Corvette "Savvy", 27 Temmuz 2014 g.
Bu makale, 11356 projesinin “amiral” serisinin yanı sıra ev içi korvetlerin fırkateynine de ayrılmıştır.
Fırkateyn projesi 11356
Bu gemilerle ilgili olarak, tek bir şey söylenebilir: en son yabancı fırkateynlere kıyasla nispeten “orta” TTX'e rağmen, GPV 2011-2020'nin en başarılı yüzey gemileri oldular. Güvenilir gaz türbini santrali filo, 24 SAM "Şhtil-1", elbette, teknolojik ilerlemenin zirvesi değil, ama çok güvenilir ve etkili silâh. Bazı (onaylanmamış) verilere göre, "Fort" ve "Dagger" e kıyasla seyir füzelerini simüle eden hedeflere ateş ederken en iyi sonuçları gösteren “Sakin” idi. 8 Kalibre füzelerinin mühimmatı küçüktür, ancak dört adet 533-mm torpido tüpü, yani. Gemi, denizaltılara karşı savunmasız kalmadan 8 PKR'ı ele geçirebilir. 3620 t'deki standart yer değiştirme iyi (fırkateyn için) denize elverişlilik sağlar.
Sonuç olarak, gemi kabul edilebilir ateş gücü, güvenilirlik ve makul maliyet ile birleşir ve tüm silah sistemleri beklendiği gibi çalışır. Bu, yerli firmalar için firkateyn 11356'i oluştururken, çoğunlukla güvenilir ve test edilmiş teknik çözümlerin kullanılmasının bir sonucudur, ancak bu aynı zamanda dezavantajı haline gelmiştir. Bu fırkateynler günümüzün “sıralama tablosu” nda iyi görünüyor, fakat 15-20 yıllarında nasıl görünecekler? Öte yandan, “amiral” serisinin yapımına alternatifimiz olmadığı anlaşılmalıdır.
11356 projesi, Hindistan Donanması için inşa edilen Talvar Fırkateyninin yerli sanayi tarafından işletilen (enerji santrali hariç) geliştirilip yenilenme projesidir. Rus Donanması için 11356 projesinin yeni gemilerinin atıldığı Yantar GCC, 22350 projesinin fırkateynlerinin yapımını veya amirallere benzer bir şeyi hemen hemen organize edebildi. Elbette, aynı sınıftaki gemileri iki farklı projeye yatırmayı teşvik etmiyor, ancak bu, büyük ölçüde, diğer amerikan türlerinin varlığının planlanmadığı tek bir tiyatro (Karadeniz) için “amiral” dizisinin fırkateynlerinin yaratılmış olması gerçeği ile durduruldu.
Fırkateyn "Amiral Grigorovich"
Bu dizinin daha önceki bir makalesinde yazar, Rusya Federasyonu'nun fırkateynlerini inşa etmek yerine, 21956 projesinin ya da benzeri bir şeyin yok edicilarının yaratılması gerektiğini belirtti. Ancak bu durumda da, 11356 firkateynlerinin yapımı en azından aynı Karadeniz için haklı olarak değerlendirilmelidir. Ciddi bir yüzey gemileri sıkıntısı koşulları altında, bu fırkateynlerin inşaatı filosuna bir dizi yeterli “dünyadaki en güçlü” değil, silahların ve diğer sistemlerin tamamlanmasını bekleyerek tamamlama duvarında uzun yıllar harcamayı tehdit etmeyen yeterince güçlü modern gemiler sağlamıştır. Bunları HPV 2011-2020 içine dahil etme kararı. Bu makalenin yazarı, gemi yapımı ile ilgili birkaç doğru karardan birini ele almaktadır.
Ne yazık ki, Rusya Federasyonu Karadeniz Filosunun yapımı için planlanan altı gemiden, görünüşe göre, sadece üç tanesi eklenecek: "Amiral Grigorovich", "Amiral Essen" ve "Amiral Makarov". Bunun nedeni iyi bilinmektedir: Bu fırkateynler için enerji santrali Ukrayna Zorya-Mashproekt tarafından kuruldu ve iyi bilinen olaylardan sonra malzemeler dondu. Ancak, bu bizim liderliğimizden neredeyse hiç suçlanmıyor: GPN 2011-2020’in kabulü sırasında Ukrayna’daki darbeyle olan durum. Tahmin etmek pek mümkün değildi ve Rusya'daki sınırlı sayıda gemi için türbin üretimini organize etmek tamamen verimsiz olurken, yerli sanayi ve en yeni firkateynler türbinleri kendi başlarına yaratamazlardı.
korvet
Ben söylemeliyim tarih Deniz bölgesine yakın küçük bir gemi yaratmak çok karışık. Her zamanki gibi, her şey yolunda başladı: 11540 projesinin TFR'sinden sonra (filomuzda bugün iki tane gemi var: Korkusuz ve Bilge Yaroslav) uzak deniz bölgesi gemilerinde, ünlü Fırtınayı (1135) değiştirmek zorunda kaldıkları tespit edildi. ), 1124 projesinin küçük denizaltı karşıtı gemisinin yerini alacak bir şey bulmaya ihtiyaç vardı. Zamanında, mükemmel bir PLO-gemisiydi - sadece 900 tonluk standart yer değiştirme, oldukça güçlü bir çekme GUS, iki 533-mm torpido tüpü ve iki RBU-6000 bombardıman uçağı ile donanmıştı. Havadaki hedeflere karşı koruma sağlamak için, 1124 projesinin IPC'sine Osa-M SAM, 57 mm topçu silahı ve AK-630 "metal kesici" yerleştirildi. İlk gemi 1966 yılında atıldı ve proje o kadar başarılıydı ki bu tür IPC, 80-lerde bile uzanmaya devam etti.
Yine de, 1124 projesinin IPC'si elbette eski hale geldi ve küçük yer değiştirme, önemli iyileştirmeler için umut bırakmadı, 80-ler'de yerel filonun yeni bir gemiye ihtiyacı vardı. Tasarımı Zelenodolsk PKB'ye devredildi ve bu şaşırtıcı değil: bir zamanlar 1124 projesinin IPC'sini yaratan tasarımcılarıydı ve şimdi 1159 projesinin oldukça iyi bir bekçi köpeğiydi. İkincisi, standart bir 1670 yer değiştirmesine sahipti ve aynı zamanda, 4 CRP P-20 Termite, bir OSR Osa, Strela MANPADS için iki adet dört füze fırlatıcı, iki 76-mm AK-30, iki 230-mm AK-630 saldırı tüfeği taşıdı. (faydaları, altı namlulu "kardeşleri" AK-6000'in aksine, biraz şüphelidir) ve her yerde bulunan RBU-11660. Bu tür gemiler ihracata yönelikti: GDR, Yugoslavya, Libya, Küba, Cezayir ve Bulgaristan filosunun bir parçası oldular. Küçük gemilerin tasarımında böylesine önemli bir deneyime sahip olan Zelenodolsk PKB başarıya mahkum görünüyordu ve genel olarak ne oldu: tasarımcıları tarafından yaratılan XNUMX projesinin tehlikeli bir şekilde ideale yakın olduğu ortaya çıktı.
Yeni devriyenin standart olarak yer değiştirmesi, 1124 IPC'ninkini önemli ölçüde aştı ve 1 500 T'ye ulaştı. Ama bunun için suçlayacak olan geliştiriciler değil, filonun müşterileriydi: yeni geminin GAS olmasını istediler ve elbette bu, tabii ki , geminin büyüklüğünü ve ağırlığını etkiledi. Silahlanmanın bileşimi son derece kalitatif olarak dengelendi: Medvedka denizaltı füzesi savunma sistemi, füze karşıtı savunma için, Kortik denizaltı füzesi savunma sistemi, Uranyum gemi karşıtı kompleksi, gemilere karşı kullanıldı ve 2 mm silah montajı tamamlanmamışlar için kullanıldı. Sadece RBU gereksiz gözüküyordu, ancak bir torpido karşıtı silah olarak (ve kıyıya ateş etmek için MLRS) bunun da bir anlamı vardı. Belki de geminin tek dezavantajı, helikopteri temel alamamasıydı.
Kıyı Gözetleme Kulesi Projesi 11660
Neden böyle bir silahlanma kompozisyonu yakın deniz bölgesindeki bir gemi için en uygun? Askeri bir çatışma düşünün ... mesela Türkiye ile. Kıyılarımıza ne gönderecekler? Denizaltı? Tabii ki. Fırkateyn ve korvet? Ancak bu zaten çok şüphelidir. Sorun, en azından kendi başına bir hava savunması olan bir nesneyi bile olan bir geminin, iyi organize edilmiş bir deniz saldırısına (kara tabanlı veya güverte) karşı çok savunmasız olmasıdır. havacılık. Bu, elbette, gemilerin hava savunmasının yararsız olduğu anlamına gelmez, ancak düşman havacılık tahakküm bölgesine havadan füze kapamadan yüzey filosu göndermeye aşırı ihtiyaç duyulmasına gerek yoktur. Grev silahlarından Türk fırkateynleri Harpoon gemi karşıtı füzeleri ve 127 mm topçu sistemleri taşıyorlar, ancak kıyılarımızdaki böyle bir setle ne yapmalılar? Kıyı taşımacılığını durdurmaya çalışmadığınız sürece, ancak böyle bir hedef açıkça kendi yüzey gemilerinizi kaybetme riskine değmez, çünkü Türk fırkateynleri, yer tabanlı füze sistemleri için bile havacılık için bile kıyılarımızda kolay bir hedef olacaktır. Aksine, Türk fırkateynleri denizaltılarımızın saldırılarından kendi sevkiyatlarını kapsayacak.
İlginç bir şekilde, ABD’nin katılımıyla küresel nükleer olmayan bir savaş durumunda, gardiyanlarımız için çok az şey değişiyor: Aynı AUG’lar Baltık’a, ya da Siyah’a veya Barents Denizi’ne ulaşmayacak - orada ne yapmalılar? Aynı Karadeniz havzasında, Marmara Denizi'nde manevra yapan bir Amerikan uçak gemisi, Sivastopol'den 600 km'den daha az olacaktır. Bize her türlü kötü şeyi yapmak için bu oldukça yeterli olacak, aynı zamanda İstanbul bölgesinde bulunan hava durumunu izlemek için güçlü araçlar AUG hava savunma sistemine ve hava gözetimine eklenecek. Ve tabii ki, yerel Türk hava savunması, böylece AUG'yi oraya “götürmek” oldukça zor olacak. Ancak yine de güverte uçağı 600 km için - yeterince önemli bir mesafe, oradan herhangi bir hava işlemi yapmak mümkündür, ancak kıyılarımızda sürekli hava devriyesi mevcudiyeti tespit etmek mümkündür - hayır.
Bu hususlar TFR'imiz için büyük ölçüde geçerlidir. Onları Türkiye kıyılarına atmak anlamsız, ancak “batmayan uçak gemisi Kırım” havada iyi bir koruma sağlıyor, düşman yüzey gemileri ve uçaklarla karşılaşma şansı elbette çok büyük olmasa da. Örneğin, kıyı bölgesinde faaliyet gösteren birimleri tedarik ederken ya da yardım ederken (“ordunun kıyı tarafında” derlerdi), ya havadaki birliklerin inişine karşı koyarken ya da kendi topraklarına inerken ... Aynı şey düşman uçaklarına da uygulanır. Watchdog'ların her şey kurallara uygun olduğu zaman, büyük çaplı bir hava saldırısından etkilenmeleri pek mümkün görünmüyor: düşman izciler TFR'nin yerini tespit ediyor, DRLO kontrolleri uyguluyor, dikkat dağıtıcı gruplar kendilerine ateş açıyor, uçaksavar bastırma uçakları müdahale uçakları füzelerini engelliyor ve uçak saldırı füzelerine müdahale ediyor radyo ufkunun altından, seyir füzeleri grev ... Böyle bir grev devriye gemisini veya füze kruvazörünü yansıtmıyor, ancak meselenin gerçeği, yakın deniz bölgesinde düşmanın kabiliyetlerinin çoğunun bulunmadığıdır. Anesteziler: hava durumuna ve hava savunmasına ışık tutmak için yer temelli araçlarımız bunu engellemeli, öncelikle düşman hava kuvvetlerinin “gözleriyle” savaşmalı, yani; keşif uçağı ve AWACS. Kara kuvvetlerini destekleme veya düşmana karşı / kendi saldırı güçlerimizi karaya çıkarma operasyonları, savaş uçakları tarafından tanım gereği yakından korunmalıdır. Bütün bunlar, gardiyanların düşman uçaklarından mutlak olarak korunmalarını garanti etmiyor, her zaman bir veya iki uçağın, hatta hiçbir yerden fırlayan düşman Hava Kuvvetleri'nin helikopterlerinin altında bile olsa "kaçabiliyorsunuz", ama bu tamamen farklı ve çok daha düşük bir tehdit seviyesi.
Denize yakın bölgedeki savaş operasyonlarının özelliği, düşman yüzey gemilerinin ve uçakların tahrip edilmesinin en etkili biçimde VKS uçaklarıyla birlikte kara tabanlı deniz havacılığını kullanarak çözülmesidir, ancak bekçi / korvet gemileri için ikincildirler. Temelde, TFR / corvette hava bariyerlerinden geçmeyi başaranı “bitirebilmelidir”. Bu nedenle, bir gemi karşıtı bir silah olarak, nöbetçilerin, aynı firarları, korvetleri ve potansiyel bir düşmanın diğer füze teknelerini yönlendirmek için fazlasıyla yeterli olan aynı “Uranüs” gibi hafif gemi karşıtı füzelere sahip olmaları yeterlidir. Hava savunması açısından da, düşmanın kontrollü mühimmatının imhasında olduğu gibi, uçakta bile çok fazla durulmamalıdır.
11660 projesinin devriye gemisinin Uran füzesini taşıdığı ve iki kişinin iyi pozisyonda (pruvada ve kıçta) Dirk KORIK'i taşıması gerekiyordu. O dönemde ZRAK'ın, 8 km'ye ve 3,5 km'ye kadar irtifa, 4 km'ye ve rakımlara kadar uçacak roketleri alabilen güçlü bir silah olarak temsil edildiği söylenmelidir. Silahların bileşimi, özellikle seyir füzelerinin ele geçirilmesi için optimize edilmiş “Dirks” in en az tepki sürelerinde farklılık göstermesi nedeniyle en uygun gibi görünüyor. Ve Zour'un atış menzilinin düzinelerce kilometre uzakta olmadığını - bu yüzden Falkland ihtilafındaki en etkili İngiliz hava savunma sisteminin 3 km ve yükseklik - 5 km olan “Sea Wolfe” olduğunu unutmayınız.
Tabii ki, birisi böylesi minimalist bir yaklaşımın bir savaş gemisi çizmediğini ve daha güçlü bir gemi karşıtı füze ve hava savunma füzeleri olmasının çok daha iyi olduğunu söyleyebilir. Belki de öyle, ama gerçek şu ki kıyı bölgesinin gemisi sadece büyük olmak zorunda. Yurtiçi filolar onlarca TFR / korvet gerektiriyor ve gereksiz yere “daha güçlü bir hava savunma sistemi” için harcanan her bir ruble, çok büyük maliyetlerle sonuçlanacak ve bunun sonucunda filo denizde nükleer veya dizel denizaltılarda, deniz uçaklarında vb. gerçekten gerekli ve sadece "sadece durumundaydı" değil.
Bu nedenle, kıyı deniz bölgesi için gemi karşıtı ve hava savunma işlevleri ikincildir, ancak denizaltılarla mücadele etmek için gemi en yüksek standartlara göre donatılmalıdır. Denizaltılar onun ana muhalifleridir ve havacılığımızın tahakkümüne rağmen kesinlikle kıyılarımızda “çalışacaklar”. Ancak, kara tabanlı denizaltı havacılığı havacılığı ve diğer teknik araçlar ile birleştiğinde önemli sayıda küçük gemi, onları itme, ağır kayıplara neden olma ve hatta onları yakın bölgeden sıkma yeteneğine sahiptir. Ek olarak, Kuzey ve Pasifik tiyatrolarında bu gemiler, yerel SSBN'lerin konuşlandırılmasını sağlamak için sistemin bir parçası haline geldi.
Ve bunun için ne gerekiyor? İlk olarak, sualtı durumunu kontrol etmek için yeterince güçlü araçlar oldukça etkili bir KANCAdır. İkincisi, tespit edildikten hemen sonra düşman botunu "alabilen" denizaltı karşıtı silahlar. Modern torpidoların onlarca kilometresi var ve hemen hemen tüm denizaltıların donatıldığı gemi karşıtı füzeler var - ve dahası, bu nedenle gemimiz helikopterleri kalkışa hazırlamak için zamanları olmayabilir. Zelenodolsk PKB, 11660 projesinin TFR'si için Medvedka kompleksini seçti ve muhtemelen hepsinin en iyi seçimiydi. "Medvedka" küçük bir gemiye yerleştirilecek kadar küçüktür, ancak maksimum menzili (20,5 km), belki de SAC'ın o zamanki modern denizaltıları tespit etmedeki gerçek yeteneklerine karşılık gelir. Aynı zamanda (yazarın varsayımlarına göre) Medvedki, Şelale veya Kalibre-PLE gibi komplekslere göre önemli bir avantaja sahiptir. Sonuncusu, bir torpido tüpünden fırlatıldığında, gemiye kısa bir mesafeden çıkan ve ardından roketin başladığı ve denizaltının kaldığı yere inen bir roket torpini kullanır. Bazı (doğrulanmamış) verilere göre, böyle bir roketin sualtında başlatılması, denizaltının akustiği tarafından çok iyi bir şekilde duyulacaktır, bu yüzden acil önlemler alabilecekler: kaçış manevrası, tuzakların açılması için hazırlık vb. Ancak Medvedki füzeleri derhal denizaltı manevra alanına uçtu, böylece düşman sadece torpidolarına saldıran pervanelerin sesi tarafından vurulduğunu öğrendi.
Bu makalenin yazarına göre, eğer 11660 projesi tasarımı için temel alınsaydı, Rus Donanması'nın umut verici bir korveti olabilirdi. Genel olarak, biraz vardı: gizli unsurlar ekleyin, silahın kalibresini 76'ten 100 mm'ye yükseltin (hem düşman gemisi hem de iniş işlemlerinin desteği için çok daha katı), bir helikopter hangarını ve fırlatma rampasını inşa edin. Sonuç, nispeten mütevazı ucuz ama etkili silah sistemleriyle (“Bekçi” ya da daha az boyutta) en mütevazi yer değiştirmenin, toplu inşaat için oldukça uygun bir korveti olacaktır.
Ne yazık ki, ama her şey ters gitti ve bu kez yakın bölgeye tamamen farklı bir gemi öneren PKB Almaz, 12441 Thunder projesi “çözgü” nin başlatıcısıydı.
Boyut olarak, bu gemi Fearless projesi 11540 ve 11660 arasında bir geçitti. Birincisi 3 590 ve standart yer değiştirmeye sahipken, ikincisi yalnızca 1 500'e sahipken, PKB Almaz'ın Thunder'ı 2 560 idi. Fakat silahlanma, belki de, 11540 ve 11660 projeleri tarafından geride kaldı: 18 - EIGHTEEN) Onyx gemi karşıtı füzeler, Redut (32 mayın), 2 * 4, Medvedka PU-komut radarı, 100-mm AU ve 30-mm ZAC Duet ve bir helikopter. Kağıt üzerinde, 12441 projesi delicesine tehditkar görünüyordu, ama aslında, destroyeri fırkateynin boyutlarına değil, korvetin yer değiştirmesine bile itme çabasıydı. Kim ve neden böyle bir gemiye ihtiyaç vardı? Uzak deniz bölgesinde etkili bir şekilde çalışması için yeterli boyutlara sahip değildi ve silahlandırması açıkça “kıyı” gemisi için gereksizydi - buna bağlı olarak, gemi büyük bir seri için oldukça pahalıydı. Ve yine de, liderliğimize 11660 projesinin mütevazı müşterisinden daha çok tercih edildi.
Bununla birlikte, geç SSCB ve halefi RF, üç projenin de gemilerini üretmeyi başardı: 1987-93. 11540 projesinin üç Baltık gemisi (bunlardan biri, “Sis”, tamamlanmayacak) Baltık GCC “Yantar” a atıldı, ancak diğer ikisi hala ulusal filonun bir parçasıydı. 1990'te, 11660 projesinin bir gemisi atıldı, ancak 5'in döşenmesinden yıllar sonra 12441 projesinde ortaya çıktı ve 1997 projesi de aynı şekilde ortaya çıktı: Novik'in 2016'taki kafasını atmasıyla, inşaatı yakında askıya alındı. Bir süredir onu bir eğitim gemisi olarak bitirmek planlandı, ancak 20380'te nihai karar onu imha etmek için verildi. Açıkçası, bu gemilerin hiçbiri XXI yüzyılın umut verici bir corvette rolünü üstlenemedi ve bu nedenle daha sonra 12441 corvette olan yeni bir proje yaratmaya karar verildi. Bu doğru karardı, ancak 20380'i projenin temeli olarak kullanmak bir hataydı, çünkü 20380'e uygun korvet vermek yerine, Redut hava savunma sistemi ve oniksleri fırlatabilecek üniversal tesislere sahip ağır gemi karşıtı füzeler sağlamaya karar verildi. "Ve" Calibre ". Eğer XNUMX projesinin corvette'i "Thunder" den "miras" faydalı bir şey aldıysa, bir güverte helikopteri ve hatta daimi tabanı için bir hangarla birlikte.
İlk Corvette "Steregushchy" i 11660 projesinin TFR ile karşılaştırması ilginç. Her ikisi de Urana'larla donatılmıştır, ancak TFR'deki 4 RCC yerine, Steregushchy 8'i taşır. Stern Steward'a bir helikopter hangar ve bir iniş alanı yerleştirildi, bu yüzden Kortik-M Stern için yeterli yer yoktu ve birkaç AK-630 vardı. Ancak "Dirk" burnu net değil: yazar, roket silahlanmasının yerleştirildiği fotoğrafları bulamadı. Uçaksavar füzesi ve topçu kompleksi tamamen topçu kompleksine mi döndü? Öyleyse, neden?
"Dirk-M" corvette "Stereguschy"
Fakat “ana kalibre”, 76'tan 100 mm'ye yükseldi.
100-mm topçu Corvette "Stereguschy" Dağı
Fakat su altı düşmanı ile mücadeleye gelince ... hayır, bunu unutmadılar. Eski 1124 projesinde bir GUS çekilirse ve 11660 projesinin TFR'si yerine, bunun yerine, su altı GUS öngörülmüş, sonra Guardian 3 (!) GUS ile - fatus'un (“2 Şafağı”) çekilmesiyle (“Minotaur-M”), evet daha fazla ve GAS "Anapa-M" düşürücü! Küçük bir gemide neden bu kadar bolluk olduğunu, tasarımcıların kendilerini pek bilmediklerini. Fakat aynı “Medvedki” yerine “Steregushchy” kuruldu… hayır, “Şelale” değil, geminin “Calibre” ailesinin uzun menzilli torpidolarını kullanabileceği 533-mm torpido tüpleri değil. Geminin tek denizaltı karşıtı silahı, 324-mm torpido ünitesi "Package-NK" idi. Teorik olarak, bir denizaltıya saldırırken 324-mm torpidolarının menzili 20 km'dir, yani. neredeyse Medvedka füze sistemi kadar. Ancak torpido pratikte yalnızca 30 düğümlerinin hızında (30 ve 50 düğümleri üzerinde iki hız modu vardır) ve 30 düğümlerinde bu tür bir aralığa sahiptir. 20'in üstesinden gelmek için km torpido neredeyse 22 dakikaya ihtiyaç duyacak! Modern deniz savaşında - bütün sonsuzluk. Package-NK kompleksi, geminin düşman torpidolarına karşı kendini savunması için çok uygundur, bazı durumlarda bir düşman denizaltında da kullanılabilir, ancak ana denizaltı karşıtı silah olarak tamamen uygunsuzdur. Bir helikopter her zaman sadece hava koşullarından dolayı (özellikle küçük bir geminin güvertesinden) kullanılamaz ve helikopterin kalkış için hazırlığı dikkate alındığında tepki süresi de tüm makul sınırları aşabilir.
