Gelecekte kalça displazisi etkileri
Gelecekte kalça displazisi etkileri
Kalça displazisi nedir, nedenleri, belirtileri, tedavisi
Kalça displazisi, bebeğin doğumundan sadece 1 yıl sonra tamamen iyileşebilen en karmaşık patolojidir. Hastalık, kalça kemiğinin asetabulumda yer alamadığı veya sürekli olarak dışarı atılabileceği eklemlenme gelişiminin bir ihlalidir.
Patolojinin genel özellikleri
Hastalık kalça ekleminin dislokasyonunu veya subluksasyonunu provoke eden kalça ekleminin az gelişmişliğiyle karakterizedir. Bu ihlalin sadece kemikleri değil, bağları, sinirleri, kasları da etkilediğine dikkat edilmelidir.
Hastalığın birinci derecesinin belirtilerinin belirlenmesinin neredeyse imkansız olduğu belirtilmelidir. Tanı her zaman deneyimli bir doktor bile yapamaz. Ancak, bugün çocuk doğumdan hemen sonra testi geçmektedir.
Patoloji farklı olarak "kalça çıkığı" olarak adlandırılır. Çoğu zaman, doğuştan gelen bir yanlışlık nedeniyle gelişmesi mümkün olmamakla birlikte, doğuştan gelen bir durumdur. Sunulan hastalık oldukça yaygın kabul edilir. Ayrıca, en sık kızlarda teşhis edilir.
Displazi, uzmanların acil müdahalesini gerektiren karmaşık bir eklem bozukluğudur. Uygun tedavi olmadan, bir kişi çoğu durumda geri döndürülemez olan ciddi sonuçlar doğuracaktır.
Patoloji formları
Hastalık aşağıdaki gibi sınıflandırılabilir:
- Uyluğun fizyolojik olgunlaşması. Bu deformite derecesiyle, eklem ve kemik yüzeyleri doğru şekilde hizalanmıştır, ancak artikülasyonun kendisi tam değildir. Bu form en kolay olarak kabul edilir. Karmaşık tedavi yöntemleri gerektirmez. Bununla birlikte, doktoru sürekli izlemek tavsiye edilir.
- Kalça hareketi. Bu deformasyon derecesi gelecekte çok büyük zararlara neden olabilir. Eklem başının sabit olmadığı gerçeği ile karakterizedir. Yani, asetabulumdan serbestçe çıkabilir. Bu hastalık türü ciddi tıbbi müdahale ve kapsamlı tedavi gerektirir. Tedavi zamanında başlanmazsa, bu displazi şekli artrozise dönüşecektir. Yani eklem deforme olur, normal olarak işlevlerini yerine getiremez ve hasta hareket ederken güçlü bir ağrı hisseder.
- Kalçanın çıkığı. Kalça ekleminin bu konjenital patolojisi en zor olanıdır. Femoral baş ve asetabulum yüzeyinin uyuşmaması ile karakterizedir. Yani, bu durumda femur boşluğun dışında yer almaktadır. Bu kalça displazisi tam hareketsizlik ile doludur. Bu nedenle, zamanında tanı ve karmaşık terapi, engelliliğin önlenmesine yardımcı olacaktır.
Bu displazi formlarının her biri asetabulumun bozulmuş gelişiminden dolayı asetabulardır. Ek olarak, hastalığın adı epizodu etkiliyorsa proksimaldir. Boyun-diyafazik açıya dikkat çekilir. Sapmalar varsa, bunlar X-ışını ile belirlenir.
Ayrı olarak, yatay düzlemde artikülasyonun bozulmasının gelişmesiyle karakterize edilen rotasyonel displaziyi seçebilirsiniz. Bu tür patolojilerin herhangi biri çocuğun hayatının ilk yarısında tedavi edilmeye başlamalıdır.
Patoloji belirtileri
Çocuklarda kalça displazisi, aşağıdaki belirtilerle karakterizedir:
- Etkilenen taraftaki uyluk kısalıyor. Bu belirti, artikülasyon başlarının yana kaydırıldığı ve asetabuluma düşmediği için ortaya çıkar. Böyle bir işaret, hastalığın en hafif formunu gösterir. Sorun çocuğun görsel muayenesiyle tanımlanabilir. Bu bebek için arkaya koyulmalı ve bacakları bükülmelidir. Bu durumda dizler birbirine göre farklı seviyelerde yer alacaktır.
- Deri gluteal kıvrımlarının asimetrik düzenlenmesi. Bu belirti en çok 3 aylık olarak telaffuz edilir. Eğer bu doğuştan gelen sorun iki taraflı ise, uzman olmayanların patolojik değişiklikleri fark etmesi zordur. Bu nedenle, displazi fikri, eğer hasar tek taraflı ise, bu özellik zorlanabilir. Doğru bir tanı koymak için, bu semptom tek başına yeterli değildir.
- Eklem kafasının kayar. Bu durum oldukça basit olarak belirlenir. Bunu yapmak için, bebek sırtına oturur ve bacaklar yavaş yavaş boşanır. İşlem sırasında çocuk, kalça kemiğinin asetabulumdan dışarı attığını gösteren bir sarsıntı hissedebilir.
- Uyluk kenara çekmek zor. Verilen bir işaretin olup olmadığını belirlemek için, bebeği sırtına koymak ve bacaklarını birbirinden ayırmak gerekir. Yeni doğmuş bir bebek için, doğurma açısı 90 derece ve 8 ay - 60 derece bir bebek için. Yenidoğanda kalça eklemlerinin displazisi varsa, endeksin değeri 50 dereceyi geçmeyecektir.
Pediatrik bir ortopedist, doğum servisinde bakıldığında patolojinin ilk belirtilerini görmeye devam edebilir. Bununla birlikte, hastalık tipinin tanımı ile doğru bir teşhis, yalnızca kapsamlı bir incelemeden sonra kurulur. Kalça eklemi zamanında incelendiyse, problem daha çabuk çözülebilir.
Tedavi edilmeyen veya tedavi edilmeyen displazi, yetişkinlik döneminde ciddi hareket sorunları ile doludur. Bu nedenle, bu sorunun çözümünü geciktirmek mümkün değildir.
Patolojinin nedenleri
Doktor için, sadece semptomları belirlemek değil, aynı zamanda hastalığın gelişimine neden olan sebepleri bulmak önemlidir. Kalça displazisi aşağıdaki faktörlerden dolayı ortaya çıkabilir:
- Anormal gebelik. Örneğin, sakro-femoral eklemleri yumuşatmak ve bebeği doğum kanalından geçirme işlemini kolaylaştırmak için gerekli olan hormon-reçinenin aşırı üretimi. Bununla birlikte, bu hormon bebeğin kemikleri üzerinde olumsuz bir etkiye sahiptir. Çoğu zaman bu patoloji kızları etkiler, çünkü hormon kalça eklemlerini en çok etkilemektedir.
- Doğumda çocuğun büyük bir kitlesi. Bu, bebeğin anne karnındaki hareketini kısıtlar ve ayrıca doğum sırasında problemler yaratır.
- Fetusun kalça görünümü. Bu durumda kalça displazisi sıklıkla gelişir. Bebek kalçaları ile öne çıkarsa, eklemleri çok zayıf ve plastik olduğu için yaralanabilir. Kalçaların etkilerini önlemek için sezaryen ameliyatı yapılır.
- Kalıtım. Çoğu durumda, annesinin aynı teşhisi varsa, patoloji bebekte gelişmeye başlar.
- Gebe kaldığı bölgedeki kötü çevre koşulları. Gerçek şu ki, toksinlerle kirlenmiş hava, çocukların vücuduna girerse, kemiklerinin yanlış oluşumunu provoke edebilir.
- Sıkı kundaklama. Bu durumda kalça eklemine deformasyona neden olabilecek ek basınç konur. Sıkı kundaklamanın hiç uygulanmadığı ülkelerde, displazi vakalarının sayısının çok az olduğu belirtilmelidir.
- Ayaklardaki patolojik değişiklikler, anormal yürüyüşe ve sonuç olarak kalça ekleminin simetrisinin ihlaline yol açar.
Bazı durumlarda hamilelik sırasında patolojiyi önlemek mümkündür. Örneğin, bu süreyi ekolojik olarak temiz bir alanda geçirmeniz gerekir. Bir ultrasonda pelvik bir sunum saptanırsa, sezaryen için doğrudan bir endikasyondur.
Tanı özellikleri
Doğru teşhisi yapabilmek için uzman, aşağıdakileri içeren, bebeğin kapsamlı bir incelemesini yapmalıdır:
- Tüm gerekli antropometrik parametrelerin tanımıyla çocuğun dış muayenesi.
