Kanada Avam Kamarası - House of Commons of Canada


Kanada Avam Kamarası
Chambre des communes du Canada
|43. Parlamento|
|Tür|
|Tür|
|Liderlik|


Justin Trudeau ,
4 Kasım 2015'ten beri Liberal


Pablo Rodríguez ,
20 Kasım 2019'dan beri Liberal


Gérard Deltell ,
2 Eylül 2020'den beri Muhafazakar
|Yapısı|
|Koltuklar||338|


Siyasi gruplar


Majestelerinin Hükümeti


Resmi statüsü olmayan partiler
|Maaş||CA $ 182.600.00 (1 Nisan 2020'den itibaren geçerli olan oturum tazminatı)|
|Seçimler|
|Gönderiyi ilk geçen|


Son seçim
|21 Ekim 2019|


Sonraki seçim
|16 Ekim 2023'te veya öncesinde|
|Buluşma yeri|
|Avam Kamarası |
Batı Bloğu - Parlamento Tepesi
Ottawa , Ontario
Kanada
|İnternet sitesi|
|www |
Kanada ve Avam Kamarası ( Fransızca : Chambre des komünler du Kanada ) iki meclisli alt kanadı olan Kanada Parlamentosu birlikte egemen (temsil vali genel ) ve Kanada Senatosu . Avam Kamarası şu anda geçici Commons odasında karşılayan Batı Blok üzerinde meclis binalarının Parliament Hill içinde Ottawa ederken, Merkezi Blok geleneksel Commons odasını evler, on yıllık bir yenileme uğrar.
Avam Kamarası, üyeleri Parlamento üyeleri (milletvekilleri) olarak bilinen, demokratik olarak seçilmiş bir organdır . 2015 federal seçimleri için en son seçim bölgesi yeniden dağıtımından bu yana 338 milletvekili vardı ve 30 sandalye eklendi. Üye seçilir basit çoğunluk ( "ilk geçmiş-sonrası" sistemi) tarafından ülkenin her birinde seçim bölgesi halk dilinde olarak bilinir, gezmeleri . Milletvekilleri, Parlamento feshedilene kadar görevde kalabilir ve anayasal olarak sınırlı bir süre için seçimden sonra beş yıla kadar hizmet verebilir. Bununla birlikte, tarihsel olarak, şartlar sona ermeden önce sona ermiştir ve görevdeki hükümet, uzun süredir devam eden bir konvansiyona göre tipik olarak seçimden sonraki dört yıl içinde parlamentoyu feshetmiştir. Her durumda, bir Parlamento Yasası artık her dönemi dört yılla sınırlandırıyor .
Avam Kamarası'ndaki koltuklar, kabaca her ilin ve bölgenin nüfusu ile orantılı olarak dağıtılır . Bununla birlikte, bazı geziler diğerlerinden daha kalabalıktır ve Kanada anayasası eyalet temsiline ilişkin hükümler içermektedir. Sonuç olarak, nüfusa göre bazı bölgeler arası ve bölgesel yanlış dağılım vardır.
Avam Kamarası, 1867'de, Britanya Kuzey Amerika Yasası 1867'nin (şimdi Anayasa Yasası, 1867 olarak anılır ) Kanada Hakimiyeti'ni yarattığı ve İngiliz Avam Kamarası'nda modellendiği zaman kuruldu . Alt parlamentoyu oluşturan iki evlerin, pratikte Avam Kamarası çok daha fazla güç tutan üst meclis , Senato. Yasaların yasalaşması için her iki Meclisin de onayının gerekli olmasına rağmen, Senato, Avam Kamarası tarafından kabul edilen tasarıları çok nadiren reddeder (Senato zaman zaman yasa tasarılarını değiştirse de). Üstelik Kabine olan sorumlu yalnızca Avam. Başbakan , tek başına uzun onlar alt meclis desteğine veya "güven", muhafaza olarak ofiste kalır.
İsim
Terim Anglo-Norman komünler kelimesinden türemiştir ve üçüncü mülk olan ortaklığa değil, parlamento temsilcilerinin coğrafi ve kolektif "topluluklarına" atıfta bulunur. Bu ayrım, organın resmi Fransız adı Chambre des communes'da açıkça görülmektedir . Kanada ve Birleşik Krallık , daha düşük bir parlamento meclisi için "Avam Kamarası" adını kullanan yegane ülkelerdir.
Tarih
Avam Kamarası, 1867'de Britanya Parlamentosu'nun Kanada Eyaletini ( Quebec ve Ontario'ya bölünmüş olan ), Nova Scotia ve New Brunswick'i Dominion adında tek bir federasyonda birleştiren Britanya Kuzey Amerika Yasası 1867'yi kabul etmesiyle ortaya çıktı . Kanada. Kanada'nın yeni Parlamentosu, hükümdar ( aynı zamanda Sömürge Dairesini temsil eden genel vali tarafından temsil edilir ), Senato ve Avam Kamarası'ndan oluşuyordu . Kanada Parlamentosu, Westminster modeline (yani, Birleşik Krallık Parlamentosu modeline) dayanıyordu . Birleşik Krallık Parlamentosunun aksine, Kanada Parlamentosunun yetkileri, diğer yetkilerin yalnızca eyalet yasama meclislerine verilmesi nedeniyle sınırlıydı . Kanada Parlamentosu ayrıca tüm Britanya İmparatorluğu'nun en yüksek yasama otoritesi olan İngiliz Parlamentosu'na bağlı kaldı. 1931 tarihli Westminster Statüsü ile daha fazla özerklik verildi , ardından Britanya Parlamentosunun yeni eylemleri bazı istisnalar dışında Kanada için geçerli olmadı. Bu istisnalar 1982 Kanada Yasası ile kaldırılmıştır .
