We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Norma McCorvey ismi, çoğu Amerikalı ve dünya için sadece bir isimdir. Yasal takma ad Jane Roe¹ gündeme gelirse, çoğu insan bunu bir kadının "mahremiyet hakkına" karşı cenin "yaşam hakkı" temalarıyla kazınmış bir adli dönüm noktası olarak hemen kabul eder. İsimler bağlantılı.
söz Karaca - Wade hemen kavgacı değilse de sözlü bir savaş alanını kışkırtır. ABD Yüksek Mahkemesi tarafından verilen diğer birkaç karar, bu kadar geniş kapsamlı sonuçlar doğurdu ve çok fazla tartışma yarattı. Karaca.
Arka plan
"Zamanlar değişiyor." Altmışlarda Amerika, görünüşe göre kazanamayacağı bir savaşa yerleşmişti. "Hippi Nesil" gelişiyordu. Ülke genelinde kadınlar erkeklerle eşit haklar talep ediyorlardı. Onlar da saygı istedi.
NS Karaca Vaka, istenmeyen bir hamilelikle karşı karşıya kalan herhangi bir kadını kapsayabilirdi. Norma McCorvey, kürtajı yasaklayan Teksas yasalarına meydan okuyan bir test vakası olarak kullanmak üzere Austin, Teksas'tan agresif genç bir avukat² için uygun oldu.
Ayrıca, kürtajı suç olarak kabul eden herhangi bir eyaletteki hemen hemen her avukat olabilirdi.
İçinde Griswold - Connecticut (1965), Teksas avukatı Sarah Weddington, davayı potansiyel bir habercisi olarak gördü. Karaca Yargıtay'a intikal etmesi şartıyla. Griswold, mahkeme bir "mahremiyet hakkının" Haklar Bildirgesi'nin ve 14. Değişikliğin yasal süreç maddesinin ayrılmaz bir parçası olduğuna karar verdi.
Bir parçası olarak Griswold, doğum kontrol ilaçlarının bulundurulmasına uygulandığı şekliyle "mahremiyet hakkı"na anayasal koruma verildi.
NS Karaca Yargıtay önündeki davaİlk defa Karaca Yargıç Harry Blackmun (Richard M. Nixon tarafından atanmış ve mahkemenin ast üyesi) Teksas'ı sarsacak bir görüş yazmasına rağmen, Aralık 1971'de mahkeme huzurunda dinlendi, yargıçlar sözlü argümanlardan olumlu etkilenmediler. yasayı "anayasaya aykırı olarak belirsiz" olarak nitelendirdi.
Bu aynı zamanda mahkemenin yapısındaki bir değişim dönemindeydi: Yargıçlar Hugo Black (Franklin D. Roosevelt yönetiminden kalma) ve John Harlan (Dwight D. Eisenhower) Eylül ayında mahkemeden istifa etmişti ve Başkan Nixon, mahkemeden istifa etmek üzereydi. iki yeni yargıç atadı.
O zaman, bu atamalar nihai oylamayı değiştirebilirdi. Karaca, bu nedenle Baş Yargıç Warren Burger (bir Nixon tarafından atanan), mahkemenin tam güçte olacağı bir zamanda davanın yeniden tartışılması için durdurulmasını istedi. Yeniden tartışma gerçekleşmeden önce Ekim 1972 olacaktı.
Karar
Mahkeme, Ocak 1973'te kararını verdi: Mahkeme, 7'ye 2'lik bir çoğunluk oyu ile Teksas yasasını iptal etmek için oy kullandı. Yargıçlar Byron White (John F. Kennedy) ve William Rehnquist (Nixon'ın yeni atananlarından biri) karşı çıktılar.
Gürcistan'da da benzer bir yasa, daha az bilinen Doe - Bolton, aynı gün aynı çoğunluk tarafından düşürüldü.
belirleyici görüşYargıç Blackmun yine çoğunluk görüşünü yazdı: Kürtajı yasaklayan eyalet yasaları, hamileliğin ilk üç ayında veya üç ayında kürtaja izin verilerek iptal edildi. Bu süreden sonra kadının sağlığını korumak için kürtaja izin verildi.
Mahkeme, Anayasa'daki (anlatı) "Kişi" kelimesinin "doğmamış olanları içermediğine" karar verdi. Ayrıca, ilk üç aylık dönemin ardından, devletin hala annenin sağlığını korumaktan çıkarı vardır.
Mahkeme, "mahremiyet hakkı" konusuna ilişkin olarak, Anayasa'da (metin) "özel hayatın gizliliği hakkından açıkça söz edilmemesine" rağmen, "mahremiyet hakkından açıkça bahsedilmemesine" karar verdi.anayasal 1., 4., 227:5., 9. ve 14. değişikliklerde mahremiyet hakkı." Mahremiyet hakkı, "bir kadının hamileliğini sonlandırıp sonlandırmama kararını kapsayacak" kadar genişti.
Ayrıca, "bir fetüsün anayasal korumadan yararlanıp yararlanamayacağı, hayatın ne zaman başladığı fikrinden ayrıdır" şeklindeki düğümlü soru mahkeme tarafından çözülmedi.
Mahkeme konuyu değerlendirdiği zaman, McCorvey'in "mahkemenin normal kuralları" uyarınca davayı tartışmalı hale getirecek olan doğum yapmış olduğu belirtilmelidir.
Mahkeme aksini gördü, bu davayı bir istisna olarak ele aldı, çünkü verecekleri kararın ve müteakip görüşün gelecekte benzer davaları kapsayacağını biliyorlardı. "Hamilelik davalarının nadiren deneme aşamasının ötesinde hayatta kalacağını" kabul ettiler ve böylece davacıya gereken süreci reddettiler.
Muhalif yargıçlar White ve Rehnquist tiksintilerini dile getirdiler ve mahkemenin kararını "ham yargı yetkisinin bir uygulaması... (Anayasal destek olmadan) olarak nitelendirdiler. Mahkeme sadece hamile anneler için yeni bir anayasal hak tasarlar ve duyurur."
sonuçlar NS Karaca karar hemen Amerika'da protestoları tetikleyerek ülkeyi kamplara ayırdı: "Yaşam yanlısı" ve "Seçim yanlısı". Yargıtay'a mektup yazma kampanyaları, kadınların kürtaj kliniklerine girmesini engellemeye çalışan grev gözcüleri, tacizle kürtaj doktorlarını hedef aldı. - hatta cinayet - hepsi kararın doğrudan sonuçlarıydı.
Yargıç Blackmun gibi daha liberal kamptan olanlar, övgüler yağdırarak seslerini duyurmaya devam ettiler. Karaca "kadınların eşitliği ve üreme özgürlüğü için esastır".
tepki olarak Karaca, birçok eyalet belirli hakları kürtajla sınırlamayı seçti. Davayı iptal eden yasalardan bazıları, reşit olmayanlar için kürtaj elde etmek için ebeveyn rızasının gerekliliği, eş rızası yasaları, kürtaj için devlet finansmanını yasaklayan yasalar, zorunlu bekleme süreleri, kürtaj ile devam etmeden önce belirli bilgilendirici broşürlerin okunması gereklilikleri ve çok daha fazlası.
Ulusal düzeydeki mevzuat, esasen kürtaj için federal fonlamayı yasaklayan "Hyde Değişikliği"nin yürürlüğe girdiği Eylül 1976'da gerçekleşti. Denizaşırı askeri hastanelerde yapılan kürtajlar da geride kaldı ve uluslararası aile planlaması klinikleri artık federal yardım alamıyordu.
2000 davasında onun görüşüne göre Stenberg vs Carhart, Yargıç Stephen Breyer (Bill Clinton) yorumladı,
"Milyonlarca Amerikalı, yaşamın gebe kalmayla başladığına ve sonuç olarak kürtajın masum bir çocuğun ölümüne yol açmaya benzediğine inanıyor; buna izin verecek bir yasa düşüncesiyle geri tepiyor. Diğer milyonlarca insan, kürtajı yasaklayan bir yasanın mahkum edeceğinden korkuyor. pek çok Amerikalı kadın onursuz bir hayat yaşıyor, onları eşit özgürlükten yoksun bırakıyor ve en az kaynaklara sahip olanları ölüm ve ıstırap riskleriyle birlikte yasadışı kürtaj yaptırmaya yönlendiriyor."
Ancak sarkaç sağa doğru sallanmaya başlamıştı.
Kürtajla ilgili yasal kısıtlamalardan yana olan Başkan Ronald Reagan, federal yargı atamaları için meşhur "Turnus Testi"ni yarattı. Yargıç Sandra Day O'Connor (Reagan), "üç aylık" duruşun "işe yaramaz" olduğunu iddia ederek mahkemenin kürtaj davalarına karşı çıkmaya başladı. Burger, emekliliğinden kısa bir süre önce, Roe'nun "yeniden incelenmesi" gerektiği fikrini ileri sürdü.
Mahkemede Burger'in yerini alan yeni yardımcı yargıç Antonin Scalia'nın (Reagan) anti-Karaca, ancak Robert Bork'un adaylığı, Roe'nun devrilebileceğinden korkulduğunda liberal kanat tarafından suya düştü. Anthony Kennedy (bir başka Reagan atadı) da onu devirmek için potansiyel bir oy olarak görülüyordu.
Ve böylece gitti.
Zorluklar Karaca, Wade'e Karşı
Yargıçlar arasındaki çekişmeler, o saygıdeğer kurumu bile kutuplaştırmaya başlamıştı.
1989'daki kilit bir kararda, Baş Yargıç Rehnquist, davada 5-4 çoğunluğun yanında yer aldı. Webster ve Üreme Sağlığı Hizmetleri. İdam edilmesine karşı olmasına rağmen Karaca, Rehnquist üç aylık dönem maddesini değiştirdi ve birkaç kürtaj kısıtlamasını onayladı. Yargıç O'Connor, devrilmeyi reddetme konusunda hemfikir Karaca. Yargıç Scalia, çoğulculuk kararına katılmayı reddetti çünkü bozmayı reddetti Karaca. Yargıç Blackmun öfkeliydi çünkü çoğul görüş "kürtaj hakkı için kıyametin habercisiydi".
Ne zaman Karaca yandaşları Yargıç William Brennan (Eisenhower) ve Yargıç Thurgood Marshall (Lyndon B. Johnson) emekli oldular, yerlerine George H.W. Bush'un (Adalet David Souter ve Clarence Thomas), devrilmeye yardımcı olacak kadar muhafazakar olduğu düşünülüyordu. Karaca.
Mahkeme bir bütün olarak, aslında, yeniden inceledi Karaca 1992 davasında Planlı Ebeveynlik vs. Casey, ve geçerliliğini onayladı, 5-4. Devlet düzeyindeki "kısmi doğum kürtajlarını" (beşinci gebelik ayında veya sonrasında yapılan bir prosedür) yasaklama girişimleri de aynı oylama çizgisinde yüksek mahkeme tarafından reddedildi.
devam eden tartışma
Kongrede üçüncü trimester kürtajlarının yasaklanmasını yasalaştırmak için daha fazla girişimde bulunuldu. George W. Bush bile, üçüncü üç aylık dönemde kürtajı yasaklayan bir Anayasa değişikliği önererek arenaya girdi. Şu anda esasen bir toplu dava davası olan dava, şimdi federal hükümetin üç şubesini de ilgilendiriyor.
Tarihin tuhaf bir cilvesinde, McCorvey, doğum yaptıktan ve Hıristiyanlığı kabul ettikten sonra, Pro-Life hareketinin yanında yer aldı.
- ¹ "Jane Roe", bir kadın kimliği belirsiz bir erkeğin "John Doe" olarak bilinmesiyle aynı şekilde anonim kalmak istediğinde kabul edilen takma ad biçimidir.
² Sarah Weddington, McCorvey ile hiçbir erkeğin yapamayacağı kadar empati kurabiliyordu ve bu nedenle davasını tutku ve içgörüyle sunabiliyordu.
³ Vurgu için italikler eklendi.
'Kürtaj için Çarpıcı Bir Onay': Roe v. Wade Tepkileri
Jane Roe'nun başına gelenler o sırada özel bir şey değildi.
Kürtaj yaptırmak istedi ve alamadı. Yani, diğerleri gibi, bir çocuğu oldu ve onu evlatlık verdi. Ama sonra öyle bir şey yaptı ki NS olağandışı: dava açtı. Adını taşıyan dava, Karaca - Wade, 22 Ocak 1973'te bugün kararlaştırıldı. TIME'ın o yılın 5 Şubat sayısında “A Çarpıcı Kürtaj Onayı” başlığı altında bildirdiği gibi:
İki yıl önce gayrimeşru oğlunun doğumundan kısa bir süre sonra, Dallas'ta boşanmış bir bar garsonu olan "Jane Roe" onu evlatlık verdi. Hemen hemen aynı zamanda, Atlanta'lı bir ev hanımı olan 'Mary Doe' bir çocuk doğurdu ve bu çocuk da hemen evlat edinildi. Her iki kadın da kürtaj talebinde bulunmuş ve diğer binlercesi gibi geri çevrilmişti. Diğerlerinin çoğundan farklı olarak, Roe ve Doe, onları hayal kırıklığına uğratan eyalet yasalarına saldırmak için mahkemeye gitti. Ortaya çıkan yasal kavgalar, her iki kadının da pratik bir fayda elde etmesi için çok uzun sürdü. Ancak geçen hafta Yüksek Mahkeme'nin takma adlarını anayasa hukuku yıllıklarına okuduğunu duymanın memnuniyetini yaşadılar. 7'ye 2 gibi şaşırtıcı bir çoğunlukla mahkeme, Roe ve Doe'nun ülkenin en şiddetli hukuk mücadelelerinden birini kazandığına karar verdi. Teksaslı garson ve yoksul Georgialı ev hanımı sayesinde artık ABD'deki her kadın, hamileliğinin ilk altı ayında diğer küçük ameliyatlarda olduğu gibi kürtaj yapma hakkına sahip.
Karar, diye devam etti, "cesur ve tavizsiz" idi. Zaten kürtaj konusunda çok az kısıtlamaya sahip olan devletler bile yasalarını daha gevşek hale getirmek zorunda kalacaktı (örneğin, ikamet şartlarını ortadan kaldırarak). Bu noktadan sonra ilk üç aylık dönemde kürtaj hükümet müdahalesinin dışında kalacaktı, bundan sonra devlet bazı düzenlemeler yapabilir, ancak fetüs yaşayabilir hale gelene kadar prosedürün gerçekleşmesini engelleyemezdi.
Yargıç Harry Blackmun'un bir görüşünde açıklandığı gibi gerekçe, 14. Değişiklik tarafından korunan özgürlüğün bir parçası haline geldiğine inandığı mahremiyet hakkının izini sürdü. Blackmun, bir fetüsün bir kişi olmadığını ve bu nedenle mahremiyet hakkına aykırı olabilecek hiçbir hakka sahip olmadığını devam ettirdi. Ayrıca, kürtajı kısıtlayan ABD yasalarının çoğunun, prosedürün uygulanması çok daha tehlikeli olduğu zamanlarda yazıldığını dikkate aldı. Görüş, devletlerin ve doktorların kürtaj yapmakla yükümlü olmadıklarını, aksine kürtajı başka türlü yapacak olanlar için yasa dışı kılmadıklarını söylemeye özen gösteriyordu.
Ancak, daha ilk andan itibaren Blackmun'un teminatının ülke çapında yankılanmadığı açıktı.
Sadece iki yargıç aynı fikirde değil, aynı zamanda ülke çapındaki kürtaj karşıtı savunucular da karardan duydukları memnuniyetsizliği dile getirdiler. Protestolar ve öfkeli açıklamalar gecikmeden geldi ve bir grup mahkemenin katoliği olan Yargıç Brennan'ın aforoz edilmesini bile istedi. Diğerleri, kararı geçersiz kılacak bir anayasa değişikliği için lobi yaptı. 'Böyle bir çabanın ne kadar başarılı olacağını kimse tahmin edemez, ancak okul duası, ırk ayrımcılığının kaldırılması ve cezai haklar gibi konularda olduğu gibi kürtaj kararının mahkemeyi bir kez daha ateşli eleştirilere maruz bıraktığı açık' dedi. karardan hemen önce yapılan anket, ilk üç aylık kısıtlamaların kaldırılmasının Amerikalılar arasında muhalefetten yalnızca bir yüzde puanı daha fazla tercih edildiğini ortaya koydu. “Böylesine yakın bir görüş ayrılığı, yalnızca mesele yasal olarak çözülürken”, devam etti,“yoğun ulusal tartışmalar için bir paratoner olmaya devam etmesini sağlayabilir.”
1973 hikayesinin tamamını buradan TIME Vault'ta okuyun:Kürtaj İçin Çarpıcı Bir Onay
Hukuki Argümanlar
her tarafı Karaca - Wade Yargıtay önünde çeşitli argümanlar kullandı. Aşağıda, ana argümanları özetliyoruz.
Texas Kürtaj Kısıtlamalarını Savunuyor
Devlet, kürtaj yasasını savunmak için davasında üç ana argüman ortaya koydu:
- Devletlerin sağlığın korunması, tıbbi standartların sürdürülmesi ve doğum öncesi yaşamın korunmasında çıkarları vardır.
- Fetüs, 14. Değişiklik tarafından korunan bir "kişi"dir
- Doğum öncesi yaşamı, gebe kalma anından itibaren korumak, zorlayıcı bir devlet çıkarıdır.
Roe, Kadınlar için Mutlak Gizlilik Hakları Talep Ediyor
Jane Roe ve dahil olan diğerleri, davalarını aşağıdaki argümanlara dayandırdılar:
- Teksas yasası, 14. Değişiklik kapsamında bir bireyin "özgürlük" hakkını ihlal etti
- Teksas yasası, kadınların Haklar Bildirgesi tarafından garanti edilen evlilik, aile ve cinsel mahremiyet haklarını ihlal etti.
- Kürtaj hakkı mutlaktır - kadınlar herhangi bir zamanda, herhangi bir nedenle, seçtikleri herhangi bir şekilde hamileliğini sona erdirme hakkına sahiptir.
Roe - Wade - Tarih
Buck v Bell'den Roe v Wade'e: Yargıtay, Doğum ve Seçim
Douglas O. Linder tarafından (2018)
Çocuk sahibi olma seçimi, bir insanın yapabileceği en kişisel seçimlerden biridir. Bu, hükümetlerin onu düzenlemeye çalışmasını engellemedi. Zorla kısırlaştırma, doğum kontrol yöntemlerinin dağıtılması veya kullanılmasına ilişkin yasaklar ve kürtaj kısıtlamaları tarihimizin bir parçası olmuştur ve bazı vakalar hala öyledir. Elbette bu alandaki bazı düzenleme biçimleri geleneklerimize yabancıdır. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri hiçbir zaman Çin'de 1979'da kabul edilen “tek çocuk politikası” gibi bir şey görmedi.
Bu derste, doğumla ilgili olası seçeneklerin her birini ele alacağız - hamile kalmaya çalışmak ya da bir çocuk babası olmak, doğum yapmamak. hamile kalma ve hamileliği sonlandırma seçeneği. Bu kişisel tercihlerin her biri -görüldüğü şekliyle kişisel özgürlükler- geçtiğimiz yüzyılda Yüksek Mahkeme'nin dikkatine konu olmuştur.
1924'te Carrie Buck'ın hikayesiyle başlıyoruz. Carrie, Virginia Eyaleti Epileptikler ve Zayıf Akıllar Kolonisi'nde 18 yaşında bir hastaydı. Muhtemelen oraya asla ait olmadı, ama oradaydı. Kurumun müfettişine göre, Carrie'nin zihinsel yaşı 9'du. Okula ancak altıncı sınıfa kadar devam etmişti. Carrie'nin biyolojik annesinin zihinsel yaşının 8 olduğu söylendi ve Carrie evlat edinildi.
Kuruma girmeden kısa bir süre önce, Carrie gayri meşru bir çocuk doğurmuştu. Görünüşe göre evlatlık ailesinin onu oraya göndermesinin nedeni buydu. Ama Carrie hamilelik için pek suçlanamazdı. Üvey annesinin yeğeni tarafından tecavüze uğramıştı. O yıl sonraki taahhüdü, büyük olasılıkla ailenin itibarını kurtarma çabasıydı.
O 1924 yılında, Virginia bir kısırlaştırma yasası kabul etmişti. Yeni Virginia yasası, zihinsel engellilerin kısırlaştırılmasına izin verdi. Yasa, öjeni savunucuları tarafından dayatılmıştı. (Tabii ki, üremeyi kontrol ederek insan ırkını mükemmelleştirmeye inanan gruptur.) Yasanın destekçileri, doktorların kısırlaştırmayı hak eden kadınları kısırlaştırmayı reddettiklerine, çünkü daha sonra yargılanmaktan korktuklarına inanıyorlardı. Yeni yasa bu tehdidi ortadan kaldırmayı amaçlıyordu.
Dr. Albert Priddy, Carrie Buck'ı toplum için genetik bir tehdit olarak gördü. Onu "düzeltilemez" olarak nitelendirdi ve kısırlaştırma olmadan yavru üretme riskinin yüksek olduğunu söyledi. Böylece Dr. Priddy, Carrie'yi kısırlaştırmak için gerekli evrakları dosyaladı. Talebi, kurumunun Yönetim Kurulu tarafından onaylandı. Ancak Carrie'nin yasal vasisi mahkemede kısırlaştırma emrine itiraz etti. Ve bu meydan okuma sonunda Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi'ne gitti.
Carrie ve vasisi, istem dışı kısırlaştırmanın 14. Değişikliğe göre yasal işlem ve eşit koruma hakkını ihlal edeceğini savundu. Üreme hakkının temel bir hak olduğunu ve eyalet yasaları tarafından reddedilemeyecek bir hak olduğunu savundular.
Ancak Yüksek Mahkeme, 8'e 1 oyla aynı fikirde değildi. Mahkeme, Carrie'nin —alıntı—“ geri zekalı ” ve “rastgele” olduğunu ve onu kısırlaştırmanın devletin çıkarına olduğunu kabul etti. Mahkeme adına yazan Yargıç Oliver Wendell Holmes, devletin kamu refahını koruma konusundaki çıkarının, Carrie'nin bedensel bütünlük ve kişisel tercih konusundaki çıkarlarından daha ağır bastığını yazdı. Adalet Holmes'un sözleriyle, “Kamu refahının yaşamları için en iyi vatandaşları çağırabileceğini bir kereden fazla gördük. Bu daha küçük fedakarlıklar için Devletin gücünü zaten tüketenleri, çoğu zaman ilgililer tarafından böyle hissedilmeyenleri, bizim beceriksizlik içinde boğulmamızı önlemeye çağıramazsa, garip olurdu. ” Rezil bir şekilde, "Üç kuşak embesil yeter" diye ekledi.
Carrie Buck tüp ligasyonu aldı. Daha sonra kurumdan serbest bırakıldı. Bu arada, Carrie hevesli bir okuyucu oldu ve 1983'teki ölümüne kadar öyleydi. Ve bir öjeni saha çalışanı tarafından hızlı bir incelemeden sonra yanlışlıkla "geri zekalı" olarak etiketlenen kızının sağlam bir okuyucu olduğu ortaya çıktı. öğrenci, hatta okulunun onur listesinde yer alıyor.
Mahkemenin Buck'a karşı Bell'deki kararından sonra, düzinelerce ek eyalet zorunlu kısırlaştırma yasalarını yürürlüğe koydu.Virginia'nın sterilizasyon yasası, 1974'te yürürlükten kaldırılıncaya kadar kitaplarda kaldı.
Buck v Bell, zorunlu kısırlaştırmayı değerlendiren tek Yüksek Mahkeme davası değildi. 1942'de Mahkeme, tüm üç kez suçluların sterilizasyonunu gerektiren bir Oklahoma yasasını değerlendirdi. Bir tür "üç vuruş ve kırıldınız" yasası. Skinner adında bir Oklahoman, birkaç tavuk çalma hatasına düştü. Skinner'ın üçüncü suçuydu ve cezasının bir parçası olarak vazektomi geçirmesi emredildi. Skinner, doğum seçeneklerini açık tutmak için dava açtı. Ve Skinner v Oklahoma davasında, Yüksek Mahkeme Skinner'ın yanında yer aldı. Farklı yargıçların sonuca varmak için farklı nedenleri vardı. Çoğunluk, yasanın Skinner'ın yasaların eşit korunması hakkını ihlal ettiğini düşündü. Mahkeme, üreme seçiminin o kadar temel olduğunu ve devletin onu ortadan kaldırmak için güçlü bir nedene ihtiyacı olduğunu söyledi - Oklahoma'nın sahip olmadığı bir neden. Baş Yargıç Stone, yasanın Skinner'ın yasal süreç haklarını ihlal ettiğine inanıyordu. Suç eğilimlerinin kalıtsal türden olup olmadığı sorusu üzerine bir duruşma hakkı vardı - ve asla böyle bir duruşma olmadı. Ve Adalet Jackson için, Oklahoma yasası hem eşit korumayı hem de yasal süreci ihlal etti. Yargıç Jackson şunları yazdı: “Yasal olarak temsil edilen bir çoğunluğun, bir azınlığın haysiyeti, kişiliği ve doğal güçleri pahasına biyolojik deneyler yapabilmesinin sınırları vardır - hatta çoğunluğun suç olarak tanımladığı şeylerden suçlu olanlar bile. ” Skinner'dan sonra ve halk, Nazi Almanyası'nın öjeni programını anlamaya başladıktan sonra, öjeni yasalarına göre kısırlaştırma oranı önemli ölçüde düştü.
1960'lara gelindiğinde, kontraseptiflerin kullanımına ilişkin kısıtlamalar, sterilizasyon yasalarından daha önemli bir konuydu. Kontraseptiflerin dağıtımına ilişkin kısıtlamalara itiraz eden iki dava Mahkeme'ye ulaştı ve esasları hakkında karara bağlandı.
İlki, iyi bilinen Griswold v Connecticut davasıydı. Griswold davasında Mahkeme, doğum kontrol araçlarının dağıtımını yasaklayan bir eyalet yasasını, Yargıç William O. Douglas'ın Haklar Bildirgesi'nde örtük olarak bulduğu “evlilik mahremiyeti hakkı” üzerinde anayasaya aykırı bir yük olarak buldu. Harika bir metafizik görüşte, Yargıç Douglas, Haklar Bildirgesi'nin erişimlerini etkili bir şekilde genişleten yarı gölgelere ve yayılımlara sahip çeşitli korumalarından bahsetti. Elbette, Anayasa'daki hiçbir şey, eyaletlerin doğum kontrol yöntemlerinin kullanımını düzenleyemeyeceğini özellikle söylemiyor, ama önemli değil. Douglas, 1., 3., 4. ve 5. değişikliklerin sonuçlarının, kurucuların devletin işgal edemeyeceği bir “mahremiyet alanı” yaratmayı amaçladıklarını açıkça ortaya koyduğunu savundu. Ve evli çiftleri doğum kontrol hapı kullandıkları için hapis cezasıyla tehdit etmek, tam da böyle bir anayasaya aykırı işgaldi.
Aynı fikirde olan bir görüşe göre, genellikle muhafazakar Yargıç John Harlan, polis memurlarının doğum kontrol kullanımının açık kanıtları için evlilik yatak odasının "kutsal bölgeleri" dediği yerde gizlice dolaştıkları imajını canlandırdı.
Bir başka ilginç mutabık görüşte, Adalet Arthur Goldberg, Connecticut yasasını Dokuzuncu Değişikliğin ihlali olarak gördü. 9. Değişiklik şöyledir: "Anayasa'da belirli hakların sayılması, halk tarafından tutulan diğer hakları inkar veya küçümseme olarak yorumlanamaz."
