Yetişkinlikte sık sık sorumluluğu korkunç bir şey olarak görürüz. Hava uygun değilken neden toprağı kazmalıyız? Faaliyetleri sadece yükümlülükler olarak görüyoruz ve kaderimize baskı yapıyoruz. Ancak uygun zamanla uyum içinde çalışmanın mutluluğu var. İşleri doğru zamanda yaptığımız zaman ve bu çabalar daha sonra meyve verirse, memnuniyet çok büyüktür. - Deng Ming-Dao - 365 Tao Günlük Meditasyonlar
İhmal edildiğiniz bir evde ya da sürekli olarak kaybedilen bir durumun kaybına uğrayan bir evde büyüdüyseniz, evinizde tutmaya çalışırken aynı zamanda kendinizde de duyarlılık ve sorumluluk oluşturmaya çalışacaksınız - - hiçbir şekilde kolay bir iş değil, başa çıkabileceğin bir iş.
Duyarlı Olmayı Seçmek
Ailenizi sağlık ve maneviyata karşı dinamik hale getirme seçimini yapabilirsiniz. Sana kalmış. Bunu görmeyi seçerseniz, ebeveynlik yolunun bir başka önemli yönü olarak, büyük bir meydan okuma ve fırsat olarak onu dört gözle bekleyin.
Şimdi bıraktığınız temel, bazen geri kaymanıza rağmen, gelecekte daha da güçlenecek. Ve sadece düşünün: Bir büyükbaba veya büyükbaba olduğunuzda, bu sizin için çok daha doğal bir hale gelecektir, böylece çocuklarınıza daha fazla yardım edebilirsiniz ve torunlarınızın bu ilkelerdeki temeli onlar tarafından verilecek.
Bu dünyayı terk ettiğinizde, mücadeleniz boyunca, sağlıksız, vasıfsız olma biçimlerini değiştirdiğiniz ve çocuklarınızın, torunlarınızın ve geleceğinizin etkisi çemberindeki tüm insanları etkilemiş olduğunuz bilgisine sahip olacak. soyu. Bu oldukça eski bir miras.
Anahtar Dinliyor
Kilit taşı dinlemeyi öğreniyor. Steven Covey'in dediği gibi, "Önce anlamaya, sonra anlaşılmaya çalış." Birçoğumuz gibi, etkili dinleme için bir model geliştirmemişseniz, bu zordur. Çoğu zaman, birçoğumuz diğerinin konuşmasını bitirmesini bekleriz, böylece kendi zihinlerimizde ne olduğunu söyleyebiliriz. Diğer kişi de aynısını yapar, böylece konuşmalar tatmin edici olmayabilir ve hiç kimse dinlemediği için tartışmalara tırmanabilir.
Dinlemek fiziksel ve manevi tüm duyularınızı içerir. Bu, varlığınızla birlikte diğer kişiye katılmak ve söylediklerine gerçekten ve merakla cevap vermek demektir. Duyulmak için insanların nazik göz temasına (göz kamaştırıcı ya da bakmayan) ihtiyacı vardır. Televizyon veya diğer dikkat dağıtıcılarını kapatın; belki sadece ikinizin konuşabileceği bir odaya girersiniz. Eşinizin, bir arkadaşın, bir ebeveynin, bir çalışanın veya çocuğunuz olsun, diğer kişinin ipuçlarına çok dikkat edin. Vücut dillerine dikkat edin; sersemletici gözler veya gergin hareketler veya bir savunma duruşu genellikle utanç, öfke veya güvensizliği gösterir. Çocukların göz teması ile tanışmalarını beklemeyin; onlar için çok fazla güç harcıyorlar ve sıklıkla uzaklara bakmaları gerekiyor. Ellili ve altmışların ebeveyn ilahisini çok iyi hatırlıyorum: "Seninle konuşurken bana bak!" Sadece ebeveynin çocuğa ders verdiği veya bağırdığı söylenirken, doğal olarak göz teması korku, güçsüzlük ve utanç ile bağlandı.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Sakin ol ve yavaşla. Sizinle konuşan kişi sinirlenirse veya sıkıntılıysa sorun olmaz - bu şekilde de hissetmeniz gerektiği anlamına gelmez. Güçlendiğinde, nasıl hissettiğini ve nedenini anlamak istiyorsun, sen veya sözlerin veya davranışların sıkıntılarının kaynağı olsa bile.
