[Bu, Cam'ın bana paylaşma izni verdiği çok trajik ve dokunaklı bir deneyim. Bana gönderdiği bir e-postanın metninden. - Meleti Vivlon]
Trajediyi gördükten yaklaşık bir yıl sonra Yehova'nın Şahitlerini terk ettim ve sadece teşvik edici makaleleriniz için teşekkür etmek istiyorum. İzledim senin James Penton ile son röportaj ve çıkardığınız dizide çalışıyorum.
Bunun benim için ne kadar önemli olduğunu bilmenizi sağlamak için, durumumu kısaca anlatabilirim. Bir Şahit olarak büyüdüm. Annem okurken bazı gerçeklerin tıklandığını gördü. Babam, kısmen onun İncil'i incelemesini istemediği için bu sefer oradan ayrıldı. Cemaat sahip olduğumuz tek şeydi ve kendimi cemaate verdim. Bir kız kardeşle evlendim çünkü onun ruhani olduğunu düşündüm ve onunla bir aile planladım. Düğünümüzden sonra hiç çocuk istemediğini, dedikodu yapmayı sevdiğini, kadın şirketini (lezbiyen) tercih ettiğini ve birkaç yıl sonra benden ayrıldığında, “ruhani” olanların nasıl olduğunu bir an önce gördüm. Cemaat onu terk etmesine yardım etti ve cemaatte bir bölünmeye neden oldu. Arkadaşlarım olduğunu sandıklarım arkalarını döndüler ve bu beni çok etkiledi. Ama yine de örgütün arkasındaydım.
Sonunda Chicago'da aşık olduğum ve evlendiğim tatlı bir kız kardeşle tanıştım. Sağlık sorunları nedeniyle çocuğu olamazdı, ancak çocukların bu kadar kibar ve şaşırtıcı biriyle birlikte olmaları için 2. şansımı bıraktım. İçimdeki en iyisini ortaya çıkardı. Düğünden sonra alkol problemi olduğunu öğrendim ve daha da kötüleşmeye başladı. Yaşlılar dahil birçok kanaldan yardım istedim. Aslında yardımcı oldular ve sınırlı yetenekleriyle ellerinden geleni yaptılar, ancak bağımlılık devrilmesi zor bir şey. Rehabilitasyona gitti ve bağımlılığı kontrol altında değilken geri döndü, böylece arkadaşlıktan vazgeçildi. Şahit oldukları için kimsenin, hatta ailesinin bile yardımı olmadan onu halletmeye bırakıldı.
Tünelin sonunda ışığı görmesi gerekiyordu ve eski haline döndürülmesi için bir zaman dilimi istedi. Ona sadece kendini incittiğini söylediler, bu yüzden 6 ay boyunca bunun kontrolünü ele geçirebilseydi onunla konuşurlardı. Bunu o andan itibaren çok ciddiye aldı. Birkaç kişisel nedenden dolayı, bu süre içinde hareket ettik ve şimdi yeni büyükler ve yeni bir cemaat vardı. Eşim taze başlamak ve yeni arkadaşlar edinmek için çok olumlu ve mutlu ve heyecanlıydı, ancak büyüklerle tanıştıktan sonra, dışarıda kalması gerektiği konusunda kararlıydılar. Minimum 12 ay. Ben bununla savaştım ve bir nedenden dolayı ısrar ettim, ama bir tane vermeyi reddettiler.
Eşimin en karanlık depresyona kaymasını izledim, bu yüzden zamanım işte ya da ona bakarken geçti. Krallık salonuna gitmeyi bıraktım. Birçok kez onu intihar etmesini engelledim. Duygusal acısı her gece uyurgezerlikte kendini gösterdi ve ben işteyken alkol ile kendi kendine ilaç vermeye başladı. Vücudunu mutfak katında bulduğum bir sabah sona erdi. Uykusunda öldü. Uyurgezerlik yaparken, nefes almasını engelleyecek şekilde uzanmıştı. Ambulans gelene kadar onu CPR ve göğüs kompresyonları kullanarak diriltmek için savaştım, ama çok uzun süre oksijen yoksun bırakılmıştı.
Yaptığım ilk görüşme annemle uzun mesafeliydi. Yaşlıları destek için aramam konusunda ısrar etti, ben de yaptım. Ortaya çıktıklarında sempatik değillerdi. Beni teselli etmediler. "Onu bir daha görmek istersen, toplantılara geri dönmen gerekecek" dediler.
Bu noktada, Tanrı'yı bulabileceğiniz yer olmadığına tamamen ikna olmuştum. Hayatım boyunca inandığım her şey şimdi söz konusuydu ve tek bildiğim, inandığım her şeyi terk edemediğimdi. Kayboldum, ama dayanacak bazı gerçekler olduğunu hissettim. Şahitler iyi bir şeyle başladı ve onu iğrenç ve kötü bir şeye dönüştürdü.
Örgütü ölümü için suçluyorum. Onu geri bırakmasalardı, farklı bir yolda olurdu. Ve onun ölümü için suçlanmayacakları iddia edilebilirse bile, kesinlikle hayatının son yılını sefil hale getirdi.
Şimdi Seattle'da yeniden başlamaya çalışıyorum. Bölgede olursanız, lütfen bana bildirin! Ve olağanüstü işi devam ettirin. Araştırmanız ve videolarınız tahmin edebileceğinizden daha fazla insan oluşturuyor.
[Meleti şöyle yazıyor: Mesih'in öğrencilerine, özellikle de daha fazla sorumluluk verilenlere uyarısını düşünmeden bu kadar yürek burkan deneyimleri okuyamam. ". . Ama inanan bu küçüklerden birini tökezleyen her kim olursa olsun, boynuna eşek tarafından döndürülen bir değirmen taşının sarılması ve gerçekten denize atılması onun için daha iyi olacaktır. " (Bay 9:42) Hepimiz şimdi ve geleceğimize dair bu uyarı sözlerine dikkat etmeliyiz ki, bir daha asla insan yönetimine ve Ferisik özveriliğin küçüklerden birini inciterek günah işlememize neden olmasına izin vermeyelim. ]