Bölüm 4 – Bai Klanı
Bölüm 4: Bai Klanı
“Ha! Da Xuan Ülkesinden ayrılmak mı? Gerçekten Klan Lideri tarafından bize verilen Kalp Besleyici Hapın Ruhsal İlaç olduğunu mu düşünüyorsunuz? Daha önce Bai Klanı’na ihanet eden insanlara ne olduğunu bir düşünün. Ayrıca ailelerimiz hala Bai Klanında yaşıyor. Şimdi gidersek nasıl yaşayacaklar? Yanlış hatırlamıyorsam geçen yıl güzel bir bayanla evlendiniz ve o da bu yılın başlarında hamile kaldı. Doktor Zhang’a göre erkek olma ihtimali yüzde seksen var.” Guan Lao Da yüksek sesle konuştu ama ifadesi ciddiydi.
“Bu…” Dediğini duymak Gu Lao San’ın başına soğuk su dökülmüş gibi hissetmesine neden oldu. Tek kelime etmeden hareketsiz duruyordu.
“Eğer gerçekten işe yaramazsa, umutsuz bir planım var. Gerçi yaşama şansımız yüzde yirmiyi geçmiyor. Bu plan aynı zamanda yıllar boyunca biriktirdiğimiz tüm tasarrufları da tüketecek.” Guan Lao Da’nın gözleri konuşmadan önce bir süre parladı.
“Bütün birikimlerimizi tüketip hâlâ hayatta kalma şansının yalnızca yüzde yirmi mi var?” Bunu duyan Gu Lao San’ın yüzü acılaştı.
“Hmph. Eğer Klan Başkanının ana eşiyle bir ilişkim olmasaydı bu küçük şans bile olmazdı. Eğer istemiyorsan seni zorlamayacağım.” Guan Lao Da sakince yanıtladı.
“Yanlış anladın, Guan Lao Da. Nasıl reddedebilirim? Eğer hayatlarımızı kurtarabilecekse, tüm zenginliğimizi kullanmak o kadar da büyütülecek bir şey değil.” Gu Lao San şok içinde hızla konuştu ve özür dilercesine gülümsedi.
“Anladıysan harika! Daha fazla zaman kaybetmeyelim, klana haber ulaşmadan önce hızla hazırlanmak için gizlice geri dönmemiz gerekiyor.” Guan Lao Da’nın ifadesi biraz rahatladı.
Bu sefer Gu Lao San istenmeyen ifadeleri göstermeye cesaret edemeyerek yalnızca başını salladı.
İkisi yeni mezarın önünde planı biraz daha tartıştılar. Guan Lao Da göğsünden bilinmeyen malzemeden yapılmış bir çift yeşil eldiven çıkardı ve bağırdı.
Bir çift yeşil eldivenden parlak, beyaz bir ışık tabakası önündeki yere doğru koştu.
“Boom”
İkisinin önünde bir metre derinliğinde bir çukur belirirken toprak ve sayısız yabani ot farklı yönlere uçtu.
Gu Lao San, cesetleri oraya atmadan önce çukurun etrafında daire çizdi.
Genç adamın cesedine doğru yürüdüğünde biraz tereddüt ettikten sonra arkasına uzanıp kılıcını kınından çıkardı.
Parmağını kılıcın üzerinde gezdirdiğinde yüzeyinden yeşil bir ışık saçıldı.
Gu Lao San’ın bileğinin bir hareketiyle kılıcını cesede bir şey yapmak için kullanmaya hazırlandı.
Guan Lao Da sadece yandan izliyor olmasına rağmen kulakları seğirdi ve ifadesi değişti. Daha sonra nehre doğru döndü ve bağırdı: “Kim o? Kim gizlice etrafta dolaşmaya ve bizi dinlemeye cesaret edebilir!
Guan Lao Da konuşmayı bitirir bitirmez kolunu hareket ettirdi. Yumruğunda bir ışık parladı ve korkutucu bir hava kütlesi uçtu.
Boğuk bir gürültü!
Yaklaşık yüz metre uzakta, çalılıklar şiddetli bir şekilde sallanmaya başladı. Hareketsiz bir şekilde yere yatmadan önce zayıf bir figür dışarı çıktı.
Guan Lao Da bunu gördü ve oraya doğru yürüdü. Bir tekmeyle zayıf görünen figürün yüzünü yukarı çevirmek için ters çevirdi.
Şaşırtıcı bir şekilde, gözleri kapalı genç bir adamdı. Elbiseleri yırtık pırtıktı ve tamamen bilinci kapalıydı.
“Nehirden gelmiş olabilir mi? Görünüşe göre benim hiçbir şey yapmam gerekmiyor ve o hâlâ çok fazla yaşayamayacak.” Guan Lao Da genç adama bir kez daha baktı ve herhangi bir tehdit olmadığını doğruladıktan sonra rahatladı.
