Woman with a Parasol - Madame Monet and Her Son - Gezinti : Şemsiyeli Kadın
Şemsiyeli Kadın - Madam Monet ve Oğlu , 1875
Manet'nin yardımıyla Monet, 1871'in sonlarında Argenteuil banliyösünde bir konaklama buldu ve bu, kariyerinin en verimli aşamalarından birini başlatan bir hamle oldu. İzlenimcilik, 1860'ların sonlarında, sıradan insanların gündelik dış mekanlarda tam ölçekli, çok figürlü tasvirlerini yaratma arzusundan gelişti. En saf haliyle, izlenimcilik, Monet'nin tercih ettiği bir konu olan manzara resmine uyum sağladı. Şemsiyeli Kadın - Madam Monet ve Oğlu'nda, figür ressamı olarak yeteneği eşit derecede belirgindir. Akademik portrenin yapay geleneklerinin aksine, Monet bakıcılarının özelliklerini çevreleri kadar özgürce tasvir etti. Ortaya çıkan görüntünün kendiliğindenliği ve doğallığı, 1876'daki ikinci izlenimci sergide göründüğünde övüldü.
Şemsiyeli Kadın, muhtemelen birkaç saatlik tek bir seansta açık havada boyandı. Sanatçı, resmi bir portreden ziyade sıradan bir aile gezisi hissini aktarmayı amaçladı ve poz ve yerleşimi kullanarak, karısının ve oğlunun, onların benzerliklerini yakalarken yürüyüşlerini kesintiye uğrattığını öne sürdü. Burada resmedilen anın kısalığı, canlı renklere sahip hareketli fırça darbelerinden oluşan bir repertuar tarafından aktarılır, Monet'nin şekillendirmede etkili olduğu stilin ayırt edici özellikleri. Camille'in arkasından parlak güneş ışığı, şemsiyesinin tepesini ve sırtındaki uçuşan kumaşı beyazlatmak için parlarken, aşağıdaki kır çiçeklerinden gelen renkli yansımalar önüne sarıyla dokunuyor.