Vahabizm, Sünni İslam'da 18. yüzyılın ortalarında ortaya çıkan dini-politik bir harekettir. İslam'ın çeşitli yeniliklerden arındırılması için çağrıda bulunan Muhammed el-Vahab'ın öğretilerine dayanarak, Şeyhlerin ibadet ettiği Muhammed Peygamber ve İslam azizlerinin kültlerine dayanıyordu. Egzersizin kurucusu, aşırı bir mazhabın konumunu, kadınların peçe giymesi gerektiğine göre geliştirdi, camiye gitme ve eğitim alma haklarından mahrum bırakıldı. Tüm Şeriat normlarına kesinlikle uyma konusundaki ısrarcı çağrılara ek olarak, Vahhabiler aynı zamanda birleşik bir sosyal eşitleme sisteminin kurulmasının yanı sıra lüks ve eğlenceye karşı çıktılar. Bu tür itirazlar Sovyet bilgin A. Vasilyev'in onlara “İslam püritenleri” demelerini sağladı. Aynı zamanda, Vahhabilerin en belirgin özelliği, yalnızca Müslüman olmayanlarla değil, aynı zamanda Müslüman dünya temsilcileriyle de saldırgan radikalizmdir. Wahhabis, gerçek bir Müslüman'ın her zaman cihadda olması gerektiği, yani görüşlerini desteklemeyen diğer dinlerin ve Müslümanların görüşlerini desteklemeyen Müslümanların (kural olarak, çok tanrılı dinciler olarak adlandırıldığı gibi) inanç için sürekli bir savaş yapması gerektiği konusunda ısrar ediyor. Bu nedenle, Vahhabilere göre, geleneksel Müslümanlar ya Vahhabiler olmak ya da ölmek zorundadır.
Politikanın başlangıcı hikayeler Vahabizm saldırgandı, öğretilerin taraftarları Osmanlı İmparatorluğu'nun zayıflaması için savaşmaya başladı. Yemen, Vahabiliğin ilk kurbanı oldu. İşgal altındaki bölgelerde, yerel Müslüman nüfus zorla Vahabizme dönüştü. Böylece, İslam'ın temeli ihlal edildi - tek bir tanrıya şiddet içermeyen çağrı ve hoşgörü. Ondan sonra, Vahabiler Medine ve Mekke yakınlarındaki topraklarda yaşayan kabilelerde gerçekleştirilen misyonerlik çalışmalarına başladı. Orada asıl görevi saygın Müslüman alimlerin herhangi bir şekilde ve araçlarla desteklenmesini sağlamak olan Wahhabi elçileri gönderildi (bu, Wahhabi'nin siyasi niyetlerini uygulamaya koymak için gerekliydi).
Medine ve Mekke tesadüfen seçilmedi. Gerçek şu ki, tarihî olarak Hz. Muhammed ismiyle de bağlantılıydı, bu nedenle, yerel halk arasında belirli bir etki elde edilmesi durumunda, Wahhabis'e Müslüman dünyasında ideolojik destek verdiler. Böylece, İslam'ın bir diğer özelliği baltalandı - peygamber Muhammed'e sevgi ve saygı. Müslüman cemaat Wahhabi temsilcilerinin faaliyetlerini apostasy olarak kabul ettiğinden, Mekke ve Medine'de bulunanların gözaltına alınmasına karar verildi. Ayrıca, Vahhabilerin İslami tapınaklara hac yapmaları yasaklandı. Bütün bu kararlar, adı Vahhabilere karşı ilk baskıcı önlemlerle ilişkilendirilen Mesud İbn Said döneminde yapıldı.
