Arka plan. Rus emrinin planları
Rus imparatoru II. İskender, hükümdarlığının ilk aylarında vefat eden babanın politikasına devam etmesinin evlatlık görevi olduğunu düşündü. Bu nedenle, Sevastopol'ün savaşını ve savunmasını devam ettirdi, ancak Sevastopol'ü her ne pahasına olursa olsun savunmasına karşı çıktı ve savaşta yenilgiden kaçınma ihtimaline inanmadı. Alexander savaştan en kısa zamanda ve en az kayıpla çıkmak istedi. Rus ordusunun, Haziran ayında Sevastopol 6 (18) saldırısına itiraz etmesinin tartışılmaz ve parlak başarısı, kralı savaşın devam edebileceğine ikna etmedi. Düşmanı bombalamak, Sevastopol garnizonunun mahkum edildiğine ve işe alımların durumu değiştiremediğine, Sevastopol'un teslim edilmesi gerektiğine inanmasına neden oldu.
II. İskender, düşmanı yenmek ve kuşatmayı Sevastopol'dan kaldırmak için sahada belirleyici bir savaş yapmanın daha iyi olduğuna inanıyordu. Ve eğer bu girişim başarısız olursa, o zaman sakin bir vicdanla, insan gücündeki her şeyin ve Sevastopol'un yapıldığı, ardından barış görüşmelerinin başladığı söylenebilir. Bu nedenle, St. Petersburg, düşmana kesin bir saldırı amacıyla Kırım'daki birliklerin komutanı Mihail Gorchakov'a baskı yaptı. Gorchakov'un kendisi bu fikri paylaşmadı. Ayrıca durumu umutsuz buluyordu, ancak bu gibi olumsuz koşullar altında güçlü bir rakibe saldırmak istemedi.
Ancak kraliyet mahkemesi savaş istedi ve doğası gereği Gorchakov, hükümdarla tartışmaya alışkın değildi. Alexander, ısrarla Gorchakov'un belirleyici adımlar atmasını önerdi. Haziran ayındaki 6'ten (18) gelen bir mektupta, kral Brüksel’den, Fransa’nın Sivastopol bin kişi altındaki 24’e takviye gönderdiğini ve Müttefik’lerin Perekop’a geçme, yani Kırım’ı Rusya’nın geri kalanından kesmesi hakkında bilgi aldığını söyledi. . Alexander şöyle yazdı: “... O zamana kadar 29 sayısının son mektubunda bahsettiğin rahatsız edici eylemlere başlayabileceğini umuyorum. Eğer Tanrı niyetinizi korusun ve düşmana güçlü bir darbe vermeyi başarırsanız, o zaman işler zaman içinde başka bir dönüş alabilir ve Perekop için zor korkabilirsiniz. ”
13 (Haziran ayının 25'i) kral bu düşünceye geri döndü: "Her zamankinden daha fazla, bizim tarafımıza bir saldırı başlatması gerektiğine ikna oldum, çünkü aksi takdirde önceki takvimlerin örneğini izleyerek size gelen tüm takviyeler kısmen Sevastopol tarafından dipsiz bir varil olarak emilecektir." İskender, aldığı yeni bilgilere göre, denizden genel saldırı ve düşmana Ağustos ayının başlarında düşman tarafından devam edileceğini söyledi: “Bu nedenle, 4 ve 5 piyade bölümlerinin ortaya çıkmasıyla, kesin bir eylemde bulunmakta tereddüt etmemeniz çok arzu edilir. Önemli bir kayıp olmadan yapamayacaklar, ancak Tanrı'nın yardımı ile de önemli bir sonuç alabilirler ... " Aynı zamanda, kral Gorchakov'daki davanın sorumluluğunu belirleyen bir rezervasyon yaptı: “İşte size şimdiki açıklığımla birlikte aklıma getirdiğim düşüncelerim; Milislerin gelişi. " Yani, kral Gorchakov'un savaş zamanını seçme özgürlüğünü korudu.
20 Temmuz (1 Ağustos) kral Gorchakov'a yeni bir mektup gönderdi: “Yeni gelen takviyelerle zar zor yer değiştiren yenilmez Sevastopol garnizonunun günlük kayıpları, son mektup mektuplarımda ifade ettiğim konusundaki inancımı daha da arttırdı. "Ya da nihayetinde garnizonun ruhuna zararlı bir etkisi olabilecek bu korkunç katliama son vermek için kararlı."
Sonuç olarak, Paskeviç ve Nikolai'nin iradesini yerine getiren eski soylu Gorchakov ve şimdiki tüm yaşamı İskender, yaşamı boyunca, üstün bir güçle, düşmanlarının üstün güçleriyle eşitsiz bir savaşa girmenin imkansız olduğunu kanıtlamaya cesaret edemedi. Bu riskli girişimin sadece ciddi bir yenilgiye değil, Sevastopol'un düşüşüne de neden olabilir.
Gorchakov, askeri konseyi bir araya getirmeden önce, Sevastopol'un garnizon başkanı Dmitry Osten-Saken'in fikrini almaya karar verdi. Nakimov'un ölümünden sonra Sevastopol garnizonunun komutanı, Sevastopol savunmasının başarısına olan inancını yitirmiş, ancak düşmanın mümkün olduğunca fazla zarar vermesini sağlamak için direnişe devam etmenin mümkün olduğunu düşünmüştür. Ancak, düşman Osten-Sacken'in güçlü pozisyonlarına yapılan açık saldırı bir hata olarak kabul edildi. Osten-Sacken “Fedyukhin’in tepelerini amaçsızca almanın talihsiz bir düşüncesini kınadı; bunun üzerine, eğer şanslıysa düşmanın füzelerinden ve bombalarından birinden, her birinden sayılabilecek baskın araziden, saatlerce direnmek imkansızdı. " Ek olarak, Rus kampında nasıl sır saklanacaklarını bilmiyorlardı ve düşman Rus saldırısına hazırdı.
Yapılmakta olan işin başarısızlığından emin olan Osten-Sacken, Temmuz 26'taki Gorchakov'a özel bir rapor yayımladı. İçinde, o, aslında, Fedyukhin yüksekliğine rağmen - düşmanın zayıf noktası, ancak oradan Sapun dağına taşınabileceğini belirtti. Genel olarak, Müttefikler baskın arazide konsantre bir pozisyon işgal eder ve on ay boyunca pozisyonlarını güçlendirir. Bu nedenle, düşman komutanlığı kuvvetlerinin neredeyse tamamını güvenli bir şekilde herhangi bir noktaya gönderebilir, çünkü küçük engellerle sağlamlaştırılmış pozisyonlar sadece saldırı ve ağır kayıplarla alınabilir. Osten-Saken, taarruzun Chorgun ve Baidar vadisine yönlendirilmesinin daha iyi olduğuna inanıyor, ancak Fedyukhin tepelerine değil.
29 Temmuz (10 Ağustos) 1855 askeri bir konseydi. Sadece Osten-Sacken planlanan operasyona karşı çıkmaya karar verdi. Ona göre, Ruslar hem Sivastopol'da hem de r. Siyah 90 bin asker ve düşmanı 110-120 bin kişi var ve takviye bekliyor. Açıkçası, Rus birliklerinin saldırıya uğradığı her yerde, düşman her zaman bir avantaja sahip olacak. Büyük kayıplar pahasına, Ruslar Sevastopol ve alan ordusunun kombine kuvvetleri tarafından başarılı olsalar bile, Sapun Dağını alabilirler, o zaman düşman kolayca Sevastopol'u ya da ertesi gün saldırıyı işgal edebilir ve zayıf Rus ordusunu parçalayabilir. Aynı zamanda, Saken Sevastopol garnizonunun büyük zararlarını, yakında barut, mermi, hatta atlar için daha az yiyecek olmayacağı ve hasta ve yaralılar için kış ayları yapılmaz ve nakliye için zarar gördükleri zamanlar boyunca zarar görecekleri yolların kaybedileceğini belirtti. ". Böylece, Sivastopol'ü savunmak artık mümkün değil ve Güney bölgesinden ayrılmak gerekiyor.
Gorchakov bu fikri reddetti. Meclis üyelerinin geri kalanı, düşmana saldırmaktan yana konuşan Khrulev dışında sessiz kaldı. Görüşlerini yazılı olarak sundular: Kotzebue, Liprandi, Buturlin, Amiral Novosilsky, Buchmeyer ve Sergputovsky, taarruza, Ushakov, Semyakin'e saldırdı. Saldırıya oy verenlerin birçoğunun tam başarının muhtemel olmadığını, yani Sapun-Gory'nin yakalanmasını ve ablukanın Sevastopol'dan kaldırılmasını öngördüğünü belirtti. Birçoğu, saldırıya uğrayacak olan dağların Feduhins'inin aşılamaz olduğunu, ulaşım araçlarımızın yetersiz olduğunu ve Black River kıyılarının çok ateş kutuları olduğunu, düşman pozisyonlarını ateşlemek için çok az sayıda uzun menzilli silahı bulunduğunu yazdı.
Gorchakov'un kendisi ordusunun bütün açgözlü durumunu anladı. Savaşın arifesinde, Ağustos 3 akşamı (15), Gorchakov Savaş Bakanı'na şunları yazdı: “Aldatılma, iğrenç koşullarda düşmana gidiyorum. Konumu çok kuvvetli, sağ kanadında neredeyse dik ve çok kuvvetlendirilmiş Gasfortova dağı, Fedyukhina dağı sağında, önünde suyla dolu derin bir kanalın olduğu, içinden düşmanın doğrudan ateşinin altına getirilen köprülerden geçmek mümkün olacak. 43'te binlerce insan var; Düşmanın aklı başındaysa, 60'a binlerce kişi karşı çıkacak. Biraz umut ettiğim için, mutluluk beni tercih ederse, başarımdan faydalanmaya özen gösteririm. Aksi takdirde, Tanrı'nın isteğine itaat etmeniz gerekir. Mekenziev dağına çekileceğim ve Sevastopol'ü en az hasarla tahliye etmeye çalışacağım. ”
savaş
Savaşta ana rol ordunun sağ ve sol yanlarını oluşturan Read ve Liprandi birlikleri tarafından oynanmaktı. Read'de iki piyade bölümü (12-I ve 7-I rezervi), bir süvari alayı ve 62 silahları vardı. İki bölümü ile Fedyukhiny Dağları'nın yanına yerleşmek, düşmanla topçu savaşı başlatmak zorunda kaldı, ancak Gorchakov'un özel emirleri olmadan düşman pozisyonlarına saldırmak zorunda kalmadı. Diğer iki bölümü olan General Liprandi (6 ve 17), Chorgun'dan yüksekliği almak ve Gasfortovo dağına gitmek zorunda kaldı. Ardından Read’in piyadelerinin Liprandi’yi güçlendirmesi gerekiyordu ve topçuların altındaki topçuların düşman pozisyonlarına zarar vermeden bombardımanlarına devam ederek Fedyukhiny Dağları’nın karşısında kalacaktı. Yedek olarak iki bölüm (4-I ve 5-I), tüm süvari (4 ejderha ve 2 ulan alay) ve topçu rezervi vardı. Aynı zamanda, Gorchakov eylemlerinden emin değildi ve Gasfortovskiye’nin yükseklikleri Rus birlikleri tarafından işgal edildiyse, Fedyukhiny Dağlarına saldırmaya hazır olması için Read’e talimat verdi. Bu durumda, Okuma'nın General Liprandi birliklerini desteklemesi gerekiyordu.
Ancak, savaşın başından itibaren plan bozuldu. Sabah saatlerinde Rus topçusu bir savaş başlattı, Liprandi ve Reada askerleri savaşa girdi. Prens Gorchakov 'un hatalı, erken emri nedeniyle "savaşa başlamak", Oku, Fedyukhiny Dağlarına bir saldırı başlattı. Neredeyse aynı anda, Liprandi Chorgun'un tepelerini işgal etti, ancak daha fazla hareket edemedi. Savaştan sonra, Gorchakov ölen General Read'i suçlamaya çalıştı. Generalin başkomutanın sırasını anlamadığını, aksine, emri anlayabildiğini, açıkça hiçbir nedenle derhal emrine aykırı davranmaya başladığını söylüyorlar. Gorchakov'un, uzun zaman önce başlamasına rağmen, yalnızca düşman mevkilerinin ateşlenmesini emrettiği iddia ediliyor.
Düşmanın güçlü pozisyonlarına yönelik Rus saldırısı felaketle sonuçlandı. Bölüm Reada saldırıya geçti. Topçular nehrin üzerinden taşınamadı, sonuç olarak Rus bataryaları aşağıdan yukarıya doğru hareket etti ve Kara Nehir vadisinde bulunuyordu. Topçu rezervi sadece dağdan kaynaklandı (Mekenzievoy dağından iniş zordu) ve savaşa katılmak için vakti yoktu. Bu nedenle, topçu kuvvetlendirmek mümkün olmadı ve ateşi, birliklerimize ciddi şekilde yardımcı olabilirdi. Rus taburları teker teker köprüden geçti ve Fransızlar katil ateşlerini biçti, örtünün arkasında kaldı ve çok daha küçük kayıplar verdi.
Reada, yedek olan 5 bölümünün ve Liprandi'den üç alayın yardımına gönderildi. 12-I ve 7-I bölümleri, birbiri ardına, saldırıya atıldı. İlk önce 12 Bölümü gitti ve Taş Köprü'yü ve Taş Köprü'nün solundaki ford'u geçtikten sonra Fransız riflemen zincirini devirdi, düşmanın yolunda düşmanın düzenlediği molozu aldı. Ancak askerlerimiz güçlü ateşle karşılandı ve direnemediler, geri çekilmeye başladılar. İki alayda alay komutanları öldürüldü, tabur ve şirket komutanlarının çoğu öldürüldü ya da yaralandı. 7 Bölümü neredeyse aynı anda nehri, 12 Bölümü'nün sağına geçti ve aynı kaderi yaşadı. Gorchakov'un 5 ve 12 Bölümlerini güçlendirmek için gönderdiği 7 Bölümü, Okuma bölümleri çoktan kan akıtıldığında ve dağınık olduğu zaman geldi. Çünkü onları destekleyemedi.
Hırpalanmış 12 ve 7 bölümleri Liprandi'deki 17 Bölümünün yardımına gelmeden önce, Fransızlar güçlü takviyeler aldı. Müttefikler Komutanlığı, 50 bin dağıtımı yapan Fedyuhin Dağları ve savaş alanına önemli takviyeler getirdi. Fransızlara iki bölüm geldi ve Fransız kuvvetleri komutanı Jean-Jacques Pélus, gardiyanların alaylarıyla geldi.
Böylelikle, birliklerimiz parçalara karşı savaşa girdi ve Fransız birlikleri bu sektördeki Rus kuvvetlerine karşı büyük bir avantaj elde etti. Rus birliklerinin saldırıya devam etme girişimlerinin tümü başarısız oldu. Donatı Gorchakov ve Liprandi tarafından gönderildiğinde, Read'in birlikleri dağlardan atıldı ve ağır kayıplara uğradı. Savaşmaya devam etmenin hiçbir anlamı yoktu, savaş Rus ordusunun yenilgisiyle sona erdi.
İlerleyen Rus birlikleri çok büyük kayıplar verdi. 12 bölümünün başında yürüyen Odessa alayı, önce Kara Nehir'e koştu, köprü kafasını ele geçirdi ve büyüdüğünde, yakın mesafeden düşman topçusu tarafından vuruldu. “Daha sonra Fransız memurlar, Odessa alayına saldırırken tüm zincirimizin yükseklikleri bıraktığını ve her çifte sayılabileceğini söyledi. Yerini terk edecek kimse yoktu ”dedi. Odessa Chasseurs Alayı Komutanı Albay Skuderi bütün alayıyla birlikte öldü. Scuders, üç süngü, dört kurşun ve iki karikatür yarayla birlikte giyinme istasyonuna getirdi. Birkaç dakika sonra vefat etti. Read grubu birliklerinin genel müdürü General Weimarn öldürüldü. Galitsky alayının saldırısı sırasında, savaşın akışını takip eden Read, bir el bombası tarafından öldürüldü. Geri çekilme acelesi nedeniyle, vücudu onunla bile alınmadı. Böylece, 1812. Dünya Savaşı yıllarında kendisini ayıran ve başarıyla Kafkasya'da savaşan cesur General Read öldü.
