16 Temmuz 2011
Sabah çok erken sayılamayacak bir saatte, uykusunu almış bir vaziyette ama hararetli sabahın kucağına düşmüş olarak uyandı. Kalkar kalkmaz da, hemen duşa attı kendini. Pek beklediği etkiyi sağlayamasa da, biraz rahatlatmıştı.
Kahvaltısını yaptıktan sonra yola koyuldu, bu kez tek başına. O gün yapacak pek fazla işi yoktu, hatta hiç gitmeyebilirdi de, ama oradaki izole çalışma alanı ve sessizliğin yanında, dış dünyaya bağlanmasını sağlayan imkanlarıyla, daha iyi bir seçeneği olamazdı.
Sakin, sessiz ve yalnız bir gün geçirdi. Canı sıkıldı, uykusu geldi hatta. Arada yanına uğrayıp bir şeyler soranlara, o gün yapmadığı işle ilgili “yaptığı” şeyleri anlatmaya çalıştı, bunlara kendisi de inanmasa da. Ama oranın sunduğu imkanları sonuna kadar kulanmakta kararlıydı ve kişisel konforu her şeyden önce geliyordu.
Nihayet eve döndüğünde, yine ilk işi kendini duşun altına atmak oldu. Yine beklediği etkiyi yaratamamıştı duş, zira suyun sıcaklığına pek fazla müdahale etme şansı yoktu. O harareti yüksek havada buharı çıkan bir su akıyordu.
Akşam yemeğine kadar biraz kitap okuyup sonra da kestirdi. Buna pek kestirmek de denemezdi, kendini yalnızca çekime bırakıyordu. Yer çekimine, yatak çekimine, her neyse işte. Hepsi bu.
– – –
Akşam yemeği, çay, izlence, yatmadan önce ev halkıyla mutfak çıkarması.