MEAGAN DAY
(Ç.N.: Türkiye birkaç haftadır "Tosuncuk" ile yatıyor "Tosuncuk" ile kalkıyor. İşin iç yüzünün ne olduğu da belli değil. Ya da daha tepelerde kimlerin neleri örtmek için "Tosuncukları" piyasaya sürdüğü. Oysa, "Tosuncuklar" salt ahlaki ya da hukuksal bir sorun değildir. Kapitalist sistemin özünde var olanın sürekli olarak ürettiği bizzat kendi varlığının bir tezahürüdür. Sadece sınıf atlayabilen bir avuç insana "cennetin" vaat edildiği bu sistemde "Tosuncuklar" ve "Tosuncuklar"a kanan tosuncuk adayları her daim var olacaktır. Kapitalist sistem yıkılana dek!)
Kişisel gelişim milyoneri Tim Ferriss bir dolandırıcıdır. Fakat onun başarısı modern kapitalizm ve tatminsizliği hakkında çok şey söyler.
azar Tim Ferriss Okuyucuyla Buluşma sırasında konuşurken: Tim Ferriss "4 Saatlik Vücut" 26 Mayıs 2011 New York Soho Apple Store'de. Jemal Countess / Getty
Haftada 4 Saat Çalışma: 9-5'ten Kurtul, Herhangi Bir Yerde Yaşa ve Yeni Zenginlere Katıl yayınlandığında 2007 yılında otuz yaşındaydı. Şimdi, on yıl sonra, kitap bir milyondan fazla sattı ve Ferriss, bataklık sarmaşığı[sarmaşık birliği: Amerika'nın en iyi sekiz üniversitesinin oluşturduğu birlik] eğitimli teknoloji girişimciliğinden liste başı yaşam gurusuna ve Silikon Vadisi melek yatırımcısına birden dönüşüverdi. İnsanlar, Ferriss'in on yıl önce satmaya başladıklarını satın almaya devam ediyorlar: sonu gelmez beyaz-yakalı esaretten uzağa tek yönlü gidiş bilet.
Genç seçkin yazarın ortalama orta yaşlı masa başı ofis çalışanının her şeyine nasıl vakıf olduğunu Tanrı biliyor ve Haftada 4 Saat Çalışma onların korkuları, hayal kırıklıkları ve hayalleri üzerine zekice oynanan bir kumardır. İnsanlar, sadece tıkırdayan klavyelerin sesini duyarak, sadece mikrodalgada ısıtılan çorbayı koklayarak, flüoresan lambaların altında ruhsuzlaşmak istemiyorlar. İnsanlar bir el sanatında ustalaşmak, doğal yanık bir tene sahip olmak, çocuklarının büyüdüğünü görmek ve Roma'yı ziyaret etmek istiyorlar. Bireysel tercih ve kurtuluş konusunda kapitalist kurallara rağmen insanlar özgür olmak isterler ve günün sonunda olmadıklarında endişe duyarlar.
Ferriss'in kitabının dehası, neredeyse herkesin yüreğinin derinliklerinde beslediği belli belirsiz bir şeyi yankılamasıdır: aslında böyle olmak zorunda değil. Elbette, bugün dünyada yaşamak için bir yere parası yetmesi ya da yaşlandığında finansal güvenceyi elde etmesi için insanın kurumsal kontrol ve piyasa disiplini için tüm hayatının on yıllarından feragat etmek zorunda olması karşı gelinemez bir kural değildir. İki haftalık tatil karşılığında 50 haftalık sürekli stres hasarlarına ve ev ile iş arasında acınası gidip gelmelere katlanmalı mıyız? Kim demiş? Haftada 4 Saat Çalışma, kuralların keyfekeder olduğu ve başkasının lehine esnetildiği konusunda insanların sezgilerini olumlar.
