- 29.Eylül.2012 #1
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
Sanki Duvara Konusuyormusum Gibi Bir His Var...Kudüs'te görevlendirilen bir gazeteci Aglama Duvari'nin önünden her geçisinde yasli bir Musevî'nin orada öyle durup dua ettigini fark etmis.
Bir hafta iki hafta... sonunda adamla bir röportaj yapmaya karar vermis.
Izin alip teybini açmis sormus adama:
- Adiniz?
- David. Polonya Yahudisiyim. Yasim 65. Smalla'da bir manav dükkânim var. Evliyim. Iki çocugum Tel Aviv'de bir çiçek serasinda çalisiyor...
- Sizi her gün burada Aglama Duvari'nin önünde dua ederken görüyorum. - Evet her sabah dükkâni açmadan buraya gelirim. Dünya barisi ve insanlarin kardesligi için dua ederim. Ögle tatilinde bu sefer insanlarin mutlulugu acilarin sona ermesi için Yaradan'a yalvaririm.
Aksam da eve dönerken bu kez dürüst ve iyi insanlarin esenligi için dua ederim. Cumartesi günümü de burada yine dua ederek geçiririm.
- Ne güzel! Kaç senedir bunu sürdürüyorsunuz?
- Israil'e göçtügümden beri yani 40 yili geçti.
Gazeteci çok etkilenmis heyecanla sormus:
- 40 yildir her gün dua ediyorsunuz. 40 yildir yilmadiniz. Bugün nasil bir duygu içindesiniz neler hissediyorsunuz?
Uzun uzun iç geçirmis yasli Musevî; sonra bezgin bir sesle cevap vermis: - Vallahi artik bilemiyorum demis. Içimde sanki duvara konusuyormusum gibi bir his var...
Konu Bilgileri
Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)