25 Mayıs ayında Humus eyaletindeki El-Hula köyünde yüzden fazla sivil hayatını kaybetti. Londra'da bulunan ve gecikme vakası olmayan Suriye İnsan Haklarını İzleme Merkezi trajik olayı derhal ileri demokrasilere bildirdi. Yüksek hızlı İnternet zamanlarında, doğrudan lokantadan nereye gidebileceğinizi bildirebilirsiniz - bunun gibi, iki kişiden oluşan bu izleme merkezinin bulunduğu yer: yemek sahibi Rami Abdurahman ve asistanı, aynı zamanda oyunculuk tercümanı.
Bu iki yoldaş, onlar hakkında ne düşünürsek düşünelim, dünya toplumuna yalnızca Suriye'deki sivil nüfus veya devrimci muhalifler arasındaki kayıplar hakkında değil, aynı zamanda hükümet ordusunun askeri personeli arasında da periyodik olarak rapor veriyor. Ancak, Yoldaş Abdurahman gibi, Batı da, Batı’nın ihtiyaç duyduğu şeylerin sadece haklara uyma konusundaki raporlarından nasıl haberdar olacağını bilir.
Batı, çoğu yakın mesafeden (tapınakta) vurulmuş ya da köylüler ve piçler boğazlarını kestikleri için öldüğü için öldürülen siviller, Beşar Esad ordusunu suçluyor. Böyle bir ücret getirmek kolay değil поток что Katliamın kurbanlarının çoğu Suriye makamlarına bağlı ailelerin üyeleridir. Bu insanlar silahlı teröristlerle işbirliği yapmayı reddetti. Komisyonun Hula'daki katliamı soruşturmaya yönelik çalışmalarının ön sonuçları, yakın zamanda Şam'daki bir basın toplantısında bu komisyonun başkanı General Jamal Kasem Al-Süleyman tarafından açıklandı. Katliama, genele göre, komşu bölgelerden gelen yerel çeteler ve militanların üyeleri katıldı. Bir araştırma El Hula'daki insanların yakın mesafeden veya soğuktan öldürüldüğünü ortaya çıkardı silah... Cesetlerde bomba izi yok tank veya topçu bombardımanı; Kemik kırığı, yanık, şarapnel yarası izi yok Komisyon başkanına göre organize şiddet eyleminin amacı bölgeyi hükümetin kontrolünden çıkarmak.
Bu yüzden “okları” Beşar Esad ve ordusuna aktarmak kolay değil. Ancak, kanıtlanmış bir araç var: Tüm dünyaya Esad'ın suçu hakkında bağırmak. Ayrıca genellikle askeri bir “alevlenmeden” önce yapılan Suriye'deki büyükelçileri büyük ölçüde kaldırabilirsiniz. Ayrıca bir askeri harekatı tehdit edebilir, uçuşa yasak bölge hakkında konuşmalar, hava saldırıları, NATO harekâtı, BM operasyonunda yaptırımlar, vb. Ayrıca Rusya üzerindeki baskıyı artırabilirsiniz - böylece sonunda Annan planına uymak istemeyen Esad’ın ne kadar kötü olduğunun farkına varabilir ve Bütün halkını yok edinceye kadar onu “terk etme” zamanı geldi.
BM Güvenlik Konseyi adına, uzun zaman önce yüzünü kaybetmiş olanın adına bir karar almak mümkündür. Neden kayboldun Evet, çünkü yaygınlık BM Güvenlik Konseyi’nde, Fransız-İngilizce taslak beyanı, kesin olarak kesin olmayan terimlerle “Suriye ordusu tarafından sivil bölgelere ağır silahlar ateşlenerek, BM’nin Suriye’deki Al-Khoula köyünde yüzlerce insanın yaralanmasının yanı sıra BM tarafından onaylanan düzinelerce erkek, kadın ve çocuk öldürülmesiyle kınadı Homs civarında. "
Kanıt gerekli değildir. Assad'ı suçla. Batı’da ve BM’de, militanların kışkırtılması için Suriye cumhurbaşkanının başka bir zulmünü başlatmalarını bekliyorlardı - belki de sonuncusu, ağır silahlı barış güçlerinin Suriye’ye müdahale etmeye başlayacakları: BM’den, NATO’dan, sadık ABD Suudi’den Arabistan, Türkiye'den ama her yerden. Suriye'de parçalarını koparmak isteyen pek çok insan var. İnsan hakları savaşçıları Suriye'yi parçalara ayıracak, onu “tampon bölgelere” bölecek, yani bölgeleri etkileyecek ve daha sonra İran'ı ele geçirecek, onu her yönden sarardı ve daha önce Guantanamo'da bazı teröristlere işkence yaptılar. Yüksek hassasiyetle, CIA temsilcisine, sarayının Başkanı Ahmedinejad'ın hangi odasında yatağının altına bir atom bombası koyduğunu ve hangi depoda, yüzde doksanına kadar zenginleştirilmiş uranyum ile güvenli bir depoda tuttuğunu söyleyecektir. Ve o zaman bile bölgede tam bir demokrasi zaferi gelecek. Irak veya Libya politikaları kanıtlandı. Batıda farklı türdeki demokratik kurumların nasıl çalıştığını gösteren bir model.
Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Yüksek Komiseri Navi Pillay, Suriye hükümetinin Hula'daki trajediden sorumlu olduğu konusunda hiç şüphesi yoktu. Bazı saf Avrupa ya da Amerikalılar, televizyondaki çeşitli komiserleri dinleyecek ve hatta bir kasap bıçağı olan Beşşar Esad'ın, Humus eyaletindeki karanlık Suriye gecelerine yürüdüğü ve nefret ettiği sivilleri taciz ettiği inancına başlayacak. Suriye'deki bu insanların Başkan Esad'ın pencere portrelerinde ne sergilediği net değil. Muhtemelen, kırık cam yerine ...
Bayan Yüksek Komiser dedi Hula katliamı hakkında “ayrım gözetmeyen ve muhtemelen kasıtlı olarak yaşayanların öldürülmesinin insanlığa karşı suç olarak nitelendirilebileceğini” ve Suriye hükümetinden “sivillere karşı” aşırı güç kullanımını durdurmasını istedi. Navi Pillay, BM Güvenlik Konseyinin acilen "Suriye dosyasını Uluslararası Ceza Mahkemesine devretme konusunu" dikkate alması gerektiğini de belirtti.
Ancak Güvenlik Konseyi kararı hala kabul edilmedi. Bu, Esad ve Rusya'yı suçlamak değildir. Esad'a silah satan bu ülke (anlaşılır bir şekilde sivil nüfusun sistematik olarak tahrip edilmesi için), hala BM ve diğer “Suriye dostları” özlemlerini yeniden okuyor. Mayıs ayındaki 27, Moskova, kışkırtıcı bir temele sahip olan BM Güvenlik Konseyi'nin bu kaba kararını desteklemedi, en azından Suriye'deki BM gözlemcilerinin başkanı Güvenlik Konseyi'ni trajedinin tüm koşulları hakkında bilgilendirene kadar reddetti.
