Enerji Sübvansiyonları – Enerji Mühendisliği Ödevleri – Enerji Mühendisliği Ödev Hazırlatma – Enerji Mühendisliği Alanında Tez Yazdırma – Enerji Mühendisliği Ödev Yaptırma Fiyatları
Enerji Sübvansiyonları
Geleneksel Enerji Sistemlerinin Ekonomik İflası
Doğrudan ve dolaylı devlet sübvansiyonlarının çokluğu, nükleer ve fosil yakıt enerjisinin ekonomik uygulanabilirliğinin aldatmaca üzerine kurulu olduğunun kesin kanıtıdır. Geçmiş zamanlarda nükleer endüstriye verilen muazzam başlangıç hibeleri, yenilenebilir enerjiye asla verilmeyen bir ölçekte devlet yardımı değil.
Kamu bütçesinin nükleer ve fosil yakıt endüstrilerine savurduğu cömertlik, araştırma ve geliştirme finansmanının çok ötesine geçiyor.
Piyasayı desteklemek ve altyapıya yatırım yapmak için alınan önlemlerden, çok sayıda vergi ve sigorta ayrıcalığı aracılığıyla büyük şirketler için sübvansiyonlu enerjiye ve ücretsiz sivil ve askeri güvenlik hizmetlerinin sağlanmasına kadar uzanıyor.
Bu zincirleme maliyetlerin ve sübvansiyonların boyutunu hesaplamak pek mümkün değil; muhtemelen dünya çapındaki yıllık 850 milyar dolarlık savunma harcamasıyla karşılaştırılabilir. Devlet, dünyanın ekosistemlerine ve döngülerine savaş açıyor.
Toplam harcamaların nispeten küçük bir oranı, ancak yine de orantısız bir şekilde yüksek olan kısmı, nükleer ve fosil yakıt endüstrilerindeki araştırma ve geliştirme sübvansiyonlarından oluşmaktadır. A Solar Manifesto kitabım, 1984 ile 1995 yılları arasında tüm OECD ülkeleri için yenilenebilir enerji için 9.27 milyar dolar, fosil yakıtlar için 17.48 milyar dolar, nükleer fisyon için 56.43 milyar dolar ve nükleer füzyon için 14.64 milyar dolar sübvansiyonları listeliyor.
Bu rakamlar, sivil nükleer gücün de yararlandığı (ve tersi) nükleer kapasiteye sahip ülkeler tarafından yapılan nükleer silah araştırmalarına yapılan harcamaları içermez. Greenpeace tarafından 1997’de yayınlanan bir araştırma, AB Üye Devletleri için araştırma, geliştirme ve pazar desteği gibi doğrudan devlet sübvansiyonlarını özetledi.
1995’te rakamlar fosil yakıtlar için 9.68 milyar dolar, nükleer enerji için 4.1 milyar dolar, ancak yenilenebilir enerji için sadece 1.24 milyar dolardı. Enerji Tasarrufu İttifakı, 1994’te ABD devlet sübvansiyonlarını en az 21 milyar dolar olarak belirledi ve bunun yaklaşık yüzde 95’i nükleer ve fosil yakıt enerjisine harcanmaktadır.
Bu rakamlar sayısız gizli sübvansiyonları içermemektedir. En önemlisi, sivil havacılıkta özel tüketim vergisinin olmayışıdır; karayolu yakıtı üzerindeki ortalama vergi oranlarından yola çıkıldığında, yılda 100 milyar doları aşabilir ve havacılık endüstrisi büyüdükçe artabilir.
Havacılıkta olduğu gibi, bu konuda istatistiksel veri olmamasına rağmen, uluslararası nakliye için yakıt vergisi eksikliği benzer bir düzendedir. Toplam maliyet muhtemelen hava yolculuğu ile aynıdır.
Diğer örnekler, yalnızca rafinerileri değil, aynı zamanda kimya endüstrisini de etkili bir şekilde sübvanse eden, petrol işleyen şirketler için AB’deki yakıt vergisi muafiyetidir. Vergi sistemi ayrıca petrol ve gaz sahalarının aranması ve açılması ile müteakip çıkarma faaliyetlerine ayrıcalıklı muamelede bulunur. Aynı şey uranyum için de geçerlidir.
Gizli sübvansiyonlar arasında liman tesislerinin devlet eş finansmanı ve boru hatları ile yüksek gerilim kablolarının inşası da yer alıyor.
