Devekuşu eğrelti otu genellikle geniş alanların peyzajında, çevre düzenlemesinde ve sadece evin etrafındaki alanı dekore etmek için kullanılır. Özel bir bakım veya özel koşullar gerektirmeden açık havada harika bir his verir.
Bir eğrelti otu tüyüne benziyor
Fern Devekuşu tüyü, 1.5-2 m yüksekliğe ve 1 m'den fazla çapa ulaşan çok yıllık bir bitkidir. Devekuşunun kök süreçleri uzun, sürünen, kahverengi-siyah renklidir ve yüzeyinde pullar vardır.
Eğreltiotu dalları köksaptan bir daire şeklinde düzenlenmiştir. Eşzamanlı büyümeleri nedeniyle bitki eşit, güzel bir şekil oluşturur. Vayi, bu tür eğrelti otunun karşılık gelen adı aldığı için dıştan devekuşu tüylerine benziyor.
İki tür dal vardır - steril ve spor taşıyan. Birincisi 2 m yüksekliğe ve yaklaşık 20 cm genişliğe ulaşabilir, parlak yeşil bir renge ve pinnately disseke bir yapıya sahiptir.
Yaz ortasında, düşük (yaklaşık yarım metre), koyu renkli yoğun yaprakların geliştiği, sporangia taşıyan dış yüksek huni halkasını oluşturan onlardır. Bu dalların yaprakları kısır olanlara göre çok daha azdır, ancak aynı zamanda kışın dökülmeden birkaç yıl çalı üzerinde kalabilirler.
Doğal koşullar altında, devekuşu tüyü eğrelti otu yüksek nem oranına sahip karışık ormanlarda ve su kütlelerinin hemen yakınında bulunabilir. Rusya'nın Avrupa yakasında, Uzak Doğu'da ve Ukrayna'da yaygındır.
Önemli! Bitki, ülkenin bazı bölgelerinin (Saratov, Vologda, Bryansk, Samara bölgeleri vb.) Kırmızı Veri Kitaplarında yer almaktadır.
Devekuşu türleri
Devekuşu eğrelti otunun biyolojik tanımında, 2 ana türü ayırt etmek gelenekseldir: sıradan ve oryantal. Dıştan, her iki çeşit de çok benzer, ancak aynı zamanda bazı ayırt edici özelliklere de sahipler.
Oryantal
Oryantal devekuşu veya Matteuccia orientalis, Sakhalin bölgesinde, Kore veya Çin'de bulunabilir. Yapıda, sıradan bir eğrelti otuna benzer - birinci dereceden yüksek güçlü dalları ve merkezde spor taşıyan kahverengi yapraklar. Ancak doğu devekuşu, akrabası kadar uzun değildir - ortalama olarak, 1,3 m'den fazla olmayan, daha az sayıda yaprağı vardır, oysa yaprakların boyutları biraz daha büyüktür.
Türler arasındaki önemli bir fark, olumsuz çevre koşullarını daha kötü tolere etmesidir. Bitki düzenli sulamaya ve cereyan ve dondan korunmaya ihtiyaç duyar. Spor yapan yapraklar kış için ölür.
Sıradan
Ortak devekuşu eğrelti otu, yüksek dayanıklılığı ve iddiasızlığı ile ayırt edilir. Yeterince hızlı gelişir, dona iyi tolere eder ve sürekli bakım gerektirmez. Büyümesi için tek şart yeterli ve düzenli sulamadır.
Bitkinin hemen hemen her toprakta ve çeşitli iklim koşullarında harika hissetmesi nedeniyle dağıtım alanı oldukça geniştir.
Devekuşunun güçlü, uzun, zengin yeşil renkli yaprakları ve güçlü bir kök sistemi vardır. Bahçe arsalarını ve peyzaj alanlarını süslemek için kullanılan bu çeşittir.
Eğreltiotu devekuşu tüyünü nasıl üretir?
Eğrelti otları, arıların ortaya çıkmasından önce bile ortaya çıkan en eski bitkiler arasındadır. Bununla birlikte, bu bitkideki çiçek eksikliği birbirine bağlıdır - tozlaşma ve tohum gelişimine ihtiyaç duymaz.
