Bu konuda yazmayacaktım, ama bazen bir şeyin gitmesine izin vermek çok zor. Bu cümle dünün gelen Gözetleme kulesi ders çalışma:
(w12 7 / 15 s. 28 par. 7)
Yehova, tayin edilmiş olanlarını oğulları ve diğer koyunları dürüstçe ilan etmiş olsa da, Mesih'in fidye kurbanı temelinde arkadaş olarak haklı olduğunu beyan etmiş olsa da, kişisel olarak bu şeyler sisteminde herhangi birimiz hayatta olduğu sürece kişisel farklılıklar ortaya çıkacaktır.
Bu başlamak için garip bir cümledir. Yapılması gereken nokta, doğru olarak ilan edilmenin kişisel farklılıkların varlığını sona erdireceği anlamına gelmez. Bazılarımızın Tanrı'nın oğulları ya da bazılarımızın Tanrı'nın arkadaşları olup olmadıkları, bu konuyla gerçekten ilgisi yoktur. Biri, bu sınıf ayrımını nasıl arttırdığının bu konunun konusu ile bile ilgili olduğunu merak ediyor Gözetleme kulesi ders çalışma. Yine de nokta konulmuştu ve bu özel anlayışın temeli hakkında düşünmemi sağladı. Bana yeni bir fikir gibi geldi, ancak küçük bir araştırmadan sonra olmadığını anladım. Hiç araştırmayı denediniz mi? Demek istediğim, Hristiyan cemaatinde iki katmanlı bir yapı fikri için Kutsal Yazılardan destek bulmaya hiç çalıştınız mı? yani, Tanrı'nın oğulları olan Hristiyanların oğulları değil dostları olan Hıristiyanlar dışında olduğu fikri için mi?
Bunu, İbrahim'in imanı nedeniyle Tanrı tarafından doğru ilan edildiği ve sonuç olarak Tanrı'nın dostu olarak anıldığı gerçeğine dayandırıyoruz. Elbette, İbrahim, insanların Tanrı ile gerçek bir baba-oğul ilişkisine geri dönmelerine olanak tanıyan, İsa'nın yaptığı günahları kefaret eden fedakarlıktan çok önce, Hıristiyanlık öncesi dönemlerde yaşadı. Ancak, İbrahim'in statüsünü belirli bir Hristiyan sınıfının statüsüyle ilişkilendirmek için Kutsal Yazılara dayanan herhangi bir destek yok gibi görünüyor. Görünüşe göre, konu söz konusu olduğunda onu destekleyecek hiçbir Kutsal Kitap kanıtı sağlanmadığı için ilişkinin varsayıldığı anlaşılıyor.
Aile ve arkadaşlar arasındaki farkın, arkadaşlarınızı seçebilmeniz olduğunu söylüyorlar. Nuh'un zamanında insan olarak yaşamaya gelen iblisler, Tanrı'nın oğulları olarak anılır. Aynı şekilde, Mezmurlardan birinde sözü edilen kötü yargıçlara da En Yüce Olan'ın oğulları denir. Ancak yalnızca dürüst bir adama Tanrı'nın dostu denilebilir. (Tekvin 6: 2; Mezm 82: 6) Gerçek şu ki, O'nun arkadaşı olmadan Tanrı'nın oğlu olabilirsiniz, ama Yehova'nın oğlu olmadan da Yehova'nın arkadaşı olabilir misiniz? Tanrı'nın dostu olarak kabul edilen, ancak Tanrı tarafından yaratılmayan ve dolayısıyla Tanrı'nın oğulları olmayan yaratıkların var olduğu bir evren olabilir mi?
Yine de soru şudur: Yalnızca cennete giden Hristiyanların Tanrı'nın oğulları olarak anılabileceğini, ancak dünyevi ümidi olanların oğul değil, arkadaş olduklarını hangi temelde belirleriz? Bu önemli ayrım için Kutsal Yazılara dayalı herhangi bir destek bulamadım. Dünyevi olanın aksine göksel bir ödül, oğul olmakla arkadaş olmak arasında bir ayrım yapmak için bir neden değildir. İncil'de hem melekler hem de insanlar Tanrı'nın oğulları olarak anılır.
