Geçtiğimiz 10 yıl boyunca, Yunan siyasetçilerin Selanik'e yaptıkları kısa yıllık ziyaretler, hükümetteki kişilere sık sık büyük bir meydan okuma sundular. İktidardakiler, tanıdık yapıların ve rutinlerin çerçevesiyle Atina'da kalırken, mesajını ve sunmak istedikleri imajı kontrol edebilirler. Bununla birlikte, Selanik'te yıllık buluşma, gazetecilerin tüm haber medyasından ve her türden göstericiyle doğrudan temas kurmasını sağlayarak onları kaçınmayı istedikleri soruları yanıtlamaya zorluyor.
Geçmişte Selanik gezisi, hükümetler için bir zafer turu oluşturdu ve onlara, Yunanistan'ın “ortak-sermayesi” olarak adlandırılan şeyin sakinleri ile iktidardaki görkemini paylaşmanın yüce bir şovunu sunmalarını sağladı. Fakat hükümetler skandalın boğazına girdiklerinde ya da ekonomik, sosyal ve politik sorunlar ezici hale geldiğinde, Selanik’te kaçınılmaz atanma hükümetin yolunda bir buz dağı gibiydi. Dış denetim altında hükümetler Selanik'te ilan ettikleri ekonomi politikalarında iyilik yapamadıklarında, muhalefet partileri, hükümetin nüfusun tüm sektörlerine vahşi vaatler vererek yaptıkları herhangi bir şeyi zayıflatmakta özgürdü.
Muhalefetin lideri olarak Tsipras, önceki hükümetlerin savunmasızlığını ve Selanik'in minber gücünün gücünü kullanmıştır. Bu onu partneri Panos Kammenos ile birlikte iktidara getirdi. Geçmişte hükümet politikalarına karşı gösterilerin ön safındaydı; Son üç yıldır başbakan olarak gösterilerden kaçınmak ve politikalarını savunmak zorunda kaldı. Bunu vurgulamak, geniş bir hükümet toleransına sahip olan anarşist grubun bile, Selanik'te hükümetin politikalarını kınayan bir olayı sahnelediği gerçeğidir. Tsipras'ın şehre yaptığı son ziyaretlerinden hoşlanmadığı açıkça görülüyor. Ancak bu yıl, ülkedeki kurtarma anlaşmalarıyla ilgili “çıkış” hakkında övünebilir ve iddialı bir paketler paketi sunabilir. Yerel, Avrupa ve ulusal seçimlerden önce bu son Uluslararası Fuarı olduğunu görüyoruz. Tsipras'ın geçmişi, partinin çıkarlarını ülke geneline yerleştirmek için kolay yolu seçeceğine işaret ediyor.