

5. Canı Bağışlanan Saul (24. Bölüm)
24:1-7 Filistliler’in tehdidi bastırıldıktan sonra Saul, Davut’u yakalamak için geri döndü. Onu Eyn-Gedi’nin kayalık tepelerinde izledi. Oradayken ihtiyacını gidermek için mağaralardan birine girdi. Seçtiği mağara boş değildi. Bunun da ötesinde, acımasızca kovaladığı adam, kendi adamlarının, kralın yaşamını sona erdirmelerine engel oldu. Davut’un adamları, Saul’u Tanrı’nın kendilerinin eline teslim ettiğini düşünmüşlerdi. Ama Davut, krallığı zorla ele geçirmesi için Tanrı’dan buyruk almamıştı. Tanrı’nın zamanını ve yöntemini beklemekten yakınmıyordu. Kralın cüppesinin eteğinden gizlice bir parça kestiğinde bile vicdanı onu rahatsız etti. Saul’un İsrail Kralı olarak meshedilmiş olması gerçeğini hafife almadı. Bu kralı Tanrı uzaklaştırmalıydı; Davut, Rab onu uzaklaştırıncaya kadar ona saygı gösterecekti.
24:8-15 Saul ayrıldıktan sonra, Davut mağaradan dışarı çıktı ve ona seslendi. Kralın önünde yüzüstü yere kapanarak, ona bildirilen tüm haberlerin iftira olduğunu söyledi. Davut o gün kralı öldürebilirdi, ama Rab’bin meshettiği bir kişi olduğu için bunu yapmadı. Davut’un elindeki cüppe parçası, iyiliğinin kanıtıydı. Kötü bir adam öcünü kendi almak isteyebilir, ama Davut’un böyle bir arzusu yoktu. Saul’a, ölü bir köpek ya da bir pire kadar zararsız ve önemsiz birine karşı neden bu acımasızca kovalamacayı sürdürdüğünü sordu.
24:16-22 Davut’un sözleriyle geçici olarak duygulanan Saul, Davut’un davranışındaki adilliği ve kendi kötülüğünü kabul etti. Beklenmedik bir şekilde, Davut’un bir gün İsrail Kralı olacağını itiraf ederek Davut’a, ailesine iyi davranacağına dair ant içirdi. Sonra Saul esenlik içinde oradan ayrıldı. Ama Davut’un çok keyif aldığı bu dinlenme süresi kısa sürmüştü. Saul çok geçmeden Davut’un iyiliğini unuttu.
Davut Saul’la konuşurken, iki kez Rab’den yargıç olarak davranmasını istedi. Davasını, insan olarak doğru gördüğü şekilde çözümlemektense, Tanrı’nın ellerine bırakmaya razıydı. Petrus’un, Rabbimiz hakkında hatırladıklarından biri de, “Kendisine sövüldüğünde sövgüyle karşılık vermedi, acı çektiğinde kimseyi tehdit etmedi; davasını, adaletle yargılayan Tanrı’ya bıraktı” ifadesinde görülür (1Pe.2:23). Tanrı bizlere de düşmanlarımıza karşı bu soğukkanlılığı sağlasın!


Kutsal Kitap
1 Saul Filistlileri kovalamaktan dönünce, Davutun Eyn-Gedi Çölünde olduğu haberini aldı.