İdealkent, no.17, pp.140-181, 2015 (Other Refereed National Journals)
Bu makale, çocuk dostu yer kavramının İstanbul’da yaşayan çocuklar için ne anlam ifade ettiğini, bu tanım bağlamında yaşadıkları mahalleleri çocuk dostu olarak görüp görmediklerini nedenleriyle anla-mayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda yazar, İstanbul’un altı mahallesinde 9-11 yaş aralığındaki yaklaşık 240 çocuğun katıldığı bir çocuk dostu şehir projesindeki grup söyleşisi (odak grup ve nominal grup), haritalama ve mahalle planlama atölyesinde elde ettiği bulguları okuyucuya sunmaktadır. Bulgular, İstanbul’daki çalışmaya dahil olan yerel yönetimlerin, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleş-mesi’nde, Gündem 21’de ve Habitat Ajandası’nda belirtilen hükümlere uyma konusunda yetersiz kal-dıklarını göstermektedir. Çalışmada yer alan çocukların büyük bir kısmı, çeşitli nedenden dolayı mahal-lesini çocuk dostu görmemektedir. En fazla üzerinde durulan sorunlar yaşanılan çevrelerin mekânsal ve sosyal nitelik sorunları ve bu yerlerin güvensiz ve emniyetsiz oluşları ile ilişkilidir. Bu makalede paylaşılan yöntem ve bulgular ile benzer çalışmaları yürütmek isteyen araştırmacılara yol gösterilmesi ve yerel yöne-timlerin daha çocuk dostu çevreler yaratma konusunda bilinçlendirilmesi hedeflenmektedir.