Anlaşmak üzere olduğum şartlar göz önüne alındığında, yaşamam veya yaşamaya devam etmem benim için kabul edilebilir olup olmadığını bilmiyorum.
Sanırım kendimle ve hayatımla ilgili gerçekleri ortaya koymalıyım, böylece ben değerli bir insan mıyım, değil miyim, tartışabiliriz.
İlk olarak, inanılmaz derecede aptalım. İlkokulda özel eğitim aldım ve lisede sınıfı zorla geçen bir öğrenciydim. Bir sene boyunca aynı dersleri tekrar almak zorunda kaldım.
Çok beceriksizim. Yaptığım her şeyi elime yüzüme bulaştırıyorum. Eşi görülmemiş bir başarısızlık eğilimim var gibi. Şu anda işsizim ve üniversiteye hazırlanıyorum(kazanamayacağımdan eminim) ailemle yaşamaya devam ediyorum.
18 yaşındayım ve hiçbir kızı öpmedim, bakireyim. Hayatım boyunca hiç kız arkadaşım olmadı. Bu, sadece benim çirkinliğimle alakalı değil, aynı zamanda kişilik açısından da arzu edilmiyorum.
Korkunç özelliklerimin tuhaf ve ezici derecesi yüzünden, hayatımın değerini sorgulamaya başladım. Bir insanın meşru bir insan yaşamını oluşturan şeyin en temel ve önemsiz standartlarını kullanarak hayatımın çok çeşitli bir analizi yapılsa, kesinlikle sonuçlar yaşamak için uygun olmadığımı gösterir.
Bütün bu şeyleri tamamen objektif bir bakış açısından söylüyorum. Son yıllarda, varlığımın etkileşim kurduğum dünya için zararlı bir yük olduğuna inanıyorum. Bu yüzden hayatımı iyileştirmek için bir an bile kaybetmemeye ya da yapılmış olan zararı gidermeye çalışmam gerektiğine inanıyorum. Şansımın yükselmesi gerektiğine inanıyorum. Hayatımın ve varoluşumun sona erdirilmesi gerektiğine inanıyorum. Buna inanıyorum ve bence en doğrusu da bu olur.