tarihsel'.
Gerçekten de, toplantıda ittifakın gelişimi için stratejik kurallar ele alındı, katılımcı ülkelerin liderleri “genel koruma ve güvenliği sağlamada benzersiz ve önemli bir rol oynamaya devam etme” isteğini tekrar teyit eden NATO kalkınma kavramını kabul etti. Ve belki de, toplantının ana sonucu, Rusya Medresesi’nin umutlarını bastırdığı ve Kuzey Amerika’nın Kuzey Atlantik İttifakı arasındaki ilişkilerin yeniden başlatılmasıydı ve bu görevin çözümünün yaklaşmakta olan zirvede çalışma alanlarından biri olduğunu ilan eden ABD Başkanı Barack Obama’ydı. Toplantının ardından Rusya-NATO Konseyi, “Rusya-NATO Konseyi'nin Ortak Beyanı” başlıklı bir belge yayınladı ve NRC ülkelerinin başkanlarının “gerçek bir stratejik ortaklık oluşturma” politikası ilan ettiler.
Zirve, modern İttifak'ın Avrasya'nın kuzeyinde güçlü bir müttefik olmadan yapamayacağını gösterdi. Tartışmanın iki ana konusu: Afganistan'da istikrarın sağlanması ve Avrupa'da ortak bir füze savunma sistemi oluşturulması, yalnızca Rusya'nın katılımıyla anlamlı bir şekilde tartışılabilir. Ve Dmitry Medvedev’in Lizbon’u ziyaretinin sonuçlarına küresel güvenlik perspektifinden bakacak olursak, zirvenin Rus tarafı için başarılı olduğunu söyleyebiliriz. Medvedev'in etkinlikten sonra verdiği basın toplantısında, cumhurbaşkanı açıkça ve açıkça Rusya’nın bağımsız bir varlık olduğunu ve “mobilya için” Avrupa’da sektörel bir füze savunma sistemi kurulması gibi konularda yer alma niyetinde olmadığını söyledi. Nitekim, Eylül ayında Yaroslavl Politik Forumu 2010 çerçevesinde tartışılan fikirler, Rusya'nın İttifakın yapılarına olası girişi söz konusu olduğunda sona erdi.
Vladimir Putin'in Münih konuşmasından hemen sonra 4 yıllarında, Rus lider Batı güçlerinin saldırgan politikalarını eleştirdiğinde, Lizbon zirvesinin bu sonucu karşılıklı taviz ve tavizler açısından kesinlikle ilericidir.
Ancak Rus seçkinlerinin NATO ile ve bir bütün olarak Batı dünyası ile bu uzlaşmaları aramaya ne teşvik etti? Bu sorunun cevabı, küresel bağlamda durum göz önüne alınarak verilebilir. Bugüne kadar, Rusya ile Batı dünyası ve ABD arasındaki ilişkilerde gündemi belirleyen altı büyük olay var:
Birincisi, Cumhuriyetçi partinin kongre seçimlerindeki zaferidir.
İkincisi, Rus vatandaşı Viktor Bout'in ABD makamlarının yasadışı ticareti yapmakla suçladığı ABD'ye iadesi silah ve teröristlerle suçluluk.
Üçüncüsü, Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesi Başkanı Valery Zorkin'in yaptığı açıklamada, ortak muhalefetin seçimlerini geçersiz kılma iddiası durumunda, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin yargı yetkisinden çekilme hakkı saklıdır.
Dördüncüsü, yılın Aralık ayındaki 15'unun Yukos davasında hapis cezasına çarptırılması bekleniyor.
Beşinci olarak, bu ünlü İnternet portalı Wikileaks'in yönetiminin Rus iktidarındaki yolsuzlukla ilgili 3 milyon gizli belgeyi dağıtma planları hakkında yaptığı bir açıklama.
Ve son olarak, altıncı olarak, bunlar, 2011'taki Devlet Duma'sının ve Mart 2012'teki Rusya Federasyonu Başkanının seçimleridir.
