Baş ve Boyun Tümörü
Baş ve boyun tümörleri, boğaz, ağız, burun ve sinüslerin içinde veya çevresinde oluşabilen çok çeşitli malign tümörleri kapsar . Baş ve boyun tümörü, çoğunlukla üst aerosindirim sistemlerinin yüzey katmanlarından (UADT) kaynaklanan bir grup tümörü tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Ağız, gırtlak, farenks ve nazofarenks üst aerosindirim sistemini oluşturur. UADT mukus astarlarının tutulumu nedeniyle, skuamöz hücreli karsinomlar tüm baş ve boyun kanserlerinin yaklaşık% 90'ını oluşturur. Skuamöz hücreli karsinom, belirgin farklılaşmaya sahip, primitif ve yaygın lenf nodu metastazlarına eğilimli malign skuamöz epitel tümörüdür. Farklı tükürük bezi tümörleri baş ve boyunda başlayabilir; Bununla birlikte, bu tip baş ve boyun kanseri oldukça nadirdir. Baş ve boyun tümörleri, 2014'ten bir AIHW analizine göre beş ayrı kanser grubuna ayrılmıştır. Bu sınıflandırma, bu tümörlerin başladığı yere dayanmaktadır.
Beş tip baş ve boyun kanseri, Uluslararası Hastalık Sınıflandırması (ICD-10) tarafından 18 ayrı kanser bölgesine ayrılmıştır. Belirsiz yerlerin kanseri (dudak, ağız boşluğu ve farenkste) bazen 6. baş ve boyun kanseri grubunun bir parçası olarak sınıflandırılır. Sonuç olarak, bir hastanın baş ve boynun farklı bölgelerinde aynı anda birçok tümör tipine sahip olması mümkündür.
Baş ve Boyun Kanseri Çeşitleri
Her yıl, Amerika Birleşik Devletleri'nde 64.000'den fazla insan baş ve boyun tümörü çekiyor. Skuamöz hücreli (epidermoid) karsinom , baş boyun tümörlerinin %90'ından fazlasını, geri kalanını adenokarsinomlar, sarkomlar ve lenfomalar oluşturur.
Baş ve boyun kanseri için en sık görülen yerler ağız ve boğazdır.
- Larenks (supraglottis, glottis ve subglottis dahil)
- Ağız boşluğu (dil, ağız tabanı, sert damak, bukkal mukoza ve alveolar sırtlar)
- Orofaringeal boşluk (posterior ve lateral faringeal duvarlar, dil tabanı, bademcikler ve yumuşak damak)
- Nazofarenks, burun boşluğu ve paranazal sinüsler, hipofarenks ve tükürük bezleri nazofarenksin parçalarıdır.
Baş ve boyun tümörleri vücudun diğer bölgelerinde de ortaya çıkabilir:
- Yetişkinlerde ve çocuklarda intrakraniyal tümörler
- Orbital ve retina tümörleri
- Akustik nöromlar
- Cildin tümörleri
Baş Boyun Kanseri İstatistikleri
Amerika Birleşik Devletleri'nde, baş ve boyun tümörleri tüm malignitelerin kabaca% 5'ini oluşturur.
Baş ve boyun tümörü , insanlar yaşlandıkça daha yaygındır. Hastaların çoğunluğu 50 ila 70 yaşları arasında olmasına rağmen, insan papilloma virüsü (HPV) enfeksiyonunun neden olduğu kanserlerin (çoğunlukla orofaringeal) insidansı genç insanlarda artmaktadır. Erkek sigara içenlerin kadın sigara içenlerden daha fazla olma eğiliminde olması ve oral HPV enfeksiyonunun erkeklerde daha yaygın olması nedeniyle, erkeklerin baş ve boyun kanserine yakalanma olasılığı kadınlardan daha yüksektir.
Araştırmacılara göre, 2021 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde 69.000'den fazla erkek ve kadına baş ve boyun tümörleri teşhisi konması bekleniyor. İnsanların çoğuna ağız, boğaz veya ses kutusu kanseri teşhisi konacaktır. Paranazal sinüslerin ve burun boşluğunun kanserlerinin yanı sıra tükürük bezlerinin kanserleri çok daha az görülür.
