34.6: Bitki Hücreleri ve Dokular
Bitki dokuları, ilgili işlevleri yerine getirirken benzer hücrelerin koleksiyonlarıdır. Farklı bitki dokuları kendi özel rolleri olacak ve çiçek, meyve, kök ve yaprak gibi organları oluşturmak için diğer dokular ile kombine edilebilir. Bitki dokusunun iki ana türü meristematik ve kalıcı dokudur.
Bitkilerde birincil büyüme dokusu olan meristematik doku, kendini yenileme ve belirsiz hücre bölünmesi yeteneğine sahiptir. Bitkideki her hücre bir meristem den kaynaklanır. Meristematik doku bitki içinde konumuna bağlı olarak üç tip biri olarak sınıflandırılır - apikal, lateral, ve intercalary. Apikal meristemler kök ve kök ucunda bulunan meristematik doku, bitki uzunluğuuzaizin sağlar. Lateral meristemler kök ve kökün radyal kısmında bulunur ve olgunlaşma tesisinin kalınlığını veya kıvrımını artırır. İnterkaler meristemler sadece internod ve yaprak bıçağının tabanındaki monokarlarda görülür. Ara meristemler yaprak bıçağının uzunluğunu artırır.
Kalıcı bitki dokuları ya basit (benzer hücre türlerinden oluşur) ya da karmaşıktır (farklı türde hücrelerden oluşur). Örneğin, dermal doku dış koruyucu kaplama oluşturan basit bir kalıcı dokudur. Tesisi fiziksel hasardan korur ve gaz değişimini sağlar. Odunsu olmayan bitkilerde dermal doku epidermis adı verilen sıkıca paketlenmiş hücrelerden oluşan bir tabakadır. Tatlı, bir mumlu epidermal kaplama, yaprakları ve su kaybını önlemek kaynaklanıyor mevcuttur. Epidermisin farklı bitki organlarında benzersiz işlevleri vardır. Örneğin, topraktan emilen kökler, su ve mineraller epidermisin içinden girer.
Vasküler doku, aksine, bitki yoluyla su ve minerallerin taşınmasını sağlayan karmaşık doku bir örnektir. Vasküler sistem iki özel iletken damardan oluşur: ksilem ve phloem. Ksilem bitkinin farklı bölümlerine köklerinden su ve mineraller iletir, ve kendisi hücrelerin üç tür oluşur: ksilem damar, tracheids (her ikisi de su tutun), ve ksilem parakim. Phloem, fotosentez bölgesinden bitkinin farklı bölgelerine organik bileşikler iletmektedir. Bu hücrelerin dört farklı türleri içerir: elek hücreleri (fotosentez yapmak), phloem parankim, eşlik eden hücreler, ve phloem lifleri. Kök, ksilem ve phloem birlikte bir yapı oluşturmak bir vasküler demet denir. Köklerde bu vasküler silindir veya vasküler stel denir.
Parankim, Collenchyma ve Sklerenchyma
Bitki anatomisi organizmayı kök, kök, yaprak ve çiçek olmak üzere dört ana organa ayırır. Bunlar daha sonra üç doku tipine ayrılabilir. Örneğin, yaprakları üç farklı dokular oluşur -dermal, vasküler, ve zemin dokuları. Ayrıca, bu dokuların her üç hücre tipleri-parankim, sklerenchyma veya collenchyma kadar oluşur.
Parankim hücreleri canlı, metabolik olarak aktif, ve genellikle ince ve esnek birincil hücre duvarı ile sınırlanır. Genel olarak, parankim hücreleri otsu tohum bitkilerde bulunan hücrelerin yüzde 90'ını oluşturur. Bu genellikle korteks veya sapları veya kökleri pith meydana, ve birçok meyve etli doku. En parankim hücreleri bölmek için yeteneğini korumak, onları yara iyileşmesi ve doku rejenerasyongerekli hale. Ayrıca, parankim hücreleri fotosentez, depolama veya taşıma gibi bitkilerde özel işlevleri gerçekleştirmek ve ksilem ve phloem arasında besin alışverişi için bir yol oluşturarak vasküler doku yardımcı olur.
Collenchyma hücreleri de yaşayan, ve yapı içinde uzamış, bitki ye destek ve yapı sağlayan düzensiz kalın hücre duvarı oluşan. Bu en az yaygın hücre tipi ve selüloz ve pektin oluşan hücre duvarları var. Genç kök ve yaprak damarlarının epidermal dokusu kolenkimal hücrelerden oluşur. Açısal, anüler, lamellar ve lacunar - hücre duvarı kalınlaşmaları yeri ve desenine bağlı olarak, collenchyma hücrelerinin üç genel sınıflandırmaları vardır.
Sklerenchyma hücreleri yüksek bitkilerde koruyucu veya destekleyici doku oluştururlar. Olgunluk, bu hücrelerin sınırlı fizyolojik aktivite ve genellikle ölü. Sklerenkimal hücreleri selüloz oluşan kalınlaşmış ikincil tabaka ile bir hücre duvarı var, hemiselüloz, ve lignin. Selülozun yönü, farklı kompresif ve çekme kuvvetlerine maruz kalan bitki organlarındaki güç, esneklik ve sertliğin farklı bir kombinasyonunu sağlar. Sklerenchyma üç farklı formda oluşur - lifler, sclereids, ve su iletken sklerenchyma.