Elli yıl önce bu hafta – 2 Mayıs 1972’de – Federal Soruşturma Bürosu müdürü J. Edgar Hoover, evinde öldü Washington’daki Rock Creek Parkı yakınında ve ertesi sabah kahyası tarafından yatağının yanında yere yığılmış halde bulundu.
Takip eden günlerde bol övgü aldı. Başkan Nixon onu övdü bütün hayatı boyunca Nixon’ın ülkeyi aşındırdığını söylediği “müsamahakarlık eğilimi”ne karşı savaşan bir “dev” ve dürüstlük, onur, ilke ve cesareti temsil eden bir “efsane” olarak. Yüksek Mahkeme Başkanı Yargıç Warren Burger, Hoover’ı “kamuoyunun yaygarasına ilkesini feda etmeyen” “harika bir adam” olarak nitelendirdi.
Ama hikayenin tamamı anlatılmıyordu. Aslında Nixon, Hoover’ı birkaç ay önce işten atmayı ummuştu ama yönetmenin intikamından korkuyordu. En azından diğer dört başkan Bildirildiğine göre onu da ortadan kaldırmayı ummuştu, ancak bunu başaramadılar ya da cesaret edemediler.
köşe yazarı
Nicholas Goldberg
Nicholas Goldberg, başyazı sayfasının editörü olarak 11 yıl görev yaptı ve Op-Ed sayfasının ve Sunday Opinion bölümünün eski editörüdür.
Hoover bir Amerikan kahramanı değildi. O bir bağnaz, ırkçı ve homofobikti – muazzam gücü biriktiren ve kötüye kullanan, düşmanlarını vicdansızca takip eden ve yasalara saygılı Amerikan vatandaşlarının sivil özgürlüklerini çiğneyen bir komplo teorisyeniydi.
İşte ölüm yıl dönümü için bir teklif: Haydi, Washington’daki Pennsylvania Bulvarı’ndaki büyük, vahşi J. Edgar Hoover FBI karargahından Hoover’ın adını silerek korkunç bir yanlışı düzeltme fırsatını değerlendirelim.
Asla oraya ait olmadı. Böyle bir şerefi hak etmiyor.
Hoover günlerini hatırlamayanlar için işte kısa bir inceleme.
Büroyu 47 yıl boyunca yönetti, 1924’te başladı ve ancak yataktan düşüp 77 yaşında öldüğünde sona erdi.
Onun nöbetinde, hakkını vermek için, ajanlar Lindbergh bebek kaçırma vakasının çözülmesine yardımcı oldular ve John Dillinger, Machine Gun Kelly, Pretty Boy Floyd ve Baby Face Nelson gibi Depresyon dönemi gangsterlerini tutukladılar (veya bazı durumlarda öldürdüler). Hoover, İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi sabotajcılarının ve Soğuk Savaş sırasında Sovyet casuslarının yakalanmasını denetledi.
Ama çok güçlendi, işte çok uzun süre kaldı ve kendisinin ve örgütünün kurallardan, kanunlardan ve Anayasa’nın kendisinden muaf olduğuna inandı.
Hoover’ın FBI’ı, suç veya şiddete karışmayan gruplar hakkında yasadışı olarak binlerce dosya topladı. Federal hükümet için çalışan gey ve lezbiyen olduğundan şüphelenilen kişilere karşı bir kampanya yürüttü. 360.000’den fazla dosyayı bir araya getirme “cinsel sapmaları” işlerinden kaldırma umuduyla. En çirkin türden bir anti-komünist fanatiğiydi.
Beyaz Saray’daki sözde patronları, kendileri hakkında aşağılayıcı bilgiler yayınlayarak intikam alacağından korktukları için en azından kısmen ona karşı çıkmadılar. “Tanrıyı kovmazsın” Başkan Kennedy’nin söylediğine göre.
