Bölüm150: Kıvrılan Kar Ejderhası
Çeviri: Noblesse
“Birbiriyle savaşan zirve uzmanlar.”
Liu Zongyuan’ın ifadesi daha ağırbaşlı ve ciddi hale geldi.
Ye Qingyu Güneybatı yönüne doğru bakarken başını salladı.
Onlar beş gün süren uçuştan sonra, o ve diğerlerinin bulunduğu gemi, Patlayıcı Kar Buzulunun topraklarına çoktan girmişti. [Fırtına Harekâtının] ön savaş alanı, besbelli Patlayıcı Kar Buzulunun dış sınırlarında meydana gelmişti. Savaş çoktan başlamış ve her yeri kuşatmış olmalıydı. Şu anda, iki kuvvet de pençelerinin iç içe geçmesiyle kısa bir çatışmaya girmiş olmalılar. On yıl boyunca birbirleriyle savaştıktan ve birbirlerine rakip olduktan sonra, her iki tarafta birbirini çok iyi tanıyordu. Bir grubun tamamen yok olduğu bir sahne olmazdı. Bugün, zirve seviye uzmanların çatışma zamanı gelmişti.
Ye Qingyu, ordunun planının ne olduğunu bilmiyordu.
Fakat bu savaş başladığından beri, her şey plana göre ilerliyordu.
Dövüş Yolu Niyetini ilk yayan kişi, Youyan sınırının büyük ordusunun komutanı olmalı. Sonradan ikinci kötü ve meşum Dövüş Yolunun İradesi, o kişiden yayılmış olabilir mi?
O kişi kendini göstermiş miydi?
Ye Qingyu sessizce kalbinin içinden düşünüyordu.
O anda—
“İyi, başlayabiliriz,” Bay Liu, cübbesinin ön tarafından belini tutarken vücudu cirit gibi düzleşmişti. Birkaç adım öne geçerek, zeplinin pruvasında durdu ve nefes alış verişini yavaş yavaş kontrol etti. O savaştan önce durumunu en uygun hale getiren bir dövüş sanatçısı gibiydi.
Zırhlı bir asker devasa, yeşil bir taş masa getirdi. Üzerinde kar beyazı yeşim gibi bir hayvan derisi parşömeni vardı.
Parşömen açıldığında içi tamamen beyaz ve boştu.
Xing’er bu taş masanın önünde durdu. Boyutlar arası bir keseden, bir ayı kelebeği taş mürekkep levhası, bir ejderha kanı hazine mürekkep çubuğu ve bir parça gizemli masmavi buz çıkardı.
Bu gizemli buzu eritmek için avucunun ısısını kullandıktan sonra ayı kelebeği mürekkep levhasında bulunan sıvıya ejderha kanı hazine mürekkebi çubuğunu batırdı. Kör bir metal hançeri kullanarak öğütmeye başladı. Böyle yumuşak bir hareket dizinin altında, ejderha kanı hazine mürekkebi çubuğu çok hızlı bir şekilde ayı kelebeği mürekkep tabakasında çözülmeye başladı. Birisi içinde ki kıpkırmızı kan mürekkebini görebilirdi. Mürekkebin hafif ve garip kokusu havaya yayılmaya başladığında insanlara kalplerini rahatlatan rahat bir his veriyordu.
Xing’er-in hareketleri nazik ve sakindi. Ye Qingyu ilk kez tanık olsa da onun bütün hareketleri pürüzsüz bir dans gibiydi. Her hareketinin Cennetin yolunun özünü içermesi gibi bir şeydi.
Birisi mürekkep öğütmek gibi küçük bir şeyi ancak böyle mükemmel bir şekilde yapabilirdi.
Geminin üzerinde her hangi bir ses ya da hareket yoktu. O yavaş yavaş bulutların ve sisin içinden süzülüyordu.
Sonra gemi irtifasını alçaltmaya başladı.
Beyaz bulutlar daha da ince hale geldi.
Eğer Ye Qingyu aşağıyı incelemiş olsaydı, sonunda her şeyi açıkça görebilirdi.
O kalbinden hayranlıkla iç çekmesine engel olamadı.
Dağ sıralarının gümüş yılanlar gibi olduğu geniş buzun ve karın kıtası. Balmumu benzeri bir kıta.
