Sovyetler Birliği ile savaşın başından itibaren Üçüncü Reich Hava Kuvvetleri (Luftwaffe), Sovyet "şahinlerinin" öfkesini yaşamak zorunda kaldı. Heinrich Goering, İmparatorluk Bakanlığı Reich Bakanı havacılık 1935-1945 yıllarında "Alman aslarına göre hiç kimse havada bir avantaj elde edemez!" diye övünen sözlerini unutmak zorunda kaldı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın ilk gününde, Alman pilotlar bir uçak rampası gibi bir teknikle karşılaştı. Bu teknik ilk olarak Rus havacı N.A. Yatsuk tarafından (bir yıl için 13 için Havacılık Bülteni No. 14-1911 dergisinde) önerildi ve ilk kez bir Avustralyalı uçağı düşürdüğü yılın Eylül 8'unun Rus pilotu Peter Nesterov 1914 tarafından kullanıldı. izci.
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, hava koçu askeri düzenlemeler, talimatlar ya da talimatlar tarafından sağlanmadı ve Sovyet pilotları bu tekniğe emir emriyle değil başvurdular. Sovyet halkı vatanın sevgisini, işgalcilerin nefretini ve savaşın öfkesini, vatanın kaderi için bir görev duygusu ve kişisel sorumluluk taşıdı. Mayıs 1944'ten 1943'e Sovyet Hava Kuvvetleri komutanı olan iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı Aleksandr Aleksandrovich Novikov'un havacılık şefi havacılık şefi olarak yazdığı gibi (1946'tan): “Hava ramı sadece yıldırım hızıyla hesaplama değil, olağanüstü cesaret ve kendini kontrol etme değildir. Gökyüzündeki bir koç, her şeyden önce insanlarına, ideallerine son bağlılık testi olan kendini feda etmeye hazırdır. Bu, düşmanın hesaba katmadığı ve dikkate almadığı Sovyet insanının doğasında bulunan en ahlaki faktörün tezahürünün en yüksek biçimlerinden biri ”dedi.
Büyük Savaş sırasında Sovyet pilotları, 600 hava saldırısından daha fazlasını yaptılar (araştırmaların devam ettiği ve şu anda Stalin şahinlerinin yeni özellikleri bilindiği için kesin sayı bilinmiyor). Ramların üçte ikisinden fazlası 1941-1942 yıllarında meydana geliyor - bu savaşın en zor dönemi. Yılın 1941'unun sonbaharında, Luftwaffe'nin bir bölümünde bir dairesel yayın bile atıldı; bu, insanların Sovyet uçaklarına 100 sayaçlarından daha yakın yaklaşmalarını yasakladı.
Sovyet Hava Kuvvetleri pilotlarının her türlü uçakta bir koç kullandıklarına dikkat edilmelidir: savaşçılar, bombardıman uçakları, saldırı uçağı ve keşif uçağı. Hava saldırısı, bütün hava koşullarında, gündüz ve gece, yüksek ve alçak irtifalarda, kendi topraklarında ve düşmanın topraklarında, tek ve grup savaşlarında gerçekleşti. Pilotların kara veya su hedefine çarptığı durumlar vardı. Bu nedenle, kara tabanlı koçların sayısı neredeyse hava saldırılarına eşittir - 500'ten daha fazla. Belki de en ünlü ram, 26'in yılın Haziran 1941'unda Kaptan Nikolai Gastello'nun DB-3 (iki motorlu uzun menzilli bir bombardıman uçağı) mürettebatı olarak gerçekleştirdiği başarıdır. Bombacı düşman uçaksavar topçu ateşi ile çarptı ve sözde yaptı. "Ateş ram", düşmanın mekanize sütununa çarptı.
Ayrıca, hava ramının mutlaka pilotun ölümüne yol açtığını söyleyemeyiz. İstatistiklerin gösterdiği gibi, pilotların yaklaşık% 37'i hava saldırısı sırasında öldü. Pilotların geri kalanı sadece hayatta kalmayıp, aynı zamanda savaş yeteneğine sahip bir durumda tutmayı sürdürdüğü için, çoğu araba hava savaşına devam edebildi ve başarılı bir iniş yaptı. Pilotların bir hava savaşında iki başarılı tokmak yaptıkları örnekler var. Birkaç düzine Sovyet pilotu sözde yaptı. "İkili" koçlar, düşmanın uçağı ilk kez vurulamadığı zaman ve ardından ikinci bir darbeyle bitirmek için gerekliydi. Savaş pilotu O. Kilgovatov'un düşmanı imha etmek için dört kez saldırmak zorunda kaldığı durumlarda bile bir durum var. 35 Sovyet pilotları, N.V. Teryokhin ve A.S. Khlobyst - üç.
