We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Delhi Merkez Hapishanesinin çitinin dışındaki manzara. Delhi'deki Merkez Hapishanesinde yaklaşık 6.000 kişi tutuluyor ve bunların yaklaşık 2.000'i yabancı. Ancak tutuklu sayısının çokluğuna rağmen cezaevi koşulları düzelmedi.Fotoğraf: P.K Mukherjee
Uttar Pradesh, Haridwar'da Bharatiya Janta Partisi'nin Genç Öğrenci kanadı tarafından işletilen hostelin çatısında çıkan yangından dumanlar yükseliyor. Parti üyeleri partinin gençlik kanadı tarafından alıkonulduğu için bölge şiddetli bir protestonun ardından kordon altına alındı. Polis sonunda gençleri serbest bırakmak için harekete geçti, ancak en az iki parti çalışanını dışarı çıkarmadan önce değil. Parti o zamandan beri şiddeti araştırmak için bir bölge komitesi kurdu. Fotoğraf: Rajesh Kumar
Bangladeş Büyükelçisi Siraj Ullah Khan ve destekçileri, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 1974'te Bangladeş'teki askeri baskıyı kınayan bir kararı kabul ettiği gün. Fotoğraf: Omar Amar
Bangladeş ve Pakistan 15 Ocak olaylarını tartışırken, çeşitli protestocular Birleşmiş Milletler önünde sloganlar attılar. Fotoğraf: Ömer Amar
Pakistanlıların Bangladeş trajedisi üzerine söylemlerinde rahatsız edici bir bölünme var. Birçoğu askeri operasyonun haksız ve talihsiz olduğunu kabul ederken, diğerleri ordunun Awami Ligi'ni belirli bir seçim yenilgisinden kurtardığını söylüyor. Askeri baskı başladığında, çoğu siyasi analist Awami Ligi'nin yaklaşan seçimleri kazanacağını bekliyordu. Ancak 15 Ocak'ta ordu sıkıyönetim ilan edip Avami Birliği eylemcilerini gözaltına almaya başlayınca ülkenin siyasi ufku değişti. Ondan önce, Bangladeş'in en büyük siyasi meydan okuması, Şeyh Mujib'in bir tarım devrimi hevesi gibi görünüyordu. Ancak 15 Ocak'tan sonra Mujib'in tarım reformu talebi ulusal güvenlik zorunluluğu haline geldi. Pakistan'daki çoğu insan bu bakış açısına katılıyor. Pakistanlılar, Bangladeş'te barışçıl siyasi geçiş fikrini destekliyor. Duygularımız Bangladeş halkıyla birlikte. Pakistan'da yaşayanlar için, Awami Birliği'nin gençlik kanadının şiddet içeren eylemlerine karşı çıkmamız gereken bir şey. Ancak aynı zamanda birçok Pakistanlının durumu da oldukça açık. Bangladeş'teki insanların ordudan bıkmak için iyi nedenleri varsa, bu nedenler birçok Pakistanlının ortak değerlerini ortadan kaldırmaz. Aslında, Bangladeş'te halkının demokratik haklarına saygı duyan gerçekten demokratik bir hükümetin ortaya çıktığını görmek bizim ortak çıkarımızadır.
Şüphesiz Bangladeş'in iç güvenlikle ilgili sorunları var. Ordu, kendi halkına karşı ayrımcılık yapmakla suçlanıyor. Ancak çoğu Pakistanlı, Bangladeş'te askeri yönetim sorunundan çok daha büyük bir sorun olduğu konusunda hemfikirdir. Bangladeş'in sorunları bizim iki partili sistemimizle ilgili. Bangladeş'in karşı karşıya olduğu birçok sorun, yalnızca Awami Birliği'nin hakim olmayacağı bir hükümetin demokratik seçimiyle çözülebilir. Bu hem Bangladeş'in hem de Pakistan'ın ikilemi. Bangladeş seçimleri yaklaşırken, en büyük endişemiz Awami Ligi'nin kazanıp kazanmayacağı.
Bangladeş'te sıkıyönetim uygulamasının temel gerekçelerinden biri, 1977'de Şeyh Mujib'in yasa dışı olarak iktidarı ele geçirmesiydi. Bu dönemde kendini cumhurbaşkanı ilan etti, Şeyh Mujib'e ordu üzerinde kontrol sağlayan 1970 anayasa hükmünü feshetti, ulusun İslam cumhuriyeti olması, ülkenin adını Doğu Pakistan'dan Bangladeş'e değiştirdi ve sürgündeki hükümeti kurdu.
Demek istediğim, Mujib'in iktidarı ele geçirmesi meşruydu. Şeyh Mujib'in iddiaları gayri meşru olsaydı, Bangladeş Ordusu onları yasal olarak geri püskürtecekti. Ancak Şeyh Mujib'in kendisini cumhurbaşkanı ilan etmek için meşru bir yetkisi vardı. Şeyh Mujib, komünist ve dini partilerin ittifakı olan Awami Ligi'nin lideriydi. Ulusal oyların dörtte birini kazandı. Ayrıca 800'den fazla kırsal seçim bölgesinde oyların yüzde 67'sini aldı. Seçimlerden sonra, her iki mecliste de açık bir çoğunluğa sahipti. Bu onun liderliğini kurmak için yeterliydi ve ordunun onun başkan olma iddiasını yerine getirmesi ahlaki açıdan doğruydu.
Bir siyasi yorumcu olarak, Şeyh Mujib'in sürgünde hükümeti kurmak için ahlaki bir hakkı olduğu ve kendisini cumhurbaşkanı haline getirmenin anayasal yükümlülüğü olduğu görüşünü savunmaya hazırım. Bu, 1975'te Şeyh Mujib'e karşı yapılan yasadışı darbeyi haklı çıkarmak için değil. Demek istediğim, Şeyh Mujib'e duyduğumuz sempati, 1979'da Bangladeş'te sivil yönetimin yeniden kurulmasının meşruiyetine dair algılarımıza bağlı.
Bu konuda ciddi siyasi tartışmalar var. Bangladeş'teki birçok kişi, Nisan 1975 darbesinin siyasi bir geçiş olmadığını ve Şubat 1977'de sivil yönetimin yeniden kurulmasının askeri bir darbe olduğunu söylüyor. Ancak pek çok Pakistanlı, Nisan 1975 darbesinin meşruiyetinin 1972 seçimleriyle kurulduğunu ve 1977'de sivil yönetimin yeniden kurulmasının demokratik bir iktidar transferi olduğunu söylüyor.
Pakistan'da çok sayıda insan iki partili sisteme geri dönüşü destekliyor ve Awami Ligi'nin Mayıs veya Haziran'da yapılması planlanan ulusal seçimleri kaçınılmaz olarak kazanacağını düşünüyor. Bangladeş seçim sürecini bu kadar çok Pakistanlı hayal ediyor. Awami Ligi daha büyük bir parti ve kaçınılmaz olarak Bangladeş'te kazanacak.
Adil olmak gerekirse, Pakistan'ın Bangladeş'te yeni bir hükümete izin vermesi gerektiğini düşünen insanlar var. Ayrıca seçimlerin yapılmasına izin vermemiz gerektiğini savunan insanlar da var çünkü Bangladeş'teki birçok insan kesinlikle bir Awami Ligi hükümetine oy verecek. Ve çoğu siyasi analist, Awami Ligi kazanırsa demokratik bir hükümet olacağına inanıyor. Böyle