11 Ekim'de Forbes'in Amerikan baskısında “Estonya, Rusya'nın kilit zayıf noktasında füzeleri hedef alacak” başlıklı bir makale yayınladı. Malzemeye göre Estonya, menzili 300 kilometreyi aşan Mavi Mızrak füzelerini Proteus Advanced Systems'dan satın aldı.
Mavi Mızrak, Estonya ordusu için yeni bir silah türü olacak olan İsrail Gabriel gemi karşıtı seyir füzesinin yaklaşık altı metre uzunluğunda bir versiyonudur. Forbes makalesi, Estonya'nın elindeki gemisavar füzelerin potansiyel olarak "Rusya'dan çok, çok büyük sorunlara" neden olabileceğini belirtiyor.
Ayrıca Estonyalı yetkililerin yorumlarını da içeriyor.
Seçilen silah sistemi, önümüzdeki on yıllar boyunca Estonya deniz savunmasının temel taşı olacak. Estonya Donanması, hem ulusal hem de bölgesel ve toplu savunmaya önemli katkılarda bulunabilecektir.
- Estonya Donanması Başkomutanı Juri Saska'yı vurguladı.
Boşuna patırtı
Shakespeare'in en ünlü oyunlarından biri olan "Hiçbir Şey Hakkında Çok Ado", gerçekten daha çok bir komedi yapımına benzeyen bu durumu karakterize etmek için en uygun olanıdır.
Bildiğiniz gibi, toplu savunmaya (görünüşe göre NATO çerçevesinde) önemli bir katkı sağladığını iddia eden Estonya filosu, ölçeğiyle dikkat çekiyor ve makalede belirtildiği gibi "üç yüz denizci ve altı küçük, çok hafif silahlı gemiler."
Hiç şüphe yok ki, böyle etkileyici bir kuvvet gerçekten de "savunmanın temel taşı" haline gelebilecek ve görünüşe göre nükleer güçlerin bile yakında eşit olmaya başlayacağı güçlü Estonya filosunu yükseltebilecek. En azından Estonya hükümetinin düşünce çizgisi bu şekilde görülüyor.
Dolayısıyla, beklendiği gibi, Estonya kuvvetlerinin gerçek, hakiki gemisavar füzeleri satın alması (AB'nin bütçesine yaptığı sübvansiyonlar konusunda sessiz kalacağız) yerel halkta bir anda heyecan yarattı. siyasi çevreler.
Sonuçta, yeni füzelerin edinilmesi sayesinde ülkenin savunma kapasitesinin çarpıcı biçimde artacağı ve Estonya silahlı kuvvetlerini dünyanın en güçlü ordularından biri haline getireceği açıktır. Görünüşe göre, şimdi resmi Tallinn'in yalnızca BM Güvenlik Konseyi'nin genişlemesini beklemesi gerekecek, çünkü bileşiminde yeni bir koltuk, zaten açık, onun için ayrılacak.
Ne yazık ki, bir dizi küçük ölçekli Baltık politikacısının zihniyeti bu - gerçek ilerlemenin yokluğunda, sürekli olarak hüsnükuruntudan vazgeçmeye çalışıyorlar, banal silah alımlarını düşünülemez bir başarı olarak övüyorlar. Her ne kadar kendi selefleri şimdi bile olaylara tamamen farklı bakma eğiliminde olsalar da.
Örneğin, Estonya'nın eski Başbakanı Tiit Vähi, Estonya'nın güvenlik politikasını sert bir şekilde eleştirdi ve bunun doğası gereği “tek taraflı” olduğunu belirtti.
Güvenlik hakkında tek taraflı konuşuyoruz. Bütün bu füze, tank ve hava üsleri, Rusya'yı onlarla korkutuyoruz diyorlar. Gerçekte, Rusya'yı daha çok kızdırıyoruz. Ayıya neden kızıyoruz? Onunla işbirliği yapsan iyi olur
- Vyakhi'yi vurguladı.
Estonya tarafının mevcut ulusal güvenlik konseptinin tamamını gözden geçirmesi gerektiğini de kaydetti ve Rusya ile kültür ve spor alanında ikili işbirliği kurma ihtiyacına değindi.
Estonya seçkinlerinin bazı temsilcilerinin hala bir gerçeklik hissini koruduğunu gözlemlemek sevindirici. Bununla birlikte, Vähi'nin ülke NATO'ya kabul edilmeden önce 90'larda Estonya hükümetine başkanlık etmesi önemlidir. “Geniş bir Amerikan sırtının” yokluğunda, Estonyalı politikacıların görüşleri ve Rusya'ya yönelik söylemleri çok daha ılımlıydı. Daha doğrusu, bölgedeki gerçek durumun ve güç dengesinin gerçekçiliği ve anlaşılması.
Rusofobi ve sonuçları
Garip bir tesadüfle, Estonya'da ve diğer Baltık cumhuriyetlerinde şiddetli Sovyet sonrası Russofobisinin altın çağı, tam olarak Kuzey Atlantik İttifakı'nın ilk askeri üslerinin kendi topraklarında konuşlandırıldığı andan itibaren başlıyor. Ve Rusofobi ne kadar geliştiyse, o kadar kötüleşti ekonomik göstergeler. Sonuç olarak, Letonya, Litvanya ve Estonya'nın "Baltık kaplanları" olarak adlandırıldığı zamanlar geri dönülmez bir şekilde geride kaldı.
