Rusya, sektöre ekonomik kredi kaynakları sağlayan, temel endüstrileri yeniden yaratan ve 21. yüzyılın yeni endüstrilerini yaratan gerçek anlamda dünya standartlarında bir finansal ve kredi sistemi oluşturmak zorunda kalacaktır. Bu büyük büyüme ve gelişme dönemi olmalı. Aksi takdirde, solma, çürüme ve çürümeyi bekliyoruz. Aynı zamanda büyüklük olacak, ama farklı bir tür.
Kapitalizmdeki asıl şeyin ortaya çıkmadan önce en az birkaç bin yıl boyunca var olan piyasa ekonomisine ek olarak dört kelimeyle formüle etmeye çalışırsak, sonuç kesin olacaktır: kapitalizm ekonomik kredi ve endüstridir.
Kolsuz kapitalizm
Kredi, onu diğer sosyo-politik oluşumlardan (veya farklı bir dilde medeniyetler varsa) ayıran temel özelliği, medeniyetlerden mallara, halkla ilişkilere kadar her şeyin genişletilmiş yeniden üretimidir. Werner Sombart'ın yazdığı gibi, “sermaye gerçekleşmezse, yani belli bir kârla kendini üretmezse ölür”. Ve bu, ancak yeniden üretimin, kapitalist kalkınmanın temel madeni yağı - parası, gerekli miktarı krediden çekilmesiyle desteklenmesi şartıyla mümkündür. Bu nedenle, kapitalizmin şarkıcısına ve ölümünün peygamberine göre “bir yandan kredi sistemi, bir yandan da kapitalist üretim tarzının içkin bir biçimi, bir yandan da bunun için gelişiminin itici gücü.
Belki de, birisi için önemsiz görünebilir, ancak Rus kapitalizminin sorunu, 20. yüzyılın 90’indeki kuruluşundan bu yana, Rus finansal ve kredi sisteminin, üretken sermayenin korunması temelinde değil, aslında sadece finansal ve borsa uğruna inşa edilmesidir. spekülasyon. Şaşırtıcı bir şekilde, Rus ekonomisini yeniden biçimlendirmekle meşgul olan "liberaller", kredinin, hakkında konuşmaktan hoşlandıkları, pazarın görünmez eli olduğunu anlamadılar. Onların ürettiği kapitalizm bu el olmadan ortaya çıktı.
Metal işleme ekipmanlarının üretimi ve tüketimi
Uygun bir kredi, o yıllardaki finansal kısıtlamaların, başta yüksek teknoloji olmak üzere, Rus endüstrisinin önemli bir kısmının ölümüne katkıda bulunmasından kaynaklanmaktadır. Sadece belirli endüstrilerin durumunu incelemeye başladığınızda, düşüşlerinin derinliğini anlıyorsunuz. Ancak bu çizgilerin yazarı için, dünyada kürk üretimi açısından birinci sırada yer alan, ülkenin başlıca döviz kaynaklarından biri olan Sovyet iktidarı döneminde, Rus kürk endüstrisinin ölümü, o yılların finansal politikasının deliliğinin bir sembolü haline geldi. Ve altın yumurtaları bırakan bu tavuk katledildi - kredinin maliyeti hayvan çiftlikleri ve av çiftlikleri için erişilemezdi. Hayvanlar açlıktan yeni öldü.
Korkunç İvan gibi
şimdi tarih tekrarladı. 1992 yılından da gelen enflasyonla mücadeleyle ilgili düzenli görüşmelerde, Rusya'da hiçbir zaman makul değerlere düşmeyen kredilerdeki oranlar, yine endüstriye tamamen erişilemeyen seviyelere yükseltildi. Bazı nedenlerden dolayı, finansal ve ekonomik otoritelerin bir sorusu yok: Yirmi beş yıllık enflasyonla mücadelede başarılı olamadıysa, belki de ekonomi politikasını değiştirmek gerekli midir?