1867'den itibaren , Bina 1916'da yangınla tahrip olana kadar, daha önce Kanada Yasama Meclisi tarafından kullanılan odada Avam Kamarası toplandı. Victoria Anıt Müzesi'nin amfitiyatrosuna taşındı — bugün burada buluştuğu Kanada Doğa Müzesi. 1922'ye kadar. 2018'in sonuna kadar, Avam Kamarası Merkezi Blok odasında oturuyordu. Avam Kamarası, 2019 federal seçimlerinden önceki son oturumdan başlayarak, en az 2028 yılına kadar Batı Bloku'ndaki geçici bir salonda otururken, Parlamento Merkez Bloğu'nda yenileme çalışmaları gerçekleştiriliyor.
Üyeler ve seçim bölgeleri
Avam Kamarası, her biri tek bir seçim bölgesini ( binicilik de denir ) temsil eden 338 üyeden oluşur . Anayasa temel olarak asgari 295 seçim bölgesi belirtiyor, ancak çeşitli maddelere göre ek koltuklar tahsis ediliyor. Koltuklar , anayasada yapılan aşağıdaki istisnalara tabi olmak üzere, her on yıllık nüfus sayımıyla belirlenen nüfus oranına göre illere dağıtılır . Birincisi, "senatoryal madde" her ilin en az senatörler kadar milletvekiline sahip olacağını garanti ediyor . İkincisi, "büyükbaba hükmü" her ilin en az 1985'te olduğu kadar şu anda en az Parlamento Üyesi olmasını garanti ediyor.
Bu hükümlerin bir sonucu olarak, nüfusta göreceli bir düşüş yaşayan daha küçük iller ve bölgeler Mecliste aşırı temsil edilir hale geldi. Ontario, British Columbia ve Alberta, nüfuslarıyla orantılı olarak az temsil edilirken, diğer yedi eyalet (Saskatchewan, Manitoba, Quebec, New Brunswick, Nova Scotia, Prince Edward Island ve Newfoundland ve Labrador) aşırı temsil edilmektedir. Her eyalet için federal hükümet tarafından atanan sınır komisyonları, her ildeki seçim bölgelerinin sınırlarını çizme görevine sahiptir. Bölgesel temsil nüfustan bağımsızdır; her bölgenin yalnızca bir koltuk hakkı vardır. Seçim bölüm sonra koltuk yeniden dağıtılması için 111,166 olarak mevzuatta tanımlandı 2011 sayımına ve önceki decennial sayımdan bu yana her ilin nüfus değişikliği yüzdesinin ortalama ile çarpılarak her on yılda bir nüfus sayımı aşağıdaki ayarlanır. İlin nüfusu daha sonra, taban il koltuk tahsisine eşit olacak şekilde seçim oranına bölünür. Daha sonra, belirli iller için koltuk sayısını artırmak için "özel hükümler" uygulanır ve toplam koltuk sayısı (bölgeler için üç sandalye ile birlikte) 338'e çıkarılır.
Son koltuk dağıtımı 2011 nüfus sayımından sonra gerçekleşti . Adil Temsil Yasası (Bill C-20) geçirilir ve 16 Aralık 2011 tarihinde Kraliyet onayı verilmiş ve etkili bir şekilde onbeş ek Ontario için koltuk, Alberta ve British Columbia altı yeni koltuklar her ve Quebec daha üç tahsis edildi.
Aşağıdaki tablolar, Avam Kamarası'ndaki temsili il ve bölge bazında özetlemektedir:
|Bölge
||Nüfus sayımı öncesi


koltuklar
( Anayasa Yasası uyarınca )
|Nüfus


(2011 Sayımı)
|Ayrılan Toplam


Koltuk Sayısı
|Seçim Bölümü


(Seçim bölgesi başına ortalama nüfus)
|Ontario||106||13.448.494||121||111.144|
|Quebec||75||8.164.361||78||104.671|
|Britanya Kolumbiyası||36||4.648.055||42||110.667|
|Alberta||28||4.067.175||34||119.622|
|Manitoba||14||1.278.365||14||91.311|
|Saskatchewan||14||1.098.352||14||78.453|
|Nova Scotia||11||923.598||11||83.963|
|Yeni brunswick||10||747.101||10||74.710|
|Newfoundland ve Labrador||7||519.716||7||74.245|
|Prens Edward Adası||4||142.907||4||35.726|
|İller için toplam||305||35.038.124||335||104.591|
|Kuzeybatı bölgesi||1||41.786||1||41.786|
|Yukon||1||35.874||1||35.874|
|Nunavut||1||35.944||1||35.944|
|Bölgeler için toplam||3||113.604||3||37.868|
|Ulusal toplam||308||35.151.728||338||103.999|
Seçimler
Genel seçimler , parlamento genel vali tarafından hükümdar adına feshedildiğinde gerçekleşir . Tasfiyenin zamanlaması tarihsel olarak başbakan tarafından seçildi . Anayasa Yasası, 1867 , temin eden son artık beş yıldan daha meclise söyledi. Kanada seçim yasası, Kraliyet'in takdirine bağlı olarak, son seçimden sonraki dördüncü yılın Ekim ayının üçüncü Pazartesi günü seçimlerin yapılmasını gerektirir. Kampanyalar en az 36 gün uzunluğunda olmalıdır. Adaylar genellikle siyasi partiler tarafından aday gösterilir . Böyle bir adayın kazanması nadir olsa da, bir aday bağımsız olarak yarışabilir. Başarılı bağımsız adayların çoğu, siyasi partilerinden ihraç edilen (örneğin, 1997'de John Nunziata , 2006'da André Arthur veya 2019'da Jody Wilson-Raybould ) veya partilerinin adaylığını kazanamayan görevlilerdir (örneğin, Chuck Cadman 2004 yılında). Kanadalı adayların çoğu, partilerinin yerel birliği tarafından çağrılan toplantılarda seçilir. Uygulamada, genellikle en çok yerel parti üyesine üye olan aday adaylığı kazanır.
