Birkaç yıl önce, bir tutku projesi hayatımı ele geçirdi. (İş yerinde olan bir şeye tutku projesi diyebilir misiniz?) Bu, bir tasarım sistemi ile gelişigüzel, genişleyen bir yazılım platformunu yeniden tasarlama girişimiydi - UI bileşenlerinin taksonomik bir hiyerarşisi aracılığıyla uygulanan organize bir dizi ilke, kural ve rasyonelleştirme ve desenler.
New York City için 1811 Komiserler Planı'nın dijital eşdeğeri olarak hayal ettim - karışık caddelerimize ve ürkütücü ara yollarımıza “güzellik, düzen ve rahatlık” getirecek modern bir ızgara. İnsanlar platformun herhangi bir yerinde ne yapacaklarını ve nereye gideceklerini biliyorlardı. Sokak tabelaları her köşede göz hizasında olacak. Her kaldırımı temiz tutmak için çöp kutuları ve her mahalleyi güvenli hale getirmek için sokak lambaları olurdu.
Aynı zamanda büyümemizi de sağlardı. Bununla, mülklerimizi mümkün olduğunca hızlı ve verimli bir şekilde geliştirebilir ve satabiliriz. Bir müşteri yeni bir proje önerdiyse, ertesi gün inşaata başlamaya hazırdık. Tüm cephelerin aynı göründüğünü kimse fark etmedi veya umursamadı. Bölgenizi talep etmek daha önemliydi.
İş, bir süre için heyecan verici ve tatmin ediciydi. Bootstrap'ın piyasaya sürülmesinden yaklaşık bir yıl sonra ve Material Design'ın piyasaya sürülmesinden ve şirket içi ekiplerin blog yazmaya başlamasından yıllar önce olduğu için yenilikçi hissettirdi.
Çoğunlukla, tasarımcıların nihayet sipariş talep edecekleri ve ürün geliştirme süreci üzerinde kontrol uygulayacakları bir gelecek olan gelecek vizyonum beni cesaretlendirdi. Yeni bir gezinme kalıbı veya girdi bileşeni eklemeden tasarladığımız her görev, hem kullanılabilirlik hem de ölçeklenebilirlik açısından bir zaferdi. Grinin tonlarını 6'ya düşürmek, boşluk birimlerini standartlaştırmak, satır içi, satır içi blok ve blokta ustalaşmak, çıtaları, döşemeleri ve kapsayıcıları adlandırmak, durumlar, durumlar ve adımlar arasında ayrım yapmak amacıyla tanımladık ve sildik.
Sonuç, bir tasarım ekibi olarak birliğimizin ve çevikliğimizin bir kanıtıydı. Sen edebilirsiniz yargıç burada. Herkesin istisnalar dışında sisteme bulaşmasını zorlaştırırken prototip tasarlamayı ve üretmeyi herkes için kolaylaştırarak, sonunda ürün kararlarında söz sahibi olacağımızı düşündüm.
Bu konuda yanılmışım. Ama burada konuşmak için burada olduğum şey bu değil.
Ayrıca katılık, düzenlilik ve tekrarlanabilirlik ile tanımlanan bir sistemin etkileri konusunda da naiftim. Bu kadar mükemmel ve düzenli bir sistem, bir makineden başka nedir ki?
Tasarım sistemleri artık altın standart. Bir uygulama olmadan modern, ölçeklenebilir bir uygulama oluşturamazsınız. Bir tane olmadan meşru bir ürün tasarım ekibi çalıştıramazsınız. Yine de bu tür sistemlerin sadece estetik değerini değil, sonuçlarını da sorgulamaya başladım.
