MVP gevşek bir şekilde gerçek olaylara dayanmaktadır. Nate Boyer’in filmi, eski hayatlarından gündelik sivil hayata geçişlerini sürdürürken birbirlerine destek olacakları bir yer sağlamak için gaziler ve eski profesyonel sporcuları bir araya getiren gerçek bir program hakkındadır. Bazı isimler değiştirilmiş olsa da, hikaye hala endişe verici bir hızla intihar nedeniyle ölen gazilerle ilgili çok gerçek bir konuyu ele alıyor.
Konunun özünde iki karakter var, eski NFL atleti Will Phillips (Mo McRae) ve deneyimli Zephyr (Nate Boyer). Bir skandaldan kurtulan Phillips, kendisini kurtaran Zephyr ile arkadaş olmaya çalışır. İkisi oldukça ortak yönleri olduğunun farkındadır, ancak farklılıkları karmaşık bir ilişki yaratır.
Boyer, hem sporcunun bakış açısından hem de emektarın bakış açısından nasibini gördü. Orduda birkaç yıl görev yaptıktan sonra, Texas Üniversitesi için ayak üstü futbol atleti oldu. Sonunda NFL’de oynamak için bir sözleşme imzalayacaktı. Bu nedenle, bir hikaye için doğrudan bir kaynaktan materyal duymak söz konusu olduğunda, örneğin MVP, film yapımcısı mükemmel bir aday. Boyer’in yönetmenliği ve Geraint Jones’la ortak yazarlığıyla film, bu sorunlarla baş etmenin gerçekten nasıl bir şey olduğuna dair hiçbir fikri olmayan bazı Hollywood yazarlarının yazdığı başka bir kopyala yapıştır sıkıntılı hikayeden daha fazlası haline geliyor.
“…[a] programı gazileri ve eski profesyonel sporcuları bir araya getiriyor birbirlerine destek olacakları bir yer vermek için…”
Film, gazi ile uğraşırken olduğu kadar atletle de eşit zaman harcıyor. Phillips ve Zephyr’in kişisel hikayeleri kolayca değerlendirilebilir olduğundan, iki taraf da diğerini gölgede bırakmıyor. Kuşkusuz, kendimi bir karakteri diğerinden daha çok severken buldum, çünkü bu kasıtlı olarak yapılmasına rağmen Zephyr bazen bir pislik gibi görünüyordu. Zephyr pek sevimli olmasa bile, neden böyle olduğunu hala anlıyorum. Ve bu gerçekten hikayenin aşağı indiği şey. Başka birinin yerinde bir gün bile yaşamamış olsanız bile, en azından onları duymanın önemli olduğunu gösteriyor. Bu şekilde belki onların bakış açısını anlayabilirsiniz.
Bu filmin sahip olduğu tüm pozitiflerle, büyük olmasa da birkaç negatifle karşılaştım. Bazı insanlar kendilerini canlandırırlar, yani birkaç oyuncu diğerlerini gölgede bırakma eğilimindedir ve genellikle sahneleri çalabilir. Ancak oyunculuk hiçbir şekilde korkunç değil. NFL Hall of Famer Tony Gonzalez bile sahip olduğunu bilmediğim bazı beceriler gösterdi.
Ancak, sahip olduğum en büyük sorun MVP çalışma zamanıdır. Film yaklaşık iki saat sürüyor. Birkaç sahne, ya kırpılmış ya da tamamen kaldırılmış gibi geliyor. Bir kez daha söylüyorum, bu önemli bir sorun değil ama bunun mükemmel olduğunu da iddia edemem.
gibi filmler gibi hissediyorum MVP birçok nedenden dolayı yapılır. Bir: Ciddi konulara dikkat çeker. İki: Belirli ve önemli bir programı ön plana çıkarır. Üç: Kıdemlilerin, aynı şeyi yaşayan daha çok kişi olduğunu bilmelerini sağlar. Bütün bunlar böyle bir hikayenin geniş bir kitleye anlatılması için önemli sebepler. Ayrıca hikaye ve yazının gerçekten iyi olması ve konunun hakkını vermesi de yardımcı olur.
Kaynak : https://filmthreat.com/reviews/mvp/