Yayına girdiğimiz günden bu yana ağırlıklı olarak müzik konularında yazdık. Artık biraz sinema alanına ağırlık vermeye geldi sıra. Sinema konusunda yazacaklarımız da yine müziğe değinen türden olacak. İlk yazı geleceğe dair ne tür içerikler paylaşacağımızın güzel bir göstergesi olarak kabul edilebilir. Kült filmler arasında gördüğümüz ve müzikleri ile de çok başarılı olduğunu düşündüğümüz Charlie'nin Melekleri filminin soundtracklerine göz atıyoruz.
1970'li yılların unutulmaz dizilerinden biri olan "Charlie'nin Melekleri" eski dizileri müthiş aksiyon filmlerine dönüştürmeyi adet haline getiren Hollywood'un son gözdesi. "Mission Impossible / Görevimiz Tehlike" ve "Avengers / Tatlı Sert" tutmuştu. "Charlie's Angels / Charlie'nin Melekleri" de, Cameron Diaz, Drew Berrymore ve Lucy Liu gibi çarpıcı güzellikteki oyuncularıyla bu yeni akımdan karlı çıkacak. Filmin müzikleri ise film kadar iddialı değil ama filmin içeriğine müthiş bir uyum sağladığına şüphe yok. 70'lerin müzikleriyle günümüz modern müziğin iç içe geçtiği bir albüm var karşımızda. Açılışı "Charlie'nin Melekleri"ni aratmayacak kadar güzel üç zenci hatundan oluşan Destiny's Child "Independent Woman" ile yapıyor. 70'li yılların melodileri arasında Leo Slayer'ın Bee Gees'i andıran parçası "You Make Me Feel Like Dancing," The Vapors'un "Turning Japanese"i, 70'lerin radyolarda en çok çalınan parçalarından biri olan Looking Glass parçası "Brandy" ve Marvin Gaye'den "Got To Give It Up" dikkat çekenler. Elbette filme uygun olarak albümde "Angel" yani "melek"li birkaç şarkı da boy gösteriyor. Tavares'in "Heaven Must Be Missing An Angel"ı ve daha çok baladlarıyla filmlerde boy göstermeyi adet edinmiş rock grubu Aerosmith'in film için yaptığı yepyeni ama oldukça sert parçası "Angel Eye" da bunlardan. Günümüz müziğinin parlak isimlerinden Apollo Four Forty ise 70'lerdeki televizyon dizisinin jenerik müziğini 2000'lere uyarlıyor. Filmin aksiyon sahneleri için birebir olduğuna inandığımız Fatboy Slim parçası "Ya Mamma" ve duygusal bir sahne için seçilmiş olduğuna inandığımız Spandau Ballet parçası "True" albümün en iyi parçaları arasında. Ama ne 70'ler ne de melekler konseptine uymadıklarından albüm genelinden ne yazık ki ayrı duruyor. Albüm yine de eğlenceyi garantiliyor.