Cassini görevi, Enceladus'un, yaşam için uygunluk söz konusu olduğunda, birkaç gereksinimi karşıladığını göstermiştir. Ay, kalın buzlu dış yüzeyinin altında, hidrotermal bacaların aktif olduğu derin su okyanusuna sahiptir. Bol miktarda su ve bolca enerji vardır. Bu, yaşamı sürdürmek için yeterli olmayabilir, ancak araştırmacılar şimdi yaşamın gerçekten orada olup olmadığını doğrulamak için bir görev öneriyorlar - ve Enceladus'a inmeyi bile gerektirmeyecek.
Ayın buzlu kabuğunun kalınlığı 5 ila 30 kilometre arasındadır, bu nedenle okyanusa kolayca erişilemez. Öneriler, buzu delebilen ve kabuğun içinden yavaşça geçebilen iniş araçlarını göz önüne getiriyor - bu, devasa bir girişim gibi görünen bir şey. Enceladus, yüzeyindeki çatlaklardan uzaya su sütunları püskürtür, bu nedenle bu çatlaklardan ilerleyen bir robot da önerilmiştir - araştırmacıların, aracın tamamen steril olduğundan emin olmak için katlanmak zorunda kalacakları sorunları hesaba katmadan bile, başka bir zorlu yaklaşım.
Geçen yıl araştırmacılar, evrende yaşam olasılığı yüksek olduğu sürece, sütunlardaki metan gazının yaşam belirtisi olabileceğini öne sürdüler. Yeni bir çalışmada, bir adım daha ileri gidiyorlar. Enceladus'taki küçük bir organizma popülasyonunun bile bir yörünge görevinin yakalayabileceği kadar organik madde salacağını tahmin ediyorlar.
Makalenin ilk yazarı, UArizona'da doktora sonrası araştırma görevlisi Antonin Affholde, bir açıklamada, "Hücrelerin varsayımsal bolluğunun, Enceladus'un küresel okyanusundaki tek bir balinanın biyokütlesine karşılık geldiğini bulmak bizi şaşırttı." dedi. "Enceladus'un biyosferi çok seyrek olabilir. Yine de modellerimiz, sütunları gelecekteki bir uzay gemisindeki aletlerin yakalayabileceği kadar yeterli organik molekül veya hücre ile besleyecek kadar verimli olacağını gösteriyor."
Görevin ana tasarımı, yaşamı bulmak değil, varlığını çürütmek olacaktır. Buradaki çalışma, yaşamın yokluğunda böyle bir uzay aracı tarafından bulunabilecek maksimum organik madde miktarını tahmin eder. Bunun tersini yapmak, yaşam için kanıt toplamak, zahmetli bir iş olacaktır.
Bir sütundan hücre benzeri bir maddeyi örneklemek için, yörüngedeki uzay aracının yaklaşık 0,1 mililitre maddeye ihtiyacı olacaktır. Bu nispeten küçüktür, ancak sütunların ne kadar dağınık olduğu göz önüne alındığında, Enceladus'un 100'den fazla uçuşunu gerektirir - yüksek bir sayı, ancak imkansız değil. Görevin ilk dört yılında Cassini, Satürn etrafında 74 benzersiz yörünge ve halkalı gezegenin en büyük ayı Titan'ın yanından 45 yakın geçiş gerçekleştirdi. Toplamda, Cassini sistemde 13 yıl geçirdi.
Yeni makalenin kıdemli yazarı ve UArizona'da doçent Régis Ferrière, "Ekibimiz şimdi, daha hazırlıklı ve gelişmiş bir yörünge uzay aracının yalnızca sütunlardan toplayacağı verileri simüle ederek, bu yaklaşımın, Ay'ın derinliklerini fiilen araştırmak zorunda kalmadan, Enceladus'un okyanusunda yaşam olup olmadığını güvenle belirlemek için yeterli olacağını gösterdi." diye ekledi. "Bu heyecan verici bir bakış açısı."
Bu hipotezi test edecek bir görevin gerçekleşmesi uzun zaman alabilir, ancak inmeden Enceladus'ta yaşam bulabilecek olmamız çok heyecan verici.
Çalışma The Planetary Science Journal'da yayınlandı.
Bu içerik IFLSCIENCE’da yayınlanmıştır.