Ufak bir Tofaş değerlendirmesinden sonra başlayayım diğer takımlara; gittikçe daha da beklediğim seviyeye doğru ilerliyorlar ama hala orada olmalarına biraz var. Tofaş, kupayı kaldırma potansiyeli olan takımlardan biri ve bunun hakkını verdiği sürece bu gruptan çıkmaya en büyük aday, Krasnye Kyrlia'yla birlikte.
BC Khimik Yuzhne
Sacayakvari üç Amerikalının, Avrupalı parçalarla gayet sağlam desteklendiği bir rotasyona sahip Ukrayna ekibi. Mümkün olduğunca hızlı oynayıp, sonuca gitme peşindeler. Bu sonuç, sadece dış şutlardan ibaret değil; maç başına 24 faul atışı kullanıyorlar. Yüksek tempo pek güzel, fakat ilk turda en fazla sayı yiyen ikinci takım Khimik.
Direksiyonda, klasik Amerikalı guard, genelde atmaya meyilli fakat 3-5 asisti de yanına koymayı eksik etmeyen Wiillie Deane var. Maç başına neredeyse 4 top kaybı yapıyor olması da, üzerindeki baskının olası artışında rahatça afallayabileceğinin ufak bir kanıtı. Tempoyu Devoe Joseph'le beraber dikte ediyorlar. Devoe Joseph demişken, stilini fazlaca Sammy Mejia'ya benzetiyorum niyeyse. Mümkün mertebe alçak irtifada dribbling'lerle hücumda gayet sorumluluk alıyor. İlginç olan ise, üçlük yüzdesinin neredeyse faul yüzdesi kadar olması. Olası bir taktik faulün Joseph'a yapılması pek yanlış bir tercih olmaz yani.
Ana kısa rotasyonunun kalan parçaları da pek yabana atılır gibi değil. Karadağlı Suad Sehovic, pozisyonuna göre gayet iyi bir ribaund'cu olan tam bir yan parça (parkede en çok kalan Khimik oyuncusu olduğunu da eklemek lazım). Ekstra bir hücumu yok fakat riske etmek de akıl karı olmaz. Sergiy Popov ve Oleksandr Ryabchuk ise Joseph - Deane'in boşluğunu dolduruyor gibi dursa da; Popov iyi bir atıcı, Ryabchuk ise daha bir organizatör oynayan ceza şutörü.
Uzun rotasyonunun da kısalardan hafif kalır yanı pek yok. Özellikle Sava Lesic, ecnebilerin deyimiyle 'stretch 4' kavramına gayet iyi uyuyor. Pek kayda değer dış şutu olmasa da faul almayı bilmesi ve iyi ribaund kabiliyeti sorun çıkarabilecek türden. Stanislav Zavadskyi ve Vernon Goodridge, sağlam bitiricilikleri ve ribaund ortalamalarıyla, savunmada yabana atılmaması gereken iki değerli uzun. Fakat benim favorim, Vitaliy Kovalenko. Gerek tipi, gerekse oyun tarzı olarak gözünü budaktan sakınmayan, fazla fazla sert bir görev adamı. Göz ardı edilememesi gereken de bir dış şutu var.
Krasnye Kyrlia
Gerek hücum, gerek savunma potansiyeli neticesinde, bu kupa için adı geçebilecek bir takım neredeyse Krasnye Kyrlia. Görece kolay bir gruptan kayıpsız geldiler Top16'ya. İlk turdaki maçlarda, yay içinden %59 gibi saçma sapan bir yüzdeye sahipler. Yay gerisi de %36'yla kabul edilir bir seviyede. Bunlar kadar önemli olan bir diğer detay ise, maç başına neredeyse 20 asist yapmalarına rağmen yine maç başına 13 top kaybını görmemeleri. Hücum rakamları gayet parlakken, savunmada da durum pek farklı değil. Çember altından ziyade, dış şut savunmaları daha başarılı diyebilirim. VTB Ligi araya girmeden oynanan son maçlarda CSKA'ya deplasmanda kök söktürdüklerini de belirterek diğer paragrafa atlıyorum.
