Eugene[sağ] [/ sağ]
Bu malzemeye özür dileyerek başlamak istiyorum. Şey ... işe yaramıyor, Eugene, Avrupa'nın diğer büyük kaleleri hakkında yazmak, çünkü bu kaleler çok fazla. Ve sadece Fransa'da, İspanya'da ve Kaliningrad yakınlarındaki bir şatoda kaldım (ya da ondan geriye kalanlar!), Hepsi bu. Ne yazık ki, çok az kişisel izlenimim var. Bununla birlikte, elinizde yeterli bilgi olduğunda, örneğin Conwy's kalesinde olduğu gibi, o zaman neden yazmıyorsunuz? Ama yine de çok ilginç değil. Bununla birlikte, neden bu fırsattan yararlanamıyorum ve gerçekte bulunduğum kalelerden bahsetmiyorum, onları fotoğrafladım ve herşeye tırmandım? Çok bilimsel değil, kendi izlenimlerime dayanıyor. Ve eğer VO okuyucularının buna karşı hiçbir şeyi yoksa, ve umarım onların da olmadığını umursam, o zaman bu sefer yapacağım.
Kule ve San Juan, Blanes, Costa Brava kalesinin duvarını izleyin.
Ve böylece İspanya'da bir tatil için 2013'e geldiğimde, otelde üç kişilik bir oda bulunduğum otelde böyle bir şey yoktu. Ve biz geçici olarak ağırlandık iki oda, elbette çok uygun değildi - karım ve ben birindeydik, kızım ve torunum başka biriydi ve bir süre sadece odadan odaya koştuk, farklı olan doğru şeyleri aradık. bavullar. Doğru, en başından beri yöneticiye uluslararası bir gazetecinin kartımı gösterdim ve gazetecilerin görevinin kendi başına gelen her şeyi yazmak olduğunu söyledi. Ve aynı şeyi çok iyi ve çok kötü bir şekilde yazabiliyorlar! Cevap olarak, yönetici başını salladı ve akşam yemeğinde numarayı buldu! Ve sadece onları bulamadılar, özür dilediler ve özürlerle birlikte, restoranın barına istenen miktarda yerel şarabın ücretsiz kullanımı için bir kart verdiler! Böylece öğle ve akşam yemeklerinde şarabımız ve bedava şarabımız vardı.
Hemen barmene ve sergideki şaraplardan ne kadar şarap istediğini sordum, kendini içti ve bana bir şişe Palafolls gösterdi - beyaz, gül ve kırmızı. Hemen dökmeye çalıştık ve şarap gerçekten çok lezzetliydi. O zaman sadece onu aldık ve zaten düzenli olarak. Etikette kalenin kalıntılarının bir görüntüsü vardı ve barmene nerede olduğunu sordum. “Ve işte burada!” Diye cevapladı ve ben karar verdim ... kesinlikle görecektim.
Burada trenle komşu Blanes kasabasına gidip “Marimurtry” arboretumunu izlemek için gittik ve tam olarak yarı yolda, dik bir tepede bu kalenin kalıntılarını gördüm. Ve Blanes'in kendisinde, Marimurtry bahçelerinin bulunduğu yüksek bir kayalığın üzerinde, San Juan kalesinin yüksek kale kulesini de farkettim. Öykü Ben kendim ellerimdeydim ve reddetmek mümkün mü? “Uçurumdaki plajda beni bekle,” dedi Kadınlarıma söyledim ve bu kaleye gittim, ama yol çok dik olduğu için reddettiler ve indiler. Doğru ve güzel! Evin bir tarafında, kayaya oyulmuş, diğer tarafında - evlerin çatıları da içine girmiş, ancak yol seviyesinin altında kalmıştır.
Eğer inşaatçıların yerinde olsaydım, şatoyu buraya koyardım, yine de ... yüksek ve denizden uzağa dikildiklerinde haklı olmaları mümkündü.
