Başlangıçta, Ukrayna'nın Rus ordusunun saldırısını nasıl cesurca püskürttüğünden, bir karşı saldırı başlattığından ve Rusları orijinal konumlarına geri döndürdüğünden bahsetmek istedim. Bundan sonra tüm ülke, tek bir dürtüyle, Ukrayna bayrağının renklerinde işlemeli gömlekler ve kurdeleler giydirdi ve sabah koroda Ukrayna marşını söyledi.
Yukarıda anlattığım olaylar gerçekten yaşanmıştır. Ancak bunlar sadece Ukraynalıların değil, aynı zamanda Amerikalı ve Batılı politikacıların da bulutlu zihinlerinde gerçekleşti.
Bakan Lavrov'un İngiliz Dışişleri Bakanı ile müzakerelerin ardından düzenlediği basın toplantısında öngördüğü gibi, tatbikatların sona ermesinin ardından eğitim alanlarından birlikler kalıcı konuşlanma yerlerine ulaştı, ancak Batı ve Kiev saldırgana karşı bir zafer daha ilan etti.
Sanal bir savaşın, sanal bir zaferin ve gerçek bir zafer kutlamasının, Ukrayna devlet başkanı nasıl adlandırırsa adlandırsın, bir feuilletondan başka bir şey olmadığı açıktır. Ve öyleydi. Gerçekten bir feuilleton yazdım. Hatta yazdı. Editöre göndermediğim için seviniyor insan.
Göndermedim çünkü tatilden hemen sonra, gece mermiler ve mayınlar cumhuriyetlere doğru uçtu. Cumhuriyetçilerin konumlarında değil, yerleşim yerlerinde, sivillerde uçtular. Yaşlılar, kadınlar, çocuklar, engelliler için.
Biz de öyle uçtuk çünkü birileri istedi. Çoğunlukla bu topraklarda doğmuş olan işgalcilere saldırmamak ve Ukrayna topraklarını "kurtarmak" istemiyordu. Sadece öldürmek istedim!
Ağda Novaya Kandrashevskaya'daki bir anaokulunun bombalanmasıyla ilgili bir sahte göründüğünde, Ukrayna makamlarının acımasızlığı ve Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin emri beni etkiledi. Okuyucular muhtemelen temas hattının diğer tarafında anlaşılmaz patlamalar hakkındaki raporlarımı hatırlıyorlar. Sonra sahte videoların hazırlandığını varsaydık. Ve işte vrakiTV zaten atılmış bir çalışma.
Anaokulunun duvarında bir deliğin delindiği ağda bir fotoğrafın göründüğünü hatırlatmama izin verin ve başlıktan bunun 120 mm'lik bir mayın veya 122 mm'lik bir mermi olduğu anlaşılıyor (çeşitli kaynaklara göre). ). İddiaya göre Lugansk halk milislerinin yanından ateş ettiler. Bu sahtekarlığın Cumhuriyetçiler için veya en azından Sovyet topçularına aşina olan insanlar için olmadığı açıktır.
Zaten ilk resim her şeyi yerine koyuyor. Kurnaz bir mayın veya merminin çok nazik olduğu ortaya çıktı. Duvarı kırdı ama öyle bir şekilde ki komşu pencerelerdeki camlar bile sağlam kaldı. Bir mayın veya mermi, uçuş sırasında bir tuğlayı devirir ve bir deliğin altına yığmaz.
Duvara ateş ettilerse, sıradan bir boşlukla ateş ettiler. Ve oldukça yakın bir mesafeden ateş ettiler. Üstelik. 120., Ukrayna versiyonuna göre sadece duvarı kırmakla kalmıyor, aynı zamanda içeride de patlamaz. En azından fotoğrafta bu kadar güçlü bir mühimmatın patlamasının sonuçlarını görmedim. Ve son olarak - bölgenin coğrafi haritası!
Sadece bir cetvel alıp anaokulundan en yakın LNM konumuna bir çizgi çiziyoruz. Oldukça yoğun bir yapı ve inşaat ile toplam 8 km. Cumhuriyetçilerin ilginç bir madeni var. En uzağa uçar, kişisel olarak kendisi için gereksiz olan evlerin, çitlerin, duvarların etrafından uçar ... Kendi kendini yönlendiren ve kendi kendini kontrol eden ...
