Devlet Güvenlik Kuvvetleri Özel Kuvvetlerine, Beyaz Saray'a fırtına ile gelmeleri emredildi. "Alfa" ve "Vympel" komutanları Cumhurbaşkanı Boris Yeltsin'in emrini yerine getirmeyi reddetti
Sovyetler Birliği'nde yaşayan, soyut olarak "iç savaş" kavramını algıladık. Filmlerde görülen kitapları okuyun. Doğal olarak, oyuncular tarafından oynanan belli bir yazar veya yönetmen tarafından sunulan biçimde. Ama ilk elden görmek için gözlerinin içine bak - bu gerekli değildi.
Moskova’nın “sıcak sonbahar” yılındaki olayları 1993, küçük bir ölçüde de olsa, bir iç savaşın ülke ve insanlar için nasıl bir felaket olduğunu anlamayı mümkün kıldı. Zalim ve kanlı çatışma. Hiçbir yere giden yol.
Dürüst olmak gerekirse, bunu ruhtan çıkarabilirim: Yılın 4 A Grubu kıdemli memurları tarafından verilen karar, yılın 1993'inin son derece zor ve dramatik durumundaki tek doğru karardı. Kelimenin tam anlamıyla jiletin kenarında yürüdük.
Boris Yeltsin'in emrini “Alfa” ve “Flama” yerine getirin ve sadece iş yaptığımız kömürleşmiş Beyaz Saray'ı elde etmeyeceğiz. tanklar doğrudan ateş değil, aynı zamanda parlamento üyeleri ve önde gelen Rus politikacılar da dahil olmak üzere yüzlerce ölü. Ülkemizin sonuçları ölümcül ve öngörülemez olacaktır.
Kaderde, muhtemelen, herkes şartlar altında, belki de tüm yaşamının ana, temel seçimini yapmak gerektiğinde, yolun bir çatalıdır. Yıllar ve olur ve onlarca yıl derin derinliğini açığa vurmadan yaşayabilir - ve yalnızca kritik test anlarında bir insanın gerçekte ne olduğu çok net bir şekilde ortaya çıkar. Bir kişi, takım veya ülke.
Moskova sokaklarındaki bu veba benzeri Ekim ayında, bazı Rus vatandaşları diğerlerini öldürdü. Ağustos ayında, Başkan Yeltsin'in muhalefet için "sıcak bir sonbahar" düzenlemeyi tehdit ettiğini ve bu şekilde öne çıktığını hatırlatmama izin verin. Söz verdiğim gibi. Daha sonra göstericilerle şiddetli çatışmalara ve silahlı çatışmalara "yerel iç savaş" denir. Güzel "kitap" tanımı, özünde gerçek.
Böylece tarihçi yazar, böylece siyaset bilimcisi söyleyecektir. Ancak, bu etkinliklere doğrudan katılanlar olan ülkeler, “gerçek” politikacıların meseleyi dünyayla çözeme konusundaki isteksizlikleri için ülke tarafından ödenen yüksek insani fiyatları her zaman hatırlayacaktır.
Başkan'ın emri, bunu vurgulamak istiyorum, icra edildi ama kendi yolumda. Bizden muhalefetten kan istediler ama biz cezalandırmadık. Ancak, memnun değildi ve Sovyetler Evi'nin savunucuları arasında şöyle dedi: “Alfa halkın tarafını tutacak cesarete sahip değildi. Onların uygulayıcıları olmadıkları için teşekkür ederim ... ”Bu, elbette, aşırı bir bakış açısı.
Birliğin çöküşünden kurtulan Rus toplumunun kendisinde bir birlik yoktu, ardından Yegor Gaidar ve liberal ekibinin şok terapisi: bazıları B.N. Yeltsin’in boğazında yırtı, diğerleri Başkan Yardımcısı A.Rutsky’yi savundu.