Boris Ivanovich Kovzan (1922 - 1985) - Dünyada dört hava kargaşası yapan tek pilot bu ve uçağında kendi havaalanına üç kez döndü. 13 Ağustos 1942 yılın tek motorlu savaşçısı La-5 kaptanı B.I. Kovzan dördüncü koçu yaptı. Pilot, bir grup düşman bombardıman uçağı ve avcı uçağı buldu ve onlara savaşta katıldı. Sert bir savaşta uçağı düşürüldü. Düşman makineli tüfek ateşi savaşçının kokpitinden geçti, gösterge paneli parçalandı ve pilotun kafası parçalanmalarla parçalandı. Araba yanıyordu. Boris Kovzan kafasında ve bir gözünde keskin bir acı hissetti, bu yüzden Alman uçaklarından birinin önden bir saldırıda ona nasıl gittiğini fark etmedi. Makineler hızla yaklaşıyor. Kovzan, “Eğer şimdi Alman ayağa kalkar ve yukarı kalkarsa, çarpması gerekecek” diye düşündü. Pilotun başında yanan bir uçakta yaralanan koç.
Uçaklar havaya çarptığında, Kovzan kokpitten keskin bir darbeyle fırlatıldı, çünkü kayışlar patladı. 3500 metreleri yarı-bilinçli bir durumda paraşüt açmadan uçtu ve 200 metrelerin yüksekliğinde sadece zeminin üzerinde, uyandı ve çekme halkasını çekti. Paraşüt açılabilir, ancak yerdeki etki hala çok güçlüydü. Sovyet ası yedinci gün Moskova hastanesinde iyileşti. Kıymıklarla birkaç yarası vardı, köprücük kemiği ve çenesi hem kollar hem de bacaklar kırıldı. Doktorlar pilotun sağ gözünü kurtaramadılar. Kovzan tedavisine iki ay devam etti. Herkes onu bu hava savaşında yalnızca bir mucizenin kurtardığının farkındaydı. Komisyonun Boris Kovzan hakkındaki kararı çok zordu: “Artık uçamazsınız.” Fakat uçan ve gökyüzü olmadan yaşamı hayal edemeyen gerçek bir Sovyet şahiniydi. Kovzan, hayatı boyunca hayalini gerçekleştirdi! Bir keresinde onu Odessa Askeri Havacılık Okulu'na götürmek istemediler, ardından Kovzan bir yıl görevlendirdi ve 13 kilogramı normale döndürmemiş olmasına rağmen tıbbi komisyon doktorlarına sordu. Ve amacına ulaştı. Sürekli bir amaç için çaba sarfederseniz, başarıya ulaşırsa, kesin bir güven tarafından yönlendirildi.
Yaralandı, ama şimdi sağlıklı, başı yerinde, kolları ve bacakları iyileşti. Sonuç olarak, pilot Hava Kuvvetleri Komutanı A. Novikov'a ulaştı. Yardım edeceğine söz verdi. Sağlık kurulunun yeni bir sonucu çıkarıldı: “Her tür dövüşçüye yapılan uçuşlar için uygundur”. Boris Kovzan, onu savaş birimlerine gönderme isteği üzerine bir rapor yazdı, birkaç başarısızlık aldı. Ancak bu kez yoluna gittiğinde, pilot Saratov yakınlarındaki 144 Hava Savunma Bölümüne (AD) kaydoldu. Toplamda, Büyük Vatanseverlik Savaşı yıllarında, Sovyet pilotu, 360 savaş türlerine yer verdi, 127 hava savaşlarına katıldı, 28 Alman uçaklarını vurdu ve 6 zaten çoktan yaralandı ve tek gözlü. Ağustos ayında, 1943 Sovyetler Birliği Kahramanı ünvanını aldı.
