Ebeveynlik, bir çocuğa başının üstünde bir çatı ve midesinde yiyecek sağlamaktan daha fazlasını gerektirdiğinden, dünyadaki fiziksel ve duygusal olarak en zorlu işlerden biridir. Cesur, bağımsız, kibar, çalışkan ve şefkatli bir çocuk yetiştirmeye çalışıyorsunuz, ancak konu ebeveynlik olduğunda doğru olan birçok şey olsa da, yarardan çok zarar verebilecek bazı şeyler de var.
Çocuğunuz için en iyisini istemek ile bilmeden onu yoldan çıkarmak arasında ince bir çizgi vardır. Ebeveynler genellikle çocuklarına verdikleri zihinsel zararın farkında değildirler ve gerçekte çocuklarının zihinlerine zarar verdikleri halde “her şeyin en iyisi olduğunu” ilan etmeleri yaygındır.
Psikolog ve ‘Anannke Vakfı’ Başkanı Dr. Malini Saba, bir röportajda Hindustan Timesçocuğunuzun zihinsel sağlığına katkıda bulunmanın beş yolunu ve bunu nasıl önleyebileceğinizi özetledi:
1. Çocuğunuz ve diğerleri arasında paralellikler kurmak – Diğer çocuklarla kıyaslama, duygusal olarak en çok zarar veren kötü ebeveynlik davranışlarından biridir. Aşağılık kompleksleri, asla yeterince iyi olamayacaklarına dair güçlü bir inanç, düşük özgüven, düşük benlik saygısı ve kendini sevme eksikliği de dahil olmak üzere çocuklarda pek çok zihinsel bozukluğun altında yatan neden budur. Ebeveynler sıklıkla çocuklarının kariyer seçimlerini, medeni durumlarını, dini inançlarını, sınav puanlarını vb. karşılaştırır. Ebeveynler, her çocuğun zihninin ve bedeninin benzersiz olduğunu ve çocuğunuzu başkalarıyla karşılaştırmanın yalnızca psikolojik ve duygusal sıkıntıya neden olacağını anlamalıdır.
2. Çocuğunuzun duygusal ihtiyaçlarını görmezden gelmek – Çocuğunuzun duygusal ihtiyaçlarını görmezden gelmek, bir ebeveynin kasıtlı olarak bir takım kişilik kusurları geliştirdiği ve daha sonra çocuklarına zihinsel ve duygusal olarak zarar verdiği anlaşılan bir terk etme biçimidir. Terk ve cehalet her zaman fiziksel yokluğu içermez; bir çocuk küçük jestler sonucunda istenmeyen ve ihmal edilmiş hissedebilir. Bir çocuk incindiğinde, küçük de olsa, ebeveynlerin teselli etmesi, teselli etmesi, kendilerini iyi hissetmiyorsa ona sarılmaları, küçük zaferlerini kutlamaları, onlar için ayağa kalkmaları ve en önemlisi onların yanında olmaları çok önemlidir. Çocuklar size ihtiyaçları olduğunda. Çocuğunuzun duygusal ihtiyaçlarını karşılamazsanız, uzun vadede onlar için daha iyi olabilecek veya olmayabilecek başka kaynaklardan yardım isteyeceklerdir.
3. Suçluluğu lehinize kullanmak – Pişmanlık veya utanç duygularını uyandırma girişiminde bulunan ebeveynler, farkında olmadan çocuklarını onlar için bir şeyler yapması için bir suçluluk yolculuğuna gönderebilirler. Suçluluk uyandırmak için ara sıra duygusal şantaj yaparlar. “Sen dışarı çık keyfine bak, beni merak etme” gibi ifadeler onları “ev işlerine yardım etmemekle”, “ebeveynlerin neye ihtiyacı olabileceğini düşünmemekle” ya da “Ben çocuğuma bakmamla” suçluyor. sağlık çünkü ihtiyaçlarınızı karşılamakla çok meşgulüm.” Yüzeyde düşünceli görünebilirler, ancak eylemleri suçluluk uyandırmak için tasarlanmıştır. Bir ebeveyn çocuklarına suçluluk aşıladığında, özgüven kaybı, her şeyi doğru yapabileceklerine inanmakta güçlük, kendinden şüphe duyma ve düşük özgüven gelişimi gibi sonuçlar feci ve uzun süreli olabilir. Bu durumla başa çıkmanın daha iyi bir yolu, ebeveynin sağlıklı bir diyalog kurması ve çocuğunu suçlamadan veya suçlamadan arzularını veya beklentilerini açıklaması olacaktır.
4. Mükemmellik beklemek – Çocuklara yıldızlara nişan almaları öğretilmelidir, ancak bu bir zorunluluktan ziyade bir seçenek olmalıdır. Bir çocuk, mükemmeliyetçi olmak ve her şeyde mükemmel olmak için sürekli olarak daha fazlasını elde etmek için çaba göstermeli ve çok çalışmalıdır. Bu kısır döngü, çocuğu derin bir memnuniyetsizlik ve başarısızlık duygusuyla bırakarak asla sona ermez. Sonuç olarak, üzüntü, stres ve kaygı gibi zihinsel sağlık sorunları ortaya çıkar. Bir ebeveyn olarak, çocuğunuzun her zaman kusursuz olmayacağını, her zaman en yüksek notları almayacağını, ödüller kazanmayacağını ve her çabada başarılı olamayacağını kabul etmelisiniz.
