Fuyang Bölgesi, He Ping Polis Karakolu
Öğle vakti güneş parladı ve dün geceki şiddetli gök gürültülü fırtına sanki hiç olmamış gibi kayboldu. Uzun ara yol hareketliydi, seyyar satıcılar, korna çalan arabalar, bağıran sesler ve omuzlar birbirinin yanından geçerken kumaşların hışırtısıyla doluydu. Yerel polis karakolunda ayak işlerini yapan sonsuz bir insan akışı vardı ve bu da park yerlerinden ana yola kadar uzun bir elektrikli araba kuyruğunun uzanmasına neden oldu.
Beyaz elbiseli genç bir bayan sokağın girişinde sendeleyerek durdu.
“…” Göğsü, dudaklarından sarkan belirsiz pantolonla birlikte hızla inip kalktı. Gözlerini kocaman açarak karakolun girişine baktı. Birkaç öğrenci, ona bakmak için birkaç kez merakla geriye baktıklarında sırt çantalarını sallayarak yanından geçtiler.
Sonunda, kesin olarak bir tür karar vermiş gibi, titreyerek ileriye doğru tek bir adım attı.
“BİP BİP–“
Korna çalan araba, yayaların küfürlerine ve küfürlerine aldırış etmeden virajlı sokakta bir patikadan fırladı. Kızın yanında yavaşça durdu. Aniden pencere açıldı ve içeriden şiddetli ve alçak bir ses yükseldi.
“Binmek!”
Kızgın bir iğne saplanmış gibi, genç bayan adımlarında donakaldı.
Arabadaki kişi alçak sesle küfretti. Kısa bir süre sonra, içeriden biri arabanın kapısını açtı ve kızı tuttu ve tek bir hızlı hareketle arabaya çekti!
“…!”
Genç bayan usulca ciyakladı, sonra sanki tek bir çıtlama yapmaya cesaret edemiyormuş gibi daha fazla ses çıkarmadı.
Arabanın kapısı çarparak kapandı ve cam yükseldi. Polis karakolunun hareketli girişinden geçen araba, bu küçük, virajlı ara sokaktan çıktı.
Jianning Şehri, Kamu Güvenliği Bürosu
“Nasıl oldu da benim talimatlarımı yerine getirdiniz? Sizin gibi birkaç iri adam küçük bir kızın burnunuzun dibinden kaçmasına göz yumuyor, sizin aklınız yok mu?!”
Yüksek bir patlama ile Yan Xie, kalın dava dosyalarının yığınını ağır bir şekilde konferans masasına çarptı. Üç astı, başlarını kaldırmaya cesaret edemeden, boyunlarından kulaklarına kadar tamamen kızarmış olarak önünde oturuyorlardı.
“Amaşaklar! Aptallar! Küçük bir kız aptal yerine koydu!” Yan Xie tek tek kafalarını işaret etti, acımasız azarlaması tüm katta çınladı. “Önümüzdeki çeyrekte soruşturma ekibinde kalmayın, lojistik ekibinize geri dönün ve pisliği yiyin! Sınavda ilk üçe girince geri gelin; eğer gelmezseniz, o zaman tüm hayatınızı orada geçirmeye hazırlanın.” bir devriye istasyonu!”
Kapı açıldı. Ağzını bir eliyle kapatan Qin Chuan beceriksizce öksürdü.
“Bu… Lao Yan, Ding Jiawang ve karısını tutukladık. Şu anda iki ayrı odada sorgulanıyorlar.”
Yan Xie soğukça homurdandı, sonra arkasını döndü ve uzaklaştı. Birkaç memur senkronize bir şekilde ürperdi.
“Bilmiyorum.” Ding Jiawang, sorgu odasının gölgelerinde oturdu. Göz torbaları yüzüne belirgin bir şekilde oturdu, sesi boğuk ama çelik gibiydi. “Ding Dang benim kızım olabilir ama o zaten yetişkin bir kadın. O da genellikle okul yurdunda kalıyor, bu yüzden onu pek sorgulamıyorum.”
