Rus savunma endüstrisi için belirli bir dönüm noktası olarak 2020 yılı
Ve bu arada, o zaman ne?
Genel olarak, 2020 yılı yabancı bir şeye benziyor, bundan sonra her şey başka bir senaryoya göre değişecek.
Şahsen bana Savunma Bakanlığı temsilcileri ve savunma sanayii kompleksi toplantıları dizisindeki tüm konuşmaların bittiği söylendi. Doğal olarak, paraya. Ve burada cumhurbaşkanından devlet savunma emrinin devlet savunma emrinde olduğuna dair bir ipucu görüyorum, ancak ilk önce, düzgün bir şekilde yürütülmeli, ikinci olarak - çalmak değil, üçüncü olarak - yarın günü düşünmek için.
Üç noktadan her biri önemlidir.
Bu konu hakkında biraz konuşalım. Evet, ülkemizin son yıllardaki “demokratik gelişme” nin neden olduğu durgunluk orduyu ilgilendiren bölümde aşılmış gibi görünüyor. Gerçek. Yeni silah türleri sadece geliştirilmiyor, yine de gerçekten birliklere gidiyor. Test numuneleri olarak değil, hizmette olduğu gibi.
Ancak, tüm bunlara bir krizle uçtuk. Hem küresel hem de kişisel olarak bizim için organize edildi. Ve burada savunma sanayi kompleksinin temsilcilerini memnun etmeyecek “hareketler” başladı. Bu öncelikle yeni türlerin salınmasında bir azalmadır. оружия.
Örnekler herkes tarafından bilinmektedir. Bu T-50 ve "Armata", hizmete girecek, ancak başlangıçta açıklandığı miktarlarda değil.
Neden, hatta biraz inceliğini veya bir şey sorusu. Sadece yeterli para değil.
Savunma Bakanlığı ve savunma sanayisinin ordumuzun gelişimi ve ekipmanı için harcamak istediği miktar ülke ekonomisi için gerçekten çok ağır.
Ancak hem Savunma Bakanlığı hem de tasarım büroları ve savunma şirketleri, Rusya'nın savunma kabiliyetini korumak için bu miktarların gerekli olduğu konusunda haklılar.
Soru, maliyetlerin düşürülmesi gerektiği şeklinde konulmamıştır. Zaten kesilmiş ve çok zayıf kesilmiş oldukları açıktır. Ve görünüşe göre, daha fazla kesilecektir. Soru farklı bir şekilde ortaya konuyor. Ülkenin hem kurtların (MO ve MIC) dolu, hem de koyunların güvenli olduğundan emin olması en etkin ve acısızdır. Koyun ile kastettiğim, umarım, anlaşılabilir bir durumdur.
Temel olarak, ekonomik olarak nasıl para harcanacağı, ekonominin kendisini nasıl artıracağı düşünülmemelidir. Rusya, yani, GSYİH’yı iki katına çıkardık (çoğu insan yüksek kürsülerden ve kameraların önünde konuştuysa), kurtaracak hiçbir şey kalmayacaktı. Herhangi bir miktar göze çarpacaktı. Ama ne yazık ki, bugün sahip olduklarımız var.
Belki de bir çıkış yolu vardır. Bu konuda da yeterince söylendi, ancak araba her zaman olduğu gibi hala orada. Ancak her şey, bir yandan oldukça basit, diğer yandan bir devrime benzeyecek.
Yakıt ve enerji kompleksinin millileştirilmesi, ağır sanayi ve makine mühendisliği gibi devrim ile karşılaştırmak mümkün mü? Tamamlandı. Ve tamamen görünüyor, çünkü 1917 yılında tam olarak ne olduğunu, yalnızca dağıtılmış, daha kesin olarak özelleştirilen her şeyin devlete geri verilmesi gerektiği farkını ortaya koyuyor.
Ve bugün, ülkenin kazandığı şeylerin çoğu bütçesine girmiyor, bir düzine oligarş besliyor. Ne yazık ki, ama bugünün gerçeği.
Daha az önemlisi, ithalat üreticileri lehine ciddi biçimde kısıtlanan Rus hafif sanayinin gelişimidir. Özellikle - nüfus için mal üretimi. Bu zordur, ancak ne kadar tam teşekküllü Rus rublelerinin en azından tam teşekküllü dolara ve avroya dönüştürüldüğünü ve ithal edilen mallar ve hizmetler yoluyla yurtdışına gittiğini hayal edebilirsiniz.
Bu konuda savunma şirketlerimiz çok gerçek bir rol oynayabilir. Tamamen sefil Gorbaçov'un "dönüşüm" programı hakkında konuşmayalım, askeri kuruluşlar o zaman televizyonlar, alıcılar, teypler, elektrikli sobalar, saç kurutma makineleri, mikserler ve benzerleri için oldukça normal olarak ürettikleri zaman, "kapak" ın Sovyet sistemini hatırlamak daha iyidir.
Daha önce bahsettiğim Putin tarafından dile getirilen başka bir nokta daha var. Fonların doğru kullanımı. Bütçeden ne kadar beslendiklerine bakılmaksızın, MIC ve MO’nın her şeyin küçük olacağını söylemek istemiyorum. Ancak, harcamalardaki genişlemenin sebep olduğu anlar vardır, eğer katılamazlarsa, o zaman tam olarak merak ediyorum.
Fakat Sovyet zamanlarından beri, savunma sanayi kompleksi piyasa koşullarına çok iyi uyum sağlamamıştır. Devlet düzeni ve dış ticaret olmadan hayatta kalmak mümkün değildir. İhracat harika, ama burada zayıf bir an var. Üretilen her şey, iyi para için bile olsa müttefiklere ve ortaklara gönderilemez.
Bu yüzden 2020, muhtemelen aklımda sadece bir takvim tarihi olarak değil, aynı zamanda olası bir yeni başlangıç noktası olarak da oturdu. Elbette uçak filosunu, zırhlı araç filosunu tamamen yenilediğimizde, ipotekli tüm gemilerin inşasını tamamladığımızda böyle bir anın gelmesi pek olası değil, çünkü teknoloji sonsuza dek sürmez. Hakkında olmasına rağmen tanklarörneğin, bunu söyleyemezsiniz.
Savunma Bakanlığının tüm taleplerinin yerine getirildiğini ve devletin artık çok fazla silah satın almasına gerek kalmayacağını hayal ediyorsanız. O zaman ne olacak?
Bunun birçok kişi için bir kabus olduğunu düşünüyorum. Evet, dediğim gibi, bunun olması muhtemel değil, ama yine de.
Bir problem olacak. Bugün silahlarımızın dünyada çok popüler olmasına ve birçoğunun onları almaya hazır olmasına rağmen. Ancak dış ilişkiler bir şeydir ve iç ilişkiler tamamen farklıdır. Savunma işletmelerinde sivil sektörün neredeyse tamamen tahrip olduğuna dikkat çekiyor.
Ve bu büyük ölçüde devletin hatası.
Toplantıdaki katılımcılardan biri kameraya gitti ve Putin'e “Ne saksıları tekrar serbest bırakacağız?” Diye sordu.
En iyisinin ne olduğunu bilmiyorum. Rusların talep ettiği durumlarda tencerelerin üretimini yapın ya da Çin'den satın alın. Dolar için.
Biraz daldım. Kendime uzun süre döküm kazanı vermek istedim. Şehrin diğer tarafına gitmek zorunda kaldım, çünkü Çinlileri almak istemedim. Kazan gibi görünmüyorlar, Tanrıya şükür, Kazan'ın nasıl görünmesi gerektiğini biliyorum. Ben aldım. “Izhstal”, Izhevsk şehri etiketinde gördüğüme şaşırdım. Orada tava kimseyi rahatsız etmiyor. Bu hoş.
Durum böyle bir devlet düzeni umududur, ancak bunu kendiniz işlemeyin. Örnekler? Afedersiniz "Omsktransmash". İnsanların kitlesel kesimlerinin başladığı fabrikadaki durum hakkında yazdık çünkü iş yoktu. Ama neyse ki her şey değişti ve tesis çalışıyor. Soru ne kadar sürüyor!
Bugün, şu ana kadar (vurgulayacağım) her şey az çok düzeltilmiş durumda. İş var. Ya yarın? Ve 2020'ten sonra?
Size havayollarımızın (hatta bazıları devlet katılımına sahip olsa da) hala Boeing ve Airbus'ta yolcu taşıdığını ve Rus uçakları sipariş etmek için acele etmediklerini hatırlatmama izin verin.
Dürüst olalım: Rusya'nın aslında kendi ticareti yok filove bu arada, birçok ülkedeki ticaret filosu Donanmanın ilk rezerviydi. Hatırlamaya değer hikayeler ünlü Alman akıncılarının dünya savaşlarındaki kökenleri?
Ve biz Olimpiyatları sağlamak için affediyoruz ve Kırım, Türk ve Yunan feribotlarını kullandı. Suriye'ye teslimat yapmak için Türkiye'deki gemileri kiraladık ...
Savunma sanayii, ekonomimizin sağlam bir şekilde kendisini tesis edebileceği temel taş olabilir mi?
Cevap bir: elbette, evet.
Ancak bunun için bizi bağışlayın, hükümetimiz ve merkez bankamız zorunlu görünüyor, evet, ABD borç notu almamak, efsanevi enflasyonu sürdürmemek ve doları desteklememek için para göndermek zorundalar.
Yerli üretimi geliştirmek ve kalanlarla başlamak gerekir. Askeri-sanayi kompleksinin girişimlerinden, sadece devlet kontrolünde olduklarından dolayı. Bu da hem kalite hem de dürüstlük üzerinde doğru kontrol yapılmasını sağlayabilir.
Genel olarak, Putin'in bazen söylediklerini daha yakından incelemek gerekir. Sonuçlar böyle ... olağanüstü.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.