- Ülke Adı: Küba
- Başkent: Havana
- Nüfusu: 11,48 Milyon
- Yüz Ölçümü: 109.884 km²
- Komşuları: Birleşik Devletler, Meksika, Bahamalar, Cayman Adaları, Jamaika, Haiti, Dominik Cumhuriyeti
- Konuşulan Dilleri: İspanyolca
- Telefon kodu: +53
- Başkan: Miguel Diaz-Canel
- Para Birimleri: Pezo
Küba’nın ilk yerlileri Güney Amerika’dan adaya gelen Siboney ve Guanahatavey’lılardır, daha sonra ise adaya Tainolar yerleşmiştir. Çömlek yapımı ve tarımda başarılı olan Tainolar’ın sayısı 80 ile 100 bin civarındaydı. Kolomb’un ilk seyahatinde, yani 1492 yılında keşfederek İspanyol toprağı olarak ilan ettiği Küba’da ilk kalıcı yerleşim 1511 yılında kuruldu. Bu dönem koloniciler tarafından yapılan, sömürü, salgın hastalık, açlık gibi olumsuz durumlar yüzünden yerli halk nüfusu 5 bine kadar düşmüştür. 18.yy’a girilirken, bölgede oluşturulan refah ve düzenle birlikte koloninin nüfusu yaklaşık olarak 50 bin civarındaydı. İspanya’dan düzenli olarak gemi seferlerinin başlaması Havana’nın stratejik ve ticari önemini arttırdı.
Hayvancılık, şekerkamışı ve tütün gibi ürünlerin üretiminin artmasına bağlı olarak işgücü ihtiyacı artmış ve Afrika’dan çok sayıda köle getirilmiş bu da adada ciddi bir değişime sebep olmuştur. 1868 senesinde köle ticaretinin bitmesiyle ve işgücü açığının kapatılması için adaya sözleşmeli işçi olarak Çinliler getirilmeye başladı. 19. yüzyılın sonlarına doğru İspanya’nın şeker üretimi ve ihracatı için gerekli olan işgücü, sermaye, teknik beceri ve pazarları sağlamada yetersiz olması sebebiyle Küba’yla olan iktisadi ve siyasi bağlar giderek zayıfladı, bu ortamdan faydalanan ABD ise şeker üretimi konusunda giderek güçlendi. İspanyolların özerklik isteğine ödün vermemesi ve vergilerin de daha arttırılması sebebiyle On Yıl Savaşları’nın başlamasına sebep oldu. Savaş sonunda İspanya, yapılan Zanjon Sözleşmesiyle ekonomik ve siyasal reformlar yapmaya söz verdi fakat adada yaşanan ekonomik sebepler dolayısıyla barış ortamı uzun sürmedi ve 1895 yılında Bağımsızlık Savaşı başladı. Savaş karşısında İspanya Küba’ya 200 bin asker çıkardı. Savaş dolayısıyla şeker üretimi durma noktasına gelirken, ABD de İspanya’ya savaş açtı.
Amerika’nın kendini Küba’ya müttefik olarak göstermesi, Küba’nın İspanya’ya karşı Bağımsızlık savaşı neticesinde İspanyolları yenmesinin ardından Amerika ve İspanya arasında Paris’te bir görüşme gerçekleşti ve Paris Antlaşması imzalandı. 1 Ocak 1899 yılında ABD işgali altında ülkenin bağımsızlığı kabul edildi. ABD, ülkenin Guantanomo Koyunda deniz üstü kurduktan sonra ülkeden çekildi. 1901 yılında seçimleri kazanan Jose Miguel Gomez döneminde yolsuzluk ve adaletsizlik en üst seviyeye ulaştı. Özellikle Afrika kökenli ülke halkının siyasi hakları ve daha iyi iş imkanları için giriştiği eylemler sert bir şekilde bastırıldı. Bu dönemde ülke rejimi diktatörlüğe doğru ilerlerdi, seçimlerin çoğu hileli ve askeri baskı yoluyla gerçekleşti. 1933 senesinde ABD desteğiyle başa gelen Gerardo Machodayu deviren Fulgencio Batista, en popüler diktatör olarak uzun seneler ülke yönetimini eline aldı. Batista döneminde tarım ve hayvancılığın yanında turizm ve kumar işletmeciliği de ciddi bir gelir kaynağı oldu. İşsizliğin giderek artması, nüfusun fakirleşmesi ve ekonominin de giderek daha dışarıya bağlanması dolayısıyla Batista yönetimine karşı baskın bir muhalefetin ortaya çıkmasına sebep oldu. 1959 yılında Batista’nın ülkeden kaçmasından sonra yeni bir dönem başladı.
Küba'da gezilecek birçok güzel yer bulunmaktadır. Bunlardan bazı noktalar şunlardır:
Dikkat çeken tarihi, kendine has politik yapısı ve renkli yapısıyla ülke halkını tanımak için başkent Havana’nın tarihi bölgesi olan Eski Havana’yı keşfetmek en doğru karardır. Eski Havana’nın kolonyal zamandan kalma pek çok tarihi yapısı bulunmaktadır. Sokaklarda dans eden ve şarkı söyleyen kişilere sık rastlanır.
Ülkenin en hareketli ve canlı noktaları arasında bulunan bölgede sanat galerileri, bira müzesi gibi kültürel ve mimari açıdan önemli yerler vardır. Eski Meydan anlamına gelen Plaza Vieja’da mola verip keyif yapmak, en ideal bölgeler arasındadır.
Ülkede güneşin batımından doğumuna kadar görülmesi gereken en iyi yerdir. Oldukça renkli bir gece hayatı olan bölge, Atlas Okyanusu kıyısında sekiz km uzunluğunda bir sahile sahiptir.
Fidel Castro’nun ülke halkına seslendiği yer olan bölgenin asıl ünü, Che Guevera’nın 1960 yılında Alberto Korda tarafından çekilen portresinin bulunduğu duvara borçlu. Devrim meydanı olarak da adlandırılan yer, Küba İçişleri Bakanlığı’na ait duvarda mutlaka bir fotoğraf çekilmelidir.
Eski Havana’nın karşısında olan ve kilometrelerce mesafeden de görülebilen kalenin tarihi 16. yüzyıla dayanıyor. Bir dönem cezaevi olarak da kullanılan yapı, günümüzde güneşin Atlantik Okyanusu üzerinden batışına şahit olmak isteyenlerin seyir noktası.
Ülkenin en dikkat çeken plajları arasında, bembeyaz kumu ve turkuaz deniziyle plaj yıl içerisinde milyonlarca turisti misafir etmekte. Havana’ya karayolu ile iki saatlik mesafede bulunan plaj, tatil için tercih edilebilecek en güzel plajlar arasında.
Küba’nın güney kesiminde bulunan Trinidad, 1514 yılında Diego Velaquez tarafından kurulan bir köy. 1988 yılında Unesco tarafından Dünya Mirası Listesinde bulunan bölge, Arnavut kaldırımlı sokakları ve pastel tonlarındaki yapılarıyla, zamanın durduğu hissini hissettiren bir yer.
Afrika kökenli ve müzisyen oranının en fazla olduğu şehirdir. Santiago de Cuba ayrıca ülkenin en büyük ikinci şehridir, kendine has lezzetleri oldukça fazladır. Ülkenin doğusunda, tepelik bir kıyıda bulunan şehir, 1515 yılında kurulduğu zaman bir süre ülkeye başkentlik de yapmıştır. Şehirde tarihi önem açısından pek çok önemli yapı da vardır.
Kolomb’un ülkede ilk ayak bastığı bölge olan Baracoa, ülkenin en doğusunda, ulaşımın zor olduğu bir noktada yer alır. Turizm’den uzak kalması sebebiyle, doğası deforme olmamış, yerel yaşantısını tamamıyla koruyabilmiş bir şehirdir. Bölge halkı kakao ve çikolata üretimiyle geçimini sağlamaktadır. 575 metre yüksekliğindeki doruğuyla dikkat çeken El Yunque Dağı’nın manzarasını izlemek ise muhteşem bir deneyimdir.
Vinales, ülkenin en popüler puro markaları için en kaliteli tütünlerinin yetiştirildiği bölgedir. Montecristo, Cuaba, Cohiba gibi dünyaca ünlü Küba puro markaları bu bölgede yetişen tütün yapraklarını kullanır. Dolayısıyla bu bölgenin, ülkenin geri kalan kısmına büyük bir faydası vardır.
Ülke mutfağının standart Latin mutfağından büyük bir farkı yoktur. Ülke yemeklerinde dikkat çeken ilk şey asırlar boyunca sömürgecilerin İspanya’dan, kölelerinse Afrika’dan getirdiği etkileri Karayip malzemeleri ile harmanlayarak bir tabakta sunması. Ülke mutfağı bol soslu ve taze meyvelidir. Domuz etli yemeklerinin yanında mısır ve siyah fasulye sıklıkla tüketilir. Baharatların da bol kullanıldığı Küba mutfağında tatlı hariç neredeyse tüm yemeklerde sarımsak kullanılmaktadır.
Okyanus ülkesi olması dolayısıyla, ülkede balıkçılık bayağı gelişmiştir. Bu sebeple ülke mutfağında lezzetli balıklı tarifler sık karşımıza çıkar. Küba halkının vazgeçilmez içecekleri arasında Rom ve Mojito vardır. Ülke mutfağı oldukça çeşitlidir bu çeşitlilik süt ürünlerinde de geçerlidir. Küba’da tatlı olarak pirinç ve şeker kamışı önemli bir yere sahiptir. Küba halkının kahvaltısı oldukça standart nereye gidilirse gidilsin, meyve tabağı, taze sıkılmış meyve suyu, ekmek, çay, yumurta, tereyağ ve baldır. Bazı yerlerde bu menüye ilave peynir ve salam da bulunur. Ülkede önemli bir yere sahip olan Küba kahvesi, yumuşak içimli ve hafif bir kahvedir.