Yirminci yüzyılda Vietnam bağımsızlığının ilk üç yılı tarih Komünistlerin ve anti-komünistlerin sürekli mücadelesi. Vietnam, o zamanın iki "dünyası" arasındaki bir çarpışma yeri haline gelmişti - Sovyetler Birliği liderliğindeki komünist ve ABD liderliğindeki kapitalist. Vietnam siyasal güçleri arasındaki ana bölümün ilk başta geçtiği, tam olarak ideoloji çizgisindeydi. İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Asya ve Afrika'daki Avrupa güçlerinin sömürgelerinin gerçek bir egemenlik geçidi ”başladığında, Vietnam da siyasi bağımsızlığını ilan edemedi. Bu, 19 Ağustos 1945'te gerçekleşti ve II. Dünya Savaşı'ndaki Japon ordusunun yenilgisinin doğrudan sonucuydu. Japonlar, 1940'te bile Vietnam'a girdiler ve 1945'in başlangıcına kadar Vichy işbirlikçi hükümetinin yanında bulunan Fransız sömürge yönetimiyle birlikte Vietnam'ı resmen yönettiler. Ancak Vichy Fransa düştükten sonra Japonlar artık kendilerini Fransız yönetiminin Vietnam üzerinden resmi yönetimini tanımak zorunda bırakmadıklarını düşünüyor. Bunun yerine, Vietnam'da Manchukuo gibi tam kontrollü bir kukla devleti yaratmaya karar verdiler ve onu Vietnam imparatoru Bao Dai'nin başına getirdiler. 1925 Mart 11, Japon baskısı altında Bao Dai, "Vietnam İmparatorluğu" nun bağımsızlığını ilan etti. Ancak, bu yarı devlet kuruluşunun tarihi kısaydı. Zaten Ağustos ayının ortasında, 1945, Japonya'nın yenilgisinden sonra, Bao Dai aslında tahtından tahliye edildi. 1945 Ağustos 30 Resmi olarak, ülkeden ayrıldıktan sonra, resmen bir bağımlılık eylemi okudu. Japon kuklalarından kurtulmuş olan Vietnam'ın bağımsız bir devlet olma yolunda başlayacağı görülüyordu. Ancak bağımsız Vietnam, özellikle Sovyet yanlısı Komünist Partinin önderliği altında, hiçbir şekilde ülkenin eski "efendileri" - Fransız sömürgecileri için uygun değildi. Dahası, Vietnam'ın kuzeyinde, Çin sınırının yakınında, komünistlerin pozisyonları çok güçlüyse, güney geleneksel olarak anti-komünist olarak kabul edildi.
Cochinchina - Vietnam'ın özel bir bölgesi
Güney, tarihsel olarak, Vietnam devletinin bir parçası olduğu gerçeğine rağmen, nispeten geç bir parçası oldu. Buradaki nüfusun önemli bir kısmı Vietnamlılar (Viets) değil, aynı zamanda Muong ve Mon-Khmer ve Austronesian halklarının (Khmer dağı ve dağ timi) halklarının temsilcileriydi. Ulusal çelişkileri ve ülkenin güney kesiminin göreceli zayıflığını kullanarak, 19. yüzyılda Fransa bölgeyi kolayca işgal etti ve onu bir Cochinchina kolonisine dönüştürdü. Kuzey Vietnam’ın (Tonkin) ve Orta Vietnam’ın (Annam) protezlerin ve Cochinchina’nın bir koloni statüsüne sahip olduğuna dikkat edin. Buradaki Fransız etkisi en güçlüydü. Koloninin başkenti Saygon'da, büyük bir Avrupa diasporası yavaş yavaş yerleşti; tüccarlar, denizciler, eski askerler ve Fransız sömürge birliklerinin ve Yabancı Lejyonun çavuşları. Buna ek olarak, Fransız kültürel etkisi yavaş yavaş Güney Vietnam sakinleri arasında yayıldı - karışık evliliklerin sayısı arttı, bazı Vietnamlılar ve özellikle ulusal azınlık üyeleri Katolikliği kabul etti. Bu nedenle, Fransa her zaman Güney Vietnam’ı birer ata olarak görmüştür. Fransız sömürgeciliği döneminde Güney Vietnam, politik ve ekonomik gelişimini Kuzey Vietnam'dan belirgin bir şekilde ayıran bir takım spesifik özelliklere sahipti. Tarihsel bilimler adayına göre M.A. Bunlara Sünnerberg dahil: 1) hükümet sisteminin daha basit bir organizasyonu ve askeri liderlerin sivil bürokrasi üzerindeki önceliği; 2) Konfüçyüs çalışmalarının yönetim süreçleri üzerindeki zayıf etkisi; 3) toplumsal geleneklerin zayıflığı ve toprağın özel mülkiyetinin toplumsal alana yaygınlığı; 4) çeşitli mezheplerin ve ödünç alınan dinlerin faaliyetleriyle dolu dini bir boşluktur; 5) Güney Vietnam nüfusunun yabancı kültürel etkilere dinamizmi ve açıklığı (Bkz: MA Syunnerberg. Vietnam Birinci Cumhuriyetinin Oluşumu ve Gelişimi. Tezin özeti ... tarihsel bilimler adayı. M., 2009.). Güney Vietnam sakinleri daha az belirgin bir ulusal kimliğe sahipti, kendi çıkarlarını genel siyasi ve ulusal çıkarlarla ilişkilendirmediler. Birçok bakımdan, bölgedeki komünist ideolojinin hızlı yayılmasının önündeki en büyük engellerden biri haline gelen Güney Vietnam toplumunun bu karakteristik özellikleridir. Ülkenin kuzeyinde, komünizm Kuzey Vietnam nüfusunun toplumsal gelenekleri üzerine hızla ve organik olarak yerleştirilmişse, güneyde komünistler uzun süredir geniş çaplı halk desteği bulamadılar.
