Deneyimsel öğrenme Deneyimsel öğrenmenin temel referansı David A Kolb ve Roger Fry’ın (1975) çalışmasıdır:
“Deneyimsel öğrenme bir dizi teknik değil, kişisel yaşamımızı ve sosyal sistemimizi derinlemesine yeniden yaratmak için kullanılan bir programdır.”
Deneyimsel öğrenme, öğrenciyi merkeze yerleştirir ve bilginin öğrencinin deneyimine dayalı etkileşim ve dönüşüm yoluyla yaratıldığını varsayar. Deneyimsel öğrenmeye dayalı olarak geliştirilen faaliyetler, öğrencilerin aktif katılımını gerektirir. Öğrenciler pasif bilgi alıcıları değildir. Katılımı teşvik etmek için etkinlikler, öğrenciler tarafından ilginç, hatta eğlenceli olarak algılanacak şekilde tasarlanmalıdır, ancak aynı zamanda eğitim amaçlarına ulaşmaya yöneliktirler.