İsminin Patlayıcı Kar Buzulu olmasından, bir kişi bu kıtanın zemininin tamamen buz ve karla kaplanmış olduğunu hayal edebilirdi; son derece soğuk bir yer. Fakat Ye Qingyu’nun sonsuz beyaz kar zemini bizzat görmesi, tanrılara benzer buz zirvelerinin yanlışlıkla ölümlü dünyaya inmesini görmek gibiydi, bir ejderhanın iplik iplik yeryüzünde hareket etmesini görmek gibiydi, çok sarsıcıydı. Bu, tamamen buz ve kar tarafından oluşturulmuş bir dünyaydı. Çok güzel ve çok tuhaftı, tıpkı kutsal bir manzara gibiydi.
Bu, buz ve kar tarafından yönetilen bir dünyaydı.
Buradaki Şeytan Irkının Kar Alanı Şeytan Irkı olarak anılmasına şaşmamalı.
“Herkes dikkatli olsun!”
Liu Zongyuan, askerlerin tamamen tetikte olmasını emretmek için düşük bir ses çıkardı.
Bu güzel kar sahnesiyle sarsılan askerler kendine geldiler.
Ye Qingyu da hızla kendine geldi.
O şunu çok iyi biliyordu, bu buz dünyası güzel olmasına rağmen sadece uzaktan görmek için uygundu. Bir kişinin böyle bir ortamda yaşaması korkutucu bir deneyim olurdu. Soğuğun köpürmesi durumu, sayısız yaşamın son bulmasına yeterliydi. Şeytan Irkının bitki örtüsü olmadan, yiyecek olmadan, böyle sert bir ortamda nasıl yaşayabildiği bilinmiyordu.
Kar Alanı Şeytan Irkının bu yıllarda, Youyan Sınırı aracılığıyla Güney’e gitmeyi hayal etmesine ve Kar Ülkesine ait olan toprakları işgal etmek istemesine şaşmamalıydı.
Her şey kendi ırklarının üremesi ve çoğalması içindi.
Kimse Bay Liu’nun eline ne zaman kırmızı fırçalar aldığını bilmiyordu.
Bu fırçaların her biri özeldi ve küçük bir bebeğin kolunun kalınlığı kadardı. Açıkça, her fırçanın gövdesine bakıldığında üzerine oyulmuş bir sarmal ejderha vardı. Fırçanın ucu parlak ve dolgundu. Bu fırçanın ucundaki tüylerin nasıl bir yaşam formuna ait olduğu bilinmiyordu. Onlar ejderha kanı mürekkebine daldırıldıktan sonra hafif bir parlaklık yaymaya başlamışlardı. Onlar gece floresan ışığı yayan iki yıldızmış gibi, birinin gözlerini kamaştırıyor ve sersemleşmesine neden oluyordu.
Bay Liu’nun iki eli de aynı anda hareket ediyordu;
Bir tanrının resim çizmesi gibiydi.
Ye Qingyu dikkatle baktığında Bay Liu’nun çizdiği şeyin, aşağıdaki Patlayıcı Kar Buzulunun arazi ve topoğrafyası olduğunu gördü.
Geminin geçtiği her yerde, Bay Liu’nun gözlerinin gördüğü her şey, parşömen üzerine çiziliyordu.
Fırçalarını kullanma hızı çok fazlaydı. Sadece hafif bir bakış atarak, aşağıda ki her şeyi, kar beyazı parşömenin üzerine her hangi bir fark olmadan kopyalayabiliyordu. Sadece birkaç vuruşla, zeplinin altında ki binlerce millik alanı çiziyordu. Çizgiler düzgün ve akıcıydı. Parşömende ki her şey, sanki canlıymış ta birisinin önüne zıplayacakmış gibiydi, sanki parşömende çizilen her şey bir iz düşümmüş gibiydi.
Mükemmel ve zarif bir çizim becerisi!
Neredeyse bir ‘yol’ gibiydi.
Ye Qingyu en sonunda, Bay Liu’nun neden bizzat düşman topraklarının derinliklerine girmekle görevlendirildiğini anladı.
Eğer onlar Patlayıcı Kar Buzulunu tamamen gezebilirseler, Şeytan Irkı hakkında hiçbir şey gizlenemezdi. Eğer bu görev başarılı bir şekilde yürütülürse, Patlayıcı Kar Buzulundaki her şey Youyan Sınırının kendi ellerindeki tanıdık bir şey olacaktı. Onların gelecekte, Şeytan Sarayına karşı askeri önlemler almaları gerektiği zaman başarılı olma olasılığı daha da yükselecekti.
