Roket biliminin gelecekteki adananı Varşova'da yılın Nisan 1819'unda doğdu. Babası, Büyük Kral Tsarevich Konstantin Pavlovich Romanov'du, Rus imparatoru II. Polonya Polonya krallığının erkek kardeşi ve valisi ve annesi de Fransız aktris Clara-Anna de Loran'dı. Doğumda, Ortodoks kanonlarına göre, çocuğun adı Konstantin Konstantinovich Konstantinovich'dir.
1831'te ünlü Polonya isyanı başladı. Büyük Dük Rusya'da toplandı, ancak yolda kolera ile hastalandı ve Vitebsk'te öldü. 13 yaşındaki Konstantin, annesi ve kız kardeşi Constantia ile birlikte (babası aynı zamanda prens prensdi) St. Petersburg'a yerleşti. Ocak ayında, 1834, Büyük Dük'ün iradesini yerine getirerek, ailenin mütevelli heyeti Prens I.A. Golitsyn, 15 yaşındaki Konstantin'i prestijli Mikhailovsky Topçu Okulunun (gelecekteki Mikhailovsky Topçu Akademisi) adayı olarak tanımlamaktadır.
İlk okul komutanı bir muharebe topçu generaliydi, roket bilimi araştırmacısı A.D. Zasyadko. Konstantin iyi çalıştı ve bu nedenle “listedeki dördüncü” okulun 1836 yılından mezun olduktan sonra, topçu yüksek okullarındaki bilgilerini daha da geliştirmek için kaldı. 1837'te, "bilimlerde ayrım için" mezun "kıdemli bir subay sınıfına getirildi": Bir muhafız topçu bataryasında ensign rütbesine katıldılar. Sonra Prens Ivan Aleksandrovich Golitsyn tarafından evlat edinildi ve yeni bir göbek adı kazandı - Ivanovich.
1840 - 1844’te Konstantinov, “yararlı bilgi toplamak için ilgili toplara” gönderilen heyetin bir parçası olarak yurtdışında çalışıyor. Bir iş gezisi sırasında, bir subay icatlarının bir hesabını açar - yörüngenin herhangi bir yerinde bir topçu mermisinin hızını ölçmek için tasarlanmış bir elektroballistik cihaz (kronograf) oluşturur. Zaman aralıklarını 0,00006 saniyeye kadar eşi görülmemiş, neredeyse harika bir doğrulukla ölçmeye izin verdi.
Rusya'ya döndükten sonra genç bir bilim insanı, menteşeli top ateşi için bir diyoptri geliştirerek havai fişek tekniğine bir takım iyileştirmeler yaptı. Topçu ile ilgisi çeşitlilik gösterir, yenilikçilik bakımından farklılık gösterir. Eylemleri için Yakında Konstantin Ivanovich Aziz Vladimir 4 derecesini ve para ödülünü aldı.
Eylül ayından bu yana, 1846, memur yine yurtdışına gidiyor. Orada bir roket tozu motorunun itişini ölçmek için balistik bir sarkaç roket formülü yayınladı. Bununla birlikte, roketin şeklinin ve tasarımının balistik özellikleri üzerindeki etkisinin belirlenmesi mümkün olmuştur. Böylece füzelerin hesaplanması ve tasarımı için bilimsel bir temel oluşturdu.
Sarkaç, Petersburg'daki Volkov sahasında bir füze test sahası üzerine inşa edildi ve Ekim ayında 1847, Askeri Bilimsel Komite üyelerinin huzurunda, ölçüm doğruluğu ve hesaplama kolaylığı için övgüyle test edildi. Bu, 19. yüzyılın ortalarında iyi bilinen Fransız mühendis ve tamirci Arthur-Jules Morin'in geleneksel bir dinamometre ile itme kuvvetini belirlediği bir zamandı. Ve savaş füzelerinin yaratıcısı Avusturya Başkonsolosu Baron Vincenz von Augustin - normal kol ağırlıkları ile birlikte. Üstelik, zaten yirminci yüzyılda, Konstantinov'un icatını kullanamayan Sovyet bilim adamı Zander, aynı kaldıraç ağırlıklarını kullanarak roket motorunun itişini ölçtü.
Günümüzde bilim adamları, Konstantinov sarkaçını kullanarak roket motorlarının balistik özelliklerini incelemek için kullanılan metodolojinin modern yangın testlerinin prototipi olduğunu kabul ediyorlar.
5 Mart 1850, en yüksek kararname ile, Albay Konstantinov, Rusya'nın savaş füzeleri üretimi için ilk sanayi kuruluşu olan St. Petersburg Roket Tesisi'ne komutan olarak atandı. O zamandan beri, faaliyetleri neredeyse tamamen roket üretiminin geliştirilmesine adanmıştır. Konstantin İvanoviç el sanatları girişimini gerçek bir savunma tesisine dönüştürüyor. Uçuş menzilini ve düşüşün doğruluğunu artırmak için askeri füzelerle deneyler yürütüyor.
