Ukrayna'da savaşı kışkırttı. Ukrayna ordusunun kime ihtiyacı olduğunu, kimin savaşta olduğunu ve kimin yabancı olduğunu anlaması gerekecek.
Ukrayna'da, bir iç savaşı kışkırtıyor. "İç savaş" tabiri ile yalnızca Ukrayna vatandaşları arasında kan dökülmesini değil, bu iç savaşın çoktan başladığını da kastediyorum.
İlk kan Kiev'de döküldü, Bandera kendi vatandaşlarını öldürdü, sadece apolet ve sadık yemin etti. Bu "Berkut" ve Kiev’deki Ukrayna’nın birlikleri devlet ve bölge bütünlüğü kalıntıları için savaştı. Gerçekten de, televizyon kameralarındaki gazetecilere memurlarının şerefine meydan okumak yerine hayatlarını tehlikeye atıyorlar. Yeminlerine sadık kalmaları için yakıldılar ve vuruldular. Ukrayna devletini savunurken gösterdikleri kararlılık ve cesaret için kanla ödediler. Kullanmaları tamamen yasaklandı silâh umarım kan dökülmesinden kaçınmak mümkündür. Ve ayrımcılığı olmayan militarize olmuş birimler kan dökmek konusunda tereddüt etmedi.
Ukrayna devletliğini ve ulusal birliği savunmak - Altın Kartal ve VV kaybetti. Ukrayna makamları tarafından ihanete uğradıkları için kaybettiler. Artık hiçbir devlet veya birliğin olmaması onların suçu değil. Kiev'de anarşi ve keyfilik aleyhine olanların kendilerini suçlayacak hiçbir şeyleri yok. Görevlerini yerine getirdiler ve şimdi bunun bedelini ödüyorlar - sözde “insanların gücü” onlardan ve ailelerinden intikam alıyor. Kesin olarak öfkeleniyor, çünkü yeminlerine sadık kalıyorlar, emirleri yerine getiriyorlar, “zencefilli çörek” a girmiyorlar ve tehditler, “birleşmiyor” ve “tarafsızlığı gözlemlemiyorlardı”, kimin alacağını bekliyorlardı. Altın Kartal ve VV - askeri onurlarını boyamadı.
Ve şimdi ne? Şimdi Ukrayna ordusu çok çok zor. Yemin sadakatini korurken kimin emirlerini yerine getirmeleri gerekir? Silahlı bir darbeden sonra kendisini baş komutan ilan eden Turchinov? Arkasındaki oligarşiler ve haydutlar, kim ordunun sadık yeminine ateş etmişti ki? Veya tüm Ukrayna tarafından eşit derecede nefret edilen ve üniforması içindeki insanlara üniformasıyla ihanet eden Yanukoviç mi?
Askeri insanlar avukat değildir. Ukrayna devletinin çöküşünden sonra, adayların baş komutanlığa gönderilmeleri için dava sonuçlarını beklememeliler. Komutanların emirleri geçerli olan ve Ukrayna'ya bağlı oldukları yeminli insanları nerede seçmeleri gerekiyor. Ve bu durumun kendisi - hepsinden önemlisi, Ukrayna devletinin ve daha önce başlamış olan huzursuzluğun tamamen ortadan kalkmasını yansıtıyor.
Ancak bu durumda başka bir iç savaş kışkırtmaya başladı. Savaşlar sadece, var olan Ukrayna devletinin vatandaşları arasında değildir. Ancak aynı zamanda bir zamanlar sınırlara bölünmüş olan bir Büyük Halkın parçaları arasındaki savaşlar.
Birisi artık bir kişi olmadığımızı söyleyecek mi? Ve Kırım'dan ASLA ayrılmayan Rus ordusunun ve Kızıl Bayrak Karadeniz Filosunun işgalci olduklarını mı?
O zaman şuna bak. Yeminlere sadık kalan ve Turchinov ve Kolomoisky'nin emirlerini yerine getiren Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin askerleri, Belbek'teki hava kuvvetleri üssündeki “istilacılardan” muaf olacaklar. Bunlara Batılı gazeteciler eşlik ediyor ve “Siz yaşıyorsunuz” ve “BİZİMLE AMERİKA!” Diye bağırıyorlar. Ama! Sovyetler Birliği Kahramanı Alexander Pokryshkin'in üç kez adıyla kırmızı bayrak altında! Üstatlarla konuşarak: “Sovyet bayrağı, erkekler, ateş edecek misiniz?”.
