Ben bunu aylar önce yaşadım, sonra unuttum. Dün hatırlayınca unutmamam gerektiğini hissettim.
Bir gün...
Cep telefonumu bulamıyordum.
İş yeri telefonundan kendi cep numaramı aradım. Fakat daha numara düşmeden kimi aradığımı unuttum. Bu arada bir olur; karşı taraf açana kadar hatırlayıp kan ter içinde 'Alo' dememişsem, telefonu kapatmışım demektir.
Kimi aradığımı düşünürken cep telefonum çaldı. Gazetelerin arasındaymış. "Kahretsin, sırası mı" dedim. Bilmediğim bir numara arıyordu. Cep telefonumu açtım, sol elimle iş yeri telefonunun ahizesini yerine koydum. Alo. Karşıda kimse yoktu. Belki de numaranın düşmesini beklerken kimi aradığını unutan biri hatırlayamayınca kapatmıştı.
Beş saniye sonra gülmeye başladım; aslında korkmuştum.