KENE VİRÜSÜNÜ ÜRETENLER ŞİMDİ KORONAVİRÜSÜ ÜRETTİ
Lyme (Kırım Kongo Kanamalı Ateşi -KKKA) hastalığı, keneler yoluyla taşınan dört ana bakteri türünden birinin enfeksiyonu sonucunda oluşur. Amerika Birleşik Devletleri’nde, Borrelia burgdorferi ve Borrelia mayonii, Lyme hastalığına neden olurken, Avrupa ve Asya’da Borrelia afzelii ve Borrelia garinii bu hastalığın ortaya çıkmasına sebep olur.
Fiona Barnett Kimdir?
Fiona Rae Holowczak, 28 Ekim 1969’da Sidney, Avustralya’da doğdu. Holowczak soyadı, baba tarafından büyükbabası Polonya’nın Jelenia Gora şehrinde olmasından geliyor. Görsel sanatlar, eğitim, sanat terapisi ve psikoloji yüksekokul düzeyinde okudu. Gold Coast üniversitesinde adli psikoloji alanında yüksek lisans yaptı. Araştırmacı yazar olarak bir çok kitabı bulunmaktadır.
Kardeşim Kuzey NSW yağmur ormanlarında arazi araştırmacısı olarak çalışırken Lyme Hastalığı ile anlaştı. Onun çilesine tanık olarak, Avustralya’nın Lyme Hastalığının varlığını tanımayan tek ülke olduğunu keşfettim. Hükümetimizin açık bir şekilde reddedilmesi ve muhalif doktorlara acımasızca zulüm görmesi nedeniyle kardeşim ve tahmini 60.000 adam Aussie Lyme Hastalığı hastasına tıbbi tedavi, işçi tazminatı, sosyal güvenlik ve daha fazlası reddedildi. Veteriner bilim adamı Dr. John Curnow’un bir sonraki makalesi bunun neden böyle olduğunu açıklıyor.
John Curnow, 1960 yılında Sidney Üniversitesi Veterinerlik Bölümü’nden mezun oldu. 12 yıl boyunca sığırlarda kene kaynaklı hastalıkları araştıran Kuzey NSW’deki Lismore yakınlarındaki Avustralya Federal Hükümeti tarafından finanse edilen NSW Tarım Departmanı’nda çalıştı. Dr Curnow’un karısı Dr Barbara Curnow da 1963’te mezun olan bir veterinerdi. Curnows, sığırlarda kene kaynaklı hastalıklar için Hükümet laboratuvarını kurdu. Çiftin emekli olmasının ardından Barbara 2004’te Lyme Hastalığına yakalandı ve 2012’de öldü.
Lütfen bu makaleyi hemen kopyalayın, barındırın ve paylaşın, çünkü Dr Curnow’un hayatı adını adını koymak için tehdit altındadır.
John Curnow Sorular
Son 50 yılda kene kaynaklı hastalıkların tedavisi ile ilgili cevaplanması gereken birçok soru vardır. Kararların çoğu uygun bilimsel ve tıbbi bilgi ve ahlaka uygun değildi.
Eşimin Barbara’nın son 8 yılı boyunca, hastalığım, danıştığım 100’den fazla doktordan garip tutumlarla karşılaştım. Bunlar hem NSW hem de Queensland’da büyük hastanelerde meydana geldi ve bulaşıcı hastalık uzmanları ve NSW’deki GP’lerle ilgiliydi. 3 doktor hariç hepsi vakayı veya kene ısırığının tarihini tartışmak istemedi ve “Avustralya’da Lyme hastalığı oluşmuyor” dedi ve uzaklaştı.
McManus Vakfı için kene kaynaklı hastalıklar üzerine broşürler dağıtıyordum ve Lismore Hastanesindeki hemşirelerin broşürleri okuduğunu gördüm. Bana, “Burada tüm denizaşırı seyahatlerde bir şey olmadığını nasıl söyleyebilirler?” Derlerdi. Bir kıdemli doktora broşür verdim, o da yanına gitti ve atık kağıt sepetine bıraktı. Konu hakkında konuşmaktan veya okumaktan korkuyor gibiydi.
