Her 4 Temmuz'da, ailemden, Franklin Delano Roosevelt'in 1933 ile 1934 yılları arasında ulusal olarak yayınlanan, 32. başkanın yaptığı konuşmalar olan, Franklin Delano Roosevelt'in Ateş Başı Sohbetlerinden birini dinliyormuşuz gibi radyonun karşısına oturmasını rica ediyorum. Bizimki bir aile. Ulusal Halk Radyosu şahsiyetleri Bağımsızlık Bildirgesi'ni okurken dinleme geleneği.
İlgili İçerik
Egzersiz kafamda pratikte olduğundan daha iyi çalışsa da - dokuz ve altı yaşındaki çocuklarımın geçit törenleri ve havai fişekler vaat eden bir günde sessizce oturmasını sağlamak her zaman bir zorluktur - bu deneyimden hiçbir zaman bir şeyler çıkarmayı başaramam. .
Ve sanırım çocuklarım da öyle.
Milleti tanımlayan kelimeleri ve idealleri düşünmek için biraz zaman harcıyoruz. Birkaç dakika boyunca yalnızca konuşulan kelimelere dikkat etmekle ilgili bir şey, derin bir tartışmayı kışkırtır.
Tüm metni, tüm güzel belagati içinde ve köleliğin ve acımasız Hintli vahşilere uygulanan ihanetin gerçekleriyle çelişen özgürlük ve eşitlik retoriğinin tüm doğal ironisi ile duymak öğretici ve dokunaklı.
Bildirgenin mirasını ve yazarı Thomas Jefferson'ı düşündüğümüzde, bu zorlayıcı paradoksla yüzleşir ve tartışırız - tüm insanların eşit olarak yaratıldığı gerçeğini ilan eden adam. yaklaşık 175 köle .
Jefferson'un Bildirge'yi yazmasının altında yatan paradoksa dikkat çekiyoruz. Her zaman ortaya çıkıyor, şut Broadway hitinde olduğu gibi Hamilton Lin-Manuel Miranda'nın Alexander Hamilton'ı Jefferson'ı bir ya da iki kez indirdiğinde:
Bir köle tacirinden yurttaşlık bilgisi dersi. hey komşu
Borçlarınız ödeniyor çünkü emek için ödeme yapmıyorsunuz
Güneyde tohum ekiyoruz. Biz yaratırız.
Evet, bağırmaya devam et
Ekimi gerçekten kimin yaptığını biliyoruz
Eski bir Maryland plantasyon ailesinden köle sahibi bir avukat olan Francis Scott Key, 1931'de milli marş olacak ve ulusumuzu özgürler ülkesi ilan edecek şarkıyı yazdı.(Wikimedia Commons, Joseph Wood, yaklaşık 1825)
Ancak milli marşımızın bestecisi Francis Scott Key ile aynı şeyi yapamıyoruz. Tüm İnsanlar Eşittir ve Özgürler Ülkesi - bu sloganların her ikisi de oldukça dar eşitlik ve özgürlük görüşlerine sahip erkeklerin kaleminden çıktı.
Jefferson'un kölelik tarihi, son derece ırkçı kişisel görüşleri, kurumu siyasi yaşamında desteklemesi ve Bildirge'deki insan hakları iddiası arasındaki görünen çelişkiler, birçok yönden Key'in hikayesiyle paralellik gösteriyor.
1814'te Key, bir insan esaret sistemi sayesinde zengin ve güçlü hale gelen eski bir Maryland plantasyon ailesinden köle sahibi bir avukattı.
1931'de milli marş olacak ve ulusumuzu özgürler diyarı ilan edecek şiiri yazdığında, Jefferson gibi Key de sadece kölelerden faydalanmakla kalmadı, Amerikan vatandaşlığı ve insan potansiyeli hakkında ırkçı anlayışlar da barındırdı. Amerika'da Afrikalılar, o dedim , vardı: tüm deneyimlerin bir topluluğa musallat olan en büyük kötülük olduğu kanıtlanan, farklı ve aşağı bir insan ırkı.
1812 Savaşı'ndaki İngiliz birliklerinin Washington'a saldırarak ve 24 Ağustos 1814'te Capitol binasını ve Beyaz Saray'ı ateşe vererek Amerika'yı sersemletip moralini bozmasından birkaç hafta sonra; İngilizler dikkatlerini hayati önem taşıyan Baltimore limanına çevirdiler.
