Yabancı insan yapımı. Tasavvuf yok - sadece fizik
Makalenin ilk bölümünde "Yabancı teknoloji"Dyatlov Geçidi olaylarındaki teknolojik işaretlerin dokuz turistin ölümüne işaret ettiği sonucuna varıldı"silah Tanımlanamayan tipte, vurucu elemanı küçük çaplı ok şeklinde bir mermidir.
Gerçeklerin toplamına göre, o merminin hızının en az 3000m / sn olduğu ortaya çıktı. Bu hız insanlığın modern teknolojilerine erişilemez, bu nedenle Dyatlov Geçidi'nde Alien teknolojisinin kullanıldığı sonucuna varılmıştır.
Benzer bir sonuca varmış olan ilki, bu vakayı 1959'te araştıran araştırmacı Ivanov'du. Soruşturmanın resmi materyallerine yansıtıldığından çok daha fazlasını bilen, ancak kendisi için kime güvenilir olabilir. Halen SSCB'deyken Kustanai bölgesinin başsavcılığını yaptıktan sonra “Güvenlik Duvarı Gizem” adlı makalesinde sürümünü açıkladı.
Bu makalede, açıkça turistlerin ölüm nedeninin bilinmeyen bir silah kullanımı olduğunu belirtti. Bu tür pozisyonlara ulaşmış olan insanlar sansasyonel ifadelerle çok cimridir, bu yüzden hadi sözlerine saygılı davranalım.
Dyatlov Geçidi'nde olanlar, izole bir durum değildir, Buryatia dağlarında en az bir benzer olay daha güvenilir olarak bilinmektedir.
Buradan okuyabilirsiniz: http://taina.li/forum/index.php?topic=1127.0
Her şey tamamen aynıydı, turistler (7 insanlar) ilk kez yarı giyinik biçimde çadırdan atladılar, panik içinde yokuş aşağı koştular ve çadırdan geri dönmeye çalışırken öldüler, resmen hipotermiden ölmüş sayıldılar (adli tıptan normal, Rusça , - ayırt edilebilir dış ve iç hasar olmadan).
Olaylara yalnızca bir kişi kurtuldu, çadıra geri dönmedi, ama Tayga'da saklandı, ancak daha sonra hiçbir şey söylemedi, ama şimdi bağımlılık bulabilmesi ve sorması pek mümkün değil ....
Bu nedenle, yabancı teknolojinin mevcudiyetinin işaretlerini taşıyan olaylar, zaman zaman, büyük ölçüde elbette değil, zaman zaman meydana gelir, ancak var ve bu makale, içine bir gezi değildir. tarihve geleceğe bakmak için bir girişim.
Ancak konuya daha yakın olmasına rağmen, her ne kadar teknolojik olsa da, muhtemelen uzaylı, ancak bu fantastik olduğu anlamına gelmiyor. Herhangi bir teknolojinin fizik yasalarına dayanması gerekir ve bunun nasıl uygulandığını ve uygulamasına hangi etkilerin eşlik ettiğini tam olarak anlayabiliriz.
Pasajın, yüksek hızlı mermiler (uyarı çekimleri) olan bir insanın yakınında fiziksel etkileri ve vücutta böyle bir mermiye vurmanın travmatik etkisi çok sıradışıdır ve sıradan dünyamızda doğrudan benzerleri yoktur.
Küçük silahlar alanındaki uzmanlar bile bu etkileri temsil etmiyor, uygulamada bu tür silahlarla hiç karşılaşmadılar, bu yüzden onları "kalemin ucunda" denilen şeyi hesaplayarak teorik olarak tanımlamanız gerekiyor.
Bu makalenin ikinci kısmı.
Varsayım mermi - güncelleme hızı
İlk olarak, turistlerin öldürülmesinin "tanımlanamayan bir tür küçük silah", yani bir merminin hızı ile ilgili hipotezindeki temel nokta. Makalenin ilk bölümünde, turistlerin vücudunda (örneğin, 10 kaburgalarının kırıldığı) yaralanmaya neden olduğu için, bir gram ağırlığında minyatür bir merminin en az 3000m / s hızında bir hız gerektirdiği söylendi.
Ancak gerçekler, daha yüksek mermi oranlarına işaret ediyor, işte en paradoksuları.
Grup lideri Igor Dyatlov, turistlerin bulunduğu bölgeden sadece 400 metre mesafede, görüş doğrultusunda öldü, ancak kalan turistler fark etmedi ve en az iki saat daha liderlerinin geri dönmesini bekledi. Ona sadece ışık patladığında ve vücut karda görsel olarak belirginleştiğinde yaklaştı.
Sıradan süpersonik mermiler için, bu sadece gerçekçi değil, çok "gürültülü", uçuşlarının sesi bir iki mil uzakta bile duyulabiliyor, hiçbir şeyle karıştırılmayacaksınız. Turistler bu sesi hemen anlayacaklardı, özellikle de grup savaşın tamamında ön saflarda bulunan bir askeri içerdi.
Küçük silah kullanımından kaynaklanan ölüm hipotezinde bir çarpı işareti var, ancak sonuçlara acele etmeyin. Bir merminin geçiş sesinin yoğunluğu elbette yalnızca artan hızla artar, ancak insan kulağı için bir temel sınırlama vardır.
Sesin süresi 1 / 20 saniyeden azsa, insan kulağı ne kadar güçlü ve sık olursa olsun, bu kadar kısa bir sesi ayırt edemez. Aynısı görsel algı için de geçerlidir, sinir sistemimizin psikofiziği, kısa dürtülere nasıl tepki vereceğini bilmiyor.
Bu psikofiziksel özellik nedeniyle, film izleme ve TV izleme olanağımız var, orada kareler (statik resimler) saniyede 24 kez değiştirildi, ancak bize sürekli bir resim olarak sunuldu, “slayt gösterisi” değil.
Buna göre, turistlerin yokuş yukarı hareket ettikleri 1079 rakımın tepesinden çekim yaptıklarını varsayarsak, bu yaklaşık iki kilometrelik bir mesafedir.
İki kilometrelik bir mesafe boyunca bir merminin sesi insan kulağı tarafından tanınmayacaktır, yalnızca hızı en az 30-40 km / s olduğunda. Bu çok fazla, böyle bir silahla ilgili hiçbir şey bilinmiyor, ama bu var olmadığı anlamına gelmiyor.
Bu olay yerindeki arama motorları tarafından keşfedilen tüm tuhaflıkları açıklayan mermi devir hızıdır.
gereklilik
Bu nedenle, gram ağırlığındaki nesneleri yaklaşık 30km / sn hızlarına kadar hızlandırabilen belirli bir “cihazımız” olduğunu varsayalım. Burada nasıl düzenleneceği tartışılmayacak, ancak bu, modern teknolojiler için bile, tüfekler değil, mekan olanları için gerçekten ulaşılabilir bir hız.
Bizim için, hızlanan merminin kendisi daha önemli çünkü zeminde iz bırakıp insanları öldüren oydu.
Ortaya çıkan ilk soru ve böyle yüksek hızlı bir merminin silahlarda pratik kullanım için atmosferde yeterli bir mesafeye uçup uçamayacağı, en az bir kilometredir. Havadaki sürtünmeden kaynaklanan bu hızda, sıradan bir mermi ısınır ve yüzlerce metre uçmadan yanar.
Aerodinamik olarak, sürtünme kuvveti mermi çapının karesiyle orantılı olduğu için küçük çaplı ok şeklindeki mermilerin şekli gibi yüksek hızlı bir nesneye bir iğne verilerek sürtünme katsayısı azaltılabilir. Örneğin, merminin çapını iki kez azaltırsanız, sürtünme kuvveti dört kez azalır.
Bir gram tükenen uranyum ağırlığında (çelikten dört kat daha ağır) ve bir milimetrenin çapı olan bir iğne için yaklaşık 50 milimetre olup, 1: 50'in uzaması zırh delici mermilerin oklarına benzer. Sadece kuyruksuz, bu hızlarda etkili değildir, böyle bir mermiyi yivli bir silahta olduğu gibi rotasyonla dengelemek gerekir.
Aerodinamik yöntem sürtünmeyi önemli ölçüde azaltabilir, ancak genel olarak bu yeterli değil, daha etkin bir yönteme ihtiyacımız var.