Bu arada, Vietnam komünistlerin öncülüğünde bağımsızlığını ilan eder etmez İngiliz birlikleri ülkenin güneyinde yerleşti. Fransız sömürgeci memurlarını ve Vietnamlı vatanseverler tarafından tutuklanan memurları hapisten kurtaran İngilizlerdi, daha sonra Fransız sömürgeci idaresinin yönetimi ülkenin büyük bir bölümünde restore edildi. Bununla birlikte, 1946'ta Fransa, Vietnam Demokratik Cumhuriyeti'nin bağımsızlığını Çinhindi Birliği'nin bir parçası olarak kabul etti. Fransa'nın bölgedeki politik etkisini korumaya yönelik Fransız liderliği tarafından yapılan kurnazca bir taktiksel hareketti. Aynı zamanda, Fransız komutanlığı intikam için hazırlanıyor ve eski koloninin toprakları üzerindeki kontrolünü yeniden kazanıyordu. İngiliz birlikleri Vietnam'dan ayrıldığında Fransa, Vietnam'a karşı silahlı provokasyonlar düzenlemeye başladı. En iddialı ve kanlı provokasyon, kentin ve Haiphong limanının Fransız savaş gemilerinin toplarıyla bombalanmasıydı; bunun sonucunda birkaç bin kişinin hayatını kaybetti. 17'in başlangıcında, Fransız kuvvetleri, Vietnam topraklarının çoğunu kontrol altına almayı başardı ve 1949'te, Vietnam imparatoru Bao Dai'nin resmi cetvelle tekrar ilan edilmesiyle bağımsız bir Vietnam Devleti'nin oluşturulması ilan edildi. Bununla birlikte, aynı 1949’te, Çin’den destek alan Vietnamlı komünistlerin güçleri bir saldırı başlattı ve içinde Demokratik Vietnam Cumhuriyeti’nin (veya Kuzey Vietnam’ın) varlığını sürdürdüğü ülke topraklarının bir bölümünü işgal edebildi.
Sovyetler Birliği ve Çin'in Kuzey Vietnam hükümetini Vietnam halkının tek meşru temsilcisi olarak kabul etmesinin ardından, ABD ve bir dizi başka kapitalist ülkenin Bao Dai önderliğinde Vietnam Devleti'nin tanındığını açıkladı. Vietnamlı komünistlerin ve Fransız sömürge birliklerinin silahlı çatışması, Vietnam Devleti'nin silahlı kuvvetlerinin de savaştığı tarafta başladı. Fransız birliklerinin silahlanma ve savaş eğitimindeki ilk çoklu üstünlüğüne rağmen, zaten 1953-1954’te olduğu belirtilmelidir. Savaşta Kuzey Vietnam lehine bir dönüm noktası ortaya çıktı. Kuşatması 13 Mart’tan 7’e kadar 1954 Mart’tan 1956’e kadar süren Dienbienfu’daki meşhur yenilginin ardından Fransa, Fransız silahlı kuvvetlerinin, Çin’in ülkesi, Vietnam’ın ülkesi, Vietnam’ın ülkesi arasında kesilen düşmanlıklarının kesildiği Cenevre Anlaşması’nı imzalamak için acele etti. iki bölüme ayrılmıştı - kuzeyi Vietnam Demokratik Cumhuriyeti'nin kontrolü altında kaldı, güneyi - Vietnam Devleti - Fransız Birliği'nin bir parçasıydı. egemen bir devlet ettik. Ayrıca, Temmuz 1954’ta ülkeyi yeniden birleştirmek ve birleşik bir hükümet oluşturmak amacıyla Kuzey ve Güney Vietnam’da seçim yapılması planlandı. Bununla birlikte, Cenevre Konferansı'nın sonuçları, Fransa’yı, Çinhindi’deki anti-komünist güçlerin organizatörü yerinde değiştirmeye karar veren Amerika Birleşik Devletleri tarafından tanınmıyordu. Amerikan liderliği, seçimlerin komünist parti tarafından yasal yollardan alınabileceğinden çok endişeliydi, bu yüzden ülkenin birleşmesini önlemek için politikalar çekildi. Dahası, Vietnam'ın güneyinde, Fransız yanlısı rejimi devirmek ve Vietnam Demokratik Cumhuriyeti ile birleştirmek için yerel komünistler de daha aktif hale geldi. Vietnam Devleti Dien Bien Phu’nun yenilgisinden sonra ve daha önce etkin bir yönetim tarafından ayırt edilmeyen, daha da gevşek bir eğitime dönüştü. Vietnam’ın yeni atanan resmi yöneticisi XNUMX’teki Bao Dai ülkeyi terk etmeyi ve Avrupa’ya kalıcı olarak gitmeyi seçti.
