- Çalışmalar, yüksek sofra tuzu alımını artan ölüm riskiyle ilişkilendirdi, ancak son veriler çelişkili.
- Yeni bir çalışma, pişmiş yemeklere daha fazla tuz ekleme sıklığının, erken ölüm riskinin artması ve daha düşük yaşam beklentisi ile ilişkili olduğunu göstermektedir.
- Daha yüksek meyve ve sebze alımı, tuz kullanımı ile artan ölüm riski arasındaki bu ilişkiyi zayıflattı veya zayıflattı.
- Sofradaki yemeklere tuz eklenmesi günlük sodyum alımının %6-20'sini oluşturur ve sofrada tuz kullanımının sınırlandırılması potansiyel olarak sağlık açısından fayda sağlayabilir.
Avrupa Kalp Dergisi'nde yayınlanan yakın tarihli bir araştırma, pişmiş yemeklere her zaman tuz ekleyen kişilerin, nadiren tuz ekleyenlere göre erken ölüm riskinin %28 daha yüksek olduğunu gösteriyor.Masaya tuz ekleme sıklığının daha yüksek olması, daha düşük yaşam beklentisiyle de ilişkilendirildi.
Dr.Tulane Üniversitesi'nde epidemiyolog ve çalışmanın baş araştırmacısı olan Lu Qi, "Bu, yemeklere tuz eklemenin daha yüksek erken ölüm riski ve daha kısa yaşam beklentisi ile ilişkili olduğunu gösteren ilk çalışmadır. Tuz eklemek, değiştirilebilecek bir davranıştır; bu nedenle bulgularımız, gıdalara tuz eklenmesini azaltarak davranış değişikliğinin insan sağlığına faydalı olabileceğini düşündürmektedir.”
Sodyum alımının değerlendirilmesi
Birkaç çalışma göstermiştir ki bir
Ancak, diğer çalışmalar sonuç verdi
Büyük bir
Diğer araştırmacılar, günlük sodyum alımını tahmin etmek için diyet anketlerini veya gıda kayıtlarını kullandılar.Bu yöntemler, tüketilen gıdaların miktarının doğru bir şekilde ölçülmesiyle ilgili zorluklar veya çalışmanın katılımcılarının çeşniler veya sofra tuzu kullanımını bildirmemesi nedeniyle hataya açıktır.
Ayrıca, farklı markalara ait aynı gıda ürünündeki sodyum seviyelerindeki farklılıklar nedeniyle, diyet anketlerini kullanarak işlenmiş gıdaların tüketiminden kaynaklanan sodyum alımını tahmin etmek zor olabilir.İşlenmiş, önceden paketlenmiş ve restoranlarda hazırlanmış gıdalar, gıdaların yaklaşık %70'ini oluşturmaktadır.
Diyet anketlerini kullanmanın bir başka dezavantajı, potasyum alımının etkilerini gözden kaçırabilmeleridir.Yüksek sodyum seviyeleri içeren birçok gıda aynı zamanda yüksek seviyelerde potasyum içerir.Daha yüksek potasyum seviyeleri sağlık için faydalıdır ve yüksek sodyum alımının sağlık üzerindeki olumsuz etkilerini azaltabilir.Sofra tuzu esas olarak sodyum klorürden (%97-99) oluştuğundan, yiyeceklere tuz ekleme sıklığının değerlendirilmesi, potasyum alımından bağımsız olarak sodyum alımının bir ölçüsünü sağlayabilir.
Sodyum alımı seviyelerinin ölçülmesindeki bu zorluklar nedeniyle, bu çalışma bireylerin yiyeceklerine ne sıklıkla tuz ekledikleri ile ölüm riski arasındaki bağlantıyı değerlendirdi.Mevcut çalışmadaki araştırmacılar, önceki çalışmaların, yiyeceklere tuz ekleme sıklığının, bireyin uzun vadeli tuz tercihini gösterebileceğini gösterdiğini belirtti.Ayrıca, bu tür tuz kullanım davranışları, tuz alımındaki günlük değişimlere daha az duyarlıdır.
İdrar sodyum seviyeleri
Bu çalışma, sağlık verilerini Birleşik Krallık Biobank veri tabanıyla paylaşmak için gönüllü olan, yaş ortalaması 57 olan yarım milyondan fazla kişinin verilerinden oluşuyordu.Araştırmacılar, katılımcıların pişmiş yemeklere ne sıklıkla tuz eklediğini belirlemek için bir anket kullandı.
Katılımcılar, verdikleri yanıtlara göre hiçbir zaman/nadiren, bazen, genellikle veya her zaman sofrada tuz kullanırlar şeklinde kategorize edilmiştir.Araştırmacılar ayrıca başlangıçta idrar sodyum ve potasyum düzeylerini değerlendirmek için katılımcılardan idrar örnekleri aldı.
Araştırmacılar, tuz ekleme sıklığı ile idrardaki sodyum konsantrasyonu arasında pozitif bir ilişki buldular.Buna karşılık, daha yüksek bir tuz ekleme sıklığı, daha düşük idrar potasyum seviyeleri ile ilişkilidir.
Gıdalara tuz ekleme sıklığı, idrar numunesi kullanılarak ölçülen idrar sodyum seviyelerine dayalı olarak tahmin edilen, 24 saat boyunca atılan sodyum seviyeleri ile de ilişkilendirildi.
