We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Genetik ve evrim dersi aldığımda rekombinasyon ve eşeyli üremenin eşeysiz üremeye göre avantajlı olduğunu öğrendim. Eşeyli üreme, rekombinasyon nedeniyle daha fazla DNA kombinasyonuna izin verir, daha fazla tür varyasyonuna izin verir, doğal seçilimin üremek için farklı türlerin varyasyonlarını "seçmesine" ve türlerin ölmesine yardımcı olmak için genlerini paylaşmasına neden olur. Öte yandan, aseksüel üreme rekombinasyona izin vermez. Dolayısıyla türler, bir türün neslinin tükenmesini önlemek için yalnızca mutasyonel değişikliklere güvenebilir. Bu nedenle, neden eşeysiz üreyen türlerden daha çok eşeyli üreyen türler görmüyoruz? Eşeyli üreyen türlerin bir avantajı var, değil mi?
Neden aseksüelden daha çok eşeyli üreyen tür görmüyoruz dediğinizde, bakterilerden, protistlerden, arkelerden, bazı mantarlardan vb. bahsettiğinizi varsayıyorum.
Çoğu çok hücreli organizma cinsel olarak çoğalır, bu mantıklıdır çünkü bir organizmanın gametler için özelleşmiş hücrelere sahip olması için çok hücreli olması gerekir. Sizin de belirttiğiniz gibi avantaj, cinsel üremenin daha hızlı genetik çeşitliliğin oluşmasına izin vererek ve değişen ortamlara uyum sağlayarak bir avantaj sağlamasıdır.
Ancak, aseksüel olarak üreyen tek hücreli organizmalara bakın. Eşeysiz üreme, birçok durumda hızlı ve büyük miktarlarda bireyler yaratabilmesi açısından faydalıdır. Örneğin maya, uygun koşullar altında her saat başı çoğalabilir. Maya için bu, çok sayıda hayatta kalma anlamına gelir. Bizim için bu, birkaç saatte ekmek yapabileceğimiz anlamına geliyor.
Eşeysiz üreyen organizmaların genetik çeşitlilik eksikliği nedeniyle dezavantajlı olduğuna inanıyorsanız, bakteri ve antibiyotik direncini düşünün. Hızlı üretim süreleri, belirli koşullar için mutasyonların seçilmesine izin verir. Penisilin 1941'de piyasaya sürüldü. Bu dönüm noktası olaydan iki yıl sonra, Penisiline dirençli S. aureus suşları çoktan ortaya çıkmıştı. Şimdi, belki de Staph'ın %2'si. aureus (SA) penisiline duyarlıdır ve bazı SA'lar çoklu ilaç direncine sahip "süper böceklerdir": Staph için iyi, bizim için kötü.
Ayrıca, tek hücreli organizmaların bazen eşeyli üremeye benzetilen mekanizmalar yoluyla DNA'yı "paylaşması" da mümkündür; yanal gen transferi konjugasyon, transformasyon ve transdüksiyon yoluyla gerçekleşir.
Böylece hem eşeysiz hem de eşeyli üreyen organizmalar ekolojik nişlerine çok uygundur.
Bu, @anongoodnurse'nin mükemmel cevabına ek olarak. OP'de aseksüel organizmaların rekombinasyona uğramadığından bahsedilmiştir; Bu doğru değil. Rekombinasyon, yabancı DNA'nın prokaryotik kromozomlara entegrasyonu ve onarım için kullanılır.
Ayrıca, hızla üreyen organizmalarda mutasyonel değişimin gücünü hafife almayın. Mutasyon oranı düşük olsa da milyonlarca bireye uygulandığında etkisini düşünün.
Son olarak, bakterilerin evrimleşme yeteneğinin sadece ilginç bir örneği. Birçok organizma, yabancı DNA'yı kendi yararları için yeniden düzenleyebilir. Dönüşümün özel örneğinden (çünkü birlikte çalıştığım şey bu) bahsedeceğim. B altyazı bir antibiyotik direnç belirteci ve biraz toksik gen içeren bir plazmit ile. Çoğu zaman, direnç genini korurken toksik geni silmek veya etkisiz hale getirmek için plazmidi yeniden düzenleyen dönüştürülmüş bakteriler bulacaksınız. Böylece hala seçici ortamda büyüyebilirler ve bana hiçbir şekilde fayda sağlamayabilirler!
Eşeyli üreme muhtemelen, aseksüel olarak üreyen bir bakteri türü evrimsel istikrarlı bir strateji geliştirdiği için evrimleşmiştir ve sonra çevrede hızlı bir değişim olmuştur ve sadece cinsel olarak üreyebilen mutant bireyler, daha sonra cinsel olarak üreyen hayvanlara evrimleşerek hayatta kalabilecek kadar hızlı evrimleşebilmiştir. Ayrıca, hızla değişen bir çevre olduğunda, eşeyli üreyen türlerin neslinin tükenmesini önleyecek kadar hızlı evrimleşmeleri daha olasıdır. Bununla birlikte, herhangi bir tür için gerçek evrimsel kararlı strateji, muhtemelen türlerin yalnızca partenogenez yoluyla üremesidir. Gerçekten de, bazı bakteriler muhtemelen cinsel olarak üremek için evrimleşmedi ve daha sonra New Mexico kamçı kuyruğu ve Mycocepurus smithii gibi hala var olan aseksüel olarak üreyen bir hayvan türüne evrimleşti.
