- Alman İmparatorluğu (1939) Yarım Paletli Kundağı Motorlu Uçaksavar Topu - 750 Adet Üretildi
- Sd.Kfz.7
- Sd.Kfz.7/1
- Otomotiv
- 2cm Flakvierling 38
- İşaretler ve Kamuflaj
- Operasyonel Kullanım
- Hayatta Kalan Araçlar
- Sd.Kfz.7/1
- Bağlantılar, Kaynaklar ve Daha Fazla Okuma
Alman İmparatorluğu (1939)
Yarım Paletli Kundağı Motorlu Uçaksavar Topu - 750 Adet Üretildi
En ünlü Alman kundağı motorlu uçaksavar silahları (SPAAG) Panzer IV tabanlı Wirbelwind, Ostwind, Mobelwagen ve hatta Kugelblitz'dir. Ancak, tank tabanlı muadillerinin gölgesinde kalmalarına rağmen, aslında Alman mobil uçaksavar filosunun büyük kısmını oluşturan yarı paletli SPAAG'lerdi. Bu tür hafif zırhlı araçlardan binlerce üretildi, farklı şasi vefarklı silah kombinasyonları ile.
Bu tür bir aracın en eski örneklerinden biri, her yerde bulunan yarı paletli traktörün 2 cm Flakvierling 38 uçaksavar silah sistemiyle donatılmış bir versiyonu olan Sd.Kfz.7/1'dir.
Flakvierling top sistemi örtülü, deneme aşamasındaki erken bir Sd.Kfz.7/1. Sürücü bölmesini örten brandanın takılı olduğuna dikkat edin. Ayrıca erken dönem kafesli alt taraflara ve bunlara takılı aletlere dikkat edin. Kaynak: //www.worldwarphotos.info/gallery/germany/halftracks/sdkfz-7/sdkfz-7-armed-with-a-2-cm-flakvierling-38-flak/
Sd.Kfz.7
Sd.Kfz.7 ya da Mittlerer Zugkraftwagen 8t (8 tonluk Orta Traktör), geniş Alman yarım palet ailesinin bir parçası olarak geliştirilmiştir. Bu aracın ilk özellikleri 1932 yılında Wa.Prüf.6 tarafından belirlenmiştir. Araç Krauss-Maffei tarafından geliştirilmiş ve ilk araç 1933 yılında üretime girmiştir.
Adından da anlaşılacağı üzere Sd.Kfz.7, 8 tona kadar olan ağırlıkları çekmek için tasarlanmıştı. Ünlü Flak 88 uçaksavar topları, 15 cm'lik sFH 18 obüs ve 10,5 cm'lik K18 sahra topu için tercih edilen çekici araçtı. Ancak savaşın kaosu nedeniyle bu araçların bazen daha büyük yükleri çektiği görüldü. Ayrıca kamyonları ve hatta hafif tankları Doğu'daki zorlu koşullarda çektiler.Sd.Kfz.7 ayrıca 3 sırası üzerinde 18 adede kadar adam taşıyabiliyordu. Aracın arka kısmı çeşitli ekipman, yakıt ve cephane taşımak için bölümlere ayrılmıştı.
Tasarım, 11 yıllık üretim süresi boyunca sürekli olarak gelişti. Çeşitli motorlar kullanıldı, üst yapı ve süspansiyonda çeşitli değişiklikler yapıldı ve zemin basıncını azaltmak için son model olan Typ m 11'e fazladan bir çift yol tekerleği eklendi.
Almanya'da Kraus-Maffei, Daimler-Benz ve Hansa-Lloyd, Avusturya'da Saurer ve İtalya'da Breda tarafından 1944 yılına kadar toplam 12.000 adet Sd.Kfz.7 yarım paletli araç üretilmiştir. Bu araçlar Alman Wehrmacht'ının yanı sıra İtalya, Bulgaristan, Macaristan ve hatta Yugoslav Partizanları ile birlikte tüm cephelerde görev yapmıştır. Hatta bazıları savaştan sonra Müttefikler tarafından kullanılmış ve İngilizler Traclat ile tasarımı kopyalamaya çalışmıştır.
