Galiba sonları hiç sevmiyorum ben. Yok yok, hiç sevmiyorum gerçekten. Filmlerin sonlarını, kitapların sonlarını, biten dizi bölümlerini...
Ağlatan şeyleri de hiç sevmiyorum, tabii mutluluktan değilse. Şey aslında çok seviyorum ama saklamak istemiyorum. Mesela My Sister's Keeper'ın başından sonuna kadar zırıl zırıl ağlamıştım ama sevdim. Fringe'in son bölümünde de ağladım, AnoHana desen bir animenin ilk bölümünde ağlanır mı hiç? Ama ben onda da ağladım.
Ama hiçbir şeyin sonunu sevmedim. Çünkü sonlar pat diye oluyor, bitmek için oluyor, ben bitmeleri sevmiyorum. Sonunda bittiğini belli etmesinler de bundan sonrasını daha sonra öğrenirsin şimdilik git uyu desinler istiyorum.
Ya da biten her şey rüya olsa, hiç olmasa. Çok mu bencilce böyle düşünmek? Hiç beceremiyorum biten şeylerden ders çıkarmayı. Ya da bir şeylere ara vermeyi. Tenefüslerde sınıftan çıkmayı bile sevmem ben, bir de ilişkileri nasıl bitirreyim? Aman yine geldik aynı konuya. Kafam patlayacak yeter.
Ne yapıyorum ben? Mesaj atıyorum "sevmiyorum seni" diyorum, defalarca mesaj atıyorum hatta. Sonra hakaret ediyorum, sanki lanetlercesine kehanetlerde bulunuyorum, oldu olacak bir de voodoo bebeğini filan yapsaydım. Anlamıyorum ki, o sevip sevmediğini bilmiyor bana connected'dan mesaj atıyor, beni unutamadığını söylüyor, ben de konuşmak istemiyorum, sevdiğimi söylüyorum ama konuşmak istemiyorum. Sonra biri aynı yerden mesaj atıyor ben de o mu attı diye sinirlenip ona mesaj atıyorum, ama o gün baya kötüydüm, normalde çok sakinimdir ama ellerim ayaklarım titriyor böyle. (Hep G.'den kaptım bu özellikleri biliyorum.) O değil, ama bu sefer o mesaj atıyor bana, whatsapp'tan yazıyor, ben konuşmak istemiyorum, sonra o konuşmak istemiyor, ama konuşuyoruz. Sabah da numaramı sil diyorum siliyor. Sonuç? Bu sefer ben ona gmail'den mesaj atıyorum. Ama konuşmak istemiyorum. Sevgilim olsun istemiyorum. Yine de atıyorum. Salak mıyım? Oho, hem de nasıl salağım. Ama neyi neden niçin yaptığımı bilmiyorum. Depresyona filan giriyorum, boş boş düşünüyorum. Hiç gelecek görmüyorum, ama hem gelecek yok hem bugün yok dün de zaten buğulu.
Ben en iyisi beynime biraz reklam arası vereyim.