Keçinin Palamuda Ettiğini Palamut da Keçiye Eder Deyiminin Hikayesi
Eskiden, Uşak yörelerindeki palamut ağacı ormanlarında keçi sürüleri otlarmış. Sürünün içinde, inatçı, çevik ve huysuz bir keçi varmış. Bodurca bir palamut ağacına musallat olmuş. Günlerce onun yapraklarını, filizlerini kemirmiş.
Zavallı ağaç, günün birinde kurumaya yüz tutmuş. Sonbahara doğru, oduncular gelmişler. Kuruduğunu görüp, genç ağacı baltalamışlar. Kökünün çevresinde sekiz-on kadar bilek kalınlığında genç sürgünler Bunları da meyilli olarak budamışlar.
Keçi, yine gelmiş, ancak palamudu bu halde görünce, hevesi boşuna gitmiş. Başka bir palamut bulmak için oralarda sıçrarken, yeni kesilen sürgünlerden biri, karnına saplanmış. Ne yaptıysa kendini kurtaramamış, palamudun dibinde ölmüş.
Keçiyi aramaya çıkan çoban, keçisini o durumda bulunca, kendi kendine mırıldanmış:
“Ben ne yapayım? Dünyanın işi ödünçtür. Keçinin palamuda ettiğini, palamut da keçiye etmiş, ödeşmişler.”
Keçinin Palamuda Ettiğini Palamut da Keçiye Eder deyimi, kimsenin hakkı kimsede kalmaz, eden bulur mânâsında kullanılır.