Geceleyin birdenbire ortaya çıkar. Siz herhangi bir belirti hissetmeden mutlu ve gülümseyen bebeğiniz birden huysuz, aksi bir çocuğa dönüşüverir. Bu zor süreç dokuzuncu aydan itibaren başlar ve en sert ve kararlı anne babaları bile pes ettirir. Ancak iyi haber olarak şunu söyleyebiliriz, bu öfke nöbetleri, bebeğinizin sizin sözünüzü dinlemediği ve size kafa tuttuğu anlamına gelmez, yalnızca basit bir hayal kırıklığı göstergesidir: Çabalamasına rağmen istediği şeyi elde edememiş veya ne istediğini bir türlü size anlatamamıştır. Çocuğunuzu bu davranışından dolayı cezalandırmanın ve disipline sokmaya çalışmanın hiç zamanı değil. Evet, neyin kabul edilebilir ve edilemez olduğu konusunda net ve kararlı olmalısınız, fakat bebeğinizin asıl ihtiyacı olan şey, onu kontrolden çıkaran bu duygu fırtınasıyla mücadele edebilmesi için ona yardım etmenizdir.
Abartmayın: Yorgun ve aç bir çocuk her an öfke nöbeti geçirmeye hazırdır. Beslenme ve uyku saatlerinde alıştığı düzene sadık kalın ve günde en az bir kere onu gündüz uykusuna yatırın.
Evinizi güvenli hale getirin: Eğer bebeğinize söylediğiniz tek şey “Ona Dokunma!” ise, onun hırçınlaşmasına sebep olursunuz.
Hayal kırıklıklarına hazırlıklı olun: Bebeğinizi çok zorlayan durumlarda hemen harekete geçin ve ona yardımcı olun. Unutmayın ki, gürültü, yeni insanlar, tanımadığı mekânlar ve korkutucu durumlar bebeklerde öfke nöbetini tetikler.
Biraz daha erken kalkın: Sabahlar öfke nöbetlerinin zirvede yaşandığı zamanlardır. İşe, kreşe ya da alışverişe gitme telaşı içerisinde anne ve babanın sabrı da gittikçe tükenir. Öfkenize hakim olabilmek için kendinize birkaç dakika zaman tanıyın.
Dikkatini dağıtın: Bebeğinizin alt dudağı titremeye başladığında ona, bahçedeki bir kuşu, sokaktaki bir arabayı, odanın diğer tarafındaki bir oyuncağı ya da dikkatini dağıtacak herhangi bir şeyi gösterin.
Aldanmış gibi davranın: Pusetine binmek istemiyor mu? Onun yerine pusete siz oturmaya çalışın. Kocaman anne babasının gülünç davranışları bebeğinizin gerginliğini gidermenin en iyi yoludur.
Bebeğinizi tutun: Çığlık atan bebekler çoğu zaman kendi duygularından korkabilirler. Onları sıkıca tutmak toparlanmalarına yardımcı olabilir.
10’a kadar sayın: Bebeğinizin huysuzluk yaptığını görmek sizi endişeli, şaşkın, ya da sinirli yapabilir. Tekrar sakinleşmek için kendinize zaman verin, ama aynı zamanda kararlı ve dirayetli olun. Eğer teslim olursanız, çocuğunuz bu öfke nöbetlerinin işe yaradığını öğrenecektir.
Sakinleştiğinde onu kucaklayın: Öfke nöbetlerinin ardından onu azarlamayın, cezalandırmayın ya da özür dilemesini istemeyin. Çocuğunuz zaten yeterince sarsılmış olacak. Onu kucaklayın ve hiçbir şey olmamış gibi davranın.
Olay çıkarmayın: Eğer halka açık bir yerdeyseniz, çocuğunuz yatışıncaya kadar, onu sakin bir köşeye ya da otopark gibi sessiz bir yere götürün.
Bir önceki yazımız olan Okul dönemindeki çocuklar ve uyku düzeni (5-12 yaş) başlıklı makalemizde 5 yaş çocuk uyku düzeni, 7 yaş çocuk uyku düzeni ve okul öncesi uyku düzeni hakkında bilgiler verilmektedir.