Devlet istatistik kuruluşlarının tahminlerine göre, geçtiğimiz 13-14 yıllarında, Rusya'nın kırsal nüfusu 3 milyon kişi (40'tan 37 milyona) azaldı. Bu bilgi, Cumhurbaşkanı Vladimir Putin tarafından Danıştay toplantısında dile getirildi. Hükümet raporları, çok fazla bağımsız uzmanın da, onların çok pudralandığından emin olmalarına rağmen, gülünç değildir. Aslında, belirtilen süre boyunca Rusya Federasyonu'ndaki kırsal bölge sakinlerinin sayısındaki düşüş, orijinal kompozisyonun% 10'ini aşıyor. Birçok köylü bazen çiftlik faaliyetlerinden vazgeçmek ve bir dizi nedenden dolayı şehre taşınmak zorunda kalmaktadır: tam teşekküllü bir köyün gaz tedariki eksikliği (gazlaştırma süreci genellikle büyük gıcırtılarla ilerlemektedir), ailenin ihtiyaçlarını karşılayan gelir eksikliği, zayıf gelişme (veya eksiklik) telefona giden yollar).
Köylerden şehirlere göç sürecini durdurmak, Rus köyünün tam gelişmesini sağlamak için hükümet programları çalışıyor gibi görünüyor: özel çiftliklere kredi sübvanse etmek, yeni başlayanlara “kaldırma” bağışları vermek, arazi mülkiyet belgelerinin tescili ile ilgili çalışmaları telafi etmek. Ancak, programlar her zaman tarım sektörünün gelişimi için olumlu sonuçlara yol açmamaktadır. Kağıt üzerinde, onlar getiriyor, ama gerçekte ...
Diğer bir sorun ise tarım arazilerinin azaltılmasıdır. Böylece, 2011'ten bu yana, bu alan yaklaşık 4,5 milyon hektar azalmıştır. Ulusal ölçekte (toplam tarımsal arazi alanı yaklaşık olarak 390-400 milyon hektar olan), bu tür bir azalma ölümcül görünmüyor, ancak kendini hoş olmayan bir eğilimden daha fazla ortaya çıkardı ve bu bir emsal.
Arazileri tarım arazileri listesinden çıkarmanın ana nedenleri yine de kağıt üzerinde oldukça iyi görünüyor: doğa rezervlerinin arttırılmasından toprağın çeşitli amaçlarla boru hatları döşenmesi için özel bir kategoriye dönüştürülmesine kadar. Kilometrelerce büyüyen “genişleyen” rezervlerin ve gaz boru hatlarının milyonlarca hektarı tarımdan uzaklaştırıp ayırmadığı ve arazinin birdenbire elit köy yerleşimleri için stratejik fondan ayrılıp ayrılmadığının tam olarak izlenmesi neredeyse imkansızdır.
Rusya'da büyük miktarlarda yüksek kaliteli gıda ürünleri getirebilecek tarımsal alanın azaltılması, bir dizi tarımsal üretici ülkede kelimenin tam anlamıyla, her hektar için üretimini genişletmek amacıyla mücadelenin ne olduğu konusunda garip görünüyor. eski seviye Bu örneklerden biri olarak, bugün ekilebilir arazinin neredeyse% 20'inin ağır metallerin önemli bir yüzdeye sahip olduğu toksik endüstriyel atıklarla kirlendiği Çin'i düşünebiliriz. Geçen yıl sonunda Xinhua haber ajansı tarafından seslendirilen Çin Çevre Koruma Bakanlığı'nın raporu, Orta Krallık Cadmium kıyı bölgelerinin verimli topraklarının 50'ten gelen topraklarının kirliliğini% 1990 kadar arttırdı. Bununla birlikte, Çinli çiftçiler, kirli topraklarda bile, tarımsal üretimden vazgeçmeye istekli değiller. Bir komşu ülkenin, aşırı derecede ağır metal içeriğine sahip topraklarda yetişen ürünlerin kalitesini hayal edebiliyoruz. Ve dünyadaki Çin tarım ürünlerinin yaygın olmasından daha yaygın olması nedeniyle, bu tür ürünlerin “köşedeki” ortalama Rus mağazasının raflarında olmadığından pek emin değiliz.
Başka bir deyişle, Çinli yoldaşlar kendi sorunlarını belirlediler, ancak hiç şüphesiz kalitedeki arazilerde büyüyen tarımsal ürünlere hayır demiyorlardı. Ülkemizde bu bağlamda durum tamamen paradoksal görünüyor: biz kendimiz, kendi ellerimizle, mükemmel kalitede verimli toprakları tarımsal fondan aldık, fonda yeterli miktarda toprak kaldığını ilan ettik ve sonra neden aniden kar büyümesini düşündük? Rusya'da s / x den elde edilemez. Böyle bir yaklaşımla, hackneyed terimini bağışlayın, halkın yararına, tarımı sübvanse etmek istediğinizi ve verimliliğini arttırmayı umduğunuzu ümit edebilirsiniz, ancak sonuçta sadece "yabancı" ortakların tükürmekte olduğu tarlaları çiğneme riski vardır.
Almanya'dan gelen bölgesel delegasyon temsilcileri Voronezh bölgesinin ilçelerinden birine ulaştığında ve konuşmalardan birinde verimli işletmelere yetişen tarım işletmeleri geliştirmek yerine birbirlerine gözle görülür bir şaşkınlık dile getirdiklerini açıkladılar. Nazikçe söylemek gerekirse, yerel halk, Sovyetler döneminde bile, eko-kompleks tehdidi ve milyonlarca Rus ekmeğini besleyen bölgedeki tarım sektörünün gelişmesi nedeniyle Khopra'daki nikel madenlerine yasak getirildiğini bilerek, bu konuda şaşkınlık duyuyor.
Bununla birlikte, yakın zamanda Voronej sakinleri, verimli topraklardaki ve yerel rezervlerdeki topraklardaki nikel gelişmelerinin donmaya devam edeceğini umuyor. Halkın istekleri Kremlin'e ulaştı ve cumhurbaşkanlığı danışmanı Sergei Glazyev mektubunda şöyle yazdı:
Kitlesel protestolar ve nüfusun çevresel haklarının gözetilmesi ve bu bölgelerin hayati yapısının korunması konusundaki haklı talepleri Prikhopyere'de çalışmayı durdurmak için belirleyici bir faktör olmalıdır.
Sergei Glazyev, Rusya'nın gıda güvenliği için bir strateji uyguladığını hatırlattı, bu da gerçekten güçlü tarımsal potansiyelleri ortadan kaldırmanın suçlu olduğu anlamına geliyor.
Bu ve diğer durumlarda, Rusya'nın güvenlik ve mal bağımsızlığının temellerinden biri olan ülkenin tarım sektörüne desteğinin de pratikte uygulanacağını umut etmek arzu edilir.