Bölüm 1023: Tehlikeyi Hissetmek
Ziyafetten sonra, Feng Huita gelen konukları yolcu etmek için sarayın dış kapısına kadar onlara eşlik etti, bundan istifade eden Yun Che onların arasından sıyrılarak hemen sarayın arka tarafına doğru ilerledi. Garip bir şekilde donmuş olmayan bir göletin önünde durmadan önce, sanki tesadüfen gelmiş gibi biraz dolaşmıştı. Yun Che, suyun üzerinde yüzen yeşil yaprakları gözlemlediğinde iç çekti.
Kulakları yaşanan hengameden dolayı hafif uğulduyordu ancak Buz Qilin'in boynuzunu nasıl elde edebileceğine dair en ufak bir ipucu bile yoktu.
“Beklediğimden çok daha zor,” Yun Che kendi kendine söylendi.
Mu Xuanyin için sadece konuşma meselesiydi ama Yun Che ne yapması gerektiğine dair hiçbir fikri yoktu. Sonuçta, Buz Rüzgarı İmparatoru ile bir düşmanlığı yoktu. Dahası, Buz Rüzgarı İmparatoru ona büyük bir saygı gösterdi ve hatta onun için on bin kez ölmeye istekli olduğunu belirtti. Doğrudan ağzını açıp Qilin boynuzunu nasıl isteyebilirdi…
Sonuçta Buz Rüzgarı İmparatorunun kalbinde, böylesi kutsal bir nesne ülkesi için son derece kıymetliydi!
Gerçekten Kar Şarkısı Diyarında, Mu Xuanyin dışında hiç kimse onu istemek için bir talepte bulunamazdı.
Ama eğer isteyemezse amacına başka nasıl ulaşabilirdi? Gidip çalmak zorunda mıyım? Ama bu kutsal nesne, muhtemelen çok gizli bir yerde korunuyor olmalı. Varlığını doğrulamış olsa bile, onu nasıl çalacaktı?
Mu Xuanyin, bunu tek başına yapması gerektiğini özellikle vurgulamıştı, ancak mevcut kaynak gücü ile sarayın üst düzey muhafızlarından herhangi biri onu anında öldürebilirdi. Ayrıca Mu Xiaolan'da onunla birlikte gelmişti... ancak kendisinden çok daha zayıftı ve bu onu geri tutan başka bir faktördü.
“Ha? Yun Che, yani burada kaçtın.”
Yun Che kendi kendine düşünürken Mu Xiaolan'ın nazik ayak sesleri Yun Che'nin hemen önünde belirdi ve doğrudan karşısında durdu. Sevinçle gülümsedi ve sordu, “Hehe, bugün güçlü ve harika hissettin mi?”
“...” Yun Che sadece içini çekti. Cevap vermedi.
“Ha? Neden mutsuz görünüyorsun?” Mu Xiaolan başını kaldırdı ve depresif bir halde duran Yun Che'nin ifadesine baktı.
“Beni mutlu edebilecek ne oldu ki?” Yun Che dudaklarını büktü.
“Mmm... tüm bu insanlar seni övdü ve resmen senin önünde kuyruklarını salladılar, hepsi sana içki sunmak için birbirleriyle yarışıyorlardı. Dahası Kıdemli Kardeş Hanyi'nin kraliyet babası, imparator, seninle konuşurken eğilmek zorunda kaldı. Kalbinde en ufak bir gurur hissetmediğine inanmıyorum.” Mu Xiaolan konuşurken yanaklarını şişirdi.
Yun Che tekrardan içini çekti ve konuştu, "Gerçekten saygı duydukları ve korktukları kişinin ben olduğumu mu düşünüyorsun?
“Ah?” Mu Xiaolan şaşırdı.
"Hayır," Yun Che başını salladı, "Onların gerçekten saygı duydukları ve korktukları kişi benim ustam.”
"Doğrudan öğrenci olarak statüm ortaya çıkmadan önce, büyük salondaki tek bir kişi bile bana bakmak için kendini yormadı. Aslında Buz Rüzgarı İmparatoru adımı bilehatırlayamamıştı, ona ismimi veren bile bendim. Sadece onlar değildi, kaynak arkında baban nereden geldiğimi ve statümü sorguladı bununla kalmayıp başka bir şey düşünmeden benle alay etti ve senden uzak durmamı söyledi.”
“Ah!” Mu Xiaolan aniden şok olduktan sonra kekelemeye başladı ve onun küçük yüzü gittikçe solgunlaşmaya başladı, “Babam o... o...”
“Sorun değil, o kadar gerilmene gerek yok. Sonuçta, eylemleri yüzünden babanı suçladığımı söylemedim.” Yun Che elini uzattı ve hafifçe Mu Xiaolan'ın kafasını okşadı. “Daha sonra annenin ve babanın yanına döndüğünde babana bu konuda telaş etmesine gerek olmadığına ve kişisel olarak hiç umursamadığım için özür dilemesine gerek olmadığını söylemeyi unutmamalısın. Geceleri uyuyamamasını engellemelisin.”
Mu Xiaolan elini babasının bugün neden bu kadar ruhsuz ve sessiz olduğunu anladığı için alnına vurdu. Endişeyle sordu, "Babam, o aslında... sen... sen... onu gerçekten suçlamıyorsun, değil mi?”
"Onu suçlayacak ne var?” Yun Che omuzlarını silkti, "Bu normal değil mi? Sahip olduğum kaynak gücümle ve geçmişimle tüm güçlü figürler bana bu şekilde davranacaktır.”
"Ayrıca tutumunun değişmesinin tek nedeni, tarikat efendisinin doğrudan öğrencisi olarak sahip olduğum statümdü.”
"Ustam Kar Şarkısı Diyarı'nın Alem Kralı hatta Buz Ankası Saray Ustası olmasa bile, Kar Şarkısı Diyarı halkı doğal olarak her zaman ona saygı duyacak ve korkacaktır. Bana gelince, korkarım ki ustam tarafından bana bahşedilen statüye sahip olmasaydım, bugün buradaki insanlar bana bakmak için kendilerini yormazlardı. Bu nedenle, benim mutlu olmam için hiçbir şey yok. Bunun yerine, bugün gücün dünyada saygı duyulan tek şey olduğunu daha da anlamama izin verdi.”
Mu Xiaolan bir süre boş boş bakındı ve sonra başını kaldırıp dediklerini yalanladı, “Neyden bahsediyorsun sen? Dediklerinin hepsi doğru değil. Senin kaynak gücün her ne kadar düşük olsa da, sahip olduğun doğuştan yeteneğe ek olarak buz yasalarına olan yatkınlığın görülmemiş bir seviyede ve bu da senin Alem Kralı'nın doğrudan öğrencisi olarak seçilmeni sağladı. Yakın gelecekte, gücü herkesten çok daha büyük bir figür haline geleceksin. Bunun olacağına hiç şüphe yok. Bu yüzden şu anda sana çok iyi davranıyorlar.”
“Unut gitsin.” Yun Che kayıtsızca şunları söyledi: "Her neyse, iki ila üç yıl içinde... en fazla üç yıl içinde, burayı terk edeceğim. Mavi Kutup Yıldızımda ben oranın Alem Kralı'yım ve kendimi nasıl empoze etmek istersem öyle ederim!”
“Tch” Mu Xiaolan söyledikleri üzerine gözlerini yuvarladı ve sadece kendisinin duyabileceği şekilde mırıldandı, “Sen Tarikat Efendisi'nin doğrudan öğrencisisin, eve gitmene izin verseydi işte bu garip olurdu.”
"Yine de, Baban Yun Che'ye kaynak arkında çok kötü şeyler söyledi... ah ah ah! Çok utanç verici. Sen ne..."
“Sen... hani babamı gerçekten suçlamıyordun?” Mu Xiaolan başını indirirken endişeyle tekrar sordu. Onun sesi sakin olmasına rağmen içinde tedirginlik ve suçluluk duyguları barındırıyordu.
“Eğer başka birisi olsaydı, benim doğal öfkem ile, sonrasında daha fazla... cough cough cough. Ama Kıdemli Kardeş Xiaolan'ın babası olduğu için, ben doğal olarak onu ~hiç~ suçlayamam.” Yun Che'nin ifadesi devam ettiği gibi son derece samimi oldu, "Dahası, babanın kötü bir insan olmadığını biliyorum. Beni azarladı çünkü seni çok fazla önemsiyor.”
Yun Che, Mu Xiaolan'ın parlak, pürüzsüz ve hafifçe kızaran yüzüne bakarken bakışlarını çevirdi. "Babanın karakterinin son derece doğrudan ve anlaşılır olduğu çok açık. O nazik birisi değil ama aynı zamanda kendini gizleyebilecek birisi de değil. Benimle tanıştığı andan itibaren, küçümsemesini doğrudan dile getirdi. O zamanlar son derece şiddetli görünse de, hiç de korkunç değildi... Kıdemli kardeş Xiaolan, dünyadaki en korkunç insan türünün kim olduğunu biliyor musun?”