1700 insanlar hakkında, 10 tanklar ve 20 zırhlı personel taşıyıcıları saldırıya katıldı: mürettebatın beş bölümden görevlendirilmesi gerekiyordu, tüm birliğin yaklaşık yarısı subay ya da küçük komutan personeldi
Ve insanlar? Bu zamanda insanlarımız günlük yaşamın ebedi prensibine bağlı kaldı: benim kulübe kenarında. Kimseyi kınamak ya da haklı çıkarmak istemiyorum ... Belki de, bizi tam ölçekli bir iç savaştan ve ülkenin “kırmızı” ve “beyaz” bölgelere çöküşünden kurtaran bir durumdu.
Ardından, her biri devletin gelişme vektörünü kendi yöntemiyle belirlediğini iddia eden iki savaşta ölümcül mücadelede çarpışıldı. Her zamanki gibi, sıradan vatandaşlar aynı anda acı çektiler, hiçbir şey talep etmiyorlardı, ancak barikatların zıt taraflarında olan kaderi ya da görevi yerine getirme arzusuyla.
Ve yine de, yirmi yıl sonra, çeşitli mağdurlar aranıyor: 150 insanlarından neredeyse üç bine kadar, ancak her durumda, politikacıların sorumsuz ve cezai eylemlerinin rehinleri haline gelen vatandaşlarımız hakkında konuşuyoruz. Ölülere sonsuz hafıza.
YELTSİN'E GECE ÇAĞRISI
Güvenlik Bakanlığı personelinin ruh hali, memurların Rusya parlamentosunun destekçilerine karşı operasyona katılmak istememeleriydi. Bu yüzden bu konuda bir çağrı beklemek uzun sürmedi. 4 saat 30 dakika sipariş aldı - "Alpha" ve "Vympel" komutanları (dahil olmak üzere, bölüm başkanlarına kadar) acilen cumhurbaşkanına geldi.
Olayların Yeltsin’in iç çemberinde nasıl ortaya çıktığı ve bu konuşmanın ne kadar ciddi bir şekilde ortaya çıktığı hakkında bir yıl sonra “Başkan Notları” kitabından öğrendim.
Yeltsin, “Sabahleyin yaklaşık beş,” diye hatırladı, “Ana Güvenlik Müdürlüğü şefleri Mihail Barukov ve ilk yardımcısı, cumhurbaşkanının güvenlik şefi Alexander Korzhakov, yanıma geldi ve benden Alfa ve Vympel özel gruplarının subaylarıyla görüşmemi istedi. Tonlarından bir şeyin yanlış olduğunu anladım. Ama hiçbir şeyi netleştirmedi, hemen söyledi: Onlarla buluşacak zamanım yok, belirli bir görevi var, bırakmalarını sağlayın. Barsukov başını salladı. Dışarı çıktılar. Yarım saat kadar sürdü ve Mihail İvanoviç yine gelmeme izin istedi. Ofise girdiğinde, dedi ki: “Boris Nikolayevich, size yalvarıyorum, onlarla görüşmeliyim, tüm grupla değil, en azından birimlerin komutanlarıyla, üst düzey subaylarla. Endişeli çocuklar, hala böyle bir görev. Ne de olsa ikinci kez Beyaz Saray'a gönderiliyor ... ”
Ağustos ayında 1991, Acil Durum Komitesi organizatörleri kan dökmekten korkuyorlardı. Ekim ayında, 1993, Boris Yeltsin ve meslektaşları aşırı önlemler almaya karar verdi
Kremlin harap bir karınca yuvası gibi görünüyordu. Bu tür durumlarda her zaman olduğu gibi, bindirmeler olmadan değildi: İlk Kolordu'ya gittiğimizde, başkanlık görevlileri ve onların milletvekilleri tarafından Kremlin muhafızlarından karşılandık ve koltuklarını çıkardılar ve Yeltsin'den ricada bulundular.
- Boşuna büyüdük. Oraya gitmelisin, ”dedi geri dönen memurlardan biri.
4 ekim sabahının erken saatlerinde toplantı odasına götürüldük: oval bir masa (arkasında kimse yoktu), güvenlik güçleri komutanlarının oturduğu duvarlar boyunca sandalye sıraları. İnsanlar, uzun ve anlamsız bir bekleyişle tükenmiş, kenardaydılar. Monosillabik kopyalarla sınırlı olan kimse birbiriyle konuşmadı.
Kenarına oturdum ve beklemeye hazırlandım. Birkaç dakika geçti. Barsukov ve Korzhakov salondan cumhurbaşkanının resepsiyonuna geçti. Harekete geçtiğinde Barsukov "Vympel" komutanını attı:
- Dmitry, başkana rapor edeceksin.
On dakika daha sürdü. Sessiz kalınlaşmıştı. Son olarak, resepsiyon eşiğinde cumhurbaşkanı göründü. 1992 yazında A Grubu saha üssüne gelenlerden farklı biriydi. Yorgun, gri. Suskun. Kapalı ve temkinli olduğu hissedildi.
Ne de olsa, yalnızca karar verilen devletin kaderi değil aynı zamanda kaderiydi.
- Yoldaş başkan! Gerasimov, “Vympel” ve “Alpha” memurları emrinizde toplandı ”dedi.
Yeltsin masada oturdu. Çok kısaca konuştu.
“Uzay” alanlarındaki “sonlandırıcılar”, herhangi bir siparişi vermeye hazır, ruhsuz robotlar değildi
- Ülke zor, gergin bir durum geliştirdi. Bununla durmak zorundasın. Beyaz Saray'da bir darbe yapmayı amaçlayan bir çete kuruldu. Beyaz Saray'ı serbest bırakmak gerekiyor. Onu bu insanlardan kurtarmalıyız. Beyaz Saray'ı zorla temizlemeye karar verdim. Birimleriniz buna katılmalı. Başkanın emrini takip eder misiniz?
Cevap, “Sessiz, ürkütücü, seçkin bir Başkanlık askeri biriminin açıklanamaz sessizliği” diye hatırlıyordu.
Yeltsin bir dakika durakladı ve soruyu farklı bir şekilde sordu, baskıyla:
- iyi O zaman sizden farklı bir şekilde soracağım: başkanın emrini yerine getirmeyi reddediyor musunuz?
Buna karşılık, yine sessizlik ...
En başta belirttiğim gibi, sıklıkla yaşamda seçimler yapmak zorundayız. Sonuçta, hayat, İyiyle Kötülük, vicdan ve kötülük arasındaki sabit (kuşkusuz, her zaman açık değildir) bir seçimdir. Ben politikacı değilim ve asla olmak istemedim. Bununla birlikte, benim için emir, yemin eden herhangi bir askeri erkeğe göre, yasa gücüne sahiptir. O tartışılmaz, gerçekleştirilir. Fakat insanları, milletvekillerini ve basit vatandaşları öldürmek için - bütün sözlü kabukları reddedersek, o zaman tam olarak bu görevi yapmak üzere görevlendirildi, - Alpha ve Vympel görevlileri bunu yapamadı. Teröristleri etkisiz hale getirmek için “basit” bir operasyondan bahsediyor olsaydık, hiçbir soru sormazdık, itirazımız olmazdı. İşte oldukça başka bir konu oldu.
Daha sonra, Yeltsin şöyle hatırladı: “Etrafına hepsine baktım - kocaman, güçlü, güzel. Hoşçakal demeden kapıya gittim, Alfa'nın komutanı Barsukov ve Zaitsev'e emrin yerine getirilmesi gerektiğini söyledim. ”
“Bir GRUP STORMDA İSTEMEZ”
Bir zamanlar sansasyonel A. V. Korzhakov kitabında “Boris Yeltsin: şafaktan karanlığa” “Alfa” ve “Vympel” pozisyonları kasıtlı olarak önyargılı bir biçimde sunulmuştur. Bazı gerçekler saptırılmış veya ters çevrilmiş. Örneğin bu, Cumhurbaşkanlığı Güvenlik Hizmetinin eski başkanı kitabında rapor edilir.
