Yatmadan önce bir blog turu atayım dedim, kedili mutfaklardaki şu yazıya takıldım.
İçimden dedim ki, üstelik benim dedem müezzindi, ama 50'lerin başında kızları, gelinleri japone kollu elbiseler giydiğinde "genç onlar, modaya uyacaklar elbette" dermiş. Kızlar oje sürmüş diye softa bir akraba laf edecek olmuş, "eskiden kına vardı, şimdi de oje var, ne olacak yani?" deyip susturmuş.
Hiç tanımadım, ben doğmadan ölmüş; benim babam da benim oğlum doğmadan ölmüştü. Nasıl şimdi ben her fırsatta iyiliğini, hoşsohbetliğini anlatıyorsam, bana da dedemi anlatırlardı.
Yukarıdaki fotoğrafta soldaki ak sakallı, benim nur yüzlü dedem.
Aşağıdaki fotoğrafta ise ayakta sağdan üçüncü babam, sağında annem, onun sağında küçük halam var. Diğer iki halam, büyük amcam ve eşi, küçük amcam, büyük halamın çocukları, Kireçburnu sırtlarında piknikteler. Büyük halanın kocası fotoğrafı çekiyor, o yüzden karede yok. Senelerden 1951 filan, annemler yeni evli.
Babaannemin fooğrafını bulamadım; bir tane olacaktı ama galiba annemde kaldı. Onun yerine bir de çarşafsız anneanne fotoğrafı koyayım. Başına yemeni gibi bir başörtüsü de almış ama belli ki saçları dağılmasın diye. Solundaki dedem; kollarını anneannemin ve komşu teyzenin omuzlarına atmış olan annem; öndeki çocuklar da iki dayım ve teyzem. Galiba bu da 1950-51 yıllarında çekilmiş.