Çıkış dönemlerinde sorunlu bir uçak olan Hawker Typhoon, II. Dünya Savaşı (1939-1945) ilerledikçe Müttefik hava kuvvetlerinin kritik bir parçası haline geldi. Başlangıçta orta ila yüksek irtifa önleme uçağı olarak tasarlanan ilk Typhoon'lar, düzeltilemeyen çeşitli performans sorunları nedeniyle bu rolde başarılı olmayacağı anlaşıldı. Başlangıçta 1941'de yüksek hızlı, alçak irtifa önleme uçağı olarak tanıtıldı, ertesi yıl kara saldırısı görevlerine geçirildi. Bu rolde son derece başarılı olan Typhoon, Müttefiklerin Batı Avrupa'daki ilerlemesinde kritik bir rol oynadı.
Hawker Typhoon'un geçmişi
1937'nin başlarında, bir önceki tasarım olan Hawker Hurricane üretime girerken, Sydney Camm halefi üzerinde çalışmaya başladı. Hawker Aircraft'ın baş tasarımcısı Camm, yeni avcı uçağı yaklaşık 2.200 beygir gücündeki Napier Sabre motoruyla ele alacaktı. Bir yıl sonra, çabaları Hava Bakanlığı'nın Sabre veya Rolls-Royce Vulture tabanında tasarlanmış bir avcı uçağı çağrısında bulunan F18 / 37 Spesifikasyonunu yayınlamasıyla bir sonuç alacaktı.
Yeni Saber motorunun güvenilirliği konusunda endişe duyan Camm, sırasıyla Napier ve Rolls-Royce motorlarına odaklanan "N" ve "R" olmak üzere iki tasarım oluşturdu. Napier destekli tasarım Typhoon adını alırken, Rolls-Royce destekli uçaklar Tornado olarak adlandırıldı. Tornado tasarımı daha önce havalanmış olsa da, performansı hayal kırıklığı yarattı ve proje daha sonra iptal edildi.
Tasarım aşamaları
Napier Sabre'a uyum sağlayabilmek için Typhoon'un tasarımı, çeneye monte edilmiş farklı bir radyatöre sahipti. Camm'ın ilk tasarımı, yerleşik bir silah platformuna yer verebilen ve geniş yakıt kapasitesi sağlayan alışılmadık derecede kalın kanatlar kullandı. Gövdenin yapımında, arka kısım yarı monokok yapıdaydı, ön taraf cıvata ve kaynakla perçinlenmiş çelik ve duralumin borulardan oluşuyordu.
Uçağın ilk silahı on iki adet .30 cal. makineli tüfek (Typhoon IA) içeriyordu, ancak daha sonra dört adet mühimmat kayışıyla beslenen 20 mm Hispano Mk II (Typhoon IB) olarak değiştirildi. Yeni avcı uçağı üstündeki çalışmalar, Eylül 1939'da II. Dünya Savaşı'nın başlangıcından sonra da devam etti. 24 Şubat 1940'ta, ilk Typhoon prototipi test pilotu Philip Lucas ile havalandı.
Geliştirme sorunları
Testler, prototipin uçuş sırasında ileri ve arka gövdenin buluştuğu yerde yapısal bir arıza yaşadığı 9 Mayıs'a kadar devam etti. Buna rağmen Lucas, uçağı daha sonra ona George Madalyası kazandıracak bir başarıyla indirdi. Typhoon programı tam altı gün sonra, Uçak Üretim Bakanı Lord Beaverbrook'un, savaş zamanındaki üretimi Hurricane, Supermarine Spitfire, Armstrong-Whitworth Whitley, Bristol Blenheim ve Vickers Wellington'a kaydırılması gerektiğini ilan ettiğinde bir duraksama yaşadı.
Bu kararın getirdiği gecikmelerden dolayı, ikinci bir Typhoon prototipi 3 Mayıs 1941'e kadar uçamayacaktı. Fakat uçuş testlerinde, Typhoon Hawker ekibinin beklentilerini karşılayamadı. Orta ila yüksek irtifa önleyici uçak olarak düşünülen performansı, 20.000 fitin üzerinde hızla düştü ve Napier Sabre motorunun ne kadar güvensiz olabileceği bir kez daha kanıtlandı.
Hawker Typhoon özellikler
Genel
- Mürettebat: 1
- Uzunluk: 31 ft., 11,5 inç
- Kanat açıklığı: 41 ft., 7 inç
- Yükseklik: 15 ft., 4 inç
- Kanat alanı: 279 fit kare
- Boş ağırlık: 8,840 lbs.
- Yüklü ağırlık: 11.400 lbs.
- Maksimum kalkış ağırlığı: 13.250 lbs.
Verimlilik
- Maksimum hız: 412 mil/s (663 km/s)
- Menzil: 820 km
- Tırmanma hızı: 2.740 ft / dak.
- Maksimum yükseklik: 35.200 ft.
