Çeviri ve Düzenleme: Gin
"İşte bu kadar!" Zhang Xuan keyifli bir tavırla ellerini çırptı.
Karşı tarafın ne kadar gelişigüzel davrandığını gören herkes sersemlemiş hissetti ve içlerinden kan kusmak geliyordu.
Fazla garip davranmıyor muydu?
Hocalar Loncası öğrencileri fiziksel olarak cezalandırmayı kesin bir dille yasaklamasına rağmen karşı tarafı ağır şekilde dövdün. Eğer Hocalar Loncası meselenin peşine düşerse, kimse bunun sorumluluğu kaldıramaz.
"Muallim Liu, sen..." Mo Hongyi ne diyeceğini şaşırmıştı. Neredeyse öfkeden bayılacaktı, "Hocaların öğrencilere el kaldırmasına izin verilmez!"
Bu herif ciddi miydi! Usta hocalık sınavının kurallarını bilmemen neyse, ancak en azından bir kere derse girmiş ve bazı öğrencilere ders vermiş olmalısın... 2 yıldızlı bir usta hoca adayı olarak, nasıl bu temel kuralları bile bilmezsin?
Bir hoca öğrencisinin gönlünü erdemleriyle kazanmalıdır. Eğer Hocalar Loncası birinin öğrencisini fiziksel olarak cezalandırdığını öğrenirse, büyük olasılıkla hocalık lisansı kaldırılırdı.
"Öğrencileri dövmek mi? Bunu da nereden çıkarttınız?" Zhang Xuan erkek öğrenciye sert bir bakış attı. "Seni dövdüm mü?"
"Hayır! Hocama borçluyum. Bunu beni kurtarmak için yaptınız, dövmek için değil!" Erkek öğrenci hemen diz çökerek eksik dişlerinin arasından açıkladı.
"..."
Kalabalık delirmek üzereydi.
Kardeşim, bundan daha kibirli olabilir misin?
Hepimizin kör olduğunu mu sanıyorsun?
Hepimiz karşı tarafı dövüşüne bizzat şahit olduk. Kabul etmek istememen neyse, ama kalkmış bir de öğrenciyi tehdit ediyorsun! Bu gerçekten de iğrenç ve acınası!
Saçmalayan insanlar görmüşlerdi, ancak kendilerini bu derece ne söyleneceğini bilemeyecek hale getirenini ilk kez görüyorlardı.
"Hıh!"
Ellerini savuran Müdür Xie'nin yüzü katılaştı.
Müdür ve 1 yıldızlı bir usta hoca olarak, bir hocanın bir öğrenciyi dövüp tehdit ettiğine şahit olmuştu. Bu meseleye tepkisiz kalamazdı.
"Muallim Liu, bir öğrenciye fiziksel ceza vermek başlı başına bir hocanın sorumluluklarının ihlalidir. Bu meseleyi Hocalar Loncasına bildireceğim, bu nedenle kendinizi loncadan atılmaya hazırlasanız iyi edersiniz! Ayrıca, Tianwu Akademimiz sizin gibi sorumsuz ve acınası bir hocayla çalışmayı kabul edemez, bu nedenle lütfen burayı terk edin!"
Ardından kapıyı işaret etti.
"Atılmak mı? Sorumsuz mu?"
Zhang Xuan şaşırmıştı. Müdür Xie'ye dönerek sordu, "Konuyla ilgili yorumunuz bu mu?"
"Aynen öyle!" Müdür Xie dudak büktü.
"Pekala!" Zhang Xuan kafasını salladı. "Bu muhakeme yeteneğiyle, kendinize hala 1 yıldızlı usta hoca mı diyorsunuz? Dürüst konuşmam gerekirse, gerçekten de sormak istiyorum... Kör müsünüz?"
Tü!
"Bu herif az önce Müdür Xie'ye hakaret mi etti?"
"Kahretsin! Bir öğrenciye fiziksel olarak ceza verip, 1 yıldızlı bir usta hocaya hakaret etti. Bu herif deli mi?"
...
...
Diğer hocaların gözleri yuvalarından düşmek üzereydi.
Bu Tianwu Akademisinin müdürü, Zongshi aleminin zirvesinde bir üstattı. Güç açısından krallıkta ilk onda yer alıyordu. Aynı zamanda 1 yıldızlı bir usta hoca olduğunu söylemeye gerek bile yoktu. Onun kör olduğunu söylemek...
