Necip Fazıl’ı, Ahmet Emin Yalman’ın vurulmasında yazıları ile teşvikkâr oldu diye, Osman Yüksel Serdengeçti ile birlikte hapse atarlar. Necip Fazıl ne denli kabına sığmayan bir insan ise, Osman Yüksel de o kadar rahat, kalender, latifeli, mütevekkildir.
Osman Yüksel Üzülme Üstad, der.
Esasında her yer böyle olmalı… Yani dünya nizamı, mezarlık nizamı gibi olmalı… Herkes boyuna göre yer edinmeli… Ben şuracığa kıvrılırım, şu kadar yer sana yetmez mi?
Necip Fazıl :
-Yetmez Osman yetmez… Ben bu deliklere sığamam!…
Osman Yüksel:
Tabi üstad tabi… Sen büyük adamsın… Tarihe bile sığmazsın…
Necip Fazıl:
-Bırak şimdi bu lafları… Ben nerede yatacağım? Yerim Neresi?
Osman Yüksel:
-Yerin bütün müminlerin gönlü… der.
Onlar bir devirde, imkansızlıklarla dolu bir devirde ellerinden geleni yaptılar. Büyük Doğu hangi matbaada basılırsa o matbaa kapatılıyor, bir sonraki sayı başka bir matbaada basılıyordu. Dergi çıktığı gün, Necip Fazıl arkadaşları ile yemeğe çıkıyor, yemekte ne ile dönecekleri konuşulunca, “siz kendinize bakın, nasıl olsa beni birazdan polis jipi alır” diyordu. Kapıya çıktığında birinci şube polis şefiyle karşılaşıyordu…