Wictor Hugo kısaca hayatı, Wictor Hügo ne zaman ve nerede doğdu, Wictor Hügo sefiller hakkında bilgi.
Türkçede Viktor Hügo okunur. Yazdıklarıyla yaptıkları on dokuzuncu yüzyılı kaplayan Hügo 1802 de Fransa’nın Besançon şehrinde doğdu. Sonraları generalliğe yükselen subay babası gezginci olduğu için çocukluğunda İtalya, Korsika, Elbe adası, en sonunda da ispanyayı gezdi, on yaşındayken Paris’e gelen ailesi onu şöyle böyle okutmaya başladılar.
On beş yaşlarında lise öğretimini yaparken babası onu Polytechnique okuluna girmeye teşvik ediyordu. Halbuki o, fizikten bir mükafat kazanmakla beraber, on beş yaşındayken Fransız Akademisyen manzumeler gönderiyordu, iki yıl sonra Soumet ve Vignyile beraber «Le Conservateur Litteraire adında ancak bir iki yıl süren bir dergi çıkardı.
Onu çocukluğunda tanıyan Chateaubriand Ulvi çocuk diye övmüştü. Yirmi yaşında evlendi. Bir yıl sonra, on altı yaşından beri yazdığı manzumelerini kitap halinde çıkardı; 25 yaşında bu kitabını ilavelerle tekrar neşretti. Fakat asıl şöhreti 1827 de çıkardığı Cromvvell adlı manzum piyesiyle ve onun çok önemli Ön sözüyle başladı. 1829 zamanının gündelik işlerinden olan doğuya ait manzumeleri muhtevi Les Orientalesi, bunun arkasından sırayla Hernani piyesini ve Nötre Dame de Paris romanını yazdı.
Cromvvell piyesiyle Romantizm adı verilen edebiyat okulunun kurucusu, başı durumuna girdi, 1843 yılına kadar durmadan eser yazdı, 1841 de Fransız Akademisine aza seçildi. O tarihten sonra durakladı. Onun da, tıpkı son saatleri çalmakta olan romantizm gibi tükenmekte olduğu sanıldı.
1848 yılında mebus oldu, bu zamanlarda Les Miserables adlı eseri ve bazı manzum parçalar yazmakla uğraşıyordu. Fakat 1850 den sonra politikacı oldu, 1851 ilk kanununda yapılan hükumet darbesi üzerine muhalefete şarak Louis Napoleon’un kaldırmak istediği Cumhuriyeti müdafaaya koyuldu.
Peşine düşülen sırasına geçti, kendiliğinden sürgün yolunu tutarak ilkin Brüksele sonra Jersey adasına, oradan da Guerensey’e sığındı. Orada İmparatorluğa karşı hicivler, acı tenkitler yazdığı gibi Sefiller diye tanınan Les Miserables eserini de çıkardı (1862).
Yirmi yıla yakın bir zaman bu sürgün hayatından ancak 4 Eylül 1870 teki Sedan savaşından, ve Üçüncü Napoleon’un düşmesinden sonra Parise dönebildi. Paris mebusu, Ayan azası seçildi. Bu tarihten sonra ölümüne kadar verimli bir çalışma şerefiyle yaşadı. Haziran 1885’te seksen üç yaşında öldü. Seçkinler kadar halkın da sevgilisi halinde öldüğü zaman milli bir cenaze töreni yapıldı ve tabutu sekiz gün Zafer Takı altında her kesin görmesine bırakıldı, sonra da Fransız büyüklerinin gömüldüğü Pantheon’a koyuldu.