TOPWAR'ın sayfalarında bir defadan fazla olmamakla birlikte, iki tanrı adına Tanrı adına ve O'nun şanına verilen zalim dini savaşlar hakkında söylenmedi. Fakat belki de en açıklayıcı örnek, Cathar sapkınlığının ortadan kaldırılması için başlatılan Güney Fransa'daki Albigoyan Savaşları. Kim onlar, neden Katolik Hristiyanlar onları heretik olarak görüyorlardı ve kendileri de kendilerini gerçek Hristiyanlar olarak adlandırdılar ve aynı zamanda günümüze kadar gelmiş olan Cathar kaleleri hakkında da kendileri ve hikayemiz bugün olacak
__________________________________________________________________
KIRMA ÇARPILARI (1'in bir parçası)
"Her şeyin bir zamanı ve zamanı vardır.
cennetin altındaki her şey:
doğma zamanı ve ölme zamanı ...
sarılma ve utangaç zaman
sarılmalar ...
savaş zamanı ve barış zamanı "(Özetler 3,2-8)
Hadi, Hristiyanlığın uzun zamandır iki büyük akıma bölündüğü gerçeğiyle başlayalım (bu durumda, birçok mezhebi bile hatırlayamazsınız: onlardan birçoğu vardı!) - Katoliklik ve Ortodoksluk ve geçmişte hem diğerleri hem de diğerleri birbirini ele aldı. Heretik olarak dostlar ve bazıları, özellikle de gayretli inananlar, şimdi "muhaliflerini" böyle görüyor! Bu bölünme uzun zamandır devam ediyordu: mesela Papa ve Konstantinopolis Patriği, 1054 yılında birbirlerine lanetlenmiş! Bununla birlikte, kiliselerin bir dizi kilise dogması ve hepsinden önemlisi, örneğin, İnanç Sembolü gibi önemli bir dogma arasındaki farklar 9. yüzyılın başında gerçekleşti ve böyle bir anlaşmazlığın başlatıcısı, Papa veya Patrik’in değil, tuhaf bir biçimde yeterliydi. ve Frankların imparatoru, Charlemagne. Bu, “Filioque” - “Filioque” (lat. Filioque - “ve Oğul”) sorusu üzerine teolojik bir argümandır.
Yahya'nın müjdesi, Kutsal Ruhtan Baba'dan geldiği ve Oğul tarafından gönderildiği gibi açıkça konuşur. Bu nedenle, 352’te bulunan Nicaea Birinci Konseyi, daha sonra Kutsal Ruh’un Baba’dan geldiğine göre, yılın Konstantinopolis 381 Konseyi tarafından onaylanan İnanç Sembolünü kabul etti. Ancak Toledo'nun yerel meclisindeki 6. yüzyılda, “dogmanın daha iyi bir açıklaması için” diye Creed Creed'e ilk ilaveyi sundu: “ve Oğul” (Filioque), şu cümle ile sonuçlandı: “İnanıyorum ki… Baba'dan gelen Kutsal Ruh'a… ve oğul. " Papalar üzerinde büyük etkisi olan Charlemagne, bu eklemenin Creed'e yapılmasında ısrar etti. Ve tam da bu, sonunda Hıristiyan kilisesinin Katolik ve Ortodoks'a bölünmesine yol açan umutsuz kilise tartışmalarının sebeplerinden biriydi. Ortodoks Creed şöyle okuyor: “İnanıyorum ki ... Ve Kutsal Ruh, Rab, Yaşam Verici, Baba İzh'inden Çıkmış…” Yani Ortodoks Kilisesi, İlk Nicene Konseyinin kararları tarafından yönlendiriliyor. Hristiyanların temel sakral festivallerinden biri olan - Eucharist (Yunanca - şükran ifadesi), aksi takdirde, Mesih'in öğrencileriyle düzenlediği son yemeğin anısına düzenlenen cemaat farklıdır. Bu kutsallıkta, bir Ortodoks Hristiyan, Rab İsa Mesih'in bedenini ve kanını ekmek ve şarap kefaletinde tararken, Katolikler mayasız ekmeğe katılır, Ortodoks Hıristiyanlar - mayalı ekmek.
