Ringde
Amiral Claudisley Kürek
Yılın 1706 kampanyası Bourbon evinde mütevazı bir şekilde sona erdi - Orleans Dükü birlikleri İtalya'dan ayrılmak zorunda kaldı. Ona karşı çıkan Savoy Evgeny, en parlak şirketlerinden birine öncülük etti. İspanya aslında bir iç savaşın tutucusuydu. İllerinin bir kısmı, Arşidüklü Charles'ın ve İngiliz-Hollanda-Portekiz ordusunun meşruiyetini meşrulaştırmak içindi (Portekiz Kralı II. Pedro, ortaklarına kıskanç bir şekilde, pırıl pırıl bir şekilde). Bununla birlikte, Protestan süngülerinde onaylanan ve davacıyla olumsuz yönde ilişkili olan ülkenin büyük bir kısmı Anjou Philipini destekledi. Gerilla hareketi, Arşidük Charles’ın her şeyin eskisi gibi kalacağı konusunda ikna edici ilanlarına rağmen İspanya’yı işgal eden yabancı birliklere yayıldı.
Portekiz'deki konsolide pozisyonları ve Cebelitarık'ın ele geçirilmesiyle teşvik edilen İngilizler, İber Yarımadası'na deniz seferleri göndermeye devam etti. Eylül 1706'da, büyük bir bombardımandan sonra, Katalonya'nın başkenti, Barselona, teslim oldu ve İngiliz inişi tarafından işgal edildi. Şimdi ingilizce filo Amiral Claudisley Chauvel tarafından yönetildi. Cebelitarık'ın yakalanmasına rağmen, bir şey hatırlatıldı ve öncelikle Tory partisine (o zaman hükümetin çoğu Whigs idi) üye olan George Rook, komutan olarak görevinden alındı.
Bu belirgin başarı, Arşidük Charles'ın konumunu güçlendirdi, Fransız iletişimine ve Fransa'nın güney sınırlarına ek tehdit oluşturdu. Flanders'te, Marlborough Dükü'nün Anglo-Hollandalı ordusu bir başarıydı - düşman oradan sıkıldı, ama sonra güçlü bir kale sistemi vardı ve hırpalanmış ama yine de güçlü bir ordusu olan Mareşal Dük Vendome. Louis'in her taraftan basitçe baskı yapmasının doğru olmasına rağmen çok maliyetli olduğu açıktı - birkaç cephede savaşan müttefiklerin birliklerinin koordinasyonu yetersizdi. Her biri, müttefiki gerektiği gibi bilgilendiren kendi onaylı planına göre hareket etti. Genelde düşmanlıkların seyrini koordine eden merkezi bir otorite yoktu. Kaynakları artık o kadar etkileyici görünmüyorsa, gevşemiş olan müttefikleri, 1701 kadar erken bir zamanda, güneydeki Provence ve kuzeydeki Flanders aracılığıyla Fransa’ya doğrudan Fransa’ya saldırmayı öneren Marlborough Dük’ünün planını hatırlattı. Flanders'da, çıkmaz bir duvar stratejik bir çıkmaz oluştururken, güçten tasarruf etmek gerekiyordu. Ancak Toulon'un ele geçirilmesi ve kuzeye yapılan saldırının geliştirilmesi, kontrol altına alınmış olan İtalya'nın kuzeyine dayanarak oldukça çekici görünüyordu. Savaşın başlangıcında Marlborough planı kabul edilmedi, çünkü İngilizler ve Avusturyalılar Arşidüklü Charles'ın zorunlu katılımını birincil görev olarak görüyorlardı. Fakat arşidük ağır bir şekilde kayacaktı.
Gerçek kahramanlar daima dolaşır
Savoy Prensi Eugene
Doğrudan Toulon'a karşı iniş operasyonu oldukça riskliydi, ancak başarılı bir şekilde uygulanması aşılması zor olan faydalar sağlayabilir. Ancak nispeten zayıf bir yer savunmasına sahip olan güçlü bir kale olan Toulon'un ele geçirilmesi, ana üs olduğu Levant filosunun imhası için bir şans verdi. Louis’i Akdeniz’deki deniz kuvvetlerinden mahrum bıraktığından, İspanya’ya güçlendirme yapmak serbestçe mümkündü. 1706 yazında, Savoy Eugene'i düşmanı kuşatmayı Torino'dan kaldırmaya ve Piedmont ve Savoy'dan ayrılmaya zorladığından beri, Güney Fransa'nın işgali için başarılı önkoşullar oluşturuldu. İspanya’daki Bourbon birliklerini bağlamak için, amacı Madrid’in ele geçirilmesi olacak bir saldırı yapılması planlandı. Bu, Toulon'un altındaki takviyeleri transfer etmeyi ya da Fransız birliklerinin geri çekilmesi durumunda, İspanya'nın başkentini çok az kanla alma görevini yerine getirmeyi imkansız kılacaktır. O zamanlar iletişim koşulları altında çeşitli savaş tiyatrolarındaki orduların koordinasyonu ve uzlaşmadaki zorluklar büyük şüphelere yol açtı, ancak Toulon'da inişle ilgili karar en yüksek İngilizce’de yapıldı. Viyana da itiraz etmedi - Louis'le savaş çok daha kanlı, zor ve en önemlisi pahalıydı ve sonunda sona ermesi bekleniyor.
Operasyonun hazırlığı başladı - sekreterler ve karalamalar tüylerle gıcırtıya başladı, siparişler işten çıkarıldı, atlara şarap şişelerine atlar, komiserler ve tedarikçiler hesapların mırıldandı. Lizbon'da Kürek'te duran Kraliçe Anna, yürüyüşe 40 savaş gemilerinden az olmamak üzere hazırlanmasını ve 15 bininci ordusunu taşımak için yeterli sayıda nakliye gemisi bulmasını emretti. Amiral'e, askerlerine komuta edecek olan Savoy Eugene ile eylemlerini koordine etmesi ve operasyonun başlangıcında onunla aynı fikirde olması talimatı verildi. Ve bu olmadan, tutarlılık eksikliğinden dolayı titreklikle, plan en baştan yüzdü. Bir Portekiz porselen kumbara olarak tüm Portekiz kıyılarını sallayan Shovel uygun nakliye gemilerini toplarken, Avusturya komutanlığı aniden güney İtalya'daki Napoli'nin ele geçirilmesinin en önemli görev olduğunu düşündüğünü açıkladı. Bu nedenle başlangıçta iniş birlikleri için tasarlanan orada gerekli olacaktır. Bu tür ani değişimlere kızan Kraliçe Anna, İmparator Joseph'e görkemli bir mektup yazdı - İngilizler, askerlere barut ve mühimmatla gıda tedarikinde yardımcı olmak için tam olarak tedarik etmeye hazırdılar. Ve en önemlisi, Avusturyalılara, Piedmont ve Savoy'daki Fransızları henüz temizlemiş olan askerleri askere almak için 100 bin lira tutarında bir “dilim” tahsis etmek. Her iki taraf da aktif olarak paralı askerler kullanıyordu ve bu o zamanlar için normal bir pratikti. Mali açıdan merak uyandıran teklifleri pişman olmadan incelemeyen Joseph, Avusturya için Napoli işgalinin Provence’e iniş yapmaktan daha önemli olduğunu ancak yerel halkın Viyana’ya sadakatinden dolayı bu girişimin fazla zaman almadığını söyledi.
Yüksek monarşiler, en nefis ifadelerde, dostça saç tokası kılığına giren dikenler takas ettikleri, İngiliz filosunun İspanyol sularında yoğunlaştığı yoğun bir yazışmaları vardı. Mayıs ayında 1707, Shovel, 31 English ve 15 Dutch savaş gemilerini, 20 firkateynlerini ve daha fazla 200 nakliyesini bir araya getirdi. Bununla birlikte, bu armadaların bir kısmı takviyelerin Barselona'ya devredilmesiyle ilgiliydi. Gerçek şu ki İspanya'da müttefikler çok yumuşak değildi: İspanyol-Fransız Kont Berwick ordusu (Yakup II'nin kaçak destekçisi ve Marlborough Dükü'nün piç oğlu) Kont Galway'in İngiliz ordusunu yendi. Oğlunun ebeveyinin yeteneğine layık bir halefi olduğu ortaya çıktı ve bu olmadan, hiçbir şekilde, Barselona'da oturan Madrid'in erişilmezliğinin arkasındaki Arşidüklü Charles'ın güçlü tahtı neredeyse kristalleşmişti. Bununla birlikte, Provence'a iniş terk edilmedi - bu şartlar altında daha da talep gördü.
