Şeyh Ahmed el-Haznevî k.s. hazretlerinin evladı Alaeddin el-Haznevî k.s. şöyle anlatır:
Ahmed Haznevî k.s. münkirlerine ve kendisine haset edenlere karşı nasıl davranacağını çok iyi bilir, herkesi durumuna göre sakinleştirirdi. İnkârları had safhaya ulaşmış olmasına rağmen yine de onlarla iyi geçinirdi. Hatta onlardan biri öyle ileri gitmişti ki Şah-ı Hazne’yi ve müridlerini küfürle itham etmiş, onlarla savaşmanın kâfirlerle savaşmaktan daha faziletli olduğuna hükmetmişti.
Bir diğeri de gazetelere Şeyh Ahmed Haznevî’nin peygamberlik iddia ettiğini yazarak incitici iftiralarda bulunmuştu. Bu iftiralar karşısında Hamah ve Amman gibi uzak beldelere varıncaya kadar pek çok yerde insanlar, Şah-ı Hazne hakkında yazılanların doğru olmadığını kanıtlamak ve söz konusu iftiraya cevap vermek için çalışmalara başladı. Yazılan habere dair birçok eleştiri ve itirazda bulundular. Bu yazıyı kaleme alanın yalancı olduğunu bildiren birçok telgraf gönderdiler. Gazete sahibinin ve iftirayı atan yazarın cezalandırılmasını istediler. Bütün bu hadiseler Şah-ı Hazne’nin emri ve bilgisi dışında cereyan ediyordu. Sonraki günlerde insanlar Ahmed el-Haznevî hazretleri hakkında yazılanların yalan ve iftiradan ibaret olduğunu bildiklerinden, olayı büyütmemek için konunun üzerine daha fazla gitmediler.
…
Mümin Munis’in hazırladığı yazının devamı Semerkand Dergisi Kasım 2017 sayısında.