Bölüm 240 - Akşam Yemeği ve Deniz Kartalları
Lin Ruoxi'nin ne söylediğini duyduğunda, onun halihazırda ilacı içmek istediğini anlamıştı!
Yang Chen aniden kaseyi yavaşça masaya geri koymadan önce bir süre durdu. Acılı bir şekilde dedi ki, "Tabii ki hayır. Sevgili Bebeğim Ruoxi, buraya gel ve çabuk iç. İçtiğin her kaşık için bir pirinç topu ile ödüllendirileceksin. Bu şekilde, artık acı tadı olmayacak.”
Lin Ruoxi yukarıdan aşağı yürüdü ve çorba kasesini kaldırdı. Dudaklarının köşesi taşındı. Gülümsemekten uzak duruyormuş gibi görünüyordu. "Bir çocuğu kandırmaya mı çalışıyorsun? Artık üç yaşında değilim. İlaç içmenin nesi önemli?" Dedi.
Sırıtan Yang Chen, "Gözlerimde bir çocuksun. Bu hayatta her zaman bir çocuk olacaksın.” Dedi.
Memnun olmayan Lin Ruoxi şöyle dedi, "Neyden bahsediyorsun? Benden daha büyük değilsin."
“Seni bir çocuk gibi koruyacağım. Bu yeterli değil mi?" Yang Chen sordu.
Lin Ruoxi'nin yanakları aniden pembeye döndü. “Seninle konuşmak istemiyorum. Ağzından ciddi bir şey çıkmıyor," Dedi.
İlacını bitiren Wang Ma, gençleri birlikte gördüğünde çok sevindi. Gülümseyerek, yukarıya çıktı.
Lin Ruoxi başını indirdi ve çorbadan bir kaşık almak için kendini zorladı. İkinci kez içmeden önce, acının bir sonucu olarak kaşlarını çattı ve tükürdü.
Yang Chen kendini tutsa da gülümsemeden edemedi. Plastik torbayı çözdü ve Lin Ruoxi'ye vermeden önce en tazelerinden yapışkan pirinç topunu çıkardı.
Lin Ruoxi pirinç topuna hevesle baktı. Bu ayartmaya karşı yapabileceği bir şeyi yoktu. Yang Chen'den aldıktan sonra, çabucak bir ısırık aldı ama yüzünü kaybedeceğini hissetti. Çiğnerken, açıkladı, "Bu sadece yiyeceklerin boşa harcanmasını sevmediğimden. Bunları aldığından dolayı bitireceğim.”
“Biliyorum, biliyorum. Biz tutumlu bir aileyiz" Yang Chen ciddiyetle söyledi.
Lin Ruoxi, pirinç toplarını ve çorbayı içmeye devam etmeden önce “Bunu biliyor olman iyi” diye mırıldandı.
Sonunda çorbasını bitirdiğinde, pirinç toplarının olduğu tüm kutuyu yedi. Yang Chen, pirinç toplarını yemek için bir yarışma olsaydı, Lin Ruoxi'nin en azından çeyrek finallere girebileceğini hissetmişti.
Boş kaseyi taşıyan Yang Chen, çorbayı kaynatmak için kullandığı tencereyi yıkamaya başlamadan önce mutfağa yürüdü.
Lin Ruoxi mutfağın kapısının yanında durdu, çalışırken Yang Chen'in sırtına baktı. Aniden, kalbinin hoş ve sıcak olduğunu hissetti. Yang Chen'e bakmaya devam ettikçe, o anın daha uzun sürmesini istedi.
Yang Chen sonunda bulaşıkları yıkamayı bitirdiğinde ve döndüğünde, Lin Ruoxi'nin aniden orada durduğunu fark etti. Hızla döndü ve hiçbir şey olmamış gibi davrandı.
Yang Chen sordu, "Bebeğim Ruoxi, dinlenmeyecek misin?"
"Evet... Benim... Benim sana söylemem gereken bir şey var," Lin Ruoxi konuştu. Hemen kullanabileceği bir bahane düşündü.
"Nedir?" Yang Chen sordu.
"Daha öncesinde Yanyan'a söylediklerimi duydun. Önümüzdeki Cuma günü gerçekleşecek bir akşam yemeği etkinliği. Benimle gitmeni istiyorum," Lin Ruoxi söyledi.
Yang Chen şaşırdı. Lin Ruoxi'ye olan anlayışına göre, bu gibi etkinliklere sık sık katılmazdı. Sonuçta müşterilerini eğlendirmek zorunda değildi.
