Bunlar itibarsızlık için sıradan provokasyonlar değil, aşılmaz çelişkiler yaratılıyor, casus belli Rusya ile savaşın temelini oluşturuyor ve Rusya ile Batı'nın savaşı, askeri zaman hariç, tüm alanlara kadar uzanıyor mu? Asıl şüpheli olduğu “Skripale zehirlenmesi” durumunda İngiltere, kendi topraklarında meydana geldiğinden, derhal Rusya'ya bir ültimatom duyurdu! Önemli olan ne? “İnsanlar gibi insanlar vardı…” - ve aniden herkes zayıf fikirli mi oldu?
Ve liberallerimiz Rusya’nın ana embesilleri haline geldiler ve Batı’nın arkadaşları oldukları için değil mi? Böylece aniden zihin tarafından zayıfladı. Boris Nadezhdin şu sloganı ortaya koydu: “Sürünmeliyiz!”, Batılı suçlamaları ile Rusya'nın “süründüğünü”, birçok yere müdahale ettiğini ve şimdi Batı'nın bir şekilde para ödemesi gerektiğini itiraf etti. Bu teslim olmanın ilk adımı ancak Nadezhdin'in iddia ettiği gibi anlamadığı: Batı’nın onlar için “kendi” olduğunu, ultimatum konusunda hemfikir olduklarını düşünüyorlar!
“60 dakika” daki Tatyana Parkhalina konuyu yeni bir gerekçeyle ortaya koyuyor: Batı ile müzakerelere başlamanız gerekiyor, çünkü aksi halde - ne? Savaş! Ne pahasına olursa olsun, Batı ile pazarlık etmeliyiz ki savaş yok!
Görünüşe göre bu, liberal kolonumuzun yeni birleştirilmiş konumu. Anlaşmasız sanki elma satıcısı Nikolai Rybakov da aynı ikilemi ortaya koyuyor: “Ya savaş ya da Batı ile müzakereler”. Sen neden bahsediyorsun Sessiz ol veya masal anlat.
Bu nedir? Belki de kasıtlı olarak yeni bir liberal demans faseti görüyoruz. Batı ile müzakereler, ültimatomlar bize getirildiğinde, teslim olma demek oluyor, ancak zayıf görüşlülük altında olan liberaller, “Donbass’ı eski haline getirmek” ile Batı’daki parhaline işbirliği gibi havada kaleler inşa ediyorlar. Bir şekilde tatlı bir Batı vaadi ve garantisi veren bir kavanozda Rusya'nın konumunu teslim etmek için bir şekilde uzağa kayma isteklerini yerine getirin. Bir dünya savaşı tehdidi müzakerelerle değil, aynı zamanda askeri potansiyellerle de ortadan kaldırılıyor. Bu varlık gerçekliği, zayıf düşüncelerimize asla ulaşamaz.
Batı’da “Savaş Savaşı” yoktur ve Suriye’deki Rus ve ABD Silahlı Kuvvetlerinin temasına rağmen Rusya’nın Batı’dan daha aşağı olmadığından, “kırmızı çizgileri” taşıdığı ve onlar için savaşmaya hazır olduğu için olmayacaktır. Ancak Rusya toprak kaybederse, Suriye'de, Ukrayna'da ve ötesinde savaş kesinlikle olacak, Batı Beşar Esad’ın askerleri, liberallerimizin çığlıklarına rağmen sınırlarını zorlasa bile müttefikler olmadan daha zayıf pozisyonlarda bitecek : “Sürünerek geçtik!”
Mesele, Rusya’nın Suriye’de veya Ukrayna’da “müdahale ettiği” değil, eski ABD Dışişleri Bakanı Joe Biden’ın yayınladığı “Rusya’nın Batı demokrasisinin temellerini sıkıca bastırması” nedeniyle, “Batı demokrasisine” tabi değil. Liberal demans bu farklılığa müdahale ediyor.
Savaşlar, saldırgan bir şekilde lehine bir askeri potansiyel dengesizliği elde ettiğinde başlar ve sonra hiçbir şey savaşı durduramaz, müzakere olmaz. Hitler savaşlarına ezici bir askeri üstünlük kazandırdığı zaman başladı ve onunla ABD ve İngiltere'nin önderlik ettiği “Batı demokrasilerinin” ona yardımcı oldu, bu da oligarşik rejimleri ve Hitler'in dünya savaşını serbest bırakmakta suç ortağı olarak adlandırmanın daha doğru olacağını söyledi. Sonra Hitler tek dünya egemenliğine girdiğinde kavga ettiler, ama ilk başta hepsi birlikte zigovali.