Yan Xie tek yönlü pencerenin arkasında kollarını kavuşturmuş ve kulağında bir bluetooth kulaklıkla duruyordu. Onu çevreleyen havanın sıcaklığı o kadar düşüktü ki, neredeyse yaz donunun oluşması beklenebilirdi.
İçinde bulunduğu durum, sorgu odasındaki astlarını da etkilemiş belli ki; Ma Xiang konuştuğunda, sözlerinin arkasındaki güç Ding Jiawang’ınkiyle bile eşleşemezdi, “Haritalama araştırmamıza göre, kızınız Ding Dang, birçok kez kırmızı bir Toyota Camry ile alışveriş merkezine girip çıkarken görüldü. Yine de bu araba, karınızın yeğeninin adına, adı Liu Wanqiu olan, vicdansız yollarla kaydedilmiş. Bir şekilde onun hakkında hiçbir şey bilmiyor muydunuz?
“Bilmiyorum. Hangi arabası olduğunu bilmiyorum.”
Yüksek bir çarpma sesiyle Ma Xiang ayağa fırladı ve Ding Jiawang’ın önüne bir gözetleme fotoğrafının HD fotoğrafını çarptı. “Yalanlar!”
Ding Jiawang’ın nefesi acil bir not aldı.
—Fotoğrafta, Uluslararası Finans Ticaret Merkezi’nin önüne kırmızı bir Toyota Camry park edilmişti ve Ding çifti açık bir araba kapısından inerken görülebiliyordu.
Ma Xiang buz gibi bir sesle, “Bu, binanın güvenlik kamerasından bu yılki Çin Yeni Yılı’ndan bir görüntü,” dedi. “Hangi arabaya sahip olduğunu bilmiyor musun? O zaman kahrolası bir cenaze arabasında mı seyahat ediyordun?!”
“…Sınıf arkadaşına ait olduğunu düşündüm,” diye yanıtladı Ding Jiawang, dudakları titreyerek. “Bana bunun sınıf arkadaşının arabası olduğunu söyledi, ben de onun hakkında fazla bir şey sormadım.”
Bu davranışı gerçekten utanmazca sayılabilirdi. Ma Xiang, polis üniformasının yakasını sert bir şekilde ayarlayarak, yüksekten kısılmış gözleriyle ona gözlerini kısarak baktı.
“Size söyleyeyim, o iki öğrenci sizin sorumluluğunuz altında mı? Feng Yuguang bilinmeyen nedenlerle öldü, Chu Ci’nin kaderi havada asılı duruyor. Bu dava artık inatla başa çıkabileceğiniz bir şey değil. Artık kızınız kayıp, ne olursa olsun Kendi kendine mi kaçtı yoksa uyuşturucu tacirleri tarafından mı kaçırıldı, zarar görmeden kalma şansı son derece zayıf. En iyisi, hemen polisle işbirliği yaparsanız, en azından en iyi senaryoda, kızınızın hayatını kurtarabiliriz…”
Her an tek bir vuruşla yere yığılacakmış gibi görünen Ding Jiawang, aniden boğuk bir sesle karşılık verdi, “Kızımı kaçıranın Chu Ci olmadığından nasıl bu kadar eminsin?”
“Sen-“
“Kızım kayıp ve babası olarak en çok endişelenen benim. Yine de siz polisler olayı çözmek ve kızımı bulmama yardım etmek için acele etmiyorsunuz, bunun yerine eşimi ve beni anlaşılmaz bir şekilde tutuklıyorsunuz. Bununla ne demek istiyorsunuz? “
Ma Xiang parmağını masaya sertçe vurdu. “Yeterli kanıtımız var…”
“Kızım gerçekten dolandırıcılık yapsa ve kuzeni gibi davranarak bir araba satın alsa bile, bu yine de suç sayılmaz, değil mi? Araç dolandırıcılığı kaç yıl eder? Devam edin ve onu doğrudan cezalandırın!”
Ding Jiawang’ın yüzü ölümcül solgundu ve masanın altındaki iki eli de aralıksız titriyordu, ancak tüm hayatının tek bir günde alt üst olmasının getirdiği korku, ona Ma Xiang’ın şiddetli sorgulamasına dayanmasını sağlayan belirli bir güç sağladı. “Kızımın tek bir araba üzerinden uyuşturucu ticareti yaptığını iddia etmek mi? Hatta araba kızıma ait değil dedim! Kanıtınız var mı? Davayı çözemediğiniz için suçu üstlenmek başka bir suç mu?!”
Yan Xie öfkeyle gözlem odasındaki sandalyeyi tekmeledi.
Kanıt zinciri yoktu!
Kırmızı Camry’nin plakası yanmadan önce çıkarılmıştı ve motorunun ve araba çerçevesinin kodları çoktan aşınmıştı. Bu araç ile Ding ailesi arasındaki ilişki – ve hatta Ding Dang’ın kendisine yöneltilen şüphe bile – Jiang Ting’in plaka numarasıyla ilgili spekülasyonu olan belirsiz bir öncül üzerine inşa edildi.
Bununla birlikte, spekülasyonlar doğası gereği araştırmacı değildi. Spekülasyonlar, örnek düşünce süreçlerine, olayların çeşitli kıvrımlarına ve dönüşlerine ve güzel bir bitişe vurgu yaptı. Öte yandan ceza soruşturması, eksiksiz bir kanıt zinciri düzenlemenin yanı sıra ampirik kanıt arayışı için mevcut tüm insani ve maddi kaynakları harcayan çok sayıda sıradan ve tekrarlayan çalışmayı içeriyordu.
Ding Jiawang’ı tamamen mahvetmek istiyorlarsa daha somut bir şeye ihtiyaçları vardı.
Cebindeki telefon bir an titredi. Lu denen adamdan bir kısa mesajdı.
“Elektrikçiyi buldunuz mu?”
Yan Xie’nin yüzü hoşnutsuzlukla kararmıştı ve ileri adım atmak için yeterli cesareti toplayan ve kendi başına tekmelediği sandalyeyi düzelten memura el salladı. Odanın köşesindeki pencereye doğru yürüyüp ses kayıt düğmesine bastı ve alçak sesle, “Buldum. Kimya fabrikasında elektrik hatlarının bakımından sorumlu sekiz dokuz teknisyen vardı. Biri, Wang Le, iki günlük işini kaçırdı. Ailesine göre, bir süre önce kumarda birkaç yüz bin kaybetmişti, hepsi de tefecilere borçluydu. Yeterli nedeni vardı.”
Ekranda başka bir metin yanıp söndü. “Telefon konumu?”
“Tsk, bunu bana söylemene ihtiyacım var mı? İki gece önce, sekiz buçukta karısını aradı ve akşam yemeğine evde olmayacağını söyledi. Bu, telefonundan gelen son aramaydı. Lao Huang birini çağırıyor acilen o konumu üçgenleyin!”
Telefon sessizliğe gömüldü.
Yan Xie karartılmış ekrana baktı. Birdenbire aklına bir fikir geldi. Neden artık bana cevap vermiyor?
Sesim çok mu sertti, onu üzmüş müydüm?
Bu düşünce şekil alır almaz, Yüzbaşı Yardımcısı Yan narin, kız gibi kalbiyle neredeyse kendini paramparça edecekti. Hemen ardından telefonu tekrar titredi ve önünde yandı.
“Ding Jiawang konuşmuyor mu?”
…Bu kişi. Yan Xie bilinçsizce rahatlayarak küçük bir iç çekti ve içinden yorum yaptı, “Neden bu adam durugörü sanatında ustalaşmış gibi geliyor?
“Doğru, ne olursa olsun kabul etmeyi reddediyor,” diye cevapladı Yan Xie kısık bir sesle. “Ding ailesinin banka hesaplarını ve Ding Jiawang’ın kendi operasyonlarını yakalayan tüm güvenlik kameralarını araştırmaları için çoktan gönderdim. Bu piç kurusunun dudaklarını hemen açmak için hala zor. Hey, Yüzbaşı Jiang, sizin tarafınızdan herhangi bir fikir var mı? Klimanın soğutucusunun sızmasına izin vermek ve hava çıkışından şüpheliye doğru dönüp onlara buz parçaları püskürtmek sayılmaz.”
