Tezer Özlü ve Leyla Erbil. İki büyük edebiyat insanı. İki güçlü kalem. İki yakın arkadaş. Bu iki kalemden birbirlerine yazılan mektuplar. Yine ne yazık ki mektuplar, aynı Ahmet Arif'in Leyla Erbil'e yazdığı mektupları içeren Leylim Leylim'de olduğu gibi tek taraflı, Tezer Özlü''nün mektuplarından oluşuyor. Leyla Erbil'in hazırladığı ve Tezer Özlü'den Leyla Erbil'e Mektuplar adını verdiği kitabın ilk bölümünde Leyla Erbil'in gözünden Tezer Özlü'yü tanıma fırsatı bulduğumuz bir önsöz ve Leyla Erbil'in kaleme aldığı yazılar bulunuyor, ikinci bölüm ise Tezer Özlü'nün (1982-1986) yılları arasında yazdığı mektuplarından oluşuyor.
Mektup, insanın belki de kendini en samimi şekilde ifade etme aracı. Leyla Erbil'in de dediği gibi " İnsanın bir başka yüzünü açığa çıkararak, edebiyat dünyasına daha sıcak bir tat sunan bir yazın türü". Tezer Özlü can dostum dediği Leyla Erbil'e yazdığı mektuplarda; edebiyat, siyaset, toplumsal meseleler hakkındaki görüş ve eleştirilerini, hayatla ilgili gözlemlerini, seyahat izlenimlerini, yaşadığı aşkını ve son olarak da yakalandığı amansız hastalıkla olan mücadelesini yazıyor. İki edebiyatçının mektuplaşmasında, edebiyat dünyası ve zamanın yazarları ile ilgili bir takım değerlendirmelerde bulunuyor ancak polemik yaratmamak için olsa gerek kimlerden bahsedildiğini anlaşılmaz kılmak adına isimlerin yerine mektuplarda harfler kullanılıyor.
Tezer Özlü'nün daha önce okuduğum Yaşamın Ucuna Yolculuk ve Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını da çok severek okumuştum. Bu mektuplarda Tezer Özlü'yü daha iyi tanımak, onun az da olsa iç dünyasına girmek için iyi bir kaynak.
Hatta, şu ana dek Tezer Özlü okumadıysanız ve okumayı düşünüyorsanız bence işe bu kitabı okuyarak Tezer Özlü ile tanışarak başlamanız çok daha iyi olur.