Bir çocuk yürüyordu.
Yüzü, elleri,burnu kalbi kadar sıcak değildi.
Soğuğun ayazında montsuz ve botsuzdu.
Diğer çocuklar gibi oyun hakkı yoktu.
Soğuktan bürünmüş ellerinin oyuna vakti yoktu.
Biraz yaklaştım yanina önce korktu ve sonra irkildi.
Elimdeki poşeti görünce gözleri ışıldadı.
Almak istemedi utandı.
Ama artık kartopu oynayabilir,kardan adam yapabilirdi.
Gülümsesi tarif edilemezdi.