Ekim 1, “Dünyada Gıda Güvenliği Devleti” yıllık raporunu yayınladı. Belge, Gıda ve Tarım Örgütü (FAO), Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu (IFAD) ve Dünya Gıda Programı (WFP) tarafından derlendi. Okuyabilirsin FAO web sitesi.
Rapora göre, 842 milyon insan, 2011-2013'te kronik açlık yaşadı. Bu, insanların aktif bir yaşam tarzı sürdürebilecek kadar yiyecek almadıkları anlamına gelir. Aynı zamanda, aç insanların sayısı, 868-2010'teki 2012 milyon insandan düşmüştür. Ayrıca, aç insanların büyük çoğunluğunun gelişmekte olan bölgelerde ve sadece 15,7 milyonlarının gelişmiş ülkelerde yaşadığı belirtilmektedir. 1990-1992 ile belirtilir. Bugüne kadar, gelişmekte olan ülkelerdeki toplam aç insan sayısı, 995,5 milyondan 826,6 milyona (% 17 oranında) düşmüştür.
Raporun yazarlarına göre, ekonomik büyümenin devam etmesi, gelirlerin artmasına ve gelişmekte olan ülkelerde gıdalara erişimin artmasına neden oldu. İkincisi, sırayla kamu yatırımlarının artması ve özel yatırımcıların ilgisinin artması ile desteklenen yerel tarımın üretkenliğinin artması ile ilişkilidir. Ek olarak, bazı ülkelerde, göçmenlerin para transferlerinin rolü bir rol oynamıştır: raporun yazarlarına göre yoksulluğu azaltma ve diyeti iyileştirme.
Bununla birlikte, bildiri, Afrika'nın (Sahra altı Afrika) önemli gelişmeler kaydetmediğini belirtti. Bölge halen en yüksek yetersiz beslenme düzeyi ile karakterize edilmektedir. Burada nüfusun% 24,8'i aç kalmaktadır (her dördüncü kişide). Afrika ile birlikte, Batı Asya'da ilerleme kaydedilmemiştir. “Mütevazı sonuçlar” Güney Asya ve Kuzey Afrika tarafından sağlandı.
1996'teki Dünya Gıda Zirvesi'nde, 2015 tarafından gezegendeki aç insanların sayısını yarı yarıya azaltmak için iddialı bir hedef belirlendi. Bu küresel hedef ulaşılamazdı. Bununla birlikte, 22 ülkeleri, 2012'un sonuna kadar hedeflerine hala ulaşmıştır.
Rapor, açlıkla mücadelenin fakirlerin çıkarlarını koruyan politikaların uygulanmasını gerektirdiğini vurguluyor. Büyüme stratejileri fakirlere yönelik olmalıdır. Yoksul ülkelerde açlığı azaltmak, istisnasız tüm insanların ekonomik faydalar sağladığı sürekli ekonomik büyümeyle mümkündür.
İşte FAO web sitesinde verilen açlıkla ilgili bir dizi gerçek.
Bugün aç insanların çoğu Güney Asya'da yaşıyor - 295 milyon insan. İkinci sırada - Sahra altı Afrika (223 milyon). Üçüncüsü, Doğu Asya'dır (167 milyon).
Dünya Gıda Zirvesi hedefine ulaşmak için, gelişmekte olan ülkelerdeki aç insanların sayısı, mevcut açlık azaltma oranında ne yazık ki erişilemeyen 2015 yılı ile 498 tarafından azaltılmalıdır.
Andrey Ivanov ("Özgür Basın") uzmanlarla açlık hakkında konuştuk.
GSYİH Araştırma Merkezi'nin araştırma direktörü olan Gafurov, gıda güvenliğinin ancak neoliberal ekonomik modelden vazgeçilmesi ile sağlanabileceğini söylüyor. FAO BM uzmanı "fazla bürokratik örgütlenme" diyor. Gafurov ayrıca şunları söyledi: “Dünya Bankası'na hükmeden ve BM'yi kademeli olarak ele geçiren neoliberal gündem, herkesin kendisinin için olduğunu söylüyor. Tüm insanlığın dayanışmasının gerekli olduğu bir zamanda. ” Analist, neo-sömürgecilik politikasının endüstriyel mahsullerin veya kültürlerin “doygunluk için” ihracatı için tedarik sağlamayı hedeflediğinden emindir. Sonuç olarak: pirinç veya mısır yerine, insanlar eski metropol için pamuk veya kuşkonmaz yetiştiriyorlar.
