Pek çok insan öyle düşünüyor.
Ve biri buna çekinmeden katılabilirdi, ancak yakın zamanda sizinle, şu anda ABD Donanmasının bir yılda iki saldırı denizaltısı inşa etmek için çılgınca zorlandığını tartıştık. Bu arada, yalnızca bir uçak gemisi ve hava kanadından ve belki de çok daha büyük bir stratejik etkiyle 10 tekne inşa etmeyi göze alabilirdi.
Ek olarak, çoğu yüzey gemisi edinme programından farklı olarak, saldırı denizaltı programları genellikle program ve bütçe açısından iyi performans göstermiştir.
Ve asıl önemli olan: "Bir şey olursa", bizim için hurda metale dönüşmemiz daha kolay ne olur? Muhripler ve diğer fırkateynler sırayla olsa bile, denizdeki bir hava sahasını koruyan ve koruyan devasa bir yüzen ada mı yoksa deniz yüzeyinin yarım kilometre altındaki bir ada mı?
Evet, elbette, Aegis, roketler, Volkanlar ... Peki ya devasa bir gemi karşıtı füze ya da seyir füzesi salvosu?
Aslında, bunların hepsi görecelidir. 1941'de (Pearl Harbor'dan yaklaşık 9 gün önce) Amerikan medyasında "Arizona" savaş gemisi hakkında, gücünü gökyüzüne yücelten bir takım materyaller vardı.
Açıktır ki, o zamana kadar kimse savaş gemilerini havadan batırmadı. Yine de "Arizona", Japon uçaklarının saldırısı sırasında 4 bomba aldı ve battı.
Ve bugüne kadar bir anıt olarak su altında kalıyor.
Ama Billy Mitchell uyardı ...
Aslında, Mitchell 1921'de bir hava gösterisinde ele geçirilen Alman zırhlısı Ostfriesland'ı batırdı, ancak Donanma testin hiçbir şey kanıtlamadığını söyledi. O gün iki gözlemci Japon donanma departmanından memurlardı ...
Buna ek olarak, Pearl Harbor saldırısının tasarımcısı Isoroku Yamamoto, o sırada Harvard'da eğitim görüyordu ve gazetelerde geniş çapta yer alan olayla ilgili haberleri şüphesiz okudu.
Ve sonra, 7 Aralık'ta ne oldu. Ve savaş gemisi her yaştan ve her zaman için bir koz olmaktan çıktı. Ancak garip bir şey oldu: evet, uçak gemisi, ordunun ana gemisi olarak savaş gemisinin yerini aldı. filoama bu kapasitede hükümdarlığı oldukça kısaydı. Uçak gemisi Midway Muharebesi'nde egemenliğini kurdu ve 1942 ile 1944 arasındaki beş büyük deniz savaşının merkeziydi.
Ancak, 1944'teki Leyte Körfezi Savaşı'ndan sonra, ABD Donanması uçak gemisini kara tabanlı bir saldırı platformuna yeniden yönlendirdi. Bu anlaşılabilir bir durumdu, Japonya tarafından ele geçirilen bölgeleri yeniden ele geçirme ihtiyacı vardı ve hatta Japon filosunun yanıt olarak en azından bir şeye karşı çıkamaması koşullarında bile.
Japon filosunun ana deniz kuvvetleri ortadan kaldırıldı ve denizaltılar asla Japonya'nın güçlü noktası olmadı. Deniz авиация Ayrıca, 1942'de Hornet'in ölümünden sonra Amerika Birleşik Devletleri'nin tek bir uçak gemisini kaybetmediği gerçeğiyle doğrulanan boşa getirildi.
Doğru, bu sadece 1945'ten sonra Amerika Birleşik Devletleri'nin bir uçak gemisini imha edebilecek başka bir filoyla çatışmaya girmediğini gösteriyor.
Ama bugün daha çok ilgileniyoruz. Ve bugün, söylediğimiz gibi, ABD Donanması yeni gemi sınıfları tasarlama ve edinme sürecindedir. Bu gemilerin yararlılığı hakkında uzun bir tartışma var ve bazı yeni uçak türlerinin inşa edilmesinin tavsiye edilebilirliği konusunda şüpheler var.
