Allâhümme yâ müfettih'al ebvâb. İftah lena hayr'al bâb.
(Ey bütün kapıları açan Allahım. Bize hayr kapılarını aç.)
(Ey bütün kapıları açan Allahım. Bize hayr kapılarını aç.)
Yolcu YOL'a küsmüş, YOL'un haberi olmamış. Aradan üç ay geçtikten sonra da sanki hiç bir şey olmamış gibi "ce'e" yapıp kendini affettirmeye çalışıyor şimdi de. Ne yapalım biz bu "garip yolcu"ya sayın okuyucular? Helallik istiyor, "hesaplaşmadan helalleşme olmaz" mı diyelim?
Yok, yok. Biz, bize yakışanı yapalım en iyisi. Madem tekrar geldi, sesimizi çıkarmadan gözlemleyelim uzaktan. Bakalım ne yapacak. Gene saçma sapan bir şeyler yazmaya başlarsa kulağını çekeriz. Laf aramızda iyi çocuktur kendisi. En azından iyi olmaya gayret ettiğini rahatlıkla söyleyebilirim. Dağarcığında biriktirdiğini bizimle paylaşmaya çalışıyor. Tabi ki eksiklikler, hatalar var. Ama niyetinin halis olduğundan eminim. Mesela bir gün çantasından çıkarıp bir kilo pirinç ikram ettiğini düşünelim. Taşını ayıklayıp pilav yapmalıyız. İçinde taş var diye tüm ikramı çöpe dökmek de yakışmaz, "ne iyi" deyip pirincin hatırına taşıyla birlikte yemek de olmaz. Bazen kantarın topuzu kaçtığı gibi pirincin taşı da kaçabiliyor ama ne yapalım sabırla ayıklayacağız içindeki bir avuç pirinci. Hani derler ya, -affedersiniz- "Eşşeğin hatırı yoksa da, Sahibi'nin hatırı vardır."
Vesselam...
Vesselam...