Kahramanmaraş Tarihi, Resimleri ve Özellikleri
Yazar:
2007-04-14
Benim memleketim Kahramanmaraş
1.1.Maraş Adının Kaynağı
Maraş adının nereden geldiği ve anlamının ne olduğuna dair birkaç görüş ileri sürülmektedir. Ünlü tarihçi Herodot, Maraş şehrini Hitit komutanlarından Maraj adlı birisinin kurmasından dolayı şehre Maraj adı verildiğini belirtmektedir. Hitit İmparatorluğu ( M.Ö. 2000 - 1200 ) zamanında bu devletin önemli merkezlerinden biri olan şehrin adı, Hititlerden kalan yazıtlarda Maraj ve Markasi şeklinde geçmektedir. Maraş'ın adının Hititlerden geldiğini doğrulayan Asur kaynaklarında bu şehrin adı Markaji şeklinde geçer. Asur krallarından Sargon'un zamanından kalan Boğazköy yazıtlarında Maraş'ın adı geçmektedir.Hitit Devleti'nin merkezlerinden biri olan Maraş'ın adı bu dönemde Gurgum şeklinde belirtilmektedir.
M.S. I. yüzyılda Roma İmparatorluğu bölgeyi ele geçirince Maraş'ın adı Germanicia olmuştur. Roma ve Bizans İmparatorluğu döneminde bu adla anılan şehir Müslümanlar tarafından fethedilince ilk şekli ile kullanılmaya başlanmıştır. Arap alfabesinde "j" harfi olmadığından Mer'aş şekline dönüşmüştür. Bunların yanında Maraş adının Arapça "zelzele - titreme" anlamına gelen "Re'aşa" fiilinden türeyerek "Mer'aş" olduğunu da iddia edenler bulunmaktadır. Osmanlılar döneminde şehrin adı bölgede Dulkadiroğulları Beyliği'nin kurulmasından dolayı Zülkadir şeklinde de ifade edilmektedir.
1.2. Maraş`ın Yeri
Maraş'ın bugünkü yerine taşınmadan önce iki kez yer değiştirdiği rivayet edilmektedir. Bunlardan birine göre ilk Maraş'ın bugünkü şehrin 20 km. güneyinde Erkenez Çayı kenarında Elmalar Köyü'ne yakın Himli Höyük civarında kurulduğu zannedilmektedir. Asuriler tarafından M.Ö.2500 yıllarında Maraş'ın burada kurulduğu iddia edilse de bunun böyle olmadığı, buradaki kalıntıları büyük bir şehir merkezinin harabelerinin olamayacağı ve muhtemel bir Asur ticarî koloni kasabasının Himli Höyük civarında olduğu tahmin edilmektedir. Maraş'ın ikinci yerinin bugünkü Karamaraş denilen ve Namık Kemal Mahallesi'nin bulunduğu yer olduğu söylenilmektedir. Maraş'ın, buraya Hamdanoğulları Hükümdarı Seyfüddevle tarafından (M.S. 944-967) taşındığı belirtilir. Şehrin şimdiki kale ve çevresine ise Dulkadiroğlu Alaüddevle tarafından taşındığı tahmin edilmektedir. Yukarda bahsedilen görüşlerin doğruluğu tartışılmaktadır. Maraş'ın bugünkü olduğu yerde ve bilhassa da Mağaralı Mahallesi'nin bulunduğu mevkide kurulduğunu öne süren araştırmacılar da bulunmaktadır.
Mağaralı Mahallesi civarında bulunan arkeolojik bulgular da buranın çok eski dönemlerden beri yerleşim merkezi olduğunu ispatlamıştır. Ayrıca, kalenin de tarihi Hititlere kadar dayanmaktadır. Maraş'ı ilk fetheden Müslüman Arapların, fetihlerini belirten kaynaklar, Maraş'ın ortasında büyük bir kale olduğunu ve etrafının hendeklerle çevrilmiş bulunduğunu (hendeklerden kastedilen kalenin iki tarafındaki dere) açıklamaktadır. Ayrıca Maraş'ı kuran Hititlerin, Anadolu'ya Asurlar'dan önce sahip oldukları görülmektedir. Hitit tarihinin Anadolu'daki başlangıcı belli değildir. Ancak M.Ö.2000'li yıllarda yazılı belgeler sayesinde Hitit tarihi bilinmektedir.
Maraş'ın yerinin, birkaç defa yer değiştirdiği görüşlerinin ortaya çıkmasının sebebi bilhassa Arap kaynaklarında buraların tarihi anlatılırken, Maraş'ı fetheden Müslüman komutanların şehri ele geçirdiklerinde "şehri yeniden bina etti" ifadesinin kullanılmasıdır. Bu ifade şehri tamir etti, onardı, yeniden inşa etti anlamlarına gelmektedir.
Maraş ve çevresinin tarih öncesi devirleri tam olarak aydınlatılamamıştır. Çünkü bölgede bulunan birçok höyükte kazı çalışmaları yapılamamıştır. Sadece Maraş'ın 35 km. güneydoğusunda bulunan Domuztepe Höyüğü'nde şu anda hâlâ devam eden kazı çalışmalarında bölgenin M.Ö. 5000 yılına kadar giden tarih öncesi devrine ait arkeolojik buluntulara rastlanılmıştır. Yaklaşık 20 hektarlık bir alana yayılan Domuztepe Höyüğü'nün bu genişliğe ulaşması ilginçtir. 7000 yıl önce burada bu kadar büyüklükte bir yerleşim merkezinin bulunması, buranın ticarî bir koloni olduğunu göstermektedir. Buranın Irak, Kuzey Suriye, Anadolu ve Akdeniz'i birbirine bağlayan ticaret yolunun kesiştiği bir nokta olduğu anlaşılmaktadır. Kuzey Suriye'de Tell Halaf Höyüğü'nde çıkan arkeolojik bulgularla Domuztepe Höyüğü'ndeki bulguların birbirine benzerliğinden dolayı Halaf Çağı olarak adlandırılan bir medeniyetin bölgede yaşandığı anlaşılmaktadır.
Domuztepe Höyüğü'ndeki kazıda tarih öncesi döneme ait seramikler, mühürler vs. eşyalar üzerinde resimlere rastlanmıştır. Bu çizimler arasında bitkiler, hayvanlar ve insan sembolleri bulunmaktadır. Açılan bir mezarda bir çok insan iskeleti görülmüştür. Bu örneklerle insanların ölü gömme törenleri hakkında bilgi sahibi olunmaktadır.
Domuztepe Höyüğü kazısı ve daha sonra yapılacak kazılarla Maraş bölgesinin yazı öncesi tarihi hakkında daha ayrıntılı bilgilere ulaşılması mümkün olabilecektir.
