We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Oyun yazarı Maurice Barrymore ve aktris Georgina Drew Barrymore'un kızı olan Ethel Barrymore, 15 Ağustos 1879'da Philadelphia'da doğdu.
Barrymore ilk profesyonel çıkışını 1894'te New York'ta sahnede yaptı. Londra'ya gitti ve burada Henry Irving ile çalıştı. Çanlar (1897). İngiltere ve Amerika'daki diğer önemli roller dahil Büyük Peter(1898), Atlı Deniz Piyadelerinin Kaptan Jinks'i (1901), Alice Ateşin Yanında Oturur (1905), Kanal Ortası(1910) ve Kuyuların Trelawney'i (1911).
1914'te Barrymore ilk sinema filmini yaptı. Bülbül (1914). Sahneyi tercih etmesine rağmen, Barrymore ödüllü filmler de dahil olmak üzere birçok film yaptı. Hiçbiri Ama Yalnız Kalp (1944) ve Spiral Merdiven(1946).
Otobiyografisini yayınlayan Ethel Barrymore, Hatıralar1955'te, 18 Haziran 1959'da Hollywood, California'da öldü.
Drew Barrymore üç kez evlendi. Geçen yıl, "erkeklere yemin etti".
Şubat 2021'de Barrymore, Instagram'da Cameron Diaz, Gwyneth Paltrow ve Nicole Richie gibi ünlü arkadaşlarıyla nostaljik fotoğraflar ve eski kocası Will ile birlikte anne-babalık yapan kızları Frankie ve Olive'e ender bir bakış içeren bir fotoğraf galerisi ile Sevgililer Günü'nü kutladı. Kopelman.
Drew Barrymore'la büyümek. Yazı videonun altında devam ediyor.
Silinen görüntüde Barrymore, Kopelman ve kızları kumsalda smores keyfi yapıyorlar.
"#REMEMBERCLOSENESS, kullanılmayan bir etikettir. Hadi bugün dolduralım. " gönderiye bir başlık ekleyerek takipçilerini sevdiklerinin fotoğraflarını paylaşmaya teşvik etti.
"Galentinelerimi, ailemi ve bugün yakınlığı özlüyorum. Haydi, içeri tıkılıp kalmayı düşünmediğimiz zamanları hatırlayalım! Smooshing. Sokulmak. Nuzzled ve rahat ve özgür.
"Bu hatırlatıcılara ihtiyacım var çünkü"gerçeküstü bir bulanıklığa dönüşüyor ve &apost çekebiliyorum&&apost… Bu resimler benim hazinelerim. Ve sadece onları söndürmeye ihtiyacım vardı ve kendime eskiden nasıl sevdiğimiz ve yaşadığımızı hatırlatan olumlu bir şey başlatmaya çalıştım."
Resim: Instagram.
Küçük Çocuklar: Bekar Bir Annenin İtirafları
Eylül 2020'de Barrymore, çıkmaya vakti olmadığını söyledi.
Jane Fonda ile talk şovunda yaptığı sohbet sırasında, Drew Barrymore Şovu, 45 yaşındaki Barrymore, "erkekleri döven" 82 yaşındaki Oscar ödüllü oyuncuyla ilgili olabileceğini söyledi.
Barrymore, Fonda'ya "Geçenlerde erkeklere küfür ettiğini söyledin," dedi. "Seninle bunun hakkında konuşabilir miyim? Çünkü sanırım oradayım ve son beş yıldır oradayım. Neden buradayım, neden buradasın, neler oluyor?"
Fonda, Barrymore'un hiçbir şeye küfretmek için çok genç olduğunu ve romantik bir ilişki olmadan hayatının yeterince tatmin edici olduğunu fark ettiğini söyledi.
"Kimin zamanı var?" diye sordu, Barrymore buna tutkuyla katıldı.
"Evet, işte buradaydım," dedi.
"M'işe kapalı değilim ama son beş yıldır tam olarak bu zihniyetin içindeyim, sadece bant genişliğine sahip değilim, sadece sığdırabilirim."
"Eh, oraya bir iki küçük ilişki sığdırabilirsin. "Bunun için her şeyim," diye yanıtladı Fonda.
"Kimin zamanı var?" 😂 💁♀️ @JaneFonda ve Drew, BUGÜN şovda erkekleri küfretmeyi ve dolu dolu bir hayat sürmeyi tartışıyorlar. Yerel listeleri kontrol edin. pic.twitter.com/aLAshKJNjo'x2014 Drew Barrymore Gösterisi (@DrewBarrymoreTV) 16 Eylül 2020
Barrymore, 2016 yılında üçüncü kocası Will Kopelman'dan boşandığından beri bekardır. Birlikte, yedi yaşındaki Olive ve altı yaşındaki Frankie'ye birlikte ebeveynlik yaparlar.
Eski çocuk yıldızın ilk halkla ilişkisi 1989'daydı ve 14 yaşındaki Barrymore'un o zamanki erkek arkadaşı Corey Feldman ile Oscar'lara katılmasıyla doğrulandı.
/>Barrymore ve Feldman, 1989 Akademi Ödülleri'nde. Resim: Getty. 1991'de, o zamanlar 16 yaşında olan Barrymore, Hollywood yapımcısı Leland Hayward'ın adaşı ve torunu olan erkek arkadaşı Leland Hayward ile nişanlıydı. Nişan birkaç ay sonra iptal edildi.
Ertesi yıl aktör Jamie Walters ile nişanlandı. Walters, dergisinin Temmuz sayısının kapağı için onun çıplak fotoğrafını çekti. Röportaj yapmak dergisinde ayrıca 17 yaşında olmasına rağmen sayının içindeki resimlerde çıplak çıktı. Nişanları Kasım 1993'te sona erdi.
Barrymore, ilk kocası Galler doğumlu Los Angeles'lı bar sahibi Jeremy Thomas ile 1994'ün başlarında tanıştı. Thomas'ın bir arkadaşının bu konuda şaka yapmasının ardından, sabah saat 5.30'da 24 saat hizmet veren bir bakanı onlarla evlenmek için aradıklarında 19 yaşındaydı ve 31 yaşındaydı. .
Evlilik hızla sona erdi - sadece 19 gün sonra Radar Çevrimiçi.
"Hatamı onunla evlendiğim gün anladım," dedi Barrymore ilişki hakkında.
Boşandıktan sonra Barrymore, Hole gitaristi Eric Erlandson ile o zamanki en iyi arkadaşı Courtney Love tarafından tanıştırıldı ve ikili 1995-1996 yılları arasında yaklaşık bir yıl çıktı.
Barrymore daha sonra ona aşık olmadan önce kısa bir süre Edward Norton ile çıktı.v Kızartması başrol oyuncusu Luke Wilson.'sxA0Barrymore ve Wilson. Resim: Getty.
"Onu gördüğüm andan itibaren, tanıştığım için çok şanslı olduğum en inanılmaz insan olduğunu anladım" dedi. İnsanların xA0dergisi 1998.
Yaklaşık iki yıl flört ettiler ve yan yana oynamaya başlamadan hemen önce ayrıldılar. Charlie'nin Melekleri, Barrymore'un da ürettiği.
şu setin üzerindeydi melekler bir sonraki aşkıyla tanıştığı yer: komedyen Tom Green.
İlişkileri boyunca, çift, biri şaka yapmak da dahil olmak üzere, şakalarıyla tanınıyordu. Cumartesi Gecesi Canlı'sxA0Barrymore onu sunakta terk etmeden önce evlenecekmiş gibi yaptılar.Barrymore ve Green. Resim: Getty
2000 yılının başlarında Green'e testis kanseri teşhisi kondu ve kitabında Hollywood Kansere Neden Oluyor, "Nişanlanmadan önce bir yıl birlikte yaşadık ve evlenmeden önce bir yıl nişanlıydık" paylaştı.
2001 yılının Mart ayında evlendiler ve Green aynı yılın Aralık ayında "uzlaşmaz farklılıkları" öne sürerek boşanma davası açtı.
2017'de Green, evliliği "bir zamanın kasırgasının bir parçası" olarak nitelendirdi ve eski sevgilisiyle "uzun yıllar" konuşmadığını ve "onun iyi şeyler yaptığı için gerçekten mutlu olduğunu" doğruladı.
Ertesi yıl ilişkilerinin çok baskı altında olduğunu söyledi.
"Muhtemelen iş göstermek için yeniydim. Ben de kanser oldum - testis kanseriydim - bu yüzden muhtemelen çok fazla stres vardı.
Barrymore, onunla 11 aylık bir ilişki yaşamaya devam etti. Tehlikeli Bir Aklın İtiraflarıbaşrol oyuncusu Sam Rockwell, The Strokes davulcusu Fabrizio Moretti ile beş yıllık bir ilişkiden önce.
2003 yılında bir sayısında biseksüel olduğunu belirtti. Temas.
"Kadınlardan cinsel olarak hoşlanıyor muyum? Evet yaparım. Tamamen. Kendimi her zaman biseksüel olarak görmüşümdür. Bir kadının vücudunu seviyorum. Bence bir kadın ve bir kadın birlikte güzeldir, tıpkı bir erkek ve bir kadının birlikte güzel olması gibi," dedi dergiye.
"Bir kadınla birlikte olmak, kendi bedenini keşfetmek gibidir, ama başka biri aracılığıyla. Küçükken bir sürü kadınla giderdim. Kesinlikle - Bunu seviyorum."
Mart 2007'de eski dergi editörü Jane Pratt, SiriusXM Satellite Radio, Barrymore ile bir ilişkisi olduğunu gösteriyor.Barrymore ve Uzun. Resim: Getty.
Ağustos 2007'de Barrymore, birlikte rol aldığı aktör Justin Long ile çıkmaya başladı. Mesafeye Gitmek ve O sadece senin için değil.
Long tarafından 2018'de yapılan bir röportaja göre, 2010'da ayrılmalarına rağmen, eski sevgililer hala iyi durumda.
Mart 2020'de, Paper Magazine'sxA0Instagram'da Long'un bir dizi fotoğrafını şu başlıkla yayınladı: "Bunun için kovulabilir ama. Kahretsin. Justin Uzun takdir gönderisi."
Kısa bir süre sonra Barrymore şu yorumu yaptı: "[sic] yanlış değil! O harika."
Uzun yanıtladı: "Ah, ne biliyorsun?!"
2011 yılında Barrymore, uzun zamandır arkadaşı, aktör ve sanat danışmanı Will Kopelman ile çıkmaya başladı. Aralık 2011'de nişanlandılar ve altı ay sonra California'da evlendiler.
Barrymore o sırada en büyük kızları Olive'e hamileydi.
2015'te başka bir kızı Frankie'ye sahip olmaya devam ettiler.
2013'te Kopelman ile hamile bir Barrymore. Resim: Getty.
Barrymore, "Dürüst olmak gerekirse, diğer çiftler için nasıl olduğunu bilmiyorum ama onun baba olmasını izlemeyi gerçekten seviyorum," dedi İnsanların xA0Frankie'nin doğumunun ardından.
"Herkesin çiftliğinizi ilk sıraya koymanız gerektiğini söylediğini biliyorum. Ama her şeyin çocuklarla ilgili olmasını gerçekten seviyorum. Belki bu benim anne baba olmamamı ya da çocukluğumu telafi etmemdir ama şu anda odak noktamız, ebeveynler olarak işleri nasıl çözdüğümüzle ilgili.'
Bebekliğinden beri oyunculuk yapan ve Hollywood'da uyuşturucu, alkol ve karmaşık bir aile hayatıyla çevrili bir ortamda büyüyen Barrymore, kızlarına farklı bir çocukluk yaşatmak istemiştir.
"Çocukları bu ultra-geleneksel yolla yetiştirmek ve her şeyi deneyimlerimin tam tersi şekilde yapmak istedim. Suratınız asık olana kadar konuşabilirsiniz, ancak çocuklar tüm gün, hayatınızın her günü ne yaptığınızı izler ve bu davranış, bu örnek ve bu sevgi, topluluk ve dürüstlük benim için her şeyi güvende hissettiren şeydir. çocuklar," dedi bir görünüm sırasında Ellen DeGeneres Gösterisi Şubat 2017'de.
O ve Kopelman, yaklaşık dört yıllık evlilikten sonra Nisan 2016'da boşanma planlarını açıkladılar.
Resim: Getty.
"Boşanmak bir başarısızlık gibi hissettirebilir, ancak sonunda hayatın devam ettiği fikrinde zarafet bulmaya başlarsınız" dedi.
"Çocuklarımız bizim evrenimizdir ve hayatımızın geri kalanını onlarla birlikte yaşamayı birinci önceliğimiz olarak dört gözle bekliyoruz."
İlk başta, Barrymore boşanmayı kabullenmekte zorlandığını söyledi.
Barrymore, bir ay sonra Chelsea Handler'ın Netflix talk show'unda "Boşanmayla ilgili ifademi""başarısızlık" kelimesini çünkü çok dürüst"olduğunu belirttim," dedi.
"Mesela, boşandığında birinden ayrılırsın ve 'olursun', 'Evet, bu işe yaramadı' der ve boşanırsın, [ama] boşandığında 'gibi', en büyük başarısızlık 'olur' olur. Bu en büyük başarısızlık. 'Bu çok utanç verici ve özel olarak bile bunu yaşamak gerçekten zor' dedi.
"Zor bir zaman" geçiriyor. Geçmesi zor bir şey. Sanki bir peynir rendesine konmuş gibisin ve her saniye 'Ah! Bu &apos" plan değildi!
Ayrılmalarından bu yana, Barrymore ve Kopelman yakın bir ilişki sürdürdüler ve çoğunlukla sosyal medyadan ve halkın gözünden uzak tuttukları kızlarına ortak ebeveynlik yaptılar.
2017'de Barrymore ve Frankie. Resim: Getty.
Kızlarının hayatlarına kıyasla kendi hayatı için sahip olduğu farklı sınırlardan bahsetti.
"Çocuklarımla olan hayatım, duygularım, hepsi masada - ama [Olive ve Frankie'nin kendileri] öyle değil" dedi. İnsanlar'de.
"Hayat deneyimlerim nedeniyle, markamı çocuklarıma satmıyorum. Ben kazandım. Ama hayatımın o kısmını görmezden gelmek beni bir otomat yapar. Bu yüzden onları omlete nasıl sokacağımı ve bana uygun olacak şekilde katlamayı bulmak gerçekten yaratıcı.''
Aralık 2017'de Barrymore, bir Instagram gönderisinde eş-ebeveynlik hakkında, şans verilirse "her şeyi baştan yapacağını" yazdı.
"Will ve ben yaptıklarımıza hayret etmeye ve olabileceğimiz en iyi ebeveyn olmaya çalışıyoruz. Bu her zaman kolay değildir ve mesele şu ki. hayatta hiçbir şey yoktur. Ama bu &apost, herhangi bir acının tatlıdan daha ağır bastığı anlamına gelmez!"
TV sunucusu Willie Geist ile sohbet ederken Drew Barrymore Şovu, ayrıldıktan sonra kızları için korktuğunu itiraf etti.
Ailesini bir arada tutmak istediğini "[boşanmayı] bu yüzden bu kadar üstlenmemin nedeninin bu olduğunu düşünüyorum" diye açıkladı.
"Ben, &aposOh, seninle ve senin için vermek istediğim nihai söz bu harika aileye sahip olmaktı. Ve onları buldum. Ve çalışmayan ve yaşanabilir olmayan bir şey var. Bu ne kadar trajik?
"Ama iyi haber şu ki, ailesi ve ben bir şekilde en önemli seçimi yaptık: bu kadar birlikte, birleşik ve bağlı olmak," diye devam etti Barrymore. "Bu", sanırım aile dedikleri şey. Herhangi bir aile ile büyümediğim için biliyorum ki bu, kızlarım için yapmak istediğim son şeydi."
2018'de Barrymore şunları söyledi: Bu gece eğlence flört uygulamalarına bir şans verdi ama işe yaramadı.
"[arkadaşlık uygulamalarından] çıktım. Yine de denemek eğlenceliydi. Gençliğimden beri orada halk arasında çalışıyorum, bu yüzden kör randevu efsanesi aklımdan çıkamadı ve her zaman bunu yapmak istedim, bu yüzden bu benim için bir flört uygulaması gibiydi," diye açıkladı Barrymore.
"Ama o zaman benim tarafımda kör değil, bu yüzden sadece, bilmiyorum, çalışmıyor".
2020'nin başlarında Barrymore şunları söyledi: İnsanların xA0o "umutsuz bir romantik", ama bir daha asla evlenmeyecek.
"Bu gezegendeki herkesin bir şekilde sevgiye ihtiyacı var," dedi. "Ve sürekli olarak ilişkilerle mücadele ediyoruz. Aşk ve bu ilişkiler insanlar için farklı görünebilir. Ama özünde oradadır. Bu yüzden, yardım gönderebilirim ama bunu araştırmak ve incelemek istiyorum," dedi.
"Ayrıca insanların 'asla' kelimesini söylememeleri gerektiğine inanıyorum ve ben asla, büyük bir N-E-V-E-R ile asla evlenmeyeceğim."
Boşanmanın standart bir ayrılıktan farklı olduğunu söyledi.
"Bir daha asla böyle biriyle dolaşmak istemiyorum.
"Ayrılırsan yoluna devam edersin. Boşanıyorsunuz ve bu çok farklı. Size arkadaşlık için en yakın kişinin üç günlük bir at yolculuğu mesafesinde [başlayan] ve ömrünüzün 30 yıl olduğu bir kuruma tutunmaya çalışıyoruz.
"Bu, özellikle çocuklarım üniversiteye gittiğinde, belki biriyle tanışmak istemeyeceğim anlamına gelmez," diyor. "Ya da bundan bir yıl sonra tamamen aşık olabilirim. Ona açığım, onu aramıyorum. Bardağım akıyor. Hayatımda çok fazla aşk var."
Bu makale Eylül 2020'de yayınlandı ve 16 Şubat 2021'de güncellendi.
Dondurmanın yanında biraz likör ister misin?
Drew Barrymore, Hollywood parti sahnesine çıkmak için hiç zaman kaybetmedi - endişe verici bir şekilde annesinin rehberliğinde. İlk şok edici anılarında, 1990'lar Küçük Kız Kayıp, aktris "dondurmasının üzerine likör dökmeye" başladığını açıkladı (başka bir deyişle E! Haberler) henüz yedi yaşındayken ve ilk kez dokuz yaşındayken Rob Lowe'un doğum günü partisinde sarhoş olduğunda.
Buna göre Gardiyan, annesi onu ilk olarak aynı yıl Studio 54'e götürdü ve çift Barrymore'un çocukluğu boyunca sık sık kulüplere gitti. "Yetişkinler için Disneyland gibiydi, sadece benim bir parçası olmam gerekiyordu. Oldukça düzenli olarak, bazen haftada bir, bazen beş defaya kadar çıkıyorduk" diye yazdı. Küçük Kız Kayıp. "Ama hiçbir şey benim için yeterli değildi."
