

Sürekli Yazılar
Kitap Söyleşileri


AYDINLANMA
EMRE KONGAR
SEÇENEKSİZLİK VE SİYASET
Türkiye'de siyaset, seçeneksizlik tuzağına yakalanmış görünüyor:
Orta sağı temsil eden partiler yolsuzluklardan ve kötü yönetimden dolayı çöktüler.
Orta sağda başka seçenek oluşturulamadığı için, dinci sağ kimlikli AKP, orta sağın boşluğunu doldurdu, iktidar oldu; şimdi kendine yeni bir kimlik arıyor.
Orta sağdaki seçeneksizlik, AKP'yi hem iktidar yaptı, hem de iktidarda "rakipsiz" konuma getirdi.
Orta solda ise boşluk, orta sol partiler liderlerin kimlik ve kişiliklerine bağımlı kılındıkları ve başarısız liderler koltuklarını bırakmadıkları için oluştu.
Bülent Ecevit, CHP'den ayrılıp, tek başına eşiyle birlikte bir parti oluşturdu.
Doğrudan liderin kişiliğine bağlı olan DSP, Ecevit'in sağlığının bozulması ile çöktü gitti; çünkü DSP içinde Ecevit'in liderliğine karşı bir seçenek oluşturulamamıştı.
DSP'nin orta soldaki seçeneği, parti olarak CHP gibi görünüyor ama orada da işler yine lider seçeneksizliğinden dolayı çıkmazda.
Deniz Baykal da Ecevit'in "kişisel parti" modelini aynen benimsedi ama ayrı bir parti oluşturmak yerine, CHP'nin siyasal mirasını devir aldı; kişisel olarak çok yıpranmasına karşın, liderlikten ayrılmadığı için, CHP'nin önünü tıkıyor.
CHP içinde de lider konusunda bir seçenek oluşturulamadığı, daha doğrusu, Baykal bütün görünen seçenekleri tasfiye ederek parti dışına ittiği için, yakın gelecekte bir çözüm görünmüyor.
Böylece orta sağda AKP'ye karşı parti bazında ciddi bir seçenek, orta solda da Ecevit ve Baykal'a karşı lider düzeyinde bir seçenek oluşturulamadığı için, Türkiye'de siyaset kitlendi.
Oysa bir anlamda "siyaset seçenek oluşturma sanatıdır":
İktidara karşı parti seçeneği, parti içinde de başarısız yöneticilere karşı lider seçenekleri oluşturmak siyasetin "görevidir".
Türkiye'de siyaset görevini yapmıyor, yapamıyor.
Orta sağdaki tasfiye sonrasında, lider düzeyinde de parti düzeyinde de bazı kıpırtılar, toparlanma çabaları yeni yeni ortaya çıkmaya başladı, ama bunların hiçbiri henüz iktidar seçeneği olabilecek güce erişmiş değil.
Orta solda ise başarısız liderlerin ipoteği tüm ağırlığıyla sürüyor.
Ecevit ve partisi eridiğine göre, umut CHP'de idi.
Ama orada da lider düzeyinde tam bir seçeneksizlik egemen.
Bu durumda, lider kadrosunu yenileyen, Erbakan'a karşı bir seçenek üreten dinci kökenli AKP, rahatça iktidara geldi.
Siyaset, seçenek üretme işlevini yeniden kazanmadıkça, AKP iktidarı daha uzun seneler sürecek gibi görünüyor.
Hele Baykal'ın uzman olduğu, oy bölme ve dinci parti adaylarını kazandırma yöntemlerinin bu kez kendine karşı kullanılması sonunda sosyal demokrat oyların parçalanmasıyla, üç büyük kentin hepsinde AKP'li adaylar kazansın da bakın, bu iktidar daha neler yapacak.
Belki de siyasetin "seçenek üretme işlevi", AKP'nin kendi diyalektiğini güçlendirmesi ile yeniden devreye girecek, parti ve lider bazında yeni oluşumlar ilerde gündeme gelecek; Türkiye de yitirdiği zamanla kalacak.
Böylece nasıl AKP'yi orta sağın ve orta solun beceriksizlikleri iktidara getirdiyse, orta solun ve orta sağın güçlenmesine de AKP iktidarı yol açacak.
Türkiye'deki politika ve liderler için ne hazin bir tablo değil mi!
|Tweet|
Bu siteden yapılacak alıntılarda kaynak gösterilmesi ahlak kurallarına uygun olacaktır.
Emre Kongar ile iletişim icin e-posta, site yöneticisi ile iletişim için e-posta
Son güncelleme tarihi 20 Eylül 2021