Böylece, öğretilerin destekçileri hedeflerine barışçıl bir şekilde ulaşma fırsatını kaybetti. Bütün bunlar, 1785’te, Mekke’ye yakın olan kabilelere saldırdıklarını ortaya koydu. Şehir yetkilileri savaşa çekildi, çünkü vatandaşlarını savunmak için ortaya çıktılar. Ancak, o sırada Arabistan'da gözlenen çok zor ekonomik ve politik durum, bazı kabilelerin Wahhabi tarafına gitmeye başlamasına, misillemeden korkmaya veya bir ödüle katılmaya başlamasına neden oldu. Wahhabiler, haclara karşı direnmekten korktukları için Mekke'ye girişini birkaç kez ertelediler. Hac dönemi (Hac) sona erdiğinde, Vahhabiler şehre girmeyi başardılar ve cetvel Golib İbn Musaid'in kutsal bir yerde kan dökülmesini engellemek istediklerinden savaşsız kaldılar. Ayrıca, Vahhabilerin Mekke'ye girmesinden önce, onlarla bir saldırganlık anlaşması bile imzaladı. Ancak, 1800'ta şehir tamamen kapatıldı, açlık orada başladı. Kasaba halkının çektiği acılara dayanamayan vali, işgalcilerle barış antlaşması imzalamaya karar verdi.
Aynı 1800’te Wahhabiler Medine’yi ele geçirdi. Yaptıkları ilk şey, Hz. Muhammed'in mezarının bulunduğu odayı yağmalamaktı. Kutsal şehirler, yedi yıl boyunca Vahhabiler'in kontrolü altındaydı. Bu süre zarfında, kubbelerin mezarlar üzerindeki yıkımı, kutsal alanların yağmalanması ve peygambere övgünün okunmasını yasakladılar. Ayrıca, özellikle Müslüman dünyasında, sadece erkekleri değil kadınların da kafasını tıraş etmelerini sağlamak için yeni gelenekler ortaya koymaya çalıştılar. Bütün bunlar, ele geçirilen şehirlerin nüfusunun protesto edilmesine yol açamadı.
1806'ta, Osmanlı İmparatorluğu gücü güçlendirmek için yola çıktı. Siyasi durumun iyiye doğru değişmeye başladığının işaretlerinden biri, II. Ordu, Mısır hükümdarı Tusun Paşa'nın oğlu tarafından yönetildi. Ordunun ilk başarısı Yumba şehrinin kurtarılmasıydı. Ancak bu başarı sona erdi, çünkü askerler araziyi bilmiyordu ve generaller taktiksel yanlış hesaplamalar yaptılar. 1807’te Mısır’ın hükümdarı Al-Hadid ve Al-Sofra şehirlerini serbest bırakmayı, silahlı çatışmalardan kaçınmayı ve yalnızca siyasi ve taktiksel yöntemlerle hareket etmeyi başaran Wahhabilere karşı konuştu (yalnızca onu destekleyen Bedevilere ödül verdi). Ayrıca, Mekke Golib hükümdarıyla yakın işbirliği sayesinde Medine serbest bırakıldı. Ondan sonra, askerler Cidde'ye girdiler ve liderleri Suud'un önderlik ettiği Vahabiler Mekke'den ayrıldı ve kaçtı. 1809'ta, Orta Çağ Vahabi lideri Mübarek İbn Madayan tutuklandı ve idam edildi. Vahhabi lideri Suud 1809'ta öldü, oğlu Abdullah Ibn Saud, 1815'ta yakalanan ve idam edilen yerini aldı.
Böylece yalanlar, aldatma ve şiddet yollarını izleyenler şerefsiz yollarına son verdiler.
Vahabilerin varlığının şu anki aşamasına gelince, el-Vahab'ın takipçileri ile çok az ortak noktaları var. Vechabism'in yeni bir dini ve politik güç olarak ortaya çıkışı nispeten yakın bir zamanda meydana geldi. Bununla birlikte, modern Vahabizm daha acımasız ve saldırgandır. Doktrinin destekçileri tarafından işlenen ve işlenen suçlar arasında teröristlerin dünyanın farklı yerlerine gönderilmesi, cinayetin meşrulaştırılması, terör eylemlerine katılım, etnik gruplar, klanlar ve dini mezhepler arasındaki çatışmaların kışkırtılması yer alıyor.
Bu kadar büyük bir suç listesine rağmen, Suudi Arabistan rejimi bunu desteklemeye devam ediyor. Dolayısıyla, bugün Vahhabizm sadece dini bir doktrin değil, Suud ailesi tarafından kullanılan politik bir araçtır. Arabistan'da hüküm süren ailenin zenginlik ve etkisiyle Vahabizm'in tanıtılması mümkün oldu ve bu nedenle öğretilerin devam etmesi Suudi Arabistan'ın egemen rejiminin korunması ile yakından ilgilidir.
Ülkedeki rejim, Suud ailesinin mutlak bir monarşisidir. Neredeyse tüm devlet makamları bu klanın temsilcileri tarafından işgal edildiğinden, diğer tüm dini faaliyetler vahşice bastırılıyor. Vahabizm, eğitim sistemi ve yargı bile dahil olmak üzere, Suudi yapılarına o kadar derinden nüfuz etti ki. Medine ve Mekke'deki başlıca Müslüman tapınakları kontrol etmenin yanı sıra, Wahhabis öğretilerini belli organizasyonlar, özellikle Büyük Ulamalar Örgütü, İslam Dünyası İlişkileri Örgütü, kötülükten kaçınma ve teşvikten iyiye çevirme Örgütü aracılığıyla yaydı. Aynı zamanda, hem Şii hem de Sünni olan diğer dinî öğretilerin, ajitasyonlarını yürütme imkânları yoktur. Ayrıca, Wahhabi dışındaki dini faaliyetlerin ülkede yasaklanması. Vahabilerin mezhepçi fanatizmi ve dinî dogmatizmi, Vahabizmin aşırılığına yol açtı.
Vahhabi ajitasyonunun ana araçları medyadır. Wahhabism ajitasyonuna dahil olan birkaç TV kanalı var. Bir kural olarak, diğer Müslüman öğretilerini lanetleyerek, Vahhabileri gerçek İslam olarak tasvir ederler. Uluslararası olarak, Vahabiliğin propagandası Al-Arabia kanalı üzerinden gerçekleştiriliyor. Doğada dışsal olarak bilgilendirici olmasına rağmen, aslanın bu kanal üzerinden yayınlanan programların payının, bölgedeki Vahabiliğe, özellikle bölgedeki İslami direnişe ve İran'daki İslam devrimine karşı çıkan hareketleri karartması amaçlanmıştır. Televizyona ek olarak, Wahhabis dünya çapındaki ağı da başarıyla kullanıyor. Şu anda Wahhabi'nin düşüncesini destekleyen birkaç bin İnternet kaynağı var. Ek olarak, ülkedeki Wahhabis'e ait en büyük 6 kütüphanesi ve yüzün üzerinde matbaa ve yayınevi bulunmaktadır. İçlerinde yapılan yayınların çoğu, çok saldırgan ve kaba bir muhalefet şeklinde karartılmayı hedefliyor. Tüm bu literatür, hem Suudi Arabistan'da hem de yurtdışında neredeyse ücretsiz olarak dağıtılmaktadır.
Suud ailesinin, özellikle Büyük Britanya ve Amerika Birleşik Devletleri ile Batı devletleriyle yakın ve gizli bağları olduğu belirtilmelidir. Batı için, Suudi Arabistan'da, Orta Doğu bölgesinde gelişen, açıkça Batı yanlısı bir rejim, büyük faydalar anlamına geliyor. Vahabizm, Arap halklarıyla büyük bir kültürel ve etnik topluluğa sahiptir ve bu nedenle bölgedeki Amerikan emellerinin gerçekleştirilmesine yardımcı olabilir ve Arap dünyasının Amerikan liderliğinin iradesini empoze edebilir.