Baş ve Boyun Tümörü Nedenleri
Baş ve boyun kanserleri, özellikle ağız boşluğu, hipofarenks ve ses kutusu tümörleri için en önemli iki risk faktörü, alkol ve tütün kullanımıdır ( dumana maruz kalma ve bazen "çiğneme tütünü" veya "enfiye" olarak bilinen dumansız tütün dahil). Hem nikotin hem de alkol kullanan kişilerin, bu kanserleri sadece ikisinden birini kullanan insanlardan daha fazla alma olasılığı daha yüksektir. Tütün ve alkol kullanımı, baş ve boyunda ağız ve gırtlak skuamöz hücreli karsinomlarının önde gelen nedenleridir.
İnsan papilloma virüsünün (HPV), özellikle HPV tip 16'nın kansere neden olan suşları ile enfeksiyon, bademciklerin ve dilin tabanının orofaringeal maligniteleri ile bağlantılıdır. HPV enfeksiyonunun neden olduğu orofaringeal kanserlerin oranı Amerika Birleşik Devletleri'nde artarken, diğer nedenlere bağlı orofaringeal kanserlerin görülme sıklığı azalmaktadır. Kronik HPV enfeksiyonu tüm orofaringeal tümörlerin neredeyse dörtte üçünden sorumludur. HPV diğer baş boyun tümörlerinde bulunabilmesine rağmen, orofaringeal kanserin tek nedeni gibi görünmektedir. Bunun nedenleri bilinmemektedir.
Aşağıdakiler, baş ve boyun kanserleri için tanınan diğer risk faktörlerinden bazılarıdır:
- Paan (betel quid). Güneydoğu Asya'da yaygın bir uygulama olan ağızda paan (betel quid) tüketimi, daha yüksek ağız kanseri riski ile ilişkilendirilmiştir.
- Mesleki maruziyet. Nazofarengeal tümör, ahşap tozuna mesleki maruziyet ile bağlantılıdır. Asbest ve sentetik lifler gibi bazı mesleki maruziyetler gırtlak kanseri ile ilişkilendirilmiştir, ancak bu korelasyonun kanıtı hala yetersizdir. Bina, metal, tekstil, seramik, tomruk ve gıda şirketlerindeki bazı meslekler ses kutusu tümörü riskini artırabilir. İşyerinde odun tozu, nikel tozu ve formaldehit maruziyeti, paranazal sinüslerin ve burun boşluğunun maligniteleriyle bağlantılıdır.
- Radyasyona maruz kalma. Kanserli olmayan veya kanserli hastalıklar için baş ve boyuna radyasyon, tükürük bezi tümörlerinin şansını arttırır.
- Epstein-Barr virüsü ile enfeksiyon. Nazofarengeal tümör ve tükürük bezlerinin tümörleri Epstein-Barr virüs enfeksiyonu ile bağlantılıdır.
- Etnik köken. Nazofaringeal tümör Asya atalarına, özellikle Çin köklerine bağlıdır.
- Altta yatan genetik bozukluklar. Fanconi anemisi gibi bazı genetik hastalıklar, premalign lezyonların ve malignitelerin yaşamın erken dönemlerinde oluşma şansını arttırır.
Baş ve Boyun Tümörü Belirtileri
Boyunda bir yumru, ağız veya boğazda iyileşmeyen ve rahatsız edici bir ağrı, kalıcı bir boğaz ağrısı, yutma zorluğu ve seste bir değişiklik veya ses kısıklığı, baş ve boyun tümörünün olası belirtileridir. Diğer, daha az tehlikeli hastalıklar da bu semptomlara neden olabilir. Bu belirtilerden herhangi biri bir doktor veya diş hekimi tarafından kontrol edilmelidir.
baş ve boynun belirli bölgelerindeki tümörler aşağıdaki semptomlara neden olabilir:
- Ağız boşluğu. Anormal kanama veya ağrı; diş etlerinde, dilde veya ağız astarında beyaz veya kırmızı lekeler; protezlerin yanlış oturmasına veya tahriş edici hale gelmesine neden olan çenenin büyümesi veya şişmesi.
- Boğaz (farenks). Yutulduğunda ağrı; boyun veya boğazda kalıcı ağrı; kulaklarda ağrı veya çınlama; veya zor işitme.
- Ses kutusu (larinks). Solunum veya konuşma güçlüğü, yutma rahatsızlığı veya kulak ağrısı olası belirtilerdir.
- Burun boşluğu ve paranazal sinüsler. Sinüslerde çözülmeyen tıkanıklıklar; antibiyotik tedavisi ile çözülmeyen kronik sinüs enfeksiyonları; burundan kanama; kalıcı baş ağrıları, şişlik veya diğer göz sorunları; üst dişlerde ağrı; veya protez sorunları.