Barrymore 11 yaşındayken işler kızıştı. İçinde Yabani çiçekFilmin çekimleri sırasında Münih'te bir otel odasında sarhoş olduğunu ve heavy metal dinlediğini açıkladı. Toyland'deki Hatunlar. Bir rock grubu geldiğinde, "giyimle dolu düzinelerce çamaşır torbası çalarak" sarhoş bir sefahat yolunda ilerlediler. Akbaba, ve onları otelin balkonlarından nehre atmak. O an o kadar korkunçtu ki Barrymore kendini suçlu hissetmeye başladı ve çekimin geri kalanında bunu dizginledi.
HUKUK GÖLÜ SIRRI ( 1951 )
Ünlü bir tiyatrocu ailesinden gelen mükemmel oyuncu Ethel Barrymore, benzersiz sanatını sahne ve filmdeki çeşitli rollerde sergiledi ve keşfettiği her ortamda başarıya ulaştı.
Film kariyeri, kendi kalibresindeki diğer yıldızlara kıyasla yoğun ve kısa ömürlü olsa da, Ethel Barrymore, sinema filmlerine yaptığı unutulmaz katkılardan dolayı dünya çapında milyonlarca insanın kalbinde silinmez bir iz bıraktı. 1932'de kısa kısa bölümlerle ve sessiz dönemle resmen 1944'te başlayan bir film görev süresinde Barrymore, filmde hasta Bayan Warren'dan her şeyi canlandırdı. Spiral Merdiven ve Ma Mott rolündeki Akademi Ödülü kazanan performansı Hiçbiri Ama Yalnız Kalp içinde Prenses Czarina'ya Rasputin ve İmparatoriçe.
Oynadığı ve ne yazık ki hak ettiği krediyi alamadığı bir rol, Büyükanne rolündeki performansıdır. Mahkum Gölünün SırrıMichael Gordon tarafından yönetilen ve yapımcılığını Frank P. Rosenberg'in yaptığı, senaryosu ünlü Oscar Saul'a ait olan ve daha sonra beyazperdeye uyarlanmasıyla büyük beğeni toplayacak olan batı tarzı bir Kara Film. Arzu adında bir tramvay.
Ethel Barrymore'a ek olarak, filmde öne çıkan bir dizi yıldız oyuncu var. Kariyeri elli yıldan fazla süren aktör Glenn Ford'a Jim Canfield rolü verildi. Ford, sinemanın altın çağında üretken bir yetenekti. Aşırı çok yönlülüğü ile dikkat çeken Ford, genellikle bir aktör olarak uyum yeteneğini özetleyen çeşitli ve zorlu rollerde görüldü, ancak evde eşit derecede karmaşık karakterler oynarken, Glenn Ford genellikle geleneksel ve sıradan erkeklerin vücut bulmuş hali ile ilişkilendirilir. olağandışı durumlarla karşı karşıya.
Glenn Ford'la birlikte başrolde, Marcia Stoddard olarak daha az bilinen rollerinden birinde Gene Tierney var. 1940'larda benzersiz olan Tierney, daha sonra, eleştirmenlerce beğenilen filmlerde göründükten sonra tanıdık çevresini kuşatan hayranlar ve muhabirler tufanı çekmeyecek küçük bütçeli bir yapımda rol almaktan memnun olduğunu itiraf etti: Hayalet ve Bayan Muir, Laura ve Onu Cennete Bırak. Ayrıca her zaman hayran olduğu Ethel Barrymore ile çalışmaktan çok mutluydu.
Mahkum Gölünün Sırrı az bilinen bir yapım olabilir ama onlarca yıldır ihmal edilen bir filme göre çok zengin bir tarihi var. Uzun lafın kısası, filmin temeli, 17 Eylül 1871'de, bir grup mahkumun Carson City'deki bir hapishaneden kaçıp göle sığındıkları gölde meydana gelen gerçek olaylardan betimlenmiştir. olay sırasında Monte Diablo Creek olarak biliniyordu.
Çoğu eleştirmen Hollywood'un gerçek olayı yorumlamasının bir efsane olduğunu belirtse de film, olayın birçok yönünü yakalamaya özen gösteriyor. Bununla birlikte, birçoğu efsane olarak kaldığından, günün kesin olaylarını net bir şekilde belgelemek zor olacaktır. Filmde gösterildiği gibi, beş mahkum Monte Diablo'ya ulaştı ve George Hightower tarafından yönetilen çeteler tarafından yakalanmadan önce birkaç gün orada kalmayı başardı.
Filmlerin tarihle iç içe olmasının dışında, Mahkum Gölünün Sırrı izleyicilerden herhangi bir olumlu eylemi teşvik etmek için çok az şey yaptı. Piyasaya sürüldüğünde, film incelemeleri karıştırmak için açıldı. Çoğu eleştirmen performanslara olumlu baktı, ancak arsanın gerçek hesaplardan uzaklaştığını düşündü.
Kendinle çok uğraşıyorsun, değil mi? Yargıç, jüri, cellat güzel eteklere mi sarılmış? Kendine bir bayanlar linç partisi mi veriyorsun?
Mahkum Gölünün Sırrı oyunculardan ve ekip üyelerinden de güçlü bir yanıt almayı garanti edecek hiçbir şey yapmadı. Çekimler sırasında, Glenn Ford sol gözünde ciddi bir viral enfeksiyondan acı çekiyordu ve bu da yapımın büyük bölümünde şiddetli ağrı nöbetleri geçirmesine neden oldu. Kameradan uzaktayken sette göz bandı takmak zorunda kaldı, ancak yoğun stüdyo ışıklarının altında durması her istendiğinde durumu daha da kötüleşti.
Glenn Ford'un hoş hatıralar geliştirdiği prodüksiyonun tek yönü Ethel Barrymore ile çalıştığı zamandı. Barrymore'u her zaman idolleştirmişti ve onu zanaatında bir virtüöz olarak görüyordu. Ethel Barrymore'a yanıt olarak Ford, daha sonra oğlu Peter'a, "Harika bir kuru zekaya sahip olduğunu ve mümkün olduğunca onun yanında olmaya çalıştığımı" söyledi. Öte yandan Peter Ford, kitabında babasının o zamanlar Oleg Cassini ile evli olan Gene Tierney ile nasıl arkadaş olduğundan bahseder. Tıpkı Glenn gibi, Tierney de cesurca her şeyi denemeye istekli maceracı bir ruhtu. Günlüğünde Glenn Ford, Gene Tierney hakkında şunları yazdı: "Yürüyüş bu. O yürüyor ve tek düşünebildiğin onu takip etmek. O, orijinal her şeye hakim oldu. Uzun zamandır onun hayranıydım, muhteşem, yontulmuş bir güzellik ve gerçek bir profesyonel. Keşke onunla tekrar çalışabilseydim.”
