Omurilik Yaralanması Gerçekleri
Sağlık görevlileri, daha fazla hasarı önlemek için hastanın omurilik yaralanmasını stabilize eder.
Omurilik yaralanmasının en sık nedeni travmadır.
Omurilik yaralanması en çok genç, beyaz erkeklerde görülür.
Omurilik yaralanması tam veya eksik olabilir. Komplet yaralanmalarda yaralanma seviyesinin altında fonksiyon yoktur. Eksik yaralanmalarda, yaralanma seviyesinin altında kalan bir miktar fonksiyon vardır.
Omurilik yaralanmasından kurtulmada en önemli faktör erken immobilizasyon ve tedavidir.
Omurilik yaralanması nedir?
Omurilik, beynin alt kısmından aşağıya doğru hareket eden sinirler topluluğudur. sırtın. Omurilikten ayrılarak kollarınıza, bacaklarınıza, göğsünüze ve karnınıza giden 31 çift sinir vardır. Bu sinirler, beyninizin kaslarınıza komutlar vermesine ve kol ve bacaklarınızın hareket etmesine neden olur. Kollarınızı kontrol eden sinirler omuriliğin üst kısmından çıkarken, bacaklarınıza giden sinirler omuriliğin alt kısmından çıkar. Sinirler ayrıca kalbiniz, akciğerleriniz, bağırsaklarınız ve mesaneniz dahil olmak üzere organlarınızın işlevini de kontrol eder. Örneğin, omurilikten gelen sinyaller, kalbinizin ne kadar hızlı attığını ve nefes alma hızınızı kontrol eder.
Diğer sinirler kollarınızdan ve bacaklarınızdan omuriliğe geri döner. Bu sinirler, dokunma, ağrı, sıcaklık ve konum dahil olmak üzere vücudunuzdan beyninize bilgileri geri getirir. Omurilik omurilik kanalından geçer. Bu kanal, boyun ve sırtınızdaki omur adı verilen ve sırt kemiğinizi oluşturan kemiklerle çevrilidir. Omurlar 7 boyun (servikal) omur, 12 göğüs (torasik) omur ve 5 alt sırt (bel) omuruna ayrılır. Omurlar omuriliği yaralanmadan korumaya yardımcı olur.
Omurilik Yaralanması
Omurilik yaralanmaya karşı çok hassastır. Vücudunuzun diğer bölümlerinden farklı olarak, omurilik hasar gördüğünde kendini onarma yeteneğine sahip değildir. Bir omurilik yaralanması, omurilikte travma, normal kan beslemesinin kaybı veya tümör veya enfeksiyon nedeniyle kompresyon nedeniyle hasar olduğunda meydana gelir. Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl yaklaşık 12.000 yeni omurilik yaralanması vakası vardır. En çok beyaz erkeklerde görülürler.
Omurilik yaralanmaları tam veya eksik olarak tanımlanır. Tam bir omurilik yaralanmasında, yaralanma seviyesinin altında vücutta tam bir duyu ve kas fonksiyonu kaybı vardır. Eksik bir omurilik yaralanmasında, yaralanma seviyesinin altında kalan bir miktar işlev vardır. Çoğu durumda vücudun her iki tarafı eşit olarak etkilenir.
Omuriliğin boyundaki üst kısmındaki bir yaralanma, her iki kolda ve her iki bacakta da kuadripleji-felce neden olabilir. Omurilik yaralanması sırtın alt kısmında meydana gelirse, sadece her iki bacakta parapleji-felce neden olabilir.
Omurilik Yaralanması
Omurilik Yaralanma Tedavisi
Şüpheli bir omurilik yaralanmasının tedavisinde ilk adım, hastanın nefes aldığını ve kalbinin attığını doğrulamaktır. . Üst boyundaki bir omurilik yaralanması, normal solunum kontrolünün kaybolmasına neden olabilir. Bu, bir solunum tüpünün yerleştirilmesini ve bir ventilatör kullanılmasını gerektirebilir.
Omurilik yaralanmasının tedavisinde bir sonraki adım immobilizasyondur. Bu genellikle hastaneye nakledilmeden önce yaralanma anında meydana gelir. Acil tıp teknisyenleri, omurganın hareket etmesini önlemeye yardımcı olmak için hastayı boyunluk veya sırtlık üzerine yerleştirebilir. Hastanın omurilik yaralanması varsa, omurganın daha fazla hareketi daha fazla hasara neden olabilir.
Omurilik yaralanmasının nedenleri nelerdir?
Omurilik yaralanmasının en sık nedeni travmadır. Yaralanmaların yaklaşık yarısı motorlu taşıt kazalarından kaynaklanmaktadır. Diğer travma türleri şunlardır:
yüksekten düşme,
spor yaralanmaları (dalış, futbol, ragbi, binicilik, vb.).
Omurilik yaralanması, kordun bir tümör, enfeksiyon veya iltihaplanma nedeniyle sıkışmasından da kaynaklanabilir. Bazı hastalarda normalden daha küçük bir spinal kanal (spinoz stenozu denir) vardır ve omurilikte yaralanma riski daha yüksektir.
Omurilik de dahil olmak üzere vücudunuzdaki tüm dokular şunları gerektirir: oksijen ve diğer besinleri sağlamak için iyi bir kan kaynağı. Omuriliğe bu kan beslemesinin başarısızlığı, omurilik yaralanmasına neden olabilir. Buna anevrizma (kan damarının balonlaşması), kan damarının sıkışması veya kan basıncının uzun süreli düşmesi neden olabilir.
Omurilik yaralanmasının belirtileri nelerdir?
Omurilik yaralanmasının semptomları, omuriliğin nerede yaralandığına ve yaralanmanın tam veya eksik olup olmadığına bağlıdır. Eksik yaralanmalarda, hastaların vücutlarının bir kısmı yaralanma seviyesinin altında kalırken, tam yaralanmalarda yaralanma seviyesinin altında hiçbir işlevi yoktur.
Omurilik yaralanmaları Yaralanma seviyesinin altında vücutta zayıflığa veya kas fonksiyonunda tam kayba ve duyu kaybına, bağırsak ve mesane kontrolünün kaybına ve normal cinsel fonksiyon kaybına neden olabilir. Boynun üst kısmındaki omurilik yaralanmaları nefes almada zorluğa neden olabilir ve solunum cihazı veya ventilatör kullanılmasını gerektirebilir.
RESİMLER
Omurilik Yaralanması: Tedaviler ve Rehabilitasyon Bkz. Alzheimer ve bunama türlerinin beyin tarama resimleri Resimlere Bakın
Omurilik yaralanması nasıl teşhis edilir?
Omurilik yaralanması tanısında ilk adım tıbbi öykü ve fizik muayenedir. Hastanın doktoru, yaralanma zamanını çevreleyen ayrıntılar hakkında sorular soran bir tıbbi geçmiş alacaktır. Omurilik yaralanması tıbbi bir acil durum olduğundan, yaralanmadan bu yana geçen süre önemlidir. Hasta tedaviyi ne kadar hızlı alırsa, iyileşme şansı o kadar iyi olur. Tıbbi öykünün diğer ayrıntıları, önceki boyun veya sırt yaralanmaları veya ameliyatlarının ayrıntılarını, boyun veya sırtta ağrının varlığını, kollarda veya bacaklarda herhangi bir zayıflığı, bağırsak veya mesane kontrolünün kaybını, kollarda his kaybını içerebilir. veya bacaklar ve diğer önceki tıbbi durumlar.
Fizik muayene, kollarda ve bacaklarda dokunma duyusunun sağlam olup olmadığının test edilmesinin yanı sıra kas kuvveti ve reflekslerin test edilmesini içerecektir. kollar ve bacaklar. Doktor hastada omurilik yaralanması olup olmadığına karar verene kadar hasta boyunlukta veya sırtta tutulabilir.
Bir sonraki adım genellikle x -boyun veya sırt ışınları. Bunlar, omurda bir kırık veya çıkığın belirlenmesine yardımcı olabilir. Bunlar bir omurilik yaralanması ile mevcut olabilir veya olmayabilir. Omurlara zarar vermeden omurilik yaralanması olması mümkündür. X-ışınları ayrıca omurilik yaralanmasına neden olabilecek bir tümörü, enfeksiyonu veya şiddetli artriti belirlemeye yardımcı olabilir.
Bilgisayarlı tomografi (BT) taraması, daha gelişmiş bir görüntüleme testidir. doktor omurları daha iyi görebilir. BT, düz röntgende görülmeyen bazı omur yaralanmalarını belirleyebilir. Manyetik rezonans görüntüleme (MRI) taraması, omurilik yaralanmasını tanımlayabilen daha gelişmiş bir başka görüntüleme çalışmasıdır. MRG, bağlar, intervertebral diskler, sinirler ve omurilik dahil olmak üzere yumuşak dokuları değerlendirmede daha iyidir. MRI taraması ayrıca omurilik içinde yaralanma kanıtı gösterebilir.
Omurilik yaralanması nasıl tedavi edilir?
Tedavide ilk adım Şüpheli bir omurilik yaralanması, hastanın nefes aldığını ve kalbinin attığını doğrulamak içindir. Üst boyundaki bir omurilik yaralanması, normal solunum kontrolünün kaybolmasına neden olabilir. Bu, bir solunum tüpünün yerleştirilmesini ve bir ventilatör kullanılmasını gerektirebilir.
Omurilik yaralanmasının tedavisinde bir sonraki adım immobilizasyondur. Bu genellikle hastaneye nakledilmeden önce yaralanma anında meydana gelir. Acil tıp teknisyenleri, omurganın hareket etmesini önlemeye yardımcı olmak için hastayı boyunluk veya sırtlık üzerine yerleştirebilir. Hastanın omurilik yaralanması varsa, omurganın daha fazla hareketi daha fazla hasara neden olabilir.
Omurilik yaralanması teşhisi konulduktan sonra hastaya yüksek doz steroid başlanabilir. Bu, iltihabı ve şişmeyi azaltarak omuriliğe verilen hasar miktarını azaltmaya yardımcı olabilir. Omurilik yaralanması için steroid kullanmanın riskleri vardır. Hastanın doktoru, steroidlerin uygun olup olmadığına karar vermede yardımcı olabilir. Steroidlerin kullanımı, yalnızca yaralanma anından sonraki sekiz saat içinde başlanırsa faydalıdır. omurgayı stabilize etmek ve daha fazla hasarı önlemek için. Birçok omurilik yaralanması vakası ameliyatla tedavi edilir. Ameliyatın iki temel amacı vardır.
Omurilik yaralanması cerrahisinin ikinci büyük amacı omurgayı stabilize etmektir. Omurlar kırık, tümör veya enfeksiyondan dolayı zayıflarsa, vücuttan normal ağırlığı taşıyamaz ve omuriliği koruyamaz. Omurları bir arada tutmaya ve kemikler iyileşene kadar stabilize etmeye yardımcı olmak için metal vidalar, çubuklar ve plakaların bir kombinasyonu gerekli olabilir.
Spesifik tedavi gerektirebilecek omurilik yaralanması ile ilgili birçok potansiyel komplikasyon vardır. Bu komplikasyonlar şunları içerir:
akciğerlerdeki enfeksiyonlar (zatürre),
kronik ağrı ve
Omurilik yaralanması olan hastaların ilk tedavisi ve stabilizasyonundan sonra Tedavinin çoğu rehabilitasyona yöneliktir. Bu, hastanın fiziksel ve mesleki terapi ve yardımcı cihazların kullanımı yoluyla işlevlerini en üst düzeye çıkarmasına yardımcı olacak yöntemleri içerir.
SLAYT GÖSTERİ
Spinal Stenoz Nedir? Lomber ve Servikal Omurga Darlığının Nedenleri Slayt Gösterisine Bakın
Ne Omurilik yaralanması olan hastalar için görünüm nedir?
