Bazı nedenlerden dolayı, ultra küçük “X” denizaltıları, gemilere ve diğer benzer hedeflere saldırmak için sadece üç kez kullanıldı. Katılan diğer operasyonlar da gemilerin saldırıları olmadan gerçekleşti. Bunun ana nedeni denizdeki kuvvetlerin korelasyonuydu: görevden alındıktan ve Tirpitz'in ve diğer bazı büyük Alman gemilerinin yok edilmesinden sonra, İngiliz filosu sabotaj başvurusunda bulunmadan açık savaşlara girebilirdi. Böylece, Avrupa kıyılarına yakın, ultra küçük denizaltılar neredeyse hiç işsiz kaldı. Bununla birlikte, Pasifik'te savaş devam etti ve böyle bir teknik, savaşın gidişatını etkileyebilir.
İkinci Dünya Savaşı’nın Pasifik Savaş Tiyatrosu’nun Avrupa’dan bir kaç ciddi farkı vardı. Makine gönderirken bu bölgenin ve önerilen işlemlerin özellikleri dikkate alınmalıdır. Eks'i kullanma ve Pasifik'te kavga etme deneyimlerini inceleyerek elde edilen sonuçlara dayanarak, mevcut teknelerin eksikliklerini giderecek “XE” adlı yeni bir proje geliştirilmesine karar verildi. Buna ek olarak, "Avrupa" denizaltılarının sayısı arzulanan bir şey bıraktı, bu yüzden Japonya ile savaş için yenilerini inşa etmek zorunda kalacağız.
"XE" projesinin geliştirilmesi Ocak 1944'ta başlatıldı. Temel tasarımda bazı değişiklikler yapması ve böylece denizaltının belirli özelliklerini ve özelliklerini geliştirmesi gerekiyordu. Böylece, büyük değişikliklerin çoğu mürettebatın çalışmasını basitleştirmeyi amaçlıyordu. Özellikle, yeni cihazlar kullanıldı ve bu durumda kamyonetler ortaya çıktı.
"X" tipi denizaltıda derin bir modernleşme olan yeni denizaltı "XE" de benzer bir tasarıma sahipti. Temelleri, üç ana bölümden bir araya getirilmiş sağlam bir mahfaza idi. Vücudun dışına ilave donanımlar, direksiyon tekerlekleri ve üst yapı yerleştirildi ve içlerinde üç adet hermetik bölme vardı. Yeni bir proje oluşturma sürecinde düşmanın denizaltı karşıtı ağları üzerinden engelsiz geçiş olasılığına daha fazla dikkat edilmesine karar verildi. Bu amaçla, tüm büyük çıkıntılı parçalar denizaltının dış yüzeyinden uzaklaştırılmıştır. Periskop veya şnorkel gibi geri çekilebilir cihazların şimdi kasanın içine tamamen çekilmesi veya üzerine konması gerekiyordu.
Denizaltının bir bütün olarak genel yerleşimi aynı kaldı. Sağlam gövdenin prulasında, 3,2 m uzunluğunda bir ilk bölme vardı, dizel yakıt için bir tank, bir elektrik motoru için piller, mürettebat için bir rıhtım ve bir tedarik kaynağı içeriyordu. Buna ek olarak, burun bölmesinde balast tanklarından biriydi. Nazal bölmenin arkasında, birinci ve ikinci bölmeler arasında, bir kilit bölmesi olarak kullanılan, 75 cm uzunluğunda bir bölme vardı. Bölme ve ekipmanı değişmedi, ancak arka bölme bölmesine bir kapak (ikinci ve üçüncü bölmeler arasında) kapağın yanına eklenmiş. Bununla beraber, mürettebat kilit odasındaki dalıcıyı takip edebilirdi.
4,8 m uzunluğundaki üçüncü bölme merkezi direk olarak görev yaptı. Üstünde 1,2 m uzunluğunda ve 60 cm yüksekliğinde bir güverte evi vardı Kabinde, tekneye girmek için bir kapak vardı. Ek olarak, “XE” projesinde üçüncü bölmenin tavanına ilave bir yükleme deliği monte edildi. Mürettebatın, çevreyi kontrol edip, hedefi hedefle ilgili olarak konumunu belirleyebileceği varsayılmıştır. Öncelikle, bu pencerenin yardımıyla, hedef gemiye varış zamanının belirlenmesi planlandı. Ayrıca, iletişim ekipmanının ve merkezi postaya ait diğer ekipmanın bileşimi, gözle görülür güncellemelerden geçti.
Üçüncü bölme, bir takım gerekli aletlerle donatılmış mürettebatın tüm işlerini barındırıyordu. "Ex" teknelerin kullanım tecrübesine göre, uçaklardan alınanlar da dahil olmak üzere küçük boyutlu ekipman kullanmaya karar verildi. Bu gelişmelere bağlı olarak, ekipmanın boyutunu önemli ölçüde azaltmak ve sonuç olarak insanlar için boş alanı artırmak mümkün olmuştur. Bölmenin alt kısmında ana balast tankı ve hızlı daldırma tankı kaldı.
Denizaltı tipi "XE" Sidney limanında, 1945 g. Fotoğraf Аwm.gov.au
Kıç bölmesi enerji santralinin tüm birimlerini içeriyordu. Önceki projenin denizaltılarında olduğu gibi, dizel ve elektrik motorları, tüketilebilir yakıt depoları, hava kompresörü ve diğer birimler vardı. Ek olarak, kıçta bir trim tankı vardı. Kıçtaki gövdenin dışında, üzerine bir çift dümen bağlanmış bir pervane ve dört dengeleyici vardı.
Operasyon sırasında ortaya çıkan bazı sorunlara rağmen, mevcut dizel-elektrik güç ünitesinden ayrılmaya karar verildi. Temelini hala 4 beygir gücüne sahip 4 silindirli dizel motor Gardner 42LK, bir jeneratör ile birleşti. Pervanenin dönüşü için Keith Blackman elektrik motorunu beygir gücü 30 hp ile yanıtladı. Dizel suyun yüzeyinde veya sığ bir derinlikte hareket etmesine izin verdi. Bir elektrikli motor ve batarya kullanılması önerilen gizli sualtı geçişleri için.
Tüm yenilikler nedeniyle, XE tipi denizaltılar öncekilerden biraz daha büyüktü. Uzunluğu 16,23 m'ye ulaştı, maksimum genişlik 1,75 m'ye yükseldi, Normal taslak hala 1,6 m'ye eşitti, yüzey konumunda, yer değiştirme 30,25 t, su altı konumunda - 33,5 t idi.
Yapının boyut ve ağırlığındaki artışa rağmen, hız özellikleri aynı kalmıştır. "XE", yüzeydeki bir 6,5 düğümüne ve su altındaki bir 5,5 düğümüne hız kazandırabilir. Maksimum hızda, dizel motor kullanırken, denizaltı 500 deniz mili seviyesine kadar çıkabilir. Ekonomik seyir aralığı 1700-1800 miline yükseldi. Pil şarjı, 82 mil uzunluğunu aşmaya yetti. Teknenin gücü, 90 m'de dalış yapmanızı sağlar.
Denizaltı tipindeki “XE” ekibi, daha önce olduğu gibi dört kişiden oluşuyordu. Komutan ve dümenci rotadaki hareketlerden, hedeflerin aranmasından ve mayınların yerleştirilmesinden sorumluydu. Sürücü, elektrik santralinin çalışmasını izlemiş ve gerekirse dalgıç denizaltısını geçit boyunca terk etmek ve hareketi engelleyen engelleri kaldırmak zorunda kalmış. Dalgıcın asıl görevi, uygun ekipman yardımı ile denizaltı karşıtı ağları kesmek sayılıyordu. Bazı görevleri yerine getirmek için, ek bir dalgıç mürettebata tanıtılmalıdır. Böylece beş denizaltı görevlendirildi. Bu tür "genişletilmiş" ekipler, 45 yılının birkaç operasyonuna katıldı.
Alman savaş gemisi Tirpitz, birkaç özel mayınla hasar gördü. Ultra küçük denizaltının kenarlarına sabitlenmiş özel şekilli bloklardan oluşuyordu. Bu tür bir ünitede, 4400 pound (hemen hemen 2 t'nin altında) ammotol vardı. Bu tür mayınlar, saatli sigortalara sahipti. Hedefe ulaşan İngiliz denizaltısı, yanmış bir sigortayla mayınları düşürmek ve operasyon yerinden ayrılmak zorunda kaldı. Operasyon Kaynağı, “XE” projesinde korunduğu için bu tür savaş ekipmanlarının etkinliğini doğruladı. Ek olarak, yeni teknenin dış yüzeyinde, hedefin altına asılması gereken altı 20 kiloluk (yaklaşık 9 kg) mayın için ek bağlantılar sağlandı.
