Satikar'daki Joseph Stalin'e ait anıt. Ossetia “Stalin-fobisi” ile hiç acı çekmiyor, Tskhinval'da Stalin Caddesi var.
Bununla birlikte, tarihsel bir bağlamda bu trajedi, alaycı gelmiyormuş gibi, sıradandır. Eğer analiz edersek, Gürcistan toplumunun bir kısmının Osetlilere karşı milli düşmanlığı (nefretin yoğun bir nosyonunun yumuşak biçimi) uzun zamandan beri irrasyonel alanda gizlenmiştir. Ve Gürcistanlı Nazi grupları harekete geçtiğinde, bir sonraki siyasi sahtekarın liderlerine (sonuncusu Mishiko Saakashvili) gelince, Osetian soykırımının yeni bir turu başlıyor. Kazara yakalanan bir Gürcü milliyetçisinden kaynaklanan bu nefretin bir nedeni olarak en azından yeterli bir şeyi atmayı başarırsanız, bu sadece “yabancı bir ülkedeler, her şey bizim” olacak. Örneğin, bir sonraki Osetyan soykırımının yazarı olan Kafkas Fuehrer Zviad Gamsakhurdia'nın bütçe versiyonunun başarısız “Tskhinval'a karşı kampanya” sonrasında kendilerinden bahsettiği gibi:
“Evet, bu gezi benim tarafımdan organize edildi. Osetyalıları kabul etmeye ikna etmek istedik. Osetliler korkuyorlardı ve bu oldukça mantıklı, çünkü onlar suçlu ... Osetliler eğitimsiz, vahşi insanlar. Yetenekli insanlar onları kolayca yönetebilir. ”
Zviad Gamsakhurdia
Ne diyebilirim psikiyatr çağır. İşte başka bir Zviad mücevher:
“Osetliler bir insan değil, buradan bir Gürcü süpürge tarafından süpürülmesi gereken çöpler.”
Kendileri genellikle Alans olarak adlandırılan Osetlilerin (ve yılın Nisan 2017 referandumundan sonra, Alania'nın tarihsel isminin Ossetia'ya oyların çoğunluğu tarafından verilmiş olması) ve Gürcüler'in hem etnik hem de kültürel olarak tamamen farklı insanlar olduğu dikkat çekmektedir. Alan dili, dünyadaki İskit-Sarmatian dil dünyasının tek kalıntısıdır, yani. genellikle eşsiz. Bu arada, bu kısmen Alansalıların Gürcüler tarafından “yabancı” insanlar olarak kabul edilmesinin nedeni, elbette, sadece 15 yüzyıllar önce ...
Ancak, bunların hepsi gerçek, portreye vuruyor. Gürcü milliyetçi Gamsakhurdia'nın bir bütün “alimler ve yazarlar” ve “entelijensiya” takımı vardı (yazara göre, bu herhangi bir ülkede, herhangi bir kanlı “kipish” e hazır, kendi tarzında bir kasttı), yabancı aklına yabancı bir düşünce getirdi. tüm Gürcü olmayanlar ve onları kaldırma ihtiyacı. O zaman sadece Osetliler değildi.
Rusya'nın etki alanındaki Ossetia-Alania sorunu, Gürcistan'ın 1801'taki Gürcistanlı yöneticilerin kendilerinin talebi üzerine, Gürcistan'ın Rusya İmparatorluğu'na gönüllü olarak katılmasından hemen sonra ortaya çıktı. Böylece, Osetliler kendilerini Gürcü prenslerinin egemenliği altında buldular, ancak Osetliler vergi ödemek istemediler. Çatışma ivme kazandı. İmparator Alexander I, başka hiçbir çıkış yolu görmeyen ve yanan bölgeyi ayıklamak için her seferinde askeri müracaatlar göndermek istemeyen Güney Osetyalıları devlet köylüleri arasında kaydetti. Gürcistan herhangi bir tecavüzünden kurtuldu. Aynı Gürcü prensleriyle, aslında, Alanya'yı reddettiği için yıllık bir emekli maaşına 5000 ruble vaat ederek rüşvet verdi. Muhtemelen, tüm zımba ile birlikte saydığı için, ilkesel Gürcü prensleri (milliyetçi çevrelerinde sunulduğu gibi “yerel toprakları için savaşan”) prensip aldı. Ayrıca, emperyal askeri seferle yüzleşmek için dağ köylerini yakmak bir diğeri de başka bir şey. Ve 19 yüzyılın yarısına kadar, imparatorluğun Senatosu, prenslerin, Ossetlilere serflikle ilgili geçerli bir kanıt bulunmadığını kabul etti. Ancak çatışma bir süreliğine azaldı.