Omurilik yaralanmasını takiben fonksiyonun düzelmesi için en iyi şans, hızlı tedavidir. Erken cerrahi dekompresyon ve stabilizasyon daha iyi iyileşmeye yol açar. Ameliyat sonrası agresif fizik tedavi ve rehabilitasyon da iyileşmeyi en üst düzeye çıkarır. İyileşmenin çoğu, yaralanmadan sonraki ilk altı ay içinde gerçekleşir. 12 aydan sonra kalan herhangi bir fonksiyon kaybının kalıcı olması çok daha olasıdır.
Omurilik yaralanması olan hastalar için olumlu bir görünüm sürdürmek son derece önemlidir. Yardımcı cihazların kullanımı, ciddi omurilik yaralanmaları olan çoğu insanın topluma entegre olmasına ve üretken kalmasına izin verir. Ne yazık ki, omurilik yaralanması olan kişilerde depresyon, boşanma ve madde kötüye kullanımı oranı önemli ölçüde daha yüksektir. Omurilik yaralanması olan kişiler için aşağıda listelendiği gibi birçok destek grubu ve tedavi mevcuttur.
Omurilik yaralanmasının tedavisi var mı?
Var mı? Şu anda omurilik yaralanmasının tedavisi yoktur. Pek çok hekim ve bilim insanı mesleki hayatlarını bu amaca adamıştır. Son zamanlarda omurilik yaralanmasına ilişkin araştırmalarda umut verici birçok gelişme olmuştur. Bu gelişmelerin bir tedaviye yol açacağı umulmaktadır.
MedicineNet'in Genel Sağlık Bültenine Abone Ol
Gönder'e tıklayarak MedicineNet'in Şartlarını kabul ediyorum. & Koşullar & Gizlilik Politikası ve MedicineNet aboneliklerinden istediğim zaman çıkabileceğimi anlarım.
Omurilik yaralanması hakkında daha fazla bilgiyi nereden alabilirim?
Christopher Reeve Vakfı ve Kaynak Merkezi
636 Ay rris Turnpike Suite 3A
Short Hills, NJ 07078
http://www.christopherreeve.org
Tel: 973-379-2690 800-225-0292
Faks: 973-912-9433
Ulusal Rehabilitasyon Bilgi Merkezi (NARIC)
4200 Forbes Boulevard Suite 202
Lanham, MD 20706-4829
http://www.naric.com
Tel: 301-459-5900/301-459-5984
(TTY) 800-346-2742
Faks: 301-562-2401
Miami Felç Tedavisi Projesi/ Buoniconti Fonu
Posta Kutusu 016960 R-48
Miami, FL 33101-6960
Tel: 305-243-6001 800-STANDUP (782-6387)
Faks: 305-243-6017
Ulusal Omurilik Yaralanmaları Derneği
6701 Demokrasi Bulvarı. #300-9
Bethesda, MD 20817
http://www.spinalcord.org
Tel: 800-962-9629
Faks: 301-963-1265
Amerika'nın Felçli Gazileri (PVA)
801 18th Street, NW
Washington, DC 20006-3517
Tel: 202-USA-1300 (872-1300)
800-424-8200
Faks: 202-785-4452
Omurilik Society
19051 County Highway 1
Fergus Falls, MN 56537
Tel : 218-739-5252 veya 218-739-5261
Faks: 218-739-5262
Engelli Bilgi Takas Merkezi Özel Eğitim ve Rehabilitasyon
Hizmetler İletişim ve Müşteri Hizmetleri Ekibi
550 12. Cadde, GB, Rm. 5133
Washington, DC 20202-2550
http://www.ed.gov/about/offices/list/osers
Tel: 202-245-7307 202-205-5637 (TTD)
Faks: 292024507636
Ulusal Engellilik ve Rehabilitasyon Araştırmaları Enstitüsü (NIDRR) ABD Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Hizmetleri Ofisi
400 Maryland Ave., SW
Washington, DC 20202-7100
http://www.ed.gov/about/offices/list/osers/nidrr
Tel: 202-245-7460 202-245 -7316 (TTY)
NIH omurilik yaralanmasından: tedaviler ve rehabilitasyon
Omurilik Yaralanmalarının Tedavisinin Kısa Tarihçesi
Omurilik yaralanmalarının anlatımları ve tedavileri çok az şans olmasına rağmen çok eski zamanlara dayanmaktadır. Böyle yıkıcı bir yaralanmadan kurtulmanın En eskisi, MÖ 1700 yıllarında yazılmış ve felçle birlikte boyun omurlarının kırılması veya çıkmasıyla ilgili iki omurilik yaralanmasını anlatan bir Mısır papirüs rulosu el yazmasında bulunur.Her birinin açıklaması “tedavi edilmeyen bir hastalık” idi.
Yüzyıllar sonra Yunanistan'da omurilik yaralanmalarının tedavisi çok az değişmişti. Yunan hekim Hipokrat'a (MÖ 460-377) göre felçle sonuçlanan omurilik yaralanmaları için tedavi seçeneği yoktu; ne yazık ki, bu hastaların kaderi ölümdü. Ancak Hipokrat, omurga kırıklarını felç olmadan tedavi etmek için ilkel traksiyon biçimlerini kullandı. Hipokrat Merdiveni, omurga eğriliğini azaltmak için hastanın bağlanmasını, basamaklara baş aşağı bağlanmasını ve kuvvetlice sallanmasını gerektiren bir cihazdı. Başka bir buluş olan Hipokrat Kurulu, doktorun hareketsiz hastanın sırtına ellerini ve ayaklarını veya bir tekerlek ve aks düzenini kullanarak çekiş uygulamasına izin verdi.
Hindu, Arap ve Çinli doktorlar da spinal deformiteleri düzeltmek için temel traksiyon formları geliştirdiler. Aynı çekiş prensipleri bugün hala uygulanmaktadır.
MS 200 civarında, Romalı doktor Galen, omuriliğin uzuvlara duyu taşıyan beynin bir uzantısı olduğunu öne sürerek merkezi sinir sistemi kavramını ortaya attı. geri. MS yedinci yüzyılda Paulus of Aegina, felce neden olduğuna inandığı kemik parçalarını çıkarmak için spinal kolon kırığı ameliyatı öneriyordu.
Rönesans hekimi ve öğretmeni Vesalius, 1543'te yayınlanan etkili anatomi ders kitabında omuriliği tüm yönleriyle anlatmış ve resimlemiştir. Kitaplarındaki omurganın doğrudan gözlem ve diseksiyonuna dayanan illüstrasyonları, doktorlara omurganın ve omuriliğin temel yapısını ve yaralandığında neler olabileceğini anlamaları için bir yol verdi. Omurganın segmentlerini tanımlamak için bugün kullandığımız kelimeler – servikal, torasik, lomber, sakral ve koksigeal
– doğrudan Vesalius'tan gelir.
On dokuzuncu yüzyılın sonlarında cerrahi prosedürlerde antiseptiklerin ve sterilizasyonun yaygın olarak kullanılmasıyla, omurga cerrahisi nihayet çok daha düşük enfeksiyon riski ile yapılabilir. 1920'lerde başlayan X-ışınlarının kullanımı, cerrahlara yaralanmanın yerini tam olarak belirlemeleri için bir yol sağladı ve ayrıca teşhis ve sonucun tahminini daha doğru hale getirdi. Yirminci yüzyılın ortalarında, omurilik yaralanmalarını tedavi etmek için standart bir yöntem oluşturuldu – omurgayı yeniden konumlandırın, yerine sabitleyin ve sakatlıkları egzersizle iyileştirin. 1990'larda, steroid ilacı metilprednizolonun, yaralanmadan sonra yeterince erken verilirse sinir hücrelerine verilen hasarı azaltabileceğinin keşfi, doktorlara ek bir tedavi seçeneği verdi.
SORU
Beyin sarsıntısı travmatik bir beyin hasarıdır.
Bakınız Cevap
Omurilik Yaralanması Nedir?
Omurganın sert kemikleri omuriliğin yumuşak dokularını korusa da, omurlar yine de çeşitli şekillerde kırılabilir veya yerinden çıkabilir ve omurilikte travmatik yaralanmalara neden olabilir. Omuriliğin herhangi bir seviyesinde yaralanmalar meydana gelebilir. Kordonun yaralanan segmenti ve yaralanmanın ciddiyeti, hangi vücut fonksiyonlarının tehlikeye girdiğini veya kaybolduğunu belirleyecektir. Omurilik, beyin ve vücudun geri kalanı arasındaki ana bilgi yolu olarak hareket ettiğinden, bir omurilik yaralanmasının önemli fizyolojik sonuçları olabilir.
Kestirici düşmeler, attan veya ön camdan atılma veya boyundaki omurları ezen ve sıkıştıran her türlü fiziksel travma servikal seviyede geri dönüşü olmayan hasarlara neden olabilir. omurilik ve altı. kuadripleji adı verilen kollar ve bacaklar da dahil olmak üzere vücudun büyük bir bölümünün felç olması, muhtemel sonuç. Otomobil kazaları genellikle alt gövde ve alt ekstremite felçlerine neden olabilen orta sırtta (göğüs veya bel bölgesi) omurilik hasarından sorumludur, buna denir. parapleji.
Silah veya bıçak yaraları gibi doğrudan omuriliğe nüfuz eden diğer yaralanma türleri, omuriliği tamamen veya kısmen kesebilir ve ömür boyu sakatlık yaratabilir.
Omurilik yaralanmalarının çoğu onu tamamen kesmez. Bunun yerine, bir yaralanmanın omurların kırılmasına ve sıkışmasına neden olması daha olasıdır, bu da daha sonra aksonları
ezip yok eder. , beyin ve vücudun geri kalanı arasında omurilikte yukarı ve aşağı sinyaller taşıyan sinir hücrelerinin uzantıları. Omurilikte bir yaralanma, bu aksonların birkaçına, çoğuna veya neredeyse tamamına zarar verebilir. Bazı yaralanmalar neredeyse tamamen iyileşmeye izin verecektir. Diğerleri tam felce neden olur.
İkinci Dünya Savaşı'na kadar, ciddi bir omurilik yaralanması genellikle kesin ölüm veya en iyi ihtimalle tekerlekli sandalyeye mahkûm bir ömür ve solunum problemleri veya kan pıhtıları. Ancak günümüzde, omurilik yaralanması olan kişiler için geliştirilmiş acil bakım ve agresif tedavi ve rehabilitasyon, sinir sistemine verilen zararı en aza indirebilir ve hatta sınırlı yetenekleri geri getirebilir.
Araştırmadaki ilerlemeler, doktorlara ve hastalara tüm omurilik yaralanmalarının eninde sonunda onarılabileceğine dair umut veriyor. Yeni cerrahi teknikler ve spinal sinir rejenerasyonunda heyecan verici gelişmelerle, omuriliğin geleceği Yaralanmadan kurtulanlar her gün daha parlak görünüyor.
Bu bilgi, yaralandığında omuriliğe ne olduğunu, omurilik yaralanmalı hastalar için mevcut tedavileri ve şu anda araştırılmakta olan en umut verici araştırma yollarını açıklamak için yazılmıştır. .
Omurilik Yaralanması Hakkında Gerçekler ve Rakamlar
- Amerika Birleşik Devletleri'nde her yıl tahmini 10.000 ila 12.000 omurilik yaralanması vardır.
- Omurilik yaralanmalı bir hastanın bakımını yönetmenin ortalama maliyeti yılda 15.000 ila 30.000 ABD Doları arasındadır.
- Omurilik yaralanması kurbanlarının yüzde elli ila yetmişi 15 ila 35 yaşları arasındadır.
- Boyunda yer alan servikal vertebra (1-7)
- Torasik vertebra (1-12) sırtın üst kısmı (göğüs kafesine bağlı)
- Kalça bölgesinde sakral omur (1-5)
- Kuyruk kemiğinde
Koksigeal vertebra (1-4 kaynaşmış)
- Servikal spinal sinirler (C1 ila C8 ) başın arkasına, boyun ve omuzlara, kollara ve ellere ve diyaframa kontrol sinyalleri.
- Torasik spinal sinirler (T1 ila T12) göğüs kaslarına, bazı sırt kaslarına ve karın bölgelerine gönderilen sinyalleri kontrol eder.
- Lomber spinal sinirler (L1 ila L5) karnın alt kısımlarına ve sırta, kalçalara, dış genital organların bazı kısımlarına giden sinyalleri kontrol eder. , ve bacağın parçaları.
