Hepimizin kovboy filmlerinden ve çizgi romanlarından duyduğumuz bir olay vardır. Bir posta arabası haydut tarafından soyulur ve kasabanın şerifi bu haydutları yakalar. Evet gerçek hayatta da bir buna benzer bir olay vardır. Ama bu bahsedeceğimiz adamın bir özelliği vardır. Kendisi şairdir ve soyduğu her posta arabasın bir şiir kondurur. Bu haydut nam-ı değer ismi ile Karabarttır.
Krem renkli uzun bir pardesü giyen Kara Bart, başını da torbamsı bir örtüyle gizlerdi. Başlığındaki iki delikten görünen mavi gözleriyle bir hayalete benziyordu. Onunla karşılaşan posta arabası sürücüleri hiç itiraz etmeden para sandığını indiriyor ve atları dört nala sürerek uzaklaşıyorlardı. Kanun görevlileri
soygunun yapıldığı yere geldiklerinde, boş sandığın içinde bir şiir buluyorlardı:
Uzatın buraya beni uyuyayım,Bekleyeyim yarını sessizce…Belki başarı belki zafer belki de kederGelir ayağıma!..
Bay Bolton, cezaevinde geçen yıllarında, posta arabalarını soyduğu için değil, kötü şiirler yazmış olduğundan dolayı suçlu olduğunu söylüyordu:
Fakiri doyurmak için vurdum zengini,
Günah mı? Bu suç değil
Saçları saman renkli insanlar Lanetlemeyin beni!Küfredecekseniz bana soyguncu diye değil,Kötü şairdi diye edin!