Obstinat Moskova tekrar pençeleri gösterdiğinden, Batı başka bir yöne gitmeye karar verdi. 29 Mayıs Avustralya, Kanada, Büyük Britanya, Almanya, Fransa, diğer bazı AB ülkeleri ve ABD, Suriye büyükelçilerinin kendi ülkelerinden çıkarıldığını açıkladı. Savaş kokusu. Yani, mutsuz Suriye'ye karşı dünya demokrasisi kampanyası. Ve Suriye ile tam bir hoşnutsuzluk nedeni bulundu: BM, NATO ve bireysel devletler tarafından temsil edilen barışsever Batı, Suriye'de geniş çaplı bir iç savaşa izin veremez. Genel olarak, Chip ve Dale yakında diktatör Esad tarafından işkence gören kardeş Suriyeli halkın yardımına gelecekler.
29 Medyada Mayıs’ta Amerika’nın çatışmasına müdahale edebileceği konusunda bilgi çıktı. Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Genelkurmay Başkanı, General Martin Dempsey, CBS Kanalı ile yaptığı röportajda adı geçen“Diplomatik baskının her zaman askeri güç kullanımı konusundaki konuşmalardan önce gelmesi gerektiğine inanıyorum. Benim görevim askeri müdahaleye yönelik planlar geliştirmek ve siyasi meseleleri çözmemek. Böylece, gerekirse askeri müdahale için farklı senaryolar sunacağız. ” Ama genel olarak, Dempsey - temkinli bir adam, yedi kez ölçecek ve ancak o zaman kesilecektir. Her ne kadar soru, belki de kaç kez ölçtüğü olsa da ...
ABD Dışişleri Bakanlığı sözcüsü Victoria Nuland, Rusya’ya El Hula’daki soruşturmadan sonra Moskova’nın çıkarması gereken sonuçları açıkladı. o diye belirtti: "Soruşturmanın sonuçlarının ne olacağına eminiz." Ve Dışişleri Bakanlığı'nın durumu anlamak için Rusya Federasyonu'nun isteğini onayladığını açıkladı. Orada, Dışişleri Bakanlığı'nda, rejimin tuttuğu “haydutların” trajedinin suçlu olduğuna inanıyorlar. Bu kötü adamlar eve girdi ve çocuklara ve ebeveynlere ateş etti. Böyle bir işi var, haydutlar. Bu nedenle, Nuland (şu ana kadar) Rusya'nın Suriye konusundaki tutumunun, Dışişleri Bakanlığı tarafından faydalı bir şekilde formüle edilen bu sonuca vardıktan sonra değişeceğini umuyor. Genel olarak Amerika, Rusya’ya zor bir durumdan “namuslu” bir mazeret çıkarması için bahane verdi. Annan planının sürekli ihlali ve ardından kanlı katliam var. Sadece Esad'ın bir süre suçlanacağı konusunda Amerika ile aynı fikirde olmak gerekiyor - ve hepsi bu, Suriye devlet başkanının istifasına giden yol en doğrudan niyetlerle döşeniyor.
ABD’de Kasım ayında yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ve rakip Cumhuriyetçiler’in Obama’nın Suriye meselesindeki “zayıflığı” ndan faydalanarak, politikasını “utanç verici” olarak nitelendirdiği ve Amerika’nın dünya lideri statüsünü kaybettiğinden bahsettiği belirtilmelidir. Birleşik Devletler'in birçok politik “yıldızı” bu pozisyona bağlı kalmaktadır - örneğin, potansiyel başkan adayı Mitt Romney veya Arizona kıdemli senatörü John McCain.
Barack Obama'nın aksine John McCain, Suriye sorununda Devletlerin Rusya'ya güvenebileceğine inanmıyor. Esad silahları satarsa, ona nasıl güvenebilirsin? Hayır, Suriye konusunda Rusya ile uğraşmak imkansız. Fakat Obama inatçı bir yoldaş! .. John McCain de Obama'yı “çaresiz” dış politika ile suçlamak zorunda kaldı. Bu arada, Bay McCain sert suçlamalarında yalnız değil - Cumhuriyetçi Partide birçok kişi bugün ateşli bir senatör onayladı. Arizona’nın kıdemli senatörü, seçimdeki Obama’yı kaybeden 2008 şimdi diyor adresinde: "Bu yönetim dış politikada çaresiz ve Amerika'yı yönetmeyi reddediyor ... Bu gerçekten Amerika'nın var olduğu ve inandığı her şeyin bir feshi."
Bay McCain dayanışma ile Bay Romney. “Birleşik Devletler ve müttefikleri Suriye muhalif gruplarını kendilerini koruyabilmeleri için örgütlemeli ve örgütlemelidirler” bahsedilen Amerika Birleşik Devletleri Barack Obama'nın başkanı olarak değişebilir.
Avrupa'da, özellikle saldırgan bazı beyler, Esad'la savaşmaya hazır. Mesela Fransa. Doğru, Suriye ile savaşa yalnızca BM yaptırımıyla gidecektir. Mösyö Hollande 1 Haz. bahsedilen: “Askeri hukukun himayesinde, yani Güvenlik Konseyi kararları ile gerçekleştirilirse, askeri müdahale hariç tutulmaz.”
Belçika'nın büyük ülkesi de Suriye'yi istila etmek istediğini belirtti. Bir ihtar ile: Bu konuda istila arifesinde ona sorulmalı. Belçika askeri departmanı başkanı Peter de Creme bu ne: “Belçika'ya dönerlerse ve hükümet gerekli görürse bunu yapabiliriz.” Bay de Creme, kendi inisiyatifiyle Belçika'nın saldırmayacağını belirtti.
"Dış Cephe" Suriye muhalefetinin lideri sayılmaya devam eden "Askeri İnceleme" nin okurlarına tanıdık, geçici olarak Paris’ten Doha’ya (Katar) ve geçen Cumartesi oradan taşındı. bahsedilenBu, "Suriye Arap ülkelerinde askeri bir eylemi memnuniyetle karşılayacaktır." Baş ne söylediğini bilir: Arap ülkelerinin zaten isyancılara silah ve para sağlayan ortak saldırısından sonra NATO birlikleri Suriye'ye girecek. İttifak Susan Rice gibi en radikal ABD yetkililerinin de belirttiği gibi BM yaptırımı olmadan yapabilir. Ne de olsa NATO, Suriye'yi büyük çapta bir iç savaştan kurtarmak zorunda kalacak. Katılıyorum, görev asil ve oldukça barışçıl. Suriye'de iç savaş, yalnızca Arap ülkeleri “askeri eylem” gerçekleştirirse başlayacaktır.
