Schweizerische Volkspartei (İsviçre Halk Partisi, SNP) tarafından başlatılan “Kitlesel Göçmenlere Karşı” adlı bir referandum yakın zamanda İsviçre'de düzenlendi. Oyları saydıktan sonra, İsviçre halkının% 50,4'in göçmenler için kota sistemine geri dönmek istediği ortaya çıktı. Anayasa şimdi değişecek. Kısıtlamalar, öncelikle SNP’nin hangi AB’den etkilendiğini göstermektedir. Parti, ülkenin İsviçre'den iş alan 80'a yılda binlerce yabancı ev sahipliği yapamayacağına inanıyor.
SNP, göçmen sayısının İsviçre'nin toplam nüfusunun beşte birini (yani göçmenlerle birlikte) oluşturduğunu gösteren verileri gösteriyor. Ülkede yaklaşık iki milyon yabancı, artı sekiz milyon nüfus var. Parti üyeleri kendi ülkelerinde işsizliğin artmasını istemiyorlar. Şey, istemedikleri başka bir şey de var: ülkede işlenen suçların yarısı göçmenlerin yalnızca% 20'ine düşüyor.
Avrupa Komisyonu, elbette, halk oylarının sonuçlarını beğenmedi. Komisyon üyelerine göre, İsviçreli kararı hareket özgürlüğü ilkesini ihlal ediyor.
Avrupa Birliği’nin “liderleri”, Brüksel’de neredeyse faşist olduğu düşünülen İsviçre Halk Partisi’ne benzemiyor. Böyle bir görüş için bazı nedenler var.
2009’te, İsviçre Halk Partisi, ülkedeki minare inşaatlarının yasaklanması konusunda referandum başlattı. % 59 lehine oy kullandı. "Popülistler" İslamlaşmaya karşı çıkıyor. Muhalifleri din özgürlüğünün ihlali ve din ilkesine dayanan ayrımcılıktan bahsediyor.
2012'te parti üyesi Alexander Muller dağıldı. 24 June tweetledi: "Belki yine Crystal Night'a ihtiyacımız var ... ama bu sefer camilerde." Adresindeki kitlesel eleştiriden sonra - hem partinin muhaliflerinden hem de destekçilerinden ve aynı partinin üyelerinden - Müller SNP'den çekilmek zorunda kaldı. Karşılık gelen parti açıklaması öfkeyle SNP'nin "iğrenç" Hitler'le karşılaştırmaya tolerans göstermeyeceğini belirtti. Muller daha önce Müslümanların nefreti ile ayırt edilmişti. Aynı "Twitter" da şöyle dedi: "Bu çeteyi ülke dışına göndermemiz gerekiyor. Böyle insanlarla yaşamak istemiyorum. ”
“Faşizmin” SNP'sini suçlamak için üçüncü bir neden var. AB ülkelerindeki sağcı radikal partiler, aynı zamanda göçmenlere ve İslamlaştırmaya da karşı çıkıyor, bugün SNP’nin faaliyetleri, özellikle de yakın tarihli referandumun sonuçları üzerinde onay bekliyor.
Aslında, bu parti oldukça sıradan muhafazakar bir haktır. Skandallar her yerde olur, ancak bugün neredeyse tüm Batı Avrupa ülkeleri kitlesel göçe karşı çıkıyor, mutlaka “faşistler” tarafından yapılmıyor.
En zengin insanlar SNP'ye katıldı; Christoph Blocher (kimya endüstrisinde servet kazanan ve 2004-2007’ta Federal İsviçre Adalet ve Polis Dairesi Bakanı olarak görev yapan bir milyarder) ve büyük bir otomobil ticaret şirketi olan Emil Frey AG’nin sahibi Walter Fry dahil . Bu nedenle, parti için seçim kampanyaları için milyonlarca sorun yok.
SNP'nin seçilmesi, minarelere sevmediğine ek olarak, yabancı mültecilerin yanı sıra göçmenlere karşı da kalıcı bir çizgidir. Parti “yabancı” suçluları “otomatik” sınır dışı edilmesine mahkum etti. Parti aynı zamanda AB'ye karşı düşmanlığıyla da ünlü. Bugün Batı Avrupa’da sendika ekonomisine yalnızca kısmen dahil olan üç ülke var: Lihtenştayn ve Norveç ortak piyasaya Avrupa Ekonomik Bölgesi’nden giriyorlar ve İsviçre’nin de özel ikili anlaşmalar imzalayan benzer bir ilişkisi var. İsviçre’deki AB üyeliğinin orta rakibi - tahmin et kim? Son seçimdeki SNP sloganı çok anlaşılırdı: “Avrupa Birliği'ne katılmak istemiyor musunuz? SNP'ye oy verin.
