Aaron Douglas Kimdir?
Aaron Douglas Kimdir?
AFRİKALI-AMERİKALI RESSAM VE GRAFIK SANATÇISI
Doğum: 26 Mayıs 1899 – Topeka, Kansas
Ölüm: 2 Şubat 1979 – Nashville, Tennessee
Aaron Douglas’ın Biyografisi
Aaron Douglas, Kansas, Topeka’da oldukça büyük, gururlu ve politik olarak aktif bir Afro-Amerikan topluluğunda doğdu.Babası fırıncı olarak çalıştı ve ailesinin çok fazla parası yokken, ebeveynleri eğitimin önemini vurguladı ve oğullarına iyimserlik ve özgüven duygusu aşılamayı amaçladı.Douglas’ın annesi Elizabeth, oğluyla paylaştığı bir tutku olan suluboya çizmekten ve boyamaktan keyif aldı.Hayatının başlarında, bir sanatçı olmak istediğine karar verdi.
Aaron 1917’de Topeka Lisesi’nden mezun olduktan sonra, Douglas üniversiteye gitmek istedi.Ancak öğrenim ücretini karşılayamadı.Kısa bir süre Detroit’te Cadillac fabrikasında çalışan bir arkadaşıyla doğuya gitmeye karar verdi. Daha sonra, fabrikada her zaman en kötü, en kirli işler verilen ırkçılık ve ayrımcılığın hedefi olduğunu hatırladı. Boş zamanlarında Detroit Sanat Müzesi’nde akşam sanat derslerine katıldı.
Douglas, 1922’de Güzel Sanatlar Lisans derecesini aldığı Lincoln, Nebraska Üniversitesi’ne devam etti.Üniversitede geçirdiği süre boyunca garson olarak da çalıştı ve Üniversite Sanat Kulübü’nün aktif bir üyesiydi.
Mezun olduktan sonra Douglas, Kansas City, Missouri’deki Lincoln Lisesi’nde iki yıl (1922-1923) geçirdi (burada çizim, resim, şablon ve batik dersleri verdi). Ayrıca Sanat Kulübüne akıl hocalığı yaptı ve okuldaki sadece iki siyah öğretmenden biriydi.Kansas City için “Burada yaşayamam. Burada büyüyemem.Bu dünya böyle değil. Olabileceğime inandığım gibi olmaya çalışabileceğim başka yerler de var.Renk kısıtlamalarının küçük rahatsızlıklarından kurtulabiliyorum. Geçimimi sağlamak için yerleri süpürmem gerekse bile gitmem gerekiyor.” Haziran 1925’te New York’a taşınma hayalini gerçekleştirdi.Douglas, Harlem’deki gelişen sanat ve kültür sahnesine hızla daldı ve “Çok fazla insan var.ilk defa gördüğüm şeyler, çok fazla izlenim alıyordum.Biri, tamamen siyah olan büyük bir şehir görmekti, baştan sona siyahların her şeyden sorumlu olduğu gerçeğinden etkilendiniz ve burada siyah bir şehir vardı ve işte sonunda merkezi olacak bir durum vardı.”
Douglas, gelişinden kısa bir süre sonra, Romantik ve Kızılderililerin ve Afrikalı Amerikalıların portrelerini idealize etmesiyle tanınan Alman doğumlu sanatçı/illüstratör Winold Reiss ile çalışmak için bir burs kazandı.Reiss’in çalışması aynı zamanda Alman halk kağıt kesiği ( scherenschnitt ) gibi popüler ve ticari kaynaklardan da Douglas’ın çalışmalarını etkileyecek bir etki yarattı. Reis ayrıca Douglas’ı sanatsal ilham için Afrika mirasına yönelmeye teşvik etti.
Douglas kısa süre sonra zarif, ritmik silüetler ile karakterize edilen kendine özgü stilini geliştirdi.İlk illüstrasyon işlerini National Urban League dergisi The Crisis ve National Association for the Advancement Colored People dergisi Opportunity içindi.Bu ilk çalışmalarında, marjinalleştirilmiş insanların mücadelelerinin güçlü imajlarını yarattı. Çizimleriyle birçok ödül kazandı.Daha sonra, filozof Alain LeRoy Locke’un son derece etkili eseri The New Negro’nun (1925) bir antolojisini göstermek için bir iş aldı.Bu kitabın başarısı, diğer Harlem Rönesans yazarlarından illüstrasyon taleplerine yol açtı.Harper’s gibi popüler dergiler için de illüstrasyonlar yaptı.
1926’da Douglas, Fire!! Romancı Wallace Thurman ile birlikte Genç siyahi Sanatçılara Adanan Üç Aylık Bir Dergi . Derginin amacı “kendimizi özgürce ve bağımsız olarak beyaz ya da siyahi, yaşlı kafaların müdahalesi olmadan – ifade etmek” ve “geçmişin eski, ölü geleneksel siyah-beyaz fikirlerinin çoğunu yakmak … genç siyahi yazarların ve sanatçıların varlığı ve bize yayın için bir çıkış noktası sağlıyor.” Bir dizi tartışmalı konuyu ele aldı ve Harlem Rönesansı içindeki birçok kişi tarafından klişeleri ve yerel dili teşvik ettiği için kınandı.Hem Siyah hem de Beyaz izleyiciler tarafından kötü eleştiriler alan sadece bir baskı yayımladı.