BM Güvenlik Konseyi’nin bu kadar korkutucu ifadeleri ve kararları çerçevesinde, kabul edilmese bile, Özgür Suriye Ordusu (ÖSO) teşvik edildi. İşte aktarmak ifadesinden: "BM Güvenlik Konseyi sivilleri korumak için acil kararlar alıncaya kadar, Annan'ın cehenneme uçmasına izin verelim" dedi.
SSA'nın askeri konsey başkanı General Mustafa Ahmed el-Sheikh’in ardından “şeytani” ifadesi, muhalefet kaçıranlar tarafından uluslararası çatışmadan sonra Suriye çatışmalarına askeri müdahale düzenlemeye çağırdı. Hula köyünde ordu tarafından vatandaşların toplu katliamı. Batı tarafından beslenen muhalefetin beklediği uluslararası saldırının yanı sıra Doğu kökenli Batı uydularına ek olarak, general tüm muhalefeti Esad rejimine karşı tam ölçekli askeri harekat başlatmaya çağırdı.
Genel olarak uyumlu bir koro ortaya çıktı.
Sadece ABD Başkanı Barack Obama aralarında kaldı gibi görünüyordu. Yalnız. Neredeyse yalıtılmış. Ve ne yüzünden? Muhtemelen bu Ruslar kadar inatçı. Hiç değil, George W. Bush; savaşmaya istekli değil. Ancak her iki taraf da acele ederek Suriye ile savaş çağrısı ve Esad'ın devrilmesi. Sadece Avrupa'da değil, Obama'nın hemen yanında Amerika'da da konuşuyorlar.
ABD Dışişleri Bakanı Hillary Clinton, BM gözlemcilerinin, Suriye ordusunun topçu ve tanklarının katılımıyla bombardımanın sonucu olarak Hula'daki düzinelerce erkek, kadın ve çocuğun ölümünü onayladıklarından sonra, dedi: “Bu vahşeti yapanlar tespit edilmeli ve cezalandırılmalıdır. Amerika Birleşik Devletleri ve dünya topluluğu, cinayete ve korkuya dayanan gücünün sona ermesi gereken Beşşar Esad ve ortakları üzerindeki baskıyı arttırmaya çalışacak. ”
Clinton, “kim” ve “Beşşar Esad ve onun çevresinin” yüzleşmenin farklı taraflarında olabileceğini bile düşünmüyor.
Hillary Clinton Takip Ediyor konuştu Erin Pelton, Beyaz Saray'daki Ulusal Güvenlik Konseyi'nin resmi temsilcisidir. Suriye kenti Hula'nın bombalanmasına bir anlam verdi. O da dediHula’daki olayların “şu anki rejimin meşruiyetinin canlı olduğunun doğrulanması” şeklinde olduğunu söyledi.
İşte burada. Sivilleri öldürdüler, boğazlarını kestiler ve viskiyle vurdular, bu da rejimin meşru olmadığı anlamına geliyor. Yani insanlar Esad'a inanmazlar - ve ona güvensizliklerini göstermek için kadınları ve çocukları keser ve vururlar. Belki de Dışişleri Bakanlığı ve Beyaz Saray'a göre, gerçek demokrasinin ilkeleri bu şekilde pratikte uygulanmaktadır. Halkın sesi yetkililer tarafından duyulmalı, mda.
Daha sonra, Mayıs 31, Hillary Clinton diye belirttiSuriye'ye yabancı askeri müdahalenin mümkün olduğunu, ancak bir şartla: Dünyada bu konuda geniş bir fikir birliği varsa. Askeri harekâta ilişkin anlaşmanın sadece ABD müttefiklerinden değil, Rusya ve Çin'den de alınması gerektiğine inanıyor. Onlar olmadan, görünüşe göre, fikir birliği çok dar olacak.
Her şey Libya senaryosuna göre tasarlandı: 2011’te, Güvenlik Konseyi’nde Rusya sessiz kaldı (sadece beş ülke çekildi: Rusya, Çin, Hindistan, Brezilya, Almanya) ve istila gerçekleşti.
Amerika Birleşik Devletleri Birleşmiş Milletler Susan Rice Daimi Temsilcisi pek şüphe yokKofi Annan'ın planının başarısız olduğunu. Planın başarısızlığını BM Güvenlik Konseyi'nde bir bölünme izleyecek. Ve daha sonra, dünya topluluğunun, onun görüşüne göre, Güvenlik Konseyi'nin hükümlerine uygun hareket etmesi gerekecektir. Bu, “düşündüğü gibi en kötü seçenek” ama şimdi “en muhtemel görünüyor”.
Rice, genellikle daha kötü senaryolara ve temelsiz suçlamalara eğilimli, etkileyici bir bayandır. Suriyelilere, Hula'daki trajedinin soruşturulmasıyla ilgili ön verileri derhal yayınlamasıyla mal etti. diye belirttibu bariz bir yalan.
ABD Savunma Bakanı Leon Panetta ifade edilir daha temkinli - Genel Dempsey kadar temkinli. ABD Silahlı Kuvvetlerinin Suriye'deki bir askeri operasyonda yer alabileceğine, ancak BM Güvenlik Konseyi'nin kararıyla katılacağına inanıyor. Panetta, görevini, yurtdışında bu tür görevlerin yerine getirilmesindeki Amerikan birliklerinin her zaman uluslararası toplumun desteğine sahip olması nedeniyle gördüğünü söyledi.
3 Haziran Rusya başka bir kararı kınadı - şimdi BM İnsan Hakları Konseyi (İHK) Hula köyündeki katliamla ilgili, iki gün önce olağanüstü bir oturumda kabul edildi. Rusya Dışişleri Bakanlığı'na yapılan açıklamada diyor: “Kararın metni, aslında BM Güvenlik Konseyi'nin Mayıs ayındaki 27’ten basına verdiği ifadeye aykırı olan İKM’nin yetkisinin ötesine geçiyor. UNMIS'in Hula'daki olaylarla ilgili çalışmalarını beklemeden bazı ülkelerin girişimlerinin en ciddi kaygısı, şimdiden failleri belirledi ve böylece BM Güvenlik Konseyi üzerinde baskı uyguladı, ayrıca trajediyi kendi çıkarları için kullandı ve özel elçi planının uygulanmasını engelledi - LAS K Annan".
41 Konseyi üyelerinin 47'i bu karar için oy kullandı. Sadece Rusya karşı değil, Çin ve Küba tarafından desteklendi.
Güvenlik Konseyi aracılığıyla çalışmadıysa, HRO'yu deneyeceğiz ... Ama o zaman bile işe yaramadı. Ama su taşı uzaklaştırıyor ...
