Bölüm 291: Hayat Bir Satranç Oyunu Gibidir
Çevirmen: Sefix (Dikkat edin tehlikeli bir adam bu.)
Konuk Editör: Fullbringer (Misafirliğe geldim birkaç bölüm.)
Pekin'de sabah oldu. Bir banliyöde büyük bir evde, antik tasarıma sahip muazzam bir avlu içerisinde çok sayıda ağaç ve çiçek dikiliydi. Kuru ve son derece düşük sıcaklıktaki havada, çam ve selvi ağaçları her dem olduğu gibi yeşil görünüyordu. İki kar beyazı erik çiçeği rüzgara direnirken gururla durdu. Taze ve hoş kokularını yayarak avluyu daha keyifli hale getirdiler.
Yeşil bir taş masada Go oynanmak için bir dama tahtası alanı kazınmıştı. Siyah ve beyaz taşlar masanın her tarafına dağılırken, bir köşede duran çaydanlık beyaz buharını serbest bıraktı.
Sefix: Go (围棋), 2500 yıldan fazla bir süre önce icat edilen popüler bir tahta oyunudur. Siyah ve beyaz oyun parçalarına ‘taşlar’ denir.
Avlunun çevresinde, gizli köşelerde sessizce bu yeri koruyan birkaç kişi vardı.
O anda eski moda bir pamuklu gömlek ve pamuklu pantolon giyen oldukça küçük boyutlu yaşlı bir adam, elindeki küreği ile birkaç yabani otu söktükten sonra bir çam ağacının yanında eğik bir pozisyonda çıktı. Gri beyaz saçları ve bazı yaşlılık lekeleri vardı. Vücudu tozla doluydu, bu da onu oldukça acınası gösterdi.
Yaşlı adam küreği masanın yanına koydu, sonra döndü ve yeşil bir taş tabureye oturdu. Demliği kaldırarak doğrudan çaydanlığın ağzını emdi.
Çay hızla bitti. Yaşlı adam yan taraftan bir şişe sıcak su aldı ve biraz çay yaptı. Bundan sonra, bitmemiş Go oyununu düşünmeye başladı.
Kalın, gri kıyafetler giymiş, hafif sarkık yanakları olan nazik görünümlü yaşlı bir kadın avluya girdi ve yeşil taş masaya geldi. Gülümseyerek eğildi ve konuştu: “Usta, Kumandan Yang geri döndü. Dışarıda sizi görmek için bekliyor.”
Yaşlı adam yavaşça beyaz bir taşı kaldırdı ve aniden dama tahtasına düşürdü. Tak tak!
Dama tahtasında, siyah taraf için durum son derece tehlikeliydi.
Yaşlı adam sonunda başını çevirdi. Yavaşça, “İçeri girmesine izin verin...” dedi.
“Evet.” Yaşlı kadın yavaşça o yerden çıktı.
Kısa bir süre sonra, yeşil bir askeri üniforma giymiş uzun boylu ve kaslı, rütbeli bir adam avluya girdi. Bıçak gibi keskin ve yakışıklı yüz özelliklerine sahip adam, önündeki yaşlı adamı gördüğünde mutlak saygıyla doldu. O Yang Pojun'du.
“Baba, buradayım.” Yang Pojun, yaşlı adamı başını indirerek selamladı.
Yaşlı adam elini salladı. “Pojun, otur ve oyunuma bak. Siyah taşın hala kazanma şansı var mı?”
Yang Pojun herhangi bir soru sormadan isteğini kabul etti. Sırtını düzleştirerek, yaşlı adamın karşısındaki tabureye oturdu. Düşünürken kaşlarını çattı ve ciddiyetle tahtaya baktı. Uzun bir süre sonra konuştu: “Kara taşın çıkış yolu kalmamış, durumu kurtarmanın bir yolu yok.”
“Gerçekten...” Yaşlı adam başını salladı ancak Yang Pojun'un haklı olup olmadığını açıklamadı. Başını kaldırarak, Yang Pojun'a hafifçe gülümsedi ve beyaz bıyığının hafifçe titremesine neden oldu. “Bu yaşlı adamı görmek için Jiangnan askeri bölgesinden buraya kadar koşmaktan bıkmış olmalısın.”
“Yorgun değilim, sadece her zaman babama eşlik edememekten nefret ediyorum.” Yang Pojun samimiyetiyle sesli bir şekilde kendini ifade etti.
“Hehe...” Yaşlı adam sevinirken kıkırdadı. “Bu hayatta ben, Yang Gongming, sadece tek bir oğla ve kıza sahip... Tek oğlum Jiangnan askeri bölgesindeyken, Jieyu ise evlendikten sonra Zhonghai'ye taşındı. Dışarıdaki insanlar için halihazırda yalnız yaşlı bir adam olarak kabul edilebilirim.”
Yang Pojun çaresiz hissettiği gibi kaşlarını çattı. “Baba, genel seçim çok yakında geliyor. Pekin'e geri dönme şansımın yüzde sekseninden fazlasına sahip olduğumdan çok eminim. O zaman babama daha sık eşlik edebileceğim. Oh evet, Lie'er'de seninle vakit geçirebilmek için buraya dönebilir.”
- -
Yang Gongming bir şey düşünmüş gibi görünüyordu. Dedi ki, “Duyduğuma göre bir sürü insan gözlerini hedeflediğin pozisyona dikmiş. Herhangi bir sorunla karşılaşırsan, bana bildirmekten çekinme. Bu dünyadan ayrılmam uzun sürmez. Aslında, bugün sahip olduğun şeyi elde etmek için kendine çok güveniyorsun. Zihnim hala açık olsa da, bir şekilde ya da başka bir şekilde sana yardımcı olabilirim.”
Yang Pojun şiddetle başını salladı. “Baba, öyle söyleme. Vücudun hala sağlıklı ve çetin. Gelecekte hala çok zamanın var, yakında gideceğini nasıl söyleyebilirsin?”
“İnsanlar yaşlanıyorlar ve hastalıkların bir sonucu olarak ölüyorlar. Çocuklar büyüdüğünde, ebeveynleri doğal olarak yaşlanır. Çocuklar bir gün ebeveyn olduklarında, ebeveynleri er ya da geç ölecekleri bir zamana ulaşırlar. Hayatım diğerlerinden çok daha heybetli, onurlu ve tatmin edici. Böyle bir şeyi söylememe gerek yok.”
“Baba…”
“Pojun...” Yang Gongming konuştu: “Gençken, kendi kuşağından çok daha istikrarlıydın. Kabiliyetinle her zaman büyük resme baktın ve işleri düzgün bir şekilde ele aldın. Kuşağının insanlarıyla karşılaştırıldığında, daha güçlü bir arka plana sahip olsa bile, hiç kimse senin kadar etkileyici bir şey elde edemez. Bir adım öne geçerek Çin'in ana otorite çemberine girebilecek tek kişi sensin. Senin gibi bir oğlumun olması her zaman benim gururum ve Yang ailemizin zaferi olmuştur.
”Hepsi babam tarafından verilen eğitim sayesinde, aksi halde aynı kişi olmazdım.” Yang Pojun konuştu.
Yang Gongming ifadesini inkar edemedi. Demliği kaldırırken konuşmadan önce bir yudum çay aldı. “Bu doğru, kesinlikle sana olağanüstü bir özen gösterdim. Bununla birlikte bunu sana aktarma sebebim senin de işbirliği yapmaya istekli olmandı.”
Yang Pojun sersemledi. Yang Gongming'in ne demek istediğini bilmiyordu.
Yang Gongming'in dudaklarının köşeleri bilinmeyen, acı bir gülümseme gösterdi. Koluna uzandı ve Yang Pojun'a teslim etmeden önce bir belge rulosu çıkardı.
Yang Pojun'un bu konuda kötü bir hissi vardı. İki eliyle aldıktan sonra, onu çevirdi ve bir göz attı.
Sadece tek bakışıyla Yang Pojun'un ifadesi anında değişti!
“Baba! Neden... Neden sen...” Yang Pojun soldu. Gözleri şaşkınlıkla doluydu.
Bu belgeler DNA testi raporuydu. Birisi gizlice Yang Chen ve Yang Pojun'un DNA'sını almış ve kontrol için göndermişti. Sonuç aşikârdı!
Yang Gongming iç çekti. “Şaşırmış gibi hissetmek zorunda değilsin. Aslında, o zamanlar evlendiğinde, çocuğun varlığını biliyordum…”
Bu cümle Yang Pojun'un zihninde bir patlama gibiydi. “O zaman Baba, neden sen... neden...”
Yang Gongming acı bir şekilde gülümsedi. “O yıl tesadüfen politbüroda daimi komite için rekabet ettiğim kilit dönemdi. Eğer başarılı bir şekilde yarışmış olsaydım, Yang klanımız kesinlikle Pekin'in birinci sınıf ailelerinin çizgisine adım atacaktı. Eğer başarısız olsaydım, klandaki herkes, kemiklerimiz bile kalmayana kadar rakiplerimiz tarafından yenilme riski altında olurdu. Bekarken, sen ve eşin aynı zamanda bir çocuk sahibi oldu. Bu tür şeyler bugün görülse bile, bizimki gibi aileler için kesinlikle bir aşağılama olacaktır. Her ne kadar çocuğu gönderme kararına şiddetle karşı olsam da acıya katlanmak zorunda kaldım ve tüm klanı dikkate almam gerektiği için habersiz gibi davrandım. Beklenmedik bir şekilde, çocuk o zamandan beri bulunamadı.”
Yang Pojun'un yüzü kızardı ve solgunlaştı. Sadece kendisinin ve karısının bildiğini düşündüğü şey, her zaman bilmeden babasının kalbinde tuttuğu bir şey olmuştu.
