Uykusuzluk hayattan alınan zevkin çoğunu çalar ve sorun çözülmezse günlük aktiviteler giderek zorlaşır. Uykusuzluk münferit bir sorun değildir; Batı Toplumlarındaki tüm insanların yarısından fazlası uyku sorunu yaşıyor ve dünyanın geri kalanı da çok geride değil. Örneğin, araştırmalar Asyalı insanların tahminen dörtte birinin uykusuzluk çektiğini gösteriyor.
Pek çok insanın çok ihtiyaç duyduğu dinlenmeyi sağlamak için ilaçlara yönelmesi şaşırtıcı değildir ve doğru şekilde alındığında reçeteli uyku ilaçları yardımcı olabilir. Bununla birlikte, her türlü uyku hapı bağımlılık riski taşır.
Benzodiazepinler, barbitüratlar ve benzodiazepin olmayan sakinleştiriciler dahil olmak üzere uyku ilaçları geçici bir çözüm olarak tasarlanmıştır ve iki ila dört haftadan uzun süre alınmamalıdır. Bağımlılık uzmanları, bu ilaçları bir ila iki ayı aşan sürelerle alan çoğu kişinin bunlara bağımlı hale geleceğini ve durmanın zor olacağını bildiriyor. İdeal olarak, doktorlar reçeteleri iki hafta ile sınırlamalıdır, ancak aşırı reçete yazma yaygındır.
Bağımlılık birincil endişe olsa da, uyku ilaçlarının kullanımıyla ilgili başka endişeler de vardır. British Medical Journal’da yayınlanan bir makale, uyku ilacı kullanan kişilerin, almayan kişilere göre yaklaşık dört kat daha erken ölme olasılığının ve çeşitli kanser türlerine yakalanma olasılığının daha yüksek olduğunu bildiriyor. Bu, uyku ilacını ara sıra kullananlar da dahil olmak üzere, bağımlı olmayan kişiler için bile geçerlidir.
Uyku hapları, kabızlık, ishal, mide ekşimesi, ağız kuruluğu, baş ağrısı, kabuslar, uyurgezerlik gibi bir dizi nahoş ve potansiyel olarak tehlikeli yan etkilerle ilişkilidir.depresyon, halüsinasyonlar, zayıf göz-el koordinasyonu, denge kaybı ve muhakeme bozukluğu.
Uykusuzluğu gidermek için ilaç kullanan kişiler, bağımlı olmaya çalışmazlar, ancak iyi dinlenmiş olma hissinden o kadar zevk alabilirler ki, hapları doktorlarının önerdiğinden daha uzun süre alırlar. Bazı insanlar, uyku haplarının sağladığı sakinlik ve rahatlama duygularının tadını çıkardıkları için ilaçları almaya devam edebilir. Bağımlılık, beyin ilaca alıştıkça ortaya çıkar (bu durum,hata payı). Aynı faydayı sağlamak için giderek daha fazla ilaca ihtiyaç duyulur ve insanlar ilaçlara hem psikolojik hem de fiziksel bağımlılık geliştirir. Hapların faydası olmadan uyumanın tamamen imkansız olması çok uzun sürmez.
Uyku ilaçlarına bağımlıysanız, asla “soğuk hindiyi” durdurmaya çalışmayın, çünkü aniden bırakmak sadece dolambaçlı olmakla kalmaz, aynı zamanda tehlikelidir ve nadiren başarılı olur.
Uyku haplarını bırakmak, anksiyete, ajitasyon, nöbetler, halüsinasyonlar, titreme, kalp çarpıntısı, vücut ağrısı, mide bulantısı ve kusma, titreme ve ateşi içerebilecek hafif veya şiddetli olabilecek herhangi bir yoksunluk belirtisinden kaçınmak için planlama ve strateji gerektirir. Bazı insanlar, uyku haplarının başlangıçta rahatlatmayı amaçladığı sorundan çok daha şiddetli bir uykusuzluk türü olan “geri tepme uykusuzluğu” olarak bilinen bir durum yaşarlar.
İlaçları yavaşça azaltmak için bir plan hazırlamak için önce doktorunuzla konuşun. Güvenli, destekleyici ve anlayışlı bir ortamda altta yatan sorunları da ele alması gereken (birçok sorun vardır) bu bağımlılık için tedavi aramaktan çekinmeyin. Uyku haplarından çekilirken kimsenin acı çekmesine gerek yok.