Yiyeceklere tuz ekleme sıklığı ile idrardaki sodyum seviyeleri arasındaki ilişki, bir bireyin yemeklere tuz ekleme alışkanlığının uzun vadeli tuz tercihini yansıtabileceğini düşündürmektedir.
erken ölüm
Araştırmacılar, yaklaşık dokuz yıllık takip süresi boyunca katılımcı ölümlerini izlemek için ulusal kayıtlardan alınan ölüm verilerini kullandılar.75 yaşın altındaki ölümleri erken olarak sınıflandırdılar.
Araştırmacılar, yaş, cinsiyet, diyet, önceden var olan hastalıklar ve fiziksel aktivite seviyeleri gibi değişkenleri kontrol ettikten sonra, yiyeceklere daha sık tuz eklenmesinin, tüm nedenlerden dolayı erken ölüm riskinin artması ve daha düşük yaşam beklentisi ile ilişkili olduğunu buldular.Yiyeceklerine hiç veya nadiren tuz ekleyen bireylerle karşılaştırıldığında, yiyeceklere her zaman tuz eklemek, yaşam beklentisini kadınlarda 1,5 yıl ve 50 yaşında erkeklerde yaklaşık 2,3 yıl kısalttı.
Masada tuz kullanımı ile nedene bağlı ölüm arasındaki bağlantıyı inceleyen araştırmacılar, daha yüksek tuz ekleme sıklığının kanser ve kardiyovasküler hastalığa bağlı erken ölüm riskinin artmasıyla ilişkili olduğunu buldular.Kardiyovasküler hastalık alt tipleri arasında, yiyeceklerine sıklıkla tuz ekleyen bireylerin, koroner kalp hastalığına değil, inme nedeniyle erken ölüm riskinde artış olduğu görüldü.
Özellikle, daha yüksek miktarda meyve ve sebze tüketen kişiler arasında, yemeklere daha sık tuz eklenmesi, erken ölüm riskinin artmasıyla ilişkili değildi.Bu sonuçlar, meyve ve sebzeler gibi potasyum açısından zengin gıdaların tüketilmesinin, gıdalara tuz eklenmesinin ölüm üzerindeki etkilerini azaltabileceğini düşündürmektedir.
sınırlamalar
Dr.Warwick Üniversitesi'nde kardiyovasküler tıp ve epidemiyoloji profesörü olan Francesco Cappuccio, yemek pişirirken eklenen tuzun masaya eklenen tuzdan daha önemli bir rol oynayabileceğini belirtti.
"Tuz alımı, sofradaki yiyeceklere eklenen tuzun (burada tahmini), pişirme sırasında yiyeceklere eklenen tuzun (burada ölçülmemiştir) ve en önemlisi, üretilen yiyeceklerde gizlenen tuzun ve evin dışında yenen yiyeceklerin sonucudur. toplam alımın %75'ini aşıyor"Dr.Cappuccio dedi.
“Yiyeceklere tuz ekleme sıklığı, bir bireyin uzun vadeli tuz tercihini yansıtır, kanıtlarla desteklenmeyen bir efsanedir. Avustralya'da yapılan rastgele denemeler, tuz mahzeni kullanımının çoğunun yemeğin tadına bakmadan 'önce' tamamlandığını ve delik boyutu küçültülürse daha az tuz eklendiğini, bu da sofradaki tuz mahzeninin kullanımının tuzla ilgisi olmadığını gösterir. lezzet tercihi.”Dr.Kapuço eklendi.
"Ayrıca, ekmek gibi yaygın olarak tüketilen gıdaların tuz içeriği zaman içinde kademeli olarak azaltılırsa (yani haftada veya ayda %10), tüketiciler tarafından herhangi bir tuzluluk tespiti yapılmadan bir tuz azaltımı sağlanabilir" dedi.
Dr.Cappuccio, tuz alımını azaltmak için davranışları değiştirmeye yönelik farkındalık kampanyalarının kısa süreli olumlu etkileri olduğunu kaydetti.Gıdaların tuz içeriğini azaltmak için endüstrileri düzenlemek, nüfusta tuz alımını azaltmak için daha etkili bir yol olabilir.
Ayrıca, bu çalışma sadece sofrada tuz kullanımı ile ölüm oranı arasında bir ilişki olduğunu göstermekte ve nedensellik kurmamaktadır.
Dr.İsviçre Bern Üniversitesi Tıp Profesörü Franz Messerli şunları söyledi: “Hiç/nadiren tuz eklemeyenler ile her zaman yapanlar arasındaki 24 saatlik sodyum alımı farkı, 0.17 g veya %4'ten daha azdır. Bu kadar önemsiz bir miktarın, kardiyovasküler mortalite veya yaşam beklentisi bir yana, kan basıncı üzerinde herhangi bir etkisi olması pek olası değildir.”
“Yiyeceklerine düzenli olarak tuz ekleyen kişilerin, diyetlerinde sağlıkla ilgili hususları yaygın bir şekilde göz ardı ettiğini ileri sürüyorum. Bu çalışma katılımcıları, yiyeceklerine tuz koymayanlara göre sürekli olarak daha fazla kırmızı et, işlenmiş et, daha az balık, daha az meyve ve sebze tükettiler.Dr.Messerili açıkladı.