Bu yazının bir versiyonu Mahsa Alimardani tarafından MADDE 19 için yazılmıştır ve burada bir içerik ortaklığı altında yeniden yayınlanmıştır.
İran’ın kötü şöhretli devrimci muhafızlarından bir grup tarafından ele geçirilip gözaltına alınırken, bebek kızınızla eve dönmek üzere olduğunuzu hayal edin. Seni suçlamadan alıkoyarlar ve hücreye hapsederler.
Korku ile üstesinden gel, her şeyden çok serbest bırakılmak ve ailenle yeniden bir araya gelmek istiyorsun. Kısa vadede size yardımcı olabileceğini düşündüğünüz her şeyi yapmaya hazırsınız. Yetkililerin baskısı altında, şifreleri e-posta hesaplarınıza teslim ettiniz.
Kısa bir süre sonra, iş sözleşmeleriniz, finansal belgeleriniz ve hatta aile fotoğraflarınız size karşı bir karalama kampanyasında kullanılır.
Bu durum, tutuklandığı sırada Londra’da yaşayan Thomson Reuters Vakfı’nın proje yöneticisi olan İngiliz-İran çifte vatandaşı ve hayır işçisi Nazanin Zaghari-Ratcliffe’in durumu. Nisan 2016’da genç kızıyla birlikte gözaltına alındığında ailesini ziyaret etmek için İran’a gitmişti. Kızı, annesinin de İran’da anne-büyükannesinin gözetiminde, annesi ise gözaltına alınmaya devam ediyor.
İran’da zulüm ve haksız kovuşturma sorunları yeni olmasa da, insanların nasıl gözaltına alındığı ve kovuşturulduğuna ve cihazların nasıl ele geçirildiği ve gizlilik hakkının ihlal edildiğine dair yeni işaretler var.
Bu konulardaki kamuoyu endişeleri, Ocak 2018’de gözaltına alınan ve 9 Şubat 2018 tarihinde Evin Hapishanesi’nde gözaltında ölen Kanadalı-İran çevreci ve akademik Kavous Seyed-Emami’nin davasına da bağlı.
Zaghari-Ratcliffe davasında olduğu gibi, İran’ın ulusal yayıncıları, Seyed-Emami’den yetkililer tarafından el konulan kişisel bilgileri, e-postaları ve fotoğrafları yabancı bir ajan olmakla suçladılar.
Zaghari-Ratcliffe ve Seyed-Emami aleyhine yapılan el konulan dijital ve fiziksel dokümanlara dayanan kamusal karalama kampanyaları nadirdir. Ancak kişisel belgelere el konulmaz; ve normalde medya amaçlı kullanılmamakla birlikte, genellikle yetkililer tarafından tutukluları daha fazla kovuşturmak veya diğer kişileri kovuşturmak için kullanılırlar. MADDE 19 daha önce bu eğilimi 2015 “Bilgisayar Suçları” raporunda belgeledi ve yetkililer tutuklulardan bilgi almak için gözdağı yöntemleri kullandı.
Bu davalar, kendi yasalarının açıkça ihlal edilmesine izin veren, işkenceyle sınırlanan yasadışı sorgulamalar yapan ve temel gizlilik haklarını ihlal eden bir yargı sistemine tanıklık etmektedir.
MADDE 19, İran’a bu önlemleri durdurmaya, Zaghari-Ratcliffe gibi mahkumları serbest bırakmaya ve Seyed-Emami’nin ölümüyle ilgili tam bir soruşturma yürütmeye ve eşi Maryam Mombeini’nin İran’dan ayrılması için pasaport ve yeteneğini iade etmeye çağırdı.
Nazanin Zaghari-Ratcliffe
7 Aralık 2017 tarihinde İran devlet yayın kuruluşu IRIB’nin bir İngilizce şubesi olan Press TV, Nazanin Zaghari-Ratcliffe’nin İran’da “isyana” teşvik ettiği iddiasıyla ilgili bir belgesel yayınladı.
Zaghari-Ratcliffe’i ikinci kez kovuşturmak için yeni bir mahkeme davasının arifesinde yayınlanan bu belgesel, İran’ın güvenlik yetkililerinin e-postalarından fatura ve sözleşme çıkardığını doğrulıyor.
Belgeselde, yetkililer bunları BBC tarafından ödenen aylık maaşlar olarak yanlış gösterdiler. Zaghari-Ratcliffe veya BBC tarafından, Şubat 2009’dan Ekim 2010’a kadar İranlı gazetecileri eğitmek için tasarlanmış programlarda “genç ve tamamen idari” bir rol olarak “eğitim asistanı” kapasitesinde BBC World Service Trust (şimdi BBC Media Action) için çalıştığı bir sır değildi. Zaghari-Ratcliffe’i başörtüsü olmadan gösteren fotoğraflar, mahkemeye çıkmadan önce İran medyasında batının bir ajanı olarak kınamak için yayıldı. Bu sahte propaganda, serbest bırakılmasına yönelik girişimleri engellemek ve gözaltı yoluyla katlandığı ihlalleri haklı çıkarmak için yaratıldı.
Aşağıdaki Press TV belgesel anlatımından bir özettir:
İran’ın bilgi cihazları, tutuklanmadan önce Zaghari davasını inceliyordu. […] İran’daki bir güvenlik örgütü, PressTV belgelerini İran’da sadece bir anne olduğu iddialarına aykırı olarak verdi. Kanıtlar BBC Farsça servisinin işe alıcısı olduğunu gösteriyor. İran’ın iktidar organından memnun olmayan gençleri hedef alıyor.
