dergi Popular Mechanics Çözgü motorunun, ışık hızından daha hızlı uzayda seyahat etmesine izin veren, uzun yıllar boyunca yalnızca bilim kurgu romanlarının, dizilerinin ve filmlerinin fantastik bir konusu olduğunu hatırlatan bir materyal yayınlıyor. Ancak, şu ana kadar bir sorun var - motor Einstein'ın görelilik teoremine uymuyordu.
İzafiyet teorisine göre, hiçbir şey ışık hızından daha hızlı hareket edemez.
Nesneler daha hızlı ve daha hızlı hareket ettikçe, daha ağır ve daha ağır hale gelirler - ne kadar ağır olursa, hızlanması o kadar zor olur, böylece ışık hızına asla erişemezsiniz. Yalnızca fotonlar gibi kitlesiz şeyler bu kadar büyük hızlarda seyahat edebilir. Bu, elbette, Star Trek Enterprise gibi gemilerin görünüşünü dışlıyor.
Avustralya Melbourne Üniversitesi'nden bir fizikçi olan Roger Russul diyor.
Teorik olarak, bir çözgü motoru bu kuralı alan-zamanını bükerek aşabilir. Bu prensipte çalışan süper hızlı gemiler olmadan, insanlık kozmik bir tür olamayacak. Bu nedenle, eğrilik, evrimi için çok önemlidir.
1994'te teorik fizikçi Miguel Alcubierre, Alcubierre motoru olarak bilinen teorik bir geçici çözüm geliştirdi.
Uzay aracının arkasındaki uzay-zamanın yerel olarak genişlemesi ve önündeki karşıt daralma nedeniyle, rahatsız edici alanın dışındaki gözlemciler tarafından görülebilen ışık hızından daha hızlı hareket etmek mümkündür.
- Alcubierre makalesinde yazdı.
Aslında, Alcubierre tahriki, büzüşmek, uzay-zamanını kendisinin önünde çarpıtmak ve bir kabarcık oluşturmak için büyük miktarda enerji tüketecektir (bazıları Evrenden daha fazla olması gerektiğine inanır). Bu balonun içinde araştırmacıların hızlanma hissetmediği eylemsizlik referans çerçevesi olacaktır. Fizik kuralları hala balonun içinde geçerli olacak, ancak gemi uzaydan izole edilecek.
Yüksek lisans öğrencisi sorunu çözmenin bir yolunu buldu
Mühendislik Fakültesi'nden lisansüstü öğrencisi olan Joseph Agnew, bu fikrin pratik açıdan uygulanabileceğine inanıyor. Sorunun çözümünün, varlığı 2016'te LIGO yerçekimi dalgası gözlemevi tarafından doğrulandığı yerçekimi dalgalarını etkilemek olduğunu belirtiyor: teorik olarak, çarpıklıkları uzay-zaman eğrilik sürecini tetikleyebilir. Buna ek olarak, Agnew, yıllarca süren teorik araştırmalardan sonra, gerekli enerji miktarının başlangıçta varsayılan kadar büyük olmadığı netleştiğini iddia ediyor. Yani, gereken enerji miktarı hala büyük, ancak teorik olarak elde edilebilir.
Matematiksel olarak, enerji gereksinimlerini karşılamayı başarırsanız, model çalışacaktır.
- Üniversitenin basın açıklamasında not edildi.
Joseph Agnew, laboratuvar koşullarında yönlendirilmiş yerçekimi dalgalarını yeniden oluşturma girişiminin gerekli olduğuna inanıyor: bu olayı daha derinlemesine incelemeye yardımcı olmalı. Yüksek lisans öğrencisi, görevin zorluğunu anlar ancak hedefin gerçekten ulaşılabilir olduğunu düşünür. Bunu yapmak için elektromanyetik alanlara odaklanmayı planlıyor - bunlar Agnew'e göre uzay-zamanını çarpıtma yeteneğine sahipler.
Üç ana zorluk var. Bunlardan ilki, bu çalışmalar için gereken zaman ve para miktarıdır. İkincisi, laboratuvarda bir etki yaratmak için gerekli olacak enerji miktarıdır. Üçüncüsü Hawking radyasyonu. Teoride, balonun içindeki herkesi öldürmelidir.
Hala ek “nüanslar” var. Bunlardan biri, bir modeli bugün evrensel olarak tanınan kabul edilen teorik fiziği yeniden yazmak.