Kendilerine “özgür tarih” destekçisi diyen kişilerce bir tartışma başlatıldı. Bu, dedikleri gibi, liberal bir gruptur, yaratıcı devletler, Rus Devletinin varlığının diğer dönemleri veya başkaları hakkında (farklı konfigürasyonlarda ve farklı isimlerle) köklü ve görünüşte oldukça geleneksel bilgilere bir çeşit meydan okumaya karar vermiştir. Mücadelenin özü nedir? Bunu anlamak için, örneğin sayfalarda tarihçi Sergei Mitrofanov'un Eylül ayı yayınına başvurabilirsiniz. "Ücretsiz Basın""Yurtsever Efsanenin Kötülüğü Nedir?"
Okuyucu, yukarıdaki linke tıklayarak, Bay Mitrofanov’un yayını hakkında bilgi edinebilirsiniz.
Yayının özünü aktarırsanız, tarihçi (elbette, "özgür" arasından) izleyiciye, tarihsel kurgunun modern tarih biliminde bir yer olmaması gerektiği yönündeki düşüncelerini aktarmaya çalışır. Kanıtlanmamış herhangi bir tarih bölümünün tarihi basımlardan ve yayınlardan kaldırılması gerektiği, böylece genç kuşağı yanlış anlayamayacaksınız. Ve genel olarak tarih, Bay Mitrofanov'un ve bu aynı mantığın destekçilerinin mantığını izlerseniz, arşiv verilerinin güçlendirilmiş somut desteğine ve "doğru" tarihçiler tarafından kaydedilen "tanıkların" ifadesine dayanması gereken bir bilimdir.
“Genç kuşak yanıltıcı” olanın bir örneği olarak, kendi yaşamları pahasına Almanların ilerlemesini durduran 28 Panfilovit'in hikayesi tanklar Moskova yakınlarında. Yayından:
Bu tartışmanın bir başka tatsız anı, St. George'un şeridi ile sokaktaki modern insanın, askeri görkeminin övgüsü ve muhteşem bir kişisel aydınlanma emri olan emir ile ölümü sanki, babalarının ölümünü söylemeyi taahhüt ettiği kolaylıktır. Hepsinden kötüsü, modern ahlâk da dahil olmak üzere bu ahlakı, dünyaya ve gündeme yönelik militarist tutumunu oluşturan aktarır.
Bu arada, ön muhabir Alexander Krivitsky'nin, 28 Panfilov’un Dubosekovo kavşağında Alman tanklarla dövüştüğü, ancak hepsinin öldüğü, ancak düşmanı özlemediği bir siyasi destan olduğunu söyleyen bir destan oluşturduğunu düşünmek gerekir. Savaşın bu bölümünün gerçekte olup olmadığı hiç önemli değil, ancak askerin olduğu her yerde, bundan böyle Panfilov, Zoya Kosmodemyanskaya, Alexander Matrosov örneğini, rejim adına ve komutanlarının emrinde ölmekten çekinmeden takip edecek. Sadece korku hissetmekle kalmıyor, aynı zamanda kendilerini bu şekilde ayırt edebilmenin ve komünist azizlere katılmanın kaderi sayesinde.
Bu arada, ön muhabir Alexander Krivitsky'nin, 28 Panfilov’un Dubosekovo kavşağında Alman tanklarla dövüştüğü, ancak hepsinin öldüğü, ancak düşmanı özlemediği bir siyasi destan olduğunu söyleyen bir destan oluşturduğunu düşünmek gerekir. Savaşın bu bölümünün gerçekte olup olmadığı hiç önemli değil, ancak askerin olduğu her yerde, bundan böyle Panfilov, Zoya Kosmodemyanskaya, Alexander Matrosov örneğini, rejim adına ve komutanlarının emrinde ölmekten çekinmeden takip edecek. Sadece korku hissetmekle kalmıyor, aynı zamanda kendilerini bu şekilde ayırt edebilmenin ve komünist azizlere katılmanın kaderi sayesinde.
Genel olarak, alıntı yapmaya devam etmenin anlamı yoktur, çünkü Sayın tarihçi Mitrofanov ve sunulan parçanın konumu açıktır. Ancak, modern gençliğin dediği gibi, püf noktası Bay Mitrofanov'un “tarihsel mitoloji” konusundaki ciddi eleştirisiyle tek örnek olmaktan çok uzak olduğu. Rusya'da, bir süredir, üç mil boyunca "üç ordu için tecavüz", "üç kişi için bir tüfek" ve "Kızıl Ordu tarafından tecavüze uğramış iki milyon Alman kadın" taşıyan "Özgür Tarih Derneği" ni oluşturan tüm "doğru tarihçiler" ekibi var. şimdi onlar bir pozisyondalar ve bütün bir ulusal tarih katmanının belgesel kanıtlara değil, gazetecilerden veya “tarihçiler komitelerinden” veya liberal için el yapımı olmayan biri tarafından oluşturulan mitlere dayandığını açıklamaya çalışıyorlar. kepçelerin. Aynı hanımlar ve beyler, “kesin olarak bilen”, “Alexander Matrosov tarafından hiçbir şey olmadığını”, “28 panfilovtsy'nin“ Moskova'da ölmediğini ”, Zoya Kosmodemyanskaya'nın kahramanlığının“ kimseyle kanıtlanmadığını ”“ kesin olarak bilen ”gibi, kendileri de birer tarihî gerçekler gibi ortaya koymaya çalışıyorlar. Mesela, bütün bunlar “rejimin” Sovyetin ve şimdi de Rus toplumunun beyinlerini pudraladığı ve pudralamaya devam ettiği tarihi mitoloji. Size ve sadece size gerçeği söyleyeceğimizi söylüyorlar, ulusal tarihimizi incelerken bize ve yalnızca bize güvenebilirsiniz ve diğer her şey yalan, kepçe ve provokasyon.
