Ayaklanma, yılın 782 patlamasından daha büyük ve kanlıydı. Şimdi savaş sadece Saksonya'yı değil aynı zamanda komşu bölgeleri de sarstı. Saksonlar, Francia - frizlerinin, Avarların ve Slavların düşmanlarıyla etkileşimi kurmayı başardı. İsyancılar, putperest tapınakların bulunduğu alana inşa edilen kiliseleri yaktılar, yeni dine bağlılıklarına devam eden rahipleri ve diğer kabileleri tahrip ettiler ya da ihraç ettiler. Anahtar kalelerdeki Frank garnizonları imha edildi.
Widukind. Alman sanatçı Werner Graul tarafından gravür
Fransızlar ve Hıristiyanlara yönelik bu nefret patlaması sonucunda, Charlemagne sıfırdan başlamak zorunda kaldı. Frankov birlikleri yine Saksonya'yı pasifize etmek, yeniden yerleşimciyi imha etmek ve halkı Hıristiyanlaştırmak zorunda kaldı. Bu sırada Kral Karl, Avarlarla savaşa hazırlanıyordu. Tuna gezisine ara vermeden yarım daire yaptı, Noel'i kutladığı Würzburg'a döndü, sonra Paskalya'yı kutladığı Frankfurt am Main'e geldi. Orada, genel Diyet yaz hazırlanmak için tal ile. Ağustos ayında, 794, o ve oğlu Karl Young, Saksonya'ya geldi. İki Frankli ordusu Saksonya topraklarını istila etti. Etraflarının sarıldığını gören Saksonlar, kitlelere sadakat yemini ettikleri, rehineleri aldıkları ve Hıristiyanlığa geri döndükleri Eresburg'a taşınmışlardı.
Bu kampanyada ve savaş boyunca, Frank toprakları, Slav müttefiklerini kullandı - 789 yılında Karl'ın Slavik lyutichler birliğinin topraklarına bir keşif gezisi yaptığını söyleyen bir teşvik kabileleri birliği (bodrich). Sürekli çatışma içinde teşvik ve Lutichi, ve Karl teşvik etmek için yardım önerdi. “Böl ve ele geçir” stratejisi kendini haklı çıkardı. Böylece, yavaş yavaş, Batı medeniyeti Slav topraklarının fethine başladı. Franklar Labu Elba'ya iki köprü inşa etti, nehri zorladı ve müttefiklerin desteğiyle - Saksonlar, Frizler, cesaretlendirmeler ve Sırp Lusatia, dövüş sanatlarıyla ünlü olan Lyutic'lerin güçlü ittifakını yendi. Lutichi (kurtlar, kurtlar) şiddetle savaştı, ama düşmanın devasa ordusuna karşı koyamadı.
794 yılında, haydutlar Saksonlar ile savaşa çekildi, ancak Saksonya'nın yenilgisi Karl'ın imparatorluğunu Slav topraklarına yaklaştırdı ve bunun desteklenmesi stratejik bir hataydı. Gelecek, teşvik edilenlerin Frankları Saksonlara karşı desteklemede büyük ölçüde hatalı olduğunu gösterecek. Saksonlarla savaşın başlaması teşvik için başarısız oldu. 795'te Laba'yı Lune köyü yakınlarında (bugün Lüneburg'un yakınında) geçerken, cesaretlendirme ordusu Saksonlar tarafından bombalandı ve mağlup edildi. Vyshan Prensi embolden (diğer kaynakların altında - Witslav) öldürüldü.
Beş yıl boyunca - 794-799., Charlemagne, 782-785 ayaklanmasının dehşetinin solmasına neden olan olaylardan önce acımasızca bir imha savaşı verdi. Savaşa kitlesel rehin alma ve tutsaklar eşlik etti, ardından Saksonya'dan tahliye edildi. Mahkumlar kölelere çevrildi ve krallığın iç bölgelerine götürülerek büyük feodal beylere verildi. Aynı zamanda, harap Sakson topraklarının yerleşmesi yabancı nüfusla başladı. 795'ta Charlemagne, Northalbing'in müttefikleri olan Weser ve Elbe arasındaki Sakson topraklarını mahvetti ve 7 bin Saksonlarını Frank eyaletinin içine yerleştirdi.
