Şili’nin Bulucuları
Kuzey’den getirdi Almagro yanmış közünü.
Ve toprağın üstünde eğildi O, patlamayla batış arasında,
gündüz ve gece bir harita üzerinde gibi.
Diken gölgeleri, deve dikeni ve balmumu gölgeleri,
birleştirdi İspanyol’u cılız bedeninde,
yeryüzünün kasvetli stratejilerini geçtiğinde.
Gece ve kar ve kum oluşturur
benim ensiz memleketimin biçimini,
bütün sessizlik oturur uzun çizgisinde onun,
bütün köpükler onun deniz sakalından damlar,
bütün kömür gizemli öpüşüyle dökülür.
Kömür ateşi gibi yanar altın onun parmaklarında,
ve gümüş aydınlatır yeşil bir ay gibi
onun melankolik bir gezegenden yapılmış dayanıklı bedenini.
Bir zamanlar güle, zeytinyağına,
rüzgâra ve Antik göğe yakın olan İspanyol,
bilmiyordu dargın taşın bu yeri
deniz kartalının gübresi altında doğdu.
[“Evrensel Şarkı”nın üçüncü bölümü “Kaşifler”den]
Pablo Neruda (1904-1973)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy