Hazırlık maçlarında gördüklerimin aynısını dün akşam yine izledim. G.Saray'ın en iyi yeri kanatları. Birinci bölüm oynanıyor, Ümit Davala, ortalıyor, Hasan ortalıyor, Hakan ortalıyor. Ancak bir tanesi gol oluyor. Hayret bir şey. Bir hayret de Arif'e. Bu kadar pozisyon yakalıyorsun, tecrübelisin de, o pozisyonları değerlendirmek yerine, başka işler yapıyorsun. Onları değerlendirsen, herkes rahatlayacak, rakip Vllaznia açılacak, gol arayacak. Ama olmuyor. Olmadı Arif.
Penaltı her zaman kaçabilir. Ümit Davala'ya bir şey demek doğru değil. Birinci bölümde penaltıya kadar mükemmel oynadı. Ancak golü kaçırdıktan sonra ritmini düşürdü. Tamam G.Saray'ın kanatları iyi. Ne var ki, Lucescu'ya sormak lazım, ve rkaçlarla rakibi oyundan düşürmek, hiç mi aklına gelmiyor? Bunu bir kaç kere Ümit Karan, Berkant ve Serkan denedi. Hücumda bu varyasyonlar da var. Bunları G.Saray'da oynayan futbolcular yapamazsa, bu işin temelinden başlamak lazım.
AFERİN SUAT
Popescu ilk bölümde kafa toplarında iyiydi. İkinci bölümde yerden hücumlarda hep geride kaldı. Adamlarını kaçırdı. Hasan da topla boğuşup durdu. Suat, en kritik bölgede, top çaldı, hücuma kalktı. Kenardaki Lucescu şayet oyunu iyi okuyup, kalıpları değiştirseydi, herşey daha farklı olabilirdi. Takım toplu hücuma gidiyor, defans bir iki kişiyle kalıyor, hop tehlike. Devamlı ileri çıkan Suat tilki misali topu kokladı, kafayı çaktı ve takımına nefes aldırdı. Çünkü o tek gollü galibiyet, rövanşta G.Saray'a sıkıntı olacaktı. Bu arada Kerem'i de tebrik etmek lazım. En kritik anda mutlak bir golü önledi. Tecrübesiz dediğimiz kaleci, tecrübesini gösterdi. G.Saray bence Arnavutluk virajını aldı.