buraya saplandım! dört saattir birkaç yüz metre bile ilerleyemedim. buradan nasıl kurtulacağımı kimse biliyor mu?
Favorite films
-
türkiye'de 80'li yıllarda çıkıp böyle bir film yapamazsın, atıf yılmaz. kadının toplumdaki yerini irdeleyen kara komedi türünde kabul edebileceğimiz bir film, aaahh belinda.
"tımarhaneye mi dönsem acaba" sahnesinde kendimi kaybedip güldüm ama sorunların büyüklüğü ve derinliği adına gerçekten üzgünüm.
özellikle naciye'yi kabulleniş. o an. korkunçtu. çocuklara dunganga söylemesini izlemek beni o kadar rahatsız etti ki ağlamak istedim. o bilinç düzeyindeki, o farkındalığa ulaşmış bir kadının bile direnmeyi bırakışını, toplumsal düzene boyun eğişini görmek. inanamıyorum. ne yapıyorsunuz insanlara böyle? neden yapıyorsunuz? şimdi 80'lerin 90'ların türkiye'sinde biraz dolanmak istiyorum.
bir de hulusi beyler, midemi bulandırıyorsunuz.
-
bir kadın, zihninde anlamlı ya da anlamsız her şeyin jean’a -iyi, saf, mutlu, özgür, tatlı, nazik ve kolay biri olmak isteyen ama yapamayan; muhtemelen içinde bir şeyi olan, bir boşluk, yaşamasını zorlaştıran bir eksiklik barındıran o kırılgan insana- bağlandığı nöron yolaklarının arasında kırık dökük anılarıyla yaşama devam etmeye çalışıyor ama her şeyin kırılgan olduğu dünyada bir anıyla yaşayabilir miyiz?
bütün hayatını yeniden oluşturmak isterdim. ona sahip olmadığı çocukluğu ya da unutacak gücü vermek.