28 Ocak (8 Şubat) 1725, yılın 290'i, yıllar önce, Tüm Rusya'nın son Çarlığı ve Rusya'nın ilk imparatoru Peter I Alekseevich'den öldü. Peter saltanatı ile yeni, emperyal, bizim dönem hikayeler. Peter Alekseevich, Rusya’nın Baltık Ülkeleri’ndeki konumunu geri kazandırarak, Kuzey Karadeniz’in geri dönüşü ve Hazar Denizi’nden (1722 - 1723 İran kampanyası) ve Orta Asya’dan İran’a girme ihtiyacını ortaya koydu. Çar Peter temel askeri reformlar yaptı, sonunda düzenli bir ordu ve donanma yarattı.
Ancak, Peter'ın adını sadece olumlu reformlarla ilişkilendirmek mümkün değildir. Peter, Avrupa'ya “bir pencere kesti” ve soyluların batılılaşması (“seçkin”), Avrupa tarzında Rusya'nın geniş çaplı bir modernizasyonuna başladı. Bu, Rus halkının iki "insan" olarak bölünmesine yol açtı - Eski İnananlar'ın özel dünyası ve yalnızca Avrupa'daki en iyi ve "aydınlanma ışığını" gören Batılılaşmış "seçkinler" olan köylü Rusya'ya yol açtı. Bu bölünme, en sonunda, 1917 felaketinin ön şartı oldu.
Petr Alekseevich Romanov, Mayıs 30 (Haziran 9) 1672 tarihinde Moskova'da Çar Alexei Mikhailovich (1645-1676'te hüküm sürdü) ve ikinci karısı Natalia Kirillovna Naryshkina'nın ailesinde doğdu. Çar Alexei Mihayloviç'in ölümü, en büyük oğlu Fedor Alekseevich'in (Tsarina Maria Ilyinichna, nee Miloslavskaya'dan) ve Miloslavyan ailesinin iktidarını ele geçirmesine yol açtı. Peter'in annesi ve akrabaları Naryshkins, elit çatışmanın nedeni haline gelen arka plana çekildi. Moskova yakınlarındaki Preobrazhenskoye köyü, Kraliçe Natalia'nın evi oldu. Bu çatışma gelecekteki kralın dünya görüşünü önceden belirledi. Peter geleceğin eğitim kralına yakışır temel bir eğitim almadı ve farklı bir yaşam tarzı arayışı içinde, konularından daha fazla güvenmeye başladığı yabancılarla arkadaşlıklar kurdu.
27 Nisan (7 Mayıs) Yılın 1682'i acı çeken Çar Fedor Alekseevich'de öldü. Geleneklere göre, sonraki sıradaki Çar Alexei ve İvan Tsarina Maria İlyinichna, taht alacaktı. Fakat acı çekiciydi, ülkeyi yönetemiyordu. Bazı bilgilere göre, zayıf görüşlü bile, belki de, bu ifade, iktidar için savaşan Naryshkins'in ispatıydı. Patrik Joachim Naryshkins ve destekçilerinin desteğiyle Çar Peter'i ilan etti. Miloslavskiler okçu isyanı düzenledi. Peter'in bazı taraftarları öldürüldü veya kaçtı. Sonuç olarak, en büyük İvan birinci kral ve daha genç Peter - ikincisi olarak kabul edildi. Ve Tsarevna Sophia Alekseevna, erkek kardeşlerinin erken çocukluk döneminden dolayı rıza göstermeye başladı. Çar Natalia Natalia ve Peter utangaçlığa düştüler ve mahkemeden ayrıldılar.
Böylece, genç ve kırılgan Peter, egemen hükümdar olmadan önce, entrika, aldatma, komplo ve ayaklanma yollarından geçti. Bu, olumsuz karakter özelliklerinin temeli oldu - sıcak mizaç, güvensizlik, başkalarına karşı şüphe ve eski Rus dünyasına karşı genel güvensizlik. Çocukluk çağında yaşanan korku, "epileptik" (epileptik nöbetler) gelişimine neden oldu. Peter, ileriye yönelik adımlarını anlamaya ve yaklaşan tehlikeleri tahmin etmeye çalıştığında son derece ihtiyatlı davrandı ve kelimenin tam anlamıyla her şeyi kontrol etmeye çalıştı. Saray entrikalarının eğitimi üzerinde olumsuz etkisi oldu. Peter zayıf bir temel eğitim aldı ve daha sonra bunu zengin uygulamalarla telafi etmek zorunda kaldı.
Peter, işsiz kalarak askeri, denizcilik, topçu ve tahkimat işleriyle ilgilenmeye başladı. Şahsen tüm ayrıntılara girmeye çalıştı, çalışılan uzmanlıkların tüm özelliklerini araştırdı, sonunda genç kralı kendi alanında yetenekli bir uygulayıcı ve profesyonel yapan bilim ile ilgilendi. Bu onun olumlu yanıydı. Peter, Rusya’yı Avrupa bilim, teknoloji ve askeri meselelerdeki ileri başarılara tanıtmak istedi.
Marangoz Peter. Sovyet grafik ve çizer Demans Shmarinov
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, bu gibi durumlarda, Peter yabancılar için bir teklifte bulundu. Preobrazhensky'deki sarayından çok uzakta olmayan Alman yerleşimi Peter'ın evi oldu. Entourajı, Franz Lefort, Patrick Gordon, Theodor von Sommer, Franz Timmerman, Carsten Brandt ve diğerlerini içeriyordu: Gelecekte Peter'ın bir golcü olduğu gerçek bir mücadele gücü olan Preobrazhensky ve Semenovsky, “eğlenceli alaylar” yarattı. tahkimatlar yapıldı, tatbikatlar yapıldı, vs. Yabancıların bunu Petra üzerindeki etkilerini güçlendirmek için kullandıkları açık. Bunların arasında yabancı güçlerin "etkisinin aracıları" olabilirdi, o zaman ve şimdi olağandı. Buna ek olarak, Lefort metresi, bir Alman sanatçısının kızı Anna Mons'u Peter'ın altına yerleştirdi. Egemen bir yabancıya o kadar aşık oldu ki meşru karısı Eudoxia'yı bir manastıra sürdü ve hatta Kukui kraliçesine evlenmek istedi (Alman yerleşiminin adı Kukuyu). Ancak, anlamsız kadın bir Rus kraliçesi olma şansını kaçırdı. Peter bunu öğrendiğinde kralı aldattı, Mons utandı. Ne yazık ki, bu kralın zevkini iyileştirmedi. Peter, o zamana kadar Sheremetev ve Menshikov'un çöpü olan ve sonunda Rus İmparatoriçesi Catherine I olan eski hizmetçi Martha Skavronskaya ile ilgilenmeye başladı.
Yabancılar ile iletişim kuran Peter, yaşam tarzını yavaş yavaş devraldı. Peter bir Alman piposu yaktı, dans ve içki ile partilere katılmaya başladı, Mons ile serbest ilişkiler ailesini mahvetti. Bunun sonuçlarından biri, Evdokia Lopukhina'nın oğulları olan Tsarevich Alexei Petrovich ile olan ilişkilerde yaşanan anlaşmazlıktı. Bu sonuçta kişisel bir trajediye yol açtı - Çarçich Alexei'nin nedeni. Zaten küresel olan bir doğanın bir başka olumsuz sonucu da, Batı yaşam biçiminin soylulara yayılması ve genel nüfus (özellikle kentsel), sigara içme, daha geniş alkol kullanımı, eski ahlaktan kurtulmuş kadın kategorilerinin ortaya çıkması, vs. Nüfusun ayrıcalıklı tabakaları, halk kitleleri arasında ataerkil geleneklerin korunmasıyla, Rus yaşamının ve yaşam biçiminin dağınık olmasına yol açtı. “Elit” in bir kısmı, parazitizmini “doğuştan gelen elitizm” “seçicilik” olarak algılayarak halk üzerinde parazitlenmeye başladı.
Birçok insan Avrupa giysili sakalları ve asilleri giydirir. Ancak, bu ana şey değil. Kral reformcu, Rus medeniyetinin varlığının temellerini, kültürel kodunu sarstı. Rus, Avrupa tarzında perekovat yapmaya çalıştı. Batı kültürü kelimenin tam anlamıyla bir demir yumruk ve kırbaç ile Rusya'ya sürüldü. Okçular katliamı, Çar Peter I'in kişisel katılımıyla, çarmıha gerilmiş Rus kültürünün ve inancının bir sembolü haline geldi.
