Herhangi bir tasarımcı gibi, Piper mümkün olduğu kadar kullanışlı, ucuz ve güvenilir bir silah yaratmak istedi. Görünüşe göre bu nedenle, en yaygın mühimmatlardan biri olan 7,65x17 (.32 ASR) o zaman seçildi. Muhtemelen cephane daha güçlü seçilmiş olsaydı, silah ordu ya da polis tarafından bile kabul edilirdi, ancak bu kartuş sivil pazar için daha uygun olduğundan ve askeri ortamda uzun süredir daha güçlü bir mühimmat görüyorlardı, silah yerini daha güçlü mühimmat görüyordu. sivil pazar. Ancak, bu silah daha sonra Avusturya polisi tarafından kullanıldı, ancak polisin kişisel bir silahı olarak kullanıldı, bir hizmet silahı olarak kullanılmadı. Nitekim olarak, Piper ordusu için bir tabanca oluşturmayı planlamamıştı, öncelikle fikir namlunun normal uzunluğunu korurken oldukça kompakt ve hafif bir silah yaratmaktı ve bu silah ustası başardı. Tabancanın ergonomisine de çok dikkat edildi ve birçoğu hala tutma ve kullanımda öncü konforlardan biri olduğunu düşünüyor. Öte yandan, ergonomi çok bireyseldir ve bir kişi için uygun olmasına rağmen, genel olarak sapın eğim açısı ve kontrollerin düzeni iyi düşünülmüş gibi görünse de, bir başkası için her zaman uygun değildir. Silahların serbest bırakılması birkaç küçük iyileştirmeden sonra Steyr tarafından düzenlendi. Böylece namlu uzunluğu ve buna bağlı olarak silahın uzunluğu değişti, nişan alma aletleri (boşuna) düşürüldü, sapları tutma sapı üzerine değiştirildi. Bazı kaynaklarda Steyr'in cıvata gecikmesini kaldırdığı da belirtilmiştir, ancak patente yakından bakarsanız, orada değildir, belki de Pieper tarafından patenti aldıktan sonra ortaya çıkmış olabilir, her durumda, bu silahın nispeten küçük dergi kapasitesini göz önüne alarak önleyemeyebilir.
Silahın görünümü, şaşırtıcı olmayan, modern örneklerle kıyaslandığında oldukça olağan ve tanıdık değildir, çünkü o zaman tasarımcılar herhangi bir kanuna ve kurala bağlı değildi, ancak kendilerini yarattılar. Bireysel çıkıntılı elemanların pahasına, silah göründüğü kadar düz olmasa da, hemen göze çarpan silahın küçük kalınlığıdır. Tasarımcı, alışılmadık bir düzen olmadan, küçük bir kalınlık elde edebildi. Gerçek şu ki, şartlı olarak, tabanca üç bölüme ayrılabilir: Geri dönüş yaylı bir namlu, bir çerçeve ve böyle zayıf bir kartuş için bile çok küçük ve hafif görünen bir cıvata. Ancak her şey mükemmel ve herhangi bir şikayet olmadan çalışıyor, ancak ayrıntılar biraz daha düşük. Kontroller oldukça tanıdık geldi, ve ne tasarımcıların onu yeniden icat etmek zorunda olmadıklarını. Serbest bırakma anahtarı, tabancanın eldivenlerle korunan ellerde kullanılmasını sağlayan oldukça büyük bir güvenlik klipsi ile kapatılır. Güvenlik anahtarı, silah çerçevesinin sol tarafında bulunur. Anahtarın kendisi, tutamağın üstündeki kaplamalar ve çerçevenin üzerindeki gelgitler nedeniyle, silahın boyutları lehine olmayan oldukça küçük bir ayrıntıya sahiptir. Sigorta anahtarının modern standartlara göre konumu en iyisi değildir, çünkü tabancayı tutarken sigortadan sağ parmağınızla bir silahı çıkaramazsınız. Ayrıca silahın sol tarafında, namlunun menteşeli bloğunu ve dönüş yayını, yani silahı sökme kolunu kilitleyen bir kaldıraç bulunur. Sigorta anahtarının aksine, bu eleman oldukça büyük yapılmıştır. Bu kadar sık kullanılmadıkları gerçeği göz önüne alındığında, daha kompakt hale getirilebilirdi. Silah manzaraları olağan düzenlemesiz manzara ve ön manzaradır ve hiçbir şekilde göze çarpmazlar. Ayrıca, en başarılı kontrol, benim görüşüme göre, tabanca tutuşunun arka tarafında yer alan silah mağazasını sabitleme kolu. Atıcının yeterince büyük avuç içlerine sahip olması durumunda, bu kolu kazara kolayca bastırabileceği ve derginin çıkarılmasına yol açacağı varsayımı vardır. Namlunun ekseni geri tepme yayının ekseninin altına yerleştirildiği için, tasarımcı, kullanılmış kartuşların tabanca çerçevesinde atılması için bir pencere yapmak zorunda kaldı. Bu pencere silahın sağ tarafında bulunur, manşonun içinden sabit bir şekilde ve bir ıslık sesi ile çıkması için yeterince büyüktür. Cıvatanın kendisi çok küçük olduğu için gerçekte bulunmayan silahların yeniden kullanılmasının rahatlığını da belirtmeliyiz, cıvata geri çekildiğinde tutamak için dokuya sahip alan küçüktür. Her ne kadar, genel olarak, cıvata geri çekildiğinde hiçbir özel problem olmamasına rağmen, cıvatayı çentik yeterince derin olmasına rağmen, bu işlemi aynı kalın eldivenlerde yapmak zor olacaktır. Silahın kolları, siyah plastikten yapılmış, kalın. Kompaktlık konumundan bakarsanız kalın astarı “ama” değilse önemli bir eksi olarak düşünebilirsiniz. Bu “ancak”, tabancanın, genel kalınlığını artıran birçok çıkıntılı elemanlara sahip olması gerçeğinden kaynaklanmaktadır, böylece belirli bir durumda sap astarlarının kalın plastiği, yalnızca silahın tutulmasının oldukça rahat olduğu plakalar sayesinde, sadece pozitif olarak görülebilmektedir. Daha önce de belirtildiği gibi, tabancanın namlusunun ekseni, geri dönüş yayının ekseninin altına yerleştirilmiştir, bu nedenle, namlu oldukça normal görünmemektedir. Silahın hedefleneceği namludaki deliği görecek ve üstündeki dönüş yayını kanalında tutan cıvatanın başlığı, silahın ötesine kaçmasını önleyecektir. Hemen geri dönüş yayı kanalının kapağındaki yükün en az olduğu belirtilmelidir.
Şimdi her şeyin nasıl çalıştığını anlamaya çalışalım. Tabancada oldukça zayıf bir mühimmat kullanıldığı gerçeği göz önüne alındığında, otomatik tabanca, serbest cıvata düzenine göre yapılmıştır. Ancak tasarımcı, silahında pek standart olmayan çözümler sundu ve onu kendine özgü bir hale getirdi. Öncelikle, böyle bir mühimmat için bile yeterince hafif olan cıvatanın dönüş yayı ile nasıl etkileşime girdiğine dikkat etmeniz gerekir. Geri tepme yayının kendisi, namlunun yukarısına yerleştirilmiştir, bir ucundan yayı sıkıştırmak için bir dayanağa sahip olan bir kılavuz ve diğer ucunda, cıvatanın çıkıntısı ile tutturduğu tuhaf bir kanca bulunur. Tüm bunlarda tabancanın otomatik sisteminin “yanlış” çalışması dikkat çekicidir. Bu nedenle, toz gazının yalnızca kütlesi nedeniyle tuttuğu geçidin ilk enerjisini vermesi yerine, silahın yeniden doldurulması işleminin tamamına eşlik ediyorlar. Böylece, ateşlendiğinde, toz gazları mermiyi ileri doğru iter ve manşon odadan tamamen çıkınca, manşonu çıkarmak için sağ pencereden çıkar, manşetleri çıkarmak için sağ pencereden çıkar. Dikkat çekici olan şey, deklanşörün bir ejektöre sahip olmamasıdır. Deklanşörün kendisi, düşük ağırlığına rağmen, kısa bir süre için kendi başına hareket eder, geri dönüş yayını sıkıştırmaya devam eder ve aşırı arka pozisyonuna ulaşır. Bundan sonra, bir geri tepme yayının etkisiyle, cıvata, dergiden yeni bir kartuş alarak orijinal konumuna geri döner. Doğal olarak, otomasyon şemasının böyle bir çalışması çekim doğruluğu açısından olumlu sonuçlar vermez, çünkü tasarımcı bu dezavantajı standart olmayan bir düzen kullanarak telafi etmeye karar verdi. Bu silahın parçalarının yerleşimindeki en büyük avantaj, namlu ekseninin alıştığımız silah modellerinden daha düşük olmasıdır, bunun sonucunda dönüş, .32ACP kartuş için geri tepme hakkında konuşmak garip olsa da, atıcının elinde tam olarak vuracaktır. ama öyle gözükmüyor. Ayrıca, bu tasarım nedeniyle, silahın atış sırasındaki hareketli parçalarının kütlesinin asgari düzeyde olması önemlidir, bu da atış doğruluğu üzerinde olumlu bir etkiye sahiptir. Sonuç olarak, "eksi" birkaç "artı" ile örtüşüyor ve bu matematikle ilgili olmadığından, sonuçtaki silah oldukça doğruydu. Hemen, daha güçlü bir mühimmat ile böyle bir hilenin işe yaramayacağına dikkat edilmelidir.
