Yaylı tüfekle vurulan 13 yaşındaki Cecil, saatler sonra nihayet öldürülmeden önce yaralı ve acı içinde kaldı. Dünya, küresel haberler ve insanların onun ölümü hakkında ne kadar güçlü hissettiğini gösteren bir sosyal medya fırtınası ile anlaşılır bir şekilde öfkeyle tepki verdi.
Çatışma sırasında CEO’muz Steve McIvor şunları söyledi: “Bu eylemin ardındaki vahşet rahatsız edici – Cecil sadece ok ve yayla vurulmakla kalmadı, saatler sonra canlı bulundu ve bir silahla vuruldu. ‘Eğlence’ adına Aslanlar yetiştirilip öldürülmesine son verilmeli. Hayvanlar vahşi doğaya aittir ve bu kirli endüstriyi desteklememelidir.” Bir aslanı avlayan ganimet onun tüm gururunu incitir
Her vahşi hayvan, içinde yaşadıkları popülasyonun ve ekosistemin etkileşimlerine ve dinamiklerine katkıda bulunur. Bu, özellikle aslan sürüleri için geçerlidir.
Bir aslanı avlamanın gerçek maliyeti:
Ödül avı, gurur için önemli olan sosyal bağları bozar – bir üyeyi çıkarmak strese neden olur
Baskın bir erkek öldürüldüğünde, gurur, devralmak isteyen diğer erkeklerin saldırılarına karşı savunmasız hale gelir.
Avlanma, ölen baskın erkeğin yavruları olabilecek sürülerdeki yavruların öldürülmesini artırabilir.
Dişiler hedef alındığında, eğer yavruları varsa, muhtemelen açlığa mahkum olurlar veya avcılar tarafından öldürülürler.
Aslan cecil
Cecil, Zimbabve’nin ünlü Hwange Ulusal Parkı’na çok sayıda turist getirdi ve vurulduğu sırada Oxford Üniversitesi’ndeki araştırmacılar tarafından inceleniyordu. Ancak ganimet avcılığının, öldürülen tek bir hayvanın çok ötesine ulaşan bir etkisi vardır. Cecil, hepsi onun ölümünden etkilenecek olan çok sayıda dişi aslan ve yavru içeren iki gururu ortaklaşa yönetti.
Kupa avıyla mücadele bir öncelik olmaya devam ediyor
Cecil’in hikayesi yürek burkan olsa da münferit bir olay değil. İki yıl sonra, Cecil’in birkaç genç yavrusu olan altı yaşındaki bir aslan olan oğlu Xanda, babasının öldüğü milli parkın dışında bir ganimet avcısı tarafından vurularak öldürüldü.
Bir Humane Society International araştırmasına (2021) göre, Güney Afrika’dan ihraç edilen en yaygın tutsak kaynaklı tür, ihraç edilen toplam tutsak kaynaklı ganimet sayısının %58’ini oluşturan Afrika aslanıydı. 2014-18 döneminde toplam 3.924 tutsak kaynaklı Afrika aslanı kupası veya yılda ortalama 785 ihraç edildi.
Afrika’nın ödül avcılığı parası nereye gidiyor?
Cecil’in ölümünden yedi yıl sonra, ganimet avcılığının yerel ekonomilere ve topluluklara fayda sağlama sis perdesinin arkasına saklanan hâlâ kazançlı bir küresel iş olduğu açıktır. Örneğin Güney Afrika’da, şu anda ganimet avcılığı için kullanılan yaklaşık 21 milyon hektar araziye rağmen, ticaretten elde edilen kâr ülke ekonomisinin %2’sinden daha azını temsil ediyor.
Hayvanın ölümünden elde edilen herhangi bir ekonomik kârın çoğu, onu vahşi yaşamla birlikte yaşayan gerçek topluluklara geri döndürmez, avlanmak için kullanılan arazi, tarım veya hayvancılık için kullanılan araziden çok daha az kar sağlar.
Aslan Avı etik veya sürdürülebilir bir koruma değildir
Ganimet avcılığı, sürdürülebilir kalkınma ve koruma için kabul edilebilir bir yaklaşım değildir.
Yaban hayatı dostu turizm de dahil olmak üzere diğer ölümcül olmayan ekonomik alternatiflere yatırım yapılmalıdır. Çünkü vahşi bir hayvanın hayatı, sıklıkla indirgendiği ödülden çok daha değerlidir.
Ganimet avcılığı, vahşi hayvanlara duyarlı varlıklar olarak saygı duymak yerine, ticari kazanç için sömürülecek kaynaklar olarak davranır. Modası geçmiş ve insanlık dışı. Aslanlar ganimet değildir; onlar ilaç değildir; onlar şovmen değiller. Vahşi yaşama hakları olan vahşi hayvanlardır.