vaktiyle istanbul'daki fatih medresesinin her bir odasında dört-beş öğrenci birlikte kalırmış.
geceleri ders çalışmak için yaktıkları mumların parasını da aralarında toplar, o haftaki nöbetçi öğrenciye teslim ederlermiş.
bu öğrencilerden birisii hem çok açgözlü hemde açıkgözmüş. her gece, şamdanın dibinde kalan artık mumları toplayıp eritir ve onlardan uydurma bir mum yaparak, parayı cebine atarmış. fakat onun yaptığı bu uydurma mum yatsı vakti gelmeden erkenden sönermiş. nihayet öğrennciler işin farkına varmışlar.
- niye mum almadın lan it? parasını sana verdiydiki diye sıkıştırmılar.
- aldım hacı, ama napiim mumlar küçülmüş; ancak bu kadar yanıyo... cevabını alınca birisi:
- tabi o kadar yanar! çünkü senin gibi yalancıların mumu ancak yatsıya kadar yanar... demiş.