Tüm rehberler kalenin Blanes şehrinin kuzey kesiminde deniz seviyesinden 173-m yükseklikte bulunduğunu ve oradan sadece kentin değil, çevresinin de güzel bir manzarasını açtığını söylüyor. Ayrıca, XII. Yüzyılın ortalarında Viscount Cabrera tarafından Roma yönetimi döneminden kalma bir kalenin kalıntıları üzerine inşa edildiği de bildiriliyor. Dahası, kalenin yenilmez olduğuna dikkat çekildi ve güzel asfalt yolun tepesine çıktığımda kolayca inandım. Ama hafif yürüyordum ve o zamanın askerleri dar bir “öldürülmüş” yol boyunca sürükleniyorlardı, ve soru şu: ekipman ve yiyecek konusunda ne sürdürdüler? Bunlar sahili soymaya gelen korsanlarsa, "ulaşım" ve atlar nereden geldi? Ve eğer komşular, o zaman ... onları önleyen ne o zaman bu yalnız kale. Savunucularını öldürecek kadar yükseğe tırmandıkları bir sadizm yüzünden miydi?
Şehrin sağ görünümü.
16. yüzyılda, denizden korsanların saldırıları aniden daha sık hale geldiğinde, duvarlardan birine yüksek bir gözetleme kulesinin bağlı olduğu bilinmektedir. XVI. Yüzyılın sonunda, kale, İspanyol askeri bir adam, bir diplomat ve bir yazar olan Francesca Montsada'nın özel mülkiyetine satıldı. Açıkçası, bu taş yığınıyla ne yaptığını tam olarak anlamadım, çünkü kuleden başka, çatının altında tek bir oda yok! 1949'te İspanyol kültür mirası listesine zamanında eklendi - neredeyse tüm binaları ve hatta duvarın bir kısmı tahrip edildi. Fakat bugün duvarlar tamir edildi, böylece denetlenebilirler. Gözetleme kulesi gelince, onu geri yüklemek gerekli değildi, ancak içinde erişilebilir değildi.
Kaleye giriş.
Kalenin çevresinde yürüdüğümde, içindeki insanların inanılmaz derecede sıkışık olduğuna ikna oldum, çünkü 25 üzerindeki bir 30 dikdörtgeni, bir taş su deposu, bazı “geçişler” ve avlular, bir kule ve her şey korunmuş! Bir düşman komutanı olsaydım, burada bile yükselmezdim. Üstelik, duman ve ateş ile kuleden bir sinyal vermek, ışıktan daha kolaydır ve Montjuic'deki Barselona'da bile görünür! Öyleyse, taraftaki savunuculara yardım kesinlikle gelecek ve ... neden o zaman, ben ve halkım için, o zaman gelip ayaklarını tekmeleyerek, yukarı tırmanarak? Bu “güçlendirme” beni çok hayal kırıklığına uğrattı ve bulutlu bir günde sevinerek aşağı indim. Şanslı!
İspanyol çocuklar kaleye saldırır.
Ve burada dik bir şekilde denize inen dar bir merdiven görüyorum. Bir kez daha şanslı! Karayolu aşağı rüzgar etmeyin! Bir İspanyol okul kampı olan mavi kravatlı ve sarı tişörtlü bir sürü çocukla tanışmaya gitti. Her okulda öğrenciler için bu yaz eğlencesi vardır. Danışmanlar da dahil herkes - güçlü erkek ve kız çocukları, aynı şekilde, uzaktan görülebilmektedir. Plajda sahilde yüzmeyi ve kürek çekmeyi öğrettiklerini, şehirdeki müzelere ve parklara nasıl yönlendirildiklerini gördüm - aferin İspanyollar, bir şey söylenebilir.
San Juan kalesinin gözetleme kulesi.
Kuleye giriş. Kalede izlemek daha fazla bir şey değil!
Çocuklar yukarı tırmanıyor ve son kız at kuyruğu olan bir zenci kız ve omuzlarının arkasında bir sırt çantası. Bacaklar zayıf, bebeğin kendisi ... Ve lider - “Pronto! Pronto! ” Ona dedim ki: “Zavallı çocuk, dinlen, acele etme. Kale kaçmayacak! ”Ve bana dedi ki:“ Ah, en az bir nazik insan ve o yabancı! ”Böylece ayrıldılar.
Palafolls kale tepe üzerinde.
