Yirmi beş yıl önce Apple, güçlü, genişletilebilir bir masaüstü olan Macintosh II'yi piyasaya sundu. Macintosh çizgisinde derin bir ideolojik tasarım kaymasını temsil eden bilgisayar. Açık mimarisi ve renkli ekran kabiliyeti sayesinde, Apple'ın en eski makinelerinin deneysel felsefesini yankılandı ve Macintosh platformu için yeni bir coşku dalgasını ateşledi.
16MHz Motorola 68020 CPU, 68881 FPU (kayan noktalı ünite) ile donatılmış Mac OS, 68MB RAM ve 40 veya 80MB sabit disk seçeneklerine kadar çok güçlü bir makineydi. Günümüzde kullanıcıların aldıkları Mac çizgisine pek çok özellik tanıttı.
Belki de bu genişleyebilen sistemin en ilginç özelliği, Apple'ın efsanevi 8-bit bilgisayar platformunun ileri teknolojiye saygısızlığı olarak kökeninin öyküsüdür. Apple II'ye olan bağlantının şirketin 1990'ların başlarındaki karanlık günleri havalandırmasına nasıl yardımcı oldu?
Modern bir Apple II
Mac II'nin 1987'deki serbest bırakılması sırasında dört büyük model vardı. Macintosh. Mac'ler (üçüncüsü, 1980'lerin başında bir başka Apple ürünü olan) olan Mac'lerden oluşan üç kişi, kullanıcıları genellikle dahili donanımlarıyla uğraşmaktan vazgeçiren bej kutulardı. Yerleşik monitörler dahil edildi ve sadece dış çevre birimleriyle işlevsel olarak yükseltilebilirlerdi. Birçok erken Mac benimseyenler kendilerini çok sınırlı yükseltme potansiyeli taşıyan pahalı, bazen düşük güçle çalışan makinelerle şaşırtmışlardır.
Bu nedenlerden ötürü, Apple mühendisleri, orijinal Macintosh'un "kapalı kutu" felsefesini pencereden dışarı atmak istemişlerdir. açık bir Mac yapmak. Apple II'nin tasarımcısı Steve Wozniak, yazara yakın zamanda geçen bir e-postada duyguları iyi hatırladı: "Macintosh mühendisleri ve ben ilk günden itibaren [açık] yaklaşımı onaylamış olurdum." Ama onun kurucu ortağı Steve Jobs, yola çıktı.
Orijinal Macintosh'un iç devresinin müşteriye sonsuza kadar erişemeyeceği sessiz, kapalı, cihaz benzeri bir makine olması konusunda ısrar eden Jobs'du. Platformun ilk yıllarında Mac'in geliştirilmesini kontrol eden İşler ile, mühendislerin uygulamaya koyduğu Mac'in yükseltilebilirliği ile ilgili herhangi bir ipucu hızlıca bozuldu.
Ama Jobs, 1986'da Apple'ı terk etti ve Wozniak'ın elinde olan çok farklı bir felsefe - başladı şirkette tutmak için. Mac'i açmanın zamanı geldi.
1986'da Michael Dhuey adında bir 28 yaşındaki Apple mühendisi, altı yuvalı, modüler, renk etkin bir Macintosh için iki sayfalık bir teklif yazarak ücret aldı. Apple yöneticilerine sunulmuştur. Lisa projesinin ustası ve okul günlerinden beri Apple II hayranı olan Dhuey, Macintosh'un yazılım tabanını Wozniak'ın 8-bit makinesinin açık mimarisiyle birleştirmek için bir yol aradı.
1977'de piyasaya çıkan Apple II, herhangi bir şirketin sistem için eklenti çevre birimleri oluşturabilmesi ve satması nedeniyle çok büyük donanım satıcısı desteği. Dhuey, Apple'ın, sektörün geri kalanıyla rekabet halinde olma umuduyla, Macintosh'la benzer açık bir iklimi teşvik etmesi gerektiğini fark etti.
Daha sonra Apple için Ürün Geliştirme Başkan Yardımcısı Jean Louis Gassée, Dhuey'in önerisine hızlı bir şekilde imza attı. üç rakip Mac güncelleme projesinden biri olarak. Sonuçta, Dhuey'in tasarımı kazanıldı ve 16 kişilik bir ekip, Macintosh II'yi (ünlü roman-saygın öncüsünün onuruna verilen isim) hayata getirdi.
Macintosh'un Post-Jobs lordları, söz konusu olduğunda sözlerini indirmedi. Apple'ın farklı yaklaşımını vurgulayarak. 1987'de yayınlanan bir Macworld röportajında Apple COO Delbert Yocam'a "Kapalı bir Macintosh teslim ettiğimizde köklerimizi unuttuk." "Her zaman Macintosh'un açık ve genişletilebilir olması gerektiğini hissettim."
