" Manzaradan daha dikkat çekici olduğumu bilmek gururumu okşadı. " Asya, duyduğu sözler karşısında ne söylemesi gerektiğini bilemedi. Manzaradan daha dikkat çekici olduğu doğruydu ama bu, onun bilmesi gereken bir durum değildi. Ona bakarken nasıl dalabilmişti! Kendine kızsa da bakışlarını yine alamıyordu ondan. Kesinlikle kaşınıyordu. Duygularını bu denli belli etmesi doğru değildi. Bu yüzden zorda olsa bakışlarını unutamadığı kahvelerden çekti. " Asya... " Onun ağzından adını ilk duyuşuydu. Gözleri, içinde hissettiği duygu yoğunluğundan kapandı. Yanan gözleri, ancak bu şekilde akıtmayacaktı yaşlarını. Bu şekilde sakinleşecekti. " Cevabını çabuk öğren olur mu? Çünkü ben daha fazla sana uzaktan bakabileceğimi sanmıyorum. "