Tai Ah Kutsal Şehri’nde savaşçıların pratik yapmaları için bir okçuluk alanı vardı.
Yi Yun okçuluk alanına geldiğinde orada birkaç kişi olduğunu gördü.
Saha dikdörtgen biçimindeydi; üç yüz metrelik genişliğe, üç bin metrelik uzunluğa sahipti. Uzun kenarlardan birinde okçular duruyordu, diğerinde hedefler vardı. Hedeflerden bazıları, Yi Yun’un daha önce gördüğü mor volfram duvarla aynı malzemeden yapılmıştı.
Bu sert madde, Yi Yun üzerinde derin bir etki bırakmıştı.
Okçuluk sahasındaki en ince hedefler yarım feet, en kalınları altı feet kalınlığındaydı, altı feet de neredeyse Bin Ordu Kılıcı’nın bıçağı kadar uzundu!
En kalın hedef, Yi Yun’un İlk Ok’la delmeye çalıştığı mor volfram duvardan bile daha kalındı! Bu hedefler, siyah metal bir iskeletle yere sabitlenmişti.
Yi Yun hedefleri gördüğünde derin bir nefes aldı. Hedeflerinin hepsinin tam ortasında birçok ok vardı. Her ok, neredeyse tamamen çakılmış bir çivi gibi hedeflerin içine saplanmıştı!
Bu oklar, okçuluk sahasının standart oklarıydı. Standart olarak bir uzun yay ile dört feet iki inçlik oklar kullanılıyordu.
Peki bu dört feet iki inçlik standart oku mor volfram duvarın bu kadar derinine saplamak için ne kadar enerji gerekiyordu?
Üstelik Yi Yun’un gördüğü kadarıyla bazı oklar hedefi tamamen delmiş, ok başları arka taraftan çıkmıştı!
Yi Yun biraz gerildi. On gün önce İlk Ok’u mor volfram duvara saplamaya çalıştığında sadece bir feetlik bir delik açabilmişti. Orada da sağlam bir şekilde durmamış, bıraktığında yere düşmüştü!
Bu hedeflere saplanan oklar ise hafif oklardı, ama yine de hedefin derinlerine saplayabilmişlerdi.
Buradaki savaşçılar çok güçlüydü gerçekten de!
Yi Yun pişmanlık hissetti. “Kardeş, hedeflere saplanan bu okları kim attı?” diye sordu yanındaki yetişimciye.
“Oh, o oklar...Onları Cennet Onur Listesi’nde üçüncü olan Li Xiao attı!”
“Cennet Onur Listesi’nin üçüncüsü mü? Li Xiao!”
Yi Yun bu adı hatırladı. Cennet, Dünya ve İnsan Listeleri’nde üst sıralarda olanları ezberlemişti.
Kutsal yabanın içinde inanılmaz geniş Metruk Bölgeler vardı. Güçlü metruk hayvanlar, bu bölgelerde yaşardı.
Elit seviye, general seviye ve hatta kral seviye metruk hayvanlar bile bu bölgelerde yaygındı!
Ve elbette kutsal yabanın derinliklerinde ilk türden metruk hayvanlar da yaşıyordu!
Şehrin en güçlü yetişimcileri, demir dövme veya antrenman partnerliği gibi işlerle uğraşmazdı. Onların ejder runu kazanmak için iki yolu vardı!
Biri ticaret yapmak, diğeri bahis dövüşleri!
Bu yetişimciler, Metruk Gök Ustaları, demirci ustaları ya da usta simyagerlerdi. Malzemeler alıp, kalıntılar, iksirler ya da inanılmaz silahlar üretip onları ejder runu karşılığı satabilirlerdi.
Bu becerilere sahip olmayıp da sadece savaşmaktan anlayanların temel ejder runu kazanma yolu ise metruk hayvan avlamaktı!
Bir metruk hayvanı öldürdükten sonra, metruk hayvanın etini, kemiklerini, boynuzlarını, tendonlarını, kısaca her şeyini Tai Ah Kutsal Şehri’ne getirip bunları ejder runu karşılığı satabilirlerdi.
Aynı zamanda, öldürülen metruk hayvanların sayısına ve türüne göre Cennet Onur Listesi sıralaması oluşturulurdu!
Tai Ah Kutsal Şehri’ndeki üç liste şunlardı: Yetişimcinin harcadığı ve kazandığı toplam runlar baz alınarak oluşturulan İnsan Listesi, arena sıralamasına dayanan Dünya Listesi ve avlanan metruk hayvan sayısı ve tipiyle oluşturulan Cennet Listesi. Elbette Cennet Listesi diğer ikisinden daha mühimdi.
Ejder runları listesi, zenginliğin sembolüydü. Bir savaşçının yetişimi için kaynak bakımından zengin olmak önemli olsa da Tai Ah Kutsal Krallığı’nın pek çok savaşçısı, aşireti veya tarikatı tarafından desteklenirdi. Yeterli yeteneklere sahip oldukları sürece onlara kaynak temin edilirdi.
Bilge Âlemi’ne ulaşan savaşçılar, genellikle kendi kaynaklarını kendileri kazanabilirdi.
Bu sebeplerle de savaşçının zenginliğinin sembolü olan İnsan Onur Listesi, üçüncü sıradaydı.
Arena sıralaması ise savaşçılar arasındaki dövüşlerle ilgiliydi. Ama Tai Ah Kutsal Krallığı’nda insanlığın en büyük tehdidinin metruk hayvanlar olduğuna inanılırdı.
Yabanın çok büyük bir kısmı metruk hayvanların işgali altındaydı. Ama öyle olsa bile, yabanda insanları bekleyen sayısız hazine vardı.
Kutsal Krallık, bu düşünceden ötürü, insanların birbirini öldürmesine iyi bakmıyorken, insanların metruk hayvanları öldürmesini destekliyordu.
Bu nedenle Cennet Listesi, metruk hayvan avcılarının sıralamasıydı ve metruk hayvan avcılarına verilen ödüller daha yüksekti!
“Haha, burada yeni olmalısın. Sırtına bir yay astığını gördüm, oh? Bu çok iyi bir yay! Zhang ailesi yapımı!” Yi Yun bu savaşçıyla sıradan bir sohbet gerçekleştirmiş olsa da bu adamın gözleri ve yargısı çok iyiydi, bir bakışta Yi Yun’un yayının kalitesini söyleyebilmişti.
“Sıkı çalış. Ok ve yayla iyi çalışırsan Cennet Listesi’nde büyük bir avantaj elde edersin! Kıdemli Li Xiao’nun okçuluk yeteneği muhteşemdir! Onun bir Zırhlı Gergedan’ı başparmak kalınlığında bir okla paramparça ettiğini kendi gözlerimle görmüştüm!”
Bu yetişimci on beş yaşlarındaydı. Olayı öyle bir heyecanla anlatıyordu ki, sanırsın metruk hayvanı kendisi öldürmüştü.
Bu hikaye, Yi Yun’a garip duygular hissettirdi.
Zırhlı Gergedanlar, metruk hayvanlar arasında defansıyla ünlü olanlardandı. Li Xiao bir okla onu öldürmekle kalmamış, parçalamıştı da!
Li Xiao’nun okçuluk yetenekleri korkunçtu!
Bir savaşçının ok kullanımındaki en önemli şey isabetti. İyi bir görme yeteneğine ve cesarete sahip bir savaşçının okları isabetli bir şekilde atması zor değildi.
Zor olan kısım, okun ve yayın içine güç ve Yuan Qi eklemekti!
Korkutucu okçular, yüz adım mesafeden bir okla söğüt yaprağını delenler değil, küçük bir tepeyi parçalayanlardı!
Aslında okçulukları iyi olanlar genellikle çok güçlü savaşçılar olurdu. Genellikle birincil silahları yay olmazdı. Yay, silahlarından biri olurdu sadece. Bu insanların yakın mesafe saldırıları da buna eşdeğer güçte olurdu ve bedenleri de korkutucu bir güç barındırırdı.
Yi Yun, Li Xiao’nun Dünya Listesi’nde de ilk onda olduğunu biliyordu!
Eski efsaneler arasında Hou Yi’nin güneşi vurduğuna dair bir efsane vardı. Ve Tai Ah Kutsal Krallığı’nın temel hazinesi de Yıldız Avlayan Yay idi!
Okçuluk yeteneklerinde ilahi bir seviyeye ulaşan biri güneşi ve yıldızları vurabilirdi. Elbette bu abartılı bir hikaye olsa da yay ve okun gücünü simgeliyordu.
