Rahim İçi Yapışıklık ve Tedavisi
Rahim içi yapışıklık, duvarların birbirine yapışmasına neden olan uterusun iç duvarları arasında yara dokusu oluştuğunda oluşur. Rahim içi yapışıklık genellikle histerosalpingogram (HSG) adı verilen röntgen prosedürü denir. Rahim içi yapışıklık histeroskop genellikle intrauterin yapışıklıkları gidermek için kullanılır. Laparoskopi, histeroskopi sırasında uterus yüzeyinin perfore edilmesini önlemek için de yapılabilir.
Uterin yapışıklıkların orijinal ciddiyeti, tedaviden sonra üreme potansiyelini belirler.
Rahim içi yapışıklık nedir?
Rahim içi yapışıklık, duvarların birbirine yapışmasına neden olan uterusun iç duvarları arasında yara dokusu oluştuğunda oluşur. İntrauterin adezyonlar sıklıkla uterus boşluğuna travma sonrası gebelik sonlanması veya düşük, doğumdan sonra aşırı uterin kanama veya diğer jinekolojik koşullar için yapılan dilasyon ve küretaj (D & C) gibi durumlarda ortaya çıkar. Diğer nedenler, polipler veya fibroidler veya endometrit (rahim astarının enfeksiyonu) gibi dokuları çıkartan ayaktan ameliyatlardan kaynaklı olabilir.
Rahim içi yapışıklık uterin fibroidlere veya endometrial poliplere göre daha farklıdır ve farklı şekilde tedavi edilir. Yapışıklıkları olan kadınlar herhangi bir semptom yaşamayabilir ve bazı kadınlar sadece menstruasyon döngüsünden yoksun, hafif veya seyrek görülebilirler. Uterin yapışıklıkların daha belirgin etkileri gebe veya tekrarlayan düşükler yetersizliği olabilir. Daha seyrek durumlarda menstrüel akış adezyonlarla engellenebilir, bu da pelvik ağrıya veya dismenoreye (ağrılı menstrüel periyotlara) neden olabilir.
Rahim içi yapışıklık, rahim ağzında rahim boynunu pompalamak için serviksten yerleştirilen küçük bir kateter kullanan histerosalpingogram (HSG) adlı bir röntgen prosedürü yaygın olarak teşhis edilir. Uterin boşluğa tuz çözeltisinin yerleştirildiği ve ultrason uygulanan tuzlu ultrasonografide yapışıklıklar tespit edilebilir. Bir histeroskopi, aynı ameliyat sırasında intrauterin adezyonları teşhis edebilir ve çıkarabilir veya kesebilir.
Rahimde yapışıklık tedavi edilmezse
Yüksek çözünürlüklü ultrasonografi histeroskopi ile birlikte kullanıldığında özellikle faydalıdır ve uterusun delinmesini önlemek için de kullanılabilir. Şiddetli durumlarda rahim yapışıklıklarını başarıyla tedavi etmek için birden fazla işlem gerekebilir. Ayrıca, adezyonların tekrar oluşmasını önlemek için hastaya hormonlar veya NSAIDS (nonsteroidal antienflamatuar ilaçlar) verilebilir ve bazen cerrah, duvarları tutmak için birkaç gün veya haftalar boyunca rahim içerisinde yapısal bir plastik kateter yerleştirilmesini önerebilir İyileşme gerçekleşirken ayrılırlar.
Rahim yapışıklığı sonrası hamilelik
Hafif ila orta derecede rahim içi yapışıklık çıkarılan hastaların, yüzde 70 ila 80 arasında tam dönem gebelik başarı oranları bulunur ve menstruel disfonksiyon genellikle hafifletilir. İntrauterin yapışıklıklar şiddetli veya endometrial astara aşırı hasar verirse, tedaviden sonra tam süreli gebelik başarı oranları yalnızca yüzde 20 ila yüzde 40 arasında değişir. Histeroskopi tedavisine yanıt vermeyen geniş endometrium hasarına sahip kadınlar için gebelik sağlamak için en iyi veya tek seçenek gebelik taşıyıcı kullanmaktır.
İntrauterin adezyonlar veya intrauterin sineşi, uterus boşluğunda skar dokusunun geliştiği bir durumdur. İntrauterin adezyonlara semptomların eşlik ettiği (örn. Infertilite, amenore) Asherman sendromu olarak da adlandırılır. Yapışıklık oluşumu derecesi ve yapışıklıkların uterus kavitesinin konturuna etkisi büyük ölçüde değişir. Minimal hastalıkla birlikte ince doku bantları rahim boşluğunun yüzeyleri arasında gerilirken şiddetli hastalık kavite tamamen obliterasyon ile karakterize edilir ve rahim duvarının ön duvarı posterior duvara yapışıktır. Bunlar menstrüel akışını engelleyebilir veya gebelik veya gebeliğe müdahale edebilir.