Bu Yazıda:
- botanik
- Bitki ve yetiştirmek
- Siyah omurga açıklaması
- Budayıcı ve biyoçeşitlilik
- Budayıcı bitki nasıl yetiştirilir?
- Budayıcı çarpma nasıl?
- Prunus'un türleri ve çeşitleri
botanik
Latince adı: Prunus spinosa
ailesi: gülgiller
köken: Avrupa, asya
Çiçeklenme dönemi: Nisan
Çiçek rengi: beyaz
Bitki türü: çalı
Bitki örtüsü tipi: ağaçsı
Yeşillik tipi: eski
Yükseklik: 3 ila 4 m
toksisite: yenilebilir meyveler
Bitki ve yetiştirmek
tahammül: çok rustik, -39° C
pozlama: güneşli yarım gölge
Toprak tipi: kil, silt veya kalker
Toprak asitliği: bazik biraz asitli
Toprak nemi: kuru normal
kullanın: izole, çit, tıbbi, yenilebilir meyveler
Dikim, saksı: sonbahar, ilkbahar
Hastalıklar ve zararlılar: hastalıklara karşı çok dirençli
Prunus spinosaBudayıcı, siyah diken veya ladin denilen, Rosaceae ailesine ait bir çalı. Budayıcı Avrupalı ve Asyalı bir türdür. Fransa'da, doğal korularda, yeniden ortaya çıkma sürecinde israf arazileri, orman kenarı veya çitlerde büyüyen yaygındır. bu ilkbaharda açan ilk çalılardan biri Karayollarımızın kenarında: bu çalılar küçük beyaz çiçeklerle kaplı.
Siyah omurga açıklaması
Prunus spinosa yaklaşık elli yıldır yaşayan 1-4 m boyunda küçük bir çalıdır. Doğal olarak, yoğun bir çalılık haline dönüşen yoğun, gür, aşılmaz bir çalı oluşturur, çünkü sert bir şekilde emer. Dallar siyah ve dikenlidir.
Alternatif yaprakları 2 ila 5 cm uzunluğunda, genellikle oldukça küçük, oval ve ince diş açmaktadır.
beyaz çiçekler 1 cm genişliğinde küçüktür, ancak çalıyı tamamen kaplar. Böceklerle beslenmiş, yenilebilir bir meyve üretirler: öğrenci, badem içeren 1.5 cm genişliğinde yuvarlak ve siyah bir drupe. Elma yenilebilirdonarken tadı genellikle daha iyi, çünkü daha az büzücü.
Yabani ve gürlü olmasına rağmen, omurga, örneğin, çok sayıda bir gövdeyi serbest bırakarak ve emici ya da aşılıyı kaldırarak, biraz şekillendirildiği anda çok ilginç bir süs çalı olabilir.
Bazı budayıcı çeşitleri
- Prunus spinosa 'Purpurea' mor bir formdur. Çiçekler çok hafif pembe renktedir; yapraklar ise bronz bir tonda kalıyor.
- Prunus spinosa var macrocarpa daha büyük meyveler ve daha ince dallar üretir
- Prunus spinosa 'Plena', birçok küçük çifte çiçek ile en etkileyici.
- Prunus spinosa 'Rosea', gerçekten pembe çiçekli.
Budayıcı ve biyoçeşitlilik
Yerli türler, erik ağacı, özellikle yerel fauna düzeyinde, biyoçeşitliliğin korunması için yararlı bir çalıdır. Vahşi doğada, bülbül gibi kuşların yuvalanmasına izin veren aşılmaz çalılıklar üretir. Ancak bahçelerde de yararlıdır, çünkü çiçekleri baldır. Diğerleri arasında, çeşitli tırtıl türleri barındırır. Ayrıca, kış meyveleri, gözbebekleri küçük hayvanlar için bir besin kaynağıdır. Bu nedenle bahçesine bir erik ağacı dikilmesi, hatta bir çeşitlilik, bazı yerel vahşi yaşamımızı kurtarmaya yardımcı olur.
Budayıcı bitki nasıl yetiştirilir?
Prunus spinosa olduğu toprak için çok toleranslı. Gerçekten çok asidik (şeftali), çok kuru veya su basan topraklar dışında hemen hemen her yerde yetişebilir. Hafif gölgede gelişir, ancak çiçekler ve iyi güneş ışığı ile daha iyi meyve verir. Bu bir çalı hastalıklara karşı çok dirençli. Bir çitte, bu çalı oldukça geçilmez bir bitki sınırı oluşturur.
İzole edildiğinde de dikkat çekici olabilir, yüksek dalların taçlarını tercih eder. Reddedilme durumlarından kurtulmuş, eski bir siyah diken ayağı, rehabilitasyon için en dikkat çekici bir bahçe parçası olabilir.
Çıplak köklerden kasım ayından mart ayına veya saksı bitkilerinden yılın geri kalanında ekilir.
Budayıcı çarpma nasıl?
ekim mümkünama çok uzun olabilir. Öte yandan, sonbaharda bir reddetmeyi geri alarak kolayca çoğalır veya bahar kesimlerinden, yaz veya kasım.
Prunus'un türleri ve çeşitleri
Çok sayıda meyve ağacı da dahil olmak üzere bu geniş cinste 350 tür dağılmıştır.
- Prunus laurocerasus, vişne defne
- Prunus lusitanica, Portekiz'in defnesi
- Prunus aviumyabani kiraz
- Prunus padusdemet ile kiraz