Bölüm 620: Sonsuz Caydırıcılık
Güney göğünün dört mutlağı Yun Ailesinin üç Ulu Büyüğü ile karşılaştı ama yedi Hükümdar birbiri ile çarpışmadan önce havadaki bozulma devasa bir vorteks oluşturdu.
Üç Ulu Büyüğün hareketleri anında yavaşladı ve aynı anda üç kişi daha havada ortaya çıktı. Onlar patlayıcı bir şekilde yere inerken auraları... Güney Göğünün dört mutlağından aşağı kalır değildi.
On büyük Hükümdar ve hepsi de orta veya yüksek seviyeli Hükümdarlar idi... Onların auraları birbirinin üzerine gelerek geniş bir okyanus gibi yeryüzünü kaplıyor ve gökyüzünü saklıyordu.
Yedi Hükümdarın birlikte oluşturduğu güç... Normal kişilerin hayal etmeye cüret edebilecekleri bir şey değildi! Şeytan İmparatorluk Şehri dışında geri kalan bölgelerden en büyüğü olan Gökyüzü Şeytan Şehrinde bile yedi Hükümdar bulunmuyordu. Yun Ailesinin üç Ulu Büyüğü güçlü olsa da kesinlikle yedi orta veya yüksek seviyeli Hükümdar’ın korumasındaki Dük Huai'ye yaklaşamayacaklardı.
O anda, aşırı derecede kavurucu sıcak bir aura havayı kapladı ve aşağı indi... Bu aura açıkça kavurucu bir sıcaklık taşıyordu ama indiği anda tüm izleyenler ürpertiden titrediklerini hissettiler...
Havadaki bozulmanın ardından herkesin sersemlemiş bakışlarının altında Küçük Şeytan İmparatoriçenin figürü üç Ulu Büyük ile yedi büyük Hükümdar’ın arasında ortaya çıktı. Bedeni koyu kırmızı-altın bir Altın Karga figürü ile bütünleşti ve ardından sonsuz kavurucu bir görkem yaydı
"Bu..." Yun Che alçak sesle haykırmadan edemedi: "Altın karga Üçüncü Âlemi: Yanan Güneş Yırtığı!"
Koyu kırmızıya dönene havada sonsuz ve engin Altın karga Alevleri hareket ederken kavurucu sıcaklığa ve göz kamaştırıcı bir ışığa sahip ve aynı zamanda ilahi ve kutsal Altın Karga figürü koyu kırmızı dünyayı deldi ve boşluğa nüfuz ederek Dük Huai'nin önündeki yedi Hükümdar'a doğru uçtu.
Anında, yedi büyük Hükümdar'ın bir şehri yok edebilecek olan toplanmış gücü havada kayboldu. Etraflarındaki dünya küçük parçalara ayrılmaya başladı ve bunu etraflarındaki alanın tamamen çökmesi takip etti. Anında, görüşleri ve düşünceleri içinde kalan tek şey sonsuz koyu kırmızı alev denizi oldu...
Güçlü zihinsel enerjilerinin onlara ilettiği mesaj; Bu alevlerin çoktan bedenlerini işgal ettiği ve dahası ruhlarına bile girdiğiydi. Bu alevlerin altında onların Hükümdar seviyeli fiziksel ve ruhsal dirençleri tamamen işe yaramazdı ve biraz bile direnç gösterememişlerdi.
Bang!!!
Patlayıcı bir kırılma sesinin ortasında ateş ışığı göğü doldurdu ve yedi Hükümdar'ı tüm uzuvları koyu kırmızı alevlerle kaplanmış bir şekilde farklı yerlere dağıttı... Bedenlerinin içindeki ruhları bile acımasız bir şekilde bu alevler tarafında yakılmıştı.
Yedi Hükümdar çılgınca yerde yuvarlanırken acı içinde feryat attı... Sonunda Dük Han'ın neden sefil çığlıklar attığını anlamışlardı. Altın Karga Alevleri tarafından yakılma hissi sanki bedenlerindeki her bir et ve sinirin sayısız bıçak tarafından kesilip oyulması gibiydi. Normal kişilerden daha büyük olan zihinsel tahammüllerine rağmen ölmek istemeden önce sadece birkaç nefes zamanı dayanabilmişlerdi.