Bu sadece rahatsız edici durumlar için geçerli değildir. Cues, kişinin gerçekten duyulmak istediğini size söyleyecektir. Belki de büyük bir başarıya ya da paylaşacakları iyi bir habere sahiplerdi. Yine de dinlenmeye duyulan ihtiyaç derindir ve bu ihtiyaca katılmak başka birine verebileceğiniz en büyük armağanlardan biridir.
Nasıl dinleyeceğinizi öğrenmek, duyduklarınızı nasıl geri besleyeceğinizi de öğrenir. Bunu yapmanın yanlış yolu, tam olarak kişinin ne söylediğini papağanlamaktır. Herkes bir "teknik" in ne zaman kullanıldığını bilir ve neredeyse herkes ona kızar. Amacınız, o kişinin size ne söylediğini gerçekten anlamak, bu yüzden şöyle diyorsunuz: “Yani söylediğin gibi geliyor…” ve cümleyi kendi sözlerinizle bitirin. "Hayır! Hiç değil ..." diyebilirler ve kendilerini netleştirmeye çalıştılar.
Yapabileceğiniz en kötü şeylerden biri defansa gitmek ve düzeltmek ya da onlarla tartışmak. Anlamadığınız veya yanlış anlamadığınız için özür dileyebilir ve gerçekten anlamak istediğiniz kişiyi kendi bakış açısından güvence altına alabilirsiniz ve bu yüzden duyduğunu düşündüğünüzü tekrarlamaya çalışıyorsunuz. Bunu nasıl yapacağınızı öğrendiğinizde, daha iyi bir ebeveyn ve daha güçlü, temelli bir insan olmaya doğru büyük bir adım attığınızı göreceksiniz.
Dinlemek, duyduklarınıza verdiğiniz yanıtı da içerir. Kararlarınızı ve görüşlerinizi, sizin talep edilmediğiniz sürece - ve hatta o zaman bile, "Bu sizin için doğru olmayabilir, ama." Sadece kafamın tepesindeki kararım ama sanırım ... "Çoğu zaman şöyle şeyler söyleyerek cevap vermek istersiniz:
* "Acı verici olmalı."
* "Vay. Bunu anlamak gerçekten zor olmalı."
* "Bu konuda ne kadar heyecanlandığını anlayabiliyorum! Ne bir fırsat!"
Ayrıca netleştirici sorular sorabilirsiniz. Bu, ne söylediklerini gerçekten duyduğunuzu ve gerçekten düşünce süreçleriyle ilgilendiğini söyler.
Kişinin ihtiyacının, yaptığınız bir şeyi iletmek veya bir şekilde onları inciten bir şey iletmek olduğunu keşfederseniz, rahatlamanız ve savunmasızlığınızı salıvermeniz gerekir. Gerekirse, zihninizde konuştukları bir başkasıymış gibi davranın, bu yüzden gerçekten orada olabilirsiniz, acılarını duymak ve onların neler olduğunu anlayabilmeniz için anlamak.
Eğer "suçlu" iseniz, cevabınız, sadece nasıl hissettiği ile empati kurmaktansa daha fazla olmalıdır - eğer bunu yaparsanız, patronlaşmış ya da daha kötü hissetmekten uzaklaşacaktır. Kasıtlı olarak veya kasten bu kişiyle olan güveninizi kırdığınızı ve onların gerçek, göz göze bir özrüne ihtiyaç duyduklarını gerçekten anlamak için kendi içinizden derinlemesine gitmeniz gerekir. Ayrıca, değişiklik yapmak için neler yapabileceğinizi de sormanız gerekir. Ve sarılmalar zarar vermez.
Doğru veya yanlış olduğuna inanmanız önemli değil. Birisi söylediğiniz veya yaptığınız şeyden incinirse, bu bir gerçektir ve bu prensibi uygulamak için, kendinizi incinmiş hissettiği gerçeğine pişmanlığınızı ifade etmelisiniz. Yaptığın şeyi neden söylediğini veya yaptığını, incinmenin istemeden veya yanlış anlaşıldığını nasıl açıklamanız gerekiyorsa, bunu daha sonraya veya diğer kişinin duyduğunu ve anladığını hissettiğinizden ve sizin kendinizden emin olduğunuzdan emin olun. Onları incittiğim için çok üzgünüm. "Seni mazur görmeye ya da haklı çıkarmaya çalışmamaya çalışıyorum, hala çok üzgünüm. Ama bunu yaptığımda (ya da söylediğimde) nereden geldiğimi anladığından emin olmak istiyorum" gibi bir şeyle başla.