Kapitalizm ve kredi arasındaki bağlantı hakkında söylenenler yalnızca Rus girişimciler-sanayicilerin çoğunluğunun (büyük işletmeleri ve imtiyazlı devlet kurumlarını dikkate almazsanız) ne hissettiğini vurguluyor. Ve belki de farkında olmadan, Rus kapitalizminin şu ana kadar “kapitalizmden” başka bir şey olmadığını düşünüyorlar. Pazar ve maddi üretim, kapitalizmden önce var olduğu için, ancak kapitalist üretimin aksine, kendi kazancı pahasına kendi kendini borç vermeye dayanıyordu ve genişletilmiş yeniden üretim sağlamadı.
Marinus van Reimerswale. "Usurer", 1539
Ve kitlesel Rus girişimci-sanayici kapitalizm öncesi zanaatkarının çalıştığı gibi, bir borçtan yararlanma fırsatı bulamadı: düzenden ve kendi kârından.
Bu nedenle Ortaçağ zanaatkârlarının hanedanları, Fords ve Edison olmayan benzersiz ve yaygın olarak aranan ürünler yaratma da dahil olmak üzere yüzyıllar geçiyor. Sadece bunun için parası yoktu. Ne de olsa, üretimin gelişimini amaçlayan modern bankacılık sistemi, Orta Çağların sonunda ortaya çıkmış ve kapitalizmin başlangıcını işaretlemiştir. Bundan önce, mesleğin adı eski zamanlardan beri, devleti, ticareti ve tefecileri, hizmetlerini kullananlar için esasen paradan mahrum bırakılan haksız bir zenginleşme sembolü oldu. Ve şu anki Rus durumuna çok benziyor, Oleg Deripaska'nın açıkça aktardığı duygular, Rus finansal sistemini meşru kılıyor. Bu şartlar altında Rusya'nın kendi “Samsung” ve “Intel” olacağı, modern ve çeşitli bir sektörün yükseleceği gerçeğine güvenmek gerekli değildir.
Ancak, kalkınma araçlarına erişim imkanı, daha önce kurulmuş olan girişimciler için yalnızca bir sorun değildir. Rusya'da, milyonlarca (30 milyona kadar) insan katmanı, özellikle ilkel ekonominin yasalarına göre yaşayan küçük şehirlerin ve kırsal alanların sakinleri (“Rus Reporter” dergisinde “garaj” olarak adlandırıldı) ortaya çıktı. Küçük kasabalarda, şehir kurma girişimlerinin birçoğu kapatıldıktan sonra uzmanlar atölyelerden kendi garajlarına ve bağlı çiftliklerine taşınmış, burada her şeyi, dışkıdan helikopterlere kadar her şeyi üretmeye başlamışlardır. Ve eski kollektif çiftçiler bahçeye kazılarak kendi kendine yeterlilik kazanıyorlar. Birçoğu, ucuz kredilere erişebilselerdi, kendi işlerini yaratabilir ve geliştirebilirdi. Fakat ataları, Korkunç İvan döneminde bir yerde yaşadıkları sürece yaşadıkları sürece.
Rusça politika formülü
Eğer kredi piyasanın görünmez eliyse, endüstri gelişmesinde doğal bir sermaye yatırımı şeklidir; bu, onu normal gelirden ve kapitalizm öncesi dönemin geleneksel tarımsal üretim karakteristiğinden ayırt eder.
