Amerika Birleşik Devletleri, karışık bir mimari tarz çuvalı. Evlerimizdeki ayrıntıların çoğu, Yeni Dünya'yı kolonileştiren İngiliz, İspanyol ve Fransızlardan geliyor. Fransız kreolü ve cajun kulübeleri, Kuzey Amerika'daki geniş New France bölgesinde bulunan popüler kolonyal tiplerdir.
Fransız kaşiflerin ve misyonerlerin tanıdık isimleri, Mississippi Nehri vadisinde - Champlain, Joliet ve Marquette. Şehirlerimizde Louis IX adını taşıyan Fransız - St. Louis ve La Nouvelle-Orléans adı verilen New Orleans, bize Fransa'daki Orléans şehrini hatırlatıyor. La Louisianne, Kral Louis XIV tarafından talep edilen bölgeydi. Sömürgecilik , Amerika'nın kuruluşunda pişirildi ve erken Amerikan sömürge bölgeleri , Fransa tarafından talep edilen Kuzey Amerika topraklarını dışlasa da, Fransızlar çoğunlukla şu anda Ortabatı olan yerde yerleşimlere sahipti. 1803'teki Louisiana Satın Alımı , Fransız sömürgeciliğini ABD'nin yeni ülkelerine de satın aldı.
İngilizler tarafından Kanada'dan zorlanan birçok Fransız Acadalı, 1700'lerin ortalarında Mississippi Nehri'nden aşağı indi ve Louisiana'ya yerleşti. Le Grand Dérangement'tan bu sömürgecilere genellikle " Cajuns " denir. Creole kelimesi , karma ırk ve karma mirasa sahip bir insanı, mutfağı ve mimariyi ifade eder - Siyah ve Beyaz insanlar, özgür ve köleleştirilmiş, Fransız, Alman ve İspanyol, Avrupa ve Karayipler (özellikle Haiti). Louisiana ve Mississippi Vadisi'nin mimarisi, stillerin bir karışımı olduğu için genellikle creole olarak anılır. Fransızlardan etkilenen Amerikan mimarisi budur.
Fransız Sömürge Mimarisi
1700'lerin başında, Fransız sömürgeciler Mississippi Vadisi'ne, özellikle Louisiana'ya yerleştiler. Kanada ve Karayipler'den geldiler. Batı Hint Adaları'ndan bina uygulamalarını öğrenen sömürgeciler, sonunda sele eğilimli bir bölge için pratik konutlar tasarladılar. New Orleans yakınlarındaki Destrehan Plantation House, Fransız Creole Kolonyal tarzını göstermektedir. Özgür bir Siyah adam olan Charles Paquet, 1787 ile 1790 yılları arasında inşa edilen bu evin usta yapıcısıydı.
Tipik Fransız sömürge mimarisi, yaşam alanları zemin seviyesinin üzerine çıkar. Destrehan 3 metrelik tuğla iskelelere oturur. Geniş kırma bir çatı, genellikle köşeleri yuvarlatılmış, "galeri" adı verilen açık, geniş sundurmalar üzerinde uzanır. Bu sundurmalar, genellikle iç koridorlar olmadığından odalar arasında bir geçiş yolu olarak kullanıldı. Ortaya çıkabilecek her tür serin esintiyi yakalamak için çok sayıda küçük cam bölmeli "Fransız kapılar" serbestçe kullanıldı. Yeni Yollar içinde parlange Plantation , Louisiana ikinci kat yaşam alanı erişen dış merdiven iyi bir örnektir.
Galeri sütunları, ev sahibinin durumuyla orantılıydı; Hafif ahşap sütunlar, sahipleri zenginleştikçe ve stil daha neoklasik hale geldikçe, genellikle büyük Klasik sütunlara yol açtı.
Kırma çatılar genellikle büyüktü ve çatı katı alanının tropikal iklimde bir konutu doğal olarak soğutmasına izin veriyordu.
Destrehan Plantasyonunda Köleleştirilmiş İnsanların Kulübeleri
Mississippi Vadisi'nde birçok kültür birbirine karıştı. Fransa, Karayipler, Batı Hint Adaları ve dünyanın diğer bölgelerinden gelen yapı geleneklerini birleştiren eklektik bir "Creole" mimarisi gelişti.
Tüm binaların ortak noktası, yapıyı arazinin üzerine yükseltmekti. Destrehan Ovası'ndaki köleleştirilmiş insanların ahşap çerçeveli kulübeleri, kölelerin evi gibi tuğla iskelelere değil, çeşitli yöntemlerle ahşap iskelelere dikildi. Poteaux-sur-sol , direklerin bir temel pervazına tutturulduğu bir yöntemdi. Poteaux-en-terre inşaatı direkleri doğrudan yeryüzüne yerleştirdi. Marangozlar kereste arasını , yosun ve hayvan kılı ile birleştirilmiş çamur karışımı doldururlardı . Briquette-entre-poteaux , New Orleans'taki St. Louis Katedrali'nde olduğu gibi, direkler arasında tuğla kullanma yöntemiydi .
