Keşif veya sabotaj gerçekleştirirken, Stratejik Hizmetler Ofisi'nden Özel Kuvvetler savaşçıları, görevdeki veya bekçi köpeğindeki düşmanın sessiz ve hızlı bir şekilde ortadan kaldırılması ihtiyacını karşılayabilir. Susturuculara sahip tabancalar her zaman oldukça sessiz olamazdı ve bu nedenle özel silahların geliştirilmesine devam edildi. 1942'in sona ermesinden hemen sonra, OSS uzmanları uzun süredir kullanılmayan bir silah sınıfı olan tatar yaylarını hatırlamayı önerdi. Asgari gürültü ile nitelendirilen bu silahların, ateşli silahlara göre bazı avantajları olacağı varsayılmıştır.
Tatar yayı büyük Joe 5 eğdi durumda. Fotoğraf Thetruthaboutknives.com
Kısa süre sonra, OSS görevlileri, programda yer alan birçok bilimsel ve ticari kuruluşun yardımıyla, yaylı tüfeklerle mücadele için çeşitli seçenekler sundular. Özel hizmetlerin yeni gelişmelerinin sadece isim ve kısmen görünüş olarak tatar yayları olduğu belirtilmelidir. Gerçek şu ki, yeni projelerde lastik bantlarda depolanan enerjinin pahasına ok atılması önerildi, oysa tatar yayının geleneksel tasarımı bu amaçlar için esnek omuzlar kullanıyor. Dolayısıyla, Stratejik Hizmetler Ofisi'nin eylem prensibi üzerine geliştirilmesi, daha ziyade sapanlardır. Bununla birlikte, mantıksal “sapan” yerine, “tatar yayı” terimi kullanıldı.
“Tatar yaylarının” tüm yeni projeleri ortak fikirlere dayanıyordu, ancak farklı şekillerde uygulandılar ve farklı bileşenler kullandılar. Özellikle, farklı boyutlarda ve bunun sonucunda farklı taktik ve teknik özelliklere sahip birkaç ürün geliştirilmiştir. Yeni hattın en büyük silahı basit ismi Big Joe 5 - “Big Joe No. XXUMX” aldı. Böyle bir tanımlamanın sadece silahın boyutunda ipucu verebileceğini görmek kolaydır.
Tatar yayının, modern teknolojilerin ve malzemelerin mevcut olmasının yanı sıra, taşıma koşullarında ürünün boyutlarını azaltma ihtiyacı nedeniyle bazı yeniliklerle klasik form faktörü içinde yapılmasını sağlamıştır. Özellikle, silah, katlanmasının kolay olması sayesinde, savaş rahatlığına taşıma ve hızlı transfer kolaylığı sağlanmıştır. Silahlarla çalışmanın en zor aşamaları, manuel kontrole sahip basit cihazlar kullanılarak mekanize edildi.
Tatar yayının temel elemanı, aynı zamanda temel çerçeve görevi gören basit bir ahşap veya kontrplak yataktı. Ahşap cihaz, alt kısmında bir çift kulp bulunan, yeterince yüksek ve genişlikte nispeten uzun bir çubuktu. Arka, çekimi kontrol etmek için kullanılmış, ön kısım silahın tutulmasını ve işaretlenmesini kolaylaştırmıştır. Tatar yayını çubuğun kendisi için tutmaması gerekir, çünkü silahın hareketli kısımları kapalı değildir ve atış ciddi yaralanmalara neden olabilir.
Ahşap parçaların yanlarına mobil cihazlar için metal kılavuzlar yerleştirildi. Arkalarında, arkalarında, silahı avlayacak cihazların bulunduğu U şeklinde bir metal kasa vardı. Ayrıca, popoyu monte etmek için bir menteşe vardı ve onu dövüş pozisyonunda sabitlemek için tespit edildi. Arka kasanın sağ tarafında, bir tutma kolu ile dönen bir kol vardı. Kasanın ön kısmı, çerçeveyi kayışlarla monte etmek için bir çift tüp için sağlanmıştır.