Kovzan Boris Ivanovich
Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Sovyet pilotları çeşitli hava saldırısı teknikleri kullandı:
Uçağın pervanesini düşmanın kuyruğuna üfleyin. Saldıran uçak düşmana arkadan gelir ve pervaneye kuyruğuna vurur. Bu grev, düşman uçağının imhasına veya kontrol kaybına neden oldu. Dünya Savaşı sırasında en yaygın hava saldırısı tekniği idi. Doğru yapıldığında, saldıran uçağın pilotunun hayatta kalma şansı oldukça yüksekti. Bir düşman bir uçakla çarpıştığında, sadece bir pervane genellikle acı çeker ve başarısız olsa bile, aracı iniş yapma veya paraşütle atlama şansı vardı.
Kanatını yendi. Hem uçağın önden yaklaşımıyla, hem de düşmana arkadan yaklaşırken gerçekleştirildi. Darbe, hedef uçağın kokpiti dahil olmak üzere düşman uçağının kuyruğunda veya gövdesinde kanat tarafından çarpıldı. Bazen bu teknik önden saldırıyı tamamladı.
Gövdeye vur. Pilot için en tehlikeli hava saldırısı türü olarak kabul edildi. Bu teknik ayrıca uçağın önden saldırısında çarpışmasını da içerir. İlginç bir şekilde, bu sonuçla bile, bazı pilotlar hayatta kaldı.
Uçağın kuyruğuyla üfleyin (ram I. Ş. Bikmukhametova). Ibragim Shagiahmedovich Bikmukhametov 4 Ağustos 1942 tarafından işlenen koç. Bir slayt ile bir düşman uçağının alnına girdi ve bir dönüş savaşçının kuyruğunu düşmanın kanadına çarptı. Sonuç olarak, düşmanın avcı uçağı kontrolü kaybetti, bir tirbuşonun içine düştü ve öldü ve İbrahim Bikmukhametov bile LaGG-3'ünü hava alanına ve güvenli bir yere getirdi.
Bikmukhametov, 2 th Borisoglebsk Kızıl Bayrak Askeri Havacılık Okulu'ndan mezun oldu. V.P. Chkalov, 1939'in kışın - 1940, Finlandiya ile savaşa katıldı. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda küçük teğmen, en başından beri, Kasım ayına kadar 1941, 238 Avcı Havacılık Alayı (IAP), ardından 5 Muhafızları IAP'ın bir parçası olarak görev yaptı. Alay komutanı pilotun "cesur ve kararlı" olduğunu belirtti.
Binbaşı Grigory Onufrienko liderliğindeki 4 Muhafızları IAP'ın altı LaGG-Z tek motorlu ve tek motorlu savaşçıları olan Augusta 1942, Rzhev bölgesindeki kara kuvvetlerini karşılamak için uçtu. Bu grubun bileşimi, İbrahim Bikmukhametov linkinin komutanıydı. Ön hattın arkasında Sovyet savaşçıları, 5 düşman savaşçıları Me-8 ile bir araya geldi. Almanlar paralel bir kursa gitti. Kısa süreli bir hava savaşı başladı. Pilotlarımız için zafer sona erdi: Luftwaffe'nin 109'i imha edildi. Biri filo komutanı G. Onufienko, diğer iki Messerschmitt I. Bikmukhametov tarafından vuruldu. İlk Me-3 pilotu bir savaşta tersine döndü, ona bir top ve iki makineli tüfek ile vurdu, düşmanın uçağı yere düştü. Savaşın sıcağında I. Bikmukhametov daha sonra yukarıdan arabasının kuyruğuna giren başka bir düşman uçağı fark etti. Ancak uçuş komutanı kafasını kaybetmedi, enerjik bir şekilde bir slayt yaptı ve sert bir dönüşle Almanlara gitti. Düşman alındaki saldırıya dayanamadı ve uçağını kapatmaya çalıştı. Düşman pilotu, makinenin pervane kanadıyla karşılaşmaktan kaçındı. Bikmukhametova. Ancak pilotumuz araç kullanmaya devam etti ve keskin bir şekilde aracı döndüğü zaman, "Messer" kanadında "demirinin" kuyruğuyla (bu savaş uçağı Sovyet pilotları tarafından takıldı) sert bir darbe aldı. Düşman savaşçısı bir tirbuşonun içine düştü ve kısa bir süre sonra yoğun ormanlara girdi.
