Parlak bir cumartesi sabahı, gergin bir heyecanla San Francisco'daki mahallemdeki dans stüdyomda yürüdüm. Bir dans hocası rolü için seçmelere katılmam planlanmıştı.
Seçme rutini zordu.
Odaklanmaya ve adımlara ayak uydurmaya çalıştım, ancak hazır olmadığımı anlamaya başladım. Seçmelerin ortasında yeterince iyi olamama kaygısı çok fazlaydı.
Seçme sonuçları yayınlandığında, benim adım hiçbir yerde bulunamadı. Basit çizgili bir kağıt günümü mahvetti.
Aslında bundan fazlasını yaptı.
Stüdyoyu tekrar ziyaret etmekten çok utandım. Vücudumun zayıflamasına ve zor kazanılan kaslarımın kullanım eksikliğinden dolayı zayıflamasına izin verdim. Birkaç ay dans etmeyi bıraktım. Denedikten ve başarısız olduktan sonra geri dönmeyi hak ettiğimi hissetmedim . Durum mükemmeliyetçiliğime meydan okudu.
Garip bir şekilde, hem seçmelerimde başarısız olmanın hem de danstan vazgeçmenin utancı hayatımın diğer bölümlerini etkilemeye başladı. Utanç, kafamdaki monoloğuna devam etti.
Ben hazırlıklı değildim. Neredeyse yeterince pratik yapmamıştım ve kesinlikle yeterince formda değildim.
Bu geribildirimi kendimi geliştirmek için kullanmış olsam da, utanç ve endişe hepsini sinsi, yıkıcı bir mesaja yoğunlaştırdı.
Yeterince iyi değildin, tekrar etti.
Bu zengin dersleri istiyorsanız, büyüme zihniyetine ihtiyacınız var. Başarısız olduğunuz çabanın geri bildirimlerini gelecekteki stratejinize dahil edebilmelisiniz.
Tek kişilik acıma partimi bitirmeye karar verdiğimde, bir sonraki eylemim başarısızlıkla ilişkimi yeniden düşünmekti. O zamandan beri öğrendim ki, bu ilişkiyi, harika olduğunuz şeyle sınırlı olmayan bir yaşam sürmek için rahat olana kadar tekrar tekrar düşünmenin tamamen doğal olduğunu.
Yeni büyüme düzeylerini hedeflediğimizde, başarısızlık başarıdan daha tutarlı bir şekilde ortaya çıkacaktır. Aslında çok mantıklı. Başarının bize hiçbir şey öğretmediği fikrine inanmasam da (yani, hedefimize ulaşabileceğimizi öğretir), başarısızlık daha kapsamlı bir eğitim sunar.
Bu zengin dersleri istiyorsanız, büyüme zihniyetine ihtiyacınız var. Başarısız olduğunuz çabanın geri bildirimlerini gelecekteki stratejinize dahil edebilmelisiniz. Aksi takdirde, başarısızlık sadece utancı harekete geçirir ve siz o olumsuzluk çukurunda boğulurken hiçbir şey öğrenilmez.
Yapmam gereken bir seçim vardı.
Başarısız olmanın utancını hissetmeye veya gerekli rota düzeltmelerini anlamaya öncelik verir miydim?
Açıkça bunlardan sadece biri herkese hizmet ederdi. İkincisini seçtim ve ağırlık çalışmasıyla zindeliğimi artırmaya karar verdim.
Eğitmen, bize ihtiyacımız olan yardımcı ekipmanı ("planör, top ve kayış") söyleyerek katılımcıları karşılayan neşeli bir kadındı.
O sınıftaki ilk seferimdi ve bu öğelerin ne olduğunu tam olarak bilmiyordum. Aptal görünmek de istemedim. Yine, önemli seçim şuydu: hangisi daha önemliydi ?
Eğitmene “Bunların ne olduğunu bilmiyorum” dedim.
Başarısızlığı kucaklayan yeni zihniyetimde ilk fark ettiğim şey bu. Bir şeyleri bilmemeye istekliydim.
Bana eşyalara işaret etti.
Isınmalar beklediğimden daha yoğundu. Kısa nefesler sayesinde, kendime olan önceki bağlılığımı pekiştirdim: elimden gelenin en iyisini yapacağım ve bu kadar.