Barbara’nın GP’sini ziyaretinde bir tıp öğrencisi vardı. Her zaman borreliosis konusunu gündeme getirdim. GP, bilgisayarından öğrenciyi isteyeceğini söyledi. Ve oradaydı: “Avustralya’da Lyme hastalığı oluşmaz.” Doktorlara bilgisayarları aracılığıyla hastalığı dikkate almamaları konusunda talimat veren kapsamlı bir güç var gibi görünüyordu. Doktorları kim yıkadı? Belki hükümet?
Yine bir Kene Hastalığı Uzmanı’na sevk almak imkansız buldum. Meslek tarafından marjinalleştirildiler ve başka bir doktorun şikayette bulunma ve ruhsatlarını kaybetme korkusu altında çalışıyor gibi görünüyordu. Araştırma konusunda tavsiyede bulunmak üzere bir Komite oluşturulduğunda, hiçbir uzman dahil edilmedi, sadece Kene Kaynaklı Bir Hastalık vakasını zar zor görenler.
Barbara’nın ölümünden sonra Karl McManus Vakfı’na katıldımSydney Üniversitesi’nde çalışıyor. Hastalardan gelen bağışlarla, sorumlu organizmaları izole etmeye çalışıyorlardı. Vakfa bağlı, ABD’de 3 tür (burgdorferi, garinii ve hermsii) ile enfekte olmuş ve orada idrar yoluyla büyük bir laboratuvar tarafından teşhis edilmiş bir kadındı. Düzenli nüks geçiriyordu ve 6 hafta boyunca günlük idrar örneğini Sydney Üniversitesi’ndeki McManus araştırmacısına toplayıp iletmeye hazırdı. Bu, Vakfın ABD çalışmasını tekrar edip edemeyeceğini görmek için pilot bir çalışma anlamına geliyordu; bu McManus araştırmacısına önerildiğinde, etik kurul nedeniyle kişi başına birden fazla örneği test etmesine izin verilmediğini söyleyerek reddetti. Etik kurulun bir temsilcisini aradım ve “Neden birden fazla örnek yasağı?” Diye sordum. İnvaziv değildi, verici istekliydi, ve bu iş Vakıf ve hastalar tarafından karşılandı. Yanıt olarak aldığım tek şey şuydu: “Kurallar bunlar.”
Kuralları kim koyar?
1994 yılında Sydney Üniversitesi, borreliosis semptomları olan 4372 hastayı araştırmalarının sonuçlarını sundu. Araştırmacılar Borrelia burgdorferi için ELISA testine olumlu bir sonuç alamadılar. Normalde, bu testin durdurulması anlamına gelir. ELISA testinin değeri olmayan diğer türler de dikkate alınmalıdır. Bunun yerine, önümüzdeki 25 yıl boyunca akredite olan tek test olarak ELISA testini kullanmaya devam ettiler. Hemen hemen tüm hastalar negatif (eşim dahil) test edildi. Yani ‘kanıta dayalı tedavi’ sistemimizde neredeyse hiç kimse tedavi edilmedi. Kene Kaynaklı Hastalık Uzmanları bunu fark etti ve diğer laboratuvarlara numune gönderdi, ancak bunlara akreditasyon verilmedi. Nedenini bilmemiz gerekiyordu.
Bu yüzden nedenini bulmanın zamanı gelmişti.
Avustralya ülkesi dünyadaki en gizli ülkelerden biridir. Yasa yapmayı ve onları uygulamak için Federal Polisi nasıl kullanacağını biliyor. Herhangi bir gazeteciye sorun. Bilgi sızdırmayanlar aramadım çünkü bana sızabilecekleri hükümet belgelerinin doğruluğuna güvenmedim. İzleyen hipotezi sağlamak için görgü tanıklarını ve kendi gözlemlerimi kullandım.
HİPOTEZİM
Lyme topluluğunda , Sydney’in hemen kuzeyindeki Hawkesbury Nehri’ndeki ( Milson Adası ) küçük bir adadan kaçış hakkında bir hikaye dolaşıyordu . Görgü tanıklarım arasında 1960’larda adada olan bir bayan, 1960’larda da Vietnam’da savaşan Avustralyalı bir asker ve 1961 ve 1962’deki kendi deneyimim var. Bu gözlemlere bağışıklık bilgim eklendi. ‘Nature’ (1968) ve ‘Australian Veterinary Journal’ (1973) ‘ da yayınlanan ilklerden birini geliştiren antikor testleri . Çalışmam , hem kronik hem de nükseden, Borrelia enfeksiyonlarına benzeyen Babesia Argentine üzerineydi.
