GABRIELLE ''COCO'' CHANEL (1883-1971)
Gabrielle "Coco" Bonheur Chanel, Fransız moda tasarımcısı, Chanel markasının kurucusu. İsmi "Time: Yüzyılın En Önemli 100 Kişisi" listesinde de gecen tek moda tasarımcısıdır. "Küçük siyah elbise" nin ve günümüzde dahi çok beğenilen onlarca tasarımın yaratıcısıyla tanışalım. Modanın en ünlü evini kuran tasarım duayeni olan Gabrielle "Coco" Chanel, sevgililerinin parasını markasını yaratmak için kullandı ve modanın kitabını yeniden yazdı.
PARIS, Fransa - Gabrielle "Coco" Chanel'in tarihin en ünlü tasarımcısı olduğu iddialarına itiraz etmek imkansızdır - Dior, Balenciaga ve Yves Saint Laurent gibi rakipler arasında bile saygınlık kazandı, onlara ilham oldu. Onun büyük gücü, zamanları ve onları değiştiren ruh hallerini okuma ve diğerlerinden önce yapabilme yeteneğiydi. Moda değişimi için gerçek bir katalizördü, ancak her zaman çok orijinal bir yaratıcı değildi.
Onun hikayesi efsanevi hale geldi ve şimdi moda dünyasına özel ilgi duymayanlara bile moda mitolojisinin bir parçası olarak merak uyandırdı. Biyografiler, anılar, günlükler, filmler, hatta bir oyun; onun hayat hikayesini deli gibi merak eden bir çevre için sanat materyali haline de geldi.
1883'te Saumur'da fakir bir evde, gayrimeşru olarak doğdu Chanel. Annesi, o 12 yaşındayken öldü Herhangi bir kahin, onun için bir karanlık ve kasvetli kederli bir hayat öngörürdü. Fakat karakteri ve iradesini okuyabilen herkes, farklı bir hayat yolu olasılığını bilirdi. Genç kızlığında dahi, yaşam boyunca erkekleri cezbeden, böylece onlardan istediği her şeyi almasına olanak tanıyan büyüleyici bir güzelliğe sahipti.
19. yüzyılın son yıllarında , Fransa Taşrasında , fakirlerin hayatları nadiren belgelendiğinden, geçmişi hakkında çok az gerçek bilgi ve belge var. Dolayısıyla, o dönemle ilgili bilgi azlığından Chanel ömrü boyunca yararlandı. Kendini mitolojikleştirmede başarılıydı ve mitolojik açıdan çok done vardı elinde. Bildiğimiz kadarıyla Gabrielle vaftiz edildi ve annesi ve babası doğum gününden bir yıl sonra evlendiğinde meşru bir çocuk oldu. O beş çocuktan biriydi ve aile fakirlik, yoksulluk içinde yaşıyordu. Karısı tüberkülozdan öldüğünde, yoksul bir peder olan baba üç kızını bir yetimhaneye vererek bir daha onları görmedi. Sadist rahibelerin yürüttüğü sıkı bir katolik kurumdaki yaşamı, Chanel üzerinde asiliğini, disipline karşı savunma ve kendi yoluna girmek için savaşma duygularını kamçıladı. Ruhunu kırmak için rahibeler çok uğraşsa da , o elinden geldiğince hayatını kontrol altına almaya karar verdi.