1956’da Hoover, artık kötü şöhretli COINTELPRO programı radikal örgütleri ve liderlerini “bozmak”, “itibarsızlaştırmak” ve “etkisizleştirmek”. FBI, diğer taktiklerin yanı sıra belgelerde sahtecilik yaptı, aşağılayıcı söylentiler yaydı, izinsiz girişler yaptı ve yasadışı gözetleme yaptı. Evlilikleri bozmaya, toplantıları bozmaya, itibarı yok etmeye, rekabeti kışkırtmaya çalıştı. Hedefleri sadece casuslar, Klan üyeleri ve şiddet yanlısı, militan örgütler değil, aynı zamanda 1. Değişiklik kapsamında korunan barışçıl protestolara katılan sivil haklar grupları ve Vietnam karşıtı savaş gruplarıydı.
Büronun başlıca hedeflerinden biri Martin Luther King Jr. idi.
Hoover, halka açık bir şekilde King’i “ülkenin en kötü şöhretli yalancısı” olarak nitelendirdi. Özel olarak, ona “burrhead” kimin yok edilmesi gerekiyordu. Hoover’ın talimatıyla, FBI ajanları King’in evine ve ofisine telefon dinlemeleri yerleştirdi ve otel odalarına böcekler yerleştirdi ve ardından seks hayatı hakkında öğrendiklerini basına sattı.
Tarihçi Taylor Şubesi diyor ki Hoover’ın “manipüle ettiği” Av. General Robert Kennedy, John Kennedy’nin evlilik dışı ilişkilerini ifşa etme konusunda “örtük tehditler” içeren King telefon dinlemelerini imzalayacak.
1964’te Hoover’ın üst düzey bir yardımcısı, King’e, onu “pis anormal bir hayvan” olarak nitelendiren, onu zina ve seks partilerine katılmakla suçlayan ve görünüşe göre onu intihar etmeye çağıran isimsiz bir mektup gönderdi. (“Senin için tek bir çıkış var.… Ne olduğunu biliyorsun.”) Mektup, büronun King’in otel odasında gizlice kaydettiği bir ses kaydıyla geldi. King tarafından değil, karısı Coretta tarafından kabul edildi.
Rep. Gerry Connolly (D-Va.), “Kimse hiçbir şeye J. Edgar Hoover gibi isimler vermemeli” diyor. bir yasa tasarısı sundu Hoover’ın adını FBI binasından çıkarmak için. “İğrenç bir karakterdi. O bir rol model değil.”
Connolly, FBI DC’den banliyölere taşınma planlarıyla ilerlerse, Hoover’ın adının onunla birlikte taşınmamasının zorunlu olduğunu kaydetti.
Genel olarak, heykelleri yıkmanın ya da tarihi şahsiyetlerin isimlerini silmenin en büyük hayranı değilim. İnsanların genel olarak yaşadıkları zamanların bağlamında değerlendirilmesi gerektiğine inanıyorum. Ve iyi nitelikleri kötülerinden daha ağır basan kusurlu insanları onurlandırabileceğimize inanıyorum.
Ama Hoover’ın iyiliğinin, kötülüğünden daha ağır bastığına inanmıyorum. FBI binasında isminin bulunması ABD Anayasasına hakarettir.
Anayasaya saygısı arzulanan bir şey bırakan Nixon, Hoover methiyesinde FBI direktörünün hatırlanması gerektiğini, böylece “ismiyle bağlantılı derin ilkelerin kaybolmayacağını” söyledi.
Ve bu doğru. İlkeleri veya eksikliği, meli hatırlanalım ki, kendimizi bir daha aynı yola girerken bulmayalım. Örneğin eski FBI Direktörü James B. Comey, bir kopya tuttu Martin Luther King’in büronun geçmişteki hatalarını hatırlatmak için masasındaki telefon dinleme talebini anlatıyor.
Ancak ne Hoover ne de onun sözde ilkelerine saygı gösterilmemelidir.
Kaynak : https://www.latimes.com/opinion/story/2022-05-02/j-edgar-hoover-name-fbi-director-fbi-building-racist-homophobic-legacy