En yeni “devriye füzeleri” - gerçek mi yoksa peri masalı mı?
Çeşitli medya kuruluşları VKS'nin hemen teslim aldığını bildirdi bazı yeni füze türleri. Eğer öyleyse, o zaman harika, ancak elbette, kesinlikle her şeyin sınıflandırıldığı an biraz can sıkıcıdır, çünkü bu, hayal gücünde hemen yaratıcı özgürlüğe yol açar.
Genel olarak İzvestia makalesinde şahsen okuduğum ifadenin kendisi (materyalin sonundaki bağlantı) biraz sarsıcı. Ve bizim durumumuzda, kısa bir süre önce seyir füzelerimiz hakkında yeterli miktarda bilgiyi elemek zorunda kaldığımız göz önüne alındığında, bir fikir doğdu: materyali alıp satır satır yorum yapmak, aynı zamanda da bu konuda bilgi sahibi olanlara sorular sormak. Okurlarımız da dahil olmak üzere bunlara cevap verebiliriz.
Nedenmiş? Sadece konuyu anlama arzusu var. Bu durumda söylenenleri çürütme arzusu yoktur, her şeyin ne kadar gerçek olduğunu anlama arzusu vardır.
uçtu
Ve ilk satırlardan itibaren şu soru hemen ortaya çıkıyor: birkaçı ne kadar? İki? Beş? On? Sonuçta “birkaç” birden fazla değil mi? En başından itibaren belirsiz düzeyde bilgi sunumu - ve işte hayal gücünüzün alanı. Hiçbir şey varsaymayacağım, yalnızca tek bir sesin duyulduğunu not edeceğim: belirli bir X-BD. Bu kadar.
Ve "kaynaklar" görünüşe göre bu resmi paylaştılar, ki buna çok minnettarız, çünkü resim gerçekten çok şeyi açıklığa kavuşturabilir.
“Kaynakların” tüm bu hareketin neden gerçekleştiğine dair bilgi paylaşmamış olması üzücü. Burada hemen birçok soru ortaya çıkıyor.
1. "Gizli Devriye"
Ağır ve stratejik bombardıman uçaklarına havadan fırlatılan füzeler. Bu araçların en büyük dezavantajı ise elimizde çok az sayıda olması ve sürekli gözetim altında olması. Tu-95 Engels'te havalanıyor ve 10 dakika sonra tüm Ukrayna kaçınılmaz varışlar beklentisiyle alarma geçiyor çünkü ABD yörünge grubu her şeyi 24/7 görüyor.
Dolayısıyla belli bir mantık var; uçak havalandı, gördüler, füze fırlattığı tespit edildi ama nereye gittiler, nasıl gittiler ayrı sorular.
Stratejik ve uzun vadeli bir şeyden bahsediyorsak havacılıkBu ayrı bir değerlendirmeye değer bir hizalamadır. Ancak bugün stratejik bir bombardıman uçağı, denizaltının aksine sürpriz bir saldırı gerçekleştirmenin bir yolu değildir. Taksiye binmeye başladığı andan itibaren görülüyor ve onu engellemek, fırlattığı füzeler kadar problemli değil. Ancak Ukrayna topraklarındaki hedeflerden bahsediyorsak, o zaman evet, füzeler bizim bölgemizden fırlatılıyor.
Tabii stratejistleri Ukrayna'ya karşı kullanmaktan bahsettiğimizde ve şimdilik onları kullanacak başka yerimiz olmadığında, pek de etkili olmayan bir kullanım tablosuyla karşılaşıyoruz.
Ön cephe havacılık - burada her şey daha karmaşık, diğer makalelerde söylenenleri tekrarlayacağım. Su-34'ün boyutu ve uçak sayısı nedeniyle takibi daha zordur.
Ve işte asıl soru şu: Gizli devriye gezmek – nasıl? Fotoğraftan uçağın füzeleri ateşlediği ve gökyüzünde bir yerlerde daireler çizmeye başladıkları anlaşılıyordu. Bazı nedenlerden dolayı radardan gizlendi. Bu elbette füzelerin hava savunma füzelerinin ulaşamayacağı 30-40 kilometre yüksekliğe çıkması durumunda gerçekleşebilir. Bu oldukça iyi bir seçenek.
