IF fabrikalarında sürekli döküm makinelerinin bulunmaması, bu fabrikaların kamu projelerinde yer almasını zorlaştırıyor. Çünkü kamu projeleri, sürekli döküm çeliği gerektiriyor. IISIA, elektrik ark ocaklı (EAF) ve yüksek fırınlı (BF) tesisler ulusal talebi yeterince karşılayana kadar IF tesisi faaliyetlerine karşı çıkmaktan kaçınıyor.
Ancak, IF ve BF/EAF çeliği arasındaki fiyat farkı, IF çeliğine olan talebin devam etmesini sağlıyor. Bu da sorunun çözümünü zorlaştırıyor. Hükümet, hava kirliliği kontrollerini uygulamak için adımlar atıyor. Bu kapsamda, Jakarta'daki çelik fabrikalarında denetimler yapılıyor.
IF tesislerinde potansiyel düşük kaliteli çelik üretimini izlemek de zor. SNI kayıt testleri sırasında yüksek kaliteli ürünler sunan fabrikaların, daha sonra sürekli izleme olmadan daha düşük kalitede çelik ürettiği vakalar bildiriliyor. Farklı projeler için farklı çelik kaliteleri sunan seçici tedarik uygulamaları da durumu daha da karmaşık hale getiriyor.
IF tesislerinin kapatılması, Endonezya'nın çelik üretimini önemli ölçüde etkileyebilir. Bu fabrikalarda üretilen toplam 8-9 milyon ton inşaat demirinin tahmini minimum %50'si, ülkenin ekonomik büyümesinin desteklenmesinde önemli bir rol oynayacak.