JV Stalin tarafından 1937’ta SSCB’yi ziyaret eden Alman yazar Lyon Feuchtwanger’e verdiği röportajın bir parçası.
Feuchtwanger'inkiydi. 4 - 5 haftadır buradayım. İlk izlenimlerden biri: sizin için saygı ve sevginin bazı ifade biçimleri bana abartılı ve tatsız geliyor. Basit ve mütevazı bir insan izlenimi veriyorsunuz. Bunlar sizin için gereksiz bir yük mü?
Сталин. Sana tamamen katılıyorum. Hiperbolik boyutlara abartılı olması hoş değildir. İnsanlar küçük şeyler yüzünden ecstasy'ye gelirler. Yüzlerce selamdan yalnızca 1 - 2’e yanıt veriyorum, çoğunun basmasına izin vermiyorum, öğrendiğim anda çok coşkulu tebrikler yazdırmama izin vermiyorum. Bu selamların dokuzu onda birinde - gerçekten tam bir zevk. Ve bana tatsız deneyimler yaşatıyorlar.
Haklılaştırmak istemem - haklılaştırmak imkansız, ancak insanca açıklanamayan, insanımın etrafında ecstasy zevkine varacağımı açıklamak mümkün değil. Anlaşılan, ülkemizde yüzyıllarca boyunca nesiller boyu süren büyük bir sorunu çözmeyi başardık, babuvisty, Hebertistler, Fransız, İngiliz ve Alman devrimcilerinin her türlü mezhebini. Görünüşe göre, bu görevin çözümü (işçiler ve köylü kitleleri tarafından beslendi): sömürüden muaf olmak büyük zevklere neden oluyor. İnsanlar da sömürüden kurtulmayı başardıkları için mutlular. Kelimenin tam anlamıyla onların sevinçle ne yapacağını bilmiyorum.
Çok büyük bir mesele sömürüden kurtulma ve kitleler bunu kendi yollarıyla kutluyorlar. Bütün bunlar bana atfediliyor - bu, elbette, yanlış, bir kişi ne yapabilir? İçimde kolektif bir kavram görüyorlar ve etrafımda bir buzağı sevinci ile ateş yakıyorlar.
Feuchtwanger'inkiydi. SSCB'ye sempati duyan bir kişi olarak, sana olan sevgi ve saygı duygularının tamamen içten ve temel olduğunu görüyorum ve hissediyorum. Sırf çok sevildiğiniz ve saygı duyduğunuz için, yurtdışındaki bazı arkadaşlarınızı kafanıza karıştıran bu tür zevk gösterme sözünüzle duramıyor musunuz?
Сталин. Bunu yapmak için birkaç kez denedim. Ama hiçbir şey işe yaramıyor. Onlara iyi olmadığını söylersen, işe yaramaz. İnsanlar sahte alçakgönüllülükten bahsettiğimi düşünüyorlar.
55 yıldönümümle ilgili kutlamayı artırmak istedik. Bunun yasaklanmasını CPSU Merkez Komitesi (b) ile yürüttüm. Şikayetler gelmeye başladı, onların kutlama yapmalarını, duygularını ifade etmelerini, benim hakkımda olmadıklarını engellemeye başladım. Diğerleri ayrıldığımı söyledi. Bu coşkunun tezahürü nasıl yasaklanır? Güç imkansız. İfade özgürlüğü var. Dostça bir şekilde sorabilirsiniz.
Bu, bilinen bir kültür eksikliğinin bir tezahürüdür. Zamanla bu rahatsız edecek. Sevincinizi ifade etmekten vazgeçmek zor. İşçilere ve köylülere karşı katı önlemler almak üzücü.
Zaferler çok büyük. Toprak sahibi ve kapitalist eskiden yaşardı, işçiler ve köylüler insan olarak kabul edilmediler. Şimdi işçilerle olan esaret kaldırıldı. Büyük zafer! Toprak sahipleri ve kapitalistler kovuldu, işçiler ve köylüler yaşamın ustaları. Dana eti zevkine gel.
Halkımız genel kültür açısından hala geride kalıyor, bu yüzden zevk ifadesi böyle çıkıyor. Yasaya göre, yasaklama burada hiçbir şey yapamaz. Komik bir pozisyona girebilirsin. Ve yurtdışındaki bazı kimselerin üzgün olması, yapılması gereken bir şey değildir. Kültür hemen elde edilemez. Bu alanda çok şey yapıyoruz: örneğin, yalnızca 1935 ve 1936 yıllarında şehirlerde 2.000'den fazla yeni okul inşa edildi. Tüm önlemlerle kültürü yükseltmeye çalışıyoruz, ancak sonuçlar 5 - 6 yıllarını etkileyecektir. Kültürel yükseliş yavaş. Lokum hızlı ve çirkin büyür.
Feuchtwanger'inkiydi. İşçilerden ve köylülerden gelen sevgi ve saygı duygusundan değil, diğer davalardan bahsediyorum. Farklı yerlerde açığa çıkan büstlerin çirkin, kötü yapılmış. Moskova'daki planlama fuarında, hepinizi aynı şekilde düşünüyorsunuz, neden kötü bir baskın var? Rembrandt'ın sergisinde, büyük bir zevkle konuşlandırılmış, kötü bir baskın nedir?
Сталин. Soru mantıklı. Çeşitli kurumlardan bürokratlar değil kitleleri kastettim. Bürokratlara gelince, onlar hakkında hiçbir tada sahip olmadıklarını söylemek mümkün değil. Eğer Stalin'in büstü olmazsa korkacaklar, ya bir gazete olacaklar ya da patron lanetlenecek ya da ziyaretçi şaşıracak. Bu, kariyerciliğin bir alanı, bürokratların “kendini savunması” nın özel bir biçimi: dokunulmaması için Stalin'in büstü ayarlanması gerekiyor.
Kazanan herhangi bir partiye, yabancı unsurlar ekli, kariyerciler. Taklitçilik ilkesine göre kendilerini korumaya çalışırlar - büstler yerleştirilir, sloganlar yazılır, kendilerine inanmazlar. Büstlerin kalitesiz gelince, bu sadece kasıtlı değil (biliyorum, olur) değil, aynı zamanda seçim yapamama nedeniyle de yapılır. Örneğin, Mayıs Günü'ndeki gösteri portrelerinde benim ve yoldaşlarımın portrelerini gördüm: tüm şeytanlara benzer. İnsanlar zevkle taşınır ve portrelerin uygun olmadığını anlamazlar. İyi bir büstler koymak için bir emir veremezsiniz - cehenneme! Bu tür işlerle uğraşacak zaman yok, başka işimiz ve bakımlarımız var ve siz bu büstlere bakmıyorsunuz.
Metrial olarak:
http://senokositel.livejournal.com/71501.html
http://www.x-libri.ru/elib/furrg000/00000153.htm