“Yine de acele edin ve işini bitirin. Az önce söylediklerimiz dışarı sızdırılamaz.” Guan Lao Da’yı duyan Gu Lao San, deliğin yanında biraz rahatladı. Hiç tereddüt etmeden hâlâ cinayet çağrısında bulunuyordu.
“Bunu bana söylemene gerek yok, biliyorum. Hım? Bu çocuğun görünüşü…” Guan Lao Da, Gu Lao San’a biraz sinirlendi ve yumruğundaki eldivenler bir kez daha parlamaya başladı. Ancak ışık genç adamın yüzüne vurduğunda şok oldu.
“Ne oluyor? Görünüşünde ne sorun var?” Gu Lao San, Guan Lao Da’nın eldivenini indirdiğini görünce doğal olarak meraklandı.
“Buraya gelirsen anlarsın!” Guan Lao Da yumruğunu geri çekti ve tuhaf bir ifadeyle Gu Lao San’a el salladı.
Bunu gören Gu Lao San’ın merakı arttı. Kılıcını eline alıp Guan Lao Da’ya doğru yürürken fazla düşünmedi.
“Bu çocuk kim ve neden tam olarak genç efendiye benziyor?” Zayıf adam, genç adamın görünüşünü gördükten sonra şaşkınlıkla haykırmaktan kendini alamadı.
“Biraz yakın ama yüzü biraz solgun. Kaşları da çok daha kalın ve yüzünde birçok yara izi var. Ayrıca cildi biraz pürüzlü ve genç efendinin pürüzsüz cildinden çok farklı; hiçbir zaman çok çalışmak zorunda kalmadığından.” Guan Lao Da bir nefes aldı ve bir sonuca varmadan önce yakından gözlemledi.
“Bu dünyada benzer görünüme sahip birçok insan var. Genç efendiye benzeyen bir görünüme sahip biriyle tanışmak çok da tuhaf değil. Bu çocuğun genç efendiye ne kadar benzediği önemli değil, çünkü genç efendinin Ruhsal Nabzı vardı ve sizin ve benim gibi bir uygulayıcı olacaktı.” Gu Lao San da sakinleşti ve durumu dikkatlice analiz etti.
“Ancak bu çocuğun Ruhsal Nabzı varsa, hayatlarımızı korumak için daha iyi bir planım var. Ancak bu dünyada böyle bir tesadüfün olduğunu düşünmüyorum. Uygulayıcı Klanlar Ruhsal Nabzı olan çocuklar doğurmak için kan akrabalarının gücünü ödünç alırlar. Normal insanlar için Ruhsal Nabzın atılması ihtimali binde birdir. Eğer normal bir kişi Ruhsal Nabzı olduğunu biliyorsa, yeterli kaynak veya eğitim yöntemi olmadan uygulayıcı olamaz. Bizi hatırla? Ruhsal Nabıza sahip olduğumuzu anladığımız anda Bai Klanı’na katılmaya karar verdik, böylece bugün bulunduğumuz yüksekliğe ulaşabiliriz.” Guan Lao Da bunu söylerken hâlâ geleceğinden ağıt yakıyordu.
“Bu doğru. Bu törene gönderilenler, Uygulayıcı Klanlarının en iyilerinin en iyisiydi. Şimdi düşünüyorum da Bai Klanı’nda doğanları yenme şansımız yok.” Gu Lao San yanıt verirken fazla düşünmedi.
“Şu anda söylediğimiz hiçbir şeyin faydası yok. Önce hayatımızı sürdürmek için elimizden geleni yapalım. Bu çocuğun oldukça genç olduğuna göre onu sağlam bir bedenle bırakacağım. Guan Lao Da daha fazla bir şey söylemedi ve kolunu gerdi. Elinin ucunda neredeyse görünmez yeşil parıltılar vardı.
Doğal olarak Gu Lao San’ın bu çocuğun öldürülmesine hiçbir itirazı yoktu.
Guan Lao Da’nın yeşilimsi yumruğu, kolunu sallayarak sessizce genç adamın Dan Tian’ına indi.
TL: Dan Tian – http://en.wikipedia.org/wiki/Dantian
Saldırı son derece zayıf görünse de Guan Lao Da uygulayıcı silahının gücünü kullanmıştı. Dolayısıyla darbedeki güç, çocuğun iç organlarını parçalayacak ve saniyeler içinde canına mal olacak kadardı.
Gu Lao San, Guan Lao Da’nın yumruklarındaki yeşil ışığı görür görmez arkasını döndü ve genç efendisinin cesedini ‘yönetmek’ üzereydi.
Ancak tam o sırada arkasından şaşırtıcı bir havlama geldi.
“Olamaz, bu çocuğun Yuan Li’si var. Onun Ruhsal Nabzı var!”
Guan Lao Da’nın sesi, seslenirken oldukça titriyordu.
