We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Henry (Harry) Nuttall, 9 Kasım 1897'de Bolton'da doğdu. Charles Foweraker onu 1921'de Bolton Wanderers'a imzalamadan önce Fleetwood ve Atherton'da futbol oynadı.
Nuttall ilk maçına Eylül 1921'de Tottenham Hotspur karşısında kanat yarı sahasında çıktı. Joe Smith, Billy Jennings, Jimmy Seddon, John Reid Smith, David Jack, Billy Butler, Walter Rowley, Ted Vizard, Dick Pym, Alex'ten oluşan bir takıma katıldı. Finney ve Bob Haworth.
Bolton Wanderers, 1922-23 sezonunda iyi bir FA Cup yarışı yaşadı. Wembley Stadyumu'nda oynanacak ilk kupa finaline ulaşan ekip, Leeds United (3-1), Huddersfield Town (1-0), Charlton Athletic (1-0) ve Sheffield United'ı (1-0) mağlup etti. Bolton maçı 2-0 kazandı. Golleri David Jack ve Joe Smith kaydetti.
Nuttall, 1926 FA Cup Finalinde Manchester City'yi yenen Bolton Wanderers takımının bir üyesiydi. Maçın tek golünü 76. dakikada David Jack kaydetti.
Nuttall, İngiltere adına ilk uluslararası kupasını 27 Ekim 1927'de Kuzey İrlanda'ya karşı kazandı. O gün takımda ayrıca Tom Cooper, Stanley Earle, Dixie Dean, Edward Hufton ve Joe Hulme vardı. İngiltere maçı 2-0 kazandı. Ertesi ay Nuttall, Galler'e karşı 2-1 kaybettikleri maçta oynadı.
1929'da artık takımın kaptanı olan Nuttall, Bolton Wanderers'ın Portsmouth'u 2-0 yenmesiyle üçüncü kupa kazananlar madalyasını kazandı. Golleri Billy Butler ve Harold Blackmore kaydetti. O yılın ilerleyen saatlerinde Nuttall, İngiltere için İskoçya'ya karşı son uluslararası kupasını kazandı.
Nuttall, Mayıs 1932'de Rochdale'e katılmadan önce Bolton Wanderers için 326 maçta oynadı. Ertesi yıl Nelson'da koç oldu.
1935'te Nuttall, Bolton Wanderers'da ikinci takım antrenörü oldu. 1964 yılında emekli olana kadar bu görevi sürdürdü.
Harry Nuttall 1969'da Bolton'da öldü.
John Nuttall
1817'de İngiltere'de doğan John Nuttall, on bir yaşında başlayarak yirmi yılın çoğunda madenlerde çalıştı. 1849'da Amerika'ya geldi. Yedi yıl ipek fabrikasında çalışan Nuttall, kömür madenleri açmaya yetecek kadar para biriktirdi. Kayınpederlerinin yardımıyla batı Pennsylvania'da madenler açtı. Başarılı, New River Gorge'daki fırsatları öğrendi ve 1873'te burada madenler açtı.
John Nuttall ve ailesi başarılı oldu. 1897'de öldüğünde, Nuttall ailesi binlerce dönüm araziye sahipti, karlı kömür madenleri işletti ve yüzlerce maden işçisi ve ailelerinin geçimini sağladı. John Nuttall'ın ölümünden sonra Nuttallburg, maden 1958'de tamamen kapanana kadar 61 yıl yaşadı.
Bir insanın yapabileceği en güvenli ve en karlı yatırımın, üzerinde veya altında doğal kaynaklar bulunan vahşi toprakları satın almak olduğu inancı [dedem] idi. Bu tür arazilerin değeri artmalı. . . [ve] hiçbir güvenilir çalışan onları zimmetine geçiremez.
John Nuttall II, Lawrence Nuttall'ın oğlu ve Nuttallburg'un kurucusu John Nuttall'ın torunu
Nuttall Ailesi
John ve Elizabeth Nuttall'ın üç kızı ve bir oğlu vardı. Kızların hepsi evlendi ve kocaları ve Nuttall'ın oğlu Lawrence, John Nuttall'ın madenlerini yönetti ve işletti. Lawrence ve damadı Jackson Taylor buraya New River Gorge'a geldi, diğerleri Pennsylvania'da kaldı.
Lawrence William Nuttall'ın fotoğrafı.
John Nuttall'ın oğlu Lawrence, babasının madenlerinin işletilmesine yardım etti, ancak tutkusu bitkilerdi. Burada, New River Gorge'da Fraser'ın sazları gibi yeni türler keşfederek saygın bir botanikçi oldu.
[Babam] her akşam bitki toplamak için dışarı çıktı ve tüm boş zamanlarını aralarında tanımlayamadığı birkaç [tür] bulunan bulgularını tespit etmek için harcadı. . . . onlar yeni bir keşifti. . . .
Kütüphane Hakkında: Bay Harry Nuttall
C: Kütüphanelerde rahat olmadığım bir zaman olmadığını söyleyerek başlayayım. Onlarla her zaman rahat oldum, kendimi her zaman evimde hissettim ve entelektüel ve kişisel gelişim için sundukları olanakları her zaman takdir ettim. Soruyu özel olarak cevaplamak için, kütüphane okuluna başladığımda, araştırma asistanlığına ek olarak, kilisenin güney yarısının tamamına hizmet eden East Baton Rouge Parish halk kütüphanesinin ana şubesinde staj yaptım. Bir buçuk yıl staj yaptım. Oradaki denetleyici kütüphaneciler beni iyi eğitti.
