Hayatı boyunca “Rus İmparatorluğu'nun ilk mühendisi” “Rus Edison” olarak adlandırıldı. Özgün yapıların kütlesinin yazarı oldu, şimdiye dek dünyada kullanılan birçok teknik icat, tüm zamanların ve insanların en seçkin yüzlerce mühendis listesine dahil edildi.
Taşra kasabasında doğmuş olan Rus mühendislik dehası Grayvorone Kursk eyaleti 16 (28) Ağustos 1853 yılı. Annesi, babası - St. Petersburg Devlet Bankası şubesinin müdürü olan fakir bir soylu kadındı. Çocuklukta bile bir oğlan olağanüstü yetenekler ortaya koydu. Babası başkentte servise transfer edildiğinde, on bir yaşındaki Vladimir, mükemmel bir sertifika ile mezun olduğu Beşinci Petersburg Spor Salonu'na girdi. Hemen yeteneğini ve bilime, özellikle matematiğe yatkınlığını gösterdi.
Pisagor teoremini on bir yaşında kendini icat edeceği şekilde kanıtladığı için ün salmış oldu. Sürpriz öğretmen onu övdü, ancak “iki doğru” diyerek şöyle dedi: “Bu doğru, ama çok utanmaz!”
Jimnastik salonundan mezun olduktan sonra, Vladimir, babasının tavsiyesi üzerine, Moskova’nın N.E adını taşıyan Moskova Devlet Teknik Üniversitesi olarak bilinen İmparatorluk Teknik Okulu MITA’ya girdi. Bauman. Bir kışla rejiminde yurtta yaşamak zorunda kaldım, ailemi nadiren gördüm, MITU’nun gereksinimleri en katıydı ve iş yükü çok büyüktü, uzmanlar birinci sınıftı. Öğretmenler aynı birinci sınıftı: aerodinamiğin yaratıcısı Zhukovsky, ünlü matematikçi Letnikov, deneyimli bir tamirci Lebedev. Bir öğrenci olarak, Shukhov dikkat çekici bir buluşu - bir buhar memesi kaydetti. O kadar basit ve orjinal biriydi ki, büyük kimyager Dmitri Mendeleev, Fabrika Endüstrisinin Temelleri adlı kitabının kapağını çizdi. Ve büyük bir petrol endişesinin başı ve prestijli ödülün kurucusunun kardeşi Ludwig Nobel, derhal üretimi için Vladimir'den patent aldı.
1876'te, Shukhov üniversiteden altın madalyayla mezun oldu ve akademisyen Pafnuty Chebyshev onu hemen St. Petersburg Üniversitesi'nde matematik dersi vermeye davet etti, ancak reddedildi. Shukhov teorik bilim tarafından değil, öğretim departmanı tarafından değil, buluş tarafından pratik mühendislik faaliyetleri tarafından daha çok ilgi gördü. Bu karar, en iyi öğrenci olarak okuldan ABD'deki Dünya Sergisine gönderildiğinde güçlendirildi.
Orada Philadelphia'da, Rusya kökenli bir heyet alan Rus kökenli yetenekli bir girişimci olan Alexander Bari ile tanıştı. Amerika Birleşik Devletleri'nde teknolojideki hızlı ilerlemeyi ve çeşitli teknik yenilikleri gören Shukhov, evde icat etmeye başlamıştı. Amerika'dan dönen ilk olarak St. Petersburg'daki Varşova-Viyana Demiryolunun çizim ofisine katıldı. Ve sonra, bir aile dostu olan ünlü cerrah Nikolai Pirogov'un tavsiyesi üzerine, Askeri Tıp Akademisi'nde gönüllü olarak da yer aldı.
ABD vatandaşı olan Bari de, hızlı bir teknolojik ilerlemenin başladığının orada olduğunu fark ederek Rusya'ya geldi. Shukhov'u, baş tasarımcı ve baş mühendis olarak görev yapmak üzere ofisinde çalışmaya davet etti. Usta mucit ve yetenekli girişimci ile Amerikan iş zekası arasındaki bu birliktelik uzun yıllar sürdü. Elbette Shukhov, Bari'nin yeteneklerinden yararlandığını ve icatlarında milyonlarca para kazandığını anlamıştı, ancak para onun için ana şey değildi: en cesur teknik fikirlerini özgürce uygulama fırsatı buldu.
Shukhov daha sonra “Bari'nin beni sömürdüğünü söylüyorlar” dedi. - Bu doğru. Ama aynı zamanda en cesur cümlelerimi bile yerine getirmem için zorladım. ”
Sonra petrol patlaması Rusya'da başladı ve Bari Vladimir Grigoryevich'in bu endüstrinin hızla geliştiği Bakü'de şubesine başkanlık etmesini önerdi. Kabul etti, ancak başkentten bir ziyaretçiden el sanatlarının ilk izlenimleri korkunçtu, ona “kasvetli cehennem” resmi gibi geldi. Hiçbir ekipman yoktu, yağ eşekler üzerine taşındı ve su birikintilerinde saklandı - hemen yerde. Ancak, genç mühendis pes etmedi, ancak birçok icadın yazarı oldu. Dünyada ilk kez, icat ettiği bir nozül yardımıyla sıvı yakıt yaktı. Yağın damıtılması için ilk kez çatlama içeren bir endüstriyel ünitenin patentini aldı. Orijinal perçinli ve ucuz yağ depolama tankları, pompalar, gaz tutucular, atölyeler için metal zeminler oluşturuldu. Petrol tankerinin yaratıcısı oldu filo Rusya - petrol taşımaya başladıkları çelik mavnalar, yabancı tankerlerden daha güvenilirdi. Rusya'nın Balakhani sahalarından petrol sahalarına ve Bakü'ye ilk petrol boru hattının yapımını denetledi. Petrolün boru hattından pompalanma şeklini haklı gösteren Shukhov Formülü bugün hala kullanılmaktadır.
O metali merak ettim tanklar petrol depolama için ABD'de Shukhov önce vardı, ama - bir küp şeklinde yapılmış ve inşa etmek pahalı.
Rus mühendis, alışılmadık derecede ucuz ve çok daha güçlü olan özgün tasarımın silindirik depolama tanklarını öneren ilk kişidir.
Know-how, basıncın en yüksek olduğu tabanda, tanklardaki duvarların kalınlığının tepeden daha büyüktü. Böylece bugün onları yaparlar. Böyle bir depolama tesisinde “Çölün Beyaz Güneşi” filminde, Kızıl Ordu askeri Sukhov eşkıya eşinin sakını tuttu.
Ancak, Rus mühendisinin “petrol endüstrisindeki” en temel ve ustaca buluşu, petrolün damıtılmasının sadece gazyağı değil, aynı zamanda benzin, motor yağı, dizel, akaryakıt, asfalt ve diğer birçok değerli ürünün de üretilebileceği çatlama işlemidir. 1891’de çatlama patentini aldı. Vladimir Shukhov, diğer birçok teknik yeniliğin de yazarı oldu. Kelimenin tam anlamıyla, ilk Sovyet beş yıllık planlarının - Kuzbass, Magnitka, Chelyabinsk Traktör İşleri - tüm büyük inşaat projeleri adıyla ilişkilendirilmiştir.
Ancak dünyaca ünlü şöhret, özgün tasarımlı çelik kulelerin mühendis yapımını getirdi. Toplamda, yaklaşık iki yüz inşa edildi. En ünlüsü, Moskova'daki Shabolov Radyo Kulesi idi. Bunun için 1919'teki Halk Komiserleri Konseyi'nden bir emir aldı. Bolşevikler fikirlerini dünya proletaryasına aktarabilecekleri bir haykırmaya ihtiyaç duydular. Shukhov’un projesi, 350 metre dünyasında, Paris'teki Eyfel Kulesi'nden daha uzun olan - 305 metre olan, ancak aynı zamanda üç kat daha hafif olacak, benzeri görülmemiş bir inşaat öngörüyordu. Bununla birlikte, Bolşevikler tarafından yıkılan ülkede akut bir metal eksikliği vardı ve bu nedenle yetkililer 152 metrelere kadar olan yükseklikleri "kesti". Kule, Shukhov tarafından icat edilen eşsiz “teleskopik montaj” yöntemi ile yapılmıştır. Uzun zamandır, çağdaşlarının hayal gücünü ortaya çıkaran bu ajur kulesi, Rusya'daki en yüksek bina idi.
