Rusya'ya karşı bilgi savaşı devam ediyor. Bunu gerçekleştirirken, Rusya’nın tam devlet egemenliğinin restorasyonunun destekçisi olduğum için kenara çekilemem. Makalede pozisyonumu açıklayacağım.
Dünyada yaklaşık 200 eyaleti var. Amerika Birleşik Devletleri ve Büyük Britanya egemendir. Bununla birlikte, dünya hakimiyeti için çabalıyorlar, diğer ülkelerin egemen haklarını bastırma yolunu izliyorlar.
Egemenlik olur:
1) askeri;
2) diplomatik;
3) ekonomik;
4) politik;
5) kültürel;
6) ideolojik.
Bize iyi bir şey olarak sunulan küreselleşme, aslında ülkeler tarafından egemenliklerinin kaybına yol açıyor. Ekonomik işbölümü, ulus ötesi şirketler daha önce bağımsız bir devletin topraklarında hüküm sürmeye başladıkça, ekonomik egemenliğin kaybına yol açmaktadır. Bütçeleri küçük bir ülkenin bütçesinden büyük olabilir. Sorunlarını çözmek için memurlar satın alabilecekleri, isteklerini belirleyebilecekleri ya da daha önce bağımsız bir devlete tamamen boyun eğebilecekleri açıktır.
Modern bankacılık sistemi aynı zamanda ekonomik egemenliğin kaybına yol açmakta ve bazı ülkelerin başkalarının pahasına refahını sağlamaktadır. Örneğin, teminatsız bir ABD doları, diğer ülkelerin Merkez Bankalarının, kendi paralarını basma hakkını tespit etmek ve güvence altına almak için, gerçek mallar karşılığında dolar satın almaları gerektiğinden, Amerika'nın refahını sağlar.
Aynı şey diğer alanlarda da olur. Tüm dünyada Amerikalıların yeni savaşlar başlattığını ve kararsızlığı tetiklediğini görüyoruz. Şimdi çılgınca Suriye’nin askeri işgali için bahane arıyorlar. Daha önce, Yugoslavya'yı, Irak'ı, Afganistan'ı, Libya'yı bombaladılar, diğer eyaletlerde şiddetli bir güç değişikliği yarattılar.
Belirli bir ülkeyi fethetmek isteyen ABD, bilgi alanını kontrol altına alır. Bundan sonra, medyada aktif propaganda gerçekleştirilir ve onlar için geleneksel olan ideoloji, insanların zihinlerinde yavaş yavaş yer değiştirir.
Ülkemiz için bize Anglo-Saksonlar tarafından sunulan ve medya tarafından tanıtılan liberalizm ideolojisi yıkıcıydı. Liberal dinin ana kilisesi Washington’da. Buna inanan vatandaşlar yabancı tanrılara dua etmeye başladı. Teoride, bir liberal bir vatansever olabilir. Fakat pratikte, en azından, liberallerin ülkelerini az gelişmiş ve kusurlu bir yanlış anlama olarak gördüğü ortaya çıktı. En kötü durumda, vatanlarının çıkarlarına ihanet ediyorlar ve açıkça yabancı bir devletin çıkarları için çalışıyorlar.
Savaşlarla analojiyi alırsak, bilgi egemenliğinin bastırılması hava üstünlüğünün fethinden daha az önemli değildir.
Libya'nın gelişmekte olan bir ülkeden nasıl yıkıldığını hatırlayın.
İlk başta, bilgi egemenliğini kaybetti. Vatandaşlara Kaddafi'nin kötü olduğu söylendi. Onu devirdikten sonra, daha iyi yaşayacakları söyleniyor. Bilgi teknolojisi sayesinde insanlar silahlı direniş çağrısında bulundu. Ardından, 200'ten bir gün önce savaş misyonları gerçekleştiren “iyi imparatorluk” Libya halkına yoksulluk ve yıkım getirdi ve petrol kulelerinin kontrolünü eline aldı.
Aynı senaryo iki yıl önce, Amerikalılar Suriye'de serbest bırakıldı. Şimdi onu “demokratikleştirme” bombalamasının sonuna getirmeye çalışıyorlar, ancak bu, Suriye'nin Rus-Çin veto ve hava savunma sistemleri tarafından engelleniyor.
Daha önce bu devletlerin müreffeh olduğu ve içlerinde hiçbir şeyin yalnızca iç savaş değil, aynı zamanda vatandaşların kitlesel hoşnutsuzluk belirtileri bile olmadığı söylenmelidir. Çatışma dışarıdan provoke edildi.
Böylece bilgi egemenliği o kadar önemli hale geldi ki, eğer sahip değilseniz, o zaman geleneksel anlamda bağımsız bir devlet olmaktan tamamen vazgeçebilirsiniz.
