Kim olduğun önemli değil, iyi ki doğdun da, şunu da sormak gerek neden insan her yıl ölüme yaklaşırken gençliğinden neşesinden bir şeyler kaybedince, kalkıp kendisine neyi iyi neyi kötü yaptığını sorması gerekirken ya da her neyse…
Bilmiyorum neden insanlar sevinir. Ölüme bir adım yaklaştığını bilmez mi ki ya da ölümü tadacağını unutmuş mu ki ebedimi yaşayacak bu dünyada…
Hele bir sor kendine şuana kadar ne yaptın bir arpa boyu ilerliye bildin mi hayatta ilerliye bildiysen ne ala, ilerleyemediysen vay haline.
Bir hatıra defterine bak bir de amel defterine kayda değer bir şeyler yaptın mı? Bir de elini koy vicdanına yaptığın hangi iş sana huzur verdi bir yıl boyunca.
Hiç sordun mu ben bunu başkasına yaptım keşke başkası da bunun aynısını benim için yapsa.
Demişsen ne güzel dememişsen vay haline.
Gene bir sor kendine ben neyim, kimim, ne için varım? Bunlardan birisine dahi bir cevap bulmuşsan ne güzel bulamamışsan vay ki vay.
Aynanın karşısına geçtin mi hiç sorguya çektin mi kendini? Çektiysen ne ala, daha sonra bir düşün cansız bir tohuma can veren Allah her şeyi boşuna mı yarattı bu dünyada, bulabilirsen bunun cevabını ermişsin peygamberler katına ve öbür dünyada ermişsin muradına.
Hele bir sor…
Neydim, ne oldum, ne olacağım?