Sınırlı savunma bütçeleri ve çalkantılı jeopolitik dikkate alındığında, Zor Zamanlarda Manoj Joshi, Praveen Swami ve Nishtha Gautam, Çin ve Pakistan’ın zorluklarını ele almak için akıllı bir stratejiyi açıklığa kavuşturmayı ve aynı zamanda Hindistan’ın Hint okyanusu bölgesi ve ötesindeki özlemleri için stratejik bir alan yaratmayı vaat ediyor.
Savaşın değişen karakterini veya Rusya ile NATO arasındaki Ukrayna operasyonlarından nasıl savaşılacağını tahmin ederek, modern savaşın uzun menzilli füzelerin ve topçuların etkinliğini sağlamak için insansız hava araçlarının yaygın olarak kullanılmasını içereceği açıktır. Dronlar, dakikalar içinde düşman koordinatlarını belirleyerek iletişim için radyo bağlantılarını koruyabilen, düşmanca elektronik savaşın üstesinden gelebilen ve İnsansız Hava Araçlarını keşif ve saldırılar için konumlandırabilen inekler tarafından yönlendirilecek. Büyük güçlere sahip sensörler daha ucuz, daha küçük, daha akıllı ve karada, denizde, havada ve uzayda çok sayıda bulunuyor. Bu sensörlerden saklanacak yer yok. Gece ile gündüzü birbirine benzetmişler. Akıllı sensörler, öldürme zincirini (sensörden atıcıya döngü) hızlı bir şekilde kapatmak için verileri kaynağında anlamlı bilgilere dönüştürür. Çin’de hâlihazırda, Hint askerlerinin cesaretini insan muharebesi olmadan vurarak ve öldürerek baltalayacak yüz tanıma teknolojisine sahip “katliam robotları” veya mini insansız hava araçları var.
Modern savaş, “gün boyu derinlemesine bak” ve “derinden ve daha hızlı vur” ile ilgilidir. Halk Kurtuluş Ordusu, bu teknolojilerin ve savaş konseptlerinin (teknolojilerin kullanımını optimize etmek için nasıl savaşılacağı) en ileri noktasındadır. Dahası, hava ve deniz dronları giderek geleneksel havacılığın ve donanmanın yerini alıyor. Bir platformun boyutu, sahip olduğu yeteneklerden daha az önemli olacaktır. Hindistan ordusunun üç fiziksel alanına karşı yedi savaş alanında (kara, hava, deniz, dış uzay, yakın uzay, siber ve elektromanyetik spektrum) savaşma kabiliyetine sahip olan PLA ile yazılım güdümlü robotik savaş çağı yaklaşıyor. karadan, havadan ve denizden. HKO, Hindistan ordusu tarafından izlenen yıpratma stratejisi yerine bilişsel çatışma için kendini geliştirdi. İkincisi, sivil yaşamı durma noktasına getirmek için siber ve karşı uzay yetenekleriyle savaşarak düşman bir ulusun siyasi kararlılığına saldırmayı içerir. Buradaki fikir aynı zamanda, düşman ordusunun komuta ve kontrolünü yok etmek ve bozmak için savaş bölgesindeki iletişim düğümlerini vurmak.
HKO Hindistan’ın birincil tehdidi olarak tanımlandığından, bu ciltteki yazarların asimetrik savaş kavramları için teknoloji ediniminin önceliklendirilmesi konusunda fikirlerini paylaşacağını umuyordum. Bunun yerine, geleneksel tehdide odaklanıyorlar: Pakistan. Hepsi, HKO tehdidinin, güç çarpanları veya kolaylaştırıcılar olarak gelişen teknolojiyle mevcut kara, hava ve deniz alanlarının güçlendirilmesiyle karşılanabileceğine inanıyor. HKO’nun bilişsel savaşı en az can kaybıyla kazanmak için savaşacağı yeni siber, uzay ve elektromanyetik spektrum savaş alanları geliştirme ihtiyacını kimse önermedi. Daha da kötüsü, Korgeneral DS Hooda, “Hindistan’ın Çin ile 4.056 km uzunluğunda tartışmalı bir sınırı var” diye yazarken, dışişleri bakanı S Jaishankar, Hindistan’ın Çin ile olan sınırının 3.488 km uzunluğunda olduğunu söylüyor. Okuyucu, bunun Çin tehdidiyle ilgili bir dikkatsizlik mi yoksa ciddiyetsizlik mi olduğunu merak ediyor.
açılış bölümü Hindistan’ın Dünyası Sanjaya Baru tarafından yazılan gerçeklikle uyumsuz görünüyor. İki kutuplu bir dünyada, “Hindistan iki veya G-2 (ABD-Çin) çatışmasına çekilmeyerek stratejik alanını genişletebilir, stratejik özerkliğini koruyabilir ve yakın vadeli ekonomik zorluklarını ele alabilir” diye yazıyor. Bu, üç nedenden dolayı hatalı bir öncüldür. Birincisi, Hindistan artık ABD’nin Hint Pasifik bölgesi için entegre caydırıcılığının (askeri gücünün) bir parçası olduğundan, stratejik özerkliğini kaybetmiştir. İkincisi, Hindistan üçüncü ve dördüncü sanayi devriminin teknolojileri için kendi araştırma ve geliştirmesine yatırım yapmadığından, ekonomik zorlukları yalnızca kısmen karşılanacak. Ve üçüncüsü, çok kutuplu bir dünyada güç dengesi işlemediğinden, küresel jeopolitik dayanılmaz bir şekilde iki kutupluluğa doğru ilerliyor gibi görünüyor.
Hindistan Hava Kuvvetleri ile ilgili bölümler, hava gücünü havacılık gücüne dönüştürmekten bahsediyor. Bu, iki esası gerektirir: ağ oluşturma ve uzay varlıklarının insanlı uçaklar tarafından kullanılması. Grup Kaptanı KK Khera, “havadaki veri bağlantısının (ağ oluşturma) geliştirme sürecinin salyangoz hızında ilerlediğinden” yakınırken, AVM Manmohan Bahadur, savaş uçaklarının azalan gücüne üzülüyor. Yazarlar, hava gücündeki dönüşümsel değişiklikleri özlüyor. Havacılık gücü kavramı, uzay askerileştirildiğinde ve silahlandırılmadığında geçerliydi. Artık uzay bir savaş alanıdır. Jet motorları (AI özellikli ağ ve sensör füzyonu ile WZ-7 Soaring Drone) ve kara tabanlı füzeler (ana ve saptırıcı üslerdeki IAF yakıt ve cephane çöplüklerine saldırmak için) tarafından desteklenen dronlar, PLA’nın IAF’a karşı tercih ettiği silahlar olacaktır. Rafale’nin J-20 uçağıyla it dalaşı olmayacağı için harekattaki operasyonel sürprizler erken bilişsel yenilgiye yol açabilir. PLA Hava Kuvvetleri’nin dördüncü ve beşinci nesil uçakları, benzer bir rakip olan ABD Hava Kuvvetleri ile yapılan taktik savaşlarda muhtemelen tercih edilen silahlar olacaktır. Gezintiye çıkan ve hassas güdümlü mühimmat ana dayanak noktası olacak. Ölümcül otonom silahlar, ilk hamle avantajı için piyasaya çıkacak.
hakkındaki bölüm Hindistan’ın İhmal Edilen Denizcilik Alanı iyi bir okumadır. Eski donanma şefi Amiral Arun Prakash tarafından yazılan kitap, deniz operasyonlarından çok denizcilik alanına ve ticari gemi yapımına odaklanıyor. “Dünya çapındaki en büyük 50 konteyner limanı listesinde 14’ü Çin’e aitken, Hindistan’ın 33 ve 38. sıralarda sadece ikisi var” diye yazıyor. Aynı şekilde, ilgili bölüm Silahlı Kuvvetlerdeki Kadınlar Nishtha Gautam tarafından iyi araştırılmıştır. Kadınlar, çoklu görev gerektiren sanal savaş alanlarında ve Yapay Zekanın etkin olduğu insansız savaşta kritik bir rol oynayabilir.
Sınırlı savunma tahsisleriyle ilgili bölüm, paralar her zaman sınırlı olacağından, genel bir şikayet gibi okunuyor. Örneğin, ABD’nin 2023 savunma bütçesi, Çin’in 230 milyar ABD dolarına karşılık 816 milyar ABD dolarıdır. Yine de, ABD’nin 2022 ulusal savunma stratejisi, HKO’nun akıllı bir bilişsel savaş stratejisine sahip olması gibi basit bir nedenle, HKO’yu emsal rakibi olarak listeledi. Hindistan’ın da benzer bir stratejiye ihtiyacı var. Zor Zamanlarda bu stratejinin ana hatlarını çizerek gidilmemiş yolu alabilirdi. Ne yazık ki, güvenli ve iyi bilinen yolu izlemeyi seçiyor ve sonunda piyasada bulunan bu tür pek çok kitaptan biri haline geliyor.
Pravin Sawhney’nin son kitabı Son Savaş: Yapay Zeka Hindistan’ın Çin ile Nihai Hesaplaşmasını Nasıl Şekillendirecek.