Sovyetler Birliği Nasıl Dağıldı? | 32.Gün Arşivi (Haziran 2019).
Sovyetler Birliği ve Rus avant-garde birçok yönden iç içe geçmiştir. Her ikisi de aynı toplumsal hoşnutsuzluktan ve statükoyu devrimden geçirme isteğinden doğmuştur. Politik devrimciler eski emperyal yolların elden geçirilmesini istedikleri gibi, sanatçılar da eski konvansiyonları terk etmeye ve sanatsal dünyayı genişletmeye çalıştılar. Ayrıca yeni bir dünyaya öncülük eden benzer bir idealizm ve politik gündemi paylaştılar.
Rus avante-garde, 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkan devrimci bir sanat dönemiydi. Hareket sadece görsel sanatçılar ile sınırlı değildi. Film yapımcıları, mimarlık, tasarım, edebi ve performans uygulamalarını kapsadı.
Başlangıçta Kübizm, Fransız avante-garde ve İtalyan Fütüristler tarafından etkilenen tarz, sınırları zorlamak ve sanatın sınırlamalarına meydan okumak için benzer bir isteği paylaştı. Ancak Rus sanatçılar, bu dönemde Rus İmparatorluğu'nun sosyal ve politik iklimi doğrultusunda daha 'radikal bir kelime' yaratmaya da başladılar.
Avante-garde'nin ilk günleri Rus İmparatorluğu'nun sona ermesiyle başladı. Romanov Hanedanlığı yaklaşık 300 yıllık yönetim ve hak sahibi olmuştu ve Birinci Dünya Savaşı, ayrıcalıklı ve yoksul arasındaki uçurumu genişleterek toplumsal fay hatlarını sarstı.
Her ne kadar bu hareket 1890'da başlamış olsa da, avangardın en parlak dönemi 1912-1934 yılları arasında, Rus Devrimi'nin ayaklanması ve Sovyetler Birliği'nin idealist ilk günlerinden oluşuyordu. Bu, sanatçıların sosyopolitik gündemler tarafından yönlendirildiği ve hem politik figürlerin hem de sanatçıların büyük fikirler ve büyük beklentilerle körüklendiği bir zamandı.
Yeni bir sosyal grev arayışında olan ortaya çıkan sosyalist retoriğe paralel olarak, avante-garde sanatçıları sanatsal geleneklerden bıkmışlar ve çalışmalarıyla toplumu etkilemenin yollarını aradılar ve yaratıcı uygulamalarıyla devrimin hedeflerine katkıda bulundular.
Ve böylece sanatın işlevselliği göz önüne alınmaya başlandı ve politik amaç için sanat tohumu dikildi. Sanat eserleri bir amaca hizmet edebilir ve estetik değere sahip olabilir. Devrim başladığı gibi, El Lissitzky gibi sanatçılar kırmızı propaganda posterleri tasarlamaya başladılar ve Popova işçiler için üniforma ve tekstiller yarattı. Gündelik nesneler heykelsi ve görsel sanatlar Bolşeviklere ve Sosyalistlere ittifak ifade etme fırsatıydı. Sanatçılar tuvallerini işçilere ve köylülere işaret eden yeni sembollerle doldurmaya başladılar. Dönemin belirleyici stilistik özelliklerinden bazıları olmaya devam edecek geometrik şekiller, soyut kompozisyon ve sınırlandırılmış renk şemaları kullandılar.
Sovyet ideallerinin ve sanatının kesişimi ve etkisi, bugün hala Sovyetler Birliği'nin ikonik kalması olan avante-garde'nin yaratıcı kollarından biri olan konstrüktivizmde çok açıktır. Anahtar yapılandırmacı ilkeler, sanatın işlevsel, kavramsal olarak cesur ve kolektif topluma hizmet edebilmesiydi. Tek başına süs işlevi için sanatı reddetti. Erken Sovyetizmin endüstriyel ilerleyişleri ile uyumlu olarak, yapılandırmacılar sanatın yeni sanayi dünyasını doğrudan yansıtması ve sosyal değişim için çaba göstermesi gerektiğine inanıyordu.
Tıpkı Sovyetler Birliği gibi, Rus avante-garde yeni, sanayileşmiş dünyayı kucakladı. Bir Film Camer a, theDziga Vertov ile çığır açan belgesel Adam, Sovyet işçisinin günlük hayatına deneysel film teknikleri ile evlendi. Bunu yaparken Birliğin endüstriyel başarılarını kutladı ve sinematik görsel dili yeniden tanımladı.
Hareket, 1930'ların ortalarında, Stalin'in Sosyalist Gerçekçiliği Devlet onaylı tek sanatsal üslup olarak bırakmasıyla sona erdi. Avangard'ı burjuva olarak etiketlemeye ve dolayısıyla rejimin gündemine aykırı olmaya devam etti. Buna rağmen, Rus avante-garde yaratıcı bir yenilik dönemi ve sanatsal işlev ve biçimin kavramsal olarak gözden geçirilmesiydi. Sovyetler Birliği'nin yaptığı gibi, kongreyi kırmaya ve yarattıkları yeni, devrimci dünyaya kucak açmaya çalıştı.