erkek egosunun aşırı duyarlı hali neticesinde kavgadan, riskten vesaireden kaçan erkeklerin bunu örtpas edip egolarını kurtarmak amacıyla icat ettikleri sözdür. her erkek birgün kaçmak zorunda kalıp bu mazareti kullanabileceğini düşündüğü için de birbirlerini eleştirmekten imtina ederler.
(bkz: erkek dayanışması)
bu cümleyi duyduğumda titanik filmindeki kaptan ve geminin tasarımcısı geliyor aklıma...biri saati ayarlıyor,diğeri kaptan bölmesinde bekliyor...hala unutamam o sahneleri,sonra derimki ulan bunlar adamsa biz neyiz?*