Kediler sadece insanlarla iletişim kurmak için miyavlar, diğer memelilerle ve hatta diğer kedilerle iletişim kurmak için değil; her evcil kedi, sahibiyle birlikte kendi dilini geliştirir.
Kediniz, ona söylediğinizde onun adını tanır, kullandığınız bu kelimenin kişisel olarak kendisine adanmış bir aksanı var.
Öte yandan, bir adın ne olduğu kavramını anlayıp anlamadığını da bilmiyoruz. Ayrıca, çeşitli davranışlarla ilgili diğer sesleri, özellikle yemek yemeyi işaret eden sesleri de tanımlar.
Kediler, sizinle iletişim kurmak için yüzlerce seslendirme kullanabilir (Köpeklerde on tane vardır), bunun yanı sıra üzerinde çalışılan pek çok hareket vardır, örneğin:
Yavaşça göz kırpmak, size olan güveni göstermek anlamına gelir.
Mırlamak bir mutluluk belirtisidir, bir teşekkür şeklidir. Kedi ve sahibinin kaslarını gevşettiğine inanılır.
Bacağınıza saldırmak, can sıkıntısı veya açlığın bir işaretidir.
Islık sesi, yaydığı saldırganlığın aksine, korkunun koruyucu bir sesidir.
Kuyruğunu bırakmak onların hoşnutsuzluğunun işaretidir. Ne kadar hızlı salınırsa, o kadar streslidir.
Licher, sizinle yakın bir bağ oluşturmak için doğrudan hizmet eder.
Yüzünü ovuşturmak onun bölgesini işaretlemeye yarar, kendi içinde onun bölgesi olarak kabul edilebilirsin.
Dudaklarını kıvırmak çoğunlukla diğer kedilerin kıyafetlerindeki kokusundan kaynaklanır. Bu, onları sakinleştirme etkisine sahip feromonları almalarını sağlar. Kediniz başka bir yere gittiğinizi bildiğini ifade etmek için kullanabilir.
Flehmen: "Üst dudağı kıvırmak" anlamına gelen Almanca sözcük, memelilere, kedigillere, atlara, bazı geviş getiren hayvanlara vb. özgü bir tutumdur. Bu tutuma flehmen denir ve vomeronazal organı harekete geçirir.