benim erken oyun geliştirmedeki günlerimden şu anki yazı işime kadar, 25 yıldan fazla bir süredir masa başında çalışıyorum. Ekranlar her zaman dikkatimi çekmiştir. İki tıknaz bej CRT'nin masama hükmettiği için işler muazzam bir şekilde düzeldi, ancak şimdiye kadar hala mükemmel monitör kurulumunu bulamamıştım.
Bu bilgiyi size ücretsiz olarak ifşa ediyorum (hoş geldiniz). İdeal ev ofis kurulumunu arıyorsanız, yan tarafında dikey yönde ikinci bir ekrana sahip kavisli bir ultra geniş monitöre ihtiyacınız var. Her görev için yeterli gayrimenkul ile yazma ve oyun oynamak için en iyi kombinasyon.
Çift Ekran Arzu
Çocukken, birden fazla monitöre sahip bir savaş istasyonunun özlemini çekerdim, ancak o zamanlar bu tür kurulumlar nadirdi ve yalnızca takıntılı geliştiricilerin ofislerinde (ya da kötü adamların sığınaklarında) bulunurdu. Üniversiteden sonraki ilk işim oyun testçiliğiydi. Tavandan sarkan teller ile dönüştürülmüş bir dolapta düzenli olarak 16 saatlik vardiyalar halinde çalışmanın rezilliği, biri oyun oynamak için diğeri de hataları kaydetmek için iki ekranım olması gerçeğiyle yatıştırıldı.
Bu çift ekranlı düzenlemenin geeky heyecanı, ideal kombinasyon için ömür boyu süren bir arayışa yol açtı. Oyun testinden oyun tasarımına geçerken kurulumum yavaş yavaş gelişti. Ama işte ve evde para sıkıntısı vardı. Yıllarca, bir yığın ders kitabı üzerinde tehlikeli bir şekilde dengelenmiş iki uyumsuz ekranım vardı. İki ekranla, birinde çalışabilir ve diğerinde test edebilir, birinde araştırma yapabilir ve diğerinde yazabilirsiniz vb.
Ama oyun için hatalı bir kurulum. Sen olabilmek oyunu her iki ekrana da uzatın, ancak merkezdeki monitör çerçeveleri deneyimi mahvediyor. Bunun yerine birinde oyun oynar, ikincisini müzik, podcast'ler ve mesajlaşma için kullanırdım. Bu kurulum tamamen iyiancak simetri arzum uyumsuz boyutu rahatsız edici hale getirdi.
Aynı monitörlere yükselttikten sonra bile, aralarında sürekli hareket etmek, her zaman biraz yana dönük olduğum anlamına geliyordu. Esnek bir genç için sorun değil, ancak yıllar içinde ciddi sırt ağrısına yol açan cırtlaklar ve ağrılar geliştirdim.
Üç kalabalıktır
İlk düz ekran televizyonumu aldığımda, bilgisayarımla denemek için sabırsızlanıyordum. Tek bir büyük ekranın faydaları hemen ortaya çıktı. Doğrudan bakabilirdim – boynumda daha fazla çatlak yok. Fare işaretçimin izini nadiren kaybederdim ve büyük ekran oyun oynamak için bir rüyaydı. Ayrıca daha düzenliydi ve daha az kablo gerektiriyordu.
Ama dezavantajları vardı. İş için, uygulamalar arasında sürekli sekme yapmayı rahatsız edici buldum. Birden fazla uygulama penceresinin aynı anda görüntülenmesi için tüm seçenekler beni rahatsız etti. Gözlerimi kaçırmamak için biraz daha geride oturarak pozisyonumu ayarlamak zorunda kaldım. Çalışırken iki ekran arasındaki ayrımın psikolojik olarak hoşa giden bir yanı olduğunu da fark ettim.