Kürtaj.....
Şehvetin ve namusun kontrolden çıktığı, sahipsiz yavrucaklar çöplüğü....
Evlisindir ve korunmasını bilmezsin, geleceğe dair planların arasında çocuk yoktur ama orgazmın son öpücüğünden de mahrum kalamazsın...Kısacası üç kişi sevişirsin:"Sen, eşin ve şeytan"
Bekarsındır, çocuk nasıl olur bile bilmeden, doğal seleksiyonlara bırakırsın kendini...İçindeki biyolojik savaşı göremezsin, duyamazsın, duyduğun üç şey vardır; "Birisi acı, diğeri korku, ve sonuncusu merak"
Dulsundur, boşanmayı boşalmayla karıştırırsın, zaman ikisini de normalleştirmiştir senin için, daha ne olduğunu anlamadan, yalnızlık psikolojisi ile batağı yatağın yaparsın, artık senin için üç şeyden kaçış yoktur: "Birisi arzuladıkların, diğeri seni arzulayanlar, üçüncüsü vur-kaçcılar"
Kaçamaktasındır....Suratına, tenine, laflarına katlanamadığın eşini terk etmeden, düzenini bozmadan, küçük bir sıçrayışla dereyi geçmek istersin, geçersin de dere, gusülsüz atlatmaz geldiğin yere seni, yıkanırsın ama eskisinden daha pis hale gelirsin. Bundan sonra yol üçe ayrılır: "Biri evin, diğeri bir çok kişiyi attığın kümesin ve vicdanın"
Profesyonelsindir...Bir mesajla, bir bakışla, bir notla gecenin adresi değişebilir. Ertesi günü tanımayacağın, belki de sonra adını hatırlamayacağın birini, vücudunun yüzdürdüğün derisi ile yolcu etmişsindir...Geriye üç şey kalır; "Dün, bugün ve silik zaman"
Aşk insanısındır...Gönül vermediğin insandan tükrüğünü bile esirgersin...Fakat aşk denilen şeyin aslında dört harfli bir şey olduğunu görmek zorunda kalırsın: SEKS. Artık üç zaman kavramı yavaş yavaş yerleşir: "Aşkın öncesi, aşkın sonrası, aşkın ötesi"
Seks manyağısındır...Ayakları, göbek deliğini geçtim, damacana kafası bile seni tahrik eder...Nefsinde doluluk, tokluk hissi yaratamazsın.. Gece gündüz libidon açıktır...Erkeksen 'satiriasis' kadınsan 'nenfomani' sundur artık. Yani bir tür 'hasta'...Üç şey olmazsa olmazındır: "Seks, seks, seks"
Bağımlısındır...İçtiğin, kokladığın şeyler senin içini boşaltır...Ne yanlış, ne doğru, ne kural, ne aile, ne Allah...İnançların, duyguların bir kamyonla, yokuş aşağı bırakılmıştır...Sana sadece çıplak bedenler kalır, Halvet gibi görünen sihirler, tuvalete dönüşüverir bir anda...Ve sen üç şey bulursun yanında: "Hiç, yok, bitiş"
Bütün bunlar, iki insanın yaptıkları herşeyden sorumlu olduğu bir süreci başlatır. İlişkiye girdikleri insanla yaşadıklarını, o ana gömmek isterler, geriye dönüp bakmayacakları bir zevkin üzerini pislikmiş gibi örterler, fakat bilmezler ki, ölüyken bile toprakta onları hayata çeviren bir mekanizma gizlidir. Gömdükleri şey, bir sperm de olsa, embriyo da olsa, bebek de olsa canlılıklarını toprakla tekrar kazanırlar, bunu psikolojik boyutuyla ele alırsak, bu duyguyu insana veren vicdandır, sadece bir cana kıyarak değil, heva heveslerine kurban aramak da aynı cinayete karışmak demektir.
Doğru ve meşakkatli yoldan çocuk sahibi olmak isteyen, annesi babası belli olmayan çocukları masum diye büyüten insanların huzurunda ayıp olmuyor mu yapılanlar? Kabul ediyorum, açın halinden anlamak için yaşamıyoruz hiç birimiz. Ama en azından kusmak için yemeyelim...
Spermler ve yumurtalar bizler kadar başı boş değiller inanın. Öyle olsaydı, her birleşme fabrika üretimine sebep olurdu. Onlar kadar seçici olalım. Spermin zigota yaptığı yolculuğun, zigottan bebeğe uzanacağını unutmayalım. O büyük, görkemli buluşmayı, kusursuz planı, bıçaklı bir saldırıyla bozmayalım.
İnsan farkında değilken bile gerçekleşen olaylar ve bu olayların her aşamasında görülen akıl ve planlama, insanın Allah tarafından yaratılmış olduğunun açık birer kanıtıdır. Bu nedenle isteyerek veya istemeyerek yaşamına son verdiğimiz canlıların vebali bizim boynumuzadır.
Bu yüzden ben kürtaja değil, kürtaja gelinen aşamaya karşıyım. Kürtaja ortam hazırlayan olguların tümüne karşıyım. Yani ben, zevkin eline silah verilmesine, spermlerin dağa çıkartılmasına ve yumurtaların şehit edilmesine karşıyım.
En yüksek, uç perdeden kendini ifade eden Başbakana değil, nefsini kendine hükümdar edenlere karşıyım....
Hülya firstname.lastname@example.org