Bir araştırmaya göre, bazı atların yüz kemikleri, burun bandı ve kaldırım zinciri bölgelerinde anormal derecede kalın veya incelir, radyografide (X ışını) görülebilen ve hatta hissedilebilen veya görülebilen lezyonlar oluşturur.
BVSc, MRCVS, MACVS (Hayvan Refahı), Profesör Paul McGreevy, bu tür kemik yeniden modellemesinin neden-sonuç kanıtı olmadığını, ancak atların “rahatlık aramak amacıyla” kendi kafataslarına zarar verebileceğini ileri sürdüğünü söyledi Avustralya’daki Sydney Üniversitesi’nde hayvan davranışları ve hayvan refahı bilimi.
McGreevy, “Bit basıncı, bir atı basınçtan kurtulmak için ağzını açmaya yönlendirir, ancak kısıtlayıcı bir burun bandı nedeniyle rahatlığı reddedilirse, o sadece pes etmeyebilir, sadece burun bandının darlığına karşı çalışmaya devam edebilir” dedi McGreevy. 2 Kasım’da Dünya Veteriner Hekimler Birliği’nden 2020 Küresel Hayvan Refahı Ödülü’nü aldı. “Korkum, bu lezyonların eğitimde, yarışmada veya işte kendilerini esasen yaralayan hayvanların kanıtı olabileceğidir.”
McGreevy ve aralarında Mexico City’deki Meksika Ulusal Özerk Üniversitesi’nden Lucia Pérez-Manrique, DVM’nin de aralarında bulunduğu araştırmacı arkadaşları, yaklaşık 150 Warmblood’un ata binen kafalarını inceledi. Ülkenin askeri süvarilerinin At Yüksek Performans Merkezinin (CEAR) bir parçası olarak, atlar terbiye, atlama, olay ve askeri alaylarda performans sergiliyor. Veteriner bilim adamları, atların yüzlerini görsel olarak incelediler ve palpe ettiler (hissettiler) ve daha sonra burun ve çene kemiklerindeki anormallikleri kontrol etmek için kafataslarının radyografik görüntülemesini gerçekleştirdiler.
Atların radyografilerini bağımsız olarak inceleyen iki uzman veteriner radyolog tarafından onaylandığı üzere, ekip atların% 37’sinin burun kemiğinde en az bir lezyon olduğunu ve yaklaşık% 14’ünün mandibulada (alt çene) en az bir lezyon olduğunu buldu. McGreevy, dedi. Bu lezyonlar ekzostozları (kemik kalınlaşması) ve içbükeylikleri (kemik incelmesi) içeriyordu. Çoğu at, hem ekzostoz hem de içbükeyliğe sahipti, sıklıkla lezyonlar birbirine bitişik oturuyordu. Örneğin, at, yanında kalınlaşmış bir kemik çizgisi ile kemiğe bir dalma yapabilir.
Ancak McGreevy, bu sorunların çoğunun sadece ata bakıldığında görülemediğini belirtmek önemlidir. Kemiği palpe etmek bazı bilgiler verebilir, ancak radyografi bu tür değişikliklere dair şüpheleri doğrulamaya yardımcı olur ve birçok Arap soyunun tipik profilindeki normal “yemekleri” dışlar. Bazı insanlar beyaz kılların deri altındaki kemikli lezyonların göstergesi olduğuna inansa da McGreevy, ekibinin beyaz kılların yokluğu veya varlığı ile böyle bir ilişki bulmadığını söyledi.
Pek çok insan lezyonları fark etmeyebilir çünkü bu ince deformiteler “yeni normal” haline geldi. The Horse , “Bu atlardan her gün bu patolojilere alıştığımız için bu kadar çok at görebileceğimiz olasılığıyla yüzleşmeliyiz” dedi . “Ve bu umutsuzca üzücü bir olasılık.”
McGreevy, ekibinin bu lezyonların nedenlerini veya risk faktörlerini araştırmadığını söyledi, bu nedenle çeşitli lezyonlardan belirli türden burun bantlarının, binicilik stillerinin veya gerginlik seviyelerinin sorumlu olduğunu söylemek mümkün değil. Ancak, bu faktörlerin olası rollerini incelemek için daha fazla çalışma planladıklarını söyledi.
Araştırmacılar, dünyanın diğer bölgelerinde diğer disiplinlerde ve sporlarda kullanılan at gruplarını da araştırmak istediklerini sözlerine ekledi.
McGreevy, “Meksikalı süvarilere şeffaflıkları için minnettarız, bu da atlara yardım etmede uzun bir yol kat edecek” dedi.