Bölüm 971: Vahşet
“Kim var orada!”
Di Kui çabucak birkaç adım geri çekildi ve başını kaldırdı, sesin geldiği yöne bakıyordu. Ne de olsa yaptıkları şeyi halktan biri görmemeliydi, kesinlikle bir yabancının görmesini istemiyorlardı. Ancak ses kulaklarının hemen yanındaydı, yine de kimsenin geldiğini fark etmemişti. Doğal olarak kalbinde bir uyarı hissetti.
Yun Che basit, beyaz bir antreman kıyafeti kuşanmıştı, yavaşça gök yüzünde süzüldü ve Feng Mo'un yanına indi.
Yeni terfi almış birçok Donmuş Kar Salonu öğrencisi, Yun Che'yi daha önce birçok kez görmüştü. Ancak Yun Che üç aydır Otuz Altıncı Buz Ankası Sarayı'nın yetişim odasını mesken tutmuştu, dışarı tek bir adım bile atmamıştı. Bu yüzden, o gün Donmuş Kar Ana Salonunda olan İlahi Buz Ankası Tarikatından biri bile Yun Che'yi daha önce hiç görmemişti.
Di Kui için tamamen yabancı bir yüzdü. Buna ek olarak Egemen Kaynak Aleminde olması Dui Kui'nin uyanıklığını küçümsemeye çevirdi: “Yani biri mahk...”
Sesi aniden kesilmişti, çünkü Yun Che'nin omzunda onun Buz Ankası Sarayı Öğrencisi olduğunu simgeleyen Buz Ankası Yeşim Gravürünü görmüştü. Bir anda boş boş, istemsizce bağırdı: “Sen... Sen Yun Che'sin!!”
Üç aydan kısa süre önce Egemen Kaynak Alemi gücüyle Buz Ankası Sarayı öğrencisi olması Yun Che'ye büyük bir şöhret kazandırmıştı. Bütün İlahi Buz Ankası Tarikatı'nda bundan başkası olamazdı.
“Kıdemli Kardeş... Yun Che...” Yun Che'yi yanında görünce Feng Mo'un dili sürçtü. Acımasız zulümlere ve aşağılamalara maruz kalan Feng Mo'un gözlerinden o anda yaşlar dökülmeye başladı. Tanrı Aleminde orman kuralları alt alemlerden bile daha acımazsızdı, Buz Ankası Sarayına girmiş olan Yun Che'nin sadece ses iletimiyle yardıma geleceğini hiç düşünmemişti.
“Yun Che? Bu ses çok tanıdık geliyor.” Arkasında duran Liu Hang gözlerini kıstı.
“Kıdemli Kardeş Kui, bu Ana Salon Ustası'nın yeğenini üç ay önce öldüresiye sakatlayan Yun Che!” dedi Di Kui aceleyle.
“Hmph, bana hatırlatmana gerek yok.” Liu Hang'ın yüzünde gökten inmiş gibi bir gülümseme belirdi ve Yun Che'ye doğru yürürken konuştu: “Demek pek şöhretli Kıdemli Kardeş Yun Che... Kıdemli Kardeş üç ay önce olağanüstü bir yetenek gösterisi sergiledi, iki ilahi yol kaynak gelişimcisini yere serdi ve tıpkı beklenildiği gibi Buz Ankası Sarayı'nın öğrencisi oldu. Ne kadar takdire şayan ve harika. Böyle biriyle karşılaşma şansını beklemiyordum. Geçtekten de şanslıyım, huh.”
Di Kui'nin suratı ihtiyat doluydu. Yun Che'nin kaynak gücü yalnızca Egemen Kaynak Aleminden olsa da, hala Buz Ankası Sarayı öğrencisiydi ve bizzat Mu Bingyun tarafından sınava ihtiyaç duymadan seçilmişti. Donmuş Kar Salonu öğrencisi olarak her zaman Buz Ankası Sarayı öğrencilerine karşı eziklik hissetmişti.
