Hangi kat şap daha iyidir? Muhtemelen, bu soru, her zaman eşit ve yüksek kaliteli bir zemin oluşturmak için gerekli olduğunda ortaya çıkar. Şu anda, farklı durumlar için uygun olan birkaç temel çeşit vardır. Doğru seçim, kalite sonuçlarının ve önemli güç ve araç tasarruflarının garantisidir.
Döşeme, herhangi bir odanın ana unsurlarından biridir. Onarım çalışmaları yapılırken tavana ve duvara daha az dikkat ederseniz, küçük kusurlar kaplama malzemeleriyle kolayca sabitlenebildiğinden, zemin durumu tamamen farklıdır. Zamanında düzeltilmeyen herhangi bir eksiklik, gelecekte çok sayıda sorunun ortaya çıkmasına yol açacaktır. Bu nedenle tabana tesviye etmenin ve ek ses ve ısı yalıtım katmanı elde etmenin en etkili yolunun bir şap oluşturmasıdır.
Zemin şaplarının çeşitli şekillerde gerçekleştirilebileceği akılda tutulmalıdır.
Şu anda, şaplar için üç ana seçenek vardır:
Her türlü zemin şapı aynı amaca sahiptir - dekoratif malzemelerle astarlamaya hazır, düzgün ve güvenilir bir zemin kaplaması oluşturmak için. Tabii ki, sonuç tabanının özellikleri önemli ölçüde değişecektir, ancak belirli parametreleri karşılamalıdır:
Şaplar iki gruba ayrılabilir: taslak ve bitirme. Birincisi, büyük usulsüzlükleri ve deformasyonları gizlemeye hizmet ediyorlar, çoğunlukla döşeme levhalarından memnunlar. Böylece, güvenilir ve güçlü bir tabaka oluşturarak, daha küçük bir kalınlığın son yüzeyine dökülür, bu da tüm düzensizlikleri gizler ve ayrıca ısıtılmış bir zeminin düzenlenmesine de hizmet edebilir.
Taslak ve ince zemin şapı
En uygun seçeneği seçmek için önce tüm çeşitlerin ana özelliklerini belirlemelisiniz.
Bu tip esas olarak iki grup malzeme içerir: beton ve çimento-kum karışımı. Her birinin kendine özgü avantajları ve dezavantajları vardır.
Bu seçenek evrensel kabul edilir ve bir taslak katman oluşturmak için kullanılır. Birkaç avantajı vardır:
Avantajlara ek olarak, dezavantajların olduğu unutulmamalıdır:
Döşemeyi tesviye etmenin bu yöntemi, yeni inşa edilmiş yüksek katlı binalar, özel inşaatlar ve geniş alanlar üzerinde çalışmak için uygundur.
Bu malzeme, polimerik maddeler ve lifler formunda çeşitli katkı maddeleri ile bir çimento ve kum karışımı temelinde yapılabilir.
Bileşimin tartışmasız avantajları aşağıdaki parametrelerdir:
Doğal olarak dezavantajları vardır:
Bu zemin şapı, fiberglas ilavesi veya takviyeli ağın montajı dikkate alınarak, 12 cm kalınlığa kadar olan kaplamaların döşenmesi için kullanılır. Bu malzeme, banyo ve duş odaları gibi önemli dezavantajları olmayan evsel binalar için uygundur.
Alçı bazlı şaplar, çalışma süresini önemli ölçüde azaltan yüksek mukavemet ve kendiliğinden yayılma etkisine sahiptir.
Ahşap bir yapıya sahip bir taban için uygun olan bu tiptir. Bu durumda, önceki malzemelerin uygulanması sorunludur, çünkü fazla nem kaplamaya ciddi şekilde zarar verecektir. Ayrıca, bu seçenek parkenin yüzeyini kaplamak için kullanılması tavsiye edilir.
Alçı karışımları kuru odalarda hızlı tesviye zeminleri için mükemmel bir seçenektir.
Çözüm aşağıdaki avantajlara sahiptir:
Ancak şapın bu versiyonunun büyük bir dezavantajı vardır - yüksek neme sahip odalarda kullanamama. Ama şimdi özel katkı maddeleri olan ürünler var.
Yarı kuru şap, ıslak varyasyona kıyasla daha az su içerir. Avantajları:
Elbette dikkat ve eksikliklerden dışlanamayız:
Bu seçenek için çimento ve betona dayalı kompozisyonlar kullanılır. Bu yöntemin karmaşıklığı nedeniyle, uzmanları dahil etmek daha iyidir.
Kuru şap, mükemmel bir seçenektir çünkü su kullanmaya gerek yoktur. Tüm işler, yukarıdan tabaka ürünlerle kaplanmış kuru malzemeler temelinde yapılır. Sıfırın altındaki sıcaklıklarda veya başka tiplerin kullanılamaması durumunda, onarım için kısa teslim tarihlerinde kullanılır. Bu şap mükemmel ısı yalıtımına sahiptir, zararlı maddeler yaymaz ve küçük bir ağırlığa sahiptir.
Kuru şap zeminin kuruması için zaman gerektirmez, bu sayede onarım süreleri kısalır.
Ancak, daha yüksek değer ve yüksek nem korkusu içeren negatif parametreler de vardır.
Hangi kravat seçmek daha iyidir? Bu soruyu cevaplamak kesinlikle oldukça zordur çünkü döşeme yönteminde ve malzeme türlerinde önemli farklılıklar vardır. Aslında, her seçeneğin avantajları ve dezavantajları vardır ve aynı zamanda belirli bir durum için kullanılır. Bu nedenle, seçim yaparken aşağıdaki faktörlerden devam edilmesi tavsiye edilir:
Böylece, şap, yapının özelliklerini ve uygulamasını etkileyebilecek tüm faktörleri dikkate alarak belirli bir oda için seçilmiştir.
Zeminin tesviye edilmesi, onarım işinin en önemli aşamalarından biridir. Döşemeden önce zemin kaplaması döşemeden yapılmalıdır. Çok katlı konut binalarının yapımında, sadece bir tarafta pürüzsüz bir yüzeye sahip olan bir tavan olarak betonarme bir döşeme kullanılır. Düz kısım daima tavan yönünde yerleştirilmiştir, bu nedenle kusurlu taraf bir zemin görevi görür. Bu yazıda, bir apartman dairesinde şap şapı nasıl yapılacağına, karışımların hazırlanmasına yönelik kurallara ve kurallara bakacağız.
Kuplör, zemindeki yükseklik farkını ve kusurlarını ortadan kaldırır, son kat zemin kaplamasının düzgün bir şekilde döşenmesini sağlar. Düzensiz bir zemine muşamba yerleştirirseniz, sonunda yükseklik farklarının olduğu yerlerde çatlar.
