Şu *şeyin, aslında Thurman Show gibi olduğunu düşünüyorum. Yani evet bundan ibaret.
Bir şeye inanmak zordur ama inandığında vazgeçmek dahada zordur ve öyle olmuştu.
Ve bilmem bilirmisiniz Perhan, Azra ya demişti ki;
-Hayallerim kül oldu.
-Ve hayalleri olmayan bir çingene nedir ki?
Gelinlik giymek zordu aslında, rüzgarda uçuşan duvağa katılan gözyaşlarının hesabını kimse ödeyemedi.
Ve hiçbir şarkı böyle iç yakmadı.
Ve ölüm hiç bu kadar masum bırakmadı kimseyi...
-Hayır Azra. Hayır ölme.
Ve ben bu kadar ağlamadım hiçbirşeye.
-Sevgili büyükanne; belkide senin söylediklerin gerçek oldu. Artık hiçkimseye inancım kalmadığını söylediğimde bana, "eğer hiçbirşeye inanmazsan Tanrı sana sırtını çevirir".. demiştin. "Hiçkimse için ve tanrı için faydalı olamazsın."
Ve Perhan için öyle olmuştu...
*şey diye adlandırdığım; şıh saniye.