Parashyutka
İvan, Lenin’in odasını dekore etmek için kazandığı kısa bir tatilden ünitesine geri döndüğünde, ortaya çıktı: çizim yaparken, evde dinlenirken, merkezdeki “sekreter” in vaat ettiği yer işgal edildi. Bu görev için doğrudan askeri kayıt ve kayıt ofisten alınan genç bir asker görevlendirildi, böylece hizmetinin iki yılı boyunca gizli çalışmalarda bulunacaktı. Yetkililer, bunu yaparken Ivan'ın bir yıldan biraz fazla bir süre boyunca hizmet etmek zorunda kalması nedeniyle doğru bir şekilde gerekçelendirdiler - yalnızca konuyla ilgilenirdi ve ardından demobilizasyon artardı. Elbette, çavuşun görevinden alındığı için utanç verici, ancak hiçbir şey yapılamaz. Böylece İvan işsiz kaldı.
O zamanlar Genelkurmay Başkanı Binbaşı Zinin, kendisini çağırdı ve kendisine ilan etti, ünlü kelime-parazit - “cinsiyet” ini konuşmasına, gerekli olduğu ve gerekmediği yerlere ekledi:
- Biz, zemine paraşüt vermeye karar verdin, sen yapacaksın, zemine, paraşütleri yığılmış olarak.
Ivan böyle bir beklenmedik ifadeden sözsüzlüğünü kaybetmedi:
- Nasıl - yatacağım? Paraşüt nedir? Bundan uzaktayım ve nasıl, ne ve nereye toplanacağını bilmiyorum, yoldaş majör!
- Hiçbir şey, geçen gün gelecek, zemin, Litvanyalı - paraşütçü, spor ustası, seks, atlama, işte buradasın, zemin, onunla birlikte, döşeme yapacaksın, zemin, paraşütler. Ders çalışacaksın Ve en büyüğü, zemini, sen atandın. Anladın mı? Git kat, nesneyi al.
Paraşüt, uçağın park yerinden elli metre uzaklıkta bulunan tek katlı gri silikat tuğladan bir bina olarak ortaya çıktı. Birkaç oda vardı: küçük bir giriş holü; paraşütleri paketlemek için merkezde uzun bir masaya ve odanın çevresine yerleştirmek için dolaplara sahip büyük bir salon; şimdi geceyi geçireceği sekiz yataklı oda Ivan. Genellikle uyku bölümleri egzersiz sırasında mürettebatın geri kalanı için kullanıldı, burada komutadan ayrılmaya son derece nadir gelen emirleri bekliyorlardı.
Toplamda, Ivan neredeyse yüz paraşüt çiftliği aldı. Hepsi kurtarıldı ve mürettebat üyeleri ve yolcular için tasarlandı.
İvan ve asistanının paraşütleri mürettebata teslim etmesi ve uçuşlardan sonra toplaması gerekiyordu. Odalarda düzeni sağlayın ve periyodik olarak tekrar yerleştirin ve paraşütleri kurulayın. Sonuncusu, depolama ve çalışma sırasında, bir araya toplanır, özellikle paraşütü aynı zamanda koltuk minderi görevi gören ekip üyeleri arasında birbirine yapışır. Ve böyle bir paraşüt, yeniden yüklenmeden, yük altında terden birbirine yapışmış, çok önemli bir anda açılmayabilir ve daha sonra İvan iyi olmayacaktır ... Kısacası, sorumlu bir pozisyon!
Birkaç gün sonra, Litvanyalı Gintas Gruždis geldi. İçinde askeri bir şey yok, orta boylu bir adam, antrenmanda yoktu, üniforma bir çantaya asıldı, gözlükleri vardı, çünkü ordunun içine girdi. Litvanya ulusal paraşütle mücadele ekibine sıçradı ve bunun için servisten kurtuldu, ancak birdenbire Gintas'ta görme kötüleşti ve bu nedenle milli takımdan atıldı ve öyleyse hemen ordunun içine girdi. Adam, biraz mütevazi, ürkek, bazı çekingen, kaldırdı. Ama ilk başta hepsi çok korkmuş genç. Ivan hızla Gruzdis ile arkadaş oldu. Onunla iletişimden, Litvanyalıların evli olduğu ortaya çıktı - orduya gitmeden hemen önce bir düğün yaptılar. Bunun için neyin gerekli olduğunu, Ivan anlamadı.
"Seçkin dekoratör" ün ünü "tahta parçası" nın çok ötesine geçti. Bazı seçimler tekrar yaklaşıyordu ve Ivan, kulüp sanatçılarının görsel ajitasyon tasarlamalarına yardımcı olmak için garnizon Memurları Kulübü'ne çekildi.
Büyük bir kontrplak kalkanı üzerine, bu yılın böyle bir ayında, böyle bir tarihte seçimlerin yapılacağı ve “Seçim için her şey!” Sloganını yazması gerektiğinden, büyük bir kontrplak kalkanı üzerine yazması gerekiyordu.
Kalkanın boyutu bilinir, bu nedenle, öncelikle bir çizimin küçültülmüş bir ölçekte çizilmesi, yazı tiplerinin seçilmesi ve taslakların üzerine kelimelerin ve sayıların yerleştirilmesi için gerekli olması için iyi görünmesi gerekir ve ardından orijinalin üzerinde hangi metne sahip olacağınız açık olacaktır (taslaktaki boyutların çarpılması gerekir) ölçekte).