Hikaye Kokoda pistinde Yeni Gine’deki İkinci Dünya Savaşı sırasında başlar. Hem Avustralya hem de Japon orduları trombikülit akarlar tarafından bulaşan ovma tifüsünden ciddi şekilde etkilenmiştir. Birliklerimiz böcekbilimci Robert McCulloch tarafından geliştirilen bir kovucu tarafından akarlardan korundu (adını hatırlayın, daha sonra ortaya çıkıyor). Japon askerlerinin böyle bir koruması ve yetersiz sıtma kontrolü yoktu. Yani, Japon birlikleri genellikle hastaydı ve savaşamıyorlardı. Bu doğal mikrop savaşıydı ve Avustralya Ordusu tarafından fark edilmedi.
İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra ve Kore Savaşı sırasında, ABD ve diğer ülkeler biyolojik savaş araştırmalarına yoğun bir şekilde harcadılar. Çeşitli böcekler ve eklembacaklılar kullanarak çok çeşitli patojenleri ve doğum yollarını denediler. Patojeni doğrudan düşmanın derisine enjekte ettikleri için böcekleri ve keneleri ısırmak suretiyle vermeyi tercih ettiler. Ama aynı zamanda aerosol püskürtmeyi de denediler. Bu Kris Newby’nin ‘ Bitten ‘ kitabında iyi belgelenmiştir .
Veteriner viroloji uzmanı Erich Traub , savaşın sonunda Sovyetler tarafından ele geçirilen Nazi araştırma tesisi Riems Island’da çalıştı. Traub batıya kaçtı ve 1951’de Paperclip Operasyonu altında ABD’ye girdi. Belli ki Annie Jacobsen tarafından ‘ Paperclip Operasyonu ‘ bölümünde belirtildiği gibi bir kaçak reaktifiydi . Bazılarının Traub’un Riems’ten ABD’ye organizmalar karışımını almış olabileceğinden şüpheleniliyor. Karışım,Riems Island’da bitmiş olabilir, Riems Island’da kuşların geçmesine ev sahipliği yapan bir hayvanı enfekte etmek için kullanılmış olabilir. ‘İn Lab 257 Michael Carroll, Riems Island’da 140’tan fazla türün bulunduğu bol kuş hayatına dikkat çekiyor. Bunların çoğu uçuş yolları adayı geçen göçmen kuşlardı. Patojenler ve keneler taşıyan enfeksiyonlar, çok uzaklara gitmiş olabilirler. 1950’lerde ve 1960’larda, Almanya’dan alınan örneklerde hangi patojenlerin olduğu bilinmemiş olabilir. Bununla birlikte, 1975’te Connecticut’taki Eski Lyme’de bir dizi artrit vakası ortaya çıktı, 1981’de Willy Burgdorfer bir Borrelia’ya bağlıydı (daha sonra onun adını almıştır).
Amacın bu Nazi karışımını kenelerin ilettiği biyolojik bir savaş ajanı olarak kullanmak olduğuna inanıyorum. 1960’larda Amerikan ve Avustralya orduları Vietnam’daki Vietcong ile savaşıyordu. Vietcong yeraltı tünellerinde saklanıyordu ve ulaşılması zordu. O sırada orada savaşan Avustralyalı bir askerle tanıştım. ABD askerlerinin bu tünellere kağıt paketleri bıraktığını gördü. Kağıt parçalandığında siper ateşi ( Bartonella Quintana ) iletecek bitler içerdiğini düşünüyordu . Hendek ateşi Birinci Dünya Savaşı sırasında siperlerde önemli bir hastalıktı.
ABD’nin farelerden – insanlara – geyiklere kadar herhangi bir konakta üreyecek olan lxodes scapularis ile artık kene istilalarından korktuğuna inanıyorum . Kenelerinin bu istilalardan tanımlanması, ABD’nin onları biyolojik savaşta kullandığı anlamına gelir, bu da o zaman kabul edilemezdi. 1950’lerde İngiliz Milletler Topluluğu Serum Laboratuvarlarımız (CSL) lxodes holocyclus’ımızı üretmeye çalıştıfelçli çocuklarda kullanım için kene antiserumu üretimi için laboratuvarda. Bandikootların üreme için gerekli olduğunu ve bandikootların esaret altında tutulmasının zor olduğunu buldular. Bu nedenle, toplayıcılar tarafından vahşi doğada toplanan keneler kullanılarak köpeklerde serum üreten veteriner hekimlerden serum aldılar. CSL daha sonra insan kullanımı için serumu iyileştirir. Bu yüzden inanıyorum ki, Amerikalılar, orada bandikootların olmaması nedeniyle lxodes holocyclus’ın sözlü istilaları geride bırakma olasılığının daha az olduğunu düşünüyorlar .
