21 Şubat 2021 Pazar
Bu kronik hastalık, sık idrara çıkma ve güçlü susuzluğa neden olan aşırı kan şekeri (hiperglisemi) ile karakterizedir.
Farklı nedenleri olan ancak aşırı şeker nedeniyle kan damarlarının hasar görmesi sonucu aynı komplikasyonlara neden olabilen tip 1 ve tip 2 vardır ve bunlardan bazıları şunlardır: kalp krizi, felç, kangren, diyabetik retinopati, hassasiyet bozukluklar.Şeker-hastalığı- nedir? merak ettiğiniz tüm soruların yanıtlar
Normal glisemik kontrol
Glisemi, kandaki glikoz seviyesidir. İki pankreas hormonu, insülin ve glukagon tarafından düzenlenir.
Bu iki hormon antagonistik etki gösterir: insülin, glikozun kullanımını ve depolanmasını uyararak glisemiyi düşürürken, glukagon, glikozun karaciğerden kana salınmasını uyarır. Kandaki glikoz konsantrasyonu normalde litre başına yaklaşık 5 milimoldür (veya litre başına 1 gram) ve kan analizi ile ölçülebilir.
Hipoglisemi ve Hiperglisemi
Hiperglisemi, konsantrasyon 7,8 mmol / l veya 1,2 g / l'den yüksekse patolojik kabul edilen kan şekeri düzeylerinde bir artıştır. Uzun süreli hiperglisemi yorgunluğa, iştahın artmasına ve güçlü susuzluğa neden olur. Diyet, ilaç veya insülin enjeksiyonları ile tedavi edilir.
Hipoglisemi, kan glukoz seviyelerinde bir azalmadır (3,5 mmol / l veya 0,6 g / l'den az) ve bilinç kaybına neden olabilir. Şeker hastalarında hipoglisemi tedavisinin bir parçası olarak aşırı dozda insülin alındıktan sonra ve ayrıca fiziksel aktivite veya hafif şişlik sonrasında hipoglisemi ortaya çıkabilir. Bu tür durumlar şeker alımı ile çözülür.
Tip 1 diyabet
Tip 1 diyabet, insülin üreten pankreas hücrelerinin yok olmasına neden olan ve hiperglisemiye neden olan bir otoimmün hastalıktır. Tüm diyabet vakalarının% 10'unu oluşturur ve çoğunlukla 20 yaşından önce, genellikle 12 civarında ortaya çıkar. Tip 1 diyabet tedavisi, düzenli insülin enjeksiyonları, doğru beslenme ve sık sık kılcal kan glisemisi ölçümü gerektirir. Tedavi edilmezse hastalık komaya ve hatta ölüme neden olabilir.
Tip 1 diyabet belirtileri
Başlangıçta hasta herhangi bir belirti hissetmez. Glisemi yüksek bir değere ulaştığında vücut daha sık ve bol idrara çıkarak ve bol miktarda şeker içeren idrar oluşturarak fazla glikozu atmaya çalışır. Bu, şiddetli susuzluğa neden olan dehidrasyona neden olur. İştah artar, ancak genellikle kilo kaybı olur. Ayrıca bu tip diyabet yorgunluğa ve baş ağrısına neden olur ve sık görülen enfeksiyonlardan etkilenir.
İnsülin enjeksiyonları
Kişiye bağlı olarak insülin günde 1-4 defa tek kullanımlık şırınga veya tekrar doldurulabilir insülin kalemi ile enjekte edilir. Kemer arkasına takılan ve deri altına yerleştirilen kateteri olan bir insülin pompası kullanılarak otomatik ve sürekli olarak enjekte edilebilir. İnsülin deri altı dokuya enjekte edilir ve kas içine verilirse çok hızlı hareket eder ve hipoglisemi meydana gelebilir veya yüzeysel enjeksiyon durumunda çok yavaş hareket eder ve hiperglisemiye neden olur.
Gestasyonel diyabet
Glikoz intoleransı, hamilelik sırasında, çoğunlukla 6. ayda ortaya çıkar. Gebelik diyabeti veya gebelik diyabeti erken doğuma, fetüs için komplikasyonlara (aşırı kilo, kalp anomalileri) ve hamile bir kadına (hamile hipertansiyon) neden olabilir. Genellikle hamilelikten sonra düzelir, ancak bu tip diyabeti olan kadınların ileri yaşlarında tip 2 diyabet riski artar.
2 tip diyabet
Tip 2 diyabet, vücut hücrelerinin pankreas tarafından salgılanan insülinin etkisine karşı direnci ile karakterize edilen kronik bir hastalıktır. Hücreler glikozu zayıf bir şekilde emer, bu nedenle kanda birikir (hiperglisemi). Glisemiyi düşürmek için pankreas gittikçe daha fazla insülin salgılar, ancak işe yaramaz.
Bu şekilde, pankreas tükenir, bu da insülin üretiminin azalmasına neden olur ve bu da enjeksiyonlarla telafi edilir.
Tip 2 diyabet, yaşlanma, obezite, hareketsiz yaşam tarzı ve genetik faktörlerle ilişkilidir ve komplikasyonlarla kendini göstermeden önce yıllarca asemptomatik olabilir.
Nasıl önlenir?
Tip 2: kilo kaybı (özellikle abdominal obezite durumunda), sağlıklı yaşam tarzı (dengeli beslenme, fiziksel aktivite). Diyabete bağlı komplikasyonlar, erken tarama ve sıkı glisemik kontrol ile sınırlandırılabilir.
Not: Bu içerik sadece rehberlik amaçlı olup kişisel ihtiyaçlarınıza göre tasarlanmamıştır. İçerik, uzman tıbbi tavsiye yerine geçmez