Çocuklar Arasındaki Sosyal Bağlar
Çocuklar sosyal bağlar oluşturmayı nasıl öğreniyor?
Yeni yürümeye başlayan çocuklar her zaman çok sevimli olabilirler, ancak diğer insanların duygularını dinlerken ve onlara saygı duyurken hayal kırıklığına uğrayabilirler. Öyleyse, on yıl sonra ya da iki yıl sonra, genellikle olağanüstü dostluk, sadakat ve algılayıcılığa sahip sosyal haline nasıl gelebilirler?
Toplumsal gelişim, gençlerimize uzanan uzun bir süreçken, sosyal bağlar kurma konusundaki en erken deneyimlerimiz göründüğünden çok daha önemlidir. Aslında, çalışmalar hayatları boyunca başkalarıyla nasıl ilişki kurduğumuza ve yetişkinler ile ilişkiler kurmaya ne kadar iyi olduğumuza dair yankıları olduğunu öne sürmüşlerdir. İnsan bebekleri oldukça savunmasızdır ve yetişkinlerin ihtiyaçlarını karşılamak için bağımlıdır. Bir bebeğin tutulması, ağlamak gibi davranışları, bakıcılarının dikkatini çekmek için tasarlanmıştır. Başlangıçta, bebek bu bakımı sağlayabilecek herkesin dikkatini çekiyor.
Bununla birlikte, yaklaşık üç aylıktan itibaren davranışları, belirli bakım verenlere yönelik hale gelir ve yedi ila dokuz ay arasında en az bir bakıcıyla (genellikle ebeveyn) anlamlı bir ilişkiye yol açar. Araştırma, bu ilk bağın, bir dizi farklı ilişkiye yol açabileceğini göstermektedir. Tutarlı bakım deneyimi, güvenli bir bağlanma sağlarken, tutarsız veya mevcut olmayan bakım deneyimleri, güvensiz bağlanma modellerine yol açmaktadır. Güvenli ve güvensiz bağlanmış çocuklar çok farklı davranabilir. Örneğin, güvenli bir şekilde bağlanan bir çocuk, bir bakıcı geri döndüğünde mutlu olduğunda ayrılırken, güvensiz bağlanmış bir çocuk daha kararsız davranabilir. Güvenli bağlanma, problem çözme ve sosyal yeterlilik dahil olmak üzere birçok alanda yüksek çocukluk performansı ile ilişkilidir. Çocuklar bebeklik döneminde akranlarına ilgi duymaya başlar – diğer bebeklere bakmak, onlara oyuncak göstermek veya ses çıkarır. Okulöncesi olarak, yeni yürümeye başlayanlar soliter etkinlik, paralel oyun oynama, yan yana değil, birlikte – gerçek grup aktivitesi arasında değişirler.
Çocukluk, hayatımızdaki en fiziksel saldırganlık zamanıdır, çünkü başkalarından istediklerimizi almak için stratejiler öğreniyoruz. Yine de, başkalarına yardım etmek için doğuştan gelen bir içgüdü olduğumuza dair çok fazla kanıt var. Bir çalışma, insan bebeklerin erişilemeyen bir nesneyi yakalama gibi erişkin olmayan yetişkinlere yardımcı olacakken, şempanze bebeklerin yapmadıklarını buldu.
Çocuklar beş yaşından itibaren daha büyük gruplar halinde oynamaya başlar. Akran ilişkileri, arkadaşlık olarak düşündüklerimize benzemeye başladıklarında ve en iyi arkadaşlarına sahip olmaya başladıkları zamandır. Erken ve orta çocuklukta, aynı cinsiyetteki arkadaşlarla zaman geçirme eğilimi gösterirler; kızlarla ya da küçük, samimi gruplarla ve çoğunlukla da daha büyük ve rekabetçi gruplarla oynayan çocuklar. Bu durum, kız çocuklarının sosyal bağlılığa öncelik vermelerine ve erkeklerin sosyal gruplarındaki statüleri önceliklendirmelerine yol açabilir. Her iki cinsiyet de bu farklılıklar ile ilgili olumlu sonuçlar elde edebilirken, kızlar da duygusal bozukluklar ve erkeklerin saldırganlık ile ilgili problemleri daha fazla risk altında olma riski taşıyor olabilir.
Çocukların akranlarıyla birlikte ne kadar başarılı oldukları, davranışsal, bilişsel ve sosyal becerilerine bağlıdır. Çocukların diğerlerinin davranışlarını doğru bir şekilde tanıması ve yorumlaması, kendi ve başkalarının duygularını algılaması ve ele alması ve uygun yanıtları seçebilmesi gerekir. Araştırma, farklı akran kabul düzeylerini alan çocuklar arasındaki farklılıkları incelemiştir. Popüler çocuklar grubun tamamını söylediklerinde ve yaptıklarında düşünürken, akran grubundan ayrılan çocuklar grup etkileşimlerini başlatamazlar. Grup normlarını ihlal eden çocukların, örneğin yıkıcı veya saldırgan olmaları nedeniyle reddedilme olasılıkları daha yüksektir. Çocukluk arkadaşlıkları bizim için önemli sosyal beceriler geliştirmemizi sağlar. Arkadaşlar daha yoğun sosyal etkileşim paylaşırlar, daha karmaşık ve işbirlikçi bir oyuna katılırlar, farklı görüşleri paylaşır ve tartışırlar ve çatışmaların çözümünde başarılı yollar geliştirirler. Araştırmalar, arkadaşların sonradan yaşamak için önemli sonuçları olduğunu göstermektedir. İstikrarlı, yakın bir arkadaşa sahip olmak, artan benlik saygısına ve çoğunlukla daha iyi aile ilişkilerine katkıda bulunur. Tersine, çocukluktaki arkadaş eksikliği, akademik başarısızlık, işsizlik ve düşük zihinsel esenlik gibi bir dizi kötü sonuçla ilişkilidir. Ancak sosyoekonomik statü gibi diğer faktörler de rol oynamaktadır.
11 yaşından itibaren, çocuklar genellikle ergenlik dönemine devam eden daha büyük, aynı cinsiyetten “klikler” oluştururlar. Gençlerin sonlarında, karşı cinsle olan etkileşimler artmakta, karışık cinsellik “kalabalıklar” a ve daha sık ve uzun süreli romantik ilişkilere yol açmaktadır. Erken ergenler genellikle yüzeysel özellikler veya sosyal statülere göre erkek arkadaş veya kız arkadaşlarını seçerler. Yaşlı gençler, kişilikleri veya değerleri gibi özelliklere dayanan ortakları seçme ve onlarla çatışmaları çözmenin daha olumlu yollarını öğrenme olasılıkları daha yüksektir. Toplumsal roller ergenlik döneminde katılaşabilir , bazı çocuklar popüler, reddedilen veya ihmal edilen düzenli yörüngelere sahip olabilir. Bu, bazı insanlar için, başkalarını zorbalığa uğratmak ya da mağdur olmak, yetişkinlik döneminin erken dönemlerinde ve muhtemelen ötesine geçebilir. En az bir karşılıklı arkadaşlığa sahip olmak, çocukları reddedilme ve diğer olumsuz yaşam olaylarından etkileyebilir.
Ergenlikte akran ilişkileri genellikle ebeveyn-çocuk ilişkilerinden daha karşılıklıdır ve kimlik ve duygusal desteği keşfetme fırsatları sağlar. Ebeveynlerin bağlanması, bağımsızlıklarını keşfederken sürekli destek alan, güvenli bir şekilde bağlanmış gençlerle önemli olmaya devam etmektedir. Bununla birlikte, bu genellikle güvenli erken bağlantıdan kaynaklanmaktadır. Gerçekten de, bu ilk bağın etkileri erken yetişkinlikte ve ötesinde görülmeye devam ediyor; Güvenli bağları olan kişilerin daha yüksek benlik saygısına sahip olmaları, iyi ayarlanmış olmaları, daha iyi sosyal ilişkilerin tadını çıkarmaları ve tatmin edici, uzun süreli romantik ilişkiler yaşaması daha olasıdır.