Ejderha sakin bir edayla kafasını kaldırdı ve mağaranın dışına baktı. Gece olmuştu ve gökyüzünde milyarlarca yıldız mağarayı aydınlatıyordu.
Ruo Shen halen baygın bir şekilde duruyordu ne zaman uyanacağını ne kendisi ne de ejderha biliyordu. Şu an yapabilecekleri tek şey beklemekti. Sabırla beklemek...
Zaten hayatta öyle değil miydi? Hayatın her anında beklerdin sabırla amacına ulaşmak için.
Ejderha kendisini çocuğun Kader Ruhuna mühürlemesi ilk önce çocuğun uyanması gerekiyordu.
Ejderha istese kendisini şu an mühürleyemez miydi? Elbette mühürlerdi lakin böyle yaparsa gelecekte büyük sıkıntılara yol açabilirdi. Sonuçta zorla Kader Ruhuna mühür yapmak ekim kurallarına aykırıydı.
Ruo Shen sabaha kadar uyanmamıştı. Ne zaman güneş ortaya çıktı o zaman yavaş yavaş gözleri seyrilmeye başladı.
Gözlerini açmaya başladı gözünü açtığında beklenenin aksine şaşkın değildi. Duygusuz bir ifadeyle halen yatıyordu lakin kalkmamıştı.
"Uyanabildin nihayet."
Ruo Shen kafasını ejderhaya çevirdi.
"Adın ne?"
Ejderha bir anda kendisine sorulan soru karşısında şaşırdı daha sonra ise anladı çocuğun kişiliği değişmişti. Eskisi gibi değildi.
"Normalde Gökyüzü İmparatoru olarak biliniyorum lakin dostlarım beni Boukan olarak çağırır."
"Boukan en son hatırladığım kadarıyla ak daoya geçmek için seninle savaşıyordum ne oldu?"
Boukan ne diyeceğini önceden hesaplamıştı. O yüzden hiç bekletmeden konuşmaya başladı.
"Seni ilüzyon pelerinin içine aldım ve öldüğünü düşünmeni sağladım."
"Şu an uyanabildiğine göre sınavı geçmiş bulunmaktasın."
Ruo Shen Boukan'ın cevabından sonra kalktı ve lotus pozisyonuna geçti gözlerini kapadıktan sonra derin bir nefes aldı ve bilincini Kader Ruhuna gönderdi. Kader Ruhunun içerisinde bembeyaz bir kupa vardı. Eğer bu kupada hafif siyahlıklar olsaydı bu Ruo Shen'in kalbinde halen pişmanlıkların olduğunun bir göstergesi olacaktı. Lakin kupa bembeyaz olmuştu bunun anlamı Ruo Shen günahlarının kefaretini ödemişti.
Boukan aklında olan bir soruyu yöneltti.
"Veled sana bir soru sormam gerekiyor."
"Sor. Bu arada adım Ruo Sheng dostlarım sadece Ruo der."
Ruo Shen tebessüm ederek söyledi nedense kendisini bu ejderhaya minnet dolu hissediyordu. Ejderha gülümseyerek.
"Pekala Ruo, neden kara dao değilde ak daoda ilerlemeyi seçtin?"
Ruo Shen ciddi bir surat ifadesiyle.
"Hakimiyet daosuna geçebilmek için."
"Hakimiyet daosu mu?... Ne dediğinin farkındasındır umarım."
"Gayet farkındayım Boukan."
"Bence değilsin! Hakimiyet daosunu kavrayabilmek aşırı zordur ve kişinin ekimini aşırı yavaşlatır. Şu ana kadar tek bir kişi bile hakimiyet daosunu kavrayamadı bunun ne demek olduğunu anlıyor musun!?"
"Ne kadar zor olursa olsun genede deneyeceğim!"
"Aptal! Ne için yetişimini bir çöp gibi kenara atıyorsun?"
Ruo Shen döndü ve Boukan'ın gözlerinin içine bakmaya başladı. Ruo Shen'in gözleri çok keskindi ve biraz sinirli bir şekilde bakıyordu.
"Arşa ulaşmak için!"
Boukan artık bayılmak üzereydi. Bu çocuk tarih boyunca hiç bir canlının başaramadığı şeyin peşine düşmüştü Arşa çıkmayı amaçlıyordu! Arşa çıkmak ne demekti!? Efsanevi Tekillik Alemi'ne geçmek sadece cennetin seçtiği bir dahinin yapabileceği bir şeydi!
Böyle bir dahi daha yeryüzüne inmemişti bile!
Boukan tam konuşacakken Ruo Shen'in gözlerini fark etti. O gözler bir tanrıya ait gibiydi, sonsuz yalnızlıktan korkmayan, acı ve ızdırabı önemsemeyen, amacı için kalbini karanlığa gömmeyen bir tanrının gözleri.
Boukan hayatında ilk defa böyle ciddi bir bakışla karşılaşmıştı. Ne diyeceğini bilmiyordu.
İkilinin arasında tuhaf bir sessizlik oluşmuştu. En sonunda Boukan pes etmişti ve çocuğa karışmamaya karar verdi.
"Ne yapmayı düşünüyorsun?"
"İlk olarak tarikata dönmem lazım."
"O iş yaş iş boşver."
Ruo Shen Boukan'a bakarak.
"O ne demek?"
"Şu demek eğer tarikata girer isen anında öldürülürsün. Bir tek kurucunun geçebildiği bir sınavı geçtin öğrencilerin çoğu senin gibi birinin böyle bir sınavı geçmesini kabul edemeyecektir ve sana kin güdeceklerdir."
"Sikimde değil."
"Ruo o tarikata giremezsin!"
"Lan o zaman nasıl güçleneceğim! Araf Nefesinden başka tekniğim bile yok!"
"Ruhsal Ölümsüz Alemi'ne geçersen ben sana ihtiyacın olduğu bütün teknikleri verebilirim ve emin ol o tarikattakilerden kesinlikle daha iyi tekniklerdir."
"Neden böyle bir şey yapasın ki?"
"Senin güçlendiğini görmek için."
Ruo Shen tek kaşını kaldırarak Boukan'a bakmaya başladı.
"Öyle bakma eğer bana güvenmiyorsan şu an yaşıyor olman bile benim güvenilir olduğumun kanıtıdır."
Ruo Shen kaşlarını çattı ama biraz düşününcede hak verdi sonuçta karşısında bir ejderha vardı.
"Eğer istersen sana kanımı verebilirim."
Ruo Shen'in gözleri fal taşı gibi açıldı ve inanamayarak Boukan'a bakmaya başladı.
"Sen ciddi misin?"
Boukan kafasını ciddiyetle salladı.
"Hahahahah gerçekten bugün şanlı bir gündeyim."
"O zaman Kader Ruhuna kendimi mühürlememe izin ver."
"Boukan eğer bana kanını gerçekten vereceksen sorun değil."
Bir ejderhanın bir insana kanını vermesi o insanın kaderini değiştirirdi. Çünkü insanın dantianından tutun en gereksiz organına kadar bütün organları evrim geçirirdi. Hatta ve hatta kişi kendi fiziğini güçlendirmek için uğraşmasa bile dünyadaki en iyi fiziğe sahip olabilirdi hem kuvvet hemde güzellik bakımından.
Ruo Shen'in bu kadar sevinmesi oldukça doğaldı ne kadar mutlu olduğu suratındaki gülümsemesinden belli oluyordu.
"Yalnız bu biraz acıtabilir."
"Haha verdiği nimete bakılırsa bu doğal ama doğrusu umurumda değil."
"Pekala o zaman başlıyorum."
Boukan pençelerini birleştirdi ardından ilahi gibi bir şey söylemeye başladı. Ruo Shen'in duyduğu dili bilmesede kulağına tanıdık geliyordu. Bu ejderha diliydi.
"Redak uhur eninka rühüm. Redje senkalkna lasna!"
Ruo Shen'in sol göğüsü bir anda parlamaya başladı. Ardındansa inanılmaz bir acı göğüsünde ortaya çıktı. Sanki göğüsünü canlı canlı yiyorlardı yetmezmiş gibi yanma hisside vardı. Daha sonra Boukan'ın vücudu toz haline gelerek Ruo Shen'in göğüsünde toplamaya başladı ve tozlar kalbe doğru nüfus etmeye başladı.
Boukan nihayet kendisini Ruo Shen'in Kader Ruhuna mühürlemişti.
Lakin bir sorun vardı.
"Bu çocuk..."