Bikmukhametov, havaalanına ağır hasarlı bir araba getirebilir. Ibragim Bikmukhametov tarafından vurulmuş 11'in düşman uçağıydı. Savaş sırasındaki pilota Kızıl Bayrak Nişanı 2 ve Kızıl Yıldız Nişanı verildi. Voronej bölgesinde yılın cesur pilotu 16 Aralık 1942 öldürüldü. Düşmanın üstün güçleriyle savaş sırasında uçağı düşürüldü ve zorunlu iniş sırasında, savaşçıyı kurtarmaya çalışırken yaralı pilot düştü.
LaGG-3
II. Dünya Savaşı'nın ilk koçları
Araştırmacılar, yılın ilk 22'inde ilk 1941 koçunu kimin üstlendiğini tartışıyorlar. Bazıları kıdemli teğmen olduğuna inanıyor. Ivan Ivanovich IvanovDiğerleri ise Birinci Teğmen Dmitry Vasilyevich Kokorev’i Büyük Vatanseverlik Savaşı’nın ilk koçunun yazarı olarak nitelendiriyor.
I. I. Ivanov (1909 - 22 Haziran 1941), 1931'un sonbaharından itibaren Kızıl Ordu'nun saflarında görev yaptı, ardından Perm havacılık okuluna Komsomol gezisine gönderildi. 1933'in baharında Ivanov, 8 Odessa Askeri Havacılık Okulu'na gönderildi. Başlangıçta, Kiev Askeri Bölgesi'ndeki 11-th hafif bombardıman alayında, 1939 yılında, Batı Ukrayna ve Batı Belarus'u serbest bırakmak için Polonya kampanyasına, ardından Finlandiya ile "Kış Savaşı" na katıldı. 1940'in sonunda avcı pilot kurslarını tamamladı. 14-IAP filosunun komutan yardımcısı olan 46-th karma havacılık bölümüne atandı.
Ivan Ivanovich Ivanov
22 Haziran 1941'te, Baş Teğmen Ivan Ivanov (başka bir versiyona göre, pilotlar Mlynov havaalanına yaklaşan bir grup düşman uçağı engellemek için I-16 bağlantısının başında uyanık olarak gökyüzüne çıktılar). Havada, Sovyet pilotları, KG 153 Grif filosunun 6 filosundan gelen 111 çift motorlu bombacı He-7'i buldu. Başçavuş Teğmen Ivanov, savaşçıyı düşmana saldırmak için yönlendirdi. Sovyet savaşçılarının bağları kurşun bombardıman uçağı üzerine düştü. Bombacıların okları Sovyet uçaklarına ateş açtı. Dalıştan çıkan 55 saldırıyı tekrarladı. "Heinkels" den biri vuruldu. Düşman bombardıman uçaklarının geri kalanı, hedefe ulaşmadan önce bombaları attı ve batıya gitmeye başladı. Başarılı bir saldırıdan sonra, her iki İvanov'un kölesi de kendi hava alanına gittiler, çünkü düşmanın atıcılarının ateşinden uzaklaşarak manevra yaptılar ve neredeyse tüm yakıtı harcadılar. İvanov, bir inişe geçmelerine izin verdi, takip etmeye devam etti ama sonra da oturmaya karar verdi. yakıt bitti ve mühimmat bitti. Bu sırada, Sovyet havaalanında bir düşman bombacısı belirdi. Onu görünce İvanov onunla buluşmaya gitti, ancak önde gelen makineli tüfek ateşi Alman rotayı durdurmadı. Düşmanı durdurmanın tek yolu bir koçtu. Grevden sonra, görevlendirilmeyen memur H. Volfeil liderliğindeki bir bombardıman uçağı (Sovyet uçağı bir Alman otomobilinin kuyruğundan çıkarıldı) kontrolünü kaybetti ve yere düştü. Alman ekibi hepsi öldü. Fakat I. İvanov'un uçağı ağır hasar gördü. Düşük irtifa nedeniyle pilot paraşütü kullanamadı ve öldü. Bu koç, Zagoroshcha kasabası, Rivne bölgesi, Rivne bölgesi yakınında sabahları 16 saat 4 dakikada meydana geldi. 25 Ağustos 2, Kıdemli Teğmen Ivan Ivanovich Ivanov ölümden sonra Sovyetler Birliği Kahramanı oldu.
