Bu teori, psikolog ve oyun terapisti olan Garry Landreth tarafından ortaya konulmuştur. Teorinin ortaya çıkış hikayesi ise şu şekilde:
Landreth, bir akşam 3 yaşındaki kızının koca bir kavanoz kurabiye ile salona girdiğini görüyor. 3 yaşında bir çocuk için saat hayli geç olmuş durumda ve uyumadan önce bir kavanoz kurabiye yemesi de çok mantıklı görünmüyor. Tam ona “Git ve o kurabiyeleri geri koy.” demek üzereyken duraksıyor ve “Garry, ne yapıyorsun? Sürekli ona ne yapıp ne yapmayacağını söylüyorsun. Eğer sen böyle devam edersen, bir seçim yapmanın ve onun sorumluluğunu almanın ne demek olduğunu hiçbir zaman öğrenemeyecek.” diyor kendi kendine. Garry Landreth, kızına dönüyor ve ona “Kurabiyelerden birini yemek için ayırıp kalanını geri koymayı seçebilirsin ya da hepsini geri koymayı seçebilirsin. Sen hangisini yapmayı seçiyorsun?” diyor. Küçük kızı mutfağa gidiyor ve geri geldiğinde elinde yalnızca 1 adet kurabiye olduğunu görüyor. Ve işte tam bu noktada Kurabiye Teorisi doğuyor.
Peki küçük kız 2 kurabiye yemek için ısrar ederse ne olacak?
Garry Landreth bu konuyu da oldukça net bir şekilde aydınlatıyor ve diyor ki: “Üzgünüm, biliyorum ki 2 kurabiye yemeyi tercih edersin. Ancak bu seçimin bir parçası değil. Sen 1 tane ayırıp kalanı mutfağa bırakmayı seçebilirsin ya da hepsini mutfağa bırakmayı seçebilirsin.”
Bu teorinin sihirli kelimesi elbette ki “SEÇMEK”. Eğer “Bunu yaparsan, bunu yapamazsın.” şeklinde bir cümle kurulursa, çocuk tarafından tehdit olarak algılanacaktır ve temelde yine ona ne yapması gerektiği söylenmiş olacaktır.
Kurabiye Teorisi’nin en önemli noktası ise; büyük çocuklara büyük seçimler, küçük çocuklara küçük seçimler sunmaktır.
Bu teorinin, çocuklara kurallar koymak, seçim yaptırmak ve o seçimin sonuçlarıyla yüzleşip sorumluluk almalarını sağlamak için oldukça başarılı olduğunu düşünüyorum. Ebeveynler olarak çocuklarınız için en güzelini ve en doğrusunu istediğinizden hiçbir şüphem yok. Ancak unutmayın ki, hayatları boyunca çocuklarınız için kararlar alıp, uygulayamazsınız. Bu sebeple, onlara seçimler sunmaya ne kadar erken başlarsanız o kadar iyi olacaktır.
Uzm. Klinik Psikolog Sedef Olcay Atıcı