Sarı keçi sakalı, papatya ailesinde (Asteraceae) Avrasya'dan iki benzer yabani ot bitkisi için kullanılan ve görünüşte 1900'lerin başında bahçe bitkileri olarak kullanılan ortak bir isimdir. Özellikle otlak çayırlar, meralar, terk edilmiş tarım alanları, boş araziler ve demiryolları gibi alanlarda doğallaştırılmıştır. Özellikle yol kenarlarında fark edilirler. Tam güneşi tercih etseler de, bu türler biraz gölge toleranslıdır ve ormanlık alanlarda ve ormanlarda ortaya çıkabilir.
Tragopogon pratensis , yol kenarındaki hendekler boyunca çimenli alanlarda sıklıkla görülür.
Bu tür için diğer bazı yaygın isimler arasında yemlik otu, keçi sakalı, çayır keçi sakalı, gösterişli keçi sakal ve sarıkeçi sakalı bulunur. Çok benzer bitki olan Tragopogon dubius de yaygındır, ancak T. pratensis'ten daha kuru bölgelerde , genellikle açık, çakıllı alanlarda bulunur. Bu tür için bazı yaygın isimler, fistöz keçi sakalı, daha büyük kum keçisi sakalı, kum keçisi sakalı, batı keçisi sakalı, batı salsify ve sarı salsify içerir. Yakın ilişkili istiridye bitkisi, Tragopogon porrifolius, yenilebilir kökleri için bir sebze olarak yetiştirilir, sadece birkaç yerde, özellikle de devletin güneydoğu kesiminde doğallaştı. Mor çiçekleri ile diğer türlerden kolayca ayrılır. Bu üç tür melez türler oluşturacak şekilde melezlenecektir.
Bu dik bitkiler tipik olarak bienallerdir, ancak bazen çiçeklenmeden önce 10 yıla kadar vejetatif kalan yıllık veya monokarpik uzun ömürlü olarak büyürler (sadece kök taç çapı olduğunda çiçek açarlar) minimum boyuta ulaşır). İlk yıl, etli taproottan büyüyen düşük büyüyen rozetlerdir. Normalde ikinci yılda rozetler ölür ve 1-3 metre boyunda çiçek sapları üretilir. Zengin, nemli topraklarda yetişen bitkiler, fakir, kuru topraklardakinden daha uzun büyür. Çiçek açtıktan sonra bitki ölür. Sadece tohumla çoğalırlar.
Yapraklar orta mavi-yeşildir, ancak T. dubius daha soluk bir yeşil olma eğilimindedir. Bitkiler düzgün kenarlı ve sivri uçlu alternatif, mızrak şeklinde doğrusal yapraklara sahiptir. Yapraklar yuvarlak gövdeden daha küçük hale gelir. Kök genellikle, her güçlü kenetlenen yaprağın yapıştığı yerde büyütülür. İki tür yaprakları ile kolayca ayırt edilir: T. dubius'un düz yaprakları vardır, T. pratensis yapraklarının uçları geriye doğru kıvrılır . Her iki türde de köklerden, saplardan ve yapraklardan elde edilen sap sütlü bir latekstir. Bu bitkiler genellikle özellikle çiçeklenmeden önce bir çim ile karıştırılır.
Bu bitkiler ilkbaharın sonlarında yaz ortasında çiçek açmaya başlar, sabahları açılır ve öğleden sonra kapanır. Birçok arı ve sinek türü nektar veya polen için çiçekleri ziyaret eder. Bu iki türün papatya benzeri çiçekleri, özellikle uzaktan bakıldığında benzerdir. Her çiçeklenme uzun, tüysüz bir sap üzerinde tek bir terminal başıdır. Çiçek başları, çok sayıda sarı ışın çiçeği ile 4-5 cm'dir; dış çiçeklikler iç çiçeklerden belirgin şekilde daha uzundur. Her bir çiçekçinin dış ucu 5 küçük dişle (veya bazen T. dubius'ta yuvarlanır ) kare haline getirilir . Çiçeklenme merkezinde çok sayıda siyah anter vardır. Türler, yeşil çiçek bürgülerin rengi ve uzunluğu ile ayırt edilebilir. T. pratensisparlak sarı yaprakları ve sadece çiçek kafasına veya biraz ötesine uzanan yaklaşık 8 çiçek bürgü vardır.
T. dubius'un yaprakları soluk sarıdır ve çiçek başının kenarlarının çok ötesine uzanan birçok çiçek bracts vardır.
Çiçekleri, steroidler üzerinde bir karahindibaya benzeyen tohum kafaları takip eder.
Tozlaşan her çiçekçık, şişman gagasına (2-3 cm uzunluğunda bir aken) koniklaşan uzun kahverengi bir tohum ve kabarık beyaz ila açık kahverengi ince tüyler üretir. Bu tüy tutamları tüy gibi küçük bir görünüme sahiptir, çünkü tüyler küçük tüy benzeri kıllara sahiptir. Bunlar birlikte yaklaşık 7,5 cm çapında büyük bir top oluşturur.
Tohumlar olgunlaştıklarında çiçekten kolayca kırılır. Tohumlar rüzgar tarafından dağıtılır, pappus yardımıyla kısa mesafeler (tipik olarak ana bitkinin 4-5 metre içinde) yüzer. Tohum canlılığı sadece bir ya da iki yıldır. Tohum çimlenmesi en iyi tam ışık ve orta sıcaklıklarda olur. Fideler genç bir çim bitkisine benziyor.
Her ne kadar Tragopogon türler açık otlakta veya çalılık kalıcı olabilir, bunlar çok daha yaygın rahatsız sitelerde bulunan ve herhangi bir bitki türü nadiren bol ve çok kapak işgal etmez. Agresif sayılmazlar ve doğal bitki örtüsü üzerinde önemli bir etkisi yoktur. Her iki tür de yetiştirme, çekme veya herbisitlerle kontrol edilebilir.