Gerçek yaşamda konuşmamız sözlerin yanı sıra ses tonu ve vücut dili ile birlikte anlam kazanır. Senaryoda da öyle olmalıdır. Jestler, tepkiler, bakışlar, omuz silkmeler, dokunuşlar, duruş biçimleri ve benzeri sözsüz hareketler aslında yüksek sesle konuşur. Senaryoda vücut diline yer vermek, aynı zamanda görsel düşünmenin de bir parçasıdır; karakterinizin sadece söylediği sözü duymaz, onu nasıl söylediğini de görürsünüz çünkü.
Gerçek yaşamda insanların gerçekleştirdikleri bu ustaca iletişim genellikle bilinçsiz ve istek dışıdır. Yazar ise bilinçli olarak bunların da farkında olmalıdır.