Yay gergisini germek için bükülebilen yaylı yaylar için geleneksel omuz kolları yerine, OSS tasarımcıları metal borulardan yapılmış sert bir çerçeve kullandılar. Düşey eksenlerin yardımıyla, arka kasa üzerine, ikisi üstte ve altta olmak üzere, öne doğru açılı olarak dört uzun boru bağlandı. Bu tüplerin ön uçları bir çift enine tüpe bağlandı ve iki dikey saplama ile kanat somunları ile sabitlendi. Arbalestin dövüş pozisyonunda, tüpler şekil açısından sert bir yamuk şekli oluşturdular. Böyle bir çerçevenin ilave rijitliği, gergi kayışları ve alt ön borunun stoğa bağlanmasıyla sağlandı.
Elde edilen çerçevenin ön dikey elemanlarında, duraklar arasında çok sayıda kauçuk halka tespit edilmiştir. Yük ve gerginliğin doğru dağılımı için, halkalara da giren ikinci bir metal çubuk kullanılmıştır. Tel yardımı ile silahın hareketli parçalarına bağlandı ve füze patlamasının hızlanmasından sorumlu oldu.
Bazı haberlere göre, tatar yayı Big Joe 5'in en büyük ve hantal unsuru olan kauçuk kayışlı çerçeve katlanabilir hale getirildi. Gerekirse, atıcı, ön kısmını kauçuk kayışlarla birlikte çıkarabilir ve kolları boyunca yerleştirebilir. Ek olarak, silahın çapını azaltarak sadece bir bağlantı açmak ve çerçevenin üç parçasını da koymak mümkündü. Tatar yayının tasarımında en basit detaylar kullanılmıştır ve bu nedenle montaj ve sökme işlemleri özellikle zor değildi.
Bir çift kayıştan gelen tel, kutunun kılavuzları boyunca hareket eden büyük bir metal blok üzerine sabitlendi. Ana bölümünde kılavuzlarla temas için kancalar vardı. Önünde, bomla etkileşime giren bir eyer vardı. Bu bloğun arkasına silah ve yangın kontrolü için gerekli olan uzun bir raf yerleştirildi.
Rayın gövdesi, içinde basit bir kilitleme ve indirme mekanizması bulunan arka U biçimli kasaya girmiştir. Çekime hazırlanmak için, avcı yan kilitleme kolunu döndürmek zorunda kaldı. Birkaç ara dişlinin ardından, kuvvet, onu geri çeken raf tahrikine iletildi. Erken çekimden kaçınmak için tetikle birleştirilmiş bir mandal kullanıldı. Çıtaları ve eyerle olan bloğu en arka konuma çektikten sonra silah çalkalandı. Geleneksel tipte bir tetiğe basılarak, tırmık serbest bırakıldı ve lastik bantların etkisi altında toplanan montaj cephaneyi dağıtarak ileri gitti.
"Big Joe №5" ten çekim için özel bir cıvata geliştirildi. OSS tasarımcıları, 14 inç (355 mm) uzunluğunda çelik bir bom kullanılmasını önerdi. Ok, büyük bir uzamaya sahip metal bir şafta sahipti ve sivri konikten üçgen tabakalara kadar çeşitli şekillerde uçlarla donatılabiliyordu. Tüyler, kutunun boyutuna tekabül eden minimum açıklığa sahip iki üçgen düzlem şeklinde yapıldı. Cıvatanın çeşitli varyantlarının oluşturulması önerildi. Bazılarının düşman personelini yok etmek için tasarlandığı, bazılarının ise çeşitli amaçlarla piroteknik bileşimler taşıması beklenmektedir. Özellikle, bir aydınlatma okunun oluşturulması hakkında bilinir.
Ön hesaplamalara göre, metal bom 200-250 yarısına kadar bir mesafeye gönderilebilir. İnsan gücüne ateş ederken kabul edilebilir dövüş özellikleri ve yeterli katliam etkisi, 80-100 yarda kadar mesafelerde kaldı.
OSS tatar yayı okları. Yukarıda, Büyük Joe için cıvata var. Fotoğraf Usmilitariaforum.com
Sapan yaylı tüfek karmaşık manzaralara kavuştu. Şasinin ön üst borusunda, kayış bulunan bir halka, bir sinek olarak kullanıldı. Sütunun rolü, arka kasanın üzerine dikey olarak monte edilmiş ince bir uzun metal plaka ile oynanmıştır. Böyle bir görüş menzilde ayarlanamadı.
Silahın arkasında, kalın bir tel bükülmüş basit bir popo monte edilmesi önerildi. Kutunun yanlarındaki deliklere, telin, eksen görevi gören uçları yerleştirildi. Telin bükülmüş kısımları, ek bir köprü ile bağlanmış bir çift simetrik omuz desteği oluşturdu. Stokta ayrıca, katlanmamış konumda sabitlenebileceği bir üst çerçeve bulunuyordu.
Big Joe 5 ürününün ergonomisi pek değişmedi. Çekim yaparken tutmak için bir çift dikey kulp kullanıldı. Amaçlanan ateş bir popo yardımı ile yapılabilir. Belki, gelecekte, bir yaylı tüfek, kolay taşıma için şekilsiz bir kayış montajı, hatta özel bir kılıf veya çanta alabilir.
Bilinen verilere göre, 1942-43'te, Stratejik Hizmetler Ofisi uzmanları ve projede yer alan ticari işletmeler, çeşitli tiplerde bir dizi orijinal tatar yayı üretti ve test etti. Boyutları ve yetenekleri birbirinden farklılık gösteren diğer örneklerle birlikte Big Joe'yu atış poligonuna gönderdiler. Kısa bir süre sonra, gerekli sonuçları çıkarmayı ve tüm yönün ilerlemesini belirlemeyi mümkün kılan çeşitli testler yapıldı.
Farklı kaynaklara göre, Big Joe 5 ürünü atış poligonunda iyi bir performans sergiledi ve oldukça yüksek performans gösterdi. Uygulamada, sıradışı bir tatar yayının birkaç on metre mesafeden bir ok gönderebildiğini doğrulamayı başardık. Bazı mesafelerde uçan mühimmat yeterli enerjiyi korudu ve insanlar veya hayvanlar için tehlikeli olabilir. Bununla birlikte, menzildeki artışla birlikte, kesim etkisinin beklenen şekilde azaldığı gözlendi. Diğer ÖSS gelişmelerinin de benzer sonuçlar gösterdiğine dikkat etmek önemlidir, ancak bu durumda, tartışma başlangıçta daha küçük etkili atış menzillerine odaklandı.
Yeni projelerin temel amacı, atıştan kaynaklanan gürültüyü azaltmaktı. Bu sebeple testler sırasında üretilen seslerin ölçümleri yapılmıştır. Çekim sırasında lastik kayışlar ve hareketli bir metal blok sessizce hareket etmiyordu, ancak yine de bir ateşli silah atışına oranla önemli ölçüde daha düşük. Büyük Joe # 5 durumunda, birim 80 dB'yi geçmedi. Ne yazık ki, özel tatar yayını diğer sınıfların silahlarıyla tam olarak karşılaştırmaya izin vermeyen ölçüm yöntemi hakkında kesin bilgiler korunmamıştır.
Tatar yayı için diğer oklar, Big Joe 5 mühimmat - aşağıda. Fotoğraflar Invaluable.co.uk
1943’in ilk aylarından kısa bir süre sonra, Stratejik Hizmetler Ofisi yönetimi sonuçlara vararak özel operasyonlar için sessiz silahların daha da gelişmesini belirledi. OSS Direktörü William Joseph Donovan ve meslektaşları, orijinal tatar yaylarının, tüm avantajları ve güçlü yönleriyle, düşmanın arkasındaki gerçek operasyonlarda kullanım için çok uygun olmadığını düşündüler. Kendinden yüklemeli tabancalar ve sessiz ateşleme cihazlarına sahip diğer küçük kollar özel kuvvetler için çok daha uygun bir araç olabilir.
Kısa süre sonra, bu görüş prensipte ve özel hizmetlerin liderliğinin ilgili düzeninde muhafaza edildi. Tüm yaylı tüfeklerin üzerindeki çalışmalar ateşli silahlar lehine durduruldu. 1943'ten bu yana, kendinden yüklemeli HDM tabancaları OSS ünitelerine verilmiştir ve önümüzdeki birkaç yıl içinde bu tür ürünlerin toplam 2600'ini aldılar. Yabancı silahlar sayılmaz, birkaç susturucu ile M3 hafif makineli tüfek satın alındı. Big Joe 5 de dahil olmak üzere tatar yayları birkaç prototip sayısında kaldı.