S: Geçmişiniz nedir?
A: B.A. İngilizce'de yandal ile, İngilizce'de M.A., M.L.I.S. kütüphanecilikte. İki yüksek lisans derecesi arasında, doktoraya yönelik tüm kurslarda ve yan dal sınavında aldım. İngilizce (dış yan dal, eğitim). O zamana kadar doktora bolluğu. Zaten tarihi rahatsız eden kelimeler İngilizce'de de hissedilmeye başlamıştı, bu yüzden o zamanlar çok daha pazarlanabilir bir derecede kütüphane bilimine yöneldim. Bazı akademik kütüphanelerin kamu hizmeti/referans kütüphanecilerini bilimler, sosyal bilimler ve beşeri bilimler gibi geniş akademik disiplinlere ayırdığını, birkaçının daha da ileri giderek sanat, işletme, tarih gibi disiplinlerde uzmanlaştığını biliyordum. Bina, koleksiyon düzenlemesini yönlendirdiği ve neredeyse referans fakülte arasında konu uzmanlığını zorladığı için, Houston Cole Library ve JSU benim için mükemmel bir seçimdi.
S: Kütüphanede &hellip olarak görevinizde ne yapıyorsunuz?
C: Houston Cole Kütüphanesi Kamu Hizmetleri Departmanında referans/eğitim kütüphanecisiyim ve aynı zamanda literatür konusu uzmanıyım, bu da referans/öğretim görevlerime ek olarak kampüs irtibat departmanlarım ile koordinasyondan sorumlu olduğum anlamına geliyor -- öncelikle İngilizce ama aynı zamanda drama. Öğretim üyeleriyle, öğrettikleri dersler için müfredat desteği konusunda iletişim kurarım, aynı zamanda araştırma ilgi alanlarıyla uyumlu yeni yayınlardan haberdar olmalarını sağlarım. Öğrencilere, çoğunlukla birinci sınıf İngilizce derslerinde, ancak diğer derslerde ve bireysel danışmalarda, araştırma ödevleri için bilgi araçlarını ve kaynaklarını nasıl kullanacaklarını öğretiyorum. Hepsi bu: basılı, elektronik veri tabanları, internet.
S: Houston Cole Kütüphanesinde çalışmakla ilgili en sevdiğiniz şey (veya en unutulmaz deneyim) nedir?
A: En sevdiğim şey: öğrencilerle çalışmak!! Her zaman, bu en iyisi. Sorunları çözmek. BİR ŞEY BULMAK. Fakülte için araştırmalarında onlara yardımcı olacak bir şeyler bulmak. (Zorlukları severim.) Hepsinden iyisi, öğrencilerin örgün eğitimleri sona erdikten çok sonra bağımsız, kendi kendini yöneten öğrenenler olmalarını sağlayacak bilgi ve becerileri edinmelerine yardımcı olmaktır.
S: Çalışmadığınız zamanlarda ne yapmaktan hoşlanırsınız?
C: Eski, istismara uğramış, ihmal edilmiş telli müzik aletlerini tekrar çalınabilir hale getirmek ve hayatlarını geri vermek için bir tezgahın üzerine koyun. Ben bir Beatles veletiyim ama şu anki müzik tercihlerim Americana/roots/geleneksel yaylı çalgılar grubu müziğine dayanıyor.
S: Kendinizi üç kelimeyle tanımlayın.
C: Meraklı. Hevesli. inatçı.
S: Hakkınızda bilmemizi istediğiniz bazı eğlenceli gerçekler veya ilginç şeyler nelerdir?
C: LSU'daki kütüphane okulunda, Dekanımın araştırma asistanıydım ve bu nedenle ona American Library Association bölümü dergisi RQ'nun düzenlenmesinde yardımcı oldum. RQ I üzerinde çalıştığım konular, ilk &ldquoBack to the Future&rdquo filminde, Marty'nin 1985'e döndükten sonra yatağında uyandığı sahnede bir set pervanesi olarak yaralanmıştı.
Emmy hakkında hiçbir şey söylemeyeceğim
S: Kendi sözlerinle&hellip (mesleğimiz, Kütüphanemiz, Üniversitemiz hakkında ne düşündüğünüzü bize söyleyin)
C: Şimdiye kadar 21. yüzyıl dijital çağdan ziyade dijital ve analog teknolojilerin bir arada var olmayı öğrenmesi gereken ve araştırmacıların ve öğrencilerin her iki formatta da verimli ve etkili bir şekilde gezinmeyi öğrenmesi gereken bir geçiş dönemidir. Artık çok fazla bilgiye kolayca erişilebildiğinden, zorluk bilgiyi bulmaktan daha az doğru bilgiyi bulmaktır. Bu ve eğitimde öğrencilere eleştirel düşünme becerilerini öğretmeye yönelik mevcut vurgu, kütüphaneleri marjinalleştirme hareketini anlamayı zorlaştırıyor. Kütüphanecilerin başarılı olduğu konulardan biri de eleştirel düşünme becerilerinin öğretilmesidir ve kütüphaneler bunun için ideal laboratuvarlardır. Kütüphane kullanıcılarının meşgul olabileceği, bir dereceye kadar eleştirel düşünmeyi içermeyen, sadece boş zaman okumak için bir kitap seçmekten bir araştırma ödevi yapmaya kadar neredeyse hiçbir faaliyet yoktur. Ancak bu becerilerin doğru bir şekilde öğretilmesi, öğrencilerle kapsamlı bir etkileşimi, ideal olarak okul ve halk kütüphaneleri aracılığıyla aşamalı olarak ilerleyen tutarlı bir program olarak başlayacak, akademik kütüphaneler tarafından rafine edilecek sürekli bir süreç: öğrencileri cevapları bulmak için donatacak sürekli bir girişim gerektirir. hem kariyerlerinde hem de yaşamlarında karşılaşacakları sorulara Bu eleştirel düşünme becerilerinin çoğunlukla aktarılabilir olması, ek bir faydadır, çünkü öğrencilerin öğrenme çevikliğini geliştirmelerine yardımcı olur - öğrenilenleri bir durumda diğerine uygulama yeteneği - başarının güçlü bir göstergesi olabilecek bir beceri. Öğrencileri kariyer ve hayata hazırlamada kütüphaneler yeterince kullanılmayan bir kaynaktır.