Bir merminin havaya karşı sürtünmesini azaltmaya yönelik devrimsel yöntem Shiryayev tarafından süpürülmüş büyük kalibreli mermisinde kullanıldı, şu anda Ascoria tüfeği bu mermilere sahip kartuşlarla donatıldı.
Piroforik maddeyi, hareketli okun etrafında bir plazma bulutu oluşturmak için kullandı. Aslında, plazma bulutu, kavitatör tarafından oluşturulan squall roket torpido tarafından yaratılan bir kavitasyon boşluğu görevi gördü. Her iki durumda da, hareketin prensibi ve fiziksel etkileri tamamen benzerdir. Yöntemin etkinliği, yalnızca Shkval roket torpidolarının ve Shiryaev’in ok şeklindeki mermilerin mevcudiyeti olması durumunda pratikte onaylanmaktadır.
Plazmanın ne olduğunu açıklamama izin verin, burası bir atomun dış yörüngelerinde yırtılmış moleküllerin iyonlara ve elektronlara ayrıldığı bir alan bölgesidir. Düşük sıcaklık ve yüksek iyonize edilmiş plazma, yüklü parçacıkların saniyede yüzlerce kilometre hızlarında rasgele hareket ettiği neredeyse bir boşluktur. Örneğin, normal koşullarda moleküllerin havada hareket hızı saniyede yalnızca 300-400 metredir.
Böyle bir plazmanın bir örneği top şimşek olarak işlev görebilir, işte videoda:
Bu fenomen nadirdir, aslında top yıldırımının yaklaştığı tek güvenilir videodur.
Bu yüzden atmosferdeki plazma boşluğu sudaki kavitasyon boşluğunun tam bir fiziksel analogudur, piroforik maddenin milimetre çapındaki bir iğne gibi küçük bir nesneye nasıl yerleştirileceğini anlamak kalır.
Ancak burada her şey basit, zırh delici mermilerde olduğu gibi tükenmiş uranyumun iğne malzemesi olarak kullanılması yeterli. Gerçek şu ki, uranyum çok piroforiktir ve zaten 150 derecelerinde bir oksijen ortamında yanmaya başlar. Uranyumun yanan enerjisi, barutun yanan enerjisinden ve trotilin patlamasından on kat daha fazladır.
Uranyumun oksijende yanması zaten zırh delici mermilerde kullanılıyor, ancak henüz atış menzilini artırmak için değil, etkiyi artırmak için kullanılıyor. Merminin düşük hızından ötürü, atmosferde hareket ederken yanma sıcaklığına ısınamaz, bu sıcaklık sadece zırhın parçalandığı anda meydana gelir ve daha sonra zırhın kırılmasından ve ısıtılmasından sonra, tüm zırh alanını tamamen yakar. Bu nasıl olur videoda görülebilir:
Şimdi, çekilen video hakkında daha fazla, çok sıradışı ...
Tank, kulenin zırhındaki ilk “patlama” sırasında bir uranyum kabuğu ile delinmiş, uranyum çekirdeğinin bu “ablasyon” parçaları dışarıda aydınlatılmıştır. tanka. Zırhın uranyum çekirdeğinin parçalanmasından kaynaklanan delik çok küçüktür ve karakteristik özelliklere sahiptir, bir dilimde şöyle görünür:
Delik daha "yanmış" bir kümülatif jet gibidir, tek fark soldaki giriş kanalı profilidir, zırh delici çekirdeklerin açık bir "delinme" özelliği vardır, bunun yanında yanma bölgesi kümülatif bir jet tarafından delinmiş bir kanala benzemektedir.
LNG'nin (makineli tüfek tanksavar bombası fırlatıcı) bir video çekimi sırasında çekilen zırh delici çekirdeği, 900m / sn'den daha fazla olmayan bir hızda yaklaşık bir kilo ağırlığında hızlandırır.
Çelikten veya tungstenden yapılmış LNG göbekleri zırhın içine "çivi" olarak sürülür, tankın ciddi şekilde zarar görmesine neden olmak için tankın hayati bileşenlerinin bölgesine girmek gerekir. Bizim durumumuzda, mermi kulenin tepesine çarptığında, tank onlarca "delinme" alabilir ve savaş halinde kalabilir.
