Feng Xichen çoktan bayılmıştı, ancak vücudundaki yaralanmalar şok edici olmasına rağmen ölümcül değildi. Siyah ve kırmızı giyimli büyükler rahatlama dolu büyük bir nefes alma ihtiyacı duydular, fakat kalplerindeki öfke ve nefret temel olarak sakinleşmedi. Gelgelelim Yun Che'ye rakip değillerdi; Nefretleri şimdiye dek on kat daha güçlü olsa bile, yine de bu duruma katlanmak zorunda kaldılar. İkisi ileri yürüdü, Cang Wanhe ile karşı karşıya geldiklerinde kafalarını eğerek konuştular. "Majesteleri, Mavi Rüzgâr İmparatoru olarak... Yardımseverliğiniz için teşekkür ederim."
"Hoho, buna hiç gerek yok." Cang Wanhe hafifçe elini kaldırdı, bedeni bir imparatorun haysiyeti ile doluydu. "Mavi Rüzgâr da dahil olmak üzere yedi ülke aynı nefes ve dallara sahipler, bir kargaşanın hiç kimseye yararı olmayacaktır. Nihayetinde, bugünkü meselede prens ağır yaralandı, sonuçta, bunun nedeni sizin tarafınızdan geldi. Bu noktada, hiçbiriniz inkar etmeyeceksiniz, değil mi? Ve eğer bu hadisenin haberi yayılacak olursa, ne sizin tarafınız ne de bizden taraf yarar sağlamaz. Bunun yerine, tahmin edemediğimiz sonuçları getirecektir. Dolayısıyla tıpkı daha önce söylediğiniz gibi, bugünkü mesele asla olmamış gibi davranmak en iyisidir. Burada şahit insanlar için hiçbirinin bu olay hakkında tek bir söz söyleyemeyeceğini garanti edeceğim, aksi takdirde bir olay olursa konuyla sizin ilgilenmenize gerek yok çünkü onları cezalandıran ilk kişi biz olacağız. Bu durumda herhangi bir itirazı olan var mı? "
Mavi Rüzgâr İmparatoru sözlerini tamamladığında, güçlü bakışları çevreyi süpürdü. Ling Jie hemen öne çıktı ve yüksek bir sesle konuştu. "Majesteleri, lütfen rahat olun. Ben Ling Jie ve ağabeyim Ling Yun, Cennetsel Kılıç Villası bu konudaki haberleri kesinlikle kimseye sızdırmayacaktır... Babam da dahil olmak üzere. Onun üzerine yemin ederim! Eğer bu sözlerimden geri dönersem, göklerin gazabıyla karşı karşıya kalırım!"
Ling Jie önderlik ettikten sonra, geri kalanı da birbiri ardına izledi ve günün yaşananları konusundaki haberleri asla birisine sızdırmayacağına yemin etti.
Eğer diğer güçlü uluslar ya da mezhepler İlahi Anka tarikatı gibi bugün ziyarete gelmiş olsalardı, bugünkü mesele sonsuz bir kin ayarlamakla eşit olurdu. Bununla birlikte, İlahi Anka tarikatı gerçekten çok ama çok güçlü idi. Bu tür bir güç göz kamaştırıcı hale geldiğinde ve taşınması mümkün değildi doğal olarak namus olarak bilinen bir yük oluşturacaktı... Bu da İlahi Anka Tarikatı’nın onur ve haysiyetiydi. Özellikle kendilerinden daha zayıf olan insanlara karşı, asla ezilmiş ve aşağılanmış olamazlardı.
Dolayısıyla bu sonuç bir kez daha siyah ve kırmızı giyen büyüklerin derin bir nefesle rahatlamasına izin verdi. Temkinli gözlerle çevredeki kalabalığı süzdüler. Sonra başka bir söz söylemeden utanarak Feng Xichen'i alarak olay yerini terk ederek ayrıldılar ve çabucak herkesin görüş hattından kayboldular, Yun Che'nin sesi de kaybolduklarını yöne doğru gitti ve onların kulaklarına girdi.
"Siz üçünüz, dinleyin. Beş ay sonra Yedi Ulus Sıralama Turnuvası’na katılmak için şahsen İlahi Anka İmparatorluğu'na geleceğim! Siz beş ay sonra asla geri dönmeyeceğime emin olmaya çalışmakla ilgili hazırlıklı olun. Beni hayal kırıklığına uğratmayın ~ ~ ~ "
Aniden İlahi Anka Tarikatı'ndan gelen bu büyük tehlike, hiç kimsenin beklemediği bir şekilde sonuçlandı.
Feng Xichen ve grubu geldiklerinde Yun Che'ye karşı hareket ettiklerinde, herkes Yun Che'nin bu sefer tamamen işinin bittiğini düşündü. Bununla birlikte, Yun Che en ufak bir yaralanma almamakla beraber, herhangi bir kayıpta yaşamadı; Bunun yerine İlahi Anka Tarikatı’ndan gelenleri çılgın gücüyle şiddetle dövüp, asillerin topuğuna bile basmıştı… Onun gücü ve kurnazlığı korkutucu olmasına rağmen, daha korkunç olanı acımasızlığı ve kararlılığıydı. Başlangıçta, Yanan Cennet Klanı'nı yok etmesi Mavi Rüzgâr’ı sarstı. Bugünkü olaya kıyasla, Yanan Cennet Klanı’nın imhası için yaptıkları, temelde artık önemli bir şey olarak kabul edilemezdi!
İlahi Anka Tarikatı’nın gelişi Yun Che için herhangi bir olumsuz etki yaratmadı, sadece onun prestij ve caydırıcı gücü bir kez daha yükseldi. Onların gözünde, "Mavi Rüzgâr’ın Bir Numarası" başlığı şimdiki Yun Che'yi tanımlamak için artık yeterli değildi. Yun Che'ye attıkları bakışlar, daha derin bir saygı, şok ve korku taşımaya başladı.
Yun Che döndü ve sakin bir gülümsemeyle konuştu. "Herkesten, gerçekten özür dilerim. Herkesin ruh halini etkileyen hiperaktif palyaçoları gelişigüzel bir biçimde kovaladım. Herkes lütfen, koltuklarınıza geri dönün. Bugün bu mütevazı kişinin büyük düğünü yapılacak ve saygıdeğer misafirler kesinlikle hepinizin keyif alacağına inanıyorum. Daha önceki konuya gelince..." Yun Che'nin gözleri kısıldı. "Herkesin bunu tamamen unutmuş olduğunu düşünüyorum, yanılmıyorum değil mi?"
Yun Che aslında, kudretli İlahi Anka Prensi’nin, "gelişigüzel bir biçimde kovalandığından" bir "hiperaktif palyaço" olduğundan bahsetti. Herkesin kalbi korkuyla sıkıştı ve Yun Che'nin son sözlerindeki tehdit, herkesin kalplerine ve ruhlarına sızdı... Şimdilik Yun Che'nin sözleri kuşkusuz meydan okuyamayacakları bir kraliyet kararnamesiydi. Herkes aceleyle karşılık verdi ve bir süre için çeşitli sesler sürekli birbirine karıştı, her biri bugün yaşanan olayı tamamen unutmak için endişeyle söz verdi. Ve sonra, hiçbiri erken ayrılmaya cesaret edemediklerinden büyük düğün salonuna geri döndüler. Bunlar, kendi topraklarında tümü güçlü ve kibirli ağır sikletlerdi, ancak dikkatli bir şekilde bakılacak olunursa, şu anda tüm ayak sesleri özellikle yavaştı, özellikle Xiao Mezhebi’nin, mezhep lideri... Koltuğuna döndüğünde, kalçasını sandalyeye oturtmaya cesaret edemedi.
Veliaht Prens Cang Lin ve Üçüncü Prens Cang Shuo'ya gelince vicdan azabı vardı, yüzleri daha soluktu. Yaz güneşi gibi yanıyorlardı, ancak vücutları dondurucu soğuktu, sürekli soğuk terlerini sildiler... İmparatorluğun prensleri ile aynı statüye sahip oldukları halde, İlahi Anka Prensi ile kıyaslandığında, bunlar boktan daha azdı. Yun Che, İlahi Anka Prensi’nin kafasını ayaklar altına almaya bile cüret etmişti, bu yüzden onları ezmek isterse, temelde bir karınca ezmekten farklı bir şey olmazdı.
Büyük düğün salonunun çatısında ki büyük delik Yun Che'nin kendisi tarafından yapılmıştı. Çabucak temizlendi, sonra düğün başladı. Ancak atmosferde açıkça bir değişiklik vardı; özellikle Yun Che hediye verildiği zaman, ona bakan insanların hiçbiri korku ve dehşet dolu değildi. Korkmuş görünenler... Temelde sanki her biri diz çökmek ve kadehi Yun Che'ye geri vermek istiyorlardı.
Güçlü bir kişi başkalarının ondan korkmasına neden olur. Örneğin, Ling Tianni onlarca yıl Mavi Rüzgâr da bir numara olmuştu, ancak insanlar kendisine saygı ve hayranlık hissetti. O bakılacak biriydi ve konuşmak için kimse ondan korkmuyordu. Çünkü Ling Tianni son derece güçlü bir bilge olmasına rağmen, genel olarak çok mütevazı bir insandı. Onun korkuttukları yalnızca son derece aşağılık ve vahşi insanlardı. Ancak Yun Che farklıydı. Herkesin beklentilerini aşan yetenekleri vardı, kişiliği "küstah ve aşırı derecede zalimane" olarak nitelendirilebilirdi, yöntemleri daha belirleyici ve acımasızdı... Bin yıldır zenginleşmiş büyük bir mezhep, onun ailesini yakalamıştı, hiçbirinin yaralanmadığı durumda dahi tüm mezhebi anında imha etti! Kaynak Gökyüzü Kıtası’nın çoğunun rahatsız edemeyeceği nihai bir figür olan kudretli İlahi Anka Prensi’ne gelince, gerçekten özenle kendisine sert bir dayak attı ve hatta başına ayağıyla bastı...
Böyle bir kişilik, bu tür büyük bir gücü de eklersek... Kim ona karşı hakaret etmeye cesaret eder !? Kim ona isyan etmeye cesaret eder !? Kim ona saygı göstermemeye cesaret eder !?
Ve bu da, Yun Che'nin o zamandan beri kasıtlı olarak inşa ettiği bir caydırıcılıktı.
Değerli konukların hepsi koltuklarına oturtulduktan sonra, Yun Che ile Cang Yue arasında ki düğün töreni devam etti. Bununla birlikte, tören ustasının sesi titremeye başladı ve bazen kekeledi. Sonunda düzelmeden önce tam 15 dakika devam etti. Çok hızlı bir şekilde, Xiao Lie koltuğunda yerini aldı ve koltuğu, etkileyici bir şekilde, Cang Wanhe'nin ki ile aynı seviyedeydi. Herkes mevcut Xiao Lie'nin yüz özelliklerini sık sık ezberledi... Bu yaşlı adam, kaynak gücü yalnızca Ruhsal Kaynak Alemi’ni gören yaşlı bir adamdı, yumuşak ve nazik görünüyordu, Yanan Cennet Klanı’nın imha edilmesini sağladı. Günümüze gelen belediye başkanları ve büyük ustalar sınıfı bireyler, bir gün onun görünümünü unutmaktan korkarak Xiao Lie'ye defalarca baktılar. Onu gördüklerinde kendilerine kesinlikle kendi babaları gibi davranmaları konusunda sürekli uyarıda bulundular... Ona yanlışlıkla kötü muamele gösterecek olsaydılar, mezheplerinin imha edilmesi lanet olası kesin bir sonuç olurdu!
Ancak korku ve ihtiyatla sızan atmosfer çok uzun sürmedi, zira gong sesleri ve davullar tarafından yapılan kutlama müziği ortamı bir kez daha canlandırdı. Herkes yavaş yavaş gevşemeye başladı, baş gösteren patlamalara izin verdiler. Kırmızı ipek tutan Yun Che, büyük salonun dışından içeri girdi. Xiao Lingxi'nin kolu tarafından yönetilen kırmızı ipeklerin öbür tarafında, Cang Yue, hafifçe ve utangaçça yürüdüğü Anka Kuşu bir elbiseyleydi.
Daha önce beklenmedik olan olay Cang Yue'yi korkuttu. Yun Che herhangi bir yaralanma yaşamadı, kalbindeki endişeli "badump" bir kez daha endişeli başka bir tür "badump" haline geldi.
Bugün güneş ışığı son derece nazikti. Parlak güneş ışığı üzerine yansıyan Anka Kuşu Elbisesi parıldayarak büyülemişti, gururlu ve ışıltılı parlaklık herkesin gözlerini kamaştırdı. Parlak kırmızı altın dişli Anka Taç Giysisi ince uzun inci püsküllerle kaplıydı; Yakutu alnının ortasında ve hafifçe pudralı yeşim yüzü örtüyordu. Karanlık kaşlar, kar gibi bir cilt, parlak gözler ve sahip olduğu yeşim dudakları narin ve hareketli idi. Birinin yüreğini sallamasına neden olan bu utangaç duruş ve yüzünü hafifçe gizleyen inci püsküllerin cazibesini artırdı. Sanki o tanrısal saraydan sürülen bir kadın gibiydi, o olağanüstü güzeldi...
Hayatında bugün, kuşkusuz en güzel o an oldu. Şu andaki görüntüsü, bir tablodan çıkmış bir peri gibiydi; insanlar mutlak güzelliğinden uzaklaşamadılar.
Onun güzelliği, bu formsuz zarafeti ve inceliği, onu daha önce görmüş olanların ve görmeyenlerin hepsini zorlamıştı. Bilinçsizce ona düz bakanlar nefeslerini tuttu, gözleri şaşkın gözüktü... Özellikle Ling Jie, Cang Yue'ye yönelik iyi izlenimlerle patlama yaşıyordu, inanamaz gözlerle tamamen onu izliyordu, salyalarının çenesinin bile altına aktığı noktaya kadar.
