3 seriden oluşan Phantasm filminin birincisiyle başladık. Zaten mantıklı bağ kurabilmek için sırayla izlemek gerekiyormuş biz de öyle yaptık. 1979 yılında, o zaman 21 yaşında olan Don Coscarelli'nin elinden çıkandan film, bugün hala Korku Sineması Tarihinde gelmiş geçmiş en iyi korku filmleri arasında gösteriliyor.
Bu tür klasikleri oturup 30 sene sonra izleyip "eeeööh iğrençti be çok sıkıldım" diyenleri anlamam. Ha film klasik olabilecek nitelikte değildir ya da bariz dandikikler vardır ya da yuh denecek mantık hataları barındırıyordur o zaman sıkılınabilir elbette. Ama şimdi 1979 filmi klasik olmuş Phantasm için eleştiri getirmenin manası yoktur.
Don Coscarelli 21 yaşındayken çekebileceği iyi bir film çekmiş bence. Hatta öyle tutulmuşki biri yetmemiş ikiyi çekmiş üçü de çekmiş. Film için uzun uzun yazacak bir şey yok. Dikkatimi çeken en önemli özelliği, 2006 yılında bizi ürkütecek bir sahne olmamasına rağmen filmdeki ses kullanımı oldukça başarılıydı. David Lynch filmi izlermiş gibi zaman zaman sinir bozucu ses dalgalarına maruz kalıyorsunuz ve film içindeki rahatsız edicilik hakkını veriyor.
Asıl 2 ve 3'ü de izledikten sonra genel bir yorum yapacağım o yüzden Phantasm1 için izleyin, arşivde bulunsun derim sadece.
Mini not: Don Coscarelli'nin yeni filmi Bubba Nosferatu'nun bu yıl çıkacağı duyrulmuş. Bubba kısmını bilemem ama Nosferatu bölümü ilgimi çekti. ;)