Lu denen adam cevap vermedi. Ekranda bir “yazıyor…” istemi bile yoktu.
Otuz saniye geçti. Bir dakika geçti.
Yelkovan iki ila üç adım ileri gitti.
…Olamaz, Jiang Ting de kayıpta mı? Yan Xie şaşırarak düşündü.
“Gerçekten istemiyorum, geri al.” Otelin restoranının standında oturan Jiang Ting, kaşlarını çatarak Yang Mei’nin kaşığını birkaç kez itti. “Ben Yan Xie değilim, bu koca kase dolusu domuz beyninin bana ne katacağını umuyordun?”
“Telefonuna mesaj atmayı bırak ve yemeğine odaklan. O Yan pisliği seni resmen kiralık eli olarak kullanıyor, Jiang-ge…”
Yan Xie, yüzünde tuhaf bir ifadeyle birkaç saniyede bir telefonuna bakma dürtüsüne karşı koyamadı. Ona on defadan fazla baktıktan sonra, Şef Huang içeri dalmadan önce kapı iki kez yüksek sesle çalındı. “Söyle, Lao Yan! O Ding hanım-“
Bzzt-
Sesli mesaj!
Yan Xie neredeyse Huang Xing’in ağzını bir dava dosyasıyla dolduruyordu ve mesajı hemen dinlemek için telefonunu kulağına götürüyordu. Jiang Ting’in sesi her zamanki gibi kararlı bir şekilde çınladı.
“Ding Jiawang’ın karısı Zhang Jiao, hayatında bir gün bile çalışmamış bir ev hanımı. Sınırlı bilgisi ve sosyal bağlantıları var. Ding Jiawang’ın ona Chi Rui ve diğerleriyle ilgili özel ayrıntıları anlatması pek olası değil. Yani, bu haydut çetesiyle ister silah imalatı, ister uyuşturucu kaçakçılığı, ister tecavüz ve cinayet vakalarıyla karşı karşıya olalım, anlayamaz.”
“Oldukça güzel bir kız çocuğu dünyaya getiren bir anne olarak en büyük endişesi ne olabilir? Siz de bu açıdan başlayıp bir annenin en büyük korkusunun kalbine inmeye karar verseniz, sonrasında onu bozmak veya bozmak zahmetsiz olur. savunmasını bile yıktı.”
Sesli mesaj burada sona erdi. Yan Xie, düşünceli bir nefes alarak yavaşça telefonunu bıraktı.
“Lao Yan!” Huang Xing nihayet konuşma fırsatını yakaladı, ses tonu acildi, “Şok olmayın, ancak Fuyang Bölgesi ve Heping Yolu polis karakolları, soruşturmamıza yardımcı olduklarına dair ihbarlar aldılar ve az önce bize bazı izler bulduklarını bildirdiler. O Ding Dang kız, karakolun girişine yüz metreden daha yakın bir mesafede siyah bir arabaya bindi! Güvenlik kamerası görüntüsünü aldık!”
Bir şimşek hızıyla Yan Xie araya girdi, “İstasyonda ne işi vardı?”
Huang Xing, zamanında yanıt veremedi.
Yan Xie kendi kendine, “Ya teslim olmaya gitti ya da birini ifşa etmeye gitti,” diye mırıldandı. “Ama bunu yapmaya giderken siyah arabaya bindi… Belki takip edildi, hatta fiziksel olarak durduruldu, ya da belki o arabada birkaç adam vardı, bu durum Zhang Jiao’nun hayal ettiğinden çok daha tehlikeliydi.” …”
Huang Xing’in kafası karışmıştı. “Ne? Neden bahsediyorsun?”
