Hitabe gecikmesi, adından da anlaşılacağı gibi, bir çocuğun beklenen oranda söylev geliştiremediği bir durumu ifade eder. Bu, esasen söylev becerilerinin benzer yaştaki akranlarına kıyasla geri kaldığı anlamına kazanç. Sıradan bir insan çocuğu, 2 ila 3 yaşına değin değişik artikülasyon seviyelerine sahip esas kelimeleri konuşmaya başlar. Bu yaştaki çocuklar, en az bir dilde “evet” veya “hayır” gibi esas kelimelerin anlamlarını da anlamaya başlarlar. Bu yaştaki bir çocuk temel kelimeleri yorumlamada veya bunları anlaşılır bir şekilde konuşmada sorun yaşıyorsa, bu söylev gecikmesinin bir işareti olabilir. Tavır gecikmesi yaygın bir durumdur ve değişik faktörlerden kaynaklanabilir. Sebebin esas nedenine bağlı olarak, hitabe gecikmesi, daha büyük bir altta yatan sorunu gösterebilir. İşte, hitabe gecikmesinin muhtemel nedenleri; Bir çocuk çoğunlukla izole durumdaysa ya da yetişkinlerin onların yanında ya da onunla sohbet ettiğine sıklıkla şahit olmuyorsa, tavır gecikmesi gelişebilir. Bunun nedeni, bir çocuğun öğrendiği her şeyin aslında çevresini taklit ederek öğrenilmesidir. Bir çocuk konuşmalara fazla maruz kalmazsa, nasıl iletişim kuracağını öğrenmede sorunlarla karşılaşabilir. Bir hitabe gecikmesi, altta yatan bir beyin sorunundan da kaynaklanabilir. Konuşma gecikmesi, serebral palsi ve otizm dahil edinmek üzere çeşitli zihinsel engellerle ilişkilendirilmiştir. bu nedenle, bir çocuk bu nesil herhangi bir sağlık sorununun belirtilerini gösteriyorsa, konuşma becerilerinin gelişiminde gecikme yaşayabilir. Tavır gecikmesinin yaygın bir nedeni işitme bozukluğu olabilir. Bir çocuğun ilk olarak yetişkinleri dinleyerek ve sesleri taklit ederek sözcükleri nasıl telaffuz edeceğini öğrendiği gözlemlenmiştir. Ancak, işitme güçlüğü ya da bütün bir deformasyon ile karşı karşıya kaldıkları bir senaryoda, konuşmayı anlamaları zorlaşır ve neyi, nasıl konuşacaklarını kaçırırlar. Konuşma zorluğu çocuklarda epeyce yaygın bir durumdur ve bazıları yukarıda sıralanan bir dizi nedenden kaynaklanabilir. Derhal ortaya meydana çıkan soru şudur: Bir konuşmadaki gecikmeyi zamanında nasıl ayrım edebiliriz ve durumu iyileştirmek için neler yapılabilir? Muhtemel bir konuşma gecikmesini saptamak için ebeveynlerin iyi bilgilendirilmesi ve değişik semptomların farkında olan olması gerekir. Çocuğunuzun bilişsel ve hitabe gelişiminde nasıl ilerlediğini takip etmek çok önemlidir. Öğrenmede herhangi bir geç kalma olması durumunda, bir uzman ya da doktor ile görüşmelisiniz. Evde herhangi bir müdahaleyi denemeden önce bilirkişi rehberliği alın. Çocuğunuzun yolculuğunu desteklemenin iyi bir yolu, onunla sık sık sohbet etmek ve ona öğrenme ve büyüme fırsatları vermektir. Dinç ve besleyici bir ortam, kendilerini güvende ve desteklenmiş hissettikleri için çocuğun öğrenmesini ve akılda kalmasını kayda değer ölçüde artırabilir. Alanında bilirkişi bir uzman, endişelenecek bir niçin olup olmadığını size söyleyebilecek ve sizi içten yöne yönlendirecektir. Konuşma için maharet geliştirmeye tezgâhtar olan farklı alanlara yönlendirilmiş çözümler vardır. Bunlara tavır terapileri, hitabe patologları, psikologlar ya da ahenkli terapistlerle yapılan konuşmalar dahildir.