Sunday, May 13, 2012
Mektup Arkadaşı/ Pen Friend
bir mektup arkadaşım olsun mesela. ama mantıklı biri olsun. duygusal olmasına gerek yok, duygularımı anlasın yeter. bana kendimi sorgulatsın. güzel cümleler kurabilsin, öyle cümleler olsun ki aralarında, ben etkileneyim, birkaç gün tekrar edeyim, defterlerime yazayım. bana sayfalarca yazı yazdıracak cümleler olsun. belki tanıdığım biri olmasını tercih edebilirim. çünkü bazen birilerine hissettiklerimi yazmak istiyorum. ama öyle klasik satırlar değil, en içten gelen en duygusal satırları yazmak istiyorum. karşılığında konuşma olmayacak, söz yok, ses yok! bana cevabı yazarak verecek. yazmanın dışında mektuplardan bahsetmek yok. mesela görüşsek bile, mektubunda neden öyle dedin demek yok, merak ediyorsa yeni bir mektup yazacak.
i want a pen friend. but someone logical. he doesn't need to be emotional, it is enough if he understands my emotion. he must make me question myself. he should be able to write impressive sentences that attracts me. i should repeat those sentences for days, write them to my notebooks, those sentences must make me write for pages, maybe new letters. maybe i prefer someone i know. because sometimes i want to write about my feelings to someone. but not with ordinary sentences, i want to write the most intimate and emotional lines. there won't be any dialog as response, no expression, no voice! he should write me back. we won't talk about the letters. for example, if we meet, he can't ask "why did you say so in your letter?", if he wonders he should write another letter.