Vesta, Roma dininde (Yunan tanrıçası Hestia ile tanımlanır) ocağın, evin ve ev yaşamının tanrıçasıydı. Titanlar Kronos ve Rhea'nın ilk çocuğuydu ve diğerleri gibi babası tarafından yutuldu.Babasının iştahından kaçmayı başaran erkek kardeşi Jüpiter (Yunan Zeus), kardeşlerini serbest bıraktığında, en son serbest bırakılan Vesta oldu (çünkü ilk yutulan oydu) ve bu nedenle tanrıların dünyanın hem en yaşlısı hem de en küçüğü olarak kabul ediliyor. Çok güzeldi ve onun eli için savaşan hem Apollon hem de Neptün'ün dikkatini çekti.Ancak Vesta ikisini de reddetti ve Jüpiter'e sonsuza kadar bakire kalmasına izin vermesi için yalvardı.Buna razı olunca Vesta sevindi, evi ve ocağıyla ilgilendi; ; böylece onu ev hayatıyla ama daha da önemlisi evdeki huzurla özdeşleştirmiş oldu.
Eski Romalıların evindeki ocak ateşi, sadece yemek pişirmek ve su ısıtmak için gerekli değildi, aynı zamanda ailenin toplanma yeri olarak da hizmet ettiği ve zamanla o ocağın etrafında toplandığı o belirli ailenin ruhuyla ilişkilendirildi.'Ocak' için Latince kelime, elbette İngilizce'de bir ilgi merkezi veya faaliyeti belirtmek için kullanılan odak kelimesidir.Roma'daki ocak kesinlikle böyle bir faaliyet merkeziydi ve orada yanan ateş en önemlisiydi.Evin tanrılarına kurbanlar ateşle yapılır ve alevlere atılırdı.Kişi bir iş gezisinde, hatta tatilde evden ayrıldığında, uzaktayken bile evini yakın tutmak için ocak ateşinin bir kısmını yanında taşırdı.Ayrıca, ateş yakmanın veya taşımanın zorluğu, sürekli yanan ocağı evlerde olduğu kadar devlet binalarında da hayati bir unsur haline getirdi.Bu nedenle Vesta, Penates, Panes ve Lares'in ev ruhları ile birlikte, en mütevazı apartman dairesinden en büyük villaya kadar kelimenin tam anlamıyla "ev ateşini yakmaya devam ettiği" düşünüldüğü için Roma toplumunun her katmanında saygı gören bir tanrıçaydı.
Advertisement
Roma Forumu'ndaki Vesta tapınağında, Vesta Bakireleri (Latince: Vestales) tarafından sürekli olarak yakılan bir ateş vardı.Yangın her yıl 1 Mart'ta (başlangıçta Roma yeni yılıydı) yenilendi ve kutsal alan, Vesta'nın şölen günleri (7-15 Haziran, Vestalia olarak bilinir) dışında, kadınların çıplak ayakla ve alçakgönüllülükle ziyaret etmesine izin verildiği zamanlar dışında halka açık değildi.Vestalia sona erdiğinde, kutsal alanın bir törenle süpürülmesi vardı ve süpürmeler Tiber Nehri'nde veya şehirde kararlaştırılan belirli bir noktada bertaraf edilene kadar, kötü şans ve düşmanca kehanetlerin zamanı olarak kabul edildi.Vesta Bakirelerinin, Vesta'nın hizmetkarları olarak görev süreleri boyunca iffetli kalmaları bekleniyordu ve bunu yapmamanın cezası, diri diri gömülmek ya da kayda değer bir durumda, erimiş kurşunun boğazından aşağı dökülmesiydi.
Vesta her zaman en sevdiği hayvan olan eşek eşliğinde tamamen giyinik bir kadın olarak tasvir edilir.Vesta ocağın tanrıçası olduğu için, aynı zamanda şehrin fırıncılarının da koruyucu tanrıçasıydı ve eşek, buğdayı ekmek için öğütmek için değirmen taşını çevirdikçe, hayvan tanrıça ile yakından ilişkili hale geldi.Ayrıca sık sık bir su ısıtıcısı (ocağın sembolü) ve kesme çiçekleri (evcilliği simgeleyen) tutarken tasvir edilir.Mısır inancındaki tanrıça Bastet gibi, Vesta da kadınlara özel hizmet ediyordu ama her iki cinste de popülerdi.Roma'nın koruyucusuydu, çünkü vatandaşlarının her birinin evlerine bakıyor ve bakımını yapıyordu.Tüm Roma tanrıları arasında yalnızca Vesta, yalnızca ayinlerine adanmış tam zamanlı din adamları onuruna layık görüldü.
Advertisement
Vesta Bakireleri, tapınağında kutsal ateşi yakmaya devam etti ve hayırseverliği ve insanlara gösterdiği özen için minnettarlıkla ocağına yöneldi.MS 394'te Hıristiyan imparator I. Theodosius tarafından, paganların diğer tanrılarıyla birlikte Vesta'ya da ibadet edilmesini yasaklayan ve okulları ve tapınakları kapatan I. Theodosius tarafından dağıtıldılar.Roma'da neredeyse bin yıllık bir gözlemden sonra, Vesta'nın kutsal ateşi söndürüldü ve yeni Hıristiyan inancı kendi ritüellerini başlattı.