"Morning Streltsy penaltı" Resim V.I. Surikov
Kraliçe Sophia ve çevresi, en sonunda Naryshkins'in konumunun güçlendirilmesine yol açan bir dizi hata yaptı. Bu nedenle, Sofya'nın 1689 yılında nihayet iktidarı ele geçirme çabası onun yenilgisine yol açtı. Sophia bir manastırda hapsedildi. Çar Ivan V, gerçek bir gücü olmamasına rağmen, 1696'teki ölümüne kadar kıdemli bir kral olarak kaldı. Güç Kraliçe Natalia Kirillovna'nın etrafında toplanan insanların eline geçti. Peter başlangıçta devlet işlerine kayıtsızlık gösterdi. Kurallar annesi ve hükümeti. Sadece annesi 1694'ta öldükten sonra, Peter egemen hükümdar oldu.
Peter askeri işler ve dış politika ile daha fazla ilgileniyordu. Peter, Sofya döneminde yapılan Kırım kampanyaları yerine, Don'un ağzındaki güçlü Türk Azak kalesini ele geçirmeye karar verdim. Bu bir ordu oluşturulmasına izin verdi filotillaAzak Denizi üzerinde kontrol kurmak ve Kuzey Karadeniz bölgesinde genişlemeye devam etmek için fırsatlar yarattı. 1695'in ilk kampanyası başarısızlıkla sonuçlandı. 1696'nın ikinci kampanyası daha iyi organize edildi, Türk kalesi sadece karadan değil, aynı zamanda denizden de engellendi, dış destekten mahrum kaldı ve bu da zafere yol açtı. Bu kampanya sırasında Peter en kısa sürede askeri bir filo yaptı. 1699 yazında, ilk büyük Rus gemisi “Fortress” Rus büyükelçisi Emelyan Ukraintsev'i barış görüşmeleri için Konstantinopolis'e götürdü.
Bir diorama parçası Türk kalesinin, Peter I'in Azov birlikleri tarafından 1696, Arseny Chernyshov'da ele geçirilmesi
Peter, Türkiye ile savaşa devam etmek ve Karadeniz'e tam teşekküllü bir çıkış yapmak istedi, ancak jeopolitik durum böyle bir savaşa katkıda bulunmadı (Avrupa güçleri İspanyol mirası için mücadele etmeye hazırlanıyorlardı). Büyük Elçilik 1697-1698’in bir parçası olarak. Petr Alekseevich müzakereleri yürüten ve Avrupa'nın askeri-teknik ve bilimsel başarılarını inceleyen bir dizi Avrupa ülkesini ziyaret etti. Rusya'da servis ve çalışma için yüzlerce uzman görevlendirildi. Askeri paralı askerler de dahil olmak üzere, yabancı uzmanların toplu alımına devam edildi. Bu elçilik sırasında Peter, daha önce Rusya'ya ait olan ve Baltık'taki etki alanı dahilinde kalan toprakları iade etmenin mümkün olduğunu gördü. Rus devletinin dış politikasının güneyden kuzeye doğru bir yeniden yönlenmesi var.
Moskova, İsveç ile Baltık Denizi'ne dönmek için savaşa hazırlıklara başlar. O sırada İsveç, Baltık’ı birinci sınıf kara ve deniz kuvvetleriyle “İsveç gölüne” dönüştüren gerçek bir imparatorluktu. Böylesine güçlü bir düşmana sahip bir savaş için müttefikler gerekliydi. 1699’te, Rusya, Danimarka, Rzeczpospolita ve Saksonya’yı kapsayan İsveç karşıtı Kuzey Birliği kuruldu (Sakson hükümdarı Augustus II aynı zamanda Polonya kralıydı). Böylece yirmi bir yıl sürecek olan Büyük Kuzey Savaşı başladı.