- Radyografi. Eğer bir bebeğin kalça displazisi teşhisi olması gerekiyorsa, bu çalışma 3 aydan daha erken olmamalıdır. Daha erken bir radyografi uygun değildir.
- Kalça ekleminin ultrasonografisi. Bu prosedür vücut üzerinde X ışınlarından daha az olumsuz etkilere sahiptir, bu nedenle doğum servisinde bile yapılabilir. Bununla birlikte, bir dezavantajı var - sonuçların eksik doğruluğu.
Bir uzmanın fikrine güvenmiyorsanız, diğer doktorlara danışabilirsiniz. Ancak, bu tedavi için en uygun zamanı kaçırmamak için çok çabuk yapılmalıdır.
Kalça displazisinin tedavisi
Bu nedenle, herhangi bir karmaşıklık derecesine sahip olan displazi, semptom tespitinin ilk gününden tedavi edilmelidir. Teşhis doğru yapıldığında, uzmanlar femur kemiğinin başının istenilen pozisyonda fiksasyonunu sağlamalıdır. Kalça displazisi gibi hastalıkların tedavisi için artikülasyonu doğru pozisyonda tutan çeşitli cihazlar kullanılır:
- Stirrups.
- Freyka yastığı.
- Yaygın kundaklama.
Yumuşak kayış ve kumaştan yapılmış özel bir bandajdır. Onun sayesinde bebeğin kalçalarını tamir edebilirsin. Ürün çocuğun göğsüne sabitlenmiştir. Üzengi, asetabulumu olumlu yönde etkiler, bağları güçlendirir. Ara parçaları, çocuğun bacaklarını geri getirmesine izin vermez. Cihazın büyüklüğü, çocuğun yaşı ve boyuna göre seçilmelidir. Cihazın giyilme özellikleri hastalığın doğasına, gelişiminin derecesine bağlıdır. Örneğin, eğer küçük bir hastanın subluksasyonları varsa, o zaman kalçaların seyreltisi o kadar güçlü olmamalı ki, ağrı veya rahatsızlık hisseder. Eğer bir çocuğun kalça ekleminde çıkığı varsa, kalça kemiğinin başı önce ayarlanmalı ve sonra sabitlenmelidir.
Kalça displazisinin üzerlerinde şuruplarla tedavisi, kas ve tendonların iltihaplanmasına neden olmayacak şekilde yapılmalıdır. Etriyeleri saatin etrafına takılmalıdır. Cildi ovalamaması için, bebeğin hijyenini dikkatlice izlemeyi deneyin. Bu süre zarfında bebeğin yıkanması mümkün olmadığından, cihazı çıkarmamak için, çocuğun vücudunu periyodik olarak ılık suyla yıkayabilirsiniz. Cihaz bakım sırasında ıslanmamalıdır, bebek yağı veya tozu almamalıdır. Çocuğun çoğunlukla sol taraflı displazisi olduğundan, uyluk, uyanıklık ve hatta beslenme sırasında sol uyluğun doğru pozisyonunu izlemek gerekir.
Sadece bir aydan büyük çocukların tedavisi için kullanılır. Desteklerin çok sıkı bir şekilde sabitlenmesinden dolayı cihaz, bebeğin kalçalarını gerekli pozisyonda tutar. Ürün, yumuşak malzemelerden yapıldığından, bacaklarını ovalamaz. Bu durumda, kalçaların ıslah açısı kademeli olarak artar. Ara parçaları bazen banyo yapmak veya bebek beslemek için çıkarılabilir, ancak bu doktordan izin aldıktan sonra dikkatli bir şekilde yapılmalıdır.
Kalçaların önceden belirlenmiş bir konumda sabitlendiği 3 çocuk bezi kullanır. Bu durumda, kalçaların doğru konuma dönmesine izin vermeyen bir bebek bezi kullandığınızdan emin olun.
Ara parçaları maksimum dilüsyona derhal koyamazsınız. Açı yavaş yavaş artmalıdır.
Diğer tedaviler
Kalça eklemi displazisinin egzersiz tedavisi ile tedavisi günde birkaç kez yapılır. En etkili egzersiz yüzüstü pozisyonda "bisiklete binme" dir. Her iki bacağın da aynı anda ve sırayla yoğrulması gerektiğini unutmayın. Hareket yumuşak, yumuşak olmalıdır. Jimnastik, oturmak ve ayakta durmaksızın gerçekleştirilemez. Aksi halde, eklemin deformasyonu sadece yoğunlaşacaktır. Çocuğa yön veren ortopedist tarafından egzersizler ve bireysel öneriler verilmelidir.
Masaj da çok etkili bir yöntem olarak kabul edilir, bununla birlikte, uygulamasının özellikleri, gelişim derecesi ve hastalığın biçimine bağlıdır. İlk hareketler manuel terapist göstermeniz gerekir. Gelecekte kendiniz masaj yapabilirsiniz. Seanslar düzenli olmalı. Ayrıca, manuel terapi her zaman kullanılmayabilir. Örneğin, bir çocuğun ateşi varsa, masaj yapamazsınız, düzeltilmesi mümkün olmayan fıtıklar vardır. Manuel tedavide, aşağıdaki teknikler kullanılır:
- okşayarak;
- temiz sürtünme.
Her şey çok dikkatli yapılmalıdır.
Ortak tedavi Devamı >>
Olgu çok komplike ise sol kalçada konjenital displazi konservatif tedaviye uygun olmayabilir. Bu ameliyat için bir endikasyon. En yaygın operasyon şekli, femurun açık redüksiyonu, çeşitli osteotomiler olarak kabul edilir. Ancak, operasyonun tam bir iyileşme garantisi olduğu söylenemez. Dahası, her şey tam tersi olabilir. Ameliyattan sonra uzun bir rehabilitasyon dönemi gereklidir.
Sonuçlar ve prognoz
Çocuğa displazi teşhisi konulduysa, hemen tedaviye başlamalısınız. Aksi takdirde, geri dönüşü olmayan sonuçlar takip edecektir. Yetişkinlerde kalça displazisi, düzeltilmesi neredeyse imkansız olan karmaşık bir patolojidir. Geliştikten sonra, hastalık pelvik bölgede iç organların ihlallerinin ortaya çıkmasına katkıda bulunur. Hareket sınırlanır. Hastalık ağrının varlığı, yürüyüşteki değişim ile karakterizedir.
Displazi, yeni bir eklemin oluşumuna yol açabilir ve hasta uzun bir süre boyunca bunu tahmin etmez. Erişkinlerde bu hastalık için en temel tedavi ameliyattır. Yani, eklemin veya tüm eklemin bir kısmı hastayı değiştirebilir. Çoğu zaman, yetişkinlerde kalça displazisi engelliliğe katkıda bulunur.
Hastalığın önlenmesi hamile kadının doğru yaşam tarzının yanı sıra doğum yapacak doktorların yetkinliğindedir. Ayrıca, bebeği günlük yaşamda kazara yaralanmaya karşı korumanız gerekir. Kalça displazisinin ilk belirtilerini fark ederseniz, en kısa zamanda tedaviye başlamak için mutlaka doktorunuza başvurmalısınız. Seni korusun!
Çocuklarda bağ dokusunun displazisi: nedenleri, tipleri, belirtileri, nasıl tedavi edileceği
Çocuklarda DST veya bağ dokusu displazisi, bir dizi sendromun ortaya çıkmasına yol açar. Onların varlığı çocuğun yaşam kalitesini düşürür, fiziksel gelişimini ve psiko-duygusal durumunu olumsuz yönde etkiler. Genç bir hastaya zamanında kaliteli yardım sunulmazsa yakın gelecekte devre dışı bırakılabilir.
Makalenin içeriği:
nedenleri
Hastalık belirtileri
Tedavi yöntemleri
görünüm
Çocuklarda bağ doku displazisinin özellikleri
Bağ dokusunun (DST) displazisi, bağ dokusu (ST) oluşumu ve gelişimi süreçlerinin bir bozukluğu tarafından tetiklenen bir sendrom kompleksi olarak adlandırılır. Bu ihlal, fetüsün prenatal oluşumu sırasında başlar ve çocuğun doğumundan yıllar sonra devam eder.
Bağ dokusunun yapısı için gerekli olan sürekli madde sıkıntısı nedeniyle, iskelet ve solunum, kardiyovasküler ve diğer sistemlerin yapısı çocuklarda deforme olmaya başlar. DST'nin bir özelliği yenidoğanda belirtilerin yokluğudur. Yaşamın ilk yılında, artiküler displazi saptanabilir ve ergenlik doktorlarında zaten aynı anda birkaç sendromun varlığını teşhis eder. Bağ dokusu yetersizliğinin yetersiz tedavisi, hastanın sakatlığına veya ani ölümüne yol açar.
