Bristol Üniversitesi’nden yapılan yeni araştırmaya göre, hem memelilerin hem de kuşların ataları, yaklaşık 250 milyon yıl önce, Permiyen sonundaki kitlesel yok oluş sırasında aynı zamanda sıcakkanlı hale geldi.
252 milyon yıl önce Permiyen döneminin sonunda duruş kayması. Krizden önce sürüngenlerin çoğu genişleyen bir duruşa sahipti; daha sonra dik yürüdüler. Bu, Triyas’ta yeni bir yaşam temposunun ilk işareti olabilir.
Felaket, binlerce yıl boyunca gezegendeki tüm deniz türlerinin yaklaşık% 96’sını ve karasal omurgalı türlerinin% 70’ini öldürdü.
Deniz suyu sıcaklığının hesaplanması işaret yok olma zirvesinde, Dünya ekvator okyanus sıcaklıkları 40 dereceye (104 derece Fahrenheit) aştığı sıcak küresel ısınma, yaşadığı sonucuna varıyor.
Bu olayın olası nedenleri arasında ve en uzun süredir varsayılmış olanlardan biri, büyük çapta yanan kömürün feci küresel ısınmaya yol açması ve bu da yaşamı yıkıcı olmasıdır.
Memelilerin ve kuşların ataları
İki ana tetrapod grubu hayatta kaldı, sırasıyla memelilerin ve kuşların ataları da dahil olmak üzere sinapsitler ve arkozorlar.
Paleontologlar, bir diyafram ve sinapsidlerdeki olası kıllar da dahil olmak üzere, bu Triyas döneminden kurtulanlarda sıcakkanlılık (endotermi) belirtileri belirlediler.
Daha yakın zamanlarda, tüylerin dinozor ve kuş atalarındaki erken kökeni için benzer kanıtlar gün ışığına çıktı.
Triyas’ın hem sinapsidlerinde hem de arkozorlarında kemik yapısı sıcakkanlılık özellikleri gösterir.
Triyas’ın başlangıcından beri memeli ataların saçları olduğuna dair kanıtlar uzun zamandır şüpheleniliyordu, ancak arozorların 250 milyon yıl öncesinden tüylere sahip olduğu iddiası yeni.
Ancak 2009’da tam da Permiyen-Triyas kitlesel yok oluşu sırasında hem sinapsidlerde hem de arkozorlarda bu ani sıcakkanlılık kaynağı için güçlü bir ipucu bulundu.
Bristol Üniversitesi’nden Profesör Mike Benton ve Masters öğrencisi Tai Kubo, araştırmalarında fosilleşmiş ayak izlerini analiz ettiler ve tüm orta büyüklükteki ve büyük tetrapodların Permiyen-Triyas sınırında yayılmaktan dik duruşa geçtiğini buldu.
Paleontologlar, yüzlerce fosil yol örneğine baktılar ve ileri sürüldüğü gibi, duruş değişikliğinin on milyonlarca yıla yayılmadan, anında gerçekleştiğini görünce şaşırdılar. Sadece memeli atalarında veya kuşların atalarında değil, tüm gruplarda da oldu.
Modern amfibiler ve sürüngenler
Profesör Benton, “Modern amfibiler ve sürüngenler, uzuvlarını kısmen yana doğru tutan yayılımcılardır” dedi.
“Kuşlar ve memeliler, bacakları vücutlarının hemen altında olacak şekilde dik duruşlara sahiptir. Bu, daha hızlı ve özellikle daha uzağa koşmalarına olanak tanıyor. “
“Dik duruşta ve sıcakkanlılıkta büyük avantajlar var, ancak bunun maliyeti, endotermlerin sadece iç sıcaklık kontrollerini beslemek için soğukkanlı hayvanlardan çok daha fazlasını yemeleri gerektiğidir.”
Duruş değişikliğinden ve saç ve tüylerin erken kökeninden elde edilen kanıtlar, bunların hepsi aynı anda meydana geldi, bunun bir tür ‘silahlanma yarışı’ başlangıcı olduğunu gösterdi.
Profesör Benton, Dünya’daki yaşam tarihinde dikkate değer bir dönemdi. Bugün karada her yerde kuşlar ve memeliler görüyorsunuz, oysa amfibiler ve sürüngenler genellikle oldukça gizlidir ”dedi.
“Ekosistemlerdeki bu devrim, kuşlar ve memelilerde endoterminin bağımsız kökenleri tarafından tetiklendi, ancak yakın zamana kadar bu iki olayın koordineli olabileceğinin farkında değildik.”
“Bu, zor bir dünyada yoğun rekabete bağlı olarak hayatta kalan Permiyen-Triyas kitlesel yok oluşundan yalnızca çok az sayıda türün hayatta kalması nedeniyle gerçekleşti.”
“Hayatta kalanlardan birkaçı zaten ilkel bir şekilde endotermik olduğundan, diğerlerinin tümü yeni hızlı tempolu dünyada hayatta kalmak için endotermik hale gelmek zorunda kaldı.”
Çalışma dergisinde yayımlandı Gondwana Araştırma .