Monarşinin koşulları altında, imparatoru ve büyük hükümet yetkililerini etkileyerek ülkenin politikasını etkilemek mümkün olabilir. Başka bir yol daha vardı - toplumsal hareketlerin örgütlenmesi ya da kitleler arasında belirli duyguların yaratılması. Devrimci örgütler, bazı mezhepler ve dini topluluklar bu yolu takip etti. Masonik localar ve Emirler uygulamalarında her iki yöntemi de uyguladı. Bu faaliyetin Rusya'daki sonuçları ve değerlendirilmesi.
Rusya'daki gizli örgüt sayısındaki artış, 18. yüzyılın ikinci yarısında başladı. Şu anda, Rusya'da bir dizi “ulusal” tarikat göründü - Dukhobors, hadımlar ve kırbaç. Dukhobors gibi bazı mezheplerin Quakers tarafından örgütlenebilmesine rağmen, yabancı ülkelerle daha fazla bağlantıları yoktu. Onların takipçileri kendilerini tamamen dini görevler koymuş ve toplumun alt katmanlarında hareket etmişlerdir. Aynı zamanda, sekreterleri destekleyen İskender I şahsen hadım başkanı Kondraty Selivanov'u da ziyaret etti. İmparatorun cesaretlendirilmesinden gelen kişiler, Khlysty uygulamasının unsurlarını uygulayan N. F. Tatarinova mezhebinin bir parçasıydı. Belli bir aşamada, yetkililerin küçültülmesi mezheplerin etkisinin genişlemesine yol açtı. Bu durum, Rusya'da Alman denekleri içeren tarikatlar çevresinde biraz daha farklı, çoğu zaman göze çarpan görevlerde bulundu. Bu konuda önemli bir rol gerngutes tarafından oynandı. 1764’te, II. Catherine, Rusya’ya gelen St. Petersburg’daki sekreterlere bir ev sundu ve aynı zamanda Volga’ya (Sarepta kolonisi) toprak aldı. Moskova Üniversitesinde, Herngouters, Rosicrucians ile aynı anda hareket etti. Hernie, I.I. Wiegand, üniversiteye kabul edildiğini ve ölümünden önce bir Herniege olma arzusunu dile getiren IG Schwartz tarafından kabul edildiğini hatırlattı 1 19. yüzyılda Dorpat Üniversitesi Mütevelli Heyeti K.Liven. Manevi İşler ve Halk Eğitim Bakanı A.N.Golitsyn’in siyasi bir muhalifiydi. Çatışma tam olarak dini gerekçelerle gerçekleşti. Son yıllarda, bir dizi üst düzey yetkili olan Alexander I'in saltanatı, St. Petersburg'da faaliyet gösteren I. Gossner tarikatının bir parçasıydı. Yüzyılın başlarında, başkentteki “hayalet erkekler” topluluğu “Tanrı'nın halkı”, Kont T. Leschits-Grabyanka tarafından kuruldu. Kendisi tutuklanıp hapishanede öldüğü halde, takipçilerinden Prens A.N. Golitsyn, toplumun kurulmasına devam etti. Beklenmedik bir şekilde, Grabyanki Topluluğu veya Tanrı'nın Halkı, katılımcılarının doğal ölümüne kadar Nicholas I altındaki çalışmalarına devam etti. Yukarıdaki tarikatların yabancı kökenli olmasına ve üst düzey yetkilileri saflarına çekmesine rağmen, üyeleri kendileri için politik hedefler belirlememişlerdir. Herhangi bir sekreterya birliğinden söz edilemezdi. Her yöne yalnızca kendilerini “Tanrı'nın seçilmişleri” olarak kabul etti ve rakipleri eleştirdi.
Devrimci hedefler peşinde koşan siyasi örgütler tarafından farklı bir tablo sunulmaktadır. Rus arenasına giren ilk kişilerden biri Decembrist örgütleri Kurtuluş Birliği, Refah Birliği, Severnoye ve Yuzhnoye topluluğuydu. Görevleri, ülkedeki siyasi sistemi askeri bir darbeyle değiştirmekti. II. İskender döneminde, en büyük devrimci örgütler "Dünya ve Özgürlük", "Siyah Bölüm", "İnsanların Tepki Verilmesi" idi. 19. yüzyılın sonunda, monarşinin yıkılmasını amaçlayan Rusya'da yeraltı siyasi partileri ortaya çıktı. Bazı durumlarda muhalif siyasi eğilimler yurtdışından destek gördü. Teori zaten, ortak bir kontrol merkezinin devrimci örgütlerin arkasında durduğuna göre klasikleşmiştir. Çoğu zaman öncü kuvvete ustalık denir.
Masonik zâviye, Tapınakçı Şövalyeleri Nişanı ve Rosicrucian, XVIII yüzyılın ortalarından itibaren Rusya'da aktif olmaya başladı. Cizvitlerin Nişanı, Masonlar da dahil olmak üzere Katolik Kilisesi'ni korumak amacıyla tek başına duruyordu. Masonların örgütü içine Cizvitler getirildi, onlara Hıristiyan dogmasını dayatmaya çalıştı. Şimdiye kadar, Cizvitlerin hoş olmayanlar ve altın Rosicrucian'ların emirlerinin yaratılmasında yer aldıkları kanısındayım. Cizvitler de siyasi entrikalara katıldı. 1762’te Fransa’da Emir yasaklandı ve 1767’te İspanya Kralı Emrin kaldırıldığını açıkladı. II. Catherine Rus İmparatorluğu topraklarında Cizvitlerin çalışmalarına devam etmesine izin verdi. Cizvitler, Paul I ve Alexander I altındaki Rusya'daki politik durumu etkilemeye çalıştılar. Efsaneye göre, Paul’un cinayetinden bir gün önce, Cizvit genel Gruber’in, ROC’un Papa’nın Papa’ya emrinde olduğuna dair bir kararname imzalamaya vakti yoktu. Ölümünden önce, İskender'in, aynı amaçla, yardımcısı Michaud de Boretour'u Papa'ya gönderdiğime inanılıyor. Bununla birlikte, Ortodoksun Katolikliğe yönelik yaygın suiistimalleri, 1815'te Düzen'in Rus İmparatorluğu'nun başkentinden ve 1820'te ülkeden ihraç edildiğine neden olmuştur. Bu zamanda, Papa, Avrupa'daki Cizvitlerin faaliyetlerine çoktan başladı. Çok sayıda anti-mason eser yazdılar. Bunların en büyüğü Augustin Barruel (1741-1820) - "The Volterians," tarih Tüm Yahudi güçlerini ve Masonik locaların kutsallıklarını, tüm Avrupa güçlerini etkileyen "12-ti cildindeki kısaltılmış versiyonlarını ve kısaltılmış versiyonlarını -" Bütün Avrupa güçlerini etkileyen tüm Hristiyan karşıtı kötülükleri ve gizemlerini ortaya çıkaran "Yakuplar Üzerine Notlar" Tercüme ve Rusya'da yayınlandı. Büyük olasılıkla Cizvitler, Büyük Dük Konstantin Pavlovich'in arşivlerinde tutulan bir belgeyi derledi. Semevsky'nin “Decembrists Masonlar” adlı makalesinde alıntılandı: “Masonlar sırların gölgesinde güçlenip çoğalmalı ve hatta intikam hakkı ile ilgili korkunç yeminleri tekrar etmeli. silah onu tutacağı sözünün ihlali için, toplumda, din ve görgü kurallarına aykırı hiçbir şey yapmama kuralı olmalıdır. Ve en büyük öneme sahip olan bu sır, yalnızca Süleyman Tapınağı'nı yönetmeyi ve restore etmeyi amaçlayan bazı mimarlardan oluşan 5 derecesi kutusunda tutulmalıdır. Geri kalan her şey yalnızca toplumumuzda özellikle birbirlerine yardım ve merhamet etmenin tavsiye edildiği söylenecek. ” Bilinmeyen bir Mason belgesinden bu alıntıların ne kadar makul olduğu, Mason localarının ve Emirlerinin tarihçesi ile ilgili kısa bir gözden geçirmeden sonra görülecektir.