“Ah?” Mu Xiaolan'ın ağzını açsa da verebilecek bir cevabı yoktu.
“Dünyadaki en korkunç insanlar, başkalarına gerçek duygularını asla göstermeyenlerdir. En korkunç kişiler, zayıf karınca benzeri bir yetişime sahip birisiyle veya nefret ettikleri biriyle karşı karşıya olup olmadıklarına bakılmaksızın her zaman hoş ve sakin olanlardır!”
Yun Che konuşurken yüzünde ve gözlerinde ciddi bir görünüm ortaya çıktı.
“...” Mu Xiaolan'ın yüzünde bir karışıklık ortaya çıktı, sanki Yun Che'nin neden aniden böyle kelimeler söylediğini anlayamıyormuş gibi görünüyordu.
“Bu tür bir insan, sabırla her şeyi taşır ve çılgınca planlar yapar. Zihinleri gerçekten son derece korkunç... ve normal anlamda korkunç değil. En azından ben, tamamen sinirlerime hakim olamıyorum ve bu da rakibimin karşısında kendimi mükemmel bir şekilde saklamama engel oluyor. Doğal olarak, bu gibi durumlarda genellikle neşeyle veya mizahi yolları kullanarak onlarla konuşmaya çalışıyorum. Bu tür insanlar genellikle diğerleri tarafından rahatsız edilmez aksine herkes tarafından hayran olunulan bir aziz olarak kabul edilir. Ancak, birini öldürmeye karar verdiklerinde, son derece dikkatli ve planlı olacaktır. Kesin bir kesinlikle tek bir darbede işini bitirecek ve arkasında asla bir iz bırakmayacaktır. Onlar aniden öldürmek için gecenin en karanlık anında hazır bekleyen zehirli sahip yılanlar gibidir. Düşündükçe tüylerim diken diken oluyor.”
Yun Che ellerini ensesine götürdü ve arkasına doğru yaslandı, yıldızlarla dolu geceyi izlemek için gözlerini göklere dikti.
Mu Xiaolan'ın son derece saf bir berraklıkla bakan gözleri şaşkın bir ifade sergiliyordu, “Yun Che, sen... ne demek istedin? Anladığımı sanmıyorum.”
"Anlamadın mı yoksa anlamaya çalışmaya cüret edemedin mi?" Yun Che ona bir bakış attıktan sonra tekrar gözlerini göklere dikti ve sakin bir sesle devam etti, “Kendinden şüphe etme, benim anlattıklarım senin şu anda zihninde ortaya çıkan kişinin tam kendisidir... Unut gitsin, bunu kabul etmenin bir yolu olmadığını biliyorum. Tek yapman gereken biraz daha derinleri gözlemlemen ve bana göz kulak olman.”
Mu Xiaolan, “...”
Aynı anda, kendilerine doğru hızla yaklaşan ayak sesleri işittiler ve onlara baktıklarında gelenlerin Feng Hange ve arkasında bulunan bir grup muhafız olduğunu gördüler. Yun Che'yi gördüklerinde ayak sesleri daha da arttı. “Demek buradasın Kardeş Yun. Kişisel meseleler nedeniyle Hanyi ayrıldı ve Kardeş Yun'a bakmayı ihmal etti. Umarım bu konuda bizi affetmeye istekli olursun.”
Yun Che döndü ve kıkırdayarak konuştu, "Ekselanslarının bu kadar kibar olmasına gerek yok. Buz Rüzgarı İmparatorluk Sarayı geceleri gerçekten çok güzel ve ona bakmak çok hoş. Kusura bakmayın, buranın güzelliğine kapıldığım gibi bilinçsizce dolaşmaya başlamışım.”
Yun Che'nin yüzünde memnuniyetsizlik izi olmadığını görünce, Feng Hange kendini düzeltti ve şöyle dedi: “Biz bu konuda Kardeş Yun'un övgülerini ve takdirini kazandığımız için oldukça onur duyuyoruz. Ah, doğru, size özel bir saray hazırladık. Kardeş Yun buraya gelirken muhtemelen yoğun kar ve rüzgarın etkisinde kaldı, bu yüzden biz de Kardeş Yun'un yorgun olduğunu düşündük ve sizin için bir saray hazırlattırdık. Sana odanı göstermemi ister misin?”
Yun Che bir an düşündü, sonra başını salladı, "Tamam o zaman.”
