3 saat önce
Yazan : steven_stiffler 24 Ocak 2012 Salı
Bir tarafta tarihi hezimeti unutturmak isteyen Tottenham, diğer tarafta milyar dolarlık Manchester City. İkisinin ortak noktası şampiyonluk hasreti. Tottenham'da savunma sıkıntı, savunma harici eksikler de vardı. Manchester City'de ise eksik olsa ne yazar ki? Hepsi birer yıldız değil mi? Çevremde çok duyduğum birşey; "Mancini hoca değil" klişesi. Mancini'nin iyi bir taktisyen olduğu tartışılır. Ben beğeniyorum, o başka. Mancini söylendiği gibi City'nin yıldızlarla dolu kadrosuna yakışmayan bir menajer olsaydı; bu kadar yıldız oyuncuyu bu kadar iyi idare edemezdi. Balotelli problem çocuk, her zaman öyle olacak. Lakin şuna da eminim ki; Mancini Balotelli'den verim almaya devam edecek.
İlk yarı tempo beklenenin altında kaldı. Hani Süpersonik Lig'imizde derler ya; "iki takım temkinli bir şekilde birbirini ölçüyor", işte öyle bir ölçme vardı. Ev sahibi City biraz daha istekli gibiydi. Tottenham ise sabırlı ve dikkatli oynuyordu. City'nin rüya kadrosu ikinci yarıda buldu golü. Arsenal formasıyla Tottenham'a karşı yüzü pek gülmeyen Samir Nasri, City formasıyla perdeyi açan isim oldu. Sonrasında saçma sapan bir yan top golü var ki; Tottenham savunmasının yetersizliğini haykırıyordu. Ardından tam bir "thrilled comeback!" söz konusu oldu. Attığı golle Tottenham'ın umutlarını yeşerten Defoe; maçın son dakikasında kaçırdığıyla umutları söndürecekti. Gareth Bale öyle mükemmel vurdu ki; Joe Hart gibi birinci sınıf bir kaleciyi anca böyle birinci sınıf bir golle avlamak yakışırdı.
Haftanın diğer kritik maçında da gülen Manchester ekibi United oldu. İlk maçlarda iki Manchester ekibi, iki Kuzey Londra ekibini bozguna uğratmış; toplamda 13 gol atıp 3 gol yemişti. Bu kez o kadar kolay olmadı ama neticede Manchester üstünlüğü sağladı.
23.Haftada White Hart Lane'de rakip Wigan. Tottenham kazanır. Manchester United da Stoke'u yener. Everton, City'ye 2 puan kaybettirse şükela olur.