Antonov-Ovseenko ilk üçün ilki. Askeri İşlerden Sorumlu Halk Komiserliği'nin başında
Bir subayın oğlu, profesyonel bir devrimci
Tarihçiler, Rusya'da hiçbir zaman cumhuriyetçi olmayan imparatorluk ordusunun yerini alması beklenen "Kızıl" devrimci orduyu ilk kimin önerdiğini hâlâ tartışıyorlar. Bu isim, kelimenin tam anlamıyla kendini önerdi, çünkü kırmızı, devrimin gerçek bir sembolü haline geldi.
Yeni silahlı kuvvetlerin temeli, daha doğrusu küçük omurgası, ilk Rus devrimi günlerinde doğan Kızıl Muhafızlardan oluşacaktı. Bolşevikler, yeni ordunun da kesinlikle yeni bir liderliğe ihtiyaç duyduğundan şüphe duymuyorlardı.
Başkomutanlığın değişmesi an meselesiydi ve Savaş Bakanlığı hemen Halk Komiserliği'ne dönüştürüldü. Personel meselesinin gerçekten akut olduğu söylenemez, ancak askeri dairenin başına üç kişilik bir kolej kurulmasına karar verildi.
İlk olarak, koleje Komite, ardından Halkın Askeri ve Deniz İşleri Komiserleri Konseyi adı verildi. Vladimir Antonov-Ovseenko, Pavel Dybenko ve Nikolai Krylenko - Ekim darbesinin aktif katılımcıları, bundan önce bile askeri ilişkilerde uzman olduklarını kanıtlamayı başardılar.
Bunlardan ilki, ailesinden erken ayrılan bir memurun oğlu olan Chernigov'un yerlisi Vladimir Aleksandrovich Antonov-Ovseenko. Ovseenko, kendi sözleriyle, "orduya karşı organik bir tiksinti" ile bağlantılı olarak yeminden vazgeçen bir öğrenci olarak tanındı.
Kader onu hala askeri bir adam yaptı, oldukça sıradan değil, oldukça uzun bir süre.
Çift soyadıyla daha iyi bilinen Vladimir Ovseenko, devrimci arkadaşları tarafından Shtyk veya Nikita olarak adlandırıldı ve 19 yaşında St. Petersburg'daki bir piyade okulunda kampanya yürütüyordu, ancak açıkça subay olmak istemiyordu.
Ancak mecbur kaldım. 1904'te çalışmalarını bitirdi ve ikinci teğmen rütbesiyle Varşova'ya gitti - 40. Kolyvan Piyade Alayı'nda. Büyük olasılıkla, yine de yemin etmesi gerekiyordu, aksi halde memurun rütbesini nasıl aldı?
Rus Polonya'sında Ovseenko devrimci çalışmalarına devam etti ve hatta Varşova'da RSDLP'nin askeri bir komitesini örgütlemeye çalıştı. Ne kadar başarılı - tarihçiler yine tartışıyorlar. Daha da önemlisi, daha 1905'te genç devrimci, askeri işlerde uzman olarak kabul edildi.
Daha gençliğinde, genellikle profesyonel olarak adlandırılan devrimcilerden biri olan sadık bir Sosyal Demokrattı. Bununla birlikte, Menşeviklerden kopuşun birçok yönden belirleyici olduğu Bolşevik Parti'ye ancak 1917'de, 34 yaşındayken katıldı.
Büyük başarılar için en uygun yaş ve Vladimir Ovseenko'nun o zamana kadar Antonov takma adını almış olması tesadüf değil.
Kaçak ve yasadışı
İlk Rus devrimi, İkinci Teğmen Ovseenko'yu, Japonlarla savaşmak için Uzak Doğu'ya atandıktan hemen sonra firar ettiği bir zamanda buldu. Yasadışı bir pozisyona girdi ve hemen Polonya'ya geri döndü, ancak bu sefer Avusturya tarafına.
Krakow ve Lvov'da Vladimir Ovseenko, Felix Dzerzhinsky'ye yakınlaştı ve oradan iki Rus alayının ve çok yakın bir yerde konuşlanmış bir topçu tugayının ayaklanmasını organize etmeye çalıştılar - Novo-İskenderiye'de. Liderler Rus Polonya'sına girdiler, ancak ayaklanma başarısız oldu.
