Devam eden bir çalışmada, görüşülen kişilerin çoğu 30'lu yaşlarında 20'li yaşlarına göre daha mutlu olduklarını fark etmiş görünüyordu. Getty Images aracılığıyla RyanJLane
Hayatının geri kalanında bir yaş olsaydın, bu ne olurdu?
Dokuz yaşında olmayı, hayatın en sıkıcı sorumluluklarından muaf olmayı ve bunun yerine günlerinizi arkadaşlarınızla oynayarak ve zaman tablolarınızı çalışarak geçirmeyi seçer miydiniz?
Ya da zamanın sonsuz olduğu ve dünyanın sizin istiridyeniz olduğu 20'li yaşlarınızın başlarını seçer miydiniz - arkadaşlar, seyahatler, barlar ve kulüpler çağırırken?
henüz gelişim psikoloğu olarak, Cevabın çok mantıklı olduğunu düşündüm.
Son dört yıldır, insanların 30'lu ve 40'lı yaşlarının başındaki deneyimlerini inceliyorum ve araştırmam, hayatın bu aşamasının - zorluklarla dolu olsa da - çoğu kişinin düşündüğünden çok daha fazla ödüllendirici olduğuna inanmamı sağladı.
Kariyer ve bakım sıkıntısı
30'lu yaşlarımın sonlarında bir araştırmacı olduğumda, içinde bulunduğum yaş dönemiyle ilgili daha fazla okumak istedim. O zaman kimsenin 30'lu ve 40'lı yaşlarındaki insanlar üzerinde araştırma yapmadığını fark ettim ki bu beni şaşırttı. Bu dönemde çok sık olur: Ev satın almak, evlenmek veya boşanmak; kariyer oluşturmak, kariyer değiştirmek, çocuk sahibi olmak veya çocuk sahibi olmamayı seçmek.
Bir şeyi incelemek, onu adlandırmaya yardımcı olur. Bu yüzden meslektaşlarım ve ben 30 ile 45 yaş arasındaki döneme "yerleşik yetişkinlik, ”Ve sonra onu daha iyi anlamaya çalışmak için yola çıktı. Hâlâ veri toplarken, şu anda bu yaş grubundaki 100'den fazla kişiyle görüştük ve 600'den fazla kişiden anket verileri topladık.
Bu büyük ölçekli projeye, yerleşik yetişkinlerin mutlu ama mücadele içinde olduklarını bulmayı umarak başladık. Yaşamın bu döneminde ödüller olacağını düşündük - belki kariyer, aile ve arkadaşlıklara yerleştiğimizde ya da fiziksel ve bilişsel olarak zirveye çıkarak - ama aynı zamanda bazı önemli zorluklar da olacaktı.
Beklediğimiz ana zorluk, "kariyer ve bakım krizi" dediğimiz şeydi.
Bu, 30'lu yaşlarda ve 40'lı yaşların başında meydana gelen, başkalarına bakmanın işyeri talepleri ve taleplerinin çarpışması anlamına gelir. Seçilen bir kariyerde basamakları tırmanmaya çalışırken, aynı zamanda çocuklara bakması, eşlerin ihtiyaçlarına yönelmesi ve belki de yaşlanan ebeveynlere özen göstermesi çok fazla stres ve çalışma yaratabilir.
Yine de verilerimize bakmaya başladığımızda bulduklarımız bizi şaşırttı.
Evet, insanlar bunalmış hissediyorlardı ve çok kısa sürede yapacak çok şeyin olmasından bahsediyorlardı. Ama aynı zamanda son derece tatmin olmuş hissetmekten de bahsettiler. Onlara stres getiren tüm bu şeyler aynı zamanda onlara neşe veriyordu.
Örneğin, 44 yaşındaki Yuying, "Bu dönemin karmaşık noktaları olmasına rağmen, şu anda bu alanda kendimi çok mutlu hissediyorum" dedi. 39 yaşındaki Nina kendini "çılgınca mutlu" olarak tanımladı. (Bu parçada kullanılan isimler, araştırma protokolünün gerektirdiği şekilde takma adlardır.)
Verilerimize daha da yakından baktığımızda, insanların neden başka herhangi bir yaşta 36 yaşında kalmak isteyebilecekleri netleşmeye başladı. İnsanlar hayatlarının zirvesinde olmaktan ve zirvede hissetmekten bahsettiler. Kariyer ve ilişkiler geliştirmek için yıllarca çalıştıktan sonra, insanlar nihayet gelmiş gibi hissettiklerini bildirdiler.
