Bu blogda anlatılanların özünü tek bir “okuma” ile çabucak kavrayabileceklerini düşündükleri için buraya ilk gelecek pek çok kişinin olduğunun farkındayım. Üzücü olan şu ki, bu zihindeki çoğunuz bu kavramı çabucak kavrayacaksınız, ancak yine de İsa Mesih'in kendisinin vahyinin ta kalbinize ve ruhunuza ulaşmasını kaçıracaksınız – ve bunu kaçırdıysanız ne anladınız? Tanrı sana yardım etsin, çünkü onun yardımına gerçekten ne kadar çaresizce muhtaç olduğunun farkında değilsin! Yine de, bu genel bakışı, İsa Mesih'in gerçek ve sadık bir hizmetçisinin yüreğine sahip olanlar veya bu yüreği arzu edenler için sunuyorum; ve geri kalanınız için merhamet diliyorum.
Gerçek şu ki, hiçbir yazı ya da herhangi bir insan ölümlü kavrayışı, “İsa Mesih'in Vahyini” tam olarak kavrayamaz veya açıklayamaz. “Tanrı” çok büyük bir konu! Bu nedenle Havari Pavlus 1 Korintliler 13:8-10'da "Hayırseverlik asla başarısız olmaz: ama kehanetler olsun, başarısız olacaklar; diller olsun, duracaklar; bilgi olsa da yok olacaktır. Çünkü kısmen biliyoruz ve kısmen peygamberlik ediyoruz. Ama mükemmel olan geldiğinde, o zaman kısmen olan ortadan kalkacaktır.” Bu nedenle, bu blogun yalnızca bir kişinin en iyi açıklama girişimi olduğunu ve tipik bir blogun aksine, zaman zaman geri dönüp bir girişi veya bir sayfayı daha fazla düzenleyeceğimi anlamalısınız. Havari Yuhanna bunu şöyle ifade etti: “İsa'nın yaptığı başka birçok şey de var; bunlar, eğer her birine yazılsalardı, sanırım dünyanın kendisi bile, yazılması gereken kitapları içeremezdi. Amin." (Yuhanna 21:25) Umudum ve duam, bu blogdaki çabalarımın, onu alçakgönüllü ve gerçek bir yürekle arayanlar için bir nimet ve manevi bir yardım olması.
İşte çok yüksek bir bağlantı Sunum formatında (hem Google dokümanı olarak hem de PDF formatında) Vahiy'e genel bakış.
Aşağıda kalan kısım, yukarıdaki sunumda verilenden çok daha ayrıntılı, ancak kısa bir genel bakış için en iyi girişimim:
Bölüm 1 – İsa'nın Açığa Çıktığı
Bu blogdaki “Giriş” web sayfasını okursanız (eğer okumadıysanız lütfen okuyun), Vahiyler'in ilk bölümünün çoğunu kapsar. Başlangıçta, Rab'bin sadık bir hizmetkarı ve bir "kardeş ve sıkıntıda arkadaşı" olan Yuhanna'yı, "Tanrı'nın sözü ve İsa Mesih'in tanıklığı için" zulme uğradığı için Patmos Adası'nda görüyoruz. Görünüşte karanlık olan bu durumda (tarihin bile bize Patmos'a sürgün edilenlerin oradaki karanlık mağara madenlerinde çalışmaya zorlandıklarını söylemesi ilginçtir) Yuhanna tapınma Ruhu'ndayken İsa Mesih'in kendisi birdenbire onun üzerine çullanır. Not: Yaşam koşullarımızda Tanrı'ya karşı tutumumuz önemlidir. Ya İsa Mesih aracılığıyla şükredebiliriz (kötü zamanlarda bile) ya da acıyıp şikayetci olabiliriz. Zor durumda olan biri yardım için İsa'ya yakarabilir ve o merhamet edecektir. Ancak bunu sert, kendini beğenmiş bir tavırla yapmamaya dikkat edin; çünkü İsa kendini o kişiye hoş bir şekilde ifşa etmeyecektir.
İsa önce Yahya'ya layık olduğunu, görkemini ve görkemini gösterir. İsa, Yuhanna’ya hâlâ “dünyanın krallarının reisi” olduğunu gösteriyor. (Vahiy 1:5) Kiliseye karşı getirilen tüm zulümlere ve sahte doktrinleriyle kiliseden çoktan kopmuş olan birçok sahtekarlığa rağmen, İsa hâlâ kralların Kralı ve rablerin Rabbidir. İsa'nın iradesi hala yerine getiriliyor ve insanların seçimlerini yapmalarına izin veriliyor. Ama yine de seçimlerinin hesabını verecekler ve orada “her diz önümde eğilecek ve her dil Tanrı'ya ikrar edecek”. (Romalılar 14:11)
Daha sonra Yuhanna'ya "gördüğünüz şeyleri, var olan şeyleri ve bundan sonra olacak şeyleri" yazması talimatı verilir (Vahiy 1:19). Bu, İsa Mesih'in gerçek hizmetçilerinin onu alabilmeleri ve sadık ve doğru olmaya teşvik edilmeleri içindir. İsa, Yuhanna'ya mesajın kime gönderilmesini istediğini çok özel bir şekilde bildirir ve bunu yaparken sadık hizmetkarlarını daha fazla tarif eder. Kendisi de aralarında bulunduğu kişilerdir: kilisesi ve sadık mesaj taşıyıcıları veya melekleri. Melek kelimesi orijinalinde “mesaj taşıyan” anlamına gelir ve bunlar, Tanrı'nın mesajını duyurmak için çağırdığı kişileri içerir. Tanrı, gerçek Müjde mesajını diğer insanlara iletmek için her zaman tamamen kontrolünde olan erkek ve kadınları kullandı (Vahiy 1:20 “sağ elimde olanlar” der).
İsa, Eski Ahit Çadırında bulunan aynı şamdanı temsil eden 7 kiliseyi (“şamdanlar” veya bir şamdandaki 7 lamba olarak da tanımlar) tanımlar ve Yuhanna'ya Vahiy mesajını Efes'te bulunan kiliseye göndermesi talimatını verir: Efes( 1), Smyrna(2), Bergama(3), Thyatira(4), Sardeis(5), Philadelphia(6) ve Laodikeia(7).
2. ve 3. Bölümler – “Kiliseyi Besleyen Elçiye…”
Daha sonra kiliseyi beslemekle sorumlu olan her meleğe/haberciye çok özel bir mesaj iletir ve her mesajın önüne “Yaptıklarını biliyorum” diyerek onların ruhsal olarak nerede olduklarını tam olarak anladığını beyan eder ve her mesajı aynen bu şekilde bitirir. uyarı: “Kulağı olan, Ruh'un kiliselere ne dediğini işitsin.”
Vahiylerin ruhsal bir mesaj olduğu ve Tanrı'nın Ruhu olmadan onu alamayacağınız çok açıktır. Bu nedenle okuyucunun, ruhsal durumlarını ve Tanrı'nın Ruhu'nun onlara uyması için Tanrı'ya itaat edip etmediklerini anlamak için kendilerini incelemesi gerekir. “Beni seviyorsan, emirlerimi tut. Ve Baba'ya dua edeceğim ve sonsuza dek sizinle kalabilmesi için size başka bir Yorgan verecek; Gerçeğin Ruhu bile; dünyanın kabul edemediği, çünkü onu görmez, onu da bilmez; ama siz onu bilirsiniz; çünkü o seninle yaşıyor ve senin içinde olacak.” (Yuhanna 14:15-17)
Mukaddes Kitabın tamamı (Vahiyler dahil), her çağda Tanrı'nın gerçek hizmetçileriyle ilgilidir. Vahiy mesajı, bu 7 şehirde bulunan belirli cemaatlere gönderildi ve her birine hitap edilen kısım, o andaki ruhi durumlarını ve ihtiyaçlarını tam olarak belirledi. Ancak, Mukaddes Kitabın tamamı gibi, Vahiy mesajı da her çağda kilisenin ruhi koşulları ve ihtiyaçları ile ilgilidir. Ve son olarak, Vahiy mesajı hâlâ çok alakalıdır ve kilisenin bugünün ruhi koşullarını ve ihtiyaçlarını ele alır.
İncil Günü'nün 7 Kilise Çağı
Öyleyse, Vahiy mesajının yalnızca Asya'nın 7 kilisesini tanımlamadığını, aynı zamanda “İncil gününün” 7 kilise çağını veya Mesih'in ilk doğduğu ve Müjde'yi kurduğu zamana kadar olan zaman dilimini ortaya koyduğunu veya tanımladığını anlayın. bu dünyanın son sonunun zamanı. Bu ilk bakışta çok açık görünmeyebilir, ancak mesaj manevi bir bağlamda incelenip vaaz edildiğinde, “İncil günü” tarihi boyunca bu özel manevi “Asya'nın 7 kilisesi” nin belirli dönemler olduğu çok açık hale geliyor. özellikle şartlar ve ihtiyaçlar mevcuttu. Belirli bir manevi durumun ve ihtiyacın hüküm sürdüğü bir “Efes Kilise Çağı” ve “Smyrna Kilise Çağı” vb. olmuştur. Geçmişte ruhi koşulların nasıl ortaya çıktığını ve Tanrı'nın gerçek hizmetçilerinin bunların üstesinden nasıl gelebildiklerini görmemize ve anlamamıza yardımcı olmak için bugün bu şekilde bir ders olarak uygulanabilirler ve uygulanmaktadırlar - tıpkı Elçi Pavlus'un Korintlilere nasıl olduğunu açıkladığı gibi. aynı zamanda geçmiş ruhsal durumların bir kaydından da öğrenebilirler: "Şimdi bütün bu şeyler onların başına örnek olarak geldi: ve dünyanın sonunun geldiği bizim uyarımız için yazılmıştır. Bu nedenle, ayakta durduğunu sanan, düşmesine dikkat etsin. (1 Korintliler 10:11-12)
Şimdi bu, yalnızca o ruhani durumun o zaman var olduğu anlamına gelmez, çünkü Vahiyler de dahil olmak üzere Mukaddes Kitabın tamamı, herkesin ihtiyaç duyduğu ruhani anlayışa her an sahip olabilmesi için zamanın her çağı içindir. Mukaddes Kitabın tamamı her çağda her insanın yararınadır; ve Tanrı'nın Ruhu aracılığıyla, Tanrı her zaman gerçek bir hizmete sahip olmuştur, o zaman anladıkları kadarıyla, bildikleri tüm Tanrı Sözü'nün ruhsal derslerini uygulamışlardır. (Birisi bunu manevi koşulların açığa çıkarılmasının dışına çıkardığında ve daha çok gerçek şeylere ve olaylara odaklanmaya başladığında: bu kafa karışıklığına neden olabilir.) Ve bir adım daha ileri götürmek, özellikle kilisenin savaşlarına aşina olan birine. Bu son günlerde karşılaştığımız, tüm bu “Asya'nın 7 kilisesi” manevi koşulları yeniden ortaya çıktı ve Tanrı'nın gerçek kilisesi olan İsa Mesih'in gerçek hizmetçileri ile aynı yolda kalmak istiyorsak, bunlar ele alınmalıdır! Evet, İsa Mesih'in tüm Vahiyi bugün özellikle ihtiyaçlarımızla ilgilidir!
Altıncı kilise Philadelphia'da İsa onlara “Açık bir kapının önüne koydum ve onu kimse kapatamaz” dedi. Ancak sonraki kilise çağında, Laodikeia'da, İsa'nın çaldığı ve açmalarını istediği kapalı başka bir kapı görüyoruz. Kendilerine o kadar güvenen bir bakanlık ki kalplerini kapatmışlar. İsa diyor ki: üstesinden gelmek için bana açmalısın.
Bu yüzden üstesinden gelmek için bugün tekrar kalplerimizi açmalıyız. O zaman John gibi, İsa'nın Philadelphia'da açtığı kapının hala açık olduğunu göreceğiz!
“Bundan sonra baktım ve işte, gökte bir kapı açıldı; ve işittiğim ilk ses, sanki benimle konuşan bir borunun sesiydi; "Buraya gel de sana ahirette olması gereken şeyleri göstereyim" dedi. ~ Vahiy 4:1
Bölüm 4 – Tanrı'nın Tahtı Çevresindeki Tapınma Ruhunda
Her bir kilisenin özel adresinden sonra, Yuhanna'yı hâlâ tapınma Ruhu'nda buluyoruz; sonuç olarak, kendisini Tanrı'nın tahtının etrafında tapınan sayısız melek topluluğuyla bir araya gelebilecek durumda bulur. Şimdi, Yuhanna insanlığını kaybetmedi, kutsal yazılara göre, gerçek tapınanların her çağda olabileceği gibi “Ruh'ta” olabildi: “Ama siz Sion Dağı'na ve Kutsal Kent'e geldiniz. Yaşayan Tanrı'ya, göksel Yeruşalim'e ve sayısız melek topluluğuna, Göklerde yazılmış olan ilk doğanların genel kuruluna ve kilisesine, herkesin Yargıcı olan Tanrı'ya ve yetkin kılınmış adil insanların ruhlarına” ( İbraniler 12:22-23)
Bölüm 5: Tanrı Kuzusu
Yuhanna, "Ruh'ta" iken, ona yalnızca "dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu"nun (Yuhanna 1:29) Tanrı'nın Sözü'ndeki anlayışı açma yeteneğine sahip olduğunu açıkladı. 7 “taht üzerinde oturanın sağ elinde” kitabın üzerindeki mühürler. Yalnızca Kuzu'nun kanıyla günahlarımızı yıkayarak “yeniden doğabiliriz” ve daha sonra derin ruhsal şeyleri görebilen ve anlayabilen yeni bir dizi ruhsal göze sahip olabiliriz. Bu nedenle İsa, o zamanın kutsal metinleri konusunda en eğitimli adamlarından birine, “Bir adam yeniden doğmadıkça, Tanrı'nın krallığını göremez” dedi. (Yuhanna 3:3) Gerçek “Tanrı'nın krallığı”nı görmenin Vahiyler'in neyle ilgili olduğuyla çok ilgisi vardır: her şey bizim değil, İsa'nın krallığıyla ilgilidir. Ah, birçok insan için ne üzücü, üzücü bir vahiy! Bu yüzden pek çok kişinin ona içtenlikle bakma arzusu bile yoktur.
