Parçanın mecazi sözleri Koreli beyzbol oyuncusu Chu Shin-soo’nun kumarhane tasarımcısı Kangwon Land gibi para kazanması ve baharatlı bir tavuk yemeği olan dak-galbi gibi “peynir toplaması”nı andırıyor.
Jimmy Page ikilisinin yarısı olan Park Sung-jin, şiddet tehditleri bile açık bir Kore tadıyla sunuluyor: “Çubuklarım seni açıyor, buharlaşıyor, köfte gibi orada uyumana izin veriyor” diyor.
Silkybois’in bir diğer üyesi, rap adı Black Nut olan rapçi Kim Dae-woong, Seul’den bir video röportajında, “Yabancı YouTuber’ların tepki videolarının veya şarkılarının TikTok gibi platformlarda trend olmasını beklemiyordum.” “Biz sadece kendi tarzımızda yapmak istediğimizi yaptık. İnsanların beklenmedik tepkilerini izlemekten keyif aldım.”
Sondaj 2010’ların başında Chicago’da gerçekleşmiş olsa da, Güney Kore sahnesi İngiliz tatbikatı adı verilen İngiliz alt türünden çok şey alıyor. Benzer şekilde sert ve yıkıcı şarkı sözleriyle, ancak daha süratli vuruşlarla ve daha melodik kayan bas hatlarıyla, ses o zamandan beri Güney Londra’dan yayıldı ve Amerika dahil dünyanın dört bir yanındaki sahneleri etkiledi.
Silkybois üyeleri Jimmy Peige (solda) ve Black Nut (sağda). Kredi: JustMusic’in izniyle
Birleşik Krallık ve ABD’deki eğitmenler bıçak şiddeti ve ateşli silahlar hakkında tecavüz etmeleriyle tanınırken, silah suçunun en düşük olduğu Güney Kore’de işler biraz farklı. Bununla birlikte, fiziksel şiddete yapılan göndermeler öne çıkıyor ve ülkenin rapçileri şehrin içinde bulunduğu kötü durumu anlatırken taviz vermiyorlar.
Park, “Şarkı sözleri kentsel şeylerle ilgili,” dedi. “Sadece o zaman dikkatimize geldi. Sokaklarda, mahallelerde ve bizim zihniyetimizde olan, onlara karşı yaptığımız her şeydir.
“Benim için sondaj başka bir (sanat) biçimidir” dedi. “Sert sözleri seviyoruz… Her zaman sert metaforlar ve çarpıcı sözler yapmanın yollarını arıyoruz ve bence işe yaradı.”
Kıtaları kes
Matkap sanatçılarının sayısı karşılaştırma için az olabilir, ancak Kate Ape, Changmo ve Koreli-Amerikalı sanatçı Jay Park dahil olmak üzere ülkenin en ünlü rapçilerinden bazıları bu türden etkilenen müzikler yayınladı.
Sheen, İngiliz eğitimini Londra’daki gençlerin mücadelelerini anlatan “Top Boy” adlı bir televizyon dizisi aracılığıyla keşfettiğini söyledi. Başlangıçta Chicago sahnesine ilgi duymamasına rağmen, Londra’nın Sesi’ne (“tamamen yeni bir tür” olarak tanımladı) çekildi ve İngilizce satırları sunarken kullanılacak İngilizce telaffuzu öğrenmeye başladı.
Bir video röportajında ”Bildiğim İngiliz İngilizcesi Harry Potter’dandı” dedi. “Bu yüzden rapçilerin aksanlarının bildiklerimden ne kadar farklı olduğuyla ilgileniyordum. Ne kadar çok dinlersem (İngiliz rapçiler), onları o kadar çekici buldum.”
27 yaşındaki sanatçının sözleri genellikle otobiyografiktir ve sosyal meselelerden daha çok kişisel meselelere, yani Jovid-19 salgını sırasında karşılaştığı mücadelelere değinir. Diğer ülkelerden çeteler veya silahlarla ilgili içeriği taklit etmenin imkansız olacağını söyledi.
“Hip-hop Kore’den gelmiyor, bu yüzden insanlar yurtdışından ses getirdiğinde, bazen insanlar ruh hali (şarkı sözleri) getiriyor” dedi. “Bazı durumlar var (lirik içeriği kopyalamak), ancak bu günlerde Kore halkı bunu sahte veya aldatmaca olarak görecek. Sanatçılar bu riski almak istemiyor. Size ait olmayan bir hikayeyi rap yapmak hoş değil. ”
Hukuki anlaşmazlıklar
İlgili video: Eski K-pop erkek grubu lideri: Nereye giderseniz gidin bu kimlik krizini yaşıyorsunuz
Kim, Güney Kore’deki rap içeriğinin “çok ciddiye alındığını” söyledi ve ekledi: “İnsanların sözlerinizi anlayamaması ve onları olumsuz olarak algılamaması sinir bozucu.” Grup arkadaşı Park da agresif müziğin gerçek hayatta olası etkisini inkar etti: “James Brown dinlerseniz hemen iyi hissediyor musunuz? Hayır. Sadece ses. Sıkıcı müzik şiddeti artırabilir mi? Cehennem değil. Diyemezsiniz. bu.”
Kim’in davasının yanı sıra, ülkenin sondaj sahnesi – belki de nispeten küçük çekirdek profili nedeniyle – yasal problemlardan çok fazla etkilenmiyor. Bu makalede adı geçen sanatçıların hiçbiri, müzik çalma veya yazma konusunda başka rastgele bir polis kısıtlaması bildirmemiştir.
Güney Koreli sanatçıların lirik içeriklerinin eğitime resmen müdahale etmeyi zorlaştırdığını iddia eden Park, İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki rapçilerin müziklerindeki suçu açıkça tartışarak problem yarattıklarını iddia etti.
Sanatçıların sık sık rakip rapçilerin becerilerini eleştirdiği bir türde, Güney Kore’nin prova sahnesinde karşılaştığı en büyük problemun politikacı, polis ve hatta ilgi eksikliği değil, çağdaşlarının kalitesi olduğunu söylemek doğru olur. .
“Takım şarkılar yaratmaya çalışıyorlar ama başarısız oluyorlar çünkü rap yapamıyorlar.” “Çubuk yapmayı bilmek zorundasın – bu bir öncelik.”
En iyi fotoğraf: Koreli sondaj sanatçısı Blase.