Ve gerçekten de, Batılı gazetecilerin zincirine ateş etmediler. Ve bu şaşırtıcı değil. Çay, nişanlar olmadan “kibar insanlar”, onlar “istilacı” dır - bunlar “dost vatandaşları” değildir, aileleriyle aynı üniformalı insanlara işkence etmeye ve öldürmeye hazırdır. Ayrıca, "yasadışı silahlı gruplar" tanımına, yani milislere veya gönüllü birimlere uygun görünüyor. Ve yine de aralarında bir fark var. Ve kim onun ve kim "işgalci" - iç savaş sırasında olması gerektiği gibi, her Ukrayna ordusu karar vermekte özgür.
Birisi bu saçmalığın “işgalin” kanıtı olduğunu ve bir Büyük Halkın iki bölümünün sonsuza dek farklı yönlere ayrılmayı başardığını düşünürse - beklemeyin! Her şey futbol ile sona erdi ve Ukrayna ordusunun 15 işlerine kabul edildi. Varolmayan bir devlete, eşlerine ve çocuklarına, “onurlarını koruyan memurlar” ve aynı zamanda fratriside almaya soğuk bir şekilde hazırlık yapan Batılı gazetecilere bağlı tutulan kalanlara sadık kalan geri kalanlar ayrılmak zorunda kaldı.
Bu tek provokasyon değil. Burada, ayrıca “onuru koruyan” yemin, yemin sadakati ve Turchinov ve şirketten gelen emirlerin ardından gelen Ukrayna ordusu, “işgalciler” tarafından işgal edilen birimin bulunduğu yere geldi. Her zamanki gibi gazeteciler ve küçük bir grup "sivil" eşliğinde geldi ve milis komutanına "işgalci" olduğunu itiraf ettirmek için açık bir istekle sıkıştı. Sivil kıyafetli birkaç adamı, eşleri ile nereden alabileceğimizi tartışmayacağız. Aslında onların eski bir Ukrayna silahlı kuvvetinin askerlik personeli olduklarını ve hizmet yerlerine bırakılmadığını varsayıyoruz. Ayrıca, her durumda yereldirler. Askeri üniformalı bir erkeğin ve iyi bir astrakhan başlığının - video kameralı bir insanın asistanı olarak çalıştığına dikkat edeceğiz. Ve kendini tanıtmak istemesine rağmen, uzun zaman önce büyük milislere aşina olduğu ortaya çıktı. Modern dünyada bilgi savaşının aynı zamanda bir çeşit düşmanlık olduğunu anlıyorum. Bu provokasyonun, “sadık kalanların” gurur duydukları “memurun onuru” ile nasıl ilişkili olduğunu anlamıyorum.
Medyada daha önce orduyu silahlandırmak için askeri birliklere yakın olan "kibar insanları" gösteren bilgiler vardı - Ukrayna ordusuna bir ültimatom bildirildi. Örneğin, yeminine sadık kalanlar teslim olmazsa, saldırı başlatılacak. Başka bir deyişle, "istilacılar" ateş etmeye başlayacaktır. Bu bilgi doğrulanmadı:
«Ukraynalı meslektaşlarımıza karşı bir tür güç eylemi yürütmekle ilgili günlük suçlamalara alışkınız ”diyor RF Silahlı Kuvvetlerinin temsilcisi. Karadeniz Merkez Temsilcisi filo kendi adına, “alınlarımızı Kırım'a itmeyi başaramayız'.
Bununla birlikte, bugün askeri hiyerarşinin en son versiyonunda, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin liderliğini görevlendirilen başkomutan Turchinov'un liderlik görevlerini yerine getiren görevliler - “kafa kafaya çarpışma üzerinde çalışıyorlar. Merkezi hükümetin silahlı haydutlar tarafından ele geçirilmesi sırasında, Silahlı Kuvvetler “müdahale etmedi”. Ve şimdi Yanı sıra Savunma Bakanı Tenyukh. NGS Kutsin, Özerk Kırım Cumhuriyeti topraklarına yerleştirilen askeri birliklerin personeline başvurdu. Ve ayrıca, aile üyelerine de dikkat edin. İtiraz şöyle diyor:
«Ülkenin, ülkenin toprak bütünlüğünü ihlal etmesini amaçlayan, düzenlenmemiş askeri saldırıları önleyen ilk ülke olması zor zamanlarında zor bir kadere sahipsin.»