- Sakral spinal sinirler (S1 ila S5), uyluklara ve bacakların alt kısımlarına, ayaklara, dış genital organların çoğuna ve anüsün etrafındaki alan.
- Hayatta kalan sinir hücrelerinin daha fazla hasardan korunması
- Değiştirme hasarlı sinir hücreleri
- Aksonların yeniden büyümesinin uyarılması ve bağlantılarının uygun şekilde hedeflenmesi
Şu anda yaklaşık 200.000 Amerikalı omurilik ile yaşıyor kordon yaralanmaları.
Tüm omurilik yaralanmalarının yüzde kırk altısı araba kazaları sırasında meydana gelir. Yüzde on altı, şiddet içeren karşılaşmalarla ilgili yaralanmaların sonucudur. Geri kalanı spor kazaları, düşmeler ve işle ilgili kazalardan kaynaklanmaktadır.
Omurilik yaralanmalı hastaların yüzde sekseni erkek
Kaynak: Bir Bakışta Gerçekler ve Rakamlar, Mayıs 2001. Ulusal Omurilik Yaralanması İstatistik Merkezi.
Omurilik Nasıl Çalışır?
Omurilik yaralanması sonucu neler olabileceğini anlamak için anatomiyi bilmek yardımcı olur. omurilik ve normal işlevleri.
Omurga Anatomisi
Yumuşak, jöle benzeri omurilik korunur omurga tarafından. Omurga, her biri bir çörekteki deliğe benzer dairesel bir açıklığa sahip olan omur adı verilen 33 kemikten oluşur. Kemikler üst üste dizilir ve omurilik üst üste dizilmiş kemiklerdeki deliklerin oluşturduğu içi boş kanaldan geçer.
Omurlar bölümlere ayrılabilir ve omurga boyunca bulundukları yere göre yukarıdan aşağıya isimlendirilir ve numaralandırılır:
Bel omurları (1-5) alt sırtta
Sert omurlar yumuşak omuriliği çoğu zaman yaralanmadan korusa da, omurilik tamamen sert kemik değildir . Omurlar arasında yarı sert kıkırdaktan diskler ve aralarındaki dar boşluklar vardır. bunlar, omurilik sinirlerinin vücudun geri kalanına çıktığı geçitlerdir. Bunlar, omuriliğin doğrudan yaralanmaya karşı savunmasız olduğu yerlerdir.
Omurilik de bölümlere ayrılmıştır ve yukarıdan aşağıya doğru adlandırılmış ve numaralandırılmıştır. Her segment, omurilik sinirlerinin vücudun belirli bölgelerine bağlanmak için korddan çıktığı yeri işaretler. Omurilik bölümlerinin konumları tam olarak vertebral konumlara karşılık gelmez, ancak kabaca eşdeğerdir.
Tek koksigeal sinir
alt sırt derisinden duyusal bilgileri taşır.
Omurilik Anatomisi
Omurilik, aşağıdakileri içeren bir doku çekirdeğine sahiptir: Aksonlardan oluşan uzun sinir lifleri ile çevrili sinir hücreleri. Yollar, beyne ve beyinden sinyaller taşıyan omurilikte yukarı ve aşağı uzanır. Omuriliğin ortalama boyutu, çevresi boyunca bir başparmağın genişliğinden daha küçük parmaklardan birinin genişliğine kadar değişir. Omurilik, omur kanalının üst üçte ikisi boyunca, beynin tabanından alt sırta kadar uzanır ve bireyin boyuna bağlı olarak genellikle 15 ila 17 inç uzunluğundadır.
Omurganın içi Kordon nöronlardan, onların glia adı verilen destek hücrelerinden ve kan damarlarından oluşur. Nöronlar ve onların dendritleri (nöronların birbirleriyle iletişim kurmasına yardımcı olan dallanma projeksiyonları) bulunur. “gri madde” adı verilen H şeklinde bir bölgede.
Omuriliğin H şeklindeki gri maddesi hareketi kontrol eden motor nöronları, daha küçük internöronları içerir. omuriliğin segmentleri arasındaki ve içindeki iletişimi yöneten ve duyusal sinyalleri alan ve daha sonra beyindeki merkezlere bilgi gönderen hücreler.
Nöronların gri maddesini çevreleyen beyaz maddedir. Aksonların çoğu miyelin adı verilen ve elektrik sinyallerinin akmasına izin veren yalıtkan bir madde ile kaplıdır. özgürce ve hızlı. Miyelin beyazımsı bir görünüme sahiptir, bu nedenle omuriliğin bu dış kısmına “beyaz madde” denir.
Aksonlar sinyalleri beyinden aşağıya (inen yollar boyunca) ve yukarı doğru beyne doğru (yükselen yollar boyunca) belirli yollar içinde taşır. Aksonlar uçlarında dallanır ve aynı anda diğer birçok sinir hücresiyle bağlantı kurabilir. Bazı aksonlar omuriliğin tüm uzunluğu boyunca uzanır.
İndirilen motor yollar, iç organların düz kaslarını ve kolların çizgili (istemli kasılma yeteneğine sahip) kaslarını kontrol eder. bacaklar. Ayrıca otonom sinir sisteminin kan basıncını, vücut ısısını ve strese tepkisini düzenlemeye yardımcı olurlar. Bu yollar, beyindeki, omuriliğin belirli seviyelerine aşağı doğru elektrik sinyalleri gönderen nöronlarla başlar. Bu segmentlerdeki nöronlar daha sonra impulsları vücudun geri kalanına gönderir veya kordonun içindeki nöral aktiviteyi koordine eder.
Yükselen duyu yolları deriden, ekstremitelerden, ve omuriliğin belirli bölümlerine giren iç organlar. Bu sinyallerin çoğu daha sonra beyne iletilir. Omurilik ayrıca, beyinden girdi olmaksızın gelen duyusal sinyallerle aktive edilebilen, yürüme gibi refleksleri ve tekrarlayan hareketleri kontrol eden nöronal devreler içerir.
Omuriliğin çevresi bulunduğu yere göre değişir. Servikal ve lomber bölgelerde daha büyüktür, çünkü bu alanlar en yoğun kas kontrolü gerektiren ve en duyusal sinyalleri alan kollara ve üst gövdeye ve bacaklara ve alt gövdeye sinirleri besler.
Beyaz cevherin gri cevhere oranı da omuriliğin her seviyesinde değişiklik gösterir. Boyunda yer alan servikal segmentte çok miktarda beyaz madde vardır çünkü bu seviyede beyne giden ve giden birçok akson vardır ve altta omuriliğin geri kalanı vardır. Sakral gibi alt segmentlerde daha az beyaz madde vardır çünkü çıkan aksonların çoğu henüz kordona girmemiştir ve inen aksonların çoğu yol boyunca hedeflerine temas etmiştir.
Omurların arasından geçmek için, omuriliği kaslara ve vücudun geri kalanına bağlayan aksonlar, her biri bir duyu kökü olan 31 çift omurilik sinirinde toplanır. ve gri madde içinde bağlantı kuran bir motor kökü. Omuriliğin her bir bölümünden iki çift sinir – kordun her iki tarafında bir duyu ve motor çifti – ortaya çıkar.
Bu sinirlerin işlevleri omurilikteki yerlerine göre belirlenir. Nefes alma, terleme, sindirim ve eliminasyon gibi vücut işlevlerinden kaba ve ince motor becerilere, ayrıca kol ve bacaklardaki duyulara kadar her şeyi kontrol ederler.
Sinir Sistemleri
Omurilik ve beyin birlikte merkezi sinir sistemini (CNS) yukarı kaldırır.
CNS vücudun çoğu işlevini kontrol eder, ancak vücuttaki tek sinir sistemi değildir. Periferik sinir sistemi (PNS), uzuvlara, kalbe, cilde ve beynin dışındaki diğer organlara yansıyan sinirleri içerir. PNS, kas hareketlerini ve dokunma ve ağrı hislerine tepkiyi düzenleyen somatik sinir sistemini ve iç organlara sinir girişi sağlayan ve otomatik refleks tepkileri üreten otonom sinir sistemini kontrol eder. Otonom sinir sistemi, stres ve uyarılma zamanlarında organları ve işlevlerini harekete geçiren sempatik sinir sistemi ve dinlenme ve rahatlama zamanlarında enerji ve kaynakları koruyan parasempatik sinir sistemi olmak üzere ikiye ayrılır.
Omurilik, beyin ile vücudun diğer tüm sinir sistemleri arasındaki birincil bilgi yolu görevi görür. Gövde, kol ve bacakların derisinden, eklemlerinden ve kaslarından duyusal bilgileri alır ve daha sonra beyne iletir. Mesajları beyinden PNS'ye taşır ve istemli hareketleri yönlendiren ve refleks hareketlerini ayarlayan motor nöronları içerir. Kas hareketlerini koordine etmede ve duyusal girdileri yorumlamada oynadığı merkezi rol nedeniyle, omuriliğin her türlü yaralanması vücutta önemli sorunlara neden olabilir.
Omurilik Yaralandığında Ne Olur?
Omurilik yaralanması genellikle omurgaya ani, travmatik bir darbe ile kırılır veya yerinden çıkar omur. Hasar, yer değiştirmiş kemik parçaları, disk materyali veya bağların yaralanma anında başlar. ) omurilik dokusunda çürük veya yırtılma. Aksonlar onarılamayacak şekilde kesilir veya hasar görür ve nöral hücre zarları kırılır. Kan damarları yırtılabilir ve önümüzdeki birkaç saat içinde omuriliğin diğer bölgelerine yayılabilen merkezi gri cevherde ağır kanamaya neden olabilir.
Dakikalar içinde omurilik şişerek omurilik kanalının tüm boşluğunu yaralanma seviyesinde doldurur. Bu şişme kan akışını keser ve bu da omurilik dokusuna giden oksijeni de keser. Vücut kendi kendini düzenleme yeteneğini kaybettiği için kan basıncı bazen çarpıcı biçimde düşer. Kan basıncı daha da düştükçe, nöronların ve aksonların elektriksel aktivitesine müdahale eder. Tüm bu değişiklikler, omurga şoku olarak bilinen ve birkaç saat sürebilen bir duruma neden olabilir. birkaç güne kadar.
Nörologlar arasında spinal şokun kapsamı ve etkisi ve hatta fizyolojik özellikler açısından tanımı konusunda bazı tartışmalar olmasına rağmen, spinal şok vakalarının yaklaşık yarısında ortaya çıktığı görülmektedir. Kordon yaralanması ve genellikle doğrudan yaralanmanın boyutu ve ciddiyeti ile ilgilidir. Omurilik şoku sırasında, omuriliğin hasar görmemiş kısımları bile geçici olarak devre dışı kalır ve beyinle normal şekilde iletişim kuramaz. Ekstremitelerde refleks ve duyu kaybı ile birlikte tam felç gelişebilir.
Aksonların ezilip yırtılması, yaralı omurilikte meydana gelen ve günlerce devam eden yıkımın sadece başlangıcıdır. İlk fiziksel travma, nöronları öldüren, aksonları miyelin izolasyonlarından soyan ve inflamatuar bir bağışıklık sistemi yanıtını tetikleyen bir dizi biyokimyasal ve hücresel olayı başlatır. Günler, hatta bazen haftalar sonra, bu ikinci hasar dalgası geçtikten sonra, tahribat alanı – bazen orijinal yaralanmanın üstünde ve altında birkaç segmente kadar – ve dolayısıyla sakatlığın boyutu da artar.
Kan akışındaki değişiklikler devam eden hasara neden olur
Kan akışındaki değişiklikler ve omurilik çevresi, yaralı bölgeden başlar, bitişik, yaralanmamış bölgelere yayılır ve daha sonra tüm vücutta problemlere yol açar.
Yaralanmanın hemen ardından büyük bir 24 saat kadar sürebilen ve tedavi edilmezse giderek kötüleşen bölgeye kan akışında azalma. Doku bileşimindeki farklılıklar nedeniyle, omuriliğin iç gri maddesi üzerindeki etki, dışarıdaki beyaz maddeye göre daha fazladır.