- Motor: Napier Sabre IIA, IIB veya IIC sıvı soğutmalı H-24 pistonlu motor
Silahlar
- 4 × 20 mm Hispano M2 topu
- 8 × RP-3 güdümlü havadan yere roket
- 2 × 500 lb. veya 2 × 1.000 lb. bomba
Sorunlar devam ediyor
Tüm sorunlara rağmen, Typhoon, Spitfire Mk.V.'den üstün olduğunu kanıtlayan Focke-Wulf Fw 190'ın üretilmesinin ardından o yaz üretime girdi. Hawker'ın tesisleri tam kapasitede çalışırken, Typhoon'un üretimi Gloster'a devredildi. Sonbaharda Nos.56 ve 609 Filosu ile hizmete giren Typhoon, kısa süre sonra yapısal hatalar ve bilinmeyen nedenlerle birkaç uçağın kaybedilmesi sonucu gözden düştü. Bu meseleler, karbon monoksit dumanlarının kokpit içine sızmasıyla daha da kötüleşti.
Uçağın geleceği yeniden tehdit altındayken, Hawker 1942 yılının büyük kısmını uçağı geliştirmek için harcadı. Testler sonucunda sorunlu bir birleşim noktasının, Typhoon'un kuyruğunun uçuş sırasında yırtılmasına yol açtığını tespit edildi. Bu sorun ilgili "eklemin" çelik plakalarla güçlendirilmesiyle düzeltildi. Buna ek olarak, Typhoon'un profili Fw 190'a benzer olduğu için, birkaç kez dost ateşinin kurbanı oldu. Bunu düzeltmek için, modelin kanatlarının altı yüksek görünürlükte siyah ve beyaz şeritler ile boyandı.
Typhoon ve ilk savaşları
Savaş sırasında Typhoon, Fw 190'a özellikle düşük irtifalarda karşı koymada etkiliydi. Sonuç olarak, Kraliyet Hava Kuvvetleri İngiltere'nin güney kıyılarında Typhoon uçaklar eşliğinde devriyeler kurmaya başladı. Birçoğu Typhoon'a kuşkuyla bakarken, Filo Lideri Roland Beamont gibiler, hızı ve dayanıklılığı nedeniyle bu modeli savundu.
1942'nin ortalarında Boscombe Down'da test ettikten sonra, Typhoon'un iki adet 500 lb.'lik bomba taşıyabildiği açıklığa kavuştu. Takip eden deneyler, bunun bir yıl sonra 1000 lb.'lik iki bombaya da çıkabileceğini gösterdi. Sonuç olarak, bomba yüklü Typhoon'lar Eylül 1942'de cephe filolarına ulaşmaya başladı. "Bombphoons" lakaplı bu uçaklar, İngiliz Kanalı boyunca hedefleri vurmaya başladı.
Beklenmedik bir rol
Bombardıman görevinde mükemmel olan Typhoon, kısa bir süre sonra motor ve kokpitin etrafına ek zırhların monte edilmesi ve düşman topraklarına daha fazla nüfuz etmesini sağlamak için yedek yakıt tanklarının eklendiği bir versiyona yükseltildi. Operasyonel filolar 1943'te kara saldırısı kabiliyetlerini geliştirdikçe, RP3 roketlerini uçağın cephaneliğine dahil etmek için efor harcandı. Bu çabalar başarılı oldu ve Eylül ayında ilk roket donanımlı Typhoon'lar ortaya çıktı.
Sekiz RP3 roket taşıyabilen yeni model Typhoon, RAF'ın İkinci Taktik Hava Kuvvetleri'nin bel kemiği oldu. Uçaklar roketler ve bombalar arasında geçiş yapabilse de, filolar genellikle tedarik hatlarını kolaylaştırmak için birinde uzmanlaşıyordu. 1944'ün başlarında, Typhoon filoları Müttefik istilasının öncüsü olarak kuzeybatı Avrupa'daki Alman iletişim ve ulaşım hedeflerine saldırı başlattı.
Kara saldırısı
Yeni Hawker Tempest avcı uçağı sahneye çıktığında, Typhoon büyük ölçüde kara saldırılarına yönlendirildi. Müttefik birliklerinin 6 Haziran'da Normandiya'ya inmesiyle Typhoon filoları yakın destek vermeye başladı. RAF ileri hava kontrolörü, yer birimleri ile beraber hareket etti ve bölgedeki bölüklere destek vermesi için Typhoon'lar yönlendirilebildi.
Bombalar, roketler ve top ateşi ile devam eden Typhoon saldırılarının düşman üstünde zayıflatıcı etkisi oldu. Normandiya seferinde önemli bir rol oynayan Yüksek Müttefik Komutanı General Dwight D. Eisenhower, daha sonra Typhoon'un Müttefiklerin zaferi için sağladığı katkıları ifade edecekti. Fransa'daki üslere doğru ilerleyen Typhoon, Müttefik kuvvetler doğuya doğru ilerledikçe desteğini sürdürmeye devam etti.
Son hizmetler
Aralık 1944'te Typhoon'lar, Ardenler Taarruzu sırasında savaşın yönünü değiştirmeye yardımcı oldu ve Alman zırhlı kuvvetlerine karşı sayısız baskın düzenledi. 1945 baharı başladığında, uçaklar Varsity Operasyonu sırasında, Ren'in doğusundaki Müttefik hava kuvvetlerine destek sağladılar. Savaşın son günlerinde, Typhoon'lar Baltık Denizi'ndeki ticaret gemileri Cap Arcona, Thielbeck ve Deutschland'ı batırdı. Fakat RAF tarafından batırılan Cap Arcona gemisinde, Alman toplama kamplarından alınan yaklaşık 5.000 esir vardı. Hepsi öldü. Savaşın sonunda, Typhoon hızlı bir şekilde RAF envanterinden çıkarıldı. Savaş boyunca 3.317 Typhoon üretilecekti.