“Dünya kapitalist sistemi, ürün yetiştirmenin kârsız olduğu için suçluyor. Moskova'da kışın bir kilo çilek bir barda bir bira kadar maliyeti. Bu, gelişmiş ülkelerin kendilerine ve dünyaya dayattığı tarımsal sübvansiyon politikasının bir sonucudur. Eşdeğer olmayan borsa pahasına olan Birleşik Devletler, tahıl üreticilerini sübvanse etmeyi göze alabilir, böylece dünya pazarında daha ucuza satılır. Afrika'da ise, açlar için yiyecek yetiştirmek yerine, ihracat için pamuk yetiştirmek zorunda kalıyorlar. ”
Uzman ekler:
“Dünya iki kutupluyken ve Batı'da insanlar Sovyetler Birliği'nin artan etkisinden korktuklarında, fikir dünyaya kâr etmediğine hükmediyordu, ancak gelişimin kendisi iyi. Şimdi neoliberal model, herkesin çıkarları için savaşması gerektiğini gösteriyor. Mesela Batılı bankalar Afrikalı köylülere yenerse, bu adil ve makul. Bana göre bu kavram çok korkunç görünüyor. ”
Materyal, Rusya’ya gelince, ülkemizdeki en fakirlerin refahını artırmak için bir politikaya ihtiyaç duyulduğunu da belirtiyor. Ancak, Rusya’da sosyal politika zenginlere yöneliktir.
Rusya Bilimler Akademisi Sosyal ve Siyasal Çalışmalar Enstitüsü Sosyoloji Bölümü Ekonomi Doktoru Igor Bogdanov şöyle bildirmektedir:
“İnsanlar açlıktan ölmüyor. Ancak dünyada tanınan minimum gıda miktarını alamayan kronik yetersiz beslenme hakkında konuşabiliriz. Bugün Rusya'da 17 milyonlarca insan aşırı yoksulluk içinde yaşamakta olup, bunlardan yaklaşık 7 tanesi sürekli yetersiz beslenme durumundadır. Evde haftalarca yiyecekleri yok oluyor ve otla besleniyorlar. ”
Polina Chernitsa tarafından belirtildiği gibi (Rusya'nın Sesi) Birleşmiş Milletler aç insanların sayısını azaltma programı, neredeyse bir yüzyıldan beri çalışıyor, ancak somut sonuçlar getirmedi. En fakir ülkeler, küresel bozulmaya yol açan küresel finansal yapılara bağımlı hale geliyor.
Bağımsız uzman Alexey Dumoulin şunları söylüyor:
“Bence bu kasıtlı olarak çözülmemiş bir problem, çünkü aç insanları yönetmek daha kolay. Günümüz dünyasında, birçok kişi, yemeğin olduğunu unutmaya başladı. silâh. Kesinlikle kararlı bir mekanizma ve düzen yaratıldı. Açlık bir ülkede meydana gelir. Birleşmiş Milletler nezaretindeki Dünya Bankası bu ülkeye yiyecek alımı için borç veriyor. Ve sonra yozlaşmış yerel rejim bu yardımı dağıtmaya başlar. Doğal olarak, yemek herkes için yeterli değildir. Ancak ülkenin borcu böylece artar. Ondan sonra, bu klanlarla “müzik siparişi veren” için faydalı olan ekonomik ve diğer tercihler hakkında konuşmak çok daha kolay. Bu durumda kredi veren kişi. ”
Dünya Bankası uluslararası bir organizasyondur, ancak Amerika Birleşik Devletleri'nin girişimi ile yaratılmıştır. Washington açlıkla mücadele konusunda deneyime sahip, analist şöyle devam ediyor:
“Klasik bir örnek, fakir Latin Amerika ülkelerinin yetersiz beslendiği ve iyi Amerikalı ortakların onlara yardım ettiği 20. yüzyılın başındaki durumdur. 70'lerin sonunda büyük bir borcun sona ermesiyle sonuçlandı. Artık dünyanın 80 ülkesi kendilerine yiyecek sağlayamıyor. Bu Afrika, Afganistan, Moğolistan, Kuzey Kore'nin ebedi sorunundan bahsetmiyor. ”
Son yıllarda, ABD’yi kendi başımıza ekleyeceğiz, sadece aynı Afrika’nın açlık çeken ülkelerine yardım sağlamakla kalmıyor, aynı zamanda aynı ülkelere ek yardım da sağlıyoruz. Örneğin, 2011’te, eski ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton, Washington’un açlıkla mücadelede 100 milyon dolar daha yardım edeceğini söyledi. Bu Afrika Boynuzu için para.