Gri cevherdeki kan damarları da sızmaya başlar. , bazen yaralanmadan 5 dakika sonra. Omurilikteki hala sağlam kan damarlarını kaplayan hücreler, henüz tam olarak anlaşılamayan nedenlerle şişmeye başlar ve bu, yaralı bölgeye kan akışını azaltmaya devam eder. Sızıntı, şişme ve yavaş kan akışının birleşimi, nöronlara oksijen ve besinlerin normal şekilde iletilmesini engelleyerek birçoğunun ölmesine neden olur.
Vücut kan basıncını düzenlemeye devam eder ve Yaralanmadan sonraki ilk bir saat ila bir buçuk saat içinde kalp atış hızı, ancak kan akış hızındaki azalma daha yaygın hale geldikçe, öz-düzenleme kapanmaya başlar. Kan basıncı ve nabız düşüşü.
Nörotransmitterlerin aşırı salınımı sinir hücrelerini öldürür
Yaralanmadan sonra aşırı nörotransmitter salınımı (nöronların birbirine sinyal göndermesini sağlayan kimyasallar) sinir hücrelerini aşırı uyararak ek hasara neden olabilir.
Glutamat, omurilikteki sinir hücreleri tarafından nöronlardaki aktiviteyi uyarmak için yaygın olarak kullanılan uyarıcı bir nörotransmiterdir. Ancak omurilik hücreleri yaralandığında, nöronlar henüz tam olarak anlaşılmayan nedenlerle bölgeyi glutamatla doldurur. Aşırı glutamat, normal süreçleri bozan ve nöronları ve aksonları çevreleyen ve koruyan oligodendrosit adı verilen diğer hücreleri öldüren eksitotoksisite adı verilen yıkıcı bir süreci tetikler.
Bir bağışıklık istilası
Normal koşullar altında, kan-beyin bariyeri (hücrelerin ve büyük moleküllerin dolaşım ve merkezi sinir sistemleri arasındaki geçişini sıkı bir şekilde kontrol eder) ) bağışıklık sistemi hücrelerinin beyne veya omuriliğe girmesini engeller. Ancak kan damarlarının patlaması ve omurilik dokusuna sızması nedeniyle kan-beyin bariyeri kırıldığında, normalde kanda dolaşan bağışıklık sistemi hücreleri – özellikle beyaz kan hücreleri – çevre dokuyu istila edebilir ve bir inflamatuar yanıtı tetikleyebilir. Bu enflamasyon sıvı birikimi ve nötrofiller, T-hücreleri, makrofajlar ve monositler gibi bağışıklık hücrelerinin içeri akışı ile karakterize edilir.
Nötrofiller, yaklaşık 12 saat içinde ilk girenlerdir. yaralanma ve yaklaşık bir gün kalırlar. Yaralanmadan üç gün sonra T hücreleri gelir. Yaralı omurilikteki işlevleri tam olarak anlaşılamamıştır, ancak sağlıklı omurilikte enfekte hücreleri öldürür ve bağışıklık tepkisini düzenler. Makrofajlar ve monositler, T-hücrelerinden sonra girer ve hücresel artıkları temizler.
Bu bağışıklık sisteminin iyi tarafı, enfeksiyonla savaşmaya yardımcı olması ve artıkları temizlemesidir. Ancak olumsuz yanı, sinir hücrelerinin aktiviteleri üzerinde kötü niyetli bir etki uygulayan bir grup bağışıklık sistemi haberci molekülü olan sitokinlerin salınımını başlatmasıdır.
Örneğin, mikroglial Normalde omurilikte bir tür yerinde bağışıklık hücresi olarak işlev gören hücreler, bu sitokinlerden gelen sinyallere yanıt vermeye başlar. Makrofaj benzeri hücrelere dönüşürler, hücre kalıntılarını yutarlar ve kendi proinflamatuar sitokinlerini üretmeye başlarlar, bu da daha sonra diğer mikrogliaları uyararak yanıt verir.
Yaralanma aynı zamanda dinlenmeyi de uyarır. astrositler sitokinleri ifade eder. Bu “reaktif” astrositler nihayetinde omurilik içinde yara dokusu oluşumuna katılabilir.
Bağışıklık tepkisinin koruyucu mu yoksa yıkıcı mı olduğu araştırmacılar arasında tartışmalıdır. Bazıları, belirli yaralanma türlerinin nöron kaybını gerçekten azaltan koruyucu bir bağışıklık tepkisi uyandırabileceğini düşünüyor.
Serbest radikaller sinir hücrelerine saldırır
Bağışıklık sisteminin merkezi sinir sistemine girişinin bir başka sonucu da inflamasyonun serbest radikaller olarak adlandırılan oksijen moleküllerinin yüksek oranda reaktif formlarının üretimini hızlandırmasıdır.
Serbest radikaller, normal hücre metabolizmasının bir yan ürünü olarak üretilir. Sağlıklı omurilikte sayıları zarar vermeyecek kadar küçüktür. Ancak omuriliğin yaralanması ve ardından omurilik dokusunu tarayan iltihaplanma dalgası, belirli hücrelere aşırı serbest radikal üretme sinyalini verir. hücre fonksiyonu için çok önemlidir – örneğin, hücre zarlarında bulunanlar – kimyasal yapılarını değiştirerek. Serbest radikaller ayrıca hücrelerin doğal büyüme ve hayatta kalma faktörlerine nasıl tepki verdiğini değiştirebilir ve bu koruyucu faktörleri yıkım ajanlarına dönüştürebilir.
Sinir hücreleri kendi kendini yok eder
Araştırmacılar, omurilik yaralanması sırasında hücrelerin ölmesinin tek yolunun doğrudan travma sonucu olduğunu düşünürdü. Ancak son bulgular, hasarlı omurilikteki hücrelerin o Yaralanmadan günler veya haftalar sonra meydana gelen ve genellikle hücresel intihar olarak tanımlanan apoptoz adı verilen bir tür programlanmış hücre ölümünden ölmek. çeşitli dokular ve hücresel sistemler. Vücudun eski ve sağlıksız hücrelerden büzüşmesine ve patlamasına neden olarak kurtulmasına yardımcı olur. Yakındaki çöpçü hücreler daha sonra enkazı yutar. Apoptoz, süreci başlatma veya durdurma yeteneğine sahip belirli moleküller tarafından düzenleniyor gibi görünüyor.
Hâlâ belirsiz nedenlerden dolayı, omurilik yaralanması, oligodendrositleri öldüren apoptozu başlatır. yaralanmadan günler veya haftalar sonra omuriliğin hasarlı bölgelerinde. Oligodendrositlerin ölümü, hasarlı omuriliğe bir başka darbedir, çünkü bunlar, aksonları saran ve sinir uyarılarının iletimini hızlandıran miyelin oluşturan hücrelerdir. Apoptoz, bitişik çıkan ve alçalan yollardaki bozulmamış aksonlardan miyelini soyar ve bu da omuriliğin beyinle iletişim kurma yeteneğini daha da bozar.
İkincil hasar kümülatif olarak artar toll
Tüm bu ikincil hasar mekanizmaları – kısıtlı kan akışı, eksitotoksisite, inflamasyon, serbest radikal salınımı ve apoptoz – hasar alanını arttırır. yaralı omurilik. Hasarlı aksonlar, ya miyelinlerinden sıyrıldıkları için ya da beyinden koptukları için işlevsiz hale gelirler. Gliyal hücreler, potansiyel olarak yenilenebilecek ve yeniden bağlanabilecek herhangi bir akson için bir engel oluşturan bir yara izi oluşturmak üzere kümelenir. Birkaç tam akson kalabilir, ancak beyne anlamlı bir bilgi iletmek için yeterli değildir.
Araştırmacılar özellikle bu ikincil hasar dalgasının mekanizmalarını incelemekle ilgileniyorlar çünkü bunun yollarını bulmak durdurmak aksonları kurtarabilir ve engelleri azaltabilir. Bu, iyileşme potansiyelinde büyük bir fark yaratabilir.
Omurilik Yaralanmasının Acil Tedavileri Nelerdir?
Herhangi bir yaralanmanın sonucu omurilik, hayatta kalan aksonların sayısına bağlıdır: normal işleyen aksonların sayısı ne kadar yüksekse, sakatlık miktarı o kadar az olur. Sonuç olarak, insanları bir hastaneye veya travma merkezine taşırken en önemli husus, omurga ve omuriliğin daha fazla yaralanmasını önlemektir.
Omurilik yaralanması her zaman aşikar değildir. Başı içeren herhangi bir yaralanma (özellikle yüzün ön tarafına travma ile), pelvik kırıklar, omurga bölgesinde penetran yaralanmalar veya yüksekten düşme sonucu oluşan yaralanmalar omurilik hasarından şüphelenilmelidir.
Omurganın görüntülemesi acil veya travma merkezinde yapılıncaya kadar, omurilik yaralanması olabilecek kişilere, omurganın herhangi bir önemli hareketi daha fazla hasara neden olabilecekmiş gibi bakılmalıdır. . Genellikle sırt üstü (yatarak) pozisyonda, sert bir yaka ve omurgayı hareketsiz hale getiren arkalık ile taşınırlar.
Solunum komplikasyonları genellikle omurilik yaralanmasının ciddiyetinin bir göstergesidir. Boyun bölgesinde yaralanması olanların yaklaşık üçte biri, nefes alma konusunda yardıma ihtiyaç duyacak ve entübasyon yoluyla solunum desteğine ihtiyaç duyacaktır; bu, bir oksijen tankına bağlı bir tüpün burun veya boğaz yoluyla ve hava yoluna yerleştirilmesini içerir.
Bir steroid ilaç olan metilprednizolon, 1990 yılında ulusal Nörolojik Bozukluklar ve İnme Enstitüsü tarafından desteklenen büyük ölçekli bir klinik araştırmanın önemli ölçüde daha iyi iyileşme gösterdiğini gösterdiğinde akut omurilik yaralanması için standart tedavi haline geldi. Yaralanmalarından sonraki ilk 8 saat içinde ilaç verilen hastalarda. Metilprednizolon, sinir hücrelerine verilen hasarı azaltıyor ve bağışıklık hücrelerinin aktivitelerini baskılayarak yaralanma bölgesinin yakınındaki iltihabı azaltıyor gibi görünüyor.
Sert bir destek veya eksenel traksiyon kullanılarak omurganın yeniden hizalanması genellikle omurgayı stabilize etmek ve ek hasarı önlemek için mümkün olan en kısa sürede yapılır.
Yaralanmadan yaklaşık üçüncü gün sonra doktorlar, yaralanmanın ciddiyetini teşhis etmek ve olası iyileşme derecesini tahmin etmek için hastalara tam bir nörolojik muayene yapar. ASIA Bozukluk Ölçeği, doktorlar tarafından kullanılan standart tanı aracıdır. Omurganın tüm uzunluğunu görselleştirmek için X-ışınları, MRI'lar veya daha gelişmiş görüntüleme teknikleri de kullanılır.
ASIA (Amerikan Spinal Yaralanma Derneği) Yetersizlik Ölçeği*
Sınıflandırma Açıklama
A
Tamamlandı: Sakral segmentler S4-S5
B dahil) yaralanma seviyesinin altında hiçbir motor veya duyusal fonksiyon korunmadı Eksik: duyusal, ancak motor değil, fonksiyon nörolojik seviyenin altında korunur ve sakral segmentlerde bir miktar duyum vardır S4-S5
C motor fonksiyonu nörolojik altta korunur. Ancak nörolojik seviyenin altındaki kilit kasların yarısından fazlasının kas derecesi 3'ün altında (yani yerçekimine karşı hareket edecek kadar güçlü değil)
D
Eksik: nörolojik seviyenin altında motor fonksiyon korunur ve nörolojik seviyenin altındaki anahtar kasların en az yarısında bir kası vardır. 3 veya daha fazla dereceli (yani eklemler yerçekimine karşı hareket ettirilebilir)
E Normal: motor ve duyusal fonksiyonlar normal
American Spinal Injury Association'ın izniyle kullanılmıştır.
