“Yakmak bir zevkti.
“Yumruklarında pirinç ağızlıkla, dünyaya zehirli gazyağı tüküren bu büyük pitonla, kafasında kan dövülürken ve elleri, paçavraları yıkmak için tüm alev ve yanma senfonilerini çalan inanılmaz bir orkestra şefinin elleriydi. ve tarihin kömür kalıntıları.”
Ray Bradbury’nin “Fahrenheit 451″inden bu güçlü girişi göreceğimi hiç düşünmemiştim, mecazi anlamda bile. Tüm kitapların yasa dışı olduğu ve 451 derece Fahrenheit’te yakıldığı bu alternatif gerçeklik, anlatı sansürünün distopik bir uygarlığını tasvir ediyor. Bunun gibi bir toplum, Amerikan özgürlüğünün hiçbir değerine sahip değildir, Oklahoma Senatosu Bill 1142’de de yoktur.
Oklahoma Senatosu komitesi 1 Mart’ta bu tasarıyı öne sürdüğünde tamamen şok oldum. Bu yasa tasarısı, ana konu seks (kelimenin herhangi bir anlamıyla) veya herhangi bir şey içeriyorsa, herhangi bir ebeveynin bir kitabın okul kütüphanesinden kaldırılmasını talep etmesine izin verebilirdi. “tartışmalı nitelikte”. Ayrıca, kitabı kaldırma talebi reddedilirse, ebeveyn okul bölgesini mahkemeye itiraz edebilir. Bu, ebeveynlerin, öğrencilerin ve uzmanların çoğunluğunun kitabın değeri hakkında ne düşündüklerine bakılmaksızın, yalnızca bir ebeveynin onu sevmemesi durumunda herhangi bir kitabın ortadan kaldırılmasıyla sonuçlanabilir.
Oklahoma’da zaten ciddi şekilde yetersiz finanse edilen okul bölgelerinin artık maliyetli yasal ücretler ödemek zorunda kalabileceğini belirtmek önemlidir. Bu, tüm çocuklar için sağlam bir literatür seçimi sağlamak için kütüphanede bir kitap tutup tutmamaya karar verirken okul bölgelerini derinden ilgilendirecektir. Son derece önemli ve eğitici kitaplar, bir velinin görüşü nedeniyle, sadece bir okulun mahkemede savaşacak bütçesi olmadığı için raflardan kaldırılacaktı.
Oklahoma başsavcılığında kısa süre önce incelemeye alınan kitaplardan bazıları, “Fareler ve İnsanlar” ve “Sineklerin Efendisi” de dahil olmak üzere çocukluğumun ve benden önceki nesillerin klasikleriydi. Bunlar, her insan deneyiminin benzersiz olduğu gerçeğine gözlerimizi açan iki başyapıt. Rekreasyonel edebiyatın bir güzelliği de, genellikle eğitici olması ve önemli bir hayat dersi vermesidir. Okuyucu bir dünyaya girecek ve kendilerinden başka birinin nasıl düşündüğünü, hissettiğini ve hayatın koşullarına nasıl tepki verdiğini gözlemleyecektir. Bazıları için bu farklı bakış açıları ve deneyimler sunarken, diğerleri için doğrulama veya yalnız olmadıkları duygusu sağlayabilir.
Farklı bir bakış açısı duymanın bir çocuğu, ergeni veya genç bir yetişkini artık tanımadığımız biri haline getireceğinden gerçekten bu kadar mı endişe duyuyoruz? Bazıları, iyi bir lise münazara ekibinin, öğrencilerini muhalefetin alabileceği her olası açıyı öğrenmenin önemi konusunda eğiteceğini anlamıyor mu? Eski duygularımıza, anlayışlarımıza ve görüşlerimize meydan okumak memnuniyetle karşılanmalıdır. Bradbury’den tekrar alıntı yapmak gerekirse, “Yalnız bırakılmamıza gerek yok. Arada bir gerçekten rahatsız olmamız gerekiyor. Gerçekten rahatsız olmayalı ne kadar oldu? Önemli bir şey hakkında, gerçek bir şey hakkında?” Gözlerini ve kulaklarını kapatmak bir sorundur, çözüm değil.
Oklahoma, büyüdüğüm eyalet. Kim olmak istediğimi seçme özgürlüğüne sahip olduğumu bilerek büyüdüğüm bir yer. Oklahoma, bilgi ve bilginin hükümet tarafından alıkonulacak veya kontrol edilecek şeyler olmadığını takdir eden bir eyalettir. Aksine, biz Amerikan vatandaşları olarak bir edebiyat eserinin kalitesi ve değeri hakkında kendi kararlarımızı verme hakkına sahibiz.
Çocuklarımıza da aynı hak verilmelidir. Hiçbir ebeveyn, diğerlerinin nasıl eğitileceğini veya hangi okuma materyallerinin kendileri için mevcut olup olmadığını belirlememelidir. Bu endişeler, hükümet dahil olmadan okul kurulları tarafından ele alınabilir. Ebeveynlerin, başka birinin çocuğunun erişimini sınırlamadan kendi çocuklarının neye erişebileceğini kontrol etme seçenekleri vardır. Devlet sansürü yoluyla kitap yasağı, özgürlüğe değil faşizme eşittir. Hiç bilmediğim dünyalara gözlerimi açan kitaplar gelecek nesillere de açık olmalı. Her ebeveyn, çocuğunu uygun gördüğü şekilde yetiştirme hakkına sahiptir, ancak başkalarının çocuklarını değil.
Şimdilik, Senato Bill 1142 ilerleyemedi. Ancak, bu yasaklar diğer eyaletlerde de geçti ve Oklahoma Yasama Meclisi benzer yasa tasarıları hazırlamaya devam ediyor. Bu nedenle her Oklahoma’lıyı uyanık olmaya, özgürlüğün yanında olmaya ve temsilcilerine atalarımızın inşa ettiği cumhuriyeti tehdit edecek bu tür yasa tasarılarını reddetmelerini hatırlatmaya davet ediyorum. Bradbury’nin mirası, dikkate alınması gereken bir uyarıdır.
Grace Fairchild Saidi, Boston Üniversitesi Halk Sağlığı Okulu’nda yüksek lisans adayıdır. Altus, Oklahoma’da büyüdü.