"Biraz ışık alarmlı Barsukov'u çaldı:
- Dinle, Sanya, Alpha komutanları bana geldi. Grubun saldırıya devam etmek istemediğini söylüyorlar. Memurlar karıştı, bazıları olan her şeyin anayasaya aykırı olduğuna inanıyor. Emri yerine getirmek için Anayasa Mahkemesi'nin görüşüne ihtiyaçları var (...)
Barsukov ve ben Alfa bölümlerinin komutanlarını Güvenlik Konseyi Odasında toplamaya karar verdik - Başkanın şahsen onlarla konuşmasına izin verdik.
Askerlerince Beyaz Saray'a yaklaşımlar üzerine inşa edilmiş barikatların karşısındaki askerler-askerler
Boris Nikolayevich'i uyandırmak zorunda kaldım. Tıraş etmesini ve daha taze görünmesini istedim - sonuçta gece zordu. Komutan'a Başkan'ı salona yönlendirmesi talimatını verdikten sonra oraya önceden geldi.
Yaklaşık kırk memur toplandı. Onlarla daha önce tanışmıştım. Her zaman çok güleryüzlü, misafirperver, şimdi bu kaslı adamlar bana kaşlarını çatıyor, kasvetli ve dikkatli görünüyordu. “Alfistler” in şüpheleri ile boğulduğunu biliyordum, ama herkes onları yüksek sesle ifade etmekten korkuyordu.
Yakında başkan salona geldi. "Alfa" nın komutanı emretti:
- Yoldaşlar, memurlar!
Yeltsin meraklı bir bakışla etrafa baktı:
- Yoldaşlar, lütfen oturun.
Barsukov, Yeltsin'i grubun havası hakkında önceden uyardı. Boris Nikolayevich kısa bir konuşma yaptı. Fakat bu sert ses önce komutanlara sordu:
- Başkanın emrini takip eder misiniz?
Buna karşılık, korkutucu bir sessizlik.
Yeltsin'in üç dakikalık konuşmasının özü şuydu:
- Emri yerine getirmelisin. Ve kendinize şüphe ile acı çekmeyin. Hiçbir misilleme yapılmaz.
Kısa bir monolog söyleyen Başkan, geri çekildi. Ruh hali ekşi oldu (...)
Daha sonra, yılın 1993 etkinliklerine katılanları ödüllendiren Yeltsin, hiçbir şekilde Genel Barsukov'dan bahsetmedi - zayıf liderlik nedeniyle belirsizce lider olan Alpha'nın olduğuna inandı. Mihail İvanoviç'in bu konuda hiçbir suçu olmamasına rağmen. Özel birim birkaç ay boyunca ona bağlıydı ve Barsukov memurlar arasındaki psikolojik iklimi tamamen değiştiremedi (...)
Başkan’ın konuşmasının sert tonu memurlara coşku getirmedi. Boris Nikolayevich'e güvenle yakmadılar ve taş yüzleriyle oturdular (...)
Zaitsev bu durumda beni çok üzdü ... "
Bay Korzhakov için “kötü bir psikolojik iklim” olan birimin özü, “A” Grubu görevlilerinin halklarının infazcılarına dönüşmesine izin vermeyen ahlaki yönelimi idi.
Bu arada, sonuna kadar kesin olmak gerekirse, sonunda, General Barsukov sayesinde Alpha çözülmedi. Kimse bunun hakkında hiçbir şey yazmadı, ancak ünitenin dağılmasına karşı çıkan kişi oydu ve bir noktada iddiaları Yeltsin tarafından kabul edilmediğinde istifası hakkında bir rapor bile yazdı.
