Asil aurası vücudundan taşan adam yüzünde bir gülümseme ile Kiral'e baktı. "Ülkenizin şansı adına sizi kutluyorum, İmparator Kiral."
Adamdan hissedilebilen kıskançlık duygusuna rağmen Kiral sakin ve rahat bir tavırla yanıtladı. "Yüce Kralın bize gösterdiği nimet sadece. Dilerseniz Antik Kalıntıya girme zamanı gelene kadar dinlenebileceğiniz alana götürsün görevlim sizi, İmparator Eugene."
Eugene gülümsemesini sürdürürken Karmela'ya kısa bir bakış attı. Arkadasında duran beş adam da Karmela'ya yüzlerindeki tuhaf ifadelerle bakıyordu. Karmela kötü bir gülümseme oluşturdu. "Beni bu kadar çok mu izlemek istiyorsunuz?"
Karmela'nın kibirli sözlerine Eugene'nin arkasında duran adamlardan biri hiddetlenerek bağıracakken Eugene onu durdurdu. Karmela bu zamana kadar Agira İmparatorluğunu birçok sefer engellemişti. Eğer Martia ülkesi onun gibi birine sahip olmasaydı, kesinlikle kendilerini en güçlü ülke olarak ilan edebilirlerdi. Ama şimdi Karmela ve takımının varlığı ile hangi ülke en güçlü kesin bir şey söylenemiyordu.
"Dinlenme alanına geçelim. Öğrencilerin kalıntıya girmeden önce biraz zihin durumlarını ayarlamaları lazım."
Adam Eugene'nin sözleri ile sessiz kaldı ve dediğini yaptı. Agira imparatorluğu grubu dinlenme alanına gidince Kiral, Karmela'ya bakarak iç çekti. Kendisini hiç geri tutmuyordu.
Mely ve Ersa da gelen grubun öğrencilerine baktıklarında içlerinde ilgi çeken iki kişi vardı. Kalıplı duruşa sahip on dört yaşlarında, siyah saçlarını arkada toplamış sert bir yüz ifadesine sahip erkek ve aynı yaşlarda görünen siyah saçları omzuna gelen güzel bir kız.
Erkek hiç çekinmeden uzun mızrağını yere saplamış diğerlerine bir şeyler anlatıyor, kız ile arada fikir alışverişinde bulunuyordu.
"Oradaki ikisi Prens Hadley ve Prenses Wanda. Yaş gruplarının en yeteneklileri. Prens kılıçtan farklı olarak mızrak kullanıyor ve savaş gücünün dehşet verici olduğunu duymuştum.
Sürpriz bir at olmazsa kalıntıya girecek öğrenciler arasından en güçlü olanları o ikisi olmalı."
Ersa ikiliyi süzerken mırıldandı. "En güçlü iki kişi." Daha sonra Mely'e döndü. "Kalıntıda gücümüz değil de yeteneğimiz test edileceğinden bizim için sıkıntı olacağını sanmıyorum."
Mely, Ersa'nın sözlerini mantıklı buldu. Eğer onların yaşlarında olsaydılar, onlar kadar güçlü ya da daha güçlü olacaklarını düşünüyordu.
Fazla süre geçmeden gökyüzünde beliren başka bir grup ile gözler yeniden gökyüzüne çevrildi. Bu sefer gelen Rela İmparatorluğunun grubuydu. Gruba önülük eden çift ile grup aşağıya indi ve Kiral'i selamladı. "Geç kalmadık diye umuyorum."
Kiral gülümseme ile yanıtladı. "Hayır, zamanında geldiniz İmparator Orien. Görevlinin sizi dinlenme alanınıza yönlendirmenize izin verin lütfen."
Orien, başıyla onayladıktan sonra Karmela'ya kısa süreli bir bakış verdi sonrasında ülkesinin insanları ile ayrıldı. Ülkesinin öğrenciler grubu da liderleri gibi görünen bir erkek öğrencinin arkasından takip ediyordu.
Antik kalıntıya girilmesine az kaldığında Kiral biraz endişeli ses tonu ile Karmela'ya dönerek sordu. "Herkes geldi. Kalıntıya girmeye ise otuz dakikadan az kaldı. Ülkemizin öğrencileri nerede kaldı Karmela?"
"Bu konu ile ilgilenen Shaw olduğundan dolayı biraz geç gelme ihtimalleri var ama sıkıntı çıkacağını düşünmüyorum."
Kiral, Shaw ismini duyunca iç çekti. "O aptal, böyle önemli bir görevde tembellik ediyor."
Zaman daha da ilerlediğinde Martia ülkesi hariç, herkes heyecanlanmaya başlamıştı. On beş dakikadan az süre kalmasına rağmen hala öğrenciler ortalıkta yoktu. Karmela harekete geçmeyi düşündüğünde Martia ülkesinin öğrencilerinin varlığını hissetti ve durdu.
Kısa süre sonra gökyüzünde şuana kadar gelen tüm gruplardan daha kalabalık bir kafile göründü. Başlarında beyaz kıyafetler içinde uykulu gözlerle uçan bir adam ve yanında da Alfa vardı.
Tüm ilgi kendilerine yöneldiğinde kafile Karmela ve Kiral'in önüne indi. Gözlerinin önünde uçuşan dağınık saçları ve tembel duruşu ile beyaz kıyafetli adam Karmela'nın önüne geldiğinde karşılaştığı ölümcül bakışlarla hızla duruşunu düzeltti. "Shaw."
Karmela'nın kendisinin adını sakin bir tonda söylemesine rağmen Shaw vücudunun titremesine karşı koyamadı. Masum bir gülümseme ile Karmela'ya baktı ve gözlerini kırpmasıile aynı anda Karmela'dan uzağa koşmaya başladı.
Herkes şaşkınlıkla bu tuhaf sahneyi izlerken Karmela, Shaw'ı yakalamakla uğraşmadı. "Alfa, grubu düzene koy. Kalıntıya girilmesine beş dakika civarında süre kaldı."
Alfa, Karmela'nın emrine uyarak grubu kendi dinlenme alanlarına götürdü.
Mely ve Ersa öğrencilere baktıklarında içlerinde tanıdık yüzler gördüler. Abril, Kayra, Barris, Abel, Nel ve arkadaşları...
Grubun başında kibirli bir tavırla yürüyen keskin auralı birkaç kişi duruyordu. Bazıları Mavi Bulut Akademisinden olsa da geneli birinci sıradaki akademidendi. Grubun ilgisini kısa bir anlığına Mely ve Ersa çekse de Antik Kalıntıya girecekleri durumu çok fazla heyecan verici olduğundan fazla ilgilenmediler.
"Ersa." Karmela'nın kendisine seslenmesi ile Ersa babasına döndü. Karmela, Ersa gitmeden onunla konuşmak istiyordu. Ersa babasının niyetini anladı ve yanına gitti.
Karmela oğluna derin bir iç çekiş ile baktı. Antik Kalıntı da nöbet geçirdiğinde ona yardım edemeyecekti. Bu nedenle ne olacağını hiç bilmiyordu orada. Bu da onu çok korkutuyordu. "Kalıntının içinde nöbet geçireceğin zaman iyi saklan ve kendini tehlikeye atma. Nöbetten sonra vücudun normal kondisyonuna geri dönmeden de yolculuğuna devam etme. Sen buraya dönünce siyah madde ile alakalı bir çözüm bulabiliriz. Sadece sağ salim buraya dön, tamam mı?"
Ersa başını sallayarak onayladı. "Tamam baba." Antik Kalıntı da onu engelleyen en büyük etken nöbet olacaktı. Bu konuda babasının dediği gibi çok dikkatli olmalıydı.
Ersa, Karmela ile konuşurken tüm gruplardaki öğrenciler kalıntının girişine toplanmaya başlayınca babasına sarıldı. Ardından arkada kendilerini izleyen annesi ve kız kardeşinin yanına gitti. Ela çok mutlu olsa da gözleri yaşarmıştı.
Alvina abisine sarıldıktan sonra sıkıca oğluna sarıldı. "Dikkatli ol oğlum."
Ersa da annesinin kokusunu içine işlemek istercesine annesine sarıldı. Karmaşa içindeki duygularını bastıran bir ilaç gibiydi annesinin kokusu. "Merak etme anne. Oğlun çok güçlü biri olarak yanına dönecek."
Ersa gülümseme eşliğinde annesinden ayrıldı ve son kez kız kardeşine baktı. "Ben gelene kadar anne ve babaya iyi bak tamam mı Alvina?"
Alvina biraz üzüntülü bir ifadeyle yanıtladı. "Mmm."
Ersa ailesi ile vedalaşmasının ardından kalıntının girişine döndü. Yavaş ama emin adımlarla girişte bekleyen öğrencilerin arasına katıldı. Birkaç saniye sonra kapının şeffaf bir parıltı yayması ile öğrenciler kalıntıya girmeye başladı.
Ersa da uzun süre boyunca çektiği acılardan sonra kendisine yardımcı olabileceğini düşündüğü yere yüzündeki tebessüm ile ilerledi. Uzun bir bekleyişin ardından burada kendisini çağıran bir şey varmış gibi hissediyordu. Girişe ulaştığında şeffaf enerji Ersa'yı içine çekti ve denge yüzüğünün parıltısı ile Ersa'yı derinliklerine aldı. Ersa tüm vücuduna yayılan çekim ile gözlerini kapattı ve kendisini antik kalıntıya teslim etti.
Not: Artık yavaş yavaş asıl olaylara geliyoruz. Bundan sonra bir değişiklik yapmayı düşünüyorum. Bölüm yayımlama aralığını arttırırken bölümleri daha uzun tutacağım. Bir süre bunu deneyelim böyle daha iyi olursa bu şekilde ilerleriz.