Anti-gemi füzeleri "Sivrisinek" WIG "Lun" lansmanı. Etkili ama işe yaramaz
Bildiğiniz gibi, SSCB bir zamanlar ekranoplanların geliştirilmesi ve üretiminde bir dünya lideriydi, bu konuda açıkça dünyada ilk sırada yer aldı - açıkçası basitçe kimse bu konuya yatırım yapmadığı için.
SSCB, adı verilen Tasarım Bürosu'nun çalışmalarına yatırım yapmış Alekseeva ciddi kaynakları, tasarımın teknik açıdan büyük ölçüde benzersiz bir şekilde inşa edebildi. Doğru, pratik bir uygulama bulamadılar ve bu sadece öyle değil, içtenlikle onları davaya tutturmaya çalıştılar, para, kaynak ve insan yaşamı bağışladılar. Ve yine de işe yaramadı.
Sovyet sonrası Rusya'da, meraklılar tekrar tekrar bu bölgeyi canlandırmaya çalıştılar ve bu uçakların teorik olarak tasarlandığı donanmanın ekranoplanları yeniden canlandırmak için herhangi bir girişimi reddettiğini belirtmek gerekir.
Daha sonra tartışılacağı gibi bu kesinlikle olması gerektiği gibi doğrudur.
Bununla birlikte, denizlerin komutanlığı arasında havacılık bu tür ulaşımın sempatizanları var. Ayrıca, ekranoplanostroeniya canlanma lobistler tam olarak bugün deniz havacılık yoluyla ve "iş dönmek" için çalışıyoruz. Hayal etmesi kolay (ve en yeni şeylerde hikayeler Rusya'da bir kereden fazla yapıldı - her zaman büyük bir yıkıcı etkiye sahip), “ekranoplanostroiteli” lobi zinciri - “deniz havacılığındaki insanları” - “devlet düzeyinde komuta atlayarak sunum” - “örneğin Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'ndan araştırma ve geliştirme çalışmaları almak”. Sonuç olarak, yine devlet masrafları ve zor ekonomik koşullarda teknik fantezilerin memnuniyetini elde ediyoruz. Ve her zamanki gibi, o zaman propagandamız devreye girecek, birkaç hafta içinde kitleleri şimdi tüm düşmanlarımızın sona ereceğine ikna edebilecek, çünkü yeni bir eski süper silahımız - ekranoplanlar var. Ve bundan sonra, durmak için hiçbir şey olmayacak, çünkü Proje 22160'ın MRC'lerini veya devriye gemilerini inşa etme ihtiyacını ve çok daha fazlasını akıllıca analiz etmek imkansız.
Ve bugün böyle girişimler planlanıyor.
Bu nedenle, konu oldukça alakalı. Zaman zaman geri dönmeye değer, böylece insanlar gerçek dünyanın neye benzediğini, neyin işe yaradığını ve neyin işe yaramadığını unutmazlar.
Teknoloji mucizesi değil
Askeri İncelemenin başlarında, konu bir kereden fazla gündeme geldi, örneğin, bu yazar Oleg Kaptsov makalelerinin ikisinde iki kez yaptı (bkz. "Ekranoplanların boşluğu" и "Kanat gereklidir ... ölü bir adam galoş olarak"). Bazen tüm aşırı duygusallıklarla birlikte, bu makalelerde varılan sonuçlar oldukça doğrudur.
Bununla birlikte, duyguları azaltmak ve kendinizi bazı sayılar ve temel mantıkla donatmak gerekir.
Ekranoplanların destekçileri genellikle ekranoplanın sözde yüksek verimliliğini bir araç olarak kullanırlar ve SSCB - KM'deki ilk büyük ekranoplanın sözde benzersiz özelliklerini vurgularlar. İddiaya göre, maksimum kalkış ağırlığı 544000 kg olan KM'nin 304000 kg'lık bir yükü vardı, bu da uçağın ağırlığı ile yükü arasındaki rekor bir orantı.
Sayın. Bu rakamlara inanıyorsanız, ekranoplanın maksimum kalkış kütlesindeki donanımlı ağırlığının oranı% 44'ten biraz fazladır. Bu, modern binek uçaklarınkinden çok daha iyi, tasarımdaki modern kompozitlerin önemli bir payı ve suya inmek ve yere yakın yoğun havada uçmak için gerekli uçak gövdesi takviyelerinin eksikliği. Karşılaştırma için aynı parametre:
Embraer ERJ175LR -% 56,2.
Embraer ERJ190LR -% 55,8.
Embraer ERJ195LR -% 57.
Böylece,% 44 kesinlikle gerçekçi olmayan rakamlardır. Modern teknoloji ile bile. KM ile aynı yıllara ait en iyi uçakların oranı% 69-70 idi. Aynı zamanda, suya inmemeli ve karşılık gelen planör amplifikasyonlarına sahip olmamalıdır. Buna ek olarak, KM meraklıları yakıtı unuttular ve boş bir uçağın veya ekranoplanın kütlesine bir artı olarak düşünülmelidir. Ne yazık ki, CM'de yakıt verisi bulmak çok zordur, ancak yaklaşık olarak tahmin edebiliriz.
Turbojet motor VD-7, 0,73-0,8 kg / kgf * h rakımda seyreden özel bir yakıt tüketimine sahipti. Aynı zamanda, başlangıç (maksimum) itme kuvvetleri 11300 kgf idi. 430 km / s seyir hızında KM uçuş menzili 1500 km idi, bu da bize 3,49 saatlik bir yolculuk süresi sağlıyor. Bu menzil iki kıç motoru tarafından geçilir. Buraya, on motorun tümüne 5 dakikalık (0,083 saat) kalkış ekleyin.
Akla göre, kalkış rejimi için ayrı ayrı, on motor çalışırken ve belirli yakıt tüketiminin farklı bir değeri ile doğru bir hesaplama yapmak gerekir.
Tüm bunları yapmayacağız, prensip olarak, gerekli tüm verilere sahip bir profil uzmanlığı mühendisleri her şeyi kolayca sayacaktır. Bir sayı sırasına ihtiyacımız var.
Sabit uçuş parametreleriyle saatlik yakıt tüketimi için basit bir formül vardır.
Q = Sud * G / K, burada Q saatte yakıt tüketimi, Mahkeme özgül yakıt tüketimi, G uçağın kilogram cinsinden kütlesi ve K aerodinamik kalitedir.
Formül yanlış, yaklaşık hesaplamalar için kullanılıyor, ancak sayıların sırasına da ihtiyacımız var, artık yok. 0,8 kg ağırlığındaki (yakıtın bir kısmının çıktığını varsayıyoruz) ve aerodinamik kalite 500000 (bugünün ekranoplanes projeleri için kabul edilen, ancak KM ile ilgili doğru verilere sahip olan) yerine geçebilecek bir uçak için 16 kg / kgf * h spesifik tüketim ile saatlik tüketim - yakl. 25000 kilo 3,48 saat boyunca uçarken, bu yaklaşık 87000 kg'dır. Ama yine de havalanmalıyız. Ve kalkış iki motorda değil on motorda gerçekleştiriliyor. Aptalca ekstrapolasyon nedeniyle, kalkış için yakıt tüketimini 10 ton olarak alacağız (ancak daha fazlası olacak). Pratik menzil kavramı (ve KM için 1500 km menzil budur) kullanılmayan bir yakıt rezervine sahip olmamızı gerektirir. 97000 kg'ımızı mümkün olan en az 1,05 ile çarparız, 101850 kg yakıtımız var. 102 ton olsun. Bazı yazarların alıntı yaptığı kalkış modunda 30 tonluk yakıt tüketim rakamına inanıyorsanız, (30 + 87) * 1,05 ve 123 ton gazyağı olacaktır.
Yani, doğaüstü ağırlık mükemmelliği yoktur. Bu oldukça mantıklı. Aynı zamanda, KM'ye açıkça bir başlangıç yaptık, kalkış sırasında doğru hesaplamalar veya yakıt tüketimi verileri farklı bir resim verecektir.
Lun gibi, KM bugün de fetişleştirildi
Böylece, 181-202 ton bıraktığımız yük “engel” ile kaldı. Bu uçaklar için çok fazla. Sadece An-225 Mriya kadar veya daha fazla yükseltebilir. Ve karşılaştırıyoruz: “Mriya” 200 tonluk bir yük ile 4000 km'ye kadar uçuş menzili olabilirken, KM - 1500 ve daha sonra doğrulanmamış raporlara göre. Ya da daha fazla yakıta ihtiyacınız var. Bir yandan, bu makineleri karşılaştırmak sahtekâr; KM'nin çok daha eski motorları var. Ancak, sorun şu ki, artık karşılaştırılacak bir şey yok, kütle veya boyutlarda analoglar yok.
Bu arada, saatlik tüketim için formülde NK-87 motorlarının (en modern ekranoplan motorları ve "Mriya" dan örnek D-18 akranlarının) spesifik tüketimini değiştirerek, yakıt tüketiminde sadece üçte bir azalma elde ediyoruz, bu arada "Mriya" birkaç kat daha verimli Modern motorlarla (bir kez inşa edildiğinde) varsayımsal KM ve aynı taşıma kapasitesi.
Ek olarak, gerçeğin kendisini değerlendirelim: KM, sadece 1500 km menzile sahip büyük bir yük kütlesinin bile taşınması için yüz tondan fazla gazyağı yakıyor. Modern motorlarda yüz tondan biraz daha az olacaktır. Tekrarlıyoruz - bu, KM'nin bizden yakıt ve yükte “kafadan bir başlangıç” aldığı gerçeğini dikkate alıyor. Bu tür hilelerin ekonomik olarak haklı gösterildiği ulusal ekonomideki büyülü niş nerede? 8 veya 10 motorlu bir makinenin kullanım ömrünü düşünmeden bile? Ve en önemlisi - bu cihazı arazi üzerinde kullanmanın mutlak imkansızlığını hesaba katarak?
Biraz daha saymak. Mucize makinesini kalkışa hazırlamak için 10 saatimiz olacak, daha sonra 430 km / s kazanmış, iki buçuk saatte, 200 km boyunca hedef başına 1000 ton kargo teslim ediyor ve örneğin 40 ton gazyağı ( modern motorlar).
Toplamda 12,5 saat içinde 200 ton jet yakıtı maliyetiyle 40 ton yük taşıdık. Aynı taşıma hacmi 40 saat içinde yedi tipik karayolu treni tarafından gerçekleştirilecektir. Yakıt tüketimi yaklaşık 4 ton dizel yakıt olacaktır. 300 ruble veya daha fazla maaşla en az iki pilot yerine. ayda (ve daha az para için, hiç kimse BT'ye gitmeyecek) ve sadece 000, toplamda 600 rubleye kadar 000-50 bin ruble maaşlı yedi sürücüye ihtiyacınız var. Aynı zamanda, kamyonların bakım ve onarım maliyetlerinin kıyaslanamayacak kadar düşük olması ve uygulamada daha esnektir - daha sonra farklı hatlara konabilir ve parçalar halinde satılabilir.
Aynı zamanda, lojistik “büyür” - kamyon depoya girer ve orada boşaltılır, CM yoktur, nakliye için malları yüklemesi ve daha fazla taşıması gerekir, bu aşamanın maliyetlerini dikkate almayacağız, ancak yolda zaman ekleyeceğiz - çünkü kamyon iki saat içinde hedefe ulaşsa bile, kargo nihayet terminalin deposunda, taşıyıcının kalkış yerinde nakliye ve yükleme emri verdiği andan itibaren 14,5 saat içinde boşaltılır. Kalkış yerinde, depodan limana ve aktarma işlemine iki saat eklersek, o zaman zaten 16,5 - saf karayolu taşımacılığının% 50'sinin değerli rakamına zaten yakın. Varış noktası limana 40 km ise? 100'de mi?