Silahın olumlu nitelikleri arasında, tabanca tutucusunun iyi düşünülmüş ergonomisine ve düşük güçlü kartuş ve silah yerleşimine teşekkür etmeniz gereken yüksek hassasiyet ve ateşleme rahatlığı bulunmaktadır. Silahın ağırlığı ve boyutları da yadsınamaz bir avantajdır. Böylece, tabanca yalnızca 630 milimetre uzunluğuna ve 162 milimetre uzunluğa sahip 92 gram ağırlığındadır. Silahların tasarımındaki standart dışı çözümler de olumlu özelliklerle ilişkilendirilebilir, ancak bu silah modelinin spesifik olumlu özellikleri yerine, genel olarak ateşli silahların gelişimi için daha olumludur. Ek olarak, silahın bakım kolaylığı ayrı ayrı vurgulanmıştır, çünkü tabanca temizliği için eksik bir şekilde sökülmesi oldukça basittir ve aynı zamanda tabancanın tüm parçaları yerinde kalır, bu da silahı tarla koşullarında temizlerken bir artıdır. Yani bu tabancadaki kartuş “daha sıkı” olsaydı, bu örnek kesinlikle orduyu ilgilendirirdi ve bir ülke bunu yapmazdı.
Bir silahın olumsuz nitelikleri çok daha fazla. Her şeyden önce, o zamanlar nispeten popüler olmasına rağmen, daha etkili ve güçlü kartuşlar tarafından hızla kurtulan en güçlü mühimmat değildir. İkinci eksi, silahın tasarlanmasıdır; öyle ki, silahı ucuz yapmak neredeyse imkansızdı. Montaj parçaları, metal kalitesi vb. İçin yüksek gereksinimler fiyatı etkileyerek oldukça büyük olmuştur. Ek olarak, otomatik tabancanın "yanlış" çalıştığını da unutmamak gerekir, bu da daha fazla aşınma gözlemlemek anlamına gelir. Otomatik silahlara geri dönersek, silahın niteliği üzerinde olumlu etkisi olan birçok ilginç çözümün yalnızca silahın tasarımındaki hataları telafi etmek için getirildiği belirtilmelidir. Ve sonuç oldukça iyi olmasına rağmen, söyledikleri gibi hepsi aynı kaldı.
Görünüşünden sonra, Steyr M1908 tabanca Birinci Dünya Savaşı'nın başına kadar üretildi ve ardından üretimi durduruldu. Sadece 1934 yılında yenilenmiş, ancak silah ejektör ile birlikte ağır bir şekilde değiştirilmiş bir deklanşör almasına rağmen, otomatik silahlar insan gibi çalışmaya başladı. Temel olarak, sivil piyasada silahlar popülerdi, bunlardan biri Avusturya-Macaristan polisi tarafından ve daha sonra da Avusturya polisi tarafından sınırlı miktarlarda kullanıldı. Tabancanın tam boyutlu modeline ek olarak, sadece boyutları ile değil, kullanılan mühimmatla (.1909ACP) ayırt edilen kompakt bir M25 modeli de yaratıldı. Bu silah daha az etkiliydi, ama abisinin tüm özelliklerini korudu. Ancak bir sonraki makalede bu silah hakkında.