"Tomahawk" hariç - mucize yok
Sen ve ben, Amerikalıların INF Antlaşması alanındaki "güçlü tepkisinin" ne olduğunu hatırlıyoruz. İlk olarak, Tomahawk uzun menzilli deniz füzesi sisteminin fırlatma modülünün römorka çok el emeği ile vidalanmış kısmından tek seferlik bir lansmanı yapıldı. deniz dikey fırlatma Mk.41 kurulumu. Bu tahmin yapıldı, ancak bunu yapmak zor değildi - Amerika Birleşik Devletleri'nin niş kara tabanlı orta menzilli füze sistemleri için başka hiçbir şeyi yok, yalnızca nükleer olmayan "Tomahawklar" (nükleer yükler ve nükleer "Hint baltaları" çoktan ölmüştü ve yenilerini alması gerekiyordu. Hiçbir yerde). Doğru, en azından normal bir fırlatıcıya benzeyen Amerikalıların doğum yapmaya tenezzül edeceği varsayılıyordu, neyse ki, o kadar da zor değil. Ancak, bir karikatürün kahramanının dediği gibi, karavanda "toplu çiftlik ayarlaması" Mk.41 ile kendilerini sınırladılar - "ve öyle olacak!"
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Lockheed-Martin Corporation, ABD Ordusu için bir mobil başlatıcı yaratması için 339 milyon dolarlık bir sözleşme kazandı (bunun Amerikan favorisi olup olmayacağı, ancak yarı römorklu işlevsel olmayan bir sürüm mü yoksa kendinden tahrikli bir başlatıcı mı olacağı belirtilmemiştir). 2023 yılına kadar bu şirket tarafından değil Raytheon tarafından üretilen Tomahawk deniz seyir füzelerini entegre etmelidir. Dahası, füzeler değişiklik yapılmadan entegre edilmelidir - bu özellikle vurgulanmaktadır. Bir zamanlar, bazı nüanslar Amerikalıları yer kompleksleri için kendi "Tomahawk" versiyonunu geliştirmeye zorlasa da - acaba neden şimdi böyle değil? Tasarruf mu? Mevcut ABD Ordusu fırlatıcılarından birinin uyarlanıp değiştirilmeyeceği veya yenisinin mi oluşturulacağı da bilinmiyor. Ancak hiç kimsenin Tomahawk'ları MLRS MLRS veya HIMARS'a entegre etmeye çalışmayacağı varsayılmalıdır, bu nedenle başlatıcı büyük olasılıkla yeni olacak ve muhtemelen Mk.41 modülünün çok daha rafine bir versiyonuna sahip bir yarı römork olacaktır.
Husilerin ayaklarıyla
Bir balistik füzenin aynı sözleşmedeki seçimiyle çok daha şaşırttı. Yine bir deniz füzesi kullanmaya karar verdiler ve vurgulandığı gibi, değişiklik yapmadan. Yazar bir keresinde, umutsuzluktan Amerikalıların SM-3 Blok 2A füzeye dayalı bir MRBM oluşturmayı seçebilecekleri konusunda yarı şakacı bir varsayımda bulundu, tabii ki yalnızca nükleer olmayan. Bir "IRBM prototipi" olarak aktarılan testler, Rusya Dışişleri Bakanlığı'nın açıklamalarının aksine, ABD'nin de IRBM alanında gerçekten yararlı hiçbir şeyi olmadığını gösterdi - daha sonra fırlatma rampasından bir hedef füze fırlattılar. -x katı yakıt hızlandırıcı. Tabii ki, bu ev yapımı füze, Formula 50 yarışlarına katılan bir elektrikli scooter ile hemen hemen aynı.
Amerikalılar sonunda tahmin edilen yolu izlediler, ancak daha da kötüsü yaptılar - SM-3 Blok 1A'ya dayalı bir MRBM oluşturmadılar, aynı Aegis hava savunma sisteminde kullanılan en yeni uçaksavar füzesi SM-6 SAM'ı aldılar! Dahası, tasarımda neredeyse hiç değişiklik olmayacak. Ve burası gerçekten ilginçleştiği yer. Gerçek şu ki, bu füzenin ağırlığı sadece 1500 kg, yani resmi olarak 500 km'den fazla olmayan bir yarıçapı olan Iskander-M füze fırlatıcısının yarısından fazlası. Ama yarı-balistik manevra yapan Iskander 9M723-1'i ve diğer modifikasyonlarını bir kenara bırakalım - yine de, bu bir füzedir, başlangıçta yörüngenin tüm bölümlerinde manevra yapmak için tasarlanmış ve "büyüme için" yaratılmıştır. Kaba tahminlere göre füzenin potansiyeli, yörünge boyunca manevra yapmayı reddetmeden bile, INF Antlaşması sona erene kadar "resmi" olandan 2 kat daha fazla menzilde uçmasına izin veriyor. Ve hatırı sayılır ağırlıkta bir savaş başlığı taşır - tabii ki, daha da uçması gereken termonükleer haricinde, yarım ton ve daha fazlası.