Denizaltı XE8 ve HMS İnce, kırkların sonu. Fotoğraf Maritimequest.com
"XE" projesinin geliştirilmesi birkaç ay sürdü, ardından Kraliyet Donanması, özel bir ek test yapmadan birkaç yeni denizaltı sipariş etti. Sözleşmeye göre, filo 18 ultra küçük "XE" tipi denizaltıları alacaktı. Sipariş üç bölüme ayrılmıştır: Barrow-in-Furness'daki Vickers Armstrong fabrikası tarafından altı denizaltı tedarik edilecek, iki tanesi ise Huddersfield'deki Broadbent tarafından sipariş edilmiştir. Geri kalanlar Marshall tarafından Gainsborough'da inşa edildi. Bu teknolojinin inşaat 1944 sonuna kadar devam etti. Seri denizaltılar, XE1'ten XE19'e atamalar aldı.
İnşaatın başlamasından sadece birkaç ay sonra, inşaat sözleşmesinin şartları değiştirildi. Şimdi amiraller, yalnızca 11 botlarını almak istediler, çünkü XE11 botunun inşası durdu ve türünün son ürünü XE12'ti. İnşaattan çıkarılan kalan teknelerin 14 - 19 arasında sayıları olması dikkat çekicidir. Batıl emir, uğursuz 13 numarası olmadan yapmaya karar verdi.
Ultra küçük "XE" tipi denizaltılar, Pasifik Okyanusu ve denizlerinde kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Bağımsız olarak yeni üslerine ulaşamadılar. Büyük denizaltıların yardımı ile düzenli şekilde çekmek de hariç tutulmuştur. Aralık 44’teki araçların nakliyesi için, HMS Bonaventure nakliye gemisi seçildi. Denizaltıların taşınması ve bakımı için gerekli bazı ekipmanlarla donatılmıştır. Dönüştürülmüş gemi üssü denizaltılarının, operasyonlara hazırlandıkları Pasifik limanlarından birinde denizaltı-sabotajcıları teslim ettikleri varsayılmıştır. Çok küçük denizaltıları çekmek için tam teşekküllü denizaltıların kullanılması önerildi.
1945'in ilk yarısında, XE denizaltılarının ekipleri İngiltere'de eğitildi ve düşman gemilerine çeşitli saldırılar düzenledi. Mürettebat eğitimi sırasında yeni denizaltılar kayıp yaşadı. 6 Mart 45 inci Lough Streven denizaltı XE9 gölde antrenman sırasında bir bariyer gemisi ile çarpıştı. Denizaltının gövdesi ciddi hasar aldı, bu yüzden battı. Üç denizaltı öldürüldü, diğer ikisi kaçmayı başardı. Daha sonra, XE9 yükseltildi, ancak kurtarılmadı ve imha edildi.
1945 yazının başında, ilk altı (XE1-XE6) yeni tip denizaltı, HMS Bonaventure gemisi tarafından Labuan limanına (Malezya) teslim edildi. Bundan sonra, ilk muharebe operasyonlarına hazırlık başladı. Bu zamana kadar Pasifik'teki savaş, son aşamaya girdi ve bu da yeni ultra küçük denizaltıların dahil olduğu operasyonların sayısını etkiledi. Ayrıca, altı denizaltından sadece dört tanesi savaşa katılmayı başardı.
Temmuz ve Ağustos aylarında, denizaltı-sabotajcıları Sabre ve Folyo operasyonlarında yer aldı. Bu olayların amacı düşmanın iletişimini bozmaktı. Bazı Japon üsleri, iletişim için kablolarla birbirine bağlandı. İki operasyonun amacı, bu çizgileri yok etmekti; bundan sonra Japonlar, Müttefiklerin araya girebilecekleri radyo iletişimini kullanmak zorunda kalacaktı. Bu sorunu çözmenin tek yolu yeni ultra küçük denizaltılardı.
Denizaltı gemisine dönüşmeden önce HMS Bonaventure gönder
Temmuz ayının sonunda, XE4 ile denizaltı HMS Spearhead Labuan üssünden çekildi. Saber operasyonu altındaki denizaltı-sabotajcılarının görevi, Hong Kong ve Saygon'u birbirine bağlayan kabloyu imha etmekti. Delta bölgesine ultra küçük denizaltı çekildi. Mekong, aramaya başladığı yer. Çekiştirilmiş bir kedi kancası sayesinde, kablolardan birini bulmayı başardık. Kablo alttan yukarı kaldırıldı, ardından dalgıç K. Briggs tekneden ayrıldı ve kesti. Kısa süre sonra ikinci kablo da kesildi ve dalgıç A. Berdzhius'a verildi. Ağustos 3 denizaltıları HMS Spearhead ve XE4 başarıyla üsse döndü.
Ağustos 6 tarihinde, Folyo operasyonuna katılan denizaltı HMS Selene ve XE5, üsse geri döndü. Hedefleri Hong Kong-Singapur iletişim hattıydı. Kablo Hong Kong adası Lamma'dan çok uzakta bulunmadı ve kısa sürede kesmeye başladı. Ancak, bu sefer denizciler ciddi problemlerle karşı karşıya kaldılar. Dalgıçlar zor şartlarda çalışmak zorundaydı, kelimenin tam anlamıyla siltte diz boyu derin ve göreceli olarak büyük derinliği nedeniyle sürekli birbirinin yerine. İşyerinden ayrılan XE5'un mürettebatı, düşmanın iletişimini kırabildiğinden tam olarak emin değildi. Ancak Japonya’nın teslim alınmasından sonra, operasyonun başarıyla sonuçlandığı, çünkü 45’in başlarında, Hong Kong ve Singapur’un garnizonları radyoya geçmek zorunda kaldı.
Ağustos ayının başlarında, XE1 ve XE3 denizaltıları, Singapur limanındaki Japon savaş gemilerine saldırdıkları Mücadele operasyonuna dahil oldular. Hedeflere ağır kruvazör "Myoko" (XE1) ve "Takao" (XE3) verildi. Her iki gemi de bu zamana kadar ciddi hasar gördü ve limanı terk edemedi, ancak ateş gücünü korudu. Onarımın imkansızlığı nedeniyle, yüzer uçaksavar bataryaları olarak kullanıldı. İngiliz sabotajcılarının iki gemiye saldırmaları ve dedikleri gibi onları havaya uçurmadan limanı terk etmeleri gerekiyordu.
Hedefe ulaşmak için yaklaşık 13 saat sürdü. İngiliz denizaltılar çoğu zaman limana gittiler ve barikatları geçmeye çalıştılar, daha sonra hedeflerin aranması birkaç saat sürdü. Bazı bilgilere göre, Japon filosu sabotajcıları birkaç kez tespit edebildi, ancak zaman içinde saklanmayı başardılar.
Servis denizaltı XE8. Fotoğraf Maritimequest.com
Suya batırılmış bir konumda ve periskop kullanma yeteneği olmadan belirli bir gemi bulmak son derece zordur. Denizaltı XE1’in mürettebatı onunla baş edemedi ve mayınları "Möko" kruvazörünün dibinde bırakamadı. Denizaltı XE3 ekibi, görevi başarıyla tamamladı ve "Takao" yu çıkardı. Sabotajcılar tabana bir miktar küçük mayın yerleştirdiler ve tabana toplam 4 t ağırlığında iki mayın döküldüler, hedefini bulamayan XE1 denizaltı, tespit edilen Takao'nun altındaki savaş yükünü düşürdü, ardından her iki ekip de liman çıkışına yöneldi.
Toplam 8 t ağırlığında ammotol yükleriyle neredeyse aynı anda dört dakikalık bir patlama, Japon gemilerini batıramadı. Ancak Takao ciddi hasar gördü. Geminin dibinde, 20x10 m'nin büyüklüğünde, birkaç bölmenin su basması nedeniyle bir delik oluştu. Bir maden patlaması, silah taretlerine ve birçok önemli ekipmana zarar verdi. Takao ayakta kaldı, ancak artık işlevlerini yerine getiremedi. Savaşın sonuna kadar gemi, böyle bir ihtimalin bulunmamasından dolayı tamir edilmedi.
Çok küçük "XE" denizaltılarını içeren üç operasyon başarılı kabul edildi. Dört denizaltı ekibi, çeşitli iletişim kablolarını yok etti ve ayrıca Takao kruvazörüne ciddi hasar verdi. Muharebe misyonlarının başarılı bir şekilde gerçekleştirilmesi için, denizaltı-sabotajcılara devlet ödülleri verildi.
Mücadele operasyonundan sonra, XE denizaltıları savaş operasyonlarında kullanılmadı. Ağustos ayında, Pasifik'teki yılın 1945'i böyle bir teknik için herhangi bir görev bulamadı. Japonya'nın teslim alınmasından sonra, kullanılan tüm denizaltılarla birlikte HMS Bonaventure gemisi İngiltere'ye geri döndü. Görev eksikliğinden dolayı, bu tekniğin ileri kaderi yenilmezdi.
1944'in sonuna kadar, tüm 11 XE denizaltıları inşa edildi, biri 45'in ilkbaharında kayboldu. Gerçek operasyonlara dahil olanlar da dahil olmak üzere ilk altı denizaltı, 1945’in sonlarına kadar yazıldı ve geri dönüşüme gönderildi. Diğer tekneler ellili yaşlara kadar üslerinde kaldılar. 1952'te ayrıca silindiler. 9 denizaltıları metal için sökülmüştür. XE12, varlığının son yıllarında, diğer denizaltılar için bir yedek parça kaynağı haline gelmiştir. Ayrıştırma birimlerinin ardından kalanlar eritmeye gitti.
1952'te, diğer denizaltılarla birlikte, resmi olmayan takma adı Expunger olan XE8 yazılmıştır. Kardeşlerinin aksine, kesime gitmedi, ancak hedef haline geldi. Yakında su bastı. 1973'te denizaltının kalıntıları toplandı ve tamir için gönderildi. İmparatorluk Savaş Müzesi'nin katılımıyla Chatham Tarihi Tersane Müzesi personeli, bu denizaltısını yeniledi ve ardından bir sergi yaptı. Maalesef, eklentinin çoğu geri yüklenemedi. Yetmişli yılların ortasından itibaren, denizaltı müzede kalıyor, bölgedeki meraklı bir sayfayı kişileştiren düzenli onarım ve restorasyonlardan geçiyor. hikayeler İngiliz Denizcilik Gemi İnşaası.
Önceki "X" in derin bir modernleşmesi olan "XE" projesi tüm olumlu özelliklerini korudu. Bu sayede İngiltere Kraliyet Donanması oldukça karmaşık ve etkili ultra küçük denizaltılar aldı. “XE” projesinin tekneleri, İkinci Dünya Savaşı’nın Pasifik askeri harekat tiyatrosu için özel olarak yaratıldı, ancak neredeyse hedefleriyle doğrudan ilgili hiçbir özelliği yoktu. Bununla birlikte, proje “Eks” işletme deneyiminin bazı özelliklerini dikkate almıştır.
“XE” tipi denizaltılar Pasifik Okyanusu'nu nispeten geç saatlere kadar vurdu - sadece Temmuz ayında 1945. Bundan dolayı, sadece üç operasyona katılmayı başardılar. Bununla birlikte, her üç işlem de başarıyla sonuçlandı: denizaltılar güvenli ve kayıpsız olarak gösterilen tüm düşman kablolarını kesti ve kruvazöre ölümcül zarar verdi. Bu, tanımlanamayan kruvazör "Myoko" nun yanı sıra, dört denizaltı ekibinin dört savaş görevini başarıyla tamamladığı anlamına gelir.
İngiliz filosunun komutası, yeni ekipman kullanan denizaltı-sabote edicilerinin başarısını gördü ve onları dikkate aldı. Sonuç, özel operasyonlar için ultra küçük bir denizaltının yeni bir projesinin ortaya çıkmasıydı. 50'lerin ortasında, Stikleback projesi geliştirildi ve buna göre dört denizaltı inşa edildi. Yeni denizaltılar, modern teknoloji kullanılarak yaratılan eski "XE" nin daha da gelişmesiydi.
Sitelerin malzemelerinde:
http://wrecksite.eu/
https://warhistoryonline.com/
http://thebrigade.com/
http://navyworld.narod.ru/
http://pwencycl.kgbudge.com/
http://forum.worldofwarships.ru/
http://maritimequest.com/