Mantar yataklar
Mantarlar bağımsız yaratıklar. Kendi başlarına yetişmek - su yok, gübreleme yok, yükselme yok. Ve insanlardan uzaklaşmaya çalışıyorlar ve isteksizce bahçe kültürüne gidiyorlar
Mantarlar bağımsız yaratıklar. Kendi başlarına yetişmek - su yok, gübreleme yok, yükselme yok. Ve insanlardan uzaklaşmaya çalışırlar ve isteksizce bahçe kültürüne giderler.
Binlerce yenilebilir mantar türünden, insan sadece yüzünü “evcilleştirmeyi” başardı - ve şimdi bahçede yetiştirilebilirler. Ve sadece mutfak kullanımı için değil, faydalı oldukları için değil, mantarların kendisi de çok güzel. Ve değerli bir kaliteye daha sahipler - ahşabı ve diğer bahçe artıklarını humusa dönüştürüyorlar.
Bu arada, dünya toprak oluşumu dengesinde, dünya solucanlarından iki kat daha fazla humus oluştururlar. Doğru, her türlü bahçe için uygun değildir. Örneğin, iyi bilinen sonbahar musluğu sadece ölü odunlarda değil, yaşayan ağaçlarda da yaşar ve onları yok edebilir.
Peki bahçenizde ne yetiştirebilirsiniz?
Neden bu kadar kaprisliler?
Hemen uyarın: beyaz, kavak, chanterelles, mantar veya yer mantarı hasatunu başaramazsınız. Deneme bile. Gerçek şu ki, ağaçların köklerinde mikoriza * oluşturan bu mantarlar, "yerli" cins olmadan yaşayamaz ve gelişemez. Ağaçların topraktan inorganik maddeler çıkarmasına yardımcı olmak, sırayla bunlardan glikoz ve başka besinler almak. Mantarlar için bu birliktelik hayati öneme sahiptir. Sadece o çok kırılgan - yabancı onu yok ediyor.
Yani, bahçeye boletus ekmeyi başarabilseniz, onları oraya ladinle birlikte götürmeyi başarsanız bile, bu başarılı olamaz. Ne ağaç dikilir ne de mantar özü olan ağaç kökleri sulanır, miselyumun kök salması garantisi vermez.
Onları yenmek mümkün mü?
Orman çöpü olan “toprak” bazı mantarlar vardır. Bu - koltseviki, morels, büyük alacalı şemsiye, mantar ve diğerleri. Bunlar "aldatılmış" olabilir - samandan, yapraklardan, çim alandan ve gübreden hazırlanan kompost çöpüne ekilir. Çöp mantarlarının yetiştirme teknolojisi oldukça karmaşık ve zaman alıcıdır. Bu nedenle, bahçe için bir veya daha fazla ağaç türü seçmek daha iyidir, bunlar iyi (ama yavaş: ilk hasat, bir yıldan daha erken bir zaman sonra beklenemez) kütük uzunluklarında, yaprak döken ağaçların ağaç kütüklerinde ve özel olarak hazırlanmış toprak dallarının alt tabakasında yetişebilir.
Bahçede yaşamayı kim kabul eder
Sitenizde yetişmek için uygun mantar hangi özelliklere sahip olmalıdır? Tabii ki, lezzetli ve sağlıklı olmak ilk vazgeçilmez koşuldur. “Hoş görünüm” zarar vermez - bahçe tasarımını da unutmamalısınız. Ve son olarak, kışlık sertlik faktörü, merkezi Rusya için önemlidir: şiddetli kışlar, üretici ve yetiştiricinin çalışmalarının meyvelerini tahrip edebilir.
Listelenen koşullar, çeşitli istiridye mantarı, kışa dayanıklı bir shiitake suşu, yazlık çayır (yerli kökenli), yenilebilir foliota ve kışlık çayır cinsinden karşılanır.
İstiridye mantarı veya istiridye
Bu en yaygın istiridye mantarı türüdür. Sebze ve meyvelerde bulunmayan D vitamini de dahil olmak üzere tüm temel amino asitleri ve hemen hemen tüm vitaminleri içerdiği için sadece yenilebilir değil aynı zamanda şifa vericidir. Hamurun kalitesi ve tadı ancak meyve kütleleri zamanında toplanırsa ve henüz katı hale gelmemişse iyi olacaktır.
İstiridye mantarı bahçe için güvenlidir çünkü canlı ağaçları parazit yapmaz. Doğal şartlar altında, güney ve orta Rusya'daki yaprak döken ormanlarda yetişir. Ve meyve vermenin "başlatılması" için, soğuk şok denilen - keskin bir sıcaklık düşüşü, yani en az 2 gün boyunca en az 10 ° C düşmesi gerekir.
Amerikan istiridye mantarlı (daha fazla termofilik ve çok lezzetli olmayan) bu türün melezleri soğuk şok olmadan meyve verebilir. Suş NK-35, -35 ° C sıcaklıkta kışa dayanacakTomruklarda ve kırılmış dalların yüzeylerinde iyi yetişir. Gece meyveleri 0 ° C ile +18 ° C arası, nisan-kasım ayları arasındadır. Açık havada yetişen bu çeşidin mantarları açık kahverengiye (yüksek bir sıcaklıkta büyürlerse) veya tamamen koyu renkli başlıklara (düşük bir sıcaklıkta) sahiptir.
Limonlu istiridye ve pembe istiridyeveya Güneydoğu Asya’dan sıkça “flamingo” olarak adlandırılır. Yenilebilir ve şifalı, istiridye mantarından daha az lezzetli. Bahçe için güvenli, canlı ağaçlar yerleşmez. Parlak sarı renkteki limon istiridye mantarının ve flamingo istiridye mantarının pembe meyvelerinin güzel iç içe geçmesi gölgeli köşelerin doğal bir dekoratif süslemesidir.
Kırmızı-pembe "flamingolar" özellikle sonbaharın sonunda çok güzeldir - renkleri doygun ve parlak olur. İstiridye mantarı ile aynı teknolojiyi kullanarak kütüklerde yetiştirilirler. + 4 ° C ile + 2 ° C arasındaki gece sıcaklıklarında meyve verebilir.
Shiitakesoy CT-10. Yenilebilir, iyileştirici, en lezzetli ekili mantarlardan biridir. Kaynattıktan sonra kapağın koyu rengini korur. Bir immünomodülatör etkiye sahiptir, sürekli kullanımı ile antitümör koruması sağlar.
Bahçe için güvenli. Gölgeli köşelerde ve rezervuarlar, çeşmeler, yaylar ve yüzer kütüklerde meyve verebilir. Ezilmiş yüzeylerde ve kütüklerde iyi yetişir. + 10 ° C ile +25 ° C arası meyveler Eğer gece +4 ° C'nin altında değilse, hava +15 ° C'ye ısıtıldığında meyve verir.
Yaz bal peteği. Orta Rusya sakinleri tarafından iyi bilinen mantar. Küçük ve ince meyve gövdelerinin bolluğunda farklıdır. Şapkalar yenilebilir ve lezzetli, bacaklar odunsu.
Bahçe için güvenli. Tomruklarda büyüyebilir - miselyum kışı tolere eder. Meyveleri yüksek nemde. Tomruk ağacını mikrodalga fırınlara dönüştürür - ağaç oymacılığı ve ısı yalıtımı malzemesi olarak kullanılır.
Kış petek Yenilebilir, iyileştirici, günlüklerde büyüyebilir. Merkez Rusya koşullarında iyi kışlar. Ne yazık ki, söğüt ve diğer bazı canlı ağaçlarda parazit olduğu için bahçeler ve ormanlar için güvenli değildir. Kiler veya bodrum - kış mantar yetiştiriciliği için ideal bir yer.
Yenilebilir pul. Mantar lezzetli, sonbahar kabuğuna benzer, fakat daha fazla etlidir. Yüksek nemli koşullarda büyür (% 90-95). Özel bir barınak ve ilave hava nemlendirmesi olmadan, meyve olmaz.
Tomruklarda büyüyen
Tüm ağaç mantarları sadece sert ağaç kütüklerinde yetiştirilebilir - huş ağacı, söğüt ağacı, kızılağaç, akçaağaç. Bu amaçla kozalaklı ağaç gövdeleri ve taş meyve kullanılmaz.
Sonbahar ve kış sonunda ekim için günlükleri hasat etmek ve depolamak daha iyidir: ılık mevsimde, çürümüş mikroflora odunu hızla kaplar. Kuru odun, kök çürüklüğü ile enfekte olmuş ağaçlar ve eski yarı-ayrıştırılmış odun mantar yetiştiriciliği için uygun değildir - dokularında çok fazla “rakip” vardır, miselyum zayıf gelişir veya yerleşemez.
Tomruklar, ilkbaharda yaşayan sağlıklı ağaçların gövdelerinden miselyum ile doldurulmaları için toplanır. Tomruklarda yetişen mantarlar 5-7 yıl boyunca yılda 2-3 kez meyve verir.
"Mantar işleri" yapacak olan bahçıvan bunun bahçenin görünüşünü nasıl etkileyebileceğini düşünmelidir. Bir diğer önemli husus da loglarla çalışmanın uygun olup olmayacağı? Sonuçta, oldukça büyük ve hacimlidirler: kütüklerin kalınlığı en az 20 cm, uzunluk - 40 cm olmalıdır
Bu yöntemi çok zaman alan ve maliyetli bulanlara ve sağlıklı ağaçları yok etmek isteyenler, daha kolay ve daha yoğun bir şekilde sunulabilir: Alt zemini yer dallarından miselyumla ekin. Bu teknoloji ile mantarlar daha yüksek verim verir ve daha sık meyve verir - ilkbahardan sonbahara kadar. Büyüyen miselyum, substrat partiküllerini sabitler ve "çimentolar", üniform ve dayanıklı hale getirir.Miselyum ile filizlenen yüzey blokları, polietilenden arındırılabilir ve bir kraft kağıt veya çuval bezi kılıfıyla kaplanabilir.
*Mikoriza (mantar kökü) - Myelyum'un kök, sembiyoz sağlayan, yani mantar miselyumunun ve daha yüksek bitkilerin köklerinin karşılıklı olarak bir arada bulunmalarını sağlayan kök içine sokulması. Aslında, mikoriza içeren miselyum mantarın kendisidir ve yeryüzünde ortaya çıkan ve mantar toplayıcıların avladığı şey meyve gövdesidir.