Federer 7. kez Wimbledon şampiyonu olduğunda ve evde bir Federer bir de Murray taraftarı olduğu için maçın sonunda biraz da benim tuttuğum arkadaşın kazanmış olmasının verdiği gazla Ertuğ'a dönüp "çalışmanın sonucu bu" dedim... "işte başarı bu!"
Ve fakat aklıma takılmadı desem yalan olur... bir kişi bir işe başladığında (tenis ya da herhangi bir iş - ne olduğu farketmez) o işi daha tam bilmez halde başlıyor. Daha sonra işin ehli olmak sürekli tekrardan kaynaklanıyor aslında. Yani ben size şu anda bir iş versem ve önümüzdeki 10-15 yıl boyunca her gün sabah 9 akşam 6 siz bu işi yapsanız, 10. yılın sonunda bu işi iyi yapıyor olmanız bir başarı hikayesi midir ? Lütfen dikkat, insan ilişkilerinden, politikadan vs bahsetmiyorum. Salt olarak bir işte ne kadar iyi olduğunuzdan bahsediyorum. Rakamlarla, istatistiklerle vs desteklenebilecek bir veri aslında.
Geçenlerde bana bir iş geldi. 5 gün içinde bitirmiştim işi ve sonunda proje müdürü bana "çok iyi iş çıkardın "dedi. Ama nedense bu söylem bana çok havada geldi. 5 yıldır aynı işi yapıyorum, artık bunu da yapamazsam adama "yuh!" derler diye geçirdim içimden.
Anlaşılan o ki benim "başarılı insan" tanımım çok ayakları yere basan bir tanım değil. En azından günümüz sözlüğündeki karşılığı beni pek tatmin etmiyor.
Her insan yeni icatlar yeni buluşlar yapamayacağına göre, insanın iş/tekrar disiplini midir onu başarılı kategorisine sokan ? Sahi başarılı insan kime denir ?