Bu olabilir mi?
Hayır, yüzde 99 olasılıkla. Konfederasyonu kazanmak için olağanüstü şartlar gerekir. Örneğin, bazı Avrupa süper güçlerinin savaşına müdahale ve Güney tarafındadır. Örneğin, eğer bir nedenden dolayı İngiltere'ye ihtiyaç duyulacaktı. Bu gelişme muhtemel değildi. Birincisi, Avrupa, dünyanın bu ucunda uzak bir ülkede bulunan iç savaşlardan daha önemli şeyler yapmalıydı. İkincisi, kimse köleliğin korunması için savaşanları açıkça desteklemeyecekti. Avrupa onu 1814'te Viyana Kongresi'nde şiddetle kınadı. Ve sonra her şey çok basit. Eğer köle sahiplerini desteklediyseniz, başka bir nedenle bile, o zaman çok sayıda uluslararası anlaşmayı aştınız ve muhaliflerinize karşı bir sendika oluşturmak için bir neden verdiniz. Kim ihtiyacı vardı? Kimse yok.
Lincoln'ün gönüllü istihdamına destek olmak için miting
Kuzey'in çok fazla avantajı vardı. Ekonomik avantaj, daha teknik olarak gelişmiş bir ordu, uluslararası destek (yalnızca sözlü onay) ve hatta sayısal üstünlük (9'a karşı 23 milyon kişi). Köle sahibi devletlerin Kongre'den ayrılmasından sonra tüm yetkililerin ve yeni yasaların kabul edilmesindeki tüm özgürlüklerin “Yankees'in” elinde kaldığı gerçeğinden bahsetmiyoruz. Güney'in hayatını zorlaştıranlar da dahil. Ve Konfederasyonun plantasyonlarında onbinlerce köle hakkında hiçbir şey söylemedik. Güney ordusunun arkasında bir tür zaman bombası.
Küçük dokunuş: birçok kişi savaşı istedi. Ve sıradan Amerikalıların ortasında. Gönüllülerin alımıyla ilgili Lincoln Deklarasyonu'nu desteklemek için binlerce toplantı yapıldı. Elbette, devlet çalışanlarının oraya götürüldüğünü varsayabilirsin, ancak o zamanlar ABD’de hiçbir devlet çalışanı yoktu ...
Birinci senaryo. potansiyel
Güney savaşı kazanamazdı, ancak belli şartlar altında muhtemelen kaybedemezdi. Örneğin, dört köle devletinin (Delaware, Kentucky, Missouri ve Maryland) Amerika Birleşik Devletleri'nin bir parçası olduğu ve Konfederasyonun bir parçası olmadığı bilinmektedir. Bu oldukça önemli bir durum. 13 devletin “Yankee” lehine 23'e karşı 17 dengesi 19'a karşı değişecekti. Böyle bir durumda köle sahibi devletler Kongreden ayrılmak zorunda kalmayacaktı. Bu önemli. Ne de olsa, güney devletlerin devletten çıkması, Kuzey’e savaşın başlaması için neredeyse mükemmel bir bahane verdi: “Devletin Birlik’ten çekilmesi Anayasa’ya aykırı”. Cephe hattının kuzeye güçlü bir şekilde hareket edeceğinden ve Washington’un Konfederasyon toprakları ile çevrili olacağından bahsetmiyorum bile. Yani, son çare olarak, kaba kuvvet Kongreye uygulanabilir.
Ayrıca, elbette, Birlik'te kalmaya karar veren devletten ayrılan Batı Virginia'yı da unutmayalım. Sadece stratejik olarak: Konfederasyonun bir parçası olarak bu bölgenin varlığı, Güney ordusuna Pennsylvania'nın şimşek istilasını başlatma fırsatı verir. Başkan Lincoln’e sadık olan generallerin, böyle bir başlangıç pozisyonuyla, onu savaşın başarısızlıkla sonuçlanabileceğine ikna edebileceği ihtimali var.
General William Tecumseh Sherman. Şu an için korkunç dünya korkutucu taktiklerini canlandırdı.
Bu senaryoda, Güney ve Kuzey diyalog için bazı uzlaşmalar ve fırsatlar aramalılar. Bir başlangıç için, bu, yeni devletlerin kendi bölgelerinde kölelikle ilgili kendi kararlarını vermekten kararlı ve kalıcı bir şekilde yasaklanacaklarına yol açacaktır. 1854 yılına kadar, yeni devletlerin eyaletlere çiftler halinde kabul edildiğine göre, ABD'de bir kanun yürürlükte kaldı. Bir özgür, bir köle. Büyük olasılıkla, bu kural güç tasarrufu sağlayacaktır.