1853'ta Kırım Savaşı başladı. Konstantinov önderliğinde bir füze tesisi, teknolojisine göre, bu alandaki ordunun ihtiyaçları için füzelerle mücadele ediyor. Askeri bölümdeki birçok kişi kullanımlarına karşı direndi ve Konstantin İvanoviç'in savaşan Sevastopol'a gönderilen füzeleri teslim etmesi için çok çaba sarf etti.
1856'te Konstantin Ivanovich, dünyada ilk defa bir balonun hareketi ve kontrolü için roket motorlarını kullanma fikrini düşündüğü "Havacılık" adlı detaylı çalışmasını yayınladı. 1857’te Konstantinov’un çalışmaları “Deniz Koleksiyonu” nda, tanınmış Rus mühendis Adjutant General K.A’dan alınanlar da dahil olmak üzere, tüplü dalış ile ilgili tekliflerin analiziyle ortaya çıkmıştır. Dünyanın ilk tamamen metal denizaltında askeri füzeler kullanan Schilder.
1860'te Konstantinov, Mikhailovski Topçu Akademisi'nde "Füze" dersleri veriyor. Dersleri Paris'te Fransızca olarak yayınlandı. O zaman, dünyadaki bu konudaki tek temel monograftı. Paris Bilimler Akademisi de dahil olmak üzere akademik çevrelerde çok saygın bir kişidir. Konstantinov, onun için Mikhailovski Topçu Akademisi'nin ödülünü aldı.
Füze subayı, yeteneklerini, becerilerini, deneyimlerini ve önlenemez enerjisini uygular; böylece bilimsel keşifler pratik uygulamayı bulur. Petersburg roketi kurumunun başı olan 1850'lerin başından yılın 1859'ine kadar Konstantinov, yeni bir gelişmiş roket fabrikasının tasarımını özenle geliştiriyor, bunun için son derece mekanik ve otomatik bir ekipman yaratıyor, savaş füzelerinin yeni optimum tasarımlarını arıyor ve üretim teknolojilerini geliştiriyor. Aktif katılımıyla, Nikolaev şehri olan yeni bir tesisin yapımı için alan seçimi yapıldı.
Konstantinov tarafından oluşturulan füzeler, düşmanlıkların yürütülmesinde yaygın olarak kullanıldı. Kafkas operasyon tiyatrosunda, Türkistan’daki Rus birliklerinin kampanyası sırasında, Kırım Savaşı’nda, Sevastopol’un savunmasında, Türkiye’yle savaşlarda füze kullanımının bilinen gerçekleri var.
1860'te Konstantinov, askeri departmana 4'a kadar bin metre menzile kadar olan bir 4 inç roket sunuyor. Parametreleri ve roket makinesinin hafifliği (süvari için Konstantinov, makineyi bir piyade tabancasına göre daha ağır değil), manevra kabiliyeti, filamanların doğruluğu, namlulu topçu ateşine kıyasla daha küçük için tamamen telafi edilen üretim kolaylığı. Varlık Konstantinova - ve 1944 yılına kadar gemi enkazındaki insanları kurtarmak için başarıyla kullanılan iki odalı kurtarma füzesi.
1864'te Konstantin Konstantinov, teğmen generali olarak terfi etti. Sonra Nikolaev'e gitti - son füzesinin yaratıldığı şehre. Burada, “Rus İmparatorluğu'nun baş roket pilotu” yerinde, Nikolaev Roket Fabrikası'nın yapımını doğrudan denetledi. 1870'un sonunda tesisin binaları neredeyse tamamlandı, ekipman kuruldu. Ancak roket kurumunun açılışına canlı Konstantinov olmadı. Ocak 12 gecesi, 1871, Konstantin Ivanovich, 52 yaşında aniden öldü. 14 Ocak 1871, külleri, Constance A.F.’nin ablasının kocasının mülküne, Chernihiv eyaletinin Mglinsky ilçesi, Nivnoe köyüne gömüldü. Lishin.
Rus büyük roket mühendisi 100'ten daha fazla bilimsel makale ve topçu, küçük silah, piroteknik, barut, roket üretimi, tüplü dalış ve havacılık konularında 20 buluşlarının yazarıdır. Ömrü boyunca, askeri uzmanlar ve Rusya ve Avrupa'nın çeşitli şubelerindeki önde gelen bilim adamları arasında büyük prestije sahipti.
Şimdi Ay'ın uzak tarafındaki Krater ismi Konstantinov'dan sonra isimlendirildi. Adı Moskova sokaklarından biri. Rusya'da şanlı Rusya'nın şanlı oğlunun ve şanlı ailesinin anılarını sürdürme komisyonu var. Topçu Mareşal V.M. Mikhalkin. Komisyon, roket adanmışının yorulmayacak faaliyetlerini yaygınlaştırmak için çok fazla iş yapıyor. Ve “Rus İmparatorluğu'nun Baş Roket Fırlatıcı” başlığı altında yayınlanan temel eser, Konstantinov'a özgü bir anıt olarak kabul edilebilir. Çizimlerle dolu kitap, yalnızca büyük bir Rus roket gemisi hakkında değil, aynı zamanda 19. yüzyılda Rusya'daki tüm roket işinin ve askeri inşaatın gelişimini de tamamen ve büyüleyici bir biçimde anlatıyor.