New York City'yi ziyaret ettiğimde, en sevdiğim sokaklar ve ziyaret edeceğim bloklar, Houston Caddesi'nin altındakilerdir. Mağazalar, restoranlar ve kumtaşları daha küçük ve birbirine daha yakın. Köşegen bir köşeyi döndüğümde, bazen tesadüfen yerlerde buluyorum - iyi dans müziği olan bir dalış barı, mutlu saatler boyunca lezzetli dikenli armut margaritaları olan bir yeraltı Meksika restoranı, renkli bir duvar yazısı duvar resmi, bir park. Kaldırım ne kadar genişse, insanlar o kadar anonim, hatta daha kaba görünüyor.
Kusursuz düzen mantıksal sonucuna ulaştığında ne kaybederiz?
Tasarım sistemleri seri üretim ve verimlilik için inşa edilmiştir, ancak standartlaştırılmış araçlar ve süreçlerin daha hızlı olmasına ve daha tutarlı ürünlere yol açmasına rağmen, ürünü yapan insanın değerini düşürme ve ürünü tüketen insanı unutma eğiliminde olduklarını unutmamalıyız.
Bu gönderiyi dört yıl sonra tekrar almak…
Tasarım sistemleri yayıldıkça marka tasarımcılarına ve illüstratörlere olan talebin de nasıl arttığını fark ettiniz mi? Son birkaç yıldır, çizimleri (veya eski bir yöneticinin dediği gibi “çizgi filmleri”) kullanmayan bir teknoloji ürünü adlandırmanız için size meydan okuyorum. Çizimlerin zevk verdiğini ve kutuların ve metinlerin düzenlemelerinin yapmadığı, her gün görmek ve kullanmak zorunda olduğumuz araçlarda can attığımız insan dokunuşunun, anlaşılması zor insan dokunuşu olduğunu savunduk. Arayüzlerimiz daha temiz hale geldikçe, ambalajları daha da karmaşıklaştı - neon gradyanlar, uyumsuz düzenler, yırtık baskı görüntüleri, psychedelic animasyonlar. 70'lerin serserileri ve 80'lerin gür çocukları gibi çoğumuz da belli bir kıdem seviyesindeyiz, izin verilen yerlerde makineye isyan ediyoruz.
Beni yanlış anlama - İllüstrasyonları seviyorum çünkü çizgi filmleri ve çizgi romanları seviyorum (kredi: Başkan Yardımcısı, sonra lise anime kulübümün Başkanı) ve hikaye anlatan insan sanatını seviyorum. Aslında, illüstrasyonları aşırı kullanmaktan tamamen suçluyum. Bir keresinde bir marka tasarımcısı bana illüstrasyon kullanmamın anlamsız olduğu ve bir "sistem"den yoksun olduğu eleştirisini yapmıştı. Bu eleştiri adildi çünkü varlıklarını mahvettim ve her şeye tokat attım. Ancak illüstrasyonların kullanımı tutarlı bir mantık izliyorsa, bu onları daha az eğlenceli ve dolayısıyla daha az insani yapmaz mı?
Zevk sürpriz gerektirir. Bu yüzden insanlar sürpriz partiler verir ve hediyeleri paketler. Her zaman beklediğimiz şeyi yaşamak istemeyiz. Her uygulama size her akışın sonunda 600x450 piksellik bir karede ortalanmış bir kutlama maskotu gösterse, ekranların arkasında sizi gülümsetmek isteyen insanlar olduğuna inanır mıydınız yoksa sadece kutuları işaretlediklerine inanır mıydınız? Sanatçılar beklentileri kırmak ve duygu uyandırmak için orantı, hareket, renk ve diğer birçok tekniği kullanır. Patlarlar, döndürürler, parçalara ayırırlar, boyarlar, görüntüleri yeniden karıştırırlar. Ürün tasarımının daha sanatsal kısımlarında kendimize biraz da olsa özgürlük veremez miyiz?
Belki de oyunun sonu, yazılımları tasarım sistemleriyle tasarlayan bir yazılımdır. Makinelerin bizi değiştirmesine razıyım - belki sonunda sanat için zamanımız olur! Sadece o zamana kadar bilgisayar kullanamayacak kadar yaşlı olacağımı umabilirim. Kim monoton bir zihin sarayında sıkışıp kalmak ister?
