Uzay Mekiği Atlantis'in, Temmuz 2011'deki son yolculuğunun ardından NASA'nın 30 yıllık uzay mekiği programına son vermesiyle, uzay araştırmaları stratejisinde büyük bir değişim yaşanmıştı. NASA'nın yeni planı, bir zamanlar gerçekleşen mekân mekânlarının düşük yörüngesel görevlerini yerine getirmek için hızla gelişen, özel uzay fırlatma endüstrisini kullanmayı içeriyor. Bu yaklaşım, ABD uzay programının çabalarını yoğunlaştırmasına ve daha uzun menzilli insanlı görevlere ve güneş sistemine daha derin girecek insansız problara kaynak sağlamasına olanak sağlayacaktır.
2011 konuşmasında, NASA Yöneticisi Charles Bolden, ajansın yeni Space Launch System'i de dahil olmak üzere, Apollo'nun Saturn V güçlendiricisine benzeyen bir fırlatma aracı ve şimdiye kadar yapılmış en devasa roket olacak birtakım detayları çizdi ve Çok Amaçlı Mürettebat Aracı, üç astronot uzunluğundaki uzay görevleri için dört astronotu taşıyabilen insanlı bir uzay aracı. Bu programlara ek olarak, NASA, Mars'taki mikrobiyal yaşamı destekleyecek koşulların kanıtlarını bulmak için bir arayış da dahil olmak üzere bir dizi başka robot görevini de planlıyor [kaynak: NASA].
NASA'nın kolunda başka ne var? İşte daha ilginç yeni NASA foramilerinin beş tanesinin kozmosa doğru bir akışı.
Ruh ve Fırsat hareketleri, 2004 yılında Mars'a indiğinde, şimdiye kadarki en olağanüstü uzay araştırma misyonlarından biriydi [kaynak: NASA]. İkiz robotlar, beklenen ömrünün ötesinde yıllarca hayatta kaldılar ve gezegenin yüzeyinde (kaynak: NASA) son zamanlarda sıvı suyun var olabileceğine dair kanıtlar da dahil olmak üzere bir hazine hazinesi topladılar. Bilim adamları, Kasım ayı sonlarında Aralık ayı ortasına kadar sürecek olan meraklı robotik gezicinin, seleflerinin ünlü sırt izlerini takip edeceğini umuyorlar.
Uzunluğu 10 metre (3 metre) olan Merak, önceki gezginden iki kat daha büyüktür ve bir başka gezegenin yüzeyini keşfetmek için gönderilen en kapsamlı bilimsel enstrümanları taşır. Yerleşik bir nükleer jeneratörle çalışan altı tekerlekli robot, her gün sekizinci ve çeyrek mil arasında dolaşacak şekilde tasarlanmıştır. İnsan saçı genişliğinden daha küçük detayları yakalayabilen süper yüksek çözünürlüklü kamera, kayalar, toprak ve - eğer varsa - Mars yüzeyinde aşırı derecede yakın fotoğraflar çekecektir. Başka bir enstrüman olan ChemCam, Marslı kayalardaki bir lazer ışınını hedefleyecek ve bunları sıcak gaz haline getirecek ve daha sonra kayaçların kimyasal bileşimini atomik seviyeye kadar belirlemek için diğer enstrümanlar tarafından analiz edilebilecek. Rover'ın en önemli bilimsel misyonu, mikrobiyal yaşamın var olabileceği koşulları araştırmaktır, ama aynı zamanda Mars'taki radyasyon seviyelerini de ölçecektir, bu da nihai bir insanlı görev için bir ön şarttır [kaynak: NASA].
Bir Atlas V roketi, 5 Ağustos 2011'de Cape Canaveral Hava Kuvvetleri İstasyonundan gelen Juno uzay aracı yüküyle başladı.
Ağustos 2011'de, son uçuş uçuşunun ardından bir aydan kısa bir süre sonra NASA, insan astronotlarının hiç gitmediğinden çok daha uzaklara gidecek olan robotik bir araştırma olan Juno'yu başlattı. Jüpiter'in eşi olan Roma tanrıçası ismini alan 11 metrelik 11 metrelik (3.3 metrelik 3.3 metrelik) uzay aracı, güneş sisteminin en büyük gezegenini çevreleyecek ve yüksekliğinden kaçınmak için tasarlanmış bir kutup yörüngesini takip edecek. radyasyon bölgeleri.
Diğer uzay aracı Jüpiter'in bakışlarını iletirken, Juno, gezegenin yoğun bulut kapağından kızılötesi kamerasıyla 30 ila 45 mil (48.2 ila 72.4 kilometre) "görebilecek" ilk. Diğer enstrümanlar Jüpiter'in manyetik ve yerçekimsel alanlarını haritalayacak ve mikro dalgaların yapısını, kimyasal bileşimini ve hareketini gösterecek şekilde mikrodalga radyasyonu kullanacaktır. Optimum veri miktarını elde etmek için Juno, yörüngede olduğu gibi her iki dakikada bir dönecek şekilde tasarlanmıştır ve enstrümanlarının görüş alanını taramasını sağlar. Sondanın ana amacı, dev gezegenin nasıl oluştuğunun ve geliştiğinin, bilim adamlarının diğer yıldızların etrafında keşfedilen dev gezegenleri anlamalarına yardımcı olacak bilgiler hakkında daha fazla şey öğrenmektir [kaynak: NASA].
