Bölüm 1510: Bir İşaret
Çevirmen: Sefix
Editör: Extacy12
Her ne kadar Shui Meiyin ile olan evliliği kendisinden tamamen habersiz bir şekilde Mu Xuanyin tarafından düzenlenmiş olsa da Yun Che ona karşı dirençli kalamıyordu. Shui Meiyin ile vakit geçirdiğinde, her zaman olduğundan çok daha iyi bir ruha sahipti. Sonuçta, bir kızın birine deli gibi aşık olması her zaman güzel bir şeydi. Dahası, söz konusu kız, tüm dünya tarafından takdir edilen bir Tanrıça olan Shui Meiyin'ydi.
"Ah, hepsi aynı.” Shui Meiyin, neşeli bir sesle yanıtladığı gibi hiç umursamadı. "Annem, babamın en küçük cariyelerinden biri, ama aynı zamanda en çok şımartılan kişi! Bu yüzden de tıpkı annem gibi çok çalışacağım!”
Yun Che'nin yüzünde bir gülümseme ortaya çıktı... Shui Meiyin'in kişiliğinin esas olarak annesinden kaynaklandığı çok açıktı.
"Ancak ben de Büyük Kardeş Yun Che'nin birden fazla kız kardeşe sahip olduğunu duydum ama ne yapabilirim, ben de seviyorum, her ne kadar biraz gergin ve kıskanmış hissetsem de.” Shui Meiyin'in sesi o sözleri söylediğinde daha yumuşak bir hale gelmişti. Herhangi bir kadın böyle bir durumla karşı karşıya kaldığında endişeli hissederdi. Ama gözleri hemen tekrar yukarı doğru kavislendi, "Ama Büyük Kardeş Yun Che'ye layık olan herhangi bir kız kardeş kesinlikle dünyanın en seçkin kız kardeşidir. Bu yüzden daha çok çalışmalıyım, annemden daha çalışkan olmalıyım.”
"Ah sen.” Yun Che o anda yanaklarına dokundu ve hafifçe sıktı. Dediği gibi gülümsedi. "Her zaman bir çocuk gibi davranıyorsun.”
“Hmph! Ben sadece on dokuz yaşındayım. Tabii ki, ben hala bir çocuğum!” Shui Meiyin, Ebedi Cennet Alemi'nde geçirdiği üç bin yılı, dış dünyada geçen üç yıla çok kararlı bir şekilde dönüştürmüştü. Sonrasında nazikçe yüzüne dokunduğu gibi keyifli bir halle konuştu. "Büyük Kardeş Yun Che yine yüzüme dokundu. Ah, çok utangaç hissediyorum.”
Gözleri daraldıkça Yun Che'nin ağzının köşeleri kıvrıldı. Konuştuğu gibi o yüzünde kötü ifade vardı. "Sadece evlenene kadar bekle, asıl o zaman gerçekten utanç hissetmenin ne anlama geldiğini göstereceğim!”
"Eh?” Shui Meiyin aniden ileri adım attı ve Yun Che'nin kulağına doğru eğilerek birkaç kez göz kırptı. Sonrasında yumuşak bir sesle fısıldadı, sanki diğer insanların ona kulak misafiri olacağından korkuyordu. "O zaman, utanmış hisseden kişi Büyük Kardeş Yun Che olabilir, çünkü annemden çok şey öğrendim.”
Yun Che: “...”
Ama sonunda, Shui Meiyin hala sadece dünyevi ve deneyimsiz bir kızdı, bu yüzden bu kelimeleri Yun Che'nin kulağına fısıldamayı bitirdikten sonra, Shui Meiyin'in yüzünde zaten hafif bir allık ortaya çıkmıştı. Onun narin kafası biraz sarkmış, inanılmaz bir çekicilikle saf bir aura yayıyordu. Aslında, o kadar çekici görünüyordu ki bir süre Yun Che'yi dahi dondurmaya yetmişti.
"Sen... Neden boynuna bir Sırlanmış Ses Taşı takıyorsun? Bu çok garip.” Shui Meiyin tamamen ilgisiz bir soru sordu... Muhtemelen hedefi aniden belirsiz ve kışkırtıcı olan atmosferi hafifletmekti.
