1822-1889 yılları arasında dünya sahnesinde boy göstermiş imparatorluktur. öncesinde portekiz, brezilya ve endülüs birleşik krallığının bir parçasıdır. başkenti rio de janeiro
, resmi dili portekizce, dini roma katolik
olan bu devlet anayasal monarşi ile yönetilmiştir. 1889'da monarşi sona erince bu imparatorluktan brezilya ve uruguay devletleri doğmuştur. nüfusu kurulduğu dönemde 4 milyon, monarşi sona erdiğinde ise 14 milyon civarında tahmin edilmektedir.
veliaht olan babası dom joão'nun portekiz tahtına çıkmak için yerine bıraktığı prens dom pedro
, özerkliği kısıtlanmak istenen yerel toplumun baskısıyla bağımsızlığı ilan etmiş ve brezilya imparatoru birinci pedro olarak tahta geçmiştir. bir kaç yıl süren çatışmalar sonunda portekiz de bu ülkeyi tanımak zorunda kalmıştır. imparator olduğunda 24 yaşında olan pedro kısa bir süre de portekiz kralı ünvanına da sahip olacaktır.
1831 yılında tahtı henüz 6 yaşındaki çocuğu ikinci pedro'ya bırakarak avrupaya giden imparator yerine uzun yıllar vekiller görev yapacaktır. son imparator ikinci pedro bu dönem de sayılınca 1891 yılında ölene kadar 58 yıl tahtta kalacaktır.
1864-1870 yılları arasında devam eden üçlü ittifak savaşı ya da paraguay savaşı olarak bilinen dönem ülkenin gördüğü tek savaştır. arjantin, uruguay ve brezilya ittifakı neredeyse paraguay nüfüsünün %70'ini kaybedeceği bu gerilla savaşından galip ayrılmış olsa da güney amerikanın bu en kanlı savaşında istikrarlarını ve ekonomik gelişme hızlarını kaybetmişlerdir. en az 440.000 kişinin çatışmalarda öldüğü tahmin edilmektedir.
savaş sonrası 1870-1880 arasındaki on yıl refahın arttığı bir dönemdir. ancak yaşlı imparatorun çocuk yaşta ölen iki oğlu yüzünden erkek bir veliahtı yoktur ve tahtın varisi olan büyük kızının da iktidar arzusu bulunmamaktadır. tahta kadın bir kraliçenin geçmesi yasal olarak mümkün olmakla beraber erkek egemen bir toplum olan brezilya vatandaşları durumdan memnun değildir. köleliğin kaldırılması ve küçük çiftçilere tanınan ayrıcalıklar zengin toprak sahipleri ve avrupalı seçkinlerde rahatsızlık yaratmaktadır. nitekim 15 kasım 1889 tarihinde direnişle karşılaşmayan memnuniyetsiz kesimlerin başlattığı bir askeri darbe ile imparator ve varisi olan kızı sürgüne gönderilmiştir. sonrası birinci brezilya cumhuriyetin kuruluşudur. ancak bu da parlementer bir demokrasi yerine diktatörlüğe evrilecektir.
1808 yılı öncesinde ülkede avrupalı göçmen olarak sadece portekizliler varken, portekiz kralı 4. joao'un teşvikleriyle önce isviçreliler, almanlar ve irlandalılar bölgeye gelmeye başlamıştır. 1883 yılına kadar 500.000 avrupalı göçmen varken sonraki on yılda bu sayıya 900.000 civarı kişi daha eklenmiştir. ülkede nüfusun etnik dağılımı 1890 yılında şu şekildedir: beyazlar 44.0%, melezler 32.4%, siyahiler 14.6%, amazon yerlileri 9%.
1823 yılında nüfusun %29'u köleyken, imparator birinci pedro'nun da teşvikiyle 1887 yılında %5'e düşmüş ve 1888 yılında da kölelik yasaklanmıştır. brezilya'ya getirilen köleler tek bir etnik veya dini kökende olmayıp ağırlıklı olarak güneybatı afrikalı erkeklerdir. birbiriyle savaşan kabileler esir aldıkları düşmanlarını kolonicilere satarak bu köle akımının sürmesini sağlamışlardır. köle emeği çoğunlukla pamuk, pirinç, kahve ve şeker üreten plantasyonlarda kullanılmıştır.
1820'de ülkenin ihraç ettiği ürünler ağırlıklı olarak şeker ve pamuktur. sonrasında kahve ve kauçuk en önemli ihraç ürünleri haline gelecektir. bu dönemde özellikle deniz taşımacılığında buhar makineleri ile başlayan teknolojik gelişmeler brezilya imparatorluğu'nun ihracat patlaması yapabilmesini sağlamıştır.