Meşâir (Meşâiru'l-Hacc) Terimi Hakkında Bilgiler
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimi Olarak Meşâir (Meşâiru'l-Hacc):
İbadetgâh, ibadet usulü, kurban boğazlanacak yer, bir adamın alıştığı yer anlamlarına gelen mensek kelimesinin çoğulu olan menâsik, dini bir kavram olarak, en geniş anlamda ibadet, Allah'a yakınlaşmak için yapılan her türlü itaat; hacda yerine getirilmesi gereken vazifeler; kurban kesmek ve kurban kesilen yer anlamlarına gelmektedir. Aynı kökten türeyen nüsük kelimesi de bu anlamdadır. Ayrıca hac menâsikine meşâir de denilmektedir. Kâbe'yi tavaf etmek, Safa ile Merve arasında sa'y etmek, Arafat ve Müzdelife vakfeleri ve Şeytan taşlama hac menasiki arasında yer almaktadır.
Benzer Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimleri:
Beddua: Kötü, iyi olmayan dua.
Müstehâze: İstihaze kanını görmekte olan kadın.
Şeytan Taşlama: Haccın vaciplerinden, sembolik olan büyük, orta ve küçük şeytana toplam 70 taş atmak.
Empati: Kişinin kendisini başka bir kişinin yerine koyarak söz konusu kişinin duygularını, isteklerini ve düşüncelerini, denemeksizin anlayabilmesi becerisi.
Teşvik: İsteklendirme, özendirme.
Mesh: Bir şey üzerine el sürmek, abdestte yüzü ve elleri yıkadıktan sonra ıslak ellerle başın ön kısmına ve ayakların üzerine meshetmek, elleri çekmek.
Nikâh-ı Muta (Nikâhı Muta): Cahilliye Döneminde belli bir zaman için, belli bir ücret karşılığında yapılan nikâh.
İstikbâli Kıble: Namaz kılacak kimsenin Kıbleye yani Mekke şehrinde bulunan Kabeye yönelmesidir.