Nouman Ali Khan’ın 2020 Ramazan ayında yaptığı ve halen devam ettirdiği Yusuf Suresi tefsiri 20. Bölümü.
Bu derste Yusuf Suresi 23. ayetin tefsiri konu ediliyor.
Yusuf Suresi Tefsiri 20. Bölümden bir kesit:
Bir ev inşa ediyorsunuz ve evin içinde de farklı farklı şeyler var. Duvarlar var pencereler var falan. Evi yeniden dekore etmek istiyorsunuz diyelim. Halıyı değiştirebilirsiniz, odayı değiştirebilirsiniz, hatta bazen duvarları bile değiştirebiliyorsunuz. Değil mi? Bazen bir camı kaldırıp oraya bir duvar koyabiliyorsunuz, bir duvarı da kırıp oraya pencere koyabiliyorsunuz, değil mi? Kapı falan ekliyorsunuz. Bir evi tekrardan düzenleyebilirsiniz. Ama o evde bir sütun var ki veya bir temel var ki, onunla oynarsanız bütün bina aşağı gelir. Yapısal bir kiriş, yapısal bir sütun, yapısal bir temel o. Ona dokunamazsınız ama diğer her şeyle oynayabilirsiniz. Değil mi?
Bir evlilikte de birçok şey tartışılabilir, birçok şey oynayabilir. Hatta hayatında, evliliği de bırak, hayatında birçok şey oynayabilir. Sizin ve benim oynatmamamız gereken bir tek şey var ki o da “Allah’a itaatsizlik yapmayacağım” cümlesi. Oynatamayacağın sütun o. Diğer her şey oynayabilir. İnsanlar sinirlenebilir, mutlu olabilir, diğer herkes beni yakmak, İbrahim (as) gibi ateşe atmak isteyebilir ya da artık kimse beni sevmiyordur. Fark etmez. Bu sütun oynayamaz. Allah’ı razı ediyor muyum? Oynamayacak olan sütun o.
Eğer bir adam ihtiyaçlarının karşılanmadığı veya bir kadın da aynı şekilde ihtiyaçlarının karşılanmadığı bir evlilikte bulursa kendini, eşlerinin onların giysileri olması gerekiyordu hatırlıyorsanız. Seninle giysin arasında bir sır da yoktur. O yüzden kocası karısına gidip şunu diyebilir: “Bak, sen benim karımsın, beni çok üzen bir şey var. Seninle konuşamıyorum bile. Seninle konuşmaya çalışıyorum ve sen sinirleniyorsun. Bilmiyorum belki bir iletişim sorunumuz vardır”, veya “Beni değersiz hissettiriyorsun”, veya “Benden hoşlanmıyormuşsun gibi hissettiriyorsun”, veya “Benden utanıyormuşsun gibi hissettiriyorsun bana”, veya “Bana kullandığın kelimelerle sanki bir çocuğa konuşuyormuşsun gibi hissediyorum” vesaire. Ne rahatsız ediyorsa söylüyor yani. Onu rahatsız eden şeyleri ona söylemeye çalışıyor.
Veya çevirelim. Kendini değersiz, hoşlanılmıyor gibi hisseden bir kadın var, “Benimle konuşmak istemiyorsun, benimle zaman geçirmek istemiyorsun”, “Eve bakmıyorsun, sorumluluklarını yerine getirmiyorsun”, “Hiç evde değilsin” vesaire gibi hissediyor. Bu endişeleri var ve kocasına bunu söylüyor. Eğer onlar senin giysinse doğal olarak konuşmak isteyeceğin ilk şey onlarla arandaki sorundur. O yüzden konuşmak istiyorsun. Yani ilk adımınız bunu beraberce çözmektir.
“Birbirinizle açık bir şekilde iletişim kurmuyorsunuz”
Ama bazen bir sorun oluyor ve en iyi ihtimalle… Biliyorum kimse eleştirilmek istemez. Hiçbir kadın sorumluluklarını yapmadığını duymak istemez. Hiçbir koca sorumluluğunu yerine getirmediğini duymak istemez. Bunu söylemeye çalıştığın zaman da “Öyle mi? Sen de bir sahabe değilsin hani” derler. “Sen kendine baktın mı hiç? Yok yok benden mi konuşmak istiyorsun? Önce seni bir konuşalım”. Ve bu neye dönüşüyor sonra biliyor musunuz? Bu “Bana söylediğin şeye çözüm bulmayacağım çünkü benim yaptığım her yanlış şeyi aslında yanlış değil, sen bu kadar kötü olduğun için onları görmezden gelinebilirmiş gibi göstereceğim” oluyor. “Yani benim hakkımda ağzını açmadan önce hatayı yapanın hep sen olduğunu bil”.
Bunu sürekli yaptığın zaman neyi göstermiş oluyorsun? “Rahatsız olduğum bir şeyi söyleyemem çünkü eşimin bakışına göre hatayı yapan hep benim. Bu şekilde davranılmayı hak eden kişi benim. Onun çözmesi gereken bir şey yok, çözülmesi gereken her şey bende. O böyle bakıyor hep”. Ve sen de bir insansın ve insanlar kendilerini korumaya programlanmıştır, sen de birebir aynı bakış açısını geliştirirsin. “Karım hep benim hatalı olduğumu düşünüyor. Ama aslında hepsi onun hatası. Ben hatamı söylüyorum ama o hiç söylemiyor”. Sonra da birbirinize kin beslersiniz çünkü birbirinizle açık bir şekilde iletişim kurmuyorsunuzdur.