Modern dünyada, hem finansal hizmetler hem de endüstriyel üretimde farklı derecelerde uzmanlık derecesine sahip ülkeler, özellikle küçük ülkeler olabilir. Ve bu uzmanlığı oldukça şartlı olmasına rağmen, böyle ülkeleri biliyoruz. Ancak küresel ölçekte kredi ve endüstri birbirinden ayrılamaz. Ve, büyüklükleri gereği, sadece kendi finansal sistemlerinden ötürü, sürdürülebilir egemen kalkınmanın mümkün olmadığı, büyük ülkeler için onların varlığının bir şartı olduğu ve bugünkü haliyle sanayinin olmadığı, toprakları geliştirmenin imkânsız olduğu durumlarda, her ikisine de girmeye mahkum oldukları ülkeler var. ne de insanları işgal eder. Friedrich List'in on dokuzuncu yüzyılda yazdığı gibi, modern neoliberaller tarafından haksız yere ihmal edilen bir başka kapitalizm şarkıcısı olan “imalat endüstrisi ... bilime, sanata ve siyasi gelişime destek, insanların refahını, popülasyonunu, devlet gelirlerini ve devlet gücünü arttırıyor, ulusa herkesle ticaret ilişkilerini arttırma imkânı sağlıyor. dünyanın bir kısmı ve kolonilerin tabanına, navigasyon ve donanma geliştirir. ” “Kolonileri”, modern gerçekliklere karşılık gelen “uluslararası etki” ile değiştirirsek, o zaman bu, şu anki haliyle, mevcut Rus makamlarının en azından kelimelerle uğraştığı şeyin formülüdür. Ve tüm Rusya toplumunun, özellikle de yerel girişimciliğin doğal hedefi ne olmalıdır. Ancak Rusya'da bu formül çalışmıyor.
Dünyada tarım makineleri üretimi
Bu nedenle, sözde sanayi sonrası toplum kavramlarına atıfta bulunan “Strateji-2020” yazarları şunları yazıyor: “İnovasyon politikasının atalet senaryosunda, öncelikli destek önceki teknolojik dalganın geleneksel sektörlerine (uçak endüstrisi, nükleer enerji, vb.) Devam ediyor. Progressor senaryosunda öncelik, yeni teknolojik dalganın sektörlerini ve büyümekte olan pazarlara (yeni yüksek teknoloji, hizmetler, yeşil büyüme vb.) Erişimi desteklemektir. ”
Bu yarı unutulmuş belgeye, ilk olarak, “Hiçbir şey üretmiyoruz” makalesinde gösterildiği gibi (bkz. “Yılda 47 için“ Uzman ”No. 2012), geleneksel merkezler olmaya devam eden gelişmiş Avrupa ve Kuzey Amerika ülkeleri olduğunu hatırlatmak için bu belgeye döndük. öncelikle mühendislik, en üst düzeyde endüstri. Örneğin, Almanya ve bugün hassas takım tezgahı yapımı alanında gerçek tekel. Rus ekonomisi, oldukça gelişmiş ülkelerin özelliği olan geleneksel ve yeni sanayilerin aynı kombinasyonunu sağlama görevi ile karşı karşıya kalmaktadır. İkincisi, “Strateji-2030” in geliştirilmesinden emanet edenler, doğal olarak zihniyetleri nedeniyle yüksek kaliteli ürünlerin seri üretimine elverişli görünmüyor, kesinlikle hiçbir şey görünmüyor. Böyle bir yaklaşım, bir sonraki stratejinin, sanayinin örgütlenemediği iddiası da dahil olmak üzere, sanayileşme sonrası yıkıcı ruhla tekrar hayata geçirileceği konusunda şüphelere yol açıyor. Ve bu da yeni değil. Modern Rusya'daki yeni bir ekonomik görevlinin, nasıl hasat edebileceğimize değinerek, hasatçılarımızın kalitesinin düşüklüğüne atıfta bulunarak, kelimenin tam anlamıyla talep edildiğini hatırlamak yeterlidir: “Rostselmash yok edilmeli”. Ancak her şeye rağmen Rostselmash direndi ve şu anda ihracat için de çalışan az sayıdaki Rus makine imalat işletmesinden biri. AvtoVAZ'ın kaderi hakkında aynı histerik çığlıkları hatırlayabilirsiniz.
