Bölüm 1446: Ejderha Hükümdarla Bir Kez Daha Karşılaşma
Çevirmen: oneautumnleaf
Editör: Extacy12
Yun Che, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'ndan gelen şeytani zehiri bir kerede temizleyememişti ve Brahma Cennet Tanrı İmparatoruyla da aynıydı.
Ayrıca, Yun Che, Qianye Fantian'ın vücudundaki şeytani enerjinin, Ebedi Cennet Tanrı İmparatorunun bedenindeki enerjiden çok daha yoğun ve korkutucu olduğunu açıkça algılayabiliyordu.
Güç bakımından, Qianye Fantian, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nu hafiften aşıyordu. Görünüşe göre Jasmine, Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'na karşı hafiften kendini tutmuştu ama Qianye Fantian'a karşı her şeyiyle çıkışmıştı.
Birkaç saat sonra, Qianye Fantian'ın ten rengi çok daha iyi bir hal alırken, Yun Che ise ter ile sırılsıklam olmuş ve tamamen tükenmişti. Xia Qingyue, Yun Che'yi aldı ve Qianye Fantian'ın minnettarlık dolu burada kalmalarına dair isteği kibarca reddetti.
Brahma Cennet Tanrı İmparatorun ikamet ettiği Saray salonunu terk ettikten sonra Yun Che uzun bir rahatlama nefesi verdi. Bu onun Doğu İlahi Bölgesinin bir numaralı tanrı imparatoruna bu kadar yakın olan ilk seferdi. Beklediğinin aksine hiç bir stres ya da korku hissetmemiş, bunun yerine tarif edilemez bir barış ve sakinlik duygusu hissetmişti.
Bu his, Ebedi Cennet Tanrı İmparatorunun verdiği duygudan bile daha güçlüydü.
Önceki izlenimleri ve bilgisi olmadan, Yun Che Brahma Cennet Tanrı İmparatoruyla Ebedi Cennet Tanrı İmparatoru'nun aynı olduğunu düşünürdü. Her ikisi de tüm yaratılış için endişeliydi ve asil ruhlu insanlardı. Fakat dedikleri gibi “Babasına bak kızını al.” Qianye Ying'er'in metotları hedeflerine ulaşmak için aşırı derecede acımasız ve merhametsizdi ve tüm yaşayan canlıları kendisinin avı olarak sayardı...
Böyle bir kız yetiştirdikten sonra, Brahma Cennet Tanrı İmparatoru, nasıl dıştan göründüğü gibi olabilir?
Xia Qingyue, geldiği zamanki gibi sakin ve sessizdi, gözleri hep ileriye bakıyordu. Bir mesafe yürüdükten sonra görüşü yana doğru yön değiştirdi ve alçak sesle “Az önce Qianye Fantian'a ne yapmak istedin!?” dedi.
Hilal kaşları çatıktı ve sesinde buzlu bir ton vardı.
Yun Che bir anlığına sersemlemişti, ancak başını sallayarak “Hiçbir şey, az önce onu şeytani enerjiden tamamen arındırmıyor muydum?” diye cevap verdi.
“Bütün bu zaman boyunca aura'm sürekli seni kaplamış haldeydi, beni aptal yerine koyamazsın.” Xia Qingyue ona dik dik baktı, hilal kaşları daha da sıkılaştı, “O altı saatte, zihnin dört kez kargaşa içindeydi, ama onu zorla bastırmayı başardın… Bu Qianye Fantian! Ölümünü aramaya mı çalışıyorsun?”
Yun Che: “...”
“Şu anki gücün göz önüne alındığında, Qianye Fantian senin kaynak enerjinin onun bedenine girmesine izin vermiş olsaydı bile, onu en ufak bir şekilde yaralayabileceğini gerçekten düşünüyor musun?” Xia Qingyue kızgın bir şekilde söyledi. Yun Che'nin bunu bilmediğine inanmıyordu.
O an, Yun Che'nin zihni sıra dışı bir faaliyet gösterdiğinde, kalbi endişeyle sıkışmıştı.
Bunun yerine, Xia Qingyue'nin somurtkan yüzünü görmek, Yun Che'nin ruh halini daha iyi bir hale getirdi. “Tabii ki, şu anki gücümle, gücüm onun vücudunun içinde patlamış olsa bile ona zarar veremezdi, bunu biliyorum.” dedi. “Tamam, tamam. İtiraf edeceğim. O zamanlar bir şey yapmayı düşündüm ama sonunda hep pes ettim.”
