Selasphorus sasin
|Selasphorus sasin|


Yuvaya bakan erişkin dişi
|Korunma durumu|


Asgari endişe altında (IUCN 3.1)
|Bilimsel sınıflandırma|


|İkili adlandırma|


Selasphorus sasin|
(Lesson, 1829)


Yaz konuğu
Yaz ve kış konuğu
Kış konuğu
Fiziksel niteliklerDüzenle
Selasphorus sasin, erişkinlerinin boyu 75 ila 90 mm'ye ulaşan küçük bir kuştur. Erişkin erkek kuşun sırtı ve alnı yeşil renklidir. Yan, kuyruksokumu ve kuyruk tüyleri ise pas kırmızı rengindedir. Erkeklerin boynu yanardöner turuncu ve kırmızı renklerdedir. Erişkin dişiler ve erişkin olmayan kuşların da renkleri aynıdır ancak boyunlarında yanardöner renklerde olan leke bulunmaz, bunun yerine bir dizi benek bulunur. Erişikin dişilerin tüyleri genel olarak yeşil renklidir ve pas kırmızısı renkli tüyler uçları beyaz olan kuyruklarında bulunur. Erişkin olmayan S. sasin kuşlar dişi kızıl sinek kuşu ile çok büyük benzerlik gösterirler ve sahada birbirlerinden ayırtedilemeyebilirler. Belirli bir coğrafi bölgede iki türü birbirinden ayırtedebilmek için her iki türün üreme dönemleri ve dağılımları dikkate alınır.
Yaşam alanları, dağılımı ve alttürleriDüzenle
Selasphorus sasin türü ABD'nin Kaliforniya eyaletinin, kuzeyde Santa Barbara'dan itibaren olmak üzere, kıyılarında ve Oregon eyaletinin en ucunda çalılıklı ormanlarda, bahçelerde ve meralarda yaygın olarak bulunur. Bu türe adını veren S.s. sasin alt türü göçmendir ve kışları Meksika'nın orta bölgesinin Pasifik kıyısında geçirir. İkinci bir ırk olan S.s. sedentarius ise Kaliforniya'nın güneyinde açıklarda bulunan Channel Adalarında yerleşik olarak yaşar. Bu popülasyon 1960'larda Los Angeles County'sinin Palos Verdes Yarımadasına koloni olarak yayılmıştır ve o zamandan beri Los Angeles ve Orange County'lerine yayılmıştır.
DavranışıDüzenle
Erkek erişkin kuşların kur uçuşları sarkacın sallanmasına benzeyen 10 metrelik bir yay üzerinde ileri geri hummalı bir uçuş ve bunu takiben 30 metre irtifadan yüksek hızlı bir dalış manevrasından ibarettir. Erkek kuşlar oldukça saldırgandır ve bölgelerini korurlar. Küçük boyutuna rağmen kızgın mizaçlı olan bu türün erkekleri, diğer erkekleri ve sinek kuşu türlerini bölgelerinden kovalarlar. Hatta kendilerinden katbekat büyük olan kerkenez ve atmaca gibi yırtıcı kuşlara da saldırdıkları ve kovaladıkları bilinmektedir.
Üreme ve beslenmeDüzenle
Yuvasını bitki liflerinden, hav tüylerden ve ot saplarından yapar. Yuvanın yapısallığını kapladıkları likenler sağlar. Yuva yerden yukarıya, ya bir ağaç dalına ya da bir bitkinin sapına yapılır. Dişi kuş 15 ila 17 gün arası kuluçkaya yatmak üzere iki beyaz yumurta yumurtlar. Yavrular yumurtadan çıktıktan üç hafta sonra yuvadan ayrılır. Ana kuş bu yavruları birkaç hafta daha besler sonrasında genç kuşlar kendi başlarının çaresine bakar.
Tüm sinek kuşları gibi bu türün de yüksek metabolizması çok sık olarak, yaklaşık her saat başı beslenmesini gerektir. Çiçeklerden nektar içtikleri gibi çiçek tomurcuklarının yanında sürünen küçük böcekleri de yiyerek protein ihtiyaçlarını karşılarlar.
GaleriDüzenle
Dış bağlantılarDüzenle
- Fotoğraflar
- Videolar (Internet Bird Collection)
- Fotoğraf galerisi VIREO
- Canlı yuva webkamerası
- Live Allen's hummingbird nest webcam at Phoebe Allen's Hummingbird Webcam
- "Allen's hummingbird medya". Internet Bird Collection.
- Gallery of Allen's Hummingbirds in flight taken with high speed flash
- VIREO (Drexel Üniversitesi) Selasphorus sasin fotoğraf galerisi
- Selasphorus sasin BirdLife türlerinin bilgi formu
- "Selasphorus sasin". Avibase.
- IUCN Kırmızı Liste haritalarında Selasphorus sasin interaktif erim haritası
- Xeno-canto'da Allen's hummingbird ses kayıtları.
- Wikimedia Commons'ta ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
- Vikitür'de Selasphorus sasin ile ilgili ayrıntılı taksonomik bilgiler bulunur.
KaynakçaDüzenle
- BirdLife International (2004). Selasphorus sasin. 2006. IUCN Red List of Threatened Species. IUCN 2006. www.iucnredlist.org.
- Ridgway, Robert (1909): Hybridism and Generic Characters in the Trochilidae. Auk, 26(4): 440-442. PDF tam metin
- Taylor, Walter P. (1909): An instance of hybridization in hummingbirds, with remarks on the weight of generic characters in the Trochilidae. Auk, 26(3): 291-293. PDF tam metin