IMF'den yanlış kelimelerin nehirleri, 2008'te geri alınan kredinin erken ödenmesiyle bağlantılı olarak tekrar akıyor. Eleştirmenlere göre, IMF için programın öncesinde sönmemiz gereksiz ve hatta rahatsız edici. IMF parası piyasa kaynaklarından daha ucuzdur, bu yüzden hükümet aslında faiz hizmetine vb. Ek masraflar getirir. Sahte konuşmalar saygın bilgi kanalları da dahil olmak üzere geniş bir platformla sağlanabilir; ülke bolca beslendi ve yanlış bilgi beslenmeye devam edildi.
Daha sonra, şekerli konuşmalar ile kaplı yerli lider ışıkların görünüşte sansasyonel birleşimi. IMF “yardım” sağlıyor, bugün bile sol tarafta konuşuyor ve konuşuyor. IMF'nin, yardım etmek yerine, dünyanın en aşağılayıcı koşullarına borç verdiği göz ardı edilmektedir. Diğer şeylerin yanı sıra, kuruluşlara kredilerin geri verilmesi, diğer tüm borçların hizmetinden daha önemlidir, geri ödemenin çıkarlarında herhangi bir devlet malları kullanılabilir. Devletlerin herhangi bir bilgi vermeleri gerekirken, IMF istediği zaman bilgi verir. Ülke ve fon arasındaki gerçek ilişkiler, IMF'nin gerçekten yararlı gördüğü gerekli ayarlama önlemlerinin fonun resmen ilan etmediği, ancak hükümeti kendileri için uygun olmayan vergilerle empoze etmeleri gibi hükümetin kendilerine imza atmaya zorlaması gereği ile maskeleniyor. sosyal yükümlülükler, emeklilik yaşını yükseltmek, okulları ve hastaneleri kapatmak. Bu eylemlere "dengeyi eşitlemek için yapısal reformlar" denir. Şu anda, Yunanlılar ekonominin zaten yüzde 40 oranında düştüğü, ancak başarı için daha fazla "yapısal reformların" gerekli olduğu yerde kendilerine nimetlerini hissediyorlar. (O zaman Yunanlılar yemek yememeyi ve yaşamamayı öğreniyorlar). 2008’te IMF’nin “kurtuluşu” için çağrılan AB üyeleri gibi biz de bu yola devam ettik. Romanya zaten aralarında uyanıyor. Yüksek rütbeli Koalisyon ortakları Viktor Ponta, Romanya 'daki aile gümüşünü satmanın aksine, yük demir yollarından enerji şirketlerine kadar Macar eylemlerini örnek bir örnek olarak değerlendirdi. IMF'nin kademeli ve bugün nihayet küresel sermayenin genişlemesi için ana finans kurumu olduğunu söylemek gerekir. Süreç, 1973'te doların devalüasyonundan başlayıp Doğu Avrupa siyasi sistemlerinin değişmesiyle sona eren şekillendi. IMF'nin "yardımının" ters tarafı, kredilendirilen ülkelerin kârlı tüm sektörlerinin küresel sermayenin ellerine düşmesidir. Bu, Washington Consensus'un kutsal üçlü prensibi ile ilan edildi - “küreselleştirmek, serbest bırakmak, serbestleştirmek”, küresel sermayeye serbest bırakmak.
Bu arada, küresel sermaye yalnızca IMF'yi işgal etmekle kalmadı, aynı zamanda bol miktarda "yardım" ihtiyacı olan ülkelerin comprador katmanlarında da yardımcılar buldu. Büyük olasılıkla, komünist-neoliberal hükümetlerin (1981, 1988, 1995, 2008), IMF'yi ülkemizde dört kez, hafif bir kalple bir kariyer görerek “siyasi sistemi değiştirmeye” başladığı “yardım” talep etmesi şans eseri değildi. Bu "yardım" sayesinde, ekonomimiz pratikte son çeyrek yüzyılda büyümemiş ve gayri safi milli gelir, politik sistemin değişmesinden önce olduğu zamana işaret ediyor. Sivil hükümetler, IMF'nin “yardım” programlarından iki kez, yılın 2010'unun seçilmesinden sonra en son iki kez çıktılar.
IMF "yardım servisi", hedef ülkelerde çalışan idari komponentlere cömertçe bakıyor. Andrash Shimor durumunda, sekiz buçuk milyon ton aylık maaş bile önemli bir uluslararası konuya yükseldi. Bundan dolayı ve Macar Ulusal Bankası'nın bağımsızlığından korkuyordu. Önde gelen rakipler, yerel medyada art arda güçlendirilmiş desteklerin eşlik ettiği uluslararası şöhreti hak ediyor. Bokros ve Shurani, uzun yıllar boyunca fantastik bir mali düet aydınlatan ışıldak ışınlarında yıkandılar. Ayrıca ne yaparlarsa yapsınlar, ne yaparlarsa yapsınlar, tam bir dokunulmazlık yaydılar. Ancak ikincisi hakkında konuşmak tabudur ve doğal olarak politik olarak çok yanlış. (CW-bankası davası, banka konsolidasyonları, Merkez Bankası borçlarının değişimi veya henüz bugün - yabancı para cinsinden kredilerin gerçek niteliği, vb.) Ülkemizdeki toz zerreciklerinin işe yaramaz olması ve hoşnutsuz kaynamaya neden olması durumunda, komportörlerimiz her zaman yüksek ücretli uluslararası işler beklemektedir.
IMF'nin gerçek rolünü değerlendirmeden önce yukarıdakileri bilmeniz gerekir. Fakat kompostörlerin sahte argümanlarına cevap vermelisin. IMF, 2008’te para verdiğinde, durum bize kimsenin bize pahalı ya da ucuz bir şey vermeyeceği şekilde oldu. Bu bir gerçek. Ancak erken geri ödeme eleştirmenleri IMF'nin ülke zararına ve uluslararası sermaye lehine liberal-sosyalist hükümetin “niyet beyanı” na dayanarak kazandığı karları hesaplamaz. Aslında, bu aynı zamanda "yardım" bedeli, sadece comprador konuşmacılar bunu unutmaktan mutluluk duyacaktır. Yanılmanıza gerek yok, pazar kızgın değil çünkü ülkemiz IMF'den bile tam tersi kurtuldu. Bunun kanıtı olarak - derecelendirme kuruluşlarının tüm çabalarına rağmen piyasalardaki kredibilite risk seviyemizi azaltmak.
IMF, yıllarca süren müdahalesiyle, baştan beri dengesizliğe mahkum olan hatalı uluslararası finansal ilişkiler sistemini destekleyen bir kurumdur - yani hataları düzeltmek için bir organizasyondur. Çünkü, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra dolar bazında finansal bir sistem. Ancak planlanan dengesizliklerin sağlam faydalanıcıları vardır. Bu, zaten tanınmış bir İngiliz iktisatçısı olan Keynes tarafından planlanan sistemin her zaman ödemeler dengesinde aksamalara yol açacağını söyleyerek 1944'te belirtildi. Bunları ortadan kaldırmak için bir polis teşkilatına ihtiyaç vardı - IMF, dengesizliği olan ülkelerdeki diktelerin yardımıyla sıraya konacak. Keynes'i de 1920'ta dinlememişlerdi, Wilson ilkelerini geri atarken, Paris'in banliyölerinde savaş sonrası barış sisteminin diktiklerini yarattılar. Öfkeli Keynes, Paris'in sokaklarında yürüdü ve karşısındaki dünya çatışmalarını gördü. İki dünya savaşı arasındaki yıllar, uzun süren ateşkes düşündü. Ülkemiz, “ekonomik reformlar” olarak adlandırılan mevcut mali dengesizliği düzeye çıkarma şansı olmadığı ve Sovyet koruyucu mali şemsiyesi hiç çalışmadığı zaman, 1981'ta IMF'ye katıldı.
PS “IMF'nin İhracı”, Avrupa Birliği ile olan çelişkilerin arka planı karşısında gerçekleşiyor. Bu çelişkilerin eşzamanlılık resmini sunmaya çalıştım burada.