ALFA TALKS'I SUNAR
Sovyetler Evi yakınında, General Barsukov bana sadece “A” grubunun personelini kurma emrini verdi. Çalışanları bir arabada inşa ettim. Konyushkovskaya sokağında oldu. Mihail İvanoviç bizimle konuştu ve ondan duymasını beklediğim şeyi söyledi:
“Şimdi cumhurbaşkanına yardım etmeliyiz, bu sorunu çözmesine yardım etmeliyiz” dedi.
Adamlar sessizdi, sistem hareket etmiyordu.
Mikhail İvanoviç, “Herkesten sözlerimi anlamalarını istiyorum” dedi. “Ya Beyaz Saray'a girip emri yerine getir, ya da birimi dağıtmak ve silahsızlandırmak için bir emir imzalamak zorunda kalacağım.”
Ancak şunu düşündüm: “Üniteyi şimdi kim silahsızlandıracak?”
Barsukov şimdi üç zırhlı personel gemisinin uyacağını söyledi.
- Hazırlan, kim Beyaz Saray'a keşif için onlarla gitmeye hazır.
Her üç savaş aracında da gönüllüler bulundu. Öne gel. Ve bundan önce, F. Dzerzhinsky'den sonra atanan bölümün genel müdürü Albay V. V. Rakitin bana yaklaştı, birbirimizi tanıdık ve radyo istasyonunu yönlendirdi:
- Gennady Nikolaevich, operasyonun genel merkezinin dalgasına ayarlandı.
Benim çağrı imzamı - "128" i ve ayrıca BMP'nin pano numaralarını aradı.
Birinde BMP Teğmen Albay Vladimir Keleksaev'i sürdü. Bir grup çalışanıyla Beyaz Saray'ın merkezi girişinden, Ukrayna Otelinden geldi ve görevini yaptı. İkinci BMP - İgor Finogenov, Yuri Torshin ve Gennady Sergeyev Beyaz Saray'ın arkasına girdiler ve durumu incelemeye başladılar. 50-100 metreler bir yerde, her şey Savunma Bakanlığı'nın iç birlikleri ve askerleri tarafından engellendi.
Devlet güvenliği özel kuvvetleri çalışanları Beyaz Saray'a taşınıyor. Ekim 4 Yılın 1993
Bir süre sonra Gennady Sergeev bir keskin nişancı tarafından vurularak öldürüldü. Daha sonra, otopsi yapan patolog, böyle ciddi bir yarayla yedi dakika boyunca nasıl yaşayabileceğini şaşırttı. Amaçlı bir vuruş veya ölümcül bir bilmece olsun, bilinmiyor.
Ünitemizin, bundan sonraki sonuçlarla ilgili bir saldırıda kışkırtmak istediği bir versiyon var, ancak Alfa memurları yıkılmadı, duygulardan kaçamadılar. Ateşin Sovyetler Evi'nden yapılmadığına, keskin nişancı duvarlarının dışında olduğuna ikna oldum.
... Yüksek Kurulun son saatleri hakkında konuşurken, çalışanımız Sergei Kuzmin'in ifadesini şu olayları hatırladığından bahsedeceğim:
- Moskova'daki dramatik olayların arifesinde, ben ve yoldaşlarımdan bazıları organize suçla ilgili çalışma kılavuzlarını seçtim. Kıdemli - Teğmen Albay Vladimir Ilyich Keleksaev. Durumun karmaşıklığını göz önünde bulundurarak, yoldaşlarımızın ne olacağını iyi bilerek, Beyaz Saray'a birim ile kendi inisiyatifimizi bıraktık.
Diğer gönüllüler arasında bir keşif için parlamento binasına verilen emirler kaldı. Daha sonra Beyaz Saray'ın önündeki rampaya ulaştığımızda, aramızda bir Vympel çalışanı olduğunu hatırlıyorum. “Gelme, git buradan,” diye bağırdı bazı insanlar camlardan.
"A" Grubu Temsilcileri, Yüksek Konseyin liderleriyle barışçıl teslim olma konusunda, müzakerelere güvence vaat etme konusunda pazarlık yapmaya çalıştılar - vaatlerini yerine getirdiler!
