Olaylardan çok karakterler ve onların değişimi/dönüşümü ile ilgilenen Henry James'in "Bir Kadının Portresi" romanında derin olduğu kadar tuhaf tespitler yer alıyor. Çoğunlukla romanın protagonisti Isabel'in, yan karakterlere dair birkaç cümlelik, keskin düşünce parçaları bunlar. Örneğin, evlilik teklifini geri çevirdiği, içine kapanık ve asosyal bir karakter diyebileceğimiz Caspar Goodwood hakkında Isabel: "Caspar'ın kişiliği, aşırı uygar bir çağda genellikle insan ilişkilerindeki sivriliklerin üstünü kapayan toplumsal örtüler yönünden yetersizdi," diye düşünür. "Asosyal" demenin süslü ve zekice bir yolu bu sanırım.
Yine Isabel, evlenene kadar gerçek kişiliği üzerine doğru bir yargıda bulunamadığı kocası Osmond hakkında: "Osmond'un her zamanki davranışının bir parçasıydı, o kadar: Bir şeyi ne kadar çok istiyorsa, o ölçüde kayıtsız görünürdü o." tespitinde bulunur.
O dönem için özel ama günümüzde o kadar da ilgi çekmeyebilecek bir karakter olan Henrietta da, kendisi hakkında şöyle dobra bir açıklamada bulunur: "...herkesin beni sevmesini istemiyorum; bazı kimseler beni sevseydi, kendi gözümde küçülürdüm."
Ve, Osmond'un kardeşi Kontes Gemini, kendisi hakkında şu gözlemde bulunur: "Akıllı kadınlarla, kendisi gibi budala olanlara göre daha iyi geçiniyordu; budala olanlar, ondaki bilgeliği hiçbir zaman anlayamıyordu; oysa akıllılar -gerçekten akıllı olanlar- budalalığını her zaman anlıyordu."
Okuma: Bir Kadının Portresi, Henry James, YKY Yayınları, 2012, çev. Necla Aytür-Ünal Aytür