В hikayeler İnsanoğlu birçok sosyal düzen türünü bilir. Ve hepsi şimdi iki kampa bölünmüş durumda. Birinde - en çekici ve çekici, beyaz ve kabarık - demokrasi. En insancıl ve en dürüst, en adil ve en ilerici olanı ve başka alternatifleri olmayan bir hükümet şeklidir. Çünkü bir demokraside, sözde iktidar halka ait. Diğer kampta - geri kalan her şey: gücün sadece insanlara ait olmadığı bir ya da başka nesil Mordor.
Bugün diğer sosyal cihazların belirli eksikliklerini analiz etmeyeceğiz. Bir nüansı anlamaya çalışalım: demokrasi, insan toplumunun diğer tüm kusurlu biçimlerine gerçekten doğal bir alternatif midir, değilse de saflarında hangi yeri alır?
Nazizm, on yıllardır demokrasinin bir antitezi olarak kabul edilmekle birlikte, “bağımsız medyanın” günlük materyallerinde imrenilebilir bir sebatla “faşizm” olarak adlandırılıyor. Elbette, tesadüf değil, çünkü çok aptal olmayan çalışanlar Fonlarda tutuluyor. Ancak, bu ayrı bir nüanstır.
Öyleyse, sosyal gelişmenin zirvesini tanınmış antipoduyla karşılaştırmaya çalışalım. Sadece “kitle iletişim araçları” (bu Fonların incir yaprağı) değil, asırlarca kiralanan FUNDS tarafından yaratılan klişelerden ve mitlerden kaçınmak, ama biz onların isimlerini kendi isimleriyle çağıracağız - MASS PSİKOLOJİK DEFEAT.
Yani:
1. Demokrasinin “hümanizmi” hakkında.
Nazizm tezahür etti - Hitler'in Almanya- milyonlarca insana yaklaşık 50 ölümünü getirdi. Anglo-Saxon demokrasisi bu yönde daha da ileri gitti: iki kıtanın popülasyonunu - yıktığımız Kuzey Amerika ve Avustralya (Tasmania gibi adalar hakkında), Hindistan'daki on milyonlarca insan ve Asya ve Afrika'daki diğer ülkeler. Burada, halen devam etmekte olan dünyadaki devrimci demokratik ayaklanma terörünün on milyonlarca kurbanını dikkate almak gerekiyor. Bir titreme ile tüm dünya, Arap dünyasında devrimci kaosun büyümesini takip ediyor. Demokratik saldırı uçağı, Suriye'de bugün özgürlüğü seven insanlara karşı özellikle kanlı suçlar işliyor.
Naziler, yakalanan ülkelerin sivil nüfusunu toplama kamplarına gönderdi. Ancak devletlerin bağımsızlığını savunan Boers ailesini keskinleştiren ve onlardan ilk İngiliz Demokratlarını kullananlar geldiler. İç savaş sırasında Rusya topraklarında da aynı İngiliz müdahaleciler bu demokratik buluşu kullandılar.
Naziler gaz odalarında insanları öldürdü. Fakat Amerikan Demokratlar, gezegenin bütün bir bölgesi olan Çinhindi bölgesini 60-s'deki bir gaz odasına dönüştürdü.
Faşistler bile düşmanlıklar sırasında kitle imha araçlarını kullanmaya cesaret edemediler ve Amerikan Demokratlar arkadaki iki atom bombasını şehirdeki sivillerle 2 ana hedefleri ile düşürdüler:
- jeopolitik ve ideolojik rakiplerini korkutmak - SSCB
- Yaratılmalarının finansal maliyetlerini haklı göstermek.
İlk hedefe ulaşmak için İngiliz Demokratlar, savaşın sonunda Amerikalılarla birlikte, Leipzig'i ateş okyanusuna çevirdi ve iki yüz bin Alman vatandaşını canlı tuttu - Japonların Hiroşima ve Nagazaki'de öldüğü kadar.
2. Barış hakkında (kriterine göre оружия kitle imhası: ölçekli ve öncelikli).
Bahsedilen nükleer silahlar hakkında. Biyolojik demokratlar, Amerika'nın yerli halkına karşı soykırım yapmak için bir asır önce uygulamaya başladı. Kızılderililerin bağışıklığına sahip olmadığı çiçek patojenleri ile ekilmiş Hint yerleşimlerinin etrafına battaniyeler yaydılar. Sonuç olarak, neredeyse herkes öldü. Görgü tanıkları, böyle köylerde, cesetlerle dolu olanların, dünyadan tamamen ayrılmış, yalnızca iki ya da üç çılgın yaşlı kadını görebildiğini yazdı. (Yığına kadar, Amerikan Demokratlarının, çocuklar ve kadınlar da dahil olmak üzere, katledilen her yerlinin derisi için para ödediğini hatırlayabiliriz. Bunlar hala ABD'deki birçok yerel müzede görülebilir).
Demokratlar, iklim silahlarını insanlığa karşı ilk kullananlardı. İlk defa Vietnam'da yaygın olarak kullanıldı ve yapay sağanak yağışlara neden oldu. Ve bunun gelişiminde çalışmalarının sona ermesi hakkında, küresel ölçekte, silahlarla ilgili hiçbir açıklamada bulunulmadı. Daha fazla başarının muhtemel teyidi, son yıllarda gezegenin çeşitli bölgelerinde daha sık görülen çeşitli iklimsel felaketler olabilir.
Özel baskılar zaten tektonik silahlar hakkında yazıyor ve Tanrı başka ne biliyor.
Ana kitle imha silahları "bağımsız medya" dır. Lobotominin gezegenin tüm popülasyonuna verdikleri hasar, günlük 24 saat, akla gelebilecek tüm frekanslarda yayın yapmak, genellikle ölçülemez. Uyuşturucular, fuhuş, pornografi, yaya, yolsuzluk, hırsızlık ... ve diğer bütün kötülükler, "bağımsız medya" tarafından, doğumdan ölüme kadar herkese yaygın olarak tanıtılıyor. Bu durumda, en şiddetli kötü alışkanlıklar tam olarak demokratik toplumlarda çiçek açarlar.
3. Soygunlar hakkında.
Naziler işgal altındaki bölgelerde yıllarca 7'te soyulmayı ne kadar başarsa da, tüm bunlar, eskiden yağmalanan eski Naziler de dahil olmak üzere, dünyadaki demokratların yüzyıllar boyunca almış oldukları ölçekle karşılaştırıldığında sadece bir öneme sahip olacak. Bana göre bu sonuç ayrıntılı açıklamalar gerektirmiyor.
4. Suçların ciddiyeti.
Manevi terimlerle işlenen suçlara bakarsanız, demokrasi daha da kötü görünüyor.
Herkes bir kişinin öldürülebileceğini biliyor, ama onu intihara götürebilirsin. Yani kurnazlık ve kibirlilik kullanmak, kendisi için yaşamını sona erdirmek zorunda kalacağı yaşam koşulları yaratmak. Aynısı bütün milletlere de uygulanabilir. Ülkemizin tarihinden faşistlerin on milyonlarca akrabamızı yok ettiğini biliyoruz. Ancak, cinayet ve cinayet günahlarını kendileri üstlendiler. Demokratlar bizim için böyle bir yaşam kurmayı başardılar; halkımız kendi çocuklarını doğmadan önce bile kendi elleriyle öldürdüler, onları çocuk öldürme günahlarını almaları için zorladılar ve böylece kendilerini öldürdüler. Ve burada Demokratlar kesinlikle Naziler'i kana susamışlık ve kibarlıktan aştı.
5. Dürüstlük hakkında.
Bu, en iyi temel demokratik mit dikkate alındığında görülür: demokrasi halkın gücüdür. Zamanında hiç bu kadar, zekice ve akıllıca olmadığı gerçeği, “Zamanımızın Büyük Yalanı” makalesinde K. Pobedonostsev tarafından ortaya kondu. Fakat kısacası, bu efsane temel bir mantıksal akıl yürütme zinciri tarafından küçültülür. Demokrasinin temeli (sözde - halkın gücü) demokratik seçimlerdir. Seçmenleri kim seçecek? - Daha fazla medya tanıtımı yapan kişi. Kimi daha çok zorlarlar? - En çok kim ödeyecek? Kim daha fazla ödeyecek? - Kim daha fazla paraya sahip. Ve kim onlardan daha fazla var? - Daha çok çalan, çünkü dürüstçe çok para kazanmak imkansız. Mahkemeleri, savcıları vb. Almak için çok şey çalınabilir. Ne mevcut Rus oligarşileri, ne de eski Amerikanlar sermayelerini Vorkuta veya Appalachians'taki madencilerden kazandılar. Tüm büyük paraların kaynağı bir aldatmaca veya suçtur. Seçim sistemindeki sonuç, Demokratlarla en başarılı hırsızları iktidara getirmeleri (daha fazla paraya sahip olmaları). Yani demokratik bir toplumda güç hırsızlara aittir.