36 yaşındaki Mark, en azından kendisi için "işler daha yerinde hissettiriyor" şeklinde konuştu. "Nihayet ihtiyaç duyduğu tüm parçalara sahip olan bir makine oluşturdum," dedi.
Çalkantılı 20'li yıllardan sonra rahat bir nefes
İnsanlar, 20'li yaşlarından beri çalıştıkları kariyerleri, ilişkileri ve genel yaşam becerilerini biriktirdiklerini hissetmenin yanı sıra, daha fazla özgüvene sahip olduklarını ve kendilerini daha iyi anladıklarını da söylediler.
36 yaşındaki Jodie, 20'li yaşların ötesindeki hayatı yansıtırken kazandığı bilgeliği takdir etti:
Şimdi sağlam bir on yıllık yaşam deneyimine sahipsiniz. Ve 20'li yaşlarda kendin hakkında keşfettiklerin ille de istediğin şeyin yanlış olması değildir. Sadece neyi istemediğinizi ve sizin için neyin işe yaramayacağını anlama fırsatınız var. … Yani 30'larınıza giriyorsunuz ve muhtemelen pek işe yaramayacak biriyle yarım düzine randevuya gitmek için çok fazla zaman kaybetmiyorsunuz, çünkü daha önce flört ettiniz ve bu özgüvene ve o özgüvene sahipsiniz. "hey, teşekkürler ama hayır teşekkürler" gibi olmak Arkadaş çevreniz çok daha yakın hale geliyor çünkü hayatınızda ihtiyaç duymadığınız ve drama getiren insanları ayıkladınız. "
Görüştüğümüz yerleşik yetişkinlerin çoğu, 30'lu yaşlarında 20'li yaşlarında olduklarından daha mutlu olduklarını fark ediyor gibiydi ve bu, karşılaşmaya başladıkları bazı fiziksel yaşlanma belirtileri hakkında nasıl düşündüklerini etkiledi. Örneğin, 37 yaşındaki Lisa, “Fiziksel olarak geri dönebilseydim ama duygusal ve zihinsel olarak da geri dönmem gerekiyordu… mümkün değil. Her gün gevşek cilt çizgileri alırdım. "
Herkes için ideal değil
Araştırmamıza bazı uyarılarla bakılmalıdır.
Görüşmeler öncelikle orta sınıf Kuzey Amerikalılarla yapıldı ve katılımcıların çoğu beyaz. İşçi sınıfı olanlar için veya onlarca yıldır hesaba katmak zorunda kalanlar için sistemik ırkçılık, yerleşik yetişkinlik o kadar pembe olmayabilir.
Ayrıca şunu da belirtmekte fayda var: Kariyer ve bakım krizi, COVID-19 salgını nedeniyle özellikle kadınlar için daha da kötüleşti. Bu nedenle, pandemi, özellikle tam zamanlı kariyer ve tam zamanlı çocuk bakımını sürdürmeye çalışan ebeveynler olan yerleşik yetişkinler için yaşam memnuniyetinde bir azalmaya yol açabilir.
Aynı zamanda, insanların hayatlarında geri dönmek istedikleri tatlı nokta olarak 30'li yaşlarını veya gençlerini değil 20'lu yaşlarını düşünmeleri, bunun daha fazla dikkat etmemiz gereken bir yaşam dönemi olduğunu gösteriyor. .
Ve bu yavaş yavaş oluyor. Kendi çalışmalarımın yanı sıra, son zamanlarda Kayleen Shaefer tarafından yazılan mükemmel bir kitap, "Ama hala çok gençsin, ”30'lu yaşlarında dolaşan insanları araştırıyor. Kitabında değişen kariyer yolları, ilişkilerde gezinme ve doğurganlıkla başa çıkma hikayeleri anlatıyor.
Meslektaşlarım ve umarım çalışmalarımız ve Shaefer'in kitabı sadece başlangıçtır. Yerleşik yetişkinliğin zorluklarını ve ödüllerini daha iyi anlamak, topluma o dönemde insanları desteklemek için daha fazla araç verecek ve bu altın çağın sadece sevgiyle bakacağımız anılar değil, aynı zamanda geri kalanı için sağlam bir temel sağlamasını sağlayacaktır. hayatlarımız.
Yazar Hakkında