Bir Sd.Kfz.7 Typ m 11, bir Sonderanhänger 201 römorku üzerinde 88 mm'lik bir Uçaksavar topu çekmektedir. Bu büyük ve güçlü bir araçtı ve bir SPAAG için iyi bir temel oluşturdu. Kaynak: Aviarmor.net.
Sd.Kfz.7/1
'Selbstfahrlafette auf m.Zgkw.8t (Sd.Kfz.7/2) mit 2cm Flakvierling 38' olarak da bilinen Sd.Kfz.7/1, 2cm Flakvierling 38'in Ekim 1939'da Adolf Hitler'e sunulmasından kısa bir süre sonra doğdu. Luftwaffe, Sd.Kfz.7 şasisine monte edilmek üzere bu tür 100 silah sistemi sipariş etti. Üretim Şubat 1940'ta başladı ve Aralık 1944'e kadar devam etti, bu tarihte 750 ila 800 arasındaBu, Sd.Kfz.7/1'i Almanların elindeki en çok sayıdaki SPAAG'lardan biri haline getirdi.
Prototip Sd.Kfz.7/1. İlk araçlarda kullanılan pivot montajı bu fotoğrafta çok belirgin. Flakvierling tam top kalkanından yoksun. Kaynak: Panzer Tracts 12
Bagaj bölmesi gibi arkadaki iki sıra da kaldırıldı. Onların yerine, silah yuvası ortada olacak şekilde düz bir platform oluşturuldu. Platformun önüne, arkaya bakacak şekilde bir sıra yerleştirildi. Platformun üç açılır kenarı vardı. Bunlar araç hareket halindeyken dikeydi ve silah mürettebatının içinde kalması için bir alan yaratıyordu. Ateşleme pozisyonundayken bunlar düşüyorduArka alçaltma tarafında ayrıca mürettebatın platforma tırmanmasına veya platformdan inmesine yardımcı olan küçük bir merdiven vardı. İki tür alçaltma tarafı kullanılıyordu. Çoğu Sd.Kfz.7/1 aracı için bunlar metal bir çerçeve üzerine sabitlenmiş tel örgüden oluşuyordu. Bu metal çerçevelerin bazılarında çapraz destekler vardı. Ancak savaşın sonlarında inşa edilen araçlarda buMetal bir çerçeve üzerine ahşaptan yapılmıştır. Bu muhtemelen malzemeden tasarruf etmek için yapılmıştır.
Topa daha geniş bir atış alanı sağlamak için ön cam aşağı indirilebilirdi. Hava koşullarından korunmak için bir branda eklenebilirdi, ancak bu sadece sürücü bölümünü kaplıyordu.
Aracın altına yerleştirilen vinç muhafaza edilmiş gibi görünmektedir. Sıkışan araçları veya silahları çekmek için kullanılmıştır.
Koblenz'deki Sd.Kfz.7/1. Bu araç, Fransa'dan ele geçirilen normal bir Sd.Kfz.7'ye dayanılarak yeniden inşa edilmiştir. Zırhlı bir kabine ve ahşap açılır kenarlara sahip geç bir versiyondur. Bazı aletler kaputa bağlanmıştır. Kaynak: //forum.valka.cz/topic/view/11838/2-cm-Flakvierling-38-auf-Sd-Kfz-7-Sd-Kfz-7-1
Ağustos 1943'ten sonra araç 8 mm çelik kaplama kullanılarak zırhlandırıldı (zırhsız versiyonun üretimi paralel olarak devam etmesine rağmen) ve resmi adı da 'Selbstfahrlafette mitgepanzertem Fahrerhaus (Zırhlı kabine sahip kendinden tahrikli silah arabası) auf m.Zgkw.8t (Sd.Kfz.7/1) mit 2cm Flakvierling 38' olarak değiştirildi. Ancak aracın sadece belirli bölümleri korunuyordu.Aracın ön tarafında radyatörü ve motoru önden gelen ateşe karşı koruyan iki plaka vardı. Yan taraflar tamamen açıktaydı. Sürücü pozisyonunu ve arka mürettebat sırasını koruyan yeni bir zırhlı kabin de eklendi. Kısmen arkaya doğru açıktı. Üst kısmı sadece 1,5 mm kalınlığındaydı. Zırhlı panjurlarla korunan dört görüş deliği vardı, ikisi ön camda ve ikisiÖn zırhlı panjurlarda cam görüş blokları bulunuyordu. Bu zırhlı bölmenin tavanında da iki kapak vardı. Sürüş bölmesi ile motor bölmesi arasında zırhlı bir güvenlik duvarı vardı. Zırh 2,2 ton ağırlığındaydı. Sadece 800 kg ağırlığında daha hafif bir zırhlı kabin hazırlama planları vardı.
