Güvenilir kaynaklar gözlerinizin açıkça görebileceği şeylerle çelişiyorsa kime inanırsınız? Cevap yaşla birlikte, aynı zamanda otizmin olup olmadığına da bağlı. Fenomeni araştıran bir araştırma, hem büyümenin önemli bir aşamasını hem de otizmin sosyal faydalarını ortaya koymaktadır.
Oxford Üniversitesi’nden Dr. Kristine Krug, 6-14 yaşları arasındaki 155 çocuğa, uzay gemisi pilotu olmayı öğrendikleri söylenen bir oyunda oynamalarını istedi. Daha sonra çocuklara hareketli siyah ve beyaz noktalara sahip bir dönme silindir gösterildi ve bunlara kara delikler denildiği söyledi. Uzay gemilerini deliklerin çevresinde gezdirmek için, çocukların optik illüzyonlar tarafından zorlaştırılan dönüş yönünü belirlemeleri gerekiyordu.
Özellikle bu oyun seçildi çünkü çocuklar böyle optik illüzyonları değerlendirmede yetişkinler kadar iyi bulundu. Oyun sırasında, çocukların yarısı için bir yetişkin ve diğer yarısı bu yaş grubunda uzman olan bir danışman tarafından onlara deliğin hangi yöne döndüğünü anlatması için görevlendirildi. Ancak, bu danışmanlar genellikle yanlış yönlendirmelerde bulundu.
125 nörotipik çocuk arasında alışılmadık şekilde açık bir yaş paterni ortaya çıktı. 12 yaşın altındaki çocuklar, kaynaklarına bakılmaksızın aldıkları tavsiyeleri göz ardı ederek kendi yargılarını kullandılar. 12 yaşından itibaren, nörotipik çocuklar ise gördükleriyle çelişen bir şey söylenmiş olsa bile, bir yetişkin veya akrandan alınan tavsiyelerden etkilendi. Yanlış tavsiye hem cevapları yavaşlattı hem de yanlış kararlara yol açtı.Öte yandan, yaş ve IQ ile nörotipik örneklemle eşleştirilen otistik çocuklar tavsiyeden çok az etkilendiler ve bu yaş grubu arttıkça değişmedi. 12 yaşından büyük olanlar testte nörotipik katılımcılardan daha iyi bir performans sergilediler çünkü kötü tavsiyeleri uygulamadılar.
Çalışma önceki psikolojik çalışmalarda bir boşluğu doldurmayı sağladı. 1950’lerde bir çalışmada , yetişkinlerin başkalarının onları gözlerinin görebileceklerine doğrudan bir çelişki içinde ikna etmelerine izin vereceğine dair kanıtlarımız var. Belki şaşırtıcı bir şekilde, çocuklar bu tür sosyal etkilere karşı daha az hassastırlar. Krug’un çalışması, bu tür ektileşimler gerçekleştiğinde meydana gelen değişimin kademeli değişimden ziyade 12 yaşında keskin bir sıçrama ile arttığını gösteriyor.
Krug ve ortak yazarlar, Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı’nda “Bu çalışma otizmi olan çocukların bazılarının sosyal etkileşimlerdeki zorluklarını açıklayabilir. Sonuçta, diğer çocuklar akranları tarafından şekillendirilirken, otizmli çocuklar uyum sağlamak için mücadele etmiyolar.’’ diye açıkladı.Çalışma ayrıca toplumun otizmli insanlardan nasıl faydalanabileceğini de ima ediyor. Çoğu zaman, başkalarının tavsiyesi size yardımcı olacak ve zaman kazandıracaktır. Ancak, otizmi olan ve bu tür tavsiyelerle sorunları tespit etme olasılığı daha yüksek olan bir kişi, eski yöntemlerin artık ne zaman hizmet etmediğini ve ilerleme göstermediğini görebilir.
ÇEVİRİ: ÖZGÜL
KAYNAK:https://www.iflscience.com/brain/children-with-autism-may-not-cave-to-peer-pressure-like-kids-without-disorder-study-finds/