Bazı şarkıların günü var. Bugün “All of me” günüydü. Michael Buble’den de dinledim mesela.
Billie Holiday’in o doğal söyleyişi ile müziğin o ham halini dinledim. Üzerine hayal kurdum. 1940’ların sonunda, izbe bir bardayım. Bir orkestra sigara dumanları içinde “All of me” yi çalıyor. Billi Holiday, sigarasından bir duman alıyor, külünü silkerken piyanist çalmaya başlıyor.
Notalar başlayınca Holiday, Seymour Simons ile Gerald Marks’ın yazdığı sözleri üzerine önce bir düşünüyor. Önemli olan notaları doğru söylemek değil ya, belki biraz ağdalı bir ruh haliyle onu bir kaç gün önce terkedip giden sevgilisini içinde hissediyor…. Terkedilince aşkını daha çok yaşarsın ya bir süreliğine, o da kendini nasıl berbat hissediyor… “How can I go on dear without you…”
Sahneye yakın oturuyorum, göz göze geliyoruz şarkının şu kısmını söylüyor:
You took my kisses and all my love / You taught me how to care / Am I to be just remnant of a one side love affair
Üzerim sigara kokulu, aklımda all of me’nin melodisi evin yolunu tutayım; hafif çakırkeyif.
Şarkı o kadar hoşuma gitmiş olsun ki, ertesi gün, Billie’nin 45’lik plağını alayım. Plağı bir saman kağıda sarıp versinler. Eve gelince plağım üstündeki etikete bakıp, özenle gramofonuma yerleştireyim…Ses hafif cızırdarken Billie, aşkla beraber kaybolup giden bir yanına yas tutsun ve gramofon öyle çalmaya devam etsin.