İncil'in Tanrı'nın ilham edilmiş sözü olduğu ve bu nedenle hakikatten başka hiçbir şey içermediği kesindir. Ancak gerçeklerden başka bir şey olmasa da, tüm gerçek bu değildir. Yehova'nın hizmetçilerine açıklamayı seçtiği gerçeğin bir kısmı budur. Örnek vermek gerekirse, birinci yüzyıldaki Hıristiyanlara ifşa edilen kutsal sırrın anlamı İbranice Kutsal Yazıların yazarlarına gizlendi. İbranice Kutsal Kitap gerçeğin tamamını içermiyordu, çünkü Yehova'nın onu açıklamanın zamanı henüz gelmemişti. Aynı şekilde, hakikatin aşamalı olarak ortaya çıkma sürecinin birinci yüzyıl boyunca devam ettiği Hıristiyan yazılarından da açıktır. Pavlus'un yazılarını okurken, kabul edilen inancın tüm Hıristiyanların cennete gideceği olduğu oldukça açıktır. Elbette bunu açıkça ifade etmiyor çünkü İncil'de yalan yok. Sadece yazıları başka bir olasılığı yansıtmıyor. Gerçekten de, ciddi Mukaddes Kitap tetkikçileri tarafından başka bir olasılığın dikkate alınması sadece seksen yıl öncesine kadar değildi. Ancak İncil'in yazılacak son kitaplarından birinde bir ipucu var.
(1 Yuhanna 3: 1, 2). . .Baba'nın bize ne tür bir sevgi verdiğini görün, böylece Tanrı'nın çocukları olarak adlandırılalım; ve biz böyleyiz. Bu yüzden dünya bizim hakkımızda bir bilgiye sahip değil, çünkü onu tanımaya gelmedi. 2 Sevgililer, şimdi Tanrı'nın çocuğuyuz, ancak henüz ne olacağımızı tezahür ettirmedik. Ne zaman tezahür ettirilirse onun gibi olacağımızı biliyoruz, çünkü onu olduğu gibi göreceğiz.
Verilmiş, bu belirsiz bir ifadedir. Bununla birlikte, Paul’un Korintliler’e yıkılmaz bir manevi bedenin dirilişi hakkında netleştiği göz önüne alındığında, kimse yardım edemez, ancak John’un ilham verici yazısının neye ulaştığını merak eder.
Burada Yuhanna, Hıristiyanların - tüm Hristiyanların - Tanrı'nın çocukları olarak adlandırıldığını kabul eder. Aslında, hala kusurlu durumdayken onlara Tanrı'nın çocukları deniyor. "Şimdi Tanrı'nın çocuklarıyız" gibi bir ifadeyi başka nasıl anlayabiliriz? Tüm bu cümlenin ilginç yanı, Hıristiyanları Tanrı'nın çocukları olarak adlandırırken, ne olacaklarının henüz bilinmediğini de kabul etmesidir. Burada, tüm Hıristiyanların Tanrı'nın çocukları olmasına rağmen bireysel ödüllerinin henüz bilinmemesi olasılığını mı ima ediyor? Bazı çocuklar Tanrı'nın ruhi oğulları olarak "görünür" olurken, diğerleri Tanrı'nın mükemmel bedeni oğulları olur mu?
Bu Kutsal Yazı, ister göksel yaşamla ödüllendirilsinler, ister yeryüzündeki yaşamla ödüllendirilsinler, tüm Hıristiyanların hâlâ Tanrı'nın çocukları olarak adlandırıldıklarını düşünmemizin temelini veren bir Kutsal Yazı mı? "Tanrı'nın oğlu" unvanı kişinin ödülüne ve nihai hedefine bağlı mı? Kutsal Yazılardaki bu inanca destek görünmüyor; ne de bazı Hıristiyanların oğulları yerine Tanrı'nın arkadaşları olarak anılması gerektiği fikri desteklenmiyor. Bunu öğretiyoruz ama Kutsal Yazılara göre asla kanıtlamadık.
Bazıları, kanıtın iki sürü olduğu gerçeğinde yattığını öne sürecek: küçük sürü ve diğer koyun. Küçük sürü cennete gider ve diğer koyunlar yeryüzünde yaşar. Ah, ama bir sürtünme var. Bunu sadece söyleyemeyiz, kanıtlamalıyız; ve biz asla yapmadık. İncil'de "diğer koyunlar" ifadesine tek bir gönderme var ve onu Tanrı'nın dostu olan ve yeryüzünde yaşayan bir grup insanla ilişkilendirecek hiçbir şey yok.
(Yuhanna 10:16). . "Ve benim bu ağıldan olmayan başka koyunlarım var; Bunları da getirmeliyim, sesimi dinleyecekler ve tek sürü, tek çoban olacaklar.
