İki eczacı, yeni bir düşünce yazısında tartışırken, uyuşturucu ecstasyindeki aktif içeriğin daha fazla çalışmaya ihtiyacı vardır ve bilim adamlarının araştırmaya ilaca ulaşmasını kolaylaştırmak için değişiklikler gerekmektedir.
Ecstasy ve Molly'deki psikoaktif madde olan MDMA maddesinin daha fazla çalışmaya ihtiyacı olduğu için zihin değiştirici maddeler arasında biricik olduğu görülüyor, dedi. Çalışmanın eş-yazarlarından Dr. Robert Malenka, California'daki Stanford Üniversitesi'nde bir psikiyatrist ve nörobilimci.
Malenka, WordsSideKick.com'a verdiği demeçte, "Bu, hem hayvanlarda hem de insanlarda, benim bildiğim kadarıyla, başka herhangi bir psikoaktif maddeninkine benzemeyen bir etkiye sahiptir." Stanford Üniversitesinde bir psikiyatrist ve nörobilimci olan Dr. Robert Malenka, “Bu yanlısı sosyal, empathojenik yanıtı ya da başkalarına karşı sıcak-bulanık duygulara neden oluyor” dedi. [Trippy Tales: 8 Halüsinojenlerin Tarihi]
MDMA, 1900'lü yılların başında, Alman ilaç şirketi Merck tarafından, Uyuşturucu Kötüye Kullanımı Ulusal Enstitüsüne göre, diğer ilaçların sentezlenmesi için temel bir bileşik olarak kuruldu. Ancak bileşik hiçbir zaman klinik pratikte kullanılmamış ve on yıllarca kimyager raflarında yer almamıştır. Daha sonra, 1976 yılında, hayatının büyük bir bölümünü binlerce kimyasal bileşenin psikoaktif etkilerini test eden ve kataloglayan bir "psikolog" olan kimyacı Alexander Shulgin, MDMA'nın meskalin ve amfetamin gibi bileşiklerle kimyasal benzerliğini not etti.
Maddeye göre ilacı kendiliğinden uyguladı ve daha sonra küçük bir psikoterapist ve doktor grubunun etkilerini anlattı. Bundan sonra, küçük bir grup hekim, psikoterapi sırasında aşırı sosyal kaygı ve travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) olan hastalara yardım etmeyi umarak MDMA kullandı.
Ancak, 1980'lerde MDMA, bir parti uyuşturucu olarak kulüplere ve raves'e girdi ve bu on yılın ortasında ABD Uyuşturucu Uygulayıcı Ajansı, maddeyi Çizelge 1 uyuşturucu olarak yasaklamıştı, yani ajansın, hiçbir madde bulunmadığına karar verdi. terapötik değer ve kötüye kullanım için yüksek bir potansiyel.
İlaç ayrıca yan etkilere de sahip olabilir; Ulusal Uyuşturucu Bağımlılığı Enstitüsü'ne göre, bulantı, kas krampları ve vücut ısısında artış gibi fiziksel belirtilerle birlikte anksiyeteye, huzursuzluğa ve huzursuzluğa neden olabilir. MDMA'yı aşırı dozda kullanan kişiler bilincini kaybedebilir ve nöbet geçirebilir.
Çizelge 1 ilacı olarak sınıflandırılmasından bu yana, MDMA ile ilgili araştırmalar, travma sonrası stres bozukluğu olan kişiler için potansiyel bir tedavi olarak ilaca bakan birkaç küçük araştırma çalışması ile sıkı bir şekilde kontrol edilmiştir. Çok küçük, dikkatle kontrol edilen çalışmalarda, ilacın travma sonrası stres bozukluğu için mevcut tedavilerden daha etkili olduğu ve yıllarca süren bir etkisinin olduğu gösterilmiştir. [Sağlık Faydalarına Sahip Olabilecek 6 Parti Uyuşturucu]
Yeni fikir parçasında Malenka ve meslektaşı Stanford Üniversitesi'nde bir anestezi uzmanı olan Dr. Boris Heifets, DEA yasağının çok kısıtlayıcı olduğunu savundu. Araştırmacılar, ilacın empatik, sevgi dolu, "sosyal yanlısı" duyguları beslemek için eşsiz bir yeteneğe sahip olduğunu söyledi.
2013'te MDMA'yı alan bir çalışma katılımcısından şöyle bir örnek verdiler: “Daha önce hiç sevmediğim bağlantıyı sevme konusunda hissettiklerimi hiç hissetmedim. MDMA olmadan tekrar ulaşabileceğime emin değilim, ama ben Umarım mümkün değildir. Belki bir hava haritasına sahip olmak gibi, artık bir iz olduğunu biliyorum. ”
İlaç, TSSB semptomlarını çeşitli şekillerde rahatlatabilir. Araştırmacılar, 14 Temmuz Perşembe günü yayınlanan makalede, bir hastanın hastanın psikoterapisine duyduğu güven, empati ve bağlanma duygularını artırarak tedavi sırasında öfke, duygusal uyuşukluk ve yoğun kaygı duygularının üstesinden gelmesine izin verebilir. dergisinde.
Ayrıca, MDMA, beyindeki empati ve sosyalliğin biyolojik temellerini araştırmak için de büyük bir soruşturma olabilir, çünkü ecstatasinin vücuttaki dökümü zaman tahmini oldukça tahmin edilebilir. Araştırmacılar, MDMA yutulması sonrasında birkaç saat içinde meydana gelen beyin değişikliklerinin, uyuşturucu eylemine makul bir şekilde bağlanabileceğini ve insanların, ecstasy üzerinde sosyal, sevgi dolu ya da empatik olduğunu hissettikleri zaman hangi beyin bölgelerinin harekete geçtiğini ya da nemlendiğini ortaya koyduğunu ifade ediyor.
MDMA'nın New York'taki bir psikiyatrist olan Dr. Gillinder Bedi'nin, MDMA'nın kendi araştırmasında etkilerini inceleyen ancak yeni düşünce yazısını yazmaya dahil etmediğini söyleyen Dr. Gillinder Bedi, MDMA araştırmasını engelleyen düzenlemeleri azaltmanın önemli olduğunu söyledi.
Bununla birlikte, bu ifadenin görüşüne cevaben ilacın “psikiyatrik hastalık için en umut verici lider tedavilerden biri” olduğu açık değildir. O, TSSB çalışmalarının küçük olduğunu ve MDMA'nın diğer psikiyatrik rahatsızlıkları olan insanlar üzerindeki olası etkileri konusunda daha az araştırma yapıldığını ekledi.
Bedi, WordsSideKick.com'a “Daha fazla araştırma yapmadan, hangi hastaların tedaviye yardımcı olabileceği konusunda çok fazla şey söyleyemeyiz” dedi. “Veriler olmadan, çoğu zaman MDMA'nın tehlikeli ve bağımlılık yapan bir ilaç olduğunu ve diğerlerinin bunu zihinsel esenliğe bir çeşit büyü mermi olarak gördüğünü savunan bazı kişilerle kutuplaşmış görüşler bırakıyoruz. arasında bir yerde."
Geçmişte yapılan araştırmalarda TSSB semptomlarının iyileştiğini gösteren hastalar, MDMA kullanımı öncesinde dikkatli bir şekilde hazırlanmış ve ilaca karşı deneyimlerini tedaviye dahil etmek için psikoterapi verilmiştir. Ayrıca fiziksel yan etkiler açısından da yakından izlenmiştir. Ancak, uyuşturucuyu eğlence amaçlı kullanan kişilerin ruh sağlığı ya da sosyal işlevsellikte kalıcı bir iyileşme gözükmüyor. Bunun bir sonucu olarak, MDMA'nın faydaları göstermek için terapötik bir ortamda dikkatli bir şekilde yer alması gerektiğini ileri sürüyor.
“MDMA'nın terapötik kullanımı rekreasyonel kullanımdan büyük ölçüde farklıdır. Bu, insanların bu ilacı kullanarak kendi semptomlarını kendi kendine tedavi etmeye çalışmasını önlemek için gerçekten önemlidir” dedi.
Bedi, MDMA'nın aşırı sosyal kaygı ya da otizm gibi diğer psikiyatrik hastalıkları olan insanlar için yararlı olacağını daha da açık ki, insanların diğerlerinin duygularını anlama veya empati kurma konusunda sorunları olduğu durumlar.
Empati sadece "sevgiyi hissetmek" değildir. Bedi, birisinin duygusal durumunu tanımanın ve o duygusal cevabı yankılanan karmaşık bir deneyim. Ancak MDMA alan insanlar, korku gibi bazı olumsuz duyguları tanıma konusunda daha düşük bir yetenek gösterdiklerini, diğerlerinde ise geçmiş çalışmaların bulunduğunu gösteriyor.
Bedi, "MDMA kesinlikle insanlara daha empatik olduklarını hissettiriyor" dedi. "Aslında daha empatik olup olmadıkları farklı bir konudur."
Hakkında orijinal makale Canlı Bilim.