Üst Solunum Yolu Lezyonlar
Akut infeksiyonlar
Üst solunum yollarının akut infeksiyonları insanlarda en sık görülen hastalıklardır. En sık gözlenen şekli de soğuk algınlığıdır. Klinik bulgular iyi bilinir: akıntıya neden olan nazal konjesyon, aksırık, ağrılı, kuru boğaz ve özellikle çocuklarda ılımlı ateş yüksekliğidir. En sık patojen rinovirüslerdir, ancak korona virüsler, respiratuar-sinsityal virüs, parainfluenza ve influenzae virüsler, adenovirüsler, enterovirüsler ve bazen A grubu hemolitik streptokoklar suçlanır, Önemli sayıdaki olguda (yaklaşık %40) neden belirlenemez; belki de yeni virüsler bulunacaktır. Bu infeksiyonlar çoğunlukla sonbahar ve kış aylarında gözlenirler ve kendiliğinden iyileşme eğilimindedirler (genellikle 1 hafta veya daha kısa zamanda). Az sayıda olguda grip durumu bakteriyel otitis media veya sinüzit gelişimi ile karışık olabilir.
Soğuk a1gınlığına ek olarak üst solunum yolu infeksiyondan farinks, epiglottis veya larinkste sınırlandırılmış infeksiyonlarla karşımıza çıkabilir. Boğaz ağrısı ile prezante olan akut farenjit birçok ajanla ortaya çıkabilir. Gribal infeksiyona eşlik eden minimal fizik bulgularla gelişen farenjit en sık farenjit formudur. Belirgin hiperemi ve eksuda oluşumu ile birlikte gördüğümüz tonsillit gibi daha ağır formlara hemolitik streptokoklar ve adenom-virüsler sebebe olur. Streptokoksak tonsillitsin erken tanı ve tedavisi önemlidir, çünkü bu durum peritongiller abselerin, poststreptokoksik glomerulonefritsin ve akut romatizmam ateşin potansiyel nedeni olabilir. Coxackie virüs A faringeal veziküller ve ülserlerin (herpanjina) oluşumuna neden olabilir. Epstein-Barr virüsunun (EB V) neden olduğu enfeksiyöz mononükleoz, farenjidin önemli bir nedenidir ve "öpücük hastalığı" olarak bilinen, daha önce karşılaşmamış kişilerde sık görülen bir geçiş yolunu açıklayan bir isimlendirme ile anılır.
Ağrı ve hava yolu obstrüksiyonunun major bulgular olduğu ve H. influenzae ile epiglottisin bir infeksiyonu olan akut bakterisel epiglottit, erken çocukluk döneminde daha fazla görünen bir sendromdur. Başlangıç anidir. Çocuğun hava yolunun açılması gerektiğinin farkına varılmaması hastalık için faal sonuçlara neden olabilir. H. influenzae 'ya karşı aşılanına ile bu hastalık insidansı önemli ölçüde azalmıştır. Akut larenjit iri tanların imitasyonu ile veya alerjik reaksiyonlara bağlı olarak ortaya çıkabilir. Ayrıca farinks ve nazal yolları tutan ve sık gözlenen grip nedeni olan ajanlar da buna neden olabilir. İki nadir ancak önemli larenjit türü hakkında kısa bir bilgi verilmelidir: tüberküloz ve difteri. Bunlardan ilki hemen daima enfekte balgamın çıkarıldığı, uzun sürmüş olan bir aktif tüberküloz durumunda görülmektedir. Difteri larenjiti çocuklarda, difteri toksinine karşı yaygın immünizasyon sayesinde nadir görülür hale gelmiştir.
Corynebacterium diphteriae inhale edildikten sonra üst hava yolları mukozasına yerleşir ve güçlü bir ekzotoksin üreterek mukoza epitelinde nekroza yol açar. Buna difteri için klasik olan yüzeyel kirli gri renkte bir pseudomembran oluşturan yoğun fibrinopürülan eksuda eşlik eder. Bu infeksiyonun major tehlikeleri pseudomembranın aspirasyonu (major hava yollarında obstrüksiyona sebeb olur) ve miyokardit, periferik nöropati veya diğer organlarda hasara neden olan bakteriyel endotoksinlerin absorbsiyonudur.
Çocuklarda daha çok "krup" olarak bilinen laringotrakeobronşitin en sık nedeni parainfluenza virüstür. Ancak respiratuar sinsisyal virüs gibi diğer ajanlar da bu duruma neden olabilir. Kendi kendisini sınırlayan bir hastalık olsa da krup korkutucu inspiratuar stridora, kaba inatçı öksürüğe yol açabilir. Bazı olgularda laringeal inflamatuar reaksiyon solunum yetmezliğine yol açacak şekilde hava yolunu daraltabilir. Üst hava yollarının viral infeksiyonları özellikle staphilococcus, streptococcus ve H. influenzae gibi ajanların neden olduğu sekonder bakteriyel infeksiyonlara zemin hazırlarlar.