Futbol böyle bir oyun. Ayaklarda bir kusur olmasa da kafadaki kopukluk, o topa hükmeder çoğu zaman. Acıların, hüzünlerin yeşil sahayı kuşattığı günlerdeyiz.
Bu ortamda Şenol Güneş'in oyuncularını rekabete hazırlaması kuşkusuz kolay olmamıştır. Marcelonun yokluğunda Rhodolfo-Tosic ikilisi bozuk saat gibiydi. İşler gibi görünse de alarmı ve randevuları şaşan bir döngüdeydi.
Kasımpaşa'nın çoğu zaman öne çıkarttığı alan savunması, Beşiktaş'ın en güçlü olduğu bölgede bocalamasına neden oldu. Oyun konsantresinin düşüklüğünden olsa gerek Tolgay, Atiba ve Oğuzhan üçlüsü de fıtık olmuş bir omurga gibi sancı verdi.
Ben ilk defa kaleci Fabriconun böyle hatalı gol yediğini gördüm. Çok rahat çelebileceği topu içeriye tokatladı. Quaresma da aynı şekilde genel görüntüyü bozmadı. O da kötüydü. Bir maç formasından uzak kalmanın onu bu kadar etkilemesine şaşırdım. Cezadan döndükten sonra kendi taraftarının önünde oynasa, ritmini bulurdu. Ama maç deplasmanda olunca o da genel havasından uzaktı. Atiba da kötülerin başındaydı. İlk kez onu bu kadar dağınık gördüm.
Gökhan Gönül kendi kalesine attığı gole rağmen, sahada kazanmak için en çok çırpınan oyuncuydu.
Beşiktaş'ta dün tek beğendim oyuncu Cenk Tosun'du. İlk defa bu kadar doğru işler yaptı, golünü de attı ama işe yaramadı.
Şenol Güneş'in Aboubakar değişikliği hataydı. Her şeye rağmen karambol pozisyonlarında Kasımpaşa ceza sahasında Cenk'le etkili pozisyonlar üretiyordu. O çıktıktan sonra oyun tamamen Beşiktaş'ın aleyhine döndü. Sonra da bu hatayı düzeltmek için Olcay'ı sokup, Adriano'yu merkeze alması bir işe yaramadı. Zaten bu düzenin işlemesini test edecek bir zaman da kalmamıştı.
Beşiktaş, ligde namağlup unvanını kötü bir oyundan sonra kaybetti. Kasımpaşa haklı bir galibiyet aldı. Sadece yenilgi için konuşmuyorum. Takımın genel görüntüsü de iyi değil. Şenol Güneş'in bu tabloyu toparlaması kolay olmayacak.