Demir kuzey demir ve bakırını ezebilir mi?
(Yeremya 15: 12)
(Yeremya 15: 12)
Son zamanlarda, buradaki insanlar görünüşte bariz şeylerden şüphe etmeye alışıklar. Ve sonra, buna yanıt olarak, onlara hitap eden teoriler ortaya çıktı. Örneğin, Schliemann'ın kendisi Priam’ın hazinesini yaptığını ve onu bulduğu ilan etti ya da Howard Carter'ın Tutankhamun'un mezarını kendi yapımının altınları ile doldurduktan sonra kendi ihtişamı için “açtığı” gibi, sadece tekrarlanamayan benzer imalatlar var. Ve bunu tekrarlayan, ya tarihçi ya da arkeolog olmayan (ya da sadece bu yüzden mi?), Yani son derece eksik bilgi temelinde devam edenler var. Bu arada, Tutankhamun'un mezarındaki aynı bulgular altındaki uzmanlar için hiç de ilginç değil - altın, bu sadece "kamu" için, ancak normal bir dolandırıcıya "gömmek" için olmayacak olan demirden yapılmış birkaç nesne. Gerçek şu ki tarihsel Howard Carter döneminin bilimi, o uzak dönemde demir ürünleri üretme olasılığını reddetti ve neden yerine geçecekti? Böyle bir sahte için o zaman ne olduğunu prensip olarak bilemeyeceğini bilmek gerekmiyor!
Firavun Tutankhamun türbesinde bulunan demir bıçaklı bir hançer.
Fakat bugün, en son teknolojiyle donanmış bilim adamları, Carter'ın günlerinde araştırmanın basitçe ortaya çıkmadığı ve en azından kısmen en önemli soruyu cevaplayan sonuçlara vardıkları sonucuna varabilirler: yani Bronz Çağı ne zaman başladı ve Demir Çağı ne zaman başladı? Bir şekilde “Tunç Çağı'nın çöküşü” ile bağlantılı mıydı yoksa bu, sadece demir metalurjisine geçişin bir sonucu mu oldu? Bu sorunun cevabını vermek Bronz Çağı uygun bir şekilde başladığında ve Bakır-Taş Çağı sona erdiğinde, söylemesi o kadar kolay değil ya da sadece söylemesi kadar zor değildir. “Pareto yasası” açısından, özünde doğada ve toplumdaki her şeyin 20 oranını 80 ile paylaşma eğiliminde olduğu, yeni yüzyılın 80 seviyesindeki gösterge baskın olduğunda “haklarına girmesi” gerektiği anlamına gelir. Daha azı hala başlangıçtır, eski bir şeyin derinliklerinde olgunlaşan bir olgunun gelişimi. Bununla birlikte, eserleri incelemekle birlikte, diyelim ki, bu veya diğer buluntuların alt sınırını belirleyebilir ve zaten yargılayabilirsiniz: o andan önce hiç demir ürünü yoktur, ancak böyle bir yıldan sonra, bronz olanlar ayrılırken, büyük miktarlarda bulunurlar. arka plana Yani, demir üretimde ilk sırada yer almalıdır. оружия ve emek silahları ve bulaşık ve süs eşyaları yapmak için kullanılan bronz. “Geçiş dönemi”, aynı silahın zaten demirden yapıldığı, ancak zırhın eskisi gibi bronzdan yapılmaya devam ettiği bir zamandır.
Mısır'da bulunan göktaşı demirinden yapılmış bilinen eserler. Bunlar, Nil Nehri'nin batı yakasında, Herzeyan kültürüne ait bir mezardaki modern Al-Ghirza kenti yakınında bulunan ve M.Ö. yaklaşık 1911 tarihine kadar uzanan bir mezarlıkta, 3200'te arkeologların geri buldukları dokuz demir boncuktur. Açıkçası, gökten düştüğü inanılmaz bir metal, eski ustaya tamamen alışılmadık bir şey gibi geldi ve bunun dışında “önemli” bir şey yapmaya çalıştı, bu amaçla onu ince levhalara çevirdi ve sonra onları boncuklara çevirdi. Bir ipte gergindi. Plakaların soğuk dövme ile yapıldığına dair kanıtlar, bileşimlerinde erime veya sıcak dövme gibi ısıl işlem türlerinin olmadığını belirten miktarlarda bulunan germanyumdur. Bu nedenle, bu boncuklar takıda meteorik demir kullanmanın en eski gerçeğidir. Ancak daha sonra başka ürünler yapmaya başladı.
Firavun Tutankhamun'un mumyasındaki demir hançerin yeri. Meteoritics & Planetary Science dergisindeki bilimsel bir makaleden fotoğraf.
Örneğin, Howard Carter tarafından 1922 yılında bulunan Firavun Tutankhamun'un mezarında, çok sayıda ilginç buluntu bulduğunda, halkın ilk olarak oradaki inanılmaz miktarda altından etkilendiği bilinmektedir. Ancak bilim adamları, aksine, tamamen farklı bir şeyle, yani demirden yapılmış nesnelerle - o zamanlar bir metal olan - çok daha nadir ve değerli! Türbede, bu tür nesnelerin 16'i vardı: minyatür demir bıçaklar, küçük boyutlu demir kafalık, demir “Horus'un gözü olan bilezik” ve doğrudan Firavun'un gövdesinde, annesinin etrafına sarılmış bandajların altında, aynı zamanda iki hançer buldu: Altın bir bıçakla, ancak ikinci - demir bir bıçak ile, mükemmel koruma ile! Genç Tutankhamun'un M.Ö. XIV. Yüzyılda (uzun süre olmasa da) yaşadığı, hüküm sürdüğü ve öldüğü bilinmektedir. Oe, yani, insanlığın yeterince bronz olduğu bir çağda, Mısır'daki demirin bakır ve bronz kadar yaygınlaşması için birkaç yüzyıllar geçmesi gerekiyordu.
Howard Carter'daki (şu anda Kahire'deki Mısır Müzesi'nin koleksiyonunda) bir demir hançeri, 1925'teki yılı “kristal süslemeli, zengin bir şekilde dekore edilmiş altın bir hançer” olarak nitelendirdi. Ancak, bıçağının hangi metalden yapıldığını göstermedi. Demir olduğu gerçeği belliydi, ama sadece şüphelenebileceği bir göktaşı olduğunu.
Geleneksel olarak, arkeologlar demirden yapılan en eski eserlerin meteoritik demirden yapıldığına inanmaya alışkındırlar - o zamanın insanları demir bazlı alaşımlar oluşturma yeteneğine sahip değildi. Bununla birlikte, yakın zamana kadar, antik demir eserlerinin temel bileşimini belirleyen invazif olmayan (yani, tahribatsız araştırma konusu) teknolojiler mevcut değildi. Bu nedenle, "meteorit hipotezi" yalnızca metalurji teknolojilerinin bilinen evriminin mantığına dayanıyordu.
Bilim adamlarının bu hançerin bıçağının metalinin bileşimini bulmaya çalışmadıklarını söylemek mümkün değil. Bu tür girişimler hem 1970 hem de 1994'te yapıldı, sonra şüpheli ve çok çelişkili sonuçlar verdiler. Ve son olarak, Milano Teknik Üniversitesi'nden bir fizikçi olan Daniela Comelelli liderliğindeki bir Mısır-İtalyan bilim adamı grubu, en gelişmiş enstrümanı kullanarak X-ışını floresan spektrometresi kullanılarak bıçağın doğru bir analizini yaparak tüm ihtilaf ve şüphelere son verdi. Ve bu cihaz taşınabilirdi. Yani çalışma doğrudan müzede yapıldı.
Demir hançer Tutankamon'un çalışması. Milan Teknik Üniversitesi'nin videosundan bir kare.
Bununla birlikte, analizin sonuçlarını arkeoloji üzerine bir yayında değil, meteorlara ve gezegenlere ayrılmış bir bilimsel dergide yayınladılar: “Meteoritik ve Gezegensel Bilim”.
Tutankhamun’un hançeri, Howard Carter’ınkinden daha ayrıntılı olarak anlatılıyor: “Zekice dövülmüş bir üniforma metal, korozyona dokunmamış, bir yandan, bir tarafındaki zambaklar şeklinde bir desen ve bir çiçek desenine sahip altın bir kılıfla, korozyon tarafından dokunulmamış, zekice süslenmiş bir altın sapla tamamlanıyor stilize tüyler ve öteki tarafa çakal başı. "
Ve iki gerçek kendilerine özel önem veriyor. Bu, bıçakta korozyonun tam olmaması ve bu çağda bu son derece nadir metali işlemeyi başaran antik demircinin tartışılmaz becerisidir.
Çalışmanın verileri korozyon yokluğunun nedenini belirlemeye izin verdi. Gerçek şu ki meteorik demir, içindeki yüksek nikel içeriği ile açıkça belirlenir. Ve bu tam olarak nikelin varlığı ve paslanmasına izin vermiyor!
Ve evet, aslında, demir meteoritler genellikle kobalt, fosfor, kükürt ve karbon gibi elementlerin küçük katkılarıyla demir ve nikelden oluşur. Karasal kökenli demir cevherlerinden yapılan bu eserlerde nikel,% 4'ten daha fazla içermezken, Tutankhamun'un hançerinin demir bıçağı,% 11 oranında nikel içerir. Metalinin dünya dışı kökenli olduğunun bir başka kanıtı, içindeki kobaltın varlığıdır (% 0,6).
Meteoritlerin kimyasal bileşimi artık haberAncak, nadiren görülen antik sanat eserleriyle çalışmak için pek uygun olmayan “yıkıcı yöntemler” ile tanımlanmaktadır. Bu nedenle, enstrümantal nötron aktivasyon analizi veya endüktif olarak eşleşmiş plazma kütle spektrometrisi gibi yenilikçi yöntemler şu anda onlarla çalışmak için kullanılmaktadır. Ayrıca, oldukça kabul edilebilir ağırlık ve boyutlarda hem sabit hem de taşınabilir cihazlar yaratılmıştır.
Bununla birlikte, fizikçilere yeterli olmadığı görülüyordu ve ayrıca eski Mısırlıların bu meteoriti nerede bulduğunu tam olarak bulmaya karar verdiler. Bunu yapmak için, Kızıldeniz'den 2000 km'lik bir yarıçap içinde bulunan ve onlardan 20 demirinden izole edilen tüm meteoritlerin özelliklerini incelediler. Bu miktarın içinde, Kharga göktaşı (bulunduğu yerdeki vahadan sonra adlandırılmış) Tutankhamun’un hançerinin yapıldığı demir ile aynı nikel ve kobalt yüzdesine sahipti. Mezarında "cennet" kökenli başka bir nesne bulduğu, sadece metal değil, sıradan bir cam olduğu dikkat çekiyor. Ancak, normal değil, ancak sözde "Libya cam". Buna Libya çölünde bulunan bir bardak olduğu için öyle diyorlar. Ve böylelikle sayısız kraliyet musluğundan birine kanatlı bir bok böceği yapmak için bu camdan bir parça kullanıldı. Carter kalsedon olduğunu düşündü, ama aslında meteor camıydı. Sonra birileri onu buldu ve bu maddenin göksel kökenini bilerek, Mısır'a teslim edildi, aynı anda 800 km'den daha az olmayan bir şekilde üstesinden geldi. Ve Mısırlı ustalar onu bir bok böceğine dönüştürdüler, çünkü Mısır mitolojisindeki bok böceği Güneş'in yaşayan bir haliydi!
Tutankamon’un hançerinin araştırmasına sadece fizikçiler değil, aynı zamanda tarihçiler de katıldığı için, analizin sonuçlarına dayanarak sonuncusu, tarihi nitelikte bir dizi ilginç varsayımlarda bulundu.
Her şeyden önce, Mısırlılar için "cennet metali" nin koşulsuz sakral değeri hakkında net bir şekilde kanıtlanmış bir sonuç. Yani cennetten düşen demir parçaları, hiçbir şeyi tanrıların armağanı olarak görmediler. Hititlere ve Mısırlılara ait eski metinlerdeki "demir" terimi, gökyüzü ile bağlantılı olarak ve M.Ö. XIII. e. daha önce "göksel demir" olarak adlandırılan bir hiyeroglif, sıradan, karasal demiri belirtmek için kullanılır. Uzmanların dikkatini ve bıçağın yüksek kalitesini dikkat çekti. XIV yüzyılda zaten olduğu ortaya çıktı Mısırlı demirciler, eski Mısırlıların sahip olduğu teknolojinin bilgisine aykırı olan demirle çalışmak için gerekli tüm becerilere sahipti.
Hersean kültürünün meteorik demirinden demir boncuklar.
XIV. Yüzyılın mevcut diplomatik yazışmaları. e. (Amarn arşivi olarak adlandırılır), Mitanni kralı Tushratta'nın Firavun Amenhotep III'e (Tutankhamun’un dedesi) değerli eşyası olarak demir eşya gönderdiği bilinmektedir. Özellikle demir bıçaklı hançerler ve ayrıca yaldızlı demir bilezikler de bunlar arasında sayılmıştır.
Yani, bir yandan, herkes farklı ülkelerde bronzdan demire geçişin yaşam alanlarına bağlı olarak farklı zamanlarda gerçekleştiğini kabul eder. Ancak öte yandan, Demir Çağı'na tam olarak insanların girdiği yer ve ne zaman girdiği konusundaki tartışmalar aynı şekilde devam eder ve kesin tarih ve gerçekleştiği yer hâlâ adlandırılmamıştır.
Bugün, Demir Çağı'nın koşullu başlangıç "tarihi", MÖ 1200 yılıdır. yani Truva Savaşı'nın buluşması da doğrudan bununla ilgilidir. Yani Doğu Akdeniz’de demir, MÖ II. Tarihçilerin "eski okulunun" temsilcileri, Demir Çağı'nın üç ila dört yüzyıl sonra başladığı, yani, M.Ö. 11. - 9. yüzyılları kapsayan "Homer's Greece" döneminde ısrar ediyorlar. e.
Dahası, Mısır'da paradoksal bir durum gelişti. Büyük demir cevheri rezervine sahip sakinleri, komşu devletlerin sakinlerinden çok daha sonra demir kullanmaya başladı. Bu nedenle, farklı dönemlerin zamansal sınırlarını daha kesin olarak yeniden tanımlamanın ve tanımlamanın tek yolu, en modern ve invaziv olmayan, yani tahribatsız olmayan teknolojileri kullanan antik metal ürünleri araştırmaktır.
* Hersean kültürü, Eneolitik dönemine ait hanedanlık öncesi Mısır'ın arkeolojik kültürüdür. Negada kültürünün üç aşamasının ikincisine aittir ve bu nedenle Negada II olarak adlandırılır. 3600'un kronolojik çerçevesi - 3300. M.Ö.