"Dünya kalbinizi bilinen her şekilde kıracak, orası kesin. Bunu size anlatmama imkan bile yok ya da benim veya başkalarının içindeki deliliği de.. Ama şu var ki; pazar yine benim en sevdiğim gün. Bana yapılan her şeyi düşünüyorum. Ve kendimi çok şanslı hissediyorum."
Acıyla baş etmenin yolları hepimiz için farklıdır. Kimimiz sadece ağlar, kimimiz çıldırır ve önüne çıkan herkesi ve her şeyi yıkar geçer, kimilerimiz koşar (evet koşar, soluğu tükenene kadar koşar), kimilerimiz film izler, kimilerimiz müzik dinler, kimilerimiz kitaba sarılır, kimilerimiz duaya..
Ve kimilerimiz bazılarının hoşuna gitmeyecek şeyler yapabilir.
Bazıları intihara kalkışır, bazılarımız ise tımarhanelik olur.
Pat, karısı kendisini başka bir adam için terk ettikten sonra kendini akıl hastanesinde bulur. 8 ay sonra da şartlı olarak hastaneden çıkar ve karısını tekrar geri kazanabilmek için hayatını yeniden düzene sokmaya çalışır. Karısının istediği gibi bir adam olmak hiç de kolay değildir.
Tiffany ise kocası öldükten sonra ruhsal bunalıma girip çareyi başka adamların yataklarında arayan asi bir kadın olup çıkmıştır.
Ve bu iki manyağın yolları bir akşam yemeğinde kesişir..
~
Pat rolündeki Bradley Cooper rolünün adamı olmuştu. Ancak her ne kadar Tiffany rolüyle en iyi kadın oyuncu rolünü alsa da Jennifer Lawrence bana bu filmde çok itici geldi. Belki Açlık Oyunları'ndaki rolüyle onu bütünleştirdiğim için olabilir, bilemiyorum.
Ama film güzeldi.
Aşktan çok bir aile filmi diyebilirim.
Kitabının olduğunu da bu yazıyı yazarken öğrendim.
Ayrıca filmin müziklerini de sevdim.
Hepimizin hayatlarında birer umut ışığı olması dileğiyle.. :)