Goldberg, James Madison'ın Dokuzuncu Değişikliği hazırlama nedenlerini aktardı. Madison şunları söyledi: "Güç verilmesine ilişkin belirli istisnaları sıralayarak, bu sıralamada yer almayan hakları küçümseyeceğine dair bir haklar bildirgesine de itiraz edildi ve ima yoluyla, bu hakların, Genel Hükümetin eline geçmesi amaçlanan ve bu nedenle güvensiz olan, bu sisteme bir haklar bildirgesinin kabul edilmesine karşı şimdiye kadar duyduğum en makul argümanlardan biri bu, ancak ben dördüncü kararın [Dokuzuncu Değişiklik] son maddesine dönerek beylerin görebileceği gibi, buna teşebbüs ettim."
Yıllar boyunca, Originalist yorum okulundan birçok yargıç ve hukuk bilgini, Griswold v Connecticut'ı eleştirmek için yalvardı. Ünlü olarak, Yargıç Robert Bork'un kararı eleştirmesi ve bir mahremiyet hakkını tanıması, Başkan Reagan tarafından Yüksek Mahkeme'ye aday gösterilmesiyle ilgili duruşmalarda onun geri dönüşü olduğunu kanıtladı. Yargıç Bork, 9. Değişikliği “Anayasa üzerine bir mürekkep lekesi” ile karşılaştırdı. Madison ve çerçevecilerin ne anlama geldiğini çözemiyoruz, o yüzden denemeyelim bile. Bork'a göre, bunu yapmak yargıçlara çok fazla yetki verirdi.
Griswold, evlilik mahremiyeti hakkını tanıdı - doğum kontrol araçlarına sahip olma ve kullanma hakkını içeren bir hak. Ancak Anayasa'nın evli olmayan kişilerin doğum kontrol yöntemi kullanma hakkını koruyup korumadığı sorusunu açık bıraktı. Bazı eyaletler, bekar kişilerin kontraseptif kullanmasına izin verilmesinin rastgele cinsel ilişkiye yol açacağını şiddetle savundu.
William Baird eski bir tıp öğrencisiydi. Mayıs 1965'te Baird, alışılmadık bir sivil itaatsizlik biçimine girdi. Bir New York kasabasında isteyen herkese doğum kontrol hapları dağıttı. O zamanlar doğum kontrol haplarını lisanssız dağıtmak yasa dışıydı. Baird tutuklandı ve yargılandı. Ve protestosu sonucunda bir ilaç firmasındaki işini kaybetti.
Ancak Baird yılmadı. İki yıl sonra, Massachusetts'te yine iş başındaydı. Massachusetts yasaları, yalnızca evli kişilerin doğum kontrol hapı almasına ve ardından yalnızca doktor reçetesi ile izin verdi. Baird, Boston Üniversitesi'nde bir konuşma yaptı. Çoğunluğu öğrenci olmak üzere yaklaşık 2 bin kişi katıldı. Baird, doğum kontrol haplarının oditoryum kutularına getirdi. Konuşması sırasında, izleyicilerden isteyen herkese doğum kontrol hapları dağıtmak için izleyicilerden gönüllüler istedi. Ardından salondaki polis memurlarından kendisini tutuklamalarını istedi. Amacı, elbette, evli olmayan kişilere doğum kontrol haplarının dağıtımına ilişkin Massachusetts yasağına meydan okuyan bir test vakası getirmekti. Tutuklandı ve tutuklandı. Baird suçsuz olduğunu iddia etti ve kefaletle serbest bırakıldı.
Baird için eyalet mahkemelerinde işler iyi gitmedi. Devlet tüzüğünü ihlal etmekten yargılanmayan bir yargılamanın ardından suçlu bulundu. Ve Massachusetts Yüksek Mahkemesi, 4'e 3 oyla, mahkumiyetini ve üç aylık hapis cezasını onayladı.
Baird, ABD Yüksek Mahkemesi temyizini dinlemeyi kabul etmeden önce Charles Street Hapishanesinde 35 gün geçirdi. Yargıç Brennan, Baird'in mahkûmiyetini bozan görüşü 1971'de yazdı. Brennan, hemen ardından kararlaştırılan başka bir çoğunluk görüşünde, Roe v Wade'de yararlı olacak bir görüş ekledi.
Brennan şunları yazdı: “Griswold'da söz konusu mahremiyet hakkının evlilik ilişkisinin doğasında olduğu doğrudur. Yine de evli çift, kendine ait bir zihni ve kalbi olan bağımsız bir varlık değil, her biri ayrı bir entelektüel ve duygusal yapıya sahip iki bireyin birlikteliğidir. Mahremiyet hakkı bir şey ifade ediyorsa, evli veya bekar bireyin, çocuk doğurma veya çocuk sahibi olma kararı gibi bir kişiyi temelden etkileyen meselelere hükümet tarafından haksız yere müdahaleden özgür olma hakkıdır.”
Norma McCorvey tek bir şeyi iyi yapabilirdi: şut bilardosu. 1969'da 21 yaşındayken Dallas'taki White Carriage adlı çoğunlukla lezbiyen bir barda çalmayı severdi. McCorvey turnuvalar düzenledi, bahisleri tuttu ve para ödülünü paylaştı.
Bazı heteroseksüel erkekler, kadınlarla ateş etmek için Arabaya gitmeyi severdi. Bir Cumartesi gecesi, McCorvey'in yaklaşık 50 yaşında olduğunu düşündüğü bir adam onun havuz arkadaşı olmak istedi. Norma daha sonra adama "Carl" adını verdi ama bu onun gerçek adı değildi. Carl iyi bir bilardo oyuncusuydu. McCorvey ve Carl o akşam maçlarını kazandı ve eve 100 dolar aldı. İkili, Dallas çevresindeki barlarda düzenli olarak birlikte oynamaya başladı.
Sonunda McCorvey, Carl ile yatmaya başladı. Birlikte içtiler, birlikte biraz asit düşürdüler. McCorvey daha sonra ilişkisi hakkında şunları yazdı: “Biz birlikte isyankar ve kanun kaçağıydık.” Ama bunun sürmeyeceğini biliyordu.
Carl, Norma'yı Louisiana'daki annesinin karavanına bıraktığında sona erdi. El salladı ve Las Vegas'a doğru yola çıktı. Norma, Carl'ı bir daha asla göremeyecekti.
Louisiana'da, McCorvey gezici bir karnavalda bir hayvan ucube gösterisi yürüten bir iş buldu. Her akşam bir çadırın önünde durup gösteriyi anlatıyor ve bilet satıyordu. Norma, adına 30 dolarla bir karnaval bagajında uyurken hamile olduğunu fark etti. Kendini hissiz, umursamaz, "hamile, cahil, hippi bir carnie" olarak tanımladı.
Dallas'a giden bir otobüse bindi. O zamanki duyguları hakkında yazan Norma, bir bebek taşımayı düşünmeye dayanamadığını söyledi. Basitçe “içimde büyüyen, her gün daha da büyüyen bir şey”di. Çocuğun “annesi olarak benimle doğmasını” istemiyordu.
Bir arkadaşı McCorvey'e bir doktorun hamileliğini sonlandırabileceğini söyledi. İlginç bir şekilde, “kürtaj” kelimesi ona tamamen yabancıydı. Doğum uzmanını ziyaret etti - evlatlık vermekten vazgeçtiği önceki iki bebeği doğuran aynı doktor. Doktor kürtaj yapmadığını söyledi. Aslında, birinin bunları yaptığını öğrenirse, onları ihbar etmek zorunda kalacaktı. Ona, “Bunu hamile kalmadan önce düşünmeliydin” dedi. Ama o gitmeden önce doktor ona bir avukatın telefon numarasını verdi.
Norma McCorvey avukatla ofisinde buluştu. İlk başta, McCorvey'i bebeği evlatlık vermeye ikna etmeye çalıştı. McCorvey, kürtaj yaptırmayı tercih edeceğini söyledi - “nerede bulursa”. Kendini öldürtebilirsin, diye uyardı. Sonra, “Kürtaj yaptırmak isteyen hamile bir kadını arayan birkaç genç avukat tanıyorum. Tıpkı senin gibi bir kadın. Teksas yasasını kürtaja karşı devirmelerine yardımcı olacak bir davada davacıya ihtiyaçları var.”
1970 yılının Şubat ayında, Dallas'taki bir İtalyan restoranında, McCorvey davasını Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesine götürecek olan iki avukat, Linda Coffee ve Sarah Weddington ile bir araya geldi. Weddington, McCorvey'e gerçekten kürtaj isteyip istemediğini ve nedenini sordu. McCorvey, hamileliğin hayatını perişan ettiğini söyledi. İş bulmasını neredeyse imkansız hale getiriyor. Yine de çoğunlukla, “bu şeyin” (onun dediği gibi) vücudunda büyümesini istemediğinden şikayet etti.
Weddington, McCovey'e karanlık doktorların hikayelerini anlattı ve arka sokaklarda kürtajları berbat etti. Ardından Norma'ya tüm kadınların güvenli ve yasal kürtaja erişiminin olması konusunda hemfikir olup olmadığını sordu. "Tabii, tabii" dedi. Ve sonra ağlamaya başladı.
Norma McCorvey, sonunda Roe'ya karşı Wade olarak bilinecek olan davada Jane Roe'nun baş davacısı oldu. Ama McCorvey zaten iki buçuk aylık hamileydi. Ve Yargıtay'a bir dava açmak aylar değil yıllar alır.
McCorvey sonraki birkaç ayı uyuşturucu içerek, şarap içerek ve bir grup hippi olarak adlandırdığı kişilerle yaşayarak geçirdi. Hamileliğini düşünmemeye çalıştı. Duruşması, üç federal bölge mahkemesi yargıcından oluşan bir panel önünde onsuz gerçekleşti. Kazandı ama kaybetti. Panel, annenin hayatını kurtarmak için gerekli olmadıkça kürtajı yasaklayan Teksas kürtaj yasasını iptal etti. Ancak Bölge Savcısı Henry Wade davayı temyiz etti ve karar temyize gidene kadar ertelendi. Wade, kürtaj yapan herhangi bir doktoru yargılayacağını açıkladı.
McCorvey daha sonra birinci sınıf bir hukuk öğrencisi için neyin apaçık olduğunu fark etti. Bu dava aslında onunla ilgili değildi. Kendini kullanılmış hissetti ve haberi sert bir şekilde aldı.
Üç ay sonra, gecenin bir yarısı Norma'nın suyu geldi. Bebeği acil servise geldikten sonra dakikalar içinde doğurtuldu. Bebeği evlatlık verildi. Depresif hissetti ve sonraki birkaç günü yoğun bir şekilde içerek geçirdi. Her şeyi bitirmek için düzinelerce hap yuttu. Halüsinasyon gördü, bilincini kaybetti ama bir gün sonra uyandı, hala yaşıyordu.
Jane Roe'nun doğumu, Norma McCorvey'in bebeği davayı tartışmadı. Dava, yalnızca McCorvey adına değil, aynı zamanda Teksas eyaletinde kürtaj isteyebilecek ismi açıklanmayan hamile kadınlar adına da toplu dava olarak açıldı.
Mart 1971'de Yüksek Mahkeme, Roe v Wade davasını göreceğini açıkladı. Sarah Weddington, tartışmaya hazırlık konusunda kadın hakları avukatlarıyla çalışmak üzere Austin'den New York'a taşındı.
Mahkeme aslında Roe davasını kürtaj meselesine karar vermek için değil, davanın gündeme getirdiği başka bir soruyu ele almak için aldı. Spesifik olarak, eyalet kürtaj yasalarına itiraz etmek isteyen kadın ve doktorların, ilk önce eyalet düzeyindeki tüm olası temyizlerden geçmek yerine, önce federal mahkemeye gidip gidemeyecekleri.
Sözlü tartışmada, Sarah Weddington, Mahkemenin yargı yetkisi konusuna odaklanmasına şaşırmış görünüyordu. Ve Anayasa'daki hangi hükmün kürtaj hakkını desteklediğine ilişkin esaslı soruda, nereye işaret etmesi gerektiğinden emin değildi.
Weddington, istenmeyen bir çocuk doğurmanın olası ekonomik ve psikolojik zararlarının uzun bir listesini çıkardıktan sonra, Yargıç Potter Stewart onu anayasa metnine yönlendirmeye çalıştı. Oldukça babacan bir tavırla, "Bazen Mahkemede -- bazen isteriz ama burada bildiğiniz gibi sadece politika meseleleriyle ilgilenemeyiz" dedi. Weddington ipucunu aldı. "Aslen yasal süreç maddesini, eşit koruma maddesini, Dokuzuncu Değişikliği ve çeşitli diğerlerini iddia eden davayı getirdik" dedi. Yargıç Potter Stewart araya girdi ve alaycı bir şekilde sordu, "Ya uygulanabilecek başka bir şey?" "Evet, evet," diye yanıtladı Weddington, mahkeme salonundaki birçok kişi gülerken.
Yargıç Byron White, Weddington'ın kadınların hamileliklerinin geç dönemlerinde bile kürtaj seçme hakları olduğunu iddia edip etmediğini sordu. “Peki, ısrar ettiğiniz anayasal hakkın doğum anına kadar uzandığını söylüyor musunuz, söylemiyor musunuz?” Weddington, mümkün olan en radikal cevabı verdi ve Anayasa'nın “insanları koruma altına aldığını” ancak doğumdan sonra - o zamana kadar kadının seçme hakkının yürürlükte olması gerektiğini öne sürdü.
Doğum, Mahkeme'nin çizgiyi çizebileceği nokta değildir. Sekiz buçuk aylık bir kürtaj, bebek öldürmeye yakın görünüyor.
Ancak Mahkeme, Teksas Başsavcı Yardımcısı Jay Floyd tarafından önerilen çizgiden eşit derecede rahatsız görünüyordu. Bir fetüsün ne zaman tam anayasal korumaya sahip olduğu sorulduğunda Floyd, "Herhangi bir zamanda. Emprenye anından itibaren hayat vardır.” Floyd, eyaletteki fetüsün gebe kaldıktan sonraki yedi gün içinde başlayan gelişimini gösteren bir bölümünü gösterdiğinde, Yargıç Thurgood Marshall araya girdi. "Peki, peki ya altı gün?" "Bilmiyoruz," diye yanıtladı Floyd. Marshall, "Ama bu heykel bir saate kadar gidiyor," dedi. Floyd, "Bu alanda cevaplanamayan sorular var" dedi.
