İçinde yaşadığımız çağ Antroposen, yani insan çağı olarak adlandırılmaktadır. İnsan, bu çağa adını, evrene her yönden nüfuz ederek ve onun her bir öğesini değiştiren, dönüştüren, adlandıran ve anlamlandıran fail olarak yazdırmıştır. Bu insanın ve faaliyetlerinin her bakımdan sorgulanmaya ihtiyacı vardır. Bu sorgulamanın, faaliyetin çoklu karakteriyle uygunluk içinde, herhangi bir disiplinin sınırları içinde kalmadan disiplinlerarası bir şekilde yürütülmesi gereklidir. Bu sayıda yazarlardan halihazırda bunu yaptığı iddia edilebilecek olan belli birtakım düşünce okulu ve akımları kat ederek, son yıllarda öne çıkan posthümanizm, transhümanizm ve ekofeminizm gibi başlıklar altında insanı ve doğayla ilişkisini tartışan yazılar bekliyoruz.
- İnsanı otonom, bilinçli, amaçlı rasyonel bir fail olarak görmeyi nasıl sorunsallaştırabiliriz?
• İnsanı farklı yaşam formları ve sistemlerinin hem kurucu unsuru hem de bu formlar tarafından kurulan bir varlık olarak evrimleşen ekosistemin bir parçası olarak nasıl tartışabiliriz?
• İnsan niteliklerinin kısıtlayıcı unsuru görülen bedenin (biyoloji) teknolojik gelişmelerle iyileştirilmesi ve bu yolla insanın daha uzun bir yaşam sürmesini amaçlayan transhümanist düşüncelere yönelik eleştirel pozisyonlar ne olabilir?
• Antroposen çağda doğa üzerinde kurulan insan-merkezci tahakkümü toplumsal cinsiyet, etnisite, yaş, coğrafyalar arası hareketlilik ve göç gibi bağlamlarda beliren farklar arasındaki tahakküm ilişkileriyle birlikte, doğa ile ilişkimizin söz konusu tahakküm mekanizmalarını sorgulanır kıldığı yerlerden tartışmak mümkün mü?
Sayı Editörleri: Özge Ejder, Çiğdem Yazıcı, Zeynep Talay Turner
Makale gönderimi için son tarih: 20 Temmuz 2022