Bunun öncelikle yeni Ford sınıfı süper taşıyıcılarla ilgili olduğu açıktır. Rusya'da dedikleri gibi sadece ikinci ve üçüncünün inşası değil, aynı zamanda ilk (inşa edilip filoya teslim edilen) gerçekten işlev göremez. Ve "Fordlar" için özel olarak tasarlanmış F-35 avcı uçakları da yeterli iddiaya sahip.
Ve bugün kıyılarını savunmak için küçük füze gemilerine bel bağlayan Çin ve Rusya filolarının aksine, ABD filosu büyük, güçlü ve giderek daha savunmasız durumda. Bu, bunun Amerika'nın geleceğini tehlikeye attığı anlamına gelmez, ancak bu an da olumlu olarak adlandırılamaz.
Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri'nde giderek daha fazla insan, birçokları için çok tatsız bir soruyu yüksek sesle soruyor. Ve bu soru, uçak gemilerinin inşası ve bakımı için büyük meblağlar harcamaya devam etmenin mantıklı olup olmadığı değil, yarın Amerika Birleşik Devletleri'nin uçak gemileri gibi pahalı oyuncaklara para verip veremeyeceği ile ilgili.
George W. Bush, 2009'da 6,1 milyar dolara mal oldu.
En son ABD uçak gemisi Gerald Ford, bunun iki katı kadar harcadı.
Ancak bu gemiler, filo personelinin% 46'sının bakım, onarım ve çalıştırma çabalarını gerektiriyor. Para olarak - bu çok tatsız, çünkü (maaş ve diğer ödemelere ek olarak) insanların hizmetlerini bu gemilerde harcayarak kazandığı oldukça büyük Amerikan askeri emeklilik maaşları da var.
Ve "bütçe kesintileri" yazan korkunç bir silahın artı işaretlerinin gittikçe daha fazla uçak gemilerine yönlendirilmesi şaşırtıcı değil.
Amerikan varsayımlarına göre, güvenliği sağlamak için gereken minimum sayı 11 uçak gemisi ise, o zaman uçak gemilerinin destekçileri "parlak yarınlar" da giderek daha fazla sorun yaşıyor.
"'Küçük' filomuz, bütçe nedeniyle bir geminin kaybını karşılayamayacak kadar kırılgansa, kaçınılmaz savaş kayıplarından nasıl kurtulacak?" - Komutan Philippe E. Pournelle'in Proceedings sayfalarında sorduğu soru bu.
Bu arada, "Proceedings" ("Proceedings") dergisi, 1874'ten beri ABD Donanma Enstitüsü tarafından yayınlanmaktadır. Bildiriler, küresel güvenlikle ilgili konuları kapsar ve askeri uzmanlar ile sivil uzmanların makalelerini içerir, tarihsel denemeler, kitap incelemeleri, tam renkli fotoğraflar ve okuyucuların yorumları. Yaklaşık üçte biri askeri personel, üçte biri emekli askeri personel ve üçte biri siviller tarafından yazılmıştır. Yani, ordunun problemlerden açıkça şikayet edebileceği yer burasıdır.
Bir sebebi var. Daha doğrusu, bir nedeni var ama para yok. Bu nedenle, "Harry Truman" ın silinmesini iptal ettiler ve "Abraham Lincoln" reaktörlerini yeniden doldurmak için para kazandılar. Ve 1998'de hizmete giren Truman kesinlikle hizmet vermeye devam ederse, 1989'dan beri hizmet veren Lincoln, savaşa hazır olma açısından çok iyimser görünmüyor: Şimdi ne var, gelecekte ne var.
Geminin sıraya girmediği, ancak oraya itildiği durum. Ancak - "Ford" ile son çarpışmaların ışığında - bunu yapmak zorunda kalacak.
