Üç boyutu modellemenin yaygınlaşmasından itibaren dünyanın birçok müzesi ellerindeki önemli sanat eserlerini üç boyutlu tarayarak dijital olarak kataloglamaya başladı. Smithsonian gibi müzeler bu dijital katalogları web sitelerinden kamuoyu ile paylaşırken Louvre gibi bazı müzeler eserlerinin taramasını yapsa da sonuçları halk ile paylaşmaktan yana değil. Dünya üzerindeki en önemli eserlerin taramasını gerçekleştiren, büyük ustaların eserlerine daha yakından bakma fırsatını yakalayan müzeler maalesef telif hakları ve hediyelik eşya dükkanlarının gelirlerini bahane ederek dijital katalogları sanatçılar ile bile paylaşmayı reddediyorlar.
Berlin’deki Mısır Müzesi’nde 1920 yılından beri sergilenen Nefertiti büstü işte kendisini bu ateşli tartışmanın tam ortasında buldu. Müze, büstün üç boyutlu taramasını yıllar önce yapsa da bu bilgileri halkla paylaşmadı. Müze, sergilenmeye başladığından beri Mısır’ın büstü ülkeye geri getirmeye çalışmasını da dijital katalogların paylaşılmamasına bahane olarak sundu.
Fakat Cosmo Wenman isimli sanatçı üç boyutlu taramanın verilerinin kendisi ile paylaşılmasını istemesiyle olay farklı bir boyuta ulaştı. Müze yönetimi sanatçıya verileri vermek yerine kendilerinin de bağlı olduğu Prusya Kültür Mirası Vakfı’na sanatçıyı yönlendirdi ve Wenman oradan da red cevabı aldı. Wenman, müzenin verileri paylaşması için uzun bir süre mücadele etti. Wenman’ın, Prusya Kültür Mirası Vakfı ile verdiği uzun mücadele sonunda 3300 yıllık Nefertiti büstünün üç boyutlu verilerinin yayınlanmasını sağladı. Nefertiti’nin büstünün üç boyutlu taramalarına artık internet üzerinden ulaşmak da mümkün.