İbrelerin ağırlığı ve uzunluğu
İbrelerin ağırlığı ve uzunluğu
Okunabilirlik hassasiyetle bir araya geliyor.
1980'li yılların sonlarına doğru quartz devrimi, hassas ve güvenilir zaman ölçümünü her bütçeye uygun hale getirerek saat endüstrisini önemli ölçüde ve kalıcı olarak değiştirdi. Bununla birlikte, Grand Seiko'nun quartz saat geliştirme ekibi hala kendilerine yeni hedefler koymak ve yeni çığırlar açmak istiyordu. Basit bir soru sorarak başladılar: "Yeni nesil quartz saati nasıl yaratabiliriz?" Geliştirilmiş hassasiyete herkes erişebiliyordu, peki bu yeterli miydi? Daha da önemlisi, bu Grand Seiko için yeterli miydi? Cevap kesinlikle "Hayır"dı. Üretilecek yeni Grand Seiko kalibreler daha yüksek bir hassasiyet ve tabii ki daha üstün güvenilirlik ve daha yüksek okunabilirlik sağlamalıydı ve bunu halihazırda Grand Seiko ismiyle eş anlamlı olan yüksek zarafet standartlarını karşılayacak şekilde yapmalıydı. Bu yeni hedefler ancak yeni kalibrenin Grand Seiko'nun mekanik saat koleksiyonunun imzası olan aynı uzun, geniş ibreleri hareket ettirecek güce sahip olmasıyla başarılabilirdi. İşin zorluğu burada yatıyordu. Bu ibreler doğal olarak daha ağırdı ve mevcut olan hiçbir teknoloji, hareketleri için gereken gücü sağlayamıyordu. Mekanik makineler, büyük ibreleri hareket ettirmek için gereken yüksek tork düzeyine erişebiliyordu ama mevcut olan hiçbir quartz makine bunu yapamıyordu.
Bu, tam da geliştirme ekibinin uğraşmaktan keyif alacağı türden bir zorluktu. Kendilerine koydukları hedef, yalnızca "en iyi quartz makine" değil, her yönüyle Grand Seiko yüksek standartlarını karşılayan bir quartz makine yaratmaktı. Mühendisler işe koyuldu. Büyük, ağır bir ibre nasıl hareket ettirilebilirdi? Tarih, anlık olarak nasıl değişebilirdi? Saniye ibresinin tam olarak indekslerin üzerinde titremeden hareket etmesi nasıl sağlanabilirdi? Bunlar bu ekibin baş etmeye karar verdiği sorulardı ve ekip hiçbir kısmi çözümün yeterli olmayacağı konusunda hemfikirdi. Bu, bir "ya tam ya hiç" durumuydu. Kalibre 9F bu şekilde tasarlandı.
Daha Fazla