Sağlıklı bir konut ortamı, mutluluğun, ara sıra ortaya çıkan birkaç anlaşmazlığın ve hatta belki de birkaç münakaşanın bir karışımıdır. Ebeveynlik tarzından işbölümüne kadar, bir çift arasındaki anlaşmazlıklar olağan bir ailenin parçasıdır. Ancak sağlıklı bir evin en önemli yönlerinden biri, çocuğun olumlu ve sıcak bir atmosferde büyüdüğü yerdir. Bir çocuk için evin tanımı, şehvetli güvenlik ve sevgi bolluğudur. Kullanışlı, canlı bir ev ortamı ancak anne babaların birbirleriyle iyi bir ilişkisi olduğunda gerçekleşebilir. Bunun yanı sıra, çocuğun tehlikesiz, emniyetli ve daha da önemlisi çocuğun gelişebileceği bir etraf bulması için ortamın pozitif olması gerekir. Ebeveyn argümanları bazen çocuğun akla yatkın düşünmesini zorlaştırabilir, ruh sağlığını bozabilir ve çocuğun tehlikesiz bölgesini bozabilir. Ebeveyn tartışmaları düzenli ışık halkası gelirse, çocuk evinin güvende olduğunu hissetmez çünkü sürekli olarak ‘bir sonraki kavgada ne olur?’ sorusunu kendine sorar. Çocuk, anne-baba arasındaki tartışmalarda kendini suçlu ya da sorumlu bulur ve anne-babadan uzaklaşır. İşte, jurnal ebeveyn tartışmaları aralarında kalan bir çocuğun yaşayacaklarından bazıları; Bir çocuk anne-babasının ara sıra tartıştığını gördüğünde, çocuk kendini suçlu, korkmuş, savunmasız ve güvensiz hisseder. Çocuk duruma nasıl tepki vereceğini anlamaz ve çoğunlukla suçu kendi üstüne alır. Bu, çocuğu yetişkinlikte düşük özsaygılı bir kişi yapar. Anne babalarının mutsuz olduğunu düşündükleri için çocuğun özgüvenini etkiliyor. Ve bazen çocuklar kendilerini suçlarlar. Şayet de ebeveynlerinin mutsuz olduğu bir şey yaptıklarını düşünüyorlar. Çocuk birkaç defa, günlük ebeveyn tartışmaları durumlarıyla aleyhinde karşıya kaldığında evhamlı, depresif ve biçare hissedebilir. Bu, onların yemek yemek yemelerini engellemeye veya fazla yemeye yönelmelerine yol açabilir. Hatta şehvetli sıkıntıyı, kaygıyı, baş ağrısını, mide sorunlarını ve geceleri uyku problemlerini tetikler. Bu, sonunda bağışıklık sistemini zayıflatabilir. Çocuğun ilişki algısını ve dünyanın çocuklarla olan ilişkinizi etkiler. Çocuk anne ve babasını taklit eder. Anne-babanın kesintisiz tartışma ettiğini, tartıştığını ve hatta aile içi zor gördüğünü görebilen çocuk da aynı şeyi öğrenebilir. Ya gelecekteki bir partnerle benzer şeyi yapacak veya incinmenin bir sonucu olarak insanları uzaklaştıracaktır. Evde sürekli bir savaş bölgesi çocuğun zihinsel sağlığını etkiler ve çocuğun mektep performansını etkiler. Çocuğun zihni geçmişe dönüşlerle meşguldür ve çatışmayı çözmenin yollarını düşünmeye devam edebilir. Bu, okuldaki çalışmalara konsantre olmalarını zorlaştırıyor. Çocuk bu süreçte daha sık hastalanabilir ya da evdeki stres çalışmayı zorlaştırabilir. bu nedenle, çocuk çoğunlukla okul olarak ortalamanın altında olma eğilimindedir. Çocuklar genel olarak agresif davranırlar ve hiddet nöbetlerini anne babalarına ya da başkalarına geri verirler. Daha büyük çocuklar evden kaçmanın veya madde bağımlılığına düşmenin yolunu düşünürler. Hatta biraz daha evden uzaktan durmak ya da okulda kalmak için bahaneler bulurlar. Çocuk, okuldan kaçma, başkalarının haklarını hiçe sayma, yalan söyleme, hırsızlık yapma, kopya çekme, nikotin/içki bağımlılığı, kumar, aşırı sosyal ağ/video oyunları, arkadaşlarla aşırı ilişki vb. gibi anti-sosyal ve suça yönelik davranışlar geliştirebilir.