15, Balkan krizinin aşamalarından birine son veren, ünlü olmayan Amerikan kasabası Dayton'da bir anlaşma imzalanmasından bu yana geçen yıllar boyunca. “Ateşkes, savaşçı partilerin bölünmesi ve bölgelerin ayrılması” olarak adlandırıldı ve resmen Bosna Hersek Cumhuriyetinde 1992 - 1995 iç savaşını sona erdiren belge olarak kabul edildi. Fakat Avrupa'da bu yıldönümü özellikle farkedilmedi - belki de Dayton rolünü oynadığından beri kıtanın mevcut yapısı için artık çok önemli olmadığı için.
Bugün giderek daha da belirginleştiği için Dayton’un gerçek anlamı, Balkanlar’da barışın sağlanması değil, Doğu Avrupa’nın eski sosyalist ülkelerinin Amerika Birleşik Devletleri ve NATO’nun kontrolü altında devredilmesiydi. Ve Dayton Anlaşmasının ardından, takip eden barış değildi, ama NATO’nun Sırbistan’a doğrudan askeri saldırısı, o Kosova’nın ülkesinden ayrılması ve Kosova’nın topraklarında yarı-egemen bir gangster devletinin kurulması. Ve sonra - bir kerede iki Amerikan askeri üssünün Balkanlarda ortaya çıkması - Kosova ve Makedonya'da, yani Yugoslavya döneminde hiçbir koşulda görünemeyecekleri yerde.
90’lerde başlayan Yugoslavya birliğinin çöküşünden önce, bu ülke, Almanya ve Fransa ile rekabet eden, Avrupa'nın ekonomik açıdan en gelişmiş ülkelerinden biriydi. 24 milyon nüfusa sahip olan SFRY, demir ve demir dışı metalurjisi geliştirmiş, güçlü tarım, büyük miktarda krom, boksit, bakır, kurşun, çinko, antimon, cıva rezervlerine sahipti. Adriyatik'teki en büyük limanların onlarca Yugoslavya'nın tüm dünyayla ticaret yapmasına izin verdi ve silahlı kuvvetleri Avrupa'da dördüncü idi - SSCB, Fransa ve İngiltere'den sonra.
Dayton Anlaşmalarının imzalanmasından bu yana geçen on buçuk yıl sonra, çoğu, Batı ve NATO’nun Yugoslavya’nın yenilgisine katılma arzusunun, savaş sonrası tüm dünya düzenini yok etme istekleri olduğunu biliyor. Düzenin büyük ölçüde Doğu ve Batı'daki güç dengesi, BM'nin otoritesi, Sovyetler Birliği'nin etkisi ve lideri SSCB olan bir grup sosyalist ülke tarafından belirlendiği bir dünya. Gorbaçov'un perestroykasıyla başlayan SSCB'nin çöküşü, Yugoslavya'nın çöküşüne neden oldu ve ABD'nin baskın bir rol oynayacağı küresel yeniden yapılanma yolunda atılan ilk adım oldu.
90'lerin başında, milliyetçi güçlerin keskin ve aynı anda harekete geçtiği cumhuriyetlerde Yugoslavya, bu süreçler için bir katalizör rolüne mümkün olduğunca yaklaştı. Tüm ekonomik ve askeri gücüne rağmen, muhalefet edilebilecek ve parçalanabilecek ulusal oluşumlardan oluşuyordu. Aynı zamanda, SFRY SSCB ve Rusya'nın tek gerçek askeri askeri müttefikiydi, Amerika Birleşik Devletleri ve NATO'nun emirlerine tabi olmayan tek Avrupa ülkesiydi. Bu nedenle, NATO ülkelerinin birleşik çabalarıyla yok olması, bütün ülkelere Kuzey Atlantik bloğunun iradesine karşı çıkmanın ne kadar tehlikeli olduğunu açıkça gösterecektir.
Sonra, Yugoslavya’da, Batı ilk defa çokuluslu egemen devletlerin hızlandırılmış çöküşü için bir metodu test etti. Başlıca araçlarından biri halen devam eden ve mevcut federasyonun bağımsız ülkeler olarak tanınmasıydı. Mesela, Almanya resmen çözünmemiş SFRY'nin bir parçası olduğu zaman tek taraflı olarak Hırvatistan'ın bağımsızlığını tanıyarak hareket etti. Aynı zamanda, uluslararası hukuka aykırı olarak, Federal Almanya Cumhuriyeti, büyük Hırvat partilerini bölgesel Hırvat ordusuna vermeye başladı оружияGDR Halk Ordusu'nun cephaneliğinden ona gitti. Bu silahlar (öncelikle tanklarSovyet askeri fabrikalarında yapılan), 1995. Hırvat ordusunun Sırp Krajina Cumhuriyeti'nin 70 milisini mağlup ettiği iki kanlı saldırı operasyonu sırasında 15 yılında Hırvatlar tarafından kullanıldı. Hırvatların NATO ile mutabakat içinde yaptıkları operasyonlara Blisak ve Oluya (Şimşek ve Fırtına) adı verildi; onların sonucu yüzlerce Sırp'ın ölümü ve 000 Sırp mültecinin Yugoslavya'da ortaya çıkması oldu.