Eşeysiz olarak üreyen bir tür doğru genoma sahip olursa, Güneş'in daha parlak olmayacağını veya ölmeyeceğini varsayarsak ölümcül bir parazitin yayılması gibi olacak, gelecekte hızla değişen tüm ortamlara zaten adapte olacaktır. Mutasyon hızı biraz daha hızlı olanlar, daha yavaş mutasyon hızına sahip olanları çok yavaş bir şekilde geride bırakacaklar çünkü mevcut ortam için en iyi olan özelliği daha hızlı geliştirebilirler, ancak ortamda bir sonraki ani değişiklik meydana geldiğinde, daha düşük mutasyon hızına sahip olanlar değişecektir. değişime ayak uydurabildikleri için hayatta kalırlar. Çevrede yeterince ani değişiklik meydana geldikten sonra, çevredeki en son ani değişiklikten kurtulanlar, o ortamın oluşabileceğini öngören bir genoma sahip olanlar olacaktır, çünkü o ortamın meydana gelebileceğini önceden tahmin eden bir genoma sahip olanlar, ani değişikliklere adapte olmuştur. zaten oldu ve çevrede zaten meydana gelen değişikliklerin olduğu bir model var.
Eşeysiz üremenin bir başka avantajı da, eşeyli üreyen bir türde doğru genoma sahip olan, eşeysiz üreyen mutant bir bireyin, tür zaten evrimsel olarak kararlı bir boyuttaysa, 2 çocuk yetiştirebilmesi ve tüm genlerini onlara aktarabilmesidir. Bununla birlikte, aseksüel olarak üreyen bireyler, eşeyli olarak üreyen bireyleri geride bırakıp yeni bir evrimsel kararlı boyuta ulaştıklarında, her birey ortalama olarak sadece 1 çocuk yetiştirebilir.
Eşeysiz üremenin bir başka avantajı da, bir yavru için avantajlı olan herhangi bir mutasyonun yavruları için de avantajlı olması ve mutasyon oranının çok düşük olması, genetik sürüklenmenin gücünü çok zayıf hale getirmesidir, bu nedenle muhtemelen daha az bir eğilim olacaktır. avantajlı özellik bir türün sahip olduğu genetik sürüklenme varsa, bir başka avantajlı özellikten daha azı, ona karşı genetik sürüklenme ile evrilebilir. Örneğin, aseksüel olarak üreyen bir insan, soyundan gelenler dışındaki tüm insanları geride bırakabilir ve daha sonra orak hücreli anemi olasılığı olmadan onlara sıtmaya karşı bağışıklık sağlayan bir genom geliştirebilir. Eşeyli olarak üreyen bir tür, geçmiş hastalıklara karşı direnç geliştirmişse, ölümcül bir parazitin yayılmasına, eşeyli olarak üreyen bir türden daha fazla eğilimli olmak zorunda değildir. Frekansa bağlı seçilim, bazı bireylere yayılmak üzere evrimleşmiş olan ölümcül bir parazite karşı dirence sahip olmak için bazı bireyleri diğerlerinden farklı kılan mutasyonları kolayca seçebilir.
Bir hayvan ne kadar küçükse, ısınmadan o kadar hızlı koşabilir çünkü ısıdan o kadar hızlı kurtulabilir. Ancak, hiç ısınmadan gidebileceği hızı aşarsa, ne kadar hızlı koşarsa, ısı bitkinliğinden çökmeden önce koşabileceği mesafe o kadar kısa olur. Hiç ısınmadan koşabileceği hızı aşan daha büyük bir hayvan, aynı hızda koşan daha küçük bir hayvandan çok ısınmadan önce bu hızda daha uzun süre koşabilir.
Dışarısı çok sıcak değilse, bir kurdun kovalamasında asla çok ısınmadığını okudum, bu yüzden aseksüel olarak üreyen mutant bir kurdun, hava 30°C'nin üzerinde olmadığı sürece tavşanları kovalamak için büyük bir evrimsel avantajı olabilir. Bir poikiloterme dönüşebilir, böylece kürkü ortadan kaldırabilir, böylece ısıdan daha hızlı kurtulabilir, böylece tavşanları daha hızlı kovalayabilir, böylece kaçma olasılıkları daha az olur ve daha az enerji yakarlar. dışarısı soğuk.
Öte yandan bir çita, bir kovalamaca sırasında ondan kurtulabileceğinden çok daha hızlı bir şekilde ısı biriktirir, bu nedenle aseksüel olarak üreyen bir mutant çitanın da muhtemelen bir kucaklama avantajı olacaktır. Bir poikiloterm olarak evrimleşebilir, böylece havanın daha soğuk olduğu zamanlarda bir kovalamanın başlangıcında daha düşük bir çekirdek sıcaklığa sahip olabilir, böylece avını kovalamaya devam etmek için çok ısınmadan önce daha uzun süre kovalayabilir ve ayrıca bir kovalamadan sonra ısıdan daha hızlı kurtulabilmesi için kürkü olmayacak şekilde evrimleşir, böylece bir av hayvanı kovalamadan sonra daha erken gelirse, onu kovalayabilir. Bunun nedeni, kovalamaya devam ederek kazanacağı beklenen enerji miktarının, kovalamayı sürdürürken yakacağı beklenen enerjiden daha büyük olmasıdır. Bence ısıdan çok daha hızlı kurtulabilirler çünkü bir kovalamacanın ardından ısı kaybını hızlandırmak için yürüyebilirler çünkü hava etraflarında serbestçe dolaşacaktır.
- S: - Organizmalar için üreme neden gereklidir? Cevap
- S: - Spermatogenez nedir? Spermatogenez sürecini kısaca açıklayınız.
- S:- Dişi gametofitin 7 hücreli, 8 çekirdekli yapısını düzgün bir diyagramla açıklayın.
- S:- Düzgün, etiketli bir şema ile tipik bir anjiyosperm ovülünün parçalarını tanımlayın.
- S:- Bir zoospor ve bir zigot arasında ayrım yapın.
- S: - Üçlü füzyon nedir? Nerede ve nasıl gerçekleşir? Üçlü füzyonda yer alan çekirdekleri adlandırın.
- S: - Oogenez nedir? Oogenez hakkında kısaca bilgi veriniz.
- S: - Üzerine kısa bir not yazın
(a) Çöl bitkilerinin ve hayvanlarının adaptasyonları
(b) Bitkilerin su kıtlığına adaptasyonları
(c) Hayvanlarda davranışsal uyarlamalar
(d) Bitkiler için ışığın önemi
(e) Sıcaklık veya su kıtlığının etkisi ve hayvanların adaptasyonları.
- S:- Mikrosporogenez ve megasporogenez arasındaki farkı ayırt edin. Bu olaylar sırasında hangi hücre bölünmesi gerçekleşir? Bu iki olayın sonunda oluşan yapıları adlandırın.
- S:- Aşağıdakileri ayırt edin:
(a) Tekrarlayan DNA ve Uydu DNA
(b) mRNA ve tRNA
(c) Şablon dizisi ve Kodlama dizisi
Boşlukları doldurun:
(a) İnsanlar __________ çoğaltır. (aseksüel/cinsel olarak)
(b) İnsanlar __________. (yumurtlayan/canlı/yumurtlayan)
(c) Döllenme insanlarda __________. (dış/iç)
(d) Erkek ve dişi gametler __________. (diploid/haploid)
(e) Zigot __________. (diploid/haploid)
(f) Yumurtanın olgun bir folikülden salınma sürecine __________ denir.
(g) Yumurtlama, __________ adı verilen bir hormon tarafından indüklenir.
(h) Erkek ve dişi gametlerin kaynaşmasına ______________ denir.
(i) Döllenme _____________ içinde gerçekleşir.
(j) Zigot bölünerek uterusa implante edilen ______________ oluşturur.
(k) Fetus ile rahim arasındaki damar bağlantısını sağlayan yapıya ____________ denir.
Hangisi daha iyi üreme şekli eşeyli mi eşeysiz mi? Niye ya?
Eşeyli üreme ilkbaharda çeşitlilik yaptığı için daha önemlidir ve bazı mikropların(mantarların) varlığı için çok önemlidir çünkü uygun olmayan koşullarda eşeyli üreme yaparlar ve canlı kalan sporlar yaparlar. ve uygun olmayan durum geçtiğinde eşeysiz üremeye devam ederler. Ancak üreme, aseksüel ile karşılaştırıldığında daha fazla enerji ve zaman alır.
cinsel, çünkü yavrularda varyasyonlara ve değişikliklere yol açar.
İkisi de iyi ama farklı durumlarda..
Eşeyli üreme, çevreye daha fazla sahiplenilmiş yavrular üretmek için gerçekleşir ve aseksüel üreme, üstünlüğü korumak için çok önemlidir..👍👍
Eşeyli çünkü eşeyli üremede varyasyonlar oluşur
BiologyDiscussion'a hoş geldiniz! Misyonumuz, öğrencilerin Biyoloji notlarını paylaşmalarına yardımcı olacak çevrimiçi bir platform sağlamaktır. Bu web sitesi, SİZİN gibi ziyaretçiler tarafından gönderilen çalışma notları, araştırma makaleleri, denemeler, makaleler ve diğer ilgili bilgileri içerir.
Bilgilerinizi bu sitede paylaşmadan önce lütfen aşağıdaki sayfaları okuyun:
Sorular
Hakkımızda
Öneriler
Yeni Sorular ve Cevaplar ve Forum Kategorileri
Bu, öğrenciler, öğretmenler ve genel ziyaretçiler için makale, cevap ve not alışverişi yapmak için bir soru-cevap forumu. Şimdi Yanıtlayın ve başkalarına yardım edin.
Neden eşeysiz üreme? - Biyoloji
Bu bölümün sonunda aşağıdakileri yapabileceksiniz:
- Doğal ve yapay eşeysiz üreme mekanizmalarını ve yöntemlerini karşılaştırın
- Doğal ve yapay eşeysiz üremenin avantaj ve dezavantajlarını açıklayın
- Bitki yaşam sürelerini tartışın
Birçok bitki eşeysiz üreme yoluyla çoğalabilir. Bu yöntem, bir çiçek üretmek, tozlayıcıları çekmek veya bir tohum yayma aracı bulmak için gereken yatırımı gerektirmez. Eşeysiz üreme, erkek ve dişi gametlerin karışması olmadığı için genetik olarak ana bitkiyle aynı bitkiler üretir. Geleneksel olarak, bu bitkiler, ebeveynlerininkiyle aynı genleri taşıdıkları için, eşeyli üremeden üretilen bitkilerle karşılaştırıldığında, kararlı çevre koşulları altında daha iyi hayatta kalırlar.