Bir Hükümdar'ın köşeye sıkıştığında yaptığı saldırı, özellikle de umutsuzken, aşırı korkunç bir şey olurdu ama bu yedi Hükümdar haykırsa ve çığlık atsa bile hiçbiri umutsuzluk içinde tüm kaynak güçlerini salarak saldırmıyorlardı... Çünkü kaynak enerjilerini etkinleştirmeyi deneseler bile o anında yanıp kül oluyordu.
Gölgelerde bekleyip Dük Huai'yi korumak için öne çıkmaya hazırlanan uzmanlara gelince, onlar bedenlerinin kas katı kesildiğini ve tek bir adım bile öne çıkmaya cesaret edemediklerini hissettiler... On nefes zamanının ardından, haykırış ve yakarışlar hala devam ediyorken, İmparatoriçe yavaşça elini kaldırdı ve gelişigüzel bir şekilde avucundaki alevleri etrafa saçtı.
Bang!!
Yedi Hükümdar’ın bedenlerinde yanan Altın Karga alevleri aynı anda patladı ve alev parçaları dağılarak gökyüzünü kapladı. Bu yangının içinde kalan bedenler ise parçalanarak uçuşan alev parçalarının kaderini takip ederek tamamen kayboldu.
Dük Zhong... Dük Han... Dük Huai Sarayından yedi uzman...
Bu dokuz kişinin imparatoriçenin ellerinden gelen dehşet verici ölümleri yaşanırken... Hiçbiri tek bir direnç göstermemişti ve onların arasında bir tane bile yan karakter yoktu... Onların hepsi hakiki Hükümdarlar idi!!
Şeytan İmparatorluk Şehrinde bile Hükümdarlar Anka tüyleri kadar nadirdi. Her bir Hükümdar’ın ölümü en düşük seviyede olsa bile tüm ülkeyi telaşa sokmak için yeterliydi!
Ama bugün göz açıp kapayıncaya kadar dokuz Hükümdar... İmparatoriçenin ellerinde dehşet verici bir şekilde öldürülmüştü... Tüm bu süreçte ne yeryüzü sarsıcı çarpışmalar ne de dünya sarsıcı patlamalar gerçekleşmişti... İmparatoriçe sadece elini birkaç kez sallayarak birkaç alev ışını ortaya çıkarmıştı... Ve dokuz Hükümdar rüzgârın parçaladığı küllere dönüşmüşlerdi.
Bu süreç dokuz karıncaya basmak kadar kolay gerçekleşmişti!
"Bu İmparatoriçe zaten engel olan herkesin kim olduğuna bakılmaksızın kaderinin ölüm olacağını söylemişti!!" İmparatoriçe yavaşça döndü. O, dünyadaki en göz alıcı, en güzel figüre sahipti ve figürü normal kızlardan daha kırılgan ve hassas görünüyordu. Eğer herhangi bir erkek bu tür bir kızı görürse nefesleri kesilirdi ve bu kıza sahip olup onu koruma isteğine sahip olurdu. Ama şu an orada bulunan tek bir kişi bile ona artık böyle bir gözle bakmaya cüret edemiyordu; onun soğuk ve bağımsız bakışı onların bedenlerinin anında kasılmasına neden oluyordu. Sanki dünyanın en soğuk buzuluna batmışlar ve hatta kanları bile tamamen donuyormuş gibiydi.
(FN: Burada buza batırılmışlar gibi bir şey diyordu, bozmadan değiştirmek istedim, pek beceremedim :D)
Bu tür korkutucu bir bastırma gücünü hayatlarında hiç deneyimlememişlerdi... Onlar eğer İmparatoriçe isterse bu baskılayıcı gücü ile bedenlerini parçalara ayırabileceğini bile hissediyorlardı.
Bu baskılayıcı gücün yanı sıra bundan daha ağır olan korku duygusu vardı. Çünkü imparatoriçe hareketlerinde basitçe çok acımasızdı... Hayır, onun eylemleri basitçe kötücül ve merhametsizdi. Dokuz Hükümdar’ın her biri ülkede büyük bir ün ve statüye sahipti ve Dük Zhong ile Dük Han Hayali Şeytan Kraliyet Ailesine bağlıydı. Onların her birini herhangi bir uyarı veya tereddüt olmadan öldürmüştü. Harekete geçtiğinde onları anında ölüme mahkûm etmişti... Ölmeden önce dokuzu da dayanılmaz acılara maruz kalmışlardı ve öldükten sonra... Külleri bile kalmamıştı.
O Dükler ve Hükümdarların karşısında bile bu kadar kararlıysa... Diğerleri hakkında konuşmaya bile gerek yoktu.
