Yayın tarihi: 09.10.2009
Bugün, Japonya’daki çoğu büyük şirket karmaşık bir bölünme yapısına sahiptir ve kural olarak belirli bir alanda uzmanlaşmaz, mümkün olduğu kadar çok üretim dalını kapsamaya çalışır. Yine de, her seçkin Japon devi, en büyük başarıyı ve tanınmayı elde ettiği en az bir alana sahiptir. Örneğin, Mitsubishi adını duyduğumuzda, muhtemelen hemen bir araba hakkında düşüneceğiz, Toshiba Rus tüketicisinin zihninde tarihsel olarak TV’lerle ilişkilendirilir, vb.
Yaklaşık bir asır önce kurulan Asahi Optical Joint Stock Co. optik üretimi yapan, yani … gözlük camları!
Pentax markası denilince aklınıza gelen ilk şey lenslerdir. Ve bu tesadüfi olmaktan uzak. Gerçek şu ki, böyle bir derneğe sadece şirketin geniş yelpazesi değil, aynı zamanda oluşumunun tarihi de neden oluyor. Neredeyse bir asır önce kurulan, bugün bize Pentax olarak bilinen Asahi Optik Anonim Şirketi, optik üretimi, yani … gözlük camları !!! Bu arada, şirket bugün bile gözlüklerin yanı sıra lensler ve tıbbi cihazlar da dahil olmak üzere optik elemanların üretiminde uzmanlaşmıştır. Ayrıca, iki tanınmış Japon şirketine daha optik yapmayı öğreten Pentax oldu: Konica ve Minolta.
z
Asahiflex, tamamen Japon bileşenlerden üretilen ilk 35 mm SLR idi. © www.taunusreiter.de
Böylece 1919 yılında kurulan Asahi, gözlük camları üretimi ile uğraştı. 1938’de Asahi Optical Co.’dan ayrılarak adın resmi olarak sadeleştirilmesine karar verildi ve ürün yelpazesi sinema ve kamera lensleri ile yenilendi. İkinci Dünya Savaşı sırasında, üretim askeri bir şekilde yeniden yönlendirildi. Savaş sonrası yıllarda üretim tamamen durduruldu ve ancak 1948’de yeniden başladı. Savaş sonrası zorlu yıllarda şirketin ölebileceği söylenmelidir, ancak karton kutularda dürbün üretiminde ustalaştı, ancak hayatta kalmasına yardımcı olan yüksek kaliteli optiklerle. Pentax’ın bugün tam olarak bildiğimiz hale gelmesini sağlayan yeni fikirlerin doğması ve gelişmesi bu dönemde oldu. Asahiflex SLR fotoğraf makinesinin 1952’de piyasaya sürülmesi, şirketin kilometre taşı ve en büyük başarısı olarak kabul edilebilir. Asahiflex, tamamen Japon bileşenlerden üretilen ilk 35 mm SLR idi. Aynı şey fotoğraf makinesiyle uyumlu lensler için de geçerlidir. Sistem, esasen o zamanlar baskın olan telemetre kameralarında bulunmayan bir dönüş aynasının kullanılması nedeniyle gerçekten devrim niteliğindeydi. Yenilik, yeni bir lens tasarımı gerektiriyordu.
M37 Takumar serisi, farklı bir optik eleman düzenine sahip olan ancak bir dizi tasarım özelliği ile birleştirilen bir dizi sabit odak uzaklığı lensinden oluşuyordu. Her şeyden önce, bu 37 mm çapında dişli bir lens yuvasıdır. Evet, o zaman lensler basit bir çıt çıt ile sabitlenmedi, kamera gövdesine vidalanmaları gerekiyordu! Takumar lenslerinin ortak noktası diyafram kontrolüydü. İki halka, yaprakların kapanma derecesini düzenledi: ilk halkanın yardımıyla, ölçekte gerekli açıklık değeri ayarlandı ve ikinci halka, deliği doğrudan açtı veya seçilen değere kapattı. Böyle bir sistem, parlak, iyi tanımlanmış bir görüntü üzerinde maksimum diyafram açıklığında uygun ve doğru bir şekilde görmeyi ve odaklanmayı mümkün kıldı. Ayrıca, açıklığı kapatarak, telemetre kameralarında bulunmayan alan derinliğini ayarlamak mümkün oldu. 50 ila 135 mm odak uzaklığına sahip beş lensin tümü için maksimum diyafram 16 idi. Bu serinin en ilginç modelleri Asahi Kogaku Takumar 135mm f/3.5 ve 83mm f/1.9. Sırasıyla 5 ve 7 elemanlı karmaşık bir tasarımın kullanılması nedeniyle, lensler çerçevenin tüm alanında mükemmel keskinlik ve düşük düzeyde sapma sağladı.
z
1957’de yeni Asahi Pentax SLR fotoğraf makinesinin ortaya çıkmasıyla (Pentax adı tam o sırada ortaya çıktı – Pentaflex fotoğraf makinesinin kısaltılmış adından), lens serisi de güncellendi. M42 dişli (42 mm çap) ile yeni bir lens yuvası standardı doğdu. Yeni montaj sadece yapısal değişikliklerden geçmedi, aynı zamanda görünüşte de değişti. Lensler, cilalı krom elemanlarla siyah renkte tamamlandı. Ek olarak, aynı derecede nadir tamamen siyah kameralar için sınırlı sayıda tamamen siyah lens piyasaya sürüldü. Gövde pirinçten değil, yapının ağırlığını azaltmayı ve böylece kullanım kolaylığını artırmayı mümkün kılan hafif bir alaşımdan yapılmıştır. Hat, 55 ila 200 mm arasında sabit odak uzunluklarına sahip 10 lensten oluşuyordu. Maksimum diyafram değeri 22’ye çıkarıldı. Ayrıca lensler daha hızlı hale geldi. Sadece bir modelin – 100mm f / 3.5 – özellikleri aynı kaldı, sadece harici olarak değişti. Şu anda, bu lens nadir ve pahalı bir örnek olarak kabul edilir.
Takumar lenslerinin geliştirilmesindeki bir sonraki adım, otomatik bir iris bloğunun geliştirilmesiydi. Yani, 1958’den 1962’ye. Auto-Takumar serisi üretilir. Başlıktaki Otomatik, mekanizmanın kendisi o sırada otomatik olmamasına rağmen, doğrudan diyafram kapatma mekanizmasına atıfta bulunuyordu. Auto-Takumar serisi lenslerde kullanılan tasarım bugün yaygın olarak yarı otomatik olarak anılmaktadır. Mekanizma, lens üzerindeki bir “tetik” yardımıyla kuruldu. Deklanşöre yarım bastığınızda diyafram otomatik olarak seçilen değere kapanır, bu da alan derinliğini son kez değerlendirmenizi sağlar ve SHUTTER’a tam bastığınızda ayna yükselir ve deklanşör patlar. Her yeni çekim için diyaframın yeniden ayarlanması gerekiyordu. Bu sorun bir sonraki lens serisinde çözüldü.
Super-Takumar serisi (1962–1971) gerçekten otomatik bir açıklık ünitesine sahipti. Yani, görüş maksimum açık delikten gerçekleştirildi, deklanşör serbest bırakıldığı anda, yapraklar seçilen değere kapandı ve resim çekildikten sonra aynı mekanizma kullanılarak otomatik olarak orijinal konumlarına geri döndüler. . Bununla birlikte, “tetik” lenslerden kaybolmadı, sadece amacını değiştirdi. Artık küçük kol, alan derinliği kontrolü işlevi görerek SELECT düğmesine basmadan önce “deliği kapatmanıza” olanak tanır. Super-Takumar serisi, 20, 24 ve 28 mm odak uzunluklarına sahip geniş açılı lensler sunar. Serinin baş tacı 50mm f/1.4 lenstir. Diğerlerinin yanı sıra, hem tamamen açık (1.4) bir diyafram açıklığı hem de örtülü, örneğin 8’e kadar göreceli diyafram açıklığı ile benzeri görülmemiş bir görüntü detayı ile ayırt edildi. Lens sadece Pentax serisinin değil, dünyanın da en iyilerinden biriydi. Sadece çok daha pahalı modeller kalite açısından karşılaştırılabilirdi (Leica-M için küresel olmayan Summilux).
Dişli montajın geliştirilmesindeki en son adım, çok katmanlı bir lens kaplamasının piyasaya sürülmesiydi. Super-Multi-Coated Takumar serisinin (1971-1976) adının kısaltması, bugün herkes tarafından bilinen ve tüm Pentax lenslerinin isimlerine eşlik eden SMC kısaltmasına yol açtı. Bazı koleksiyoncular, lensin tam adıyla veya S.-M.-C kısaltmasıyla işaretlenmiş olmasına bağlı olarak, Süper Çok Kaplamalı Takumar lenslerin önceki ve sonraki sürümleri arasında ayrım yapar. Sırasıyla Takumar ve SMC Takumar.
z
Süper Çok Kaplamalı Takumar 3.5/135mm. © zedworks
Makalenin ikinci bölümünde Pentax bayonet optikleri hakkında bilgi edinin.