-En son yıllarında Albert Einstein hasta olduğunu biliyordu ve hayatını kurtaracak operasyonları reddetti. Dileklerini açık bir şekilde dile getirdi: "İnsanları yakıp yıkmak istiyorum, böylece insanlar kemiklerime ibadet etmeye gelmeyecekler" [kaynak: Paterniti]. Einstein, 18 Nisan 1955'te, rüptüre bir abdominal aort anevrizmasının 76 yaşındayken vefat etti ve kemikleri söz konusu olduğunda; onun külleri açıklanmayan bir yere dağılmıştı. Fakat Einstein'ın beyni farklı bir konuydu.
Princeton Hastanesi'nde yürütülen otopside, Thomas Harvey adlı bir patolog Einstein'ın beynini çıkardı - dünyaya E = mc² gibi devrimci düşüncelere sahip olan beyin, görelilik kuramı, ışığın hızının anlaşılması ve atom bombasının tamamlanmasına yol açtı. Harvey, bu düşünceleri elinde tutan beyni elinde tutuyordu. Ve sonra o aldı.
Kime inandığına bağlı olarak, Harvey ya o gün bilim için harika bir şey yaptı ya da ortak bir mezar soygunundan daha iyi değil. Einstein, yaşamı boyunca beynini neyin farklı kılabileceğini araştırmak için çalışmalara katılmıştı ve en azından bir biyografi uzmanı Einstein'ın onun gri maddesinin ölümden sonra [kaynak: Altman] üzerinde çalışılmasını istediğini iddia ediyordu. Diğerleri, beynin Einstein'ın yakılan şeylerin kategorisi altına düştüğünü ve başka bir kişinin Einstein'ın gözbebeklerini bir hatıra [kaynak: Paterniti] olarak çıkardığını ortaya çıkardığında daha fazla öfke olduğunu iddia ediyorlar.
Yine de, bazı yollardan Einstein dileklerini aldı. Kimse beyninin kalıntısına ibadet etmeye gelemezdi, çünkü Harvey dışında hiç kimse onun nerede olduğunu bilmiyordu. Harvey'in beynin kaldırılması haberini aldıktan sonra, Einstein'ın oğullarından birinin beynini incelemek için izin aldığını ve sonuçların saygın dergilerde yayınlanmasını sağladı. Harvey, Einstein'ın beynini farklı ve özel kılan şeyin ne olduğunu anlamanın çok uzun sürmeyeceğini hissetti - kesinlikle böyle bir dahi beynin sırlarını çabucak açığa çıkarırdı. Ancak, Einstein'ın ölümünü takip eden yıllarda hiçbir araştırma ortaya çıkmadı ve ardından Harvey, yine bir patolojistti ve bir sinirbilimci değil, beyinle birlikte ortadan kayboldu.
Bir sonraki sayfada beyin gelişimini takip edin.
Hikaye ilerledikçe, Albert Einstein doğduğunda, annesi oğlunun büyük ve açısal başı [kaynak: Hayden] tarafından olumlu bir şekilde damgalandı. Fakat Einstein öldüğünde, beyninin yaşı başka herhangi bir erkeğinkinden daha büyük değildi. Thomas Harvey, otopsinin bir parçası olarak ağırlığa kavuşturdu ve organ 2,7 kilo (1,22 kilogram) [kaynak: Hotz] saatinde saatlere girdi. Harvey beynin fotoğrafını çekti ve beyin yaklaşık 240 parçaya ayrıldı ve beyinlerin korunmasında ve çalışılmasında yaygın bir teknik olan celloidin'de korundu [kaynak: Montagne].
Harvey beynin küçük şeritlerini, çalışmaları ilgi çekici bulduğu dünyadaki doktorlara ve bilim insanlarına göndermek için devam ederdi. Seçilmiş uzmanlar bulgularını Harvey'e geri bildireceklerdi ve daha sonra iş dünyaya bir deha beyninin içinde neler olup bittiğini anlayabilmek için yayınlanacaktı.
Harvey ve dünya uzun bir bekleyiş içindeydi. Einstein'ın beyni normal boyuttaydı ve normal sayıda normal büyüklükteki beyin hücrelerine sahipti. Harvey, birisinin bir şey bulacağı inancına sebat etti ve bir muhabirin adamı takip ettiği zaman, bir yıl kadar yayınladığı bir şey olduğunu söyledi. Bir noktada, Harvey, bir bira soğutucusunun arkasındaki eski bir sandık kutusunun içinde bir kavanoz içinde otururken, Kansas'ın Kansas'ta yaşadığı keşfedildi.
