Berkay Yıldız'ın açıklmasına eklemek istediğim ve düzeltmek istediğim bir şeyler var.
Entropi verdiği örnekteki gibi şişe için dışarıdan kuvvet uygulayarak yeniden düşürülebilir. Ancak bu evren için geçerli değil. Çünkü evrende bir dış kuvvet yoktur. Yani her ley evrenin içinde olduğundan, dış kuvvet olmaz ve bu yüzden entropi sürekli artar. Bu durumda entropi artışı neden-sonuç ilişkisini doğurur. O da zamanın okunu...
Bir de ısı ve ısıl enerji kavramları karışmış tanımda. Ancak gerisi oldukça başarılı...
Eğer termodinamiğin 2. yasasını güzelce açıklamayı başarabilirsem, bu sorunun cevabını kendin bulabileceğine inanıyorum. Öncelikle bu yasanın bize ne dediğine bakalım.
"Hiçbir cihaz veya sistem aldığı ısıyı tamamen işe dönüştürecek şekilde çalışamaz. Ayrıca sadece ısıyı bir sıcaklıktan daha yüksek bir sıcaklığa transfer eden bir süreç mümkün değildir. Bir de buna ek olarak sen ne yaparsan yap, enerjinin ve kütlenin olduğu her yerde entropi (düzensizlik) mevcuttur ve sürekli olarak evrenin toplam entropisi artar."
Fakat bu açıklamada genelde insanların kaçırdığı bir şey vardır. Bu entropi doğada kendiğilinden yani bir etki olmadığı sürece sürekli artar. Bunu bir örnekle açıklayayım.
Boş bir odada içinde gaz dolu olan bir şişe var. Bu şişeyi açtığında gaz rastgele olarak odaya dağılır yani entropisi artar. Fakat biz çok güçlü bir elektrikli süpürge kullanıp, odadaki gazı hapsedip tekrar bunu şişeye koyabiliriz. Yani sistemin entropisini düşürürüz. Bu bir sorun mu? Hani bu sürekli artıyordu? Hayır bu bir sorun değil ve bu sürekli artması olayı dışardan bir enerji uygulanmadığı sürece sürekli artar. E entropiyi düşürdüm, zaman geriye aktı mı? Malesef böyle bir şey de gerçekleşmedi.
Umarım bu örnekle entropi kavramını daha iyi anlamışsındır. Son olarak buraya eski ve ünlü bir Alman fizikçinin sözünü bırakıyorum.
“Termodinamik komik bir konudur. İlk defa öğrendiğinizde, ne olduğunu anlamazsınız bile. İkinci defa üzerinden geçtiğinizde, bir-iki nokta hariç anladığınızı düşünürsünüz. Üçüncü defa baktığınızda ise, anlamadığınızı bilirsiniz, ama o zamana kadar konuya alıştığınız için bu sizi o kadar rahatsız etmez.”
– Arnold Sommerfeld