Domuztepe Höyüğü'nden başka Prof. Kılıç ÖKTEN'in Pazarcık çevresindeki Gani ve Bozdağlarının (Sarıl ve Ardıl köylerinin bulunduğu yer) güney yamaçları ile Maraş-Göksun yolunun sağına rastlayan Delihübek Dağı'nın eteğindeki Döngel Mağaralarında tarih öncesi devirlere ait bulguları ele geçirmesi, insanların binlerce yıldan beri buralara gelip yerleştiklerini göstermektedir. Maraş'ın Orta Tunç Çağı'nda önemli bir konumda Mezopotamya ve Kuzey Suriye'yi Orta Anadolu'ya bağlayan yol güzergâhında olduğu görülmektedir. Mezopotamya'dan yola çıkan tüccarlar Birecik'ten Fırat'ı geçtikten sonra Maraş-Göksun yoluyla Kaniş'e gitmekteydiler.
12 Şubat 1920 tarihinde Maraş Fransız işgalinden kurtulduğunda yakılıp yıkılması sebebiyle harap durumdaydı. Fransızlara karşı Maraş'ı savunan çetelerin ve Kuva-i Milliyeciler'in yurdun savunulması için cephelere koşmalarından dolayı şehrin işgal günlerindeki harabe halini düzeltmek için bir çaba gösterilmedi. 1920'li yıllarda Maraş şehrinin nüfusu 20.000 civarındaydı. İşgal yıllarında işgalci Fransız ve yerli Ermeni baskı ve zulümleriyle halkın bir kısmı köylere gitmişlerdi. Kurtuluş Savaşı'nın başarı ile sonuçlanması üzerine göç eden halk tekrar evlerine döndü.
24 Temmuz 1923 tarihinde Lozan Barış anlaşmasının imzalanması ile ülkede barış sağlandı ve 29 Ekim 1923 tarihinde Cumhuriyet ilan edildi. Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk'ün liderliğinde Türkiye'nin her tarafında büyük bir kalkınma hamlesi başlatıldı ve çağdaş uygarlık seviyesine çıkmak için köklü inkılaplara girişildi. Türkiye'de meydana gelen bu gelişmelerden Maraş'ta nasibini almaya başladı. Eğitim ve Öğretimi geliştirmek için okullar açılmaya başlandı. Yeni devlet daireleri inşa edildi ve şehir içi ulaşım imkanları genişletildi. Maraş halkı da evlerini ve iş yerlerini tamir ederek hayat standartlarını iyileştirmek için adımlar attılar.
Türkiye'nin bir çok yerlerinde olduğu gibi Maraş'ta da yeniliklere ve inkılaplara karşı çıkan bazı kişiler oldu. Bilhassa 1925 yılında başlatılan kılık kıyafet düzenlemelerinin bir başlangıcı olan şapka inkılabına Maraş' ta bir takım kişilerin karşı olması nedeniyle isyan çıktı. Şapka giyilmesine karşı çıkmak amacıyla 27 Kasım 1925 Cuma günü Ulu Camii'de toplanan halk Hükümet Binası'na yürüdü. Ceza evinin kapıları kırıldı ve 200 mahkumun dışarı çıkmasına neden olundu. Şapka isyanı olarak bilinen bu olayda 7 kişi idam, 9 kişi onar yıl kürek cezasına çarptırıldı ve 44 kişi de beraat etti.
Maraş şehrine Cumhuriyet'in ilk yıllarında herhangi bir devlet yatırımı yapılamadı. Daha çok Maraşlı girişimciler ve halk birtakım küçük sanayi ve imalathaneler kurdu. Maraş verimli tarım alanları, hayvancılığı, ormanları ve oldukça fazla kaynak ve akarsuları ile kendine yeterli bir yerdir. Şehirde bilhassa ziraat gelişmiş çeltik ve kırmızı biber ekimi yapılmaktadır. Bu ürünlerin işlenmesi için küçük imalathaneler kurulmuştur.
1933 yılında Atatürk, demiryolu ile Türkoğlu üzerinden Narlı'ya geldi. Maraş Valisi ve halk tarafından büyük sevgi gösterileri ile karşılandı. Burada bir süre dinlendikten sonra Gaziantep'e gitti.
1933 yılından itibaren Avrupa da II. Dünya Savaşı'nın çıkacağı belirtilerinin görünmesinden dolayı Türkiye'de bir ekonomik durgunluk yaşanmaya başlandı. Bu durum II.Dünya Savaşı'nın sonuna kadar devam etti. Bundan dolayı sözü edilen dönemde Maraş' ta fazla bir ekonomik canlanma olmadı.
II. Dünya Savaşı'nın sona ermesiyle 1945 yılından itibaren Türkiye' de yatırımlar hızlandı ve ülkenin ekonomisi gelişmeye başladı. Bunların sonucu olarak 1948 yılında Malatya demiryolu hattı üzerinde olan Köprüağzı İstasyonu'ndan Maraş'a bir demiryolu hattı bağlandı. Böylece Maraş'ın çevre illerle olan demir ve kara yolu bağlantıları genişletildi. Ulaşım imkanlarının artması, şehirde sanayi ve ticaret etkinliklerinin ilerlemesine neden oldu. 1955 yılında Maraş'ın ilk önemli tesisi olan Sümerbank Pamuklu Dokuma Endüstrisi kurulmaya başlandı ve 1965 yılında üretime açıldı.1960'lı yıllarda Maraş'ta ekonomik yönden önemli gelişmeler oldu. 7 Şubat 1973 yılında Maraş şehrine TBMM kahramanlık unvanını vererek şehrin adını Kahramanmaraş olarak değiştirdi. 1970'li yıllarda Maraş'ta özel teşebbüsün yaptığı fabrikalar açıldı. Sanayileşmenin başlamasıyla birlikte köyden şehre doğru göç arttı. Bunun sonucu olarak nüfusta 100.000'i geçti.
1975 yılından itibaren Türkiye' de başlayan anarşik olaylar Maraş'ta da etkili oldu. İç ve dış mihrakların kışkırtmalarıyla Türkiye kaos ortamına sürüklenmek istenmişti. Türkiye'yi yıkmak ve parçalamak isteyen güçlerin tezgahladığı en büyük anarşik olay 1978 yılının sonlarında Maraş'ta ortaya çıktı. Tarihe Maraş olayları diye geçen bu olayda 118 kişi hayatını kaybetti.
Maraş'ta ekonomik ve sanayi alanındaki esas gelişmeler 1980' li yıllardan sonra başladı. Birçok tekstil fabrikası açıldı ve bunun sonucu olarak şehrin nüfusu hızla arttı. Ayrıca şehrin yerleşim alanı genişledi ve yeni konut alanları kuruldu.
1926'da Maraş Ticaret ve Sanayi Odası, 1947'de Maraş İl Müzesi kuruldu. Aynı yıl Maraş Lisesi açıldı. 1949'da Maraş Devlet Hastanesi hizmete girdi. Eloğlu Nahiyesi, 1960'da ilçe haline getirilerek ismi Türkoğlu olarak değiştirildi. 1961'de Telefon Santrali kuruldu. 1973'te şu anda Üniversite Rektörlüğünün bulunduğu binada Kahramanmaraş Eğitim Enstitüsü açıldı. 1975 yılında Ortadoğu Teknik Üniversitesi Gaziantep Mühendislik Fakültesi'ne bağlı olarak Kahramanmaraş Meslek Yüksek Okulu kuruldu. 1989'da Gaziantep Üniversitesi'ne bağlı olarak Ziraat Fakültesi açıldı.
