Bölüm 1173: Çözüm
Gecenin perdesi düştüğünde, Ebedi Cennet Alemi sessizleşti.
Sunulmuş Tanrı Savaşı'nın ilk turu sona ermişti ve yarın Sunulmuş Tanrılar Grubu ve Kaybedenler Grubu'nun ilk savaşıydı. Sonraki savaşlarda, otuz bir Sunulmuş Tanrı Adayları içinden, Kaybedenler Grubu'ndan yedi kişi elenecek, Sunulmuş Tanrı Grubu'ndan ise de sekiz kişi Kaybedenler Grubu'na düşecekti.
Bugün hiç kimsenin elenmediği savaşlara kıyasla, yarın gerçekleşecek savaşlar daha da güç ve şiddetli olacaktı. Tüm Doğu İlahi Bölge Bölgesi, Sunulmuş Tanrı Grubu'nda kalacak sekiz kişiyi sabırsızlıkla bekliyordu.
Bu gece, diğer Sunulmuş Tanrı Adayları ya enerjilerini muhafaza etme ve depolamayla, ya da kaynak güçlerini yenileme ve “Zaman Çarkı İncisi " içinde yaralarıyla uğraşmakla meşguldüler. Geceyi sessizce göletin yanında oturarak geçiren sadece Yun Che'ydi.
Zihninde sürekli olarak Jasmine'in her ruh delici ve kulak parçalayıcı sözlerini tekrar ediyordu, aynı zamanda da… Mu Bingyun’un bir esinti gibi hafif ve belirsiz olan sözlerini.
Onu istediğim gibi görebilsem bile, ona en mükemmel şekilde veda edebilsem bile…
O zaman güzel bir şekilde tatmin olur ve pişmanlık duymaz mıyım…?
Bu gerçekten mümkün mü...?
Neden tam olarak buraya geldim...?
Gerçekten hissettiğim bu eksiklik ve pişmanlık duygusunu bastıracağıma inandığım için mi Jasmine ile görüşmeyi bu kadar çok istiyorum?
Yoksa...
O günden beri... Beni terkettiği gerçeğini... kabul edemediğimden mi?
…
Şafak vakti geldi ve ışık yavaşça parladı ve gökyüzü yavaş yavaş aydınlanmaya başladı.
Avlu girişindeki kapı açıldı ve Mu Bingyun sessizce çıktı. Baktığı yerde Yun Che hâlâ önceki günle aynı yerde oturuyordu ve neredeyse bir santim bile kımıldamış değildi.
Hafif bir tereddüt Mu Bingyun’un buz gibi gözlerinde ortaya çıktı ve hiçbir şey söylemedi. Fakat şu anda, Yun Che'nin yavaşça ayağa kalktığını, bakışlarının ona döndüğünü gördü. Gözbebekleri su gibi berraktı ve önceki gün olduğu gibi artık bulutlu değildi.
“Yapmak istediğin şey hakkında net bir şekilde düşünmüş gibisin.” Mu Bingyun ağzının köşesini hafifçe kaldırdı. Yüzünde belli belirsiz, sığ bir gülümseme vardı, ama ona bakan birinin kalbini boğacak kadar muhteşemdi.
"Henüz her şeyi düşünmemiş olmama rağmen, en azından şimdi neyi yapacağımı biliyorum." dedi Yun Che hafif bir gülümsemeyle. Yüzündeki tüm huzursuzluk bu gülümsemeyle tamamen ortadan kalkmış gibiydi ve gözbebekleri önceki günden daha net ve parlak görünüyorlardı. Minnettar bir şekilde, “Saray ustası Bingyun, her zaman her türlü yardım için size güvenmekle kalmadım, aynı zamanda sizi tekrar ve tekrar endişelendirdim. Dün sizi bir kez daha hayal kırıklığına uğrattım.”
“…” Mu Bingyun güzel kafasını hafifçe salladı. “Hayır, sonuçta hâlâ yirmili yaşlarında bir gençsin. Kafan karışmamış, şaşırmamış, düşüncesiz ve zaman zaman da mantıklı düşünemez olmasaydın, bu en büyük üzüntü meselesi olurdu.”
"Ayrıca, onlar için bu kadar uzağa gidebileceğin birilerine sahip olmak iyi bir şans değil mi?” Mu Bingyun, hafif bir tonda söylediği gibi kar beyaz yüzünü kaldırdı “O zamanlar ablam olmasaydı, bin yıl önce daha fazla direnemeyebilirdim.”