Omurilik yaralanmaları, ne kadar kord genişliğinin yaralandığına bağlı olarak tam veya eksik olarak sınıflandırılır. Eksik bir yaralanma, omuriliğin beyne veya beyne mesaj iletme yeteneğinin tamamen kaybolmadığı anlamına gelir. Eksik yaralanmaları olan kişiler, yaralanmanın altında bir miktar motor veya duyusal işlevi korur.
Tam bir yaralanma, yaralanma seviyesinin altında toplam duyusal ve motor fonksiyon eksikliği ile gösterilir.
Omurilik Yaralanması Nasıl Olur? Vücudun Geri Kalanını Etkiler mi?
Omurilik yaralanmasından kurtulan kişilerde büyük olasılıkla kronik ağrı ve mesane ve bağırsak disfonksiyonu gibi tıbbi komplikasyonların yanı sıra solunum ve kalp duyarlılığında artış olacaktır. sorunlar. Başarılı bir iyileşme, bu kronik durumların günden güne ne kadar iyi ele alındığına bağlıdır.
Nefes
Diyaframa giden frenik sinirleri besleyen C3, C4 ve C5 segmentlerinde veya üzerindeki omurilikte herhangi bir yaralanma nefes almayı durdurabilir. Bu yaralanmaları olan kişilerin acil solunum desteğine ihtiyacı vardır. Yaralanmalar C5 seviyesi ve altında olduğunda, diyafram fonksiyonu korunur, ancak solunum hızlı ve sığ olma eğilimindedir ve insanlar zayıf göğüs kasları nedeniyle öksürme ve akciğerlerindeki salgıları temizleme konusunda sorun yaşarlar. Akciğer fonksiyonu düzeldiğinde, C4 yaralanması olanların büyük bir kısmı yaralanmayı takip eden haftalarda mekanik ventilasyondan ayrılabilir.
Pnömoni
Solunum komplikasyonları, özellikle pnömoninin bir sonucu olarak, omurilik yaralanması olan kişilerde önde gelen ölüm nedenidir. Aslında, entübasyon, ventilatörle ilişkili pnömoni (VAP) geliştirme riskini entübasyon günü başına yüzde 1 ila 3 oranında artırır. Omurilik yaralanmasından kaynaklanan ölümlerin dörtte birinden fazlası VİP'in sonucudur. Entübe edilen omurilik yaralanmalı hastalar VİP açısından dikkatle izlenmeli ve semptomlar ortaya çıkarsa antibiyotiklerle tedavi edilmelidir.
Düzensiz kalp atışı ve düşük tansiyon
Servikal bölgedeki omurilik yaralanmalarına sıklıkla tansiyon dengesizliği ve kalp aritmileri eşlik eder. Kalp hızlandırıcı sinirlerdeki kesintiler nedeniyle, kalp tehlikeli derecede yavaş atabilir veya hızlı ve düzensiz atabilir. Aritmiler genellikle yaralanmadan sonraki ilk 2 hafta içinde ortaya çıkar ve en ciddi yaralanmalarda daha sık ve şiddetlidir.
Düşük tansiyon da sıklıkla kan damarlarındaki tonus kaybı nedeniyle oluşur, genişler ve kanın kalpten uzaktaki küçük atardamarlarda birikmesine neden olur. Bu genellikle kan hacmini artırmak için intravenöz infüzyonla tedavi edilir.
Kan pıhtıları
Omurilik yaralanması olan kişiler, kan pıhtılaşması için olağan riskin üç katıdır. İlk 72 saat içinde pıhtı oluşma riski düşüktür, ancak sonrasında antikoagülan ilaç tedavisi önleyici tedbir olarak kullanılabilir.
Spazm
Refleks hareketlerimizin çoğu omurilik tarafından kontrol edilir, ancak beyin tarafından düzenlenir. Omurilik hasar gördüğünde, beyinden gelen bilgiler artık refleks aktivitesini düzenleyemez. Refleksler zamanla abartılı hale gelerek spastisiteye neden olabilir. Spazmlar yeterince şiddetli hale gelirse tıbbi tedavi gerektirebilir. Bazıları için, spazmlar bir engel oldukları kadar yardımcı olabilir, çünkü spazmlar, aksi takdirde boşa gidecek olan kasları çalıştırabilir. Hatta bazı insanlar yatakta dönmelerine, tekerlekli sandalyeye girip çıkmalarına ya da ayakta durmalarına yardımcı olmak için bacaklarındaki artan sesi kullanmayı bile öğrenebilir.
Otonomik disrefleksi
Otonomik disrefleksi, öncelikle boyun veya sırt üstü yaralanmaları olan kişileri etkileyen, yaşamı tehdit eden bir refleks eylemidir. Yaralanma seviyesinin altında sinir sisteminde tahriş, ağrı veya uyaran olduğunda olur. Tahriş olan bölge beyne bir sinyal göndermeye çalışır ancak sinyal geçemediği için beynin düzenlemesi olmadan bir refleks eylemi gerçekleşir. Kasları etkileyen spazmların aksine, otonomik disrefleksi sempatik sinir sistemi tarafından kontrol edilen vasküler ve organ sistemlerini etkiler.
Ağrıya veya tahrişe neden olan herhangi bir şey otonom disrefleksiyi tetikleyebilir: idrara çıkma veya idrara çıkma dürtüsü. dışkılama, bası yaraları, kesikler, yanıklar, morluklar, güneş yanığı, vücuda her türlü baskı, tırnak batması veya dar giysiler. Örneğin, idrara çıkma dürtüsü yüksek kan basıncını veya hızlı kalp atışını tetikleyebilir ve kontrol edilmezse felce, nöbetlere veya ölüme neden olabilir. Yüz kızarması veya terleme, şiddetli bir baş ağrısı, anksiyete, ani yüksek tansiyon, görme değişiklikleri veya kollarda ve bacaklarda tüylerin diken diken olması gibi semptomlar, otonomik disrefleksinin başlangıcına işaret edebilir. Tedavi hızlı olmalıdır. Pozisyon değiştirmek, mesaneyi veya bağırsakları boşaltmak ve dar kıyafetleri çıkarmak veya gevşetmek, tahrişe neden olan şeyi rahatlatmak için denenmesi gereken olasılıklardan sadece birkaçıdır.
Basınç yaraları (veya bası yaraları)
Bası yaraları, cilt üzerinde sürekli basınç nedeniyle parçalanan cilt dokusu bölgeleridir. Paraplejisi ve kuadriplejisi olan kişiler, kendi başlarına kolayca hareket edemedikleri için bası yaralarına karşı hassastırlar.
Otururken veya yatar durumdayken ağırlığı destekleyen yerler hassas bölgelerdir. Bu alanlar uzun süre bir yüzeye baskı yaptığında cilt sıkışır ve bölgeye kan akışını azaltır. Kan akışı çok uzun süre bloke edildiğinde cilt bozulmaya başlayacaktır.
Omurilik yaralanması yaralanma seviyesinin altındaki hissi azalttığı veya ortadan kaldırdığı için insanlar bunun farkında olmayabilirler. Pozisyonu değiştirmek için normal sinyaller ve bir bakıcı tarafından periyodik olarak değiştirilmelidir. İyi beslenme ve hijyen, sağlıklı cildi teşvik ederek bası yaralarının önlenmesine de yardımcı olabilir.
Ağrı
Felçli kişilerde sıklıkla omurilikteki sinirlerin zarar görmesinden kaynaklanan nörojenik ağrı denilen şey olur. Omurilik yaralanmasından kurtulan bazı kişiler için, vücudun bazı bölgelerindeki aşırı duyarlılık nedeniyle ağrı veya yoğun yanma veya batma hissi süreklidir. Diğerleri de normal kas-iskelet ağrısına eğilimlidir, örneğin tekerlekli sandalyeyi itmek ve kolları transferler için kullanmaktan kaynaklanan omuz ekleminin aşırı kullanımından kaynaklanan omuz ağrısı. Kronik ağrı tedavileri arasında ilaçlar, akupunktur, spinal veya beyin elektrik stimülasyonu ve cerrahi bulunur.
Mesane ve bağırsak sorunları
Omurilik yaralanmalarının çoğu mesane ve bağırsak fonksiyonlarını etkiler çünkü ilgili organları kontrol eden sinirler omuriliğin alt ucuna yakın segmentlerden kaynaklanır ve beyin girişinden kesilir. Beyin koordinasyonu olmadan mesane ve üretra kasları birlikte etkili bir şekilde çalışamaz ve idrara çıkma anormal hale gelir. Mesane uyarı vermeden aniden boşalabilir veya serbest bırakmadan aşırı dolu olabilir. Bazı durumlarda mesane serbest kalır, ancak idrar, üretral sfinkteri geçemediği için böbreklere geri döner. Omurilik yaralanması olan çoğu insan, mesanelerini boşaltmak için ya aralıklı kateterizasyon ya da kalıcı bir kateter kullanır.
Barsak işlevi benzer şekilde etkilenir. Anal sfinkter kası gergin kalabilir, böylece yay Bağırsak doluyken hareketler refleks olarak gerçekleşir. Veya kas, “sarkık bağırsak” olarak adlandırılan kalıcı olarak gevşeyebilir ve bağırsak hareketi yapamama ile sonuçlanabilir. Bu, dışkı sıkışmasını önlemek için bağırsağı boşaltmak için daha sık girişimler ve dışkının elle çıkarılmasını gerektirir. Omurilik yaralanması olan kişiler, kazaları önlemek için genellikle düzenli olarak programlanmış bir bağırsak programına alınır.
Üreme ve cinsel işlev
Omurilik yaralanmasının erkeklerde cinsel ve üreme işlevi üzerinde kadınlara göre daha fazla etkisi vardır. Omurilik yaralanmalı kadınların çoğu doğurgan kalır ve hamile kalabilir ve çocuk sahibi olabilir. Pek çoğu tatmin olma yeteneklerinin tamamını olmasa da bir kısmını kaybetse de, ciddi yaralanmaları olanlar bile orgazm işlevini iyi bir şekilde koruyabilirler. ereksiyonlar ve boşalma ve çoğu, spermlerinin azalmış hareketliliği nedeniyle doğurganlığı tehlikeye atacaktır. Erkekler için tedaviler arasında titreşimli veya elektriksel stimülasyon ve sildenafil (Viagra) gibi ilaçlar bulunur. Pek çok çift, omuriliği yaralanmış bir erkeğin baba çocuk sahibi olabilmesi için yardımlı doğurganlık tedavilerine de ihtiyaç duyabilir.
Biri yaralanmadan kurtulduktan ve psikolojik ve duygusal olarak onun doğasıyla başa çıkmaya başladıktan sonra. ya da onun durumu, bir sonraki endişe, engellilerle nasıl yaşanacağı olacaktır. Doktorlar artık omurilik yaralanmalarının olası uzun vadeli sonuçlarını makul bir doğrulukla tahmin edebiliyorlar. Bu, hastaların kendileri için ulaşılabilir hedefler belirlemesine yardımcı olur ve ailelere ve sevdiklerine gelecek için gerçekçi bir dizi beklenti verir.
Rehabilitasyon İnsanların Omurilik Yaralanmalarından Kurtulmasına Nasıl Yardımcı Olur?
Omurilik yaralanmasından kurtulan iki kişi aynı duyguları yaşamaz, ancak neredeyse herkes olanlar hakkında korkmuş, endişeli veya kafası karışmış hissedecek. İnsanların çok karışık duygulara sahip olmaları yaygındır: hala hayatta olduklarına dair rahatlama, ancak engellerinin doğasına inanmama.
Rehabilitasyon programları, fiziksel terapileri beceri geliştirme aktiviteleri ile birleştirir sosyal ve duygusal destek sağlamak için danışmanlık. Yeni yaralanan kişinin, ailesinin ve arkadaşlarının eğitimi ve aktif katılımı çok önemlidir.
