Korona virüs ismi virüsün yüzeyinden taç şeklinde çıkıntılardan gelir. Virüs, sabunla karşılaştığında çözünen çoğu lipitlerden ve proteinlerden oluşan bir zarf ile kaplıdır.
Virüs vücuda ağız, burun veya gözden girebilir ve havayollarında ACE-2 adı verilen proteinlere bağlanır. Virüsün yarasalardan kaynaklandığı düşünülmektedir ve onlarda da benzer bir proteine yapışır.
Virüs hücreleri kendi yağlı membranını hücrenin membranını eriterek enfekte eder. İçeri girdikten sonra RNA denilen genetik materyelin parçalarını hücre içine salgılar.
Virüsün genomu 30 bin harften azdır (bizimki ise 3 milyar kadardır). Enfekte hücre RNA’ yı okur ve virüsün kopyalarını yapmaya başlar.
Enfeksiyon ilerledikçe hücre, korona virüsün daha fazla kopyasını oluşturacak taç proteinleri ve diğer proteinleri üretmeye başlar.
Virüsün yeni kopyaları toplanır ve hücrenin dış kenarlarına taşınır.
Her enfekte hücre parçalanıp ölmeden önce virüsün milyonlarca kopyasını salgılar. Virüs komşu hücreleri enfekte edebilir veya damlacıklar içinde akciğerlerden dışarı saçılır.
COVİD-19 enfeksiyonlarının çoğu virüsün atmak için savaşırken ateşe yol açar. Ağır vakalarda bağışıklık sistemi aşırı tepki gösterebilir ve akciğer hücrelerine saldırır. Akciğerler sıvı ve ölen hücrelerle dolar, solunum güçleşir. Enfeksiyonların küçük bir kısmı ARDS (akut solunum sıkıntısı sendromu) ve muhtemelen de ölüme yol açar.
Öksürme ve hapşırma ile virüs yüklü damlacıklar dışarı atılarak insanlara veya yüzeylere bulaşır. Virüs yüzeylerde saatlerce kalabilir.
Gelecekte geliştirilecek bir aşı COVİD-19 virüsünü hedef alan proteinlerin oluşumunu sağlar ve hücrelerin enfekte olmalarını önler. Grip aşısı da benzer şekilde etki eder ama grip aşısına karşı oluşan proteinler korona virüse karşı koruyucu değildir.