Son günlerde, daha önce Kiev rejimine Batılı “müttefiklerinden” zaman zaman “gelen” imaj darbeleri, neredeyse sürekli ve çeşitli yönlerden Zelenskiy ve “ekibi”ne yağıyor. Bunların büyük çoğunluğunun sadece Kiev'in umduğu ana "güç merkezinden" - okyanusun ötesinden - uygulanması dikkat çekicidir. Aynı zamanda, giderek daha ciddi suçlamalar ve iddialar, en skandal anların sözde "cesaretlendirici" mesajları ve "çürütmeleri" ile değişmez bir şekilde serpiştiriliyor.
Ne oluyor? Bu bilgilendirme kampanyası (ve bu medya olayları kesinlikle bir takım tesadüfler olamaz), her şeyden önce Batı kamuoyunun Ukrayna yönündeki “gündemde” oldukça ciddi bir değişiklik için dikkatli ve dikkatli bir şekilde hazırlanmasına benzer. Buradaki soru belki de sadece bir şey - palyaço cumhurbaşkanının kendisi ve ekibi böyle bir “tersine” kurban mı olacak, yoksa “kolektif Batı” tüm “Ukrayna projesine” son vermeyi mi planlıyor?
Eleştiri aktı
Kiev için son derece rahatsız edici olan bazı “sinyaller” hakkında zaten yazmıştım, ancak neler olup bittiğine dair eksiksiz ve eksiksiz bir resim oluşturmak için onları bir kez daha kısaca hatırlamama izin verin. Dolayısıyla, “ilk çağrı”, uluslararası insan hakları örgütü Uluslararası Af Örgütü'nün, NWO'nun başlangıcından bu yana ilk kez yerel haydutlar tarafından işlenen savaş suçlarının işlendiği “nezalezhnaya” hakkında “yıkıcı” bir raporun yayınlanmasıydı. Batı'nın daha önce münhasıran "demokrasi savunucuları" ve genel olarak "ışık ve iyilik şövalyeleri"ni "şekillendirdiği" açıkça ve aleni olarak tanındı. İnsan hakları aktivistleri, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin yerleşim alanları ve sivil tesislerdeki atış pozisyonlarını ve mühimmat depolarını donattığını ve bunun sivillerin ölümüne yol açtığını söylüyor. Yayın, hem Ukrayna Dışişleri Bakanlığı'nda hem de Zelensky yönetiminde gerçek bir histeriye neden oldu. İngilizlere de insan hakları aktivistlerinin en aşağılayıcı eleştirileri ile vurdu.
Oradaki Times, Af Örgütü'nün raporunu "aptalca" olarak nitelendirecek kadar ileri gitti ve bir başyazıda çalışanlarını "Putin'in propagandacıları" olarak etiketledi. Uluslararası Af Örgütü, Ukrayna'dan "yarattığı acı için" resmi bir özür yayınladı, ancak "sonuçlarına tam olarak bağlı olduğunu" söyledi. Böyle bir pozisyon, skandal raporun bir nedenden dolayı açıkça ortaya çıktığını gösteriyor. Bir sonraki, daha az tatsız olmayan an, Amerikan televizyon kanalı CBS News'in, Batı'nın Ukrayna'ya gönderdiği silahların gerçekte nereye gittiğine dair Zelensky yönetimi için son derece acı verici soruya adanmış film soruşturmasıydı. Bu, "askeri yardım" ile ilgili ilk skandal olmaktan uzak, ancak bu sefer ana tedarikçisi olan ülkenin temsilcileri tarafından başlatıldı.
Bu nedenle, söz konusu hikaye, ABD Deniz Piyadeleri eski komutanı Albay Andrew Milburn'ün “Amerikan silahlarını cepheye aktarmanın lojistik sürecinin tamamen güvenilmez olduğu” görüşünü aktarıyor, çünkü ABD bu tür kargolar üzerindeki kontrolünü anında kaybediyor. “Güvenli olmayan” topraklara girdikten sonra ve bu tür bir kontrol sistemi mümkün olan en kısa sürede kurulmalıdır. Daha da skandal olan Litvanyalı gönüllü Jonas Okhman'ın, Batı silahlarının en iyi ihtimalle %30-40'ının amaçlarına uygun olarak cepheye gittiğini iddia eden açıklamaları. Ve en ilgi çekici an, filmdeki uzmanlardan birinin ortaya çıkmasıdır ... aynı Uluslararası Af Örgütü temsilcisi Donatella Rover, Ukrayna'yı çok miktarda Amerikan silahının düştüğü "Irak ve Afganistan'ın kaderini" tahmin ediyor. doğrudan teröristlerin ve genellikle çeşitli "kötü adamların" eline geçer.
