Görünüşe göre Sengoku savaş ağaları ve şarkıcılar da kaplıcaları severdi. Shingen Takeda’nın Yumura Onsen’i, Fujiwara no Teika’nın Arima Onsen’i ve Ieyasu Tokugawa’nın da Atami Onsen’i ziyaret ettiği söyleniyor.
Bu Mart’ta da meşguldüm ve tatillerde Atami’de bir gecede kaplıcaların tadını çıkardım. Şu anda sessiz olduğunu düşünmüştüm ama hafta içi birçok genç ve aileyle kalabalık olmasına şaşırdım.
Çiçeklerin altında daha çok arkadaşlarıyla uzanarak, renga ve haiku söyleyerek, şarkılar söyleyerek ve şiirleri inceleyerek ziyafetin tadını çıkardığını söyledi. Edo döneminin başlarında Ueno’da kiraz çiçeği görüntüsüne benzediği söyleniyor. O sırada Ueno’da şarkı söyleseniz bile, shamisen yasaklandı ve kiraz çiçeği izleyicileri akşam karanlığında kovulmuş gibi görünüyor.
Sevincinizi paylaşmak istediğiniz bahar mevsimi ama bu bahar kiraz çiçeklerinin altında ziyafet vermenize izin verilmiyor. Bu arada, bir yıl önce Nisan ayında yeni bir dönemin adı “Reiwa” olarak kararlaştırıldı ve ilkbaharda heyecan duygusunun her zamankinden daha yüksek olduğunu hissediyorum.
Bir yıl önce yapılan bir ankete göre, Japonların% 70’i Heisei’nin iyi bir zaman olduğunu düşünüyordu. Ayrılan Heisei döneminden sadece güzel anıların toplandığı bir yer var mıydı?
Senaryo yazarı Taichi Yamada tarafından
Geçen sabah işimi bitirip eczanenin önünden bisikletle geçerken geniş bir sıra görünce şaşırdım. Televizyonda izlediğim ve hakkında konuştuğum için, mağaza açılmadan önce kelimenin tam anlamıyla uzun bir kuyruktu. Amaç bir maske miydi?
1973 petrol krizinde akla gelen, tuvalet kağıdı kargaşasıdır. Mal kıtlığı ile ilgili bilgiler etrafta dolaştı ve tuvalet kağıdı için bir savaş yaşandı. “Kağıtsız” kargaşası Baskı kağıdı sıkıntısını artırdı.
O dönemde kalınlık için yarışan manga dergilerinin sayfa sayısı da azaldı ve manga sanatçılarının onu kısaltmaya çalışırken çok sıkıntı çektiği söylendi.
Bir yıl önce Reiwa’da ilk kez Nisan’ın bu manzarasını kaç kişi hayal edebilirdi?