Aletler, kürek veya kazma gibi alt tarafların dışında taşınabilir. Ancak, bunlar çok sayıda çağdaş fotoğrafta yoktur. Aletler ayrıca genellikle yukarı zırhlı araçların motor kaputuna monte edilmiş olarak tasvir edilir, ancak yine de fotoğrafik kanıtlar eksiktir. Krauss-Mauffei tarafından restore edilen ve en azından bir süre Koblenz'de depolanan bir araç, bu kaputlara sahiptir.monte edilmiş aletler.
Silah sistemi arka platformun ortasına monte edilmiştir. Üretim sırasında en az 4 silah montajı kullanılmıştır. İlki yüksekliği ayarlanabilen küçük bir tripoddur. Daha sonra silah sistemi yine yüksekliği ayarlanabilen bir pivot üzerine monte edilmiştir. Üçüncü montaj literatürde belirsiz bir şekilde açıklanmıştır. Ancak, daha sonraki araçlarda, yeni bir montaj sistemi eklenmiştir.Bu, Flakvierling'in kolayca sökülüp yere yerleştirilmesine izin verme avantajına sahipti, ancak bu seçenek nadiren kullanılmış gibi görünüyor. Tripod montajı daha hantaldı ve pivot montajından daha fazla yer kaplıyordu.
Daha sonraki tip top yuvası. Flakvierling'i doğrudan tripod montajına yerleştirebilir. Kaynak: Wheels & Tracks 12
Flakvierling'in tripod yuvasını gösteren geç dönem bir Sd.Kfz.7/1. Bu, topun bir vinç kullanılarak araçtan kolayca sökülmesini sağlıyordu. Kaynak: Pinterest
Sd.Kfz.7/1 ayrıca bir Sd.Ah.56 özel römorku da çekiyordu. Bu, Flakvierling AA top sistemi için cephane kutularını ve aksesuarlarını taşımak üzere özel olarak tasarlanmış iki tekerlekli bir römorktu.
Her biri 20 mermi olmak üzere toplam 2400 mermi taşıyan 120 kutu mühimmat taşınmıştır. 30 şarjör aracın içinde, diğer 90 şarjör ise römorkta muhafaza edilmiştir. Ancak operasyonlarda, yükleyicilere kolay erişim sağlamak için cephane kutuları arka platformun her tarafına dağıtılmıştır.
Mühimmat taşıyıcı olarak kullanılmak üzere topsuz olarak da çok sayıda şasi üretilmiştir. Ancak, bunlar bir top almak için gereken tüm donanıma sahiptir ve aynı zamanda yedek şasi görevi de görmektedir. Bu araçların toplam üretim sayısına dahil edilip edilmediği belirsizdir.
Geç versiyon bir Sd.Kfz.7/1, Sd.Ah.56 römorku ile birlikte. Siper olarak kullanılan büyük miktarda bitki örtüsüne dikkat edin. Ayrıca, arka tarafta basamaklar görülüyor. Bunlar platforma erişmek için kullanılıyordu. Kaynak: Wikimedia Commons aracılığıyla Bundesarchiv
Otomotiv
Sd.Kfz.7/1, Sd.Kfz.7 half-track'in tüm otomotiv parçalarını muhafaza etti. SPAAG'lar, Sd.Kfz.7'nin evriminin sonuncusu olan KM m 11 veya HM m 11 versiyonlarına dayanıyordu.
Orijinal motor bir Maybach HL 62 TUK idi, ancak bu 1943'te HL 64 TR olarak değiştirildi. İkisi arasındaki fark, deplasman (6,2 litre yerine 6,4 litre) ve yağlama sisteminin değişmesiydi. Her ikisi de 6 silindirli su soğutmalı benzinli motorlardı. HL 62, 2600 rpm'de maksimum 140 hp güce ulaşabiliyordu. Sd.Kfz.7/1'i maksimum 50 km / s hıza çıkarabiliyordu.203 litrelik yakıt deposu yolda 250 km menzil sağlıyordu.
Motor, pistin önüne monte edilmiş tahrik dişlilerine güç sağlayan 5 vitesli bir diferansiyel dişli kutusuna (4 ileri, 1 geri) bağlıydı. Bu bir "Aphon" tipi senkromeçsiz dişli kutusuydu. Debriyaj bir Mocano K 230 K idi. Yedi çift iç içe geçmiş kauçuk yol tekerleği zeminle teması sağlıyor ve aynı zamanda dönüş yolunda pisti tutuyordu. Yol tekerleği çiftlerinden altısı yaylıydıAncak, aynı zamanda avara görevi de gören son çift, bunun yerine bir burulma çubuğu süspansiyonuna sahipti.
Bir Sd.Kfz.7'nin süspansiyon ünitelerinden biri. Dört çift yol tekerleği bu yaprak yaya bağlıydı. Diğer iki çift başka bir yaprak yaya bağlıyken, son çift bir burulma çubuğu süspansiyonuna bağlıydı. Resim Sd.Kfz.7 Project Part Search'ün izniyle //www.facebook.com/sdkfz7/
Direksiyon, öndeki iki tekerlek kullanılarak sağlanıyordu. Bunlar, sürücü kabinindeki direksiyon simidi kullanılarak yönlendirilen hava dolu lastik tekerleklerdi. Dönüşe yardımcı olmak için paletler ayrı olarak da çalıştırılabilirdi, ancak bu yalnızca direksiyon tekerlekleri yetersiz olduğunda kullanılırdı. Ön tekerlekler yaprak yaylı bir süspansiyona sahipti
2cm Flakvierling 38
Flakvierling 38 uçaksavar montaj sistemi 1940 yılında hizmete girdi. Mauser şirketi tarafından ilk olarak Kriegsmarine için geliştirildi, ancak daha sonra daha iyi bir atış hızına sahip bir uçaksavar sistemi sağlamak için Wehrmacht tarafından kabul edildi. Her iki tarafta ikişer tane olmak üzere birbirine monte edilmiş dört adet 2 cm Flak 38 AA topundan oluşuyordu. Bu, Flakvierling'in dört kat daha fazlaTek Flak 38'e kıyasla aynı sürede mermi atarak düşman uçaklarına ciddi hasar verme şansını artırır.
Bu durum, düşman mevzilerini ateşe doyurabildiği için, silahı istemeden de olsa yer hedeflerine karşı oldukça güçlü hale getirmiştir.
Çok sıcak bir iklimde bir Sd.Kfz.7/1'in renkli (veya renklendirilmiş) görüntüsü. Bir çeşit örtü sağlamak için aracın etrafına yığılmış bitki örtüsüne dikkat edin. Kaynak: //forum.valka.cz/topic/view/11838/2-cm-Flakvierling-38-auf-Sd-Kfz-7-Sd-Kfz-7-1
Merkezi bir doldurma sistemi yoktu ve her silahın kendi 20 mermilik şarjörü vardı. Şarjörler sistemin yanlarına monte edilmişti. Sistem 0 derece yükseklikteyken, şarjörler yataydı.
Topların maksimum menzili 4,7 km ve maksimum irtifa menzili 3,7 km idi. 4 topun birleşik maksimum atış hızı dakikada 1800 mermi idi, ancak silahların şarjörlerini bitirdikten sonra yeniden doldurulması gerektiğinden, bu genellikle operasyonda 800 rpm'ye yakındı. Dört şarjörün de ateşlenmesi 3 saniye kadar kısa sürebilirdi. Şarjörler için özel bölmeler mevcuttuMontajın her iki tarafında, tüm sistemle birlikte döner. Silah namluları temizlik için çıkarılabilir.