İlk bakışta birbirine bağlı olmayan bu olaylar, karşılaştırıldığında, Rus-Amerikan ilişkilerinin ilginç bir resmini sunar.
Viktor Bout Davası
Sırayla başlayalım. Cumhuriyetçi partinin bugün Kongrede çoğunluk kazanmış olması, bu konuda yapılacak olan toplantıda START-3 anlaşmasının onaylanması olasılığından şüphe duyuyor; bu, Amerika Birleşik Devletleri ile Rusya arasındaki ilişkilerin “sıfırlanmasını” etkilemekte yavaş olmayacak. Bu bağlamda, Bout’in ABD’ye iadesi, "teröristlerin birliği" nin banal yargılanmasının ötesine geçen çok daha önemli bir olaya benziyor. Bu bağlamda, 22’in 2010’in Kasım ayındaki XNUMX sayısındaki Versiya gazetesinde kote edilen dış politika konseyinin bir üyesi ve dört Amerikan başkanının danışmanı olan Stephen Cohen’in sözlerine değinelim: “Demokrat Partinin Afrika anlaşmaları ve Cumhuriyetçiler tarafından yardım edildiği uzun zamandır biliniyor. - Ortadoğu'da kendi çıkarları olan diğer kısım. Bout ilk ile rekabet etti ve başarılı işi onları daha fakir ve dolayısıyla daha az etkili yaptı. Bu yüzden, kongre üyelerinin bir kısmı - demokratlar - onu mümkün olan her şekilde boğacaklar, diğeri - Cumhuriyetçiler - aynı zamanda ona kin vermemeye çalışacaklar. ” Başka bir deyişle, son kongre seçimlerinin sonuçlarına göre mağdur edilen Demokratlar, Cumhuriyetçilerin FARC yasadışı silah devir davasında rakiplerine karşı ödünç veren materyalleri yayınlayarak, cumhurbaşkanlığı seçimlerinin arifesinde saygınlığını zedeleyebilen Viktor Bout’in ifadesini yerinden çıkarmaya çalıştı. Ancak bu tür materyallerin yayınlanmasının Cumhuriyetçilerin notunu olumsuz yönde etkileyeceği gerçeğine ek olarak, skandalın doğada uluslararası olacağı açıktır, çünkü Bout’in sorguları sırasında, Rus seçkinlerinin temsilcilerinin silahlara katılmasıyla ilgili bilgilerin, Rus silahlarının ortaya çıktığı ortaya çıktı. ABD yetkilileri tarafından terörist olarak nitelendirildi.
Khodorkovsky davası
Kaçınılmaz olarak dünya kamuoyunda rezonansa yol açacak başka bir gerçek, 15'ta Aralık 2010 için planlanan Mikhail Khodorkovsky'nin cezalandırılması olacaktır. Durum, 14 yıl boyunca cezanın mahk andm edilmesi ve uzatılması durumunda, Mihail Borisoviç zaten tüm yasal terimlere hizmet ettiğinden ve tekrarlanan iddianamenin hiçbirine girmediğinden, tüm yasal normların ihlal edileceği gerçeğiyle ağırlaşıyor kapı. Ancak aynı zamanda, bu durumda beraat, ülkedeki halihazırda kırılgan sosyo-politik istikrarın ihlaliyle doludur. Khodorkovsky'nin serbest bırakılması durumunda beklenebilecek sosyal patlamanın ölçeğini değerlendirmek için, YUKOS'un varlıklarına el konulduğunda 2003'e geri dönülmeli. Avrupa basını ve yetkili Rus Gazetesi, Rus petrol şirketinin kaderiyle ilgilenen başlıca kişilerden birinin Avrupa bankacılık ailesinin kıdemli temsilcisi Jacob Rothschild olduğunu iddia etti. Bazı kaynaklar, Yukos varlıklarının tutuklanmasının, Yukos yönetimi ve dedesi Rothschild arasındaki yaklaşmakta olan anlaşmanın Rus petrol devindeki kontrol hissesini satmadan ve Rus enerji sektöründeki en büyük oyuncunun kontrolünü en ciddi oyunculardan birinin eline devretmesinden birkaç gün önce gerçekleştiğini iddia ediyor. Rus ulusal çıkarlarını karşılamayan bir şirketin gelişme politikasını izlemek.