Fort Detrick Maryland ve CIA’daki Amerikan Ordusu Özel Operasyonlar Komutanlığı (Kod adı MK-NAOMI) biyolojik silahların geliştirilmesi, test edilmesi ve konuşlandırılmasıyla görevlendirildi. Kenelerimizi güvenlik ve patojenleri iletme yeteneği açısından test etmeye karar verdiler. Leydim görgü tanığı, Milson Adası’nda MK-NAOMI’yi gördüğünü söyledi.
Ordu temasım, askerlerimizin son Vietcong’u kaldırmak zorunda kaldıklarını ve birçoğunun hastalandığını söyledi. Temasım daha sonra Rocky Mountain Spotted ateşi (Rickettsia rickettsii) ile teşhis edildi. Bu hastalık aerosol yoluyla bulaşabileceğinden, kenelerin kullanılmasına karşı karar vermiş olabilirler.
1961 ve 1962’de NSW Tarım için çalışırken, domuz ateşinin ortadan kaldırılması kampanyasıyla uğraştım. Bir veterinerlik memuru olarak, Gosford’da bulundum ve kuzeydeki Macquarie Gölü arasındaki bölgede, güneydeki Hawkesbury Nehri’nde çalıştım. Satıştan önce domuzları işaretlemek için departmanın bir domuz markasıyla verdiği mülklerin bir listesi verildi. Milson Adası listesindeydi. İlk başta, listedeki varlıkları takip ettim ve domuzların sağlığını kontrol ettim ve yemek yemenin pişirme tesisleri olup olmadığını kontrol ettim. Bakanlığın lisans sahiplerine bu denetimin gerekli olduğunu bildirmesi gerektiğine eminim. Daha sonra, hareket izinleri vermekten, post mortem yapmaktan ve enfekte olmuş domuzları yok etmekten bunalmıştım. Bu yüzden, mülkler tarafından davet edildiğinde teftişleri yaptım.. Sonunda, Kariong’daki Düzeltme Merkezi ve Morisset Akıl Hastanesi de dahil olmak üzere listedeki herkes yaptı. Zaman zaman stok müfettişimiz tarafından Milson Adası’na nasıl girebileceğimiz soruldu. Bizimle iletişime geçip tekneyi bizi almaya gelmelerini önerdim. Davetiye hiç gelmedi. Orada gizli bir şey mi vardı?
Domuz ateşi çalıştıktan sonra 6 ay Brisbane’deki CSIRO’da ve Queensland Primary Industries’de sığırlarda babesiosis ve anaplazmozun temellerini öğrendim. Sığırların ekonomik olarak en önemli hastalıkları olmasına rağmen, Sydney Üniversitesi’nde zar zor bahsedildi. Tüm veteriner eşim Barbara ve bana, piroplazmozun Avustralya’da meydana geldiği söylendi. Ve en önemlisi, seroloji hakkında hiçbir şey.
Daha sonra Dr. NSKerras ve İngiliz Milletler Topluluğu Hükümeti için Wollongbar’da kene kaynaklı hastalıklar üzerinde çalışmak üzere laboratuvar kurmak için Kuzey NSW’de Lismore’a döndüm. Ve döndüğümde, kim benim patronum olmalı? Robert ‘Bob’ McCulloch’tan başkası değil . Döndükten kısa bir süre sonra, Bob’un Casino’nun batısında Doubtful Creek’teki bir çiftliğe, ineklerin babiosisis nedeniyle öldüğü bir çiftte eşlik ettim.
İnek, büyük bir gölet içeren bir padoktaydı ve göletin etrafında birkaç ak balıkçıl vardı. Bob, “Bahse girerim ki bu kuşların ineğin ölmesiyle ilgisi var.” Kuzeydoğu NSW’deki kene istilalarının ve kene ateş salgınlarının Queensland’dan göç eden kuşların tüylerinde taşınan kene larvalarından kaynaklandığını kanıtlamak için Ivor Lewis ile devam etti. Bu çalışma bir Avustralya dergisinde yayınlandı ve burada Bob’un adı ile Ordu ve Hükümet tarafından fark edilmeyecekti.