Uranyum çekirdekleri çok farklı şekilde "çalışır".
Yaklaşık bir kilogram uranyum toza dağılmış ve tankın zırhındaki bir delikten ateşlenerek “enjekte edilmiş”, yanma 2500 derecelik bir sıcaklıkta gerçekleşiyor.
Videodaki ilk meşale, tankın içindeki uranyum çekirdeğinin parçalarının yanması, ikinci kez meşale ise standart mühimmat kurulumunun atışlarının ateşlemesinden (patlama olmadan) geliyor.
Meşalelerin gücünü, bir kilogramlık uranyum ve en azından 100 kilogramlık barutun yanmasından karşılaştırın ...
Bir uranyum iğnesinin atmosferdeki 30 km / s hızında hareket etmesi durumunda iğne, on metreden daha fazla olmayan bir akışla uran yanma sıcaklığına kadar ısınacak ve bu tür bir merminin hareketine direnci önemli ölçüde azaltan bir plazma barınağı oluşturmak için yanmaya başlayacaktır.
Uranyum, başka bir yararlı özelliğe, yüksek derecede ablasyona sahiptir, başka bir deyişle, düşük ısı iletkenliği ile ilişkili kendiliğinden bilenen bir etkidir. Bu etki nedeniyle, iğnenin ucu hareket ederken “donuk” olarak adlandırılan şey olmayacak ve yanma yalnızca iğnenin en ucunda gerçekleşecektir.
Özetleyelim:
İlk olarak, küçük çaplı uranyum iğneleri için, 30 km / s düzeninde bir atmosferde uçuş hızı kurgu değildir ve fiziksel olarak oldukça gerçek olduklarından, kısaca “Hipersonik Mermiler” olarak adlandıralım.
İkincisi, Dyatlov Geçidi konusuna dönersek, turistlerin kıyafetlerinde bulunan radyoaktif noktalar bu tür uranyum iğneleri tarafından bırakılmış olabilir.
Yeterli durumda
Radyoaktif lekeler, Dyatlov Geçidi'ndeki olaylarda kendisine saygılı değil, kendisine yönelik, dolaylı ve çok güvenilmez bir teknoloji belirtisidir.
Hipersonik mermiler, kullanımlarının "özel etiketi" olarak adlandırılan şeye sahiptir.
Vücudunun atışa doğru çökmesinin etkisiyle ilgilidir.
Herhangi bir kişi için, bir mermi vücuda girdiğinde, vücudun atışa doğru çökeceği ve geri atılmayacağı ifadesi saçma görünmektedir. Herkes bir mermi damla etkisi ile tanımlamaya alışkındır, en azından aksiyon filmleriyle ortalama bir insan için açıktır.
Profesyoneller bile, yerleşik klişeler sayesinde, böyle bir şeyi hayal edemezler. Sıradan yüksek hızlı tüfek mermilerinin vücuduna çarptıklarında, mağdurun vücudunun atılmadığını bildikleri maksimum, ancak dedikleri gibi - "biçilmiş bir çim" gibi düşüyor.
Bu etki, merminin yüksek hızlarında ve küçük çaplarında kinetik enerjisinin çok küçük bir kısmının (1 / 10'ten daha fazla değil) kurbanın vücuduna iletilmesi nedeniyle, bu enerjinin vücudu atmak için yeterli olmaması nedeniyledir.
Bununla birlikte, bedeni çökertmenin hipersonik bir mermiye doğru etkisi saf fiziktir, burada tasavvuf yoktur. 3km / sn hızında uçan bir topun resmine bakın, çapı 5 mm'dir.
Topun uçuşundan sonra havada kalan deşarj bölgeleri ve vakum boşluklarıyla ilgileniyoruz. Bu zonun maksimum genişliği, nesnenin hızının ses hızına oranı ile çarpılan uçan cismin çapına yaklaşık olarak eşit olacaktır.
1km / s hızında 30mm çapında iğne açıklığı olması durumunda (ses hızı, 300m / s'ye kadar saymak için bile yuvarlaktır), böyle bir boşalma bölgesinin çapı en az 10 cm olacaktır, pratik bir vakum olacaktır.
