Kartal baykuşu: özellikleri, davranışı ve habitatı
Kanat açıklığı 1,7 metreye ve dört kilodan fazlasına ulaşabilir, bu da onu tüm gezegendeki en büyük gece yırtıcısı yapar
Veteriner tarafından yazılmış ve doğrulanmıştır Eugenio Fernandez Suarez 24 Ocak 2018'de.
Son Güncelleme: 24 Ocak 2018
Kartal baykuşu (Bubo bubo), görkemi ve bolluğu sayesinde en çok bilinen yırtıcı kuşlardan biridir ve bu onu şahincilik pratiğinde çok popüler hale getirmiştir. Bilimsel adı Orta Çağ'dan gelir ve bu yırtıcı kuşun çıkardığı sesi temsil eder.
özellikleri
Bu baykuş türü, kompozisyon alt türlere bağlı olmasına rağmen, farklı kahverengi, siyah ve beyaz tonlarında kahverengi ve benekli tüylere sahiptir. Erkeklerde daha parlak olan bu karizmatik hayvanların sahip olduğu tipik "kulaklara" ek olarak, başının yanlarında iki tutam tüy vardır. Bu hayvanla ilgili en çarpıcı şey gözlerdir, çünkü çok yoğun bir portakal rengine sahiptirler.
Büyüklüğü ve ağırlığı, kartal baykuşun yaşadığı çeşitli bölgelere göre büyük farklılıklar gösterir, ancak 1.7 metre kanat açıklığı ve dört kilodan fazla. Bu onu gezegendeki en büyük gece yırtıcı kuşu.
Diğer gece yırtıcı kuşlar gibi, sert ve esnek kuş tüyü bantların kombinasyonları sayesinde uçuşu özellikle sessizdir. Ek olarak, dokunuşu kadifemsi, bu da onun bir çok doğru avcı.
kartal baykuş özellikle güçlü pençeleri vardır ve, diğer baykuşlar ve baykuşlar gibi, çok daha kısa bir gaganın onların günlük türdeşleri. Bu, avını yırtmak için özellikle güçlü olmasını engellemez.
Büyüklüğü ve ağırlığı, kartal baykuşun yaşadığı çeşitli bölgelere göre büyük farklılıklar gösterir, ancak kanat açıklığı 1,7 metreye ve dört kilodan fazla olabilir. Bu onu gezegendeki en büyük gece yırtıcı kuş yapar.
Davranış
Kışın iki ila altı yumurta bırakacakları kütüklerde veya kayalıklarda yuva yapacakları zaman sadece kur zamanlarında bir araya gelen yalnız hayvanlardır. Avlanma alışkanlıklarına gelince, insanlar dışında yırtıcıları olmadığı için besin zincirinin en üstünde olduğu kabul edilir.
Ve bu kartal baykuşu mu sadece kemirgenleri veya tavşanları avlamakla kalmaz, aynı zamanda 10 kiloya kadar olan geyikleri veya kuzuları da yakalayabilir. Tilki gibi diğer yırtıcıları ve şahin gibi diğer yırtıcıları bile ele geçirme yeteneğine sahiptir.
Genellikle, avlanma teknikleri geceye odaklanır, keskin duyuları ve sessiz uçuşuyla korunur, açık alanlarda uçup avının üzerine düşmesine izin veren, gölgesi sahaya çekilmeden.
Kışın iki ila altı yumurta bırakacakları kütüklerde veya kayalıklarda yuva yapacakları zaman sadece kur zamanlarında bir araya gelen yalnız hayvanlardır.
Yetişme ortamı
Bu tür çok çeşitli habitatlarda bulunabilir. Afrika ve Asya'nın çöl bölgeleri veya kuzey Avrupa'nın tundraları kadar çeşitli yerlerde yaşar; 20'ye kadar alt tür var hepsi birbirine çok benzese de farklı boy ve tüylere sahip.
Aslında, bazıları yakın zamanda DNA analizi sayesinde başka türlere ayrıldı, örneğin Bengal baykuşu veya Sahra baykuşu gibi.
Ayrıca, çok uyumlu ve iddiasız bir hayvandır; İspanya'da genellikle bol kayalık çıkıntıları ve nehir kayalıkları olan dağlık alanlarda veya kayalık vadilerde yaşar. Dağılımı tavşan popülasyonlarına bağlı olmasına rağmen, yoğun ormanlardaki varlığı daha az sıklıkta görülür.
Gerçek şu ki, daha önce çok daha boldu ve son 60 yılda ayrım gözetmeyen avlanma ve zehirlenmeler nedeniyle büyük bir gerileme yaşadı, özellikle avrupa'da.
Buna rağmen, popülasyonlarında iyi bir sağlığa sahip olmaya devam ediyor ve aslında, son yıllarda iyileşiyor. Tüm yırtıcı kuşlar için koruma önlemlerinin, özellikle onları çok fazla etkileyen kurşun, DDT ve diğer toksinlerin kullanımını kısıtlamada iyileştiği ortaya çıktı.