Vücut yüzeyinde alttaki oluşumları belirten birçok iz vardır. Bu izler veya topografi vücudun anatomisi hakkında genel bilgiler verir. Vücuttaki bu yüzeysel izleri -topografik anatomiyi- bilmek muayeneyi yapana hasta veya yaralının değerlendirilmesinde yardımcı olur. Vücudun gözden geçirilmesi muayenede en basit adımdır. Böylece hastalığın veya yaralanmanın derecesi hakkında bilgi edinileceği için vizüel gözlem çok önemlidir. Hatta bu iş yapılmazsa, önemli birçok şey gözden kaçabilir.
Bütün tıp personeli topografik anatomi dilini bilmelidir. Uygun terimlerin kullanılması, doğru bilginin en az karışıklığa yol açacak şekilde iletilmesini sağlar.
Topografik anatomiyi tanımlamak için kullanılan terimler vücut anatomik pozisyonda iken, yani hasta ayakta muayeneyi yapana bakar şekilde, kollar yanda, avuç içleri öne bakacak şekilde iken söylenir (Şekil 3-1). Sağ ve sol terimleri hastanın sağ ve solunu ifade eder. Vücudun esas bölgeleri baş, boyun, göğüs (to- raks), karın ve ekstremiteler (kollar ve bacakla- rı)dir.
Muayeneyi yapana bakan taraf, vücudun ön tarafı anterior yüzdür. Hastanın muayeneyi yapana uzak olan tarafı ise posterior yüzdür. Alnın ortasından başlayıp burun ve göbekten geçip yere ulaşan hayali çizgi orta hattır. Bu hayali çizgi vücudu birbirinin aynı olan iki yarıya böler.
Vücudun orta hattan uzakta kalan bölümlerine la- teral yüzeyler denir. Orta hatta yakın olan oluşumlara medial oluşumlar denir. Örneğin dizin veya gözün medial (iç) ve lateral (dış) kısımlarından bahsederiz. Vücudun superior bölümü başa yakın olan inferior bölümü ise ayaklara yakın olan kısımlardır. Bu terimler ayrıca bir oluşumun diğer bir oluşum ile ilgisini anlatmak için de kullanılır. Örneğin, burun ağzın superiorun- da, alnın inferioründedir.