Key, 'Özgürlerin diyarı' dizisini bestelerken, muhtemelen siyah köleler Baltimore Limanı'ndaki İngiliz gemilerine ulaşmaya çalışıyorlardı. Star-Spangled Banner'ın altında olduklarından çok, Union Jack altında özgürlük ve özgürlük bulma olasılıklarının çok daha yüksek olduğunu biliyorlardı.(Wikimedia Commons)
13 Eylül 1814'te İngiliz savaş gemileri, şehrin limanını koruyan Fort McHenry'ye bir saldırı başlattı. 25 saat boyunca kaleye bombalar ve roketler yağarken, Amerikalılar hala yeni buldukları özgürlüklerinin gerçekten bu kadar kısa ömürlü olup olmayacağını merak ederek Baltimore'un kaderiyle ilgili haberleri bekliyorlardı.
Key, bir mahkumun serbest bırakılması için pazarlık yaptığı ve HMS memurları tarafından engellendiği bir İngiliz gemisinde mahsur kaldı. tonant konumları hakkında çok şey bildiği için ayrılmaktan, sadece savaşı izleyebilir ve en iyisini umabilirdi.
Ertesi günün şafağının ilk ışıklarıyla Key devasa garnizon bayrağını gördü. görüşte Smithsonian'da Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi , Fort McHenry'nin üzerinde sallayarak ve Amerikalıların savaştan sağ çıktıklarını ve düşman ilerlemesini durdurduklarını fark etti.
Yazdığı şiir, Star-Spangled Banner'ı Amerika Birleşik Devletleri'nin direncinin ve zaferinin bir sembolü olarak kutladı.
İronik olarak, Key 'O'er the land of the free' dizisini yazarken, muhtemelen siyah köleler Baltimore Limanı'ndaki İngiliz gemilerine ulaşmaya çalışıyorlardı. Star-Spangled Banner'ın altında olduklarından çok, Union Jack altında özgürlük ve özgürlük bulma olasılıklarının çok daha yüksek olduğunu biliyorlardı.
Ek olarak, Key, ofisini 1833'ten 1840'a kadar Washington Şehri Bölge Savcısı olarak köleliği savunmak için kullandı ve birkaç yüksek profilli davada kölelik karşıtı harekete saldırdı.
1830'ların ortalarında, hareket ivme kazanıyordu ve bununla birlikte, özellikle özgür siyahlara ve beyaz kölelik karşıtlarına saldıran kölelik yanlısı çetelerden ve artan kaldırma çığlıklarını susturmak için diğer yöntemlerden artan şiddet geldi. Köleliğin sona erdirilmesi veya kısıtlanması için çağrı yapan kölelik karşıtlarının dilekçeleriyle dolup taşan bir Temsilciler Meclisi ve Birleşik Devletler Senatosu'nda, kölelik yanlısı Kongre üyeleri, kölelik karşıtlarının sesini bastırmanın bir yolunu aradılar.
1836'da Meclis, tüm kölelik karşıtı dilekçeleri masaya yatırmak ve bunların okunmasını veya tartışılmasını önlemek için bir dizi tıkanıklık kuralı çıkardı, bu da tartışmayı kısıtlamayı temel bir Birinci Değişiklik hakkına saldırı olarak gören John Quincy Adams gibi insanların öfkesini artırdı. vatandaşlar protesto ve dilekçe verdi.
Francis Scott Key'in 'Star-Spangled Banner'ının orijinal el yazması, 1914 yayınlandı(Wikimedia Commons, Maryland Tarih Kurumu)
Aynı yıl, Washington DC'deki bir ırk isyanından kısa bir süre sonra, öfkeli bir beyaz güruh tanınmış bir siyah restoran sahibine saldırdığında, Key de benzer şekilde, kölelik karşıtlarının özgürce konuşmasını engellemeye çalıştı. Kent. Key, Georgetown'da yaşayan bir New York doktoruna kölelik karşıtı broşürlere sahip olduğu için dava açtı.
Ortaya çıkan durumda, ABD v. Reuben Crandall, Key, köle sahiplerinin mülkiyet haklarının, köleliğin kaldırılmasını savunanların özgür konuşma haklarından daha ağır basıp basmadığını sorarak ulusal manşetlere taşındı. Key, kölelik karşıtlarını susturmayı umuyordu. ücretli , zenci ile ilişki kurmak ve kaynaşmak istedi.
Crandall'ın suçu, kölelik karşıtı literatüre sahip olmaktan başka bir şey olmasa da, Key, kölelik karşıtlarının özgür konuşma haklarının o kadar tehlikeli olduğunu hissetti ve başarısız bir şekilde Crandall'ı astırmaya çalıştı.
Öyleyse, Jefferson'dan farklı olarak, Key neden başarılı oluyor - bu görünüşteki çelişki neden?
Belki de Bağımsızlık Bildirgesi'nin yazarı aynı zamanda bir başkan olduğu içindir. Ve başkanlarımızın mirasını oldukça titiz bir şekilde yargılıyor, yeniden inceliyor ve yeniden değerlendiriyoruz.