Gerekirse, kişiden duyduklarını size geri bildirmesini isteyin, böylece bir daha asla incinmeyeceklerinden eminiz. Dinleme oturumunuzun sonucu birleşme değilse, herkes daha iyi hissederken, havada hiçbir şey asılı kalmadan başka bir zamanda geri dönüp tekrar denemeniz gerekir. Özellikle modellenmemiş görmediyseniz, başkalarına karşı doğuştan gelen içsel duyarlılığınızı gösteren dışa dönük becerilerin geliştirilmesi zaman alır.
Tepki Verme, Tepki Verme
Teşvik ve cevap arasındaki an, güven inşa edildiğinde ya da kırıldığındaki değerli andır. Bu anda duraklama, yansıtma ve yanıt verme yerine tepki verme yerine yanıt verme konusunda kendimizi eğitmeliyiz. Bazen bu, arı sokması ya da yılan ısırması gibi tepki vermekten ziyade kendimiz için zaman ayırmamız, sakinleşmemiz, rahatlamamız ve tepkimizi bilinçli olarak seçmemiz gerektiği anlamına gelir.
Chungliang Al Huang, “Tai Chi'nin uygulamasındaki bir ilke, siz kesintiye uğramadıkça enerjinizin doğal olarak toplanacağını anlamaktır” diyor. Bu ilke, belki de diğerlerinden daha fazla, yetişkin olmamızı, etrafımızdaki insanlara derin düşünerek, empatik bir şekilde yanıt vermemizi kasıtlı olarak yeniden yazmamızı - sadece "yetişen" gibi görmemize rağmen -Up "yetişkin dolu bir odada mevcut.
Büyük psikolog Carl Rogers, gerçek iletişimcinin diğer kişinin duyguları keşfetmesini ve olgunlaşmasını sağladığını söyledi. Olumlu, yardımcı bir ilişki için gerekli olan temel koşulları tanımlayan ilk kişi oydu. Bunlar arasında koşulsuz olumlu saygı (saygı), gerçeklik ve empati (diğerinin bakış açısından gerçek anlama) yer almaktadır.
Saygı, diğer kişiyi olduğu gibi kabul ettiğiniz ve nasıl hissettiği ile ilgilendiğiniz anlamına gelir. Saygınızı kazanmak için değişmesine gerek yok.
Gerçeklik, “rol” değil, gerçek ve otantik bir insan olarak karşılaşmanız anlamına gelir. Basit ve içtensiniz. İnsanlara, kim olduğunuzu ve neyi temsil ettiğinizi, yargılayıcı veya tartışmacı olmak yerine, nazik ve merhametli yollarla bildirirsiniz.
Empati, başkalarının ne hissettiğini hissetme ve başkalarının deneyimlerini geçerli kabul etme yeteneğidir. Duygularınızla empatik bir insana güvenebilirsiniz. Empatik bir insan nasıl hissettiğinizi yargılamaz, nasıl hissettiğinizi ya da hissetmeniz gerektiğini söylemez, sizi analiz eder ya da başkalarına gizlice anlattığınız duygularla ilgili dedikodu yapmaz.
Yetişkinler olarak, çocuksu neşeden, meraktan ve eğlenceden erişkin akıl yürütmeye, duyarlılığa ve sınırları belirleme yeteneğine geçme seçeneğine sahibiz. Tamamen duyarlı olmak, dış güçlerin içimizde tetiklediği için değil, kendi kutuplarımızdaki bu kutuplar arasında kolayca ve doğal olarak hareket etmeyi öğrenmeyi içerir.