Sonuçta, kendi kaynak enerjisi şeytani enerjiyi temizlerken doğrudan kişinin vücuduna girebilecekti… Böylesi mükemmel bir fırsat kendini gösterdiğinde nasıl olur da bu fikri aklında bulundurmazdı.
Ancak bu sadece bir fikirdi daha fazlası değil.
Sonuçta bu, Brahma Cennet Tanrı İmparatoruydu!
“Bunu bildiğine göre... O zaman tam olarak ne yapmaya çalışıyordun?” Xia Qingyue'nin ses tonu hafiften yumuşamıştı, biliyordu ki, Yun Che sebepsizce böyle bir hamle yapmazdı, “Anlat bana” dedi.
Yun Che, cevaplamadan önce bir an için düşündü, “Kaynak enerjim vücudundayken bunu avantaj haline getirip onu hafiften zehirlemek istedim."
”Zehir mi?” Xia Qingyue'nin kaşları biraz çatıldı. O tam konuşacakken Yun Che şöyle devam etti: “Emin ol, öyle yapsaydım, zehiri kesinlikle tespit edemezdi. Dahası “zehiri” vücudundaki şeytani enerjisinin içinde gizlemek için bir yöntemim bile var... Yine de o halen Doğu Tanrı Alemindeki bir numaralı tanrı imparatoru. Zehir doğrudan vücuduna girmiş olsa bile, mevcut dozaj muhtemelen onu öldüremezdi. Bunun yerine bana sonsuz sıkıntı getirecekti ve bu yüzden sonunda pes ettim.”
Xia Qingyue, ne söylediği konusunda özellikle ciddi olduğunu fark etmeden önce bir süre Yun Che'ye sessizce baktı. Kelimelerle anlatılamaz bir kasvet gözlerinde açıkça görülebilirdi.
Bakışlarını geri çevirip fısıldadı: “Bildiğim kadarıyla, bu dünyada Qianye Fantian'ı öldürebilecek bir zehir yok. Bununla birlikte, vücudundaki zehiri fark edilmeden... Nasıl gizleyebildiğine dair daha çok şaşırdım.”
Konuşmasını bitirdikten sonra gözleri aniden biraz odaklandı.
Zehiri saklamak... Vücudundaki şeytani enerjisinin içinde mi?
Şeytani Bebeğin şeytani enerjisine müdahale edebilir ve kontrol edebilir miydi!?
“...” Xia Qingyue, Yun Che'ye uzunca bir bakış attı.
“Bunun hakkında... Sana bir dahaki sefere anlatacağım. Zehirin yeterince güçlü olduğu güne kadar bekleyelim... ” Yun Che orada durdu ve söylerken kasvetli bir iç çekti, “Vücudundaki şeytani enerjinin tamamen temizlenmesinden önce en fazla üç veya dört kez daha geri gelebilmem üzücü. Zehir yeteri kadar güçlü olduğunda bugünkü gibi büyük fırsatların olmayacağından korkuyorum.”
“Yun Che…” Xia Qingyue aniden “Sorumu yanıtla.” dedi.
“Oh?” Yun Che ona gözlerinin köşesinden baktı. Aurasının son derece ağır ve heybetli hale geldiğini hissedebiliyordu.
“Neden Batı Bölgesi'nin Ejderha Kraliçesi sana ışık kaynak enerjisini yetiştirmeyi öğretti?” Sakin mor gözleri Yun Che'nin afallamış haline bakarken yavaşça sordu, “İkiniz arasında özel bir şey oldu mu?”
O sırada, Yun Che yürümeyi kesti ve nefesi bocaladı. Bundan sonra “Ne… neden sordun?” diye karşılık verdi.
Yun Che'nin sıra dışı tepkisi sadece bir saniye sürdü, ancak Xia Qingyue hiçbirini kaçırmadı. Nazikçe iç çekti “O zamanlar seni Samsara'nın Yasaklı Diyarına gönderdiğimde, Ejderha Kraliçesi seni içeri almaya istekli değildi. Ancak, bir yıl kadar kısa bir sürede, vücudunda ışık kaynak enerjisi ortaya çıktı. Üstelik, ışık kaynak enerjisinin yalnızca Ejder Kraliçesi'ne ait olan kutsal bir enerji olduğu yaygın olarak bilinmektedir, bu nedenle elbette herkesin gözünde tuhaf görünecekti.