Sonuç: Asıl demokratik iktidar, suçluların gücüdür, halk değil. (Not: Seçimler, sosyal bir fenomen olarak, genellikle şüphelidir. Bu fenomenin sonucunda, bir insan kendini kontrol etme doğal hakkından ve aynı zamanda ne de planlarını bilen bir amcaya, çocuklar da dahil olmak üzere, akrabalarının kaderini bırakmalıdır. Örnek: SSCB Judas-Gorby başkanlığı seçimleri, halkın zaten 90 kabusundan bahsetmemek yerine, milyonlarca insanın hayatını ödediği, ve doğrudan seçimler olmasa da, onu seçtiği halde, insanları suçlayacak hiç kimse yok.
6. Buna yol açan mit hakkında, demokrasi bir şeydir ve totaliterlik tam tersidir.
9.11 provokasyonundan yalnızca bir ayrıntı hatırlayalım, sonra Demokratlar dünyanın herhangi bir yerinde terörist bulma istediklerini ilan ettiler. Pentagon'un içine düştüğü uçağın enkazı nerede? .. Ve 800 ° C yanma sıcaklığına sahip olan gazyağı, ikiz binaların yapısal çelikten kat kat erimesini sağladı mı? Bu çeliklerin erime noktası 1400-1500 ° C'dir. Ve tüm demokratik Amerikan toplumu bu olaya adanmış yetkililerin tüm oyunlarına katılıyor. Bu totaliterlik! Tabuttaki Hitler kıskanç.
Veya Belarus'taki seçimleri meşru olarak kabul etmeyen demokratik Avrupa Parlamentosu. Düzenli, dostça ve yarışın yüzlerinde mutlu gülüşlerle, Belarus halkının attığı ayrılıkçı bayrağın eşarpları boyunlarının etrafında geriliyor. Bu oybirliği. Bu CPSU’nun kongrelerinde bile değildi. Orada ve oy birliğiyle, kasvetli yüzlerle doluydu. Bunlar ve yüz ifadeleri, rejime olan bağlılıklarını onaylamalıdır. Aksi halde başarı görülmez.
Ve nüfusun% 80'inin Lukashenko'ya oy verdiğini, bunun insanların tercihi olduğunu ve bunun en yüksek yabancı düşmanlığının bir tezahürü olduğunu fark etmeyeceğini hatırlatan tek bir bağımsız araç bulunamadı. Ve Avrupa Parlamentosu'nun seçilmesinin sebebi basitçe öldürülmedi: Lukashenko, Belarus Hükümeti'nin binasına fırtına edecek bir grup yabancı ajanı dağıttı. Yeltsin, mevcut Anayasaya aykırı olarak istifa etmediğinde, tanklar ülkenin meşru parlamentosu vuruldu, ulusal mutluluğun koruyucularının hiçbiri onu kınamadı ve kötü sözler söylemedi.
Burada totaliter ve totaliter ve demokratik olanlar arasında anlamlı bir fark olduğunu belirtmek gerekir. İlk durumda, süreci kontrol eden beynini görüyoruz (örneğin, aynı Nazi Almanya'sında, Hitler’in üstündeki NSDAP’ın tepesinde) ve açık bir karaktere sahip olduğu için bu tür bir totaliterizme karşı hedefe yönelik ve bu nedenle etkili bir mücadele düzenleyebiliyoruz. Demokratik totalitercilik çok daha tehlikelidir çünkü gizlidir. Bütün normal insanlar uzun zamandır, tüm dünyada başkanlıkları ve parlamentoları demokrasiyi destekleyen devlet otoritelerinin tamamen dekoratif olduğunu anlamışlardır. Bu, gerçek güce sahip bir tür iktidarın akıl yürütülmesi ve tüm demokratik dünyadaki bütün temsil edici iktidar figürlerinin kontrolü için temel oluşturdu. Dünya sahne arkası olarak adlandırılmaya başladı. Kötü olan şey, bu sahnede özel olarak yer alanların ve nihai hedeflerinin ne olduğu hakkında kesin bir bilgiye sahip olmayız. Ek olarak, aşağıdakileri bilmiyoruz: Bu sahne arkası gezegendeki demokratik gücün nihai konusu mu, yoksa sıradaki cep kuklaları mı?
Her durumda, yüzyıllar boyunca dünyanın her köşesinde tezahür ettikleri demokratik güçlerin eylemlerinin kesin koordinasyonu dikkat çekicidir. Biri yalnızca tahmin edebilir: Bu ne kadar zor bir disiplindir?
