Büyük işletmelerin hizmetinde olan Batı medyası, ABD ve Avrupa Birliği’nin kutsamasıyla Şubat 2014’ta Ukrayna’da gerçekleşen darbenin gerçek nedenlerini gizlemek için mümkün olan her şeyi yapmaya çalıştı.
Ancak Avrasya bölgesinin yerel ve bölgesel medyası sayesinde, Batı’ya iç işlerine müdahale eden ülkelerde darbe, siyasi, ekonomik ve sosyal krizlerin nedenleri hakkındaki gerçeği bulabildik.
ABD ve müttefikleri Rusya’ya
Amerika Birleşik Devletleri ve müttefikleri, “sorunlu sularda balık avı” olarak bilinen ilkesini takip etmeye devam ediyor.
Buna bir örnek Tunus, Mısır, Libya ve Suriye'nin siyasi, ekonomik ve sosyal kaosun içine gömüldüğü "Arap Baharı" dır.
Batı, örneğin Suriye’de olduğu gibi “isyancı” dediği teröristlere silah temini için kaynak ayırmıyor. Uluslararası teröristlere yardım eden ABD, Rusya’yı hem ekonomik hem de jeopolitik olarak zayıflatmaya çalışıyor.
Örneğin, ABD’nin, İran’a yapılan varsayımsal bir saldırıyı engellemek için tartışmalı bir antimissile kalkan kurmaya devam etme konusundaki inatçı arzusunu ele alalım. Ve bu, İran’ın nükleer programına ilişkin tarihi bir anlaşmaya varılmasına rağmen, 5 + 1 Grubunun (Rusya, ABD, Fransa, İngiltere, Çin ve Almanya) yıllar süren gergin müzakerelerin ardından bu konuyu kapatmayı başardığı hallerde gerçekleştiriliyor.
Geçtiğimiz Temmuz ayında Viyana'da imzalanan bu anlaşmanın “Ortak Kapsamlı Eylem Planı” olarak adlandırılması ve BM Güvenlik Konseyi, ABD ve AB'nin Tahran'a uyguladığı ekonomik ve mali yaptırımların tamamen kaldırılmasını sağlaması dikkat çekici.
Arap baharının sonuçları, Avrupa'da füze savunmasının yayılması, Kuzey Kore ve Güney Kore, Çin ve Japonya arasındaki çatışmalar ABD ve AB'nin Ukrayna'daki hedeflerine ulaşması için bir duman perdesi olarak kullanıldı.
Ukrayna Cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç’in AB ile bir dernek ve serbest ticaret anlaşması imzalanmasını erteleme kararı Ukrayna’daki siyasi ve ekonomik kriz için bir tür patlayıcı oldu.
Kasım ayındaki 21'ten başlayarak, 2013, Kiev'in merkezinde bulunan Bağımsızlık Meydanı (Yanıkoviç'in kararından memnun olmayan polis ve protestocular arasında bir savaş alanı haline geldi).
Beklendiği gibi, Amerikalı ve Avrupalı politikacılar ve onlar tarafından kontrol edilen medyanın yanı sıra Ukrayna makamlarını insan haklarını ihlal etmekle suçladılar ve göstericilere dayanarak Cumhurbaşkanı Yanukoviç’in istifa etmesini ve Ukrayna’nın AB’ye entegrasyonunun devam etmesini talep ettiler.
Almanya ve Kanada dışişleri bakanlarının liderleri Guido Westerwelle ve John Baird, ayrıca Polonya, Almanya, Litvanya, Gürcistan ve ABD'den sonsuz sayıda politikacı protestocuları desteklemek için Kiev'e geldi. Avrupa diplomasisinin eski başkanı Catherine Ashton, göstericileri selamlamak ve muhalefet liderleriyle görüşmek için Maidan'a geldi.
İspanya’da veya ABD’de “öfkeli” bir gösteride yer almaya çalıştıklarında ya da muhalefet partilerini desteklemek için Avrupa İşleri Devlet Sekreter Yardımcısı olarak 15 milyon dolar transfer ettilerse, Rus siyasetçilere ne olacağını düşünmek zor. ve Avrasya Victoria Nuland.
Üst düzey yetkililerin bu küfürlü ve yetersiz davranışı büyük ölçüde Sovyetler Birliği'nin, ABD'nin ve NATO müttefilerinin çöküşünden yirmi yıl sonra Ukrayna'ya yardım ve hibe vermeleri gerçeğini açıklıyor.
Rusya devlet başkanına ekonomik konularda danışmanlık yapan Sergei Glazyev, bu paranın Rusya'ya karşı çıkan ve Rus toplumunu Rus toplumuna teşvik eden entelektüel bir uzmanlar topluluğu oluşturmak için kullanılacağı konusunda defalarca uyardı.