Dünyadaki her şey zamandan korkuyor, son Katar uzun zamandan beri bir alev ateşinde yandı, ancak Toulouse Haçı hala Carcassonne Kalesi'ndeki bir evin duvarında görülüyor.
Ancak, birbirlerinden heretik olarak birbirlerine inanan, birbirlerinden doğanın özellikleriyle ayıran Katoliklerin ve Ortodoksların yanı sıra, Avrupa'da bile, örneğin Fransa ve Almanya'da, Katolik modeline göre geleneksel Hıristiyanlıktan önemli ölçüde farklı birçok dini eğilim vardı. Özellikle XII yüzyılın başlarında çok fazla. bu tür Hıristiyanlar Fransa'nın güneyinde bir bölge olan Languedoc'taydı. Burada, dini geleneksel Hristiyanlıktan önemli ölçüde farklı olan Catharların (bu arada başka isimlere sahip olan çok güçlü bir hareketi) ortaya çıktı, ama bu en meşhuru, bu nedenle üzerinde duruyoruz).
Bununla birlikte, Yunanca'da "saf" anlamına gelen Catharlar daha sonra çağrılmaya başlandı ve ilk en yaygın ismi, Alburayan heretics'di. Albi kentinden sonra, Toulouse ve Albi kentlerinde vaaz veren Bernard Klervosky'nin takipçileri tarafından verildi. 1145 yılı. Kendilerine böyle konuşmadılar, çünkü gerçek Hıristiyanların tam olarak böyle olduğuna inanıyorlardı! “Ben iyi çobanım” diyen İsa Mesih'in ardından kendilerini “bon hommes” - “iyi insanlar” olarak adlandırdılar. İki yaratıcı ilahi varlığı tanıyan, biri ruhani dünyayla, diğeri de yaşamla ve maddi dünyayla ilişkili diğer kötülükleri tanıyan, dualist bir Doğu kökenli din hakkındaydı.
Cathars, dünya ile herhangi bir uzlaşmayı reddetti, evliliği ve yavruların üretimini tanımadı, intiharı haklı çıkardı ve balık hariç, hayvansal gıdalardan uzak tuttu. Aristokrasiden ve zengin burjuvaziden kadınları ve erkekleri içeren küçük seçkinlerdi. Ayrıca din adamları ve papazlar kadroları da verdi. Gerçek "manastırlar" ve "manastır evleri" bile vardı. Ancak sadıkların çoğunluğu daha az katı bir yaşam tarzı sağlamıştır. Bir insan ölümünden önce eşsiz bir kutsallık alırsa - consolamentum (lat. - "consolation") - ve bu hayattan ayrılmayı kabul ederse, o zaman kurtulur.
Albi Şehri. Buradan itibaren her şey başladı, buradan “Alibigoy sapkınlığı” başladı. Şimdi şuna benziyor: kadim bir kemerli köprü, Albi'deki St. Cecilia katedrali-kalesinin büyük kısmı, Katharlar'ın yenilgisinden sonra inşa edilmiş, ana kilisenin gücünü hatırlatıyor. İşte her taş sırılsıklam olmuş tarih. Bir fırsat olacak, bu şehre bir bakın ...
Katharlar cehenneme ya da cennete inanmadılar ya da cehenneme inandılar - cehenneme inanıyorlardı - bu dünyadaki insanların yaşamı, rahiplere itiraf etmenin boş bir mesele olduğu ve kilisede namazın açık bir alanda namazla eşdeğer olduğu. Cathars için yapılan haç inancın bir sembolü değildi, ama eski Roma'da insanlar üzerinde çarmıha gerildi diyorlar. Ruhlar, kendi görüşlerine göre, bir bedenden diğerine geçmeye zorlandı ve Tanrı'ya geri dönemedi, çünkü Katolik Kilisesi kurtuluşa yanlış yol açtığını gösteriyor. Fakat, inanmak, yani, “doğru yönde”, yani, Catharların emirlerini takip ederek, herhangi bir ruh kurtarılabilir.
Aşağıdan böyle gözüküyor ... Yerel piskopos (aynı zamanda bir soruşturma yapan kişi) tarafından da, heretical imtiyazlardan güvenilir bir şekilde korunan gerçek inancın kalesi olarak algılanıyor. Bu nedenle, kalın duvarlı ve minimum açıklıklı, garip, sağlam bir mimari. Gotik tarzdaki tüm danteller, yalnızca devasa yapısına yandan sıkışmış giriş kapısı ile dekore edilmiştir. Kulede (yüksekliği 90 m) dışarıdan hiçbir giriş yoktur.
Cathars, dünyanın kusurlu olduğu için, yalnızca seçimlerin dinin emirlerine uyabileceğini ve geri kalanının sadece oruç tutmanın ve duaların yüküyle ilişkilendirilmemesi talimatlarını izlemesi gerektiğini öğretti. Asıl mesele, seçimlerden birinden “teselli” almak ya da ölümden önce “mükemmel” olmaktı ve bu yüzden ölüm döşeğinden önce, inananın hiçbir dini inancının hiçbir anlamı yoktu. Dünya çok umutsuzca kötü olduğu için, Cathars'ın, hiçbir kötü eylemin diğerinden daha kötü olacağını düşünmüyordu. Yine, şövalyeler için harika bir inanç - “kavramlarla” bir yaşam gibi bir şey, ancak “cehennemde herhangi bir yasa kötü olduğu için” yasalara göre hiçbir şekilde.
Catharların sürülerine talimat verdiği şekilde, Katolik rahiplerin tanımlarında bize düşen örneklerle hayal edilebilir: örneğin, bir köylü gerçek Hıristiyanların oruç tuttuğu zaman et yiyip yiyemeyeceğini sormak için “iyi insanlara” gitti? Ve ona yağsız ve kısa günlerde et yemeklerinin aynı şekilde ağzını kirlettiğini söylediler. “Ama siz, köylülerin endişelenecek bir şeyleri yok. Dünyayla birlikte git! ”-“ taahhüt edilenler ”tarafından teselli edildiler ve elbette, böyle ayrılık sözleri onu güvence altına alamadı ama güvence altına aldı. Köye döndüğünde, “mükemmel” in ona ne öğrettiğini söyledi: “Mükemmel bir kişiyle hiçbir şey mümkün değilse, o zaman kusurluyuz, her şey mümkün” anlamına gelir - ve tüm köy oruçlu yerlerde et yemeye başladı!
Doğal olarak, Katolik abbotlar böyle "vaazlar" tarafından dehşete düştüler ve Cathar'ların Şeytan'ın gerçek ibadetleri olduklarına dair güvence verdiler ve onları oruçta et yemekten başka, tefecilik, hırsızlık, cinayet, zulmü ve diğer tüm savaşlarda şımartmakla suçladılar. ahlaksızlıkları. Aynı zamanda büyük bir coşku ve güven içinde günah işliyorlar, itiraf ya da tövbe gerekmediklerine inanıyorlar. Onlar için, inançlarıyla, ölümlerinden önce “Babamız” ı okumak ve Kutsal Ruh'u almak - ve hepsi “kurtarılır”. Yemin ettikleri ve derhal kırdıkları inanılıyordu, çünkü ana buyrukları şu: “Yemin ederim ve sahte tanıklık edin, ama sırları ifşa etmeyin!”
Ve bu yukarıdan nasıl göründüğü ve ... daha muhteşem bir yapı hayal etmek zor.
Cathars tokalara takıldı ve fiziksel temas olmadan döllenme sırrını sembolize eden bir arının görüntüsünü belirledi. Haçı reddederek, onlar için sonsuz difüzyon - dağılım, maddenin ve insan vücudunun dağılmasının sembolü olan beşgeni putlaştırdılar. Bu arada, kaleleri - Montsegur kalesi - çapraz olarak bir pentagon şeklinde - 54 metre genişliğinde, - 13 metre. Cathars için Güneş, İyinin sembolü idi, bu yüzden Montsegur aynı zamanda güneşli tapınaklarıydı. Duvarlar, kapılar, pencereler ve süslemeler içinde güneş tarafından yönlendirildi ve yaz gündönümünün sadece bir gün doğumu gözlemlenerek birinin diğer günlerde yükselişini sayabildiği şekilde yapıldı. Tabii ki, elbette, birçok yeraltı geçidine dallanan, en yakın Pirenelere giren gizli bir yeraltı geçidi olduğuna dair bir açıklama yapılmadı.
Kale Montsegur, modern bir görünüm. Kuşatma sırasında yüzlerce insanın oraya yerleştirildiğini hayal etmek zor!
Bu karamsar bir inançtı, dünyevi yaşamdan koptu, ama oldukça feci bir yanıt aldı, çünkü feodal lordların din adamlarının dünyasal ve ahlaki otoritesini reddetmesine izin verdi. En azından Bernard-Roger de Roquefort’un kendi annesi olan Carcassonian Piskoposu, 1208’le “mükemmel” olması, annesinin bu sapkınlığın ölçeğini etkilemiş olmasına rağmen, erkek kardeşi Guillaume, en ateşli Katar’ın en yaşlılarından biriydi. ! Katar kiliseleri doğrudan Katolik katedrallerinin karşısında duruyordu. Yetkililerden gelen bu destekle, en önemlisi, Garonne ve Rhone arasındaki toprakları yöneten Toulouse sayısının olduğu Toulouse, Albi ve Carcassonne bölgelerine yayıldı. Bununla birlikte, gücü doğrudan birçok kavgaya yayılmadı ve kayınbiraderi Raymond Roger Trankawel, Viscount Beziers ve Carcassonne ya da Aragon Kralı veya Barselona Kontu müttefiki gibi diğer gemilerin gücüne güvenmek zorunda kaldı.
[/ Center]
Montsegur kalesinin modern yeniden inşası.
Vassallerinin birçoğunun kendisi heretik olduğu veya heretik ile sempati duyduğundan, bu lordlar topraklarında Hristiyan prenslerinin inancı savunan rolünü oynayamadı ya da oynamak istemediler. Toulouse Kontu, bunu Papa ve Fransa Kralı'na bildirdi, kilise orada misyonerler gönderdi ve özellikle, 1142'te Provence eyaletlerinde Provence devletlerinde okudu ve vaaz veren ancak çok başarılı olamayan Clairvaux Aziz Bernard.
1198’ta papa olduktan sonra, Innocent III, Cathar’ları ikna etme yöntemleriyle Katolik Kilisesi’nin koynuna geri gönderme politikasına devam etti. Ancak Languedoc'da sevinçle değil de daha havalı olan çok sayıda vaiz tanıştı. Kendi saygınlığı ile ayırt edilen Saint Dominic bile somut sonuçlar elde edemedi. Yerel asalet temsilcileri ve hatta kilise düzeninden memnun olmayan bazı piskoposlar, Katar liderlerine aktif olarak yardım ettiler. 1204’te, Papa bu piskoposları görevlerinden uzaklaştırdı ve onun yerine elçilerini atadı. 1206'te Languedoc aristokrasisi arasında destek bulmaya ve onu Catharlara karşı koymaya çalıştı. Onlara yardım etmeye devam eden yaşlılar, kendilerini aşındırmaya başladılar. Mayıs ayında, Toulouse’un güçlü ve güçlü Kont Raimund VI’ı bile 1207 cemaatin altına düştü. Bununla birlikte, Ocak ayındaki 1208'ta onunla buluştuktan sonra, babanın yardımcısı kendi yatağında katledildi ve bu nihayet babayı kendinden uzaklaştırdı.
Sv katedral içinde Tsitsilii eşit derecede etkileyici bir yapıdır.
Sonra öfkeli bir baba, bu cinayete, Languedoc heretiğinin topraklarına hükmetmek için vaat ettiği, kendilerine karşı bir haçlı seferinde yer alacak olan herkese ve 1209'in ilkbaharında onlara karşı bir haçlı sefer ilan etti. 24 Haziran 1209, Lyon’daki Papa’nın çağrısında, haçlı liderleri bir araya getirdi - piskoposlar, başpiskoposlar, Fransa’nın tüm kuzeyinden lordlar, ancak Alman imparatoru ve İngiliz kralının kampanyasına daha fazla korkan, ancak Alman imparatoru ve İngiliz kralının kampanyasının kendisinden daha fazla korktuğu için . Haçlıların amacı, ilan edildiği gibi, Provence topraklarının fethi değildi, ama sapkınlıktan kurtulmaları ve en azından 40 günleri - yani, hangi işçinin (kim olursa olsun!) Zaten ödüyordu!
Ve tavan fevkalade güzel bir tabloyla kaplı, açıkça Rab’ye inanan herkesin kıskançlığına!
Devam edecek ...