Kaybedenden başlayalım. Sezonun ilk haftasındaki Denizlispor maçından bu yana bir değişim yok. O dönem henüz Falcao kadroda değildi ve yenilgi sonrası Falcao için imdat çağrısı vardı. Oysa ki, Galatasaray dün akşam da kaybettiği gibi kaybetmişti. Fatih Terim'in ekibinin sürekli tekrarlayabildiği bir hücum planı yok. Rakip sahada adam eksiltip, takımı ileriye taşıyabilecek tek bir oyuncuya (Babel) sahipler. Biraz da süre bulursa Emre Mor.
Galatasaray bir plan bulup, ısrarcı olamadığı takdirde hep bir kısır döngü içerisinde kalacak. İyi oynandığından bahsedilen dakikalara bakın. PSG, Real ve dün akşam Beşiktaş'a karşı hep geriye düştükten sonra. Rakip de skoru koruma güdüsüyle oynadığında, çerçeveye yaklaşabildiler. Organize olunabilmiş, aynı atağın tekrarı yapılabilmiş tek bir tam devre yok. Bu nedenle aslında Diagne, Falcao ya da bir başkası değil Galatasaray'ın problemi. Sorun daha geriden başlıyor.
Beşiktaş'ın, daha doğrusu Abdullah Avcı'nın yapmak istediği ise sezonun geride kalanından farklı. Pas oyununu terk edip, rakip sahada daha hareketli oynama çabası. Bu bakımdan Umut Nayır'ı görevini fazlasıyla yapmış görmeliyiz. 39. saniyede pozisyona girişi bu planın sinyaliydi. Diaby, Lens ve Caner'in süratleri ile Nzonzi-Lemina'yı çabucak geçip, Luyindama-Marcao ile karşı karşıya kalmayı planlamış Avcı. O çok eleştirildiği pas oyununu terk ederek üstelik. 384/540 (Bjk-Gs) pas sayısı da bu planı anlatıyor.
Golü de aslında tam böyle bir geçişte buldular. Ljajiç soldaki Caner'e pası aktardığında Mariano'nun Caner'e uzaklığı 15 metre kadardı.
Avcı belli bir planda bir tek fırsatı değerlendirerek kazandı. Terim'in henüz belirleyebildiği bir plan yok gibi.
Beşiktaş -en azından dün gece- değişmiş gibiydi. Galatasaray'da ise her şey aynı!