İhmal bazen diğer kötü muameleler ile karşılaştırılır ve daha az şiddetli olarak kabul edilir. Bununla birlikte, çocuklara kötü muamele – ihmal, fiziksel istismar, cinsel istismar ve psikolojik olarak destek görmediği ebeveynlere sahip çocuklar üzerinde gelişimsel yansımaları karşılaştıran bir çalışma, ihmal edilen çocukların en kötü sonuçlara maruz kaldıkları sonucuna varmıştır.
İşte iki büyük nedeni: beyin gelişimi ve bağlanma.
Daha anne karnında başladığı için ihmal, çocuk doğmadan önce bile beyni etkileyebilir. Çevre koşullarının doğmadan önce çocuklar üzerindeki etkisinin bir örneği için, anneleri hamilelik sırasında yüksek stres hormonlarına sahip olan çocuklarda beyin boyutunu ve gelişimini azaltan Charil’in çalışmasını (2010) incelenebilir.
Kronik ihmalin devam eden sonucu olarak, bebeklik ve erken çocukluk döneminde beyni önemli ölçüde etkiler. Yapılan bazı çalışmalara göre, bu aşamadaki ihmal beyindeki iletişim için gerekli olan nörolojik yolların oluşumunu engeller. Özellikle ihmalin frontal kortekse, beynin planlama, karar verme ve hafızadan sorumlu olduğu alana zarar verdiği gösterilmiştir.Aşırı ihmal aslında çocukların beynini küçültebilir.
Beyin gelişimindeki bu bozulmayla ilgili olarak azalmış IQ, öğrenmeyi etkileyen bilişsel gecikmeler ve davranışsal inhibisyonlarla ilgili zorluk da dahil olmak üzere birçok sonuç vardır