Atlanta'nın Armadillo'sundan Brook'un 7 inç (178 mm) topu
Oh, pamuk ülkesinde olmak istiyorum,
Eski günlerin unutulmadığı yerler
Arkanı dön! Arkanı dön! Arkanı dön! Dixieland.
Doğduğum Dixie ülkesinde,
soğuk sabah erken
Arkanı dön! Arkanı dön! Arkanı dön! Dixieland.
Dixie'de olmak isterdim! Yaşasın! Yaşasın!
Güney ABD eyaletlerinin gayri resmi marşlarından biri olan Dixie
Eski günlerin unutulmadığı yerler
Arkanı dön! Arkanı dön! Arkanı dön! Dixieland.
Doğduğum Dixie ülkesinde,
soğuk sabah erken
Arkanı dön! Arkanı dön! Arkanı dön! Dixieland.
Dixie'de olmak isterdim! Yaşasın! Yaşasın!
Güney ABD eyaletlerinin gayri resmi marşlarından biri olan Dixie
silâh müzelerden. İlginçtir, Parrott silahları sadece Kuzey'de değil, Güney'de de ateş edildi. Doğru, eğer güneyliler genel olarak oldukça kalibreli silahlar ürettiyse, daha büyük olanlarla çok büyük zorluklar yaşadılar. Mesele şu ki, Güney'de, bu silahlar için gerekli olan ve onları silah namlusu üzerine basmak için gerekli olan, büyük çaplı ve büyük kalınlıkta dövme demir halkaların üretimi için gerekli olan güçlü bir dövme ve presleme ekipmanının bulunduğu yeterli derecede donanımlı fabrikalar yoktu. Bu problemle nasıl başa çıkılacağı, bir denizci subayı ve mucidi olan John Mercer Brook, birkaç dar halkanın gövdelerinde bandaj yapmayı veya bir gövdeye nispeten ince tüpler koymayı önerdi - biri diğeri üzerine. Her iki fikir de çok sağlam çıktı ve güneylilerle birlikte "Brook'un silahları" gitti!
Cihazın düzeni, makat üzerinde iki katmanlı bir bandaj ile Brook silahları
Их производство удалось наладить на металлургическом заводе Tredegar Iron Works (иногда его называют J.R. Anderson & Co, по имени владельца Джозефа Рида Андерсона) в Ричмонде, штат Вирджиния, и морском арсенале в Сельма, штате Алабама. Но из-за того, что возможности у них были скромные, за три года было сделано всего лишь около сотни нарезных пушек конструкции Брука калибром шесть, семь и восемь дюймов, а также 12 мощных гладкоствольных пушек калибра десять дюймов и несколько 11-дюймовых орудий.
Brook'un makatta iki katmanlı bandajlı 8 mm'lik 203 inçlik topu
Brook’un silahları ve Parrott’un silahları yapısal olarak çok basitti. Konik bir namlu ve silindirik bir makat vardı. Kolaylık için, gövdeler dökme demirden yapılmıştır, ancak ferforje şeritlerden haddelenmiş bir veya iki silindir, şarj odasının alanına, atıştan kaynaklanan yüksek basınçtan etkilenecek şekilde yerleştirilmiştir. Hiçbir güneyli dökümhanesi, Parrott tasarımı gibi namluya tek bir kalın duvarlı silindir koyamayacağından, her biri genellikle 2 inç (51 mm) kalın ve 6 inç (152 mm) genişliğinde daha küçük halkalar kullanıldı. Brook’un silah gövdelerinin hepsinde namlunun içinde sağ elle yedi tüfek vardı. Şarj haznesinin şekli, yarım küre tabanlı bir tabana sahip kesik bir konidir, ancak 6,4 inçlik toplarla basitçe silindirikti.
Brook’un silahını Teksas zırhlısına takmak
Brook’un silahlarıyla Armadillo Atlanta
Ancak güneyliler sadece teknoloji ile değil, aynı zamanda düşük ve bu nedenle yüksek bir evlilik yüzdesine yol açan üretim kültürünün kendisi tarafından hayal kırıklığına uğradılar. Bu nedenle, Selma'da yapılan 54 yedi inçlik Brukovo silahından sadece 39'u başarılı bir şekilde ve altı adet 27 inçlik silahtan - sadece 15'i geçebildi. Ancak ekmekti ve bu nedenle Sruzhans, Brook'un silahlarını çok değerli bir silah olarak gördü ve bunları maksimum verimlilikle kullanmaya çalıştı. Özellikle, bu silahlardan ikisi Virginia'nın güney eyaletlerinin ilk zırhlısına yerleştirildi. "Atlanta", "Columbia", "Jackson" zırhlıları da bu tür iki silah aldı ve bunların yanı sıra, Konfederasyon'un bir dizi diğer gemilerini de aldı. Bu arada, Atlanta armadillo pikaplarına monte edilen iki silah bu güne kadar hayatta kaldı ve bugün Washington Deniz Tersanesi Willard Parkında sergileniyor.
Brook'un güneydeki insanların teslim edilmesinden sonra Richmond'daki kuzeyliler tarafından ele geçirilen pürüzsüz delikli on inç silahı
Brooke, aynı zamanda Tredegar ve Selma'nın tüm fabrikaları tarafından küçük miktarlarda üretilen bir dizi pürüzsüz delikli gövde tasarladı. Biri Washington'daki Columbia Üniversitesi'nde parkta bulunan iki silah hayatta kaldı. 1864'te Selma, on iki adet 11 inç pürüzsüz delikli silah attı, ancak sadece sekiz tanesi öne gönderildi. Bunlardan biri bugün Georgia'nın Columbus şehrinde bulunuyor.
Brook'un yüksek patlayıcı mermisi. Merminin altındaki bakır plaka, gazların basıncı nedeniyle genişler, tüfeklere sıkıca oturur ve kabuğu döndürür!
Brook'un silahları, kendi tasarımının hem zırh delici hem de patlayıcı mermilerini ateşledi. Birincisi, zırhla vurulduğunda geri tepme olasılığını azaltmak için keskin bir kenarı olan künt burunlu bir silindirdi. O zamanın raporlarına genellikle “cıvata” deniyordu. Buna göre, patlayıcı mermiler yuvarlak veya sivri burunlu içi boş silindirlerdir. Siyah tozla doldurulmuşlar ve en basit sigortaya sahiplerdi. Brook'un pürüzsüz delikli silahları zırhlı hedeflere küresel çekirdekler ve zırhsız hedeflere içi boş küresel patlayıcı mermiler ateşledi.
Ancak Norman Viard karşı kampa aitti. Kanada, Ontario'dan bir döküm ustasıydı, demirci ve metal işçileri ailesinden geldi ve tüm hayatı boyunca bir mucitti. Savaştan önce, buz ve snowdrift'lerde yolcu ve kargo ile seyahat edebilecek bir buhar teknesi için patent aldı. Ayrıca ABD ve Japon hükümetlerine sırasıyla 72 $ ve 000 $ karşılığında sattığı ve 80 savaş gemisine kurulan bir buhar kazanı patentini aldı. filo USA.
Washington, Fort McNair'den 6 kiloluk (2,72 kg) Viard topu
İç Savaş sırasında Viard, Birlik Ordusu'nun mühimmat deposunun başı olarak görev yaptı ve bu da ona tüm tedarik sorunlarını iyi tanıma fırsatı verdi. Federal güçlerin "en az dokuz farklı yivli ve düzgün delikli kalibre kalibrasyonuna" sahip olması gerçeğini beğenmedi, bu da birliklere mühimmat verilmesini çok zorlaştırdı. Bu nedenle, görüşüne göre, alan topçuları için Kuzey'in ihtiyaçlarına uygun bir alternatif olabilecek iki benzersiz top geliştirdi: 2,6 inç 6 kiloluk bir tüfek ve 4,62 inç pürüzsüz delikli 12 kiloluk obüs. 1861 ve 1862 yılları arasında Amerikan İç Savaşı sırasında, silahlarının yaklaşık 60'ı New York'taki O'Donnell Dökümhanesinde yapıldı ve “silahın mükemmel olmasına rağmen çok popüler olmadığı görülüyor. ". Başarısız da olsa, ultra güçlü 20 inç (510 mm) bir tabanca yaratmaya çalıştı ve biri donanmış olan ABD Donanması için iki adet 15 inç (381 mm) yivli silah üretebildi, ancak bu silah seri olarak üretilmedi.
Altı kiloluk bir yivli topun (2,72 kg) delik çapı 2,6 inç (66 mm) ve on iki kiloluk (5,44 kg) pürüzsüz delikli bir top, 3,67 inç (93 mm) delik çapına sahipti. İlk silahın namlusu silindirikti, ancak arka kısmındaki obüsün namlu kanalından daha küçük bir çapta toz yükü için bir haznesi vardı. 53 cm uzunluğundaydı ve 135 kg ağırlığındaydı. 725 ° 'deki atış menzili, 329 kg (35 kg) standart toz yükü ile 7000 m'dir.
İki subay Viard'ın toplarının yanında bir fotoğrafçı için poz veriyor.
2,72 kg tasarım Hotchkiss ağırlığında mermiler kullanıldı. Yivli silahlar için diğer namlu yükleme mermilerinden, tasarımlarının bazı özelliklerinde farklıydılar. Mermi, bir çinko silindirin orta kısmına yerleştirilmiş bir patlama yükü içeren sivri bir savaş başlığından ve çinko silindirin altına giren eğimli bir ön kısma sahip bir paletten oluşuyordu. Dahası, palet ve baş kısmı arasında belirli bir boşluk vardı. Ateşlendiğinde, toz gazları palete bastırdı, ileri doğru hareket etti ve konik ön kısmı içeriden çinko silindirinin duvarlarına bastırıldı. Doğal olarak, ayrıldılar, tüfeğe bastırdılar ve sonra tüm mermiyi üzerine sürdüler!
Hotchkiss kabuğu. Orta kısımda bulunan uzun çinko silindir açıkça görülebilir ve bu nedenle çok iyi bir tıkanıklık sağlar
Namlu puding dövülebilir demirden dökülmüş ve özel olarak tasarlanmış bir Viard tekerlekli arabaya monte edilmiştir. Tabanca yuvaları, namlunun pimler üzerinde serbestçe dönebilmesi için yeterince aralıklı yerleştirilmiştir. Tasarımcı, 35 ° 'ye kadar namlunun yüksekliğinde ateş etmeyi mümkün kılan uzun bir kaldırma vidası ekledi, yani silah bir obüsün özelliğini aldı. Yenilikler arasında, dönenlerin kendilerini toprağa gömmesine izin vermeyen metal bir kaburga ile düz bir taban plakası ve daha başarılı bir taşıma freni sistemi atfedilebilir. Bu nedenle silahın geri tepmesi, elbette, her atıştan sonra silahlarını orijinal yerine geri döndürmek zorunda olan topçular tarafından sevilen, kuzeydeki diğer tüm silahlar arasında en küçüktü. Namlu üzerindeki hem ön hem de arka manzaralarda, doğru nişan almak için bir artı işareti vardı ve arka görüş de yatay olarak ayarlanabilir.
Namlu Nişangahı
Buna ek olarak, Viard ondan önce var olmayan bir şey ortaya çıkardı: değiştirilebilir segmentlerden oluşan gelişmiş bir sürdürülebilirlik ahşap tekerleği. Bundan önce, tarla tabancası yuvalarındaki tüm tekerlekler sağlamdı. Savaşta böyle bir tekerlek hasar gördüyse, silah atış yapamadı ve tekerlek genellikle değiştirildi. Ama bu özellikle düşman ateşi altında oldukça ama çok zahmetli bir operasyondu. Viard'ın tekerleği birbirine kolayca bağlanan segmentlerden oluşuyordu. Ve tekerleğin bir kısmı hasar gördüyse, tüm tekerleği eksenden çıkarmak artık gerekli değildi. Sadece hasarlı kısmı değiştirildi. İç Savaş sırasında küçük silahlar için değiştirilebilir parçalar zaten yaygındı, ancak hiç kimse çıkarılabilir ahşap tekerlek parçaları görmemişti.
[/ Center]
Viard tabanca taşıma cihazı
Viard's Cannon Fort Silla, Oklahoma ABD Ordusu Saha Topçu Müzesi'nde
Ve burada açıkça görülebilir varil kesimi
Viard, silahların gücünü ve namlunun termal genişlemesinin ateşleme sırasında kopma olasılığı üzerindeki etkisini incelemeye çok dikkat etti. Sonuç, ABD Deniz Kuvvetleri Silah Dairesi tarafından Arka Amiral John A. Dahlgren ve Viard'ın şirketi altında, düz delikli 15 inç (381 mm) ile aynı ağırlıkta iki adet 15 inçlik (381 mm) yivli silah üretmek için imzalanan bir sözleşmedir. Dalgren pürüzsüz delikli silah. Viard aynı zamanda tasarımına göre üretilen her bir silah için 10750 dolar ödemek zorunda kaldı. Ama sonra hükümet onları ondan almak zorunda kaldı. Sonuç olarak, belki de dünyada var olan en karmaşık ve sıradışı araçlardan biri ortaya çıktı. Dalgren'in Columbiad'ında olduğu gibi namlu sağlam bir dökümdü. Ancak aynı zamanda, tüm makatına soğutma için hizmet eden çok sayıda dar kanal nüfuz etti, aralarındaki boşluklar takviye rolünü oynadı, gövdeyi güçlendirdi ve tuhaf bir S şeklinde viraj aldı. Böyle karmaşık bir tasarım, sadece daha az ağırlık değil, aynı zamanda döküm sırasında daha düzgün namlu soğutması nedeniyle daha fazla mukavemete sahipti. Doğru, silahlardan biri döküm işlemi sırasında “öldü”, ancak ikincisi başarılı bir şekilde atıldı ve aynı zamanda atış menzilinde başarıyla vuruldu. 20 inçlik (510 mm) topun önerilen görünümüne sahip resim korunmasına rağmen başka sipariş yoktu.
20 inç Viard topu. Böyle bir sanatçı onu gördü ...
Tamamen korkunç 381 mm Viard kalibreli silah fotoğrafı
Bu güne kadar en az 24 adet 6 kiloluk Viard topu hayatta kaldı. Örneğin, bir silah PA, Uniontown'daki Fayette County Adliyesi önünde, ikisi Oklahoma Fort Silla'daki ABD Ordu Saha Topçu Müzesi'nde, dört tanesi Shiloh Ulusal Askeri Parkı'nda ve iki tanesi Tennessee'deki Stones River Ulusal Savaş Alanı'nda duruyor.
Viard’ın kitabından 15 ve 20 inçlik silahlarından bahsettiği bir sayfa. 15 inçlik namlunun görünümünü gösterir.
Tüm havalandırma kanalları ve takviyeleri ile bir bölümde aynı gövde
Ayrıca 6-40 adet olan diğer kabuklardan daha fazla parça veren yeni bir 60 kiloluk kabuk geliştirdi. Bunun bir başka avantajı, bu 6 kiloluk merminin diğer yivli kabuklardan daha düşük bir maliyetle yapılabilmesiydi. Hotchkiss mermisi temelinde yapıldı, bu yüzden silahlar onu inanılmaz bir doğrulukla ateşledi.
Brigadier General Franz Siegel, 1 Ekim 1862'de Wiard'a silahları hakkında “hareketlilik, doğruluk ve menzil ... sahada dikkat çekici servis ve onarım yetenekleri ile birlikte, bu silahları memurlar ve askerler arasında evrensel bir hayranlık konusu haline getirdiğini yazdı. Bence, silahlarınız gördüğüm herhangi bir saha topçusundan daha üstündür. ”
Devam edecek ...