Oldukça kare başlı, uzun, düz, keskiye benzer gagası ve ağaç gövdelerine yaslanmak için sert, uzun kuyruk tüyleri olan orta boy bir ağaçkakan. Tasarı neredeyse kafa ile aynı uzunluktadır.
Göreceli Boyut
Downy Ağaçkakan'dan yaklaşık üçte biri daha büyük
ardıç kuşu büyüklüğünde
Ölçümler
- Her iki cinsiyette
- Uzunluk: 7,1-10,2 inç (18-26 cm)
- Ağırlık: 1.4-3.4 oz (40-95 gr)
- Kanat açıklığı: 13,0-16,1 inç (33-41 cm)
Tüylü Ağaçkakanlar zıt bir şekilde siyah ve beyazdır. Siyah kanatlar beyaz kareli olup, başın iki beyaz çizgisi vardır (ve erkeklerde, başın arkasına doğru kırmızı bir parıltı). Siyah sırtın ortasından büyük beyaz bir yama geçiyor.
Tüylü Ağaçkakanlar ağaç gövdelerini ve ana dalları birbirine bağlar. Bazen ağaçların diplerinde, düşmüş kütükler boyunca ve hatta bazen yerde beslenirler. Çoğu ağaçkakanın yavaş dalgalı uçuş düzenine sahiptirler.
Tüylü Ağaçkakanlar, kıtadaki olgun orman kuşlarıdır. Ayrıca ormanlık alanlarda, banliyölerde, parklarda ve mezarlıklarda, ayrıca orman kenarlarında, açık meşe ve çam ormanlarında, yakın zamanda yanmış ormanlarda ve kabuk böcekleri tarafından istila edilmiş yerlerde bulunurlar.
Kötü bir his
Değişim herkesin beklediğinden daha hızlı geldi. 1979'da konsey bölgeyi yıkma niyetini açıkladı. Holmes, “Evleri Koru” kampanyasına liderlik etmek için bariz bir seçim gibi görünüyordu: sadece yerel değildi, aynı zamanda bir mimarlık öğrencisi olarak, gelecekteki Riba başkanı Rod Hackney'nin Macclesfield'deki gecekondu temizliğiyle mücadele etmek için yaptığı öncü çalışmanın da farkındaydı.
"Victoria döneminden kalma evleri yenilemek için pek çok başarılı plan yapılmıştı, bu yüzden bu türden bir sürü şey vardı. [Evlerimiz] sadece standart ikiye bölünmüştü, bu yüzden onları yaşanabilir hale getirmenin son derece kolay yolları vardı.”
Ancak Holmes, kampanyanın baştan sona mahkum olduğunu söylüyor. "Hull kendi küçük balonunda her zaman zamanın biraz gerisinde kalmıştır. Son gökdelen, 1979'a kadar burada inşa edilmedi. İngiltere'deki son kamu binasıydı."
Görünüşe göre “yıkıp yeniden inşa etme” fikrine bağlı bir konseyle birlikte, sakinlerin koruma kampanyası içeriden gelen muhalefet tarafından daha da zayıfladı.
“Birçok insan konsey listesine girmek için [bölgeye] taşınmıştı. Ev sahibi olanlar onları tutmaktan yanaydı, ev sahibi lojmanında olanlar ise evlerin yıkılmasını istedi. Bu yüzden biraz kötü bir his vardı.”
Hull Guildhall'da düzenlenen bir kamu soruşturmasında, çatışma doruk noktasına ulaştı. Holmes, İtalyan berberin yanına oturdu: "Burada bir işim var diyerek itiraz etmek için ayağa kalktı - ama bağırdı. Yanıma oturdu, sonra yere yığıldı. Kalp krizi geçirmişti.
“Oldukça yeşildim” diye itiraf ediyor Holmes. "Bu tür şeylerde hiç deneyimim yoktu ve kampanya iptal edildi. Evlerin insan varlığına uygun olmadığına karar verildi.”
Bugünlerde Holmes, 1960'lar ve 70'lerin belediye evlerini günümüzün çok daha katı enerji tasarrufu kurallarına uygun hale getirme konusunda uzmanlaşmış bir mimari uygulama için çalışıyor.
“Yıkımların ardından inşa edilen evler termal olarak verimsizdi ve modern standartlara getirilmesi zordu. Elektrikli yerden ısıtmaları bir felaketti. Teraslı evler ekolojik bir bakış açısıyla daha iyi çalışır, çünkü bir arada ezilirler ve sınırlı bir dış alana sahiptirler.”
