Image Bianca Mentil
Ölüm, hayatın en büyük gizemidir. Ölüme yakın bir deneyim (ÖYD) yaşamış olanların hikayelerinin milyonlarca insanı büyülemesinin nedenlerinden biri de budur. Ölümden sonraki hayatı merak ediyoruz, ama daha çok ölmenin nasıl bir his olduğunu bilmek istiyoruz.
Ölen ve geri dönen bireyler, deneyimlerini zorlayıcı bir şekilde anlatırlar, ancak ölmekten ne bekleyeceğinizi bilmek için bir ÖYD'ye ihtiyacınız yoktur. Geçmiş yaşamın gerilemesi sadece ölüm süreciyle ilgili sorularınızı yanıtlamakla kalmaz, aynı zamanda ölme korkunuzu da giderir.
Ölüm büyük bir anlaşma değil
Yıllar önce, geçmiş yaşamların geçerliliğini ilk keşfettiğimde, aynı zamanda ezoterik keşfinin başlangıç aşamalarında olan arkadaşım Kelley ile bir grup geçmiş yaşam gerileme grubuna katıldım. Tıbbi hipnoterapist olan bir adamın ofisinde, derme çatma bir konferans salonunun ön sırasında oturduk. Ölüm sahnesine gelene kadar bizi tantanasız gerilemeye götürdü.
Geçmiş yaşamımızdaki ölümümüzde bize rehberlik ederken, Kelley'nin yanında oturan kadın ağlamaya başladı ve Kelley'nin konsantrasyonunu bozdu. Hipnoterapist, bu kadının sıkıntısını hafifletmek için hiçbir şey yapmadı, bu yüzden bu duygusal patlamayla sabrını yitirdiği açık olan Kelley, kadına döndü ve şöyle dedi: “Neden ağladığını bilmiyorum. Yüzlerce kez öldüm ve önemli değil, o yüzden üstesinden gelin. "
Yardım edemedim ama sessizce güldüm. Kadının deneyimine karşı duyarsız olduğum için değil, daha çok Kelley'nin ölümün önemli olmadığı haberini paylaşma şeklinden dolayı. Yıllar sonra bu sahneyi hatırlayan Kelley, "Onun" kuğu şarkısının "tekrar eden bir performans olduğunu hiç düşünmüyorum!" Dedi.
Cayce, ölümü bir geçiş olarak adlandırdı ve ruh “Tanrı'nın diğer kapısı” dediği kapıdan geçtikten sonra bunun başka bir varoluş biçiminin başlangıcı olduğunu söyledi. Bu, bir odadan diğerine veya bizim durumumuzda, bir bilinçten diğerine gitmek gibidir.
Doğum, tıpkı ölüm gibi, reenkarnasyonun doğal döngüsünün bir parçasıdır. Cayce, her ruhun döneceğini ve döneceğini ve geri döneceğini söyledi. Doğduğumuzda, fiziksel alemde bir yaşam döngüsü başlatırız. Ölümde bu döngü sona erer, ama aynı zamanda, diğer yaşamlarda daha önce yaşadığımız deneyimlerimize dayanarak Dünya'ya dönmeyi seçtiğimiz zamana kadar manevi yuvamıza dönüşümüzün başlangıcını da işaret eder. Döngü süreklidir ve kendimizle defalarca karşılaşıyoruz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Vücudunuz Sizin Aracınızdır
Yaşlandıkça, vücut benzetmesini bir araç olarak kucakladım. Bu yaşamda, epeyce arabaya sahip oldum ve o parlak yeni araba bir kez büyüdüğünde ve yeni bir araçla takas etme zamanı gelene kadar gittikçe daha fazla şeyin ters gittiğinde nasıl bir şey olduğunu deneyimledim.
