Bir enerji geçişinin ortasındayız. Yenilenebilir enerji ve elektrikli araçlar ucuzluyor, şebeke daha yeşil hale geliyor ve petrol ve gaz şirketleri gerginleşiyor.
Bu nedenle fosil yakıt devleri, bir sonraki büyük büyüme pazarları olarak petrokimya ve özellikle plastiğe yöneliyor.
Kar amacı gütmeyen savunuculuk grubunun kurucusu ve başkanı Judith Enck, “Plastik, fosil yakıt endüstrisi için B Planıdır” dedi. Plastiklerin Ötesinde.
Fosil yakıtlardan yapılan plastikler, yüzyılın ortalarına kadar petrol talebindeki artışın neredeyse yarısını yönlendirecek. Ulusal Enerji Ajansı. Bu, havacılık ve denizcilik gibi karbondan arındırılması zor sektörleri bile geride bırakıyor.
CEO’su Ramesh Ramachandran, “Şu anda plastik üreten her şirket, önümüzdeki iki ila üç yıl için sermaye bütçelerine bakarsanız, hepsi genişleme planlarından bahsediyor” dedi. Plastik Atık Yok, bir döngüsel plastik ekonomisine pazar temelli bir yaklaşım oluşturmak için çalışan Mindaroo Vakfı’ndan bir girişim.
Yine de gelişmiş dünyanın çoğu zaten plastiklerle dolu. Dolayısıyla fosil yakıt ve petrokimya şirketleri, büyümeyi yönlendirmek için Asya ve Afrika’daki gelişmekte olan ekonomilere güveniyor.
Wood Mackenzie’den Alan Gelder, 2050 yılına kadar her yıl plastik ve diğer ürünlerin yapımında kullanılan petrokimya pazarında 10 milyon metrik ton büyüme olacağını tahmin ediyor. Bunların çoğunun yurtdışına gönderileceğini söylüyor.
“ABD’de talep artışı beklemiyoruz, ancak küresel talep büyümesini karşılamak için tesislerin inşa edildiği yerler olabilir.”
Sırbistan’daki bir geri dönüşüm merkezinde bir sıhhi tesisat işçisi plastik şişe akışıyla uğraşıyor
Getty Resimleri
Katar, Suudi Arabistan ve BAE gibi Ortadoğu petrol devlerinin yanı sıra ABD, önde gelen plastik hammadde ve polimer üreticisi ve ihracatçısıdır. Genel olarak Asya ve özel olarak Çin, bu plastik yapı taşlarının en büyük ithalatçılarıdır.
Ancak Enck, tüketicilerin aslında daha fazla plastik istediğinden şüphe ediyor “Öyleyse bunu yönlendiren şey, yalnızca bu kırık gaz bolluğu ve fosil yakıt endüstrisinin kimya endüstrisiyle birlikte giderek daha fazla plastik üretmek için bir araya gelmesidir.”
Gerçekten de, 19.000’den fazla yetişkinle yapılan bir Ipsos araştırması şunu buldu: Dünya çapında tüketicilerin %71’i tek kullanımlık plastikleri yasaklamak istiyor.
Bugün ne kadar popüler olmasa da, plastikler bir nedenden dolayı her yerde bulunur hale geldi.
Gelder, “Petrokimyasallar hafif esneklik, dayanıklılık ve çok yönlülük açısından yaptıkları işlerde fevkalade iyidir.” Dedi. Kısmen fosil yakıt sübvansiyonları sayesinde, bunlar genellikle mevcut en ucuz seçenektir.
Sorun, çoğu plastiğin çöplüklerde ya da karada veya denizde çöp olarak bitmesidir. Şimdiye kadar yapılmış tüm plastiğin sadece %9’u geri dönüştürülmüştür., çünkü genellikle işlenmemiş plastik yapmak en ucuz seçenektir.
Çin, dünyadaki plastiğin çoğunu karlı bir şekilde geri dönüştürürdü, ancak 2018’de plastik atık ithalatını kabul etmeyi bıraktı çünkü çoğu, yeniden kullanılamayacak kadar kirlenmişti. Şimdi, bu atık daha fakir ülkelere yönlendiriliyor. altyapıya sahip değil işlemek veya geri dönüştürmek için.
Afrika, Çin’in kapılarını kapatmasının ardından 2019’da plastik atık ithalatında dört kat artış gördü. Plastik, o zamandan beri kendi ithalat kısıtlamalarını uygulayan Hindistan, Malezya, Tayland, Endonezya ve Vietnam’a da akın etti. Ama ABD öyle yine de atıklarını oraya gönderiyor.
Bu arada, fabrika kirleticileri çevredeki havayı, suyu ve toprağı etkileyebileceğinden, yerel petrokimya inşası genellikle bu tesislerin bulunduğu topluluklar üzerinde zararlı etkilere sahiptir.
Enck, “Bu artık plastikleri ve plastik üretimini çok ciddi bir çevresel adalet sorunu haline getiriyor,” dedi ve “Çünkü bu petrokimya artışı, çoğunlukla Teksas, Louisiana, Ohio ve Pennsylvania’da olmak üzere düşük gelirli topluluklarda ve renkli topluluklarda gerçekleşiyor.”