Çalışmanın bu aşaması gerçekten İvan'ı severdi, çünkü en yaratıcısıydı. Büyütülmüş çizim, şablonun kesildiği kağıda aktarıldı.
Kulüpte, Ivan’ın dikkatini hemen muhteşem bir kadına zincirledim ve askerlerin kadın cinsiyetinden yoksun bırakılmaları göz önüne alındığında bu şaşırtıcı değildi. Otuz yaşından biraz fazlaydı ve çok güzeldi.
Ancak en şaşırtıcı şey, basit bir asker olmasına rağmen, bu kadının dikkatini Ivan'a da onurlandırmasıydı ve onun gibi pek çok insan vardı.
“Muhtemelen ondan hoşlandım,” diye düşündü Ivan, “Bana baktığı için”
Bir kadınla yaptığı konuşmada, adının Inna Vitalevna olduğunu ve yerel bir girişim başlattığını öğrendi. Onunla konuşmak çok hoştu ve Ivan Inna şakalara şımarık bir kahkaha attı. İvan, saygılı, yaşı ve çalıştığı işin önemi göz önüne alındığında. Atölyede çalıştığı zaman, ses veren sesi sürekli kulağına geldi: sonra koroyu açtı, kime ve nasıl şarkı söyleyeceğini, ardından sahneden müzik çalındı, dans ayaklarının ritmik sesleri duyuldu ve sözleri duyuldu. Bazen, kanatlardan çalışmasını izledi. Yaptığı her şey gülerek kolay, eğlenceli, eğlenceliydi. Kendisini tamamen sevdiği çalışmalarına adadı. Ivan, Inna'ya karşı artan bir sempati duyuyordu ve perdenin arkasında dururken bazen göz kamaştırıcı kahverengi gözlerine bakarken, kendi içinde bir yerde olağanüstü mutlu bir heyecan hissi uyandırdı.
Bir akşam, Ivan, masada oturan, kağıda mektuplar çizen bir şablonun imalatında çalıştı. Kulüp sanatçıları Misha ve Kolya kışlalara erken gittiler - televizyonda uluslararası bir futbol maçı izlediler. O akşam amatör performansın provası erken sona erdi ve Inna atölyesinde İvan'a geldi ve arkasında durmaksızın işiyle ilgilendi. Bir noktada, ona çok yaklaştı, Fransız parfümünün sarhoş edici kokusunu hissetti ve aniden elastik göğsüne hafif bir dokunuş hissetti ... Tutku Ivan'ı süpürdü, ayağa kalktı, Inna'nın kıymetli kafasını dikkatlice destekledi, kısa yumuşak öpücüklerle duş almaya başladı. Onu gözlerinde, yanaklarında, alnında öptü ve sonra dudakları bir araya geldi ve şehvetli bir öpücükle birleşti.
Inna birden Ivan’ın kucağında patladı ve “Şimdi, canım, şimdi” ifadesiyle kapıya koştu ve onu bir cıvatayla kapatıp elbiselerini çıkarmaya başladı. İvan ilk başta şaşırmıştı ve durmaktaydı, bu kadar keskin olaylar yüzünden şok olmuştu. Önünde açılan kadın bedeninin cazibesinden büyülenmişti, sanki kendini hatırlıyormuş gibi, üniformasını ve iç çamaşırını çıkarmaya da başlamıştı. Ceketini çıkardı ve köşedeki kanepeye astı. Inna, olgun bir kadının güzelliğiyle İvan'ı vurdu. Ordudan önce sıska kızları vardı, ama Inna ile yakın olamazlardı, sadece tanrıça Venus de Milo, hepsi onunla, hatta elleri bile!
Kanepeye uzandılar. Okşayanlar için Inna'nın en üstte olduğunu fark etmedi. İnisiyatifi kararlı bir şekilde kendi eline aldı ve Ivan, daha önce genellikle aşka daha aktif bir ortak olmaya çalıştığı halde direnmedi. Fakat aniden farketmedi, Ivan bir mucize hakkında hissetti, Inna'nın içindeydi. Bedenleri anında inanılmaz tutku, enerji ve keyifle grev yapan tek bir organizma ile birleşti. Inna'nın inatçıları bir anda ağlamaya başladı ve muazzam bir gücün içinden İvana zevk, neşe ve mutluluk patlamasıyla delindi ...
Ertesi gün, kahvaltıdan hemen sonra, Ivan, harika bir toplantı izlenimlerinden esinlenerek, kulübe uçtu. Çok iyi bir havadaydı, sadece parlıyor ve parlıyordu! Inna genellikle kulüpte öğle saatlerinde bir yerde belirirdi, bu yüzden Ivan bunu istemediği için onu sabah göremedi, ancak toplantıyı dört gözle bekliyordu.
Misha ve Kolya oradaydılar. İlk vardiyada kahvaltı yaptıkları için zaten kahvaltı yapmışlardı.
Ivan’ın davranışını izleyen Nikolai sordu:
- Bugün ne yapıyorsun, bir yara ile, çok mutlu, peki, cilalı bir plaka gibi parlıyor musun? İnka ile sanırım?
Ivan, beklenmedik bir cevapsız sorudan ne cevap vereceğini hemen bulamadı. Sonra Misha soruyu daha da netleştirdi:
- Peki sen ne yapıyorsun?
Zaten bariz bir edepsizlikti, parlak duygulara hakaret etmek kabalıktı, bu yüzden Ivan kapandı:
- Çocuklar, olamayalım! Bu senin işin değil! Saçma sapan aptalca soruları bitirin, aksi takdirde alınabilir ve alnına verebilirim.