Oransal sübvansiyon nedir
Sübvansiyon örnekleri
Sübvansiyon Kredi Nedir
Sübvansiyon nedir iktisat
Sübvansiyon eş anlamlısı
Sübvansiyon vergisi Nedir
Damping Nedir
Spesifik Sübvansiyon nedir
Nükleer endüstrisi olan hemen hemen tüm ülkeler, nükleer kaza durumunda kamu sorumluluğundan cömert muafiyetler yoluyla nükleer enerji santrallerinin operatörlerini de sübvanse etmektedir. 1988’de ABD, tazminat teminatı için yasal şartı 560 milyon dolardan 7 milyar dolara çıkardı, ancak sigorta primlerinin yalnızca gerçek bir olay olması durumunda, yani geriye dönük olarak ödenmesini öngören tavizi hala elinde tuttu.
Ve 7 milyar dolar bile, Çernobil patlamasının nihai faturası olan 350 milyar dolarlık son faturayla karşılaştırıldığında hala son derece düşük bir meblağ, ölümcül radyasyon zehirlenmesi yaşayanların -tabii ki parasal terimlerle ifade edilemeyen- çektiği acıları dikkate almıyor. Diğer gizli sübvansiyonlar, atom tesislerinin ve nükleer atık nakliyelerinin denetimi ve ABD kuruluşu Citizen Action’ın yalnızca ABD için yılda 57 milyar dolar olarak belirlediği petrol çıkarma tesisleri için askeri güvenliktir.
Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP), 1997’de, geleneksel enerji için yıllık 300 milyar dolarlık sübvansiyondan bahseden Rio’dan Sonra Enerji başlıklı bir rapor yayınladı. Bu, dünya piyasa fiyatlarının kendileri için çok yüksek olduğu gelişmekte olan dünya tüketicilerine yönelik sübvansiyonlu fiyatları içerir.
Dünya Bankası’ndan alınan 1994 rakamları, yalnızca gelişmekte olan ülkelerde fiyat desteklerinin maliyetini 90 milyar dolar olarak gösteriyor. Bölüm 4’te detaylandırıldığı gibi, bu sübvansiyonların aslan payı, şehir nüfusunun yararınadır. UNDP çalışmaları, yukarıda sıralanan tüm gizli sübvansiyonları da dikkate almıyor.
Elektrik sektöründeki konvansiyonel enerji sistemlerinin ekonomik analizleri de bölgesel tekelleri hesaba katmamaktadır. Bunlar yürürlükte olduğu veya yeni enerji piyasası mevzuatına rağmen yürürlükte kaldığı sürece, yatırımları doğru bir şekilde maliyetlendirmeye gerek yoktu.
Tekeller, tüm yatırım maliyetlerini ek bir risk olmaksızın tüketiciye aktarabilir, bu nedenle bölgesel (eski) tekelcilerin emrinde, amortisman ücretleri zaten ödenmiş olan büyük bir elektrik santralleri havuzu vardır. Bu nedenle elektrik şirketleri, müşterileri tarafından fiilen sübvanse edilmektedir; bu durum, yüksek ilk yatırım maliyetleri nedeniyle düşen elektrik fiyatlarıyla boy ölçüşemeyen yeni girenleri yenmek için kullanabilecekleri bir konumdur.
Resmi olarak serbest ve açık olan bir piyasada bile, büyük elektrik şirketleri piyasaya yeni girenleri savuşturmak için damping fiyatları kullanarak konumlarını koruyabilir ve hatta genişletebilirler. Serbest elektrik piyasası, büyük firmalar arasındaki oligopolistik rekabetin hakimiyetindedir.
Bu firmaların geleneksel fazla kapasiteleri yeni yatırımlardan vazgeçmelerine izin verdiği sürece fiyatlar düşmeye devam edebilir. Ancak bu aşama sona erdiğinde ve tekelleşme süreci daha da ilerlediğinde, tek başına ek yatırım ihtiyacı büyük fiyat artışlarını beraberinde getirecektir.
Amaç, bu noktaya ulaşılmadan önce yeni girenlerin ve belediye elektrik şirketlerinin rekabetini engellemektir. Elektrik piyasasının açılmasının ardından ‘atıl durumdaki yatırımlar’ tartışmasında elektrik şirketlerinin tüketici sübvansiyonlarının boyutu ortaya çıktı. “Atlanmış yatırımlar” terimi, fiili talepten bağımsız olarak gerçekleştirilen yatırımları ifade eder.
Bu tür atıl durumdaki yatırımların toplam değerinin yalnızca ABD’de 50 milyar dolar olduğu tahmin ediliyor. Elektrik şirketlerinin, örneğin eski Doğu Almanya’daki linyit yakıtlı elektrik santrallerinden elde edilen elektrik örneğinde olduğu gibi, hükümetleri satışları üstlenmeye ikna etmeye çalışarak bu aşırı yatırımı gizleme girişimleri, iş modellerinin iflas ettiğini ortaya koyuyor.
Bu tür bir yasal koruma kurulu elektrik endüstrisinde doğal olarak kabul edilir, ancak yenilenebilir enerji veya belediye elektrik şirketleri için geçerli değildir.