Çölyak Hastalığı (ÇH) için ilk serolojik testler 1980’lerin başında geliştirildi ve IgG ile dolaşımdaki IgA anti-gliadin antikorlarını (AGA) ölçtü. Bu testlerin tanısal duyarlılıkları sırasıyla% 82 ila% 89 ve özgüllükleri sırasıyla% 66 ila% 90’dır (19). Bununla birlikte, çoğu popülasyonda AGA testinin pozitif prediktif değeri% 30’dan azdır, bu nedenle AGA testi büyük ölçüde lehine düşmüştür (19).
Seçici IgA eksikliğinin, genel popülasyona kıyasla ÇH ile bir arada bulunma olasılığı daha yüksektir (çölyak olmayan kontrollerde yaklaşık% 2’ye karşı% 0,2) (20). Bu nedenle genellikle IgA bazlı serolojik çölyak testleri ile birlikte total IgA düzeyinin de kontrol edilmesi önerilir. Bazı bireyler tespit edilemeyen serum IgA seviyeleri ile gerçek seçici IgA eksikliğine sahip olurken, daha büyük bir sayı tespit edilebilir ancak düşük IgA seviyelerine sahip olacaktır (21). Saptanabilir ancak düşük IgA seviyeleri olanlarda, IgA bazlı testlerin doğruluğunun kabul edilebilir olduğu varsayılmıştır. IgG AGA testi, son zamanlarda IgG anti-endomysial antikor (EMA), anti-doku transglütaminaz (anti-tTG) ve anti-deamide gliadin peptid (anti-DGP) testlerine kadar seçici IgA eksikliği olan kişilerde ÇH için standart tanı testi olarak kaldı. geliştirilmiş ve bu popülasyon için IgG AGA’dan üstün olduğu kanıtlanmıştır.
IgA ve IgG anti-endomysial antikorlarının indirekt bir immünofloresan tekniği kullanılarak saptanması, duyarlılığı% 87 ile% 93 arasında değişen ve bazı raporlarda özgüllüğü% 99’u aşan bir başka tarama testidir (19). Anti-endomysial antikorların rutin kullanımının başlıca problemleri maliyetler ve yöntemlerin standardizasyonudur. Anti-gliadin antikorlarından ve son zamanlarda enzime bağlı immünosorbent testine (ELISA) dayanan anti-tTG testlerinden farklı olarak, EMA testi immünofloresana dayanmaktadır. Bu, substrat olarak maymun özofagusu veya insan göbek kordonu dokusunun yanı sıra numunenin mikroskobik incelemesini gerektirir. Bunlar maliyetleri önemli ölçüde artırır ve gözlemciler arası ve alanlar arası değişkenlik hakkında endişelere yol açar.
TTG’nin CD otoantijeninin hedefi olarak tanımlanmasıyla, uygulaması kolay ELISA testlerinin geliştirilmesi mümkün hale geldi. Daha büyük çocuklarda ve yetişkinlerde ve insan rekombinant tTG’yi kullanan testler kullanılırken, IgA anti-tTG antikor tarama testi% 80-90 duyarlılığa ve CD teşhisi için% 95’ten fazla özgüllüğe sahiptir (24). Genç yaş gruplarında gelişen bağışıklık sisteminde bu rakamlar değişebilir (25). Sonuçlar, piyasada bulunan kitlerin kalitesinden etkilenebilir (19). Birkaç çalışma, farklı üreticilerin testlerinden elde edilen test sonuçlarındaki varyasyonu araştırmış ve test doğruluğunda önemli bir aralık ortaya koymuştur. Bir sağlık hizmeti sağlayıcısı zayıf bir test performansı tespit ediyorsa, testi farklı bir üretici tarafından üretilen başka bir teste geçirmek düşünülebilir; örneğin serolojik testler ve duodenal histopatoloji arasında büyük farklılıklar olduğunda. Daha iyi performans gösteren testler, maliyetin çok altında ve daha iyi bir güvenilirlikle optimize edilmiş EMA testinden daha yüksek bir duyarlılığa ve benzer bir özgüllüğe sahiptir.