”Ama… Burada senden bahsettiğimize göre, her şeyin olması mümkün.”
Xia Qingyue, bu sözleri çok nazikçe söyledi, sanki her kelime sisin içinde soluyor gibiydi.
“Kıdemli… Shen Xi gerçekten bana büyük nezaket gösterdi. İşler burada rayına oturduktan sonra gidip onu ziyaret edeceğim, umarım ki o zamana kadar inzivadan çıkmış olacak.” Yun Che garip bir tonda konuştu.
“Neden inzivaya çekildiğini biliyor musun?”
“Bilmiyorum.” Yun Che başını sallarken yüzünde kafası karışmış bir bakışla şöyle dedi: “Bana birkaç kez bahsettiğinden beri açıkça kızıl çatlak hakkında endişe duyuyordu. Bu yüzden onun şu an inzivaya çekilmesi… Gerçekten çok garip. Ayrıca, gücünün ”sınırlı” olduğunu söylediğini hatırlıyorum ve böylelikle çıkamayacağını ya da onun gibi bir şey... Bu yüzden tam olarak ne yapmaya çalışıyor?”
Xia Qingyue: “...”
Yun Che'nin bu kadar büyük bir sırrı içeren bu konu hakkında konuşmaya istekli olmadığı açıkça belliydi, bu yüzden konuyu değiştirdi “Qingyue, Ay Tanrı Âlemi, o yıl yüzlerinin çoğunu benim yüzümden kaybetti. Sence Ay Tanrı Âlemine tekrar gidersem, un ufak parçalara ayrılır mıyım?”
Xia Qingyue, “Belki.” diye yanıtladı.
Yun Che'nin gözleri genişledi, “Ne? Beni korumaz mısın? Sen Ay Tanrı İmparatoru'sun! Artık evli olmasak bile, yıllar önce aynı yatağı paylaştık. En azından geçmişimizi göz önünde bulundurmalısın!”
“...” Xia Qingyue başını yana salladı, “Utanmaz.”
“Hahahaha!” Yun Che yürekten güldü, görüşü bir an için bulanıklaşırken yanındaki mor figüre baktı. Birdenbire iç çekti, “Zaman gerçekten çok korkutucu bir şey. İkimiz o yıl Yüzen Bulut Şehrinde evlendik. O bizim küçük dünyamızdı ve biz o zamanlar sadece birer ölümlüydük. O zamanlardaki ben, beni yakında bırakacağını biliyordum, bu yüzden her gün senden faydalanmanın yollarını hayal etmiştim. Ve şimdi, on yıldan kısa bir sürede, çoktan bir kral aleminin imparatoru oldun…”
“Belki de, bu dünyada, kaderi bizimkinden daha tuhaf bir başkasını bulmak zor olacak.”
“...” Xia Qingyue sessizliğini sürdürdü.
“Aklıma gelmişken, bir süre önce genç günlerim hakkında garip bir rüya gördüm.” Yun Che gelişigüzel bir şekilde anlattı, “Rüyamda Yuanba ve Küçük Halam vardı. Fakat komik olan, Yuanba'nın büyük bir kız kardeşi yoktu ve evleneceğim kişi sen değilde bir başkasıydı.”
Xia Qingyue aniden titredi ve adımları duraksadı.
“Düşünüyordum da, eğer o yıl olan gerçekleşmeseydi… mn?” Yun Che etrafında döndü ve Xia Qingyue'nun durduğunu görmekle şaşırdı.
“Sorun ne?”
“Tanıdığın biri geldi.” Xia Qingyue arkasını döndü ve kayıtsızca, “Yapacak bir işim var, o yüzden bir hamleyi ben yapacağım. Saygılarımı, Kıdemli Mu'ya ilet.”
Yun Che'nin cevabını beklemeden, Xia Qingyue'nin mor figürü havalandı, belli bir yönü seçti ve Yun Che'nin görüş alanından kayboldu.
“???” Yun Che şaşkın bir ifadeyle kala kaldı ve “Yine yanlış bir şey mi söyledim?” diye kendi kendine mırıldandı.
“Büyük Kardeş Yun Che!!”