1982’de Newcastle yakınlarında, daha sonra Avustralya’nın doğu kıyısı boyunca Lyme benzeri bir hastalık meydana geldi. Tıbbi yetkililerimiz Lyme Hastalığı (B. burgdorferi sensu stricto) olduklarını varsaydılar. Onlar olabildiğince dikkatli bir soruşturma yapmamışlardı ve bu, o sırada bilinen II Relapsing Fever (RF) türünden veya yerli bir türden kaynaklanmış olabilirdi. Fakat 1982’de bilgisayarlar konusunda çok heyecanlandılar, daha fazla bakmadılar ve Lyme hastalığı ABD’de henüz tanımlanmıştı ve muhtemelen veritabanına giren tek türdü.
Bob’un çalışmalarını hatırlamak, bu Avustralya Hükümeti ve Ordunun zihinleri için büyük bir korku yaratacaktır. Milson Adası’ndan kaçış olmuş muydu? ABD’de Plum Adası’nda olduğu gibi belki de kuşlar tarafından? MK-NAOMI halkı şok olurdu ve “Başka bir Goddam Plum Adası’nda ve başka bir ülkede” dediğini duyabiliyorum. Bunu düzeltmeliyiz. ”
1988’e kadar, Dolaylı Floresan Antikor (IFAT) Testi kullanan Queensland Sağlık çalışanları, standart suşu kullanarak B. burgdorferi için% 15’e kadar pozitif sonuç alıyordu. Sydney’de, NSAT Health çalışanları, Dr Munro (Liverpool) ve Dr Dickeson (Westmead), 831 suşlu IFAT ve ELISA kullanan% 3.7 pozitifti. Bu, Ekim 1989’da ‘ Bugünün Yaşam Bilimi’ nde yayınlandı . Bu, Milson Adası’ndan hafif bir sızıntı olabileceğini gösterdiğinden ABD’yi, Ordumuzu ve Hükümeti telaşlandırırdı.
1982-1988 yılları arasında hastalar gösterilen semptomlara göre tedavi görüyordu ve iyileşiyorlardı. Daha sonra 1988’de, sadece B.burgdorferi için ELISA testi, bir tarama testi olarak Sydney Üniversitesi tarafından başlatıldı ve sadece pozitif olanların ikinci aşama testi için bir şansı vardı ve daha sonra pozitif tedavi edildi. Neden ABD’de sadece% 50 etkili olarak değerlendirilen bir test (ELISA) burada kanıta dayalı (EBT) tedavi sistemimizle kullanıldı?
1988’e kadar NSW Health teşhis hizmeti sunuyordu. Peki neden Sydney Üniversitesi 1988’den 1994’e kadar olan büyük anket için seçildi? MKA ULTRA ve CIA için Milson Adası’nda ve orada yaptıkları zihin kontrolü çalışmaları nedeniyle CIA’nın Üniversite üzerinde çok kontrolü vardı mı? Orada Psikoloji Bölümü zihinsel hipnoz ve LSD kullanımını inceliyordu. Bu çalışma Fiona Barnett tarafından ‘ Eyes Wide Open ‘ belgesinde belgelenmiştir . Bu kitabı sahne arkasında neler olduğunu bilmek isteyenler için tavsiye ediyorum. Elbette bu, McManus Vakfı’nın oradaki çalışmalarına getirilen kısıtlamaları açıklıyor .
Sydney Üniversitesi’nde kullanılan test reaktiflerini kim sağladı? Daha önceki bağışıklık antikor testlerinden biriyle yaptığım çalışmadan, birkaç pozitif üreten bir kit üretmek basit bir egzersiz olurdu. Aslında, testimin hiçbir zaman bir teşhis testi olarak kullanılmadığını düşünmedim.
Sydney Üniversitesi, ABD veya Avustralya hükümetlerinde sınavı kim ödedi?
Bu nedenle, 1994’te 4372 hasta test edildiğinde ve Western Blot ikinci kademe testlerinden sonra hepsi negatif olarak sınıflandırıldığında, Hükümetimiz, ordumuz ve MK-NAOMI kendinden geçmiş olmalı. Öyle ki, önümüzdeki 35 yıl için izin verilen tek test olarak ELISA testine devam etmeye karar verdiler. Bu, dünyanın herhangi bir yerinde en kötü tıbbi ihmal durumu olarak görülmelidir. Ve sadece 60 yıl önce ne olabileceğini örtbas etmek için.
