

Sevgili Nar,
Bir süredir sana yazamadım. Olağanüstü koşullar altında olağan bir yol bulmaya çalılıyorum. Senin aklın vardır. Sen bilirsin. Neden insanlar çözümsüzlüğe kilitlenir. Neden var olduğumuzu unuturuz. Neden varlıksız ilerleriz.
Seni düşünmediğimi ve umursamadığımı düşünüyor olabilirsin.
Doğaldır da bu.
Ne söylesem de boş.
Sadece şunu bil. Her şey göründüğü gibi olmayabiliyor.
Yani her şey ama her şey çözümsüz de olabiliyor.