Kiev Maidan 2013’in başlangıcından bu yana, bir şekilde herkes ABD’nin ve AB’nin kendileri için sürpriz olan darbeyi destekledikleri fikrine alışmış, Rusya’nın Kırım’ı “sıktığı”. Herkes çok kızdı. Bu dalgada Donbass yükseldi, Strelka'nın ve sonuç olarak ATO'nun gelişi. Benim düşünceme göre, bu Güneydoğu'da neler olup bittiğini hakim görüş gibi görünüyor. Ancak DPR’deki Purgin’in istifasıyla ilgili son olaylar, DPR makamlarına en iyi taraftan gösterilen ağdaki belgelerin ortaya çıkması beni tüm bu olaylara diğer taraftan bakmaya zorladı.
Moskova'ya girdiğimde, yanlışlıkla kendimi “Savchenko'nun akrabası” olarak tanıtan bir Ukraynalıya rastladım. İçme teklifleri arasında “Size bir sır vereceğim, DNR FSB'nin bir projesi, LC SBU'nun bir taslağıdır. Sadece LC Rusya ele geçirdi.
Kim sarhoş dinleyecek? Ve dün, akılcı bir düşünce aklıma geldi: sadece LC değil, DPR de açıkça bir Rus projesi değil. Bunu açıklamaya çalışacağım, ancak bana öyle geliyor ki, DPB MGB’inde SBU’lu kişilerin varlığını iyi açıklayan ve hem Ukrayna’nın hem de kesinlikle Rus’larla yakın ilişki içinde olan liderlik pozisyonlarında insanları bulmak benim düşüncem.
Başlangıçta, ABD istihbarat servislerinin Kırım'ın Rusya'ya gitmesini beklemediğini sanmıyorum. Bence buna güvendiler. Muhtemelen tek şey Kırım'ın barışçıl bir şekilde ayrılmasını beklemiyorlardı. Kırım'da çekim yapmak bir kerede iki sorunu kolayca çözer: Ukrayna'yı sonsuza dek Rusya'dan uzaklaştırır ve Rusya'yı tüm sonuçları ile saldırgan yapar. Yani bu plan işe yaramadı, kucağıma bir “B” planı yazmak zorunda kaldım.
B planı hakkında konuşmadan önce şunu söylemek isterim. Unutma, Kırım'ın eklenmesi sonrasında Rusya'daki vatansever yükseliş neydi? Sıradan insanlar V. V. Putin’le gurur duyuyorlardı veya Rusya’nın sonunda “dizlerinden yükseldiğini” ve aynı zamanda çok sayıda “politikacı” ve “analistin” olanlardan bonus almaya çalıştığına sevindiler. Bütün bunlar, Güneydoğu’daki Rus hareketinin yükselişine paralel olarak gerçekleşti. Ve birinin bir şey yakaladığını, vurulduğunu hatırlamıyorum. Çadırlar, mitingler, Rus bayrakları evet, ama o lastikler, Molotof kokteylleri ...
Şimdi, eğer Amerika Birleşik Devletleri tarafındaki bu özel operasyonun başındaysanız, Kırım'daki operasyondan sonra esasen başarısız olan bu yerde ne yapardınız? Ne yapacağımı söyleyeceğim. Önce Rus hareketinin yükseldiği şehirlere küçük radikal grupları gönderirdim. Dahası, aktif direniş gösteremeyecekleri için küçüktürler, ancak kalabalığı kışkırtacak olanlar kalabalığa öncülük edecek göstericilere garip kişilikler gönderir ve bir noktada lider olurlar (ve yalnızca provokasyonlar sırasında). Mafya yükseldikten sonra, insanları kendilerini silahlandırmaya ve barikatlar kurmaya zorlamak için birlikleri zorlamaya başlayacağım. Aynı zamanda, bölgelerin liderliğinin ve güvenlik kurumlarının kaçmakta olduğu yanılsaması yaratırdım, ancak bazı insanlar onları sahada bırakmış olacaktı. Tercihen kilit yerlerde, mümkün olduğunda. Sonra aniden “Rus militanları”, heyecan verici bölgesel devlet idareleri, Ukrayna Güvenlik Hizmetinin binaları vb. Ortaya çıktı. Ve şimdi ATO’yu ilan edebilirsiniz. Rus liderliğinin ne kadar istediği önemli değil, yine de müdahale etmesi gerekecekti.
