Hubert Robert, 1733 yılında Fransa’da doğdu. 1808’de memleketinde ölene dek onlarca peyzaj çalışması yapan ressam, çevresi tarafından “Harabelerin ressamı Robert” olarak çağrılıyordu. Bunun sebebi, çok eski yapıları modern bakışlarla bütünleştirerek resmetmesiydi. Bu bütünleştirmeyi öyle ustalıkla halletmiş ki yapının eskiliğini ya da figürlerin modernliğini ancak detaycıysanız keşfedebilirsiniz. Hubert Robert‘in 42 yaşındayken resmettiği “The Ponte Salario“dan (“The Old Bridge“) söz edeceğim.
Önce yapı hakkında bilgi vereyim. Ponte Salario, bir Orta Çağ Roma yapısıdır. İlk taşının 1. Yüzyıl‘da konulduğu düşünülse de ana iskeletin kalıntıları, tarihçileri 535 yılına getirmiş. 565 yılında yeniden inşa edildiği bilinen köprünün sol tarafta gördüğünüz kulesi 8. Yüzyıl‘da eklenmiş. Ressamımız, bu köprüyü Roma’da eğitim görürken, 1775’te; yani kapandığı yıl olan 1867’den 1 asır önce resmetmiş.
Yüzlerce yıl ayakta kalan köprü, yaşına rağmen oldukça heybetli bir şekilde ayakta duruyor. Köprünün yönüne göre ressam, sağ tarafından, kemerin bitiş yerine doğru uzak ve aşağı bir noktadan poz almış. Kemerin iç kısmında suda çamaşır yıkayan kadın figürleri, karşı tarafında kuleye doğru akan bir adam ve gerisinde oturan bir kadın figürü görüyoruz. Kemerin altına sarı tonlarında ışık vuruyor. Daha ileride, içinde insanlar olan bir kayık, kıyıda bol ağaç var. Çok daha ilerisi sisli ve dağlık alan. Bu detaylar, peyzaja derinlik katıyor.
Köprünün en sağındaki merdivenlerden yukarı çıkılıyor. Ancak bu oldukça tehlikeli görünüyor. Zira köprü, tüm ihtişamına rağmen zamana yenik düşmüş. Zayıflayıp yer yer kırılan köprünün korkulukların ardından bize doğru bakan bir inek ve bakıcısı göze çarpıyor.
Daha ileride, elini aşağı doğru sarkıtmış mavi kıyafetli bir erkek, hemen yanında kırmızı kıyafetli ve gri şapkalı bir erkek figürü var. Bu figür, kıyafetleri itibariyle sanki Antik dönemden gelmiş gibi bir hava uyandırıyor. Yanında tutmaya çalıştığı bir kadın figürü, kulenin alt kısmına girmek istiyor.
Kule merdivenlerinin en başında arka yan tarafından gördüğümüz bir kadın figürü göze çarpıyor. Eliyle uzaktaki bir noktayı işaret eden figür, gördüğü bir şeye dikkat kesilmiş. Kulenin üst katına çıktığımızdaysa bir kadın görüyoruz. Giriş kapısındaki korkuluğun üzerine tünemiş beyaz kedisini çağıran bu kadının durduğu balkon, yıkılmaya yüz tutmuş.
Bir tarihi eser olmasına rağmen çamaşır yıkayan, gezen, hayvan otlatan insanlar tarafından serbestçe kullanılan Ponte Salario‘yu resmeden Hubert, merdiven başındaki girişe ve alt girişe koyduğu amblemlerle eserin 1. Yüzyıl’dan kalan tarihi havasını başarıyla aktarmış. 91.3 x 121 cm‘lik kanvas üzerine yağlıboyayla resmedilen resim, Samuel H. Kress‘in özel koleksiyonunda saklanıyor.