Mayıs ayının son Cumartesi günü, San Diego’nun East Village semtindeki küçük bir topluluk parkı olan Fault Line Park’ta salsa müziğinin sesleri havada sürüklendi. Bir grup sakin, çimenlerle çevrili yollarda dans ederek ritimlere uyum sağladı. Karşıya geçerken, parkın bir ucunda duvar oluşturan tahta blokları topladılar ve onları yeniden inşa ettikleri diğer uca taşıdılar. “Duvarda Yürümek” başlıklı ortak performans, sanatçı Tim Murdoch’un Park SosyalSan Diego’daki 28 parkta 18 siteye özgü sanat eserini içeren altı ay süren şehir çapında bir sanat girişimi.
Murdoch, Hyperallergic’e “Asla dinlenmeyen bir duvar konseptini istedim” dedi. Sanatçı, performansta kullanılan yüzlerce kutuyu nakliye paletlerinden biçimlendirerek, dışlama alanları veya değişim alanları olarak sınırlar arasındaki, hareketlilik ve ayrılma arasındaki ikilemi vurguladı. Murdoch, “Paletler sınırlardan insanlardan çok daha kolay seyahat ediyor” diye ekledi.
Tijuana ve San Diego’nun birleşik sınır şehirleri, en büyük iki uluslu bölge ülkede bu projeye özel bir önem veriyor. “Walking the Wall” önümüzdeki birkaç ay içinde Temmuz’da North Park Community Park’ta ve Kasım’da Balboa Park’ta iki kez daha sahnelenecek.
Park Social için planlama, refakatçi programıyla birlikte iki yıl önce pandeminin başlangıcında başladı. SD Uygulaması, sayesinde şehir 89 San Diego bölgesi sanatçısından 100 yeni eser aldı. San Diego Sanat ve Kültür Komisyonu’nun yönetici direktörü Jonathon Glus, Park Social’ın iki hedef tarafından yönlendirildiğini söylüyor: önemli ölçüde gelir kaybetmiş olabilecek bireysel sanatçıları desteklemek ve kapalı mekanlarda yapılan toplantılara daha güvenli bir alternatif olan park alanını etkinleştirmek.
“Parkların toplanma alanlarımız olacağını biliyorduk” dedi. “Hava durumu, parkların ölçeği ve çeşitliliği nedeniyle burada seviliyorlar.” San Diego’nun park sistemi, 42.000 dönümlük kamusal alanı kaplar ve onu ülkenin en büyüklerinden biri yapar.
Sanat ve Kültür Komisyonu, başvurular için bir çağrı yaptı ve önerileri seçmek için bir grup sanat profesyonelini bir araya getirdi. Glus, sadece seçilen sanatçılar açısından değil, proje türleri ve coğrafyaları açısından da çeşitliliğe odaklandıklarını söylüyor. San Diego ile uyumlu olarak, seçilen sanatçıların kabaca üçte biri Latin kökenliydi. nüfus sayımı rakamlarıPark Social’daki Asyalı ve Siyah Amerikalı temsili, şehrin demografisini daha az yansıtıyordu.
Sanatçı seçme süreciyle ilgili bir soruşturmaya yanıt olarak, City’nin Sanat ve Kültür Komisyonu’nun sivil sanat stratejileri başkanı Christine Jones, Hyperallergic’e e-posta yoluyla şunları söyledi: San Diego Vaat Bölgesi içinde tarihsel olarak yetersiz hizmet verilen alanlar ve bölgenin çeşitliliğini yansıtan diğer ilgili topluluklar.”
Jones, “Şehir, fırsatları geliştirmek ve herkese fayda sağlamayan ağları genişletmek için kasıtlı çalışmalar yapıyor ve biz de bu işi yapmaya devam edeceğiz” diye ekledi.
Park Social resmi olarak 21 Mayıs’ta başlatıldı, ancak performans ve heykelden sese dayalı eserlere kadar uzanan 18 proje, yaz ve sonbahar boyunca şehrin parkında ortaya çıkacak, bazıları sadece bir hafta sonu için var ve diğerleri daha uzun bir süre için var olacak. Bazı projeler, parkların farklı toplulukları bir araya getirme potansiyelini vurgularken, diğerleri onları yalnız tefekkür için yerler olarak görüyor. Margaret Noble’ın “Kilitli Oluk,” örneğin, bir uygulama aracılığıyla erişilen ses manzaralarıyla eşleştirilebilen geometrik tebeşir tasarımlarıyla Plumosa Park’ın sınırını kapsıyor. Onun için Paletas Mobil Laboratuvarı proje (bir iki haraç paletler, geleneksel Meksikalı buz pop satıcıları), sanatçı ve eğitimci Mario Mesquita, bir kapanış etkinliğinde paylaşılan hikayelerle paletalar karşılığında son iki yıldaki azim hikayelerini bir araya getirecek. “Petek ArmonileriAltı farklı park için tasarlanan Keenan Hartsten, lastik totemlerle çerçevelenmiş altıgen bir sahnede glockenspiels ve diğer enstrümanları içeren gezici bir müzik enstalasyonudur.
