Güdü
Güdü veya motiv, bireyin hareket ve davranışlarını başlatan içsel güç. Davranışa enerji sağlayan organizmanın içindeki ve çevredeki güçler olarak tanımlanır. Bireyin içsel gücü ile davranışa hazır hale gelmesine güdülenme yani motivasyon denir. Psikoloji biliminde herhangi bir şeyin eksikliğine ihtiyaç denir, bu eksikliği gidermek için bireyde dolayısıyla organizmada beliren güce ise dürtü denir. Organizma eksikliğini hissettiği şeyi gidermek ister ve bu yönde bir davranış sergiler. Genel olarak bireyin ihtiyaçlarını yani eksiklikleri gidermek için belirli bir yönde hareket etmesine güdü denir. Güdüler ise davranışlara yol açar. Organizmanın ihtiyaçlarını gidermek için izlediği yol sırasıyla: ihtiyaç, dürtü, güdü ve davranıştır.
Güdülenmenin özelikleri[değiştir | kaynağı değiştir]
Psikoloji biliminde güdülenmiş organizmalar aktif olarak tanımlanmıştır. Açlık güdüsünün bireyi yemek yemeğe yöneltmesi buna bir örnektir. Organizmalar istenilen olumlu davranışlara yaklaşırken, istemediği olumsuz davranışlardan da kaçınır. Psikoloji biliminde güdüler fizyolojik ve sosyal yani toplumsal güdüler olmak üzere iki başlıkta incelenir. Fizyolojik ihtiyaçlar organizmayı harekete geçirir, organizmayı harekete geçiren uyarılara ise fizyolojik motiv denir. Fizyolojik motivlere "dürtüler" de denmektedir. Açlık, susuzluk, uykusuzluk gibi örnekler fizyolojik güdülere örnek verilebilir. Sosyal güdüler ise toplumsal bir ortamda gerçekleşir. Sosyal ihtiyaçlar organizmayı harekete geçir, organizmayı harekete geçiren uyarıcılara ise sosyal motiv denir. Sosyal güdülere örnek olarak: başarılı olma, bir mevkide terfi etme, yücelme duygusu, güven ve hoşgörü gibi örnekler verilebilir. Çoğu zaman fizyolojik güdü ve ihtiyaçlar, sosyal güdü ve ihtiyaçlara göre daha ağır basmaktadır.
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- Final Yayınları Felsefe Grubu Konu Anlatım Kitabı, s.151-152
|Psikoloji ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz.|