Böyle bir vakum kanalının uzunluğu, nesnenin hızının ses hızına oranı ile çarpılan deşarj bölgesinin çapına eşit olacak ve en az 5 metre olacaktır.
Hipersonik bir kurşun çarptığında, doğrudan travmatik bir etkiye ek olarak, vücuda en az 10 çapında ve en az 5 metre uzunluğunda bir vakum kanalı bastırılır. Aslında bu, 50 / 70 = 5 / 300 saniye süren bir merminin hareketine doğru yaklaşık 1-60kg kuvvetinde bir itmeye (kuvvet darbesi) eşdeğerdir.
Gücün dürtüsüne göre, bu, vücuda yalnızca doğrudan değil, aynı zamanda tahtadan gelecek bir balyozla vurulmasına eşdeğerdir.
Bu gibi durumlarda, bedenin hipersonik merminin hareket yönüne doğru çökmesi kaçınılmazdır.
Bu, temel fizik kurallarına dayanan, pratikte her şeyin çok daha karmaşık olduğu teorik bir sonuçtur, ancak hipersonik bir merminin yukarıdaki parametreleri için atışa doğru çöküşün etkisi ve en az 50 kg değerinin yaklaşık kuvveti yaklaşık bir gerçektir.
Umarım bu açıklamadan sonra "parmaklarda" işlem fiziği belirginleşir, görünüşte paradoksal etki konusunda mistik bir şey yoktur.
Geçiş konusuna geri dönerseniz, dere yatağında bulunan üç gövdede travmatik etkiyi karşılamak için açık bir çöküş işareti var. 1079 yüksekliğinin tepesine hareket eden üç ölü cisim, üstlerinden ateş ettikleri yerden, mümkün olduğunca uzağa doğru da bulundu. Ancak vücutlarda belirgin bir yaralanma yoktur. Görünüşe göre mermiler, kemiklerine dokunmamış, karınlarında açıklanan tüm yaralar ve belden aşağı.
Şok dalgası hipersonik mermi
Atmosferde hareket eden ses hızından daha yüksek bir hızda hareket eden herhangi bir nesnenin her zaman bir şok dalgası yarattığı fizikten bilinir, böylece hipersonik bir merminin böyle bir şok dalgası yaratması gerekir.
Yerde bir şok dalgasının mevcudiyetine dair açık bir kanıt bulunamamıştır, aksi halde bilinirdi. Sadece dolaylı gerçekler var, bunlardan biri, yeniden doğuştan uzmanın sorgusunda DD'nin materyallerinde açıkça belirtiliyorsa, ifadesi:
Ek olarak, şok dalgası, turistlerin üç kol saatinin yarım saatten daha kısa bir süre içinde durmasıyla (kadran üzerindeki göstergelere göre) belirtilmektedir, bu açık bir etki belirtisidir.
Şok dalgası, şok dalgası, çekişme, farklılar. Varlıklarını her gün, her seviyede, patlama ile ilişkilendiririz, ancak bu tek şok dalgaları kaynağı değildir.
"Uçağın süpersonik geçişi" terimi ile bilinen süpersonik bir hareketten kaynaklanan şok dalgası. Ortalama kişi için, bu spesifik pamuk cehaletten dolayı herhangi bir “felaket” birliği taşımamaktadır, ancak bu güçlü ve yıkıcı bir fiziksel etkidir.
Ordu, bu tür şok dalgalarını büyük miktarda düşman insan gücünün yenmek için kullanmaya çalıştı. ABD tarafından bu tür silahların yaratılması ile ilgili çalışmalar, geçen yüzyılın 50'unun sonunda yapıldı ve SSCB'de, düşman personelini vurmak için aynı şok dalgasının ilkeleri, geçen yüzyılın 60'unun sonunda uygulamaya konuldu.
İşte böyle bir silahın gerçek bir prototipi, bir çeşit "süpersonik demir":
Bu, süpersonik bir şok dalgası oluşturması beklenen deneysel bir saldırı uçağı şirketi Myasishcheva M-25.
NTS MAP Başkanlığı kararının Temmuz 17'taki 1969'ten alınan kararına dayanarak, düşük irtifalarda (30 - 50 m'ye kadar) süpersonik uçuş yeteneğine sahip bir uçak yaratılması üzerine çalışmalar başladı. SSCB Bilimler Akademisi Sibirya Şubesi Teorik ve Uygulamalı Mekanik Enstitüsü'nden (ITAM) uzmanların hesaplamalarına göre, dünyaya ulaşan bir şok dalgasının enerjisi düşman birliklerinin travmasını (kontüzyonunu) garanti altına almak için yeterliydi.
Yani, hipersonik bir merminin geçişinden kaynaklanan hava şok dalgası kurgu değildir ve resimlerde ceza davası materyallerinden izler vardır, işte yine bunlardan biri:
Bu olayın soruşturmasına katılan öncü bir toplayıcı (savcı Tempalov), onları küçük kalibreli mermilerden kraterler olarak tanımladı. Mermilere ek olarak (bu nedenle bulunmazlardı, sürüm kayboldu), bir dizi ihlali hipersonik mermilerin şok dalgası bırakmış olabilirdi.
Resmin görsel olarak kırılması 20-30 santimetre genişliğinde tahmin edilir, gevşek karda değil, ateşin içinde, arama motorlarının düşmeden yürüdüğü dolu karda yapıldığını düşünmeniz gerekir.
Bu nedenle, resimlere bakılırsa, şok dalgasının enerjisi çok yüksekti, eğer böyle bir hipersonik mermi bir insanın bir buçuk metre kadar uzağına uçtuysa, o zaman ona ağır bir beyin sarsıntısı sağlanıyordu ve bu bilinç ve ölüm kaybı.
Büyük mesafelerde baş dönmesi, koordinasyon kaybı ve oryantasyon, sağırlık, hafif kontüzyonlarda daha kısa hasar seti etkisi olacaktır.
Aynı zamanda, kişi ne olduğunu bile anlamadı - şok dalgası eyleminin kısa süresinden dolayı sesi duymayacaktı.
Çadırın içinde bulundukları sırada “uyarı çekimlerinin” şok dalgasının etkisi, çadırın yarı giyimli bir biçimde çadırdan aceleyle kaçmalarının nedeni olabilir.
Ancak aslında şok dalgasının hipersonik mermiler tarafından yapılan uyarı atışlarından etkilenmesiyle, bu görünüşte mantıksız görünen bu "sığınak" için yarım kilometreli turistlerin yarısına kadar sürdüğü açıklanabilir.
Ve son olarak, anlaşılmayan şeyden, turistlerin vücudunda garip dış yaralanmalar tespit edildi, kesinlikle ölümcül değiller, ancak yine de "doğal" nedenlerle (hatta "dayak") kendi görünümlerini açıklamak mümkün değil.
Sadece tek bir şeyle açıklanabilirler: Geçiş olayları sırasında kar yağıyordu ...
Şok dalgası bölgesinde hapsolmuş kar taneleri, 1-2 km / s derecesinde hızlanmaya başladı ve ciltte karakteristik vuruş ve morluklar bıraktı.
Ve son olarak diyorum ...
Dyatlov grubunun ölümünün, tüm görünen “deliliği” için hipersonik mermilerin kullanılmasından kesinlikle kurtulma hakkı vardır. Nihai onayı için ya da şimdilik gerçekler yok.
Her zaman olduğu gibi yakın bir yerde gerçek.
Ancak önemli değil, asıl soru zaten oldukça farklı.
Akıl yürütme zinciri, atmosferdeki hipersonik uçuş olasılığının gerekçesini ortaya koydu. Ve bu, uzaklarda ve çoğunlukla 1079 yüksekliğinin karla kaplı yamaçlarında zaten ilginç olmayan olaylarda gerçeği bulmaktan daha önemlidir.
En azından 10-15 km / s hızındaki bir merminin nasıl hızlandırılacağı anlaşılmalıdır. Bunun fantastik bir teknoloji kullanılmadan mümkün olduğuna inanmak için sebepler var.
Modern teknoloji, zaten bilinen fiziksel prensiplere dayanarak bu tür silahların oluşturulmasına izin verebilir.
Ve soru şimdi böyle geliyor - nasıl yapmalı?
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.