Karmaşıklar ve benlik saygısı eksikliği: neden kendimizi küçümsüyoruz?
Neden kendimizi küçümsüyoruz? Kendimizi fiziksel veya entelektüel yönümüzde başkalarına karşı yetersiz bulduğumuza inanıyoruz ve başkalarına karşı yaşayamadığımızı hissediyoruz. Bu korku yaratır, kompleksler ve benlik saygısı, bazen üstesinden gelmek zor.
Mükemmelliğin yaşamlarının en güzel zamanı olması gerektiği zaman, çocukluk, çünkü gerçek bir sıkıntı olabilir kompleksler. Sekiz ya da dokuz yıl sonra, çocuklar diğerlerinin kendilerine karşı verdiği tepkileri değerlendirebilir ve iyi ya da kötü olup olmadıklarını anlayabilir. Bu nedenle, çocuklardan, kendileri için düşünmeyi ve onları doğrudan etkileyen bazı şeylere karar vermeyi öğretmeliyiz. Ancak bu şekilde kendilerinden emin olacaklar ve dışardan gelen tüm reddelerin üstesinden gelebilecekler.
Komplekslerin nedenleri
Bazı çocukların bir kusuru var (gerçek veya mecazi) ve başkalarının değersiz olduğuna inanmaları gerekir çünkü her zaman başarısız olurlar; birbirleri aşağılık kompleksi geliştirmek Bu onların bu harika yılların tadını çıkarmasına izin vermiyor. Fakat asıl kompleks, çocuğun kendisinin, hiçbir şeyin bir değeri olmayacağı, hiç kimsenin önemli olmadığı inancına geldiğinde ortaya çıkar.
Bazen hem çocuktan hem de kendisinden daha fazlasını talep eden hem ebeveynler hem de öğretmenleriz, bu da onun gerçek psikolojik gelişimini bilmediği anlamına gelir, her şeyi iyi yapmak için elinden gelenin en iyisini yapmaya söz vermiş olsa bile, kimseyi memnun edemez. Çok fazla soru sorulursa, size küçük bir başarı elde etme şansı verilmez. Gereken her şeyde başarısız olur, bu nedenle şunu düşünün: "Ben değersizim, asla alamayacağım." Çocuğun herhangi bir girişimi iptal edilir ve hayal gücü, yaratıcılığı ve özerkliği uygulanmaz.
Karmaşık mısınız?
Bazen, ve dünyanın tüm iyi niyetleriyle, benbiz ebeveynler çocuklara kendi illüzyonlarımızı yansıtırız, farklı insanlar olduklarını anlamaya gelmeden. Anlamsız olan bu talep, hararetle onları olamayacağımız gibi olmalarını istediğimiz için oluşur. Ne kadar ileri gideceği hakkında konuşur ve konuşuruz: Tıpkı annesi gibi tıp üzerine çalışacak; büyükanne gibi bir matematik canavarı olacak; milli antrenör olan büyükbaba tarafından eğitilen en iyi atlet olacak; veya babası gibi çokuluslu bir şirketin yöneticisi. Hayal gücünün ve fantezinin gelişmesine, çocuk oyunlarına yer yoktur: yalnızca gelecek için plana göre ciddi meslekler.
Kusurlar var: hepsine sahibiz
Kısırlık kompleksinin bir diğer önemli nedeni de kusurlardır: zamanla herhangi bir fiziksel, anayasal veya kazanılmış kusur (miyopi, sağırlık) veya psişik kusur (bellek eksikliği), aşağılık kompleksin başlangıç noktasını oluşturabilir; özellikle ebeveynler, erkek kardeşler veya sınıf arkadaşları onunla dalga geçerse ya da onu küçümserse.
Bazen gerçek bir aşağılık gerekli değildir; biraz garip bir özellik çocuğa yoldaşlarının takma adlarını veya zalim (bilinçsizce) takma adlarını çekmek için yeterli olabilir: saçın rengi, çok yüksek veya çok düşük bir boy, vb. Bir alay sesi, acı bir cümle, doğru olmasa bile, sizi karmaşık hale getirebilir. Çocuk, üzerine yapıştırdıkları tüm etiketlerden kurtulmaz ve sonuçta böyle olduğu fikrine alışmaya başlar. Kendi eviniz, bir neşe ve iyimserliğin tekrarı, güç ve özgüvenini yeniden kazanmak için bir yer olmalıdır; ancak bilinçsiz ebeveynler kendilerini aynı sistem kusurlarını vurgulamaya adadıklarında, bu korkunç bir yer haline gelebilir.
Özelleştirilmiş talep
Oluşmalarını önlemenin en iyi yolu aşağılık kompleksleri Çocuklarda, onları yaratan eğitim hatalarından kaçınmaktan ibarettir. Ve bu kolay değil, çünkü çoğu durumda, bilinçsiz bir şekilde "telafi etmek" istedikleri bu tür bir komplekse maruz kalan ebeveynlerin kendisidir. Çocukların herhangi bir kusuruna kaç kez söylenir: “Ben senin yaşındayım…”?
Kompleksin bir sebebi hakkında konuştuğumuz zaman aşırı talep, çocukların istediklerini yapmak için bıraktıkları anlamına gelmez. Eğitimin sırrı, ne yapmaları gerektiğini istemelerini sağlamaktır. Çocuk istediğini yapmamalı, ama istediğini yapmalı.
Oğlumuzun talep edilmesinin gerekli olduğu ancak “mümkün” ün üzerinde olmadığı açıktır. Çocuğun karşılayabileceği ve üstesinden gelinmesi zor olan gereksinimin kolay olduğu bir eşiğe ulaşmanız gerekir. Bu ileridir, çünkü eşik artacaktır.
Niteliklerinizi vurgulayın
Hem aşağılık kompleksi ile mücadele etmek hem de önlemek için çocukların güçlü yönleri vardır. Özellikle öne çıktığı bir kalitenin sabırla aranması gerekecektir. Kesinlikle çok kolay: erdemler, değerler, hobiler, sporlar ...Bu durum değişikliği ile (kendini aşağıdan inanmaktan, bir şeyde iyi olduğunun farkına varır) kendi gözleri ve kardeşlerinin önünde rehabilitasyona girecek; ve bu zaman içerisinde komplekslerini düzeltebilecek.
Çocuğa işleri doğru yaptığını göstermek için bu güçlü yönlerden birini bulmayı beklemeyin. Gün boyunca, iyiliğin övülmesine yönelik binlerce fırsat var: itaat ettiğinde, esprili bir şey söylediğinde, vb. Ebeveynler olarak, benlik saygınızı pekiştirecek bu olayların çoğunu nasıl bulacağınızı bileceğiz: aileniz bundan yana.
Kusurlara karşı
Ve eğer gerçek bir aşağılık -fiziksel ya da psişik- ise, onu sonsuza kadar görmezden gelmek için boşuna bir umutla gözlerinden gizlemeye çalışmak yerine, onu yüceltmeyi ve onun önemine yerleştirmeyi öğretmek zorunda kalacaksın. İlki biraz korkak ve gerçek dışı. Belki de evde bunun hakkında konuşmayacaksınız, ama sokakta onlar sizi karartmaya başlayacaklar ... ve onu her an aşırı koruyamazsınız.
Bir kusurla yaşamak zorunda olan bir çocuğun değeri çok fazladır ve onu bu şekilde görmesini sağlamalısınız, böylece kendisinin yüksek bir kavramı var. Her biri, az ya da çok suçlanan, varsayılması ve geliştirilmesi ve tanıtılması gereken dikkate değer nitelikleri içeren bazı sınırlamalar sunmaktadır.
Maria Lucea