Rehabilitasyon ekibine genellikle fiziksel tıp ve rehabilitasyon konusunda uzmanlaşmış bir doktor (fizyatrist denir) önderlik eder ve genellikle sosyal hizmet uzmanları, fiziksel ve mesleki terapistler, eğlence terapistleri, rehabilitasyon hemşireleri içerir. , rehabilitasyon psikologları, meslek danışmanları, beslenme uzmanları ve diğer uzmanlar. Bir vaka çalışanı veya program yöneticisi bakımı koordine eder.
Rehabilitasyonun ilk aşamasında, terapistler, hareketlilik ve iletişim en önemli iki işlev alanı olduğu için bacak ve kol gücünün yeniden kazanılması üzerinde durur. Bazıları için hareketlilik ancak yürüteç, bacak destekleri veya tekerlekli sandalye gibi cihazların yardımıyla mümkün olacaktır. Yazma, yazma ve telefon kullanma gibi iletişim becerileri de uyarlanabilir cihazlar gerektirebilir.
Fizik tedavi, kas güçlendirmeye yönelik egzersiz programlarını içerir. Mesleki terapi, ince motor becerilerin yeniden geliştirilmesine yardımcı olur. Mesane ve bağırsak yönetimi programları temel tuvalet rutinlerini öğretir ve hastalar ayrıca kendi kendini temizleme tekniklerini öğrenir. İnsanlar tekrarlayan spastisite, otonomik disrefleksi ve nörojenik ağrı epizodları için başa çıkma stratejileri edinirler.
Mesleki rehabilitasyon temel iş becerilerinin, mevcut el becerisinin ve fiziksel ve bilişsel yeteneklerin değerlendirilmesiyle başlar. istihdam olasılığını belirler. Bir mesleki rehabilitasyon uzmanı daha sonra potansiyel iş yerlerini belirler, ihtiyaç duyulacak yardımcı ekipman türünü belirler ve kullanıcı dostu bir iş yeri düzenlenmesine yardımcı olur. Engelleri işyerine geri dönmelerini engelleyenler için terapistler, memnuniyet duygusu ve özgüven sağlayan etkinliklere katılım yoluyla üretkenliği teşvik etmeye odaklanır. Bu, eğitim sınıflarını, hobileri, özel ilgi gruplarına üyelikleri ve aile ve topluluk etkinliklerine katılımı içerebilir.
Rekreasyon terapisi, hastaları hareketlilik seviyelerinde eğlence veya atletik faaliyetlere katılabilmeleri için yeteneklerini geliştirmeye teşvik eder. Rekreasyonel mekanlara ve atletizme katılmak, omurilik yaralanması olanların daha dengeli ve normal bir yaşam tarzına ulaşmalarına yardımcı olur ve ayrıca sosyalleşme ve kendini ifade etme fırsatları sağlar.
Araştırma Omurilik Hasarlı Hastalara Nasıl Yardımcı Oluyor?
Yaralanmış bir omurilik yeniden inşa edilebilir mi? Bu, omurilik yaralanması alanındaki temel araştırmaları yönlendiren sorudur. Araştırmacılar, omurilikte yeni büyümeyi engelleyen veya teşvik eden altta yatan biyolojik mekanizmaları anlamaya çalışırken, sadece nöronların ve aksonlarının CNS'de nasıl büyüdüğü hakkında değil, aynı zamanda yaralanmadan sonra neden yenilenemedikleri hakkında da şaşırtıcı keşifler yapıyorlar. yetişkin CNS'de. Hem çalışan hem de hasarlı omurilikte yer alan hücresel ve moleküler mekanizmaları anlamak, ikincil hasarı önleyebilecek, aksonları yaralı bölgelerin ötesine geçmeye teşvik edebilecek ve omurilik ve CNS içindeki hayati sinir devrelerini yeniden bağlayabilecek tedavilere giden yolu gösterebilir.
Bir gün omurilik yaralanması olan insanlara yardımcı olabilecek birçok alanda başarılı araştırmalar yapılmıştır. Genetik çalışmalar, gelişmekte olan CNS'de akson büyümesini teşvik eden ancak yetişkinlerde bunu engelleyen bir dizi molekülü ortaya çıkarmıştır. Embriyonik ve yetişkin kök hücre biyolojisi üzerine yapılan araştırmalar, hücrelerin birbirleriyle nasıl iletişim kurduğuna dair bilgileri daha da geliştirdi.
Temel araştırmalar, görünüşte sağlıklı olan büyük hücre gruplarının kendi kendini yok ettiği gizemli apoptoz sürecine dahil olan mekanizmaları tanımlamaya yardımcı oldu. Zorla hareket ve kas gruplarının elektriksel uyarımı yoluyla nöral devreleri yeniden eğiten yeni rehabilitasyon tedavileri, yaralı hastaların kayıp işlevlerini yeniden kazanmalarına yardımcı oluyor.
Çoğu Ulusal Nörolojik Bozukluklar ve İnme Enstitüsü (NINDS) tarafından desteklenen araştırmacılar, omurilik onarımının dört temel ilkesine ilişkin anlayışımızı geliştirmeye odaklanmıştır:
Nöral devreleri vücut fonksiyonlarını eski haline getirmek için yeniden eğitmek
Omurilik yaralanması karmaşıktır. Onarım, yaralanma sırasında ve sonrasında meydana gelen tüm farklı hasar türlerini hesaba katmalıdır. Omuriliğin moleküler ve hücresel ortamı, yaralanma anından birkaç hafta hatta aylar sonrasına kadar sürekli değiştiği için, kombinasyon terapilerinin zaman içinde farklı noktalarda belirli hasar türlerini ele alacak şekilde tasarlanması gerekecektir.
Temel Araştırmada Keşifler
On yıl önce, araştırmacılar küçük bir ancak metilprednizolon adı verilen bir adrenal kortikosteroid ilacı, yaralanmadan sonraki 8 saat içinde verildiyse, önemli nöroprotektif ve anti-inflamatuar etki. Omurilik yaralanmasının boyutunu sınırlamak için şu anda mevcut olan tek tedavi budur ve riskleri nispeten düşüktür. Araştırmacılar, daha da etkili olabilecek ek anti-inflamatuar tedaviler aramaya devam ediyor.
Başka bir bileşik, GM-1 gangliosid
için ön klinik deneyler , akut omurilik yaralanmasında ikincil hasarı önlemede faydalı olabileceğini belirtmektedir. Büyük, randomize bir klinik çalışma, rehabilitasyon sırasında omurilik yaralanmasından nörolojik iyileşmeyi de iyileştirebileceğini öne sürdü.
Bu gözlemler ve diğerleri, yaralanmadan hemen sonra hücresel tepkileri değiştirerek iyileşmenin iyileştirilebileceğine dair iyimserliğe yol açmıştır. Araştırmacılar, ikincil hasara (eksitotoksisite, iltihaplanma ve hücre intiharı (apoptoz)) neden olan mekanizmalar hakkında bildiklerini kullanarak, yaralanma sonrası hasarın yayılmasını önlemek ve çevreleyen dokuyu korumak için ek nöroprotektif tedaviler oluşturuyor ve test ediyorlar.
Bu üç farklı alandaki bulgulardan bazıları aşağıdaki gibidir:
Eksitotoksisiteyi durdurma
Sinir hücreleri öldüğünde aşırı miktarda glutamat adı verilen bir nörotransmitter salgılarlar. Hayatta kalan sinir hücreleri de normal iletişim sürecinin bir parçası olarak glutamat salgıladığından, fazla glutamat hücresel ortamı doldurur ve bu da hücreleri aşırı hızlanmaya ve kendi kendini yok etmeye iter. Araştırmacılar, sinir hücrelerinin glutamata tepki vermesini engelleyebilecek ve potansiyel olarak ikincil hasarın boyutunu en aza indirebilecek bileşikleri araştırıyorlar.
Son zamanlarda, araştırmacılar, oligodendrositler ve nöronlarda bol miktarda bulunan belirli bir glutamat reseptör tipini seçici olarak bloke eden reseptör antagonistleri adı verilen ajanları test etti. Bu ajanlar hasarı sınırlamada etkili görünmektedir. Bu reseptör antagonistlerinden bazıları, felç tedavisi olarak insan denemelerinde zaten test edilmiştir. Benzer ajanlar, omurilik yaralanması olan hastalar için birkaç yıl içinde klinik deneylere girebilir.
İnflamasyonu kontrol etme
Yaralanmadan sonraki ilk 12 saat içinde bir süre, bağışıklık hücrelerinin ilk dalgası, enfeksiyondan korumak ve ölü sinir hücrelerini temizlemek için hasarlı omuriliğe girer. Diğer bağışıklık hücreleri türleri daha sonra girer. Bu bağışıklık hücrelerinin ve saldıkları, sitokin adı verilen haberci moleküllerin eylemleri, omurilikteki iltihaplanmanın ayırt edici özellikleridir.
Araştırmacılar, bu iltihaplanma süreçlerinin tamamen olmadığını keşfettiler. yaralı omurilik için kötü. Sitokinler, hücre ölümüne neden olan serbest radikallerin, nitrik oksitin ve diğer inflamatuar maddelerin üretimini uyardıkları için sinir hücreleri için toksik olabilseler de, hücre onarımı için faydalı olan nörotrofik faktörlerin üretimini de uyarırlar.
Şu anda araştırmacılar, bu bağışıklık sistemi hücrelerini ve ürettikleri molekülleri, sinir koruma potansiyellerini teşvik ederek ve nörotoksik etkilerini dizginleyerek kontrol etmenin yollarını arıyorlar. Klinik olarak test edilen bir yaklaşım, PNS'nin, yaralı periferik sinirler tarafından halihazırda uyarılan makrofajları yaralı omuriliklere enjekte ederek makrofajlarda bir iyileşme tepkisi oluşturma yeteneğinden yararlanmaktır. Son deneyler, omurilik yaralanmasına karşı T-hücre tepkisini seçici olarak artırmanın ikincil hasarı azaltabileceğini göstermiştir. Bu hücrelerin dokuya da zarar verme olasılığı nedeniyle, tedavi amaçlı kullanılacaklarsa çok dikkatli bir şekilde kontrol edilmelidirler.
Klinik araştırmacılar ayrıca vücudun soğumasını nasıl koruduğunu da araştırıyorlar. hayatta kalan omurilik dokusu ve sinir hücreleri. Deneyler, yaralanmanın hemen ardından vücudun birkaç saat hafif bir hipotermi durumuna (yaklaşık 92°F) soğutulmasının hasarı sınırladığını ve fonksiyonel iyileşmeyi desteklediğini göstermiştir. Araştırmacılar, hafif hipoterminin neden nöroprotektif olduğundan henüz emin değiller, ancak vücut sıcaklığının birçok farklı fizyolojik mekanizmayı etkileme yeteneği bunun nedenlerinden biri olabilir. Apoptozu önleme
İlk yaralanmadan günler ila haftalar sonra, apoptoz hasarlı ve yakın dokudaki oligodendrositleri süpürür ve hücrelerin kendi kendini yok etmesine neden olur. Apoptozu düzenlediği görünen genler tanımlanmış olsa da, araştırmacılar bir hücrenin onu açmasına veya kapatmasına neden olan kesin biyokimyasal olayları belirleyebilecek kadar yeterli bilgiye sahip değiller. Daha ileri çalışmalar, bu hücresel mekanizmaları daha tam olarak anlamayı amaçlamaktadır. Bu çalışmalar, apoptotik hücre ölümüyle mücadele için nöral koruyucu stratejiler geliştirme fırsatı sağlayacaktır.
Apoptoz sürecini anlayan araştırmacılar, apoptozu inhibe eden ilaçlar geliştirip test edebildiler. Kemirgen modellerinde, bilinen bir apoptotik mekanizmayı bloke eden bir ilaç verilen hayvanlar, travmatik omurilik yaralanmasından sonra, tedavi edilmeyen hayvanlara göre daha fazla hareket kabiliyetini korudu.
İkincil hasar dalgası sona erdiğinde, omurilik, aksonların geçemediği veya köprüleyemediği yara dokusu ve sıvı dolu boşluklar veya kistler ile bırakılır. Bu alanlar, işleyen sinir hücreleri tarafından yeniden bağlanmadıkça, omurilik devre dışı kalır. İşlevsel aksonlar arasındaki boşluğun nasıl kapatılacağını keşfetmek ve aksonları büyümeye ve yeni bağlantılar kurmaya nasıl teşvik edeceğini bulmak omurilik onarımının anahtarı olabilir.