Ve 60 yıl sonra hala gerçek sebebi bulmamızı durdurmaya çalışıyorlar çünkü istemeden B. burgdorferi’yi bulabiliriz . Federal Sağlık Departmanı, kenelerin ve ısırıklarının çıkarılması ve tedavi edilmesi hakkında bir bilgi formu sunmaktadır. Bunu yazmak için bir nöropsikolog alıyorlar. Açıkçası, Avustralya’da saha entomologları kalmadı. Kadın tenis hakkında konuşmak için bir ragbi koçu almak gibi.
Bu bilgi föyündeki amacın, hastanın kene ısırmasından sonra hastalanması durumunda kenelerin işe yaramaz hale getirilmesi olduğu açıktır. Bir eter dondurma spreyi ile püskürtmek ve öldürmek, birçok kenenin düşmesini ve kaybolmasını garanti eder. Ve kene bağlı kalırsa, cımbızla çıkaracak ve atacak en yakın sağlık uzmanına gidin. Dolayısıyla, kültür veya genetik testler için neredeyse hiçbir kene kullanılmayacaktır. Bu nedenle, sorumlu organizmaları ve MK-NAOMI’yi izole etme şansı güvenli olmayacaktır.
Ve en önemli keneler grubunun, Argasid (yumuşak) kenelerin broşüründe sadece kısa bir söz var . Bunlarla, sıklıkla ısırıldığını bilmiyorsun. Büyülenmezler, kısaca bir bardak kan alırlar, sonra düşerler. En çok geceleri aktiftirler. Avustralya’da en az 4 tür vardır ve yıllarca süren bir yaşam döngüsü vardır. Bu, günde sadece bir veya iki kez bölünen Borrelia’ya , temel en invaziv ve patojenik forma geri dönmek için gerekli döngülerden geçmek için zaman verdiği için önemlidir. Bu form endemik borreliosis sağlar . Bu Afrika’da B.duttoni ve Ornithodorus moubata ile bilinir . Ne zaman B. duttonibitlerle (kısa yaşam döngüsü) bulaşır ve az miktarda geri dönüş daha hafiftir ve epidemik borreliosis olarak adlandırılır . Organizmaya daha sonra B. recurrentis denir . Amerikan işçileri, B. Cadavid ve D. Londono, onların bu tanıdı B. hermsii Bir iman 2009 yılında ABD’de, RF türler, RF Borrelia tarafından iletilen lxodid (kısa yaşam döngüsü) benzer olabileceğini namussuz-Borne denizaşırı enfeksiyonlar ve burada salgın borreliosis neden. Buradaki araştırmalar Argasid kenelerini tamamen görmezden geldi ve ısırıklarını önlemek, taşıdıkları şeyin incelenmesi gibi çok önemlidir.
1995 yılında, Dr. Michelle Wills, Newcastle Üniversitesi’ne sunulan bir doktora tezinde , Avustralya’nın doğu kıyısı boyunca B.burgdorferi’nin ( B. afzelii ve B. garinii ) 2 genospisinin bulunduğunu ancak hiçbir zaman izlenmediğini gösteren kanıtlar sundu . Büyük olasılıkla, her yıl kuzey Avrupa veya Asya’dan göç eden 40 veya daha fazla kuş türünden herhangi biri tarafından tanıtılacaklardı. Mary Pfeiffer, ‘ Lyme ‘ kitabında John Scott tarafından, kuş göç yollarını izleyerek Kanada’da Lyme vakalarının nerede olacağını tahmin etmek için yapılan çalışmaları anlatıyor . Avrupalılar, enfeksiyonların hareketinden kuşların sorumlu olduğunu kabul ediyorlar. Enfekte kuşlar buraya kuzeyden ve yuvaya geldiğinde, onları beklemek Argasid kene,Ornithodorus capensis , taşıdıkları enfeksiyonları arttırmak için.
