Kuzey Afrika - North Africa
|Kuzey Afrika|
|Ülkeler|
|Zaman dilimleri||
UTC + 00: 00


UTC + 01: 00
UTC + 02: 00
Kuzey Afrika , Afrika kıtasının kuzey bölümünü kapsayan bir bölgedir . Hiçbir tekil bölge için kapsamını kabul edilir ve bazen Atlantik kıyılarında uzanan olarak tanımlanır Moritanya için, batıda Mısır 'ın Süveyş Kanalı ve Kızıldeniz doğuda. Diğerleri bunu , Fransızlar tarafından sömürge dönemlerinde "Afrique du Nord" olarak bilinen ve Araplar tarafından Mağrip ("Batı", Arap'ın batı kısmı) olarak bilinen Cezayir , Fas ve Tunus ülkeleriyle sınırlandırdı . Dünya ). En yaygın kabul gören tanım , Afrika kıtasının en üst kuzeyini şekillendiren 6 ülke olan Fas , Cezayir , Tunus , Libya , Mısır ve Sudan'dır . Bu arada, "Kuzey Afrika", özellikle Orta Doğu ve Kuzey Afrika (MENA) terimlerinde kullanıldığında , genellikle yalnızca Mağrip ülkelerini ifade eder .
Kuzey Afrika'da bir dizi İspanyol ve Portekiz mülkleri, Plazas de soberanía , Ceuta ve Melilla ile Kanarya Adaları ve Madeira bulunmaktadır . Kuzey Afrika ülkeleri, Orta Doğu veya Batı Asya ile ortak bir etnik, kültürel ve dilsel kimliğe sahiptir ve Sahra Altı Afrika'ya kıyasla bu bölgeye özgüdür . Kayıtlı tarihin başlangıcından beri Kuzeybatı Afrika'da Berberiler yaşarken, Kuzey Afrika'nın doğu kısmı Mısırlılara ev sahipliği yapmıştır . MS 600'ler ile 1000'ler arasında Ortadoğu'dan Araplar, bir Müslüman fetih dalgasıyla bölgeyi süpürdü . Berberiler ve Mısırlılar Arap ve Müslüman kültürüne girdikçe, fiziksel olarak oldukça benzer olan bu halklar, birçok bölgede tek bir nüfus oluşturdu . Bu Araplaştırma ve İslamlaştırma süreci o zamandan beri Kuzey Afrika'nın kültürel manzarasını tanımladı.
Eski coğrafyacıların ya da klasik dönemin Arap coğrafyacılarının anlatılarının ilgisini çeken on dokuzuncu yüzyıl Avrupalı kaşifleri , geniş "boş" uzayda göçebe halkın yollarını izlediler. Keşfettiği veya yeniden keşfettiği durma yerlerinin adlarını belgelediler, manzaraları tarif ettiler, birkaç iklim ölçümü yaptılar ve kaya örnekleri topladılar. Yavaş yavaş, beyaz lekeyi bir harita doldurmaya başladı.
Sahra ve Sahel kuraklık özelliğidir çünkü natüralist kaşifler yoluyla coğrafi corpus girdiğini sınırları sınırlıyor Ekümen . Harita detayları, topografik rahatlama ve uzun geçişler için çok önemli olan sulama deliklerinin konumunu içeriyordu. Arapça kelime "Sahel" (kıyı) ve "Sahara" (çöl) coğrafyanın kelime dağarcığına girdi.
Enlemsel olarak, kurak çölün sürekli insan yerleşiminden yoksun "yamaçları", Akdeniz'in Avrupa'ya açılan kuzey ve güney kenarlarına ve "Trab al Sudan" a açılan Sahel'e doğru adım adım iniyor . Boylamsal olarak, tek tip bir ızgara, orta çölü böler ve ardından Atlantik Okyanusu ve Kızıldeniz'e doğru küçülür . Yavaş yavaş, Sahra-Sahel toplam yirmi alt bölgeye bölünür: orta, kuzey, güney, batı, doğu vb.
Böylelikle "standart" coğrafya, ekümenin sınırı olarak kuraklığı belirlemiştir . Yerleşimleri, geniş, sözde "boş" alanlarda, mekanın sosyal veya politik örgütlenmelerine bakmaksızın, görünür faaliyete dayalı olarak tanımlar. Sahra coğrafyasını ve bu nedenle dünya coğrafyasını benzersiz kılan şeylere yalnızca üstünkörü bir onay veriyor: hareketlilik ve onun içinden geçtiği yollar.- Sahra-Sahel'in bir atlası: coğrafya, ekonomi ve güvenlik
Sahel veya "Afrikalı Geçiş Bölgesi" arasında değişen Kuzey Afrika tarihte birçok biçimlendirici dönemini etkilendi Osmanlı işgalinin Arap-Berberi kontrolüne Endülüs . Sonuç olarak, Sahel'e dahil olan birçok modern Afrika ulus devleti , Kuzey Afrika komşularıyla kültürel benzerlikleri ve tarihsel örtüşmeleri kanıtlıyor. Günümüzde Kuzey Afrika, bir Orta Doğu-Kuzey Afrika bölgesi oluşturmak için jeopolitik alanda Batı Asya ile ilişkilendirilmiştir . Bölgedeki İslami etki de önemlidir ve Kuzey Afrika, Müslüman dünyasının önemli bir parçasıdır .
Coğrafya
Kuzey Afrika'nın üç ana coğrafi özelliği vardır: güneyde Sahra Çölü , batıda Atlas Dağları ve doğuda Nil Nehri ve delta. Atlas Dağları kuzey büyük bir kısmında uzanan Cezayir , Fas ve Tunus . Bu dağlar aynı zamanda Güney Avrupa'nın büyük bir bölümünde de yer alan kıvrımlı dağ sisteminin bir parçasıdır . Bölgenin yüzde 75'inden fazlasını kaplayan Sahra Çölü ile karşılaşmadan önce güney ve doğuya çekilerek bir bozkır manzarası haline geliyorlar . En yüksek zirveler, birçok karla kaplı zirveye sahip olan güney-orta Fas'taki Yüksek Atlas sıradağındadır.
Atlas Dağları'nın güneyi, dünyanın en büyük kum çölü olan Sahra Çölü'nün kuru ve çorak alanıdır . Bazı yerlerde çöl, wadis adı verilen düzensiz su yollarıyla kesilir - yalnızca yağışlardan sonra akan, ancak genellikle kuru olan akarsular. Sahra'nın başlıca yeryüzü şekilleri, bazen büyük kum tepelerine dönüşen erginler, büyük kum denizlerini içerir; toprak veya kum içermeyen düz bir kayalık plato olan hammada; ve reg, çakıl veya küçük taşlardan oluşan düz bir düzlük. Sahra, Cezayir, Fas ve Tunus'un güney kesimini ve Libya'nın çoğunu kapsar. Libya'nın sadece iki bölgesi çölün dışında: kuzeybatıda Tripolitania ve kuzeydoğuda Cyrenaica . Nil Nehri ve kıyıları boyunca sulanan topraklar dışında Mısır'ın çoğu da çöldür. Nil Vadisi, ülke boyunca uzanan dar ve verimli bir iplik oluşturur.
Atlas Dağları , Nil Vadisi ve Deltası ile Akdeniz kıyılarındaki korunaklı vadiler , verimli tarım arazilerinin ana kaynaklarıdır. Tahıllar, pirinç ve pamuk gibi çok çeşitli değerli mahsuller ile sedir ve mantar gibi odunlar yetiştirilmektedir. Zeytin, incir, hurma ve turunçgiller gibi tipik Akdeniz mahsulleri de bu bölgelerde gelişmektedir. Nil Vadisi özellikle verimli ve Mısır'daki nüfusun çoğu nehre yakın yaşıyor. Başka yerlerde, çöl kenarlarında mahsul verimini artırmak için sulama şarttır.