Silahlar iki ayak pedalı kullanılarak ateşleniyordu. Her pedal iki çapraz karşılıklı silahı ateşliyordu, yani sol üst ve sağ alt aynı anda. Bu, ateşleme geri tepmesini dengelemek için yapıldı. Eğer bir pedal silahları bir taraftan kontrol etseydi, o zaman ateşlemeden kaynaklanan geri tepme yuvayı bir tarafa döndürürdü, böylece nişan almayı imkansız hale getirirdi.Üst kısımdaki toplar kontrol edildiğinde, geri tepme sistemi yukarı doğru çekecek ve yine nişancıyı fırlatacaktı. Çapraz çiftler halinde ateşlenen toplarla, geri tepme hem yatay hem de dikey olarak dengelendi ve nişancıların hedeflerine düzgün bir şekilde nişan almalarına izin verdi. Flakvierling 38 mürettebatına bir seferde sadece iki namluyu ateşlemeleri için resmi bir emir verildi, ancak bu öneri çoğunluklasahada göz ardı edildi.
Kursk Muharebesi öncesinde hedeflerinden birine bakan bir Sd.Kfz.7/1 top mürettebatı, 1943. Kamuflaj olarak kullanılan büyük miktarda bitki örtüsüne dikkat edin. Kaynak: ww2dbase, Alman Federal Arşivi
Nişan alma sistemi ya bir Flakvisier 38 ya da bir Flakvisier 40'tan oluşuyordu. Bunlar, topçuların nişan almasına yardımcı olmak amacıyla nişangâhları ayarlamak için pil kullanan elektrikli cihazlardı.
Flakvierling 360 derece dönebiliyor ve -8 ila 85 derece arasında yükselebiliyordu. Hem dönüş hem de yükselme manuel olarak yapılıyordu. İlk Sd.Kfz.7/1 bir top kalkanı ile üretilmedi, ancak bu oldukça erken tanıtıldı ve eski araçlara uyarlandı. Silahlar, dış tarafları sökülebilir olan 3 parçalı bir kalkanla korunuyordu. Kalkan 325 kg ağırlığındaydı.Topçular ve doldurucular tüfek kalibreli mermilerden bir dereceye kadar korunuyordu. Karada kullanım için, tüm sistem, sistemin üzerinde döndüğü bir halkası olan sabit bir üçayak üzerine oturuyordu. Gemilerde kullanıldığında, sistem bir pivot üzerine oturuyordu. Sd.Kfz.7/1'in mürettebatı için bir sürücü, bir komutan ve 8 top hizmetçisi ile en az 10 adama ihtiyaç vardı.
Oldukça yıpranmış bir erken dönem Sd.Kfz.7/1. Flakvierling'in iki namlusu eksik. Araç kamuflaj olarak bir kat beyaz badana almış. Tel örgü damla kenarlarına ve hala takılı olan aletlere dikkat edin.
Kaynak: //forum.valka.cz/topic/view/11838/2-cm-Flakvierling-38-auf-Sd-Kfz-7-Sd-Kfz-7-1
Savaşın sonunda Flakvierling, Müttefik ve Sovyet kara saldırı uçaklarının yeni versiyonlarına karşı daha az etkili hale geldi, böylece gözden düştü ve yerini 3,7 cm'lik toplara bıraktı. Bu muhtemelen Sd.Kfz.7/1'in 1944'te kullanımdan kaldırılmasının nedenlerinden biriydi.
Tank Ansiklopedisi'nden David Bocquelet tarafından SdKfz-7/1 Flakvierling
Tank Ansiklopedisi'nden David Bocquelet tarafından zırhlı kabinli SdKfz-7/1
İşaretler ve Kamuflaj
* Bu bilgilerin çoğu fotoğrafik kayıtlardan gelmektedir.