“Lütfen. Ah, Kız Kardeş Situ sizin de sarayınız özel olarak hazırlanmıştır. Kardeş Yun'a oldukça yakın, gidip onları birlikte görelim.”
''Ah... peki.'' Mu Xiaolan biraz sersemlemiş gibiydi. Açıkçası hâlâ Yun Che'nin ona bahsettiklerini düşünüyordu.
Feng Hange'nin kişisel rehberliğinde, Yun Che ve Mu Xiaolan titizlikle gün boyu hazırlanmış olan Buz Bakire Salonu'nun önüne geldi. Buz ruhlarına sahip olan buz çiçekleri yavaş yavaş dans ederken sallandı ve çeşitli renklerdeki mercanların iç kısımları gösterişli bir parıltı ile etrafı aydınlattı. Odanın dışına yayılan halı bile en kaliteli buz ipliklerinden dokunmuştu.
Buz Bakire Salonu'nun önünde kar beyazı elbiseler giymiş yirmi kadar genç kız ayakta bekliyordu. Hepsi yirmi yaşından küçük görünüyordu. Hepsi çiçekler ve aylar kadar güzeldi ve bedenlerinden çıkan olağanüstü abartılı bir koku vardı. Yun Che'nin geldiğini gördükten sonra, yavaş yavaş ilerlediler ve hepsi bir ağızdan aynı cümleyi tekrar edip, onu karşılamak için eğildiler, “Efendi Yun'a saygılarımızı sunuyoruz.”
“...” Mu Xiaolan birden bu cümlenin karşısında donakaldı.
“Kardeşim Yun, burası bizim Buz Bakire Salonumuz. Buz Rüzgarı İmparatorluğu'nun en önemli misafirlerini eğlendirmek ve tedavi etmek için kullandığı saraydır. Her yöne bin adım içinde, orayı savunacak en yetenekli muhafızlardan yüzlercesi vardır, bu yüzden güvenliğiniz için endişelenmenize gerek olmayacak.” Feng Hange daha sonra devam ederken sesini alçalttı, “Bu yirmi kızın hepsi özenle Kraliyet Babamın özel komutları doğrultusunda imparatorluk şehrinden sizin için seçildi. Her ne kadar onlar Peri Feixue ile karşılaştırılamaz olsa da, onların hepsi son derece soylu ailelerden alınmışlardır ve hepsi bakiredir. Kardeş Yun, lütfen... tadını çıkarın.”
Mu Xiaolan, “(ー`′ー)#
"Oh! Çok iyi!'' Yun Che'nin gözleri mutlu bir şekilde başını sallarken aydınlandı, “Ekselansları gerçekten çok iyi! Lütfen benim için Kraliyet Babana teşekkür et!”
"Hayatın tadını çıkarın Kardeş Yun.” Yun Che'nin gülümsemesini görünce, Feng Hange son derece rahatladı.
“Kıdemli Kız Kardeş Xiaolan, içeriye girip bir göz atmak ister misin?” Yun Che sorarken gülümsedi.
Bu soru... açık bir şekilde arkasında yatan nedeni sızdırıyordu.
Mu Xiaolan öfkeyle ayağını yere vurdu ve sinirle bağırdı: “Tarikatımın onurlu doğrudan öğrencisinin tadını nasıl kaçırırım!? Hmph!''
Konuşması bittiğinde, Mu Xiaolan döndü ve uzaklaştı.
Yun Che yavaşça başını salladı, “Bu aynı onun gibi. Peki o zaman, Kıdemli Kız Kardeş Mu Xiaolan'ı evine sağlıklı bir şekilde göndermek için size biraz rahatsızlık vereceğim.”
“Ah... sorun yok. Kardeş Yun başka talimatların varsa, lütfen bana bildir. Kibar olmaya hiç gerek yok.”
“Kıdemli Kız Kardeş Feixue'nin bunu bilmesine izin vermesen iyi olur!” Mu Xiaolan baya bir yürüdükten sonra birden döndü ve öfkeyle bağırdı.
K.N: Bu kızı seviyorum ya :D
“Uh... öyleyse bu küçük prens şimdilik çekilecek.” Feng Hange aceleyle geri çekilirken beceriksizce selamladı.
"Ah, kadınlar gerçekten zahmetli.” Yun Che başını kaldırdı ve Buz Ankası Alemi'nin zifiri karanlığına gömülen göklerine baktı ve sonra derin bir iç çekti. Kendi kendine mırıldandı, “Bu gece büyük birşey olacakmış gibi hissediyorum.”
[Sefix N: Something big? just pump, buddy.]