mevsimlere göre hastalıkların yaygınlığına ilişkin gözlemler gözlemlenmiştir:
Han hanedanlığında hastalık her şeyden önce mevsimsel bir fenomen haline geldi. Daha önceki gözlemciler, farklı rahatsızlıkların farklı mevsimleri karakterize etme eğiliminde olduğunu zaten fark etmişti. Örneğin, Zhou li (Zhou Hanedanlığının Ritüelleri) ilkbaharda baş ağrılarının yaygın olduğunu, yazın ise kaşıntı gibi uyuzların yayılmasıyla, sonbaharın sıtma ve diğer ateşlerle ve kışın solunum bozukluklarıyla karakterize olduğunu gözlemledi (Lu ve Needham 1967). ). Aynı iklim patojenlerinin rüzgar ve soğuktan farklı mevsimlerde farklı etkileri olduğu da yaygın olarak belirtilmişti. Yazın soğuğu gibi mevsimsel olmayan hava koşulları özel tehlikeler doğurdu ve sıklıkla salgın hastalıklara yol açtı.
Kaynak: Kiple (ed)
Kanıtlar, örneğin MS 2. yüzyıldaki Çinli doktor Zhang Ji'den de geliyor.
Soğuk algınlığına gelince, yol açtığı ateşli rahatsızlıkların incelenmesi, sonunda farmakolojik geleneğin en etkili incelemesi olan Zhang Ji'nin ikinci yüzyılın sonlarında yazılmış Shanghan lun'unun (Soğuk Rahatsızlıklar Üzerine İnceleme) konusu haline gelecekti.
Kaynak: Kiple (ed)
Batıda mevsimlerle olan ilişki Hipokrat ve Galen tarafından da not edilmiştir. Hipokrat yazdı:
Kışın, plörezi, zatürree, nezle, ses kısıklığı, öksürük, göğüs ağrıları, kaburga ve bel ağrıları, baş ağrısı, vertigo ve apopleksi.
Yunan doktor Pedanius Dioscorides'in (MS 1. yüzyıl) çalışması De Materia Medica (muhtemelen) soğuk algınlığı semptomları için çareler içerir:
Dioscorides, turpları boğaz ve öksürük için anti-inflamatuar olarak ve bal ile karıştırılmış soğan suyunu (bugün hala kullanılır) mukusun atılmasına yardımcı olarak tanımlar. Kükürtün de etkili olduğu düşünülüyordu: “Yumurtayla birlikte yenirse veya sigara ile sürülürse öksürüğe ve iç ülserlere karşı yardımcı olur.… Nezleye karşı faydalıdır…”
Kaynak: Atzl ve Helms'de alıntılanmıştır
Mısır'da MÖ 1550'den kalma Ebers Papirüsü vardır:
Ebers papirüsünde 20 çeşit öksürüğün yanı sıra soğuk algınlığı da konu ediliyor. Soğuğu vücuttan atması gereken bir büyünün formülü şöyledir: "Ak dışarı, pis burun, dışarı ak, pis burnun oğlu. Dışarı çık, kemikleri kırarsın, kafatasını harap edersin ve başın yedi deliğini hasta edersin.”
Kaynak: Atzl ve Helms