Gerçek ve Yalanın Buluşması
19 yüzyıl efsanesine nazaran gerçek ve yalan bigün buluşurlar. Yalan doğru söyler;
“bugün hava fazlaca güzel” der.
Gerçek onun etrafına bakar ve gözlerini gökyüzüne kaldırır. Gün hakkaten fazlaca güzeldir. Bir kuyunun önüne gelene kadar beraber fazlaca vakit geçirirler.
Yalan gene doğru söyler;
“su fazlaca güzel, beraber banyo yapalım!”
Gerçek, bir kez daha şüpheci bir halde suya dokunur, su hakkaten fazlaca güzeldir. Soyunur ve yüzmeye başlarlar.
Yalan aniden sudan çıkar, gerçeğin giysilerini giyerek kaçar kayıplara karışır. Kızgın gerçek kuyudan çıkar yalanı bulmak ve giysilerini geri almak için her yere gider. Çıplak bir halde dolaşan gerçeği görenler, onu hor görmekte ve öfkeyle bakmaktadır.
Zavallı gerçek kuyuya geri döner ve sonsuza dek ortadan kaybolur.
O zamandan beri yalan, dünyanın her yerinde gerçek benzer biçimde giyinmiş ve içimizde yaşamaktadır. Bu yüzden dünyadaki bir çok insan hiçbir şekilde “çıplak gerçeği” görmek istememektedir.
“Her insanın vicdanı rahatsa, bu kadar kalbi kim kırdı?”
[Kristin Hannah]