Sadece bir yıl içerisinde, Almanya’ya gelen İspanyolların sayısı iki katına çıktı, ancak bunlardan sadece üç tanesi birkaç aydan fazlasını tamamlayabildi. Amaya, Pedro ve Pablo Berlin’de İspanyol bir göçmen olmanın gerçekte nasıl olduğunu anlatıyor.
Herkese Selam! Bugün Berlin’e varmış olacağım, süresiz olarak buraya yerleşiyorum ve kimseyi tanımıyorum. Bu yüzden birileriyle buluşmak ya da en azından bir kahve içmek isterim, çünkü tek başına olmak gerçekten çok berbat!
Bu mesaj Marta denilen bir kız tarafından, 4000 kayıtlı kişinin düzenli olarak ziyaret ettiği, “Berlin’deki İspanyollar” adındaki bir facebook grubunda, Ağustos ayında yayınlandı. Aynı isimli başka benzer bir sayfa çoktan 14000 kullanıcıya ulaşmıştı. İki sayfanın da amacı aynıydı: Berlin’deki yeni yaşama uyum sağlamayı kolaylaştırmak için birbirine el uzatmak. Öğrenciler, şoförler, mühendisler, sanatçılar, işsizler, hemşireler… Grubun duvarı, hatırı sayılır Alman evrak işleri için yardım bekleyenlerin, yardım etmek isteyenlerin ya da sadece ucuz elektrikçi arayanların sorularıyla doluydu.
Ayrıca, bir önceki mesajı yollayan kız gibi, ilk günlerini sorunsuz geçirmek isteyen kişiler kendilerine eşlik edecek birilerini arıyorlardı; ki bu çoğunlukla yabancı bir şehirde en zor şey. Bu tip mesajlar diğerlerinden çok daha fazla var. Her geçen gün, daha çok İspanyol şansını yurt dışında deniyor. Açıkçası, geçen yıl Almanya’ya taşınan İspanyol sayısı %50 arttı. Alman Federal İstatistik Dairesi’nin rakamlarına göre; 2011’de 20,000 İspanyol geldi, ve 2012’de bu sayı neredeyse 30,000 idi.
Görünen o ki bu rakamlar 2013 boyunca artmaya devam edecek. Örneğin, Amaya López Ayala Berlin’e daha yeni geldi ve Marta’nın Facebook grubundaki mesajına cevap verdi.
Merhaba Marta! Seninle aynı durumdayım: Cuma günü geldim ve süresiz olarak buraya yerleşiyorum. Genellikle her gece şehri daha iyi tanıyabilmek için yürüyüşe çıkıyorum. İşte numaram; istediğin zaman benimle iletişime geçebilirsin.
24 yaşındaki Amaya bir Endüstriyel Tasarımcı. “Buraya ‘Ürün Tasarımı’ üzerine yüksek lisans yapmak için geldim, ama aynı zamanda daha da kültürlenmek, kendimi geliştirmek ve şehrin bana sunacaklarını özümsemek istiyorum.” Şimdilik en az iki yıl burada kalmayı düşünüyor ve sonra “Göreceğiz.” Her şey koşulların ne göstereceğine bağlı. Gelecek belirsiz, “Özellikle bizim için bu şehirde.”
Öğrenimine uygun iş bulmayı umuyor. “Herkes bir amaç uğruna geliyor. Başlangıcın her zaman zor olduğunu biliyorum ama azmetmek zorundayım ve eğer akademik ihtiyaçlarıma uygun bir şey bulamazsam, nerede olursa çalışacağım. En dipten başlayıp, tek seferde bir adım atılmalı.”
Ülkesini değiştirirken herhangi birşeyden vazgeçmek zorunda kalıp kalmadığını sorduğumda cevabı çok netti. “ Bir çok şeyden vazgeçtim! Evim, ailem, arkadaşlarım, sevgilim, şehrim… Ama ben bunu birinden veya birşeyden vazgeçmek olarak görmüyorum. Bu sadece sana kendini sunan bir fırsat ve arkadaşların ve ailen -özellikle ailen– seni her zaman destekleyecek. Bir tavsiye vermem gerekirse; burayı dünyayı fethetmek üzere gelmelisin. Hepsinden öte, eğer işler yolunda gitmezse, her zaman eve geri dönebilirsin.”
Üç İspanyoldan sadece bir tanesi Almanya’da yaşamaya ayak uydurabiliyor
Gelenler çok, ama aynı zamanda geri dönmeye karar veren kişiler de çok. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü tarafından yayınlanan ’Uluslararası Göç’ raporuna göre yakınlarda Almanya’ya gelen üç İspanyoldan sadece bir tanesi ilk birkaç ayını tamamlıyor.