Lincoln, Kurtuluş Bildirgesi, 13. Değişiklik ve Gettysburg Adresine rağmen kesinlikle görevlendirildi. Pek çok Amerikalı, onun sicilinin Büyük Özgürleştirici mitiyle nasıl çeliştiğinin kesinlikle farkındadır.
Bununla birlikte, Key bir başkan kadar dikkate değer olmasa da, şiiri öyledir ve bu, yaşamı boyunca kölelik karşıtlarının sözlerini alaya almak için yeterliydi. küçümseyen Amerika'nın gerçekten Hürlerin Ülkesi ve Ezilenlerin Yurdu olduğunu.
Key'in arka planını toplu olarak unutmuş olsak da, 19. yüzyılda çok iyi bilinen bu çelişkinin neden ulusal hafızamızda yaşamadığını düşünmek ilginç.
Aslında, şarkıyı bitiren cümle çok iyi bilindiği için, aynı zamanda kimsenin Key'i ve marşı, bu kadar kolay olacağı basit gerçeği için görevlendirdiğini nadiren duymamız da bana tuhaf geliyor: köle ile cesur tekerlemeler, Allah aşkına.
1873'te Boston Navy Yard'da fotoğraflanan Star-Spangled Banner(Wikimedia Commons, George Henry Preble)
Nasıl oluyor da ne Marcus Garvey, Malcolm X ne de Public Enemy, daha az bilinen hip hop sanatçısı Brother Ali'nin çizgisini, hırsızın ülkesi, kölenin evi ile ortaya çıkmadı?
Malcolm X, Mayıs 1964'te Gana'da yaptığı bir konuşmada yaptığı gibi, bu Amerikan sloganının kusurlu olduğunu gözlemlediğinde bile, yazarının geçmişinin ironisi ve ideallerinin yüceltilmesi ortaya çıkmaz. Amerika'nın özgürlükler ülkesi olduğunu düşündüğün zaman, Malcolm anlattı Afrikalı seyirciler, oraya gelip ulusal kıyafetinizi çıkarırsınız ve bir Amerikan Zencisi ile karıştırılırsanız, özgürler diyarında olmadığınızı anlayacaksınız. Ancak bu konuşmasında, tutarsızlıklara dikkat çekmekte bu kadar uzman olmasına rağmen, aslında 'özgürler diyarı'nın bir köle sahibi tarafından yazıldığını da eklemez!
Geçmişte güçlü ve ilham verici bir kompozisyonun yazarının, bugün hemfikir olmayacağımız ve yazılarının iddia ettiği Amerikan ideallerine karşıt olduğunu düşündüğümüz görüşlere sahip olup olmadığı önemli mi? Bağımsızlık Bildirgesi'ni Star-Spangled Banner'dan daha yüksek bir standartta mı tutuyoruz?
Sürekli geçmişimizden yeni anlamlar çıkarıyoruz. Son zamanlarda, Konfederasyonun tarihini alenen nasıl hatırladığımızı veya Harriet Tubman'ın 20 dolarlık banknotta Andrew Jackson'ın yerini alması gerekip gerekmediğini yeniden düşünmemizin sayısız örneğini gördük. Tarihçi Pauline Maier Lincoln'ün Deklarasyonu yeniden yorumlamada ve onu tüm Amerikalılar tarafından paylaşılan bir slogan veya eski bir inanç haline getirmede büyük bir rol oynadığını savunuyor.
1856'da Lincoln'de önerildi Amerikalıların Bağımsızlık Bildirgesi'ni ve onunla uyumlu uygulama ve politikaları yeniden benimsemeleri gerekiyordu. Jefferson'ın ırkçılığını hatırlarken Key'in ırkçılığını unutmuş olsak da, benzer şekilde onu yaşanacak bir şey olarak benimseyerek onu şarkıdan uzaklaştırdık.
Marş çalınırken Jackie Robinson ne zaman taban çizgisinde dursa ya da Sivil Haklar Hareketi aktivistleri barışçıl bir şekilde yürürken bayrak ellerinden kopartıldığında ya da babam Alabama'da ayrı bir ordu üssünde bir savaş için savaşırken bayrağı selamladığında. Ona saygı duymayan millet, şarkı daha az Key'in, daha çok bizim oldu.
Tarihimizi sık sık canlandıran kusurları ve başarısızlıkları hatırlamamız gerekse de, en azından benim için, onu tanımlamaları gerekmiyor. Bir köle sahibi ve konuşma özgürlüğü düşmanı tarafından ilan edildikten 200 yıl sonra, Birleşik Devletler özgürlerin ülkesiyse, bunun nedeni Eylül 1814'te şafağın ilk ışıklarından beri onu eve çağıran cesurlar olduğunu hatırlamalıyız. .