Güneş
Güneş , etrafında yıldız Dünya ve güneş sisteminin diğer bileşenleri döner. Sistemin baskın organıdır, oluşturan tüm kütlesinin yüzde 99'undan fazlası. Güneş, muazzam miktarda enerji , bir kısmı Dünya'ya sağlar hafif ve desteklemek için gerekli ısı hayat .
Joshua Tree Ulusal Parkı Gün batımında Joshua ağaçları, Joshua Tree Ulusal Parkı, Güney Kaliforniya, ABD Larry Brownstein/Getty Images
Güneş, bir G2 V yıldızı olarak sınıflandırılır ve G2, sarı G sınıfının en sıcak ikinci yıldızını temsil eder - yüzey sıcaklığı yaklaşık 5.800 kelvin (K)—ve bir ana diziyi temsil eden V veya cüce yıldız, bu sıcaklık sınıfı için tipik yıldız. (G yıldızları, Alman fizikçi Joseph von Fraunhofer'in G olarak adlandırdığı bir dizi atomik ve moleküler tayf çizgilerinin belirginliği nedeniyle bu adla anılır.) Güneş, Samanyolu Galaksisi'nin dış kısmında bulunur ve daha önce yaratılmış olan malzemeden oluşmuştur bir süpernova içinde işlenir. Güneş, sık sık söylendiği gibi küçük bir yıldız değildir. Kendi türündeki en büyük ve en küçük yıldızların ortasında yer almasına rağmen, o kadar çok cüce yıldız vardır ki, Güneş kendisini çevreleyen mahalledeki yıldızların ilk yüzde 5'ine düşer.
Fiziki ozellikleri
Güneşin yarıçapı, $ ☉, bunun 109 katı Dünya , ancak Dünya'dan uzaklığı 215 $ ☉, bu yüzden sadece bir açıyı gösterir1/iki° gökyüzünde, kabaca Ay'ınkiyle aynı. Kıyasla, Proxima Centauri Dünya'ya bir sonraki en yakın yıldız, 250.000 kat daha uzaktadır ve göreli görünür parlaklığı, bu oranın karesi kadar, yani 62 milyar kat azalır. Güneş'in yüzeyinin sıcaklığı o kadar yüksek ki katı veya sıvı orada olabilir; oluşturmak malzemeler ağırlıklı olarak gaz halindedir atomlar , çok az sayıda moleküller . Sonuç olarak, sabit bir yüzey yoktur. Fotosfer olarak adlandırılan Dünya'dan görüntülenen yüzey, radyasyonun çoğunun bize ulaştığı katmandır; aşağıdan gelen radyasyon emilir ve yeniden yayılır ve üstteki katmanlardan gelen emisyon, her 200 kilometrede (124 mil) yaklaşık altı kat kadar keskin bir şekilde düşer. Güneş, Dünya'dan o kadar uzaktadır ki, bu hafif bulanık yüzey çözülemez ve bu nedenle uzuv (görünür kenar) keskin görünür.
güneş sistemi ölçeklendirmek Güneş sisteminin sekiz gezegeni ve Plüton, cisimlerin birbirine göre yaklaşık boyutlarını gösterecek şekilde ölçeklendirilmiş bir görüntü montajında. En soldaki sarı segment tarafından ölçeklendirilmek üzere temsil edilen Güneş'in dışında, dört kayalık karasal gezegen (Merkür, Venüs, Dünya ve Mars), hidrojen açısından zengin dört dev gezegen (Jüpiter, Satürn, Uranüs, ve Neptün) ve buzlu, nispeten küçük Plüton. NASA/Ay ve Gezegen Laboratuvarı
Ön planda Seto Büyük Köprüsü ile İç Deniz'de İç Deniz Günbatımı. Tomas Tam
Güneş'in fotosferi Güneş lekeli Güneş'in fotosferi, Güneş ve Heliosferik Gözlemevi uydusu tarafından çekilen görüntü, 29 Ekim 2003. SOHO/NASA
Güneşin kütlesi, M ☉, güneş sistemindeki tüm gezegenlerin toplam kütlesinin 743 katı ve Dünya'nın 330.000 katıdır. Tüm ilginç gezegensel ve gezegenler arası yerçekimi fenomenleri, Güneş'in uyguladığı kuvvete kıyasla ihmal edilebilir etkilerdir. gücü altında Yerçekimi , Güneş'in büyük kütlesi içe doğru bastırır ve yıldızın çökmesini önlemek için dışarı doğru olan merkezi basınç, ağırlığını destekleyecek kadar büyük olmalıdır. yoğunluk Güneş'in merkezinde suyun yaklaşık 100 katı (kabaca Dünya'nın merkezindekinin altı katı), ancak sıcaklık en az 15.000.000 KİME , bu nedenle merkezi basınç, 3.500 kilobar olan Dünya'nın merkezindeki basınçtan en az 10.000 kat daha fazladır. Atomların çekirdekleri tamamen elektronlar ve bu yüksek sıcaklıkta, yaşam için hayati önem taşıyan enerjiyi üretmekten sorumlu olan nükleer reaksiyonları üretmek için çarpışırlar. hayat Yeryüzünde.
Güneş'in sıcaklığı merkezde 15.000.000 K'dan fotosferde 5.800 K'ye düşerken, bu noktanın üzerinde şaşırtıcı bir tersine dönüş meydana gelir; sıcaklık minimum 4.000 K'ye düşer, ardından 8.000 K sıcaklıkta yaklaşık 7.000 kilometre yüksekliğindeki kromosferde yükselmeye başlar. Tam tutulma sırasında kromosfer pembe bir halka olarak görünür. Kromosferin üzerinde, 1.000.000 K sıcaklığa sahip ve gezegenlerin çok ötesine ulaşan korona adı verilen loş, geniş bir hale vardır. 5 mesafenin ötesinde $ ☉Güneş'ten gelen korona, saniyede 400 kilometre (km/s) hızla (Dünya'ya yakın) dışa doğru akar; bu yüklü parçacık akışına güneş rüzgarı denir.
Güneş çok kararlı bir enerji kaynağıdır; Güneş sabiti adı verilen ışınımsal çıktısı, Dünya'da metrekare başına 1,366 kilovattır ve yüzde 0,1'den fazla değişmez. Bununla birlikte, bu kararlı yıldız üzerinde, 11 yıllık ilginç bir manyetik aktivite döngüsü yer almaktadır. tezahür etti bölgelere göre geçici Güneş lekeleri adı verilen güçlü manyetik alanlar.
Paylaş: