Manik depresyon olarak da bilinen bipolar bozukluk, aşırı neşe ya da taşkınlık halinden (mani) ağır depresyona kadar uzanan, ruh halindeki aşırı değişikliklerdir ve kronik olarak tekrarlar. Hastalığın en yaygın görülen özelliği depresyondur. Manik evre, asabiyet, öfke ve depresyonun bir karışımını içerir. Bu evreye öfori (aşırı neşe hali) dahil olduğunda ise diğer davranışların yanı sıra aşırı harcama veya hafifmeşreplikte tüketilecek olağanüstü bir enerji ve kendine aşırı güven hali ortaya çıkabilir.
Bozukluk genellikle genç erişkinlikte başlar, ancak çocuklarda ve ergenlerde de görülebilir. Yanlış tanı koyma yaygındır; genellikle dikkat eksikliği / hiperaktivite bozukluğu, şizofreni veya sınır kişilik bozukluğu ile karıştırılır. Biyolojik faktörler bazı kişileri bozukluğa karşı savunmasız bırakabilir ve uyku yoksunluğu gibi durumlar manik atakları başlatabilir.
İki temel bipolar bozukluk tipi vardır: Bipolar 1 ve Bipolar 2
Bipolar 1’de kimi durumlarda ağır depresif atak yaşanırken kimi durumlarda yaşanmaz, ancak bipolar 2’de her durumda yaşanır. Bipolar 1 olan insanlar çok şiddetli ve hastanede tedavi görmeyi gerektiren en az bir manik nöbet geçirmişlerdir. Bipolar 2 olan insanlar ise hipomani ile birlikte en az iki hafta süren büyük bir depresif atak geçirirler.