Ancak Shukhov sadece kuleleri değil tasarladı. Liderliğinde, 400'ten daha fazlası yapıldı - dört yüz! - Volga, Oka ve Yenisei dahil olmak üzere köprüler.
Projesine göre, Moskova Sanat Tiyatrosu dünyasında ilk döner aşama inşa edildi, Moskova GUM'un hayali açık metal metal kasaları, Ana Postane, Petrovsky Pasajı, Güzel Sanatlar Müzesi ve diğer birçok özgün yapı tasarlandı. 1896'teki All-Russian Nizhny Novgorod sergisinde, Rus pavyonlarının inşası sırasında dünyada ilk kez benzersiz metal örgü kabukları ile kaplı kanatlı bu tür kaplama kaplamaları kullandı. Bu tasarımlar Shukhov'u en azından 50 yıldır, Amerikan Albany'deki ünlü asma tavan asansörü sadece 1932 yılında ortaya çıkarıyor ...
Bu tür örgü yapıları ve hayali hiperboloit kulelerin fikri, baş aşağı basit bir söğüt sepet sepetinin görüştüğü bir Rus mühendisin aklına geldi.
“O zaman güzel görünen şey kesin bir şekilde” dedi, her zaman tüm teknik yeniliklerin yaşam ve doğaya yakından bakıldığına inanarak.
1999'te, ünlü İngiliz mimar Norman Foster, British Museum'un avlusunun retiküler örtüşmesi için onursal akran ve lord unvanını aldı. Fakat her zaman açıkça çalışmalarında Shukhov'un fikirlerinden ilham aldığını itiraf etti. 2003'ta Münih'teki “Yirminci Yüzyıl Mimarisinde En İyi Yapılar ve Yapılar” sergisine Shukhov kulesinin yaldızlı bir modeli kuruldu.
Shukhov'un mimari fikirleri gerçek bir atılımdı ve daha sonra dünya mimarisinin gelişimini etkiledi, Le Corbusier, Gaudi ve Niemeyer gibi dünyaca ünlü mimarlar tarafından seçildi. Hepsi eserlerinde hiperboloit yapılarını yaygın olarak kullandı. Ve Shukhov'un retina kabukları pratikte şu anki ünlüler tarafından pratikte kullanılıyor. Shabolovka'daki kulenin uluslararası uzmanlar tarafından dünya mühendislik sanatının en yüksek başarılarından biri olarak tanınması tesadüf değildir. Dünyanın 2006 ülkelerinden gelen mimarların katılımıyla Moskova'da 30'te düzenlenen uluslararası bir bilimsel konferans, Rus avangardının yedi mimari şaheseri arasında kule adını aldı.
Samarkand'daki Rus mühendisini hala hatırlıyorlar, 1932'ta, 1417-1420'ta inşa edilen ve güçlü bir depremden sonra sarkan, ünlü “Ulugbek kulesi” - medresenin minaresini “düzleştirmek” için harcadı. Operasyon başarılıydı, ancak yabancı uzmanlar oybirliğiyle 1,5 metre ile eksenden sapan minarenin kesinlikle çökeceğini tahmin ettiler. Kim bilir, eğer İtalyanlar o zaman Shukhov'u davet etmiş olsalardı, “Pisa Kulesi” Pisa ile hiç problem yaşamazlardı ...
Ancak yetenek çeşitliliğinin birçoğunun sadece Edison değil, aynı zamanda "Rus Leonardo" olduğunu da düşünen Shukhov, yalnızca teknolojiden hoşlanmıyordu.