Yun Che, göğsündeki kötü havayı solurken düz durdu. “Saray Ustası Bingyun, haklısınız.” sormadan önce gözlerini bir süreliğine kapattı. "Benim hakkımda bu kadar kalpsiz olması imkansız. Kimliklerimiz arasında dünyalar kadar farklılık olsa da, bu sekiz yıl içinde yaşadığımız her şey mümkün olduğunca gerçekti ve yalanlanacak hiçbir şey yoktu. O bir yıldız tanrısı olabilir, ama açıkça benden daha genç ve sekiz yıl da hayatının üçte birlik kısmından daha fazlasına tekabül ediyor. Peki varlığımı ruhundan bu kadar kolay silebilmesi nasıl mümkün olabilir?”
Mu Bingyun:
"Ayrıca, yakında kesinlikle büyük bir olayla karşı karşıya kalacağı hissine sahibim ve bu his dün tekrar ve tekrar düşündükten sonra daha da güçlü bir hale geldi... Saray ustası Bingyun, Yıldız Tanrı Alemi'nin özellikle bu yıllarda yapmayı planladığı önemli bir olay hakkında bir şeyler duydunuz mu?” Yun Che şaşkınlıkla sormuştu.
Mu Bingyun başını salladı, “Kar Şarkısı Alemi, Yıldız Tanrı Alemi gibi yüksek düzeyde bir varoluşun meseleleri hakkında bilgi sahibi olacak yetenek ve niteliklere sahip değil.” dedi.
Bir an sonra bir şey düşündü ve şöyle devam etti: “Ancak, eğer söylentiyse, o zaman yirmi yıldan daha kısa bir süre önce Yıldız Tanrı Alemi'ne ilişkin garip bir söylenti duyduk. Dahası, oldukça heyecan verici bir şeydi.”
"... Ne söylentisi?" Yun Che hemen kulaklarını dikti.
“Buna “Gerçek Tanrı Projesi ”deniyor gibi gözüküyor.”
“Gerçek Tanrı Projesi…” Yun Che, bu adı nereden duyduğunu hemen düşündü. “İki yıl önce Darkya Alemi'ndayken de duymuştum.”
“Ancak, açıkça sadece yanlış bir söylenti.”
"Yanlış mı? Neden?"
Mu Bingyun yavaş bir sesle ”Çok basit." dedi. “Her ilahi bölgenin tüm Alem Kralları, Gerçek Tanrı'ya uzanan yolu arıyor. Eğer ki Yıldız Tanrı Alem'i gerçekten de "Gerçek Tanrı'ya uzanan yola" dair böyle bir yönteme sahipse, bu bütün Yıldız Tanrı Alemi'nin en büyük sırrı olacaktır ve kesinlikle bunu açığa veren bir şeyler yapmayacaklardır. Fakat o zamanlar bu söylenti, sadece kral alemlerinde ve üst yıldız alemlerinde değil, orta yıldız alemlerimizde bile hızlıca yayıldı. Ayrıca alt alemlerde bunun farkında olan birçok yıldız alemleri de var. Bu nokta tek başına söylentinin gerçek olmasının neredeyse imkansız olduğunu kanıtlamak için yeterli."
“Tüm bu yıllar boyunca, diğer kral diyarları da, Yıldız Tanrı Alemi'ne yönelik olağandışı bir hareket sergilemedi. Bu söylenti şimdiye dek neredeyse ortadan kayboldu.”
“Bu söylentinin yanı sıra, Yıldız Tanrı Alemi hakkında bildiğimiz diğer “büyük”şey de Cennetsel Katliam Yıldız Tanrısı ve Cennetsel Kurt Yıldız Tanrısı'nın ardı ardına düşüşüdür. Bunu herkesten daha iyi biliyor olmalısın."
"..." Yun Che kendi kendine konuşuyor gibi görünmeden önce uzun süre sessiz kaldı. “Bir şey öğrenmeye çalışmak benim ne işime yarar? Jasmine tamamen haklıydı. Şu anda, onunla ilgili ne olup bittiğine dair bir şeyler bilmek için en ufak bir yeterliliğim bile yok. Onun gibi birisi için bile büyük bir olaysa, benim bilmem tamamen anlamsız olur. Sonuçta, bundan sonra ne yapabilirim ki?”
Yine yoğun bir şekilde iç çektiğinde, Yun Che zihninin biraz daha sakin ve daha aklı başında olduğunu hissetti. Aniden, "Saray Ustası Bingyun, dün Huo Poyun bana bugün yapılacak tur hakkında konuştu da... Kimseyle savaşmayacak mıyım?”