Ye Qingyu bu anda birdenbire görevinin öneminin hiç de düşük olmadığını fark etti.
Zaman an be an geçti.
Bir saat sonra, yeşil taş masanın üzerindeki kar beyazı parşömen tamamen çizimlerle dolmuştu.
Ejderha kanı hazine mürekkebi de tamamen bitmişti.
Bay Liu havaya doğru uzun bir nefes üfledi. Vücudunun etrafında sıcak hava buhar çıkarıyordu. Belli ki uzun süreli bir çizim süreci, enerjisini çok fazla tüketen bir işti.
Yanındaki zırhlı asker, bu kar beyazı parşömeni dürdü ve gemideki kamaraya geri götürdü.
Başka bir kar beyazı parşömen, yeşil taş masanın üzerine serildi.
Xing’er kafasını indirmiş bir şekilde mürekkebi öğütmeye devam ediyordu. Onun bütün maneviyatı, mürekkebi öğütmeye dalmış gibiydi.
Bay Liu, nefes alış verişini düzeltti. Ruhsal durumunu düzelttiğinde, iki elinin her biriyle yine bir fırça tuttu. Ve tekrar çizmeye başladı.
Ye Qingyu’nun bakışları Bay Liu’nun vücuduna indi. Onun çizmesini gözlemledi, fırçasının hareket ettiğindeki karalılığını gözlemledi, fırçasını kaydırdığı zaman fırçanın doğallığını gözlemledi, parşömen üzerinde görünen antilop kavisi çizgisinden sonra çizgisini gözlemledi, bu gizemin içindeki esrarengizliği hissetti… Ye Qingyu, neden olduğunu bilmese de kalbinde bir şeylerden etkilendiğini hissetti. Böyle gizemli bir his, bir şeyi anlamak gibiydi fakat yine de ufak bir parça eksikti. Bu hissin ne olduğunu açıkça söyleyemiyordu, bu çizmesinin dışını tırmalayan bir kedi gibiydi, birinin deliye dönmesine neden oluyordu.
Diğer tarafta.
Liu Zongyuan’ın gözleri Ye Qingyu’nun vücuduna indi. Biraz sersemledikten sonra gördüğü şey karşısında şok oldu.
Ye Qingyu meditasyona giren eski bir keşiş gibiydi. Tüm aurası bağımsızdı, doğa ile bir olmuş gibi bir his veriyordu.
Liu Zongyuan bu tür bir aurayı, bir zamanlar Öncü kampının generali, Liu Siufeng ve diğer birkaç zirve seviye uzman olan komutan sınıf savaşçılarında görmüştü…
Bu sırada Ye Qingyu’nun ifadesi, aydınlanmayı dinleyen ve özü duyabilen bir havari gibi sürekli olarak değişiyordu. Yüzünde her bir nefes süresinde meydana gelen ifadelerin dönüşümü, ‘Yol’-un tamamen içine dalmış olduğunun bir işaretiydi.
“Bay Liu, Youyan Sınırında [Resim Azizi] unvanına sahip. Her ne kadar hiç bir dövüş gücüne sahip olmasa da, onun resim teknikleri zaten tek başına çizim ‘Yol’-una girebilecek dereceye yakındı. Bay Liu’nun çizdiği her sefer, ‘Yol’-un İradesinin ortaya çıkacağı ve çizimlerinde yer alan doğal durumun geri dönüşün bir türü olduğu söylenirdi. [Youyan Sınırının Savaş Tanrısı] Lord Lu bile, buna şaşkınlıkla iç geçirmişti. Normal insanların bu aurayı algılamalarının hiçbir yolu yoktu. Ye Qingyu kim ki, onun Bay Liu’nun çizimlerinde yer alan doğal kanunu anlayabilmesi mümkündü? ”
Liu Zongyuan aşırı derecede şoke oldu.
O şu anda tüm dikkatini Bay Liu’nun resmine odaklamıştı. Bazı küçük faydalar kazanmıştı fakat kesinlikle Ye Qingyu gibi abartılı bir ölçüde değildi.
