100 yıl önce, 6 Nisan 1917, ABD, Almanya'ya savaş ilan etti ve I. Dünya Savaşı'na girdi. Ondan önce tarafsız kaldılar. Yıllarca süren mücadelenin tükenmediği, büyük bir orduyu ve donanmayı kurma ve sürdürme kabiliyetine sahip, muazzam kaynakları olan, güçlü bir ekonomiye sahip bir iktidar savaşına girme sonunda sonunda, İtilaf lehine bir avantaj yaratma sözü verdi. Ek olarak, ABD’nin savaşa girmesi, İtilaf Devletinin gerçek gerçeğe sakince dayanmasına ve daha sonra resmen kargaşaya uğrayan Rusya savaşından çıkmasına izin verdi.
Birleşik Devletler savaşa son derece uygun bir zamanda girdi. Almanya ve Merkezi Güçlerin bloğu çoktan uzun bir savaş yüzünden tükenmişti, askerleri eski grev gücünü yitirdi. Buna ek olarak, birlikleri taşımak için zaman aldı ve оружия denizaşırı ülkelerdeki Amerikalılar, yılın 1917 kampanyasının en ciddi savaşlarına aktif olarak katılamadılar. Amerikan birlikleri savaşa sadece sonbaharda girdiler ve İtilafçıların ana güçlerinden çok daha az kayıp verdiler. Aynı zamanda, ABD “Alman ayısının derisini” ve müttefiklerini paylaşabildi, zayıflamış müttefiklere iradesini dikti ve gezegende Amerikan düzenini yarattı. Savaş sırasında, savaşa girmeden önce bile, “altın seçkin” Amerikan klanları (finansal uluslararası) inanılmaz derecede zengindi. Amerika Birleşik Devletleri I. Dünya Savaşı'nın başında, borçlunun başındaydı ve savaş sırasında savaşçı güçlerin altın akımlarını alan ana dünya alacaklısı haline geldi.
Bunu hatırlamaya değer. Birinci Dünya Savaşı, ABD, İngiltere ve Fransa'nın Rusya, Almanya ve Avusturya-Macaristan'a karşı savaşıdır. Rusya resmen İngiltere ve Fransa’nın müttefikiydi, “top güdücü”. Fakat gerçekte, İngiltere ve Amerika’nın ustaları savaşı başlangıçta aynı anda birçok küresel görevi çözecek şekilde planladılar:
1) Büyük Rusya'yı istikrarsızlaştır, imha et ve ez. Batı’nın ustaları, 1914’in “Rus sorununun” nihai çözümü için yeterli fonlar toplandığına karar verdiler, tüm güçler hem Rusya dışında hem de içinde, Rus-Japon Savaşı ve 1905-1907 Devrimi’nin tecrübesi göz önüne alınarak hazırlandı. Batının ustaları, alternatif ve daha adil bir dünya düzeni modeli oluşturabilecek küresel bir rakip olarak Rus medeniyetini yok etmek istedi. Ek olarak, Batı'nın dünya düzenini oluşturmak için Rusya'nın devasa bölgelerine ve kaynaklarına ihtiyacı vardı.
2) son ulusal aristokrat Aryan imparatorluklarını yok etti - Rus, Alman ve Avusturya-Macar, benzer prensiplere dayandı. Osmanlı imparatorluğu, Batı’nın (finansal uluslararası) sahiplerinin yeni bir dünya düzeni inşa etmesini engelledi - “liberal-demokratik”, kapitalist dünya (aslında, küresel köle medeniyeti). Bunu yapmak için, kıtadaki Almanya, Avusturya-Macaristan, Rusya ve Fransa'yı zehirlediler, böylece savaşın sonuçlarına zarar vereceklerdi ve “mason-mimarlar” planlarına karşı koyamadılar. Aslında, Gezegendeki mutlak güç, insanlığın bedeni üzerinde özgürce parazitlenme gücü için İngiltere ve ABD’nin Avrupa ve Rusya’ya karşı ustalarının savaşıydı. İngiltere ve ABD’nin ustaları, Rus medeniyetini ve Rus’un süper dünyalarını - gezegendeki en büyük ve temel rakip, “Rus matrisinin taşıyıcısı” - küresel dünya düzeninin alternatif bir fuar modeli;
3) eski Roma-Alman seçkinleri olan Anglo-Sakson yarışmacılarına güçlü bir darbe vermek için Avrupa'yı iyice yok etmek gerekliydi. İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri, kıtasal Avrupa’ya boyun eğen Batı projesinin lideri oldu. Aynı zamanda, Birleşik Devletler ilerlemeyi ve Amerika - İngiltere bağındaki “kıdemli ortak” ın yerini almayı planlıyordu.