Roe davasına karar vermek için Yüksek Mahkeme konferans odasında sadece yedi yargıç toplandı. İki boş kontenjan kaldı. Ertesi yıl, Yargıçlar Rehnquist ve Powell Mahkemeye katılacaktı. Mahkemedeki en liberal üç yargıcı şaşırtan bir şekilde, yetki meselesi birdenbire masadan kalktı. Swing adaleti Potter Stewart, aynı gün, bir kitapçı sahibinin eyalet mahkemesi yollarını tüketmeden önce federal mahkemede bir eyalet müstehcenlik yasasına itiraz etmesine izin veren başka bir davada onlara katıldı. Aynı prensip Roe için de geçerli olacaktır. Yani Mahkeme sonuçta esasa ulaşacaktı.
Ve esasa ilişkin olarak, Teksas yasasını çiğnemek için üç sağlam oy vardı, Yargıç Marshall, Brennan ve Douglas. İki yargıç, yasanın bazı bölümlerine karşı daha dar bir karar verilmesini tercih etti. Yargıçlar Blackmun ve Stewart, kararlarını kadınların değil, doktorların hakkına, yani profesyonel yargılarını devlet müdahalesi olmaksızın uygulama hakkına dayandırmaya hazır görünüyorlardı. Baş Yargıç Warren Burger, Mahkemenin görüşünü yazma görevini Yargıç Harry Blackmun'a verdi.
Blackmun, Yüksek Mahkeme kariyerinin bu erken noktasında, çoğunlukla muhafazakar bir oylama geçmişine sahipti. Ancak Mahkemeye katılmadan önce Minnesota, Rochester'daki Mayo Clinic'te genel danışman olarak hizmet etmişti. Doktorlara büyük saygı duyuyordu ve doktor-hasta ilişkisini kutsala yakın bir şey olarak görüyordu. Blackmun cerrahi personelle çalışmayı severdi. Mayo'daki on yılını hayatının en iyi yılları olarak adlandırdı. Görevlerinden biri, hastanenin gerçekleştirdiği kürtajların yasallığı konusunda personele tavsiyede bulunmaktı ve onayladığı kürtajların çoğu Teksas eyaletinde yasal olmayacaktı.
Blackmun bir fikir oluşturmak için yüzlerce saat harcadı. Mahkemenin kütüphanesinde araştırma yaparak kışın sonbaharı boyunca çalıştı. Dikkatli notlar alarak hem tıbbi hem de yasal metinleri okudu. Kürtajın Amerika Birleşik Devletleri'nde 19. yüzyıla kadar genel olarak yasal olduğunu keşfetti. Yasaklar, hamile kadını o sırada tehlikeli bir operasyona karşı korumak için getirildi. Ama şimdi kürtaj doğumdan daha güvenliydi. Blackmun'a göre bu gerçek, erken dönem kürtajların yasallaştırılmasından yanaydı.
Mayıs ayında, Blackmun nihayet Roe'daki taslak görüşünü diğer yargıçlara dağıttı. Ancak görüş, analiz konusunda kısaydı. Kadınların kürtajı seçme hakkını da içeren mahremiyet hakkına sahip olduğunu belirtti, ancak bu hakkın Anayasa'da nereden geldiğini söylemedi. Görüş, Teksas yasasının anayasal olamayacak kadar belirsiz olduğu sonucuna vardı. Blackmun, kürtajın fetüsün rahim dışında yaşayabilir hale gelene kadar yasal olması gerektiğini öne sürüyor gibiydi. Ancak erken kürtaja karşı yasaların her zaman anayasaya aykırı olduğunu doğrudan söylemedi. Tıp mesleğinin isteyeceği türden bir rehberlik pek kolay değil.
Blackmun, özellikle Justice White'ın muhalefetini okuduktan sonra ikna oldu. Fikrini geri çekmeye karar verdi. Bu arada, Yargıçlar Rehnquist ve Powell Mahkemedeki yerlerini aldılar. Lewis Powell'ın kayınpederi önde gelen bir kadın doğum uzmanıydı. Powell'ın oyunu alabileceğine ikna olan Blackmun, Roe'nun bir sonraki dönem yeniden yargılanmasını istedi. Yargıç William O. Douglas'ın güçlü itirazı üzerine Mahkeme, tam da bunu yapmak için oy kullandı.
Douglas düzene sert bir muhalefet yazdı. Roe'yu yeniden yargılama kararının "Mahkemenin bütünlüğünü sulandırdığını" yazdı. Kürtaj kararını o yılki seçime kadar uzatmanın birçok kişi tarafından “Mahkemeye layık olmayan siyasi bir jest” olarak görüleceğini söyledi. Sonunda, Douglas muhalefetini yayınlamamaya karar verdi.
Blackmun 1972 yazının çoğunu Minnesota'da Mayo Clinic kütüphanesinde kürtaj araştırması yaparak geçirdi. Mahremiyet hakkını açık hale getirmek için taslağını elden geçirdi. Kadınlar, çocuk doğurup doğurmamayı seçme konusunda anayasal bir hakka sahipti. Burada doğum kontrol vakaları emsal teşkil etmiştir. Mahkeme, Eisenstadt'ta kadınların tercih yapıp yapmamayı seçebilmeleri gerektiğini söyledi. çocuk doğurmak.
Kürtaj hakkı, diye yazdı, mutlak değildi.Devletin, özellikle risklerin arttığı üç aydan sonra, kadın sağlığını korumak için kürtajı düzenlemede zorlayıcı çıkarları vardı. Ve bir noktada, devletin fetüsün hayatını koruma menfaati, mahremiyet menfaatinin önüne geçmiştir. Blackmun, çizgiyi çizmek için daha iyi bir yer olmadığı için, bu noktanın hamileliğin yaklaşık altı ayında geldiğini söyledi. Böylece Roe'nun “trimester” çerçevesi ortaya çıktı.
Blackmun, fetüsün anayasal anlamda bir kişi olmadığını da ilan etti. Anayasa uyarınca özgürlük hakkı ancak doğumdan sonra eklenir. Tabii ki, fetüsler Anayasa anlamında kişi olsaydı, kürtaj büyük bir hak ihlali olurdu.
Dava Ekim ayında yeniden görüldü, ancak bu neredeyse anlamsız bir egzersizdi. Oylar ortadaydı.
Adalet Beyaz bir muhalefet yazdı. “Anayasa'nın dilinde veya tarihinde Mahkeme'nin kararını destekleyecek hiçbir şey bulamıyorum. . . . Yargı yetkisinin bir uygulaması olarak, Mahkeme belki bugün yaptığı şeyi yapma yetkisine sahiptir, ancak benim görüşüme göre kararı, yargı denetimi yetkisinin ihtiyatsız ve abartılı bir uygulamasıdır.”
22 Ocak 1973 karar günüydü. Aynı zamanda eski Başkan Lyndon Johnson'ın öldüğü gündü. Ve bu daha büyük bir hikaye olduğu ortaya çıktı.
Ancak halkın tepkisi güçlüydü. Kardinal Clarence Cook, "Yargıtay'ın bugün aldığı bu şok edici karar yüzünden kaç milyon çocuk asla gün yüzü görmeyecek?" diye sordu. Kardinal Krol, "200 yıllık tarihimizde, medeni bir toplum olarak istikrarımız için bundan daha feci sonuçları olan herhangi bir karar düşünmenin zor olduğunu" söyledi. Teksas eyaleti, kararı Dred Scott ile karşılaştırarak prova için bir dilekçe verdi.
Norma McCorvey, sevgilisi ve ortağı olan kadın Connie ile paylaştığı bir evde mutfak masasında davasını kazandığını öğrendi. Hikayeyi Dallas Times-Herald'ın ön sayfasında okudu. Norma, Connie'ye kürtaj davasındaki rolünden hiç bahsetmemişti. Öyküde davacı Jane Roe'ya yapılan atıflara dikkat çekti. Sonra Connie'ye, "Jane Roe ile nasıl tanışmak istersin?" diye sordu.
Elbette Roe v Wade, kürtaj tartışmasının sonundan çok başlangıcıydı. Roe tarafından korunan temel özgürlük devam etmektedir (en azından bu dersin yapıldığı tarih itibariyle, 2019). Ancak Mahkeme, Roe'nun üç aylık dönemini terk etti. Şimdi, sağda “alıntılı” bir “gereksiz yük” oluşturmayan devlet düzenlemelerini destekliyor.
Roe v Wade, Amerika'nın siyasetini bahsetmeye değmeyecek kadar çok değiştirdi. Her iki büyük partideki adaylar için bir turnusol testi haline geldi.
Bu oldukça duygusal ve karmaşık bir konudur. Kürtaj, belki de çoğu Amerikalı, en azından ahlaki olarak şüpheli. Ve ahlaki olarak şüpheli eylemlerin toplumsal olarak kabul edilmesinin ahlaki olarak yanlış kararları kabul etmemizi daha olası hale getirip getirmediği sorulabilir - belki de bebek öldürme. Öte yandan, birçok Amerikalı, hamileliklerin ve doğumun kadınların yaşamlarını büyük ölçüde etkilediğini anlayabilir. Ve bir kadın ve bir doktor kürtajın daha iyi bir seçenek olduğuna karar verdiğinde, doktorun mürekkep hapishanesini kilitlemenin çok az şey kazanacağına inanabilirler. Nihayetinde, dedikleri gibi, kauçuğun yolla buluştuğu yer burasıdır.
Kürtaj sorusunun kolay olduğunu söyleyen biri, konu hakkında çok fazla düşünmüyor. Zor - çok zor.
57d. Roe v. Wade ve Etkisi
Papa John Paul II, yaşam yanlısı hareketin lideriydi. 1998'de Küba'ya yaptığı dönüm noktası ziyareti sırasında, adanın yasallaştırılmış kürtaj politikalarını eleştirdi.
Feminist hareketle ilgili hiçbir konu kürtaj hakkı kadar bu kadar tutku ve tartışma uyandırmamıştır. 1960'larda, kürtajı düzenleyen federal bir yasa yoktu ve birçok eyalet, annenin hayatının tehlikede olduğu durumlar dışında, uygulamayı tamamen yasaklamıştı.
Kadın grupları, yasadışılığın birçok kadını ruhsatsız doktorlar tarafından karaborsa kürtaj aramaya veya prosedürü kendi kendilerine gerçekleştirmeye yönlendirdiğini savundu. Sonuç olarak, California ve New York gibi bazı eyaletler kürtajı meşrulaştırmaya başladı. Federal hükümetten kesin bir karar olmadan, kadın grupları Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesi'nin görüşünü istedi.
Savaş, bir doktor annenin hayatının tehlikede olduğuna karar vermedikçe her türlü kürtajı yasaklayan Teksas'ta başladı. Anonim Jane Roe, Teksas yasalarına meydan okudu ve dava yavaş yavaş ülkedeki en yüksek mahkemeye gitti.
İki yıl boyunca delilleri dinledikten sonra Mahkeme, Teksas yasasını 7'ye 2 oyla geçersiz kıldı. Yargıçların çoğu, Griswold v. Connecticut kararıyla aynı mantığı kullanarak, Dokuzuncu ve On Dördüncü Değişikliklerde mahremiyet hakkının ima edildiğini ileri sürmüştür. Hiçbir devlet hamileliğin ilk üç ayında veya üç aylık döneminde kürtajı kısıtlayamaz.
Devletlerin, ikinci üç aylık dönemde annenin sağlığına saygı gösterilmesine uygun olarak kısıtlayıcı yasalar kabul etmesine izin verildi. Uygulama üçüncü üç aylık dönemde tamamen yasaklanabilir. Bu kararla çelişen herhangi bir eyalet yasası otomatik olarak bozuldu.
Kadın grupları coşkuluydu. Ama hemen bir muhalefet ortaya çıktı. Roma Katolik Kilisesi uzun zamandır kürtajı bir çocuk öldürme biçimi olarak eleştirmişti. Birçok köktendinci Protestan bakan bu haykırışa katıldı. Ulusal Yaşam Hakkı Komitesi, Roe v. Wade davasını geri çevirmek gibi açık bir hedefle kuruldu.
Dünyadaki dini gelenekler, doğmamış çocuklar hakkında çok farklı görüşlere sahiptir. Japonya'da Bodhisattva Jizo, doğmamış çocukların ve anne adaylarının koruyucusudur. Efsaneye göre bebekler öldüğünde, ebeveynlerinin büyük acılarına neden oldukları için yeraltı dünyasına gönderilirler. Jizo, çocukları bu cezadan kurtarır.
Konu temelde çetrefilli çünkü temel inançları içeriyor. Hayatın anne karnında başladığına inananlar, doğmamış çocuğun bir yetişkinle aynı yasal korumaları hak ettiğini düşünürler. Bu inanca sahip olanlar için böyle bir hayata son vermek cinayetle eşdeğerdir. Diğerleri, yaşamın doğumla başladığını ve kürtajı kısıtlayan yasaların, bir kadının kendi yararına olana karar verme hakkına müdahale ettiğini iddia ediyor. Kürtaj karşıtları, nedenlerini tanımlamak için "yaşam yanlısı" etiketini kullanıyor. Roe v. Wade taraftarları kendilerini "ön seçimden yana" olarak tanımlıyorlar.
1973'ten beri, savaş şiddetlendi. Yaşam yanlısı gruplar, Senatörleri ve Temsilcileri'ne Anayasa'da Yaşam Hakkı Değişikliği önermek için lobi yapmaya başladılar. Kongre'de tanıtılmasına rağmen, önlem hiçbir zaman gerekli desteği alamadı. Ulusal Kürtaj Hakları Eylem Birliği gibi seçim yanlısı gruplar, Roe v. Wade'den bu yana kürtaj haklarının yavaş yavaş aşınmasından korkuyor.