Louisiana'nın sulak alanlarına yerleşen Acadalılar, Fransız Kreolü'nün bazı inşaat tekniklerini öğrendiler ve hızlı bir şekilde, yeryüzünün üzerinde bir konut kurmanın birçok nedenden dolayı mantıklı olduğunu öğrendiler. Fransız sömürgeciliği alanında Fransız marangozluk terimleri kullanılmaya devam ediyor.
Vermilionville'de Creole Kır Evi
1700'lerin sonlarından 1800'lerin ortalarına kadar, işçiler Batı Hint Adaları'ndaki evlere benzeyen basit tek katlı "Creole evleri" inşa ettiler. Lafayette, Louisiana'daki Vermilionville'deki yaşayan tarih müzesi, ziyaretçilere Acadian, Kızılderili ve Creole halkının gerçek hayattan bir görünümünü ve yaklaşık 1765'ten 1890'a kadar nasıl yaşadıklarını sunuyor.
O zamandan kalma bir Creole kulübesi, kırma veya yan üçgen çatılı, kare veya dikdörtgen şeklinde ahşap çerçeveydi. Ana çatı, sundurma veya kaldırım üzerinde uzanacak ve ince, galeri iskeleleriyle yerinde tutulacaktı. Daha sonraki bir versiyonda demir konsollar veya teller vardı. İçeride, kulübenin genellikle dört bitişik odası vardı - evin her köşesinde bir oda. İç koridorlar olmadan iki ön kapı yaygındı. Küçük depolama alanları arka tarafta, tavan arasına merdivenleri olan ve uyumak için kullanılabilecek bir boşluk vardı.
Faubourg Marigny
"Faubourg" Fransızca'da bir banliyödür ve Faubourg Marigny, New Orleans'ın en renkli banliyölerinden biridir . Louisiana Purchase'den kısa bir süre sonra, renkli Creole çiftçisi Antoine Xavier Bernard Philippe de Marigny de Mandeville miras kalan plantasyonunu alt bölümlere ayırdı. Creole aileleri ve göçmenler, New Orleans'ın aşağısındaki arazide mütevazı evler inşa ettiler.
New Orleans'ta, sadece bir veya iki basamak içeriye çıkılarak doğrudan kaldırıma sıralı kreol evler inşa edildi. Şehir dışında, çiftçiler benzer planlarla birlikte küçük plantasyon evleri inşa ettiler.
Antebellum Plantasyon Evleri
Louisiana'ya ve Mississippi Vadisi'nin diğer bölgelerine yerleşen Fransız sömürgeciler, bataklık ve sele eğilimli topraklar için evler tasarlamak için Karayipler ve Batı Hint Adaları'ndan fikirler ödünç aldılar. Yaşam alanları genellikle ikinci katta, rutubetin üzerinde, dışarıdan merdivenlerle erişilen ve havadar, büyük verandalarla çevrili. Bu tarz ev, subtropikal konum için tasarlandı. Kırma çatı, oldukça Fransız tarzındadır, ancak altında, çatı pencerelerinden esintilerin akabileceği ve alt katları serin tutabileceği geniş, boş tavan alanları olacaktır.
Amerika'nın İç Savaş öncesindeki antiebellum döneminde , Mississippi Vadisi'ndeki müreffeh plantasyon sahipleri çeşitli mimari tarzlarda görkemli evler inşa ettiler. Simetrik ve kare olan bu evlerin genellikle sütunları veya sütunları ve balkonları vardı.
Burada gösterilen St. Joseph Plantation, Louisiana, Vacherie'de köleleştirilmiş insanlar tarafından inşa edilmiştir. 1830. Greek Revival, French Colonial ve diğer stilleri birleştiren büyük evde, büyük tuğla iskeleler ve odalar arasında geçiş yolu olarak hizmet veren geniş sundurmalar vardır.
Amerikalı mimar Henry Hobson Richardson 1838'de St. Joseph Plantation'da doğdu. Amerika'nın ilk gerçek mimarı olduğu söylenen Richardson, hayatına kültür ve miras açısından zengin bir evde başladı ve bu da mimar olarak başarısına hiç şüphesiz katkıda bulundu.
Çift Galerili Evler
New Orleans'ın Bahçe Bölgesi'nde ve Mississippi Vadisi boyunca diğer şık mahallelerde dolaşın ve çeşitli klasik tarzlarda zarif sütunlu evler bulacaksınız.
On dokuzuncu yüzyılın ilk yarısında, klasik fikirler pratik şehir evi tasarımıyla harmanlanarak yer tasarrufu sağlayan çift galeri evler yaratıldı. Bu iki katlı evler, arsa hattına kısa bir mesafede tuğla iskelelerde oturuyor. Her katta sütunlu kapalı bir sundurma vardır.