Duyarlı olmak, çevrenize karşı duyarlı bir şekilde cevap vermekten daha fazlasıdır. Hayatınız için sorumluluk alma, hayatınızda olan her şey için şartlardan ve diğer insanlardan sorumlu tutmamak. Bu aynı zamanda uygulama için "yetişkin" bir prensiptir, çünkü çoğu zaman şartların ve diğer insanların size olanların çoğundan sorumlu olduğu kesin olarak görülmektedir. Ama sen de sorumlusun. Buradaki zorluk, ne olursa olsun, sizin rolünüzün sorumluluğunu almak ve dışsalların değişmesi için değişmesi gereken tarafınızı görmektir.
Çocuklukta çok fazla utanç ve suçlamaya maruz kaldıysanız, bu ilkenin ustalaşması zor olabilir. Sizin için sorun yaratmaya yardımcı olduğunu anlamadığınız bile bilinçli olmayan süreçler olabilir - yine de, onlar için sorumluluğunu tamamen kendi omuzlarınıza koymak ilk adımdır. Bunun güzelliği, sizin için sorumlu olmayan şeyleri serbest bırakmanızdır. Ebeveynlerimizin sözlerinden ve davranışlarından biz sorumlu değiliz. Yine de, öfkemizi kontrol edemezsek, ailemizi bu kadar uzun süre suçlayabiliriz. Bir noktada nasıl yapılacağını öğrenmek için sorumluluk almalı ve eğer bize öğretilmemişse çocuklarımıza öğretmeliyiz. Aynı ilke, fiziksel, duygusal ve ruhsal diğer yaşam alanlarında da geçerlidir.
Rollerin Bırakılması
Çocuğum dört yaşındayken, bir keresinde küvetin içinde felsefi balmumu yapıyordu - hamamın ruhsal yapısını ortaya çıkardığı bir şey - ve "Anne, bir iç kulağın olduğunu biliyor musun?" Diye sordu.
“Evet.…” Kulağın yapısını bir kitaptan veya Susam Sokağı'ndan öğrendiğini sanıyordum.
"Nerede?" O sordu. Bana nezaret ettiği ve doğru cevabın beklendiği şekli bana manevi öğretmenimi hatırlattı. Sessizce dedim ki, "Kafanda mı?"
Bana büyük şefkat ve bilgelikle ve tıpkı hocamın yapacağı gibi bir eğlence eğrisi ile baktı.
"Hayır, saçma, senin kalbinde."
En büyük öğretmenimden bu kadim bilgeliği alarak, suskun harikasına oturduğumda, dört yaşındakiler gibi onun lastik ördekleriyle oynamaya devam etti.
Çocuklarımızı yüreklerimizden dinlemek için, şu an veli ve mentor rollerimizi bırakmalıyız ve sadece biri diğerinin ihtiyaçlarını, fikirlerini veya bilgeliğini dinliyor olmalı. Bazen en büyük tepki saygılı sessizliktir ya da çocuğa “Bazen çok akıllısın, beni sadece esiyor” gibi geri bildirimde bulunur.
Yayıncının izniyle (© 1999) yeniden basıldı,
Yeni Dünya Kütüphanesi, Novato, Kaliforniya, ABD 94949.
www.newworldlibrary.com.
Madde Kaynak:
Ebeveynlik Yolu: Yolculuğunuza Rehberlik Etmek İçin On İki İlke
Vimala McClure tarafından.
"Aile" tanımı - aile yapıları ve değerlerinden bahsetmiyorum - yıldırım hızıyla değişiyor. Yetişkinler, ebeveynleri rollerinde onlara rehberlik etmek için yeni anlamlar arıyor. Bu kitap, deneyimi hem tatmin edici hem de aydınlatıcı kılmak için t'ai chi'ye dayanan 12 prensipleri sunar.
Daha fazla bilgi için veya bu kitabı sipariş etmek için:
http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/1577310780/innerselfcom
Yazar hakkında
Vimala McClure, uluslararası üne sahip yazar Anneliğin Taosu ve Bebek Masajı: Ebeveynleri Sevmek İçin Bir El Kitabı, tüm yetişkin hayatı boyunca Doğu bilgeliğinin hevesli bir öğrencisi oldu. Yirmi sekiz yıldan fazla bir süredir yoga ve meditasyon okudu, uyguladı ve öğretti. On yıldan fazla bir süredir, Taoizm felsefesini ve dayandığı savaş sanatını, T'ai Chi'yi inceledi. O kurucusu Int'l Assn. Bebek Masajı için.
Bu Yazar Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = "Vimala Schneider McClure"; maxresults = 3}