Image Lars_Nissen
Geçen gün kendime "iyi konuşuyordum"… kendime düzenli egzersiz yapmam, daha iyi yemem, kendime daha iyi bakmam gerektiğini söylüyordum… Resmi anladın. Daha iyisini yapmaya kararlı olduğum ve kendime sağlık ve canlılık yolunu izletmek için kendime "moral konuşması" olması gereken şeyi yaptığım günlerden biriydi. Ama elbette, tüm bu "kendime ne yapacağımı söylemenin" ve bu "vaazın" beni hiçbir yere götürmediğini fark ettim ... Çoğumuzda olduğu gibi, hala "ne yapacağımı söylüyorum" - başkaları tarafından olsun ya da kendim.
Farkına vardığım şey, aynı kararları (egzersiz yapma, daha iyi yemek yeme, vb.) "Yapmalı" veya "yapmalı" konumundan ziyade bir seçim pozisyonundan aldığımda, bu konuda çok daha iyi bir hisse kapıldım. Bu yüzden denemeye karar verdim… Kendi kendime düzenli olarak egzersiz "yapmalıyım" veya gerçekten "yapmalıyım" demek yerine, kendi kendime "Düzenli egzersiz yapmayı seçiyorum" dedim.
Ben seçiyorum ...
Bu ifadeye eşlik eden farklı duygu veya enerjiye dikkat çekmek ilginçti: "Ben ...". Suçluluk duygusundan, "yeterince iyi" olmama, "en iyi" olduğunu bildiğim şeye uymama veya bir şeyi "yapmak zorunda" olduğumu hissetmektense, kendimi güçlenmiş hissederek buldum. "Seçiyorum ..." demek, beni başka birinin veya kendi "yapmalıyım" ve "zorunluluklarım" emirlerine uymak yerine kendim için seçimler yapma konumuna soktu.
Yani o gün boyunca, ne zaman bir "gerekir" veya "zorunluluk" ortaya çıktığında, onu "seçerim" ile değiştirirdim. Örneğin önceki geceden kalan kirli bulaşıklara bakıp kendi kendime "bulaşıkları yıkamalıyım" demek yerine "Bulaşıkları yıkamayı seçiyorum" dedim. Birdenbire, bu bulaşıkları yıkamakla ilgili enerji değişti ... Artık bir angarya değil, yapmam gerektiğini bildiğim bir şeydi, ama artık bakmak istemediğim için yaptığım bir şeydi. o kirli bulaşıklar. Daha sonra öğle yemeği vakti geldiğinde, "Gerçekten sağlıklı bir şeyler yemeliyim" yerine "Sağlıklı bir şeyler yemeyi seçiyorum" dedim.
Bu iki ifadeden aldığım hisler gece gündüz gibiydi - "gerçekten olmalı" ifadelerine genellikle yargı (geçmişte başarısızlıklar için), vaaz (abur cubur yemekten daha iyi biliyorsunuz), suçluluk duygusu ( Kendinize yeterince iyi bakmıyorsunuz)… Kesinlikle iyi duyguları destekleyen enerjiler değil, iyi sindirimden bahsetmeye bile gerek yok.
Ancak, "gerekir" ifadesini "seçerim" ifadesiyle değiştirdiğimde kendime bakma gücüne sahip olduğumu hissettim. "Ben seçtim" demek suçluluk duygusu yaratmadı, uymam gereken "kurallar koymadı", "doğru" yapmadığımı hissettirmedi. "Sağlıklı yemek yemeyi seçiyorum" demek çok güçlendirici ve özgürleştiriciydi. Beni "başkalarının en iyi olduğunu düşündüğü" veya bana söylenenleri yapmak yerine, "isyankar çocuk" dünyasından ve kendi iyiliği için kendi iyiliği için seçimler yapan güçlü bir yetişkinin dünyasına götürdü. benim için en iyisi. Bulduğum şey, "Ben seçerim" yöntemini yapmakta zorlandığım herhangi bir şeye uygulamanın tüm enerjiyi değiştirdiğidir.
Yaptığımız Her Şey Bir Seçimdir
Biri size silah tutup tüm paranızı vermenizi söylese bile, bu sizin seçiminizdir. Yapmamayı seçebilirsiniz. Unutmayın, bu seçimin sonucu vurulmanızı sağlayabilir, ancak yine de bu bir seçimdir. Biraz daha az sert bir örnek mi? TAMAM. Vücudunuzun size sinyal gönderdiği zamanlar vardır - açtır, tuvalete gitmesi gerekir, susamıştır.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Vücudunuz bu mesajları gönderiyor olsa bile, hemen cevap vermeyi veya ertelemeyi seçersiniz. Bunların hepsi seçimlerdir. Evet, eninde sonunda yemek yemen gerekecek, bir cümlenin ortasında durup, oops, hemen şimdi gitmem gerek, vücudum aç. Bu bir seçimdir. Yaptığımız her şey (muhtemelen nefes almak dışında) bir seçimdir - ve nefes alırken bile nefesimizin hızını ve sıklığını kontrol edebilir ve nefesimizi (bir noktaya kadar) tutabiliriz.
Bu Sizin İçin Nasıl Çalışabilir?
Bazı örneklere bakalım. Belki pazartesi sabahıdır ve işe gitmeye direniyorsunuzdur. O Pazartesi hüznüne sahipsin. Kendi kendinize "İşimden nefret ediyorum" veya "Keşke işe gitmek zorunda kalmasaydım" diye mırıldanmaktansa, önce işe gitme nedenlerine bakmanızı öneririm. Muhtemelen yemek, konaklama, kıyafet, eğlenceli şeyler vb. İçin biraz para kazanmak için. Bu yüzden, gönülsüzce çalışmak yerine, "Bugün işe gitmeyi seçiyorum" demeyi deneyebilirsiniz. Bu, "ben" yerine tamamen yeni bir yorum getiriyor zorunda bugün işe git ".
