Ortak bir Rus-Amerikan projesinin ortaya çıkması için ilk şartlar geçen yüzyılın seksenli yıllarına dayanıyor. Bu dönemde, Amerikan Donanması emrini yerine getiren Amerikan şirketi Martin Marietta, AQM-127 Süpersonik Alçak İrtifa Hedefli insansız hava aracını (SLAT) geliştirdi. Müşterinin teknik özelliklerine uygun olarak, bu ürünün süpersonik bir gemi karşıtı füze simülasyonu yapması ve savaş gemilerinin hava savunma hesaplamalarını eğitmek için kullanılması gerekiyordu. Bir ramjet motorla donatılmış roket uzunluğu 5,5 m, onu M = 2,5 sipariş hızına kadar hızlandırır.
AQM-127 hedefinin ilk test lansmanı 1987 yılında yapıldı. 1991-th yaz yazına kadar tedarik almak ve seriyi koymak planlandı. Ancak, bu zamana kadar proje en ciddi problemlerle karşı karşıya kaldı. Programın bir bütün olarak maliyeti ve hedef ayrı ayrı artmıştır. Harcamalarda kabul edilemez bir artış görerek Kongre, çalışmayı durdurmaya karar verdi. Bu, Amerikan vergi mükelleflerini gereksiz harcamalardan kurtardı, ancak filoyu istenen hedef olmadan terk etti.
SLAT programının kapatılmasından kısa bir süre sonra, ilgili ABD Donanması örgütleri benzer hedeflere sahip yeni bir projenin başlatılmasını başlattı. komuta filo hala doğru taklit eden yüksek performanslı bir hedef füze istiyordu silâh potansiyel rakip. Aynı zamanda, yeni teknik görev - önceki projenin sonuçlarını dikkate alarak - bitmiş ürünün maliyeti ile ilgili bazı kısıtlamalar getirmiştir.
Yeni filo girişimiyle ABD'li birkaç firma ilgilendi. McDonnell Douglas, Raytheon ve Allison programa katılma isteklerini dile getirdiler. 1 Ağustos 1997 şirketinin "McDonnell Douglas" şirketinin Boeing şirketinin bir parçası olduğu belirtilmelidir. Sonuç olarak, hedef proje sahiplerinden birini değiştirdi ve Boeing yöneticileri şimdi ABD iç pazarındaki roketi temsil etti.
Anlaşılan, McDonnell Douglas tasarımcıları ve yöneticileri, mevcut teknolojilerin, gelişmelerin ve üretim tesislerinin gerekli hedefi bağımsız olarak geliştirmelerine izin vermeyeceklerini çabucak anladılar. Kısa bir süre sonra şirket, gelecekteki hedefin gelişmesini uluslararası işbirliği çerçevesinde iki ülkenin işletmeleri tarafından gerçekleştirilecek olan Rusya Devlet Araştırma ve Üretim Merkezi Zvezda-Strela (yılın 2002'sinden, Taktik Füze Silahlanma Şirketi'nin baş şirketi) ile bir anlaşma imzaladı.
Sergi örnek roket X-31. Fotoğraf Ausairpower.net
İstişarelerin sonuçlarına göre, iki şirketin uzmanları projenin geliştirilmesine ve ardından seri ürünlerin üretimine ana yaklaşım belirledi. Muhtemel düşmanın silahının en doğru şekilde taklit edilmesi için mevcut Sovyet / Rus gemi karşıtı füze X-31А 'ya dayanan bir hedef oluşturulmasına karar verildi. Rusya Devlet Araştırma ve Üretim Merkezi Zvezda-Strela, uçak iskelesini ve böyle bir roketin bazı yerleşik sistemlerini sonlandıracaktı. McDonnell Douglas uzmanlarına roketin yeni rolüne karşılık gelen elektronik sistemler tasarlama görevi verildi.
Gelecek vaad eden bir insansız hava aracı projesi, İngiliz markası MA-31'i aldı. Bu atamada, harfler ürünün sınıfını ve sayıları temel roketi gösteriyordu. Bilindiği kadarıyla diğer tanımlamalar tanıtılmamış veya uygulanmamıştır. Amerikan programlarının geleneksel olarak birçok şirketin tüm çalışmalarına atıfta bulunduğu kısaltması da kullanılmamıştır.
Eğitim hesaplamaları gemi savunma ile ilgili özel sorunları çözmek için hedef bir dizi yeni ekipmana ihtiyaç duyuyordu. Aynı zamanda, mevcut bazı birimleri korumak mümkün ve gerekliydi. Aslında, MA-31 ürününün, altında bulunan ana kafanın yerleştirilmediği, ancak uçuş kontrolü, veri toplama ve aktarma için özel bir ekipman olan X-31 gemi karşıtı bir füze olması gerekiyordu.
Ortak Rus-Amerikan projesi, tanınan görünümüyle ayırt edilen roket gövdesinin tasarımının temel özelliklerinin korunmasını sağladı. Hedefin en büyük elemanı, 4,7 m uzunluğunda bir silindirik gövde ve kuyruk ucunda sivri bir kafa kaplaması ve motor nozülü olan bir 360 mm çapında kalmıştır. Yanların kuyruk ucunda, ön elemanları ana motorun hava girişleri olarak işlev gören silindirik kapaklar çıkıntılıydı. Bu kapaklara, kuyruğa kayma ile birlikte, büyük bir süpürgenin X şeklinde kanatları ve benzer düzende direksiyon simidleri yerleştirildi.
Önceden hedef arama kafasını içeren hedef füze gövdesinin baş bölümü şimdi çeşitli yeni cihazların montajı için tahsis edildi. Benzer şekilde, savaş başlığının çıkarılmasından sonra salınan hacimlerin kullanılması önerildi. Temel XR-31 gemi karşıtı füze için, patlayıcı şarj alet bölmesinin arkasındaki yuvaya yerleştirildi. Teknenin kuyruk kısmının hala enerji santralini barındırması amaçlanmaktadır.
MA-31 ürünü, istenen hızda optimum hızlanma ve seyir sağlayan kombine bir güç kaynağını tutar. Doğrudan hat içi hava jetli motor 31PPK doğrudan kasaya yerleştirildi. Bu ürünün çalışması için hava, yan emme cihazlarından akmak zorunda kaldı. Roketin ilk hızlanma için seyir enerji santralinin fırlatma hızına kadar, sağlam bir itici motor kullanılması önerildi. Sonuncusu doğrudan ramjet motorunun boşluğuna yerleştirildi ve fırlatılmasından sonra atılmak zorunda kaldı.
Yeni hedef için elektronik sistemler McDonnell Douglas ve taşeronları tarafından oluşturuldu. Belirgin nedenlerden dolayı, hedef roketin artık normal bir hedef arama kafasına ihtiyacı olmadı, ancak bazı yeni cihazlar taşımak zorunda kaldı. Ana bölmede, ABD ve Rus bileşenlerine göre, otomatik pilot yerleştirilir. Telemetriyi bir taşıyıcıya veya yer temelli bilgi toplama cihazlarına iletmek için bir radar altimetre, veri işleme cihazları ve iletişim ekipmanları da vardı. Bazı bilgilere göre, roket üzerinde belirli miktarda patlayıcı kalıyor. Sözde bir parçasıydı. kendini tasfiye sistemlerinin sona ermesi.
Ortak gelişme hedef füzesinin, maksimum 5 mm düzlem aralığına sahip toplam uzunluğu 910 m'den azdı. MA-31'in fırlatma kütlesi 600 kg'dı - bu parametre ilk X-31 füzesi seviyesinde kaldı. Gemide roket ramjet motoru için 55 kg yakıt mevcuttu. Yeni elektronik ekipman 110 kg'ın hemen üzerinde tartı.
QF-31 düzleminin altındaki MA-4 hedefi. Fotoğraf Airbase.ru
MA-31'in uçak gemisinden en az 500 m yükseklikte ve 15 km'den daha fazla olmayan bir yerde çalışması önerildi. Hızlanan katı yakıtlı bir motorun yardımıyla roketin istenen hızı arttırması ve önceden belirlenmiş bir yükseklik kazanması gerekiyordu, ardından itiş tahrik ünitesinin devreye girmesi gerekiyordu. Maksimum uçuş hızı 1000 m / s seviyesinde; ortalama - yaklaşık 700 m / s. Hava savunma hesaplama becerilerini uygulamak için roketin uçuşu birkaç metreden fazla olmayan irtifalarda gerçekleşecekti. Yakıt stoğunu azaltarak, uçuş menzili 31 mil (50 km) seviyesine düşürüldü.
