Erişim tarihi: 04.04.2023
pitt.substack.com
Yeni edindiği bir arkadaşının etkisiyle transseksüel olduğunu düşünerek cinsiyet değiştirmeye karar veren çocuğun ebeveyninden, çocuğunun arkadaşının velisine mektup:
"Sayın veli,
Çocuğumuz için aldığımız tıbbi kararlar ve bu kararlarla ilgili görüşleriniz hakkındaki konuşmamıza devam etmek istemeniz beni çok heyecanlandırdı. Görüşmemizden, bariz cehaletimize ve bağnazlığımıza rağmen, yeterince iyi insanlar olduğumuzu ve belki de sizin gibi "bilgili" bir eğitimci tarafından aydınlatılabileceğimizi bilerek ayrıldığınıza eminim.
Sonuçta, çocuklarımız arkadaş (?) olduktan sonra geçen dört ay içinde çocuğumla en az beş kez etkileşiminiz oldu. Sizin de onayınızla kızınızın bir "merdiven altı imalatçı" tarafından ev ortamda hazırlanan ve parasını ödeyen herkese internet üzerinden satılan östrojeni satın aldığı ve ardından oğluma enjekte ettiği bir ilişkiye ne denir? En büyük önceliğinizin oğlumu korumak olduğunu biliyorum. Yani çocuğumu 4 ay içinde kısırlaştıracak yasadışı, denetlenmemiş maddelerden değil, bizim gibi işgüzar, geri kafalı (!) ebeveynlerden korumak. Dediğiniz gibi, 15 yaşındaki çocuğumun hormonlara başlamaya kararlı olduğu düşünülürse, bunu sizin evinizde yapması daha iyi değil mi? Demek istediğim, Rus Ruleti oynuyor olsaydı, tetiği başka bir yerde çekmektense sizin oturma odanızın güvenliğinde çekmesini tercih ederdim. Bunu sizin denetliyor olmanız son derece rahatlatıcı. Neticede çocuk yetiştirmek destek almayı gerektirir!
Cinsiyet ideolojisini benimseyen çocukların tıbbileştirilmesi konusundaki basit bakış açıma gelince, hormonlar ve ergenlik engelleyicilerle ilgili en son ve en kaliteli araştırma ve makaleleri yorulmadan araştırmak ve terapistlerden, endokrinologlardan, biyologlardan, doktorlardan, cinsiyet klinisyenlerinden, genç detranslardan (translıktan vazgeçen) ve trans yetişkinlerden bildiklerini öğrenmekle geçirdiğim bir buçuk yılın, cinsiyet değiştirmekten memnun olduğunu iddia eden muhtemelen iki veya üç tanıdığınızla karşılaştırılamayacağını biliyorum. Açıkçası, onların deneyimleri benim çocuğumunkinin aynısı olmalı. Pişman olup transseksüellikten vazgeçenlerin cinsiyet değiştirirken attıkları her adımda pişmanlıklarının giderek arttığını itiraf etmek yerine ne kadar mutlu oldukları hikayesini anlatmalarına rağmen, eminim ki sizin trans tanıdıklarınız, gelecekte sağlık sorunları yaşayacağı bilinen, doğurganlığını kaybetmiş, asla olamayacakları bir şey olduğuna ikna olmuş ve ömür boyu tıbba bağımlı kalacak birer hasta olarak yaşamanın ne kadar harika bir yol olup olmadığını sorgulamıyordur. Yüksek zarar riski ve pişmanlıkla ilgili artan endişeler ve tıbbileştirmenin disforiyi yönetmede etkili olduğuna dair kanıt eksikliği nedeniyle 18 yaşın altındaki çocukların tıbbi cinsiyet değişimini ciddi şekilde kısıtlayan dünyanın en trans dostu iki ülkesi İsveç ve Finlandiya cinsiyet değiştirme politikalarını değiştirdiyse bile siz açıkça tarafsız olan görüşlerinizi neden değiştiresiniz? Ve benim savunmasız ve zihinsel olarak kırılgan çocuğum için duyduğum yetersiz ve çaresiz endişe, bir akademisyen olarak sizin doğuştan gelen engin bilgilerinize nasıl karşı koyabilir? Açıkçası, sınırlarınızı aşarak ve haklı öfkenizle ebeveyn otoritemizi çiğneyerek kariyerinizi (ve ailenizin çıkarlarını) feda etmeye hazırsınız. Ne muazzam bir yüce gönüllülük! Kızınız da bizden daha iyi biliyor, çünkü söylediği gibi, pek çok arkadaşı bunu yapmış. Kim 18 yaşındaki birinin bilgeliğinden şüphe eder ki?
