"Günün birinde insan birdenbire, umudunu bile kesmişken rastlayıveriyor ona. O zaman ufuktaki bulutlar sıyrılıverir, 'İşte!' diye bağıran bir ses duyar gibi olursunuz. Bu insana siz hayatınızın sırlarını anlatmak, her şeyinizi vermek, her şeyinizi onun uğrunda feda etmek ihtiyacını duyarsınız! Birbirinizle uzun boylu konuşmazsınız bile, ikiniz de karşılıklı ne diyeceğinizi anlıyorsunuzdur çünkü." Rudolphe bunları söylerken bir yandan da genç kadına bakıyordu. "Nihayet oradadır o, o kadar aradığınız hazine orada, karşınızdadır; parıldar, kıvılcımlar saçar. Ama yine de kuşku duyarsınız, buna inanmaya cesaret bulamazsınız kendinizde; sanki karanlıklardan ışığa çıkmış gibi, gözleriniz kamaşır."