Yenilenmeyi teşvik etmek
Araştırmacılar, Yaralı omuriliğe nakledilen hücre greftleri, kesik aksonları yeniden bağlamak için yaralı alanlar arasında köprü görevi görür veya sinir hücrelerini röle görevi görür. Schwann hücreleri, koku alma kılıfı glia, fetal omurilik hücreleri ve embriyonik kök hücreler de dahil olmak üzere, rejenerasyonu ve onarımı teşvik etme potansiyelleri için çeşitli hücre türleri incelenmiştir. Bir grup deneyde, araştırmacılar kemirgenlerin hasarlı omuriliklerine Schwann hücreleriyle dolu tüpler yerleştirdiler ve tüplere doğru büyüyen aksonları gözlemlediler.
Hücre naklinin sınırlamalarından biri, bununla birlikte, nakil içindeki büyüme ortamı o kadar elverişlidir ki çoğu akson omuriliğe gitmez ve omuriliğe uzanmaz. Araştırmacılar, PNS'deki doğal göçmenler olan koku alma kılıflı glia hücrelerini kullanarak, ilk nakil bölgesinden omuriliğe uzanan aksonlar elde ettiler. Ancak rejenere aksonların tam olarak işlevsel olup olmadığı hala görülüyor. Büyümeyi teşvik eden faktörler (nörotrofinler) tarafından uyarılan, omurilikte birkaç segmenti yukarı ve aşağı geren aksonları uzatır. Bu deneylerde tedavi edilen hayvanlar, uzuvlarında bir miktar işlev kazandı. Uzun süreli omurilik yaralanması olan bazı hastalara fetal doku nakli yapıldı, ancak sonuçlar yetersiz kaldı. Hayvan modellerinde, bu nakillerin olgunlaşmamış omurilikte yetişkin omuriliğine göre daha etkili olduğu görülmektedir.
Kök hücreler, hemen hemen tüm hücre tiplerini bölebilir ve verebilir. omuriliğinkiler de dahil olmak üzere vücut. Omurilik yaralanmasını tedavi etme potansiyelleri hevesle araştırılıyor, ancak kök hücreler hakkında araştırmacıların hala anlaması gereken birçok şey var. Örneğin, araştırmacılar, bir kök hücreye ne yapması gerektiğini söyleyen birçok farklı türde kimyasal sinyal olduğunu biliyorlar. Bunlardan bazıları kök hücrenin içindedir, ancak diğerleri haricidir – hücresel çevre içinde – ve uygun büyümeyi ve farklılaşmayı teşvik etmek için transplant bölgesinde yeniden oluşturulmaları gerekecektir. Kök hücre tedavisinin içerdiği karmaşıklıklar nedeniyle, araştırmacılar bu tür tedavilerin ancak çok daha fazla araştırma yapıldıktan sonra mümkün olmasını bekliyorlar.
Araştırmacılar ayrıca aksonları telafi etmenin yollarını arıyorlar. miyelin kılıflarını kaybettikten sonra, aksonal iletişim için gerekli olan elektriksel uyarıları iletme kabiliyeti azalmıştır. Demiyelinizan zardan iyonların akışını engelleyen ve mesajların geçme potansiyelini artıran potasyum kanal blokerleri olarak bilinen bileşiklerle yapılan ön çalışmalar, bir miktar başarı gösterdi, ancak çoğunlukla kaslardaki spastisiteyi azaltma açısından. Daha ileri çalışmalar, remiyelinizan aksonların işlevi nasıl iyileştirebileceğini gösterebilir.
Aksonların yeniden büyümesinin uyarılması
Aksonların yenilenmesini uyarmak, omurilik onarımının önemli bir bileşenidir, çünkü hasarlı omurilikte yeniden bağlanabilen her akson, işlevin düzelme şansını artırır.
Birçok cephede yapılan araştırmalar, yaralanmadan sonra aksonların büyümesini sağlamanın karmaşık bir görev olduğunu ortaya koymaktadır. CNS nöronları yenilenme kapasitesine sahiptir, ancak yetişkin omurilikteki ortam büyümeyi teşvik etmez. Gelişmekte olan CNS'de bulunan büyümeyi teşvik eden moleküllerden yoksun olmakla kalmaz, aynı zamanda akson uzamasını aktif olarak engelleyen maddeler içerir. Akson rejenerasyonunun başarılı olması için, inhibitörleri kapatmak ve promotörleri açmak için ortamın değiştirilmesi gerekir.
Araştırmacılar, harekete geçiren kimyasallardan yararlanmanın yollarını arıyorlar. veya akson büyümesini durdurun: büyümeyi teşvik eden ve büyümeyi engelleyen maddeler, nörotrofik faktörler ve kılavuz moleküller.
Gelişmekte olan CNS'de iplik benzeri aksonlar büyür ve aksonal büyümenin arkasında uzar. Koni, büyümeyi ve doğrudan hareketi teşvik eden kimyasal sinyallerle etkileşime giren, çapı milimetrenin yalnızca birkaç binde biri kadar olan aktif bir uç. Ancak yetişkin CNS'nin ortamı, akson büyümesine düşmandır, çünkü öncelikle büyümeyi inhibe eden proteinler, aksonların etrafındaki yalıtkan malzeme olan miyelin içine gömülüdür. Bu proteinler, sağlıklı omurilikteki sinir devrelerini koruyor ve sağlam aksonların uygunsuz bir şekilde büyümesini engelliyor gibi görünüyor. Ancak omurilik yaralandığında bu proteinler rejenerasyonu engeller.
Aksonal kanalda çalışan en az üç büyümeyi inhibe eden protein tanımlanmıştır. Araştırmacıların görevi, bu inhibitör proteinlerin işlerini nasıl yaptıklarını anlamak ve sonra onları ortadan kaldırmanın veya engellemenin ya da büyüme konisinin onlara nasıl tepki verdiğini değiştirmenin yollarını keşfetmektir.
Büyüme- inhibe edici proteinler ayrıca yaralanma bölgesinin yakınındaki glial yara izini de bloke eder. Bir aksonun geçebilmesi için hücre dışı matrisi oluşturan uzun, dallara ayrılmış moleküller arasında ilerlemesi gerekir. Yakın zamanda yapılan bir deney, aksonların büyüyebilmesi için bu alt çalıyı temizlemek için bakteriyel bir enzimi başarıyla kullandı. yolu temizleyin – akson rejenerasyonu için cesaret verici bir ortam yaratabilir. Ancak, hastalarda böyle bir tedavi denenmeden önce, araştırmacılar, yenilenen aksonların tehlikeli yanlış bağlanmasını önlemek için yeterince iyi kontrol edilebileceğinden emin olmalıdır.
Nörotrofik faktörler (veya nörotrofinler) ) büyüme için gerekli moleküler makineyi üretmek için hücreleri hazırlayan anahtar sinir sistemi düzenleyici proteinlerdir. Bazıları oligodendrosit ölümünü önler, diğerleri aksonların yeniden büyümesini ve hayatta kalmasını destekler ve yine diğerleri birden fazla işleve hizmet eder. Ne yazık ki, omurilikteki doğal nörotrofin üretimi, yaralanmadan sonraki haftalarda artmak yerine düşer. Araştırmacılar, yaralanma sonrası seviyelerin yapay olarak yükseltilip yenilenmediğini test ettiler. Bu soruşturmalardan bazıları başarılı oldu. İnfüzyon pompaları ve gen terapisi teknikleri, yaralı nöronlara büyüme faktörlerini iletmek için kullanılmıştır, ancak uzun mesafeler için rejenerasyonu teşvik etmekten çok filizlenmeyi teşvik ettikleri görülmektedir.
Aksonal büyüme değildir. fonksiyonel iyileşme için yeterlidir. Aksonların uygun bağlantıları yapması ve işleyen sinapsları yeniden kurması gerekir. Kılavuz moleküller, nöronların veya glia yüzeylerinin üzerinde duran veya bunlardan salınan proteinler, kimyasal yol işaretleri olarak hareket ederek aksonları bazı yönlerde büyümeye çağırırken diğerlerinde büyümeyi geri iter.
Kılavuz moleküllerin belirli bir kombinasyonunu sağlamak veya hayatta kalan hücreleri kılavuz moleküller üretmeye veya kullanmaya teşvik eden bileşikleri uygulamak, rejenerasyonu teşvik edebilir. Ancak şu anda araştırmacılar, kılavuz moleküller hakkında hangisini ve ne zaman tedarik edeceklerini bilecek kadar anlamıyor.
Araştırmacılar, büyümeyi teşvik etmek, kalıntıları temizlemek ve hedef akson bağlantıları omuriliği yeniden bağlayabilir. Elbette tüm bu terapilerin doğru miktarlarda, doğru yerlerde ve doğru zamanda verilmesi gerekecektir. Araştırmacılar akson büyümesi ve rejenerasyonunun incelikleri hakkında daha fazla şey öğrendikçe ve daha fazla anladıkça, tedavileri birleştirmek omurilik yaralanması için güçlü bir tedavi olabilir.
Klinik Araştırmalardaki Keşifler
Temel araştırmalardaki ilerlemeler de eşleştiriliyor klinik araştırmalardaki ilerlemeyle, özellikle işlevi eski haline getirmek için en iyi sonucu veren fiziksel rehabilitasyon türlerini anlamada. Daha umut verici rehabilitasyon tekniklerinden bazıları, omurilik yaralanmalı hastaların daha hareketli olmasına yardımcı oluyor.
Nöral protezler ve bilgisayar arayüzleri aracılığıyla işlevi geri yükleme
Temel bilim adamları uğraşırken Biyomühendisler, omurilik yaralanmalı kişilerin beyni ve vücudu arasındaki nörolojik bağlantıları onarmak için stratejiler geliştirmek için gelişmiş bilgisayar modelleme sistemleri ve nöral protezler aracılığıyla fonksiyonel bağlantıları onarmak için çalışıyorlar. Felçli uzuvları harekete geçirebilecek cihazları entegre etmenin yollarını keşfetmek, elektronik teknolojisi ve nörobiyoloji arasında benzersiz bir arayüz gerektirir. Fonksiyonel bir elektriksel stimülasyon (FES) sistemi, bu tür yenilikçi araştırmalara bir örnektir.
FES sistemleri, fonksiyonel yürümeyi teşvik etmek için bacak ve kol kaslarını kontrol etmek için elektrik stimülatörleri kullanır. ulaşmayı ve kavramayı teşvik eder. Elektrotlar sinirler üzerinden cilde bantlanır veya cerrahi olarak implante edilir ve daha sonra kullanıcının komutasındaki bir bilgisayar sistemi tarafından kontrol edilir. Örneğin, uzanmaya yardımcı olmak için elektrotlar omuza ve üst kola yerleştirilebilir ve karşı omuzun hareketleri ile kontrol edilebilir. Omurilik yaralanmalı kişi bir bilgisayar arayüzü aracılığıyla karşı omzunu silkerek bir koldaki el ve kol hareketlerini tetikleyebilir.
Bu sistemler sadece fonksiyonel hareketlerin yeniden sağlanması için kullanışlı değildir. Ayrıca, insanların önemli kardiyovasküler faydalar sağlayabilen felçli kas sistemlerini kullanmalarına yardımcı olurlar. Şimdiye kadar nispeten az sayıda insan bunları kullanıyor çünkü hareketler çok robotik, kapsamlı cerrahi ve elektrot yerleştirme gerektiriyorlar ve bilgisayar arayüz sistemleri hala sınırlı. Biyomühendisler daha doğal arayüzler geliştirmek için çalışıyorlar.
