|Şefaat|
- Koruma, araya girme; birinin suçunun bağışlanması yada dileğinin yerine getirilmesi için edilen aracılık.
- (din) Kıyamet gününde Allah (c.c.)'nun sevgili kullarının, özellikle Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.)'in insanları Allah'ın affetmesi için aracılık etmesi, cehennemden kurtulmasını sağlaması. Müslümanlıkta şehitler de Allah katında dilekleri geçerli olan şefaatçilerdir.
- Şefaat, bir kimsenin bağışlanması için onun adına af dileme, maddi ve manevi bir imkanı elde etmesi için yetkilisi nezdinde aracılık yapma demektir. Dini bir kavram olarak şefaat, herhangi bir peygamber, melek ve salih bir müminin ahirette, Allah'ın izin ve rızası şartıyla, günahkar bir mümin için hüsni şehadette bulunarak affı konusunda Cenab-ı Hakk'a yalvarıp yakarması, dua etmesi ve netice itibariyle Allah tarafından affedilip cennete girmesine vesile olmasıdır. (Dr. Faruk Vural)