20. yüzyılın büyük bölümünde astrofizikçiler bu senaryoların hangisinin gerçekleşebileceğini bir türlü kestiremiyorlardı. Bunun için uzayda ne kadar şey olduğunu tespit etmeye çalıştılar. O kritik eşiğe çok yakın olduğumuz sonucuna vardılar. Yani evrenin sonu belirsizliğini koruyordu.
Ancak, 20. yüzyıl sonunda durum değişti. 1998’de birbiriyle rekabet halinde olan iki ayrı astrofizik ekibi şaşırtıcı bir açıklama yaptılar. Onlara göre evrenin genişlemesi hızlanıyordu. Normal madde ve enerji evrenin bu şekilde davranmasına yol açmamalıydı. Bu durum "karanlık madde" (dark matter) olarak ifade edilen yeni bir enerji türünün varlığını bilim kitaplarına soktu.
Karanlık madde, yayılabilen sübjektif bir enerji yoğunluğuydu ve evreni sürekli genişletiyordu. Karanlık maddenin ne olduğu konusunda henüz fazla bir şey bilinmiyor, ama evrendeki şeylerin yüzde 70’inin karanlık madde olduğu ve bu oranın giderek arttığı ölçümlenebiliyor. Bilim adamları karanlık maddenin tüm evreni kapsadığını ve giderek büyüdüğünü keşfettiler. Karanlık maddenin varlığı, evrendeki şeylerin miktarının onun nihai kaderini belirlemeyeceğini gösteriyor. Çünkü sanılan akine evreni bu karanlık madde ve yaydığı enerji kontrol ediyor ve genişlemesini sürekli hızlandırıyor. Bu durum Büyük Çöküş senaryosunu devre dışı bırakıyor.
Fakat bu teori hala Büyük Donmanın kaçınılmaz olması anlamına gelmiyor. Başka olasılıklar da mümkün.