Tanımlar
|Ülkeler ve bölgeler||
Alan (2016)


(km²)
|Nüfus (2016)||
Yoğunluk (2016)


(km² başına)
|Başkent||
Toplam GSYİH


(2016)
( milyar ABD Doları )


Kişi başına GSYİH


(2016)
( ABD $ )
|Para birimi||Devlet||Resmi diller|
|Cezayir||2.381.740||40.606.052||17.05||Cezayir||160.784 ABD doları||15.281 ABD doları||Cezayir dinarı||Başkanlık Cumhuriyeti||Arapça ve Berberice (her ikisi de resmi), Fransızca yaygın olarak kullanılır|
|Mısır||1.001.450||95.688.681||96||Kahire||332.349 ABD doları||12.554 ABD doları||Mısır poundu||Yarı başkanlık cumhuriyet||Arapça|
|Libya||1.759.540||6.293.253||3.58||Trablus||33.157 ABD doları||8.678 ABD doları||Libya dinarı||Geçici yetki||Arapça|
|Fas||446.550 (tartışmasız), ~ 710.881 (iddia edildi)||35.276.786||73.1||Rabat||103.615 ABD doları||8.330 ABD doları||Fas dirhemi||Anayasal monarşi||Arapça ve Berberice (her ikisi de resmi), Fransızca yaygın olarak kullanılır|
|Tunus||163.610||11.403.248
||63||Tunus||41.869 ABD doları||11.634 ABD doları||Tunus dinarı||Parlementer Cumhuriyet||Arapça , Fransızca yaygın olarak kullanılmaktadır.|
|Ceuta||18.5||82.376||4.500||-||-||-||Euro (resmi), Fas dirhemi (hamal ticareti)||Özerk şehir a üniter parlamenter anayasal monarşi||İspanyol|
|Melilla||12.3||78.476||6.380,1||-||-||-||Özerk şehir a üniter parlamenter anayasal monarşi||İspanyol|
|Batı Sahra / Sahrawi Arap Demokratik Cumhuriyeti||266.000 (toplam arazi alanı, kontrol Fas ve SADR arasında bölünmüştür)||538.755||0.37||tartışmalı||tartışmalı||tartışmalı||tartışmalı||tartışmalı||Tartışmalı : genellikle Arapça ve Fransızca (Fas bölgesi); yaygın olarak Arapça ve İspanyolca (SADR bölgesi)|
|Kaynak: Dünya Bankası|
Çeşitli şekillerde Sudan ve Batı Sahra , Birleşmiş Milletler tarafından bölgenin bir parçası olarak kabul edilirken, Batı Sahra ve Moritanya (ancak Sudan değil) Afrika Birliği'ne dahildir . Genel jeopolitik ve ticari kullanımda, örneğin Dünya Bankası'nda olduğu gibi, Kuzey Afrika genellikle MENA ("Orta Doğu ve Kuzey Afrika") kısaltması altında Orta Doğu ile gruplandırılır ve bazen Amerikan hükümeti kullanımında jeopolitik Büyük Orta Doğu terimi kullanılır . Benzer şekilde, geleneksel Arapça isim Maghreb ("Batı" anlamına gelir), Arap dünyasının Afrika kısmını ifade etmek için kullanılır , ancak genellikle Mısır hariçtir.
İspanyol Kanarya Adaları sakinleri, İspanyol ve Kuzey Afrika Berberi kökenli karışıktır ve Malta halkı Kuzey Afrika kökenlidir ve Arapça'nın bir türevini konuşur . Bununla birlikte, bu bölgeler genellikle Kuzey Afrika'nın bir parçası olarak değil, Avrupa kökenli kültürleri ve dinleri nedeniyle Güney Avrupa'nın bir parçası olarak kabul edilir.
İnsanlar
Kuzey Afrika'nın sakinleri, Kuzey Afrika'nın başlıca coğrafi bölgelerine karşılık gelen bir şekilde kabaca bölünmüştür: Mağrip, Nil vadisi ve Sahel . Mağrip veya Batı Kuzey Afrika'nın genel olarak MÖ 10.000'den beri Berberiler tarafından iskan edildiğine inanılırken , Kuzey Afrika'nın doğu kısmı veya Nil Vadisi çoğunlukla Mısırlılara ev sahipliği yapmıştır . Eski Mısırlılar, Batı çöllerinde Berberi veya proto-Berberi gibi görünen insanlarla yoğun temas kurarlar. As Tassili n'Ajjer Sahra ve diğer kaya sanatı bulgular göstermiştir, Sahra da hızlı öncesinde çeşitli popülasyonları barındırılan çölleşme host küçük popülasyonlar devam M.Ö. ve bugün bile 3500 yılında göçebe Sahra ötesi halkları .
