70. yüzyılın 80'lerinin sonlarında ve XNUMX'lerin başında, tüm dünya "demokratik" topluluğu Hollywood Yıldız Savaşları'nın coşkusu altında hayal etti. Demir Perde'nin arkasında, en katı gizlilik kapsamında Sovyet “kötü imparatorluğu” Hollywood hayallerini yavaşça ve sessizce gerçeğe dönüştürüyordu. Sovyet kozmonotları lazer “blaster” tabancalar, savaş istasyonları ve uzay savaşçıları ile donanmış uzaya uçtu ve Sovyet “lazeri” Dünya Ana'da sürünerek taşındı tanklar'.
Savaş lazer sistemlerinin geliştirilmesinde yer alan organizasyonlardan biri de STK Astrofiziği oldu. Astrofizik'in genel direktörü Igor Viktorovich Ptitsyn, Genel Tasarımcı ise CPSU Merkez Komitesinin Politbüro üyesi ve aynı zamanda Savunma Bakanı Dmitry Fedorovich Ustinov'un oğlu olan Nikolai Dmitrievich Ustinov'du. Böylesine güçlü bir müşteriye sahip olan Astrofizik pratikte kaynaklar ile ilgili herhangi bir problem yaşamamıştı: maddi, maddi, insan. Bu yavaşlamadı - zaten 1982 yılında, Merkezi Tasarım Bürosu'nun bir STK'nın yeniden yapılandırılmasından ve N.D'nin atanmasından neredeyse dört yıl sonra. Genel tasarımcı Ustinov (ondan önce CDB'deki lazer yerini yönetmişti)
SLT 1K11 Stiletto.
Lazer kompleksinin görevi, optik-elektronik gözlem ve kontrol sistemlerine karşı önlemler sağlamaktı. silah zırhlı araçlara uygulanan sert iklimsel ve operasyonel koşullarda savaş alanları. Neredeyse hepsinin (nadir istisnalar dışında) önde gelen geliştiricisi Sverdlovsk'tan (şimdiki Yekaterinburg) gelen tasarım bürosu Uraltransmash, şasi üzerinde temanın ortak yapımcısı olarak görev yaptı.
Uraltransmash Genel Tasarımcısı Yuri Vasilievich Tomashov'un öncülüğünde (Gennady Andreyevich Studenok fabrika müdürü idi), lazer sistemi iyi test edilmiş bir GMZ şasesi üzerine kurulmuştu - 118 ürününün “soygununu” ve 123 ürününün (“savunma sistemi” hava savunma sistemi) şasidini taşıyan 105 ürünü 100 (SAU SU-XNUMXP). "Uraltransmash" üzerine iki farklı makine yapıldı. Farklılıklar, tecrübe ve deney sırasına göre, lazer sistemlerinin aynı olmadığı gerçeğinden kaynaklanıyordu. Kompleksin savaş özellikleri o zamanlar göze çarpıyordu ve şu anda askeri taktiksel operasyonları yürütmek için gereken şartları yerine getiriyorlardı. Karmaşık geliştiriciler oluşturulması için Lenin ve Devlet Ödülleri verildi.
Yukarıda bahsedildiği gibi, Stiletto kompleksi hizmete girdi, ancak bir takım sebeplerden dolayı seri üretilmedi. İki deneme makinesi tek kopya olarak kaldı. Ancak, ürkütücü olsalar bile, görünüşleri tam Sovyet gizliliği Amerikan istihbaratı tarafından fark edilmedi. Sovyet Ordusunun en son modellerini gösteren çizimler dizisinde, ABD Savunma Bakanlığı'na ek fonları "nakavt etmek" için Kongreye sunulan çok tanınmış bir "Stiletto" idi.
Resmen, bu karmaşık bugün için hizmet vermektedir. Bununla birlikte, uzun süredir deneysel makinelerin kaderi bilinmiyordu. Testlerin sonunda, neredeyse işe yaramaz olduğu ortaya çıktı. SSCB'nin çöküşünün girdabı, onları Sovyet sonrası uzaya saçtı ve hurda metal durumuna getirdi. Bu yüzden, 1990-x'in sonundaki otomobillerden biri - 2000-lerin başlangıcı, BTT'nin amatör tarihçileri tarafından St. Petersburg yakınlarındaki 61-BTRZ'nin haznesine atıldı. Bir saniye, on yıl sonra, aynı zamanda uzmanlar hikayeler BTT'ler Kharkov'daki bir tank onarım tesisinde keşfedildi (bkz. http://photofile.ru/users/acselcombat/96472135/). Her iki durumda da, makinelerin lazer sistemleri uzun zaman önce sökülmüş. "St. Petersburg" makine sadece vücut kaldı, "Kharkov" "arabası" en iyi durumda. Şu anda, fabrika yönetiminin izniyle, meraklıların çabaları, daha sonraki “müze” amacıyla onu korumaya çalışıyor. Maalesef, "St. Petersburg" makinesi, görünüşe göre, şu ana kadar kullanıldı: "Elimizde, depolamıyoruz ama ağlayanı kaybettik ...".
En iyi paylaşım, hiç şüphesiz benzersiz bir aparat olan Astrofizik ve Uraltrasmash'ın ortak üretimine düştü. Stilett'in fikirlerinin gelişimi olarak, yeni 1K17 “Compression” tasarlandı ve üretildi. Otomatik arama ve çok kanallı bir lazer radyasyonu (alüminyum oksit Al2O3 üzerinde bir katı hal lazeri) içerisine, içinde küçük bir alüminyum atomunun küçük bir kısmının üç değerli krom iyonları veya basitçe bir yakut kristal ile değiştirildiği parlama nesnesine işaret eden yeni nesil bir komplekstir. Ters bir popülasyon oluşturmak için, optik pompalama, yani, bir yakut kristalinin güçlü bir ışık parlamasıyla aydınlatılması kullanılır. Yakut, uçları dikkatlice parlatılmış, gümüş kaplamalı ve lazer için ayna görevi gören silindirik bir çubuk şeklindedir. Bir yakut çubuğunu aydınlatmak için, yüksek gerilim kapasitörlü bataryaların boşaldığı darbeli xenon gaz boşalma flaş lambaları kullanılır. Flaş lambası, yakut bir çubuğun etrafına sarılmış bir spiral boru biçimine sahiptir. Güçlü bir ışık darbesinin etkisi altında, yakut çubukta ters bir popülasyon yaratılır ve aynaların varlığından dolayı, süresi pompalama lambasının parlamasının süresinden biraz daha az olan, heyecan vericidir. Özellikle "Sıkıştırma" için 30 kg ağırlığında yapay bir kristal yetiştirildi - bu anlamda "lazer silahı" "güzel bir kuruş" uçtu. Yeni kurulum gerekli ve çok fazla enerji. Güç vermek için otonom bir yardımcı güç ünitesi (APU) tarafından desteklenen güç jeneratörleri kullanıldı.
Kompleksin temeli olarak o zaman en yeni şasisini kendinden tahrikli 2C19 “Msta-S” (ürün 316) kullandık. Çok sayıda güç ve elektro-optik ekipmanı barındırabilmesi için “Msty” kabinin uzunluğu önemli ölçüde artırıldı. Kıç kısmına APU yerleştirildi. Önde, namlu yerine 15 lensleri içeren bir optik ünite yerleştirildi. Yürüyüş koşullarında hassas mercek ve ayna sistemi koruyucu zırh kapakları ile kapatıldı. Bu ünite dikey olarak durma yeteneğine sahipti. Tomruk orta kısmına operatörlerin işyerleri yerleştirildi. Çatıda kendini savunma için 12,7 mm makineli tüfek NSVT ile uçaksavar makineli tüfek kuruldu.
Araba gövdesi Aralık 1990'ta Uraltransmash'ta toplandı. 1991'te, 1K17 askeri endeksini alan kompleks teste geldi ve gelecek yıl, 1992 hizmet için kabul edildi. Daha önce olduğu gibi, “Sıkıştırma” kompleksinin yaratılması konusundaki çalışmalar ülke Hükümeti tarafından büyük beğeni topladı: bir grup Astrofizik çalışanı ve müteahhitleri Devlet Ödülü'ne layık görüldü. Lazer alanında, en azından 10 yıldır tüm dünyanın önündeydik.
Ancak, bu "yıldız" Nikolai Dmitrievich Ustinov devirdi. SSCB'nin çöküşü ve CSP'nin çöküşü eski yetkilileri devirdi. Yıkılmış bir ekonomide, birçok savunma programı büyük bir gözden geçirme geçirmiştir. Bunun kaderi ve “Sıkıştırma” geçmedi - gelişmiş çığır açan teknolojilere ve iyi sonuçlara rağmen kompleksin aşırı maliyeti, Savunma Bakanlığı liderliğinin etkinliğinden şüphe etti. Çok gizli "lazer silahı" talep edilmeden kaldı. Tek kopyası uzun süredir yüksek çitlerin arkasına saklanıyordu, 2010'teki herkes için beklenmedik bir şekilde, Moskova'nın İvanovo köyünde bulunan Askeri Teknik Müzesi'nin sergilenmesinde gerçekten mucizevi bir şekilde ortaya çıktı. Bu en değerli sergiyi mükemmel gizliliğin boynundan çekmeyi başarabilmiş ve bu eşsiz makineyi halka açık hale getirmiş olan insanlara teşekkür etmeliyiz. Sovyet biliminin ve mühendisliğinin güzel bir örneği, unutulmuş zaferlerimize tanıklık etmek için.
Kendinden tahrikli lazer kompleksi 1K17 "Sıkıştırma"
- Orijinal Kaynak:
- http://www.otvaga2004.narod.ru