(Anlaşılması hususunda bu ayrıntıya giriyorum!)
(Kalın bir kafası yoktu. Dingin bir kafası yoktu. Düzgün bir suratı ve suratından akseden düzgün bir görünüşü yoktu. Dudakları inceydi ve küçüktü bu nedenle düzgün cümle kurmasını beklemiyordu kendinden ve her zaman çirkin konuştuğunu düşünürdü. Düzgün bir zihni de yoktu. Aynı anda Anna rf dinlerken birden Neşet ERTAŞ'a bağlanabiliyordu. Türkü dinlerken sigara yakardı (Düşünceden). Hareketli şarkılar dinlerken sigara yakardı (Eylemden). Genel manada her 5 dakika da bir sigara yakardı.
Şuan kitaplık ile arasında bir alaka kurmuştu. Onları izliyor olmasına rağmen aklının bir ucunda ''ne kadar süre sonra sigara içmeye gitmeliyim?'' diye bir soru dolanıyordu.Konuşurken kendisi olmanın dışında her şeyden bir parça olabiliyordu.)
(Anlaşılması hususunda girdiğim ayrıntı burada bitti.)
- Heh.. dedi ve koltuğa uzandı. İşte insanlığın en büyük düşmanlarından birisi de uzanmaktır. Çünkü dik durmak için yaratılmış olan iskelet sistemini toprağa paralel sermek bir ahmaklıktı. Yataklarımız, oturduğumuz koltuklar, sandalyeler, tabureler vesayre ne kadar yerden uzaklışırsa o kadar insanilikten uzaklaşırdı. Başının hemen üstünde aklı vardı. Ona ulaşmaya dahi takat bulamıyordu bir yerlere paralel olarak uzandığında.
(Anlaşılması hususunda bu ayrıntıya giriyorum!)
(Genelde kekeme tarzda konuşurdu. Cümlelerin yüklemi nerede kendisi dahi bilmezdi. Devrik konuşurdu anlayacağınız. Bende daha ismini vermediğim bu zatı anlatırken devrik cümleleri sırf gerçek hayata girebilesiniz diye yazıyorum.)