d hareketinin uyesi Fluxus performans sanatını (ve ticaretle uğraşan girişimci), muziğine gayda, elektronik ve evet, sıhhi tesisat malzemelerini dahil etti.
Yoshi Wada, besteci ve Japon doğumlu sanatçı, yaratarak takipçiler kazandı. 1960'larda New York'ta kök salan Fluxus performans sanatı hareketinin bir uyesi olan ev yapımı enstrumanlar uzerinde kakofonik, minimalist performanslar sergileyen sanatçı, 18 Mayıs'ta Manhattan'daki evinde öldu. 77 yaşındaydı.
Oğlu ve muzikle işbirlikçisi Tashi Wada ölumu doğruladı ama nedeninin bilinmediğini söyledi.
Yoshi Wada'nın muziği yoğun ve surekli seslerle karakterize edildi. nefes kesici akustik efektler yaratın. Hint ragaları, Makedon halk şarkıları gibi farklı muzik geleneklerinden buyuk ölçude ödunç aldı.iens ve İskoç gaydaları - muzik hayatını inşaatta çalışarak desteklerken
1970'lerde eski bir teknikte, 20 feet'i aşabilen sıhhi tesisat borularına ağızlıklar taktı. Birkaç saat suren rituel konserlerde, dinleyicileri toprak boynuzu olarak adlandırdığı bu alphorn benzeri enstrumandan çıkan zengin rezonanslı dronlara daldırdı.
Elektronikle birleştiğinde, titreşen boru tonları, muziğe yeni bir yorum getirdi.
New York Times'tan John Rockwell, "Sonuç, bugunlerde duyulan minimalist ve istikrarlı sesin pek çok yeni örneğinin kesinlikle en renkli çekicilerinden biriydi," diye yazdı. 1974'te Aşağı Manhattan'daki Kitchen'da bir Wada konseri ", biraz Wagner'in "Rheingold"unun en başındaki bir akşam gibi. "
Bay. Idiosync şarkı söylemeWada'nın mustehcenliği ve gayda kullanımı, 1980'lerde serbest caz etiketlerinde yayınlanan iki önemli albumun temelini oluşturdu. Bir, “Fil Timsahının Yukselişi ve Duşuşu İçin Ağıt” boş bir havuzda kaydedildi; projeyi derinleştirmek için Bay Wada yuzme havuzunda uyudu. Diğer versiyonu, Batı Berlin'de aldığı bir hibe ile yaptığı "Off the Wall", gaydaları ev yapımı bir org ve perkusyonla birleştirdi.
" sonsuz boşluk duygusu, "dedi 1987'de bir röportajda." O sonsuzluk hissini sesle yaratmak istiyorum. "
Mr. Wada ayrıca ayrıntılı heykelsi ses enstalasyonları da yarattı. 1987'de “Atanmış Bulut” için , Queens'deki Flushing Meadows Corona Park'taki New York Bilim Salonunun Buyuk Salonuna org boruları ve gonglar astı. Davi tarafından geliştirilen bir bilgisayar programı tarafından yönlendirilird Rayna, ziyaretçilerin bestenin sesini gerçek zamanlı olarak değiştirmek için duğmelere bastığını söyledi.
2016'da “Birçok kuçuk çocuk geldi,” diye hatırlıyor Bay Wada, “ve duğmelere basarak çıldırdılar ve bundan keyif aldılar çok fazla. " Resim Kredi ... RVNG Uluslararası aracılığıyla Dicky Bahto
Yoshimasa Wada 11 Kasım 1943'te doğdu. Kyoto, Japonya'da Shukitchi Wada, mimar ve Kino Imakita tarafından. Babası II. Dunya Savaşı'nda öldu ve çocukluğuna savaş sonrası yılların zorlukları damgasını vurdu.