Peki uçak ne olacak? Bir uçak ekranoplandan daha hızlıdır ve limanlara bağlı değildir. Hava taşımacılığı esas olarak teslimat hızı için sipariş edilir ve bu hız hem yüksek gerçek uçuş hızını hem de bu hıza sahip bir uçağın daha fazla uçabileceğini içerir. Bazı varsayımsal ultra modern kanatlı kanat tipi KM'yi varsayalım, ancak en modern motorlarla, muhtemelen 50 km / s hızda 3000 kilometrelik bir mesafeye 430 ton yük teslim edebilir.
Ve eski An-22, aynı 50 ton yükü 4000 km / s menzile, yaklaşık 180 km / s'den daha yüksek bir uçuş hızına ve limanlara referans vermeden teslim edebilir. Ama bu eski bir uçak. Bugün, uçak performansı çok daha yüksek ve hız daha yüksek.
Zaman uğruna ilgi. Ekranoplanın 6,5 km'de 3000 saate, ardından demirlemeden sonra yakıt ikmali yapması gerekecek (2 saat boyunca hep birlikte olsa bile, su üzerinde hızlıca böyle şeyler yapamazsınız) ve sonra son bin için 2,5 tane daha, toplamda 10,5 saat 4000 km ve 580 km / s hızda ve ara inişleri 7 saatten biraz daha az olan bir uçak için - uçak lehine üçüncü bir fark. İşte burada, hız. Ekranoplan demirlediğinde, uçak zaten uçuş içi hizmete girecek ve bir sonraki uçuş için yükleme altında olacak ve kargo zaten alıcının sıralama deposuna teslim edilecek ve görünüşe göre orada işlenecek. 20-30 yıllık çalışma döneminde, ekonomik etki farkı sadece korkunçtur.
Bu analojiler toplu olarak belirtilebilir ve herhangi bir girdi ile düşünülebilir, sonuç her zaman aynı olacaktır - ekranoplane diğer ulaşım modları ile rekabeti kaybeder. Bir uçak kadar pahalıdır, ancak ihtiyaç duyulduğu yerde uçamaz, uçuş arası hizmet için en az aynı miktarda para gerektirir, ancak kanatlı gemiden kargo lojistik zamanını dikkate alarak böyle bir avantaj sağlamaz. Geçmiş yılların “tipik” omuzu genellikle hız yapan kamyonlarla karşılaştırılabilir. Ve bu, bu makinelerin hiçbir yerde yaygın olarak kullanılmamasının nedeni budur. Hiç kimse böyle bir iş modeline dahil olmak istemez çünkü uygulanabilir değildir.
Belirli bir ideal ekranoplan veya ideal bir KM (bu 200+ ton taşıma kapasitesini gerçekten gören kim?) Veya normal motorlarla daha idealize edilmiş modern bir KM'yi düşündüğümüzü unutmayın.
Ancak, performans özellikleri bilinen ve az ya da çok "Eaglet" olan ekranoplansları alırsanız, Oleg Kaptsov tarafından oldukça etkili bir şekilde açıklanan bir felaket olur: maksimum 120 ton kalkış kütlesi ile ekranoplan sadece 20 ton yük taşır. Bunu, oldukça düşük bir kütleye sahip aynı taşıma kapasitesine ve en güçlü 12 motorlu olmayan en iyi performans özelliklerine sahip olan An-4 ile gerçekten karşılaştırmak faydalı olacaktır. Veya aynı hızda Mi-26 ile.
Her şey açık.
Tabii ki, CM üzerinde varsayımsal 200 tonluk bir yükten bahsetmişken, böyle bir potansiyelin (gerçek olduğu ortaya çıktı) fark etmenin sadece küçük dökme demir külçe taşırken mümkün olduğu anlaşılmalıdır. Aslında, bir taşıma aracı için sadece yük kapasitesi değil, aynı zamanda yük bölmesinin hacmi ve yükleme kapaklarının varlığı da kritiktir. KM'de bu yoktu, ama Kartallar vardı ve bugün ne kadar kilo aldıklarını çok iyi biliyoruz.