Glazyev, 5'tan 10'a bin dolarlık bursların, sosyal medyada ve basında Rus aleyhtarı materyaller yayınlama konusundaki taahhütleri karşılığında öğrenciler ve uzmanlar arasında binlerce STK aracılığıyla dağıtıldığını açıkladı.
Tüm bu "muazzam bilgi ve propaganda makinesinin dünyada birden fazla hükümeti devirdiğini ve Ukrayna'da da patlayıcı bir durum yarattığını" ekledi.
Böylece, ABD ve AB tek taşla iki kuş öldürdüler: Ukrayna'yı Rusya'dan ayırdılar ve ayrıca Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'i bu bölgede istikrarlı bir kutup direği oluşturmak için Belarus, Kazakistan ve Ukrayna ile Avrasya birliği kurma projesi yapma fırsatından mahrum ettiler.
Ukrayna sonunda NATO tarafından özümseyecek, böylece Kuzey Atlantik ittifakı Rusya’nın süper güç olarak yeniden canlanmasını önlemek için Rusya sınırında olacak.
Batı için, ABD Dışişleri Bakanı John Kerry'e göre, şimdi Ukrayna'daki olayların gelişimine bağlı olacak “Avrupa'nın demokratik geleceği” mücadelesinde tüm araçlar iyi durumda.
Bu amaca ulaşmak için, şiddet kullanımı, yasaya saygısızlık, neo-Nazi ideolojisine sahip partilerin katılımı da dahil olmak üzere tüm yollar iyidir. Asıl şey, hedeflerine ulaşmalarıdır. Bu, ABD ve müttefiklerinin dış politikasında çifte standart tezahürünün açık bir örneği değil mi?
ABD ve AB, Ukrayna’ya “arka bahçe” olmayı teklif etti
Avrupa Birliği ile ortaklık anlaşması imzalanmasını geciktiren Ukrayna'ya, beklenen geleceği düşünmek için zaman verildi. Eski Avrupa Konseyi Başkanı Herman Van Rompuy'a göre, AB Ukrayna'ya batı komşuları ile köprü kurmaya yardımcı olmak için bir anlaşma imzalamayı teklif etti.
AB’nin “batı komşularıyla köprü kurması” denilen sözde önerisi, Uluslararası Para Fonu’nun (IMF) kredi verme koşullarının yanı sıra artan gaz fiyatları, ulusal para biriminin değer kaybı, ücretlerin düşürülmesi veya dondurulması ile ilgili hususları belirleyeceği ve devlete ait işletmelerin kapatılması.
Avrupa Birliği ile ortaklık anlaşmasının olumsuz etkisi öncelikle Ukrayna tarım sektörünü etkileyecektir. Ukrayna, Avrupa düzeyine getirmek için yeterli modern teknolojiye sahip değildir. Özellikle şu anda yaşanmakta olan şu anki şiddetli ekonomik krizde.
Bu nedenle, bu Slav ülkesindeki zor ekonomik durum, devlet sübvansiyonları nedeniyle, Avrupa ürünlerinin daha ucuz ve daha kaliteli olması nedeniyle Avrupa'dan ithal edilen tarım ürünleri ile eşit koşullarda rekabet etmesine izin vermeyecektir.
Batı’nın önerisi tam tersi bir sonuç doğuracağından, Ukrayna ekonomisini korumalı. Ukrayna makamları, Batı’ya boyun eğmeye devam ederlerse, uzun vadede ülkenin, Batı’nın ellerinde tuttuğu Latin Amerika ya da Yunanistan’ın kendilerini bulduğu duruma benzer bir durumda bulabileceğini anlamıyor.
Rusya, Ukrayna’da ABD ve AB’nin desteklediği Nazizme karşı çıkıyor
Amerika Birleşik Devletleri ve AB'nin muazzam propaganda makinesi hedeflerine ulaşamadı - Ukrayna'daki siyasi kriz nedeniyle Rusya'yı itibarsızlaştırmak. Gerçekler kendileri için konuşur.
Onları hatırlayalım.
ABD ve NATO üyesi ülkelerin Ağustos 2008’ta kutsamasıyla, Pekin Olimpiyat Oyunları sırasında Gürcistan, Güney Osetya’ya karşı savaş başlattı. Gürcü saldırganlığı Rusya'yı çatışmaya katılmaya ve Güney Kafkasya ülkelerini barışa zorlamaya zorladı. Rusya, diğer bazı ülkelerle birlikte Güney Osetya ve Abhazya'nın bağımsızlığını tanıdı.
Askeri saldırı sırasında, Gürcistan ordusu, özellikle Rus olmak üzere, Güney Osetya nüfusuna karşı insanlığa karşı suç işledi, ancak ABD ve müttefikleri farketmedi. Dünyanın bu bölgesindeki insan hakları konusunun onları hiç rahatsız etmediği anlaşılıyor.