Hevesli bir sporcuydu, bisiklete binmeye, paten yapmaya ve kayak yapmaya katıldı, satranç oynadı, şiir okumayı sevdi, mobilya tasarladı, mükemmel bir fotoğrafçıydı: “Mesleğe göre bir mühendisim ama kalbimde bir fotoğrafçıyım” dedi. Arkadaşları arasında sadece teknoloji ve bilim insanları değil, yazarlar, aktörler ve sanatçılar vardı. Meslektaşları, doğum gününde kendisi için yazılan adreste şöyle yazıyor: “Sadece patron için değil, aynı zamanda bir yoldaş için de her zaman erişilebilir ve sempatik oldun. Ve bir öğretmen. Herkes, sizden cana yakın bir cevap bulacağına güvenerek, sizi ve sevinçlerini güvenle taşıyabilir ... ”
Mühendisin ilk aşkı, daha sonra Anton Pavlovich Chekhov'un eşi olan Moskova Sanat Tiyatrosu Olga Knipper'ın ünlü aktrisiydi. Sonra 18 yaşındaki yeşil gözlü güzelliği Anna Mezentseva ile tanıştı. İlk başta, Shukhov'un annesi evlenmeyi kabul etmedi, ama sonra pes etti. Uzun bir yaşam sürdüler, Anna ona iki kızı ve üç oğlu getirdi.
Ne yazık ki, müthiş mühendisin teknik yaratıcılığının doruk noktası korkunç yıllarda Rusya'ya geldi. 1917'ta, oğulları Beyaz Ordu'da savaşmış olmasına rağmen Anavatan'dan ayrılmadı ve bir zamanlar Kolchak ile işbirliği yaptı. SSCB'deki mühendisler yetersiz tedarik edildi ve şu an ona dokunmadı. Ancak Shabolovskaya Kulesi'nin inşaatı sırasında bölümlerden biri çöktü, KGB memurları buradaydı.
Karar çok geçmeden - “sabotaj için şartlı infaz”: benzersiz bir şantiyede Şukhov'un yerini bulamadılar ve bu nedenle cümlenin süresi ertelenerek çalışmaya devam etmeyi teklif ettiler. Ve bu korkunç koşullarda Shukhov, eşsiz inşaatı devam ettirdi ve başarıyla tamamladı. Sonra çöküşün nedeninin hatalı metalin "yorgunluğu" olduğu ortaya çıktı. Ve bir dahinin başının üzerine sarkan Damocles kılıcı kaldırıldı. Dahası, Moskova'nın tamamı benzersiz kulesine hayran kalmaya başladı.
Ancak Shukhov sakindi, günlüğünde şöyle yazdı: “Politikadan bağımsız olarak çalışmalıyız. Kuleler, kazanlar, kirişler gerekli ve biz de ihtiyacımız olacak. " Bununla birlikte, ruhunda gerçekte ne olduğunu kim bilebilir?
Haksız suçlamalar, çocuklar için korku, karısının ölümü ve servisten emekliliğe zorlanması aynı şekilde sağlığını da baltaladı. Smolensky Bulvarı'ndaki evinden tahliye edildi ve ailesiyle birlikte ofisine taşınmak zorunda kaldı. Hayatının son yıllarında büyük bir mühendis yalnızlık içinde geçirdi. Ancak Vladimir Grigorievich her zaman bir Rus vatansever olarak kaldı. Yurtdışındaki en büyük iş tekliflerinden birçoğunu aldı, ancak hepsini reddetti. Ve tüm icatlar ve ücretler devlete devredildi.
Bir mühendislik dehasının ömrünün sonu trajikti. Akrabaları, annesinin korkunç bir vizyoner rüyası görmesinden yıllar önce olduğunu hatırladı: Oğlunu, aile mahzeninde bir yangına sarılı olarak gördü. Ama sonra gerçek hayatta oldu ... Sabahları her zamanki gibi, 29 Ocak 1939, Shukhov traş ve güçlü bir kolonya ile çok serpti. Aynı zamanda beceriksizce döndü ve üzerine çarpılmış bir mumdan kolonyaya batırılmış bir gömlek parladı. Mühendis ciddi yanıklar aldı, doktorların hayatlarını kurtarma girişimleri başarı ile taçlandırılmadı. 2 yılının Şubat 1939'unda öldü ve Novodevichy mezarlığına gömüldü.
... Vladimir Grigorievich kendisine "yaşam adamı" dedi.