Lanet olsun!
Daha az önce onun yalnızca kibirli olduğunu düşünüyorlardı, ancak şimdi, onun deli olduğunu fark etmişlerdi!
Aksi halde halka açık alım için gelen bir hocanın bir öğrenciyi herkesin önünde dövüp, 1 yıldızlı bir usta hocaya hakaret etmesi mümkün müydü?
Usta hocalara saygısızlık yapılamazdı. Yalnızca bu suçun cezası bile ölümdü!
Mo Hongyi'nin ağzının kenarları da seğirdi.
Ancak, Zhang Xuan'in garip bir kişiliğe ve sivri bir dile sahip olduğunu bilmesine rağmen, bunu destekleyecek kadar yetenekli olduğunu da biliyordu. Karşı tarafı tanıdığı kadarıyla, iyi bir nedeni olmadan Müdür Xie'ye hakaret etmesi imkansızdı.
Erkek öğrencinin durumunu tekrar inceledi ve bir anda donup kaldı. "Bu..."
Bu arada, Müdür Xie çoktan kan kusuyordu.
Öyle öfkeliydi ki ensesindeki tüm saçları her an patlayabileceğini gösterir gibi dikilmişti.
"Muallim Liu, bir usta hocaya hakaret ettiğinizin farkında mısınız!" Öfkesini bastıran Müdür Xie sıktığı dişleri arasından tısladı.
Eğer itibarını düşünmeseydi, çoktan ileri atılıp bu kibirli herife dersini vermişti.
"Bir usta hocaya hakaret mi ediyorum? "Ben mi?" Zhang Xuan ona acıyan bir bakış attı. "Birisi usta hocalığa hakaret ediyor, ancak bu ben değilim. Sizsiniz!"
"Sen..." Öfkelenen Müdür Xie öne çıkıp bu hadsiz velede dersini vermek üzereyken karşı taraf elleri ardına bağlı şekilde erkek öğrenciye doğru yürüyüp sakince açıkladı.
"Kan Felaketi Örümceği başparmak boyunda eşsiz bir vahşi canavardır. Canlıların kanıyla beslenir ve karanlık ve soğuk yerleri sever. Genellikle geceleri hareket eder ve en önemlisi, ölümcül bir zehir taşır."
Herkes bu herifin önemli bir şey söyleyeceğini düşünürken herif alakasız bir vahşi canavardan bahsetmeye başlamıştı. Herkes şaşırıp kalmıştı.
Müdür Xie durdu ve kaşlarını çattı. Bu herifin neler yumurtlayacağını görmek istiyordu.
"Eğer bir üstat bu örümcek tarafından zehirlenirse, hemen ölmeyecektir. Ancak, zehir sinirlerini uyuşturur ve kişiliğini etkilemeye başlar. Saldırganlaşır ve başkalarıyla dövüşme isteği onu etkisi altına alır... Bunun nedeni vücudunda kaynayan zehrin ancak bu şekilde ona huzur vermesidir!"
Zhang Xuan devam etti.
"Gerçekten de böyle bir vahşi canavar mı var?"
"Dünyada gerçekten de böyle garip bir zehir var mı?"
Kan Felaketi Örümceğinin zehrinin etkilerini duyan herkesin zihninde bir düşünce belirmişti. Ancak, bunu dile getirmeye cesaret edemediler. Bunun yerine, bakışları karşılarındaki genç adama odaklanmıştı.
"Bu doğru, bu erkek öğrenci bu zehirden etkilenmiş ve çoktan son derece ileri bir aşamada! Bu nedenle köpüren duygularını rahatlatmak için başkalarıyla dövüşmekten başka çaresi yoktu. Savaş tekniklerinin keskin ve ölümcül olmasına rağmen, gözlerinde bir kırmızılık olduğunu fark etmediniz mi? Bir üstat kaç dövüşe girerse girsin, bu dövüşlerin ruh halini etkileyip, göz rengini kırmızıya çevirme olasılığı yoktur."
Zhang Xuan çevresini şöyle bir süzdü.
"Bir kırmızılık... Bunu ben de fark etmiştim, ancak bunun heyecandan olduğunu düşünmüştüm!"
"Bu doğru, bunu ben de gördüm. Bunun kullandığı savaş tekniğinden kaynaklandığını düşünmüştüm... Yoksa gerçekten de bu zehir yüzünden miydi?"
"Bu nasıl mümkün olabilir? Eğer zehirlendiyse, neden hiçbirimiz bunu anlayamadık?"
...
...
Erkek öğrencinin savaş tekniğini sergilerken ki halini hatırlayan herkes donup kalmıştı.
Bakışlarında garip bir şeyler vardı ancak bazı savaş teknikleri kişinin bakışlarını etkilerdi. Bu nedenle böyle bir ihtimali düşünmemişlerdi.
Ayrıca, kim birinin zihin durumunu etkileyerek onları agresifleştiren bir zehir türü olduğunu düşünebilirdi ki?
"Az önce onu dövmüyordum. Zehri vücudundan çıkartmak için özel bir yöntem uyguluyordum. Eğer bana inanmıyorsanız, yerdeki kanı inceleyebilirsiniz!"
Zhang Xuan rahat bir tavırla işaret etti.
Parmağın işaret ettiği yerde, Muallim Liu az önce onu döverken erkek öğrencinin yaralarından dökülen kan vardı.
Kan, onları dehşete düşürecek şekilde yoğun ve siyah renkliydi. Kan hemen pıhtılaşmıştı ve temas ettiği taşlar aşınarak hasar almıştı. Bu son derece ürkütücü bir manzaraydı.
"Gerçekten de ölümcül bir zehirmiş..."
Müdür Xie'nin yüzü soldu.
Bırakın taşa zarar vermeyi, normal kanın bu kadar hızlı pıhtılaşması mümkün değildi.
Böyle bir durum ancak kanın içerisinde zehir varsa mümkün olabilirdi.
Bu durumda...
Erkek öğrenci gerçekten de zehirlenmişti! Ve Muallim Liu onu az önce dövmüyor... zehri çıkartıyordu!
"Genelde, Kan Felaketi Örümceğinin zehri kurbanını üç ay içinde öldürür. Şu anki durumuna bakılırsa, yalnızca ilk ayda olmalı, yani tehlikede değil. Aynı zamanda zehri gelişim alemiyle bastırarak fark edilmesini imkansız hale getirmesinin nedeni de bu."
Zhang Xuan Müdür Xie'ye dönerek konuştu, "Yine de, Tianwu Krallığındaki bir numaralı akademi olarak, öğrencilerinizden birinin ölümcül bir zehir taşıdığını nasıl fark edemezsiniz! Onu iyilik olsun diye kurtardım, ama siz, beni onu dövmekle suçladınız ve hatta meseleyi Hocalar Loncasına bildirmekle tehdit ettiniz... Siz akademinin müdürü ve 1 yıldızlı bir usta hocasınız. Böyle bir şeyi nasıl gözden kaçırırsınız? Sorabilir miyim... Eğer kör değilseniz, başka ne olabilirsiniz ki?"
"Ben..."
Müdür Xie'nin yüzü soldu.
Yerdeki siyah kan erkek öğrencinin zehirlendiğinin en açık kanıtıydı. Ancak, Müdür Xie öfkesine esir düşerek bu meseleyi atlamıştı. Hatta öğrenciyi dövdüğü için karşı tarafa bağırmıştı. Utançtan yüzü kızardı. Açıklamak istese de, kullanacak söz bulamıyordu.
"Muallim Lu, lütfen sakinleşin. Zehir ustalığı nadir bir meslektir ve pek az kişi bu konuda bilgilidir. Birinin bunları fark edememesi gayet normal!"
Durumun garipliğini hisseden Mo Hongyi araya girdi.
Bu konuda haklıydı. Zehir hakkındaki bilgilerin çoğu Zehir Salonu tarafından engellenmişti ve bu nedenle çoğu kişi bu konuda bilgisizdi.
Dahası, hocalar doğru yolda olmakla övünürlerdi. Bu nedenle, nadiren zehir gibi sinsi şeylerle ilgilenirlerdi ve doğal olarak, bu konudaki bilgileri sınırlıydı.