Onu duyan Gu Lao San hızla arkasına baktı.
Yumruğundaki yeşil ışık tamamen kaybolurken Guan Lao Da’nın yumruğunu tuttuğunu gördü.
Ancak genç adamın karnında, neredeyse görünmez bir beyaz ışık halkası sessizce titreşiyordu ve sanki her an sönmek üzereymiş gibi görünüyordu.
“Yuan Li koruması. Bu çocuğun kesinlikle Ruhsal Nabzı var ve muhtemelen oldukça iyi bir Yuan Li temeline de sahip.” Gu Lao San oldukça şaşkına dönmüştü.
“Haha, bu sefer gerçek bir mucize. Gu Lao San, artık Bai Klanı’na dönmemize gerek yok. Bu çocukla hayatımızı endişelenmeden yaşayabiliriz. Guan Lao Da, özgürce gülmeye başlamadan önce hâlâ komada olan çocuğa boş boş baktı. Yüzünde bir delilik belirtisi görülüyordu.
“Guan Lao Da, ne demek istiyorsun? Ruhsal Nabız atışı yapan bu çocuk neden hayatımızı kurtarıyor?” Gu Lao San gözlerini kırpıştırdı ve kafası hâlâ oldukça karışıktı.
“Klan Lideri neden bizi öldürmek istiyor?” Guan Lao Da gülmeyi bıraktı ve ona karşılık verdi.
“Çünkü genç efendi bizim onu korumamız gerekirken öldü.” Gu Lao San’ın kafası daha da karışmış görünüyordu.
“Hehe, ama genç efendi burada değil mi!?” Guan Lao Da dedi ve alay ederken önündeki çocuğu işaret etti.
“Ne, sen…” Gu Lao San aptal değildi ve Guan Lao Da’nın niyetini hemen anladı. Ancak yüzü eskisinden çok daha solgunlaştı.
“Doğru. Bu çocuğu Barbar Hayalet Tarikatı’na götüreceğiz ve töreni gerçekleştirecek kişileri toplamakla görevli kişiye bırakacağız. Daha sonra Bai Clan’a geri dönüp o kişiyi zaten oraya gönderdiğimizi söyleyebiliriz. Head, genç efendinin gerçekten Tarikat’a gönderildiğini söyleyen bir posta aldığında cezalandırılmayacağız, hatta ödüllendirilebiliriz.” Guan Lao Da bu sözleri söylerken son derece sakindi.
“Bu işe yarıyor ama bu çocuk genç efendiye pek benzemiyor. Açığa çıkarsa ne olur? Üstelik nereli olduğunu bile bilmiyoruz! Bunu kabul edeceğini nereden bileceğiz?” Başarısızlık olasılıklarını düşünürken Gu Lao San’ın yüzü karardı.
“Hmph, neden korkuyorsun? Bu çocuk Barbar Hayalet Tarikatına girdiğinde Bai Klanının onu tekrar görmesi birkaç yıl alacak. Üstelik Açılış Ruhu Töreni’nin ne kadar tehlikeli olduğunu gören bu çocuğun herhangi bir hazırlık eğitiminden geçmediği için hayatta kalma şansı bile yok. Eğer ölürse, aslında özgürüz ve endişelenmeyiz. Görünüşüne gelince, uygulayıcı olmadan önce ne yaptığınızı unuttunuz mu?
“Genç efendiye mükemmel bir şekilde benzemesi gerekmiyor, sadece benzer olması yeterli. Tarikatta genç efendinin sadece bir yıl önceki fotoğrafı var, bir çeşit değişiklik olması normal bir şey.” Guan Lao Da güvenle söyledi.
“Ya gerçekten Açılış Ruhu Törenini tamamlayıp Ruhsal Havari olursa, o zaman ne yapmalıyız?” Gu Lao San hâlâ tereddütlüydü.
“Ruhsal Havari olmak mı? Hala uyuyor musun? Geçtiğimiz yıllarda sadece birkaç öğrenci Ruhsal Havari oldu. Geri döner dönmez Klan Başkanının bize verdiği zehirden kurtulmaya ve ailelerimizle birlikte klandan ayrılmaya çalışacağız. O çocuk ölmese de bir şeyler yapsa bile bunun bizimle ne alakası var? Şimdi hayatımızı kurtarabildiğimiz sürece geri kalan her şey daha sonra tartışılabilir. Bu çocuğu ikna etmeye gelince, bunu yapacağız…” Guan Lao Da, Gu Lao San’a yaklaştı ve ona ayırt edilemez sözler fısıldadı.
Herhangi bir hatayla karşılaşırsanız (Reklam açılır penceresi, reklam yönlendirmesi, bozuk bağlantılar, standart dışı içerik vb.), Lütfen bize < rapor bölümü > bildirin, böylece mümkün olan en kısa sürede düzeltebiliriz.