Ben merkezli olmak, kişinin yalnızca kendini düşünmesi ve başkalarının ne düşündüğü veya hissettiğinin önemi olmadığı anlamına gelir. Ancak çocuklar söz konusu olduğunda bu onların benmerkezci (veya bencil) olduğu anlamına gelmez, basitçe onların başkahraman oldukları evrimsel bir aşamada oldukları, çünkü henüz empatik düşünce geliştirmemişlerdir.
Kategori Yönetmek
Ben merkezli olmak, kişinin yalnızca kendini düşünmesi ve başkalarının ne düşündüğü veya hissettiğinin önemi olmadığı anlamına gelir. Ancak çocuklar söz konusu olduğunda bu onların benmerkezci (veya bencil) olduğu anlamına gelmez, basitçe onların başkahraman oldukları evrimsel bir aşamada oldukları, çünkü henüz empatik düşünce geliştirmemişlerdir.
Sonbahar, kış, ilkbahar veya yaz ... Yılın herhangi bir zamanında, çocuklara her gün kendilerini geliştirmek için küçük hedeflerini oluşturmayı öğretmek iyidir. Sizi daha mutlu edecek ve harika bir insan olacak mini başarılar. Ve aynı zamanda ebeveynler olarak kendimizi geliştirmeyi öğrenebileceğimiz bir süreç.
Kardeşler arasında kavga ve tartışmalar sıktır, bunu iyi biliyorsun! Biri bir oyuncak istiyor ve diğeri ne pahasına olursa olsun onu elinde tutmaya çalışıyor ve tartışma burada başlıyor. Ne yapalım? Çoğu zaman müdahale etmenin veya kendi başlarına çözmelerine izin vermenin daha iyi olup olmadığını bilmeden bakarsınız.
Çocuklarınız sinir krizi geçirdi mi? Bunların ne işe yaradığını ve çocukların öfke nöbetleri yaşamasının neden iyi olduğunu biliyor musunuz? Onları aşağı indirmek ister misin? Bu yazıda, neden evrimsel olarak doğal ve kaçınılmaz olduğunu, ayrıca çocuklarınızın size öfke nöbetleri atmasının neden önemli olduğunu ve durup düşünebilmeleri ve daha fazla öz kontrol sahibi olmaları için hangi soruları sormaları gerektiğini anlayacaksınız.
Çocuklar konuşmaya başladığında, gelişimlerinde çok eğlenceli ve önemli bir aşamadır. Duydukları her şeyi, cümleleri, kelimeleri, ifadeleri tekrarlarlar ... Birçoğu, bir çocuğun ağzında çok komik ve eğlencelidir ... ilk yemin sözlerini söyleyene kadar! Şu anda nasıl tepki veriyorsun?
Hepimizin hayatımız boyunca referans olarak başka insanlara, yani bir şekilde davranışlarımıza ve tutumlarımıza nüfuz edip onları değiştiren insanlara ihtiyacımız var. Büyüdükçe referanslarımız değişir ve bize rol model olan, sahip olmadığımız ancak dahil etmek istediğimiz tutum ve davranışları bize aktaran kişileri seçeriz.
Pek çok baba, çocuklarına öfke, öfke veya öfke ile nasıl başa çıkabileceklerini öğretebileceklerini veya onlara nasıl yardım edebileceklerini merak ediyor. Kabul etmemiz gereken ilk şey, tıpkı yetişkinler gibi çocukların da kızması ve öfkelenmesidir, ancak yetişkinlerin aksine, duygularını yönetmek için her zaman araçlara sahip olmadıklarıdır.
Çocuklarımız öfkelerini kaybettiğinde, bağırdığında veya kaşlarını çattığında üzülür ve olumsuz tepki veririz. Ama çocukların sinirlenmesinin iyi olduğunu biliyor muydunuz? Öfke mekanizmasını inceleyeceğiz ve bu durumu farklı saldırılara karşı savunmanın bir yolu olduğu ve onunla birlikte çocuklarımız hayal kırıklığına karşı direnç geliştirip öğrenecekleri için bu durumu farklı bir perspektiften inceleyeceğiz.
