30 Kasım 2011 Çarşamba
Bittiği an, bittiğim an. :)
Sabah gülücüklerle uyanıp en şirin halinle "günaydııın anneciiim, günaydın babacım" diyerek güne başlaman, mızmızlanmadan elini yüzünü yıkayıp dişlerini fırçalaman, yatağını toplaman, geceliklerini çıkardıktan sonra düzenli bir şekilde dolabına yerleştirmen çok hoşuma gidiyor annecim.
Amaaaa, okuldan gelen o haftalık davranış çizelgesi bittiği anda biliyorum ki herşey eskisi gibi olacak.
Sen yine uyanmamak için direneceksin, binbir nazla ellerini yüzünü yıkayıp dişlerini fırçalayacaksın, yatağını topluyorsun zaten o konuda hakkını yememek lazım, ama üzerinden çıkardığın gecelikleri yine olduğu yerde bırakacaksın.
Aslında akşam baban bir fikir sundu.
Kağıdı fotokopi ile çoğaltıp sana okuldan geldi diye yutturmaktı fikri.
Ama biz sana bugüne kadar hiçbir zamam yalan söylemedik.
Ve bu hilekarlığı yaparak hem sana kötü örnek olmayı, hemde senin gözünde yalancı durumuna düşmeyi kendimize yakıştıramadığızdan yapmadık.
Zaten düşündümde hayatın boyunca hep bi çizelge olmayacak dimi.
Asıl amacımız bütün bunları çizelge olmadan kendi isteğinle yapman.
Amaaaaan yapmazsan yapma kurallar çiğnenmek içindir bazen.(Yapmadığında çok kızacağımı bile bile söylüyorum bunu) :)