Bu değerli içgörüden yola çıkan Haftada 4 Saat Çalışma, kestirme yollar teranesinden ve aynı zamanda yanlış yönlendirilmiş, yıkıcı olanlarından oluşan bir çözüm sunar. Gerçek şu ki, sihirli teknikler yok. İnsanların özgür olmamasının nedeni kapitalizmdir ve bunun yolu sadece sınıf mücadelesinden geçer.
BİR DOLANDIRICI OLMAK, FECİ BİR DOLANDIRICI OLMAK
Haftada 4 Saat Çalışma, ekonomi çökmeden birkaç ay önce, Bush yönetiminin sayılı günlerinde yayınlandı. Ferriss, The Office'i ülkenin en popüler televizyon dizilerinden biri yapan benzer durgunluk öncesi beyaz yakalı keyifsizlikten faydalandı. Birden hızla yükselen verimliliğe rağmen, ortalama işçi maaşı on yıllar öncesinde zaten durağan bir noktaya gelmişti ve çok az kıpırdama işareti gösteriyordu. Toplam gelir artışının yarısından fazlası önceki yirmi yılda yüzde 1 tarafından ele geçirilmişti. Bu arada tüketici borçları da çoğalıyordu.
Yaygın bir düş kırıklığı duygusu orta gelirli masabaşı işçilerine musallat oldu. Bu vaziyet, The Office'de bir karakterin, bir satıcının coşkuyla, "Şubemizi küçültmek zorunda kalmayabilirler. Ve burada yıllarca çalışabilirdim . . . ve yıllarca . . .ve . . .yıllarca," diyerek başlayan sahnesi ile en iyi yakalanır. Maddi rahatlık elde etme karşılığında haftada kırk saat boyunca telefonla kağıt satmanın monoton bir sonsuzluk olduğu kafasına dank edince yüzü düşer.
Tim Ferriss Haftada 4 Saat Çalışma'da, "Dünyadaki tüm insanların işlerini yapmak için tam olarak 8 saate ihtiyaç duymaları nasıl mümkün olabilir? Olamaz. 9-5 keyfidir," diye yazıyor. Ferriss'in hedef kitlesi, benzer çöküntü hissi, korku ve hayal kırıklığı duygusu yaşayan insanlardan oluşuyordu - ve onlara bir can simidi satıyordu. Kitaplar satışları uçtu. Ve tavsiyesinin dağılan ekonomiye daha iyi denk düştüğünün yeni bir açıklayan yeni baskısıyla birlikte ekonomik çöküşten sonra da satmaya devam etti.
Eğer bu kitabı seçtiyseniz, 62 yaşına kadar bir masanın arkasında oturmak istememe şansınız var. İster hayaliniz mücadele ortamından kaçma olsun isterse gerçek hayatta fantazi yolculuğu, uzun dönem dolaşma, dünya rekoru kırma ya da basitçe büyük bir kariyer değişikliği olsun, bu kitap, çoğu kez ele geçmez "emeklilik yerine burada şimdi gerçekleştirmek için ihtiyaç duyduğunuz tüm araçları size verecektir. Sonuna kadar beklemeden zorlu çalışma hayatına karşı ödülleri almanın bir yolu var.
Sayfalarca kişisel gelişim ve zaman yönetimi klişelerinden (Zehirli insanlar sizin zamanınızı hak etmiyorlar," "Bu akşamdan itibaren yarın yapılacaklar listenizi düzenleyin," "Odak noktanızı bulun ve kendi tarzınızı oluşturun") sonra Ferriss sihirli kurşun[bkz:sihirli kurşun kuramı] çözümünü ortaya koydu: onun izinden gidin ve sahte bir uzman haline gelin. "“Temel güvenilirlik göstergelerini anlıyorsanız uzman statüsü dört haftadan kısa bir sürede oluşturulabilir.”