"Ah bu mu? Sadece sıradan bir Sırlanmış Ses Taşı değil.” dedi Yun Che ve yüzünde hafif bir gülümseme ortaya çıktı. “Dünyanın en değerli hazinesi.”
"Hazine?”
"Çünkü kızımın bana verdiği bir şey. Onu buldu ve hepsini kendi başına yaptı ve sesini bile kaydetti. Bu yüzden gelecekte nereye gidersem gideyim, her zaman istediğim zaman sesini duyabileceğim.”
Yaptığı ifade ve o sözlerin Shui Meiyin'in ondan uzak durmasını zorlaştırdığını söylediğinde gözlerinde sıcak bir görünüm çıktı.
"Oh, demek bu yüzden..." Shui Meiyin bilinçsizce dudaklarına karşı bir parmağını vurdu, çünkü Yun Che için de bir tane yapması gerekip gerekmediğini merak etti... Çünkü gerçekten hoşlanıyormuş gibi görünüyordu.
"O zaman... Büyük Kardeş Yun Che'nin kızı sevimli mi? Şu an kaç yaşında?” Shui Meiyin çok içtenlikle sordu.
“Tabii ki kızım şirin, kesinlikle onu çok seveceksin. Hmmm, onun yaşı eh... Benimle ilk tanıştığında ki yaşında." diye yanıtladı Yun Che aniden oldukça garip hissetti.
"Eh?” Shui Meiyin, Yun Che'nin kızının zaten çok büyük olduğu gerçeğinden açıkça çok şok oldu. Aniden sormadan önce biraz düşündü. "O zaman... Sevdiği herhangi bir erkek buldu mu? O zaman ki benim gibi.”
Bu soruyu duyduktan sonra, Yun Che'nin kaşları hemen kalktı. “Hayır! Kesinlikle olamaz! Eğer biri kızıma böyle bakmaya cesaret ederse, onu paramparça ederim!!”
Yun Che'nin yüzündeki vahşi görünüme bakarken, Shui Meiyin göz kırptı ve çok yumuşak bir sesle söyledi. "Babam yıllar önce de aynı şeyi söyledi.”
Yun Che: “~！@#￥%...”
O zamanlar, Shui Meiyin ile olan ilişkisinden dolayı, seçkin Sırlanmış Işık Alemi Kralı aslında Yun Che'ye şahsen bir ziyarette bulundu ve onu suçlayan bir parmağını işaret ederken ona küfür etti. O kadar öfkelendi ki kalçasından bıçaklanan bir boğa gibi görünüyordu. Aslında, onu çıplak elleriyle parçalamaktan başka bir şey istemiyordu ve daha yüksek bir Kralın görkemli varlığına sahip değildi.
O zaman, Yun Che sadece Shui Qianheng'i iki kelimeyle tarif edebilirdi—Bir deli!
Şimdi o anı hatırladı... Shui Qianheng'in davranışları o zamanlar çok normaldi! Çok düzgün! Çok fazla iyi!
O basitçe sevgi dolu bir babanın olması gerektiği gibi olan bir modeldi!
"Kısacası, kızımı almak isteyen herkes önce beni yenmek zorunda kalacak..." Yun Che aniden sözlerinin ortasında durdu. Aniden oldukça güvensiz hissetti ve sonrasında şiddetle söyleyerek konuşmasını takip etti. "O konuşmadan önce ilk benim Jasmine'imi yenmek zorunda kalacak!”
"Oh..." Beklenmedik bir şekilde Yun Che'nin başka bir tarafını gördükten sonra, Shui Meiyin ona uzun bir süre çok ciddiyetle baktı. Sonrasında gülümsedi. "Büyük Kardeş Yun Che bir baba olarak hareket ettiğinde, çok çekici. Ah, artık senden daha çok hoşlanıyorum.”
Yun Che bilinçsizce bu kelimeleri duyunca sırtını düzeltti.
O anda Shui Meiyin aniden ileriye taşındı, burnuna giren hafif bir koku vardı. Yun Che'nin bu konuşmalardan sonra girdiği ruh hali ve kaybettiği soğukkanlılığı yüzünden Shui Meiyin'in ani hareketine cevap veremedi.
