Petrol ve gaz gibi günlük kullanılan malzemelerin üretimi, yüksek konsantrasyonlarda radyoaktif maddelerin birikmesine neden olur. Bu olayın ortak özelliğinin bir sonucu olarak, dünyayı bu toksik atıklardan arındırmak için bir çözüm sunulmuştur. Bu radyoaktif maddelerin çeşitli yöntemlerle arıtılması, saf maddenin yeniden kullanılmasına olanak sağlar ve kaynakların tükenmesini engeller.
Bu maddeleri nasıl saflaştıracağımızı anlamadan önce, daha derin bir anlayış elde etmek için içerdiği kimyayı anlamak önemlidir. Radyoaktivite ilk olarak 1896’da Henri Becquerel tarafından fosforlu malzemelerin X-ışınları tarafından yayılan ışıma ile ilişkili olabileceğini düşündüğünde keşfedildi. Rutherford, radyoaktif maddeler tarafından yayılan parçacıkları, malzemelerin içinden geçme yeteneklerine göre sınıflara ayırmak için yaptığı altın folyo deneyi ile bu keşfi daha da geliştirdi. Alfa parçacıkları boyut olarak daha büyüktür ve bu nedenle en az zararlıdır çünkü bir kağıt yaprağı kadar ince bir şeyden geçemezler. Radyoaktif bozunma analiz edilerek alfa parçacıklarının pozitif olduğu belirlenebilir. Beta parçacıkları daha büyüktür, negatif yük taşır ve yollarını engellemek için daha yoğun bir madde gerektirir. Gama ışınları nötrdür ve üçü arasında açık ara en tehlikelisidir. Bu ışınlar kolayca saptırılamaz ve betonun içinden bile geçebilir. Radyoaktif terimi, atom altı parçacıkları serbest bırakan kararsız bir parçacık olarak tanımlanır. Örnekler şunları içerir:karbon-14, radyum, uranyum. Genellikle elementlerin izotopları bu tanıma uymaya yetecek kadar kararsızlığa sahiptir. Bu ışınlar röntgen açısından tıp gibi bazı alanlarda olumlu etki gösterse de bedensel zarar görmemesi için dikkatli olunmaktadır. Bu maddelerle çalışan bilim adamları, maddeye maruz kalmalarını kaydeden aletlerin yanı sıra koruyucu giysiler de giyerler.
Arıtma Yöntemleri
Radyoaktif maddelerin çok küçük miktarlarda saflaştırılması için en yaygın yöntem damıtmadır. Bununla birlikte, radyoaktif maddeler büyük miktarlarda bulunur ve daha büyük bir soru ortaya çıkarır. Radyoaktif malzemeleri kitlesel olarak arındırmak yerine, şu anda radyoaktif bozunma onu zararlı olmaktan koruyana kadar yeraltına yerleştiriliyorlar. Elektro filtrasyon yöntemi: Elektrotların kullanımı ile saf maddeyi çıkarmak için sıvı ve katı fazların ayrılması
Söz konusu radyoaktif maddeyi indirgeyen bir maddeden süzme ve daha sonra bu indirgenmiş radyoaktif maddeyi bağlayacak bir madde kullanılması, kalan çözeltiden ayrılmasını sağlayacaktır. Bu yöntem yakın zamanda bir patent almıştır ve halen deneysel prosedürlerden geçmektedir ancak etkili olmaya devam etmektedir.
Radyoaktif Suyun Arıtılması
Doğada su genellikle çok sayıda yabancı madde içerir. Bu safsızlıklar, radyoaktif maddeler kadar tehlikeli bir şeye küçük mikroplar içerebilir. Kaynatma, Klorlama (ev tipi klorlu ağartıcı kullanımı) ve arıtma tabletleri gibi yöntemler mikroorganizmaları yok eder. Suyu radyoaktif maddeler de dahil olmak üzere diğer atıklardan arındırmak için daha titiz arıtma modları kullanılır. Yeraltı suyu, radyoaktif bir element olan radyumun suyla karıştırıldığı yaygın bir örnektir. Bu şekilde, tüketici kullanımı için sağlıksız olan siyah bir radyoaktif su çamuru üretilir. Radyum, iyon değişimi veya suyun şartlandırılması yoluyla çıkarılabilir. Radyoaktif maddelerin diğer doğal olmayan oluşumları daha titiz yöntemler gerektirir. Damıtma, tuzları, ağır metalleri ve radyoaktif serpintiyi giderir (çünkü suyun kendisi radyoaktif hale gelemez, radyoaktif bileşenler, radyoaktif serpinti olarak adlandırılır). Suyu filtrelemek ayrıca radyoaktif serpintiyi de ortadan kaldıracaktır.
KATEGORİDE İLGİLİ GÖNDERİLER
KATEGORİDE SON GÖNDERİLER
İyonlaştırıcı radyasyona maruz kalmak bir risk taşısa da maruziyetten tamamen…
Yönlü fanlama en büyük avantajı, sahada test edilmiş talimatlar verilen…
KATEGORİDE POPÜLER GÖNDERİLER
Bir nükleer hedef bölgenin geniş patlamalarla kesintiye uğramış bölgeleri üzerinde…
İyonlaştırıcı radyasyona maruz kalmak bir risk taşısa da maruziyetten tamamen…