Ölümsüzlerin Natalia ovasına yürümeleri için çok zaman gerekiyordu.
İskeletler yürümekte iyilerdi. Tabii bacakları iyi olduğu sürece…
Bunun da sebebi onlara bunun emredilmiş olmasıydı. Yerde kılıçlarını sürükleyerek ilerleyebiliyorlardı.
Ama zombiler ve hortlaklar sendeliyorlar ve sık sık yanlış yönlere sapıyorlardı.
“Sıraya geri dönün!”
Ruh çağıranlar Ölümsüzleri yönetmekle meşgullerdi.
110.000'den fazla Ölümsüz vardı!
İskeletlerin saldırı gücü yüksekti. Bu yüzden savaşlarda kullanışlıydılar.
Tekrardan canlandırılabiliyorlardı ve gerekirse lanet büyüleri de cesetler aracılığıyla aktif hale getirebiliyordu. Bu sayede mümkün olduğunca çok Ölümsüz götürmeye çalışan ruh çağıranların işleri kolaylaşıyordu.
“Natalia Ovası'nda ne kadar canavar olursa olsun, kolayca kazanabilmeliyiz.”
“Güçlerimizle boss karakterli canavarları bile öldürebiliriz.”
Ruh çağıranlar, Ölümsüz kuvvetlerini güvenli bir şekilde izleyerek rahatlamışlardı ama Weed bir endişeyle savaşı bekliyordu.
‘Daha fazla avlanmam gerekiyor, daha fazla eşya almam gerekiyor. Bu kadar çok Ölümsüz varken bana daha az canavar kalabilir.’
Sonsuz bir açgözlülük vardı Weed’in içinde!
Natalia ovasına vardıkları anda görevi kolay şekilde tamamlamaya dair umutları yerle bir olmuştu.
----------------------------------------
[El Vance Manastırı]
Niflheim İmparatorluğu'nun İmparatorluk ailesi tarafından kurulan bir manastırdı burası.
Ø Burası, içinde kutsal güç gömülü olan bir yer.
Ø Ölümsüzleri zayıflatır ve tüm lanet büyülerini de ortadan kaldırır.
Ø Ruh çağıranın büyü yetenekleri % 24 azalır.
Ø Yok edilen Ölümsüzler yeniden canlandırılamaz.
----------------------------------------
Yerden hafif bir kutsallık dumanı yükseliyordu hızla.
Kutsal güç Weed’in vücuduna dokunduğu anda sıcak bir his yayılmış ve kılıcı taşıyan kolundaki güç azalmıştı.
----------------------------------------
Ø Güç 3 azalır.
Ø Sağlık 240 azalır.
----------------------------------------
Balkan'ın Ölüm Aurası'nın etkisiyle sağlığı tekrar takviye edilmişti. Ancak Natalia ovasında muazzam bir ilahi enerji aurası da yükseliyordu.
Karanlık gecenin altında yükselen kutsal enerji akışları çok güzel görünüyordu. Ama ruh çağıranlar için bu ciddi bir dehşetti.
“Ku... Bu haldeyken Ölümsüzleri kullanarak nasıl saldıracağız?”
“Sihirle?”
“Ne lanet büyüleri ne da kara büyü işe yarar. O kutsal güce nüfuz etmeye çalışırken zayıflarlar ve menzile bile giremezler.”
“Önce bir deneyelim.”
Jeanne ve Otem güçlerini birleştirdi ve kara büyülerini harekete geçirerek bir zehir bulutu çağırdı.
Canavarlar hızla El Vance Manastırı’nın surlarının içine saklanmıştı.
Her ne kadar burası bir manastır olsa bile surlar gerçekten yüksekti ve yapısı da bir hayli genişti. Yani içeride rahatlıkla on binlerce canavar toplanmış olabilirdi.
Bu canavarların üreme oranları hayal gücünün ötesindeydi.
“Haydi! Şiddetli zehir yağmuru yağdırın!”
Zehirli bulut manastıra doğru yönelmiş ama yükselen kutsal enerjiyle çakışarak ortadan kaybolmuştu.
“Bu gerçekten büyük bir baş ağrısı…”
Manastıra bakan Weed’in yüzü de asılmıştı.
‘Bu sadece Balkan'la tanışmak için boşuna verilen bir görev değil.’
Ölümsüzler için en korkunç şeyi, kutsal enerjiyi delip geçmeleri gerekiyordu.
Natalia ovasının dışındaki kutsal güç o kadar güçlü değildi. Ama manastırın içinde ışıklar parlıyordu.
Ovadan çok uzakta ise Ölümsüzler kasvetli bir şekilde toplanmışlardı, yüzlerinde sıkıntılı ifadeler vardı.