- Rahatsız edilmene gerek yok, Vanya, heyecanlanma, sana söylediklerimizi daha iyi dinle.
Ve arkadaşlar Ivan'a İnna'yı anlattı ve sevgilimizin anında cennetten günahkâr topraklarımıza indiğini söyledi.
Kısacası, Inessa, hikayelerinde, kadın erkeğe çok hevesli. Kulüpte kim hiç denedi? Sadece biraz doyumsuz, sürekli yeni kurbanlara ihtiyacı var. Yeni, hoş bir asker ortaya çıktı, onu kullandı.
Ivan bütün bunları dinlemek çok hoş değildi. Buna inanmak istemedi. Kim böyle bir şeyi hayal edebilir ki - güzel kadın bir solucan deliğiyle birlikte oldu! Ve saf, naif, onun için bazı yüksek hisler yaşadı, onun tek olduğunu ve orada olduğu gibi giriş bahçesinin o olduğunu düşündü.
“Br-rr, sanki ona bir sopayla vururlarmış gibi” diye düşündü chagrin ile, “peki, bu, bu, bundan sonra sadece bir enfeksiyon kapmak değildi!”
- Neden hemen ekşi oluyorsun Ivan? - Misha'ya sordu. - Biz, iyi niyetli olarak, dostane bir şekilde, sizi uyarmak istedik. Evet, burada kimseye sorarsan, sana onaylarlar. Yanlış mıyız?
Hayır, sorun değil çocuklar, teşekkür ederim, dedi Ivan sessizce, gözlerine bakmadan.
Akşamleyin, kalkan üzerindeki çalışmaları bitirirken Inna ona geldi. Ivan şu anda kesip şablon aracılığıyla uygulanan boya yazıtları bir köpük pedi ile. Boyaya daldırıp tahrif etti. İşini durdurmadı, bu yüzden arkasında duran Inna vücudunu aşağı ve aşağı düşen elleriyle okşamaya başladı.
İvanın içi haşlanmış! İçinde iki duygu savaştı: bir yandan inanılmaz derecede memnun oldu, ancak diğer yandan ondan nefret ediyordu (diğerinden daha fazla). Bu nedenle, mümkün olduğunca kibar olmaya çalışarak, dedi:
- Üzgünüm, Innochka, ben boyadan baştan ayağa gidiyorum - Kirlenebilirim, yani bugün, ne yazık ki, başka hiçbir şey yapamayız.
Her şeyi anladı. Hangi renkler aşk tutkusunu etkileyebilir! Inna, Ivan'a üzüntü ve hınçla baktı, gözleri gözyaşlarıyla parıldıyordu. Yumuşakça dedi ki:
- O zaman böldüğüm için affet beni. - Atölyeden uçtu.
“Belki de bu keçilere inanmamalıydım?” Diye düşündü İvan.
Ama onun içindeki his, erkeklerin yalan söylemediğini söyledi. Evet ve kısa hayatında benzerleriyle uğraşmak zorunda kaldı.
Ivan, bir keresinde, bir araştırmasında, arkadaşı olan, öğrenci kadro Slavka Vlasov'un, kıyafetli, takım arkadaşlarının ikisini kontrol noktasında değiştirmeye geldiğini hatırladı. Bu yüzden onlara büyük bir coşku ve sevinçle, ikisinin de paylaşmaya başladığı oldukça genç bir bayanı bıraktıklarını söylediler.
“O” diyorlar, “tekrar gelmeye söz verdiler, bu yüzden kaybolmazsınız beyler!”
İvan için aynı zamanda çok vahşi, iğrenç ve aynı zamanda ilginçti. Şu soruyla işkence gördü: genç bir kızı bu kadar düşük davranışa iten şey nedir?
Ve gerçekten de kız, on yedi ya da on sekiz yaşlarında, çok güzel olduğu ortaya çıktı. Burnunda, yanaklarında, uzun kirpiklerinde ve iri gri gözlerinde ince kıvırcık, hafif kırmızımsı saçlar ve esrar vardı.
- Ne yani Slav? - Ivan şaka yaparak sordu.
Slavka açıkça reddetti. İvan da Lenka ile konuşmaya karar verdi, bu kız arkadaşının adıydı. İlk başta, böyle bir hayata nasıl geldiğini öğrenmek istedi.
Lena açıkçası önceki dereden bir erkek arkadaşı olduğunu ve sevdiklerini söyledi. Fakat eğitimi bitirdikten sonra ayrıldı ve unuttu. Aynı zamanda, bu öğrenci onunla hala baş edemediği, kaçınılmaz, insanlık dışı bir tutku ve arzu içinde uyandı.
“Bacaklarım” diyor, “kendileri, isteğimin yanı sıra, beni her akşam giriş salonuna taşıyor.”
İvan onu ahlaksız, güvensiz olduğuna, yüksek sevgi hakkında bir şeyler söylediğine ikna etmeye çalıştı. Lenka her şeyi kabul etti:
“Ben” diyor, “Her şeyi anlıyorum ama hiçbir şey yapamam”.
Araba sinyal verdi ve Slavka giriş kapısını açmak için dışarı çıktı. Sonra Ivan, Lenka'nın uyluk vuruşunu okşadığını, yavaş yavaş elini kasıklarına doğru hareket ettiğini fark etti.