- Tükürük bezleri. Çenenin altında veya mandibula çevresinde şişlik, yüz kaslarının uyuşması veya felci veya yüz, çene veya boyunda kalıcı ağrı.
Baş Boyun Tümörü Tanısı
- Klinik değerlendirme
- Biyopsi
- Tümörün derecesini belirlemek için kullanılan görüntüleme çalışmaları ve endoskopi
Tümörleri semptomatik hale gelmeden önce erken keşfetmenin en iyi yöntemi, rutin bir fizik muayene (tam bir ağız muayenesi dahil) yaptırmaktır. Fırça biyopsi kitleri ticari olarak temin edilebilir ve oral tümörleri taramak için kullanılabilir. İki ila üç haftadan uzun süren herhangi bir boğaz ağrısı, ses kısıklığı veya otalji, büyük olasılıkla larinks ve farenksi değerlendirmek için esnek bir fiberoptik laringoskopi yapacak olan bir baş ve boyun uzmanına gönderilmelidir.
Kesin tanı için genellikle biyopsi gereklidir. Bir boyun kitlesi, iyi tolere edilen, doğru ve açık biyopsi dışında, gelecekteki olası tedaviler üzerinde hiçbir etkisi olmayan ince iğne aspirasyonu kullanılarak biyopsi yapılır. Oral lezyonları değerlendirmek için insizyonel biyopsi veya fırça biyopsisi kullanılır. Nazofarengeal, orofaringeal veya laringeal lezyonların endoskopik biyopsileri yapılır.
BT taraması, MRI veya PET taraması gibi görüntüleme çalışmaları, ana tümörün boyutunu, çevre yapılara yayılıp yayılmadığını ve boyundaki lenf düğümlerine yayılıp yayılmadığını belirlemek için kullanılır.
Baş ve Boyun Tümörü Evrelemesi
Primer tümörün (T) büyüklüğü ve yeri, servikal lenf nodlarına metastazların sayısı ve büyüklüğü (N) ve uzak metastaz (M) kanıtları baş ve boyun tümörlerini evrelendirmek için kullanılır. HPV durumu, orofaringeal kanser söz konusu olduğunda da dikkate alınır. Evreleme için BT, MRI veya her ikisinin yanı sıra PET taraması ile görüntüleme sıklıkla gereklidir.
Fizik muayene bulguları ve ameliyat öncesi yapılan testler klinik evrelemeyi (cTNM) belirlemek için kullanılır. Patolojik evreleme (pTNM), orijinal tümörün patolojik özellikleri ve cerrahi sırasında keşfedilen pozitif nod sayısı ile belirlenir.
Ekstranodal uzantı, boyun düğümlerine yayılmış tümör için "N" kategorisine dahil edilir. Ekstranodal ekstansiyon, tıbbi değerlendirme sırasında brüt ekstranodal ekstansiyon kanıtı ve gözlemi doğrulayan görüntüleme testleri olduğunda klinik olarak teşhis edilir. Lenf nodu kapsülünden çevredeki fibröz dokuya uzanan, eşlik eden stromal reaktivite olsun veya olmasın bir lenf nodundaki tümörün histolojik kanıtı, patolojik ekstranodal ekstansiyon olarak adlandırılır.
Baş ve Boyun Kanserlerinin Tedavisi
Cerrahi ve radyasyon baş ve boyun tümörü için en yaygın tedavilerdir. Bu tedaviler tek başına veya kemoterapi ile birlikte kullanılabilir ve kemoterapi ile birlikte veya kemoterapi olmadan kullanılabilir. Birçok tümör, bölgeden bağımsız olarak cerrahi ve radyasyon tedavisi ile aynı şekilde davranır ve hasta tercihi veya lokalizasyona özgü morbidite gibi diğer faktörlerin tedavi seçimini etkilemesine izin verir.
Bununla birlikte, belirli sitelerde, bir yöntem diğerlerinden açıkça daha iyi performans göstermektedir. Örneğin, erken evre oral tümör için radyoterapiye cerrahi tercih edilir, çünkü radyasyon tedavisi mandibuler osteoradyonekroza neden olur. Endoskopik cerrahi daha popüler hale geliyor; Bazı baş boyun tümörlerinde açık cerrahi veya radyasyonla karşılaştırılabilir veya daha iyi kür oranlarına sahiptir ve çok daha az morbiditeye sahiptir. Endoskopik teknikler en yaygın olarak laringeal cerrahi için kullanılır ve kesikler genellikle lazerle yapılır. Endoskopik teknikler de bazı sinonazal tümörleri tedavi etmek için kullanılmaktadır.