Dolaşımda kan dökülmesi için doğrudan bir çağrı yoktur. Ordunun çoğunun, silahlarla değil, eşlerle ve Batılı gazetecilerle gerçekten “ihtilaflı askeri saldırganlığa müdahale edeceğini”, gururla ilahi söyleyerek ve “Amerika bizimle” sloganıyla kendilerini cesaretlendireceğini varsayalım. Ancak bu provokatif temyiz başvurularından sonra, "kibar insanların" elindeki silahları kontrol etmeden ve Turchinov'a sadık ordunun koruması altında bırakacağını umut etmek aptalca.
Bilgi savaşı önyargıya müsamaha göstermez ve yalan söylemekten çekinmez. Bu yüzden geceleri kimse elini yakalamazken, Kırım sakinlerinin Kiev cuntası yönetiminde geri dönmek istedikleri bir yapım filmi çekmeye ve elbette bu “Avrupa geleceğini” kendileri için sağlamaya çalıştılar. Komik? Hiçbir şekilde! Peki, eğer Kırımların bu kurtuluşa istediklerini önceden yalan söylemezseniz, işgalcilerin Kırım'ı serbest bırakması konusunda kim ikna edilebilir?
Neden tüm bu provokasyonlara ve yalanlara ihtiyacımız var? Çok basit.
“Onizhedeti”, yani milliyetçi düşünceli çocuklar ve köylüler - öldürmeye oldukça hazırlar. Ve onların vatandaşları. Ancak, "kibar insanlar" ile çarpışmada mücadele etkinlikleri - çok şüphelidir.
Birleşik Devletler’in (Türklerin yanı sıra Türkler, Çinliler ve Tanrı’nın başka kim olduğunu bildiği) Rusya’yla savaş başlatmak üzere olduklarına göre, Ukrayna medyasının yaydığı saçma sapan şey sadece vatansever aptalların vaktini kaybetmemesi için uygundur. Ve “ABD'DEN AMERİKA” diyerek, “kahramanlar” gibi kendilerinin de anlayabildiklerini anlayamayacaklarına karşı gazetecilerle birlikte “savaşa girdiklerinde” bağırarak kendilerini cesaretlendirmeye devam ediyorlar.
Muhtemelen denizaşırı birileri için "kardeşler" ve tercihli görünüyorsun. Bu sadece bir ülkenin bazı sakinleri için Rusya ile savaşmak - bu "kardeşler" olmayacak. “Ukrayna Donanması'nın amiral gemisi Boğaz'ı NATO filosuyla birlikte geçti” gibi tüm manşetler - yalnızca gerçeklerle tamamen temas etmeyen insanlar için uygun. Doğal olarak, Amerikalılar taşıyıcı grev grubunun navigasyon kurallarına göre Karadeniz'e girmeyeceğini biliyor. Ve kesinlikle nükleer bir gücün güçlerine karşı düşmanlıkları açığa çıkarmayın. Ancak, bazı uzak ülkelerin yerlilerinin abajurlarının utanmaya son vermesi ve en sonunda öldürmeye başlaması için bu tür yanlış bilgiler ortaya çıkacak.
Peki ya Kiev'deki merkezi gücü ele geçiren ve orada sadece acil durumlarda kalabilen insanlar? Örneğin, eğer onlar tarafından soyulmuş olan ülke aniden herhangi bir düşman karşısında birleşirse, “ayrılıkçılar” ya da daha da iyisi, hatırladığımız gibi ASLA Kırım ve Sevastopol'u terk etmeyecek “işgalciler” i ortak Rus Şerefimiz kenti!