Dr.Peter Mayne gibi Kene Hastalıkları Uzmanları , Kaliforniya’daki IGeneX’e yaptığı gibi denizaşırı örnekler gönderdi . Bunlar önce ELISA ile tarama yapmazlar ancak 4 test kullanırlar (IFAT, erken ve geç Western Blot ve PCR). ‘ General Med’in Uluslararası J. ‘ başlıklı 2012 tarihli bir makalesinde Peter Mayne 51 örnek gönderdi ve 28’in Borrelia için olumlu sonuçları ve babesiosis, anaplazmoz, bartonelloz ve ehrlichiosis için pozitif sonuçları vardı . Dört hasta hiç Avustralya dışında bulunmamıştı. B. garinii’nin dahil olduğuna dair kanıtlar vardı. Bir şey bu denizaşırı işi durdurmak zorunda kaldı. ABC National’da yayınlanan ‘ Lyme dört harfli bir kelime ‘ radyo yayınında Dr Stephen Graves, IGeneX’inantikor tadı yorumlamak için kendi sistemi vardı ve Avustralya standartlarını karşılamıyor ve olumlu sonuçlar çapraz reaksiyonlar olabilir. IGeneX’in damalı bir geçmişi vardı ve 2001 yılında belgelerin usulsüzlükleriyle para cezasına çarptırıldı, ancak şimdi uyumlu.
Sidney’de, Avrupa Elispot testini kullanan ve pozitif olan Avustralya Biyologları akreditasyon alamadı. Görünüşe göre burada herhangi bir pozitif reaksiyona izin verilmiyor.
1960’larda Wollongbar’daki laboratuvarımız% 90’ın üzerinde kesin tanı testleri kullandı. Pasif transfer testleri kullanarak, splenektomize buzağılar kullanarak tüm pozitif testleri iyice kontrol ettik ve buzağıların kanındaki organizmalar görülerek pozitiflik belirlendi.
Doğruluk, çiftçilerin kalça ceplerinin yanlış karantinadan etkilenmediğinden emin olmamız gerektiğinden çok önemliydi. Tıp mesleğinin insanların hayatlarına yönelik ‘umursamaz’ tavrı beni dehşete düşürdü . Nedenini bulmaktan daha B. burgdorferi bulabileceklerinden daha endişeli görünüyorlar .
Şahsen, Milson Adası’ndan kaçma şansının çok az olduğunu düşünmüyorum. Munro ve Dickerson (güvenilir olduğunu düşündüğüm tek rakamlar) tarafından bulunan% 3,7 seviyeleri, buradaki RF organizmalarına veya diğer organizmalara çapraz reaksiyonlar olabilir. ABD’de B. burgdorferi ve B.hermsii (RF) arasındaki çapraz reaksiyonlardan şüpheleniliyor. Tom Schwan ve arkadaşları (1996) ikisi arasında ayrım yapmak için bir GlpQ antijeni geliştirdi. Burada böyle bir şey yapılmadı.
Üst düzey bir Aborijin adamla konuştum ve dedi ki: “Bazı kene ısırıkları sana saçma gönderir.” Diğer Aborijinliler, yaraları ısırmak için çay ağacı özleri uygulamaktan bahsetti. Bu takip edilmelidir. Bu insanlar bizden daha uzun zamandır buradalar. 1982’de tıp çalışanlarımız daha önce gördükleri ancak bir sebep gösteremeyen durumlara bir isim vermiş olabilirler.
Burgdorferi’nin endemik olduğu ABD’nin kuzeydoğusunda, kenelerdeki Borrelia’nın% 10 ila% 20’si genetik olarak B.niyamotoi (Japonya’dan bir RF) ile ilişkilidir . Bunlar, Lyme hastalığı için ELISA, Western Blot veya PCS analizleri tarafından alınmaz. Bu, Lyme benzeri bir hastalığı olan hastaların, Lyme hastalığı için serolojik sonuçları açıklayan diğer Borrelia türleri tarafından enfekte olabileceği anlamına gelir. Diğer kene kaynaklı hastalıklar (Babesia, Bartonella, vb.) Karmaşık olabilir ve Lyme semptomlarını daha da kötüleştirebilir, ancak tarama testleri kullanılarak teşhis edilemez.
Testler güvenilir değildir ve ELISA, Western Blot gibi bazıları ABD’de sadece% 50 etkili olabilir. EM olmayan (bullseye döküntü) bir çalışmada,% 81 mevcut iki katmanlı sistem (ELISA artı Western Blot) tarafından doğrulanmamıştır. PCR testinin genel duyarlılığı yaklaşık% 30’dur, ancak oldukça spesifiktir (% 99). Sonuçta, ABD’deki birçok türün laboratuvar teşhisinde birçok sorun var. Ve burada bir tür bulamadık.
Açıkçası, laboratuvar testleri çok az değerlidir ve sadece onay için yararlıdır. Bizimki gibi bir EBT sisteminde yeri yok. Test sadece tedavide gecikmeye neden olabilir. Erken tedavi önemlidir ve kene ısırmasından hemen sonra (profilaktik tedavi). Bu mevcut olmalı ve 3 haftalık bir antibiyotik kürü için bir eczacı görmek kadar kolay olmalıdır. Tabii ki, tıbbi insanlar “aşırı antibiyotik” diye çığlık atacaklar. Ancak, kesinlikle 3 hafta 3 aydan daha iyi veya daha sonra başarılı olmayabilir. Kronik vakalar için, her gün vakaları gören deneyimli bir klinisyen, özellikle sorumlu organizmaların tanımlanmadığı durumlarda, doğru olma olasılığı daha yüksektir. Bu Kene Kaynaklı Hastalık Uzmanlarına (TBDS) şu an olduğu gibi engel olmamasına yardımcı olunmalıdır. Gelecekteki araştırmalarda oynayacakları önemli bir rolleri var,
Araştırma 8. Burgurgeri’nin Avustralya’da mevcut olmadığını kanıtlamaya yönelikti ve 1960’ların çalışmalarına katılan taraflarca bununla sınırlı kaldı. 60 yıl sonra, sorunun geniş bir görüşüne sahip bir liderle uygun araştırmaya ihtiyaç vardır. Suçluları tecrit etme arzusu ve denizaşırı temasları ve gerekli tekniklerin anlaşılması ile bir lider. Bir enstitünün, 1970’lerde Brisbane’deki CSIRO ve Old Primary Industries ile yaptığımız gibi kene kaynaklı hastalıklara odaklanması gerekiyor.
İnsanlar ölüyor, diğerleri hasta, çalışamıyor ve mali sorunlar yaşıyor. Diğerleri intiharı seçiyor. Aileler parçalanıyor ve çocukları acı çekiyor. Acil eylem gerekiyor.
KAYNAKÇA
-Barnett, Fiona, “Eyes Wide Open,” 2019. https://fionabarnett.org/2019/08/07/read-fiona-barnetts-new-book-eyes-wide-open/
-Cadavid, D ve Londono, B “Journal Compilation 2009 Avrupa Klinik Mikrobiyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Derneği’nde nükseden ateş spiroketlerinin troposizm ve immünopatolojik mekanizmalarının anlaşılması.
-Carroll, Michael C “Lab 257s Hükümetin Gizli Erik Adası Mücevher Laboratuarının Rahatsız Edici Hikayesi” New York: William Morrow, 2004.
-Doorlands Medical Dictionary, 23. Baskı, 1957.
-Jacobsen, Annie “Ataç Operasyonu: Nazi Bilim Adamlarını Amerika’ya Getiren Gizli İstihbarat Programı. Boston: Back Bay Kitapları / Little, Brown, 2015. ”
-Lyme: “Dört Harfli Bir Kelime.” ABC Radyo Ulusal, 12 Mayıs 2013.
-Mayne, Peter “Avustralya’da Lyme borreliosis, babesiosis, bartonellozis ve granülositik ehrlichiosis görülme sıklığı,” Uluslararası Genel Tıp Dergisi, 2011: 4 845-852.
-Newby, Kris “Isırıldı: Lyme hastalığı ve biyolojik silahların gizli tarihi,” Harper Collins 2019.
-Munro, Rosemary ve Dickeson, David “Lyme hastalığı” Today’s Life Science 32, Ekim 1989.
-Pfeiffer, Mary Beth “Lyme: İklim değişikliğinin ilk salgını.” Washington, DC: Island Press 2018.
-Schwan, Tom, Schrumpf, ME Hinnebusch, J Anderson Jr ve M Konkel
-“G1pQ: Tekrarlayan Ateş ve Lyme borreliosis arasındaki seriolojik ayrımcılık için bir Antijen.” Klinik Mikrobiyoloji Dergisi, Ekim 1996 s 2483.
-Sydney Üniversitesi, Fact Sheet Lyme Unease Tıbbi Entomoloji Bölümü 3 Mart 2013.
ALINTI: https://fionabarnett.org/about-fiona/
26 Nisan 2020 / ÖZGÜR İFADE