İşte Bayülgen’in o mektubu:
İşte Bayülgen’in o mektubu:
Bu güne dek politik bir duruşun vardı hep elbette. Fakat hiçbir zaman ne etliye ne sütlüye karıştın. Doğru, belki ekranlarda kisch tarzınla, ironik tavrınla hep uyarıcı bir etkiye sahip oldun. Sosyal sorumluluk konusunda da diğer ünlüler senin eline su dökemez; her dönem elinden geldiğince sosyal sorumluluğunun gereklerini yerine getirmeye çalıştın. Fakat elinden gelen bu kadar mıydı Sn. Bayülgen? Memleketin kanayan yaralarına yüz çevirip hep başka yerdeki başka sorunlarla meşgul gibi görünerek aslında asıl üzerine düşenden sen de herkes gibi kaçmadın mı? Seksen öncesini gördün, yaşadın da sınıf mücadelesiyle ilgili ne zaman tavır koydun? Ne zaman proleteryayı savundun? Kürt sorunu kırk senedir kan ağlatırken bizleri, bir taş koydun mu bu ülkede yaşanan ayıpları telafi etmek, bunlara en azından ses olmak adına? Sen de diğer herkes gibi inkâr ettin, görmezden geldin. Bir gün beklenmedik bir anda, hiç beklenmedik bir yönetmen (Altıoklar) bir demeç vererek en azından bugün bir gerçeği onure etti. İyi söylersin, hoş söylersin de, ne bir Kadir İnanır, ne bir Mustafa Altıoklar, ne bir Genco Erkal, ne bir Barbaros Şansal edemedi çapın. Kendi çapının çeperini pergel gibi çizip, dönüp durdun kendi narsisistik etrafında... Neyse ki taşın belki altına değil ama, en azından üzerine elini koyup burada bir taş var demişsin, ona da amenna. Berhudar olasın. Eyvallah.
Seksen öncesini benim gibi bulutlar üzerinde çocuk olarak yaşadın Okan Bayülgen... Belki hatırlarsın o zamanlar da tuzu kuru adamların tek korkusu sokaktaki gençlikti... Tıpkı şuan elindeki Leica kamerayı kaybetmemek uğruna, geleceğini görememen gibi... Ukalalık yaptığım için kusuruma bakma Okan Bayülgen...
Okan Bayülgen'i biz hep Serge Gainsbourg'u kendine idol olarak aldığını bilirdik. Ancak yaşanan son olaylarda, sadece sıradan bir sanatçı gibi kalmakla yetindi. Hep anarşistim dedi, aykırıyım dedi fakat en çabuk o normale döndü. Ben bu mektubu, sokaktaki bir genç olarak üzerime almıyorum. Benim yoruma veya mantık çağrısına ihtiyacım yok! Bir genç olarak. benim sadece ve sadece, mücadelemde yanımda olacak aydın, sanatçı vs. dostlara ihtiyacım var. Yine de iyi niyeti için teşekkür eder, mektubunu iade ederim.
Bu ülkede kapitalist kültürle eklemlenmiş bir televizyon kanalında yıllaryılı program yapıp para kazandım. Türkiyede vücudu güzel beyni boş birçok fıstıkla çıktım. Seçim zamanları CHP'nin taşeronluğunu yaptım. Bunları yaparken hep heyecanlıydım. İşte ben buyum genç adam. parasını kazandığı yere ihanet etmeyen bir adamım genç adam.