Yüce Akıl (Tanrı) kendisine benzeyen bir yaratık olan (gayr-i cismani) insanı yapar. Bu insan, ikametini önce kardeşi Demiourgos'un yanıbaşında, semavatın en üstünde eder. Bilahare felekler alemine nüzul eder ve yedi feleğin her birinin hususi özelliklerinden bir şeyler alır. Sonra semavatın en alt katından kesif maddeler alemine, cismani tabiatlar alemine bakar. Aşağıdaki bu maddi şeyler aleminde kendi Tanrı vergisi güzelliğinin bir yansımasını görür, ona çarpılır ve kesafet alemine inerek cismani bir tabiata bürünür ve ona gelin olur. Ve ikisi bir olurlar.
İşte bu insan, her ne kadar hakiki mahiyeti itibariyle gayr-i cismani ve ölümsüz ise de, bu parçasıyla cismani ve ölümlüdür.
Bu gayr-i cismani insanla evlenen cismani tabiat, yedi feleğin muhtelif karakterlerini taşıyan yedi insan doğurur. Bu yedi insandan her biri (tıpkı kendileri gibi) 1-Toprak ve sudan mamul bir kesif beden, 2- Ateş ve havadan mamul bir hayati ruh(pneuma), 3- Cismani olmayan bir nefs ve akıldan mürekkeptir. Bu yedi insan (hayvanların da olduğu gibi) iki cinsliydiler ve bu merhalede onlar birinci yaşlarının sonuna kadar toprak (arz) üzerinde ikamet ettiler.