18. yüzyılda Rusya'ya gelen Masonik hareket hiçbir zaman birleşti. Çeşitli akımlar arasında şiddetli rekabet hüküm sürdü. Rusya'da, gelişiminde, Masonik sistemler Avrupa kursunu izledi. İlk Rus zâviye I. İngiliz Elagina önderliğinde “İngiliz” sistemi altında çalıştı. İşleri sadece üç derecede gerçekleşti, basitti ve pratik olarak belgelenmedi. Çalışma izinlerinin ve kurulum belgelerinin alındığı yabancı lodge, eserlerin sadece Masonik sözleşmelere uygunluğunu kontrol etti. Elagin yurtdışından emir almadı.
Rusya'da yüksek dereceli sistemlerin ortaya çıkmasıyla her şey değişti. Bunlardan en etkili olanı, geri yüklenen Tapınak Emri'ni saklayan “katı gözlem” tüzüğüdür. 1754’te bu şart Almanya’da Baron K. Hund tarafından tanıtıldı. Temel fikir, Tapınak Şövalyeleri Şövalyelerinin İskoçya'da korunduğu ve Kudüs tapınağının gizli törenlerini ve kalıntılarını saklamaya devam etmesiydi. Onların çabaları sözde kendi yönettiği Masonluk'u yarattı. Emrin liderliğine "gizli şefler" denildi. Zaten altıncı derece, inisiye bir Knight Templar oldu. Düzen, genç yaşlılara zorlu bir disiplin ve zorunlu itaat emretti, sadece Hıristiyanlar kabul edildi. Tapınakçılar Emri tam olarak canlandırmayı ve ona toprak vermeyi hayal ediyorlardı. Bu bağlamda, şövalyelerin çabalarını pekiştirmek için yönergeler çeşitli Sipariş İllerine (farklı ülkelere) gönderildi. Rusya'da, sığınakları Alman ve İsveç Sipariş Bölgeleri tarafından açıldı. Petersburg'daki 1763-1765 yıllarında IA Shtark tarafından “katı gözlem” sisteminin başlığı açıldı. 1779’te, Berlin Üçlü Üçlü Kutu (katı gözlem) Moskova’daki Üç Büyüklük Köşkü'nü açtı.
Rus Masonluk'taki durum üzerinde güçlü bir etki, A. Kurakin’in 1777’taki İsveç sistemi tarafından getirildi. Cihazı "katı gözlem" i hatırlatıyordu ve ayrıca Tapınak Şövalyeleri derecelerini de içeriyordu. “İsveç” sisteminin Rusya'ya geldiği bir dönemde, başkanı Duke Karl Südermanland, “katı gözlem” sistemi ile bir anlaşmaya girmiş ve bir dizi ilin yöneticisi olmuştur (“sıkı gözlem” üzerine “İsveç” sistemini yeniden düzenlemiştir). Bundan sonra, dük Rusya’nın yönettiği İsveç iline bağlı olduğunu ilan etti. Rus localarından çalışmalarda raporlar, fonların transferi ve yabancıların atanmasına üst düzey pozisyonlar talep etmeye başladı. 1780'te Südermanland Dükü, Rusya filosuyla İsveç filosunu yönetti. Rus masonların İsveç ile olan temasları, II. Kutuların polis kontrolleri başladı, bazılarının kapanması gerekiyordu. Durumlarının kırılganlığını hisseden üç farklı anne yurdunda ikamet eden liderleri olan A.P. Tatishchev, N.N.Trubetskoy ve N.I. Novikov, Moskova'da İsveç hakimiyetinden kurtulma konusunda anlaştılar. Almanya'da Südermanland Dükü'nün eylemleri de memnuniyetsizdi. “Sıkı gözlem” sisteminin İskoç zâviye müdürü Brunswick'in Dük Ferdinand'ı, Wilhelmsbad’da sistemin daha da gelişmesi için bir Mason sözleşmesinin toplandığını açıkladı. Kongre başlangıçta 1781 için planlanmıştı, ancak 1782 yazında gerçekleşti. Birleşmiş üç anne hanesinin Rus “kardeşleri”, F. Braunschweig'i kongrede çıkarlarını temsil etmeye ikna eden Berlin'e IG Schwarz'i gönderdi. Wilhelmsbad Sözleşmesi'nin Tapınakçıların Masonluk'un kurucuları olmadığına karar vermesine ve yeni bir sistem kurmasına rağmen, Rusya'daki “İsveç” sistemi, 1822'te yataklar yasaklanıncaya kadar Rusya'da aralıklı olarak devam etti.
Nikolai Novikov'un portresi (Art. DG Levitsky). 1790-ler
Çeşitli zamanlarda, Rusya'da işletilen diğer sistemler - “Melissino”, “Reichelean”, “revize İskoç tüzüğü”. Her birinin zamanında popüler olmasına rağmen, Rus Mason hareketi için sonuçları yoktu ve 19. yüzyılda (tek zâviye hariç) uygulanmadılar. 1782 yılında Berlin'den IG Schwarz tarafından getirilen “Rosicrucian” sistemi ile durum tamamen farklıydı. Altın ve Pembe Haç Düzeni, XVIII yüzyılın ortalarında, Avusturya ve Almanya'da ortaya çıktı. Liderleri, kardeşliklerinin eski zamanlardan beri gizlice çalıştığını ve Avrupa'da Rosicrucians adıyla tanındığını iddia etti. Düzen karmaşık bir yapıya sahipti ve sıkı bir disiplin ile bağlandı. Rosicrucians'ın ana işgali simya idi, ancak aynı zamanda siyasi hedefleri vardı. Düzen, İkinci Gelecek'in 1856'te gerçekleşmesi gerektiğini önerdi ve dünyayı bu olaya hazırlamak için gerekliydi. Rosicrucians tarikalı kişileri saflarına dahil etmeye, çevresine girmeye ve politikaya rehberlik etmeye çalıştı. 1782’te, Sipariş’in merkezi Prusya Masonları I.H.öllner, I.R. Bischofsverder ve I.H.Teden’in başındaydı. Yeni Rus bölümünü denetleyenler onlardı. Talimatlar, emirler, bilgilendirme mesajları Berlin’den Rusya’ya aktı. Yakında Emrin Rus şubesine Berlin'den gönderilen baron G.Ya Shredder başkanlık etti. Kısa bir süre içinde, Rosicrucians Rus zâviye çoğunluğu üzerinde kontrol sağlayabildi ve tahtın varisi Pavel Petrovich ile temasa geçti. Bu tür bir etkinlik Catherine II'yi korkuttu ve baskı Rus masonlarına düştü. 1786 yılında, gayri resmi bir yasaklama ile İmparatoriçe hemen hemen bütün meskenleri durdurdu. Ancak, Rosicrucians yasağa uymadı ve soya toplantılarını “dar bir çevrede” sürdürdü. 1792’in sonucu liderlerinin tutuklanması ve N.N. Novikov’un Shlisselburg kalesinde hapsedilmesiydi.
Paul I'in katılımıyla, Rosicrucian'lara yönelik yasaklar kaldırıldı, bazıları ödüllendirildi ve tahtaya yaklaştırıldı. Ancak yeni imparator yalanın işine devam etmesine izin vermedi. Bir kez daha, masonlar sadece İskender I'in altında açıkça toplanmaya başladı. Bu dönemde, "İsveç" ve "Fransız" statülerinin liderleri birinci oldu. Masonluk modaya uygun hale geldi ve yüksek topluma yayıldı. 19. yüzyılda, Rosicrucians, nüfuzlarını geri getiremedi, çünkü liderleri N.I. Novikov ve I.A.Pozdeev, iktidarı kendi aralarında ayıramadılar. Bu dönemde, Rus masonların yabancı merkezlerle aktif bağları yoktu. Diğer taraftan tehlike geldi. Orduda ve gardiyanlarda (Decembristler) oluşturulan gizli örgütler, Masonik locaların yapısını temel aldı ve hatta bazı locaları kendi amaçları için kullanmaya çalıştılar. Sonuç, imparatorun, hareket düzeninin kurulmasını isteyen masonların liderlerinden bir dizi şikayeti oldu. 1822’te, Rusya’daki sığınaklar ve gizli topluluklar yasaklandı. Yetkililer artık onlara ait değil. Yasak geçtikçe, kutuların montajını resmen durdurmak, Decembrist ayaklanmalarını engellemek mümkün değildi.
1822’ten sonra, sadece Rosicrucians Rusya’da çalışmaya devam etti. Onların Moskova grubu, 20. yüzyılın başına kadar vardı. O zamanın Rosicrucians arasında büyük bir memur ve politikacı yoktu, bu yüzden toplum üzerinde ahlaki ve kültürel bir etkisi olabilirdi. XIX yüzyılın ikinci yarısında, Ruslar arasında, Avrupa ülkelerinde başlatılmış masonlar vardı. 1906-1910’te, “Fransa’nın Büyük Doğu’sunun” onayı ile, localar çalışmalarını Rusya’da açtı. Bu Mason örgütü, liberal değerlerin savunulmasına, otokrasiye karşı mücadeleye yönelik bir yönelim ilan etti ve ateistlerin saflarına girmelerine izin verdi. Masonların saflarına (çoğunlukla profesörler) katılan Rusların çoğu, kendilerini ahlaki ve ahlaki arayışlarla sınırlandırarak, devrimci çalışmalara aktif olarak dahil olmak istemiyorlardı. Bu nedenle, Şubat ayındaki 1910 hareketinin radikal liderleri Rusya’da Mason masallarının uykuya daldığını duyurdu. Sonuç olarak, tüm organizasyon “Rusya Halklarının Büyük Doğusu”, 37 ustalarından sadece 97 insanlarını içeriyordu. Harf N.Nekrasov baş oldu, yeni kutularda basitleştirilmiş bir ayin kullandılar, siyasi raporlar hazırladılar ve siyasi meseleleri tartıştılar. “Şubat Devrimi Masonlarının hazırlığı” ile ilgili her şey henüz belgelendirilemiyor. Zaten 1916’te yeni hükümetin kompozisyonunu hazırladıklarına inanılıyor. “Rusya Halklarının Büyük Doğusu”, heterojen siyasi güçleri önderliğinde birleşti. Askerlik, büyük dükler, yazarlar, sosyalistler liderlik seviyesindeki farklı localara dahil edildi. Otokrasinin çöküşünden faydalanan Masonlar, halklarını Rusya'da iktidara getirmeyi başardılar ("Geçici Hükümet" in bir parçası). Daha fazla çöküş izledi. Bolşeviklerin aksine, masonların Almanların, Rusya'nın düşmanlarıyla işbirliği yapmadıklarını not etmek isterim. Aksine, savaşa devam eden Rusya ile ilgilenen müttefikler tarafından müttefik oldular (ve Rusya'nın kazanan ülkeler arasında olmaması için daha az değil). Ancak, monarşiye son vermek için her şeyi yapan Bolşevikler değil, masonlardı. Bu insanların ülkenin yeni bir demokratik geleceği umuduyla kör olduklarına ve kendi güçlerini abarttıklarına inanmak istiyorum. 30-ler başlangıcına kadar, dağınık masonik gruplar SSCB'de onlarla birlikte bitene kadar SSCB'de var olmaya devam etti.
XVIII yüzyılın başlarından itibaren, Masonluk Avrupa'da yayılmaya başladı. En başından beri bu, resmi kiliselerden ve hükümdarlardan olumsuz tepki almasına neden oldu. 1738'te Papa Clement XII Masonluk aleyhine bir ferman yayımladı. Katoliklerin konuşma ağrıları yüzünden lojmanlara girmeleri yasaklandı. Sonraki yıllarda, Masonluk İspanya (1740), Portekiz (1743), Avusturya (1766) 'da yasaklandı, ikinci durumda yasak Rosicrucian'lara da uygulandı. Baskıcı önlemlere rağmen, Avrupa aristokrasisi Mason zâviye çalışmalarına aktif olarak katılmaya devam etti. Masonluk modası o kadar istikrarlı hale geldi ki, Avrupa hükümdarları harekete katıldı ve bazen ona liderlik etmeye çalıştı. İsveç'te Dük Karl Südermanland (daha sonra İsveç kralı) Masonların başına geçti. Prusya’da, Frederick II’nin kardeşi Brunswick’in Dük Ferdinand’ı, “katı gözlem” tüzüklerinin İskoç zâviye yol açtı. Fransa'da, Orleans Dükü Louis-Philippe I., “Fransa'nın Büyük Doğu'su” nun büyük ustası oldu ve Rosicrucians “en büyük iktisabı” yaptı. Varisleri 1786'ta Prusya kralı olan Prusyalı tahtının Friedrich Wilhelm II'sine çekmeyi başardılar. Yeni hükümetin bakanları Rosicrucian liderleri Welner, Bischof Sverder, Du Bosac idi. Kurallarının kısa ve verimsiz olduğu ortaya çıktı. Kralın 1797'teki ölümünden sonra görevlerini kaybettiler ve onlarla birlikte politika üzerindeki etkileri.