Dairede maskeleme işlevleri:
Şapın yardımıyla zeminin seviyesini yükseltebilir. Çalışma sırasında, döşeme üzerinde izin verilen yükler dikkate alınmalıdır. Bindirme, yüke dayanamayacağından, 70 mm'den daha kalın beton dökmek mümkün değildir.
Çoğu zaman, şapın yeni bir binada nasıl yapıldığına dair sorular ortaya çıkıyor, ki bu daha iyi. Plakanın tasarım özelliklerine bağlı olarak zeminin tabanını döşeme teknolojisini seçiyoruz.
Kuru şap için adımlar
Şapmanın tipi, beton levhanın durumuna, fonksiyonel özelliklerine ve zemin kaplamasına bağlı olarak seçilir.
Yeni bir binada yer alan kat, genellikle bir daireye geçme aşamasında düzleştirilmelidir.
Levhayı bitümlü mastik veya kalın plastik örtü ile su geçirmez hale getirmeniz önerilir. Rulo malzemeler 150-200 mm üst üste gelir.
İşaretleme en alt kat alanından gerçekleştirilir.
Tablanın kalınlığı ve montajı için malzeme seçimi zemin yüksekliği farklılıklarına bağlıdır.
Zeminin en alçak ve en yüksek noktasını bulun. Lazer veya su seviyesi kullanarak işaretleme yapın.
En yüksek nokta eşik ise, beton bir temel alabilirsiniz. Odanın köşeleri eşiğin üzerindeyse, eylem için iki algoritma vardır:
Zeminin sınırını doğru bir şekilde işaretlemek için, duvarlara 150-200 mm mesafede birbirine paralel kılavuzlar düzenlemek gerekir. Kılavuzlar arasındaki mesafe, karışımı dağıtmak için aracın genişliğinden daha az olmalıdır.
Kılavuz olarak, dikey yüzeyleri tesviye amaçlı T-şekilli profiller kullanıyoruz. Bunları seviyelere kadar ayarlamak için plastik ve metal şeritler kullanıyoruz ya da alçı (çimento) harcı üzerine fener takıyoruz.
Karton, sunta ve ahşap, şekillerin nemden etkilenmediği için işaretler için destek olarak kullanılamaz.
Tablanın hacmi litre olarak ölçülür.
Kum, çimento ve su miktarını belirlemek için, tablanın hacmini litre cinsinden hesaplayınız. Bunu yapmak için, ortalama yüksekliği oda uzunluğuna ve genişliğine göre çarpın, sesi alırız.
Örneğin, 4 m genişliğinde ve 3,5 m yüksekliğinde bir odayı alarak, en düşük noktada 25 mm kalınlığında ve en yüksek noktada 40 mm olan şapı doldururuz.
Beton kaplamanın ortalama kalınlığını hesaplayın (25 + 40) / 2 = 32,5 mm.
Odanın alanını hesaplayın: S = uzunluk 4 m * genişlik 3,5 m = 14 m
Hacim = 32,5 * 14 = 497 litre.
Kum bir şap hacmi kadar ihtiyaç duyacaktır. Ancak kum 1,5 kat daha fazla su, bu nedenle 497 * 1.5 = 745.5 kg.
Ve çimento 3 parça kum 1 parçaya ihtiyaç duyacaktır. 745.5 / 3 = 248,5 kg.
Kullanılan su miktarı kumun nem içeriğine bağlıdır. Kalın krem kıvamını elde etmek için su eklenir.
Bileşenleri belirli bir sırayla karıştırın.
Zemini işaretledikten sonra beton hazırlanmasına geçin. Hazırlık şeması standarttır, yüksek kaliteli bir çimentonun (M 200) bir kısmı için üç parça kum vardır.
Bileşenleri doğru şekilde karıştırın:
Homojen bir karışım elde etmek için kuru bileşenler suda uyumaktadır. Ters sırada yapılırsa, kum ve çimento altta kalacak ve karıştırılması zor olacaktır.
Dairede zemin şapı nasıl yapıldığını düşünün. Kurulumun odanın uzak köşesinden başla. Zemini, ince bir metal ağ ile takviye edilmiş şapın büyük bir kalınlığı ile bir seferde dökün. Bu videodaki işlem hakkında daha fazla bilgi edinin:
4 gün sonra yere yürüyebilirsiniz. Tam beton kurur ve 30 gün içinde güç kazanır.
Yatay düzlemdeki sapma% 0,2'yi geçmemelidir.
Masanın döşemesinin bitiminde, tüm boşlukları kaplamak, tüm boşlukları kaplamak ve betonun çatlamasını engellemek için düzenli olarak ıslatmaktayız. Finiş hizalaması şapın tamamen kurumasından sonra yapılır. Toplu katlar için karışımlar kullanmak mümkündür.
Bu tip kaplama, döşeme üzerindeki yükü hafifletir ve zeminin yalıtımını artırır. Kuru şap, killi ya da küçük parçacıklardan oluşan diğer dökme malzeme kullanılarak serilir. Bu videodaki kuru şapla ilgili daha fazla bilgi edinin:
Binaların yerleşimi ve işaretlerin kurulumu yukarıda açıklanan prensibe göre gerçekleştirilir.
Yeni binada kuru şap düzeneğinin tesviye elemanları, odadaki nem seviyesine göre seçilir:
Zeminlerde dolgu malzemesi olarak killi kuvars kumu, ince taneli cüruf kullanılır.
Kendi elleriyle kuru şap zemini aşağıdaki iş sırasını sağlar:
Deniz fenerleri döşeme levhaları olarak çıkar. Onları bırakırsanız, operasyon sırasında zemin küçülecek ve yürüyüş yerinde kalacaktır.
Zeminin döşenmesi için ilk katlarda ilgili olarak, zeminin artan ısı yalıtımı sağlar.
Küçük bir yükseklik farkıyla, kendi kendini tesviye eden bir karışım kullanarak kendi ellerinizle bir kat şapı yapmak kolaydır.
Zemin, odadaki sıcaklığa ve neme bağlı olarak 4-5 gün içinde kurur.
Filmden bir yalıtım malzemesi tabakası üzerine serildiği için, üstteki beton kaplamanın levhaya sabitlenmemiş olması farklıdır.
Isı yalıtım malzemesini döşemeden önce amortisör bandını takarız, yüksekliği zemin yapısının toplam kalınlığından daha az olmamalıdır: levhadan finişe kadar. Döşeme, döşemenin döşenmesinden sonra gerçekleştirilir.
