BEŞİKTAŞ'ın Şampiyonlar Ligi'ndeki seyir defterini bir karıştıralım. İlk oyun Milan maçı. Berbat bir futbol, yenmiş de dört gol. İkincinin peşine takılan Barcelona gecesi. Ama muhteşem bir gece, çok iyi bir Beşiktaş. Herkesin heveslerinin kabardığı bir Beşiktaş. Takımın oynayanı da, kenardaki heyet de, tribündeki oturan insanlar da ‘‘Bu Beşiktaş bu işi becerecek’’ dedi. Dün akşamki Beşiktaş ailecek kötü. Kenar yönetiminden tutun, oynayan oyuncularının hepsine kadar.
İlk yarı, Ahmet'in kaçırdığı bir gol var. Karhan'ın vurduğu çok iyi bir top. O kadar. Adamların, iki tane direğe giden, üç de içeriye giren gol var. Bir defans ki, Allah muhafaza.
HESAP TUTMADI
İkinci yarı, Ümit ve Ahmet ile iki gol pozisyonu, yine yenilen iki gol. Ben bu maçı Beşiktaş'ın en önemli maçı diye görüyordum. Matematiğim de şuydu: Bu takımdan 6 puanın 4'ünü alacak bir Beşiktaş en azından üçüncü bitirip, Avrupa'nın içinde kalır diye düşünüyordum. İş çok zora girdi. Takıma şöyle bir bakıyorum. İyi oyuncu yok. Zaten bu kadar gol yiyen bir takımın iyisi de olmaz. Her yan top, ya gol oldu, ya da Beşiktaş'ın başına bela. Sanki defans değil de, Kapalı Çarşı'nın kapısı. Girenin çıkanın haddi hesabı yok.
Ben sezon başından beri Shorunmu'yu bu kadar yan topa hatası yaparken ilk defa gördüm. Maçın hakemine söylenecek bir tek laf yok. Bir futbolcu kadar koştu, topun hep yanındaydı. Hiç bir hata düdüğü de üflemedi.
Barcelona'yı duman etmiş bir Beşiktaş sosyeteyi sarstı. Bundan sonra ne olur? Bu, kısa ligin dibini bağlarken görülecek.