Rusya'da da benzer süreçler yaşandı. Elizabeth Petrovna’ya göre, hükümet Mason zâviye dikkatini verdi ve onlara karşı savaştı. Bununla birlikte, mason Frederick II'nin (seçkin bir devlet adamı ve askeri lider) gayretli bir takipçisi olan Peter III, Oranienbaum'da kutuyu açtı. Yeni imparatorun saltanatı uzun sürmedi ve onu tahttan kovan Catherine II, kocasının Masonik faaliyetleri hakkında soruşturma başlattı (ne bittiği bilinmiyor). İmparatoriçe, Teğmen V. Mirovich A. Ushakov'un (nehre boğulan ve John Antonovich'i kurtarmaya teşebbüste katılmamış olan) yardımcısının bir mason olduğu gerçeğinden rahatsızlık vermemeliydi. Öyle görünüyor ki, II. Catherine saltanatının ilk yıllarında, Rus Masonların onun proteini tarafından yönetildiği ve I.P.Elagin'in sırdaşı olduğu görülüyor. İlk başta, İmparatoriçe Saksonya'lara sakince davrandı, özellikle de sevdiği “aydınlatıcılar” yörelerdeydi. Rusya'ya yüksek dereceli sistemler geldiğinde her şey değişti. Zaten Rus süleymanların Karl Südermanland’dan aldığı direktiflerde, tahtın varisi olan Pavel Petrovich’e, Rus ustaların başkanının seçilmesi gerekiyordu. İmparatoriçe tahtı oğluna teslim etmeyecekti. Büyük masonlar yaklaşık Pavel Petrovich AB Kurakin, N.I.Panin, N.V. Repnin idi. Phoenix bölümünün başı Beber, Masonluk üzerine yaptığı notta, “İsveç” sisteminin, Catherine II'nin şüphelerini dile getirdiğini söyledi. Rusya'da "Fırsat Topluluğu" hakkında usta bir Fransız hiciv broşürünün yayınlanmasını emretti. Daha sonra polis şefi, masonun kendisi, "kardeşlere" sığınaklarını kapatmaları konusunda tavsiyede bulundu. "İsveç" sisteminin lideri A.B. Kurakin ve G.P.Gagarin, St. Petersburg'dan çıkarıldı.
Rus masonların siyasete katılımının bir sonraki turu, Rusya'daki Rosicrucians Nişanı'nın tanıtımıyla ilişkiliydi. Şimdiye kadar Berlin’den Moskova’ya gönderilen herhangi bir gösterge bulunamamıştır, ancak, Düzen’in Rus bölümünün gelişiminin ana yönlerini takip edebilirsiniz. Rosicrucianism'i kabul etmeden önce bile, N.I. Novikov ve arkadaşları bir üniversite matbaa kiraladılar ve Masonik edebiyatın çevirisini, yayınını ve dağıtımını yaptılar. Üniversite öğrencilerinin çalıştığı Çeviri ve Filoloji Seminerleri açıldı. Dergiler birbiri ardına açıldı ve çeşitli toplumlar kuruldu. Wilhelmsbad Konvansiyonu'nun kararı ile N. I. Novikov ve yoldaşları Rusya'da “Değiştirilmiş İskoç Şartı” zâviye açma tekelini aldı. "İl" ve "Bölüm" yönetim organlarını oluşturdular. Büyük Usta'nın yeri, tahtı varisi Pavel Petrovich'i kabul etmekten memnuniyet duyacağı umuduyla boş kaldı 3 Rosicrucians, Rus Mason zâviye liderlerinin çoğunun kontrolünü ele geçirmeyi başardı. Pavel Petrovich ve çevresine özel önem verdiler. Grand Duke S.I. Pleshcheyev ve N.V. Repnin'in emirleri emir yapılarına girdi. Mimar V.I.Bazhenov, Pavel Petrovich ile kendisi ile temasını sürdürdü.
Soruşturma sırasında N.I. Novikov, V.I.Bazhenov'un Pavel Petrovich ile yaptığı konuşmada kendisine bir kaset getirdiğini söyledi. Novikov kendisine verilen materyali o kadar tehlikeli olarak gördü ki hemen yakmak istedi, ancak yeniden yazdı ve Berlin liderliğine gönderdi. Bazhenov tarafından derlenen not Catherine II tarafından Büyük Dük'e sunuldu. Pavel Petrovich yazılı olarak şöyle cevapladı: “Bir yandan, bu belge anlamsız kelimelerin bir kargaşası, diğer yandan - açıkça kötü niyetli bir niyetle derlendi.” 4 İmparatoriçe “notada iftira olduğu konusunda hemfikir”. G.Ya. Shreder'in anılarının gösterdiği gibi, Berlin'deki Rosicrucians'ın liderliği Pavel Petrovich ve çevresine çok ilgi duyuyordu. II. Catherine, Masonların Büyük Dük ile temaslarından korktu. Prusya'da Friedrich Wilhelm II civarında olanları yakından takip etti. İmparatoriçe, yeni kralın, Rosicrucian danışmanları tarafından kandırıldığı gerçeğini reddetti (babasının ruhunu uyandırıyorlardı). Sonuç, Rusya'daki kutuların 1786'te çalıştırılmasına uygulanan sert bir yasaktı. Polis makamları sandıkların çevresini dolaştılar ve ustalarına, çalışmayı durdurmazlarsa “Decency Charter” makalelerinin kendilerine uygulanacağı konusunda uyardılar. Zâviye kapandı, ancak Gül bahçeleri toplantılarına devam etti. Sonuç, N.I. Novikov'un tutuklanması ve yoldaşlarının soruşturmaya karışmasıydı.
XVIII yüzyılın sonu, Masonluk sistemlerinin çeşitli destekçileri arasında sert bir mücadelenin sahne oldu. Bu dönemde gizli örgütlerin genel yönetimi hakkında konuşmaya gerek yoktur. Özel rezonans, Illuminati Nişanı'nın açığa çıkmasına neden olmuş, bunun bir sonucu olarak ev ismi olmuştur. XIX. Yüzyılda bile, Rus Rosicrucians, takipçilerini Illuminati'nin şarapları konusunda uyardı. Masonlar arasındaki mücadelenin çarpıcı bir örneği, Rosicrucian köşkü "Altın Aslan'a Friedrich" in 1782 yılındaki Wilhelmsbad kongresine mesajıdır. Kardeşler, Rosicrucians'tan kopup kendi Gerçek Işık Şövalyeleri Tarikatını yaratan eski yoldaşlarına saldırdılar. Gül Haçlılar, "dünya şövalyeleri", "şeytani müritleri, Tanrı’yı kopyalayan mucizeleri" olarak adlandırdılar. Işık Şövalyeleri'nin kongreye sızacağı ve çalışmalarına müdahale edeceği konusunda ikna oldular 5 Bir başka örnek de IP Elagin'in Karlsbad sisteminin takipçilerinin (Rosicrucians olarak adlandırdığı) yaptığı incelemelerdir. “Karlsbad sisteminin” temel suçlamaları şuydu: üyelerinin ilgisini çekmek, batıl inanç, üst düzey yetkililerin katılımı ve diğer sistemlerin ustalarına giriş yasağı. I. Schwarz toplumunun karakteristik özellikleri arasında bulunan Elagin, üyelerine “kardeşlerin” öğrettiği okullar açmaları için Eski ve Yeni Ahit'i “durmaksızın” okuması gerektiğini belirtti. Elagin, "Karlsbad sistemini", Cizvitlerin Nişanı ile karşılaştırdı. 6 I. Figiolin'in Üç Bayrak kutusundaki Vigeor, Rosicrucian'daki pansiyonlardaki emirleri ağır eleştirilere maruz bıraktı. Bilinmeyen bir kişiye yazdığı mektupta “kardeşlerin” bağnazlığı ve açgözlülüğünü kınadı. “Şimdi kardeşlere namaz, oruç tutma, et ezmesi ve diğer egzersizler verildi. Günün sıralarında rüyalar almaya başladı, batıl inanç, mucizeler, çilelerin etrafında çıldırdı. Sebep reddedildi, savaş ilan edildi; Ona sarılmış olanlar atıldı ve hatta taciz edildi. Kaba, çoğu saçma masallar yayıldı; hava doğaüstü ile doluydu; sadece hayaletler olgusundan, ilahi etkiden, inancın mucizevi gücünden bahsetti "diye yazdı Vegelin. Ayrıca, bazı Rosicrucians Illuminati saflarına geçti ve onlara Emrin sırlarını aktardı. Eski şifreleri kullanacak olan herkese yazılmıştı ve İlluminati için semboller düşünüldü ve iletişimden atıldı. İlluminati Tarikatı'na katılanlar Rosicrucians Tarikatı'ndan çıkarılmış olmalılar.
Masonluğun, I. Paul döneminde hüküm sürdüğü durum, gizli toplumların siyaset üzerindeki etkisi konusunu ele almak için oldukça karakteristik.Türkiye'den sonra, ilk YuN Trubetskoy ve bir yıl sonra N. Trubetskoy, Moskova bölümlerinin senatörleri olarak atandı ve gizli danışman rütbesini aldı. MM Heraskov, 1796'te de aynı sırayı aldı. I.Purgenev, Moskova Üniversitesi ve eyalet meclis başkanlığına atandı. Igor V. Lopukhin, Devlet Konsey Üyesi ve Devlet Sekreteri oldu. SI Pleshcheyev, amiral yardımcılığına terfi etti ve imparatorun N.V. Repnin başkanlığından oluşmak üzere atandı. Z.Ya.Karnayev ve A.A. Lenivevtsev tanıtıldı. Rosicrucian M.M. Desnitsky, Gatchina'daki mahkeme kilisesinin başındaydı. Hepsinden önemlisi, yeni saltanat N.I. Novikov, M.I. Bagryanitsky ve M.I. Nevzorov'un kaderini etkiledi. İlki Shlisselburg kalesinden, ikincisi de delili sığınma yerinden kurtarıldı. Bununla birlikte, Pavel Petrovich'in kişilik özellikleri Masonik hareketin yeniden ortaya çıkmasına ve Rosicrucians'ın tamamen canlanmasına izin vermedi. FV Rostopchin, Masonların tehlikesini fark ederek, imparatorun vagonundaki seyahatten faydalandığını ve Emri'ne “gözlerini açtığını” hatırladı. Martinistlerin Almanya ile bağlantıları, imparatoru öldürme istekleri ve bencil amaçlar hakkında konuştu. Rostopchin, “Bu konuşma Martinistlere ölümcül bir darbe verdi” dedi XXNX Benzer bir mesaja inanmak zor, çünkü boş söylentiler ve gerçek gerçekler, Rostopchin Notunda karmaşık bir şekilde iç içe geçmiş. Polis Bakanlığı Özel Ofisi Ustaları Üzerine Not, koçluk için Moskova'ya gelen Pavel Petrovich'in Mason zâviye liderlerini topladığını ve özel komuta kadar toplanmamalarını istediğini belirtti. 9 Ustaları, imparatorun iradesini yerine getirmeye başladı. Pavel Petrovich'in öldürülmesi.
II. Catherine saltanatında Rus masonları arasında büyük hükümet yetkilileri vardı. G.V. Vernadsky'ye göre, 1777 yılındaki İmparatorluk Konseyi dört ustadan ve 1787 - üç yılından oluşuyordu. Masonlar, Senato ve mahkeme görevlilerindeydi (1777 - 11, 1787 yılı altı, altı) Chamberlain. 11 Kutular, SK Greig ve N.V. Repnin gibi üst düzey bir orduyu içeriyordu. Masonlar arasında asil soyluların temsilcileri ve "orta kol" un yetkilileri vardı. Moskova Z. Chernyshev'in başkomutanı S. I. Gamaleyu ve I.A. Pozdeyev'in yönetiminde görev yapan Moskova Z. Chernyshev'in komutanı olan I. Moskova Üniversitesi'nin M. M. Heraskov küratöründen bahsetmek gerekir. Bu insanlar Masonlara koruma sağlayabilir ancak büyük politikaları etkilemek için yeterli güce sahip değillerdi.
Yetkililer Masonların faaliyetlerini kontrol etmeye çalıştı. Zabıtalardaki polis kontrolleri 1780 ve 1786'te bilinmektedir. Soruşturma sırasında N. I. Novikov, polis ajanlarını kutulara yerleştirme girişimlerinden bahsetti. V.P. Kochubeyev'in (Geleceğin İçişleri Bakanı VP.Kochubei) gizli bürosunun Masonlar görevlisine kabul edilmesiyle ilgiliydi. “Bizim açımızdan hiçbir şey ya da niyetlerim yoktu, gerçekten diyorum ki, Tanrı'dan önce olduğu gibi; fakat bunu, bizim sığınaklarımızda neler olduğunu bilmek için, başkomutandan yapması emredildiğini düşünüyorlardı ... O zamana kadar, o zaman, onu bize, bize vereceği ve bilmesi için, bize verebileceği her dereceye sokmaya karar verdiler. ” Novikov.12 Bu nedenle, iddia edilen polis teşkilatı beşinci derece “Solomonik bilimlerinin teorik derecesi” nde tanıtıldı.