ICD kodu - 10
ICD - 10'da “bağ dokusu displazisi” kodu yoktur. Tanı koyulurken, doktorlar ana patoloji olarak hastalığın önde gelen sendromunun kodunu kaydeder ve bunu ikincil (arka plan) bozukluklar, komplikasyonlar ile tamamlar.
DST'nin gelişimi için nedenler ve hızlandırıcı faktörler
Bağ doku displazisinin sebebi, ileride CT gelişimi için gerekli olan elastin, fibrillin, kollajen ve diğer maddelerin oluşturulduğu proteinlerin oluşumunda kalitatif, kantitatif bir bozukluk olarak kabul edilir. Bu fenomen, genlerin mutasyonunu provoke eder ve bu da kusurlu bağ dokusu olan bir bebeğin doğmasına neden olur.
DST'nin provoke edici faktörleri arasında genetik yatkınlık (aile öyküsünde bu hastalığın varlığı), magnezyum ve diğer yararlı maddelerin eksikliği, bir kadının zararlı alışkanlıkları, hamilelik sırasında toksikoz veya ilaç tedavisi yer alır. Bu ayrıca radyasyon, zayıf ekoloji ile ilgili çalışma, terapi veya kozmetik prosedürleri içerir.
Çocuklarda DST'nin sınıflandırılması
Hastalığın tipine göre, çocuklarda farklılaşmamış ve farklılaşmış bağ doku displazisi izole edilir. BT'nin gelişiminin bozulması, baskın sendromu veya patolojik değişikliklerin yerini belirlemeye de uygundur.
Farklılaştırılmış DST belirgin bir klinik tablo, bazı kusurlar ile displaziyi içerir. Bu grup kemik kusurlarını (kristal insanlar), Eilers-Danlos sendromunu, Marfan ve flaccid cildi içerir. Farklılaşmamış DST, aynı zamanda, vücudun çeşitli sistemlerinde yapılarda değişikliklerin olduğu CT oluşumunun bozulmasını içerir. Bu tip bağ dokusu yetmezliğinin gelişmesiyle birlikte, çocuk kartı tanılarla doludur.
DST'nin klinik resmi ve çocuklarda hastalığın gelişim belirtileri
Bir çocukta, bağ dokusunda displastik değişiklikler 2 aydan 12 yıla kadar belirginleşir. Hastalığın belirtileri, tek veya çoklu bozukluklar olarak ortaya çıkabilir.
Bağ dokusu displazi arka planında bir çocukta sendromlar nelerdir:
- Ayak patolojisi sendromu. DST'nin ilk işareti olarak kabul edilir. Ayak tabanına, ayak tabanına, varus veya valgus eğriliğine sahip düztaban.
- Nörolojik bozuklukların sendromu. Migren, panik ataklar, vejetatif distoni ve diğer otonomik disfonksiyon bulguları ile kendini gösterir.
- Asteni sendromu. 5 yaşın üzerindeki çocuklarda ve okullarda daha sık teşhis edilir. Artan yorgunluk, performansın bozulması, çeşitli yüklere karşı toleransın azalması ile ortaya çıkar.
- Vana sendromu. Disfonksiyon (prolapsus) ve / veya kalp kapaklarının dejenerasyonu, anevrizma veya aortik dilatasyon ile kendini gösterir.
- Torakodiyafragmatik, vertebral sendromlar. Spinal kolon deformitesi, osteokondrosis, göğüs ve diyaframın yer değiştirmesi, kalp, akciğerlerin sıkılması, kan damarlarının bükülmesi, bronşların lümeni ile ortaya çıkar.
- Vasküler sendrom. Ergenlikte ilerlemeye başlar. Doktorlar, dilatasyonu, duvarın çıkıntısını veya atardamarların ve damarların aşırı doyumsuzluğunu tespit eder.
- Torakodiyaapragmal kalp. Kardiyomiyopati ile ortaya çıkar, miyokardda kas yapılarında değişiklikler, bölümlerinin büyüklüğünün oranının ihlali, arterlerin hacmi.
- Aritmik sendrom. Kalbin ritmik kasılmalarını ihlal etti.
- Bronchopulmoner sendromu. Solunum yolu, anormal ventilasyon, anormal gelişme, spontan pnömotoraks ile ortaya çıkar.
- Kan basıncındaki değişiklikler. Hipotansiyonu gösterir.
- İmmünolojik bozuklukların sendromu. Otoimmün bozukluklar, alerjik reaksiyonlar, immünosüpresif durum ile ortaya çıkar.
- Visseral sendrom. Böbreklerin yer değiştirmesi ve peritonun ve küçük pelvisin diğer organlarının atlanması, gastrointestinal motilitenin ihlali, reflü ile ortaya çıkar.
- Görme organının patolojisi sendromu. Miyopi, şaşılık, retina dekolmanı, diğer oftalmolojik hastalıklar ile kendini gösterir.
- Hemorajik displazi. Bunlar trombosit, hemoglobin, Randyu-Osler-Weber sendromu veya Willebrand sendromunun sentezini ihlal ederek kendini gösterir.
- Sendromun eklemlerin hipermobilitesi. Erken çocuklukta belirlenir, ancak şiddet 30 yıla düşer. Ligament-tendon aparatının yapılarının artan gerilme özellikleriyle, sık çıkıklarla ortaya çıkar.
- Kozmetik sendromu. Isırık anomalisi, gotik damak, yüzün güçlü asimetrisi, bacaklarda valgus veya varus eğriliği, cildin incelmesi, aşırı incelme, diğer dışsal kusurlarla kendini gösterir.
- Zihinsel alanın ihlali. Sık görülen depresyon, anksiyete, fobik ve diğer nörojenik bozukluklarla kendini gösterir.
- Ani ölüm sendromu. Çocuklarda veya erişkinlerde gelişen bağ dokusu displazisine bağlı kardiyovasküler sistemdeki yapılardaki morfonksiyonel değişiklikler ölüm riskini artırır.
Çocukta DST'nin dışsal progresyon bulguları iskelet deformitelerinin başlangıcını içerir: skolyoz, çarpık dişler, uzun parmaklar veya fizyolojik gelişimdeki diğer anormallikler. Ayrıca kas yetmezliği, anormal kulak şekli, aşırı gergin cilt ve eklem esnekliği vardır. Çocuğun sıklıkla subluksasyonları, tendon hasarı, artralji, kalpte ağrı, karın veya patolojik değişikliklere uğrayan diğer vücut sistemleri vardır.
Bağ dokusu yetersizliği olan çocuklar intihar eğilimi olan bir psikolojik risk grubudur. Asteni ve kozmetik sendromun varlığı nedeniyle sıklıkla depresyona girer, psiko-duygusal istikrarı yoktur, kötümser olurlar ve diğer nörolojik belirtiler vardır.
Hangi doktor DST davranır
Erişkinlerde ve çocuklarda bağ dokusu displazmi sendromu, uzman tıp merkezlerinde genetik ve doktorlar tarafından gerçekleştirilmektedir. Ancak, SMG, nörologların, kardiyologların, ortopedistlerin, gastroenterologların ve gerekirse diğer doktorların katılımıyla çocuk doktorları (terapistler) tarafından tedavi edilmektedir.
Bağ dokusu displazisinin teşhisi
Konjektif doku displazisi şüphesi olan çocuklar için klinik ve genetik tarama yapılmaktadır. Çocuk doktoru anamnez toplar, diğer doktorlara başvurur. Her uzman bir fizik muayene yapar (muayene, parametrelerin ölçümü, bir veya daha fazla sendromun varlığı vb.) Ve daha sonra birincil tanıyı koyar.
DST'nin arka planında ihlalleri tespit etmek için zorunlu teşhis yöntemleri:
- genel ve biyokimyasal kan testi;
- bilek testi;
- İç organların ultrasonografisi;
- göğüs X-ışını,
- Göğüs röntgeni, eklemler, omurga;
- BT taraması, MRI;
- günlük idrar analizi (DST, glukozaminoglikanların varlığını, örnekte hidroksiprolini gösterir);
- elektromiyografi;
- oftalmolojik testler;
- EchoCG, EKG, kalbin ve kan basıncının günlük izlenmesi;
- EGD;
- elektroansefalografi;
- bronkoskopi;
- ELISA;
- anterior abdominal duvarın cildinin tarama testi papiller modeli.
Hastalığın kanı moleküler genetik çalışmalarını doğrulamak için.
Çocuklarda DST tedavisi
Bağ dokusu displazi diyet tedavisi, ilaç ve non-ilaç tedavisi kullanarak. Bu yöntemlerin yılda 2 kez kapsamlı bir şekilde uygulanması tavsiye edilir. En uygun tedavi şekli 4 aydır.
DST ilaç dışı terapi
DST'li çocukların ilaçsız tedavisi ile masaj, kas-iskelet sistemi ortopedik yapılarının (tabanlık, korse, ortez) yapılarının düzeltilmesi, fizyoterapi ve psikoterapi dahildir. Fizik tedavi ve solunum egzersizleri haftada 4 kez 20 dakikaya kadar reçete edilir. Kas sistemini güçlendirmek için egzersizler uzanıyor. 3 ila 5 yıl boyunca kaplıca tedavisinin yapılması tavsiye edilir.
DST ile Fizyoterapi:
- yaka veya adrenal bölgede elektroforez;
- manyetik, endüktif ve lazer tedavisi;
- helyum-neon radyasyonu ile sualtı veya akupresur lazer;
- tuz kozalaklı banyolar;
- su jimnastiği;
- kuru saunalar (4 ay boyunca 25 seans).
Küçük displastik bozukluklar ile, çocuk dozlanmış çalışma / çalışma ve normal çalışma / dinlenme alternatifi ile genel bir günlük rutine gösterilir. Osteogenezis imperfecta teşhisi koyarlarsa, korseler giyilmesini öneriyorlar ve koruyucu bir yaşam tarzına öncülük etmeyi öneriyorlar (koşamaz, zıplayamazsınız, vs.).
DST'de diyet tedavisi
Dengesiz beslenme vücuttaki displastik değişikliklerin ilerlemesini hızlandırır. Gastroenterolog tarafından gastrointestinal sistemin gastrointestinal muayenesinden sonra Pevzner'e göre tedavi tablosu tipi reçete edilir.
Bağ dokusu displazisi durumunda, protein ve B vitaminleri, kabuklu yemişler, balık ve sığır eti, besin takviyeleri ve kombine kondroprotektörler ile zengin gıdalar kullanılması tavsiye edilir. Protein metabolizmasını normalleştirirler. Askorbik asit, tokoferol ve eser elementler içeren gıdalar kollajen sentezini artırır. Aşırı büyüme ile, çocuğun soya fasulyesi yağı, domuz yağı, kabak çekirdeği ve somatotropik hormon üretimini engelleyen ilaçlar tüketmesine yardımcı olur.
İlaç tedavisi
İlaç tedavisi, semptomları hafifletmeyi ve bağ dokusu displazisinin patolojik nedenlerini ortadan kaldırmayı amaçlamaktadır. Ağrı kesici, adapttojenik, yatıştırıcı, β-bloker ve diğer ilaçların kullanıldığı semptomatik tedavide.
Patojenetik tıbbi tedavi amaçlanmaktadır:
- kollajen sentezinin aktivasyonu;
- glikozaminoglikanların oluşumu ihlallerinin düzeltilmesi;
- minerallerin normalizasyonu, vitamin metabolizması;
- biyoenerji stokunda artış;
- peroksidasyon süreçlerinin normalleşmesi ve serbest amino asitlerin seviyesi.
DST'li çocuklara, prolin, arginin, tirozin ve bağ dokusunun gelişimini düzeltmek için gerekli diğer maddeler kullanılarak replasman tedavisine ihtiyaç vardır.
Özellikle önemli olan, magnezyum içeren ilaçların tedavisidir. Magnerot, Magne B6 ve Mg elementi ile diğer vasıtalar, vücudun fiziksel efora toleransını arttırır, vejetatif, astenik ve kardiyak hastalıkların semptomlarının şiddetini azaltır.
Bağ dokusu displazisi için yaygın tedavi rejimi:
- İlk aşama. Mildronatı 10 gün boyunca 5 ml'de intravenöz olarak, daha sonra - 12 gün boyunca günde iki kez 250 mg ve daha sonra damla veya içeriye Actovegin'e transfer edilir. Haftada 2 kez Magnerot tabletleri günde üç kez, sonra 1 tablet / ayda 3 kez / gün. Vitamin C (kontrendike değilse) 0.6 g / gün - 4 haftaya kadar.
- İkinci aşama. Zincit 4 ay boyunca 2 tablet / gün alır. Riboxin 8 hafta boyunca günde 1 tablet / 3 kez reçete edilir.
- Üçüncü aşama. Bir ay boyunca günde üç kez 10 damla% 1 bakır sülfat çözeltisi içirin. Günde iki kez Structum ve günde 3 kez Kalsiyum Sandoz - 3 ay boyunca 500 mg. Mexidol 2 ml intravenöz iki hafta boyunca.
Tıbbi tedavi ile birlikte kalça ve diğer lenfotropik bitkilerin et suyunun kullanılması tavsiye edilir. Her iki haftada yeni bir araç al.
Cerrahi tedavi
Kesin endikasyonlara göre cerrahi müdahale gerçekleştirilir, eğer ortaya çıkan ihlal çocuğun hayatını tehdit ediyorsa, belirgin bir ağrı sendromu vardır. Torokoplasti, lensin çıkarılması, kapak replasmanı ve diğer tip operasyonlar, iskelet yapısının anomalileri durumunda, kalp yapıları, kalp yapıları, iskeletin kuvvetli deformasyonu ile gerçekleştirilir.
DST tahmini
Doktorlar lokalize bir patoloji ile tedavi için uygun bir prognoz sağlarlar. Bir çocuk çoklu displastik değişikliklerle farklılaşmamış DST formuna sahipse, tedavi hastalığın ilerlemesini durdurur, ancak normal fizyolojik yapıyı geri döndürmez.
DST'nin geç tespit edilmesi veya tedavi yöntemlerinin yanlış seçilmesi, kardiyovasküler sistemdeki geri dönüşümsüz süreçlerden dolayı çocuğun erken sakatlanma veya ani ölüm riskini artırır.
DST olan çocuklar için endikasyonlar ve kontrendikasyonlar
Bağ dokusu displazisi durumunda, ebeveynler tıbbi önerileri titizlikle takip etmeli ve hasta bir bebeğin yüklerinin dozlanmasını takip etmelidir.
DST olan çocuk gösterilir:
- kas güçlendirme egzersizleri günlük egzersiz 15―30 dakika (yüzüstü pozisyonda);
- yürüyüş;
- yüzme;
- bisiklet;
- Zayıf bir program için egzersiz terapisi;
- Doğru beslenme ilkelerine uygunluk;
- Zenginleştirilmiş gıda proteini, C, A, B grubu, E, PP, selenyum, kalsiyum, magnezyum, bakır, fosfor, çinko;
- yıllık anket;
- danışmanlık psikoloğu.
Bağ dokusu yetersizliği durumunda, çocuğun sıcak iklim veya kirli ekosistemi olan bölgelerde yaşaması tavsiye edilmez, 3 kilogramdan daha fazla ağırlık kaldırılmamalı, dansa ya da spor yapmaya gidilmelidir. DST'li çocuklarda kontrendikedir ayrıca spinal traksiyon, iş (jimnastik), büyük fiziksel veya zihinsel stres gerektiren, titreşim ile ilişkili.
DST önleme
DST'nin ilaç dışı yöntemlerle önlenmesi sadece çocuk için değil, tüm aile üyeleri için de önerilir. Bunlar diyet terapisi, egzersiz terapisi, fizyoterapi, psikoterapiyi içerir. Ayrıca, displazi BT'si olan kişiler, kollajen oluşumunu aktive etmek, sanatoryum tesislerini ziyaret etmek ve diğer tıbbi önerileri takip etmek için her yıl metabolik bozuklukların tıbbi bir düzeltmesini yapmalıdır.
İlaç olmadan tedavi edilir mi? Bu mümkün!
“Artroz durumunda diz ve kalça eklemlerinin hareketliliğini sağlamak için adım adım plan” adlı ücretsiz bir kitap alın ve pahalı tedavi ve operasyonlar olmadan iyileşmeye başlayın!
Kalçanın doğumsal dislokasyonu nedir ve ne kadar tehlikeli?
Kalça ya da kalça displazisi konjenital dislokasyonu, yenidoğanlardaki kas-iskelet sistemi malformasyonu olup, kalçanın tüm bileşenlerinin yapısının ihlalidir. Bu, çocuğun doğumundan önce veya ilk günden sonra bile femur başının subluksasyonuna veya çıkmasına yol açar.
