İDünyada herhangi bir edep kaldıysa, Game of Thrones yapımcıları Killing Eve’e az önce bir hediye sepeti göndermiş olacaklar. Çünkü Game of Thrones, yaygın olarak düşünülen şeyi sunmak için ısı yakaladıktan sadece üç yıl sonra tüm zamanların en kötü dizi finaliKilling Eve onu devirmiş olabilir.
Kaçırdıysanız, o zamandan beri herhangi bir dizinin en ani sonlarından birini kaçırdınız. Kuantum Sıçraması baş karakterin asla eve dönmediğini (adını da yanlış yazarken) açıklayan kısa bir başlık ile sona erdi. Hikaye ya da ondan geriye kalanlar temizlendi. Eve Polastri ve Villanelle, sonunda, istemeyecekler-isteyecekleri gerilimine yenik düşmüş, kötü adamları yenmiş ve tutkulu bir öpücüğün tadını çıkarmışlardı. Ve sonra, birdenbire, Villanelle vuruldu ve Thames’e düştü ve öldü, Eve’in SON kelimeleri ekranı doldururken acı içinde çığlık atmasına izin verdi.
Ve oğlum, insanlar buna kızıyor. Eve ve Villanelle’in birlikte mutluluk içinde yaşamasıyla sonuçlanan Luke Jennings’in kaynak materyalinden sapma konusunda kızgınlar. Gösterinin, eşcinsel karakterlerin heteroseksüel meslektaşlarından daha fazla harcanabilir olarak görüldüğü Bury Your Gays kinayesine güvenmesine kızgınlar. Belki de her şeyden çok, kalitesiz hikaye anlatımına ve kalitedeki ani düşüşe kızgınlar. Akla gelebilecek her açıdan, daha kötüsü olamazdı.
Ancak, Killing Eve finali sadece bir şey tarafından kurtarılabilir. Sana sonunu anlatmak zorunda olmam, Killing Eve’in sona ermesinden çok önce anlamsız hale geldiğinin iyi bir işareti. Bu çok yazık, çünkü çok iyi başladı. Senaryolar (Phoebe Waller-Bridge’in izniyle) gergin ve parıldadı, çoğu zaman ekrana gelmeyen karmaşık bir kadın özlemiyle. Sandra Oh’u Hollywood’da devam eden bir endişe olarak canlandırdı. Yapıldı Jodie Comer bir gecede bir yıldıza. Bir süreliğine, herkesin konuşabileceği tek şey Havva’yı Öldürmek oldu.
Ama yavaş yavaş hepsi düştü. Waller-Bridge, dünya hakimiyetine daha iyi konsantre olmak için ilk sezondan sonra ayrıldı. İkinci (hala çok iyi) sezon, gidip Oscar kazanmak için ayrılan Emerald Fennell tarafından yönetildi. Ancak bu karışıklık, seyircinin birçok sezonda üçüncü bir bakış açısına yeniden ayarlanması gerektiği anlamına geliyordu ki bu da çok yorucu bir şeydi ve bu yılki dördüncü sezon bir yenisini daha getirdi. Her sahne arkası değişiklik, izleyiciye kefalet için yeni bir fırsat verdi ve çoğu bunu yaptı.
Tüm bunlar şu algıya katkıda bulundu: Havva’yı Öldürmek sadece bir basamaktı, insanların daha büyük ve daha iyi şeylere giden yolda yaptıkları bir şeydi. Oh, Pixar filmlerine geçti ve Altın Küre ödüllerine ev sahipliği yaptı, Comer şimdiden mutlu bir şekilde önde gelen bir hanımefendi olarak bir kariyer yapıyor.
Şimdi, burada dürüst olmak zorundayım. zevk almadım Killing Eve’in son sezonu hiç. Odak noktası her yerdeydi, sanki ilk başta neden birinin onu sevdiğini unutmuş gibiydi. Ama bu, sonunu sevdiğimi söyledi. Böylesine pişmanlık duymayan bir eff you’yu -bir karakter öldü, bir diğeri çığlık atıyor ve izleyicilerin yaşadıkları şoku sindirmelerine yardımcı olacak bir son ipucu bile yok- şakırtıyla durdurması, uzun zamandır gördüğüm en cesurca saçma şeylerden biriydi. zaman. Aslında tüm bunların cüretkar açık sözlülüğüne yüksek sesle güldüm.
Ama tepkimin bir nedeni var: Birçokları gibi, Killing Eve yıllardır umurumda değildi, bu da finali bir tür bağımsız eğlence ile izleyebileceğim anlamına geliyordu. Programa kalın ve ince sarılanlar benim kopukluk seviyeme sahip olmayacaklar. Bu bariz kalitedeki bir bozulmayı affetmek için büyük miktarda yatırım yapmanız gerekiyor ve bu yüzden sonunda duran tek kişi Killing Eve kalıplarıydı. Onlara göre final neredeyse affedilemez bir ihanetti. Herkesin potansiyeli ne büyük bir israf.