S-80 denizaltılarının veya Isaac Peral sınıfının inşası, Donanmanın yıldız sanayi projesidir. Ve bir miktar gecikmeden sonra zaten ısınıyor. Savunma Bakanlığı’na göre Navantia, serinin ilk ünitesini 2023 yılı sonunda teslim edecek ve görevini beş yıl sonra tamamlayacak. İspanya’nın bu tür gemiler söz konusu olduğunda birkaç basamak tırmanması ve ön sıralarda yer alması ancak beş yıl sürdü. Her ne kadar bugün size onun özelliklerini, binlerce kez açığa çıkan özelliklerini ya da projenin gelişimini anlatmak için burada değilim. Bu salı, 2012’de mutabakata varıldığı üzere bu deniz canavarlarının gövdelerine takacakları isimlere odaklanacağız. Her biri ulusal bir mucide övgü niteliğinde.
S-81 Isaac Peral
İlk isim aynı zamanda en popüler olanıdır: Isaac Peral. Zaten bilinmeyen bu karakter hakkında söylenecek çok az şey var. 1851 yılında Cartagena’da doğan isim ve soyadlarıyla elektrik enerjisi kullanarak su altında hareket edebilen ilk denizaltıyı icat etti. «Açıkça söylemek gerekir ki, bu, suya daldırılan ilk gemidir. Ondan önce hiçbir şey yoktu, çünkü genellikle bir denizaltı örneği olarak verilen, konfederasyona ait HL Hunle, her zaman su üstünde kalan bir gemi türü olan bir monitördü,” diye Javier Sanmateo neredeyse on yıl önce César Cervera’ya açıklamıştı. Isaac Peral, mucidin torununun torunu. İtiş gücü ve periskop ve hava yenileme sistemi gibi unsurlar açısından bir devrimdi.
Bu bir tesadüf değildi. Peral, popüler San Fernando Astronomi Gözlemevi gibi merkezlerde imrenilecek teknik eğitim almıştı. Gençliğinden beri askerdi, geçmişi hep Donanmayla bağlantılıydı. Bu bilgi kokteyli onun fikrini uygulamaya koymasına ve mucitlerle dolu on dokuzuncu yüzyıl İspanya’sında popülerlik kazanmasına olanak sağladı. Ve haklı olarak, prototipi su altında 9 kilometre yol almak ve 300 metre uzaktaki bir hedefe atış yapmak gibi bir başarıya imza attı. Ne yazık ki cennetten medya cehennemine gitti. Donanmadan onay alamayınca evlatlıktan reddedildi ve Ciudad Real’deki Manzanares Termoelektrik Şirketi’nde sivil girişime geçti.
S-82 Narciso Monturiol
Narciso Monturiol ve EstarriolDaha çok tarihin dışında yazılan bir isim olan 1819 yılında Figueras’ta (Gerona) doğdu. Esnaf bir aileden gelen ancak onun yolunu takip etmeyen, bilim ve teknoloji tarihi profesörü Antoni Roca Rosell tarafından anlatılıyor. Önce tıp mesleğini bıraktı ama sonra hayatını hukuka yöneltti. Gerçi onu asıl çeken şey mühendislik ve teknolojiydi. Kahramanımız çok seyahat etti ama ‘La Fraternidad’ veya ‘La madre de familia’ gibi sosyalist ve cumhuriyetçi dergileri Barselona’da kurdu. Otuzlu yaşları ona politika tutkusunu da beraberinde getirdi, bu yüzden 1848’de Federal Cumhuriyetçi Parti.
Hayatı bir atlıkarınca gibiydi. Sürgüne gitti ve İspanya’ya döndü; Klasör basma makinesi, sigara yapma makinesi gibi her türlü aletin icadına katıldı; ikisi de ellili yılların ortasında. Siyasi nedenlerden dolayı Cadaqués’e taşınmak zorunda kaldığında o da oradaydı. Orada sokakta portreler yaparak hayatta kalırken çözmek istediği bir zorluğun farkına vardı. Roca, Kraliyet Tarih Akademisi için bu karakter hakkında yazdığı makalesinde, “Mercan balıkçılarının mercan çıkarma işleminden büyük kar elde ettiğini gördü, bu da her dalıştaki büyük riski telafi ediyordu” diye açıklıyor. Çözümleri, bu operatörlerin zorluklarını hafifletecek bir tür su altı navigasyon sistemi düşünmekti.
