Fuat Önen
posted on February 18, 2017 18:55
Geçmişten ders almak, Kürdistan’daki siyasi aktörlerin genellikle uzak durdukları bir eylem türüdür. Modernite öncesi kurumlarımızın (aşiret meclisleri, rîsıpi heyetleri,aşiret konfedereasyonları, mirlikler) bu konuda modernite dönemindeki partilerimizden daha işlevsel olduklarını düşünüyorum (bu işlevselliğin yerel kaldığını unutmadan). Bunun temel nedenini Moderniteyi, işgal şartlarında, jenosidal bir hücum altında, işgalcinin diliyle yaşamakta aramalıyız. Ulusal Birlik ve Ulusal Kongre modern kavramlardır ve yine modernitenin sağladğı güçlü üst aidiyetlere (ulus,ülke aidiyeti) dayanır. Jenosidal hedefli bir moderniteye maruz kalmak bu üst aidiyetlerin oluşup güçlenmesini engellerken, alt aidiyetlerin (aile, aşiret, yöre) kendisini modern biçimle (parti) sürdürmesine yol açmıştır. Gerçek bir ulusal kongre toplanmasının önündeki en ciddi engelin güçlü alt aidiyet ve zayıf üst aidiyet olduğunu söylemeye çalışıyorum. Buna benzer ikinci bir neden de üst iktidar (merkezi iktidar) talebinin zayıflığı ve alt iktidar talebinin (kanton, otonomi, federasyon) güçlü olmasıdır. Bunun da tarihsel,sosyolojik nedenleri vardır ve bu roportajın kapsamına sığmaz.
[Read the rest of this article...]