Dünyanın en büyük çocuk psikoloğundan ebeveynlik tavsiyesi almak istediğiniz zamanlar vardır. Ve sonra, başkalarının nasıl ebeveynlik yaptığını duymak istediğiniz zamanlar vardır, bir mükemmellik modeli aradığınız için değil, yanılmazlığımızı paylaşmak - ve gerçekten dinlemek - bulamadığımız bir tür içgörü ve bağlantı sağlar. başka herhangi bir yer.
Son yıllarda bağımlılıkla mücadelesi ve iyileşme yolu hakkında iki ergenine açılan bir baba olan Perry Rubenstein ile yaptığımız konuşmada böyle hissettik. Onlarla bu konu hakkında konuşmanın nasıl bir şey olduğunu - daha sonra nasıl hissettiğini, ilişkilerini nasıl şekillendirdiğini ve devam eden iyileşmesini nasıl bilgilendirdiğini bize söylemesini istedik.
Perry Rubenstein ile Soru-CevapS Geçmişinizden çocuklarınızla konuşmak isteyeceğinizi her zaman bildiğiniz şeyler var mı? Bir
Evet. On üç yaşında ve on yedi yaşında kızlarım var. Ve birey olarak kim olduklarını keşfediyorlar. Her şeyi merak ediyorlar.
Belirli sınırlar içinde olduğu sürece uygunsuz konuşma olduğunu düşündüğüm pek bir şey yok. Hafifçe adım attığım bu sınırlardan biri, onlarla uyuşturucu ve alkol denemeleri hakkında konuşmak. Ben onların yaşındayken kendime zarar veren bir çizgim vardı. Ben denedim. Ateşe çok yaklaştım. 70'lerin sonlarında her ağ geçidi uyuşturucusundan geçtim: İlk kez Paris'te bir modelken eroin zincirlerini gördüm ve bunların kokain olduğunu düşündüm ve masumca bir tane yaptım. Demek istediğim, masumca onu tarif etmenin biraz komik bir yolu, ama o dünyada kokain yapmak o kadar yaygındı ki, başka bir şeyin birkaç satırı masum görünüyordu ... sadece nihai zehir olduğunu keşfetmek için. On üç yaşında esrar içmiştim ve Aşağı Doğu Yakası'nda otuz yaşında eroin çekiyordum. Potansiyel olarak ölmekten veya bir hastalığa yakalanmaktan bir enjeksiyon uzaktaydım. Ve bu, küçük bir çocukla paylaşacağın türden bir şey değil.
Otuzda bir iyileşme programına girdim ve hayatımda ilk kez orada terapi gördüm. İyileşmemde keşfettiğim şey, kullanımda ve kötüye kullanımda kendini gösteren bir kendi kendini yok etme modeline sahip olduğumdu. Şiddetli istismarım bir intihar biçimiydi - yavaş, kasıtlı değil, ama her zaman ölüm potansiyeli.
Çocuklarımla ilk günden itibaren onları yakından takip etmem gerektiğini biliyordum. Bir esrar içmeye mi gideceklerini yoksa sarhoş olmayı seven çocuklardan biri mi olacaklarını görmemek için, herhangi bir kendi kendini yok etme veya kendi kendini engelleyici davranış kalıpları olup olmadığını görmek için daha da yakından bakacaktım. Kendimi kötü bir imaj geliştirmeye başlayıp başlamadıklarını görmek için dikkatli olmalı ve dikkatle izlemem gerekiyordu. Muhafazakar ama proaktif olarak müdahale edecektim. Kendi kendine zarar verebileceğini düşündüğüm veya bağımlılık yapıcı ve ardından son derece yıkıcı davranışlara yol açabilecek herhangi bir düşünce veya davranışa dikkat ediyordum. Bu arada, bu mutlaka alkol ve uyuşturucu anlamına gelmez. Başka pek çok şey var. Bu bir gıda sorunu olabilir, vücut imajı olabilir. Sosyal kaygı olabilir.
S Onlarla gerçek konuşmayı nasıl yaptınız? Bir
Beni bu konuşmayı yapmaktan alıkoyan korku değildi. Yıllar süren atalet ve fırsat eksikliğiydi. Ama bunun hakkında yazdığım için, halka açılmadan önce onlara söylemem gerektiğini biliyordum.
Küçük kızımı aldım ve onu arabaya bindirdim ve tabii ki telefonuna bakıyor ve aynı anda sohbet edebiliyor. 'Konuşabilir miyiz' dedim. 'Konuşuyoruz' dedi. 'Telefon olmadan konuşabilir miyiz?' Dedim. Ve 'Evet' dedi. 'Tatlım, birkaç şey var ... yazdığımı biliyorsun.' Dedim. Yazdığımı biliyordu. 'Geçmişim hakkında size daha önce hiç söylemediğim, yayınlanacak, okuyabileceğiniz veya arkadaşlarınızın okuyacağı birkaç şey var ve ben de bunu yapmanızı istiyorum' dedim. biliyorum canım. '
'Annemden önce evli miydin?' Dedi. Sanırım dünyada fazladan bir çocuk olabileceğini düşünüyor. Hayır dedim. Beş dakika içinde ona bağımlılığımı, iyileşmemi ve özellikle eroin enjekte ettiğimi anlattım.