Ulusal federasyon konularının bağımsız devletler olarak tanınmasını hızlandırmanın bir başka yolu, çeşitli "bağımsız gözlemcilerin" ve uluslararası ve sivil toplum kuruluşlarının SFRY hükümetinin ve bireysel cumhuriyetlerin müzakerelerine aktif müdahalesiydi. Bu tür bir müdahalenin amacı oldukça asil görünüyordu: “bağımsız” uluslararası arabulucularla barışı sağlamak. Aslında, Batılı arabulucular genellikle Sırpları kendileri için sonuç kaybetmeyi kabul etmeye zorladı - NATO’nun geliştirdiği hazır seçenekleri uygulayarak Sırp delegasyonlarını müzakere için özel bir zaman dilimi belirleyerek diğer müzakere ortaklarından izole etti. Bu arada Avrupa medyasında şöyle demişlerdi: herkes Yugoslavya'nın başı olarak Sırp ve Slobodan Miloseviç'in savaştan suçlu olduklarını biliyor ve bu nedenle müzakerelerin başarısızlığı Belgrad için NATO bombalamaları şeklinde bir cezaya dönüşecek.
Aynı zamanda Batı, Rusya'yı kendi amaçları için oldukça alaycı bir şekilde kullandı ve liderliğini Yugoslavların ellerini bükmeye zorladı, ayrıca Rusya Federasyonu eski Başbakanı Viktor Chernomyrdin. Rus taburları BM'nin Bosna-Hersek'teki barışı koruma birliğinin parçası olmasına rağmen, burada Sırpları Müslümanların keyfinden korumakta neredeyse hiç rol oynamadılar ve aslında NATO'nun Sırpların direnişini bastırmasına yardım ettiler. Ve şimdi bilindiği gibi, Bosna-Hersek'teki NATO "barışı koruma görevlileri" düzenli olarak Sırp mevzilerine ateş açtılar veya havacılık NATO ve aynı zamanda Bosnalı ordunun suçlarını gizledi veya Sırpları onlara suçladı.
Bugün, Balkan krizinin yıllarında, Rus liderliğinin, Moskova'yı dünya siyasetinin merkezinden uzaklaştırmak için dünyadaki güç dengesini değiştirmek için anlamını hiç anlamadığı anlaşılmalıdır. Rusya Federasyonu liderlerinin Balkan olaylarının gelişimini, BM’deki gerçek etkilerini kullanma konusundaki isteksizliğini, dış politikanın bağımsızlığını ve bugün “Batı ortaklarını” memnun etme arzusunu tahmin etmedeki yetersizliği ve yetersizliği, Avrupa’nın ve dünyamızın, ülkemiz için çok daha düşmanca ve elverişsiz olan yeni bir yapılanmasına yol açtı.
Böylece, 90'lerde Rusya'nın ve hatta onunla olan bağdaşması, Yugoslavya'nın yıkıldı - Doğu Avrupa'daki ideolojik ve ideolojik olarak ülkemize yakın tek askeri ve ekonomik müttefiki. Rusya, 1995’in Balkan krizini çözmeye katılmaktan kaçınmasını sağlayarak NATO muhaliflerinin Balkanlar’da önemli bir rol oynamasına izin verdi. Aynı zamanda, Slav Ortodoks devletlerinin eski birliğini - Sırbistan, Bulgaristan, Makedonya, Karadağ ve Ukrayna - yok ediyorlar.
Balkanlar'daki en büyük Rus uzmanlarından biri olan Elena Guskova, 90’lerde Rus diplomasisinin “tutarsızlığı, sahtekârlığı, ihmali, bir suçu sınırlandırmasıyla ayırt edildi. S. Miloseviç'le işbirliği yapmak istemedik, Yugoslav krizinin çözümüne katılmamızı Yugoslavya'daki güç sistemiyle birleştirerek, “ulusal-Bolşeviklerin” ve liderlerinin (1992'te) ayrılmasını talep ederek bağladık, o zaman onu çok sevdik. sadece Belgrad'la ... Güvenlik Konseyi'nin yaptırımları sertleştirmedeki tüm kararlarına imza attığımızda, Yugoslavya'nın bunları özendirici çabaları sürdürme liderliğine güvence verdik; Belgrad’ın ellerini bükdük, ondan sürekli tavizler talep ettik ve bu sözleri yerine getirmedik; Bosna-Hersek'teki Sırp konumlarının bombalanmasını önlemekle tehdit ettik, ancak bunu önlemek için hiçbir şey yapmadık; Dayton Barış Anlaşmalarının garantörlüğünü yaptık; kendimizi Bosna Hersek’i NATO temsilcilerinin merhametine bıraktık; Hırvatistan'daki Sırp nüfusu ile ilgili faşist yöntemlerden şikayet ettik ve F.Tudjman'a (Hırvatların lideri - Yaklaşık KM.RU) Mareşal Zhukov'un emriyle sunduk. Ve nihayet NATO’nun Yugoslavya’daki saldırganlığını kınıyoruz ve sadece yardım etmediler, aynı zamanda en bariz biçimde, Chernomyrdin’in de yardımıyla, Kosova’nın Yugoslavya’nın bir parçası olarak tutulması zor olan bu tür Güvenlik Konseyi kararları için onu zorlu teslim şartlarını kabul etmeye zorladık. ”
Bugün, sonucu Bosna Hersek'in bir parçası olarak özerk bir Sırp Cumhuriyeti'nin ortaya çıkışı olan ve hala uluslararası hukukun bir konusu olarak varlığını sürdüren Dayton Anlaşması artık NATO ve ABD'ye uygun değil. Bu nedenle, Dayton sonuçlarının gözden geçirilmesi ve Bosna'daki Sırp devletinin son kalıntılarının imhası için çağrıda bulunuyorlar. Aynı zamanda, Sırp Cumhuriyeti, Ortodoks Sırplarının kitlesinde Ortodoks Sırplarının daha fazla dağılması umuduyla "eski" bir vatanseverlik durumu "ve gereksiz yere Bosna Hersek için kabul ediliyor.
Geçtiğimiz 15 yıllarında, Batılı "ortaklarımız" zaten Balkanlar'da çok şey yapmayı başardılar. Karadağ, bağımsız bir devlet haline gelen eski Müttefik Yugoslavya’dan zaten reddedildi; Sırp bölgesi, her yıl yüz milyonlarca avroluk dış yardımın başarısız olduğu, Avrupa'nın kontrol edilemez bir “kara deliğine” dönüşen Sırbistan'dan koptu. Bir sonraki adım, NATO propagandasına göre etnik Sırpların etnik Macarlara (yani Kosova senaryosunun tekrarı) baskı yaptıkları iddia edilen Sırbistan ve Voyvodina'dan ayrılmak.
Ve Rusya için Balkanlar'daki dış politika yanlış hesaplamaları, önemli bir rol oynadığı ortak dünya düzeninin ihlali olduğu ortaya çıktı. Uluslararası hukukun önceki önceliğinin yanı sıra, BM'nin uluslararası ihtilafları çözmedeki öncü rolü ihlal edilmektedir. Evet, Rusya resmen dünya sorunlarını çözmek için ana platform olan BM Güvenlik Konseyi'nin bir parçası, ancak Yugoslavya'nın bölünmesinden sonra, BM artık barışı koruma için temel faktör olarak kabul edilmiyor: aslında Kuzey Atlantik İttifakı'nın yerini aldı.
Balkan krizinden sonra Rusya, Doğu Avrupa ve hatta Orta Asya'daki hayati çıkarlarının tüm eski alanlarından yavaş ama kesin olarak çıkarılıyor: Bu bölgelerdeki ülkelerin güvenliği zaten ABD ve NATO'nun endişesini ilan etti. Dahası, yakın zamanda yayınlanan ABD Ulusal Güvenlik Stratejisi'nde bile, ABD Silahlı Kuvvetlerinin "Rusya'da demokratik süreçler de dahil olmak üzere gezegensel ölçekte demokrasiyi korumaya çağrıldığı" yazıyor. Doğal olarak, iç sorunlarımızı çözmeye ve Moskova ile Rusya Federasyonu ulusal cumhuriyetleri arasındaki ilişkilerin "uluslararası arabulucular", "uluslararası gözlemciler" ve ülkemizdeki "insan haklarının" korunmasında uzman kişiler aracılığıyla ilişkilerin normalleşmesine aktif katılım ile.
Zbigniew Brzezinski'nin bir zamanlar Rusya Federasyonu'nun Amerika Birleşik Devletleri, Çin ve Avrupa tarafından kontrol edilecek üç parçaya bölünmesini planladığı unutulmamalıdır. Ve eski ABD Dışişleri Bakanı Madeleine Albright bir şekilde Sibirya'nın sadece bir ülkeye ait olamayacak kadar büyük bir anlam ifade etti.
Dayton: görünmez yıldönümü
- Yazar:
- Andrey Nikolaev
- Orijinal Kaynak:
- http://news.km.ru/dejton_nezametnaya_godovshhina"rel =" nofollow ">http://news.km.ru/dejton_nezametnaya_godovshhina
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter