TARİHTE FİBER BETON
Liflerin takviye olarak kullanılması kavramı yeni değildir. Lifler eski çağlardan beri takviye olarak kullanılmıştır. Tarihte, at kılı çamur tuğlalarda harç ve saman içinde at kılı da kullanılmıştır. 1900’lü yılların başında betonda asbest lifleri kullanılmış ve 1950’lerde kompozit malzeme kavramı ortaya çıkmış ve elyaf takviyeli beton ilgi odağı olmuştur. Maddeyle ilgili sağlık riskleri keşfedildikten sonra beton ve diğer yapı malzemelerinde kullanılan asbestin yerine yenisini bulmaya ihtiyaç duyuldu. 1960’larda çelik, cam elyaf (GRC) ve polipropilen lifler gibi sentetik elyaflar betonda kullanıldı ve bugün yeni fiber takviyeli betonların araştırılması devam ediyor. GRC, başlangıçta 1940’lı yıllarda Rusya’da geliştirildi, ancak 1970’lere kadar mevcut formu ile yaygın kullanımda değildi.
Avrupa’da, camın kendisini alkaliye dayanıklı hale getirme ihtiyacına odaklanan gelişmeler ve 1960’ların sonunda zirkonya (Zr02) içeren uygun bir cam formülasyonu tespit edildi ve kapsamlı denemelerden sonra zirkonya içeriği yaklaşık% 17 oranında optimize edildi. 1970’lerde, alkali dirençli (AR) cam elyaf üretmek için teknoloji geliştirildi ve GFRC endüstrisi doğdu.
Neredeyse 50 yıldır devam eden gelişmelerle, endüstri artık daha geniş boyut çeşitleri, genel GFRC özelliklerini geliştirmek için yeni pozzolonlar, elyaflara saldırıyı azaltmak için düşük alkali çimento, geliştirilmiş ve çeşitlendirilmiş ekipman ve daha fazlasını üretim metodu ile daha iyi kalitede ürünler sunmaktadır. Bu süre zarfında pazar, hacim olarak ve üretilen ürün yelpazesinde sürekli büyümeye tanık olmuştur. Bugün GFRC, mimarlar ve mühendisler için mevcut olan çok yönlü yapı malzemelerinden biri haline gelmiştir.