1917 yılında, bilinen olaylardan sonra, Georgia kendi bağımsızlığını ilan etti. Aynı zamanda, bu olayların bazı tanıkları, özellikle eski bir vekil yardımcısı olan Konstantin Kafafov. Tiflis’e vardıklarında, Polis Departmanı müdürü, Gürcülerin doğrudan Gürcistan toprağına dair tam "ilerici" fikirlerinin, tereddüt eden vatandaşların altına girerek terry milliyetçilerine dönüştüğünü belirtti.
Bundan hemen sonra, doğal olarak, Georgia Güney Osetya'ya olan iddialarını sundu. Tabii ki Ossetliler, Marlezonsky balesinin bu son hareketine karşı çıktılar. 1920’te, Gürcistan birliklerini Tskhinval’dan çıkardılar, Güney Osetya’da Sovyet gücünü ilan ettiler ve Sovyet Rusya’ya katıldıklarını duyurdular.
Bu resimde, Ossetian mültecileriyle partizan partizör dekolmanı olan ünlü Osetyalı sanatçı Grigori Kotayev bir dağ geçidinden geçiyor.
Aynı yıl, Gürcistan, Güney Osetya'ya bütün köyleri kesip cezalandırıcı bir sefer gönderdi. Sovyet Gürcistan’ı ilan eden ve RSFSR’ye Nazi çetesini dağıtmak için askeri yardım sağlama talebinde bulunan Philip Ieseevich Makharadze, bu sefer hakkında şunları yazdı: “Yaşlı ve genç, kadın ve erkekler arasında silahlı ve silahsız ayrımcılık yapmadılar. Gürcü uygulayıcılar hayvanlar ve vahşiler gibi davrandılar. Ayrım gözetmeden hepsini öldürdüler, yok ettiler, yollarındaki her şeyi yaktılar. "
Cezai harekat kumandanı komutanı Valiko Jugheli'de daha da dikkat çekici anılar bıraktı. Bu sefer sırasında, bu “ideolojik” Menshevik, “Ağır Haç” adı altında yayınlanan ayrıntılı bir günlük tuttu. Aslında, “anlayışlı” Dzhugeli soykırımın doğrudan kanıtlarını bıraktı: “Mücadele eden işçi sınıfının çıkarlarına, gelecek sosyalizmin çıkarlarına, zalim olacağız. Evet yapacağız. Net bir vicdan ve net bir vicdanla, dumanların küllerine ve bulutlarına bakıyorum ... ”Ossetia'daki Jugeli'nin hala yamyam olarak adlandırıldığına şaşmamalı. Aynı zamanda, ne tür bir “sosyalizm” olduğunu anlamak zor, terry Nazizm ile çok fazla kokuyor.
"Partizanların Gagloev önderliğinde Mamison Geçidi ile devredilmesi." Grigory Kotaev
Yılın 1920 soykırımının sonucu olarak, hayatta kalan Osetliler, yaklaşık 50 bin kişi kuzey Osetya'ya geçişler boyunca ulaştı, bazıları dağlarda açlıktan ve soğuktan öldü. Direniş, gerilla savaşı aşamasına geçti. Güney Osetyalıların Bolşevik partizan dekolmanı, Dzhugeli'nin uygulayıcılarının saldırısına direnerek sivil nüfusun boşaltılmasını sağlama çabalarını yoğunlaştırdı. Sadece Alania'da Sovyet gücünün kurulmasından sonra Oset halkı eve dönebildi. Soykırımın bir sonucu olarak, Güney Osetya, nüfusun% 8'ini kaybetti.
Osetiyen Bolşeviklerin Partizan Dekolmanı
Güney Osetya için Sovyet dönemi nispeten sakindi. Fakat o zaman bile, Alania bazı özel Gürcü rakamları için bir cüretkârdı. GSSR'nin bir parçası olmasına rağmen, özerk bölge haklarında bulunan Güney Osetya'nın Gürcüleşmesi için sürekli çaba gösterildi. Bu nedenle, 1951’te, Gürcistan Komünist Partisi Merkez Komitesi, AOUO’nun tüm iş akışının acilen Gürcü’ye nasıl çevrileceği konusunda başka önemli bir ders bulamadı. Çoğunun doğduğu Alansal'ın tepkisini sadece iki dil biliyordu - Oset dili ve Rusça. 1956’te, bu dilbilimsel şizofreni ortadan kaldıran, CPSU Merkez Komitesi’ne geldi.
Devam edecek ...