Psikopat onu kapsamıştı, tüm eğitim çalışmalarının boşa gittiği konusunda hakarete dönüştü! Düşmüş eli kapının yanında ve şu kelimelerle aldı:
- Hadi, lanet arkadaş, buradan uzaklara! - Sürtüğü dışarı itti.
“Evet, Lenka ve Inna arasında kesin bir benzetme var. Tek fark yaşta, diye düşündü Ivan, bütün kadınların böyle olmadığını umalım. ”
Ertesi sabah, yetkililer sanatçının yaptığı işi devraldı. İvan, Misha ve Kolya ile birlikte, subayı Memurlar Evi girişinde kapattı, sonra Özel Belov paraşütünün bulunduğu yere gitti. Inna Vitalievna ile hiç tanışmadı.
... bahar geldi. Kar düştü. Kuşlar şarkı söylüyor. Ivan ve Gintas huş ağacı sap koleksiyonunu düzenledi. Huş ağaçlarının gövdelerinde bir bıçakla delikler açıldı ve altlarında cam kavanozları sarmak için tel kullanıldı. Suyu delikten kabın içine damladı. Onlar içti ve zevk - güzel! Doğru, meyve suyu tatlı değildi, mağaza satıyor gibi değil, ama yine de çok hoş.
Baharla birlikte İvan'da bazı parlak duygular ve ruh uyandı - hatta ayetler yazıp şarkılar bile söylesin! Ancak Gintas, ekşi, üzgün, depresif bir şey.
“Karımı özlüyorum” diyor.
Arkadaşım Ivan için üzüldüm ve ona yardım etmeye karar verdi. Yasadışı bir şey bulmanız gerektiğinde iyi çalışan bir akıllı telefonumuz var. Litvanyalılar bunu asla düşünmezlerdi, farklı bir zihniyetleri var.
- Gene, eve gitmek ister misin? diye sordu kurnaz Ivan.
“Bana ne istediğimi soruyorsun,” dedi Gintautas, ne yazık ki, “ama kim gitmeme izin verecek, hala tatilden önce pulluk ve pulluk yapmam gerekiyor” dedi.
- İstersen eve nasıl gideceğini öğreteceğim?
İvan da arkadaşına gizli operasyonu için bir plan yaptığını açıkladı.
“Öncelikle,” diye başladı, “karını çağrı merkezinden aramak ve bir tarihte size gelmesi konusunda size bir telgraf vermesini söylemek için Maysk'ta görevden alınmanız gerekiyor,” dedi. Hiçbir durumda postayla açıldığı için mektupta yazmayın ve bu işlemin tüm ayrıntıları yetkililer tarafından derhal bilinir. Telgrafı aldıktan sonra, onunla ustabaşına gidersin ve o genellikle akrabalar geldiğinde verilen üç günlük bir tatil düzenler. O zaman ona bir balon koydun. Dahası. Diyelim ki Cuma günü, kısa bir tatil geçirdiniz ve Maysk'a gidersiniz. Arkadaşım Vovka Vasilenko orada yaşıyor, bize hizmet etti ve sonbaharda istifa etti. Telefon numarası ve adresim var. Ondan önce biz onu çağırırız, siz Vovka'ya gidersiniz, ondan “geçit töreninizi” atarsınız, bir “vatandaşa” dönüşürsünüz ve doğrudan karakola gidersiniz. Vilnius'a beş saat trenle gidersin ve evdesin! Neredeyse cuma, cumartesi ve yarı dirilişin yarısı olacaksınız. Güzel küçük karınızla iki gece geçireceksiniz, ama orada ne gece, emrinizde tam bir gününüz var. Yani bu süre zarfında ruhunuzu tam anlamıyla tadacaksınız, tabiri caizse, sivil hayatın tüm zevklerini, akrabalarınızı ve arkadaşlarınızı göreceksiniz. Aynı şekilde Vovka aracılığıyla ve kısmen de geri. Herşeyi anladın mı
- Anladım, ama bir şey bir şekilde korkutucu.
“Ve sizi“ vatandaş ”olarak tanıyan drift değilsiniz,” dedi Ivan ona. - Eh, eğer memleketim bu kadar yakın olsaydı, çok uzun zaman önce böyle bir operasyon yapardım. Gitmek için beş saat - bu sizin gibi telepata iki gün sizin için değil. Sadece mütevazı kalın, dikkat çekmeyin. Bir casus gibi. Parantez?
Gintas her şeyi farklı bir plana göre yaptı. Bu Balts, eğer işi ele alırsak, net, dikkatlice ve titizlikle uygularız.
Gelecek hafta sonu, Ivan paraşütle yalnız kaldı. Ama kaçırması gerekmedi.
Arkadaşları Romka Dorosh ile paraşüt partisi düzenlemeye karar verdiler. Roman, iki tanıdık kızı askeri kamptan getirme sözü verdi. Gintas'ın ayrılması gerçeği bile beklemedeydi ve bu içmeyen sadık koca bütün partiyi mahvedebilirdi.
Etkinliğin başlangıcı cumartesi akşamları on otuz dakikada on saatte planlandı - bu akşam kontrolünden ve kapanmadan sonra. Kızlar için bir şişe Bulgar Tamyanka şarabı önceden alınmış. Uçağın buzlanma önleme sisteminden çıkan alkol, Ivan doluydu. Uçak teknisyenleri onu uçaktan birleştirdi ve paraşüt için gizlice Ivan'a verdi. Sonra, eve gittiklerinde, yüz elli - doğal olarak, yüz gram elli aldılar. İvanın kendisi biraz içti, bu yüzden altı yüz yedi yüz bu gram çok hoş olmayan alkol içeren sıvının gramlarını biriktirdi - sulandırılmış formda, atıştırmalıkların altında, gidecek. Garnizon markette, Krakowska füme sucuk bardağı, bir kavanoz kabak havyarı, domates sosunda goblen konservesi, birkaç şişe limonata, şeker, bisküvi, ekmek, birkaç paket BT sigara paketi aldılar. Yani masa için her şey hazırlandı. Mütevazı, elbette, bir asker gibi, ama nereye gitmek.