“Açıklayacak vaktim yok, sadece beni dinle.” Yan Xie, bir eliyle Şef Huang’ın omzuna hafifçe vurdu ve büyük adımlarla odadan çıktı. “Bana Fuyang Bölgesi karakolundan alınan güvenlik kamerası görüntülerini gönder. Zhang Jiao’yu bizzat sorgulayacağım!”
Restoran kabininde, Jiang Ting kayıt düğmesini bıraktı, telefonunu bıraktı ve masanın diğer tarafından yayılan soğuk ve küskün bir bakış hissettiğinde kaşığını tekrar eline almıştı.
“…” Jiang Ting ihtiyatla sordu, “Sorun ne?”
Bugün Yang Mei, uluslararası bir markanın bahar serisinden hafif makyaj, kız gibi parfüm ve efsanevi denizcinin kırmızı rujuyla açık yeşil bir elbise giymişti. Kuşkonmazlı haşlanmış domuz beyni çorbasıyla dolu büyük kasenin arkasından ona bir çift göz kırpıştırdı ve sonra kadın yavaşça, “Kim güzel?” diye sordu.
“?”
“Bazen ben de çok güzel olduğumu hissediyorum… Katılmıyor musun?”
Jiang Ting: “…”
Kabinde alışılmadık derecede sessizdi. Jiang Ting’in kaşığı, masanın diğer tarafından gelen beklentili bakışların ağırlığı altında çok çok uzun bir süre düşünürken havada asılı kaldı.
“O bayanın uyuşturucu kaçakçılığından şüpheleniliyor, sen akşam yemeği için domuz beyni ısmarlamayı seçen birisin.” Jiang Ting hafifçe gülümsedi ve öldürmeye gitti, “Yan Xie en güzeli.”
Sorgu odasının kapısı bir ıslık sesiyle açıldı. Biçimsiz bir hapishaneye kapatılmış bir hayalet gibi, Zhang Jiao şiddetle titredi ve başını kaldırdı.
Yan Xie kapıyı arkasından kapattı, odaya girdi ve dizüstü bilgisayarını küçük metal masanın üzerine koydu. “Zhang Jiao?”
“…”
“Meslektaşım bana büroya adım attığınız andan itibaren sadece bir cümle söylediğinizi söyledi. ‘Boğazım rahatsız, ancak avukatımla görüştükten sonra konuşabilirim’ değil mi?”
Zhang Jiao, ağzının etrafındaki hafif kırışıklıkları kırıştırarak dudaklarını sıkıca birbirine bastırdı. Geri çekildi, ürkek ama uyanıktı.
Gerçekten de sağlığı kötüydü ve uzun süreli kronik hastalıkları işe gitmesini engelledi, ancak Ding Jiawang’ın özel bir şirkette mühendis olarak kazandığı gelir, şımarık bir ev hanımını geçindirmek için yeterli değildi. Yan Xie’nin sert bakışları, gözlerinin kenarlarını süsleyen karga ayaklarının üzerinden geçti, sarkık göz torbalarını ve burnunun her iki yanına acı bir şekilde oyulmuş derin kırışıklıkları inceledi. Yan Xie, ondan nasıl uzaklaştığını görmezden gelerek, dizüstü bilgisayarı masanın üzerine yerleştirip ekranda gözetleme videosunu açıp çalışmasına izin verirken soğuk bir kahkaha attı.
“Konuşmana gerek yok. Kendin izle.”
Ekranda, HD bir güvenlik kamerası tarafından yakalanan, öğle saatlerinde kalabalık bir cadde görülüyordu. Beyaz elbiseli bir kız kalabalığın gelgitlerine kapılmıştı, göze çarpmayacak şekilde tökezliyordu, zayıf vücudu her an ezilebilecek bir karınca gibiydi.
Zhang Jiao’nun sarkık göz kapakları, gözleri genişlerken yavaş yavaş kalktı, gözbebekleri iğne batacak şekilde daraldı—
Siyah bir Suzuki Alto kızın önünde durdu. Bir adamın kolu içeriden uzandı ve kızını tek çekişte sürükledi!
“…Dang…Dang Dang!”
