Zaman: 1812 yıl, 26 Ağustos eski tarz. Yer: köyün önündeki alan Semenovskoe. Rus konumunun merkezi bir tutumu yeni ele geçirildi. İki general, Yermolov ve Kutaisov, Ufa alayının üçüncü taburunu Dokhturov'un kolordu ve birçok askerin katıldığı savaşın kaosunda alaylarını kaybettikten sonra bütün bu kitleyi saldırıya soktu. Fransızlar, kendilerini güçlendirmeye ve ele geçirilmiş silahları konuşlandırmaya devam ediyor, felsefeyi, yinelemenin önlerinden açıyorlar. Rus sütunu kararsızlıkla duruyor. Neyin takip edildiğinin birkaç açıklaması var. Burada, doğrudan katılımcının "yazar Boyodor Glinka" "Borodino Muharebesi Notları" ndan bir alıntıyı alıntılıyoruz.
“Ve burada Yermolov, hikayenin hala unutulmaz bir gün hakkındaki favori askerlerin efsaneleri arasında kaldığı aracı kullandı. İster istemeye göre ister kasıtlı olarak veya istemeyerek de olsa, o, genelkurmay başkanı gibi, St. George'un askerlerinin haçlarını üniformalı cebinde tuttu. Andan faydalanarak, bir avuç haç çıkardı, bağırdı: “Çocuklar bizi takip edin! Her kim gelirse alacak! ” Ve bundan sonra kendisinin önünde haç atmaya başladı. Bu araç askerler üzerinde büyüleyici bir etki yaptı: haçlara koştu ve ilerledi! Generaller kısa sürede hareket etti, haçlar titredi, kalabalık kaçtı, “hurra!” Thundered. Ve böylece, haçtan haça kadar, biz kendimizi yinelemeye geldik. ”
Öyleyse test et. Bu bölümü okuduktan sonra size gelen ilk düşünce “hayvan sürüsü!” Gibi bir şeyse, o zaman vatansever değilsiniz, siz bir hayvansınız. Değilse, okumaya devam edin.
“Redoubt, duman ve alevle esneyip, yatık bir mermi yağmuru yağmura sıçrayan bir üzüm fırtınası gönderdi; rütbe düştü, diğerleri tereddüt etti ve tahkimatlara girdi. İki liderden biri kayıptı: Kont Kutaisov gitmişti! Rusya ve yoldaşlar, katilin yığınları altında ulaşamayan bedeni onuruyla dünyaya ihanet edemedi; sadece sadık atı kendi başına koştu. Baş General Yermolov boyunda yaralandı, ancak savaşmaya devam etti. ”
Aynı zamanda, hiçbir haç olmadan, General Paskevich, Fransız sol kanadına çarptı ve kahramanlık 12 bölümünün alaylarıyla General Vasilchikov, redoubt'ı sağa bastırdı ve arkadan yürüdü. Napolyon’un 30 Linear Alayı’nın ortak çabalarıyla yeniden ele geçirildi, Korf filolarının zalimce takip ettiği kalıntıları kaçtı, komutanı General Bonami yaralandı ve yakalandı.
Ama savaş hakkında yeterli, hadi ödül hakkında konuşalım. Teşvik edilen bu St. George haçı neydi (ama arkasında değil elbette, ama zaferin arkasında!) Rus askerleri savaş alanına koşmaya hazır mıydı?
Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanlığı Ofisi'nin emriyle Yaroslavl'da yapılan ikinci muzaffer St. George Galibi'nin bir örneği. Fotoğrafı çeken Sergey Metelitsa
Yaşının çoğu hikayeler resmen St George Askeri Düzeni'nin amblemi olarak adlandırıldı. Aksi takdirde, gayri resmi olarak, 5 derecesinin George Haçına, askerin “Yegori”, vb. Olarak adlandırıldı. Ordunun düşük rütbelerini birinin başının parlak kafasında teşvik etme fikri Ocak 1807'te doğdu ve Şubat 13'te (25) ödül, St. ama emaye değil. Meraklı bir tesadüfle, “korkusuz cesaret” için “Yegoria”, ilk olarak, aynı yılın Haziran ayında Friedland Savaşı'nda kendisini ayıran Süvari Alayı görevlisi George Mitrokhin'den Yegori'ye verildi. Ancak, haç layık olan ilk başarı, Ocak ayında, Fransızların Morungen yakınlarındaki bir savaşta 5 alaycı Vasily Berezkin alayı ile geri döndü. İlk alıcılar düzenli alaylardan Süvari Muhafızlarına transfer edildi.
Uzun bir süre boyunca haç tek bir dereceye sahipti ve yalnızca bir kez yayınlandı, birçok kez ödüllendirilenler kendilerini yeni haçlarla süsleyemedi ve maaşları her seferinde üçte bir oranında arttı. Bu sonuncusu 1833'ten, siparişin statüsünün hafifçe değiştirildiği zaman, St. George şeridinden bir ayrım işareti olarak özel bir yay takılmasına izin verildi.