Sophia, birkaç hafta önce JRF ve büyüyen bir grup ortakla yapacağım çalışma hakkında paylaştı. JRF gibi bir vakfın bu alana ve özellikle de bu zamanda yatırım yapmasına gerçekten çok sevindim.
Şu an iç mimarlık öğrencisiyim, yeni sahibi 200 m2 geniş bahçeli. Bu kadar boşlukta yaşamak benim için biraz yeni.
Dışarıdaki kahve tutkunları için bu yazının başlığı küfür 🙀. Kahve yoğunluğu yüksek, suyu az olan bir fincan buharlı sıcak espressoya insan nasıl buz ekleyebilir ⁉️ Ben de o saflardan biriydim.
Giriş Bildiğimiz gibi veri her şeyin anahtarıdır, ancak veri bulmak yorucu bir iştir 🤔. Öyleyse neden veri bulmak yerine kendi verimizi oluşturamıyoruz.
Maker, basitçe yaratanlar anlamına gelen kapsayıcı bir terimdir. Maker topluluğu, çeşitli ilgi alanları ve ortamlara sahiptir.
Kripto piyasalarındaki düşüş hissi ve korku şu anda oldukça aşikar olsa da, hepimiz volatiliteye alışmalıyız. Zenginlik, sağlam değerleme tekniklerinin yanı sıra uzun vadeli temellere öncelik verilerek yaratılır.
Kristen Stewart bir keresinde 'Pamuk Prenses' rol arkadaşı Chris Hemsworth'a sert bir yumruk attı ve bu, oyuncunun geleceğini görmediği bir saldırıydı.
GQ Magazine ile yaptığı bir röportajda BTS'den Jin, BTS ve Coldplay'in şarkısı 'My Universe'nin bir bölümünün 'son bölümü yapmadığını' açıkladı.
Bir röportaj sırasında Kane Brown, Elvis Presley'in "Hound Dog" ve "Blue Christmas" şarkılarının defalarca şarkılarını nasıl etkilediğini tartıştı.
'Çığlık', bazı yeni yönler veren kanlı bir dönüş sağlar, ancak Ghostface'in en yeni öldürme çılgınlığı olması gerektiği kadar derin kesmez.
Her hafta güncellenen mini bulmacamız, en sevdiğimiz HowStuffWorks okumalarımızı zeki ipuçlarıyla birleştiriyor!
Doğru deterjanı seçme konusunda endişelenmenize gerek kalmadan çamaşır yıkamak yeterince kötü. Peki en iyisi hangisi? Yoksa önemli mi?
Kentucky kırsalındaki Fugates ve Combs aileleri, genetik piyangoyu kaybettiler ve her ikisi de, evlenirken tenlerinin mavi görünmesine neden olan nadir bir çekinik özelliği paylaştılar. Bunun nedeni neydi? Ve ailelere ne oldu?
İki babasız erkek civciv, California akbabasını yok olmaktan kurtarmak için bir programda yetiştiriliyor. Böyle 'bakire' doğumlar nasıl mümkün olabilir?
Disney+'tan Moon Knight'ın ilk resmi fragmanı Pazartesi gecesi yayınlandı ve Oscar Isaac'ı Marvel'in son başrolü olarak tanıttı.
Paris Hilton'un mutfak dizisi Cooking With Paris, bir sezonun ardından Netflix tarafından iptal edildi.
Michelle Obama 58. doğum gününde, "Bu kadar çok insanın beni desteklediği için minnettarım. Önümüzdeki yılın neler getireceğini görmek için sabırsızlanıyorum" dedi.
"Seni sonsuza kadar sevmenin şerefine!" Bachelor Nation yıldızı Jordan Kimball, Cumartesi günü Houston'da çiftin düğümü bağladıktan sonra yeni karısı Christina Creedon'a yazdı.