Kesinlikle başyapıt.. Ödüllü 'Geceyarısı Çocukları'nı bile solda bırakır kanımca. Doğu'nun Floransa'sından Batı'nın Floransa'sına bir şekilde sürüklenmiş, güzeliyle insanları büyüleyen bir kadının hikayesini okuyoruz aslında ama bu kadınla ancak kitabın ortasında karşılaşabiliyoruz. Çünkü öncelikle onu saran dünyanın ete kemiğe büründürülmesi, hayatına dokunan insanların da hikayelerinin bilinmesi gerekiyor. Ne muazzam bir dünya çiziyor bay Rushdie gözlerimizin önüne, yıllarca süren tarih araştırmalarını hayalinin içinde eriterek. Benim favorilerim arasında yerini aldı. Yıldızlı tavsiyemdir. =)
Şayet güç bir çığlıksa, insan hayatı başkalarının çığlıklarının yankıları arasında geçiyordu. Güçlünün çığlığının yankıları çaresizleri sağır ediyordu. Ancak üzerinde durulması gereken bir ayrıntı daha vardı: (...) Tarihin eli hem yukarıdakine hem aşağıdakine uzanabilirdi. Zayıfların çığlığı, günün birinde kudretlileri sağır edebilirdi.Floransa Büyücüsü, Salman Rushdie (Can Yayınları)
"Paradoks dediğimiz şey, Majesteleri," (...) "zihnini kazanı boylayacak bir tavuk gibi sıkı sıkı bağladığı adamın başkalarına aklıselim sahibi görünmesine imkan veren bir düğümdür. 'Hayatın anlamı ölümdedir!' 'Servet, sahibinin ruhani fakirliğini tehlikeye atar!' Böylelikle şiddet nezakete, çirkinlik güzelliğe, herhangi bir şey zıddına dönüşebilir. Bu, aldatıcı yansımalar ve tersyüz görüntülerle dolu hakiki bir aynalı odadır. Bir adam, duru denebilecek tek bir düşünceyi zihninden bile geçiremeden hayatının son gününe dek paradokslar bataklığında debelenebilir."Floransa Büyücüsü, Salman Rushdie (Can Yayınları)
Ayrintı yayınlarının 1988 Haziran 1.basım arka kapak yazısında belirttiğine göre Time tarafından (hangi Time?) "Beckett'tan beri çağdaş yazının en büyük adı" diye nitelendirilen Handke'nin en önemli yapıtlarından biriymiş Kalecinin Penaltı Anındaki Endişesi. Benim görüşümse kitabın daha çok 'pek bir şey anlatmayan anlatılardan' olduğu yönünde. Zira Bay Handke baş karakteri olan eski kaleci Joseph Bloch'u, rüzgarda sürüklenen sayfalar misali oradan oraya savurup duruyor 86 sayfa boyunca. Serbest çağrışım tekniğiyle yazılmış olan kitapta, bir cümlede odasında oturan baş karakterimiz bir sonraki cümlede postaneye yürüyüp cümlenin sonunda ormana koşmaya veya bara içmeye gidebiliyor. Kendi adıma şunu söyleyebilirim ki, sürekli Türkçe kitaplar okuyan birinin İngilizce bir kitabı (dile ne kadar hakim olursa olsun) yadırgaması gibi, bu tarz kitaplara alışık olmadığım için okumakta zorlandım. Ayrıca şunu da belirtmek isterim ki, Ayrıntı Yayınları aynı arka kapak yazısının devamında bu kitap için "Bir tek sözcük ile tanımlamak gerekirse, dille dünya arasındaki 'boş'luğun romanıdır," der. Sanırım okumakta yaşadığım zorluk daha tolere edilebilir olmuştur nazarınızda. Zor kitapları seven okurlara tavsiye ederim.