Projeleri için “Kolektif HafızaSanatçılar Yvette Roman ve Sheena Rae Dowling, katılımcıları bağışladıkları giysilerden bir “hafıza kubbesi” örmeye davet eden atölyeler düzenliyorlar ve 16 Temmuz’da San Ysidro Community Park’ta, yine kumaştan dokunmuş battaniyelerle çevrili kubbede düzenlenen piknikle son buluyorlar. toplanmış giysiler. “Giysileri ana aracımız olarak kullanmak, onsuz mücadele ettiğimiz bir dokunma ve yakın olma duygusunu davet ediyor. [over the past two years]Dowling, Hiperalerjik’e söyledi. “Giysilerin içinde gömülü hikayeler vardır.”
Kubbenin içine, yerel sakinler tarafından gönderilen pandemiyi tanımlayan kelimelerle damgalanmış 400 kumaş şerit asılacak ve toplu kederi işlemek için samimi bir alan sunacak. Dışarıda, battaniyeler daha fazla toplumsal değişim için bir alan sağlayacaktır. “Aile ve toplum, toplantılar yoluyla bir araya geliyor. Bu götürülmüştü [by the pandemic]”dedi Roman. “Bir kutlama ama aynı zamanda insanların yeniden gruplaşabilecekleri, yeniden ayarlayabilecekleri ve kendilerini yeniden bulabilecekleri bir alan olan bir proje yaratmaya çalıştık.”
50 yılı aşkın bir süre önce San Diego’da Chicanx kültürünün iki ikonik bölgesinin – Chicano Park ve Centro Cultural de la Raza – kuruluşunda etkili olan Mario Torero, “Toltek Totemleri” ortak çalışan Sarah Bella Mondragon ile. Yerleşik ve yükselen Chicanx sanatçılarını kutlayan dört ahşap anıt, Aztek, İnka ve Maya sembolleriyle süslenecek. Mondragon’a göre, Centro Cultural’ın yeri olan Balboa Park’ın tamamına yerleştirilecekler, eğitici ve etkileşimli işaretler, dans, müzik ve sanat performansları için yerler olarak var olacaklar. Ayrıca, Centro’yu hiç ziyaret etmemiş olabilecek park ziyaretçilerini içeride neler olduğunu görmek için davet etmenin bir yolu.
“Bu sadece varlığımızı ve 51. yıl dönümümüzü yayınlamak için değil, aynı zamanda diğer insanlara kim olduğumuzu, ne yaptığımızı ve tarihimizi de bildirmek için bir fırsat. Bu, halkı eğitmenin ve onlarla etkileşim kurmanın bir yolu” dedi Torero.
Sanat eserlerinin birçoğu iyi kullanılan topluluk parklarında yer alırken, sanatçı ikilisi Marisol Rendón ve Ingram Ober, yürüyüşçüler ve bisikletçiler arasında popüler olan 200 dönümlük engebeli bir arazi parçası olan Otay Valley Regional Park’ı seçti. Ober, aynı zamanda, Otay Nehri boyunca seyahat eden nesli tükenmekte olan türlerin de uğrak yeri olduğunu belirterek, “marjinalleştirilmiş nüfuslara, evsizlere, grafiti sanatçılarına ve kentsel ortamdan kaçmak ve halkın gözünden kaçmak isteyen herkese ev sahipliği yapıyor” diyor. . “Projenin temeli, parkın hizmet verdiği toplulukları belirlemekti.”
Halkın görebileceği statik eserler yaratmak yerine, ikili, bu topluluklarla etkileşim belirtileri biriktireceklerini umarak, beş fit çapında üç küre yarattı. Enkazdan “çok özel estetik düzenlemeler” buldukları bir evsiz kampının yanına, geri kazanılmış metalden yapılmış açık bir küre yerleştirdiler. Rendón, “Gördüklerimizle büyülendik, bu çorak arazideki bu zarafet anları” dedi.
Grafiti sanatı için cazip bir zemin olarak etiketçiler arasında popüler olan bir sitenin yakınına beton bir küre yerleştirildi, yerli olmayan bitkilerden yapılan son küre ise bölgeye özgü olmayan bir Okaliptüs korusundaki bir kütüğün üzerine yerleştirildi.
Rendón, “Dönüştürülebilecek, yok edilebilecek ve bir nesneye ne olabileceğini bilmeden bir şey inşa etme olasılığı bizi heyecanlandırdı” dedi.
San Diego’nun Park Sosyal girişimi 20 Kasım’a kadar sürecek.
Kaynak : https://hyperallergic.com/738490/san-diegos-parks-come-alive-with-art/