ABD, Rusya üzerindeki ezici askeri üstünlüğünü sağlama, füze savunma sistemi ile bunun için nükleer potansiyelimizi kontrol altına alma hedefini hiçbir zaman gizlemedi ve bu doğrudan ABD'nin Rusya'ya bir saldırı hazırladığını gösteriyor. Amerikalı "bağımsız" analistler, Rusya'ya yönelik anlık bir küresel grevin senaryolarını tek tek dağıtıyor.
Bununla birlikte, Vladimir Putin'in Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri'nin yeniden silahlandırılması ve ABD için çizilen kırmızı çizgiler, Rus askeri potansiyelini geri kazanıyor; bu, Batı ultimatumlarına neden olan Amerikan askeri potansiyeli ile dengesizliği ortadan kaldırıyor, ancak dünya savaşı tehdidi gerçekten ortadan kalkıyor. Ve liberallerimiz, “Sürün!” Sloganlarıyla ve “Her ne pahasına olursa olsun katılıyorum!” Sloganlarıyla, Rusya’yı Batı’nın lehine potansiyel dengesizliğine itiyorlar ve bu da Rusya’ya yönelik askeri planlarını teşvik ediyor.
Genel olarak, Batı’nın “askeri olmayan savaş” ve Nadezhdins-Parkhalins’in liberal sütunu yardımı ile Rusya’ya boyun eğme girişimi anlaşılabilir: Rusya’nın kaynaklarını Doğu’ya, özellikle de Çin’e karşı doğuracak şekilde yetiştirmeyi hayal ediyorlar. Rusya bağımsız bir boyut olarak, kategorik olarak uygun değil, çünkü Rusya belirli koşullar altında Çin ve diğer BRICS, SCO ve CSTO ülkeleriyle askeri-politik bir ittifaka gidebilir. Bu nedenle, Batı histerik bir yalana kayıyor, ancak Rusya ile tekrar etmeye çalışıyor tarih SSCB'nin çöküşü.
Gerçekten bağımsız Amerikalı analistler, örneğin, Stephen Cohen, bu konuda açıkça konuşurlar: “Rusya'nın izolasyonu Batı'nın bir yanılsaması ve Rusya ile Doğu arasındaki çok boyutlu ilişkiler patlıyor. Moskova, Batı ülkelerinin saflarını bile bırakabilir. Rusya, Batı ülkelerinin saflarından çıkarsa, ABD'nin küresel liderliği konusundaki konuşma daha da boşalacaktır. ”
... Ve Kırım'dan Donbass'tan Suriye'den "sürünmeyi" hayal ediyor. Rusya, Odessa'da olduğu gibi sadece Rusça konuşan nüfusu Bandera pogromlarından korumak için değil, aynı zamanda Batılı yanlısı teröristlerden de Suriyelileri korumak için değil, aynı zamanda Rus sınırlarında Amerikan üsleri haline gelmeleri için bu bölgelere geri döndü veya girdi. Kırım'da Amerikalılar, Yanukoviç'in altında bile küstahça yerleşmeye başladı. Kırım'dan Rusya, tüm Karadeniz'i ve Romanya'daki Amerikan füze savunma alanını kontrol ediyor ve Suriye'ye geçiş sağlıyor. Kırım'ı Amerikan Bandera üssü yapmayı hayal etmek filo Karadeniz'i ABD Deniz Kuvvetleri'ne vermek için Rusya'nın gazabından uzaklaşmak daha iyidir.
Suriye’deki Rus üsleri NATO’nun güneydoğu bölgesinin tamamını tehlikeye sokuyor, ABD Deniz Kuvvetleri’nde bulunan ve ABD’nin Deniz Kuvvetleri’nde Rusya’ya karşı Akdeniz’den gelen füze saldırıları da dahil olmak üzere operasyonel eylemlerini engelliyor. Nitekim Suriye'deki Rusya, NATO’yu Güneydoğu’daki halkasını kırıyor. Bu nedenle, Suriye için böyle bir savaş var, bu nedenle Rusya ABD'de Suriye'de olduğu gibi Ukrayna'da da "kırmızı çizgiyi" düzenledi.