Kaybolmuşluğun Satırları ( ✒ Soluk Mürekkep...
By hakimeninkalemi
Siz bunu okurken; mürekkebin soluk lacivert damlaları kağıdı sırılsıklam yapmış olabilir, karakterler kendi zihinlerinde boğulmuş hatta ölmüş olabilirler. Gözlerinizi kapatın ve hayal edin :
Bembeyaz objelerle döşenmiş bir odadasınız. Hayatınızdaki tek renkler, gözlerinizi kapattığınızda beliren karanlık ve renkli kalemler. Resim dışında yaptığınız bir şey daha var; yazmak. Bir gün beyaz hücrenize bir misafir geldiğini düşünün. Tehlikeli ve bir o kadar gevşek. Ne yapardınız?
*****
"Biz şiir değildik, şiir okuyanlar hiç değildik. Biz satırların içinde laciverte vurulmuş karakterlerdik. Biz buruşturulan kağıt desteleriydik, acının umutlarına sarılan çizgilerdik. Biz güneşin yamacına sırtını vermiş, ağlayan çocuklardık. Ve biz ruh perdesinin ardından bakanlardık."
Kitapta geçen cümleler şahsıma ait olup izinsiz kullanılamaz.
Wattpad'da isim olarak ilk kez kullanılmış bir hikayedir.
Kapak tasarımı: Son_Satır'a aittir.