1707'in ilkbahar ve yaz aylarında, İspanyol Arda Savaşı'nın, Büyük Kuzey Savaşı ile birleşme şansına sahip olduğunu belirtmekte fayda var. Gerçek şu ki, Charles XII'nin İsveç ordusu Saksonya'ya geldi. Seçmen Augustus II, Polonya tahtını terk etmek zorunda kaldı. Her iki muhalif koalisyonun diploması İsveç kralı kampına acele etti. Bu ve diğerleri şansa sahipti - Avusturyalı imparator Joseph Saksonya seçmenine destek verdim, diğer yandan, Charles XII bir Lutheran idi. Ancak, Doğu'ya büyük bir yürüyüşe hazırlanmakla meşgul olan hükümdar, ilginç bir çatışmaya karışmak istemedi. Huguenotlara zulmettiği için Louis'den hoşlanmadı, Avusturyalılarla barış antlaşması imzaladı ve İsveç taburları Rusya'ya taşındı.
10 Mayıs'ta İngilizlerin ana güçleri, Kürek komutasındaki sonunda Lizbon'dan ayrıldı ve İtalya kıyılarına yöneldi. Yolda, İtalya'daki fakir Avusturyalıların barut ve çekirdeklere ihtiyaç duydukları haberi geldi. Kürek birkaç gemiye Cebelitarık'a girmelerini ve 1 bin barut ve 12 bin çekirdeği XNUMX yerel stoklarından almalarını emretti. Kısacası, İngilizler, Avusturyalıları Toulon'a inmeleri için cesaretlendirmek için azami (fakat kesinlikle uygulanabilir) maddi fedakarlıklara gitmeye hazırdı. Her şey kabul edildi gibi göründüğünde, yeni koşullar müdahale etti. Berwick’in zaferinden sonra, kızartmaya başladığını hisseden Arşidük Charles, Savoy’un Eugene’ine ve İmparator Joseph’e, askerlerin bir bölümünü İtalya’dan İspanya’ya göndermek için acil bir istekle açıkça çarpıcı bir mektup gönderdi. Toulon yakınlarındaki uzun süredir devam eden iniş planının ana geliştiricisi olan Marlborough Dükü bunu öğrendiğinde, çok sinirlendi. Operasyon sürekli ertelendi! Avusturyalıların acilen Napoli'yi ele geçirmeleri gerekiyordu, şimdi Karl da takviye gönderme talepleriyle birlikte. Dük, çok sert bir ifadeyle, bu yılki kampanyada filonun yalnızca Provence operasyonlarında kullanılacağını ve diğer cepheler için büyük çaplı bir ulaşımın planlanmadığını belirtti. Bu basitçe şu ifadelerle dile getirildi: “Kendi gücünle başa çık”.
Arşidük orada durmadı. Kraliçe Anne'ye takviye talebini yineledi. Diplomatik olarak hassas bir durumdan çıkmak isteyen Majesteleri, operasyona başlama kararını bekleyen, Barselona'ya gidip dokunaklı bir şekilde Arşidük ile açıklayıcı bir sohbet yürütmek üzere karar vermesini bekleyen, İtalya kıyılarına sürülen Amiral Kürek'i görevlendirdi. İsteksizce, İngiliz kraliçenin isteğini yerine getirdi - Barselona'ya gitmek zorunda kaldı ve uzun bir konuşmadan sonra Karl'a ne yazık ki, ancak takviyelerle beklemek zorunda kalacaktı.