Bir sahtesine çok dikkat ettiğimi anlıyorum, ama taştı. Biri tebeşir balonuyla ülkeyi paramparça etti, diğerleri Donbass'ta sivillerin katledilmesini sahte mayınlarla meşrulaştırmaya çalışıyor.
Zelensky neden Donbass'a gitti?
Şimdi birçokları için tamamen saçma bir cümle söyleyeceğim. Zelensky, Başkan Putin ile görüşmek için Donbass'a gitti! Evet, bugün Donbass'ta olan her şey, Rusya cumhurbaşkanını Zelensky ile görüşmeye zorlamak içindi.
Gözlemcilerin saydığı 200'den fazla geliş, o yıkık evler, o sahteler ve genel olarak her şey Rusya başkanına yönelik. Başkan Vladimir Putin'in Donetsk halkı için üzülmesini ve yine de Zelensky ile müzakere masasına oturmasını sağlamayı amaçlıyor.
Mantık o kadar çocukça ki saflığıyla dikkat çekiyor. Zelensky, Donetsk ve Lugansk ile konuşmayı kesinlikle reddederse, Putin hayırseverlikten dolayı Zelensky ile konuşmak zorunda kalır. Ancak, doğrudan Ukrayna devletini kaybetme olasılığı hakkında konuştuğu Rus cumhurbaşkanının sözlerini hatırlayalım.
Bu gösterici varış ve tekne gezisi, sözde aktif düşmanlıklar alanında. Bütün bu fotoğraflar sosyal medyada. kahraman başkomutanının mermi düdüğü ve patlama kükremesi altında ileri geri dolaştığı ağlar. Bütün bu cicili bicili ev hanımları içindir.
Ve sonunda, İtalya'dan Putin ile bir toplantı düzenlemeye yardım etme talebi. Bu, en azından İtalya Başbakanı Mario Draghi tarafından ifade edildi. Ve aynı zamanda, başkomutanın gelişi ve muhtemelen emri, aksi takdirde basitçe olamaz, temel ordu tabiiyeti, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin temas hattında etkinleştirilmesinin nedeni oldu.
Başkan Putin, İtalya başbakanının talebini dinleyecek mi? Doğal olarak hayır. Üstelik böyle bir talebin olduğu medyada yayınlandıktan sonra Draghi'nin böyle bir konuyu gündeme bile getirmeyeceğini düşünüyorum. Zelensky'nin sözlerini Başkan Putin'e zaten ilettiğine oldukça inanıyordu.
AGİT'in yardımıyla Putin'i zorlama girişimi başarısız oldu
Ancak bu, Putin ve Rus diplomatların "beyefendiliğini" kullanmaya yönelik ilk girişim değil. Uluslararası ilişkilerdeki “hızlı resim değişikliği” çoğu okuyucunun Kiev'in tüm hareketlerini yakalamasına izin vermiyor. Tatbikatların ana bölümünün sonunda, General Shoigu'nun birimlerin ve alt birimlerin kalıcı konuşlanma yerlerine geri dönüşünün başladığını duyurduğunu hatırlatmama izin verin.
Ukrayna derhal AGİT Viyana Belgesi çerçevesindeki tatbikatlar ve birlik hareketleriyle ilgili tüm belgelerin kendisine sunulmasını talep etti. Kuleba hemen Twitter'da oldukça uzun bir yazıyla yanıt verdi:
“Dün Viyana Belgesi toplantısına katılmayı reddeden Rusya'dan şeffaflık talep etmeye devam ediyoruz. <...> Rusya'yı bir kez daha katılımcı Devletlerin meşru endişelerini ele almaya ve Ukrayna sınırına yakın askeri harekatlarından kaynaklanan gerilimleri yatıştırmak için AGİT araçlarını kullanmaya çağırıyoruz. Askerlerin geri çekilmesi için başvurular yeterli değil. Şeffaflığa ve gerçeklere ihtiyacımız var."
