Genel Bakış
En yumuşak huylu çocuklar bile ara sıra hayal kırıklığı ve itaatsizlik patlamaları yaşarlar. Ancak otorite figürlerine karşı sürekli bir öfke, meydan okuma ve intikam modeli, muhalif meydan okuyan bozukluğun (ODD) bir işareti olabilir.
ODD, otoriteye karşı meydan okuma ve öfke ile sonuçlanan davranışsal bir bozukluktur. Bir kişinin işini, okulunu ve sosyal yaşamını etkileyebilir.
ODD arasında etkiler Yüzde 1 ve 16 okul çağındaki çocukların. Erkeklerde kızlardan daha yaygındır. Birçok çocuk, 6 ila 8 yaşları arasında ODD semptomları göstermeye başlar. ODD ayrıca yetişkinlerde de görülür. Çocuk olarak teşhis edilmeyen ODD'li yetişkinler genellikle teşhis edilmez.
ODD en yaygın olarak çocukları ve ergenleri etkiler. ODD semptomları şunları içerir:
Bu semptomların hiçbiri tek başına ODD'ye işaret etmez. En az altı aylık bir süre boyunca ortaya çıkan birden fazla semptomun bir modeli olması gerekir.
Çocuklar ve yetişkinler arasındaki ODD semptomlarında bazı örtüşmeler vardır. ODD'li yetişkinlerdeki semptomlar şunları içerir:
Bozukluğun yetişkinlerde teşhis edilmesi genellikle zordur çünkü semptomların çoğu antisosyal davranışlar, madde bağımlılığı ve diğer bozukluklar.
ODD'nin kanıtlanmış bir nedeni yoktur, ancak olası nedenleri belirlemeye yardımcı olabilecek teoriler vardır. Çevresel, biyolojik ve psikolojik faktörlerin bir kombinasyonunun ODD'ye neden olduğu düşünülmektedir. Örneğin, geçmişi olan ailelerde daha yaygındır. dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB).
Bir teori, ODD'nin çocuklar yeni yürümeye başladığında gelişmeye başlayabileceğini öne sürüyor, çünkü ODD'li çocuklar ve ergenler, oldukça tipik olan yeni yürümeye başlayan çocuk davranışları sergiliyor. Bu teori aynı zamanda çocuğun veya ergenin duygusal olarak bağlı oldukları ebeveyn veya otorite figürlerinden bağımsız olmaya çabaladığını da ileri sürer.
ODD'nin bazı otorite figürlerinin ve ebeveynlerin kullandığı olumsuz pekiştirme yöntemlerini yansıtan öğrenilmiş davranışların bir sonucu olarak gelişmesi de mümkündür. Bu, özellikle çocuğun dikkat çekmek için kötü davranışlar kullanması durumunda geçerlidir. Diğer durumlarda, çocuk bir ebeveynden olumsuz davranışlar alabilir.
Diğer olası nedenler şunları içerir:
Eğitimli bir psikiyatrist veya psikolog, ODD'li çocukları ve yetişkinleri teşhis edebilir. DSM-5 olarak bilinen Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı, ODD tanısı koymak için gereken üç ana faktörü özetlemektedir:
Bir kişi, en az altı ay süren öfkeli veya sinirli ruh hallerine, tartışmacı veya meydan okuyan davranışlara veya kinci davranışlara sahip olmalıdır. Bu süre zarfında, herhangi bir kategoriden aşağıdaki davranışlardan en az dördünü göstermeleri gerekir.
Bu semptomlardan en az biri, kardeş olmayan biriyle birlikte gösterilmelidir. Kategoriler ve semptomlar şunları içerir:
Kızgın veya sinirli ruh hali, aşağıdakiler gibi semptomları içerir:
Tartışmacı veya meydan okuyan davranış, aşağıdakiler gibi semptomları içerir:
Kindarlık
Bir profesyonelin aradığı ikinci şey, davranıştaki bozukluğun kişideki veya yakın sosyal çevresindeki sıkıntıyla ilişkili olup olmadığıdır. Yıkıcı davranış, sosyal yaşamları, eğitimleri veya meslekleri gibi önemli alanları olumsuz etkileyebilir.
Teşhis için, davranışlar yalnızca aşağıdakileri içeren bölümler sırasında ortaya çıkamaz:
DSM-5 ayrıca bir önem derecesine sahiptir. ODD teşhisi şunlar olabilir:
ODD'li kişiler için erken tedavi çok önemlidir. Tedavi edilmeyen ODD'ye sahip gençler ve yetişkinler, depresyon ve madde bağımlılığı risklerini artırdı. Amerikan Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Akademisi. Tedavi seçenekleri şunları içerebilir:
Bireysel bilişsel davranışçı terapi: Bir psikolog, çocukla birlikte çalışarak şunları iyileştirir:
Ayrıca potansiyel katkıda bulunan faktörleri de belirleyebilirler.
Aile Terapisi: Bir psikolog, değişiklik yapmak için tüm aile ile birlikte çalışacaktır. Bu, ebeveynlerin destek bulmasına ve çocuklarının ODD ile başa çıkma stratejilerini öğrenmesine yardımcı olabilir.
Ebeveyn-çocuk etkileşim terapisi(PCIT): Terapistler, çocuklarıyla etkileşimde bulunurken ebeveynlere koçluk yapacak. Ebeveynler daha etkili ebeveynlik tekniklerini öğrenebilirler.
Akran grupları: Çocuk, sosyal becerilerini ve diğer çocuklarla ilişkilerini nasıl geliştireceğini öğrenebilir.
İlaçlar: Bunlar, ODD'nin nedenlerini tedavi etmeye yardımcı olabilir. depresyon veya DEHB. Bununla birlikte, ODD'nin kendisini tedavi etmek için belirli bir ilaç yoktur.
Ebeveynler, çocuklarının ODD'yi yönetmesine şu yollarla yardımcı olabilir:
ODD'li yetişkinler, bozukluklarını şu şekilde yönetebilirler:
ODD'li çocuklar tarafından meydan okunanlar sadece ebeveynler değil. Bazen çocuk ebeveyne karşı davranabilir, ancak okuldaki öğretmenlere kötü davranabilir. Öğretmenler, ODD'li öğrencilere öğretmek için aşağıdaki stratejileri kullanabilir:
Davranış bozukluğu ile muhalif meydan okuma bozukluğu arasındaki fark nedir?
Karşıt olma karşı gelme bozukluğu, davranış bozukluğunun (CD) gelişimi için bir risk faktörüdür. Davranış bozukluğuyla ilişkili tanı kriterleri, genellikle ODD ile ilişkili kriterlerden daha ciddi kabul edilir. CD, hırsızlık, insanlara veya hayvanlara karşı saldırgan davranışlar ve hatta mülke zarar verme gibi otoriteye veya kinci davranışlara meydan okumaktan daha ciddi ihlaller içerir. CD'li kişilerin ihlal ettiği kurallar oldukça ciddi olabilir. Bu koşulla ilişkili davranışlar da yasa dışı olabilir ve bu genellikle ODD için geçerli değildir.Timothy J. Legg, PhD, CRNPCevaplar tıp uzmanlarımızın fikirlerini temsil eder. Tüm içerik kesinlikle bilgilendirme amaçlıdır ve tıbbi tavsiye olarak değerlendirilmemelidir.