(Peygamberimizin (s.a.a.v) Veda Haccından dönerken Gadir Hum'da irat ettiği hutbenin tam metnini bölümler halinde köşemden paylaşıyorum. 2. Bölüm)
Peygamberimiz (s.a.av) sözlerine şöyle devam etti; "Allah'tan başka ilah yoktur. Allah bana, Ali hakkında nazil buyurduğunu tebliğ etmediğim takdirde risaletimi eda etmemiş olacağımı ilan etti. Beni, insanların şerrinden koruyacağını garantiledi. Allah kifayet eden ve yücelik sahibidir.
Allah bana şöyle vahyetmiştir: "Ey Peygamber! Rabbinden sana indirileni tebliğ et, eğer bunu yapmazsan O'nun elçiliğini yapmamış olursun. Allah, seni insanlardan korur. Doğrusu Allah kâfirlere yol göstermez." (Maide suresi, 67 ayet)
Ey insanlar! Ben, Allah'ın bana nazil buyurduğu her şeyi ulaştırma hususunda kusur etmedim ve ben bu ayetin nüzul sebebini sizlere beyan ediyorum:
Cebrail üç defa bana nazil oldu ve Selam sahibi olan Rabbim tarafından bu toplantı yerinde ayağa kalkmamı, siyah ve beyaz (ırktan) herkese "Ali bin Ebi Talib benim kardeşimdir, vasimdir, ümmetim üzerinde benim halifemdir ve benden sonra imamdır. O'nun bana oranı Harun'un, Musa'ya olan oranı gibidir. Sadece şu farkla ki benden sonra peygamber gelmeyecektir. O Allah ve Resulünden sonra sizlerin ihtiyar sahibidir." diye ilan etmemi emretti. Allah bu konuda kitabından bana bir de ayet nazil buyurdu:
"Şüphesiz sizin veliniz Allah Resulü, iman edip namaz kılanlar ve rükû halinde zekât veren müminlerdir." (Maide suresi, 55)
Namaz kılıp rükû halinde zekât veren ve her halinde aziz ve celil olan Allah'a yönelen kimse Ali bin Ebi Talib'tir.
Ey insanlar! Ben Cebrail'den, benim için Allah'tan, beni bu önemli şeyi tebliğ etmekten mazur görmesini dilemesini istedim.
Zira takva sahiplerinin az olduğunu, münafıkların çokluğunu, kınayanların fesadını, İslam'ı alaya alanların hilelerini biliyorum. Onlar Allah'ın kitabında kendilerini şöyle nitelendirdiği kimselerdir:
"Bilmediğiniz şeyleri ağzınıza alıyordunuz. Onu önemsiz bir şey sanıyordunuz, oysa Allah katında önemi büyüktü." (Nur suresi, 15)
Hakeza, münafıklar defalarca bana eziyette bulundular ve beni, 'uzun' (her söze kulak asan kimse) olarak adlandırdılar.
Onlar Ali'nin, benden ayrılmaması, benim kendisine teveccüh etmem, O'nun bana temayülü ve beni kabullenişi sebebiyle böyle olduğumu sandılar. Sonunda aziz ve celil olan Allah şu ayeti nazil buyurdu:
"İkiyüzlülerin içinde "O her şeye kulak kesiliyor" diyerek peygamberi incitenler vardır. De ki: "O kulak, Allah'a iman eden ve müminlere iman eden, sizin için hayırlı olan, içinizden iman eden kimselere rahmet olan bir kulaktır." (Tevbe suresi, 61)
Eğer ben, bana bunu (her söze kulak veren kimse olmayı) isnat edenleri ifşa etmek istersem ifşa edebilirim. Eğer onların şahsına işaret etmek istersem, işaret de edebilirim. Eğer onları alametleriyle tanıtmak istersem tanıtabilirim. Ama Allah'a yemin olsun ki ben, onların işi hususunda yücelik gösterdim.
Bütün bunlardan sonra Ali hakkında bana nazil olan şeyi tebliğ etmediğim takdirde Allah asla benden razı olmayacaktır.
Peygamber daha sonra tekrar Maide suresi 67. Ayeti okudu)
"Ey Peygamber! Rabbinden sana indirileni tebliğ et, eğer bunu yapmazsan O'nun elçiliğini yapmamış olursun. Allah seni insanlardan korur. Doğrusu Allah kâfirlere yol göstermez."
Ey insanlar! Onun hakkındaki bu konuyu biliniz ve anlayınız. Biliniz ki Allah, muhacirlere, ensara ve onlara iyilikle tabi olanlara, köylüye ve şehirliye; araba, ve aceme; özgüre ve köleye; büyüğe ve küçüğe; beyaza ve siyaha ona (Ali'ye) itaat etmeyi farz bilmiş, onu imam ve ihtiyar sahibi kılmıştır.
Her muvahhit için onun hükmünü icra etmesi, sözüyle amel etmesi, emrini kabullenmesi gerekir.
Her kim, ona muhalefet ederse melundur. Her kim ona tabi olursa ve onu tasdik ederse Allah'ın rahmetine mazhar olacaktır. Allah onu ve onu dinleyip kendisine itaat eden herkesi bağışlamıştır."
(Gadir Hum hutbesinden kaynaklar için Prof. Dr. Haydar Baş'ın İmam Ali eserine bakınız)
Devam edecek...