Komarovsky, çocuklarda obsesif hareketler sendromu hakkında
Çocuklar savunmasız ve etkilenebilir yaratıklardır ve bu nedenle belirli durumları daha duygusal olarak deneyimlemeleri şaşırtıcı değildir. Orada, yetişkinin adım atacağı ve unutacağı yerde, çocuk uzun bir süre daha yaşayacak, tekrar tekrar onun için anlaşılmaz veya nahoş bir duruma geri dönecek. Küçük çocuklar duygularının tamamını aralarında kelimelerle ifade edemediklerinden, onları fiziksel düzeyde tezahür ettirmeye başlayabilirler. Ve şimdi çocuğun kulaklarını sıkma, sık sık göz kırpma, parmakları ısırma alışkanlığı var. Ünlü doktor Yevgeny Komarovsky, bu tür tuhaflıklara çocuğun davranışlarında nasıl davranılacağı ve bir şeyle tedavi edilip edilmeyeceği hakkında konuşuyor. Çocuklarda obsesif hareket sendromu birçok kişinin karşılaştığı bir problemdir.
Bu nedir?
Çocuklarda obsesif hareketlerin sendromu, duygusal kargaşanın, güçlü korkunun, korkunun, stresin etkisiyle ortaya çıkan psiko-duygusal bozuklukların bir kompleksidir. Sendrom, aynı tipteki veya daha karmaşık olanlara dönüşen motive olmayan bir dizi hareketle kendini gösterir.
Çoğu zaman, ebeveynler çocuklarının aniden başladığından şikayet eder:
- tırnakların ve tırnakların etrafındaki deriyi ısırmak;
- dişlerini eziyet;
- başınızı bir yandan diğer yana sallayın;
- görünürde bir sebep olmadan tüm vücudu sallayın;
- el sallamak veya el sallamak;
- kulaklar, eller, yanaklar, çene, burun;
- kendi dudaklarını ısır;
- göz açıp kapayıncaya kadar göz kırpın;
- kendi saçınızı çekin ya da parmağınızı sürekli sarın.
Sendromun tezahürleri farklı olabilir, ancak hastalık, özellikle endişelenmeye başladığı veya rahatsız hissettiği durumlarda, çocuk bir dizi hareketi veya bir hareketi tekrar ettiği zaman konuşabilir.
Obsesif hareket sendromunun başlangıcı mekanizmasını tetikleyebilecek faktörler çoktur:
- şiddetli stres;
- psikolojik olarak olumsuz bir durumda uzun süre kalmak;
- eğitimde toplam hata - bağlanma veya aşırı titizlik;
- dikkat eksikliği;
- olağan yaşamdaki değişiklikler - yer değiştirme, değişim anaokulu, ebeveynlerin ayrılışı ve uzun süren yokluğu.
Çocuğun kendisi için, tüm bu tezahürler hiçbir şekilde rahatsızlığa neden olmaz - tabii ki, kendini incitmiyorsa.
Obsesif hareketler sendromunun doktorlar tarafından bir hastalık olarak tanınması dikkat çekicidir, Uluslararası Hastalık Sınıflaması (ICD-10), hastalığın stresli durumlardan kaynaklanan nevrotik, ayrıca somatoform olarak sınıflandırdığı kendi numarası vardır. Ancak, doktorlar yoktu ve bu hastalığın teşhisi için tek bir standart yok. Başka bir deyişle, çocuğa yalnızca ebeveynlerin şikayetleri ve kendileri tarafından açıklanan semptomlar temelinde teşhis konulacaktır.
Takıntılı durumların nevrozunun tedavisi için bir standart da yoktur - bunların hepsi yatıştırıcı önerip içebilen ve bir psikoloğu ziyaret edebilen ve bir sürü ilaç ve vitamin reçete edebilen ve her zaman oldukça pahalı olan spesifik nöroloğa bağlıdır. masaj (Doğal olarak, tanıdık masözde).
Yavruların istemsiz hareketlerine belli bir sebep sebep oluyorsa, yüksek olasılıkla sendrom herhangi bir tedavi görmeden kendiliğinden geçer. Bu sadece çocuk deneyiminden kurtulmak için zaman alır. Ancak, daha endişe verici durumların bir işareti olabilir.
Ebeveynler ne yapmalı?
Evgeny Komarovsky'ye göre obsesif hareketlerin ve durumların nevrozu, uygunsuz davranışların tezahürüdür. Anne babaları mutlaka doktora danışmaya zorlar, çünkü ne olduğunu bağımsız olarak anlamak çok zordur - geçici bir psikolojik bozukluk veya kalıcı bir akıl hastalığı.
Evgeny Komarovsky, ebeveynlere yetersiz semptomların ortaya çıkması hakkında dikkatlice düşünmelerini ve ailede, çocuk takımında, çocuk hasta olup olmadığına veya herhangi bir ilaç alıp almadığına dair önceliğin ne olduğunu öneriyor. Eğer aldıysa, o zaman bu hapların veya karışımların, merkezi sinir sistemi bozuklukları şeklinde yan etkileri olup olmadığı.
Geçici stres sendromunun her zaman bir açıklaması vardır, her zaman bir nedeni vardır.
