Farelerdeki ve insanların bağışıklık sistemlerindeki önemli bir hücrenin, bir tür inflamatuar bağırsak hastalığı (IBD) olan farelerde bağırsak iyileştirici özelliklere sahip olduğu gösterilmiştir.
Yeni bir çalışmada, araştırmacılar hücreyi, farelere saldırmak yerine bağışıklık sistemini “kandırmak” için farelerin bağırsaklarındaki hasarın onarılmasına yardımcı olmak için kullandılar. Crohn veya ülseratif kolitli hastalarda bir gün benzer bağırsak hücrelerini hedef almayı umuyorlar.
Bu hastalıkların her ikisine de bağışıklık sisteminin bağırsağın kaplamasına saldırması neden olur ve mevcut ilaçların çoğu bağışıklık tepkisini sınırlamayı amaçlar.
Bu ilaçlar yardımcı olabilirken, bu kapsamlı yaklaşım, iyi bağışıklık oyuncularını kötülerle birleştirir ve bazen aynı oyuncu her ikisinden de biraz olabilir.
Örneğin makrofajlar, bağırsak bağışıklığının ‘bekçileri’ olarak bilinir . Bu tip beyaz kan hücresi yabancı cisimleri tüketir ve iltihaplanma ve doku onarımında önemli roller oynar.
Bu nedenle varlığı, iyileşmeyi teşvik etmek için gerekli olabilir. Araştırmacılar, IBD’li bir avuç insanın bağırsaklarındaki makrofajlara baktıklarında, göze çarpan belirli bir molekül vardı.
Prostaglandin E2 (PGE2), bağışıklık sistemindeki bir haberci moleküldür. Aynı zamanda doku rejenerasyonuyla da bağlantılıdır, bu da makrofajları tetikler ve bu da bağırsak astarındaki kök hücrelerle iletişim kurar .
Sağlıklı bireylerle ilgili bir bilgi veri tabanıyla karşılaştırıldığında, araştırmacılar, IBD’li kişilerin kolonlarının prostaglandin (PGE) için reseptörlere sahip daha az bağırsak makrofajı gösterdiğini buldu.
Bu reseptörler, bağırsak hasarı hakkında mesajlar alan şeydir, ancak makrofajlar uyarıyı ‘duyamaz’ ve iyileşme sürecini başlatamazlarsa, sinyal bağırsak kök hücrelerine ulaşamaz.
Belçika’nın Flanders kentindeki KU Leuven’den immünolog Gianluca Matteoli , “Hastaların akut hastalığı varsa, bu yararlı hücrelerden daha azına sahiptiler ve remisyona girdilerse, makrofajların miktarı arttı” diye açıklıyor .
“Bu, onların onarım sürecinin bir parçası olduklarını gösteriyor.”
Yazarlar haklıysa, bulgular IBD’yi tedavi etmek için yeni ilaçlar için yeni bir yolu temsil edebilir ve bunun gerçekleşmesi için hala uzun bir yol olsa da, fareler üzerinde yapılan ilk testler umut verici sonuçlar veriyor.
Yazarlar, insanlarda görülene benzer şekilde, ülseratif kolitli hayvan modellerinin, sağlıklı kontrollere kıyasla prostaglandine duyarlı çok sayıda makrofaj içermediğini bulmuşlardır.
Bununla birlikte, eğer bağırsağa fazladan prostaglandin verilirse, PGE2’ye duyarlı birkaç makrofaj doku rejenerasyonunu uyarmaya başladı. Bu reseptörler tamamen devre dışı bırakıldığında, doku onarımı bir kez daha düştü.
Bulgular birlikte, makrofajların bağırsakta iltihaplanmayı takiben doku rejenerasyonunda ana itici güçler olduğuna dair ortaya çıkan perspektifi desteklemektedir. PGE2, bu bağırsak beyaz kan hücreleri üzerindeki reseptörlere bağlanarak iltihabı durduruyor ve koruyucu etkileri destekliyor gibi görünüyor.
Ne otoimmün hastalıklark ki, bilim adamları henüz bağırsak PGE2’sinin kesin kaynağını bilmiyorlar, ancak makrofajların yabancı maddeleri yemeyi sevmesi, onları sentetik, prostaglandin benzeri ilaçlarla hedeflemeyi çok daha kolay hale getiriyor.
Yazarlar, fare bağırsağındaki bağırsak makrofajlarını, uyarıcı “tıp”tan oluşan sulu bir balonu yemeleri için ikna ettiklerinde, hücre çoğalmasını ve tomurcuklanan organoidleri daha da uyaran bir onarım maddesinin salgılanmasını tetikledi.
Bu makrofaj ‘besleme’ tekniği genellikle deneysel bir araç olarak kullanılır, ancak bu, terapötik etki için kullanıldığı ilk zamanlardan biridir.
Matteoli , “Makrofajları inflamatuar hücrelerden inflamatuar olmayan hücrelere dönüştüren anahtarı tetikleyen diğer faktörleri belirlemek istiyoruz” diyor .
“O zaman… bunlar makrofajları hedef almak ve böylece çok kesin ilaçlar üretmek için kullanılabilir.”
Çalışma Gut’ta yayınlandı .