Evde bir koltuk için aday olmak için, adayların en az 50 veya 100 seçmen imzasını taşıyan (seçim bölgesinin büyüklüğüne bağlı olarak) adaylık belgelerini sunmaları gerekir. Her seçim bölgesi , görevden sonraki ilk seçim sistemini kullanarak bir üye döndürür ve bu sistemde çok sayıda oyu olan adayın kazanması sağlanır. Oy kullanabilmek için kişinin Kanada vatandaşı ve en az on sekiz yaşında olması gerekir. Çeşitli illerde mümkün olan oy pusulasını reddetmek, mevcut federal düzenlemelere göre bir seçenek değildir.
Bir Parlamento üyesi seçildikten sonra, normalde parlamentonun bir sonraki feshine kadar görev yapmaya devam eder. Bir üye ölürse, istifa ederse veya kalifiye olmaya son verirse, koltuğu boşalır. Avam Kamarasının bir üyeyi ihraç etmesi de mümkündür, ancak bu yetki yalnızca üye ciddi bir suistimal veya suç faaliyetinde bulunduğunda kullanılır. Eskiden, kabineye atanan milletvekillerinin koltuklarından istifa etmeleri bekleniyordu, ancak bu uygulama 1931'de sona ermişti. Her durumda, uygun seçim bölgesinde bir ara seçimle boş kadro doldurulabilir . İlk-geçmiş-sonrası sistemi, genel seçimlerde olduğu gibi ara seçimlerde de kullanılmaktadır.
Önkoşullar
Parlamento üyesi terimi , Senato da Parlamento'nun bir parçası olmasına rağmen, genellikle yalnızca Avam Kamarası üyelerine atıfta bulunmak için kullanılır. Avam Kamarası üyeleri, "MP" adından sonra gelen harfleri kullanabilir. Nisan 2020 itibariyle her bir Parlamento üyesinin yıllık maaşı 182.600 $ 'dır; üyeler, sahip oldukları diğer ofislerin (örneğin, Konuşmacılık ) hakkı için ek maaş alabilirler . Milletvekilleri , öncelik sırasına göre senatörlerin hemen altındadır .
Nitelikler
Altında Anayasa Yasası, 1867 , Parlamento Avam Kamarası üyelerinin nitelikleri belirleme yetkisine sahiptir. Mevcut nitelikler, 2000 yılında kabul edilen Kanada Seçim Yasasında belirtilmiştir. Yasaya göre, bir bireyin aday gösterildiği gün itibariyle aday olabilmek için uygun bir seçmen olması gerekir. Bu nedenle, Kanada vatandaşı olmayan reşit olmayanların ve bireylerin aday olmasına izin verilmez. Kanada Seçimler Yasası (halde oy verebilir rağmen) ayrıca seçimlerde aday mahkumları barlar. Ayrıca, seçimle ilgili suçlardan suçlu bulunan kişilerin mahkumiyetten sonra beş yıl (bazı durumlarda, yedi yıl) süreyle üye olmaları yasaktır.
Yasa aynı zamanda bazı memurların Avam Kamarası'nda yer almasını da yasaklıyor. Bu görevliler arasında il ve bölge yasama meclislerinin üyeleri (her zaman böyle olmasa da), şerifler, kraliyet avukatları , çoğu yargıç ve seçim görevlileri bulunur. Baş seçim görevlisi ve şef yardımcısı seçim görevlisi (başları Seçimler Kanada seçimlerin yürütülmesinden sorumlu federal ajans) adayları olarak ayakta değil, aynı zamanda oylamaya sadece yasaktır. Son olarak, 1867 Anayasa Yasası uyarınca, Senato'nun bir üyesi de Avam Kamarası'na üye olamaz ve milletvekilleri Senato ya da kürsüde atandıklarında koltuklarından vazgeçmek zorundadır.
Görevliler ve semboller
Avam Kamarası, her yeni parlamento döneminin başlangıcında ve ayrıca bir boşluk ortaya çıktığında, konuşmacı olarak bilinen bir başkan seçer. Eskiden, başbakan kimin konuşmacı olarak görev yapacağını belirledi. Meclis konuyu oylamasına rağmen, oylama yalnızca bir formalite teşkil ediyordu. Ancak 1986'dan beri, Meclis gizli oylama ile konuşmacıları seçti. Konuşmacıya, Bütünün Komiteleri başkanı sıfatını da taşıyan bir başkan yardımcısı yardımcı olur. Diğer iki milletvekili - Bütünün Komiteleri başkan yardımcısı ve Bütünün Komitelerinin başkan yardımcısı - başkanlık ediyor. Meclise başkanlık etme görevleri yukarıda bahsedilen dört memur arasında bölünmüştür; ancak, konuşmacı genellikle Soru Dönemi'ne ve en önemli tartışmalara başkanlık eder .
