Yasal geleneklere göre, uzun bir süre boyunca düzenli olarak tekrarlama sonucu gelişen ve bu tekrarın sonucu olarak istikrarlı bir hukuk kuralı haline gelen davranış kuralı anlamına gelir. Elbette, böyle bir kural mutlaka devlet tarafından yaptırılmalıdır. Hukuki geleneklerin ihlali cezasız kalmamalıdır, çünkü insanlar bu yasa kaynağını diğerlerine eşit olarak algıladıkları sürece toplumda düzen oluşturulamaz. Yaşlıları önemsemek, ailenin babasına saygı duymak ve itaat etmek, kişinin akrabalarını koruma görevi - bunlar ve daha pek çok yasal uygulama, yasalar ortaya çıkmadan çok önce ortaya çıktı.
Bu konunun tarihsel yönü
Antik dönemde hukukun bir kaynağı olarak yasal gelenek kullanılmıştır. Yasadan daha uzun sürdüğü uzun zamandır bilinmektedir. Her millet kademeli olarak yasal uygulamalarını biriktirdi ve geliştirdi;
Hukuki gelenek, insanları ilkel topluluk ve aşiretçilik içinde düzenlemenin ana yoluydu. O zaman ihlal edenleri cezayı her zaman taşıyordu. Bazı durumlarda sürgüne, hatta idamına bile izin verildi.
Devletin doğuşu sırasında, yasal gelenek, yalnızca topluma değil aynı zamanda bireye de normal bir yaşamı garanti eden belirli bir davranış standardına dönüşür. Zamanla, yasal uygulamalarda bulunan izinler ve yasaklar, toplumun her bir üyesinin öznel görevlerini belirleyebilecek normlarla değiştirilir. İlk yasalar tam olarak gümrükten çıkarıldı. Farklı bir şiddet içermeyen yol mümkün değildir, çünkü o sırada insanlar kendi gelenekleriyle çelişen kuralları gönüllü olarak yerine getirmezler.
Yavaş yavaş, yasal uygulamaların sistematiği. Devlet, yetkilendirilmesi için bir ihtiyaç olduğu sonucuna vardığında, bir hukuk yolu olarak yasal görevin kesin olarak belirlendiğine dikkat etmek önemlidir. Başka bir deyişle, bir suçun ne kadar ciddi olduğuna bakılmaksızın, artık sadece topluma değil devlete karşı yasal geleneklerin ihlal edilmesinden artık bir kişi sorumlu değildi. Örnek olarak, çocukların yetiştirilmesiyle ilgili yasal bir uygulamadır: ebeveynler, çocuklarının tam ve sağlıklı olmalarından daima sorumluydu, ancak zamanla bunun için sadece kendilerine, çocuklarına ve akrabalarına değil, aynı zamanda kanunen.
Yasal gelenek ve hukuk bilimi
Zamanımızın önde gelen bazı avukatları, yasal adetlerin diğer hukuk kaynaklarının üstüne çıktığına inanıyor, faaliyetlerinde adli gücün yanı sıra yasama gücünün yüzyıllar boyunca oluşturulan normlar tarafından yönetildiğini söyleyerek bunu açıklıyorlar.
Yasal pozitivizmde, bu yasa kaynağı, eski haline gelen bir şey, dikkat edilmesi gereken bir şey olarak algılanır, ancak yasaların ve diğer normatif yasal işlemlerin üzerine inşa edecek kadar değildir.
Aslında, zamanımızda, yasal uygulamalar diğer hukuk kaynaklarından çok daha az kullanılmaktadır. Ancak, mevzuatı çözemeyen konularda (mevzuattaki boşluklar) kesinlikle yeri doldurulamaz.
Bugün yasal uygulamalar
Bugün çok belirsiz bir şekilde anlaşılıyorlar. Kullanımı bugün çok sık yasal bir gelenek anlamına gelir. Çeşitli ticari işlemlerde ve küçük ev sözleşmelerinde ve benzeri diğer durumlarda, kullanım zorunludur. İnsanların herhangi bir eylemde bulunmak için gerekli yasal işlemleri aramaları gerekmediğinden, birinden yardım istemek zorunda olmadıklarından - uzun süredir yapmaya alıştıkları gibi davranırlar, çünkü hayatımızı oldukça basitleştirir.
17. yıl devrimi öncesinde, köylüler arasındaki tüm ilişkiler tam olarak yasal adetler (biz) tarafından yönetiliyordu. Örnek olarak, köylülerin çeşitli anlaşmalar yapma biçimi, akrabalar arasında mülkiyeti nasıl ayırdıkları ya da çocukları için eşleri nasıl seçtikleri. Sovyet döneminde, yetkililer bu hukuk kaynağını olumsuz olarak ele aldılar, ancak yine de vardı. Modern Rusya'da, yasal gelenek az gelişmiş, ancak yasa bazı durumlarda (örneğin, girişimcilik faaliyetinin bazı yönleri) buna atıfta bulunuyor.