SORU:
Ömer’in Ali’nin kızı Ümmü Gülsüm ile evliliği sorusuna, şüphesiz güvenilir bir anlatıcı olan ve imamların İlahi otoritesinin savunucularından olan Salim el-Jawaliqi’nin oğlu Hisham’dan bildirilen bir Sahih anlatımı olduğu göz önüne alındığında nasıl cevap verilebilir?
Lütfen bu konuya ışık tutabilir misiniz?
Yahya
CEVAP:
Bismillahirrahmanirrahim
Allah, Muhammed’i ve ailesini selat eylesin, yeniden ortaya çıkmalarını hızlandırsın ve düşmanlarını lanetlesin.
Salim al-Jawaliqi’nin oğlu Hişam’ın Ümmü Gülsüm’ün Ömer’le evliliğiyle ilgili anlattığı iki gelenek vardır ve bunların hiçbiri evliliğin gerçekten gerçekleştiğini göstermez.
İlk gelenek, babasından İbrahim oğlu Ali’den, Salim oğlu Hişam’dan İbn Ebî Umayr’dan ve Ümmü Gülsüm’ün evliliği ile ilgili İmam Abi Abdullah el-Sadık’ın söylediğini aktaran Zurarah’dan Hammad’dır:
“Bu bizden zorla alınan bir onurdu.”
(el-Kafi, el-Kulayni, 5. cilt, s. 346).
Anlatımın Arapça metnindeki ‘Faraj’ ifadesi, kişinin kadın akrabalarıyla ilgili şerefi anlamına gelen ‘Irdh’ ifadesi için bir metafor olarak kullanılır. Bu, Allamah Majlesi tarafından Bihar ul Anwar’da açıklanmıştır.
Bu geleneğin Takiye üzerinden söylenmediğini varsayarsak, başka bir deyişle, şu anlama gelirdi:
“Evliliğin bu uydurma öyküsünü ortaya çıkaran rakiplerimiz düşmanlarımız bu kadının onurunu bizden zorla almışlardı.”
Bir öncekiyle aynı rivayet zincirine sahip ikinci gelenek ise, İmam Ebî Abdullah el-Sadık’ın şöyle dediğini anlatan Salim oğlu Hişamlı Ebî Umayr oğlu Muhammed’dendir: “O [Ömer], Müminlerin Komutanına teklif ettiğinde, [Komutan] dedi ki:
“O bir çocuk.” [Umar] Sonra [Ömer] Abbas’la karşılaştı ve ona sordu: [the Commander] ‘Benim sorunum ne? Bende bir sorun mu var? ‘ [Umar] Abbas sordu: ‘Neden?’ Ömer cevap verdi: Yeğeninden kızının evliliğini istedim ve beni reddetti. Allah’a yemin ederim, Zemzem kuyusunu toprakla dolduracağım, Sahip olduğun her onuru yok edeceğim ve ben onun [Ali] ‘nin çaldığına tanıklık etmesi için iki tanık ayarlayacağım, sağ elini kesebileyim. [Ali] ” Bunun üzerine Abbas, Ali’ye gelerek olup biteni ona haber verdi. Ali’den konuyu eline almasını istedi ve itaat etti. “
(Aynı önceki referans)
Bu geleneğin de Taqiyya’ya dayalı olarak söylenmediğini varsayarsak, o zaman sadece İmam Ali Abbas’ın Ömer’in edepsizliği ve küstahlığını (onların iradesine karşı) ısrar etmesine izin verdiğini görürdük. Bu, evliliğin gerçekten gerçekleştiğine dair herhangi bir kanıt bulamayacağımız anlamına geliyor. Aslında bazı âlimlerin, Ömer’in Ümmü Gülsüm ile evlenemeyeceği sonucuna varmasına neden olan şey budur, çünkü İmam Ali meseleyi Abbas’ın eline bıraktığı için Abbas, Ömer’i Ümmü Gülsüm’le evlendireceğine inandırdıktan sonra evliliği erteledi. Bu sırada Ömer, Ebu Lu’lu’ah tarafından öldürüldü. Yani Ömer, Ümmü Gülsüm ile evlenemeden öldürüldü.
Bu, önceki iki geleneğin güvenlik nedenleriyle Takiye’ye dayalı olarak söylenmediği varsayımına dayanmaktadır; aksi takdirde, güçlü ve makul bir olasılık vardır. İmamlarımız bize, kendilerine atfedilen belirli bir geleneğin doğru olup olmadığını garantilemek için muhaliflerinin kitaplarında buna bakmamız gerektiğini öğütlemişlerdir. Eğer onu kitaplarında bulursak, o zaman onu ya taklit edileceği ya da Taqiyya altında söyleneceği için (yani kendilerini zalimlere karşı korumak için kullanılır) reddetmeliyiz.
Ve muhaliflerimizin kitaplarında Ümmü Gülsüm’ün Ömer’le evliliğiyle ilgili gelenekleri bulduğumuz gibi, o zaman İmamlarımızın verdiği öğütlere göre, bu geleneklerin yanlış bir şekilde İmamlara atfedilmiş olması çok muhtemeldir ve bu nedenle, bunların geçerliliği hakkında şüphe duyulabilir.
Durum ne olursa olsun; Önceki iki geleneğin Taqiyya döneminde söylenmediğini varsaysak bile ve onların yorumu daha ziyade Ehl-i Beyt muhaliflerinin iddia ettikleri şeydi, daha sonra Ömer’in, müminlerin komutanını Allah’ın tayin ettiği bir işareti (yani Zemzem) yok edeceği ve müminlerin komutanının sağ elini keseceği tehdidinde bulunduğu gerçeğini göstereceklerdi. Bu nedenle İmam Ali meseleyi dayısı Abbas’ın eline zorla vermek zorunda kaldı.
Ayrıca Hanım Ümmü Gülsüm’ün, Muzahim’in kızı Hanım Asiya’nın tiran Firavun ile evlenmeyi kabul ettiğinde nasıl fedakarlık yapmak zorunda kaldığını din uğruna evliliği zorla kabul etmek zorunda kaldığını da göstereceklerdi.
Ehl-i Beyt’in cahil muhalifleri, efendileri Ömer’in Ümmü Gülsüm’le evliliğini kanıtlayabileceklerini düşündükleri bu iki geleneği bulmanın sevinciyle uçtular. Bu geleneklerin doğruluğunu ispatlayarak daha fazla dikkat etselerdi, sadece efendileri Ömer’in kadınları vasilerinin rızası bile olmadan evlenmeye zorlayan tecavüzcü bir tiran olduğunu kanıtlamış olacaklardı.
Şeyh el-Habib Dairesi