Ertesi gün, ne gördüğü izlenimi altında, Palafolles kalesini görmeye karar verdi. "Taksi? Ne kadar - Çok pahalı! Üzgünüm! ”- ve yürüyerek gitti, bunun başka bir zevk olduğu ortaya çıktı. Barcelona'dan Girona'ya soldaki otoyol çok güzel! Sağdaki kaldırımlar temiz ve geniştir! Doğanın etrafında. Siyah filmle kaplı alanlarda, siyahlar iş, yeşiller ve çiçekler her yerde, kuşlar şarkı söylüyor, kısacası her şey olması gerektiği gibi. Geçmişte koşan arabalardan insanlar büyük bir parmak gösterir - derler ki, iyi iş çıkardın, dostum, ayaklarınla yürü! Beş kilometre yürüdü ve şimdi Cerro del Castillo tepesinin zirvesinde. Bununla birlikte, otoyol beni ondan uzaklaştırdı ve tamamen dışarda olduğu gibi tamamen Rus "öldürülmüş" bir yoldaki tepeye ve kaleye yol açtı. Yanından yürüdüm ve tepenin eteğine gittim ve orada ... yamaçta bir köy. Mas-Carbo olarak adlandırıldı ve sokaklarından birinden geçerken istemeden, uzaylılar tarafından saldırıya uğradığını ve tüm sakinlerinin kaçırıldığını ya da bir nötron bombasının üzerine atıldığını düşündüm. Her şey tamamen, havuzlarda, avlularda - oyuncaklar, futbol sahasında top yatıyor ve ... hiçbiri buharlaşmamış gibi görünemez!
Yerleşim Mas-Carbo planlayın.
Kalenin nerede olduğunu soracak kimse yoktu, ama sormak gerekiyordu, çünkü yakınlarda görünmüyordu, ancak sadece belli bir mesafeden. Nereye gideceksin, nereye bakmalı? Yürüdü, yürüdü, “köy binalarının” kalitesine hayran kaldı (hepsi taştan ve ne tür taştan, avlulardaki tüm havuzlardan) ve sonra çok şükür şortlu bir genç kız ve bir tişört böyle bir konaktan çıktı. Durgun olmasına rağmen, dümdüz ve dümdüz gitmem gerektiğini ve ardından sola dönmem gerektiğini ve senatörün aradığı bir kale olacağını açıkladı. Bu arada, bu “köyde” mükemmel bir modern stadyum, bir restoran (ancak sadece 12 saatlerinde çalışan) ve ayrıca eski bir kilise vardı - “yaşamak istemiyorum!”.
Mas-Carbo satılık ev. Oh, isterdim!
Mas Carbo'daki başka bir ev.
Sonra da kalenin kalıntılarını gördüm. Rehberlerden birinde “harika” denir ve eğer bunu yazarsa yalan söyler, sonra çok az. Ve en önemlisi - kilitler hakkında ne kadar okumadım, ama bunu görmedim. Gerçek şu ki, yüksek ve uzun bir tepe üzerinde yer almaktadır ve orada çok az yer var. Yani kelimenin tam anlamıyla ... "jilet" üzerine inşa edilmiştir. Tordera Nehri'nin verimli vadisini korumak ve daha sonra sahil boyunca uzanan Barselona'dan Girona'ya giden yolu kontrol etmek için 968 yılında tekrar inşa edildiği düşünülmektedir. Ondan önce, bir Benedictine manastırı var gibiydi, bu yüzden orası da “namolenny” idi ve bu nedenle özellikle elverişliydi.
Bugün bile, Palafolls kalesi çok etkileyici görünüyor.
1002'te Barselona, Ramon Borrell ve Hermesinda Carcassonne Kontları kararıyla kale, Viscount Girona - Sanifred'e devredildi. Ancak, 1035'ten beri, belgelerin içindeki kalenin sahipleri Palafolls ailesini çağırdı. Bütün XIII yüzyıl, onu inşa etmeyi bitirdi ve kıyıda en çok güçlendirilmiş kalelerden biri haline gelene kadar takviye edildi. 1229'ta, Gouillem de Palafolls'a, II. Fatih tarafından Mayorka adasının fethi sırasında Gouillem de Moncada eşlik etti ve o zamana kadar kalenin büyüklüğü artmıştı. Kalenin etrafına yerleştirilmiş verimli ve bakımlı topraklar efendilerine iyi bir hasat verdi ve böylece onlara zenginlik ve refah getirdi.
Kalenin planı Palafolls, ama bunu çözemezsiniz çünkü tüm imzalar Katalanca'da. 23 restore edilmiş bir şapeldir ve 41 bir saat kulesidir.
Fakat bu onun yeniden inşası ve en azından bir şey net.
Bu ailenin mirasçılarından biri Viscount Cabrera ile evlendiğinde, düğün hediyesi olarak en zengin toprak payıyla Palafolles kalesini aldı. Doğru, elinde uzun süre kalmadı, ama 1370'te Katalonya'da bir iç savaş başladı. Kaleye taç tarafından ihtiyaç duyuldu ve ardından kral ... önce Palafolls ailesinden Aragon Kalesi'ne (ardından temsilcileri Ariza'nın Markizleri oldu) takas etti ve 1382 poundları için 21,000'taki Viscount Bernard IV Cabrera'ye sattı. Ama yine de ona uygun bir bakım yoktu ve dağılmaya başladı. XVI. Yüzyılda kale, korsanlarla savaşmak için gerekli olduğu gibi yeniden doğuşa uğradı. Topçu ile silahlanmıştı, ancak bir asır sonra, ondan gelen tüm mülk müzayedeyle satıldı ve sonunda harabeye döndü.
Şapel. Ve biri zaten duvarı imzaladı ...
Palafolles Kalesi kilisesinde tonozlu tavan. Ama içerisi çok boş!
Bu arada yol beni kale kalıntılarının önündeki alana götürdü. Otobüs yoktu, turist kalabalığı yoktu, çöp degildi. Eh, şimdi zamanla tahrip olan ve aynı zamanda herhangi bir konuttan uzakta olan bu tür yapılar ziyaret ederken güvenlik düzenlemelerini hatırlama zamanı geldi. Hatırlamaları kolaydır, ancak takip edilmeleri gerekir! Birincisi, çocukların yalnızca bu enkazlara tırmanmasına izin verilemez. İkincisi, onların içinde sadece dayak yolları boyunca yürümelisin ve başka hiçbir yere ulaşmamalısın! Görünüşte dayanıklı olan taşlar zaman zaman kolayca düşebilir ve sizi boğabilir. Parmaklıklı merdiven yoksa, duvarlara tırmanamazsınız.
Kalenin kapısı Palafolls. Azalan kafesin yarıkları açıkça görülmektedir.
Taşları ya devirmemelisiniz, çünkü bir yılan ya da bir akrep altından uzanabilir. Ama fotoğraf çekebilir ve çekmelisiniz, ama aynı zamanda ... her şeyi değil, ancak düşündükten sonra ve sadece tarzdaki özçekimleri değil: “ben ve duvar”, “ben ve çalı”, İspanya'ya gitmek gerekmez. Ancak, hayır, başka bir çok önemli kural var, çoğu zaman bir nedenden ötürü unutmak: duvarlara hiçbir şey yazmayın. Yazıt: “Vasya buradaydı!” On üçüncü yüzyılın bir kalesinin duvarında çok aptal ve medeniyetsiz görünüyor. Nerede olursak ol, barbarlar gibi olma hakkına sahip değiliz, çünkü arkanda harika bir ülke var!
Palafolles kalesinde dürbünler ve kirişler için tespitler.
Bugüne kadar şatoda sadece şapel restore edilmiş, kale avlusu ve metal merdiven ile giriş yolunun yerleştirildiği gözetleme kulesi düzenlenmiştir. Her şey - harabeler, ama onun için onun hikayesini bir kitap olarak okuyabilirsin ve bu tam olarak ilginç olan şey! Öncelikle kalenin çok dar olduğunu not ediyoruz. Bulunduğu tepenin yamaçları o kadar dik ki herhangi bir çukura ihtiyaç duymuyordu. Sadece uçlarından yaklaşmak mümkündü. Ve üzerinde döşeme çok ilginç - onuncu yüzyıldan kalenin mevcut büyüklüğüne ulaştığı on dördüncü yüzyıla kadar katmanlar. Gözetleme kulesi de doğuya doğru dik bir yamaca bakar. Tepenin batı kesiminde de çok dik bir eğim vardır. Ancak en azından kapıya giden bir platform var. Yani, en kırılgan olanlar uçtu ve bu nedenle onları en iyi şekilde güçlendirdi. Burada, Katalonya bayrağı kalenin en yüksek yerine, yani buradaki herhangi bir turistin yanı sıra başka yerlere de çarpıyor, derhal anlıyor ... "Katalonya İspanya değil!", Katalan ayrılıkçılığı gelişti ve gelişti.
