Rastlantı sonucu eline geçidiği bir kitapla satrancın inceliklerini öğrenerek bu oyunu bir tutkuya dönüştüren ve giderek bu tutkusu yüzünden beyin hummasına yakalanan Dr. B.’nin öyküsüdür görünüşte Satranç. Ama derinlerde bir veda mektubudur aslına bakarsak.
Stefan Zweig’ın Brezilya’da sürgündeyken yazdığı ve Şubat 1942’deki intiharından birkaç ay önce tamamladığı Satranç, Avrupa kültürünün nasyonal toplumcu çekince altında yok oluşuna işaret eder.
Avrupa kültürüne elveda derken yaşfakat da veda etmeyi seçen Zweig’ın son yapıtı Satranç, gerilimli kurgusu ve kahramanın ruhsal gelgitlerinin işlendiği dokusuyla, kısa ama her bakımdan etkileyici olağanüstü bir uzun öyküdür.
Satranç, genç ve cahil, ama şaşırtıcı derecede yetenekli bir satranç dünya şampiyonunun para için hiç tanımadığı biriyle satranç oynadığı bir yolcu gemisinde geçer. Yabancının satranç bilgisi geniştir ama pratik yeteneği satranç tahtasında neredeyse hiç denenmemiştir. Bu dengesizliğin altında yatan neden hikayenin gözler önüne serilmesini sağlar, gergin ve şaşırtıcı bir turnuvanın zeminini hazırlar. .