1970’li yılların başında Yabancı Dil Öğretimi (YDÖ)’nde iletişim öğesinin ağırlık kazanmasıyla birlikte, İletişimci Dil Öğretimi/Communicative Language Teaching (CLT)’nin amaçlarına uygun olarak Van Ek, Alexander (1975) ve daha birçok dilbilimci tarafından kavram (notion) ve işleve (function) dayalı programlar geliştirilmiştir. Kavram ve işlevlerin söz konusu edildiği bu tür dil öğretim izlencelerinde, işlevlerin her alanda iletişim ağırlıklı olarak değerlendirildiğine tanık olmaktayız.