Güncellenmiş:
11 Ocak 2023
Şu anda Twickenham çevresinde sessiz bir iyimserlik hakim. Eddie Jones’un ayrılışıyla ilgili tartışma sona erdi, Steve Borthwick’in gelişinin müjdesi verildi ve kasvet kalkmaya başladı. İyimserlik geçen hafta birkaç desibel yükseldi. Nick Evans, İngiltere’nin Six Nations için saldırı koçu olarak açıklandı. Evans, Harlequins’in 2021’de Premier Lig şampiyonu olmasını sağlayan ışıltılı oyun tarzında etkili oldu. Sonbahar boyunca Twickenham’daki atmosfer huzursuzdu ve taraftarlar, İngiltere’nin ağır ağır giden rugby markasının arkasında durmaya çalışıyordu. Evans, İngiltere’nin arka hattını harekete geçirip bazı serserileri koltuklardan indirebilir mi?
Evans, Quins’te yetenekli İngiliz gençlerle yaptığı çalışmalardan ötürü övüldü, Evans’ın kendisi ile aynı hücum gücüyle oynayan Marcus Smith kadar övgü aldı. Quins’in saldırısı çok yönlüdür ve rakip savunmaları çok sayıda kurşunla püskürtebilir. Quin’in hücum tehlikesi, büyük ölçüde yarı beklerinin sağladığı ikili tehditten kaynaklanıyor. Danny Care, defans oyuncularının dikkatini çekme, oyuncuları içine çekme ve Smith’e saldırıları düzenlemesi için alan sağlama yeteneğiyle, ortalıkta büyük bir tehdit oluşturuyor. Smith, etkileyici hızlanmasıyla sürekli olarak çizgiyi tehdit ederek kazanç hattını kıracak hıza ve ayak hareketlerine sahip. İkili tehdit, Quins’i öngörülemez hale getiriyor ve son haftalarda Smith’i nasıl kaçırdıklarını görebilirsiniz.
Evans’ın etkisi, Quins koşu hatlarının karmaşıklığında açıkça görülüyor, puanlarının çoğu, yüksek hızda ve yüksek hassasiyette yapılan hareketlerle duran topların arkasından geliyor. Quins’in hücumunun bir başka temel ekseni de, önemli ölçüde ileri gitme sağlarken aynı zamanda bir tuzak koşucusu olarak defans oyuncularını içine çekebilen dev bir iç pivot olan Andre Esterhuisen. İngiltere, Quins’in hücum şeklinin unsurlarını kopyalayacak olsaydı, Ollie Lawrence’a iç merkezde hak ettiği bir başlangıcı sağlayabilir, Esterhuisen rolünü çalıştırabilir, boşluklar açabilir ve oyun kurucular için alan yaratabilir. Jack van Poortvliet veya Alex Mitchell ise hücumun yarısında keskin nişancı tehdidi sağlayabilir.
Gerçekçi olmak gerekirse, çalışması gereken zaman çerçevesi göz önüne alındığında Evans, Harlequins planını İngiltere’nin saldırısına taşımayacaktır. Evans’ın kritik işi, zihniyeti değiştirmek, oyun kurucularını güçlendirmek ve onlara dışarı çıkıp oynamaları için güven vermek olacak. İngiltere’nin arka hattında bol miktarda yetenek var; sadece oynama özgürlüğü verilmesi gerekiyor. Kuşkusuz bunu söylemek uluslararası ragbide yapmaktan daha kolay, ancak İngiltere sonbaharda Yeni Zelanda’ya karşı prangalardan kurtulduklarında tamamen farklı bir teklif olduklarını gösterdi. Evans, mükemmel bir rugby beynine sahip, çalışkan bir koç, ancak aynı derecede önemlisi, rahat ve cana yakın, oyuncularının üzerindeki baskıyı almaya çalışacak bir koç olarak karşımıza çıkıyor.
Evans’ın atanmasıyla ilgili pek çok tartışma, kimin yarı yarıya oynayacağı etrafında dönüyor, bazıları bunun Smith’in ipleri elinde tutacağı anlamına geleceğine inanıyor. Owen Farrell, yasağındaki gülünç bir boşluk sayesinde İngiltere’nin Six Nations açılışında neredeyse kesinlikle müsait olacak; Bir World Rugby koçluk müdahale programını tamamlarsa, cezası üç haftaya indirilecek ve uygun bir şekilde Six Nations için serbest bırakılacaktır. Farrell, Premiership’in onuncu formu oldu ve bu sezon Saracens’in oyun kurma yeteneklerini göstermesine olanak tanıyan şık genişlemesinden yararlandı. Farrell’in onda başlayacağını düşünüyorum, özellikle de Smith’in sakatlıktan yeni döndüğü düşünülürse. Evans, yaklaşık on beş yıldır İngiliz ragbi ile uğraşıyor ve ligdeki oyuncular hakkında zengin bir bilgi birikimine sahip olacak, bu nedenle Smith, atanmasından herhangi bir özel avantaj elde etmeyecek.
İngiltere’nin saldırısı sonbahar boyunca hantal ve kararsız görünüyordu. Uyum, Evans’ın sağlayabileceği netlikten gelecek. Randevusu, Borthwick’in kurnazca bir manevrasını temsil ediyor ve düzene farklı bir felsefe getiriyor. Borthwick, Leicester’da yaptığı olağanüstü iş nedeniyle haklı olarak övüldü, ancak şampiyonluk galibiyetleri, geleneksel Tiger’ın güçlü yanlarına geri dönmelerinden kaynaklandı; güçlü bir duran top, cimri bir savunma ve iyi bir tekme oyunu. Evans’ın katılımı, İngiltere’nin koçluk biletine iyi bir denge sağlayarak bir yetenek unsuru sağlıyor. Kim bilir, belki Evans, Smith ve Farrell’a aynı ilahi sayfasından şarkı söyletebilir?
Kaynak : https://worldinsport.com/can-evans-revive-englands-attacking-mojo/