Dünya, Kaliforniya’yı büyük ölçüde Silikon Vadisi ve Hollywood’un evi olarak görebilir, ancak rakiplerimizi en açık şekilde gölgede bırakabileceğimiz yer tarım teknolojisidir. “Kaliforniya Endüstrilerini Beslemek” adlı yeni bir çalışmada, bunu eyaletin ekonomik geleceği için en kritik altı endüstri arasında belirledik.
Birçok yönden, tarım teknolojisindeki ilerlemelerin Kaliforniya’nın geleceği için yapay zeka, film akışı ve elektrikli araçlar kadar yapacak çok şeyi olacak. Tarım, istihdam açısından Kaliforniya’nın açık ara en güçlü sektörüdür. En son 2022 Ücret ve İstihdam Sayımında, tarım bu eyalette 419.582 kişiyi istihdam ediyor, bu da bir sonraki en büyük eyalet olan Washington’daki sayının dört katından fazla.
Teknoloji işletmeleri ve şirket genel merkezleri başka yerlere yönelirken, Kaliforniya’nın tarımsal üstünlüğü tartışılmaz. Tarım endüstrisi, ülkenin sebze üretiminin üçte birinden fazlasını ve ülkenin meyve ve yemişlerinin dörtte üçünü sağlamaktadır. 2021’de eyaletin çiftlikleri ve çiftlikleri, ürünlerinden 51,1 milyar dolar gelir elde etti. O yıl tarımsal ihracat, 2020’ye göre %7 artışla 2021’de 22,5 milyar doları buldu.
Yine de Kaliforniya tarımı, değişen iklim ve bu değişikliğe yanıt veren devlet politikalarından kaynaklanan önemli zorluklarla karşı karşıyadır. Massachusetts’teki Berkshires ve Mojave Çölü gibi çok çeşitli yerlerdeki bazı çevre grupları, kırsal alanlarda ve açık alanlarda rüzgar ve güneş enerjisi tesislerinin genişletilmesinden endişe duyuyor. California’da Nature Conservancy, eyaletin “net sıfır” hedeflerini gerçekleştirmek için 1,6 milyon ila 3,1 milyon akre (mevcut tarım arazisinin %10’una kadar) önümüzdeki yıllarda temiz enerji kullanımına dönüştürülmesi gerektiğini tahmin ediyor.
Mevzuat değişiklikleri muhtemelen Kaliforniya’nın tarım endüstrisini değiştirecektir. Geçen yılki kuraklığa ara verilmesi, dinamiği değiştirmeyecek. Mevzuata uygunluğun maliyeti son on yılda istikrarlı bir şekilde arttı. Eyalet metan düzenlemeleri, bir zamanlar Kaliforniya’daki en büyük gıda üreten sektörlerden biri olan mandıraların çıkışına yol açtı. Ekin arazisi istikrarlı bir şekilde azaldı, son iki yılda yarım milyon dönüm azaldı ve sürekli su kıtlığı nedeniyle 2040 yılına kadar en az 500.000 dönüm daha kaybolması bekleniyor.
Ülkenin en zengin tarım ekonomisindeki ihtiyaçların karşılanması, eyalet hükümeti ile çiftçiler arasında daha güçlü bir işbirliğinin kurulmasına ve yeni teknolojilerin araştırılmasına ve uygulanmasına odaklanılmasına bağlıdır.
Kaliforniya’nın yaptığı gibi yüz milyonlarca nüfusa yiyecek üretmek, verimliliğe ve herhangi bir yarı iletken veya otomobil üretim operasyonu kadar gelişmiş yöntemlere odaklanmayı gerektirir.
Tarım teknolojisinin tek bir teknoloji değil, hem gıdamızı nasıl yetiştirdiğimizin doğasını hem de gıda olarak kabul ettiğimiz şeylerin doğasını yeniden tanımlayan bir dizi teknoloji olduğunu anlamak önemlidir. California, bu alanların birçoğunda zaten liderdir.
Ekim, gübreleme ve hasat otomasyonu ile ilgili ekinler ve hayvansal gıda ürünleri.
Bu alanlardaki teknolojik ilerlemeler – robotik hasat makineleri, dronlar tarafından izlenen nem sensörleri ve inek sütü üretimi için gerekli olan hormonların robotik iletimi – gıda üretmek ve verimi artırmak için gereken insan sayısını azaltır.
Bitkileri değişen bir ortama daha uyumlu hale getirmek için değiştirmek.
Bu tarım teknolojisi çabaları, mahsulleri kuraklığa veya sıcağa karşı daha dirençli hale getirmenin yollarını bulmayı içerir. Yöntemler, mevcut mahsul türlerinin melezlenmesini veya CRISPR/Cas9 gibi gen düzenleme tekniklerinin kullanılmasını içerebilir. UC Davis’teki bir grup bilim insanı tarafından yönetilen bir araştırma projesi, küresel etkileri olabilecek hastalığa dirençli pirinç oluşturmak için gen düzenlemeyi kullanıyor.
