Daha iyi mi kötü mü bilmiyorum da biraz daha sesli duyuyorum diyelim. Ama bir ses var anlamadım ne olduğunu. Kulağımdaki makinenin cızırtısı gibi ama değil, hastanenin uğultusu mu, dışarıda da devam ediyor ama. Ayakkabılarımın tokası şıkırdıyor, o da değil. Arkamdaki adamın elindeki torba değil. Öndekinin anahtarları da değil. Yürüyen merdivene yaklaşıyorum, o mu acabaya, yok değil. Bir uğultu, cızırtı gibi, bir poşetinin hışırtısı gibi. Herkes sanki bağırıyor, klavyelerine vuruyorlar sanki, her harfe ayrı ayrı güçle basarak, hepsi biribirine girmiş ama bu ses de onları bastımaya çalışıyor gibi. Heryer çok gürültülü geliyor şimdi bana. Bu ses daha alçak ama herşeyden çok onu duyuyorum. Sanki müzik çalar açık kalmış, kulaklığından müziğin sesi geliyor ama hangi şarkı olduğu anlaşılmıyor.
O zaman duymazken daha mı iyiydi? Hayır, duymak, algılamak istiyorum, renkler gibi sesleri ayrı ayrı görmek istiyorum. Normal insanlar böyle mi duyuyor Funda?
“Just give me a reason”u açıyorum, kulaklıklarımı takıyorum, şimdi daha güzel ;)