ABD’de idam cezasına çarptırılıp elektrikli sandalye ile idam edilen en genç isim olan George Junius Stinney Jr., 21 Ekim 1929’da hayata gözlerini açtı. 24 Mart 1944’te, ABD’nin Güney Carolina eyaletinin Alcola şehrinde 7 yaşındaki Mary Amma Thames ve 11 yaşındaki Betty June Binnicker adlı iki kız çocuğunun cesetleri bulundu. Mary ve Betty 1 gün önce kaybolmuş, ailenin kayıp ihbarı üzerine polisler tarafından arama çalışması başlatılmıştı. Kızların ölüm nedenleri kafa travması olarak belirlendi. Görgü tanıklarından birinin Mary ve Betty’nin en son George Stinney ile konuştuğunu gördüğünü söylemesi üzerine polis ailenin evine gitti.
George Stinney ve ağabeyi Johnny, iki kızın ölümünün şüphelisi görüldü ve tutuklandı. İki çocuk, polisler tarafından sorgulanırken yanlarında aile büyükleri veya avukatları yoktu. Johnny serbest bırakılırken, George Stinney’in suçunu itiraf ettiği, hatta cinayet silahının yerin söylediği açıklandı. Fakat Stinney tarafından imzalanan herhangi bir itiraf beyanı yoktu.
O zamanlar ABD’de ırkçılık oldukça yaygındı. Stinney mahkemeye çıkarıldığında savunma yapmasına bile izin verilmedi. Henüz 14 yaşında öldürme suçundan yargılanırken yanında ailesi yoktu, tek başınaydı. Stinney’i mahkemenin atadığı beyaz bir avukat olan Charles Plowden savundu fakat savunması oldukça zayıftı. Hiçbir görgü tanığını kürsüye çağırmadı, savcının iddiaları üzerinde şüphe oluşturabilecek hiçbir kanıt ortaya koymadı. Haksızlıklarla dolu mahkeme sadece 2 saat sürdü ve jüri, herhangi bir somut delil olmamasına rağmen Stinney’i cinayetten suçlu bulup idam cezasına mahkum etti. Mahkeme tutanaklarına göre; 11 yaşındaki Betty ve 7 yaşındaki Mary Alcolu kasabasının siyahların yaşadığı bölgesinde bisikletle dolaşıp çiçek arıyorlardı. Stinney evinin kapısının önünde dururken kızlar yanına yanaşıp nerede çiçek bulabileceklerini sordular. Bu, kız çocuklarının hayattayken görüldüğü son andı. Polisin açıklamasına göre ise Stinney cinayetleri işlediğini itiraf etmişti. Kızlardan birine tecavüz etmek istemiş, başarılı olamayınca ikisini birden kafalarına çekiçle vurarak öldürmüştü. Stinney’e karşı öne sürülen en önemli kanıt polisin açıkladığı itiraf oldu ancak 14 yaşındaki çocuğun cinayetleri itiraf ettiğine dair en ufak bir kayıt yoktu.
George Junius Stinney’in İdam anı
Tamamı beyazlardan oluşan jüri heyeti, kendi aralarındaki 10 dakikalık tartışmanın ardından Stinney için idam kararı verdi ve aynı gün idam edilmesini istedi. 16 Haziran 1944’te Colombia’daki Güney Carolina Eyalet Hapishanesi’nde tarihe kara bir leke olarak düşecek olay yaşandı. George Stinney Jr., infaz odasına getirildi. İdam sandalyesi yetişkinler için tasarlandığından dolayı Stinney’in boyu yetişmedi. Boyunun yetişmesi için oturduğu yerin altına İncil koyuldu. Yüzüne takılan maske de o yaştaki bir çocuk için çok büyüktü. Yetkililer Stinney’in vücuduna 2400 volt elektrik verdiklerinde, yüzündeki maske kayıp düştü. İnfaza şahit olanlar ise gördükleri karşısında fenalaştı. Stinney’in vücuduna 8 dakika içerisinde 2 kez elektrik verildi ve idamı gerçekleştirildi. İnfazı izleyenlerin son gördüğü manzara, 14 yaşındaki çocuğun fal taşı gibi açık, yaşlı gözleri ve ağzından akan salyaları oldu.
17 Aralık 2014’te Stinney’in ölümünün üstünden 70 yıl geçtikten sonra, yargıç Carmen T. Mullen, kararında “bu hükmün zalimce ve sıra dışı” olduğunu vurgulayarak “sanığın haklarının ihlal edildiğini, sürecin kusurlu olduğunu” belirtti ve Stinney’in birinci derece cinayet mahkumiyetini bozdu. 14 yaşında ve 40 kilo olan bir çocuğun, kaldıramayacağı kadar ağır bir çekiçle cinayeti işlemesi mümkün değildi.
George Stinney’in yaşanmadan biten hayat hikayesi birçok film ve kitap için ilham kaynağı oldu. 1966 yılında Stephen King tarafından yazılan “Yeşil Yol” adlı kitap, bu hikayeden ilham aldı.