Mensur Şiirler: Usta
|←Mensur Şiirler: Çırak||Mensur Şiirler: Usta


Oscar Wilde
Çeviri: Roza Hakmen
|Mensur Şiirler: Hüküm Evi→|
Dünyaya karanlık indiğinde, Arimatealı Yusuf çam ağacından bir meşale yakıp tepeden vadiye indi. Çünkü kendi evinde görülecek işleri vardı.
Keder Vadisi`nin çakmaktaşları üzerine diz çökmüş ağlayan, çıplak bir genç gördü. Saçları bal
rengi, vücudu beyaz bir çiçek gibiydi, ama dikenler vücudunu yaralamış, saçına taç yerine kül serpmişti.
Zengin adam, ağlayan çıplak gence, "Bu kadar üzülmene şaşırmadım." dedi, “çünkü O, gerçekten adaletliydi."
Delikanlı cevap verdi: “Ben O'nun için değil, kendim için ağlıyorum. Ben de suyu şaraba çevirdim, cüzamlıları iyileştirip körlerin gözünü açtım. Ben de suyun üzerinde yürüdüm, mezarlarda oturanların içinden şeytanı kovdum. Yiyecek olmayan çölde açları doyurdum; ölüleri daracık mezarlarından kaldırdım; ben buyurdum, koca bir kalabalığın karşısında, meyvesiz bir incir ağacı kuruyuverdi. O adamın yaptığı her şeyi ben de yaptım. Yine de beni çarmıha germediler."