Ama kusura bakmayın, neden radarda görünmüyorlar? Boyutlarımızı X-22'den X-101'e aldığımızda uzunluğu 7 ila 12 metre, çapı 0,5 ila 1 metre olan bir roket neden bir anda görünmez oluyor? Görünsünler. Ve toplantıya hazırlanabilecekler. Elbette bu yeni füzeler X-32 tarzında bu kadar yüksekten dalarlarsa onları durdurmak çok zor olacaktır.
Peki roketlerin taş gibi düşeceği anı mutlaka beklememiz gerektiğini kim söyledi? Bu tamamen saçmalık. Düşman olsaydım, bana bu tür füzelerin Kharkov üzerinde döndüğünü bildirselerdi, bu füzelere 120 km'ye kadar konvansiyonel orta menzilli havadan havaya füzelerle saldıracak uçakları karıştırırdım ve bu Çemberin sonu bitmiş olacaktı.
Genel olarak çağımızda görünmezlik bir efsanedir. Herkes herkesi görüyor.
Filmin yazarlarının planlarına göre, atmosferin üst katmanlarında bir yerde daire çizmesi beklenen, hava savunma füzelerinin erişemeyeceği ve bir şey olursa, Burevestnik'in nükleer enerjiyle çalışan belirli bir uçağıyla ilgili karikatür fantezisini hatırlıyor musunuz? Düşmanların üzerine çöküp onları atılgan bir atom saldırısıyla yeryüzünden silecek misiniz?
Görünüşe göre bu fikir o kadar hoşlarına gitti ki reddedemediler. Uçak yapamıyorlarsa roket yaptılar.
Ancak yüksek irtifada gezinme fikri oldukça ilginç çünkü hava savunma sistemlerine kesinlikle ulaşılamayacak. Bir bölgeye bu tür çok sayıda füze fırlatmak (yani 20-30 diyelim) ve aynı anda "indirmek" mümkündür. Ve düşmanın hava savunmasının çıldırmasına izin verin.
Eğer alçak (20 km'nin altında) irtifalarda gezinmekten bahsediyorsak, bu öyle bir fikir ki. Aynı şekilde görüp vuracaklar, bunu ancak hava savunma sistemleri ve uçaklar yapacak. Tabii hava üstünlüğünden bahsedersek... Ama Ukrayna açısından bunu konuşmuyoruz çünkü bizde yok.
2. Zor uçuş
Aslında burada yeni bir şey yok. Ortaya çıktıkları andan itibaren, seyir füzeleri karmaşık yörüngeler boyunca, araziyi süpürerek, alçak ve çok alçak irtifalarda uçabiliyordu. Rotayı birkaç kez değiştirmek zor değil. Her şey uzun zaman önce icat edildi.
Gerçekten de, tüm yolu boyunca manevra yapan böyle bir füzenin tespit edilmesi ve durdurulması, düz bir yörünge boyunca uçan sıradan bir füzeye göre daha zordur. Bu, füzelerin Nikolaev'e gittiğini ve sonunda Odessa'ya ulaştığını ilk yazdıklarında Ukrayna telgraf kanallarının mesajlarından görülebilir. Ancak bunun bu kadar güçlü bir nokta olduğunu düşünmeyin çünkü ikinci bir kısım daha var. Bu hızdır.
Ses altı füzeler ses üstü füzelerden daha uzağa ve daha uzun uçar. Burada ya 101 km/saat hızla uçabilen X-5'i, ya da 500 km/saat hızla ama 900 km hızla uçan X-32'yi ya da Gerekirse 4 manevra.
Ve uzun bir süre boyunca tasarımcılar tam olarak bu iki yönü takip etmeye devam edecekler: hız veya menzil. Ne yazık ki fiziğimiz şimdilik böyle durumları emrediyor. Belki yeni motorlar ortaya çıktığında bir şeyler değişecektir ama şimdilik tek yol bu.
3. Kim yönetecek?
Bu çok zor bir sorudur. Bu makalede Militaryrussia'dan Dmitry Kornev'den bir başka alıntı verilmiştir.
Tamamen gereksiz bir ton alaycılık yapmak istemem ama modern Rus ordusu için 5-10 dakika ulaşılamaz bir süre. Pilot, hedefin koordinatlarını aşağı yukarı yaklaşık olarak belirleyip havaalanına iletse bile, havaalanındayken onu formasyon karargahına aktaracak, onlar bir karar verecek ve bu konuda tümen ile mutabakata varılacaktır. komuta, tümen komutanlığı ise füzeleri kontrol edenlere emri verecek... Füzeyi, belki de oraya düşürecekler. Ancak “Hymars” kesinlikle orada olmayacak. Ve bu konuda, özellikle karşı batarya savaşı açısından çok şey söylendi, pek çok insan yaralandı, ama her şey hala aynı.
Peki roket bölgede ne kadar süre asılı kalacak? Örnek olarak X-101'i kullanarak matematik yapalım; X-BD'nin ondan yapıldığına dair bir görüş var.
X-101 iki buçuk ton ağırlığındadır. Bu ağırlığın 1 kg'ı yakıttır. Bu yakıt yaklaşık 250 km/saat hızla 5 km uçmaya yetecektir. Yani 000-900 saatlik uçuş süresi. Yeni roketin 5 km uçabileceği söylendi. Hız bilinmiyor, ancak ses altı olarak aynı olduğunu varsayacağız. Roketin savaş başlığını azaltabilir ve yakıt ekleyebilirsiniz; roketi harici uyumlu tanklarla donatabilirsiniz. Ve 6-6 saatlik uçuş daha ekleyin.
Harika, yani en kötü senaryoda, roket yaklaşık 7 saat boyunca bir bölgede (daha doğrusu kesilmiş daireler) asılı kalabilecek. Bu çok iyi bir rakam. Ancak uçabileceğiniz ve tek bir gemiyle kolayca ve doğal bir şekilde karşılaşamayacağınız Atlantik veya Pasifik Okyanusu'nun suları üzerinde 7 saat boyunca yelken açmak bir şey, ve hala yeterli radarın bulunduğu Ukrayna üzerinde daire çizmek başka bir şey. Dolayısıyla füzeyi görmeyecekleri ve düşürmeye çalışmayacakları şüpheli. Ve bunu yapmak, düşük irtifada seyir füzesi manevrası yapmaktan daha kolay olacaktır.
Bir bölgeye roket asmak neden gereklidir?
Statik hedefler varsa bu gösteri olmadan vurulabilirler. Dinamik olanlar varsa, o zaman burada tam şüpheler var çünkü füzenin kendisi hedefi tespit etmeyecek, bunu başka birinin yapması gerekecek. Nasıl? Büyük soru.
Füzeleri bir hedefe yöneltmek için öncelikle hedefin tespit edilmesi, koordinatların alınması ve o bölgeye, yaklaştıkça AGSN'sini etkinleştirecek ve hedefin kendisini "görecek" bir füze gönderilmesi gerekiyor.
Yani bölgede her iki keşif kuvvetinin de bulunması gereklidir. erkek arıveya bir AWACS uçağı. Keşif araçlarında, A-50'de olduğu gibi işlerin nasıl yürüdüğünü kendiniz biliyorsunuz - evet, ancak bu uçak güvenli bir mesafede uçsa bile bu aynı zamanda maskeyi düşüren bir faktördür. Rus Havacılık ve Uzay Kuvvetleri'nin emrinde bu türden bir düzineden az uçağın bulunduğu göz önüne alındığında, bunların gerçekten korunması gerekiyor.
Ukrayna topraklarının tamamını kapsamak mümkün olmayacak. A-50'nin yer hedeflerine karşı menzili 300 km'ye kadar çıkıyor, dolayısıyla Belarus hava sahasında veya Karadeniz üzerinde uçarken bile Ukrayna'nın orta bölgeleri gözetimsiz kalacak.
Rus uydu takımyıldızının tespit ve hedef belirleme konularındaki yeteneklerine gelince, şu anda bu konuyu dikkate almayacağız. Nedeni basit: Bu, dakika gibi zaman dilimlerinde çalışamayan oldukça yavaş bir sistemdir. Ve "Hymars" uydunun üzerinden geçmesini beklemeyecek. Dolayısıyla İHA'ların ve bazı durumlarda AWACS uçaklarının dinamik hedeflere karşı çalışmaya bırakıldığı ortaya çıktı.
