Pavlus'un bölümlerini her okuduğumda, Tanrı'nın İsa'nın doğumu, hayatı, ölümü, dirilişi ve yükselişiyle elde ettikleri gerçeği cesaretle ilan ettiğini görüyorum. Diğer birçok mektupta, Paul, umutları yasaya dayandığı için İsa'ya güvenemeyen insanları uzlaştırmak için çok zaman harcadı. Tanrı'nın İsrail'e verdiği yasanın geçici olduğunu not etmek önemlidir. Sadece geçici olarak planlandı ve Mesih gelene kadar etkili kalması gerekiyordu.
İsrail için yasa, onlara günah, adalet ve kurtarıcıya olan ihtiyacı öğreten bir öğretmendi. Onları, Tanrı'nın bütün ulusları kutsaması için vaat edilen Mesih gelene kadar götürdü. Ancak yasalar İsrail’e ne adalet ne de kurtuluş sağlayabilir. Onlara yalnızca suçlu olduklarını, bir Kurtarıcıya ihtiyaçları olduğunu söyleyebilirdi.
Hristiyan kilisesi için, yasa bize, tıpkı Tanrı'nın olduğu gibi Eski Ahid'in tamamını öğretir. Ayrıca bize, Tanrı'nın Kurtarıcı'nın günahlarını almak için geleceği bir insanı nasıl yarattığını da öğretir - yalnızca Tanrı'nın İsrail halkı için değil, tüm dünyanın günahları.
Kanun hiçbir zaman Tanrı ile olan bir ilişkinin yerine geçmedi, ancak İsrail'i Kurtarıcısına götürmenin bir yolu olarak planlandı. Paul, Galatian 3,19’ta “O zaman kanun nedir? Bu, soyundan gelenin vaat ettiği kişiye varana kadar, günah uğruna eklendi. "
Başka bir deyişle, Tanrı'nın hukuku için bir başlangıcı ve sonu vardı ve sonuçta Mesih ve Kurtarıcı İsa Mesih'in ölümü ve dirilişi oldu.
Paul ayetler devam etti 21-26: "Ne? O zaman Tanrı'nın vaatlerine aykırı mı? Bu çok uzaktaydı! Çünkü hayat verebilecek bir yasa olsaydı, adalet gerçekten yasadan çıkardı. Ancak Kutsal Yazılar, günah altındaki her şeyi içermiş, İsa Mesih'e iman vaadi inananlara verilebilir. Ancak inanç gelmeden önce, yasalar altında tutulduk ve daha sonra açıklanacak olan inanca kapattık. Dolayısıyla yasa, Mesih'teki bizim disipliniydi, inançla haklı çıkabileceğiz. Ancak inanç geldikten sonra, artık disiplin altında değiliz. Çünkü hepiniz inançla İsa Mesih'in çocuklarısınız. "
Tanrı, gözlerini bu anlayışa açmadan önce, Paul, yasanın nereye gittiğini görmemişti - bizi kanunun açığa çıkardığı günahlardan kurtaracak sevgi dolu, merhametli ve bağışlayıcı bir Tanrı'ya doğru. Bunun yerine, yasayı kendi içinde bir amaç olarak gördü ve hantal, boş ve yıkıcı bir dinle sonuçlandı.
Romalılar 7,10'ta ve yine de ayet 24'ta soruyu sordu: "Ve böylece emir bana ölüm getirdi, hayata de verildi," diye sordu: "Sefil adam! Beni bu ölümcül bedenden kim kurtaracak? ”Bulduğunun cevabı, kurtuluşun yalnızca Tanrı'nın lütfuyla gerçekleşmesi ve ancak İsa Mesih'e iman yoluyla deneyimlenebilmesidir.
Bütün bunlarda, doğruluk yolunun suçumuzu alamayan kanundan gelmediğini görüyoruz. Doğruluğun tek yolu, tüm günahlarımızın affedildiği ve bizi kayıtsız şartsız sevecek ve gitmemize asla izin vermeyecek olan sadık Tanrımız ile uzlaştırdığımız İsa'ya olan inançtan geçer.
Joseph Tkach tarafından