Şive Terimi Hakkında Bilgiler
İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimi Olarak Şive:
Söyleyiş özelliği. Konuşma tarzı.
Tarih Terimi Olarak Şive:
Bir dilin, konuşulduğu sınırlar içinde bölgelere ve değişik kültür düzeylerine göre söyleyiş özelliği.
Edebiyat Terimi Olarak Şive:
Bir dilin değişik kültür düzeylerine göre farklı biçimlerde konuşulma özelliği.
Türkçe-Dil Bilgisi Terimi Olarak Şive:
1. Bir dilin bilinen tarihsel süreci içinde ortaya çıkan, ses ve biçimsel farklılıklar gösteren kollarından her biri.
2. Şive bir dilin, bilinen tarihi seyri içinde ayrılmış olup bazı ses ve şekil ayrılıkları gösteren kolları, bir kavmin ayrı kabilelerinin birbirinden farklı konuşmalarıdır... Kırgızca, Kazakça, Özbekçe, Azeri ve Osmanlı Türkçesi vb. Türkçenin şiveleridir."
Sunuculuk-Televizyonculuk Terimi Olarak Şive:
Bir dilin değişik bölgeler, yöreler veya sınıflara göre gösterdiği söyleyiş özelliği.
Diksiyon ve Hitabet Terimi Olarak Şive:
Herhangi bir dilden, bilinen tarihi seyir içinde veya daha önceden ayrılmış olup ses, şekil ve kelime ayrılıkları gösteren kollara şive adı verilir.
Örneğin; Türkçeden tarih içinde bilinen zamanlarda ayrılmış olan Azerbaycan, Kazak ve Özbek Türkçesi gibi şiveleri mevcuttur.
Benzer İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimleri:
Raks: Bir tür dans.
Suistimal: Görev, yetki vb. kötüye kullanma.
İtina: Özen, ihtimam.
Demeç: Yetkili bir kimsenin bir konuda yayın organlarına yaptığı açıklama, beyanat.
Kisve: 1- Kılık kıyafet. 2- Hacıların Kâbe'de giydikleri beyaz üstlük.
Muştu: Müjde, sevindiren söz.
Millî İrade: Seçimler sonunda milletin çoğunluğunun gösterdiği yolun belirmesi. Cumhuriyet ve demokrasilerde millî (ulusal) irade yönetimin temelidir.
Telkin: Bir duyguyu, bir düşünceyi aşılama.