Çocuğumuzun artık evinizde vakit geçirmesine izin vermeyeceğimiz için yaşadığınız büyük hayal kırıklığını anlayabiliyorum. Eminim onu akşam yemeğine (ve bir enjeksiyona!) çağırdığınız o iki ya da üç sefer harikaydı. Çocuğumuzun hakaretlerine, öfkesine, parmağını bile kıpırdatmak istememe haline, küçümsemelerine maruz kalmadığınıza hiç şüphe yok. İyi beslendiğinden, güzel kıyafetler giydiğinden, rahat ve güvenli bir evde yaşadığından, aktivitelere gidip geldiğinden, müzik derslerine, ders dışı aktivitelere ve her şeye bolca erişimi olduğundan emin olmamıza, ihtiyaç duyduğu desteği alması için öğretmenleri ve okul yöneticileriyle birlikte çalışmamıza rağmen ona karşı ne kadar istismarcı olduğumuzu muhtemelen duymuşsunuzdur. Nefret dolu ortamımızda bu kadar uzun süre hayatta kalması inanılmaz.
Bunların yanı sıra, birkaç yıl önce (ilk kez) kendisine ve çevresine zarar verme riskine karşı değerlendirildiği, üç gün zorunlu gözetim altında tutulduğu sinir kriziyle hastaneye yatırıldığında ben üç gün boyunca oradayken sizin neden onun yatağının başında olmadığınızı merak etmekten kendimi alamıyorum. Hani şu değerlendirme sonucunda 5 ay terapi gördüğü, cinsiyet disforisinden (cinsiyetten duyulan hoşnutsuzluk) hiç bahsedilmediği ve kurum içi cinsiyet kliniğine yönlendirilmediği zaman? Çam kozalağı koleksiyonu düşmesin diye betona basıp düştükten sonra alnını yarması üzerine onu hastaneye yetiştirdiğimizde de sizi gördüğümü hatırlamıyorum. Dişlerini temizlemek için personelin onu tutmak zorunda kaldığı tüm dişçi randevularında da gözlerim sizi aradı. Ve ağzındaki metal hissinden hoşlanmadığı için yeni yapıştırılmış diş tellerini söktüğü o geceyi kim unutabilir ki? Bunun ne kadar heyecan verici olduğunu hatırlıyor musunuz? Hatırlamıyor musunuz? Aslında çocukluğunun her gecesinde sizi aradım, her gece yatmadan kitap okurduk, konuşurduk ve sonra o uyuyana kadar beklerdim ki ben de geceki işime başlayabileyim. Bilim fuarı projelerini bitirmesine ve sınavlarına hazırlanmasına yardım ettiğimiz, sayısız bando gösterisine katıldığımız ya da yeni müzik parçaları üzerinde çalışırken sabırla onunla oturduğumuz o uzun geceler boyunca çok meşgul olmalısınız. Gittiğimiz tüm konserlerde ve oyunlarda, uzak yerlere yaptığımız tüm heyecan verici gezilerde gözlerimiz sizi kesinlikle aradı. Sayısız market alışverişinde yanımızda olamadığınız için çok üzgünüm, koridorlarda çılgınca koşmaya başladığında elinden tuttuğumda ve küçük bedeninin rahatladığını hissettiğimde, özgürlüğünün yükünden kurtulduğu için rahatlamıştı.
Çocuğumuz hakkında bizim hayal bile edemeyeceğimiz bilgilere sahip olduğunuza eminim ve paylaşacağınız her şeyi öğrenmek için sabırsızlanıyorum. Gerçekten öyleyim. Çünkü kendimi adadığım bir şey varsa, o da sevgili çocuğum için en iyisinin ne olduğunu bulmak ve onu kendi en kötü dürtülerinden koruyacak ve büyümesi, keşfetmesi ve en kusursuz haline ulaşması için ona alan sağlayacak yolu hazırlamaktır. Eğer bunca yıldır benim bulamadığım cevap sizdeyse, bunu duymak istiyorum. Eğer çocuğum tüm sıkıntısının gerçek kaynağını size anlattıysa, lütfen sırrını bana da açıklayın. Erkek görünümlü insandan kadın görünümlü insana sihirli dönüşümden kimin yararlanıp kimin yararlanmayacağını nasıl anlayacağımızın gizemini çözdüyseniz, bu açıklamayı hevesle bekliyorum (kendilerini çocuklarının sağlığına ve refahına adamış diğer binlerce ebeveyn gibi).
Aksi halde, hiçbir şey bilmeden edindiğiniz fikirlerinizle neler yapabileceğinize dair oldukça içten tavsiyelerim var ve bunları sizinle paylaşmak için sabırsızlanıyorum."