kuluçka makinesi sülün çıkımı sülünler başı küçük, kuyrukları ve boyunları uzun olan kanatlı bir türdür. Erkeklerin tüyleri renkli ve parlaktır ayrıca hoş bir görünüşleri vardır. Sülünler hem etçil hemde otçul hayvanlardır. Doğadaki başlıca yiyecekleri tahıllar, bitki tohumları, meyveler ve bitki filizleridir. Hayvansal yiyecekleri ise genellikle böcekler, salyangozlar ve solucanlardır. Yumurtalarından yeni çıkan sülünler ilk iki gün boyunca çok az yerler. İlk iki günden sonra ise sırayla çimler, yapraklar ve küçük böceklerle beslenirler. Bu kanatlı hayvanların değişik sesleri vardır. Ayrıca bu seslerin her biri değişik anlamlar taşır. Erkeklerin dişleri çok yüksek tonda ve kalınken dişilerin sesleri daha çok boğuk ve kısıktır. Sülünler cinsel olgunluğa 7 ayda ulaşırlar. Ancak bu süre yetiştirilme koşullarına bağlı olarakta değişim gösterebilir. Yumurta verimleri 140 ile 160' ı bulur. Ayrıca bu kanatlı hayvanın eti çok lezzetli ve besleyici olmasıyla beraber az yağlı ve düşük kalorilidir.
Başlıca sülün ırkları ;
1) Siyah boyunlu Sülün
2) Moğol Sülünü
3) Boyun halkalı Sülün
4) Formosan Sülünü
5) Altın Sülün
Kuluçka makinesi işlemi sonucunda iyi sonuç çıkması için yumurtalar sık sık toplanmalıdır. Bu toplama işleminin sonucunda büyük, şekli düzgün, pürüzsüz ve döllü olan yumurtalar kuluçka makinesine yerleştirilmelidir. Eğer yumurtaların biriktirilme zorunluluğu var ise yumurta depolama odasının 13-18 derece arasında olmasına nem civarının ise %70 civarında olmasına dikkat edilmelidir. Depolama sürecinin kısa tutulması gereklidir. Diğer kanatlılar için gerekli olan ;
- Sıcaklık
- Nem
- Havalandırma
- Çevirme Koşulları
Sülünler içinde geçerlidir. Kuluçka makinesi gelişim süresi ilk 21-22 gün boyunca 37,5 derece sıcaklık ve %55-60 neme gerek vardır. 21. günde çıkım süreci başlar. Ve bu süreçte sıcaklık 37.2 dereceye düşürülür ve nem oranı %70-75 civarına yükseltilir.
Sülünler, zoolojik sistemde omurgalıların Vertebrata kuşlar Aves sınıfının, tavuğumsular Galliformes takımının, sülüngiller Phasinidae familyasında incelenir. Sülüngiller ailesi içinde yer alan kuşların hemen hemen tamamının anavatanı Asya kıtasıdır. Sülünlerin 49 türü ve bu türlerin birçok alt türü bulunmaktadır. Sülünler yüksek arazi ve alçak arazi sülünleri olmak üzere iki ana gruba ayrılırlar. Yüksek arazi dağ sülünlerine Himalaya sülünleri de denmektedir. Kafkasların ve Doğu Karadeniz bölgesinde de yayılma alanı bulmuş olan sülünlerde bu gruba girerler. Alçak arazi sülünleri ise Güneydoğu Asya’nın alçak arazilerinde yayılmıştır. Ülkemizdeki sülün doğal olarak İstanbul ve Karadeniz’in bir kısmında bulunmaktaydı. Bilimsel adı Phasianus colchicus türü olan sülünün doğal dağılımı bilinçsizlik nedeniyle tükenmiş gibidir. Çeşitli kurumlar tarafından üretimi yapılsa da ülkemize ait sülün alttürü olduğu şüphelidir. Ülkemize ait olmayan sülünlerin doğaya salmak doğru değildir.