Son derece neşeli bir ses uzaktan duyulabilirdi. Siyah etekli bir genç bayan karanlık gölgesi bir kelebek gibi inerken Yun Che'nin görüşüne girdi. Ona yıldız gibi parıldayan mücevher gözleriyle baktı, gülünç derecede muhteşem yüzünde memnun bir bakış vardı.
“Burada ne yapıyorsun? Beni görmeye mi geldin?
Yun Che hemen karşılık verdi, ”Oh, Peri Meiyin.” Aynı anda gözleri çevreyi taradı, ancak Sırlanmış Işık Aleminden başka kimseyi bulamadı.
Shui Meiyin, “Bu şekilde hitap edilmek bizim yabancı kardeşler gibi görünmemizi sağlıyor Büyük Kardeş Yun Che, beni sadece adımla çağır.” dedi.
Shui Meiyin o zamanlar on beş yaşındaydı ve zaten bir meleğin öptüğü bir yüzü vardı. (ÇN. bu da bir deyim olsa gerek, o zaman bile yüzü çok güzeldi gibi) Şimdi büyümüş, dünyaya sürgün edilmiş kutsal bir bakireye benziyordu ve ondan gelen herhangi bir kelime ve gülüş kıyaslayamayacak kadar güzeldi.
Özellikle de gözleri, çok saf ve masumdu ama aynı zamanda isyankar bir çekiciliği vardı… Yun Che, onun gülüşüne bakarken bir anlığına sersemleyip dona kaldı ve gözlerini zorlukla uzağa çevirmek uzun bir zaman harcadı.
“Ya da belki, bana Mei'er veya Yin'er diyebilirsin.” Parıldayan gözleriyle göz kırpmadan Yun Che'ye dik dik bakarken narin kaşları kavisli hal aldı. Ona bu kadar yakın bir mesafeden bakmak hoşuna gidiyor gibiydi.
“Bu… gerçekten çok iyi, değil mi?” Yun Che, zar zor yanıtladı: “Çok garip, bir düğün anlaşmamız olmasına rağmen... bu henüz resmi değil…”
Shui Meiyin neşeyle, “Oh, ama çok yakında olacak” dedi.
Yun Che, “Ah?”
“Ustan az önce babamı gördü ve resmen nişanlanmamızı dile getirdi...”
Yun Che hızla döndü, gözleri yuvalarından fırlayacak gibiydi, “Hahhh?”
“Ondan sonra düğün tarihini tartışmaya başladılar. Çok mutluydum ama utandım, bu yüzden oradan kaçtım.” Shui Meiyin'in narin pudralı dudakları, konuşurken eğimli güzel bir yay şeklini aldı.
“...” Yun Che elini alnına bastırdı. Mu Xuanyin, Kar Şarkısı Alemindeyken Shui Meiyin ile evlenmenin yararlarını ona bilerek hatırlatmıştı. Ayrıca, Ebedi Cennet Alemine vardıklarında nişanı tartışmak için Shui Qianheng ile görüşeceğini söylemişti.
Sonuçta o, bu kadar zirve birinci sınıf bir yetenek, arka plan ve görünüşe sahip, kaybolan bir meseleyi sürdürmek için karşılığını vermeyi önemsemeyen bir kadındı... ve muhtemelen tüm dünyada böyle olan tek kişiydi. Ona sıkıca tutmaması aptallık olmaz mıydı?
“Sen… gerçekten çok mu mutlusun?” Yun Che ona baktı ve kafası karışmış bir şekilde sordu, “Demek istediğim, biz neredeyse hiç bir karşılıklı etkileşimde bulunmadık ve birbirimizi anlamış bile değiliz. O zamanlar seni Sunulmuş Tanrı Sahnesinde mağlup etmem gücümden kaynaklı değildi... Ve, uh, evlilik hayatının geri kalanını etkileyen büyük bir mesele, gerçekten bunun garip olduğunu hissetmiyorsun, gerçekten sonradan pişman olmaz mısın?
”Neden garip olduğunu ya da pişman olacağımı hissetmeliyim ki?” Shui Meiyin gülümserken titrek parıldayan gözleriyle söyledi, “Üç yaşımdan... o günden beri hayatımın geri kalanı için karar verdiğim kişi sensin. Seninle evlenebilmek düşünebileceğim en mutlu şey.”
