Bu video dizisi, özellikle JW.org'un gerçek doğasına uyan veya uyanmakta olan Yehova'nın Şahitlerine ayrılmıştır. Hayatınız sizin için planlandığında ve bir örgüte üyelik ve itaatle kurtuluşunuz güvence altına alındığında, bir anda olduğu gibi “sokakta” olmak son derece üzücü.
Bazıları için, organizasyondan ayrılma motivasyonu hakikat sevgisinden gelir.[I] Platformda anlatılan yanlışlıkları dinleyen bir toplantıda oturmak, ruhtaki ızgaraların artık dayanamayacağınız ve çıkması gereken noktaya kadar uzanır.
Diğerleri, kurtuluşlarına güvendikleri erkeklerden gelen büyük ikiyüzlülüğün ifşaları tarafından kovulur. Örneğin, YMCA'ya üye olmak veya oy kullanmak için birisinin kardeşten çıkarılması, Vahşi Canavar'ın imajı olan Birleşmiş Milletler ile 10 yıllık gönüllü bir ilişkiye izin veren erkeklerden geldiğinde mantıksızdır.[Ii]
Fakat belki de çoğunluk için, 'deveyi geri kıran saman' çocuk cinsel istismarının dünya çapında yanlış kullanımıydı, Avustralya Hükümeti Yehova'nın Şahitlerini soruştururken en belirgin şekilde ortaya çıktı. Kayıtlarını şubeden aldılar ve binden fazla vakanın ele alındığını gördüler, ancak bunlardan biri yetkililere rapor edilmedi ve on yıllarca süren bir sessizlik politikası ortaya çıktı.[III]
Sebep ne olursa olsun, çoğu kişi için fayda, gerçeği bilmekten gelen özgürlük olmuştur. İsa'nın vaat ettiği gibi, gerçek bizi özgür kıldı. Öyleyse, öyle bir trajedi görünüyor ki, özgürlük kazandıktan sonra bazıları yine erkeklerin köleleştirilmesine yenik düşüyor. İnternetin taranması, Yehova'nın Şahitlerinin Teşkilatı'ndan ayrılanların çoğunun agnostisizm ve ateizme yöneldiği kaçınılmaz sonucuna götürüyor. Sonra, her türden çılgınca fikirleri söyleyen birçok komplo teorisyeninin kurbanı olan başkaları da var.
Sorulması gereken soru şudur: 'İnsanların çoğu eleştirel düşüncenin gücünü mi kaybetti?' Sadece din ile ilgili konuşmuyoruz, daha ziyade hayatın her kesiminde - siyaset, ekonomi, bilim, adını verin - birinin düşünme yeteneğini daha bilgili olduğunu düşündüğümüz diğerlerine teslim etmek için bir istek var gibi görünüyor. ya da kendimizden daha zeki ya da daha güçlü. Bu anlaşılabilir bir durumdur, ancak mazur görülemez, çünkü sadece sonları bir araya getirmekle o kadar meşgulüz ki, birinin vaaz ettiği ve öğrettiği şeyin gerçek mi yoksa kurgu mu olduğunu doğru bir şekilde incelemek için zamanımız ve eğilimimiz olmadığını hissediyoruz.
Ama bunu gerçekten karşılayabilir miyiz? Elçi Yuhanna bize "tüm dünyanın kötü olanın gücünde yattığını" söyler. (1.Yuhanna 5:19) İsa, Şeytan'ı yalanın babası ve asıl katil olarak adlandırır. (Yuhanna 8: 42-44 NTW Referans İncil) Yalanlar ve aldatmanın standart olacağı sonucu çıkar işleyiş bugünün dünyası.
Paul, Galatyalılara şunları söyledi: “Böyle bir özgürlük için Mesih bizi özgür kıldı. Bu nedenle, sımsıkı durun ve bir daha köleliğin boyunduruğuna hapsolmanıza izin vermeyin. " (Galatyalılar 5: 1 NWT) Ve yine Koloseliler'e şöyle dedi: "Bakın kimse sizi felsefe ve insan geleneğine göre boş aldatma yoluyla esir almıyor, Mesih'e göre değil, dünyanın temel şeylerine göre ; ” (Sütun 2: 8 NWT)
Pek çok kişi için Yehova'nın Şahitlerinin Teşkilatını yöneten erkeklere kölelikten arındırılmış olarak, daha sonra modern “felsefelere ve boş aldatmacalara” av düşüyorlar ve yine “kavramın esirleri” oluyorlar.