Radyoterapi primer tedavi olarak seçilirse, primer lokalizasyona ve her iki taraftaki servikal lenf nodlarına verilir. Ana bölge, histolojik kriterler ve nodal hastalık riski, lenfatiklerin radyoterapi veya cerrahi ile tedavi edilip edilmediğini etkiler. Erken evre tümörler nadiren lenf nodu tedavisini gerektirirken, daha ileri evre tümörler bunu gerektirir. Çok fazla lenfatikli bölgeler (orofarenks ve supraglottis gibi) tümör evresinden bağımsız olarak sıklıkla lenf nodu radyoterapisine ihtiyaç duyarken, az miktarda lenfatikli bölgeler (larinks gibi) genellikle (erken evre için) yoktur. Yoğunluk ayarlı radyasyon tedavisi (IMRT), radyasyonla vücudun küçük bir alanını hedefler ve tümör kontrolünü korurken potansiyel olarak yan etkileri en aza indirir.
İleri evre tümör (evre III ve IV) sıklıkla kemoterapi, radyoterapi ve cerrahinin bir kombinasyonunu içeren multimodal bir yaklaşıma ihtiyaç duyar. Kemik veya kıkırdak invazyonu, ana bölgenin ve çoğu durumda bölgesel lenf düğümlerinin cerrahi olarak çıkarılmasını gerektirir (nodal metastaz potansiyelinin yüksek olması nedeniyle). Primer bölge cerrahi olarak tedavi edilirse, servikal lenf nodlarına postoperatif radyoterapi ile malignite veya ekstrakapsüler yayılım gösteren çok sayıda lenf nodu gibi yüksek riskli özellikler tedavi edilir. Işınlanmış dokular zayıf iyileştiğinden, postoperatif radyasyon genellikle ameliyat öncesi radyasyondan daha tercih edilir.
Son zamanlarda yapılan araştırmalar, kemoterapinin adjuvan boyun radyoterapisi ile kombinasyonunun bölgesel tümör kontrolünü ve sağkalımı arttırdığını bulmuştur. Bununla birlikte, bu tekniğin şiddetlenmiş disfaji ve kemik iliği baskılanması gibi ciddi yan etkileri olduğu için, kemoterapi eklenip eklenmeyeceği konusunda dikkatlice düşünmek önemlidir.
Kombine kemoterapi ve radyoterapi, kemik tutulumu olmaksızın ilerlemiş skuamöz hücreli karsinomu tedavi etmek için sıklıkla kullanılmaktadır. Kemoterapi ve radyoterapinin birleştirilmesi, organ koruyucu olarak sunulmasına rağmen, önemli disfaji de dahil olmak üzere akut toksisite olasılığını iki katına çıkarır. Kemoterapinin yan etkilerine dayanamayan ve genel anestezi için çok riskli olan ağır hastalığı olan zayıflamış hastalar için, radyasyon tek başına uygulanabilir.
Kemoterapi nadiren kanser için birinci basamak tedavi olarak kullanılır. Primer kemoterapi sadece Burkitt lenfoma gibi kemosensitif tümörler veya geniş metastazı olan bireyler (örneğin, hepatik veya pulmoner tutulum) için kullanılır. Cisplatin, fluorourasil ve metotreksat, geleneksel tedavilerle tedavi edilemeyen hastalarda ağrıyı hafifletmek ve tümörleri küçültmek için kullanılan ilaçlar arasındadır. Yanıt ilk başta olumlu olabilir, ancak uzun süreli değildir ve tümör neredeyse her zaman yeniden ortaya çıkar. Bazı hastalar için, standart kemoterapi tedavileri yerine cetuximab gibi hedefe yönelik ilaçlar giderek daha fazla kullanılmaktadır, ancak etkinlik verileri yetersizdir.
Baş-boyun tümörü tedavileri çok karmaşık olduğu için disiplinler arası tedavi planlaması gereklidir. Her hasta, en iyi tedavi seçeneği üzerinde fikir birliğine varmak için tüm tedavi mesleklerinden temsilcilerin yanı sıra radyologlar ve patologlardan oluşan bir tümör kurulu tarafından gözden geçirilmelidir. Kulak, burun ve boğaz ve rekonstrüktif cerrahlar, radyasyon ve tıbbi onkologlar, konuşma ve dil patologları, diş hekimleri ve beslenme uzmanlarından oluşan bir ekip, belirlendikten sonra tedaviyi düzenlemek için en uygun olanıdır.
