Şubat 2018'de Kanada Başbakanı Justin Trudeau, Hindistan'a talihsiz bir diplomatik ziyaret yaptı. Tac Mahal ve Harmandir Sahib'in önünde özenle oluşturulmuş çekimler için kusursuz bir şekilde küratörlüğünü yapılmış birincil renkli geleneksel kıyafetlerle poz verdi. Hindistan'ın küçük tarım bakanı, üst düzey kimsenin yokluğunda resmi kabulü yaptı. Bir noktada, Trudeau yanlışlıkla bir Sih aşırılıkçısıyla bir akşam geçirdi. Hem odyssey'in görselleri hem de anlatımı açısından Trudeau, kendi kişisel Wes Anderson filminde hata yapıyor gibi görünüyordu.
Ama Wes Anderson'ın Hindistan filmi zaten var.
Darjeeling Limited , 2007 yılında geldi: Anderson'ın The Life Aquatic With Steve Zissou'nun (2004) devamı, onun saygıdeğer kopuşu Rushmore'dan dokuz yıl sonra . Tahmin edilebileceği gibi, Anderson'un alaycıları, onun kavisliğinden, telaşından, yapaylığından ve beyazlığından şikayetçi olanları pek beğenmemişti: bütün filmlerinin aldığı eleştiriler, ikramiye yoksulluk turizmi ve kültürel ödenek suçlamalarıyla. Ancak Anderson'ın her zamanki hayranları bunu bir tökezleme olarak gördü ve The Life Aquatic’in aksine ünü o zamandan beri on yılda bir iyileşme göstermedi. En güncel Anderson'ın filmlerinin sıralaması Özellikleri Indiewire , Time Out ve Nerdist kanalından ikinci-en son, yukarıda yalnızca tüm yer Roket Şişe (bunlar henüz tam olarak oluşmuş auteur'ün gelen çocuklara hitap olarak mazur 1996). Rolling Stone'dan Bilge Ebiri , filmi bir American Express reklamının altında birkaç yerde son olarak , "Anderson'ın işindeki tek büyük felaket" olarak sıraladı .
Bundan daha iyi.
Darjeeling Limited , birbirlerinden uzaklaşmış Whitman kardeşlerin hikayesidir: Francis (Owen Wilson), Peter (Adrien Brody) ve Jack (Jason Schwartzman). Babaları bir yıl önce öldü ve şimdi bir bağlanma egzersizi olarak Hindistan'da trenle bir yolculuğa çıkıyorlar. Francis, kısa süre önce bir motosiklet kazasından kurtulan bandajlarla sarılmış, kışkırtıcıdır. Peter, yaklaşan babalığı konusunda çıldırıyor. Jack, isimsiz bir kız arkadaşıyla (filmin beraberindeki kısa Hotel Chevalier'de Natalie Portman'ın canlandırdığı) ayrılıktan iyileşiyor . Francis'in yolculuk için gizli nedeninin, sonunda bir Himalaya manastırında rahibe olan Whitman'ların annesi (Anjelica Huston) ile bir araya geldiği ortaya çıkar. Bu, Peter ve Jack'e pek uymuyor. Francis'in planlamasının titiz düzeni - hatta bir asistan olan Brendan'ı (Wallace Wolodarsky) çalıştırır ve trende günlük bir güzergah yazdırır ve lamine eder - dağınık bir şekilde çözülmeye başlar. Shenanyalılar ortaya çıkıyor.
Hala Anderson tarafından yazılmış olmasına rağmen, gerçek yerlerde hareket eden gerçek bir trenle çekim yapma koşulları, hayatının bir santimetresine kadar tasarlanmış ve koreograflanmış gibi hissetmediği anlamına geliyor. Bu Anderson'un en gevşek filmi ve eğer işleri bazen Rajasthan Darjeeling'de terliyor. Schwartzman ve Roman Coppola ile birlikte yazılan - Anderson için alışılmadık bir şekilde - senaryo ile birleştiğinde, filme, kanonunun geri kalanına belirgin bir şekilde ayrı bir hava katıyor. Peter ve Jack'in Francis'e yaptığı gibi, diğer iki yazar Anderson'ın titizliğini azaltıyormuş gibi geliyor. Darjeeling , kendi kendine parodi yapmaktan ziyade, kendini iyi tanıyan bir hiciv gibi hissediyor: Anderson, arkadaşlarının ve iş arkadaşlarının onunla nazikçe alay etmesine izin veriyor. Artık Anderson Hotel Chevalier arkadaşı bu fikri birleştiriyor: Jack'in aşırı planlanmış, aşırı tasarlanmış son romantik ilişkisine dair statik, resmi bir vinyet; diyalog öylesine kırpılmış, boş ve stilize edilmiş ki, bir Yorgos Lanthimos senaryosunda yerinde olmayacaktı.
Arabaların içinde tipik bir Andersonian bebek evi var. Kardeşlerin muhteşem uyumlu pastel pijamaları da dahil olmak üzere kostümler, Sophia Coppola'nın Marie Antoinette'sini yapan Milena Canonero'ya ait . Louis Vuiton'dan Marc Jacobs, Whitmans'ın zengin valizini tasarladı: duygusal bagajları için pek de ince olmayan bir metafor. Ancak bu film ve karakterleri bu mükemmelliğe ve düzene sürekli direniyor ve sonunda kardeşler trenden tamamen atılıyor. Böylece tipik Anderson sınırlı alanı, ama aynı zamanda bunun dışında gerçek bir yerin elle tutulur bir hissini elde ederiz. Görüntü yönetmeni Robert Yeoman, bunu tamamen yapay olmayan bir şekilde gerçekten güzel görünen ilk Anderson filmi yapıyor .