Erken savaş araçlarının o dönemde çoğu Alman ordu aracı için kullanılan normal Dunkelgrau renginde boyanmış olduğu görülmektedir. Araçlara ikisi ön tamponda ve biri arkada olmak üzere üç plaka takılmıştır. Araçlarda başka hiçbir işaret bulunmadığı görülmektedir.
Kış aylarında Sd.Kfz.7/1, düşman pilotları ve kara birlikleri tarafından tespit edilmelerini zorlaştırmak için beyaz badanaya büründü.
Araçlar kısa süre içinde çeşitli kamuflaj şemaları edindi, ancak bunların düzenlenmiş mi yoksa tamamen mürettebatın seçimi mi olduğu belirsizdir. 1945 Mayıs'ında Çekoslovakya'da I. Flak-Korps'un teslim olması sırasında çekilen bir dizi tam renkli fotoğrafta, desenler oldukça rastgele olmasına rağmen, yeşil-kum kamuflaj renklerinde bir dizi Sd.Kfz.7/1 SPAAG görülmektedir.
Mayıs 1945'te Çekoslovakya'da teslim olan I.Flak Korps'a ait iki zırhlı Sd.Kfz.7/1. Bunlar orijinal renkli fotoğraflardır ve kullanılan kamuflaj renklerini güzel bir şekilde göstermektedir. Kaynak: //www.network54.com/Forum/571595/thread/1504613838/last-1504613838/myfile.htm
Bazı araçlardaki ilginç bir özellik, muhtemelen aracın konumunu ele verebilecek yansımaları en aza indirmek için silah kalkanının kumaşla kaplanmış olmasıdır. Ayrıca, aracı kamufle etmek ve havadan görülmesini zorlaştırmak için büyük miktarda bitki örtüsü kullanılmıştır.
İşaretler oldukça nadirdi. Bir aracın fotoğrafında, silah kalkanında, mürettebatın iddia ettiği uçak ve kara aracı öldürme sayısını gösteren öldürme işaretleri vardı. Diğer bir geç stil aracın radyatör zırh kaplamasında 'Dorle' takma adı yazılıydı. Bir leichte Flak-Btl'den başka bir aracın ön çamurluklarında birliğini gösteren bazı işaretler vardı. Yukarı zırhlı bir Sd.Kfz.7/1'in birim işaretleri vardıAncak bu olaylar kural değil istisnadır.
Top kalkanı bezle örtülmüş bir Sd.Kfz.7/1, tahıl tarlasında oturuyor. Bunun amacı, metal kalkandan top sisteminin konumunu ele verebilecek yansımaları ortadan kaldırmaktı. İki ayçiçeği de ilginç bir ekleme. Kaynak: Alman Kundağı Motorlu Topları, Savaşta Zırh serisi 7022
Çekoslovakya'da teslim olan bir Sd.Kfz.7/1. Ön zırh plakası üzerindeki 'Dorle' takma adına dikkat edin. Kaynak: //www.network54.com/Forum/571595/thread/1504613838/last-1504613838/myfile.htm
Operasyonel Kullanım
Sd.Kfz.7/1, Luftwaffe'nin Flak Kompanyaları ve Flak Bataryaları tarafından kullanıldı. Bunlar Wehrmacht'ın tümenlerine eşlik etmek veya hava alanları gibi önemli yerleri ve tesisleri korumak için kullanıldı. İki veya üç Sd.Kfz.7/1 SPAAG bir müfreze oluşturdu. 1943'ten sonra, her Panzer Abteilung'un karargah birimine üç araçlık bir müfreze de eklendi. Bu, tank birimlerine kendi AA desteklerini verdi,Luftwaffe'ye güvenmek zorunda kalmadan.
