Cennetlik Adamın Ameli
Cennetlik Adamın Ameli
Enes bin Malik şöyle anlatmıştır: “Bir gün Hz. Peygamber sallallahu aleyhi vesellem ile beraber oturuyorduk. Bu sırada: “Birazdan yanıma cennet halkından biri gelecektir.” buyurdu. O sırada, abdest suları sakalından damlamakta olduğu halde, Ensar'dan bir kişi geldi.
Ertesi gün Hz. Peygamber sallallahu aleyhi vesellem bir gün Önceki sözlerini tekrarladı. Aynı şekilde, yine o kişi geldi. Hz. Peygamber sallallahu aleyhi vesellem üçüncü gün de aynı sözleri tekrarladı ve bu defa da aynı kişi geldi. Hz. Peygamber sallallahu aleyhi vesellem kalkıp gittikten sonra, Abdullah bin Amr İbnu'lAs, O kişinin pesinden giderek ona: “Eğer müsaade edersen, bir müddet yanında kalmak istiyorum.” dedi. O zat da bunu kabul etti.
Abdullah onun yanında üç gün kaldı. Bu üç gün içerisinde, adamın gece ibadetini yaptığını görmedi. Ancak adam yatağının içerisinde bir yandan diğer yana döndükçe Allah'ı zikrederek tekbir getiriyordu. Onun bu durumu, sabah namazına kadar böyle devam ediyordu. Bu arada, Abdullah onun ağzından hayırdan başka bir şey işitmedi. Üçüncü gün olduğunda, fazla bir amel görememiş olan Abdullah, adama şunları söyledi.
Ey Allah'ın kulu! Hz. Peygamber sallallahu aleyhi vesellem üst üste: “Birazdan yanınıza cennet halkından biri gelecektir' buyurdu. Onun bu sözlerinden sonra da her defasında sen geldin. Bunun üzerine, ben de senin yanında birkaç gün kalarak, seni cennet halkından yapan amelini öğrenip onları işlemek istedim. Fakat bu üç gün içerisinde de fazla bir amel yaptığını görmedim. Seni bu mertebeye hangi amelin ulaştırmış olabilir? O da şöyle dedi:
Görmüş olduklarından başka bir amelim yoktur. Amellerim bundan ibarettir.
Abdullah oradan ayrıldıktan az sonra adam onu çağırtarak şunları söyledi:
Daha önce de söylediğim gibi o görmüş olduklarının dışında bir amelim yoktur. Ancak şu var ki, kalbimde hiçbir Müslüman için kötü bir niyet beslemediğim gibi Allah-u Teâlâ'nın kendilerine vermiş olduğu servet, makam ve rütbe gibi şeylerden dolayı da hiçbir müslümana hased etmem. Bunun üzerine Abdullah şöyle dedi:
İşte, seni bu mertebeye getiren şey bu halindir.
[Ahmed bin Hanbel, Nesai]