Sıfırda sıfır yirmi tam olarak toparlanma. Serbest bırakıldıktan on beş dakika sonra Romka, yol boyunca yürüyen iki kız arkadaşını almalı ve sessizce paraşütle teslim etmelidir.
Buna karşılık olarak Ivan, orada buluşmalı ve saklanmalı, çünkü yirmi üç sıfıra yakın bir yerdeki görevli memur ona bir çekle geliyor. Onları doğal olarak, yatakların altında ve dolapların içinde gizlemeyecek. İvan'ın bu amaç için gizli bir odası var - çalışmayan bir duş odası. Kimse bilmiyor. Duş kapısı, büyük bir paraşüt dolabı tarafından engelleniyor. Onu uzaklaştırıp odaya girdiğinizde, iki sağ sol duş sağa ve sola yerleştirilir ve aralarında Ivan'ın dışkıyla masayı yerleştirdiği geniş bir koridor vardır.
Her şey düşünülmüş görünüyor, her şey sağlanmış, herhangi bir arıza olmamalı. Ancak risk hala devam etmektedir, kaydedilmemiş herhangi bir önemsemeden, herhangi bir sürpriz, her şeyi mahvedebilir. Eh, onu yakalarlarsa, önce parlayan dudak, ve ikincisi, Ivan’ın paraşütünü çiğneyecekler, ve sonra basit bir tamirci ile bir gazyağı olan uçak başlıklarından yağları ovalayacaksınız! Korku! Ancak, dedikleri gibi, kim riske atmaz ... Belirlenen zamana kadar, Ivan masaya koydu ve Romka ve kızlar için duygu beklemeye başladı.
Programa açıkça ulaştılar. Kızlar çok güzeldi. Lyuda adı verilen, orta boylu, açık saçlı, iri mavi gözlü, bir ticaret kolejinde okudu. Biraz daha yükseğe, esmer, kahverengi gözlü bir Galya, bir televizyon fabrikasında çalıştı, lehimlendiği bir şey vardı, teknik okuluna girecekti.
- Nerede bu kadar iyi atış yaptın? - Ivan fısıldadı Romka'ya sordu.
“Yerlerin bilinmesi gerekiyor, sonra sana söyleyeceğim,” diye fısıldadı Roma.
Paraşütün tüm odalarında ve girişin üzerinde bulunan Ivan, sokaktaki hiç kimsenin kızları nasıl açtıklarını görememesi için ışıkları önceden kapattı.
Duvardaki duşta tavanın altındaki tablonun üstünde küçük bir dar pencere vardı. Dışarıdan dikkat çekmemek için, Ivan duşta da ışığı açmamaya karar verdi, ışığı masanın üzerine koydu ve bir mum yaktı. Bu nedenle, oda böyle rahat, iletişim için elverişli, romantik bir atmosfer yarattı ...
- Neden bir mum koydun? - Romka'ya sordu.
Ivan, “Kılık değiştirmek için pencereden sokakta ışık kalmaması için” diye yanıtladı.
- Evet, kendinizi büyük kılık değiştirdiniz - paraşütün arkasındaki yol boyunca yürüyoruz, bakıyorum ve siyah duvarın ve gökyüzünün arka planına karşı pencerede, bazı tuhaf, loş, kırmızı ışık titriyor, sanki bir şey yanıyormuş böyle bir kılık değiştirme, her şey açıktır ...
İvan, bu sözlerden sonra, bir parça tente ile pencereyi kapatmak için koştu.
“Romka'nın bunu fark etmesi iyi,” dedi Ivan, “Aksi takdirde düşeceklerdi, çünkü görevli memur aynı yolu izleyecekti. Yanan bir şey görün, ateş! Nerede yandığını araştıralım ve orada, ayraç, masa ayarlandı ... Bu kesinlikle önemsemeyi hesaba katmak gibi zor, çünkü uçabiliyorsunuz. ”
Kızlar yanlarında bir kavanoz turşu ve iki ev yapımı turta getirdi: biri lahana ve yumurta; diğer et ve pilav ile. Bu yüzden askeri açıdan şık bir masa ortaya çıktı.
Arkadaşlarla iletişim kurmak çok hoş ve ilginçti. Ancak alçak sesle konuştular ve yüksek sesle gülmediler - komplo gözlemlediler - ve bu gizemli ve sıradışı bir şeydi. Tespit edilme tehlikesi sadece daha kötü duygular uyandırır.
Bir dakikadan bu yana görev görevlisinin parçalara ulaşması bekleniyordu, bu yüzden İvan içmedi, böylece kokudan herhangi bir şey koklayabiliyordu.
Parti çoktan hızlandı, Mayak radyo istasyonu aniden ön kapı zili çaldığında ve beklenenden bile erken geldiğinde pop melodileri çaldı.