İstilacılara bu ana direniş, Kuzey Saksonlar tarafından sağlandı - nortal hareketler. Burada sıradan Saksonlar özellikle şiddetli ve uzun bir süre boyunca Frankli Fatihler'e direndiler. Ancak, iki yönden greve maruz kaldılar - Franks ve cesaret onlara saldırıyorlardı. Zorlu mücadele birkaç yıl oldu. Kuzey Saksonlar cesaretle direndiler, ama güçler eşit değildi.
Charlemagne'den hemen sonra, 795'te orduyu yönetti, Saksonlar Nordalbinga'da isyan etti. Frankların kralı yine Saksonlara karşı dönmek zorunda kaldı. Karl, oğulları ile birlikte Karl Young ve Louis, Saksonya ormanlarını Nordalbinga'ya kadar taradılar ve sonra rehine ve büyük ganimetle Aachen'a geri döndü. Yaz sonunda - sonbaharın başlarında, Karl gemilerin denizden çıkarılmasıyla desteklenen yeni bir cezalandırma kampanyası düzenledi. Bu sefer sırasında, Karl Saksonları Francia'ya toplu olarak çıkardı ve iniş alanlarını Frankonya krallığından aldı.
Ek olarak, daha önce yaptığı gibi Büyük Karel, bir kez daha Saksonya ve 797 kasabasında tekrar kilitlendi ve Weser'de Gerstel (onunla birlikte "ordu istasyonu") adı verilen bir kamp kurdu. Burada yeni bir şehir inşa edildi, Karl'ın ailesi ile birlikte bulunduğu, saraylı, kiliseli ve evli bir saray inşa edildi. Frankish ordusu Saksonya'da kışlık daireler için kuruldu. Kral Carl, yeni ikametgahta yılın Noel ve Paskalya'sını kutladı 798, yabancı elçilikler aldı, oğullarına tavsiyelerde bulundu, mahkemeye fethedilen bölgelerde karar veren komiserler gönderdi. Aynı zamanda, Karl, Saksonya'yı krallığın bir parçası olarak gördü ve 797'ta, kral ve kiliseye karşı işlenen suçların ölümle cezalandırıldığı 785 kapitülerinin oluşturduğu terör rejimini yumuşattığı yeni bir “Saxon capitulary” yayınladı. Yasa çıkmadan önce Saksonlar ve Frankların eşitliği. Ayrıca, Charlemagne, Hristiyanlığın bölgedeki konumunu güçlendirmeye devam etti. Birkaç yeni piskoposluk departmanı kuruldu.
Ancak, Nalbing direnmeye devam etti. Danimarka'dan dönen büyükelçilerle birlikte Frankish yargıçları yakaladılar ve geri kalanını fidye için korurken bazılarını öldürdüler. 798'in baharında, Karl, Weser ile Elbe arasındaki toprakları tahrip ederek savaşa devam etti. Aynı zamanda, müttefikleri, Prens Drazhko komutasındaki bir cesaret ordusu olan bir darbe verdi. 798'ta belirleyici savaş gerçekleşti. Sventan alanındaki kanlı bir savaşta, Prens Drazhko ve kraliyet elçisi Eburis'in önderlik ettiği cesaret ordusu Saksonların milislerini yendi. Bu savaşta Sachs, 3-4 kadar bin kişiyi öldürdü. Bu savaş bir dönüm noktasıydı, Nordalbingia kan akıtıldı. Sac Karl bunu, aynı yıl, 798'in Prens Drazhko'yu mahkemesinde kabul ettiğinde, Slav Gentiles'in hükümdarına olağanüstü onurlar kazandırdığını belirtti. Bu yıl Karl, bir buçuk binden fazla mahk leadingma yol açan Saksonya'yı ölümüne veya köleliğe mahkum bıraktı, çünkü Frank usulü kanuna göre bunlar “Saksonların en sadakatsizleri” idi.
799 yazında, Charlemagne ve oğulları Saksonya'ya başka bir gezi daha yaptı. Bu kampanyada Frankish usta kendisi fazla etkinlik göstermedi. Lippegam'da yapılan genel bir toplantıdan sonra kuzey Saksonların fethini tamamlamak için Karl Young'ı gönderdiği Paderborn'da kaldı. Karl Young Nordalbingy'nin pasifliğini tamamladı. Sonra, oğlu geri döndüğünde, Karl, bir çok aileyi yanına alarak, onları piskoposlar, sayılar, düşmanlar ve diğer gemiler arasında dağıtarak, Franking Krallığı Krallığına geri döndü.