Katılımcılar tutuklandı, ancak Ovseenko Varşova hapishanesinden kaçtı ve Avusturya-Macaristan'a döndü. Oradan, Mayıs 1905'te St. Petersburg'a taşındı, oradaki RSDLP komitesinin bir üyesi oldu ve askerleri ve subayları savaşa ve çarlık rejimine karşı aktif olarak kışkırttı.
Kronstadt'ta yakalandı, ancak başka birinin soyadını alan Ovseenko, askeri mahkemeden kaçınmayı başardı ve 17 Ekim Manifestosu ile bağlantılı olarak bir af kapsamında serbest bırakıldı. Devrim azalmaya başladığında, zaten çift soyadı olan Moskova üzerinden Rusya'nın güneyine taşındı, Sivastopol'da bir ayaklanma düzenlemeye çalıştı ve tekrar tutuklandı.
Antonov-Ovseenko'nun ölüm cezasının yerini 20 yıllık ağır çalışma aldı. Ancak yaklaşık on beş yoldaşla birlikte tekrar kaçmayı başardı. Finlandiya'da saklanıyordu, imparatorluğun her iki başkentinde de yeraltında çalıştı, tekrar tutuklandı, ancak tanıkların hiçbiri onu teşhis etmedi.
Dünya Savaşı'ndan önce, Antonov-Ovseenko zaten Fransa'daydı ve orada Mezhraiontsy'ye katıldı, Troçki ve Martov ile arkadaş oldu ve Nashe Slovo (Golos) gazetelerini düzenledi. Kendini ve çok yazdı ve sadece Nashe Slovo'da değil - A. Galsky takma adı altında.
Aynı yerde, "Golos" da askeri bir araştırma yaptı, genellikle kesinlikle doğru tahminlerde bulundu ve askeri uzman olarak itibarını güçlendirdi. Şubat devrimi ile Vladimir Antonov-Ovseenko, henüz Merkez Komitesi üyesi olmasa da, RSDLP'nin parti seçkinleri arasındaydı. Ancak nihayet Bolşeviklere ancak 1917 yılının Haziran ayında, Rusya'ya dönebildiği zaman katıldı.
Antonov lakaplı biri Ovseenko
Antonov-Ovseenko, RSDLP Merkez Komitesi (b) altındaki Askeri Örgüt ile tanıştırıldı ve kampanya için Helsingfors'a gönderildi. donanma... Birkaç kez, RSDLP'nin (b) ön ve arka örgütlerinin Haziran Tüm Rusya konferansında konuştu ve ardından Bolşeviklerin başarısız Temmuz performansının hazırlanmasına katıldı.
Kresty'de tutuklandı ve kefaletle ancak Eylül ayında serbest bırakıldı, bu yüzden Kornilov'a karşı mücadelede yer almadı. Ancak Tsentrobalt, Antonov-Ovseenko'yu Finlandiya genel valisi altında komiser olarak hemen atadı. Petrograd Askeri Devrim Komitesi'ne seçildikten sonra, Petrograd garnizonunun iktidarı Sovyetlere devretmekten yana olduğunu hemen duyurdu.
Antonov-Ovseenko, Askeri Devrimci Komite'nin Saha Karargahına girdi ve N. Podvoisky ve G. Chudnovsky ile birlikte Kışlık Saray'ın ele geçirilmesini hazırladı. Plan kusursuzdu ama genel olarak sarayı savunacak kimse yoktu. Kızıl Muhafızlara, askerlere ve denizcilere karşı bir şok taburu da olsa sadece genç öğrenciler ve kadınlar hareket edebilirdi.
Aslında, Geçici Hükümet üyelerinin tutuklanmasıyla sonuçlanan Kışlık Saray'ın fırtınasına şahsen öncülük etti. John Reid, bir zamanlar ünlü kitabı Dünyayı Sarsan On Gün'de onun hakkında şunları yazmıştı:
Antonov-Ovseenko, Smolny'deki II. Sovyetler Kongresi delegelerine bunun yanı sıra Peter ve Paul Kalesi'ndeki bakanların sonuçlandırılması hakkında rapor verdi. Kongrede hemen Antonov-Ovseenko, Halk Komiserleri Konseyi'nin Askeri ve Deniz İşleri Komitesine seçildi. N. Krylenko ve P. Dybenko ile birlikte.
