Tam adı Ebu Abdullah Cafer bin Muhammed el-Bakr es-Sadik (doğumu 699, Medine/ölümü 766 Medine). Bütün mezheplerin tanıdığı sonuncu ve İmamiye'nin altıncı imamıdır. Hz. Ali'nin torununun torunu olan Cafer, beşinci İmam Muhammed Bakır'ın oğludur. İlk iki halife'nin Hz. Ebu Bekir ile Hz. Ömer'in eleştirilmesine karşıdır. Gerek Emeviler ve gerekse Abbasiler tarafından siyasi bir tehlike kaynağı olarak görülmesine rağmen Cafer-i Sadık siyasetin dışında kalmaya büyük özen göstermiştir. Bunun yerine Medine'de hadis, astronomi, kimya ve gayb ilimleriyle uğraşmıştır. Şiiler arasındaki bölünmeler Cafer'in ölümünden sonra başlamıştır. En büyük oğlu İsmail kendisinden evvel vefat ettiği halde, bugün kendilerini İsmaililer olarak adlandıran Şii fırkası onun ölmediğini ve bir gün geri döneceğini ileri sürerler. Öte yandan kendisinin vefatından sonra Cafer-i Sadık'ın diğer oğulları arasında imamlık mücadelesi baş göstermiştir. Bunlar arasında en çok kabul göreni ise Musa Kazım’dır.
Cafer-i Tayyar:
Asıl adı, "Câfer-i Tayyar b. Ebû Talib'dir. Ashab-ı Kiram'dan olan Cafer-i Tayyar, sevgili Peygamberimizin amcasının oğludur. Diğer bir yönüyle de İslâm sancaktandır. İlk müslüman olanlardan biridir. Habeşistan'a hicret etmiş, kafile başkanı olarak Habeş Hükümdarı ile görüşmüş ve 628 yılında Arabistan'a dönmüştür. 629 yılında Zeyd b. Harise Komutasında Bizans'a karşı 3000 kişilik bir ordu yola çıkmıştır. İslam ordu Kumandanı Zeyd (r.a), şehid olduğunda ordu Kumandanlığını Cafer-i Tayyar'ın üstlenmesi kararlaştırılmıştır. Savaşta sancaktarlık görevi verilmiş, ancak savaş esnasında düşman askerlerinin saldırılan sonucu iki kolunu da kaybederek şehid olmuştur.
Bunun üzerine Resûlullah'ın Cafer-i Tayyar'ın çocuklarını,
"Ey iki kanatlının oğlu, Allah'ın selamı üzerinize olsun!" diye selamladığı rivayet edilir.
Mübarek kabri, Eyyübilerden Melik el Muazzam İsa tarafından Mute'de yaptırılmış olan caminin yanında bulunmaktadır.