bir eseri dinlerken hikayesinin de bilinmesi esere daha cok anlam yuklemek ve sevmek bakimindan onemlidir. daha once de soylendigi gibi 1812 uverturu yonetmen, besteci ve piyanust nikolai rubinstein tarafindan 1882'deki rus gosterisinde kullanilmak uzere siparis edilmistir. tchaikovsky'den 1812'deki borodino muharebesi
nde ruslarin napoleon ordularina karsi gosterdikler cesaret orneginin 70. yildonumu anisina bir beste yapmasini istemistir. bu ayni zamanda moskova'daki yeni kremlin katedralinin de acilisini kutlayacakti. hak ettigi ilgiyi goremeyen bu eser ilk olarak 20 agustos 1882'de moskova'da sahneye kondu. katedral otuz bes yil sonra rus devrimi sirasinda yikildi ancak tchaikovsky
nin uverturu, rus emperyalist gururunun ve samimi yurtseverliginin bir aniti olarak halen ayaktadir.
tchaikovsky'nin uverturu 1812 uverturu borodino'da olen 45000 rusun ruhlari icin bir dua niteligindedir. ılahi ( tanri insanlari korusun ) acilista duyulur ve sonlara dogru daha guclu bir bicimde yeniden calinir. muzik icin ozel olarak bir hikaye belirlenmemis olsa da, ruslari dua ederken, cesurca sarki soylerken, savasa hazirlanirken hayal etmek hic de zor degildir. fransiz milli marsi la marseillaise
in "imparator ilahisi"nin yuksek sesi ve buyuklugu tarafindan yutulmasi muziksel sembolizmin acik orneklerinden biridir.