Birlikte ezildiğinde, herkesin herkesi tanıdığı ve çoğu zaman bir soyadı paylaştığı eski Viktorya sokaklarında yaşanan hayatlara eşit derecede uygulanabilirdi. Bu, Barry Nuttall'ın bilebileceği ve Jim Holmes'un bu birliktelik duygusunun sonunu gördüğü, ikinci dünya savaşından sonra büyük kentsel modernleşme yarışında silip süpürdüğü dünya.
Çıkmaz kamp, üç yıl sonra nihayet 1986'da ayrılmak zorunda kaldı. Fotoğraf: Jim Holmes
Holmes'un Bayan Allen ve gözleri kızarmış yaşlı adam hakkındaki hikayelerini dinlemek bana Douglas Dunn'ın Terry Street şiirlerini hatırlatıyor. 1960'ların sonlarında yazılan yazılar, şu anda yıkılmış olan başka bir eski Hull terasında hayatın geliş gidişlerini belgeliyor.
En bilineni muhtemelen Terry Sokağından Bir Kaldırma'dır. Anlatıcı, komşusunun kasabanın kenarındaki yeni bir araziye çıkışını izlerken, onun bir çim biçme makinesini sokağın aşağısına ittiğini fark eder - Terry Street'in çimensiz, sıkışık arka bahçelerinde kullanamayacağı bir alet. şiir biter: O adam, ona iyi dileklerimle. Ona çim diliyorum.
Bu iyimser bir düşünce ama bazıları için şehrin kenarındaki bir mülke taşınmak, tanıdık her şeyden uzaklaşmak anlamına geliyordu. Nuttall'ı bu kadar uzun süre kazmaya iten bu korku muydu?
Nuttallburg
Nuttallburg devrilmesi, kömür yüklemek için kullanılan eski bir demiryolu hattının üzerinde oturuyor.
NPS fotoğrafı/Louise McLaughlin
Dün Nuttallburg
Nuttallburg, büyüyen bir ulusun kömür ihtiyacına yanıt olarak New River boyunca ortaya çıkan neredeyse elli kasabadan biriydi.
Nuttallburg kömür konveyörü ve devrilme c. 1927
1870'de İngiltere doğumlu girişimci John Nuttall, kömür açısından zengin New River vadisinde bir fırsat gördü ve Keeneys Creek drenajı boyunca arazi satın almaya ve altyapı inşa etmeye başladı. Chesapeake & Ohio Demiryolu 1873'te geçit boyunca tamamlandığında, kasaba gelişine hazırdı. Nuttallburg, New River vadisinde nehir koridorunun yüzlerce metre yukarısındaki bir maden damarından işlenen ve yüzlerce kilometre uzaktaki sanayi şehirlerine sevk edilen "dumansız" kömürü sevk eden ikinci maden kasabası oldu.
Nuttallburg, yüzyılın başında hareketli bir maden topluluğuydu ve Nuttall'ın 1897'de ölümünden sonra varislerinin yönetimi altında gelişmeye devam etti. Kasaba 1920'lerde, üretimin tüm yönlerinin kontrolünü ele geçirmek için "dikey entegrasyon" olarak bilinen bir çabayla, otomobil sanayicisi Henry Ford'un şirketin çelik fabrikalarına kömür sağlamak için kasabanın madenlerini kiraladığı zaman, ulusal ilgi odağı haline geldi. Fordson Coal Company, sekiz yıllık görev süresi boyunca madende ve kasabada birçok iyileştirme yaptı, ancak Ford'un "dikey entegrasyon" planı, geminin taşınmasından sorumlu olan demiryolunu ne kontrol edebileceği ne de satın almaya gücü yetmediği anlaşılınca başarısız oldu. madenlerinin ürettiği kömür. 1928'de Nuttallburg madenlerindeki hisselerini sattı.
Nuttallburg madenleri, Henry Ford'dan sonra üç sahipten geçti ve üretim, daha sonraki yıllarda New River kömür pazarı azaldıkça yerel kullanımla sınırlıydı. 1958'de üretim durdu ve Nuttallburg, endüstrideki değişiklikler nedeniyle yükselen ve düşen diğer nehir kıyısındaki topluluklar gibi oldu. Geriye kalan tek şey, ağaçların ve asmaların altına gizlenmiş boş binalardan ve yapısız temellerden oluşan bir koleksiyon.
Nuttallburg Bugün
1998'de Nuttall ailesi, Nuttallburg'un mülkiyetini Ulusal Park Servisi'ne devretti. Sitenin envanteri çıkarıldı, belgelendi ve 2005 yılında Ulusal Tarihi Yerler Kaydı'nda listelendi. 2011 yılında Ulusal Park Servisi, bitki örtüsünün temizlenmesini ve yapıların stabilize edilmesini içeren çok yıllı bir projeyi tamamladı. Bugün Batı Virginia'daki bir kömür madenciliği kompleksinin en sağlam örneklerinden biri ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en eksiksiz kömürle ilgili sanayi sitelerinden biri olarak kabul ediliyor.
Nuttallburg, ulusal olarak önemli, korunan tarihi bir sitedir. Lütfen onu korumamıza yardım edin. Herhangi bir eseri çıkarmayın veya tahrif etmeyin ve herhangi bir vandalizm eylemini 304-465-0508 numaralı telefondan bir park bekçisine veya yerel yetkililere bildirmeyin.