Narciso Monturiol
ABC
Zaten bu teknolojiye hakim olanın yedi denizin kontrolünü ele geçireceğinin savunucusu olan Monturiol, ‘Denizaltı Navigasyon Projesi’ni oluşturdu. O ‘Istikrarlı‘veya balık teknesi’. Fikir sevinçle karşılandı: Bir anda 75.000 real toplandı ve bir prototip üretildi ve 1859’da Barselona limanında mahsur kaldı. Sayısız testten sonra ‘Ictíneo’ 23 Aralık’ta halka sunuldu. aynı yıl; Yedi metre uzunluğundaydı -uzunluk- ve mantıksal olarak insan çekişiyle çalıştırılıyordu. Hemen medyaya atladı ve toplumun hayranlığını kazandı; Öyle ki Hükümet başkanı General O’Donnell ilk provalara tanık oldu.
Hiç yardımcı olmadı. Yetkililer, buluşu uygulanabilir bulmadı ve Kraliyet Tam, Fiziksel ve Doğa Bilimleri Akademisi’nin hazırladığı bir rapor aracılığıyla üretimini reddetti. Ancak Monturiol pes etmeye istekli değildi ve ilk neslinden daha büyük ve daha hızlı olan yeni ve geliştirilmiş bir denizaltı olan ‘Ictíneo II’yi tasarladı; ve bunu aynı zamanda o zamanın ‘kitle fonlaması’ olan popüler abonelik yoluyla da yaptı. Şans bir kez daha elinden kaçtı. Şirketi iflas etti ve kahramanımız hayatını diğer büyük tutkusu olan politikaya adadı. Bu dünyadaki son aşamasında, Federal Parti adına Birinci Cumhuriyet Cortes’inde Manresa’nın vekili oldu. Ve bu böyle devam etti, ta ki 1885’teki ölümüne kadar.
S-83 Cosme García
Denizaltı S-83 adını taşıyacak Cosme GarciaAkademisyen Agustín Ramón Rodríguez González’in derinlemesine incelediği, izole olduğu kadar tuhaf bir karakter. ‘Cosme García, unutulmuş bir dahi’de tarihçi, kahramanımızın 1818’de La Rioja’da doğduğunu ve memleketinin vatandaşı olan Milis taburuna kornet olarak katılması dışında çocukluğu hakkında çok az şey bilindiğini ileri sürüyor. Biraz daha. Zaten yetişkinlik döneminde bu buluş mikrobu tarafından ısırıldı ve ilk üç cihazının patentini aldı: arkadan doldurmalı bir tüfek, portatif bir matbaa makinesi ve mektupların tarihlendirilmesi için bir makine. Sonuncusu iyi gitti; aslında Posta Servisi tarafından yıllarca kullanıldı.
Güzel ihtiyar Cosme, ellili yılların ortalarında Barselona’da dolaşırken, suların dibinde yol alabilecek bir gemi tasarlamanın gerekli olduğu aklına geldi. «İlk deneysel prototipi Barselona’daki Maquinista Terrestre y Marítima’da inşa edildi ve içeriden mafsallı küreklerle hareket ettirilen kapalı bir metal tekneden biraz daha fazlasıydı, ancak üç metre uzunluğunda ve yarısı kadar geniş ve yüksek, orta başarı ile test edildi 1858 civarında Barselona limanının sularında,” diye açıklıyor Rodríguez bu karakter hakkındaki makalelerinden birinde. Mucit, biriken deneyimle yeni bir prototip tasarladı: ‘Garcibuzo‘, altı metre uzunluğunda ve iki metre genişliğinde.
Testlerde değirmen bir saatin dörtte üçü boyunca su altında kaldı, ancak bu bile ‘Garcibuzo’nun İspanyol yetkililerin güvenini kazanmasına yardımcı olmadı. Diğer pek çok şeyin yanı sıra ‘Ictíneo’nun kesintiye uğraması nedeniyle. Garcia daha sonra denizaltısını Fransa’ya satmaya çalıştı ancak reddedildi. Sonunda sayfayı çevirip kendisini başka görevlere adamaktan başka seçeneği kalmadı. «Ayrıca iki yeni arkadan doldurmalı tüfeğin daha patentini aldı; bunlardan ikincisinin patenti 1 Haziran 1863’te alındı ve Ordu tarafından yapılan zorlu testlerden sonra kabul edildi; Oviedo fabrikasında bundan yaklaşık beş yüz silah üretildi” diye açıklıyor uzman. Ancak teknik özellikler değişince tüm parasını kaybetti. Bu öncü 1874’te mahvolmuş, unutulmuş ve tam bir gericilik içinde öldü.
