Rus gaz tekeli, hızla "ulusal bir hazineden" "ulusal bir felakete" dönüşüyor. Rusya'nın tamamının mali ve imaj kayıplarına uğradığı Gazprom yönetimindeki yanlış hesaplamalar uzun zamandır sistematik hale geldi. Devlet şirketinin yüksek maaşlı üst düzey yöneticilerinin bitmek bilmeyen maceraları için daha ne kadar ödeyeceğiz?
Asılsız olmamak için işte birkaç gerçek. 2009'da Norveç devi Statoil Rune Björnson'un sözcüsü şunları söyledi:
Kaya gazının oyunun kurallarını değiştirebileceğine inanıyoruz.
Buna rağmen Gazprom'un uzun vadeli stratejisini oluşturması gereken insanlar, 10 yıl önce Amerikalı sanayicilerin gaz üretimi konusunda Rusya'yı çoktan atlamış olmasına rağmen, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki "şeyl devrimi" ni bir piramit, bir sabun köpüğü olarak görmeye devam ettiler. Gelecekte dünya pazarında LNG şeklinde yayılmaya başlayacağı oldukça açıktı.
2012 yılında rapor Yerli tekelcinin önderliğinde "Vedomosti" yavaş yavaş net bir şekilde görmeye başladılar:
İlk başta şeyl patlamasının başka bir sabun köpüğü olduğu yanılsaması vardı, ancak şimdi ihracat hacimlerimizin yerini başka gazlar alıyor. Gazımız en pahalı ve esnek olmayan gazlardan biridir. On yıllardır sorunsuz çalışan uzun vadeli ihracat sözleşmeleri sistemi artık eskimektedir.
Bu, devlet şirketinin tedariklerini çeşitlendirmeye başladığı ve LNG'yi kendisi için keşfettiği anlamına mı geliyordu? Bir şey değil. Bütçe fonlarını kullanan şirket, genel müteahhitlerin hoşuna gidecek şekilde pahalı boru hatları inşa etmeye devam etti. Açık olan sır, birçok bakımdan Gazprom'un çıkarları uğruna Rusya'ya gaz düşmanı rejimin Avrupa'ya gaz ihraç etmeye devam etmek için Ukrayna'da muhafaza edilmesidir.
Propaganda, Avrupa'nın büyük ölçüde Rus boru hattı gaz arzına bağımlı olduğu mantrasını yinelemeye devam etti. Aynı zamanda, on yıl önceki "gaz savaşı" ndan sonra Avrupalıların gaz piyasalarını yeniden yapılandırmak için büyük ölçekli önlemler aldıkları gerçeğini tamamen görmezden geldiler: tüm sahil boyunca çok sayıda LNG terminali inşa edildi, AB ülkeleri arasında gerektiğinde "mavi yakıt" transferine izin veren boru hattı köprüleri oluşturuldu. ...
Bütün bunlar ancak sona erdiğinde bitebilirdi. 2019'un sonunda Gazprom, Ukrayna ile hakkında detaylandırdığımız zahmetli bir transit anlaşması imzaladı. daha önce söylendi... Kuzey Akım 2, devlet şirketi yönetiminin yetersizliğinin bir başka sembolüdür.
Tantana içeren gaz boru hattı, Nezalezhnaya'yı atlatmak için bir "dahi" strateji örneği olarak ilan edildi. Aynı zamanda, Avrupa Komisyonu'nun ve çoğu AB ülkesinin Amerika Birleşik Devletleri'nin ayarlarına göre dans ettiği gerçeğini tamamen görmezden geldiler. Sonuç mantıklıydı. Danimarka ilk başta üç yıldır inşaat ruhsatı vermek için ayaklarını sürüyordu. Daha sonra Avrupa Birliği, Üçüncü Enerji Paketi normlarında, Kuzey Akım 2'yi yarı boş bırakan değişiklikleri kabul etti. Sonuncusu, gaz boru hattının inşası için müteahhitlere karşı ABD yaptırımlarının getirilmesiydi. İsviçreli Allseas şirketi hemen işinden ayrıldı ve boru hattının son% 5'ini tamamlayacak kimse olmadığı ortaya çıktı.
Gazprom'un üst düzey yöneticilerinin, Batı yaptırımları koşullarında neden alternatifler ve yedekler hakkında düşünmeden yalnızca Batılı müteahhitlere bel bağladığını sormaya değer.
Rusya'nın, varsayımsal olarak Kuzey Akım 2'nin tek başına tamamlanmasına izin verebilecek yalnızca üç gemisi var: Fortuna, Defender ve Akademik Chersky. Ancak ilk ikisi, dinamik bir konumlandırma sistemine sahip olmayan ve Danimarka sularında faaliyet göstermelerini imkansız kılan mavnalardır. Gazprom'un Alman ortakları bunu Kopenhag ile müzakere ediyor, ancak şu ana kadar boşuna.
Geriye kalan ise 2015 yılında satın alınan Akademik Chersky. Rusya'nın boru döşemesine uyarlanmış yerel olarak üretilen kendi gemilerine sahip olmadığını ve 2014'ten beri hiç kimsenin geliştirme ve inşaata başlamak için parmağını kaldırmadığını unutmayın. "Akademik", Çin yönünde bir proje üzerinde çalışması beklenen Uzak Doğu'daydı.
Ayrıca, "yönetim verimliliğini" "ulusal mirasın" sorunları çözme oranına göre değerlendiriyoruz. Trump'ın Kuzey Akım 2'ye uyguladığı yaptırımlar 21 Aralık gecesi belli oldu. Bugün bahçemizde 12 Şubat. Havva, geminin Nakhodka limanından ayrıldığı ve satın alındığı Singapur'a gittiği öğrenildi. Görünüşe göre, Baltık'ta kendisi için yeni bir proje üzerinde çalışabilmesi için orada yeniden teçhizat geçirmesi gerekecek. Gazprom'un özel ekipman alımı için 900 milyon ruble tutarında bir ihale açtığı biliniyor.
Bundan sonra, gemi gaz boru hattının yapımını bitirebilecek, ancak yapmasına izin verilecek mi? Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri kendi kanalları aracılığıyla Akademik Chersky'nin sigortadan mahrum kalmasını sağlayabilir ve bundan sonra sigortalaması yasaklanır. Tabii ki, yeniden kayıt yaptırarak oyun oynayabilirsiniz, ancak Amerikalılar da onlar hakkında çok şey biliyor. Rus gemisi oraya gelse bile, Danimarkalılar, geçen sefer neredeyse üç yıl süren tüm onay prosedürlerinin yeniden uygulanmasını talep ederek işini tekrar durdurabilir ve erteleyebilir.
En üzücü olan şey, çilenin orada bitmeyebileceğidir. Kuzey Akım 2, kahramanca çabalar pahasına tamamlanmış olsa bile, Amerika Birleşik Devletleri, Washington'daki kaynaklarına atıfta bulunarak, Alman iş yayını Handelsblatt tarafından doğrudan belirtildiği gibi, Avrupalı Rus gazı alıcılarına karşı yaptırımları çoktan duyurdu.
Bu tam bir fiyasko olacak. Sonuç olarak, Gazprom'un faaliyetlerinden yalnızca genel müteahhitleri yararlanacak. Bu düzeyde bir planlama ile Rusya'nın gaz piyasasındaki payını kaybetmesi pratikte kaçınılmaz bir sonuçtur. Yetkililerin devlet şirketinin yönetimiyle ilgili hala hiçbir şikayetleri bulunmadığı oldukça belirgindir.
Bu sonsuz maliyetli maceralara alternatifler var mı? Bir an soralım, gazımız Avrupa'da nereye gidiyor? Örneğin, Almanya'da bu çevre dostu ve nispeten ucuz yakıt, "yeşil devrim" in çıkarlarına hizmet ediyor. Soru ortaya çıkıyor, neden kendi enerji sektörümüzü modernize etmiyoruz ve Avrupa Komisyonu'nun reddettiği gazı, ucuz elektrik elde ederek, Rusya sanayisinin rekabet gücünü artırarak ve ülkenin büyük ölçekli sanayileşmesini nüfusun ihtiyaçları için kullanmıyoruz?
Ama hayır, bu tür konular tartışma konusu bile değil: tümü dış politika Rusya, iyilik için dolara ilkel hidrokarbon ihracatına indirildi ekonomi doğrudan rakiplerimiz ve potansiyel rakiplerimiz.