Bu arada, Palafolls gibi kalelerin içinde olmak, duvarları dikkatlice inceleyin. Şöminelerden izlerini görebiliyorsunuz, çünkü diğer ülkelerden bahsetmek yerine, sıcak İspanya'da bile ateşin yanında oturmaktan hoşlanıyorlardı. Ve burada sadece bir şömine göreceksiniz ve orada, nerede - orada, demek, ayrıca bir zindan vardı! Ancak burada, şöminenin üstündeki duvarlarda, pencerelerin üstünde ve altında bulunan küçük kare deliklere özel dikkat gösterilmelidir. Zeminleri döşeyen kare kirişler yerleştirdiler! Evet, ortaçağ kalelerinde çok fazla odun vardı! Duvarlar basit bir kutu idi ve katlar arasındaki tüm katlar ahşaptı! Sadece kale kilisesinde tavan taştan, tonozlu ve çatı döşenmiştir ve sıradan odalarda bile taş döşemelerin zemini ahşap çubuklara döşenmiştir.
Kale Palfolyası. Duvardaki şömineye dikkat edin.
Peki, önünüzdeki manzaralar hakkında, gözetleme kulesinden hayran kalabileceğiniz, söyleyemezsiniz: burada herhangi bir yolu kullanıyor. Bu arada, uzakta Blanes şehrini ve şehrin yukarısındaki tepede - gözlem kulesiyle San Juan kalesini görebilirsiniz. Palafalls kalesinde bir kerede fark etmiş olacağınız gibi orada bir ateş yakıp ıslak samanla üzerine yığmak yeterliydi.
Bu arada, artık şato kilisesini nasıl bulacağınızı biliyorsunuz. Kural olarak, duvarları boya içeren bir oda ve tonozlu bir tavandı. Kilisede haç şeklinde pencereler olabilir ve duvarlardan birine taştan bir kase yerleştirilmelidir. Bardağa su dökülmesi ve içindeki kadehi durulaması gerekiyordu - hizmetler sırasında kullanılan kutsal kap. Kalede Palafols kilisesi restore edildi, fakat orada duvar resmi kalmadı.
DONJON. Şapelden görüntüleyin.
Gözetleme kulesine gittim ve gözlüklü, şortlu ve sırt çantalı bir adam öğrencilerimden giydi. Ona İspanyol usulüyle söyledim: “Ah, la!” Ve aniden bana İngilizce olarak dedi: “Sen İspanyol değilsin!” “Evet” derim, “Ben Rusyalı Rus'um. Ve sen kimsin? ”“ Ben ”,“ Ortaçağ kalelerinin mimarisine düşkün bir Amerikalı mimar. İki kadınım Blanes'taki plajda bir eş ve kız! ”Ona dedim:“ Ben ortaçağ kalelerinin tarihine düşkün bir Rus tarihçiyim. Üç kadınım: Malgrad de Mar'daki plajda karı, kızı ve torunu! ”
Çok komik bir şekilde gülümsedi, ama görüyorum ki, bana elini uzatıyor ve şöyle dedi: “İkimiz de biraz çılgıncayız, ama biz büyük ülkelere aitiz ve bunu karşılayabiliriz!” Başımı salladım, birbirimizle el sıkıştı ve ayrıldık. Bu bizim harika bir ülke olduğumuzu kabul ediyor. Hemen ve tereddüt etmeden. Bir önemsememek gibi görünüyordu, ama güzeldi!
Atıcılar için kaçamak.
Ancak iki Alman beni bisikletle yakalarken, yolda kaleden yalnızca çıktım. Belden çıplak ve o kadar terli ki onlardan terler sadece damlalar halinde düştü. Bu kadar terli insanlarla hiç tanışmadım. Pedallar açıkça dönüyor ve çığlık atıyor: “Kale! Kale! ”Ben onlara Kale'yi gösterdim ve yola geri döndüm. Ve uzaktan, kale bana yanında olduğumdan çok daha anıtsal görünüyordu! İspanya'da hayatımdaki “kale tarihi” buydu.