Bir eğrelti otunu yetiştirmenin 2 yolu vardır:
- Bitkisel - kökün bir kısmını filizler ve tomurcuklarla ayırarak.
- Bir anlaşmazlık yoluyla. Rozetin ortasına yerleştirilen cephelerde anlaşmazlıklar gelişir. Yaz sonunda toplanırlar ve küçük kapalı bir kaba ekilir, düzenli olarak sulama ve havalandırılır. 1-2 yıl sonra filizler güçlendiğinde doğrudan sahaya ekilebilirler.
Devekuşu eğrelti otunun dikilmesi ve bakımı
Devekuşu eğrelti otunun dikilmesi ve ardından bitkinin bakımı zor değildir. Basit kurallara tabi olarak, bitki hemen hemen her alanda kendini iyi hissedecek ve kabarık yeşil yapraklardan keyif alacak.
İniş tarihleri
Bitkisel üreme yöntemiyle filiz dikimi, ya yapraklar ortaya çıkmadan önceki ilk bahar aylarında ya da sporlaşma meydana geldiğinde yaz sonunda yapılır.
Devekuşu eğrelti otu sporlardan çoğaltılırsa, olgunlaşan bitkiler havanın sıcak olduğu ilkbaharda açık toprağa aktarılır.
Yer seçimi ve toprak hazırlığı
Hem gölgeli bir alan hem de iyi aydınlatılmış bir alan eğrelti otları yetiştirmek için uygundur. Çok miktarda güneş ışığı ile, sürgünlerin güçlü büyümesine (bu durumda boyları 1 m'yi geçmeyecek) ve zengin yaprak rengine güvenilmemesi gerektiği unutulmamalıdır. En sulu renk, yüksek nem oranına sahip gölgeli alanlarda büyüyen devekuşunun yapraklarından elde edilir.
Bir site seçerken, bitkinin kök sisteminin çok hızlı büyüdüğüne ve bir yıl sonra ana çalıdan birkaç metre uzakta olabileceğine dikkat etmeniz gerekir.
Toprağa gelince, kumlu kuru toprak en iyi seçenek değildir. Bitki büyümesi için rahat koşullar yaratmak için bu toprağın sık sık sulanması gerekecektir. Aksi takdirde, eğrelti otunun toprağın bileşimi için herhangi bir gereksinimi yoktur. Hem verimli hem de kısır topraklarda olduğu kadar asitliği de olan topraklarda tam olarak gelişebilir.
Doğru bitki nasıl yapılır
Devekuşu ekme kuralları, üreme için hangi yöntemin seçildiğine bağlıdır. Vejetatif yöntemle köksapın 20-30 cm uzunluğundaki bir kısmı alınır, bu durumda işlemin üzerinde en az 2 tomurcuk bulunmalıdır. Diğer eğrelti otlarından en az 50 cm mesafede yaklaşık 5 cm derinliğe kadar ekilir.
Sporlardan devekuşu yetiştirmek zahmetli ama daha verimli bir süreçtir. Sporlar Ağustos ayında toplanır ve dezenfekte edilmiş turba karışımına ekilir. Bu durumda toplanan sporların hemen ekilmesine gerek yoktur, birkaç yıl saklanabilirler. Ekilen sporların bulunduğu kap güçlü şeffaf bir kapakla kapatılır ve düzenli olarak hava ve su ile bir süre bekletilir.
Birkaç hafta sonra, sporlar filizlendiğinde kapak çıkarılabilir. Yetiştirilen eğrelti otu daldırılır ve ayrı kaplara ekilir. Evde fideler en az 2 yıl yetiştirilir ve ancak o zaman sahaya çıkarılır.
Bir eğrelti otunu birbirinden en az 40-80 cm mesafede 5-6 adetlik gruplar halinde dikmek daha iyidir. Dikim için, bir devekuşu, üçgenlerin doğal büyüme koşullarına benzer bir şema kullanılması tavsiye edilir. Böyle bir ekim, eğrelti otunun müteakip bağımsız vejetatif üremesini sağlayacaktır.
Bakım kuralları
Devekuşu, önemli bir bakım gerektirmeyen bir bitkidir. Site bir bütün olarak bitkinin ihtiyaçlarını karşılıyorsa, minimum özenle gözü yemyeşil çalılarla memnun edecektir.