Ve elbette, güvenlik tüm yaşam tatiline hakim. Dünyada inşa edilen 4 ağır ekranoplandan 3'ü çöktü ve aynı nedenden ötürü - su üzerindeki etkisi nedeniyle. Bu, kavramın ölüm cezasıdır. Ve dümeni yanlış yönde çeken aptal pilotlardan bahsetmeyin. Dümen kendisine doğru gerilir ve mekanizasyon “ters yönde” çalışır - bu, kürkte ekstra bir çekiş sorunudur. sürücü kontrol sistemi veya EMDS programlama. Bu, tasarım aşamasında çözülebilir. Sorun şu ki hiçbir şey vermeyecek - sudan birkaç metre ötede dalgaların üzerinde uçan yüzlerce ton ağırlığındaki bir cihazın onun için bir şeye dokunabileceği seçenekler var, “direksiyon simidinden” bir çözüm görmek için çok fazla tüm durumlar. Kaza ve afetlerde ölen gemilerin% 75'i - bu oldukça bir göstergedir. Sadece kurtulamayacağın başka bir figür.
Süper silah değil
Ve sonra Lun ortaya çıkıyor - bir uçak gemisini yok edebilen altı gemi füzesi ile bir füze mucizesi. Burada sadece nefes almanız ve kendinize tekrar aldatıldığınızı ve Lun uçak gemisinin yok edilemeyeceğini söylemeniz gerekir.
Uçuşta "Lun"
Başlamak için şunu not edelim. Harici hedef belirleme için gemi karşıtı füzeler kullanırken, Lun'in başka hiçbir şeye göre avantajı yoktur. Güvenli bir mesafeden, gemi karşıtı füzeler aynı şekilde bir gemi veya bir grup savaş uçağı fırlatabilir. Aynı zamanda, Lunya'nın aksine, gemi çok uzun bir süre fırlatma hattında olabilecektir. Bu genellikle yüzey kuvvetlerinin bir özelliğidir - artık başka kuvvetler tarafından kullanılamayan su alanını TUTABİLİRLER.
Aynı zamanda, havacılık manevrada ekranoplandan birçok kez daha üstündür - avcı bombardıman uçaklarında daha hızlıdır, zaman zaman daha hızlıdır, birkaç gün içinde Baltık'tan Pasifik Okyanusu'na transfer edilebilir, bu da ekranoplanlar için imkansızdır.
Yani, düşmanın radyo ufkunun dışından çalışırken, hangi taşıyıcının önemi yoktur, düşman ona yine de dokunamaz. Kaza oranı önemli olacak ve ekranoplan, altı Su-30SM'den "biraz daha yüksek" olacak - bariz nedenlerden dolayı.
Ancak, hedefin ilave keşiflerinin yapılması ve aynı zamanda grev yapılması gerektiğinde, yani düşmanın gemisinin hava savunma bölgesine girilmesi ve grev grubunun kuvvetleri tarafından tüm işleri kendi başına yapması gerektiğinde her şey değişir.
Savaşçılar nasıl çalışır? Farklı kademelerden, farklı kademelerden çalışabilirler. Örneğin, makinelerin bir kısmı radarlarıyla çalışarak yükseklik kazanabilir ve TsU grev gruplarına düşük irtifada verebilir. Uçak farklı taraflardan saldırabilir, düşmandan kurtulmak için bir hız sınırına sahiptir, bir füze savunması yapabilir ve bir saldırıyı sıfırlarken / başlatırken оружия hava savaşına yol açabilir. Bir kerede hepsini yok etmek oldukça zordur. Mümkünse. Düşmanın radar alanına giriş hızları ses hızını aşabilir - bazen önemli ölçüde ve bu da düşmanın tepki verme süresini azaltır.
Gemiler ne olacak? Başka bir hikaye daha var. Gemiler, düşman radarını tespit etmek için keşif için pasif araçlar kullanabilir, helikopterlerle periyodik olarak hava keşiflerini yürütebilir ve daha sonra birkaç ölçüm ve keşif aramasının sonuçlarına göre, düşman gemilerinin yaklaşık bir yerini alabilir, daha sonra helikopterlerin son risk atışı, hedef hareket unsurlarının belirlenmesi (hız, rota), ve hemen verileri hesaplayın ve veriler eski olana kadar ilk salvoyu başlatın. Ve tüm bunlar düşmanın radyo ufkunun dışından. Ve - yakınlaşma, en yüksek hızda çalışıyor. Bu uzun bir süreçtir, geminin radyo ufkuna girmeden kelimenin tam anlamıyla düşman için "hissetmesi" zaman alır. Düşman, bu arada, aynısını yapacak, orada "kedi ve fare" sadece cehennem olacak, ama sonunda geminin düşmanın gerçekte nerede olduğunu "anlaması" şansı var.
Ve geminin de birçok füzesi var - küçük bir corvette bile sekiz tane var.
Ve ekranoplan bundan ne yapabilir? Önemli değil. Radyo ufku bir yüzey gemisinden biraz daha küçük ve yaklaşık 18-20 kilometre, gemi, ekranoplanın füzelerini radarına göre fırlatabileceğinden birkaç saniye önce tespit edecek. Böyle büyük bir makine, kaldırdığı dalgaların ne kadar iyi tespit edildiğini hesaba katmadan bile düşük bir görünüme sahip olamaz. EPR ekranoplan-roket taşıyıcı 1000 metrekareden fazla. metre. Bunlar gemi değerleridir. Karşılaştırma için: gizli bir savaşçı (maksimum 0,5 metrekare olan bir parmağı dürtmeyeceğiz). m. Füzeler ve yakıt tanklarıyla asılı Su-30SM, 30 gücünde. Roket taşıyan ekranoplan'a göre, gemi sakince bir uçaksavar füzesi üretecek ve her şey bitti.
Ve tabii ki, düşman radyasyonunun yayılma sınırı boyunca saatlerce tırmanamaz ve kaynaklarının yaklaşık bir yüzey gemisi gibi yaklaşık koordinatlarını hesaplar.
Ve ayrıca ekranoplan düşman savaşçılarına rastlayabilir. Ve burada, birkaç Sukhoi'nin arka planına karşı, çok soluk görünecek ve böyle bir mucizenin düşman havacılığından ayrılması açıkça gerçekçi değil - birkaç kilometre dönüş yarıçapına ve 400-500 km / s hıza sahip olmak, savaşçıları bırakmak imkansız. Mümkün değil.
Ve elbette, Lun düşman muhalefeti olmasa bile uçak gemisine ulaşmayacak. Özellikleri hakkında açık verilere göre, cihazın uçuş aralığı (veya yüzme) 2000 kilometredir. “Askeri” formüle (“Savaş yarıçapı = pratik menzil 0,33”) dayanarak, temel sınırdan 600-700 km sınırlayıcı formda “Lun” nin savaş kullanımını planlamanın mümkün olacağını görüyoruz. Bu, büyük NK'lara saldırmak için çok az ve uçak gemilerine yönelik bir saldırının muhtemel olduğu bölgelerde bile, Lun huzursuzluk koşullarına göre hareket edemeyecek. Buna ek olarak, daha sonra bir hedef araması gerekir ve harici bir kontrol ünitesi ile uçaklar daha iyidir. Daha hızlı çalışın.
Ekranoplanların koşullar temelinde inanılmaz derecede talep edildiğini belirtmek gerekir. Kalkış için buzsuz bir su alanına ihtiyaç duyarlar, uçmadan önce teknede kalkış mesafesi almaları gerekir, bu da boş varil veya kütük gibi yabancı nesnelerin su üzerinde olmadığından emin olur. Bu su alanının bazen mayın tarayıcıları tarafından trol edilmesi ve daima sualtı yönlendirme desteği sağlaması gerekir.
Çok hızlı çürümemek için pahalı (ve ÇOK pahalı olacak) ekranoplans için, bakım, onarım ve kurutma için hemen su yanındaki kıyılarda beton platformlara çekmek gerekir. Bu, ağırlık veriminde karşılık gelen bir kayıpla belirli bir şasi tipini ifade eder (veya özel ekipmanla dalgıçların ayrılmasının bağlanacağı çıkarılabilir bir şasi olmalıdır). Havaalanında bulunan ve ekranoplanlara dayanan tüm destek hizmetleri, normal havaalanından tek fark olmalı, pistin olmaması ve kıyıya yerleştirilmesi gereken kategorik durum. Ekranoplane “Lun” e benzer bir şey olacaksa, aynı zamanda altyapı gerektiren en az özel bir vinç olan bu cihaza yükleme füzelerinin tekrarını da çözmeniz gerekir.
Sonuç olarak, bunu düşünebilen herhangi bir kişi doğal olarak şu soruyu gündeme getirmelidir: Bütün bunlar neden gerekli?
Biraz temel mantık
Bu silah veya alete bu formda ihtiyacımız olup olmadığı sorusu, aslında, sonunda her zaman farklı görünmeye başlar: mütevazı paramızı ne harcamalıyız? Dahası, Rusya'nın ekonomik gerçekleri ile ilgili olarak, "mütevazı" kelimesi genellikle farklı geliyor - "son". Hangisi daha iyi - bir savaşçı veya birkaç düzine seyir füzesi? Mayın Tarlası veya bir düzine denizaltı helikopterini tamir ettiniz mi? Deniz piyadelerindeki zırhlı araçları daha modern bir araçla değiştirmek mi, bu taburun inmesi gereken iniş botlarını onarmak mı? Asla yeterli para yoktur ve her zaman seçmeniz gerekir. Bu kadar önemli olan şey, neden ekranoplanlar lehine para almanız gerekiyor, önemli değil, ulaşım araçları veya perküsyon hakkında mı konuşuyoruz? Bu bir görev meselesi. Ve bunu şu şekilde yeniden ifade edebilirsiniz: "Acil olarak uygulanması gereken hangi görevler sadece ekranoplanlar tarafından gerçekleştirilebilir?"
Cevap: Böyle bir görev yok.
Ve gerçekten! Etkilenen ekranoplan bize ne veriyor? Yüzey hedeflerine saldırma yeteneği. Zaten ona saldıracak bir şeyimiz var, Su-30SM şeklinde havacılık var, Su-34'e dayanan Sovyet MPA'nın bir analogu yapmak, bu uçağı Onyx veya Zirkon anti-gemi füzeleri kullanmak için yükseltmek için “ucuz” için teorik bir olasılık var ve ikisinden de daha iyi, denizaltılar ve yüzey gemileri var. Tüm sınırlamaları olan ekranoplanların yeri nerede? Hiçbir yerde.
Ertesi gün, uçaklar kıyıdaki hedeflere saldırabilir, inişi destekleyebilir ve ekranoplan?
Peki son parayı harcamanın en iyi yolu nedir - uçaklarda (birinden uzak) veya biri için "Harrier"? Sonuçta, ekranoplanostroeniya'nın canlanması programı, aslında, tüm endüstrinin sıfırdan yaratılmasıdır! Ve çıktı yavaş ve savunmasız taşıyıcılar, hepsi basit bir Su alayı ile kıyaslanamayacak kadar zayıf.
Doğru olanı seçin, bütçe sınırlıdır!
Belki de suya iniş yapabilen hayat kurtarıcı bir ekranoplan gerekiyor? Ama bir Be-200'ümüz var ve hâlâ denizaltı karşıtı olarak işe yaramayan, ancak yine de büyük onarımlardan atlanıp arama ve kurtarmaya dönüştürülebilen birkaç Be-12 savaş birimi var.
Sadece bir üretim uçağı satın alabiliyorsanız neden ekranoplanostroeniya'yı canlandırın?
Ayrıca prensip olarak suya iniş olasılığını kritik olmayan hale getiren, atılan radyo kontrollü teknelerle nispeten başarılı bir deneyim var. Ve bu kuvvetlerin ekranoplanların sahip olduğu sınırlamaları yoktur ve uçuş güvenliği ile her şey çok daha iyidir. Peki ekranoplanların yeri nerede? Hiçbir yerde.
WIG devriyesi? Hayır, uçak daha yüksek uçar, ondan herhangi bir aralıkta daha iyi görülebilir. Ulaşılması zor alanlar için ulaşım? Ancak bu uçak bir kayak şasisine inebilir, buz ve kir pedlerinden uçabilir, bu uçak kayakta, tekerleklerde ve şamandıralarda sırayla, hatta şamandıralı bir kayak melezinde olabilir, ancak bir ekranoplan yapmaz. WIG buzsuz açık suya, yumuşak bir plaja ve bir noktaya ihtiyaç duyar.
Karşılaştırma için - uçak:
Belki hızlı iniş için bir araca ihtiyacımız var? Askerleri ve askeri teçhizatı kıyıya çıkarabilecek bir şey mi? Ancak dünyada, BDK için bile birkaç uygun plaj var ve uçağın kıyıya gidebileceği yerler bile genellikle parmaklara güveniyor ve her şey çoğunlukla Okyanusya'da bir yerlerde. Peki ekranoplanlardan nereye inmeli?
Ve en önemlisi - paraşütçülerle Il-76'dan daha mı iyi? Burada siz ve hız, uçak ve teknoloji düşer ve insanlar. Yeni Il-76'yı "Eaglet" ile karşılaştırmanız mı gerekiyor? Muhtemelen hayır. Ve son derece düşük bir irtifada uçmak gerekli değildir - denizde ve havada hakimiyet sağlamak ve sürpriz, amfibi bir operasyon yürütmek için gerekli şartlardır, bu gibi koşullarda suyun üstüne yayılma yeteneği kritik olmayacaktır, ancak böyle bir savaşçı şirket gibi bir uçuşun riskleri Kritik ve kritik olacaktır - savaş dışı kayıpların yaklaşık% 75'ini hatırlayın.
Kıyı bölgesinin bir parçası, ekranoplanlar olmadan havadaki kuvvetler tarafından yakalanabilir.
Ekranoplanların destekçileri, şimdi yeni malzemeler, motorlar ve elektronik parçaların ortaya çıkacağı gerçeğini hayal etmeyi seviyorlar ve daha sonra yeni ekranoplanlar yapmak mümkün olacak ve aynı zamanda altlarında son derece uzmanlaşmış pilotlar yetiştirmek için direksiyon simidini reflekslerle dolu olduğunda sizden uzağa itin normal bir pilot onu çekmek istiyor.
Ama nedense hiçbiri soruyu cevaplayamıyor - neden hepsi bu? Ekranoplans ile kapasitemizi önemli ölçüde artıracak olan nedir?
Çünkü cevap yok. Fırsatlar büyümeyecek, para başka bir şeye harcanmalı. Aslında olduğu gibi planlanmıştır. Ve toplumun görevi, tüm bunların kaldığından emin olmaktır..
Bugün hem bir bütün olarak Donanma hem de deniz havacılığı en önemli yönlerde korkunç boşluklara sahiptir. Yani, denizaltı karşıtı helikopterler veya denizaltı karşıtı uçaklar üretmiyoruz. Birkaç denizaltı karşıtı gemi. Şimdiye kadar taşınacak hiçbir yere sahip olmayan eski bir uçak gemisi. Maden kuvvetlerindeki çöküş, gemilerin korkunç onarım ve modernizasyonu, deniz sualtı silahlarındaki felaket, kalkınma doktrinlerindeki çıkmaz filo uçak tipi olarak. Ya da, daha kolay - uzun bir süre için öncelik sırasına göre finanse etmenin zamanı geldiğinde birçok sorunumuz var. Bu koşullarda, presleme problemlerini çözmekten teknik projeksiyona para yönlendirmeyi gerektiren herhangi bir “testere” projesi, tomurcukta ezilmelidir.
Ve bazı aptal askeri figürlerin istediği ekranoplanların yeniden canlanması, bu tür boğulma projeleri listesinde ilk yerlerden biri.
Ekranoplanostroiteli'nin bütçe parasının geliştirilmesi yolunda bazı başarısızlıkları olmaya devam edeceğini umuyoruz. Ekranoplans olmadan harcayacakları çok şey var.