Küçük çocuğunuz iki yaşına girmek üzereyse, hazırlanmaya başlamalısınız çünkü öfke nöbetleri gelir. Ve burada, onlarla savaşmanız için size başarı garantisi veren hiçbir kullanım kılavuzu veya sihirli formül yok, birlikte kendi yolunuzu bulmalısınız! Ben de bunu yaşadım ve bu yüzden çocukluk öfke nöbetleriyle savaşmak için annemin püf noktalarını paylaşmak istiyorum.
Resmi olarak zaten yaz ve takvim öyle söylediği için değil, yüksek sıcaklıklar bizi zaten bu konuda uyardığı için ve ne şekilde! Bu, boş zamanımızın temel olarak bisiklete binmeye, öğleden sonraları havuzda geçirmeye ve su tabancalarıyla serinlemeye dayandığı anlamına gelir, bu da bazı tartışmalara neden olabilir.
Çocuklar gelişimleri boyunca ve özellikle 4 ila 10 yaşları arasındaki evrelerde, gittikçe artan bir şekilde terk edilme veya görmezden gelinme korkusu yaşarlar. Bu nedenle küçükler yeterince ilgi görmediklerini hissettiklerinde etraflarındaki yetişkinlerin dikkatini çekerler.
İşten sonra eve dönme anından korkuyorum, çünkü kapıyı açmak ve diğer gerçekliğimi bulmak: yemek odasının zemininde oynayan kızlarım ve her köşeye dağılmış tüm oyuncaklar. Ama iyi haber, annelerin neden her şeyin bir kenara atıldığı ve yerine hiçbir şeyin olmadığı konusunda endişelenmeyi bırakması gerektiğini biliyor musunuz?
Ebeveynlerin kendimize en çok sordukları sorulardan biri, her zaman aklımıza takılan bilinmeyen, kendi cevabımızı bulamadığımız soru ... oğlum ben onun önünde değilken nasıl davranıyor? Ve bence hiçbir ebeveyn, yokluğunda oğlunun veya kızının davranışının nasıl olduğunu 100 güvenle söyleyemez.
Evin en küçüğünün öfke nöbetleri, onlar hakkında daha önce söylemediğimiz ne diyeceğiz? Hayal kırıklığına karşı hoşgörü eksikliğinin bir işaretidir, tüm çocuklar bunlardan az ya da çok geçer ve ebeveynlerin onlara yardım etmek ve durumu daha da kötüleştirmemek için elimizde birçok seçenek ve araç vardır.
Şüphesiz şu cümleleri hiç duymuşsunuzdur: & 39; Her şeyi yanlış anlarım & 39; & 39; ve sonunda düşersem & 39; ya da & 39; üzgün olmalı çünkü üzgünüm & 39; Bu düşünceler, duygusal zekada bilişsel çarpıtma dediğimiz şeye atıfta bulunur.
Birçok ebeveyn, öğretmen veya öğretmen çocuklarının neredeyse masadan kalkmadığını ve neredeyse örnek bir davranış sergilediğini söylediğinde, evde tam tersi olduğunda ve hepsi bir toberllino olduğunda ve her zaman onlarla uğraşmanız gerektiğine inanamaz. . Benzer bir durum, ebeveynler çocuklarını diğer akrabalarının bakımına bıraktığında da olur.
Çocuklar kin tutabilir mi? Bir şey sizi rahatsız ediyorsa ya da sinirlendiriyorsa, bunu uzun süre hatırlayıp bu duygu üzerinde hareket edebilir misiniz? Kin, hem çocuklarda hem de yetişkinlerde ortak bir duygudur, ancak çoğu kişi onu nasıl anlayacağını ve kontrol edeceğini bilmez (daha büyük olsalar bile).
Sırlar anlatılmayan, içimizde saklandığımız ve paylaşılırsa bunu yalnızca çok güvendiğimiz az sayıda insanla yapacağımız şeylerdir. Bu nedenle, çocukların sır saklamakta zorlandığını bilen ebeveynler, çocuklarımızla bazı sırlarını paylaşmayı bırakırlar.