Sulama
Yeterli nem, devekuşu tüylerinin büyümesi için belki de tek ön koşuldur. Bitki düzenli, orta derecede sulamaya ihtiyaç duyar. Toprak çok kuruysa veya hava sıcaksa, eğrelti otunun bol sulanması ve ayrıca hava kısmına yağmur yöntemiyle püskürtülmesi gerekir.
Üst giyim
Devekuşu icracı, ek gübreleme ihtiyacı hissetmez. Bununla birlikte, bazı bahçıvanlar organik ve mineral gübrelerin ara sıra kullanımına iyi bir tepki verdiklerini bildirmektedir.
Budama, kış için barınak
Bitkinin budamaya ihtiyacı yoktur. Bunun yerine, her 3-4 yılda bir, devekuşunun oldukça hızlı büyüdüğü için seyreltilmesi gerekir. Eğrelti otu çalılıklarının ortaya çıkmasını önlemek için fazla sürgünlerin çıkarılması gerekir.
Tavsiye! Deneyimli bahçıvanlar, devekuşunun büyümesini önceden sınırlamaya özen göstermenizi tavsiye ediyor. Bunun için iniş alanını hem yerin üstünde hem de altında çevreleyen mekanik bariyerler kullanılır.
Devekuşu tüyü düşük sıcaklıkları iyi tolere eder, bu nedenle genellikle kış için herhangi bir hazırlık gerektirmez. Kışın çok soğuk geçmesi bekleniyorsa kaplama malzemeleri kullanılabilir.
Peyzaj tasarımında uygulama
Devekuşu operatörünün ana uygulaması peyzaj tasarımında münferit parsellerin veya park alanlarının kullanılmasıdır. Fotoğraf, devekuşu tüyü eğrelti otunun hemen hemen her kompozisyonun süslemesi olabileceğini gösteriyor. Taşlar ve kayalar arasına veya su kütlelerinin kıyılarına dikilebilir.
Devekuşu, süsen veya şakayık gibi uzun büyük çiçeklere çok yakındır.
Gölgeli alanlarda yetiştirildiğinde, devekuşu konakçıya veya gün zambaklarına eşlik edebilir.
Erken ilkbahar çiçeklerinin yanında genellikle bir eğrelti otu bulabilirsiniz - laleler ve nergisler, büyüyen, devekuşu zaten solmuş bitkileri örter.
Dikkat! Devekuşunun büyüdükçe geçişi engelleyeceği için dar yollar boyunca dikilmesi tavsiye edilmez.
İstenmeyen mahalleye gelince, devekuşu güneş ışınlarından ekimi engelleyeceğinden, ışığı seven düşük çiçeklerin (zinnias, petunya, kadife çiçeği) yanına bir eğrelti otunun dikilmesi önerilmez. Ayrıca bitkinin, daha zayıf komşuları ezebilecek, oldukça gelişmiş, hızla büyüyen bir köksaba sahip olduğu da unutulmamalıdır.
Hastalıklar ve zararlılar
Devekuşu eğrelti otunun şüphesiz bir başka artısı, çeşitli hastalıklara ve böcek zararlılarının etkilerine karşı yüksek direncidir.
Tek tehlike, ekim alanlarının yüksek nem ile birlikte kalınlaşmasıdır. Bu koşullar altında mantar enfeksiyonu mümkündür. Yapraklarda koyu lekeler şeklinde görülür. Tespit edilirse, etkilenen sürgünleri çıkarmak ve yok etmek ve kalan bitkilere bir mantar ilacı püskürtmek gerekir.
Önemli! Mantarın ortaya çıkmasını önlemek için, ilkbaharda ekimlerin bakır sülfat ile işlenmesi önerilir.
Sonuç
Devekuşu eğrelti otu, herhangi bir sitenin veya bölgenin dekorasyonu olabilecek çok güzel ve iddiasız bir bitkidir. Kendi başına bir devekuşu yetiştirmek zor olmayacak, acemi bir bahçıvan bile yapabilir. Bitki gür, parlak yeşil yapraklara sahiptir ve çoğu bahçe çiçeğiyle uyumludur.