Meksika Devrimi , (1910–20), sürekli değişen ittifaklarda çeşitli hizipler arasında uzun ve kanlı bir mücadele ve sonuçta 30 yıllık diktatörlüğün sona ermesiyle sonuçlandı. Meksika ve bir kuruluşun anayasal cumhuriyet. devrim Porfirio Díaz'ın zengin toprak sahipleri ve sanayicileri kayıran seçkinci ve oligarşik politikalarına karşı yaygın bir memnuniyetsizlik arka planına karşı başladı. 1908'de Díaz, Meksika siyasi yaşamının demokratikleşmesini memnuniyetle karşıladığını ve 1910'da yedinci kez cumhurbaşkanlığına aday olma konusunda kararsız göründüğünü söylediğinde, Francisco Madero Antireeleccionistas'ın lideri olarak ortaya çıktı ve adaylığını açıkladı. Díaz, Haziran ayında yapılan sahte bir seçimden sonra onu tutukladı ve kazanan ilan etti, ancak hapishaneden serbest bırakılan Madero, San Luis Potosi Planı San Antonio, Teksas'tan 20 Kasım'da isyan çağrısında bulundu. İsyan bir başarısızlıktı, ancak birçok çevrede devrimci umudu ateşledi. Kuzeyde, Pascual Orozco ve Panço Villası düzensiz ordularını harekete geçirdi ve hükümet garnizonlarına baskın yapmaya başladı. Güneyde, Emiliano Zapata yerel yöneticilere (kırsal siyasi patronlara) karşı kanlı bir kampanya yürüttü. 1911 baharında devrimci güçler Ciudad Juárez'i aldı, Díaz'ı istifaya zorladı ve Madero'yu başkan ilan etti.
Meksika Devrimi'nde savaşçı Meksika Devrimi'nde savaşçı, 1911. Kongre Kütüphanesi, Washington, D.C. (LC-USZ62-79842)
Porfirio Díaz Meksikalı Pres. Porfirio Díaz üniformalı, 1911. Library of Congress, Washington, D.C. (LC-USZ62-100275)
Madero'nun rejimi en başından bocaladı. Zapata, mülksüzleştirilmiş Kızılderililere toprakların derhal restorasyonunu gerçekleştirmedeki başarısızlığına kızarak ona karşı döndü. Başlangıçta Madero'nun bir destekçisi olan Orozco, yeni hükümet altındaki reformların yavaş temposundan da memnun değildi ve kuzeyde devrimci bir harekete öncülük etti. ABD hükümeti daha sonra, yeni başkanın isyancı gruplara karşı fazla uzlaştırıcı olduğundan ve Meksika'daki iç savaşın oradaki Amerikan iş çıkarlarına yönelik tehdidinden endişe duyduğundan korkarak Madero'ya da karşı çıktı. Félix Díaz (eski diktatörün yeğeni) liderliğindeki isyancı güçlerin bir başka fraksiyonu, Meksiko'daki federal birliklerle çatıştığında gerginlik zirveye ulaştı. Victoriano Huerta . 18 Şubat 1913'te, bu yakın dövüşün (La Decena Trágica veya On Trajik Gün olarak bilinir) dokuzuncu gününden sonra, Huerta ve Díaz ABD Büyükelçisi Henry Lane Wilson'ın ofisinde bir araya geldi ve sözde Paktı imzaladılar. Madero'ya karşı komplo kurmayı ve Huerta'yı başkan olarak atamayı kabul ettikleri elçilik. Huerta, birkaç gün sonra suikasta uğrayan Madero'yu tutukladıktan sonra ertesi gün başkanlığı devraldı.