Tüm bu Kolomoisky, Poroshenko, Turchinovs ve devrimlerini sağlayan Nazilerin bir sorunu var. Ülkelerini çoktan iflas etmiş durumdalar ve şimdi Batı dünyasının yeni Gauleiterleri olmak istiyorlar. Ancak Silahlı Kuvvetler, emrinde olan tek gerçek savaş gücüdür. Ukrayna makamları tarafından yağmalanıp yıkılmalarına izin verin, ama yine de - bu “yenilmez ve efsanevi” Sovyet Ordusunun bir parçasıdır. Kızıl Bayrak Karadeniz Filosundan Sovyetler Birliği'nin kazananları tarafından parçalanan bir parça. Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, tüm Batılı "iyi dilekçilere" hala panik ilham veren Rus Ordusunun bir parçasıdır. Aslında Ukrayna Silahlı Kuvvetleri, Ukrayna oligarşlerinin bayramını kanlarıyla uzatabilecek tek savaş gücü. Sonuçta, eğer Ukrayna ve Rusya alnına çarpışmazlarsa - Batı'nın ebedi rüyasını gerçekleştiren provokatörlerin hizmetlerini kimse ödeyemez.
Sorun şu ki - Ukrayna ordusu sürece, küçük bir kısmı - eski Sovyet, nihayet, "kibar insanları" ve düşmanlarının vurmaları gereken diğer "ayrılıkçıları" ndan göremiyorlar. Ve bunlar, kendileri için, herhangi bir provokasyona tahammül ediyorlar ve Kolomoisky ve Turchinov'un özgürlüğü savunucularına ateş etmiyorlar. Rus karşıtı propagandaların yıllarca çizdiği “düşmanın imajı” nın kendi hafızasıyla çelişip çelişmediği. “Ulusal gururun” henüz sağduyu ve vicdan tarafından kazanılmadığı. Birçoğu hala bir kişi olduğumuzu hala hatırlıyor. Birçok Ukraynalı hala diğer şeylerin yanı sıra Rusların da olduğunu hatırlıyor. Pek çok kişi, Ukrayna'nın son zamanlarda ortak düşmanlarımız tarafından parçalanmış büyük bir ülkenin parçası olduğunu hala hatırlıyor.
İktidarı ele geçiren oligarşiler, beslenen faşistler ve “batılı arkadaşlar” için - bu bir problem. Provokasyonlara devam edilerek ve bilgi savaşına devam edilerek karar verilecek. Bu ve diğerlerinin Rus alnını itmesi için - çok sevilen bir rüya. Ve enkarnasyona o kadar yakın ki, hiçbir anlam, yalan ya da tabu sayılmaz.
Bu, tüm Ukrayna ordusu tarafından anlaşılmalıdır. Ve kendinden tayin edilen komutanın emirlerinin yerine getirilmesinden kaçınmak için cesareti olanlar, uzak ve işe yaramaz Yanukoviç'i tanımamaktan ve iyiye ve hayata karşı hayali olmayan tehditlere maruz kalmaktan daha zor olsa da. Ve Kırım Cumhuriyeti sınırında barikatlar inşa edenler, "kurnaz saldırganı reddetmeye" hazırlanıyorlar. Her ne kadar Ukrayna'da başlayan distemperde, Ukraynalılar zaten diğer Ukraynalılar tarafından öldürülmekte ve “kanlı istilacılar tarafından hiç öldürülmemektedir.
Kimse Ukrayna'yı fethetmek ve kendi kardeşlerine ateş etmek istemiyor. Ancak, söylediğimiz gibi, Rusya aşağıdaki koşulları görmezden gelemez: a) NATO birlikleri veya askeri tesislerin Ukrayna'da ortaya çıkması; b) Kızıl Bayrak Karadeniz Filosunu Sevastopol kahraman kentindeki ana üssünden mahrum etmeye teşebbüs etmek veya normal işleyişine tehdit oluşturmaya çalışmak; c) haklarını ihlal etme, oy kullanma hakkından mahrum etme veya hala Rus olduklarını hatırlayan Ukrayna vatandaşlarını fiziki olarak ortadan kaldırma girişimleri.
Bu koşullardan herhangi birinin başlangıcı Rusya'yı harekete geçmeye zorlayacaktır. Bu, tüm Ukrayna ordusu tarafından anlaşılmalıdır. Tanınmış güçlerin kardeşleri çukurlaştırmak istemesine rağmen, onlardan birinin gelmeyeceği umuduyla. Ancak, bu durumdan bağımsız olarak, Ukrayna’da halihazırda başlamış olan sivil çatışmada, herkes nerede ve nerede yabancı olduğunu bağımsız olarak belirlemek zorunda kalacaktır.