Bir kimse, Sovyet iktidarı açısından, menşei ve geçmişi açısından, şüpheli bir şekilde, bu adamın ateşe üç savaşta hayatta kalmayı ve çemberinin insanlarını neredeyse silecek baskılardan kaçınmayı ve kadroların onurunu ve saygınlığını feda etmemeyi merak edebilir. memur.
Michman Sergeev MM, 1914
Filo Teğmen Sergeev'in havacılığındaki varışın biraz rastgele olduğu düşünülebilir. Listedeki on üçüncüyi bitiren yılın Deniz Kuvvetleri 1913'inin mezunu, daha fazla hizmet için Karadeniz Filosunu seçti. Yaklaşan bir atama ile ilgili genç yetenekli bir memurun iddialı rüyalar ve onu hayal kırıklığına uğratmanın derinliği hayal edilebilir. Savaş gemisi yerine, Sevastopol Körfezi'ne girişini koruyan markalı bir geminin rolünü üstlendiği 1889'te başlatılan Birinci Dünya Savaşı'nın başında umutsuzca eski olan savaş gemisi Sinop tarafından başlatılan bir bataryanın komutanı olduğu ortaya çıktı. Yardımcı subay Sergeev'in kariyerinin bu kadar umutsuz bir başlangıcına mecbur olması mümkün. Çar Alexei Mihayloviç'in zamanından beri, Sergeev ailesinin atası Peder Michael, Trinity-Sergius Lavra'ya itaat ettiğinde, soyundan gelenlerin birkaç nesili rahipti. Yani kahramanımızın babası, Vyatka eyaletinin Sretensky köyündeki kilisenin başındaki basit bir kırsal baba idi.
Ve Karadeniz Filosunda, kural olarak, tüm deniz hanedanları çok yıllık akrabalık ve dostluk bağları ile birbirine bağlandı. Bunlar arasında özellikle Rusyalı Belçikalılardan Sinop - Baron Peter İvanoviç Patton-Fanton-de-Verrion'un komutanı, Rus filosunun 1915 yılında arkaya amiral olan Rus-Japon savaşının katılımcısı olan denizci onurlandırdı.
Geçmişte "Sinop" geçti, denize gitti ve zamlardan dönen, askerlik görevlisi Sergeev'in dostları olan gemilerdi. Bazılarının kendilerini savaşlarda ayırt etmeleri, hizmetlerini ilerletmeleri, rütbeleri hak etmeleri ve itfaiye günlerinde rutin görevler ve bir topçu memurunun görevleriyle dolu zamanları vardı.
Savaş gemisi "Sinop"
Savaşın başlangıcından beri filosunun havacılık birimlerinin oluşumu hızlandı. Karadeniz filosunun bir parçası olarak iki hidrokraker ortaya çıktı: "İmparator Nicholas I" ve "Alexander I"; ve daha sonra bir tane daha - "Romanya". 6 - 8 uçaklarını taşıyabilirlerdi. Düşmanlıklar sırasında, havacıların filonun çıkarları için birçok önemli görevi üstlenebilecekleri anlaşıldı.
Deniz havacılığını kullanma konusundaki ilk deneyim Mart'ta 24'te, “Nikolai I” hidro-kruvazörünü içeren Karadeniz filosunun Rumelya kıyılarına yürüdüğü 1915'te gerçekleşti. Bir hava fırlatma aracının güvertesinden yükselen uçaklar düşman pozisyonlarını bombaladı. Mayıs 3’te Rus deniz uçağı, Osmanlı İmparatorluğu’nun başkenti İstanbul’a baskın düzenledi.
Sadece birkaç yıl önce, 1910'un sonbaharında, Deniz Piyade Birliği'nden mezun olan Mikhail Sergeyev, Kara Nehir yakınlarındaki Komutan havaalanı alanında düzenlenen Rus hava festivaline katılma şansı yakaladı. O gün pilotlar Ulyanin, Rudnev ve Gorshkov, çift kanatlı ve Farmans ve ayrıca Blerios'ta Matsievich, Ermakov ve Utochkin üzerine beceri gösterdiler. Ve burada, Karadeniz Filosunda Sergeyev ilk önce bir yolcu olarak, Belbek karakolu havacılık ekibinin komutanı Kaptan Karaçayev'in yönettiği Moran-F tipi bir eğitim çift uçaklı uçağında uçtu.
