Bana anlatacağı çok şeyler olmalıydı.
Olmadı, sustu.
Ona döndüm:
Sen hep böyle yaparsın zaten.
Beni görünce dilin tutulur, içine kapanırsın.
Benim yanımdayken cıvıl cıvıl olmalısın, yapmıyorsun.
Bırak da bütün zamanlar bizim olsun, bütün gelecekler.
Belki de kendi evimizde, yuvamızda, sıcaklığımızda ancak yaşayabiliriz.
Dedi
ama bunun arkası gelmedi.
Her şey orada bitti.
Ve birden değişti farklı bir dil belirdi.