Haziran ayının başında 1707, 43 savaş gemilerinden ve 57 büyük nakliyelerinden İngiliz filosu Nice'in yanındayken, ilk Avusturyalı kaderinin yüklenmesini beklerken Nice'in yanında durduğunda, beklenmedik haberler Prens'in sahil boyunca kara yoluyla Toulon'a geçmeye karar verdiğine inanmıştır. İngilizler bunu söylerken şaşırdılar. 14, Haziran ayında, Savoylu Yevgeny'nin, İtalya'dan çıkan birliklerinin altı günden fazla bir süre içerisinde Toulon'a ulaşacağını savunduğu bir genel askeri konsey düzenledi. Elbette doğru değildi. Belki de iddialı prens, şöhretini İngilizlerle paylaşmak istemedi, ancak kara yolunu daha güvenli olarak gördüğü gerçeği daha az değildi. Prens Torino'dan çıktı, neredeyse 30 bin süngü ve kılıcı vardı, ancak yalnızca 17 gününden sonra Piedmont sınırına ulaştı. Ordusunun hızı, söylenenden daha yavaştı. "Toulon'dan altı gün önce" hikayesi, sabah sisi gibi eridi. Var şehri yakınlarındaki küçük Fransız engellerini aşan Avusturyalılar, düşmanın ana deniz üssüne doğru yürüyüşe başladılar. İngiliz filosu deniz kenarından koruma sağladı ancak deniz temizdi. Kürek önerisi üzerine, prens, genel olarak amacına ulaşabileceğini söyleyerek vagonu deniz yoluyla taşımayı reddetti. Hizmetçi eli çok uzun zaman geçirdi ve aynı zamanda zordu. Yaz sıcağında, yürüyen birlikler susuzluktan ve güneş çarpmasından mustaripti. Yollar arzulanan şekilde ayrıldı ve vagon treni çok gerildi. Temmuz ayının 15'inde, “altı günün” seslendirildiği askeri konseyden neredeyse bir ay sonra, İthalatçıların ve Avusturyalıların gelişmiş birimleri Toulon'a en yakın yaklaşımlara yaklaştı.
Küçük amiral gemisi olan Arka Amiral John Norris ve İngiliz elçisi Shovel, Savoy Eugene Savoy, John Chetvind'in merkezindeki bir askeri konsey toplandı. Burada, tüm operasyonun plana göre gitmediği için öfkeli olan İngilizler, yeni bir sürpriz bekliyorlardı. İngiliz müttefiklerini düşünceli bir şekilde inceleyen prens, ne yazık ki, prensip olarak, Toulon kuşatması hakkındaki tüm fikrin çok aptalca ve gereksiz olduğunu belirtti. Öykü Kraliyet Nevi’nin savaş bayrağının her iki hayranının yüzlerinin kızışıp yüzleşmediğini söylemiyor, ancak soluduğunda diplomasi hakkında çok şey bilen ve kalın cüzdanların ince ipuçlarını deşifre edebilen Chetvind, durumu titizlikle açıkladı: Avusturyalılar ek paraya ihtiyaç duyuyorlardı.
Toulon Kuşatması
Sınır geçişini öğrendikten sonra, Fransız komutası kentin savunma kabiliyetini arttırmak için acil önlemler almaya başladı. Gönüllü bir işe alım açıklandı - silâh Kaleden cephanelik herkese verildi. Öncelikle kara cephesinden tahkimatlar yapıldı. Toulon garnizonu Mareşal Tessier 28 piyade taburları ile güçlendirildi. Ona, sınırdan çekilerek birimleri de ekledi. Toulon'u savunan toplam asker sayısı, 20 silahlı binlerce kişiye 350'e ulaştı. Limanda savaş gemilerinin ve büyük fırkateynlerin 46'i vardı, aralarında Levant filosu “Soleil Royal” in 102 silahı amiral gemisi vardı. Toplam kaynak yetersizliği nedeniyle, bu güçlü filo savaşa hazır olma durumunda değildi ve denize giremedi.
Limana yapılan bir atılımdan ve düşman tarafından gemi ele geçirilmesinden korkan Louis, üst güverteye çivilemelerini emretti. İki 90 silahlı savaş gemisi "Tonann" ve "Saint-Philippe" savunmayı geliştirmek için yüzen pillere dönüştü. Direk kısmı sökülmüş, ek ahşap kalkanlar ile kaplandılar. Güvertede ağları döküntülerden korumak için ağları çekti. Düşman itfaiyecilere karşı korunmak için her iki tarafta yarı batık tekneler demirlendi. Fransızlar çılgınca şehri savunmaya hazırlarken, Müttefikler Temmuz 17’te düzenli bir askeri konsey düzenlediler. Kürek acil bir saldırı için ısrar etti, zannediyorum ki, düşmanı henüz duyularını geri kazanmamıştı ve başarı şansı büyüktü. Yevgeny Savoisky, hendek açma, batarya ve diğer uzun vadeli önlemlerle doğru bir kuşatmaya ihtiyaç duyulduğuna işaret ederek karşı çıktı. İngilizlerin itaat etmesi gerekiyordu. Orduya yardım etmek için kıyıda küçük bir denizci şatosu karaya indirildi. Güçlendirilmeleri için ekiplerden 6 piyade taburları kuruldu. Ayrıca, İngilizler gemi silahlarının kuşatma bataryaları inşa edildi.
Kuşatma, olması gerektiği gibi büyük bir bombardımanla başladı. Toulon operasyonundaki başarı şansı gittikçe azaldı - birdenbire askerler denizden çıkarsa aniden ortaya çıkacak olan anilik faktörü ortadan kalkacaktı. Avusturya ordusu yavaş yavaş hastalıklardan düşürüldü ve düşman güçlendirildi. Bununla birlikte, Müttefikler fırtınaya hazırlanıyorlardı. İngiliz pilleri şehirde çok fazla tahribata uğradı, ancak hiçbir zaman tek bir kaleyi ezemediler. 22 Temmuz bir saldırı girişimi oldu. Dokuz büyük arazi tahkimatından ikisi, St. Ancak, bu Fransız savunmasının sertliğini etkilemedi. Toulon geri döndü ve teslim olmayacaktı. Yevgeny Savoysky, genişletilmiş iletişiminden giderek daha fazla endişe duyuyordu, istihbarat, karşı saldırı uygulamak için Toulouse'da bir ordunun kurulduğunu fark etti.
İlerleyen günler rutin bir yangın alış verişinde geçti - Fransızlar için zaman açık bir şekilde çalışıyordu ve tam ölçekli başarı umutları gittikçe azalmaya başladı. 29 Temmuz Savoy Yevgeny'nin bir sonraki toplantısında kuşatmanın başarılı olmadığı ve İtalya'ya geri çekilmesi gerektiği görüşünü dile getirdi. Dahası, diplomatik kanallar aracılığıyla, elçi Chetvind bunu açıkça ortaya koydu: Avusturyalılar daha fazla maddi destek almayacaklar. Ancak 10'taki takviye bin asker düşmanı aldı. Şimdi garnizonun sayısı 30 bin kişiye ulaştı ve çok etkileyici bir şekilde Anglo-Avusturya ordusunu aştı. Fransız, Ağustos ayındaki güçlenerek güçlenen cesaretle Ağustos 4, oldukça büyük güçlerle bir tuzak başlattı. Aziz Catherine üssünü kovmayı ve birkaç kuşatma bataryasını imha etmeyi başardılar. Müttefikler tüm sektörlerdeki saldırıları bastırdılar, ancak Savoy'lu Eugene şimdi kuşatmayı kaldırmaya karar verdi. Toulon'un karadan bloke edilmesi tamamen başarısız oldu ve yeni birlik birliklerinin gelişi (söylentilere göre, bazıları zaten Ren Ordusundan ayrıldı) sadece bir zaman meselesiydi. Prensin karamsarlığı ve durumun genel gelişimi nedeniyle coşkulu bir durumda olmadan, Shovel sonunda kendisi ve İngiltere için en önemli şeyi yapmak zorunda kaldı. İngilizler bu geleneğe sadık kalmışlar ve olacaklar. Aynısını aynı Toulon'da, devrimci 1793 yılında, Kopenhag'da, 1801'ta, XSUMX'ta Sevastopol'da ve 1919'ta Mers-el-Kebir'de yapacaklar. Kürek düşman filosunu imha etmeye karar verdi.
Levant filosunun ölümü
Fort St. Louis modern bir görünüm
Ağustos 5 sabahının erken saatlerinde İngiliz gemileri Toulon’un limanına girmeye çalıştı, ancak bu çok zordu - bombalar ve güçlü surlar girişi kapsıyordu. Her şeyden önce, St. Louis ve Büyük Tapınağın kalelerini nötralize etmek gerekiyordu. Bu amaçla birkaç bombalama gemisi tahsis edildi. Yoğun bombardıman, somut bir sonuç vermedi ve ardından İngilizler durumu diğer taraftan çözmeye çalıştı. Bu iki kale arasında sahili kapsayan bir 9 silahlı kıyı bataryası vardı. Yakında hattın gemilerinden çıkan ateş tarafından düşürüldü ve oraya küçük bir iniş gücü geldi. Kısa süre sonra 22 silahları, Toulon'un iç limanını bombalamaya başlayan kıyıya gönderildi. Fransızlar tehdit derecesini değerlendirirken ve karşı tedbirler geliştirirken, bombalama patlamasının meyvesi, tasarlandığı ölçüde olmasa da: batık üç savaş gemisi ve iki fırkateyn ciddi hasar gördü. Bundan sonra İngilizler bir Fransız saldırısı tehdidi nedeniyle silahlarını boşaltdılar. Sonuç olarak, limana girmek mümkün değildi, ancak İngiliz iniş birlikleri sinirleri sinirlendirdi. Her şey, daha sonra ortaya çıktığı gibi, onlar için deniz suyu ile tamamlandı.
Toulon operasyonu sona eriyordu. Sonunda, şehri büyük bir bombardımana maruz bıraktıktan sonra, Savoylu Yevgeny ordusu kuşatmaya döndü ve geri çekilmeye başladı. İngiliz filosu hala kanadını koruyordu. Kağıt üzerinde başarılı olan Marlborough planı, bir bataklıktaki ağır bir vagon gibi, sınırsız örgütsel teyp, iğrenç bir koordinasyon ve Avusturya komutanının açıkçası maceracılığına mahsustur. Bununla birlikte, bu çok vasat seferin ana sonucu, tüm Fransız Levant filosunun gerçek ölümüydü. Su altında kalmış bir durumda uzun süre kalmak (bir aydan fazla) solucan deliği ve çürüklüğün ortaya çıkmasına neden oldu. Gemileri uygun duruma getirmek için acilen ihtiyaç duyulan timbrovka. Müttefikler geri çekildikten hemen sonra, gemi yetiştirme çalışmaları başladı - denizciler, tersane işçileri ve mahkumlar, batık savaş gemilerinden ve fırkateynlerden su pompaladılar. 9 tarafından Ekim 1707, tüm gemiler zaten ayakta kaldı. Bununla birlikte, filoyu kurtarmak mümkün olmadı - kaynakların tamamen yokluğu, İngiliz çekirdeklerinden ve bombalarından çok daha yıkıcı oldu. Uygun onarımlar olmadan, bir zamanlar güçlü Levant filosunun ağır akan savaş birimleri birbiri ardına boğuldu. Daha sonraki restorasyonları ile ilgili bir soru olamazdı - şimdi muhteşem yelkenli gemiler yakacak odun için bile uygun değildi.
Organize bir güç olarak, Fransız Akdeniz filosu var olmaktan çıktı ve sonraki olaylar üzerinde neredeyse hiçbir etkisi olmadı. Deniz savaşı okyanus iletişimlerinde sömürge sularına dönüştü. Fransız akıncılar hala Müttefiklerin deniz ticaretini rahatsız ediyordu, ancak Louis XIV, büyük deniz operasyonlarını karşılayamıyordu. İngiltere ve Avusturya ile ayrı gizli müzakerelerde başarı elde etmeyen Fransa Kralı, sonuna kadar savaşmak zorunda kaldı. Savaşın kaderi ve muhalif koalisyonların emelleri, Avrupa tarlalarında belirlenecekti. Fransa’nın felaket pozisyonunu aşağı yukarı kabul edilebilir seviyeye getirmeyi başarmış olan Malplake kasabası yakınlarında ve Denin’deki Mareşal Villars’ın zaferi hala 5’in yıllarca süren savaşıydı. Altın zambaklar bayrağının altındaki filo tam düşüş gösterdi ve etkinliklere katılmadı. Majesteleri'nin hizmetinde olan Kapari ve korsanlar, İngiliz ve Hollanda filolarıyla savaşmanın ana yükünü kendileri üstlendi.