WASHINGTON — 11 Eylül 2001 saldırılarıyla ilgili olarak mahkemede adaletin nasıl sağlanacağı sorusu, dört cumhurbaşkanlığında Amerikalı yetkilileri rahatsız etti. Hava korsanlarıyla işbirliği yapmakla suçlanan beş Guantanamo Körfezi tutuklusuna karşı açılan askeri mahkeme davası, on yıldan fazla bir süredir görünürde herhangi bir duruşma olmaksızın çarklarını döndürdü.
Şimdi sıra Biden yönetiminde. Savcılar, sanıkların ölüm cezası olasılığından kurtulmaları karşılığında suçlarını kabul edecekleri bir anlaşma önererek, daha sinir bozucu olabilecek dava yıllarını sona erdirmeyi önerdiler. Ancak davayı çözme umutları, saldırılardan bu yana nesiller boyunca sertleşen siyasi ve yasal engellerin altını çizerek belirsizliğini koruyor.
Beyaz Saray müzakerelerden uzaklaşıyor, ağırlığını koymayı reddediyor ve en iyi nasıl ilerleyeceğine karar vermeyi Pentagon’a bırakıyor. Ancak oradaki yetkililerin, bu kadar büyük sonuçları olan bir eylem planına karar verme haklarına sahip olduklarından emin olmadıkları söyleniyor.
Sorun siyasi olarak sorunlu olmaya devam ediyor. 11 Eylül saldırılarının yaklaşık 3.000 kurbanının bazı akrabaları, ne kadar uzak da olsa, saldırıların beyni olmakla suçlanan Halid Şeyh Muhammed ve dört sanığının idam edilmesi ihtimaliyle yargılanmak istiyor. Diğerleri ölüm cezasına prensip olarak karşı çıkıyor, mahkemelerin adaleti sağlayacağına inanmıyorlar veya sanıklara Bush dönemi CIA’sı tarafından işkence yapıldığı için ölüm cezasının pek olası olmadığı fikrine boyun eğmiş durumdalar.
Kongre’deki etkili Cumhuriyetçiler, tutukluların yerel topraklardaki bir hapishaneye nakledilmesine ilişkin yasal kısıtlamaların kaldırılmasına karşı çıktılar – bu yasak, beş sanığın daha işlevsel sivil mahkeme sisteminde yargılanmasını imkansız kılan bir yasak.
On yıldan fazla bir süredir dava, görünüşte bitmek bilmeyen anlaşmazlıklarla tıkandı.
2009’da Başkan Barack Obama yönetiminde, Başsavcı Eric H. Holder Jr. beş mahkumu federal mahkemede yargılanmak üzere Manhattan’a getirmeyi planladı. Ancak plan, o Noel’de başarısız bir terörist saldırının ardından yaşanan korku dalgasının ortasında çöktü. Kongre tutukluların ülke topraklarına nakledilmesini yasakladı ve Obama yönetimi isteksizce davayı bunun yerine bir askeri komisyonun önüne getirdi.
On yıl sonra, Başkan Donald J. Trump yönetiminde, Başsavcı William P. Barr, anılarında yazdığı gibi, Guantanamo askeri komisyon sisteminin “umutsuz bir karmaşa haline geldiğine” karar verdi ve sistemden vazgeçilmesi gerektiği sonucuna vardı. Gözlem özellikle kayda değerdi çünkü Eylül 2001’de sıradan bir vatandaş olarak Başkan George W. Bush’un Beyaz Sarayına mahkemelerin kullanılmasını önermişti.
Bay Barr yönetiminde, Adalet Bakanlığı kanıtlara yeni bir göz atmaya başlamış ve bunun federal mahkemede mahkumiyet kazanabileceğine karar vermişti. Yetkililer konuyu bir idam davası olarak takip etmeyi amaçladılar, ancak bu tartışmalara aşina bir kişiye göre, işkence ışığında temyiz üzerine herhangi bir ölüm cezası alma olasılığını analiz etmediler.