İvan, herkesin mutlak bir sessizlik gözlemlemesini emretti, oyun transistörünü yanına aldı, duş odasından rastgele sesleri susturmak, büyük salona girdi, gardıropu itip görevdeki kişiye kapıyı açmaya gitti. Romka, iyi bir köylü olan Prapor Vasilevich'in bugün görevde olduğunu ve aynı zamanda depolanması için İvan'a alkol getirdiğini söyledi. Yani hiçbir problem olmamalı.
Fakat İvan kapıyı açtığında kalbi neredeyse korku içinde durdu - kapıda gördü, Prapor Vasilevich'i değil, Binbaşı Kovalev'in baş mühendisini!
“Bu bir sürpriz! Hepsi yakalandı! Nasıl öğrendin? Ne yapmalı? ”- Aniden kafası karışmış bir askerin kafasından geçen düşüncelerden oluşan bir kasırga.
- Ne bu kadar korktun? Belki beni ziyarete davet edebilirim? Binbaşı sordu.
“Ziyaret etmek? - İvan, diye düşündü, - misafirim olduğunu kesin olarak biliyor, bu yüzden bunun için yalvarıyor - işte böyle.
- Tabii ki, hadi, yoldaş majör, - bir göz atmamak, yine de, Ivan neşeyle, - Sadece Vasilevich'i bekliyordum, bugün görevdeydi, o yüzden seni gördüğünde şaşırdı.
Binbaşı, “Vasileviç hakkında daha fazla konuşacağız” dedi.
Koridordan yatak odasına geçtiler.
- Burada seninle oturacağım, içecek bir şeyler bulabilir misin? - Binbaşı, Ivan'ı gözler önüne seren soru, onu şaşırttı.
Ve endişelenen düşünceler yine kafamda korku içinde geldi: “Ah, o da geldi, uçaklardan alkol çaldığımı öğrendi ve içki içip içmediğimi kontrol etmeye karar verdim - her şeyi açıp her şeyi bulacak. Şey, Vasileviç gelecek - bu senin suçluların tümü. Akıllıca tasarlanmış! "
“Biraz alkol var Yoldaş Binbaşı,” diye cevapladı Ivan başını asarak.
- Varsa sürükleyin, içelim! - Acı bir el gibi sallayarak, büyük emri verdi.
“Boşver” dedi Ivan, “ünitenin baş mühendisiyle birlikte içmek yeni bir şey. Peki, ustabaşıyla, her nasılsa, bir kez evine sürüklendikten sonra içti. Ancak, kıdemli bir subayla, ünitedeki baş komutanlardan biriyle içmek, genellikle fantezi dünyasından bir şeydir! Bir şey temiz değil! ”
Ivan şişenin arkasından koştu, kapıyı arkasındaki yatak odasına kapattı.
Dolabı geri itti ve korkmuş Romka'nın gözlerini gördü. Diye sordu:
- Ne oldu? Nereye gittin
“Dinle, acilen acele etmelisin,” diye konuşmaya başladı Ivan, “Baş mühendis, Kovalev geldi.
- Baş mühendis? - Romka'nın gözleri korku içinde tenis topları ile doluydu.
- Evet, evet, baş mühendis, - devam Ivan, - görüyorsunuz, alkol hakkında bilgi edindi ve Vasilevich ile yüzleşmek istiyor. Acil olarak kaymanız gerekir, ancak burada da ele geçirilirseniz ne olacağını hayal edebilirsiniz.
İvan bir şişe alkol aldı, birkaç salatalık, yarım somun ekmek aldı ve duştan çıkıp Roma ve kız arkadaşı izledi.
Ivan dolabın arkasından çıktı, etrafına baktı ve Roma'ya bir işaret verdi. Kabinin arkasından fırladı ve bir rüzgar gibi patladı. Ama sonra yatak odasının kapısının gıcırdayan bir şekilde açıldığını duydum, kızların dışarı çıkma zamanı olmadı ve Ivan, fısıldayan sözlerle: “Yakında olacağım”, onları dolaba geri itti.
- Dolapları ne için taşıyorsun, ne için? Binbaşıya, kapıda beliren sordu.
“Evet, burada bazı ruhları gizledim, şimdi gidiyorum, yoldaş majör,” diye yanıtladı Ivan.
Bir yatağa oturdular, Ivan'ın yanına bir tabure koydular, bir gazete ile kapladılar, bir şeyler atıştırıp bir şeyler içtiler. Biz döktü.
“Eh, Belov,” dedi büyük, bir şekilde üzgün, “Biliyor musun Belov, ne için geldim?”
Özel "Hayır, bilmiyorum Yoldaş Binbaşı" dedi.
- Evden ayrıldım Belov. Bunu daha fazla yapamam! Hadi içelim Peki, o, banyoda!
Boğulmadan, salatalık ve ekmek yiyerek içiyorlardı.
İvan sessizdi, ne söyleyeceğini, ne hakkında olduğunu, hangi konuda olduğunu bilmiyordu.
Ve mühendis devam etti:
- Sadece kimseyle konuşmuyorsun, sana bir sır vereceğim Belov, ruhumu birine dökmem gerekiyor. Anladın mı Herkes yapamaz.
- Evet, ben mezarım, Yoldaş Binbaşı.
“Eşim ve ben yaşadık” diye devam etti memur, “her şey yolundaydı, iki çocuk, bilirsin, sorun yok. Ve aniden kulüpte bu inisiyatifle yer aldı ve biz de gidiyoruz. Değişmiş gibiydi, her şey kırıldı, kahretsin, fren gibi düştü ...