Rus Çarı Reformcusu Peter I ve Büyük İskender'in sömürüsünü tekrarlamayı hayal eden İsveç Kralı Savaşçı Charles XII bu savaşın ana karakterleri haline geldi. Peter'in dediği gibi: "Kardeş Carl hala Alexander olmayı hayal ediyor, ama ben Darius değilim." Aynı zamanda, Peter kendisi Julius Caesar'a daha yakındı. Savaşın başlangıcı Kuzey Birliği için başarısız oldu. İsveç savaşçı kralı, yıldırım çarpmasıyla Danimarka'yı savaştan çıkardı ve II Ağustos’u Riga’dan çekilmeye zorladı. Narva savaşı Rus ordusu için ağır bir yenilgiyle sona erdi. Söylemeliyim ki, Peter bu savaşta yabancılar için umutlarını haklı çıkarmadı. Ordu komutanı Duke de Croas da merkeziyle birlikte yabancılardan oluşuyor ve savaşın belirleyici anından önce Charles XII'ye teslim oldu. Aynı zamanda, Rus muhafız ölümüne durdu ve Rusya'nın onurunu korudu.
Ancak bundan sonra İsveç kralı Karl XII stratejik bir hata yaptı. Rus devletinin artık iyileşmediğini düşünerek, öfkesini Saksonya Seçici’ye çevirerek, onu Commonwealth bölgesinde ve Saksonya’da sürdürdü. Bu, Peter'ın orduyu ve topçu parkını restore etmesini, modern silahlı kuvvetlerin ve askeri-sanayi kompleksinin yaratılmasında temel değişikliklerin yapılmasını mümkün kıldı. Silahlı kuvvetlerde, ulusal kadrolar yabancı paralı askerleri toplamaya başladı. Charles ve ordusunun savaş çekirdeği olmadığında, Rus kuvvetleri, Baltık'taki İsveçliler'i birbiri ardına sırayla tutmaya başladı. Rus birlikleri Neva'nın ağzını ele geçirdi ve Petersburg'u 1703 yılında kurdu. 1704’te Rusya, neredeyse tüm Ingermanlandia bölgesini (Izhora ülkesi) kontrol ederken, Rus birlikleri Dorpat (Yuriev) ve Narva’yı ele geçirdi. Aynı zamanda, Peter, Saxon müttefiklerini para ve askerlerle destekleyerek Polonya'daki savaşı geciktirmeye devam etti. Sonunda Karl, Augustus’u İsveç ile bir barış anlaşması imzalamaya zorladı. Rusya müttefikler olmadan yalnız kaldı.
Sonuç olarak, Karl hatalarını fark edip Rusya'ya yöneldiğinde, Moskova'ya karşı bir kampanya düzenlemeye çalışırken, Peter zaten “hatalar üzerinde çalıştı” ve yeni belirleyici bir savaşa hazırdı. Karl’ın hain Mazepa liderliğindeki Türkiye, Kırım, Zaporijya ve Ukrayna Kazakları'nın katılımıyla Rusya'ya karşı geniş bir koalisyon oluşturma girişimi başarısız oldu. Türkiye savaşa girmedi ve Ukrayna'da çok az hain vardı, çoğunlukla Kazak memurları ve bir avuç aldatılmış Kazak.
Her iki taraf da nişanlandı. 1708 yazında, Bay Karl, General Repnin komutasındaki Rus birlikleri üzerinde Golovchin savaşını kazandı. 1708'in sonbaharında, Peter I'in Orman birlikleri köyü yakınlarındaki bir savaşta, Riga'dan Charles ordusuna katılmak için hareket eden Levengaupt'un kolordu. 27 Haziran (8 Temmuz) 1709, Poltava genel savaşında, Rus ordusu İsveçlileri ezdi. İsveç ordusunun kalıntıları Perevolochna yakınlarında teslim oldu. Charles XII'nin kendisi Dinyeper'ı geçmeyi başardı ve Osmanlı Devleti'ne kaçtı.
