Dünyaca ünlü ABD kamu araştırmaları üniversitesindeki meslektaşlarının değil, aynı zamanda lisans öğrencilerinin, MBA'lerin ve doktora programlarının da dahil olduğu çeşitli programların birçok öğrencisinin tanınmasını ifade eden birkaçıdır.
Atina Ekonomi ve İşletme Üniversitesi'nden mezun olan ve London School of Economics'ten bir yüksek lisans ve Yale'den doktora sahibi olan Yunan tenured profesör ve Berkeley'in akademik topluluğunun yıldızı sadece 37 yaşında ancak şimdiden onun için bir ün kazandı. zorlu finansal bilgi analizi konusundaki öğretimsel yaratıcılık ve öğrencileri çok çeşitli akademik ve profesyonel geçmişlere dahil etme becerisi. Onun başarıları - gençliği göz önüne alındığında tüm daha etkileyici - Kathimerini bir röportaj için onu aramak için yol açtı.
Olduğun yerde Amerikan olmamandan hiç rahatsız oldun mu?
Eğer buradan değilsen ve bir aksanın varsa, bazen kanıtlamak için daha fazlasına sahipsin, hepsi bu. Berkeley'deki tecrübemden bahsetmişken, genel izlenim, çok uluslararası ve kozmopolit bir çok korunaklı ortamdan ibaret. Amerika'daki yaşamın belki de en çekici versiyonlarından biri olduğunun farkındayım ve sık sık dışarıdan ne olduğunu bilmiyordum diye kendimi yakalarım.
Donald Trump'ın Beyaz Saray'da olduğu bir dönemde böyle bir liberal zihniyetle bir üniversitede yaşamdan nasıl keyif alıyorsunuz?
Berkeley'i takdir ettiğim ve hayranlık duyduğum şey, demokratik ve liberal kimliğinin hakiki olmasıdır. Trump'a karşı tepkinin öncüsünde olmasını beklersiniz, fakat durum böyle değildir. Aksine, dikkatli bir gözlemci, her görüşün duyulması için ne kadar hassasiyet olduğunu görecektir. Size bir örnek vereceğim: Milo Yiannopoulos (ABD başkanına yaptığı aşırı görüş ve güçlü destek için bilinen İngiliz yorumcu) geçen Eylül burada konuşacaktı. Bir kaç kişi beklentilerden kesinlikle kurtulurken, üniversite güvenliğini sağlamak ve konuşmanın devam etmesini sağlamak için adım attı.
Sadece 29 yaşındayken, öğretmenin ilk gününe geri dönebilir misin?
Yoğun bir gündü. Sınıfa başlamadan ve derse oturduktan sonra saatlerce beklediğimi hatırlıyorum. Bir noktada, ilk öğrenciler ortaya çıktı. Görünüşe göre benden büyük iki kadındı ve benimle dalga geçmeye başladılar. Profesör olduğuma inanamadılar: Birisi yanaktan çığlık attı, “Profesör değilsin!” Diyor. Executive MBA seviyesinde finansal bilgi analizini öğrettiğim ve konunun çok ilgi duyduğundan, öğrenciler 'yaş aralığı diğer lisansüstü derslere göre çok daha geniş. 30'lu ve 40'lı yaşlarında insanlarla çalışıyorum ve öğretmenliğe başladığımda öğrencilerimin çoğundan daha gençtim. Buradaki zorluk, sıkı olmak ya da bir profesör olarak ağırlığımı atarak değil, benim bilgimle, materyalime olan sevgimle ve akademik alandaki çabalarımla onların saygısını kazanmaktı. Yaşın ötesinde,
Ödül, sınıflarınızın veya öğretim stilinizin içeriğini ilgilendiriyor mu?
Her ikisi de. Sekiz yıl önce öğretime ilk başladığımda sadece 20 öğrencim vardı. Sınıfın konusu kuru olabilir, bu yüzden “ruh” u finansal analize getirmeye çalışıyorum ve hikayeyi veri ve mali oranların arkasında anlatıyorum. Bugün sınıflarım sadece materyali değil, aynı zamanda finansal analizleri öğretme konusundaki benzersiz yaklaşımımı da tanıyan öğrencilerle dolu.