Onbirinci yüzyılda, Banu Hilal gibi Kuzey Afrika ovalar ve platolar, ancak dağlık alanlar işgal Tell Atlas aralığında, Rif veya Aurès Dağları ve onlarla getirdi Hilalian lehçeleri arasında Arapça yüzyıllar boyunca olmuştur, Avrupa dilleri dahil diğer dillerle önemli temas . Tarihçiler, hareketlerini Kuzey Afrika'nın Araplaşmasında kritik bir an olarak işaretler.
Mağrip'i oluşturan ülkelerdeki resmi diller Berberi olarak da bilinen Tamazight ve idari diller olarak Arapça ve Fransızca'dır. En çok konuşulan dildir Darija bir Berberi gramer ve sözdizimsel yapısını takip 8. yüzyıla antik Arap partner arka şeklidir. Geri kalan Kuzey Afrika ülkeleri için resmi dil Arapçadır. Kuzey Afrika'daki en büyük etnik gruplar batıda Berberiler ve Batı Afrikalılar ile doğuda Orta Doğu'ya yaklaşan Araplar. Bölge ağırlıklı olduğu Müslüman bir ile Musevi azınlık Fas , Cezayir ve Tunus ve önemli Hıristiyan azınlık Kıptiler -in Mısır , Cezayir , Fas ve Tunus.
Kültür
Mağrip ve Sahra bölgelerinin halkı Berberi dilleri ve çeşitli Arapça türleri konuşur ve neredeyse tamamen İslam'ı izler. Arapça ve Berberi dilleri, her ikisi de Afroasiatik dil ailesinin üyeleri olan uzaktan ilişkilidir . Tuareg Berberi dilleri özellikle daha muhafazakar sahil kentlerine göre daha vardır.
Yıllar boyunca, Berberiler diğer kültürlerle temastan etkilenmişlerdir: Yunanlılar , Fenikeliler , Mısırlılar , Romalılar , Vandallar , Araplar , Avrupalılar ve Afrikalılar . Mağrip ve Sahra kültürleri bu nedenle yerli Berberi, Arap ve Afrika'nın komşu bölgelerinden ve ötesinden unsurları birleştiriyor. Sahra'da, yerleşik vaha sakinleri ile göçebe Bedeviler ve Tuaregler arasındaki ayrım özellikle belirgindir.
Kuzey Afrika'nın çeşitli halkları genellikle etno-dilbilimsel çizgilerle kategorize edilir. Arap ve Berberi kimliklerinin sıklıkla bütünleştiği Mağrip'te bu çizgiler bulanıklaşabiliyor. Berberi konuşan bazı Kuzey Afrikalılar, sosyal ve politik koşullara bağlı olarak kendilerini "Arap" olarak tanımlayabilir, ancak önemli sayıda Berberi (veya Amazighen ), 20. yüzyılda Berberi ile açık bir etnik kimlik olarak ifade edilen farklı bir kültürel kimliğe sahiptir. tarih ve dil. Arapça konuşan Kuzeybatı Afrikalılar, etnik kökene bakılmaksızın, genellikle Arap tarihi ve kültürüyle özdeşleşirler ve diğer Araplarla ortak bir vizyon paylaşabilirler. Ancak bu, Berberi ve / veya miraslarının diğer kısımlarıyla gurur ve özdeşleşmeyi dışlayabilir veya etmeyebilir. Berberi siyasi ve kültürel aktivistleri, genellikle Berberistler olarak anılırlar , tüm Kuzeybatı Afrikalıları, esasen Berberi veya Arapça konuşan olsalar da, esas olarak Berberi olarak görebilirler.
Yüzyıllar boyunca Mısırlılar , dillerini Mısır'dan (geç haliyle, Kıpti çeşitleri ) modern Mısır Arapçasına kaydırırken , tarihsel olarak onları bölgedeki diğer insanlardan ayıran bir ulusal kimlik duygusunu korudular. Mısırlıların çoğu Sünni Müslümandır , ancak önemli bir Kıpti Hıristiyan azınlığı vardır.
