Normlar – Ödev Hazırlatma – Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Fiyatları – Sunum Örnekleri – Ücretli Ödev Yaptırma – Ödev Yaptırma Ücretleri
Normlar
Klasik bir Piaget örneğinde, işlem öncesi aşamadaki bir çocuk, niceliğin tek boyutlarını algılar. Bu, çelişkilere neden olur: Kısa, geniş bir kaptan uzun, ince bir kaba dökülen belirli bir miktarda sıvı aniden daha fazla gibi görünür, ancak elbette daha fazla olamaz. Bu çatışmalar, sonunda, değişen şekil ve düzenlemelere bakılmaksızın sabit niceliklerin sabit olarak algılandığı somut işlem aşaması olarak adlandırılan bilişsel bir yeniden düzenlemeyi hızlandırır.
Yetişkinlerde gelişimsel değişim elbette daha karmaşıktır. Tanımladığımız aşamalar, tekil yeterlilikler değil, nispeten karmaşık işbirliği toplulukları, sosyal normlar, araç manipülasyonu, alana özgü hedefler ve buluşsal yöntemler, problem çözme ve eylemde yansımadır. Bir topluluğun eserlerinin ve uygulamalarının sahiplenilmesiyle oluşturulan, kültürleme yoluyla elde edilen sosyal yapılardır.
Piaget’in çocuk gelişimindeki aşamalar nosyonunda, ardışık aşamalar bilişsel yapılar üzerine inşa edilir ve önceki aşamaların etkinliğini sağlar, ancak nihayetinde bu yapıların yerini alır. Somut işlem aşamasına giren bir çocuk artık işlem öncesi aşamada işlev göremez.
Bununla birlikte, yetişkin büyümesi statik bir başarı değil, sürekli detaylandırmadır. Öğretmenler, sınıf uygulamalarını düzenli olarak gözlemlediğimiz ve sınıf uzmanlığını hala sorguladığımız uygulayıcılar olmaya devam ediyor; bize ve kendilerine temsilci uygulayıcı-bilgilendiriciler gibi görünüyorlar.
Ancak, artık onlar aynı zamanda analist ve tasarımcılar ve çoğu zaman da koçlar. Gerçekten de, etkili tasarım koçları muhtemelen deneyimli tasarımcılar olmalı, başarılı tasarımcılar yetenekli analistler olmalı ve analistler önemli alan bilgisine ulaşmış olmalıdır.
ANA İLETİŞİM
Gelişim teorisi, aşamalar arasındaki geçişleri çatışmanın çözümleri olarak açıklar. Böylece, işlem öncesi çocuğun yükseklik ve genişlik gibi tek boyutlara dayalı çelişkili nicelik algıları, somut işlem aşamasında değişmez olarak nicelik soyutlamasında çözülür.
Gelişimin gerçekleşmesi için, çocuğun tetikleyici çatışmayı deneyimlemek için gerekli yetkinlikleri kazanmış olması ve ardından durumu, çatışmayı çözecek şekilde yeniden kavramsallaştırabilmesi gerekir.
Bu analitik şema, tanımladığımız işbirliği aşamaları arasındaki geçişlere uyuyor gibi görünüyor. Genel mekanizma, bilgi, beceri ve güvendeki art arda artışların, projede art arda daha geniş bir eylem ve sorumluluk kapsamı üstlenerek öğretmenleri çatışmaları çözme konusunda yetkilendirdiği görünüyor.
İlk zamanlarda, öğretmenler, pedagojik kaygılarının ve bakış açılarının, ancak kendileri bu kaygıları savunurlarsa grup tarafından yeterince temsil edileceği ve tam olarak dikkate alınacağı çatışmasıyla karşı karşıya kaldılar. Bu, o zamana kadar projede oynadıkları uygulayıcı-muhbir rolünün ötesine geçti. Ancak projede analist rolünü üstlenerek bu çatışmayı çözmek için hem motive hem de yetkindiler.
Öğretmenler proje ekibinde analist olarak görev yaptıklarında, başka çatışmalar ve çözümler ortaya çıktı. Öğretmenler, kendi sistem gereksinimleri analizleri ile proje yazılımlarımızın ve geliştirme planlarımızın mevcut durumu arasında bir çelişki yaşadılar.
Toplumsal norm örnekleri
Toplumsal normlar
Normlar nedir
Yazılı normlar
Türkiyedeki normlar
Norm örnekleri
Kültürel norm Nedir
Ahlaki normlar
Bu çatışmaları kendi tasarım önerilerini formüle ederek çözdüler, sonuçta projenin sınıf etkinliği vizyonunun radikal bir şekilde yeniden yönlendirilmesini sağladılar. Tasarımcı oldular. Daha sonra öğretmenler, yeni öğretmenler yetiştirmek ve projenin belirli müfredat uzantılarını takip etmek için en nitelikli proje üyeleri olduklarını kabul ettiler. Koç oldular.
Öğretmenlerin davranışları, tanımladığımız dört genel aşama içindeki gelişimi de yansıtır. Örneğin, öğretmenleri roman ve nispeten soyut tasarım analizi etkinliğine dahil etmek için bilişsel yapı iskelesine (örnekler, yansıtıcı ipuçları yoluyla) ihtiyaç duyulmuştur.
