Avusturyalı Besteci – Müzisyen
Doğum : Salzburg -1756
Ölüm : Viyana – 1791
Wolfgang Amadeus Mozart, senfoni, konçerto, oda müziği ve özellikle de opera dahil çağdaş (modern) enstrümantal ve vokal formların hepsine hakim olan Avusturyalı bir besteciydi. Kendi zamanında tartışmasız en iyi bestecilerden biriydi.
Wolfgang Amadeus Mozart 27 Ocak 1756’da Salzburg, Avusturya’da dünyaya geldi. Babası ünlü bir besteci, eğitmen ve violin ustası olan Leopold Mozart’tır. Leopold Salzburg başpiskoposluğunun hizmetindeydi. Leopold ve eşi Anna Maria, çocuklarına müziğin önemini aşıladı. Wolfgang Mozart, altı yaşına gelince kız kardeşi Nannerl ile birlikte, olağanüstü bir müzik eğitimi aldı; bu da tomurcuklanan bir besteci ve başarılı klavsen olmasını sağladı. 1762’de Leopold oğlunu sanatçı olarak Avusturya Viyana’daki imparatorluk topluluğuna sundu. 1763’den 1766’ya kadar her iki çocuğuna da Paris ve Londra’da uzun süreli konaklamalar da dahil olmak üzere sürekli bir müzik turunda eşlik etti.
Mozart, en çok kutlanan ve takip edilen çocuk dahisiydi. Ayrıca bir besteci ve doğaçlamacı (düzenleyen ya da yaratan) olarak büyük bir izlenim bıraktı. Londra’da müzisyen Johann Christian Bach‘ın (1735-1782) hayranlığını kazandı ve erken yaştan itibaren Avrupa’da alışılmadık çeşitli müzik stillerine ve zevklerine sahip oldu.
On yaşından on yedi yaşına kadar, Mozart‘ın bir besteci olarak tanınırlığı, daha eski müzisyenlerinkine eşit derecede bir olgunluk derecesine ulaştı. 1766’dan 1769’ya kadar Salzburg’da Almanca ve Latince okul tiyatroları için enstrümantal eserler ile müzik besteleyerek geçirdi. 1768’de ilk gerçek operalarını üretti: Alman Singspiel, Bastien und Bastienne. Mozart gitgide artan üne kavuşmasına rağmen kendisine uygun görev bulamadı; Ve babası bir kez daha on dört yaşında (1769) ona eşlik etti ve İtalya’ya gidip opera bestecisi olmaya karar verdi.
Mozart İtalya’da iyi karşılandı: İtalya’nın Milano kentinde bir opera komisyonu kurdu; Roma’da Papa tarafından şerefli bir şövalyelik ünvanı aldı; İtalya’nın Bologna kentinde ise Accademia Filarmonica, adayların genellikle yirmi yaşında olmasını gerektiren bir kurala rağmen, ona üyelik hakkı verdi. Bu dönemdeki İtalya’daki ve Salzburg’a döndüğü yolculukları sırasında Mitridate (1770), Ascanio in Alba (1771) ve Lucio Silla (1772) ‘dan oluşan ilk büyük ölçekli opera serisini besteledi. 1771 sonlarında Salzburg’da senfonilerini (No: 14-21) yeniledi.
Paris ve Viyana Günleri
Paris, Mozart‘ın yetenekleri için çok daha büyük bir tiyatroydu. Babası onu oraya gitmek için çağırdı çünkü “Paris’ten, büyük yetenekli bir adamın şöhreti tüm dünyaya yayılıyor” dedi. Ancak, 1778 Mart’ından 1779’a kadar Paris’te tutunmakta zorlandığı, annesini kaybettiği ve depresyona girdiği dokuz zorlu aydan sonra, Mozart bir kez daha Salzburg’a döndü. Paris’te herhangi opera için işe alınmadı. Paris’te yine sipariş üzerine üflemeli çalgılar için müzik besteledi: dört solo üflemeli çalgı ve orkestra için Sinfonia Concertante, flüt ve arp için konçerto, diğer oda müziği ve bale müziği için Les Petits Riens. Buna ek olarak, para kazanmak için ders vermeye başladı.
Mozart’ın yirmi beş yaşından otuz beşinci yaşına kadar olan Viyana’daki yılları, müzik tarihinde kısa sürede gerçekleşen en büyük gelişmelerden birini kapsamaktadır. Bu on yılda Mozart‘ın müziği çağdaşlarının çoğunun ötesine geçti; Az sayıda kişinin izleyebileceği fikir ve yöntemleri sergiledi.
Bu dönemin önemli enstrümantal çalışmaları, Mozart’ın daha önceki çalışmalarıyla yeni çalışmalarını bir araya getirdi: ünlü son üçlü de dahil olmak üzere altı senfoni: E-flat Major’da 39, G Minor’da 40, ve C Major’da 41. 1788 yazında altı hafta içinde bu üç eseri bitirdi, bu onun için bile olağanüstü bir başarıydı.
Mozart yaylı dörtlüsü kuartet alanında, 1780’den önce yazdığı her şeyi tamamen gölgede bırakan iki önemli eser grubunu üretti: 1785’de altı Kuarteti yayınladı (K. 387, 421, 428, 458, 464 ve 465) ve 1786’da tekli Hoffmeister Dörtlüsü’nü (K. 499) ekledi. 1789’da ünlü çellocu Prusya Kralı Frederick Willhelm‘e (1688-1740) ithafen son üç Quartet (K. 575, 589 ve 590) yazdı.
Viyana Yılları
Mozart‘ın opera bestecisi olarak 1781’den ölümüne kadarki gelişimi belki de daha da belirgindir, çünkü opera problemleri daha büyük enstrümantal biçimlerden çok daha kapsamlıdır ve daha az sayıda model sağlamıştır. İlk önemli sonuç, Die Entführung aus dem Serail (1782, Seraglio’dan Kaçırılma) başlıklı Alman Singspiel idi. Mozart daha sonra İtalyan operasına döndü. Üç en büyük İtalyan operasını üretti: Le nozze Figaro (1786; Figaro’nun Düğünü), Don Giovanni (1787, Prag için) ve Cosi fan tutte (1790). Son operasında The Magic Flute (1791), Mozart Alman operasına geri döndü ve birçok tiyatro grubunu birleştiren, halktan operaya kadar çeşitli müzikal ifadeler içeren bir çalışma yaptı.
Sihirli Flüt’ü sonuçlandıran Mozart, son projesi olan Requiem üzerinde çalışmaya başladı. Bu ona bilinmediği söylenen bir yardımcı (mali destekçi) tarafından yaptırılmıştı ve onun aslında kendi adına yazdığına olan inancıyla saplantı haline gelmişti. Yoruldu ve tükendi, ilk iki hareketi ve skeçleri birkaç kez daha bitirmeyi başardı, ancak son üç bölüm öldüğünde tamamen yoktu. 5 Aralık 1791 tarihinde ölümünden sonra öğrencisi Franz Süssmayer tarafından tamamlandı.