İnsan oldukları zamanlarda kutsal güç sadece biraz parlak gelirken; şu anda parlaklık yüzünden gözleri kamaşıyordu.
‘Ölümsüzler kutsal gücü daha hassas şekilde hissediyor gibi görünüyorlar.’
Ruh çağıranlar kesin bir çözüm bulamamışlardı ve sadece kutsal gücün onlara ulaşamadığı bir yere geçmiş dikiliyorlardı.
Weed vakti nakit gibi görüyordu ve bu yüzden bir emir verdi.
“En genç iskelet.”
“Evet, lordum.”
“Dümdüz ileri koş.”
Weed'in birliğindeki en kısa iskelet, manastıra giden yolda koşmaya başlamıştı.
Ölümsüz olmalarına rağmen ölümle ilgili içgüdüleri vardı. Bu yüzden kutsal güçten korkuyorlardı.
Ama büyük ve eşsiz Weed, karizması ve liderliği sayesinde iskeleti mükemmel bir şekilde kontrol ediyordu.
İskelet sağdan soldan gelen kutsal güç akımları tarafından vurulurken şiddetle ileri koşuyordu.
Surlara giden yolun yarısını koşmuş olan iskelet, kutsal güçten yanıyormuş gibi görünüyordu.
Sağlığı azalmıştı ve kılıcını bir kere bile sallayamadan yere çökmüştü.
Çok geçmeden de bir ceset olmuş ve tüm ruh çağıranların ağızlarının açık kalmasına neden olmuştu.
Bu sefer Weed parmağını kaldırdı ve bir İskelet savaşçısını işaret etti.
“İlerle.”
“Emredersiniz lordum.”
İskelet savaşçı, az önceki iskelete kıyasla birkaç adım daha dayanabilmiş ama yine surlara ulaşamamıştı.
“İskeletler gidemiyor gibi görünüyor.”
Ölümsüz ordusunun çoğunluğu iskeletlerden oluşuyordu. Bunu fark eden ruh çağıranlar, ordunun tamamen işe yaramaz olduğu gerçeği karşısında acı bir hayal kırıklığı yaşıyorlardı.
Şimdiye kadar kutsal gücün karşısında belli belirsiz bir korku hissetmişlerdi. Ama eriyen iskeletlerin görüntüsü her şeyi tam olarak anlamalarını sağlamıştı.
“Dullahan, sen de git.”
“Emredersiniz lordum, sizin emrinize uyacağım.”
Dullahanlar çok şiddetli savaşçılardı.
Üstün standartları ve özellikleri sayesinde savaşlarda büyük başarılar elde edebilirlerdi ama Weed deneyini özgürce gerçekleştiriyordu.
Dullahan yıkılacak gibi görünen surlara ulaşmış ancak tam surları geçmek üzereyken canavar saldırıları altında ölmüştü.
Weed’e bakan Ölüm Şövalyelerinin kalpleri deliniyordu korkuyla.
Çünkü bir dahaki sefer, onların sırasıydı.
Weed'in astları olan Ölümsüzler büyük bir korku içinde titriyorlardı. Çünkü Weed acımasız bir teğmendi.
“Hmm.”
Ama Weed, Dullahan'ı gönderdikten sonra daha fazla Ölümsüz yollamamıştı.
“Eğer bir Dullahan böyle ilerleyebildiyse o halde Ölüm Şövalyeleri savaşabilmelidir. En azından kısa bir süre için…”
Diğer oyunculardaki bütün Ölüm Şövalyelerini toplasa bile sayılarının 2000’den fazla olması zordu.
Eğer canavarlarla savaşmak için o kadar Ölüm Şövalyesi gönderirlerse bir şeyler başarabilirlerdi ama aynı zamanda yazın sıcağında kalmış dondurmalar gibi de tamamen erirlerdi.
“Görev de ondan sonrasında başarısız olur.”
Dört gün sınırlaması olan bir görevdi bu!
Ölümsüzler çevik olmadıkları için buraya gelirken bile yedi saat harcamışlardı.
Eğer ellerindeki tüm Ölümsüzler elenirse mevcut Ölümsüz kalitesini ve sayısını toplamak için yeterli zamanları olmazdı.
'Tek bir şans var.'
Weed, düşman hatlarının arkasına bakarken derin bir düşünceye kilitlenmişti.
Titizce hazırlanmış çeşitli stratejilere ihtiyaçları vardı.
“Sen de bu görevin zor olduğunu düşünmüyor musun?”
“Görev gerçekten onları yok etmemizi mi söylüyor? Bu tamamen imkânsız.”
“Ölümsüzler hakkında uygulayabileceğimiz hiçbir çözüm yok. Belki de sadece yüksek levellerde başarılabilecek bir görevdir? Burada böyle durdurulmak…”
“Belki de burada toplanmamaları için canavarları önceden avlamalıydık. Kanyonda bile bazı canavarların kaçmasına izin vermiştim ben, sonunda hepsi buraya gelmiş olmalı.”
Ruh çağıranlar meseleyi tam olarak anlayamıyorlardı şu anda, büyük bir panik içindelerdi.
Harien, Weed ve Marey’in olduğu yere geldi.
En son seferde Weed'den harika bir yöntem duymuştu. Şimdi de tavsiye için gelmişti.
Weed kendi kendine dikkatle mırıldanıyordu.
“Japtem… Deriler çok iyi değil… Eğer manastırda hazine kalmışsa…”
Çok uğraşıyor gibi görünüyordu, derin bir ıstırap içinde kilitli kalmıştı sanki!
“Bu görevi bitirmek için bir çözüm düşünüyor olabilir misin?”
“Canavarların eğilimlerini tahmin etmek… Altın, gümüş ve hazine olasılıkları… Ama kesinlikle hazineler…”
Harien onun cevabını beklerken Jeanne ve Otem de yanlarına gelmişti.
Weed'i gözlemlerken onun harika bir oyuncu olduğunu düşünüyorlardı.
Onun yeteneklerini kabul etmemek ve tanımamak zordu. Çünkü ta buraya kadar Ölümsüzleri çağırabilen bir büyü sınıfıyla değil de bir savaş sınıfıyla gelmişti.
Onu tanımamak imkânsızdı.
Tek bir güç olarak bile Weed’in Ölümsüzleri oldukça güçlüydü.
Yaklaşık on dakika geçmişti, Weed parmağıyla yere kelimeler ve sayılar yazıyordu.
~Deri, çok kaba ve kusurlu yani 1.750.
~Japtem, çeşitli öğeler. Görevle daha az alakalı, toplu olarak Mapan-nim'e at.
~Manastır, Niflheim İmparatorluğu tarihinin geçmiş kutsal silahları hakkında bilgi, yeterli değil.
- Karar ertelendi.
Jeanne, Otem ve Marey için bu şifre benzeri ifadelerin canavarlarla ne ilgisi olduğunu anlamak zordu.
Harien bekledi, bekledi ve nihayet sordu.
“Bu görevi tamamlamanın gerçekten bir yolu yok mu?”
Weed yerdeki ifadeleri delici bir bakışla inceliyorken çenesini kaldırdı.
“Evet?”
“Bu görev için çözümler bulmaya çalışmıyor muydun sen?”
“Hayır, başka bir şey hesaplıyordum.”
“Ah….”
Weed'in bu alakasız hareketlerinden harika bir şey çıkmasını beklediğini fark eden Harien hızla geri çekildi, morali bozulmuştu.
“Hmm, umarım yeniden kendine gelir… Vaktimi boşa harcamamalıydım.”
Jeanne ve Otem de diğer ruh çağıranlara geri dönmek üzereydiler.
Onların yanına gitseler bile çözmeye çalıştıkları problem zor bir problemdi. Ama birlikte ıstırap çekerlerse biraz daha iyi bir yöntem bulabilirlerdi.
Hızlı bir çözüm bulmaları gereken bir konumdaydılar şu anda.
Ama Weed hiçbir sorun yokmuş gibi konuşmuştu.
“Manastırdaki canavarları yenmemiz gerekiyor.”
“Evet ama nasıl?”
“Birçok yolu var.”
Weed'in canavarları düşünmek için çaba harcamasına gerek yoktu.
Hızlı şekilde kararlarını vermiş, onla da kalmayıp çoktan av sonrasını düşünmeye başlamıştı.
İçerideki canavarların sayılarını, yaklaşık levellerini, düşürecekleri eşyaları, manastırdaki kaba şemaları ve gizli hazinelerin nerede olduğunu düşünüyordu o!
‘Kutsal güçle dolu olduğuna göre orada bir şeyler olmalı. Bodrumda olma ihtimali de yüksek.’
Bu hazine son derece yüksek bir değere sahip olabileceğinden dolayı Weed’in de hazine hakkında ciddi düşünceleri vardı.
_______________________________________________________________
Ruh çağıranlar Ölümsüzler üzerindeki yetkilerini Weed’e devrediyorlardı.
“Lütfen gidin.”
“Biraz yürüyün, ha?”
Bunun nedeni, Ölümsüzlerin ruh çağıranları dinlememeleriydi.
“İleri.”
“Emredersiniz lordum.”
“Ölüm Şövalyesi Komutan-nim'in emirlerine uyacaktır.”
Ölümsüzler Weed'in emirlerine direnmiyorlardı.
Bunun bir nedeni, Weed’in bir Ölüm şövalyesi olmasıydı. Ancak saçma derecedeki yüksek liderlik yeteneği ve eşyaları da büyük bir etkiye sahipti.
Büyük çaplı savaşlarda birçok hasar aldığı olaylar da olmuştu ama sonunda Weed zaferler kazanmış ve şimdi Şanlı Ölümsüz Komutanı unvanını almıştı.
Bir Liç iken Las Palanx’ta Kubicha’yı öldürmüş ve Ölümsüz Savaşçı unvanını almıştı.
Bu yüzden Ölümsüzler, ölümlerine yol açacak olsa bile Weed'e inanıyor ve onu takip ediyorlardı.
Her ne kadar hareket etmeye devam etmelerini sağlayan şey ruh çağıranların manası olsa da asıl olarak Weed’in emrine uyuyorlardı.
“Tam saldırı, ileri!”
Weed yüksek sesle bağırdı.
İskeletler ve Dullahanlar birlikte manastıra doğru fırlamışlardı.
11 bin Ölümsüz’den oluşan büyük bir saldırı akımıydı bu!
Tüm bu Ölümsüzler ortadan kaybolduğunda, tekrardan Ölümsüz toplamak için yeterli zaman olmayacaktı.
“Kuaak!”
“Çok sıcak, çok sıcak!”
Kutsal güçten dolayı bir İskelet alev almış ve yanmaya başlamıştı. Ancak buna rağmen diğer iskeletler, yere düşmüş iskeletin üzerinden geçerek koşmaya devam etmişti.
Gecenin bir yarısı, yanan iskeletler ovadan aşağı iniyordu.
Sanki Ölümsüzler alevli bir yol çiziyor gibilerdi. Ruh çağıranlar bile bu manzara karşısında dehşete düşmüşlerdi.
“Onlara yol açalım, Kemik Duvarı!”
“Kara Karga!”
Ruh çağıranlar kemik duvarları çağırarak ve karanlıktan beslenip büyüyen bitkiler yetiştirerek Ölümsüzlerin ilerlemesini destekliyorlardı.
İskeletler ve Dullahanlar kemiklerin ve bitkilerin üzerine basarak biraz daha ilerleyebilmişlerdi.
Tabii ki bu büyüler uzun sürmemiş ve yerden yükselen kutsal güçten dolayı yanmıştı. Ama Ölümsüzler onları yine de bir atlama taşı olarak kullanmıştı.
İnanılmaz bir ıstırap çekiyor olsalar da kararlı şekilde hareket ediyordu Ölümsüzler. Weed'in planı her Ölümsüzün yanına kadar ilerlemek ve canavarlarla son bir savaşa girmekti.
Ölümsüz ordularının başkomutanı olmak, ağır bir sorumluluktu.
Genellikle paylaşılması zor bir işti ama bundan daha iyi bir yöntem yoktu.
Eğer Ölümsüzler canavarlarla olan mesafeleri kapatabilirlerse ruh çağıranlar da Ceset Patlamaları ve lanet büyüleri gibi becerilerini kullanabilirlerdi.
Yerden rastgele yükselen kutsal güç akışları Ölümsüzlere çok fazla hasar veriyordu. Ancak plan, her Ölümsüzü aynı anda harekete geçirerek birbirlerinin üzerine basabilmelerini sağlamaktı.
“Bu imkânsız.”
Birleşik güçlerin eksik kaldığı böylesi bir durumda; Ölümsüzlerin hareket hızını veya savunmasını artırabilecek destekleyici büyüler yapmaktan şikâyetçi olan bazı ruh çağıranlar vardı.
İlk etapta Weed'in planına karşı çıkmışlar ama Jeanne, Otem ve Harien kabul edince onları takip etmişlerdi.
Ama şimdi Ölümsüzler ovayı geçerken büyük kayıplar verince bu ruh çağıranlar protesto etmeye başlamışlardı.
“Hala geç değil. Burada duralım ve başka bir yol bulalım.”
“Bunun başından beri dikkatsiz bir plan olduğunu söylüyorum. Böyle giderse manastıra ulaşsalar bile hepsi savaşamadan ölecekler. Canavarların gücünü çok iyi biliyoruz. Bu aptalca planı hemen iptal etmeliyiz.”
Weed'in planını kabul eden oyuncular kendilerinden şüphe etmeye başlamışlardı.
Bu anlaşılabilir bir şeydi çünkü tek görebildikleri, kutsal güç tarafından yanan Ölümsüzlerdi.
Başarı şanslarının daha küçük görünmeye başladığı doğruydu.
Ama eğer şimdi Ölümsüzleri durdururlarsa veya geri çekerlerse, görev tamamen başarısızlıkla sonuçlanacaktı.
Ölümsüzler hareket etmeden önce konuşmaları gerekirdi. Şu anda cidden çok geçti.
Zaten yarıdan fazla Ölümsüzü gözden çıkarmışlardı!
Ruh çağıranlar protesto etmeye başladıktan sonra Ölümsüzler de kabullenmişlerdi.
“İleri gidersek yok oluruz.”
“Böyle yanarak ölmek istemiyorum!”
Ölümsüzlerin çoğu kutsal güç tarafından ortadan kaybolmuşken geriye kalan Ölümsüzler de Weed'in emrine itaatsizlik etmeye çalışıyorlardı, saçma bir durum oluşmuştu.
Ek kuvvet olan Ölümsüzleri ileri itmeye devam etmeleri gerekiyordu.
Eğer Ölümsüzlerin yollanması bu şekilde durursa şu anda ovada ilerleyen güçlerin tümü yanacak veya eriyecekti.
Çirkin yaratığına binen Weed, paslı efsanevi kılıcını kaldırdı.
Ve sonra da çenesini açtı.
Bir koku... Bir koku var
Ben şarkı söylüyorum ama hala bir koku var
Ben dursam bile koku durmuyor.
“…..?”
Melodisi ve ritmi olmayan, sözleri kesinlikle o anda ortaya çıkan bir şarkıydı bu.
Hafif boğuk bir sese sahip olan Ölüm Şövalyesi'nin sesi tüm ovaya yayılmıştı.
Natalia ovasının yakınlarında büyü yapmakta olan Jeanne başını çevirmişti.
“Bu tür bir şarkıyı söyleyen kişi…”
Harien, Otem, Bohram, Gruzed, Varenna ve diğer yüksek rütbeli ruh çağıranlar da yaptıklarını durdurmuş ve bakışlarını Weed'in olduğu yere çevirmişti.
Daha önce hiç duymadıkları bir şarkıydı bu şarkı.
Böyle pervasız bir şarkının bestelenmiş olmasına imkân yoktu.
Ama savaşta böyle bir şarkı söyleyecek birini tanıyorlardı.
Bugün karanlık bir gece, çok karanlık bir gece
Ben bir Ölüm Şövalyesi’yim
Yüzünü yıkamayan bir Ölüm Şövalyesi’yim
Ayaklarımı da yıkamak zorunda değilim
“Savaş tanrısı...”
“Bu Weed!”
Savaşla ilgili bir sınıf seçtiği ve diğerlerinden çok daha önde olduğu için bazı şüpheleri vardı zaten.
Ama o kişi, kimsenin kesinlikle taklit edemeyeceği anlamsız ve gülünç bir şarkı söylüyordu.
Versay Kıtası’ndaki kıdemli oyuncular bile geceler boyunca etrafta dolaşan videolardan dolayı onu tanıyordu.
Artık her şey açıklığa kavuşuyordu.
“Bunca zamandır bizle beraber olan o kişi Weed’miş…”
“Büyü yapın! Manastırı istila edin ve her canavarı öldürün!”
Az önce görevin tamamlanmasının imkânsız olduğunu söyleyen ruh çağıranlar şimdi yüksek sesle haykırmaya başlamışlardı.
Marey, Weed'in şarkı söylemesini bekliyordu.
Cüceler tarafından yapılmış bir arp çıkardı ve doğaçlama bir performans yaparak Weed'in şarkısına uymaya başladı.
“Bu yeni bir şarkı bestelemekten daha zor.”
En iyi ozan Weed’in şarkısına uyuyordu.
Keuheu, keuheu
Melon rose fiyatı
Çilekler gerçekten pahalı
Mandalinalar yemek için bile çok pahalı
Gece hiçbir şey yemeyi
Erken uyumak iyidir
Burada toplanmış olan Ölümsüzler, şarkı söylemeye başlayın
Açlığı ya da yorgunluğu bilmeyen sevgili Ölümsüzlerim
İleri gitmelisiniz
Şarkısını bitirir bitirmez bir borazan çıkarmıştı Weed.
Treserk'te zaferi ilan eden bir borazandı bu.
Askerlerde inanılmaz yetenekler ortaya çıkarabilen eşsiz bir eşyaydı.
Biri bunu sadece elinde tutsa bile ünlü olurdu.
Weed borazanı ağzına dayadı ve tüm gücüyle üfledi.
TOOOOOOOOOOOT!!!
----------------------------------------
Ø Ölümsüzlerin morali yükseliyor.
Ø Ölümsüzler zafer için can atıyorlar.
Ø Fiziksel potansiyel geçici olarak % 120 artar.
Ø Düşmanların başına sıklıkla kötü şeyler gelecektir.
----------------------------------------
“İlerleyin!”
Weed aniden Aslan Kükremesi vermişti.
Sonrasında da isyan etmek üzere olan Ölümsüzler hep birlikte manastıra doğru koşmaya başlamışlardı.
Kutsal güç altında acı çeken Ölümsüzler bile hızlanarak ileri fırlamışlardı.
Kutsal güç tarafından zayıf düşseler de potansiyel yeteneklerinin ötesinde hareket ediyorlardı.
İskeletlerin kaybı anlatılamayacak düzeydeydi ama manastıra yaklaşmışlardı.
Şiddetli ve güçlü iskeletler öne atlamak için birlik arkadaşlarının başlarını ve omuzlarını ezip geçiyordu.
“Ölüm Şövalyelerini yollama zamanı.”
Weed çirkin yaratıkla daha da yükseklere uçtu.
Alttaki Ölüm Şövalyeleri de çirkin yaratıklarına binerek Weed’in yanına uçmuşlardı.
“Hayalet atları çağırın!”
Diğer ruh çağıranlar tarafından komuta edilen Ölüm Şövalyeleri, sahiplerinin çağırdığı hayalet atlara binmişti.
Natalia ovasından göğe kutsal yükseliyordu ama Ölümsüzler yeri tamamen kaplıyorlardı.
Ölümsüzler artık kalkan olmuşlardı.
Hem Ölümsüzleri delip geçmekle uğraşmamak hem de yükselen kutsal güç akışından rahatça kaçınmak için gökyüzünden yaklaşmak mantıklıydı.
“Hadi gidelim!”
Weed, Ölüm Şövalyesi birimleriyle manastıra doğru uçtu.
O sıralarda Ölümsüzler de varmışlar, surları üç farklı yerden yıkarak savunma canavarlarıyla savaşmaya başlamışlardı.
Sağlıkları neredeyse bittiği için de saldırılar karşısında kolayca yıkılıyorlardı.
“Ama çok zayıflar.”
Weed’in beklediği gibi canavarlar da normal değillerdi.
Ölümsüzler kadar değillerdi ama canavarlar da kutsal güç tarafından ezilmişlerdi.
Birden fazla Ölümsüz canavarlarla karşılaşmıştı ve yaklaşık 3-4 Ölümsüz tek bir canavara tutunmuştu.
“Hadi yere inelim.”
Weed çirkin canavarına binmiş haldeyken manastıra girdi.
Yerde bir demet halinde toplanmış parlak ışıkları görebiliyordu.
Toplanan ışık yeri delmişti ve kalın bir kutsal güç gövdesi tehditkâr bir şekilde havaya yükseliyordu.
Bazı Ölüm Şövalyeleri bindikleri çirkin yaratıklardan düşmüşlerdi ancak çoğu keskin dönüşlerden kaçınarak manastırın içine güvenli bir şekilde inmişti.
----------------------------------------
- El Vance Manastırı'na geldiniz.
Ø Bol kutsal güç nedeniyle fiziksel yetenekler % 45 azalır.
Ø Sağlık her saniye 300 azalır.
----------------------------------------
Ölümsüzlerin bir kilisede veya tapınakta aktif olmaları zordu.
Ölüm Şövalyelerinin uzun süre dayanabileceği bir yer değildi burası.
Canavarlar durmaksızın Weed'e doğru geliyorlardı.
“Bunlar Ölümsüzler. Onları öldürün ve yok edin!”
"Ölümsüzleri komuta edenler Ölüm Şövalyeleri!”
Canavarların rasyonel düşünme kapasiteleri vardı. Bu yüzden önce Weed'i hedef almışlardı.
Eğer Weed'i alaşağı ederlerse sadece Weed ölmezdi. Komutanlarını kaybetmiş olan tüm Ölümsüzler de sarsılırdı.
Bir komutanı kaybetmenin etkisi insanlar veya elfler için daha düşük olurdu ama Ölümsüzler için cidden çaresiz bir durumdu!
Elbette orklar için komutanlarının ölüp ölmemesi hiç de önemli değildi.
Kılıcı tutan ve ilk bağıran kişi ork kaptanı olurdu.
“Heriam Eskrimi!”
Weed bir saldırı becerisi gerçekleştirirken canavarları da kesiyordu.
Weed’in Heriam Eskrimi seviyesi bir hayli yükselmişti ve bu sayede art arda 13 kez vuruş yapmıştı.
Ve her başarılı vuruşta gücü, çevikliği ve yıkıcı gücü daha da artıyordu.
Bu beceride ustalaşmaktan çok uzak değildi Weed. Bu nedenle kılıç ustalığı becerisi istikrarlı şekilde gelişiyordu.
Weed'in Ölüm Şövalyesi astları da Weed’i koruyorken birlikte savaşıyordu.
________________________________________________________________
“Vaov… O gerçekten harika. Weed olsa ve görevi tamamlamaya çalışıyor olsa bile nasıl canavar kaynayan bir yere atlayabilir?”
“Çirkin yaratığına binene kadar ondan şüphe ediyordum ama gerçekten oraya girdi. Hayatını değerli bulmuyor mu?”
Ruh çağıranlar Weed’in cesur hareketleri karşısında ciddi şekilde etkilenmişlerdi.
Sadece kazanmak için tehlikelerle dolu bir düşman üssüne atlayan bir komutan vardı karşılarında şu an!
“Tıpkı söylentilerdeki gibi…”
“Bu savaşta gerçekten bir zafer kazanma şansı var.”
Weed, ruh çağıranların umutlarını ve cesaretlerini yeniden alevlendirmişti.
Ruh çağıranlar da tamamen yok edilmemiş Ölümsüzlerin sağlıklarını geri kazandırarak onları destekleyici büyülerle güçlendirmişlerdi.
“Bu cephe nispeten güvenli, şimdi ilerleyelim.”
Toprak, çöken Ölümsüzlerin cesetleriyle kirlenmişti.
Kutsal güç yükselemiyor ve sadece Ölümsüzlerin cesetlerini yakıyordu.
Ruh çağıranlar hortlakların sırtına binmişlerdi ve büyü yapacak mesafeye gelene kadar manastıra doğru ilerlemişlerdi..
________________________________________________________________
“Hücum!”
Weed canavarları kışkırtıyor ve daha fazla avlanmak için çaba harcıyordu. Birden etrafına baktı.
Korkusuz Ölüm Şövalyeleri ile manastırın iç bölgesine saldırıyor ve canavarların daha aktif hale gelme şanslarını engelliyordu.
Ön saflarda yer alarak kahramanlık yapmak yerine Ölümsüzleri savaştırıyor ve mükemmel fırsatı arkada bekliyordu!
“Manastırda bir yerlerde büyük hazineler olduğuna eminim.”
Eşyalara olan düşkünlüğü onu manastırın iç kısmına götürdü.
Eğer savaş bittikten sonra diğer ruh çağıranlarla birlikte gelirse hazineyi paylaşmak zorunda kalacaktı.
Ama gizlice topladığı hazineleri paylaşmasına gerek yoktu!
Manastırı aramak için tek şansı şu andı.
Pushung!
Bir anda gözünün önünde kutsal güç toplanmış ve gökyüzüne doğru püskürmüştü. Çok uzaklardaki yerler ruh çağıranlar ve İskelet büyücüleri tarafından yapılan büyülerle çarpılmıştı.
Ölümsüzleri yollayınca etrafın nispeten sessizleştiğini fark eden ruh çağıranlar Natalia ovalarına doğru ilerliyorlardı.
‘Bir yerlerde bir hazine olmalı. Çökmüş bir yapı veya alt kata inen merdivenler aramam gerekiyor.’
Weed için bile canavarların ve enkazın olduğu bu bölgede bilinmeyen bir hazine hakkında ipucu bulmak zordu.
Bir yandan da canavarlar Weed'in üzerine gelmeye devam ediyorlardı. Yani aynı anda savaşması da gerekiyordu.
“Hepsini öldürün!”
Ölüm Şövalyelerinin moralini yükseltmek için bir emir vermişti.
“Ben komutanın emrini takip ediyorum.”
“Canavarları öldürün!”
Weed'in sınıfı savaşla ilgili bir sınıf olan Ölüm Şövalyesi sınıfıydı.
Yanında aynı sınıftan astları olsa bile sayıca üstün olan canavarların karşısında kalmak gibisi yoktu.
Manastır karşısında dayanmakta zorlanan Ölüm Şövalyeleri birer birer çöküyordu kutsal güç karşısında.
Weed'in sağlığı da korkunç bir hızla azalıyordu.
Diğerlerinin görüşüne göre bu ya korkusuz bir cesaret ya da tamamen çılgınlıktı.
'Bu eski ve ıssız manastırın bu kadar çok kutsal güce sahip olması için hiçbir sebep yok.'
Weed burada muazzam hazineler olduğu hissine kapılmasaydı asla böyle pervasız bir savaş başlatmazdı.
"Sanırım başka seçeneğim yok.”
Weed yanından bir heykel çıkardı.
Bir değerli eser ya da başyapıt ya da bir şaheser heykeli değildi.
Ağaçtan yapılmıştı ve bir gemide Las Phalanx’tan dönerken karşılaştığı bir fırtınaya dayanan bir heykeldi.
----------------------------------------
· Kara Bulutlar ve Gök Gürültüleri
Hayalet geminin direği ve şarap fıçısından sökülen odunlardan yapılmış heykel.
Yer ve gökyüzünü temsil eden iki geniş tahtanın arasında şimşek ve kasırga esiyor.
Malzemenin kısıtlı olması nedeniyle pek çok sanatsal ifadeden yoksundur. Silinemez bir şarap kokusu hala mevcut.
Sanatsal Değer: 49.
----------------------------------------
Herhangi bir yerde satmanın bir değeri yoktu bu heykeli.
Ama Weed onu özenli bir şekilde saklamış ve bir gün kullanmayı beklemişti.
'Gün bugündür.'
Weed gizli bir oymacılık becerisi kullanmaya karar verdi ve hemen harekete geçti.
“Büyük Doğa Felaketi Oymacılığı!”
----------------------------------------
- Büyük Doğa Felaketi Oymacılığı kullanıldı.
Ø Sanat istatistiği kalıcı olarak 20 düşürüldü.
Ø 20.000 sağlık ve mana tüketildi.
Ø Tüm istatistikler dört gün boyunca % 15 azalır.
Ø Doğaya yakınlık düştü.
Ø Büyük Doğa Felaketi Oymacılığı günde sadece bir kez kullanılabilir.
Ø Tehlikeli afetler çağırıldığında hasara bağlı olarak ün veya şöhret artabilir.
Ø Felaketin ortasında ölebilirsiniz, bu yüzden dikkatli olun.
----------------------------------------
Geriye birçok canavar kalmasına rağmen Weed kılıcını bıraktı ve yere yattı.
“Ölüm Şövalyeleri kılıcınızı atın ve yere yatın!”
Ölüm şövalyeleri savaş esnasındaki ani emir değişikliğini takip edemiyorlardı.
Weed tekrar emir verdi.
“Kılıçlarınızı atın ve tahta kalkanlarla savunma yapın.”
Ölüm şövalyeleri paslı kılıçlarını attılar ve basit ahşap kalkanlarını kaldırdılar.
Kalkanları kırık ve çürüktü. Bu yüzden kimse kalkan işlevi görüp göremeyeceğini bilmiyordu ama hiç yoktan iyiydi.
Yaklaşık on saniye boyunca canavarlardan tek taraflı saldırılar alan Weed, başını hafifçe kaldırdı.
“Beceri başarısız mı oldu?”
Büyük Doğa Felaketi Oymacılığı, doğaya yakınlığa dayalı olarak güç açısından farklılık gösterirdi.
Weed'in kafası karışmışken beceride kullanılan ahşap heykel yumuşak kumlar gibi dağıldı ve her yere yayıldı.
“Kaah! Ölüm Şövalyeleri’ni öldürün!”
Canavarlar, Ölüm Şövalyeleri’ne baltalarla saldırıyorlardı.
CRAAAAK!
Canavarlara yıldırım çarpmıştı!
Sonrası ise inanılmazdı. Civardaki 6 canavar kömür karasına dönecek şekilde yanmıştı.
Weed inanılmaz bir güç beklediği için üzerine büyük bir hayal kırıklığı çökmüştü.
“Yani bu becerinin temeli için bir başyapıt ya da bir şaheser mi kullanmalıydım?”
Bu beceri her ne kadar gizli bir oymacılık becerisi olsa da çok boş hissettirmişti.
Sihirbazlar tarafından kullanılan basit bir şimşekle aynı güçteydi.
Eğer bu kadar standart düzeyde bir beceriyse Weed’in öğrenmek için onca çabaya girmesine gerek yoktu.
Aniden - sabahın erken saatleri olduğu için kimse fark etmese de - gökyüzündeki yıldızlar yavaş yavaş kendilerini gizlemişti.
Kısa süre sonrasında da gökyüzünü tamamen kara bulutlar kaplamış ve alışılmadık derecede yüksek sesler çıkmaya başlamıştı.
ZZZZAAAAAPPP
İçgüdüsel olarak bir soğukluk sarmıştı Weed’i.
“Sadece biraz geç geliyor.”
Weed aceleyle bir çukura saklandı.
...
Yine çok doyurucu ve mükemmel bir bölümdü. Zaten sizin de savaş bölümlerini benim sevdiğim kadar sevdiğinizi biliyorum, o yüzden eminim bu bölüm sizi de mutlu edecektir. Weed savaştan sonra neler kazanacağını hesaplıyorken ruh çağıranların onun taktik hazırladığını düşünmeleri baya komikti yalnız, epey güldüm orada. Weed’in okuduğu şiir de çok komikti tabii. Bu arada Büyük Doğa Felaketi Oymacılığı’nın sonuçlarını görmek için sabırsızlanıyorum, okumaya devam dostlar!
Takipte kalın! Yorumlarınızı bizimle paylaşmayı ve serimizi beğenmeyi de unutmayın lütfen! Görüşmek üzere!