Isı yalıtım malzemesi, yatay düzlemde sıkı bir şekilde döşenir, düzensiz serme, çimento harçındaki çatlakların oluşumuna yol açar.
Önerilere uyarak, kendi ellerinizle zemin şapı yapmak kolaydır. Zemin kaplamasının% 2'yi geçmeyen şapın artık nemi ile döşenmesi mümkündür.
Bu tesviye taban zemini için birkaç farklı tipte cihaz bulunmaktadır.
Birçoğu böyle bir kavramı zemin şapı olarak duydu, ama herkesin amacını bilmiyor. Yapı literatüründe, üzerine döşenecek, üzerine serilmiş, düz bir çimento-kum tabakası olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, şap için sadece çimento ve kum kullanılmamaktadır. Başka, daha modern malzemeler var. Hangi zemin şapı daha iyidir - herkes sadece kendi türlerinin özelliklerini inceleyerek kendileri için anlayabilir.
Son kaplamanın döşenmesi için yüzeyin düzeltilmesine ek olarak, şapın başka birçok işlevi vardır:
İnşaatçılar 4 tip şapı ayırt eder: ıslak, yarı kuru, kuru ve kendi kendini tesviye. Seçim, şapın yapılması planlandığı odanın türünü ve amacını belirler.
Dairenin büyük ölçekli onarımı, cihaz olmadan veya kaba zeminlerin yeniden yapılmasıyla nadiren mümkün olduğunda. Çoğu durumda, inşaatçılar, aşırı maliyetler olmadan ve zemin kaplaması için düz bir taban oluşturmak için nispeten kısa bir sürede, çimento-kum veya beton şap dökülmesini önerir.
Bu aşamada hatırlanması gereken başka ne var?
Hangi materyaller ve teknolojiler kullanılacak ve hatalardan nasıl kaçınılır?
Makalede, bu soruların cevaplarını bulacaksınız.
İnşaat normları (SNiP 3.03.01-87 "Rulman ve kapalı yapılar"), 12 mm'ye kadar olan döşeme plakalarının derzlerinde seviye düşüşüne ve 10 m'ye kadar uzunlukta 4 m'lik bir açıklıktaki yataydan sapmaya izin verir. Pratikte, bu değerler sıklıkla aşılır ve ev büzülme sürecinde daha da dikkat çekici çıkıntılar ve eğimler oluşur. Bir dairenin zeminini düzleştirmenin evrensel ve en güvenilir yolu, teknolojisinin sürekli olarak iyileştirildiği ıslak şapları doldurmaktır.
Alt zeminin yapısını değiştiren yıkım ve inşaat işlerinin izin gerektirdiği göz önünde bulundurulmalıdır. Ve bunun için, alt binaların sızıntılardan ve çarpma gürültüsünden korunmasını sağlayan bir proje hazırlamak gerekmektedir.
Bir sıvı çözeltinin dökülmesi sürecinde, tavanın boşluğuna ve alt kattaki dairenin içine, plakaların birleşme yerleri boyunca nem sızabilir. Buna ek olarak, kuru plakalar çözeltinin alt tabakasından suyu çabucak “çekebilir” - beton kuruyacak ve gerekli mukavemeti almayacaktır. Bu sorunlardan kaçınmak için, beton işine başlamadan önce, bu amaç için kaplama veya rulo malzemeleri kullanarak su geçirmez bir “çukur” oluşturmalısınız (daha sonra bunlara geri döneceğiz). Oluşturulan su tuzağı gelecekte faydalı olacaktır - küçük sızıntılar durumunda, aşağıdaki komşulardan gelen selleri önleyecektir. Darbe koruması. Tavanın ses yalıtım kapasitesi, özel bir teknikle ölçülen azaltılmış darbe gürültüsü (Lnw) indeksi ile karakterize edilir (SNiP 23-03-2003 "Gürültüye karşı koruma"). Aynı zamanda konut binalarında izin verilen maksimum Lnw değeri 58 dB'dir. Ancak, testler, bu parametrenin, bir kural olarak, daha yüksek (1970'lerde 1980'lerde inşa edilen panel binaları incelendiğinde en fazla 65 dB'ye kadar olan sonuçlar elde edildiğini göstermektedir. Geçen yüzyılın). Zemin şapı ve / veya zemin kaplaması altında bulunan sönümleyici alt tabakalar kabul edilebilir bir ses yalıtımı seviyesine ulaşmaya yardımcı olur.
Bununla birlikte, sadece 3-5 mm kalınlığındaki bazı malzemeler, Lnw'yi 20–25 dB azaltabilir ve komşularınız için dinlenme sağlayabilir ve aynı zamanda yüksek binalardaki yapısal gürültüden korunabilir. Evrensel çözüm.
Yakın zamana kadar, hidro ve ses yalıtımı için farklı malzemeler kullanıldı - ilk önce yumuşak lif levha döşendi ve daha sonra yüzey plastik filmle kaplandı. Bugün piyasada, hem su geçirmez hem de titreşim sönümleme (yani şok dalgalarını sönümleme) üzerinde evrensel alt tabakalar bulunmaktadır. Bazıları, örneğin, ekstrüde polistiren "Antistuk" ("Ruspanel") gibi ürünlerle tabana yapıştırılmış levhalar şeklinde üretilir.
Diğerleri, “Technoelast Akustik” (“TechnoNICOL”) veya Shumanet-100 (“Akustik Malzeme ve Teknolojiler”), bitümlü veya kauçuk-bitüm kaplamalı mineral elyaf paspaslardır. Ayrıca, substrat, kalıplanmış mantar, polietilen köpük veya köpüklü kauçuktan yapılmıştır.
Yalıtım malzemelerini döşemeden önce, plakaların derzleri bir çimento macunu ile düzeltilir ve ıslak alanlarda beton üzerine bir çimento-polimer veya kauçuk-bitüm mastik tabakasının uygulanması önerilir (kaçaklara karşı ek bir sigorta olarak). Hidro ve ses yalıtım örtüleri (levhalar), zeminin “keki” ının hesaplanan kalınlığına eşit bir yüksekliğe kadar duvarlara getirilmelidir. Bu, yapısal gürültünün şapdan duvarlara geçişini ve tersini de ortadan kaldırır. Haddelenmiş malzemelerin derzleri özel bir yapışkan bant veya mastik ile yapıştırılır.
Bir şap oluştururken, taban tabakasının ve mükemmel bir düz yüzeyin yüksek mukavemetinin elde edilmesi önemlidir (maksimum seviye farkı 4 mm x 2 m). Ek olarak, üst üste binmede fazladan bir ek yük yaratmak imkansızdır: zemin değişiminin bir sonucu olarak destekleyici yapıların deformasyonu bu kadar nadir değildir.