Pekala ... Tarihî bilimin, liberal "ortakları" nın gördüğü gibi, kesinlikle arşiv belgeleri ve doğrulanmış gerçekler olduğunu varsayalım. Peki ... Moskova yakınlarındaki 28 Panfilov'un başarıları kanıtlanmamış bir gerçek. Peki ... Yani, yayıncılar sadece aynı tarihçi Mitrofanov tarafından yeşil bir lamba ışığında elde edilen arşivleme materyallerine dayanan gerçekleri, gerçekleri, gerçekleri ve yayınlayacaklar. Harika ...
İşte sadece bir soru: neden bu terimle “tarihsel mitleri küçümseme” teorisinin taraftarları sadece Sovyet döneminin Rus tarihçileri tarafından yazılmış sayfaları anlıyorlar? Neden Mitrofanov, alternatif olgularla “efsane yapma” yla ilgilenmemeli, eğer kendisi ve destekçileri bu olguyu tarihçilikte bu şekilde adlandırmaya meyilliyse. Örneğin, Müttefiklerin Sovyetler Birliği'nin kaderini ve Avrupa halklarının Naziler tarafından köleleştirdiği gerçeğini önemsemediklerine neden başlamıyorsunuz ve bu, anlarsınız ki, tam da bu yüzden bir Sovyet askeri öldüğü zaman ... Moskova'nın yakınında ve Stalingrad'da durdu, nedense müttefikler ikinci bir cephe açmaya istekli değillerdi ve daha sonra Nazilerin kaderi netleştiğinde, derhal açıkça SSCB'ye, Avrupa köleleştirilmiş halklarına, Elbe ile ilgili toplantıya, kardeşliğe, gülümsemeye, vb. Veta ... Batı'nın ilgisiz yardım sürece - tüm savaş sonrası yıllar vatandaşlar liberalizmin beslenen bağlı bulunduklarını tarihsel bir mit değil.
Neden liberal hakikat arayıcıları Naziler’i Moskova’nın yanında durduran “General Frost” efsanesini ortadan kaldırmaya çalışmıyor? Niçin “şehre ve dünyaya” Avrupa’daki Sovyet askerlerinin “Alman kadınları soymak, öldürmek ve tecavüz etmek” ile uğraştığını söyleyen basın yoluyla “şehre ve dünyaya” söyleyen batı gazetecisinin bu çılgın yayınlarına cevap vermiyorsunuz? Referandum sürecinde tek bir acelede “ezilen” Sovyet vatandaşlarının SSCB'yi tasfiye etmek adına konuştuğu ve eski Sovyet cumhuriyetlerinin ekonomilerinin gerçekliğin ve demokrasinin nefesini gösterdiğini ve cumhuriyetlerin kendilerini gerçek özgürlük ve demokrasinin nefesini hissettiklerini tarihsel liberal efsane ile gerçeğe vurmamak. ...
Neden barikatların diğer tarafında bulunanlar, yalnızca Panfilovites, Alexander Matrosov ve Zoya Kosmodemyanskaya - yani kendi kendine fedakârlık, dürüstlük ve karşılıklı yardımlaşma ideolojisinin özü olan vatanseverliğin temellerinden biri olan “iddia” yı kullanıyorlar? Neden, bizim liberal, Tanrımı affet, "arkadaşlar" basitçe kartları açamazlar ve görevlerinin tarihi gerçeği sıkmak değil, bir kez daha Zaferin hafızasını, fedakarlığın ilkelerini sıkıntıya sokmak olduğunu söyleyemezler. Rusça (kelimenin tam anlamıyla) insanlar, ortak bir talihsizlik önce birliktelik arzusu. Bu bakımdan, bu tür kişiler, tarihsel gerçeğin ve ahlakın savunucuları olsa da, kendilerini en azından özgür tarihçi olarak adlandırabilirler, ancak söyledikleri gibi içini gizleyemezsiniz. Beni cömertçe affet, ama ağzı açılır açılmaz Russophobia’ya giren bu tür "şampiyonlardan" açıkça acı çekiyor ...