Ergen PKOS’luların büyük çoğunluğunda (>%80) androjen fazlalığı gözlenir. Adolesanlarda, ağır sivilce ve kıllanma gibi, androjen fazlalığının PKOS tanımı için değerlendirme gerektirir. Ama sivilce alta yatan hiperandrojenizmin ilk semptomu olsa bile adolesan populasyonda çok yaygın bir durum olduğu için tek başına klinik yüksek androjen durumunu göstermek için yeterli değildir. 18 yaşındaki kadınların %90’ından fazlasında çeşitli tiplerde sivilce gözlenir,ve %23’ünde filaçla tedavii gerektiren sivilce gelişir, bu oran erişkinde gittikçe azalır. Adolesan populasyonunda ağır sivilcenin varlığının DHEAS seviyesiyle korele olduğu ve daha az oranda da serbest/total testosteron seviyelerine bağlı olduğu gösterilmiştir. Kıllanma adolesanlarda androjen fazlalılığının daha güvenilir bir göstergesidir ve PKOS’lu ergen kadınların yaklaşık %60’ında bulunur. Kıllanma adolesan çağda erişkindekine göre daha az önemlidir, çünkü androjen maruziyeti sürecinde tüyler kalınlaşır.
Kıllanmayı derecelendirmek için, erişkinlerde keskin tanısal değerler olmasa da, modifiye Ferriman-Gallwey skorlama sistemi kullanılmalıdır.
Artmış androjen seviyeleri adolesanlardaki androjen fazlalığında en iyi ölçüttür. Normal puberte sürecinde androjen seviyelerinde fizyolojik bir artış olsa da biyokimyasal androjen yüksekliği PKOS için tanısal özellik taşır. Total testosteron ve DHEAS yüksekliği görülse bile serbest testosteron seviyelerindeki yükselme en sık gözlenen biyokimyasal bulgudur. Günümüzde, PKOS tanısı koymada kullanılabilecek, adolesan yaş grubu için spesifik bir androjen aralığı bulunmamaktadır.