Yaşayan Servet
Tacita Dean (Birleşik Krallık)
Galata Özel Rum İlköğretim Okulu
“Yaşayan servet belirlenmiş bir unvan. Bu betimin etimolojisi bile bir tasarlama hareketini yansıtıyor: Ülke çapında bir fikir birliği ile birini saygıdeğer olarak belirlemek ve aziz tutmak… ‘Yaşayan servet’ resmî olarak, Japon halkının, ‘önemli gayrimaddi kültür varlıkları’na sahip ve yaşça neredeyse hep büyük olan birine verdiği bir şeref nişanıdır. Pratikte bu, erkeklerin icra ettiği geleneksel Japon sanatlarıyla özdeşleşmiştir… Japonya’daki geleneksel komedi tiyatrosunda oyuncu olan ve Kyoto’da yaşayan, seksenli yaşlarındaki Sensaku Shigeyama’nın bir okuldaki performansını izlemeye gittik… Eğitimi alınan ve mükemmelleştirilen bu sanat kuşaktan kuşağa aktarılarak ona ulaşmıştı: Ustalığın göstergesi kişinin kurallara nasıl karşı geldiği değil nasıl riayet ettiğiydi.” –TD
Tacita Dean’in Yaşayan Servet adlı filmi Japon bir “yaşayan servetin” bir gününü belgeleyen 16 mm’lik, renkli ve optik sesli bir kısa film. Bu terim, zanaatinde en üst noktaya ulaştığı kabul edilen, geleneksel bir zanaat icra eden kişiler için kullanılıyor. Tanımdan büyülenen Dean, “yaşayan servet” ile tanışmaya ve onu filme almaya karar verir. Gündelik faaliyetleri (kahvaltı etmek, çay içmek, televizyon izlemek, ağlamak) icra ederken, tanımın ardında yatan insan bir anlığına ortaya çıkıyor.