Mihayloviç Mihayloviç bir deniz pilotu olma kararını verdi ve komuta ona araştırması için göndermesini isteyen bir rapor verdi. Genç memurun talebi yerine getirildi ve 1916'in başında, Varis Memuru Sergeev, Petrograd'daki Gutuev Adası'nda bulunan ve M-2 deniz uçağı uçurmayı öğrettikleri deniz pilotları okuluna alındı. Aralık 1916'te mezun olduktan sonra, bu zamana kadar teğmen olan Mikhail Mihayloviç, bir deniz pilotu olarak Karadeniz Filosuna geri döndü.
1917'un başlangıcında, Karadeniz Filosu deniz havacılık kuvvetleri, 110 uçağına yükselmişti. Karadeniz'in bir hava bölümü kuruldu: 1 tugayı dört gemi ayrılmasından (sonra altı) oluşuyordu, 2 tugayı kara tabanlı 13 ayrılmalarını içeriyordu. D.P.'nin tasarımının neredeyse bütün deniz uçlarının yerli üretim olduğu dikkat çekmektedir. Grigorovich: M-5 (keşif, topçu ateşi gözcü), M-9 (kara nesnelerini ve gemileri bombalamak için ağır deniz uçağı), M-11 (dünyanın ilk deniz uçağı avcı uçağı).
Karadeniz filosunun deniz uçağı M-9, 1918'ta Almanlar tarafından ele geçirildi.
1917 filosunun siparişinde, hava dağıtımından önceki yıl, deniz havacılığının rolünün ve öneminin tanınmasına tanıklık eden geniş bir görev yelpazesi oluşturdu:
1) düşman gemilerine, üslerine ve kıyı tahkimatlarına saldırı;
2) düşman hava kuvvetleriyle savaşmak;
3) denizaltı karşıtı savaş;
4) gözetim ve havadan keşif;
5) filosunun denizdeki düşman uçaklarından ve denizaltılarından korunması;
6) gemilerin topçu ateşinin ayarlanması.
Bu dönemde deniz pilotlarının temel amacı, Varna ve Köstence'deki askeri tesislerin yanı sıra Boğaz bölgesindeki kıyı surlarıydı.
12 (25) Mart 1917, Teğmen Sergeyev'in hizmet verdiği 8-Karadeniz Filosu hidro ekibi, gemilere dalarak Boğaz bölgesine gitme emri aldı. Kıyı şeridinin keşif ve havadan yapılan araştırmalarının yanı sıra pilotlar, Kara Burun Burnu'ndaki düşmanın topçu pillerini bombalarla imha etmek içindi.
Deniz havacılığı tarihinin en fantastik uçuşlarından biriydi. İşte bu olayların “Rus Filosunun Askeri Chronicle'ı” ndaki açıklamada: “Pilot Filibe Mikhail Sergeyev komutasındaki ve görevlendirilmeyen subay Felix Tour'un gözetiminde Karadeniz Filosunun bir deniz uçağı, bir benzin deposunda bir benzin deposunda bir mermi deliği sırasında alınan Benzin, Derkos (Rumel sahili) bölgesindeki suları eşlik eden Rus gemilerinin görüş alanı dışında planlamaya zorlandı.İade edilen uçakları aldıktan ve Teğmen Sergeev'in uçağının düşürüldüğünü veya yakalandığını gördükten sonra, gemiler gitti Sivastopol’da.
Bu arada, kendilerinden uzak olmayan bir Türk yelkenli olan Sergeev ve Tur, benzin kalıntılarını kullanarak, kendisine saldırdı ve makineli tüfekle ateş açtılar, Türkleri yelkenliyi acımasızca terk etmeye ve bir teknede kıyıya kaçmaya zorladılar. Gemiyi ele geçiren pilotlar uçağı tahrip etti, ondan değerli parçaları, makineli tüfeği ve pusulayı çıkardıktan sonra yelkenleri yükselterek Sevastopol'a gitti.
Altı günlük bir yolculuktan sonra, fırtınaya dayanan, şartsız ve neredeyse susuz olan pilotlar, Dzharylgach tükürük noktasına geldiler, SNiS direklerinde kendilerini hissettiren, onlar için gönderilen destroyere götürüldü. "
Mikhail Mikhailovich, daha sonra deniz aşkı aşan ve genç insanlara yelken açan, denizcilere aşığı ve genç insanlara yelken açan mükemmel bir denizci ve topçu olan Deniz Piyadeleri'ndeki eğitimin, en güçlü fırtınaya dayanarak ve Kırım sahiline güvenli bir şekilde ulaşmasına yardımcı olduğuna inanıyordu.