Bay Barr, Guantánamo hapishanesinin kapatılması fikrinden ayrı olması gerektiğini savunarak, kıdemli Cumhuriyetçi milletvekillerinden federal mahkemede bir yargılamaya izin vermek için transfer yasağını kaldırmalarını istedi. (Bay Trump hapishaneyi açık tutacağına söz vermiş ve Bay Obama’nın kapatma emrini kaldırmıştı.) Ancak on yıl önce Bay Holder’ın planını baltalamak için büyük yatırımlar yapmış olan kongredeki Cumhuriyetçiler rotayı tersine çevirmek istemediler. Fikir hiçbir yere varmadı.
Şimdi, Başkan Biden yönetimindeki üst düzey ulusal güvenlik avukatları, bir savunma anlaşmasını onaylayıp onaylamama konusunda boğuşuyor. Savcılar soruyu yaklaşık bir yıl önce yönetime sundular, ancak iç müzakerelere aşina olan yetkililere göre Beyaz Saray şimdiye kadar kararlı bir şekilde ağırlığını koymayı reddetti.
Bunun yerine, soru şu anda Pentagon’un baş hukuk müşaviri tarafından yönetiliyor. Caroline D. Krass. Obama yönetimi sırasında, CIA’nın baş danışmanıydı.
Geçen yılın sonlarında Bayan Krass, diğer bazı kurumlardan kıdemli avukatlarla güvenli bir video konferans toplantısı düzenledi. Hassas iç müzakereler hakkında bilgi verilen ve adının açıklanmaması koşuluyla konuşan kişilere göre, hepsi bir savunma anlaşmasına varmaya çalışmak için geçici destek sinyali verdi.
Bayan Krass’ın danıştığı yetkililer arasında şunlar da var: Rebecca Ingberkıdemli bir Dışişleri Bakanlığı avukatı ve uluslararası ve ulusal güvenlik hukuku uzmanı ve Matthew G.OlsenAdalet Bakanlığı’nın ulusal güvenlik bölümünün başkanı.
2009’da Bay Olsen, halen cezaevinde bulunan yaklaşık 240 tutukluyu yeniden inceleyen ve kimlerin nakledilmesi, kovuşturulması veya yargılanmadan süresiz savaş zamanı gözaltında tutulması gerektiğini öneren kurumlar arası bir görev gücüne liderlik etti.
Bay Obama, hapishaneyi kapatmanın ilk adımı olarak görev gücünü kurmuştu. Fikir, mümkün olduğu kadar çok tutukluyu başka ülkelere nakletmek, yargılanabilecekleri yargılamak ve hem hükümlüleri hem de yargılanamayacak ancak serbest bırakılamayacak kadar tehlikeli görülenleri Amerika Birleşik Devletleri’nde farklı bir hapishanede barındırmaktı. Kongre bu planı engelledi, ancak Bay Obama tutuklu nüfusunu önemli ölçüde azalttı. Bugün sadece 35 mahkum kaldı.
Bir savunma anlaşmasıyla ilgili mevcut tartışmalar, erkeklerin ömür boyu hapis cezasına varabilecek cezalarını nerede çekeceklerini ele almıyor. Şimdilik transfer yasağı nedeniyle Guantanamo’da kalacaklardı.
Bunun yerine, görüşmeler kısmen herhangi bir cezaya nasıl hizmet edeceklerine odaklandı. Sanıklar, önerilen anlaşmaya aşina olan kişilere göre, süper maksimum koşullarda veya hücre hapsinde tutulmayacaklarına dair taahhüt istiyorlar – artık birlikte yemek yiyip dua etmelerine izin veriliyor – ve avukatlara periyodik olarak erişebilecekler.
Bazıları ayrıca, Bush dönemindeki CIA sorgulamalarından işkencenin devam eden etkilerini tedavi etmeyi amaçlayan siviller tarafından yürütülen bir akıl sağlığı programı istiyor: travmatik beyin yaralanmaları, uykusuzluk ve diğer bozukluklar.
Savcılar bu faktörleri “politika ilkeleri” olarak adlandırırlar ve mahkeme dosyaları Mart ayından bu yana “hükümetin çeşitli kademeleri tarafından aktif olarak değerlendirildiklerini” söylediler.
Bayan Krass, Bay Olsen ve Bayan Ingber, Ulusal Güvenlik Konseyi sözcüsünün yaptığı gibi yorum yapmaktan kaçındı. Üst düzey bir Pentagon sözcüsü olan Chris Meagher, e-posta ile “ABD hükümet yetkilileri, çok sayıda kurumlararası hisse senedini içeren son derece karmaşık vakalarla bağlantılı olarak önerilen politika ilkelerini tartışmaya devam ediyor” dedi.