Sonuç bir oksimorondur:
1. Korvetlerimizin yakın deniz bölgesinde asıl rakibi denizaltıdır.
2. 11660 projesi yeterli denizaltı karşıtı silah aldı.
3. Rakip proje olan 12441'in ayrıca yeterli denizaltı karşıtı silahları vardı, fakat ayrıca güçlü saldırı / uçaksavar silahları da vardı.
4. 12441 projesi çok büyük ve pahalı olarak kabul edilir, ancak yine de “gelecekteki korvet” için temel olarak alındı (bilinçli olarak mersin balığı kesmesi gerekiyordu).
5. "Bıçak altındaki" tasarrufların sonuçları denizaltı karşıtı silahları memnun etti.
6. Sonuç olarak, nn. 1-5 Corvette, asıl görevine cevap vermeyi bıraktı. Perde.
“Bekçi” den sonra, korvetler nazal “Dirk” CRAFT'ın Redut füzesi için 12 PU'yu değiştirdiği diziye gitti. Tartışmalı bir karardan daha fazlası: corvette resmen mükemmel bir hava savunma sistemi elde etti; bu, aynı “Sakin” den hiçbir şekilde daha düşük değildi ancak genel olarak geliştiricilerin hedef belirleme sorununu Redut füzelerine nasıl çözeceği tam olarak belli değil. Sorun, 9M96E roketinin, bir yandan özel bir hedef aydınlatma radarına ihtiyaç duymayan (yarı aktif bir arayıcı ile bir füze için) gerekmeyen bir aktif hedef arama kafasını taşımasıydı, ancak diğer yandan roketin hala birine ihtiyacı vardı. AGSN Zur'in havadan bir hedefi yakalayabileceği bir mesafeye kadar topladı. Bu genellikle şu şekilde uygulanır: genel incelemenin güçlü bir radarı, roketin ve hedefin uzaydaki konumunu sabitleyen birkaç saniyede bir kez, bu verileri hava savunma füzesi sisteminin kontrol sistemine iletir, onları hesaplar ve rokete iletilen gerekli düzeltmeyi üretir. Bu düzen mükemmel, sadece 20380 projesinin korvetlerinde güçlü bir gözetleme radarı bulunmuyor. Sonuç olarak, geliştiricilerin seçimi oldukça zayıf: ya füzelerin uçuşunu bir şekilde kontrol etmek için tam zamanlı bir radar "Furke-2" öğretmeye çalışın ya da bu amaçla Puma topçu sistemlerinin tam zamanlı bir OMS'sini kullanın. Hiçbiri kabul edilebilir bir seçenek değildir. “Furke-2”, bir gemi için uyarlanmış Pantsir-С1 kompleksinin bir anket radarıdır, ancak gerçek, söz konusu kompleks çerçevesinde görevinin yalnızca birincil hedef tespiti olması ve izleme ve rehberlik radarının daha ileri götürülmesidir. “Furca”, karada az çok kabul edilebilir olan desimetre aralığında çalışır, ancak denizde böyle bir radar, altta yatan yüzeyin arka planında ne olduğu önemli değildir. alçak uçan hedefler. Amerikalılar, zamanlarında, dekantör menzili içerisinde çalışan AN / SPY-1 radarını düşük irtifada neyin uçmakta olduğunu tanımak için eğiterek işkence görüyorlardı ve doğru bir şekilde eğitildikleri bir gerçek değil. Ancak bu radar, tüm Aegcon'ların Ticonderoga tipi kruvazörlerinin ve Arly Burk tipi yok edicilerin temelini oluşturuyor ve Furke 2'ten çok daha güçlü.