Meksika Devrimi sırasında Meksika ordusu subayları Meksika Devrimi sırasında strateji planlayan Meksika ordusu subayları. Bain Koleksiyonu/Kongre Kütüphanesi, Washington, D.C. (LC-USZ62-95373)
Meksika Devrimi isyancıları Juarez'de ev yapımı bir top ile Meksika Devrimi isyancıları, 1911. Kongre Kütüphanesi, Washington, D.C. (LC-USZ62-104635)
Francisco Madero'nun tutuklanması, 9 Şubat 1913 Felix Díaz liderliğindeki muhalif güçler, Meksikalı Pres'i tutukladı. Francisco Madero Ulusal Saray'dan ayrılırken, 9 Şubat 1913. Kongre Kütüphanesi, Washington, D.C. (LC-USZ62-96389)
Huerta'nın sarhoş ve despot yönetimine muhalefet kuzeyde büyüdü ve Pancho Villa, Álvaro Obregón ve Álvaro Obregón arasında huzursuz bir ittifak kuruldu. Venustiano Carranza , kimin Guadalupe Planı Huerta'nın istifasını istedi. 1914 baharında ve yazında, isyancı güçler Mexico City'de birleşerek Huerta'yı sürgüne zorladı. Carranza kendini başkan ilan etti Ağustos 20, Villa'nın itirazları üzerine. Bir devlet anarşi Villa, Obregón ve Zapata, Villa ile Carranza arasındaki rekabetin düzeni imkansız kıldığı ve Eulalio Gutiérrez'i seçtikleri konusunda bir anlaşma yapana kadar kan döküldü. geçici Devlet Başkanı. Villa, Zapata'nın desteğini korudu ve Gutiérrez'i destekledi. Ancak Obregón, Carranza ile yeniden ittifak kurdu ve Villa'yı Nisan 1915'te Celaya'da kanlı bir savaşta bozguna uğrattı. Bundan sonra, hem Zapata hem de Villa zemin kaybetti ve Villa, yenilgisini US Pres'e suçlayarak. Woodrow Wilson'ın Carranza'nın desteği, bir intikam Meksika'da ve ABD sınır kasabalarında Amerikalılara karşı. Ocak 1916'da Santa Isabel'de yaklaşık 17 ABD vatandaşını idam etti ve Columbus'a yaptığı baskın, Yeni Meksika , iki ay sonra, yaklaşık 17 Amerikalı'nın hayatını talep eden Pres'i harekete geçirdi. Woodrow Wilson, General John J. Pershing'e Meksika tepelerine gitmesini emredecek. beyhude peşinde.
John J. Pershing Brig. General John J. Pershing (ortada) Meksikalı devrimci lider Pancho Villa'yı aramak için Meksika'ya yapılan ABD Ordusu seferi sırasında bir kampı teftiş ediyor, 1916. Underwood & Underwood/Library of Congress, Washington, D.C. (LC-USZ62-89220)
Yine cumhurbaşkanı olan Carranza, cumhurbaşkanına diktatörlük yetkileri veren, ancak hükümete zengin toprak sahiplerinden topraklara el koyma hakkı veren, işçi haklarını garanti eden ve işçilerin haklarını sınırlayan 1917 anayasasının yazımına başkanlık etti. Roma Katolik Kilisesi . Carranza, kendisine karşı çıkanları ortadan kaldırarak iktidarda kaldı (Zapata 1919'da öldürüldü), ancak 1920'de Sonora'daki bir demiryolu grevini kırmaya çalıştığında muhalefet doruğa ulaştı. Obregón da dahil olmak üzere neredeyse tüm destekçileri tarafından terk edildi, 21 Mayıs'ta başkentten kaçmaya çalışırken öldürüldü. Adolfo de la Huerta, Obregón Kasım ayında seçilene kadar geçici başkan oldu.
Venustiano Carranza Venustiano Carranza. Bain Koleksiyonu / Kongre Kütüphanesi, Washington, D.C. (LC-DIG-ggbain-14619)
Birçok tarihçi 1920'yi devrimin sonu olarak görüyor, ancak federal birlikler ve çeşitli isyancı güçler arasındaki ara sıra şiddet ve çatışmalar, reformist başkan Lázaro Cárdenas'ın 1934'te göreve başlamasına ve devrim sırasında uğruna savaşılan ve meşrulaştırılan reformları kurumsallaştırmasına kadar devam etti. 1917 anayasasında