Vahiy 4. ve 5. bölümlerde, insanların yalnızca Tanrı'ya ve oğlu Tanrı Kuzusu'na tapınıldığı Tanrı'nın tahtının etrafında gerçek bir tapınma Ruhu içinde olduklarında, görmediğinizi fark edeceksiniz: büyük vaizler , birçok din, bölünmüş kiliseler veya pek çok doktrin sunulmuyor. Çünkü herkes gerçekten yüreğini Tanrı'ya verdiğinde ve yalnızca O'nu arayıp O'na tapındığında şunları bulacaksınız: “Çağrınızın bir ümidiyle çağrıldığınız gibi, bir beden ve bir Ruh vardır; Rab bir, bir inanç, bir vaftiz, her şeyin üstünde, her şey aracılığıyla ve hepinizde olan herkesin Tanrısı ve Babası birdir.” (Efesoslular 4:4-6) Bunun nedeni, sahte tapıcıların ve sahte dinsel öğretilerin Her Şeye Gücü Yeten Tanrı'nın fiili huzurunun önünde duramayacaklarıdır: “Bu nedenle, hükümde tanrısızlar hükümde durmayacak, ve günahkârlar da salihlerin cemaatinde durmayacak.” (Mezmurlar 1:5)
Bölüm 6: Tanrı Kuzusu 7 Mührü Açıyor
O zaman, Tanrı Kuzusu olan İsa, kitabın üzerindeki mühürleri açmaya başlar ve hemen kralların gerçek Kralının “fethetmek ve fethetmek için” yola çıktığını değil, aynı zamanda diğerlerine karşı bir savaş olduğunu da görürüz. karşıt güçler. Atlar ve binicileri, savaşa giden krallıkları temsil eder. Ancak bunlar, insanların tipik olarak düşündüğü gibi gerçek krallıklar değildir çünkü Revelations, ruhsal savaşları anlatan ruhsal bir kitaptır.
Peki bu savaşlarda tehlikede olan nedir? Yeryüzünde var olan en değerli şeyler: Kalpleri (adandıkları) ve insanların ebedi ruhları! Şeytan, kirli işlerini halletmek için dünyevi krallıkları ve ülkeleri kullanabilirken, bu sadece bir "amaç"tır. Bu konuda hata yapmayın; nihai amaç, bireylerin kalbine ve ruhuna sahip olmaktır. Bize tam bir sevgi ve bağlılık içinde, Rab İsa Mesih, tam olarak adanmış sevginizi ve ruhunuzun kurtuluşunu satın almak için nihai bedeli ödedi. Şeytan, sizi Mesih'e kazanılmaktan alıkoymak veya O'na sadık olmaktan sizi aşağı çekmek için her türlü şehvetli ayartmayı ve aldatıcı öğretiyi kullandı ve kullanıyor. Bugün savaşın hangi tarafında olduğunuzu biliyor musunuz? İsa'ya tamamen sadık mısınız?
Herhangi bir savaşın sonuçlarından biri daima nedir? Zulümler ve kayıplar. Gerçek bir Hıristiyan ruhani savaşında, İsa Mesih'e sadakatle bağlı olanların zulmü ve öldürülmesidir (çünkü gerçek Hıristiyanlar, kendileri gibi inanmayanları öldürmek ve yok etmek için asla gerçek kılıç ve silahlarla dışarı çıkmamışlardır.) gerçek Hıristiyanlar, Mesih'in dünyaya ilk geldiği zaman başlayan “gün” olan Müjde gününün büyük bölümünde olup bitenlerdir.
Beşinci Mühür
Böylece, açılan ilk dört mühür, Müjde günü boyunca bu ruhsal savaşın nasıl işlediği hakkında bize çok şey anlatıyor – ve ardından beşinci mühür bu savaşların sonucunu gösteriyor: “Ve beşinci mührü açtığında, sunağın altında gördüm. Tanrı'nın sözü ve tuttukları tanıklık için öldürülenlerin canları: Ve yüksek sesle bağırdılar: Ne zamana kadar, ey kutsal ve gerçek Rab, yargılamaz ve kanımızın intikamını almazsın? yeryüzünde oturanlar? Ve her birine beyaz kaftan verildi; ve onlara, köle kardeşleri ve kardeşleri de, oldukları gibi öldürülmeleri gereken gerçekleşinceye kadar, kısa bir süre daha dinlenmeleri gerektiği söylendi.” (Vahiy 6:9-11) Not: Hıristiyanlara karşı işlenen bu zulümleri belgeleyen birçok tarih kitabı yazılmıştır. Belki de en yaygın bilineni “Fox's Book of Şehitler”dir.
Ek olarak, beşinci mühürde bize gösterilen çok önemli iki şeyi daha görmemiz gerekiyor, çünkü Tanrı'nın işleri yapma ve şeyleri açıklama şekli, onların yapılması gerektiğini düşündüğümüzden farklı. Ama Tanrı'nın yolu mükemmeldir ve bizimkinden çok daha yüksektir.
-
İlk olarak, Vahiy 6:11'den gerçek Hıristiyanlara yapılan zulmün peygamberliğin bir gerçekleşmesi olduğunu görüyoruz. Tanrı bunun olacağını biliyordu ve kötü insanların ve kötü dini liderlerin kendi gündemleri için başardıklarını düşündüklerine rağmen, Tanrı'nın isteği gerçekleşti. Oğlu İsa Mesih'e olan gerçek sevgi, zulüm gören ve öldürülenlerin yaşamlarında sadık ve gerçek olarak gösterildi. Ayrıca, müminlerin bu tanıklığı, kendilerine zulmedenlere karşı güçlü bir tanıktı ve zulmedenlerin sefil bencillikleriyle karşılaştırıldığında, Tanrı'nın lütfunun zulme uğrayanların hayatlarındaki büyük ışığına ve farklılığına diğer ruhların tanık olması için bir yol sağlar. .
-
İkincisi, Vahiy 4. ve 5. bölümlerde Tanrı'nın tahtına tapınanlar gibi, Kurban Sunağının altında da büyük zamanların popüler vaizlerini görmüyoruz, ne de en sevdikleri doktrin veya gündemleri üzerinde tartışan ve kavga eden insanlar görüyoruz. Ama daha çok, “Tanrı'nın sözü ve tuttukları tanıklık için öldürülenlerin canlarını” görüyoruz (Vahiy 6:9). Kendi gündemlerine veya amaçlarına değil, İsa Mesih'in tanıklığına sahiptiler. Samimi, kişisel fedakarlık her zaman hakiki tapınmanın önemli bir parçası olmuştur ve bu, bölerek ve başkalarına karşı nefret dolu bir tutumla yapılamaz. “Bu nedenle, eğer adağını sunağa getirirsen ve orada kardeşinin sana karşı olduğunu hatırlarsan; Hediyeni sunağın önüne bırak ve yoluna git; önce kardeşinle barış, sonra gelip hediyeni sun.” (Matta 5:23-24)
Karanlık Çağlar sırasında Mukaddes Kitabın verilmemesi ve çoğu arasında hüküm süren eğitim eksikliği nedeniyle, birçoğu Mukaddes Kitabın tüm öğretileri ve doktrinleri hakkında bilgi edinme fırsatına sahip değildi. Yine de çoğu kişi, İsa Mesih'i ve onun onlara olan büyük sevgisini, kurtuluşun karşılıksız hediyesi aracılığıyla hâlâ tanıyordu. Büyük doktrin bilgisi olmayabilir, ancak tam özverili sevginin sunağında bölünme yoktur! Bugün manevi Kurban Sunağı'nda sunulan özverili sevgiye umutsuzca ihtiyacımız var. Çok fazla bilgi var ama fedakarlık sevgisi yok. Ne kadar doğru olursa olsun, insanları doktrinler ve kavramlar etrafında toplayarak asla birlik sağlayamazsınız. Mecbursun Ayrıca onları kurbanlık aşkın sunağında toplamaya yönlendirin!
