sosyal devlet kimsenin çalışmadığı, hiçbir şey yapmadan bir şeyler kazanabildiği rejim değildir. Herkes gelirine vergi öder, gelirin yetmediği temel ihtiyaçlara devlet yardımcı olur. Sağlık, eğitim vb. gibi.
İnsanların yeterli besine, yeterli sağlık hizmetine ve barınmaya sahip olması da pozitif ahlaki haklar olarak kabul edilebilir ve bunlar söz konusu olduğunda mülkiyet hakkının belli biçimlerde ihlal edilebileceği görüşü savunulabilir.
Bu hala faydacı bir görüştür, çünkü varsayılan bir çoğunluğun çıkarı için azınlığın bir hakkı hapis tehditi aracılığıyla belli bir oranda ihlal edilmiştir. Bunun yerine yoksulların barınma, gıdaya ulaşım ve sağlık hizmetlerine ulaşımı gönüllü bağışlar ve yardımlaşmayla karşılanması yeğdir.