Bırakınız, ışığınız yayılsın..
Uzaklarda küçük bir kasabada genç bir adam kendi işini kurdu. Bu, iki caddenin köşesinde olan bir perakendeciydi. Adam dürüst ve dost canlısıydı, insanlar onu seviyorlardı. Ondan alışveriş yapıyorlar ve arkadaşlarına tavsiye ediyorlardı. Adam bir yıl içinde bir dükkandan, Amerika’nın bir ucundan diğerine uzanan bir zincir yarattı.
Bir gün hastalanıp hastaneye kaldırıldı. Doktorlar az zamanı kalmış olabileceğinden endişe ediyorlardı. Üç yetişkin çocuğunu yanına çağırdı ve onlara bir görev verdi:
“İçinizden biri, yıllar boyu uğraşarak kurduğum şirketimin başına geçecek. Hanginizin bunu hakettiğine karar vermek için, her birinize birer dolar vereceğim. Şimdi gidip bu birer dolarla ne alabiliyorsanız alacaksınız, ama bu akşam geri döndüğünüzde paranızla aldığınız şey hastane odamı bir uçtan bir uca doldurmalı.”
Çocuklar bu başarılı şirketi yönetme fırsatı karşısında heyecana kapıldılar. Üçü de şehre gidip parasını harcadı. Akşam geri döndüklerinde babaları önce birinci çocuğuna sordu, “bir dolarla ne yaptın ? ” diye.
Çocuk cevap verdi:
“Arkadaşımın çiftliğine gittim, bir dolarımı verdim ve iki balya saman aldım.
Sonra odadan dışarı çıktı, saman balyalarını getirdi, açtı ve havaya savurmaya başladı. Oda bir anda samanlarla dolmuştu. Ama biraz sonra samanların tamamı yere indi ancak babanın söylediği gibi odayı bir uçtan öbür uca dolduramadı.
Adam ikinci çocuğuna sordu; ” peki sen paranla ne yaptın?” diye.
“Yorgancıya gittim. İki tane yastık aldım. ”
Bunu söyleyen çocuk, yastıkları içeri getirdi, açtı ve tüyleri bütün odaya dağıttı . Zaman içinde bütün tüyler yere düştü, böylece oda yine dolmamıştı.
Sıra üçüncü çocuğuna gelmişti ve adam oğluna parayı ne yaptığını sordu.
Dolarımı cebime koyup senin yıllar önceki dükkanın gibi bir dükkâna gittim. Dükkânın sahibine parayı verdim. Bununla iki şey aldım ve 90 centim arttı.
Çocuk elini cebine atıp bir kibrit kutusu, bir mum ve 90 cent çıkardı. Işığı kapatıp mumu yakınca oda samanla veya tüyle değil, mumun yaydığı ışıkla bir uçtan, diğer uca ışıkla doldu. Baba memnundu:
“Çok iyi oğlum. Bu şirketin başına sen geçeceksin, çünkü yaşam hakkında çok önemli bir şeyi , ışığını yaymayı biliyorsun. Bu çok güzel. “