Zhang Xuan'in karşı tarafa iyi bir sebebi olmadan hakaret etmeyeceğini bilen Mo Hongyi erkek öğrencinin durumunu yeniden incelemişti. Tükürdüğü kandaki zehri fark ettiği anda, o da şok olmuştu.
Yalnızca savaş tekniğini görerek karşı tarafın zehirlendiğini anlayıp, hatta sorunu çözebilmek... Bunun anlamı Zhang Xuan'in zehir konusunda muhtemelen büyük usta seviyesine ulaşmış olduğuydu.
3 yıldızlı ressam, 2 yıldızlı canavar eğiticisi ve 4 yıldızlı eczacılığı aşan hap üretim yetenekleri... Bu herifin daha kaç gizli yeteneği vardı?
Başlangıçta, karşı tarafın yalnızca hap üretimi ve öğretme yeteneği konusunda kendisinden üstün olduğunu ve bu kadarla sınırlı olduğunu düşünmüştü. Ancak, bu olaydan sonra fark etmişti ki... karşı taraf daha pek çok meslekte yetenekliydi ve karşısında hepsini sergilememişti.
"Bunun ölümcül bir zehir olduğunu bilmeseniz bile, öğrenci çoktan onu kurtardığımı söyledi. Ancak, benden hala şüphelenmeyi seçtiniz. 1 yıldızlı bir usta hocanın sahip olması gereken muhakeme yeteneği bu mu?"
Mo Hongyi'nin atmosferi canlandırma niyetinden habersiz olan Zhang Xuan devam etti.
"..."
"..."
Bu sözleri duyan herkes ne diyeceğini şaşırmıştı.
Erkek öğrenci onu kurtardığını söyledi ancak onu daha az önce dövmüştün ve o vahşi bakışını söylemeye gerek bile yok. Bunu gören kim olsa, onu tehdit ettiğini düşünürdü. Tehdit edildiği için öyle söylemekten başka çaresi yoktu.
Kim... bunu samimi bir şekilde söylediğini düşünebilirdi ki.
"Durum gözlem yeteneğimin yetersizliğinden kaynaklandı. Gerçekten de 1 yıldızlı usta hoca unvanına layık değilim..."
Zhang Xuan'in yoğun sorgusu karşısında, Müdür Xie'nin yüzü soldu ve sanki on yaş yaşlanmış gibi görünüyordu.
Halka açık işe alım için sınavı yürüten oydu, ancak bunca önemli detayı gözden kaçırdığının farkında değildi.
"Pekala, moral bozmanıza gerek yok. Yalnızca içten şekilde öğrenmeye devam edin ve durumu anlamadan önce dikkatsizce sonuca varmayın!" Zhang Xuan elini şöyle bir salladı.
Herkes yalpaladı.
Bu Tianwu Akademisinin müdürüydü! Ancak, sıradan bir hoca ona bir öğrenci gibi öğüt veriyordu...
Ne diyeceklerini tamamen şaşırmışlardı, ancak aynı zamanda, Muallim Liu'nun yöntemlerinden etkilenmişlerdi...
İki öğrencinin sorunlarının kökenini tespit etmekle kalmamış, Müdür Xie'nin bile göremediği bu sorunları kolayca çözmüştü. Hem muhakeme yeteneği hem de yöntemleri hayret verici bir seviyedeydi. Eğer yaşananlara bizzat şahit olmasalardı, bunun mümkün olacağına asla inanamazlardı.
O anda, hepsi bu genç hocaya hayranlık ve saygıyla bakıyorlardı.
Tam herkesin bakışları ona toplandığı sırada, erkek öğrencinin vücudundaki ölümcül zehri nasıl fark ettiğini öğrenmek isterlerken, Muallim Liu'nun görkemli aurası birden kayboluverdi. Sınav sonuçlarının açıklanmasını bekleyen heyecanlı bir öğrenci gibi, kafasını kaşıyarak sordu, "Bu... Peki, akademiye kabul edilecek miyim?"
"Tabi ki, tabi ki, akademiye kabul edildin!" Zhang Xuan'in sorusunu duyan Müdür Xie'nin görüşü karardı ancak yine de aceleyle kafasını salladı.
Eğer böylesi yeteneklerle bile akademiye kabul edilmeyeceksen, o halde gerçekten de akademinin müdürü olmayı hak etmiyorum demektir...