Ve-16
Aynı zamanlarda, küçük bir teğmen, koçunu görevlendirdi. Dmitry Vasilyevich Kokorev (1918 - 12.10.1941). Ryazan vatandaşı olan 9-th. Havacılık bölümünde 124-IAP'ta (Batı Özel Askeri Bölge) görev yaptı. Alay, Zambrov (Batı Ukrayna) kasabası yakınlarındaki sınırdaki Vysoko - Mazowieck havaalanında konuşlandırıldı. Savaş başladıktan sonra alay komutanı Binbaşı Polunin, genç pilota, Sovyet ve Alman kuvvetleri arasındaki askeri temas çizgisi haline gelmiş olan SSCB'nin devlet sınırındaki durumunu iyileştirme talimatı verdi.
Dmitry Kokorev'in keşif döneminden döndüğü sabahki 4 saatlerinde, sabahları 05 dakika içinde, Luftwaffe, alayın iç kısımdaki uçuşa müdahale ettiğinden, hava alanına ilk güçlü darbeyi yaptı. Kavga şiddetliydi. Havaalanı çok ağır hasar gördü.
Sonra Kokarev, Dornier-215 keşif bombacısını (diğer bilgilere göre, Me-110 çok amaçlı uçağı) Sovyet havaalanından terk ederken gördü. Görünüşe göre, savaş alayına yapılan ilk saldırının sonucunu izleyen Hitler'in izcisiydi. Öfke Sovyet pilotunu kör etti, savaş sırasındaki yüksek irtifa savaşçısı "MiG" yi keskin bir şekilde sarstı, Kokorev saldırıya başladı, ateşi üzerine ateş açtı. Kaçırıldı, ancak Alman atıcı uygun bir şekilde vurdu - bir dizi boşluk arabasının sağ düzlemine çarptı.
Azami hızdaki düşman uçağı eyalet sınırına gitti. İkinci saldırıya Dmitry Kokorev devam etti. Uzak mesafeyi kısalttı, Alman atıcının ateşine aldırış etmemeye dikkat ederek, atış mesafesine kadar yükselen Kokorev tetiğe bastı, ancak cephane bitti. Uzun bir Sovyet pilotu düşmanın gitmesine izin vermenin imkansız olduğunu düşünmedi, aniden hız ekledi ve savaşçıyı düşman makinesine attı. MiG, Dornier kuyruk ünitesinin etrafına bir vida itmiştir.
Bu hava rampası, Zambres şehrini savunan piyade ve sınır muhafızlarının önünde 4 saat 15 dakika (diğer verilere göre - 4.35'te) gerçekleşti. Alman uçağının gövdesi yarı yarıya kırıldı ve Dornier yere düştü. Savaşçımız bir kuyruk parçasına çarptı, motoru durdu. Kokorev aklı başına geldi ve aracı korkunç bir rotasyondan attı. İniş için bir açıklık seçtim ve başarılı bir şekilde indim. Junior Teğmen Kokorev'in, Kızıl Ordu Hava Kuvvetlerinde yüzlerce kişinin bulunduğu sıradan bir Sovyet sıradan pilotu olduğu belirtilmelidir. Junior Teğmen arkasında sadece uçuş okulu vardı.
Ne yazık ki, kahraman Zafere kadar yaşamadı. 100 savaş misyonları yaptı, düşmanın 5 uçağını düşürdü. Alayı Leningrad’ın yakınında savaştığında, Ekim 12 istihbaratı, Siverskaya’daki havaalanında çok sayıda düşman Junker’in keşfedildiğini bildirdi. Hava uçmuyordu, Almanlar bu şartlar altında havaya yükselmediler ve uçaklarımızı beklemiyorlardı. Havaalanına saldırmaya karar verildi. Pe-6 dalış bombardıman grubumuzun 2 grubu (“Piyonlar” olarak anıldılar), “Siverskaya” ile birlikte ortaya çıkan 13 MiG-3 savaşçılarının eşliğinde Nazilere sürpriz oldu.
Alçak irtifadan çıkan yangın çıkaran bombalar hedefe tam çarptı, makineli tüfek ateşi ve savaş uçağı füzeleri fırlatma işlemini tamamladı. Almanlar yalnızca bir avcı havaya kaldırabiliyorlardı. Pe-2 çoktan bombaladı ve gitti, geride sadece bir bombardıman uçağı vardı. Kokorev savunmasına koştu. Düşmanı düşürdü, ancak bu sırada Alman hava savunması ortaya çıktı. Dmitry'ın uçağı vuruldu ve düştü.