Altıncı Mühür
Tanrı Kuzusu altıncı mührü açtığında gerçek Hıristiyanlara ilham veren, beşinci mührün açılmasıyla ortaya çıkan kurban sevgisinin açığa çıkmasıydı. Tüm gerçek Hıristiyanların, insanların çağlar boyunca yarattığı dini inançları terk etme ve Tanrı'nın Sözü ve Kutsal Ruh'un gerçek birliği içinde tahtta Tanrı'ya ibadet etme zamanıydı. 1800'lerin sonlarında ve 1900'lerin başlarında bu fiilen gerçekleşmeye başladı ve Tanrı'nın gerçek kilisesi bir araya geldi ve herhangi bir ruhsal sezgiye sahip olanlar için çok görünür hale geldi. Gerçek Hıristiyanlar bunu yaptıklarında, Tanrı çok onurlandırılır ve yalnızca kendisinin yapabileceği şeylerin olmasına neden olur. Bu nedenle altıncı mühürde sadece Yüce Allah'ın yapabileceği şeylerin gerçekleştiğini görüyoruz: büyük bir deprem, güneşin kararması, ayın kana dönüşmesi, göklerin yıldızlarının düşmesi, güçlü rüzgarlar, göklerin birlikte yuvarlanması, adalar ve dağlar. taşınıyor. Bunların hepsi, Tanrı'nın Ruhu'nun insanların “dünyevi” ruhsal durumları üzerinde hareket etmesinin ruhsal tasvirleridir. (Bununla ilgili, muhtemelen bir "genel bakış"ta ele alınamayacak çok daha fazlası var, bu yüzden bireysel blog gönderilerinin bunu kapsamaya başlamasını beklemeniz gerekecek.) Ama en önemlisi altıncı mühürde: “onun büyük günü gazap geldi; ve kim ayakta durabilecek?” (Vahiy 6:17) Tanrı'nın, İsa'nın gerçek ve sadık hizmetçilerinin yaşamı ve etkisine zulmetmek ve onları öldürmek için çalışan insanların sahte öğretilerine ve kiliselerine karşı vaaz vermek ve bunları ifşa etmek için gerçek bir hizmeti meshetmeye başlama zamanı!
Bölüm 7: Tanrı'nın Arşının Etrafında İbadet Etmek
Altıncı mührün açılmasıyla gördüğümüz nihai sonuç, tekrar Tanrı'nın tahtını ve orada tapınan İsa Mesih'in hizmetkarlarını ve gerçek tapıcıları görmemizdir!
“Ve ihtiyarlardan biri bana dedi: Beyaz kaftanlar içinde olanlar nedir? ve nereden geldiler? Ben de ona, efendim, siz bilirsiniz dedim. Ve bana dedi: Bunlar, büyük sıkıntıdan çıkanlar, ve kaftanlarını yıkayıp Kuzu'nun kanında beyazlatanlardır. Bu nedenle, Tanrı'nın tahtının önündedirler ve mabedinde gece gündüz O'na kulluk ederler; ve tahtta oturan, onların arasında oturacaktır." (Vahiy 7:13-15)
Bölüm 8: Cennette Sessizlik
Ama ne yazık ki! Tanrı Kuzusu son yedinci mührü açtığında “gökte yarım saatlik bir sessizlik” olur. (Vahiy 8:1) Sessizlik, insanların susması değil, daha çok Tanrı'nın ruhsal duruma neden olmadığı zaman gelen ruhsal sessizliktir: depremler, gök gürültüsü, dolu fırtınalar, vb. Genel olarak bir hayal kırıklığı olduğunda: kurban sevgisi , tüm kalbiyle ibadet ve kaybedilenler için kalp kırıklığı vb. – o zaman genel olarak ılıklık başlar ve Tanrı olması gerektiği gibi onurlandırılmaz. Bir uyanışa ya da bir canlanmaya ihtiyaç var! Bunu sadece Tanrı yapabilir ve halkının Kurban Sunağı'nda tekrar ciddi bir yük ile toplandığını görmedikçe yapmayacaktır.
Kurban Sunağı
Ve böylece Vahiy 8:2'de insanları uyarmak ve bir araya toplamak amacıyla 7 borazan meleğinin veya mesaj taşıyıcılarının hizmet ettiğini görüyoruz. (Eski Ahit'te trompet rahipler tarafından halkı uyarmak ve onları bir araya toplamak için kullanılırdı.) Sonra Vahiy 8:3'te “bütün azizlerin” akşam kurbanı için dua etmek için toplandığını görüyoruz. Şimdi ruhsal olarak konuşuyorum. Vahiylerdeki dil, Eski Ahit ibadetinin sembollerini ve uygulamalarını kullanır, böylece manevi koşulları Eski Ahit'teki manevi tiple karşılaştırabiliriz. Bu sadece mesajı değil, aynı zamanda ihtiyacı karşılamak için ne olması gerektiğini de anlamamızı sağlar!
Eski Ahit'te “sabah kurbanı” ve “akşam kurbanı” vardı ve her ikisi de İsrail'in maneviyatı için çok önemliydi ve her ikisi de aynı şekilde yapıldı. Yakılan sunuların tümü Kurban Sunağı üzerinde sunulduğundan, tapınanların tümü duada toplanırdı. Tıpkı Tanrı'nın hiçbir parçamızı ve hayatımızı Kendi hizmetinden ve iradesinden alıkoymasını istemediği gibi, tam bir yakmalık sunuydu, hiçbir şey esirgenmedi. Ateş yakmalık sunuyu tamamen tükettiğinde, Baş Rahip kalan kömürleri alacak ve onları Rab'bin önünde buhur sunmak için kullanılacakları Altın Sunağa götürecekti. Tütsü, Rab'bin önünde yükselen bir tür şefaat duasını temsil eder. Bu nedenle, halk sabah ve akşam kurbanı için dua etmek için bir araya toplanırken, bütün bir yakılan sunudan elde edilen kömürler kullanılarak bu buhur yakılması çok uygundu.
