Binlerce Kişi Darien Gap'i Geçmek İçin Hayatlarını Riske Atıyor
Yardım çalışanları, eşi görülmemiş sayıda mülteci tehlikeli bir yolculuğa çıkarken Panama'da daha fazla sağlık kaynağına ihtiyaç olduğunu söylüyor.
Yosimar Carrasquero, tehlikeli Darien Gap'te hayatta kalmak için bir grupla kalmayı ve devam etmeyi çabucak öğrendi.
19 yaşındaki Venezüellalı göçmen ve kocası, Kolombiya'yı Panama'ya bağlayan orman geçidinde sekiz günlük bir yürüyüşün iki gününde geride kaldı ve yollarını kaybetti.
Kısa bir süre sonra, bıçaklı dört kişilik bir grup onları kuşattı ve tüm eşyalarını teslim etmelerini istedi. Carrasquero yedi aylık oğluna sarıldı.
El Cezire'ye Panama'daki San Vicente Göçmen Kabul İstasyonu'ndan Sınır Tanımayan Doktorlar (Medecins Sans Frontieres veya MSF) (MSF) ile yaptığı bir telefon görüşmesinde, “Bunun elde edebileceğimiz kadar olduğunu düşündüm” dedi. ) sosyal hizmet uzmanı.
Ancak soyguncular - kimliklerini, yiyeceklerini, kıyafetlerini ve biriktirdikleri az miktarda parayı alarak - Carrasquero'nun ailesinin arkasından ormandan yaklaşan başka bir büyük göçmen grubunun seslerini duyunca hızla kaçtılar.
“Özellikle kadınlar çok dikkatli olmalı çünkü size belli bir şekilde bakan kötü insanlar var” dedi. "Diğer insanlara yakın durmalısın. Çok geride kalırsan her şey olabilir. Seni soyabilirler, sana tecavüz edebilirler ya da seni öldürebilirler."
Darien Gap, onlarca yıldır bir göç yolu olmuştur. Ancak geçen yıl, COVID-19 salgını ve buna bağlı ekonomik serpinti, daha fazla göçmen ve mülteciyi daha iyi yaşam koşulları aramak için yaya olarak yola çıkmaya ittiğinden, yaşanılmaz araziye göğüs geren insan sayısı patladı. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği'ne (UNHCR) göre 2021'de Darien Geçidi'ni geçen yıl 8500'den 2019'da 23.000'e çıkarak 133.000'den fazla kişi geçti .
Ajans, ilk dört ayda yaklaşık 20.000 kişinin geçiş yaptığı bu yılın bu rekor sayıyı geçme yolunda olduğunu ve geçen yılın aynı dönemine göre sayıyı ikiye katladığını söyledi.
Göçün hızlanmasıyla birlikte yardım kuruluşları, yolculuğun artan riskleri ve yerel yönetimlerin bu hassas grubun tıbbi ihtiyaçlarını karşılamada karşılaştığı zorluklar konusunda alarm veriyor.
İnsanlar ormandan sivrisinek ısırıklarıyla kaplı, sıyrıklar ve kırık kemiklerle çıkıyor. Sadece vahşi hayvanlar tarafından değil, aynı zamanda onları döven ve soyan ya da sarp dağlardan ve çalkantılı nehirlerden güvenli geçiş karşılığında onları gasp eden suç çeteleri ve kaçakçılar tarafından da susuz, aç ve travmatize olmuş durumdalar.