Lin Ruoxi devam etti, "Ne düşündüğünü biliyorum. O zamanlar, böyle etkinliklere gerçekten katılmazdım ama şimdi farklı. Oraya gitmem gerçekten önemli olmasa da, gitmeyi kabul edersen Zhonghai'de gelecekteki gelişimin için yararlı olan birçok insanla tanışabilirsin.”
Şaşırmış Yang Chen düşündü, yani benim için bağlantı kurmaya çalışıyor, bu yüzden gitmemi istiyor.
“Bence buna gerek yok. Şu an oldukça rahat yaşıyorum. Yüksek bir ücret almayı umursamıyorum. Yu Lei Uluslararası Halka İlişkiler ile ilgilenmen yeterince yorucuydu. Hala gidip yapacak daha fazla şey bulursam, hayat anlamsız olurdu,” Yang Chen dedi.
Lin Ruoxi sakince söyledi, "Yorgun olduğumu bildiğine göre, neden benim biraz stres atmama yardım etmiyorsun? Diğer ailelerden gelen adamların hepsi çok çalışıyor. Neden hep bu kadar boşsun? Ve bunu yaparken nasıl rahat hissediyorsun?”
Yang Chen ne söyleyeceğini bilemedi. Evdeki kadınına güvenen biri olduğu ve toplum tarafından bakıldığı takdirde yardım etmek için hiçbir şey yapmadığı doğruydu. Karısının evinde yaşıyor, arabasını sürüyordu, kendisi için bir iş dahi ayarlamıştı-şirkette hiçbir şey yapmasa da kovulmazdı.
Lin Ruoxi, sözlerinin Yang Chen'in onurunu incittiğini hissetti. Özür dileyen bir ifadeyle, şöyle dedi, "Senin ne kadar kötü olduğunu söylemiyorum... Sadece bundan daha fazlasını elde etmek için yeterli niteliklerinin olduğunu hissediyorum. Neden sadece karına güvenmek istiyorsun? Dünyayı fethetmeni ya da etkileyici olmanı beklemiyorum. Umarım bir gün şirketi senin ellerine bırakabilirim... Ben bir kurumu yönetecek güçlü bir kalbi olan bir kadın değilim. Elimde olsa, bütün gün evde kalıp kendimi kilitlerdim. Bu insanlar için bu kadar çaba harcamak istemiyorum. Dürüst olmak gerekirse, Yu Lei Uluslararası Halka İlişkilerin CEO'su olmasam bile, Changlin Medya'da çalışmaya isteksiz olurdum. Benim pozisyonumda otururken, kalbim istekli olmasa bile, çok fazla insanı hesaba katmam gerekiyor. Çok fazla sorumluluklarım var... Ne demek istediğimi anlıyor musun?”
Yang Chen başını salladı. Gülümseyerek, şöyle dedi, "Pekala, anlıyorum. Sözlerine kulak vereceğim. Seni oraya kadar takip edeceğim."
Yu Lei Uluslararası Halka İlişkiler mirası mı? Elbette, Yang Chen bunu kesinlikle yapamazdı. Ancak, Lin Ruoxi'yi reddedecek olsaydı, aralarındaki hafiften iyileşen ilişkileri tekrardan kötüleşecekti.
Mutlu Lin Ruoxi dedi ki, "Üzerinde çok baskı hissetmek zorunda değilsin. Yavaşça yap. Bu etkinlik Zhonghai bölgesindeki en büyük ikinci klan tarafından düzenleniyor, Liu klanı. Onların ana işi Yeşim Bulutlar Şirketi'dir. Yuan klanı kadar önemli olmasa da, Zhonghai'de hala büyük bir klan olarak kabul edilebilirler.”
Liu ailesi mi? Yeşim Bulutlar Şirketi mi? Yang Chen aniden An Xin'in nişanlısını, o zamanlar karakolda onunla tartışan kişiyi düşündü. O, Liu klanı'nın genç efendisi değil mi? Yanlış hatırlamıyorsam, adı Liu Yun olmalı.
Yang Chen, Liu Klanı'nın bu kadar güçlü olmasını beklemiyordu. Sonunda An Xin'in babasının, kızını Liu Yun ile evlenmesi için neden bu kadar çok zorlamak istediğini anladı.