Yunanca Kutsal Yazılarda, yazarlarından herhangi birinin diğer koyunları Tanrı'nın oğulları değil sadece arkadaşları olacak ve cennete gitmek yerine yeryüzünde yaşayacak bir Hıristiyan sınıfından bahsettiğini anladıklarını gösteren herhangi bir şey var mı? Eğer durum bu olsaydı, kesinlikle bundan bahsederlerdi.
Elbette, bazıları bu modern anlayışın bize yalnızca kutsal ruh aracılığıyla açıklandığını iddia edebilir. Bu nedenle, Kutsal Yazılarda herhangi bir gerçek kanıt bulabildiğimiz için değil, bu vahyin kaynağına güvenildiği için inanıyoruz. Antik değerlerin geri dönüşü de benzer bir modern keşifti. 1925'te Musa'nın veya İbrahim'in aramızda yürüdüğünü gözlemlemiş olsaydık, bu 'vahyi' Tanrı'dan olduğu gibi kabul edebilirdik, çünkü önümüzde görünen kanıtı bizde bulabilirdik. Bununla birlikte, Kutsal Yazılardaki kanıtlar ve gözlemlenebilir olaylar olmadan, insan spekülasyonları tarafından yanıltılmadan nasıl kaçınmalıyız?
Kutsal Yazılarda bir şey açıkça ve spesifik olarak belirtilmezse, Kutsal Yazıların geri kalanıyla tutarlı kaldığı sürece en iyi durumda belirli bir yoruma yönelebiliriz. Hala ihtiyatlı olmalı ve dogmatizmden kaçınmalıyız, ancak bu teknik çok uzaklara yayılmış spekülasyonları ortadan kaldırmamıza yardımcı olacaktır.
Öyleyse İsa'nın “diğer koyunlar” ile ilgili sözlerinin bağlamına bakalım.
İsa, Yahudi müritleriyle konuşuyor. Hiçbir Yahudi, o sırada öğrencileri arasında değildi. Önce İsrail’e gönderildi. İsrail, Tanrı'nın sürüsüydü. (Ps 23: 1-6; 80: 1; Jer 31: 10; Eze 34: 11-16) İsrail'den Hristiyan denilen küçük bir sürü geldi. Yahudi takipçileri, Gentiles'in sayılarına dahil edileceğini öğrenmeye hazır değildi. Bu sadece hazır olmadıkları bir gerçekti. (John 16: 12) Bu nedenle, İsa'nın bu kattan olmayan (İsrail) Gentile'den (“diğer koyunlar”) bahsettiği, ancak her iki sürünün de tek bir sürü haline gelmesi için ona katılacağı iddiası yapılabilir. Gerisi oğul değil, bazıları ise Tanrı'nın çocukları olarak kabul edilirse, her ikisi de nasıl tek bir sürü haline gelebilir?
Elbette, yukarıdakiler İsa'nın bahsettiği diğer koyunların MS 36'dan itibaren Hıristiyan cemaatine birleşmeye başlayacak olan Yahudi olmayan Hıristiyanlar olduğunun kanıtı değildir. Diğer koyunların kim olduğunu şüphe götürmez bir şekilde ispatlayabileceğimiz görülmemektedir. Yapabileceğimiz tek şey, Kutsal Yazıların geri kalanıyla uyumlu olan en olası senaryoyu uygulamaktır. İsa'nın bahsettiği diğer koyunun, Tanrı'nın arkadaşları olan, ancak oğulları olmayan bir grup Hristiyan olacağı sonucuna varmamızı sağlayacak herhangi bir Kutsal Yazı var mı?
Bu, Tanrı'nın dostu olmanın alay edilecek bir şey olduğu anlamına gelmez. Aslında, tüm Hıristiyanlar Tanrı'nın dostu olmaları için teşvik edilir. (Lu 16: 9) Hayır, daha ziyade, söylediğimiz şey, bu nitel sınıf ayrımının Kutsal Yazılara dayalı bir temeli olmadığıdır. İncil, tüm Hıristiyanların Tanrı'nın çocukları olduğunu ve hepsinin Tanrı'nın arkadaşları olduğunu ve herkesin iman temelinde doğru ilan edildiğini açıkça gösteriyor gibi görünüyor. Yehova'nın onları ödüllendirmeyi nasıl seçtiğinin, onların önünde durmalarıyla hiçbir ilgisi yoktur.
Bu sadece bu fikrin ilk taslağı. Bu anlayışı açıklığa kavuşturabilecek hatta bizi yeni bir yöne götürecek yorumları memnuniyetle karşılarız. Örgütün resmi konumu gerçekten de bir temel temeli ile desteklenebiliyorsa, bunu da öğrenmekten memnuniyet duyarız.