Bugün, Mikhail Borisovich serbest bırakılırsa, şirketin eski sahibi, Rus mahkemesinin YUKOS'un varlıklarına el koyma ve onları Rosneft'e ve diğer büyük Rus şirketlerine devretme kararına itiraz edebilecek ve Avrupalı ortakların kendi taraflarını tutacağına dair hiçbir şüphe yok. Ve, bugüne kadar Rus tarafının, YUKOS davasında istisnasız bütün uluslararası davalarda kaybedildiğini göz önünde bulundurarak, uluslararası mahkemenin şirketin eski sahibinin tarafında olacağına dair hiçbir şüphe yok. Ayrıca, bunun temeli, Polonya Adalet Bakanı ile Marina Filippovna'nın (Mikhail Khodorkovsky'nin annesi) buluşması ve Almanya'yı ziyaret etmesiyle hazırlandı. Derhal bir anne Marina Filippovna'nın anlayabileceği ve anlaşılması gereken bir rezervasyon yapın, sevgi dolu bir anne gibi, oğlunun haklarını savunması gerekir.
Uluslararası mahkemenin kararı, Kongre'deki Cumhuriyetçi çoğunluk sayesinde ABD tarafından da desteklenebilir. Bu kararın Rusya için ne gibi sonuçları olacağını tahmin etmek zor değil. En azından Zbigniew Brzezinski’nin, her zaman tutuklanabilecek Batı bankalarında tutulan Rus seçkinlerinin 500 milyar dolarlık sözleri burada oynamaya başlayacak. Rusya’nın en büyük petrol şirketi olan Rosneft’in uluslararası işlemleri, Yukos varlıkları üzerindeki kontrolünün devralınması sonrasında sonuçlanacak.
Belki de tam da bunun, koşulsuz olarak koordine ettiği “yukarıda”, anayasa mahkemesi başkanı Valery Zorkin'in Rusya’nın kaçınılmaz olarak diğer uluslararası ülkelerden çıkmasına yol açacak olan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin yargı yetkisinden çekilme hakkını saklı tutması nedeniyle yaptığı açıklamadan kaynaklanıyordu. yasal kurumlar
İşte Zorkin'in kendisinin sözleri:
“... Avrupa Mahkemesinin“ birleşik muhalefet ”şikayetini yerine getireceğini hayal edin. Böyle bir karar, Rus toplumunu portakal, lale ve diğer inşa edilmiş “devrimler” senaryolarına göre sallamak için kullanılmaz mıydı? ”
“... Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi, hak ve özgürlükleri korumak için düzenleyici bir çerçeveye sahip olan Anayasa Mahkemesi kararına aykırılık halinde Rusya'nın AİHM kararını uygulamasını talep edemez.
Rusya Federasyonu Anayasa Mahkemesi başkanının sözleriyle YUKOS varlıklarına el konulması yasadışı kabul edilirse olası sonuçları karşılaştırırken, Zorkin’in açıklamasının, Khodorkovsky vakasının cezasıyla ilgili Rus seçkinleri için olumsuz bir gelişmeyi önleme amaçlı olduğu varsayılabilir.
Wikileaks
CIA'nın, Wikileaks web sitesinde Irak ve Afganistan'da yakında yayınlanacak olan materyalleri bilmediğini kabul etmek, Amerikan istihbarat servislerinin tamamen yetersiz olduğunu kabul etmek anlamına geliyor. Ayrıca, web sitesinin materyallerin yayınlanmasından bir gün önce idaresi, ABD, İngiltere ve Almanya'daki merkezi basın The Guardian, The New York Times ve Der Spiegel'e haber verdi. Amerikan sakinlerinin bilgi sızıntısını takip edemediklerini ve ifşa eden materyallerin yayınlanmasını engelleyemediklerini hayal etmek imkansızdır. Ayrıca, sitenin yönetimine sunulan malzemelerin miktarının Amerikan istihbarat teşkilatlarının katılımı olmadan elde edildiğini hayal etmek de imkansızdır. Ve bu, yayınlarla ilgili hikayenin CIA tarafından bilindiği ve olayın kendisinin çok kademeli olduğu anlamına geliyor.