Üçlü yönetim, askeri departmanın başında çok kısa bir süre çalıştı - 27 Ekim'den 23 Kasım'a kadar, Nikolai Podvoisky'nin askeri ve denizcilik işleri için halk komiseri olarak atanmasına karar verildi. Ekim günlerinde milletvekili olarak listelendi, ancak aslında Petrograd Askeri Devrim Komitesine başkanlık etti.
Bu konuda pek yazmıyorlar, ancak Tüm Rusya Devrimci Komitesi'nin resmi başkanı - Sosyalist-Devrimci Pavel Lazimir, genç (sadece 27 yaşındaydı) ve en kararlı değil, Bolşevikler Troçki, Antonov-Ovseenko ve Podvoisky çok ezildi. sadece alınan kararlara imza atması gerektiğini söyledi.
Devrim çocuklarını mahvediyor
Antonov-Ovseenko'nun daha sonraki hayatı ve kariyeri, kelimenin tam anlamıyla olaylarla doludur.
Hatta rehin aldığı Harbiyeliler Kerensky ve Krasnov'u ezdi, ardından Sosyalist-Devrimci Muravyov yerine Petrograd askeri bölgesine yöneldi.
Kaledin Kazakları ve Merkez Rada'nın yeni basılan Ukrayna ordusuyla uğraşmak zorunda kaldı, cephelere ve Rusya'nın güneyindeki tüm birliklere ve hatta tüm Sovyet Ukrayna'ya komuta etti. Denikin ile savaşmak ve Tukhachevsky ile birlikte Tambov eyaletinde bir köylü ayaklanmasını bastırmak.
1914 Doğu Prusya operasyonunun kaybedeni olarak ilk Rus devrimi günlerinde bir cezalandırıcı olarak daha iyi bilinen General Rennenkampf'ın vurulmasının (resimde) onun emriyle olduğuna inanılıyor.
Ekonomik çalışmalarda Antonov-Ovseenko kendini o kadar parlak göstermedi ve yaklaşık 1922'den itibaren muhalefetteydi ve aktif olarak Stalin'in otokrasisine karşı çıktı. Bunu Politbüro'ya yazdı.
Kalkmadı ve aramadı.
Vladimir Antonov-Ovseenko'nun kendisi engellemeye maruz kalmadı, ancak uzun süre diplomatik çalışmaya devredildi. İç savaş sırasında Barselona'da başkonsolos olduğu ve aslında Cumhuriyetçilerin neredeyse ana askeri ve siyasi danışmanı olduğu İspanya'da canlı ve iyi bir hatıra bıraktı.
Efsanevi başbakan, özünde bir sosyalist olan Juan Negrin, Antonov-Ovseenko'yu "Katalanların kendisinden daha büyük bir Katalan" olarak nitelendirdi. Ancak, Komünistlerin, POUM'un lideri Andres Nin'in ve anarşist filozof Camillo Berneri'nin cinayetlerini organize etmekle suçlanan, elbette, NKVD ile birlikte Sovyet diplomatıdır.
SSCB bir baskı dalgasıyla kaplandığında, o - Stalin'in amansız düşmanı İspanya'dan geri çağrıldı - Halkın Adalet Komiseri olarak Nikolai Krylenko'nun yerini alması gerekiyordu. Size hatırlatmama izin verin, 1917 sonbaharında Savaş Bakanlığı'na başkanlık eden Üçlü Komite'nin de bir üyesiydi, ancak 1937'de daha önce baskı altına girdi.
Antonov-Ovseenko, anavatanına varır varmaz, sadece "Ekim'de Lenin" filminin yönetmeni Mikhail Romm'a yardım eden yönetmen S. Vasiliev ile konuşmayı başardı. Yakında tutuklandı. Ve zaten Şubat 1938'de mahkum edildi ve vuruldu.
- Alexey Podymov
- ic.pics.livejournal.com, Drugoigorod.ru
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.