Kırmızı Lale
Bülbül küstü güle,
Saatlerce ötüyorum başucunda senden hiçbir ses
gelmiyor; ben yapacağımı bilirim! dedi.
İntikam alırcasına lalenin başında Ötmeye başladı. Gül duysun ve kıskansın diye sesini iyice yükseltti bülbül Karanfil, papatya, menekşe, kardelen… Çiçek adına ne varsa hepsi lalenin başına toplandı. Kıskandılar laleyi. Kimse anlayamadı, neden? Birden kıpkırmızı oldu lale. Bülbül iyice coştu. Saatlerce öttiler. Sesi kesildi. Arlık ötecek hali kalmamıştı. Döndü. Lakin gül yoktu ortalarda. Telaşlandı. Gözyaşları içindeki orkideye sordu:
Gülüm nereye gitti?
Az önce öldü! dedi orkide. Bin pişmandı bülbül.
Ama ben kıskandırmak İstemiştim sadece, dedi. Gözyaşlarını usulca sildi orkide ve belki de en bilge duruşuyla:
Kata yaptın bülbül kardeş. Gül, kırmızısını senin ötüşünden alıyordu. Sen gidince ne kırmızı kaldı ne de gül. Şimdi nerede kırmızı bir lale görürsen bil ki bir gül daha ölmüştür, dedi.