Birlikte girdik, Keleksaev ve ben. Doğaçlama beyaz bir bayrak yapmışlar ... Girişte bir polis çavuş Sorokin. Ona kim olduğumuzu ve nereli olduğumuzu açıkladım. Megafon aracılığıyla savunuculara seslendi: “Alfa Grubu geliyor!” ”Ve birisinin bizimle buluşmak için geldiğini öne sürdü.
İlk görünen, ünlü bereindeki Albert Makashov'du. Transnistria'dan gelen Kazaklar birinci katın fuayesinde toplandı. Onlar davrandı, söylemeliyim ki cesurca ve meydan okurcasına. Generale astlarını sipariş vermeye çağırdık. Bu özgürlüğün kendisine itaat etmediğini söyledi. Makashov, “Bu, Makhnovistler” dedi.
O anda, Beyaz Saray'ın fırtınası, Krasnopresnenskaya metro istasyonunun yanından devam etti. Onu durdurmak için her şeyi yapmamız istendi. Binanın koridorları boyunca durumu netleştirmek için en yoğun çekimin yapıldığı tarafa gittim. Ancak neler olduğunu anlamak zordu. Bununla birlikte, Maknovistler geri döndüğünde, saldırı bir izlenim bıraktı - sakinleşti.
Makashov bizi milletvekillerinin ve diğer farklı insanların olduğu Millet Meclisi toplantı odasına götürdü. Kendileri tanıtıldı: Alfa Özel Kuvvetlerinin çalışanlarıyız. Beyaz Saray'ı almak için önümüzde belirledikleri görevi dile getirdiler. İnsanların binadan çekilmelerini garanti altına almak için müzakere etmeye yetkili olduklarını söylediler.
Ondan sonra, Rutskoi ve Khasbulatov'un odalardan birinde olduğu üçüncü kata kadar eşlik ettik. Siyah üniformalı erkekler vardı. Bu arada, davranışları açıktı: askeri işlerde gerçek profesyoneller.
Alexander Rutskoi ve Ruslan Khasbulatov, Batı ülkelerinin elçilerinin güvenliklerini güvence altına almasını istedi, ancak 18.00 civarında tutuklandı ve Lefortovo'ya alındı.
Ofise girdi, Rutsky'i selamladı. Bir süre sonra Khasbulatov yaklaştı, neredeyse sohbete katılmadı. Yine kendimizi aradık, bölüme verilen görevi açıkladık. Rutskoi, savlarımızla aynı fikirde değildi. Kendisine sadık bazı askeri birimlerin buraya geleceğini söyledi ... Sonunda ona ve Khasbulatov'a ABD elçiliğine bir gezi sağlayabilir miyiz diye sordu. Bunun için bu konuda bağımsız bir karar veremeyeceğimizi ve komutana rapor vermemiz gerektiğini söyledik.
Bu konuda ve ayrıldı. Birinci kata indiklerinde, özel kuvvetler subayları zaten milletvekillerini binadan çıkarmıştı. Çocuklara katıldım ve binanın “temizliğine” katıldım ve Vladimir Ilyich liderliğimize dair bir rapora gitti ”diye açıklıyor S. L. Kuzmin.
DAHA FAZLA BİR DÜŞÜNCEYİ DÜŞÜNME!
Hala bana öyle geliyor ki, yılın 1993 düşüşünün krizine verilen siyasi çözüm tam olarak kullanılmamış. Öyle değildi, ben vurguluyorum. Buna, Hazretleri Moskova Hazretleri ve Kilise adına arabuluculuk yapan All Russia Alexy II'nin girişimi de dahildir. Belki de burada “yolda çatal” vardı ve ROC himayesinde gerçekleşen bu müzakerelerin “kaçırılmış bir fırsat” olduğu ortaya çıktı - politikacıların yararlanmadığı bir yol.
