1920-21'te, Kraliyet Tank Kolordu'nun emri, endüstri ile birlikte, zırhlı araçların geliştirilmesine yönelik aktif çalışmalar yaptı. Farklı sınıflardan gelecek vaat eden tankların projeleri sürekli olarak yaratıldı. Böylece, 1921'te yeni hafif makineler üzerinde çalışmaya başladı. Fırsat ve dileklerin analizine göre, bir kerede üç proje başlatılmasına karar verildi. Bunlardan ikisi, çeşitli amaçlar için hafif tankların oluşturulması anlamına geliyordu ve üçüncüsü, tanklardan biriyle birleştirilmiş bir zırhlı nakliye aracının ortaya çıkmasıydı.
Perspektif projeleri yeni teknolojinin özelliklerine ve rolüne karşılık gelen isimler aldı. Hafif Piyade Tankı, Hafif Tropikal Tank ve Işık İkmal Tankı olarak belirlenmiştir. Birinci ve üçüncü örnekler, piyadelere, ateş desteğine ve mühimmat taşımacılığına eşlik etmek için tasarlandı. Makine Light Tropical Tank kolonileri hizmet veren, bağlantıları güçlendirmek için bir araç olarak kabul edildi. Sonuç olarak, iki hafif tank, tasarım, teknik ve operasyonel özellikler bakımından belirli farklılıklara sahip olmalıdır.
Tasarımı basitleştirmek ve hızlandırmak için Hafif Piyade Tankı ve Hafif Besleme Tankı, eski Orta Tank Mark D. orta tank tasarımındaki gelişmelere dayanarak inşa etmeyi önerdi. Tropikal zırhlı araç, iyi bilinen bazı fikirlere dayanmalıdır. zaten pratikte İngiliz ve yabancı projeler çerçevesinde test edildi. Aynı zamanda, bazı kararlar “D” harfiyle projeden ödünç alınabilir.
Müşterinin gereksinimlerine göre, ümit vaat eden Hafif Tropikal Tank tankı, mermi önleyici koruma, bir karbüratör motoru ve makineli tüfek silahlandırması alacaktı. Aynı zamanda makine, mürettebatın ve motorun sıcak iklimlerde normal çalışmasını sağlayan gelişmiş havalandırma araçları ile donatılmalıdır. Tankın geri kalanı, sınıfındaki ekipman için diğer gereklilikleri yerine getirmek zorundaydı.
Bazı karakteristik teknik ve operasyonel sorunlara rağmen, Mark A serisi hafif tanklar Birinci Dünya Savaşı'nda kendilerini iyi gösterdi. Özellikle, operasyonlarının sonuçlarına göre, zırhlı gövdenin kullanılan düzeninin ve şasi tasarımının haklı olduğu ve bu nedenle yeni projelerde kullanılabileceği belirlenmiştir. Bu nedenle, "Hafif Tropikal Tank" seri "Greyhound" ile belirli bir benzerliğe sahip olmalıydı. Aynı zamanda, diğer projelerden başka fikirler ödünç alınmış ve diğer çözümler sıfırdan çalışılmıştır.
Maksimum boyut küçültme ve savaş ağırlığının azaltılması için, düzenin motor bölmesinin daha düşük konumuyla kullanılması önerildi. Doğrudan yukarıda tüm mürettebat üyelerinin işleri ile insanlı bir bölüm oldu. Tankın ilginç bir özelliği silahlı iki kulenin kullanılmasıydı. Vücudun, 14 mm'ye kadar kalınlıkta zırh plakalarından birleştirilmesi önerildi. Metal profillerin üzerine monte edilmiş perçinli ve cıvatalı zırh parçaları.
"Tropikal Tank" ın gövdesi oldukça karmaşık bir şekilde farklıydı. Ön kısmı büyük bir kutu şeklindeki üniteden ve radyatöre hava sağlamak için panjurlara sahip öne doğru çıkıntı yapan bir cihazdan oluşuyordu. Teknenin yanlarında, direksiyon simidlerini ve kasanın diğer elemanlarını ileri taşımak için sağlanmıştır. İşletme departmanı ve motor bölmesi büyük bir dikdörtgen zırhlı ünitenin içine yerleştirilmişti. Arka kısımdaki sağ tahtasında, kulelerden birinin silindirik tabanının kurulumu için bir açıklık vardı. İkincisi, sol tarafta bulunan benzer bir cihaza yerleştirildi. Ana gövdenin dışında şasinin büyük muhafızları vardı. Kıvrımlı kenarları olan uzun bir şekle sahiplerdi. Kalkanın üst kısmı içe doğru bükülmüş, tırtılın üst kolunu muhafaza etme aracı dışında bırakılmıştır.
