Gönderi fotoğrafı: Vatandaş | © Ints Vikmanis, Shutterstock
Bir yurttaş hareketi, yurttaşlar oraya taşındığı için değil, yalnızca içinde örgütlenen yurttaşlar meydan okumaları kabul ettiği, yani bu meydan okumaları hareket ettirdiği ve böylece toplumu bir bütün olarak değiştirdiği için böyle olur.
Böyle bir yurttaş hareketi, en azından 1950'lerin sonlarına kadar öyleydiler, Avrupalı Federalistler. Gücünü en açık şekilde 1948'de, Avrupa'nın dört bir yanından ve çok ötesinden Avrupa düşünceli vatandaşların Lahey'de bir araya gelerek profesyonel siyaseti dünyayı sonsuza dek değiştirmeye zorlamasıyla hissedildi.
En başından beri, yakın tarihin tarihçileri, federalistlerin toplumlarımızda liberalizm, vatanseverlik ve hatta milliyetçilik ve çeşitli pan-hareketlerin daha önce elde ettiği aynı etkinliğe ulaşmada başarılı olup olmayacağını merak ettiler.
Nicht nur Kirian Klaus Patel "Project Europe - A Critical History" adlı kitabında, 1945'te neredeyse tüm Avrupalıların artık savaş istememesine rağmen, çoğunluğun bu sorunun çözümüne, yani Avrupa fikri yoluyla, sadece ve tek başına çok az ilgi gösterdiği sonucuna varıyor. , kendi iyiliğiniz üzerindeki olumlu etkileri açısından çok kişiseldir.
Dolayısıyla, artık çoğu sosyal soruna doğru çözüme sahip olduklarının tamamen farkında olan, özgürlük, demokrasi ve federalizm için şiddetle kampanya yürüten ve Avrupa Birleşik Devletleri çağrısında bulunanlar Avrupalı federalistlerdi. Hatta ilk yıllarda bu fikir için yüz binlerce hemşehriyi kazanmayı ve bu vatandaşları Avrupa yanlısı eylemler için tüm Avrupa'da sokaklarda ve meydanlarda toplamayı başardılar.
Federalistler arasındaki iyimserler, kendilerini en büyük Avrupa vatandaşları hareketi olarak gördüler ve vatandaşlarının çoğunun arkalarında olduğuna inanarak, sadece belediyecilik, şehir eşleştirme veya bölgelerin güçlendirilmesi gibi yeni fikirler değil, aynı zamanda profesyoneller tarafından gerçekler de ortaya çıktı. siyaset, bir Avrupa federal devleti ve genel olarak uygulanabilir insan hakları ile Avrupa medeni hakları yönünde giderek daha fazla taviz vermeye.
Başlangıçta profesyonel politika, federalistlerin taleplerine "eğer" ya da "ama" olmadan cevap verdi, ancak son birkaç on yılda, Avrupa'yı ve demokrasilerimizi kuran bu hareket ve onların fikirleriyle, bu fikirlerin gerçek olmadığını anladılar. her iki tarafça da temel olarak görülenler geçerli kabul edildi, ancak ortaya çıkan ve gerekli önlemler ve uygulamalar daha da farklılaştırıldı, bürokratikleştirildi ve sonsuz demokratik ve idari süreçler döngüsüne getirildi.
Bu şekilde profesyonel politika, vatandaşları inisiyatif hakkından bir kez daha mahrum edebildi ve bağımsızlığını yeniden kazandı. Bu oyun bazı vatandaşlar tarafından başlatıldı - Altiero Spinelli Burada örnek olarak bahsedilebilir - ve sivil toplum bu güne kadar inisiyatifi yeniden kazanmak için boşuna çaba sarf etmiştir.