Av Tüfeği Evleri
Av tüfeği evleri, İç Savaş zamanından beri inşa edildi. Ekonomik tarz birçok güney kasabasında, özellikle New Orleans'ta popüler hale geldi. Av tüfeği evleri genellikle 12 fitten (3,5 metreden) daha geniş değildir ve odaları koridorsuz olarak tek sıra halinde düzenlenmiştir. Oturma odası önde, yatak odaları ve mutfak arkada. Evin biri önde biri arkada olmak üzere iki kapısı vardır. Uzun eğimli çatı, iki kapı gibi doğal havalandırma sağlar. Av tüfeği evlerinde genellikle arka kısımda eklemeler bulunur ve bu da onları daha da uzun hale getirir. Diğer Fransız kreol tasarımları gibi, av tüfeği yuvası da sel hasarını önlemek için ayaklar üzerinde durabilir.
Bu Evlere Neden Av Tüfeği deniyor?
Birçok teori var:
- Ön kapıdan bir av tüfeği atarsanız, mermiler arka kapıdan dışarı fırlar.
- Bazı av tüfeği evleri, bir zamanlar av tüfeği mermileri tutan ambalaj kasalarından inşa edildi.
- Kelime av tüfeği gelebileceğini to-tabancası aracı, montaj ait yerleştirmek bir Afrika lehçesinde.
Av tüfeği evleri ve creole kulübeleri , 2005 yılında Katrina Kasırgası'nın New Orleans ve Mississippi Vadisi'ndeki pek çok mahalleyi harap etmesinden sonra tasarlanan ekonomik, enerji verimli Katrina Cottages için model oldu .
Creole Şehir Evleri
1788'deki büyük New Orleans yangınından sonra, Creole inşaatçıları doğrudan cadde veya yürüyüş yolunda oturan kalın duvarlı şehir evleri inşa ettiler. Creole Townhouses, dik çatıları, çatı pencereleri ve kemerli açıklıkları olan genellikle tuğla veya alçıdan yapılmıştır.
Viktorya dönemi boyunca, New Orleans'taki kasaba evleri ve apartmanlar, ikinci katın tamamına yayılan ayrıntılı ferforje sundurmalar veya balkonlarla süslendi. Genellikle alt katlar dükkanlar için kullanılırken, yaşam alanları üst kattaydı.
Ferforje Detayları
New Orleans'ın ferforje balkonları, bir İspanyol fikri üzerine bir Viktorya dönemi detaylandırmasıdır. Genellikle özgür Siyah erkekler olan Creole demirciler , sanatı rafine ederek ayrıntılı ferforje sütunlar ve balkonlar yarattılar. Bu güçlü ve güzel detaylar, eski Creole binalarında kullanılan ahşap sütunların yerini aldı.
New Orleans'ın Fransız Mahallesi'ndeki binaları tanımlamak için "Fransız Kreolü" terimini kullansak da , süslü demir işçiliği aslında Fransız değil. Antik çağlardan beri birçok kültür güçlü, dekoratif malzemeler kullanmıştır.
Neoklasik Fransa
Fransız kürk tüccarları, Mississippi Nehri boyunca yerleşim yerleri geliştirdiler. Çiftçiler ve köleleştirilmiş insanlar, bereketli nehir topraklarında büyük çiftlikler kurdular. Ancak Ursuline rahibelerinin 1734 Roma Katolik manastırı, Fransız sömürge mimarisinin hayatta kalan en eski örneği olabilir. Ve neye benziyor? Simetrik cephesinin ortasında büyük bir alınlık bulunan eski yetimhane ve manastır, belirgin bir Fransız neoklasik görünümüne sahip ve bu da çok Amerikan bir görünüme dönüşüyor.
Kaynaklar
- Architectural Styles - Creole Cottage, Hancock County Historical Society, http://www.hancockcountyhistoricalsociety.com/preservation/styles_creolecottage.htm [erişim tarihi 14 Ocak 2018]
- Destrehan Plantation, National Park Service,
https://www.nps.gov/nr/travel/louisiana/des.htm [erişim tarihi 15 Ocak 2018]
- The Building of a Plantation, Destrehan Plantation, http://www.destrehanplantation.org/the-building-of-a-plantation.html [erişim tarihi 15 Ocak 2018]
- Parlange Plantation fotoğrafı, Carol M. Highsmith / Buyenlarge / Getty Images (kırpılmış)
- Vermilionville Ders Planlarına Giriş,
PDF, http://www.vermilionville.org/vermilionville/explore/Introduction%20to%20Vermilionville.pdf [erişim tarihi 15 Ocak 2018]
- Architecture, Tim Hebert, Acadian-Cajun Genealogy & History, http://www.acadian-cajun.com/chousing.htm [erişim tarihi 15 Ocak 2018]
- The History of St. Joseph Plantation, https://www.stjosephplantation.com/about-us/history-of-st-joseph/ [erişim tarihi 15 Ocak 2018]
- New Orleans Şehri - Faubourg Marigny Tarihi Bölgesi, Dominique M. Hawkins, AIA ve Catherine E. Barrier, Tarihi Bölge Merkezi Komisyonu, Mayıs 2011, PDF, https://www.nola.gov/nola/media/HDLC/Historic% 20Districts / Faubourg-Marigny.pdf [erişim tarihi 14 Ocak 2018]