İnatçı Rusya'yı kırmak için, Rus yetkililerle görüşen Hillary Clinton, sık sık Yemen senaryosundan bahsetmeye başladı. Belki de az önce konuştuğu Yoldaş Lavrov'un Libya senaryosunu unuttuğu sırada: çünkü bu, Rusya için pek hoş değil.
clinton dedi zaten birçok kez söylenenler: “Dışişleri bakanına olan sinyalim basit ve açıktı. Suriye’de siyasal iktidarın transferini sağlamak için çabalarımızı hızlandırmalıyız ve Rusya bu konuda yardımcı olmalı. ” Clinton’a göre, Lavrov’un kendisi “Yemen örneğine atıfta bulundu”. Hillary Clinton, Yemen’de olanların (muhalefetle bir uzlaşma anlaşması), Rusya’nın yardımıyla Suriye’de de yapılmasını istiyor. Aksi takdirde, sonuçları tahmin edilemeyen bir iç savaş başlayacak.
Batıda onlar zaten Rusya için her şeyi icat etmişlerdir. Sadece aynı fikirde.
Suriye cumhurbaşkanı gelince, yükselen çatışma için yabancı ülkeleri suçladı. Halk Meclisinin milletvekillerine konuşan Beşar Esad adı geçen"Suriye halkına meydan okundu" ve onlara karşı "gerçek bir imha savaşı" olduğu. El-Hula'daki katliamdan bahseden Esad, "Tehlikeli ulusal orduyu karartma girişimleri Suriye halkına hakarettir." Dedi. Cumhurbaşkanı, halkı “yeni misilleme ve provokasyonların teröristlerin yanından gelebileceği” konusunda uyarması çağrısında bulundu.
Buradan basit bir sonuç çıkarmak gerekiyor: Esad politikasında katı olacak. Teröristler hala keder yutuyor.
Ve şimdi koyunlarımıza döndüm, yani, Londra'daki akşam yemeğinin iki çalışanına.
Geçtiğimiz hafta, Suriye'deki hafta sonunun hemen sonrasında, hükümet ordusu üyeleri tarafından 80'ten daha az öldürülmedi. Muhalif güçlerle çatışmalarda öldüler. DEA "Haberler" Bu bilgiyi Suriye'deki İnsan Haklarını İzleme Merkezi'ne yönlendiren Reuters'den, yani Abdurahman Yoldaşına ve tercüman yardımcısına ulaştı. İzleme merkezine göre, cumartesi ve pazar günü isyancılar askeri kontrol noktalarına birkaç saldırı düzenlediler ve ayrıca birçok ordunun ve Suriye ordusunun yüzlerce askeri personelinin imha edildiğini açıkladılar. Bununla birlikte, yerel hastanelerin doktorları, yüzün değil, 80 insanının ölümünün gerçeğini doğruladı.
Bununla birlikte, dünya demokrasisi sessizdir. Diğer insan hakları aktivistlerinden hiçbir mesaj gelmemiş gibiydi. Neden insan hakları savaşçıları borularını patlatmıyor? Çünkü “isyancılar” öldürmez, demokrasi için savaşır. Farkı hissetmiyor musun?
Batı basında seksen askerin ölümüyle ilgili hiçbir ses yok, çünkü biri kana susamış Esad'ı sivilleri öldürmekle suçlayabilirse, askerlerini ve memurlarını öldürmekle suçlamak zor olabilir. Akşamı televizyon ekibinde belirten Batılı biyokütle, çok inanacak, ama sonra basitçe fişlerini elinden bırakacak. Batı medyasında da önlemi biliyorsunuz.
II. Özgür Suriye ordusu Annan'ın planına uymayacak ve Suriye halkını koruyacak
Muhalefet söyledi - bitti. PAS temsilcileri tarafından "kanlı" ifadesinden bir hafta sonra, Annan planı gerçekten cehenneme uçtu. (Ancak, parantez içinde not ettik, Annan'ın planları genellikle şeytanlar içindir: herkes biliyor ki Yugoslavya, Irak ve Libya'da daha önce "planlanmış" olan bu seçkin barışçının, barışı seven Kofi Annan'ın şeflerin rehberliğinde yürüdüğü izlenimini alması Dışişleri Bakanlığı, planları iyi, açık ve açık, ancak önceden belirlenmiş bir senaryoya göre, siyasi arenadan vazgeçmesi gereken partinin kışkırtması ve ihlaliyle hazır görünüyorlar (genel olarak, ne yazık ki, Kofi Annan savaşın habercisidir). .
4 Haziran Suriyeli isyancılar, Annan’ın planını artık takip etmeyeceklerini açıkladılar. Bundan böyle, Cumhurbaşkanı Esad'ın muhalifleri halkını savunmaya başlayacak. Yani - savaşmak, resmen söyleyebilirsin. Özgür Suriye Ordusu Temsilcisi Sami el-Kurdi bahsedilen: “Anlaşmamızı feshetmeye karar verdik (bu plan üzerinde) ve bugünden itibaren halkımızı korumaya başladık.”
Ve hepsi bu değil. "İsyancılar" militan temsilcisi, Suriye'deki BM gözlem misyonunun "barışı koruma" haline getirilmesini istedi. Muhtemelen kimsenin ihtiyacı olmadığını açıklamak ne demektir? Peki, eğer BM değilse, o zaman uluslararası topluluğun “cesur bir karar” almasına ve Suriye'de uçamayan ve tampon bir bölge oluşturmasına izin verin. SSA'nın temsilcisi orijinal değil: tüm “bölgeler” aklının beyincileri değil, çeşitli barış güçleri tarafından giyilen ve test edilen fikirler. Dolayısıyla bu “devrimci” basitçe diğer amcaların sözlerini tekrarlar. Bu arada, Libya'nın sonu uçuşa yasak bölge oluşturulmasıyla başladı.
Eski binbaşı Sayın Sami Al-Kurdi de katmaAsilerin Haziran ayı barış planına uygun hareket etmekten vazgeçeceklerini söyledi. Bu sayı, muhalefetin ültimatomunda belirtilen son tarihtir. El Kurdi’nin dediği gibi, bu günden itibaren "isyancılar" "halklarını korumaya" başlayacak.
Rus basınında bugün SSA'yı neyin oluşturduğu konusunda özel bir detay yok. Ama beylerin "asiler" bir şey batı muhabirlerine söyledi. Christopher Torchia (Associated Press, İstanbul'dan gelen rapor) Washington Times 4'ten Jun, "devrimciler" hakkında bazı verileri aktarıyor.
İlk olarak Pazartesi günü, Suriyeli eylemciler, Cumhurbaşkanı Beşar Esad’ın güçlerine karşı mücadelede muhalefet içindeki derin bölünmeleri aşmak amacıyla yeni bir isyancı hareketleri koalisyonu açıkladılar. (Muhalefetin hala heterojen olduğu sonucuna varabiliriz).
İkincisi, Türkiye'deki bir basın toplantısında isyancılar Suriye cephesinin oluşumunu açıkladılar. Bu basın toplantısı oldukça gösterilebilir görünüyordu: burada reklam panoları, eşzamanlı çeviri ve video sunumları bulacaksınız. (Doğru, bütün bu küçük şeyler isyancılar için zaferi garanti etmiyor).
Üçüncüsü, konferansın düzenleyicilerinden biri olan Khaled El-Okla'ya göre, her şey Türkiye sınırındaki SSA etrafında koordine edilecek. Bununla birlikte, şimdilik FSA katılımcıları, komutanlarının Suriye'deki isyancı grupları üzerinde operasyonel kontrolü kısıtladığını itiraf ediyorlar, ancak silahlı gruplar, devlet kuvvetleri tarafından tankları ve topçularıyla büyük bir baskı altındalar. (Bundan Esad ordusunun hala güçlü olduğunu anlamak kolaydır).
Bu nedenle, Bay Al-Okla, bazı anlaşmalar imzalamanın ya da “Suriye'de çalışmanın” koordinasyonu konusunda anlaşmalar imzalamanın zamanının geldiğine inanıyor. Ayrıca, grubunun 12.000 savaşçılarına sahip olduğunu belirtti.
İsyancılar, Bashar Esad'ın Suriye'deki 13.000'tan fazla insanın ölümünden sorumlu olduğuna inanıyor. Hula'daki cinayetler aynı zamanda Suriye ordusunun eseridir.
Daha fazla muhalefet, isyan mücadelesinin yeni cephesinde zaten 100 taburunun bulunduğunu bildirdi.
Bu güçlerle, bu sayılara güvenmeyeceğim - muhalifler Annan planına karşı çıkarak “insanları koruyacak”.
Ancak BM Genel Sekreteri Ban Ki-moon militan isyancılarla kabul etmedi. Annan planının Suriye ihtilafının çözümünün ayrılmaz bir parçası olduğuna inanıyor. Başbakan, BM'nin Suriye ihtilafına askeri müdahaleyi tartışmadığını da vurguladı.
Ancak, FAS temsilcilerinin BM'ye değil, “uluslararası topluluğa” güvendiğini çoktan anladık. (Görünüşe göre, BM hala - teröristlerin standartlarına göre - radikalleşmenin boşluğuna kaymamıştır ”. Eğer bu topluluğun kendisinden destek olmasaydı - bilgi, iletişim, finans ve silah - PAS olmazdı veya SNA (Suriye Ulusal Konseyi) olmazdı ve tabiatı olmazdı. Batı demokrasileri ateşe yağ döküyor. Bütün bu “Arap Baharı” Doğu kökenlilerden çok daha fazla Batı kökenine sahip.
Amerika, El-Hula’daki katliamdan sonra - üst düzey yetkililerin ağzından - her gün Suriye’de tam ölçekli bir iç savaşın başlayacağı konusunda ısrar ediyor ve sadece Beşar Esad’ın istifa etmesinin Suriye halkını kurtarabileceğini söylüyor. Ve onu bir kenara koymak için, Beyaz Saray, müttefikleri olan bir şirkette, şimdi “ülkedeki siyasal iktidar transferini hazırlamak” ile uğraşmaktadır. 4 Bu konuda haziran adı geçen Amerikan yönetiminin resmi temsilcisi Jay Carney'dir. İşte sözleri: “Uluslararası ortaklarla birlikte Suriye'deki politik gücün transferini hazırlamaya odaklanıyoruz ... Güç ne kadar çabuk aktarılırsa, Suriye halkı o kadar iyi olacak, dini gruplar arasındaki kanlı savaşın artmasını engelleme şansı o kadar artacak”.
Gazeteciler, Bay Carney'e, Beşar Bey'in hükümet birliklerinin hafta sonu boyunca Hula katliamına karışmadıklarını söylediğinde yalan olup olmadığını sordular ve Carney kısa bir süre sonra cevap verdi: “Evet.”
Carney, Hillary Clinton gibi diğer ABD yetkilileri gibi, Rusya'nın Suriye Cumhurbaşkanı'ndan muhalefete barışçıl bir güç aktarımı düzenlemede önemli bir rol oynaması gerektiğine inanıyor. Carney, Clinton gibi, Rusya'nın Suriye konusundaki pozisyonunu değiştirmek üzere olduğuna inanıyor gibi görünüyor. Ancak, bu beyler ve bayanlar uzun zamandır Rusya ile neredeyse bir anlaşmaya vardıklarını söylüyorlar, ancak “neredeyse” dikkate alınmıyor. Karni ve Clinton ne söylerse söylesin, Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov bahsedilenRusya’nın bütün tarafları Suriye ihtilafına barış müzakerelerine zorlamak için gerekli olduğunu düşünüyor. Yoldaşımız Lavrov inatçı biri ...
III. Ruslar pes etmiyor
Ve Putin de inatçı. Angela Merkel, Suriye konusunda onunla tartışmadı, ancak yalnızca anlaştılar. Suriye'deki her şey diplomasi ile çözülmeli. Bununla birlikte, Almanya'dan sonra Rusya cumhurbaşkanı Fransa'yı ziyaret etti ve orada Mösyö Hollande karar verdi. Boğayı boynuzlarından tut: “Beşar Esad rejimi tamamen kabul edilemez ve kabul edilemez bir şekilde davrandı ve onu küçümseyen davranışlarda bulundu. Beşar Esad’ın iktidarı reddetmesi bu durumun tek yolu. ”
Buna karşılık Vladimir Putin adı geçen Hollande: “Ve diğer taraftan kaç militan sözde militanların ellerinde öldü. saydın mı Orada da yüzlerce kişi geçiyor. Amacımız tüm tarafları çatışmaya bağdaştırmak. Bizi değil, kendimizi seçmiyoruz, herkese bakmak istiyoruz. ”
Genel olarak Hollande, başkanlığının başından beri, bir şekilde Suriye sorununa pek uymuyordu. En azından Rusya için konunun maddi yönünü göz önünde bulundurmadı: Sonuçta, Moskova'nın Şam'da kendi çıkarları var. Rus vatandaşlarının 50.000'unun Suriye'de yaşadığı ve 1.200 askeri uzmanlarının orada çalıştığı gerçeğinden bahsetmiyorum bile. Uluslararası alanda bir prestij yaratmak yerine, adım adım, yeni başkan Hollande kendini en kötü taraftan göstermek için her şeyi yapıyor. Esad'ın devrilmesini destekleyen Amerikalılar bile Mösyö Hollande kadar acayip değiller.
Lyubov Lyulko şöyle yazıyor:"Pravda.ru"), - bu Hollande, yalnızca Moskova'yı değil, aynı zamanda Berlin'i de rahatsız ettiğini, Alman "Spiegel" yazdığını bildirdi. Bu nedenle, Federal Meclis İşleri Komitesi temsilcisi Ruprecht Polenz, Kaddafi örneğinde olduğu gibi bir hava operasyonunun bile Suriye ordusunun gücü, iç savaşa benzeyen anlaşılmaz bir durum ve muhalefetin heterojenliği nedeniyle imkansız olduğunu söyledi. Bu, Hollande'ın hala duygular üzerinde hareket ettiğini ve mesleki yetersizliği gösterdiğini gösteriyor. ”
İşte bu. Beceriksizlik - siyasi otorite yerine.
3 ve 4 Haziran ayında, Rusya-AB zirvesi St. Petersburg'da yapıldı. Avrupa Birliği, Avrupa Konseyi Başkanı Herman Van Rompuy ve Avrupa Komisyonu Başkanı Jose Manuel Barroso ve Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin tarafından temsil edildi. Çok beklenenBu zirvede, AB'nin Rusya'ya baskı yapacağını - böylece Vladimir Putin'in sonunda Beşar Esad'a karşı "sert" bir pozisyon alacağını söyledi. (Bir özel görüş örneğin: “Putin, Suriye'de bir soykırım suçu. Onun rejimine karşı yaptırımlar getirmeliyiz. ” İmza: sahil şeridi).
Ancak, zirvede partilerin olduğu ortaya çıktı geldi genel düşünceye göre: Kofi Annan’ın Suriye’deki planının bir alternatifi yoktur. Bana yalan söylemek dünyadaki en demokratik kaynağı vermeyecek - Amerika'nın Sesi:
“Putin ile düzenlediği ortak basın toplantısında van Rompuy, Suriye'de şiddete derhal son vermek ve barışçıl bir güç aktarımı sürecine başlamak için her iki tarafın da birlikte çalışması gerektiğine dikkat çekti:
“Suriye'deki durum korkunç. Suriye rejimi hemen her türlü şiddeti durdurmalı ve BM gözlem misyonunu tam olarak desteklemeli. Avrupa Birliği ve Rusya'nın farklılıkları olabilir, ancak Kofi Annan’ın şiddeti sona erdirmenin, iç savaşı önlemenin ve barışçıl ve uzun vadeli bir çözüm bulmanın en iyi yolu olduğu konusunda hemfikiriz. Bunun gerçekleşmesi için çabaları birleştirmeli ve ortak temyizler geliştirmeye çalışmalıyız. ”
Zirveye katılan AB diplomasi başkanı Catherine Ashton, yankıları Rompuy: "Şiddete son vermenin ve Kofi Annan’ın altı maddelik planını desteklemenin bir yolunu bulmak için Rusya ile yakın çalışmak istiyoruz."
Zirvede partilerin farklılıkları, Moskova'nın Esad'ın "ayrılması" konusunda Batı girişimlerini desteklemeyi reddettiği yönündeydi.
IV. Bir görüş var
İlk görüş. Suriye çatışması bir iş haline geldi. Yuri Raykhel bahsedilenŞimdi Suriye'de çatışmaların birçok nokta çatışmasına yol açtığı ve burada iç savaşın olmadığı, çeteleri yöneten tüm küçük alan komutanları tarafından yürütülen yağma, haraç, şantaj, sözleşme cinayetleri olduğu. Bu tür haydutlar Humus ve İdlib alanlarında yaygınlaştı ve daha kuzeyde ilerliyor. Çetelerin faaliyetleri, Reichel'e göre, farklı dinlerin ve etnik grupların temsilcilerinin yüzyıllarca barış içinde yaşadığı, heterojen bir Suriye toplumu için bir felakete eşlik eden etnik ve dini düşmanlıkla karıştırılıyor. Sonuç olarak, Hobbes herkese karşı savaşı Suriye'de başladı.
Bununla birlikte, savaşın arka planına karşı, en güçlü olanın hayatta kalması da dikkat çekicidir - ve bu artık Hobbes değil, ama Spencer, kendimizden not alıyoruz. alıntı Yu, Raichel tarafından yazılan makaleden:
“Bildiğiniz gibi, savaşın kime, kime ve annenin yerli olduğuna. Birisi vuruyor, ve biri bunun üzerine iş yapıyor. Böylece, bir başkasının mülküne el konması, işadamlarına ve tüccarlara çatı katmak, insanları fidye için kaçırmak ve hatta kaçırılanları aramak için arabuluculuk yapmak için para almak Suriye'nin o bölgesinde yaygınlaştı (Homs, Idlib. - Ch.). Humus'ta, birkaç aydır, çalınmış bir Alawite ve Sünni takasının yapıldığı savaşçı Sünni ve Alevi ilçeleri arasında sanal bir insan pazarı gibi bir şey faaliyet gösteriyor. İslam'da, bir kadının hayatı hiçbir zaman erkeklerden daha fazla değer kazanmamıştır.
Humus'ta, takaslar sırasındaki tablo tam tersidir: birçok kadın kadınların kırılganlığı ve ailenin onurundan korktuğu için, yakalanan kadın kişi birkaç erkekle takas edilebilir. Sadece iş, din yok. ”
Suriye'deki etnik ve itiraf çatışması Lübnan'a yayıldı, Reichel devam ediyor. Lübnan’da Esad’a olan sadakatiyle bilinen Başbakan Necip Azmi Mikati’nin destekçilerinin zayıfladığını varsaymak oldukça mümkün. Lübnan’da silahlar Suriye militanlarına gizlice sokuluyor ve militanların kendileri de aynı yollar boyunca ilerliyorlar. Belki Lübnan’daki çatışmanın arkasındaki güçler, Mikati’yi, arkasındaki Suudi Arabistan ve Batı’nın muhalif Saad Hariri ile değiştirmeyi planlıyor.
Reichel’in yazdığı Suriye çatışması, savaşçı partilerin ideolojiyi unutup sadece faydalarını hatırladıkları bir iş projesine dönüşüyor. Lübnan’da, Şii Hizbullah eylemcileri yakın zamanda Suriye Sünni isyancılarına silah sattığı için tutuklandı.
İkinci görüş. Suriye'ye müdahale - siyasi boşluk ve kaosa giden yol. Ne de olsa, bir trajediye tepki göstermek, bir başkasını tanıtmak imkansızdır. Bu yüzden bahsedilen Henry Kissinger.
O yazıyor:
“... İnsani müdahalenin doktrini geleneksel dış politika kavramından çok farklı, ahlaki bir yönden yoksun oldukları için reddedilen ulusal çıkar ve güç dengesi gibi kategorileri görmezden geliyor. Stratejik bir tehditle yüzleşme arzusu üzerine değil, herkes için evrensel ve uygun olduğu düşünülen hükümet ilkelerini ihlal eden koşulları ortadan kaldırma arzusuna dayanıyor.
Böyle bir müdahale şekli dış politika ilkesi olarak kabul edilirse, Amerika Birleşik Devletleri'nin gelecekteki stratejisine ilişkin ciddi sorular ortaya çıkacaktır. Birleşik Devletler, şu anki dünya düzenini korumak için çok önemli olduğu düşünülenler de dahil olmak üzere, demokratik olmayan herhangi bir rejime karşı halk ayaklanmasını destekleme görevini üstlenmeli midir? Suudi Arabistan’ın daimi bir müttefik olduğu düşünülmeli mi, yoksa topraklarında protesto gösterileri ortaya çıkana kadar öyle mi kalmalı? Amerika, diğer ülkelerin “inançtaki kardeşleri” veya etnik olarak ilgili insanlar adına komşu devletlerin işlerine müdahale etme hakkını kabul etmeli midir?