Daha sonraki kaynakların bilgisine göre, Karl'ın Salz'daki Saksonya soyluluğunu topladığı ve savaşın sonunda kendisiyle birlikte “kalıcı barış” sağladığı iddia ediliyor. Ancak, bu şüpheli. Barışı sağlayacak kimse yoktu. Saksonya güçleri tükendi. Savaşlara en çok düşen düştü, binlerce aile atalarının mezarlarından, kutsal korulardan uzakta, Frankish krallığına taşındı. Zayıflar köleleştirildi ve kısa süre sonra son pagan vaftiz edildi. Kutsal koru ve mabetler yok edildi. Saksonların “kurtarılmış” toprakları Franklar tarafından karara bağlandı. Saksonya'ya direnme yeteneği tamamen baltalandı. Charlemagne, geri zekalı ve tahliye edilen hayatta kalanları yeni topraklara ayıran eski Doğu yöneticilerinin stratejisini uyguladı. Köleler haline gelen Saksonlar, garip bir ortamda Francois'te bağımlı köylüler artık direnemezlerdi. Yaşamın anlamını yitirdiler ve kendilerini kölelerin konumuna istifa ettiler. Saksonya'da kalan Saksonlar, Frankonya krallığından gelen göçmenler tarafından “seyreltildi”.
804’te, Charlemagne uzun bir savaşa son verdi. Binlerce Sakson ailesini Nordalbing 10'ten Frank eyaletinin iç bölgelerine yerleştirdi. Buna ek olarak, en mütevazi Nordalbingia, müttefiklere transfer edildi - teşvik etmek. Bu cömertlik basit bir şekilde açıklandı: 8-9. Yüzyılların başında, Franks ilk kez militan Danimarkalılarla karşılaştı. 804’te, Güney Danimarka’nın yeni kralı (Jutland), Goodfred, Siestorp’ta (Hedeby) bir Saksonya sınırında bir ordu ve bir filo topladı ve Franks’e saldırmayı planladı. Şimdi Danimarkalılar ve Frankler arasında bir engel vardı - Slavlar. Dana cesaretle savaşa hazırlanmaya başladı. Bu savaş, daha sonra Charlemagne'nin yararlandığı Danimarkalıları ve teşvikleri zayıflattı.
Slavların Nordalbinga'ya hakim olmak için zamanı yoktu. Lute oyuncularıyla ittifak yapan Danimarkalıları cesaretlendiren savaş sırasında, Danimarkalı Kralı Goodfred, teşviklerin ana ticaret merkezi olan Rerik de dahil olmak üzere, cesaret verici şehirleri ele geçirdi. Danimarkalılar bu şehri ele geçirince, Prens Godlav (Drazhko kardeşi ve Rurik'in babası, Sivar-Sineus, Truvara-Truvor) öldürüldü. Aynı zamanda, Slav Lutichler sınır cesaretlendirme topraklarını yıktılar. Charlemagne müttefikleri resmen destekledi - yardım etmesi için oğlu Karl Yuny liderliğindeki bir orduyu gönderdi. Ama ona kıskanç olmamasını ve Danimarkalılarla savaşa girmemesine özel bir ihtiyaç duymamasını emretti.
Sonra Karl, Norbolbinga'yı aldı ve içinde silahlandırılan henüz bir yer edinmeyi başaramadı. Zayıflamış lezyonlar dayanamadı. Yakında bu topraklar Hristiyanlaştırılmış Saksonlar tarafından karara bağlandı. Ayrıca, Karl Elbe Nehri kıyıları boyunca iki sınır damgası yarattı - Sakson ve Danca. Franks sözde - bir tahkimat hattının inşaatına başladı. Sakson şaftı. Gelecekteki bu tahkimatlar, Slav topraklarının fethi için bir sıçrama tahtası haline gelecektir. Böylece, Karl'ın Saksonları yönetmesine yardım ederek cesaretlendirdiler, aslında gelecekleriyle savaştılar.