Beyin, komut kaslara gönderilmeden birkaç saniye önce istemli hareketler planladığı için, omurilikleri artık sinyalleri taşımayan insanlar. uzuvlar hala beyinlerinde planlama aşamasını tamamlayabilir, ancak komutu yerine getirmek için robotik bir cihaz kullanabilir. Yakın zamanda yapılan bir deneyde, beyin dalgası aktivitesini kaydetmek için beynin motor korteks alanına (bu durumda bir maymunun beyni) implante edilen mikro teller kullanıldı, bu daha sonra verileri analiz eden, hareketi tahmin eden ve komutu gönderen bir bilgisayara aktarıldı. robotik bir kol. Bunun gibi bir cihaz tekerlekli sandalyeyi, protez uzvunu ve hatta hastanın kendi kol ve bacaklarını kontrol etmek için kullanılabilir.
Gelecekte, araştırmacılar bu tür beyinlerin -makine arayüzleri, işlemeyi yapacak ve sonuçları kablolar olmadan iletecek mikroçipler kullanılarak doğrudan beyne yerleştirilebilir. Hücreleri konak sinir sistemine entegre etmeye teşvik eden biyolojik bir bileşene sahip implante edilebilir elektronik cihazlar, hibrit nöral arayüzler ile çalışmalar zaten yapılıyor.
Merkezi kalıbı yeniden eğitmek jeneratörler
Bilim adamları, hayvanların omuriliklerinin, kasların ritmik esnemesini ve uzamasını sağlayan merkezi model üreteçleri (CPG) adı verilen nöron ağları içerdiğini yıllardır biliyorlar. yürüyüşte kullanılır. Bununla birlikte, insanların iki ayak üzerinde yürümesinin, CPG aktivasyonundan çok gönüllü kontrole bağlı olduğunu varsaydılar. Bu nedenle, bilim adamları, beynin kontrolü olmadan, bir spinal CPG tarafından üretilen hareketlerin, beyinden düzenleme olmaksızın başarılı yürümeyi geri kazanmada faydalı olma ihtimalinin yüksek olmadığını düşündüler. Ancak mevcut araştırmalar, omurilik yaralanmasından sonra bacaklara sınırlı hareketliliği geri kazandırmak için bu ağların yeniden eğitilebileceğini gösteriyor. Omurilik yaralanmalı hastalardaki CPG ağlarını, yürüme hareketlerini bileşen paternlerine bölen ve felçli uzuvları tekrar tekrar yapmaya zorlayan özel programlarla yeniden eğitin. Bu programlardan birinde, bir terapist hastanın bacaklarını adım adım hareket ettirirken hasta, hareketli bir koşu bandının üzerindeki bir koşum takımı ile kısmen desteklenir. Diğer araştırmacılar, vücut ağırlığı desteği ve elektrik stimülasyonunu koşu bandı eğitimi yerine gerçek yürüyüşle birleştirmeyi deniyorlar. Pedal çevirme hareketini uyarmak için gluteal kaslar. Birkaç çalışma, bu egzersizlerin yürüyüş ve dengeyi iyileştirebileceğini ve yürüme hızını artırabileceğini göstermiştir. NINDS şu anda kısmi ağırlık destekli yürüyüşün faydalarını test etmek için belden aşağısı felçli ve kuadriplejik deneklerle bir klinik deneyi finanse ediyor.
Ameliyat yoluyla baskıyı azaltmak
Cerrahi dekompresyonun zamanlaması (kırık veya çıkık omur veya disklerden omurilik üzerindeki baskıyı hafifletmek) tartışmalı bir konudur. Hayvan çalışmaları, erken dekompresyonun ikincil hasarı azaltabileceğini göstermiştir, ancak benzer sonuçlar insan denemelerinde güvenilir bir şekilde yeniden üretilmemiştir. Diğer çalışmalar, dekompresyon cerrahisi olmadan nörolojik iyileşme göstermiştir, bu da bazılarının cerrahiden kaçınmanın veya geciktirmenin ve bunun yerine farmakolojik müdahalelerin kullanılmasının spinal için makul (ve invaziv olmayan) bir tedavi olduğuna inanmasına neden olmuştur. kordon yaralanmaları. Akut travmada majör cerrahi riskini dengelemek için erken cerrahi müdahalenin yeterince faydalı olup olmadığını belirlemek için ek araştırmalara ihtiyaç vardır.
Ağrı tedavisi
Omurilik yaralanması olan kişilerin üçte ikisi ağrı bildirir ve bunların üçte biri ağrılarını şiddetli olarak değerlendirir. Bununla birlikte, yaralanma sonrası ağrının hem teşhisi hem de tedavisi hala klinik bir zorluk olmaya devam etmektedir. Ağrıyı omurilik yaralanmasından sınıflandırmak için evrensel olarak kabul edilmiş bir şema veya onu önlemek veya azaltmak için tek tip başarılı bir tıbbi veya cerrahi tedavi yoktur. Nöropatik ağrı tedavisinin temel dayanakları, tek tip etkili olmasalar da, antidepresanlar ve antikonvülzanlardır.
Araştırmalar, omurilik ağrı sendromlarının omurilik segmentlerine ikincil hasarın yayılmasından kaynaklandığını göstermektedir. Yaralanma bölgesinin üstünde ve altında. Ağrı, duyunun sınırlı olduğu veya olmadığı bölgelerde bile yaralanma seviyesinde veya yaralanma seviyesinin altında olabilir. Bulgular, seviyede (kavşak) ağrının muhtemelen yaralanma bölgesinin bir veya daha fazla segmentindeki gri ve beyaz cevher hasarından kaynaklandığını, oysa yaralanmanın altındaki ağrının akson yollarının kesilmesinden ve omurilik içinde anormal bağlantıların oluşumundan kaynaklandığını göstermektedir. yaralanma bölgesine yakın.
Çalışmalar, nöronları aşırı uyarılabilir hale getiren fonksiyonel değişikliklerin kronik ağrı sendromlarının bir nedeni olabileceğini düşündürmektedir. Sonuç olarak, yaralanmadan sonraki ilk birkaç saat içinde omurilik yaralanması için daha agresif tedavi verilmesi ikincil hasarı sınırlayabilir ve sonrasında kronik ağrı gelişimini önleyebilir veya azaltabilir.
Araştırmacılar şu anda nöroprotektif test yapıyor ve aşırı heyecanlı nöronları sakinleştirmek için anti-inflamatuar stratejiler. Diğer çalışmalar ayrıca sodyum kanal blokerleri (lidokain ve meksiletin gibi), opioidler (alfentanil ve ketamin gibi) ve morfin ve klonidin kombinasyonu da dahil olmak üzere farmakolojik seçeneklere bakıyor. Glutamat gibi ağrı sendromlarında rol oynayan nörotransmitterlere müdahale eden ilaçlar da araştırılmaktadır. Diğer araştırmacılar, ağrı giderici nörotransmiterler sağlamak için genetiği değiştirilmiş hücrelerin kullanımını araştırıyorlar. Bu tedaviler, hayvan modellerinde ve ölümcül kanser hastalarıyla yapılan ön klinik çalışmalarda ağrıyı hafifletiyor gibi görünmektedir.
Spastisiteyi kontrol etme
Omurilik yaralanmasından sonra kas spastisitesinin mekanizmaları: iyi anlaşılmadı. Son araştırmalar, belirli inen aksonal yolların kaybının büyük olasılıkla inhibitör internöronların aktivitesinin azalmasıyla sonuçlandığını ve bunun da motor nöronların uyarıcı uyaranlara aşırı tepki vermesine neden olduğunu göstermektedir.
Post tedavisinin aksine -yaralanma ağrısı, spastisite için medikal ve cerrahi tedaviler kurulmuş ve oldukça başarılıdır. Bunlar, merkezi sinir sistemi içinde etkili olan oral ilaçları (baklofen ve diazepam) ve doğrudan iskelet kası üzerinde etkili olan ilaçları (dantrolen) içerir. İlaç müdahalelerine dirençli spastisite için, refleks yollarını kesmek için bazen cerrahi rizotomi veya miyelotomi yapılır.
Araştırmacılar şu anda elektriksel omurilik stimülasyonunu gösteren ön sonuçlara dayanarak nöromodülasyon prosedürlerini araştırıyorlar. yaralanmanın altında spazmları modüle edebilir. Klinik ve deneysel olarak kullanılan diğer teknikler, baklofen gibi sürekli olarak antispazmodik ilaçlar sağlayan pompa sistemlerinin implante edilmesini içerir.
Mesane kontrolünün iyileştirilmesi
Mesane disfonksiyonuna yönelik tedaviler üzerine umut verici bir araştırma alanı, mesane kontrolünü sağlamak için elektrik stimülasyonu ve nöromodülasyonu kullanmayı içerir. Refleks inkontinans için mevcut tedavi, sakral duyu sinir köklerini S2'den S4'e kesen bir cerrahi prosedürü içerir. Omurilik yaralanmasının tedavisinin yakın olabileceği umuduyla ve erkeklerin zaten tehlikeye atılmış cinsel işlevlerini kaybetme konusundaki isteksizliğiyle, çok az hasta bu sinirleri kesmeye isteklidir.
Mesane ve sfinkter kasılmalarını daha iyi koordine etmek için sakral posterior ve anterior kök stimülatör implantının geliştirilmesi araştırılmaktadır. Ön çalışmalarda, insanlar implante stimülatörün kullanımıyla refleks inkontinansın baskılanmasını ve mesane hacminde klinik olarak faydalı artışlar elde etmeyi başardılar.
Araştırmacılar, refleks inkontinans için nöromodülasyonu, mesane boşalması için nörostimülasyon, mesane herhangi bir sakral duyu sinirini kesmek zorunda kalmadan tamamen kontrol edilebilir.
Cinsel ve üreme fonksiyonundaki değişiklikleri anlama
Erkeklerde sperm sayısı omurilik yaralanması nedeniyle değişebilir veya değişmeyebilir, ancak sperm hareketliliği sıklıkla değişir. Araştırmacılar, omurilik yaralanmasının spermin kimyasal bileşiminde sperm canlılığına düşman hale gelen değişikliklere neden olup olmadığını araştırıyorlar. Ön çalışmalar, omurilik yaralanması olan erkeklerin sperminin anormal derecede yüksek seviyelerde immünolojik olarak aktif lökositler içerdiğini ve bunun sperm motilitesi üzerinde olumsuz bir etkisi olduğunu gösteriyor.
Son hayvan çalışmaları ortaya koydu Hayvan modellerinde boşalmayı tetiklemek için kritik olan ve insanlarda da aynı rolü oynayabilen omurilik içindeki sinirsel bir devre gibi görünen şey. Bu hücreleri uyararak boşalmayı tetiklemek, elektroejakülasyon gibi mevcut, daha invaziv yöntemlerden bazılarından daha iyi bir seçenek olabilir.
Omurilik Araştırmalarının Geleceği
Önemli federal ve özel fonlarla desteklenen son on yılda omurilik yaralanması araştırması çok sayıda keşif üretti Bu, yaralı omuriliklerin onarımını ulaşılabilir bir hedef haline getiriyor. Bu, her yıl bu travmatik yaralanmaları sürdüren 10.000 ila 12.000 Amerikalı için iyi bir haber.
Omurilik yaralanmaları ağırlıklı olarak 30 yaşın altındaki kişilerde meydana geldiği için insan maliyeti yüksektir. Acil ve akut bakımdaki büyük gelişmeler hayatta kalma oranlarını iyileştirdi, ancak aynı zamanda hayatlarının geri kalanında ciddi engellerle başa çıkmak zorunda kalan bireylerin sayısını da artırdı. Sağlık hizmetleri maliyetleri, maluliyet ödemeleri ve gelir kaybı açısından topluma maliyeti, diğer tıbbi durumlarla karşılaştırıldığında orantısız olarak yüksektir.
Omurilik yaralanmasının biyolojik karmaşıklığı göz önüne alındığında, yaralanmaları onarmak için başarılı yollar keşfetmek ve sakatlıkları önemli ölçüde azaltan rehabilite edici stratejiler oluşturmak kolay bir iş değildir. Birçoğu NINDS tarafından desteklenen araştırmacılar, daha iyi klinik bakıma ve herkes için daha iyi yaşamlara dönüşecek heyecan verici yeni keşifler yapmayı amaçlayan aktif olarak yenilikçi araştırma stratejileri geliştiriyorlar.