Taban katmanı. Sıfır seviyesini belirlerken, tablanın izin verilen minimum (mukavemet cinsinden) yerel kalınlıktan (25-30 mm) ilerlerler. Lazer seviyesi ve deniz fenerleri, örneğin, alçıpan için çelik kılavuz profillerinden, “sıfıra vurmak” için yardımcı olur. Deniz fenerleri, beton çalışmaları sırasında hareket etmemeleri için güvenli bir şekilde sabitlenmiştir. Örtüşme eşit ise ve şapın ortalama kalınlığı 40 mm'yi geçmiyorsa, çoğu durumda taban katmanı M200'den daha düşük olmayan çimento-kum harcı yapılabilir. Ceresit CC 92 (Henkel-Bautechnik), Tiprom S (SASI), ArmMix Superplast (Alliance-ST) gibi plastikleştirici, sızdırmazlık ve su itici katkı maddelerinin eklenmesi arzu edilir.
40 mm'den daha büyük bir hesaplanmış şap kalınlığı ile, hafif beton kullanılır - genişletilmiş kil beton, köpük beton, polistiren beton, vb. Genişletilmiş kil betonun avantajı düşük maliyetlidir, bileşenlerin bulunabilirliği ve yerinde bir çözüm hazırlayabilme yeteneği (kompakt beton mikseri veya manuel olarak). Malzemenin yoğunluğu 800-1000 kg / m3, yani kum betonundan 1,5-1,7 kat daha hafiftir. Özel dolgu maddelerine (örneğin köpüklü cam) sahip hazır karışımlardan elde edilen monolitler yaklaşık olarak aynı özelliklere sahiptir, ancak maliyeti 2-2,5 kat daha yüksektir.
Köpük betonun yoğunluğu daha da azdır (500-600 kg / m3). Bununla birlikte, kendiniz hazırlamak zordur: uzun süre karıştırılması gereken spesifik, hassas dozlanmış bileşenler gereklidir. Bazı firmalar 40-50 m yüksekliğe kadar hazır çözümler sağlamanıza olanak tanıyan ekipmanlara sahiptir, ancak aynı zamanda alt döşemenin maliyeti en az iki kat artmaktadır, bunun yanında, beton pompaları kullanan firmalar sadece büyük miktarlarda iş için (100 m2'den) alınmaktadır.
Emtia köpük betonuna bir alternatif, hazır karışımlardan örneğin Glims-LS'den (Glims) polistiren betondur. Bu arada, bu malzeme daha plastik ve daha az büzülüyor. Hafif karışımlar kullanıldığında, 400 ve 500 derecelerde bile, taban katının minimum kalınlığı 45-50 mm olmalıdır, aksi halde çatlama riski mükemmeldir.
Taban katmanı tam olarak düz hale getirilemez: dolgu maddesinin fraksiyonu çok büyüktür, bunun yanında, çözelti eşit olmayan bir büzülme sağlar (tabaka kalınlığına bağlı olarak). Yüzeyi "getirmek" için özel karışımlar kullanın. Baz yaklaşık% 70 kuvvete, yani 1-2 hafta sonra ulaştıklarında ince bir tabaka halinde (3-5 mm) uygulanırlar; Bazı polimerik bileşimlerin sadece kontakt primer ile işlenmiş tamamen kurutulmuş beton üzerine serilmesine izin verilir.
Pürüzsüz zemin macun ve kendinden tesviye ayrılır. İlk (geniş bir yelpazede çimento, akrilik ve epoksi son kat doldurucular) hamur kıvamındadır; uzun bir spatula ile uygulanırlar. İkincisi, örneğin, Tribon (KNAUF) veya Horizon (Eunice), yüzeye yayılabilen bir sıvı çözelti hazırlar. Kendinden yayılan zeminler, geniş alanları tesviye etmek için optimaldir, ancak onlarla çalışmak, beceri ve sorumluluk gerektirir: çözümü hazırlamak ve yüzeye çok hızlı bir şekilde dağıtmak için gerekli talimatları kesinlikle uygulamak gerekir.
Başka bir nüans ise sahte malların piyasaya sürülmesi ve son kullanma tarihi geçmiş karışımlardır (raf ömrü altı ayı geçmez). Düşük kaliteli hammaddelerden hazırlanan çözelti, gerekli basınç dayanımına sahip değildir ve taban şapından sıyrılabilir.
1. Boru hatlarını döşerken, fener takarken, kalın betondan, strabenie plakalarından kalın (40 mm'den fazla) birleşim yapın.
2. Harcı doğrudan zemin döşemesine (su yalıtım cihazı olmadan) dökmek: alt kata doğru kaçaklar kaçınılmazdır, gizli kablolara zarar verme riski vardır.
3. Betonun hızlı ve düzensiz kurutulması, şapın deformasyonuna neden olarak, mukavemetini ve delaminasyonunu azaltır.
4. Takviyenin veya uygun olmayan takviyenin reddedilmesi ve sonuç olarak, şap çatlamasının (özellikle hafif beton ve küçük bir tabaka kalınlığı kullanıldığında muhtemel) reddedilmesi.
5. Döşeme kalınlığının göz ardı edilmesi, bitmiş zemin seviyesindeki damlaların görünümü ile doludur.
“Yarı kuru şap” ifadesi özü oldukça açıklıyor: Çözeltiye burada daha az su ekleniyor. Böyle bir çözelti hazırlandığında, çimentonun hidratlanması gerektiğinden tam olarak gereken kadar su gerekir, yani moleküller güçlü kristalin bağlar oluştururlar.
Taşlaşmaya dönüşen katılaşma işleminin bir sonucu olarak fazla neme sahip olmayan karışım, sadece daha kolay değil, aynı zamanda kullanım için daha az zaman harcar.
Başka avantajları var:
1. İnşaat nesnesi veya yapısal elemanın gücünü arttırmanıza izin veren daha yüksek yoğunluk. Karışımın hazırlanması sırasında, çimentonun hidratlanması için fazla su olmadığından, buharlaşmanın sonraki uzun süreci gözlenmez ve bununla birlikte gözeneklerin, boşlukların ve boşlukların ortaya çıkması gözlenmez. Ve daha küçük olan gözenek monoliti, daha güçlü olacak.
2. Sertleşen kütlede gözeneklerin olmaması da büzülmenin olmamasına yol açar.
3. Fazla nemin buharlaşma işleminin olmaması, şapın olgunlaşma oranını büyük ölçüde hızlandırır.
4. Yarı kuru şap kullanıldığında, uygulama teknolojisi geleneksel olandan çok daha temizdir - nemli ve yapışkan kirler içermez.