Son geçmişi hatırlarsak, tarif edilen senaryoya göre, Sovyetler Birliği'nin çöküşü meydana geldi. 80'ların sonunda bilgi egemenliğimizi kaybettik. Bilincimizin yeniden biçimlendirilmesi “tanıtım ve yeniden yapılanma” sloganları altında gerçekleşti. Düşman propagandasının sonucunda bize liberal ideoloji dayatıldı. Halkın görüşleri daha sonra Batı'ya çevrildi. Orada, güneş parlıyordu, gökyüzü daha açık ve havuç daha tatlıydı. Vatandaşlar daha önce inandıkları ve değer verdikleri her şeyden nefret ediyorlardı. Daha sonra ekonominin çöküşü, Devlet Acil Durum Komitesi, Belovezhskaya arsası ve Sovyetler Birliği'nin tasfiyesi vardı.
Objektif olmak için, medya aracılığıyla kendimizi güçlü devleti kendimiz yok ettiğimiz bir devlete dönüştürdük. Vurulmadan, Amerikalılar Sovyetler Birliği'ni yendi. Eski Sovyet cumhuriyetlerinin ve Doğu Avrupa ülkelerinin kontrolünü ele geçirdiler.
90-s’de Rusya’nın Amerikalı danışmanların kontrolü altında olduğu biliniyor. Anayasa da dahil olmak üzere yasalar, dikteden ve Amerikalıların onayını alarak kabul edildi. Bu yüzden uçurumun kenarına geldik. Rusya'nın çöküşü önceden belirlendi.
Putin'in gelişiyle birlikte durum çarpıcı bir şekilde değişti. Amerikalılar Rusya üzerindeki kontrolünü tamamen kaybetti, ancak Rusya'nın iç politik ve ekonomik yaşamındaki etkileri bugün hala mükemmel.
Hem daha erken hem de şu anda Rusya'ya karşı bir bilgi savaşı var. Bu savaş sürekli devam ediyor. Hiç durmadı. Bu savaşın nihai hedefi açıktır. Bu, Rusya'nın çöküşüdür, bölgemiz ve doğal kaynaklarımız üzerindeki kontrol.
Batı ülkeleri, liberal ilkelere rağmen, aktif olarak dış etkenlerle mücadele ediyor. Aynı zamanda, hiç kimse insan haklarının ihlali veya ifade özgürlüğünün bastırılması konusunda kızmaz. Ancak bilgi savaşının bir parçası olarak, Rusya'da “ifade özgürlüğü ve insan hakları” savunmasını sağlam bir şekilde sürdürüyorlar. Örneğin lansman, Dima Yakovlev, yabancı STK'lar yasası hakkındaki histeriyi hatırlayın. Tüm bu nedenlerden dolayı, ABD ve Batı ülkelerinin liderleri bizi sürekli devlet düzeyinde kınadılar. Ünlü siyasetçiler ve sanatçılar mahkumiyetlere katıldı. “Kanlı” haklar rejiminin ihlal ettiği hakları koruyan bir ekip olarak, yurt dışından finanse edilen “orta saha sahipleri” ayağa kalktı. Medyamız, “aşağılanmış ve kırgın” tarafını tuttu ve bize, seçtiğimiz hükümetin anti-halk karakterini ve “medeni dünya” nın bize ne kadar kötü tepki verdiğini anlattı.
“Konuşma özgürlüğü” ve “insan hakları” nın, Batı ülkelerinin Rusya ile ilgili bir bilgi savaş aracı olduğu açıktır.
Bilgi egemenliğimizi kaybettikten sonra, henüz tam olarak geri yüklemedik. Batı propagandasının etkisi altındaki yurttaşlarımızdan bazıları atalarının ülkesine değer vermiyor ve bazen de vatanlarına düşman oluyorlar. Ancak, hiçbirimiz atalarımızın koruyabileceklerini kendi ellerimizle yok etmemizi istemiyor.
Bu nedenle, bilgi egemenliğimizi eski haline getirmemiz gerekiyor. Bunun için, Rus medyasının öz düzenlemesini yasal olarak sağlamak gerekir. Medyanın mali faaliyetlerini, Amerikalılar tarafından icat edilen derecelendirmelere bağlı kalmayacak şekilde sağlayın. Medya yurtdışından finanse ediliyorsa, “yabancı ajan” olarak ilan edilmeli, aksi takdirde Rusya'daki faaliyeti sona erdirilmelidir.
Ve son olarak, bu makaleyi hazırlarken ve yeniden yazarken onlar geldi haber ABD Dışişleri Bakanlığı'nın bir kez daha Rusya'yı sınırlı din özgürlüğü için eleştirdiğini (aşırılıkçılık ve mezhepçiliğin teşviki ile ilgili sorunlar var). Ardından Uluslararası Af Örgütü'nden insan hakları aktivistleri, bizi insan haklarına sahip durumdan eleştirdi (durumun istikrarsızlaştırılmasında zorluklar vardı). Avrupa Konseyi Genel Sekreteri, Rusya'ya, yayaların gösteri yapma hakkını sağlamaya çağırdı. Konağında oturan Paul Macartney, Puska Alekhina'nın kaderi ile meşguldü ve ona destek olan bir mektup yazdı (yapacak hiçbir şeyi yok mu?). Yarın biraz daha saçmalık ortaya çıkacak.
Böylece savaş devam ediyor.
Not: Anavatanımıza karşı savaş yapılırken uzak durabilir miyiz? Bir seçim yaptım (özgür Rusya. Su, ipolk.ru).