GÖLGE DOKÜMANI: Yüksek Mahkeme Gücü Toplamak ve Cumhuriyeti Zayıflatmak İçin Gizli Kararları Nasıl Kullanıyor? Yazan: Stephen Vladeck
“Çünkü Y çarpık bir harf”: İlk kez bir ebeveynin çocuğuna bunu söylediğini duyduğumda ne demek istediğini anlamam biraz zaman aldı. Çocuk “Neden?” diye soruyordu. algılanan bir adaletsizlik hakkında – hazır olmadan oyun alanını terk etme emri. Annenin yanıtı o eski “Çünkü ben öyle dedim” sözünün şiirsel bir versiyonuydu. Hiçbir açıklama yapılmadı çünkü hiçbir şeye ihtiyaç yoktu. Annem yasayı koyuyordu. Çocuğun buna uyması gerekiyordu. Dava kapandı.
Stephen Vladeck’in Yüksek Mahkeme hakkındaki önemli yeni kitabı “The Shadow Docket”i okurken bu bölüm aklıma geldi. Başlık, genellikle mahkemeyle ilişkilendirdiğimiz, kapsamlı brifingler, kapsamlı sözlü argümanlar ve yargıçlar tarafından imzalanan ve gerekçelerini ayrıntılarıyla açıklayan yazılı görüşler içeren sözde esaslar dosyasıyla doğrudan bir tezat oluşturuyor. Ancak Vladeck, esasa ilişkin kararların Yüksek Mahkeme’nin sonuçlarının “sadece küçük bir parçası” olduğunu yazıyor. Tüm bu yükselen söylemler ve özenli hukuki analizler, mahkeme kararlarının yüzde 1’inden biraz fazlasını oluşturuyor.
Doğru – mahkemenin kararlarının neredeyse yüzde 99’u, muhafazakar hukuk uzmanı William Baude tarafından 2015 yılında “mahkeme tarafından belirlenen yüksek usuli düzenlilik standartlarına” tabi olmayan emirler için türetilen bir terim olan gölge davada veriliyor. davaları hak ediyor.” Vladeck’in tanımına göre, gölge dosyadaki emirler “görülmeyen, imzalanmayan ve neredeyse her zaman açıklanmayan” emirlerdir: “Çünkü ben öyle dedim”in hukuki eşdeğeri. Bu tür özetler yeni olmasa da (geçen yüzyılda yargıçların artan dava yükünü yönetmelerine yardımcı olmanın bir yolu olarak ortaya çıktılar) Vladeck bunların daha sık ve giderek daha yeni yöntemlerle kullanıldığını savunuyor. Gölge dosya yalnızca rutin vaka yönetiminin tarafsız bir alanı olarak hizmet etmez; bunun yerine, “mahkemenin yeni muhafazakar çoğunluğu, Amerikan içtihatlarını sağa kaydırmak için belirsiz usul emirlerini kullandı.”
Texas Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde profesör ve CNN’de analist olan Vladeck, gölge dosyanın nasıl ortaya çıktığını anlatıyor. Savaş öncesi dönemde genel olarak zayıf bir Yüksek Mahkeme’nin gelişiminin izini, 20. yüzyılın başlarında hangi davaları dinlemek istediğine (hangilerini istemediğine) karar vermek için geniş bir takdir yetkisine sahip olan bir yüksek mahkemeye kadar takip ediyor. gölge dosyasının bir parçası olarak bir “certiorari yazısı”. Ancak bildiğimiz şekliyle gölge davanın asıl ortaya çıkmasına neden olan şeyin idam cezası olduğunu söylüyor. İnfazın kesinleşmesi, bir kişinin idam edilmesinden önce tüm itirazların tamamen çözüme kavuşturulması gerektiği anlamına geliyordu. Mahkemeden acil yardım talebinde bulunan bir mahkum, hukuka aykırı bir infazın “telafi edilemez zarara” yol açacağını öne sürerek kararın hızlandırılması için dilekçe verebilir.
Bütün bunlar kulağa yeterince basit geliyor. Ancak Vladeck’in gösterdiği gibi, “telafi edilemez zarar”ın ve dolayısıyla “acil durumun” neyin oluşturduğunun bir yorum meselesi olduğu ortaya çıktı. Tek dönemlik Trump yönetimi Yüksek Mahkeme’den tam 41 kez acil yardım talebinde bulundu. (Bunu, genel avukatların toplam sekiz kez acil yardım talep ettiği 16 yıllık George W. Bush ve Barack Obama yönetimleriyle karşılaştırın.) Aslında, “Yüksek Mahkeme’nin gölge kararları federal yardımın önünü açacaktır” Trump yönetimi altında alt mahkemenin yürütmeyi durdurma kararının veya ihtiyati tedbir kararının iptal edilmesiyle infazların yeniden başlaması bekleniyor.
Vladeck, mahkemenin muhafazakar üyelerinin dini özgürlüğü genişletmek ve üreme haklarını ezmek için gölge davayı nasıl kullandıklarını tam olarak göstermeye özen gösteren, yasal çalılıklar arasında dikkatli bir rehberdir. Dobbs kararının Haziran 2022’de açıklanmasından neredeyse 10 ay önce mahkemenin muhafazakar çoğunluğu, yasağın Roe’yu açıkça ihlal etmesine rağmen Teksas’ın hamileliğin altıncı haftasından sonra kürtaj yasağını engellemeyi reddetti. Yargıç Elena Kagan, “bu mahkemenin her geçen gün daha mantıksız, tutarsız ve savunulması imkansız hale gelen gölge karar verme mekanizmasını” eleştiren sert bir muhalefet yazısı yazdı.
“The Shadow Docket” ile Vladeck, mahkemenin kasıtlı olarak şifreli emirlerini ve yasal teknik ayrıntıları erişilebilir İngilizceye çevirme görevini üstlendi. Ancak belki kaçınılmaz olarak konusu o kadar karmaşık hale gelebilir ki, onu şu şekilde ağız dolusu yazmaya zorlayabilir: “Yargıç Alito, farklı bir bölge mahkemesinin Biden yönetiminin göç politikasına karşı verdiği idari tedbir kararının 2013 yılına kadar yürürlüğe girmesini geçici olarak önlemek için idari bir durdurma kararı vermişti. tam mahkeme, Adalet Bakanlığı’nın temyiz bekleyen yürütmeyi durdurma başvurusu hakkında karar verebilir.” Bu cümleyi o kadar çok okumak zorunda kaldım ki gözlerim sulandı.
Ama en azından Vladeck (mahkemenin aksine) bize neler olduğunu açıklamaya çalışıyor. Aynı zamanda bu kitapta mümkün olduğu kadar adil ve metodik olmaya da özen gösteriyor, çünkü “gölge dava” terimi bile bazı muhafazakar yargıçların öfkesini tetikledi (“akılda kalıcı ve uğursuz” diye alay etti Samuel Alito; “akılda kalıcı ama yıpranmış – dışarı,” diye şikayet etti Brett Kavanaugh). Vladeck, esasa ilişkin bir kararı ne zaman kabul ettiğini, ne zaman kabul etmediğini söyleyerek kendi görüşleri konusunda açık sözlüdür. Ancak anlaşmazlık bile, yalnızca yargıçların neden böyle karar verdiği konusunda değil, aynı zamanda hangi yargıçların böyle karar verdiği konusunda da kamuoyunu karanlıkta bırakan gölge dosyanın yarattığı şaşkınlığa tercih edilir. Kimliklerini esas olarak, karara karşı çıkan yargıçların kamuya açık muhalefet beyanlarını imzaladığı durumlarda anlayabiliyoruz.
Bu “Çünkü ben öyle dedim” ifadesinin başka bir düzeye taşınmasıdır. Ve bu nedenle, gölge dosyanın gelişigüzel kullanımı daha büyük güven sorunlarına yol açıyor. Muhafazakar yargıçlar, iyi niyetle ve kamu yararına çalıştıklarında ısrar ederek, her türlü eleştirinin kurumu meşrulaştırmaya yönelik partizan bir girişim olduğunu ileri sürecek kadar ileri giderek, mahkemeye yönelik kamuoyu eleştirilerine öfkelenme eğilimindeydiler. Vladeck, bu kitabı tam da Yüksek Mahkeme’yi önemsediği için yazdığını öne sürerek karşı çıkıyor; Yüksek Mahkeme, “yargıçların kendi eylemlerinin yol açtığı meşruiyet krizini” reddederken güveni koruyabileceği yanılsaması altında çalışıyor gibi görünüyor.
Bu meşruiyet krizinin demokrasi açısından bariz sonuçları var. Sonuçta, yalnızca iflah olmaz bir otoriter (ya da belki de bıkkın bir ebeveyn) koşulsuz ve tamamen akılsız bir güven konusunda ısrar edebilir; bu, kazanılmak yerine hafife alınacak bir şeydir.
GÖLGE DOKÜMANI: Yüksek Mahkeme Gücü Toplamak ve Cumhuriyet’i Zayıflatmak İçin Gizli Kararları Nasıl Kullanıyor | Stephen Vladeck tarafından | 334 s. | Temel Kitaplar | 30 dolar