Nuttallburg'u ziyaret etmek
Nuttallburg'a giderken dikkatli olun. Köy yollarının çoğu dar, dolambaçlı, dik ve genellikle tek şeritli asfalt veya tek şeritli çakıl yoldur. Büyük araçlar ve römorklar tavsiye edilmez.
Nuttallburg'a sürüş
Canyon Rim Ziyaretçi Merkezi'nden, bir sonraki kavşağa kadar US 19 0,3 mil kuzeye gidin ve Lansing-Edmond Yolu'na (County Route 5/82) doğru sağa dönün. Lansing-Edmond Road'u takip edin (CR 82 olur) Winona'ya 6,0 mil. Sağa Keeneys Creek Yolu'na (CR 85/2) dönün, evlerin yanından devam edin (dereyi geçmeyin) ve yol çakıla döner. Ana Nuttallburg park alanına ve tuvalete 4,1 mil seyahat edin. Engelli ziyaretçiler için park yeri, ana park alanının 0,1 mil ötesinde, devrilmeye daha yakın bir yerde bulunur.
Winona'ya ayrıca Canyon Rim Ziyaretçi Merkezi'nden ABD 19'dan Hico'ya 5,0 mil kuzeye seyahat ederek ulaşılabilir. US 60 (Midland Trail) üzerinden doğuya, Lookout'a 7,4 mil gidin, sağa Lansing-Edmond Road'a (CR 82) dönün ve Winona'ya 3,3 mil gidin, ardından Keeneys Creek Road (CR 85/2) için yukarıdaki talimatları izleyin.
Yol boyunca
Ana park alanına ulaşmadan önce bir zamanlar Nuttallburg'un Afro-Amerikan topluluğunun içinden geçeceksiniz. Yol kenarındaki çekme yerlerinde bulunan sergi panoları, bu ve diğer özellikleri yorumlamaktadır. Tarihi toplulukta yaşamın nasıl bir şey olduğunu daha iyi görmek için arabada durun veya ana park alanından kısa bir mesafe yürüyün.
Thomas Lincoln (1812-1883)
Lincoln'ün Serçesi, Bay Area'da normal bir kış kuşudur. Birçok kişi, adını Başkan Abe Lincoln'ün onuruna aldığını hayal ediyor. Aslında, Audubon, 1834'te, genç arkadaşı Maine, Dennysville'den Thomas Lincoln'ün onuruna kuşu seçti. Audubon, genç Lincoln ile 1833'te Labrador gezisinden önce tanışmıştı ve gençlerin doğal bir ekip üyesi olduğunu düşünüyordu. Haklı olduğu kanıtlandı Lincoln çalışkan ve cesurdu.
Grup, Haziran ayı sonlarında kuzey Nova Scotia'ya ulaştı, orada Audubon tanımadığı bir kuş şarkısı duydu. Arkadaşlarını çağırdı ve küçük şarkıcıyı ilk bulup vuran Thomas Lincoln oldu. Audubon'un başlangıçta Tom'un Finch adını verdiği yeni bir kuştu. Audubon'un gezide bulduğu tek yeni tür olurdu.
Lincoln, başarılı bir çiftçi, suskun komşu ve sadık kölelik karşıtı olduğu Maine'e döndü. Daha sonraki yıllarda Lincoln, Audubon'u "kota iyi adam, ama gök gürültüsü kadar Fransız" olarak hatırladı. "Labrador seferinin bir başka üyesi William Ingalls'dı ve Lincoln'ün yaşlılık anıları "sessiz, çekingen, mantıklı, pratik ve güvenilirdi."
Doğa Bilimleri Akademisi
1836'dan 1841'e kadar Nuttall, Philadelphia'daki Doğa Bilimleri Akademisi'nde kısa geziler yaparak ve bulduğu yüzlerce yeni türü yazarak çalıştı. Akademinin dergilerinde çeşitli ailelerdeki yenilikleri detaylandıran makaleler yayınlandı. Diğerlerini el yazması olarak John Torrey ve Asa Gray'e yeni önerdikleri kitapçıklara eklemeleri için gönderdi. Kuzey Amerika florası. Ne yazık ki, Nuttall'ın amcasının ani ölümü ve Nuttall'ın her yılın en az altı ayını İngiltere'de geçirmesi için vasiyetnamedeki bir şart, onu Amerika'yı terk etmeye zorladı. Nuttall'ın Amerika'daki son yeniliklerini anlattığı 1847'nin sonlarında ve 1848'in başlarında kısa bir süre kalması dışında, Avrupa'da kaldı.9
Daha önceki seyahatlerinde çözülmemiş birkaç meselenin yanı sıra, Amerika Birleşik Devletleri'ne dönmesinin başlıca nedeni, son projesi üzerindeki çalışmaları tamamlamaktı. Kuzey Amerika Sylvası. Önceki çabalarından farklı olarak, bu, Pasifik Kıyısı boyunca olanlara özel atıfta bulunarak, Kuzey Amerika'daki tüm ağaçları açıklayan çok ciltli, bolca resimli bir kitap seti olacaktı. Philadelphia'da üç ciltte (1842, 1846 ve 1849'da) yayınlanan renkli litografiler bugün bile mükemmel kalitede.
Nuttall'ın katkıları çoktu. Jeoloji, botanik ve zooloji üzerine makaleler yazdı ve hala onun onuruna adlandırılan bir ornitoloji topluluğu var ve Amerika'nın batısında herhangi bir yere, adını vermediği veya toplamadığı bir bitki görmeden seyahat etmek zor.10 Kullanımı savunan ilk kişi oydu. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki doğal bir sınıflandırma sisteminin bir parçası olarak, botanik üzerine bir ders kitabı yazdı ve onun muhteşem Silva bugün bile eşleşmesi zor. Her şeyden önce bir tarla botanikçisiydi ve bu nedenle botaniğin yönünü değiştirdi. Nuttall'dan sonra, Kuzey Amerika florası bilgisi, yalnızca bir başkası tarafından toplanan bir kağıt parçası üzerindeki eski, düz, kuru şeylerden değil, tarla ve müze çalışmalarının bir kombinasyonundan gelecekti.
Söyleyeceğin mi var
Geraldin Avı
Robert Shorrock merhum eski kocam John Pickup Shorrock'un ya büyük dedesi ya da dedesi olduğu için yazınızı ilgiyle okudum. John P. Shorrock'un kızı kızım Caroline için ailenin bu hattı hakkında bilgi arıyordum. .Daha fazla bilgi verebilirseniz minnettar olurum. Saygılarımla Geraldine Hunt
Ecem
Çocuklar için ödevleri bir broşür hazırlamak ve darwen tarihi hakkında yazmak olduğunda bilgi verin
Alişa
Çok beğendim lovley jubley Resimlerinize ve yazınıza bakmama izin verdiğiniz için çok teşekkür ederim.
Harry Nuttall - Tarih
1908 ve 1914 yılları arasında, Nuttall Doğu Lancashire Kraliyet Mühendisleri'nde (T.F.) hizmet etmek için dört kez yeniden nişanlandı. 19 Kasım 1908'de bir yıl, 10 Mayıs 1910'da iki yıl, 6 Mart 1912'de iki yıl ve 11 Mart 1914'te iki yıl olarak planlandı.
5. ÖDEVLER VE KAMPANYA HİZMETİ
1914 yılının Ağustos ayında Avrupa'da Büyük Savaş patlak verdiğinde, 42. (Doğu Lancashire) Tümeni ilk çağrılanlardan biriydi. Arama sırasında Çavuş Nuttall, Yüzbaşı A.N. Lawford, R.E. (T.F.). Şirket 5 Ağustos 1914'te Manchester'daki Old Trafford'da hizmet için seferber oldu ve 20 Ağustos'ta Manchester'ın kuzeyindeki Bury'de tuval altında 42. Tümen'e katıldı. Seferberlik sırasında bölümün Komutanı Kraliyet Mühendisleri (C.R.E.), Yarbay C.E. Newton, R.E.
42. Tümen Sinyal Bölüğü 7 Eylül 1914'te Bury'deki Chesham Kampında yoğunlaştı ve üç gün sonra Donaldson gemisiyle Southampton'a başladı. SS SatürnyaLancashire Fusiliers Tugay Karargahı ve 6. ve 7. Lancashire Fusiliers ile birlikte. Bölük Başçavuş Campbell'den sorumlu atlar, teleferikler ve nakliye, şirketin küçük bir müfrezesi ile birlikte başka bir gemiye bindi.[5]
42. Tümen Sinyal Şirketi'nin İngiltere'den ayrılırken görevlileri şunlardı:[6]
Kaptan A.N. Lawford, R.E. (T.F.) - komuta
Teğmen G.L. Broad, R.E. (T.F.) - No. 1 Bölüm
2. Teğmen R.S. Newton (6. Lancashire Fusiliers) No. 2 (Lancashire Fusiliers) Bölümü
2. Teğmen G.N. Robinson (4. Doğu Lancashire Alayı) No. 3 (Doğu Lancashire) Bölümü
Teğmen C.H. Williamson (7. Manchester Alayı) No. 4 (Manchester) Bölümü
Bölük, 25 Eylül 1914'te İskenderiye'ye ulaştı ve ertesi akşam Kahire, Abbassia'da karaya çıktı ve son zamanlarda Deve Kolordu Okulu tarafından işgal edilen eski Çokgen Kışlası'nı ele geçirdi.
Şirket hızla yeni evine yerleşti ve önümüzdeki yedi ay boyunca zorlu bir eğitim dönemi geçirdi. Eğitim programı, çeşitli konularda binicilik ve sürüş, kablo döşeme, görsel sinyalizasyon, tüfek ve teknik dersleri içeriyordu. Şirket ayrıca, daha sonra Poligon kışlasının bitişiğindeki uçsuz bucaksız çölde gerçekleşen birleşik tugay ve tümen operasyonları için hazırlandı.
Bu eğitim döneminin ardından şirkete verilen ilk görevlerden biri, Kahire'deki sivil telgraf iletişiminin bozulmasına karşı bir önlem olarak Kahire Savunması programında sinyal iletişiminin organizasyonuydu. Şirketin çalışmaları, Kahire'den yaklaşık on beş mil uzaklıktaki Abou Zabaal yakınlarındaki büyük Imperial kablosuz istasyonuyla da ilgiliydi. Bu çalışma, Mısır'a geldiğinden beri terfi eden Binbaşı Lawford'un gözetiminde sürekli olarak heliograf ve ilgi odağı tarafından uygulandı.
42. Tümen Sinyal Bölüğü'nün müfrezeleri, İsmailiye'den Kantara'ya kablo hattı döşedikleri Süveyş Kanalı savunmasında çalışmak üzere İsmailiye'ye gönderildi. Bu eser, 1915 yılının Şubat ayında Türk saldırısına karşı Kanalın savunmasında büyük bir değere sahip olduğunu kanıtladı.
1915'in başlarında Savaş Dairesi, 42. Tümen Sinyal Bölüğü'nün kuruluşunu tüm rütbelerde yaklaşık 150'den 208'e çıkardı ve at, araç ve teçhizatta orantılı bir artış oldu. Şirketi güçlendirmek için Mart ayında İngiltere'den çok sayıda adam geldi. Nuttall, şimdi birliğin Başçavuşu olan Nuttall, kısa sürede şirketteki sorumluluklarının artan kuruluşla orantılı olarak arttığını gördü.[7]
Şirket, 28 Mart 1915'te Çanakkale'deki operasyonlara hazırlanan General Sir Ian Hamilton'ın önünde yapılan unutulmaz bir yürüyüş de dahil olmak üzere, Kahire ve çevresinden geçen çeşitli rota yürüyüşlerine katıldı.
Yedi aylık yorucu bir eğitimden sonra, Nisan sonunda daha ciddi işler için çağrı geldiğinde, yani Gelibolu'ya çıkarma yapıldığında, CSM Nuttall ve şirketin adamları yüksek bir verimlilik ve hazırlık durumundaydılar.
CSM Nuttall, 4 Mayıs 1915'te Gelibolu'ya çıkarma yaptı.[8] Şirket merkezinin ilk kamp alanı, Lancashire Landing'in yukarısındaki kayalıkların kenarındaydı. 11 Mayıs'ın erken saatlerinde çadırlarda bir Sinyal Ofisinin kurulduğu tümen karargahı için seçilen bir pozisyona hızla iç bölgelere doğru bir hareket yapıldı. Tümen karargahı ve tugaylar arasındaki iletişim daha sonra hızla kuruldu. Sinyal Ofisi, 21 Mayıs'ta yeni bir konuma taşındı ve ilk konumun yaklaşık 400 yard doğusundaki bazı eski siperleri işgal etti.
Şirket, 4 Haziran 1915'te başlaması planlanan Krithia Muharebesi ile ilgili ön çalışmalara dahil oldu. Çavuş CE Williams, ilk Seçkin Davranış ödülünü 3 Haziran'da bu işle meşgulken kazandı. Krithia Nullah boyunca kablo döşeyen iki güçlü partiden sorumlu iken, şirkete madalya verildi. Düşman, her türlü trafiğin yoğun olduğu bu ana iletişim yolunu gün boyu bombalamıştı. Çalışma gruplarından biri, iki kişiyi öldüren, bir diğerini yaralayan ve kablo arabalarını parçalayarak bir atı öldüren iki salvoya yakalandı. Çavuş Williams, muhteşem bir cesaret ve kararlılıkla adamlarını yeniden örgütledi ve kişisel bir örnek olarak işi sürdürdü ve bitirdi.
4 Haziran 1915'te başlayan şiddetli çarpışmalar sırasında, 42. Tümen Sinyal Bölüğü'nün tamamı, savaşa katılan iki tugayı desteklemek için dört veya beş gün boyunca yoğun ve aralıksız bir çalışma yaptı.
16 Haziran 1915 sabahı düşman topları özellikle aktifti ve 42. Tümen Sinyal Bölüğü onların dikkatine sunuldu. Karargah atlarından beşi birkaç dakikalık bombardımanda öldürüldü, ancak subayların ve erkeklerin hazır yardımı ile geri kalanlar açıktaki konumlarından uzaklaştırıldı ve daha fazla kayıp olmadan kazıldı. Bu bombardıman sırasında, büyük olasılıkla atların barınmasına yardım eden CSM Nuttall şarapnel tarafından hafifçe yaralandı.
Şirket, ön cephe görevlerinden alınmadan önce Haziran ve Temmuz aylarının geri kalanında ileri tugayların operasyonlarını desteklemek için çalıştı. Ağustos ayının başlarında, tümen, hattın dışında sadece birkaç gün kaldıktan sonra, Müttefik hattının kuzey kesimini 29'uncu Tümen'den, soldaki Fusilier Bluff'taki sahilden ve büyük Gully Ravine boyunca uzanan bir sektörden devraldı. Tümen karargahı, Gully Sahili'nin kenarındaki vadinin ağzındaydı. Bu konumdaki Sinyal Ofisi kum torbasıyla çevrili bir kulübedeydi, çatılıydı ve dik bir bankanın koruması altındaydı.
Ağustos 1915'in sonunda, büyük miktarda hastalık nedeniyle tüm şirketin gücü çok düşüktü, başlıca nedenler dizanteri, sarılık ve septik yaralardı. Binbaşı Lawford, Teğmen Broad ve CSM Nuttall bu sefer hastalandı. 26 Ağustos 1915'te CSM Nuttall 1/3 Doğu Lancashire Saha Ambulansına kabul edildi ve 1 Eylül 1915'te Gelibolu'dan tahliye edilerek Kahire Kalesi'ndeki Askeri Hastaneye kaldırıldı. Ağır bir sarılık hastasıydı ve 5 Ekim 1915'te İskenderiye'deki 17. General Hospital'a (İskenderiye ve Victoria Askeri Hastanesi) yatırıldı.
CSM Nuttall, 20 Ekim 1915'te 17. Umumi Hastanesi'nden taburcu edildi, ancak devam eden rahatsızlığı nedeniyle Gelibolu'daki birimine iade edilmedi. Bunun yerine, Mısır, Mustapha'daki 42. Tümen Üs Deposundaki nekahet merkezine gönderildi. 30 Kasım 1915'te Kleopatria'daki 42. Tümen Üs Sinyal Deposuna katıldı.