Bu nedenle “Pantsira” zeminde “Furke” nin prototipi sadece “bir şey” tespit etmeli ve dahası - santimetre (ve milimetre) aralıklarında çalışan ve deniz dalgalarının arka planına karşı her şeyi mükemmel bir şekilde izleyen izleme ve rehberlik radarı durumunda. Bu arada, bir çok analistin bugün dünyanın en iyi hava savunma gemileri olduğunu düşündüğü, Daring türünün en yeni İngiliz avcıları üzerindeki mükemmel SAMPSON radarı budur. “Dearing” füzeleri aynı zamanda aktif bir GOS ile donatılmıştır ve SAMPSON, hedeflerine “çıkışlarını” gerçekleştirir, ancak aşağıdaki şekilde yapar: SAMPSON, bir tür “ikisi” dir, bir desimetre ve santimetre radarının sembiyozu olur. Desimetre menzili açısından bir avantaja sahiptir ve asıl olandır, ancak aniden okyanusun arka planına karşı bir şey uçuyormuş gibi göründüyse, derhal bu bölüm bir santimetre radar tarafından kontrol edilir - ve sonra saklayacak bir şey yoktur. SSCB Donanması bu soruyu farklı şekilde çözdü - o yıllarda yarı aktif bir GOS'un füzelerine güvendik ve genel bakış radarları desimetreydi. Fakat eğer aniden gözetleme radarı bir çeşit parazit gördüyse, o zaman “Tackle” hemen açılabilir - genel bir genel bakış radarıydı, fakat düşük uçan hedefleri belirlemek için optimize edildi ve aynı santimetre aralığında faaliyet gösteren izleme ve rehberlik radarlarının yanı sıra Hedefi vurgulamakla birlikte, dar bir sektörde de olsa, araştırmasını yürütmek. yani En ufak bir şüphe bile en alçaktan uçan ve kötü bir şeyin yaklaşmakta olduğu ortaya çıktığı anda, Tackle ve SLA'nın radarı durumu çok hızlı bir şekilde açıklayabildi ve yangının imha edilme yoluna kapsamlı önerilerde bulundu. Rusya Federasyonu’nun gemileri için, genel olarak genel bakış ve AHP’nin füze rehberliği için özel olarak oluşturulan güçlü bir Polimer radar kullanması gerekiyordu. aynı SAMPSON'un bir tür yerli analoğu (mimaride değil, yapılan işlerde) ve makul bir şeydi. Fakat böyle bir radar Corvette sınıfı gemilerde kullanılamayacak kadar pahalıdır.
Sonuç olarak, 20380 projesinin hava savunması anlamındaki korvetleri tamamen üzücü bir görünüme sahipti: Onları izlemek ve işaret etmek için “Polyments”, “Tackles” ve LMS yoktu ve “Puma” topçu kullanmaya odaklandı ve en iyisi değil (ve sadece iki koordinatla donatıldı) Radar Bu nedenle, Reduta füzelerinin alçaktan uçan hedefleri vurabileceği konusunda çok fazla umut yok ve eğer düşman EW araçlarını kullanma konusunda utangaç değilse, yüksek uçan hedefler istediğimiz kadar yüksek olmasa da, mağlubiyet şansı düşük. Bu makalenin yazara göre, tek bir “KOYU“ Dirk-M ”(kendi rehberlik radarına sahip olan), gerçek bir savaşta“ İzleyen ”Corvette,“ Furca-2 ”kontrolü altındaki Redut'tan daha etkili olabilir (“ Dirk ”üzerindeyse) yine de roket var). Ve bu, Redut kompleksinin füzelerinin kendilerinin düzgün çalışabilmesi şartıyla. Ve açık basında yayınlanan en son verilere göre, bunu hiç yapmayacaklar ve dahası ne zaman toplayacakları bilinmiyor.
Corvette "Stereguschy"
Bu nedenle, bugün 20380 projesinin korvetleri oldukça garip bir manzara sunuyor: denizaltı karşıtı savunma kabiliyetleri azalmış, yetersiz hava savunma sistemleri ve sorunlu bir enerji santrali var. Bu, Rusya Federasyonu donanmasının beklediği şey değildi.
Tabii ki, 20380 projesi, sayısının son basamağının “0” in “5” olarak değiştirildiği bir modernizasyondan geçti. Bu tür iki korvet, “Şimşek” ve “Çevik”, 2012-2013’taki “Kuzey Tersanesi” üzerine döşenmiştir. Sırasıyla. Temel projeden ne kadar farklılar? Bu bizim istediğimiz kadar bilinmiyordu. Açıkçası - Reduta hava savunma sisteminin hücre sayısının 12'ten 16'e yükselmesi, UKKS'in 8 madenlerine kurulması ve iç ünite DDA12000'in MTU'dan Alman dizel motorlarla değiştirilmesi. Daha az net olan bir çeşit "opto-mast" dir.
“Çeşitli amaçlarla radar sistemleri ve sistemleri dahil etmek, düşmanın deniz ve hava hedeflerini tespit etmek ve onlara eşlik etmek ve onları yenmek için corvette yeteneklerini önemli ölçüde artırmak. Özellikle, direk, Puma radarının topçu ateşi kontrolünün ayrı anten direğini terk etmesine izin verdi ".
