Orijinal yükleyici 115-mm silah, mürettebatın boyutunu azaltmak ve 10 dakika atışlarına ateş oranını sağlamak için üç kişiye kadar izin verdi. Kompakt 700 güçlü motor, tankı 65-70 km / s hıza çıkarır.
Bu tank ve diğer yeniliklere sahipti, çünkü birliklerde varlığının başlangıcından beri yoğun bir gizlilik örtüsüyle sarılmıştı. 1967'de, Ekim Devrimi'nin 200. yıldönümü için ayrılmış olan Dnepr büyük ölçekli manevralarına 64'den fazla T-50 katıldı. Yeni katılım tanklar Batı istihbaratı tarafından fark edilmedi. T-64'ler T-10, T-54, T-55 ve T-62 tank armadalarında kayboldu. Kiev yakınlarındaki savaş tatbikatında değildiler, burada ufuktan ufka denilen yoğun zırhlı sıralarda duran binlerce tank armada sürdüler.
Bir sonraki büyük çaplı eylem, Lenin 1970 yılı yıldönümünden hemen önce Mart 100'ta düzenlenen "Dvina" kombine silah manevralarıydı.
Eğitim savaşı alanı, Moskova, Leningrad, Baltık ve Kuzey-Kafkas askeri bölgelerinin bölümlerinin konuşlandırıldığı Belarus oldu.
T-64 tankları da bu "savaşlara" dahil oldu. Bu manevralar birçok Sovyet medyasının temsilcileri tarafından ele alındı. Görünüşe göre, bu savaş araçlarını “aydınlatmayı” başardılar. Sonuç olarak, yaklaşık bir yıl sonra, beş yıllık planın tamamında hizmette olan tankların ilk görüntüleri, bazı kanallarla Batı'da olduğu ortaya çıktı.
Bu casus fotoğrafları alejandro-8.blogspot.ru adresinde yayınlanmaktadır. Ayrıca İngiliz istihbaratından T-64 hakkındaki analitik materyaller de var. Tabii ki, istihbarat analistleri bu tankın adını bilmiyorlardı, bu yüzden fotoğrafları çektiği yıl ona M-1971 adını verdiler. Tankın ağırlığını 39-40 ton olarak hesapladılar. Gerçekte, yukarıda belirtildiği gibi, savaş kütlesi 36,7 tondan fazla değildi. Silahın kalibrasyonu, 115-mm'de doğru olarak değerlendirildi. Ama mürettebat ile yanlış. 4 erkeğinin hala tankta olduğu düşünülüyordu. Uzmanlar, şaşırtıcı olmayan bir mekanize şarj sistemi olduğu hakkında hiçbir fikirleri yoktu. Bu yeniliği fotoğrafta görmek için, kişinin bir X-ışını vizyonuna sahip olması gerekir.
Yabancı uzmanlar, komutanın taretinin kulenin sağ tarafında olması ve mürettebat kapaklarının radyasyondan korunma ihtimalinin varlığına dikkat çekti. Daha küçük çaplı silindirlere sahip bir başka şasi onlara çarptı. Merak eden, sadece İngilizlerin değil, diğer NATO uzmanlarının da, M-1971'in Sovyet ağır tank T-10'in alt takımının elemanlarını kullandığına ciddi bir şekilde inanıyordu. Aslında durum böyle olmasa da.
NATO üyelerinin, lazer menzil bulucusunun tankta kullanılmadığına dair kendileri için büyük memnuniyet duydukları varsayılabilir. Burada SSCB gerçekten gecikti.
Doğru değil, İngilizler arabanın boyutunu tahmin ediyorlardı; örneğin, tankın yüksekliği 2,5 metrede kendileri tarafından belirlendi, aslında, T-64 sınıf tankı için çok düşüktü, sadece 2,1 m.
Ancak T-64 hakkında daha ayrıntılı bilgi, ancak “A” modifikasyonunda, NATO üyeleri tarafından bu tankların Almanya'daki Sovyet Kuvvetleri Grubu'nun oluşumları ile hizmete girdiği zaman elde edildi.
Ve eğer NATO üyeleri potansiyel rakiplerini az çok biliyorlarsa, Sovyet vatandaşları ilk kez T-64 tanklarının varlığını resmen 1986 yılında öğrendiler. Aynı T-64А yalnızca 1988’te deşifre edildi.