Avusturyalı filozof Rudolph Steiner 'Sosyal ve Antisosyal Güçler' üzerine verdiği bir derste, konuşmanın, etki bakımından dinleyiciyi uyuttuğunu söyler. Ben konuştuğum sırada sizin bir parçanız, gerçekten dinleyebilmek için pasif bir hale geçer. Eğer konuşmaya devam edersem ve sizin araya girmenize izin vermezsem sonunda ilginiz kaybolur; hatta sahiden uyumaya başlarsınız. Bunu üniversite derslerinden, hatta hikaye anlatma etkinliklerinden bilirsiniz! Ayrıca televizyon seyrederken de bunu yaşamışsınızdır. Yorucu bir iş gününün sonunda eve gelip televizyonu açtıktan sonra, rahatlamak ve eğlenmek yerine ekran karşısında uyuyup bir iki saat sonra uyandığını kim bilmez. Bu anlamda, konuşmak antisosyal bir faaliyettir, sessizlik ise onun karşıtıdır. En üst seviyede sessizlik, hiç ayrı kalmadığımız yer ve tüm konuşmalarımızın kaynağı olabilir. Shakespeare'in oyununda, Hamlet'in son sözleri şöyledir: 'Ve gerisi, sessizlik.'