Birçok farklı kök türü eşeysiz üreme gösterir ((Şekil)). Korm, glayöl ve sarımsak tarafından kullanılır. Zambaklardaki pullu soğan ve nergislerdeki tunik soğan gibi soğanlar diğer yaygın örneklerdir. Patates bir kök yumrudur, yaban havucu bir kökten yayılır. Zencefil ve iris rizomlar üretirken, sarmaşık maceralı bir kök (ana veya birincil kök dışındaki bir bitki bölümünden kaynaklanan bir kök) kullanır ve çilek bitkisinde, koşucu olarak da adlandırılan bir stolon bulunur.
Şekil 1. Farklı gövde türleri eşeysiz üremeye izin verir. (a) Sarımsak bitkisinin soğanı (b) lale soğanına benzer, ancak soğan katı bir dokudur, soğan ise bir yeraltı sapını çevreleyen modifiye edilmiş yaprak katmanlarından oluşur. Hem soğanlar hem de ampuller kendi kendine çoğalarak yeni bitkilere yol açabilir. (c) Zencefil, birden fazla bitkiye yol açabilen rizom adı verilen gövde kütleleri oluşturur. (d) Patates bitkileri etli kök yumrular oluşturur. Kök yumrudaki her göz yeni bir bitkiye yol açabilir. (e) Çilek bitkileri dışkılar oluşturur: toprak yüzeyinde veya yerin hemen altında büyüyen ve yeni bitkilere yol açabilen gövdeler. (kredi a: çalışmanın Dwight Sipler tarafından değiştirilmesi kredi c: çalışmanın Albert Cahalan tarafından değiştirilmesi, USDA ARS kredisi d: çalışmanın Richard North tarafından değiştirilmesi kredi e: çalışmanın Julie Magro tarafından değiştirilmesi)
Bazı bitkiler döllenmeden tohum üretebilir. Doğada diploid olan yumurtalık veya yumurtalığın bir kısmı yeni bir tohum meydana getirir. Bu üreme yöntemi apomiksis olarak bilinir.
Eşeysiz üremenin bir avantajı, ortaya çıkan bitkinin daha hızlı olgunluğa ulaşmasıdır. Yeni bitki yetişkin bir bitkiden veya bitki parçalarından doğduğu için bir fideden daha sağlam olacaktır. Eşeysiz üreme, doğal veya yapay (insan destekli) yollarla gerçekleşebilir.
Eşeysiz Üreme Doğal Yöntemleri
Doğal eşeysiz üreme yöntemleri, bitkilerin kendi kendine çoğalmak için geliştirdikleri stratejileri içerir. Zencefil, soğan, gladioli ve yıldız çiçeği gibi birçok bitki, gövde yüzeyinde bulunan tomurcuklardan büyümeye devam eder. Tatlı patates gibi bazı bitkilerde, maceralı kökler veya koşucular yeni bitkilere yol açabilir ((Şekil)). İçinde briyofilum ve kalanchoe, yaprakların kenarlarında küçük tomurcuklar var. Bunlar bitkiden ayrıldıklarında bağımsız bitkilere dönüşürler veya yaprak toprağa temas ederse bağımsız bitkilere dönüşebilirler. Bazı bitkiler yalnızca kesimler yoluyla çoğaltılabilir.
Şekil 2. Bir stolon veya koşucu, zemin boyunca uzanan bir gövdedir. Düğümlerde, yeni bir bitkiye dönüşen maceralı kökler ve tomurcuklar oluşturur.
Eşeysiz Üreme için Yapay Yöntemler
Bu yöntemler sıklıkla yeni ve bazen de yeni bitkiler meydana getirmek için kullanılır. Bunlar aşılama, kesme, katmanlama ve mikro çoğaltmayı içerir.
Aşılama
Aşılama, yeni gül çeşitleri, narenciye türleri ve diğer bitkiler üretmek için uzun süredir kullanılmaktadır. Aşılamada, iki bitki türü kullanılır, arzu edilen bitkinin gövdesinin bir kısmı, stok adı verilen köklü bir bitkiye aşılanır. Aşılanan veya yapıştırılan kısma kalem adı verilir. Her ikisi de eğik bir açıyla (dik açı dışındaki herhangi bir açıyla) kesilir, birbirleriyle yakın temas halinde yerleştirilir ve daha sonra bir arada tutulur ((Şekil)). Bu iki yüzeyi mümkün olduğunca yakın eşleştirmek son derece önemlidir çünkü bunlar bitkiyi bir arada tutacaktır. İki bitkinin damar sistemleri büyür ve birleşerek bir aşı oluşturur. Bir süre sonra filiz filiz vermeye başlar ve sonunda çiçek ve meyve vermeye başlar. Aşılama, bağcılık (üzüm yetiştiriciliği) ve narenciye endüstrisinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Belirli bir meyve çeşidini üretebilen filizler, hastalığa karşı spesifik dirençle anaç üzerine aşılanır.
Figür 3. Aşılama, uygun kök özelliklerini uygun kök özellikleriyle birleştiren bitkiler üretmek için kullanılan yapay bir eşeysiz üreme yöntemidir. Aşılanacak bitkinin gövdesine kalem, köküne de stok adı verilir.
