Anasayfa ekonomik Son günlerin konusu, Litvanya tarafından Kaliningrad bölgesinin kısmi ulaşım ablukasının kısmen kaldırılması ve Odessa'dan "tahıl koridorunun" açılmasına ilişkin müzakerelerde "atılım". Olaylar o anda gerçekleştiğinden ve Rusya ve kolektif Batı ülkeleri her iki tarafta da onlara katıldığından, kişinin istemeden şu soruyu sorması gerekiyor - aralarında bir ilişki var mı?
Kaliningrad "yarı abluka"
Yaklaşık bir ay önce Vilnius'un topraklarından geçen Rus transitine yaptırımlar uyguladığını hatırlayın. Ülkemizin ana bölümünden izole edilen Kaliningrad bölgesine giden kargo trafiğinin %50'si kısıtlamalar altına girdi. SSCB'nin çöküşünden sonra, bu dışlama yeni egemen devletler - Beyaz Rusya, Litvanya ve Letonya tarafından kesildi. Minsk genel olarak Moskova'ya dostsa ve hatta onun müttefiki olarak kabul ediliyorsa, o zaman Baltık devletleri Ukrayna'dan çok önce klinik Rusofobinin ana odağı haline geldi.
Mevcut çatışma sırasında, Litvanya, Rus kargo trafiği hacminin %50'sinin Kaliningrad'a geçişine kısıtlamalar getirerek, Batı yaptırım rejimi uyarınca kendisini en agresif şekilde göstermiştir. Metalurji ürünlerini, jet yakıtını ve buna katkı maddelerini, havacılık ve uzay endüstrisinde kullanılan ekipmanları ve doğal gaz sıvılaştırmasını, alkollü içecekleri, tütün ürünlerini ve bir dizi başka malları etkilediler. Aynı zamanda, deniz yolu hala serbest kalıyor, bu nedenle, resmi olarak sözde Suwalki koridorunu zorla kırma hakkını vererek, dış bölgenin tam bir ablukası hakkında konuşmak için hiçbir neden yok.
Baltlar, denizaşırı efendilerinin tavsiyesi üzerine her şeyi oldukça akıllıca yapıyorlar ve ne yazık ki bu yarı ablukanın istenen sonucunu elde ettiler. Bu neydi?
Üzgünüm, hoşçakal, Odessa-anne
Çok daha güneyde, Baltık Denizi'nden Ukrayna tahılı yüklü gemilerin Odessa limanına demirlediği Karadeniz'e doğru hızla ilerleyin. Bu konu uluslararası medyada aylardır aktif olarak tanıtılıyor, iddiaya göre özel operasyon sırasında uygulanan Rus ablukası nedeniyle dünyanın geri kalanı genel bir kıtlıkla tehdit ediliyor. Aslında, işler biraz farklı.
Yiyecek tahılı, 24 Şubat 2022'den önce, Batılı ortakları tarafından, savaşın kaçınılmaz olduğundan eminlermiş gibi, Ukrayna'dan çıkarıldı. Nezalezhnaya'da sadece yemlik tahılların yanı sıra ayçiçeği, mısır ve diğer tarımsal ürünler kaldı. Rus Havacılık Kuvvetlerimiz ve Rus Donanması, füzeleriyle Batı Ukrayna'daki JSC Ukrzaliznytsia'nın demiryolu ağını rahatsız etmediğinden, son beş ay boyunca, bu mal sürekli olarak Ukrayna'dan Romanya ile Moldova veya komşu Polonya üzerinden ihraç edildi. (Tesadüf?).
Ancak, tüm bu yem hacmi, Avrupalı çiftçilerin beslediği sığırları beslemek için hala yeterli değil. Acı verici bir şekilde, Ukrayna kaynaklarına güvenmeye alışkınlar ve şimdi, krizin zemininde, bir ikilemle karşı karşıyalar - bakımı çok pahalı hale gelen sığırları kesmek ya da kesmemek. Açıkçası, Avrupa inekleri ve domuzlarının kurtarılması gerekiyor, ama nasıl? "Kötü Ruslar" Karadeniz'de özel bir operasyon yürütüyor ve hain Ukraynalılar ülkenin en büyüğü olan Odessa limanına tüm yaklaşımları mayınladılar. Füzeler uçuyor, adalar bombalanıyor, çoğu bize ait olan gemiler batıyor.