11.07.1992 tarih ve 2282 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan 03.07.1992 tarih ve 3837 yasa ile Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi kuruldu. Üniversite 1993 yılında eğitim-öğretime başladı. 1995'te İlahiyat ve Mühendislik fakülteleri açıldı. 2001-2002 öğretim yılında 7 fakülte, 10 meslek yüksek okul, 4 yıllık 2 yüksek okul ve 3 enstitü ile öğretime devam etmektedir. Akademik birimlerde 26 Profesör, 23 Doçent, 133 Yardımcı Doçent, 218 Öğretim Görevlisi, 65 Okutman,177 Araştırma Görevlisi, 20 Uzman olmak üzere 662 akademik personel, üniversitenin çeşitli birimlerinde toplam 501 idarî personel görev yapmaktadır. Toplam öğrenci sayısı 11.097'dir. Aynı dönemde Tugay Komutanlığı'nın kurulmasıyla şehirdeki askeri personel sayısı arttı. Bunların sonucu olarak Kahramanmaraş'ta alışveriş ve hizmet sektörleri gelişti.
Güncelleme : 2007-04-14
hemşom ellerine sağlık. ama heykelin olduğu kavşak var ya artık yok. heykeli bi kavşak yukarı taşıyolar. bugün başladılar.
Güncelleme : 2007-05-05
o kadar istiyosanız yollayabilirim adrese teslim. ama karşı ödemeli
Vuslat bu sene gidersem Maraş'a sana dondurma getireyim :D
Alıntı:
VuSLaT Nickli Üyeden Alıntı
Bende yemek istiyorummmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
emeğinize sağlık. sayenizde gezmiş kadar oldum :)
Kahramanmaraş merkezine 70 km uzaklıktadır.
Köyün iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.
hemşom senin için cep telefonumla çektim
En güzel kurabiye!
kanka eyvallah paylaşım için teşekkürler
en yakon zamanda sana yeni fotoğraflar vereceğim.
Hemşo niye koydun çöreğin resmini bak canım çekti şinci :D:
ne güzel bi şehir buram buram tarih kokuyor gezmek isterim dogru kahramanmaraşı
Eshab-ı Kehf'te prenses mezarı bulundu
Kahramanmaraş'ın Afşin İlçesi'ndeki Eshab-ı Kehf Külliyesi'nin restorasyon çalışmaları sırasında, tarihi bir mezar bulunduğu bildirildi.
Mezarın, zamanın kralı Dakyanus'un kızı ve mağara sakinlerinden Mekselina'nın eşi Helen'e ait olduğunun sanıldığını belirten Eshab-ı Kehf Külliyesi Koruma ve Yaşatma Derneği Yönetim Kurulu Üyesi Mehmet İnal, mezardaki kemiklerin hangi döneme ait olduğunun belirlenmesi için karbon testi yaptıracak.
Necip Fazıl Mahallesinden Bir Kaç Görüntü (az evvel balkondan çektim)
Yapımı devam eden 10.000 kişilik Abdulhamithan Camii (Mercimek Tepe'de)
[/QUOTE]
hemşo teyzemler o camiye çok yakın :D
Buda Maraş burması
Güncelleme : 2007-06-04
Güncelleme : 2007-06-07
emegine saglık lmn hemşerim :) kahramanmaraş benimde memleketim
cadı kuzum sendemi hemşosun hoşgeldin kısmet olursa bu sene gelicem Maraş a
tşk ederim . hayırlısı kardeşim.selametle gel memlekete baya güzelleşti memleketimiz
Tarhana
Kışlık zahire olarak yılda bir defada yapılır. Büyük mahsere kazanlarında pişirilir. Temizlenen dövmeler pişirme esnasında kuvvetli bir kişi tarafından ağaçtan yapılı "Tarhana küreği" ile sürekli karıştırılır. Pişirilen aş, bezler üzerine çekilerek soğutulur. Büyük leğenlerde yoğrularak üzerine davaryoğurdu ilave edilir. Yoğurtla iyice yoğrulan tarhana, çukurluk bir yerdeki bez üzerine taşınır. Üzeri iyice kapatılır. Birgün dinlendirilir. Komşu ve akraba kadınları toplanarak sabah erkenden dam başındaki "çiğ"Ierin üzerine el maharetleri ile sererler. Serildiği günün akşamı "Tarhana Firiği" hazır olur. Birgün sonrada tamamen kurur. Toplanarak özel olarak yapılan bidonlarda saklanır. Kahramanmaraş'a özel geleneksel yiyeceklerden birisi olan "tarhana" bugün bir ev üretimi zahire olmaktan öteye gitmiş ve önemli bir sektör haline gelmiştir.
Tarhana firiği, ceviz, badem içi veya taze antepfıstığı ile birlikte çerez olarak yenilir. Komşulara, akrabalara, tarhana sevenlere ikram edilmesi bir gelenektir.
İçli Köfte
Bakır işlemeler,oyma sandıklar,simsırma örtüler
bu mevsim biz Kahramanmaraşlıların mevsimi arkadaşlar yani bu mevsim tarhana ve dondurma mevsimi :)
yaw Beyler Aranizda ÇİmeceĞİ Bİlen Yokmu MaraŞimizin En GÜzel Tarİhİ Eserlerİnden Bİrİ Bence Hanİ Kaledende Resİmler Yok Neyse Ben Gİdİm 1 Aya Kadar BÜtÜn MaraŞi Çeker Gelİrİm
Ulu Camii:
Bugün şehrin merkezi olan Ekmekçi mahallesindedir. Yapılış tarihi kesin bilinmemekle beraber, yazılı olmayan kaynaklara göre Zülkadiroğlu Alaüddevle tarafından yaptırılmıştır. Üzerindeki kitabe de bunu doğrulamaktadır. Kitabeden Sultan Kansu Gavri zamanında hicri 907 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır. Ayrıca caminin güney sağ kısmındaki diş duvarlarında bulunan iki orijinal pencere demirlerinden ikincisi üzerinde okunamayan iki tane kitabe bulunmaktadır. Mihrap, minare ve minberi orijinaldir. Ahsapgül ağacından sedef kakmalı minber Muhsin Ali adli usta tarafından onarılmıştır. Minber kapısı üzerinde bulunan kitabede Kelime-i Tevhid La ilahe illallah Muhammenden Resulullah ve altta da "El emin be imaresi Alauddevle Bin Süleyman" yazılıdır. Cami ahşap çatılı olup, sonradan bir de aydınlık kısmı eklenmiştir. Eskiden düz toprak damlı olduğu, halk tarafından söylenir.
