Yalan söylemek; ya da yalan.
Doğruları söylemek yerine, farklı şeyler ile karşıdakileri kandırmaya çalışmak değil midir, yalan söylemek ya da yalan.
İşin en acı bölümü de söylediği yalanların gerçek olduğunu bir zaman sonra kendilerinin de inanıyor olması o yalancıların.
‘Doğruyu söyleyeni dokuz köyden kocarlar”
Evet, hepimizin bildiği bir söylemdir bu. Söyledikleri karşısında horlanan, uzaklaştırılmaya çalışılanların her zaman dile getirdikleri bir söylemdir ‘doğruyu söyleyeni dokuz köyden kovarlar’ söylemi.
Niye doğruyu söyleyeni dokuz köyden kovuyoruz?
Çok basit; çünkü gerçekler her zaman acıdır. Yalın gerçeklerdir, söylendiğinde yüzünüzde bir tokat gibi patlarlar.
Yalan söyleyenler baş tacı yapılırlar. Çünkü onlar her zaman sizin duymak istediklerinizi söylerler. Hele yönetici pozisyonunda iseniz sizi göklere çıkarırlar, hiçbir yanlışınızı size söylemezler, aksine yaptığınız yanlışlar karşısında sizi alkışlayarak egonuzu pohpohlarlar.
Aslına bakılırsa, o atasözü olarak bildiğimiz ve sıkça dile getirdiğimiz ‘doğruyu söyleyeni dokuz köyden kovarlar’ sözü tam tersi olması gerekir. Yalan söyleyeni dokuz köyden kovarlar olmalı. Doğru söylemenin erdemi anlatılırken, yalan söylemenin ne kadar ahlak dışı, erdem yoksunu bir hareket biçimi olduğu anlatılmalı.
Doğru söyleyenler kovuluyor, yalan söyleyenler baş tacı yapılmaya devam ediyor. Ne diyelim, yine bir atasözü ile yazımızı noktalayalım.
Yalancının mumu yatsıya kadar yanar!