O sırada var olan yakıt lojistiği unsurları mükemmel değildi. Benzinin ve diğer yakıt türlerinin tanker, demiryolu ve kara sarnıçları tarafından taşınacağı varsayılmıştır. Ek olarak, taşıma sırasında yaklaşık 200 litre ve daha küçük hacimli küçük kutular içeren metal variller kullanılmıştır. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri ve Birleşik Krallık'ta, “son kullanıcıyı” tedarik etmek için zayıf olarak bilinen bir 4 galon teneke kutu (sadece 151'in üzerinde) kullanıldı. Bu kutuların birkaç kaynağı, uygun olmayan bir taşıma kolu ve özel bir anahtar kullanmak için tasarlanmış bir kapağı vardı.
Alman teneke kutusunun genel görünümü. Fotoğraf Carryology.com
Bir dizi karakteristik özellik, "Flimsi" nin normal kullanımını engelledi ve bu da çeşitli ekipmanların kullanılabilirliğini etkiledi. Dahası, Kuzey Afrika'daki düşmanlıkların patlamasından kısa bir süre sonra, mevcut tankların yeni olumsuz özellikleri ortaya çıktı. Sıcak iklim nedeniyle, teknolojideki ve üretimdeki kusurlar, ön hatlara giderken, tam anlamıyla sızdı ve yakıtın% 40'ine buharlaştırıldı.
Muhtemelen, Alman ordusu, bu sınıfın yeni bir ürününü almak istediklerinden, mevcut tenekelerin kullanılmaya devam etmesini tehdit eden şeyin ne olduğunu anlamıştı. Kasım ayında, 1936, Wehrmacht komuta girişimi üzerine, başta yakıt olmak üzere çeşitli sıvıları depolamak ve taşımak için yeni bir kap geliştirmek için bir yarışmaya başladı. Ordu, 201 kapasitesine sahip metal bir teneke kutu yaratma talebinde bulundu. Maksimum tasarım kolaylığı ve düşük üretim maliyeti sağlamak gerekiyordu. Ek olarak, yeni kutu, kullanımını kolaylaştıran bir takım özel özelliklere sahip olmalıdır.
Bir İngiliz tanker zırhlı aracını bir Flimsie bidonu ile dolduruyor. Benzer bir üründen yapılmış huni.
Almanya'nın silahlandırılması yarışmasının başlamasından birkaç ay önce, yeni bir metal 20 litre bidonunun benimsendiğine dikkat edilmelidir. Üçgen bir şekle sahipti ve üretimi oldukça kolaydı. Bununla birlikte, tasarımında güvenilirliği etkileyen çok sayıda kaynak vardı ve karakteristik şekli çok sayıda kutunun depolanmasına engel oldu ve bir miktar yer kaybına neden oldu.
Diğerleri arasında Schwelm'den Müller'li mühendisler yarışmaya katıldılar. Vincenz Grünfogel başkanlığındaki bir grup tasarımcı, ona tüm gereksinimleri karşılayan bir teneke kutu sürümü teklif etti. Çok karmaşık olmayan pek çok fikir nedeniyle, “Muller” firmasının tasarımcıları bir takım olumlu özellikleri olan bir teneke kutu yapmayı başardılar.
Otuzlu yaşların Alman kutuları.
20 1 kapasiteli Gryunfogel konstrüksiyon bidonu sadece 4 kg ağırlığında. Teneke kutunun tüm parçaları, kauçuk conta hariç, damgalanarak imal edilebilir. Onları bağlamak için kaynak kullanılmıştır. Ürünlerin şekli, onları en verimli alan kullanımıyla istiflemeyi mümkün kılmış ve kullanılan tutamaklar hem boş hem de dolu bidonları taşımayı kolaylaştırmıştır. Sonunda, boyun, ayrı bir anahtar gerektirmeyen bir kapakla donatıldı.
Yeni Alman teneke kutusunun ana unsurları, karmaşık şeklin iki damgalı yan kısmıydı. Bu parçaların yüzeyinde X şeklinde kaburgalar vardı. Ayrıca, yapının sertliği, yan parçaların kenarlarının belirli şekilleri, içbükey iç içe geçmesiyle sağlanmıştır. İkinci özellik, ana kaynağı, kutunun dış duvarları tarafından sınırlanan hacim içinde boğmasına da izin verdi. Kutu tutacağının üst yüzeyine üç saplı damgalı bir kısım kaynaklanmıştır. Muhafazanın sol yarısının önünde, boynu yerleştirmek için bir delik bulunmaktaydı.