Bedenlerimizi de aynı şekilde düşünüyorum. Bizi olmamız gereken yere götürerek bizim araçlarımız gibi davranırlar. Yaşımız ilerledikçe parçalar yıpranmaya başlar. Onları tamir etmenin maliyeti, değiştirmenin maliyetinden ağır basana kadar elimizden geldiğince düzeltiyoruz. Böylece yepyeni bir araba alıyoruz ve zahmetsizce dolaşma becerimiz devam ediyor.
Bir psikolog arkadaşım bir keresinde bana, "Biliyorsun, Joanne, vücudunun yalnızca bir raf ömrü var" demişti. Ayıklayıcı bir düşünceydi. Bu bedende herhangi bir yerde damgalanmış bir son kullanma tarihi göremesem de, onu yeni bir sürüm için takas etmem gereken zamanın gelmesinin kaçınılmaz olduğunu biliyorum. Bu reenkarnasyon vaadidir ve ne zaman bir hastalığa yakalanırsam veya acıyla uğraşırken bunu düşünmek bana rahatlık verir. Bu da geçecek. Ancak, bir sonraki bedeninizi dört gözle bekliyorsanız, Go'yu geçip sembolik olarak 200 $ 'ınızı toplamadan önce ölmeniz ve mevcut bedeninizi atmanız gerekir.
Ölüm Korkusunu Gidermek
Geçmiş yaşam pratiğimde, seansın bir bölümünü müşterimin ölüm sahnesine ayırdım. Onlara, ölümleriyle ilgili herhangi bir acı hissetmeyeceklerini temin ederim, bunun yerine, sanki önlerinde oynayan bir filmmiş gibi yaşayacaklar. Onları öldükleri güne götürürken ilgili birkaç soru soruyorum: Neredesin? Yalnız mısın? Orada biri varsa ne yapıyorlar? Neden ölüyorsun
Geleneksel bir gerilemede, ölüm sahnesinin bu yönü üzerinde durmadığım için, onlardan ölüm anındaki fiziksel hissi tarif etmelerini istemiyorum. Ayrıca bedenden dışarı çıkma sürecini veya ölümden sonra serbestçe hareket edip edemeyeceklerini de sormuyorum. Bu sorular gerileme için gerekli değildir, ancak müşteriyi ölüme ve öbür dünyaya götürdüğümde, yaşamlar arası bir oturumda sormaya kesinlikle uygundurlar.
Araştırma çalışmama katılan herkes, ölüm sürecini yumuşak ve acısız olarak tanımladı, Dünyevi varoluş alemlerini terk ederken bir rahatlama ve rahatlama duygusu hissetti. Fiziksel bedenin ölümünden ruhsal alemde ortaya çıkışa geçiş sırasında hepsi tamamen bilinçli, olumlu bir deneyime sahipti. Başkalarının defalarca söylediği şeyi - ölmenin doğmaktan çok daha kolay olduğunu doğruladılar.
Bu kavram, diğer birçok regresyon uzmanı tarafından yapılan araştırmalarla doğrulanmıştır. Glenn Williston ve Judith Johnstone, "Geçmiş yaşamın gerilemesine verilen en derin tepkilerden biri, kaçınılmaz olarak ölüm korkusunu hafifletmesidir" diye yazdı. Geçmiş Yaşamlarınızı Keşfetmek: Geçmiş yaşamların bilgisi yoluyla ruhsal gelişim. “İstisnasız ölüm, yaşamın son anından acısız bir geri çekilme olarak gerileme içinde yaşanır. . . "
Beden Ölüyor ve Ruh Devam Ediyor
Öyleyse, kederli kurtulanların sevdikleri birinin - ve nihayetinde kendilerinin - ölüm anında gerçekte ne deneyimlediklerini bildiklerinde ne kadar rahatlayabileceklerini bir düşünün. James S. Perkins, yazıyor Reenkarnasyonu Keşfetmek, bu şekilde ifade edin. “Ayrılığın sonsuza kadar kesinliği, diğer tarafta ne olduğuna dair bazı net açıklamalar, bazı kabul edilebilir ve yol gösterici bilgiler mevcut olsaydı hafifletilebilecek travmatik bir şoktur. . . Fiziksel bedenin ölümünün ötesinde yaşamın devamı hakkında mevcut olan bilgi ile kaygı ve kederden kurtulabiliriz. "
Ölümün tanımlanmasının ilginç bir yönü, fiziksel beden ile ruh arasındaki ayrımdı. İkisinin ayrılığı, asla ölüm sırasındaki kadar keskin bir şekilde hissedilmedi. Cayce, et ve kanın sonsuz yaşamı miras alamayacağını söyledi. Bu, yalnızca ruhun yapabileceği bir şeydir. Dolayısıyla, ölüm anında ikisinin ayrılması ihtiyacı. Perkins, vücudu ve ruhu birbirine bağlayan parlak, hassas bir kordon olan "gümüş kordon" hakkında yazdı. "Önemi, bu hassas kordon koptuğunda gerçek ölümün gerçekleşmesidir ..."
Araştırma katılımcılarımdan biri olan Dori, ölüm anında vücudunun bir kabuk olarak farkına vardığını söyledi. "Bir dava gibi çok sıkı hissettirdi" dedi. Derimde bir karıncalanma oldu. Diğer taraftan bir çağırış hissettim - ailem kollarını uzattı ve beni çağırdı. Gitmek istedim."
Diğer gönüllüler de ölmenin nasıl bir his olduğunu canlı hatırladılar. Claire vücuttan dışarı çıkma sürecini "çok nazik bir gevşeme, hafif bir koza türü kucaklaşmaya doğru kayan - huzurlu" olarak tanımladı.
Biberiye ağırlıksız, huzurlu ve sakin bir duygu tarif etti. Çevresinde bir hareket hissi hissetti ve başlangıçta etrafındaki her şeyin desen oluşturmaya başlayana kadar beyaz olduğunu söyledi.
Carter, uyumak gibi huzurlu bir transfer olduğunu söyledi. “Kitabın kapanışı gibi, bölümün sonu. Ben korkmadım Zamanın geldiğini biliyordum ve bunu memnuniyetle karşıladım. Ruhum bedenimi terk ettiğinde bir özgürlük hissi hissettim. Ruhum uçuyordu - takla atıyordu. "
Bir kadın köle olarak öldürülen Mark gibi özellikle şiddetli bir ölüm yaşayanlar, ruhlarının ölüm gerçekleşmeden çok önce bedenlerini terk ettiğini söylediler. "Bu, biri istismara uğradığında yapılan bir şey" dedi. Ruhum bedenimden çıktı ve yakınlarda dolaştı. Ceset ölmeden çıktım. Kademeli değildi. Daha fazla kalamazdım. "
Ruh Ayrılmayı Seçtiğinde
Araştırmalar, ruhun, barışçıl bir geçiş durumunda olduğu gibi bedeni kademeli olarak ya da şiddetli bir fiziksel travma ile tetiklendiğinde hızla terk etmeyi seçebileceğini gösteriyor. Ölüm, otomobil kazası gibi bir travmadan kaynaklansa bile, ruhun bedenden ayrıldığı gerçek anla ilişkili herhangi bir acı ya da sıkıntı yoktur. Bunun yerine, herhangi bir acı veya endişenin olmadığı bir huzur ve esenlik duygusu vardır.
Bunun güzel bir örneği, geçmiş yaşam yönü doğal bir felakette ezilerek öldürülen Meg idi. Ölüm anında rahatlamış hissetti ve birdenbire dünyanın tam anlamıyla etrafına çökmesinden korkmadı. “Yüzüyordum ve kendimmişim gibi aynı giysinin içindeydim, ama ağırlıksızdım. Anlık bir ölümdü. "
Ölüm anında çoğu ruhun devam etmek için istekli olduğu ortaya çıktı. Joy, "Hemen gidiyorum çünkü beni selamlamaya hazır insanlar görüyorum," dedi ama diğerleri normalden daha uzun süre oyalandıklarını itiraf etti.
Sevdiklere Elveda Demek
Sevdiklerine veda etme arzusu genellikle ruhların ölümden sonra oyalanmasının sebebiydi. Eleanor, vücudunun üzerinde yükseldiğini ve kısa bir süre veda etmek için oyalandığını söyledi.
Kendini ölmüş bedenden uzaklaştırma arzusu, ölümden öbür dünyaya doğal ilerlemenin bir parçasıdır. Perkins şunları yazdı: “Ayrılan kişi ondan ne kadar çabuk ve sonsuza kadar ayrılabilirse o kadar iyidir. . . Gerçek şu ki, formu bozulmadan korumak için yapılan gereksiz çabalar, içten ilerlemeye devam etmesi gereken ve ilerlemesinde üzüntü, keder ve mezarlık etkilerinden kaynaklanan manyetizma tarafından yavaşlatılmaması gereken ayrılan kişiye bir kötü hizmettir. umutsuz duygular. "
© 2020 by Joanne DiMaggio. Tüm hakları Saklıdır.
Yayıncının izniyle,
Balboa Press, bir divn. Hay House.
Makale Kaynağı
Kendim Yaptım ... Yine! Yeni Yaşam Arası Vaka Çalışmaları Ruhunuzun Sözleşmesinin Hayatınıza Nasıl Yön Verdiğini Gösteriyor
Joanne DiMaggio tarafından.
Ölmek nasıl bir duygu? Öbür dünya neye benziyor? Yaşlılar Konseyi kimdir ve bir sonraki yaşamınızı planlamanıza nasıl yardımcı olurlar? Ruh ailenizin üyeleri kimler ve geçmiş yaşamlarınızda ve şu anki yaşamınızda nasıl bir rol oynadılar? Bu hayata getirdiğiniz karmik konular ve özellikler nelerdir? Önemli bir eski yaşamı belirlemek için geçmiş yaşam gerilemesini ve ardından bu yaşam için yaşam öncesi planlama oturumunu deneyimlemek için öbür dünyayı keşfetmeyi kullanan bu kitap, ölüm ve yeniden doğuş hakkında en sık sorulan soruları yanıtlıyor. Ruhlarının amacını ve mevcut yaşamlarını tasarlamadaki rollerini anlayan 25 gönüllünün karmik yolculuğunu takip edin. Hayatınızı düşünürken, bunu gerçekten de kendinize yaptığınızı her şeyin en büyük nedeni için - ruhunuzun büyümesi için yaptığınızı keşfedeceksiniz.
Daha fazla bilgi için veya bu kitabı sipariş etmek için, buraya Tıkla. (Kindle sürümü olarak da mevcuttur.)
Yazar Hakkında
Joanne DiMaggio, çok başarılı bir serbest yazarlık kariyerine başlamadan önce pazarlama ve halkla ilişkiler alanında uzun bir kariyere sahipti. Ulusal ve yerel gazete, dergi ve internet sitelerinde yüzlerce uzun metrajlı makale yayınladı. 1987'de Edgar Cayce'nin Araştırma ve Aydınlanma Derneği'ne (ARE) aktif olarak katıldı. 1995'te Charlottesville, Virginia'ya taşındı ve 2008'de ARE Charlottesville bölgesinin Koordinatörü oldu. Atlantik Üniversitesi (AU) aracılığıyla Transpersonal Çalışmalar alanında yüksek lisans yaptı. Tezi ilham verici yazı üzerineydi ve kitabının temelini oluşturdu. "Ruh Yazma: Yüksek Benliğinizle Sohbet Etmek."Ülke çapında izleyicilere ruh yazma konusunda atölye çalışmaları yönetiyor; süreci AU aracılığıyla bir ay süren çevrimiçi kursta öğretti ve çok sayıda radyo programına konuk oldu. Ruh yazımını kullanarak küçük bir satır yazdı. Ruh Şarkısı olarak adlandırılan tebrik kartları.