Çok güzel bir gündü. Uzun boylu bir kadın, elinde küçük bir kız çocuğu ile bu keçi yolunu tırmanıyordu. Küçük kız beş yaşlarındaydı. Çok giydirildiği için terden sırılsıklam olmuştu. Arkasından yürüdüğü kadına yetişmek için durmadan koşuyordu. Çok uzun bir süre yürüdükten sonra Dörfli adı verilen köye geldiler. Genç kadının eskiden yaşadığı yerdi. Herkes kadını tanıyordu. Fakat kadın kimseye bakmıyordu bile. Buna dayanamayan eski komşulardan biri:
- Çok ayıp Detie! İnsan bir selam vermez mi? Duymamış gibi yaptı Detie. Tam o sırada küçük kız yere çöktü. Çok yorulmuştu.
(Kitabın İçinden)