Daha sonra, 1985'te Harvey nihayet bir şey rapor etti. Berkeley'deki California Üniversitesi'nde çalışan Dr. Marian Diamond, sıçanların beyin plastisitesini inceliyordu ve daha zenginleştirici ortamlardaki sıçanların daha güçlü beyinlere sahip olduğunu bulmuşlardı. Spesifik olarak, sıçanlar nöronları ile ilgili olarak daha fazla glial hücrelere sahipti ve Diamond, Einstein'ın beyninin benzerliğini kanıtlayıp kanıtlamayacağını görmek istedi.
Glial hücreler Daha yoğun nöronlara, birbirleriyle iletişim kuran beyin hücrelerine minder ve besin sağlar. Bazı yönlerden olsa da, glial hücreler nöronlar için temizlik hizmeti gibidir. Nöronlar iletişim kurdukça, potasyum iyonları şeklinde çöplerin arkasında bırakırlar. Potasyum iyonları nöronların dışına yığılırlar, fakat bu çöp yığını sadece nöronların iletişim kurmadan önce o kadar yükseğe çıkabilir, çünkü potasyum iyonu boşaltımına daha fazla yer kalmaz. Glial hücreler nöronların tekrar tekrar ateş etmesine izin vermek için bu potasyum iyonlarını temizler. Glia ayrıca nöronların iletişim hatlarını tıkayabilen diğer nörotransmitterleri de emer [kaynak: Fields].
Pırlanta bir beyin parçasını aldığında, onları diğer 11 beynin bir örnek grubuyla karşılaştırdı. Einstein'ın gerçekten de glia hücrelerinin nöronlara oranının diğer beyinlere göre daha yüksek olduğunu bildirmiştir ve Einstein'ın nöronlarına [kaynak: Burrell] koyduğu yüksek metabolik talep nedeniyle glial hücrelerin sayısının arttığını varsaymıştır. Başka bir deyişle, Einstein muhteşem ev sahiplerine ihtiyaç duyuyordu, çünkü tüm bu inanılmaz düşünceleriyle bu kadar karışıklık yarattı.
-Ne yazık ki, diğer bilim adamları Diamond'ın çalışmasının da bir karmaşa olduğunu düşünüyordu. Bir şey için, glial hücreler bir kişinin hayatı boyunca bölünmeye devam ediyor.Einstein 76'da ölmesine rağmen, Diamond beynini ortalama yaşları 64 olan bir kontrol grubuyla karşılaştırdı, bu yüzden sadece Einstein'ın genç erkekler [kaynak: Herskovits] 'dan daha fazla glial hücreye sahip olması doğaldır. Ek olarak, Diamond'ın beyin kontrol grubu, VA Hastanesinde hastalardan geldi; Nörolojik olmayan nedenlerden öldüklerini söylerken, IQ puanı gibi bu erkekler hakkında pek fazla şey bilinmemektedir. Einstein dunces ile karşılaştırıldı mı? Bir başka bilim adamı, Diamond'ın sadece bir tek ölçümün oranlarını sağladığına, kendi hesabına göre bu hücreleri ölçmenin 28 yolu olduğuna dikkat çekti. Diamond, noktasını kanıtlamayan puanları bildirmediğini itiraf etti; bilim adamı, eğer yeterince şey ölçerseniz, herhangi bir iddiayı destekleyebilecek veya çürütecek bir şey bulacaksınız [kaynak: Burrell].
Einstein'ın brai-n sırlarını hiç bırakmaz mı? Thomas Harvey'in ne yaptığı için sayfayı çevir.
Einstein'ın beyninin saç modelinde ne etkisi olduğuna dair bir şey yok.
Dr Diamond'ın çalışmaları, sadece icrada eleştirel olarak kusurlu olarak maruz kalmak için muazzam bir basın kapsamı almıştı. 1996 yılında, Alabama Üniversitesi'nden bir araştırmacı olan Britt Anderson, Einstein'ın beyninde daha az hullaballoo ile başka bir çalışma yayınladı. Anderson, Einstein'ın frontal korteksinin normalden çok daha ince olduğunu, ancak nöronlarla [kaynak: Hotz] daha yoğun bir şekilde paketlendiğini keşfetmişti. Anderson, Thomas Harvey'e, Hamilton'daki McMaster Üniversitesi'nden bir araştırmacının, daha sıkı bir şekilde paketlenmiş bir korteksin, erkek ve kadın beyinlerindeki farklılıkları açıklayıp açıklamayacağını araştırdığını söyledi. Erkeklerin beyinleri daha büyükken, kadınların beyinleri nöronları sıkıca paketlenmişti, bu da daha çabuk iletişim kurabildikleri anlamına gelebilir.