SAM SM-6 (RIM-174 ERAM) ve aynı zamanda gelecekteki MRBM. Öyle görünüyor? Evet, bir şekilde özellikle değil
Ancak Amerikalılar, SM-6'nın 1000 km boyunca uçup gideceğine güveniyor! 1,5 ton ağırlığında, 100 kg'ın biraz üzerinde bir savaş başlığı - bu mümkün mü? Peki, SAM'ın kendisinin 240-250 km'lik hava hedefleri için bir menzili var (başka rakamlar var, ancak reklamcılık reklamcılıktır). Yüzey hedefleri için, 450 km'ye kadar bir menzil olduğunu iddia ediyor - yer ve / veya yüzey hedeflerine yönelik saldırı modu, bizimki de dahil olmak üzere birçok SAM ve SAM için mevcuttur. Savaş başlığının ağırlığını azaltarak (merkezleme için minimum değerlere), arayıcıyı terk ederek, füzeyi bir hedef füzeye dönüştürürken menzilde 2-3 kat artış elde etmek mümkündür, ancak her zaman değil.
Yemen Husiler (orada "füze sorunlarının" çözülmesine yardımcı olan Havacılık ve Uzay Kuvvetleri, AKS, IRGC'nin "tatilcilerini" okuyun), eski Sovyet füzelerini C-75M'den, C-125M'den taktik füzelere dönüştürerek onlar için 125-150'ye kadar menzillere ulaşıyor km. Tabii savaş başlığının ağırlığını azaltarak. Peki Amerikalılar SM-1000 için 6 km'nin üzerinde bir menzile nasıl ulaşmak istiyor? Savaş başlığının ağırlığını tamamen onursuz bir 110 kg'dan 20 kg'a düşürmek mi? Ne için? Böyle bir ürün hangi görevleri çözebilir? Amerikalılar, AGM-183 aerobalistik füzesi için yaratılan kontrollü birimi oraya uyarlasalar bile (ve şimdiye kadar, deneysel bir ürün olarak, ne füzenin kendisi ne de ona yük) boyutlara bakılırsa, hemen hemen aynı ağırlıkta olacaktır. bu yüzden öyle olsa bile, böyle bir "MRBD" nin pek bir anlamı olmayacaktır. Nükleer mühimmat yoktur ve beklenmemektedir, özellikle böyle bir savaş başlığı ile, bu ağırlıktaki geleneksel bir savaş başlığı, son derece sınırlı bir dizi görevi çözebilecektir. Bu, manevra yapan veya süzülen bir savaş biriminin doğruluğunu sağlamanın aslında normalden çok daha zor olduğunu unutsak bile. Bir de füze savunma sisteminin hızı diye bir şey var, 3.5M civarında ki bu bir MRBM ve hatta bir MRMD için yeterli değil. Bununla birlikte, roketi hafifletirseniz, hız elbette artacaktır, ancak çok da dramatik değildir.
Anlam arıyor
Öyleyse neden böyle bir ürün? "MRBM" yi "ucuz" benimsemek ve gururla rapor etmek mi? Yine de normal yeteneklere sahip bir MRBM yaratacak olsa da, sunumlar dışında da şimdiye kadar gerçek bir şey yok - ama şimdilik bu eksik ürünlerle İsveçlileri tehdit edeceğiz. Daha doğrusu Putin ve Xi Jinping'e - kesinlikle korkacaklar!
Buna ek olarak, birleşik deniz fırlatıcı yine de bir çeşittir. Doğru, henüz yaratılmadı, ama bu bir şey ve yapmak o kadar da zor değil. Ayrıca başka bir yönü daha var. 2024-2025'e kadar SM-6'nın geliştirilmiş bir versiyonu olan SM-6 Block 1, SM-3 Block 2A anti-füze füzesinden başlangıç güçlendiricisinin kullanılacağı yerde oluşturulacak. Bu SAM büyük bir kütleye ve uzun bir menzile ve yüksek bir hıza sahip olacak - yaklaşık 5M. Burada, savaş başlığının ağırlığını azaltırken, arayıcıyı ve diğer modifikasyonları terk ederken, 1000 km'den daha uzak bir mesafeden balistik füze olarak fırlatmak oldukça mümkündür. Bir "ama" - ABD Ordusu kendi üssünde olmayan bir ürünü ve birkaç yıl önce bekliyor. Sonunda ne olacağını merak ediyorum - müşteri gereksinimlerinin abartıldığını anlayacak ve bunu olduğu gibi kabul etmesi gerektiğine ikna olacak ve daha sonra ek fon ve zaman için istediğine benzer bir şey alacak mı? Olabilir. Bununla birlikte, İnternette dedikleri gibi, minimum ayarlarda "Pershing-2" olarak adlandırılması gereken böyle bir MRBM'nin altında, gerçek savaş çalışması için uygunluğuna dair sorular elbette devam ediyor.