Çok az politikacı İspanya'nın ana çıkarlarının Avrupa ile bağlantılı olmadığını iddia edebilir. Ama bu tarihi fırsat neden İspanyol vatandaşlarında çok sınırlı bir coşku uyandırıyor?
Avrupa Anayasası Referandumu
PSOE ve PP'nin desteğine ve Carod Rovira'nın muhalefetinin teşvikine rağmen, yarın, 19 Şubat'ta İspanyol vatandaşlarının kitlesel katılımının Avrupa Anayasasını desteklemesi beklenmiyor. Avrupa ülkelerindeki güçlü milliyetçi duyguların, Avrupa hareketlerini çevreleyen yanılsama ve coşkuya zarar verdiği biliniyor. Çoğu durumda, Avrupa fikri, daha küçük milliyetçiliği güçlendirmek için yararlı bir mekanizma olarak bile görülüyor, daha geniş bir bölgesel boyutta seyreltilmiş ve siyasi olarak daha zayıf.
Siyasi liderlerin Avrupa'nın inşasını iyi hedefleyip hedeflemedikleri merak edilebilir. Üye olmayan ülkelerde neden olduğu çekiciliğe, üye ülkelerin büyümesi ve istikrarı için beraberinde getirdiği somut faydalara vb. Bakarsak cevap olumlu olmalıdır.
Ama daha iyi yapılabilir mi?
Zapatero'nun savunması gereken Avrupa
Brüksel'deki memurların, mültecilerin ve yüksek maaşların olduğu bir Avrupa'dan ziyade “şehirlerin Avrupası, vatandaşları” ndan geçmek yerine, vatandaşlara zar zor ulaşan birkaç programı teşvik ettiği bir gerçektir.
Araştırmacıların Avrupa'sı yetersiz ve kötü dağıtılmış bir Çerçeve Programına indirgenmiş durumda, Bilim, Teknoloji, İnovasyon alanlarında ... ülkelere doğal olarak karşılık gelen liderliği bir araya getiremiyor. İşlerin kalitesi, ilerleme, gelecek ve vatandaşların refahı ile doğrudan ilgisi olan bir şey. Avrupa yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nin arkasında değil, aynı zamanda strateji ve sonuçlarda kendisini aşan Asya ülkelerinden giderek uzaklaşıyor.
Superjumbo A380'in Avrupa'sı Titanic'i anımsatıyor. Nanoteknoloji, biyoteknoloji, bilgi toplumu gibi teşvik edilmesi gereken geleceğin çizgilerinin çok gerisinde bir siyasi imaj çalışması ...
Aynı şekilde, herhangi bir dış ziyaretçinin gözünde gerçekten etkileyici bir kültüre ait olmaktan hepimiz gurur duyuyoruz.
Paris, Londra, Roma, Bükreş, Prag, Madrid gibi şehirler ya da etkileyici mirasa ve tarihe sahip yüzlerce tarihi şehir aracılığıyla Avrupa'yı ziyaret ederek şovenizmin kaçışını vaaz eden az sayıda Amerikan vatandaşı teslim oldu.
Ancak bu kültürellik, bu ortak miras, basın tekellerine yer olan, adaletin eylemine ilişkin ilgili kısıtlamaların (Berlusconi'nin İtalya'sı), çeşitli ülkelerde (Avusturya, Fransa …), Ortak bir dış politikanın savunulmasında veya terörizmle mücadelede zayıf koordinasyon. Avrupa, ortak bir arada yaşamanın sağlam ilkeleri olmadan desteklenemez.
Avrupa'da İspanya
Zapatero, José María Aznar'ın ABD'ye yönelik ittifak politikasını kökten değiştirerek önemli bir dönüş yaptı. Doğru bir bükülme gibi görünüyor. Ancak liderlik kapasitesi daha yüksek olan ülkeler (Almanya, Fransa, İngiltere ...) İspanya'ya nüfus veya Gayri Safi Yurtiçi Hasıla açısından kendisine karşılık gelmeyen (örneğin İtalya'nın ötesinde) özel bir siyasi statü vermezlerse, verimsiz olacaktır. Ve bu kolay görünmüyor. En azından bu sadece bir diplomasi meselesi değil.
Avrupa ve Latin Amerika'da İspanya
Zapatero, Avrupa'daki İspanya'nın şirketleri, üniversiteleri, vatandaşları heyecanlandırabilecek ilgili boyutunun, dünyanın diğer bölgelerinde uluslararası ağırlık ve etki yoluyla elde edileceğinin farkına varmalıdır. Daha spesifik olarak, İspanya, Latin Amerika'yı etkilemeyi başardığı ölçüde Avrupa'da doğal bir rol kazanacaktır. Belki de Avrupa ve Latin Amerika, İspanya'ya çok yakındır.
Yarın yapılacak referandumda oy kullanmak iyi olacak. Ancak katılım açısından sonuç ne olursa olsun, Zapatero'nun bekleyen ve acil bir meselesi olacak. Yani, Latin Amerika'da Avrupa ve dünyanın bu bölgesinin kalkınmasına yardımcı olan İspanyol ve Avrupalı şirketler aracılığıyla, yoksulluğa karşı kararlı bir mücadelede siyasi olarak belirli bir liderliği geri kazanmak.
Aksi takdirde, coğrafi ve siyasi merkez üssü bizim bölgemizden uzak olduğundan ve her genişlemede daha da ileri gideceğinden (Türkiye ile örnek olarak), İspanya Avrupa içinde giderek daha marjinal bir konumda kalacaktır. Tarihsel geleneğini de takip ederek Amerika'ya doğru “uzanmak”.