adlı kitabında Kalahari'nin Kayıp Dünyası, Sir Laurens van der Post, Güney Afrika'daki Kalahari Çölü'ndeki Bushmen'lerin duyusal iletişimin çok ötesinde telepatik temas içinde olduklarını anlattı. Bir keresinde, bazı Bushmen'lerle avlanmaya başladığında, kampta geride kalan insanların elli mil uzakta bir eland öldürdüklerini bildiklerini ve ne zaman geri döneceklerini bildiklerini buldu. Beyaz adam telgrafı veya “tel” ile olan iletişim yöntemlerini karşılaştırdılar. Et ile yüklü Land Rovers'a geri dönerken van der Post, Bushman'a insanların başarılarını öğrendiklerinde nasıl tepki vereceğini sordu. “Zaten biliyorlardı” diye yanıtladı. Tel ile biliyorlar. . . . Burcumuzun burada bir teli var ”- göğsüne dokundu -“ bu bize haber getiriyor ”.
Muhtemelen modern toplumlardaki çoğu insan telepatiye başkalarıyla iletişim kurmaya çalışmak için çok az güven duyacaktır. sadece Bu sayede Telefonlar daha güvenilir ve etkili bir yöntem sunar. Yine de, ironik olarak, birisini telefonla uzaktan aramak niyeti telepati için elverişli koşullar yaratıyor. Arayanlar aramak istedikleri insanları düşünür, belki numaralarını ararlar, sonra çevirir. Tüm bu zaman boyunca dikkatlerini aramak istedikleri insanlara yoğunlaştırıyorlar. İster beğenseler de beğenilsinler de, niyetleri telepatik olarak tespit edilebilirdi.
Sonra Arayan Birisini Düşünmek
Açıkçası, çalması beklenen birinden bir arama beklemek konusunda garip bir şey yok. Tuhaf olan, kaç kişinin belirli bir insanı düşünmeye başladığında, telefonun çaldığını ve o kişinin hatta olduğunu tespit etmesidir. Genellikle bu tür çağrılar, kişinin tanıdığı ve duygusal bir bağ paylaştığı kişilerden gelir. Bazen, uzak tanıdıklar veya olumsuz duygular veya her ikisini de içerirler.
Oldukça sık, insanlar önceden belli bir kişi hakkında düşünmenin farkında değillerdir, ancak telefon çalarken, kimin çevrimiçi olduğunu bilirler. Mesela, Avustralya'dan Dr. Eleanor Pryor, “En iyi arkadaşımla, 70 ile 80 arasındaki sürenin yüzde XNUMX olduğunu söylerdim, telefonun çaldığı anda diğer arama olduğunu biliyoruz. yaklaşık on sekiz yıl boyunca devam etti. ”
Aktif İnsanları Aramaya Teşvik Etmek
Birisinin aramasını istiyorsanız, onu düşünmek bazen onu yapmaya teşvik ediyor gibi görünmektedir. Hindistan'ın Haydarabad şehrinde yaşarken ve özellikle birkaç mil ötede yaşayan ve bir telefonu olmayan bir İngiliz arkadaşımla temasa geçmem gerektiğinde bu tür bir deneyimim vardı. Beni nadiren aradı. Ona nasıl bir mesaj yollayabileceğimi merak ediyordum. Yaklaşık on dakika sonra telefon çaldı ve oradaydı, umumi bir telefondan arayarak araması gerektiğini ama nedenini bilmediğini hissettiğini söyledi.
Washington’dan Tacoma’lı Joann Ertz bunu bir tür oyun olarak annesiyle birlikte yapardı.
Bir gün bana, hem birbirimize odaklanmamız gerektiğini hem de “Beni ara” düşüncesi olduğunu ve her çalıştığında, onunla başladığını söyledi. Aslında aramızda bir şaka olmalı ve bazı durumlarda başka bir şey düşünemedim ama “annemi aramam” gerekiyordu. Yaptığımda gülecek ve “sadece görmek istemiştim. eğer hala işe yaradıysa. Nasılsın?"
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Kim Kimi Etkiler?
Gördüğümüz gibi, bazen insanlar arayanın niyetini çekiyormuş gibi arayan bir kişi hakkında düşünürler. Bazen diğer tarafa doğru çalışır ve birileri daha sonra çalan başka birinin aramasını ister. Çoğu zaman etkinin yönü belirsizdir: “Yaklaşık altı yıl önce, aylardır konuşmadığım uzun bir mesafeden bir arkadaşımı aradım. telefon çaldı. O zamandan beri bu olayı defalarca yaşadım ”.
Bu Deneyimler Ne Kadar Yaygındır?