Bu ürünlerin kaderi bilinmemektedir. Muhtemelen, bir süre saklanabilirlerdi, ancak daha sonra işe yaramaz olarak elden çıkarıldılar. Bununla birlikte, bazı kaynaklarda, birçok “Büyük Joe” nun özel güçlere girdiği ve birkaç operasyonda kullanıldığı belirtiliyor. Bu tür olaylar gerçekleştiyse, büyük olasılıkla prototipler de bunlara katıldı.
Bildiğimiz kadarıyla, OSS için birkaç tatar yayı örneği savaşta sağ kaldı ve müzelerde sona erdi, ancak bunların arasında Büyük Joe yoktu. Böylece, savaş tatar yayınının bu hali sadece birkaç fotoğrafta görülebilir.
Bilinen verilere göre, komut birkaç temel nedenden dolayı susturucularla birlikte tabanca lehine tatar yayı bırakmaya karar verdi. Ev - en azından belirsiz performans. Ateşleme sırasındaki kauçuk koşum takımı üzerine yaylı tüfek, bir HDM tabancasından belirgin şekilde daha sessizdi, ancak avantajları gerçekten bittiği yerdi. Bu tür silahların diğer tüm özellikleri kusur olarak kabul edilebilir.
Big Joe 5 tatar yayı büyüklüğü ve ağırlığı bakımından oldukça büyüktü, taşınmasını ve ateşlenmesini zorlaştırıyordu ve bu bakımdan herhangi bir özel tabancadan daha düşüktü. Katlanabilir tasarım kolaylıkta büyük bir iyileşme sağlamamıştır. Tatar yayı sapanının sökülmesi ve montajı çok fazla zaman aldı ve hızlanmaları için mevcut durumda sadece mantıklı olmayan en ciddi işleme yapısını gerektiriyordu.
Big Joe 5 görünümünün modern yeniden inşası. Weaponsman.com Çizim
Ayrı bir sorun, daha sonra karmaşık ve uzun bir şarj gerekli olan, yalnızca bir atış yapma olasılığıydı. Bunun gerçek bir operasyonda hangi sorunlara yol açabileceğini hayal edebilirsiniz. Özellikle, hedefin garantili yenilgisi için - bir yanlışlık durumunda - birkaç atıcının eşzamanlı çalışması gerekiyordu. Aksi takdirde, net sonuçları olan maskenin maskelenme riski vardır.
Teknik, operasyonel ve savaş özellikleri açısından, Big Joe 5 yaylı tüfek, özel birimler için özel bir silahın en başarılı örneği gibi görünmüyordu. Ancak, neredeyse her bakımdan, mevcut sessiz tabancadan daha düşüktü. Bu durumda, Stratejik Hizmetler Ofisi yönetiminin kararı şaşırtıcı görünmüyordu. Patronlar, en başarılı silahları ve bir bütün olarak bütün yönleri değil beklenenleri de reddetti.
OSS zaten test sonuçlarında savaş tatar yayını reddetti. Bu tür silahlar servis için kabul edilmedi, seri üretilmedi ve pratikte kullanılmadı. Saatin sessiz bir şekilde ortadan kaldırılması için, özel kuvvetler daha az orijinal fakat basit ve güvenilir küçük kollar kullandı.
Büyük Joe 5 savaş tatar yayı projesi, standart dışı fikirlerle gerçek bir sorunu çözme girişiminin bir parçasıydı. Teknoloji açısından, önemli eksikliklere rağmen, sorun çözüldü. Ancak, bunun ve diğer projelerin karakteristik problemleri, tüm konseptin beklentilerini ciddi şekilde etkiledi. Kauçuk koşum takımı kullanarak yaylı tüfeklerle savaşmak kendilerini haklı çıkarmadı ve terk edildiler.
Sitelerin malzemelerinde:
http://weaponsman.com/
http://thetruthaboutknives.com/
https://popmech.ru/
http://peashooter85.tumblr.com/
http://usmilitariaforum.com/