Ana egzersizlerimize başladığımızda, işleri doğru şekilde yapmamanın utanç verici yanığını hissettim. Bu hissi bir kenara ittim ve hareketlere odaklandım. Devam ederken birçok ara verdim. Tek bir burpee yapmayı reddettim, o zamanı su molası olarak değiştirdim. Sınırlarımı biliyordum.
Sınıfı geçtim.
Antrenman dersinden sonra, San Francisco'nun dik tepelerinde eve doğru yürümeye başladım. O kadar yorgundum ki yürümeye ara bile verdim.
İşte anladığım şey: Geçmişte sürekli olarak daha yüksek fitness seviyelerini takip etmeme engel olan başarısızlık değil. İlişkili utanç bu.
Başarısızlığı kucaklamak, toplumun beklentilerine uymak veya bir yere saklanmak için şartlandırılmış bir kadın için kolay değildir.
Başarısızlığa neden bu kadar çok utanç var?
Bunun kadınlar için neden altı çizildi?
Utanç korkunç bir motivasyon kaynağıdır. Çalışmıyor. Bir fitness sınıfındaki tüm alıştırmaları tamamlayacak kadar formda olmamam için "yapmam gereken" utanç üzerine yoğunlaşırsam, muhtemelen hep birlikte denemeyi bırakırdım.
Denediğim her şeyde hemen harika olmayacağım, ama işe koyabilirim. Utanç bu süreçte bir faktör olmak zorunda değildir.
Bir sonraki ağırlık antrenmanı dersimi planlarken kendime bunu hatırlattım.
Bu yazı yazarken, Ukrayna'ya yönelik Rus saldırıları iki haftadan biraz daha uzun bir süre önce başladı. Aradan bu kadar az zaman geçmiş olması gerçeküstü hissettiriyor.
Bunlar, ilginç bulduğum fikirler ve kavramlarla ilgili notlarım - kitabın kapsamlı bir özeti değil. Lütfen bağlı kuruluş bağlantılarının dahil olmadığını unutmayın, Yalnızca kişisel olarak kullandığım ürün ve hizmetleri önerdiğimi ve arkasında durduğumu bilin.
Mars, Uranüs ve Kuzey Düğümü, 1 Ağustos 2022'de 18 derecede Boğa burcunda kavuşuyor. Yataklarımız yanarken nasıl uyuruz?-Gece yarısı yağı Yılın en önemli astrolojik yönlerinden biri olan Mars ve Uranüs'ün kaderin Kuzey Düğümü ile kavuşumu, gerçek bir aciliyet hissinin eşlik ettiği büyük bir uyandırma çağrısıdır.
Bu gönderi, DFINITY ekibinin merkezi olmayan bulut vizyonunu ve bunun geleneksel blok zinciri ve Amazon Web Servisleri gibi mevcut bulut sağlayıcılarıyla ilişkisini araştırıyor. Büyük ölçekli bir ağ tarafından uygulanan DFINITY teknolojisinin gösterimleri 2017 sonbaharında yapılacak ve bunu, 2018 yazının başlarında piyasaya sürülmesi beklenen “açık bulut” ağıyla kâr amacı gütmeyen vakıf için bir Ana bağış toplama izleyecektir. .
asla kırılmayan, kendi yolunu bulan, ateşle şıngırdayan, her zaman inanmak isteyen, başka her şey neden önemli olsun ki, her şey bir yolunu bulup dururken, yavaş yavaş kalbimi veren türden. Bir yabancıya, hiç ayrılmak istemeyeceklerini umarak, umarım yeterli olur, her şey zorlaştığında ve umarım bir gün, o kadar da sert olmadığımı bilerek, kendimi yeterli bulurum. gerçekten blöf dediğim bu 'korkusuz Varlık'ta.
Tarih boyunca insanlar yalnızlık veya ilham aramak ya da ruhsal farkındalıklarını derinleştirmek için vahşi doğaya yalnız gittiler. Yerli Amerikalılar genellikle genç erkekleri vizyonlarını aramak için haftalarca vahşi doğaya gönderirdi (Farb 1967).