Carl Joachim Friedrich Kimdir ?
Carl Joachim Friedrich Kimdir ?
Doğum tarihi: 5 Haziran 1901, Leipzig, Almanya
Ölüm tarihi ve yeri: 19 Eylül 1984, Lexington, Massachusetts, ABD
Carl Joachim Friedrich Biyografi
Carl Joachim Friedrich (1901-1984), hukuk ve anayasacılık üzerine yazıları onu İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin önde gelen Amerikan siyaset teorisyenlerinden biri yapan Alman doğumlu bir eğitimciydi.
Carl Joachim Friedrich, 5 Haziran 1901’de Napolyon ordularının ilk önemli yenilgisinin yaşandığı Almanya’nın Liepzig kentinde doğdu. Birkaç üniversiteye gitti, doktorasını Heidelberg’den aldı ve hemen Harvard Üniversitesi’nde siyaset teorisyeni olarak seçkin bir kariyere başladı. 1971’de emekli olana kadar Harvard’da ders verdi, ancak 1950’lerde Heidelberg’de ve emekli olduktan sonra Colby College, Duke Üniversitesi ve Büyük Britanya’daki Manchester Üniversitesi de dahil olmak üzere çeşitli diğer okullarda ders verdi.
Öğretmenliği ve yazarlığına ek olarak, Friedrich bir dizi önemli danışmanlık pozisyonunda da görev yaptı. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra, o zamanlar Batı Almanya’nın askeri valisi olan General Lucius Clay’e, Nazilerden arındırma, Amerikalı profesörlerin yeni açılan Alman üniversitelerini ziyareti, Batı Alman toprak sahipleri için anayasaların yazılması konularında tavsiyelerde bulundu.(veya eyaletler) ve Federal Almanya Cumhuriyeti için 1949 Bonn Anayasası’nın hazırlanması. Bu anayasa, Batı Almanya halkına demokrasiyi geri getirdi. Daha sonra, 1950’lerde, Porto Riko Topluluğu’nda danışman olarak görev yaptı ve orada yarı özerk bir hükümetin yeniden düzenlenmesine yardımcı oldu. Ardından Avrupa Kurucu Meclisine danışmanlık yaptı ve 1962’de Amerikan Siyaset Bilimi Derneği’nin başkanı olarak görev yaptı.
Friedrich, bir zamanlar Barok Çağı üzerine bir kitap yazarken, çok çeşitli konularda yazdı. Zamanının çoğunu geçirdi ve en çok siyaset teorisi üzerine yazılarıyla tanındı. Bir anlamda, çalışmasını sınıflandırmak zordur, çünkü totaliterliğin tüm biçimlerine şiddetle karşı çıkmasına rağmen, Batılı sanayileşmiş ülkelerde uygulandığı şekliyle liberal demokrasinin potansiyel aşırılıklarından da şüphe duyuyordu. Kişisel özgürlüğü en üst düzeye çıkarmaya çalışacak bir siyasi toplumun reddine ilişkin ünlü ifadesi ile tanınıyordu. “Çoğu insanın birçok şeyi diğer insanlara bırakmaktan çok memnun olduğunu” savundu ve bu nedenle, demokratik toplumların herkesi siyasi olarak kendi yollarını denemeye teşvik etmemesi gerektiği sonucuna vardı.
Bu çekincelere rağmen, Friedrich yine de demokrasi fikrini güçlü bir şekilde destekledi ve özellikle, genellikle dizginsiz bir vatandaşlık ile hükümetlerin uyguladığı politikalar arasına güçlü kurumlar yerleştiren anayasal bir demokrasinin değerini savundu. Sonuç olarak Friedrich, herhangi bir demokrasinin liderlerini seçebilmesinin, halkın işlerini düzenli bir şekilde yerine getirebilmesinin ve vatandaşların veya aşırılıklardan kamu görevi sahipleri.
Friedrich’in demokrasi, hukuk, anayasacılık ve adalet gibi konulardaki görüşleri, tarih ve bu tür fikirlerin evrimi konusundaki kapsamlı çalışmasının yanı sıra demokrasinin başarısız olduğu ülkelerde neyin yanlış gittiğine dair derin anlayışının sonucuydu. Önyargıları vardı, halkın bir popüler lidere güvenmesine ya da demokratik hükümetin anahtarı olarak siyasi partiler gibi kitlesel kurumlara aşırı güvenmesine çok az faydası vardı. Nasyonal Sosyalistlerin ve Adolf Hitler’in anavatanı Almanya’daki yükselişinin Friedrich’in görüşleri üzerinde kesinlikle büyük etkisi oldu.
Friedrich güç, topluluk, özgürlük ve otorite gibi konularda kapsamlı yazılar yazmasına rağmen, ana temaları olarak her zaman demokrasi, hukuk ve anayasacılık konularına geri döndü. Artan sayıda ulus devletin demokrasiyi güvence altına alacak anayasaları kabul edeceğinden umutluydu ve “dünya hukuk topluluğu” olarak adlandırdığı şeye ortaya çıkan ihtiyaç hakkında kapsamlı bir şekilde yazdı. Totalitarizm üzerine çalışması, Sovyet bloğunda uygulanan komünizmin Hitler’in faşizmiyle benzerliklerini vurguladı. Komünizmi açıkça dünya barışı ve düzenine bir tehdit olarak tanımladı.
Bununla birlikte, daha pratik siyaset teorilerinin yanı sıra Friedrich, büyük modern çağ filozofları hakkında da kapsamlı bir şekilde yazdı. Spesifik olarak, bilgi teorileri ve insanların bir şeyler hakkında nasıl düşündükleri hakkında yazdı. Kant’ın insanların bilgisiyle ilgili şüpheciliğinin sadece doğru olmadığını, aynı zamanda çok fazla anladıklarını düşünenlerin kibri üzerinde değerli bir fren görevi gördüğünü öne sürerek Immanuel Kant’ın felsefesini onayladı. Hegel’in her şeyi kapsayan bilgi teorilerinin totaliter siyasi hareketleri haklı çıkaran doğru nihai içgörü duygusuna izin verdiğini hissederek GWF Hegel’in felsefesini onaylamadı. Bir keresinde Hegel’in “savaşın ve ulusal otoriter devletin filozofu” olduğunu yazmıştı.
Hegel’i, farklı gözlemcilerden kaynaklandıkları için farklı bakış açılarını içeren bir bilgi teorisi benimsemekle de eleştirdi. Yine bu konuda Kant’la hemfikirdi, Kant farklı gözlemcilerin bakış açısındaki farklılığın felsefenin en yüksek sorularının evrensel olarak anlaşılmasını engellediğini savunuyordu. Friedrich ayrıca, Hegel’in felsefi sorular üzerindeki “görececi” konumunun kabul edilmesinin, kaçınılmaz olarak, evrensel ahlaki ve yasal ilkelerin kabulünü baltalayacak bir etik göreciliğe yol açacağından korkuyordu. Bazı yazarlar Friedrich’in Hegel yorumlarına şiddetle karşı çıksalar da, Friedrich’in Onun bilgi ve felsefe hakkındaki görüşleri, yasal ve demokratik değerlerin totaliterlik ve adaletsizliğe karşı zafer kazanmasına yönelik samimi arzusuyla yakından ilişkiliydi. Friedrich, 19 Eylül 1984’te Massachusetts, Lexington’da öldü.