TECRÜBE İLE SABİT -8-
Âlsiñ Hurman'dan, Dôrulsun Harıgdan İçsin!"
Daha önce bir macerasını naklettiğimiz Mustafa Ekici Emmi, bir gün oğlu Eflatun'a;
"Bugün ikindinnedi bahçeye gittim, baktım elmalar susamış. Yarın sabah ilk işin onlara su vermek olsun!.." der.
Eflatun da buna;
"Aman baba, âlsiñ Hurman'dan, dôrulsun harıgdan içsin!" karşılığını verir.
Eflatun'un böyle söylemesinin sebebi, bahçelerinin, suyunu Binboğa dağlarının karından alan Hurman çayı ile ondan ayrılan Bâlik (Beylik) harığının arasında yer alması ve, üst tarafından Bâlik harığının, alt tarafındansa Hurman çayının akmasıdır.
Mustafa Emmioğlunun bu sözüne içerlerse de sezdirmez.
Bir sonraki gün...
Seherin serinliğinde, beline sohulu dahranın üstüne düşen gömleği rüzgârın hafif esintisini inkar etmeksizin, sakin ve bir o kadar da emin atılan adımlarla uyumlu olarak yürümektedir Mustafa Emmi. Görenlerin aklının ucundan dahi geçmeyecek düşünceler kafasından geçe geçe bahçesine doğru giderken karşılaştığı abisi Haşim, hal-hatır sorduktan sonra köye doğru yürüyüşüne devam eder.
Haşim'in, köyde rastladığı yeğeni Eflatun'a;
"Yahu Eflatun, babayıñ bu saatte bahçeye gitmesini pek hayra yormadım. Sebebini sen biliyorsundur!.." demesiyle, Eflatun, babasıyla aralarında geçen konuşmayı hatırlar.
Ve yel-yepelek bahçeye doğru yürümeye başlar.
Bir yandan da kendi kendine;
"Babamın ne yapacağını kimse kestiremez.
Anamın pişirdiği pilav biraz kuru olduğu için, sohumumdan dökülüyor diye, bider önlüğünü kuşanıp, tepsideki pilavı evin içine bider eker gibi saçarken, 'Biraz seyrek oluyor, amma tez günde sularsanız çatallayarak aralarını kapatır...' demesi;
Temeğe yanaştırdığı romuktan kevikliğe saman atarken, anamın 'Eve saman tozuyor' demesi karşısında, elindeki yaba'nın parmaklarıyla oturma odasının camını kırarak, bir samanlığa, bir odaya saman atması... milletin hafızasında tazeliğini korurken, inşallah aksi bir iş yapmamıştır" diyerek, adımlarını biraz açmaya başlar.
Bahçeye vardığında ne görse beğenirsiniz:
Bahçenin bir yarısı Hurman'dan tarafa, diğer yarısı ise Bâlik harığından tarafa sırayla yatırılmış.
Altı yaşındaki genç ağaçların boğazı kesilmiş koyunlar gibi yerde serili yatması karşısında şaşkınlığını gizleyemeyen Eflatun'un;
"Ne yaptın sen babaaa?" diye iç geçirmesi üzerine Mustafa Emmi;
"Oğlum, 'Âlsiñ Hurman'dan, dôrulsun harıgdan içsin' diyen sen değil misin?!..
Baktım onlar eğilemiyor, ben yardım ettim" deyiverir.
Hikayesi bize kadar intikal eden, merhum Mustafa emminin yapıp ettiklerinin bir kısmını daha derleyip yazıya döktüm. Yazının söz aralarında gizlenen şifrelerden yola çıkarak şairinde diyecek bir çift bir tek sözü olmalı diye düşündüm. Söz aralarından çıkardığım notları sizlerle şiir olarak paylaşmak istedim. Bakalım neyi nasıl not etmişim hep birlikte okuyalım:
Şairin Notu
El Mersin'e o tersine gidince
İşler şirazeden çıkmış efendim
Yaptığı tuttuğu işe gelince
Akılla izahı yokmuş efendim
Sanmayın pilavın nazını çekmiş
Önlüğü kuşanıp tepsiyi dökmüş
Bider niyetiyle odaya ekmiş
Sokuma gelmiyor bakmış efendim
Bahçe dikip etrafını çevirmiş
Her şeyi vaktinde düzgün istermiş
Su içsinler diye fidan devirmiş
Her iki geçesi arkmış efendim
Ne zaman iş yapsa dişe dokunur
Mutlaka bir ucu nefse dokunur
Bağda serçelerin hükmü okunur
Hış ettik diyerek kalkmış efendim
Ne türkü söylemiş nede saz çalmış
Zararı artıkça ünü çoğalmış
Mustafa emmiden hatıra kalmış
Samanı odaya dökmüş efendim
Hakk Teâlâ rahmet etsin özünü
Evlatları takip etsin izini
Gözükara'm Hakk güldürsün yüzünü
Canı kafesinden sökmüş efendim
Ezcümle: İnsanoğlu kendi gerçeklerinin dışındakileri maraz gibi görürmüş; ki buna Mustafa Emmi de dahildir.
Not: Bu yazıya kaynaklık eden Sayın Şeref Topaktaş'a teşekkür ederim.