Çocuklarda kalçada konjenital dislokasyon çok yaygın bir patolojidir ve vakaların% 2-4'ünde görülür. Bazı ülkelerde ve bölgelerde% 12'ye varan oranlarda hesaplanmaktadır. Bu hastalık pediatrik ortopedinin temel konusudur ve halen devam etmektedir, çünkü etkili konservatif tedavi sadece erken tanı ile mümkündür ve geç tanı durumunda durumu her zaman olmasa da cerrahi bir operasyonla düzeltmek mümkündür. Bazı durumlarda, çocuğun daha sonraki yaşamı boyunca sakatlanmasına yol açan ciddi komplikasyonlar geliştirin.
Bu nedenle, her bakım veren ebeveyn bu patolojiden ve şüpheli hale getiren semptomlardan haberdar olmalıdır.
Bu yazıda, konjenital kalça çıkığının nedenleri, bulguları ve erken teşhis yöntemleri gelişecek ve bu tür bir hastalığın nasıl tedavi edileceği hakkında konuşacağız.
Bu patoloji nedir
Patolojinin özünü anlamak için, kalça ekleminin normal yapısı hakkında anatomi temellerini bilmek gerekir. Pelvik kemiğin ve femur başının asetabulumudur. Asetabulum bir kaseye benziyor. Çevresinde, bu kaseyi tamamlayan, stabilize edici bir işlev gerçekleştiren, eklemin baş kısmındaki uyluk başını tutan ve yüksek genlikli ve zarar verici hareketleri sınırlayan kıkırdaklı bir ağız vardır.
Asetabulum içinde hyalin kıkırdağı ile kaplıdır ve yağlı doku ile doldurulur. Femur başı da kıkırdak dokusu ile kaplıdır. Bir ligament, asetabuluma bağlı olan tepesinden ayrılır, başın ve beslenmesinin sabitlenmesini sağlar (kan damarları bağdan geçer). Eklemin üstünde eklem kapsülü, kaslar ve eklem dışı bağlarla güçlendirilir.
Böylece, tarif edilen tüm anatomik yapılar, uyluğun başının, asetabulumun içine yerleştiğine ve burada güvenli bir şekilde sabitlenmiş olmasına katkıda bulunur. Kalça ekleminin küresel yapısı tüm düzlemlerde hareket sağlar: ekstansiyon ve fleksiyon, addüksiyon ve abdüksiyon, rotasyon.
Kalça displazisinde, bu yapılar gelişmemiş, bu yüzden uyluğun başı asetabulum içinde tutulmaz ve uyluk dislokasyonu oluşur.
Çoğu zaman displazi ile birlikte aşağıdaki anatomik defektler ortaya çıkar:
- düzensiz boyutlar ve asetabulumun şekli, çoğunlukla fincan şeklini kaybeder, düzleşir ve tam gerekli işlevleri yerine getiremez;
- asetabulum kesimi boyunca kıkırdaklı karikatürün azgelişmiş hali;
- femurun baş ve boynu arasındaki anormal açı;
- eklem bağlarının konjenital zayıflığı, anormal uzunlukları.
Bütün bunlar, yeni doğmuş bir çocukta kasların zayıf gelişimi ile birlikte, femur başının subluksasyonunun veya çıkığının ortaya çıkmasına ve buna karşılık gelen sonuçlara katkıda bulunur.
nedenleri
Displazinin gelişmesinin kesin nedeni henüz belirlenmemiştir. Fakat bazı olaylar ile bir ilişki var.
Kalça displazisi için risk faktörleri:
- rahimde fetusun pelvik görünümü;
- fetüsün büyük boyutu;
- yüklenen aile öyküsü (bu hastalığın aile üyelerinden birinde bulunması);
- annede hamilelik sırasında toksikoz;
- annenin genç yaşı (18 yaşından küçük);
- intrauterin gelişme geriliği;
- Hamilelik sırasında annenin hormonal hastalıkları.
Yukarıdaki risk faktörlerinden en az birinin varlığında, çocuk ortopedi cerrahı tarafından dikkatle izlenmelidir. Ve doğumda displazi belirtisi olmayan olgular istisna değildir.
Displazi derecesi
4 derece kalça displazisi vardır:
- Aslında displazi. Bu, dislokasyon için anatomik ön koşulların varlığıdır, ancak henüz mevcut değildir. Tüm eklem yüzeyleri uyumludur. Yakın zamana kadar, bu derece izole edilmemiş ve hiçbir tedavi önerilmemiştir, ancak bu tür bir ihlalin hala dislokasyona yol açabileceği kanıtlanmış ve kanıtlanmıştır. Bu nedenle günümüzde bu tanı mevcuttur, aktif olarak tespit edilir (klinik semptomlar olmadığı, sadece ultrason veya röntgen ile teşhis edilebileceği söylenir) ve tedavi edilir.
- Predvyvih. Aynı zamanda, uyuşma hala tam olarak mevcuttur, ancak eklemin kapsülü gerilir ve kafa her zamanki yerinden bir şekilde yer değiştirir, ancak kolayca kendi başına yer alır. Hastalığın ilerlemesi ile bir sonraki aşamaya ilerler.
- Subluksasyonu. Aynı zamanda, femurun başı kısmen yer değiştirir ve eklemin uyuşması bozulur. Bir grup kafa çok gergin. Sublüksasyonun bağımsız olarak azaltılması mümkündür, ancak önceki aşamada olduğu kadar kolay değildir.
- Çıkığı. Asetabulum ve femur başı arasında tam bir uyumsuzluk var. İkincisi eklem boşluğu sınırlarının ötesinde yer değiştirmiştir. Eklemin kapsülü ve femurun başı kuvvetle gerilir ve gerilir.
semptomlar
Yeni doğmuş bir bebekte bir patolojiden şüphelenmenize izin veren çeşitli belirtiler ve belirtiler vardır. Ancak, bunların spesifik olmadıklarını ve displazinin varlığı ya da yokluğu hakkında güven içinde konuşmalarına izin vermediklerini hatırlamak gerekir.
Konjenital kalça çıkığı belirtileri:
- Bir çocuğun bacaklarının eşitsiz uzunluğu. Bunu ortaya çıkarmak için, bebeğin bacaklarını, sırtında dizler halinde bükün ve topukları kalçalara doğru sıkıca hareket ettirin. Dizler farklı bir seviyede ise, bir bacak diğerinden daha kısadır.
- Kalça ve bacaklarda cilt asimetrisi katlanır. Onu tanımlamak için, bebeği arkadaki pozisyonda ve sonra karnın üzerinde ayrıntılı olarak incelemek gerekir. Bu durumda, tüm cilt kıvrımları simetrik olmalı ve aynı derinliğe sahip olmalı, eğer bu işaretler ihlal edilmişse, o zaman bir şeylerin yanlış olduğundan şüphelenebilirsiniz. Bu semptomun çok güvenilir olmadığını bilmek önemlidir, çünkü çoğu sağlıklı bebeklerde, katlar eşit olmayan şekilde dağılmış olabilir. Bu, deri altı yağ dokusunun gelişiminin eşitsiz derecesine bağlıdır ve bir kural olarak, 2-3 aylık bir yaşama geçmektedir.
- Belirti tıklayın. Bu, klinik teşhisin en objektif yöntemidir. Bunu kontrol etmek için, sırtında yatan bir çocuğun kalça eklemlerindeki bacakları ayırmak gerekir. Bu durumda, uzvun abdüksiyonu sırasında dislokasyonun azalması ile ilişkili bir karakteristik tıklama vardır. Bacak serbest bırakılırsa, bir önceki pozisyona geri döner ve herhangi bir ani hareket, başın asetabulumdan dışarı kaymasına neden olur ve bu karakteristik tıklamayla yer değiştirir. Bu özelliğin sadece 2-3 haftalık bir bebek için bilgilendirici olduğunu hatırlamak önemlidir.
- Kalça ekleminde bacak abdüksiyonunun kısıtlanması. Yaşamın 2-3 haftasından sonra hasta çocuklarda görülür. Çocuğun arka tarafında bacakları yerleştirirken kontrol edin. Normal olarak, uzuvlar 80-90 dereceye kadar deşarj edilirler, pratik olarak yüzeye uygulanabilirler. Çıkık tarafında, kurşun sınırlı olacaktır. Her iki uzuvda bilateral dislokasyon sınırlaması görülür. Bu semptomu kontrol ederken, 3-4 aylık bir bebeğin kaslarının fizyolojik bir hipertonus durumunda olduğunu unutmamalıyız ve bu bazen bacak kaçırılmasının sözde sınırlamasıyla ilgili bir resim oluşturabilir.
