Ananas (Ananas comosus) 1 metreyi biraz aşan kısa boylu bir bitkidir. Sert ve ince uzun yaprakları bitkinin kalın gövdesini çepeçevre sarar. Bir çam kozalağını andıran meyveleri ise bir eksenin çevresinde başak gibi kümelenmiş çok sayıda meyvecikten oluşur. Bu bileşik meyvenin tepesinde sert, etli, sivri uçlu ve kenarları genellikle testere dişi gibi tırtıklı bir yaprak demeti bulunur. Bitkinin gövdesi, yaprakların üzerinden aşağı süzülen yağmur ve çiy damlalarını emerek biriktirir. Böylece bitki, uzun kuraklık dönemlerinde su sıkıntısı çekmez.
Meyveler olgunlaştığı zaman bitkinin dibinden sürgünler fışkırır ve dikilen bu sürgünlerden yeni bir bitki gelişir. Meyvenin tepesindeki yaprak öbeğini köklendirerek de ananas üretilebilir. Ama dip sürgünleri daha hızlı büyüdüğü için ananas ekiminde en çok bu yola başvurulur.
Ananasın bol A ve B vitaminleri içeren etli, sulu meyvesi hem taze olarak yenir, hem de soyulup dilimlenerek konserve halinde satışa sunulur. Meyvelerinin hoş kokulu suyu da ya meyve suyu olarak içilir ya da sirke ve alkollü içki yapımında kullanılır. Ayrıca ananas meyvelerinden sitrik asit elde edilir, kurutulmuş meyve kabuklarından hayvan yemi, yaprak liflerinden de ipeğe benzeyen dayanıklı bir kumaş yapılır.
Ananasgiller (Bromeliaceae) familyası ananastan başka 2.000 kadar türü içerir. Bu bitkilerden hemen hepsinin anayurdu Amerika’nın tropik ve ılıman iklimli bölgeleridir. And Dağları’nda ve Peru’da yetişen Puya raimondii 10 metreyi aşabilen boyuyla en büyük türlerden biridir. Bu bitkilerden birçoğunun lifleri dokumacılıkta kullanılır, çiçekli türler ise saksı bitkisi olarak yetiştirilir.