Stafford Yasası, doğal afetlerde, eyaletler ve yerel yönetimlere, federal hükümetin sistemli bir şekilde yardım edebilmesini düzenler.
Yasanın tam adı, Robert T. Stafford Afet Yardım ve Acil Destek Yasası.
1988 yılında kabul edilen yasa, ismini yasanın kabul edilmesi için çalışan dönemin Vermont senatöründen alıyor.
Başkanlar federal acil durumlarda bu yasayı etkinleştirebiliyor ve eyaletler ve yerel yönetimlerle acil durum ve afet koordinasyonunu Federal Acil Durum Yönetimi Dairesi FEMA sağlıyor.
Yasanın acil durumlarda kullanabileceğini bir tek başkanlar ilan edebiliyor.
Başkan Trump, Corona virüsü salgınına karşı Stafford Yasası altında acil durum ilan etti.
Bu da, salgın için ayrılan 40 milyar dolarlık federal bütçenin yönetimini FEMA’nın yapacağı anlamına geliyor.
1976 Ulusal Acil Durumlar Yasası’na kıyasla Stafford Yasası yalnızca FEMA’ya etkin olması için yetki veriyor.
Başkanlar, Ulusal Acil Durumlar Yasası altında acil durum ilan ettiğinde, bu yasa başkanlara çok geniş yetkiler verebiliyor.
Örneğin eski Başkan Barack Obama, 2009’da domuz gribi salgını sırasında Acil Durumlar Yasası altında federal acil durum ilan etmiş, kendisine verilen yetkiler kapsamında bazı federal sağlık sigortası düzenlemelerini bu süreçte kaldırmıştı.
Başkan Donald Trump, Corona virüsü salgınının yanı sıra, daha önce ABD’nin ortabatısındaki sel felaketi ve California’daki orman yangınları sırasında da Stafford Yasası’nın etkinleştirilmesi talimatını vermişti.