Dünya üzerindeki tuhaf yerler arasında Antarktika'nın kan şelalelerini saymak zor. Antarktika'nın soğuk ve misafirperver olmayan Kuru Vadiler bölgesinin derinliklerindeki Taylor Buzulu'nun son noktası, şüpheli bir şekilde kana benzeyen beş katlı bir şelale döküyor. Kısa bir süre önce bu damlanın kaynağı tespit edildi ve bu şaşırtıcı: buzulların derinliklerindeki nehir ve göllerden oluşan bir ağ.
Bu tuhaf su birikintilerine ve içerdikleri mikroskobik yaşama yakından bakmak, Dünya'daki yaşamın bazı uç noktalarına, hatta yaşamın diğer gezegenlerde nasıl ortaya çıkabileceğine dair fikir verebilir.
Kan damlaları 1962 yılında Wisconsin Üniversitesi'nden jeologlar Robert Black ve Thomas Berg tarafından keşfedildi. Black ve Berg, Taylor Vadisi'ni keşfederken buzulun son noktasında "çarpıcı kırmızımsı sarı" bir buz konisi fark ettiler. Gelişmiş uzaktan algılama teknolojisine erişimi olmayan iki bilim insanı, kaynağın izini mümkün olan tek yolla, renkli buzulları takip ederek sürmeye çalıştı.kaynağına geri akar.
Buz erimesi ya da bir nehir bulmayı bekleyen araştırmacılar, şelalenin bir kaynağı olmadığını, kırmızı suyun buzun altından çıktığını keşfettiklerinde şok oldular. Su örnekleri, akıntının hipersalin tuzlu sudan oluştuğunu ortaya çıkardığında daha da şok oldular.
Ama nereden geliyordu? Kaşifler bunu deniz suyuyla karşılaştırdılar ve tuzlu su akıntısının rüzgarla taşınan okyanus spreyi olamayacağını belirlediler. Keşiflerinin önemini hemen anladılar: Antarktika Buzulu'nun altında görünürde bir nedeni olmayan büyük bir tuz kaynağı vardı. Donanmanın gözlemlerine göre, akış onların ziyaretinden kısa bir süre önce başlamış bile olabilirPilotlar, bu nedenle tuzlu su, Berg ve Black'in ortaya çıkmasından sadece birkaç ay öncesine kadar Taylor buzulunun altında binlerce yıldır tamamen kapalı kalmış olabilir - gerçekten şaşırtıcı bir tesadüf.
Tuzlu su bilmecesi, 2005 yılında bir keşif ekibinin yakındaki Vida Gölü'nde kalın buzun altında bir karot açmasına kadar çözülememiştir. Buzul karotları çıkarıldığında dipleri tuzlu suyla kaplanmıştır. Daha ileri analizler, tuzlu suyun -13°C'de anoksik (düşük oksijenli veya oksijensiz) koşullarda gelişen bir mikrobiyal topluluk içerdiğini ortaya çıkarmıştır.Ayrıca bakınız: "Zor Zamanlar Jetonları" Bir Cent Değildi
Bakteriler kaya ile bir oksidasyon reaksiyonuna girerek tuzlu suyun atmosfere maruz kaldığı yerlerde kan damlalarının rengine neden olur. Tüm süreç tamamen karanlıkta gerçekleşir, bu nedenle fotosentez söz konusu olmadığından bu bakteriler jeokimyasal süreçlerle büyür ve gelişir. Bu süreçlerin yanı sıra bazı biyolojik olmayan reaksiyonlar da tuzun çoğundan sorumludurve tuzlu suyun mineral içeriği.
43 yıl sürdü ama 1962'de tesadüfen yapılan bir keşif, bölgenin çarpıcı görünümünün yanı sıra Dünya'daki en uç ve tuhaf ekosistemlerden birinin keşfedilmesine yol açtı. Görünüşe göre, bir şans verildiğinde yaşam her yerde gelişebilir.Ayrıca bakınız: J. B. Jackson ve Sıradan Amerikan Manzarası