Harvey araştırmacının adını aldı ve ona tek hatlı bir faks gönderdi: “Albert Einstein'ın beynini incelemekle benimle işbirliği yapmaya razı olur musun?” [kaynak: Hotz]. McMaster'deki araştırmacı Dr. Sandra Witelson, olumlu yanıt verdi. Witelson'ın, diğer araştırmacıların, IQ'lar, genel sağlık ve psikiyatri devleti ile birlikte geniş bir beyin topluluğu oluşturup almadığı yönündeydi. Diamond'ın çalışmasında olduğu gibi, kontrol grubu hakkında bir karışıklık olmayacaktı - kullanılan 35 erkek beynin ortalama IQ skoru normalden biraz daha yüksek (116), Witelson da karşılaştırma için 56 kadın beynini kullandı. Onlarca yıldır Witelson, araştırmaları için beyin elde etmek için doktorlar ve hemşirelerle çalışıyordu. Bu türden en büyük çalışmayı yürütebilecekti.
Harvey beyniyle Kanada'ya gitti ve Witelson'un çalışma için yaklaşık beşte birini seçmesine izin verildi - daha önce başka araştırmacıların [kaynak: Altman] 'a izin verilenden daha fazla. Temporal ve parietal lobların parçalarını seçti ve Harvey, Einstein'ın ölümü sırasında beyni görevlendirdiği fotoğrafların üzerine baktı. Einstein'ın fark etti. Sylvian fissür büyük ölçüde yoktu. Sylvian fissür parietal lobu iki ayrı bölmeye ayırır ve bu bölü çizgisi olmadan, Einstein'ın paryetal lobu ortalama beyinden yüzde 15 daha genişti [kaynak: Witelson ve ark.].
Anlamlı olarak, matematiksel yetenek, mekansal akıl yürütme ve üç boyutlu görselleştirme gibi becerilerden parietal lob sorumludur. Bu, Einstein'ın kendi düşünce sürecini nasıl tarif ettiği ile tam olarak uyuşuyor gibi görünüyordu: “Kelimeler hiçbir rol oynamıyor gibi görünmüyor” dedi. "[Daha fazla veya daha az net görüntü var" [kaynak: Wilson]. Uzayda ışık ışınıyla gezintiyi hayal ederek görelilik kuramını anlatan adam fikirlerini resimlerde gördü ve daha sonra onları tarif etmek için dili buldu [kaynak: Lemonick].
Witelson, bir Sylvian fissürünün yokluğunun beyin hücrelerinin birbirlerine daha yakın bir yerde kalabalıklaşmasına izin verebileceğini, bu da onların normalden çok daha hızlı iletişim kurmasını sağladığını varsaymaktadır. Bu beyin yapısının Einstein'ın gecikmiş konuşma gelişimi ile ilgili bir şeyleri de olabilir, bu da kendiniz hakkında bu tür bilgileri bilmenin faydalı olup olmadığı hakkında sorular sormaktadır. Einstein beyninin farklı olduğunu, belki de kusurlu olduğunu biliyorsa, akademisyenleri takip etmeli miydi?
Bu noktada, bilim adamları, Witelson'un çalışmasının doğru olup olmadığını bilmek için beynin nasıl çalıştığını yeterince bilmezler. Görünürdeki tüm amaçlar için, Einstein'ın beyni, herhangi bir büyük dehayi hemen gösterecek hiçbir şeyle birlikte, zarar görmemişse, oldukça normal görünüyor. Başka bir eşdeğer deha beyin çalışana kadar hiçbir şey bilmiyor olabiliriz; Belki de Einstein ortalama beyinlerle karşılaştırılamaz.
Harvey, beynin özel bir şey ortaya çıkaracağına olan inancından asla vazgeçmedi. Hayatının sonlarına doğru, ülkeyi çevreleyen beynin peşinden koştuktan sonra, onu götürdüğü yere geri döndü: Princeton Hastanesi. Beyni eski patoloji işini yapan adama verdi; Harvey ile birlikte bir çapraz ülke gezisine eşlik eden yazar Michael Paterniti, Harvey'in "Kendisiyle Yürütülme" adlı kitabında, Harvey'in kendisinin bir tür reenkarnasyonunu temsil eden birisini seçtiğini, söz konusu patoloğun da kabul ettiğini söyledi.. “O zaman, şimdi boş,” dedi adam Harvey’nin seçimine göre Paterniti’ye ve “kaynak aldım” (kaynak: Paterniti). Einstein'ın beyni, sırlarını gerçekten açığa çıkarsa, Harvey onu görmek için burada olmayacaktır; 2007'de 94 yaşında öldü. Ancak Einstein ve beyninin gizemi yaşar.
Sormak için hiç düşünmediğiniz beyin hakkındaki sorulara daha birçok yanıt için, sonraki sayfadaki makalelerin bağlantılarına bakın.