18 Haziran 1926’da Douglas bir öğretmen olan Alta Sawyer ile evlendi.İkisi 1917’de tanışmışlardı, ancak Sawyer liseden mezun olduktan hemen sonra başka bir adamla evlenmişti.1923-1925 yılları arasında hala evliyken, Douglas ile düzenli olarak yazışmaya başladı. Sonunda ilk kocasından 1925’te boşandı. Ani vefatından on yıl sonra, 1968’de konuşan Douglas, “hayatımdaki en dinamik güç, ilham kaynağım, cesaretlendirmem oldu” dedi. Çift, Harlem’deki Edgecombe Caddesi’nde yaşıyordu.
1928’de Douglas, önde gelen bir New York cerrahının dul eşi Charlotte Mason adlı zengin bir yetmişliden mali destek aldı.Mason, Afro-Amerikalıları daha “ilkel” ve bu nedenle ilkel ve manevi olarak görmesine rağmen, Harlem Rönesansı’nın bir dizi sanatçı ve yazarına destek verdi.Ancak Douglas da dahil olmak üzere ondan yararlananların birçoğunu rahatsız etti. Douglas’a sanat eğitiminin doğal içgüdüleri üzerinde zararlı bir etkisi olduğuna inandığını söylediğinde, ilişkilerini sonlandırdı.
Ayrıca 1928’de Douglas ve diğer sanatçı Gwendolyn Bennett, Dr. Albert C. Barnes’ın Merion, Pennsylvania’daki modern ve Afrika sanatı koleksiyonunda çalışmak için burs aldı.Bir doktor ve ilaç mucidi olan Barnes, aynı zamanda hevesli bir sanat koleksiyoncusuydu. Başta Mali, Fildişi Sahili, Gabon ve Kongo olmak üzere 120’den fazla Afrika sanatı eserinden oluşan etkileyici bir koleksiyon topladı.Barnes’ın koleksiyonunda tören maskeleri ve içki kapları ve mobilyalar gibi ev eşyaları vardı. Bu eserleri etnografik meraktan ziyade sanat eseri olarak sunması o zamanlar için alışılmadıktı.
1930’larda, Douglas’ın kariyeri Harlem Rönesansının önde gelen bir üyesi olarak ivme kazanmaya başladı.1930’da Douglas, Nashville’deki Fisk Üniversitesi’nde sanatçı olarak görev yaptı ve burada Cravath Memorial Kütüphanesi için bir duvar resmi döngüsü boyamakla görevlendirildi. (Daha sonra Fisk’e dönecek ve fakültesinin uzun süreli bir üyesi olacaktı.)
Ertesi yıl, Academie Scandinave’de okuduğu Paris’e gitti ve heykeltıraş Charles Despiau ve Fauvist ressam Othon Friesz ile arkadaş oldu.Temmuz 1932’de New York’a döndü ve Harlem’in Sugar Hill bölgesine taşındı.
1935’te Douglas, heykeltıraş Augusta Savage, ressam, heykeltıraş, illüstratör ve muralist Charles Alston, muralist Elba Lightfoot ve yazar Arthur Schomburg ile birlikte Harlem Artists Guild’in kurulmasına yardımcı oldu ve ilk başkanı oldu. (Sonraki üyeler arasında Romare Bearden , Gwendolyn Bennett ve Norman Lewis vardı .) Lonca genç Afrikalı-Amerikalı sanatçıları desteklemeyi ve teşvik etmeyi amaçladı, özellikle ırkçılık da dahil olmak üzere Afrikalı-Amerikalı topluluğun karşı karşıya olduğu sorunların kamuoyu tarafından anlaşılmasını geliştirecek çalışmalara odaklandı.İşsizlik ve yoksulluk.Lonca ayrıca , Afrikalı-Amerikalı sanatçılar için fırsatları iyileştirmesi için İş İlerleme İdaresi’ne başarılı bir şekilde baskı yaptı.
Douglas, Harlem Rönesansında (1918-1937) merkezi bir figür olarak bilinmeye başladı.Bu sanatsal ve edebi hareket, sivil hakları teşvik etmek için ulusal örgütlerin kurulduğu, Afrikalı-Amerikalılar için sosyoekonomik fırsatların iyileştirilmesi için çaba sarf edilen ve sanatçıların Afrikalı-Amerikalı mirasını tanımlamak ve tasvir etmek için çalıştığı daha büyük “Yeni Zenci” hareketinin bir parçasıydı.Kendileri için kültür, basmakalıp ırkçı temsillere karşı bir anlatı sunuyor.Bu hareket, birbirine yakın birçok faktörün bir sonucu olarak ortaya çıktı.Beyaz egemenliğine ve ırksal şiddete karşı misilleme, Afrikalı-Amerikalıların kırsal alanlardan şehir merkezlerine kitlesel göçü ve katılan Afrikalı Amerikalılar adına artan militanlığın yanı sıra ulusal gurur.
