Seçilene kadar herkeslerden köşe bucak sakladığın terbiye edilmemiş nefsin ve seni yöneten, kontrol eden egon varsa koltuk hastalığına tutulman kaçınılmazdır.
O koltuğa oturduğun tarih yeni kimliğinin miladı olur ve koltuktan önceki (K.Ö.) senden eser kalmaz.
Koltuktan sonraki (K.S.) hayatın seni öylesine esir alır ki; o koltuğun senin için yaratıldığını düşünmeye başlarsın ve öncesini unutursun.
Artık koltuk hizmet için bir makam değil, sana ait tapulu bir meta haline gelir.
Ortak akıl diye çıktığın yolda senin aklın en iyisidir ve diğerlerinin kayıtsız şartsız ve düşünmeden ona uymalarının ortak akıl olduğunu düşünürsün.
Bin yıldır sadece ambulans ve itfaiye için var olan geçiş önceliği ve kırmızı ışıkta geçme bile sırf içinde sen varsın diye senin aracın 'Geçiş Öncelikli Taşıt' haline geliverir.
Peki, bunca tepkiyi almaya değer mi? Değer böyle düşünen sizlerle birlikte toplanarak değer+siz oluveriyor.
Koltukta otururken mebzul miktarda yağcını yanında taşırsın ve beslersin ama koltuktan indikten sonra sana en çok vuracak olanların başında onların geleceğini bildiğin için koltuğa yapışmak için her türlü tutkalı denersin.
Koltuğun en tepeden başlayarak, umumi helanın önünde ben buranın nesiyem bilesin ki beyiyem diyerek oturan bütün koltukların sihri, makamın ömrü kadardır.
Koltukta oturarak onu eskitenler aslında kendilerini eskitir ve çöp olurlar ama koltuğu hizmet aracı görüp ona değer katmaya çalışanların toplumda koltuk gitse de her zaman bir makamları vardır.