boygenius’un “the record” un açılış cümlesi, albüm için bir tez cümlesi olarak ikiye katlanıyor: “Bana sahip olduğun her şeyi ver / Alabildiğimi alacağım / Hikayeni duymak ve onun bir parçası olmak istiyorum”. ‘Without You Without Them’de Phoebe Bridgers, Julien Baker ve Lucy Dacus samimi bir ricayı uyumlu hale getiriyor, sesleri tamamlayıcı koro tonlarına bürünerek zamansız bir Amerikan halk şarkısı biçimini alıyor: unutulmaz, güzel ve delici bir şekilde savunmasız. Böyle bir şarkıyla bir albüme başlamak için son derece dürüst olmalısınız, derinden biliDizihk ve başkalarıyla da bu derinlikte tanışmak istediğinizi kabul etmelisiniz, ancak ‘kayıt’ın da kanıtladığı gibi, cesaret erkek dahilerin sürü halinde sahip olduğu bir şeydir.
- DAHA FAZLA OKUYUN: Boygenius – ‘Boygenius’ EP incelemesi
Süper grup, kendi adını taşıyan ilk EP’lerinin sürpriz bir şekilde yayınlanmasından iki yıl sonra, 2020’de ‘rekor’ üzerinde çalışmaya başladı. O zamandan beri, üçlü kendi müziklerini yapmak ve turnelere çıkmakla meşgul, kendilerini nesli belirleyen söz yazarları olarak konumlandırıyor, Grammy adaylıkları, yüksek profilli işbirlikleri ve yol boyunca akranlarının saygısını topluyor. Bununla birlikte, Bridgers’ın eleştirmenlerce beğenilen ikinci albümü ‘Punisher’ çıktıktan sadece bir hafta sonra, bir şekilde grubu yeniden bir araya getirme, demoları paylaşma, sorular sorma ve bireysel şarkı yazımını ve müzikal eğilimlerini yeni bir şeye dönüştürme fikriyle flört etmek için zaman buldular. . Onlar, tuzlarına değer ve birlikte çalışırken ekstra güçler kazanan bir süper gruptur.
İlk dört şarkı solo yazımdan geldi, ancak farklı tarzlarına şık girişler olarak çalışıyorlar. Baker, eşlik eden notlara göre grubun “daha hastalıklı rifflere” sahip olması için bir araç olarak oynak ve düzensiz “20 $” getirdi. “Bu kötü bir fikir ve ben tamamen bununla ilgiliyim” tehdit etmeden önce uğultulu bir riffin ortasında şarkı söylüyor, “uyandığında ben yine gitmiş olacağım”. Bridgers ve Dacus bir araya geldiğinde, Baker’ın çabalarının etrafında bir duygu duvarı ve hassas sesler oluşur.
Bridgers için bu, “Emily I’m Sorry” idi, melankolik aşk şarkılarına olan eğilimini gösteren yavaş yavaş tıngırdayan ve tekrarlayan özürleri. Ve sonra Dacus’un ilişkiler üzerine keskin gözlemlerle gelen ‘True Blue’su: “Kim olduğunu bilmediğin zaman / Ortalıkta dolaşıp öğrenirsin” şarkı söylüyor, sonunda çözüyor “Bu kadar iyi tanınmak iyi hissettiriyor / Kendimden sakladığım gibi senden saklanamıyorum.” Dacus o kadar çok duyguyla yazıyor ki canını yakıyor; Bridgers alaycıdan içtenliğe gidip gelir; Baker’ın delici vokalleri, en ironik repliği bile samimi hissettiriyor. Her gencin ayrı sanatsal amaçları olabilir, ancak yetenekleri sizi tam da canınızı acıtan yerden vurmak için birleşir.
Malibu’nun Shangri-La stüdyolarında kaydedilen üçlü, günde 10 saatten yararlandı ve bir ay boyunca LP’yi bir araya getirdi, sırayla satırlar yazıp değişiklikler yaparak, birbirlerinin nevrozu ve mükemmeliyetçiliğinin albümün ifadelerine ve sesine rehberlik etmesine izin verdi. Sonuç, Bridgers, Dacus ve Baker’ın kaleme aldığı en bozulmamış şarkı yazarlarından bazıları oldu. Akustik ‘Leonard Cohen’, arkadaşlıklarının iç işleyişine, ışığın içeri girmesine izin veren çatlaklara, “abaza şiir yazmak” hakkındaki şakalara ışık tutuyor. Küstah ve esprili ‘Satanist’, koşulsuz ilişkilerin sınırlarına odaklanıyor, nihilizm veya satanizm anlaşmayı bozuyor mu, yoksa arkadaşım olarak sen de katılır mısın diye merak ediyor.
Grup, ‘rekor’un yalın anlarında parlıyor, ancak en parlak başarılarından biri, ‘Not Strong Enough’un katmanları, aranjmanları ve vokallerinde yarı yolda geliyor. İlk başta tipik bir indie aşk şarkısı gibi sallanıyor, ancak yolun sonuna doğru, üçlü “”her zaman bir melek asla bir tanrı değil” ahenk içinde, ardından yürek burkan, çatırdayan bir ses “Neden olduğumu / Bu şekilde olduğumu bilmiyorum”. Ustaca şeyler.
Bu çıkış, tamamen görülmenize izin verdiğinizde neler olabileceğinin muhteşem bir kanıtı. Albümdeki 12 parçanın her biri kişisel kayıtlarından birine sığabilirdi, ancak birlikte çalışmaları daha parlak, daha cesur bir varoluş kazanıyor ve aynı anda hem bireysel hem de birlikte parlamalarını sağlıyor. Bridgers, Dacus ve Baker, sanatsal ve işbirliği içinde birbirlerini tanımanın sıkıcı işini yaptılar ve sonra öğrendiklerini dünyaya aktardılar. Şimdi biz dinleyiciler olarak faydalanıyoruz.
Detaylar
- Yayın tarihi: 31 Mart 2023
- plak şirketi: Interscope Kayıtları
Boygenius sonrası – ‘The Record’ incelemesi: umduğumuz anlık klasik ilk olarak NME’de çıktı.