organik pazarda gördüm, ayıklanmıştı. hiç dayanamam. hayır barbunyaya değil, ayıklanmış olmasına. aynı durum bezelye için de geçerlidir. ayıklanmış görünce almak zorundayım. zira tembelim. çok severim, pişirmeye ve yemeye bayılırım ama bana ayıklamak denmeyecek. sanırım çocuklugumdan kalma bir defo. annemin ve teyzemin önüme yığdıkları kilolarca barbunya ve bezelye yüzünden olmalı. o zaman ses çıkaramıyordum, bugünse ayıklamıyorum. sırf bu yüzden taze barbunya hiç yemiyebilirim. sadece kurusu. canım çektiğinde.
neyse pazarda görünce, tabii dayanamadım aldım. sonra da bir güzel zeytinyağlı barbunya pişirdim. ama o sırada bir avuç ayırdım, pilakinin pişmesi-soğuması zaman alır, akşam yemeği olmaz diye. artık o ertesi güne.
ayırdığım o bir avuç barbunyayı haşladım. içinde 1 diş sarımsak, 1 ufak domates ile. hani lezzet olsun diye. sonra süzüp, hemen yağladım. ılıkken pul sarımsak, yine organik pazardan aldığım maydanoz ve yabani semizotları. biraz beyaz peynir, kırıklanmış. ve esas kırmızı soğan halkaları, turşu olandan.
kolay yoldan akşam yemeği oldu. üstelik pek de leziz oldu. barbunyaların ılıklığı ve o kendilerine has topraksı tatlılığı, sarımsağın keskinliği, beyaz peynirin tuzu ve hepsini bir araya getiren soğan turşusunun ilahi tadı. yani barbunyadan da çok güzel salata oluyormuş.