Yi Yun’un şu anki durumunda, ok ve yay metruk hayvanlara karşı büyük bir avantajdı. Yay ve okun avlanma hızı, yakın dövüş silahlarının ulaşamayacağı bir seviyedeydi.
Yi Yun, Li Xiao’nun okunu gördükten sonra başka ne söyleyebilirdi ki? Antrenman!
Yi Yun bir yıl geçmeden yayını ve kılıcını kullanarak Cennet ve Dünya Listeleri’nde kendine bir yer edinmek istiyordu!
Bir yılda ilk bine girerse parlayacak ve Kutsal Krallığın çeşitli gruplarının ilgisini çekecekti! Ama Yi Yun bundan daha fazlasını istiyordu!
…
Tai Ah Bitki Dağı sonsuza kadar uzanıyordu. Bulunmayı bekleyen sayısız hazineyle birlikte sayısız mucize vardı!
Şu anda güneş göğü aydınlatıyordu. Ketenler giymiş bir genç, bir çita kadar çevik bir şekilde dağda koşturuyordu.
Omzunda uzun, siyah bir yay, sırtında bir sadak asılıydı. Sadak, bir yetişkinin beline kadar gelirdi ve içinde parlak oklar vardı!
Çok fazla yük taşıyor olsa da, bu, genci engellemiyordu. Gencin karşısında sarp dağlar ve yoğun bitki örtüsü önemsiz kalıyordu.
“Peng! Peng!”
Gencin adımları çok ağırdı. Her adımında, yere on bin poundluk bir balyozla vuruluyormuş gibi oluyordu.
Bir kayaya basarsa, kaya havaya uçardı!
Ağaç gövdesine basarsa, ağaç gövdesi parçalanırdı!
Genç birdenbire uzun ve keskin bir kılıç çıkardı. Bir savuruşuyla üç kalın ağacı, çimi kesermiş gibi kesti. Temiz bir kesikti, zımparalanmış gibi görünüyordu.
Genç ayaklarını sağlam bir şekilde yere basarak ağaçlardan birini kaldırdı ve tüm gücüyle gökyüzüne doğru fırlattı!
“Whew!”
Tiz bir sesle birlikte, kalın ağaç bir meteor gibi doğrudan gökyüzüne uçtu!
Genç, geri kalan ağaçlara da sırayla aynı şeyi yaptı.
“Whoosh! Whoosh! Whoosh!”
Üç ağaç göğe doğru yol alırken Yi Yun zıpladı ve Tai Cang Yayı’nı eline alıp yayı gerdi!
Peng! Peng! Peng!
Bir metruk hayvan olan Dev Piton’un kaburgalarından yapılmış yay kirişi üç kez titredi. Yi Yun art arda üç ok salmıştı!
Üç ok, patlayıcı bir ses çıkardı. Oklar, görünür hava dalgaları oluşturarak etraflarında bir pus yarattılar!
Ses hızını aşarak sonik patlamaya sebep oldular. Yi Yun’un hızı ses hızına ulaşmamıştı ama okların bu hızı geçmesi kolay olmuştu!
Üç ok, üç ağacı vurdu!
Peng! Peng! Peng!
Art arda üç gürleme yankılandı! Gökyüzünde uçan ağaç gövdelerinin her biri bir okla parçalandı ve odun parçaları dört bir yana dağıldı!
Yi Yun bu sahneyi izlerken derin bir nefes aldı!
On gündür yayıyla pratik yapmaktaydı.
Bu on gün içinde yayı o kadar çok çekmişti ki, parmakları yara olmuştu ve çekmeye devam ettiği için tekrar tekrar açılıyor, kan bir türlü durmuyordu.
Yi Yun’un okçuluk yetenekleri kıdemli yetişimcilerle kıyaslanamayacak olsa da, acemiler arasında onun kadar iyi olan çok az kişi vardı.
“Son hazırlıklarımı yapmam için dört beş gün daha lazım. Ondan sonra bu ilk tür bitkiyi yakalamanın zamanı gelecek!”
Yi Yun, Yang Cennet Mor Ginsengi’ni yakalamak için kusursuz bir plan hazırlamıştı. Başarıya ulaşması için bu tek atışı yapabilmek zorundaydı!