Mağrip eskiden önemli bir Yahudi nüfusa sahipti ve neredeyse tamamı Kuzey Afrika ulusları bağımsızlığını kazandığında Fransa veya İsrail'e göç etti . İsrail'in modern kuruluşundan önce, Kuzey Afrika'da hem Sefarad Yahudileri (Rönesans döneminden Fransa, İspanya ve Portekiz'den gelen mülteciler) hem de yerli Mizrahi Yahudileri dahil olmak üzere yaklaşık 600.000-700.000 Yahudi vardı . Bugün, neredeyse tamamı Fas ve Tunus'ta olmak üzere, bölgede on beş binden azı kalmış durumda ve çoğunlukla Fransızca konuşan kentsel seçkinlerin bir parçası. (Bkz . Arap ve Müslüman ülkelerinden Yahudi göçü .)
Tarih
Tarih öncesi
Modern insanların yakın zamandaki Afrika kökenli olması nedeniyle , Prehistorik Kuzey Afrika tarihi, Afrika'daki hominid öncesi ve erken modern insanlık tarihinin anlaşılması için önemlidir. Bazı araştırmacılar , Afrika dışı göçte ilk kez kıtadan çıkan modern insanlar için Doğu Afrika'dan ziyade Kuzey Afrika'nın çıkış noktası olarak hizmet ettiğini varsaydılar . Orta Kuzey Afrika'nın en eski sakinleri, geride önemli kalıntılar bıraktı: erken kalıntılar örneğin, Kuzey Afrika'daki hominid işgali, Saïda yakınlarındaki Ain el Hanech'te bulundu (yaklaşık MÖ 200.000); Aslında, daha yeni araştırmalar burada Oldowan teknolojisinin işaretlerini buldu ve MÖ 1.8 milyona kadar bir tarihe işaret ediyor. Fas'taki Jebel Irhoud'daki son buluntuların en eski Homo sapiens kalıntılarından bazılarını içerdiği bulundu ; Bu, sadece Doğu Afrika'da yaklaşık 200.000 yıl önce ortaya çıkmak yerine , erken Homo sapiens'in 100.000 yıl önce Afrika'nın uzunluğu boyunca zaten mevcut olabileceğini gösteriyor. Çalışmanın yazarı Jean-Jacques Hublin'e göre, "Fikir, erken Homo sapiens'in kıtaya dağılmış olması ve insan modernliğinin unsurlarının farklı yerlerde ortaya çıkması ve bu nedenle Afrika'nın farklı bölgelerinin bugün modern insan dediğimiz şeyin ortaya çıkmasına katkıda bulunmasıdır." İlk insanlar, yaklaşık 330.000 ila 300.000 yıl önce "yeşil Sahra" yaratan daha nemli bir iklimin yayılmasını kolaylaştıran Afrika'ya dağılmış büyük, melezleşen bir popülasyondan oluşmuş olabilir. Modern insanın yükselişi bu nedenle Afrika'nın belirli bir köşesiyle sınırlı olmaktan ziyade kıtasal ölçekte gerçekleşmiş olabilir. Eylül 2019'da bilim adamları , en eski modern insanların temsilcisi olan modern insanlara / H. sapiens'e ait son ortak insan atasının sanal bir kafatası şeklinin 260 CT taramasına dayanarak bilgisayarlı tespitini bildirdiler ve modern insanların 260.000 arasında ortaya çıktığını öne sürdüler. ve 350.000 yıl önce Doğu ve Güney Afrika'daki nüfusların birleşmesiyle .
Cezayir, Tamanrasset'in kuzeyindeki Tassili n'Ajjer'de ve diğer yerlerde bulunan mağara resimleri, Neolitik Subpluvial döneminde (yaklaşık 8000 ila 4000 BCE) orta Kuzey Afrika'daki günlük yaşamın canlı ve canlı sahnelerini tasvir ediyor. Kuzey Afrika'nın bazı bölgeleri Neolitik devrime MÖ 6. bin yılda, büyük ölçüde Dünya'nın yörüngesindeki bir eğim nedeniyle MÖ 3500 civarında Sahra'nın hızlı çölleşmesinden hemen önce katılmaya başladı. Bu dönemde kuzey ve doğudan güneybatıya yayılan evcil bitki ve hayvanlar bölgeye tanıtıldı. Hızlı kuruma alanları ile otlatma nedeniyle çalıların ve açık arazinin yayılmasıyla doğal (yörünge) kuraklaşmanın arttığı çiftlik hayvanlarının piyasaya sürülmesi arasında bir bağlantı vardır. Bununla birlikte, MÖ 3500'den sonra kuzey Afrika'nın ekolojisindeki değişiklikler, hanedan uygarlıklarının oluşumu ve Giza Piramitleri gibi anıtsal mimarinin inşası için zemin sağladı .