Ardından can atan şarlatanlar için yöntemini sundu: iki ticaret örgütüne katıl ve en çok satan üç kitabı oku. Karşılaştığınız fikirleri kendi sözcüklerinizle bir araya getirin ve tefsir edin, saha sonra en yakındaki üniversiteye öğrencileri davet eden bedava seminer posterlerini asın. Bir şirket kampüsünde başka bir seminer vermek için bu deneyimi kullanın. Semineri kaydedin. Ticaret dergileri için birkaç makale yazın. Kayıtları ve makaleleri web sitenize yerleştirin. Artık işin içindesiniz.
Ama bu sadece işin yarısı. Diğer yarısı daha da önemlidir. Bir kere dükkanı açtığınızda, Ferriss, sahte uzmanlığınızı ilerleterek ve onu, saatte 5 dolara gelişen dünyadaki "sanal yardımcılara" dışarıda yaptırarak köşeyi dönmenizi tavsiye eder. Bu yardımcılar, markanızın ve işinizin her yönüyle ilgilenirken, sizin bayrağınız altında içerik oluşturmaya devam edeceklerdir. Yapmanız gereken sadece onları yönetmek. Daha sonra, sistemi kurduktan ve işletmeye başladıktan sonra, sanal yardımcılarınızı yönetmek için kolay iletişime geçebileceğiniz ABD merkezli uzaktan kumandalı -yerel taşeron- bir yardımcı işe alın. Artık tek vazifeniz yerel taşeronu yönetmek.
Tebrikler: "full" otomasyon" aşamasına ulaştınız, "artık haftada dört saat çalışıyorsunuz. Zenginsiniz ve dünyayı gezmekte özgürsünüz."
KESTİRME YOL YOK
Kapitalizm şöyle çalışır: üretim araçlarına sahip küçük bir insan sınıfı ve hayatta kalmak için emek gücünü satan diğer herkes. Kapitalistler için emek gücünün maliyeti ne kadar düşük olursa karlar o kadar yüksek olur. Kapitalist bir teşebbüsün kendini sürdürmek için kar üretmeye devam etmesi gerekir, bu nedenle işgücü maliyetlerini - baskılanan ücretler, uzun çalışma saatleri ve acımasız iş güvensizliği yoluyla - en aza indirgemek her zaman temel amaçlarından biridir.
Tim Ferriss'in kapitalist çalışması Haftada 4 Saat Çalışma ile başından sonuna kadar özdeşleşen sorun geçerlidir ve derinden hissedilir. Toplumun işlemeyi sürdürmesi için çalışmak istiyoruz ve çalışmak zorundayız. Bu işleri hepsi eğlenceli olmayacak. Ayrıca seyahat etmek, bir spor ya da sanatta başarı göstermek, değer verdiğimiz ilişkilere yönelmek ya da sadece gevşemek istiyoruz. Bu basit lükslerin tadını çıkarmak için boş zamana ve ihtiyari harcanabilir gelire ihtiyacımız var. Ve bu şeylerden mahrum edilmemizin sebebi kapitalizmdir ya da daha spesifik olarak, kapitalistlerin toplumu kendi çıkarlarına ve bizimkine aykırı olarak düzenlemelerini durdurmaya adanmış muhalif bir politik gücün olmayışı; diğer bir deyişle sınıf mücadelesine adanmış olanın yokluğu.
Zamanı ve parayı işverenlerden zorla çekip almak için işçiler bu muhalefeti inşa etmek zorunda olacaklar. Ferris, bir anlamda, “sonuna kadar beklemeden, zorlu çalışma hayatına karşı ödülleri almanın bir yolu olduğunu” vaat ettiğinde haklıdır. Ancak hayat yazarları yok, sihirli hileler yok ve bireyler olarak bir yol bulamayız. Beyaz ya da mavi yakalı fark etmez, eğer kapitalist ücret sistemine direnmek, ekonomiyi demokratikleştirmek ve kapitalist karların değil de toplumun ihtiyaçları etrafında bizzat örgütlenmek için birleşirsek, o zaman sadece emeğimizin tam karşılığını alabiliriz.
*www.jacobinmag.com sitesindeki yazıdan Türkçe'ye amatörce çevrilmiştir.
(ÖZGÜRLÜK)