Kavous Seyed-Emami
İran Yaban Hayatı Mirası Vakfı’nda sosyoloji profesörü ve çevrecilik görevlisi Kavous Seyed-Emami, Tahran’ın savcısının “bilimsel ve çevresel projeler” kisvesi altında gizli bilgi toplayan kişilerin tutuklanması olarak haklı gösterdiği Ocak 2018’de tutuklandı. Seyed-Emami’nin 9 Şubat 2018’de ölümü gözaltına alınan tutukluların şüpheli ölümlerinden biriydi. Tahran savcısı Abbas Cafari-Dolatabadi ILNA haber ajansına yaptığı açıklamada intihar ettiğine dair hiçbir kanıt olmadığını iddia etti:
O bir casusluk davasında sanıklardan biriydi ve ne yazık ki birçok kendisine karşı itiraflarda bulunduğunu biliyordu çünkü hapiste intihar etti ve çünkü kendi itirafları.
Seyed-Emami ailesine ve onları temsil eden avukatlara göre ölüm sebebini doğrulayan bir tıbbi rapor bulunmamış. Yetkililer aileye bağımsız otopsi yapılmasını reddettiler.
Bu arada İran İslam Cumhuriyeti Yayın Kurumu (IRIB), Seyed-Emami’nin cihazlarından, çevrimiçi hesaplarından ve ailesinin evinin fiziksel baskınlarından çıkarılan kanıtlara dayalı bir belgesel yayınladı. kişileri.
Seyed-Emami ile ABD’li bir arkadaş arasında yer alan bir e-posta, Seyed-Emami’nin ABD istihbarat silahlarıyla bağları olduğu sonucuna varmak üzere belgeselde kullanıldı.
Gizlilik, adil denemeler ve sorgulamaların yasallığı
Bu iki dava, İran’da insan hakları ve temel özgürlüklerin korunması için endişe verici eğilimlerin, özellikle de masumiyet karinesi, vade edilen süreç ve adil bir yargılanma hakkı ve uluslararası insan hakları yükümlülükleri altında tanınan gizlilik hakkının altını çizmektedir.
İran yargı ve IRIB’nin “casusluk” ve özel iletişim ve tutukluların cihazlarından çıkarılan delillerin sahte hikayelerini kabul etmeye hazır olması, kanıtların elde edilip kullanıldığı yasallığı zayıflatır.
Dahası, hem İran’ın Ceza Kanunu hem de Bilgisayar Suçları Kanunu’nda savcının sanıkların kişisel verilerine erişme haklarına ilişkin şart, gizlilik konusunda uluslararası standartları ihlal etmektedir.
İran tarafından onaylanan Uluslararası Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi, “hiç kimsenin kendi mahremiyeti, ailesi, evi veya yazışmaları ile keyfi veya kanunsuz müdahaleye maruz kalmayacağı, onuruna ve itibarına yönelik yasadışı saldırılara maruz kalmayacağını” öngörmektedir. Ayrıca, “Herkes bu tür müdahalelere veya saldırılara karşı yasanın korunması hakkına sahiptir.”
İran Ceza Kanunu, 104. maddesinde elektronik hesaplar ve verilerin ele geçirilmesi için yetki sağlar ve Bilgisayar Suçları Kanunu’nun 48. Maddesinde de benzer bir hüküm vardır. Ceza Kanunu’nun 103. Maddesi sadece suçla ilgili belgelerin güvence altına alınabileceğini belirtse de, bu açıkça Zaghari-Ratcliffe için geçerli değildi. İddia makamı, muğlak ve geniş suçlamaların peşinde olduğu tüm özel ve kişisel verilerine ulaştı.
Zaghari-Ratcliffe ve Seyed-Emami’nin yasadışı gözaltına alınması ve kötü muamele edilmesi ve yasadışı sorgulamalarla bilgilerin zorla çıkarılması uluslararası hukuku daha da ihlal ediyor.
Ailesine göre, Zaghari-Ratcliffe havaalanında ücretsiz olarak gözaltına alındı, Kerman eyaletine götürüldü, hücre hapsine alındı ve hesapları ele geçirilip arandığında hukuk danışmanını reddetti.
Bu durum, İran’ın Ceza Kanunu’nda 12 ve 13. Madde uyarınca kendi cezai prosedürleri korumasına aykırı. Dahası, uzun ve yorucu sorgulamalar üzerine inşa edilen Zaghari-Ratcliffe aleyhindeki dava, İran’ın Ceza Kanunu’na (Madde 106) göre yasa dışıdır. Bu da herhangi bir itirafın “zorlama, kuvvet, işkence veya zihinsel veya fiziksel suistimal altında alınmasını öngörmektedir. sanığı tekrar sorgulamak zorundadır.”
İran’ın bu iki mahkumun cihazlarına ve hesaplarına erişim için yasal prosedürleri belirsiz. Ancak medya anlatımlarında ve Zaghari-Ratcliffe ve Seyed-Emami aleyhindeki kararlarda kullanılan kanıtlar, İran’ın istihbarat teşkilatlarının, yani devrimci muhafızların eylemlerinin bu davaları herhangi bir ceza usul, yasa ve yönetmelik yerine dikte ettiğini kanıtlıyor.
İran makamlarının ulusal yasalar uyarınca sağlanan korumaları ve taraf oldukları uluslararası yükümlülükleri kabul etmeleri ve bireyleri hedeflemek ve iktidar savunmak için “ulusal güvenlik” endişelerini battaniye kullanımını durdurmaları her zamankinden daha önemli.
Kaynak https://globalvoices.org/2018/03/16/iranian-detainees-face-privacy-violations-public-smear-campaigns/