Kral tarafından Gorchakov'u tezahürat etmek üzere gönderen Başkonsolos Vrevsky savaşta öldürüldü. Savaşın en tehlikeli yerlerini ziyaret etti. Bir çekirdek parçası altındaki atı öldürdü ve yere düştü, ancak savaş alanında kaldı. Başka bir çekirdek, havanın hareketiyle başını kesti ve onu yargıladı. Vrevsky savaş alanından ayrılmadı. Üçüncü çekirdek başını kırdı.
Rus General Nikolai Andreevich Oku
sonuçlar
Bu nedenle, ana yüksek komuta (Alexander) 'nın hataları ve Kırım’daki birliklerin komutanlığı nedeniyle, Rus ordusu ağır kayıplara uğradı ve mağlup oldu. Müttefikler Komutanlığı neşelendirdi ve deniz kalesinin yıkılmasıyla sona eren yeni bir Sevastopol bombardımanı başlattı. Rusya'nın liderliğine direnme isteği kırıldı, savaş kaybedildi.
Askeri araştırmacılar, Rus emrinin ölümcül hatalarına dikkat çekiyor: Düşmanın iyi tahkim edilmiş pozisyonlarının alnına, saldırganların askerlerinden bir buçuk kat daha büyük bir kuvvete sahip bir saldırı; birlikler koymak, önce 12, sonra 7, sonra 5, 17 bölümü, alaydan sonra alay atmak, taburdan sonra tabur, eylemlerini koordine etmemek; ordu komutanlığından destek eksikliği; yetersiz topçu desteği.
Resmi verilere göre, Rus ordusu 8 binden fazla kaybetti ve yaralandı (diğer kaynaklara göre, kayıp 10 bin kişiye ulaştı). Müttefik kuvvetler (zayiatların çoğu Fransız ordusundaydı), 1700'ten daha fazla insan kaybetti. Rus birliklerinin daha büyük kayıpları, Fransızların mükemmel pozisyonlara sahip olmaları ve birliklerimizin top ve tüfek ateşinden iyi korunmalarından kaynaklanıyor.
Hepsi, ölen, ancak en korkunç koşullarda bile saldırmaya çalışan ve geri çekilmeyen Rus birliklerinin kahramanlıklarına dikkat çekti. Böylece bir asker Reada'ya yaklaştı, silahı sağ eliyle indirdi ve şöyle dedi: “Ekselansları, bize bir rezerv verin!” - “Seni kim yolladı?” - “Yoldaşlar”. “Memurlar nerede?” “Öldürülmüşler.” Oku, askerlere rezervi olmadığını ve geldiğinde derhal göndereceğini söyledi. "Asker silahını omzuna attı ve nehrin arkasındaki yoldaşlarına geri döndü."
Weimarn öldüğünde, sıralı Stolypin (ayrıca yaralandı) Weimarn'ın cesedini nakletmek için üç asker aldı, ancak askerler o anda bir teneke kutuda ölen taburlarına serbest bırakmalarını istedi. Askerler, “görevlerinin tabura geri dönmek” olduğunu söyledi. Redad öldüğünde ve genel merkezinin tamamı öldürüldüğünde, pek çok tabur komutansız tamamen terk edildiğinde, askerler Fedyukhin'nin cesetleriyle tepelerini örten çizgiyi geride bırakmak istemezlerdi. Stolypin, Black River'ın izlenimlerini asla unutmadı: “Birlikler iyi savaştı ve savaşın tüm ıstırabı ve ciddiyetini kahramanca gerçekleştirdi; belki de insan gücünden beklemek mümkün göründüğünden daha fazla katlanacaklardı. ”
Kaynaklar:
Bogdanovich M.I. Doğu Savaşı 1853-1856 4-x. // http://www.runivers.ru/lib/book3058/ adresinde.
Svechin, A. A. Askeri sanatın evrimi. Cilt II Bölüm I. Doğu Savaşı 1853 - 56 M. - L., 1927 // http://www.runivers.ru/lib/book3181/10130/.
E. V. Tarle: Kırım Savaşı: 2'te M. - L.:, 1941-1944 // http://militera.lib.ru/h/tarle3/index.html.