Seçkin pilot, Karadeniz Filosu A.V. Kolchak. Bu toplantının izlenimleri M.M. Sergeyev anılarını paylaştı: “Ertesi gün Kolchak'a savaş filosu Georgiy Pobedonosets'in Karadeniz Filosunun merkezine çağrıldım. Amiral kabininde benden önce çok genç bir amiral, kısa, enerjik, kartal, kısa boylu, enerjik kısa boylu bir amerikan gördüm. ve iradeli özellikleri: Beni ödüle layık gördüğüm için tebrik etti ve uçakla guletin yakalanması hakkındaki bir haberi dikkatle dinledi - havacılık tarihinde ilk - Bir hafta sonra St. George'a verildim. silâh".
Karadeniz Filosunun Komutanı, Amiral A.V. Kolchak. Mart 1917
Bu genç subayın iki emir kazanmayı başardığı belirtilmelidir: Kılıç ve fiyonklu St. Stanislav III derecesi ve St. Anna IV derecesi.
5 (18) Mayıs ayının 1917'i, Köstence bölgesindeki bir sonraki uçuş sırasında, bir görevden dönen Mikhail Sergeev, biri görevden alınan, ancak makineli tüfek patlamalarından kaçınamayan üç Alman hidroplanı tarafından saldırıya uğradı ve yakalandı.
Böylece ilk defa ölüm neredeyse ona kanatlarıyla dokundu.
Savaştan sonra anavatanına döndü, Aralık ayında 1918, koşulsuz olarak Sovyet iktidarının tarafını aldı. Esaret için olmasaydı, ona ne olabileceğini hayal etmek zor. Teğmen Sergeev'in Karadeniz Filosunun birçok memurunun kaderini paylaşması mümkündür. Modern tarihçilere göre, 1917 - 1918’teki “devrimci denizcilerin” kurbanları Rus ordusunun 600 görevlileri hakkındaydı.
Eski Rus İmparator Donanması Teğmeninin gönüllü olarak Kızıl Ordu'ya girmesine rağmen, büyük olasılıkla güvenden hoşlanmadı. Aksi halde, uzun süre kalmasının, önce Moskova Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri Bölge Havacılık Uzmanları havacılık uzmanlarının rezervinde ve sonra Doğu Cephesi Hava Kuvvetleri hava kuvvetleri atölyesinde genç makinist olarak açıklanması zor. Ancak, Kızıl Ordu'nun pilotlarının çoğunluğu eski memurlardı, birçoğu zorla harekete geçirilmişti, bu nedenle kırmızı ordunun o zaman beyazların yanına devri sıkça yaşanıyordu. Daha da şaşırtıcı olan, yılın Mayıs 1919'inde, Doğu Cephesi Hava Kuvvetleri teknik ekibinin son görevlisi aniden, eski Cephesi Komutanı Amiral A.V.'ye karşı Kızıl Ordu askerlerinin eylemlerini desteklediği aynı cephedeki 3 Ordusunun Hava Filosunun Şefi oldu. Şimdi Rusya'nın en üst düzey yöneticisi ve üst komutanı haline gelen Kolçak.
3 Ordusu’nun filosunun başının ne tarafından zorlandığına karar vermek zor. Örneğin, Beyaz üzerine yapılan yaz savaşlarında, yılın 1919 yazında, Kızılların emrinde yaklaşık 15 makineleri olduğu bilinmektedir. Aynı zamanda, hava bombalarının bulunmamasından dolayı, raylar ve parke taşları gibi “zorlu silahlar” sıkça kullanılmıştır. Ayrıca, her iki taraftaki hava sahasındaki kayıpların çoğu, uçağın teknik durumuyla ilgiliydi: uçak, motorun ve kontrollerin arızasından bahsetmek yerine, kelimenin tam anlamıyla havaya düşebilirdi.
Perm bölgesinde "beyaz" tarafından yakalanan ve tekrar Kızıl Ordu tarafından dövülen "kırmızı" uçağı. Doğu Cephesi, 1920
Daha sonra İç Savaşın sonuna kadar, MM Sergeev, uçmayı bırakmadan, Güney-Batı ve Güney cephelerinin hava ordularında üst düzey komuta pozisyonlarında bulundu.