"Bu bir yardım müzayede yemeği. Önce bir balo olacak, sonra bir açık artırma olacak. Liu Klan'ın Yeşim Bulutlar Oteli'nde düzenliyor. Hemen hemen her başarılı iş adamı ve etkili hükümet üyeleri orada olacak. Bu kez, oradaki insanlar ile iletişim kurman oldukça yararlı olacaktır. Sana önemli ölçüde yardımcı olacak," Lin Ruoxi açıklamaya devam etti.
Yang Chen başını salladı. Dedi ki, "Sen varken, insanları tanımak zor olmamalı."
Lin Ruoxi, Yang Chen'in ne dediğini anladı. Halka çok özverili göründüğü doğruydu. Bir sürü insan onun sadece adını duyabilmişti ama şahsen onu karşılamak için bir şansa erişememişlerdi. Görünüşü şüphesiz misafirlerle çok sayıda etkileşimi memnuniyetle karşılayacaktır.
“Onun hakkında çok fazla düşünme. Sadece işleri ciddiye almanı istiyorum. Bir gün, sana yaklaşmaya çalışan insanlar olacak," Dedi Lin Ruoxi.
"Sadece kadınımın halka gösterilmesinden hoşlanmıyorum,” Yang Chen, Lin Ruoxi'ye bir bakış yollamadan önce söyledi.
Lin Ruoxi de ona ölümcül bir bakış yolladı. "Bir an için ciddi olamaz mısın?"
"Nerede ciddi değildim?” Yang Chen üzgün bir sesle sordu.
"Hiçbir yerde ciddi değilsin!" Lin Ruoxi tavşan kulaklı terlikleriyle yere hafifçe vurarak yukarı doğru çıkmadan önce öfkeyle söyledi.
Her şeyi topladıktan sonra, Yang Chen de bugün için bir es vermeyi seçti. O da kendi odasına gitti.
Bilgisayarı açtıktan sonra Yang Chen bir sigara çıkardı ve yaktı. Gözlerinde çeşitli ifadeler ortaya çıktı. Sonunda, büyük bir karar vermiş gibi derin bir nefes aldı.
Sigarayı ağzıyla keserken, Yang Chen'in eli hızla klavyede hareket etti. Şifreli olan rastgele bir web adresi yazdı.
‘Enter’ tuşuna bastıktan sonra, bir video görüşmesine bağlandı.
Diğer tarafın profili ortaya çıktı. Yükselen bir mavi kartal görüntüsü vardı.
Sistem: "Bağlanıyor..."
Yaklaşık bir dakika bekledikten sonra, mavi kartalın görüntüsü, yakışıklı ve güçlü görünen beyaz bir adamın yüzü ile yer değişirken ortadan kayboldu.
Adamın yüzünde bir kod gibi görünen bir dövme vardı. Yeşil göz bebek çifti onu avını arayan leopar gibi gösteriyordu. Kahverengi saçlarının üstünde, batılı bir subay şapkası takıyordu.
"Pluto, Sauron rapor veriyor!" Adam güçlü bir İngiliz aksanıyla enerjik bir şekilde konuştu ve eli soylulara benzer bir jest oluşturdu. Yang Chen'e son derece saygıyla baktı, gözleri ateşle dolu gibi görünüyordu.
Yang Chen, aynı eski sesi duyarken istemeden geçmişe özlem duydu. İngilizce kullanarak, dedi ki, "Sauron, görüşmeyeli uzun zaman oldu. Herkes iyi mi?"
"Hepimiz Majesteleri Pluto'yu özlüyoruz, hepimiz harika zaman geçiriyoruz,” Sauron konuştu. Gülümsüyormuş gibi görünüyordu ama yüzü sanki metalden yapılmış gibi, oldukça garip görünüyordu.
Yang Chen biraz duman çıkardı. "Sauron, sana birçok kez söyledim, sen benim kölem ya da hizmetçim değilsin. Sen benim arkadaşımsın. Rahatla biraz."
Sauron sırıttı ve siyaha dönüşen dişlerini ortaya çıkardı. "Majesteleri Pluto, ben halihazırda rahatım. Bu, sadece benim için önemli bir ölçüde yardım eden birisine karşı takındığım saygının tezahürü. Kardeşlerim ve diğer arkadaşlarım da aynı düşünceye sahipler. Lütfen hepimizin sizin kadar güçlü biriyle arkadaş olmaktan mutlu olduğuna inanın. Ama... Bu süreç oldukça zor. Alışmamız için bize hiç zaman vermedin.”
"Tamam, tamam. Görünüşe göre İhtiyar Constantine ile çok fazla zaman geçiriyorsun. Kelimeleri tekrar üzerine tekrar etmede iyi olmaya başlıyorsun,” Yang Chen konuştu.
Gülümseyen Sauron cevapladı, "Ron ilginç bir adam ama çok cimri. Geçen hafta İtalya'dan döndüğümde, bana 1980'lerden kalma sadece iki şişe Margaret verdi. 19. yüzyıldan kalma bir şampanya kurtardığını açıkça gördüm.”
"Ron'un yaşam boyu felsefesinin ne olduğunu bilmiyor musun?”
"Biliyorum. Para tasarruftan gelir! Ah, umarım şeytan bile bu ihtiyarı affedebilir. Bahse girerim şeytanlar bile onun cimriliğinden nefret eder!”
"O bir Katolik üyesi. İnandığın kişinin ondan hoşlanmayacağından endişelenmene gerek yok,” Yang Chen konuştu.
Sauron başını salladı, “Hayır, hayır, hayır. Majesteleri Pluto, lütfen inanın bana, Ron denen adam kesinlikle sahte bir Katolik üyesi. Cennete giremeyeceğinin çok farkında. Kıyafetleri sadece kendilerini nasıl giydireceğini bilen kadınları kandırmak için kullanılabilir. Gözlerimde, kırık bezlerden farklı değiller. Hatta kıtalararası füzeden para kazanmak bile istiyor. Buna çok kızgınım!”
Yang Chen, memnun olmayan Sauron'u görünce gülmekten başka bir şey yapamadı. "Siz çocuklar hala bu kadar ilginçsiniz," Dedi.
"Evet, Majesteleri Pluto, hepimiz bunların ciddi konular olduğunu düşünmemize rağmen, onları ilginç şovlar olarak görüyorsunuz. Neden Çin'e geri döndünüz? Makineli tüfeklerle oynamadan önce izin almam gereken ülkelerden nefret ediyorum,” Diye ekledi Sauron.
"Sauron, hiçbir ülkenin hobini tatmin edebileceğini sanmıyorum. Bu yüzden neden Çin'e geri döndüğümü açıklamak istemiyorum. Umarım bana yardım edebilirsin. Bu yüzden seni bugün buldum.”
Sauron'un gözleri parladı. "Majesteleri Pluto, sonunda yine iblis pençelerinizi çıkaracak mısınız? Söyleyin bana, Orta Doğu mu? Kuzey Afrika? Yoksa Amazon Yağmur Ormanları mı? Lanet olsun! Kanım kaynıyor! Eğer bir deniz savaşı olursa, sanırım birkaç nükleer denizaltı gönderebilirim. Bu adamlar modifiye edildikten sonra çok güçlü!”
Acı bir şekilde gülümseyen Yang Chen, söylemeden önce başını salladı, "Sauron, dünya bu yıllarda gerçekten huzurlu. Ben de bir savaş başlatmayı ummuyorum.”
"Oh... Üzgünüm. Majesteleri Pluto'nun tanrı mevkisine ulaştığını ve böyle zamanlarda adım atamayacağını unuttum. O zaman hangi görev olduğunu sorabilir miyim? Arkadaşlarım ve ben size hizmet etmekten mutluluk duyacağız!”
"Teşekkürler, Sauron. Aslında, ciddi bir şey değil. Umarım Çin'in merkez okyanusuna bir ‘Deniz Kartalları' ekibi gönderebilirsin. Kılık değiştirmiş takım arkadaşlarına ihtiyacım var. Güç seviyelerinin çok yüksek olması gerekmez. Ayrıca, birini bulmama yardım et ama bu kesinlikle gizli. Bu kişinin bilgilerini ve iletişim bilgilerini daha sonra sana göndereceğim,” Diye ekledi Yang Chen. Tüm isteklerini doğrudan listeledi.
Sauron donanma ordusunda kullanılan bir jestle karşıladı. "Bu görevi zafer içinde gerçekleştireceğim!”
"Teşekkür ederim," Yang Chen bağlantıyı kesmeden önce cevap verdi. Daha sonra hazırladığı detayları gönderdi.
Bu konuyu hallettikten sonra, Yang Chen yatağına geri döndü ve öğleden sonra kestirmek istedi. O anda, telefonu bir kez daha titredi.