Daha yaşlı bir yaşta, yürüme bozukluğu, farklı uzuv uzunluğu, anatomik kıvrımların ve diğer simgelerin asimetrisi displazinin bir belirtisi olabilir. İki taraflı dislokasyon yürüyüşü ile ördek gibi gelişir.
tanılama
Displazi şüphesi varsa, daha ileri tanı zor değildir. Tanı prosedürleri kompleksi çocuk ortopedi uzmanı, kalça eklemlerinin radyografisi ve ultrason muayenesini içerir.
Radyografiler sadece 3 aylıktan beri kullanılabilir, çünkü yeni doğanlar pelvik kemiğin bazı bölümlerinin henüz ossifikasyonunu sağlamamışlardır, bu nedenle bu yaştan önce bir çalışma yapmak sözde pozitif sonuçlara neden olabilir.
Displazi ve konjenital dislokasyonu teşhis etmek için 3 aya kadar, ultrason yapılır. Bu, bebeğin sağlığına zarar vermeden birkaç kez tekrarlanabilen kesinlikle güvenli ve bilgilendirici bir sınavdır. Yüksek doğrulukta bir teşhis yapmanızı sağlar.
tedavi
Kalçanın konjenital dislokasyonunun tedavisi, tanıdan hemen sonra başlar ve daha erken gerçekleşirse, prognoz daha iyidir. Tedavi yöntemleri konservatif ve operatif olabilir. Tanı zamanında yapılırsa, o zaman sadece konservatif yöntemlerle bir tedaviye ulaşmak mümkündür, ancak geç tanı konması durumunda dislokasyonun sadece bir ameliyatla atılabilmesi mümkündür.
Temel tedavi yöntemlerini düşünün.
Medikal masaj ve jimnastik
Zorunlu tedavi kompleksine displazi masajı dahildir. Bununla birlikte eklemin stabilizasyonunu sağlamak, dislokasyonu azaltmak, kasları ve bağları güçlendirmek, çocuğun fiziksel gelişimini iyileştirmek mümkündür.
Hatırlamak önemlidir! Özel terapötik masaj sadece bir uzman tarafından atanmalıdır ve bu alanda uzmanlaşmış bir masaj terapisti tarafından yapılmalıdır.
Ebeveynler, günde birkaç kez bağımsız olarak yapılabilen basit bir tonik ve genel gelişim masajı öğrenebilirler (çocuğun ruh hallerine göre).
Kural olarak, bir masaj tedavisi kursu günlük 10-15 prosedürlerden oluşur. Tekrarlayın 1-2 ay aralıklarla 2-3 kez olmalıdır.
Egzersiz tedavisi veya fizyoterapi zorunlu tedavi programına dahil edilir. Masajın aksine, bunlar oldukça basit ancak tüm ebeveynlerin çocuklarıyla kendi başlarına çalışabileceği ve çalışabileceği etkili eylemlerdir. Başlangıçta, bir çocuk doktoru veya pediatrik ortopedi uzmanı tüm egzersizleri yapmanıza yardımcı olacak ve gelecekte günde 3-4 kez tekrarlanabilir. Kural olarak, çocuklar bu tür dersleri çok severler, özellikle de anneleri tarafından yönetiliyorlarsa.
Hatırlamak önemlidir! Tüm egzersizler sırtınızda veya karnınızda uzanmalıdır. Evde ya da ayakta durma pozisyonunda egzersiz terapisi yasaktır, çünkü dikey yük sadece durumu daha da kötüleştirebilir.
Yaygın kundaklama
Bu kundaklama, terapötik değil, önleyici tedbirlere atfedilebilir. Çocuğun bir risk grubunda olması durumunda kullanılır: ultrason verisine göre, eklem bileşenlerinin olgunlaşması gözlemlenir, hastalığın evre 1'i bulunur veya başka bir tedavi yöntemi bir nedenden ötürü kontrendikedir. Geniş kundaklama, bacakları boşanmış bir halde tutmanıza izin verir, bu da dislokasyonun önlenmesine katkıda bulunur.
Özel ortopedik tasarımlar giyiyor
Bu tür cihazları giymek uzun bir süre için atanır. Uyluk kafasının eklem boşluğundan dışarı çıkmaması durumunda, bacakların abduksiyon halindeki pozisyonuna katkıda bulunurlar. Çocuk büyüdükçe, eklemin tüm elemanları olgunlaşır. Uyluk kısmı yerinde. Stabilizasyon gerçekleşir.
Ana ortopedi yapıları:
- Pavlik'in üzengi,
- lastik freyka
- Vilna lastiği
- Sito otobüsü,
- Volkov'un lastiği,
- Tubenger'in lastiği.
Bütün bu yapılar bir ortopedist tarafından giyilmekte, ebeveynlerin onları düzenlemesi veya çıkarması yasaktır. Yumuşak, doğal ve hipoalerjenik malzemelerden üretilmiştir, kesinlikle çocuğa müdahale etmeyiniz ve ona bakım yapmayınız.
fizyoterapi
Fizyoterapi karmaşık tedavide kullanılır. Çoğu zaman iyotlu elektroforez, UV-terapisi, sıcak ozokeritli uygulamalar, terapötik banyolar.
Konjenital kalça çıkığı birikimi
Bazı durumlarda, yukarıda tarif edilen tedavi yöntemlerinin etkisizliği ile, operasyon yerine, çocukta dislokasyonun kapalı kan kaybının azaltılması öngörülebilir. Bu tedavi 1-5 yaşlarında mümkündür. Bastırma genel anestezi altında yapılır. Yarım yıl bekletildikten sonra, bacakları seyreltilmiş bir durumda sabitlenirken (leğen kemiği ve bacaklarda) bir alçı koleksi pansuman uygulanır. Alçı çıkarıldıktan sonra rehabilitasyon yapılır. Çocuğun böyle bir tedaviyi tolere etmediği söylenmelidir.
Cerrahi tedavi
Daha önceki tüm aktivitelerin etkisizliği veya daha sonraki dönemde dislokasyon teşhisi durumunda, cerrahi tedaviye başvurunuz. Birkaç operasyon türü vardır. Belirli bir tipin seçimi, çocuğun yaşının yanı sıra dislokasyonun tipine ve derecesine bağlıdır. Ameliyattan sonra, karmaşık rehabilitasyon reçete edilir.
Tahmin ve sonuçları
Displazi devam ederse, aşağıdaki sonuçlara yol açabilir:
- osteochondrosis,
- skolyoz,
- duruş ihlali,
- koksartroz,
- düz ayaklar,
- yürüyüş rahatsızlığı
- bir bacağını kısaltmak,
- neoartroz oluşumu,
- femur başı ve sakatlığının aseptik nekrozu (hareketi yeniden kazanmanın tek yolu kalça artroplastisidir).
Sonuç olarak, aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir: eğer erken çocuklukta displazi ortadan kaldırılırsa, tam bir tedavi ve iyi bir prognoz mümkündür. Ancak birçok insan uzun yıllar displazi ile yaşamakta ve bu tür anatomik yetersizliğin farkında bile değildir. Hastalık sıklıkla latent olarak ilerler ve normal yükler altında kendini hissetmez.
Çocuklarda kalça displazisi
Çocuklarda kalça displazisi
Devam eden yürüme bozukluğuna yol açabilen kas-iskelet sistemi hastalıkları genellikle farklı yaştaki bebeklerde görülür. Bu tür patolojileri, ciddi komplikasyonlar ortaya çıkmadan önce mümkün olduğunca erken tedavi etmek daha iyidir. Çocuklarda kalça displazisi de çocuklarda oldukça yaygındır.
Bu nedir?
Bu hastalık, eklemlerde olumsuz etkilerin ortaya çıkmasına neden olan çeşitli provoke nedenlerin etkilerinden dolayı gelişir. Konjenital yapısal bozuklukların bir sonucu olarak, kalça eklemleri doğası gereği uyguladıkları tüm temel işlevleri yerine getirmeye son verir. Tüm bunlar, hastalığın spesifik semptomlarının ortaya çıkmasına ve gelişmesine yol açar.
Bu patoloji bebeklerde daha yaygındır. Erkeklerde displazi daha az sıklıkta kaydedilir. Genellikle ortopedistlerden doğan yüzlerce bebeğin her üçte biri bu hastalığı bulur. Farklı ülkelerde doğan bebeklerde kalça displazisi insidansında da coğrafi farklılıklar vardır.
Örneğin, Afrika'da, bu hastalığın insidansı çok daha azdır. Bu, bacakların geniş yayıldığı zaman, sırtta bebeklerin giyilmesiyle kolayca açıklanabilir.
nedenleri
Çeşitli faktörler hastalığın gelişimine yol açabilir. Kalça eklemleri de dahil olmak üzere büyük eklemler, uteroda bile oluşmaya ve oluşmaya başlar. Hamilelik sırasında bazı rahatsızlıklar ortaya çıkarsa, bu kas-iskelet sistemi yapısında anatomik anomalilerin gelişmesine yol açar.
