'Hobbit' bir seviyede sadece büyüleyici bir macera hikayesidir, belki de şimdiye kadar anlatılan en büyüleyici ve maceracı olanlardan biridir. Orada ne kadar basit olduğunu gördün mü? Eğer okumadıysanız, yapmalısınız, çünkü oldukça keyifli. Bir düzeyde söyleyecek çok şey yok. Hikayenin, olması gereken basit eğlence olarak tadını çıkarın. Çocuklarınıza okuyun ve yüzlerinden parlayan heyecan ve sevinç içinde lüks yapın. Bu yeterli.
Ama sadece basit bir eğlence olsaydı, bunun sadece iyi bir kitaptan başka bir şey olacağını düşünmüyorum. Bunun yerine, bu basit çocuk hikayesi yankılanıyor ve büyülüyor. Daha büyük ve daha büyük bir şeyle dalga geçiyor ve ipucu veriyor ve en ince zekâlardan biri gibi, talimat vermediği, ders verdiği veya küçümseyici olduğunu hissetmeden ders veriyor ve ders veriyor.
Özünde, incelemeyi açtığım şikayet, Tolkien'in iyi bir zaman hikayesinin her zaman çok hızlı bir şekilde anlatıldığından şikayet ettiği çok sayıda nüans gözlemden birinde bir varyasyon, ancak kötü bir hikaye çoğu zaman olayları kapsaması için çok fazla kelime gerektirir. Bu fikir beni ne sıklıkta büyüledi.
Hikayenin nasıl açıldığını da düşünün, Bilbo'nun formda kibar ama ruhsal olmayan esrarengiz yansıtıcı tavırları ve Gandalf'ın 'Günaydın' anlamı üzerine sürekli meditasyonu ile düşünün. Gandalf'ın nazik mizahında ne kadar içgörü gizli! Bilbo gibi kendimizi ne sıklıkta buluruz, gerçekten anlamadığımız bir şey söyler ve basit anlamlarından farklı olarak bir şey ifade etmek için kelimeler kullanırız! Kendimizi ne kadar sık sık "kaba olmak istemiyorum ama ..." derken, aslında "Çok kaba olmak istiyorum, işte geliyor!" Kaba demek istemeseydik, kesinlikle ne dediğimizi söylemezdik. Bunun yerine, "Kaba olacağım ama normalde kaba biri olduğumu düşünmeni istemiyorum ..." veya "Kendimi ileri süreceğim, ama ben '
Bence bunu sadece iyi bir kitaptan daha fazlası yapan, ama harika bir kitap. Tolkien, çok fazla insani başarısızlığımız için bizi nazikçe şişirebiliyor ve bunu, aşikarlığı kabul etmeden ya da insanlığın bu kadar açık başarısızlıkları için şişlemek isteyenlerle ortak olan kendinden nefret etmeden yapıyor.
Güçlü ve formlu kahramanlar hakkında hayal kuruyoruz ve edebiyat kaydettiğimiz sürece var. Çizgi romanlarımız, abartılı insan erdemleri her zaman, başkaları için doğru olan her ne olursa olsun, 'insanları iyi dövüyor' olan neo-pagan efsanevi kahramanlarla doludur. Bu modern Ajax'lar, Helens ve Aşil gişe baskınları ve ben de içsel en özel fantazi hayatlarımıza hâkim olmayı hayal ediyorum. Elbette, fantezimizin süper kahramanı, popo atma, karşı cinsi çekme ve iradesini başkalarına uygulama kabiliyetiyle süper insani etiklere sahip olabilir, ancak her zaman güç fantezimize bağlıdır ve sonuçta ikincildir. erkeklik. Tolkien'in kahramanı Heracles, Lancelot, Beowulf veya Batman'dan ne kadar farklı - kısa, küçük, sıradan ve zayıf.
Yine de, aslında sadece 'ortalama bir Joe' değildir. Bilbo, Heracles kadar abartılı, idealize edilmiş bir kahramandır, sadece Bilbo'nun neredeyse insanlık dışı olduğu nitelikler, normalde kendimize sahip olmak konusunda hayal ettiğimiz nitelikler değildir. Bilbo naziktir. O basit. O alçakgönüllü. Güç ve servetin onun için çok az çekiciliği var. O kibardır. Payından daha azını alır ve aldığını verir. O barışı yapan biri. Yanlış bir şekilde hapsedilmesine rağmen, kin taşımaz ve kendisine yapılan yanlışlar için intikam istemez. Aksine, yiyecek çaldığı için özür diliyor ve aldığından çok daha fazla tazminat ödemeyi teklif ediyor. Kötü muamele görmesine rağmen, hiçbir düşmanlığı yoktur. Kendini asla öne çıkarmaz, ama diğerleri yaptığı zaman asla büzülmez.
Bu farklı kahraman olma konusunda ne sıklıkla hayal kuruyoruz ve yine de yaparsak ne kadar iyi oluruz? Thorin gibi kalplerimizde ilan edebilseydik ne kadar iyi oluruz ki: "İçinizde bildiğinizden daha çok iyiler var, kibar Batı'nın çocuğu. Biraz cesaret ve biraz bilgelik, ölçülerde harmanlanmışsa. istiflenmiş altının üstündeki değerli yiyecek ve tezahürat ve şarkı, daha neşeli bir dünya olurdu. " Ne kadar yanlış bir şeyden sonra aç kalıyoruz? 'İnsanları iyi dövme' gücüne sahip olsaydık gerçekten ne kazanırdık? Hangi gerçek kullanımı da koyabiliriz? Aşil'in hızı, gücü ve silah kullanma becerisinden ziyade Bilbo'nun erdemleriyle süslenmeyi en çok istiyorsak, bireysel olarak ve bir insan olarak ne kadar iyi oluruz? Bu sadece çocuklar ne kadar az olgun
Şimdi, incelememde taraflı olduğumu itiraf ediyorum. Bu kitabı 16 yaşından okudum. Üç kopyasının dikenlerini sürekli okuma ile kırdım. Yine de savunmamda, birçok kişi tarafından kitabın sadece ılımlı bir hayranı olduğumu söyleyeceğim. Kitabın, Bradbury'nin 'Fahrenheit 451'in kahramanı gibi, bütün bölümleri bellekten okuyabilecek birkaç adanmışını tanıyorum - bu, eğer dünyanın tüm teknolojisinin ani yıkımından kurtulacak birkaç kitaptan biri olmasını sağlar sadece dünyanın hikaye anlatıcıları hayatta kaldı. Hiçbir kitabın bu kadar iyi olabileceğini düşünmeye meyilliyseniz ve incelemem bunu çok iyi yazıyor, çok daha iyi. Karşılanacağı veya aşılacağından emin olmak için düşük beklentilerle gidin. Söylediklerimi unut şunu kaydet, "Eğer okumadıysan,