annem gelir gelmez beni şaşırtmaya başladı yine, ben unutkanlıkla savaşırken, b vitaminleriyle beslenirken annem 7 sene önce girdiğim öss sınavında kaçıncı olduğumu, düşünme efekti olmaksızın pat diye söyleyiverdi; 8886 (yanlış hatırlamıyorsam tabi!?). bir jenerasyon yukarısı için söylenen "eski toprak ne de olsa" deyişinin canlı kanıtı karşımda duruyor ve hiç durmaksızın hareket ediyor, getirdiği yiyecekleri buzdolabına yerleştiriyor, üşenmeyim kilometrelerce öteden taşıdığı yayla börülcesini ayıklıyor bir yandan kahvaltı hazırlarekn bir yandan valizini boşaltıyor ve sürekli konuşuyor; "bunu aldım geçenlerde çok rahat yolculuklarda giyerim diye, yeri et gibi."