Resûlullah efendimiz zamanında Şam’da bir Yahûdî hahamı vardı. Birgün Tevrat okurken, 4 yerinde Peygamber efendimizin mübârek ism-i şerîfine rastladı. İslâm dînine büyük bir kin besliyordu. Hasedinden o 4 sahifeyi yaktı.
İkinci gün Tevrat’ı okumaya başladığında bu sefer sekiz yerde rastladı. Onu da yırtarak ateşe atıp yaktı.
Üçüncü gün, bu sefer 20 sahifede ism-i şerîfini gördü. Bu defa düşünmeye başladı. Kendi kendine; “Her isim gördüğüm sayfayı yırtarsam kitap kalmayacak. Bunda bir hikmet olmalı.” dedi. İçine bir ateş düştü.
Medine yolunu öğrenerek, uzun bir yolculuktan sonra Medine’ye geldi. Fakat, Peygamber efendimiz vefât edeli dört gün olmuştu. Haham bunu duyunca, kendinden geçip ağlamaya başladı.
O sırada hazret-i Ali buyurdu ki:
-Ey yabancı! Kimsin ve nereden geliyorsun?
Haham da dedi ki:
-Ben bir Yahudi hahamıyım. Şam’dan geldim.
-Tevratta Peygamber efendimizin ism-i şerîfini gördükçe sayfalarını yırtan haham sen misin?
-Evet, nereden bildin?
-Bunu bize Resûlullah efendimiz haber verdi.
Hahamın İslâm dîni hakkında hiç bir şüphesi kalmadı ve Kelime-i şehâdet getirip, orada müslüman oldu.
15.06.1990 – www.turktakvim.com