Moda Tasarımcısı Veronica Toub’un Paris'teki Ultrastylish Dairesi
Moda ve mücevher tasarımcısının pied-à-terre'si, İngiliz-Hint mobilyalarından Güneydoğu Asya eserlerine kadar geniş tutkularının bir yansımasıdır.
Bu makale ilk olarak Architectural Digest'in Mayıs 2014 sayısında yayınlandı.
Veronica Toub, takı ve tatil kıyafeti tasarlamasıyla göz kamaştırıcı bir isim yaptı, ancak aynı zamanda gayrimenkul konusunda da büyük bir tutkusu var. "Örneğin Yunan adalarında tatil yapacağım" diyor ve "birdenbire satılık eski evleri ziyaret ediyorum." Birkaç yıl boyunca tam zamanlı yaşadığı Paris'te Los Angeles merkezli moda girişimcisi, şu anda onun dağ evi olarak hizmet veren apartmana düşmeden önce sayısız mülkü incelemiştir: Sol Banka.
İngiliz-Pers kurucusu Toub'u neyin baştan çıkardığını görmek zor değil. VMT Los Angeles, baş döndürücü kaftanlar ve gri elmaslı siyah-rodyum ve altın fermuarlı bileklik gibi yakışıklı süslemelerle tanınan lüks bir marka. Sadece binanın görkemli taş ve demir merkezi merdiveninden değil, aynı zamanda 44 fit uzunluğundaki merdivenlerden de etkilendi. Dairenin arka tarafındaki avluya bakan camlı koridor, güneşli bir bölüme Pencereler. Bununla birlikte, perdelik, evin önünden, Seine Nehri'nden Louvre Müzesi'ne kadar çene bırakan manzaraydı.
Üç yatak odalı konutu yenilemek için Toub mimarın yardımını istedi. Laurent Bourgois. Alçı duvarlar sıyrıldı ve yeniden yüzeye çıktı, zarif yeni kornişler harap orijinallerin yerini aldı ve mutfak, yatak odası ve iki küçük banyo, geniş bir ebeveyn yatak odası ve giyinme odası oluşturmak için bir araya getirildi. alanlar. Bina yıllar içinde yerleştiği için zeminlerin de güçlendirilmesi ve tesviye edilmesi gerekiyordu; öyle olsa bile, salondaki balıksırtı parke hala biraz eğimli. Bourgois'in belirttiği gibi, "Dokunmadığımız bir inç kare yoktu." Toub’un soyunma odasının dışındaki cam tavanlı eski kış bahçesi Hükümet koruma grubu Architectes des Bâtiments de France, onu dönüştürmek için iznini reddettikten sonra ışıkla dolu bir banyoya dönüştürüldü bir terasa. Ayrıca giriş holündeki taş zemin, şık bir tasarımla göz alıcı bir resmi yemek odası olarak ikiye katlanıyor. siyah lake Jansen masası, çarpıcı bit pazarı sandalyeleri ve sarmal şeklinde Manuela Zervudachi bronz aplikler yılanlar.
Salonda, eski bir Paul László kanepe, Hubert le Gall imzalı kokteyl masalarına bakıyor. Solda Maurice Estève'e ait sanat eserleri asılı ve pencereler arasında Helen Khal'a ait bir parça var; halı Türk.
"Veronica oldukça farklı şeyleri dengeli bir şekilde bir araya getirebilen insanlardan biri," diye onaylıyor Paris'in saygın ismi Eric Philippe Toub'un Paul László ve Frits gibi birinci sınıf mobilyalar satın aldığı 20. yüzyıl Amerikan ve İskandinav tasarım satıcısı Henningsen. Örneğin davetkar salonu düşünün. Orada, klasik bir László kanepe, bir Alexandra von Furstenberg akrilik konsol ile uyumlu bir şekilde yan yana getirilmiştir. neon pembe, siyah-beyaz bir Fornasetti perde ve büyük kırmızı, sarı ve mavi desenli bir Türk kilimi elmaslar. Yakınlarda, kara kara düşünen Renaissance Revival koltukları, küllerden yapılmış bir Asya askerinin görkemli ölçekli Zhang Huan portresini çevreliyor tuval ve salonun ortasında Hubert le Gall imzalı parlak kokteyl masaları var, her biri parlak siyah cilalı bir bumerang.
Uzun süredir arkadaşı olan dekoratör Caroline Sarkozy, Toub’un "inanılmaz, coşkulu" zevkinin göstergesi gibi eklektik kombinasyonlar olduğunu söylüyor. başkan), "Seyahatlerini, yaşam tarzını ve merakını çok iyi yansıtıyor." Sarkozy, Toub şehirdeyken düzenli olarak gelen ziyaretçiler arasındadır ve bu genellikle birkaç yılda defalar. 70 kişiye kadar olan akşam yemeği partileri, genellikle hoş kokulu İran yemeklerinden oluşan bir menü içeren nadir değildir. İsviçre'nin Gstaad kentinde bir dağ evi işleten Toub, "Buradayken çok ev sahibiyim," diyor. "Onu seviyorum. Tüm eski arkadaşlarım uğruyor. "
Tasarımcının çeşitli dekoratif ilgi alanlarından bir diğeri de, aile odasında işlemeli bir şezlong ve giriş holünün bir köşesindeki dantelli bir tripod masa ile kendini gösteren İngiliz-Hint mobilyalarıdır. Toub ayrıca zevk ve ilham almak için sık sık seyahat ettiği Güneydoğu Asya'dan ilgi çekici kültürel eserlere de hevesli. Altın Sumatra tören sarongları salonun kanepesinin arkasına örtülür ve dramatik Endonezya oymaları, Windows Salonu'nu canlı bir Lübnanlı sanatçı Huguette Caland ve sedef işlemeli Viktorya dönemi yan sandalyeleri (efsanevi dekoratör-satıcı Madeleine'den satın alınan yeşil tablo) Castaing). Oturma odasında, Toub'un hayranlık uyandırmak için kılıfından çıkardığı Borneo'dan antika bir kılıç asılı; Kısa bir süre sonra ayaklarından birini az farkla kaçırarak ve asırlık parkede bir çukur açarak onu düşürdü. "İşaret, biraz karakter katacak!" dedi, etkilenmeden.
Kazalar olacak, omuz silkiyor ve her durumda Toub, bir iç mekanı gerçekten başarılı kıldığına inandığı ince dokunuşları tartışmayı tercih ediyor. Çalışma odasının duvarları duyumsal nubukla kaplanırken, tasarımcının banyosunun etrafında kıvrılan mozaik çini lambri, düğmeli püsküllü kumaşı taklit ediyor. Ana süitin bronz dolap kolları ve banyo kancaları dahil olmak üzere, konut genelinde kullanılan donanımların çoğu özel yapımdır. Papatyalar şeklindedir, Toub’un estetik kahramanlarından biri olan Art Deco dehası Armand Albert tarafından tercih edilen neşeli bir motif Rateau.
"Her şey gerçekten düşünülmüş," diyor Toub, belirli bir mükemmeliyetçiliği kabul ederek. "Tarzım ayrıntılarla ilgilidir."
İlişkili:Daha Fazla Ünlü Evleri, AD