1937’de Douglas, Güney’deki tarihsel olarak Siyah kolejlere seyahat etmek için Julius Rosenwald Vakfı bursu aldı.Vakıf, servetini Sears, Roebuck & Company’nin bir parçası, başkanı ve CEO’su olarak kazanan Chicagolu işadamı Julius Rosenwald tarafından 1917’de kurulmuştu.Rosenwald, Güney’deki Siyah öğrenciler için 5.000’den fazla okulun inşasını finanse etti ve ayrıca yüzlerce Afrikalı-Amerikalı sanatçı, yazar ve akademisyene burs sağladı. 1938’de Douglas, bu kez Haiti, Dominik Cumhuriyeti ve Virgin Adaları’nda resim yapmak için ikinci bir Rosenwald Bursu kazandı.
1939’da Fisk Üniversitesi’nin ilk Afrikalı-Amerikalı başkanı Charles S. Johnson, Douglas’ı üniversitedeki sanat bölümünü geliştirmeye davet etti.Douglas, 1966’da emekli olana kadar bölüm başkanı olarak görev yaptı.Bu kapasitede daha iyi hizmet verebilmek için Douglas, Columbia Üniversitesi’ndeki (New York) Teacher’s College’a kaydoldu ve 1944’te Sanat Eğitimi alanında Yüksek Lisans derecesini aldı.Ayrıca Carl Van’ın kurulmasına da yardımcı oldu. Vechten Gallery’de kuruldu ve Winold Reiss ve Alfred Stieglitz’in çalışmaları da dahil olmak üzere koleksiyonu için önemli parçaların elde edilmesinde etkili oldu.. Sanatçı ve profesör Sharif Bey, Douglas’ın “ırksal boyun eğdirmeye meydan okuyan ağlar ve sergi programları aracılığıyla öğrenme fırsatlarını genişleterek büyüterek Güney’deki bu sanat eğitimi çağında derin bir etkisi olduğunu” iddia ediyor.
Hayatının bu sonraki bölümünde, Douglas, Fisk Üniversitesi’nde çalıştığı Nashville’de ve New York’ta ikili konutları sürdürdü, böylece düzenli olarak derslere ve sergilere katılabildi. Douglas, başkalarını eğitmenin yanı sıra, 1955’te Brooklyn Museum Sanat Okulu’nda baskıresim ve emaye üzerine kurslara kaydolarak yetişkinliğe kadar aktif bir öğrenci olmaya devam etti.
1963’te Başkan John F. Kennedy, Douglas’ı Kurtuluş Bildirgesi’nin yüzüncü yıl kutlamalarına katılmak üzere Beyaz Saray’a davet etti.1973’te, emekli olduktan yedi yıl sonra, Fisk Üniversitesi’nden fahri doktora unvanı aldı. Ölümüne kadar misafir ders vermeye devam etti.
Douglas 2 Şubat 1979’da pulmoner emboliden öldü.Aaron Douglas’ın Kısa Bir Kariyer Değerlendirmesi
Douglas bazen “Siyah Amerikan sanatının babası” olarak anılır, çünkü o, nesiller boyu Afrikalı-Amerikalı sanatçıların kültürlerini ve kimliklerini kendi şartlarına göre sunmak ve savaşmak için kullanacakları sanatsal bir kelime dağarcığının geliştirilmesinde merkezi bir figürdü.Afrikalı Amerikalıların popüler, ırkçı tasvirleri. Douglas bu kelime dağarcığını modernist ve Afrika unsurlarının birleşiminden geliştirdi. Sanat tarihi profesörü David C. Driskell, “Afrika sanatının ikonografisini alan ve ona Siyah Amerikan kültürüne kolayca kabul edilen bir bakış açısı kazandıran kişinin Douglas olduğunu söyledi. Onun teorisi, Afrika’nın atalarının sanatlarının alakalı, anlamlı ve üstün olduğuydu. hepsi mirasımızın bir parçası ve onları kendimizi yansıtmak için kullanmalıyız.” Benzer şekilde, yazar Alain Locke, Douglas’ı “
Douglas’ın üslup unsurları, çalışmalarında Siyah kimliğini doğrulamayı amaçlayan diğer Afrikalı-Amerikalı (ve Afrikalı-Kanadalı) sanatçıları etkileyecektir.Örneğin, onun cesur, katı renk alanlarını kullanması, yazılı basından öğrendiği bir strateji ve Afrikalı-Amerikalı tarihini erişilebilir kılmaya olan ilgisi, Harlem Rönesansı ressamı Jacob Lawrence’ın çalışmalarında ve Douglas’ın çalışmalarında görülebilir. kendi öğrencim, Viola Burley Leak. Farklı bir Afrikalı-Amerikalı sanatsal ifade biçimi yaratma arzusu, 1960’ların ve 1970’lerin AfriCOBRA sanatçılarını etkiledi. Siluetleri ve kağıt kesiklerini kullanımı, çalışmalarında ırkçılık ve Siyah mücadelesi konularını da tasvir etmeyi amaçlamıştır.