Bu sözlerden İvan tekrar hastalandı. Kimin hakkında olduğunu anladı, Inna Vitalevna, kim ... O, genel olarak, bazı iyi niyetli belli ki büyüklere Ivan’ın Inna ile olan bağlantısını anlattı ve o da Kovalev’in karısının kabus olduğunu söyledi.
İvan, berrak ılık alkolü bardağa döktü ve elini bir şişe değil, kırıcı tutuyormuş gibi salladı.
“Ne de olsa, bu beni anlamaya gelen koca, işte benim de dahil oldum,” diye düşündü Ivan, her zaman maruz kaldığınızda nasıl bir akşam çıktı ... ”
Tekrar içtim.
Mühendis ruhunu dökmeye devam etti ve İvan nihayetinde ne olacağı ile ilgili olarak neyin sonu olacağını korku içinde bekledi.
Binbaşı, “Hayal edebiliyor musunuz Belov,” dedi, birçoğu bana (bu sözlerle, Ivan'ın nabzı yüksek seviyeye ulaştı) herkesle kulüpte olduğunu söyledi. Hayal edebiliyor musun Bu nedir? Kuduz rahim? Bir hastalık mı? Bilmiyorum Boşanmalı mıyım? Ve çocukları nereye koymak için? Bir sevgilisi olurdu, yalnız, bir şekilde, bir şekilde dayanabilirdi. Ve böylece - ayıp! Ne yapacağımı bilemiyorum. Hadi, dök onu.
“Öyleyse” diye düşündü Ivan, “sonuçta, anlamaya geldiği benimle değil. Ve benim de, onunla olduğu gerçeği, görünüşe göre, o bilmiyor. Tanrıya şükür! "
Şişedeki eldeki titreme hemen fark edilir derecede azaldı.
Bir şeyler içmeden önce zili çaldılar.
“Bu Vasilevich,” dedi Ivan.
- Dinle Belov, beni burada görmemeli. Anladın mı? Bir yere saklan.
Ivan bir şans almaya karar verdi:
- Burada bir yerim var, yoldaş binbaşı, orada gördüğünüz şeyin aramızda kalacağıma söz verin. Bana güvenmiştin ve sana güveniyorum.
- Tamam, hızlı gel.
Ivan mühendisi dolaba yönlendirdi, onu uzaklaştırdı ve ana dalını şu kelimelerle duşa itti:
- Kızlarla tanış.
Dolabı iterek Vasilevich'i açmaya gitti.
“Neden bu kadar uzun süre açmadın?” Prapor sordu.
- Evet, seni beklerken uyuya kaldım.
Vasilevich, “Ben de merkezde kaldım” diye cevap verdi.
Yatak odasına gidip, bir içki içen bir tabure görerek, Sorgula Ivan'a baktı:
- Bu da ne?
- Evet, seni bekliyordum yoldaş, yüzlerce gram içeceğimizi sanıyordum ama beklemedim, biraz aldım ve uyuyakaldım. Döküyor musun
- Hayır, hayır. Performanstayım, özür dilerim. Ve işte buradasınız, hadi bitirelim. Yatağa git. Anladın mı?
- Çok emin!
Ivan görevliyi çıkışa yönlendirdi ve kapıyı kapattı.
- Phew, taşıdı, diye düşündü, - Vasilevich'in bugün görevde olması iyi, aksi takdirde her şeyi kulaklarının üzerinden almış olurdu.
Ivan Vasileviç'le nişanlanırken, mühendis zaten kızlarla iletişim kurmayı başarmıştı. Özellikle esmer Tick tarafından etkilendi. Şimdi korkacak kimse yoktu, gardırop bir kenara itildi ve karanlık odada transistörden gelen müzikle dans edildi.
Binbaşı sarhoştu, neşelendi ve tüm sorunlarını unuttu. O ve Galya hızla bir şekilde birbirine yapışmışlardı. Zaten dans ediyorlardı, kudret ve ana ile öpüşüyorlardı ve sonra onu tamamen yatak odasına götürdü.
Lena, daha katı kurallara sahip bir kızdı. Ivan ona şakalar yaptı, her türlü komik hikayeler ve şakalarını dinleyerek neşeyle güldü.
- Paraşütle atlamak ister misin? - Ivan Lena'ya sordum, - Şimdi size bunun nasıl yapıldığını göstereceğim.
Dolaptan bir paraşüt çıkardı, ellerine aldı, onunla bir tabureye tırmandı ve yerdeki hayat kurtarıcı aletle atladı.
“Gözlerinden önce paraşüt sıçraması yapıp yapmadığımı gördün mü?” Şimdi sıra sizde.
Lena, yüksek sesle gülerek, aynı şeyi yaptı.
- Artık paraşütle atlayan herkese güvenle söyleyebilirsin.
“Ve bir kereden fazla,” Lena tekrar dışkıya tırmanırken İvan'ı tekrarladı.
Çok iyi ve eğlenceliydiler. Sadece bir kere onu öptü - elveda.
Hepsi sabah bir yerlerden ayrıldı. Mühendis kız arkadaşları yetiştirmek için gönüllü oldu - memurların evlerine gidiyorlardı. Ve ondan önce, Ivan'ı bir kenara aldı ve şöyle dedi:
- Sen, Belov, beni kurtardı, aksi halde kendime el koymaya hazırdım, bu yüzden benim için kötüydü. Teşekkür ederim
Ivan ile el sıkışırken ekledi:
- Ama gerçekten uzaklara taşınmıyorsun. Anladın mı?