Kırım'ı Wrangel’in birliklerinden kurtarmak için harekatların başlamasından kısa bir süre önce - Güney Rusya Silahlı Kuvvetleri, Güney Cephesinin Hava Filosunun genel başkan yardımcısı Sergeyev, operasyonel görevlerini aldığı ve operasyonların hazırlanmasında rapor ettiği Mikhail Vasilyevich Frunze’de çalışma fırsatı buldu.
Korunmuş hikaye M.M. Hizmetinin bu dönemi hakkında Sergeev: "İlk toplantıda Frunze, hava kuvvetlerinin durumu hakkında bir rapor istedi, çok dikkatle dinledi, Kırım'ın güneyinde, saldırı hattını tespit etmek için, Kırım isthmus'un güneyinde bir keşif taarruzu talep etti. Farmans ve Vozens'ten, 400 km'den daha fazla menzile sahip olan görevi tamamladı: Geri dönerken neredeyse ön sırada, uçağın yakıt dolumunu organize etmek zorunda kaldım.
Frunze, Wrangel'e yönelik operasyon hazırlıklarını şahsen denetledi. Çalışma saatleri gece ve gündüz, 0'ten 4'e ve 12'ten 16'e kadardı. Gece raporlarında, ertesi gün, ayrıntılı bir eylem planının hazırlandığı temelde talimatlar verdi. Her ordunun hava kuvvetlerine özel bir görev verildi. 10 veya 11 sabah saatlerinde merkeze istihbarat uygulaması ile ilgili raporlar geldi. Genelkurmay başkanı raporları işleme koymuştur: istihbarat verileri, bombalama sonuçları, hava savaşları hakkında bilgiler. Düşmanın pozisyonlarını açıklığa kavuşturmak için ön karargâhın operasyonel bölümü, diğer istihbarat türlerinden verilerle karşılaştırıldıklarında havadan keşif raporları alındı. Daha sonra komutan aldığı görevlerin uygulanması konusunda rapor aldı. "
Ancak hava kuvvetlerini kontrol etme görevleri şimdi tamamen farklı bir karaktere sahipti. Eylül ayına kadar, Güney Cephesi filolarında yılın 1920'i, birkaç Ilya Muromets ağır bombardıman uçağı da dahil olmak üzere (yaklaşık% 80'in iyi durumda olduğu) 50 uçakları hakkında numaralandırdı. Böyle bir uçak bombaları 16 pound'a (256 kg) yükseltti ve düşmana çok ciddi hasar verebilir. Eylül 2’te, Shkudov krasvoenlet’in komutasındaki Muromtsev’lerden biri, Drozdovski subay bölümünün merkezinin bulunduğu Prishib istasyonuna 11 pound bomba attı. İstasyonda, topçu polisi Polzikov da dahil olmak üzere altı kişi yaralandı. Bir başka başarılı operasyon, yaklaşık üç bin Beyaz Muhafız'ın toplandığı Friedrichsfeld kolonisinin bombalanmasıydı.
İç savaştan sonra, MM Sergeyev ilk "komutan" oldu - Kara ve Azak Denizi Hava Filosunun başı, eşzamanlı olarak Sevastopol'daki deniz havacılık okulu müdürünün görevlerini yerine getirdi. Bu beceriler, kısa bir servisten sonra 1927'teki Yüksek Hava Harp Okulu Akademisi'nin hocası olduğunda faydalı oldu. NE Zhukovski'nin.
Deneyimli bir havacı ve komutan olan Mihail Mihayloviç, öğrenmeyi asla bırakmadı. Sevastopol bölgesindeki Kacha akrobasi okulundan ve Akademi'deki en yüksek komuta personelinin tazeleme kurslarından mezun oldu. KE Voroshilov.
Kalkış saati ile M.M. Uzun süreli izinlerinde, emeklilik kitabında kaydedildiği gibi, uzun süredir 20 silahlı kuvvetlerinde görev yapan kıdemli üniformanın iliklerinde, ilk “general” bölüm komutanı rütbesine karşılık gelen iki elmas vardı. Hava Kuvvetleri Komutanı Alksnis'in o zamanlar üç tane pastili ve geleceği “kırmızı mareşal” K.E. Voroshilov - dört.