Yeni olmayan ancak kişisel yaklaşımınız nedeniyle yeni ilgiyi çeken bir konu öğretiyorsunuz. Sonuçta ödül almanın sebeplerinden biri bu, değil mi?
Gerçekten, finansal analiz popüler bir konudur. Ekonomik değerin tanımı ve ölçümü, kurumsal değer yaratmanın itici güçleri, finansal tablo analizi kullanarak ekonomik performansın tahmini ve sermaye piyasası katılımcılarının finansal verileri nasıl kullandığını ve işlediğini anlamak ile ilgili eski soruları ele alır. Çabalarımın temel dayanağı, finansal bilgiye “erişim eşitsizliği” olarak adlandırdığım şeyi azaltmaktır. Kurumsal yatırımcılar, yatırım kararlarını almak için kullandıkları modellere ve büyük miktardaki verilere erişirken, tipik bireysel yatırımcı bu modellere ve verilere erişime sahip değildir ve uzmanlıktan yoksundur. Çalışmamın ortak konusu finansal eğitimin ve teknolojinin birleşimi yoluyla finansal analizin gücünü demokratikleştirme fikridir.
Finansal danışmanlar bunun için değil midir?
Evet, ama paraya mal olurlar, çoğu bilgi verdiğinden, hak ettikleri şeyden daha çok, bizi bekliyorlar, bedavaya. Öğrencilerime sağlamaya çalıştıklarım, yatırım kararları verirken verileri basit ama kapsamlı bir şekilde filtrelemelerini sağlayacak bir finansal bilgi analizi çerçevesidir.
Öyleyse, temelde Berkeley damgasıyla yeni bir uzman danışmanı oluşturuyorsunuz.
Hayır, hayır. Tam tersi. Benim amacım finansal bilgi analizinin gücünü insanlara kazandırmak ve erişim eşitsizliği sorununu azaltmak, finansal eğitimi üniversitemizin sınırlarının ötesine yaymak, çünkü bu tam olarak Berkeley'in felsefesi.
Ve bunu nasıl başaracaksın?
Bir uygulama oluşturarak. Finansal eğitim ve finansal teknolojinin birleşimi, finansal analizin gücünü insanlara getirme vizyonumun gerçekleşmesi için eşsiz fırsatlar yaratıyor. Bu benim kendi inisiyatifim ve maliyeti karşılarım. Aslında bu gelişimin bir kısmını, Atina'da bulunan bir şirkete devretmiştim. Bu, başka bir nedenden dolayı, ailenin yanı sıra, Yunanistan'ı mümkün olduğunca sık ziyaret etmek istiyorum.
Bir zaman çizelgen var mı?
Umarım yılın sonunda hazır oluruz. Daha sonra, neyi başarmaya çalıştığım konusunda çok iyi fikir sahibi olan öğrencilerimle geri bildirim için bir test dönemi olacak.
Uygulama ne kadar tutacak?
Özgür olacak.
Niye ya?
Çünkü aksi takdirde büyük bir iç çatışma ile yüzleşmeliyim: Bir yandan finansal analizin gücünü demokratikleştirmeye çalışan bir platform oluşturuyorum, ama öte yandan bu demokratikleşmeyi sağlamak için bir platform oluşturuyorum? Bu bana mantıklı gelmezdi.
Özgeçmişiniz, sadece 37 yaşında olmanıza rağmen, farklarla doludur. Bunu nasıl başardınız?
Ben Peristeri'nin [Atina'nın batı banliyösünde] büyüdüm ve 30 veya 37'de nerede olacağımı hiç bilmiyordum. Benim için olan şeylerde bir parça şanslılık olduğunu söyleyebilirdiniz, ama sizi temin ederim ki ben Yoluma gelen fırsatları ele geçirdi. Hazırdım. Ailemin beni asla baskılamadığını söylemem gerek. Bunu söylüyorum çünkü çocuklarının yaşamlarını planlamak isteyen anne babaları görüyorum. Ailemin yapması gereken şey, çocuklarının, değişime ayak uydurmak, onların yoluna çıkan fırsatlardan en iyi şekilde yararlanabilmeleri için aksaklıklar ile uğraşmak, çünkü hayat her zaman düz bir çizgide hareket etmiyor.
* Bu makale ilk olarak Kathimerini'nin Sunday dergisi olan K'da ortaya çıktı.