Haç madalyonunda olduğu gibi, Aziz George Emri madalyonunda olduğu gibi, Kutsal Büyük Şehit'in ejderha ile olan savaşı tasvir edildi, en sonunda 1844'a kadar devamsızlık hissi veren iki başlı imparator kartalla Gentiles için özel bir tasarım onayladılar. İşte Denis Davydov'un anılarından, “Yılın 1812'in Partizan Eylemleri Günlüğü” nden tipik bir örnek.
“Lyakhov'daki bir savaşta, uhlanslardan biri bir Fransız bekçisi ile bir kılıcı kovaladı. Kaleci ona her zaman hedef aldı, kaleci uçmaya başladığında uzaklaşıp tekrar kovalardı. Bunu kabul ederek, Ulan'a “Ulan, utanç!” Diye bağırdım. Tek bir kelimeye cevap vermeden atı çevirdi, Fransız avcının bir atışını yaptı, ona koştu ve kafasını kesti. Bundan sonra, bana yaklaştığında bana, “Şimdi memnun muydun, mükemmelliğiniz?” Diye sordu ve aynı anda soldu: bir tür deli kurşun sağ bacağını kesti. İşin garibi, St. George rozeti feat için almış olan bu terbiyecinin onu giymemesidir. Bu dava, hırslı olmayacak ve dolayısıyla askerlik hizmetinde bulunamayacak türden insanlar olmadığı görüşünü haklı çıkarmaktadır. ”
Nihai geçit, devrim öncesi Rusya'da değersiz askerler olarak kabul edilen ve Brockhaus ve Efron ansiklopedisi tarafından bile kolaylaştırılan Yahudiler hakkında yaygın olan yanılgıya dayanıyor!
Kafirlerine ek olarak, müttefik orduların askerleri olan haç ve çok sayıda yabancı Hristiyan vatandaşı aldılar. Böylece, Rus ordusunun dış kampanyasının iki yıl boyunca, askerlerin Yegoria süvarileri neredeyse iki bin Prusya, yaklaşık iki yüz Avusturyalı, İsveçli ve hatta birkaç İngiliz oldu. II. Dünya Savaşı'nın başlangıcından Napolyon'un yenilgisine kadar tam zamanında, "St. George" askerlerin göğsüne yirmi beş bin kez dokundu!
Ortalama XIX. Yüzyıl boyunca verilen ödüllerin sayısı değişmedi. Karşılaştırma için: Kutsanmış İskender'in hükümdarlığı döneminde (elbette, bir haç kurulduğunda 1807'tan başlayarak), toplam 46 527 işareti verildi ve halefi Nicholas I altında, 1825'tan 1856, 57 706'a.
Sivillerin ödüllendirilmesi, özellikle de, Yurtseverlik Savaşı'ndaki burçlular arasından partizanların ayrılma komutanlarına uygulandı. Fakat bundan önce bile, 1810'te, imparatorun kişisel emrinde, bir tüccarın haçı tüccar Matvey Gerasimov tarafından işaretlendi. Ardından Rusya, Napolyon'un dayattığı Tilsit Barışı'ndan sonra İngiltere ile savaş halindeydi. İngilizler, kaptanı Gerasimov olan ticari bir gemiyi ele geçirdi ve Arkhangelsk'ten Danimarka'ya çavdar unu taşıyla geçti. Sekiz asker ve bir subay, askeri bir soygundan gemiye indi. Evplus 2’in ödülünü ilan ettiler ve İngiltere’ye götürülmelerini istediler. Birkaç gün sonra, Rus ekibi İngilizleri isyan etti ve silahsızlandırırken, memur Gerasimov kılıcını kaptana teslim ederek resmi olarak teslim olmaya zorlandı.
Ayrıca, askerin generale karşı haçını verme davası da bilinmektedir. 1813’te Mikhail Miloradovich, imparatorun elinden almış, kendi gözleriyle Komutanı, Rus Muhafızlarının saflarında Leipzig’in altında savaşırken görmüştür. Bir askeri general bu rozeti, kendisine verildiği St. George Emri'nin üçüncü ve ikinci derecelerinden bile daha değerli olabileceğini düşünüyoruz. Senatskaya Meydanı'ndaki daha önce çok sayıda savaşta hiç yaralanmayan Miloradovich, tereddüt etmeden hayatını tehlikeye attığında, bir Decembrist Kakhovsky tarafından arkadan tabancayla vurulmuş, doktorlar tarafından alınan mermiye bakarak mağlup edilmişti. Bu kurşun bir asker değil! Şimdi tamamen mutluyum! ” Ve şaka yapmanın gücünü bile buldular: derler ki, doyurucu bir kahvaltının ardından böyle önemsiz bir topağı sindiremediğim için üzücü ...