Shui Meiyin'in yeşim dişleri boynuna battı ve gittikçe derinlere doğru ilerledi ve geri çıkarttığında orada kanlı iki satır bırakarak ayrıldı.
“...” Yun Che şaşkın bir şekilde bakakaldı. Bilinçaltında boynuna dokunmak için elini uzattı, çünkü derisinde geride kalan diş izlerini hissetti ve... Biraz da genç bir kıza ait tükürük vardı.
Yun Che'nin boynunda bıraktığı muhteşem sanat eserini incelerken, Shui Meiyin'in yüzü biraz kırmızıya döndü. Sonrasında güldü ve utangaç bir şekilde sallandı. "Heehee! Sonunda Büyük Kardeş Yun Che'nin vücuduna bir iz bırakmayı başardım! Ah! Büyük Kardeş Yun Che, acele et ve mühürle, ortadan kaybolmasına izin veremezsin.”
Yun Che oldukça eğlenmiş bir sesle sordu. "Bu annenin sana öğrettiği bir şey olamaz, değil mi?”
“Bu doğru! Büyük Kardeş Yun Che gerçekten zeki. Ah... Acele et, acele et!”
“...” Yun Che onun sözleriyle hayrete düşmüştü. Sonrasında parmağıyla boynuna doğru işaret etti ve diş izlerini mühürlemek için kaynak enerjisini kullandı. “Bu yeterli olmalı, değil mi?”
“Mnn, mnn!” Shui Meiyin başını mutlu bir şekilde salladı. Gülümseyen yüzünü Yun Che'ye doğru kaldırdı ve çok samimi bir sesle şöyle dedi: "Bu, Büyük Kardeş Yun Che'nin bedenindeki tek başına bana ait olan izdir. Hayatının sonuna kadar silemezsin!”
“...Tamam, tamam, tamam.” Yun Che sadece bu noktada anlaşabilirdi.
"Şu anda, Büyük Kardeş Yun Che'nin sırası.” Shui Meiyin'in gülümsemesi bu sözleri söylediği gibi daha da parlaklaştı.
"Ben mi?”
“Bu doğru!” Shui Meiyin'in parmakları boynuna dokundu, karın ilk düşüşü kadar hassas ve narin görünen bir boynu tüm çekiciliği ile görünüyordu. "Büyük Kardeş Yun Che'nin de vücudumda bir iz bırakması gerekiyor.”
“...İmkanı yok!” Yun Che onu reddetti.
"Ah? Neden?"
“Ben bu dünyanın en büyük ve en seçkin kurtarıcısıyım! Böyle çocukça bir şeyi nasıl yapabilirim!” Yun Che homurdandı... Aslında, çocukça olduğu dahi söylenemezdi, utanç vericiydi! Bu garip küçük oyunlar onlar on yaşına girmeden önce Xiao Lingxi ile çok sık yaptığı şeyler vardı, ama onlar o zaman sadece çocuklardı!
Shui Meiyin halihazırda üç bin yaşındaydı, üç bin yaşında!
"Wu!” Shui Meiyin'in ifadesi sertleşti. Oldukça mağdur bir sesle konuştu. "Anneme, damadının bana çok çocukça olduğumu söylediğini söyleyeceğim!”
“...” Yun Che başını başını salladı. "Ben annenin kesinlikle senin gibi iyi bir kızı büyütebilmek için çok güzel ve bilge olması gerektiğini hissediyorum.”
"Hmph, bu gayet normal!" Shui Meiyin sinirli bir sesle: “O zaman neyi bekliyorsun!?”
Yun che, üç parça çaresiz ve üç parça eğlenmiş küçük bir iç çekti ancak bunlardan herhangi birinden daha fazla, tarif edilemez bir sıcaklık hissi içeriyordu.
Eğildi ve Shui Meiyin'i belinden kavrayarak kendine çekti. Ona yaklaşırken, nazik nefesi Shui Meiyin'in yüzüne karşı fırçalandı ve kalbi birkaç kez daha hızlı atmaya başladığında yüzünden karlı boynuna hafif bir kızarmaya neden oldu.
