2.
bey oğlu, soylu kimse, mecazî olarak da nazlı büyütülmüş kişi anlamlarına gelen, türkçe farsça kırması bir sözcük.
ayrıca, evet o benim.
bey oğlu muyum?
- hayır.
soylu muyum?
- elbet benim de bir soyum var.
nazlı mı büyütüldüm?
- hayır, pek sayılmaz.
ama bunların pek bir önemi yok zaten. çünkü benim beyzadeliğim başka bir yerden geliyor. o demeseydi eğer, alelade bir rumuz olarak kalabilirdi ama o dediyse artık benim için bir şeref nişanesidir beyzade.
peki bunları sana niye mi anlatıyorum? çünkü sözlük, sana kanım kaynadı. seni kendime yakın hissettim. hoş buldum, hoş gördüm. sen de beni hoş gör sürç-ü lisan edersem. öyle sözlükten uçurmaya falan kalkma hemen, tamam mı sözlük?