Otto von Bismarck kimdir? Otto von Bismarck hayatı, biyografisi, siyasi kariyeri ve dönemi hakkında bilgi.
Otto von Bismarck; Alman devlet adamıdır (Schönhausen 1815-Freidricsruh 1898).
Göttingen ve Berlin üniversitelerinde hukuk öğrenimi gördü (1835). 1836-1839 arasında Prusya’da devlet hizmetinde çalıştı. 1847’de politik yaşama girerek Prusya Birleşik Kurultay ı’nda (Londtag) aşırı sağcılara katıldı. Prusya elçisi olarak Frankfurt Parlamentosunda (Bundestag) yer aldı (1851). 1859’da Petersburg’a geçici elçi olarak atanınca etkinliğini az da olsa yitirdi. 1862 ilkbaharında Paris’e elçi gönderildi. Eylül 1862’de İmparator I. Wilhelm tarafından Prusya Başbakanlığına, Ekimde de Dışişleri Bakanlığı’na getirildi. 30 bin kişilik güçlü bir ordu kurdu. Parlamentoya danışmadan ve bütçeyi onaydan geçirmeden ülkeyi yönetti. Toplantı ve gösteri özgürlüklerini kıstı, basını susturdu. Rusya ile dostluğunu sürdürdü (1863). 1865’te yapılan Gastein Antlaşması ile Holstein ve Schleswig dükalıklarının yönetimi Avusturya ve Prusya’ya verildi. Bu olay Avusturya ile Prusya arasında öteden beri süregelen ikiliği (dualizmi) doruğuna çıkardı. Bu olayla güçlenen Bismarck, İtalya’yı da yanına alarak Avusturya’ya karşı savaş açılmasını sağladı. 1866’da Schleswig-Holstein, Hannover, Hessen-Kassel, Nassau ve Frankfurt bölgelerini Prusya’ya katarak Prusya’nın Almanya’daki üstünlüğünü gerçekleştirdi. 1867’de Germen Konfederasyonu’nun sona erdiğini açıkladıktan sonra aynı yıl Kuzey Almanya Konfederasyonu’nu kurdu. Prusya’nın yönetiminde Almanya Birliği’nin kurulmasına karşı çıkan Fransa’ya karşı savaş açtı (1870). Sedan’da Fransa’yı ağır bir yenilgiye uğratarak İmparator III. Napoleon ile birlikte Fransız Ordusu’nu tutsak etti. Ocak 1871 Paris’e girdi. Bütün Alman prenslerinin toplandığı Paris’te Alman imparatorluğu (I. Reich) ilan edildi. I. Wilhelm İmparator (kayser) oldu. Böylece kurulan “Alman Birliği”nden sonra, Bismarck 19 yıl boyunca Reich Şansölyesi ve Prusya başbakanı olarak Almanya’nın politikasının yönetimini elinde tuttu. 1872′ de Avusturya ve Rusya ile “Üç İmparator İttifakı”nı, 1879’da Avusturya ile “İkili İttifak”ı, 1881’de yine Rusya ve Avusturya ile “İkinci Uç İmparatorluk İttifakı”nı, 1882’de ise Avusturya ile 1879’da kurulan ittifaka İtalya’nın da girmesiyle “Üçlü İttifak”ı kurdu. Bu ittifaka 1884’te Romanya, 1914’te Osmanlı Devleti, 1915’te Bulgaristan da girdi. 1878 Berlin Kongresi’nde tarafsız tutumuyla saygınlığını artırdı. 1883’te sömürge politikasına yöneldi. 1887’de Rusya ile savaş tarafsızlığı (teminat antlaşması) imzalayarak Fransa’nın yalnız kalmasını sağladı.
Reichstag’da sık sık muhalefetle karşılaştı. Kültür Konferansı’na “Kulturkampf’a başladı (1871-1878). 1878’de Sosyalistler yasasıyla girişilen sosyal demokrasi mücadelesinde başarılı olamadı. 1883’te Sosyal Sigorta, 1889’da Yaşlılık ve Emeklilik sigortasını çıkardı. İşçileri devletin yanına çekmeyi hedefledi. 1898’de tahta çıkan genç İmparator II. Wilhelm ile anlaşamadı ve ülkedeki genel muhalefet sonucunda 1890’da görevinden ayrılmaya zorlandı. Yaşamının son yıllarını Lavenburg Dükalığı topraklarındaki Sachsenwal’deki Friedrichsruh malikânesinde geçirdi Gedanken und Errinerungen (Düşünceler ve Anılar, 2 cilt, 1889) adlı eserini son yıllarda yazdı.