S-84 Mateo García de los Reyes
Mateo García de los ReyesDizinin soyadı olan dizi bizi hem öncü hem de tartışmalı bir karaktere götürüyor. Aralarında Agustín Ramón Rodríguez’in de bulunduğu tarihçilerin çoğunluğu onun ülkemizin denizaltı silahının yaratıcısı olduğunu iddia ediyor. Bu arada pek çok kişi bu onuru Amiral Augusto Miranda Godoy’un omuzlarında taşıdığını iddia ediyor. Tartışmaların ötesinde, İspanyol Uruguay’da doğan bu yurttaşın, 1872’de babasının görev yaptığı firkateynin aynı papazı tarafından vaftiz edilmesinden bu yana denizle bağlantısı olduğu açık. Sonuçta onun işi bir aile meselesiydi ve onun küçük bir çocukken Donanmaya subay subayı olarak katılmasına kimse şaşırmamıştı.
Ve oradan zafere. García de los Reyes bin bir destinasyonu gezdi ve bir o kadar da terfi elde etti. Her ne kadar polis teşkilatında kıdemi pek takdir edilmese de. Bunun bir örneği, teğmen yüzbaşılığa terfi ettirilmeyi en az on beş yıl bekleyerek geçirmesidir. Araştırmacı José María Madueño Galán, subayın Donanmadan ayrılma fikrini bile düşündüğünü iddia ediyor; Elektrik mühendisi olan sivil mesleği, karşılığında ona çok daha yüksek bir gelir kazandırdı. Aldığı çok sayıda madalya ve onur, bir teşvik gibi görünmüyordu. Ancak durum 17 Kasım 1915’te Don Alfonso XIII’ün ünlü ‘Miranda Hukuku’, Bu, Denizaltı Silahının bu bölgelerde doğuşuna işaret ediyordu.
Mateo García de los Reyes
İspanya donanması
Bu yeni Silaha liderlik etmek için García de los Reyes seçildi. Amacı, ‘Miranda Yasası’nda belirtildiği gibi, “denizaltılarda uzmanlaşmak, yapım yöntemlerini incelemek ve bu yeni silahın İspanya’nın ilgisini nasıl çekebileceğini görmek ve bu doğrultuda alınacak tedbirleri önermek.” Ulusal endüstrinin. Ve oğlum iyi gitti. İlk olarak, 1915’te ilk operasyonel kırmızımsı denizaltının inşasını denetlemek için Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Quince’e gitti ve 1916’da diğer üç geminin sipariş edildiği İtalya’ya giderek aynısını yaptı. Bir yıl sonra ilk İtalyan yapımı geminin omurga komutanlığına atandı.
O andan itibaren hayatı, ister denizaltıların komutanı olarak olsun, denizaltılarla bağlantılıydı. Cartagena Deniz Denizaltı ÜssüDenizaltı Okulu’nun müdürü olarak olsun. Ve bu, on iki yıl boyunca yürüttüğü pek çok pozisyondan sadece ikisini saymak gerekirse. Zaten 1928’de Alfonso XIII, General Miguel Primo de Rivera’nın başkanlığındaki Hükümetteki Donanma portföyünü ona verdi. Bu onun çöküşüydü. 1936’da İç Savaş patlak verdiğinde, ‘dictablanda’ ile yaptığı işbirliğinin intikamını almak isteyen Cumhuriyetçi milisler onu aradı. García de los Reyes hapsedildi ve Kasım 1936’da Paracuellos’ta vuruldu. Madueño, Kraliyet Tarih Akademisi’ndeki karakter hakkındaki biyografik dosyasında bunu şöyle açıklıyor:
“Diğer askerler, siviller ve dindarlarla birlikte onu bir kamyona bindirdiler ve Paracuellos del Jarama kampına götürüldü. Mahkumların kamyonları otoyolun San José deresi ile kesiştiği noktaya vardıklarında, bir grup çam ağacının yanında durdular, García de los Reyes’i ve diğer tutukluları on ila yirmi beş kişilik gruplar halinde indirdiler. Onları yaya olarak yaklaşık 200 metre kadar San Miguel Tepesi’ne doğru, mezarların kenarına götürdü, otuz kırk milisten oluşan gözcülerle ateş açtı, sonra da onları bir mezarlığa attılar. Bazıları canlı ve kasabada zorla görevlendirilen mezar kazıcılar “Üzerlerini toprakla kapladılar.”