Makineli tüfek
Makineli tüfek , sürekli hızlı ateş edebilen küçük kalibreli otomatik silah. Çoğu makineli tüfek, dakikada 500 ila 1.000 mermi ateşleyen ve tetiğe basılı tutulduğu sürece veya mühimmat tükenene kadar ateş etmeye devam edecek olan kayış beslemeli silahlardır. Makineli tüfek 19. yüzyılın sonlarında geliştirildi ve modern savaşın karakterini derinden değiştirdi.
Basra Körfezi Savaşı: 1991 Basra Körfezi Savaşı sırasında M249 manga otomatik silahına sahip bir ABD Denizci makineli tüfek. Çavuş. Brad Mitzelfelt, USMC/ABD savunma Bakanlığı
Modern makineli tüfekler üç gruba ayrılır. Takım otomatik silahı olarak da adlandırılan hafif makineli tüfek, bir bipod ile donatılmıştır ve bir asker tarafından çalıştırılır; genellikle kutu tipi bir şarjöre sahiptir ve askeri biriminin saldırı tüfekleri tarafından ateşlenen küçük kalibreli, orta güçte mühimmat için haznelidir. Orta makineli tüfek veya genel amaçlı makineli tüfek, kayışla beslenir, bir bipod veya tripod üzerine monte edilir ve tam güçlü tüfek mühimmatı ateşler. İkinci Dünya Savaşı boyunca ağır makineli tüfek terimi, kayış beslemeli, birkaç askerden oluşan özel bir ekip tarafından idare edilen ve bir tripod üzerine monte edilen su soğutmalı bir makineli tüfek anlamına geliyordu. 1945'ten beri bu terim, sıradan savaş tüfeklerinde kullanılandan daha büyük otomatik silah ateşleme mühimmatı tanımlamıştır; en çok kullanılan kalibre .50 inç veya 12.7 mm'dir, ancak bir Sovyet ağır makineli tüfek 14,5 milimetrelik bir mermi ateşledi.
Bren makineli tüfek Bren makineli tüfek. Robert DuHamel
Orta Çağ'ın sonlarında ateşli silahların ortaya çıkmasından itibaren, yeniden doldurmadan, tipik olarak sırayla ateşlenen bir dizi namlu ile birden fazla atış yapacak bir silah tasarlama girişimleri yapıldı. 1718 yılında James Puckle Londra gerçekten üretilmiş bir makineli tüfeğin patentini aldı; bunun bir modeli var Londra kulesi . Temel özelliği, mermileri silahın haznesine besleyen döner silindir, otomatik silaha doğru atılan temel bir adımdı; başarısını engelleyen şey, beceriksiz ve güvenilmez çakmaklı ateşlemeydi. 19. yüzyılda perküsyon başlığının tanıtılması, Amerika Birleşik Devletleri'nde çok sayıda makineli tüfek icat edilmesine yol açtı ve bunların birçoğu Amerikan İç Savaşı . Bunların hepsinde ya silindir ya da bir varil kümesi elle döndürüldü. En başarılısı şuydu Gatling silahı , sonraki versiyonunda moderni birleştiren kartuş , mermi, itici gaz ve ateşleme araçları içeren.
Gatling tabancası Gatling tabancası. Fotoğraflar.com/Thinkstock
1880'lerde dumansız barutun piyasaya sürülmesi, elle çalıştırılan makineli tüfeği gerçekten otomatik bir silaha dönüştürmeyi mümkün kıldı, çünkü dumansız barutun eşit yanması, cıvatayı çalıştırmak, kullanılmış kartuşu çıkarmak için geri tepmeyi kullanmayı mümkün kıldı. ve yeniden yükleyin. Amerika Birleşik Devletleri'nden Hiram Stevens Maxim, bu etkiyi bir silah tasarımına dahil eden ilk mucit oldu. Maxim makineli tüfek (c. 1884) hemen ardından Hotchkiss, Lewis, Browning, Madsen, Mauser ve diğer silahlar geldi. Bunlardan bazıları, dumansız tozun eşit şekilde yanmasının başka bir özelliğini kullandı: Her tur ateşlendiğinde bir sonraki tura izin vererek, küçük miktarlarda yanma gazı, bir pistonu veya kolu açmak için bir pistonu veya kolu çalıştırmak için bir porttan yönlendirildi. Sonuç olarak, I. Dünya Savaşı sırasında savaş alanı, başlangıçtan itibaren, genellikle kayış beslemeli, su soğutmalı ve tüfeğinkiyle aynı kalibrede olan makineli tüfeklerin egemenliğindeydi. Uçak pervaneleriyle senkronizasyon dışında, makineli tüfek I. Dünya Savaşı boyunca ve II. O zamandan beri, yenilikler sac gövdeler ve hava soğutmalı, hızlı değişen namlular gibi makineli tüfekler daha hafif, daha güvenilir ve hızlı ateş ediyor, ancak yine de Hiram Maxim'in günleriyle aynı prensipler altında çalışıyorlar.
Maxim makineli tüfek Maxim makineli tüfek ABD Ordusu askerleri tarafından Teksas'taki manevralar sırasında kullanılıyor, 1911. George Grantham Bain Collection/Library of Congress, Washington, D.C. (Dijital dosya no. cph 3a03511)
somme; makineli tüfek Fransız askerleri, Somme'de Saint-Étienne makineli tüfek kullanıyor, I. Dünya Savaşı. Encyclopædia Britannica, Inc.
hafif makineli tüfek Alman Maschinenpistole 40 (MP40), Alman Ordusu tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan 9 mm'lik bir hafif makineli tüfek. Stefan Kühn
Çoğu makineli tüfek, yeni mermiyi hazneye sokan mekanizmayı çalıştırmak için kartuşun patlamasıyla üretilen gazı kullanır. Makineli tüfek bu nedenle herhangi bir dış güç kaynağı gerektirmez, bunun yerine bir kartuştaki yanan itici gaz tarafından salınan enerjiyi beslemek, yüklemek, kilitlemek ve her turda ateşlemek ve boş kartuş kutusunu çıkarmak ve çıkarmak için kullanır. Bu otomatik işlem üç yoldan biriyle gerçekleştirilebilir: geri tepme, geri tepme ve gaz işlemi.
makineli tüfek Amerika Birleşik Devletleri Ordusu M60 makineli tüfek, 7.62 milimetrelik bir kartuş için hazneli, gazla çalışan hafif bir silahtır. 1950'lerden beri kullanımda, orijinal atış hızı dakikada yaklaşık 550 mermi idi. Ansiklopedi Britannica, Inc.
Basit geri tepme operasyonunda, boş kartuş kovanı, kartuşun patlamasıyla geriye doğru fırlatılır ve böylece sürgüyü veya kama bloğunu geri iter, bu da bir yayı sıkıştırır ve o yayın geri tepmesi üzerine ateşleme konumuna geri döner. Geri tepme ile ilgili temel sorun, silahın çalışma döngüsünün (yani yükleme, ateşleme ve fırlatma) doğru şekilde gerçekleşmesi için cıvatanın geriye doğru hareketini kontrol etmektir. Geri tepme işleminde, bir mermi ateşlendikten hemen sonra cıvata namluya kilitlenir; hem sürgü hem de namlu geri tepiyor, ancak namlu daha sonra kendi yayı tarafından ileri geri döndürülürken, sürgü, açılan kamada yeni bir mermi yerine düşene kadar kilitleme mekanizması tarafından arkada tutulur.
I. Dünya Savaşı makineli tüfek mürettebatı I. Dünya Savaşı'nda gaz maskeleri takan bir Alman makineli tüfek mürettebatı. Encyclopædia Britannica, Inc.
Bu iki yöntemden daha yaygın olanı gazla çalıştırmadır. Bu yöntemde tabancayı çalıştırmak için gereken enerji, her kartuş patladıktan sonra namludan çıkan gazın basıncından elde edilir. Tipik bir gazla çalışan makineli tüfekte, namlunun yan tarafında, kama ile namlu arasında bir yerde bir açıklık veya port bulunur. Mermi bu açıklığı geçtiğinde, arkasındaki yüksek basınçlı gazların bir kısmı delikten dışarı atılır ve toz gazların basıncını bir itme kuvvetine dönüştürmek için bir piston veya benzeri bir cihaz çalıştırır. Bu itme, daha sonra, sürekli yangın için gerekli olan otomatik işlevleri gerçekleştirmek için gerekli enerjiyi sağlamak üzere uygun bir mekanizma aracılığıyla kullanılır: yükleme, ateşleme ve fırlatma.
Paylaş: