Fransız yazar Emile Zola (Émile François Zola) 2 Nisan 1840’ta Paris’te dünyaya geldi. Çocuk yaşta babasını kaybetti ve Collège Bourbon’da yatılı okudu. Edebiyata olan ilgisi bu yıllarda drama, şiir ve tiyatro türleriyle başladı. Yoksulluk nedeniyle okul hayatında aksamalar oldu. 1859’da Paris‘te Saint-Louis Lisesi’nden mezun oldu fakat bakaloryasını 2 denemede de veremedi. Bu yüzden eğitim hayatına devam edemedi ve iş aramak zorunda kaldı. İki yılını iş aramakla geçiren Zola, 1862’de bir kitabevinde satış pozisyonunda işe başladı. Sonrasında reklam bölümüne geçti. Geçimini sağlamak için ek iş yapması gerekiyordu ve çeşitli gazete ve dergilerde makaleler, sanat ve edebiyat eleştirileri yazmaya başladı. Kalan zamanında öyküler yazıyordu.
1865’te kendi hayatından yola çıkarak yazdığı ilk romanı “Claude'un İtirafları” (La Confession de Claude) yayımlandı. Eser, polisin ve halkın dikkatini çekerken yayınevinden tepki görmesine neden oldu. Bu nedenle yayınevinden ayrılıp serbest gazetecilikle geçinmeye başladı. 1967’de ikinci romanı “Terez Raken” (Therese Raquin) yayımlandı. İlk kez bu romanın ikinci baskısının ön sözünde Natüralizm’den (doğalcılık) bahsetti. Ardından 21 ciltlik roman serisi “Rougon-Macquart” ı yazmaya başladı. Serideki "Nana", "Germinal" ve "Meyhane" kitaplarıyla Fransa’nın en ünlü yazarı oldu. Bu romanlarla 1851 Devlet Darbesiyle başlayan ve 1870'teki Sedan bozgununa kadar devam eden İkinci İmparatorluk Dönemi Fransız toplumunu yansıtmaya çalıştı. 1860'lar ve 1870'lerde gazete ve dergilerindeki yazılarında empresyonist ressamların sanatını savundu. 1880'de Zola'nın öncülüğünde Fransa'da edebiyatın yeni akımı “natüralizm” akımına mensup bir grup oluştu. Aynı görüşe sahip yazarlar Zola’nın evinde toplandı ve 1870 yılındaki Fransa-Prusya Savaşı'nı anlatan öykülerin oluşturduğu “Medan Geceleri” isimli derlemeyi çıkardılar. Savaş karşıtı derleme, edebiyat dünyasında büyük bir yankı uyandırdı. Zola, modern toplumun görünmeyen nahoş yüzünü ortaya koyma çabasıyla roman serisinin beşinci kitabı olan "Toprak”ı (La Terre) 1887’de yayımladı. Roman büyük tartışmalara yol açtı ve 1888'de yayımlanan İngilizce çevirisi, yayıncısının tutuklanmasına neden oldu. Bunun üzerine Natüralist grubun bazı üyeleri gruptan ayrıldı.
Emile Zola, 1890’da “Hayvanlaşan İnsan” (La Béte Humaine), 1894’te “Üç Kent” (Les Trois Villes), 1899’da “Döl Bereketi” (Fécondité), 1902’de ise “Adalet” (Wustice) kitaplarını yayımladı. Zola edebiyat dışında tartışmalarıyla da ünlüydü. Bunlardan en önemlisi Dreyfus Olayı'yla ilgiliydi. 1894'te vatana ihanetle yargılanıp ömür boyu hapse mahkûm edilen Fransız ordusu subaylarından Yahudi asıllı Alfred Dreyfus'un suçsuzluğuna inanıyordu. 13 Ocak 1898'de L'Aurore gazetesinde "J'accuse" sözleriyle başlayan ve Fransız genelkurmayını suçlayan açık bir mektup yayımladı. Bunun üzerine iftira suçlamasıyla yargılandı. Hapse gireceği kesinleşince yazar dostlarının emrivakisiyle İngiltere'ye kaçırıldı. 1 yıl sonra dava çözüldü ve mahkûmlar serbest bırakıldı. Böylece Zola evine geri döndü.
Yazar, 29 Eylül 1902'de şömineden sızan dumandan zehirlenerek hayatını kaybetti.
Tür: Roman, deneme
Öne çıkan eserleri: Germinal, Meyhane, Rougonlar'ın Serveti, Nana
Bir alıntı: “Ben aptal gibi hayaller kuruyor, herkesin mutlu olduğu bir dünyayı görür gibi oluyordum. Sözün kısası, bulutların arasındaydım! Ve sonra insan tekrar çamurun içine düşünce beli kırılıyor... Bunlar doğru değildi, orada insanın görmek istediklerinden bir teki bile yoktu. Var olan sadece sefaletti, ah! Gırtlağına kadar yoksulluk...”