Sharon Lavigne bu konuları iyi anlıyor. Louisiana, Mississippi Nehri’nin bir uzantısı boyunca uzanan St. James Parish’te yaşıyor.kanser sokağı150’den fazla petrokimya tesisi ve rafinerisine ev sahipliği yapıyor ve artan Bölgede hava kirliliği yaşandı yoksul topluluklarda daha yüksek kanser seviyeleriyle bağlantılıdır.
Louisiana, St. James Parish’te bir Formosa Plastics petrokimya tesisinin inşasını protesto eden tabelalar
Getty Resimleri
Lavigne, “Bizi zehirleyen, bizi hasta eden ve kansere, çoğunlukla kansere neden olan şeyin bitkiler olduğunu öğrendim” dedi. “Ve sonra buraya geldiklerinde Saint James’ten kimseyi işe almadıklarını öğrendim.”
2018’de petrokimya genişlemesini durdurmak amacıyla Rise St. James’i kurdu. Kuruluş, Wanhua Chemical’ın 1.25 milyar dolarlık bir plastik fabrikasının inşaatını başarıyla durdurdu ve şu anda Formosa Plastics’in Lavigne’nin yaşadığı 5. bölgede bir fabrika inşa etmesini önlemek için mücadele ediyor. Ancak bu proje devam edecek gibi görünüyor.
5. bölge %91 Siyahtır.
Lavigne, “Bir keresinde beyaz bölgede bir fabrika inşa etmek istediler ve bir bölge konseyi bunu reddetti. Hayır dediler” dedi. Ancak 5. bölgede benzer tesisler önerildiğinde, onaylandığını söyledi.
Genel olarak, iklim odaklı düşünce kuruluşu Karbon İzleyici plastik üretiminin dışsallıklarının üretilen metrik ton plastik başına 800 ila 1.400 dolar arasında olduğunu tahmin ediyor, bu maliyet CO2 emisyonlarını, hava kirliliğini, atık yönetimini ve okyanus temizleme çabalarını içerir.
Üreticiler büyümeye hazırlanırken bile, plastiğin tek başına fosil yakıt endüstrisini kurtaramayacağına dair birçok işaret var.
Bir kişi için, AB Tek Kullanımlık Plastikler Direktifi yakın zamanda Avrupa’da yürürlüğe girdi ve üretilen işlenmemiş plastik miktarını büyük ölçüde azaltmayı amaçlıyor.
2025 yılına kadar PET plastikten yapılmış tüm içecek şişelerinin en az %25 geri dönüştürülmüş içerik içermesi gerektiğini, çok çeşitli tek kullanımlık ürünlerin yasaklanmasını ve plastik üreticilerin atık yönetimi maliyetlerini karşılamasını sağlayan genişletilmiş bir üretici sorumluluk planının uygulanmasını zorunlu kılıyor. ve temizlik.
Ramachandran, bunun plastik ambalajın yapım biçiminde dünya çapında değişikliklere yol açmasını bekliyor.
“Bence bir yıl içinde, en fazla iki, Avrupa’da, kesinlikle tüm ambalajlarda zorunlu geri dönüştürülmüş içerik göreceksiniz. Ve bu gerçekleştiğinde, Kaliforniya kilometre standartları gibi olacak. İnsanların sahip olması pek olası değil. Avrupa için bir paket ve dünyanın diğer bölgeleri için bir paket. Dolayısıyla kesinlikle hızlanıp her yere yayılacağını düşünüyorum.”
Maine ve Oregon ayrıca yakın zamanda plastik üreticilerinin geri dönüşüm programları için ödeme yapmasını sağlayan EPR yasalarını çıkardı ve California ve New York dahil diğer eyaletler de aynı şeyi yapmak istiyor.
Şirketler de değişim belirtileri gösteriyor. BM Çevre Asamblesi konferansı öncesinde, 70 şirket küresel anlaşma için çağrıda bulundu plastik üretimini kesmek ve onu fosil yakıtlardan ayırmak. İmzacılar arasında dünyanın en büyük plastik ambalaj üreticilerinden biri olan AMCOR ile Unilever, Walmart, Pepsi ve Coke gibi büyük markalar yer aldı.
Enck, “ExxonMobil veya Dow DuPont’un değişmesini beklemiyorum. Tüm bu plastik ambalajları satın alan büyük markaların hızla değişmesini bekliyorum,” dedi.
Gelder, “Yani, birdenbire benzinle çalışan binek arabaları kullanmayı bırakıp tüm bu materyali petrokimyaya yönlendirmeye çalışırız derseniz, o zaman tartışmalı bir şekilde petrokimya pazarını batırır ve çekiciliğini ve karlılığını azaltırsınız” dedi.
Temel olarak plastik endüstrisi, talep artmaya devam etse bile petrol ve gaz şirketlerini ayakta tutmak için çok küçük.
Bu nedenle, plastikler fosil yakıt lobisinin muazzam gücünden yararlanırken, petrokimya endüstrisinin ölçeği, yeni plastik üretimini kısıtlamaya yönelik yasal ve kurumsal çabalarla birleştiğinde, petrol ve gaz endüstrisinin plastiklere yönelik bahsi istedikleri gibi sonuçlanmayabileceği anlamına geliyor. umut.
Daha fazlasını öğrenmek için videoyu izleyin.
#Fosil #yakıt #endüstrisi #plastiği #dünyaya #nasıl #zorluyor