Helen Levitt 1913-2009 yılları arasında yaşamış bir sokak fotoğrafçısıdır. Zamanının en başarılı, aynı zamanda en az bilinen fotoğrafçısı olarak anılan Levitt, başlarda ticari portre fotoğrafçılığı yapmıştır. Reklam fotoğrafçılığıyla uğraştığı dönemde fotoğraf zanaatını öğrenmiş, ancak yaptığı şeyin sanat olmasını istemiştir. Kariyerinde büyük bir etkisi olan Henri-Cartier Bresson’un fotoğraflarıyla tanışınca ilk kez, fotoğrafın sanatını icra etmek için bir araç olabileceğini keşfetmiştir. Müzelerde sanatçıların eserlerine tanıklık eden ve gözlem yeteneği sonucunda kompozisyon yeteneğini geliştiren Helen Levitt, 1930’ların ortalarında Bresson’un da gözdesi olan Leica kamera ile New York’taki çocukların sokak kültürünü, tebeşir çizimlerinden yararlanarak fotoğraflamıştır.
1970’li yıllarda New York sokaklarında birçok fotoğraf çeken Helen Levitt, fotoğraflarında olağan dışı bir şeyi rapor etmez. Aksine bugün bakıldığında nostaljik gelen, geçmişin rutinini, çocukların oyunlarını, yaşlıların sohbetlerini fotoğraflar. Onun fotoğraflarında sokak bir sahne, fotoğraflanan kişiler ise aktör, aktris, dansçı, konuşmacı ve çok daha fazlasıdır. O günlere yönelik özlemini de şu şekilde dile getirir: “Çok fazla etkinliğin olduğu yerlere gidiyordum. Çoçuklar dışardaydı. Şimdi sokaklar bomboş. İnsanlar yalnızca evlerinde televizyona bakıyorlar.”
Sessiz sakin bir yaşam süren Helen Levitt, ardında o dönemin New York sokaklarını, işçilerin yaşadığı yoksul mahalleleri, çocukların oyunlarını ve birçok soyut özlemi de belgeleyen, görülmeye değer fotoğraflar bırakmıştır.