Türk ailesi ve mahallesinin tarihteki yolculuğu
Yolcu dergisi, kapaklarıyla, duruşuyla tavrını net şekilde ortaya koyan bir dergi olma özelliğini ilk sayıdan bu yana pekiştirerek yoluna devam ediyor.
Derginin 87. sayısında Lütfi Bergen tarihi süreç içerisinde Türk ailesi ve mahallesi üzerine uzun soluklu bir yazı kaleme almış. Mahalle ve ailedeki değişimin miladı olarak 1980 yılını gösteriyor Bergen. Kentleşme kavramının toplumda telaffuz edilmeye başlaması ile birlikte başlayan sanayileşmenin etkisi toplumsal değişimi de tetiklemiştir. “Türkiye’de kentleşme, sanayileşmeye dayanmamakta, tarımda makineleşme ve eğitim politikaları neticesinde kırdan kente göç eden kitlelerin istihdam (ve geçim) arayışlarına bağlılık göstermektedir. 1950’li yıllarda tarımda makineleşme politikasının ortaya çıkardığı ‘kente göç’ ve gecekondu problemine ilk defa 1980 müdahalesiyle el atılmış olduğu söylenebilir. Kentsel mekânı normsuzlaştıran 12 Eylül öncesi anarşi ortamı böylece planlı bir toplum hayatının ihtiyaçlarıyla düzenlenecektir.”
Türkiye’nin yapısal değişimini dönemler halinde işliyor Bergen: “1980-2000 Dönemi: Kent nüfusu artmaktadır. Üniversite mezunlarının kamu personeli olabileceği dönemi ifade etmektedir. 1980 askeri müdahalesi, kentlerin gecekondu halkaları şeklinde büyüme sürecinin sona erdirildiği bir tarih olarak da okunabilir.
2000-2020 arası, kent nüfusunun daha da arttığı yıllar. Ankara’da merkez ilçeler (Yenimahalle, Çankaya, Altındağ, Keçiören) arasında boş alan kalmamıştır. Kırsal çeperi kalmayan megapolis yerleşimler ortaya çıkar.”