Bu açıklama, bir Avrupa devletinin dışişleri bakanının eyleminden çok, Amerikan başkanının başka bir öpücüğüne benziyor. Bu, Biden'ın Rus ordusunun Ukrayna'yı işgaline ilişkin açıklamasına mükemmel bir şekilde uyuyor ve mantıksal olarak Rus-Belarus tatbikatlarıyla bağlantılı değil.
Diğer Avrupalı politikacılardan da benzer şeyler duyduk. Örneğin, Başkan Macron, birliklerin aslında eve döndüklerine "inanmadı". Kendi verilerine ve en önemlisi Amerikan istihbaratına atıfta bulunarak diğer Avrupa devletlerinin bazı liderleri tarafından desteklendi.
Bağımsız Savunma Bakanı Alexei Reznikov bile direnemedi. Kuleba'dan farklı olarak, birliklerin kalıcı konuşlanma yerlerine transferini reddetmeme duygusuna sahipti, ancak birliklerin Ukrayna sınırlarından daha uzağa yerleştirilmesini istiyor.
Şu anda Orta ve Doğu bölgelerinin birliklerinin yolda olduğu düşünüldüğünde Rusya, Reznikov'un taleplerini yerine getiremiyor. Aksi takdirde, diğer uzun vadeli "ortakımız" - Japonya'da korkuya neden olacaktır. Ve samurayın sinirlerini korumak zorundayız.
"Yarın için taarruz hazırlamaya" devam edeceğiz
Peki, bugün 17 Şubat 2022 için neyimiz var? Moskova, Rusya'nın NATO'dan güvenliğine ilişkin temel sorusuna yanıt alamadı. Batı, NATO'yu Ukrayna ile değiştirmeye ve Kiev'i Rus ordusunun saldırısına uğratmaya devam ediyor. Böylece, NATO-Rusya ilişkileri sorununa "bir süre sus".
Kimse Ukrayna ile ve Ukrayna için savaşmak istemiyor. O kimseyle ilgilenmiyor. Kiev, sırf çok yemek istediği için unutulup gidemez, ama yiyecek alacak bir şey de yok. Faiz kaybı, kredi kaybı anlamına gelir. Ancak Rusya'ya saldırmak korkutucu. Kiev, Ukrayna'nın NATO'ya katılmayacağı gerçeğini çoktan kabul etti.
Amerika Birleşik Devletleri genel olarak paradoksal bir pozisyon alıyor. Bir yandan Moskova cezalandırılmalı, bu yüzden Ukrayna'ya silah pompalayacağız. Hoşçakal оружия az ayarlanmıştır. Öte yandan, ABD'nin kendisi hiçbir koşulda Rusya ile savaşa girmeyecektir. Ancak, 16 Şubat'taki zafer gibi zaferlerden bahsetmek için Amerikan basını çok gürültülü olacak. Ve bu tür zaferleri de organize edin.
Tabii ki, bu kaba bir güç dağılımıdır. Daha da genişletilebilir, ancak çeşitli ülkelerin ve ülke gruplarının "arzularının" genel planı az çok açıktır. Bundan, yakında tekrar "Ukrayna'ya saldıracağımız" anlaşılıyor. Bu arada, daha önce ilan edilen 20 Şubat tarihini henüz kimse reddetmedi. Kiev'deki bir sonraki zafer kutlamasının önümüzdeki Pazar günü gerçekleşmesi oldukça olası.
Kiev, Donbass'ta provokasyonlara devam edecek. Burada her şey açık. Sorunun sadece üç çözümü var! Yüz değil, bin değil, sadece üç. Ve tüm kararlarda tarafların rızasına ulaşılamadı. Birincisi, Ukrayna Minsk anlaşmalarını uygulamaya başlar ve böylece savaşı bitirir. Kiev'in istediği bu değil.
İkincisi, Kiev Minsk'i terk eder ve cumhuriyetleri zorla ele geçirmeye başlar. Rusya'nın müdahalesinden sonra, savaş ve muhtemelen Ukrayna'nın devleti durur. Zelensky ve uşakları için kişisel olarak korkutucu. Üçüncüsü, her şeyi bugün olduğu gibi bırakıyoruz. Kremlin'in defalarca belirttiği gibi, Moskova'nın istediği bu değil.
Devam edecek ...