En çok parkeden kalan Kyrlia oyuncusu ve takımın hücum merkezi olan Aaron Miles'a merhaba deyin. Maç başına asist ortalaması olarak ilk turun en iyi 3. oyuncusu olmasının yanında, asist/top kaybı ortalamasının 2'nin üzerinde olması, değerini kanıtlamak için bence yeterli veriler. Aldığı belli dakikada çok net skor üreten Evgeny Kolesnikov da, bir uzunu kıskandıracak yüzdelere sahip. Üçlük olarak %50'yi görmesi bir yana, bahsettiğim şey yay içinden %60'ın üzerinde isabetle oynaması. Takımın ilk turdaki en skorer ismi Chester Simmons'ı durdurmak zaten zor olacakken, bir de Kolesnikov'a ekstra mesai harcamak gerekecek. Neyse ki, ikisi de çok faul alma üzerine oynamayan kısalar.
Omar Thomas da yine Kyrlia'nın yüksek yüzdeye sahip skor ayaklarından. Rusların yeni gencolarından olan Dmitry Kulagin de, neredeyse skor hariç her şeyi yapabilecek kapasitede. Hatta ceza şutörü bile demek yanlış olur, o kadar hücumdan uzak. Rusya'nın son U20 kadrosunda da bulunan Viktor Zaryazhko da iyi bir ceza şutörü, ne kadar çok uzun sürelere alamasa da.
Jeremiah Massey'nin Bamberg yolunu tutmasıyla biraz güç kaybeden uzun rotasyonunda başı çeken isim, 91'li Nikita Balashov. Biraz ince olmasına rağmen çok iyi bir bitirici ve fiziğine göre iyi bir ribaund'cu. Yine iyi bir bitirici olan Yury Vasiliev'le fena bir ikili olmuyorlar. Vasiliev'in kayda değer bir blokçu olduğunu da atlamayayım. Ana rotasyonu tamamlayan isim, eski Karşıyakalı Andre Smith. Massey'nin gidişinden sonra daha çok dakika alacağını söylemek yanlış olmaz.
Norrköping Dolphins
Sadece 2 galibiyet alıp, 3'lü averajın ekmeğini yiyerek Top16 yapabilmek de nasıl dev şans belli değil. Bir de grubu süpüren Ventspils'e bir şekilde teşekkür borçlular sanırım. Hücum konusunda, özellikle yay içinden rezalet bir performansları var ilk turda. %40 nedir yahu? Ama ribaund ve asist konusunda sınıfı geçtiklerini söyleyebilirim. Yine de faul çizgisinden sağlam puan kırarak, kendilerini sınıfta bırakıyorum (sıfırcı öğretmen). Ama özellikle üçlük çizgisi dışı olmak üzere, fena bir savunma takımı değiller. Yine de hiçbir şekilde Tofaş ayarında bir takım olmadıklarını belirtmem lazım.
İyi bir atıcı olan Edgars Jeromanovs ile pozisyonuna göre bayağı iyi bir ribaund'cu olan Pavel Ermolinskij, hücumun kontrolünde başı çekiyorlar. Bu ikiliyi, iki iyi atıcı Anton Saks ve Keith Gabriel tamamlıyor.
Şimdilik takımın en değerli ismi Oladapo Ayuba, genelde üzerinden oynanan uzun konumunda ve takımın skor yükünü çekiyor. Kısa boyuna rağmen de çok çok iyi bir ribaund ortalamasına sahip. Göteborg çocuğu, daha çok 'perimeter'ı kullanan Martin Ringström de hareketli sayılabilecek bir 4 numara. Ama ribaund konusunda pek ciddi durmuyor. James Hughes da kalıplı, attığından çok toplamacılıkla ilgilenen, basketboldaki üretim toplumunun ferdlerinden.
İlk topluluklara sarmamdan mütevellit, yazıyı bitirmenin vaktidir sanırım. Gruptan çıkacak ikili tahminim de Kyrlia - Tofaş, yukarıda belirttiğim gibi.