“Seni gerçekten ısıracağım mı?” Yun Che'nin dudakları neredeyse narin kulak memelerine dokunmuştu. Narin beyaz yeşim boynu, ondan birkaç santim uzakta durduğu için karlı bir parlaklık ile parladı.
“...” Shui Meiyin gözlerini sıkıca kapattı, vücudu gerginleşti ve sertleşti. Ama cevap vermeden önce, Yun Che zaten boynunu ısırmıştı.
Hemen, bir parça sıcak yeşim ağzına girmiş gibi hissetti ve Yun Che'nin zaten hafif ısırıklarının bilinçsizce daha da hafifçe büyümesine neden oldu. Sadece bunu engelleyememekle kalmadı aynı zamanda bu ısırıkların narin ve hafif arzu denizlerinde kaybolmuş duygularının taşmasına engel olamadı.
O narin ve güzel yeşim boynunda bıraktığı sığ diş izlerini incelerken, Yun Che gülümsedi. "Bu yeterli olmalı, değil mi?”
Yun Che'nin sözleri, o sersemlemiş kızı güzel hayalinden uyandırdı. Aceleyle elini uzattı ve Yun Che'nin diş izlerini mühürlemek için kaynak enerjisini harcadı. Parmakları, oldukça hoşnutsuz bir ses çıkarmadan önce diş izlerinin üzerine fırladı. "Hmph, çok hafifçe ısırdın ve hatta bana çok fazla tükürük bıraktın. Ah, bu çok kokmuş!"
“~！@#￥%...” Yun Che'nin ağzının köşesi yüzü kararırken çevrildi. "Tükürüğüm... Kokmuş değil!”
O anda ilerilerinde çok tanıdık bir figür belirmişti.
Mu Bingyun.
Sessizce düşen karın ortasında durduğu gibi yeni gelmiş gibi görünüyordu.
"Saray Ustası Bingyun!" Yun Che çok fazla düşünmeden eğildi ve kalbinde konuştu:
Az önce ne olduğunu görmemiştir, değil mi?
ARGHHHHHHHHH!! NE UTANÇ VERİCİ!!
"Meiyin, Kıdemli Bingyun'u selamlıyor.” Shui Meiyin de ona bir reverans verdi.
"Mnn.” Mu Bingyun çok yumuşak bir şekilde başını salladı. Bakışları vücutlarında oyalanmadı ve figürü gökyüzüne çıktı.
Ama sonrasında, karmaşık bir görünüm onun güzel karlı gözleri arasında parladı ve aniden havada durdu. Sanki bir şeyle uğraşıyormuş gibiydi, ama sonunda, bakışları istikrarlı bir şekilde büyüdü ve döndü, "Yun Che, sana söylemem gereken bir şey var.” dedi.
"Ah... Babamı bulmam ve Kar Şarkısı Diyarı Alem Kralı'na saygılarımı iletmem gerekli." Shui Meiyin aceleyle konuştu. Hemen küçük figürü havaya atladığı gibi Yun Che'ye baktı. "Büyük Kardeş Yun Che, yine seninle tekrar oynamak için geleceğim."
Shui Meiyin uçan karın ortasında kayboldu ama o Shui Qianheng'i bulmak için gitmedi. Bunun nedeni, Shui Qianheng'in şu anda onun ve Yun Che'nin “Düğünü”nü Kar Şarkısı Diyarı Alem Kralı ile tartıştıklarını biliyordu.
O fevkalade güzel bir buz ağacının önüne indi, ama onun önünde karlı manzaraya hayran ruhu yoktu. Parmakları bir kez daha boynunda kalan diş izlerini takip etti ve çok uzun bir süre orada kaldılar. Sonrasında dudaklarını ayırdı. Yavaşça güzel dilini çıkardı, sonra sessizce dilinin ucuna parmağını bastırdı.
Yun Che'nin tadını çıkarırken yüzünde yumuşak bir gülümseme ortaya serildi... Harika bir hayal dünyasına girmiş narin bir ruha benziyordu.