Ethel Barrymore'a gelince, Mahkum Gölünün Sırrı son büyük rollerinden birini belirledi. 1954 filminde göründükten sonra, Genç Kalbi, Barrymore'un sağlığı hızla azaldı. Ancak 1957'de başrolü almayı başardı, Johnny Sorun, ancak başarısız durumunun körüklediği sayısız soruna katlandıktan sonra Ethel Barrymore kalıcı olarak emekli oldu. İki yıl sonra 18 Haziran 1959'da 79 yaşında öldü.
Gerçek olaylara dayalı, Mahkum Gölünün Sırrı Jim Canfield'ın (Glenn Ford) ve Carson City'den çok uzaktaki bir hedefe doğru yola çıkan kaçmış mahkumlar grubunun hikayesini takip ediyor. Ancak Jim'in başka planları vardır. Monte Diablo'da yerine getirmesi gereken görevleri vardır, bu yüzden Canfield ve diğer dört hükümlü, kontrolü elinde tutan Büyükanne (Ethel Barrymore) tarafından yönetilen bir grup kadın tarafından işgal edilen küçük bir yerleşim yeri olan Monte Diablo'da barınak bulmayı başarır. beş hükümlü, kendilerine yiyecek sağlarken boş bir kabini kullanmaya başladı.
Ertesi gün, Jim Canfield görevine başlar. Bir kadını öldürmekten ve 40.000 dolar çalmaktan haksız yere suçlu bulunan Canfield, intikam almak ve kendisine komplo kuran Rudy Schaeffer'ı öldürmeyi planlıyor. Ancak Jim, Rudy Schaeffer'ın kendisine aşık olduğu Marcia Stoddard (Gene Tierney) ile nişanlı olduğunu öğrendiğinde bu plan değişir ve durdurulur.
Mahkum Gölünün Sırrı haksız yere reddedilen filmlerden biridir, ancak bir kez izlediğinizde, kolayca beğenilen bir film olduğunu keşfedersiniz. Aksiyon ve çeşitli türlerin bir arada olduğu filmleri tercih eden izleyiciler için bu kesinlikle sizin için bir araç. Tüm yapım, Kara Film alt tonları ve izleyiciyi baştan sona kendinden geçirmeyi garantileyen dramatik olay örgüleriyle doludur.
Kötü adamlardı ve kötülükleriyle hepimize dokundular. Ama belki de yargıyı yapacak olan biz değiliz. Biz günahsız değiliz. Hiçbirimiz. Öyleyse diyorum ki, Rab onlara olduğu kadar bize de merhamet etsin. Ve bizi kötülükten ve nefretten kurtar. amin.”
NS Mahkum Gölünün Sırrı Ayrıca Ethel Barrymore gibi görkemli cazibesi ve eşsiz sanatıyla her filmde hoş karşılanan deneyimli profesyonellerden oluşan yıldız bir kadroya sahip. Barrymore'un sadece destekleyici bir rolü olmasına rağmen, karakteri filmi bir arada tutmaya yardımcı oldu. Barrymore, Monte Diablo'da yaşayan kadın sakinlerin otoriter reisi olan Granny olarak, her hitap komutuyla asidik diyaloglar sağladı.
“Korkacak bir araman yok. Onlar erkek, vahşi ayı değil. Sadece ’em hesap vermesini iste… Marcia, gel bu tüfeği al. Ne de olsa vahşi ayı oldukları ortaya çıkarsa diye.” ( Ethel Barrymore Büyükanne rolünde )
Glenn Ford ve Gene Tierney, film kahramanları için mükemmel seçimlerdi. Doğal güzelliği ve parlak ekran varlığıyla tanınan Gene Tierney, zorlu bir arka plana sahip eziyetli bir ruh oynadı. Sorunlu geçmişinden kurtulmak için, öldürmeye meyilli kötü niyetli bir adam olan Rudy Schaeffer ile evlenmeyi planlıyor. İlk başta Marcia, Shaeffer'ın şeytanlarından habersizdir ve maden aramadan döndüğünde onunla özel bir kulübeye taşınmaya hazırdır, ancak Shaeffer'ı tamamen değersiz bir adam olarak gören Jim Canfield, Shaeffer'ı onunla evlenmekten caydırmak için elinden geleni yapar. .
Filmin kahramanı Glenn Ford. Dışarıdan çok sağlam ve huysuz görünüyor, ancak iç mekanları, en büyük düşmanından intikam almak isteyen altın kalpli sevimli bir adam gösteriyor. Başlangıçta kadınlara bir suçlu olarak görülüyor, ancak sığırları bir ahır ateşinde kurtardığında gerçek yüzü ortaya çıkıyor.
Atmosferik sinematografisi ve akıllı senaryosu ile birlikte unutulmaz oyuncu kadrosuyla dolu, Mahkum Gölünün Sırrı kaçırılmaması gereken filmdir.
Mahkum Gölünün Sırrı başlangıçta Dana Andrews ve Linda Darnell için önerilen bir araçtı.
Agnes Moorehead, aslında Ann Dvorak'ın canlandırdığı Rachel rolü için düşünülmüştü.
Glenn Ford: Gwyllyn Samuel Newton Ford, 1 Mayıs 1916'da Quebec, Kanada'da doğdu. Ölüm: 30 Ağustos 2006, Beverly Hills, California'da. 90 yaşında.
Gene Tierney: Gene Eliza Tierney, 19 Kasım 1920 Brooklyn, New York'ta doğdu. Ölüm: 6 Kasım 1991, Houston, Teksas. 70 yaşında.
Ethel Barrymore: Ethel Mae Blythe 15 Ağustos 1879'da Philadelphia, Pennsylvania'da doğdu. Ölüm: 18 Haziran 1959, Los Angeles, California. 79 yaşında.
Aşağıdaki makale, aşağıdaki makalenin bir parçasıydı: İkinci Yıllık Barrymore Üçlemesi Blogathon, benim tarafımdan ağırlandı. Etkinlik sırasında sergilenen diğer makaleleri görüntülemek için lütfen buraya tıklayın.
(Travalanche)
Barrymore'lar sadece Barrymore'lar değil, bütün bir Drews ve Rankins arapsaçı ile birlikte gelirler, bu da onları, belki de Rockefeller'lar hariç, bu ülkede elde ettiğimiz eski moda bir aristokrasiye yakın kılar. Barrymore'lar ve onların çeşitli ilişkileri 150 yıldır halkın gözü önünde. Serinin en yenisi olan Drew Barrymore, her performansta 50 seçkin atasının hayaletlerinin omzunun üzerinden bakmasına rağmen kasada sabit bir eli var. Aralarında:
Maurice (babası ethel, John ve Lionel), vodvilde görünen ilk önemli Amerikan meşru yıldızdı (her türlü jambonun koşturduğu çeşitliliğin aksine). Hiç şüphe yok ki, mali nedenlerle, ilk kez 1896'da bir vodvil sahnesine adım attı. Kuşağının en büyük aktörlerinden biri, yüzyılın başında alkole bağlı bir düşüş yaşadı ve Lion sahnesinde sahnede bir çöküşle sonuçlandı. Saray vodvil salonu. Dinleyiciler arasında bulunan oğlu John, ona Bellevue Hastanesi'ndeki psikiyatri koğuşuna kadar eşlik etmek zorunda kalacak şekilde üzücü bir duruma getirildi.
Gelecek nesilden aile işini ilk üstlenen Ethel oldu. Otobiyografisinde bu konuda hiçbir söz hakkı olmadığını bildiriyor. Ailenin paraya ihtiyacı vardı, bu yüzden 1894'te Charles Frohman'ın (daha sonra Lusitania'da öldü) yönetimi altında küçük bir bölüm için askere alındı. Hiç ders almadı ama miras kalan dehası hemen belli oldu. İlk yıldız dönüşü 1901 Clyde Fitch aracındaydı. Atlı Deniz Piyadelerinin Kaptan Jinks'i Garrick Tiyatrosu'nda.
Erkek kardeşlerinin her biri de isteksiz oyunculardı. Her ikisi de mükemmel görsel sanatçılardı. Lionel, manzara tasarımını denemek isteyebileceğini düşündü, ancak büyükannesi Bayan John Drew ısrar etti, bu yüzden 1900'de bir gösteride ilk kez sahneye çıktı. Sag Limanı. John, en küçüğü aslında N.Y. için başarılı bir karikatüristti. Akşam Dergisi. 1903'te Clyde Fitch adlı bir araçla giriş yaptı. Buna sevindim. Kısa süre sonra New York'un en sevilen çizgi roman oyuncularından biri oldu.
1910'da Lionel, bir skeçle vodvil gezdi. beyaz köle, eşi Doris Rankin ve amcası ve teyzesi Sidney Drew ve Gladys Rankin (Doris'in kız kardeşi) eşliğinde. Ailedeki herkes hakkında konuşun! Drews, ilk film yıldızlarından bazıları olmaya devam edecekti ve Lionel onların çok gerisinde değildi. John ayrıca “The Honeymoon” ve “His Wedding Morn” adlı iki skeçle kısaca vodvil gezdi.
Ethel ayaktaydı. Elbette büyük bir yıldızdı ve eğlence günlerinden vodvil hakkında artık züppelik vardı. Ancak Sarah Bernhardt, haftalık 7000 dolarlık maaşla Saray'dan ayrıldığında, Ethel'in fikri çok çabuk değişti. Palace'ın ilk sezonunda, adında tek bir oyunculukla çıkış yaptı. Bayan Medeniyet. Daha sonra o yıl çıkış yaptı On İki Pound Görünümü tarafından Peter Pan yazar James Barrie. Bu performanslar için Saray'da her türlü rekoru kırdı. 1914'te, adı verilen başka bir eylemi denedi. Uzaklaşmıştı ama tıklamadı. O andan itibaren, önümüzdeki 25 yıl boyunca, On İki Pound Görünümü onun yemek bileti olacaktı. Sırada başka bir projesi olmadığında, sadece vodvillere geri dönerdi. On İki Pound Görünümü.
Vaudeville'de geçirdiği zaman hakkında şunları yazdı:
— zorluydu ama çok ödüllendiriciydi. Diğer sanatçıları izleyerek çok şey öğrendim. Vaudeville'de çok iyi olman gerektiğini öğrendim. Bu gerçek bir görev yöneticisi çünkü içinde örneğin gevşek tel sanatçıları gibi mutlak mükemmellik gerektiren pek çok eylem var.
Vaudeville hakkındaki tüm önyargıları kanıtlamak istercesine, Milton Berle Sarayı'nın kulislerinde bir keresinde elini Ethel Barrymore'un kıçına koymuştu. Otobiyografisinde bunun bir kaza olduğunu iddia ediyor. Eğer öyleyse, karaktere aykırıydı!
Üç kardeş, Barrymore hanedanını yirminci yüzyılın ortalarına götüren kariyerlerinde sahnede, ekranda ve radyo dalgalarında kendilerini birçok kez ayırt etmeye devam ettiler.
vodvil tarihi hakkında daha fazla bilgi edinmek için, Barrymore ailesi dahil, danışmak Alkış Yok Sadece Para Atın: Vaudeville'i Ünlü Yapan Kitap, Amazon, Barnes and Noble'da ve çılgın kitapların satıldığı her yerde mevcuttur.
Ethel Barrymore - Tarih
İsim:
Barrymore'lar
Bölge:
Philadelphia ve Kırsal/Lehigh Vadisi
İlçe:
Philadelphia
İşaret Yeri:
6. ve Arch Sts., Philadelphia
İthaf Tarihi:
1 Ekim 1996
İşaretçinin Arkasında
Ethel Barrymore bir keresinde, "Her zaman bir piyanist olmayı ummuştum," dedi, "ama yemek zorundaydım ve oyunculuk, aile zaten içinde olduğu için yapılacak doğal bir şey gibi görünüyordu."
Böylece bir sanat formunun kaybı diğerinin kazancı haline geldi ve neyse ki bir nesil izleyici için, her ikisi de ressam olmaya başlayan kardeşleri Lionel ve John da yemek zorunda kaldı. Bu nedenle, açlıktı - önce geçim için, sonra, daha mecazi olarak, kendini ifade etme - aile şirketi üzerinde hiçbir tasarımı olmayan üç dikkate değer kardeşin sahnede derin ayak izleri bırakmasına neden oldu. Her ne kadar bu Barrymore'ların tahtalara çekilmesi gerekmiş olsa da, onların olağanüstü yetenekleri, zaten başarılı olan klanlarını on dokuzuncu yüzyılın İlk Amerikan Tiyatrosu Ailesinden, yirminci yüzyılın başlarındaki eleştirmenlerin "Amerikan Sahnesinin Kraliyet Ailesi" olarak adlandırdıkları şeye yükseltti. Zamanla, Barrymore'lar filmlere, radyoya ve televizyona da damgasını vuracaktı.
Kraliyet genlerinde vardı. Babaları Maurice Barrymore (Barrymore teatral olarak daha görkemli olduğu için aile adını Blyth'ten değiştirdi) 1800'lerin sonunda hüküm süren bir matine idolüydü ve anneleri, iyi bir komedyen olan Georgianna Drew, ünlü tiyatrocu ve oyun yazarı John Drew'un kız kardeşiydi. , Jr. ve John Drew ve Louisa Lane Drew'un kızı, Philadelphia'daki Arch Street Theatre'ın yöneticileri ve kendilerinin kaydettiği sanatçılar. Drew'un 1862'deki ölümünden sonra, Bayan Drew, büyük bir Amerikan tiyatrosunun ilk kadın yöneticisi olarak büyük saygı gördü.
Philadelphia'da doğan genç Barrymores, esasen tiyatro geleneğiyle çevrili tiyatro yetimleriydi. With their parents so often away on tour, they grew up largely under their grandmother's care. When they weren't at school, they were around the theater. It was their playground and second home.
Lionel, the oldest, was the first to step into the family shoes, and the last to achieve a comfortable fit his first steps were almost his last. While on tour, his parents sent for him to replace a child actor who'd become ill, but instead of delivering his lines, he stood immobile on stage, frightened and weeping. Close the curtain on Act I. At fifteen, it rose on Act II when he tried again - joining sister Ethel in her professional debut - in a bit part in grandmother Drew's vaunted tour of Sheridan's The Rivals. He managed not to cry this time, but so hated the experience he later claimed it covered him with "a blanket aversion to acting." By his late teens, he had moved to New York to study painting.
Ethel, on the other hand, was a natural, blessed with commanding beauty, natural grace, and unmistakable presence. After a stream of supporting ingénue roles, many under the guidance of her grandmother and uncle, she became a leading lady - on Broadway - in 1901, and through her twenties and early thirties, as her repertoire expanded to include contemporary roles expressly written for her and theatrical icons like Nora in Ibsen's A Doll House and Shakespeare's Juliet, she would rise beyond mere stardom into the embodiment of glamour. In fact, the term "glamour girl" was coined to describe her.
John, meanwhile, bounced from boarding school to boarding school, developing a reputation as the wild and willful prodigal son that would stick for the rest of his life. He spent his late teens studying art in England, and when he couldn't hold a job as an editorial cartoonist in New York, returned reluctantly to the family fold - and a life in the theater.
Lionel, too. His failures as an artist led him to take a series of small parts to support himself. "I had nothing else to do," he later admitted.
Yet, once the Barrymore brothers were on stage, there was no stopping them, each carving his own path through the first decade of the new century. With his rumpled looks, Lionel turned into a character actor, a player who could disappear behind the mask of his roles. The ruggedly handsome John, on the other hand, evolved into a charismatic and versatile leading man, equally praised as a comic heartthrob and a serious tragedian - though his best role, overall, was playing the colorful John Barrymore, a larger-than-life character who drank too much, partied too much, and courted the opposite sex and his own celebrity with equal gusto. A quick wit, he would note at the height of his fame, "I like to be introduced as America's foremost actor. It saves the necessity of further effort." Yet, when he focused on his work, his efforts were superb.
In 1909, Lionel took the leap into the new medium of movies, as an actor and writer for D.W. Griffith's young stock company. Ethel was appalled though the movies had evolved by then into acceptable middle-brow entertainment, they lacked the cachet of the stage, but by 1914, she, too, found herself seduced by the quick money the movies offered, and within four years had made thirteen silent films, all forgettable, including one, Life's Whirlpool, written for her and directed by Lionel. She wouldn't appear in another movie until 1932.
John also found his way into the movies. Between 1913 and 1916 he worked for pioneer directors like Edwin S. Porter in a collection of successful comedies and dramas, but, desperate to prove himself in weightier material, he returned to the stage, and in 1917 joined his brother in an acclaimed production of Peter Ibbotson. His reputation - as America's foremost actor - was firmly cemented with his mezra of the early 1920s considered the American Hamlet of the era, Barrymore's Dane was critically hailed both on New York and London stages.
In 1925, Lionel gave up the theater for good and moved to Hollywood where he crafted a series of memorable characters in such movies as The Bells, Sadie Thompson with Gloria Swanson, Mata Hari with Greta Garbo, Dinner at Eight ve büyük otel with his brother, and Captains Courageous with Spencer Tracy. In 1931, his work as an alcoholic lawyer in A Free Soul won the Academy Award for Best Actor. Two years later, he played Rasputin in Rasputin and the Empress, a picture that marked Ethel's return to the movies, and the only time all three Barrymores ever performed together.
Though Lionel suffered a serious hip injury in the mid-1930s that led to his reliance on crutches and, finally, a wheelchair, his popularity was so well established that his infirmity was written into the characters he's best remembered by: the kindly Mr. Sycamore of You Can't Take It With You, the wise and patient Dr. Gillespie of the Dr. Kildare series, and Jimmy Stewart's antagonistic foil in It's a Wonderful Life, the crotchety banker, Mr. Potter. A beloved and versatile institution, Barrymore made more than 100 movies and his radio reading of Charles Dickens' A Christmas Carol was engraved on the nation's holiday calendar for two decades. Barrymore was also an accomplished composer - his memorial tone poem to his brother was performed by Eugene Ormandy and the Philadelphia Orchestra. As a writer, he penned both a novel and a memoir, and to his great pleasure, with his election to the Society of American Etchers, was finally, late in life, recognized as the artist he'd originally set out to become.
Ethel briefly retired from the stage in 1936, but was back on Broadway a year later, experiencing her theatrical renaissance as the Welsh schoolmarm in The Corn Is Green in 1940. She left the stage altogether in 1944 to return to the movies, co-starring as Cary Grant's mother in the dark melodrama None But the Lonely Heart, for which she won the Academy Award for Best Supporting Actress. She remained in Hollywood from then on, portraying a string of indomitable old ladies with hearts of pure gold in films like The Farmer's Daughter, Pinky, Deadline USA, ve Young at Heart. She also starred in some early television dramas, and in 1956 hosted her own series, The Ethel Barrymore Theater, a fitting final curtain for a legend whose grandparents owned the theater she grew up in.
The family name - and legacy - continues on film through Drew Barrymore, John's granddaughter and Ethel and Lionel's great niece.