Bir başka insanlı misyonun ayın rüyasının bir süreliğine olduğu gözükse de, Dünya'nın uydusu, özellikle de iç yapısı ve doğal tarihi hakkında bilmediğimiz bir sürü şey var. güneş sisteminin oluşumu. Ancak bilim adamları, 2011 yılının Eylül ayında başlatılan ve ayın ortasına Aralık 2011'den başlayarak yörüngesine oturması planlanan ikiz GRAIL orbital problarının, buradaki değişimlerin yüksek çözünürlüklü bir haritasını oluşturarak ayın bazı gizemlerine ışık tutacağını ümit ediyor. yerçekimi alanı.
Her biri bir çamaşır makinesinin boyutuyla ilgili olan iki uydu, ayı bir araya toplayacak. kutupsal yörüngeBu, ayın ekvatorundan ziyade ayın kuzeyi ve güney kutuplarında uçacakları anlamına geliyor. İki uydu, tam bir hizalamada tandem olarak uçacak şekilde tasarlanmıştır. Ancak ayın yüzeyindeki herhangi bir özelliği (örneğin bir dağ ya da krater ya da yer altı madeni depozit gibi) geçtikten sonra, Ay çekim alanının değişmesine neden olacak kadar büyük, yerçekimi çekişindeki bu değişim biraz değişecektir. Uyduların birbirlerine göre konumları.Bu olduğunda, süper hassas aletler birkaç mikrona kadar olan farkı ölçecek - kırmızı kan hücresinin çapı. Bu veriler, bilim adamlarının son derece hassas bir yerçekimsel alan haritası çizmesini sağlayacaktır. Her bir uzay aracı, NASA'nın MoonKAM eğitim web sitesine, öğretmenler ve öğrenciler [kaynak: NASA] tarafından görülebilecekleri resimler gönderecek bir dizi kamera da taşıyacak.
Süper kütleli kara delik. Bu sanatçının yorumunda, ısıtılmış, dışarı akan gazla karışan toz taneleri, ortadaki sarı noktanın kuzeyine ve güneyine kahverengi wisps olarak görülebilir.
Şubat 2012'de, NuSTAR yörüngesindeki gözlemevinin, ekvator yakınındaki bir yolda, yaklaşık 300 mil (483 kilometre) yükseklikte (uzay keşif lingo, alçak dünya yörüngesi). Uzak yıldızlardan gelen X-ışını radyasyonuna odaklanabilen teleskoplarla donatılacak ve önceki yörüngesel teleskoplardan 10 ila 100 kat daha detaylı görüntüler aktarabilecektir. İki yıllık ana görevi sırasında NuSTAR, Samanyolu'nun etrafındaki bölgeleri araştıracak ve ölmekte olan yıldızlar arayacak Kara delikler [kaynak: Caltech]. İkincisi, devasa kütlesinin sıfır hacim ve sonsuz yoğunluğun tuhaf noktalarını oluşturmak için çöken, bir zamanlar dev güneşlerin kalıntılarıdır, yerçekimi o kadar güçlüdür ki, ışığın bile ışığı kaçamaz [kaynak: NASA]. Buna ek olarak, NuSTAR, süper kütlesel kara deliklerin içinden çıkan gizemli parçacık akışlarını inceleyecek. Ayrıca patlayan yıldızların kimyasal kalıntılarını inceleyecek, yıldızların nasıl patladığını ve bu süreçte elementler yaratabileceğine ışık tutacaktır [kaynak: Caltech].
NASA, esas amacı 2020'de Ay'a dönüş ziyareti olmak olan 97 milyar dolarlık bir gayret olan Constellation ile uzay mekiği programını takip etmeyi planladı. Ancak, program, 2010 yılında, artan maliyet aşımları ve gecikmeler arttıktan sonra Obama yönetimi tarafından iptal edildi. Constellation'ın hedefine ulaşmasından şüphe duyuyor. Ancak giderek daha fazla para bilincine sahip olan NASA, bir zamanlar mekiğin ekmek ve tereyağı olan düşük Dünya yörüngesindeki görevlerin bir kısmını dışarı atmayı planlasa da, ABD uzay programının büyük düşünülerek yapıldığını varsaymamalıyız.
Aksine, 2011 yılı Eylül ayında NASA, beş motorun 9 milyon liradan (4 milyon kilogram) itme gücüne sahip olarak üreteceği yeni bir uzay roketi olan yeni Space Launch System (SLS) için tasarladı. fırlatma rampası, Apollo programının temelini oluşturan yükselen Satürn V'den bile daha fazla. Ve SLS 2017 yılında piyasaya sürülmeye hazır olduğunda, her uçuş yaklaşık 3 milyar dolarlık yıllık maliyet karşılığında yaklaşık 286,000 kilo (129,727 kilogram) yükü yük taşıyabiliyor. Kaynak: Harwood]. Ajans, üç hafta veya daha uzun süren yolculuklar için dört astronotu destekleyebilen ve mekikten daha derinlere inmeyi mümkün kılan Orion uzay aracını başlatmak için SLS'yi kullanmayı planlıyor. (Orion orijinal olarak, şimdi iptal edilen 2020 ayına dönüş için uzay aracı olarak tasarlandı.) Kaynakçılar, Eylül 2011'de New Orleans'ta bir Orion kapsülü üzerinde çalışmaya başladığında, Birleşik Krallık'ta insanlı bir uzay aracının ilk kez kurulduğuna işaret etti. Uzay mekiğinden beri devletler Endeavor 1991'de fabrikayı terk etti [kaynak: NASA].
Dış gezegen Barnard's Star b veya GJ 699 b Dünya'nın 3,3 katıdır ve her 233 günde bir yıldızını yörüngede bırakır. Bu süper Dünya hakkında daha fazla bilgi edinin.