Haznedarlı Camii:
Şehrin güneydoğusunda Duraklı mahallesinde yüksek bir tepe üzerindedir. Şehrin en eski camilerinden olup bugün sekiz dönümlük arazisi üzerinde harap olup gitmektedir. Alaüddevle Bey'in hazinedarı adına yapıldığı için bu adı almıştır. Hangi devre ait olduğu kesin olarak bilinmemektedir. Ancak iç mekandaki kapının yay kemeri üzerinde hicri 1144 rakamı okunabilmektedir.
Hatuniye Camii:
Yavuz Selim'in büyükannesi, Alaüddevle Bey'in karısı Semsi Sultan adına inşa ettirilmiş olan cami Kurtuluş mahallesindedir. 14. yy. da yapıldığı ihtimali kuvvetlidir. Dikdörtgen bir plana sahip olan caminin düz çatı ile örtülü son cemaat yerinin sol tarafından basık bir kapı ile türbeye girilir. Türbe de dikdörtgen planlı olup, üzeri sivri tonozlu örtülüdür. Türbede Semsi hatuna ve oğluna ait olduğu tahmin edilen iki mezar bulunmaktadır.
İklime Hatun Mescidi:
Kurtuluş Mahallesinde Alauddevle'nin kızı İklime Hatun adına yapılmıştır. Mescid kapısı üzerindeki kitabede M. 956 tarihi belirtilmiştir. Mescid ve türbeden ibarettir. Son cemaat kısmının sağ tarafında türbe, sol tarafında kemer içinde mescidin giriş kapısı bulunmaktadır.
Elbistan Ulu Camii:
Porteli üzerinde yer alan kitabesine göre, Selçuklu hükümdarlarından Alaaddin KeyKubat'in oğlu Giyasettin Keyhüsrev zamanında onun emri ile 1240 tarihinde yapılmıştır. Bu cami yıkıldıktan sonra 1498'de Dulkadirliler tarafından tekrar yapıldığı söylenmektedir. Dört paye üzerine oturan merkezi kubbeli ve dört yarim kubbe ile kapatılmış bir plana sahiptir. Ayrıca üç bölümlü son cemaat yeri bulunmaktadır.
Elbistan Himmet Baba Camii ve Türbesi:
Tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Türbeye bir mescid ilave edilerek tekke yapısı ortaya çıkmıştır.
Eshab-ül Kehf Külliyesi Camii:
Afşin ilçe merkezine 7 km uzaklıkta cami, ribat ve kervansaraydan oluşan bir külliyedir. Tüm semavi dinlerde yer alan yedi uyurlar menkıbesinin burada yaşandığı tahmin edilmektedir. İtibar edilen ve güvenilebilen tüm kaynaklarla halen ayakta duran belgeler Ashab-ül Kehfin Afsin civarındaki mağara olduğunu kesin olarak ortaya koymaktadır. Külliyede yer alan cami, eski bir Bizans kilisesinin onarılması ve üzerine bir kubbe ilavesiyle meydana gelmiştir. Külliyede ki Ribat da plan ve çevre duvarları ile tipik bir Bizans kışlasıdır. Kervansaraya gelince, onun bir Selçuklu yapısı olduğu kesin olarak bilinmektedir.
Taş Medrese:
K.Maras Ulu Cami yanında bulunan Tas Medrese, Dulkadirli Alaüddevle Bey'in kızı adına usta bir mimarlık örneği ile yapılmıştır. Yapılış tarihi 16. yy olarak tahmin edilmektedir. Sağ tarafında yan yana sıralanmış odaları, giriş kapısının karsısında kıble yönünde dikdörtgen planlı mescit ve sol tarafta da piramit çatı yapılı bir türbeden ibaret küçük çapta başlı başına bir külliyedir. Sol tarafında piramit seklinde ve oldukça sağlam kesme taslardan yapılan türbesi yer alır.
Malik Ejder Türbesi:
Şehrin Adana yolu girişinde yüksekçe bir tepenin üzerinde bulunmaktadır. Sahabeden olduğu, Halit bir Velit komutasındaki İslam ordusu ile geldiği ve burada vefat ettiği söylenmektedir. Yakın zamana kadar bakımsız ve normal bir mezar olarak duran türbe son yıllarda basit bir bina içerisine alınmıştır.
Taş Han:
Kapalı çarsıya bitişiktir. Dulkadiroğluları Döneminde yapıldığı öne sürülen moloz taştan kare avlu çevresinde iki katlı bir yapıdır. Girişin karsısındaki çapraz tonozlu mekan, sivri kemerlerle avluya açılır. Kuzeydoğuda hanın ambarı olduğu düşünülen tonozlu uzun bölüm vardır. Tas Han'da halen küçük imalathaneler ve depolar vardır. Bakımsız olup restorasyonu gereklidir.
Katip Han:
Ulu caminin güneyindedir. 18 yy.da yapıldığı sanılmaktadır. Belediye, Bakırcılar ve Demirciler Çarsısının yer aldığı çarşı başı kesimindedir.
Hışır Han:
Yıkılan eski bedestenin 100 m. batısındadır. 19 yy.da yapıldığı sanılan hanın yalnızca kuzeyi sağlamdır.
Çukur Hamamı:
İl merkezindeki kalenin eteğinde toprak seviyesinin altındadır. Kitabesi yoktur. Kale ile arasında bir geçit olduğu söylentileri olmasına karsın bugüne kadar söz konusu geçitten hiçbir iz bulunamamıştır. Çeşitli devirlerde onarım görmüştür.
Tüfekçi Hamamı: Sarayaltı mahallesinde Demirciler çarsısındadır. Kitabesi yoktur. Soyunma yeri ve iki soğukluk ile sıcaklıktan oluşmaktadır.
Acar Hamamı:
Kale yolu üzerindedir. Kitabesi yoktur. Soyunma yeri ve soğuklukla sıcaklıktan oluşmakta olup üzeri kubbelerle kapatılmıştır
Paşa Hamamı:
Kurtuluş mahallesindedir. Uzun süredir terkedilmiş olduğundan ve korumaya alınmadığından tahrip olmuş vaziyettedir.
Diğer Hamamlar:
Kuyucak Hamamı, Marmara Hamamı, Çiçek Hamamı.
Ceyhan Köprüsü:
Kahramanmaraş-Göksun eski yolunda, Ceyhan Irmağı üstündeki köprü, yeni yolun dışında kalmıştır. XVI. yy. yapısı olduğu konusunda değişik görüşler vardır. 156.60 m uzunluğunda 6 gözlü bir köprüdür.
Döngel Mağaraları:
Kahramanmaraş-Kayseri yolu üzerindedir. Şehir merkezine uzak ligi 45 km.dir. Mağaralar prehistorik devirde iskan edilmiştir. 1956-1960 yıllarında prehistorik araştırmalara sahne olmuştur. İçerisinde Döngel Çayı denen sular çıkmaktadır. Büyük bir çağlayan yaparak dereye akmaktadır. Yanında ayrıca Gençlik Spor İl Müdürlüğünün İzcilik Kampı bulunmak- tadır. Önemli turistik bir yerdir.
Şeyh Adil Çeşmesi:
Kahramanmaraş Mutasarrıfların dan İsmail Kemal Bey tarafından 1913-1915 tarihleri arasında, 3x6 m. ebadında kesme taştan yaptırılmıştır. Güney cephesinde ikiz kemerli iki diş açılmış bu kemerlerin ayaklarından çıkan ikiz sütunlarla cephe teşkilatlandırılmıştır. Doğu ve batı cephelerinde birer kemerle açılmış nişlerle de çeşme mimarisi tamamlanmıştır.
Kahramanmaraş Kalesi:
Kahramanmaraş kalesi şehrin tam ortasında yığma bir tepenin üzerinde bulunmaktadır. Tepe, Kuzeyde şehrin kurulduğu arazinin meyline uygun olarak alçak, güneyde yüksektir. Kalenin üzerinde bulunduğu yığma tepenin Geç Hititler (M.Ö. 9. 8. yy.) zamanından kalma bir şehir (höyük) olduğunu gösteren deliller vardır. Bugün kaleye çıkan yol açılırken toprağın kesitinde bazı toz duvar kalıntıları görülmesi ve ayrıca burada bulunan ve halen müzede sergilenen Geç Hititlere ait küçük kabartmalar da bu ihtimali artırmaktadır. Bugünkü kalenin Romalılar devrinde (M.Ö. 1. M.S. 2. yy) inşa edildiğini büyük bloke kesme tas örgü sisteminden anlamak mümkün. Günümüze kadar bir hayli onarım geçirdiği ise bariz bir şekilde belli olmaktadır. Kale 150x75 m. ebadında dikdörtgen bir plana sahiptir. Son yapılan onarımlarla A,B,C burçları kurtarılabilmiştir.
Yaylaüstü Kalesi: Merkez Yaylaüstü köyündedir.
Çukurhisar Kalesi: Merkez Çukurhisar köyündedir.
Orçan Kalesi: Türkoğlu ilçesi Doluca köyündedir.
Köroğlu Kalesi: Pazarcık ilçesi Salliusagi köyü yakınındadır.
Değirmendere Kalesi: Göksun ilçesi Değirmendere köyü yakınındadır.
Hurman Kalesi: Afşin ilçesine bağlı Marabiz köyündedir.
Kızlar Kalesi: Elbistan ilçesi Kale köyündedir.
Hastinn Kalesi: Andırın ilçesindedir.
Ağıt Kalesi: Andırın ilçesi Altınboğa köyü yakınlarındadır.
Meryemgil Kalesi: Andırın ilçesi Geben köyü yakınlarındadır.
Ak Kale: Andırın ilçesindedir.
Torun Kalesi: Andırın ilçesi Torun köyü yakınlarındadır.
Anacık Kalesi: Andırın ilçesi Anacık köyündedir.
Kum Kalesi: Andırın ilçesi Kıyıkçı köyündedir.
güzel kahramanmaraşlı lar sizi ve memleketinizi seviyorum.çünkü çok değerli arkadaşların hala orada o kadar temiz ve güzellerki insan nasıl o yörenin insanını toprağını sevmez.selamlar
Kahramanmaraş 'ta iken çektiklerim
Abdül Hamit Han Camii
Abdul Hamit Han Camii nin ordaki tepeden Kahramanmaraş görüntüleri
Teyzemlerin evin arka tarafındaki zeytin ağaçları
Ali Kayası
Tekir
memleketim diye demiyorum ama gerçekten KAHRAMAN MARAŞ çok güzel bi rşehir...gezip görmenizi tavsiye ederim.
bu arada sessiz gemi maraşımızı tanıtman çok güzzel bişey....tşk ediyorum....
teşekkür ederim arkadaşım. ama konuyu açan ve esas alkışı hakeden lmn arkadaşımızdır. hepimiz ona teşekkür etmeliyiz
Alıntı:
ressam46 Nickli Üyeden Alıntı
bu arada sessiz gemi maraşımızı tanıtman çok güzzel bişey....tşk ediyorum....
Tarihi Çeşme
Güncelleme : 2007-08-23
Gar ve Çevresi
Tarihi Çukur Hamamı - Kale dibinde
Adaşım kıymetini bil memleketin çok güzelmiş.
Ne yazıkki bilen sayısı çok az sayıda mevcut
bilen az fakat yanlış tanıyan çok daha fazla...
Alıntı:
NuRAy* Nickli Üyeden Alıntı
Ne yazıkki bilen sayısı çok az sayıda mevcut
Kurtuluş mahallesindeki Şeyh Camii, minaresinde halen kurtuluş savaşından kalan top mermisi yerinde duruyor.
Jandarma tarafından incelendikten sonra, merminin çıkarılması tarihi minareye zarar verir düşüncesiyle ve merminin patlama tehlikesi olmadığı için vazgeçilmiştir.
İşte mermi:
ya arkadaslar memleketiniz cok guzelde bana memleketinizin amblemi lazim elinde olan varsa nolur bana bıldırsın....:( bulamıyorum hıcbıryerde
odevım sayılır bulursanız sevınırım....
ya bnm kahramanmarasın amblemını bulmam lazımm nolur yardımcı olun bulan varsa nolur yazsnlar :(:(:(:(
Güncelleme : 2008-02-14
MARAŞLIM
Bir Hamaşet Destanı Nakşedildi Bağrına
Yurdumun Aslanları Öldü İman Uğruna
Ruhlarda Bayraklaşan Allah İçin Savaştır
Bu Şehitler Diyarı İşte Bu Yer Maraştır
Kahramanmaraş Tarhanası ve Çöreği
Deyimlerimiz
Evinde yok bulgur aşı, kendi gezer bölükbaşı.
0 ne bilir bayramı, lak lak içer ayranı.
Önceden gerekti tımar, öldü eşek kaldı semer.
Sözünü gene Maraş dondurması gibi uzattın.
İte biner göçten geri kalmaz.
Deveyi kucağına almış, karıncaya biner.
Ahır Dağı'na karyağdı, bizim eve deli yağdı.
Avrat yerine kalayı kucakladım.
Gündüz eser derinkuyu, gece yatar yüzükoyu.
Cof cof eder şu keyiş, saz çalar bizim ibiş.
Öküzü sabanı sattın, şor'a bir yalan kattın.
Kalbin bozuk olduğundan kurran noksan çıktı.
Göç oldu kemer kaldı, at öldü semer kaldı.
Gelin ata binmiş gör kısmeti nereye.
Eli işte gözü öynaşta.
Ocaklardan kiş kiş ola.
Hayma sarartmaz, haraldan geniş olur.
Evlat babadan beller sofra yazmayı, kız anadan beller oba gezmeyi.
Hanımın hısımı gelince oklavalar tıkır tıkır, beyin hısımı gelince dişler şıkır şıkır.
Erkek söyler kadın dinler ev düzgünlüğünü, kadın söyler erkek dinler ev bozgunluğunu.
Gelen hediyenin azı olmaz, evde kalan kızın nazı olmaz.
Oğluna iyi deme koynuna el kızı girmeyince, karına iyi deme yoksulluk görmeyince.
Al zengin kızını döndersin babası evine, al fakir kızını göndersin babası evine.
Karı koca sarıla sarıla, hısım akrabalık varıla varıla.
Adam şaşırınca avradına dezze (teyze) der.
Adam zengin olamaz. Zengin adam olamaz.
Ağ itin pamukçuya zararı var.
Arka gerek arka, düşman göre korka.
Ağlayanın malı gülene hayır etmez.
Aptal ata binince ağa oldum sanır, şalgam çorbaya girince yağ oldum sanır.
Eşşek çamura çökünce sahibinden yiğidi olmaz.
Ahmak çabalar, iş olacağına varır.
Kahramanmaraşa Has Mahalli Kelimeler
Alle: Buğday satan
Fit olmak: Anlaşma
Ayaz: Teras
Fırıştak: Çocuk oyuncağı
Aş: Bulgur Pilavı
Fellik fellik: Didik didik
Arısili: Tertemiz
Firik: Yeni serili tarhana
Avrat: Hanım eş
Geçgele: Kum ve harçtaşıma aleti (tahtadan)
Arıstak: Kırıntı eşya deposu
Gallep: Güvercin
Aha: İşte
Galaz: Su kabı (deriden)
Bastık: Üzüm şırası yufkası
Gavas: Belediye Zabıtası
Biyam: Beyim, arkadaşım
Gölük: Beygir - at
Buymak: Donmak, üşümek
Gem: Harman döven
Bayır: Yokuş
Güvağ: damat
Börkenek: Kış başlığı
Goz: Ceviz
Borana: Pancar yoğurt sarımsak yemeği
Gırağında: Yanında
Bider: Tohum
Gap gacak: mutfak eşyası
Bellik: İşaret
Guzlacı: Hamile hayvan
Bıldır: Gegen sene
Gane: Kiremitten örtü
Beleş: Bedava
Göde: Şişman
Böğür: Yan taraf
Ges: Geçimsiz gıcık insan
Çelik: 11 kg. lık buğday ölçeği
Goncoloz: Hayalet
Cıncık: Cam
Gişi: Erkek eş
Calak: Ham karpuz
Hedik: Kaynamış nohut ve buğday
Cılk: Yumurta'nın bozuğu
Huu: Bağ evi
Cinatı: Bisiklet
Hış: Tohul içindeki yabancı maddeler
Cırcır: Fermuar
Hapap: Takunya
Caa: Çimilen yer
Heeri: Yahu, biraz
Çimmek: Banyo yapmak
Hezen: Dam hatıl ağacı
Çul: Kıl kilimi
Hanifi: Musluk
Çitil: Fidan
Horanta: karısı, çocukları
Çor: Öksürük
Ispatan: Yeşil yenilir ot
Culfa: Kilim dokuyan
Izar: Çarşaf
Çiriş: Yapıştırıcı otu
Ravanda: Ekşimsi üzüm pekmezi
Essah mı?: Doğru mu?
Iğdırılık: Az aralık
Evraaç: Ekmek pişirme küreği
İncoz: Yeşil erik
Eşiklik: Kapı ağzı
İrişgit: Et sucuğu (yassı)
Enik: Köpek yavrusu
Mazan: Heybe dokuyan
Em: İlaç
İlende: Reçel
Süyük: Saçak
Soğukluk: Semizotu
Ecer: Yeni
Süyük: Saçak
Esik: Çukur yer
Şapşak: Su kabı
Eke: Ukala
Şeş: Tülbent
Tohumgavut: düğün için süslenmiş koyun
Taa: Duvar kovuğu
Tıntırık: Fiske
Tirşik: Pancar (yabani)
Tuman: Don (Ben Pijama diye biliyodum :ebr:)
Tohaç: Çamaşır sopası
Tahıldak: Olgunlaşmış incir
Teh: Üzüm kurusu
Tahım: Tarla, bağ sınırı
Çullama: Pekmez tatlısı
Cere: Toprak küp
Cücükcü: Faizle para alıp veren kimse
Culluk: Hindi
Combuldamak: Suyu geçmek
Çemrerek: Sıva ak
Denzis: Huysuz
Dembildek: Darbuka
Döl: Erkek çocuk
Duluk: Avurt
Daraba: Kepenk
Dulda: Kapalı yer
Ede: Ağabey
Enek: Sermaye
Köbme: Çörek
Kahke: Simit
Küldöken: Hanım
Keriz: Lağım ayağı
Mınk: Çamur
Kürrük: Sıpa, tay
Mırtık: Güvercin besleyici
Mucuk: Sivrisinek
Pöhrek: Lağım
Mızmız: Miskin
Püsük: Kedi
Pestil: Üzüm tatlısı
Peltek: Kekeç, kekeme
Puharı: Baca
Sömelek:Yassı
Süllüm: Merdiven
Mıh: Çivi
Saz: Payvon-bar
Sohu: Lokma
Somun: Ekmek
Ulamak: Yamamak
Taydaş: Akran
Vacibi: Haylaz, yaramaz
Üvez: Sivrisinek
Yemeni: El yapımı deri Ayakkabı
Veleme: Zifaf yemeği
Yörep yer: Meyilli arazi
Yel: Rüzgar
Şapta: İnce ve uzun ağaç
Zembil: Büyük üzüm sepeti
Culfa: Mazman
Mertek: Dam ağacı
Tabak: Deri işleyen
Siipmek: kaydıraktan kaymak
Şor: Konuşmak
Yüzölçümü: 14.346 km²
Nüfusu: 1.002.384 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 70
Şehir Nüfusu: 536.007 (2000)
Köy Nüfusu: 466.377 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %11,41
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %27,47
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %-4,34
İl Trafik No: 46
İl Telefon Kodu: 344
Doğu Akdeniz'de bulunan Kahramanmaraş, dondurması ile ünlü bir ildir. Kahramanmaraş, mağaraları Eshab-ı Keyf Külliyesi, yaylaları ile önemli bir turizm potansiyeline sahiptir.
İLÇELER
Kahramanmaraş ilinin ilçeleri; Afşin, Andıran, Çağlayancerit, Ekinözü, Elbistan, Göksun, Nurhak, Pazarcık ve Türkoğlu'dur.
Elbistan: İl merkezinin 162 km. kuzey doğusunda yer alır. İlçede tarihi eserlere örnek olarak Elbistan Ulu Camii, Selçuklu Hamamı, Himmetbaba Camii ve Türbesi, Kalealtı köyündeki Roma dönemine ait Kızkalesi sayılabilir.
