Dakshineswar Kali Tapınağı
1847 yılında, varlıklı dul Rani Rasmani, İlahi Anneye olan bağlılıklarını ifade etmek için kutsal Banaras şehrine hacca gitmeye hazırlandı. O günlerde Kalküta ile Banaralar arasında demiryolu hattı yoktu ve zenginlerin karayoluyla değil tekneyle yolculuk yapmaları daha rahattı. Rani Rasmani konvoyu, akraba, hizmetçi ve malzeme taşıyan yirmi dört tekneden oluşuyordu. Ancak hacca başlamadan önceki gece, Tanrıça Kali formundaki İlahi Anne müdahale etti. Bir rüyasında Rani'ye görünerek, “Banaras'a gitmeye gerek yok. Heykelimi Ganj Nehri'nin kıyısındaki güzel bir tapınağa kur ve orada ibadetini ayarla. O zaman kendimi tezahür ettireceğim ve o yerde ibadet etmeyi kabul et. " Rüyadan derinden etkilenen Rani hemen arsayı aradı ve satın aldı ve hemen tapınağın yapımına başladı. 1847 ve 1855 arasında inşa edilen büyük tapınak kompleksi, merkezindeki tanrıça Kali'nin bir tapınağıydı ve ayrıca Shiva ve Radha-Krishna tanrılarına adanmış tapınaklar da vardı. Bilimsel olarak yaşlı bir adaçayı baş rahip olarak seçildi ve tapınak 1855'ta kutsandı. Yıl içinde rahip öldü ve sorumlulukları gelecek otuz yıl boyunca Dakshineswar tapınağına büyük ün kazandıracak olan küçük kardeşi Ramakrishna'ya geçti.
Ancak Ramakrishna, tapınağın baş rahibi olarak hizmet etmedi. Hizmetinin ilk günlerinden itibaren, Tanrıça Kali'nin tapınağında, Hinduizm'de bilinen ve Tanrı'nın sevgisinin nadir bir şekli ile doluydu. maha-bhava. Kali heykelinin önünde ibadet eden Ramakrishna, ruhsal transa dalmış olan zemine düşecek ve dış dünyanın tüm bilincini yitireceği tanrıya kendinden geçmiş bir sevgi ile aşılacaktı. Bu Tanrı sarhoşluğu deneyimleri o kadar sıklaştı ki, tapınak rahibi olarak görevinden kurtuldu, ancak tapınak bileşiminde yaşamaya devam etmesine izin verdi. Önümüzdeki on iki yıl boyunca Ramakrishna, ilahi olanın bu tutkulu ve mutlak aşkı için daha derinlere yolculuk yapacaktı. Onun uygulaması, fiziksel olarak kendisine tezahür ettirecekleri belirli tanrılara bu kadar yoğun bir bağlılığı ifade etmek ve sonra onun varlığına birleşmekti. Shiva, Kali, Radha-Krishna, Sita-Rama ve Mesih gibi çeşitli tanrı ve tanrıça biçimleri ona, avatar, ya da ilahi enkarnasyon, Hindistan boyunca hızla yayıldı. Ramakrishna, 1886'ta elli yaşta öldü, hayatı, yoğun manevi uygulamaları ve kendinden geçmiş trancesinin birçoğunun gerçekleştiği Kali tapınağı, Hindistan ve dünyanın her yerinden hacılar çekmeye devam etti. Ramakrishna, Hinduizm alanı içinde büyüdü ve yaşadıysa da, ilahi deneyimi onun ya da başka herhangi bir dinin sınırlarının çok ötesine geçti. Ramakrishna, ilahi olanın sonsuz ve her şey dahil niteliğini tam olarak anlamıştı. O, insan dünyasına ilahiyatın bir borcuydu ve bu ilahiyatın varlığı, hala, Dakshineswar'ın Kali tapınağında yaşanabilir.
Daha fazla bilgi için:
Hindistan Seyahat Rehberleri
Martin bu seyahat rehberlerini önerir