carl sagan'ı mavi soluk nokta diyerek dünyayı tanımladığı müthiş yazısından tanıyordum. kozmos isimli belgesel dizisi olduğunu da biliyordum. daha da izleme fırsatım olmadı maalesef. netflix'te neil degrasse tyson'ın kozmos'unu izlemiştim. şimdi ablam'ın bana getirdiği "kozmos: evrenin ve yaşamın sırları" kitabını okuyorum. bunu okumak çok büyük keyif. bilimin böyle keyifli bir şekilde okunabileceğini insan tahmin edemiyor. bize bilim daha soğuk bir şekilde gösterildi. hatta gösterilmedi desek yeridir. neden ortaokuldaki bir çocuğa carl sagan okutulmaz mesela. bir çocuğun hayatını nasıl değiştirebilir? kim bilir nasıl? carl sagan da işte bu çocuksulukla sanki bir çocuk okusun da o da aynı duyguları onunla hissetsin o da keşfetmenin hayal kurmanın heyecanını hissetsin istemiş. yetişkinlerin her biri aslında yetişkin taklidi yapan birer çocuklar. ve bu buna hep çok çirkin gelmiştir. çocukları anlıyorsun, onlar doğallar. yetişkinlerse sürekli somurtan, çok önemli şeyler yapıyormuş gibi görünmeye çalışan ama aslında bir bok yapmayan şarlatanlar. sürekli bir melankoli ve kederli pozlar. peh! sahtekarlar sizi.
konudan çok saptım. carl sagan her şey hakkında kitaplar yazmış. bu çok ilginç. her şey hakkında kitap yazılır mı? adam yazmış gerçekten. dünya'nın ilk zamanları, ilk dönem bilginleri, onların buluşları, canlılığın ortaya çıkışı, önemli bilim adamları, onların yanılgıya düşüşleri, canlılığın ortaya çıkışının izlerinin aranması, jüpiter'in devasa büyüklüğü ve müthiş atmosferi, jüpiter'in uyduları, satürn'ün halkaları. aklınıza gelebilecek ve gelemeyecek her şey.
04-02-2019 18:48:43 - marty