“Suriye'ye müdahale söz konusu olduğunda,” diye devam ediyor Kissinger, “Burada insani hedefler ve stratejik hedefler çakışıyor. Esad'ın merkezinde bulunan Suriye, Beşşar Esad yönetiminde, İran’ın Akdeniz’deki stratejisini uygulamasına yardımcı oluyor. İsrail devletinin var olma hakkını tanımayan Hamas hareketini ve Lübnan'ın bütünlüğünü tahrip eden Hizbullah gruplamasını destekliyor. ABD'nin, hem stratejik hem de insancıl olmak üzere Esad rejimini devirmek ve uluslararası diplomasi için böyle bir hedef belirlemek için sebepleri var. Öte yandan, stratejik çıkarlar her zaman savaş için bir bahaneye dönüşmez, çünkü öyleyse, diplomasiye olan ihtiyaç kendiliğinden ortadan kalkardı. ”
Kissinger, Amerikalıları müdahaleye karşı uyardı: “... Unutmayın, bir zamanlar geçmişte bir hata yaptık, Taliban'ı Sovyet işgalcilere karşı savaşmak için silahlandırdık, sonra güvenliğimiz için bir tehdit haline geldik. Bu hatayı tekrar mı tekrarlarız? ”
Askeri müdahale için stratejik veya insancıl olarak, Kissinger'a göre, iki ön koşul gerekmektedir. Birincisi, rejimin devrilmesinden sonra kurulması gereken gelecekteki hükümet sistemi hakkında bir fikir birliğidir. Eğer cetvel sadece önyargılıysa, müdahale ülkede siyasi bir boşluk yaratacaktır - ve sonuçta silahlı gruplar iktidar için savaşmaya başlayacağından ve komşu ülkeler çeşitli muhalif tarafları destekleyeceğinden bir iç savaş patlayabilir. İkincisi, işgalin politik hedefleri yalnızca açıkça ifade edilmemeli, aynı zamanda gerçekleştirilebilir olmalıdır. Henry Kissinger, Suriye ile ilgili sorunun bu şartlara uygunluk açısından test edileceğinden şüphe ediyor. Amerika giderek daha fazla bir mezhep haline gelen bir çatışmaya karışabilir mi? Hayır, olamaz. Bir trajediye tepki gösteren Kissinger, birinin başka birinin ortaya çıkmasına katkıda bulunamayacağı sonucuna varıyor.
Üçüncü görüş. Suriye'ye gitmeye gerek yok! Tavsiye etmez oraya tırman Steve Chapman:
“Bir savaşı kazanmanın olumsuz yanı, bir sonraki savaşı daha çekici hale getirmesidir. Sırpların Kosova'daki yenilgileri, Afganistan'ın işgaline yol açtı. Buradaki ilk başarıların arkaplanına göre, birkaç önemsemenin Irak'la ele alınmasına karar verdik. Libya'da yılın 2011 zaferi bizi Suriye'de bir çatışmaya katılmaya davet ediyor. ”
Steve Chapman'ın, Bashar Assad hayranı olmayan bir adam olan Chicago Tribune'un yayın kuruluna üye olduğunu unutmayın. Bu arada, aşağıdaki alıntıdan anlaşılması kolaydır:
“Bu durumda, ayartmanın anlaşılması kolaydır. Suriye diktatörü Beşar Esad, uluslararası toplumu araya girmeye zorluyor: Son zamanlarda, sadık birlikler yüzlerce kişiyi öldürdü, tüm ailelerin infazlarını yaptı. ”
Yani, açıkçası, Esad'ın Suriye'deki katilinin ihlal ettiği insan haklarının savunulması ile ilgili olduğu açıktır.
Chapman, Esad’a üzüldüğü için değil, Suriye’deki operasyonun Kaddafi’yi ortadan kaldırma kampanyasından çok daha riskli bir girişim olduğu için Suriye’ye sürünmekten vazgeçiriyor.
Risk hakkındaki görüş, aslında, Chapman'a değil, Chicago Üniversitesi Chicago Güvenlik ve Terörizm Projesi direktörü Robert Paper'a aittir.
Suriye'de durum Libya'daki kadar elverişli değil. İsyancılar destekten yoksundur ve destekçileri ülke genelinde dağılmıştır. Hükümet birlikleri ve isyancıların yakın savaştığı yerlerde hava saldırıları işe yaramaz ve biri gökten gökten ayırt edilemez. Evet, oraya kara birlikleri gönderebilirsiniz, ancak bu, ABD ordusu arasında birçok zayiat olasılığı anlamına gelir.
Bu nedenle, zaferin fiyatı Barack Obama için en önemli soru.
Dahası, böyle bir istila “özgecilik eyleminden ziyade şüpheli bir fetih gibi olacaktır. Sonunda, Suriye uzun zamandır yakın müttefikimiz olan komşu İsrail ile çatışıyor. ”
Yazar, bu konuyu geliştiren Suriyeliler, NATO kuvvetlerinin "nefret edilen bir Siyonist varlığın kirli işlerini yaptığını" söylediler. Ah, Tahran mollaları onları aydınlatmaya çalışacak. Nitekim Tahran'da Suriye'deki operasyon İran'a yapılan saldırının başlangıcı olarak algılanacak ve bu nedenle Esad'a yardım edilecek.
Bu nedenle Chapman, Obama'ya Suriye’ye müdahale ederek Amerika’nın “liderliğini” göstermesini tavsiye etmiyor. Yazar, “Eleştirmenler, Surama sivillerine yardım edecek bir şey yaparak Obama'nın“ liderlik ”göstermesini talep ediyor. Ancak bazen liderlik ne yapmamak gerektiğini bilmek ve yapmamaktır. ”
Bu bakış açısı sesini tanımamak imkansızdır.
Dördüncü görüş, bir Rus yazar ve yayıncının mülkiyeti Leonid Mlechin: “... Rusya'nın pragmatik ilgisi bu yükten kurtulmak.” Mlechin yazar:
“... Suriye rejimi en sert ve en acımasız olanlardan biri. Orada yalnız deniz şişelenir. Kişisel deneyimlerden biliyorum. Film ekibimiz, ziyarete gelen Rus dışişleri bakanı ile birlikte Şam'a uçtu. Çok fazla boş zaman vardı ve bir başkasının kronikliğini kullanmamak için şehir fotoğraflarını çekmeye karar verdik. İzin istediler: “Sorun değil. Özel servis temsilcisine vereceğiz, her şeyi organize ediyor. ” Bir nokta buldukları anda, beraberindeki kişiden bir nimet aldı, teçhizatı kullandı, bölgesel devlet güvenliğinin bir temsilcisi derhal ortaya çıktı ve ateş etmeyi yasakladı. Tek bir kare götürülmedi. Ancak bunlar gizli nesneler değildi. ”
Mlechin'e göre benzer şeyler, Suriyelilerden bıkmış durumda.