The New York Times’ın haberine göre Mart ayında Ulusal Güvenlik Konseyi’nden bir avukat, askeri komisyonlar sistemindeki yetkililere Biden yönetiminin hiçbir davada tavır almayacağını belirten bir mektup yazdı. Mektup, Bayan Krass’ı kopyaladı.
Mektup, Bay Biden’ın hapishanedeki tutuklu nüfusunu azaltmaya kararlı olduğunu ve amacın, bekleyen davaları mahkeme öncesi anlaşmalar yoluyla çözmeyi içerebileceğini söylüyordu – bir tutuklunun bir ceza çekebileceği nispeten küçük davalara atıfta bulunuyor gibi görünen bir çerçeve. ve sonra serbest bırakılır. Ancak Beyaz Saray’ın hiçbir durumda ne yapılması gerektiğini belirlemeyeceğini veya başka bir şekilde müdahale etmeyeceğini vurguladı.
Bay Muhammed ve diğer dört mahkûm, 2002 ve 2003 yıllarında Pakistan’da yakalandılar ve yasal delil elde etmekten çok El Kaide ve gelecekteki saldırılar hakkında istihbarat toplamaya öncelik veren CIA tarafından işkence gördüler. 2006 yılında Guantanamo’daki askeri hapishaneye nakledildiler.
Lojistik zorluklar, kurallar üzerine kavgalar ve CIA’nın sanıkların tutukluluklarının ilk yıllarına ilişkin bilgilerin gizliliğini kaldırmaya yönelik direnişi, yargılamanın üzerinde belirdi. Gözaltında işkence gördüklerine dair yıllarca ortaya çıkan ifşaatlar ve FBI’ın aleyhlerindeki delillerinin önceki muameleleriyle kirlenme olasılığı, ölüm cezasını savunanların bile böyle bir cezanın temyizde devam edip etmeyeceğini özel olarak sorgulamalarına yol açtı.
Şimdilik, davanın mevcut askeri yargıcı Albay Matthew N. McCall, bir düzine yıldan fazla süredir davayla ilgilenen savcıların savunma görüşmeleri teklif ettikleri Mart ayından bu yana tüm kamuya açık duruşmaları iptal etti.
Ancak taraflardan hiçbiri, Biden yönetiminin karar vermesini beklerken, daha fazla ön duruşma için mahkemeye dönmek istemiyor gibi görünüyor.
Bir duruşmaya yönelik duruşmalar yeniden başlarsa, hangi delillerin işkenceyle kullanılamayacak kadar lekelendiği ve bu olasılığı ortadan kaldıracak bir çare bulunup bulunmadığı da dahil olmak üzere önemli duruşma öncesi meseleleri incelemeye devam etmek nihai olarak Albay McCall’a veya müstakbel bir “yargıca” bağlı olacaktır. idam cezası. Jüri bir yıl sürecek bir duruşma için oturmadan önce bile süreç belirsiz bir süre devam edebilir ve ardından yıllarca kaçınılmaz temyizler gelebilir.
Uzun süredir askeri komisyonları ve terör zanlılarının yargılanmadan tutulabileceği ve sorgulanabileceği bir savaş hapishanesine sahip olan bir Güney Carolina Cumhuriyetçisi olan Senatör Lindsey Graham, bu ay Bay Barr’ın davayı federal mahkemeye taşıma fikrini desteklediğini söyledi. Bay Trump görevde olduğu sürece. Ancak şu anda bu fikri desteklemediğini, çünkü Bay Biden’ın en kötü şöhretli tutukluları gittikten sonra Guantanamo’yu açık tutacağına güvenmediğini söyledi.
“Barr’a bu davayı hızlandırma ve 11 Eylül aileleri için adalet getirme isteği duyduğumu söyledim” dedi. “Bu değerli bir hedef. Ama değerli istihbarata sahip birini yakalarsak, birini tutma yeteneğimizi baltalayacak hiçbir şey yapmak istemiyorum.”
Kaynak : https://www.nytimes.com/2023/01/25/us/politics/biden-guantanamo-sept-11-plea.html”>Source link