Günah ve umutsuzluk değil?
Martin Luther'in arkadaşına Philip Melanchthon'a yazdığı bir mektupta, ona günah işleyen ve günahın kudretli olmasına izin verin, ama günahın Mesih'e duyduğunuz güvenden ve Mesih'te sevinin, onun günah olduğundan daha şaşırtıcı olması çok şaşırtıcı. ölümü ve dünyayı aştı.
İlk bakışta, istek inanılmaz görünüyor. Luther'in uyarısını anlamak için, içeriğe daha yakından bakmamız gerekiyor. Luther günah işlemeyi arzu edilen bir davranış olarak adlandırmaz. Aksine, hala günahkâr olduğumuzdan bahsediyordu, ama cesaretimizi kırmamızı istemiyordu çünkü Tanrı'nın lütfunu bizden çekeceğinden korkacaktık. Mesih'teyken yaptığımız her şey, lütuf her zaman günahtan daha güçlüdür. Günde 10.000 Malachi günah işlemiş olsak bile, günahlarımız Tanrı'nın ezici merhametine karşı güçsüzdür.
Bu, doğru bir şekilde yaşayıp yaşamadığımızın bir önemi olmadığı anlamına gelmez. Pavlus ona ne olacağını hemen biliyordu ve şu sorulara cevap verdi: "Şimdi ne söylemeliyiz? Günahta ısrar edelim, böylece lütuf daha güçlü hale gelebilir mi? şöyle yanıtladı: Çok uzakta! Öldükten sonra nasıl günah içinde yaşamak isteriz? » (Romalılar 6,1-2).
İsa Mesih'in izinden giderken, Mesih'in örneğini takip etmeye, Tanrı'yı ve komşumuzu sevmeye çağrılırız. Bu dünyada yaşadığımız sürece, günah işleyeceğimiz sorunla birlikte yaşamak zorundayız. Bu durumda, Tanrı'nın sadakatine olan güvenimizi yitireceğimiz korkusuyla o kadar şaşırmamalıyız. Bunun yerine, günahlarımızı Tanrı'ya itiraf ediyoruz ve O'nun lütfuna daha fazla güveniyoruz. Bir zamanlar Karl Barth şöyle söylemişti: Kutsal Yazı, günahı daha ciddiyetle, hatta lütuf kadar ciddiye almamızı yasaklar.
Her Hristiyan günahın kötü olduğunu bilir. Bununla birlikte, birçok inananın günah işlerken nasıl başa çıkılacağı hatırlatılmalıdır. Cevap nedir? Günahlarınızı Allah'a sınırlamadan itiraf edin ve içtenlikle affetmeyi isteyin. Taht of Grace'e güvenle katılın ve size rahmetini vermesi için cesaretle ve fazlasıyla ona güvenin.
Joseph Tkach tarafından