Sovyetler Birliği Mareşali, Kızıl Ordu Genelkurmay Başkanı A.I. 2 rütbesi komutanı Yegorov, Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri Komutanı Ya.I. Alksnis, Komiser R.P. 2'in komutanı Eideman, Kızıl Ordu Askeri Akademisi'nin başına geçti. Frunze, A.I. Puşkin Havaalanında Mantar. 1936 g
Ordudan ayrılma, İmparatorluk filosunun eski teğmeninin, proletaryanın din adamının “din adamı ortamından” geldiğini anlayan Mikhail Mihayloviç'in vizyonuna tanık oldu. Bu nedenle, gölgede kalması daha iyi, daha da iyisi - her iki başkentten de uzaktı. 1937 - 1938’ta Sergeev’in ne beklediğini hayal etmek kolaydır, Kızıl Ordu’nun ...
AA Sergeev, Uzak Kuzey'e taşındı ve Otto Yulievich Schmidt'in önerisi üzerine, Glavmorsevput'un Polar Havacılık İdaresi'nin Batı-Taimyr seferinin deniz bölümünün şef yardımcısı oldu. Hidrografik araştırmalar ile birlikte, keşif gezisi kutupsal havacılık hava alanlarının oluşturulması için uygun yerler bulmak zorunda kaldı. Burada Mikhail Mihayloviç'in bir denizci ve havacı olarak yaşadığı deneyim eşit derecede talep görüyordu.
Yılın 1933 seferi sırasında, yelkenli "Belukha" M.M. Sergeeva, üzerine iki navigasyon işaretinin yerleştirildiği Keşif adasının keşif denizini ve topografik incelemesini yaptı. İkinci en büyük adalar adası, iki arazi parçası için alındığı gibi, aynı anda iki isim aldı. Bunlardan biri Belukha'nın kaptanı Sergeyev ve diğeri Gronsky adası (ünlü bir Sovyet halk figürü ve yazarı) seçildi. Belukha Boğazı, Gavrilin Adası (kaptanın kıdemli arkadaşı onuruna), Cape Everling (keşif üyesi okyanusbilimci XUUMX Deniz Piyadeleri mezunu AV Everling'den sonra) haritalarda da yer aldı. Sefer, adalar kıyılarında, Eylül 1910'e kadar kapalı kaldıktan sonra, Yalnızlık adasına yöneldi. Belukha, İzvestia CEC Adaları takımadaları olan Fram Boğazı'na ulaştı ve birçok önemli bilimsel çalışma yürüttü. Batı Taimyr seferinin seferi hakkında bir belgesel film çekildi. Ancak Kara Deniz'de Arkhangelsk'e geçiş sırasında "Belukha" delik açıp battı. Mürettebat, Arkos gemisi tarafından kurtarıldı.
Hayat Sergeeva tekrar dengede oldu: Geminin ölümü kolayca sabotaj olarak görülebilirdi. Yeterince emsalleri vardı ve Arktik Okyanusu'nun bilgisinin arzulanan şeyi bıraktığı ve Kutup fırtınası ve buzun her plana uyum sağlayabildiği dikkate alınmadı. Sadece 1933 navigasyonunda Franz Josef topraklarından dönen römorkör Ruslan ve Lena'dan Kolyma'ya geçişi yapan Devrimci vapur öldürüldü. Ama bu sefer her şey yolundaydı.
Kuzey Kutbu'ndaki maceralardan sonra, 1935'te Mikhail Mihayloviç Sergeev yetenekli ve iddialı mucit Leonid Vasilievich Kurchevsky grubuna katıldı. Bu ekibin çalışma alanlarından biri, geri tepme silahlarının bir prototipi olan dinamo jet silahlarının (DRP) geliştirilmesiydi.
Leonid Kurchevsky
Mareşal’ın yerini alan Kurchevsky. Tukhaçevski'ye neredeyse diktatörce güçler ve sınırsız fonlar verildi. Bunun için Kızıl Ordu Müdürlüğü'nün 1 Özel Tasarım Bürosu kuruldu, Moskova yakınlarındaki Podlipki'deki 38 fabrikası 1936'ten II. Dünya Savaşı'nın başlangıcına kadar bir havacılık silah mühendisi olan Sergeyev'in kendisine verildi.