Tek korumanız, eleştirel düşünme yeteneğinizdir. İnsanlara hala güvenebilirsiniz, ancak ancak onların güvenilir olduklarını doğruladıktan sonra ve o zaman bile, güveninizin sınırları olmalıdır. "Güven ama doğrula" mantramız olmalıdır. Bana bir dereceye kadar güvenebilirsiniz - ve bu güveni kazanmak için elimden geleni yapacağım - ama asla eleştirel düşünme gücünüzden vazgeçmeyin ve bir daha asla erkekleri takip etmeyin. Sadece Mesih'i takip edin.
Din sizi hayal kırıklığına uğrattıysa, birçokları gibi agnostisizme dönebilirsiniz, bu da özünde 'Belki bir tanrı vardır ve belki yoktur. Kimse bilmiyor ve ben de gerçekten umrumda değil. ' Bu ümitsiz bir hayat ve nihayetinde tatmin edici değil. Diğerleri Tanrı'nın varlığını tamamen reddeder. Hiç umut olmadan, Havari Pavlus'un sözleri böyle kişiler için mantıklı geliyor: "Ölüler diriltilmezse," Yiyelim ve içelim, çünkü yarın öleceğiz. " (1 Co 15:32 NIV)
Bununla birlikte, hem ateistler hem de agnostikler bir sorunla karşı karşıya kalırlar: Hayatın, evrenin ve her şeyin varlığının nasıl açıklanacağı. Bunun için çoğu evrime yöneliyor.
Şimdi, bazılarının iyiliği için, evrimci olduğuna inanılan bazı süreçlerin üstün bir akıl tarafından yaratılmanın sonucu olduğu inancı olan, yaratılışçı evrim diyebileceğiniz şeyi kabul eden evrime inananların azınlık olduğunu belirtmeliyim. Ancak bu, evrim teorisinin üzerine inşa edildiği, eğitim kurumlarında öğretilmediği ve bilimsel dergilerde desteklenmediği öncül değildir. Bu teori, evrimin "yerleşik gerçeği" nin kendi kendine ortaya çıktığı süreci açıklamakla ilgilenir. Evrimi destekleyen bilim adamlarının öğrettiği şey, hayatın, evrenin ve her şeyin, üstün bir zeka tarafından değil, tesadüfen oluştuğudur.
Bu tartışmanın konusu olacak temel fark budur.
Seninle açık olacağım Evrime hiç inanmıyorum. Tanrıya inanıyorum. Ancak inançlarımın önemi yok. Yanlış olabilirim. Sadece delilleri inceleyerek ve sonuçlarımı değerlendirerek benimle aynı fikirde olup olmadığınızı veya bunun yerine evrime inananların yanında olup olmadığınızı belirleyebileceksiniz.
Birini dinlerken değerlendirmeniz gereken ilk şey, onları motive eden şeydir. Hakikati bilme arzusuyla motive oluyorlar mı, varış noktası ilk başta arzu edilmese bile kanıtı nereye götürürse götürsün takip etmek mi?
Bir başkasının motivasyonunu anlamak her zaman kolay değildir, ancak bir gerçek sevgisinden başka bir şeyse, çok dikkatli olunmalıdır.
Geleneksel olarak, her şeyin kökenine ilişkin argümanın iki tarafı vardır: Evrim ve Yaratılışçılık.
Açıklayıcı Bir Tartışma
Nisan 4, 2009, Biola Üniversitesi’nde tartışma Profesör William Lane Craig (bir Hıristiyan) ile Christopher Hitchens (ateist) arasında “Tanrı Var mı?” sorusu üzerine yapıldı.
Biri böyle bir tartışmanın bilime dayanmasını beklerdi. Dini yorumlama sorularına girmek sadece suları kirletir ve sağlam bir kanıt temeli sunmaz. Yine de, her iki erkeğin de argümanlarıyla gittiği yer tam da budur ve isteyerek ekleyebilirim.
Bunun nedeni, bunun için ateist, Bay Hitchens tarafından, küçük bir istenmeyen küçük dürüstlük gemisinde ortaya çıktığını düşünüyorum. 1: 24 dakika işareti.
Ve işte orada! Bütün sorunun anahtarı ve dindarların ve evrimcilerin bu meseleye bu denli sert ve coşkuyla saldırmasının nedeni var. Dini bir lider için, Tanrı'nın varlığı, diğer insanlara yaşamlarıyla ne yapacaklarını söyleme hakkına sahip olduğu anlamına gelir. Evrimciye göre, Tanrı'nın varlığı dinin toplumumuzun kontrolünde nasıl önemli bir rol üstlenmesini sağlar.
İkisi de yanlış. Tanrı'nın varlığı, insanları diğer insanlara hükmetme yetkisi vermez.
Tüm bunları size anlatmamdaki motivasyonum nedir? Bundan para kazanmıyorum ve takipçi de aramıyorum. Aslında, tüm fikri reddediyorum ve erkeklerin beni izlemesi durumunda başarısız olacağımı düşünürdüm. Ben sadece İsa'nın takipçilerini ve kendim için onun lütfunu arıyorum.
İnanın ya da şüphe edin. Durum ne olursa olsun, sunulan kanıtlara bakın.
“Bilim” kelimesi Latince'den geliyor. scientia, itibaren scire "bilmek". Bilim, bilginin peşinde koşmaktır ve hepimiz bilim adamı olmalıyız, yani bilgi arayanlar. Bilimsel gerçeğin keşfini engellemenin kesin yolu, sadece kanıtlanması gereken temel bir gerçeğe zaten sahip olduğunuzu düşünerek arayışa girmektir. Bir hipotez bir şeydir. Tüm bunlar, makul bir varsayımla başlayıp ardından onu desteklemek veya reddetmek için bir kanıt arayışına girmemiz anlamına geliyor - her iki olasılığa da eşit ağırlık veriyor.
Ancak ne yaratılışçılar ne de evrimciler, araştırma alanlarına varsayımsal olarak yaklaşmazlar. Yaratılışçılar, dünyanın tam anlamıyla 24 saatlik altı günde yaratıldığını zaten "biliyorlar". Onlar sadece bu "gerçeği" ispatlamak için kanıt arıyorlar. Aynı şekilde evrimciler de evrimin bir gerçek olduğunu "bilirler". Evrim teorisinden bahsederken, ortaya çıktığı süreci kastediyorlar.
Buradaki endişemiz, ne yaratılışçı ne de evrimci toplulukların içindekilerin fikirlerini değiştirmek değildir. Endişemiz, uyananları onlarca yıllık düşünceleri kontrol eden doktrinden tekrar aynı numaraya düşmeye eğilimli, ancak yeni bir kılık altında korumaktır. Yabancıların bize söylediklerine güvenmeyelim, bunun yerine "her şeyden emin olalım." Eleştirel düşünce gücümüzü kullanalım. Böylece bu tartışmaya açık fikirli gireceğiz; önyargılı bilgi veya önyargı yok; ve bırakın kanıt bizi nereye götürürse götürsün.
Tanrı var mı?
Tanrı'nın varlığı veya yokluğu sorunu, evrim öğretisinin merkezinde yer alır. Bu nedenle, evrim süreci ile yaratma süreci arasındaki bitmeyen tartışmalara kapılmak yerine, başa dönelim. Her şey ilk nedene bağlıdır. Tanrı yoksa yaratılış yoktur, varsa evrim de yoktur. (Yine, bazıları Tanrı'nın yaratılışta evrimsel süreçleri kullanabileceğini iddia edecek, ama ben sadece iyi programlamadan bahsettiğimizi söyleyeyim, rastgele tesadüf değil. Hala bir zeka tarafından tasarlanıyor ve burada söz konusu olan bu.)
Bu bir İncil tartışması olmayacak. Kutsal Kitap bu aşamada konu dışıdır, çünkü mesajının tamamı varlığını kanıtlayamadığımız şeye bağlıdır. Tanrı yoksa Kutsal Kitap Tanrı Sözü olamaz ve onu Tanrı'nın var olduğunu kanıtlamak için kullanmaya çalışmak döngüsel mantığın tam tanımıdır. Aynı şekilde, Hıristiyan olsun ya da olmasın tüm dinlerin bu analizde yeri yoktur. Tanrı yok… din yok.
Bununla birlikte, Tanrı'nın varlığını ispatlamanın, insanların kutsal olarak gördükleri herhangi bir kitabın ilahi köken olduğunu otomatik olarak doğrulamadığına dikkat edilmelidir. Sadece Tanrı'nın varlığı herhangi bir dini meşrulaştırmaz. Bu tür soruları mevcut kanıtlara yönelik analizimize dahil etmeye çalışırsak kendimizi aşmış oluruz.
Tüm din ve dini yazıları tartışmadan çıkardığımız için, "Tanrı" sıfatını kullanmaktan da kaçınalım. Dinle ilişkisi, bence ne kadar haksız ve hoş karşılanmasa da, onsuz da yapabileceğimiz istenmeyen bir önyargı yaratabilir.
Hayatın, evrenin ve her şeyin tasarımla mı yoksa tesadüfen mi oluştuğunu belirlemeye çalışıyoruz. Bu kadar. Burada 'nasıl' bizi ilgilendirmiyor, sadece 'ne' ile ilgileniyor.
Kişisel bir not olarak, "akıllı tasarım" terimini bir totoloji olarak gördüğüm için sevmediğimi belirtmeliyim. Tüm tasarım zeka gerektirir, bu nedenle terimi bir sıfatla nitelendirmeye gerek yoktur. Aynı şekilde evrimsel metinlerde "tasarım" terimini kullanmak yanıltıcıdır. Rastgele şans hiçbir şeyi tasarlayamaz. Craps masasında 7 atarsam ve sonra "Zar tasarım gereği 7 geldi" diye bağırırsam, muhtemelen kumarhaneden dışarı çıkarılacağım.)
Matematik yap
Evrenin tasarımla mı yoksa tesadüfen mi ortaya çıktığını nasıl ispatlayacağız? Evrenin tüm yönlerini tanımlamak için kullanılan bilimi kullanalım - matematiği. Olasılık teorisi, rastgele dağılıma sahip nicelikleri ele alan bir matematik dalıdır. Haydi, yaşam için hayati bir unsuru, proteini incelemek için bakalım.
Hepimiz proteinleri duymuşuzdur, ancak ortalama bir insan - ve ben de bu sayıya kendimi dahil ediyorum - onların ne olduğunu gerçekten bilmiyor. Proteinler amino asitlerden oluşur. Ve hayır, amino asidin ne olduğunu da gerçekten bilmiyorum, sadece karmaşık moleküller olduklarını. Evet, molekülün ne olduğunu biliyorum, ama emin değilseniz, amino asidin alfabenin bir harfi gibi olduğunu söyleyerek her şeyi basitleştirelim. Harfleri doğru şekilde birleştirirseniz, anlamlı kelimeler elde edersiniz; yanlış yol ve anlamsızlaşırsın.
Pek çok protein var. Özellikle Sitokrom C adında bir tane var. Enerji metabolizması için hücrelerde kritik öneme sahip. Yalnızca 104 amino asitten oluşan nispeten küçük bir proteindir - 104 harfli bir kelime. Aralarından seçim yapabileceğiniz 20 amino asitle, İngiliz alfabesinden 20 daha az 6 harfli bir alfabemiz olduğunu söyleyebiliriz. Bu proteinin rastgele tesadüfen ortaya çıkma ihtimali nedir? Cevap 1
Bu, 2 sıfır olan bir 135. Bunu bir perspektife koymak için, tüm gözlemlenebilir evrendeki atomların sayısı 10 olarak hesaplandı.80 veya 10 ile sıfırlandıktan sonra 80 ile sıfırlanan bir 55.
Şimdi Sitokrom C'nin küçük bir protein olduğunu unutmayın. Kasın bir bileşeni olan titin adlı büyük bir protein var ve 25,000 ila 30,000 amino asit arasında geliyor. Tesadüfen oluşan 30,000 harften oluşan bir kelime hayal edin.
Burada sunulan olasılıkları anlamak çoğumuzun anlayamayacağı bir şeydir, bu yüzden bunu daha basit bir şeye indirelim. Ya size dünkü piyangoya iki bilet tuttuğumu ve bunlardan birini size vermek istedim, ama siz seçmeniz gerektiğini söyleseydim. Biri kazanan, diğeri kaybeden bir biletti. Daha sonra sağ elimdekinin kazanan olma olasılığının% 99 olduğunu, sol elimdekinin ise kazanan olma olasılığının yalnızca% 1 olduğunu söyledim. Hangi bileti seçerdin?
Bilimsel keşif böyle işler. Kesin olarak bilemediğimizde, olasılıkla gitmeliyiz. Muhtemelen bir şeyin% 99 doğru olması çok ikna edicidir. % 99.9999999 olasılık çok zorlayıcıdır. Öyleyse neden bir bilim insanı en düşük olasılıklı seçeneği tercih etsin? Onu böyle bir eylemde bulunmaya ne motive ederdi?
Evrimcilerin, evrenin tesadüfen meydana getirdiği astronomik ihtimallerin ötesinde ısrar etmeleri için bize motivasyonunu sorgulaması gerekir. Bir bilim insanı kanıtları asla bir sonuca ulaştırmaya çalışmamalı, aksine kanıtı en olası sonucuna kadar takip etmelidir.