"Kesinlikle öyle.” Mi Bingyun başını salladı. "Kaybedenler Grubu savaşının ilk turunda, rakibinin Wei Hen isimli şeytan olması gerekiyordu. Ama dün belasını bulduğu için, ismi bile Kutsal Tanrı Savaşı'ndan silindi. Bu nedenle, dün belli olan maç listesinde, bir sonraki turda herhangi bir rakiple karşılaşmayacak olan bir katılımcı oldun, bu da Kaybedenler Grubunun ikinci turuna doğrudan girdiğin anlamına geliyor.”
"Bu belki de göklerin iradesidir, ha.” Yun Che gökyüzüne bakmak için hafifçe başını kaldırdı. Şu anda gerçekten kararını vermişti.
"Saray Ustası Bingyun, Kar Şarkısı Diyarına... dönmek istiyorum." dedi Yun Che.
"Peki." Mu Bingyun hiç tereddüt etmeden başını salladı. "Sana eşlik edeceğim."
“Hayır,” Yun Che, buna karşılık olarak başını salladı. Gözlerinde tuhaf bir ışık parlıyordu: “Tek başıma dönmeyi planlıyorum. Ayrıca… Çok yakında tekrar geleceğim!”
———————————————
Gökyüzü aydınlanırken her yıldız aleminden uzmanlar Sunulmuş Tanrı Sahnesi’ne doğru hızlıca gitmeye başladılar.
Yun Che yalnız başına ve telaşsızca bir şekilde ilerliyordu. Bununla birlikte, yöneldiği taraf diğerlerinden tamamen farklıydı.
O kadar yavaş yürüyordu ki, sanki sessizce bir şeyler düşünüyormuş gibiydi. Fakat bakışları açık ve parlaktı ve kalbiyse üzerinde esen serin esintiye rağmen, hiçbir dalgalanma görülmeyen bir göl kadar sakindi. Artık Ebedi Cennet Alemi'ne ilk geldiğinde yaşadığı heyecanı, gerginliği ve tereddütü hissetmiyordu. Hem zihni hem de kalbi sakin bir haldeydi.
O kadar sakindi ki, kendisi de şaşırmıştı.
"Hmm? Bak sen, bak sen! Ben de kim olduğunu merak ediyordum, ama bu benden korkup Sunulmuş Tanrı Sahnesine bile gelmeye cesaret edemeyen çöp değil mi!?"
Eşsiz bir kulak delici ses aniden kulağında yankılandı.
Luo Changan bir yerlerden fırlamış ve Yun Che’nin arkasından sivri gözlerle bakıyordu. Yüzünde derin bir küçümseyici ve alaylı bir bakış okunuyordu.
Yun Che onunla uğraşmadı ve bir an bile durmadı.
"Hahahaha,” Lou Changan’ın dizginlenemeyen, vahşi kahkahaları arkadan geldi. "Dün Sunulmuş Tanrı Sahnesine bile gelmemiştin ve bugün de o kadar çok korkmuşsun ki başını çevirmeye bile cesaret edemiyorsun. Gerçekten de çöp her zaman çöptür, hahahahaha..."
"Tsk, tsk, Kutsal Tanrı Savaşı'na böyle çöplerin girmesine izin verilmesi, biz , gerçek Sunulmuş Tanrı Adayları'na büyük bir utanç getirdi." Luo Changan, zayıflara kötü muamele etmenin hoş hissine kapılıyor gibiydi. Yun Che'nin aksini belirten tek bir kelime bile söylemeye cesaret edemediğini görünce, içten içe daha da memnun oldu. Gözlerini kıstı ve son derece küçük bir el hareketiyle Yun Che’nin sırtına doğru işaret etti, “Hey, çöp, sözlerimi düzgünce dinle. Gerçek bir erkek, bunu yaparak ölse bile sonuna kadar savaşacaktır. Sadece en düşük türde çöp, omurgasız bir köpek gibi teslim olur, hahahahaha… ”
Yun Che aniden durdu. Daha sonra arkasını yavaşça döndüğü gibi nihayet bakışları Luo Changan'a kaydı, ama gözlerinde hâlâ düz bir bakış vardı.
"Adın Luo Changan, değil mi?”
"Oh? Ne olmuş?" Yun Che'nin yüzüne konuşacak kadar cesareti olduğunu görünce, Luo Changan gözlerini kıstı, yüzünde ilgisini çekmişe benzeyen bir ifade vardı.
“Hah,” Yun Che’nin yüzünde Luo Changan’ın görmek istediği aşağılanma ifadesi yoktu, onun yerine hafif bir gülümseme vardı. “Az önce söylediğin kelimeleri hatırladığından emin ol… Onlardan birini bile unutma!”
“…” Luo Changan ilk başta şaşırmıştı, ama sonra onun söylediği bir şey hoşuna gitmişçesine delice yüksek sesle gülmeye başladı; Öyle ki, kahkahalarla ileri geri sallanıyordu. "Puhahahahaha ... Hahahaha…”
Yun Che ona başka bir bakış atmadan ve alaylarını umursamadan Ebedi Cennet Alemi'nden ayrılmak için yola koyuldu, cevap vermesini bile beklememişti.
Mu Bingyun ve Huo Rulie gibi insanlar konuk olarak davet edilmelerine rağmen, şu anda terk etmeleri durumunda Ebedi Cennet Alemi'ne tekrar giremeyebilirlerdi.
Zaman göz önüne alınınca, Kutsal Tanrı Savaşı çoktan başlamış olmalıydı. Ancak Sunulmuş Tanrı Adayları'ndan biri olmasına rağmen, Ebedi Cennet Alemi'nin kısıtlı bölgesinden çıkmıştı. Hafızasını kurcalayarak, buraya gelmek için kullandığı özel uzaysal kaynak formasyonunu buldu.
Neyse ki, Kar Şarkısı Diyarı'ndaki kaynak formasyonunun etkinleşme zamanı gelmişti.
Kaynak formasyonundan çıkarken, soğuk ve bembeyaz karlarla kaplı bir dünya gözlerinin önüne serildi. Yun Che, Mu Bingyun'un kendisine verdiği Buz Ankası Kaynak Gemisi'ni çağırdı ve hızlı bir şekilde Buz Ankası Alemine uçtu.
"Ah, şu anda Ustam bana karşı tamamen kızgın ve hayal kırıklığına uğramış olmalı... Şiddetli bir dayaktan paçayı kurtaramayacak gibiyim, ha." Kaynak gemisine atlayan Yun Che kasvetli bir şekilde kendi kendine konuştu. Zihninde sırada ne yapacağına karar vermişti, ancak yaptığı onca şeyden sonra Mu Xuanyin ile nasıl yüzleşeceği konusunda hiçbir fikri yoktu.
Ustasının emirlerine itaatsizlik etmişti, zorla kendini tehlikeye maruz bırakmıştı ve onunla birlikte her türlü şekilde alay edilmesine neden olmuştu.
Haah... Yun Che uzun bir nefes verdi.
Şöyle bir düşünerek, Ebedi Cennet Alemi'nde Jasmine'e sadece bir adım uzaktayken sabırsızlığı yüzünden yapmaması gereken birçok şey yapmıştı. Kendisi gibi davranmamıştı.
Ancak seçim yapması için bir şans daha verilseydi, muhtemelen yine de aynı şeyi yapmayı seçecekti.
Buz Ankası Alemi'ne geri dönüp tarikata giren Yun Che doğrudan Buz Ankası Kutsal Bölgesi'ne yöneldi. Kutsal bölgeye girdiği anda, utanan bir sesle söylediği gibi, ağır bir şekilde yere çöktü. “Usta, öğrenci geri döndü. Öğrenci büyük bir hata yaptığını biliyor… ve Usta'dan hak ettiği cezayı istiyor.”
Ona cevap veren sadece dışarıda yağan kar ıslıklarıydı.
Yun Che yaklaşık iki saat boyunca diz çökerken bir santim bile kımıldamadı. Ancak yine de Mu Xuanyin'den bir cevap alamadı.
"Usta?" Yun Che sorgulayıcı bir tonla tekrar seslendi ama yine kimse ona cevap vermedi.
Bana Ustanın burada olmadığını söyleme.
Mu Xuanyin'in yetişimi göz önüne alındığında, herhangi bir ses çıkarmasına ihtiyaç bile duymadan, gelişinin hemen farkına varırdı.
"Usta!”
Yun Che kalktı ve Kutsal Salonun merkezine gitti. Tüm Kutsal Salonun tamamı boştu ve içinde hiçbir ses duyulmuyordu. Suyu ebediyen sıvı halde kalan göletin ortasında, bir Buz Perisi Ruhu Çiçeği sürükleniyordu ve üzerinde bilhassa güzel ışık ışınları titreyerek asla solmayacağına dair bir izlenim bırakıyordu.