Kısa bir bekleyişten sonra sıramız geldi.
Tezgahın arkasında duran bayan bize seslendi. “Merhabalar. Size nasıl yardımcı olabilirim?”
Bu görevli bayan, mor bir gömleğe sahipti ve tezgah nedeniyle pek görünmese de bir sıkı etek giyiyor gibiydi.
Tam bir resepsiyonist gibiydi.
Resepsiyonist bayanın sorusu karşısında her zamanki yavşaklığımı devreye soktum ve yüzüme samimi bir gülümseme yerleştirdim. Sonrasında, cevap verdim. “Merhaba. Biz bu kata yeni geldik. Ancak direkt olarak bu yerin yani maceracı loncasının adını duyduk. Size bakarak söyleyebilirim ki, gerçekten tezgaha gelen insanların memnuniyetiyle çok ilgileniliyor. Tabi bu memnuniyet hem davranış hem de görüntü olarak geçerli.”
Resepsiyonist bayan dişleri görünecek şekilde bir gülümseme saldı ve memnun bir ifadeyle, “Teşekkürler efendim.” dedi.
Onun bu memnun ifadesini görünce yavşaklığımın iyi yönde ilerlediğini anladım ve bir soru yönelttim. “Güzel bayan, acaba bizi burası konusunda biraz bilgilendirebilir misiniz?”
Resepsiyonist bayan gülümsemesini korurken başıyla onayladı ve yanıtladı. “Burası, Basur şehri ve çevresindeki normal olmayan sorunlarla uğraşmak için var olan bir loncadır. Aslında, loncamızın bu kattaki kolu olduğunu söylemek daha doğru olur. Loncamızın farklı katlarda başka kolları da vardır. Basur şehrinin bulunduğu bu katta, yani ilk yaşam noktasında, sadece bizim loncamız bulunur.”
Resepsiyonistin bu açıklamasından sonra biraz şaşırdım.
Merakımın cezbedildiğinin anlaşılması kötü değildi, bu nedenle şaşkınlığımı dışa da vurdum ve ardından bir soru yönelttim. “Başka loncalar da mı var?”
Resepsiyonist başıyla tekrar onayladı ve yanıtladı. “Evet. Maceracı loncamız her katta her sınıf için yeri olan bir oluşumdur. Ancak, genelde acemilere yöneliktir. Yeni başlayan kişilere daha kolay bir ilerleme yolu sunmak için varız. Bizler dışında olan loncalar, genelde daha yüksek katlardaki diğer yaşam noktalarında ikamet ederler.”
Farklı loncalar.
Başta maceracı loncası adını duyduğumda, bunun özel bir grup olduğunu ve her yerin kendine ait maceracı loncası olduğunu düşünmüştüm.
Ancak, bu resepsiyonist bayanın açıklamasını duyduktan sonra olayın gerçeğini daha iyi anladım.
Maceracı loncası, sadece kendi adını böyle yapmış bir loncaydı.
Bunlar dışındaki loncalardan bahsedildiğine göre, mesela Uçan Domuz loncası falan da var olabilirdi. Yani sadece adı öyle yapılmış.
Öyleyse bu ‘Maceracı’ adı da özel bir isim olarak geçiyor olmalıydı.
Özel olarak adını ‘Maceracı’ yapmış bir loncaydı. Hem de bu lonca genelde kendisini başlangıç katlarında gösteriyordu.
Gerçekten merak uyandırıcıydı.
Resepsiyonist bayana bakmaya devam ederken, konuşmaya tekrar başladım. “Acemilere yardım etmek için daha aşağı katlara yönelmiş bir lonca. Diğer loncalar bunu yapmamasına rağmen siz yaptığınız için, bu gerçekten onurlu bir davranıştır diye tahmin ediyorum. Güzel bayan, acaba bizi biraz daha aydınlatabilir misiniz? Loncalar tam olarak nedir?”
Yavşaklığımı tekrar devreye soktum ve konuşmaya bir iltifat ile başladım.
Resepsiyonist bayan gülümsedi ve iltifattan sonra gelen sorumu cevapladı. “Loncalar, özel olarak Lonca Kartı’nı ele geçirmiş kişiler tarafından kurulan oluşumlardır. Lonca Kart’larının nasıl oluştuğu hakkında… ne yazık ki bir bilgim yok. Ancak size şunu söyleyebilirim ki loncalar gerçekten resmi oluşumlardır ve bu resmiyet, zindanın bilinmeyen sistemi tarafından bizzat temin edilmiştir. Loncamıza katılmak için bu bölgedeki lonca binamızın baş yetkilisi ile konuşmanız ve onun lonca davetini kabul etmeniz yeterli. Ardından, loncamızın bir üyesi olacak ve size özel olarak vereceğimiz görevlerden yararlanabileceksiniz.”
Resmiymiş.
Karşımdaki bu bayan da söylediklerinden emin olmasa bile, loncaya katılmak için sunduğu basit yol her şeyi kanıtlamak için yeterdi.