Bir şekilde kabul etti. Bu arada, hâlâ telefonuna bakıyordu. 'Kollarındaki izler nerede baba?' Dedi. Onu bıraktığım andı. 'Biliyor musun tatlım, fiziksel işaretler oldukça hızlı kayboluyor. Vücut oldukça hızlı iyileşir. Ama duygusal ve ruhsal olanın iyileşmesi ve gelişmesi belki bir ömür sürer. ' O anladı. Sonra sevimli bir yorum yaptı ve 'Bak, seni tanıyorum baba. Seni seviyorum ve masum olduğunu düşünmüyordum ama bu bilmek istediğimden biraz daha fazlası. '
Ertesi gün büyük kızımla birlikteydim. Nasıl sürüleceğini öğrenirken o ve ben aylar geçirmiştik. Hemen hemen üç saatimizi birlikte geçiriyorduk. Benimle konuşmayacağı neredeyse hiçbir şey yoktu. Her şey değil, ama çok yakın. Hayatım hakkında yazdığımı biliyordu çünkü yazdıklarımı omzumun üzerinden okurdu. Topanga'nın tepesine gidiyorduk ve kız kardeşine söylediklerime çok benzer bir şey söyledim. Ona eroin ve eroin bağımlılığından bahsettim. Tepenin zirvesine vardık ve bana baktı ve 'Biliyorsun, biraz biliyordum baba' dedi. 'Seni seviyorum baba' dedi.
Hayatımın en özgürleştirici anlarından biriydi. Çocuklarımla bu kadar açık ve savunmasız olma yeteneği, onlarla ilişkimi tamamen farklı bir düzeye taşıdı - hem kendi yolculuğumdaki bir sonraki adım hem de kendi iyileşmem açısından ve bunu paylaşmanın olacağını hissettiğim için onlar için çok değerli.
S Onlarla yaptığın ilk görüşmeden sonra ayık olmanla ilgili konu gündeme geldi mi? Bir
Her zaman. Otuz yıllık ayıklıktan sonra iki yıl önce kısa bir nüks geçirdim. Bir kaza geçirdim - kalçamı kırdım, kaburgalarım kırıldı, bileğimi kırdım. Kızları çok korkuttum. Beni içerken hiç görmemişlerdi. Beni kullandığımı hiç görmemişlerdi. Birdenbire, sorunlarla boğuştuğum için çaresizlik direnişin ve yaptığım işin üstesinden geldi.
Bu sefer tereddüt etmeden ve eski sevgilimin teşvikiyle hemen tedaviye başladım. Bu onları gerçekten şok etti. Ve otuz yıl sonra kendinizi bulmak için şok edici bir yer. Sanat dünyasında onlarca yıllık başarımla, en büyük başarımın ne olduğunu sorsaydın, eroin bağımlılığının üstesinden gelmek derdim. Bu yüzden kendimi orada tekrar bulmak, aşağılayıcı ve utanç verici olmanın ötesinde bir şeydi. Travmatize ediciydi ve çocuklar için travmatikti.
S Çocuklarınızla iyileşme hakkında nasıl konuşursunuz? Bir
Zamanın iyileşmesine izin vermeliydim. Kanıt istiyorlar. Doğru kararı verdiğinizi, tedaviyi seçtiğinizi, tedavinin işe yaradığını görmek istiyorlar - daha iyi hale geldiğinizi görmek istiyorlar. İşi yapmak için tam olarak ne gerektiğini bilmiyor olabilirler, ancak buna bağlılık görmek istiyorlar. Sonra sadece davranışı görmek isterler. Daha iyi bir hayat yaşamalısın. Onlara uyuşturucu kullanmanın şu anda hayatınızın bir parçası olmadığını göstermelisiniz. Hayatta ilerlediğinizi, ancak bunun son derece farkında olduğunuzu, kendi kırılganlığınızı, ölümlülüğünüzü ve bağımlılığa kendi yatkınlığınızı hatırlattığınızı.
Öylece çıkıp 'Ben daha iyiyim' diyemezsin. Diğer ayakkabının düşmesini bekleyecekler. Her çocuk farklı bir zaman alacak. Herkes farklıdır. Benimki, sanırım, onlarla birlikte olduğum her gün daha iyi olduğumu görüyorum.
Değişimi de görüyorlar. Başkalarına yardım etmeye vurgu yapıyorlar, başları belada olan insanlardan, program üyelerinden telefon görüşmeleri alıyorum. Hizmeti görürler. Topluluk ve bağlantı olduğunu, aile olduğunu ve birbirimize değer verdiğimizi görüyorlar. Erkek gruplarına gitmeyi ve daha erdemli, daha iyi bir hayat yaşamaya çalışan insanları dinlemeyi seviyorum. Çok kusurlu. Hayatın kaprislerinden geçen dört çocuklu insanların hikayelerini duyuyorsunuz, ama onlar diğer insanlarla danışarak ve bağlantı kurarak iyi seçimler yapmaya çalışıyorlar.
Ben o toplantılarda oldukça özenli bir öğrenciyim. Çocuklarımı çok seviyorum. Önümüzdeki otuz yıl daha olduğunu düşünmek istiyorum. İyi bir yaşam ve sağlıklı bir yaşam olmasını isterim. Kendimi kutsanmış hissediyorum. Kendimi ayrıcalıklı hissediyorum. İnsanların bağımlılığın yaygın olduğunu anlamaya başladığını görmeye kendimi adadım ve bu, soğukkanlılıkla bakmamız gereken bir şey değil. AA'da öğrendiğim, kızlarla paylaşabileceğim ve onlara aktarabileceğim birçok hayat dersi var: Bunu çok dürüst yapıyorum - onlara orada öğrendiğimi söylüyorum. İki ya da beş yıl içinde programın kendisi hakkında ne düşüneceklerini bilmiyorum, ancak çok şey öğrendiğimi, çok şey paylaştığımı, diğer insanları çok önemsediğimi ve bunu aktarıyorum. Umarım bu onlar için değerli olacaktır.
Perry Rubenstein, koleksiyonculara ve sanatçılara danışmanlık yapan bir sanat satıcısı ve eski bir model. Rubenstein sanat, moda, iyileşme ve babalık hakkında yazıyor.