İlk ...
Ekaterina Ivanovna Zelenko (1916 - 12 Eylül 1941), gezegende bir hava koçu işleyen ilk kadındı. Zelenko, Voronezh Aero Kulübü'nden (1933 yılında), 3 inci Orenburg Askeri Havacılık Okulu'ndan mezun oldu. KE Voroshilova (1934 yılında). Kharkov'daki 19-Hafif Bombardıman Havacılığı Tugayı'nın bir parçası olarak görev yaptı ve bir test pilotuydu. Yıllar boyunca, 4 yedi tip uçakta ustalaşmıştır. Bu, "Kış Savaşı" na katılan tek kadın pilot (11. Hafif Bombardıman Alayı'nın bir parçası olarak). Kızıl Bayrak Nişanı - 8 dizisine layık görüldü.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda, 16'inci karma havacılık bölümündeki kavgada ilk gününden itibaren, 5'inci bombardıman havacılık alayının 135-inci filosunun komutan yardımcısıydı. 40'in gece olanlar da dahil olmak üzere savaş misyonları yapmasını başardım. 12 Eylül yılın 1941'i, Su-2 bombacısı için 2'i başarılı keşif çeşitleri yaptı. Ancak, ikinci uçuşu sırasında, Su-2'in zarar görmesine rağmen, Ekaterina Zelenko, o gün üçüncü kez uçtu. Şimdiden geri dönerken, Romny kenti bölgesinde, iki Sovyet uçağı, 7 düşman savaşçıları tarafından saldırıya uğradı. Ekaterina Zelenko, bir Me-109'i vurabildi ve cephanesi bittiğinde, ikinci Alman savaşçısını çarptı. Pilot düşmanı yok etti, ancak kendisi öldü.
Kursk'ta Catherine Zelenko Anıtı.
Victor Vasilievich Talalikhin (1918 - 27 Ekim 1941), bu savaşta en ünlü olan gece koçunu yaptı ve Ağustos ayında 7 gecesinde Podolsk (Moskova bölgesi) yakınlarındaki X-NNXX'de bir X-1941 bombardıman uçağı vurdu. Uzun zamandır, bunun ilk gecenin koçu olduğuna inanılıyordu. hikayeler havacılık. Ancak daha sonra savaş uçağı 29-IAP’in Temmuz gecesi 1941 28’inde Petr Vasilievich Eremeev MiG-3 uçağında, bir düşman Junkers-88 bombacısı bir ram saldırısı ile vuruldu. O, savaşta yılın Ekim 2 1941'inde öldürüldü (cesaret ve askeri cesaret için Eylül 21 1995, erdem olarak Rusya Kahramanı ünvanına layık görüldü).
Ekim 27 V. Talalikhina komutasındaki 1941 savaş jetleri, Nara kıyılarındaki (başkentin batısındaki 6 km) Kamenka köyündeki kuvvetlerimizi kapsayacak şekilde uçtu. 85 düşman savaşçılarıyla çarpıştılar, Talalikhin'in bir "elçiyi" düşürdüğü bir savaşta, ancak diğeri onu yok edebildi, pilot cesurun ölümüyle öldürüldü ...
Victor Vasilievich Talalikhin.
Viktor Petrovich Nosov'un mürettebatı Baltık Hava Kuvvetleri 51. mayın ve torpido alayı filo ağır bir bombardıman uçağı yardımıyla savaş tarihinde ilk koçu yaptı. Teğmen torpido bombardıman uçağı A-20'ye (Amerikan Douglas A-20 Havoc) komuta etti. 13 Şubat 1945'te Baltık Denizi'nin güney kesiminde 6 bin tonluk düşman araçlarının saldırısı sırasında bir Sovyet uçağı düşürüldü. Komutan yanan arabayı doğrudan düşmanın araçlarına yönlendirdi. Uçak hedefe çarptı, bir patlama meydana geldi, düşman gemisi battı. Mürettebat: Teğmen Viktor Nosov (Komutan), Teğmen Alexander Igoshin (Gezgin) ve Çavuş Fedor Dorofeev (Nişancı-Radyo Operatörü), cesurun ölümünden öldü.