Mikhail Mikhailovich, DRP'nin test edilmesiyle ilgili çalışmalara aktif olarak katıldı. Görme Pleshcheyevo Gölü'ndeki Pereslavl Zalessky'de kuruldu. Gölün yüzeyinde “B-1” zeplin gölgesini kullanan hedef üzerinde uçaklardan ateş çekildi. Daha sonra, "I-4" savaşçıları, 67 mm kalibre silahlarını ve "I-12" - 102 mm'yi kurdular.
Mareşal, Kurchevsky’nin silahlarına o kadar inandı ki, Kızıl Ordu, Hava Kuvvetleri ve Donanma tüm topçularını onlarla donatmaya karar verdi! Aynı zamanda, ciddi tasarım hataları ve bu silahların savaşta sınırlı kullanımı dikkate alınmadı. Maceracılık Tukhachevsky ve Kurchevsky ülkeye mal oldu. Girişimci bir mucit tutuklandı ve Tukhachevsky'nin talimatı üzerine 1933'tan tavizsiz silahlar oluşturmakla suçlandı. Neredeyse aynı anda tasarımcı Tukhachevsky ve komutan Efimov liderliğindeki Kızıl Ordu Müdürlüğünün neredeyse tamamı tutuklandı.
Bize sıkça olduğu gibi, etkili kullanım olanaklarına rağmen, ileri silahların geliştirilmesi durduruldu. Geç 1930-x PDD örnekleri hizmetten çıkarıldı. Ancak çok geçmeden Almanya'da ve müttefiklerimiz arasında geri tepmeyen zırh delici silahlar İkinci Dünya Savaşı'nın cephelerinde başarıyla kullanıldı. Daha sonra, DRP üretimi SSCB'de yeniden başladı. DRP ile aynı prensibe dayanan modern Rus RPG'ler, şimdi 500 mm'den daha fazla kalınlığa sahip zırhlara nüfuz ediyor.
Baskı dalgası basit mühendisleri bile atlamadı, ancak bu kez Sergeyev sakatlanmadı. Kader, İmparatorluk filosunun eski teğmenini hala korudu.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın başlamasıyla birlikte emekli olan "bölüm komutanı", SSCB Deniz Kuvvetleri Komiserine hizmete geri dönme konusunda bir rapor verdi. Talep kabul edildi, ancak kıdemli memurun onur unvanı yerine, onay komisyonu ona teğmen rütbesini verdi.
Bir topçu uzmanının bilgi ve tecrübesi göz önüne alındığında, 50 yaşındaki Mikhail Mihayloviç'in bir tüfekle öne gönderilmediği, ancak Stalingrad'daki Volga askeri filosunun topçu müfettişi olarak atanması iyi bir şey. Orada, F.E'den sonra Yüksek Deniz Mühendisliği Okulu'ndan mezun olduktan sonra aynı ünvanı alan oğlu Konstantin ile tanışmaya mahkum edildi. Dzerzhinsky'den. Aynı yerde, yanlarında bulunan Mikhail Mikhaylovich’in karısı Natalya Nikolaevna, cephe hastanesinde hemşire olarak çalıştı.
Volga askeri filosunun zırhlı botları. arasında 1942
Volga askeri filosunun kompozisyonu alacalı görünüyordu: 7,62 mm makineli tüfek ve trollerle donatılmış mayın tarama makinelerine ek olarak, römorkörlerden dönüştürülen monitörleri, kuşatılmış şehre gaz, yağ ve yakıt yağı veren mavnaları da içeriyordu. 100, 120 ve hatta 150 mm kalibreli topçu takmaları taktılar. Kontrplak nehir otobüsleri araç olarak kullanıldı. En zorlu savaş gemileri zırhlı tekneler olarak kabul edildi. Silahları çok çeşitliydi: tank taretler ve Lender uçaksavar silahları ve büyük kalibreli DShK'ler, tüfek kalibreli makineli tüfekleri saymıyor. Bazıları efsanevi Katyusha çoklu fırlatma roket fırlatıcılarını bile kurdu - M8 ve M13. Filonun tüm füze ve topçu silahları, işini iyi bilen Teğmen Sergeyev'in emrindeydi. Nişancılar müfettişlere içtenlikle saygı duydu ve bir göz elması gibi değer verdi.
