Hz. Ebû Bekir?in kızı Esmâ (R.A.) anlatıyor: Annem müşrike olduğu halde (benden bir şey istemek için) geldi. Ben de Peygamberimize:
? Annem geldi, görüşmek istiyor, onunla görüşeyim mi? diye sordum. Peygamberimiz:
? Evet, annen ile görüş, buyurdu.
Anne babaya hürmet her evladın görevidir. Fakat anne baba Allahın emirlerine aykırı hareket ediyorlarsa, o takdirde onlara uyulmaz. Rabbimiz ayetinde şöyle buyurur:
?Eğer onlar seni, hakkında bilgin olmayan bir şeyi (körü körüne) bana ortak koşman için zorlarlarsa onlara itaat etme, onlarla dünyada iyi geçin.?
Anne ve babanın yaşantısı gayri İslami olsa dahi, onlara iyilik ve ihsanda bulunmak dinî bir görevdir. Bu görevi ihlal eden kişi Allahın emrine aykırı davranmaktadır. Evladın ana babasına karşı sorumlulukları kısaca şöyledir:
1? Anne ve babaya karşı güler yüzlü ve tatlı dilli olmak. Onları incitmemek, gönüllerini almak
2? Yardım istediklerinde yardımlarına koşmak.
3_Allah?ın rızasına aykırı bir durum olmadıkça taleplerini yerine getirmek.
4_Beklentilerine uygun davranmak, saygıda kusur etmemek.
5_Maddi sıkıntılarında yanlarında olmak
6? Hastalık veya yaşlılık sebebiyle hizmete ihtiyaç duyuyorlarsa seve seve hizmet etmek.
7? Ölümlerinden sonra onları rahmetle anmak, bağışlanmaları için dua etmek.
8? Vasiyet yapmışlarsa yerine getirmek.
9? Dostlarına iyilik etmek ve onları kırıcı davranışlardan sakınmak.
Anne-Babanın Dostlarını Ziyaret Etmek
Ebû Saîd Malik b. Rebi?a es-Saidî (r.a.) şöyle demiştir.
Beni Seleme kabilesinden gelen bir adam Peygamberimize:
? Ey Allah?ın Resulü, anne ve babamın ölümlerinden sonra onlara yapabileceğim bir iyilik var mı? diye sordu. Peygamberimiz. Evet, onlar için Allah?tan af dilemek, vasiyetlerini ve taahhütlerini yerine getirmek, onlar vasıtası ile olan yakın kimseleri (amca,hala, dayı, teyze gibi) ziyaret etmek ve onların dostlarına ikramda bulunmaktır? buyurdu.
Anne babanın çocuk üzerinde büyük hakkı vardır. Özellikle anne çocuğu hayata hazırlayan ve ona büyük emek veren birinci kişidir.
Ebu Bekr (r.a.) den rivayete göre Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:
?Allah Teâlâ bütün günahlarda dilediklerinin cezasını ahiret gününe erteler. Yalnız anne ve babaya karşı gelmenin cezası hariç. Allah Teâlâ anne ve babasına isyan edenin cezasını ölmeden önce de dünyada verir.?
Keşke demeseydim
Annem paylaşmayı pek sevmezdi. Arkadaşıma bir hediye versem, kızar ve keşke onu değil de şunu verseydin derdi.
O zamanlar ben annemi eleştirir ve ne kadar cimrisin derdim. O bu sözüme çok üzülür ve günlerce konuşmazdı.
Yirmi yaşında evlendim, evliliğime kadar bu konuda zaman zaman annemle tartışırdık.
Bir keresinde ona sen çok cimrisin, bana karışma diye çıkışmıştım o da buna çok içerlemiş ve ağlamıştı.
Annemin o hali hayalimden hiç gitmedi.
Annem beş yıl önce vefat etti ama ben hala o görüntüyü hayalimden silemiyorum.
Annem cimri değildi fakat hayatı yoksulluk içinde geçmişti. O yüzden her şeyin hesabını yapıyor ve ay sonuna kadar evi nasıl geçindirebilirim diye düşünüyordu.
Ama o zamanlar gençtim pek anlayamamıştım.
Fakat evlendiğimde aslında annemi anladım.
Cimrilik tabiî ki kötü bir davranış. Hediye vermek ise Peygamberimizin sünneti. Ama neye sahipsek onu vermeli ve ayağımızı yorganımıza göre uzatmalıyız.
Mesela elimde küçük bir para varsa çocuklarımın ekmeğini almalı kalanı infak etmeliyim. Annem aslında bana bunu söylemek istiyordu. Ama onu anlayamadığımdan hemen tenkit eder ve suçlamaya başlardım. Annem beni af etmişti, ama yine de onun gözyaşlarını unutamıyorum. Keşki onu vaktinde anlamış olsaydım.(Zuhal Yıldız)