Şu anki İmparatoriçe dehşet verici bir Ölüm Tanrısına dönüşmüş gibiydi... Tırpanı kime değerse o kişi ölüme mahkum ediliyordu!!
Dük Huai’nin gözbebekleri çoktan iğne deliği kadar daralmıştı ve daha önceki sakinliği yerini tamamen dehşete bırakmıştı. İmparatoriçenin ani dönüşü onu şaşırtmış ve ürkütmüş olsa da bu çaresiz hissetmesine neden olmamıştı çünkü İmparatoriçe karşısında olsa bile ezici bir güç üstünlüğü vardı... Ama kısa süre içinde bu manzara tamamen ters dönmüştü ve İmparatoriçe gözleri önünde kâbus gibi gücünü sergilemişti.
O her zaman babası Dük Ming'in göğün altında emsalsiz olduğunu düşünmüştü. Dük Ming'in gücünün gerçek limitini hiç görmemiş olsa da babasının kesinlikle... Tek harekette yedi Hükümdar’ı öldüremeyeceğine emindi!!
Bu tür güç bu dünyada var olmamalıydı, bu güç ülkenin tarihinde asla yer almamış bir güçtü!!
Kendilerini Dük Huai'nin tarafına atan Dük Sarayları tamamen şaşkına döndü. Helian, Chiyang, Jiufang, Nangong, Lin, Xiao ve Bai klanları seslerini tamamen kaybetti ve sadece boğazları gerginlik içinde hareket edebiliyordu. Bu yedi kudretli ve huşu uyandıran aile Patriği tamamen soğuk terlerle ıslanmıştı ve onlardan birkaçının bacakları bile korkudan titremeye başlamıştı... Şeytan İmparator klanına sadık olan Dük Sarayları ve koruyucu Aileler bile korku nedeniyle tamamen sessizleşmişti ve hiçbiri nefes almaya cüret edemiyordu.
Dük Zhong ölmüştü, Dük Han ölmüştü... Ve yedi Hükümdar tek harekette infaz edilmişti!
Bu tüm ülke tarihinde gösterilen en ağır ve en dehşet verici caydırıcılıktı!!
"Neyi bekliyorsunuz?! Hemen Dük Huai'yi yakalayın!!"
İmparatoriçeden gelen soğuk sesleniş üç Ulu Büyüğü hayal durumundan çıkardı ve bir kez daha keyfi kaçmış Dük Huai'ye ilerlediler. O anda birçok farklı aura Dük Huai'nin çevresindeki boşlukta ortaya çıksa da kimse Dük Huai’nin önüne çıkarak onları engellemeye gelmiyordu.
Hükümdar olmak her bir kaynak uygulayıcısının elde etmek istediği en yüksek hedefti. Her bir Hükümdar sayısız zaman, çaba ve kaynak harcayarak, dilenerek elde edilemeyen ve sadece verilen fırsatlar içinde bu hedefe ulaşmıştı. Bu seviyeye geldikten sonra onlar başka bir şeyden korkmaya ihtiyaç duymayacaklarını düşünmüştü çünkü onlar yeryüzünün ve gökyüzünün zirvesine ulaşmıştı ve kimse artık onları ezemezdi.
Ama bugün sonsuz şok ve dehşet içinde... İmparatoriçenin karşısında kum kadar küçük olduklarını ve onun karşısında yeni doğan bir bebekten farksız olduklarını keşfetmişlerdi.
Onlar ölebilirdi... Ama eğer bir Hükümdar ölecekse bunu gözü dönmüş şekilde mücadele ederek ve dünya sarsıcı bir şekilde hayatını kaybederek yapmak isterdi. Ama İmparatoriçenin ellerinde ölen dokuz Hükümdar kıyaslanamayacak kadar acınası ve sefil şekilde ölmüşlerdi. Bu dokuz örnek ile... Dük Huai'yi korumak için ileri çıkacak herkes kaderinin ne olacağını anlamıştı.
Yani neden tüm hayat boyunca ağırlığını taşımak için çabaladıkları Hükümdar bedenlerini... Sadece basit şekilde yanıp kül olmak için kullanmak isteyeceklerdi?
"Dük Huai, daha fazla direnmeden kendi başına teslim ol!!"
Sözlerinin ortasında üç Ulu Büyüğün kaynak kulpları düşünemeyen Dük Huai'yi sıkıca sardı. Üç güçlü yıldırım kaynak enerji akışı sıkıca Dük Huai'nin hareketlerini tüm yönlerden mühürledi. Dük Huai tüm cesaretini kaybetmiş gibiydi ve afallamış şekilde orada duruyordu. Çabalamıyordu ve kolaylıkla yaklaşan Yun He tarafından bastırılmıştı.
"Dük... Dük Huai..."
Dük Huai Sarayının içinde daha önce doğrudan düklerle ilgili olan kibirli çekirdek uzmanlarının hepsinin gözbebekleri daralırken bedenleri korku içinde küçülmüştü. Onlar çaresizce Dük Huai'nin ele geçirilmesini izliyorlardı ama hiçbiri ilerlemeye cüret edemiyordu. İmparatoriçenin sırtı onlara doğruydu ancak her biri boğazlarına bastırılan buz gibi soğuk bıçağı hissedebiliyorlardı ve düşüncesizce bir hareket sonucunda öleceklerinin de farkındalardı.
"Asil baba... Asil babamı kurtarın... Hemen asil babamı kurtarın!!" Dük Hui Ye (1) boğuk bir şekilde bağırırken dudakları kontrolsüzce sallandı: "Asil babam ülkenin yeni İmparatoru... Neden onu korumuyorsunuz... Koruyun onu!!” (2)
(Ç.N: Götün yiyorsa koru kardeş. Kadın herkese tek atıyor bildiğin neyini koruyon?)
(FN: Cümle içerisinde paranteze aldığım 1 ve 2’ye tıklayın. Arizona Kertenkelelerine yardım için ise HUI YE yazıp 3131’e gönderin.)
Dük Hui Ye boğuk sesle bağırsa da Dük Huai'nin sahip olduğu kıyaslanamayacak kadar güçlü uzmanlara rağmen kimsenin hareket etmeye cüret etmeyeceğini biliyordu. O anda, İmparatoriçenin bedeni yavaşça döndü ve onun soğuk bakışları Dük Hui Ye'nin üzerine düştü.
"AHHHH..." Anında, sanki zehirli bir yılan Dük Hui Ye'ye bağlanmış gibi, onun tüm bedeni titrerken korku içinde haykırdı ve hoş olmayan şekilde geriye doğru sendeleyip düştü: "Bu dükü öldürme... Bu dükü öldürme... Bu dük bir şey yapmadı... Bu dükü öldürme..."
Hayatını hedefleyen gerçek tehlikenin dehşetinin altında normalde kendisini herkesten üstün gören Hui Ye hayatı için korkmuş bir vatandaştan farksızdı... Hayır, aslında, bundan çok daha acınasıydı. Tüm bedeni yerdeydi, felç olmuştu ve ayağa kalkamıyordu; tüm vücudu titriyordu ve yüzü sanki bütün kanı çekilmiş gibi soluktu... Çevresindeki Dük Huai Sarayı üyeleri de hızlıca ondan uzaklaşmışlardı ve sanki hızlıca yayılan kötü bir koku alıyor gibiydiler...
Dük Hui Ye o kadar çok korkmuştu ki altına yaparak donunu yırtmıştı!!
(Ç.N: Bence böylesi daha güzel ???? )
(FN: Onu nasıl becermiş la. Hani altına yaparsın anlarımda, donu yırtarsan sıkıntı büyük.)
İmparatoriçe bakışlarını çekti... Bu tür bir çöp kendisinin bizzat ilgilenmesine bile değmezdi... Ona bakmayı sürdürmek bile gözlerini kirletiyordu.
Oluşan duruma rağmen kimse gülmeyi düşünmüyordu. Dük Hui Ye'nin şu anki haline bakan kimse saygı hissetmiyordu, sadece acıma ve küçümseme vardı. Dük Huai Sarayının üyeleri utanç ve keder ile doluydu... Dük Hui Ye altına yapsa da kimse onu yerden kaldırmaya gitmiyordu.
Yun He, Yun Jiang ve Yun Xi birlikte çalıştı ve hızlıca direnç göstermeyen Dük Huai'nin kaynak enerjisini kilitledi. Yun He, Dük Huai'yi kavradı ve onu İmparatoriçenin önüne getirdikten sonra başını eğip konuştu: "Dük Huai ele geçirildi, bu suçlu ile ilgilenmesi için Küçük Şeytan İmparatoriçeyi davet ediyorum."
