ABD Tıp Okulları Salgın Sonrası Doktorları Nasıl Eğitiyor?
Şubat 2019'da Kaiser Permanente sağlık sistemi yeni bir tür tıp fakültesi duyurdu . Okul, öğrencileri ABD tıp sisteminin karmaşıklıklarına hazırlamak için "sıfırdan" inşa edilecek.
ŞMüfredat kültürel yeterliliği, hasta ve hizmet sunanların refahını ve tıbbi sistemdeki sosyoekonomik eşitsizliklerin ortadan kaldırılmasını vurgulayacaktır. Öğrenciler hemen hastaları göreceklerdi ve uygulamalı öğrenme birçok dersin yerini alacaktı. Dahası, ilk beş mezuniyet dersine katılmak için hiçbir şey ödenmez; Kaiser, bunun tipik ABD tıp okulundan daha çeşitli bir öğrenci topluluğunu çekeceğini umuyordu.
Duyurudan yaklaşık dokuz ay sonra, bildirildiğine göre kalp krizinden beklenmedik bir şekilde ölen Kaiser CEO'su Bernard Tyson, "Okul tıp eğitiminin geleceğini şekillendirmeye yardımcı olacak" sözünü verdi .
Kaiser Permanente Bernard J. Tyson Tıp Fakültesi, Temmuz ayında Pasadena, Kaliforniya'da kapılarını açtığında, bu gelecek çok daha acil hissettirdi. COVID-19 salgını, “normal” hayatın neredeyse her yönünü etkiliyordu ve tıp sistemi, milyonlarca hastayı orantısız sayıdaki Siyah ve kahverengi yeni ve korkunç bir hastalıkla tedavi etmek için çabalıyordu. Sokaklar protesto insanlarla doluydu hemen her Amerikan kurumu haline dokunmuş eşitsizliklerin uzun overslept uyandı vardı bir millet olarak, polis vahşetini ve ırkçılığı. “Ülkemizde sadece bir pandemi yok; aynı zamanda yüzyıllardır süregelen ırkçılığın da yenilenmiş bir kabulüne sahip, ”diyor Kaiser'in kurucu dekanı Dr. Mark Schuster. "Öğrencilerimizin tarihimizi anladığından emin olmalıyız."
Tabii ki Kaiser orada yalnız değil. Tüm dünyadaki tıp fakülteleri, pandemi sırasında hem pratik hem de ideolojik olarak uyum sağlamak zorunda kaldı. İlk olarak, okulların, kilitlenmelerden önce öğrencilere uygulamalı olarak öğretilen beceriler konusunda nasıl uzaktan eğitim verileceğini bulması gerekiyordu. Daha sonra ABD'de okullar, siyahi ve kahverengi hastaları genellikle iyi tutamayan bir sağlık sistemi içindeki rolleriyle boğuşmak zorunda kaldılar. Bu, ilerleyen bu eşitsizlikleri ortadan kaldırmaya yardımcı olabilecek doktorların nasıl yetiştirileceğini öğrenmek anlamına geliyordu. Tıp fakülteleri, hiçbir uyarı ve kullanım kılavuzu olmaksızın, hala şekillenmekte olan bir dünya için bir pandemi sonrası doktor neslini nasıl eğiteceklerini çözüyorlar.
Amerikan tıp eğitimi sisteminin temelleri onlarca yıldır pek değişmedi. İlk iki yıl, derslere katılmak ve olabildiğince çok bilgiyi ezberlemek için çılgın bir koşuşturma çünkü öğrenciler genellikle okulun ikinci yılından sonra tıbbi lisans sınavlarının ilk bölümünü alırlar. Öğrenciler üçüncü sınıflarında hastanelerde klinik rotasyonlara başlarlar ve ardından dördüncü sınıflarının çoğunu bir sonraki eğitim aşaması için bir eşleşme bulmaya harcarlar: tıpta ikamet.
Koronavirüs salgını geçen baharın tamamını altüst etti. Bırakın büyük konferans salonlarında dersler yüz yüze bile olamazdı. Tesislerin kaynakları ve kişisel koruyucu ekipmanları korumak için gerekli olması nedeniyle öğrenciler eğitim için hastanelere gidemiyordu. Ve seyahat kısıtlamaları, dördüncü sınıf öğrencilerinin ikametlerini tamamlamayı umdukları hastanelerde “seçmelerde rotasyon” yapmalarını zorlaştırdı. Brown Üniversitesi Warren Alpert Tıp Okulunda üçüncü yılında olan Fiona Chen, haftada yaklaşık 40 saat klinikte geçirmekten haftada bir Zoom dersi izlemeye ve koronavirüs bilgi hattı için gönüllü olmaya gitti. "Temelde tüm hayatımıza bir ara verdik" diyor.
Sonsuza kadar duraklatılmış kalamazlar. Okulların uyum sağlamaktan başka çaresi yoktu; bu, birçokları için gecikmiş değişikliklerin kapısını açtı — COVID-19'un tekrar yükselmesi ve yeni kilitlenmelerin yürürlüğe girmesiyle işe yarayan değişiklikler.
Pennsylvania'daki Geisinger Commonwealth Tıp Fakültesi'nde tıp eğitimi dekan yardımcısı olan Dr. William Jeffries, "Tıbbın pek çok eylemsizliği ve gelenekleri bozuluyor" diyor. "Tıp eğitimindeki gelişmeler artık ışık hızında gerçekleşiyor."
Bazı öğrenciler yılın ilerleyen dönemlerinde sınıfa geri dönseler de, geçen bahar geleneksel sınıfları çevrimiçi hale getirmekteydi - gelişmiş dünyadaki çoğu okul için oldukça kolay bir işken, Güneydoğu Asya ve Afrika gibi İnternet erişiminin olduğu yerlerdeki okullar için daha az daha lekeli. En azından gelişmiş ülkelerde bu değişim, okulların pandemiden önce öğretme biçimlerine eleştirel bakmalarını sağladı. Kaiser'in öğrencilere anatomiyi kadavralar yerine sanal gerçeklik simülatörlerini kullanarak öğretme planı tesadüfi oldu. Imperial College London, öğrencilere eski hasta görüşmeleri ve muayenelerinden oluşan bir video kütüphanesine erişim sağladı. New York Üniversitesi'nin Grossman Tıp Fakültesi'nde, profesörler derslerini önceden kaydetmeye başladılar, böylece öğrenciler önceden izleyip ders saatlerini daha canlı tartışmalar için kullanabilirlerdi. NYU'nun eğitim, fakülte ve akademik işlerden sorumlu dekan yardımcısı Dr. Steven Abramson, "Dersler 10 yıldır yararlı bir didaktik model olarak gözden kayboluyor, ancak biz onları kullanmaya devam ediyoruz" diyor. Pandemi nihayet kalıcı değişikliği katalize edebilir.
Üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencileri geçen bahar hastanelerden çekildiğinde, birçok okul teletıp randevularına döndü. (Bu tıp fakültelerine özgü değildi; sağlık sistemi genelinde uzaktan ziyaretler arttı .) Geçtiğimiz yaz yeni akademik yıl başladıktan sonra, Geisinger'deki üçüncü sınıf öğrencileri ilk 10 haftayı hasta değerlendirmelerini nasıl yapacaklarını ve tedaviyi nasıl geliştireceklerini öğrenmek için harcadılar. Zoom üzerinde planlar. Amerikan Tıp Kolejleri Birliği'nin (AAMC) tıp eğitimi baş sorumlusu Dr. Alison Whelan, "Klinik bakım değiştiğinde tıp öğrencisi eğitimi takip eder" diyor.
Bu, öğrencilere öncekilerden çok daha sanal olma ihtimali olan bir klinik uygulamaya hazırlamak için öğrencilere "web tarafı" (yatak başı yerine) bir şekilde öğretmeyi gerektiriyordu. "El sıkışmıyorsanız, [bir hastayla] bu ilk bağlantıyı nasıl kurarsınız?" Whelan soruyor. Öğrenciler ayrıca, bir eş odaya girdiğinde hasta mahremiyetinin nasıl ele alınacağı veya bir hasta anlayamadığında ne yapılacağı gibi bir teletıp randevusuna giden sahne arkası çalışmasını gerçekleştirmek için gereken becerileri de geliştiriyorlar. Whelan, web platformunda nasıl çalışılacağını söylüyor.
Yine de, sanal olarak EKG çekemez veya kan alamazsınız. Öğrenciler eve gönderildiğinde buna benzer becerileri öğretmeye devam etmek için Geisinger, öğrencilerin hastane odalarında neler olup bittiğini görmelerine ve daha önce şahsen yaptıkları stajyer doktor işlerini uzaktan yapmalarına olanak tanıyan bir "e-YBÜ" oluşturdu. pandemi. Bir web kamerası aracılığıyla, görevli doktorlardan, sanki aslında hastanın yatağındaymış gibi belirli muayeneleri veya testleri yapmalarını isteyebilir ve ardından asistandan anında geri bildirim alabilirler.
Jeffries, model o kadar iyi çalıştı ki Geisinger, öğrenciler normal klinik çalışmalarına dönerken bile e-ICU ve okulun daha geniş teletıp eğitimine devam etmeyi planlıyor. Dijital okuryazar olan ve teletıp kullanmakta rahat olan doktorlar, gelecekte bakıma erişimi genişletmeye yardımcı olabilir. E-YBÜ gibi programlar, küçük toplum kliniklerindeki doktorları, yerel olarak bulunamayan uzmanlarla buluşturmaya da yardımcı olabilir. "Hiçliğin ortasında küçük bir kasabadan geliyorum. Geisinger'da e-YBÜ programını denetleyen kritik bakım görevlisi Dr. Cass Lippold, bir postanemiz bile yok ”diyor. "Hastaneye erişimi olmayanlara yardım etmek harika olacak."
Bunun gibi programlar, doktorların iş-yaşam dengesini de iyileştirebilir. NYU'dan Abramson, "Evde birkaç küçük çocuğu olan bir hekimseniz, teletıp haftada birkaç gün evden çalışma ve hala hastaları görme fırsatını gerçekten açtı" diyor. Jeffries, ortamlarını ihtiyaçlarına göre uyarlayabildiklerinden, sınıfları çevrimiçine taşımanın fiziksel veya öğrenme engelli doktor adaylarının katılımını da kolaylaştırabileceğini belirtiyor.
Çevrimiçi öğrenmeye geçiş lojistik bir girişimdi, ancak daha zor olan, pandeminin maruz kaldığı ırk temelli sağlık eşitsizlikleri , bakıma eşit olmayan erişim ve tedavi masrafları gibi sistemik sorunları üstlenmek için daha donanımlı doktorlar yetiştirmek olabilir .
Kaiser Permanente'de bu hazırlık, öğrenciler geçen yaz derse başlamadan önce başladı. Siyahların anne sağlığına özel bir ilgisi olan 26 yaşındaki birinci sınıf öğrencisi Cruz Riley, tüm sınıfın ırksal adalet hareketini tartışmak için sanal bir kontrole davet edildiğini ve konuşma o zamandan beri durmadığını söylüyor. . "[Öğrencilerin] Netflix'te izlediklerimiz hakkında konuşacağını düşünürdünüz," diyor. "Ancak [öğrenciler] her zaman sistematik eşitsizlikten bahsediyorlar ve biz her zaman fikirleri birbirimizden zıplıyoruz."
Çeşitliliğe olan bağlılığını gururla ifade eden ve müfredatına ırk ve ırkçılığı işleyen bir okulda bile, konuşmalar sorunsuz olmadı. Aralık ayında, Kaiser doktoru ve tıp fakültesi eğitmeni Siyah olan Dr. bakım. Khoury, öğrencilerden ve doktor arkadaşlarından feryat ettikten sonra bile fakülte pozisyonuna iade edilmediğini veya okulun hangi politikayı ihlal ettiğini düşündüğünü söylemediğini söylüyor. Khoury, "Keşke [yöneticiler] siyahların, yani ötekileştirilmiş gruplardan insanların hikayelerini paylaşmasının uygun olduğunu anlasınlar," diyor. "Sağlık hizmetlerini gerçekten değiştireceksek ... birlikte ilerlemek için bir yol ve alan yaratmaları gerekir."
Kaiser'in temsilcileri soruşturmanın ayrıntıları hakkında yorum yapmadı, ancak okulun çeşitliliğe değer verdiğini ve Khoury'nin kişisel deneyimlerinden bahsettiği veya tıpta ırkçılık karşıtlığını tartıştığı için cezalandırılmadığını söylediler - sözcülerin savunduğu bir konu, Kaiser'in müfredatının temel taşıdır.
Kaiser ayrıca birinci sınıf öğrencilerinin ruh sağlığı ve stresin üstesinden gelmek üzerine bir ders almasını ve ilk dönemlerinde üç kez kampüste bir psikoloğu ziyaret etmesini şart koşuyor. Tıp eğitimleri boyunca ücretsiz olarak sunulan bu hizmetler, Kaiser'in tıp öğrencileri arasında yüksek oranda tükenmişlik ve zihinsel sıkıntıya karşı koymak için uyguladığı bir programın parçasıdır : araştırmalar dünya çapında% 25'ten fazlasının depresyon belirtileri gösterdiğini ve intihar vakalarının yaklaşık% 10'unu göstermektedir. düşünme. Ancak Ekvador'da doğan 25 yaşındaki birinci sınıf öğrencisi Emilia Zevallos-Roberts, Amerika'daki ırkçılığı sürekli hatırlatarak beyaz olmayan öğrenciler yaşamanın duygusal emeğini yerine getirirken değerli bir destek de sağladığını söylüyor.
Tıpta sağlık eşitsizlikleri ve ırkçılıkla ilgili kurslar ABD'de yeni değil, ama aynı zamanda çok da etkili olmadı. Irkçılık, tıp fakültelerinde ve daha geniş tıp sisteminde hala bir sorundur. 2020'de yapılan bir araştırma, Siyah, Hispanik / Latin veya Amerikan Kızılderili / Alaska Yerlisi olarak tanımlanan öğrencilerin yaklaşık% 25'inin tıp eğitimi sırasında ırk temelli ayrımcılık yaşadığını buldu. Bu mezuniyetten sonra bitmiyor. New York City Columbia Üniversitesi'nde acil tıp doktoru olan ve Siyah olan Dr. Tsion Firew, geçen yaz TIME'a “Lisans yıllarımda tıp fakültesi yıllarında katlanmak zorunda olduğum çok fazla yorum vardı” dedi . “Hastaneme girdiğimde New York City gibi [çeşitli] değil. Hastaneye girdiğiniz an, çoğunluğun bir parçası olmadığınızı hatırlatıyorsunuz.
Amerika'da tıp ve tıp eğitimi çok beyaz alanlar olmaya devam ediyor. 2019'da ABD'deki yaklaşık 38.500 tıp fakültesi profesöründen 755'i (% 2) Siyah olarak tanımlandı, yaklaşık 1.000'i (% 2.6) Hispanik veya Latin olarak tanımlanan ve yalnızca 37'si (% 0.01) Amerikan Kızılderili veya Alaska Yerlisi olarak tanımlandı. AAMC verilerine göre. 29.000'den fazla veya% 75'i beyaz olarak tanımlandı. ABD'den alınan verilere göre, bağlam açısından, toplam ABD nüfusunun yaklaşık% 60'ı beyaz olarak tanımlanırken, yaklaşık% 12'si Siyah,% 18'i Hispanik,% 5.6'sı Asyalı ve% 1'den azı Amerikan Yerlisi / Alaska Yerlisi olarak tanımlanıyor. Nüfus Sayımı Bürosu'nun Amerikan Topluluğu Anketi.