1976 Hyde Değişikliği, kürtaj için kullanılacak federal Medicaid fonlarının kullanılmasını yasaklar. Planned Parenthood v. Casey (1992) gibi daha sonraki Mahkeme kararları, devletlerin bekleme süreleri ve ebeveyn bildirim gereklilikleri koyma hakkını onayladı. Başkan George Bush, federal olarak finanse edilen kliniklerdeki işçilerin hastaları için bir seçenek olarak kürtajdan bahsetmelerini bile yasaklayan bir "gag kuralı" koydu. Bill Clinton, 1993'te tıkaç kuralına derhal son verdi.
Planlı Ebeveynlik klinikleri, kürtaj tartışması nedeniyle yerel savaş alanları haline geldi. Planlı Ebeveynlik, güvenli, ucuz kürtaj sağlamakla gurur duyduğundan, protestocular düzenli olarak ofislerinin önünde grev yapıyor. Birkaç Planlı Ebeveynlik sitesi, kürtaj karşıtı aşırılık yanlıları tarafından bombalandı.
Roe v. Wade'in kaderi Yargıtay'da yatmaya devam ediyor. 1973'ten bu yana verilen her karar kararı onaylasa da, Mahkeme'nin yapısı her emeklilikte değişmektedir. Her iki taraftaki aktivistler, federal mahkemelere verilen herhangi bir adalet için bir "turnusol testi" talep ediyor. Cumhuriyetçiler yaşam yanlısı yargıçlar atama eğilimindeydiler ve Demokratlar seçim yanlısı adaylar seçtiler.
‘Roe v. Wade’'nin Karaca Arkasındaki Gerçek Hikaye
DETROIT (ChurchMilitant.com) - Geç kalma yanlısı bir simgeyi onurlandıran bir film artık çevrimiçi olarak izlenebilir. Cehennemde Soğuk Bir Gün Davacı Norma McCorvey'in hayatını anlatıyor. Karaca - Wade, 1973 ABD Yüksek Mahkemesi, kürtajı yasallaştıran ve 60 milyon doğmamış çocuğun ölümüne yol açan ve sayıları giderek artan bir karar.
Dramatik bir dönüşümden sonra, yaşam yanlısı hareketin son derece açık sözlü bir üyesi oldu. McCorvey Şubat 2017'de vefat etti. Cehennemde Soğuk Bir Gün hayatını ve dönüşümünü kutluyor.
Church Militant, belgeselin anlatıcısı ve Operasyon Kurtarma'nın kurucusu Randall Terry ile konuştu. McCorvey'in vefat ettiği gün Şeytan için "Cehennemde soğuk bir gün" olduğunu söyleyen kapanış jeneriği sırasında çalan şarkıyı yazdı.
Terry, McCorvey'in hayatını ne kadar az kişinin bildiğini fark ettiğinde filmi yapmak için ilham aldığını söyledi. "Cenazesine gittiğimde yanımda bir kameraman vardı ve orada ne kadar az insan olduğuna şaşırdım" dedi.
Ayrıca McCorvey'in hayatıyla ilgili laik medyada çıkan yanlış anlatılardan da rahatsız oldu.
Church Militant'a konuşan Terry, "Hafızasını lekelemeye çalışan insanlar olacağını biliyordum" dedi. "Bir belgesel yapmam gerektiğini anladım çünkü başka kimse yapmazdı."
McCorvey, fiziksel, cinsel ve duygusal istismarın gölgelediği sorunlu bir çocukluk geçirdi. Bir reform okulunda birkaç yıl geçirdi.
Çok genç yaşta evlendi. Kocası hamile olduğunu öğrendiğinde onu dövdü ve onu aldatmakla suçladı. Yakında bir boşanma izledi. O çocuğu doğurdu ve çeşitli erkeklerle birkaç hamilelik geçirdi. Hayatı çalkantılı geçti, lezbiyenlik ve alkol bağımlılığı alışkanlıklarıyla sarsıldı.
Davacı McCorvey olmasına rağmen Karaca - Wade, aslında kürtaj yaptırmayı hiç yaşamadı. Feminist avukatların, kürtajı federal yasada bir "insan hakkı" olarak kabul ettirmek için onu sadece kullandığını, halka McCorvey'in bir grup siyah adam tarafından toplu tecavüze uğradığını, gerçekte ise sadece biriyle yattığını söyledi. hamile kalmaktan kurtuldu.
Terry ve McCorvey ilk kez o hala kürtaj destekçisiyken tanıştılar. Bize McCorvey'in "bir buçuk metre ötede kulağıma ıslık çalan" bir protestonun diğer tarafında olduğunu söyledi.
Hristiyanlığa ilk dönüşümü bir Protestan papaz tarafından gerçekleştirildi. Ağustos 1995'te vaftiz edildi.
1998 yılında Fr. Yaşam Rahiplerinden Frank Pavone, McCorvey'in Katolik Kilisesi'ne tam olarak girmesine yardım ederek, onayını ve İlk Kutsal Komünyon'u verdi.
Kürtaj yanlısı Başkan Barack Obama, 2009 yılında Notre Dame Üniversitesi'nde başlangıç konuşmacısıyken, McCorvey, Obama'nın onursal derecesini ve konuşmasını duayla protesto ettiği için tutuklandı. Okulun logosunun altına "utanç ayıp ayıp" yazan Notre Dame ruhuna uygun bir tişört giydi.
Belgeselde, McCorvey'in birçok iş arkadaşı ve sevdikleri, onun alıngan kişiliğini ve sevecen mizah anlayışını hatırlıyor. Görüşme yapılan birden fazla kişi Cehennemde Soğuk Bir Gün onu "gerçek bir Teksas kadını" olarak görüyor.
Belgesel, McCorvey'in hayatını, onu tanıyan ve sevenlerin gözünden anlatıyor.
Karaca - Wade
Teksas Sakini Jane Roe, hamileliğini sonlandırmak istedi. Bununla birlikte, Teksas Ceza Kanunu'nun 1196. Maddesi, kürtajları "annenin hayatını kurtarmak amacıyla tıbbi tavsiye ile sağlandığı veya denendiği" durumlarla sınırlandırmıştır. Yasanın anayasaya aykırı olarak kürtaj hakkını kısıtladığını iddia eden Roe, Teksas yetkilisi Wade'i mahkemede dava etti.
Prosedür Geçmişi:
Federal Bölge Mahkemesi, tespit edici bir rahatlama yayınladı ve tüzüğün hem muğlak hem de aşırı geniş olduğuna karar verdi. Roe ihtiyati tedbir kararı verilmeyince, Birleşik Devletler Yüksek Mahkemesine başvurdu.
İhraç ve Tutma:
Bir kadının kürtaj hakkı anayasal mahremiyet hakkı kapsamında korunuyor mu? Evet.
Yargıç Blackmun, Teksas yasasının anayasaya aykırı olduğu ve bir kadının kürtaj hakkının anayasal mahremiyet hakkı kapsamında korunduğu görüşünü bildirdi.
Cezai kürtaj yasaları üç ana nedenden dolayı çıkarılmıştır:
- Yasadışı cinsel davranışları caydırmak için
- Hamile kadını tehlikeli kürtaj prosedürlerine karşı korumak için
- Hayatın kutsallığını korumada devletin çıkarlarını korumak
Mahkeme, geleneksel olmasına rağmen, birinci gerekçeyi mahkemeler tarafından ciddiye alınmaz. İkinci neden, modern tıbbi teknikler nedeniyle modası geçmiş. Mahkeme, hamile kadının kürtaj suçundan yargılanamayacağını değerlendirerek, doğum öncesi hayatın korunmasına ilişkin üçüncü gerekçenin kısmen reddedildiğine hükmetti.
Mahkeme, bir karara varırken, bir kadının kürtaj hakkının temel mahremiyet hakkı kapsamında yer aldığını ve her bir temel hakkın nasıl sıkı bir incelemeye tabi olduğunu kabul etmiştir (düzenleme, zorlayıcı bir devlet çıkarı tarafından gerekçelendirilmeli ve mevzuat dar bir şekilde bu haklara göre düzenlenmelidir. belirtilen faizin devamı). Bununla birlikte, bir kadının mahremiyet hakkı, hamileliğin erken evrelerinde herhangi bir devlet menfaatinden ağır bassa da, hem anneyi hem de doğmamış fetüsü korumaya yönelik devlet menfaati hamilelik boyunca büyür.
Mahkeme nihai olarak, ilk üç aylık dönemin tamamlanmasından önce bir kadının kürtaj yaptırabileceğine ve bunu seçmenin suç sayılamayacağına karar verdi.
İlk üç aylık dönemden sonra, devlet kürtajı annenin sağlığıyla makul bir şekilde ilişkilendirebilir, çünkü devletin annenin sağlığını korumaktan çıkarı vardır.
Fetüs yaşayabilirliğe ulaştıktan sonra hamileliğin geri kalanı, annenin hayatını korumak için hayati önem taşımadığı sürece, devlet kürtajı düzenleyebilir veya önleyebilir. Bu yetki, doğmamış çocuğun hayatını korumak için devletin çıkarına dayanmaktadır.
Hukukun Üstünlüğü veya Uygulanan Hukuk İlkesi:
Anayasaya göre, mahremiyet hakkı, bir kadının kürtaj olma hakkını korur. Devlet, ilk üç aylık dönemden sonra kürtajları düzenleyebilir ve fetüs canlılığa ulaştığında yasaklanabilir. Annenin hayatı tehlikede olduğunda istisnalar yapılır.
Mutabık/Muhalif Görüşler:
Kürtaj yasası, hamile kadının sağlığını korumak amacıyla kürtajı haksız bir şekilde kısıtlamaktadır.
Tehlikede olan özgürlük menfaati, en iyi şekilde, “belirsiz” bir mahremiyet hakkıyla değil, asli hukuk süreciyle desteklenir.
Douglas, bir kadının kürtaj hakkının var olduğu ve devletin belirtilen çıkarlarından daha ağır basmadığı konusunda çoğunluğa katılıyor, ancak kürtaj hakkının, Haklar Bildirgesi'nde evlilik ve aile kararları kapsamında temel bir hak olduğunu söylüyor.
Holding sadece kadınlar için yeni bir anayasal hak yaratıyor ve Anayasa tarafından desteklenmiyor.
Mevcut davada mahremiyet hakkı söz konusu değildir. Kürtajın düzenlenmesi, rasyonel bir temel inceleme standardını karşılayabiliyorsa onaylanan ekonomik ve sosyal düzenlemeler olarak ele alınmalıdır. Devletin ilk üç aylık dönemde hiçbir çıkarı olmadığına dair kapsamlı bir karar yanlıştır.
Önem:
Roe v. Wade, bir kadının kürtaj hakkının temel mahremiyet hakkı kapsamında korunduğunu belirleyen dönüm noktası niteliğindeki davadır. Mahkemenin sıkı bir inceleme analizi uygulamasına rağmen, daha sonra yerleşik (ve mevcut) standardın katı bir inceleme olmayacağını, ancak “gereksiz bir yük” testi olacağını belirtmek önemlidir.
Yargıtay sonrası kürtajKaraca
içindeki karar Karaca büyük bir tartışmayla karşı karşıya kaldı ve 46 eyalet holding sonucunda kürtaj yasalarını değiştirmek zorunda kaldı. Yaklaşık 30 yıl sonra, Yüksek Mahkeme kürtaj konusunu yeniden ele aldı. Casey v. Planlı Ebeveynlik (1992). NS Casey mahkeme yapılan üç bulguyu tuttu Karaca:
- Kadınlar, devletin gereksiz müdahalesi olmaksızın, yaşama öncesi hayatta kalma durumunu iptal etme hakkına sahiptir.
- Devlet kürtaj sonrası yaşayabilirliği kısıtlayabilir
- Devletin, kadının sağlığını ve fetüsün hayatını korumada meşru menfaati vardır.
Gonzales - Carhart (2007) davasında Mahkeme, kısmi doğum kürtajını yasaklayan federal bir kanunu onayladı. O zamandan beri ilk kez Karaca Yüksek Mahkeme, bir tür kürtaj yasağını onayladı.
'Roe v. Wade' İncelemesi: Bir Hekimin Kalp Değişikliği
Bu hammy dönemi draması, daha sonra kürtaj karşıtı bir kampanya yürüten öncü bir kürtaj sağlayıcısı olan Dr. Bernard Nathanson'ın hikayesini anlatıyor.
Sitemiz aracılığıyla bağımsız olarak incelenen bir film için bir bilet satın aldığınızda, bir ortaklık komisyonu kazanırız.
Nick Loeb ve Cathy Allyn tarafından yönetilen “Roe v. Wade”, 1960'larda öncü bir kürtaj sağlayıcısı olan ve daha sonra kürtaj karşıtı bir kampanya yürüten Dr. Bernard Nathanson'ın hikayesini anlatıyor. Loeb, filmin taraf tutmadığını ve 1973 tarihli Yüksek Mahkeme kararını çevreleyen “gerçekleri ortaya koymaya” çalıştığını söyledi.
Ancak filmin gündeminin netleşmesi uzun sürmüyor. Bir mafya gerilimi, bir mahkeme salonu draması ve kehanetsel bir kurtuluş destanı arasında karışık, sepya renkli bir çapraz, “Roe v. Wade”, Nathanson ve kürtaj hakları aktivisti Lawrence Lader'ı (Jamie Kennedy) paralı bir Katolik karşıtının beyni olarak resmediyor. komplo. Bize söylendiğine göre Hollywood, haber medyası, Protestan din adamları ve hahamlarla işbirliği içindeydiler ve ikincisi karikatürize bir sahnede öne çıktı.
Sırasıyla Stacey Dash, Jon Voight, Tomi Lahren, Milo Yiannopoulos ve diğer önde gelen muhafazakarların yer aldığı film, kürtaj hakları hareketinde bir dizi "yakalanma" anını gözler önüne seriyor. Bunlar, Planned Parenthood'un kurucusu Margaret Sanger'ın belgelenmiş öjenist inançlarına yapılan atıflardan, Yüksek Mahkeme yargıçlarının kadın akrabalar tarafından Roe v. Wade lehine oy kullanmaları için haksız bir şekilde baskı altında tutulduğuna dair daha basit iddialara kadar uzanmaktadır.
Ancak filmin darbesi - Nathanson'ın ilk sonogramını gördükten sonra yürekten değişmesi - kaba duygusallık için siyasi argümanlardan vazgeçiyor. Kürtajın cinayete benzer olduğu konusunda hemfikir olmayanların ikna edilmesi pek olası değildir ve hatta çittekiler bile kaba oyunculuk ve düşük üretim değerleri ile oturmak için mücadele edebilir.
Karaca - Wade
Kanlı açıklamalar ve cerrahi prosedürlerin görüntüleri için PG-13 olarak derecelendirilmiştir. Süre: 1 saat 52 dakika. Apple TV, Google Play ve diğer akış platformlarında ve ödemeli TV operatörlerinde kiralanabilir veya satın alınabilir.
Embriyo Projesi Ansiklopedisi
Editörün Notu: Bu makale, bu konuda 2008 yılında bu ansiklopedide yayınlanan önceki makalenin yerini almaktadır. 2008 makalesine buradan ulaşabilirsiniz.
1973 davasında Karaca - WadeABD Yüksek Mahkemesi, kürtajı yasaklayan yasaların ABD Anayasasını ihlal ettiğine karar verdi. Teksas kürtaj yasaları, Teksas ceza yasasının 1191-1194. ve 1196. maddeleri, kürtajı yasa dışı hale getirdi ve prosedürü uygulayan veya kolaylaştıranları suçladı. Önce Karaca - Wade, çoğu eyalet kürtajı sıkı bir şekilde düzenlemektedir veya yasaklamıştır. ABD Yüksek Mahkemesi'nin kararı Karaca - Wade Kadınların hamileliğin ilk üç ayında herhangi bir nedenle hamileliklerini sonlandırma haklarını güvence altına aldı. Ayrıca, kürtaj, fetüsün yaşayabilirliği ve kişiliği ve üç aylık dönem çerçevesiyle ilgili yasal tartışmaları ateşledi ve gelecekteki davalar için bir dönüm noktası emsal oluşturdu. Webster v. Üreme Sağlığı Hizmetleri (1989), Planlı Ebeveynlik v. Casey (1992) ve Stenberg - Carhart (2000).
Kürtaj karşıtı yasalar, 1820'lerin sonlarında ABD'de yaygınlaştı. Vatandaşların ahlakı ile ilgilendiğini iddia eden dini gruplar, doktorlar ve kanun koyucular kürtaj karşıtı hareketleri desteklediler. Ahlaki nedenlerle kürtaj karşıtı yasaları destekleyenlerin çoğu, yaşamın gebe kalmayla başladığını ve bu nedenle insanlarla aynı düzeyde koruma sağlanması gerektiğini iddia etti. 1900'lerin başında, ABD'deki her eyalet kürtaj karşıtı yasalar çıkardı. Hukuk tarihçisi David Garrow'a göre, doktorlar tarafından yapılan kürtaj, çoğunlukla yalnızca yeterli tıbbi teması olan varlıklı kadınlar için geçerliydi. 1960'ların sonunda, birçok eğitimli ve lisanslı doktor, tanıdıkları kadınlara gizli kürtaj sağladı. Ancak Garrow'a göre, hem para hem de tıbbi bağlantılar olmadan kadınlar güvenli kürtaja erişemezdi. Yoksul kadınlar veya kırsal kesimde yaşayanlar, eğitimli tıp doktorları tarafından sağlanan güvenli kürtaj elde etmek için mevcut kaynaklardan yoksundu. Bunun yerine, gebeliklerini sonlandırmak isteyen kadınlar, eğitimsiz kişiler tarafından gerçekleştirilen sözde arka sokak kürtajlarını aradılar. Bu prosedürler genellikle ölüme veya ciddi yaralanmaya yol açtı.
1960'larda, ABD'deki çeşitli olaylar kadınların üreme sağlığı haklarını iyileştirdi. 1960 yılında, doğum kontrol hapı ABD'deki kadınların kullanımına sunuldu ve üremelerini daha iyi kontrol etmelerini sağladı. 1965 yılında, Washington, D.C.'deki ABD Yüksek Mahkemesi, Griswold - Connecticut Evliliklerde doğum kontrolünü yasaklayan bir Connecticut yasasının anayasaya aykırı olduğunu ve evliliklerde mahremiyete ilişkin anayasal hakların kadınların doğum kontrolünü kullanma haklarını koruduğunu. Garrow'a göre, Griswold - Connecticut ABD halkını kürtaj ve kürtaj haklarının temel haklar olup olmadığını tartışmaya teşvik etti. 1969'da, merkezi Washington DC'de bulunan Ulusal Kürtaj Yasalarının Kaldırılması Derneği, kürtajın yasallaştırılmasını savunmak için kuruldu. 1971'de New York, Washington, Alaska ve Hawaii kürtajı yasallaştırdı ve diğer on üç eyalet, tecavüz, ensest ve yaşamı tehdit eden acil durumlarda kürtaja izin vermek için önceki kürtaj yasalarına zeyilnameler çıkardı. Kürtajla ilgili değişen yasal ve kültürel görüşler sonraki davayı etkiledi. Karaca - Wade, devletlerin kürtajı düzenleme kabiliyetine meydan okudu.
arka plan Karaca - Wade 1969 yılının Haziran ayında, yirmi bir yaşındaki Norma McCorvey üçüncü çocuğuna hamile olduğunu öğrendiğinde Dallas, Teksas'ta başladı. On altı yaşında McCorvey, eski kocası Woody McCorvey ile ilk çocuğunu doğurmuştu. McCorvey'in kızı doğduktan kısa bir süre sonra, McCorvey'in annesi onu çocuğunu terk etmek ve ihmal etmekle suçladı. McCorvey'in annesi çocuğu aldı ve McCorvey'in rızası olmadan evlat edindi. Birkaç yıl sonra, McCorvey tekrar hamile kaldı ve ikinci çocuğunu evlatlık verdi. Üçüncü hamileliğinde McCorvey uyuşturucu ve alkol kullanıyordu. McCorvey, başka bir istenmeyen çocuğu doğurmak istemediğini ve başka bir çocuktan vazgeçmeye zorlanmak istemediğini iddia etti. Hamile kalmak istemediğini ve arkadaşlarının kendisini kürtaj yaptırmaya teşvik ettiğini belirtti. Teksas yasaları kürtajları yasakladığı ve kürtaj yaptıran hekimleri cezai olarak suçladığı için doktoru kürtaj yapmazdı.
Bunun yerine, McCorvey'in doktoru onu Linda Coffee ve Sarah Weddington'a yönlendirdi. Coffee ve Wellington, Teksas'ın kürtaj karşıtı yasalarına meydan okumanın bir yolunu arayan Teksas, Austin'deki Texas Üniversitesi'nin avukatları ve yeni mezunlarıydı. Her ikisi de Teksas yasalarını devirmeye yardımcı olacak bir dava için hamile bir davacı almakla ilgilendiklerini söyledi. McCorvey, daha sonra yasal davanın kürtaj elde etmesine yardımcı olacağına inandığını ve davaya katılmayı kabul ettiğini belirtti.
Mart 1970'de Weddington ve Coffee, Dallas, Teksas'taki Texas'ın Kuzey Bölgesi'ndeki ABD Bölge Mahkemesinde McCorvey adına dava açtı. McCorvey'in gizliliğini korumak için Jane Roe takma adını kullandılar. Weddington ve Coffee, Teksas ceza kanununun 1191, 1192, 1193, 1194 ve 1196. maddelerinin anayasaya aykırı olduğunu iddia etti. Kanunun 1191, 1192 ve 1193. maddeleri, kürtajı yapan veya kolaylaştıranları suç haline getirdi. 1194. madde, kürtaj girişimi sırasında hamile kadınları öldüren herhangi bir kişiyi suç sayıyordu. Madde 1196, hamile kadınların hayatlarını kurtarmak amacıyla kürtaj yapan hekimleri kriminalize etmekten muaf tutulmuştur.
Weddington ve Coffee, Teksas heykellerinin kadınları çocuk sahibi olup olmama konusunda seçim hakkından mahrum bıraktığını iddia etti, bu hakkın ABD Anayasasının Dokuzuncu Değişikliği tarafından korunduğunu söylediler. Dokuzuncu Değişiklik, Anayasa'da açıkça belirtilen hakların Anayasa tarafından korunan tek haklar olmadığını belirtmektedir. Dokuzuncu Değişiklik ile avukatlar, Anayasa'da açıkça belirtilmeyen hakların hala korunmayı hak ettiğini iddia edebilirler. Teksas kürtaj yasaları olarak da adlandırılan Teksas yasaları, hamile kadınların hayatlarını kurtarmak amacı dışında kürtaj yapılmasını veya kürtaj yapılmasını yasa dışı hale getirdi. Çocuk sahibi olup olmamayı seçme hakkı ABD Anayasasında açıkça belirtilen bir hak olmamasına rağmen, Weddington ve Coffee, hamileliği sonlandırma haklarının Dokuzuncu Değişiklik tarafından desteklenen haklar olduğunu savundu.
1970 yılında, Teksas'ta lisanslı bir doktor olan James Hubert Hallford, Weddington ve Coffee'nin davasına katıldı. Hallford davaya katıldı çünkü Teksas'ta kürtaj yapan bir doktor olarak Teksas yasaları onun uygulamasını etkiledi. Avukatlar Fred Bruner ve Ray Merrill Jr., Hallford'u temsil etti. Hallford, Teksas yasalarının, bir doktor olarak, hastalarına çocuk doğurup doğurmamayı seçmek için gerekli tıbbi bakıma erişim sağlama görevine müdahale ettiğini iddia etti. Bir doktor olarak görevini yerine getirmek için Teksas yasalarının onu eylemlerinden cezai olarak sorumlu kıldığını iddia etti. Buna ek olarak, Teksas yasalarının o kadar belirsiz olduğunu ve hangi belirli eylemlerin suç davranışı olduğuna dair bir uyarı verilmediğini iddia etti. Hallford, Teksas yasalarının kürtajın hamile kadının hayatını kurtarmasına izin veren 1196. Maddesine atıfta bulundu. Hallford, yaşamı tehdit eden şeyin tıp uzmanlarının takdirine bırakıldığını ve yasada belirsizlik bıraktığını iddia etti.
Roe ve Hallford, davalarını Dallas County bölge savcısı Henry Wade'e getirdiler. Wade, Dallas, Teksas bölge savcı yardımcısı John Tolle ve Austin, Teksas başsavcı yardımcısı Jay Floyd tarafından temsil edildi. Dava, Devre Hakimi Irving Goldberg ve Bölge Hakimleri Sarah Hughes ve William Taylor'a sunuldu.
17 Haziran 1970'de Teksas'ın Kuzey Bölgesi'ndeki ABD Bölge Mahkemesi davayı karara bağladı. Mahkeme, Weddington ve Coffee'nin argümanı lehinde karar verdi. Mahkeme, davada ABD Yüksek Mahkemesi tarafından belirlenen şekilde bireylerin temel bir mahremiyet hakkına sahip olduğuna karar verdi. Griswold - Connecticut. İçinde Griswold - Connecticut ABD Yüksek Mahkemesi, bir kadının evlilik ilişkisi içinde doğum kontrolüne ilişkin mahremiyet hakkını tesis etmiştir. Bu karar, kadınların evlilik ilişkilerinde devletin müdahalesi olmadan doğum kontrolünü kullanabileceği anlamına geliyordu. ABD Yüksek Mahkemesi, mahremiyet haklarının ABD Anayasasının Birinci, Üçüncü, Dördüncü, Beşinci, Dokuzuncu ve Ondördüncü Değişikliklerinde zımnen korunduğunu belirtti.
ABD Bölge Mahkemesi, evlilik, aile, cinsiyet ve üreme gibi bireyleri doğası gereği etkileyen konularda mahremiyet haklarının mahremiyet ve özgürlük hakları olarak yorumlandığını belirtti. Ek olarak, Bölge Mahkemesi, kadınların çocuk sahibi olup olmamayı seçme haklarının Dokuzuncu Değişiklik ile güvence altına alındığını şart koştu. Bölge Mahkemesi, hamileliği sonlandırma haklarının ABD Yüksek Mahkemesi yargıcı Arthur Goldberg'in davadaki mutabık görüşü tarafından belirlendiğini söyledi. Griswold - Connecticut. Goldberg, mutabık görüşünde, Dokuzuncu Değişikliğin ABD'nin kurucularının ilk sekiz değişikliği vatandaşlara verilen tüm hakların kapsamlı bir listesini oluşturmadığını gösterdiğini belirtmişti. Dokuzuncu Değişiklik'e göre Goldberg, ilk sekiz değişiklikte açıkça sayılmayan temel haklar olduğunu savundu. Bölge Mahkemesi, hamileliği sonlandırma hakkının Yüksek Mahkeme'nin Dokuzuncu Değişikliği yorumlamasıyla desteklendiği sonucuna varmıştır.
Bölge Mahkemesi ayrıca Teksas kürtaj yasalarının anayasaya aykırı olarak belirsiz olduğuna karar verdi. Daha önceki Yargıtay açıklamaları, eyalet yasalarının aşırı belirsiz olamayacağını, çünkü belirsizliklerin insanların yasanın anlamını anlama yeteneklerini ihlal ettiğini belirtti. Bölge Mahkemesi, Teksas yasalarının belirsizliğinin, ABD anayasasının On Dördüncü Değişikliği'nde yer alan hukuka uygunluk hakkını ihlal ettiğine karar verdi. On Dördüncü Değişikliğin yasal süreç maddesi, ABD vatandaşlarının yaşam, özgürlük ve mülkiyet haklarını, uygun yasal süreç olmaksızın hükümetin müdahalesine karşı korur. Bu, vatandaşların kendilerini yaşamlarından, özgürlüklerinden veya mülkiyetlerinden mahrum edebilecekleri durumlarda devlet statülerinden haberdar olma hakları olduğu anlamına gelir. Mahkeme, Teksas yasalarının Hallford ve diğer Teksas doktorlarını hangi eylemlerin yasa dışı olduğu konusunda uygun şekilde bilgilendirmediğine ve onları cezai sorumluluğa tabi tutacağına karar verdi.
Teksas Bölge Mahkemesi, Teksas yasalarını anayasaya aykırı bulsa da, ihtiyati tedbir kararı vermeyi reddetti. İhtiyati tedbir, bir bireyin veya devletin belirli bir eylem tarzını sürdürmesini engelleyen bir mahkeme emridir. Bu durumuda Karaca - Wade, bir ihtiyati tedbir Teksas eyaletinin kürtaj yasalarını ihlal eden doktorları yargılamasını engelleyebilirdi. Teksas eyaleti, ihtiyati tedbir kararı vermeyi reddederek, kürtaj yapan hekimleri kovuşturma yetkisine sahipti.
Bölge Mahkemesi 1970 yılında görüşünü verdiğinde, McCorvey altı aylık hamileydi. Bu noktada, Bölge Mahkemesi bir tedbir kararı vermiş olsa bile, kürtaj yaptırmak için çok geçti. Kahve ve Wellington Bölge Mahkemesinin kararına Washington DC'deki ABD Yüksek Mahkemesi'ne itiraz ettiğinde McCorvey üçüncü çocuğunu doğurdu. McCorvey bebeği evlatlık vermek üzere verdi.
Bölge Mahkemesi kürtaj davaları hakkında bir ihtiyati tedbir kararı çıkarmadığı için, Weddington ve Coffee davayı 1970 sonbaharında ABD Yüksek Mahkemesine temyize götürdü. O zamana kadar, ABD'nin diğer bölgelerinden kadınların kürtaj haklarıyla ilgili birkaç dava ortaya çıktı. kürtajı seçin. Yargıtay, davalardan birini birleştirmeyi tercih etti. Doe - Bolton (1973), ile Karaca - Wade. Mahkeme, iki davanın benzer nitelikte olduğunu ve birlikte karara bağlanabileceğini iddia etti.
Avukat Margie Pitts Hames dava açmıştı. Doe - Bolton Sandra Cano adına, Georgia Başsavcısı Arthur Bolton'a karşı. Mary Doe takma adıyla Sandra Cano, nörokimyasal bir zihinsel bozukluktan muzdarip evli bir kadındı. Doktorları, durumunu tedavi etmek amacıyla, doğum kontrol haplarını almayı ve hamilelikten kaçınmasını söyledi. 1968 Georgia Kürtaj Yasası kürtajı suç sayıyordu. Georgia Kürtaj Yasası, hamilelik nedeniyle hayatları tehlikede olan ve yasal kürtaj için öngörülen prosedürü izleyen kadınlar için istisnalar getirmiştir. Doe, hamile kalması ve hamileliği tıbbi gerekçelerle sonlandırması gerekmesi durumunda Gürcistan kürtaj yasalarını bozmaya çalıştı. Doe, istenmeyen gebelik olasılığına karşı önleyici tedbir olarak Georgia'ya dava açtı. 31 Temmuz 1970 tarihinde, Georgia, Atlanta'daki Georgia Kuzey Bölgesi için ABD Bölge Mahkemesi, yasaya aykırı bir tedbiri reddetti. Doe, kararı Washington DC'deki ABD Yüksek Mahkemesine temyiz etti.
Her iki davanın benzerliği sonucunda, ABD Yüksek Mahkemesi davayı dinlemeyi tercih etti. Karaca - Wade eşlik eden dava ile Doe - Bolton. Eylül 1971'de, davanın açılış argümanlarını dinlemeden önce Karaca - Wade, ABD Yüksek Mahkemesi Yargıçları Hugo Black ve John Harlan, yedi yargıçtan oluşan bir Yüksek Mahkeme'den ayrılarak emekli oldular. Tipik olarak, Yüksek Mahkeme önemli davaları dokuz üyeli bir mahkeme davayı duyana kadar erteledi. Ancak ABD Yüksek Mahkemesi, davanın devamına karar verdi. Karaca - Wade önceki davaların basit bir uygulaması olacağını belirten dava. Bu nedenle, yedi Yargıç davayı dinledi: Warren Burger, William Douglas, William Brennan, Potter Stewart, Bryon White, Thurgood Marshall ve Harry Blackmun. Burger, Baş Yargıçtı.
18 Aralık 1971'de, Karaca - Wade Roe'yu temsil eden Weddington ile başladı. Weddington, Teksas heykellerinin kadınların üreme konularında mahremiyet haklarını ihlal ettiğini savundu. Weddington, ABD Yüksek Mahkemesi tarafından belirlenen emsalden alıntı yaptı: Griswold - Connecticut Bu, kadınların evlilik ilişkilerinde mahremiyet haklarını tesis etti. Mahremiyet haklarının doğum kontrolünün ötesine geçtiğini ve çocuk doğurma kararını içerdiğini iddia etti. Çocuk doğurma özgürlüğünün, ABD Anayasası'ndaki On Dördüncü Değişiklik ve Dokuzuncu Değişikliğin yasal süreç maddesi tarafından korunduğunu açıkladı. Ondördüncü Değişiklik, vatandaşların yaşam, özgürlük ve mülkiyet haklarını, yasal süreç olmaksızın hükümetin haksız yere müdahalesine karşı korur. Weddington'a göre, Teksas tüzüğü, kadınların yaşam ve özgürlük haklarını, yasal süreç olmaksızın ortadan kaldırdı. Dokuzuncu Değişiklik, hakların ilk sekiz değişiklikte açıkça sıralananların ötesinde olduğunu söylüyor. Weddington, hamileliği sonlandırma haklarının Dokuzuncu Değişikliğin diliyle korunduğunu savundu.
Buna ek olarak, Weddington Teksas kürtaj yasalarının tıp uzmanlarının tıbbi bakım sağlama haklarını ihlal ettiğini savundu. Weddington, mahremiyet hakkının doktor-hasta ilişkilerini de kapsaması gerektiğini iddia etti. Bu hassas durumlarda, doktor ve hasta, hükümet etkisi ve düzenlemesinden bağımsız olarak birlikte karar verme hakkına sahiptir.
Weddington, Teksas Bölge Mahkemesinin karar verdiği gibi, Teksas tüzüğünün anayasaya aykırı olarak belirsiz ve aşırı geniş olduğunu savundu. Teksas yasalarının muğlak doğasının, doktorları hangi sağlık durumlarının hayati tehlike olarak kabul edildiğini belirleyemediğini ve bu nedenle kürtajın suç sayılmasından muaf olduğunu açıkladı. Bu belirsiz heykeller, vatandaşların hangi eylemlerin kendilerini suçlayabileceğini anlamalarını engelledi.
Son olarak, Weddington, Teksas kürtaj yasalarının zorlayıcı bir devlet çıkarı tarafından gerekçelendirilmediğini ve bu nedenle eyalet düzenlemelerine bırakılmaması gerektiğini savundu. ABD Anayasasının Onuncu Değişikliğine göre, federal hükümet tarafından düzenlenmeyen yetkiler eyalet kontrolüne bırakılmıştır. Ancak, bir devletin vatandaşlarının davranışlarını düzenleyebilmesi için, bunu yapmak için zorunlu bir çıkara sahip olmaları gerekir.
Weddington, bir devletin kürtajı düzenlemesi için zorlayıcı bir halk sağlığı yararı sağlaması gerektiğini savundu. Ancak, Teksas'ın kürtajları düzenlemek için zorlayıcı bir çıkarı olmadığını belirtti. Potansiyel yaşamı koruma arzusunun zorlayıcı bir ilgi olmadığını çünkü fetüslerin Teksas yasalarına göre hiçbir hakkı olmadığını açıkladı. Fetüslerin insan olarak kabul edilmedikleri ve dolayısıyla ABD Anayasasının Ondördüncü Değişikliği tarafından korunmadıkları için hakları olmadığını açıkladı. Ayrıca, kendi isteğiyle yapılan kürtajlar, yasanın amacının potansiyel yaşamı korumak olmadığını gösteren Teksas yasalarına göre suç olarak kabul edilmedi.
Weddington, devletin anne sağlığını korumada bir çıkarı olsa da, Teksas kürtaj yasalarının bu çıkara karşı hareket ettiğini iddia etti. Weddington, tıbbi tesislerde lisanslı doktorlar tarafından yapılan kürtajın normal doğumdan daha güvenli olduğunu gösteren tıbbi istatistiklere atıfta bulundu. Bu nedenle, Weddington, tüzüklerin anne sağlığına yönelik halk sağlığı çıkarını ele almadığını savundu. Weddington, tam bir kürtaj yasağının anne sağlığını korumak için aşırı kapsamlı bir çözüm olduğunu ve kürtajın güvenliğini artırmayı amaçlayan düzenlemenin daha uygun olacağını savundu.
Sözlü tartışmalar Floyd'un Teksas eyaleti temsilcisi Wade adına tartışmasıyla devam etti. Floyd, ABD Anayasasında kürtaj için açık bir hak olmadığını savundu. içinde bir şey olmadığını savundu. Griswold - Connecticut kadınların kürtaj seçme haklarını da içerecek şekilde genişletilebilecek bir karar. Daha da ileri giderek Floyd, mahremiyet haklarının kürtaj için geçerli olmadığını çünkü kürtajın eşlerin özel evlerinde değil hastanelerde ve kliniklerde yapıldığını açıkladı. Floyd ayrıca devletin hem anne sağlığını hem de fetüslerin hayatlarını korumak için zorlayıcı çıkarları olduğunu savundu. Floyd, devletlerin fetüslerin hayatlarına olan ilgilerinin, hayatın anne karnında başladığı inancından kaynaklandığını söyledi. Ondördüncü Değişiklik uyarınca fetüslerin kişiler olduğunu ve bu nedenle ABD Anayasası tarafından korunması gerektiğini iddia etti. Mahkeme tarafından sorulduğunda Floyd, fetüslerin kişi olduğunu, biyolojik bir varlığın insan haklarını elde etmesini sağlayacak şekilde bir insanı insan yapan niteliklere sahip olduğunu gösteren anayasal emsaller sunamadı.
7 Ocak 1972'de ABD Yüksek Mahkemesi Yargıçları William Rehnquist ve Lewis Powell, davanın açılış argümanlarını kaçırarak Mahkemeye katıldı. Bu nedenle, Yargıtay kararına oy veremediler. Yedi yargıçtan oluşan Yüksek Mahkeme, Teksas yasalarının anayasaya aykırı olduğunu 4-3 çoğunlukla oyladı. Blackmun Mahkeme için çoğunluk görüşünü yazdı. Hukuk bilgini Linda Greenhouse'a göre, Blackmun'un çoğunluk görüşünün ilk taslağı, kürtaj haklarını daha güçlü bir şekilde destekleyen Yargıçlar için kapsamlı bir emsalden yoksundu. Sonuç olarak, Mayıs 1972'de Blackmun, verilen bilgilerle çoğunluğun görüşünü başarılı bir şekilde yazamayacağını hissettiği için davayı yeniden tartışmayı önerdi. Bununla birlikte, Yargıçlar, özellikle Douglas, kürtaj hakları lehinde, davayı yeniden duymakta tereddüt ettiler, çünkü Yargıçlar Rehnquist ve Powell'ın çoğunluğa karşı oy kullanmasından endişelendiler. Bununla birlikte, Mahkeme davanın yeniden görülmesine karar verdi.
Dava, Roe'yu temsil eden Weddington ve Teksas eyaletini temsil eden Teksas başsavcı yardımcısı Robert Flowers ile 11 Ekim 1972'de yeniden tartışıldı. Rehnquist ve Powell'ın da katıldığı mevcut yedi yargıç davayı dinledi.
Yeniden tartışmada, Weddington, gebelikleri sonlandırma haklarının Dokuzuncu Değişikliğin Haklar Bildirgesi'nde sayılmayan haklar tanımıyla korunduğunu açıklayarak önceki argümanlarını yeniden dile getirdi. Kürtaj hakkının temel bir hak olduğunu da sözlerine ekledi. Çocuk doğurmanın kadınların hayatlarını büyük ölçüde etkileyebileceğini açıkladı. Ek olarak, istenmeyen gebelikler kadınların hayatlarını ciddi şekilde bozabilir. Bu nedenle, mahremiyet hakkının üreme ve hamilelikle ilgili konulara kadar genişletildiğini savundu.
Yeniden tartışmada Flowers, davanın tartışmalı olduğunu çünkü Roe'nun artık hamile olmadığını ve zaten doğum yaptığını iddia etti. Ancak Weddington, meselenin tartışmalı olmadığını çünkü Roe'nun elbiseyi hamileyken getirdiğini ve duruşma sırasında hamileliği durduramadığını açıkladı.Weddington ayrıca hamileliğin zararlarının hala devam ettiğini iddia etti. Hem istenmeyen bir doğumdan hem de evlat edinme sürecinden fiziksel ve duygusal zararlar olduğunu savundu. Ayrıca Weddington, davanın ABD'deki tüm hamile kadınları temsil ettiğini iddia etti. Bu nedenle Weddington, Roe'nun artık hamile olmamasına rağmen davanın geçerli olduğunu savundu.
22 Ocak 1973'te ABD Yüksek Mahkemesi 7-2'lik bir çoğunluk oyu ile Teksas kürtaj yasalarının anayasaya aykırı olduğunu ilan etti. Yargıç Blackmun çoğunluk görüşünü bildirdi. Burger, Douglas, Brennan, Stewart, Marshall ve Powell çoğunluk görüşüne katıldı.
Çoğunluğun görüşüne göre, Blackmun ilk olarak davada Roe, Doe ve Hallford'un durumunu belirledi. Duruşma, bir davanın konularının davayı açan veya davada adı geçen kişileri etkilemesi ilkesini ifade eder. Mahkemenin bir davayı kabul etmesi için, tarafların her birinin hukuka olan bağlantılarını ve durumlarını kanıtlamaları gerekir. Blackmun, davası çözülecek bir tartışma sunduğu için davada duran tek kişinin Roe olduğunu açıkladı. Blackmun, bu duruşun, Roe'nun kürtaj yapamaması nedeniyle özellikle zarar gördüğü gerçeğinden kaynaklandığını savundu. Hallford'un durumunun farklı olduğunu ve Hallford'un ayakta durmadığını açıkladı. Blackmun, Hallford'un şikayetini reddetti ve Teksas Bölge Mahkemesi'nin kendisini haklı bir müdahil olarak içeren ilk kararını geri aldı.
Blackmun daha sonra Doe'nun durumunu tartıştı. Bunu anlatırken Karaca ve geyik doğaları benzerdi, çok farklı geçmişleri vardı. Blackmun, Doe'nun hiçbir zaman hamile kalmadığını ve Doe'nin hamile kalması durumunda kürtaj elde edebilmeyi istediğini açıkladı. Ancak Blackmun, Doe'nun davasının gelecekteki olası bir hamileliğe dayanarak spekülatif olduğunu savundu. Bu nedenle, olası yaralanmanın dolaylılığı davada ayakta durmayı sağlamamıştır. Blackmun görevden alındı geyik ABD Georgia Kuzey Bölgesi Bölge Mahkemesi'nin görevden alınmasını onaylayan dava.
Blackmun, kürtaj tarihi hakkında geniş bir arka plan verdi. Antik Yunan hukuku, Hipokrat yemini, İngiliz hukuku, ABD hukuku, Amerikan Tabipler Birliği, Amerikan Halk Sağlığı Derneği ve Amerikan Barolar Birliği'nin pozisyonlarını tartıştı. Blackmun, kürtaj karşıtı yasanın arka planının, kürtaj yasalarının orijinal olarak yürürlüğe girmesinin nedenlerini ve devam eden varlıklarını anlamak için gerekli olduğunu açıkladı. Blackmun, kürtaj karşıtı yasaların ardındaki üç nedene dikkat çekti. İlk olarak, birçok kürtaj karşıtı yasa, yasa koyucuların ahlaka aykırı bulduğu cinsel davranışları caydırmaya çalıştı. İkinci olarak, politika yapıcılar, tıbbi bir prosedür olarak kürtajın güvenlik etkilerine ilişkin endişelerini dile getirdiler. Üçüncüsü, devletlerin hayatları korumada çıkarları vardı. Blackmun, yalnızca ikinci iki nedenin, kürtaja karşı eyalet polis gücünün geçerli bir kullanımı olduğunu açıkladı.
Blackmun, mahkemenin ABD Anayasasının Birinci, Dördüncü, Beşinci, Dokuzuncu ve Ondördüncü Değişikliklerinde gizli bir mahremiyet hakkı olduğunu kabul ettiğini açıkladı. Buna ek olarak, Blackmun, diğer ABD Yüksek Mahkemesi kararlarıyla belirlendiği üzere, mahremiyet haklarının üreme, doğum kontrolü ve çocuk yetiştirme kararları dahil olmak üzere evliliğin ötesine geçtiği sonucuna varmıştır.
Blackmun, hem Teksas'ın Kuzey Bölgesi için ABD Bölge Mahkemesi'nin Dokuzuncu Değişikliğe dayanan gerekçesinin hem de Ondördüncü Değişikliğe dayanan ABD Yüksek Mahkemesi'nin gerekçesinin Teksas yasasını anayasaya aykırı hale getirdiğini savundu. Çoğunluk görüşüne göre, Blackmun Bölge Mahkemesinin Dokuzuncu Değişikliğe ilişkin yorumunu hamileliği sonlandırma hakkını tesis etmek için kabul etti. Blackmun ayrıca, Ondördüncü Değişiklikte zımnen bir bireyin yaşamına özgü konularda mahremiyet hakkı tesis eden ABD Yüksek Mahkemesi davalarına atıfta bulundu. Blackmun, Teksas yasalarının Dokuzuncu Değişiklik ve On Dördüncü Değişiklik tarafından kurulan bir hamileliği sonlandırma hakkını ihlal ettiğini ve Teksas yasalarını anayasaya aykırı bulduğunu savundu.
Ancak Blackmun, kadınların kürtajı seçme hakları olduğunu açıklarken, hakların mutlak olmadığını da savundu. Blackmun, Weddington'ın, eyaletlerin kürtaj prosedürlerini düzenleme konusunda hiçbir zorlayıcı çıkarı olmadığı yönündeki sonucuna katılmadı. ABD Anayasasının Onuncu Değişikliğine göre, federal hükümet tarafından kontrol edilmeyen yetkiler eyaletlere verilmiştir. Bu nedenle, devletler, önemli çıkarları varsa, belirli davranışları kontrol edebilir. Blackmun, devletin vatandaşlarının sağlığını korumada, tıbbi standartları korumada ve potansiyel yaşamı korumada önemli çıkarları olduğunu açıkladı. ABD Yüksek Mahkemesi'nin mahremiyet hakkının sınırsız ve mutlak olmadığını kabul etmesiyle ilgili iki tarihsel örnek verdi: Jacobson / Massachusetts (1905), zorunlu aşıları ele alan ve Buck ve Bell (1927), zorla kısırlaştırma ile ilgilendi. Her iki davada da Yüksek Mahkeme, devletlerin halk sağlığı adına vatandaşların davranışlarını düzenleyebileceğine hükmetmişti. Bu durumlarda devlet, devlet çıkarlarını korumak için kişisel özgürlüğe müdahale etti. Benzer şekilde Blackmun, devletlerin anne sağlığı ve potansiyel yaşamdaki çıkarlarını korumak için kürtajı düzenleyebileceğini açıkladı.
Blackmun, mahremiyet hakkının kürtaja kadar uzandığını, ancak bu hakkın devlet çıkarlarıyla dengelenmesi gerektiğini söyledi. Blackmun, devletin kürtaja olan ilgisinin hamileliğin belirli dönemlerinde belirginleştiğini açıkladı. Hamileliğin ilk üç aylık döneminin bitiminden önce, doktorlardan kürtaj yaptıran hamile kadınların ölüm oranının, çocuk doğuran kadınların ölüm oranından önemli ölçüde düşük olduğunu kaydetti. Bununla birlikte, ilk üç aylık dönemin bitiminden sonra, kürtajın ölüm oranı normal doğumunkine eşit veya ondan daha yüksekti. Bu nedenle, ilk üç aylık dönemden sonra, bir devletin hamile kadınları kürtaj prosedürlerinden korumak için zorunlu bir çıkarı vardı ve bu nedenle hamile kadınları korumak için kürtajı düzenleyebilir.
Ek olarak, Blackmun potansiyel yaşamı korumada devlet çıkarlarını ele aldı. Canlılık noktasından veya hamilelikte fetüslerin hamile kadınların rahmlerinin dışında hayatta kalabileceği noktadan önce Blackmun, devletin potansiyel yaşamı korumak için zorlayıcı bir çıkarı olmadığını açıkladı. Ancak canlılık noktasında fetüsler, hamile kadınların rahmlerinin dışında yaşamı sürdürme yeteneğine sahiptir. Bu noktada devletin fetüslerin hayatlarını korumak için zorunlu bir çıkarı vardır ve bu nedenle kürtajı düzenleyebilir.
Blackmun, ilk üç aylık dönemden önce kürtajı suç sayan kürtaj karşıtı yasaların, ABD Anayasasının On Dördüncü Değişikliğinin yasal süreç maddesini ihlal ettiği sonucuna vardı. Blackmun, ilk üç aylık dönemde kürtaj kararının kadınlar ve sağlık hizmeti sağlayıcıları arasında kaldığını açıkladı. Ancak Blackmun, ilk üç aylık dönemden sonra, düzenlemelerin anne sağlığını koruduğu sürece devletin kürtajları düzenleyebileceğini kaydetti. Fetüsün yaşayabilirlik noktasından sonra devlet, potansiyel yaşamı korumak için kürtajı düzenleyebilir. Blackmun, bu ilginin istisnasının hamile kadınların hayatlarının tehlikede olduğu vakalar olduğunu açıkladı. Devlet, hamile kadınların hayatlarını potansiyel hayatlardan daha fazla korumakla ilgileniyor. Bu nedenle, hamilelik hamile kadınların hayatını tehlikeye attığında, kürtaj her zaman yasal olmalıdır.
Yargıçlar Burger, Douglas ve Stewart ayrı ayrı mutabık görüşler sundular. Stewart, ABD Anayasasındaki On Dördüncü Değişikliğin yasal süreç maddesinin vatandaşlara Haklar Bildirgesi'nde özel olarak sayılanlardan daha fazla hak sunduğunu savundu. Evlilik ve aile içinde kişisel seçim özgürlüğünün, On Dördüncü Değişiklik ve yasal sürecin dilinde özgürlük hakkının bir parçası olarak kabul edilebileceğini açıkladı. İçinde Eisentadt - Baird (1972), ABD Yüksek Mahkemesi, herhangi bir bireyin doğum kontrolü gibi doğası gereği kişisel konularda mahremiyet haklarının garanti altına alındığını belirlemiştir. Stewart, bu hakkın çocuk doğurmayı da kapsadığını, çünkü bu hakkın kadınların yaşamını temelden etkilediğini söyledi.
Baş Yargıç Burger ayrı bir mutabık görüş bildirdi. On Dördüncü Değişiklik kapsamında, hem Georgia hem de Teksas'ın kürtaj yasalarının kadınların sağlığını sınırladığını belirtti. Sağlık terimi, hamilelik sırasında fiziksel, duygusal ve zihinsel sağlığı kapsayacak kadar geniş olduğunu söyledi. Devletlerin kürtajı düzenleme yetkisine sahip olduğunu, ancak aşırı geniş veya belirsiz olmaması gerektiğini açıkladı.
Yargıç Douglas da aynı fikirde bir görüş bildirdi. Douglas, Dokuzuncu Değişikliğin ilk sekiz değişiklikte açıkça açıklanmayan haklara atıfta bulunduğunu söyledi. Bu hakların On Dördüncü Değişiklik'teki özgürlük ilkelerine dayandığını belirtti. Kürtaj yasalarının, herhangi bir kadının hamileliği hakkında kendi kararını verme yeteneğini sınırladığını açıkladı.
Yargıçlar White ve Rehnquist ayrı ayrı muhalif görüşler sundular. Yargıç Rehnquist, mahkemenin kararının hamileliğin ilk üç aylık dönemine dayandığını, ancak ne Roe ne de Doe'nin ilk üç aylık döneminde olmadığını savundu. Bu nedenle, hiçbiri davada durmadı. Rehnquist, özgürlük haklarının mutlak olarak kullanılamayacağını, aksine, hukuka uygun bir süreç olmaksızın özgürlükten yoksun bırakmanın gerçekleşemeyeceğini iddia etti. Vatandaşın davranışını yasanın yasal sürecine uygun olarak düzenlemede meşru bir hükümet çıkarı olduğu sürece, hükümetin polis gücüyle vatandaşları özgürlüklerinden mahrum bırakabileceğini veya sınırlayabileceğini söyledi. Rehnquist, Teksas heykellerinin polis gücünün anayasal bir kullanımı olduğuna ve bu nedenle hukuk kurallarına uygun olduğuna inanıyordu. 1973'te eyaletlerin çoğu kürtajı kısıtladı, bu da kürtaj hakkının temel olmadığını gösterdi.
Adalet Beyaz muhalefet etti ve Rehnquist katıldı. White, ABD anayasasında Mahkemenin kararını destekleyecek bir dil veya tarih olmadığını savundu. Çoğunluğun görüşü, kadınlar için hamileliğin rahatlığını fetüslerin yaşamlarının veya potansiyel yaşamlarının üzerinde belirlediğini söyledi. Bu önceliklerin anayasal bir gerekçesi olmadığını iddia etti. Bu nedenle White, hem Teksas hem de Georgia yasalarının anayasal olduğunu söyledi.
ABD Yüksek Mahkemesi'nin kararı Karaca - Wade ilk üç aylık dönemde kürtajı yasallaştırdı ve üreme özgürlüğü ve kadınların bedenleri üzerindeki hakları için hareketleri ilerletti. Bu hareketlerle birlikte hem destek hem de muhalefet geldi. Hukuk bilgini Linda Greenhouse'a göre, Karaca - Wade yirminci yüzyılın geri kalanında siyasi çatışma ve tepki ile eş anlamlıydı. Sera diyor ki Karaca - Wade kürtaj konusunda siyasi kutuplaşmaya ve partizanlığa doğru bir hareketi güçlendirdi ve kışkırttı. Bazı kuruluşlar, ABD'deki karar bağlamında daha sesli hale geldi. Karaca - Wade. Seçim yanlısı hareketler, Ulusal Kürtaj Hakları Eylem Birliği'nden doğdu ve kürtaj seçiminde kadın haklarını savundu. Tersine, kısmen 1973'te Katolik piskoposlar tarafından kurulan kürtaj karşıtı hareketler, kararı iptal etmek için toplandılar. Karaca - Wade.
Dan beri Karaca - Wade, hem federal hem de eyalet düzeyinde 1973 Yüksek Mahkemesi kararına dayanan birçok yasal dava. 1976'da ABD Temsilciler Meclisi, kürtaj hizmetleri için federal fonların kullanılmasını engelleyen Hyde Değişikliği'ni başlattı. Hyde değişikliği özellikle yoksul ve Medicaid'deki kadınları etkiledi. Bu değişikliğe itiraz edildi Harris v. McRae (1980), ancak ABD Yüksek Mahkemesi anayasaya uygunluğunu onayladı. Karaca - Wade kararın temelini attı Planlı Ebeveynlik v. Casey (1992) ve ayrıca kişiliğin doğası, üç aylık dönem sistemi ve yaşayabilirlik hakkındaki tartışmalara katkıda bulunmuştur.