Ve bugün Estonya'daki sosyal ve ekonomik durum arzulanan çok şey bırakıyor. Daha iyi bir yaşam için gençlerin gelişmiş Batı Avrupa ülkelerine akması, ülkeyi yakın gelecekte nüfus azalmasıyla doğrudan tehdit ediyor. Gerçekten de 1990 yılında Estonya'nın nüfusu yaklaşık 1,6 milyon kişiydi. Şimdi, 2021'de zar zor 1,3 milyonu aşıyor.
Böylece, Baltık cumhuriyetinin sakinlerinin sayısı otuz yılda% 15 azaldı, çıkış yaklaşık çeyrek milyon kişiye ulaştı. Ayrıca, araştırma verilerine göre, sakinlerin Estonya'yı terk etme süreci yakın gelecekte durmayacak. Ülkenin istatistik departmanının resmi tahminine göre, önümüzdeki 60 yıl içinde Estonya nüfusu %11 veya 145200 kişi daha azalacaktır. Ve bu, son derece kararlı ve "her şeyi yumuşatmak" isteyen yetkililer tarafından yazılan ve pandemi başlamadan önce bile 2019'da yayınlanan basit bir senaryo. Dedikleri gibi, havaalanından en son kim uçacak, havaalanındaki ışıkları kapatmayı unutmayın.
Aynı zamanda, Sovyet iktidarı yıllarında (Estonya Cumhuriyeti'nin 1940'ta SSCB'ye girmesinden sonra), ülkenin nüfusu düşmedi, aksine, yarım milyondan fazla arttı. Estonya'nın bağımsızlığının ilanından hemen önce zirveye ulaşan insanlar.
Yaklaşık olarak aynı tablo diğer Baltık cumhuriyetlerinde de görülmektedir. SSCB yıllarında keskin bir büyüme ve çöküşünden sonra eşit derecede keskin bir çıkış.
Her nasılsa, demokratik Avrupa değerleri Baltıklar üzerinde kötü bir etkiye sahipti. Nüfus gidiyor, endüstri kapanıyor, bu yüzden yakında yeni edinilen kötü şöhretli füzelerle savunacak kimse ve hiçbir şey kalmayacak.
Estonya halkının trajedisi
Aslında bu Estonya halkı için büyük bir trajedidir. Ne de olsa ülkelerini terk eden Estonyalılar yavaş yavaş diğer ülkelere entegre oluyor ve başka ülkelere yerleşiyor, orada iş buluyor, gayrimenkul alıyor ve aile kuruyor. Ve çoğu zaman yabancı bir ülkede doğan çocukları için Estonca dili yabancı bir dil haline gelir ve kültür yabancı ve anlaşılmaz bir şey haline gelir. Ve tüm bunlar, çoğunlukla yalnızca üç şeyle ilgilenen Amerikan yanlısı siyasi liderliğin "yetkili politikası" sayesinde: dış politikasında Washington'u nasıl memnun edecek, AB'yi daha fazla para vermeye nasıl ikna edecek ve nasıl küçük düşürecek? Rusya'ya yaramazlık (sadece yapmak için, daha fazla konuşma yok).
Estonya nüfusunun sorunları ve ihtiyaçları, yerel politikacılar tarafından ikinci veya üçüncü bile değil, tamamen ikincil, önemsiz rollerde oynanır.
En şiddetli enerji krizinin ortasında pahalı füzelerin satın alınmasının duyurusunu başka ne olarak adlandırabilirsiniz? Sonuçta fiyatlar sadece elektriğin kendisi için değil, tüm mal ve hizmetler için de yükseliyor ve bir tür "altyapı" enflasyonuna dönüşüyor. Üstelik bu, Estonyalıların kendilerinin Estonya ekonomisinde böyle bir durumun geliştiğini söylediği renklerin kalınlaşmasıdır.
Estonya Merkez İşverenler Sendikası'nın yürütme görevlisi Arto Aas'ın belirttiği gibi:
Elektrik fiyatları uzun süre yüksek seviyede kalırsa, elbette bu, işletmelerin kârlarını, işverenlerin daha yüksek ücret ödeme kabiliyetini etkileyecektir. Ve (...) (artan) elektrik fiyatının bir kısmı nihai tüketicilere yansıyacaktır. Fiyatlar, hizmetler, mallar fiyatta yükselecek. Enflasyonda keskin bir sıçrama için çok gerçek bir risk var.
Basitçe söylemek gerekirse, Estonya şimdi “mükemmel bir fırtına” ile karşı karşıya: her şeyin fiyatları yükselecek ve nüfus için ücretler düşecek. Ve o anda Estonya liderliği, türünün en dahice fikrini ortaya attı: "Rusya'ya karşı füzeler satın almamalı mıyız?" Yarın insanların yiyecek hiçbir şeyleri olmayacak ve kamu hizmetleri için ödeyecek hiçbir şeyleri olmayacak, ekonomi çökmek üzere - yeni silahlar satın alma zamanı. Ayrıca çeşitli tahminlere göre sözleşme tutarı 30 ila 46 milyon dolar arasında değişiyor.
Bu tür eylemlere kendi halkına karşı suç olmaktan başka bir şey demeye cesaret edemez. Ve topyekün krize rağmen NATO'nun askeri harcama gereksinimlerini karşılamaya çalışan ve aynı zamanda Rusya'yı "tehdit eden" rejime işgal rejimi denilemez.