Birçok insan için mumyalar ve mumyalama, kadim bir tapınakta ayaklarını sürüyen grotesk, keten sarılı bir canavarın görüntülerini çağrıştıran ürkütücü bir duygu uyandırır. Gerçekten de, onlarca yıldır mumyalar, korku filmlerinin ve gotik romanların kadrosunda yer aldı ve gizli dini ayinlere ait olarak halkın hayal gücünde yer aldı.
Ancak mumyalama, antik dünyada yaygın ve onurlu bir gelenekti, derin dini öneme sahip olan ve genellikle yetenekli uzmanlar tarafından gerçekleştirilen bir gelenekti. Ölülere saygı göstermenin ya da önemli bir dini inancı ifade etmenin bir yolu olarak uygulandı - özellikle ölümden sonraki yaşam inancı. Çeşitli kültürlerin ölülerini mumyaladığı bilinmektedir. En iyi bilinenler, Antik Mısırlılarama Çinliler, Kanarya Adaları'nın eski insanları, Guanches ve Güney Amerika'nın Kolomb öncesi birçok toplumu, İnkalar, mumyalamayı da uyguladı.
İlişkili: Fotoğraflar: Eski Mısır kentindeki mezarlarda keşfedilen mumyalar
Mumyalar nasıl yapılır?
Mumyalama, ölümden sonra eti kasten kurutarak veya mumyalayarak bedeni koruma sürecidir. Bu, tipik olarak, ölü bir vücuttan nemin alınmasını ve eti ve organları kurutmak için reçine gibi kimyasallar veya doğal koruyucular kullanmayı içeriyordu.
Mumyalar, "doğal" mumyalama olarak bilinen, kasıtsız veya tesadüfi süreçlerle de oluşturulur. Bu, bir ceset aşırı soğuğa, çok kuru koşullara veya çürümeyi azaltan başka bir çevresel faktöre maruz kaldığında meydana gelebilir.
Nevada, Fallon'un dışındaki Spirit Cave'de bulunan Kuzey Amerika'daki en eski mumya, doğal mumyalamanın bir örneğidir. Tule hasırına sarılmış, sığ bir mezarda bulunmuş ve mağaranın kuru atmosferi ve inceltilmiş havasıyla korunmuştur. 1940 yılında keşfedilen ve aslen 1.500 ila 2.000 yaşında olduğuna inanılan birey, daha sonra 1990'larda radyokarbon olarak tarihlendirildi ve 10.000 yaşın üzerinde olduğu belirlendi. Canlı Bilim daha önce bildirildi.
Buna karşılık, doğal olarak korunmuş olan bilinen en eski Mısır mumyası, 5500 yıldan biraz daha eski bir tarihe dayanmaktadır. Canlı Bilim bildirildi. Bu mumya, öldükten sonra vücudu keten ve kürkle sarılmış genç bir kadına aitti.
Doğal olarak korunmuş bir başka ünlü mumya, Avrupa'da bilinen en eski mumyadır: Buz Adam Ötziyaklaşık 5300 yıl önce yaşamış olan. Ötzi, şimdiki İtalyan Alpleri'nde öldürüldükten sonra, 1991'de turistler onun kalıntılarını keşfedene kadar cesedi kar ve buzda korundu.
İlişkili:Mumya melodramı: Buz Adam Ötzi hakkında en önemli 9 sır
Mumyalamayı uygulayan ilk uygarlık
Kasıtlı olarak gömülen en eski mumyalar, Şili'nin Camarones Vadisi'nde gün yüzüne çıkarıldı. Bu vadi ülkenin en kuzeyinde, adı verilen bir bölgededir. Atacama Çölü. Pasifik Okyanusu ile And Dağları arasında dar bir kara şeridi olan bu çöl, az yağış alır ve dünyanın en kurak yerlerinden biri olarak kabul edilir. Dünya. Oradaki mumyalar 1917'de Arica kasabası yakınlarındaki Chinchorro Plajı'nda Alman arkeolog Max Uhle tarafından bulundu. CNN bildirdi.