Konuşmacı, üyeleri konuşmaya çağırarak tartışmaları kontrol eder. Bir üye bir kuralın (veya daimi emrin) ihlal edildiğine inanırsa , konuşmacının herhangi bir tartışmaya veya temyize konu olmayan bir karar verdiği bir " emir noktası " öne sürebilir . Konuşmacı ayrıca Meclis kurallarına uymayan üyeleri de disiplin altına alabilir. Başkanlık yaparken, konuşmacı tarafsız kalmalıdır. Konuşmacı aynı zamanda Meclis yönetimini denetler ve Avam Kamarası'nın yönetim organı olan İç Ekonomi Kurulu'nun başkanıdır . Avam Kamarası'nın şu anki konuşmacısı Anthony Rota'dır .
Meclis aracılığıyla mevzuatı yönetmekten sorumlu Hükümet üyesi , Avam Kamarasında Hükümetin lideridir . Hükümet ev lideri (o daha yaygın bilindiği gibi) başbakan tarafından seçilen Parlamento üyesi ve kabine sıralaması tutar. Lider, Avam Kamarası'nın programını yönetir ve Muhalefetin Hükümetin yasama gündemine desteğini sağlamaya çalışır.
Değil üyeleridir House Memurları dahil Avam Kamarası memuru , yardımcısı memuru , hukuk memuru ve parlamento danışmanlık ve diğer bazı katip. Bu görevliler, Meclis idaresi içinde üst düzey yönetim işlevlerini yerine getirmenin yanı sıra, Meclis Başkanı ve üyelerine Meclisin kuralları ve prosedürü hakkında tavsiyelerde bulunur. Bir diğer önemli subay, görevleri Meclis binalarında ve parlamento bölgesi binalarının içinde düzeni ve güvenliği sağlamak olan silahlı çavuş . ( Kanada Kraliyet Atlı Polisi, Parlamento Tepesi'nde devriye gezer ancak konuşmacı tarafından istenmedikçe binalara girmesine izin verilmez). Silahlı çavuş, aynı zamanda, her oturuşta, Kraliyet ve Avam Kamarası'nın otoritesinin bir sembolü olan tören topuzunu da taşır . Mecliste ayrıca, meclisteki üyelere mesajlar taşıyan ve bunun dışında Meclise yardım sağlayan parlamento sayfaları da görev yapmaktadır .
Commons topuz, bir silah olarak kullanılan, ancak pirinçten ve detay ve sembolizm olarak süslü bir ortaçağ topuz şekline sahiptir . Soğanlı kafasında İmparatorluk Devlet Taçının bir kopyası vardır ; Avam Kamarası topuzu için bu tacın seçimi, onu , tepesinde St. Edward's Crown bulunan Senato topuzundan farklı kılar. Commons topuz, başbakana ve hükümdar ve genel valiye tavsiyelerde bulunan ve bu meclise karşı sorumlu olan diğer kabine bakanları (Senato'da), başbakan ve diğer kabine bakanları işaret edecek şekilde, oturma süresince konuşmacının önündeki masaya yerleştirilir. topuz, kraliçenin kendi kendine oturma hakkına sahip olduğu tahtı işaret eder).
Konuşmacının koltuğunun üzerine oyulmuş , Birleşik Krallık'ın kraliyet kolları . Bu sandalye, 1921'de İmparatorluk Parlamentoları Birliği'nin Birleşik Krallık Şubesi'nden, 1916 yangınında yıkılan sandalyenin yerini alacak bir armağandı ve o sırada İngiliz Avam Kamarası'ndaki sandalyenin bir kopyasıydı. Tepesindeki bu silahlar, o zamanlar Britanya İmparatorluğu genelinde genel amaçlar için kraliyet silahları olarak kabul edildi. Ancak 1931'den beri Kanada bağımsız bir ülke olmuştur ve Kanada arması artık hükümdarın kraliyet kolları olarak anlaşılmaktadır. Aynı orijinal kraliyet kollarının rozetleri , bir aslan ve bir tek boynuzlu at tarafından tutulan konuşmacı koltuğunun her iki yanında bulunabilir.
Bruce Hicks tarafından kraliyet otoritesinin sembollerinin Kanadalı hale getirilmesi ve parlamento kurumlarının kimliğinin geliştirilmesi için bir kampanyaya yanıt olarak, Avam Kamarası John Fraser ve Gilbert Parent'in konuşmacıları tarafından desteklenen bir öneri , sonunda bir Commons komitesi tarafından desteklendi. Milletvekili Derek Lee'nin önergesi , daha önce Kanada'nın ilk baş müjdecisi Hicks ve Robert Watt'ın tek uzman tanık olarak çağrılmasına karşın , Senato adına Senatör Serge Joyal komiteye katıldı. Commons'ın sözcüsü Peter Milliken daha sonra validen böyle bir sembole izin vermesini istedi. Birleşik Krallık'ta, Avam Kamarası ve Lordlar Kamarası , bu kurumları temsil etmek ve onları hükümetten, mahkemelerden ve hükümdardan ayırmak için portcullis'in kraliyet rozetini sırasıyla yeşil ve kırmızı olarak kullanır. Kanadalı Heraldic Kurumu 15 Nisan 2008 tarihinde, içinde, bir kurumun, Kanada Kraliyet kollarının kalkanın escutcheon arkasında (yukarıda açıklandığı gibi) odasının topuz oluşan bir rozet olarak (hükümdar temsil Avam Kamarası verilmiş Kimin adı Avam Kamarası tarafından kasıtlı).
Prosedür
Senato gibi, Avam Kamarası da Ottawa'daki Parliament Hill'de toplanır. Avam Kamarası, daha cömertçe döşenmiş kırmızı Senato Meclisi'nin aksine, mütevazı bir şekilde yeşil renkte dekore edilmiştir. Düzenleme, İngiliz Avam Kamarası'nın tasarımına benzer. Koltuklar, üç kılıç uzunluğu (yaklaşık üç metre) olacak şekilde, odanın her iki tarafı arasında eşit olarak bölünmüştür. Hoparlör koltuğu (yüksekliği ayarlanabilir), Odanın kuzey ucundadır. Önünde, tören topuzunun dayandığı Evin Tablosu var. Çeşitli "masa görevlileri" - kâtipler ve diğer görevliler - gerektiğinde konuşmacıya prosedür hakkında bilgi vermeye hazır olarak masaya otururlar. Hükümet üyeleri konuşmacının sağındaki sıralarda otururken, Muhalefet üyeleri konuşmacının solundaki sıraları işgal ediyor. Hükümet bakanları, geleneksel olarak konuşmacının sağ tarafında ön sırada 11. koltuk olarak atanan başbakanın etrafında oturuyorlar. Resmi Muhalefet lideri, doğrudan başbakanın karşısında oturuyor ve bir Gölge Kabinesi veya hükümet portföylerine yönelik eleştirmenlerle çevrili. Kalan parti liderleri ön sıralarda oturuyor. Herhangi bir özel sorumluluk taşımayan diğer Parlamento üyeleri "backbench" olarak bilinir.
Meclis, belirlenmiş bir takvime göre genellikle Pazartesiden Cumaya, Ocak sonundan Haziran ortasına ve Eylül ortasından Aralık ortasına kadar oturur, ancak ek veya daha az oturum gerekirse takvimi değiştirebilir. Bu dönemlerde Meclis, üyelerin kendi seçim bölgelerinde çalışmasına izin vermek için genellikle ayda bir hafta yükselir. Meclisin oturumu halka açıktır. Bildiriler, Kanadalı kablo şirketlerinin bir konsorsiyumuna ait olan CPAC tarafından kablo ve uydu televizyonu üzerinden ve internette canlı video akışı üzerinden yayınlanmaktadır . Ayrıca yazılı ve çevrimiçi olarak , parlamento tartışmalarının resmi raporu olan Hansard'da da kaydediliyor .
Anayasa Yasası, 1867 bir kurar yeterli çoğunluğu Avam Kamarası için (başkanlık üyesi dahil) yirmi üyeden. Herhangi bir üye, yeter sayının varlığını tespit etmek için üyelerin sayısını talep edebilir; ancak, konuşmacı Daire'de en az yirmi üyenin açık bir şekilde bulunduğunu düşünürse, talebi reddedebilir. Bir sayım meydana gelirse ve yirmiden az üyenin bulunduğunu ortaya çıkarırsa, meclis çevresindeki diğer üyelerin Odaya gelebilmesi için konuşmacı zillerin çalınmasını emreder. İkinci bir sayımdan sonra, bir yeter sayı hala mevcut değilse, konuşmacı Meclisi bir sonraki oturum gününe ertelemelidir.
Müzakereler sırasında, üyeler yalnızca konuşmacı tarafından çağrıldığında (veya çoğu zaman olduğu gibi, başkan vekili) konuşabilirler. Konuşmacı, tüm partilerin üyelerinin dinlenilme fırsatına sahip olmasını sağlamaktan sorumludur. Konuşmacı aynı zamanda iki veya daha fazla üyenin aynı anda yükselmesi durumunda kimin konuşacağını da belirler, ancak kararı Meclis tarafından değiştirilebilir. Tartışma başlamadan önce hareketler bir üye tarafından taşınmalı ve bir başkası tarafından desteklenmelidir. Ancak bazı önergeler tartışmaya açık değildir.
Konuşmalar Kanada'nın resmi dillerinden birinde (İngilizce ve Fransızca) yapılabilir ve iki dilli milletvekillerinin bunlara yapıldığı dilde yanıt vermesi gelenekseldir. İki dilli milletvekillerinin konuşmalar sırasında diller arasında geçiş yapması yaygındır. . Üyeler, konuşmalarını Meclise değil başkan memura "Sayın Konuşmacı" (Fransızca: Monsieur le Président ) veya "Bayan Konuşmacı" (Fransızca: Madame la Présidente ) sözcüklerini kullanarak yapmalıdır . Diğer üyelere üçüncü şahıs olarak başvurulmalıdır. Geleneksel olarak, üyeler birbirlerine isimleriyle değil, seçim bölgesi veya kabine göreviyle, "[seçim bölgesi] şeref üyesi" veya "... bakanı" gibi formlar kullanarak atıfta bulunur Üyelerin adları rutin olarak yalnızca üyelerin bulunduğu ve oylarının kaydedilmesi için isimlendirildikleri yoklama oyları; o noktada onlar başlığa (ile adlandırılır Ms. veya mister anglophones ve için madam , matmazel veya Mösyö üyeleri hangi onlar tarafından listelenen olacağını işaret aynı veya benzer son adlara sahip yerler dışında Francophones için) ve soyadı, onların ad ve binicilik ( "M. Massé, Avignon — La Mitis — Matane — Matapédia; Mr. Masse, Windsor West .... )
Hiçbir üye aynı soru hakkında birden fazla konuşamaz (önergeyi yürütenin münazaranın başında ve sonunda bir konuşma yapma hakkına sahip olması dışında). Dahası, kayda okunan yazılı açıklamalar gibi sıkıcı bir şekilde tekrarlayan veya ilgisiz açıklamalar da yasaktır (bu davranış modern tartışmaya girse de). Konuşmacı, bu tür açıklamalar yapan bir üyeye konuşmayı bırakma emri verebilir. Avam Kamarasının Daimi Emirleri, konuşmalar için zaman sınırları belirler. Sınırlar, hareketin doğasına bağlıdır, ancak genellikle on ila yirmi dakika arasındadır. Ancak belirli koşullar altında başbakan, Muhalefet lideri ve diğerleri daha uzun konuşma yapma hakkına sahiptir. Tartışma, "zaman tahsisi" önergelerinin geçişi ile daha da kısıtlanabilir. Alternatif olarak, Meclis " kapatma " için bir önergeyle tartışmayı daha çabuk bitirebilir .