Ancak, bu savaşın sonu değildi. Karl, Rusya’yı Türkiye’ye götürmek, İngiltere’nin desteğini almak istedi ve aynı zamanda güçlü bir İsveç filosunu da ümit etti. Ayrıca, Baltık'ta güçlü kaleler kaldı. Peter Kuzey Birliği’ni restore etti ve savaş devam etti. 1710 kampanyası sırasında, Rus birlikleri Baltık ülkelerindeki İsveç ana kalelerini işgal etti. Rusya, Estland ve Livonia'yı tamamen işgal etti. 1711’te, Rusya’nın muhalifleri Osmanlı İmparatorluğunu bu konuda kışkırtmayı başardı. Peter'in prut kampanyası zayıf hazırlandı ve neredeyse bir askeri felaketle sonuçlandı. Durum, Rus birliklerinin kahramanlığı tarafından kurtarıldı. Ancak Peter, Karadeniz'deki filosu ve güneydeki diğer fetihleri Azov'u terk etmek zorunda kaldı.
Peter'in Alman meselelerine duyduğu hayranlıktan ötürü Kuzey Savaşı, Rusya'yı birbirine bağlayan müttefiklerin yavaşlığı ve İsveç ile İsveç’in "savaş partisini" destekleyen İngiltere’nin müdahalesini erteledi. Rusya filoyu sürekli olarak güçlendirdi ve Finlandiya'da bir saldırı başlattı. 26 - 27 Temmuz 1714, Gangutsk Savaşı'nda, Rus filosu denizdeki ilk büyük zaferini kazandı. 1718 yılında, Norveç kampanyası sırasında Karl öldürüldü. Savaşçı kral, erken ve dramatik ölümünü ya düşman bir sokak mermisinden ya da arkadan yapılan bir atış sonucu buldu. Carl Rusya ile tavizsiz savaşı sonlandırmak istediği için ülkede bir komplo olgunlaştı. Sonuç olarak, savaş 1721'a kadar sürdü, ancak İsveç’in tamamen tükenmesi ve İsveç’in kıyılarında Rus filosunun ortaya çıkması, kıyıya saldırı kuvvetlerinin inmesi, ülkenin altyapısını tahrip ederek Stockholm’ü teslim olmaya zorladı. 30 Ağustos (10 Eylül) Rusya Federasyonu ve İsveç arasındaki 1721, Nishtadt barışına son verdi. Rusya, Baltık Denizi, Izhora toprağı, Karelya, Estland ve Livonia'nın bir parçası olarak geri döndü. Rusya, kendisini bir imparatorluk ilan eden büyük bir Avrupa gücünün statüsünü aldı.
Gangut savaşı, Mauritius Bakü'nün gravürü
Petr Alekseevich'in stratejik bir zihniyeti vardı, Rusya'nın güneye ve doğuya gitmesi gerektiğini anlamıştı. Ülke, gezegenin çoğunda durumu kontrol etmeyi sağlayan stratejik iletişimlere ve noktalara erişmek zorunda kaldı. Rusya, Büyük Oyun'dan uzak kalamadı. Ruslar doğuya taşınmaya devam etti. Peter, Kuzey'in anlamını anladı. Çar Peter I'in büyük girişimlerinden biri, Rus devletinin ve komşu bölgelerin coğrafyası, enstrümantal araştırmalar ve "ana haritaların" derlenmesiyle ilgili bilimsel bir çalışmaydı. Kamçatka'nın Rusya'ya eklenmesinden sonra, Çar Peter Alekseevich yönünde, Okhotsk ile Kamçatka'nın batı kıyıları arasındaki gemilerde deniz iletişimi kuruldu. Emri üzerine, Vitus Bering’in seferi, Uzak Doğu’ya gönderildi; Asya ile Kuzey Amerika arasında bir mızrak veya boğazı bulup, Kuzey Amerika kıyılarında güneye doğru inerlerdi. Peter Amerika'da Rus kolonileri kurmayı planladı.
Yerel yöneticileri Rus vatandaşlığına başvurmaya ikna etmek ve Hindistan’ın yolunu bulmak için Orta Asya’ya bir sefer gönderildi. Doğru, Rus dekolmanı öldürüldü. Ancak eğer Peter 1725’te ölmemişse, Rusya’nın güneye doğru devam edeceği açıktır. Peter'in erken ölümü, XIX yüzyıla kadar Orta Asya'nın katılımını durdurdu. Peter, Hint Okyanusunda bir üs oluşturmak ve Hindistan'da Babür İmparatorluğu ile ilişkiler kurmak için Madagaskar'ı ele geçirmek için bir plan yaptı. Madagaskar'da, bir Avrupa gücünün korunmasını isteyen bir korsan devleti vardı. İlk sefer, 1723 yılında Reval'den iki fırkateyn gönderdi, bu da hazırlıksızlık nedeniyle başarısızlıkla sonuçlandı. Gemiler uzun bir sefer için hazır değildi. Ancak Peter, niyetinden vazgeçmedi ve yeni bir sefer hazırlıyordu. Ancak, ilk Rus imparatorunun ölümünden sonra Afrika kampanyası sona erdi. Rusya'nın yeni yöneticileri artık stratejik düşünceye sahip değildi, entrika, iktidar mücadelesi, para, tatiller ve diğer eğlence ile uğraşmıyorlardı.
1722’te Peter, Pers kampanyasını düzenledi. Rus birlikleri, Hazar Denizi'nin batı kıyısı olan Bakü, Rasht ve Astrabad kaleleri ile birlikte Derbent'i ele geçirdi. Pers devleti Rusya'yı Derbent, Bakü ve Gilan, Mazandaran ve Astrabad eyaletlerine zorlamak zorunda kaldı. Türkiye bu fetihleri de tanıdı. Büyük bir başarıydı. Ancak, Peter'ın ölümünden sonra, tüm Rus çabaları boşa gitti. Rusya, XIX yüzyılın başında bu bölgeye geri dönmek ve yeni büyük kanla ödemek zorunda kalacak (Rus-Fars savaşı 1804 - 1813).
Rusya tarihinin bütün bir katmanı Peter’ın askeri, devlet, sosyo-ekonomik ve kültürel dönüşümleriyle birbirine bağlandı. Çar Peter nihayet Rus ordusuna düzenli bir karakter verdi, işe alım servisi başlattı, bir donanma yarattı. Kilise nihayet devlete bağlıydı. Patrik Adrian’ın ölümünden sonra, yeni Patrik’in seçim yapmasına izin verilmedi. Yerine Patriarchal Locum onens verildi ve 1721'te Spiritual Collegium veya Holy Synod oluşturuldu. Bu Nikon'un bölünmesinden sonra Ortodoks Kilisesi'ne yapılan ikinci korkunç darbeydi. Bundan sonra, Rusya’daki Hristiyanlık resmi bir devlet-resmi karakterini üstlendi. Vera formalizmin yerini aldı (Sarov Seraphim gibi bireysel istisnalar hariç). Kilise devlet aygıtının bir parçası haline geldi.
Peter bir dizi hükümet reformu gerçekleştirdi. Emirler tahtada değiştirildi. Bunlardan en önemlileri Askeri Collegium, Dışişleri ve Amirallikti. Kurulan Hükümet Senatosu. Ülke, 8 eyalete bölündü. 1722’teki Peter, hükümdarın kendisinin bir mirasçı seçebileceği halefiyet kararı hakkında bir kararname çıkardı. Peter bir para reformu gerçekleştirdi, bunun sonucunda para değil, ancak kuruş ana para birimi oldu. En önemli mali olay, anket vergisinin tanıtılmasıydı. Peter, yeni finansman kaynakları arayan (bir savaş vardı, dönüşümler ve büyük ölçekli inşaatlar için para gerekliydi), belirli mallar, yeni dolaylı vergiler ve her türlü ücretler üzerinde bir tekel oluşturdu. Sanayi ve ticareti geliştirmek için önlemler alındı.
