

|Kayıt
||:
||17 Ocak 2020


|D.Günü
||:


Kasım 01, 1962 (61)


- Belle à croquer
- Frasier [S07E11]
- Frasier [S07E10]
- Ruhların Evi
- Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok
- The Menu
- Sen Şarkılarını Söyle
- Yabandan Gelen Adam
- ilkerkocak
- AntiSmoothJazz
- nturan57
- Thetayk
- Kadraj
Son Yorumları
"Deli deǧilim, rüya deǧilim. Gerçeǧim."
Çoğunluğun aksine ben filmi beğendim. Tabii beğendim derken, eleştirilecek hiç bir tarafı yok demiyorum. Bihter'in hem başrol, hem de Brechtiyen bir yorumla "anlatıcı" olup "dördüncü duvarı" ortadan kaldırması bir roman uyarlaması için hiç de fena bir fikir değil ama reji ile ilgili bazı sorunlar olduğunu da görmezden gelmemek gerekir. Farah Zeynep "mimik" açısından müthiş bir oyuncu ama hala artikülasyon sorunu var. Çok hızlı konuştuğunu düşünenleri rahatsız eden faktörün bu olduğu fikrindeyim. Kast ile ilgili ciddi bir sorun yok, sadece "Nihal"i pek isabetli bulmadım. Belki bu rolde Itır Esen'i anımsayan kuşaktan olduğum için de olabilir. Hande Ataizi'ne özellikle dikkat...
Hikayeyi herhalde herkes biliyordur, o yüzden anlatmaya gerek olamaz, sadece filmin isminin "Aşk-ı Memnu" veya "Yasak Aşk" falan olmayıp "Bihter" olması, serbest bir uyarlamayla karşı karşıya olduğumuzu düşündürüyor ki, farklı dönemlerde sindire sindire çekilmiş iki başarılı dizi varken, sınırlı sürede hikayeyi aktarmak durumunda olan bir sinema filmini herhalde bu açıdan eleştirmeyi kimse düşünmez, düşünmemeli de zaten... Daha önce dizileri izlemediyseniz daha şanslısınız, ama izlediyseniz de önemli değil. Herhangi bir uyarlamayı izlemeden önce romanı okumuş olmak ise genellikle tercih edilesi bir durumdur. Herneyse...
Hep birlikte izleyip üzerine konuşabileceğiniz kaliteli bir yerli dönem filminiz olmuş. Fena mı?
"Çocukken fizik ve New Mexico'yu birleştirmenin bir yolunu bulabilirsem, hayatımın mükemmel olacağını sanırdım."
Nükleer enerji konusu, silah veya başka amaçlarla kullanılabilmesi dolayısıyla günümüzde hala tartışılan çok önemli bir konu, ve son derece merak uyandırıcı. Buna rağmen başka bir kardeşimizin de belirttiği gibi uzun süre filmin "içine girmekte" zorlandım. Yine de biraz sabırlı olunmasından yanayım. Filmin özellikle "Los Alamos" süreciyle ilgili kısmının biraz gereksiz uzun tutulduğu kanaatindeyim, sıkıcı bulanlar sanıyorum bu yüzden öyle hissetmişlerdir.
Bir filmin kadrosunun "çok kalabalık" olmasının filme büyük bir katkı sağlamasının beklenmesi genellikle hayal kırıklığı ile sonuçlanır. Bu filmde bu açıdan büyük bir sorun yok, asıl sorunun reji ile ilgili olduğu ortada. Nolan'a "dil uzatmadan" önce bir konuyu açıklığa kavuşturmak gerek. Bizim toplum olarak kendimizi kurtarmamız gereken bazı eğilimler var. Birincisi, Orta Doğululuk. Bu çok "katmanlı" bir konu olduğu için pas geçelim. Bir diğeri de "takım tutma" psikolojisi. Bu da pek çok alanda kendini gösteriyor, ve yönetmen hayranlığının da bunlardan biri olduğu açık. Bir yönetmenin bazı filmlerini beğenmiş olmanız, her yaptığını beğenmek zorunda olduğunuz manası taşımaz. Örneğin ben Woody Allen hastasıyım ama her filmini beğenmediğim gibi çok sıkıcı bulduklarım bile vardır. Bu filmde de Nolan'ın tarzının, zaten "netameli" olan konuyu büsbütün sabote ettiğini düşünüyorum.
Öte yandan, filmin sinematografik açıdan pek bir eksiği olmadığı gibi, konuyu hak ettiği ölçüde, her açıdan dolu dolu ele alıyor, ve bazen "belgesel izliyormuş" hissiyatına bile kapılmanıza neden olabilen bir dramatizasyonla, bilimsel konulara yabancılaşmanızı engelleyerek işliyor. Yani "Sezar'ın hakkı Sezar'a; Roma'nın hakkı Roma'ya." Yine de, bir kardeşimizin yorumuna yazdığım cevapta da belirttiğim gibi, belki de daha da uzatılarak dizi yapılmalıydı...
Burada filmi "izleyin" veya "izlemeyin" demek abesle iştigalden başka birşey olmaz. Sadece mümkün olduğunca kalabalık olarak ve zaman ayırmakla ilgili sorununuz olmadığında izlemeniz önerilir.
"Korkunç hikâyeler hayatı daha az korkutucu hale getirir."
Kalabalık bir kadro görünce iyi birşeyler beklemekten çoktan vazgeçmiş bir yaştayım. Ayrıca Kenneth Branagh'ın sanatçı kişiliğine söyleyecek sözüm olmamakla birlikte, Hercules Poirot'yu tabii ki Belçika aksanıyla konuşarak canlandırma sevdasını pek anlayamamıştım, ve önceki iki filme pek bayılmamıştım. Bu nedenlerle filmi izlemeye ümitle, ama düşük beklentiyle başladım. Buna rağmen, uzun süre filme konsantre olmakta zorlandım.
Herşeyden önce o kadro ile ilgili fazla bir beklentiniz olmasın, ve bence bu senaryo, o görüntü yönetmenliğini hak etmiyor. Sonuna doğru zekanıza hitap eden birşeyler oluyor elbette ama filmi kurtarmaya yetmiyor. Filmi izlemeye niyetliyseniz, gerçekten başından itibaren kendinizi vererek izlemeniz önerilir. Filme "not vermek" zor, çünkü sadece görsel amaçlarla bile izlenebilir ama burun kıvırmanız kuvvetle muhtemel. Not vermemekte kararlı davranan kardeşimiz denisilin'i haklı çıkaran filmlerden biri.
Filmi birlikte izleyin ama sıkılırsa üstelemeyin, eğlenceli birşeyler bulabilirsiniz nasıl olsa. Ha, bir de akşam izleyin. Gündüz izlemeye çalışmak çok yanlış bir zamanlama olur...