Sabah Yazarı, Varlık Vergisi ve Saraçoğlu
Sabah Gazetesi'nin, haftanın dört günü Atatürk'e, üç günü İnönü'ye sövmesi için maaş verdiği bir yazarı var. İsmini yazmaya gerek görmüyorum. Ama şöyle bir açıklama yaparsam aydınlatıcı olabilir. Sütununda yer kalırsa sövdüğü para babaları, sayfasını reklâmla kapatmazsa üçüncü sayfada yazıyor. Bu kadarı eminim kâfidir.
Bu zat-ı şahane, geçtiğimiz günlerde Varlık Vergisi hakkında bir yazı yazdı (Yazdı kelimesi bu durumu tam karşılıyor mu bilmiyorum, zira bu eylemi tasvir eden bir karikatür de çizmişlerdi). Bu, biraz Salkım Hanımın Taneleri filminden öğrendiği biraz da yazısında da överek anlattığı yeni çıkmış bir kitaptan seçmece sayfalar okuyarak kulak dolgunluğuna eriştiği kadarıyla Varlık Vergisi'ni eleştiren bir yazıydı.
Zat-ı şahane, bir Yunan vatandaşın Aşkale'de yazdığı günlüğün yayınlanması üzerine Varlık Vergisi ile ilgili "ilk kez birinci elden" bir belgenin yayınlandığını söylemiş. Elbette Vergi'yi alan, daha sonra da "facia" olarak niteleyen Faik Ökte'nin kitabını da yâd etmeyi unutmamış.
Hatırlatmak gerekir ki, bu yılın Şubat ayında o dönemin "birinci elden" tanığı, yani tıpkı Faik Ökte gibi vergi toplamakla görevli Cahit Kayra'nın da "Savaş, Türkiye, Varlık Vergisi" adlı kitabı çıktı. Kayra kitabında, Varlık Vergisi hakkında bu güne kadar yazılmış tek kaynak olarak kabul edilen Faik Ökte'nin "Varlık Vergisi Faciası" kitabının hangi koşullar altında yazıldığını, değişen iktidar ve önceki iktidarın her icraatını eleştirme gayretiyle kaleme alındığını ayrıntılarıyla anlatıyor. Ayrıca Salkım Hanım'ın Taneleri" romanındaki yanlışları ispatıyla okuyucularına sunuyor. Elindeki belgeleri satır satır ortaya döküyor.
Kitabın yazarı Cahit Kayra, vergi alınan tek kesimin gayrimüslimler olmadığını söylemekle birlikte, bazı adaletsiz durumların da yaşandığını kabul ediyor. Ancak savaşın gerekleri içinde bu durumun bir "facia" olarak kabul edilemeyeceğini de yurtdışından örneklerle ortaya koyuyor.
Sabah'ın yazarı gibi birçok isim, Varlık Vergisi'nin çıktığı dönemdeki Başbakan Şükrü Saraçoğlu'nun "Türk'üz, Türkçüyüz..." diye başlayan meşhur sözü nedeniyle Türkçü bir düşünceyle çıktığını, iktidarın o dönemin popüler siması Adolf Hitler'e özenerek Türkçü bir politika izlemeye kalktığını iddia ederler. Tarih kitabının tek sayfasını okuyup, "Artık ben bir dahiyim" diyebilen bu zevatlara hatırlatmak gerekir. O Türkçü Başbakan'a iki adet açık mektup yazdıktan sonra hakkında soruşturma açılan kişi Türkçü Hüseyin Nihal Atsız'dı. Arkasından tutuklanan ve tarihe "Irkçılık - Turancılık Davası" olarak geçen dava nedeniyle çeşitli işkencelerden geçen isimler de, bir ikisi müstesna, Türkçü idi. En azından onu tutuklayan zihniyet onları Türkçü zannediyordu.
Bütün bunlar Saraçoğlu Şükrü döneminde oldu. Nihal Atsız'a göre bu davanın açılmasının müsebbiplerinden biri de "Türkçü" Şükrü Saraçoğlu'ndan başkası değildi.
Bugün Sabah Yazarı, stadının ismi "Şükrü Saraçoğlu" olduğu için, Fenerbahçe taraftarını ve Fenerbahçe'yi eleştiriyor. Ona göre Fenerbahçeliler, Şükrü Saraçoğlu isminden rahatsız olmak zorunda imiş. Peki, stadın ismi ne olabilir?
Yazar, herhalde Atatürk ismine taraftar değildir. Tayyip Erdoğan'ın da Fenerbahçeli olması, yakında yazarımıza "Fenerbahçe Stadı'nın adı Tayyip Erdoğan Stadı olsun" başlıklı bir makale yazmaya zorlayabilir. Fenerbahçe Spor Kulübü'nün ilk başkanlarından birisi son halife Abdülmecit Efendi'nin oğlu, Şehzade Ömer Faruk Efendi idi. AKP iktidarı sonrası bu yazarımızda başlayan Osmanlı tutkusu, onun muhakkak bu seçeneği de değerlendirmesine yol açacaktır.
Böyle yüksek kültürlü kişiler köşeleri işgal ettiği sürece, bu yazdıklarımı da sütunlarda göreceğiz... Yakındır.