“Bu genç adam inanılmaz. Zamanla, belki de Youyan Sınırının bel kemiği haline gelebilir ve zirvede durabilir. ”
Liu Zongyuan bunu düşündüğü an, beynini kullandı. O birdenbire bir fikir düşündü, önümüzdeki günlerde Ye Qingyu’ya yaklaşmaya çalışmalıydı. En azından tanışmış olacaklardı ve eğer gelecekte Ye Qingyu gerçekten gelişirse, bunun onun için hiç bir sakıncası olmayacaktı ama kesinlikle faydaları olacaktı.
Zaman akıp geçti.
“Vay be …”
Bay Liu havaya bulanık bir nefes üfledi.
Sonunda fırçasını durdurdu.
İkinci kar beyazı parşömen, bitmişti.
Bay Liu’nun alnından sıkı ve kümelenmiş ter boncuklarından oluşan bir sıra aşağıya damlıyordu.
Onun ruhu biraz tükenmişti.
Zırhlı asker, kaldırmak için parşömeni dikkatlice dürdü.
Üçüncü kar beyazı parşömen yerini çok hızlı bir şekilde almıştı.
Bay Liu, gerinmek için biraz hareket etti. Tekrar çizmek üzereyken, Ye Qingyu’nun yanında durduğunu gördü. Onun yüzünde öfke, kızgınlık, mutluluk, keder, delilik ve çılgınlık gibi birçok ifade gözüküyordu, o kendini tamamen unutmuştu. O tamamen tarif edilemez bir duruma dalmıştı. O bunu gördüğünde tereddüt etmesine engel olamadı. Hayrete düşmek dışında, başka bir meseleyi düşünmesine engel olamıyordu.
O, onlarca yıl önce çizerken, sanki çılgın ve sarhoşmuş gibi böyle bir ifade gösteren bir kişi vardı…
O kişide, benzer şekilde gençti, benzer şekilde kahramanca bir havaya sahipti, benzer şekilde dinçlikle parlıyordu.
O kişinin imparatorluk tarihinde ki en büyük haine dönüşmesi üzücü bir durumdu.
Bir boşluk anı. Zaman, Bay Liu için geri dönmüş gibiydi ve geçmişte ki o sahneye geri dönmüştü.
Böyle bir olay ve böyle bir sahne geçmişte yaşanmış olana çok benziyordu.
Boom!
Zeplinin altındaki toprakta birdenbire bir gürleme sesi yayıldı.
Zeplindeki herkes şok oldu.
Ye Qingyu da içine girdiği durumdan şiddetle uyandı.
“Ne oldu?”
O diğer insanlara kafa karışıklığıyla baktı.
Liu Zongyuan hızla geminin kenarına geldi ve altına bakmak için başını indirdi.
“Kar ejderhası kıvrılıyor… Herkes dikkatli olsun, aşağıda bir kar ejderhası mağarası var!” Liu Zongyuan’ın ifadesi büyük ölçüde değişti. Askerlerin yüksek düzeyde tetikte olması ve savaşa hazırlanmaları için emir verdi.
Zırh levhalarında ki her asker hareket etmeye başladı.
Ye Qingyu da geminin kenarına geldi. Ve aşağıyı inceledi.
Altındaki buz ovaları aniden dalgalanan bir okyanusa dönüştü. Çok miktarda kar ve buz tabakası altüst oldu. Aşağıda binlerce metre uzunluğundaki bir su canavarının iplik iplik hareket ettiğini belli belirsiz görülebiliyordu. Okyanusta yüzen ilahi bir ejderhaymış gibi, buz ve karın içinde sürünüyordu. Geçtiği her yede ki buz katmanları toz haline geliyor, buz zirveleri çöküyor ve toprak sıvı gibi paramparça oluyordu…
Kar beyazı devasa canavarın bedeninde belli belirsiz ejderha pulları görülebiliyordu. Dış görünüşü son derece korkutucuyken buzun içinde geziniyordu.
“Aşağıda gerçekten bir kar ejderha mağarası mı var? Kar ejderhaları [Güneye Meyilli Lejyonun] savaş gücünde ki ana ırklardan biri. Bu bölge, Şeytan Irkının gizli bir askeri karakolu olmalı.” Bay Liu bir süreliğine baktıktan sonra onun yüzünde bir gülümseme belirdi. “Güzel, sonunda bir miktar kazancımız olacak. Fırçayı getir, hepsini kayıt altına almalıyım. ”