Antik dönem ve antik Roma
Batı Kuzey Afrika'daki en önemli antik milletler Kartaca ve Numidia'dır . Fenikeliler, Kartaca ve bugünkü Fas'ın bazı kısımları ( Chellah , Essaouira ve Volubilis dahil) dahil olmak üzere Kuzey Afrika'nın çoğunu kolonileştirdiler . Kartacalılar Fenike kökenliydi, Roma mitinin kökeni , bir Fenike prensesi olan Dido'ya , bir parça sığır derisiyle ne kadar toprak kaplayabileceğine bağlı olarak yerel bir hükümdar tarafından toprak verildiği şeklindeydi. İnek derisini yüksek oranda genişletmek ve böylece geniş bir alan elde etmek için ustaca bir yöntem geliştirdi. O da tarafından reddedildi Truva prensi Aeneas göre Virgil böylece Kartaca arasındaki tarihsel düşmanlık yaratarak, Roma Aeneas sonunda Roma için temellerini gibi. Antik Kartaca ticari bir güçtü ve güçlü bir donanması vardı, ancak kara askerleri için paralı askerlerden yararlanıyordu. Kartacalılar içinde bir imparatorluk geliştirilen İber Yarımadası ve Sicilya ikincisi nedeni olan Birinci Pön Savaşı ile Romalılar .
Yüz yıldan fazla bir süre sonra, tüm Kartaca toprakları sonunda Romalılar tarafından fethedildi ve bu da Kartaca'nın Kuzey Afrika topraklarının MÖ 146'da Roma'nın Afrika eyaleti haline gelmesine neden oldu. Bu, Numidia ile Roma arasında gerginliğe ve sonunda çatışmaya yol açtı . Numidian savaşlar hem kariyerini başlatırken açısından kayda değerdir Gaius Marius ve Sulla ve Marius profesyonel orduya gerektiği gibi, yetenekli aşmak için Roma değerlere önceden aykırı bir şey, Roma Cumhuriyeti'nin anayasal yükünü germe askeri lideri Jugurtha .
Kuzey Afrika gibi birçok önemli vatandaşlarını üretilen Roma İmparatorluğunun bir parçası olarak kaldı Hippolu Augustine erken beşinci yüzyılda Roma komutanlarından gelen beceriksiz liderlik izin dek, Cermen halkları , Vandallar , geçmeye Cebelitarık Boğazı , bunun üzerine onlar üstesinden, kararsız Roma savunması. Kuzey Afrika'nın kaybı, Batı Roma İmparatorluğu'nun düşüşünde bir zirve noktası olarak kabul ediliyor, çünkü Afrika daha önce barbar saldırılarına ve yeni ordular yaratmak için gereken zenginliğe rağmen Roma refahını koruyan önemli bir tahıl vilayeti idi. Kuzey Afrika'yı yeniden kazanma meselesi Batı İmparatorluğu için çok önemli hale geldi, ancak Vandal zaferleri yüzünden hayal kırıklığına uğradı. Roma enerjisinin odağı, Hunların ortaya çıkan tehdidi üzerinde olmalıydı . MS 468'de Romalılar, Kuzey Afrika'yı istila etmek için son bir ciddi girişimde bulundular ancak püskürtüldüler. Bu belki de Batı Roma İmparatorluğu için ölümcül düşüşün noktasını işaret ediyor . Son Roma imparatoru 476'da Heruli generali Odoacer tarafından tahttan indirildi . Avrupa ile Kuzey Afrika arasındaki ticaret yolları İslam'ın gelişine kadar bozulmadan kaldı. Bazı Berberiler Erken Afrika Kilisesi'nin üyeleriydi (ancak kendi Donatist doktrinlerini geliştirdiler ), bazıları Berberi Yahudilerdi ve bazıları geleneksel Berberi dinine bağlıydı . Afrika papası Victor , Roma imparatoru Septimius Severus döneminde hizmet verdim.