Ancak proje ilerledikçe, öğretmenler kendiliğinden belirledi ve kişisel pozisyonları ifade etmenin bir yolu olarak tasarım değiş tokuşlarını gruba sundu. Bu, bir yakınsal gelişim bölgesi boyunca hareket olarak öğrenmenin genel nosyonu ile uyumludur.
Tasarımcı aşaması aynı zamanda birkaç farklı gelişme düzeyini de yansıtır. Başlangıçta öğretmenler, odaklanmış tasarım oturumlarında, sınıfları için teknoloji aracılı etkinliklerin senaryolarını birlikte yazarak bir araştırma görevlisiyle işbirliği yapabildiler.
Daha sonra bir alt grup olarak bir araya gelerek, işbirlikçi öğrenme etkinliklerinin yeni bir vizyonunu belirleyen bir senaryo geliştirmek için amaçlarını ve uzmanlıklarını bir araya getirdiler. Nihayetinde, her biri kendi öğretim stilleri, hedefleri ve sınıf ortamları için optimize edilmiş etkinlikleri tasavvur ederek ve belirleyerek bağımsız bir tasarımcı olarak çalışmayı öğrendi. Koç rollerinde, öğretmenler de önce bir grup olarak çalıştılar, ancak daha sonra meslektaşları bire bir şekilde işe aldılar ve onlara rehberlik ettiler.
Özetle, aşamalar arasındaki geçişlerin, öğretmenlerin projedeki rolüne ilişkin çatışmalar tarafından tetiklendiği görülmektedir. Her durumda, bir dizi iskele faaliyeti, rollerini genişletmelerine yol açan bilgi, beceri ve güveni kazanmalarını sağladı.
Başlangıçta uzun vadeli bir katılımcı tasarım yöntemini taahhüt ettik çünkü böyle bir yaklaşımın bu eğitim teknolojisi ortamında başarı için çok önemli olacağını düşündük. Bu taahhütte bulunmamış olsaydık, başaramayacağımıza inanıyoruz.
Okul reformu, eğitim teknolojisi ve fen eğitimi için ulusal gündemden ve kendi “sanal okul” vizyonumuzdan yola çıkarak, öğretmenlerden etkili bir destek alamayacağımız yanlış sistemi inşa ederdik. İlk proje finansmanı sona erdikten sonra çok az ya da hiçbir şey sürdürülemezdi.
Katılımcı tasarım, temelde bir karşılıklı öğrenme ve dolayısıyla katılımcılar için kişisel gelişim sürecidir. Ancak genellikle oldukça tekil ve geçici öğrenme etkileşimleriyle örneklendirilir. Çalışmamız, uzun vadeli işbirlikçi tasarım etkileşimi vakasını inceleyerek ve kurucu kapasite ve sorumluluklara sahip gelişimsel roller dizisini tanımlayarak tasarım katılımcılarının kişisel gelişimlerinin kapsamını genişletmektedir.
Katılımcı tasarım üzerine yapılan çoğu araştırma, nispeten kısa vadeli işbirlikçi ilişkilere odaklanmıştır. Bu, özellikle birçok katılımcı tasarım tekniğinin, belki bir saatlik kısa kullanıcı-arayüz-tasarım etkileşimlerine yönlendirildiği Kuzey Amerika için geçerlidir.
Bu tür yöntemler hem etkili hem de demokratiktir, ancak kısa bir katılım oturumu sırasında bir kullanıcı arayüzü maketini manipüle etme deneyiminin bir kişinin bilgisi, becerileri, özgüveni veya diğer özellikleri üzerinde önemli bir gelişimsel etkiye sahip olması olası görünmemektedir. profesyonel kapasiteler.
Projemizde, kullanıcı arayüzü tasarımı kendi başına ikincil bir konuydu. Kısa katılımcı alıştırmalar kullandık, ancak bu katılım düzeyi, çalışmamızın amacından çok bir başlangıç noktasıydı. Daha spesifik olarak, öğretmenlerin sanal okulun sadece görünüşünü değil, işlevselliğini ve kullanımını tasarlamada önemli bir söz sahibi olmasını istedik.
Pedagojik hedefler ve uygulamalar, sınıf yönetimi, okul-sistem politikaları, toplum ve okul ilişkisi vb. hakkında bilgi edinmemiz gerekiyordu.
Katılımcı tasarım araştırmalarının, özellikle Avrupa’da, uzun vadeli etkileşimlere odaklandığı yerlerde, bunlar genellikle tasarım sürecinde iyi tanımlanmış rollere ve ayrıcalıklara sahip son derece iyi organize edilmiş kullanıcı gruplarını içerir.
Çoğu durumda, kullanıcılar, personeli tasarım sürecinde kullanıcı çıkarlarının yasal temsilini sağlayan işçi sendikaları tarafından temsil edilir. Bu durumlarda, bazen kullanıcı (birlik) çıkarları ile yönetimin teknoloji stratejisi arasında net bir sınır, hatta çatışma vardır.
Aslında bu, bu çalışmaların çoğu için bağlamın önemli bir unsurudur. Bu çalışmaların çoğunda kullanıcı rolü hem a priori hem de temsili (bireye karşı) belirlendiğinden, kullanıcı tasarımcılarının kişisel gelişimi merkezi bir konu değildir.
Bu vaka çalışmaları, tipik olarak, yeni bilgi teknolojisinin geliştirilmesi ve konuşlandırılmasının verildiği durumları da içerir ve zorluk, kullanıcılar ve onların faaliyetleri için uygun teknolojiyi tanımlamaktır.