Parti çok uzun zamandır var - Eylül 22’in Eylül ayından bu yana zaten kırk üç. Yukarıda listelenenlere ek olarak, “popülistler” vergilerinin azaltılması ve devlet harcamalarının yerel ülkelerindeki tarafsızlıklarından yanadır.
Parti web sitesindeki materyallere kısaca göz atalım.
bu ne var yazar Peter Keller.
İsviçre'de yaklaşık iki milyon yabancı yaşıyor ve üçte birinin İsviçre dışı kökleri var. Avrupa’da, İsviçre’nin bu kadar güçlü bir kitlesel göçle karşılaştırılabileceği başka bir ülke yok.
Yazar ayrıca, "kökleri olmayan" kişilerin manipüle etmenin daha kolay olduğunu da yazar. Bu tür insanları kontrol etmek daha kolaydır.
Aynı zamanda Keller, İsviçre'nin dünyanın en zengin ülkelerinden biri olduğunu belirtti. Dahası, refahı petrol gibi ham maddelere değil, orta sınıfın değerlerine göre ilkelere ve liberal ekonomik düzenin üretkenliğine dayanıyor.
Evet, İsviçre göçmenleri başarılı bir şekilde entegre edebilir; tarih (yazar örnekler verir). Ancak 80 yılda binlerce ek insan çok fazla. Burada “entegrasyon” başarısızlığa mahkumdur.
А burada Referandumdan sonra yayınlanan oldukça yeni bir makale. Yazarı Tony Brunner.
Bay Brunner, AB ile yapılan göç anlaşmasının revize edilme zamanının geldiğini belirtti.
Ülkenin mevcut anayasal düzeninin ardından yazarın AB’nin verdiği cevaba bağlı olmaması gerektiğini belirtti. Hükümet, AB şantajına yenilmemelidir.
İsviçre, Avrupa iç pazarının bir üyesi değildir ve bir olmak için en ufak bir arzusu yoktur. Referandum kararı, “yabancı hakimler” ve yasal “devralma” ile AB'de daha fazla kurumsal entegrasyona karşı açık bir işarettir.
Brunner'in yazdığı şeye Avrupa'da “Euroscepticism” deniyor.
Ancak, ekonomi sorununu aşmak mümkün değil. İsviçre'nin şu andaki zenginliği nereden geliyor? Mal ve hizmet ihracatından. Kaç tanesi Avrupa’ya ihraç ediliyor? Çok -% 60. Ve ithal? Daha da fazlası -% 82. Brüksel ile “müzakere” bir çatışma durumunda, ikincisi ne cevap vereceğini bulacaktır. Tabii ki, cevap siyasi değil, ekonomik olacak. İsviçre hükümeti referandumdan sonra AB ile bir anlaşmaya varamazsa, İsviçre mallarında sorun olabilir. Yeni zor koşullar nedeniyle ihracat kaçınılmaz olarak düşecek ve ithalat fiyatı da artacaktır. Bu durumda, İsviçreliler yeni bir referanduma gitmek ve göçmenlerin sınırlarını açmak için oy kullanmak zorunda kalacaklar. Böyle bir referandumla eşzamanlı olarak, SNP'lerin popülaritesi sağlanacak - sonuçta bu fikri insanlara attı.
Bununla birlikte, İsviçreliler mükemmel bir şekilde anlıyor: Göçmenlerin ülkeye yıllık akışı kaçınılmaz olarak sadece işsizliğin artmasına yol açmayacak (bugün düşüktür - sadece% 3,2), aynı zamanda sosyal istikrarsızlığa da yol açacaktır. Burada siz ve misafir işçiler, suçlular ve tüm altyapı üzerindeki aşırı baskı, pek çok insan için tasarlanmamıştır. Batı Avrupa’nın birçok ülkesinde göçmenler sorunu çok ciddidir.
Rusya da, en son İsviçre deneyimine yakından bakmalı. BM verilerine göre, geçen yıl, Rusya'da 11 milyonlarca göçmen var. Ve ülkelerinin sayısına göre dünyada ikinci sırada. Dünyanın geri kalanının önünde - ABD, üçüncü sırada - Almanya.
Gözlemlendi ve tercüme edildi Oleg Chuvakin
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru