Video: @hygeia_turkey, “In Between” (makro-ve mikrokozmos arasında duran insanı ifade ediyor)
Hermes’in ilkelerinden belki de en bilineni şu ilkedir: “Gerçekte, kesinlikle ve şüphesiz, bir şeyin harikalarını yaratmak için aşağıda olan yukarıda olan gibidir ve yukarıda olan da aşağıda olan gibidir.” Bu bağlamda mikro- ve makrokozmos gerçekte tek bir varlık olup birbirini aynalayan görüntülerdir. Birbirleriyle dinamik etkileşim içinde olup birbirlerine bağımlıdırlar.
Paracelsus’un yazılarında benzer düşüncelerle karşılaşırız. Örneğin: “Gökte benzeri olanın yerde benzeri vardır, yerde benzeri olanın cennette benzeri vardır. Dünyada bir Satürn olmasaydı, Satürn’ün dünyaya hükmedebilmesi mümkün olmazdı (…).
Paracelsus mikro- ve makrokozmosun etkileşimini, her şeyin uyumlu bir şekilde birbirine bağlı olduğu doğaüstü bir küre senfonisi olarak hayal ederdi. Onun için sağlık, doğanın ritmiyle rezonansa girmek anlamına geliyordu. Öte yandan hastalığın insanın dünyevi ve manevi çevresiyle olan uyumsuz bir ilişkiden meydana geldiğini düşünürdü. Paracelsus’a göre kişi sadece daha bilinçli bir uyum düzeyine dönüş yaptığında şifa gerçekleşebilirdi. Bu nedenle hastalık, bilgiye giden yolun ilk ön koşuluydu. Sadece ‘doğru’ yoldan ayrılanlar uyumun kaybolmasıyla ilgili bir fikre sahip olup arayışa girerek maneviyatlarını geliştirebilirler.
Örnek olarak okumanızı tavsiye ettiğimiz yazı için tıklayınız.