Kötü karakterli bir genç varmış.
Bir gün babası ona çivilerle dolu bir torba vermiş ve:
“Arkadaşların ile tartışıp kavga ettiğin zaman her sefer bu tahta perdeye bir çivi çak” demiş.
Genç, ilk günde tahta perdeye 37 çivi çakmış.
Sonraki haftalarda kendi kendine kontrol etmeye çalışmış ve geçen her günde daha az çivi çakmış.
Nihayet bir gün gelmiş ki hiç çivi çakmamış. Babasına gidip söylemiş.
Babası onu yeniden tahta perdenin önüne götürerek:
“Bugünden başlayarak tartışmayıp, kavga etmediğin her gün için tahta perdelerden bir çivi çıkart.” demiş.
Günler geçmiş. Bir gün gelmiş ki; tahta perdede hiç çivi kalmamış.
Babası ona:
“Aferin iyi davrandın ama bu tahta perdeye dikkatli bak, çok delik var. Artık hiçbir şey geçmişteki gibi güzel olmayacak. Tahtada kapanmayan bu delikler gibi, söylediğin her kötü kelimenin kalpte açtığı yaralar, bu delikler gibi aynen kalacak, kapanmayacaktır” demiş.
ALINTI
KALPTE AÇILAN YARALAR
Kötü karakterli bir genç varmış.