İstanbul'da bu sabah kar ile uyandık. Kış geri geliverdi. Dün de zaten çok soğuktu, meteoroloji de sürekli kar geliyor uyarısındaydı. Ve sonuçta geldi.
Aslında ben karı hep sevmişimdir. Bozuk, çarpık, kirli, düzensiz olan şeyleri örtüp tertemiz bir görüntü sergiler. Aslında öyle anormal bir kar yağışı yok. Yamaçlar ve arabaların üstü karlı şu anda. Sonrasını bilemem. Halen kar incecik uçuşmakta.
Bu İzmir'deki ilk yıllarımı hatırlattı bana. Evliliğimin ilk 6 yılı İzmir'de geçti. Eşimin bütün okul ve gençlik yıllarının geçtiği şehir. Aslında İstanbul'a geldiğinde kar görmüş o yıllar süresince. Ama hep yerde yağmış olarak gördüğünü, yağarken denk gelmediğini söylerdi. O kış İzmir'de hava çok soğuktu ve meteoroloji kar bile yağabilir uyarısındaydı. Bir akşam salonda otururken bir baktım dışarıda kar minik minik uçuşmakta. Eşimin o halini hala hatırlar güleriz. Eşim " tipi başladı" diye hemen sokağa çıkmak istedi. Ne yapsın tipi görmemiş!!!! Çok gülmüştük. Ben hemen arabaya antifriz koydurayım diyerek fırladı evden. Amacı tipide! sokakta olmak. Birkaç sene sonra benim görevim nedeni ile Kocaeli'ne taşınmamız gerekti. Ağustos ayında taşındık. O sene bir kar oldu İzmit'te, diz boyu. Günlerce kar yerden kalkmadı ve tabi tipinin alası vardı.