“Annem beni her zaman cesaretlendirirdi. Annem, bu dünyadaki en şanslı-talihli şeyin bir kez kaybettiğin sevdiğin kişiyi tekrar geri kazanmak olduğunu söylemişti. Ayrıca bu tarz bir insana bağlanmam gerektiğini söylemişti. Aksi takdirde, ömrüm boyunca pişman olacağım.”
Shui Meiyin'in gözleri bundan bahsederken sürekli olarak parıldıyordu. Fakat söylediği her sözü ciddiye alıyordu.
“Bunu dikkatlice düşünmelisin. Ailemin geçmişini bir kenara bırakırsak, o zamanlar ki ben seninle anca eşleşebilirdi. Ama şimdi, ben sadece bir İlahi Kral'ım ve sen benim ligimin çok ötesindesin, sen…”
Shui Meiyin, tereddüt etmeden “Sorun değil, ben seni koruyacağım.” diye cevapladı. “Eğer evlendikten sonra biri sana zorbalık etmeye cesaret ederse, doksan dokuz ağabeyimden her birinin onu bir kere dövmesini isteyeceğim, tamam mı?”
Yun Che'nin onun sözlerinden hafiften etkilenmişti, ama aniden doksan dokuz ağabeyi olduğu gerçeğini hatırladı.
Bazı tuhaf nedenlerden dolayı, aniden omurgasından inen bir ürperti hissetti. (ÇN. hahaha :D)
Bildiği kadarıyla, doksan dokuz erkek kardeşinin her biri, onun üzerine titriyordu. Eğer onun yüzünden mağdur hissedecek olsaydı… Başına büyük bela alırdı!
Yun Che, kasvetli bir şekilde iç çekti ve aniden, ciddi bir bakışla sorarken yüzüne onunkine doğru yaklaştırdı, “Benim iyi görünümlü olduğumu mu düşünüyorsun?”
Shui Meiyin, utanmaz bir soru sorulmasına rağmen neşeyle başını sallayıp onayladı, “Bu doğru! Kardeş Yun Che süper yakışıklı. Doksan dokuzuncu kardeşimin en yakışıklı adam olduğunu düşünürdüm. Fakat Kardeş Yun Che, ondan bin kat daha yakışıklı!”
(Shui Yinghen: Achoo!)
“...” Dürüst olmak gerekirse, Yun Che hayatında kendisine vurulmuş derece de birçok kişi görmüştü, ancak hiçbiri onun kadar fena değildi.
En önemli şey ise… Neresinden bakarsanız bakın, Shui Meiyin kadınlığın zirvesine ulaşmıştı. Âlem krallarının oğullarının bile ona yaklaşmaya cesaret edemediği, hatta ona ulaşmayı bile ümit edemedikleri ölçüde…
Yun Che, hala tam olarak hangi yanının kendisini bu şekilde cezbedecek kadar çekici geldiğini anlayamıyordu…
Bunu düşündükten sonra, muhtemelen onun görünümünden dolayıydı!!
“O zaman, Kardeş Yun Che, benim güzel olduğumu düşünüyor mu?” diye umutlu bir ifadeyle sordu ve başını hafifçe yana eğdi.
“Oldukça.” Yun Che başını salladı.
“Heeheeheehee!” Shui Meiyin mutlu bir şekilde gülümsedi. Birden ileri atıldı ve Yun Che'nin elini tuttu, “Bir çok kez Ebedi Cennet Aleminde bulundum, bu yüzden izin ver seni etrafta bir gezdireyim.”
“...Peki.” Yun Che'nin kalbi, onun elinin son derece sıcak ve nazik kavrayışıyla eridi ve başıyla onaylamadan edemedi.
Shui Meiyin'in parıldayan gözleri, Yun Che'nin onayını aldığında daha da bir parladı. Mutlu bir kelebek gibi küçük zıplayışlar attı ve Yun Che'nin yanında durdu. Soluk ve narin elleri, onun kollarının etrafına dolanırken gergin bir biçimde titredi.
Ama tam o anda gökyüzü bariz bir sebep olmadan karardı.
Uzun ve heybetli bir figür gökten düştü ve bulundukları yerden çok uzak olmayan bir yere indi.
Bu açıkça tek bir insan figürünün inişiydi, ancak Yun Che sanki tüm gökyüzü çökmüş gibi hissetmişti.
Ejderha Hükümdar!
#E.N: Burada bıraksak mı yahu?