Modern zamanlara Arap fethi
Erken Müslüman fetihler 700 By 640. tarafından Kuzey Afrika'yı dahil, Kuzey Afrika çoğu Müslüman egemenliği altında gelmişti. Yerli Berberiler daha sonra Fez ve Sijilmasa gibi yerlerde tepki olarak kendi yönetimlerini kurmaya başladılar . On birinci yüzyılda, kendilerini Almoravid hanedanı olarak adlandıran üyelerden oluşan reformist bir hareket güneye, Sahra Altı Afrika'ya doğru genişledi .
Kuzey Afrika'nın kalabalık ve gelişen uygarlığı, iç çatışmalarda kaynaklarını tükettikten ve Banu Sulaym ve Banu Hilal'in işgalinden kaynaklanan yıkıma uğradıktan sonra çöktü . İbn Haldun, Banu Hilal işgalcileri tarafından tahrip edilen toprakların tamamen kurak çöl haline geldiğini kaydetti.
Sonra Ortaçağ'dan alanı kontrolü altında gevşek oldu Osmanlı'da dışında Fas . İspanyol İmparatorluğu , 16. ve 18. yüzyıllar arasında birçok kıyı kentini ele geçirdi. 19. yüzyıldan sonra, Fransa , Birleşik Krallık , İspanya ve İtalya'nın emperyal ve sömürge varlığı , bölgenin tamamını tek bir tür Avrupa işgali altında bıraktı.
Gelen Dünya Savaşı 1940 den 1943 kadar alan için batıyordu Kuzey Afrika Kampanyası . 1950'lerde ve 1960'larda tüm Kuzey Afrika devletleri bağımsızlık kazandı. Fas ile Cezayir destekli Polisario Cephesi arasında Batı Sahra konusunda hala bir tartışma var .
2010-2011'de bölgeyi kasıp kavuran kitlesel protestolar, Tunus ve Mısır'daki hükümetlerin devrilmesine ve Libya'daki iç savaşa yol açtı. Cezayir ve Fas'ta da daha az ölçüde büyük protestolar yaşandı. Ayaklanmalarda yüzlerce kişi öldü. Bu ayaklanma genel olarak "Arap Baharı" olarak anılır.
Bilim ve Teknoloji
Taşımacılık ve endüstri
Cezayir ve Libya ekonomileri , çöllerde petrol ve doğalgaz rezervlerinin bulunmasıyla değişime uğradı. Fas'ın başlıca ihracatı fosfat ve tarımsal ürünlerdir ve Mısır ve Tunus'ta olduğu gibi turizm endüstrisi ekonomi için çok önemlidir. Mısır , elektronik ve mühendislik endüstrilerini geliştirmek için teknoloji ithal eden ve yüksek kaliteli pamuklu tekstil ürünlerinin itibarını koruyan en çeşitli endüstriyel temele sahiptir.
Petrol kuleleri, Libya ve Cezayir çöllerine dağılmış durumda . Libya yağı, düşük kükürt içeriği nedeniyle özellikle değerlidir , bu da diğer akaryakıtlardan çok daha az kirlilik ürettiği anlamına gelir.
Ayrıca bakınız
- Orta Doğu ve Kuzey Afrika Demografisi
- Dünya Toprak Haritaları üzerine Avrupa Dijital Arşivi
- Kuzey Afrika'daki modern çatışmaların listesi
Referanslar
daha fazla okuma
- Cesari, Jocelyne. Müslüman demokrasisinin uyanışı: Din, modernite ve devlet (Cambridge University Press, 2014).
- Fischbach, ed. Michael R. Modern Orta Doğu ve Kuzey Afrika'nın biyografik ansiklopedisi (Gale Group, 2008).
- Ilahiane, Hsain. Berberilerin tarihi sözlüğü (Imazighen) (Rowman & Littlefield, 2017).
- Issawi, Charles. Orta Doğu ve Kuzey Afrika'nın ekonomik tarihi (Routledge, 2013).
- Naylor, Phillip C. North Africa, Revised Edition: A History from Antiquity to the Present (University of Texas Press, 2015).
|Wikimedia Commons,