5. Aşırı korumacılık – Çocuğunuzu güvenli bir balonun içinde tutmak kaygıyı azaltır, ancak onu tehlikeden korumak gelişimlerini engeller. Kendinizi bir vasi yerine bir rehber olarak görün. Bırakması zor olsa bile, çocuklarınızın hayatı deneyimlemesine izin verin. Onlara hayatın onlara sunduğu her şeyle başa çıkma yeteneklerine güvenme fırsatı vereceksiniz.
Ergoterapi, Duyusal Entegrasyon ve Konuşma Netliği uzmanı ve Feeding Clinic kurucusu Dr. Malvika Samnani, kaçınılması gereken beş ebeveynlik hatasını tartıştı:
1. Çocukların her zaman her konuda hemfikir olacağını varsaymak – Bazı çocuklar, farklı düşünce veya görüşleri ifade etmelerine izin vermeyen ve onları inatçı, asi, cahil veya daha kötü olarak etiketleyebilecek ebeveynler tarafından yetiştirilir. Tipik olarak, bu ebeveynler çocuklarının sorularına müsamaha göstermezler, çünkü basit bir sorgulama bile çocuğun, ebeveynin inanması gerektiğine inandığına inanmadığını ima eder. Dinsel açıdan zehirli olan ebeveynler çocuklarına “sahip olunmuş” diyebilirler. Diğer işlevsiz ebeveynler, çocuklarını “çılgın” olarak etiketlemeye devam edebilir. Bu kötü ebeveynliktir çünkü çocuğun kendi kendine düşünmesini engeller. Çocuklar olumsuz bir benlik imajına sahip olduklarında, daha fazla şeyleri şişede tutmaları ve gelecekte hiçbir şey söylememeleri, çocukluklarını gerginleştirmeleri daha olasıdır.
2. Konfor önce gelir – Başarısızlık gibi, çocukların da zihinsel güçlerini geliştirebilmeleri için “rahatsız edici” durumlar yaşamaları gerekir. Yeni şeyler denemek kuşkusuz çocukları tedirgin edecek, ancak öğrenmenin ilk adımı, onların zevk aldıkları yeni bir yemek keşfetmelerine, yeni arkadaşlar edinmelerine, yeni bir sporda başarılı olmalarına vb. yol açabilir. Onları nazikçe itin ve onları destekleyeceğinizden emin olun.
3. Gerçekleşmemiş hayalleri gerçekleştirmeyi istemek – Çocuğunuz sizden daha fazla fırsata ve daha iyi olanaklara sahip olabilir, ancak bu, sizin yapamadığınızı yapmaya zorlamanız gerektiği anlamına gelmez. Her çocuk benzersizdir ve sizin gibi çocuğunuzun da farklı tercihleri olabilir. Sonuç olarak, çocukları sevdiğiniz şeyleri sevmeleri için yetiştirmek, onları kendi çıkarlarının peşinden gitme fırsatından mahrum eder. Bu, zihinsel sağlıkları üzerinde önemli bir etkiye sahip olabilir.
4. Kendine bakmamak – Bir ebeveyn yaşlandıkça, iyi beslenme, düzenli egzersiz yapma ve dinlenmeye zaman ayırma gibi iyi alışkanlıkları sürdürmek daha kolay hale gelir. Sonuç olarak, çocuklarınız için öz bakım davranışlarını modellemek çok önemlidir. Çocuklarınız için olumlu başa çıkma stratejileri modellemek de çok önemlidir. Çocuğunuza “İşte uzun bir gün geçirdim ve bir fincan çay ve iyi bir kitapla rahatlayacağım” demeyi düşünün.
5. Çocukları toplumsal olarak oluşturulmuş kural ve standartlara uymaya zorlamak – Birçok çocuğun kendilerini ifade etme yolları vardır ve bazıları toplum tarafından ‘farklı’ olarak kabul edilir. Artık “farklı”, “yanlış” anlamına gelmez, ancak toplumun oluşturduğu kural ve normlara göre kabul edilebilir değildir. Örneğin, bir erkek, geleneksel olarak bir kızın ilgi alanı ve hobisi olan yemek yapmayı öğrenmek isterse, bunun için seçilebilir ve bu ideal değildir. Sonuç olarak, ebeveynler olarak çocuğunuzu asla kişiliğini sınırlamaya zorlamamalı, aksine onu geliştirmesine yardımcı olmalısınız.
Çoğu ebeveyn, genellikle zararsız olarak yanlış yorumlanan, yukarıda bahsedilen ebeveynlik hatalarını yapar. Ebeveynler ve toplum, kötü ve iyi ebeveynlik alışkanlıklarını ayırt etmek için çocukların ruh sağlığı konusunda yeterince eğitimli olmayabilir.
Kaynak : https://articleify.com/parenting-mistakes/