İşte benim düşüncelerim: Gözlemle, araştır, düşün, öğren.
Etrafında olan biteni, çevrende gördüklerini, ilginç bulduğun şeyleri, bir tanıdığının veya kendi başına gelen olayları, okuduğun hikayeyi, seyrettiğin filmi vs. gözlemle.
Bilmediğin konularda araştırma yap (Bu amaçla interneti, kitapları veya insaları kullanabilirsin).
Sonrada bütün bunları düşün. Bir daha düşün, bir daha düşün ve bir sonuç çıkarmaya, öğrenmeye çalış.
Mesela yolda gidiyorsun. Trafik var (ben İstanbul'da oturuyorum'da). O sırada trafiğe sinirlenmek, insanlara sinirlenmek çok kolay. Ama sana ne kazandıracak. Gideceğin yere 1 saniye önce gitmeni sağlar mı? Sadece sinirlerini bozar(1). Çevrene bir bak. Gördüğün insanların çoğu delirmek üzere. Sürekli trafiğe bağırıyor, küfrediyor. Ama trafiğin kitlenmesinin sebebide onlar(2).
Akşam evine gittiğinde gün içinde yaşadıklarını bir düşün. Neleri daha farklı yapabilirdin ve bunu nasıl yapabilirdin.
1-Sinirlenince düzgün düşünemezsin. Üstelik hiç nedesiz çevrendekileri de (arkadaşların, ailen) üzersin. O zaman trafiğe kızmanın bir anlamı yok. Peki ne yapmak lazım. İşte bunu araştır. Farklı güzergahlar bul, erken veya geç çık... (düşün daha var). Bir daha da trafiğe yakalandığında sinirlenme.
2-Trafiğin kitlenmesine senin ne kadar katkın oluyor onu düşün. Kuralları ne kadar iyi biliyorsun. Örneğin emniyet şeridinden gidersen çabuk gidebilirsin. Ama o sırada solunda sırada bekleyenlerin daha fazla beklemesine neden olacaksın, bunu unutma. Çünkü bir gün sen o sırada beklerken başkası emniyet şeridinden geçecek ve senin daha fazla beklemene sebep olacak.
Konuları kısa kesiyorum. Aslında düşünürsen daha çok şey çıkartırsın. Al sana bir örnek daha. "margon" adlı dostumuz şöyle yazmış (5. mesaj)
"Doğan Cüceloğlu'nun kitaplarına da bir gözat derim.
Ayrıca ingilizcen varsa şu siteye de bir göz atabilirsin; http://www.stevepavlina.com/"
İngilizce bilmen gereken bu gibi durumlarla sık sık karşılaşıyorsan İngilizce öğren (ingilizce bilmediğini kabul ederek bir örnek veriyorum sadece). Bu iş için illa bir kitaba veya bir kursa ihtiyacın yok. İnternet ücretsiz kaynakla dolu. Dil bilgisini (gramer) internetten öğrenebilirsin. Üstelik bu foruma üye olduğuna göre yabancı film, dizi vs. seyrediyorsundur. Kelimeleri okuma (speaking) ve dinleme (listening) kısımlarını böyle geliştirebilirsin (parantez için yazdıklarım bir İngilizce sınavına girersen karşına çıkacak bölümlerin adları). Zaten sonrası kullanmaya kalıyor.
Aslında bunu kendi başına yapabilmen bile başlı başına kendini geliştirmendir. Bu ne demek mi? İnsanoğlu garip bir yaratık. Bir zorunluluğu yoksa, zevkle yapmadığı şeyleri uzun süre sürdüremez. İki gün çalışırsın üçüncü gün yarın bakarım der bırakırsın. İşte üçüncü gün de İngilizce çalışmaya devam edebiliyorsan kendini İngilizcede olmasa bile bir konuda geliştirebilmişsin demektir.
Tek başına İngilizce öğrenemeyeceğini düşünüyorsan bir kursa git tabiki. Söylemek istediğim illa bir kitaba, bir kursa falan ihtiyacının olmadığı. Sadece biraz düşünmek.
Bir şey öğrenirken basma kalıp öğrenme, düşün, sorgula, araştır. Bu ne kitaplar okumakla, ne kurslara gitmekle olur. Hiç bir kitapta veya hiç bir kursta o konuyla ilgili herşeyi öğrenemezsin. İlk okulmuydu, orta okulmuydu hatırlamıyorum ama suyun kaynama sıcaklığını ben de herkes gibi 100 C derece diye ezberlemiştim. Sonradan lisede karşıma çıktıki bu bazı şartlara bağlı olarak doğruymuş. Yok efendim saf su olacakmış, 1 atm basıçta olacakmış vs. Sonradan karşına çıkıyor. Ya ben liseye gitmeseydim ne olacaktı.
Bu örnek pek açıklayıcı olmadıysa al başka bir tanesi. Hırsızlık kötü bir şeydir ama aç birisinin bir fırından bir ekmek yürütmesi yanlış mı? Ya o kişi çocuksa? Ya o çocuğun annesi babası yoksa ve küçük kardeşleri için bunu yapıyorsa? Ya kardeşleri hastaysa? Ya... ? Ya...? Hangi noktada hırsızlıktan çıkar sence bu? Peki banka hortumlamak suç mu? Hangi durumlarda banka hortumlamayı haklı görebilirsin? Evine hiç hırsız girdi mi? Girmediyse anlamak zordur ama şunu bir düşün: Gecenin bir saati sen uyurken biri evine hırsızlığa giriyor. Aslında hırsızın amacı açlıktan ölmek üzere olan hasta kardeşi için yiyecek ve ilaç parası bulmak sadece. Ama küçük kızın sese uyanıyor ve hırsızla yüz yüze geliyor... Kızının haftalarca, aylarca belki de hiç unutamayacağı bu durumun onun psikolojisini nasıl bozduğunu gördüğünde hala o hırsıza hak verebilecek misin? Ya da hırsızın onu hiç çekindenmeden öldürebilecek olmasını düşünmemeyi başarabilecek misin? İşte evine giren o hırsız, 5-10 yıl önce fırından ekmek çalan çocuktu belkide. Bankayı hortumlayan ise kalemini, silgini çalan sıra arkadaşındı. Onlara da hırsızlığın kötü bir şey olduğu söylenmişti.
Sanırım çok uzadı. Burada bırakıyorum artık. Umarım düşüncelerimi anlatabilmişimdir. Bak benim de geliştirmem gereken yanlarımdan biri de bu; Türkçe.
Son bir not: Bir şey öğrenirken bilmediğin bildiğin şeylerin sayısını bir azaltırsın ama o şeyi öğrenirken bilmediğin birden fazla şey olduğunu da öğrenirsin. O yüzden bilmediğini bildiği şey sayısı sürekli artar. Yani kendini ne kadar eksiksiz hissediyorsan o kadar eksiksindir aslında.