Antik sürüngenlerde yapılan en detaylı araştırmalara göre, günümüzde çimenlerde gezinen antik yılanlar aslında ormanda yaşıyorlardı. Yale Üniversitesi’ndeki paleontologlar tarafından yapılan detaylı analizler, yılanların kökeni ve erken dönem tarihleri hakkında yeni bilgiler ortaya çıkardı. Ayrıca, ilkel yılanların şimdiki hallerine ulaşana kadar geçen evrimleşme süreçlerinde, son anlarına kadar ‘arka ayakları’ denilebilecek çıkıntıları vardı. BMC Evolutionary Biology dergisinde çevirimiçi olarak yayınlanmış olan araştırmanın baş yazarı ve Yale Üniversitesi’nde Jeoloji ve Jeofizik departmanında doktora-sonrası araştırmacısı Allison Hsiyang şunları söylüyor:
"İlkel yılanların neye benzediğini bize gösteren ilk ayrıntılı yeniden yapılandırmayı oluşturduk. Biz, bütün yılanların en yakın ortak atasının geceleri ortaya çıkan ve sessizce avlanan, oldukça büyük avlardan hoşlanan ve büyük ihtimalle Güney Yarımküre'nin ormanlaşmış ekosistemlerinde yaşayan bir yırtıcı olduğunu düşünüyoruz."
Yılanlar, insanların hayal güçlerinde her zaman önemli bir yer tutmuştur. Onların uzun ve kıvrak gövdeleri, korkulan ünleri ve türlerindeki büyük çeşitlilik (şu an hayatta olan 3,400’den daha fazla yılan türü vardır) yılanları, yaşayan omurgalı hayvanların en tanınmış canlı gruplarından biri yapmıştır. Ancak, hala modern yılanların nasıl, nerede ve ne zaman ortaya çıktıkları hakkında az bilgimiz var.
Yale araştırma ekibi, yılan genomlarını, modern yılan anatomisini ve fosil kayıtlarından alınan yeni bilgileri, bir takım cevaplara ulaşmak için analiz etti. Bunu yaparak araştırmacılar, yılanların evrim tarihinde karşılaştıkları temel evrimsel örüntüleri aydınlatarak, yaşayan ve soyları tükenmiş olan yılanlar için bir soy ağacı üretti. Yale Üniversitesi’nde doktora öğrenci adayı ve eş yazar Daniel Field şöyle söylüyor:
"Analizlerimiz, bütün yaşayan yılanların en yakın atasının ön çıkıntılarını çok önceden kaybettiğini ancak, arkadaki saklı çıkıntıların bütün bir bilek yapısı ve parmaklarla birlikte orada durduğunu söylüyor. Yılanlar deniz yerine, önce karada evrimleşmiş olmalı. Ulaşılan sonuçlar yılanların kökeni hakkındaki uzun süreli tartışmaları bitirdi."
Araştırmacılar, ilkel yılanların büzülmeyen, geniş alanlarda yaşayan, kanca gibi dişleri ile avlarını tutup, bütün olarak yutan avcılar olduğunu söylüyorlar. Onların Erken Kretase Devri’nde, yani 128.5 milyon yıl önce ortaya çıktıkları düşünülüyor. Çalışmanın başyazarı, Yale Üniversitesi’nde Jeoloji ve Jeofizik Profesörü ve Yale Peabody Doğa Tarihi Müzesi’nde omurgalı fosiller bölümü başkanı olan Jacques Gauthier ise son olarak şunları söylüyor:
"İnsanların beyinleri de dâhil olmak üzere ilkel beyinler haklı olarak, istemsiz bir şekilde yılanlara dikkat ediyor. Bizim yılanlara olan doğal ve uyumlu ilgimiz, onların evrimsel kökenine dair olan soruyu özellikle ilginçleştiriyor."
Kaynak: Bu yazı Phys.org adresinden çevrilmiştir.