Elektrokimyasal reaksiyonlar elektron transferini içerir. Bu reaksiyonların dengelenmesinde kütle ve yük korunur, ancak reaksiyon sırasında hangi atomların oksitlendiğini ve hangi atomların azaldığını bilmeniz gerekir. Oksidasyon sayıları, her atom tarafından kaç elektronun kaybolduğunu veya kazanıldığını takip etmek için kullanılır. Bu oksidasyon numaraları aşağıdaki kuralları kullanarak atanır.
Yükseltgenme Sayılarını Atama Kuralları
- Sözleşme, katyonun önce bir formülde, ardından anyon tarafından yazılmasıdır. Örneğin, NaH'de H, H'dir; HC1'de H, H + 'dır.
- Serbest bir elementin oksidasyon numarası her zaman 0'dır. He ve N'deki atomlar2örneğin, 0 oksidasyon numarasına sahiptir.
- Bir monatomik iyonun oksidasyon numarası iyonun yüküne eşittir. Örneğin, Na oksidasyon sayısı+ +1; N'nin oksidasyon numarası3- -3.
- Hidrojenin normal oksidasyon sayısı + 1'dir. Hidrojenin oksidasyon sayısı, CaH'de olduğu gibi hidrojenden daha az elektronegatif olan elementler içeren bileşiklerde -1'dir2.
- Bileşiklerdeki oksijenin oksidasyon sayısı genellikle -2'dir. İstisnalar arasında OF2 Çünkü F, O ve BaO'dan daha elektronegatiftir.2, O-O olan peroksit iyonunun yapısı nedeniyle2-.
- Bir Grup IA elementinin bir bileşik içindeki oksidasyon numarası + 1'dir.
- Bir bileşikteki bir Grup IIA elemanının oksidasyon numarası +2'dir.
- Bir Grup VIIA elemanının bir bileşik içindeki oksidasyon numarası, bu elemanın daha yüksek bir elektronegatifliğe sahip olanla birleştirilmesi haricinde, -1'dir. Cl'nin oksidasyon numarası HC1'de -1'dir, fakat Cl'nin oksidasyon numarası HOCl'de + 1'dir.
- Nötr bir bileşikteki tüm atomların oksidasyon numaralarının toplamı 0'dır.
- Poliyatomik bir iyondaki oksidasyon numaralarının toplamı iyonun yüküne eşittir. Örneğin, SO için oksidasyon numaralarının toplamı42- -2.