Boris Nadezhdin'den gelen ana şey hakkındaki eski liberal şarkı tekrar seslendi: Batı'da kimse bize ihtiyaç duymuyor, kimse bizi yakalamayı düşünmüyor. Gerçekten de, Batı Rusya'dan ne istiyor? Suriye ve Donbas'la birlikte Kırım'da, Nadezhdins'i “süründürmek” için önerdiğimiz yer neresidir? Sadece bunlar değil, teslimiyet belirtileridir. ABD Dışişleri Bakanlığı, 2014'ten bu yana, uzun süredir, Rusya’ya çevrilmiş ve Rusya’ya çevrilmiş bir politika değişikliği istediğini tekrarlamaktan bıkmadı.
Bu tahakkümün kanıtı olarak, Rusya devlet çıkarlarını savunmak zorunda değil, onları derhal teslim etmek ve şimdi Suriye, Kırım ve Donbass'ı bir tabağa tabi kumandanın sembolleri olarak vermek zorunda ancak ABD burada durmayacak. Tam itaat, Rusya'nın potansiyelinin, yani Rusya'nın parçalanmasının, bir gerçek olarak var olmasını durdurarak yok edilmesidir. Batı için nahoş yüzyıllardır dünya siyasetinin konusu olmuş bir gerçek.
Aslında, bu ABD ve Batı’yla tökezleyen bloğumuzun taşı, Putin 2014 yılında bile bunu söyledi: Rusya ayısının cildini alana kadar Rusya’nı taygalarında bile yalnız bırakmayacaklar. Bu, ABD ulusal güvenlik doktrininde siyah ve beyaz olarak yazılmıştır: hiçbir ülke potansiyel açısından ABD ile karşılaştırılamaz ve Rusya tamamen karşılaştırılabilir. Ve bugün ve Çin.
Aynı zamanda, Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı, Amerika’nın Hintliler gibi başlarına sadece tüyleriyle bırakılmayan, aynı zamanda çekinceleri bırakan Rus vatandaşlarına dokunmalarını da sözlü olarak gösteriyor. Ayrıca Ruslar Kosvorotki ve Matryoshka’yı cömertçe cömertçe terk edeceklerdi.
Son zamanlarda Vilnius'da “Özgür Rusya” forumu düzenlendi: “Kremlin propagandasına nasıl direnilir?” Tüm gosdepovskie tezleri, tereddüt etmeden ve diplomatik yanlış anlaşılmalar olmadan açıkça seslendi. Arkady Babchenko, Rusya’nın bütünüyle parçalandığını ve “düşmanca beyliklere” başarısız olmadan vaaz verdi. Dmitry Nekrasov, Özgür Rusya’yı yönetmesi için en az 30.000 Hollanda’yı alamayacak yer olmadığını ve bu nedenle Rusya’da pek çok hain bulunmadığını söyledi. Dışişleri Bakanlığının diğer propagandacıları, Rusya’nın yeni sınırının nereye çekileceğini düşündüler: Ural’larda mı yoksa Ural’ların biraz ötesinde mi?
Vilnius'ta neydi? Batı’daki rejimlerin değiştiricileri, bizi Vilnius mührü aldıklarına kesinlikle güvence altına alan bir meslek yönetimi, tescilli işbirlikçi hazırlıyorlar. Bu nedenle, görünüşte değersizliğine rağmen, ödenir, yakılır. Eğer bu hainleri içeriyorlarsa, onları kullanmayı düşünüyorlar, o zaman kabarık bir "demokrasi" gibi davranan totaliter bir batı makinesi tarafından Rusya'nın işgaline yönelik planlar var.
Bununla birlikte, Putin’in Rusya’sı ABD Dışişleri Bakanlığı’nın kontrolü altında “demokratik kolonilere” girmek istemiyor ve Ukrayna ve Suriye’de Washington’a birkaç vokal tokasıyla tartıştı ve çok fazla yaklaşmamak için “kırmızı çizgileri” geçmeyecekti. Ve Batı ile Rusya arasında yapılan savaşta büyük yaptırımlar başladı.
