Kanserde kullanılan her bir tedavi yönteminin kendine özgü avantajları ve dezavantajları vardır. Onkolojide amaç, bu tedavi yöntemlerini hastaya maksimum yarar sağlayacak ve yan etkileri en az olacak şekilde kullanmaktır. Birçok hastada tek bir tedavi yöntemiyle istenilen sonuç elde edilemez; çeşitli tedavi yöntemlerinin belli bir sıra ile bazan da eşzamanlı uygulanması gerekebilir. Örneğin, kalın barsak kanseri olan bir hastada, önce kemoterapi verilerek tümör küçültülebilir, sonra hasta ameliyat olabilir. Ameliyattan sonra aynı yerde nüks gelişirse de radyoterapi uygulanabilir. Böylece, bu tedavi yöntemlerinden hasta için maksimum yarar sağlanmaya çalışılır.
Aynı şekilde, girişimsel tedaviler de birçok durumda klasik tedavilerle beraber eş zamanlı ya da farklı zamanlarda uygulanabilir. Örneğin büyük olduğu için perkütan ablasyon uygulanamayan bir tümör önce kemoterapi ya da radyoterapi ile küçültülüp ablasyona uygun duruma getirilebilir, sonra da perkütan ablasyonla tamamen tahrip edilebilir.
Ya da, ameliyat için uygun olmayan bir akciğer ya da karaciğer tümörü, intraarterial kemoterapi veya kemoembolizasyon gibi yöntemlerle küçültülüp cerrahiye veya ablasyona uygun duruma getirilebilir ve sonra da başarılı bir şekilde ameliyat ya da ablasyonla tedavi edilebilir.
Bazı durumlarda, girişimsel radyolojik tedaviler de kendi içinde kombine edilebilir. Örneğin, büyük olduğu için ameliyata ve ablasyona uygun olmayan bir akciğer ya da karaciğer tümörü intraarteryel kemoterapi, kemoembolizasyon veya radyoembolizasyonla küçültüldükten sonra perkütan ablasyonla tahrip edilebilir. Bazı hastalarda bu yöntemler aynı anda da kullanılabilir. Örneğin, büyüklüğü nedeniyle normalde tek başına ablasyonla tedavi edilemeyecek bir karaciğer kanseri (hepatoselüler kanser) radyofrekans ablasyon ve kemoembolizasyonun birlikte kullanımıyla tamamen tedavi edilebilir.
Sonuç olarak kanser tedavisi, sadece kendi uyguladığı tedavileri değil, diğer alanlarda uygulanan yeni tedavileri de bilen ve birbirleriyle sürekli koordinasyon halinde olabilen bir ekip tarafından uygulanmalıdır. Bu anlamda, örneğin nasıl bir onkolog ya da cerrah girişimsel tedavi yöntemlerini iyi bilmek zorundaysa aynı şekilde onkolojiyle uğraşan bir girişimsel radyolog da hastasında uygulanabilecek kemoterapi, radyoterapi ve cerrahi gibi klasik tedavi seçeneklerinin avantaj ve dezavantajlarını bilmelidir. Kanser hastasına, hastalığın her aşamasında uygulanacak en iyi tedavi şekli ancak böyle bir ekip anlayışıyla belirlenebilir.