Dix-Hallpike testi, vertigo ve baş dönmesine neden olabilen yaygın bir vestibüler bozukluk olan benign paroksismal pozisyonel vertigo (BPPV) varlığını değerlendirmek için kullanılan tanısal bir manevradır. Amerikalı kulak burun boğaz uzmanları Robert B. Dix ve Charles S. Hallpike tarafından 1950’lerde geliştirilmiştir.
Dix-Hallpike testi sırasında hasta bir muayene masasında dik oturtulur ve başı bir tarafa çevrilir. Muayene eden kişi daha sonra hastayı, başı ucundan sarkacak ve hafifçe aşağı doğru eğilecek şekilde hızla masaya geri indirir. Bu manevra, iç kulakta bulunan küçük kalsiyum karbonat kristalleri olan otolitlerin kaymasına ve BPPV’li bireylerde potansiyel olarak vertigo semptomlarını tetiklemesine neden olur.
Hasta test sırasında vertigo yaşarsa, muayene eden kişi BPPV’ye eşlik eden karakteristik nistagmusu veya istemsiz göz hareketlerini gözlemleyebilir. Nistagmusun yönü ve gecikmesi hangi kulağın etkilendiğini ve hangi kanalın tutulduğunu belirlemeye yardımcı olabilir.
Dix-Hallpike testi, BPPV teşhisi için yüksek duyarlılık ve özgüllüğe sahip güvenli ve güvenilir bir yöntemdir. Bununla birlikte, bazı hastalar için rahatsız edici veya endişe verici olabilir ve boyun veya sırt problemleri veya manevrayı kontrendike hale getirebilecek diğer tıbbi durumları olan hastalarda dikkatli olunmalıdır.
Özet olarak, Dix-Hallpike testi yaygın bir vestibüler bozukluk olan benign paroksismal pozisyonel vertigo (BPPV) varlığını değerlendirmek için kullanılan tanısal bir manevradır. Potansiyel olarak vertigo semptomlarını tetiklemek ve karakteristik göz hareketlerini gözlemlemek için hastanın belirli bir şekilde konumlandırılmasını içerir. BPPV teşhisi için güvenli ve güvenilir bir yöntemdir, ancak bazı hastalarda dikkatli olunmalıdır.