Bu araçlar, tanklara ayak uydurabildikleri için Alman Panzer oluşumlarına eşlik etmek için çok uygundu. Ayrıca, çok hızlı bir şekilde konuşlandırılabilirler ve beklenmedik bir hava saldırısı durumunda birlikler için hemen koruma sağlarlar. Çekilen bir AA silahının önce römorkundan çıkarılması ve ardından montajına yerleştirilmesi gerekirdi, bu da bir saldırı sırasında değerli zaman alırdı.Sd.Kfz.7/1, durum gerektirdiğinde çok az hazırlık yaparak hızla geri çekilebilirdi. Buna karşılık, Flakvierling çok daha küçük araçlar tarafından çekilebilirdi, yani bir SPAAG'ın oluşturulması, daha ağır bir mühimmat parçasını çekmek için kullanılabilecek güçlü bir traktörün kaybedilmesi anlamına geliyordu. Bu özellikle, İkinci Dünya Savaşı boyunca Wehrmacht'ınAğır mühimmatlarını çekmek için atları kullanıyorlardı, çünkü yeterli sayıda ağır traktör yoktu.
Çok yüksek atış hızları onları düşman yer saldırı uçakları için önemli bir tehdit haline getiriyordu. Saldırganları yok etme potansiyellerinin yanı sıra, varlıkları düşman pilotlarının tereddüt etmelerine veya saldırılarını aceleye getirmelerine neden olabilir, böylece başarı şanslarını azaltabilirlerdi.
Sd.Kfz.7/1 çok yüksek bir siluete sahipti. Bu durum onu daha görünür kılmasının yanı sıra, çekilen Flakvierling'e kıyasla, tüm çekicinin siper altına yerleştirilmesi gerektiğinden, kazılmasını da zorlaştırıyordu. Ayrıca, yukarı zırhlı araçlar için, toplar doğrudan aracın önüne ateş edemiyor, bu da bir kör nokta yaratıyordu.
Ancak, zırhlarının olmaması, düşman kara kuvvetlerinden kaçınmaları gerektiği anlamına geliyordu, çünkü ilk parti araçlar tüm küçük silah ateşlerine ve topçu şarapneline karşı savunmasızdı. Daha sonraki araçlar bile, zırhlı olmalarına rağmen, sadece önden gelen küçük silah ateşine karşı korunuyordu.
Bu kusurlarına rağmen, Sd.Kfz.7/1 kendisini kesinlikle uygun olmadığı bir rolde buldu: düşman kara kuvvetlerine karşı savaşmak. Kara ateşi destek rolünde, Flakvierling, yüksek atış hızı ve yüksek kalibresi nedeniyle düşman piyadeleri ve zırhsız araçlar için ciddi bir tehdit oluşturabilirdi. Ayrıca, AP mermileri kullanıldığında, Flakvierling, aşağıdakiler gibi hafif zırhlı araçlara nüfuz edebilirBu rolde kullanıldığında, araç ters yönde sürülüyor ve silah düşmana doğru serbest bir ateş alanına sahip oluyordu. Bu, gerektiğinde hızlı bir kaçış avantajı sağlıyordu. Ayrıca, aracın zırhı görev için kesinlikle yetersizdi ve mürettebat üyeleri, özellikle de yükleyiciler, yalnızca silah kalkanı tarafından korunuyordu.
Bir Sd.Kfz.7/1 Doğu Cephesi'nde, Sovyet kuvvetlerine karşı bir karşı saldırıda kullanılıyor. Araç ters yönde sürülüyor, top arkaya bakıyor. Silah kalkanı dışında hiçbir zırhı olmayan erken tip bir araç olduğuna dikkat edin. Kaynak: Gepard: Alman Uçaksavar Toplarının Tarihi
Sd.Kfz.7/1 savaşın büyük bir bölümünde, özellikle Doğu Cephesi'nde, ancak 1944'ten sonra Afrika, İtalya ve Batı Cephesi'nde görev yapmıştır. Bu araçların Fransa veya Norveç'in işgalinde görev yapıp yapmadığı şu an için belirsizdir.
Bir Sd.Kfz.7/1'in kullanıldığı ünlü olaylardan biri Market Garden operasyonu sırasında yaşanmıştır. O zaman, bir SS birliğinden bir araç silahlarını havadan atılan paraşütçülere ve aynı zamanda ikmal planörlerine ateş etmek için kullanmıştır.