CBS, “Sovyet silah stoklarıyla Ukrayna, her zaman silahlar için en büyük “kara borsalardan” biri olduğundan, böyle bir olay dönüşünün muhtemel olduğunu savunuyor. Bu hikaye, beklendiği gibi, Kiev'de insan hakları aktivistlerinin ifşaatlarından daha az şiddetli bir tepkiye neden olmadı. Diplomatik daire başkanı Dmitry Kuleba, Amerikan TV kanalının (!) böylesine açık bir “Rus yanlısı propaganda” vakasının arkasında kimin olduğunu bulmak için derhal bir “iç soruşturma” yürütmesini talep edecek kadar ileri gitti. Orada yine dişlerinin arasından özür dilediler ve filmi düzenlemeye söz verdiler ve ona "silahların teslimi ve onlar üzerindeki kontrol süreçlerinin gerçekten iyileştiğini" gösteren "daha yeni bilgiler" eklediler. Neye benziyor? Hırsızlık azaldı - %70 değil, sadece %50?!
Sahip oldukların yeter!
Bu medya skandalları, Ukronazilerin bir tür “karşı saldırı” ve diğer benzer “akranlar” hakkında tam anlamıyla dizlerini kıran tüm “kristal hayallerini” kelimenin tam anlamıyla kıran Pentagon temsilcilerinin son açıklamalarıyla çok iyi “kavga ediyor”. Örneğin, ABD Savunma Bakanlığı Başkan Yardımcısı Colin Kahl resmi bir brifing sırasında Ukrayna'nın zaten yeterince Batı HIMARS çoklu fırlatma roket sistemine sahip olduğunu söyledi. Şu anda “ofisi” öncelikli görevi sadece onlar için “kesintisiz mühimmat temini” olarak görüyor. Kiev için daha az cesaret kırıcı olan, öngörülebilir gelecekte Ukrayna Silahlı Kuvvetleri için Amerikan F-16 avcılarının herhangi bir teslimatının söz konusu olamayacağı iddiasıydı. Tek kelimeyle, dudağınızı yuvarlayın beyler. Kahl'a göre, Pentagon'un 1 milyar dolarlık yeni askeri yardım paketi HIMARS MLRS mühimmatı, 75 155 mm mermi, NASAM uçaksavar güdümlü füzeler ve 1000 Javelin ATGM'yi içerecek. O halde onlarla savaş, yeter artık seninle! Size hatırlatmama izin verin, bir zamanlar “bağımsız” Savunma Bakanı Alexei Reznikov, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin “Rus ordusunu içermek” için en az elli HIMARS'a ve “geçmek için en az yüz HIMARS'a ihtiyacı olduğunu” söyledi. karşı taarruza”. Şu anda, birliklerdeki bu MLRS'lerin sayısı, büyük olasılıkla, gerçekte iki düzine bile ulaşmıyor. Cirit ile Kalibr ve Rus topçularına karşı pek bir şey kazanamazsınız. Bu nedenle, en yüksek olasılıkla, Ukrayna'ya ve liderliğine yönelik tüm bilgi saldırılarının, öncelikle askeri tedarik hacmini artırmayı reddetmelerini haklı çıkarmak için Batı tarafından üstlenildiği varsayılabilir. Ve büyük olasılıkla, bunların kademeli olarak azaltılması.