Filo gemileri, düşman pozisyonlarını ateşleyerek, ticarete geçti, eşlik etti ve birlikleri Stalingrad'a taşıdı. Bazen 12'tan önceki gece Volga'ya uçuş yaptılar ve herkes sonuncusu olabilirdi. Ancak soldaki banka güvenli değildi. Alman uçağı, bozkırda açılan kazık ve yarıklara gizlenmenin imkansız olduğu gökyüzüne saldı. Özellikle unutulmaz olanı, Stalingrad'ın hala önde gelen bir arka kasaba olarak yaşadığı ve büyük hava saldırılarını engellemeye hazır olmadığı Ağustos 23'in 1942 baskınlarıydı.
Birkaç saat içinde düşmanın havası, şehri harabeye çevirdi ve 40'tan fazla insan öldürdü. Sadece yanan binalar değildi, toprak ve Volga yanıyordu, çünkü petrol tankları imha edildi. Yangın sokaklarında o kadar sıcaktı ki, sığınağa kaçan insanlar için kıyafetler alevlendi. Konstantin Mihayloviç, o günleri hatırlayarak gözyaşlarını tutamadı.
Sergeevy bu cehennemde hayatta kaldı. Bir gün baba, oğul ve üvey anne "Stalingrad'ın Savunması İçin" madalyasını aldı. Stalingrad Muharebesi'nden sonra, idarenin bölge mühendisi olan Mikhail Sergeevich, uçak silahlarının kullanımıyla meşguldü, Kızıl Yıldız Emri verildi, teğmen albay rütbesinde savaşı bitirdi.
Binbaşı M.M. Sergeeva
Konstantin Mihayloviç, Kasım 19'inin 1944'inin, Topçu Günü'nde, Stalingrad Savaşı'nın başlamasının yıldönümünde iki haftalığına Moskova'ya nasıl serbest bırakıldığını söyledi. Babasını telgrafla yakındaki gelişi hakkında bilgilendirdi. Murmansk'taki tren istasyonunda, NKVD şeklindeki bir memur, kendisine yaklaştı ve Moskova'daki Yaroslavl istasyonunda karşılanacağını temin ederek akrabalarına küçük bir paket aktarmasını istedi. Tren platforma yaklaştığında, Constantine babasının arabaya acele ettiğini gördü. Fakat ilki, Lavrentiy Pavlovich Beria bölümünden birkaç memur geldi. O zamana kadar Mihayloviç Mihayloviç zaten çok sert bir gerçekçiydi ... Adımlarını yavaşlattı, bir direğin arkasına saklandı ve olayların nasıl daha da gelişeceğini gözlemlemeye başladı. Hiçbir şey oğlunu tehdit etmediğini fark ettiğinde sevincini görmeliydin.
Konstantin Mihayloviç, babasının bilge ve temkinli bir adam olduğunu söyledi, ancak bu canavarca baskı koşullarında hayatını kurtarmasına izin verdi. Sergeev durumu çok iyi anladı, biyografisiyle NKVD meraklıları için lezzetli bir morseyi temsil ettiğini biliyordu. Bu nedenle, hiçbir zaman kibirli olmadı, raporlar ve girişimlerle konuşma yapmaktan kaçındı ve kendisi için düşman olmamayı başardı. Aktif bir sosyal hayata avlanmayı ve balık avlamayı tercih etti, gerçek bir deniz subayı, kültürlü ve eğitimli bir kişi için olması gerektiği gibi onurla davrandı.
Baba ve oğul - MM Sergeev ve kaptan 1 KM derecesine Sergeev. arasında 1966
Uzun yıllar Moskova Yüksek Teknik Okulunda ders verdi. N. Bauman, Moskova emektar örgütü çalışmalarında aktif rol aldı ve 1974 yaşında 83'ta öldü. Büyükşehir Vagankovsky mezarlığında Azak ve Karadeniz'in deniz havacılığının ilk komutanının mezarı olan Karadeniz pilotları, özel olarak Kırım'dan teslim edilen bir granit kaya yerleştirdi.
Mikhail'in izniyle Mihayloviç, oğlu ve torunlarına gitti - Andrew ve Cyril. Hepsi, F.E’nin yüksek deniz mühendisliği okulunun sona ermesinden sonra. Dzerzhinsky makine mühendisi oldu. Kaptan 1'in hayatı ve esası, Konstantin Mihayloviç Sergeev rütbesini ayrı bir haberi hak ediyor.