Segimon Rovira, Katalonya’da güneşli bir kumsalda utangaç hissetmeye başladı. 56 yaşındaki Rovira kendini bildi bileli, bölgenin turkuaz suları öncelikle çıplaklar tarafından ziyaret ediliyordu. Artık, mayolu güneşlenenlerle çevrili olduğunun “acı bir halde farkındayım” dedi.
Rovira, “Önceden beşerler çıplaklar plajına varır ve soyunurlardı” dedi. “Şimdi kalıyorlar ve mayolarını giyiyorlar. Ancak fark etmedikleri şey, şayet sayıları çoksa sonunda bizi rahatsız ediyorlar. Bu bir hürmet eksikliğidir.”
Şimdi Rovira ve Katalonya’daki başka tabiat bilimciler, bölgedeki 50 kadar kumsalla ilişkilendirilen onlarca yıllık geleneği muhafazayı amaçlayan bir kampanyayla karşılık veriyor.
Dernek geçtiğimiz günlerde Katalan hükümetine, “Katalonya kıyılarında çıplakların karşılaştığı ayrımcılık” olarak tanımladığı mevzuyu ele almak için bir toplantı talep eden bir mektup gönderdi. Kolektif, çıplaklar plajları için güçlendirilmiş tabelalardan doğacılığa saygıyı artırmaya yardımcı olabilecek bir kamuoyu bilinçlendirme kampanyasına kadar potansiyel talepleri çoktan değerlendirmeye başladı. Şimdi bir cevap alamadılar.
Yerel medyanın “tekstil istilası” olarak isimlendirdiği olayın merkezinde turizm patlaması ve toplumsal medya patlaması var. Daima büyüyen bir bloglar ve seyahat rehberleri hazinesi, güneş arayanları alışılmışın dışında yönlendirmek için yarışırken, bölgenin en bakir ve kapalı plajlarını vurguladılar ve birden fazla vakit çıplaklıkla olan uzun müddettir devam eden bağlarını dışarıda bıraktılar.
Diğer vakitlerde kıyıya gidenler, altın kumlarda kendilerine yer bulmak için “çıplaklar plajı” yazan tabelaların yanından geçerek bu bağları görmezden gelmeyi seçmişlerdir. Rovira, “Biraz nezaketimizi kaybettik,” dedi