Serbest doku transfer fleplerinin kullanımı, daha önce aşırı morbiditeye neden olan işlemlerden sonra deformitelerin fonksiyonel ve kozmetik rekonstrüksiyonunun hastanın yaşam kalitesini önemli ölçüde iyileştirmesini sağladığından, plastik ve rekonstrüktif cerrahlar giderek daha önemli bir rol oynamaktadır. Fibula (tipik olarak çeneyi yeniden yapılandırmak için kullanılır), radyal önkol (sıklıkla dil ve ağız tabanı için kullanılır) ve ön lateral uyluk da yaygın donör lokalizasyonlarıdır (genellikle laringeal veya faringeal rekonstrüksiyon için kullanılır).
Baş Boyun Tümörü Nüks Tedavisi
Tedavi sonrası tekrarlayan tümörleri yönetmek zordur ve risklerle ilişkilidir. Tedaviden sonra, ödem veya ağrı ile ilk yerde palpe edilebilir bir kitle veya ülsere lezyon, kalıcı bir tümörü güçlü bir şekilde gösterir. Bu tür hastalar için BT (ince dilimli) veya MRG gereklidir.
Tüm skar düzlemleri ve rekonstrüktif fleplerin yanı sıra kalan tümörler, cerrahi müdahaleyi takiben lokal nüks durumunda çıkarılır. Radyoterapi, kemoterapi veya ikisinin bir kombinasyonu kullanılabilir, ancak etkinlikleri sınırlıdır. Radyoterapi sonrası nüks eden hastalarda cerrahi en iyi tedavidir. Ek radyasyon tedavileri bazı hastalara fayda sağlayabilir, ancak bu strateji önemli bir yan etki riski taşır ve dikkatle kullanılmalıdır. İmmün kontrol noktası inhibitörleri olan Pembrolizumab ve nivolumab, platin bazlı kemoterapiye dirençli tekrarlayan veya metastatik tümörler için onaylanmıştır, ancak iyileşme gösteren etkinlik kanıtları küçük çalışmalarla sınırlıdır.
Baş Boyun Tümörü Tedavisi Yan Etkileri
Her kanser tedavisinin sorun ve yan etki potansiyeli vardır. Birçok tedavi karşılaştırılabilir kür oranlarına sahip olduğundan, modalitenin seçimi çoğunlukla yan etkilerdeki gerçek veya algılanan farklılıklara bağlıdır.
Cerrahi genellikle en yüksek morbiditenin nedeni olarak kabul edilse de, estetik veya fonksiyon üzerinde çok az veya hiç etkisi olmayan çeşitli tedaviler yapılabilir. Protezler, greftler, bölgesel pedikül flepleri ve kompleks serbest flepler, diğer daha karmaşık rekonstrüktif ameliyatlar ve tekniklerin yanı sıra, genellikle işlev ve görünümü normale yakın seviyelere geri getirebilir.
Uyuşukluk, belirgin bulantı ve kusma, mukozit, geçici saç dökülmesi, gastroenterit, hematolojik ve immünolojik baskılanma ve enfeksiyon kemoterapinin toksik sonuçlarıdır.
Baş ve boyun tümörü için radyasyon tedavisinin bir takım yan etkileri vardır. Yaklaşık 40 Gri'lik bir doz, alandaki herhangi bir tükürük bezinin işlevini kalıcı olarak yok eder ve diş çürüğü riskini büyük ölçüde artıran kserostomiye yol açar. Bazı durumlarda, yoğunluk ayarlı radyasyon tedavisi (IMRT) gibi daha yeni radyasyon tedavileri, parotis bezlerine tehlikeli dozları azaltabilir veya ortadan kaldırabilir.
Ayrıca, > 60 Gray dozajları, özellikle çenede kemiğin kan akışını bozar ve osteoradyonekroz oluşabilir. Diş çekimi bölgeleri bu durumda dejenere olur, kemik ve yumuşak doku dökülür. Sonuç olarak, ölçekleme, dolgular ve ekstraksiyonlar gibi gerekli tüm diş işleri radyoterapiden önce tamamlanmalıdır. Kötü durumda olan ve kurtarılamayan dişler çekilmelidir.