Kasanın çatısında, çeşitli cihazların montajı için açıklıklar vardı. Yani, çatının önünde, sürücünün küçük bir kabini vardı. Silindirik birimlerin tepesinde, kulelerin montajı için apoletler vardı. Sonuncusu aynı tasarıma sahipti. Alın, kenar ve kıç fonksiyonlarını yerine getiren silindirik bir parça kullanılmıştır. Kulenin üstünde, kapakları büyük olan, nispeten büyük çaplı yuvarlak bir çatı ile örtülmüştür. Kulenin ön kısmında bir makineli tüfek yerleştirmek için bir kabartma vardı.
Tankın daha önce Mark A tanklarında kullanılan Taylor JB4 karbüratörlü bir motorla donatılması önerildi.Bu motor, HP 45'e kadar güç üretti. ve hesaplamalara göre, kabul edilebilir sürüş performansı sağlayabilir. Sıcak ortamlı güney kolonilerinde amaçlanan teknoloji kullanımı ile bağlantılı olarak, motor geliştirilmiş bir sıvı soğutma sistemi ile donatılmıştır. Mürettebat bölmesinin tabanının altına yerleştirilen mekanik şanzıman, iç tahrik tekerleklerine tork verilmesi için sağlanmıştır.
Light Tropical Tank, zamanın İngiliz tank binasının karakteristik özelliği olan bir şasi aldı. Teknenin yan kirişlerinde kayda değer sayıda küçük çaplı yol tekerleği bulunur. Silindirlerin tam sayısı ve süspansiyon tipi bilinmemektedir. Normal şartlardaki pistlerin çoğu yere yatar, bazı ön çiftler havada asılı durur ve engellerin aşılmasını kolaylaştırır. Tankın önüne, özel kirişlere, geniş çaplı kılavuz tekerlekleri yerleştirildi. Şasinin diğer elemanları üzerine belirgin bir fazlalık monte edildiler. Büyük tahrik tekerlekleri kıç tarafına yerleştirilmiş, ancak neredeyse zemin seviyesindeydi.
Yeni projede, yeni geliştirilen sözde bir tırtıl kullanıldı. iskelet tipi, Light Infatry Tank ve Light Supply Tank projelerinde kullanılanlara benzer. Doğrudan küçük genişlikte metal bir zincirle temas eden makaralar ve tekerlekler ile. İstenilen genişlikte ve şekilde enine raylara sağlam bir şekilde monte edildi. Tırtılın böyle bir tasarımı, minimum ağırlıkla kabul edilebilir yol performansı elde etmeyi mümkün kılmıştır.
Müşterinin gereksinimlerine göre, ümit vaat eden “tropikal” tankın sadece makineli tüfek silahlandırması taşıması gerekiyordu. Düzenli olarak оружия Zırhlı araç için iki Vickers makineli tüfek seçtik - 7,7 mm kartuşun altındaki Maxim ürününün İngiliz versiyonu. Namluya büyük bir su ceketi olan bir silahı yerleştirmek için kulelerde büyük miktarlarda süslemeler sağlandı. Onların yardımıyla, oklar da araziyi gözleyebilir, hedefleri arayabilir ve silahları yönlendirebilir. İki makineli tüfek mühimmatı kurdela içindeki birkaç bin kartuştan oluşuyor ve savaş bölümünün raflarına taşınıyordu.
İki makineli tüfek tank gövdesine çapraz olarak yerleştirilmiş ayrı kulelere yerleştirildi. Böylece, ön sağ kule bütün ön ve sağ yarım küre içindeki hedeflere ateş edebilirken, soldan sola belirli bir sektör ikinci kule tarafından engellendi. Son makineli tüfek, ön sağ hariç, tüm sektörlerden sorumluydu. Teorik olarak, bu, iki makineli tüfekle aynı anda ateşleme de dahil olmak üzere hedeflere herhangi bir yönde saldırmayı mümkün kıldı. Kulelerin sınırlı büyüklüğü ve Vickers makineli tüfeklerin yapımı, yalnızca yer hedeflerine yeterli verimle saldırmayı mümkün kıldı. Büyük yükselme açılarıyla hava hedeflerinde çekim yapmak neredeyse tamamen elimine edildi.
Hafif Tropikal Tank tankı mürettebatı üç kişiden oluşuyordu. Sürücü, gövdenin ön kısmına yerleştirildi ve çatıya monte edilmiş tekerlek boşluğundaki teftiş yuvalarının yardımıyla yolu görebildi. Komutan ve atıcı iki kuleye yerleştirildi. Üst kapak veya örtüleri kullanarak, bu ekip üyeleri araziyi izleyebilir ve hedef arayabilirdi. Makineli tüfek kullanıldığında, normal silah çekimlerinin yardımı ile gözlem sadece teçhizat üzerinden yapıldı. Büyük Britanya'nın mülkünün önemli bir kısmı, ılıman iklimdeki bölgelerde ümit verici "sömürge" tankının yaşanabilir bölümün havalandırılması için ek araçlar aldığı için yerleştirildi.
Bilinen verilere göre, yeni hafif tank, sınıfının diğer araçlarından küçültülmüş boyut ve ağırlıkta farklıydı. Tam boyut bilgisi mevcut değil. Deponun toplam uzunluğunun, 4-5 m'den daha geniş olmayan bir yüksekliğe ve yüksekliğe sahip 2-2,5 m'yi aşmadığı varsayılabilir, Savaş ağırlığı sadece 5,5 t'dir.
Light Tropical Tank projesinin gelişimi, 1921'te yalnızca birkaç ay sürdü. Aynı yıl, kullanılan fikir ve çözümlerin doğruluğunu kontrol etmesi beklenen ilk ve son prototipin yapımına başlandı. Prototip, çeşitli verilere göre, 1921 veya 1922 yılında tamamlandı. Ne olursa olsun, test alanı yalnızca 1922-m'de başladı ve uzun bir süre devam etti.
Test alanındaki yeni model tankın kontrollerinin bir yıl boyunca yapıldığı ve sadece 1923'te sona erdiği bilinmektedir. İlerlemelerinin ayrıntıları ve sonuçları mevcut değil. Aynı zamanda, kabul edilebilir performans elde edildiğine dair kanıtlar vardır. Maksimum sürüş hızı 20-24 km / s'ye ulaştı ve araç çeşitli engellerin üstesinden gelebilirdi. Ancak, o zaman için, bu özellikler artık olağanüstü değildi.
Oldukça uzun bir testin sonuçlarına göre, Kraliyet Tank Kolordu Komutanlığı, yeni makinenin kullanılmasını bırakmaya karar verdi. Sunulan örnek hem olumlu hem de olumsuz özelliklere sahipti, ancak kombinasyonları gelecekteki seri üretim açısından kabul edilemez olarak kabul edildi. Gereksiz proje kapandığı için. Yakında Light Tropical Tank tarafından yapılan tek sökme işlemine başladı. Şimdi sadece hayatta kalan tek fotoğrafta görülebilir.
Ne yazık ki, "tropikal" tankın incelemelerinin sonuçları ve testleri hakkında ayrıntılı bilgi yoktur. Bununla birlikte, mevcut veriler bile bu noktada spekülasyon yapmamıza ve bazı sonuçlar çıkarmamıza izin veriyor. Böylece, orijinal makinenin müşteriye neyin uygun olmadığını anlamak mümkündür.
Mevcut verilere göre, Light Tropical Tank hafif tank, zamanı için iyi bir araçtı ve temel gerekliliklere tam olarak uyuyordu. Yeterince güçlü kurşun karşıtı çekiciliği vardı ve bağımsız ateşli iki makineli tüfek taşıdı. 24 hp'den daha fazla güç yoğunluğu ile 8 km / s'ye kadar maksimum hız ton başına o dönemin diğer örnekleri düzeyinde hareketlilik sağladı. Aynı zamanda, benzer ekipmanlarda bulunmayan sıcak iklimlerde ekipmanın çalışmasını kolaylaştırmak amacıyla projede önlemler alınmıştır.
Ancak tankın bazı dezavantajları vardı. Bu yüzden, seleflerinin bir kısmı gibi, üretim ve çalışmayı engelleyen şasinin karmaşıklığı ile ayırt edildi. Boyutun azaltılması ve iç hacimlerde buna bağlı olarak bir düşüş, tank ekibinin rahatlığını zorlukla sağlayabilir. Son olarak, özellikleri bakımından “Hafif Tropikal Tank”, zamanının diğer ekipmanlarından pek de farklı değildi. Otomobilin önümüzdeki birkaç yıl içinde kullanılması gerekiyordu, ancak şimdi gelecek vaat eden teknolojiden bahsetmek yerine rakiplerine göre hiçbir avantajı yoktu.
Böylece, Hafif Tropikal Tank, sınıfındaki diğer zırhlı araçların seviyesindeki özellikler ve yeteneklerle tipik bir hafif tank olarak ortaya çıktı. Gelişmiş havalandırma araçları şeklinde karakteristik bir fark vardı, ancak yalnızca dövüş özellikleri üzerinde dolaylı etkiler yarattı. Diğer zırhlı araçlara üstünlük veya olağanüstü fırsatlar hakkında konuşmak zorunda değildi. Bu nedenle, tankın beklentileri son derece sınırlıydı ve çok yakın bir zamanda farkedilir şekilde eski hale gelebilirdi.
Bu özelliklere sahip bir tank, komutun çalışmaya devam etmeyi reddettiği için orduya ilgi duymuyordu. Proje kapatıldı ve tek prototip demonte edildi. Bildiğimiz kadarıyla, gelecekte, kolonilerde çalışmak için İngiltere özel bir zırhlı araç yaratmaya çalışmadı. Daha sonra sıcak alanlarda sadece üretim modellerinin örnekleri kullanılmıştır. Bazı durumlarda, iyileştirilmiş havalandırma araçlarına sahip modifikasyonlar yaratıldı, ancak bu koşullar için özel makineler artık geliştirilmedi.
Sitelerin malzemelerinde:
http://aviarmor.net/
http://mailer.fsu.edu/
http://alternativefinland.com/