İmparatoriçenin sergilediği dehşet verici güç ile onun Dük Huai'yi öldürmesi elini sallamak kadar kolaydı. Ama yine de Dük huai'ye karşı bir hamlede bulunmamış ve onu yakalamalarını istemişti, yani onu henüz öldürmek istemediği açıktı. Bu nedenle üç Ulu Büyük sadece Dük Huai'nin kaynak enerjisini engellemiş ve ona zarar vermeye cüret edememişti.
O anda Dük Huai'nin kasvetli gözleri aniden fazlasıyla kötücül ve çıldırmış bir koyu kırmızı ışık ile parladı kaynak enerjisi engellenmişti ama bedeni aniden koyu kırmızı-siyah Günahkâr Şeytan Alevleri ile doldu! Aniden yayılan alevler kıyaslanamayacak kadar çılgındı ve doğrudan onlarca metreye yayılarak hazırlıksız yakalanan üç Ulu Büyüğü uzaklaştırdı... Ve alevler içindeki Dük Huai vahşi bir canavar gibi kafasını doğrultup boğuk bir uluma ile Yun Che, Yun Qinghong ve Mu Yurou'nun olduğu konuma doğru ilerledi!
Yun Che'nin yardımı ile iyileşmekte olan Yun Qinghong yaralı olduğundan düşünmeden kaynak enerjisini kullanamazdı. Mu Yurou da yaraları ile ilgileniyordu... Dük Huai'nin eylemi herkesi hazırlıksız yakalamıştı... Dük Huai’nin hareketine şahit olan İmparatoriçe gözlerini daralttı ama bir şey yapmadı.
"Dikkatli ol!!" Mu Feiyan, Mu Yubai, Su Xiangnan, Yun Waitian ve diğerleri panik içinde soldu ve boğuk bir şekilde haykırdı. Ama kimse gücü engellenmiş olan Dük Huai'nin bu engelden kurtulacağını düşünmemişti. Şu an yardım etmek isteseler bile bunun için çok geçti.
Dük Huai alevlerini yaktığı andan itibaren Yun Che'nin gözlerinde bir değişiklik olmuştu. Dük Huai aniden kendilerine doğru geldiğinde Yun Che acelesiz bir şekilde Yun Qinghong'un bedenini kenara itti... Yüzü paniksizdi.
"Hong'er!!”
Cennet Cezalandırıcı Kılıç ellerinde iken Yıldız Tanrısının Kırık Gölgesini etkinleştirdi. Diğer kişiler gözleri önünde sadece ardıl görüntünün bulanıklığını gördüğünde Yun Che çoktan Dük Huai ile karşılaşmıştı. İki eli de sıkıca büyük kılıcını kavrarken kalın ve neredeyse saf altın alevler yandı.
"Che'er!!" Mu Feiyan ve diğerleri büyük ölçüde panik oldu... Gözü dönmüş olan Dük Huai açıkça tüm gücünü salmıştı! Beşinci seviyedeki bir Hükümdarın gözü dönmüş gücü Yun Che'nin engelleyebileceği bir şey değildi! Doğrudan bir çarpışmada... Yun Che on kat daha güçlü olsa bile kesinlikle ölecekti.
Yun Che'nin figürü Dük Huai’nin gözbebeklerinde ortaya çıktığında bedenindeki alevler daha yükseklere ulaştı. Ne heyecan ne de acı belirten boğuk sesi ile haykırdı: "Yun Che... Geber!!"
Yun Che'nin kaşları çatıldı ve bakışları buz gibi soğuklaşırken saf altın alevler ile yanan kılıcı Dük Huai'nin gücünü karşıladı ve doğrudan çarpışmaya girerken en ufak bir tereddüt yaşamadı... Çünkü eğer bir şekilde bu çarpışmadan kaçınırsa, Dük Huai'nin gücünün arkasındaki Yun Qinghong ve Mu Yurou'ya zarar verme ihtimali vardı.
"Altın Karganın Yanan Dünya Kayıtları Beşinci Alemi: Altın İmha!!"
-----------ÇEVİRMEN NOTU----------
Yun Che ne kadar güçlendi? Çarpışma sonucunda ne olacak? KŞİ neler yapacak? Huai'ye neler olacak? Merak mı ediyorsunuz? O zaman... Bekleyin, okuyun ve öğrenin ????
Fullbringer Notu: Yine tek atar moduna girdi galiba şanslı pinç. Keşke bunun şansının 10’da 1’i bende olsaydı, o zaman belki dersleri geçerdim :(