Bazı yorumcular, Whitman'ları Anderson'ın en az sevilen karakter grubu olarak gördüler, ancak asıl mesele aptal oldukları gerçeğidir. Onlar, ruhsal bir aydınlanmayı zorlamaya çalışan, doğal unsurlarının çok dışında olan Üç Yiğittir. Ya da onlardan biri. Diğer ikisi pek umursamıyor. Bunun beceriksizlik alttan eleştiriler de Jeunet Montmartre'deki gibi fantezi Hindistan bir tür olma That Amelie . Anderson, James Ivory ve Satyajit Ray'in çalışmaları ile birlikte Jean Renoir'ın The River adlı filmini açık bir şekilde kanalize ediyor , ancak Hindistan, kardeşler onu görmeye şartlandırılmış olarak sunuluyor. Anderson , The Guardian'dan Xan Brooks'a “Bu, üç Amerikalı turistin bakış açısından bir film” dedi . "Pencereleri her zaman oldukça dar olacak." Whitman'ların korkunç deneyimi, onlara direnen “gerçek” Hindistan'dır (yine de bekledikleri epifanları alsalar da: filmde her iki yönde de var).
Trenden uzaktaki kardeşler bir Hint köyünde bir trajediyle karşılaşır. Sık sık sarsıcı ya da küstahça patronluk taslayan (ya da her ikisini de) olarak eleştirilirken , Anderson'un olağan hünerinin aksine, en azından bir anda gerçek bir duygu girişimi olduğunu, son zamanlardaki büyük Irrfan Khan'ın kararlı ve samimi bir performansıyla aynı şekilde iddia edebilirsiniz. Ayrıca, Anderson'ın çok daha sade The Grand Budapest Hotel'inin (2014) sonunda gizlenen övgüye değer düşük vuruşlu sürprizi de öngörüyor .
Ve elbette, müzik var: Anderson, bir müzik kutusu film müziği için kusursuz damlalar toplama konusundaki muazzam eğilimini ve rahatlığını bir kez daha şımartıyor. Ivory ve Ray filmlerinden çok sayıda mükemmel ipucu var; Rolling Stones'un patlaması; Hotel Chevalier'de Fransız canını sıkan İngiliz Peter Sarstedt ; Fransız Joe Dassin, inişli çıkışlı Hint raylarının son kredilerinde Champs-Élysées hakkında şarkı söylüyor. Darjeeling Limited , "egzotik" bir harekettir, ancak sonuçta, benzersiz bir şekilde Anderson. Darjeeling’in Slumdog Millionaire’in başarısına kıyasla algılanan başarısızlığını düşünerek The New Yorker'a "Benim tarzımla," dedi , "Ticari olacağını düşündüğünüz bir konuyu alıp pek de fazla olmayan bir şeye dönüştürebilirim. insanlar görmek istiyor. "
Bu insanlar, bugüne kadar kaçırıyorlar.
Bu özellik ilk olarak son zamanlarda ağlayan BirthMoviesDeath'te yayınlandı.
Wes Anderson en güzel haliyle. Birazdan keşfedeceğiniz gibi, aşağıda yeniden yayınlanan orijinal incelememde bu görkemli film hakkında 2.600'den fazla kelime yazdım, bu nedenle bu önsözü kısa bir minimumda tutacağım.
Üniversite yıllarımda ilk kez Wes Anderson filmlerini izlediğimde, tuhaf hikayeleri ve kendine özgü sinematografi tarzı karşısında büyülenmiştim. Yaklaşık on yıl sonra, en eski uzun metrajlı filmlerinden üçünü tekrar ziyaret etmeye karar verdim: The Royal Tenenbaums (2001), The Life Aquatic with Steve Zissou (2004) ve The Darjeeling Limited (2007).
Artık anlamıyorum. Artık neyin "vuruş" olduğunu doğru bir şekilde ölçmek neredeyse imkansız görünüyor.
Tarih kitapları bana iki dünya savaşı öğretti: I ve II. Akademisyenler, politikacılar, yorumcular, medya kuruluşları bir sonraki Dünya Savaşı hakkında uzun süredir spekülasyonlar yapıyor ve tahminlerde bulunuyor: Kontrolden çıkan bölgesel bir çatışma, hakimiyet için dünya güçlerinin çatışması, geleneksel savaşa dönüşen felç edici bir siber savaş.
Bir keresinde kocam çöplerimizi karmaşık çöp bidonumuza götürürken, dost canlısı, kayıp bir kedi yavrusuyla karşılaştı. Onu eve götürmeye ve ardından sahibini bulmaya karar verdi - ta ki kadın miyavlayana kadar.
COVID-19 salgınının Grand Rapids şehri ve sakinleri üzerinde derin bir etkisi oldu. Virüs 2020'nin başlarında ilk ortaya çıktığında, topluluktaki birçok kişi başlangıçta ciddiyetine ve yayılmasını kontrol etmek için katı önlemlere duyulan ihtiyaç konusunda şüpheciydi.