Zhang Jiao’nun ani ünlemi, sorgu odasında sessizce geçirdiği tüm saatlerden alışılmadık derecede boğuktu ama Yan Xie onu görmezden geldi. Dizüstü bilgisayar çantasından birkaç parça kağıt çıkardı ve onları önündeki masaya tokatladı. “O arabadaki insanları tanıyor musun?”
Zhang Jiao, onun yönüne baktı. Parmaklarının arasındaki boşluklardan, birkaç sayfa kağıdın üst kısmına kalın harflerle basılmış başlıkları gördü: Resmi Yardımlı Soruşturma Talebi.
Ağzını kapattı.
“Ding Jiawang bunu nasıl ifade etti? ‘Bugünlerde kimya endüstrisinde olmak iyi para kazandırmıyor, bu yüzden işlerini bilen arkadaşlarımla biraz iş yapacağım, bu yüzden bu konuda gevezelik etmeyin’? Ya da ‘memur olanlar açgözlü, o patronlar da daha iyi değil, o arkadaşlarımla işleri büyütebilseydim, ailemiz çoktan zengin olurdu’?
Yan Xie, Zhang Jiao’nun yüzünün giderek solmasını izledi ve alaycı bir şekilde, “Ama Ding Jiawang muhtemelen ‘yolunu bilen’ arkadaşlarının hepsinin eski mahkum olduğunu söylemedi, değil mi?”
Ellerini uzaklaştırdı. Zhang Jiao’nun genişlemiş gözlerinin hemen önünde, birkaç net portre görüş alanına girdi.
Wang Le, Chi Rui, Hu Weisheng – doğru, bu insanlara aşinaydı ya da en azından onları birkaç kez kocasının yanında görmüştü. Ama o tanıdık yüzlerin altında “çocuk tacizcisi”, “tecavüz ve hırsızlık”, “tecavüz ve cinayet” gibi yabancı kelimeler vardı…
Siyah noktalar görüşünü bulandırırken Zhang Jiao’nun zihni uğulduyordu.
“Kızınız onlar tarafından Heping Yolu Polis Karakolu’nun hemen önünde götürüldü. Ne yapmaya niyetliydi? Teslim mi oldu, yoksa şikayet mi etti?” Duraksayan Yan Xie küçümseyici bir şekilde kıkırdadı. “Ama artık ne düşündüğü önemli değil. Bu genç kız neredeyse dört saattir kayıp; olması gereken her şeyin olduğundan şüpheleniyorum. Polis, tam bir cesedi kurtarmanın nasıl sadece yüzde bir şansı olduğunu görerek yeterince şanslı olmak için sadece dua edebiliriz…”
“Kurtarın, kurtarın onu!” Zhang Jiao çaresizce bağırdı, “Lütfen onu kurtarın, yalvarırım! Konuşacağım, konuşacağım! O masum, hiçbir şey bilmiyor!”
Yan Xie, Zhang Jiao’nun yaşlı gözlerine bakarak yavaşça doğruldu.
Zhang Jiao kontrolsüz bir şekilde “Wuhai, Wuhai’de bir ‘laboratuvarları’ var,” diye hıçkırdı. “Tam yerini bilmiyorum ama kimyasal işleme, kalıp işleme ve paketleme adına kiralanmış bir fabrika binası olmalı. Lütfen kızımı kurtarın – Dangdang babası tarafından zarar gördü, o adamlar babasının getirdiği insanlardı. evde, o gerçekten çok çok masum…”
Yan Xie sonunda başını kaldırdı ve dış dünyayı kapatan tek yönlü cam pencereyi işaret etti.
Pencerenin ötesindeki odada sayısız memur ve müfettiş harekete geçti.
“Ding Jiawang ona nasıl zarar verdi?” Yan Xie ciddi bir sesle sordu. “Ding Dang ve Hu Weisheng’in ilişkisini biliyor mu?”
Zhang Jiao, cevabıyla mücadele ediyor gibiydi ve bunun yerine titreyerek başını salladı.
“Hu Weisheng, Ding Dang’dan on yıldan daha büyük ve fazla parası yok. Ding Jiawang onun nesini sevdi? Uyuşturucu kaçakçılığı kanalları?”
“Uyuşturucu kaçakçılığı” ifadesini duyduğu anda, Zhang Jiao’nun titremesi dalından düşmek üzere olan kurumuş bir yaprak gibi yoğunlaştı, ancak yine de büyük bir güçlükle yanıtını vermeyi başardı, “H-Hu Weisheng bir paket toz v-çok güçlü ve çok çok pahalı kimyasal yapısını bozup aynı şeyi üretebilseler yeteri kadar para kazanabileceklerini ve hayatlarının geri kalanında bir gün bile çalışmayabileceklerini söylediler. …”
Yan Xie’nin ifadesi, sorgulama odasının dışındaki memurlarınki gibi anında sert bir şekilde değişti.
“Ne tozu? Mavi mi?” Yan Xie nefes nefese bağırdı. “Hu Weisheng bu mavi toz paketini nasıl eline geçirdi?!”
“Bilmiyorum, tam olarak ne olduğunu bilmiyorum-” Zhang Jiao gözyaşlarına boğuldu, başını sallamakla sallamak arasında gidip geliyordu, dağınık gibi görünüyordu.
“Sadece o-bu tozun küçücük bir parçası uygulandığı sürece -suda çözülmüş olsa bile- son derece bağımlılık yapacağını duydum. Hu Weisheng bir kez sarhoş oldu ve son derece etkili bir şirkette çalışmakla övündü. büyük patron ve herkesin dikkati dağılmışken bu paketi çaldı.Bunun bileşenlerini anladıkları sürece, hayatlarının sonraki yarısında bir servet kazanabilirler-lütfen acele edin ve kızımı kurtarın, ben Sana yalvarıyorum, gerçekten başka bir şey bilmiyorum, Dangdang gerçekten masum!…”
Yan Xie hızla odadan çıktı. Birkaç memur aynı anda ona doğru koştu, ancak elinde yeni basılmış yardım notlarını sallarken adımları hiç yavaşlamadı.
“Çabuk birisini bu kağıt parçalarını parçalasın. Bu sefer, bana medya departmanının editörüne büyük bir ödül vermemi hatırlatmalısın! Da Gou! Lao Gao, Da Gou’ya o zamanki bakır hidroksit paketini bana vermesini söyle, sonra O piç Ding Jiawang’ı sorgulamak için beni takip et! Ma Xiang, git yandaki Diao Yong’u sorgula!”
Bütün adamları bir hareket telaşıyla karşılık verdi. Sadece Gao Panqing birkaç adım attıktan sonra sanki bir şey hatırlamış gibi aniden arkasını döndü, “Dur Yang-ge, Hu Weisheng’i bakır hidroksit paketiyle kandırdık, ama Ding Jiawang profesyonel bir kimyager, biz olmayabiliriz… “
Yan Xie sabırsızca, “Sen her şeyi biliyorsun,” diye yanıtladı. “Ding Jiawang’ı bakır hidroksitle tuzağa düşüreceğimi sana kim söyledi? Hedefimiz başından beri her zaman Diao Yong oldu, anladın mı?”
“!” Gao Panqing anında aydınlandı, neredeyse olduğu yerde yükseldi. Arkasını döndü ve görünüşe göre ayaklarının üzerinde süzülerek uzaklaştı.
“—Doğru, hala sen varsın.” Yan Xie’nin bakışları aniden masanın diğer tarafındaki Han Xiaomei’nin figürüne takıldı. Birden aklına bir fikir geldi ve onu odanın köşesine sürükledi.
“Vv-Yardımcı Kaptan Yan…”
“Zhang Jiao’nun daha önce Danışman Lu’ya bahsettiği son derece etkili büyük patron da dahil olmak üzere” mavi toz “hakkında söylediği hiçbir şey hakkında tek kelime etmeyin.” Yan Xie ona baktı. “Beni anlıyor musun?”
Bir ürperti ile, Han Xiaomei dikkat çekmek için topuklarını birbirine vurdu. “Evet efendim!”