Ancak kemer sıkma savunucuları daha da ileri gidiyor ve 4 hava grubundan 9'ü için bir koruma programı gündemde. Ve sonra 11 uçak gemisinin varlığı anlamsız görünmeye başlıyor. Ancak öte yandan, ABD Kongresi bütçe dairesinin Donanmayı sekiz uçak gemisine düşürme girişimi mantıklı görünüyor.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki uzmanlar, Amerikan Donanması'nın en zayıf noktasının, Donanmanın yeni tür silahlar elde etmek için değil, eskilerinin hayati işlevlerini sürdürmek için para harcaması olduğuna inanıyor. Ve yeni bir şey elde edilirse, skandaldan sonra skandal olur, ancak bu yeni çoğu zaman ne spesifikasyonlara ne de fiyat etiketlerine karşılık gelmez.
Mevcut gemi inşa planı, filonun 306 gemiye sahip olmasını şart koşarken, gerçek sayı 285'e düşürüldü. ABD Deniz Harekat Merkezi, filonun gemi inşa planını yerine getirmek için ihtiyaç duyacakları arasında yaklaşık% 30'luk bir boşluk olduğuna inanıyor ve Önümüzdeki 15-20 yıl içinde ödenek sürecine girmesi muhtemeldir.
Donanmanın kendi satın alma başkanı geçtiğimiz günlerde ABD Kongresine, mevcut eğilimler ve bütçe görünümleri göz önüne alındığında, filonun önümüzdeki birkaç on yıl içinde 240 gemiye küçülebileceğini söyledi.
Uçak gemilerine bağlılık, Donanmanın geri kalanını tam anlamıyla ortadan kaldırırken, aynı zamanda ortaya çıkan taleplere ve tehditlere yanıt verme yeteneğini de engelliyor.
En iyi örnek Gerald Ford'dur.
10,5 milyar dolarlık ilk fiyat etiketi ile değeri 14,2 milyar dolara yükseldi ve durmayacak. Ancak bugün bile, Ford tam anlamıyla çalışır durumda olsa bile, diğer uçak gemilerinin onarımları ile bağlantılı olarak oluşan boşluğu doldurmanın mümkün olmayacağını söylüyorlar.
Ancak "Ford" un yanı sıra yapım aşamasında olan iki gemi daha var, bunun toplam bütçesi ("Ford" ile birlikte) 43 milyar dolara eşit ...
Bu miktar birisini (örneğin Rus okuyucular) kızdırabilir veya kıskanabilir, ancak ABD'de şimdiden herkesi korkutmaya başladı.
Ancak kanatlarda da sorunlar var. Ford güvertesinden kalkması beklenen F-35C'ler için tahmini maliyetler, performans endişeleri artmaya devam ettikçe neredeyse iki katına çıktı.
Ama en kötüsü o bile değil. Amerikalılar için en üzücü olan şey, zamanımızda bir uçak gemisinin bölgeye güç sağlamak için bir araç olmaktan çıkmasıdır. Karşı önlemlerin uygulandığı herhangi bir bölge. Cezasızlık çağı geçiyor, çünkü ülkelerin çoğunda herhangi bir büyük gemiye kritik hasar verebilecek silah sistemleri var. Ve kendine ait olmayan - her zaman aynı Rus, Hint veya Çin gemi karşıtı füzeleri satın alabilirsiniz.
Ünlü Amiral Nelson bir keresinde "bir gemi bir kaleyle savaşıyorsa aptaldır" demişti. Tartışmalı bir şekilde (örneğin, Amiral Ushakov burçlara saldırmayı başardı), ancak hata bulamayacağız.
Önümüzdeki yeni çağda, "kale" ufukta gemi karşıtı füzeleri tespit edip hedef alan, yüzey gemilerini savunmasız hale getiren ve kıyı şeridine yaklaşmalarını engelleyen karmaşık bir kompleks. Yani, havacılığı yeterince güvenli bir mesafede konuşlandırma fırsatı vermezler. Amerikan uçak gemilerinin onlarca yıldır hakim olduğu tam da budur.
Balistik, seyir, gemi karşıtı füzeler (tümü mobil ve iyi kamufle edilmiş platformlardan fırlatılan) mükemmel bir imzayla büyük gemiler için gerçek bir tehdit haline geliyor.
