Petrol maliyetini azaltmak uzun vadeli bir eğilimdir. Büyük bir ekonomik döngünün aşağı eğrisindeyiz: tüm malların fiyatları düşüyor, ekonomiler yavaşlıyor ve Çin pazarı gibi yüksek petrol fiyatları fonunda geçici olarak şişen finansal kabarcıklar patlamak üzere. Ancak mevcut durumu büyük bir ekonomik (sözde Kondratieff) döngüsü olarak kabul edersek, belli bir tabana ulaşmış olursak, önümüzdeki beş veya on yıl boyunca bu tabanda kalacağız.
Şimdi neden düşük petrol fiyatları koridorunda olduğumuza dair orta vadeli düşünceler var. Tabii ki, arz-talep dengesinden bahsediyoruz. Piyasalar bir şekilde İran'ın dünya petrol ticaretine dahil edilmesini hesaba katsa bile, belirli hacimleri ve İran'ın piyasa pozisyonlarını yeniden kazanmak için petrolünü çok büyük bir indirimle atması gerçeğini hesaba katmamışlardı. Teklif artıyor ve ABD ve Afrika'da OPEC üyelerini ve pozisyonlarını vermeyecekler. Ayrıca pazar nişleri için endişeleniyorlar.
Arz, pratikte artmayan, talebi fazlasıyla aşacaktır. Avrupa'da, alternatif enerji ve yakıt biçimlerine geçiş yaparak yağ tüketiminde bir düşüş var. Büyük umutların olduğu Çin'de, ekonomik büyüme yavaşlıyor. Hindistan'da petrol tüketimi de beklendiği kadar hızlı artmıyor. Şimdi petrol pazarı, alıcının pazarı ve düşük petrol fiyatları ile oldukça uzun bir süre için belirlenecek.
Ne kadara mal olacak
Şimdi medyan çizgisinin Brent varil başına $ 45 işaretinden geçtiği fiyat koridoruna düştük. Ancak bu pazar şu anda oldukça gergin olduğundan, bu koridorun içine düştüğünde, petrol uzun süre boyunca dalgalanmaya devam edecektir. Geçici faktörlerin etkisi altında kısa vadeli kalkışlar olacak ve varil başına 20 seviyesine kadar olan başarısızlıklar oldukça muhtemel.
En az iki yıl boyunca dünya, petrol fiyatlarının düşük olduğu bir koridorun içindeydi. Bununla yaşamak zorunda kalacağız ve yalnızca Rusya ekonomisine değil, diğer ülke ihracatçılarına ve gelişmekte olan ekonomilere de uyum sağlamak gerekiyor.
Bu arada, bugünkü durumdaki Rus şirketlerinin yardıma ihtiyacı olduğu gerçeği bir efsanedir. İlerici bir vergi skalasımız var. Piyasadaki fiyat $ 40 ise, şirket yaklaşık olarak $ 20 tutarını korur - Gerisi devlet tarafından alınır. Eğer fiyat aniden varil başına $ 140 değerine ulaşırsa, petrol şirketi yaklaşık $ 40 değerinde kalır. Artan petrol fiyatlarından karı artırma eğrisi çok düz. Bu nedenle, ilk olarak, fiyatlar hala 25 $ 'a düşse bile, hala var olan petrol şirketleri değil, devlet petrol fiyatlarındaki düşüşe maruz kalmaktadır.
Neden fiyat yükselmiyor
İhracatçıların eşgüdümlü eylemlerini, örneğin OPEC'i beklemek mantıklı olacaktır. Yine de, dünyada üretilen petrolün üçte birinden sorumludurlar ve petrolün% 40'ini dış pazara sunarlar. Ancak OPEC artık tek tek devletlere kota tahsis edecek bir kartel değil. Kota yalnızca bir kağıdın üzerinde kaldı ve kimse bunu gözlemleyemez.
OPEC artık petrol fiyatlarında değişiklik yapmak için bir araç değil. Organizasyonun politikaları dört ülke tarafından tanımlanmaktadır: Suudi Arabistan, Kuveyt, Birleşik Arap Emirlikleri ve Katar. Toplam OPEC üretiminin yarısını sağlarlar. Birden 1,5 - 2 milyon varildeki üretimlerini azaltmaya karar verdilerse. Günde bunun piyasa üzerinde ilginç bir etkisi olabilir.
Ancak herkes bugünün ihracatçılarının çoğunun üretim kapasitesinin oldukça büyük olduğunu ve aynı Amerikalıların serbest bir niş işgal edeceğini biliyor. Bu nedenle, OPEC ülkelerinin, üretimdeki düşüşü savunmak için bir nedenleri yoktur, pazar konumlarını koruyarak yeni gerçekliğe adapte olmayı tercih ederler.
Rusya piyasadaki fiyatı hiçbir zaman belirlemedi ve daima trendi takip etti. Bu nedenle, ondan belirleyici herhangi bir eylem beklemek de son derece saf olacaktır.
Emtia fiyatlarının yükseltilmesi sadece uzun vadede beklenebilir. Bu arada, yeni teknolojiler geliştirilecek, küçük yerleşimler, bireysel evler ve hatta daireler sağlamak için yeterli olacak küçük enerji. Büyük enerjinin durgunluk değilse de durgunluk durumunda olması muhtemeldir.