Bir laboratuvarda doğrudan hücrelerden gıda ürünleri yetiştirmek.
Geleneksel hayvan yetiştirme yöntemlerini kullanmak yerine, laboratuvarda yetiştirilen et gerçeğe daha yakın hale geliyor. Doğrudan hücrelerden yetiştirilen tavuk, yakın zamanda Gıda ve İlaç İdaresi tarafından onaylandı. Bu, bir laboratuvarda yetiştirilen etin insan tüketimi için ilk kez onaylandığını gösteriyor.
Sera emisyonunun azaltılması.
Tarım teknolojileri, küresel ısınmayı ele almak için metan, CO2 ve diğer sera gazlarının nasıl azaltılacağına odaklanıyor. Kaliforniya’da bilim adamları çiftliklerde gazları yakalamaya çalışıyor ve hayvanların vücutlarında metan üretme şeklini azaltmanın yollarını deniyorlar.
UC Davis bilim adamları, inekleri az miktarda deniz yosunu ile besliyor, bu da hayvanların ürettiği metan miktarını %82’ye kadar azaltabiliyor. UC Davis tarafından yürütülen bir başka uzun vadeli proje, tarım arazilerinin örtü bitkilerindeki değişiklikler ve toprağın nasıl sürüldüğü yoluyla etkili bir şekilde karbonu tutabileceğini buldu.
Su kullanımının azaltılması.
Su geri dönüşüm teknolojileri olumlu sonuçlar vermiştir. Kuru tarım, örtü bitkileri ve yeni ürün rotasyonu teknikleri gibi diğer teknikler de Kaliforniya’da umut vaat ediyor. Her türden meyve ve sebze, mümkün olduğu yerlerde geri dönüştürülmüş su kullanıyor. Örneğin Southland’de çilek ve her zamankinden daha fazla çeşitte ürün geri dönüştürülmüş suyla yetiştiriliyor.
Tüm bu çabalar yatırımcıların ilgisini çekiyor. Bu eyaletteki tarım teknolojisi girişimleri, 2020’de dünya çapındaki toplamın %20’si olan 5,6 milyar dolarlık risk sermayesi gördü. Geçen yıl, en büyük tarım teknolojisi yatırımları laboratuvarda yetiştirilen et ve balık, dikey tarım ve biyoteknoloji girişimleri oldu.
UC Davis’te araştırma görevlisi ve Mars Inc.’de eski bitki bilimi başkanı Howard-Yana Shapiro, bu eyaletin tarım teknolojisinin laboratuvar yeniliklerini geniş ölçekte uygulamasıyla birleştirmek için ideal bir yer olduğunu söylüyor.
“Kaliforniya’da geliştirilen ilerlemeler,” diyor, “önemli ölçüde daha az su kullanan meyve ağaçları veya daha az kirletici atık üreten süt çiftlikleri gibi şeyler, daha sonra daha sürdürülebilir bir gezegen inşa etmek için dünyanın geri kalanına yayılabilir.”
Amaç, çiftçileri ve mandıraları bu durumda sürdürülebilir kılmak olmalıdır. Shapiro, bu operasyonların ayrıldığında, çevresel kontrollerin ve yenilik yapma baskısının daha zayıf olduğu eyaletlere veya ülkelere taşınma eğiliminde olduklarını belirtiyor. Ayrıca, su ve güç gereksinimlerinin daha yüksek olduğu daha az ılıman durumlara geçme eğilimindedirler.
Tarım inovasyonu endüstrinin sürdürülebilirliğinde kritik bir faktör olduğundan, eyalet hükümetinin tarım teknolojisini beslemede daha bilinçli olması gerekecek.
Bugün, ag teknolojisi araştırmaları, devlet üniversiteleri için finansman ve araştırma hibesi sağlayan özel şirketler aracılığıyla yapılmaktadır. California’nın üniversite sistemi dışında doğrudan bir araştırma hibe programı yoktur. (Son on yılda, tarım için ana kamu Ar-Ge fon sağlayıcısı olan ABD Tarım Bakanlığı, fonunu ulusal olarak üçte bir oranında azalttı.)
Kamu-özel işbirliğinin inovasyonda oynadığı kritik rol göz önüne alındığında, devletin agtech girişimlerinin çabalarını hızlandırmasına yardımcı olmak için odaklanmış teşvikler geliştirmesi gerekiyor. Devletin, büyük ölçüde elektronik ve yarı iletken araştırmaları tarafından kullanılan ve bu endüstrinin gelişmesine yardımcı olan bir Ar-Ge vergi kredisi var. Şimdi tarım teknolojisinin gelişmesini sağlamak için benzer yaklaşımları benimsemesi gerekiyor.
Joel Kotkin, Chapman Üniversitesi’nde kentsel gelecekler konusunda başkanlık görevlisidir. mareşal toplansky Chapman Üniversitesi Argyros İşletme ve Ekonomi Okulu’nda yönetim bilimi alanında klinik yardımcı doçenttir.