Unutma, her zaman seçeneğin var. Artık her gün işe gitmemeyi seçen birçok insan var - bazıları evsiz, bazıları ise başka yaratıcı yollarla geçimini sağlıyor. Her sabah kalktığımızda - bu bir seçimdir. Bütün gün yatakta kalmayı seçebilirdik ama kalkmayı seçiyoruz ("mecburuz" diye kalktığımızı söylesek bile).
Yatakta kalmayı seçebilirsin. Bütün hafta evde kalmayı seçebilirsiniz. Kovulabilir misin? İşsiz kalabilir misin? Evsiz kalabilir misin? Tüm bu senaryolar biraz sert olsa da, hepsi yapılan seçimlerin sonucudur. Aynı şekilde, sabah işe gitmek de bir seçimdir - her gün yaptığımız bir seçim.
Kendime bunların "zorunlu" değil, seçenekler olduğunu hatırlattığımda, eylemlerim hakkında daha iyi hissediyorum. Sabah kalkmayı seçiyorum, her gün çalışmayı seçiyorum, sağlıklı yiyecekler yemeyi seçiyorum, sağlığıma iyi bakmayı seçiyorum, bulaşıkları yıkamayı seçiyorum, çöpü atmayı seçiyorum kendime ve başkalarına karşı sevgi dolu ve sabırlı olun ...
Seçimlerimizin Farkında Olmak
Aynı şekilde kendimi sabırsız, öfkeli vb. Hissettiğimde kendime "sabırsız olmayı seçiyorum", "kızmayı seçiyorum" dersem, her şeyi bir perspektife oturtuyor. Birden bire bir seçeneğim olduğunu görüyorum. Sabırlı olmayı, sevgi dolu olmayı, anlayışlı olmayı da seçebilirim.
Şimdi neden sabırsız olmayı seçeyim, bu sadece beni üzüyorken? Sabırsızlığın gerçekten de yaptığım bir seçim olduğunu gördüğümde, farklı bir şekilde seçim yapabilirim. Ama bazen, sadece bir duygunun içinde yaşamak isteriz. Ve bu tamam. Bununla birlikte, kendimize karşı dürüst olmayı da seçebiliriz ve sabırsız, kızgın, kırgın vb. Olmak yaptığımız bir seçimdir. Ve sonra, hazır olduğumuzda, diğerini seçebiliriz.
Tüm bu süreç benim için oldukça açıklayıcı ve özgürleştirici oldu. Birdenbire hiçbir şey yapmıyorum çünkü artık "mecburum". Yaptığım her şeyin bunu yapmayı seçtiğim için olduğunu görüyorum - ama fark şu ki, artık bunun bir seçim olduğunun farkındayım, artık homurdanmak ve bundan şikayet etmek zorunda değilim - çünkü ben ' Yapmak zorunda değil, seçiyorum.
Kirli bulaşıkları yıkamayı seçiyorum çünkü yapmazsam birikecekler ve artık yemek için temiz bulaşık kalmayacağım. Onları yıkamayı ve kirli bulaşıklarda yememeyi seçebilirdim (yuk), ya da aç kalmayı (değil) ya da her zaman yemek için dışarı çıkabilirim (öyle düşünmüyorum), atmayı seçebilirim bulaşıkları yıkayıp kağıt tabaklarda yemek yiyin (çok çevre dostu değil), vb. Bu alternatiflere dayanarak, bulaşıkları seçtiğim için yıkadığımı görüyorum ... ya da seçtiğim için işe gidiyorum ya da ne hissettiysem Hayatımda gerçekten yapmak zorunda olduğum bir "zorunluluk" idi çünkü yapmayı seçtim.
Her şey bir seçimdir… Yaptığımız her şeyin yaptığımız bir seçimden kaynaklandığını anladığımızda, bize esenlik ve mutluluk getiren şeyleri seçme gücüne sahip oluruz - çünkü sonuçta bu bizim seçimimizdir.
İlgili Kitap:
İyilik ve Random Acts
Dawna Markova tarafından.
Adlandı USA Today Eğitimciler için En İyi Bahis, bu en küçük hareketlerle zarafeti teşvik eden bir kitaptır. Iyilik hareketi için ilham, İyilik ve Random Acts yorgun bir dünya için bir panzehirdir. Gerçek hikayeleri, düşünceli alıntıları ve cömertlik önerileri, okurları bu güzel yeni baskıda daha şefkatli yaşamaya teşvik ediyor.
Bilgi / Bu kitabı sipariş et. Sesli kitap olarak da mevcuttur.
Yazar hakkında
Marie T. Russell kurucusu. InnerSelf Dergisi (1985 kuruldu). Ayrıca, haftalık bir Güney Florida radyo yayını olan Inner Power'ı üretti ve 1992-1995'tan, özgüven, kişisel gelişim ve refah gibi temalara odaklandı. Makaleleri dönüşüme ve kendi içsel neşe ve yaratıcılık kaynağımızla yeniden bağlantı kurmaya odaklanıyor.
Creative Commons 3.0: Bu makale, bir Creative Commons Atıf-Benzer Paylaşım 4.0 Lisansı altında lisanslanmıştır. Yazarın niteliği: Marie T. Russell, InnerSelf.com. Makaleye geri dön: Bu makale ilk olarak göründü InnerSelf.com