Yeni araştırmalar, konu hediye vermeye geldiğinde, önemli olanın düşünce olduğunu gösteriyor. Shutterstock
Hediye verme ve aramızdaki scroogların hediye vermenin savurganlığından şikayet etme mevsimi. İnsanlar ne istediklerini herkesten daha iyi bildiklerinde neden hediye veriyorlar? Başkaları gönülsüzce, hediye vermenin geleneksel olması nedeniyle, karşı çıkmaktan kaçınmak için onunla birlikte gideceklerini kabul ediyorlar.
Birçoğumuz yakın arkadaşlarımıza ve ailemize karşı cömert davranıyoruz, bu yüzden geleneklerin birini daha iyi duruma getirip getirmediğini sorgulasak bile mutlu bir şekilde birlikte oynuyoruz. Her birimiz biraz Grinch miyiz?
Neyse ki, yeni araştırmalar cevabın hayır olduğunu gösteriyor. İçinde yeni bir çalışma, İnsan fedakarlığının maddi alemin ötesine geçtiğini buldum. Yani, çoğumuz, diğer insanların duyguları ve diğer psikolojik deneyimler için herhangi bir maddi refah ölçüsünün ötesinde endişe duyan "inanç temelli özgeciliği" deneyimliyoruz.
İnanç temelli fedakarlık, sadece insanların istedikleri bir şeye sahip olmalarını istediğimiz için hediye vermediğimiz anlamına gelir; hediyeler de veriyoruz çünkü onların önemsendiğini hissetmelerini, sevinç ya da hoş bir sürpriz yaşamalarını ya da bir şey vermediğimizde hayal kırıklığına uğramalarını engellemelerini istiyoruz.
Bu tür bir fedakarlık başka birçok durumda da geçerli olabilir. Kız rehberler kurabiye satmak için kapılarımıza geldiğinde, onları sadece gruba destek olmak için değil, kurabiyeleri sevdiğimiz için değil, kızların kendilerini başarılı ve değerli hissetmelerini istediğimiz için de satın alıyoruz.
Noel şarkılarına gittiğimizde, amatör şarkı söyleyerek seyirciyi şaşırtmaktan çok sıcak bir tatil ruhu oluşturmak daha önemlidir. Ve çocuk refahı hayır kurumları bize belirli sponsorlu çocuğumuz hakkında bilgi gönderdiklerinde, bunun nedeni sadece finansal olarak değil, sahip olduğumuz kişisel etkiyi de önemsediğimizi biliyorlar.
Bu örnekler apaçık görünebilir, ancak daha etkileyici bir şekilde, inanç temelli özgecilik, maddi kaygıları tamamen gölgede bırakabilir. Sıklıkla geri bildirim istediğimizde - örneğin, senaryosu olan bir arkadaşımız tarafından - daha sert eleştirilerden uzun vadede fayda sağlayacak olsalar bile, onların egosunu korumak için cevabımıza şeker katıyoruz. Ya da yemek randevumuza, bilmek isteseler bile, onları utandırmak için dişlerinde ıspanak olduğunu bilmeyebiliriz.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
IMDB
Fakat başkalarının duyguları için saf bir kaygının, kendi itibarımız yerine (veya en azından buna ek olarak) bu davranışların motivasyonu olduğundan nasıl emin olabiliriz? Sonuçta, sadece kız rehberlerin kendilerini iyi hissetmelerini istemiyorum, aynı zamanda onları destekleyen biri olarak bilinmek de istiyorum. Ve sadece randevumdaki utancımı esirgemek istemiyorum, aynı zamanda onların kötü ruhlu veya yüzeysel olduğumu düşünmelerini de istemiyorum.
İnanç temelli özgeciliği itibar kaygısından ayırmak zor ve araştırmamdaki en önemli zorluk buydu. Gerçek motivasyonlara ışık tutmak için insanlara basit bir paylaşım oyununda başkalarını neyin mutlu edeceğini sordum.
Bu oyunda, bir kişi (Alice) 10 $ 'ın bir kısmını başka bir kişiyle (Bob) paylaşabilir. Ancak transferi gerçekleştiren banka zaman zaman bir hata yapar ve Bob'a tam olarak 1 $ transfer eder. Yani Bob 1 $ alırsa, 1 $ 'ın Alice'ten mi yoksa bir banka hatasından mı geldiğini bilmiyor. Alice bunu 1 doları kendisi paylaşmayı seçerek niyetini gizlemek için kullanabilir.
Çalışmaya katılanlara, Bob'un Alice'in niyetleri konusunda karanlıkta kalmayı tercih edip etmeyeceği, yani özellikle cömert mi yoksa cömert mi olduğu soruldu. Örneğin, Alice bencilse ve Bob'la sadece 1.10 doları paylaşmak istiyorsa, Bob bunun yerine 1 doları alır ve niyetinden habersiz kalır mı? Pek çok insan Bob'un Alice'in bencilliğinden mutsuz ve cömertliğinden mutlu olacağını düşünüyordu.
Şaşırtıcı bir şekilde, bu oyunu kendileri oynadıklarında, bu insanlar aynı zamanda ya tam olarak 1 $ (dolayısıyla bencilliklerini gizleyerek) ya da tam olarak 5 $ (böylece maksimum cömertliği ortaya çıkararak) verme olasılıkları daha yüksekti. Bazı insanlar bencilliklerini gizlemek için 1 doları paylaşıyor, ancak bu sonuçlar Bob'un duygularının da gerçek bir endişe olduğunu gösteriyor.
Ekonomistler nedeniyle gibi çalışmalara insan fedakârlık hakkında alaycı büyüdü bunu Kurtuluş Ordusu için bağış toplayan insanların yerleştirildiği süpermarket girişlerinden kaçındığını gösteriyor. Elbette, özgecil olmak için baskıdan kaçınırız, özellikle de nezaket konusunda itibarımızı korumamıza izin verdiğinde. Ancak, aynı zamanda, farklı bir kayıt kullanmak en azından avukatı reddedilmiş hissetmekten kurtarır. Ve aynı endişemiz fedakar olmayı seçerim zaman bizi özellikle cömert kılar. Hayırsever eylemlere daha hayırsever bir bakış açısı getirmenin zamanı geldi.
Bu arada en yakındaki scrooge'a sarılın. Belki bu basit inanç temelli özgecilik eylemi, ona tatil hediyesi vermek söz konusu olduğunda önemli olan düşüncenin olduğunu hatırlatacaktır.
Yazar Hakkında
Vera L. te Velde, Ekonomi Öğretim Üyesi, Queensland Üniversitesi