Genç Efendi Jichang, Yi Yun’un önünde büyük bir mücadele azmi gösteriyordu ve bunun da bilincindeydi. “Düzeni başlat! Efendi Krallık Şövalyesi, on ikinci seviye zorluk size uyar mı?”
Konuşması saygılı olsa da Yi Yun’a olan bakışları onu tahrik etmeye çalıştığını gösteriyordu. Engin yabanın yerlileri teknik bakımından zayıftı. Bu züppe de bu sebepten Yi Yun’un bir ihtimal sağlam fiziksel özelliklere sahip olduğunu ve Krallık Şövalyesi unvanını bu özelliklerinden dolayı almış olabileceğini düşünmüştü, öyle olsa ne olurdu ki gerçi?
“Tamam, on iki olsun.” Yi Yun pek umursamadı. Bu zorluk seviyesi onun için pek önemli değildi.
Jing Eyaleti Genç Efendileri Grubu’ndan bir genç efendi sırıttıktan sonra on ikinci kristale bastı.
Engin yabanın çocukları, Yi Yun’a endişe ve beklentiyle bakarken nefeslerini tuttu.
“Twang!”
On iki Donmuş Metal Kan Topu’ndan bir ses yükseldi ve meteor gibi Yi Yun ile Jichang’a doğru hücum ettiler!
Jichang’ın gözlerinde savaş ruhu alevlendi. İnanılmaz bir çeviklikle havada rastgele hamleler yaparken arkasında gölgeler bırakarak hareket etmeye başladı.
Kristallerden teki bile Jichang’ın gömleğine dokunamadı.
Hareketleri göz kamaştırıcıydı ve vücudunu gözle takip etmek çok zordu. Ama bunun aksine Yi Yun çok az hareket ediyordu. Hatta en baştan beri neredeyse hiç hareket etmediği, hâlâ aynı yerde durduğu söylenebilirdi!
Toplar birbiri ardına uçtu, ama Yi Yun kollarını kaldırmakla veya vücudunu bükmekle veya ayaklarını hareket ettirmekle yetindi. Bedeni, etrafta gölgeler oluşturan bir bulanıklıktan ibaretti.
Yi Yun’un bu gölgelerin içinde olup olmadığı pek anlaşılamıyordu. Toplar bedenine değecek kadar yakından geçiyordu ama ona hiç vuramıyordu.
Yi Yun, topların dönüşüyle meydana gelen rüzgarın gücünü bile hesaba katıyordu. Bu güçlü rüzgarlar hızlı olsa da Yi Yun’un uçan balık elbisesini yırtamıyordu!
Uçan balık elbisesinin altında da hareketlerini kısıtlayan ve oldukça ağır olan Akan Cıva Elbisesi’ni giyiyordu.
Yi Yun ne kadar formda olursa olsun Akan Cıva Elbisesi’nden etkilenmemesi olanaksızdı.
Eğer karşılaşma hız üzerine olsaydı Jichang’e karşı şansı olmazdı. Tek yapabileceği hızının sınırları içinde kaçınma verimliliğini maksimuma çıkarmaktı!
Jichang’in verimliliği %60-%65 ise, Yi Yun’un %95’in üzerinde olurdu!
Yi Yun sadece orada duruyordu, bu da, insanlara Donmuş Metal Kan Topları’nın bilinçli olarak ondan kaçındığı izlenimi veriyordu!
Ne oluyor?
Engin yabanın çocukları şaşkındı, boş boş bakıyorlardı.
Ama Jing Eyaleti Genç Efendileri bunun ne olduğunu anladı. Ondan sonra ifadeleri çarpıldı!
“Oh! Zaman Farkındalığı?” Çok da uzak olmayan Yan Menglong’un gözleri parladı.
Zaman Farkındalığı tekniğini iyi biliyordu. Yan Menglong onu gördüğünde, Yi Yun’un tekniğin başlangıç aşamasına ulaşmış olduğunu ve hatta küçük başarı aşamasından önceki geçiş aşamasında olduğunu anladı. On iki yaşındaki bir çocuğun bu aşamaya ulaşması baya nadir bir durumdu.
“Sadece başlangıç aşaması…” Zhang Tan garip bir biçimde Yi Yun’a bakarken çenesini okşadı. Onun Tao Yunxiao ile olan savaşını görmüştü. Tao Yunxiao yadigârın enerjisini kullanmış ama Yi Yun’un giysilerine bile dokunamamıştı. Yi Yun’un o zaman sergilediği Zaman Farkındalığı, şimdikinden çok daha üstündü.
Bugün gücünü saklıyormuş gibi görünüyordu.
Buzz--
Donmuş Metal Kan Topları gittikçe hızlanıyorken Jichang da tekrar tekrar kaçınıyordu. Bununla bir şekilde başa çıkabiliyor olsa da Yi Yun’un çok daha az hareket ederek toplardan kaçındığını görünce yüzü ekşidi ve bu dikkatinin dağılmasından dolayı toplardan biri neredeyse kafasına vuracaktı.
