DİJESTÖR
DİJESTÖR i. (fr. digesteur). Kim. Bazı maddelerin çözünür kısımlarını ayırmakta kullanılan cihaz.
— ANSiKL. Kim. Değişik dijestör tipleri vardır: Payen dijestörü, taşıyıcı ödevini gören uçucu bir eritken madde (alkol, eter v.b.) yardımıyle, taşıyıcıda bulunan ve çözünür kısımlardan meydana gelen bazı maddeleri ısıtılmadan açığa çıkarır. Bémont ve Etard dijestörü üç kısımdan meydana gelir: A, dış kılıfı meydana getiren çift çeperli yassılaştırılmış bir silindirdir; iç silindirde, işlenecek maddelerin yerleştirildiği delikli saçtan yapılmış bir sepet bulunur; bu sepet eritici maddeye daldırılır. A silindirinin iki çeperi arasında, iç silindire bağlı olan bir sarmal boru bulunur. Bu boru damıtma sırasında eriticileri yoğunlaştırmağa ve arıtma işleminden sonra maddeleri kurutmak gerektiği zaman, içine daldırıldığı suyu ısıtmağa yarar. Eritici, bir r borusundan geçerek B kabına akar; burada n seviyesi borudaki su yüksekliğini, n’ seviyesi ise eriticinin yüksekliğini gösterir. Buharlı bir sarmal boru yardımıyle ısıtılır. Buharlar m tüpünden ve sarmal borudan geçtikten sonra C kabına gelir.