1893’te, George Gatling, kurbanının ateşlenme oranını artırmak için bir varil bloğunu döndüren bir elektrikli motorla birleştirmeye karar verdi. Hesaplamalara göre, ateş hızını o zamanlar için fantastik bir değere çıkardı - dakikada 3000 çekim. Amper, yangın oranının düzenlenmesi оружия geniş sınırlar içinde değiştirilebilir.
Aynı zamanda güç kaynağının her yerden uzakta bulunabileceğinin farkına vararak (ve 19. yüzyılın sonunda bulmak için çok az yer vardı), Gatling, motor bölmesini hızlıca söküp yerine basit bir konik dişli ile bir tutamak takmayı düşündü. Böylece, elektrikli makineli tüfek, normal elle çalıştırılan mitralezaya dönüştü.
25 Temmuz Guttling'in yılın 1893 icadı için patent aldı. Kısa süre sonra onunla ilgili raporlar basında yer aldı, ancak ilgilerini çekmediler. Electromitraleuza, ateş hızının açıkça aşırı olduğu kabul edildiğinden işe yaramaz ve kesinlikle gereksiz bir şey olarak algılandı. Özellikle dikey kafesden Toplama gücü için olağan olduğu için ve maksimum ateş hızında bütün kafes birkaç saniye içinde “uçmak” zorunda kaldı.
Prototipin yapılıp yapılmadığı ve test edilip edilmediği bilinmemektedir, hiçbir durumda onun hiçbir fotoğrafını bulamadım. Muhtemelen, mevcut “Volcanoes”, “Minigans” ve zamanının çok ötesinde olan GSH-6’in öncüsü kağıt üzerinde kalmıştır.
Adalet konusunda, elektromitrallaz fikri ile ilk karşılaşan Gatling’in olmadığı belirtilmelidir. Amerikan firması Crocker-Wheeler ve Company, 1890'e geri döndüğünde, taşınabilir Gatling Bulldog için elektrikli bir alet teklif etti. Silah, o zamana kadar zaten elektrikli olan savaş gemilerinde kullanılmak üzere tasarlanmıştı ve bu nedenle güç sorunu ortadan kalkmıştı.
Şirkete göre, elektrik mermi atış hızı dakikada 1500 atış oldu. Elektrik kesintisi durumunda, aynı zamanda motordan sökülmek zorunda kalmadan saptan da çalışabilir, sadece kaplin açıldı.
Tahmin edilmesi kolay olduğu için, bu silahın kaderi, Gatling'in kendisinin biraz ilerisindeki gelişimi ile aynı oldu: hiç kimsenin ilgisini çekmedi ve seriye girmedi.