1855'ten itibaren, askerin rozetinin, memur olan ve St. George Emri ile onurlandırılanlar tarafından giyilmeye devam etmesi sağlandı. Bir yıl sonra, kararnamede haç dört derece tanıttı. Ters tarafında, tersinde, derece ve sayı şimdi (her derece için ayrı bir numaralandırma ile) belirtildi, iki üst sınıf için haçlar kendilerini altın oldu.
Aşınma sırası şuydu: tam beyler üniformalarının üzerindeki birinci ve üçüncü derecelerin haçlarını bağladılar, eğer asker sadece üç derece verilmişse, o zaman ikinci ve üçüncü sırayı aldı ve eğer sadece alt iki, sonra üçte birini giydi. Ancak, üçüncü tüfek alayı Solomatin, iki dördüncü, üçte ikisi, ikinci ve iki ilk “Egoriev” in bir beyefendi olan Solomatin’in Yaşam Korucuları’nın davasında olduğu gibi, aynı özdeş haçleri hak etmek mümkündü!
İkinci Dünya Savaşı'nın başından itibaren Rus askerlerine bir altın ve gümüş haç akımı aktı (sadece dördüncü derece 1'a bir milyon 200 bin parça verildi!), Ama elbette, mezarlık haçlarının sayısı veya askerlerin kanıyla yakından karşılaştırılamadı . Bu arada, büyük savaştan bir yıl önce, ödülün yeni statüsü onaylandı ve resmen uzun zamandır kendisine bağlı olan St. George's Haç adını aldı. Aynı zamanda, hayat emekli maaşları getirildi: dördüncü derece için - yılda 36 ruble, üçüncü için - 60, ikinci için - 96 ve 120 - ilk. Karşılaştırma için: vasıflı bir işçinin o zamanki yıllık ortalama maaşı iki yüz ruble oldu.
En zor savaş, tarihte, kitlesel kahramanlığın tek başına kurtaramayacağı ve Rusya'yı kurtaramadığı, daha önce görülmemiş bir biçimde başladı. İç ve dış düşmanların kışkırtmasıyla ülkede devrimci bir huzursuzluk başladı. Monarşi ona kurban düştü (kısmen adalet için). 24'in kaosunun ve kaosunun bir yansıması olarak, Haziran 1917, Geçici Hükümet liderleri tarafından değiştirilen güncellenmiş St. George Haç Statüsü ortaya çıktı. Ona göre, askerler artık subaylarını genel kurul kararıyla ödüllendirebiliyorlardı ve bu vesileyle daha düşük derecelerin haçları (o zamanlar, daha yüksek olanlar gibi, zaten kıymetli metallerden yapılmayı bırakmışlardı) bir şerit bloğun üzerindeki metal bir bay dalı ile desteklenmişlerdi.
Daha sonra ortaya çıkmış olan İç Savaş, coşku duymadan, "Yegoria" askerinin mağdurlarının listesini, özellikle Kuzey ordusunda ve Doğu cephesinde, Kolchak'ta sıradan beyaz muhafızlarla doldurdu. Daha sonra, “beyaz” Georgievsky haçının kalıntıları ile birlikte yurtdışına göç etmiş, son ödüllerinin Naziler'in Yugoslav partizanlarına karşı savaştığı Rus güvenlik teşkilatı tarafından 1944'te hakaret edilmişti.
İlginç bir şekilde, aynı yıl, St. George Düzeni'ne dayanan Şeref Düzeni'nin kurulmasıyla birlikte, Sovyet hükümeti neredeyse tarihi adaleti yeniden kurma girişiminde bulundu. SSCB Halk Komiserleri Meclisinin taslak kararı şunları söyledi: “Rus askerlerinin askeri geleneklerinin devamlılığını oluşturmak ve Alman emperyalistlerini 1914 - 1917 savaşında emperyalistlere düşüren kahramanlara haraç ödemek için: 1. Eşit b. George'un askeri sömürüler için haçlarını alan St. George Şövalyeleri, 1914 - 1917 Savaşı'ndaki Almanlara karşı, Şeref Düzeni Şövalyeleri'ne, bundan sonraki yararları ile savaşlarda bulundu. 2. İzin ver b. Georgievsky beyler göğsünde bir renk kancası olan pedler giyiyorlar ... ”Sağduyu, öyle değil mi? Ancak bunu uygulamaya cesaret edemediler. Bu yüzden, günlerinin sonuna kadar, kısa bir sürücü, 18 Dragoon Seversky Alayı, Semyon Budyonny'nin eski üst düzey görevli subayı ya da cesur akıl hocası George Zhukov ve Konstantin Rokossovsky'nin haçlarını giyemediler.
St. George Haç amblemi, Rusya Federasyonu'nda, Rusya Federasyonu Yüksek Sovyeti Başkanlığı kararıyla 2 Mart 1992 tarihine kadar restore edildi.