Görünüşe göre, 20385 serisi korvetler, 20380 projesinin “böcek üzerinde çalışması” haline geldi: Redut kompleksini hedefleme sorunu sözde çözüldü; Silahlanmaya sokulan UBCS, Onyx veya Calibre gemi karşıtı füzeleri dağıtma olasılığı nedeniyle değil, Calibre ailesinin torpidolarını kullanma kabiliyeti nedeniyle değerliydi. Böylece, “uzun kol” düşmanın denizaltılarına karşı savaşmak için corvette'ye geri döndü. Fakat burada örtüşme başka bir yoldan gitti - 91РЭ1 ve 91РТЭ2 roket torpidoları sırasıyla 50 ve 40 km menziline sahipti ve yerli korvetin üç SAS'ından en az birinin (ya da hepsinin) en az bir denizaltının en az bir denizaltının algılayabileceği şüpheli. . Ancak bu makalenin yazarı doğru TTX GAS modern korvet sahip değil, yani - peki? Ek olarak, arama modundaki corvette helikopterinin kilometrelerce kilometre bulması da mümkün. Bu yüzden yerli gemiden 50'ta su altında düşmanca bir şey var ...
Genel olarak, 20385 projesinin gemileri muhtemelen bu tip ilk tamamen savaşa hazır gemiler haline gelebilir (Redut hava savunma sistemi akla getirildiğinde ve elbette akla getirildiğinde), ancak korvet sınıfındaki gemilerde gereksiz olan silahların fazlasıyla aynı şakayı yaptı Bu modern Rus korvet "ata" ile - TFR projesi 12441 "Thunder". Önceki makalede de belirtildiği gibi, 20385 korvetlerin maliyeti “amiral” serisinin fırkateynlerine çok yaklaşırken, fırkateynlerin savaş kabiliyetleri hala daha yüksektir - en azından iki kez yer değiştirme ve buna bağlı olarak özerklik ve denize elverişlilikteki artış nedeniyle. Buna göre, korvet sayısı 20385 projesini iki birim ile sınırlandırdı.
Ama sonra ne var? Yeni 20386 korvetleri yaratma konuşması var ve çeşitli söylentiler var: bu değişikliğin 20380 projesinin minimum “restyling” olduğunu söyleyen ve hangarın kabuğuna taşınan denizlerin ve okyanusların şaşırtıcı kabusunun bir fotoğrafını yükleyen kim? .e. platformun üzerinde oturan helikopterin özel bir asansörle düştüğü güverte altına. Ancak, yakındaki “Calibre” füze kompleksini tıkayabileceğiniz, en azından başka bir şey yapabileceğiniz bir çift konteyner için - modüler ilkeye göre ...
bir şey
Dürüst olmak gerekirse, bu makalenin yazarı daha da kötü gemi projeleri görmek zorunda kaldı, ancak sık sık değil. Silahların modülerliği oldukça şüpheli bir yeniliktir. Mürettebatı, şu anda gemiye kurulu olmayan silahlarla savaşmaya nasıl hazırlayalım? Ve tasarım ... sadece bir güverte için tasarlanan ve bir helikopter asansörü Darwin Ödülü ile (makul olmayan karmaşıklık ve hatta her tonun hesaba katıldığı küçük bir yer değiştirmeli bir gemide) güvenle sunulabilir. Ancak, İngilizce metin, belki de bunun bir çeşit ihracat meselesi olduğuna işaret ediyor. O zaman hiçbir soru - müşterinin parası için herhangi bir heves!
Ancak makul seçenekler var: bir gaz türbini tesisatı, bir veya iki Pantsir-M veya Palash (roket tabancası versiyonunun sonuncusu), bir alt kanca veya çekme GAS, bir anti-denizaltı kompleksi Medvedka veya torpido kullanma yeteneğine sahip torpidolar Calibre-PLE ”ve Uranov için dörtlü fırlatıcı. Ve kitle serisine uygun nispeten ucuz bir korvet, filolarımızın herhangi biri için bir "işgücü" olacak.
Ancak bu devlet programında değil. 2020'ten önce çeşitli türlerde 35 korvet oluşturmak için bir hedef belirledikten sonra, Ağustos 2016'e kadar hizmette olan 4 korvetlerimiz var (HPN 2011-2020'ten önce hizmete giren “Bekçi” dahil) (“Mükemmel”) testler, yedi - inşaatın çeşitli aşamalarında (ikisi 20385 projesinde) ve hepsi bu. Toplam on iki ünite ve hepsinin 2020 yılına kadar hizmete girme şansı iyi, ancak yeni yer imleri süresiz ertelendi. Bu, genel olarak anlaşılabilir bir durumdur: normal dizel enerji santralleri yapma yeteneğine sahip değil, ancak Redoubt sisteminin kabiliyeti hakkında büyük şüphelerimiz var, 20380 / 20385 gibi yeni korvetler inşa etmemize gerek yok ve başka projelerimiz yok. Ve sadece proje durumunda değil: yeni bir gemi tasarlayabilirsiniz, bunun için motorları nereden alıyorsunuz? Günümüzde tüm tesisler fırkateynler için türbin üretimine adanmıştır, ancak orada bile çok büyük bir gecikmeye sahibiz.
Devam edecek ...