Hayatta Kalan Araçlar
Bugün müzelerde en az üç Sd.Kfz.7/1 bulunmaktadır. Zırhlı kabine sahip geç bir versiyon Almanya'daki Koblenz Zırh Müzesi'ndedir. Bu orijinal bir araç değil, bir reprodüksiyondur. Temel araç, ağır yük traktörü olarak kullanıldığı Fransa'daki bir hurdalıktan kurtarılan bir Sd.Kfz.7 idi. Aşağıdakiler de dahil olmak üzere bir dizi Alman askeri savunma şirketinin yardımıyla yenilenmiştirKrauss Maffei (yeniden yapılandırma için ödeme yapan), MTU (motor), ZF Friedrichshafen (şanzıman) ve Clouth (yol tekerlekleri).
İkinci bir araç Almanya'daki Sinsheim Teknik Müzesi'nde bulunmaktadır ve erken dönem zırhsız bir versiyonudur. Top kalkanı muhtemelen sonradan eklenmiştir ve normal Flakvierling kalkanına uymamaktadır.
Üçüncü araç Fransa'daki Saumur Tank Müzesi'nde. Restorasyon bekliyor ve görsel olarak kötü durumda olsa da şasi ve otomotiv parçalarının iyi durumda olduğu iddia ediliyor. Zırhlı kabine sahip bir savaş sonu versiyonu. Arkadaki Flakvierling 38 kayıp gibi görünüyor.
Sinsheim Teknik Müzesi'ndeki Sd.Kfz.7/1. Kaynak: //forum.valka.cz/topic/view/11838/2-cm-Flakvierling-38-auf-Sd-Kfz-7-Sd-Kfz-7-1
Sd.Kfz.7/1 Saumur Tank Müzesi'nde, restorasyonu beklerken. Resim Christophe Mialon'un izniyle.
Sd.Kfz.7/1
|Boyutlar (L-W-H)
|6,85 x 2,35 x 2,62 m (22,6 x 7,9 x 8,7 ft)
|Toplam ağırlık, savaşa hazır
|11,5 ton
|Mürettebat
|1 Sürücü + silah takımı
|İtici Güç
|Maybach HL 62 TUK, altı silindirli benzinli
|Süspansiyon
|Yarım yol burulma kolları, serpiştirilmiş tekerlekler
|Maksimum hız
|50 km/saat (31 mph)
|Silahlanma
|2cm Flakvierling 38
|Toplam üretim
|750
Bağlantılar, Kaynaklar ve Daha Fazla Okuma
Panzer Tracts No.12: Flak Selbstfahrlafetten and Flakpanzer, Thomas Jentz, 1998
Panzer Tracts No.22-5: Gepanzerter 8t Zugkraftwagen & Sfl. Flak (Sd.Kfz.7), Thomas Jentz
Gepard: Alman Uçaksavar Tanklarının Tarihi, Walter Spielberger, 1982
'Sd.Kfz.7 turned 7/1', Walter Spielberger, Wheels & Tracks 12, 1985
İkinci Dünya Savaşı'nın Yarı Paletli Alman Araçları, John Milsom, 1975
Panzer Alayları: Ekipman ve Organizasyon, W.J.K Davies, 1978
Flakvisier hakkında bilgi için: Handbook on German Military Forces, ABD Savaş Bakanlığı, 1945
20 mm Flak 38 on WW2-Weapons, WW2-Weapons ekibi tarafından yazıldı, 29 Aralık 2017'de danışıldı
Deutsche Artillerie-Geschuetze, Alexander Lüdeke
Savaş Ofisi Teknik İstihbarat Özeti No. 151, 8 Kasım 1944
ETO Ordnance Teknik İstihbarat Raporu No.220, 11 Nisan 1945
Süspansiyon hakkında bilgi için Sd.Kfz.7 Project Part Search'e, isimlendirme bilgileri için Bay Hilary Louis Doyle'a, Saumur'daki araç hakkında bilgi için Christophe Mialon'a özel teşekkürler
Hunter12396, CaptianNemo, Craig Moore ve Marcus Hock'a bilgi ve kaynak aramadaki yardımları için özel teşekkürler