Çitalar, 1952’de Hindistan’da neslinin tükendiği ilan edildi ve ülkedeki bu kaderi yaşayan tek büyük etoburdur.
Ancak nesli tükenmekte olan kediler çok daha geniş bir menzile sahipti. Tarihsel olarak, çitalar Orta Doğu ve Orta Hindistan’ın yanı sıra Sahra altı Afrika’nın çoğunda dolaştı. Habitat kaybı, kaçak avlanma ve insanlarla çatışmalar, nüfuslarını büyük ölçüde azalttı.
Örgüt, 11 saatlik yürüyüş için seçilen hayvanların “sağlık, vahşi yaşam, avlanma becerileri ve güçlü bir kurucu popülasyonla sonuçlanacak genetiğe katkıda bulunma yeteneğinin değerlendirilmesine dayanarak” seçildiğini söylüyor.
Kedileri Afrika’nın güneybatı kıyısındaki Namibya’dan Orta Hindistan’a götürmek çok adımlı bir yolculuk aldı. Cuma günü, çitalar CCF’nin merkezinden Namibya Windhoek’teki Hosea Kutako Uluslararası Havalimanı’na gitti. Ardından özel jetle Hindistan’ın Jaipur şehrine gittiler. Son olarak, Cumartesi günü kediler Kuno Ulusal Parkı’na götürüldü ve yeni evlerine bırakıldı.
CCF’nin kurucusu ve yönetici direktörü Laurie Marker, “Bir korumacı olarak çok heyecanlıyım ve CCF’nin lideri olarak, CCF’yi yeniden tanıtma ekibimizin çalışmalarından son derece gurur duyuyorum” dedi. “Çita korumaya yönelik araştırma ve özveri olmadan, bu proje gerçekleşemezdi.”
Hindistan Yaban Hayatı Enstitüsü’nün dekanı ve Hindistan’ın Çita Projesi’nin baş bilimcisi Jhala Yadvendradev, projenin yalnızca çitalara değil, Hindistan’ın eko sistemlerine de büyük fayda sağlayacağını söyledi.
Yadvendradev yayında, “Üst düzey bir yırtıcıyı geri getirmek, tarihi evrimsel dengeyi geri getirerek, basamaklı etkilere neden olarak, tüm türlerin yararına daha iyi vahşi yaşam habitatının yönetimine ve restorasyonuna yol açar ve yoksul ormanlarda yaşayan toplulukların geçim kaynaklarını yükseltir.” Dedi. .
2012’de Afrika çitalarını Kuno Ulusal Parkı’na getirme girişimi Hindistan Yüksek Mahkemesi tarafından durduruldu, bu da yerli olmayan bir türün tanıtılmasının sorunlu olduğunu ve parkta onları beslemek için yeterli av olmayabileceği konusunda uyardı.
Cheetah Projesi Genel Müdürü SP Yadav, Hindistan’ın kaçak avlanma karşıtı önlemler ve av miktarını artırarak parkı birkaç yıldır hazırlamak için çalıştığını söyledi.
Bununla birlikte, Kuno Ulusal Parkı’nda yaklaşık sekiz yıldır çalışan bir koruma biyoloğu olan Faiyaz Khudsar, çitaların hala yeterince yiyemeyebileceğinden endişe ediyor.
“Doğal olarak av üssünün popülasyonunu oluşturursanız ve sonra yeni bir tür veya yırtıcı getirirseniz, bu sürdürülebilir. (Ama bir) başka bir yerden av üssü getirirseniz… Hangi yöne gittiğini bilmiyorum. Altı ay veya bir yıl sonra gidecek” dedi Khudsar CNN’e.
Khudsar ayrıca çitaların leoparlar gibi agresif diğer yırtıcılarla rekabet edeceğini söyledi.
Ancak 2020’den beri Cheetah Projesi ile ilgilenen Pretoria Üniversitesi’nde doçent olan Adrien Tordiff, Güney Afrika’dan gelen çitaların Milli Park’ın diğer canlıları düşünülerek seçildiğini söyledi.
“Oldukça yüksek leopar yoğunluğunun olduğu bölgelere gittikleri için, gerçekten oldukça vahşi ve diğer büyük etoburlar, aslanlar, leoparlar vb. ile birlikte olmaya çok alışkın hayvanlar istedik. Yani bu etoburlardan naif değiller. Tordiff, CNN’e verdiği demeçte, onlardan kaçınabilirler, kendilerini onlara karşı savunabilirler, ne olduklarının ve kendilerine yönelik risklerin gerçekten farkındalar.”
Hindistan Çevre, Orman ve İklim Değişikliği Bakanlığı, çitaları Hindistan’a geri getirmenin “muhtemelen amiral gemisi tür olarak hizmet edecekleri açık orman, otlak ve çalılık ekosistemlerinin daha iyi korunmasıyla sonuçlanacağına” inanıyor.
Hindistan hükümeti, çitaların ülke içinde neslinin tükenmesine yol açan faktörlerin – özellikle avlanma ve habitat kaybının – “azaldığına” inanıyor.
İngiliz Raj’ın altında, ormanlar yerleşimleri geliştirmek ve tarlalar kurmak için temizlendi, bu da çita gibi büyük kediler için habitat kaybına neden oldu. Kaplanlardan daha az tehlikeli ve evcilleştirilmesi nispeten kolay olduğu düşünülen çitalar, Hint soyluları tarafından spor avcılığı için sıklıkla kullanılıyordu.
Jhala’ya göre, son çitalar 1947’de, resmen soylarının tükendiği ilan edilmeden kısa bir süre önce vuruldu.