Yoshi, yerel bir Zen tapınağında keşişlerin şarkı söylediğini duyarak guçlu erken deneyimler yaşadı. . Sonny Rollins ve Ornette Coleman hakkında tutkulu, gençken caz saksafonunu öğrendi. Kyoto Şehir Guzel Sanatlar Üniversitesi'nde heykel eğitimi aldı veJaponya'da Gutai grubu ve Hi-Red Center gibi avangard kolektifler aradı. sanatçı ve muzisyen Yoko Ono tarafından. "Oldukça guzel bir duyguydu. Ondan sonra banyo yapıp eve gittiğimi hatırlıyorum. "
BFA ile mezun olduktan sonra 1967'de New York'a taşındı. George Maciunas
, yaygın olarak ile elektronik ve 1970'lerin başında, Bay Le Young'un studyosunda Kuzey Hindistan klasik şarkı söylemeyi öğreten guru Pandit Pran Nath 'nın öğrencisi oldu. Bay Young, bir röportajda Bay Wada hakkında "Her şeyi çok yuksek bir ruhsal duzeyde özumsemeye çalıştı" dedi. "O çok saf ve asil bir insandı.
Hint ragalarının mikrotonal tonlamalarına ve hipnotik vızıltılarına olan hayranlığı, uzun bir sure standart enstrumanlardan memnuniyetsizliğinden dolayı Bay Wada'nın kornaları yaratmasına neden oldu. Dunya. Ancak muzikal ilgileri gelişmeye devam etti. Bir festivalde Makedon turkusunu duydu ve onu incelemeye karar verdi, ardından tuhaf ve modal doğaçlamalar söylemek için kuçuk bir koro
başlattı. 1970'lerin sonlarında İskoç Dağ Oyunları'na katıldı ve gaydanın olanakları karşısında şaşırdı. Uygulamadan sonra" piobaireachd
" olarak bilinen solo gayda stiline gulerek, Bay Wada, kompozisyon ve doğaçlamayı birleştiren akşam performansları için sıhhi tesisat armaturleri, borular ve akorttan kompresörler ile enstrumanın kendi "uyarlanmış" versiyonunu yaptı. Oğlu Tashi bir röportajda "Butun bu farklı gelenekleri incelerken, onları kendi haline getirmenin yollarını bulma arzusundan her zaman bahsetti" dedi.
Resim Bay Wada, 2016'da New York'taki Signal Gallery'de performans sergiledi. Elektronik muzik bestecisi La Monte Young, "Her şeyi çok yuksek bir ruhsal duzeyde özumsemeye çalıştı" dedi ve "O çok saf bir adamdı. ve kanayan bir kişi değil.” Peter Gannushkin Bay Wada ailesini şu yollarla destekledi: inşaat işlerini surdurmekte, hatta kendi taşeronluk işini kurmakta, derme çatma aletlerden oluşan koleksiyonunu, binalarının bodrum katında depolamıştır.Bay Maciunas'ın geliştirdiği onları. Tashi Wada, babasının ses enstalasyonlarından birinde bir çocukluk davul setinin bittiğini hatırlattı. Kredi ...
2009 itibariyle, aynı zamanda deneysel bir besteci olan Tashi Wada, babasının eski kayıtlarının yeniden yayınlanmasına yardımcı oldu. > artık Saltern etiketinde mevcuttur. O yıl, sanatı destekleyen ve Bay Wada'nın toprak boynuzlarından bazılarını koruyan
Emily Harvey Vakfı , onu 1970'lerdeki performanslarına devam etmeye davet etti.Drone sisteminin orijinal elektroniği tarihte kayboldu. ; bunun yerine Tashi, Mr. Wada'nın ilk karısı Barbara Stewart'tı. 1985'te Marilyn Bogerd ile evlendi ve daha sonra çiftleştiler. Oğullarının yanı sıra, kızı Manon Bogerd Wada ve bir torunu tarafından hayatta kaldı. 2016'da Tashi Wada röportaj yaptıbabası
sanat dergisi BOMB için ve ona 1980'lerde Berlin-Batı'da kuçuk bir studyoda muzik pratiği yaparken yaşadığı halusinasyon etkilerini sordum.
"Ben değildim" o sırada uyuşturucu kullanmıyorum," dedi Wada. " Gerekli değildi. Ses doğru olduğunda, ses beni ruya gibi bir dunyaya göturuyor. Bu harika bir etki ve beni uyanık tutuyor.