Atık Toplama Sistemi Uzay mekiğinin (Atık Toplama Sistemi veya WCS) bugüne kadar tasarlanmış en pahalı tuvalet. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, tasarım en son 1993 Ocak ayında revize edildiğinde, maliyet 23.4 milyon dolar olarak gerçekleşti.
Üstelik uzayda küçük ve büyük suları yapmak önemsiz bir problem değildir. Hatta 1969'da uçan bir kaka olayıyla ilgiliydi.
WCS
Eski bir telefon kulübesinin büyüklüğü, WCS 4.000'den fazla parçadan oluşuyorduve bir dizi fan, pompa ve hava kanalı çalıştıran vites değiştirme tarzında karmaşık bir anahtar sistemi. WCS'yi doğru kullanmak için eğitim saatleri gerekiyordu.
Yerçekimi yokluğunda, sıvı ve katı atıkların toplanması ve tutulması bir hava akışı kullanılarak yönlendirilir. Atıkları yönlendirmek için kullanılan hava kabine geri döndüğü için, kokuyu kontrol etmek ve bakterileri temizlemek için önceden filtrelenir. Eski sistemlerde, atık sular uzayda boşaltılabilir, katılar sıkıştırıldı ve iniş sırasında bertaraf edilmek üzere depolandı. En modern sistemler, katı atıkları bakteri öldürmek için vakum basınçlarına maruz bırakarak koku sorunlarını önler ve patojenleri öldürür.
WCS'nin ne kadar karmaşık olmasına rağmen, STS-46 görevi sırasında taraftarlardan biri düzgün çalışmadı ve mürettebat üyesi Claude Nicollier Uçuş bakımı yapmak gerekiyordu.
Sekiz günlük STS-3 test uçuşunda önceki bir başarısızlık, iki kişilik mürettebatını (Jack Lousma ve Gordon Fullerton) atıkların bertarafı ve bertarafı için dışkı saklama cihazı (CDF) kullanmaya zorladı.
Bu kaka ile ilk kez uzay sorunu yaşanmadı.
Uçan kaka
İlk uzay tuvaletleri o kadar karmaşık değildi ve 1969'daki Apollo 10 görevi sırasında uçan bir kaka ile utanç verici bir soruna neden oldu.
Sınıflandırılmış transkriptler astronotları gösterir Tom Stafford, Gen Cernan ve John young kabinden geçen bir kaka hakkında şaka yapıyorum. Herkes onun olduğunu reddetti ve sonunda onu peçeteyle yakalamayı başardı.