Displazi en yaygın nedenleri şunlardır:
- Genetik yatkınlık. Yakın akrabaların hastalığın belirtileri olduğu ailelerde, çocuk sahibi olma olasılığı daha yüksektir. Bu% 30'dan fazla.
- Olumsuz bir çevresel durumun ya da toksik maddelerin gelecekteki annenin vücudu üzerindeki etkisinin sonucu olarak hamilelik sırasında bebeğin eklemlerinin oluşumunun ihlali.
- Hamilelik sırasında yüksek düzeyde hormonlar. Gelecekteki annenin vücudunda üretilen oksitosin, ligamentöz aparatın hareketliliğinde iyileşmeye neden olur. Bu özellik doğmadan önce gereklidir. Oksitosin ayrıca, tüm eklemlerin hareketliliğini iyileştirmek için de hareket eder, bunun da ötesinde aşırı hareket büyüklüğüne neden olur. Kalça eklemleri bu etkiyi en çok duyarlıdır.
- Sıkı kundaklama. Bu günlük işlem sırasında bacakların aşırı sıkılması, displazi oluşumuna yol açar. Kundaklama tipinin değiştirilmesi eklemlerin daha iyi çalışmasını sağlar ve hastalığın gelişmesini engeller. Bu ayrıca Japonya'da yapılan sayısız çalışmalarla da doğrulanmıştır.
- 35 yaş üstü bir çocuğun doğumu.
- Doğumda bebek ağırlığı 4 kilogramdan fazla.
- Prematüre.
- Popo previa.
- Meyvenin yakın konumu. Bu genellikle dar veya küçük bir uterusta bulunur. Fetus büyükse, rahim duvarlarına yeterince oturabilir ve neredeyse hareket edebilir.
Geliştirme seçenekleri
Doktorlar bu hastalığın farklı varyantlarını ayırt eder. Çeşitli sınıflamalar, teşhisi en doğru şekilde oluşturmanıza izin verir. Hastalığın varyantını ve şiddetini gösterir.
Anatomik yapıyı ihlal eden displazi seçenekleri:
- Acetabular. Defekt limbus kıkırdağı bölgesinde veya çevresidir. Fazla intraartiküler basınç bozulmuş mobiliteye yol açar.
- Epifiz (Mayer hastalığı). Bu formda, kıkırdakta güçlü bir sıkıştırma ve nokta ossifikasyonu vardır. Bu, şiddetli sertliğe, ağrının ilerlenmesine ve deformiteye neden olabilir.
- Döner. Birbirine göre çeşitli düzlemlerde eklem oluşturan elemanların anatomik konumunun ihlali vardır. Bazı doktorlar bu formu borderline durumuna yönlendirir ve bunu bağımsız bir patoloji olarak düşünmezler.
Şiddeti ile:
- Kolay. Ayrıca predislocation denir. Çocuğun vücudunun en büyük eklemlerinin yapısında bir mimari ihlalin gözlendiği küçük sapmalar oluşur. Aktif hareketlerin ihlali hafifçe ortaya çıkar.
- Orta derece. Veya süblimasyon. Bu varyantta, asetabulum biraz düzleşti. Hareket önemli ölçüde bozulur, kısalma ve yürüyüş rahatsızlıklarının karakteristik belirtileri vardır.
- Ağır akım. Ayrıca dislokasyon denir. Hastalığın bu formu, hareketlerin performansında çok sayıda sapmaya neden olur.
semptomlar
Hastalığın erken aşamalarında belirlemek zordur. Genellikle bebeğin doğumundan itibaren bir yıl sonra hastalığın ana klinik belirtilerini tanımlamak mümkün hale gelir. Bebeklerde, displazi semptomları, sadece hastalığın yeterince belirgin bir seyri ile ya da deneyimli bir ortopedist ile konsültasyon ile kolayca belirlenir.
Hastalığın en önemli belirtileri şunlardır:
- Bebeğin diz eklemlerini bükerken, kalça eklemlerinin seyreltilmesinde "tık" sesi çıkarınız. Bu durumda, femur başı eklem içine girdiğinde küçük bir çatlak ortaya çıkar. Geri gittiğinizde - bir tıklama duyarsınız.
- Kurşun ihlalleri. Bu durumda kalça eklemlerinde eksik seyreltme olur. Orta derecede şiddetli veya çıkık halde, ciddi hareket bozukluğu mümkündür. Seyreltme açısı% 65'den az olsa bile bu da dirençli patolojinin varlığını gösterebilir.
- Cilt kıvrımlarının asimetrik pozisyonu. Bu temelde, genellikle yenidoğanda bile, hastalığın varlığından şüphelenilebilir. Cilt kıvrımlarını incelerken, derinliklerine ve seviyelerine, nerede ve nasıl bulunduklarına dikkat etmelidir.
- Alt ekstremitelerin bir veya iki tarafından kısaltılması.
- Dışarıdaki hasarlı tarafta aşırı ayak geri dönüşü. Bu yüzden, eğer sol kalça eklemi hasar görürse, sol taraftaki ayak kuvvetle döner.
- Rahatsız et. Yaralı bacağı koruyan çocuk, uçmaya ya da durmaya başlar. Çoğu zaman bu işaret 2 yılda bebeklerde kayıtlıdır. Çocuğun tamamen çıkığı varsa, o zaman hareketleri daha fazla ustalaşır.
- Ağrı sendromu Genellikle hastalığın oldukça şiddetli seyrinde olan çocuklarda gelişir. Hastalığın uzun seyri, ağrının ilerlemesine yol açar. Ağrıyı gidermek için genellikle ilaçların kullanılmasını gerektirir.
- Etkilenen bacakta kas atrofisi. Bu semptom, hastalığın uzun süreli gelişimi ile birlikte ciddi hastalıklarla da ortaya çıkabilir. Genellikle, diğer bacaktaki kaslar daha güçlü bir şekilde gelişir. Bu telafi edici bir cevaptan kaynaklanmaktadır. Genellikle sağlıklı bir bacağın üzerinde basınç artar.
tanılama
Erken evrelerde displazi tanısını koymak için sıklıkla ek tetkik gereklidir. Çocuğun doğumundan sonraki ilk altı ay içinde, bir çocuk ortopedi uzmanı tarafından tavsiye edilir. Doktor genellikle spesifik olmayan hastalığın ilk semptomlarını tanımlayabilecektir.
En yaygın muayene yöntemi ultrasondur. Bu diyagnostik metot, displazi ile ortaya çıkan tüm anatomik kusurları doğru bir şekilde belirlemenizi sağlar. Bu çalışma yeterince doğru ve bilgilendirici niteliktedir. Çok küçük çocuklarda bile kullanılabilir.
Ayrıca, displazi oluşturmak için, X-ışını teşhisleri oldukça başarılı bir şekilde kullanılmaktadır. Bununla birlikte, erken çocukluk döneminde X-ışınlarının kullanımı gösterilmemiştir. Bebeklerde böyle bir çalışma tehlikeli ve yan etkilere neden olabilir.
X-ışını teşhislerinin kullanımı, güçlü bir hareket olmadan bir süre sessizce durabilen bebeklerde oldukça bilgilendirici olabilir. Cihazın doğru kurulumu ve çalışmanın doğru bir şekilde yapılması için gereklidir.
Tanı koyulmas ›ve önceki tüm denetimlerin gerçeklefltirilmesi bazı durumlarda bilgisayar ya da manyetik rezonans tomografisi yap› lmas ›n› gerektirmektedir. Çoğunlukla bu çalışmalar cerrahi operasyonları gerçekleştirmeden önce başvurulur. Bu yöntemler, bir çocuğun sahip olduğu eklemlerin tüm yapısal ve anatomik anomalilerini doğru bir şekilde tanımlamanıza izin verir. Bu tür anketler çok doğru ama çok pahalı. Eklemlerin enstrümantal muayeneleri yaygın değildir.
Artroskopi, özel cihazların yardımıyla eklem boşluğunun incelenmesidir. Ülkemizde geniş uygulama alanı bulunmamaktadır. Bu çalışma oldukça travmatik. Artroskopinin taktiklerini ihlal ederseniz, eklem boşluğuna ikincil bir enfeksiyon girebilir ve ciddi inflamasyon başlayabilir. Böyle bir riskin varlığı, bu tür çalışmaların pratik olarak pediatrik pratiğinde displazi tanısı için kullanılmamasına yol açmıştır.
