Kızıl Ordu saldırı tugayları
1943 yılında saldırı taburları yaratma ihtiyacı, nihayet savaşta Kızıl Ordu lehine stratejik bir değişim yaşandığı ortaya çıktığında olgunlaştı. Birliklerimiz neredeyse bütün ana cephelerde bir saldırı başlattı ve Nazi birliklerinin güçlü savunma güçlerini kırmak için acilen yeni saldırı tipi mühendislik birimlerine ihtiyaç duyuldu. Mevcut bağlantı-mühendis birimlerinin temelinde bu tür bağlantıların kurulmasına karar verildi ve Mayıs ayında 30 tarafından 1943, 15 ShISBr yeniden oluşturularak yaratıldı. Her tugay bir merkez, komuta, yönetim ve mühendislik zekası, birkaç saldırı mühendisliği taburu mühendisinden ve bir maden dedektöründen oluşan bir şirketten oluşuyordu.
Saldırı taburlarından önceki görevler en ciddi olduğu için, orada kimseyi almadılar. Tüm ShISBr adayları gerçek dövüş deneyimine, olağanüstü fiziksel sağlığa sahip olmalı ve 40 yıllarından daha yaşlı olmamalıdır. Saldırı taburlarının savaşçıları, Kızıl Ordu'nun sıradan askerlerinden daha iyi ve daha modern üniformalarla donatılmıştı. Bu arada, askeri kroniklerin fotoğraflarına bakarsanız, ShISBr savaşçılarını onlardan kolayca ayırt edebilirsiniz. Birçoğunda hafif makineli tüfek, keskin nişancı tüfeği, makineli tüfek, elinde alev makinesi vardır. Saldırı uçaklarının bazıları, o zamanlar daha da nadir bulunan vücut zırhlarını (zırhlı arabaları) bile giyiyorlardı. Çoğu zaman, askerler vücut zırhlarını koruyucu tulumların altına sakladılar ve bu nedenle tam anlamıyla kendilerine ateş eden Almanları sürdüler. Almanlar bir kartuş için bir kartuş ürettiler, ancak Shibbr savaşçılarını durduramadılar. Bu konuda meraklı bir bisiklet bile var. İddiaya göre, zırhlı araçlarda giyinmiş savaşçılardan biri mühimmattan kaçtı ve Alman faustpatron'undan boş bir mermi yakalayarak on kadar Alman'ı öldürdü. Nedenini anlamadılar silâh Sovyet askerini etkilemez. Her ne kadar hiç bir bisiklet olmasa da, aslında olan bir durum.
Doğal olarak, iyi üniforma ve silahlara ek olarak, saldırı taburlarının savaşçıları için en zor işleri çözmek için özel bir eğitim gerekliydi. Askerler, el bombalarının temellerini incelemek için el bombaları atmakla çok zaman harcadılar. Çeşitli engelleri hızla ve sessizce aşmayı öğrendik. Bazı kısımlarda yaklaşmakta olan savaşlar için askerleri eğitmek konusunda kendi uzmanlıkları vardı. Bu nedenle, örneğin, 13'te, ShISBR 62 taburu, daha gerçekçi bir savaş ortamı oluşturmak için eğitim sırasında savaş turlarını kullanan Kaptan M. Tsun tarafından yönetildi.
Bununla birlikte, tüm bunlara rağmen, ShISBr'nin ilk dövüşleri çok başarılı olamaz. Sebep, saldırı taburlarının kötüye kullanılmasıdır. Almanların müstahkem mevkilerine saldırırken, sıradan tüfek birimleri olarak kullanılmış ve saldırı için kendi şeridini almışlardı. Ve ShISBr genellikle ne topçu ne de ağır küçük silah desteğine sahip olmadığından ve ayrıca piyade yıldırım atakları için zamanları olmadığından, saldırılar sırasında ağır kayıplara maruz kaldılar ve onlardan önce belirlenen görevi yerine getiremediler. ShISBr'nin yaratılmasından sonraki ilk aylarda ne kadar verimli kullanılmadığına dair tipik bir örnek, Kireevo istasyonunun yakınındaki 191,6 irtifasına yapılan başarısız saldırıdır.
Düşman savunması, ateş noktaları ve sığınakları olan üç siper hattından oluşuyordu. İlk açmanın önünde mayın tarlaları ve tel çitlerle kaplı, dikkatlice gizlenmiş bir tanksavar hendeği vardı. Almanların savunmasının sağ kanadı nehirde, sol ise neredeyse geçilemez bataklığın üzerindeydi. Saldırının planı şöyleydi: ilk olarak, saldırı taburunun fırtına ile 191,6 yükseklik alması ve oradaki yaklaşımı beklemesi gerekiyordu. tanklar ve ana kuvvet grubu. Almanların üç siperinin de kısa sürede üstesinden gelmek ve zorlu bir savaşın sonucu olarak, yüksek bir yer işgal etmekle, ShISBr savaşçıları savunma pozisyonlarını aldı ve tank ve piyade yaklaşımını beklemeye başladı. Bununla birlikte, tanklar tanksavar hendeğinden geçemedi ve buna göre onları takip eden piyadelerin saldırısı boğuldu. Alman savunmasının sağ ve sol kanatlarını kırmak da başarısız oldu. Sonuç olarak, ShISBr savaşçıları kendilerini düşmanın çevrelediği her tarafta buldular ve bunu öğrenen bu bölgeye ek güçler aktarmaya başladılar. İnanılmaz çabalar pahasına ağır kayıplar (236 kişi) geçiren ShISBr savaşçıları yine de kuşatmadan çıkmayı başardı. Bu bir kez daha, saldırı taburlarının sıradan tüfek birimleri olarak kullanılmasının en iyi seçenek olmaktan uzak olduğunu kanıtladı. Düşman tahkimatı alma konusundaki mükemmel hazırlık ve becerilere rağmen, bu tür sorties güçlerinin bile ötesindeydi.
Yalnızca Aralık 1943'in ortasında, Shibbr savaşçılarının gerçekleştirmesi gereken görevlerin sırası açıkça tanımlandı. Onlar için asıl görev hala düşman kalelerinin ve yangın tesislerinin engellenmesi ve imhasıydı. Bununla birlikte, kabul edilen tüzük şimdi, yoğun biçimde güçlendirilmiş düşman bölgelerindeki bir atılımın, ağır bastırma ve imha etme araçlarına, ayrıntılı bir eylem planına, piyadelerle ilişkili eylemlere ve topçu desteğine ihtiyaç duyduğunu ayrıntılı olarak tartışmıştır. Tahkimatlardan geçilmeye çalışılmadan önce, ilk olarak düşmanın savunmasının ana kalelerine ve düğümlerine hakim olmak gerektiği belirlenmiştir. Yakalamadan önce, saldırı taburu üç bileşene bölündü - saldırı grubu kendisi, engel çit grubu ve destek grubu. Bütün bunlar, personel kaybını önemli ölçüde azalttı ve çeşitli askeri operasyonların etkinliğini arttırdı.
Ayrıca ShISBr savaşçıları genellikle tank avcısı olarak kullanıldı. Sessizce düşmanın arkasına süzüldüler, bir düzine düşman tankını baltaladılar ve belirsiz bir şekilde geri döndüler. Görevleri bununla sınırlı kalmadı, ShISBr askerleri aynı zamanda mühendislik görevlerini de yürüttüler, yani Kızıl Ordu konvoylarının özellikle tehlikeli yollarını temizlediler ya da yol köprü çalışmaları yaptılar.
Ancak, saldırı taburları Doğu Prusya savaşları sırasında gerçek bir ün kazandı. Almanlar dikkatle Kızıl Ordu'nun ortaya çıkması için hazırlandı - Almanya'nın bu bölgesi esasen büyük bir savunma yapısıydı. Bu, özellikle Koenigsberg kalesi şehri için geçerliydi (şimdiki Kaliningrad). Kızıl Ordu’da WRAP’lar olmasaydı, saldırının ne ile sonuçlanacağını kim bilebilir, çünkü birçok yönden saldırının başarılı olmasından dolayı katılımları sayesinde oldu. Koenigsberg’e yapılan saldırı için, emir, asıl gücü tam olarak saldırı mühendisliği ekiplerinin savaşçıları olan özel taktikler hazırlamıştı. Bütün tugayler ve taburlar daha önce üç ya da dört alıcı, bir ya da iki alev makinesi, bir tank ve yaklaşık on hafif makineli tüfek içeren küçük saldırı gruplarına bölündü. Zırh tankının altında, ateşleme noktasının bulunduğu binaya, alev makineleri ve paraşütçüler ileri doğru ilerledi. Flamethrowers, düşmanın ateş etmesine izin vermek yerine, kabartmalara çarptı ve şu andaki alıcılar patlayıcılar kurdu. Makineli tüfekler ayrıca binanın üst katlarının pencerelerine de ateş etti, böylece tank ve alıcıları kapattı. Patlayıcılar patladıktan sonra, makineli tüfekler binaya patlama tarafından oluşturulan bir açıklıktan girerek son direnç ceplerini imha etti. Benzer bir deneyim ShISBr tarafından Poznan ve Berlin fırtınası sırasında da kullanıldı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sona ermesinden ve Japonya'ya karşı savaşın başlamasından sonra, saldırı tüccarları Uzak Doğu'da da kendilerini iyi gösterdi. Bunun için ShISBr, belirli yerel koşullar nedeniyle taktiklerini önemli ölçüde değiştirmek zorunda kaldı, ancak buna rağmen, savaşçılar yine profesyonelliğini ve çok yönlülüğünü doğrulayarak bir kez daha ellerinden gelenin en iyisini yaptılar. Japonya'ya yönelik düşmanlıkların sona ermesinden sonra, çoğu ShISBr, ne yazık ki, dağıtılmıştı. Birkaç yıl sonra, bu tür birlikler tamamen ortadan kalktı.
Bu nedenle, rezervin saldırı mühendisliği sapper tugaylarının ve içlerindeki saldırı taburlarının Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sonucuna çok önemli bir katkı yaptığı açıktır. Polonya'nın kurtuluşunda ve Almanya'nın ele geçirilmesi sırasında, hem Sovyetler Birliği'nde hem de sonrasında Almanların ele geçirilemez birçok ürünü almayı başardıkları deneyimleri ve becerileri sayesinde oldu. ShISBr muhtemelen savaş sırasında Kızıl Ordu'nun en çok savaşa hazır birimlerinden biriydi ve en önemlisi, kaliteleri inanılmaz derecede çok yönlülükleri, bölgeyi reddetmekten en karmaşık düşman güçlendirmelerine kadar neredeyse her görevi yerine getirme yetenekleridir. Ve ülkemizde çok az sayıda insanın bu teçhizatların varlığını bilmesi çok hayal kırıklığı yaratıyor, çünkü medyada neredeyse hiç medya hakkında yazılmamışlar ve herhangi bir belgesel ya da uzun metrajlı film yapmıyorlar; onun gerçek kahramanları hakkında. Bu konuyla ilgileniyorsanız ve Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasındaki ShISBr'ın eylemleri hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyorsanız, I. Moschansky “RVGK'nın Mühendislik ve Saldırı Birimleri” kitabını okumanızı tavsiye ederim. Bu tür birimlerin yaratılma tarihini ve fırtına askerlerinin görkemli zaferlerini ayrıntılı olarak açıklar.