Mumyalar, Uhle'nin şu anda güney Peru ve kuzey Şili'de yaşayan Chinchorro kültürü olarak adlandırdığı (9.000 ila 3.100 yıl önce) aittir. Chinchorro halkı kıyı köylerine yerleşti ve kabuklu deniz hayvanlarından yapılmış olta kancalarını kullanarak temel geçim kaynağı olarak balıkçılığa güvendi. Ayrıca karada hayvanları avladılar ve çevredeki yenilebilir bitkileri topladılar.
İlişkili: Çöl kuruluğu mumya çeşitliliğinden ilham aldı
Aynı CNN raporuna göre, Chinchorro mumyalama uygulaması yaklaşık 7.000 yıl önce, bilinen ilk Mısır mumyalarından yaklaşık iki bin yıl önce başladı. Uygulama zamanla daha karmaşık hale gelse de, temel süreç aynı kaldı. Yumuşak doku, organ ve beyinlerin çıkarılmasını içeriyordu. İçi boş gövde daha sonra kurutuldu ve yeniden birleştirildi. Kabuğu sazlıklarla, kuru bitkilerle veya diğer bitkisel maddelerle doldurulmuştu. Kollara ve bacaklara çubuklar yerleştirildi. Cesetlerin yüzlerine kil maskeleri yerleştirildi ve genellikle peruklar takıldı. Bitmiş mumya daha sonra boyandı.
Chinchorro toplumunun erken evrelerinde (yaklaşık 7.050-4.500 yıl önce), mumyalar siyahla boyandı. manganez. 2500 M.Ö. uygulama MÖ birinci yüzyılda bir ara ölene kadar, kırmızı hardal manganezin yerini aldı. Sadece seçkinler değil, Chinchorro toplumunun tüm kesimleri, bebekler, çocuklar, yetişkinler ve hatta fetüsler de dahil olmak üzere mumyalandı.
Mısır mumyalaması
Bununla birlikte, mumyalamanın en büyük ayrıntısına ulaştığı yer eski Mısır'dı. İlk Mısır mumyaları arkeolojik kayıtlarda MÖ 3500 civarında ortaya çıkıyor. Eski Krallık veya Piramitlerin Çağı (yaklaşık M.Ö. 2686 - 2181), mumyalama Mısır toplumunda iyi yerleşmişti. Sonraki dönemlerde bir dayanak noktası haline geldi ve Yeni Krallık döneminde (yaklaşık M.Ö. 1550 – 1069 M.Ö.). Chinchorro toplumundan farklı olarak, eski Mısır'daki mumyalama, tipik olarak kraliyet, soylu aileler, hükümet yetkilileri ve zenginler gibi toplumun seçkinleri için ayrılmıştır. Uygulama pahalı olduğu için sıradan insanlar nadiren mumyalanırdı.
İlişkili: Kral Tut ve diğer kraliyet ailesinin gömülü olduğu eski Mısır mezarlığında 2 mumya ortaya çıkarıldı
Eski Mısır'da mumyalama, toplumun dini inançlarıyla derinden iç içeydi. Berkeley'deki California Üniversitesi'nde Mısır bilimci ve Mısır papirüsleri ya da eski metinler konusunda uzman olan Rita Lucarelli, "Eski Mısırlılar ölümden sonraki yaşama takıntılıydı" dedi. "Dünyadaki yaşamdan sonra başka bir yaşam olduğuna inanıyorlardı."
Eski Mısırlılar, bir kişi öldüğünde manevi özünün hayatta kaldığına inanıyordu. Bu öz, nihai kaderi ölülerin tanrısı Osiris tarafından yargılanmak üzere sayısız ilahi ve şeytani varlıkla karşılaştığı bir yolculuğa çıktı. Suçsuz bulunursa, ölen kişinin tanrılarla birlikte sonsuz bir cennette yaşamasına izin verilirdi.
Lucarelli, "Ölen kişinin ruhsal kısmının bu yolculuğu yapabilmesi için vücudun sağlam kalması gerekiyordu." Dedi. Mısırlıların mumyalamaya bu kadar önem vermelerinin ve bu işlemin titizlikle yapılmasının nedeni budur.
