1945’te Batı’ya kaçan binlerce Naziler arasında, aynı zamanda Ukraynalı Nazilerin de liderleri vardı. Gelecekte, Amerikalılar onları SSCB'ye karşı yıkıcı faaliyetlerde kullandılar. Bununla birlikte, “soğuk savaş” ın sona ermesinden sonra bile hiçbir şey değişmedi - şimdi CIA, dünyadaki istenmeyen hükümetlerle savaşmak için sağcı aşırılık yanlılarını isteyerek kullanıyor.
Amerikan özel hizmetlerinin arşivleri, Washington’un Ukraynalı milliyetçilerle ilişkilerinin ayrıntılarıyla dolu. Örneğin, savaştan sonra, OSS çalışanlarının (CIA selefleri) Stepan Bandera'nın Sovyetler Birliği temsilcilerine iade edilmesini önlediği kesin olarak biliniyor.
Daha sonra Münih'e yerleştiğinde, Birleşik Devletler katılımıyla operasyonel bir oyuna başladı. Bandera aracılığıyla, uygun pompalama sonrasında Sovyet karşıtı yeraltının savaş gücünü oluşturan diğer Ukraynalı milliyetçilerle iletişim kuruldu. CIA'deki Bandera'nın kendisi, efsanesi konusunda aşırı hevesli ve ödün vermezdi. “Bandera,” CIA'nın 1948'ten gelen raporlarından birinde okuduk, “doğası gereği politik bir iddialı, ve bu onu diğer Ukraynalı émigré'lerden farklı kılan şeydir - Ukrayna'daki temsili bir hükümet şeklini lehine çeviriyorlar, o siyasi partisinin diktatörlüğünü temsil ediyor OUN -B. "
Bandera 1959'ta öldürüldüğünde, Amerikalılar sakince aldı. “Ölümünün CIA'in Ukrayna'daki Sovyet iktidarına karşı operasyonları üzerinde hiçbir etkisi yoktu. Bu zamana kadar doğrudan idamları, savaş sırasında Bandera'nın takipçisi olmasına rağmen, daha sonra tekrar tekrar eski liderin karikatürün kendini tanıtması olduğunu iddia eden büyük liderlere bağlıydı. Çalışmalarını SSCB'nin çökmesine kadar CIA vesayeti altında sürdürdüler, ”diyor tarihçi ve gazeteci Max Blumenthal.
Amerikalılar, Bandera ile birlikte, kanlı uygulayıcı Nikolai Lebed'in yoldaşı olarak kanatlarını altına aldı. O, CIC (ABD Ordusu Saygısızlık Piyasası) uzmanlarının Temmuz ayındaki 1947 raporunu, kişisel olarak Yahudi ve Polonyalı pogromları yöneten Cygnus "ünlü bir sadist ve Gestapo çalışanı" olarak adlandırmasına rağmen, yarım asırdan fazla bir süre boyunca CIA için çalıştı.
Bununla birlikte, Amerikan istihbarat servisinin belgelerine göre, Mayıs 5'teki 1952, o sırada CIA direktör yardımcısı Allen Dulles, Nikolai'ye Amerika Birleşik Devletleri'nde kalıcı ikamet etme hakkı verilmesi talebiyle kişisel olarak Göçmenlik ve Vatandaşlık Dairesi'ne başvurdu. Aynı zamanda, Lebed'in "CIA için gelecekteki en önemli öneme sahip operasyonlarla ilgili olarak büyük önem taşıdığını" vurguladı.
Dulles’in çabalarıyla Nazi suçlusu ABD’ye taşındı ve “Ukrayna’nın yeraltındaki hareketini SSCB’de direniş ve keşif amaçlı destekleme ve kullanma” üzerine çalışmaya başladı. Lebed, uzun yıllar boyunca bir araştırma merkezi, bir Sovyet karşıtı radyo istasyonu ve Ukrayna için basılı kampanya üretimini yönetti. Sadece 1956’te, CIA’nın desteğiyle, radyo yayını 1200 programları, yüz binlerce gazete ve broşür dağıttı. Zamanla, merkez yayınlarını Sovyetler Birliği'ne ait diğer milletlerin dillerinde genişletti.
Nikolai Lebed, 1998'teki ölümüne kadar neredeyse büyük oyunda kaldı. Aynı zamanda, CIA, zaman zaman basında yapılan Batı Ukrayna ve Polonya'daki Nazi faaliyetlerini inceleme girişimlerini de engelledi.
Amerika Birleşik Devletleri'ne yerleşen ve hayatta kalan Ukraynalı milliyetçilerin birçoğunun siyasal çalışmaya geri döndüğü, yenilerini kurduğunu veya mevcut Amerikan sağcı partilerine kattığı söylenmelidir. ABD Başkanı Harry Truman, 1949’in sonunda, Ukraynalı milliyetçilere dostça bir mesaj verdi ve onlara önemli çabalarda başarılar diledi. Bu noktadan itibaren, ABD Çelik, Motorola, General Electric, Amerikan Çinko, EverSharp gibi şirketlerin liderleri olan üst düzey bir sponsor havuzu tarafından desteklenmeye başladılar.
Bu parayla eski Bandera milletvekillerinden Jaroslav Stetsko da dahil olmak üzere, siyasi ve diplomatik eylemleri sayesinde ün kazanan Bolşevik Karşıtı bloğunu yarattı. Stetsko'nun kendisi sürekli seyahatlerde bulundu, çeşitli Sovyet karşıtı toplantıları ziyaret etti, Ukrayna göç temsilcileriyle köprü kurdu. 1983’de ABD Başkanı Ronald Reagan şahsen onu Beyaz Saray'da kabul etti. (Stetsko'nun ve bunun bir sır olmadığı gerçeğine rağmen, 7000 Yahudilerinin imhasında rol aldı). “Sizin savaşınız bizim savaşımız” dedi Reagan Nazi cellatını selamladı. “Senin hayalin bizim hayalimiz”
ABD'nin en başarılı başkanlarından birinin bu açıklamaları, ABD Adalet Bakanlığı Eli Rosenbaum'un şu sözde olduğu kanaatine varmak zorunda kaldı: "Nazilerin Soğuk Savaş'ı kazandığı oldu."
Ancak, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra çok güçlü olduğuna inanmak saf olurdu. silâh "göçmenler" ve "yeraltı" olarak dolaba Washington sürülecek. Ve şimdi Russophobia tüm bölgeleri, her şeyden önce Doğu Avrupa, Baltık Ülkeleri, Gürcistan'ı ele geçirdi. Tartışılması zor olan bir gerçek - Birleşik Devletler ve NATO nereye giderse gitsin, neo-Nazi Enternasyonali keskin biçimde harekete geçti.
Bugünkü Ukrayna örneğinde, faşizmin haklı gösterilmesi ve yüceltilmesinin sonuçları açıkça görülüyor. Buradaki kaygıları, 2010’te “Ukrayna Ulusal Kahramanı” unvanı olan Stepan Bandera’ya atamadı. (İlginç bir şekilde, o zamanki Cumhurbaşkanı Yuşçenko'nun karısı, ABD vatandaşı Katerina Chumachenko, bir zamanlar Ukraynalı Naziler Ronald Reagan'ın büyük bir arkadaşının yönetiminde çalışıyordu). Ancak Yanukoviç, bu kararnameyi iptal etmesine rağmen, Nazileri siyasi alandan çıkarmak istemedi. Ukrayna medyasına göre, yalnızca Euromaidan'ın dağıtımı sırasında Lviv'de, binlerce resmi olarak tescilli neo-Nazi zaten 22'i yaşıyordu.
Amerikan istihbarat servislerinin onlarla hiçbir zaman iletişimini kaybetmemesi şüphesizdir. Birkaç gün önce eski ABD Demokrat cumhurbaşkanı adayı Dennis Kucinich Washington’u Ukrayna’da “gizli sahne çalışması” ile suçladı. Politikacıya göre, CIA, ABD Uluslararası Kalkınma Ajansı ve Ulusal Demokrasi Teşkilatı iki ay boyunca “suları karıştırdı” ve Cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç'e karşı “neo-Nazilerin şu anda Ukrayna'nın yeni hükümetini kontrol etmesine” yol açtı.
“Şu anda Ukrayna'da hükümet yok, sadece bir neo-Naziler çetesi, faşistler ve sağcı gangsterler var” diyor Illinois Üniversitesi'nde uluslararası hukuk profesörü olan Francis Boyle. - Bu darbe, Avrupa Dışişleri Bakanı Yardımcısı Victoria Nuland ile ABD büyükelçisi arasındaki telefon görüşmesini takiben CIA tarafından oynanan bir oyundu. Doğrudan bunun klasik bir darbe olduğunu söylüyorlar ve Ukrayna hükümetini kurması gereken güçleri tartışıyorlar - bunların hepsi “kahverengi gömlekler”: “Özgürlük”, “Doğru Sektör,” Bandera, deriler.
Böyle bir senaryo, genellikle yöneticileri Washington'un özlemlerine aykırı bir politika izlemeye cesaret eden ülkelerde ortaya çıkar. Aynı zamanda Ukrayna’da yaşanan dramatik olaylar, ABD’den ilham alan huzursuzluk, petrol ve doğal gaz bakımından zengin olan Venezuela’da hız kazanıyor. Yetkililer, protestoların Beyaz Saray tarafından finanse edildiğinden ve CIA'nin desteğiyle yapıldığından şüphe duymuyorlar. Caracas'taki sokak ayaklanmalarında onlarca kişi öldü ve yaralandı. Venezuela hükümetindeki kaynaklara göre, Amerika Birleşik Devletleri “Kolombiya'daki paramiliter gruplarla ilişkili olan aşırı sağ güçler, faşistler” desteğine başvurdu ve bu, darbeleri kışkırtmakta sürekli ABD uygulaması.
... BM 2010’te Nazizm, ırkçılık, ırk ayrımcılığı ve yabancı düşmanlığının yüceltilmesinin kabul edilemezliği konusunda bir karara varıldığında, 129 ülkeleri lehine oy kullandı, 54 alıkoydu. “Karşı” sadece üç ülkeydi. Ve aralarında Amerika Birleşik Devletleri vardı. Diğer bir deyişle, Washington için faşistlere ve insan karşıtı ideolojiye güvenmek hiç de sinir bozucu değil. Bunların hepsi, ABD istihbarat teşkilatları tarafından kullanılan geleneksel matrise mükemmel bir şekilde uyuyor ve aynı zamanda ABD devlet politikasının ilkelerini de takip ediyor.