Katolik Konfüçyüs Ngo Din Ziem
Güney Vietnam’ın asıl başkanı, Vietnam Devlet Bakanı Bago Dai, Ngo Din Siem’in (1901-1963) kararı ile atandı. Bu adamın adaylığı, Ngo Din Ziem'in dinsel bir Katolik Hristiyan olan Vietnam’ın kalıtsal Avrupalı elitlerinin bir temsilcisi olması nedeniyle Fransa ve Amerika’ya çok yakıştı. Fransızca tam adı Jean-Baptiste Ngo Din Siem. 17. yüzyılın başlarında, Vietnam'da vaaz veren Portekiz misyonerleri, Ngo Din S'em'in ataları olan etkili Vietnamca “mandalina” ailesini Katolikliğe dönüştürdüler. Ondan sonra, birçok nesiller için, Ngo Dinh Siem'in ataları, diğer Vietnam Katoliklerinde olduğu gibi, Vietnam imparatorlarının baskılarından acı çekti. Ngo Dinh Ziema Ngo Dinh Ha'nın babası 1880'ta Malaya'da eğitildiğinde, Vietnam'da bir başka Katolik karşıtı pogrom patlak verdi ve bu da Ngo Dinh Ha'nın ailesinin ve tüm erkek kardeşlerinin ölümüyle sonuçlandı. Ancak, bu olay inancında Ha'yı daha da güçlendirdi. Kamu hizmetine devam etti, mahkemede başarılı bir kariyer yaptı ve odacı ve ayin bakanlığına yükseldi. Bununla birlikte, Fransızlar imparator Thanh Tai'yi sınırladıktan sonra Ngo Dinh Ha istifa etti ve tarla tarımıyla uğraştı. Oğlu Ngo Din Ziem, bir Fransız Katolik okulunda eğitim gördü, kısa bir süre manastırda bir acemiydi, ancak manastırdan ayrıldı ve manastır hayatının kendisi için çok zor olduğuna karar verdi. Ziem Manastırı'ndan ayrıldıktan sonra Hanoi'deki hükümet okuluna girdi.
1921'te bir çalışma kursu tamamladı ve Hue Kraliyet Kütüphanesine üye olarak hizmet vermeye başladı. Modern Rusya ve diğer pek çok ülke için, bir memurun bir kütüphaneci olarak kariyerine başlaması oldukça sıradışı görünüyor, ancak Konfüçyüs ve Budist kültürü olan ülkelerde - Çin, Vietnam, Kore, Japonya, vb. - bu durum çok özenli bir fahri durumdur. daha ileri kariyer gelişimi. Ngo Din Ziem'in başına gelen de buydu. Kısa süre sonra, 70 köylerini içeren bölge başkanlığına atandı. Sinner, 25 köylerinden bir eyaletin başına geçtiğinde 300 yaşında değildi. Daha hızlı kariyer büyümesi Ngo Din S'em, Katolik bir kıza evlenmesine katkıda bulundu - Bakanlar Konseyi başkanı Nguyen Huy Bai. Bununla birlikte, Fransız sömürge yönetiminin pek çok memuru Zjem'e karşı oldukça havalı davrandı, çünkü genç yetkililer Vietnam’a iç meselelerle ilgili daha fazla özerklik verilmesini istediler. 1929'te Ngo Din Sien Komünistlere tanıtıldı. Komünist bir broşürün içeriği, genç mandarin'i çekirdeğe kızdıran (o, devrimlerin ve popüler özerk devletlerin ateşli bir rakibiydi), öfkesini çeken ellerine düştükten sonra, Vietnam'daki komünist örgütleri bastırmaya katıldı. 1930’te, Bay Ngo Dinh Ziem, köylülerin ayaklanmasını etkili bir şekilde bastırabildiği Binh Thuan eyaletinin valisi oldu ve 1933’te, otuz iki yaşındaki bir yetkili, Huo Bai’nin himayesinde, Bao Dai’nin mahkemesinde, İçişleri Bakanı atandı. Ancak, bu göreve ulaşmış olan Ngo Din Siem, Fransız idaresinin beğenmediği Vietnam yasalarının getirilmesi de dahil olmak üzere Vietnam'ın özerkliğini artırmak konusunda ısrar etmeye devam etti. Sonunda, İçişleri Bakanı olarak atanmasından sadece üç ay sonra Ngo Dinh Ziem istifa etti. Bu zamandan ve 21 boyunca Ngo Din Ziem'in resmi bir mesleği yoktu. İlk on yılında sömürge makamlarının gözetiminde Hue'da yaşadı.
1945’te, Japon işgal makamları Ziem’e başbakanlık görevini önerdi, ancak reddetti. Bununla birlikte, kısa bir süre sonra Ziem fikrini değiştirdi ve Japonlara Vietnam hükümeti başkanının rolünü kabul ettiğini söylediği ifadesiyle hitap etti, ancak Japonlar o zamana kadar başka bir aday bulmuştu. Böylece Ngo Din Ziem “temiz” biyografisini korudu ve meslektaşlıklarla işbirliği ve işbirliği suçlamalarından kaçınıldı. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, Ngo Dinh Ziem siyasi etkinliklere devam etti ve hem Ho Chi Minh tarafından önerilen komünist modelden hem de Vietnam'ın Fransız sömürgeci idaresini korumak istediği koloninin statüsünden farklı olan Vietnam'ın gelişiminin “üçüncü yolunu” savundu. 1950'in başındaydı. Aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'nin siyasi seçkinleriyle güçlü temasların kurulmasına ilişkindir. Ziem, Amerika Birleşik Devletleri gezisi sırasında Amerika Birleşik Devletleri hükümetine tavsiyelerde bulunan ve Asya ülkelerinde anti-komünist ve sömürge karşıtı "üçüncü bir güç" kurulmasını savunan Amerikan siyaset analisti Wesley Fishel ile bir araya geldi. Bu zamana kadar, Asya’nın komünizm karşıtı ikna politikacıları ABD’de büyük bir popülerlik kazandı - “Kore senaryosunun” tekrarlanmasından korkuyorlardı, Amerikan liderleri komünist etkisine karşı olan politikacılara tam destek vermeye hazırdılar. Ngo Din S'em'in gelecekteki siyasi geleceğini belirleyen, Dwight Eisenhower da dahil olmak üzere ABD yönetici çevrelerinin desteğiydi. 26 Haziran 1954, Vietnam Devleti Başbakanı olarak devraldı.
Referandum ve Vietnam Cumhuriyeti'nin kuruluşu
İlginç bir şekilde, Bao Dai, Ngo Din Sin'e olumsuz davrandı ve yalnızca Vietnam Devleti'ne önderlik etmesini emretti, çünkü yalnızca Amerikan askeri ve mali yardımının Güney Vietnam'a olan ana akışı, ABD ile bağlantısı olan Zyema kanalıyla kanalize edildi. Anlaşıldığı üzere, Ngo Din S'em'in atanması, Vietnamlı eski imparatorun politik kariyerinde önemli bir rol oynadı. Elbette bir politikacı olarak Ngo Din Ziem Bao Dai'den çok daha güçlüydü ve emperyal hanedanı temsilcisinin otoritesi bile ikincisine yardım edemedi. Ngo Din Szim eski düşmanları sakinleştirmeyi başardı - Saygon'u kontrol eden Vietnam mafyası Binh Xuyen, en büyük tarikatların Hoa Hao ve Kao Dai'nin silahlı oluşumları. Bir yer edindikten sonra Ngo Din Ziem, Bao Dai'ye karşı bir kampanya başlattı. Ekim ayının 23'inde Ngo Dinh Ziem'in 1955'i, Vietnam Devletinin cumhuriyet ilan edilmesine referandum yaptı. Referandumda Vietnam vatandaşları, Ngo Dinh Ziem ile cumhuriyetçi ülke ile Bao Dai'yi geliştirme ve Vietnam Devleti'ni önceki haliyle korumak için bir seçim yapmak zorunda kaldılar. Ngo Din Ziem Bao Dai kaynaklarıyla uyumlu olmadığından, referandumda mutlak bir zafer kazandı - seçmenlerin% 98,2'i Ngo Din S'em hattına oy verdi. Ancak, referandum büyük çapta sahtekarlık ile karakterize edildi. Böylece, Saygon'da 600 bin kişi Ngo Dinh Zima'ya oy verirken, Güney Vietnam başkentinin tüm nüfusu 450 bin kişiyi geçmedi. Ek olarak, Ngo Dinh Siena'nın destekçileri aktif olarak "siyah PR" yöntemini kullandılar ve eski imparator Bao Dai'yi Vietnamlıların gözünde her şekilde iftira atmaya çalıştılar. Böylece Bao Dai'ye pornografik karikatürler yayıldı, eski imparatorun “ödün veren materyali” ile yazılar yayınlandı. Oylar sayıldıktan sonra Vietnam Eyaleti'nin varlığı sona erdi. 26 Ekim 1955, Vietnam Cumhuriyeti'nin kuruluşunu ilan etti. Aynı gün, eski Vietnam Devlet Bakanı Ngo Din Siem, üzerinde sekiz yıl kalacağı Vietnam Cumhuriyeti Devlet Başkanlığı görevini üstlendi.
Ngo Dinh Ziema döneminde, Güney Vietnam’ın ilk başkanının temel siyasal fikirlerini hayata geçirmeye çalışan kendi siyasi ve ideolojik yüzüne sahipti. Daha sonra, cumhuriyet nihayet Birleşik Devletler'in kukla durumuna dönüştü; tüm anlamı Kuzey Vietnamlı ve Güney Vietnamlı komünistlerin silahlı muhalefetine indirgendi. Ancak Vietnam Cumhuriyeti'nin varlığının başlangıcında, Ngo Dinh Ziem, politik bir sistemin ideal şekli hakkındaki kendi düşüncelerinden hareketle gelişmiş bir devlet haline getirmeye çalıştı. Öncelikle, Ngo Din S'em'in siyasal görüşleri iki ana kaynaktan - Avrupa Hristiyan (Katolik) geleneği ve Çin-Vietnam Konfüçyüs felsefesi tarafından etkilenmiştir. Konfüçyüs felsefesi, devletin nasıl düzenlenmesi gerektiği ve ideal cetvel figürünün ne olduğu konusunda Sekiz fikirlerinin oluşumunda en büyük etkiye sahipti. Aydınlanmış bir cetvelin güçlü gücü, Ngo Din S'em için politik yönetim idealdir. Konfüçyüs felsefesinin sağlam bir destekçisi olan Ngo Din Siem, yüksek askeri komuta ülkesini yönetme konusunda olumsuzdu çünkü siyasi okuryazarlık açısından askeri subayların sivil yetkililere göre daha düşük olduğuna inanıyordu. Bu nedenle, Ngo Dinh Ziem döneminde, cumhuriyetçi ordusunun modernizasyonuna yoğun yatırım olmasına rağmen, Güney Vietnam'daki askeri seçkinlerin pozisyonları hala zayıftı. Genel olarak, askeri yönetişim modelinin Güney Vietnam'ın çok daha karakteristik olduğu, ancak Annam'ın (ülkenin merkezi) yer aldığı Ngo Din Siem'in, yerel yerleri için geleneksel olan politik ilkeleri uygulamaya çalıştığı belirtilmelidir. Belki de bu, yalnızca Vietnam Cumhuriyeti'nin sıradan insanları değil, aynı zamanda özellikle ordu subaylarından gelen üst düzey yöneticiler için politikalarının özünü anlama eksikliğinin temel nedenlerinden biriydi.
Siyasi ve ekonomik yanlış hesaplamalar Ngo Din S'ema
Konfüçyüs doktrininin bir destekçisi olan Ngo Dny Ziem, popülizme yabancıydı, ancak nüfusun refahını iyileştirmeye yönelik reformlar yapmaya çalıştı. Ancak, kitlelerin sempatisini kazanmak için kendisini doğru demedi. “Ngo Amca”, “Ho Amca” nın aksine - Ho Chi Minh, Ngo Din S'em'den işe yaramadı. Her zaman müstakil, Konfüçyüs memurunun geleneksel kıyafetinde Ngo Din Siem popüler sevginin tadını çıkarmadı. Çok kibirliydi ve mesajları çok sıradan bir insan diline çiçekli ve anlaşılmaz yazılmıştı. Konfüçyüs idealiyle pratik politikanın gerçek ihtiyaçları arasında devasa bir boşluk vardı, ancak Ngo Din Siem ve çevresi bu aralığın farkında değildi. Ngo Din Sem'in Vietnam devletinin başı olarak göreceli olarak başarısız olmasının bir başka nedeni de, iktidar rejiminin sosyal tabanının ilk darlığıydı. Konfüçyüs ideolojisinin varsayımlarına olan sadakatine rağmen, Ngo Din Siem, Katolik olan bir Hıristiyan olarak kaldı ve aynı zamanda Katoliklere güvenmeye çalıştı. Bilindiği gibi, Katolikliğin Vietnam'daki yayılması 16. yüzyılda başlamıştır. - ülkeye giren Portekizli misyonerlerin faaliyetlerinden. Daha sonra Portekizliler Fransızları devraldı, birkaç yüzyıl boyunca ülkenin tüm bölgelerinde vaaz vermekle meşguldü ve 19. yüzyılın başlarında üç yüz bin Vietnam’dan daha azını Katolikliğe çevirmedi. Vietnam'ın imparatorluk soyadını Hıristiyanlaştırmak için girişimlerde bulunuldu, ancak başarılı olmadı. Ancak yerel halk, yeni dönüştürülen Katoliklerden hoşlanmadı, halkına ve yabancı nüfustaki ajanlarına hain olduklarını düşünüyordu. Hristiyanlık karşıtı pogromlar şimdi ve sonra, biri de yukarıda söylediğimiz gibi, Ngo Din S'em ailesinin öldüğü bir anda alevlendi. Ve yine de, Katoliklik sadece Vietnam'da bir yer edinmeyi değil, aynı zamanda önemli sayıda takipçisi kazanmayı da başardı. Şu anda, 5 milyondan fazla Katolik Vietnam'da yaşamaktadır ve buna rağmen birçok Katolik Güney Vietnam'ın yenilgisinden sonra Batı'ya göç etmişlerdir. Güney Vietnam, Ngo Dinh Ziema döneminde, 670 hakkında binlerce mülteci aldı - Kuzey Vietnam topraklarından Katolikler. Cumhurbaşkanının erkek kardeşi Başpiskopos Ngo Dinh Thuk, cumhurbaşkanının kendisi Güney Vietnam'ı tamamen Katolik ve teokratik bir devlet yapmak istemedi, ancak ülkede büyük siyasi etki kazandı. Bununla birlikte, Katoliklere güvenmek, Ngo Dinh Ziem'in kısa görüşlülüğüne tanıklık etti, çünkü bir devlet kurmaya çalışıyor, nüfusun çoğunluğu tarafından sevilmeyen günahkâr azınlığı yönetici sınıfa dönüştürüyordu - bu, dini çelişkiler ve suçlar biçiminde bir saatli bomba atmak anlamına geliyor.
Ekonomik alanda durum özellikle başarılı değildi. Vietnam Cumhuriyeti'nin varlığının ilk beş yılı, ülkenin bütçesi bir fazlalık sağladığı için nispeten başarılıydı, ancak 1961'ten bu yana, bütçe azlaştı. 1955 kadar erken, cumhuriyetin ilanından hemen sonra, Ngo Dinh Ziem, eski para birimi olan Fransız Çinhindi'nin kurbanları olan ülkedeki eylemini iptal etti ve dong adında yeni bir para birimi kurdu. Ülke ekonomisini geliştirmek için, kullanılmayan arazilerin Vietnamlı çiftçiler arasında yeniden dağıtıldığı bir tarım reformu yapıldı. Yasaya göre, her Vietnamlı, 1 kilometrekareden fazla olmayan bir arsaya sahipti, arazinin geri kalanı devlet tarafından itfaya tabi tutuldu. Köylüler ve toprak sahipleri kira ödemesini sağlayan arazi kullanım sözleşmelerine girmişlerdir. Ancak köylülerin arazi kiralamak için araçları olmadığından, devlete kira ödeme imkânı olan arazi sahiplerine dev araziler geçti. Böylece, Vietnam tarım arazisinin 2 / 3'i toprak sahiplerinin eline geçti. İlk reformun olumsuz sonuçlarının üstesinden gelmek için, Ngo Dinh Szyomu ikinci bir reform yapmak zorunda kaldı.
Orduyu güçlendirmek ve askeri seçkinleri güçlendirmek
Ngo Dinh Diem, ülkenin silahlı kuvvetlerinin modernizasyonuna büyük önem verdi. 1954 Cenevre Anlaşmalarının tamamlanmasından sonra, Vietnam Ulusal Ordusu dağıtıldı ve bu da yeni silahlı kuvvetlerin yaratılmasını gerekli kıldı. Ngo Dinh Zieme, 20 Ocak 1955'te Vietnam Başbakanı'nın ülke Başbakanı görevine başladığında başladı. Birleşik Devletler ve Fransa ile toplam 100 bin asker ve 150 bin rezerv gücü olan Vietnam Cumhuriyeti ordusunun kurulmasına yardım konusunda bir anlaşma imzalandı. Fransız ordusunun generali Paul Ely, ordunun oluşturulması ve liderliğinden sorumlu olarak atandı, askeri danışmanlar ve silahlar ABD'den geldi. Vietnam Cumhuriyeti'nin ilanından sonra, aynı gün 26 Ekim 1955'te, Cenevre Anlaşmalarının gereklerine aykırı olmasına rağmen, ülkenin silahlı kuvvetlerinin yaratıldığı açıklandı. 1955'in sonunda, Güney Vietnam ordusundaki Amerikan askeri danışman sayısı 342 kişiye ulaştı. Güney Vietnam ordusunu komünist Kuzey'e karşı bir ağırlık olarak kabul eden ABD, Ngo Dinh Zyem rejimi için silahlardan kaçmadı. Başlangıçta Güney Vietnam ordusu zayıf eğitimli piyade birimlerinden oluşmuşsa, 1956'da zırhlı ve topçu birimlerinin yaratılması başladı. Dört birim oluşturuldu, tanklar, kundağı motorlu silahlar, zırhlı personel taşıyıcıları. 1 Kasım 1957'de Amerikalı askeri danışmanların yardımıyla ilk Güney Vietnam komando birimi için eğitim başladı. 1958'de komando bölümü zaten 400 asker ve subaydı. 1958'in sonunda Vietnam Cumhuriyeti'nin silahlı kuvvetleri 150 bin askeri personele ulaştı; buna ek olarak, paramiliter silahlı kuvvetler de vardı - 60'inci Sivil Savunma Kolordusu, 45'inci polis ve 100'inci köy korucusu. Güney Vietnam ordusunun yapısı, Amerikan silahlı kuvvetlerinin bir örneğine dayanıyordu ve ülkenin topraklarında Kuzey Vietnam komünist ordusunun olası bir istilasını geri püskürtmeye hazırlandı. Amerikan askeri danışmanlarının sayısı birkaç yıl içinde iki katına çıktı ve 1960'da 700'e ulaştı. 1961'de ABD'nin Güney Vietnam ordusuna yardımı arttı. 11 Aralık 1961'de iki Amerikan helikopter filosu, ülkenin ilk Amerikan düzenli birimleri olan Saigon'a geldi. 1962'de Güney Vietnam, Amerikan askeri yardımı alan ülkeler arasında ilk sırada yer aldı (1961'e kadar Kore Cumhuriyeti ve Tayvan'dan sonra üçüncü sırada yer aldı). 1961-1962 için silahlı kuvvetlerin sayısı 20 bin kişi artarak 170 bin askere ulaştı ve sivil savunma ikiye katlandı - 60 bin ila 120 bin kişi. 1962 yılı sonunda ülkenin silahlı kuvvetleri 30 bin asker ve subay tarafından artırılarak 200 bin kişiye ulaştı. Nisan 1962'de, ilk iki mekanize şirket, Güney Vietnam ordusunun bir parçası olarak M113 zırhlı personel taşıyıcılarında göründü. Komutanın rahatlığı için Vietnam Cumhuriyeti'nin silahlı kuvvetleri dört kolordu. İlk birlik Kuzey Vietnam sınırına dayanıyordu ve Da Nang'da merkezi vardı. İkinci bina merkezi dağlık bölgelerde bulunuyordu ve genel merkezi Pleiku'da bulunuyordu. Üçüncü kolordu Saigon'un savunmasından sorumluydu ve dördüncü kolordu Mekong Deltası'nın ve ülkenin güney eyaletlerinin savunmasından sorumluydu (bu kolorduların merkezi Can Tho'daydı). Aynı zamanda, Amerikan birliklerinin Güney Vietnam'a muazzam gelişi devam etti - başlangıçta askeri danışmanlar ve daha sonra Vietnam silahlı kuvvetlerini güçlendirmek için uzmanlar olarak. 1963'ün sonunda, Güney Vietnam topraklarında 17 Amerikan askeri uzmanı vardı. Bunlar sadece askeri danışmanlar değil, aynı zamanda birliklerin, pilotların, sinyal adamlarının, mühendislerin ve diğer askeri uzmanlıkların eğitmenleriydi.
Silahlı kuvvetlerin büyüklüğü arttıkça, askeri personelin Vietnam Cumhuriyeti'nde meydana gelen siyasi süreçler üzerindeki etkisi de arttı. Silahlı kuvvetlerin dört birliğe bölünmesi, askeri seçkinlerin gerçek kapasitelerinin artması için ek koşullar yarattı, çünkü aynı zamanda kolordu komutanlığı aynı zamanda kolordu sorumluluk alanındaki sivil idare başkanıydı. Vietnam bölgelerinde askeri ve sivil gücün generallerin elinde birleştiği ortaya çıktı. Güney Vietnam ordusunun generali ve subaylarının siyasallaşması giderek arttı. Üst düzey askeri liderler, Başkan Ngo Dinh Zhem'i ve onun yönetim temsilcilerini atlayarak, Amerikan askeri çemberleriyle ve özel hizmetlerle temaslarda bulundu. Doğal olarak, askeri elitlerin çevrelerinde, ülkedeki gücün, Kuzey Vietnam işgalinin ve aktif partizan hareketinin tehdidiyle daha etkin bir şekilde başa çıkabilecek olan generallere ait olması gerektiği inancını arttırdı. 1962'in sonunda - 1963'un başlangıcı. Merkezi hükümete karşı bir gerilla savaşına öncülük eden Güney Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi faaliyetlerini hızlandırdı. 2 Ocak 1963 Güney Vietnamlı partizanlar ilk olarak Albac'taki açık bir savaşta Vietnam Cumhuriyeti ordusunu yendi. Bu arada Ngo Din S'em hükümetinin politikasından memnuniyetsizlik ülkede büyüdü. Durum sözde ağırlaştırıldı. Mayıs'taki 8'in Hue kentindeki 1963'in üzerine ateş açılıp bir Budist gösterisinde el bombaları atıldığında “Budist kriz”. Budistler, Güney Vietnam’da Cumhurbaşkanı Ngo Dinh Ziem’in üstündeki konumunu güçlendiren Katolik Kilisesi’nin ayrımcılığa karşı protesto gösterileri yaptı. Huzurlu bir gösteriye yapılan bir saldırı, 9 insanını öldürdü, Budistler, Ngo Dinh Zhem'i trajediden sorumlu tuttu, ancak ikincisi sorumluluğu Güney Vietnam Ulusal Kurtuluş Cephesi Viet Cong gerillalarına kaydırmaya çalıştı. Bu durumda, Ngo Din S'em’in ordunun faaliyetleri üzerindeki memnuniyetsizliği de arttı.
Vietnam Cumhuriyeti'nin sonunun başlangıcı olarak Ngo Dinh Siena'nın yıkılması
Ngo Din S'ema’nın aşırı bağımsızlığından ve komünist gerillalara direnişin düşük etkinliğinden hoşlanmayan Amerika Birleşik Devletleri, aslında ülkenin ilk başkanının devirilmesine “bir adım attı”. Ngo Din S'em'i ilk eleme girişimi 1962 yılında tekrar yapıldı. 27 Şubat 1962 Güney Teğmen Hava Kuvvetleri'nin pilotları - Birinci Teğmen Pham Phu Quoc ve İkinci Teğmen Nguyen Van Ki - Ülke Başkanının ikametinde başarısız bir hava saldırısı başlattılar. Ancak pilotların Kurtuluş Sarayı'na bomba atmayı başarmış olmalarına rağmen, başkan yaralanmadı. Daha sonraki teğmenler havacılık Cumhurbaşkanı Ngo Dinh Zyom komünist tehdide karşı mücadeleden ziyade iktidar sorunlarına ve korunmasına odaklandığından miting düzenlediklerini belirttiler. Hava saldırısından sonra, kuruluşunda ABD CIA'dan şüphelenen Ngo Dinh Zyem, ABD'deki askeri varlığının daha da genişlemesine karşı çıkmaya başladı. Bu zamana kadar Ngo Dinh Dyem'in en muhtemel rakibi, halk arasında Büyük Ming (Zyong'un Vietnamlılar için 1916 cm'lik alışılmadık bir yüksekliği vardı) olan General Zyong Wang Min (2001-183) idi. Ngo Dinh Zyem'in aksine, Zyong Wang Min (resimde), düşmanlıklara katılım deneyimi ve tamamen kahramanca bir biyografi ile profesyonel bir askerdi. Orta Vietnam vatandaşı olan Zyem'in aksine, Zyong Van Min, Vietnam'ın en güneyinde - Mekong Deltası'nda, Fransız sömürge yönetimi ile işbirliği yapan bir toprak sahibinin ailesinde doğdu. Gençliğinde Zyong, Fransız sömürge birliklerinin yerli bölgelerine katıldı. II. Dünya Savaşı başlamadan hemen önce bir askeri okuldan mezun oldu. Zyong, Japonlar tarafından yakalandı, işkence gördü. Dişleri nakavt edildi, daha sonra her zaman gülümsedi, kalan bir dişini açığa çıkardı ve gücünün bir sembolü olarak kabul etti. Esaretten serbest bırakıldıktan sonra Zyong, Vietnam Devleti ordusunda görev yapmaya devam etti, 1954'te Komünistler tarafından yakalandı, ancak nöbetçi boğarak kaçtı. Mayıs 1955'te, Saigon'un parçalarını kontrol eden bir suç örgütü olan Bin Xuyen silahlı gruplarının routu sırasında hükümet güçlerine komuta eden Zyong idi. Zuong ayrıca Güney Vietnam'da da iktidarda bulunan Hoa Hao tarikatının silahlı kuvvetlerini yenmek için operasyonlara liderlik etti.
Saygon sakinlerini korkutan Binh Xuyen gangsterlerinin yenilgisinden sonra, Duong Van Minh, Vietnam başkentinin nüfusu arasında çok popüler oldu. Kansas eyaletindeki Leavenworth Askeri Kolejinde okumak için bir memur gönderen Amerikan askeri danışmanları tarafından fark edildi. Amerikan planlarının planlarını takip edip Kuzey Vietnam'a karşı savaş başlamayacak olan Ngo Dinh Zyem yerine, Vietnam Cumhuriyeti'nin yeni yöneticisinin rolü için ideal olan General Duong Wang Ming'ti. General, ABD’yi talep etmeden önce ve ABD’nin Ngo Din S’em’in siyasi sahnesini terk ettikten sonra Güney Vietnam’a askeri ve maddi yardım sağlamaya devam edip etmeyeceği sorusuna olumlu bir cevap almadan önce bir askeri darbe hazırlamaya başladı. 13.30’in Kasım ayında 1’in 1963’inde, başkanlık konutu asiler tarafından kuşatılmıştı. Zem ABD'nin Saygon Köşkü'ndeki büyükelçisini aradı, ancak “Washinton'da şu an sabahın dört buçuku olduğunu ve ABD hükümetinin henüz bu soruya dair kesin bir görüşü olmadığını” söyledi. Sonra Ngo Din Ziem ve kardeşi Ngo Din Nhu farkedilmeden Kurtuluş Sarayı'ndan kaçmayı başardılar ve güvenli bir evde saklandılar. Ancak cumhurbaşkanı ve erkek kardeşinin yeri isyancılar tarafından tanındı, sabah 6 civarında Ngo Din Ziem, Katolik Kilisesi'ndeki teslimiyetle ilgili generallerle telefonla görüşebildi. Başkan ve erkek kardeşi bir zırhlı personel taşıyıcısına yerleştirildi ve şehir merkezine sürdü, ancak yolda Ngo Din Ziem ve kardeşi Ngo Din Nha, zırhlı personel taşıyıcısının arka bölümünde öldürüldü.
Vietnam Cumhuriyeti'nin varlığının ilk aşaması askeri bir darbeyle sona erdi. Saygon sakinlerinin çoğunluğunun tesadüfen desteklediği Ngo Dinh Ziem'in devrilmesi, sonuçta ABD'yi ülkenin ve ekonomisinin gelişmesiyle ilgili tutarlı bir ideoloji ve fikirden yoksun olması nedeniyle Vietnam Cumhuriyeti'ni tamamen kukla bir devlet haline getirmenin başlangıç noktası oldu. Diam'in devrilmesinden sonra Güney Vietnam'ın varlığının anlamı yalnızca anti-komünist savaşa indirgenmişti. Güney Vietnam’ın varlığını izleyen on yıldaki siyasal tarihi, bir dizi askeri darbedir. 1964, iktidara geldikten iki ay sonra, General Duong Wang Minh, cumhuriyet ordusunun kolordu birine komutan olan General General Nguyen Khan'ı devirdi. Şubat ayında, 1965, Güney Vietnam'ı 1975'taki asıl sonuna götürecek olan General Nguyen Van Thyeu tarafından devrildi ve Mart ayında, DRV birlikleri 1975, Güney Vietnam'ı işgal etti. Nisan 21'teki 1975, Cumhurbaşkanı Nguyen Van Thyeu, Başkan Yardımcısı Tran Van Hyong'a ve Vietnam Cumhuriyeti 30'e teslim edildi.