Bu arada, sonuçta, Patrik resmen kan döken ilk kişinin anathema olacağı yönünde bir açıklama yaptı. Ve "ilk" kimdi? Gel - çöz! Suçluyordum, her iki tarafın da çatışmasına vurguluyorum: bazıları daha az, diğerleri daha az. Sivil haysiyet duygusunu savunmak için parlamentoya gelen onlarca sıradan insan hayatını attı. Kaç genç hayat mahvoldu, kaç kader sakatlandı ...
Kutsal Danilov Manastırı'nın duvarları içinde zor, zor müzakereler yapıldı. Ve soruyorum, şu anda ülkenin cumhurbaşkanı mıydı? Kremlin'de ... Neden Boris Nikolayeviç müzakere sürecine katılmıyor? Sonuçta, yüzlerce insanın kaderi - bizim vatandaşlarımız. Olmak ya da olmamak, yaşamak ya da olmamak. Ve Tanrı nasıl döndüğünü bilir. Belki müzakerelerin bir dökümü. Değiştirilemez, son başarısızlık. Fakat o zaman devlet başkanının, "Yapabileceğim her şeyi yaptım" diyen tam bir ahlaki hakkı olacaktır.
4 Ekim 1993 A Grubu subayı Sergei Ilyich Fyodorov ve yoldaşları Brokeback Köprüsü'nden Sovyetler Evi'nden yaklaşık dört yüz kişi çekildi.
İnsanlar ateş açacaklarından korkuyorlardı. Sonra Fedorov girişinden ayrıldı ve zırhlı küreyi kafasından çıkardı:
“Biri vurulacaksa, silahsız benimsin, sen değilsin.”
Bana öyle geliyor ki, Sergei Ilyich, “A” Grubunun jiletin kenarından geçmesine ve kanlı alemine düşmemesine izin veren ne tür bir içsel ruhsal öze cevap verdiğini söyledi.
"Rusya Özel Kuvvetleri" gazetemizle uzun süredir devam eden bir röportajda S. I. Fedorov şunları söyledi: “Sonra Grup'ta erkekler ayağa kalktı - karakterinizin şaftını kıracaksınız. Benlik saygısı, profesyonellik, cesaret - kim olduklarını ve ne olduklarını anlayarak. Çok fazla izin aldık, çok fazla bilgimiz vardı. Savaş görevini yerine getirdiğimizde, polis ve ordu kordonun içindeydi. Sık sık devletin en üst düzey yetkilileriyle çalıştık - bir tür gevşeklik vermek için bile bizden ortalama taleplerde bulunabilir miydik?
Genel olarak, Beyaz Saray'daki operasyonun Amin, Beslan, Nord-Ost, Budyonnovsk ve Pervomaisky sarayının fırtınasından sonra en zorlardan biri olduğuna inanıyorum. Dünyaya, herhangi bir hükümetin emrini yerine getirmeye hazır özel kuvvetlerin acımasız olmadığını gösterdi. Ve Gena Sergeeva'nın ölümü, o zamanlar birçok kişinin ölmediği için yüksek bir bedeldi. Ne de olsa Beyaz Saray'a fırtına ile gidebiliriz. Bu sadece insan kanı - su değil ... "
En zor durumda, göründüğü kadarıyla, hiçbir seçeneğin olmadığı, “A” Grubunun çalışanları insanları kurtarmayı başardı (unutma, bunun asıl amacı, bu amaç için Yu. V. Andropov tarafından oluşturuldu) ve yüzünü kurtardı. Bazı politikacılar bu yüzün insan olmasını sevmiyorlardı.
Bir gökdelenden keskin nişancılar Yüksek Konseyin savunucuları, yakınlarda bulunan ve savaşı izlemeye gelen askeri ve Muskovitler’e ateş açtılar.
Ekim 4’in krizinin çözümünde son derece olumlu bir rol, A grubunun kıdemli memurları Alexander Volovich Miroshnichenko, şu anda bir albay general; Vladimir İlyiç Keleksaev, Mikhail Petrovich Maximov, Anatoly Ivanovich Grechishnikov, Yuri Viktorovich Demin, Vitaly Nikolaevich Demidkin ve Igor Feliksovich Finogenov.