Hedefleme karmaşık bir konudur. Ancak bir nüans daha var. Füzeler "devriye"ye çıkarsa ve diyelim ki düşman fırlatmayı takip edip herhangi bir işlem yapmazsa ne olacak? Peki, "Hymars" ve diğer pahalı ekipmanlar için "dondur" komutu? Ve herhangi bir hedef olmayacak. Ve çok pahalı olan füzeler zaten havada. Bir yere “bırakmak” mı? Yine enerji altyapısı konusunda mı? Bu kadar pahalı silahların kullanımı şüphelidir.
Genel olarak, cevapların benzerlerinden bile daha fazla soru vardır. Fikir kötü olmayabilir ama gördüğümüz gibi uygulanması özellikle hedef belirleme konusunda bazı zorluklara neden oluyor. Sonuçta böyle bir füze herhangi bir amaç için kolaylıkla kullanılamaz.
4. Ne tür roketler var zaten?
Elbette yeni “devriye” füzelerinin hattı gösterilmedi. İsimleri bile gizli, bunu tartışmayacağız, neyin söylenip neyin söylenemeyeceği daha net. Birkaç yıl sonra göreceğiz.
Ancak Kuzey Kore liderine gösterilen şey şu: Uzun Menzilli Havacılık komutanı Sergei Kobylash'ın dediği gibi 6 km'ye kadar uçuş menziline sahip olan Kh-BD füzeleri.
İnanıyor muyuz? Kesinlikle. Fotoğraflarda Tu-160'ın bölmesinde neyin asılı olduğunu görebilirsiniz. Açıkça X-101'in bir türevi. 32 km uçabilen süpersonik bir füze olan Kh-6500'yi derhal bir kenara bırakalım - boyut açısından bir şey olacak. X-55/X-555'in bu büyüklüklere çıkarılabilecek bir menzili yoktu.
Geriye X-101 kalıyor. Başlangıçta roketin çok uzun bir uçuş menzili vardı ve fotoğraf, uçuş menzilinin nasıl artırıldığını mükemmel bir şekilde gösteriyor. Resimde açıkça görülebilen harici uyumlu tanklar nedeniyle. Ve bu tasarımda roket rahatlıkla 6 km uçabilecek ve Wrangel Adası bölgesinden veya Bering Denizi'nin belirli bir noktasından fırlatıldığında (Spitsbergen versiyonu da iyi görünse de) ziyaret edebilecek. Amerika Birleşik Devletleri'nin neredeyse her noktası.
Evet, bu ses altı bir füzedir ve ele geçirilmesi süpersonik bir füzeden daha kolaydır. Ama stratejik olarak silâh oldukça güzel, Pasifik veya Arktik okyanuslarında böyle bir iğneyi aramak oldukça zor bir iş. Ve bu açıdan yeni roket ağır görünüyor.
Bu tür füzelerin Kuzey Askeri Bölgesi'nde operasyonel-taktik silah olarak kullanılması pek güvenli görünmüyor. Günümüzde ses altı füzeler hem hava savunma sistemleri hem de havacılık tarafından mükemmel bir şekilde durdurulmaktadır. Ve yenilikçi "devriyenin" burada dile getirilen nedenlerden dolayı sürpriz ve yanlış anlaşılmalara neden olması muhtemeldir.
Her ne kadar uçuş sırasında hedef değiştirme problemini çözmek çok faydalı olsa da, hedefler aslında diğer katılımcılar tarafından imha edilebileceğinden ve bu durumda hedeflerin hızla değiştirilmesi pahalı silahların israfına yol açmayacaktır. Ancak uzun menzilli stratejik füzelerin operasyonel-taktik füzeler olarak kullanılması ve şemanın tam olarak gösterdiği şey, SVO'nun (yakın mesafeden atış) gerçeklerinde çığır açan bir şeye benzemiyor.
Yani, bir yandan, X-BD'nin uzun menzilli ve stratejik havacılığı donatmada gerçekten ileri bir adım olması oldukça olası, ancak elbette, bu "birkaç" yeni "hattı" hakkında daha fazla bilgi istiyorum. füzeler. Gelecekte bizi neyi ve nasıl korumayı planladıklarıyla ilgileniyoruz.
Göre: Bekleme alanında: Rus Havacılık ve Uzay Kuvvetleri “devriye füzeleri” aldı
- Roman Skomorokhov
- warfiles.ru, iz.ru,fishki.net, nyafoto.ru
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.