Ancak, hala aklıma takılan bir soru vardı.
Ben de bu soruyu resepsiyonist bayana yöneltmeye karar verdim.
Başından beri yüzümde olan yavşak ifadeyi korurken konuşmaya başladım. “Vay canına, hem büyük bir aileye katılıp hem de bunun karşılığında özel görevler mi alabileceğiz? Bu gerçekten güzel! Ancak… biraz vicdan acıtan bir durum. Böyle bir iyiliği karşılıksız mı alacağız? En azından, bunun karşılığında loncaya sunabileceğimiz bir şeyler olmalı değil mi?”
Bu sözlerim karşısında, çok ufak bir anda gerçekleşmiş olsa da resepsiyonist bayanın vücudu seğirmiş gibiydi.
Ancak, bir an sonra resepsiyonist bayan açıklamasını yaptı. “Bu konuda üzülmenize gerek yok. Hepimiz aynı loncanın üyesi olduğumuz için, doğal olarak bir birlik içindeyiz. Size verilen görevler karşılığında, kendinizi yormadan loncaya iyilikler yapabileceksiniz. Başarılı yaptığınız her görev için loncaya ve kendinize bir miktar katkı puanı sağlamış olacaksınız. Elde edilen her katkı puanı, loncanın gelişimi açısından iyi yönde etkili olacaktır.”
Buradan sonrasında başka detaydan bahsetmedi.
Ancak, bu kadarı bile anlamam için yeterliydi.
Bu lonca… acemi avcısı gibi bir şey olmalıydı.
Yeni gelen ve olayların işleyişinden habersiz olan kimseleri, loncalarına katarak bedava katkı kazanmak istiyor olmalılardı.
Resepsiyonist bayan bundan bahsetmemiş olsa bile, bize verdikleri görevlerin kendilerine bir zararı olmadığını tahmin edebiliyordum.
Onların görevlerini yapıp karşılığında loncalarını güçlendiriyorduk.
Özel olarak acemilere yönelmelerinin sebebini de tahmin edebiliyordum.
Daha yüksek kattaki loncalar tahminime göre üyelerine farklı katkılar da sunuyor olmalıydı.
Ancak bu lonca, sadece standart lonca görevlerine erişim sunuyordu.
Böyle bir duruma rağmen, henüz bize bir zararını göremiyordum.
Bu nedenle, şimdilik olayın biraz daha detayını almanın iyi olacağını düşündüm.
Tabi, karşımda duran bu bayanın bana detay konusunda daha fazla yardımcı olabileceğini sanmıyordum.
Kafamı ilk önce sağa çevirip Lucie’ye baktım. Yüzünde sıradan ve tepkisiz bir ifade olduğunu gördüm. Tabi, ona doğru baktığımda oluşan hafif şaşkınlığı saymazsak. Anlaşılan, konu hakkında pek bir fikri yok gibiydi. Ardından, yüzümü sola çevirdim ve Agata’ya baktım. Onun yüzünde düşünceli bir ifade gördüm. Hatta, kendisine baktığımı bile fark etmemişti. Luciye’nin aksine Agata bir şeyler fark etmiş gibiydi.
Her ne kadar üzücü bir durum olsa da, Agata’nın geldiği yerde sıkıntılı bir hayat yaşadığını düşünebiliyordum. Bu nedenle, herşeye şüpheyle yaklaşabilir hale gelmiş olmalıydı.
Ben ise… oynadığım oyunlarda sayısız dolandırıcıyla karşılaştığım için böyle bir duruma gelmiştim. En basit haliyle kendini kız olarak tanıtıp yaklaşmaya çalışan ve sonrasında item istiyenlerden, en karmaşık haliyle seninle aylarca dostluk kuran ve sonrasında hesabına girip bir el atmak isteyenlere kadar, sayısız dolandırıcıyla karşılaşmıştım. Bu nedenle, artık ‘çok iyi’ görünen her konuya karşı şüpheyle yaklaşır hale gelmiştim.
Resepsiyonist bayana baktım ve, “Peki. Loncanıza nasıl katılabiliriz?” dedim.
Bu sözümden sonra, resepsiyonist bayan gülümsedi ve, “Lütfen 1 dakika bekleyin.” dedi.
Ardından, tezgahın arkasına gidip kayboldu.
Söylediği gibi 1 dakika sonra geri geldi ve, “Lütfen, sağ taraftaki merdivenlerden yukarı çıkın. Bir koridora geleceksiniz. O koridorun sonundaki odaya gidin. Baş yetkili o odada bekliyor. Sizin katılım işlemleriniz ile ilgilenecek.”
Resepsiyonist bayanın bu açıklamasından sonra kafamla onayladım ve sözünü ettiği sağ taraftaki merdivenlere ilerledim. Lucie de beni takip etmeye başladı ve bunu yaparken hala düşünceler içinde olan Agaya’yı da dürtükledi. Agata bu dürtükleme ile kendine geldi ve ilerlediğimizi gördü. Ardından, kendisi de peşimize takıldı.