- Anladım, Yoldaş Binbaşı. Bu ilk ve son kez, - Ivan ona güvence verdi ve kendisi de şöyle düşündü: “Klin bir kama ile sıkıştır - en kesin yol! Binbaşı yardım etti! "
Ardından toplantıda baş mühendis her zaman Özel Belov’a dikkatlice göz kırptı ve gizemli bir şekilde gülümsedi;
... Tam olarak belirlenen zamanda, kesinlikle "plana" göre, "ayrılmak" Gintas geldi. Sadece mutlulukla parlıyordu ve Ivan'a karısını görmesine yardım ettiği için sonsuz minnettardı. Litvanya'yı getiren bir şişe brendi için gece geç saatlere kadar paraşütle oturdular. Gintas heyecanla, tüm detayları ile birlikte, Ivan'a maceralarını boyadı, başarısını başarabilen, hayatını tehlikeye atan, aynı zamanda hayatta kalan bir kahraman gibi hissetti! Sarhoş oldu ve herşeyi konuştu, muhataplara kelimeler eklemesine izin vermeyerek konuştu ve bu da İvan'ın kısaca, ayrıntılara girmeden, paraşüt içindeki partiyi, elbette, baş mühendisten bahsetmeden söylemesini sağladı. Hepsi sarhoş olduklarında ve zaten yataklarında yatarken, Ivan Gintas'a şöyle dedi:
- Bugün sana hiçbir şey demeyeceğim ve yarın ayıldığın zaman sana yeni büyük planımı açıklayacağım. Ve şimdi uyuyalım. İyi geceler
Ertesi sabah, Ivan meraklı arkadaşı yeni operasyon planını tanıttı.
O başladı:
“Söylesene Gintas, sevgili karını yakında görmek ister misin?”
- Tabii ki istiyorum! Ama sonuçta şimdi üç günlük bir tatile çıkmayacağım ...
- Ve herhangi bir izne ihtiyacınız yok, - İvanza itiraz etti - Parlak bir fikrim var - onu Olga'ya, buraya paraşütle dolabın arkasına, duşa yerleştireceğiz. Anladın mı?
Gintas, “Sen delisin, gizli bir hava üssünde tehlikeli bir sivil adam,” dedi.
- Bir risk var, gizlemeyeceğim, ama şansını denedin ve evi ziyaret ettin, planım işe yaradı. Ve şimdi komplo tutarsak işe yarayacak. Sadece ne - dolap için karısı! Anladın mı?
- Anladım ...
Ivan, görkemli planını belirlemeye devam ettiğinden en önemli şey kontrol noktasındaki hava sahası üzerinde belirsiz bir şekilde harcamaktır. - Kasabada, kontrol noktasının kapısından üç yol geçiyor: biri sola - memurların evlerine, diğer düz - kışlalara, üçüncü sağa - hava alanına, bize. Ancak bir kadının doğru yolda ortaya çıkması şüphe yaratabilir, ancak sol ve orta sokaklar etrafta dolanır ve askeri personel ailelerinin üyeleri sık sık yanlarında yürürler. Siviller kontrol noktasında belgeleri kontrol etmiyorlar çünkü kasaba sakinlerinin çoğu Maysk'ta çalışıyor, sabahları şehre gidiyorlar ve akşamları geri dönüyorlar. Bu nedenle, karınız akşam gelmeli, otobüse gelen kalabalığa karışmalı ve otobüste geldi ve sanki burada yaşıyormuş gibi durmadan değil, orta yol boyunca sonuna kadar ilerlemelisiniz. beklemek Oradan ormanın içinden geçen yolu, karanlığın, ağaçların ve çalılıkların örtüsü altında takip ediyorsun, paraşüt kasamıza güvenle ulaşıyorsun. Bütün plan bu. Bu kadar karmaşık olan ne? - Ivan kendisi için gurur duydu.
Gintas, “Evet, her şey basit görünüyor, ancak bir şekilde korkutucu” dedi.
- Pekâlâ, tamam, hala düşünüyorsun, karar ver, ve şimdi çabucak gidelim, inşa etmek için kışlaya koşmamız gerekiyor.
Bunu düşünmesi birkaç gün sürdü, sonra nihayet karısıyla temasa geçti. Bir haftada bir yerdeydi, o da bizimle, Olenka, güzeldi! Eve döndüğü son yolculuktan sonra, Gintas bir ocak, bir ızgara ve bir tencere getirdi. Olga beraberinde yiyecek getirdi ve bize harika ev yapımı öğle yemekleri ve akşam yemekleri pişirmeye başladı! Şimdi pişmiş yumurta ve patates kızartması tadını çıkarabiliriz - harika! Bir yatak duş odasına sürüklendi ve oradaki yeni evliler yalnızlık içinde güzel gecelerini İvan'ın gıptalarına ayırdılar. En ufak bir tehlike altında, Olga bir dolabın arkasına gizlenmişti ve sadece zengin çorba aroması şüpheli olabiliyordu. Fakat adamlar kendilerinin hazırlandıklarını söyledi.
Böylece on gün geçti. Ve tüm bu zaman boyunca, gizli hava üssünün tam kalbinde, basit bir asker olan Gintas Gruždys'in karısı evde olduğu gibi yaşadı. Yemekleri pişirdi, yerleri yıkadı, çamaşırlarını yıkadı, kocası ile birlikte sevişmişti. Komutayı ve Uzmanları öğrendi! ..
- Yazar:
- Victor Likhavid
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter