Sonra, yedi iki cinsiyetli insandan her biri (hayvanlar da böyle) iki ayrı gruba ayrıldılar: Biri eril, diğeri dişil. Tanrı bu yedi çifte çoğalmalarını emreder. İşte bunlardan da mevcut erkek ve kadın ırkı nüzul eder.
Eğer insan bedenini sever ve ona büyük iştahla bağlanırsa o zaman ölümün kudreti altına girer. Fakat eğer bu insanlar onlarda olan gayr-i cismani şeyle kendilerini özdeşleştirirlerse o zaman ölümsüz olurlar, "iyi"yi(hayr) elde ederler.
işte bu "kendini tanıma"* dan uzak düşenler ölüme müstehak olurlar (çünkü bedenini sevme suçlusudurlar). Çünkü beden maddeden, cisimden mürekkeptir ve madde bu kötülüklerin kaynağıdır. Fakat "kendini tanıyan,kendini bilen" kimseler ise iyiliğe kavuşurlar. Çünkü onların tanıdıkları o gayr-i cismani öz Tanrı'yla olan bir cevherdir....
*Noverim me noverim te : kendimi bileyim ki Seni bileyim.