27/11/2010
Dün akşam canım arkadaşım Atgötten'e çaktığım tokatın acı ve pişmanlığıyla uyandım bu sabah. Üstümde bir ağırlık, kendimi Facebook karşısında buldum. Maksat duvarına şebeklik yapıp özür dilemek ama şu gördüğüm postla birlikte pişmanlık gitti, böyle bir rahatlama, sen bu tokatı hak ettin pis yüksek bele atlet sokma trendcisi diye içime bi rahatlık çöktü. Post bu:
http://atgotten.blogspot.com/2010/11/cekiyorum-rahatlyorum.html
Uzun zamandır şöyle yüksek belli, paçalara doğru daralan gri veya lacivert bir kumaş pantolon arıyorum. Bu, bana dedi ki "kızım beşiktaşta bi pasajda buldum, koş git al." Bak dalga geçer gibi. Bi koşu gittim, lacivertinden bi tane istedim. Satıcı kız dedi "lacivert kalmadı." "e gri ver o zaman" "grisi de kalmadı."... dedim: "arkadaşım gönderdi beni buraya, o almış", "evet" dedi satıcı kız: "yeşil kaküllü bi kız di mi, lacivertini aldı, evet"
Neyse ben çık ordan, tam iki saat Beşiktaş çarşının altını üstüne getir, yüksek belli gri veya lacivert kumaş pantolon ara, bulama. Ordan git Atgötten'le buluş, utanmaz gri yüksek bel kumaş pantolonla karşıma çık. Bak grisini de almış puşt. O yorgunlukla meraba demeden çaktım tokatı tabii. Alçak "Çorlu'dan aldım" atmasyonumun intikamını alıyor sanki.
Şimdi, pazartesi yeni bir işe başlıyorum. İlk günüm. Kıç tarafı parlamış gri kırçıllı kotla işe gitmek istemiyorum. Bu model pantolonu nerede bulabilirim, yardımcı olanı en yakın arkadaşım ilan edicem. Arzu duydum ki aynı modelin siyahını da alıcakmışsın. Ne diyim allah gözünü doyursun, vicdansız.
Labels: moda