DOLAR
EURO
ALTIN
BİST 100
Önceleri, "Bir ilkbahar sabahı şampiyonlukla uyandın mı hiç?" diyorduk.
Bu bahar ise 1.Lig'de açtık gözlerimizi. Uyanmak gelmedi içimizden.
Gerçi Bursaspor bu defa bizleri alıştıra alıştıra götürdü kötü sona ama, böylesine rezalet ve futboldan uzak bir takımın düşmekten başka yapacak bir şeyi olmadığını da çok iyi biliyorduk.
Son kongreyi hatırlıyorum.
Başkan Ali Ay, kaybetmemek için adeta motor patlatıyordu. Meğerse Bursaspor'u küme düşürenler listesine adını yazma mücadelesiymiş yaptıkları. "Belki" deniyordu, bir şeyler öğrenmiştir ama, eski tas eski hamam. Bir arpa boyu yol bile gidemedi.
Yıllardır iş görecek bir santrfor alamadığı gibi, bir de yanına Samet Aybaba'yı aldı. O da sakato Sakho ile Umut Nayir umutsuzluğunu santrfor olarak kattı Bursaspor'a. Iskarta olduklarını bile bile.
Ve bu büyük hata, felaket haline geldi, sonunda santrforsuzluk bitirdi Bursaspor'u.
Ali Ay'ı hep suçluyoruz ama bu şehrin ileri gelenlerinin ve siyasetin hiç mi suçu yok?
Ali Ay, genelde yalnız bırakılmadı mı?
Son belediye seçimlerde Türkiye'nin ilk 6 büyük ilinde, sadece Bursa'da kazanan kim?
Peki şimdi de kaybeden, bu şehrin takımı değil mi?
Dikkat edin!
Bursaspor küme düşerken, parasızlıktan UEFA'dan da kadro dışı.
Bu şehrin yeni stadı da UEFA'dan kadro dışı.
Kim kazandı, kim kaybetti, anlayan var mı?
Bursa kan ağlıyor.
Malatya'da tribünlerdeki Bursaspor taraftarlarının döktüğü gözyaşı unutulur mu?
Sakarya'dan sonra gözyaşlarımızı oraya da taşıdık. Türkiye'yi gezdiriyoruz sanki. Üzüntüler, kırgınlıklar hep biz bize. Yabancıların umurunda mı? Malatya'da maç bittikten sonra Saivet, arkadaşları ile konuşurken nasıl gülüyor değil mi?
Umurunda mı az evvel düşürdüğü Bursaspor?
Boşuna denmemiş, "Ağlarsa anam ağlar" diye. Ağlayanlar yine bizimkiler. Samet Aybaba'nın anlaşması yıllık 5 milyon liraydı. İmzayı atarken, "Keşke euro olsa" demişti. Demek küme düşürmenin tarifesi 5 milyon euro'ymuş.
Onu da öğrendik.