Burada "özel gereksinim" çok geniş bir kavram. Sadece eğitim ile sınırlı değil. Bir tekerlekli sandalye de özel gereksinimdir, özel öğretmene gerek duyan zihinsel yetersizliği olan bir çocuk ta... Gereksinim ile kasdedilen başkasının yardımına gerek duyan DEĞİL, çevresi veya donanımı özel düzenleme GEREKTİREN bireyleri anlatıyor.
Bundan 10 yıl önce "Zihinsel Özürlüler Eğitim Merkezi" deniliyordu... Şimdi "Özel Eğitim Merkezi" deniliyor. Ders kitaplarında "geri zekalılar" diye geçiyordu. Şimdi Zihinsel Yetersizliği olanlar diye geçiyor.
Yalnız burada bir kavramı karıştırmamak lazım. Özürlülük, engellilik veya sakatlık (hangisini kullanırsak kullanalım) ile kronik hastalık halini karıştırmamak lazım. Uluslararası tanıma göre:
"A disability may be physical, cognitive, mental, sensory, emotional, developmental or some combination of these.
Disabilities is an umbrella term, covering impairments, activity limitations, and participation restrictions. An impairment is a problem in body function or structure; an activity limitation is a difficulty encountered by an individual in executing a task or action; while a participation restriction is a problem experienced by an individual in involvement in life situations. "
Şimdi şunu bir ön kabul olarak dile getirmemiz lazım. Sakat olmak veya engelli olmak olağan bir durum değildir. Yani "norm" dışı olma halidir. Bu norm dışılığı normal hayata uyumlandırabilmek için ekstra önlemler gerekir. Bunları kaldırım düzenlemesinden, sesli trafik lambalarına, işitme cihazlarına veya okullarda verilecek özel eğitime kadar çeşitlendirebiliriz.
Zaten benim bu terim kullanılsın gibi bir iddiam da yok. Ama son zamanlarda mevzuata ve akademik yazılara yavaş yavaş girmeye başladı bu. Daha da yaygınlaşabilir.