Ancak, herhangi bir kapitalist yardımın hızlı bir şekilde yanlış tarafını gösterdiğini not ediyoruz. Gerçek şu ki, Amerikan parası çiftçilere devlet sübvansiyonları ile üretilen Amerikan yiyeceklerini almak için kullanılıyor. Ortaya çıkan ürünler Afrika'da hiç dağıtılmamakta, ancak asgari fiyatlarla da satılmaktadır. Amerikan yardımının yanlış tarafı burası. Yiyecek dökümü, kapitalist hidranın yırtıcı gıda kontrolüne düştüğü talihsiz Afrikalılar tarafından bırakılan kırılgan tarıma zarar vermektedir. Büyüme, boşaltma koşulları altında bir şeyler üretmek (yerel seçkinlerin yaşadığı, ucuz “yardım” satışından elde edilen kazanç) son derece kârsız hale gelir. Yaratmak yerine, kapitalist sistem, ya da daha doğrusu, neoliberal çeşitliliği, açıkça yok eder. Postmodern dilde yıkıma “gıda yardımı” denir, böylece dışarıdan her şey asil görünüyor. Bu bir paradoks değil, “açık” pazarda uygulanan kavramların yerine geçiyor. “Açlıkla mücadele” kimliği altında ABD, üreticisine destek veriyor, dünyada basın yoluyla olumlu bir imaj oluşmasını unutmuyor.
Dünyada her gün onbinlerce insan açlıktan ölmekte ve birçok bakımdan kapitalist açlığa karşı mücadelenin bir sonucudur.
Friedrich Schubeck'e göre, Bölüm Müdürü «Caritas» St. Pölten'de (Avusturya), günlük 7 binlerce çocuk açlıktan ölüyor. Her 12 saniye açlıktan bir gezegende bir çocuk ölüyor.
BM’e gelince, Ekim’in 16’i, Dünya Gıda Günü’nde, uluslararası örgüt Genel Sekreteri Ban Ki-moon’un tanınanAçlık probleminin çok daha ciddi olduğunu Ona göre, iki milyar insan “gizli açlıktan” muzdarip. Kötü beslenme ile ilgiliydi. Genel sekreter düşük kaliteli beslenmeden bahsetti.
“Kötü beslenme aynı zamanda yaklaşık 1,4 milyar insanın aşırı kilolu olduğu ve bu sayının yaklaşık üçte birinin obezite yaşadığı ve kardiyovasküler sistem hastalıkları, diyabet ve diğer sağlık sorunları için risk altında olduğu anlamına geliyor.”
Ve sorunu nasıl çözebilirim? Genel Sekreter, herkesin yemek yeme hakkını sağlamanın anahtarının, yeni yaklaşımlar ve politikalar geliştirmek, tarımsal ürünlerin üretimini, işlenmesini ve tüketicilere dağıtımını vb. Arttırmak olduğuna inanmaktadır. Birleşik Devletler’in Afrika’ya daha da “tarımsal ürünler” sunması gerekiyor mu?
Oleg Chuvakin tarafından gözlemlendi ve yorumladı
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru