Yemlik, hayvanların kontrollü beslenmesi için kullanılan bir cihazdır. Etkin yemleme sağlar, hizmet odasında zemine veya yere düşebilecek yem malzemelerinin bozulma sürecini engeller. Besleyici ayrıca sıvı yemi gereksiz yere israf etmeden dağıtmak için de kullanılabilir.
Keçi, küçük geviş getirenlerin ailesinden artiodactyl türüne ait evcilleştirilmiş bir hayvandır. Beslenme sürecine özel bir tutum gösteren bir hayvandır. Keçiler, belirli yiyecek türleri ve bu yiyeceğin onlara sunulma yolları konusunda titizlik belirtileri gösterir. Bu hayvanları beslemede en iyi sonucu sağlamak için, bu hayvanların tüm isteklerini karşılayan özel bir yemlik düzenlemeye başvurmaya değer.
Birincil gereksinimler
Keçi besleyici üretirken, uygunluğunu belirleyen ana nüansların listesine dikkat etmelisiniz.
Cihazın tasarımı, eski yemin kolay temizlenmesini ve yem malzemelerinin kaybına karşı korumayı sağlamalıdır. Beslenme sürecinde keçiler farkında olmadan yiyeceklerini dağıtabilir. Yere düşen kısmı artık yemeyecek. Bu, besleyicinin tasarımı ondan yem kaybına izin veriyorsa, etkisiz olduğu ve bu da beslenmeyi amaçlayan gerekçesiz maliyetlerin ortaya çıkmasına neden olduğu anlamına gelir. Yukarıda açıklanan problemden kaçınmak için keçilerin saman saçmaması için besleyicinin deliklerin, yuvaların, alçak kenarların ve diğer benzer özelliklerin varlığını hariç tutmaya değer.
Bir besleyiciyi uygun olarak belirlemek için önemli bir kriter, güvenliğidir. Yapısal parçalar, hayvanların yaralanabileceği keskin, çıkıntılı parçalara sahip olmamalıdır.
Güvenlik önlemleri, yeterli miktarda boş alanın kullanılabilirliğini içerir . Çiftliğin birkaç başı varsa, her hayvan için ayrı bir besleyici sağlamak veya birbirlerine zarar vermeden tek bir yerden beslenmelerini sağlayacak bölümlü bir yapı donatmak gerekir.
Bu bağlamda güvenliğin önemi, keçilerin aktif olarak rekabet eden hayvanlar olmasından kaynaklanmaktadır. Beslenme sürecinde, bireylerin karşılıklı travmatize olmasına yol açan durumlar ortaya çıkabilir.
Besleyicinin yeri, bu cihazın ana parametreleri listesinde yer alan bir kriterdir. Evcil keçiler, yabani artiodactyl kayalarından kaynaklanır. Genetik düzeyde, dik yamaçlarla işaretlenmiş tepelere tırmanmak için uyarlanmışlardır. Bir ahıra veya bir çiftliğin arazisine kurulan bir yemlik, keçileri dağ hayvanlarının içgüdüsünü uyandırmaya teşvik etmemelidir. Bireylerin yaralanmasına, yiyecek ünitesine ve içindeki yiyeceğin zarar görmesine neden olabilecek şekilde cihaza atlama fırsatlarına sahip olmamalıdır.
Ek olarak, oluğun kurulduğu yükseklik, yemlemeye uygunluğunu belirleyebilir. Çok yüksekse, hayvanların boğazına zarar vermesine veya bu cihazı kullanmayı reddetmesine neden olabilir. Çok düşük ayarlanırsa, hayvanların bu tür bir besleyiciden besleme arzusunu azaltacaktır, çünkü yüksekliği ile yerinin yüksekliği arasındaki farktan dolayı onlar için önemli rahatsızlıklar yaratacaktır.
Her bir hayvanın kendine özgü özelliklerini dikkate almak önemlidir. Besleyiciye erişim, keçilerin serbestçe girebileceği ve içine sıkışmayacağı şekilde düzenlenmiştir. Bu, özellikle sürü baş boynuzlarının üst kısmında belirgin kemik süreçleri olan bireyler içeriyorsa geçerlidir.
Keçilerin doğuştan sonlanma koşullarına bakma şartlarını hesaba katarak, yemlik yapılan malzemeye özel bir kaplama sağlamak faydalı olacaktır. Güçlü bir kokusu olmayan temiz, toksik olmayan kaplamalar kullanmaya değer. Bu amaçlar için berrak su bazlı bir vernik uygundur. Kullanımı, besleyiciyi birleştirmek için kullanılan ahşabı zararlılardan ve çürümeden koruyacaktır.
Doğru oluk konfigürasyonu hiçbir iç çıkıntı olmadığını varsayar. Bazen keçiler bu tür çıkıntıları kemirir, bu da cihaz gövdesinin bütünlüğüne zarar verebilir ve zarar verebilir.
Yapı türleri
Keçi besleyiciler, içlerine yerleştirilen yem malzemesinin adıyla belirlenen amaç bakımından farklılık gösterir. Ana yapı türleri arasında, dağıtım için kullanılanlara dikkat edilebilir:
- gevşek veya sıvı yem;
- bitki kökenli yenilebilir malzeme;
- kombine yiyecek.
Gevşek yem
Kapasitesi dahilinde karma yem, kepek, tahıl kombinasyonları ve diğerleri gibi karışımlar sağlanabilir. Bu tür yemler, hayvanın yoğun yağ ve kas kütlesi büyüme süreçlerini harekete geçirmek için kullanılır. Bu durumda oluk, yemin tamamen yeneceği şekilde donatılmalıdır, bu da en iyi yem sonucunu sağlayacaktır.
Sıvı yem
Sıvı veya yarı sıvı hale suyla seyreltilmiş kuru gıda bileşenlerini içerebilir. Silaj safsızlıkları içeren karışımlar veya çeşitli gıda üretim türlerinin atık ürünü olan vinas adı verilen karışımlar da kullanılır.
Yenilebilir bitki materyali
Saman, saman, kuru mısır gövdeleri olabilir. Ayrıca bu besin olarak keçi tüketime uygun taze bitki örtüsü kullanılmaktadır. Bazı çiftçiler sebze yemi olarak yem pancarı, elma, patates ve diğer sebze ve meyveleri kullanır.
Gelecekteki bir keçi besleyicisinin tasarımını geliştirirken, esas olarak hayvanlara beslenecek olan yemin doğası dikkate alınmalıdır. Yem dağıtıcısının amacını, şeklini, boyutunu ve yerini önceden hesaplamak önemlidir: bir fidanlık, sokak veya Fransız yemliği olup olmayacağı.
İmalat için kullanılan tasarım çizimleri, malzemeleri ve araçları bu faktörlere bağlıdır.
Gerekli malzemeler ve araçlar
Doğal ahşap, keçi besleyicileri yapmak için en iyi malzeme olarak kabul edilir. Toksik değildir ve hayvanlar tarafından daha iyi kabul edilir. Keçiler seçici hayvanlar oldukları için plastik, metal, film ve diğerleri gibi yapay malzemelerin kullanılması onları uzaklaştırabilir ve bu yemliği yem için kullanmayı bırakmalarına neden olabilir.
Ahşap malzemelerden ihtiyacınız olacak:
- panolar - boyutsal parametreler gelecekteki cihazın özelliklerine bağlıdır;
- çıtalar ve çubuklar.
Sarf malzemeleri:
- kendiliğinden takılan vidalar;
- çiviler;
- sabitleme cihazları (plakalar, köşeler);
- matkap.
Araçlar:
- ahşap için demir testeresi veya odun kesmek için testere bıçağıyla donatılmış bir dekupaj testeresi;
- matkap, tornavida;
- çekiç;
- ölçü aletleri (cetvel veya şerit metre);
- işaretleme cihazları (işaretleyici, kurşun kalem);
- ilgili araçlar.
Nasıl yapılır
Keçi yemliği için en avantajlı seçenek, farklı yem türleri ile birlikte kullanılmak üzere uyarlanmış kombine tipidir. Hayvanların bireysel ihtiyaçlarını karşılamak ve özel gözaltı koşullarını hesaba katmak için, besleyicileri monte etmek için diğer orijinal fikirleri kullanabilirsiniz. Örneğin, küçük çocuklar için bir yem dağıtıcısı kurarken.
Evrensel besleyici
Trapez ahşap bir kutudur. Üretim süreci üç aşamaya ayrılabilir:
- duvarların montajı;
- alt cihaz;
- Kurulum.
Böyle bir yemek ünitesinin duvarları, birbirine tutturulmuş ahşap kalkanlardır. Uzak duvar (arka) - hayvanların yaklaşacağı tarafın karşısında, ön duvardan daha yüksek bir yükseklik parametresine sahiptir.
Bunu yapmak için, önceden hazırlanmış tahtalardan, besleyicinin genişliğine eşit birkaç segmenti kesmek gerekir. Bu levhaların birleşik genişliği, arka duvarın yüksekliğine uygun olmalıdır.
Şeritler yardımı ile bu segmentler ahşap bir kalkan elde edilecek şekilde sabitlenir. Her pano en az iki vida veya çivi kullanılarak raya tutturulmalıdır.
Temaslarının her noktasında bir kendinden kılavuzlu vida kullanırsanız, yapısal elemanların köşegen yer değiştirmesinin etkisini elde edebilirsiniz, bu da ürünün gücünü azaltacak ve elmas şeklinde duvarların oluşmasına yol açacaktır.
Ön duvar da benzer şekilde monte edilmiştir. Yüksekliği, arka duvarın verilen parametresinin yarısına eşit olmalıdır. Bu duvarların ölçülerinin oranında en iyi orantıları sağlamak için arka duvarın ortalama değerlere göre yapılması gerekmektedir.
Trapez şekli, duvarlar tabana tutturulduktan sonra elde edilir. Uzunluğu kenarların uzunluğuna eşit olmalı ve genişliği, ön ve arka duvarların üst kenarları arasındaki mesafenin en az yarısı kadar olmalıdır. Bu form, hayvanların herhangi bir kalıntı bırakmadan maksimum miktarda yiyecek yemesine izin verir.
Yan paneller en son monte edilir. Kapasitelerine göre, yapının geri kalanıyla aynı panolardan monte edilmiş küçük kalkanları kullanabilirsiniz. Besleyicinin yan profilini tekrarlayarak onları yamuk şeklinde yapmak gerekli değildir. Dikdörtgen şeklindeki yan paneller, oluğun çevresinin dışına çıkacak ve bu da ek destekler sağlayacak ve yapı dengesizliği faktörünü ortadan kaldıracaktır.
Besleyiciyi sıvı yemle doldurmayı planlıyorsanız, cihazı oluşturan panolar arasındaki bağlantıların kapatılması gerekir. Bu hedefe ulaşmak için, eklemlerden geçecek olan dıştan ek tahtalar veya çıtalar çivilenebilir.
Kendinden kılavuzlu vidaların veya çivilerin keskin kısımlarının yapının çevresinin dışına çıkmaması önemlidir. Çiviler kullanılmışsa, diğer tarafa katlanmalıdır. Kendinden kılavuzlu vidalar kullanıyorsanız, uzunluklarını, parçaları sıkıca sabitlemek için yeterli olacak şekilde hesaplamaya değer, ancak daha fazlasını değil.
Yapının mukavemetini arttırmak için, tüm parçaların birbirine dayanmasını güçlendirmeye değer. Metal delikli köşeler bu amaç için iyi çalışır.
Montajdan sonra, besleyici yükseltilmiş bir platforma monte edilir veya zeminin üstündeki duvara tutturulur. Keçilerin tepeler için doğuştan özlemini hesaba katarak, beslenme yerini şu şekilde düzenleyebilirsiniz: hayvanın tırmanacağı uygun bir "masa" oluşturun. Yemlik sırasında keçinin masanın üzerinde olacağı gerçeğini dikkate alarak besleyiciyi yeterli bir yükseklikte yapın. Bu yaklaşım, diğer şeylerin yanı sıra, süt sağmayı kolaylaştırır. Bir kişinin keçi memesi seviyesine kadar eğilmesine gerek yoktur.
Kendin yap keçi besleyiciyi monte etmek zor bir süreç değildir, ancak tasarımın tüm aşamalarında detaylara dikkat edilmesini gerektirir. Bu projenin tartışılmaz avantajı, düşük maliyeti ve teknolojinin basitliğidir.
Kendin yap keçi besleyicilerin nasıl yapılacağını öğrenmek için sonraki videoya bakın.