Açık yeni kural oldu
Yeni bir otobüs yakalamak
Hem Mac II hem de Mac II'nin küçük kardeşi, hepsi bir arada Macintosh SE (aynı zamanda 1987'de piyasaya sürüldü), kullanıcıların işlerini iptal etmeden bunları genişletmelerine izin verdi. garantiler. Her iki makinenin de kullanıcıların kendi iç mekanlarını tinkerlemelerine izin vermesi, Apple'ın açık mimariye girmesinin Mac'ler için sadece bir soluklanma olmadığını gösterdi.
İki makinenin en çok genişletilebileceği, elbette, altı tane Macintosh II. iç yuvalar. Apple, on yıl önce piyasaya sürüldüğü gibi, herhangi bir kullanıcının Macintosh II'nin durumunu açmasına, genişletme kartlarını takıp çıkarmasına, bileşenleri yükseltmesine veya iç kısımlarında cezasız kalmasına izin verdi.
Büyük ölçüde, Mac II, NuBus adlı yeni bir otobüs sistemi aracılığıyla etkileyici genişletilebilirliğini sağladı. 1970'lerin sonlarında MIT'de geliştirilen NuBus, ilk kullanımlarını Batı Digital ve Texas Instruments'tan gelen karanlık bilgisayarlarda gördü. Bir otobüs çözümü ararken, Apple NuBus paradigmasını seçti ve diğer şirketlerle birlikte çalıştırarak bir IEEE standardına dönüştürdü. (İronik olarak, Mac II'nin NuBus programı sonuçta bu standarttan sapmaya başladı.)
NuBus mimarisinin en eşsiz özelliklerinden biri, zahmetsiz tak ve çalıştır niteliğiydi. Her bir NuBus genişletme kartı, Mac II'yi otomatik olarak nasıl yapılandırılacağını ve sisteme nasıl entegre edileceğini söyleyen bir ROM yongasını taşıdı. Kafa karıştıran jumper ayarları ve IRQ çakışmalarıyla ilgili IBM PC dünyası ile karşılaştırıldığında, NuBus, o zamana kadar riskli ve kafa karıştırıcı bir süreç olana kadar Macintosh tarzı kullanım kolaylığı getirdi.
Mac II'nin NuBus programı da herhangi bir özelliğe izin verdi. Macintosh'un kontrolünü ele geçirmek ve tüm kaynaklarını kullanmak için plug-in kartı. Teorik olarak, Mac II, farklı görevleri yürüten eş zamanlı olarak yedi farklı CPU'ya ev sahipliği yapabilirdi, ancak böyle bir senaryo hiçbir zaman pratik olmamıştı.
Renkli bir ekran
Şu ana kadar, NuBus'tan Mac II'ye verilen en güçlü avantaj, plug-in grafik ekran kartları. Apple, Mac II için hem siyah beyaz hem de renkli monitörler sunuyordu, ancak müşteriler daha önce yalnızca siyah veya beyaz pikselleri görüntüleyen bir bilgisayar satırında önemli bir yükseltmeye işaret eden renk modelleri için çoğaldılar. Bu tercih Apple'ın pazarlama departmanını korumadan kurtardı, bu yüzden Apple'ın renkli Mac II sistemlerine olan talebi karşılayabilmesi biraz zaman aldı.
Macintosh II'nin rengi özellikle görkemli bir şeydi, çünkü sadece Mac II sadece renk yapamazdı, Ancak sistem, piksel renk derinliği başına 32 bit'e kadar destek verdi; bu, günümüzde masaüstü bilgisayarlarda kullanılan renk standardına eşdeğer - 25 yıl sonra. 24-bit renk, renkli bir fotoğraftan ayırt edilemeyen renkleri olan herhangi bir görüntüyü göstermek için yeterli derinliktir ve bu, 1987'de çok büyük bir olaydı. Bu yetenekler, Photoshop gibi tüketici düzeyinde fotoğraf düzenleme uygulamaları için kapıyı açtı. Mac platformu.
Bununla birlikte, orijinal Apple marka video kartının, 1987'de 640 x 480 pikselde sadece 4 bit (16 renk) veya 8 bit (256 renk) renk desteği sağladığı hiçbir şey değil. Bu, masaüstü yayıncılık sektöründe küçük bir duyuma neden olmak için yeterliydi. IBM'in rekabetçi video standardı olan VGA (ayrıca 1987'de piyasaya sürüldü), yalnızca 320 x 200 çözünürlükte 256 renk gösterebiliyordu. Mac II, standart renk seçenekleriyle aynı renk derinliğiyle bu çözünürlüğü ikiye katladı.
Apple, basın açıklamasında, Mac II'nin renk yeteneklerini, saydam küreler ve Apple logoları içeren renkli bir ışın izlemeli grafikle göstermeyi sevdi. Görüntü, bir Cray süper bilgisayarında iki Apple çalışanı tarafından amaç için yaratılmıştı.
Mac II, aynı zamanda, bir başka şık grafiksel numaraya sahipti: Birden fazla monitörü resmi olarak destekleyen ilk Mac oldu. Aslında, NuBus sistemi bu kadar esnekti ki, Mac II'de her biri kendi ekranına sahip altı adete kadar video kartı yükleyebiliyorsunuz ve Mac System yazılımı masaüstünü otomatik olarak onlara uzatıyordu. Böyle bir yetenek, son zamanlarda PC klon dünyasında bile duyulmamıştı, ancak Mac II, bunu 1987'de yapabilirdi.
Çok hızlı ve pahalı bir Mac
Piyasaya sürüldüğünde, Macintosh II sadece bugüne kadar üretilmiş en hızlı Macintosh değildi, fakat piyasadaki en hızlı PC'lerden biriydi. 1987'de yapılan bir incelemede, InfoWorld, Mac II'yi, Compaq Deskpro 386 Model 40'a uygun bir şekilde karşılaştırdı ve bu zamana kadar yayınların test ettiği en hızlı PC oldu. Macintosh II, DeskPro'nun InfoWorld'ün batarya test testindeki performansını kolayca aşmıştır.
Mac II'nin birçok yorumcunun Mac Plus'ın yaklaşık dört katı kadar hesapladığı sayısal performansı, Mac II'yi düşük seviye iş istasyonları ile eşleştirmiştir. Apollo ve Güneş. (Bir noktada Apple neredeyse Mac II'yi iş istasyonu hattının bir parçası olarak Apollo'ya lisansladı, ancak bu anlaşma son dakikada düştü.)
Matematik ve fen uygulamalarında, Mac II'nin 68881 kayan nokta birimi (FPU) Aritmetik işlemleri büyük ölçüde hızlandırarak 68020 CPU'yu destekledi. Ve Mac II'nin dahili SCSI sabit diski de zamanın PC klonu sabit disklerine kıyasla özellikle hızlı olarak görülüyordu.
Tüm bu yetenekler elbette bir fiyata geldi. 16MHz Motorola 68020 CPU, 1MB RAM, 800KB disket sürücüsü, 40MB dahili SCSI sabit diski, 84 tuşlu klavye, 4 bit grafik kartı ve 12 inçlik bir Macintosh içeren standart bir yapılandırma. monokrom monitör size 6,396 dolara varabilirdi (bugün enflasyonun ayarlandığı günlerde neredeyse 13,000 dolar).
Bu monokrom seçenekleri 13 inç renkli ekran ve 8 bit renkli ekran kartı ile değiştirin ve bir finansal harcamaya bakıyordunuz. Yaklaşık 7,145 perakende (bugün yaklaşık 14.400 $).
Bu çok para. Ancak, efsanevi "Apple vergisi" ni referans gösterebilecek olanlar uyarılmalıdır: Daha önce bahsedilen incelemede InfoWorld, monokrom Mac II sisteminin ve benzer şekilde yapılandırılmış tek renkli Compaq Deskpro 386'nın (6,953 $ 'lık perakende satış) fiyatını karşılaştırdı ve Mac II'yi buldu. 584 $ daha ucuz olacak.
Çoğumuz için bugün bir bilgisayarda 13.000 dolar harcamamız zor, ama bu tür bir para 1987 yılında dünya standartlarında bir masaüstü bilgisayar aldı.
Miras
Hemen hemen sonra Mac II'nin piyasaya sürülmesi, basın ve müşteriler de yeni makinede övgüler yağdırdı. Maliyetine rağmen, Mac II çok iyi satıldı ve 1990'ların ortalarına kadar genişleyen bir dizi genişletilebilir bilgisayar kurdu. Daha da önemlisi, Macintosh II, Mac II tarafından desteklenen açık mimarlık felsefesinin, bugünlerde kapalı kutu lehine Apple'da oldukça daralmış olmasına rağmen, günümüzün devam eden High-end Power Mac ve Mac Pro serisine ilham kaynağı oldu. Steve Jobs'un sessiz cihaz PC felsefesini tam anlamıyla çembere getiren iPad yaklaşımı diyorum.
Buna rağmen, Mac II, Apple için geleceğe mükemmel bir geçiş yaptı, çünkü o zaman, endüstri talep edilen donanım esnekliği. IPod'da da çalışan Michael Dhuey, Apple'ın Mac II olmadan çok daha küçük bir şirket olacağını düşünüyor. "Orijinal Macintosh, beklentileri karşılamıyordu ve profesyonel pazar daha iyi bir şeye ihtiyaç duyuyordu." Diyor.
Tam olarak profesyonel pazarın - Mac II'nin hizmet ettiği - Apple'ın karanlık günlerde hayatta kalmasını sağladı. 1990'lar. Mac II ile, Dhuey ve ekibi, Apple'ın Steve Jobs'un saltanatları almak ve şirketi daha parlak bir geleceğe yönlendirmek için yeteri kadar uzun süre ayakta kalmasına izin veren bir slot kaplı köprü inşa etti.
25'inci yaş günün kutlu olsun, Macintosh II.
Benj Edwards, bilgisayar ve video oyunu tarihinde uzmanlaşan bir serbest yazardır. Aynı zamanda vintage teknolojiye ayrılmış bir blog olan Vintage Computing and Gaming'in Genel Yayın Yönetmeni.