Ya da güncelleme, uyarlama, açılım, tashih, tahrif. Her ne ise.
Fikret Kızılok... Askerliğine 1 kala, Morrison da uzun yolculuğunun kampanasını çalıyordu. Ölümüne bir kalaysa, Çankaya'dan tekaüt "kırat" rahvan adımlarla Güniz'ine ancak yol alıyordu.
35 yıl... Popülizmin, kara'ya yakın ama mizah'a da yüz çevirmez örneklerinden güzellemeler sundu. Şapka, katlanıyor, eziliyor ama her defasında Buster Keaton misali "başımızın üstünde yerini" alıyordu. Alicenap Türk halkı, "Baba"sına pek bir vefalıydı. Öyle ya, temsili demokrasi'de Oxford vardı da onlar mı okumamıştı! Denize düşen, yetiş baba, Kırat'ına bin de gel Süleyman diye figanı basıyordu. Eh, Baba'nın canına minnet. Angara'nın Montmarte'si, tepeme kurul diye göz kırpıyor. Yok mu desin! Hem dün dündür, bugün bugündür.
Bereket Ana, cömerttir. İş ki nasıl sağacağını bilesin. Menderes, dindar değildi ama din'i kullanmıştı. Ecevit, halkçıydı. Özal, ortadirek semalarında trol avcılığına çıkmıştı. Çiller, bacımızdı. Erbakan, adil düzeni şiar bellemişti. Vaatler, vaatler... Babamız ise en çok çiftçinin türküsünü çığırdı. Kim ne veriyorsa, o 5 katına talipti :) Siyasanın otobanında gitti, geldi; km.ler yaptı. Koltuğun yaylarını yalama etmekle kalaydı iyi. Hayatlarımızın hafıza kartına da çıkmamacasına "çip"ler kazıdı. Memleketin öteden beri kümülatif işleyen siyaset yongalarına, kalıcı entegre devreler bıraktı. İncelersek;
Devlet, rutinin dışına çıkabilir demişti mesela; 96'ya istinaden. Hem de ve hala nasıl çıkıyor. Oruç Reis, arada göstermelikten kolunu da kesiyor tabii; olacak o kadar. Koltuk Belası filmindeki beyefendi, belediye başkanı Sunal'a "sen kepçeyle götürürken çevrene de kaşıkla ver ki, çıngar çıkmasın" demişti. Bir nevi Napolyon'un Papalık'a yönelik 'Konkordato'su. Amaaa. Büyük eşitsizlik tablolarında, daha eşitler dikkat çekmez de. Eşitler saf sıklaştırdığında, daha eşitler göze batar.
Bana sağcılar cinayet işliyor dedirtemezsiniz vecizindeki işlemeyen, Gezi'de polis şeklinde kristalleşti.
Neyse ki aynı dekadda kuyruklara neden olan "gaz" sıkıntılarını yaşamıyoruz. Bol kepçe kullanılıyor. Tonton'un deyimiyle "çağ atlamışız" o hususta.
Ecevit ile olan kısır çekişmeleri, yine kırk katır/kırk satır tiyatrosunda (panayırında) 32 kısım tekmili birden sahneleniyor.
Enkaz devraldık ya da devr-i sabık edebiyatı eskidi; ama hala prim yapıyor, yapacak.
Yollar yürümekle aşınmaz... Pardon arkadaşlar, kart kısa devre yaptı :) Toplumlar, hak ettiğince yönetilir diyecektim. Ne dersiniz. Stockholm Sendromu çiplere git gide yerleşiyor. 35 değilse de bir 25 görür müyüz?
Yalnız bu kez perakende değil de toptan görebiliriz. İcraatin İçinden'inin, Ulusa Sesleniş'e evrildiği 83-93 misali.
SSCBde, Krusçev vb.lerinin başını yiyen, perde arkasındaki aparaçiklerdi. Olası bir reisicumhurluk, 89-93'ten tınılar sunacağa benzer. Gölge oyunu siyaseti... O dönem Demokles'in Kılıcı'nın kesemediği Torumtay Paşa'lar vardı hiç değilse. Şimdi onun mevkiinde baldan tatlı, pazenden yumuşak Özel insanlar oturuyor.
(...)
"Samimi bakışlarımızla, sanki canavar sonsuza dek molozların altında kalacakmış gibi bu harabeleri inceliyoruz. Sanki görüntüler tarihe karışmış gibi, hepimiz iyileşmişiz gibi, yeniden umutlarımızı ayağa kaldırmaya çalışıyoruz. Her şey sadece bir zamanda, bir yerde, bir kere olmuş gibi davranıyoruz. Etrafımızı saran şeylere kör gözlerle bakıp, susmak bilmeyen insanlığın ağlayışını sağır kulaklarla dinliyoruz."
Gün gelir, devran döner elbet!
En İyi Kız Görüşü
Bu ülkenin havasından mıdır suyundan mıdır , geleneksel özelliğinden midir yoksa gelenlerin açgözlülüğünden midir nedir o meşhur koltuğa bir oturan bir daha kalkmıyor, kök salıyor adeta..Japon yapıştırıcısı bile halt etmiş koltuğa kıçını yapıştıran liderlerin yanında..
Bir nesil bir başbakanla büyüyür adeta..Hatta o neslin çocukları bile oy atacak yaşa geldiğinde bile aynı başbakana denk geliyorlar..Ne acı ! İhtiraslı liderlerimiz de halka hizmet yerine koltuğu kaptırmamak için mücadele verirken kendi çıkarları doğrultusunda ne mümkünse yapıyorlar..Kimi bunu dini kullanarak yapıyor, kimi fakirleri, kimi fahişeleri, kimi mültecileri..Amaç aynı araç değişik..
Birkaç kişi durumu farkedip kral çıplak diye bağırdığında , gözleri balçıkla sıvanmış halkımız tarafından su üstüne çıkan nohutların kaşıkla vurulup dibe indirilmesi gibi susturuluyorlar..
İtiliyoruz, kakılıyoruz,öldürülüyoruz, terörist ilan ediliyor, soyuluyoruz, aşağılanıyoruz ama olsun köprülerimiz , kavşaklarda lalelerimiz, geniş otobanlarımız var..O zaman kapayalım gözlerimizi keyif almaya bakalım..Üstte yok, başta yokken kendimizi cennette sanıyorsak hepimiz birer Adem'le Havva'yız aslında..
Sonra gün geliyor gözlerde kuruyan o balçıklar yavaş yavaş çatlayarak dökülmeye başlıyor, göze giren güneş ışığı acıtıyor..Yıllarca 3 maymunu oynamış insanlar birşeylerin yanlış gittiğini anlamaya başlıyor..
İşte heyecan da bundan sonra başlıyor, uyuyan dev uyanıyor ve çıplak kralı öldürüyor..Bu sırada gökten 3 elma düşüyor biri soranın, biri yazanın diğeride okuyanın başına..
2
- Hepsini GösterDaha Az Göster