5. Odada yarı kuru şap ile nemlendirme işleminde artış olmaz, bu sayede aynı anda buraya girmenize ve son işlemlerinizi gerçekleştirmenize izin verir.
Oluşumundan 12 saat sonra yarı kuru bir şap içinde yürüyebilirsiniz, ancak bu odada bitirmek için (son katın döşenmesi hariç), sadece bir gün beklemek yeterli olacaktır. Ayrıca, son yüzey finişine geleneksel teknolojilerden çok daha erken başlamak mümkün olacaktır.
Tabii ki, yarı kuru şap zemin dezavantajlarına sahiptir:
1. Şapın kalınlığı sadece avantaj sağlamakla kalmaz, aynı zamanda dezavantajları da beraberinde getirir: Materyal zayıf bir şekilde yayılır, bu nedenle duvarların zemine ya da aralarında birleştiği yerlerde net köşeler oluşturmanın zor olmasının nedeni, bunların yerine düzgün geçişler elde edilmesidir.
2. Yeterince geniş alanlara geldiğinde, yarı kuru şap ile manuel çalışmanın zorluğu (75 m2'den fazla M).
3. 3 cm'den ince bir tabaka kullanamaması, bunun için en uygun değer 4-5 cm'dir.
4. Yarı kuru şap kullanıldığında, kusurlar çeşitli numaralarla düzeltilmeye çalışılır. Örneğin, aşırı kalınlık plastikleştiricilerin eklenmesiyle telafi edilir. Köşelerdeki net bir ayırma çizgisi en ilkel şekilde elde edilir - tesviye kütlesini yerleştirdikten hemen sonra, bu durumun tahribatına maruz kalır.
Yarı-kuru şapdaki çatlakları önlemek için, fiberglas eklenir ve bu da geleneksel takviye ağının şap hazırlama teknolojisinden giderek daha fazla yer değiştirmesini sağlar.
Bunun birkaç nedeni var:
1. Klasik kurallara 2-3 cm taban tabakası koyun.
2. Parçaları takviye ağını kablo ile bağlayarak üstüne yerleştirin.
3. Üstteki takviye tabakasının iki santimetresi ile takviyeyi yukarıdan kapatın.
1. Pürüzlü zemini su yalıtımı, çatı keçesi veya polietilen ile kaplayın, böylece su geçirmezlik şeritleri, duvarlarda 15 cm'ye kadar çıkabilen bir tür tava oluşturacak ve şeritler kendileri üst üste bindirilerek yapıştırıcı bantla sabitlenecektir.
2. Duvarların çevresi boyunca, önce uygun boyutlardaki şeritler halinde kesilmesi gereken polipropilen bantı dikey olarak sabitleyin. 10 cm genişliğinde ve 8-10 mm kalınlığında bir isolon kullanılması tavsiye edilir.
3. Duvarlarda, şapın gerekli yüksekliğini basit veya lazerle önceden işaretlemeniz gerekir. Bundan sonra, belirtilen seviyeye göre su yalıtımının üstünde, kılavuz profillerin durması gereken tepelerde, raylı yatakların solüsyon yataklarından yapılması gerekir. Doğrusal fenerler, kural iki bitişik ray üzerinde duracak şekilde konumlandırılmalı, 20-30 cm ise kılavuz ve duvar arasında kalacaktı.
4. Sonra bir kürekle bir karışım atmanız gerekir, böylece seviyesi işaretçiler tarafından kontrol edilen işaretin altındadır. Karışım hemen müdahale edilmelidir (bunun için asistanların çekilmesi tavsiye edilir).
5. Yarı kuru karışımı karıştırılmış yüzey üzerinde, ancak daha sonra işaretlerin seviyesinin üzerinde bırakın, ardından kuplör aynı anda sıkıştırılmalı ve düzleştirilmelidir.
6. Oluşturulan şapları hemen zımparalayın.
7. 12–15 m2'den daha büyük bir alana sahip odalarda, bir gün içinde duvarlar boyunca genleşme derzlerini kesmek gerekir, derinliği tesviye tabakasının üçte biri ve genişliği 3 mm'dir.
8. Bundan sonra, yarı kuru çimento şapı üst üste binen polietilen tabakalarla kaplanmalı ve bir süre için bırakılmalıdır (sertleşme koşulları normal ise 1 gün ile 1 hafta arasında). Sıcak havalarda şap, birkaç gün boyunca su ile nemlendirilmeli, böylece sertleşme, çatlaklar ve deformasyonlar oluşmadan normal şekilde ilerler.
Yarı kuru şap yüzeyini küçülmediğinden, harç kural ile hizalandıktan hemen sonra yapılabilir. Bundan sonra, şap tamamen kuruyana kadar beklemeniz gerekir. Yeni tekniğin avantajı, 12 saat sonra taze hazırlanmış zemin üzerinde yürümenin mümkün olacağı ve aynı zamanda odanın içinde kalan sürenin daha iyi bir şekilde bitirilmesine devam edilmesidir.
Ayrıca, çok eskiden, eski döküm teknolojisi altında kabul edilebileceğinden, döşeme yapmak ve bitirmek mümkün olacaktır. Ancak, bazı nüanslar var. Yarı kuru zemin şapı teknolojisi bir yükseltme olarak düşünülse de, aynı zamanda kusurludur, bu nedenle, aynı zamanda başlandıktan sonra tüm çalışmalar yapılmaz. Her şey, bu veya diğer zemin kaplamalarının sahip olduğu özelliklere bağlıdır:
Kuru şap teknolojisini, çimento-kum harcı ya da şap için hazır kuru inşaat karışımlarının geleneksel “ıslak” dökümü ile karşılaştırırsak, hemen bir dizi avantaj ortaya çıkar:
1. Her şeyden önce - işin zamanlaması.
1-2 gün içinde, eğer bir yeteneğiniz varsa, bir odaya kuru şap atmak mümkündür. Onarım işlemi pratik olarak yavaşlamıyor.
2. Islak teknolojilerin eksikliği - konutlarda kir çıkarılmaz.
3. Alerjiye veya astıma eğilimli kişiler için tehlikeli olabilecek çimento tozu yoktur.
4. Sürecin karmaşıklığı - yükleme ve boşaltma, malzemeyi zemine kaldırma - bazen daha az.
5. Çalışma herhangi bir özel ekipman gerektirmeyecektir (beton karıştırıcılar, inşaat karıştırıcılar, özel ambalajlar, vb.). 6. Kuru şap içinde, daire içi iletişimi gizlemekte zorluk çekmeyecektir.