Afşin: Kahramanmaraş'ın 146 km. kuzeyinde yer alır. Çeşitli uygarlık dönemlerine ait tarihi eserler ve doğal zenginlikleri olan Afşin ilçesinde Dedebaba Türbesi, Afşin Kalesi, Hurman Kalesi, Tilavşin Kalesi, Pirali Cami minaresi ve Eshab-ı Kehf (Yedi Uyurlar) külliyesi önemli tarihi eserlerdir. Afşin ilçesinde Eshab-ı Kehf ve Mağarasının bulunması burayı turizm açısından oldukça önemli bir hale getirmektedir. Cami, kervansaray, ribat ve planı saptanamayan birçok küçük yapıdan oluşan bu külliye, M.S. 12. yy.da yapılmıştır.
Doğal güzellik olarak, Tanır, Ayrandede, Emirilyas köyü mağarası, Eshab-ı Kehf park ve ormanlığı, dikkat çeker. Ayrıca Yazıköy, Çamiçi, Örenderesi ve Binboğa ormanlık alanı gibi ormanlık alanları her türlü kampçılığa uygundur.
Göksun: İl merkezine 91 km. uzaklıktadır. Roma ve Bizans dönemlerinde Kokussos (Cocussus) adıyla anılan, Maraş-Kayseri-Kilikya yolu üzerinde, önemli bir konaklama merkeziydi. İlçe sınırları içinde Maltepe Höyüğü, Bozhöyük, Kızıl Kale, Akça Kalesi, Çakır Mağaraları gibi çeşitli önemlere ait höyük ve kale kalıntıları bulunmaktadır.
Andırın: İl merkezine 114 km uzaklıktadır. Andırının tarihi hakkında kesin bilgiler bulunmamakla birlikte, ilçe sınırları içinde Hitit, Frig, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerine ait Meryemçil (Geben) Kalesi, Azgıt (Yeniköy) Kalesi, Anacık Kalesi gibi kaleler ve kalıntılar bulunmaktadır.
Pazarcık: İl merkezine 48 kilometre mesafededir. İlçenin güneyinde Gözlügöl mevkiindeki Evri kasabası, Turunçlu köyü mevkiinde Bizanslardan kalma çok miktarda sarnıçlar ve mezar şapelleri mevcuttur. Bozlar köyü civarı Abbasilerden kalma sur kalıntıları ile çevrilidir. Aksu çayı kıyısındaki Şallıuşağı köyü mevkiinde yine Abbasilerden kalma kale halen ayakta durmaktadır.
Çağlayancerit: İlçenin doğal yapısı yayla özelliği göstermektedir. Su kenarları yeşil alanlar, halkın piknik ihtiyacını karşılayacak önemli yerlerdir.
Ekinözü: Kahramanmaraş İlinin kuzey doğusunda Çağlayancerit ve Elbistan İlçeleri arasında yer alan Ekinözü içmeceleri ile ünlüdür.İçmelerin, cilt, mide ve böbrek hastalıklarına çok iyi gelen bir suyu vardır. Ekinözü içmeleri önem ve yatırım önceliği bakımından ülkemizdeki 10 içme kaynağından biridir.
Nurhak: Nurhak ilçesi çok eski bir yerleşim yeridir. Tarihi ipek yolunun ilçe içerisinden geçtiği eski tarihi harabeler halen görülmektedir.
Türkoğlu: İlçe Akdeniz Bölgesinin doğusunda yer alır. Ekonomisi tarıma dayalıdır. İlçede okuma yazma oranı yüksek olup üniversite mezunu oldukça fazladır.
NASIL GİDİLİR
Kahramanmaraş Akdeniz Bölgesinin doğusunda bulunmakta ve hem kara hem de demir yolu ulaşımında güneyden ve Akdeniz'den gelen yolları doğuya ve kuzeye bağlayan önemli bir konumda yer almaktadır.
Karayolu: Otobüs Terminali, kent merkezindedir.
Otogar Tel: (+90-344) 235 00 99 - 235 00 99
Demiryolu: Kahramanmaraş tren istasyonu ile demiryolu ulaşımı sağlanmaktadır.
İstasyon Tel: (+90-344) 214 12 04
Havayolu: Kahramanmaraş Havaalanı kent merkezine 8 km. uzaklıktadır. Havaalanına taksi ve dolmuşlarla ulaşmak mümkündür.
Hava Limanı Tel: (+90-344) 236 18 97 - 236 07 92
GEZİLECEK YERLER
Müzeler
Kahramanmaraş Müzesi
Adres: Azerbaycan Bul. Yenişehir Sok. No: 43 - Kahramanmaraş
Tel: (344) 223 44 87
Kaleler
Kahramanmaraş Kalesi
Kentin ortasında, yığma bir tepe üzerinde bulunan kale Hitit, Roma ve Osmanlı dönemlerinde kullanılmış ve çeşitli devirlerde onarımlar görmüştür.
Hurman Kalesi
Afşin'in Marabız köyünde Hurman çayının kuzeyindeki sarp kaya üstündedir. Yapım tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Ancak tekniğinden Bizans döneminde inşa edildiği sanılmaktadır. İçinde su ve yiyecek depoları, asker barınakları, kilise vardır.
Köprüler
Ceyhan Köprüsü
Eski Kahramanmaraş - Göksun yolunda, Ceyhan Irmağı üzerindeki köprünün 16. yy.da yapıldığı sanılmaktadır.
Camiler ve Külliyeler
Taş Medrese
Kahramanmaraş Ulu Cami yanında bulunan Taş Medrese, Dulkadirli Alâüddevle Beyin kızı adına yaptırılmıştır.
Kahramanmaraş Ulu Cami
Ekmekçi Mahallesinde bulunan camideki kitabede Sultan Kansu Gavri zamanında Dulkadirli Alâüddevle tarafından kurulduğu yazılıdır. Ahşap çatısı ve ahşap sütunları ile, 11. yy. ahşap cami örneklerinin özelliğini taşımaktadır.
Hatuniye Cami
Kurtuluş Mahallesinde bulunan cami 1519 yılında yapılmıştır.
Elbistan Ulu Cami
Osmanlılar tarafından 16. yy.da yaptırılmıştır.
Eshab-ı Kehf Külliyesi
(Yedi Uyurlar) Afşin'in 8 km. batısında yüksek bir sırt üstündeki yapılar topluluğu 12. yy.dan kalmıştır. Cami, Kervansaray, Ribat ve planları belirlenemeyen birçok küçük yapıdan oluşmaktadır.
Mağaralar
Eshab-ı Keyf Mağrası
Afşin ilçesindedir. Roma'lı yedi gencin 200 yıllık uykudan sonra uyandıklarına inanılan mağaradır.
Döngel Mağarası
Kahramanmaraş-Kayseri yolu üzerendedir. Şehir merkezine uzaklığı 57. km dir. Mağara çevresi prehistorik devirde iskan edilmiştir. Döngel Mağarasının içerisinden Döngel Çayı büyük bir çağlayan yaparak akmaktadır. Yanında ayrıca Gençlik Spor İl Müdürlüğü kampı bulunmaktadır.
Bulut Deliği Mağarası
Pazarcık ilçesinin güneybatısında bulunan Bulut Deliği Mağarası gelişimini tamamlamış fosil bir mağaradır. İçeride son derece güzel sarkıt, dikit ve sütun damlataşları vardır.
Kaplıcalar ve İçmeler
Göksun Büyükkızılcık İçmesi
Göksun İlçesine 16 km. uzaklıkta Büyükkızılcık köyü yakınındadır. Sindirime ve idrar yollarına, yıkanmak suretiyle de cilt hastalıklarına ve böbrek hastalıklarına iyi geldiği tespit edilmiştir.
Ekinözü (Cela) İçmesi
Ekinözü İçmeleri Kahramanmaraş'ın 151 km. kuzeyinde, ilçe merkezine ise 20 km. uzaklıktadır. İçmelerin, cilt, mide ve böbrek hastalıklarına çok iyi gelen bir suyu vardır.
Yaylalar
Yavşan Yaylası
Sır baraj gölünün güneyindeki yükseltiler üzerinde yer alan, zengin orman dokusu ve su kaynakları ve endemik bitkileri ile, öncelik alan doğal bir kaynaktır. Yükseltisi 1300 metreye ulaşmaktadır. Yavşan Yaylası, kampçılık ve iklim kürleri açısından il düzeyinde önemli bir kaynaktır.
Başkonuş Yaylası
Başkonuş yaylası, Kahramanmaraş-Andırın yolu üzerinde, Yenicekale çevresinde yer alan zengin bir orman dokusunun oluşturduğu ve yayla karakteri gösteren bir bölgedir. Yükselti l785 m.dir. Başkonuş'ta geyik üretme çiftliği bulunmaktadır. Elektrik, telefon yol ve çevre düzenlemesi yapılmış olan alanda, orman idaresine ait sosyal tesisler (konaklama, lokal, lokanta vb.) bulunmaktadır.
Sportif Aktiviteler
Avlaklar
Kahramanmaraş'ın merkez ve ilçelerindeki tüm dağlarda keklik, çil keklik, tavşan ve yaban domuzu avı, Kahramanmaraş ovasında mevsimi geldiği zaman bıldırcın avı yapılmaktadır. Ayrıca Gavur gölü bataklığı, Karacasu gibi göl ve su kaynaklarında ördek avlama imkanları vardır. Aksu çayı ve Ceyhan nehrinde sazan, yayın ve yılan balığı avcılığı yapılmaktadır. İl merkezi ve İlçelerinde avcı kulüpleri mevcut olup, kulüpler sürek avı tertip etmektedirler.
Doğa Yürüyüşü
Ayşepınarı-Karbasan, Türkmenler-Hacınınoğlu, Ilıca-Suçatı, Suçatı-Bulutoğlu, Engizek zirvesi, Kahramanmaraş-Başkonuş yaylası trekking için elverişli parkurlardır.
Kuş Gözlem Alanı
Gavur Gölü
İl: Kahramanmaraş
İlçeler: Türkoğlu
Yüzölçümü: 1500
Rakım: 490 m
Koruma: hayır
Başlıca Özellikleri: tatlısu gölü, bataklık
Kuş Türleri: Küçük karabatak (maks. 121) sayesinde önemli kuş alanları statüsü kazanır.
COĞRAFYA
Kahramanmaraş Akdeniz Bölgesi ile Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinin birleştiği yerde bulunmaktadır. Güneybatısını Nur Dağlarının uzantılarının kapladığı ilde diğer önemli yükseltiler Berit, Engizek, Binboğa, Delihöbek, ve Ahır Dağlarıdır. Kahramanmaraş, Elbistan ve Göksun Ovaları ilin önemli ovaları olup, Ceyhan nehri ile Aksu çayı önemli akarsularıdır.
Kahramanmaraş ilinde, genel olarak denize uzaklık ve yükselti nedeniyle, değişikliğe uğramış karasallaşmış bir Akdeniz iklim tipi egemendir. İlde yazlar sıcak ve kışlar soğuk geçer.
TARİHÇE
Tekir Vadisi, Döngel Köyündeki mağaralarda yapılan araştırmalarda ele geçen buluntular yörede insan yerleşiminin Üst Paleolitik Çağda başladığını; Neolitik, Kalkolitik ve Eski Tunç Çağlarında da sürdüğünü göstermektedir. Şehri Hititler kurmuşlardır. Daha sonra Asurlular, Persler, Romalılar, Bizanslılar, Araplar, Selçuklular, Memluklular, Dulkadiroğulları ve Osmanlılar şehre hakim olmuşlardır.
Dünyanın sayılı madalyalı şehirlerinden biri olan Maraş'a Kurtuluş Savaşı sırasında halkın gösterdiği direnişten dolayı 7 Şubat 1973' den itibaren TBMM tarafından Kahramanlık unvanı verilerek adı Kahramanmaraş olarak değiştirildi.
NE YENİR
Kahramanmaraş'ta kültürel değerlerin bir öğesi de yemek ve tatlılardır. Kış için tarhana, bulgur, döğme, nişasta hazırlanır ve biber, patlıcan, kabak, bamya ve fasulye gibi yiyecekler kurutularak saklanır.
Tarhana, eşkili çorba, döğmeli mercimekli çorba, yoğurtlu döğmeli çorba, Maraş paçası gibi çorbalar; simit köftesi, kısır köftesi, içli köfte, sömelek köfte, suluyağlı köfte, eşkili köfte, yoğurtlu köfte, yavan köfte, eşkili aya köftesi gibi köfte çeşitleri; keşk aşı (döğme aşı), Maraş pilavı, tavuklu pilav, peynirli ve çökelekli börek, bayram çöreği gibi pilav ve börekler yöreye özgü yemeklerdir.
Tatlı olarak ünlü Maraş dondurmasını unutmamak gerekir. Fıstık ezmesi, un sucuğu, pestil sucuğu, hapısa yörenin bilinen diğer tatlılarıdır.
NE ALINIR
Ağaç oyma tekniği ile yapılmış eşyalar, dövülerek işlenmiş bakır malzemeler, sim ve sırma işleri, yemeni adı verilen deriden yapılmış geleneksel ayakkabılar ve postallar Kahramanmaraş'tan alınabilecek özgün hediyelik eşyalardır. Yine ünlü Kahramanmaraş kırmızı biberi, tarhanası, fıstık ezmesi, un sucuğu ve pestil sucuğu, büyük emek verilerek elde yapılan bakır işleri Kahramanmaraş'ta yapılacak alışverişlerde alınması tavsiye edilecek mamullerdendir.
Osmanlı Döneminden kalan büyük Kapalı Çarşı, Mazmanlar Çarşısı, Demirciler Çarşısı, Bakırcılar Çarşısı ile Yer altı Çarşısı, Çinili Çarşı ve çeşitli pasajlar bu alışverişlerin yapılabileceği yerlerdir.
İlgili Konular
-
-
-
Okunma: 38323 - Yorum: 56 - Amp