Geçen hafta, kurumsal ev sahibi Douglas Emmett Inc., Batı Los Angeles’taki 25 katlı Barrington Plaza apartman kompleksindeki tüm kiracıları tahliye etmeyi planladığını duyurdu. Bina, 577’si konut sakinleri tarafından kullanılan 712 adet kiralık birimden oluşmaktadır. Los Angeles ve Honolulu’da 18,3 milyon metrekarelik ofis alanına ve 4.209 kiralık birime sahip olan şirket, 2020’de 13 kişinin yaralanmasına ve 13 kişinin ölümüne neden olan bir yangının ardından gelen bu tahliyelerin nedeni olarak, belediyenin binanın sprinkler sistemini yükseltme emrini gösterdi. bir sakini
Los Angeles Konut Departmanı’nın bu tahliyelere izin verme kararı olağandışı ve Los Angeles, Green New Deal karbondan arındırma çabalarının bir parçası olarak konut binalarında kapsamlı yenilemeleri zorunlu kılmaya hazırlanırken tehlikeli bir emsal teşkil ediyor.
Douglas Emmett, Kaliforniyalıları evsizliğe sürükleyen Ellis Yasasını kullanıyor, toplu tahliye gerekçesi olarak. 1985’te kabul edilen bu California eyalet yasası, “işten çıkmayı” planlayan anne ve baba ev sahiplerinin kira kontrollü birimlerden kiracıları kiralama pazarından çıkarmak için tahliye etmelerine izin vermek için oluşturuldu. Ancak Ellis Yasası, şirket ev sahipleri tarafından düşük gelirli kiracıları kovmak ve evlerini butik otellere ve sözde apartmanlara dönüştürmek amacıyla yerel tahliye korumalarını atlatmak için rutin olarak kullanıldı. Bu, Los Angeles’ta kira kontrollü on binlerce birimin kaldırılmasına yol açarak şehrin uygun fiyatlı konut krizini şiddetlendirdi ve işçi sınıfı topluluklarını yerinden etti.
Los Angeles’ın Kira İstikrar Yönetmeliğine göre, ev sahipleri, “bir devlet kurumunun tahliye emrine uyma emri, itaat emri, fesih emri veya tahliyeyi gerektiren başka herhangi bir emir” varsa, kira kontrollü birimlerdeki kiracıları tahliye edebilir. kiralık birimin bulunduğu binanın. Bu durumda, böyle bir düzen vardır ve bunun iyi bir nedeni vardır – binanın zayıf yangın güvenlik sistemi onlarca yıldır kiracılar için bir tehlike olmuştur.
Douglas Emmett’in, bu emrin kiracılar için geçici olarak yer değiştirmeyi değil tahliyeyi “gerektirdiği” görüşü, kira sabitlenmiş birimleri boşaltarak kiraları yükseltmek için tipik bir manevradır. Peki Los Angeles şehri neden 2 milyar dolarlık bir şirketin tahliye karşıtı yasalardan kaçmasına yardım etmek için geri adım atıyor? Douglas Emmett, Ellis Yasası’nın gerektirdiği gibi, yenileme çalışmaları tamamlandığında Barrington Plaza’yı kiralama pazarından çıkarmaya niyeti olmadığını zaten kabul etti. Los Angeles, kira sabitlenen kiracıları belediye tarafından zorunlu kılınan bina tadilatları nedeniyle zarar görme veya yerinden edilmekten korumak için mekanizmasını da kullanmıyor.
Kiracı Yaşanabilirlik Programı (THP), büyük ölçekli yenileme çalışmalarının etkilerini değerlendirir ve geçici barınma, mali yardım ve kiracıların birimlerinde kalmasına izin veren çalışma prosedürlerinin benimsenmesi yoluyla kesinti ve yer değiştirmenin azaltılmasına yardımcı olur. Yangın güvenliği için yapısal onarımlar, programın nitelikli iş kapsamı arasındadır.
Ne yazık ki, Barrington Plaza, Los Angeles’taki ilk toplu Ellis Yasası tahliyesi değil ve son da olmayacak. Ancak, şehir konut binaları için karbonsuzlaştırmayı yasalaştırmaya başlarken, güçlü kiracı korumalarına sahip olmamız gerektiğini acil bir hatırlatma olarak hizmet etmelidir.
Geçtiğimiz Nisan ayında, Los Angeles Şehir Meclisi, karbonu azaltmak için Los Angeles Yeşil Yeni Anlaşmanın bir parçası olarak, şehir genelindeki on binlerce binanın karbon ayak izini azaltmak için onları emisyon azaltıcı ve enerji tasarrufu sağlayan teknolojilerle güçlendirecek bir plan oluşturmak için oy kullandı. emisyonları 2050’ye kadar. Plana göre, konut sahiplerinin sonunda binalarını karbon ayak izlerini azaltmak için yenilemeleri gerekecek, buna elektrik paneli yükseltmeleri, doğal gaz bağlantısının kesilmesi ve yeni cihazlar da dahil olabilir. Bu yenilemeler, maliyetlerin çoğu önceden ödenmek üzere birim başına kolayca on binlerce doları bulabilir.
Belediye, bu masrafların kiracılar tarafından karşılanmamasını sağlamak için elinden gelen her şeyi yapmalıdır. Los Angeles’ta iki milyon kişi kira veriyor ve 2019 USC araştırması, hanelerin %70’inden fazlasının ciddi şekilde kira yükü altında olduğunu ortaya çıkardı. Los Angeles’ta ayrıca uygun fiyatlı konut kıtlığı var. Şehir, zorunlu tadilatların kira artışlarıyla finanse edilmesine veya kiracıları tahliye etmek için bir bahane olarak kullanılmasına izin verirse, uygun fiyatlı birimlerin sayısında daha da büyük bir azalma olacak ve daha fazla komşumuzun yerinden edilme, borç ve evsizlik nedeniyle istikrarsızlaştığını göreceğiz.
California milletvekilleri Ellis Yasasını yürürlükten kaldırmalıdır. Bu arada, belediye, kiracı nüfusumuzu korumak için, geçerli olduğu her yerde Kiracı Yaşanabilirlik Programını desteklemek ve hatasız bir tahliyeyi tetikleyebilecek hükümet emirlerini dar bir şekilde sınırlamak da dahil olmak üzere mevcut yetkilerini kullanmalıdır. Ayrıca, birimleri uygun fiyatlı tutan küçük ev sahipleri için bir kamu sübvansiyon programı oluşturmalı ve uygulamalıdır. Aslında bunu ev sahipleri için zaten yapıyoruz: Konutlara güneş enerjisi, düşük akışlı tuvaletler ve duş başlıkları ve enerji tasarruflu pencereler eklemek gibi iyileştirmeler için eyalet ve federal sübvansiyon programları mevcuttur. Mülk sahiplerine yönelik sübvansiyonlar, kamunun şirket ev sahipleri ve yatırımcıların faturasını ödememesi için maddi olarak test edilmelidir.
Toplulukları sağlıklı tutan, ancak kiracıları evlerinden çıkarma pahasına olmayan çevresel önlemlere acilen ihtiyacımız var. Dekarbonizasyon çabaları, tahliye ve kira artışları üzerindeki kısıtlamalar da dahil olmak üzere güçlü kiracı korumaları ile geliştirilmelidir. Aksi takdirde, bir dizi sorunu diğeriyle değiştirmiş oluruz.
Chelsea Kirk, Strategic Actions for a Just Economy’de Building Equity and Transit’in politika ve araştırma direktörüdür.