1940’larda bir genç olarak, Robert Higginbotham kendini iki büyük çatışmanın ortasında buldu: kanlı bir dünya savaşı ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki siyah Amerikalılara eşit haklar verme savaşı.
Higginbotham’ın oğlu, o sırada, birçok Afrikalı Amerikalı erkek ve kadına, Avrupa’daki savaş sırasında uçan bombardıman uçakları ve diğer uçaklar gibi, savaşa uygun olmadıkları ve karmaşık makineleri çalıştıramayacakları söylendi.
Oğlu Robert Higginbotham II, “Fakat bir akademisyen olan baba, bir uçağı kullanmak için gerekli olan şeyde ustalaşabileceğini hissetti” dedi. “Bu, tüm havacılar için çok güçlü bir temaydı: denizaşırı zafer ve evde zafer.”
Higginbotham, II. Dünya Savaşı için eğitim alan ve savaşan ünlü Siyah pilotlar grubu Tuskegee Airmen’in bir parçası oldu. Bir asırdan daha kısa bir süre önce, Birleşik Devletler Ordusu Hava Birlikleri’ndeki ilk Afrika kökenli Amerikalı askeri havacılardı.
Daha sonra tıp diplomasını aldı, Güney Kaliforniya’ya yerleşti ve sonunda eşi Margaret ile Rancho Mirage’a yerleşti.
Dr. Robert Higginbotham geçen hafta 96 yaşında öldü, Anma Günü’ne sadece birkaç gün kaldı. Alabama’daki Tuskegee Ordu Hava Sahasında eğitim gören yaklaşık 1000 pilotun (ve diğer binlerce yer personelinin) çoğu öldü ve geride 20. yüzyılın dönüm noktalarını – bir dünya savaşının sonu – hatırlayabilen sadece birkaç kişi kaldı. desegregasyon – ilk elden.
Tuskegee Airmen’in tarih kitaplarındaki önemli yerine rağmen Robert, babası ve arkadaşlarının hizmetlerini resmi kaydın hayati bir parçası olarak görmekten ziyade, genellikle gerçekçi olarak gördüklerini söyledi.
“Aslında öyle bakmadılar” dedi. “Yaptıklarının özel olduğunu biliyorlardı, önemli olduğunu biliyorlardı. Ama bugün gördüğümüz gibi değildi, başarıydı.”
Başlangıçta ırkları nedeniyle cesareti kırılanlar için bile askere gitmenin hayatın bir gerçeği olduğunu söyledi. “Eğer yetenekli ve genç olsaydın,” dedi, “hizmet edecektin.”
‘En iyinin en iyisi’
İkinci Dünya Savaşı başladığında, doğrudan ayrımcılık ve ayrımcılık hala birçok Siyah Amerikalıyı ABD silahlı kuvvetlerinin dışında tutuyordu.
Sivil haklar gruplarının, tarihi Siyah kolejlerin ve üniversitelerin ve Siyah gazetelerin lobi çabalarından sonra, Başkan Franklin D. Roosevelt’in yönetimi 1940’ta ilk Siyah askeri havacı grubunu duyurdu. Yeni program için yeni program için askerler ülkenin dört bir yanından Tuskegee, Alabama’da eğitim almaya geldi. , “Jim Crow South’un kalbi.”
Rep, “Onları aşağı, aşağı ve değersiz olarak gören insanları koruma ve savunma hakları için savaştılar” dedi. Raul Ruiz, D-Palm Desert, geçen yıl bir Anma Günü töreninde, Tuskegee Airmen’in dört gerçek boyutlu bronz heykelinin Palm Springs Hava Müzesi’nde sergilendiği bir törende. Higginbotham, 2021 töreninde diğer Tuskegee Airmen Rusty Burns ve Jerry Hodges ile birlikte onurlandırıldı.
Savaş sona erdikten birkaç yıl sonra, 1948’de yürütme emriyle silahlı kuvvetler nihayet ayrıldı.
Bu arada, 2 Nisan 1926’da doğan Higginbotham, askere gittiğinde liseden yeni çıkmış, ilk kez evden ayrılmış ve ağabeyi Mitchell’i Tuskegee’ye kadar takip etmiştir. 17 yaşındayken savaşın sonuna doğru katıldı ve asla denizaşırı ülkelere gönderilmedi.
Ancak Robert, babasının, büyüdüğü Pensilvanya, Sewickley’den pilot eğitimi için havaalanına inişinin başlı başına bir zorluk olduğunu söyledi; Treni Mason-Dixon Hattı’nın altından geçtiğinde, Higginbotham başka bir arabaya geçmek zorunda kaldı.
Robert, “Babamın üniformalı olduğunu anlamalısın ve ‘Oğlum, hareket etmelisin’ diyen bir polis ya da kondüktörünüz var” dedi. “Bu, milletlerine hizmet eden adamlara büyük bir hakaretti.”
Robert, Tuskegee Havacıları hizmetlerinden önce, sırasında ve sonrasında aşağılık ırkçılıkla mücadele etseler de, grubun şüphesiz “mükemmel” insanlardan oluştuğunu söyledi. “Onlar en iyinin en iyisiydi” dedi. “Bu ülkedeki Afrikalı Amerikalılar için eğitim, deneyim ve maruz kalmanın en üst kademelerinden geldiler.”
2007 yılında, Higginbotham, kardeşi Mitchell ve yaklaşık 300 diğer Tuskegee Airmen, Başkan George W. Bush tarafından Kongre Altın Madalyası ile ödüllendirildi. Mitchell Higginbotham 2016 yılında 94 yaşında öldü.
Havacılarla birlikte hizmet verdikten sonra, Higginbotham uzun yıllar ortopedi cerrahı olarak ikinci bir rol oynadı. O ve bir iş ortağı, Güney Kaliforniya’da kendi cerrahi uygulamalarını yürüttü ve ayrıca Los Angeles’ın acil servislerinde çalıştı.
Higginbotham ve eşi 1970’lerde Rancho Mirage’da bir ev satın aldılar ve sonunda tam zamanlı olarak burada taşındılar. İkisi yaklaşık 70 yıl evli kaldı.
Robert, babasının mirasının muhtemelen bir hizmet olduğunu söyledi: Çok çalıştı ve “gerçekten insanlara yardım etmek istedi”.
Robert, “Hazır, istekli ve yetenekli,” dedi. “Babam böyleydi.”
Karısı Margaret ve oğlu Robert’a ek olarak, Higginbotham’ın oğlu Michael tarafından yaşatılmıştır. Ailesi çiçek yerine Tuskegee Airmen Burs Vakfı’na bağış istiyor.
Amanda Ulrich, USA Today Ağının bir parçası olan The Desert Sun için Güney Kaliforniya’daki Kızılderili kabilelerini ve çöl topluluklarını ele alıyor. Twitter’da @AmandaCulrich’e ulaşın.