Temel taşlarını, tüylü liderleri Justin Turner’ı nefret ettikleri Boston’a doğru yola çıktılar.
Kıvılcımlarını, iç saha çekirdeklerini, Philly için kaçan Trea Turner’ı kaybettiler.
MVP’lerini, kendi yetiştirdikleri kahramanları Cody Bellinger’ı Chicago’ya koşarken kaybettiler.
Umutlarını yitirdiler, dizinden sakatlanan Gavin Lux sezonu kapattı.
Bu kış, beyzbolun en iyi serbest oyuncularını, San Diego Padres’in etkileyici alışveriş çılgınlığına tanık olmayı başaramadılar.
On yıldan fazla bir süredir ilk kez, son 10 yılda dokuz Ulusal Lig Batı Klasmanı kazanan takım, ezici bir kayıp duygusuyla bir sezona giriyor.
Aslında o kadar çok kayıp var ki, insan kazandıklarını kaçırabilir.
Belirsizlik. gerilim. Kaos. Eğlence.
Neden uzun yüz? Neden kara bulut?
Dodgers’ın beyzbol tarihindeki en iyi takım olacağını tahmin etmek için bu sütunu kullandıktan iki yıl sonra, mütevazi tahminciniz bunu biraz değiştirmek istiyor.
Bu sezon Dodgers, kulüp tarihinin en heyecan verici takımı olabilir.
Altı çaylak bir etki yaratabilir. Orta sahaları bir mosh çukuru. Dış sahaları bir Erector Set. Başlangıç rotasyonlarında iki kalın ünlem işareti ve bir dizi belirsiz soru işareti bulunur.
Kabul edin, önümüzdeki altı ay boyunca neler olacağı hakkında hiçbir fikriniz yok ve bu onu ilginç kılmıyor mu? Ve cidden, bu baskın Dodgers en son ne zaman Nisan ve Ekim arasında gerçekten ilginç bir şey yaptı?
Normal sezonda Dodgers’ı takip etmek genellikle basit ve sonunda boğucu bir egzersiz oldu. Arizona Diamondbacks ve Colorado Rockies gibi takımları cehenneme çevirmelerini ve playoffları beklemelerini izleyin.
Bu sezon Dodgers’ı takip etmek çok farklı bir denklem olacak. Bir orta sahayı belirlemeye, bir dış sahayı bir araya getirmeye, onlara beş düzgün vuruş sağlayabilecek beş canlı kol bulmaya ve playofflar için dua etmeye çalışmalarını izleyin.
Geleneksel olarak pürüzsüz sürüş, inişli çıkışlı olacaktır. Kurumsal beyzbol topunun yerini kir lekeli sert top alacak. Büyüleyici olmalı. Zor olacak. Bir patlama olabilir.
Sonbahar onları yüzüstü yere sermeden hemen önce All-Star kadrolarının yazlara hakim olmasını izlemekten biraz yorulmadın mı? Yassılaştırmadan hemen önceki buharlı haddelemeden biraz sıkılmadın mı? Daha iyi bir yol olmalı diye düşünmedin mi?
Geçen yıl bu boşluğa şu sözleri yazmıştım:
Dodgers, 2022 sezonuna kesinlikle beyzboldaki en iyi takımla, besbelli beyzbol tarihinin en iyilerinden biri ve görünüşe göre bir World Series şampiyonluğu için geliyor.
Görünüşe göre, beyzboldaki en iyi takım değillerdi, tarihin en iyi takımlarından biri değillerdi ve Padres’e sadece yürek burkan, ilk tur playoff mağlubiyetleri için yazılmışlardı.
İki yıl önce şu sözleri yazmıştım:
Bu sezon beyzbol tarihinin en iyi takımı olacaklar. Bu iddiayı kırpın. Yazdırın. Bantlayın. Önce burayı okursun. En son burada okuyacaksın.
Burada asla okumazsın. Kırpmaya değil, çöpe atmaya ihtiyacın vardı. Bu tarihi takım Dünya Serisine bile çıkamadı.
Bu takımın yıllık kayan yıldızına binmek yorucu olmaya başladı. Beyzbolun en iyi kadrosunun beyzbolun en büyük kupasını eve getirebileceğine inanmak angarya bir hal aldı.
Bu yılki takım hiç de yorucu olmayacak ve onları izlemek angaryadan başka bir şey olmayacak ve bu şimdiden bayat yaz havasını yararak esen serin bir Ekim esintisi gibi hissettirmiyor mu? Ve sadece söylüyorum, belki altı aylık işkence onları işkence dolu bir sezon sonrasına daha iyi hazırlar?
Teknik direktör Dave Roberts, muhabirler tarafından geçen sezondan önce yaptığı gibi bir World Series zaferini garanti edip etmeyeceği sorulduğunda kulağa hoş bir insan gibi geldi.
“Bu yıl garanti etmeyeceğim, bunu yapmayacağım” dedi. “Ama yine de Dünya Serisini kazanmayı umuyorum, öyle.”
Garanti etmek, beklemekten çok uzak, bu yılki Dodgers’ın teması beklenmeyeni beklemek ve evet, bu işe yarıyor.
Roberts, “Bilene kadar bilemezsin,” dedi. “Ve bence Dünya Serisi için mücadele etme şansı olan herhangi bir takım, katkı sağlamasını beklemediğiniz bazı sürprizler veya insanlar olmalı.”
2020 hariç, son on yılda tek sürpriz, Dodgers’ı playofflarda eleyecek olan takımın adıydı.
Bu yıl potansiyel sürprizler her yerde.
Sürpriz! Dodgers’ın belirlenmiş bir dış sahası yok!
Her yerde müfrezeler, her köşede tehlike ve her oyunu bir maceraya dönüştürecek türden bir belirsizlik olacak.
Mookie Betts’in sağ sahada 162 için iyi olması gerekiyordu, ancak Lux’ın sakatlığı onu oyunların dörtte birine kadar ikinci kaleye zorlayacak, bu da çaylak James Outman için daha fazla potansiyel zaman anlamına geliyor ve kim sevmez çaylakları neşelendirmek için mi?
Orta saha, geri dönüşe umutsuzca ihtiyaç duyan Chris Taylor tarafından yönetilecek, stoper veya sağ sahada veya sol sahada oynadığı zamanlar dışında, burada yük yönetimi yok ve bu büyüleyici olmalı.
Sol sahada Trayce Thompson ve David Peralta olabilir, büyük vuruşlar yapabilen ve hatta daha büyük ıskalamalar yapabilen iki adam.
Sürpriz! Dodgers’ın derme çatma bir orta sahası var!
Önce Freddie Freeman oynayacak ve Max Muncy üçüncü oynayacak ve bu büyük kalecilerin etrafındaki zeminin geri kalanı gürleyecek.
Miguel Rojas stoperde başlayacak, ancak hücumda fazla katkı sağlamayacak. Çaylak Miguel Vargas ikinci aşamada başlayacak, ancak topu orada kalacak kadar iyi yakalayabilecek mi? Sonra Betts ve Taylor var ve saha her gün farklı görünebilir ve hey, en azından bu izlemeye değer.
Sürpriz! Dodgers başlangıç rotasyonu hiçbir garanti sunmaz!
⚾ 2023 MLB sezon önizlemesi
Beyzboldaki en iyi başlangıçlar artık beyzboldaki en tahmin edilemez oyunculardan bazıları ve bu gelişimi izlemek harika olacak.
Julio Urías as olarak vuruşları yemeli, ancak bir sözleşme yılında güvenli oynayabilir, kim bilir? Clayton Kershaw, 35 yaşında ve sakatlık geçmişiyle hala etkili olabilir mi? Fikrim yok. Dustin May ve Tony Gonsolin bir sonraki adımı atmaya hazır mı?
Göreceğiz. Ryan Pepiot, Michael Grove, Gavin Stone ve Bobby Miller birinci ligde oynayacak mı? Sadece umut edilebilir.
Dodgers kadrosu o kadar yamalı ve istikrarsız geliyor ki, en dengeleyici güçlerden biri yeni atanan vurucu JD Martinez olabilir. Takımdaki en sağlam grup – ve bu gerçek sürpriz – arena. Daha yakınları yok ama Evan Phillips, Alex Vesia, Brusdar Graterol ve sağlıklı bir Daniel Hudson’a sahip oldukları sürece iyi olmalılar.
Bu, bir istisna dışında, Andrew Friedman tarafından inşa edilen diğer sezonlara benzemeyen bir sezon olacak. Bu sezon, bir kez daha, Friedman’ın bazı büyük sezon ortası takaslarıyla var olan dev boşlukları düzeltmesini bekliyoruz.
Bir dakika bekle. Bunu geçen yıl yapmadı, değil mi? Ve başka bir başlangıç atıcısının olmaması onları playofflara mahkûm etti, değil mi?
Dolayısıyla, bu belirsizlik yılında, son ticaret tarihi bile bir sürpriz olacak ve bu harika.
Son yıllarda, Dodgers taraftarlarının en büyük şikayeti, normal sezonun alakasız hissettirmesiydi. Bu sezon değil. Bu Dodgers takımı, bu haftanın ilk maçından Ekim ayının son maçına kadar, gözlerinizi kapalı tutsanız bile izlemeye değer olacak.
2023 Dodgers söz konusu olduğunda, Roberts haklı, öğrenene kadar bilemezsiniz.
Ve bir kez olsun bilmemek güzel.