Daha önce engin yabanın savaşçılarının teknik bakımından eksik olduğunu söylemişti ama Yi Yun’un varlığı ona bir tokat gibi çarpmıştı.
Zaman Farkındalığı tekniği! Bu nasıl mümkün olabilir?
Zaman Farkındalığı en iyi hareket becerisiydi. Ona ulaşmak için harikulade bir idrak kabiliyeti gerekliydi. Çalışılarak öğrenilebilecek bir şey değildi.
“Zorluğu bir seviye arttırın!” diye bağırdı Jichang. Pes etmeyi kabul edemiyordu. Düzeni kontrol etmekten sorumlu Jing Eyaleti genç efendisi kararsız bir hâlde on üçüncü kristale bastı.
Bir başka top uçtu ve diğerlerine katıldı.
On üçüncü top ile birlikte topların hızı da arttı. Havaya yükselen sesler, cam üzerinde tırnakla çıkartılan sesler gibi kulak deliciydi.
Toplar uçarken Jichang ile Yi Yun’un etrafında bir kafes oluşturmuş gibi görünen sayısız uçuş çizgisi belirdi.
Yi Yun kaşlarını çattı. On üçüncü zorluk seviyesinde üzerinde büyük bir baskı hissediyordu!
Akan Cıva Elbisesi hızını büyük ölçüde etkiliyordu!
Yine de elbisenin kısıtlayıcı özelliğinin seviyesini düşürmedi. Baskı, ona itici bir güç veriyordu ve o da bundan faydalanarak kendini sınırlarına dek zorlamak istiyordu.
Lin Xintong’un Akan Cıva Elbisesi’ni verirken söylediği sözleri hatırlamıştı.
“Zaman Farkındalığı’nın küçük başarı aşamasına ulaştın ama önünde hâlâ uzun bir yol var. Büyük başarı aşamasını kendi başına öğrenmek zorundasın. Biri sana öğretirse o teknik senin olmaz. Bu Akan Cıva Elbisesi gücünü arttırmanda ve Zaman Farkındalığı hareket tekniğini büyük başarı aşamasını öğrenmende sana yardımcı olabilir.”
Yi Yun, Akan Cıva Elbisesi üzerindeyken kendini sınırlarına kadar zorlayıp küçük başarı aşamasına ulaşabilirse, elbiseyi çıkardığı zaman muhtemelen büyük başarı aşamasının eşiğinde olacağını idrak etti.
Bu yüzden de kendini zorlamaya devam etti!
Hızını daha fazla arttıramayacağından verimliliğine bel bağlamak zorundaydı. Ki verimliliği de hemen hemen %100’e dayanmıştı!
“Oh? Hızı iyi değil!” Jichang birdenbire Yi Yun’un çok da hızlı olmadığını fark etti. Ve hızı sınırlı olduğundan on üçüncü zorluk seviyesinin baskısı altında hareket etmekte zorlanıyor gibiydi.
Hızı bu kadar kötüyken sağlam bir tekniği olsaydı bile o tekniği kullanma konusunda sıkıntı yaşardı.
“Bu çocuğun yenilmez olmadığını anlıyorum. Tekniği iyi olabilir ama hızı kötü. Engin yabandan böyle bir ucube nasıl çıkabilir? Hmph! Bu kadar yavaşsan, muhtemelen senden daha uzun süre dayanabilirim!”
Jichang bunun farkına vardıktan sonra umutları tekrar yeşerdi.
On üçüncü zorluk seviyesi Jichang’in sınırıydı zaten.
Zorluğu daha da arttırmak tehlikeli olurdu. On dördüncü zorluk seviyesi bir şaka değildi. Toplardan biri vurursa ciddi bir sakatlık yaşayabilirdi!
“Hızım yeterli. On dördüncü seviyede kısa bir süre dayanmam gerek. Ona kaybetmeyeceğim!”
Jichang yumruğunu sıktı. Kaybedemezdi. Bu kadar kendinden emin konuştuktan sonra nasıl kaybedebilirdi ki? Jing Eyaleti’nin genç efendilerinden biri olarak gurura sahipti. Ayrıca General Yan ödül sözü de vermişti!
“Bir seviye daha arttır!” Durmaksızın kaçarken zar zor fırsat bulup konuşabildi.
Kontrol panelinin başındaki genç efendi bu sözleri duyduktan sonra heyecanlandı. Bir süre tereddüt ettikten sonra on dördüncü kristale bastı!
“Weng!”
Başka bir kan incisi daha uçtu. İnanılmaz hız, meydan içinde bir kasırgaya neden oldu.
Şiddetli rüzgar altında Yi Yun’un avuç içleri terlemeye başlarken kaşları da çatıldı.
Baskı!
Baskıyı bir kez daha hissetti!
Sınırında olduğunu hissetti. Her an toplardan biri tarafından vurulacakmış gibi görünüyordu.
Ve o sırada, tehliken içinde, Yi Yun gözlerini kapadı.
Gözlerinin kapanmasıyla çevresinde yaşananlar daha belirgin bir hâle geldi.
Topların yörüngelerini hissetmek için bedenini kullandı ve bedeninin içgüdüsel tepkiler vermesine izin verdi. Bu da, onun kaçınma verimliliğini arttırdı.
“Oh? Donmuş Metal Kan Topları’ndan kaçınmak amacıyla gücü hissedebilmek için gözlerini kapattı. Bu çocuk gerçekten bunu yapabilir mi? Bu, Zaman Farkındalığı’nın küçük başarı aşaması!”
Yi Yun’un gözlerini kapatmaya cesaret ettiğini gören Yan Menglong’un ona olan ilgisi daha da arttı. Yi Yun hakkında biraz fikir sahibi olmuştu. “Zhang Tan, bu çocuğun ‘Mor Hava Doğudan Gelir’i tetiklediğini söylediğinde bunun şanstan olduğunu düşünmüştüm. Ama öyle görünüyor ki, idrak kabiliyeti diğerlerinden çok daha yüksek. Krallık Şövalyesi unvanı verilmesi yerinde olmuş!”
Yan Menglong övgü konusunda cimri değildi. Zhang Tan da bu övgülerden dolayı tarifsiz bir mutluluğa kapılmış, etrafa gülümsemeler saçmaya başlamıştı.
Onun tarafından seçilen bir askerin, Yan Menglong’un övgüsüne mazhar olması koltuklarını kabartmıştı.
Yan Menglong, uçan balık elbisesi giyen gence bakıp sordu: “Zijun, Yi Yun hakkında ne düşünüyorsun?”
Bu gencin adı Zijun’du ve parlak gözler ve beyaz dişler ile doğmuştu. Zijun cevap verdi: “Engin yabandan gelip de bu sahneye ulaşması onun için kötü sayılmaz aslında. Zaman Farkındalığı’na gelince...bu tekniği ben de biliyorum! Ve benim hızım ondan çok daha iyi!”
Zijun Krallık Şövalyesi olsa da genç ve hırslıydı, bu yüzden kimseyi kolay kolay kabullenmezdi.
Yan Menglong içinden gelerek güldü. Zijun’un karakterinden hoşlanıyordu.
Gençler pervasız olmalı!
Kimseyi onaylamamaları normal!
Yan Menglong coşkuyu bunda buluyordu. İhtiyacı olan şey, coşkulu ve kendini geliştirmeyi arzulayan askerlerle dolu bir orduydu.
Jichang limitlerine ulaşmıştı.
Doğrusu pes etmek istiyordu. Daha az önce toplardan biri kol yenine sürtünerek geçmişti.
Yi Yun’un alnındaki terleri gördüğünde bir dakika içinde toplardan biri tarafından vurulacağını düşündü. Buraya kadar dayanmışken zaferi ucu ucuna kaybetmek istemedi, bu yüzden dişlerini sıkıp biraz daha dayanmaya çalıştı.
“Birazcık daha, ondan sonra ben kazanacağım! Bir kral olmak istiyorum, nasıl olur da yarı yolda pes edebilirim?”
“On dördüncü zorluk seviyesinde sonuna kadar kalmama gerek yok. İhtiyacım olan tek şey...ondan daha uzun süre dayanmak! Hızı yavaş ama kaçınmak için bir teknik kullanıyor. Tekniği her seferinde kusursuzca kullanamaz. Eninde sonunda bir hata yapacak!” Jichang umudunu korumak için kendini ikna etmeye çalıştı.
Ama Yi Yun her seferinde kaçınılmaz sonuçla yüzleşecekmiş gibi görünse de zarar görmeden kurtuluyordu. Kayaya tutunan bir tüy gibiydi; kayadan ayrılmak üzereymiş gibi görünse de bir türlü kayadan ayrılmıyordu.
Jichang öfkeden ve sabırsızlıktan deliye döndü!
“Cha!”
Jichang iyice sinirlendi ve limitine yaklaşırken toplardan biri kalçasını sıyırdı!
“Puah!”
Kalçasından bir parça et koparken etrafa kan fışkırdı!
Jichang acı duydu ve dengesini kaybetmişken bir başka Donmuş Metal Kan Topu göğüs kafesine doğru ilerledi!
Jichang bu saldırıyı atlatamazdı!
Saldırıyı kollarıyla engellemeye çalışırken göz bebekleri daraldı.
“Ka-cha!”
Jichang geriye doğru uçtu. Donmuş Metal Kan Topu’na karşı savunmak için kaldırdığı sağ kolu kırılmıştı!
Bu sırada başka bir top karnına vurdu. Kaslarını sıkarak etkiyi azaltmaya çalışmasına rağmen cildi delindi ve saldırı bağırsaklarına dek işledi.
Art arda gelen saldırılar sebebiyle, Jichang’ın sert bir şekilde yere düşerken kan kustu!