“Pojun, eğer bu mesele sıradan aileler arasında gerçekleşseydi, evli çift ve çocuk herhangi bir sorunla karşılaşmazdı. Çocuk sadece ailenin hazinesi olacak ve hiçbir şekilde terk edilmeyecekti.” Yang Gongming keder dolu bir sesle devam etti. “Ancak bu tür ailelerde doğmak ikiniz için zor olmalı. Siz ikiniz o zaman çocuğu aldırmaya karar vermediğinize göre, çocuğu şimdi geri almayı reddetmek için hiçbir neden yok. Yang ailemizin şu anki durumundan yola çıkarak, çocuğun ortaya çıkması aileye olumsuz haberler getirecek olsa da, yıllar önce olduğu gibi başkaları tarafından yok edilmeyeceğiz. Böyle bir durumda habersiz davranmak için bir nedenimiz yok. Bu, Yang klanından insanların yapması gereken bir şey değil.”
Yang Pojun'un yüz ifadesi birkaç kez değişti. Sordu, “Baba, bu raporu teslim eden kim?”
Yang Gongming iç çekti. “Lin Ailesi'nin Efendisi, Lin Zhiguo.”
“Lin Ailesi... Lin Zhiguo...” Yang Pojun kasvetli bir hale geldi. “Lin Zhiguo sadece ulusal güvenlikte bir general. Orduda gerçek bir yetkisi yok ve Yang ailemize girmeye cesaret ediyor. Bu meseleyi Yang ailemizin pozisyonunu yıkmak için kullanmayı mı planlıyor?”
Kaşlarını çatan Yang Gongming konuştu, “Pojun, Lin Zhiguo sadece bir general olmasına rağmen ona aşağı bakmamalısın. Lin Ailesi kesinlikle ilk bakışta göründüğü kadar basit değildir. Bununla birlikte, çembere adım atmadan önce Lin Zhiguo'nun gerçek kimliğini anlayamayacaksın. Lin Zhiguo'ya bir genç olarak saygı göstermelisin, bu sana olan uyarım!”
Emekli babası nadiren bu kadar onurlu bir ton kullandığından, Yang Pojun emrini anında kabul etti. Ancak, kalbi şüphe ile doluydu. Lin Zhiguo sadece bir general değil miydi? Bu durumda o zaman neydi o?”
Kısa bir sessizlikte sonra Yang Pojun konuştu: “Baba, bu konuyu açığa çıkardığın ve o kişinin Yang ailesine geri dönebileceğini umduğun için oğlun olarak seni reddedebileceğim bir nedenim yok. Ancak seçimlerimin çok yakında gerçekleşeceğini de biliyor olmalısın. Bu durumu seçimlerim bittikten sonra açıklığa kavuşturmayı umuyorum.”
Yang Gongming'in gözleri hafif bir hayal kırıklığı gösterdi ama yine de başını salladı. “Ben sadece büyükbabasıyım, babası olan sensin. Bu senin kararın olduğu için daha fazla bir şey söylemem uygunsuz. Bu klan er ya da geç senin eline geçecek. Umarım çocuğa iyi davranırsın. Yıllar içinde nasıl büyüdüğünü bilmesek de, onun için kolay olmamalı.”
“Anlaşıldı, Baba.” Yang Pojun ayağa kalktı. “Babamın başka talimatları yoksa, sanırım birliğe geri döneceğim.”
“Git, halihazırda fazlasıyla zamanından aldım.” Yang Gongming elini salladı.
Yang Pojun gittikten sonra yaşlı kadın yürüdü. Yang Gongming'e gülümseyerek, “Usta, kontrol etmemi istediğin şey şimdi aşikâr. Genç Efendi Chen gerçekten evli. Aynı zamanda karısı tesadüfen General Lin Zhiguo'nun torunu, ama General'in karısının soyundan değil.”
“Gerçekten... şaşmamalı.” Yang Gongming başını salladı.
Yaşlı kadın hala yüzünde bir gülümseme tuttu. Dedi ki, “Ne olursa olsun, genç usta Chen geri dönebilseydi Yang ailesi için mutlu bir olay olurdu. Bir erkek kardeşi olduğunu bilseydi, Genç Efendi Lie'nin nasıl tepki vereceğini merak ediyorum. Genç hanımım mutlu olmalı, uzun zamandır kayıp oğlu nihayet geri dönebilecek.”
Yang Gongming siyah bir taş aldı ve şöyle dedi: “Hayat bir taş oyunu gibidir, her şeyin tahmin edilmesi zordur.”
Tak tak!
Kara taş dama tahtasına indi. Yenilgisini daha önce mukadder olan siyah taraf, anında yeniden canlandı ve beyaz tarafa geri döndü!
Fullbringer Notu: Seriyi ilk çevirdiğimiz zamanlar biraz okumuştum, şimdi editlerken başka seriden bölüm karıştı zannettim, karışmamış. Bu seride deli dehşet şeyler olmuş sanırım, çünkü benim en son hatırladığım yerlerde havalı bir abaza olan ana karakterin maceralarını okuyorduk. Birazdan Discord'daki arkadaşlardan spoiler alır aradaki eksiği kapatırım. Hatam kusurum varsa affedin, hamladım biraz :D