Bu haftanın tandasını milonga gecelerinde de sıklıkla çaldığımız Pedro Laurenz orkestrasının milonga eserlerinden hazırladık. Laurenz orkestrasına vokalde Martin ve Alberto Podestá’nın eşlik ettiği şarkıların tamamını “Grandes del Tango 26” adlı albümden seçtik. Keyifle dinlemeniz dileğiyle;
1. Pedro Laurenz / Martin Podestá – La Vida Es Un Milonga (1941)
2. Pedro Laurenz / Alberto Podestá – El Criollito Oriental (1944)
3. Pedro Laurenz / Alberto Podestá – Yo Soy de San Telmo (1943)
Pedro Laurenz hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;
10.10.1902-7.7.1972 tarihleri arasında yaşamış, bandoneónist, besteci ve orkestra şefidir. Asıl adı Pedro Blanco Acosta olan sanatçının kullandığı Laurenz soyismi annesinin ilk eşinin soyismidir. 20. yüzyılın başlarında hızla büyümekte olan Buenos Aires’te doğan Pedro, çocukluk yıllarını Villa Crespo adı verilen mahallede geçirdi. Çok renkli bir sosyal çevre içerisinde, İspanyol, İtalyan, Yahudi, Arap ve Türklerin oluşturduğu, “compadritos” ve “malevos” adı verilen sert adamların bulunduğu bir ortamda büyüdü. Bu mahalle “conventillo” adı verilen, 1 ya da 2 katlı, birkaç odalı, insanların kalabalık ve kötü şartlar içinde yaşadığı evleriyle ünlü bir bölgeydi.
Daha çocuk yaşlarda keman dersleri alan Pedro, 15 yaşında Montevideo’da yaşıyorken, kardeşleri Félix ve Eustaquio’nun ihtiyacı nedeniyle bir bandoneón aldı. İlk başarılı performanslarını daha sonraları çok ünlü birer keman sanatçısı olan Edgardo Donato ve Roberto Zerrillo’nun da bulunduğu, artık adı unutulmuş piyanist Luis Casanovas’ın önderliğindeki bir orkestrada gerçekleştirmiştir. Ayrıca ünlü bandoneónist Eduardo Arolas’ın orkestrasında da çalmıştır. 1920 yılında Buenos Aires’e dönen Laurenz, burada ilk iş olarak piyanist Roberto Goyheneche’nin orkestrasına katılmış ve bu orkestrayla 1922 yılının Aralık ayında Radio Cultura’nın açılışında performans sergilemiştir.
Kariyerinin en büyük adımı, 1925 yılında daha sonraları tango müziğine devrimci değişiklikler getiren keman sanatçısı Julio de Caro’nun sextetine katılması olmuştur. Bu sextetteki diğer bandoneón sanatçısı Pedro Maffia ile tango tarihinin en dikkat çekici ikilisini oluşturup “Julián”, “Buen Amigo” ve “Sonsa” adlı eserleri Víctor şirketi için kaydetti. 1926 yılında anlaşmazlıklar nedeniyle Maffia orkestradan ayrılınca Laurenz birinci bandoneónist oldu.
Julio de Caro ile geçen şöhretli yıllar sonrasında, enstrümantal tangonun yeni bir stil gerektirdiğini düşünen Laurenz, 1934 yılında kendi orkestrasını kurdu. Julio de Caro ile çalıştığı yıllarda da onu destekleyen Armando Blasco’yu orkestrasına katan Laurenz, 1937 yılında Víctor şirketi için “Arrabal” adlı tango eserinin kaydını gerçekleştirmiştir. Bu eser bazı müzik bilimcileri tarafından tangonun altın çağının başlangıcı olarak kabul edilmektedir.
Tango müzik tarihinde önemli bir kişilik olan Laurenz, her iki elini de yetenekli bir şekilde kullanabilen, performanslarında enerjik ve şiddetli bir stile sahip, mükemmel soundu ve tekniğiyle gerçekten çok iyi bir bandoneón sanatçısıydı. Bir performans okulunun kurucusu da olan Laurenz, “Mala Junta”, “Orgullo Criollo”, “Amurado”, “Berretín”, “Milonga de Mis Amores” ve “Mal de Amores” adlı ünlü eserlerin bestecisidir.