Radyonun icadı ve gelişimi Radyonun Tarihçesi Resi, atmosfer içinden, Hertz dalgaları aracıyla çok uzaklara ulaştırılan alettir. Aynı zamanda önemli kitle iletişim araçlarından biridir. Radyo nasıl icat edildi ve nasıl gelişti? J.C. Maxwell tarafından elektromanyetik dalgaların uzayda ışık hızı ile yayılabileceğini teorik olarak ilk defa ortaya atılmıştır. Bu konuyla ilgili ilk deney Alman fizikçi Heinrich Hertz tarafından 1886-1888 yılları arasında yapılmıştır. 1896 yılında İtalyan fizikçisi Marconinin, 1890 senesinde O.Lodge tarafından başlatılan çalışmalarını mors cihazı hâline getirmesiyle telsiz yayının tatbikâta ilk geçişi olmuştur. İlk yayın bir mil mesâfeye, 1901 senesinde ise 200 mile ulaşmıştır. Tatbikat en çok denizaşırı bölgelerden telgraf şeklinde bilgi aktarması şeklinde yapılıyordu. 1906 senesinde Amerikalı mühendis G.W. Pickard silikondan yaptığı kristalin de elektromanyetik dalgayı geçirdiğini buldu. Bu buluşa İngiliz fizikçisi Hughes tarafından 1900 senesinde karbon levhaya ucundan hafifçe temas eden iğnenin elektromanyetik dalga dedektörü olarak kullanılması sebep olmuştur. 1904 senesinde J.Fleming elektron tüpünü, 1907 senesinde de De Forestin triod elektron tüpünü detektör (sayıcı) olarak kullanılabileceğini bulunca, radyo büyük bir adımla gelişti. 1923 yılında yüksek frekans radyo dalgalarının iyonsfer'e çarparak dünyaya döndüğü ispatlanınca radyo, deniz aşırı haberleşme de dahil olmak üzere hızla yaygınlaştı. 1860′ta İskoç fizikçi James Clerk Maxwell, radyo dalgalarının varlığını keşfetmiştir. İtalyan mucit Guglielmo Marconi, 1895′te ilk kez bilinçli olarak radyo dalgaları gönderip almayı başarmıştır.