42. Tümen İşaret Bölüğü, şirket merkezinin Mondros'a ulaştığı 3 Ocak 1916'ya kadar Gelibolu'da kaldı. Birlik 16 Ocak 1916'da Mısır'a hareket etti ve İskenderiye'ye vardıktan sonra Kahire'ye yöneldi ve büyük piramitlerin gölgesi altında Mena'da kamp kurdu. 42. Tümen Sinyal Bölüğü'nün tamamı 22 Ocak'ta Mena'ya ulaştı. Mena Kampı'nda kısa ve memnuniyetle karşılanan birlik, 2 Şubat 1916'da Süveyş Kanalı üzerindeki Shallufa'ya hareket etti ve hemen Kanal Savunması ile ilgili çalışmalara başladı.
CSM Nuttall'ın Shallufa'daki birimine yeniden katılıp katılmadığı bilinmiyor. 29 Mart 1916'da romatizmal ateş nedeniyle Mustafa'daki ana hastaneye kaldırıldı. Nuttall sonradan gemiye İskenderiye'den İngiltere'ye geçersiz kılındı HS Dunluce Kalesi 17 Nisan 1916'da. Savaşı fiilen sona ermişti.
Görünüşe göre Nuttall'a İngiltere'ye geldikten sonra uzun bir izin süresi verilmiş olabilir. 26 Ağustos 1916'da West Midlands'daki Edgbaston'daki Southern General Hospital'a romatizma ve gastrit tedavisi için yatırıldı.
4 Eylül 1916'da CSM Nuttall hafif görev için hastaneden taburcu edildi. Servis kayıtları bu hafif görevin nerede yapıldığını göstermiyor. 27 Kasım'da 42. (Doğu Lancashire) Tümen Sinyal Şirketi'nden 71. Tümen Sinyal Şirketi'ne resmi olarak transfer edildi. His Regimental Number was also changed at this time to 426898.[9]
The 71 st Division was being formed in Hampshire and Surrey in November of 1916 hence, CSM Nuttall was one of the first men to join the new unit. Most of the divisional engineers were from Lancashire and Scotland, so Nuttall was again to serve with men from his home district.[10]
Nuttalls health was still a matter of some concern even after his transfer to the 71 st Division Signal Company. On the 22 nd of January 1917 he was called to appear before a medical board in Farnham, Surrey. The board placed him in Medical Category C1: permanently unfit for general service, but fit for home service. The boards statement as to his disability read "rheumatism and gastritis following rheumatic fever and jaundice in February 1916 as a result of climatic conditions." The findings of the medical board allowed Nuttall to continue serving in the 71 st Division as long as it remained in England.
The 71 st Division moved to Essex in March of 1917, with headquarters at Colchester and with the responsibility of defending the local coastline.[11] Almost as soon as he arrived in the Colchester area, Nuttall was admitted to Hamilton Road Military Hospital on the 9 th of March 1917 for treatment of myalgia.[12] He was discharged from hospital on the 12 th of April 1917 and rejoined his unit. At this time, the 71 st Division Signal Company was at Cavalry Barracks in Colchester.
On the 11 th of May 1917 Nuttall elected to continue in service under the Military Service Act of 1916. Despite his many illnesses it seems that he was eager to soldier on until the end of the war. In December of 1917 it was decided to disband the 71 st Division, although the division did not cease to exist until April 1918. Nuttall was transferred to the 67 th Division where he assumed the duties of the Company Sergeant Major of the divisional signal company.
The 67 th Division had been formed in 1916 for service overseas. Twice it had been warned to be ready to proceed to Ireland and once to France, but all moves were cancelled. When Nuttall joined the 67 th Division Signal Company in 1918, the unit was in East Anglia on Home Defence and it remained there until the end of the war.[13]
CSM Nuttall remained with the 67 th Division Signal Company until the end of the war and beyond. On the 6 th of February 1919 he was given a medical examination at Colchester in preparation for demobilization. At the time he complained of pains in his shoulder and arm during cold weather along with dyspeptic (indigestion) symptoms. The doctors diagnosed his problems as rheumatism and gastritis.
On the 11 th of February 1919 CSM Nuttall was transferred from the 67 th Division Signal Company in East Anglia to No. 1 Dispersal Unit at Heaton Park in Manchester in preparation for his discharge from the army. He was issued his Protection Certificate and Certificate of Identity there on the 13 th of February. This certificate indicated that his Record Office and Pay Office were located at Chatham in Kent and that his address for pay was 16 Station Road, Higher Openshaw, Lancaster. The certificate further indicated that Nuttall was assigned to the Eastern Command and that in case of emergency his place for rejoining the Colours was to be at Deganwy in Wales. Nuttalls year of birth on the certificate was given as 1883, a contradiction to the 1880 date given on his enlistment papers. Finally, the certificate indicated that his Medical Category was B-1 temporarily unfit for general service.
For his service during the Great War of 1914-1918, Company Sergeant Major Roland Harry Nuttall received the 1914-15 Star, British War Medal and Victory Medal. On the 1 st of May 1919 he was also awarded the Territorial Force Efficiency Medal.
6. PROMOTIONS AND CONDUCT
a. Promotions: Nuttall received the following promotions during his time in service:
Videoyu izle: Harry Nuttall National 1 Loughborough Highlights 2015