Kesme
Coleus ve money bitkisi gibi bitkiler, düğümleri ve internodları içeren gövdenin bir kısmının nemli toprağa yerleştirildiği ve köklenmesine izin verilen gövde kesimleri yoluyla çoğaltılır. Bazı türlerde, gövdeler sadece suya yerleştirildiğinde bile kök üretmeye başlayabilir. Örneğin, Afrika menekşesinin yaprakları, birkaç hafta boyunca rahatsız edilmeden suda tutulursa köklenir.
Katmanlama
Katmanlama, bitkiye bağlı bir gövdenin bükülerek toprakla kaplanması yöntemidir. Herhangi bir yaralanma olmadan kolayca bükülebilen genç saplar tercih edilir. Yasemin ve begonvil (kağıt çiçek) bu şekilde çoğaltılabilir ((Şekil)). Bazı bitkilerde, hava katmanlaması olarak bilinen modifiye edilmiş bir katmanlama biçimi kullanılır. Kabuğun bir kısmı veya gövdenin en dış kaplaması çıkarılır ve daha sonra bantlanan yosunla kaplanır. Bazı bahçıvanlar da köklendirme hormonu uygular. Bir süre sonra kökler ortaya çıkacaktır ve bitkinin bu kısmı çıkarılabilir ve ayrı bir tencereye nakledilebilir.
Şekil 4. Katmanlamada, gövdenin bir kısmı yeni bir bitki oluşturacak şekilde gömülür. (kredi: Wikimedia Vakfı'na bağışlanan Pearson Scott Foresman tarafından yapılan çalışmanın modifikasyonu)
Mikroçoğaltma
Mikroçoğaltma (bitki doku kültürü olarak da adlandırılır), laboratuvar koşullarında tek bir bitkiden çok sayıda bitkinin kısa sürede çoğaltılması yöntemidir ((Şekil)). Bu yöntem, doğal koşullarda yetiştirilmesi zor olabilecek, ekonomik açıdan önemli veya hastalıksız bitkiler olarak talep gören nadir, nesli tükenmekte olan türlerin çoğaltılmasını sağlar.
Şekil 5. Mikroçoğaltma, bitkileri steril koşullarda çoğaltmak için kullanılır. (kredi: Nikhilesh Sanyal)
Bitki doku kültürünü başlatmak için bitkinin gövde, yaprak, embriyo, anter veya tohum gibi bir kısmı kullanılabilir. Bitki materyali, o tür için standardize edilmiş kimyasal işlemlerin bir kombinasyonu kullanılarak tamamen sterilize edilir. Steril koşullar altında, bitki materyali, bitkinin ihtiyaç duyduğu tüm mineralleri, vitaminleri ve hormonları içeren bir bitki doku kültürü ortamına yerleştirilir. Bitki kısmı genellikle, bir süre sonra bireysel bitkiciklerin büyümeye başladığı, kallus olarak bilinen farklılaşmamış bir kütleye yol açar. Bunlar ayrılabilir ve tarla koşullarına taşınmadan önce sera koşullarında yetiştirilir.
Bitki Ömrü
Bir bitkinin gelişiminin başlangıcından ölümüne kadar geçen süreye yaşam süresi denir. Yaşam döngüsü ise, bir bitkinin tohum çimlenmesinden olgun bitkinin tohum üretimine kadar geçirdiği aşamaların sırasıdır. Yıllık bitkiler gibi bazı bitkilerin büyümek, tohum üretmek ve ölmek için sadece birkaç haftaya ihtiyacı vardır. Bristlecone çamı gibi diğer bitkiler binlerce yıl yaşar. Bazı bristlecone çamlarının belgelenmiş yaşı 4500 yıldır ((Şekil)). Bir bitkinin bazı kısımları, örneğin meristematik doku içeren bölgeler -hücre bölünmesi yapabilen farklılaşmamış hücrelerden oluşan aktif bitki büyüme alanı- büyümeye devam etse bile, bazı kısımları programlanmış hücre ölümüne (apoptoz) uğrar. Örneğin gövdelerde bulunan mantar ve ksilemin su ileten dokusu ölü hücrelerden oluşur.
Şekil 6. Doğu Kaliforniya'nın Beyaz Dağları'ndaki Antik Bristlecone Çam Ormanı'nda gösterilen bristlecone çamının 4.500 yıldır yaşadığı biliniyor. (kaynak: Rick Goldwaser)
Ömürlerini bir mevsimde tamamlayan bitki türleri, yıllıklar olarak bilinir. Arabidopsisveya fare kulağı tere. Havuç gibi bienaller yaşam döngülerini iki mevsimde tamamlar. Bir bienalin ilk sezonunda bitki vejetatif bir evreye girerken, sonraki sezonda üreme evresini tamamlıyor. Ticari yetiştiriciler, büyümenin ilk yılından sonra havuç köklerini hasat eder ve bitkilerin çiçek açmasına izin vermez. Manolya gibi çok yıllıklar yaşam döngülerini iki yıl veya daha fazla bir sürede tamamlar.