Üst derideki oral mukozit ve dermatit de radyoterapinin olası yan etkileridir ve bu da dermal fibrozise yol açabilir. Tat kaybı ve azalmış koku hissi yaygındır, ancak tipik olarak sadece geçicidir.
Baş-Boyun Tümörü Prognozu
Tümörün büyüklüğü, başlangıç yeri, kökeni ve bölgesel veya uzak metastazların varlığı baş-boyun kanserinin prognozunu etkiler. Genel olarak, bir tümör erken tespit edilirse ve derhal ve uygun şekilde tedavi edilirse, prognoz mükemmeldir.
Baş ve boyun tümörleri başlangıçta lokal bölgeyi istila eder, daha sonra çevredeki servikal lenf nodlarına yayılır. Tümörün bölgesel lenfatiklere yayılması tümör boyutu, kapsamı ve agresifliği ile bağlantılıdır ve genel sağkalımı yarı yarıya azaltır. İleri evre tümörü olan hastaların uzak metastaz geliştirme olasılığı daha yüksektir (en sık akciğerlere). Uzak metastazlar hayatta kalma üzerinde önemli bir etkiye sahiptir ve neredeyse her zaman tedavi edilemez.
Tedavi oranı, kas, kemik veya kıkırdak invazyonu ile ileri lokal hastalıklarda (ileri T evresi için bir kriter) önemli ölçüde azalır. Perinöral yayılım, ağrı, felç veya uyuşukluk ile belirtildiği gibi, çok agresif bir tümör düşündürür, nodal metastaz ile bağlantılıdır ve perinöral invazyonu olmayan benzer bir lezyonla karşılaştırıldığında kötü bir prognoza sahiptir.
Evre I tümörler için 5 yıllık sağkalım oranları yüzde 90, evre II tümörler için yüzde 70 ila 80, evre III tümörler için yüzde 50 ila 75 ve yeterli tedavi ile bazı evre IV tümörler için yüzde 50'ye kadar çıkabilir. Birincil yere ve nedene bağlı olarak, hayatta kalma oranları önemli ölçüde değişir. Diğer tümörlerle karşılaştırıldığında, evre I laringeal karsinom yüksek bir sağkalım oranına sahiptir. Sigara veya alkolün neden olduğu orofaringeal kanserlerle karşılaştırıldığında, HPV ile ilişkili orofaringeal kanserler çok daha iyi bir prognoza sahiptir. HPV pozitif ve HPV negatif orofaringeal malignitelerin prognozu farklı olduğundan, tüm orofaringeal tümörler düzenli olarak HPV açısından taranmalıdır.
Baş ve Boyun Tümörü Önleme
Baş ve boyun tümörleri için risk altında olan kişiler, özellikle sigara içenler, sigarayı bırakma ve risklerini azaltma seçenekleri hakkında doktorlarıyla konuşmalıdır.
HPV ile ilişkili baş boyun tümörleri oral HPV enfeksiyonundan kaçınılarak azaltılabilir. Gıda ve İlaç İdaresi, HPV aşısı Gardasil 9'a, 10 ila 45 yaşları arasındaki kişilerde HPV suşları 16, 18 ve 58'in neden olduğu orofaringeal ve diğer baş ve boyun tümörlerinin önlenmesi için Haziran 2020'de hızlı onay verdi.
Baş ve boyun tümörleri için standartlaştırılmış veya rutin bir tarama testi olmamasına rağmen, diş hekimleri rutin bir kontrol sırasında ağız boşluğunda kanserin özelliklerini arayabilirler.
Son
Baş ve boyun tümörünün ağrı, şekil bozukluğu, işlev bozukluğu, duygusal acı ve ölümle bağlantılı olmasına rağmen, son gelişmeler sonuçlarda önemli iyileşmelere neden olmuştur. İmmün kontrol noktası inhibitörleri tekrarlayan veya ilerlemiş baş ve boyun tümörlerinin tedavisi için tanıtıldı ve bazı hastalar önemli bir iyileşme gördü. Minimal invaziv, organ koruyucu cerrahi prosedürler, radyasyondaki atılımlar ve küratif multimodal tedaviler gibi standart tedavideki gelişmeler, morbidite ve mortaliteyi azaltırken işlevi geliştirmiştir. İnsan papilloma virüsü (HPV) ile ilişkili orofaringeal kanserin artan farkındalığı ve tespitinin yanı sıra tütünle ilişkili baş ve boyun malignitelerindeki azalmalar, hastalığın anlaşılmasını, yönetimini ve etkilenenler için prognozu dönüştürmektedir.