Ayrıca, yılın 1924 Anayasası'nın benzersiz bir özelliği, cumhuriyetlerin gönüllü birliklerinin, bağımsızlıklarının, eşitliklerinin, Sovyetler Birliği'nin varlığının hedefi olarak Birliğe katılma ve çıkma haklarının yasal olarak sağlamlaştırılmasıydı. İktidar ve idare organlarının inşası SSCB'nin çokulusluluğunu göz önüne aldı. Ancak, daha yüksek otoritelerin temel işlevleri Birliğin çöküşünü engelleyen Moskova'da yoğunlaştı. 11 Mayıs 1925, SSCB Anayasası hükümlerini dikkate alarak, SSCB ile RSFSR arasındaki işlev ve yetkilerin ayrılmasını koruyan RSFSR Anayasası tarafından onaylandı.
1924 Anayasası'nın ortaya çıkışı, 1922'de SSCB'nin oluşumunun bir sonucuydu. SSCB'nin oluşumu, geniş bir nüfusa dayanan Bolşeviklerin siyasi iradesi ile belirlendi. Eski Rus İmparatorluğu'nun nüfusu, İç Savaş, müdahale, ulusal ayrılıkçıların egemenliği ve özel bir siyasi platforma sahip olmayan ve sadece insanları soydular. Devletin, insanların güvenliği ve düzeni için ihtiyaçlarının anlaşılması, kişisel deneyime dayanarak herkes tarafından kabul edildi. Sadece güçlü bir devlet, dış ve iç güvenliği sağlayabilir, yıkılan ulusal ekonomiyi yeniden sağlamak, cumhuriyetlerin ekonomik kaynaklarını harekete geçirebilir ve ekonomiyi modernize etmek için planlar yapabilir. Buna ek olarak, devletliğin restorasyonu tarihsel ve Rusya topraklarının kültürel birliği. Bu nedenle, devletliğin birleştirilmesi ve restorasyonu süreci aynı anda “yukarıdan” (Bolşevik parti tarafından) gerçekleştirilmiş ve “aşağıdan” (halk tarafından) desteklenmiştir.
Vladimir Lenin, temel hukukun temel ilkelerini 1918 kadar erken bir tarihte tanımlamış ve formüle etmiş, liderliği altında, RSFSR'nin ilk Anayasası'nın taslağını hazırlamıştır. Aralık ayında, yılın 1922'inde SSCB Sovyetleri Kongresi açıldı. Lenin, onursal başkanlığına seçildi (ilerici hastalık yüzünden mevcut değildi). Sovyetler Kongresi, SSCB'nin oluşumuyla ilgili Deklarasyonu ve Antlaşmayı onayladı. SSCB, RSFSR, Ukrayna (Ukrayna SSR), Belarus (BSSR) ve Transkafkasya'yı (ZSFSR) içermekteydi. Kongre, cumhuriyetlerin her birinin kendi anayasasına sahip olduğu bir sendika anayasası hazırlamaya karar verdi.
Bu dönemde, SSCB'nin yaratılmasının iki kavramı arasında zorlu bir çatışma olduğu belirtilmelidir. SSCB'nin kurulmasına ilişkin komisyonu yöneten Stalin, ulusal cumhuriyetlerin “özerkliği” için savaştı. Özerklik olarak SSCB'nin bir parçası olmaları gerekiyordu. Başlangıçta, proje Minsk, Kiev, Bakü ve Erivan'da onaylandı. Sadece Tiflis (Gürcistan) karşıydı. Gürcistan Komünist Partisi Merkez Komitesi bu taslağa karşı oy kullandı. Ordzhonikidze ve Kirov, yerel komünistleri bu kararın doğruluğuna ikna etmek için Gürcistan'ın başkentine geldi. Ardından Ukrayna Stalinist projeye karşı çıktı. Kiev ve Tiflis, tek bir uluslarüstü kontrol merkezi olmayan bir cumhuriyet birliğinden bahsetti. Stalin, ulusal cumhuriyetlerin oluşumunun devrimin mantıklı bir devamı olduğuna inanıyordu, ancak bu süreçlerin daha da geliştirilmesi kaynakların dağılmasına, müdahale tehdidi ve sömürgecilik tehdidine yol açacağına inanıyordu. Lenin başlangıçta Stalin'i “özerklik” fikri ve güçlü bir merkez ile destekledi, ancak daha sonra devletin “federalleşmesi” konusunda ısrar etmeye başladı. Ayrıca, Lenin düşünme yeteneğini baltalayan, onu sinirlendiren ve şüpheli yapan bir hastalıktan etkilenmiş olabilir. Sonuç olarak, bir uzlaşma kabul edildi. Resmen cumhuriyet, devlet oluşumlarının statüsünü ve SSCB'den ayrılma hakkını korudu. Bununla birlikte, Birliğin yetkinliğinde, SSCB'nin tek bir bütçesinin oluşturulması da dahil olmak üzere tüm önemli alanlar bırakıldı.
10 Ocak 1923 SSCB CEC Başkanlığı gelecekteki temel kanunun ana bölümlerini hazırlamak için altı komisyon kurdu. Halk Komiserleri (SNK), Çalışma ve Savunma Konseyi (STO), Sovyet Halk Komiserliği hükümlerini oluşturma komisyonu; bütçe komisyonu; Sovyet Yüksek Mahkemesi ve Birleşik Devlet Siyasi İdaresi (OGPU) ile ilgili düzenleme taslak komisyonu; SSCB'nin devlet sembollerinin onaylanması için komisyon; SSCB'nin CEC'sine ilişkin bir hüküm hazırlamak için komisyon; Komisyonun ve yüksekokulların kişisel kompozisyonu hakkında komisyon. Aynı zamanda, cumhuriyetlerdeki Anayasa taslağı üzerinde çalıştılar.
Nisan ayında, 1923, SSCB'nin en yüksek organlarının, Birliğin tüm halklarının sadece genel ihtiyaç ve gereksinimlerini değil, aynı zamanda spesifik ihtiyaç ve gereksinimlerini de göz önüne aldığını öne sürdüğü RCP (B) XII Kongresi'ni geçti. Eşitlik ilkeleri konusunda milletlerden özel bir temsil organı oluşturma gereği kaydedildi. Aynı zamanda, SSCB'nin merkezi organlarını inşa ederken Birlik cumhuriyetlerinin hak ve yükümlülüklerinin eşitliği sağlanmasının gerektiği belirtildi. Sendika cumhuriyetlerinin temsilcileri çalışmalarında yer almalıdır.
Komünist Parti'nin kongresinden kısa bir süre sonra, CEC genişletilmiş bir Anayasa Komisyonu oluşturdu. Tüm sendika cumhuriyetlerinin CEC temsilcileri de dahil olmak üzere 25 insanları içeriyordu. Anayasa komisyonuna Mikhail Kalinin başkanlık etti. Haziran ayında ulusal cumhuriyetlerin ve bölgelerin üst düzey yetkilileri ile bir toplantı yapıldı. Toplantıda, Birliğin temsilcileri ve özerk cumhuriyetleri içerecek olan SSCB CEC’nin ikinci bir odasının kurulması gereği hakkında bir öneride bulunuldu. İkinci oda SSCB Sovyetler Kongresi tarafından onaylanacaktı. Toplantı ve önerilen SSCB’nin iki odasının adı - Federal Konsey ve Millet Meclisi. Her iki oda da haklar bakımından eşitti ve yasama girişimi hakkına sahipti.
6-27 Haziran 1923 RCP Merkez Komitesinin Genel Kurulu (B) Anayasa taslağını tartıştı, tamamladı ve onayladı. Haziran ayının sonunda - Temmuz ayının başında, XFSUMR, RSFSR CEC, Ukrayna SSR, Beyaz Rusya SSR ve Transkafkas Sosyalist Federatif Sovyet Cumhuriyeti'nin özel oturumları düzenlendi (Azerbaycan SSR, Ermeni SSR ve Gürcistan SSR'si dahil). Anayasa taslağını onayladılar. 1923 Temmuz 6, SSCB’nin CEC’inin II. Oturumunda, SSCB’nin Anayasa taslağı kabul edildi. Ocak ayında 1923, anayasa taslağı Birlik cumhuriyetlerinin kongreleri tarafından onaylandı. 1924 Ocak 31 SSCB Konseyleri Kongresi, SSCB Anayasasını oybirliğiyle kabul etti.
Yılın 1924 Anayasası iki bölümden oluşuyordu: SSCB Eğitim Deklarasyonu ve SSCB Eğitim Antlaşması. Sovyetler Birliği'nin oluşumuyla ilgili bildiri, cumhuriyetlerin birleşmesinin temel ilkelerini (gönüllülük ve eşitlik), ulusal ilişkilerin özel doğasını ("ulusal özgürlük ve eşitlik, barış içinde birlikte yaşama ve halkların kardeşlik işbirliği") içeriyordu. Bildirge ayrıca, kapitalist kampta milli düşmanlık ve eşitsizlik, sömürgecilik, şovenizm, milli baskı ve savaş hüküm sürdüğünü vurguladı. Birliğin genişlemesinin gerekliliğini ve kaçınılmazlığını dile getirdi.
11 bölümleri de dahil olmak üzere SSCB'nin oluşumuna ilişkin antlaşma (72 makaleleri). İlk bölüm SSCB'nin en yüksek organlarının faaliyet alanını tanımladı. İkincisi, Birlik cumhuriyetlerinin haklarını tanımladı. Dolayısıyla haklar arasında SSCB'den ayrılma olasılığı ve bir sendika cumhuriyetinin sınırlarını rızası olmadan değiştirme imkansızlığı vardı. Sendika vatandaşlığı kuruldu. Üçüncü bölüm, SSCB Sovyetler Kongresi'nin oluşum sırasını ve yetkilerini tanımladı. Dördüncü Bölüm, Sovyet CEC’nin yetkilerini açıkladı. Birlik Konseyi ve Millet Meclisi olmak üzere iki odadan oluşuyordu. Birlik Konseyi, Birlik cumhuriyetlerinin temsilcilerinden (her cumhuriyetin nüfusu ile orantılı olarak) kuruldu. 414 insanlarda odanın toplam büyüklüğü belirlenmiştir. Sendika ve özerk cumhuriyetlerin temsilcileri (her birinden 5 kişi) ve özerk bölgeler (her birinden 1) Milletvekilleri Konseyi'ni oluşturdu. SSCB Merkez Yürütme Komitesinin oturumları yılda üç kez gerçekleştirildi. Arasında, 21 kişinin CEC Başkanlığı en yüksek otorite olarak kabul edildi.
Beşinci bölümde, en yüksek yasama, yürütme ve idari organ olan CEC Başkanlığı yetkileri tanımlanmıştır. Altıncı kişi Halk Komiserleri Konseyi ile ilgiliydi. Hükümet, CEC'nin yürütme ve idari organıydı. Halk Komiserleri Konseyi, 12 çalışanlarından oluşuyordu: başkan, milletvekili, Ulusal Ekonomi Yüksek Konseyi (VSNH) başkanı ve dokuz kişinin komiseri. Yedinci bölüm, SSCB Yüksek Mahkemesinin kurulmasına ilişkin yetki ve prosedürleri tanımladı. Sekizinci Bölüm, halk komiserlerinin yapısını ve yetkilerini ele aldı. Dokuzuncu bölüm OGPU’nun çalışma düzenini tanımladı. Yüksek Mahkeme savcısı, Birleşik Devlet Siyasi İdaresinin faaliyetlerini denetlemelidir. Onuncu, Birlik cumhuriyetlerinin yetkililerinin yapısını belirledi. Neredeyse hepsi merkezi yetkililere bağlıydı. On birinci bölüm devletin sembollerini onayladı - amblem, bayrak ve devletin başkentini belirledi.
Anayasaya göre, Birliğin münhasır yargı yetkisi şunları içeriyordu: dış politika ve ticaret; savaş ve barış sorunları; askeri kuvvetler; ekonomik planlama ve finansal yönetim; All-Union Adalet. SSCB'nin en yüksek otoritesi, şehir konseylerinden ve il meclis kongrelerinden seçilen SSCB Sovyetleri Kongresi idi. Kongreler arasındaki aralıklarda en yüksek otorite SSCB'nin CEC'i olmuştur. SSCB Merkez Yürütme Komitesi, en yüksek yürütme ve idari organ olan SSCB Halk Komiserlerini (SSCB'nin SNK'si) oluşturdu.
Birlik cumhuriyetlerinin hakları, Birlik organlarının yetkisi dahilindeki alanlar dışında, hiçbir şeyle sınırlı değildi. Anayasanın 4 maddesi, sendika cumhuriyetlerine SSCB'den serbest çıkma hakkı verdi. Bu hüküm, RSFSR Anayasasında ortaya konan fikirlerin geliştirilmesi, belirli alanların ondan çıkmasına izin vermiştir. Anayasanın 4 maddesi ancak SSCB'nin bir parçası olan tüm cumhuriyetlerin rızası ile değiştirilebilir. Ayrıca, Birlik cumhuriyetlerinin topraklarının değişmezliği vurgulandı. Bölgesel değişim ancak ilgili her bir federal cumhuriyetin izniyle gerçekleşebilir. Birlik cumhuriyetlerinin egemen hakkı aynı zamanda Birlik vatandaşı olma hakkıyla birlikte vatandaşlık hakkıydı. Birlik cumhuriyetleri kendi anayasalarına sahip olma hakkına sahipti. Doğru, onlar SSCB Anayasasına uygun olarak değiştirilmeleri gerekiyordu.
Böylece, 1924 Anayasası, Sovyetler Birliği'nin oluşumunu konsolide ve nihayet yasal olarak resmileştirdi. Anayasa, Birlik ve Birlik Cumhuriyetlerinin haklarını tanımlamış ve sınırlandırmıştır. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri ve Birlik Cumhuriyetleri Birliği'nin en yüksek devlet organlarının sistemi tamamlandı. SSCB Anayasası'nın benzersiz bir özelliği, Birlik cumhuriyetlerinin gönüllü birliğinin yasal olarak sağlamlaştırılması, eşit haklar, belirli bir bağımsızlık, Birliğe katılma ve Sovyetler Birliği'nin varoluşu hedefi olarak Birliğe katılma hakkıydı. Merkezi hükümetin kurulması Sovyetler Birliği'nin çokuluslu karakteri göz önüne alınarak yapıldı.