Hastalığın spesifik semptomlarının zamanında tespit edilmesi ve doğru bir teşhisin yapılması ile tedaviye zamanında başlanabilir. Bununla birlikte, ciddi hastalık veya geç tanı durumunda, displazi gelişimi çeşitli olumsuz durumların ortaya çıkmasına neden olabilir.
etkileri
Hastalığın uzun süreli gelişiminin ve kötü bir şekilde tedavi edilmesinin sık sık hoş olmayan bir sonucu, bir yürüyüş bozukluğudur. Genellikle bebekler gevşekleşmeye başlar. Topallık derecesi, kalça eklemi hasarının başlangıç seviyesine bağlıdır.
Tamamen dislokasyon ve tıbbi bakımın zamansız sağlanması ile çocuk daha sonra ağır ve pratik olarak kasıp giden bacak üzerinde durmaz. Yürüme bebeğinizde artmış ağrıya neden olur.
3-4 yaş arası çocuklarda alt ekstremitelerde belirgin kısalma gözlemlenebilir. İki yönlü bir süreçte, bu belirti kendini yalnızca büyümedeki hafif bir gecikmeyle gösterebilir.
Eğer sadece bir eklem etkilenirse, kısalma da yürüme bozukluğuna ve topallığa yol açabilir. Çocuklar sadece toparlamaya değil, aynı zamanda biraz atlamaya da başlar. Bu şekilde düzgün yürümemenin zorluklarını telafi etmeye çalışırlar.
Kas iskelet sisteminin bu patolojisi, bir engel grubunun kurulmasına neden olabilir. Böyle bir sonuca varma kararı, bütün bir doktor komisyonu tarafından yapılır. Doktorlar, ihlallerin şiddetini değerlendirir, hasarın niteliğini dikkate alır ve daha sonra grubun kurulmasına bir sonuç çıkarır. Genellikle orta şiddette displazi ve hastalığın kalıcı komplikasyonlarının varlığı ile üçüncü bir grup belirlenir. Daha şiddetli hastalık ile - ikincisi.
tedavi
Hastalığın ilerlemesini önlemeye yardımcı olabilecek tüm tıbbi prosedürler, mümkün olan en erken zamanda bebeğe verilir. Genellikle, ortopedi uzmanına yapılan ilk ziyarette, doktor displazinin varlığından şüphelenebilir. Reçeteli ilaçlar hastalığın tüm varyantları için gerekli değildir.
Tüm terapötik önlemler birkaç gruba ayrılabilir. Şu anda, farklı yaşlarda çocuklarda displazi tedavisi için tıpta resmi olarak kullanılan 50'den fazla farklı yöntem vardır. Belirli bir planın seçimi ortopedist ile kalır. Çocuğun tam bir muayenesinden sonra, bebeğin doğru bir tedavi planı yapılabilir.
Tüm displazi tedavisi yöntemleri birkaç gruba ayrılabilir:
- Serbest kundaklama. Genellikle bu seçenek geniş olarak adlandırılır. Bu kundaklama ile bebeğin bacakları biraz seyreltilmiş durumda. Hastalığın ilk olumsuz belirtilerini ortadan kaldırmak ve ilerlemesini önlemek için geniş bir yol. Becker pantolonları bu kundaklamaların çeşitlerinden biridir.
- Çeşitli teknik araçların kullanılması. Bunlar arasında çeşitli lastikler, yastıklar, üzengiler ve daha birçokları bulunur. Bu tür ürünler bebeğin bacaklarını güvenli bir şekilde sabitlemenizi sağlar.
- Yürürken üreme lastikleri kullanımı. Kalça eklemlerindeki doğru üreme açısını korumanıza izin verir ve sadece ilgili hekimin yönlendirdiği şekilde kullanılır. Genellikle Volkov veya Vilensky lastikleri kullanılır.
- Ameliyat. Nadiren kullanılır. Genellikle diğer hastalıkların etkisiz olduğu durumlarda, hastalığın zor vakalarında. Bu ortopedik ameliyatlar, bir yıldan daha eski çocuklarda ve aynı zamanda hastalığın sık tekrarlaması ve önceki tedavinin etkisinin yokluğunda gerçekleştirilir.
- Masaj. Tipik olarak, bu tedavi neredeyse tüm çocuklar gibi. Yenidoğanlar bile masajı bir terapi olarak değil, gerçek bir zevk olarak algılarlar. Sadece çocuk masajında uzmanlaşmış bir eğitimi olmayan, aynı zamanda displazi tanısı olan çocuklarla çalışmanın yeterli klinik deneyime sahip uzmanı tarafından yürütülmektedir. Masaj sırasında kalça eklemlerinin yanı sıra boyun ve sırt bölgesi de aktif olarak çalışmaktadır.
- Fizik tedavi uygular. Hastalığın ilk aşamalarında belirgin bir etkisi vardır. Doktorlar bu egzersizleri haftada 2-3 kez ve hastalığın bazı formlarında - günlük olarak gerçekleştirirler. Genellikle derslerin süresi 15-20 dakikadır. Egzersizler klinikte anne veya hemşire tarafından yapılabilir. Yemeklerden hemen sonra veya yatmadan önce yapılamazlar.
- Kalça eklemlerinde elektroforez. Ağrının şiddetini azaltmanıza, eklemi oluşturan kıkırdağın kan akışını artırmanıza izin verir. Elektroforez ders tarafından reçete edilir. Genellikle yıl boyunca 2-3 ders alır. Tedavinin etkisi ortopedi cerrahı tarafından değerlendirilir.
- Yenidoğanlar ile jimnastik. Tipik olarak, bu yöntem kalça eklemlerinin çalışmasında küçük sapmaları tespit etmek için kullanılır. Displazinin gelişmesini önlemeye yardımcı olur ve sadece tedavi amaçlı değil aynı zamanda koruyucu bir önlem olarak da kullanılabilir.
- Fizyoterapi tedavisi yürütmek. Kan akışını iyileştirmek ve eklem kıkırdağının innervasyonunu iyileştirmek için çeşitli tiplerde termo ve indüksiyon terapilerini uygulayabilirsiniz. Bu yöntemler bir fizyoterapist tarafından reçete edilir ve bir dizi kontrendikasyon vardır. Genellikle hastalığın hafif ve orta derecede ciddi varyantı için kullanılırlar. Ameliyat sırasında ortaya çıkan olumsuz belirtileri ortadan kaldırmak için cerrahi tedaviden sonra da oldukça başarılıdır.
- Çamur terapisi Bu yöntem sadece sanatoryum ve sağlık merkezlerinde değil, aynı zamanda çocuk kliniğinin fizyoterapi odasında da kullanılabilir. Bileşiminde yer alan çamurun biyolojik olarak aktif bileşenleri, eklemler üzerinde iyileşme ve ısınma etkisine sahiptir, bu da hastalığın olumsuz semptomlarının ortaya çıkmasında bir azalmaya yol açar.
önleme
Bebeklerde displazi gelişme olasılığını azaltmak için, ebeveynler aşağıdaki ipuçlarına dikkat etmelidir:
- Çocuğu sıkı ve sıkı bir şekilde kundaklamaya çalışmayın.
Geniş bir kundak seçin. Bebeğin displazi ilk belirtileri varsa, bu yöntem zorunludur.
- Bebeğini doğru tut. Çocuğun yetişkinlerin ellerinde yanlış konumlandırılması sırasında, genellikle bebeğin bacakları vücuda kuvvetle bastırılır. Böyle bir durum kalça ve diz eklemlerinde displazi veya diğer patolojilere neden olabilir. Emzirme sırasında çocuğun rahatlığına dikkat edin.
- Bebeği arabada taşımak için özel çocuk koltukları seçin. Modern cihazlar, tüm yolculuk boyunca arabada iken çocukların bacaklarının fonksiyonel ve doğru pozisyonunu korumanıza izin verir.
- Ortopedik cerrahı ziyaret etmeyi unutmayın. Yaşamın ilk yılındaki bebeklerde gerekli çalışmaların zorunlu listesine ortopedik danışma dahildir.
- Kalça displazisi ile görüşmek için her anne olabilir. Bu hastalığın tedavisi oldukça zahmetlidir ve büyük bir güç yoğunluğu ve ebeveynlerin dikkatini gerektirir. Ciddi komplikasyonların gelişmesini önlemek için sadece tüm önerilerin günlük olarak uygulanması mümkündür.
- Zamanında tanı ve tedavi reçetesi ile bebeklerin neredeyse hiç olumsuz sonuçları yoktur ve oldukça aktif bir yaşam tarzına öncülük ederler.
Aşağıdaki videoda çocuklarda displazi hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz: