Sopa, kurdun başına çarptı ama kurda zarar vermedi. Kurdun pençesi ise Ersa'ya ulaşarak onu sol tarafa doğru savurdu. Ersa'nın karnının sol tarafından kanlar akmaya başlamıştı ama ne çığlık attı ne de acı ifadesi gösterdi. Kurt Ersa'yı yaraladıktan sonra geri Alvina'ya dönüp, yavaşça ona ilerledi. Alvina, abisinin yaralandığını görünce ağlamaya başladı.
“Abi! Abi! İyi misin? uUgh”
Ersa, kurt Alvina'ya yaklaşırken soluk bir yüzle kurda baktı. Kurt, Alvina'ya saldıracakken yarasını umursamadan onlara doğru koştu. Dişlerini gıcırdatmaktan neredeyse kırılacak haldeydiler. Koşmaya çalışsa da hala yetişemeyince, kızgınlıkla bağırdı. “Dur! Yoksa seni öldürürüm!” Kurt bu sözlerin etkisi varmış gibi olduğu yerde dona kaldı. Yüzünü bile çeviremedi. Ersa, hızlıca Alvina'nın yanına gelerek aceleyle konuştu. “Kaç Alvina ben onu oyalayacağım. Hızlı ol.”
Alvina, ağlarken abisini reddetti. “Hayır. Kan akıyor abi iyi değilsin. Yanında kalacağım.”
“Hemen git diyorum Alvina. Abinin sözünü dinle yoksa bir daha seninle konuşmam!”
Alvina abisine baktı ve geriye dönüp koşmaya başladı. Bu sırada boğazı yırtılacak kadar bağırıyordu. “Anne! Baba! Yardım edin! Abim tehlikede!”
Kurt da aynı zamanda şokun etkisinden kurtulup, Ersa'ya kızgın bir hırıltı eşliğinde koşmaya başladı. Bu sefer Ersa'nın karşılık verecek bir hali kalmamıştı. Yavaşça gözlerini kapattı. Tuhaf bir şekilde sakinliğini sürdürüyordu. Hatta biraz heyecanlı hissetti. Kırmızı bir enerji o farkında olmadan kanında yanıp sönmeye başlamış, kanında dolaşıyordu.
Kurdun pençesi bir daha Ersa'ya gelecekken kurt aniden havada asılı kaldı. Ardından bir ağaca doğru savrulup, boynu kırıldı. Ersa, ses ile gözlerini açtı ve şaşkın bir şekilde kurda baktı.
Ardından gökyüzünden inen kişileri fark etti. Karmela ve Ela, hızlıca Ersa'nın önüne indi. Karmela'nın kucağındaki Alvina ise durmadan ağlıyordu. Ela, korkarak koştu ve Ersa'ya sarıldı. “Oğlum dayan annen seni iyileştirecek.” bu sırada istemsizce ağlamaya başlamıştı.
Ersa, annesine baktı ve gözlerini açık tutmaya çalıştı. ''Mnn.''
Ela hemen elini alnına koyup, enerji aktarmaya başladı. Enerji, Ersa'nın vücudunu dolaştı ve Ersa'nın soluğu gittikçe iyileşdi. Ama yarası hala aynıydı.
Karmela endişeli bir halde konuştu. “Hemen eve geçelim. Ardından bende şehirden bir doktor getirmeye gideceğim.”
Ela cevap vermeden hızlıca eve doğru uçtu. Arkasından Karmela da Alvina'yı alarak takip etti. Alvina'yı bıraktıktan sonra hızla şehre doğru uçtu. Ela da Ersa'yı yatağa bırakıp, nazikçe suratını okşadı. “Baba doktor bulmaya gitti. İyi olacaksın oğlum.”
Alvina, gözündeki yaşlarla abisinin yanına geldi ve Ersa'nın elini tuttu. “Abi, beni bırakma. Uggh.”
Ersa, nazikçe Alvina'ya baktı. “Merak etme, seni neden bırakayım. Bana bir şey olmayacak. Merak etmeyin.”
Ersa'nın onları rahatlatmaya çalıştığını görünce Ela, kalbine bir bıçak saplanıyor gibi hissetti. Yarasına rağmen oğlunun onları düşündüğünü biliyordu.
Bir süre sonra Karmela yanında beyaz sakallı bir yaşlı adamla geldi. Adam, içeri girince Ersa'nın yanına geldi ve yaranın durumuna baktı. Ardından çantasından malzemeleri çıkarmaya başladı. “Oda da ikimizi yalnız bırakmanızı istiyorum. Odaklanmamı bozacak bir şey olmamalı.”
Karmela ve Ela bakıştılar ve ardından Alvina'yı alıp dışarı çıktılar.
Yaşlı adam Ersa'ya övgü ile baktı. “Bu yara ile iyi dayanıyorsun evlat. Şimdi tedaviye başlayalım mı? Emin ol canını yakmayacağım.”
Ersa, ciddi bir ifade oluşturdu. “Yaranın organlarıma ulașmadığını düșünüyorum. Enerji aktarımı ile kanama durdurulup, kaybolan dikim yolu uygulanır ve içine bir miktar enerji parçası bırakılırsa bir sorunum olacağını sanmıyorum.”
Yașlı adam genișlemiș gözler ile Ersa'ya baktı. “Ev- evet, haklısın.”
Böyle söylemiş olsa da 6 yașındaki bir çocuğun bunları söylediğine inanamıyordu. Yaralı bir durumda kendi durumunu teşhis edip, en doğru tedavi yöntemini söylüyordu. Bunu diğer doktorlar görse şok olurdu.
Yaşlı adam yavaşça tedaviye başladı ve tamda Ersa'nın dediği gibi yaptı. 30-40 dakika içinde işlem tamamlandı ve odadan çıktı.
Ela sürekli ileri geri dolanarak endişeli bir yüz ile kapıya göz atıyordu. Yaşlı adamın çıktığını görünce aceleyle sordu. “Durumu nasıl? İyi mi?”
“Önemli bir şeyi yok. Kanama durduruldu. Yarası da iyi durumda. Böyle devam ederse 2-3 haftaya durumu eski haline döner.”
Yaşlı adamı duyunca üçlü rahatlamış bir şekilde nefes verdi. Yaşlı adam bir süre onlara baktı. “Gencin tıp bilgisi gerçekten de oldukça iyi gibi görünüyor. Büyük ustasının kim olduğunu öğrenebilir miyim? Bu kadar bilgili bir genci görmek ufkumu açtı.”
Bunu duyunca Karmela ve Ela şaşırarak adama baktılar. “Ustası yok. Bildiği her şeyi kendisi öğrendi.”
Yaşlı adamın kulağına bu sözler girince şok oldu. “Kendi başına mı? Bir usta öğretse bile kabullenmesi zor olurdu ama kendi başına öğrendiğini mi söylüyorsunuz?”
Yaşlı adam heyecanlı bir ifadeye büründü. “Onu tıp akademimize yollamak ister misiniz? Bu çocuk yüzyıllarca yılda bir gelen yetenek.” beklenti içinde çifte bakıyordu.
Karmela ve Ela'nın gözleri buluştu, ardından Karmela kararlı bir yüz ile konuştu. “Şuan da Ersa daha küçük. Bir kaç yıl sonra onun kararına bırakmak istiyorum bu konuyu.”
Yaşlı adam çifte baktı. Biraz hayal kırıklığına uğramıştı ama hemen bir gülümseme haline döndü. “O halde büyümesini bekleyeceğim.”
Yaşlı adam veda ettikten sonra ayrıldı ve üçlü hemen Ersa'nın bulunduğu odaya girdi. Alvina, Ersa'nın yanına hızla koştu. “Abi, iyi misin?”
“Ahahah, iyiyim Alvina. Merak etme.”
Ela, Ersa'nın yanına gelip önüne oturdu. “Doktor bir kaç haftaya iyi olacağını söyledi ama iyi dinlenmelisin. Tamam mı?”
“Tamam anne. Merak etme gerçekten iyiyim.”
Bu sahneyi gören Karmela arkada gülümseyerek izledi. Bir süre birlikte durduktan sonra Karmela ve Ela odalarına geçti. Alvina ise çok ısrar ettiği için Ersa'nın yanında kalmasına izin verdiler.
Bir hafta içinde şaşırtıcı bir şekilde Ersa'nın durumu normal haline döndü ve aile normal durumuna geri döndü. Çoğu gece Alvine abisinin yanında kalmaya gidiyordu. Ersa da çalışmalarına devam etti. Biraz ailesiyle vakit geçirip geri kalan vaktini eğitime adadı. Yetiştirme, tıp, simya ana odakları bu üçüydü. Her ilgi duyduğu şeyi araştırıp teori üretti ama maalesef test edemedi. Aylar böylece geçti ve Ersa 8 yaşına, Alvina da 5 yaşına girdi.