Friedrich List: "İmalat endüstrisi ... bilimleri, sanat ve politik gelişmeleri destekliyor, halkın servetini, nüfusunu, devlet gelirlerini ve devlet gücünü arttırıyor"
Tüm bu öfke nöbetleri, Sovyet döneminin sonlarına özgü olan ve sanayi ile hiçbir zaman bir ilgisi olmayan insanlar arasında kapitalize edici ruh hallerine yol açan düşük kaliteli ürün sorununun nedenlerinin yanlış anlaşılmasından kaynaklanıyor. Ancak, tamamen farklı bir doğası vardı. Kalitesizlik sorunu, izole olan Sovyet endüstrisinin kelimenin tam anlamıyla, dünyanın geri kalanının ürettiği her şeyi ve büyük miktarlarda üretmeye çalışıyor olması ve onu aşırı gerginleştirmesinden kaynaklanıyordu. Rusya’nın modern kalkınma stratejisinin görevi, makul işbirliği ve açıklık koşullarında güçlü sanayinin gelişmesini sağlamalıdır.
Ekonomik guru ipuçları
Kapitalizm ve kredi arasındaki bağlantı yalnızca kapitalizmin gelişmesiyle artar. Teknolojik devrimler ve finansal sermaye arasındaki bağlantı teorisini geliştiren Carlota Perez, modern kapitalist ekonominin, finansal krizin kaçınılmaz olmasına rağmen, dinamizm sağlayan yeniliklere serbest finansal sermayenin çekilmesi ihtimaline dayanan yenilikçi gelişimini vurgulamaktadır. İnovasyon ve finansal sermaye arasındaki bağlantı, inovasyonun ancak girişimci inovatörün yeterli finansal kaynaklara erişimi olması durumunda geliştirilebileceği gerçeğiyle belirlenir. “Bu girişimcilerin borç alınan sermaye ile çalışma yeteneği gerçekten dinamik bir güç haline geliyor… Projeleri için fonların mevcut olması ve öncülerin artan başarısı ile, yeni (teknolojik - -“ Uzman ”) paradigmasının çekiciliğini artırmasıyla, bu tür girişimcilerin sayısı artmaya başlıyor” dedi. En azından, Rusya ekonomisinin, Rusya'daki mevcut finansal kısıtlamalar koşulları altında, yenilikçi kalkınmanın raylarına dayanmasını beklemek saf değildir.
2013’e geri dönersek, Carlota Perez, enflasyonun ancak “üretim, inovasyon, iş genişletme ve iş yaratma için çok daha düşük oranlarda krediler verecek ulusal ve bölgesel kalkınma bankalarının faaliyetlerini destekleyerek” üstesinden gelinebileceğini belirtti. Bu sübvansiyon sonunda, kârlı ve vergi yaratan işler yoluyla cömertçe ödüyor. Kemer sıkma ve kısıtlayıcı politikalar, üretim artış hızını arttırmaz. Kısıtlamalar durgunluğa dönüşebilir, tekrar yükselmenin tek yolu büyümeye odaklanmak, mevcut teknolojik potansiyeli anlamak. ”
Karl Marx: “Bir yandan kredi sistemi, kapitalist üretim tarzının içsel biçimi, diğer yandan gelişiminin itici gücü için en yüksek ve en son haliyle”
Tanınmış Rus iktisatçı Sergey Glazyev de aynı tedbirleri sunuyor, ancak Glazyev'in önerdiği önlemler ironi ile algılandığından ve mevcut ve emekli memurlar ve devlet iktisat teorisyenleri tarafından sürekli reddedildiğinden, bilinçli olarak dünyaca ünlü bilim insanının fikrine atıfta bulunuyoruz. Her ne kadar Stolypinsky Club ve Birleşik Rusya partisinin Liberal Platformu toplantıları Glazyev’in önerilerine adanmışsa da, kendisini yarı-liberalizm sıkıntısından kurtarmaya çalışan iş dünyasının sonunda onları dinlemeye başladığını gösteriyor.