Lui Hang'de aynı zamanda mütavazı davranıyordu, Yun Che'ye Kıdemli Kardeş olarak hitap etmişti. Ancak aslında saygılarının altında korku taşımıyorlardı... Bakışlarının derininde kesinlikle onu küçük görüyorlardı.
Yun Che eğilip Feng Mo'nun yaralarını inceledi. Ardından başını kaldırdı, bakışları Liu Hang ve Di Kui'yi süpürdü, donuk bir ses tonuyla sordu: “Onu dövenler sizler misiniz?”
“Bu doğru.” Lui Hang gülümseyerek başını salladı.
“Neden.”
“Dersin kuralını anlamayan küçük kardeşlere bunu öğretmek kıdemli kardeşlerin görevidir. Kıdemli Kardeş Yun Che ne düşünüyor?” Lui Hang hala gülümsüyordu.
“Onlar... Onlar benim Kar İpeği Tohumu'mu çalmak istediler, öhö öhö... Öhö öhö...” Feng Mo bağırır gibi öksürüyordu. Ancak konuşurken bir anda ifadesi değişti ve endişeli bir ses tonuyla, “Kıdemli Kardeş Yun Che... Ben, Feng Mo... Zaten buraya geldiğin için inanılmaz minnettarım.. Ancak bu ikisi... Çok güçlüler... Ji Hanfeng'den bile daha güçlüler. İkisininde kaynak gücü İlahi Köken Alemi'nde yedinci seviyede... Özellikle de Liu Hang, Mu Yizhou adında bir büyük kuzeni var, o ilk Buz Ankası Sarayı'nın baş öğrencisi... Biz yapamayız... Affetmezler... Hemen git buradan... Burada, Donmuş Kar Salonu'nda bana bir şey yapmaya cesaret edemezler...”
Feng Mo, Yun Che'yi belki onun Buz Ankası Sarayı öğrencisi statüsünden korkarlar diye çağırmıştı, ancak Liu Hang ve Di Kui...
İlk Buz Ankası Sarayı'nın baş öğrencisi... Eğer Lui Hang'ın büyük kuzeninin böyle korkunç bir kimliği olduğunu bilseydi asla Yun Che'ye ses iletimi atıp yardım istemezdi.
“Pekala, enerjini toplamaya konsantre ol, konuşma.” Yun Che'nin kaşları oynadı, avucunu Feng Mo'un sırtına yerleştirdi ve hemen dünyanın ruhani enerjisini toplayıp Feng Mo'nun bedenine yolladı.
Serin ferahlatıcı bir su buharı tüm vücuduna yayıldı, aniden acısını hafifletti, zihnini daha berrak hale getirdi. Feng Mo'nun yüzü şaşkınlık içindeydi, neredeyse zihninde ve bedeninde hissettiklerine inanmaya cesaret edemiyordu.
Feng Mo'nun “Mu Yizhou” adını Yun Che'ye haykırarak söylediğini gören Liu Hang'in ağzı aniden açıldı, ifadesi artık daha da kibirli hale gelmişti. Mu Yizhou gibi birinin muazzam desteğiyle, Buz Ankası Sarayı öğrencilerinin büyük bir bölümünden hiç korkmuyordu, yani alt alemden gelen, kaynak gücü henüz en düşükleriyle bile baş edemeyen, sadece Buz Ankası Sarayı'na girmeyi başarabilmiş Yun Che'den nasıl korkabilirdi.
“Onun Kar İpeği Tohumu'nu mu çaldın?” Feng Mo'un durumunu düzelttikten sonra, Yun Che elini ondan çekmişti. Yavaşça ayağa kalktı, ifadesiz bir şekilde onlara bakıyordu.
“Hahaha...” Liu Hang çok eğlenmiş gibi güldü. Feng Mo zaten ona “Mu Yizhou” ismini vererek gönüllü olarak yardım etmişti. “Peki, eğer evet dersem ne yapacaksın? Kıdemli Kardeş Yun Che bu çöp parçası için işleri zorlaştırmak istemez, öyle değil mi?”
“Oldukça basit.” Tehlikeli soğuk bir ışıltı Yun Che'nin ifadesiz gözlerinde parıldadı. “Bütün Kar İpeği Tohumumlarını ver ve kendi sol kolunu kır, sonra sonra da buradan basıp git!”
Sözleri duyan Liu Hang'in ifadesi aniden donmuştu, Di Kui'nin ifadesi ise bir anda değişti. Yun Che için endişelen Feng Mo bile sözleri duyunca mala dönmüştü, kulaklarına inanamıyordu.
“Ha, haha... HAHAHAHAHA!” Liu Hang katılarak gülmeye başladı, “Kıdemli Kardeş Yun Che gerçekten de ilginç biri, daha ilk tanışmamızda nasıl da şaka yaptı.”
Di Kui'nin bakışlarında bir çeşit kötülük belirdi, küçümserken tek bir ses bile çıkarmadı... Yun Che'nin sözleri şaka olsa daha iyiydi, eğer değilse durum daha da komikti.
“Eğer istersen bizzat ben de yapabilirim. Ancak bu sefer kırılan sadece bir kol olmaz.” Yun Che alay etmeye başladı.
Yun Che!! Liu Hang'ın ifadesi ağır başlı olmaya başladı, ses tonu buz gibiydi, “Sana kıdemli kardeş dedim, en iyisi nankörlük etme! Buz Ankası Sarayı öğrencisi olduktan sonra bizim karşımızda istediğini yapabileceğini mi sandın? Heh, Donmuş Kar Salonu'ndakiler, hatta Buz Ankası Sarayı'nın çoğu bizi karşılarına almaya cesaret edemezler... Dahası, sen alt alemden gelmiş bir pisliksin! Senin yetişimin bütün Buz Ankası Sarayı için koca bir şaka !”
“Ana Salon Ustasını kızdırdıktan sonra üç ay dışarı çıkamadığını duyduk, şimdi karşımıza geçmiş bize otorite kurmaya çalışıyorsun.” diye alay etti Di Kui. “Eğer başka bir Donmuş Kar Salonu öğrencisi olsaydı büyük ihtimalle blöfün işe yarayabilirdi. Yanlış hedefi seçmen ne kötü. Ben Ji Hanfeng gibi bir çöp değilim. Kıdemli Kardeş Liu Hang ise birinin on yaşamda elde edemeyeceğinden çok daha fazla şeye sahip! Şimdi bas git ve Kıdemli Kardeş Liu Hang ve ben senin bir osuruk gibi uçup gitmene izin verelim... Burası Donmuş Kar Salonu bölgesi, bunu biliyorsun. Sonuçları çok kötü olur. Zamanı geldiğinde yalnızca Buz Ankası Sarayı'nda bir şaka olmakla kalmazsın, aynı zamanda Donmuş Kar Salonu'nda da bir şaka olursun.”
Yun Che daha fazla konuşmadı. Kolunu uzattı, elinde çoktan Cennet Cezalandıran Kılıcı tutuyordu. Doğruca Di Kui ve Kiu Hang'e doğru atılırken adımları ne hızlı ne de yavaştı.
“Kıdemli Kardeş Yun Che!” Feng Mo hemen Yun Che'yi durdurmak için elini uzattı.
Cennet Cezalandıran Kılıç kendini gösterdiğinde ortaya çıkan baskı dağları yerinde titretecek gibiydi, Liu Hang ve Diu'nun beklentilerinin çok ötesindeydi, bedenlerinin titremesine yol açtı. Yun Che'nin cidden saldırmak üzere olduğunu gören Liu Hang'ın bakışları tamamen bulutlandı, “Yun Che, bunu sen istedin!”
“Di Kui, elini kır!!”
Yun Che nede olsa bir Buz Anka öğrencisiydi, dahası bizzat Mu Bingyun tarafından seçilmişti. Liu Hang ondan korkmasada, ona baştan aşağı baktığında bu kadar acımasız olmaya cesaret edemezdi.
“Heh, Buz Ankası Sarayı öğrencisinin elini kırmak, sadece düşünmesi bile iyi ve yenilenmiş hissettiriyor!” Di Kui uğursuz bir kahkaha attı. Arkasında Liu Hang'le beraber hiç çekinmesine gerek yoktu. Ancak Yun Che'nin daha önce Ji Hanfeng'i sakatladığını unutmamıştı. Ji Hanfeng'den o kadarda güçlü değildi, bu yüzden rakibini küçümsemedi ve silahını çıkardı. Bir adımla, ürpertici bir serap Yun Che'ye doğru atıldı. “Diz çök!”
“Kıdemli Kardeş Yun Che, dikkatli ol!” Feng Mo, şaşkınlıkla çığlık attı. Yalnızca Yun Che'nin Buz Ankası öğrenci statüsünü kullanarak ikisini kurtarmak istemişti ve durumun bu noktaya geleceğini hiç düşünmemişti... Ne Liu Hang'ın böyle bir desteği olduğunu ne de Yun Che'nin ikisine saldıracağını düşünmüştü.
Yun Che, Ji Hanfeng'i yenmiş olsa da kendisi de bitkin düşmüştü. Di Kui'nin kaynak gücü İlahi Köken Alemi'nde yedinci seviyeye ulaşmıştı, yani kesinlikle Yun Che'nin ona rakip olabileceğini düşünmüyordu. Ancak Cennet Cezalandıran Kılıç korkunç gücüyle ona yaklaşırken yüzündeki pislik ifade yerini önce şaşkınlığa ardından da tamamen korkuya bıraktı. Bilinçaltında bir yana atlayıp kaçınmak istedi, ancak çok geçti.
BOOM!!!
Muazzam bir patlama, bütün gökyüzünü doldurdu. Di Kui'nin kılıcı anında beş parçaya ayrılmıştı. Birkaç saniye önce kibirle uluyan Di Kui, şimdi kırık çıtalarla uçan bir uçurtma gibiydi, havada uçan kanlı bir ok gibi süzüldü.
Lui Hang'ın hayalini bile kuramayacağı bu sahne, aniden solmasına neden olmuştu. Yun Che'nin kendisi bile bir süre şaşkın şaşkın izledi. Di Kui ve Liu Hang... İkisi de İlahi Köken Alemi'nde yedinci seviyeydi, güçleri Ji Hanfeng'den bile fazlaydı. Bu yüzden Yun Che yenilmeyeceği konusunda kendine güvense de kendini abartı olarak görmemiş ve direk Cennet Cezalandıran Kılıcına davranmıştı... Di Kui'nin aslında tek bir saldırıda çöp gibi dağılacağını tahmin etmemişti.
Üç ay önce, Ji Hanfeng'in dengi değildi ve Hanfeng İlahi Köken Alemi'nde altıncı seviyedeydi, hatta güç durumda kalıp Gürleyen Cennet'i açmaya zorlamıştı ve onu öldürecek kadar yaralamış, kendisi de bitkin düşmüştü.
Ancak şimdi, yalnızca Araf durumundayken Di Kui'yi havalara uçurmuştu!
Üç aydan kısa sürede Yeşim Düşüren Buz Ruhu Hapı'nında katkısıyla gücü önemli bir ölçüde artmıştı, sanki dünya tersine dönmüştü. Üç ay öncesine göre tamamen kıyaslanamaz bir haldeydi!
Kısa bir şokun ardından, Yun Che'nin bakışları, ruhunun kabuğundan çıkmış gibi görünen Liu Hang'a kitlendi. Cennet Cezalandıran Kılıcı aralarındaki yüz metrelik mesafeyi süpürmüştü!
Aşırı korkunç ölüm aurası aniden yaklaşmıştı. Liu Hang'ın göz bebekleri büyüdü, yüksek sesli bir çığlık patlattı, bütün kaynak enerjisini ön tarafını korumak için kullandı. Ancak kılıcın kudreti altında koruyucu kaynak enerjisi ancak yarım nefes kadar dayanabildi, ardından ince buz parçaları gibi parçalandı.
Tek bir saldırıdan ciddi bir yara almıştı.
Cennet Cezalandıran Kılıcın fırlattığı kar havayı doldurdu ve uzun süre ortadan kaybolmadı. Feng Mo'un sesi şaşkınlıkla apaçık kalmıştı, tek bir kelime bile edemedi. Gözleri inanılmaz derecede açıktı, bütün bedeni buz heykeli gibi hareketsizdi, kısacası mala dönmüştü. Bu gördüklerine hiç bir anlamda inanamıyordu.
Geçmişte, Donmuş Kar Ana Salonu'nda, Ji Hanfeng İlahi Köken Alemi'nde altıncı seviye olmasına rağmen ona büyük belalar açmıştı. Ancak şimdi İlahi Köken Alemi'nde yedinci seviye olan güçlü bir uzman onun karşısında çok güçsüz kalmıştı.
Hem de yalnızca üç ay gibi kısa bir sürede! Bir zaman dilimi olarak, ilahi yolla yetişim anlamında tamamen ihmal edilmemiş kadar kısa bir süre olduğu söylenilebilirdi.
Yun Che Cennet Cezalandıran Kılıcını bir tarafa bıraktı ve yavaşça Liu Hang'a doğru yürümeye başladı.
Saldırı sadece havadan gerçekleşmiş olsa da, Liu sanki bütün organları yer değiştirmiş gibi hissediyordu. Kanıyor ve kaynak enerjisi tam bir kargaşa noktasına geliyordu, sanki bütün bedeni kırılacak gibi hissediyordu. Yun Che'nin ona doğru geldiğini görünce artık kibir dolu yüzünü gösteremedi. Onun yerine şok ve korku dolu bir bakışla, “Sen... sen...” dedi.
Yun Che elini ona doğru uzattı. “Şimdi, üzerindeki bütün Kar İpeği Tohumlarını ver. İyi dinle, hepsinden bahsediyorum. Vaktimi boşa harcama. Aksi takdirde... Ellerini geçtim, ayaklarına da merhamet etmeyeceğim.”
Liu Hang sıkıca dişlerini gıcırdattı. “Nasıl cüret edersin! Yun Che, benim büyük kuzenim Mu Yizhou İlk Buz Ankası Sarayı'nın baş öğrencisi ve İlahi Ruh Aleminde mutlak bir deha! Eğer seni öldürmek isterse, bu bir karıncayı öldürmesinden farksız olur. Cesaretin varsa...”
Bam!!
“ARGHHHH...”
Yun Che ayağıyla ezerek Liu Hang'ın ayağını ortasından kırdı, Li Hang kötü bir ruhun feryadı gibi acınası bir çığlık patlattı.
“Liu Hang, görünüşe göre hala sana bir şey hatırlatmam gerekiyor.” Yun Che yavaşça konuşurken eğildi: “Şu Li Mingcheng isimli lavuk hala felçli ve yarı ölü durumda olmalı. İyileşmek için büyük ihtimalle ömrünün sonuna kadar uğraşacak. Bunu onun halasından, Donmuş Kar Salonu'nun Ana Salon Ustası'ndan duydum. O senin büyük kuzeninden çok daha büyük biri. Ancak sana ne yazık ki, Li Mingcheng'i sakatlayan kişi şu an tam karşında, hem de bir tek saçı bile eksik değil.”
“Bana buna cesaret edemeyeceğimi söyle?” Yun Che gözlerini kıstı ve Liu Hang'in hayatı boyunca gördüğü en korkunç en ürkütücü bakışı attı.