Teneke kutunun boynu yanlardan karakteristik bir şekle sahipti. Dış yüzeyinde kilit dirsekleri ve U şeklinde bir kapak desteği vardı. Sonuncusu menteşeli bir şekilde bağlandı, bir lastik conta ile takıldı ve bir sallanan kilit yardımıyla sabitlendi. Kapak tasarımı ve mekanizmaları, çeklerin montajı için deliklerle donatıldı. Halkalı bir metal çubuk şeklinde bir kontrol, keyfi açılmasını önlemek için kapak kilidinin bloke edilmesini mümkün kılmıştır. Boynun içinde özel bir sifon borusunun uçlarından biri çıktı. İkincisi, kutunun doldurulması ve boşaltılmasını kolaylaştırmak için tasarlandı.
Boyun ve mantar Fotoğraf Carryology.com
20 kapasitesine sahip Muller firmasının teneke kutusunun mümkün olan en küçük boyutları vardı. Yüksekliği 47 cm idi ve yatay bölüm 34,5 x 16,5 cm olarak ölçüldü Kullanılan malzemeye ve üreticinin teknolojik özelliklerine bağlı olarak, belirli bir ürünün boyutları değişebilir. Bununla birlikte, tasarımın basitliği, yüksek kaliteli malzeme sıkıntısı koşullarında bile yüksek dereceli kutular üretmeyi mümkün kılmıştır.
Sadeliği rağmen, yeni bidonun mevcut tanklara ve diğer yarışmacılara göre birçok avantajı vardı. Aşağıdaki olumlu özelliklere özellikle dikkat çekildi. Paralel boruya yazılan ürünün karakteristik şekli, boş ve dolu bidonların mevcut alanın en verimli kullanımıyla saklanmasını mümkün kılmıştır. Yuvarlatılmış köşeler, teneke kutuya ve çevresindeki nesnelere zarar gelme olasılığını azaltmıştır. Minimum ilmek sayısı sızıntı olasılığını azaltmıştır. Üç tutamak taşıma kolaylığı sağladı: bir kişi, merkezi tutamakla iki tane tutamak tutabilir - yan olanlar için. Ek olarak, bir elinde büyük kolaylık ile iki boş kutu taşınabilir. Kutunun üst arka kısmında, mutlaka hava kalmıştır, bu da sıcaklık etkisi altında akışkan hacmindeki değişiklikleri telafi etmeyi mümkün kılmıştır.
Yarışmaya sunulan kapların hiçbiri V. Grünfogel ekibinin gelişimi ile karşılaştırılamaz. Zaten 1937’te bir seriye yeni bir ürün tanıtıldı ve kısa süre sonra Wehrmachtskanister (“Wehrmacht Canister”) adı altında tanındı. Seri kutular çeşitli işaretler aldı. Yan yüzeylerinde, başta hacim (20L) olmak üzere farklı yazıtlar çalındı. Ayrıca, şirket damgalanmasını ve farklı bir etiket koymasını sağlayabilir. Karışıklığı önlemek için - örneğin, bir su tankına benzini dökmemesi için - kutular farklı renklerde boyanabilir.
Farklı sıvılar için bidonlarda renk farklı olabilir. Fotoğraf Carryology.com
Üretime başladıktan ve yeni teneke kullanmaya başladıktan kısa bir süre sonra, birlikler onları gerçek operasyonda kontrol edebildiler. Anschluss ve Çekoslovakya'nın bölünmesi, aynı zamanda tam zamanında yakıt ve yağlama maddesi tedarik eden askerler sayesinde gerçekleşti.
Gelecekte, yeni bidonun olumlu nitelikleri, Polonya ve II. Dünya Savaşı sırasındaki diğer Wehrmacht operasyonlarına yapılan saldırı sırasında doğrulandı. Belli bir zamana kadar Alman ordusunun basit ama başarılı bir tasarıma sahip yeni bir teneke kutu varlığını açıklamak için acele etmediği dikkat çekicidir. Sadece 1939'te, bu tür ürünler Alman depolarından birinden kayboldu ve Amerikalılara gitti. Bununla ilişkili tarih beceriklilik, kovalamaca ve beklenmedik casusluk hakkında.
İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasından birkaç ay önce, Amerikalı mühendis Paul Pleis, Berlin-Calcutta motor toplantısı için bir araba yaptı. Yolda bir Alman meslektaşı eşliğinde olacaktı. Zaten Berlin'de, başlamadan kısa bir süre önce, gezginler öngörülemeyen durumlarda su temini için herhangi bir kapları olmadığını fark ettiler. Alman mühendis, faydalandığı Tempelhof havaalanındaki depolardan birine erişebildi. Mitinge katılanlar, sonuç olarak Hindistan'a ulaşmalarına izin veren depodan üç kutudan "ödünç aldılar".
Havalimanında bulunan çok sayıda jerrycan olmasına rağmen, kayıp fark edildi. Birkaç Alman askerinin kaçıranları bulmak için Hindistan'a gitmeye zorlandığı bir skandal patlak verdi. Bu zamana kadar, Pleisse ve diğer gezginleri bir düzine ülkeye gittiler ve bitiş çizgisine yaklaşıyorlardı. Bazı raporlara göre, Alman mühendis Amerikalı meslektaşına, çalınan bidonların ana özellikleri ve yeni gizli projenin diğer yönlerini anlatmayı başardı.
Wehrmachtskanister ve diğer benzeri konteynerler
Alman mühendisin ileriki kaderi, adı gibi, kesin olarak bilinmemektedir. Bununla birlikte, P. Pleiss'in başka hareketleri bilinmektedir. Kalküta'ya ulaştığında, aracı depoya koydu ve Philadelphia'ya gitti. Orduyla orduyla bağlantı kurmayı, yeni Alman tasarımı hakkında konuşmayı ve gerekirse hazır bir örnek vermeyi planlıyordu. Ancak, Amerika Birleşik Devletleri'ne olan yolculuk işe yaramazdı: Plaiss basitçe görmezden gelindi. Amerikan komutanlığı, askerlerin birkaç yıl içinde ne gibi sorunlarla karşılaşacağını bile tahmin edemedi ve bu nedenle orijinal kutuya ilgi göstermedi.
Bundan sonra P.Place arabası ve bidonları için geri döndü, ardından onları New York'a sürdü. 1940 yazında, Alman Wehrmachtskanister ABD Ordusunun komutasına tanıtıldı, ancak bu sefer gezi sonuç vermedi. Komut, mevcut 10 galon (37,8 L) tanklarını kullanmaya devam etmeye karar verdi.
Ancak, Alman tasarım teneke kutu arr. Yılın 1936'i hala kullanıldı. Pleis mitinginin tamamlanmasından birkaç yıl sonra, Amerikalı mühendisler mevcut örnekleri inceledi ve tasarımlarını yeniden inceledi. En dikkate değer değişiklikler, ana gövde kaynağının haddelenmiş eklem lehine terk edilmesiydi. Ayrıca, orijinal Alman boynu ve kapağı yerine, geniş çaplı bir diş başlığı kullanıldı. Bu tür kutular bir süredir üretildi, ancak daha sonra, tespit edilen eksiklikleri gideren Amerikan şirketleri, Alman tasarımının daha doğru kopyalarının yapımında ustalaşmaya zorlandı.
Kutunun Amerikan versiyonu, erken versiyon.
ABD'ye gelmelerinden kısa bir süre sonra Wehrmachtskanister bidonları, Almanların argo teriminden türetilen Jerry-can ismini aldı. Bu isim hala orijinal Grünfogel ürününe ve buna dayalı gelişmelere atıfta bulunmak için kullanılır. Ancak, "Jerry-ken" adı yalnızca İngilizce konuşulan ülkelerde kullanılır. Örneğin, Sovyet sonrası alanda, bu tür kaplar, kökenleri belirtilmeden basitçe kutu olarak adlandırılır.
1940’te İngiltere askeri personeli Jerry-can’ın varlığını öğrendi. Kısa süre sonra, bu tür birkaç kutu, çalıştıkları ve kopyalamaya çalıştıkları İngiliz şirketlerine düştü. Bu kupaların tam kökeni bilinmiyor. Bazı verilere göre, onları Dunkirk'ten çıkarmayı başardılar, diğerlerine göre, İngilizler P. Pleis'in motor toplantısı sırasında kullandığı teneke kutulardan birini aldı.
İngiliz ordusu, Amerikalı meslektaşlarından çok uzaktaydı. Yakalanan kutuları kopyalayıp seri üretime başlamak için olabildiğince çabuk denediler. 1943’in başlangıcında, Kuzey Afrika’da savaşan İngiliz birliklerinin toplam hacmi 2 milyon teneke kutu ile ilk birkaç partiyi aldıkları bilinmektedir. Bu, çok güvenilir olmayan mevcut Flimsis'in kullanımını büyük ölçüde azaltmayı mümkün kıldı. Bundan yaklaşık bir yıl sonra, Orta Doğu ülkelerindeki işletmelerde Jerry-Can üretimi başlatıldı.
Zaten yılın Kasım ayının 1944'inde, ikinci cephenin açılmasından sadece birkaç ay sonra, yeni kutuların yararları en tepede tanındı. ABD Başkanı F.D. Roosevelt, yeni teneke kutular olmadan, Müttefik kuvvetlerin Avrupa'da savaşamayacağını ve 1940 yılında Almanya'dan daha hızlı ilerleyemeyeceğini söyledi. "Jerry Kens" üretimi en aktif şekilde yapılmıştır. Çeşitli tahminlere göre, Mayıs ayının başlarında 1945’in Avrupa’sında 20-21’e kadar milyonlarca kutu vardı. Bu zamana kadar, bu "yakalanan" tanklar, savaşan tüm ordularda aktif olarak kullanıldı.
Sovyetler Birliği'nde, Alman tarzı teneke kutular, borç verme malzemelerinin başlamasından bir süre sonra ortaya çıktı. Yabancı ekipman ve hammaddelerle birlikte ülkemiz yakıt tankları dahil olmak üzere çeşitli yardımcı ürünler aldı. İlk başta, ABD ve İngiltere SSCB'ye eski çürük teneke kutular gönderdi, ancak daha sonra daha modern ürün tedariki başladı. Aynı zamanda, tedarik edilen belirli kutu türleri menşei ülkeye göre değişmiştir. Örneğin, Amerikan işletmeleri bükülmüş boyunlu bidonlar üretirken, İngilizler temel Alman tasarımının daha doğru kopyalarını çıkardılar. Savaşın sonunda, hem Amerika Birleşik Devletleri hem de Büyük Britanya, Amerikan üretiminin yeniden yapılandırılmasıyla ilişkili olan neredeyse aynı ürünleri tedarik etti.
Belirli bir zamana kadar, Kızıl Ordu'da ve SSCB'nin ulusal ekonomisinde yalnızca ithal edilmiş 20-litre kutular kullanıldı. Ancak, zaman içinde Sovyet girişimleri başarılı bir Alman gelişimini de kopyaladı. Bazı kaynaklara göre, bu savaş sırasında, diğer kaynaklara göre, bittikten kısa bir süre sonra gerçekleşti.
İkinci Dünya Savaşı sırasında, Müller teneke kutular, sıvıların taşınması için diğer konteynerlere göre avantajlarını açıkça gösterdi. Wehrmachtskanister ürünü ve çeşitli modifikasyonları, çeşitli amaçlara uygun basit ve güvenilir bir araç olduğunu kanıtlamıştır. Bu nedenle, savaşın sonunda, teneke kutu üretimi bitmedi. Sadece askeri değil, aynı zamanda çeşitli sivil yapılar ve otomobil tutkunları da bu tür tanklara olan ilgilerini gösterdi. Büyük bir zevkle otomotiv ve diğer teçhizatın tüm operatörleri, daha pratik Jerry-can'a geçiş yaparak eski rahatsız edici jerryca'ları terk etti.
20-litre teneke kutu üretimi halen devam etmektedir. Malzemeler ve teknolojiler geliştikçe, yapıları giderek değişiyor. Ayrıca, birkaç on yıl önce, çeşitli sıvıları taşımak için plastik kaplar ortaya çıktı. Bununla birlikte, eski Alman gelişimi ve iyileştirilmiş versiyonları hala sınıflarının ana temsilcilerinden biri olmaya devam etmektedir. Tüm sürücüler ve diğer alanların temsilcileri eskileri terk etmek için acele etmiyorlar, ancak eski kutularını değil. Dolayısıyla, barbarca ve inanılmaz derecede acımasız Hitler rejiminin icatlarından biri, insanlığın yararına olabilir.
Sitelerin malzemelerinde:
http://jerrycan.com/
http://carryology.com/
http://protocoll.net/
http://overlandexpo.squarespace.com/