Ebeveynler arasındaki kötü ilişki çocuklarının derecelerini etkileyerek sona erer
Aile birkaç üyeden oluşsa da, tek bir varlık olarak hareket eder. Üyelerinden birine olanların geri kalanını etkilemesi biter. Evin bazı bileşenleri arasında gerginlik varsa, ev içindeki iklim, herkesin bu davranıştan etkilendiği noktaya gelecektir. Örnek olarak, yapılan çalışma İspanyol Sosyolojik Araştırmalar Dergisi.
Masanın üzerine koyan bir soruşturma darbe Bu ebeveynler arasındaki çatışmaların en küçüğüdür. Ebeveynlerini gören çocuklar varlığında tartışırlar ve aralarında çelişkili tavırlar gösterirler, diğerlerinden daha kötü notlar alırlar.
Geçme şansı az
Bu çalışma, tarafından iletilen algıların analizine dayandırılmıştır. 2.371 genç 13-16 yaşları arasında, cevapları toplandıkları sırada yaşa gelmişlerdi. Veriler, kötü notlara yol açan çatışmanın kendisinde olmadığını ve çocuklarda en kötü sonucu ortaya çıkardığını, aksine bu anlaşmazlıkların ebeveynler tarafından ele alındığını ortaya koydu.
Ebeveynlerin çocukları bahis yapmayan diyalog aralarında bir çatışma çözerken, bu ankete katılan diğer yoldaşlardan daha fazla askıya alma olasılığı sundular. Spesifik olarak, bu ergenler, daha fazla diyalog anne ve babası olan diğer öğrencilere kıyasla toplamda 2.1 daha fazla akademik başarısızlık şansına sahipti.
Rüyada etkisi
Bu çalışma, ebeveynler arasındaki kötü ilişkinin çocuklarını nasıl etkilediğine odaklanan ilk çalışma değildir. Tarafından yapılan diğer araştırmalar Oregon Üniversitesi Çiftlerin çatışmalarını çözmelerini ve çocuklarına ulaşmalarını önlemelerini öğrenmek için yeni bir neden sunar: bebeklerinde iyi bir dinlenme sağlamak. Bu verilerin gösterdiği gibi, daha kötü bir iklime sahip olan aileler, gençleri daha da kötüleştirir, bu onların dinlenmelerini etkileyen bir şeydir.
Bu çalışmadan sorumlu olanlar, sakin bir iklimin önemine dikkat çekerek, bebeğin uykuya dalmadan önce kendini güvende hissetmesini sağlayabiliyorlar. Bu hipotezi doğrulamak için toplandı 357 aile 9 ile 18 ay arasında bir bebekle. Bu durumda, çocuk uyku ritminde bu değişikliğe neden olabilecek olası genetik bağlantılardan kaçınmak için evlat edinildi.
Bu çalışmaya katılan tüm veliler, bebekleri dokuz aylıkken bir röportaja katıldı. Bunlarla anketler Her bir çiftin, taraflardan herhangi birinin ayrılığı dikkate alıp almadığı da dahil olmak üzere, ilişkileriyle ilgili soruların gündeme geldiği bir noktada yaşadığı evlilik dengesizliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Aynı zamanda, ebeveynler bağımsız olarak çocuklarının uykuya dalma ve gece boyunca bu şekilde kalma kabiliyetleri hakkında konuşmaları gereken başka bir ankete cevap verdi. Takım birkaç görüşme yaptı izleme her çocuk bir yıl ve bir buçuk yıl döndüğünde. Bu gibi durumlarda, ebeveynler evliliklerinin kalitesi ve çocukların uyku düzenleriyle ilgili ilk toplantılarında olduğu gibi aynı soruları cevaplamak zorunda kaldılar.
“Bebeklerin dokuz aylıkken evlilik dengesizliğinin uykulardaki uyku sorunlarını tahmin edebildiğini keşfettik. 18 ay (…) Yani: Çocuğun uyku güçlüğü, ebeveynlerin evlilik uyumunun eksikliğini öngörmez veya ima etmez ”, diye açıklıyor bu araştırmanın ana yazarı Anne M. Mannering.
Damián Montero