Lionel Barrymore (1878-1954)
The eldest of the Barrymore children, Lionel was the most reluctant to accept acting as a profession. From early youth he was interested in art, but at 15 he appeared in The Rivals with his grandmother. It was a near-disaster, but he continued in small roles, usually with a famous relative. His first public notice came as the organ grinder in John Drew's 1902 production with the improbable title The Mummy and the Mockingbird. He appeared with McKee Rankin and then married Rankin's actress daughter. In 1905 the newlyweds abandoned the stage his interest in painting prompted Lionel to go to Paris to study at the Académie Julian. By 1909, convinced he had no career in art and lacking anything better to do, he returned to the stage.
Again great success was denied, though he continued in small parts on the stage and in the emerging silent-film field. In 1912 he joined D. W. Griffith in a one-reel film, opposite Mary Pickford, the script by Anita Loos. In 1917 he joined his brother, John, in Peter Ibbetson. His best role came the following year in The Copperhead. This performance placed him alongside the other greats of his family.
In 1925 Lionel left the stage for Hollywood. He made over 70 films, not counting the Dr. Kildare series. In 1931 he won an Oscar for his performance as the courtroom lawyer in A Free Soul. He directed seven films and is also remembered for his radio performances in Dickens's A Christmas Carol.
Throughout his life he continued painting as an avocation. Late in life he devoted time to serious musical composition, at which he had some success one of his works was played by he New York Philharmonic. He was divorced in 1922 and remarried in 1923. He died in Van Nuys, Calif., in 1954.
“A Streetcar Named Desire” opens on Broadway
On December 3, 1947, Marlon Brando’s famous cry of “STELLA!” first booms across a Broadway stage, electrifying the audience at the Ethel Barrymore Theatre during the first-ever performance of Tennessee Williams’ play A Streetcar Named Desire.
The 23-year-old Brando played the rough, working-class Polish-American Stanley Kowalski, whose violent clash with Blanche DuBois (played on Broadway by Jessica Tandy), a Southern belle with a dark past, is at the center of Williams’ famous drama. Blanche comes to stay with her sister Stella (Kim Hunter), Stanley’s wife, at their home in the French Quarter of New Orleans she and Stanley immediately despise each other. In the climactic scene, Stanley rapes Blanche, causing her to lose her fragile grip on sanity the play ends with her being led away in a straitjacket.
Streetcar, produced by Irene Mayer Selznick and directed by Elia Kazan, shocked mid-century audiences with its frank depiction of sexuality and brutality onstage. When the curtain went down on opening night, there was a moment of stunned silence before the crowd erupted into a round of applause that lasted 30 minutes. On December 17, the cast left New York to go on the road. The show would run for more than 800 performances, turning the charismatic Brando into an overnight star. Tandy won a Tony Award for her performance, and Williams was awarded the Pulitzer Prize for Drama.
In 1951, Kazan made Streetcar into a movie. Brando, Hunter and Karl Malden (as Stanley’s friend and Blanche’s love interest) reprised their roles. The role of Blanche went to Vivien Leigh, the scenery-chewing star of Rüzgar gibi Geçti gitti. Controversy flared when the Catholic Legion of Decency threatened to condemn the film unless the explicitly sexual scenes—including the climactic rape—were removed. When Williams, who wrote the screenplay, refused to take out the rape, the Legion insisted that Stanley be punished onscreen. As a result, the movie (but not the play) ends with Stella leaving Stanley.
A Streetcar Named Desire earned 12 Oscar nominations, including acting nods for each of its four leads. The movie won for Best Art Direction, and Leigh, Hunter and Malden all took home awards Brando lost to Humphrey Bogart in The African Queen.
ETHEL BARRYMORE - AUTOGRAPH LETTER SIGNED - HFSID 20181
ETHEL BARRYMORE. ALS: "Ethel Barrymore.", 3p, 4x5¾, front and verso. 6 Charles St. (London), no date. To "My own Miss Darby". In full: "I am so awfully sorry not to have seen you at all this summer. I've often seen you cleaning in front of your house & wondered if I dared call upon you. But now that the chance comes I can't take advantage of it because I am sailing for America on Saturday & Friday I shall be so hopelessly busy packing, etc. It is so nice of you to remember me & when I come back in the spring I shall hope for so much better luck - Goodbye Till then - may be we shall meet in our street though before I go." Ethel Barrymore (1879-1959), born Ethel Mae Blythe, was a member of the long-established American theatrical family that included brothers John and Lionel, with whom she would appear in one film, Rasputin and the Empress (1932). First gaining popularity in Europe, Barrymore returned to New York City after an engagement with Henry Irving in London. Under the Frohman banner, she appeared on Broadway in Clyde Fitch's Captain Jinks of the Horse Marines (1901), achieving instant success (the play was revived in 1907). Rağmen her original desire was to become a concert pianist, Barrymore made the theater her home and gained a reputation as an actress of dignity and warmth. Her most endearing portrayal was in The Corn is Green (on Broadway at the National and Royale Theatres from November 26,1940-January 17, 1942 and at the Martin Beck Theatre from May 3-June 19, 1943). Barrymore also appeared in several films, winning an Academy Award for Best Supporting Actress in None But The Lonely Heart. She was also nominated for Best Supporting Actress Oscars for The Spiral Staircase (1946), The Paradine Case (1947) and Pinky (1949). Her other film credits also include The Farmer's Daughter (1947), Portrait of Jennie (1948), Main Street to Broadway (1953, with her brother Lionel in his last film appearance) and Young at Heart (1954), and Barrymore also hosted and occasionally acted in a TV anthology, Ethel Barrymore Theatre (1956). Although she also acted in several other anthology series from 1950-1956, her assessment of the medium was, "It's hell." A theater bearing Barrymore's name was opened in New York City in 1928. Lightly creased with folds, vertical fold at the "l" of Ethel. 4 pinhead-size red stains on verso of integral leaf touch 1 word of writing. Fine condition. Framed in the Gallery of History style: 21¾x18.
Teklif gönderimini takiben, 48 saat içinde hesap e-posta adreslerinden kullanıcılarla iletişime geçilecektir. Yanıtımız, teklifinizi kabul etmek, teklifinizi reddetmek veya size son bir karşı teklif göndermek olacaktır. Tüm teklifler, HistoryForSale hesabınızın "Belge Teklifleri" alanından görüntülenebilir. Lütfen teklif vermeden önce Teklif Yap Koşullarını inceleyin.
24 saat içinde bir teklif kabulü veya karşı teklif e-postası almadıysanız, lütfen istenmeyen e-posta/önemsiz e-posta klasörünüzü kontrol edin.