Bazen sadece tek bir olay, herhangi bir kuruluşun gerçek karakterini ortaya koyar. Bunun tipik bir örneğine geçen yıl şahit olduk: Anayasa Mahkemesi içerik
denetlemesi yaparak Anayasa'yı çiğnedi. 5 Haziran 2008
kararı, AYM'nin karakterini ortaya koyuyordu:
"Bu öyle bir kurumdur ki kendini var eden ve uyması gerektiği Anayasa'yı dahi tanımaz."
*** Temmuz 2009
'da ise benzeri bir karakter analizini Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu
için yapacak hale geldik.
Bazı üyeler, Ergenekon
davasının yargıç ve savcılarını, makul bir gerekçe göstermeden değiştirmeye kalkıştı.
Kamuoyu buradaki amacı hemen kavradı:
Hedef davanın seyrini değiştirmekti. Böylece ayakçı
küçükbaşlar ceza alırken, plancı
büyükbaşlar paçayı kurtaracaktı.
İşte tam o noktada, kurul üyeleri olan Adalet Bakanı
ve Bakanlık Müsteşarı
olaya müdahale etti.
Bu kritik müdahale ile Ergenekon yargıç ve savcıları görevlerinde kaldı. ***
Anladık ki asıl adaletsizlik, yargı bürokrasini tam bağımsız bırakmakla ortaya çıkar. İşte apaçık gördük:
Eğer bürokratlar sürece egemen olabilseydi, Ergenekon davası buharlaşıverecekti. Demek ki neymiş:
İlk bakışta büyük bir doğrunun ifadesiymiş gibi gözüken 'Yargı bağımsız olmalı'
söylemi, eksikmiş, yetersizmiş ve art niyetli biçimde kullanılıyormuş. Ama zaten biliyorduk:
Bu ülkede, siyasi
hedefine, "Yargı bağımsız olmalı" gibi şık bir maskenin ardına sığınarak varmaya çalışanlar var. HSYK
'deki kriz, bu grubun aslında hukuktan da bağımsız olmak istediğini ortaya koydu. ***
Konu açılmışken... Dün Rıza Türmen
'in "Yargı Bağımsızlığı ve HSYK" başlıklı yazısını okudum. (Milliyet, 24 Temmuz)
Yazıda bağımsızlık
kelimesi tam 17
kere geçiyordu.
Yargının tarafsız
olması gerektiğinden ise sadece bir
(1) kere söz ediyordu Türmen; yasak savarcasına. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi
'nde yargıç olarak görev yapmış... Türkiye Barolar Birliği
tarafından "Yılın Hukukçusu" ilan edilmiş... Gazeteciler Cemiyeti
'nin de bu yıl köşe yazılarını ödüllendirdiği Rıza Türmen
, belli ki yargının tarafsızlığını önemsiz
bir konu olarak görüyor.
Yani onun mantığına göre, yargı tam bağımsız olduktan sonra işini zaten tarafsız biçimde ifa edecek. ***
Bu fikrin yanlışlığını yukarıda gösterdim: Bazı yüksek yargı bürokratları, düpedüz taraflı davranarak, korkunç işler çeviren Ergenekoncuları kurtarmaya çalışıyor. Hep birlikte şahit olduk:
Hukuku, adaleti ve vicdanları hançerleyecek bir kararın alınmasına ramak kalmıştı.
İnanılmaz bir hukuk skandal, gerçek bir adalet katliamı, siyasi müdahale sayesinde engellendi.
Peki Türmen gibi tecrübeli bir hukukçu, bütün bunları bilmesine rağmen, nasıl oluyor da hâlâ tam bağımsızlıktan söz ediyor?
Nasıl oluyor da foyası
ortaya çıkan "bağımsızlık" söylemini hâlâ kullanabiliyor?
Ve nasıl oluyor da, bağımsızlıktan daha önemli bir hukuk değeri olduğu artık anlaşılan yargı tarafsızlığını
es geçiyor?
Niye böyle bir tutum takındığını bilmiyorum. Ancak Sabih Kanadoğlu
ve Ömer Faruk Eminağaoğlu
ile aynı fotoğraf karesinde yer almaktan gocunmadığı anlaşılıyor.