Tartışma sonuçlandığında söz konusu önergenin oylamaya sunulması. Meclis önce sesli oyla oy verir; başkan soruyu sorar ve üyeler ya "evet" (önergenin lehine) veya "hayır" (önergeye karşı) yanıt verir. Başkanlık memuru daha sonra sesli oylama sonucunu açıkladı, ancak beş ya da daha fazla üye böylece bir olarak bilinen kaydedildi oyu (zorlayarak, kendi değerlendirmesini karşı çıkabilir bölünme aslında, Ev yönlü oy için bölmek değil, her ne kadar, İngiliz Avam Kamarası yapar). Birincisi, önergeyi destekleyen üyeler yükselir, böylece katipler isimlerini ve oylarını kaydedebilirler. Ardından, önergeye karşı çıkan üyeler için aynı prosedür tekrarlanır. Bir çekimser kalmayı kaydetmenin resmi bir yolu yoktur, ancak bir üye bölünme sırasında oturarak gayri resmi olarak çekimser kalabilir. Eşit bir oy varsa, konuşmacının belirleyici bir oyu vardır.
Çoğu oylamanın sonucu büyük ölçüde önceden biliniyor çünkü siyasi partiler normalde üyelere nasıl oy kullanacakları konusunda talimat veriyor. Bir parti, normalde, kamçı olarak bilinen bazı Parlamento üyelerine, tüm parti üyelerinin istediği şekilde oy kullanmasını sağlama görevi verir. Milletvekilleri, bu tür talimatlara karşı oy kullanma eğiliminde değiller, çünkü bunu yapanların partilerinde daha yüksek siyasi rütbelere ulaşmaları pek mümkün değil. Errant üyeler, gelecekteki seçimlerde resmi parti adayı olarak seçilmeyebilir ve ciddi durumlarda partilerinden doğrudan çıkarılabilir. Bu nedenle, Parlamento üyelerinin bağımsızlığı son derece düşük olma eğilimindedir ve partilerinin politikalarından hoşnut olmayan üyelerin "arka ayak isyanları" nadirdir. Ancak bazı durumlarda partiler "özgür oy" ilan ederek üyelerin istedikleri gibi oy kullanmalarına izin verir. Bu, ahlaki konularda yapılabilir ve özel üyelerin faturalarında rutindir.
Komiteler
Kanada Parlamentosu, çeşitli amaçlar için komiteleri kullanır. Komiteler, faturaları ayrıntılı olarak ele alır ve değişiklik yapabilir. Diğer komiteler, çeşitli Devlet kurumlarını ve bakanlıkları inceler.
Potansiyel olarak, Komite komitelerinin en büyüğü, adından da anlaşılacağı gibi, Meclisin tüm üyelerinden oluşan Bütünün Komiteleridir. Bir Bütün Komitesi, Meclis Odasında toplanır, ancak biraz değiştirilmiş tartışma kuralları uyarınca ilerler. (Örneğin, bir üye bir Bütün Komitesindeki bir önergeyle ilgili birden fazla konuşma yapabilir, ancak Meclisin normal bir oturumunda yapamaz.) Konuşmacı yerine başkan, başkan yardımcısı veya başkan yardımcısı başkanlık eder. Meclis, ödenek faturalarını ve bazen de diğer yasaları tartışmak için bir Bütünün Komitesine karar verir.
Avam Kamarasında ayrıca, her biri belirli bir hükümet alanından (örneğin, finans veya ulaşım) sorumlu olan birkaç daimi komite vardır. Bu komiteler, ilgili devlet dairelerini denetler, toplantılar düzenleyebilir ve hükümet operasyonları hakkında kanıt toplayabilir ve departman harcama planlarını gözden geçirebilir. Daimi komiteler de faturaları değerlendirebilir ve değiştirebilir. Daimi komitelerin her biri on altı ila on sekiz üyeden oluşur ve başkanlarını seçer.
Bazı yasalar, her biri en fazla on beş üyeden oluşan yasama komiteleri tarafından değerlendirilir. Her yasama komitesinin üyeliği, kabaca tüm Meclis'teki partilerin gücünü yansıtır. Belirli bir yasa tasarısını incelemek ve değiştirmek için geçici olarak bir yasama komitesi atanır . Ayrıca, bir yasama komitesi başkanı komite üyeleri tarafından seçilmez, bunun yerine başkan tarafından, normalde yardımcıları arasından atanır. Bununla birlikte, çoğu yasa tasarısı yasama komitelerinden ziyade daimi komiteler olarak adlandırılır.
Meclis ayrıca faturalar dışındaki konuları incelemek için geçici komiteler oluşturabilir . Bu tür komiteler özel komiteler olarak bilinir. Yasama komitesi gibi bu tür her organ, on beş üyeden fazla olamaz. Diğer komiteler arasında, hem Avam Kamarası üyeleri hem de senatörleri içeren ortak komiteler; bu tür komiteler oturumlar düzenleyebilir ve hükümeti denetleyebilir, ancak mevzuatı revize etmez.
Yasama işlevleri
Her iki mecliste de yasa çıkarılabilse de, çoğu yasa tasarısı Avam Kamarası'ndan çıkar.
Britanya modeline uygun olarak, Aşağı Meclis tek başına, vergi getiren veya kamu fonlarını tahsis eden faturalar çıkarmaya yetkilidir. Senatonun yetkisine getirilen bu kısıtlama sadece bir konvansiyon meselesi olmayıp , 1867 Anayasa Kanununda açıkça belirtilmiştir . Aksi takdirde, iki Parlamento Meclisinin gücü teorik olarak eşittir; bir tasarının geçişi için her birinin onayı gereklidir.
Ancak pratikte, Avam Kamarası, meclisin egemen meclisidir ve Senato, yetkilerini çok nadiren demokratik olarak seçilmiş meclisin iradesine karşı gelecek şekilde kullanır. Senato'da yenilgiye uğratılan son büyük yasa tasarısı, 2010 yılında, İklim değişikliğiyle ilgili Avam Kamarası'ndan geçen bir yasa tasarısının Senato'da reddedilmesiyle geldi.
1867 Anayasa Kanunundaki bir madde, genel valinin (hükümdarın onayı ile) iki meclis arasındaki çıkmazları çözmek için sekiz adede kadar ekstra senatör atamasına izin verir. Hüküm, 1990 yılında, Başbakan Brian Mulroney , Senato'nun Mal ve Hizmet Vergisi için onayını almak üzere ilave sekiz senatörün atanmasını tavsiye ettiğinde, yalnızca bir kez yürürlüğe girdi .
Majestelerinin Hükümeti ile İlişki
Başbakanı resmen seçmese de, Avam Kamarası, kimin başbakan olacağını dolaylı olarak kontrol ediyor. Sözleşmeye göre, başbakan Avam Kamarası'na karşı sorumludur ve Avam Kamarası'nın desteğini sürdürmelidir. Bu nedenle, başbakanlık ofisi boşaldığında, genel vali Meclis'in desteğini yönetme olasılığı en yüksek kişiyi atama görevine sahiptir - sistem, sistem bir koalisyona izin verse de, normalde alt meclisteki en büyük partinin lideridir. iki veya daha fazla parti. Bu Kanada federal parlamentosunda olmadı, Kanada eyaletlerinde meydana geldi. İkinci en büyük partinin lideri (veya bir koalisyon durumunda, hükümet dışındaki en büyük parti) genellikle Resmi Muhalefet'in lideri olur. Dahası, başbakan yazılı olmayan bir sözleşme gereği Senato'dan ziyade Avam Kamarası'nın bir üyesidir. Senato'dan yalnızca iki başbakan yönetiliyordu: Sir John Abbott (1891-1892) ve Sir Mackenzie Bowell (1894-1896). Her iki adam da bir başbakanın ölümünün ardından işi aldı ve seçimlere katılmadı.
Başbakan, ancak Avam Kamarası'nın güvenini koruduğu sürece görevde kalabilir. Alt meclis bir reddederek hükümetine destek eksikliğine işaret edebilir güven hareketi ya da bir ileterek gensoru önergesi . Herhangi bir vergilendirme veya harcama tasarısı ve yıllık bütçe gibi, hükümetin gündeminin bir parçasını oluşturan önemli faturalar da genellikle güven meselesi olarak kabul edilir. Bir hükümet, Avam Kamarasının güvenini kaybettiğinde, başbakan ya istifa etmek ya da genel validen parlamentoyu feshetmesini talep etmekle yükümlüdür, böylece genel bir seçim hızlandırılır. Genel vali teorik olarak parlamentoyu feshetmeyi reddedebilir ve böylece başbakanı istifaya zorlayabilir. Tasfiye etmeyi reddeden bir genel valinin son örneği 1926'da oldu.
Bir güven meselesi hakkında olumsuz bir oylamayla tasfiyeyi talep etmeye zorlandığı durumlar dışında, başbakanın fesih zamanlamasını ve dolayısıyla genel seçimlerin zamanlamasını seçmesine izin verilir. Seçilen zaman siyasi mülahazaları yansıtır ve genellikle başbakanın partisi için en uygun zamandır. Ancak, hiçbir parlamento dönemi Parlamentonun ilk oturumundan itibaren beş yıldan fazla süremez; bu sürenin bitiminde otomatik olarak fesih olur. Normalde, Parlamentolar beş yıllık süreler boyunca sürmez; başbakanlar tipik olarak yaklaşık üç veya dört yıl sonra fesih talep ediyorlar. 2006'da Harper hükümeti , erken seçimlere hala izin verilmesine rağmen, her dört yılda bir sabit seçim tarihleri belirleyen bir yasa tasarısı çıkardı . Tasarı Parlamento tarafından onaylandı ve şimdi yasalaştı.
Sebep ne olursa olsun - parlamentonun beş yıllık görev süresinin sona ermesi, başbakanın seçimi veya Avam Kamarasında hükümetin yenilgisi - feshin ardından genel seçimler geliyor. Başbakanın partisi Avam Kamarasında çoğunluğu elinde tutarsa, o zaman başbakan iktidarda kalabilir. Öte yandan, partisinin çoğunluğunu kaybetmesi durumunda, başbakan istifa edebilir veya diğer partilerin üyelerinden destek alarak iktidarda kalmaya çalışabilir. Bir başbakan, sandıkta mağlup olmasa bile istifa edebilir (örneğin, kişisel sağlık nedenleriyle); böyle bir durumda, giden başbakanın partisinin yeni lideri başbakan olur.
Avam Kamarası , üyelerin başbakana ve diğer Kabine bakanlarına soru sorma fırsatına sahip olduğu, günlük kırk beş dakikalık bir süre olan Soru Dönemi boyunca kraliyet bakanlarını inceler. Sorular, bir parti lideri veya özel bir Parlamento Üyesi olarak faaliyetleriyle değil, yanıt veren bakanın resmi hükümet faaliyetleriyle ilgili olmalıdır. Üyeler ayrıca komite başkanlarına kendi komitelerinin çalışmaları hakkında soru sorabilirler. Her partinin üyeleri, parti gruplarının meclisteki gücüyle orantılı soru sayısına sahip olma hakkına sahiptir. Soru Döneminde sözlü olarak sorulan sorulara ek olarak, Milletvekilleri yazılı olarak da soruşturma yapabilirler.
Çoğunluk hükümetinin olduğu zamanlarda, Avam Kamarası'nın hükümeti incelemesi zayıftır. Seçimler sonradan ilk seçim sistemini kullandığından, iktidar partisi Avam Kamarasında büyük bir çoğunluğa sahip olma eğilimindedir; genellikle diğer taraflarla uzlaşmaya sınırlı ihtiyaç vardır. ( Bununla birlikte, azınlık hükümetleri nadir değildir.) Modern Kanada siyasi partileri o kadar sıkı bir şekilde örgütlenmiştir ki, milletvekillerinin serbest eylemi için nispeten az yer bırakırlar. Çoğu durumda, milletvekilleri, parti liderlerinin talimatlarına aykırı oy kullandıkları için partilerinden ihraç edilebilir. Ayrıca, büyük partiler adayların adaylarının parti liderleri tarafından imzalanmasını zorunlu kılar, böylece liderlere bir politikacının kariyerini etkin bir şekilde sona erdirme gücü verir. Bu nedenle, güven meselelerinde çoğunluk hükümetlerinin yenilgileri çok nadirdir. Paul Martin 'in Liberal azınlık hükümeti kaybetti hiçbir güvenoyu 2005 yılında; bu ortaya çıkmıştı son kez 1979 yılında oldu Joe Clark 'ın ilerleyen koruyucu azınlık hükümeti sadece altı aylık bir dönem sonra yenildi.
Mevcut kompozisyon
|Parti||Koltuklar||%|
|Liberal||154||46.2|
|Muhafazakar||121||35.8|
|Bloc Québécois||32||9.5|
|Yeni Demokratik||24||7.1|
|Yeşil||3||0.9|
|Bağımsız||2||0.6|
|Boş||2|
|Toplam||338||100%|
- Notlar
Oda tasarımı
Mevcut ve orijinal Kanada Avam Kamarası odası , İngiliz Avam Kamarası dikdörtgen planından ve Westminster Sarayı'ndaki orijinal Aziz Stephen Şapeli'nden etkilenmiştir . İngiliz düzeninden farkı, British Commons'ın tasarımında bulunmayan, üyeler için bireysel sandalye ve masaların kullanılmasıdır.
Bayındırlık ve Devlet Hizmetleri Kanada , 41. Parlamento sırasında oturma düzeninin 2015 seçimlerinde eklenen 30 sandalyeye daha uygun olacak şekilde nasıl değiştirilebileceğini belirlemek için çalışma yaptı. Nihayetinde, bir masada üst üste beş koltuk olacak şekilde yeni "tiyatro" koltukları tasarlandı, koltuklar kullanım için aşağı çekildi. Bu tür koltuk takımları şimdi odanın her iki yanında son iki sıranın neredeyse tüm uzunluğunu içermektedir.
Tadilat
Şu anki oda şu anda Aralık 2018'de başlayan tahmini on yıllık bir restorasyon ve yenileme sürecinden geçiyor. Parlamenterler, 159 yıllık Batı Bloğu'nun avlusuna taşındılar ve bu da yedi yıl boyunca tadilat ve onarımlardan geçirildi. hareket. Başbakan Justin Trudeau , 12 Aralık 2018'de Merkez Blok'un kapanışını kutladı . Hem Avam Kamarası hem de Merkez Bloktaki Senato'nun son oturumları 13 Aralık 2018'de gerçekleşti.
Ayrıca bakınız
Partiler ve seçimler
- Kanada Seçimleri
- Kanada federal seçim bölgelerinin listesi
- Kanada federal genel seçimlerinin listesi
- Kanada'daki siyasi partilerin listesi
Parlamentolar ve üyeler
-
Kanada federal parlamentoları listesi
- Kanada 43. Parlamentosu Meclis üyeleri listesi
- Kanada 42. Parlamentosu Meclis üyeleri listesi
- 41. Kanada Parlamentosu Meclis üyeleri listesi
- Kanada 40. Parlamentosu Meclis üyeleri listesi
- Kanada 39. Parlamentosu Meclis üyeleri listesi
- Kanada 38. Parlamentosu Meclis üyeleri listesi
- Kanada Avam Kamarası'nın askerlik hizmeti olan Üyelerinin Listesi
- 43. Kanada Parlamentosundaki Kadınlar
- 42. Kanada Parlamentosundaki Kadınlar
- 41. Kanada Parlamentosundaki Kadınlar
- 40. Kanada Parlamentosundaki Kadınlar
- Kanada parlamentosunun usul görevlileri ve üst düzey yetkilileri
- Kanada Senatosu
- Merkez Blok
- Ortak Adres