Türk dilinde biri bağlaç biri de ek olmak üzere iki -de bulunmaktadır. Bu ikisi ses ve yazılış bakımından benzerlik gösterdiği için genellikle birbirine karıştırılmaktadır.
– de Ekinin Yazımı
– de , ad durum eklerinden biridir. Bu ek bulunma ve kalma durumunu gösterir. Kendinden önce gelen sözcüğe bitişik olarak yazılmaktadır. ( sırada, evde, binada…)
Bu ek hem ünsüz benzeşmesine hem de ünlü uyumuna uğramaktadır. Eğer eklendiği sözcüğün son ünlüsü inceyse – de şeklinde kalın ise – da şeklinde yazılmalıdır. (pencerede/okulda). Eğer sözcüğün sonunda sert bir ünsüz bulunuyorsa bu durumda -de eki ünsüz benzeşmesine uğrar ve -te ekine dönüşür. (barışta, kitapta, dörtte…)
-de Bağlacının Yazımı
Cümleleri birbirine bağlayan sözcük olan -de bir bağlaçtır. -de bağlacı kendinden önce gelen kelimeden ayrı yazılmalıdır. Sadece kendinden önceki sözcüğün son ünlüsüne göre büyük ünlü uyumuna uymaktadır.
( Annem de babam da bizimle gelecekmiş.)