Not: Eski Ahit, bizim için, Tanrı'nın halkının, akşam kurbanı sırasında Tanrı'ya düzgün ve ciddi bir şekilde dua ederek bazı korkunç ruhsal bozulmaların üstesinden nasıl geldiğini kaydetmiştir. (görmek 1 Krallar 18:29-41 ve Ezra 9:1-10:4)
Şimdi, zamanın yedinci mühür çağında neye büyük ölçüde ihtiyaç duyulduğu konusunda biraz anlayışa sahip olmalıyız. Kilisenin yeniden tapınma Ruhu'nda, Kurban Sunağı'nın altındaki beşinci mühürde bulunanların tanıklığına bakması ve kendilerinden önce yapılmış birçok kurbanın küllerini görmesi gerekir. O halde, Müjde Günü'nün bu akşam vaktinde, akşam kurbanı için yine aynı ruhsal sunakta toplanmalıyız. (İncil Günü'nün sabahında, Pentekost günü sabah kurbanı için azizlerin nasıl bir araya geldiklerini ve ruhsal olarak Kutsal Ruh ateşinin tüm yakılan sunuları nasıl tamamen tükettiğini hatırlıyorsunuz. Kutsal Ruh, Pentikost günü sabah 9'da ya da Yahudi gününün sabah kurban etme vakti olan üçüncü saati olarak indirildi: “Çünkü bunlar sarhoş değil, sandığınız gibi, çünkü bu, ayın üçüncü saatidir. gün.” Elçilerin İşleri 2:15)
Şimdi bugün, kurtuluşumuzun büyük Baş Rahibi, İsa Mesih'in, dualarımızın Tanrı'yla birlikte sunulabilmesi için, sunumuzun (kendimizi sunusunun) Kutsal Ruh'un ateşi tarafından tamamen tüketildiğini görebilmesi gerekir. “bütün azizlerin” duaları, şefaat duasının Altın Sunağı üzerinde İsa'nın elinden çıkan tütsü ile birlikte. Not: Vahiy 8:3 bunun “bütün azizlerin” dualarıyla birlikte olduğunu belirtir, çünkü hatırlarsınız, 5. mühürde Kurban Sunağının altından da yüksek ve içten duaları işitmiştik: “Daha ne kadar, ya Rab , kutsal ve gerçek, yeryüzünde yaşayanları yargılayıp kanımızın intikamını almıyor musun?” ~ Vahiy 6:10
Bu nedenle, Vahiy mesajını tam olarak yaymak, özellikle yedinci mühürdeki kilisenin sorumluluğundadır. Ancak bu iş, İsa Mesih'in kendisi sunaktan bizim toprak kaplarımıza ateş atmadıkça gerçekleştirilemez – ve o zaman “sesler, gürlemeler, ve şimşekler ve bir deprem” olacak (Vahiy 8:5) Sessizlik bozulacak. ! İnsanları bu uygun ruhsal duruma öylece eğitemeyiz. İnsanlar, duada aracılık etmek için kurban sevgisinin sunağında manevi olarak toplanmayı tüm kalpleriyle istemelidir. "Sesler, gök gürlemeleri, şimşekler ve deprem" yalnızca Tanrı'nın üretebileceği şeylerdir - öylece "düzeltemeyiz". Kendimizi ılıklığımızdan silkip:
“Kâhinler, RABBİN hizmetkârları, eyvanla sunak arasında ağlasınlar, ve ey RAB, kavmını esirge, ve mirasını azarlama, ta ki, kâfirler onlara hükmetsin, desinler; bu nedenle onlar insanlar arasında de ki: Onların Tanrısı nerede?” (Yoel 1:17)
Bu, Vahiy'in geri kalanının sadece yedinci mühürde vaaz edildiği ve ifşa edildiği anlamına mı geliyor? Hayır. Vahiy, İncil'in tamamı gibi, bize tüm zamanlar için verilmiş bir Sözdür. Tanrı, o zamanda ortaya çıkması gereken şey için geçmişte Vahiy'deki anlayışı açmıştır. Ne yazık ki, Allah'ın indirdiğini alıp ona ekleyen ve ondan uzaklaştıran ve bununla övünen, zavallı ruhları karıştıran insanlar olmuştur. Ancak, insanın ne yaptığından bağımsız olarak, yedinci mührün Vahiy mesajının tamamını “boraze etme” sorumluluğu daha da büyüktür. Yedi borazan (borazan melekleri veya haberciler tarafından çalınan) hakkında bilgi sahibi olan biri, bunların her birinin yedi “mühür çağının” her biri boyunca ruhsal olarak neler olup bittiğini daha fazla ifşa ettiğini anlayacaklardır. Ama sadece geçmiş için geçerli değiller…
Yedi Trompet Çalmak Gerekiyor
Ama neden her çağın ruhsal savaşları ve koşullarıyla ilgili mesajı tekrar ele alalım? Tanrı her zaman bir sebep için bir şeyler yapar. Yedi mühürle ilgili mesajın ayrıntılarına daha fazla aşina olanlar, mesajın, gerçek İncil ve Tanrı'nın tek kilisesinin ilk kurulduğundan beri ortaya çıkan ve bölünen tüm sahte dini koşulları, öğretileri ve kiliseleri ifşa ettiğini anlarlar. İsa Mesih tarafından. Vahiylerin (ve Mukaddes Kitabın tamamının) vaaz edilmesiyle, birçok insan günahtan tam kurtuluş ve Tanrı'nın tek gerçek kilisesi gerçeğinden yana tavır alabildi.
Ancak, özellikle yedinci mühür sırasında, bu tam olarak aynı sahte manevi koşulların, doktrinlerin ve kilise bölünmelerinin, Tanrı'nın kilisesinin adının geçtiği yerde gerçekleştiğini gördük! Manevi olarak, Müjde günü boyunca yaşananların hepsi yeniden gerçekleşti. Geçmiş yüzyılların birçoğunun aldatmasını, incinmesini, zulmünü ve bölünmesini tekrarladı. Bunun nedeni, sahte bir ruhun bir kilise organizasyonuna veya bir kilise organizasyonuna bağlı olmamasıdır. Sahte ruhlar, İsa Mesih'in hakiki hizmetçilerinin tapındığı yerlerde “dolaşanlar” da dahil olmak üzere insanlar aracılığıyla çalışır. Sonuç olarak, yedi borazan Allah'ın kullarını uyarmakta ve onları tekrar bir araya gelmeye davet etmektedir. Ruhi Babil'de yeniden bağlananları serbest bırakmak için vahiy yargısı ve ışık tekrar duyulmalıdır! Babil'in bir kısmı kendisini “Tanrı'nın kilisesi” olarak adlandırsa bile.
Manevi Babil
Nihayetinde, ruhi Babil'in yenilgisi (Vahiy 17. bölümün ruhani fahişesi veya üyelerinin hâlâ günah işlediği tüm "sözde" Hıristiyan kiliselerinin sadakatsiz koşulları) ve orada hâlâ kalan dürüst ruhların özgür bırakılması, Vahiy mesajı hakkındadır. Bu durumun ruhu özellikle, bir zamanlar İsa'yı kurtuluş yoluyla gerçekten tanıyanları temsil eder, ancak o zamandan beri kalpleri gerilemiş ve şimdi sadece İsa'ya sevgi ve sadakatlerini taklit ediyor!
Manevi Babil, aynı zamanda, Tanrı'nın ruhani şehrini ve krallığını yok etmek için yükselen bir şehir ve krallığın temsilidir, “kutsal şehir, yeni Kudüs, Tanrı'dan gökten inen, kocası için süslenmiş bir gelin olarak hazırlanmış”. (Vahiy 21:2) İsa Mesih'in Vahiy, İsa'nın hâlâ kralların Kralı ve rablerin Rabbi olduğunu ve Sözünün nihai olduğunu gösterir. İnsanları günah işlemeye devam ettikleri günahtan değil, günah işlemekten kurtaracağını söyledi. Ayrıca tek bir kilise, tek bir Mesih'in gerçek gelini olacağını söyledi ve bu hala böyle! İsa yolunu bulur; ve böylece ruhsal Babil, ruhsal vefasız bir fahişe ve kötü bir şehir olduğu için tamamen açığa çıkacaktır. Ayrıca Tanrı, ruhi Babil aldatmacasına bağlı olan gerçek hizmetçilerinden herhangi birini Babil'den çağıracaktır.
“Ve gökten başka bir ses işittim, dedi: Ondan çıkın, ey halkım, onun günahlarına ortak olmayınız ve onun belalarından kabul etmeyesiniz. Çünkü günahları cennete ulaştı ve Tanrı onun suçlarını hatırladı” (Vahiy 18:4-5)
Ancak bu ifşayı ve onun aldatıcı kalesini yok etmeyi başarmak için, Tanrı'nın Vahiy'de metodik olarak ortaya konan bir planı vardır. Bir anlamda, Eski Ahit'te benzer bir planı zaten uygulamıştır ve bu, Vahiy'de yapılanlar için bir model oluşturur.
Önceki Plan: Jericho'nun Yenilgisi
Eski Ahit'te, İsrailoğulları vaat edilen toprakları fethedip ele geçirmeden önce, Kenan'ın kalesi olan Eriha'yı (büyük ve güçlü duvarların Şehri) fethetmek zorundaydılar. Tanrı, onlara izlemeleri için çok özel bir plan verdi. surların yıkılmasını sağlamak için Şehri ele geçirebilsinler. İşte onların uyguladıkları Allah'ın planı:
- Ahit Arkı'nın ardından, borazan çalan yedi rahip ve tüm savaş adamları, bir kez Jericho Şehri çevresinde altı gün boyunca yürüdüler (her gün bir kez)
- Yedinci gün aynı şeyi yaptılar ama bu sefer bir günde yedi kez dolandılar.
- Yedinci seferden sonra (yedinci gün) yedi rahip son bir yüksek sesle ve uzun gümbürtü verecekti.
- Sonra bütün insanlar Şehir surlarına karşı bağırdılar ve duvarlar dümdüz yıkıldı.
- Sadece şehrin değerli madenlerini alacaklardı, geri kalan her şey yok edilecek ve yakılacaktı.
Benzer Plan: Spiritüel Babil'in Yenilgisi
Eriha'nın düşüşüne benzer şekilde, Vahiy, insanların bugün Babil'in aldatmacasından ve tüm sahte doktrinlerinden ve küfürlü (saygısız) dini kilise adlarından ve canavarın işaretinden ve adının sayısından tamamen kurtulmaları için aşağıdaki planı sağlar ( veya canavarın numarası, 666):
- Tanrı Kuzusu tarafından açılan, Müjde gününün her kilise yaşı (veya günü) için bir tane olmak üzere yedi mühür
- Yedinci mühürde, yedi borazan melek elçisi tarafından yedi borazan çalınır.
- Yedinci borazanda, “bu dünyanın krallıkları, krallıklar ya da Rabbimiz ve onun Mesih'i haline geldi ve sonsuza dek hüküm sürecek” duyurusu var (Vahiy 11:15) ve orada Tanrı'nın Kemeri görüldü. Ahit - ve tüm bunların hemen ardından canavarların krallığına karşı uzun ve yüksek sesli bir mesaj (patlama) geldi (canavarın işareti - ve adının numarası 666 dahil) - bkz. Vahiy 12 ve 13
- Vahiy 14'ün sonraki bölümünde, Tanrı'nın gerçek halkının Tanrı'ya taptığını (alınlarında Babalarının adını taşıyan) ve güçlü bir mesaj meleğinin (İsa Mesih) “Babil düştü, düştü…” diye bildirdiğini görüyoruz.
- Sonra Vahiy 15 ve 16'da yedi melek habercinin son yedi belayı, şişelerin Tanrı'nın yargısının gazabıyla dolup taştığını görüyoruz.
- Tanrı'nın yargısının gazap şişelerinin dökülmesi tamamlandıktan sonra, gelmiş geçmiş en büyük ruhsal deprem olur ve...
“Büyük şehir üç parçaya bölündü ve milletlerin şehirleri düştü; ve gazabının şiddetli şarabının kâsesini ona vermek için büyük Babil Allahın huzuruna anılmak için geldi.” (Vahiy 16:19)
- Sonra Spiritüel Babil tamamen açığa çıkar (not: eski Babil'in de devasa duvarları vardı, ama bugün onun devasa duvarları aldatmanın esaretidir) ve sonra aşağı atılır ve sonsuza kadar yakılır. (Vahiy 17 & 18 ) “Ey gökler ve kutsal havariler ve peygamberler onun için sevinin; çünkü Tanrı onun intikamını aldı.” (Vahiy 18:20)
7 Trompet içeren (7. mühürde), Tanrı'nın Gazabının 7 Şişesini içeren (7. borazanda) 7 Mühür = “yerine getirilecek” veya “oluşacak” veya “yapıldı” veya “evlenecek”
İşin yapılması için 7 mühür, 7 trompet ve 7 şişe Tanrı'nın gazabı gerekir. Şişelerden biri alıkonulursa, son trompet tamamlanmamıştır çünkü 7 şişe bu dünyanın krallıklarına karşı 7. trompet yargısının bir parçası olarak dökülmüştür. Trompetlerden biri tamamlanmamışsa, 7. mühürde 7 borazan çalındığı için son 7. mühür tamamlanmamıştır. Sonuç olarak, planı tam olarak tamamlamazsak, üçü de yetersiz kalıyor ve insanlar sandığımız gibi tamamen özgür olamıyorlar. Bu nedenle, “yerine getirilmiş” veya “bitmiş” olmak (canavar ve Babil'in aldatma yollarından tamamen arınmış ve bozuk görüntüden arınmış - Mesih'in görüntüsüne sahip olmayan) yerine, eksik veya 666 ( bu eksik bir sayıyı yansıtır.) Lütfen 7 rakamının İncil'in birçok yerinde, özellikle Eski Ahit'te “bütünlüğü” sembolize etmek için kullanıldığını anlayın. Bu nedenle, bu son günlerde Vahiy mesajının tamamen karıştırılmadan vaaz edilmesi daha da önemlidir!
Bu nedenle, Tanrı'nın gazabının yedinci şişesi (son şişe) döküldüğünde, “göklerin tapınağından, tahttan, “Tamamlandı” diye büyük bir ses geldi. (Vahiy 16:17) Bu son şişe “havaya” döküldü ve “havanın gücünün prensi, şimdi itaatsizlik çocuklarında çalışan ruhun” üzerine döküldüğünü gösterdi (Efesoslular 2:2) Bu bize, sahte ve sahte manevi şartların sadece sahte bir teşkilata bağlı olmadığını açıkça göstermektedir. İsa Mesih'in hakiki hizmetçilerinin tapındığı yerde “dolaşmaya” çalışan insanların yüreklerinde oturmaya çalışabilirler.
Efesliler'e gönderilen mektupta biraz önce alıntıladığımız bu ayete daha ayrıntılı bakalım:
“Ve suçlarda ve günahlarda ölü olan O'nu dirilttiniz; Geçmişte bu dünyanın akışına göre yürüdünüz, havanın gücünün prensine göre, şimdi itaatsizliğin çocuklarında çalışan ruh: Geçmiş zamanlarda şehvetlerde hepimizin sohbetini yaptığımız kişiler. tenimizin ve zihnin arzularını yerine getiren bedenimizden; ve diğerleri gibi, doğası gereği gazabın çocuklarıydılar.” ~ Efesliler 2:1-3
Nefsî tabiatla uğraşmazsak, sonunda yine kendimizi (dini bir örtü ile) havanın kudretinin prensine göre yürürken buluruz. “Gazap çocukları” olacağız ve doğamızdaki bu eksiklikle damgasını vuracağız: 666. Bu nedenle “gazap çocukları” ruhunun üzerine dökülen gazap şişelerine ihtiyacımız var; bu yüzden tamamen tövbe etmeye ve dini şehvetimizi terk etmeye yönlendirileceğiz!
Ek olarak, Vahiy 15:8'de bize, son yedi belanın tamamına kadar hiçbir insanın Tanrı'nın huzuruna giremeyeceği, Tanrı'nın gazabının şişelerinin tamamen döküldüğü söylendi: yani, insanlar Tanrı'nın yargısı olmadıkça özgür olmayacaklar. mesaj tamamen tüm sahteliklere ve insanların Kutsal Ruh tarafından tamamen kutsanmadıkları zaman sahip oldukları eksik deneyim üzerine dökülür (hala ilahi olmayan bir imaja sahiptirler. içindeki Mesih'in ilahi doğası.)
“Ve mabet Allah'ın izzetinden ve kudretinden dumanla doldu; ve yedi meleğin yedi belası tamamlanana kadar hiç kimse tapınağa giremedi.” (Vahiy 15:8)
666 = “Tamamlanmamış” = Canavarın Sayısı
Şimdi 6 sayısı ruhsal olarak "tamamlanmamış" veya "yerine getirilmemiş" bir sayıdır. “Yakın” ama kısa geliyor. Eğer İsa'nın Vahiyinin tüm gerçek mesajı insanlar tarafından tam olarak alınmazsa (zihinsel kavrayış değil, onu tüm yaşamları boyunca tamamen Rab olarak tanımak ve kabul etmek), sonunda ruhsal olarak eksik olacaklar veya böyle bir doğaya sahip olacaklar. (bir canavar gibi) ve Tanrı'nın suretinde değil. Ruhi sayılarını “toplayacak” veya sayacak olursanız, bu eksik bir sayıyı yansıtır: 666. Ve onlar, Babil'in ve onu taşıyan canavarın ruhi aldatmacasının bir kısmı tarafından anlayışlarında ruhen işaretleneceklerdir.
666, Tanrı'nın Sözü'nün terazilerinde ruhsal olarak “tartılan” bir sayıyı temsil eder. Eksik canavar doğası, İsa'nın getirdiği eksiksiz ilahi doğaya karşı tartılır. Canavar doğasının (ve Babil'in canavar krallığının) yönetimi altında olanlar, krallıklarını Tanrı'nın Sözünün doluluğuyla yok edecekler. Babil Kralı duvardaki yazıyı (bir eliyle) gördüğünde ve Daniel'in onu yorumlamasını sağlamak için çok titrediğinde, eski Babil krallığına tam olarak bu oldu.
“Ve bu yazılan yazıdır, MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN. Olayın yorumu şudur: MENE; Tanrı var krallığını numaralandırdı, ve bitirdi. TEKEL; sen sanat terazilerde tartıldı, ve sanat eksik bulundu. PERES; Krallığın bölündüMedlere ve Perslere verildi.” ~ Daniel 5:25-28
Kadim Babil, son 7. şişe nihayet döküldüğünde ve cennetten gelen ses “Bitti” dediğinde, tıpkı manevi Babil gibi bölündü.
Şimdi kutsal yazı canavarın sayısını (666) şu şekilde tanımlar: “İşte bilgelik. Anlayışı olan canavarın sayısını saysın; çünkü bu bir insanın sayısıdır; ve onun numarası Altı yüz üç ve altı." (Vahiy 13:18) Bize bunun “canavarın sayısı” olduğunu ve insanı ve hayvanı aynı ruhsal “sayısal” düzeye yerleştiren “insan sayısı” olduğunu söyler: dünyevi ve bencil.
Şimdi Mukaddes Kitabın, İsa'nın gerçek hizmetçileri olmayanları bir canavarın suretinde olarak tanımladığını düşünelim.
-
"Efes'te hayvanlarla adam gibi cenk etmişsem, ölüler dirilmeden bana ne fayda sağlar? yiyip içelim; yarın için ölürüz." (1 Korintliler 15:32)
-
“İçlerinden biri, hatta kendi peygamberi bile dedi ki, Giritliler her zaman yalancıdır, kötü hayvanlardır, karınları ağırdır.” (Titus 1:12)
-
“Fakat bunlar, alınıp yok edilmek üzere yaratılmış doğal vahşi hayvanlar olarak, anlamadıkları şeyler hakkında kötü şeyler söylüyorlar; ve kendi yozlaşmalarında tamamen yok olacaklar” (2 Petrus 2:12).
-
"Ama bunlar bilmedikleri şeyler hakkında kötü konuşuyorlar: ama doğal olarak bildiklerini, vahşi hayvanlar olarak, bu şeylerde kendilerini bozuyorlar." (Yahuda 1:10)
-
"Ve yozlaşmaz Tanrı'nın görkemini yozlaşmış adama, kuşlara, dört ayaklı hayvanlara ve sürüngenlere benzer bir surete çevirdi." (Romalılar 1:23)
Yine bu nedenle Vahiy 13:18'de 666'nın “canavar sayısı” ve “insan sayısı” olduğu belirtilir. Doğası bozuk veya eksik (hayvana benzetilen) insan sayısıdır. İsa Mesih bizim için ölmeye geldi, böylece O'nun kusursuz kurbanlığına iman ederek günahlarımızı yıkayıp O'nun gibi kutsal kılabiliriz. O, bizleri yozlaştırmaya ve Tanrı'nın ruhsal suretine geri getirmeye geldi: Tanrı'nın Adem ve Havva'nın kalbini ilk başta yarattığı gibi, kalplerimizi ruhsal olarak kutsal kılmak için - yozlaşmanın suretinde değil, kendi suretinde, eksik adam (666).
- “Önceden bildiği gibi, birçok kardeş arasında ilk doğan olmak için Oğlunun benzerliğine uymayı da önceden belirledi.” (Romalılar 8:29)
- “Fakat hepimiz, Rab'bin görkemini bir bardakta görür gibi açık yüzle, Rab'bin Ruhu tarafından olduğu gibi, yücelikten yüceliğe aynı görüntüye dönüştük.” (2 Korintliler 3:18 )
- “Ve kendisini yaratanın suretinden sonra bilgide yenilenen yeni insanı giyin” (Koloseliler 3:10).
Ve böylece, Vahiy 13. bölümde eksik 666 ile işaretlenenlerin belirlenmesinden hemen sonra, 14. bölümde “tam”ın farklı bir şekilde işaretlendiğini görüyoruz. Ruhsal Sion dağında Tanrı Kuzusu ile birlikte duruyorlardı ve alnında göksel Babalarının adı yazılıydı. Canavar insanla değil, Tanrı ile özdeşleştiler.
“Tamamlanmamış” Söze Katkıda Bulunarak Kendi Kimliklerini Ararlar
Son olarak, canavarın numarası “adının numarası” olarak tanımlanır (Vahiy 13:17) ve daha sonra Vahiy 17:3'te canavarın “küfür isimleriyle dolu” olarak tanımlandığını görürüz. isim nedir? Birini veya bir organizasyonu benzersiz bir şekilde tanımlamak için kullandığımız şeydir. Bu bir “kimlik”tir, ancak bu durumda Tanrı'ya saygı duymayan, onu onurlandırmayan bir kimliktir. Doğru ve saygılı bir şekilde tanımlamayan bir kimliktir. ile Tanrı.
İsa Mesih ile özdeşleşmek için kendi kimliğimizi yitirmeliyiz! Biz hiçbir şeyiz ve İsa her şeydir. Bu nedenle Vaftizci Yahya, “O artmalı, ama ben azalmalıyım” dedi. (Yuhanna 3:30) Bu nedenle, Elçi Pavlus kendi kimliğini veya doğruluğunu sadece “pis paçavralar” olarak saydı. Pavlus'un tüm amacı, kimliğinin İsa Mesih'te kaybolmasıydı: “Onu ve dirilişin gücünü ve çektiği acıların paydaşlığını, ölümüne uygun hale getirilerek tanıyayım”. (Filipililer 3:10)
İnsanlar tek başlarına veya toplu olarak eksik olduklarında (Tanrı'nın doğasının tamlığından yoksun olduklarında), bu kendilerine ve başkalarına açıktır. Eksik olanı doldurmak için bir şeyler yapmalıdırlar, ancak bunu yapmak için kendi yollarını ve amaçlarını kaybetmeye istekli değiller. Bunun yerine, örtecekleri şeye bir şeyler eklemeli veya eksik olanı görünüşte “doldurmalıdırlar”. Bu nedenle, Tanrı'ya hizmet etmek için koşullar eklerler veya yerel bir yönetim alırlar ve bunu o yerel cemaatin dışındaki başkalarından talep etmeye çalışırlar. Ne zaman yapsalar, birçok hakikati bilseler ve öğretseler de, ona ekleyerek yeni bir “kimlik” yaratırlar. Ve bunu ne zaman yapsalar, Allah'ın kulları arasında daima incinme ve bölünmeye sebep olurlar. İsa Mesih'in bedeniyle değil, kendi kimlikleriyle “işaretlenirler”. Havari Pavlus, kendi özel kimliğini değil, Mesih'in haçını taşımanın izlerini taşıdığını belirtti.
“Ama Tanrı, dünyayı bana, ben de dünyaya çarmıha geren Rabbimiz İsa Mesih'in çarmıhından başka övünmemi yasaklıyor. Çünkü Mesih İsa'da ne sünnet, ne de sünnetsizlik, yeni bir yaratıktır. Ve bu kurala göre yürüyen herkes, esenlik ve merhamet onların üzerine ve Tanrı'nın İsrail'i üzerine olsun. Bundan böyle kimse beni rahatsız etmesin; çünkü bedenimde Rab İsa'nın izlerini taşıyorum." (Galatyalılar 6:14-17)
Bizi dünyadan ayırmak için "ekstra özel" bir dış görünüşe veya operasyona ihtiyacımız yok! Bunun yerine, İsa Mesih'in sadık ve alçakgönüllü bir “hiç kimsenin” hizmetçisi olarak çarmıhımızı taşımak için kendi kimliğimizi kaybetmemiz gerekir. O zaman kayıp dünyayı onun için aşkta arayacağız, onları kendi kimliğimize katmayacağız! Onun yolunda yürürken, iradesini yerine getirmekte ve çarmıhımızı taşımakta eksiksiz olacağız.
İnsanda, haç yerine bir şeyle veya başka biriyle özdeşleşmek çok kolaydır. Havari Petrus'un bile bu sorun için düzeltilmesi gerekiyordu. Matta 16:16'da Petrus'un Mesih'in kim olduğunu tanımlayabildiğini görüyoruz: “Sen, yaşayan Tanrı'nın Oğlu Mesih'sin.” Ama kendini İsa Mesih'in haçıyla ya da haçın utancıyla özdeşleştirmedi. Böylece İsa onunla özdeşleştiğinde, Petrus çok şaşırdı!
“Sonra Petrus onu aldı ve şöyle diyerek onu azarlamaya başladı: Ya Rab, bu sana olmayacak. Ama o döndü ve Petrus'a dedi: Arkama geç, Şeytan; sen bana karşı suçsun; çünkü sen Allah'a ait olan şeyleri değil, insanlara ait olan şeyleri tadıyorsun. O zaman İsa öğrencilerine dedi: Ardımdan gelmek isteyen kendini inkâr etsin, çarmıhını yüklenip beni izlesin. (Matta 16:22-24)
Petrus, çarmıhın utancıyla özdeşleşmekten çok, erkeklerle (zamanının dini liderleriyle) nasıl özdeşleştiğiyle ilgileniyordu. Bu nedenle İsa, Petrus'un kendisine “suç” olduğunu söyledi. Bugün bu hala insanların Tanrı'nın kilisesi olduğunu iddia ettiği yerlerde oluyor. Başkalarının ne söyleyeceği ve belirli bir grupla kimlikleri hakkında daha fazla endişe duyuyorlar ve İsa'nın çarmıhını taşımayacaklar. Onlar, İsa'nın aramaya ve kurtarmaya geldiği zavallı ruhlara ulaşmak ve onları kurtarmak ve onlarla birlikte acı çekmek ve arkadaşlık etmek için kendi dini, kültürel, yerel idari, kişisel arkadaş vb. kimliklerinin düşmesine katlanmayacaklardır. Tanrı'nın kilisesinin çevresindeki bazı kişiler, çarmıhın utancı onlar için rahatsız edici hale geldiği için İsa Mesih'e karşı bir suç haline geldi!
Tamam devam edelim…
Bölüm 19: Kralların Kralı ve Lordların Efendisi
Artık ruhsal Babil tamamen açığa çıkarılıp yok edildiğine göre, sonraki 19. bölümde tüm azizlerin sevindiğini görüyoruz ve şimdi İsa'yı “KRALLARIN KRALI VE LORDLARIN RABBİ” açıkça görebiliyoruz. Sonra canavar ve sahte peygamber de “kükürtle yanan ateş gölüne diri diri atılarak” yok edilir.
Kutsal Yazı, “İsa'nın Rab olduğunu söyleyemez, ancak Kutsal Ruh aracılığıyla” der. Korintoslular 12:3) Bu nedenle, kişinin ruhi başarısı için kutsallaştırılma ve Kutsal Ruh ile doldurulma ihtiyacı çok önemlidir. Eski bedensel, dünyevi doğaya bakılmazsa, sonunda hayatınızda “İsa kralların Kralı ve rablerin Rabbidir” diyemeyeceğiniz bir ayartmaya veya imtihana geleceksiniz. O zaman canavar doğasının eylemleri ve sahte peygamberin ruhu size makul görünecek ve sonunda pes etmeye başlayacaksınız.
Bölüm 20: Aldatma Ortadan Kaldırıldığında, Şeytan Ortaya Çıkarılır ve Yenilgiye Uğrar
Daha sonra, 20. bölümde ruhsal olarak anlama olanağına kavuştuk ve bize esas olarak tüm Müjde gününün kısa bir özetini sunduk, ancak bu sefer sahte kiliseler ya da sahte peygamberler aldatmacası yok (hepsi onlar tarafından yok edildi). tam Vahiy mesajı.) Tek gördüğümüz şeytan, gerçek azizler ve Şeytan'ın kontrolü altındaki günahkarlardır - ve nihai yargı daha sonra belirlenir ve yürütülür.
21 ve 22. Bölümler: “Görün” Mesih'in Gerçek Gelini, Göksel Yeruşalim Ortaya Çıktı
Yine, Babil'in, canavarın, sahte peygamberin ve şeytanın tüm aldatmacalarının ortadan kaldırılmasından sonra: 21 ve 22. bölümlerde Mesih'in gerçek gelinini,"Kuzuların karısı" ve "kutsal şehri, kocası için süslenmiş bir gelin olarak hazırlanmış, gökten Tanrı'dan inen yeni Yeruşalim." Artık Tanrı'nın gerçek kilisesini, Mesih'in gerçek bedenini açıkça görebiliriz. İsa tam Vahyini tamamladı!
Nihayet, Vahiy kitabı şu ciddi uyarıyla sona erer:
“Çünkü bu kitaptaki peygamberlik sözlerini işiten her adama tanıklık ederim: Kim bunlara bir şey eklerse, Tanrı ona bu kitapta yazılan belaları da ekleyecektir: Ve eğer herhangi biri bu kitaptan bir şey alırsa, Bu peygamberlik kitabının sözleriyle, Tanrı yaşam kitabından ve kutsal şehirden ve bu kitapta yazılanlardan kendi payını alacaktır.” (Vahiy 22:18-19)
Bu nedenle, İsa Mesih'in Vahiy'i hakkında, tamamı Tanrı'nın Sözü bağlamında yorum yapmak için çok dikkatli olmak için elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz. İnsanlar, tüm Kutsal Kitap tarafından desteklenmeyen başka düşünceleri, fikirleri ve hayalleri bilerek getirdiklerinde, yazılan belaları da kendilerine eklerler. Gerçek anlamdan uzaklaşmaya çalışırlarsa, esasen kendilerini salihlerin mükâfatında herhangi bir pay sahibi olmaktan uzaklaştırırlar.
Bu sadece bir "genel bakış" olmuştur. Her kutsal yazı için daha fazla blog girişi geldikçe ortaya çıkacak, yorumlanacak başka birçok şey var.