ABD Donanması Kaptanı Henry J. Hendricks, Çin'in bir ABD uçak gemisi fiyatına 1227 DF-21D balistik anti-gemi füzesi üretebileceğini hesapladı. Bir uçak gemisini ölümcül şekilde vurmak için kaç füzeye ihtiyacınız var? ..
Yeterli miktarda 2M ila 5M arasında uçan bu tür füzelerin devasa bir salvosu, bir uçak gemisinin herhangi bir siparişinin hava savunmasını kolayca geçebilir. Elbette bir füze, bu büyüklükte bir beka kabiliyetine sahip bir gemiyi batırmayacaktır.
Ama bir roket olacağını kim söyledi?
Ve mesafe hakkında. Ana silâh bir uçak gemisi bir uçaktır. Mevcut F / A-18E "Super Hornet" in menzili 390-450 deniz mili arasındadır. F-35 grev savaşçısı 730 deniz mili savaş yarıçapına sahip olacak. Bu, ek dıştan takma tanklar gerektirmez ve diğer uçak yeteneklerini önemli ölçüde azaltır.
ABD Savunma Bakanlığı İstihbarat Teşkilatı, DF-21D gemi karşıtı füzenin menzilinin 1500-1750 deniz milinde olduğunu tahmin ediyor ve bazıları daha uzun menzil öneriyor.
Bu sayıların, taşıyıcı saldırı gruplarının erişimlerinin çok ötesinde konuşlandırılmasını gerektireceği gerçeğinin farkında olmak, bu da taşıyıcının kendisinin ve silahlarının etkili kullanımı konusunda derhal şüphe uyandırmaktadır. Deniz Harp Okulu'nun eski dekanı Robert Rubel şunları söyledi:
"Bir uçak gemisinin başarılı savunması, eğer uçak gemisi de düşman deniz kuvvetlerine başarılı bir şekilde saldıramazsa işe yaramaz."
Ve eklenecek hiçbir şey yok.
Ve ABD ve Rusya'nın Suriye'de başarılı toplu füze fırlatmaları göz önüne alındığında, kara tabanlı balistik füzelere büyük bir saldırının Donanmanın mevcut savunma sistemleri için oldukça zor bir görev olduğu gerçeğine rağmen, durum potansiyel olarak daha da ciddidir.
Askeri analist Robert Haddick:
Daha da kötüsü, en gelişmiş filo savunmalarını alt etmekle tehdit eden seviyelerde düzinelerce uzun menzilli, yüksek hızlı gemi karşıtı seyir füzesi fırlatabilen deniz saldırı avcı filolarıdır.
Veya örnek olarak, Çin'in füze botlarını kullanması. Çoğunluğu "Hubei" sınıfından olmak üzere yaklaşık yüz tane var.
Her biri 8 mil menzile sahip 160 kanatlı gemi füzesi taşıyor. Toplamda - aynı anda fırlatılabilen 600-700 füze.
Dizel elektrikli denizaltılardan, fırkateynlerden, muhriplerden ve uçaklardan roketler ekleyin ...
Ve füze ticaretinde her zaman ön saflarda yer alan Rusya'yı da küçümsememek gerekir. Ve Rusya'nın çabaları sayesinde, yüksek hassasiyetli füze silahları çok yaygın hale geliyor ve giderek daha fazla ülke bunları satın alabiliyor.
Kamyonlara, vagonlara veya ticari gemilere yerleştirilmiş nakliye konteynırlarına gizlenmiş bir Club-K seyir füzesi sattığı bildirilen bir Rus firması, endişe verici bir şey.
Dünya değişiyor ve ana saldırı silahı olarak uçak gemilerine karşı koymanın giderek daha fazla yolu var. Füzelerin menzili ve hızı artacak. Füzeler daha zor ve isabetli hale gelecek ve tabii ki nükleer olabilirler. Radarlar daha uzağı ve daha doğru görecek ve "savaş sisini" önemli ölçüde azaltacaktır. Yüzey gemileri, nerede olurlarsa olsunlar, giderek daha savunmasız hale gelecekler.
Süper kavitasyon yapan torpidolar (Rusya'daki Shkval gibi) halihazırda 200 deniz mili hıza ulaşıyor ve gemileri 1000 kilometreden fazla takip edebiliyor. Yüzeyin üzerinde, şu anda 2M'de seyreden süpersonik gemi karşıtı füzelerin yerini, 5M'de ve gelecekte daha da hızlı hareket edecek olan hipersonik füzeler alacak.
Modern uçak gemisi grev grubu, geleneksel ölümcüllük ve karmaşıklık açısından askeri tarihin en tepesinde duruyor. Ne yazık ki, modern bağlamda, aynı zamanda çok pahalı ve karmaşıktır ve bu nedenle, onu düşük bir maliyetle devre dışı bırakmak çok kolaydır.
Bir uçak gemisi, karmaşık bir dizi çok pahalı yatırım gerektirir. Uçak gemisi, 1-2 kruvazör ve 2-3 muhripten bir uçak gemisi saldırı grubu edinmenin toplam maliyeti 25 milyar doları aşıyor, uçak kanadı 10 milyar dolar daha ve yıllık işletme maliyetleri yaklaşık 1 milyar dolar.
Ve bir geminin fırlatıcısından ateşlenen bir seyir füzesi, sinsi ve hiyerarşik merdivende çok daha aşağıda duran bir uçak gemisinin güvertesinden bir avcı tarafından gönderilen her bombanın üçte birinden daha az değerdedir. Ancak bu füzeyi kullanmanın etkisi, güverte tabanlı bir uçaktan atılan bir bombadan çok daha önemli olabilir.
Bununla birlikte, ABD Donanması, farklı kademelerden gelen tüm iddialara rağmen, yeni nesil avcı uçakları (F-35C) ve sonraki iki Ford sınıfı uçak gemisini bütçe zorluklarıyla zorlamaya devam ediyor.
Şimdi, yalnızca İHA'larla donanmış yeni uçak gemilerinin konseptlerine bile değinmiyoruz, çünkü şu ana kadar insan pilotlu uçakların yerini alabilecek böyle bir gemi veya bu tür dronlar yok. Gelecekte, evet, ama daha fazlası değil.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki birçok denizcilik uzmanına göre, evet, uçak gemileri (en azından "Ford" çekilinceye kadar) hizmette kalacak. Ancak Donanma, taşıyıcı merkezli konseptinden uzaklaşmalıdır. Büyük yüzey gemileri daha savunmasız hale geliyor ve maliyetler kabul edilemez ise donanma bunları inşa etmemeli ve işletmemelidir.
Donanma şu anda yılda iki saldırı denizaltısı inşa etmek için çaba sarf ederken, sadece bir uçak gemisi ve hava kanadı ile ve belki de çok daha büyük stratejik etkiyle 10 tane inşa etmeyi göze alabilir.
Ek olarak, çoğu yüzey gemisi edinme programından farklı olarak, saldırı denizaltı programları genellikle program ve bütçe açısından iyi performans göstermiştir.
Etkili bir denizaltı tedarik programının en etkili bileşenlerinden biri, şu anda ABD Donanması'nda olmayan çok sessiz dizel denizaltıları içeren bir "geleceğe dönüş" programı olmalıdır. Dizel denizaltıların bulunması çok zordur ve her nükleer denizaltı için üç ila dört oranında satın alınabilir.
Birleşik Devletler Donanması tartışmasız bugün dünyadaki en güçlü birlik. Ne yazık ki bu cümleyi bir dua gibi tekrarlamak faydasız. ABD filosunun tamamı tonaj ve saf ateş gücü bakımından hakimken, Pasifik Okyanusu gibi konuşlandırılması gereken bir kuvvetin olduğu belirli bir bölgede bu mantıklı olmayabilir.
Radar teknolojisinde öngörülen ilerlemeler, su altında ve üstünde gizliliğin korunmasını zorlaştıracaktır. Aynı şey, hipersonik silahların menzilindeki ve doğruluğundaki artışla da olacak.
Tüm bunlar, çok yakın (2050-2060) gelecekte farklı bir kavramsal yaklaşım gerektirecektir.
Ancak kesin olan bir şey var: uçak gemisi yüzyılın ikinci yarısında gerçek bir silah olmayacak.