Yayılışı:
Güney Alaska'dan, Guatemalaya kadar Kuzey Amerika'da bulunmaktadır. Kuzey Afrika'da Fas, Tunus, Cezayir'in kuzeyinde Akdeniz'e yakın bölgelerinde, Asya kıtasında Kırgızistan, Nepal, Japonya, Moğolistan, Çin'de, Avrupa'nın tamamında ve ülkemizin doğu ve güneydoğu Anadolu bölgesi hariç tamamında görülmektedir.
Tanımlanması ve Fiziksel Özellikleri:
Boyları 14-20 cm, kanat açıklıkları 25-27 cm, ağırlıkları 34-48 gramdır. Ömürleri yaklaşık 8 yıldır. Kuluçka süreleri 14-16 gündür. Yılda 1-2 defa kuluçkaya yatarlar. Yuvaya 3-4 civarı yumurta bırakırlar. Yavruların tüylenme ve uçuşa elverişli hale gelme süreleri 16-18 gün kadar sürer. Yetişkin erkeğinin tuğla kırmızısı tüyleri vardır. Kanatlar koyu grimsi kahverengidir. Kuyruk siyahımsı-kahverengidir. Bireysel varyasyonlar vardır. Bazı erkekler sarımsı veya turuncu-kırmızı görünür. Diğerleri benekli yeşilimsi sarı ve kırmızı olabilir. Manto ve sırt biraz daha koyu tüyler gösterebilir. Sağrı genellikle daha parlak renklidir. Kafa donuk kırmızıdır, ancak alın ve taç üzerinde daha parlak renkler vardır. Büyük gagası kalın ve kıvrımlıdır. Gözler koyu kahverengidir. Bacaklar ve ayaklar siyah. Yetişkin dişi donuk yeşilimsi sarıdır ve daha sarı bir kıçlıdır. Üst kısımlar hafif çizgilidir. Bazı dişiler grimsi renklerle daha mattır. Yavru grimsi-kahverengi, genel olarak koyu çizgili. Çizgili alt kısımlar beyazımsıdır. Taze tüyler üzerinde soluk püsküllerin oluşturduğu ince buffy kanat çubuklarına sahiptir. Olgunlaşmamış yavrular dişiye benzer. Ancak bazı genç erkekler kırmızımsı veya karışık kırmızı ve sarı tüyler gösterebilir.
Habitat:
İğne yapraklı ormanlarda, ladin veya çamlarda yaşar ve nadiren kozalaklı ağaçlardan uzakta bulunur. Genellikle çam ormanlarında ürer.
Beslenme:
Kozalaklı ağaçların tohumlarıyla beslenirler. Ancak aynı zamanda ağaç tomurcukları, yabani ot tohumları, meyveler ve böcekler (yaprak bitleri) de tüketir. Kozalakların tohumlarını çapraz gagasıyla çıkarır. Güçlü asimetrik çene kaslarına sahiptir ve tohumu çıkarmak için gerekli olan burulma hareketine yardımcı olur. Koni, büyük bir çabayla ağaçtan kırılır. Daha sonra kuş, her bir tohumu tekrarlayan hareketlerle çıkarmak için ayaklarıyla sıkıca tutarak onu bir dal üzerinde taşır. Bir koninin dibinden başlar ve yukarı doğru spiraller çizerek her bir pulu açar ve diliyle tohumu alır