Çözülmesi gereken ilk sorun, muhtemelen Amerika’nın “buhar inişiydi”, çünkü ISAF’ın ve Irak’taki Amerikan birliklerinin eylemlerindeki ihlaller hakkında birçok bilgi vardı.
İkinci görev, 2010 Haziran sonunda ISAF komutanı Stanley McChrystal'nin istifasını haklı çıkarmak ve belki de ABD bölümleri içindeki bölümler ve ofisler arasındaki ilişkiyi açıklamaktı.
Ancak bugün, kaynağın kurucusu Julian Essendzh, bir sonraki yayın dizisinde "yalnızca ABD Ordusunun değil, aynı zamanda Rusya ve Çin de dahil olmak üzere diğer" baskıcı rejimlerin "sırlarını açığa vuracağını söyledi. doğuya doğru döndürme.
Bu bağlamda, geçmişte Novaya Gazeta'nın sahiplerinden birinin, üst düzey güvenlik görevlisi Alexander Lebedev'in İngiliz Posta Gazetesi'nde yayınlanan Novaya Gazeta'nın “genç, yetenekli ve cesur” gazetecisinin Essendzhem ile bir toplantıya gittiğini belirten ilginç bir açıklama İsveç’e gitmeden önce, telefonla site yönetimiyle tekrar tekrar konuştu. Rus liderliğine karşı bir bilgilendirme kampanyası başlatmak için medya platformunu araştırmak ne anlama geliyor?
Yaklaşan seçimler
Eğer bilgi bulutları daha da kalınmaya devam ederse, Birleşik Rusya’nın önümüzdeki dönemde Duma’ya yapılacak seçimlerde göstereceği sonuçlar tahmin edilemez olabilir.
Seçimler için yapılan hazırlıklar tüm hızıyla sürüyor, muhalefet temsilcileri de uykuda değil. Viktor Stepanoviç Chernomyrdin'in ölümünün, ölenlerin bir ulusal kahraman olarak ortaya çıktığı merkez kanallar aracılığıyla nasıl hizmet edildiğini ve Sergey Dorenko gibi aktif bir savaşın generallerinin doldurulmasını, Viktor Çernomyrdin ve Vladimir Putin'in prömiyerinin sonuçlarını karşılaştırmanın açıkça yapıldığını hatırlatmakta yeterli oldu.
Ayrıca, seçmen katılımı en az% 70'i aşarsa, Birleşik Rusya protesto oylarını istatistiksel hatadan gerçek güce dönüştüren hayal kırıklığını bekleyebilir. Ve idari kaynağın tam kapasiteye dahil edilmesi bile, iktidar partisine% 10'ten daha fazla oy veremez. Bu gibi durumlarda, kırılgan siyasal sisteme dışardan gelen baskı yıkıcı olduğu için yıkıcı olacaktır.
Bu bağlamda, Putin-Medvedev iki kişilik paketinin dahil edildi. Rusya'nın acilen Batı’daki imajını iyileştirmesi ve iyi niyetlerini göstermesi gerektiğinde Medvedev, Brzezinski’yi kucaklayan ve Lizbon’da Batı’ya tamamen bağlılık gösteren Oyuna katılıyor. Güçlü bir el ve istekli kararlar vermek gerektiğinde, Putin ön plana çıkar ve Avrupa’yı Sibirya ormanıyla ısıtmak için ışıltılı şakalar yapar.
Kipling'in sözleriyle, Büyük Oyun, Lizbon Zirvesi'nin önemli bir şaka olmasına rağmen sadece bir olduğu Rusya ve dünyada devam ediyor.
Rus "seçkinleri" nin NATO ile uzlaşma arayışına ne yol açtı?
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter