Yunan mitolojisinde kır ve çoban tanrısı; Latin mitolojisinde “Faunus” olarak geçer.
Behçet Necatigil, Pan’ı şöyle tanımlar: “Dağlık Arkadia’da küçükbaş hayvanların, çobanların tanrısı. Keçi ayaklı Pan, Hermes’in oğludur. Tanrıların, çokluk insan kılığında değil de hayvan kılığında düşünüldüğü ilk zamanlarda Pan da keçi kafalıydı; sonradan bu keçi kafasından sadece boynuzlar ve sakal alıkonarak, yüzü insan yüzü oldu.”
Pan mitolojide daha çok kırlarda kaval çalıp esenlik saçan, dünya nimetlerine düşkün, aydınlık bir figür olarak tasvir edilir. Ayrıca müziğin, dansın, aşkın, cinselliğin ve hazcılığın da simgesidir. Bu yönüyle Dionysos’un doğal müttefikidir; Pan da şarap içip kır âlemi yapmaya bayılır. Haliyle Pan’ı izleyen çobanlar da sarhoş gezer. Ancak Pan’ın yarı keçi yarı insan görünümü onu aynı zamanda ürkütücü bir figür haline getirmiş; hatta kırlarda aniden insanların karşına çıkıp onları korkuttuğu için panik sözcüğüne ve Batı toplumlarında yaygın olarak kullanılan İblis (Satan) tiplemesine esin kaynağı olmuştur.
Rakı Ansiklopedisi‘nden alınmıştır.
Yazarın diğer yazıları