Ne yazık ki, eski Mısır metinlerinde, en azından hayatta kalanlarda, gerçek mumyalama süreci hakkında çok az tartışma var. Lucarelli, tartışılanın, sürecin somunları ve cıvatalarından ziyade mumyalamayla ilgili ritüeller olduğunu belirtti. Bunun yerine, uygulamanın ayrıntıları bize büyük ölçüde, 5. yüzyıl Yunan yazarı Herodot (MÖ 484-425 yılları arasında yaşamış) gibi Mısırlı olmayan kaynaklar aracılığıyla ulaşmıştır. Ünlü eserinde "Tarihler," her biri diğerinden sürecin çabası ve ayrıntılılığına göre ayırt edilen üç mumyalama seviyesi tanımladı.
İlişkili: Resim galerisi: Mumya iç çıkarma teknikleri
En ayrıntılı yöntem, başta karın içeriği olmak üzere beynin ve iç organların birçoğunun çıkarılmasını içeriyordu. Beyin tipik olarak burun deliklerinden sokulan kavisli bir metal alet kullanılarak çıkarılırken, diğer organlar mide boyunca bir kesi yapıldıktan sonra elle çıkarıldı. Boş boşluk, çeşitli aromatik baharatlarla doldurulmuştur. mür ve sinameki (dökmeyen ağaçların kabuğundan yapılmış), vücut dikilmeden önce.
Lucarelli, "Kalp her zaman içeride kaldı," dedi, "Mısırlılar, kişinin en önemli yönü olduğuna ve aklı içerdiğine inanıyordu."
Ölen kişi daha sonra tüm nemi çıkarmak için 70 gün boyunca tuzla kaplandı. 70 gün geçtikten sonra ceset yıkanır ve ketene sarılır. Bandajların vücuda yapışmasını sağlamak için yapışkan bir reçine uygulandı. "Ceset daha sonra akrabalarına teslim edilir," diye yazdı Herodot, "onu bir insana benzemek için hazırlanmış içi boş ahşap bir tabutun içine koyar. bu amaçla yapmışlar ve tabut kapatıldıktan sonra onu bir mezar odasına koyuyorlar" (G.C. Macaulay tarafından çevrildi, 2008).
İlişkili: Fotoğraflar: Peru ve Mısır'ın muhteşem mumyaları
Birkaç yüz yıl sonra, Mısır'a seyahat eden ve Mısır hakkında yazan Yunan tarihçi Diodorus Siculus (MÖ 30 – 90 yılları arasında yaşamış) mumyalama süreci hakkında ek bilgiler anlattı. Kitabında, "Tarih KütüphanesiSiculus, mumyalama işlemini gerçekleştiren ve mumyalayıcı olarak adlandırılan erkeklerin, bu beceriyi bir aile işi olarak öğrenen yetenekli zanaatkarlar olduğunu kaydetti. O, mumyacıların "rahiplerle ilişki kurmaları ve hatta tapınaklara herhangi bir engel olmadan girip çıkmaları için her türlü onura ve değere layık görüldüğünü" yazdı. Tarif etti Bu mumyalayıcıların işi o kadar titizdir ki, "göz kapaklarındaki ve kaşlardaki kıllar bile kalır, vücudun tüm görünümü değişmez ve şeklinin dökümü değişmez. tanınabilir."
Mısır mumyalaması, Roma'nın Mısır'ı yönettiği dördüncü yüzyılda yavaş yavaş kayboldu. Lucarelli, "Sonra Hıristiyanlığın gelişiyle mumyalama süreci sona erdi." Dedi.
Bugün, hariç çok nadir örnekler, mumyalama kayıp bir sanattır. Çoğu toplum bunu tuhaf ya da arkaik olarak değerlendirir; geçmiş bir zamandan kalma. Ancak sürecin yankıları, ölüleri mumyalamanın sevdiklerimizi onurlandırmada rol oynadığı modern cenaze evlerinde yine de görülebilir.
Ek kaynaklar:
- hakkında daha fazla bilgi edinin Mısır mumyaları Smithsonian'dan alınmıştır.
- Kısa, animasyonlu bir film izleyin mumyalama ile ilgili video Getty Müzesi'nden.
- Bu konuda mumyalar hakkında daha fazla bilgi edinin David Hurst Thomas ile röportaj, Amerikan Doğa Tarihi Müzesi'nde bir arkeolog.