Bu uzun. TL; sonunda DR.
21 yaşında insan hizmetleri alanında birinci derecemi aldıktan ve DSS aracılığıyla sözleşmeli bir “destek şirketi” için vaka yöneticisi olarak ilk “büyük çocuk” işimi güvence altına aldıktan sonra, her açıdan gerçek bir gerçekliğin tadını çıkarmaya başladım: müşteri, müşteri iş arkadaşları, yönetim ve eyalet hükümeti olan mutlak iğrençlik. Bunun üzerine tek başına bir tez yazabilirim, ama aklım başka bir şeye, akıl hastası müşterilerimin başıboş dolaşmak için Trump ve Kongre Binası’na ara vermeye karar verdi.
Şimdi, yepyeni bir SW olarak 40’a yakın vaka yüküm vardı ve bu, vergi dolarlarınızın insan bakımı açısından ne kadar iyi dağıtıldığının bir göstergesi olmalı. Bu hastaların çoğu “merkezileştirilmişti”, bizim kodumuz “bir devlet akıl hastanesinde ailesi olmayan bir yerde çürümeye” yönelik kodumuz, kısa bir süre içinde birden fazla vaka yükünü görmeyi “kolaylaştırıyor”. Haftada üç kez, ünlü bir NC hastanesinin 6. katındaki boş bir odada kullanılmış bir okul masasından sabah ‘turları’ yaptım ve günde 10 kadar kişiye ayakkabı bağcığı takması yasaklanan ve ihtiyaç duyulan 10 kişiye kahve ikram ettim. tıraş için denetim. Tanıları otizmden serebral palsiye ve şizofreniye kadar uzanıyordu ve o sırada Amerikan İşaret Dilini yorumlama iznim olduğu için, birkaç Sağır danışanım da vardı.
Hepimizin bildiği gibi, hapishaneler kâr amaçlı kafeslerden çok daha fazlası değildir; Devlet hastanelerinin de farklı olmadığına sizi temin ederim. Kaçıkların başıboş dolananları, cepleri dokunulamayacak kadar yüksek seviyelerde dizilmiş halde tutar ve sistem, düşük sosyal çalışan köylüleri bundan uzak tutmak için özel olarak tasarlanmıştır. Bir hastanın bakım alanında tutarsızlıklar bulursam, bu göz ardı edildi. Komuta zincirindeki bir bağlantıyı aşarsam, denetlendim. 2 yıl boyunca, defalarca beurokrasi tarafından alçakgönüllüydüm ve gazla aydınlatıldım, bu arada en azından ben daha iyisi için çalışıyordu. Odak noktam müşterilerimdi ve 3 yıllık işaretimden hemen önce en eski Sağır müşterim vefat etti. Ölümünden 3 gün sonra neredeyse takıntılı bir şekilde dava dosyalarını bulabildiğim kadarıyla okuyarak geçirdim ve hayatının sadece son 7 yılında hastaneye kaldırıldığını öğrendim. Geçtiğinde 70’li yaşlarındaydı, bu yüzden seanslarımız sırasında sergilediği netlik göz önüne alındığında bu beni özellikle tuhaf buldu. Daha yaşlı bir imzalayan kişiydi (modası geçmiş işaretler kullanıyordu ve kelimeleri belki 4 harfle hecelemek gibi kötü bir alışkanlığı vardı ve geri kalanını el salladı), ancak iletişimi başka türlü açıktı ve kişisel bakım sağlama becerisi, standartların çok üstündeydi. “demans” hastası. Hastaneye kabul edilmesinin temeli, bölümler veya gün batımı sırasındaki şiddet seviyesiydi ve esasen devlet için sürekli bir nakit damlası olmasını engelleyecek bir ailesi yoktu. Bu olaylardan sadece birini görmüştüm ve hastane personelinin hiçbirinin ona imza atamaması veya onu anlamamasının, onun algılanan “şiddet” düzeyinin nedeni olduğu sonucuna varmıştım; aynı davranışları sergileyen işitme hastaları aynı şekilde tedavi edilmedi. Tabii sözlerim ve evraklarım göz ardı edildi veya “hastaneye personelini nasıl eğiteceğini söyleyemeyiz” ile bir kenara atıldı, bu yüzden hiçbir şey değişmedi.
Seansları sırasında sık sık eski patronu, ne kadar stresli olduğu ve ofise geri dönmesi gerektiği hakkında teğet geçiyordu. ASL veya bunamaya aşina değilseniz, bu teğetler çok kararlı ve hareketli olduğu için sinir bozucu görünebilirdi, ancak bir döngüdeydi ve bundan çıkmak için zamana ihtiyacı vardı. Birkaç kez meşgul olurdum, nerede çalıştığını, ne yaptığını veya patronunun kim olduğunu sorardım ve cevapları her zaman “çok büyük bir iş”, “büyük fikirleri olan büyük bir adam” veya “yeni bir şirket için fikirler. ” Tabii, çılgın saçmalıklar … değil mi?
Bunu yoğunlaştırmaya çalışıyorum … Yani önümüzdeki 7 yıl boyunca sosyal hizmet uzmanı olarak kaldım, sonunda ustalarımı kazandım ve eski amirimin yerini aldım. Müşterileri kişisel olarak görmeyi bıraktım, ancak iki haftada bir kamyon dolusu evrak işlerini aldım. Trendleri gördüm. Tutarsızlıkları yine yakaladım, ancak bu sefer onu düzeltme yetkisi vardı. 2 daha fazla müşterinin öldüğünü ve hastanelerde gittikçe daha az zaman geçirdiğini ve “yerinde ziyaretler” yapmak için daha fazla zaman harcadığını gördüm. Bu, aşırı derecede basitleştirilmiş, “pire basmış çocukları anne babalarından alıp götürmeye çalışmak” anlamına geliyor. Bununla birlikte gelen stres seviyesi beni çok fazla içmeye itti ve bu içki, işim hakkında saat 17: 00’den sonra evime gelen herhangi bir zavallı sapa işim hakkında öfkeyle bağırmamı sağladı. Komşu ilçede çalışan bir SW ile çıkmaya başladım ve bütün gece “sistem” hakkında söyleyerek HIPPA’yı ihlal edecektik. Bunu birkaç ay yaptıktan sonra, müşterilerimizden birçoğunun neredeyse aynı sorunları olduğunu fark ettik; Sağır ve işitme, “büyük fikirleri olan büyük adamlar”, “yeni bir şirket” vb. müşteriler 50-70 yaş arasındaydı ve hiçbirinin, hastaneye kabulleri dışında bir ailesi veya bilgisi yoktu. Onlar herşey yoğun şekilde lityum, seroquel ve / veya Depakote ile dozlanmıştır. Eski masamın içinde ve dışında dönen tüm hastaları ve bana mikroçipler tasarlayan Bill Gates için çalıştıklarını söyleyen, “eskiden milyonerdi” olan ağır şekilde ilaç almış “şizofreni” bireylerin sayısını düşündüm. “devrimci bir şirket” için çalıştı ve “roket gemilerinde çalıştı.” Tüm akıl hastası saçmalıklar. Aksi takdirde … Dünyanın diğer en zengin insanlarıyla bağlantıları olan dünyanın en zengin adamı olsaydınız, yeni fikirlerinizi onlara para ödemeden nasıl alırdınız? Kaybedecek hiçbir şeyi olmayan en zeki insanları bulabilir miydin? Kim ortak bir dil konuşamaz ve kolayca silinir? İlerlemenizi tehlikeye atan veya çok fazla tanınmayı bekleyen insanlardan nasıl kurtulursunuz? Onları öldürmek mi, yoksa onları devlet için ilaçlı, başıboş para ineklerine dönüştürmek mi?
Meşru akıl hastalığı olan çok sayıda bireyin narsisistik ihtişam sanrısına sahip olduğunun farkındayım. Bu amaçla tasarlanmış devlet programlarından ve kurumlarından çok yararlanan ve beni bu alanda uzun süre çalışmaya devam ettiren bireyler olduğunun farkındayım. Ancak insanlara değer verme işi, para kazanmak ve müşterileri korumak için tasarlanmıştır ve bunun için bir mekanizma olmak, devam etmek için tamamen boğulmaktı. Birbirine tam olarak uymayan parçalarla ilgili dırdırcı düşüncelerim olmaya devam ediyor. Bill Gates için çalışan müşterilerin benzer hikayelerini veya “büyük fikirleri olan büyük adamlar” veya benzerlerini diğer sosyal hizmet uzmanlarından veya hastane çalışanlarından duymak isterim. Herhangi bir boşluk veya tutarsızlık için özür dilerim; Günlerce yazabildim ve ilgili detayları eklemeye çalıştım. Haber dışında bir şeyi de tartışmak güzel olurdu.
TL; DR: Apple ve Microsoft gibi büyük şirketlerin fikirlerini çalarak ya da onlar üzerinde deneyler yaparak (aşılar) çalışanlardan yararlandığını ve sonra onları devletin / evsizlerin “yerel deli adamlarının” akıl hastası “koğuşlarına çevirdiğini düşünüyorum. “