İkinci nokta, daha az önemli değil. Köle devletlerin Kongre’den ayrılması, Kuzey’i yasama konularında serbest bıraktı. Lincoln, bu durumdan yararlanarak Kongre yoluyla ekonominin ve toplumun gelişmesi için bir takım önemli yasalar çıkardı. Örneğin, ABD nüfusunun büyük kesimlerine kendi topraklarını alma fırsatı veren Homesteads Yasası. Veya Amerika Birleşik Devletleri'nin kendi bankacılık sistemini oluşturmasını sağlayan “Bankalar Kanunu”. Veya ülkedeki mesleki eğitimin temelini atmış olan “Morilla Yasası”. Bütün bu yasalar mevcut olmaz, köle sahipleri Kongre'deki konumlarını korurlar. Basitçe söylemek gerekirse, ülkenin ekonomik büyümesi yavaşlar ve Avrupa'dan gelen göçmen akışı azalır. Nüfusun büyük kesimleri, kendini geliştirme ve yaşam koşullarını iyileştirme fırsatına sahip olmayacaktı. Sonuç olarak, muhtemel ekonomik kriz ve depresyon var.
Son olarak, üçüncü nokta son derece önemlidir. Güney ve Kuzey'in barışçıl varoluş modeli iç pazarın oluşturulmasını engelledi. Güney tarafından üretilen tüm ürünler iç ticarete odaklanmamıştır. Ekim alanlarından gelen pamuk esas olarak Avrupa'ya gitti. Bununla birlikte, Avrupa'dan Louisiana, Florida ve diğer köle devletleri, varlıkları için ihtiyaç duydukları her şeyi aldılar. Aslında bu, geleceği Konfederasyon serbest ticaret lobistleri ve mal ithalatında yüksek görevli muhalifler yaptı. Kuzey gelince, endüstriyel büyüme verebileceğinden daha az verdi, çünkü satış pazarı sadece serbest devletlerle sınırlıydı. Böyle bir durum 1865'ten sonra bile devam ederse, endüstriyel patlama endüstriyel durgunlukla yer değiştirir.
İkinci senaryo. ütopik
Güney'in savaşta kazandığı zafer. Çok düşük bir ihtimal, ancak bu seçeneği düşünün. Burada, önceki bölümde açıklananlarla sınırlı kalmayacak. Güney için toplam zafer, Lincoln'ün istifası ve büyük olasılıkla Cumhuriyetçi Partinin tamamen çöküşü anlamına gelecektir. Köleliğin Birleşik Devletlere yayılması.
Hangi değişikliklere sebep olur. İlk olarak, köle ticaretinde büyük bir artış. Şimdi köleler sadece güneydeki tarlalar için değil, kuzeydeki bitkiler ve fabrikalar için gerekli olacaktı. Yeni demiryollarının inşası, madencilik şirketleri, kentsel inşaat ve daha fazlası için. Özgür olmayan ABD'de yaşayanların sayısı, ekici ve özgür insan sayısını hızlı bir şekilde aşacaktır. Er ya da geç, köleliği olmayan koyu tenli insanların bir tabakası olacaktı. Bir çeşit yarı serf.
Varlık Savaşı İç Savaş'ın en ünlü savaşlarından biri, Gettysburg'u saymıyor
Ancak göçmenler tamamen olmazdı. İş yoksa neden ABD'ye gidiyorsun? Avrupalılar, Güney Amerika’da da, mutsuz emek ihtiyacı olan mutluluk arayışı içinde kalacaklardı. Bu arada, kölelik ABD’de olduğundan daha erken kaldırılmaya başladı. Brezilya ondan 1809'da kurtuldu. Büyük olasılıkla, ABD'den kaçak köleler de oraya herhangi bir şekilde ulaşmak için çaba sarf edecektir. Kurtulmaktan kurtulanlar oraya taşınırdı.
Muhtemel sonuç. Brezilya’da hızlı ekonomik büyüme karşılığında ABD’nin ekonomik düşüşü. Kim bilir, belki şimdi dünyanın önde gelen devleti karnavalların ülkesi, Ronaldo'lu Amazon ve Pele olacaktır.
Sisli bir gelecek
Yirminci yüzyılın başlarında, muzaffer köleliğe sahip Birleşik Devletler, kendisine gerekli olan her şeyi sağlayamayan ekonomik olarak geriye tarımsal bir devlet olacaktı. Pamuk fiyatlarındaki düşüşle birlikte ülke krizi yıkmış olacaktı. Yüksek fiyatları korurken, Amerika Birleşik Devletleri ideal bir pazar haline gelecektir. Avrupa'nın her yerinden ürünler buraya ithal edilecek. İngiltere ve Almanya çok zengin olacak, Fransa ve Rusya da oldukça kötü olacak. Alaska, büyük olasılıkla, onun için bir alıcı bulamayacak olan Rusya İmparatorluğu içinde kalacaktır.
Jefferson Davis, Amerika Birleşik Devletleri'nin gerçek başkanı olabilir
Kim bilir, belki Avrupa’nın böyle bir pazarı olsaydı, o zaman Birinci Dünya Savaşı olmazdı. Öte yandan, yine de gerçekleşmiş olsaydı, 1917'de Amerika Birleşik Devletleri'ne giremezdi. Veya Avrupa’ya iki veya üç asker askeri göndermeleri için resmen girerlerdi. Sonuç olarak, Fransa Batı Cephesi'ne muazzam destek almazdı. Amerika'dan bir milyon asker değil, ekonomik yardım yok. Alman İmparatorluğu'nun baskısına bile dayanamadı. Fakat Batı Cephesi'nin Almanya'sını havaya uçurmak istediği gibi havaya uçurdu ve Birinci Dünya Savaşı tamamen farklı bir şekilde sona erecekti.