Çiçeklenme sıklığına göre yapılan bir başka sınıflandırmada, monokarpik bitkiler ömürleri boyunca sadece bir kez çiçek açarlar. Örnekler arasında bambu ve yucca bulunur. Yaşam döngülerinin vejetatif periyodu boyunca (bazı bambu türlerinde 120 yıl kadar uzun olabilir), bu bitkiler eşeysiz olarak çoğalabilir ve ömür boyu bir kez çiçek açmaları sırasında gerekli olacak büyük miktarda besin maddesi biriktirebilir. ve döllenmeden sonra tohum ayarı. Çiçek açtıktan kısa bir süre sonra bu bitkiler ölür. Polikarpik bitkiler yaşamları boyunca birçok kez çiçek oluştururlar. Elma ve portakal ağaçları gibi meyve ağaçları polikarpik olup her yıl çiçek açarlar. Çok yıllık bitkiler gibi diğer polikarpik türler, ömürleri boyunca birkaç kez çiçek açar, ancak her yıl değil. Bu sayede bitki tüm besin maddelerinin her yıl çiçeklenmeye kanalize edilmesini gerektirmez.
Tüm canlılarda olduğu gibi, bir bitkinin ne kadar yaşayacağının belirlenmesinde de genetik ve çevresel koşullar rol oynamaktadır. Hastalığa yatkınlık, değişen çevre koşulları, kuraklık, soğuk ve besinler için rekabet, bir bitkinin hayatta kalmasını belirleyen faktörlerden bazılarıdır. Mantar gibi ölü dokuların varlığına rağmen bitkiler büyümeye devam eder. Çiçekler ve yapraklar gibi bitkilerin bireysel kısımları farklı hayatta kalma oranlarına sahiptir. Birçok ağaçta yaşlı yapraklar sararır ve sonunda ağaçtan düşer. Yaprak dökümü, üst yaprakların gölgelenmesi nedeniyle fotosentetik verimin düşmesi veya fotosentetik reaksiyonlar sonucu oluşan oksidatif hasar gibi faktörler tarafından tetiklenir. Dökülecek parçanın bileşenleri, tohum geliştirme ve depolama gibi diğer işlemlerde kullanılmak üzere tesis tarafından geri dönüştürülür. Bu süreç, besin geri dönüşümü olarak bilinir.
Bir bitkinin yaşlanması ve ilişkili tüm süreçler, birkaç karmaşık biyokimyasal değişiklikle işaretlenen yaşlanma olarak bilinir. Senesensin özelliklerinden biri, yaprakların sararması ile karakterize edilen kloroplastların parçalanmasıdır. Kloroplastlar, zarlar ve proteinler gibi fotosentetik makinelerin bileşenlerini içerir. Kloroplastlar ayrıca DNA içerir. Proteinler, lipidler ve nükleik asitler, spesifik enzimler tarafından daha küçük moleküllere parçalanır ve diğer bitki dokularının büyümesini desteklemek için bitki tarafından kurtarılır.
Bir bitki içindeki besin geri dönüşümünün karmaşık yolları iyi anlaşılmamıştır. Hormonların yaşlanmada rol oynadığı bilinmektedir. Sitokininler ve etilen uygulamaları yaşlanmayı geciktirir veya önler, aksine, absisik asit erken yaşlanmaya neden olur.
Bölüm Özeti
Birçok bitki eşeysiz ve eşeyli olarak çoğalır. Eşeysiz üremede, ana bitkinin bir kısmı yeni bir bitki oluşturmak için kullanılır. Aşılama, katmanlama ve mikro çoğaltma, yapay eşeysiz üreme için kullanılan bazı yöntemlerdir. Yeni bitki, stokun alındığı ana bitki ile genetik olarak aynıdır. Eşeysiz üreyen bitkiler, kararlı ortamlarda iyi gelişirler.
Bitkilerin tür, genotip ve çevresel koşullara bağlı olarak farklı yaşam süreleri vardır. Meristematik doku içeren bölgeler gibi bitkinin kısımları büyümeye devam ederken, diğer kısımlar programlanmış hücre ölümü yaşar. Artık fotosentetik olarak aktif olmayan yapraklar, yaşlanmanın bir parçası olarak bitkiden atılır ve bu yapraklardan gelen besinler bitki tarafından geri dönüştürülür. Hormonların varlığı da dahil olmak üzere diğer faktörlerin yaşlanmayı geciktirmede rol oynadığı bilinmektedir.
Soruları İncele
________, köklenmesi zor bitkileri çoğaltmak için yararlı bir eşeysiz üreme yöntemidir.
Bitkilerde Eşeysiz Üreme
Bitkiler eşeysiz olarak nasıl çoğalır? Bitkiler, içlerinde bitki olarak bilinen tüm bitki yapısını yeniden oluşturma yeteneğini taşıyan hücre ve dokulardan oluşur. totipotens, ebeveynle tamamen aynı olan yavruları sağlar. Bu, bitkinin yapraklarının, gövdelerinin, tomurcuklarının veya köklerinin herhangi bir bölümünün uygun koşullar altında yeni bir bitkiyi yeniden üretebileceği anlamına gelir. Bu üreme yöntemi eşeysiz üreme olarak bilinir. Aşağıda eşeysiz üremenin birkaç örneği verilmiştir.
Kaynaklanıyor
Bitkilerde eşeysiz üremenin en yaygın örneği toprak üstü veya yer altı gövdeleridir. Stolons veya koşucular yatay gövdelerdir. Bir yaprak düğümünden ateş ederler ve yapraklara dönüşmek yerine çok az yapraklı gövdelere dönüşürler. Bu saplar, toprağın üstüne yeni yapraklar çekerken toprağa inen kökler üretir. Çilek, örümcek bitkisi vb. dışkı yoluyla eşeysiz üreme örnekleridir. Rizomlar, soğanlar, soğanlar ve yumrular depolanmış gıda olarak kullanılır ve kök sisteminin bir parçası olarak yeraltına taşınır.
