Arkadaş desem hiç arkadaşlık etmedik ama çok sevdiğim arkadaşımın küçük kardeşi Savaş'a iki çift laf edesim var.
Muhtemelen okumayacak ama ben okumasını hatta beni sorgulamasını bile isterdim. Çünkü kıymetlimin kıymetlisi...
Neyse farzedelim ki Savaş okuyur;
Bak Savaş sana bir Temel fıkrası,
Temel nişanlisi Fadime ile fındık tarlalarını geziyormuş.
"Bak Fadime" demiş, "butun bu tarlalar benim. ama bir tanecik findik koparırsan, seni oraya yatırırım ona gore."
Bunu duyan Fadime' nin gözleri parlamış, hemen koşup bir tane findik kopartmış. Temel sözünün eri ya, fadimeyi fındık ağacının altına yatırmış.
Bu cezadan memnun kalan Fadime, üstünü başını toparlayıp, ayağa kalkar kalkmaz bir fındık daha kopartmış.
Temel bir kez daha .... Bir findik daha.....
Temel 5. findiktan sonra perişan ayağa kalkmış, bitkin bir halde Fadimeye dönüp; "bak Fadime " demiş eliyle tarlaları gostererek,
"burdan sonrasi Fiskobirliğin"
Bak Savaşcım, inan bundan sonrası Fiskobirliğin, zira sen elinden geleni bırak bi tarafa gelmeyeni bile yaptın.
Bu direnç, "Fiskobirlik benim uleyn" demek için mi?
Başka anlam bulamıyoruz da...
Ve son söz Sevgili Savaş;
Senin için hayatta "nokta" olduğunu sananlara, olsalar olsalat ancak bir "virgül" olacaklarını anlatmalarının tam vaktidir.
Farzet ki; evet bir bilet almıştın ve uçuş saati değişti.
Ünlem!