Hayatta her zaman tuhaf şeyler olur. İnanılmayacak şeyler. Duyunca, yok canım, olmaz öyle şey, diyeceğimiz. Ama oluyor işte.
Hikayemiz o kadarı da olmaz diyeceklerimizden. Ama olmuş işte. İstanbul’da her zaman her şey olabilir. Çünkü, İstanbul’da tutunabilmek başlı başına bir uğraştır.
Genç bir adam para kazanmanın bir yolunu bulur. Dolmuşlarda para kazanacaktır. Günlerce, aylarca, yaklaşık iki yıl boyunca dolmuşa biner, her gün defalarca.
Bir hat seçer önce, Üsküdar-Kadıköy örneğin. Dolmuşa biner, önlerde oturur veya ayakta durur. Müşterilerin paralarını alır ve şoföre uzatır. Para üstlerini alır ve hemen iner. İnecek var der ve aniden iner. Para üstleri onda kalır. Kalabalık dolmuşları seçer.
Bazen de parayı şoföre uzatmadan iner. Ücretler ve para üstleri onda kalır. Aynı hatta defalarca yapar bunu. Sonra hattı değiştirir. Kadıköy-Bostancı gibi. Bu kez aynı işlemi yine yapar. Yolcuların dikkatsizliğinden, şaşkınlığından yararlanır.
Bu üçkağıdı aylarca yapar. Hiç de yakalanmaz. Gözlük, şapka kullanır. Şehrin çeşitli noktalarında devam eder. Para biriktirir böylece, hergün yüzlerce lira kazanmaktadır.
Sonra ev ve araba alır ve bu numarayı bırakır. Sonra da bir şirkete girer ve pazarlama müdürü olur. Bu işte de iyidir. Malı satıncaya dek çok dil döker. Elli bin liralık malı ikiyüzbine satar, şirketten payına düşeni alır. Sattıktan sonra ise müşterinin telefonlarına çıkmaz ve hatta engeller.