Batı’daki liberal avukatlarımız, Boris Nadezhdin gibi, bunun dışında: Rusya’nın Batı’ya karşı misilleme yaptırımı nasıl alabilir! Devlet Duma'sı tarafından geliştirildi Amerika Birleşik Devletleri ve taşlarının "düşmanca eylemler üzerindeki etkisinin ölçülmesi" liberallerimize histerik davranıyor: kategorik olarak Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı yaptırımlarımızın kesinlikle sıradan Ruslara vuracağını, uyuşturucu kullanmadan, geleneksel "Voronej'de" herhangi bir yerde bıraktıklarını ilan ediyorlar. . Bu yüzden, Ypor Gaidar’ı, 90’teki emeklilerin ardında Gazprom’u parçalamak amacıyla sakladığını hatırlıyorum: Gazprom’u özelleştirmeden emekli maaşları ödemek mümkün değil.
Amerika Birleşik Devletleri ile Rusya arasında, “sadece bir askeri savaş var”, tanınmış siyaset analistimiz Dmitry Trenin “Bilmeye Hakkı!” Programında yer alıyor. Batılı asker hariç tüm alanlarda ve kaynaklarınızı feda etmeden, kaynaklarınızı harcamaksızın nasıl savaşabileceğinize dair bir savaş var. zafer sunağında? Emri temsil: savaşı kazanmak, ancak tek bir askerini kaybetmemek? Bu delilik bugün bize liberallerimiz tarafından vaaz ediliyor.
Yaptırımlar “savaş” olmayan bir savaş ve savaş açık bir şekilde atandığımız düşmanın kasıtlı yalanları ve aldatmasını ifade ediyor ve Batı dünya medyasının Rusya hakkında kasıtlı bir yalan yayınladığını, olayların görgü tanıklarını bile görmezden geldiğini merak ediyoruz. Ve dostça olmayan bir ülkeden "Voronej için" uyuşturucu satın almak tehlikeli değil mi? Bugün, Amerika Birleşik Devletleri'nden ilaçlar tebeşir veya zehir olabilir. Bu arada İngiltere'deki gıcırtılar zehirlendi.
Aslında, liberal sütunumuz başka bir şey için endişeleniyor: Yaptırımlar savaşı sırasında Rusya gerçekten Batı'dan ayrılıyor ve Doğu'ya doğru ilerliyor. En son stratejik silahların serbest bırakılmasını artırırken, Rusya ekonomisi tüm yaptırımlara dayanmak oldukça kolaydır. Bu, Batı yanlısı ekonomistlerin Rusya’nın Rusya’nın kıyaslanamayan ekonomisi ile ilgili tüm katmanlarına aykırıdır, ancak bu bir gerçektir.
Ve bu gerçek oldukça basit bir şekilde açıklanmaktadır: İstatistiklere göre, gerçek üretimi alırsak, Rus ekonomisi dünyada üçüncü sırada yer alıyor: Rusya, elektrik tüketiminde dünyada üçüncü sırada. Bu gerçekler birbiriyle ilişkilidir. Ancak, 80'in% 'si üzerindeki ABD ekonomisi, finansal ve diğer hizmetlerden oluşmakta, bir dizi iktisatçı, ABD'nin küresel bir finansal yönetim ofisi haline geldiğine ve aynı zamanda kamu borcunu finanse ettiğini düşünüyor.
Rusya ekonomisi gerçekten “altın” dır: temel malların ve hammaddelerin üretiminde kendi kendine yeterlidir, dünyanın hiçbir yerinde satın alamayacağınız en son silahları ve uzay araçlarını üretebilir ve Rusya'nın dünya pazarında satın alabileceği diğer her şeyi, tüm mühendislik ve diğer tüketim mallarını üretebilir, en azından Avrupa'da, en azından Çin'de, en azından Hindistan'da. Bugün, Oleg Deripaska'dan Rusal, doğu piyasalarında yaptırım baskısı altında ve Batı’nın ondan elde edebileceği tek şey bu.
Batı ile yapılan yaptırımlar savaşının bir başka sonucu da, sadece tek bir şey düşünen Rusya'nın kaderine tamamen kayıtsızlık gösteren Nadezhdinlerimizin yıkılışıdır: Batı liberal öğretmenlerine ve hayırseverlerine nasıl sürüneceklerdir. Bilge Minnow’lar gibi, onlar da Saltykov-Shchedrin’in maksimumuna uygun olarak yaşıyorlar: “O yaşadı - titredi, öldü, titredi”. Bu, Rus liberalizminin son ideolojisidir.
Bu "liberallerin" özgürlük, onur, görev ile ne ilgisi var? Geçmişin klasik liberallerine mi? Her şey, iyi beslenmiş küçük dünyaya duydukları sevgi, mideleri için parmesan uğruna her şeyi yapma istekliliği yerine geçti.