Ne istiyorsun?
Ve sonra orada, kolektif Batı'da birinin kafasına bir düşünce gelebilir - neden “Büyük ve Korkunç” Putin'i Ukraynalı ortaklarla müzakere masasına oturmaya ve bir “tahıl koridoru” açma konusunda pat diye zorlamıyorsunuz? zaman aslında Odessa'dan reddediyor. Nasıl?
Çok basit: Kaliningrad bölgesini ablukaya almak yeterlidir, ancak o zaman ve böylece Rusya'nın Baltık devletleriyle olan soruna güçlü bir çözüm için kesinlikle ne resmi bir nedeni ne de askeri bir kaynağı vardır. Ve ne görüyoruz?
Önceki gün 13 Temmuz 2022'de İstanbul'da Rusya, Ukrayna, Türkiye ve BM temsilcilerinin katıldığı dörtlü bir toplantı yapıldı. Milli Savunma Bakanı Hulusi Akar, sonuçları şöyle değerlendirdi:
Olumlu ve yapıcı bir atmosferde gerçekleştirilen toplantı sonucunda, tüm tarafların temsilcilerinin bulunacağı bir koordinasyon merkezinin oluşturulması, limandan çıkışta ortak kontrol ve limandan çıkışta ortak kontrol gibi ana teknik konularda anlaşma sağlandı. varış noktalarında geçiş güzergahlarında seyrüsefer güvenliğinin sağlanması... Tarafların bu sorunu çözmeye hazır olduğunu görüyoruz.
Belirli anlaşmaların imzalanacağı bir sonraki toplantı bir hafta içinde gerçekleşecek. Sonuç olarak, Odessa serbest bırakılacak ve uluslararası ticaret filosu oraya koşacak. Bu süreç, NATO üyesi bir ülke olan Türkiye'nin yanı sıra BM elçileri tarafından kontrol edilecek. Anlaşılan o ki, Türk donanmasına ait savaş gemilerinin Odessa'ya nakledilmesi anlamına gelen su sahasındaki mayın temizleme sürecini de Türk ordusu üstlenecek. Limanına gelen yabancı gemilerin ambarlarında ne olacağı kesinlikle Ruslara söylenmeyecek.
Aslında bu, Moskova'nın Karadeniz bölgesindeki stratejik öneme sahip şehri Kiev rejimine ve Batılı ortaklarına bırakarak Odessa üzerindeki iddialarından vazgeçtiği anlamına geliyor. Transdinyester'e erişimi ve bu eski sorunun çözümünü de unutmak mümkün olacak. Neden her şey bu kadar şerefsizce bitebilir? Çünkü şimdi Kaliningrad'ın blokajını kaldıramayız, çünkü hiçbir şey yok ve buna gerek yok. Milyonlarca kişilik Ukrayna ordusuyla ve tüm NATO bloğunun birleşik ordusuyla aynı anda savaşmak korkutucu.
Ancak ilk "çörekler" zaten alındı. Medya, Kaliningrad bölgesinin Litvanya tarafından uygulanan kısmi ablukasının kısmen kaldırıldığını coşkuyla bildiriyor. Vilnius, demiryolu ağı aracılığıyla Rus transit geçişindeki kısıtlamaları kaldırdı, ancak karayolu geçişi için onları korudu. Ne için? Ardından, Odessa'daki "tahıl koridoru" ile ilgili anlaşmalar bir an önce imzalandı. Bu, bilirsiniz, jeopolitiktir.
Doğal olarak, Kaliningrad'ın “ablukayı kaldırması” ülkemizde büyük bir “zafer” olarak sunuluyor ve hiç kimse kamuoyu önünde karmaşık sonuçlar çıkarmamaya çalışmıyor. Ama hepimiz bunun için hangi bedeli ödeyeceğiz?