"Poltava" - Baltık Filosunun ilk savaş gemisi
Bazı dönüşümler nedeniyle, mülk haklarının yasal kaydı ve Rus nüfusunun her bir kategorisinin yükümlülükleri gerçekleşti. Klasik serfdom neredeyse tamamen kuruldu. Peter, eğitim sistemini geliştirmek için büyük çaba sarf etti. 1700'te Moskova'da bir matematik ve navigasyon bilimleri okulu göründü. Daha sonra Moskova'da topçu, mühendislik ve tıp okulları, bir mühendislik okulu ve St. Petersburg'da bir denizcilik akademisi açıldı. İlk dağ okulları ortaya çıktı. İl şehirlerinde kitlesel eğitimin gelişmesi için, askerlerin çocuklarının - garnizon okullarının, rahiplerin eğitimi için - ilahiyat okullarının dijital okulları oluşturulmuştur. 1705'te ilk spor salonu açıldı. Asalet ve din adamları bir eğitim almak için gerekliydi. Peter, şehir nüfusu için zorunlu eğitim getirmeyi ve tüm sınıflar için bir ilkokul yaratmayı planladı. Ölümünden sonra bir okul ağı oluşturulması sona erdi. Bununla birlikte, Peter, Rusya'da eğitimin gelişiminin temelini attı. Ölümünden sonra, Bilimler Akademisi açıldı. Genel olarak, enerjisel kralın reformlarından ve faaliyetlerinden etkilenmeyecek olan Rusya'nın yaşam alanını bulmak zordur.
Peter'in reformları (sakal ve geleneksel kıyafet yasağı). G. Fon Urlaub
Petr Alekseevich, Rusya'daki ilk Batılı değildi. Batılılaştırıcılar Boris Godunov ve Lzhedmitry I'ydi ve gerçekten de ilk Romanovların neredeyse tamamı, Rus medeniyetini yavaş yavaş Batıya çevirdi. Batı'ya dönüş, ateşli bir Batılılaştırıcı olan Kraliçe Sophia ve en sevdiği Vasily Golitsyn ve aynı zamanda (C. Solovyov'a göre) Cizvitler ile özel ilişkilerde olan Kraliçe Sophia tarafından gerçekleştirildi. Bununla birlikte, Petrus altında, Rusya'nın batılılaşmasının geri döndürülemez hale gelmişti. Rus tarihi, sadece yılın 1917 felaketinin büyük kanıyla kaçmanın mümkün olduğu Avrupa yönüne girdi. 1991’te Kruşçev’in zamanından beri devam eden sürünen batılılaşma tekrar ele geçirildi. Ve şimdi Rusya bir kez daha, bir iç özerkliği koruyarak bir hammadde eki olan bir "enerji gücü" rolünü yerine getirmeye hazır olan, liberal Rusya’nın Batı’ya açık "kırılmış" noktasında. İnsanlar, Batı’nın herhangi bir Rusya’ya ihtiyaç duymayacağını anlamaya başlıyor - bir monarşist değil, ilk dilin Almanca, Fransızca veya İngilizce olduğu, ne sosyalist ne de demokratik “enerji gücü” olduğu.
Batı'nın ustaları uzun zamandan beri stratejik bir hedef belirledi: Rus halkının yıkımı, ana jeopolitik muhalif, Batı projesi "Yeni Babil" tarafından inşa edildi ve sürekli olarak bu sorunun çözümüne gitti. Mevcut olaylar, yalnızca Batı ile Doğu arasında binlerce yıllık bir yüzleşme uzun zincirinin bağlantılarıdır.
Uzak durun efendim, burası benim yerim. Boris Olshansky
Tüm günahlar için Peter'ı suçlamamalısın. Rusya tarihinde kesinlikle olumsuz bir rakam değildi. Kral çok fazla odun kırdı, ancak büyük bir gücün yararı için çok şey yaptı, hain değildi, stratejik bir görüşü vardı. Saltanatının son döneminde, Peter kademeli olarak hataları düzeltmeye başladı, ulusal kadrolara güvendi ve görünüşe göre Rusya’ya hâlâ birçok fayda sağlayabilecekti. Bu yüzden ölümü şüpheli, ortadan kaldırılması mümkün.
Sonuç olarak, saray darbelerinin alemini düzenleyen güçsüz arabulucular, kral reformcuların büyük projelerini yağmaladı, yürüttüler ve raydan çıkardılar. Peter İmparatorluğu'nun mirasının çoğu yok edildi. Ancak, Peter, Rusya’da eğitim almaya başlayan Rus vatanseverler sayesinde, yanlış olsalar da büyümeye devam ettiler. Bozulma nihayetinde yalnızca Birinci Dünya Savaşı sırasında, liberaller, masonlar, aristokratlar, bankacılar ve generaller Rus İmparatorluğu'nu kendi elleriyle öldürdüler.
Bronz Süvari. Etienne Falcone