-
Sokağın Zoru
Bazı yollar diğerlerinden daha zor. Bu sefer yola çıkmadan önce, ilk defa bu kadar uzağa gidecek olmanın heyecanı, gideceğim şehirlerin dünyanın en tehlikeli 50 şehri listesinde yer almasının yarattığı endişeye karışıyordu.
-
Elbet acı duyar tomurcuklar açarken
Karin Boye'nin en sevdiğim şiiri, "Ja visst gör det ont". 15 yıl kadar önceydi bu şiiri bulduğumda. O dönemde aynı şiirin hem İngilizceye, hem Türkçeye çevirisini ne kadar çok okuduysam, hala büyük bir kısmını ezberden okuyabilirim. Benim gibi hafızası zayıf bir insan için büyük bir başarı.
-
Kindle Paperwhite
Küçükken bana bakan Nigar teyze, ev işlerini yaparken benle uğraşmak zorunda kalmamak için kendince bir yöntem bulmuş. Yere minderleri serer, beni de ortada bir mindere oturttuktan sonra çevreme ablamın Milliyet Çocuk dergilerini yayarmış. Ben de onlara bakarken uyuyakalırmışım. O zamandan beri uyumadan önce bir şeyler okumam gerek. Uykum olmasa da yatağa gidip kitabımı açtığımda, bir saate kalmadan uykuya dalıyorum. Çok uykum olduğu zamanlarda bile en azından birkaç sayfa okumalıyım uyuyabilmek için.
-
Ne gelir elimizden?
Şiir sevip sevmediğimi soruyorlar bazen. Nasıl bir soruysa artık. Klasik müzik dinler misin, gibi. Karşındakinin klasik müzikten kastı Johann Sebastian Bach mı, yoksa Arvo Pärt mı anlayamadığında cevap veremezsin ya. İşte bu soru da o hesap. Sevmem, deyip geçiyorum. Doğrusu da bu galiba. Suratıma suratıma şiir okunmasını oldum olası sevmedim. En risksizi konuyu kapatmak hızlıca.