Chanel, bir terzi olarak çalışmak için Moulins'e gitti ve bir yandan da bir barda şarkı söyleyerek ayakta kalmaya çalıştı. O barda söylediği bir şarkıdan sonra Coco takma adını aldı. Çok popüler, dramatik derecede güzel bir genç kadına dönüşmüştü. Mesleki yaşamı 1906 yılında Fransız tekstil mirasçısı ve yarış atı sahibinin metresi haline geldiğinde başladı. İlgi alanları; Kumaş (ve onu nasıl kullanabilirdi) atlardı, bu tutkularının ikisine de ulaşmak için, faturalarını ödeyen ve onu finanse eden zengin ve etkileyici erkekleri kullandı. Zengin ve başarılı bir erkeğin metresi olmak Chanel için yeterli değildi. Onun hırsının bir patlamaya ihtiyacı vardı. Atlara tutkusunu paylaşan yakışıklı ve zengin bir İngiliz'le tanıştığında her şey değişti. Boy Capel, muhtemelen Chanel'in şimdiye kadar yaşadığı tek aşk oldu. Aşık olduğu bu adam, Chanel'i Paris'e götürdü ve bir yıl içinde, 1 Ocak 1910'da Darwin'in arka planında, rue Cambon adlı dar geçitte atolye açtı. Sevgilisi Boy Capel, onu her yere yanında götürürdü ve aristokratlarla tanıştı, yaşadı ve onları giydirdi. Chanel, savaş öncesi modasının karmaşık ve değişken yüksek moda görünümünden memnun değildi ve Capel 1913'te Deauville'de bir butik seçtiğinde, kadınları, giyiminde modern ve konforlu hale getirmek için sinsi ve özel bir savaş başlattı.
Doğru anı seçti. 1914-1918 savaşı, savurganlık için bir zaman değildi ve kadınları daha basit bir şekilde algılayışa sebep oldu. Chanel, özellikle ülkede giyilen erkek giysilerinin rahatlıkları ve şıklıklarıyla ilgilendi, inceledi ve Capel'in dolabından birçok fikir aldı; savaşın bitiminde, Rue Cambon'da Couture tescilli bir ev ve Biarritz'de ''le spour'' tasarımları ile yeniden başladı. Her ikisi de Coco Chanel'in tüm tasarımlarını aydınlatan ilkelerini örnek aldı: BASİTLİK ve LÜKS.
Tasarımlarında günümüze dahi kalan en kalıcı hediyeler; Işçiliğin ve malzemenin kalitesinin kusursuzluğuna ısrarcı olmak ve Modaya uygun bir kadının ince olması ve tüm hayatı boyunca ince kalması ihtiyacıdır.
Chanel'in hayatı ve mutluluğu , 1919'da bir araba kazasında Capel'in ölümüyle parçalandı. Sevdiği adamın ölümüyle birlikte her şeyi kaybettiğini, ancak çok şey kazandığı söylenebilir. Savaşta kaybedilen genç erkekler için Fransa, İngiltere gibi ülkeler hâlâ büyük yas tutuyordu. Her iki ülkede de trajedi neredeyse her evi ve aileyi etkiledi ve yas tutan, siyah giymiş kadınlarla Paris ve Londra sokaklarının dolduğu zamanlar yaşandı. Gerçek bir ailesi olmayan Chanel, kadınların yaşadığı bu duyguyu çok geç farketti. Capel'in ölümü - siperlerde ölüm kadar şiddetli ve üzücüydü - bu kadınlarla arasında duygusal bir köprü kurdu, empati yapmasına olanak sağladı .
Örgün eğitimi olmamasına rağmen, Chanel'in moda çevrelerinde nadir bulunan entelektüel bir birikimi vardı. Genç kadınların kaybettikleri kocaları ve oğullarını yitiren annelerin durumuna bakarak, zamanı okudu. Bağımsız kadınsılık ve ince fikirler geliştirdi, daha sportif tasarımlara yöneldi.
Erkeklere asla güvenmedi. Parayı bedeniyle kazanıp, bağımsızlığını korumak için kullanırdı. Güçlü ve ona yardım edebilecek sevgililer seçti. Capel'den sonra, Paris'teki işgal altındaki Alman kuvvetlerinin üyeleriyle birlikte olmak vatana ihanet olmasına rağmen, Rusya Büyük Dükü Dimitri ve Westminster Dükü ile ve İkinci Dünya Savaşı sırasında Haus Gunther von Dincklage ile beraber oldu.
|chanel siyah elbise|
Yüzyılın 20'li yıllara ilerlerken, Chanel sadece Paris'te değil, Dünyanın dört bir yanındaki büyük moda liderlerinden biri olarak kabul edildi. Tarzı ve paleti o zamanki gibi modern görünüyor: Gündüzleri şık ve sportif, geceleyin rahat, gösterişçi latifliğe ve romantikliğe dayanıyordu.