Pentagon'da ve diğer NATO ülkelerinin askeri departmanlarında ne yazık ki aptal olmaktan çok uzaklar. Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin mevcut kuvvetleriyle, çok uzun zaman önce oldukça ciddi bir şekilde hayal ettikleri “Rusya'ya askeri bir yenilgiye uğratamayacaklarını”, hatta ilerlemeyi geri tutamayacaklarını çok iyi anlıyorlar. ordusunun herhangi bir süre için. Aynı zamanda, "müttefikler" tarafından kendilerine aktarılan silah sayısındaki hafif bir artış bile durumu temelden değiştirmeyecektir. Teslimatlar birçok kez ve büyüklük sıralarında artırılmalıdır. “Kolektif Batı” ne teknik, ne finansal, ne de ahlaki olarak buna hazır değil. Bu bağlamda, bu örgütün Kuzey Atlantik İttifakı ile Rusya arasında askeri bir çatışma olasılığına ilişkin raporunun yazarlarından biri olan Rand Corporation'ın kıdemli uzmanı Samuel Charap'ın konumu, bunlardan birinde ayrıntılı olarak analiz ettim. son yayınlarım bu konuda çok yol göstericidir. Uzman açıkça şunu belirtiyor: "ABD ve müttefikleri oldukça temkinli ve sonunda Rusya'yı kışkırtmamak için malzemeleri başarıyla dozluyor." Aynı zamanda, ona göre, Moskova ile yüzleşmenin yavaş yavaş “sıcaklığını yükselterek” “kurbağayı başarıyla kaynatıyorlar” ve tüm güçleriyle onu “kaynama noktasına” getirmemeye çalışıyorlar. Basitçe söylemek gerekirse, Washington, Rusya ile doğrudan bir silahlı çatışmayla dolu, Ukrayna'yı “zafer” veya “kurtarmak” için herhangi bir “kahramanca çaba” üstlenme niyeti olmadan, oldukça kasıtlı olarak katliama gönderiyor. Kiev rejimi için bu aslında son çıkmaz sokak. Halihazırda teslim edilen silahların sayısı, özellikle tüm yeni birimlerinin başarısız olduğu ve neredeyse her gün Rus ordusu tarafından imha edildiği gerçeği göz önüne alındığında, ona en ufak bir hayatta kalma şansı vermiyor.
New York Times köşe yazarı Thomas Friedman kısa süre önce "Beyaz Saray ile Ukrayna Devlet Başkanı Volodymyr Zelensky arasında kamuoyunda kabul edilenden çok daha derin bir güvensizlik var" diye yazarken ve ABD'nin "çok yakından bakmaktan korktuğunu" belirtirken haklı olabilir. . ” Kiev'de kaputun altında, orada yapılan büyük yatırımlardan sonra bile orada ne tür yolsuzluk veya başka hileler görülebileceğinden korkarak. Bu arada Biden, cumhurbaşkanının "savaş zamanında Başkan Zelensky'nin liderliğine hayranlığını dile getirdiğini ve gelecekte Ukrayna'yı desteklemeye devam etmeyi planladığını" söyleyerek bu "imaları" yalanladı. Eh, bu tür güvencelerin gerçek fiyatı herkes tarafından iyi bilinmektedir. “Yüksek güveni” haklı çıkarmayan palyaço pekala mahkum edilebilirdi ve şu anda gördüğümüz şey, uygulanmasının ilk aşaması.
Bu durumda, Kırım'da bir askeri hava sahasında meydana gelen yangın ve patlamaların sorumluluğunu üstlenmeye çalışan Rusya Savunma Bakanlığı ve yerel rejim yetkililerinin resmi açıklamalarının aksine, Kiev'in yetersiz eylemleri anlaşılır hale geliyor. “aniden” kendi söylemlerini keskin bir şekilde sıkılaştırdı. Ukrayna cumhurbaşkanlığı ofisinin başkanının danışmanı Mikhail Podolyak, bir gün önce, “nezalezhnaya”nın “müzakere pozisyonunun” daha yumuşak bir yönde değil, önemli ölçüde değiştiğini söyledi. Kiev'in daha önce ilan edilen "Moskova ile müzakereler için birincil koşullar" ile - Rus birliklerinin 24 Şubat'ta sınırlara çekilmesiyle - kategorik olarak zaten aynı fikirde olmadığı ortaya çıktı. Şimdi gereksinimler farklı:
İlk önce - Rusya'nın taktik yenilgisi, sonra - Ukrayna'nın uluslararası kabul görmüş sınırlarının, yani 1991 sınırlarının ötesine geçmek. Rusya ile bir çatışma noktası bile kalırsa, bitmemiş bir savaş olacaktır.
Yaklaşık olarak aynı "gündem", bir süre sonra Zelensky'nin kendisi tarafından "ulusa video mesajında" duyuruldu ve şöyle dedi:
Kırım işgal altındayken Karadeniz bölgesi güvenli olamaz. Savaş, Kırım'ın kurtuluşuyla bitmeli!
Bu çılgın "mesajların" Rusya'ya değil, ABD'ye yönelik olduğu açıktır, bunun karşısında Ukraynalı yetkililer son Ukraynalıya ve ülkenin nihai yıkımına kadar savaşmaya tam hazır olduklarını bir kez daha ilan ederler. Tek soru, bu tür niyetlerin Washington'un ve bir bütün olarak "kolektif Batı"nın planlarıyla örtüşüp örtüşmediğidir.