1994’te, Sovyetler Meclisi’nin savunmasında liderleri ve aktif katılımcıları affetme kararı alan Avukat General Alexey Kazannik, Delovoy Mir gazetesinin sayfalarında şunları söyledi: “Bin kişiyi sorguya çektikten sonra, şu kanıtları aldık: 3 ve Ekim 4 gerçekleştirilmedi - emir hemen fırtınaya verildi ... Neler oldu 3 ile 4 Ekim'inde olanlar arasındaki duraklamada, hiç kimse Beyaz Saray'da kalanların bombardımanın başlangıcı ve savaş konusunda uyarılmadığını söyledi. ma, yani orada herhangi müzakereleri yürüten kanıtı. Sonuç olarak, Ekim 4’in olayları, intikam bazında, çoğu insanın hayatı için tehlikeli bir şekilde, temel amaç dışı olarak işlenen bir suç olarak nitelendirilmelidir. ”
Parlamentonun yenilgisinden sonra, Kuzey Kafkasya'daki “küçük, muzaffer bir savaş”, Yeltsin ve entourage'ına düşmüş bir notu yükseltmenin en iyi yolu olan kolay bir karar gibi görünüyordu. Bu yüzden Ekim ayından itibaren Moskova 1993-th tankları Yeni Yıl Arifesinde Grozni'ye girdi 31 Aralık 1994-th. O "sıcak sonbahar" dan beri savaşan bir ülkede yaşamaya başladık.
Sovyetler Evi'nin yürütülmesinin temel sonuçlarından bahsedersek, hükümet sistemi önemli ölçüde değişti. Rusya, parlamento rolünün değersizleştirildiği bir cumhurbaşkanlığı oldu. Ek olarak, sözde “şok terapisine” karşı çıkan güçler yenildi - daha sonra “reformlar” hızlandı, daha sonra nüfusun yaşam standardında bir çöküş, ekonomik bir kriz, bir dizi jeopolitik konumun teslim edilmesi ve halen hissedilen birçok olumsuz sonuç doğdu.
1994 yazında son televizyon çekimlerinde tarihçi Mikhail Gefter, eleştirmen Lev Annensky ile görüşerek şunları söyledi: “Alfa Grubuna ayak uydurun. Ekim'i çifte nişan olarak gören insanlara: hiç kimse gibi ölüm bilgisini giymediler, öldürme emrine itaat etmeyi reddettiler. “Alfa Grubunu Takip Et!” - özetler ve yapar tarihsel eylem seçerek, memurlarının öldürmeyi reddetmesi ile, bilgelik ve siyasetle kapatılan Rus bilincinin merkezi sorununa kapı açanların deneyimi: aksi halde yok edilecek bir düşman değil, o bir vatandaş ve bir kardeştir. ”
Bu kelimelerle Ekim 1993 etkinlikleri hakkındaki hikayeyi tamamlamak istiyorum.
Zaitsev Gennady Nikolaevich, 1977-1988 ve 1992-1995 içindeki A Grubu Komutanı. Sovyetler Birliği Kahramanı, emekli Baş General. Güvenlik Ajansı "Alpha-95" Başkanı.
Anavatan, IV derece, Lenin, Kızıl Bayrak, Çalışma Kızağı, Kızıl Yıldız (iki kez) ve birçok madalyaya Hizmet Emri verildi. Onursal Devlet Güvenlik Görevlisi.
2006-2008’te Rusya Federasyonu Kamu Odası’nın bir üyesidir. Uluslararası Andrew Ödülü'nü Kazananlar “Stroveov Ödülü” nün Alexander Nevsky'sinin adını taşıyan "Rusya Sadık Oğulları" adlı "İnanç ve Sadakat İçin" İlk Ödülü. “Alfa” kitabının yazarı benim kaderim. ”
Freeman Chusovskogo bölgesi.