Güney Osetya ve Abhazya'nın Rusya sınırındaki cumhuriyetler oldukları unutulmamalıdır.
Türk makamları tarafından şiddetle bastırılmış öğrencilerin kitlesel protestoları İstanbul’da Taksim’in merkezi meydanında gerçekleştiğinde, ABD ve AB’nin hak ve özgürlüklerini zar zor savundukları dikkat çekici.
Şaşırtıcı bir şekilde, göstericilerin dağılmasının bir sonucu olarak, yaralananlar ve ölümler yaşanmasına rağmen, ne Alman ve Kanada dışişleri bakanları ne de Avrupa diplomasisinin başkanı Catherine Ashton ve herhangi bir Avrupalı politikacı savunmasız göstericilere destek vermek için Türkiye'ye geldi.
Türkiye'de insan haklarının ihlalinin - özellikle barışçıl protestolara öncülük edenlerin - Batı tarafından rahatsız edilmediği anlaşılıyor. ABD'deki “Occupy Wall Street” hareketi olan Büyük Britanya, Yunanistan'da kitlesel protestolar yapıldığında benzer bir şey gördük.
Ancak Batı, haydutların haklarının ihlali konusunda endişeli olduğu için, Viktor Yanukoviç’in AB ile bir ortaklık anlaşması imzalamayı ertelemeye karar vermesinden sonra, Ukrayna başkentinin merkezinde Maidan’a şiddet eylemleri yapan Nazi siyasi partilerinin üyeleri.
Ukrayna'da sağ ve aşırı sağ güçlerin iktidara gelmesi, Özerk Kırım Cumhuriyeti de dahil olmak üzere bir dizi güneydoğu Ukrayna bölgesini yeni ilan edilen makamları reddetmeye zorladı.
Mart ayındaki Kırım sakinleri 2014, Kırım halkının soykırımını önlemek, kültürlerini ve dillerini korumak, Avrasya gücünün bir parçası olmak, uluslararası hukuka kesinlikle uymak için yapılan referandum temelinde Rusya'ya geri dönmeye karar verdi.
Kırım
Neden ABD ve Avrupa Birliğinde sözde insan hakları savunucuları, demokrasi savaşçıları ve ifade özgürlüğü savaşçıları Kırım'daki Ukrayna işgal makamlarına karşı değil?
Batı medyası, Kırım'ın Ukrayna'nın bir parçası olduğu gerçeğini gizlemek için neden her şeyi yaptı?
Bilmeniz ve saygı duymanız gereken tarihgerçeği dünya toplumuna getirmek, yarımadanın her zaman Ukrayna'nın bir parçası olmadığını açıklamak. Rus İmparatorluğu'nun 1774 yılında Kırım'ı Türk boyunduruğundan kurtardığı iyi bilinmektedir. 1783'ta yarımadanın imparatorluğun bir parçası oldu ve 1921'te Sovyet Rusya'nın bir parçası oldu. Kırım nüfusunun ezici çoğunluğu Rus.
ABD’nin ve dünyadaki müttefiklerinin acımasızlıklarını haklı çıkarmak ve milyonlarca dolar kaybetmemek için Batı basını, Şubat 19 1954, Kırım’ın Sovyetler Birliği’nden Komünist Parti’nin kararıyla Kırım’ın Sovyet Rusya’dan ayrıldığını ve Sovyet Ukrayna’ya devredildiğini ya da bağışladığını belirtti. .
Kırım’ın transferi, eski Sovyetler Birliği’nin hiçbir referandum ve anketi olmadan tamamen içsel bir ilişkisi olarak gerçekleşti. Ayrıca, Kırım'ın Ukrayna'ya transferinin uluslararası kabul görmemiş olduğuna dikkat edilmelidir.
Ek olarak, Ukrayna, görünüşe göre, SSCB'nin çöküşünden sonra Rusya ile sınırlarının sınırlarını resmi olarak kaydetmedi. Kazakistan Devlet Başkanı Nursultan Nazarbayev 'e göre, bu, eski Sovyet cumhuriyetlerinin çoğunluğu tarafından gönüllü olarak Bağımsız Devletler Topluluğu’na (BDT) katılan gönüllü olarak resmileştirilmedi.
Eğer öyleyse, o zaman Rusya Federasyonu SSCB'nin varis statüsüne sahip olduğundan Lugansk'ta, Donbas'ta ve Kırım'da kendi ilan ettiği cumhuriyetlerin artık Rusya'nın bir parçası olduğu ortaya çıkıyor.
Görüldüğü gibi, Kırım ile ilgili olarak, ABD ve Avrupa Birliği dış politikalarının çifte standartlarını göstermiştir. Ancak Batı bu konuda sessiz kaldı.