öncelikler
Bir şeylerin olduğunu varsayalım: Rus kapitalizmi “görünmez elini” alacak ve kredi ekonomik ajanlara verilebilecek. Ancak bu, ülkenin ileri teknoloji gelişimi sorununu çözmeyecektir. Çünkü, dünyadaki deneyimler Bismarck'ın günlerinden beri gösterdiği gibi, devlet öncelikleri belirlenmeden devlet desteği olmadan yenilikçi gelişme imkansızdır. Şimdi, 2030'lerden sonra etkili olacak NTP'nin en gelişmiş yönlerini (veya daha doğrusu, bu desteği açıklamak) desteklemek modadır. Ulusal Teknoloji Girişimi çerçevesinde, Stratejik Girişimler Ajansı (ASI), dijital tasarım ve modelleme, yeni malzemeler, ilave teknolojiler, kuantum iletişimi, mekiyotik teknolojisi, nöroteknoloji ve diğerleri gibi alanların geliştirilmesi için bir dizi yol haritası geliştirmiştir. Ve haklı olarak öyle. Bunun arkasında gelecek, ancak bu gelecek ancak ülkede çığır açan endüstrilerin gelişimi için fırsat sağlayan oldukça gelişmiş temel endüstriler varsa ortaya çıkacaktır. Aksi takdirde, bu gelecek tamamen diğer ülkelere bağlı olacaktır. Geçen yüzyılın 30'lerinin sanayileşmesiyle ilgili ne hissettiğimiz önemli değil, ana mesajı - temel endüstriler yaratmak, böylece her şeyin kendileri üzerinde geliştirilebilmesi, kesinlikle doğru çıktı. Üstelik ülkemizin ölçeği, kesinlikle Japonya ve Almanya'dan daha küçük değil, buna izin veriyor. Carlota Perez'in yazdığı gibi, “Rusya'nın büyük bir nüfus, geniş bir bölge ve çok sayıda doğal kaynak şeklinde büyük avantajları var. Pek çok ülke uzmanlık alanlarını aramaya zorlanırken, Rusya neredeyse tüm sektörleri içeren çeşitlendirilmiş bir ekonomi için çaba gösterebilir. ”
Bununla birlikte, şaşırtıcı bir şekilde, ne ASI ne de hükümet, en gelişmiş endüstrilerin gelişimi için iddialı planlar inşa etmeyi, temel endüstrilerin gelecekteki gelişimini öncelikler listesine dahil etmedi. Ancak, herhangi bir ürünün ve üretim teknolojisinin en basit analizi, bu temel endüstrilerin takım tezgahı yapımı ve elektronik mühendisliği olduğunu belirlemeyi mümkün kılar. Sonuçta, herhangi bir ürün, bir takım tezgahlarda üretilen parçalardan ve elektronik mühendisliği işletmelerinde yaratılan makinelerde üretilen elektronik bileşenlerden oluşur. Bu tam teşekküllü endüstrilere sahipseniz, hem geleneksel hem de modern herhangi bir ürünü yapabilirsiniz. Örneğin, geliştiricilerin tanıdığı gibi, plastikler, motorlar, elektronik bileşenler ve hatta bağlantı elemanları (banal vida ve somunlar) Avrupa'da satın alınmak zorunda kaldıklarında, en modern dronların Rusya'daki geliştirme ve üretim maliyeti nedir? Ancak tüm bu bileşenler geleneksel sanayinin ürünleridir. Modern dünyada, son olayların gösterdiği gibi, bu bağımlılık ülkenin ekonomik ve politik felaketini tehdit edebilir. Bu nedenle gelişmiş ülkeler veya dernekleri temel sektörlerin tümüne sahiptir.