Elbette moda sadece onun varlığında değildi, Paris'te önemli couturierlar vardı, en azından Vionnet, Madame Grès ve Lanvin en önemli rakipleriydi, 20'li yaşlarda Patou ve 30'lı yıllarda Schiaparelli vardı. Kendi konumunu koruyarak, onları ve tarzlarını küçümsemek için her şeyi yaptı. Patou, Amerika'da büyük başarıya imza atmıştı , Schiaparelli'nin podyumlar ve pazarlamadaki cesareti ve zekâsı Chanel'in derin üzüntüye kapılmasına sebep oldu.
Amerikan, Fransız ve İngiliz Vogue'nun genel yayın yönetmeni Edna Woolman Chase, yarım yüzyılı aşkın bir süredir sık sık Chanel ile Patou'ya kaç tane editoryal sayfanın ayrıldığını anlattı. Patou 'nın kıyafetlerinin kendisiyle aynı yayılımda bulunmasına itiraz etti ve dergilerdeki reklamını iptal etmekle tehdit etti. Ancak Chase, Chanel kadar zordu ve geri çekilmeye niyeti yoktu. Bir şaibeli haberle, Chanel'a modanın tüm bakış açısını değiştirdi; "Chanel , Till Eulenspiegel'in taklitçisidir ... Onu bilinçli mi, bilinçsiz mi taklid ettiği şaibelidir!!!." Bu haber sonrası Chanel karanlık bir döneme girdi ama tarihin yargısı bu haberi yalanlayacaktı.
(Till Eulenspiegel: bizdeki Nasrettin Hoca benzeri ama daha kurnaz ve dolandırıcı ruhlu bir Alman söylence kahramanı)
Chanel, İkinci Dünya Savaşı'nı 1939'da işini bırakarak Alman subayı Von Dincklage ile Ritz'e gizlendi. Savaşın sona ermesiyle Fransa, Alman işgal kuvveti ile işbirliği yapanları cezalandırmak için ortaya çıktı. Chanel'in Fransa'yı terk etmesinin uygun olduğu düşünülüyordu ve Winston Churchill'in sözleşmesiyle birlikte İsviçre'den uzaklaştı.
Bu yaşananlarla birlikte, Coco Chanel'in kariyeri durmuş olabilirdi ve bugün var olan ismini kaybetmiş olabilirdi. Fakat bunun yerine, bir dönüş yapmaya karar verdi, bu riskli bi karardı. 20. yüzyılda modanın önde gelen modernleşme sembolü ve modaya yön veren bir atılım olarak görülen, Dünyanın en popüler parfümü, Chanel 5 'i dünyaya sundu. Dedikodular tüm moda Dünyasında hala devam etmekteydi. Chanel'in 50'li yıllarda Paris Modasın'a hakim olan homoseksüel tasarımcılara karşı kişisel nefreti olduğunu iddia ettiler. Balenciaga'yı ve zanaatını hayranlıkla ve tasarımcı, yaratıcı olarak takdir etmesine ve kabul etmesine rağmen, Dior'u, Balmain ve diğerlerini, kadının kıyafetini basitleştirmek ve modernleştirmek için yaptığı bütün işlerin felaket olduğunu savundu .
Onun modern kadın imajı ve modası (onun hayatında da olduğu gibi); erkeklerden beslenen , onlara bağımlı ama özgür, rahat ve güçlü bir kadındı.
|chanel film afişi|
Ziyaretiniz için teşekkür ederim. Görüş, öneri ve sorularınız için lütfen YORUM yazınız. Yorumlarınız benim için önemlidir. Başka bir yazıda görüşmek üzere.