Yapraklar
Derin damarlı yapraklar veya kaktüslerinki gibi sulu yaprakların tümü, yapraklardan bitkicikler üretebilir. Bitkicikler, yere düşen, kök salan ve tek tek bitkilere olgunlaşan yaprak kenarlarında üretilir. Kalanchoe ve su bitkisi su mercimeği bu şekilde çoğalır. Bu yöntemle ilgili şaşırtıcı olan şey, çoğalan yaprağın her zaman bitkiye bağlı olmayabilmesidir. Düşen bir yaprak, hücreler ve dokular canlı olduğu sürece yaprakçık üretme yeteneğine de sahiptir.
Diğer yöntemler. Diğer metodlar
Ana bitkinin bir kopyası olduklarından emin olmak için bitkileri klonlamak için kullanılan birçok yöntem vardır. Doğal yöntemlerin yanı sıra laboratuvar yöntemleri de kullanılmaktadır.
Kökler
Birçok bitki ve ağaç, doğrudan köklerinden sürgünler veya enayiler gönderir. Bunlar kolayca yeni bitkilere dönüşebilir.
Kırıntı
Yumuşak veya sert ağaç kesimleri, toprak veya su ortamında büyütülerek bireysel bitkilere dönüştürülür.
Aşılama
Tomurcukları veya düğümleri kullanarak yeni bitkilerin aşılanması da bitkilerin eşeysiz üremesinin yaygın bir örneğidir.
Bizim için yazmak ister misiniz? Eh, kelimeyi yaymak isteyen iyi yazarlar arıyoruz. Bizimle iletişime geçin, konuşalım.
Eşeysiz üreme, bitki fidanlıkları ve bahçıvanlar tarafından, hayatta kalmalarını sağlamak için bitkileri büyük hacimlerde çoğaltmak için oldukça sık kullanılır.
İlgili Mesajlar
Eşeyli ve eşeysiz üreme, yavru üretmenin iki yoludur. Hayvanlar aleminde eşeysiz üreme hakkında daha fazla bilgi edinmek için bu makaleyi okuyun.
Alglerde üreme vejetatif, aseksüel veya cinsel olabilir. Vejetatif üreme parçalanma yoluyla, eşeysiz spor oluşumu ve ikili bölünme yoluyla gerçekleşirken, eşeyli üreme füzyon&hellip yoluyla gerçekleşir.
Bitki hücreleri, diğerlerinin yanı sıra biyoloji öğrencileri arasında her zaman merak uyandırmıştır. Bu nedenle, bu yazıda bazı ayrıntılı bilgiler sağladım.
Parçalanma
Parçalanma, vücudun daha sonraki rejenerasyon ile iki parçaya ayrılmasıdır. Hayvan parçalanma yeteneğine sahipse ve parça yeterince büyükse, ayrı bir birey yeniden büyüyecektir.
Örneğin birçok deniz yıldızında eşeysiz üreme parçalanma yoluyla gerçekleşir. Aşağıdaki şekil, bireyin bir kolunun kırıldığı ve yeni bir deniz yıldızı oluşturduğu bir deniz yıldızını göstermektedir. Balıkçılık işçilerinin, midye veya istiridye yataklarını yiyen deniz yıldızlarını ortadan ikiye kesip tekrar okyanusa atarak öldürmeye çalıştıkları biliniyor. Ne yazık ki işçiler için, iki parçanın her biri yeni bir yarı üretebilir ve bu da istiridye ve istiridyeleri avlamak için iki kat daha fazla deniz yıldızıyla sonuçlanır. Parçalanma ayrıca annelid solucanlarda, turbellarianlarda ve poriferanlarda da meydana gelir.
Deniz yıldızları parçalanma yoluyla çoğalabilir. Başka bir deniz yıldızından bir parça olan büyük kol, yeni bir bireye dönüşüyor. Görüntü kaynağı.
Parçalanmada, bireylerin boyutlarında genellikle gözle görülür bir fark olduğunu, oysa fisyonda yaklaşık büyüklükte iki bireyin oluştuğunu unutmayın.
Biyologlar, çevrenin cinsel ve aseksüel üreme üzerindeki etkisini tanımlar
Toronto Üniversitesi'ndeki (U of T) evrimsel biyologlar, bir türün eşeysiz üreme yerine eşeyli üremeyi tercih edip etmediğini belirlemede çevrenin önemli bir rol oynadığını buldular.
Doktora sonrası öğrenci Lutz Becks ve Ekoloji ve Evrimsel Biyoloji Bölümü'nden Profesör Aneil Agrawal tarafından yürütülen çalışma, mekansal olarak heterojen ortamlarda yaşayan türlerin - zengin çeşitlilikteki diğer hayvanlar arasında kendi türlerinin eşit olmayan konsantrasyonlarıyla karakterize edilen habitatlar olduğunu buldu. ve bitkiler -- daha homojen ortamlardakilerden daha yüksek eşeyli üreme oranlarına sahipti.