Mavi Rüzgâr İmparatorluk Ailesi'nin tek Prensesi, Mavi Rüzgâr’ın tamamında en onurlu statüye sahip bir kadındı. Aynı zamanda, milleti sallayabilen güzelliğe ve hiç bir adamın kurtulmak istemeyeceği bir nazikliğe sahipti... Sanki dünyanın yaratıcısı bütün sevgisini ona dökmüş gibiydi. Değerli konukların hepsi yüreklerinde övgüler yağdırıyordu. Ve sadece Yun Che, göklerin gururu olan o, böyle bir kadına layık olabilirdi. Ve sadece böyle bir kadın, yaşı yirmi bile olmayan, Mavi Rüzgar'ın zirvesine ayak basmış Yuh Che'ye layıktı.
Cang Yue ayak parmaklarının ucuna baktı ve kendi kalp atışlarını saydı. Xiao Lingxi'nin kolu tarafından düzenlenen, adım adım ileri yürürken elindeki kırmızı ipek üzerine sıkıca tutundu. Her basamakta sadece kendisine ve Yun Che'ye ait bir görüntü aklındaydı... Yeni Ay Şehrinde karşılaşmalarında olumsuzlukların üstünden birlikte kaçtılar ve aklında ki duygular bilinçsizce gelişti. Sonra, Cennetsel Kılıç Villası’nda ki yaşam ve ölüm ayrımı, o dönemde hissettiği o sonsuz keder ve üzüntü ile bir kez daha onu gördüğünde hissettiği rüya gibi bir mutluluğa kavuştu... Ve bugün onun karısı olacaktı. Bundan sonra, onunla birlikte yaşamaya devam edecekti. Onun her şeyi onun hayatına uyum sağlayacaktı ve her şeyle tamamen ona ait olacaktı.
Bunun her anı sanki gelişen bir rüyaydı sanki. O kadar mutluydu ki gerçekçi gelmiyordu.
Gong'lar ve davullar tarafından sağırlaştıran sevinçli müzik, herkesin kulaklarını doldurdu. Büyük salonda, Cang Wanhe ve Xiao Lie'nin önünde, Mavi Rüzgâr’ın en üst kademeli sayısız kişinin gözü önünde, Tören Ustası’nın merasimi tamamlamak için elinden geleni yaptığı kükreyen sesin altında selamlama töreni başladı...
Cennet ve Dünya için "İlk Selamlama !"
Yaşlılar için "İkinci Selamlama!"
Karı koca, "Karşılıklı Selamlama!"
(ÇN: çinlilerin evlilik töreni Hakkı'nda hiç bilgim yok. Buradaki (bow) selamlama anlamında geliyor eğilmek anlamınada sanırım. Bunların meşhur hareketini yapıyorlar ; bunu herkesin bildiğini tahmin ediyorum)
.................................
------------------
Aynı zamanda Kara Şeytan İmparatorluğu'nda, yılın her mevsiminde karanlık bir enerji ile çevrelenmiş ve yoğun soğuk hava ile dolu olan Kaynak Gökyüzü Kıtası’nın en batısında bulunan bir yer.
Tap... Tap... Tap...
Ağır ayak sesleri karanlık ormanın sislerinde çaldı. Görüş hattı yaklaştıkça, vücudu hafifçe eğilmiş bir insan figürü, bir adım atarak ayaklarını sürüklüyordu. Onun adımları yavaş ve ağırdı, her bir adımı attığında sanki büyük bir güç kullanıyordu... Giysileri aşırı pürüzlü, vücudu yara izi ve kan lekeleriyle kaplıydı. Yüzü bile, düzinelerce kan çukurlarıyla oyulmuştu. Eli uzun bıçağı sürüklüyordu, bıçağın kendisi birkaç yerde hasar gördüğü halde bıçak ağzının kenarı çok ağır biçimde sallanıyordu, yeni kan lekeleri ve eski kan lekeleri bıçağın tamamını kaplayarak kurumuştu...
Plop!
Figür ağır bir şekilde düştü. Tüm vücudu titrediği sırada iki elini yere destek verdi. Ağzından boğuk bir homurtulu çıkardı. Ama uzun süre sonra bile ayağa kalkmayı başaramadı. Dolayısıyla, iki elini yerde sürükleyerek, biraz ileriye doğru ilerledi. Süründüğü yerlerde şok edici kan lekeleri kaldı...
"Yun Che... Seni öldüreceğim... Vücudum parçalanmış olsa bile... Hala seni öldüreceğim !!"
Hüzün dolu hırıltılar dudaklarının köşesinden döküldü. Bu kelimeleri defalarca kez tekrar ettiğini bilmiyordu, sanki hayat hakkındaki tek inancı ruhuna derinden kazınmıştı.