Andrey Aksenov, tarih podcast’i Zakat Imperii (İmparatorluğun Şafağı) – sorunlu ülkedeki dinleyiciler arasında popüler olan bir Rus tarihçi ve yazardır.
Ülkesi Ukrayna’yı işgal ettiğinde, işine devam etmek için kaçtı ve İsrail’e taşındı.
Al Jazeera, Aksenov ile Rusya’nın Ukrayna’ya karşı savaşının tarihsel bağlamı hakkında konuştu.
El Cezire: 21. yüzyılda Avrupa’da neden tam bir savaş var?
Andrey Aksenov: Burada birçok faktör var. 20. yüzyıl boyunca, birçok Avrupa ülkesi diktatörlükler veya çeşitli otoriter yönetim biçimleri yaşadı.
Dünyanın geri kalanından ayrılan Rusya, komünizmi inşa etmekle meşguldü.
Bu 70 yıllık deney başarısızlıkla sonuçlandı ve Rusya’yı 1930’lar, 40’lar ve 50’lerde Avrupa ülkelerinin yaşadığı aynı gelişme aşamalarına gönderdi.
Bu öğrenilmemiş dersler, ölümcül bir maliyetle de olsa öğreniliyor.
El Cezire: Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Ukrayna’dan sık sık “neo-Nazi” bir ülke olarak söz ediyor. Rusya’daki Nasyonal Sosyalizm anlayışını nasıl tanımlarsınız?
Aksenov: Putin, Ukraynalıları Naziler olarak adlandırıyor çünkü onlara Rus denmiyor.
Sovyetler Birliği’nde kimse insanlara Nasyonal Sosyalizmin ne olduğunu açıklamadı. Nazizm kazandıklarımızdır [against] [1945sagtensieimGroßenVaterländischenKriegAberwasderNationalsozialismusisteinschließlichdesFehlensstaatlicherInstitutionendesFehlensfreierMedieneinesEinparteiensystemsundalldaswurdeabsichtlichnichterklärtweildieLeutedannanfangenwürdenAnalogienzuziehen
Das heutige russische Bildungssystem ist ungefähr dasselbe wie in der Sowjetunion.
El Cezire: Bu, günümüz Ruslarının dünya görüşünü nasıl etkiledi?
Aksenov: Milliyet fikri oldukça belirsizdir.
Sovyetler Birliği’nin başlangıcında… onlara milliyetlerine göre kim oldukları öğretilmedi.
Bu nedenle, ortalama bir vatandaş Ukraynalıların tek bir halk olduğuna inanmıyor. Sibirya’dan bir adam alıp Kiev’e getirirseniz, sokakta birinin sesini duyacaktır. [speaking Ukrainian]ve şaşırmış olabilir.
“Ukraynacayı sadece televizyonda değil, sokakta da mı konuşuyorsunuz?”
İnsanlar Ukraynalıların Ukraynaca konuşmasına ve farklı bir ülke olmasına şaşırıyorlar.
Algı, Sovyetler Birliği’nin bir nevi çöktüğü, sonra Rusya’nın bir kısmının kesildiği ve bizim gibi Rusların olduğu Ukrayna adında garip bir ülkenin ortaya çıktığı yönünde. Ukraynalıların hükümet tarafından Ukraynaca konuşmaya zorlandığına inanıyorlar.
Al Jazeera: Ukraynalıların on yıllardır kendi halkı olarak anılma hakkı için savaştıkları söylenebilir mi? Ve bu ne zaman başladı?
Aksenov: 19. yüzyılda Avrupa’da milliyetçiliğin yükselişi vardı.
Uluslar, büyük ölçüde, Avrupa çapında gruplar halinde yükselen sözde ulusal aydınlar aracılığıyla oluşmaya başladı. Çek veya Slovak olduğumuzu söylediler, örneğin, bu bizim eski Slovak kültürümüz. Slovakça’da okullara ihtiyacımız var, Slovakça’da kitaplara ihtiyacımız var, bir tür Slovak kültürel özerkliğine, sonra siyasi ve sonra ideal olarak kendi devletimizi yaratmaya ihtiyacımız var.
Bu anlamda Ukrayna, diğer Avrupa ülkelerindeki diğer ulusal projelerden farklı değildir.
Rusinler gibi bazı ulusal projeler işe yaramadı, ancak Çekler, Slovaklar ve Ukrayna gibi diğerleri işe yaradı.
El Cezire: Rusya’daki bazı kamplar her zaman Ukrayna’nın devlet olma fikrine karşı çıktı mı?
Andrey Aksenov: Bu kalıp, Rus İmparatorluğu’na kadar uzanan genel milliyetçilik kavramı kadar eskidir. O zamanki devlet politikası, üç koldan oluşan Rus ulusuydu: Küçük Ruslar (doğru not edin”).
Milliyetlerine göre kendilerini Rus olarak gören Rus aydınları vardı ve bir de kendilerini Ukraynalı olarak gören Ukraynalı aydınlar vardı.
Ukrayna ulusal entelijansiyasının projesi, ayrılıkçılığı temsil ettiği için kışkırtıcıydı. Seni tanıyorum [“Great Russians”] Ukraynaca eğitim veren okullar ve Ukraynaca kitaplar yasaklandı.
El Cezire: Birçok Rus, Ukrayna dilinin Rus diline benzer olduğunu söylüyor. Bunu, Putin’in sıklıkla yaptığı gibi, bir birim olarak geliştirdiklerini söylemek için bir argüman olarak kullanıyorlar…
Andrey Aksenov: Ukrayna, Rusya’nın bir kolu değildir. Kendi halkı, milleti ve dili vardır. Dil bölümlerinde öğretildiği gibi, bir dil, ordusu ve donanması olan bir lehçedir. Bu dilbilimsel bir ayrım değil, filolojik bir ayrım değil. Siyasi bir durum.
Milliyet tanımlanamaz. Bir grup insan kendilerini Yeni Zelandalı olarak gördüğünde, onlar Yeni Zelandalıdır. Hırvatlar kendi dillerinin Hırvatça ve Sırp Hırvatça olduğunu düşünüyorlarsa Hırvattırlar.
Bu bir dilbilim meselesi değil, herkes için kişisel bir seçim.
Hükümetler en son insanlara vatandaşlık empoze etmeye çalıştığında, yani İkinci Dünya Savaşı, kötü bir şekilde sona erdi.
Sayım memuru gelir, “Ben bir Jedi’yim” dersiniz ve o “Jedi” yazar.
Neden? Niye? Aptal oldukları için değil, insanlar milliyetleri tarafından yukarıdan belirlenemediği için.
Editörün Notu: Bu röportaj, kısalık ve netlik için biraz düzenlenmiştir.