aidat ayidat
Kapıda yöneticiyle karşılaştım. Önce bir şey söylemeden geçip gidecek zannettim, sonra bana yaklaşıp "ne oldu birikmiş ayidatlar?" diye sordu. Ben de ona daha da yaklaşıp fısıltıyla "güzel güzel yiyorum hepsini, topladığın aidatlarla ticaret yapıp, apartmana günde bir kez bile uğramıyorsun. Sen bu apartmanın temizliğiyle ilgilenene, kapısını yaptırana kadar da aidat maidat yok sana" deyip yoluma devam ettim. Yürürken de muhtemelen onun çocuklarının yerlere attığı çöplere şöyle okkalı bir tekme savurdum. Arkamdan öylece bakakaldığına, dişlerini gıcırdattığına eminim. İşte bu, beni iyiden iyiye rahatlatmıştı.