29.04.2005 - 01:00 | Son Güncelleme: 29.04.2005 - 01:00
Kimse yanmasın!
Hazreti Ebû Bekir ile Ebüdderdâ, ikisi berâber giderken, bir dar yola geldiler. Ebüdderdâ önde, Hazreti Ebû Bekir arkada, o darlıkta yürürken, o sırada, Resul-i Ekrem Efendimiz karşıdan, parlak bir ay gibi, göründü.
Hazreti Ebû Bekir ile Ebüdderdâ, ikisi berâber giderken, bir dar yola geldiler. Ebüdderdâ önde, Hazreti Ebû Bekir arkada, o darlıkta yürürken, o sırada, Resul-i Ekrem Efendimiz karşıdan, parlak bir ay gibi, göründü. Hazreti Ebüdderdâ, Hazreti Ebû Bekirin önüne geçmiş görünce Peygamber Efendimiz huzursuz olup, Ebüdderdâya hitap ettiler ki: Yâ Ebüdderdâ! Niçin Ebû Bekirin önünden yürürsün. Bilmez misin ki, Ebû Bekir senden öncedir. Senden büyük olan kimsenin önünde gitmek edebi terk değil midir? Hazreti Ebüdderdâ hatâsını anlayıp, tövbe ve istigfâr etti. Peygamber Efendimiz bir gün mescid-i şerîfinde, Eshâb-ı güzîn arasında, oturuyordu. Cebrâîl aleyhisselâm geldi. Sultân-ı Enbiyâ hazretlerine buyurdular ki: Ebû Bekirin bir sâat ibâdeti yetmiş yıllık ibâdet yerini tutar. Resûl-i ekrem Efendimiz bunlara cevap vermeyip, Hazreti Bilâle emretti ki: Var, Ebû Bekiri davet eyle! Hazreti Bilâl, Hazreti Ebû Bekirin kapısını çaldı. Dedi ki; Sizi Peygamber Efendimiz çağırır. Hemen o sâat Hazreti Ebû Bekir yerinden kalkıp, Server-i kâinâtın bulunduğu yere gitti. Sultân-ı kâinât karşılayıp, Hazreti Ebû Bekiri yanına aldı. Sonra sual etti ki; Yâ Sıddîk, ne amel üzerinde idin? Cevap verdiler ki; Yâ Habîballah! Hatırıma şöyle geldi ki, Hak teâlâ iki yer halketti. Birinin adı Cennet ve birinin adı da Cehennem. Elbette takdîr yerini bulup, ikisini de dolduracaktır. Birini yaramaz kulları ile, birini sâlih kulları ile. Yâ Resûlallah! Dedim ki, yâ Rabbî! Bu zayıf kulunun bedenini büyültüp, Cehenneme koy ki, benim bedenim ile Cehennem dolsun. Senin emrin yerini bulsun. Bütün âlem, Cehennem korkusundan halâs olsun. Ondan sonra Eshâb-ı güzîn Hazreti Ebû Bekirin böyle duasına ve yüksek himmetlerine hayrân olup, cümlesi hayır dua ettiler. Hazreti Ebû Hüreyrenin rivâyet ettiği hadîs-i şerifte, Resûlullah Efendimiz buyurdular: Bize her nimeti veren ve iyilik eden kimseye karşılığını verdik. Ebû Bekirin iyilik ve ikrâmının karşılığını veremedik. Hak teâlâ hazretleri kıyâmette ona karşılığını verir. Ebû Bekirin malının fayda verdiği gibi, bir kimsenin malı bana fayda vermedi. Eğer ben dost ittihaz edici olsa idim Ebû Bekiri dost edinirdim. Lâkin bilmiş olun, sizin sâhibiniz, Allahü teâlâ hazretlerinin dostudur. Hazreti Ömer buyurdu ki; Ebû Bekir bizim seyyidimiz, hayırlımızdır ki, Habîb-i Ekrem hazretlerine cümlemizden sevgilidir.