7 Eşitlik üzerine - demokrasinin ideallerinden biri.
Fransız Devrimi'nden bu yana, demokrasinin sloganlarından biri tüm insanların eşitliğidir. İdeal olarak, demokrasinin aradığı eşitlik, sosyal alanda kesinlikle her şeyin kesinlikle her şeyin tamamen eşit olduğu durumlarda tüm haklardaki tüm bireylerin uyumlaştırılmasıdır. Yani, genç ve yaşlı, erkekler ve kadınlar, sağlıklı ve hasta, vb. Bunların her biri Yunanca'da bir atomdur. Fakat sonuçta, atomize yapılandırılmamış madde, Tanrı'nın hiyerarşik olarak yapılandırılmış Evreni yarattığı kaostur. Bu nedenle, demokratların ideali sosyal kaostur ve etkinliklerinin vektörü Yaradan'ın Tanrı'nın eserlerine zıt yönde yönlendirilir. Peki bununla nereye gidiyoruz? En gelişmiş kişiler için varsayılan olarak eşitleme yapmak imkansızdır. Geliştirme aşamasında sadece en düşük olanı eşitleyebilirsiniz. Hayatta ne olur? Gençleri ve yaşlıları eşitlediler - ve gençler artık ulaşımda yaşlılara yol göstermiyor. Erkekleri kadınlarla eşitlediler ve şimdi bir yandan kadınlara yol açmıyorlar, diğer yandan, önceden düzenleme yapılmaksızın, görevlerini yerine getirmeye hazır olmalarına bakmaksızın kadınların çeşitli devlet organlarında temsil edilmesine yönelik kotalar oluşturuyorlar. (Serdyukovsky tavuk kümesi veya Skrynnik Bakanı). Sonuç olarak, tüm toplum acı çekiyor.
Sağlıklı ve hasta eşitleme girişimleri genellikle bozulmaların bir sonucu olarak insanlığın tükenmesine yol açar. Failleri, suçluları değil, sadece hastaları tanıdılar ve şimdi, işe alma, toplumun zihinsel olarak sağlıklı üyelerini ayırt etme, yetkililere kota alma, okullarda çocukları büyütme, zihinsel bozukluğu normal hale getirme taleplerinden yararlanıyorlar. ortadan kaldırılması gereken oran sapması. Sonuçta, yukarıda belirtilen bozulmaya ve tüm insan medeniyetinin tükenmesine yol açmaktadır.
Ayrıca: özel reklam olmadan, kişi hayvanlarla eşitlenir. Bu, yalnızca resmi olmanın resmen izin verildiği Amerikan toplumunda tezahür etmez.
Bu denklem başka, daha ince yollardan gider. Bununla birlikte, sonuçlar periyodik olarak ortaya çıkmaktadır. Bu yüzden zomboyaschik ve diğer SMPP’lerde defalarca vurulmuş kötü sokak köpeklerini savunmak için kampanyalar yağmalandı. Ve ölümden önce ısırılan, sakat kalan ve hatta bu köpekler tarafından katledilen insanlar hakkında neredeyse hiçbir şey söylemezler.
Moskova'da, dogophiles, SMPP'nin defalarca çaldığı başka bir köpek tarafından kesilmiş başıboş bir evsiz köpeğe bir anıt bile yaptırdı. Ancak hiç kimse, köpekler tarafından sokulan yüzlerce çocuktan en az birine bir anıt dikme sorusunun gündeme gelmediğini düşünerek bile ne kadar küfretli olduğunu düşünmedi.
Bazıları için, bilinç SMPP'nin etkisi altında o kadar çok değişti ki, cidden köpeğin insandan daha iyi olduğunu iddia etmeye başlıyorlar. Doğru, sürecin henüz geri dönüş noktasından geçmemiş olması umududur, çünkü henüz kimse köpek paketinde yaşamaya başlamamıştır.
Eşitliği bitirmek ve tamamen insan ilişkilerine geri dönmek oldukça kesin bir sonuca varır: Demokraside eşitlik yoktur, çünkü demokrasi tarihsel olarak son derece köle sahibi bir sistem olmuştur: Helenistik dönemlerden günümüze. Tek fark, köleleri kontrol etme zorunluluğu yerine, mal sahiplerinin köleleri daha da acımasızca sömürerek parasal ilişkiler kullanmalarıdır.
Kişi daha çok şey hatırlayabilir: demokrasi tükenmez bir konudur. Fakat yukarıdaki hayal kırıklığı yaratan bir sonuca varmak için yeterli: insanlık, daha iyi ve daha mükemmel bir yaşam için doğal arzusuyla, gerçek demokrasi lehine bir seçim yaptı, ölümcül bir hata yaptı.
Gerçekten inşa edilmiş ve var olan bir sistem olarak demokrasi, insanlığın yozlaşması ve kaçınılmaz ölümüdür. Bu nedenle, tüm gücümüzle demokrasinin güçlendirilmesi için değil, ortadan kaldırılması için mücadele etmek gereklidir. Tam sesle bildirmeniz gerekenler. Çok geç değil, ölümcül hata düzeltilmelidir.
İnsanlığın ölümcül hatası demokrasidir
- Yazar:
- Ivan Bondarev