Bununla birlikte, Avrupalı federalistler arasında idari süreçleri ve kurumları sevenler, olayları farklı gördüler ve katılımın özel yolunu, yani bir birlik olarak profesyonel politika üzerinde sürekli bir etkiye sahip olmak ve böylece bir tür ortaklık içinde ortak hedeflere ulaşmak için propaganda yaptılar. On yıllar boyunca, bu sistem sadece birkaç örnek vermek gerekirse, seçimler, parlamenter gruplar veya dernekten parlamenter çalışmaya geçiş ve tekrar geriye dönüş yoluyla daha da genişletildi, rafine edildi ve böylece kurumsallaştırıldı.
Ancak bu modelde bile, profesyonel politika inisiyatifi elinde tutmaktadır, çünkü her zaman vatandaşların kendilerinin olabileceğinden daha iyi bir idari konumdadır. Diğer bir zorluk, Avrupalı federalistlerin aksine, profesyonel politikanın fikir ve hedeflerini Avrupa fikrinin kendisiyle değil, yalnızca mevcut ve varsayılan çoğunluk görüşüyle uyumlu hale getirmesidir; Bu ortaklıkta bu, sisteme entegre olan Avrupalı federalistlerin nüfusta ve dolayısıyla siyasette içkin güçlerini kaybetmeleri ve dolayısıyla profesyonel siyasetin Avrupa federalistleri üzerinde tam tersi bir etkiye sahip olması anlamına geliyordu.
Bu aynı zamanda neden bazı hedeflere bugüne kadar ulaşılamadığını da açıklıyor ve bunlar 70 yıl sonra hala vatandaşların en azından bir kısmı tarafından dava ediliyorsa, "Roma bir günde inşa edilmedi" yorumuyla tekrar rafa kaldırılıyor. olacak.
Yurttaş hareketindeki realistler, 1945'in o zamandan beri - en azından ülkemizde - savaş olmadığı yönündeki kanaati değilse de, çoğunluğun görüşünün yerine getirildiğini ve Avrupalı federalistlerin, bugüne kadar fikirlerini değiştirmediler ya Avrupa Birleşik Devletleri'nin nihai olarak neye benzemesi gerektiği konusunda hemfikirdiler - ya da artık değiller.
Öte yandan, profesyonel politikadaki iyimserler, Avrupalı federalistlerin, daha sonra parlamenterler tarafından oylanması gereken, işlevsel garantileri de olan, tamamen işlenmiş birkaç alternatifle profesyonel politikayı sunmaktan mutluluk duyacaklarını kaydetti.
Nihayetinde bu, birleşik bir Avrupa'nın oluşumuna başka bir döngü ekleyecektir; bu, hem sorumlulukları hem de hesap verebilirlikleri daha da azaltarak, on yıllık bir tartışmayı daha sağlayabilecek bir döngüdür.
Günümüzün bir başka komplikasyonu da, savaşın veya yokluğunun aksine, çevre ve iklim değişikliği veya insan kaynaklarının kıtlığı gibi sonsuz kurumsal ve parlamenter çalışma döngüleriyle çözülemeyecek ve kendi kendine çözülemeyecek sorun ve zorlukların olmasıdır. kaynaklar ve Nüfus artışı, mevcut pandemilerden bahsetmiyorum bile.
İşte bu nedenle, biz Avrupalı federalistlerin, hem Avrupa Birleşik Devletleri'ni hem de Avrupa için federal bir anayasayı hemşehrilerimize tanıtma ve profesyonel siyasette yeniden dava açma zamanımız geldi. Ve işleyen fikirlerimizle yeniden etkin güce ulaşır ulaşmaz, profesyonel siyaset de harekete geçecek ve sadece inisiyatifi kendimize geri kazanabilmemiz için de olsa, vatandaşlara uygun şekilde hazırlanmış öneriler ve modeller sunacaktır.
Ancak bu sefer, ancak her ikisi de kesinlikle teslim olursa, özellikle halkımızın temsilcilerini ve genel olarak profesyonel siyaseti serbest bırakabiliriz!
Avrupa Birleşik Devletleri'ni istiyoruz! Ve sloganımız aynı kalıyor: Birleşik bir dünyada birleşik bir Avrupa.