Bununla birlikte, Rusya Suriye’yi desteklemek için “en azından akıllıca” dır. “Biz” diye yazıyor Mlechin, “Saddam Hüseyin'i destekliyor ve şimdi yeni yetkililer bize düşmanlıkla bakıyorlar. Aynı şey Libya'da da oldu. Orada neler olduğunu görmek için gerçekçi olmalısınız. Kazananlar daha sonra bu dostluğu hatırlayacak ”dedi.
Evet, Esad'dan sonra başka biri iktidara gelecek. Kızgın biri. Herhangi bir radikal İslamcı. Büyük olasılıkla, Mlechin yazıyor, öyle olsun. Orada iktidara gelecek başka kimse yok: “Demokratik bir muhalefet diktatörlük altında olgunlaşabilir mi? Evet, orada sıcak bir ütüyle yakıldı. Doğal olarak, bu gibi koşullarda, en radikal kuvvetler muhalefet başkanı olur. Ancak bundan, katı otokratik rejimleri korumanın gerekli olduğunu takip etmiyor. Suriye'yi medeni bir topluma yönlendirecek tek yol demokrasidir. Ve bu bölgenin devletleri bunun nasıl olduğunu çoktan göstermiştir. "
Mlechin, askeri müdahalenin son şey olduğunu söylüyor ve şöyle diyor: “Ne yazık ki, büyük güçlerin tek bir konumu yok. Moskova ve Pekin’in desteğini hissetmemiş olsaydı, Esad kendini farklı tutabilirdi. ”
Yazara göre, "Rusya'nın pragmatik ilgisi bu yükten kurtulmaktır." Ve bu olmadan, Suriye Rusya'ya “milyarlarca dolara mal oldu. Neden bu parayı kendi insanlarımızdan aldık? Devletlere değil, kadınlara hediyeler yapılmalı. ”
Beşinci görüş tarafından sahip olunan Suriye'nin kentsel orta sınıfı: “Bu özgürlükle ilgili değil, demokrasi ile ilgili değil. Dini bir savaşın merkezinde bulunuyoruz. ” Bugünkü Suriye’de orta sınıfın ne düşündüğü hakkında Rainer Hermann («Frankfurter Allgemeine Zeitung», Almanya).
Şam’daki kentsel orta sınıf, sözleriyle “yaşamaya çalışıyor” ve kan dökülmesini anlamıyor. Barış ve istikrar istiyor.
Dört yıl önce Yara, Ain Terma'da bir apartman aldı. Genç kimyager (alavitka) o zaman elbette üç yıl içinde Cumhurbaşkanı Beşar Esad rejimine karşı bir ayaklanmanın başlayacağını varsayamadı. Ain Terma'da bugün ağırlıklı olarak Sünni isyancılar egemen oldu. Yara, devlet dairelerinin ve elçiliklerin bulunduğu Şam'ın nispeten güvenli bir bölgesinde Mezze'ye döndü.
Ve şimdi her gün Mezze'den güneye, yani gıda laboratuvarındaki çalışmalarına gidiyor. Yol yarım saat sürer. Yara, bir Alman gazeteciye Sünni Artus'ta ders veren bir öğretmenden bahsetti, ancak buraya yakınlardaki Alawite köyü Katana'dan geldi. Okulda öğretmen ölümle tehdit edildi, ardından okul kapılarında öldürüldü.
“Yakında tüm Suriye Humus gibi olacak” diye korkuyor genç kadın.
Eğitimli orta sınıftan kentli göçmen Yara gibi insanlar, Suriye'deki demokratik reformların destekçisi sayılıyor. İstikrarlı bir ekonomi ve güvenli bir gelecek istediklerine inanılmaktadır. Fakat kararlılıkla her şeyin bittiği anlaşılıyor.
“Bu özgürlükle ilgili değil, demokrasi ile ilgili değil. Dini bir savaşın merkezinde bulunuyoruz. ” Demek genç kadın diyor.
Yara'nın çalıştığı gıda laboratuvarında gerçek bir “dini mozaik” var. Ülke genelinde yaşanan sorunlara rağmen burada hiçbir şey değişmedi. Sünni, Aleviler ve Hıristiyanlar yan yana çalışırlar. Laboratuvarın başkanı Marwan “Hangi dine bağlı olduğumuzu bizim tarafımıza dokunulmaz olarak veriyoruz” diyor. O bir Hıristiyan. Dün gece, insanların yaşadığı Şam'ın Hristiyan mahallesinde dolaştığını ve bağırdıklarını söyledi: “Çok yaşa Cihad!” Selefi bu kış beş çanta topladı - ailesiyle birlikte Avrupa Birliği ülkelerinden birine taşındı.
Sunnica Mona da sürekli korku içinde yaşıyor. İşe gittiğinde istediği zaman saldırıya uğrayabileceği anlaşılıyor - Sunnite Artus'un sınırlarının ötesine gitmesi ona mal oldu. Şimdi, Yar gibi, Şam'ın merkezinde güvenli bir yere taşınacak.
Sarah Sarah ve kocası da Şam'a döndü - iki çocuğun hayatından korkuyorlardı. Bir yılı aşkın bir süredir, yeni bir modanın ardından, çocuklarını yeşil kırsaldaki en pahalı özel okullardan birinde öğrettiler. Ama sonra zengin ebeveynlerin çocuklarının kaçırılması başladı ...
Ama aynı zamanda Şam korkutucu içinde.
Sarah’ın iki erkek kardeşi Fransa’da yaşıyor. Günlük korkudan bıktığını ve bir insanın sadece inancı için öldürülebileceği düşüncesi olduğunu söylüyor. İki ay boyunca yeni kıyafet almak istiyor, ancak artık canlanmanın bir gün Şam'ın alışveriş caddelerine döneceğine inanmıyor. Ailesi artık hafif bir yürekle dışarı çıkmıyor. Sadece iş biraz yaşam duygusu verir.
Yara, Mona, Sarah ve Marwan işlerine gidebilirler. Hermann'a göre, diğer şirketler ülkedeki askeri çatışmalar nedeniyle kapanmaya zorlandı. Ancak yukarıda tartışılan gıda laboratuvarı çalışanları için, işlerini kaybetme riski de artmaktadır. Şiddet onlara yaklaşıyor. Kan dökmeyi anlayan Rainer Hermann makaleyi bitiriyor, böyle yerlerde pek bulunamıyor.
Gözlemlendi ve tercüme edildi Oleg Chuvakin
- özellikle topwar.ru
- özellikle topwar.ru