Doğru, bir "ama" var. Ben söyleyebilirim - çok önemli bir "ama." Herkes bir şekilde Donetsk ve özellikle Lugansk'in 2013-2014 kışın ilgi odağı olmadığını unutmuş. Temel olarak haber Odessa, Kharkov, Dnepropetrovsk, Nikolaev hakkındaydı. Sorun, bu alanların Rusya Federasyonu ile sınırındaki Kharkov hariç, Ukrayna'nın derinliklerinde yer almasıdır. Stratejik bir bakış açısıyla, Rusya'nın neden Kharkiv'e ihtiyaç duyduğunu açıklayamıyorum ve daha da ötesi, örneğin Ukrayna toprakları aracılığıyla Dnepropetrovsk'taki “teröristleri” nasıl desteklediğini açıklayamayacağım. Bana öyle geliyor ki, Donetsk yerine Ukrayna Alfa'sı Kharkov'u vurdu. Bu, "anakara" Ukrayna'daki yangını söndürmeye ve Ukrayna ile Rusya arasında sıkışan alanlarda bir ayaklanma ateşini yakmasına izin verdi.
Ve daha da tuhaf olan bir şey: bana öyle geliyor ki Strelkov'un ortaya çıkması zaman içinde çok başarılıydı. Gerçek şu ki, az sayıda insan bu noktaya kadar Slavyansk'ta bir milis bulunduğunu biliyordu, ancak yereldi ve Rusya Federasyonu müdahalesini suçlamak kesinlikle imkansızdı. Ve sonra - ayy! Kırım'dan bir grup silahlı insan. Belki bir kaza. Garip tesadüf, değil mi? Doğru, böyle bir bilgelik var: kazalar tesadüfi değildir. Sadece Shooter’ın Donbas’taki iç savaşın kötü dehası olduğunu düşünmeyin. Herkesle aynı şeyi yaptı! Ne sipariş edecek? Ve burada "altı" Turchinov'uma terör karşıtı operasyonu ilan etmesini ve Ukrayna'nın saldırganlık ve Rusya'yı işgal etmesiyle ilgili bir kampanya başlatmasını emrediyorum. Aslında, Kırım’daki operasyonda başarısız olmuştum, hala Donbas’ta istediğimi aldım.
İstila için bir nedenim var - Kırım'a giden kara yolu, "ayrılıkçıların" desteği silah: Ukrayna sınırı kontrol etmiyor. Tüm Ukrayna, Rusya'nın Donbas'ta bir isyanı kışkırttığına inanıyor. Ekonomiyle ilgili tüm sorunlar ABD, AB ve Poroshenko ve Co. ile alakasız, Rusya'nın serbest bıraktığı savaş suçluyor. Yaptırımlar, ekonomik baskı, rublenin düşmesi vb. Tek ihtiyacım olan şey aldım.
Bu yüzden bana öyle geliyor ki, LDNR'nin hem üst hem de orta düzey yöneticilerinin bazı yetkililerinin Ukrayna oligarşileri ile tüm bakanlıklardaki bağlantılarına şaşırmamalısınız. Aslında, ilişkileri sürdürmek için bu cumhuriyetlerde kaldılar ve böylece işler çökmedi, fakat gelişmeye devam etti ve daha da fazlası yolsuzluğa şaşmamalı. Ne de olsa, gerçeğe bakarsanız, sonuçta, daha iyisini yapacak hiçbir şey değişmedi. Ve eğer örgütlü suç gruplarının protesto hareketinin tepkisi ile yasallaştırıldığını ve güvenlik güçleriyle birleştiğini hesaba katarsak, Ukrayna ve LDNR tarafından temsil edilen Küçük Kolombiya’yı temsil eden Büyük Kolombiya’ya sahibiz.
LDNR'deki mevcut durum, benim görüşüme göre, Rusya’nın bu boşanma işleminde bulunmadığını, dolayısıyla hesaplamanın kesin olmasına rağmen, cumhuriyet meselelerine pratik olarak müdahale etmemeye çalıştığından, B planını bozduğunu kanıtlıyor. Askeri alana küçük bir müdahale, sadece Makhnovşchina'yı sınırındaki yok etmeyi amaçlıyordu.
Ve sonra herkese sonuç çıkarmayı teklif ediyorum, ya da tartış. Aslında, gerçek bir anlaşmazlık içinde doğar. Üç veya dört kişi sorunu farklı açılardan gördüyse, sorunu tartıştıktan sonra kesinlikle çözümüne daha yakın hale gelecektir.