Boğuluyorum ya! Okulda boğuluyorum! Bana robot muamelesi yapan insanlardan nefret ediyorum.
Hele hele bir kız var ki! Normalde çok severim onu, bu yüzden beni rahatsız eden davranışlarına tahammül ederim ama her insanın bir sınırı vardır. O kız benimkini aşalı yıl oldu!
Bir kere önümde oturuyor ve nedense hep yarım porsiyon oturuyor. Dersten çok ben ilginç geliyorum herhalde! Hikâye yazıyorum daha yazmaktayken çekiştirip okuyayım mı diyor, izin vermeyince de başıma dikiliyor ve yine de okuyor! Her seferinde!
Yazılıda yazılısı bitince arkasına dönüyor ve beni izliyor.
Teneffüste Damla ile konuşurken yanımda duruyor ve beni izliyor. Tepemde!
Bugün o kadar bunaldım ki! Hem ondan hem de komposizyonlarını İngilizce'ye çevirmemi isteyen insanlardan... Zaten okulda oturduğum yeri de sevmiyorum. Orta sıra... Ben duvar kenarı insanıyım. Bir arkadaşımdan istedim de yer değiştirdik. Damla ile ben geçtik duvar kenarına. Uzağa, çok uzağa! Ve sonra bir ders sonra hoca saldığında bilin bakalım ne oldu?
Geldi ve sandalye çekti ve ders boyunca, sonra da öğle teneffüsü boyunca yanımızda oturdu. Yaptığımız her şeye karıştı. Ben de oynayayım, ben de yapayım...
Hayır bir de "Hayır," dediğinde dudaklarını uzatıyor, surat asıyor ya çarpasım geliyor iki tane!
Sonra bir de vicdan azabı çekiyorum. O kadar iyiliği dokundu bana, çok da seviyor beni niye böyle düşünüyorum diye...
Ama boğuluyorum!