The Free Market 18, no. 11 (Kasım 2000)
Hükümet politikalarının beklenmedik kötü etkilere neden olabileceğini duydunuz mu? Mevcut orman yangını fiyaskosunu düşündüğünüzde, bu görüş birçok kez doğrulanır. Bu yaz Batı'da kontrolden çıkan yangınların nedeni, tıpkı Orman Hizmetleri'nin yakıtı yayıp kibriti yaktığı gibi hükümettir.
Gerçekten de, hükümetin 1990'lardaki kısıtlamaları ve uzun bir dizi acımasız arazi gaspının yanı sıra, yangınları amansız bir şekilde bastırması, devlet arazilerinde (başlangıçta hükümetin sahip olmaması gereken araziler) ağaç kesiminin yüzde 75 oranında düşmesine neden oldu. Doğanın insan eli ve içten yanmalı motorlar tarafından bozulmadan filizlenmesine izin veriliyor mu? Eh, evet, bir süreliğine, ta ki doğanın başka bir yanı kendini gösterene kadar.
Çalılar ve ölü ağaçlar birikir ve savunulamaz yoğunlukta bir arada ezilen yeni fidanlar, mevcut suyu emerek eski büyüyen ağaçların ölmesine ve böcekler tarafından istila edilmesine neden olarak daha kalın çalılıklara katkıda bulunur. Bu, büyük bir yangın için bir reçetedir ve kuraklıkla birlikte milyonlarca dönümlük kav kutusuna dönüşür ve her şey kaybolur.
Dolayısıyla, hükümet düzenlemesinin beklenmedik bir sonucuyla karşı karşıyayız: koruma değil, büyük yangınlar ve yıkım. Yıllar önce uzmanlar tarafından uyarılan orman yangınları, ormanların kesileceği dersini veriyor. İnsan ihtiyaçlarına hizmet etmek amacıyla insan eliyle yapılmadığı takdirde, doğanın elinde yapılacak ve bilinen hiçbir insan ihtiyacına hizmet etmeyecektir.
Yangınlar, itfaiye ekiplerinin bütçelerini tüketti, 5,22 milyon dönümlük ağacı yok etti, yüzlerce evi yaktı ve sayısız değerli hayvan ve av hayvanını öldürdü. Ve bu kilometrelerce süren yangınların yarattığı devasa hava kirliliğini ortalama bir fabrikayla nasıl karşılaştırabilirsiniz?
Verilen zarara göre tek bir mantıklı yol vardır: tomruk şirketlerinin bundan böyle ormanları inceltmesine izin vermek. Devlete ait olan bu arazinin büyük bir kısmı, tomruk endüstrisi için işe yaramaz, hastalıklı ve çürüyen ağaçlarla kaplıdır. Bu da hükümet düzenlemeleri sayesindedir. Ancak ağaç kesicilerin ormanları inceltme sürecini başlatmasına izin vermek, en azından bizi tekrar doğru yola sokacaktır.
Peki Clinton yönetimi ne öneriyor? Özel ağaç kesimi değil, vergi mükelleflerine yüz milyonlarca pahasına ormanları inceltmekten hükümeti sorumlu tutacak yeni ve devasa bir hükümet programı! Clinton yönetimi, hükümetin felaketini temizlemek için özel teşebbüsün para kazanmasına izin vermek yerine, ormanları kendileri inceltmek için BİZİM paramızı çalmayı teklif ediyor. Ve hiç şüphe yok ki hükümet her şeyi alt üst ettiği gibi bu işi de mahvedecektir.
Orman Servisi içinde tedavül edilen bir yasa taslağı, 15 yılda 40 milyon dönümlük çalıları temizlemek, küçük ağaçları atmak ve büyükleri bırakmak için 40 yıllık bir proje hedefliyor. Ve bunun dolar ve insan gücü olarak maliyeti ne olacak? Yılda yaklaşık 1 milyar dolar ve bu sadece ilk tahminler. Maliyetlerin beş ve on kat daha fazla olduğuna güvenin. Tomrukçuların izin verilse memnuniyetle kâr elde edeceklerini yapacak tam ölçekli, Sovyet tarzı merkezi bir sanayi planından bahsediyoruz.
Bu fikrin çılgınlığı sadece akılları karıştırıyor. Clinton yönetimi neden özel teşebbüsün ormanları temizleme işini yapmasına izin vermeyi düşünmüyor? Birincisi, bu bir gurur meselesi, çünkü ormanların bozulmamış hallerinde "korunması" gerektiği fikrini ilk ortaya atan hükümetti. İkincisi, birilerinin bir yerlerde kâr ediyor olabileceği korkusuyla tüketilen sosyalist püritenlerdir.
Ancak bu yangınların gösterdiği gibi, hükümet müdahalesi merkezi planlamacılar tarafından hayal bile edilemeyen terörleri serbest bırakabilir. Önerilen hükümet inceltme planı tarafından ne tür şeytanların serbest bırakılacağını kim bilebilir? İronik bir şekilde, bu merkezi plan durdurulacaksa, büyük olasılıkla, koruma yoluyla ormanları kurtarmaya yönelik propagandası yapılmış planlarının aslında onları yok etmekle sonuçlandığını kendilerine itiraf edemeyen (ya da gizlice mutlu olan) çevreci grupların karşı lobi faaliyetleri nedeniyle olacaktır.
Ancak, şiddetli yangınlarda tutuşan, değerli keresteyi, çiftlik hayvanlarını ve av hayvanlarını yok eden ormanlara sahip olmayacaksak ve bürokratları gördükleri diğer her ağacı körü körüne çöpe atmak için gönderecek grotesk bir hükümet planımız olmayacaksa, bunun ne anlamı var? Çözüm nedir?
Yeni hükümet yönetimi sistemleri değil. Böyle bir yol, Gorbaçov'un sosyalist bir ekonomiye piyasa teşviklerini sokma arzusuyla bile karşılaştırılabilir. Tek gerçek çözüm özel mülkiyettir. Bu yol tek başına orman yangını sorununun cevabıdır. Özel mülkiyette, mal sahipleri kesmekte ve inceltmekte özgürdür. Sahiplerin kendileri, ağaç kesmeden ve yeniden dikimden kâr ederler. Turistlere izin vermekte özgürdürler. Veya aynı anda başka birinin mülküne zarar vermemek şartıyla, doğal büyüme ve yanma döngüsünün gerçekleşmesine izin vermekte özgürdürler. Ormanlar, onlara en çok değer verenlerin eline geçecektir.
Bu ütopik bir deney değil. Güney'in her yerinde, özel ormanlar ülkenin kerestesinin büyük kısmını sağlayarak kâr ediyor. Ağaçları seven insanlar tarafından yönetiliyorlar çünkü tehlikelere yol açmamak ve yaşamlarımızı iyileştirmek için yetiştirilmeleri ve bakılmaları gerektiğini anlıyorlar. Güney'in aile mülkiyetindeki ormanları, Silikon Vadisi veya çok uluslu petrol şirketleri kadar serbest girişim ekonomisinin bir parçasıdır. Güneyde ayrıca Callaway Bahçeleri gibi devasa özel doğa koruma alanları bulunur. Bu da kapitalist yolun bir parçasıdır.
Llewellyn H. Rockwell, Jr., (email@example.com), Mises Enstitüsü'nün başkanıdır.
Yazar: Llewellyn H. Rockwell Jr.
Çevirmen: Atilla Seyid
Bu yazı mises.org sitesinin “Government's Forest Fire Disaster” adlı yazısının çevirisidir.