Bu nedenle, İngiltere ve ABD tarafından serbest bırakılan Birinci Dünya Savaşı, Londra ve Washington'da (New York City) önceden hazırlanmış bir senaryoya dayanıyordu. Batı'nın ustaları planlarını yaptılar - 1917, Almanya, Avusturya-Macaristan, Türkiye, Fransa ve Rusya tarafından kan boşaltıldı. Anglo-Saksonların en güçlü rakipleri - Almanya ve Rusya, karşılıklı bir katliamda birbirlerini mahvetti. Şubat-Mart aylarında Rusya, kargaşada yıkılan 1917, batılı masonlara büyük ölçüde müdahale eden Rus otokrasisi düştü. İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri merkezli Financial International, Avrasya bankacılık klan evlerini atadı. Finans, altın akışı ve mülteciler - emek ve mühendislik, entelektüel personel (örneğin, Helikopterin yaratıcısı Igor Sikorsky - Vladimir Zvorykin - modern televizyonun mucitlerinden biri oldu) Amerika'yı küresel bir alacaklı ve endüstriyel, teknolojik hale getiren Amerika'ya koştu Gezegenin merkezi. Almanya, Avusturya-Macaristan ve Türkiye’deki ulusal güç çöküşün arifesindeydi ve bu bölgeler çok geçmeden soyulabilir ve Londra ve Washington’a boyun eğdirilebilirdi. Almanya'da devrim hazırlamak. Bu nedenle, Washington savaşa gitme zamanı olduğuna karar verdi. Almanya'dan devrilme şansı neredeyse hiç yoktur, zafer yakındır, yakında ortadan kaybolmuş derileri bölme zamanı gelecektir.
Amerikan birlikleri, Batı Cephesinde Ekim 1917'ten ve İtalyan Cephesinde Temmuz 1918'ten bu yana savaştı. Savaş sırasında, 4 milyondan fazla insan askerlik görevine çağrıldı. ABD, Birinci Dünya Savaşı'nda 117 binden fazla kişiyi kaybetti.
casus belli
Amerika Birleşik Devletleri, savaşın gidişatını yakından takip etti, İtilaf ve kısmen Almanya'nın arzında zenginleşti. Ancak, genel olarak, maddi ve maddi destek, İtilaf lehine oldu. 1917’e göre ABD’nin ev sahibi, zamanı geldiğine karar verdi. İlk başta, kamuoyunda tarafsız eğilimler öne çıktı. Avrupalıların işi bizim savaşımız olmadığını söylüyorlar. Ancak daha sonra kademeli olarak kamuoyu, Alman karşıtı biçimde ustaca ele alındı. Özellikle Almanya'yı yönlendiren sualtı savaşlarında kullanıldı.
Yani, özellikle büyük gürültü Mayıs 1915'te büyük bir vapur "Lusitania" ölümüne neden oldu. Okyanus gemisi bir Alman denizaltısı tarafından torpido edildi. Yüzden fazla Amerikalı da dahil olmak üzere binden fazla insanı öldürdü. Muhtemelen İngiliz özel servisleri tarafından Almanya'yı şeytanlaştırmak ve Amerikan kamuoyunu doğru yönde işlemek amacıyla kışkırtılan ve hazırlanan bu saldırının ciddi sonuçları oldu. Amerikalıların genel görüşü, Alman eylemlerini karşılaştıran eski ABD Başkanı Theodore Roosevelt tarafından ifade edildi. filo “eski korsan döneminde işlenen herhangi bir cinayetten üstün korsanlık” ile ulusal saygınlığı sürdürmek adına harekete geçilmesi çağrısında bulundu. Büyük Britanya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde Alman denizaltılarının ve bir bütün olarak Alman halkının barbarlığı konusunda bir propaganda kampanyası başlatıldı.
Bu nedenle, 1917’in başında, Amerikan toplumunda Alman aleyhtarı duyarlılık halihazırda hakim oldu. Ve Ocak ayının sonunda Almanya 1917 sınırsız bir denizaltı savaşına devam ettiğinde, Birleşik Devletler'deki ilgili düşünceler çoktan hazırlandı. Almanya Başbakanı Theobald von Betman-Golweg bu kararı öğrendiğinde şaşırtıcı olduğunu açıklamamıştı: “Almanya artık bitti”, ABD savaşına yaklaşmakta olan yaklaşımı öngörüyordu. ABD hükümeti, defalarca Almanya'ya, gemilerdeki saldırıları bir saldırganlık eylemi olarak göreceği konusunda uyardı. Berlin'den Şubat 3 Amerikan büyükelçisi Gerard tarafından geri çağrıldı. Aynı gün ABD Başkanı Woodrow Wilson, Senato'dan “Amerikan gemilerini ve vatandaşlarını barışçıl faaliyetlerinde korumak için gerekli olabilecek tüm araçları kullanma izni” istedi.
Kısa süre sonra ABD savaşa katılmak için başka bir neden aldı. Almanya Dışişleri Bakanı Arthur Zimmerman, Ocak 16’te, Alman Meksika Büyükelçisi Heinrich Eckhard’a şifreli bir telgraf gönderdi. Dedi ki: “Biz [Almanya], Şubat 1 ile acımasız bir denizaltı savaşı başlatmak istiyoruz. Her şeye rağmen, Amerika Birleşik Devletleri'ni tarafsızlık durumunda tutmaya çalışacağız. Ancak, başarısızlık durumunda, Meksika’yı önereceğiz: birlikte savaşmak ve birlikte barış yapmak. Bizim açımızdan Meksika'ya maddi yardım sağlayacağız ve savaşın sonunda kaybettiği Teksas, New Mexico ve Arizona topraklarını geri alacağına dair güvence vereceğiz. Bu sözleşmenin ayrıntılarını çözmenizi istiyoruz. ABD ile aramızdaki savaşın ilanı kesinleşince derhal ve gizlice Başkan [Meksika] Carranza'yı uyaracaksınız. Meksika devlet başkanının kendi inisiyatifiyle Japon büyükelçisine Japonya'nın derneğimize derhal katılmasının çok yararlı olacağını söyleyebileceğini de ekleyelim. Başkan'a, önümüzdeki aylarda İngiltere'yi dünyayı imzalamaya zorlayacak denizaltı kuvvetlerimizden tam olarak yararlanmaya devam edeceğimize dikkat edin. ”
Bu nedenle, Almanya, Meksika ile bir ittifak kurmayı teklif ederek, ABD'nin güney bölgelerinin zafer kazanması için söz vermeyi teklif etti. İngilizlerin yakaladığı bu telgrafın şifresini çözdü, metni Almanya'ya savaş ilan etmenin resmi nedeni olan ABD temsilcilerine iletildi. İngiliz tarihçi Neil Grant'in belirttiği gibi: "Zimmerman’ın telgrafı, Başkan Wilson’un sık sık tekrar ettiği gibi, savaş ilan etme kararı vermesi için Almanya’nın ABD’ye olan düşmanlığına dair kanıtlar sağlamıştır."
1 Mart Düşman bir ABD telgrafının metni Amerikan gazetelerinde yayınlandı. Aynı gün, ABD Kongresi, Almanya’nın ilan ettiği “sınırsız denizaltı savaşı” na karşı ticaret gemilerinin silahlanmasına karar verdi. ABD Başkanı Woodrow Wilson Kongre’den önce Nisan’da 2’e Almanya’ya savaş ilan edilmesi konusunu gündeme getirdi ve Nisan’da da 6 kabul edildi. Wilson, Kongre konusuna şu sözlerle karar verdi: “Dünyayı ve dünyanın özgürlüğü tehlikedeyken tarafsız kalmak artık mümkün değil. Bu yüzden, doğal barış ve özgürlük düşmanı ile savaşmaya zorlanıyoruz. Bunun için yaşamımıza, durumumuza, sahip olduğumuz her şeye, Amerika'nın geldiği asil ilkeler için kanını aktaracağı günün geldiğine dair gurur bilincinde feda edeceğiz. ”
Yani, ABD’nin sahipleri bir kez daha “doğal barış ve özgürlük düşmanı ile savaşta” suç ve yırtıcı amaçlarını ele aldılar. Bütün emperyalist ve yırtıcı savaşları XX - XXI. Yüzyılın başlarında. ABD benzer sloganlarla kaplı. “İyi imparatorluğun” “demokrasi ve özgürlüğün asil prensipleri” için kanını feda ettiğini söylerken, nankör hâlâ öfkelenecek cesarete sahip olduğunu söylüyorlar.