Pedro Sánchez, 24 yaşında bir doktor, Berlin’de bir yıl yaşadıktan sonra evine geri dönmeye karar verdi. “Burada daha önceki Erasmus tecrübem sebebiyle beni şaşırtan şeylerle pek karşılaşmadım. Biraz klişe olacak ama, buradaki uzun kışlara da hiç alışamadım. Ayrıca Almanya’daki ilk iş deneyimimde, iş arkadaşlarım arasındaki mesafeli ilişki beni çok şaşırttı. Bu özellikle biz İspanyolları şok eden bir şey.“
Buna ek olarak, “Beni en çok yıpratan şey, bu dilde akıcı olmaya çalışmanın tam bir hayal kırıklığı olmasıydı. Berlin’de bir yıldan fazla bir zaman geçirdikten sonra, kendi anadilimde doktorluk yaparak daha fazla yarar sağlayabileceğime karar verdim. Her ne kadar buna daha önceden kendimi hazırlamış olsam da, ailemden ve arkadaşlarımdan uzak olmak bana daha çok yük olmaya başladı. Ben istediğim yerde çalışma şansına sahip olmuş olsam da, maalesef bu İspanya’nın şuanki talihsiz durumunu yansıtmıyor. Sanırım kendimi ayrıcalıklı sayabilirim.” Eğer zamanda geriye gidebilseydim ‘Berlin öncesi Pedro’ya kültürel farklılıklar için anlayışlı ve sabırlı olmasını tavsiye ederdim. Avrupadaki hareketlilik bu bakımdan yardımcı olsa da, farklılıklar her zaman var olacak ve her zaman olduğundan daha sabırlı olabilmek gerekiyor. Ayrıca O’na ders çalışmaktan ve ne kadar sinir bozucu olursa olsun Almanca’sını geliştirmeye çalışmaktan vazgeçmemesini söylerdim. Ve tabi bir de Almanya’ya varır varmaz kendisine güzel bir ceket almasını.
Genç İspanyolların yarısından fazlası işsiz
Bu zorluklar, öncelikle İspanya’daki işsizlik oranının %26.9 olması motivesiyle hareket eden ve Almanya’ya gelmeye devam eden İspanyollara engel oluyor gibi görünmüyor.
Bu rakamlar, genç işsizler ele alıdığında daha da kötü. Eurostat (Avrupa Birliği İstatistik Ofisi) tarafından yayınlanan yeni rakamlara göre, tüm genç İspanyolların %57.2’si işsiz.
Pablo López Barbero 27 yaşında ve ‘İktisadi Gazetecilik’ üzerine yüksek lisans öğrencisi. O da bu işsiz gençler grubuna mensup ve şu anda Almanya’da yaşamaya ayak uydurabilen üç kişiden biri. Çalışma durumunu iyileştirmek ve ‘Almanya’da yaşama hayali’ni gerçekleştirmek için İspanya’dan ayrıldı. İşler onun için iyi gitti. Ağustos 2012’de geldi, o zamandan itibaren, öğrenimine uygun bir iş ve içinde rahat ettiği bir daire buldu. İspanya’ya geri dönmeyi düşünmüyor çünkü “Burada başladığım hayatı seviyorum.” Ve bundan öte, kariyer basamağında bir adım geri atmak zorunda kalmadan geri dönebileceğine inanmıyor.
Başarısının anahtarı ise; Alman dili üzerinde buraya gelmeden önceki hakimiyeti ve daha önce Erasmus’tan yararlanması sebebiyle ülkeyi tanıyor oluşu.
Onun bakış açısına göre, birçok İspanyol, Almanya ile ilgili gerçekçi düşüncelere sahip değil. “Bir çoğu emniyetsizliğin burada da var olduğunu bilmiyor ve bunun nasıl bir şey olduğunu da…” Berlin’de tanıdığı İspanyolların çoğu burada mutlu. “Ama hiç biri Almanya’da uzun süre kalmayı düşünmüyor. Sanırım, sahip oldukları şeyden hoşnutlar ama bir şekilde bekledikleri şeyi bulamadılar. Bunu telafi eden, bir ülkede yabancı olmanın iyi tarafı ise; başka bir dil öğrenmek ve farklı bir kültürü tanımak. Bu insanlar İspanya’da hayal kırıklığına uğrarlardı.”
Marta’nın ‘Berlin’deki İspanyollar’ grubuna yazdığı mesaj 24 saat içinde 55 yanıt aldı. Gezi düzenlemeler, telefon numarası alışverişleri ve yeni gelenler için iyi dilekler.
Üçü kalacak. Diğerleri birkaç aydan sonra evlerine geri dönmek zorunda kalacak. “Burası cennet değil” diye vurguluyor Pedro. “Gerçekçi olmayan beklentilere kapılmamalısınız. Yine de, yurtdışında bulunmuş olmakla kazanılan tecrübelere paha biçilemez ve Almanya bunu kazanmak için mükemmel bir ülke.”