Haham Shmuley Boteach’a, kamuyla paylaşma ve bunları bir kitapta yayınlamak amacıyla açık bir şekilde kaydedilen konuşmalarda samimi bir şekilde konuşma yapan Michael Jackson, kapsamlı kişisel bilgileri içeriyordu. 30 saat süren konuşmada, yıldızın çocukluk izleri, şöhretin bedeli, ruhaniyeti, evli yaşamı, çocuklarına olan sevgisi, zorlu babası, ölen genç hakkındaki düşünceleri, derin yaşlanma korkusu, ırkçılık, en yakın arkadaşlıklar ve daha fazlası.
Michael’ın ani ve talihsiz ölümüyle, Rabbi Shmuley, arkadaşının gerçek özü ve yüreğinin halk tarafından bilinmesi isteğini yerine getirmek için harekete geçti. Onların görüşmeleri “Michael Jackson Kasetlerinin temeli: Trajik Bir Simge Samimi Konuşmalarda Ruhunu Gösterir.” Bir alıntı.
Çocukluk, yalnızlık, çizgi film ve kardeşler
Michael’ın yaşamındaki en biçimlendirici deneyim, yaklaşık beş yaşından itibaren eğlenceye zorlanıyordu. Michael, hayatın sadece önemli bir parçası değil, en büyülü parçası olarak soyulduğunu hissetti. Onu tekrar yakalamayı ve kalan günlerini sadece bunu yapmaya harcadı. Bazıları Michael’ın tutuklanmış bir gelişme olduğunu ileri sürdü. Katılmıyorum. Michael Jackson büyümemeyi seçti.
Shmuley Boteach: Fark ettiğin bir yaş oldu mu? “Aman Tanrım, çocukluğumu özledim mi?”
Michael Jackson: Evet, hatırlıyorum hatırlıyorum … Yoluna çıkamayacağın bir yolculuğa çıkmak gibi ve “Aman Tanrım. Ne yaptım ben? ”Ve sen kararlısın ve kaçamazsın. Gençliğimden önce bana vurdu. Sokakta parkta oynamak çok kötü istedim çünkü çocuklar beyzbol ve futbol oynuyorlardı ama kaydetmem gerekiyordu. Parkın karşısını caddenin karşısından görebiliyordum. Ama diğer binaya gitmem ve gece geç saatlere kadar albümleri yapmak zorunda kaldım. Orada oturup yüzümden akan gözyaşları olan çocuklara baktım ve “Kapana kısıldım ve hayatımın geri kalanında bunu yapmak zorundayım. Ben sözleşmeye girdim. ”Ama oraya gitmek istedim o kadar kötüydü ki beni öldürüyordu, sadece bir arkadaşını söylemek için“ Merhaba ”. Sokaklarda dolaşmak için birini aramak için yürürdüm. Sana söyledim.
SB: Kaç yaşındasın?
MJ: Sırasında Gerilim albüm.
SB: Yani tüm dünyadaki en büyük yıldızdın ve. . .
MJ: Konuşacak insanlara bakıyordum. O kadar yalnızdım ki üst kattaki odamda ağlardım. Düşünüyorum ki, “İşte bu. Buradan çıkıyorum, ”ve caddede yürürüm. İnsanlara, “Arkadaşım olacak mısın?” Dediğimi hatırlıyorum.
SB: Muhtemelen şoktaydılar..
MJ: “Michael Jackson!” Gibilerdi, “Aman Tanrım! Michael Jackson yüzünden arkadaşım olacaklar mı? Ya da benim yüzümden mi? ”Sadece birisinin konuşmasını istedim. Bu yorumda zaten Michael’ın kişiliğinde sonsuza dek çatışacak olan iki kişiliğin gelişimini görebilirsiniz. Her şeye sahip olan ve hiç kimseye ihtiyacı olmayan, uzak bir süperstar olan Pop Kralı Michael Jackson vardı. Ve Michael Jackson, maskenin altındaki utangaç çocuk, tek bir gerçek arkadaş bile yoktu..
SB: Buldun mu?
MJ: Evet, parka gittim ve salıncakta oynayan çocuklar vardı..
SB: Yani bu, çocukların cevabın olduğuna karar verdiğinizde. Seni bir insan olarak gören sadece onlar.?
MJ: Evet. Bu doğru.
SB: Yani bu sana çarptığı yaş, “Aman Tanrım. Çocukluğumu kaybettim, çünkü tanımlayabileceğim tek insanlar bunlar. ”
MJ: Bu şekilde çok acı çektim. O zaman bende bir şeyin yanlış olduğunu biliyordum. Ama birisine ihtiyacım vardı … Bu muhtemelen mankenlere sahipti. Söylerim çünkü insanlara ihtiyacım olduğunu hissettim, bir başkası yoktu … Gerçek insanlar etrafında olamayacak kadar utangaçtım. Ben onlarla konuşmadım. Bitkilerle konuşan yaşlı kadınlardan hoşlanmıyordu. Ama her zaman şirketim gibi hissetmemi sağlayacak bir şey istediğimi düşündüm. Her zaman düşündüm ki, “Neden bunlara sahibim?” Onlar gerçek bebekler, çocuklar ve insanlar gibiler ve insanlarla bir odada olduğumu hissetmemi sağlıyor..
Bu kelimelerin ithalatını gerçekleştirin. Michael Jackson o kadar yalnızdı ki mankenlere insan şirketi gibi hissetmek için döndü. Bu, yaşadığı tecrit derecesidir (ve bu, onu zirveye çıkaran ve aileye, arkadaşlara ve topluma olan bağlantılarını kaybeden birçok kişi tarafından paylaşılan bir deneyimdir)..
Michael’ın babası korkusu
Shmuley Boteach: Biliyorsun Michael, babamı çok fazla yargılardım ve bir gün onu yargılamayı bıraktım çünkü kendi zorlukları vardı. İran’da yoksulluğu sekteye uğratan çok zor bir hayat yaşadı. Ve İran’da büyüyen Yahudiler için kolay değildi. Çocukluğunun nasıl olduğunu bilen var mı? Hala babanı yargılıyor musun??
“Neden kontratı imzalamadınız?” Dedi. “Bilmiyorum” diye gider. “Tamam, imzala. Eğer imzalamazsan başın belada. ”“ Aman Tanrım, neden? Aşk nerede? Babalık nerede? ”“ Gerçekten bu kadar mı? ”Diye gidiyorum. O seni atar ve olabildiğince sert vururdu. Çok fizikselti.
SB: Onun için bir para kazanma makinesi olduğunu hissetmeye başladın mı??
MJ: Evet kesinlikle.
SB: Macaulay Culkin’in tarif ettiği gibi? Öyleyse hissettin?
MJ: Evet. Ve bir gün – tekrar etmekten nefret ediyorum – ama bir gün dedi ve Tanrı babamı korusun çünkü o harika şeyler yaptı ve zekiydi, bir dahiydi, ama bir gün dedi ki, “Eğer şarkı söylemeyi bırakırsanız Seni sıcak patates gibi bırakacağım. ”Beni incitti. “Bu çocukların bir kalbi ve hisleri var” diye düşüneceğini düşünürdünüz. Bu bizi üzecek diye düşünmez miydi? Prens ve Paris’e böyle bir şey söylediysem acı verecek. Çocuklara böyle bir şey söylemezsin ve hiç unutmamıştım. Bugün onunla ilişkimi etkiliyor.
SB: Yani eğer onun için yapmadıysan seni sevmekten vazgeçerdi.?
MJ: Bizi sıcak patates gibi bırakırdı. Onun söylediği şey bu.
SB: Annen hep üstesinden gelip, “Dinle onu dinleme. O demek istemiyor. ”?
MJ: Her zaman arka planda, öfkesini yitirip bizi vurarak öldüren biriydi. Bunu şimdi duyuyorum. [Kadın sesi benimsedi.] “Joe, hayır, onları öldüreceksin. Yok hayır! Hayır, Joe, bu çok fazla ”ve mobilya kırıyor ve çok kötüydü. Her zaman çocuklarım varsa asla böyle davranmayacağım dedim. Kafalarında bir saçı dokunmayacağım. Çünkü insanlar her zaman kötüye kullanma istismarını söylüyorlar ve bu doğru değil. Bu doğru değil. Ben tamamen tersiyim. Yaptığım en kötüsü onları köşede bekletmek ve bu yüzden bu benim için zamanım..
SB: Bence haklısın. Kötüye kullanılan istismar gibi şeyleri duyduğumda nefret ediyorum. Bu kötü bir kişi olarak mahkum olduğun anlamına gelir.
MJ: Bu doğru değil. Kalbimde her zaman asla böyle olmayacağına söz verdim. Bir filmde veya bir mağazada olabilirse – çocuklarıyla tartışan birinin sesini duyuyorum, kırıp ağlarım. Çünkü ben küçükken nasıl tedavi edildiğini yansıtır. O anda kırıldım ve ben sallarım ve ağlarım. Onu alamıyorum. Bu zor.
SB: Ailem boşandığında, biz taşındık ve babam bizden 3,500 mil uzakta yaşadı. Ve ona yakın olmak zordu. Ama onu seviyorum ve onu yargılamak için hiç çabalamayacağım ve ona çok daha yakın olmak için çok çaba harcadım. Ebeveynlerimizi daima onurlandırmak için Kutsal Kitabın emrini ciddiye almalıyız. Kutsal Kitap, “Onları kazandıklarında onurlandırın” demez. Onları onurlandırmamızı emreder. Sadece bize hayat verdiklerinden dolayı kazandılar.
MJ: Babamdan bu güne kadar korkuyorum. Babam odada yürüdü – ve Tanrı bilir gerçeği söylüyorum – onun varlığında birçok kez bayıldım. Bir zamanlar dürüst olmak için bayıldım. Onun odasına atıldım çünkü odaya geldiğinde bu aura geliyor ve karnım ağrıyor ve başım belada. O şimdi çok farklı. Zaman ve yaş değişti ve torunlarını gördü ve daha iyi bir baba olmak istiyor. Geminin seyrini seyretmesi gibi bir şeydi ve büyüdüğüm adam olmayan diğer adamı kabul etmem benim için çok zor. Sadece bunu daha önce öğrenmiş olmayı diledim.
SB: Peki neden hala korkuyorsun?
MJ: Yara izi hala orada, yara.
SB: Yani onu hala ilk erkek olarak görüyorsun. Onu bu yeni adam olarak görmen çok zor.?
MJ: Onu yeni erkek olarak göremiyorum. Onun önünde bir melek gibiyim, korkmuş gibi. Bir gün bana dedi ki, “Neden benden korkuyorsun?” Ona cevap veremedim. “Yaptıklarını biliyor musun?” Diye sesini duydum. ”(Ses keser)“ Bana ne yaptığını biliyor musun? ”
Performans acısı, üstünde kalmanın baskısı
Shmuley Boteach: Her zaman kendini kanıtladığınızı hissediyor musunuz, her zaman yapmak zorunda olduğunuz, hiç dinlenmediğiniz, endişelenmenize gerek kalmadan oynayabileceğiniz o dönemi asla vermediğiniz?
SB: Bu olağanüstü baskı var. Her zaman 100 milyon albüm satışı yapan Michael Jackson olmanız gerekiyor mu??
MJ: Ve basın, bıçaklarla beklerler.
SB: Başarısız olman için?
MJ: Kesinlikle. Beni parçalara ayırmaya çalışıyorlar, bu yüzden parlaklığın ötesinde beklentinin ötesinde olması gerekiyor. Sahip olduğum herşeyi veriyorum.
“Kralın Kralı” na veda etme
SB: Ama seni yıpratıyor?
MJ: Evet. Çünkü tüm zamanların en çok satan sanatçısı olduğunuz zaman, kırılan kayıtlar, beklerler … siz hedefsiniz.
SB: Size ne verir, ne güç verir? Prens ve Paris mi?
MJ: Prens ve Paris ve tüm dünyada çocuklar. Sadece Prens ve Paris değil – bütün çocuklar.
SB: Bir sonraki albümün size özel olmayacağınız konusunda şaşırtıcı olmadığını hissediyor musunuz??
MJ: Bana çok büyük bir darbe olacaktı [eğer istediğim kadar iyi bir performans gösteremediysem] çünkü kendim üzerinde baskı oluşturdum ve kendimden en iyisini istedim. Gerçekten yaptım. Çalıştığım form ya da ortamın en iyisi ve kendime çok fazla baskı yapıyorum. Yani böyle bir şey olsaydı, eğer bu olsaydı, benim için psikolojik olarak yok olurdu..
SB: Ama başarılı olmamanız için insanların hala seni seveceğini düşünüyor musunuz? Hala sevilmiş hissediyor musun? Bir çocuğun okulda iyi yapmasa bile sevildiğini hissetmesi gerekir..
MJ: Evet, geçmiş iş nedeniyle. Ama bununla rahat olmayacağım. Geçmişe bakmamaya çalışıyorum.
SB: Bana anlattığın bazı şeylerden dolayı, çok zor bir çocukluğun – doğum günleri olmadan, Noel olmadan – bunun kariyerinizde başarının neden bu kadar önemli olduğunu düşünüyorsun??
MJ: Muhtemelen. Ben öyle düşünüyorum.
SB: Kendinizi biraz fazla cezalandırdığınızı düşünüyor musunuz, bu yüzden bu kadar acı var mı? İşler mükemmel değilse, kendinizi çok cezalandırırsınız?
MJ: Gerçekten yaptım. Bunun doğru olduğunu biliyorum. Bunun sorumlusu ben olurdum, çünkü son söz ve her şey üzerinde son kesinti var. Geçmişte çok başarılı oldu. Tanrım, ama eğer [başarının azalması] gerçekleşirse, ne yapacağımı bilmiyorum.
SB: Ama görmüyor musun Michael, üstesinden gelmen gereken şey bu..
MJ: Biliyorum, ama üstesinden gelemiyorum. Benim. Ben bu şekilde yapmadım.
Rabbi Shmuley Boteach tarafından “Michael Jackson Kasetleri: Trajik Bir Simge Samimi Konuşmalarda Ruhunu Gösterir” den alıntılanmıştır. Telif Hakkı (c) 2009, Vanguard Press’in izni ile yeniden basılmıştır..