Tiberius Gracchus Hayatı
Ailesi, Sempronia’nın Gracchi kolu, Roma’daki en politik bağlantılardan biriydi. Tiberius’un (Doğ. MÖ.169/164- Öl.133) anne büyükbabaları Publius Cornelius Scipio Africanus ve Aemilia Paulla, Lucius Aemilius Paulus Macedonicus’un kız kardeşi ve kendi kız kardeşi Sempronia, bir diğer önemli general ve politikacı olan Publius Cornelius Scipio Aemilianus’un karısıydı. Tiberius Gracchus annesi ve kız kardeşi Gaius ile annesi tarafından yetiştirildi. Daha sonra, Appius Claudius Pulcher’ın kızı Claudia Pulchra ile evlendi.
Helenistik krallıkların Roma fethinden sonra daha liberal aileler tarafından benimsenmiş olan yeni Yunan aydınlanmasında eğitim görmüş ve bu, onun doğal konuşma yeteneğine biçim ve açıklık kazandırmıştır.
Askeri Faaliyetleri
Romalı bir aristokrat olarak Tiberius, Kartaca savaşında (MÖ. 147-146) Scipio Aemilianus’un altındaki iyi subaylardan olarak hizmet vermiştir.
Düşmanla yapılan müzakerelerde gereksiz konulardan uzak durması, Roma’da bir çılgınlığı tetikledi.
Muhalifleri, Tiberius’un müzakeresinin Roma’yı zayıflattığını ve savaşın kaybettiğini savundular; savunucuları ise genel Mancinus’un defalarca yenilgiye uğradığını ve cahilce geri çekilmeye çalıştığını ve Tiberius’un eylemlerinin birçok vatandaş-askerin hayatını kurtardığını iddia etti.
Bu durumdan kaynaklı rütbe düşürülmesi Tiberius’u Senato’daki Scipionik cepheden uzaklaştırıp onu Claudian arkadaşlarına yaklaştırır.
Siyasi Kariyer
Roma’nın iç siyasi durumu barışçıl değildi. Son yüz yıl içinde birkaç savaş yaşandı.
Lejyonerler göreve giderken eşleri ve çocuklarına çiftliklerini terk ederler. Bu durumda küçük çiftlikler çoğunlukla iflas ettiklerinde zengin özel sınıflar tarafından zengin üst sınıflar tarafından satın alınmıştır.
Askerler lejyonlardan döndüklerinde, gidecek hiçbir yerleri yoktu, bu yüzden şehri dolaşan binlerce işsize katılmak için Roma’ya gittiler.
Sadece mülk sahibi olan erkeklerin orduya girmelerine izin verildiğinden, ordu görevi için uygun olan erkek sayısı daraldı; ve dolayısıyla Roma’nın askeri gücü azaldı.
zengin toprak sahiplerinin bir diğer aç gözlü tavrı da köle emeği ile çalışmaya başlamalarıdır. Böylece latifundia’lar ortay çıkar.
Sonuç
Özgür Roma vatandaşları yabancılaşıp fakirleşti.
Tiberius, Roma’nın italya’da fethetmiş olduğu toprakların kullanımına ilişkin bir kanun tasarısı hazırladı.
Tiberius, ilk iş olarak Ager Publicus’un kullanımını düzenleyen bir kanun teklifini ele aldı. Kamu topraklarının kullanımına 25 hektarlık bir sınırlama getirilmek isteniyordu. Fazlalıklar, belli bir tazminat karşılığında, hazineye geri iade edilip dağıtılacaktı.
Halk kanundan memnundu, ama kamu arazilerini gasp etmiş olan büyük toprak sahipleri sert muhalefet gösterdiler.
Teklif, daha muhafazakar bir yapıya sahip Senatus’un müdahalesiyle diğer Halk Tribunus’u Marcus Octavius tarafından veto hakkını kullanarak teklifi red etti.
Bunun üzerine Tiberius, halk meclisine, halk temsilcisi olarak, halkın çıkarlarına ters hareket ettiği gerekçesi ile Oktavius’un görevine son verilmesini ve yerine yükümlülüklerinin bilincinde olan yeni bir halk temsilcisinin seçilmesini önerdi. Öneri, sadece seçim yenileme önerisi değildi. Roma anayasasında olmayan bir kurum, majistralar üzerinde halk denetimini kurmak gibi yeni bir ilke getiriliyordu. Geleneksel olarak, Roma’da, kamu görevlileri, görevlerinin sonuna kadar azledilemezlerdi. Meclis, Tiberius’un önerisini kabul etti. Ama ciddi bir muhalefet te vardı.
Oktavius görevinden alındı, yeni bir başkan seçildi. Kamu topraklarının dağıtımına ilişkin kanun teklifi, yeniden, halk meclisine sunuldu. Kabul edildi ve kanunlaştı.
Bir toprak komisyonu oluşturuldu. Bu komisyonda, Tiberius Grachus ve kardeşi Tiberius Caius da üyeydiler. Toprak komisyonu, görevini yapabilmek için, senatodan para istedi. Senatoda ağırlık, büyük toprak sahiplerinin etkisiyle muhalefetten yanaydı. Senato, komisyona, çok ufak bir para ayırdı.
Soyluların, senato ve büyük toprak sahiplerinin, Tiberius Grachus’a büyük kin duyuyordu.
Bütün imkânlarını kullanarak, ikinci defa seçilmesini önlemeye çalıştılar. Seçim at başı giderken, büyük bir kavga çıktı.
Senatörler, kırdıkları masa ayakları, sandalye ayakları ile Tiberius Grachus ve taraftarlarının üzerine saldırdılar.
Grachus ve bir kısım taraftarları öldürülerek, cesetlerini Tiber nehrine attılar. Linç şeklindeki katliam bile öç alma hislerini yatıştıramamıştı. Senato, sorgusuz sualsiz, Gracher’in dostlarını ve yakınlarını sürgüne yolladı, kimilerini tutuklayıp, ölüme mahkûm etti.