Gelecek vaat eden bir hedefin taşıyıcısı, uzaktan kumandalı bir McDonnell Douglas QF-4 Phantom II uçağıydı; bu aynı zamanda uçaksavar savunma hesaplamaları için bir hedefdi. MA-31 roketinin bu tür bir uçağın gövdesi veya kanadın altına asılması için, Sovyet AKAP-58 ejeksiyon cihazının özel bir modifikasyonu geliştirilmiştir. Tasarımdaki küçük değişiklikler nedeniyle, böyle bir ürün bir Amerikan uçağına sabitlenebilir ve elektrikli silah kontrol sistemlerine bağlanabilir.
MA-31'in bir başka taşıyıcısı özel eğitim uçağı F-16C / D Blok 30 F-16N / TF-16N olabilir. McDonnell Douglas uzmanları uyumlu bir ejeksiyon cihazında çalışmaya başladı, ancak bu proje tamamlanmadı. Yeni bir ürünün geliştirilmesi ertelendi ve proje kapanana kadar tamamlanmadı. Sonuç olarak, F-16 aile uçağı, yeni hedef roketlerin lansmanına katılamadı.
Rus-Amerikan ortak projesi, mevcut gemi karşıtı füzenin asgari düzeyde gözden geçirilmesini sağladı. Bu sayede, yeni tipteki ilk ürünler, çalışmaya başladıktan birkaç ay sonra kelimenin tam anlamıyla üretilebildi. 1994'te, McDonnell Douglas, ZNPT Zvezda-Strela ve Pentagon, ilk üç düzine hedef grubunun ortak üretimini yapmak üzere bir anlaşma imzaladı. Bu sözleşmeye uygun olarak, Rus kuruluşu füze kolordu üretecek ve motorları ve bazı onboard sistemleriyle Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderecek. Yeni elektronik cihazların üretimi ve kurulumundan McDonnell-Douglas sorumluydu. ABD Savunma Bakanlığı da bu üretimin finansmanını devraldı.
Hedefi çalıştır. Fotoğraf Tasarımı - systems.net
Ağustos ayında, müşteri ve müteahhit 1996 umut verici bir hedef füzesinin ilk lansmanını yaptı. Fırlatma, düzenli bir QF-4 uçak gemisi yardımıyla gerçekleştirildi. Önceden belirlenmiş bir yüksekliğe ve hıza gelen uçak roketi düşürdü. Daha sonra, MA-31 ürünü piyasaya sürülmeden önce otopilotta yüklü uçuş görevini tamamladı. Daha sonra yeni lansmanlar yapıldı.
Testlerin bir parçası ve hava savunma sistemlerini içeren ilk test alıştırmaları olarak, hedef roketlerin 30'i başlatıldı. Bir gemiye gerçek bir saldırıyı simüle eden önceden derlenmiş bir uçuş görevi gerçekleştiren MA-31 roket hedefleri, verilen tüm görevleri başarıyla çözdü. Roketler, söyledikleri gibi, dalgaların tepeleri üzerinde güvenle uçtu, manevra yaptı ve belirtilen hedefe doğru girdi. Bununla birlikte, filonun hava savunma hesaplamaları boşta durmadı ve tehdide cevap vermek için zaman buldu.
Testin ilk aşaması, sunulan ortak Rus-Amerikan gelişim roketinin ABD Donanması için ilgi çekici olduğunu gösterdi. MA-31 ürünü yüksek uçuş verisine sahipti, ancak oldukça ucuzdu. Bir dizi teknik operasyonel ve finansal parametre açısından McDonnell Douglas ve ZNVT-Strela Devlet Araştırma ve Üretim Merkezi'nden roket, programın galibi ilan edildi. Yakın gelecekte, seri üretime geçilmesi ile birlikte hizmete alınması planlandı.
1999'in sonunda, hedef roket üretimi için yeni bir düzen ortaya çıktı. Amerika Birleşik Devletleri şimdi, McDonnell-Douglas'ı satın alan ve absorbe eden Boeing ile temsil edildi. Rusya'daki birimlerin parçalarının montajı ve bazı cihazların Amerikan endüstrisi tarafından kurulmasıyla birlikte 34 füzelerinin temin edilmesi için sağlanan yeni sözleşme.