7. Kuru şap, dairenin mükemmel bir ek ısı yalıtıcısı ve ses yalıtımı zeminidir.
8. En önemli avantaj, sonuçtaki şapın karşılaştırmalı kolaylığıdır. Dayanıklı olması koşuluyla eski bir ahşap tabanda bile döşenebilir. Beton şap ile kabul edilemez olduğu açıktır.
9. Ara yüzey örtülerinin çok daha küçük bir yükü vardır ve bazı durumlarda bu, özellikle onarım eski bir evin evlerinde gerçekleştirilirse, seçim yapmak için belirleyici bir faktördür.
10. Kuru şap, yeterli yüzey mukavemeti özelliklerine sahip zemin kaplamasının gerekli düzlüğünü elde etmeyi sağlar. Bu nedenle, düzgün bir şekilde gerçekleştirilen çalışma ile böyle bir kaplama metrekare başına 1 tona kadar dağıtılmış bir yüke karşı dayanıklıdır. metre veya nokta - 360 kg'a kadar.
Bu teknoloji, ev sahiplerini bitirme döşemesinin seçiminde sınırlamaz ve kurulumu, bir kuplör ile işten hemen sonra başlayabilir.
Özünde, bu belirli bir sırayla bir tesviye zemin üzerinde ortaya konulan bir malzeme sistemidir:
1. Su yalıtım membranı (film), slab (eski yüzey) gerilmiştir.
2. Damper bandını kenarından, odanın duvarları boyunca gerekli kompanzasyon boşluğunu yaratın.
3. Tesviye kaplama. En yaygın olarak kullanılan malzemeler - ince taneli genişletilmiş kil, cüruf, cüruf pomza, perlit genişletilmiş kumlardır.
Eğer zeminin seviyesi tesviye gerektirmiyorsa, ekstrüde polistiren köpüğünden (EPP) veya yüksek yoğunluklu mineral yünden de ısı yalıtım levhalarının döşenmesine başvururlar. Bu kat, zemin seviyesini seviyeler ve gerekli ısı ve ses yalıtımını yaratır.
Üst tabaka, nihai zemin kaplamasının daha sonra döşeneceği tabaka malzemesidir.
Ana yükü üstlenecek ve bunları geri dolgu alt katmanına eşit olarak dağıtacaktır.
Tabaka malzemesi olarak OSB, neme dayanıklı kontrplak, sunta, asbestli çimento levhalar kullanılmaktadır. Bununla birlikte, son zamanlarda, GFVL, neme dayanıklı alçı-fiber bitmiş elemanlar, çoğunlukla “kaba” zemin yüzeyinin döşenmesinde kullanılmaktadır.
Böyle bir “turta” nın toplam kalınlığı 35-40 mm'dir, bunun 20'si üst tabaka tabakası üzerine düşer. Daha küçük değerler için zemin, dayanıklılık ve sağlamlık gereksinimlerini yeterince karşılayamayacaktır. Maksimum kalınlık aslında sınırlı değildir, ancak teknolojinin bazı nüansları göz önünde bulundurularak.
Kuru şap döşenmesi süreci birkaç aşamaya ayrılabilir.
Baz için temel şartlar - önemli yüzey kusurlarının olmaması, direnç. Genellikle eski kaplamanın sökülmesine başvurmak gerekir, özellikle de yüzeyin genel başlangıç seviyesini düşürmek istiyorsanız.
Tabanın düzlemi çıkıntılara sahip olmamalıdır - su yalıtım filmine zarar verebilir.
Başarısızlıklardan, çatlaklardan, deliklerden kurtulmak için eşit derecede önemlidir. Tabii ki, bunlar kuru bir dolgu ile dengelenebilir, ancak bu alanlarda kaçınılmaz olarak filmin altında hava “cepleri” şeklinde boşluklar oluşacaktır. Zamanla, bu yerlerdeki dolgu katmanı, bazen zarın içinden geçerek, hatta bazen de kırılabilir ve zeminde, en iyi ihtimalle, hoş olmayan bir çılgınlık olduğunu kanıtlayacak olan kararsızlık alanları olacaktır.
Düzensizliklerin sızdırmazlığı, tabanın genel seviyesine kaba hizalama ile herhangi bir hızlı kurgulama bileşimi ile gerçekleştirilebilir. Daha sonra küçük taşların ve tozun yüzeyini iyice temizlemeniz gerekir - en iyisi - elektrikli süpürge ile.
Kuru bir şap ahşap bir zemine serilecekse, kapsamlı bir revizyon gerçekleştirmeye ve gerekirse sorunlu alanları değiştirmeye veya kendinden diş açan vidalarla güçlendirmeye değer. Yerde büyük çatlak olmamalıdır.
Bu teknoloji ile su yalıtım tabakasının gerekli olmadığı düşünülmektedir. Ancak, beton bir temel üzerine koyulduğunda, asla acıtmaz.
En az 200 mikron kalınlığında geleneksel bir polietilen film kullanan ayırma membranı olarak. Kaplama veya katı bir parça veya 15-20 cm'lik bir üst üste bindirilmiş şeritler ve bantlar ile yapıştırıcıların yapıştırılması. Odanın duvarlarında 10-15 cm'lik bir para ayırdığınızdan emin olun.
Bundan sonra, amortisör bandının odanın çevresine derhal yapıştırılması gerekir, böylece genişliği boyunca planlanan kaplamanın yüzeyinin biraz üzerinde çıkıntı yapar.
Şap, ahşap bir tabana dökülürse, katranın içine batırılmış inşaat kağıdı ile gerilir. Döşeme yöntemi aynıdır - üst üste binme ve gerekirse yapıştırıcı ek yerleri.
Her şeyden önce, dolgu katmanı seviyesini ayarlamanız gerekir. Su seviyesi veya lazer seviyesi kullanılarak gerçekleştirilir ve bir işaret sistemi ile sabitlenir.
İlke olarak işaretlerin kurulumu, alışılmış uygulamadan farklı değildir. Kılavuz olarak, alçı levhalar için galvanizli profillerin kullanılması en uygunudur. Önemli bir uyarı vardır - konvansiyonel bir bağ ile, genellikle denizyıldızları kaplamanın kalınlığında bırakılırsa, o zaman zemini kuru bir bağ ile tesviye ederken, zorunlu uzaklaştırmaya maruz kalırlar. Bu, dökme materyalin, sıkıştırılmadığı için, en azından minimum küçülme sağlayamaması gerçeği ile açıklanmaktadır.
Bu durumda, üst kaplama tabakası, desteğe, gıcırtılara vb. Yol açacak şekilde, işaretlere dayanarak, dolguya tam olarak oturmayacaktır. Böylece, ana katları doldurdukça deniz fenerleri, yer yer hareket eder.
İstenilen bölgede biraz fazla miktarda dökme malzeme yer almaktadır.
Yüzeyi hizalamak bir kuraldır. Katmanın büyük bir kalınlığı ile, örneğin geniş bir ahşap veya PPS rende ile ek sıkıştırma yapılması tavsiye edilir.
Bazen, geniş alanlarla, belirli bir alanı doldurduktan sonra mantıklıdır, hemen malzeme ile kaplayın. Başka bir şekilde davranırlar - ilk başta tüm odadaki tabakalı tabakayı tamamen düzleştirirler ve sonra üst kapağı yerleştirirler. Bu durumda, yatak tabakasının bütünlüğünü ve düzlüğünü bozmadan hareket rahatlığı için geçici yürüyüş yolları döşemek mümkündür.
Bu amaç için özel olarak tasarlanmış GVL'den imal edilmiş prefabrik döşeme elemanlarını kullanmak en uygun çözüm olacaktır. Zaten kaplamanın montajını büyük ölçüde kolaylaştıran bir kilit ile iki katmanlı bir yapıya sahiptirler.
Onlar odanın köşesinden başlayarak koyulurlar. Döşeme yönüyle ilgili bir birlik yoktur - bazıları kapıdan odanın iç kısmına geçmeyi tercih ederler, diğerleri ise karşı yöndeki uygunluğun ısrarında ısrar ederler.
İkinci sıra yerleştirildiğinde, 250 mm'lik eklemler boyunca girinti-ligasyon gereklidir. Birleştirilen tabakalar yapıştırıcı ile bağlanır (PVA oldukça uygundur) ve kafaları malzemenin kalınlığına nüfuz ederek kendinden kılavuzlu vidalarla sabitlenir.
Diğer tabaka malzemelerin kaplamasının montajı benzerdir, ancak birbiri ardına iki tabaka halinde. Ligasyon ayrıca uzunlamasına ve enine dikişler boyunca yapılır. Sabitleme - tutkal ve vidalar.
Kapıda levhalar arasında bir dikiş yapılması tavsiye edilmez - her iki yönde de en az 200-300 mm geri çekilmek daha iyidir. Üst tabakanın tamamen serilmesinden sonra, hoparlörlerin kırpılması, su yalıtım odasının çevresi ve sönümleme bandı etrafında gerçekleştirilir. Aslında, zemin, son katın döşenmesi için hazırdır.
Tüm işler için toplam en az zaman gerektirir. Deneyimli bir ekip, bir günde benzer bir görevle bir odada baş edebilir.
Zemin düzenlemesi üzerinde çalışmak, sadece kaplamanın görünümü değil, aynı zamanda dayanıklılığı da buna bağlı olduğu için verimli bir şekilde yapılmalıdır. Seçilen malzemeyi döşemeye başlamadan önce, zeminin tabanını düzeltmeniz gerekir, bu da farklı şaplarla başa çıkmaya yardımcı olur. Ne olduklarını ve doğru olanı nasıl seçeceğimizi düşünüyoruz.
İHTİYAÇLARININ ÇEŞİTLİ TİPİNİ NASIL BELİRTİNİZ?
Özünde, şap, zemini daha da eşit hale getirmeye yardımcı olur, yükü ona dağıtır ve iletişimi gizler. İstenilen şap tipi, zeminin döşenmesi için hazırlanacak yüzeyin özelliklerine ve son döşeme kaplamasının malzemesine göre belirlenir. Şaplar için birçok karışım vardır, bunları kendiniz hazırlayabilir veya hazır ürünler satın alabilirsiniz, ancak hangisi daha iyi çalışırsa, sadece belirli bir odada onarım yapan kişi karar verebilir. Şimdi ne olduklarını ve neyin en uygun olduğunu anlayacağız.
DEBRİYAJ YÖNTEMİ
Her şeyden önce, şaplar zemin döşemesi veya temel plakasıyla nasıl birbirine bağlı olduklarına göre bölünürler. Bölme, ayırma tabakasında bağlı, yüzen ve şap üzerinde gerçekleştirilir.
Bağ doğrudan zemin yüzeyine sabitlenir. Örneğin, zeminin seviyesini yükseltmek (şapın döküldüğü yüzey alanı çok büyüktür) ya da ağır bölme veya mobilya yerleştirmeyi planladığınız odada mümkün değildir.
Ayırıcı tabaka üzerindeki şaplara gelince, ısı veya su yalıtımı ile levhadan ayrılırken, yüzer kısım ısı, ses veya su yalıtım tabakası üzerinde bulunur. Bu tip şaplar vazgeçilmezdir, eğer yerden ısıtma sistemini kurmayı planlıyorsanız, iyi bir ses yalıtımına ihtiyacınız vardır ya da zemin döşemenizde çatlaklar oluşabilir.
ÖDEME YÖNTEMİ
Çeşitli zemin kaplamaları için, kuplör ayrıca kurulum yöntemine göre seçilir: katı, kuru ve yarı kuru veya kendi kendine seviyelenebilir.
katı
Bu, elle dökülen beton bir şapdır, bu yüzden doldurmak için yeterli zaman alır. Şapın tam kuruması ayrıca uzun bir süre sürecektir - en az iki hafta. Sürecin karmaşıklığı ve süresi nedeniyle, şimdi dairelerde sıklıkla kullanılmamaktadır. Ayrıca, beton şapın montajı büyük miktarda kir ile birlikte gelir.
kuru
Bu tip şapın montajı için su kullanılmaz: zeminin tabanı dökme bir malzeme ile düzlenir. Bu, oldukça hızlı, basit ve ucuz bir şekilde yapılabilir, bu yüzden kuru şap, dairede onarım yapanlarla popülerdir. Şapın en büyük avantajı, büyük bir malzeme tüketimi ve kurulumdan sonra yüzeyin ek tesviyesini gerektirmemesidir.
Yarı kuru
Bu tür şaplara su eklenir, fakat kumdan daha küçük miktarlarda. Kuruma süresi, örneğin beton kadar uzun değildir. Diğer şap şaplarından daha az dayanıklı değildir, çünkü tabanı güçlendirmek için polimer bileşikleri içerir.
Kendiliğinden yayılan bileşik
Bunlar genellikle kuru karışımlar veya konsantre (katkı maddeleri içeren bir bağlayıcı karışımı) halinde üretilen, kendilerine akan bileşimlerdir. Malzemeyi işlemek kolaydır, bu yüzden kendi üzerine dökmek oldukça mümkündür, ancak şapları hermetik tabana uyguladıklarını unutmamak önemlidir. Bu şapın avantajı, ince kaplama tabakasına rağmen, kendi ağırlığı altında düz bir yüzey oluşturması ve tabana ağırlık vermemesidir.
kombine
Bu, birkaç çeşit şapı birleştiren bir seçenektir. Bu şaplar, zemin çok sayıda düzensizliğe sahipse kullanılır. Örneğin, tek başına çimento bileşimi durumu düzeltmeyecek, bu nedenle kendiliğinden yayılan karışımlar ile desteklenmektedir.
SEÇİME ALINIR?
Yukarıdaki tablalardan hangisinin daha iyi olduğunu söylemek imkansızdır, çünkü her bir tip, önünüzdeki problemi çözer: zemininizin özellikleri ve nihai sonuç için gereksinimleriniz ile belirtilir. Bir şap seçerken, zeminin nasıl olacağını, hangi parametreleri vermek istediğinizi, üzerine ne tür bir mobilya koyduğunuzu ve birkaç önemli noktayı göz önünde bulundurun:
Çakışma bütünlüğü
Zeminde boşluklar veya eklemler varsa ıslak şap yapmayın - alt kata akabilir. Tablanın daha kuru bir versiyonunu seçin.
Çalışma süresi
Islak tipteki şaplar acil onarımlar için uygun değildir, çünkü iyi kalitede kurutmak için iyice kuruması gerekir. Sadece şapın kurumasını beklemek istemediğiniz halde kuru bir bileşimi kullanmak daha iyidir, ancak aynı zamanda sonradan büyük temizlik yapmak istemezsiniz.
Sıcak zeminler
Dikkate alınacak ilk şey şapın aşırı sıcaklıklara karşı dayanıklı olması gerektiğidir. Isıtma elemanlarına erişiminizin olması gerektiğini düşünün, bu nedenle “ıslak” yöntem ve kendi kendine dümen eden karışımları boşaltmak gerekir: bir şey olursa, onu açmak zor olacaktır. Zemin yalıtımında şap için, bir çimento-kum karışımını kullanmak daha iyidir, ancak çok fazla malzemeye ihtiyacınız olacağını unutmayın.
Dairede gerçekleştirilebilecek çeşitli şaplar vardır. Malzeme ve üretim teknolojisinde farklılık gösterir. Bu arada, POLIMIN SC-5 zemin mastarı ile ilgileniyorsanız, https://akvilon.ua/product/polimin_sts-5_styazhka_dlya_obustroystva_elementov_polov_sloy_10-80_mm_styazhka-arm_25kg_1_54 adresine gidin. Ne tür bir tercih vermek? En ucuz olanı, çatlak yüzeyine çıkışın her gün göz önüne alındığı, büzüşebilir şaplara ait betondan (inşaatla ilgili işlerin bedeli hariç) yapılmış şaplardır. Çatlak oluşumunu önlemek için, karışımın serilmesi ve hazırlanması teknolojisinin sıkı bir şekilde uygulanmasına ihtiyaç vardır.
15-20 MPa (metrekare başına 150-200 kg), çimento ve kumdan yapılmış şapların dayanımı için standart olarak kabul edilir. Bu şap tipi, ayarı (28 gün) ve ayrıca daha fazla kurutma için uzun bir zaman gerektirir. Şapkayı yaklaşık olarak ikinci veya üçüncü günde yürütebilirsiniz. Zemin kaplamasının şap üzerine serilmesi, ancak zemin kaplamasının üreticisi tarafından gereken nemi aldığında mümkündür. Doğal kurutma ile, hala yaklaşık bir aydır. Bu bir dezavantaj olarak düşünülebilir mi? Dava çoğunlukla kişiseldir. Kural olarak, bu aşama için başka bir veya iki maaş alabilir ve onarımı daha da devam ettirebilirsiniz.
Farklı tipteki şapların arasında betondan yapılmış şaplar en ağır olarak kabul edilir. Örneğin, bir metrekarelik bir alana ve bir santimetrelik bir kalınlığa sahip bir şap parçası 18-20 kg ağırlığındayken, hücre betonu şapları 14 ila 18 kg ağırlığındadır. Ceramsite ve polistiren beton şaplar da beton şaplara aittir ve tüm özelliklerine sahiptir (sıkıştırılmamış, uzun kuruma ve kuruma süresi). Kompozisyonlarında “sıcak” bir agrega olduğu gerçeğinden ayırt edilirler. Ayrıca, polistiren beton şaplar, zayıf bir dayanımla (yaklaşık 10 MPa) karakterize edilir, bu sayede tesviye karışımlarından bir tane daha tesviye tabakası konulmalıdır.
Kuru karışım üretimindeki şaplar için (zemin tesviye ve tesviye karışımları), kum-çimento olanlardan daha pahalıdır. Hemen hemen her zaman, bunlar döküm teknolojisini somutlaştırırken, şap yüzeyindeki çatlakları dışarıda bırakmayan, daralan olmayan karışımlardır. Tabakanın bu karışımlardan 20 ila 40 MPa'ya kadar olan güvenilirliği, diğer bir deyişle her türlü zemin kaplamaları için uygundur. Bu tür şapların avantajı, çalışma kolaylıkları ve onlarla birlikte çalışma kolaylığını ve aynı zamanda hızlı bir şekilde ayarlayıp sertleşmeleridir. Bir santimetre kalınlığındaki bir metrekarenin ağırlığı 12-16 kg'dır. Böyle bir şapkanın üzerinde yürümek neredeyse birkaç saat olabilir ve iki ya da üç gün sonra, zemini döşeyebilirsiniz.
Yukarıdaki şapların tümü, kuru maddenin önce su ile kapatıldığı ve ardından şapın kurulacağı ve kurumayacağı alt tabakaya uygulandığı “ıslak” olarak sınıflandırılmalıdır. Bu nedenle, benzer bağlarla çalışmak zor ve kirli bir şeydir. “Kuru” şapın bu dezavantajı yoktur, çünkü su ile herhangi bir seyreltmeye ve kurutma ve kurutma için beklemeye gerek yoktur. İşin şap ile tamamlandığı anda zemin kaplamasını hemen döşeyebilirsiniz. Ama bir sorun var: şap sudan korkuyor! Başka bir deyişle, eğer yaşam alanı, bir sebepten ötürü, ciddi bir sele maruz kalıyorsa, GFL şapında kullanılan tabakalar çözülecek ve büyük olasılıkla şapın yeniden yapılması gerekecek. Her ne kadar alçı bağlayıcı üzerindeki kuru karışımlardan “ıslak” şapın da sudan korktuğuna dikkat edilmelidir.