Şimdi evrimciler, bir proteindeki amino asitlerin kesin sırasının çok çok esnek olduğunu ve pek çok farklı canlı kombinasyon olduğunu öne sürebilirler. Bu, bir kazanan numara yerine yüz binlerce kazanan numara varsa, bir piyango kazanma şansının çok daha yüksek olduğunu söylemek gibidir. DNA'nın keşfinin ardından moleküler biyolojinin emekleme döneminde olan umut buydu. Ancak bugün durumun böyle olmadığını görmeye geldik. Diziler çok sabit ve değişmezdir ve birinden diğerine evrimleşen türler olsaydı beklenecek olan geçiş proteinlerinin türünde belirgin bir eksiklik vardır.
Yine de yün içinde ölen evrimciler, bu tesadüf kombinasyonları ne kadar olası olmasa da, yeterli zaman verildiğinde bunların kaçınılmaz olma ihtimalinin bulunduğunda ısrar edeceklerdir. Şimşek çarpma şansınız piyangoyu kazanmaktan daha yüksek olabilir, ancak hey, birileri piyangoyu kazanır ve bazıları şimşekle vurulur.
Tamam, bununla gidelim. Çoğumuz için tüm bu mikrobiyolojik şeyleri kavramak zor, bu yüzden işte daha basit bir şey:
Bu, bakteri kamçılarının bir diyagramıdır. Takılı pervaneli bir motora benziyor ve tam olarak bu: biyolojik bir motor. Bir stator, bir rotor, burçlar, bir kanca ve bir pervaneye sahiptir. Hücreler onu hareket etmek için kullanır. Şimdi, bir hücrenin kendisini ilerletmesinin farklı yolları olduğunu anlıyoruz. Sperm hücreleri akla geliyor. Bununla birlikte, herhangi bir mühendis size uygulanabilir bir tahrik sistemi için alternatiflerin oldukça sınırlı olduğunu söyleyecektir. Dıştan takma motorumdaki pirinç pervane yerine, dönen saksıları kullanmayı deneyin ve ne kadar ilerlediğinizi görün.
Bu küçük canavarın tesadüfen ortaya çıkma olasılıkları nelerdir? Matematik yapamam ama 1'de 2 diyebilenler234. Denemeniz gereken kaç kere 2 ve ardından 234 sıfır olacaktır.
Bu tür bir cihazın tesadüfen oluşabileceği, kaçınılmaz olsa bile, yeterince zaman verilmesi düşünülebilir mi?
Bakalım. Maddenin bir durumdan diğerine geçebileceği en hızlı zamanın ölçüsü olan Planck sabiti adı verilen bir şey var. 10-45 bir saniyenin. Gözlemlenebilir evrendeki toplam atom sayısının 10 olduğunu tartışmıştık.80 ve saniye cinsinden ifade edilen evrenin yaşı için en liberal tahminlere gidersek, 10 alırız25.
Diyelim ki evrendeki her atom (10)80) sadece bakteriyel flagellumu geliĢtirme görevine adanmıĢtır ve her atomun fizik tarafından izin verilen en yüksek hızda bu iĢte çalıĢmasıdır (10-45 saniye) ve bu atomların gerçek zamanın başlangıcından beri bu konuda çalıştığını (10)25 saniye). Bu tek görevi yerine getirmek için kaç şansları vardı?
1080 1045 1025 bize 10 verir150.
Sadece bir sıfır ile kaçırırsak, başarmak için 10 evrene ihtiyacımız var. 3 sıfırı kaçırırsak, bunu başarmak için bin evrene ihtiyacımız olur, ama 80 sıfırdan fazla kısayız. İngilizcede bu büyüklüğü ifade edecek tek bir kelime bile yok.
Eğer evrimin nispeten basit bir yapıyı tesadüfen ürettiği gösterilemezse, milyarlarca element uzunluğunda olan DNA'dan ne haber?
Zihin İstihbaratı Tanır
Şimdiye kadar matematik ve olasılıkları tartıştık, ancak göz önünde bulundurmamız gereken başka bir unsur var.
Filmde, İletişim, ünlü evrimci Carl Sagan'ın aynı adlı kitabına dayanarak, Jodie Foster'ın canlandırdığı baş karakter Dr. Ellie Arroway, Vega yıldız sisteminden bir dizi radyo darbesi tespit ediyor. Bu darbeler, asal sayıları sayan bir modelde gelir - yalnızca bir ve kendilerine bölünebilen sayılar, örneğin 1, 2, 3, 5, 7, 11, 13 vb. Bilim adamlarının hepsi bunu, matematiğin evrensel dilini kullanarak iletişim kuran akıllı yaşamın bir göstergesi olarak kabul ediyor.
Bir zekayı tanımak zeka gerektirir. Eğer kedinizle Mars'a inerseniz ve önünüzde yere karalanmış olarak “Mars'a hoş geldiniz. Umarım bira getirmişsindir. " Kedinizin, zeki yaşamın kanıtlarını bulduğunuza dair hiçbir fikri olmayacak, ama bulacaksınız.
Daha önce bir IBM PC olduğundan beri bilgisayar programlıyordum. Kesin olarak belirtebileceğim iki şey var. 1) Bir bilgisayar programı zekanın tesadüf değil şans eseridir. 2) Program kodu, üzerinde çalışacak bir bilgisayar olmadan işe yaramaz.
DNA, program kodudur. Bir bilgisayar programı gibi, kendi başına işe yaramaz. DNA'nın programlama kodu ancak bir hücrenin sınırları içinde işini yapabilir. En karmaşık insan bilgisayar programlarını bile DNA ile karşılaştırmak, bir mumu güneşle karşılaştırmak gibidir. Yine de analoji, DNA'da gördüğümüzün - zekamızın tanıdığı şeyin - tasarım olduğunu vurgulamaya hizmet eder. Başka bir zekayı tanıyoruz.
DNA bir hücreyi alacak ve kendisini yeniden üretmesine neden olacak ve sonra güçlükle anlamaya başladığımız bir mekanizma aracılığıyla bazı hücrelere kendilerini kemiğe, diğerlerine kaslara, kalbe, karaciğere veya göze, kulağa çevirmelerini söyleyeceğiz. veya bir beyin; ve onlara ne zaman durmaları gerektiğini söyleyecektir. Bu mikroskobik kod dizisi yalnızca insan vücudunu oluşturan maddeyi bir araya getirecek programlamayı değil, aynı zamanda bize sevme, gülme ve sevinme kapasitesi veren talimatları da içerir - insan vicdanından bahsetmeye gerek yok. Hepsi orada programlandı. Gerçekten ne kadar harika olduğunu ifade edecek hiçbir söz yok.
Bütün bunlardan sonra tasarımcı, evrensel zeka olmadığı sonucuna varmak istiyorsan hemen devam et. Bu tamamen özgür irade ile ilgili. Tabii ki, özgür olma hakkına sahip olmak, sonuçlardan hiçbirimize özgürlüğümüzü vermez.
Bu videonun hedef kitlesinin kapsamı, başta da belirttiğim gibi, oldukça kısıtlayıcı. Her zaman Tanrı'ya inanan, ancak insanların ikiyüzlülüğü nedeniyle Tanrı'ya olan inançlarını kaybetmiş olabilecek insanlarla uğraşıyoruz. Bazılarının bunu geri kazanmasına yardım ettiysek, çok daha iyi.
Hala devam eden şüpheler olabilir. Tanrı nerede? Neden bize yardım etmiyor? Neden hala ölüyoruz? Gelecek için bir umut var mı? Tanrı bizi seviyor mu? Öyleyse, neden haksızlığa ve acıya izin veriyor? Geçmişte neden soykırım emri verdi?
Hepsi geçerli sorular. Belirli bir zamanda hepsini bıçaklamak istiyorum. Ama en azından bir başlangıç noktamız var. Bizi biri yaptı. Şimdi onu aramaya başlayabiliriz.
Bu videodaki fikirlerin çoğu, kitapta bulunan konuyla ilgili mükemmel bir tez okunarak öğrenildi, Felaketler, Kaos ve Konvolüsyonlar James P. Hogan tarafından, "Zeka Testi", s. 381. Bu konuda daha derine inmek isterseniz, aşağıdakileri tavsiye ederim:
Mikroskop Altındaki Evrim Yazan: David Swift
Hiçbir Free Lunch William Dembski tarafından
Şans eseri değil! Lee Spetner tarafından
__________________________________________________
[Ii] Yönetim Kurulu, Malavi'deki kardeşleri, hüküm süren siyasi partide bir üyelik kartı satın alarak dürüstlüklerinden taviz vermek yerine açıklanamayan zulme katlanmaktan övgüde bulunurken, 10 yıllık üyelik Vahiyin Vahşi Canavarı'nı destekleyen Birleşmiş Milletler Örgütü.