film bir israil-filistin kontrol noktasında açılıyor; bir tarafta askerliğini yapmakta olan noam, diğer tarafta ise yol kenarında doğum yapmak zorunda kalan bir kadına yardım etmekte olan ashraf. ilk olarak burada tanışıyorlar ve hemen aralarında bir bağ kuruluyor. noam, tel avivin shenkin caddesinde oturuyor; israilli liberal solcu ve gençlerin yaşadığı, bir tür fanusu andıran modern, steril ve şık bir semt. ashraf, noamın hayatına girdiğinde, bu fanusun içinde ona da yer açılıyor, noam ve arkadaşları lulu ve yali ile yaşamaya, yalinin şık lokantasında -izinsiz de olsa- çalışmaya başlıyor. ancak tabii ki tüm israilli ve filistinlileri saran düşmanlık arka planda hep hissediliyor; bu iki sıradan ve sevilesi adamın aşkı bu husumetin acısını ve tedirginliğini hep taşıyor. lulu ve noamın işgal karşıtı bir grupla düzenlemeye çalıştıkları barış eylemi, tüm 'iyi niyetlerine karşın, özellikle ashraf aniden tel avivden kaçmak zorunda kalınca gerçekler karşısında zayıf ve sığ kalıyor. baloncuk, izleyiciye sürekli, içinde gerçeklerden uzak bir hayat sürdürülen fanusların delineceğini, delinmek zorunda kalacağını hatırlatıyor. ashraf ve noamın tutku dolu sevişme sahneleri, hülyalı aşkları ve birbirlerine duydukları şefkat, yaklaşan felaketle yüzleşmeyi daha da güç kılıyor.