O, saçlarını her savuruşunda hop ediyordu Mehmet’in yüreği.
O başak yığınları sevdiği kızın narin omuzlarını yalarken içinde baharı uyandırıyorlardı.
Adı Özlem’di. Bir ay önce gelmişti sınıfa. Babasının tayini nedeniyle başka bir şehirden kendi şehrine ve dünyasına dalıvermişti bir anda.
Sevdiği kızın babasına büyük bir minnet duyuyordu. Ama ondan da fazla kızıyordu, o altın başak yığınlarına bakıp da kalbinin orta yerine o sızı her çöktüğünde.