Amerika'nın aktif desteği sayesinde, sözde İslami öğreti tüm Müslüman dünyasını yavaş yavaş fethediyor. Son birkaç on yılda yaşanan siyasi krizlerden faydalanan Wahhabis, Pakistan ve Afganistan gibi ülkelerde, özellikle de nüfusun en aşırı kesimlerinde büyük popülerlik kazanmıştır. Siyasi bir partinin kisvesi altında, Vahhabis grupları periyodik olarak iktidara girdi, bazen terörist faaliyetlere başvurdular ve bazen kültürel ajitasyon programlarının uygulanmasında yer aldılar. Wahhabi Pakistan din adamlarının çoğu, kendi ülkelerinde yüksek devlet pozisyonlarını almalarına yardımcı olan Arabistan'da okudu. Ek olarak, Pakistan'daki Suudi elçiliği ve temsilcilik büroları düzenli olarak mezhep gruplarının faaliyetlerini destekliyor, eğitim kurumlarında okumak için çok sayıda Pakistanlı genci çekiyor ve terör örgütlerini finanse ediyor. Afganistan'da, Suudi Vahhabilerin desteğiyle, aşırılık yanlı bir Taliban hareketi yaratıldı ve sadece 1992-1994 için destek olmak için yaklaşık iki milyar dolar harcandı.
Vahhabiler de Mısır'a girmeye çalıştı, ancak orada bulunan Müslüman Kardeşler hareketi onlara izin vermedi.
Birkaç yıl önce, Kuzey Kafkasya ve Orta Asya'da Wahhabi Halifeliği olarak adlandırılan bir hareket ortaya çıktı. Suudi Arabistan, aşırılık yanlısı Kuzey Kafkasya gruplarına parayla destek veren kuruluşunda aktif rol aldı. silah.
Suudi hükümeti hayatlarının dış gösterileri konusunda çok endişeli. Tüm güçleriyle bir halifelik yaratmaya çalışıyorlar, ancak bunun için yeterli gerçek Müslümanlara sahip değiller ve medyada Müslüman ailelerde zulüm ve şiddet hakkında giderek daha fazla bilgi ortaya çıkıyor.
Böylece, geçen yılın sonunda, televizyon kanallarından birinde, sonuçta kızın öldüğü beş yaşındaki kızını kötüye kullanma şüphesiyle öne çıkan dini vaizlerin tutuklanmasıyla ilgili bir televizyon raporu çıktı. Çocuğa el kırığı, kafatası, çok sayıda yanık ve morluk tanısı kondu. Tıbbi raporda ayrıca kıza bir kamçı ve elektrik akımı ile işkence yapıldığı bilgisi de yer alıyor. Biraz önce, aynı kanal Salafi'nin tutuklandığını, binden fazla kadını baştan çıkaran ve daha sonra fotoğraflarla şantaj yaparak, para ve değerli eşyalarla şantaj yaptığını bildirdi. Kadınlardan biri erkeğe bulaşmaktan korkmadı. En dikkat çekici şey, daha önce benzer suçlamalardan alıkonulmuştu, ancak serbest bırakıldı, çünkü Şeriat yasalarına göre, bir adam her zaman haklıdır. Bu arada, kadınların haklarında çok kısıtlı olduğu ve burka giymek zorunda olduğu ülkelerde ailelerde şiddet seviyesi en yüksek. Örneğin, Afganistan'da bu rakam yüzde 87'e, yüzde Pakistan - 90 ve Suudi Arabistan'da bu tür anketler genellikle yasaktır. Bununla birlikte, yerel araştırma grubu Ashark Al-Ausat, Suudi Arabistan'daki ailelerdeki şiddet düzeyinin sürekli arttığına göre veri yayınladı. Ve sonuç olarak, Wahhabi ailelerinde bir kadın oy kullanma hakkından mahrum olduğundan, boşanma başvurusunda bulunma, miras alma, eğitim alma ve seyahat etme, araba kullanma hakkı yoktur. Bütün bunlar ülkedeki psikiyatri kliniklerinde tedavi gören kadınların yaklaşık yüzde 95'inin korkunç depresyon ve fobilerden muzdarip olduğu gerçeğine yol açıyor.
Tabii ki, ailede olanlar meraklı gözlerden gizlenebilir. Ancak kamu devlet hayatında meydana gelen tüm zulmü gizlemek imkansızdır. Vahhabiliğin vahşeti ve insanlık dışı durumu, kelimenin tam anlamıyla her şeyde kendini gösteriyor. Bu nedenle, örneğin, 2002’te, Mekke’deki kapalı kadınların okullarından birinde yangın çıktığında, polis, kızların yanan bir binadan tahliye edilmesini yasaklayarak “uygun olmayan giyindiklerini” savundu. Vahhabilere göre, kızlara yaklaşan herkes büyük bir günah işleyecek. 15 toga'da genç kızlar diri diri yakıldı ve beş düzineden fazla kişi ciddi şekilde yandı ve yaralandı.
Tamamen mantıklı bir soru ortaya çıkıyor: Suudi Arabistan liderliğinin bu tür eylemleri neden uluslararası toplum tarafından herhangi bir şekilde eleştirilmiyor? Cevap çok basit - bu eyalet Amerika’nın stratejik ortağı. Ve tüm dünya eleştirmenleri ABD'nin kontrolü altında olduğundan, tüm insan hakları ihlalleri “farkedilmiyor”. Bu senaryoda, eğer Vahabizm Suudi Arabistan için oldukça normalse, o zaman kısa sürede dünyanın geri kalanı için oldukça normal hale gelebileceği açıktır. Ülke, Wahhabilerin (Çeçenya, Dağıstan, Moskova'daki terörist saldırıları ve Volgodonsk'u hatırlamak yeterlidir) çektiği olaylardan sonra bile, Rusya liderliğinin bile dikkat çekiyor. Ancak, en acımasız ve kanlı suçların işlendiği kesinlikle afişin altında.
Vahabiliğin devlet düzeyinde desteklendiği ve Amerikalılar tarafından aktif olarak desteklendiği bir başka devlet, küçük boyutuna rağmen kendisini neredeyse Arap dünyasının lideri olarak gören küçük bir devlet olan Katar. Katar, Kuzey Kafkasya'da terörizmin finansmanında yer aldı ve böylece Çeçen savaşını teşvik etti. Ayrıca, Katar, “Cihad savaşçıları” için temel fon kaynaklarından biriydi.
Katar, her şeyden önce, el-Vahab, radikal Wahhabi ideolojisi, Müslüman Kardeşler'le yakın dostluk, büyük finansal kaynaklar, daha gelişmiş Araplara karşı öfke, uluslararası terörist faaliyetlere katılma, aspirasyonun bir devamı olarak büyük arzular ve kendini temsil ediyor. Suudi Arabistan’ı Arap dünyasındaki liderlik ve Al-Jazeera’nın yardımıyla güçlü Vahabizm propagandası açısından atlamak. Katar'ın "Arap savaşlarının" başlatıcısı olmamasına rağmen, yine de bu çatışmaların hazırlanmasında aktif rol aldı ve ayaklanmaları teşvik etmek için gerekli koşulları yaratmaya yardımcı oldu. Bu nedenle, 2008-2010 boyunca, devlet, gösteri liderleri ve toplantılar düzenlemek ve düzenlemek ve para toplamak için mekanizmalar konusunda Amerikan liderlerini eğitim programlarına aktif olarak finanse etti.
Böylece Vahhabizm, İslam devletlerinin resmi ideolojisi oldu - Suudi Arabistan ve Katar. Klasik Sünni ile ilgisi yok. Vahhabilerin kendi doktrinleri ve İslam hükümlerine aykırı özel törenler var, Hz. Muhammed'in ifadelerini özgürce değiştiriyorlar. Vahabizm temel olarak dini militanlığa ve politikaya odaklar. Bu bir yolsuzluk, politik şantaj ve aldatma hikayesidir. Bu radikalizm ve aşırılıkçılıktır. Ve dünyada çok fazla Wahhabis olmasa da, çok tehlikelidirler, çünkü iyi organize edilmişlerdir.
Kullanılan malzemeler:
http://www.sufizm.ru/lib/warning/muftyi/
http://habziev.org/istoriya-islama/218-vahhabizm.html
http://mission-center.com/ru/traditional/394-islam/1014-sai-vahabizm
http://abna.ir/print.asp?lang=4&id=325368
http://www.pravda.ru/world/asia/middleeast/13-11-2012/1134478-aravia-0/
Vahabizm - yalan ve şiddet geleneği
- Yazar:
- Valery Boval