Ülkeler iklim değişikliğiyle mücadele için nükleer enerjiyi benimsediklerinde radyoaktif atıkların atılması sorunu çok uzak görünüyor, ancak maliyetler çok büyük olacak.
Hiçbir şey çevre kampanyalarını nükleer enerji kadar bölüştüremez.
Bazıları her zaman yenilenebilir enerji kaynaklarının radyoaktivite ve nükleer atık imha tehlikelerinden kaçınırken daha temiz bir güç sunduğuna inanmaktadır. Şimdi sanayiyi destekleyen yeni dönüşümler de dahil olmak üzere diğerleri, iklim değişikliği tehdidinin o kadar korkutucu olduğuna inanıyor: nükleer enerjinin sakıncaları, büyük miktarlarda düşük karbonlu elektrik üretme potansiyelinden çok daha ağır basılıyor.
Nükleer santrallere sahip tüm hükümetlerin pratiklerle uğraşması ve şu ana kadar çözülemeyen bir sorunu olması gerekiyor: Mevcut nükleer santrallerinin ürettiği tüm radyoaktif atıklardan nasıl kurtulacağımız.
ilgili içerik
Bu, Almanya gibi nükleer enerjiyi ortadan kaldıran ülkelerde bile tartışmalı bir konudur, çünkü hiçbir topluluk bir ülkenin nükleer atık dökümü olmaktan bıkmak istemez. Ancak bu çözülmemiş nükleer atık sorununu paylaşan ancak yeni nesil elektrik santralleri inşa ederek buna eklemek isteyen ülkeler için daha kötü.
Bunun bir örneği, Hükümetin dört yıl önce mevcut atıklardan kurtulmak için hiçbir depoya sahip olmadığında yeni nesil bir atom enerji santrali inşa etmenin kabul edilemez olduğunu söylediği İngiltere'dir.
Kendinden emindi Nükleer Hizmetten Çıkarma Kurumu (NDA) eski elektrik santralleri sorununu ve artan miktarda kötü depolanmış radyoaktif atıkları çözecektir. NDA bunu başaramadı. Tökezleme bloğu, bugüne kadar Birleşik Krallık'ta hiçbir topluluğun bir atık deposunu kabul etmeye hazır olmadığı yönünde olmuştur.
20 ile nükleer reaktörler çoktan kapandı çünkü artık ekonomik değiller veya güvenlik sorunları yaşıyorlar, sorun acil hale geliyor, ancak görünüşte hala bir çözüm bulunmuyor.
Bir Yüzyılın Eseri
Bu sorunlara rağmen, bakanlar iklim değişikliği sorununun o kadar baskı altında olduğuna karar verdiler ki, atıkları gömmek için planlarının en az yarım yüzyıldır ertelenmesine rağmen, İngiltere nükleer santraller inşa etmeye devam etmek zorunda kaldı.
ilgili içerik
Ancak İngiltere, yeni nükleer istasyonlar kurmak isteyen birkaç eski sanayileşmiş ülkeden biri olsa da, Hindistan, Çin ve Vietnam dahil olmak üzere birçok gelişmekte olan ülke, bu teknoloji ile artan enerji talebini karşılamaya isteklidir.
Karşılaşacakları sorunlara bakmaları daha iyi olabilir. Avrupa ve Kuzey Amerika'da mevcut istasyonların hizmetten çıkarılması sorunu çok büyük ve maliyeti astronomik. Sonuç olarak, yeni bir hizmetten çıkarma endüstrisi çok hızlı büyüyor.
Endüstrinin çekiciliği, sorunla başa çıkmak için bulunması gereken büyük miktarda vergi mükellefinin parası. Zaten İngiliz Hükümeti, 3 sitelerinde sadece 5 milyar £ 'ya mal olması beklenen bir sürece başlamak için yılda 19 milyar £ (yaklaşık 100 milyar $) harcıyor. Bu, Hükümetin eski elektrik santrallerinin sökülmesinin ek maliyetini ve atıkların elden çıkarılmasının ek maliyetini içerir.
Avrupa çapında, 144 tarafından işletmeden çıkarma işlemlerine üçte birinin başlayacağı işletimde 2025 reaktörleri var. Bir yüzyıldan fazla bir süredir binlerce insanı çalıştıracak yeterli iş var.
The Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı Hizmetten çıkarma ve atık yönetimi pazarının toplam değerinin, £ 250 milyar ($ 416 milyar) olduğunu - yükselmesi zorunlu bir rakam olduğunu tahmin ediyor.
Uygun yer
Mayıs ayında dünyanın en büyük nükleer uzmanlarından ve atık yönetimi yöneticilerinden 200 bu zor alandaki gelişmeleri tartışmak için bir araya gelecek. Toplantıİngiltere’deki Manchester’da, gezegenin en inatçı nükleer atık sorunlarından biri olan Sellafield’a yakın bir yerde tutuluyor.
1950'lere dayanan, plütonyum ve diğer tehlikeli nükleer maddelerle yoğun şekilde kirlenmiş düzinelerce kullanılmayan nükleer tesis bulunuyor. Bu arada, Avrupa ve Japon kamu kuruluşları için harcanan nükleer yakıtı, ilgili üst düzey atıklarla ne yapılması gerektiği konusunda net bir plan olmadan yeniden işlemeye devam ediyor. Ne olursa olsun, site güvenli hale getirmek için bir yüzyıldan fazla sürecek.
Manchester’da toplanan sanayi nükleer temizliği bir iş fırsatı olarak görse de, bazı İngiliz siyasetçiler görünüşte yetersiz kalmaktadır, katılan şirketlerin gecikme ve artan maliyetlerini kızdırmaktadır.
Margaret Hodge, Avam Kamarası'nın genel başkanı Kamu Hesapları KomitesiSellafield’i temizleme masraflarının “şaşırtıcı seviyelere” yükseldiğini söyledi.
Özel şirketi, Nükleer Yönetim Ortakları bölgesini, kaçırılan hedeflerden, gecikmelerden ve maliyet artışlarından temizlemek için kiraladı ve komitesi, performansının iyileşmemesi durumunda şirketin sözleşmesinden çıkarılmasını talep etti.
Tom Zarges, başkanı Nükleer Yönetim Ortaklarıbir nükleer temizlik grubu konsorsiyumu, suçlamaları reddediyor. Dedi ki: “Sözleşmemizin ilk terimi birçok başarı ile aynı zamanda bir takım hayal kırıklıkları ve iyileştirme alanları ile nitelendirildi.
Etik Sorular
“Şu andaki görevimiz, müşterilerimizin misyonunu güvenli ve güvenilir bir şekilde sunmak için son beş yıldaki tecrübemizi geliştirmek ve NDA, Hükümet ve İngiltere vergi mükellefine değişim hızını ve paranın karşılığını daha da artırmak.”
Ülkeler nükleer enerji programına girdiklerinde üretecekleri atık sorununun çok uzak göründüğü anlaşılmaktadır. Ama nihayetinde konu, onları rahatsız etmek için geri dönüyor.
Pete Wilkinson, Hükümetin eski üyesi Radyoaktif Atık Yönetimi Komitesi (CoRWM) ve yeni atanan müdürü Nükleer Bilgi Servisi, İngiltere’nin nükleer atıklarıyla ilgili mevcut durumun kabul edilemez olduğunu söyledi. Atıklarla başa çıkma sorunu çözülmediğinde, yeni bir nükleer güç programıyla devam etmek yanlıştı.
Şöyle dedi: “Bir depo yalnızca bir amaç olarak kaldığında ve ürettiği atığın bile tek kullanımlık olması garanti edilemediğinde, hükümetin yeni nükleer yapım programını tek başına ve isteyerek ilerletmesi sorumsuzluktan başka bir şey değildir ve bunun bir ölçüsüdür. enerji politikası nedeniyle krizde olan bir ülkenin ve hükümetin çaresizliği. "
ilgili içerik
Hükümet'in atık yönetimi organizasyonunun, yeni nükleer atık depoları ile ilgili olarak etik sorunları önemsemeyen yüzlerce teknik ve bilimsel sorunu çözmediğini söyledi.
“Sonuçta, elden çıkarma teknik olarak uygulanabilir veya etik olarak kabul edilemez olabilir. Bu arada, yeni nükleer yapı bize ve gelecek nesillere feci boyutlarda bir nükleer atık sorunu yaşatmakla tehdit ediyor ”dedi. - İklim Haber Ağı
Yazar hakkında
Paul Brown, İklim Haber Ağı'nın ortak editörüdür. Guardian'ın eski bir çevre muhabiri olup, kitap yazar ve gazetecilik öğretir. O ulaşılabilir [e-posta korumalı]
Önerilen Kitap:
Küresel Uyarı: Değişim İçin Son Şans
Paul Brown tarafından.
Küresel uyarı yetkili ve görsel olarak çarpıcı bir kitaptır
Eşlik eden Video:
Nükleer Atık Bertarafı
Nükleer atık imha problemini sadece tek bir yerde inceleyen yeni bir belgesel. Dünyanın her yerinde, okyanuslarımızın her yerinde bu siteler var. Denizde boruların yerleştirildiği durumlar bile vardır, böylece atık daha kolay ve görülmeden atılabilir.
{Youtube}https://www.youtube.com/watch?v=oUYJFlObhtA{/ Youtube}