Joseph Alekseevich Pozdeev. Bilinmeyen bir yazar tarafından gravür
Rusya’da, İskender I’nin saltanat döneminde - Mason zâvilerin “altın çağı” boyunca durum tamamen farklıdır. Şu anda, "Fransız" ve "İsveç" sistemlerinin zâviye geniş yayıldı. Masonluk bir moda haline geldi ve soylulara toplu konutlara girdiler. Rosicrucians hala en aktif edildi. Yetkilileri etkileme girişimleri hakkında korunmuş bilgiler. I.A.Pozdeev, Razumovsky kardeşlerin Masonik akıl hocası oldu (A.K.Razumovsky - 1810'tan bu yana Halk Eğitim Bakanı) ve Masonların genç liderleri S.S.Lansky ve M.Yu.Vielgorsky’nin emrini aldı. I.V. Lopukhin, M.M. Speransky ile bir süre ilgilendi, N.I. Novikov ve A.F.Labzin, D.P. Rosicrucians'ın gardiyanlarına verdiği tavsiyeler arasında, çoğunlukla ahlaki tavsiyeler görüyoruz. Siyasetçiler mentorlar ancak Masonluk'taki duruma gelince söz konusu olurlar. Örneğin, 1810 yılında Mason zâviye reformu hazırlanırken ve A.K. Razumovsky onu geliştirmekte olan Komiteye girdi. Pozdeev ona uygun tavsiyelerde bulundu. Pozdeev, kutuların resmi izninden korkuyordu, çünkü rastgele insanlar Masonluğa masif bir şekilde “acele” edinebiliyordu. Masonluğun resmi olmayan iznini ve iki bağımsız kontrol merkezinin (İl Lodges) Moskova ve St. Petersburg'da yaratılmasını hayal etti. Ancak, reform hiçbir zaman gerçekleştirilmedi. Rosicrucians'ın iki lideri - N.I. Novikov ve I.A. Pozdeyev - arasındaki rekabet, Rusya'da altın ve pembe haç düzenini tam olarak restore etmesine izin vermedi.
Alexander Nikolaevich Golitsyn. Portre çalışması K. Bryullov. arasında 1840
Alexander I'in en yakın arkadaşı, Prens A.N. Golitsyn, Avignon Topluluğu'na katıldı. On yıl boyunca, mason R.A.Koshelev, manevi alanda reformların ideologu haline geldi. Rusya'ya doğrudan katılımıyla, Rosicrucian bakanlarının Prusya'daki eylemlerini çok anımsatan olaylar düzenlendi. İngilizce “İncil Topluluğu” Rusya'ya çekildi. Üyelik için üyeliği neredeyse zorunlu hale geldi. 1817'te, “eğitim söndürücüsü” adını alan A.N. Golitsyn başkanlığında, Manevi İşler ve Halk Eğitim Bakanlığı kuruldu. Asıl sorun, hiç kimsenin A.N. Golitsyn’in Masonlara kabul edildiğini ve R.A. Koshelev’in iktidara girişinden sonra hiçbir Masonik bağlantısı olmadığı gerçeğini ispatlayamamasından kaynaklanıyor. Golitsyn, imparatorun iradesinin kusursuz uygulayıcısıydı. Rus Ortodoks Kilisesi'nin işlerine karışmamaya çalıştı ve din adamlarının refahını iyileştirme ve prestijini arttırma konusunda endişeliydi. Masonluğun Golitsyn’de görev yapanların kariyerlerine engel teşkil ettiği durumlar vardır. Bu yüzden DPRunich, bölümün müdürünün yerini almadı, çünkü “Ölüyor Sfenks” kutusunun bir üyesi olduğu ortaya çıktı.
XIX. Yüzyıl Mason masallarının Avrupa merkezleriyle bağlantıları hakkında bilgi sahibi değiliz. Daha önce olduğu gibi, zâviye kendi kendine finanse edildi ve üyelik aidatlarından faydalandı ve başlangıçta terfi ve derece için para kazandı. Rus masonların yurt dışından nasıl para aldıkları hakkında hiçbir bilgi yoktur, aksine, 18. yüzyılda “İsveç” ve “Rosicrucian” sistemlerinin liderliği kabul ücretinin bir kısmını Stockholm ve Berlin'e göndermeyi gerektirmiştir. Devlet memurlarının zâvetteki yolları farklıydı. Genelde, gençliklerinde bile, yüksek mevkilerde kalmadan önce girerlerdi, çoğu zaman moda söylemlerini takip ederlerdi. Bu bakımdan, “Fransız” sistemin “Birleşik Arkadaşlar” nın yatağı karakteristiktir (listesinde A.I. Serkov tarafından derlenen 500 üyelerinden fazlası vardır). Kutu, Büyük Dük Konstantin Pavlovich, Dük Alexander Virtembergsky, Kont Stanislav Pototsky, Kont Alexander Osterman, Büyük General N.M. Borozdin, I.A. Naryshkin (mahkeme mahkemesi ustası), A.H. Benkendorf ve A.D.Balashov'u içeriyordu. (Polis Bakanı). Polis makamları yatağa şu açıklamayı verdi: “öğretilerin azdı, ancak amacı ve amacı yoktu.” 13 Dikkat çeken başka bir fenomen, Alexander I'in Freemasonry I.A.Fessler'in reformcularının doğrudan emriyle yarattığı “Polar Star” kutusudur. . Bu kutuda, Komisyonun yetkilileri, M. M. Speransky, M. L. Magnitsky, A. I. Turgenev, P. Lodiy, G. A. Rozenkampf, S. S. Uvarov, E. E. Elizen ve vb Kutuda geçirilen kısa sürenin Speransky'yi yazdığı tüm yaşamının Masonik temalar üzerinde çalışmasına neden olması ilginçtir. Benzer şekilde, gençliğinde DPRunich, PDMarkelov, YuNN Bartenev, F.I.Pryanishnikov, V.N.Zhadovsky "The Dying Sphynx" Köşkü'ne girdi. Köşkleri ziyaret etmekten ve büyük devlet görevlerini uzun süredir bırakmakla, boş zamanlarında Masonik edebiyatı incelemeye devam ettiler ve hatta kendi Masonik kompozisyonlarını yazmaya devam ettiler. Daha ilginç bir örnek ise I.V. Lopukhina, A.I. Kovalkov'un öğrencisi ve mezunu. Resmen zindanda değildi, ama en derin simya yazılarını geride bıraktı (servisi gizli bir danışman olarak sonlandırdı). Masonluğun tüm bu insanların hizmet faaliyetleri üzerindeki etkisinden bahsetmeye gerek yoktur.
İskender'in liberalizminin ne kadar olumlu olduğu masonlar için, çalışmaları için asla resmi izin almadılar. Dahası, 1822'ta, Rus tarihindeki tek kararname Mason zâviye ve gizli toplulukların faaliyetlerini yasaklayan (Nicholas I tarafından tekrarlanan) yasaklandı. Devrim niteliğindeki unsurların zâviye girdiğinden endişelenen bazı mason liderleri yasağı getirmekte ısrar etti. Gerçekten de, Decembristler bazı zâviyeleri gizli bir toplumun şubeleri olarak kullanmaya çalıştılar (“Birleşik Arkadaşlar”, “Favori Michael”). Ancak, kendi toplumlarını zâviye olarak oluşturmayı tercih ederek planlarını bıraktılar. Araştırmacı V.I. Semevsky, Rus Astreya köşkü statüsünü Masonların eski görevleri veya 1723'in temel yasalarıyla karşılaştırdı ve Astrea Kulübünün Masonlarının "Rus hükümetinin sadık kölesi" olduğu sonucuna vardı. Araştırmacı, “Astrea” köşkünün şartlarının “devlete isyan eden kardeşlerin” derhal hariç tutulmasını istediğini yazdı. Eski İngiliz yasaları, aksine, siyasi görüş için kutunun dışına çıkarılmadığını düşünmüyordu (“öfkeyi” onaylamamasına rağmen). Rus masonların muhafazakar ve hükümet yanlısı görüşlerini incelerken, Semevsky, Decembristlerin kısa bir süre için bile onlara nasıl katılabildiğine şaşırdı.
Aslında, Rusya'da, zâviye asla gizli organizasyonlar olmadı. Çoğu zaman, yetkililerin doğrudan izniyle çalıştılar. Talep üzerine, işlemlerinin doğrulanması için başvurdular. Gizlilik, büyük ölçüde resmi idi. Rosicrucian'ın gizli buluşmaları gerçekten gizliydi. Faaliyetleri hakkında bilgi külçeleri korunmuştur. Hepsi, bunun siyasi bir organizasyon değil dini olduğunu gösteriyor.
İskender'in saltanat bürokratik ortamında masonların oranı harikaydı. Aynı zamanda, onların resmi faaliyetlerindeki masonlar, hiçbir masonun çıkarına değil, kişisel ve resmi olarak yönlendirildi. En inandırıcı şekilde bu gerçek, 1822 ve 1826 kararlarına göre masonlardan toplanan aboneliklerle kanıtlanmıştır. Her iki durumda da, memurlar ve ordu hakkında bilgi toplama resmi bir nitelikteydi (hükümet, devlet için bir tehlike olduğuna inanmıyordu). Birçoğu konaklama yerlerine üyelik ve yüksek Masonik yapılar hakkında bilgi gizlemiş ve sorumluluk üstlenmemiştir. Decembrist ayaklanmasının bir sonucu olarak neredeyse tahtını kaybeden Nicholas I bile, bakanlık görevlerinde masonları sakince tolere etti. A.N. Golitsyn'in Masonları Posta Departmanının özel ofisinde toplamasına izin verdi ve onlara önemli talimatlar verdi. Bu konuda polis raporları olmasına rağmen, Moskova'da toplanmış olan Rosicrucians için baskıcı önlemler alınmadı. Rus imparatorlarının dünyadaki bir mason komplo olasılığına inanmadıklarını varsaymalıyız. Masonların ticari niteliklerine, gözlerini kapatan orijinal hobilerine saygı öderlerdi.
1905’un Ekim ayı manifestosu, tüzel partinin ve Rusya’daki parlamento faaliyetlerinin olanaklarını açtı. II. Dünya Savaşı bağlamında, Rus toplumu, ülkenin Nicholas II'nin kontrolü altında kazanamayacağı fikrini vermeyi başardı. Monarşinin muhalefeti, toplumun hemen hemen tüm sektörlerinde (özellikle politikleşmiş "seçkinler") gelişmiştir. Bununla birlikte, Duma'nın liberal liderleri, generaller, büyük dükler ve sosyalistlerin bir hükümdarı düşmek veya değiştirmek, ortak bir çizgiyi birleştirmek ve birleştirmek için çok zordu. Masonluk sayesinde çeşitli siyasi güçlerin temas noktası bulundu. Rusya Halklarının Büyük Doğu'sunun düzenli bir Mason locası olup olmadığı hala tartışılmaktadır. Bu örgütlenme aslında ritüelizmden yoksundu, “kardeşler” politik hedefleri takip etti, hiçbir belge tutulmadı. Farklı sosyal, profesyonel ve politik bağlılıkları olan Rus gruplarını birleştiren zâviye ağı, muhalefetin faaliyetlerini koordine etmeyi mümkün kıldı.
Masonlar-Duma liderleri, ait oldukları partilerin siyasi programı tarafından yönlendirildi, ordu tamamen farklı bir pozisyondaydı. Kritik durumun kendisi, barış sona erene kadar siyasi mücadeleyi terk etmelerini gerektiriyordu. Ancak, generaller M.V. Alekseev, N.V.Ruzsky, A.S.Lukomsky, imparatorun tacizinde merkezi bir rol oynadı. Bu insanların komploya katılmaları durumunda, davranışlarının mazereti yoktur. Mason localarına üyeliğin Geçici Hükümet döneminin politik mücadelesinde kilit bir rol oynadığı görülmektedir. AF Kerensky hükümetin başına gelene kadar “ikili iktidar” ülkede yapay olarak sürdürüldü. Belli bir anda, bu lider “kardeşler” örgütlemeyi bıraktı ve daha sonra “Şubat arsası” nda kendisine karşı çıkan insanlar, MV Alekseyev, AM Krymov, N.V. Nekrasov, birleşik bir cephede karşısına çıktı. Popüler olmayan devlet başkanını iktidardan çıkarmak ve Petrograd'ı sosyalist unsurlardan uzaklaştırmak için L. Kornilov'u kullandılar, girişimlerinin başarısızlığı Bolşeviklerin iktidara gelmesini önceden belirledi.
Mason zâviyelerinin birey, toplum ve politikaya etkisinin sorunu literatürde defalarca tartışılmıştır. Masonluğun kutuya giren her bir birey üzerindeki etkisi çok seçiciydi. Mesela, gençliklerine masonluğa giren N.V.Suvorov ya da N.M.Karamzin, çalışmalara katılmamıştır. Bu durum yıllarca zâviye ziyaret eden, sistemleri değiştiren ve yüksek dereceler alan kişilerle farklıydı. Rosicrucians arasında S.I. Gamalei, N.I. Novikova, I.A. Pozdeeva, R.S.Stepanov, hayatlarının bu gizli küresi başka her şeyi yağdırıp gölgede bıraktı. Bu insanlar pratik olarak tüm maddi şeyleri terk ederek en derin manevi yaşamını yaşadılar. Metropolitan Platon'un (Levshin) ifadesi onlar için oldukça geçerlidir: “Tüm görkemli Tanrı'ya dua ediyorum, böylece tüm dünyada Novikov gibi Hristiyanlar var.” 16 Başka durumlar da var. "The Dying Sphynx" kutusuna giren rahip Job (Kurotsky) çılgına döndü ve kilisesini kirletti. Archimandrite Photius'un (Spassky) ifadesine göre, “Fransız” sistem başkanı A.A. Zherebtsov'un intihar ettiğini belirtti. Mason I.F. Wolf, S.T. Aksakov'un anılarına göre çılgına döndü ve kendisini aç bıraktı. Bazıları Masonluk tutkuları nedeniyle bastırıldı: N. I. Novikov ve M. I. Bagryanitsky, dört yıl boyunca bir kalede geçirdi, M. I. Nevzorov, aynı miktarda bir akıl hastanesinde geçirdi, arkadaşı V.Ya Kolkolnikov hapishanede öldü A.Labzin, A.D. Dubovitsky uzun yıllar sürgünde bir manastırda geçirdi (bir tarikat örgütü için).
Masonluğun Rus toplumu üzerindeki etkisi “çıplak gözle” görülebilir. N.N. Novikov, A.F.Labzin, M.I. Nevzorov ve daha az bilinen Masonik yayıncılar ve çevirmenler Masonik fikirleri tanıtmak ve yaymak için çok şey yaptılar. 18. ve 19. ve 20. yüzyılların başında, Masonluk Rusya'da aktif olarak tanıtıldı ve bundan sonra Masonluk modası yayıldı. ASS Puşkin, bu tür etkilerin canlı bir örneği oldu. Masonluğun yasaklanmasından hemen önce, "Ovid" kutusuna girdi, çalışmak için resmi izin almak için henüz zamanı olmadı. “Rus şiirinin güneşi” nin çalışmaları üzerindeki etkinin, kutuya katılımın kıskançlıkla değil, Masonik motiflerin modaya uygun olduğu toplumsal çevreden kaynaklandığı açıktır. Masonluk karşıtı edebiyat da toplumu etkiledi. Zaten 18. yüzyılın sonundan itibaren dünyadaki masonik komplo ile ilgili tez Rusya'da yayılmaya başladı. Bazı açılardan, böyle bir propaganda aynı zamanda fenomen konusunda da Masonluğa dikkat çekti. Masonlar geleneksel olarak geniş toleranslarla (Hıristiyanlığın çeşitli alanlarıyla ilgili olarak 18. ve 19. yüzyılların başında) ayırt edilir. Bunlardan bazıları tarikatlara yol açtı.
IP Elagin’in İngiliz zâviye Rusya’ya geldiğinde, pratik olarak toplumu etkilemediklerini fark etmek kolaydır. Başka bir şekilde Tapınakçı Şövalyeleri ve Gül Köylülerin Emirlerinin kurulmasından sonra gitti. Yabancı merkezlerle canlı temaslar kurdular, yetkilileri ve varisi tahttan çekmeye çalıştılar. XIX yüzyılın başında, komplocu-devrimciler masonik hareketten yararlandılar, sonuç Decembrist ayaklanmasıydı. Masonluğun Rusya'ya üçüncü gelişinde, zaten parlak bir politik çağrışım getirdi ve bazı araştırmacıların görüşüne göre darbeye öncülük eden komploların temeli haline geldi.
Saygısız, Mason hareketi genellikle bir olarak temsil edilir. Aslında, hem XVIII hem de XIX yüzyıllarda ve bugün birbirlerini tanımayan birçok alan var. Anayasalarına göre düzenli zâviye (üç derece) siyasi ve dini meselelere karışmamalı. XX yüzyılın başına kadar Rusya'da oldu. Ancak, Masonluk - düzensiz zâviye ve Emirlere bitişik olan örgüt üyeleri tarafından kendilerine bu tür kısıtlamalar getirilmemiştir. En çok politik mücadeleye katıldılar. Düzenli masonların siyasal faaliyetleri, masonik faaliyetleri ile ilişkili değildi. Her biri kendi resmi çalışmaları ve resmi çalışmalarındaki sebeplerle yönlendirildi. Kutuya giren kişi çoktan görüşlere sahipti ve daha fazla “iş” onun istediği yönde gelişmesine izin verdi (“Masonluk iyi insanları daha iyi hale getirir”). Masonların "işini" beğenmeyenler, kutuyu kötü bir deneyim olarak bırakabilir ve hayatının bu sayfasını artık hatırlamaz. Başka bir deyişle, Masonlar yetkilileri siyasi faaliyetlerinde serbest kaldılar. M.I. Kutuzov'un Masonik sempatilerinde Napolyon'u Rusya'dan kaçırdığı ya da kasıtlı olarak Kırım Savaşı'na kasten kaybedilen Masonik “merkezin” talimatı üzerine Amiral PSNakhimov'u (masonluğu doğrulanmadı) efsaneleri komik bir şaka. Aslında, çatışmalar sırasında, masonlar düşmanın yaralı "kardeşini" (GS Batenkov'da olduğu gibi) toplayıp kurtarabilirlerdi, ancak bu politik değil, ahlaki bir adımdır.
1 Timoshuk V.V. Pastor Wiegand // Rus geçmişi. 1892. No 6. C. 560-562.
2 Pypin A.N. Rusya'da Masonluk. M., 1997. C. 150.
3 Longinov M.N. Novikov ve Moskova martinista. SPb., 2000. C. 194-195.
4 Shumigorsky E.S. İmparator Paul I ve Masonluk // Masonluk geçmişi ve bugünü. M., 1991. T. 2. C. 148.
5 Albümü Lansky // IRLI. D. 4880. L. 142.
6 Pekarsky P.P. Rusya'da Masonluk tarihine ekler XIX. Yüzyıl. SPb., 1869. C. 100-104.
7 I.F. Vegelin'e Bilinmeyene Mektubu // Kiselev N.P. Rus Rosicrucianism tarihinden. SPb., 2005. C. 335-345.
8 Pypin A.N. Rusya'da Masonluk. M., 1997. C. 313.
Martinistler // Russian Archive hakkında 9 Notu. 1875. Bölüm III C. 78-79.
10 Polis Bakanlığı Masonlar Özel Ofisi Üzerine Not // Kendi imparatorluk majesteleri ofisinin arşivinden çıkarılan tarihi materyallerin toplanması. SPb., 1901. Vol. 11. C. 302.
11 Vernadsky G.V. II. Catherine döneminde Rus Masonluğu. SPb., 1999. C. 128.
12 Novikov'un zulmü, tutuklanması ve soruşturulmasıyla ilgili materyaller // Novikov N.I. Favor. Op. M; L., 1951. C. 659.
13 Masonluk geçmişinde ve günümüzde. SPb., 1991. C. 159.
14 Kerensky L.F. Rusya tarihi bir dönüm noktasında. Anı. M., 1993. C. 62-63.
15 Kondakov Yu.E. Diktatörlüğe giderken: L. G. Kornilov, A. M. Krymov, M. V. Alekseev // Rusya'da Yılın Devri 1917: Yeni Yaklaşımlar ve Görüşler. SPb., 2009. C. 53-60.
16 Longinov M.N. Novikov ve Moskova martinista. SPb., 2000. C. 442.