Sahi nedir şu milli irade? Kimdir? Necidir? Nasıl tecelli eder? İnsanlar neden milli iradeye saygı göstermek zorundadır? Böyle bir zorunluluk mu var? Milli irade kavramı bir kutsallık mı taşıyor? Varsa bu kutsallık nerden geliyor?
Oysa insan bu, hata da yapar, eksik de. Yanlışı da vardır, doğrusu da. Güzel de yapar, çirkin de.
Seçmenin verdiği karar kuşkusuz çok önemli. Ama bu kararın 'saygıyı hak etmesi' için bilinçli, tutarlı, muhasebe ve murakabe içinde verilmesi gerek.
Milli irade saygıyı etmesi için ben şu kriterler bakarım:
Seçmen, oy verdiği partinin programını okudu mu?
Seçmen, oy verdiği partinin 'anayasası hükümde olan' tüzüğünden haberdar mı?
Seçmen, oy verdiği partinin siyasal kimliğini derinlemesine biliyor mu?
Seçmen, oy verdiği partinin vaatlerini yerine getireceğine inanıyor mu?
Seçmen, oy verdiği partinin kadrosundan haberdar mı?
Seçmen bunlardan haberdarsa ben o seçmenin iradesine saygılıyım.
Hangi partiye oy verirse versin, saygılıyım.
Haberdar değilse, saygılı değilim.
21. yüzyıldayız, insanların hala silah zoruyla, kitleler halinde bir köyün oylarının tek kişi tarafından oy kullandığı haberlerinin geldiği bir ülkede, sandıktan çıkan her sonuç saygıyı nasıl hak etsin?
Her şeyin başında bilinç ve eğitim geliyor.
Meydanlarda o şunu konuştu, şu bunu konuştu, o ona bağırdı, şu da buna bağırdı diyerek kahvehanelerde pişpirik masalarında şekillenen milli irade kavramı beni çok rahatsız ediyor.
Bu durum her şeyden önce 'milli' kavramına hakarettir.
İradenin milli olması için, tutarlı olacak, muhakeme yapacak, tefekkür edecek, düşünecek, tartışacak, okuyacak, öğrenecek, doğruyu yanlıştan ayırt edecek.
Bütün bunları millete olan saygımdan dolayı yazıyorum.
Halkın bilinçlenmediği ve kullandığı oyu nereye ve neden verdiğini bilmediği bir bilgi kirliliği ortamında yapılan bütün seçimler aslında demokrasinin ve sandığın ruhuna aykırı seçimlerdir.
Siyaset, cehaleti yendiği nispette gerçek manada zafer kazanır.
Milli irade ne kadar bilinçli ve aydınlanmış olursa sandıktan çıkan sonuçlar da o kadar 'aydın' olacaktır.
Daha önce naklettiğim bir hatırayı tekrar anlatmak istiyorum:
Karadeniz'in bir ilçesinde 1995 genel seçimlerinde yaşanmış bir olayı, aradan geçen 23 yıl sonra dudaklarda tatlı bir tebessüm bırakmak için sizlerle paylaşmak istiyorum. Ben bu olayın bizzat şahidi olan bir dostumdan dinledim ve çok ibret almıştım.
Seçim sonuçları açıklanınca bu muhafazakâr ilçemizde sandıklardan o dönemin Kürt hareketinin partisi olan Halkın Demokrasi Partisi'ne (HADEP) 15 oy çıkar. Bölgede hiç Kürt olmadığı gibi partiye sempatizan olan kişi de yoktur. Kahvehanede aralarında bu olayı konuşan köylüler bunun nasıl olduğunu tartışırken bir köylü olayı çözer:
"Bizim uşaklar Vuvan'a oy verecek yerde, yanlıkla mührü Pedaliza'ya bastılar."
Vuvan, yerel dilde arıya verilen isimdir, pedaliza da kelebeğin adıdır.
Malumunuz, rahmetli Turgut Özal'ın Anavatan Partisi'nin amblemi 'arı' idi. HADEP'inki ise 'kelebek' idi.
Yani okuma yazma bilmeyen vatandaşlar, arı ile kelebeği karıştırmış, sandıktan, 'pedaliza' çıkmıştı.
Hatta bu olayı bana aktaran dostum dedi ki;
"Kahvehanede bu olayı tartışan köylülerden biri 'Yahu benim birader bana oyunu vuvana kullan dedi ben de o partiyi tanımam bilmem, biraderin dediğini yaptım, benim de içime şüphe düştü, acaba bende mi yanlış kullandım?' deyince kahkahalar patlamış."
Buna benzer olayları Türkiye'nin her yerinde yaşadığımız kuşkusuz.
Takım tutar gibi parti tutmak, neye ve neden oy kullandığını bilmeden oy kullanmak her şeyden önce demokrasi hanemize gol atmak demek.
Milli irade saygıyı hak etmek istiyorsa, bilinçli olacak, bilinçli!