Bu dinamik göz önüne alındığında, neden birçok okulun tarihsel olarak iyi bir iş yapmadığını anlamak zor değil, kültürel yeterlilik (tüm geçmişlerden gelen hastalara bağlanma ve hastaları tedavi etme yeteneği) ve sağlığın sosyal belirleyicileri (sosyoekonomik faktörleri etkileyen sayısız yol) bir kişinin refahı). Birçoğu ayrıca siyah ve beyaz hastalar arasındaki biyolojik farklılıklar hakkındaki ırkçı ve yanlış stereotipleri düzeltmekte (ve hatta bazı durumlarda sürdürmekte) başarısız olmaktadır. 2016'da yapılan bir araştırma, ABD'de ankete katılan yaklaşık 400 tıp öğrencisi ve sakininden yarısının, Siyahların beyazlardan daha yüksek ağrı toleransına veya fiziksel olarak daha kalın cilde sahip olduğu gibi yanlış inançlara sahip olduğunu buldu. Öğrenciler, sağlığın çok gerçek sosyal belirleyicilerinden ziyade bu yanlış kalıplara dalmışsa,
Pek çok okul salgından önce bunu düzeltmek için zaten çalışıyordu, ancak eşitsizlik ve ırkçılıkla ilgili ana görüşmeler süreci hızlandırdı. Şu anda Brown'da dördüncü sınıf öğrencisi olan Chen, ırk ve sosyal faktörlerin artık her hasta vakasını tartışırken ortaya çıktığını, ancak daha önce genellikle bağımsız derslere veya derslere yönlendirildiğini fark ettiğini söylüyor. Geisinger'de üçüncü sınıf öğrencisi olan Tian Mauer de aynı şeyi fark etti. Ve ABD'deki okullar için, AAMC tıpta eşitlik, çeşitlilik ve kapsayıcılığı öğretmek için yönergelere sahiptir. Whelan, "COVID, sağlığın sosyal belirleyicilerinin gerçekten kritik olduğunu henüz tıklamadığı kişiler için gerçekten vurguladı" diyor.
Tabii ki, tıbbi bakımdaki asırlık eşitsizlikleri ele almak için birkaç ders almamız gerekecek, özellikle de sistemik ırkçılığın çok fazla eğilimi olduğu için. Yüzyıllar boyunca biriken yoksulluk ve ayrımcılık nedeniyle Siyah ve Hispanik Amerikalıların sağlığı zarar gördüğünde veya bu topluluklardan pek çok insanın kendileri doktor olmayı göze alamayacakları ve güvensizlik döngülerini sürdürdükleri durumlarda, hekimleri örtük önyargı ve kültürel duyarlılık konusunda eğitmek yeterli değildir . çok beyaz bir tıbbi sistemde.
Tıp fakültelerinin çoğunda, öğrenci topluluğu fakülteye çok benziyor. AAMC verilerine göre, Siyah ve İspanyol öğrenciler 2019-2020 öğretim yılında ulusal tıp öğrencisi nüfusunun% 15'inden azını oluşturuyor. Amerikan Kızılderili / Alaska Yerlisi olarak tanımlananların oranı sadece% 0,2. AAMC verilerine göre, servet eşitsizlikleri nedenini açıklamak için uzun bir yol kat ediyor: tıp fakültesi harçları ve ücretleri yılda 60.000 doları kolayca aşabilir ve ortalama yeni doktor mezunları yaklaşık 200.000 dolar borçla.
Pandemiden önce, küçük ama büyümekte olan bir grup okul bunu düzeltmenin bir yolunu arıyordu: ücretsiz ya da yüksek oranda indirimli eğitim sunmak. NYU, 2018'de 55.000 $ 'lık yıllık öğrenim ücretinden kalıcı olarak feragat etti. Geisinger artık kendi sağlık sistemi dahilinde pratik yapmayı kabul eden öğrencilere ücretsiz eğitim sunuyor. Kaiser'in ücretsiz eğitim teklifi, ilk beş mezuniyet sınıfına gidecek.
Pandemi, özellikle finansal stres arttıkça, satın alınabilirlik konusundaki konuşmaları hızlandırabilir. Geisinger'in dekanı Dr. Steven Scheinman, uzaktan öğrenmeye daha fazla güvenmenin okulun okul ücretini zamanla aşağıya çekebileceğini söylüyor. NYU ve yaklaşık bir düzine ABD tıp fakültesi, hızlandırılmış tıp fakültesi programının - dört yerine üç yıl - öğrenmeyi, öğrenci finansmanını ve yeni doktorlar için ruhsatlandırma ve yerleştirmeyi nasıl etkilediğini inceleyen bir konsorsiyumun parçasıdır. Bir yıllık okulu kesmek, doktorları sahaya daha hızlı sokacak ve bir yıllık masraftan tasarruf etmelerini sağlayacaktır. NYU ve Massachusetts'teki dört tıp fakültesinin her biri ve Cambridge Üniversitesi ve Oxford Üniversitesi gibi Birleşik Krallık'taki birçok tıp fakültesi dahil olmak üzere bir düzineden fazla ABD tıp fakültesi, pandemik müdahaleye yardımcı olmak için öğrencilerinin geçen baharın başlarında mezun olmalarına izin verdi. En kötü senaryoda, vakalarda ve hastaneye yatışlarda devam eden artış, benzer bir şeyi gerektirebilir.
ABD tıp fakültesi sistemi de COVID-19 tarafından sunulan fırsatları kaçırdı. Örneğin, nispeten az sayıda okul, başvuru koşullarını, başvuru sahipleri için hayatı kolaylaştıracak şekilde değiştirmiştir. ABD'deki tıp fakültelerinin çoğuna başvurmak için, öğrencilerin yine de Medical College Admission Test (MCAT) adı verilen 320 saatlik standart bir sınava girmeleri gerekiyordu. Öğrenciler için Etik Kabuller adlı tabandan bir grup, okulları bu zorunluluktan feragat etmeye çağırdı ve yabancılarla bir sınav odasında saatlerce oturmanın neden olduğu hastalık yayılma risklerini , ancak Stanford ve Minnesota Üniversitesi de dahil olmak üzere yalnızca bir avuç okulu öne sürerek , öyle yaptı. Testi yöneten AAMC, tüm öğrencilerin yine de MCAT'a girmesi gerektiğini savunur.
Ve tüm okullar müfredatlarını güncellemek için bu zamanı kullanmadı ve öğrenimi çevrimiçi hale getirmek için kusursuz bir iş yapmadı. Birleşik Krallık tıp öğrencileri üzerinde yapılan bir araştırma, çoğunluğun normal eğitimlerinde bir miktar aksaklık yaşadığını ortaya çıkardı. New Jersey Rutgers Üniversitesi'nde bir hemşirelik programında olan 23 yaşındaki Elli Warsh, "Bu benim eğitimime zarar veriyor, ebeveynlerim evde çalışırken odaklanmaya çalışarak yatak odamda oturuyor" diyor. Warsh ve sınıf arkadaşları Mart'tan Temmuz'a kadar hastaneden çıkarıldılar ve o aylarda hiç hasta görmediler. Aile üyeleri veya oda arkadaşları üzerinde tüm vücut değerlendirmeleri gibi becerileri uygulamak zorundaydılar; yalnız yaşayan bazı öğrenciler oyuncak ayılar kullandı. Şimdi, Warsh, Mayıs ayında mezun olduğunda becerilerinin önceki yeni hemşirelerle eşit olup olmayacağına dair hiçbir fikri olmadığını söylüyor.
Bunlar, özellikle büyük isimlere, zengin donanıma sahip tıp fakültelerine gitmeyen ve anında uyum sağlayabilen öğrenciler ve salgın sırasında maddi sıkıntı ve çocuk bakımı gibi yükleri omuzlayan öğrenciler için gerçek korkular. Yerleşim yerleşimleri geldiğinde nasıl başarılı olduklarını zaman gösterecek. Bu arada, Kaiser's School of Medicine'den Zevallos-Roberts gibi öğrenciler, aksaklıkta iyimserlik buluyor. "Salgın açıkça yıkıcı olsa da," diyor Zevallos-Roberts, "Şu anda gördüğümüz değişim enerjisinin ve momentumunun, üç yıl sonra mezun olduğumuzda bunu öne çıkarabileceğimizi umuyorum. "