Sırıtıştan nefret ediyorum ama bazen kendime yardım edemiyorum.
Bugünün Günlük Metni, sahte bir doktrinin bize götürebileceği saçma yerlerin en iyi örneğidir. “Cennetteki Babamızın oğullarını kendimiz kanıtlamak istiyorsak,“ farklı olmalıyız ”diyor ve daha da ileri giderek“ İnananlar için sevgimiz daha da ileri gidiyor ”diyor. “Kardeşlerimiz için ruhlarımızı teslim etme yükümlülüğümüz var.” (1 John 3: 16, 17) ”
Sorun şu ki, öğretilerimize göre dünyadaki yedi milyon Hıristiyandan sadece on binininde Tanrı'nın oğlu ve Mesih'in erkek kardeşleri var.
Daily Text'in gösterdiği gibi “farklı” olarak Yehova'nın Şahitlerinin büyük çoğunluğu kendilerini Tanrı'nın oğulları olarak ispat edemez. Bizim oluşturduğumuz şey, yedi milyon Tanrı'nın dostudur. Bu, farklı olma zorunluluğumuz olmadığı anlamına mı geliyor, yoksa sadece oğullarının aksine çabalarımızın hiçbir şey kanıtlamadığı anlamına mı geliyor?
Peki ya kardeşlerimiz için ruhlarımızı teslim etmeye razı olmak? Onlar bizim kardeşimiz değiller. Onlar Mesih'in kardeşidir, ama eğer Tanrı'nın çocukları değilsek en iyisi, Mesih ve kardeşleri arkadaşımızdır.
Mesih'e uymak ve gerekiyorsa, kardeşine ruhunu teslim etmek önemlidir, ama geri kalanımız için, ya bu emirden kurtuluruz, çünkü arkadaşlarımız için ruhlarımızı teslim etmemizi isteyen hiçbir meslektaş yoktur, ya da yine de komuta uymak ve 'kardeşlerden' daha iyi olmak, çünkü bir aile üyesi için değil, sadece bir arkadaş için öleceğiz.
Aptal, değil mi? Ama bu yanlış inancın bizi götürdüğü yer.
Sırıtıştan nefret ediyorum ama bazen kendime yardım edemiyorum.