Bir taşıma arabası üzerinde roket hedefi. Fotoğraf Tasarımı - systems.net
Bilinen verilere göre, ZNPT Zvezda-Strela ve Boeing Corporation'dan oluşan bir konsorsiyum böyle bir siparişin sadece bir kısmını yerine getirmeyi başardı. Bir Rus işletmesinde birkaç düzineden fazla motorlu motor üretilmedi ve son montaj için Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildi. Bütün montaj çalışmalarının tamamlanmasından sonra seri hedefler deniz kuvvetlerine devredildi. Yakın gelecekte, Amerikan filosu MA-31 için yeni bir sipariş vermeyi planlamıştı. Bu sefer yüzlerce hedef sunma ile ilgiliydi.
1999-2000’te, füzelerin seri üretiminin başlamasından kısa bir süre sonra, Rus-Amerikan programı eleştirildi. Askeri ihracatı kontrol eden Rus makamları, MA-31 projesinin savunma sanayinin çıkarlarını tehdit ettiğini belirtti. Orijinal X-31 roketinin ciddi şekilde işlenmesine rağmen, birkaç teknolojinin kaybını önlemek için bazı ülkelere yeni bir hedef aktarılmamalıdır. Bu bağlamda, insansız hedeflerin üretimi için yeni bir sözleşme imzalanmadı.
Ortak çalışma tamamlanmadan önce, Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri teşebbüsleri bir dizi hazır roket oluşturup müşteriye ulaştırmayı başardı. Yeni füzeler alma fırsatını kaybeden ABD Donanması, daha önce satın alınan ürünleri kullanmaya devam etti. Süpersonik hedefler tam iki binin ortasına kadar çeşitli egzersizler sırasında kullanıldı. Haberlere göre, son MA-31 lansmanı 2007 yılında yapıldı. Bu füze stoğu tükendi.
Son on yılın başlarında, Rus endüstrisi ile ilişkilerin kopmasından hemen sonra, ABD Donanması deniz hava savunma hesaplarını eğitmek için yeni bir hedef geliştirilmesini emretti. Gerekli çalışmaları yapmak birkaç yıl aldı ve 2007'te Orbital Sciences'dan GQM-163 Coyote roketi hizmete girdi.
Seri hedefler. Fotoğraf Tasarımı - systems.net
Boeing mevcut projenin gelişimini sürdürmeye çalıştı. İki bininci başında, MA-31 roketinin artan uçuş menzili ile yeni bir modifikasyonu yaratıldı. Bazı verilere göre, atış menzilindeki artış, yalnızca seyir motorunun çalışmasını sağlayan yakıt depolarının kapasitesini artırarak elde edildi.
Benzer bir proje Rus mühendisler tarafından da yaratıldı. Corporation Taktik Füze Silahlanma ürün listelerinde, uçuş menzili arttırılmış bir hedef menzilli füze olan MA-31D ürünü yer almaktadır. Belki de yeni bir ürün, yurt içinde üretilen elektroniklerle donatılmıştı. MA-31D roketinin, AKU-58AE ejeksiyon cihazıyla veya gerektiğinde değiştirilmiş benzer yabancı gelişim ekipmanlarıyla kullanılması önerilmektedir.
Savaş füzeleri X-31, tasarımı, özellikleri ve yetenekleri farklı, Rus ordusu ve birkaç yabancı ülke tarafından kabul edildi. Gemi karşıtı saldırı sistemine dayanan MA-31 hedef füzelerinin ABD Donanması'na gönderilmesi planlanıyordu, ancak bir noktada üretimi durduruldu. Diğer ülkeler bu gelişmeye ilgi göstermedi. Uzatılmış uçuş menzili olan MA-31’in yeni sürümleri de sözleşmenin konusu haline gelmedi. Hedef roketlerin yerli versiyonları kataloglarda hala mevcut, ancak muhtemelen artık gerçek umutları yok.
Rakiplere göre önemli bir avantaj elde etmek isteyen Amerikalı McDonnell Douglas, Rus meslektaşlarına yardım istedi. İki savunma örgütü birlikte mevcut gemi karşıtı füzeyi işledi ve temel alarak bir hedef oluşturdu. Böyle sıra dışı bir işbirliği, tam ölçekli seri üretim ve özel sistemlerin çalıştırılmasıyla sona ermedi, ancak yine de tarihsel bakış açısı.
Sitelerin malzemelerinde:
http://ktrv.ru/
http://airbase.ru/
http://designation-systems.net/
http://airwar.ru/
http://oai.dtic.mil/