‘… Ne dokunaklı baba sevgisi.’
Bu, Aria’nın hiç hissetmediği bir sevgiydi. Onu seven ve ona değer veren tek varlık Mielle’di! Aria, böyle bir şeyin var olamayacağına inanıyordu. Biyolojik annesi olan kontes bile hayatını yaşamakla meşguldü, bu yüzden Aria’ya bakmaya gücü yetmiyordu.
Geçmişin bütün erkekleri, Aria’nın görünüşüyle o kadar büyülendiler ki, ona tüm servetlerini vermiş gibiydiler, ama daha sonra kendi duraklarını aramak için ayrıldılar. Sonunda, kendisini ona adayan ve başından sonuna kadar her şeyi ona adayan hiç kimse kalmamıştı.
‘Hayatları tehlikedeyse, işe yaramaz.’
Aria, anne ve kızı arasındaki aşka bile inanmamıştı. Yani, onu kullanmıştı. Kullanacağından emindi. Onun için, sevginin hiçbir özü olmadığını bilmekten daha kolay bir şey olmamıştı.
* * *
Kont tek başına dönmemişti. Yirmili yaşlarının başında ya da ortasında yakışıklı bir gençle birlikteydi. Aria, onun Mielle’i selamladığını gördüğünde birinci kata yeni ulaşmıştı. Neşeli bir kahkahayla kendini çok uzak bir ilden sıradan bir soylu olarak tanıttı.
“Ben Pino Lane. Lütfen bana Lane demekten çekinmeyin. “
Daha önce hiç duymadığı bir soyadıyla Mielle’e aşırı ilgi gösteriyordu. Aria statüsünde mi yoksa geçmişte bir artış mı aradığını bilmiyordu ama açıkça bir şey istiyordu. Aksi takdirde, bu kadar büyük bir hediye getirmezdi.
Lane, Mielle’e çeşitli mücevherler ve nadir süslemeler sundu. Uzak bir eyaletten sıradan bir soylu tarafından hazırlanmış olmak için çok pahalı görünüyorlardı. Mielle’in gözleri her şeyin ağırlığıyla büyüdüğünde, “Onlara aldırma çünkü onları ben hazırlamadım. Ustam tarafından hazırlandılar. “
Mielle’e büyük önem verdiği için Kont da herhangi bir rahatsızlık belirtisi göstermedi ya da onu durdurmadı. Sadece Lane’in sırtını okşadı ve işine birçok yönden yardım ettiğini söyledi. Lane sırıtarak, “Bunlar sadece ustamın emirleriydi” dedi.
Aria, eskiden farklı olarak, hurda arayan bir sırtlan olsa bile, daha önce hiç görmediği biriyle ilk kez tanıştığı zaman kendisini rahatsız ve isteksiz hissediyordu.
“Hikâyeler kadar güzel bir kızın var.”
“Başka hiçbir şey bilmiyorum ama Mielle hakkındaki söylentiler abartı değil.”
“Bu iltifatlar çok fazla.”
Aria, aralarındaki Mielle’i defalarca överken sahneyi izlemek zorunda kaldı.
‘Bekle bir dakika. O elbiseyi daha önce görmüştüm… ‘
Aria, düşünmek için biraz zaman ayırdıktan sonra Mielle’in elbisesinin kökenini fark etti.
‘Oscar’ın bana verdiği elbiseye benziyor. Sakın söyleme… Daha sonra evleneceği bir kıza ve ablasına benzer kıyafetler mi verdi? ‘
Aria gerçekten duyarsız olduğunu düşünerek alayını yuttu.
Bu arada, Mielle’e ağzı kuruyana kadar iltifat eden Lane, sonunda Aria ile buluşmak için döndü. Dikkatini Mielle üzerinde yoğunlaştırdığı için, Aria’nın gelişini fark etmemiş gibiydi, bu yüzden yüzünde bir şaşkınlık vardı.
Kont ona Aria’yı diğer kızı olarak tanıttığında, sülük benzeri ağzını kullandığı zamanın aksine, ondan biraz şaşkın bir ifade ve konuşma şekli geldi.
“Ah, gerçekten… Çok güzel bir kızın var.”
Aria, adamın konuşmasından ve ifadesinden gerçeği okudu. Mielle’e gösterdiklerinden farklıydılar.
Mielle soylular arasında iyi bir güzellik idiyse, Aria bir halk olarak başlayan ve soylular arasında kolayca bulunmayan bir güzellikti. Eğer bunu yapacak bir aklı varsa, kadın ve erkekleri cinsiyetlerinden bağımsız olarak baştan çıkaracak gerçek bir güzeldi.
Bunun işe yaramaz olduğunu biliyordu, ama Aria eşsiz, çekici gülümsemesini göstermekten kendini alamadı. ‘Kont burada olduğu için mi? Yoksa cesur bir ruh mu? ‘ Her neyse, Lane’e gülümsedi, erotik kokusunu nereden geldiğini bilmediği son derece rekabetçi bir ruhla fırlattı.
“…”
Aria, sadece bir anlığına olmasına rağmen gözlerinin titrediğini açıkça gördü. O andan sonra Lane, Mielle’e baktı.
Ondan utanan Aria’ydı. ‘Neden?’ Bu tamamen beklenmedik bir durumdu. Elbette, gülümsemesinden büyülendikten sonra Mielle’i ihmal edeceğini düşünmüştü ama Lane ona dikkatinin ucunu bile vermedi.
Artık aralarına müdahale edemeyeceğini anlayan Aria, alt dudağını ısırdı ve daha fazla anlamsız zaman kaybetmemeye karar verdi. Yukarı çıkacağını söyleyerek ayrılmaya çalıştığında, kont ona bir hediye verdi.
Bu, Kont’un geçmişte yalnızca Mielle’e verdiği, sıkıca paketlenmiş mücevherlerle dolu bir mücevher kutusuydu. İçinde birkaç şirin küçük süs eşyaları vardı.
‘Evet, şimdilik bu kadar yeter.’
Geçmişten hiçbir şey almamışken oldukça ileriye doğru bir adımdı. Bir parça bilgi için para almıyor muydu? Üstelik geçmişte hep soğuk olan Kont’un tavrı değişmiş ve ara sıra sıcak bakışlar zaman zaman Aria’ya yöneltilmiştir. Bir öncekinden farklı olarak zarif bir gülümsemeyle ayrılan Aria, dünyalarından kaçtı.
Aceleyle odaya geri döndü ve kıyafetlerini değiştirdi. Bunun nedeni, Mielle’in parti başlamadan önce giydiği elbiseyi görmesiydi, yani Oscar’ın kendisine verdiği elbiseyi giymek için o güne kadar beklediği için umutsuzluğa kapılması çok kolay olurdu.
‘Partide benzer bir elbiseyle görünsem nasıl tepki verirsin?’
En azından bu iyi bir yanıt olmazdı. Mielle’i kutlamak için toplananlar da merak ifade ederlerdi. Sadece düşüncesi, sanki gökyüzünde uçuyormuş gibi kendini iyi hissettiriyordu.
Mielle’in doğum günü partisi öğle yemeğine kadar başlamadı. Her zamanki gibi, konukları karşılamak için birinci katın tamamını kullandılar. Kontun iş ortakları ve yakın soylular birbiri ardına toplandı. Mielle ile yakın bir dostluğu olan genç bayanların çoğu da katıldı ve koltuklarını doldurdu.
Aria onu odasının penceresinden sessizce izledi ve parti olgunlaşana kadar ortaya çıkmadı. Kollarında kolayca bulunamayan bir buket çiçekle birinci kata inerken, partiden zevk alanların gözleri doğal olarak ona çekildi.
Kucağında rengârenk bir buket çiçek olan güzel bir kıza dikkat etmek doğaldı, hatta çoğu Aria’yı hiç görmemişti, ve onunla ilgili söylentiler çok fazlaydı. Aria, Mielle’e yaklaşırken misafirler heyecanla izlediler.
“Mielle! Doğum günün kutlu olsun!”
“…Abla.”
Mielle endişesini ve beceriksizliğini gizleyemeyerek etrafına baktı. Aria’nın doğum gününde yaptığı gibi, Aria’nın da saygısız bir açıklama yapabileceğinden endişeli görünüyordu.
Hemen ardından hizmetçisi Emma yanına geldi. Mielle’in arkasında durarak, sert bir suratla Aria’ya karşı korumasını sürdürdü.
‘Kim olduğunu biliyor musun?’ Çok komikti. Elbette Aria, Mielle’e hakaret etmeyi amaçlamıştı. Kutlamayı hak ettiğini düşündüğü bir partide ömür boyu aşağılama getirecek bir olay yaratmak istedi, böylece Aria’nın başına geldiği gibi başı kesilene kadar iyi uyuyamayacaktı.
“Buketi sevmedin mi? Özenle hazırladım. “
“Hayır… Teşekkür ederim kardeşim.”
Mielle, kardeş kelimesini defalarca söylediğinde, salondaki insanlar güzel kızın Aria olduğunu anladılar.
Kont’u ayartan fahişenin kızı olarak büyüleyici olduğunu kabul edenler ve onun kötülüğü ile gerçek kişi arasındaki bu kadar farklı dedikoduyu görünce şok olanlar oldu.
Aria görünüşten hoşlandı ve durumu kontrol ederek Mielle ile onun iyi kardeşler olduğunu gösterdi. Mielle ile onun arasındaki ilişkiyi istedikleri kadar yanlış anlayacaklarını umuyordu. Bu şekilde, hiç kimse kendi planının Mielle’i küçük düşürdüğünden şüphelenmezdi.
Mielle buketi kabul ettiğinde, Aria’nın gizlenmiş olan elbisesi ortaya çıktı. Onu ilk gören Mielle nefes almayı bıraktı ve etrafındaki oda sessizliğe gömüldü. Aria, az önce düşen kabarık bir kar tanesi gibi yumuşak bir şekilde gülümsedi ve salonu ateşe verdi.
Her şeyin aşırı pahalı olduğu dönemde siteye katkıda bulunmak ister misiniz? O zaman lütfen AdBlock’u bu sitede durdurun ve bana yardımcı olun. İyi Okumalar~~