Görünüşe göre telefonlarla telepatik deneyimler çok yaygındır. Gerçekten de, modern dünyadaki en yaygın telepatik tecrübesi gibi görünüyorlar. Bundan şüphe eden okuyucular, aile üyelerine, arkadaşlarına veya meslektaşlarına telefon görüşmeleriyle ilgili belirgin telepati deneyimleri olup olmadığını sorarak gayri resmi bir soruşturma yürütebilir. Tahmin ediyorum ki, çoğu çoğu muhtemelen sahip olduklarını söyleyecek.
Beş yıl boyunca, Avrupa'daki ve Kuzey ve Güney Amerika'daki konferanslarda, seminerlerde ve konferanslarda insanlara, telefona telepatik görünecek şekilde cevap vermeden önce kimin arayacağını bilip bilmediklerini sordum. Bir el gösterisine dayanarak, 80 ile 95 arasında yüzde bu tecrübeye sahip olduğunu iddia etti.
İkincisi, İngiltere, Almanya, Amerika Birleşik Devletleri ve Arjantin'deki konferans ve seminerlere katılan insan gruplarından, telefon deneyimleriyle ilgili anket doldurmalarını istedim. İlk soru şuydu: “Hiç birisini telefon çaldığı gibi veya hemen önce düşündünüz mü ve gerçekten düşündüğünüz kişi miydi? (Sıradan bir açıklaması olabilecek ve yalnızca telepatik görünenleri içeren beklentileri hariç tutun.) ”Toplamda, 1,562 çalışanından 1,691 veya anketi tamamlayanların yüzde 92'u evet olarak cevap verdi.
Üçüncüsü, araştırmam ilişkilendiriyor ve İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki rastgele seçilmiş evlerin telefonuyla resmi anketler yürüttüm. Bu anketlerde ankete katılanların yaklaşık yarısı, telefonu cevaplamadan önce kimin aradığını bildiklerini söyledi. Daha da yüksek bir oran, sadece onları aramayı düşündüklerini söyleyen birini telefonla aradıklarını söyledi. İngiltere’de ortalama yüzde 65 ve Kaliforniya’da yüzde 78 oldu. Her durumda, erkeklerden daha fazla sayıda kadın bu deneyimleri yaşadığını iddia etti.
Bu araştırmalar aynı zamanda görünüşte telepatik deneyimlerin telefon görüşmelerini öngörmedeki diğer telepatik deneyimlerden daha sık olduğunu göstermiştir.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
İç Gelenekler A.Ş.'nin damgası olan Park Street Press
© 2003, 2013, Rupert Sheldrake tarafından. www.innertraditions.com
Bu makale, kitabın 12. Bölümünün izni ile uyarlanmıştır:
Bakılma Duygusu: Ve Açıklanamayan Diğer İnsan Aklı Güçleri
Rupert Sheldrake tarafından.
Sheldrake, yeni güncellenen bu baskısında, 25'in telepati, bakış açısının gücü, uzaktan izleme, ön tanıma ve hayvan önsezileri konusundaki yıllarca süren araştırmalarını paylaşıyor. 5,000'ten daha fazla vaka geçmişi, 4,000 anket yanıtları ve 20,000'tan daha fazla insanla yapılan deneylerin sonuçları, onlarca bağımsız araştırma ekibinin raporları ve verileri, Sheldrake Bu açıklanamayan insan yeteneklerinin - bakılma duygusu gibi - paranormal değil, normal, biyolojik doğamızın bir parçası olduğunu göstermektedir. Sheldrake, zihinlerimizin ve niyetlerimizin, bizi birbirimize, çevremizdeki dünyaya ve hatta geleceğe bağlayan görünmez bağlantılarla beynimizin dışına yayıldığını gösteriyor.
Yazar Hakkında
Rupert Sheldrake, Ph.D., Royal Society'nin eski bir araştırma görevlisi ve Cambridge Üniversitesi Clare College'da biyokimya ve hücre biyolojisi çalışmalarının eski yöneticisidir. 2005'ten 2012'e kadar, Trinity College, Cambridge'den finanse edilen açıklanamayan insan yetenekleri üzerine Perrott-Warrick Projesi'nin direktörlüğünü yaptı. Halen San Francisco yakınlarındaki Noetic Sciences Institute üyesi ve Connecticut’taki Graduate Institute’de misafir profesördür. 80'ten daha fazla teknik makale ve hakemli bilimsel dergilerde ve 10 kitaplarda yer alan makalelerin yazarıdır. Sahipleri eve geldiğinde bilen köpekler, Morfik Rezonans, ve Bilim Özgür Set.