Kapitalist Gosplan
Üstelik bu bağımlılık umutsuzluk duygusu doğuruyor: eğer bazı çark dişleri bile yapamıyorsak, o zaman ... Sonuç olarak, asla ilk olmamış ve liderliğin tadını bile bilmeyen bir nesil insan yetiştiriyoruz. Örneğin, Sovyet döneminde, dünya elektroniğinin başkentlerinden biri olan ve kendisini şu anda şehirde bulan ve efsanevi bilim kurumlarının bulunduğu yerde iş merkezleri gören biri olan Zelenograd'a giden bir kişinin hissini karşılaştırın. Evet ve medya hala ikincil yapımızı savunuyor. Bir neslin beynindeki liderlik duygusu yok edilirse ülkenin yenilikçi gelişimi için umut etmek mümkün değildir. Entelektüel dünya halkasına aşağılık duygusuyla gidemezsiniz.
Mühendislik ürünlerinde ihracat payı
Rusya ekonomisindeki gelişme yollarını, halihazırdaki haliyle yol haritaları yoluyla belirleme girişimi, halihazırda belirtildiği gibi, Rusya'daki her şeyin yetersiz kaldığı, kaliteli malzemelerden, çarklara kadar, ülkenin karşı karşıya olduğu görevlerin ölçeğine tekabül etmiyor. Tabii ki, "Gosplan" kelimesi, Sovyet planlı ekonomisinin bir sembolü ve tütsü gibi cehennem gibi Sovyet'e benzeyen her şeyden mahrum olanlar için bir korkuluk haline geldi. Ancak dron örnekleri bile Rusya’nın kapitalist Gosplan denilen şeyi yapmadan yapamayacağını gösteriyor. Karşılık gelen Sovyet kurumundan farklı olarak, bir ürünün üretimi için politika planları geliştirmemeli, teknolojik ve lojistik bağlantı piramitleri oluşturmalı, darboğazları tespit etmeli, onları işleyebilecek yerli üreticileri bulmalı ve bu piramidde yer almasını tavsiye etmelidir. Ve bu tür üreticilerin yokluğunda, ilgili devlet kurumları ve girişimciler topluluğundan önce, ilgili üretimi organize etme problemini belirlemek.
Bu arada, böyle bir koordinasyon organının olmayışı, cumhurbaşkanının bir koordinatörün görevlerini üstlendiği Vostochny kozmodromunun yapımı sırasında, Olimpiyat Soçi’nin yapımı sırasında açıkça hissedildi.
Ve biz kapitalist Gosplan'ın mucitleri olmayacağız. Fransa'daki Genel Planlama Komiserliği, Japonya'daki Ekonomik Planlama Bürosu ve Güney Kore'deki Ekonomi ve Bilgi Bakanlığı gibi kurumların planlama rolü iyi bilinmektedir. Bunlarda ve birçok kapitalist ülkede, tamamen kendilerine göre, beş yıllık kalkınma planları benimsiyorlar. Detaylı bir planlama yapılmadan, nasıl oluşturulacağını - neredeyse sıfırdan ve AB uzmanları tarafından geliştirilen stratejik bir araştırma planına dayanan birçok Avrupa ülkesini bir araya getiren Airbus Corporation'ın geliştirilmesini hayal etmek imkansız.
Ve Çin'de, Gosplan hala, Sovyetin imajında ve benzerliğinde yaratılmış olarak çalışmaktadır. Dahası, reform döneminde zaten bu Çin departmanının danışmanı, dünyaca ünlü bir bilim adamı olan John Galbraith idi: “Çözüm (kapitalist ülkelerin hükümetlerine ekonomik kalkınma mantığını dayatan çözüm -“ Uzman ”) acil ihtiyaçla planlama mantığını tanımaktan ibarettir. uygulama koordinasyonu. O zaman ihlallerini tanımlamak ve ekonominin çeşitli bölgelerinde büyümenin tutarlılığını sağlamak için bir hükümet organı oluşturulmalı ... Bir devlet planlama organının oluşumunu alacak ... Kamu çıkarlarını değil, planlama çıkarlarını yansıtan planlama gereklidir. Ekonominin modern yapısını zorunlu kılan bir planlama aparatının oluşturulması, ekonomi alanındaki temel görevdir. ” Ve bu, Rusya’da özelleştirmeyi gerçekleştirmeye yardımcı olan ABD’li dolandırıcıların danışmanları değil, dünyaca ünlü bir uzman ve ardından ABD mahkemesi tarafından dolandırıcılıktan mahkum edildi.
Carlota Perez: “Bu girişimcilerin [yenilikçi] kuruluşların borç sermayesi ile gerçek anlamda dinamik bir güç olma kabiliyetleridir… Projeleri için artan fon mevcudiyeti ve öncülerinin artan başarısı ile yeni [teknolojik] paradigmanın çekiciliğini arttırma, bu tür girişimcilerin sayısı artmaya başladı”
Planlama gereksinimi yenilikçi şirketler için geçerlidir. Bunlardan birinin başı olarak, Elvis Araştırma Merkezi Genel Müdürü Yaos Petrichkovich Yeloslav Petrichkovich, birkaç yıl önce yapılan bir röportajda (“Bunlar Rus gözleri olacak”, “Uzman” No: 47 için bir yıl 2009), “yenilikçi şirketlerin kendi kendini üretebileceğine dair bir efsane var” dedi. Akademisyen Oparin'in yöntemine göre ". Diğer bir deyişle, bazı yasalar, teknoparklar, özel ekonomik bölgeler, resmi kararnameler ve yıldırımla para kazanma şeklinde “besin” lerin “et suyunu” yaratmak - ve orada aniden, yenilikçi bir yaşam ortaya çıkacaktır.
Bu bir efsanedir, çünkü altyapı yatırımları gereklidir, ancak bu yeterli değildir. Büyük küresel şirketlerin kurulması ve gelişmesi her zaman devletin katılımıyla olmuştur. Teknolojik olarak gelişmiş ülkeler için kilit şirketler ulusal hazinedir ve devlet tarafından korunmaktadır. Intel gibi bir şirket düzeyinde serbest piyasa bir yanılsamadır. Samsung'un yaratılması on yıllık bir devlet desteğidir. Devlet desteği olmayan böyle bir şirket kurmanın Güney Kore gibi fakir ve okuma yazma bilmeyen bir ülkede olması nasıl mümkün olabilirdi? Bu tür devlet desteği, yalnızca Güney Kore'deki rolünü “Ekonomi ve Bilgi Bakanlığı” diyen ajans tarafından yerine getirilen Devlet Planlama Komitesi gibi kapsamlı bir kurum düzeyinde gerçekleştirilebilir. Rusya'da, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı bu rolü oynamaya çalışıyor, ama açıkçası kapasitesi yeterli değil.
Temel geleneksel ve yeni endüstrilerde, Samsung gibi bu ölçekte birkaç firma yaratmamız gerekiyor. Rusya'daki herkesin hayal ettiği küçük, yenilikçi işletmeyi kendi etrafında üretip birleştirerek teknolojik merkezler haline gelecekler. Çünkü dünyada pratikte bağımsız küçük yenilikçi bir işletme yoktur. Tüm bu işletmeler büyük şirketler etrafında dönüyor: elektronik - Intel, Samsung, IBM, tezgahlarda - Gildemeister, Yamazaki Mazak, elektronik mühendisliği - ASML.
Harika bir dönem bekliyoruz
Önümüzdeki yıllarda, Rusya'ya gerçek anlamda birinci sınıf bir finansal ve kredi sistemi oluşturmak, sektöre ekonomik krediler sağlamak, temel endüstrileri yeniden oluşturmak ve 21. yüzyıl ekonomisinin yeni sektörlerini oluşturmak zorunda kalacak. Bu büyük büyüme ve gelişme dönemi olmalı. Aksi takdirde, solma, çürüme ve çürümeyi bekliyoruz. Çürüme dönemi aynı zamanda kendi yolunda da harika olabilir. Ama başka türden bir büyüklük olacak.