Fakat akıl hastalığının en yaygın nedeni olmayabilir. Eğer hiçbir şey değişmediyse, incinmediyse, çocuk herhangi bir ilaç almadı, ateşi yoktu, iyi yedi ve uyudu ve ertesi sabah başını bir yana salladı, fırladı, gözlerini kırptı ve kısırdı, saklanmaya, kaçmaya, ellerini sıkmadan Bir saatlik mola, elbette, bir çocuk nöroloğuna ve sonra da bir çocuk psikiyatrına atıfta bulunma nedenidir.
Sorun Komarovsky, ebeveynlerin psikiyatrist gibi bir uzmanla temas kurmaktan utanç duyduğunu söylüyor. Bu büyük bir yanılgıdır. Davranışsal sorunların çözülmesine yardımcı olan doktorlara yönelik olumsuz tutumların en kısa zamanda gözden geçirilmesi gerekmektedir.
Bir oğul veya kız, yaşamı ve sağlığı tehdit edebilecek koşullara gergin tezahürlerinde ulaşabilir. Kendine zarar verme riski varsa, çocuk hareketleriyle kendine ciddi zarar verebilir. Komarovsky, psikiyatrik bozuklukların varlığını ekarte etmek ve durumun nasıl üstesinden geleceğine dair öneriler almak için bir uzmana danışması gerektiğini tavsiye eder.
Ne yapılamaz?
Dikkatleri obsesif hareketlere odaklamak gerekli değildir - ve daha da ötesi çocuğun bunları yapmasını yasaklamaya çalışın. Onları bilinçsizce (ya da neredeyse bilinçsizce) yapar ve bu nedenle onları yasaklamak ilke olarak imkansızdır, ancak duygusal rahatsızlığı yasaklamalarla şiddetlendirmek kolaydır. Çocuğun dikkatini dağıtmak, bir şey yapmasını istemek, yardım etmek, birlikte bir yere gitmek daha iyidir.
Komarovsky, “Sesini yükseltemez ve çocuğa bir dizi motive edilmemiş hareket başladığı anda bağıramazsınız,” diyor. Ebeveynlerin tepkisi, çocuğu daha fazla korkutmamak için sakin ve yeterli olmalıdır.
Sessiz, sakin bir sesle, kısa cümlelerle, onunla tartışmamak, her halükarda onu yalnız bırakmamakla konuşmaya devam etmek en iyisidir. Çocuğa doğrudan gözle bakmak da gerekmez.
Sorunu görmezden gelmek de imkansız, çünkü çocuğun gerçekten onunla konuşması ve sorununu tartışması gerekiyor. Sonunda, bu yeni "kötü" alışkanlıkları da var, karışıklığa ve korkuya neden oluyor. Bazen iletişimin problemden kurtulmaya yardımcı olduğuna güveniyor.
tedavi
Yüksek derecede bir olasılıkla, ebeveynlerin çocukta takıntılı hareketlerin şikayetleri ile kabul göreceği nörolog, bir veya daha fazla yatıştırıcı, magnezyum preparatları ve ayrıca vitamin kompleksleri yazacaktır. Masajı, egzersiz terapisini, yüzme havuzunu ve tuz mağaracılığı odasını ziyaret etmenizi şiddetle tavsiye eder. Tedavi aileye oldukça yuvarlak bir şekilde artacaktır (en yaklaşık hesaplamalarda bile).
Evgeny Komarovsky, böyle bir tedaviye başlamak için iyi düşünmeyi önerir. Psikiyatrist ciddi anormallikler bulamazsa, obsesif hareket sendromu tanısı çocuğu hap ve enjeksiyonlarla doldurmak için bir neden olmamalıdır. İlaçların iyileşme sürecini hiç etkilememesi çok muhtemeldir.
Randevularının asıl nedeni hem nörolog hem de ebeveynler için uygundur.Sonuçta, doktor endişeli ebeveynlerin neden tedavi için kendisine geldiğini çok iyi anlar. Ve onu atar. Bu da, ebeveynlerin "hiç bir şey kaydetmediği" kadar dikkatsiz olduğu ortaya çıkan uzmandan şikayet etmeyeceği anlamına gelir. Ebeveynler birkaç püf noktası ile tüm sorunları çözecek sihirli haplar olduğuna inanıyor.
Böyle haplar yok, diyor Komarovsky. Fakat bir çocuğun nevrozdan kurtulmasına yardımcı olmak için daha etkili yollar var - bu anne ve babanın aşkı, sabır, zaman ve katılımdır. Ebeveynler her gün çocuklarıyla birlikte yürümeyi bir kural olarak yaparlarsa, izleyen ve birlikte okudukları filmleri ve kitapları birlikte tartışırlar, eğer evde olumlu duygusal koşullar yaratırlarsa, çocuk hızlı bir şekilde akrabalarını rahatsız eden tüm saplantılı durumları ve hareketleri kaybedecektir. Anne ve babanın, oğullarını veya kızlarını normalleştirmelerine yardımcı olacak iyi bir çocuk psikoloğu bulmaları harika olur.
Bir sonraki videoda Dr. Komarovsky, çocuklarda kötü alışkanlıklarla nasıl başa çıkılacağı hakkında konuşuyor.