Bir de centilmenlik var, herkesin söylediği fakat uygulamada çuvalladığı bir konu. Fanatik bir taraftar olmadığım gibi aynı zamanda bir futbol izleyicisiyim, futbol izlemeyi seviyorum. Örneğin 80'lerin sonuna doğru Galatasaray'ın Avrupa Kupaları'nda başarıları olduğu yıllarda, "Yok ben izlemem, bakmam o tarafa." Duygumuz olmadı, hepsini izledik. Hangi takımlı olup olmadığına aldırış etmeden, hünerli futbolcu özelinde baktık oyunculara. Bizim iyi futbolcularda da şöyle bir durum var, birisi eğer ligde herhangi bir takımda iyi oynuyorsa "Ne zaman Fener'e geliyor?" diyoruz. Çocuk bize gol atıyor, diyoruz ki "Tamam geldi, seneye bizde." Böyle durumlarımız da var. Takımdan, tarihsel imajından, tarihinden elbette etkileniyorsunuz. 3 köklü takım ile ilgili de hiç kimsenin bir şüphesi yok. Hepsinin "şanlı tarihi" boş bir laf değil hakikaten. Fenerbahçe'nin de böyle belirgin bir etkisi var. Bazı insanlar tanıyorum, çocukluğunda bahsettiğim sebeplerle bir takım tutup da yetişkinlikte başka bir takıma geçen. Benim etrafımda pek yok "Çileli doğmuşum zaten ezelden…"