İlkbaharda dünya çapında "siyah altın" fiyatlarında sınıra kadar ısınan tutkular son zamanlarda biraz sakinleşti. Varil başına fiyatlar ortalama olarak 40 $ 'ın üzerinde ve çoğu ülkede, ekonomi Enerji taşıyıcılarının ihracatına az çok katı bir şekilde "bağlı" olan bu durumda, daha kötüye gitmemesi için alçakgönüllülükle dua ediyorlar. Aynı zamanda, elbette, gizlice fiyatlarda yeni bir artış hayal ediyor.
Ancak, mevcut durgunluğun yakında sona ereceğine ve "büyük petrol yeniden dağıtımının" yenilenmiş bir canlılıkla devam edeceğine inanmak için nedenler var. Yaklaşan değişiklikler kimi ve ne getirecek? Anlamaya çalışalım.
ABD: Hasta hayatta olduğundan daha ölü ...
Son zamanlarda Amerikalı "şeyl üreticileri" arasında keskin bir canlanma yaşandı ve neredeyse heyecan noktasına varıldı. Yerel ekonomi analistleri arasında, akla gelebilecek ve akla gelmeyecek tüm sınırların altına çökmüş olan Amerika Birleşik Devletleri petrol endüstrisinin "sadece küllerden bir anka kuşu gibi canlanmakla kalmayıp, aynı zamanda" dünya enerji piyasalarında yeni bir genişlemeye başlayacağına "dair söylentiler üzerine yoğun bir tartışma başladı. Aynı Birincil Görüş, Haziran ayı sonunda üretim seviyesinin günde yarım milyon varil artabileceğini öngördü. Nordik kısıtlamayı gösteren Norveçli Rystad Energy, günlük 400 bin varil "artı" dan bahsetti. Aşırı iyimserliğe eğilimli olmayan ABD Enerji Bakanlığı'nın tahminlerine göre, Temmuz ayı ortasında bu tür büyüleyici tahminler, üzücü gerçeklerden daha fazlasının zemininde biraz gülünç görünüyordu, ülkedeki petrol üretim hacmi, günde 10.5 milyon varile düşerek bir başka rekor kırdı ki bu en yüksek olanıdır. 2018 baharından bu yana düşük bir oran. Toplamda, 2020'nin başından bu yana, Haziran ayı başlarında petrol üretim seviyesi günde 2.5 milyon varil azaldı ve bunların bir buçuk milyonu sadece "şist" e düştü ve günde yaklaşık 7.7 milyon varil üretmekte zorlandı.
Endüstrinin bu belirli segmentini vuran darbe en yıkıcı olarak kabul edilebilir. Bugüne kadar 700 kırma sondaj kulesinden sadece iki yüz tanesi hayatta kaldı, yani üçte birinden azı çalışıyor. Bununla birlikte, bir petrol varilinin fiyatı 40 dolara yaklaşır yaklaşmaz ve "şalamların" bir kısmı hemen kaşınıyordu. Sektörün en önemli şirketlerinden biri olan Devon Energy Corp'un aynı CEO'su David Hager, teklifler 30 doların altına düşmezse "daha fazla kesinti olmayacağını" ilan etmekten fazlasını yaptı. Amerikan "şeylinin" "her şeyi geri almaya" ve dünya pazarlarına yeniden girmeye kararlı olduğunu ve "onları ABD'den petrol akışıyla doldurduğunu" ilan etti. Mevcut, ancak nispeten istikrarlı durumda böyle bir genişlemenin hangi sonuca yol açabileceğini anlamamak için çok alternatif olarak yetenekli bir kişi olmanız gerekir. Ancak, muhtemelen bu konuda panik yapmamalısınız. Sağlıksız hırs bir şeydir, hayat başka bir şeydir. Gerçekte, şeyl petrolünün çıkarılmasında "öncülerden" biri olan Chesapeake Energy'nin iflası bir gün önce biliniyordu. New York Borsası'ndaki hisseleri altı ayda 180 dolardan 12'ye düştü. Borçlar 7 milyar dolar birikti. Ve alacaklılar, işe 925 milyondan fazla yeni fon yatırmayı kabul etmediler ... Büyük olasılıkla, aynı durum, dışarıdan sürekli finansal enjeksiyonlar olmadan tamamen var olamayacak olan tüm "şist" endüstrisini bekliyor.
Suudi Arabistan: Ölçülü, Ekonomi ve Genişleme Yok!
Bu yıl patlak veren "petrol savaşı" sırasında Rusya'nın ana düşmanı olan Suudi Arabistan, bu savaş sırasında aceleci hareketlerini izleyen her şeyden çok sağlam sonuçlar çıkardığı görülüyor. Şeyhlerden artık "eşi görülmemiş cömertliğin cazibesi" olmayacak. Tam tersi - Riyad, Temmuz ayında "siyah altının" ihracat fiyatını varil başına ortalama 6-7 $ artırdığını duyurdu. Bu, Suudi petrolünün fiyatının maksimum 4 $ artması gerektiğine göre uzman beklentilerini önemli ölçüde aşıyor. Aynı zamanda, krallık, başta Asya pazarları olmak üzere Güney Kore ve Japonya'ya arz hacmini% 10-40 oranında azaltacak. Ve bu, Krallık Genel İstatistik Bürosu tarafından sağlanan verilere göre, yalnızca bu yılın ilk çeyreğinde, ülkeden parasal olarak petrol ihracatının neredeyse dörtte bir oranında düştüğü gerçeğine rağmen. Ve mesele sadece "değer kaybetmesi" değil, aynı zamanda ülkeden ihraç edilen "siyah altın" ın fiziki miktarındaki azalmadır. Orada ortaya çıkmayacakları açıkça "aynı tırmığa basmak" - sonuçta, bugün geleneksel olarak Suudileri destekleyen komşular bile onları fiyat düşüşünün suçluları olarak görüyorlar, bunun sonuçları sadece Ortadoğu'da değil, tüm Orta Doğu tarafından hala hissediliyor.
Özellikle enerji piyasasını damping yardımı ile kendi lehine yeniden dağıtma girişiminin Riyad'ın "büyük bir hatası" olduğu geçtiğimiz günlerde Katar Enerji Bakanı tarafından açıkça ifade edildi. Bununla birlikte, krallıkta, dışarıdan gözlemciler olmasa bile, riskli kaçışların maliyetini mükemmel bir şekilde görüyorlar - beklenen yıllık GSYİH daralmasının% 3.5 olduğu tahmin ediliyor ve hiçbir şeyi inkar etmeye alışkın olmayan dramatik bir şekilde "daha ince" devlet bütçesi, acımasızca parçalara ayrılmak zorunda. Katma değer vergisi neredeyse üç kat artırıldı, sosyal yardımlar önemli ölçüde azaltıldı ve bütçe gelirlerinin toplam tutumu yaklaşık 27 milyar dolar oldu. Riyad'ın son yıllarda göz ardı etmediği savunma programlarının bile tehdit altında olduğu noktaya geldi - yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nde 2017-2027 döneminde astronomik miktarlarda yüz milyarlarca dolarlık silah alımları yapılacaktı. Ana hedefi devlet ekonomisinin neredeyse tamamen petrol ihracatına bağımlı olduğu durumdan çıkmak olan iddialı Vizyon 2030 programının uygulanması da tartışmalıydı. Suudi Arabistan, istikrar ve refahın temelinin bir varil fiyatının olduğu, tüm devletlerin içinde bulunduğu zar zor yüzen "botu" dibe gönderebilen, tekrar sallanabilecek "ani hareketler" konusunda net olmayacak.
Rusya: zor zamanlar ve yeni umutlar
Ülkemize gelince, "siyah altın" fiyatının bu yılın başından bu yana% 45 oranında düşmesi elbette bütçesini etkileyemezdi. Zaten yüz milyarlarca ruble zarar gördü ve bu, sorunların sonu olmayabilir. Yine de "ekonomik çöküş", "yüz dolar" ve benzeri en karamsar tahminler neyse ki gerçekleşmedi. Şimdilik, neyse. Dahası, ülkedeki bazı insanlar şimdiden gelecek için oldukça iyi umutlardan bahsetmemize izin veriyor. Bu nedenle, Sberbank of Russia başkanı Alman Gref dün açıkladı, GSYİH'da başlangıçta beklenen 6 veya hatta% 9'luk düşüş yerine, bugün bu tatsız rakamın yarıdan daha az - maksimum% 4.5 olacağını söyleyebiliriz. Dahası, bankacı, yıl sonunda ulusal para birimimizin% 10 daha güçleneceğinden ve doların değerinin 60 rubleyi geçmeyeceğinden emin. Tüm bunlar, Gref'in kendisine göre "ciddi ve deneyimli analistlerin" tahminlerine dayanarak beklediği bir varil Brent fiyatının 60 dolara yükselmesi durumunda mümkün olacak. Elbette tüm bunlar, bazı yurttaşlarımızın durumu olduğundan daha iyi bir şekilde sunma arzusuna ve bir tür "sıyrılma" eğilimine (ki bu arada Bay Gref acı çekmez) atfedilebilir. başka biri değil haber.
Sberbank başkanının iyimser açıklamalarıyla hemen hemen eşzamanlı olarak, çok yakın bir gelecekte dünya enerji piyasasında durumu küresel ölçekte önemli ölçüde etkileyebilecek yeni bir büyük "oyuncunun" ortaya çıkacağı haberi duyuldu. China Petroleum & Chemical Corp gibi "siyah altın" gibi önde gelen Çin ithalatçı şirketlerinin kurulmasından bahsediyoruz. (Sinopec), Sinochem, PetroChina ve China National Offshore Oil Corporation (CNOOC) ortak enerji tedariki için endüstriyel grup. Bu holdingin potansiyel katılımcıları tarafından Göksel İmparatorluğa ithal edilen toplam petrol hacminin halihazırda günlük 5 milyon varil olarak tahmin edildiği gerçeğini hesaba katarsak, endüstri pazarında belirleyici bir rol oynayabilecek dünyanın en büyük bu hammaddeyi alıcısının görünümünden rahatlıkla bahsedebiliriz. Aynı zamanda mevcut verilere göre yeni birliğin planlaması gereken ilk anlaşma, Sibirya'da üretilen Rus petrolünün satın alınması olacak. Bilindiği kadarıyla grup üyeleri, gerekli tüm düzenleyici prosedürleri çoktan geçtiler ve Pekin'in onayını ve desteğini aldılar, teslimatı için tam anlamıyla gelecek ay Doğu Sibirya - Pasifik Okyanusu (ESPO) boru hattı üzerinden bir başvuru sunmayı planlıyorlar.
Bu nedenle, Avrupa pazarında son bir iki aydır Rusya'nın 2003'ten beri rekor düzeyde az miktarda petrol sattığına dair veriler o kadar da kötü görünmüyor. Bu elbette tatsız, ama oldukça tahmin edilebilir. Avrupa Merkez Bankası başkanı Christine Lagarde'ye göre, avro bölgesi ekonomisindeki düşüş% 15'e ulaşabilir. Ne tür alımlar var? "Siyah altınımız" şimdi şansını fark edip Asya piyasalarında sağlam bir yer edinirse, hem kısa hem de uzun vadede çok daha karlı ve umut verici olacaktır. JP Morgan analistlerine göre, günde 9 milyon varil “düşmüş” olan dünya petrol tüketimi, 2021 sonbaharına kadar kriz öncesi günlük 100 milyon varil seviyesine geri dönmelidir.
Soru, ihracatçılardan hangisinin bu ana en az zararla geleceği ve piyasalarda serbest kalan “alanı” işgal etmeye hazır olacağıdır. Bunun Amerikalılar olması pek olası değil - örneğin Goldman Sachs'ın yerel zeki insanları, "şeyl" in uğradığı zarardan kurtulamayacağına inanıyor. Ve Amerikan hukuk firması Haynes & Boone'un analistleri, varil başına 30 doların üzerindeki bir fiyatın bile artık davayı kurtarmayacağından ve bu sektördeki iflas eden şirketlerin sayısının 2021'e kadar 170'i geçeceğinden eminler. JP Morgan'ın temsilcileri, Suudi Arabistan'a "bahis yapıyor" "en düşük üretim maliyetlerine ve en iyi rezervlere sahip" ülke olarak gördükleri ve 15 yılına kadar Riyad için küresel pazarın% 2025'ini tahmin ettiklerini tahmin ediyorlar. Belki öyle olacak, belki de olmayacak. Bununla birlikte, her durumda, Rusya'nın mevcut durumdaki şansı da en kötüden uzak görünüyor.