İmmünoterapide kullanılan monoklonal antikorlar, bir hücre klonundan yapay olarak üretilir, bu nedenle tek tip immünoglobulinden oluşur. Spesifik antijenlere yöneliktirler ve bir kompleks oluşturmak için antijenlere bağlanırlar. Kompleks, fagositler tarafından tanınabilir ve yok edilebilir veya diğer teşhis amaçları için kullanılabilir. Doğal antikorlar, antijenlere yanıt olarak B lenfositleri tarafından yapılan proteinlerdir. Her B hücresi yalnızca bir tür antikor üretir. Terapötik amaçlar için önemli miktarda belirli bir antikora ihtiyaç vardır. Bunlar, monoklonal antikorlar olarak adlandırılan bir tür antikor veren bir kültürden elde edilir.
Anti CD20 monoklonal antikorları, B hücresi antijenlerine karşı hedeflenir. B hücreli Non-Hodgkin lenfoma, immün trombositopenik purpura, multipl skleroz ve romatoid artrit tedavisinde kullanılır. Anti CD20 monoklonal antikor tedavisinin kullanılmaya başlamasından bu yana B hücreli lenfomaların sağkalım oranlarında kayda değer bir artış olmuştur.
Anti CD20 monoklonal antikorları, kemoterapi rejimlerine eklenerek veya tek başlarına kullanılmaktadır.
Anti CD20 monoklonal antikorları aşağıda listelenmektedir:
- Rituximab
- Ocrelizumab
- Ofatumumab
- Obinutuzumab
- Ibritumomab
- Tositumomab