Agrawal, "Cinsel üreme, hayat ağacında yaygındır" diyor. "Evrimsel biyolojideki klasik sorulardan biri, çoğu organizmanın neden eşeysiz değil de eşeyli olarak çoğaldığını belirlemektir. Evrimsel güç, bu tür bir yaşam çeşitliliği boyunca bu üreme biçimini sürdürürse, biyolojideki en güçlü ve önemli faktörlerden biri olmalıdır. Çalışmamız mekansal heterojenliğin bu kilit faktörlerden biri olduğunu öne sürüyor."
Ayrıca, cinsel üreme, aseksüel olarak üreyen muadillerinden farklı özelliklere ve daha sağlam genetik yapılara sahip, farklı ortamlarda ustalaşan organizmalarla sonuçlandı.
Agrawal, "Basitçe söylemek gerekirse, cinsel üreme, farklı ortamlarda daha iyi hayatta kalabilen genotiplerin yaratılmasına yardımcı olur. Buna karşılık, aseksüel üreme, yalnızca tek bir ortama uygun türler verir" diyor.
Bilim adamları deneylerini, hem eşeyli hem de eşeysiz üreme yeteneğine sahip küçük su organizmaları olan rotiferlerle gerçekleştirdiler. Rotifer popülasyonlarının, çevresel olarak homojen veya heterojen olan habitatlarda gelişmesine izin verdiler. 70 nesilden fazla bir süre boyunca, cinsel üreme eğilimi heterojen habitatlarda çok daha yüksek seviyelerde devam etti ve homojen ortamlarda hızla azaldı.
Bulgular dergide 13 Ekim'de yayınlandı Doğa. Araştırma, Kanada Doğa Bilimleri ve Mühendislik Araştırma Konseyi tarafından sağlanan fon ve Almanya'daki Volkswagen Vakfı'ndan Becks'e verilen bir burs ile destekleniyor.
Hikaye Kaynağı:
tarafından sağlanan malzemeler Toronto Üniversitesi. Not: İçerik, stil ve uzunluk için düzenlenebilir.
Tomurcuklanan
Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.
TomurcuklananBiyolojide, ebeveyn organizmanın bazı üretken anatomik noktalarından yeni bir bireyin geliştiği bir eşeysiz üreme biçimi. Bazı türlerde tomurcuklar vücudun hemen her noktasından üretilebilir, ancak çoğu durumda tomurcuklanma özel alanlarla sınırlıdır. Çoğalan sitoplazma veya hücrelerin ilk çıkıntısı olan tomurcuk, sonunda ebeveyni kopyalayan bir organizmaya dönüşür. Yeni birey bağımsız olarak var olmak için ayrılabilir veya tomurcuklar bağlı kalarak kümeler veya koloniler oluşturabilir. Tomurcuklanma, birkaç tek hücreli organizmanın (örneğin, belirli bakteriler, mayalar ve protozoanlar) özelliğidir. Bununla birlikte, bir dizi metazoan hayvan (örneğin, belirli cnidarian türleri) düzenli olarak tomurcuklanarak çoğalır.
bahçecilikte terim tomurcuklanan burada çoğaltılacak bitkinin bir tomurcuğunun başka bir bitkinin sapına aşılandığı bir bitki çoğaltma yöntemine atıfta bulunur.
Britannica Ansiklopedisi Editörleri Bu makale en son Referans İçeriği Yönetici Editör Adam Augustyn tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.
Sınıf Biyolojisinin Popüler Soruları
- S: - Organizmalar için üreme neden gereklidir? Cevap
- S: - Spermatogenez nedir? Spermatogenez sürecini kısaca açıklayınız.
- S:- Dişi gametofitin 7 hücreli, 8 çekirdekli yapısını düzgün bir diyagramla açıklayın.
- S:- Düzgün, etiketli bir şema ile tipik bir anjiyosperm ovülünün parçalarını tanımlayın.
- S:- Bir zoospor ve bir zigot arasında ayrım yapın.
- S: - Üçlü füzyon nedir? Nerede ve nasıl gerçekleşir? Üçlü füzyonda yer alan çekirdekleri adlandırın.
- S: - Oogenez nedir? Oogenez hakkında kısaca bilgi veriniz.
- S: - Üzerine kısa bir not yazın
(a) Çöl bitkilerinin ve hayvanlarının adaptasyonları
(b) Bitkilerin su kıtlığına adaptasyonları
(c) Hayvanlarda davranışsal uyarlamalar
(d) Bitkiler için ışığın önemi
(e) Sıcaklık veya su kıtlığının etkisi ve hayvanların adaptasyonları.
- S:- Mikrosporogenez ve megasporogenez arasındaki farkı ayırt edin. Bu olaylar sırasında hangi hücre bölünmesi gerçekleşir? Bu iki olayın sonunda oluşan yapıları adlandırın.
- S:- Aşağıdakiler arasında ayrım yapın:
(a) Tekrarlayan DNA ve Uydu DNA
(b) mRNA ve tRNA
(c) Şablon dizisi ve Kodlama dizisi
Teşekkür
Yararlı yorumları ve tartışmaları için J. Crow, P. J. Moore, J. R. Peck, R. F. Preziosi ve W. E. Snyder'a teşekkür ederiz. Grants from the United States NSF to AJM (IBN-9514063 and IBN-9616203) and a NSF GRT predoctoral fellowship to LSC (DGE-9355093) supported this research. D. Wagner and R. Patel provided valuable training and assistance in electrophoresis. The Department of Entomology at the University of Kentucky provided space and resources for these experiments.