<#text> Henüz 36 yaşındaki Kanye West, verdiği röportajlarda bazen yaşından büyük, bazen de tecrübesizmiş gibi tınlayan cümleler sarf ediyor. Ağzından dökülenler birçok medya yayınında “saçmalık” veya “delilik” olarak adlandırılıyor. Empati kurduğumuzda Kanye'nin, o çok kolay -ve bana sorarsanız biraz da “akılsızca”- dalga geçilen “kibrini” tuhaf şekilde ortaya saçtığını -kullandığını- görüyorsunuz. Kanye kibrinden güç alıyor, onu eleştirenlerin aslında -belki de toplumsal bilinçaltıyla- “ırksal” tepki gösterdiklerini biliyor. Kibriyle, siyah sanatçıların neredeyse geleneği olan “self-love politikasını”, yani özgüvenle karışık kendini sevme halini gösteriyor.
<#text> Bu sebeple Kanye çoğu zaman narsist gibi geliyor kulağa. Popüler perspektiften, popüler bir narsisizm tablosu çiziyor. Bu tabloyu çizerken, şarkılarını yazmadan önce kendi deyimiyle nasıl Pablo Picasso ve Michelangelo'yu düşünüyorsa, yine aynısını yapıyor. Aslında yol üstünde çok hata yapmış görünse de bu, aslında doğru değil. Birçoğunun yanlış diye yaftaladıkları, yeni dünya düzeninin içinde uyulması gereken kurallardan sadece birkaç tanesi çünkü.~27 yaşındayken piyasaya çıkardığı, Rolling Stone tarafından 2005 yılının en iyi albümü kabul edilen ilk çalışması College Dropout'tan son albümü Yeezus'a kadar, toplum ve kimliği arasında kurduğu bağın odağı gelişiyor: “Yaşımız 25'e bile ulaşmamalıydı/Ama biz hala hayattayız/Şimdi ellerinizi yukarı kaldırın/Ve söylenenleri umursamıyoruz deyin!” Şarkının sözlerindeki “insanların söylediklerini umursamıyoruz” kısmını sadece egosundan algılarsanız, aslında Kanye'nin anlatmak istediğini kaçırırsınız. Çünkü bu egoyla ilgili değil. Bu, bir siyahın kendi ırkı için tasarlanmamış ve ait olmadığı şiddetle doldurulmuş dünyaya haykırması aslında. Bu kibir, topluma kök salmış bir davranış biçiminin kibri. Dolayısıyla birkaç satır önceki sözleri, sadece onu dinleyen ırkına değil, aynı zamanda beyaz çocuklara yani “Beyaz Amerika”ya da. Tüm bunlar olurken Ralph Lauren ve Louis Vuitton bağımlısı, uzun tişörtlü Kanye, “Polo Bear” ayıcıklı kazağıyla ve benzer ayıcığın yer aldığı albüm kapağıyla stilden ne anladığını da göstermeye başlıyor.
<#text>
Sıla GÜVEN