F.Bahçe ilk golü yeme hastalığı ile geriye düştüğü maçı, doğru oyunun karşılığı olarak devre bitmeden çevirdi. Maç öncesi kağıt üzerinde güçlü gözüken, cesur bir karar olan Elmander-Burak-Drogba üçlüsü ilk devre oyunu işletmedi. Ancak G.Saray'ın etkisizliğini bu tercihe bağlamak haksızlık olur. Bu üçlünün negatif tek bir yansıması oldu sadece. Sürekli geriden oyunu uzun topla oynayıp onların indireceği toplarla oyunu F.Bahçe sahasına yıkmayı denediler. Ligin en fazla pas yüzdesine sahip takım gibi değillerdi.
Hamit'in yüksek top kaybıyla oynaması, G.Saray'ın oyununu kuran Selçuk İnan'ı F.Bahçeli futbolcuların baskı altına alıp kademeli karşılaması, ellerindeki uzun top silahını kullanmanın önemli bir sebebiydi.
F.Bahçe, G.Saray'ın en formda olan merkezine getirmeden kanatları etkili kullanarak hücum etti.
Ayrıca dizilişlerde F.Bahçe'nin kanatları ikili oynaması, G.Saray'ın beklerinin önünü Hamit ve Selçuk kaymaları ile ikilemesi, topu merkeze getirdiklerinde Melo'yu yanlızlaştırdı. İlk devre doğruları daha fazla yapan taraf F.Bahçe'ydi.
EKMEKLERİNE YAĞ SÜRDÜ
Devreye Elmander-Amrabat değişikliği ile girilmesi oyunu kanatlara yayma arızasını gidermek içindi. Melo-Selçuk ikilisini merkezde bırakıp, sağ kanada da Hamit'i çekerek, önde Drogba-Burak ikilisi ile 4-4-2'ye döndü G.Saray. Bu değişiklik oyun hakimiyetini getirmese de oyunu dengeledi. F.Bahçe teknik heyeti sakatlık nedeniyle zorunlu değişikiliklerle istediğini yapamadı. Ancak kendi sahasının önünde 20 metreyi iyi kapatarak, Burak'ın kornerden kontrataktan bulduğu pozisyon dışında pozisyon vermediler.
Maç öncesi G.Saray'ın şampiyonluğu kazanarak gelmesi nedeniyle derbi atmosferinde tribünlerde düşme olmayacağını, sahadaki oyuncuların üzerindeki stresi alacağı için daha iyi bir oyun izleteceğini düşünüyordum. Yanıldım. Futbolculardan gerginliği tırmandıran hareketleri yine futbol dışı konuşacakların ekmeğine yağ sürdü.
Maçın iki golünü atan Webo'ya hakkını teslim etmeli, fakat F.Bahçe'nin en iyisi Hasan Ali'ydi.