Okuma süresi 11 dakika
Üçü kendi projesiyle ve bir tanesi daha yakın zamanda çok genç aile şaraphanesine dahil edildi, farklı bir yönü sevmelerine rağmen, geleceğinin şarap olduğu açık.
Nasıl düşündüklerini ve bu sıvı tuzağına nasıl düştüklerini bilmek (inanamıyorum, öyle olduğunu söylüyorum, neredeyse farkına varmadan kendinizi tuzağa düşürdüğünüz bir tuzak gibi, ancak o zaman artık ayrılmak istemiyorsunuz) Bir geleceği var ya da eskimiş yaşlı adamlar ya da usulsüz züppeler olmaya devam edecek .
1. ŞARAPTA KADIN: JULIA CASADO (Murcia, 1984). Arazi, Bullas.
Yani arazide tellürik enerjinin depremi gibi. Arkadaşlar için Juliet Julia, Pfalz'da müzik eğitimi aldığı sırada 21 yaşında bir bağa bastı.
Evet, çünkü ailesinin şarapla bağlantısı olmayan bu kadın profesyonel bir çellist. Ve diyor ki, Bullas'taki üzüm bağlarına giderken ona çok hizmet ediyor: Bağa gidiyorum ve armonileri, güzelliği, sessizlikleri görüyorum … Tarımsal projenizi geliştirmek için güzel bir arka plan .
Oradaki huzursuz eşek, oenoloji de okudu, çünkü bir zamanlar şarap için müzikten daha fazlasını seçti ve kariyer sonu çalışması monastrell, Akdeniz üzüm mükemmelliğine odaklandı.
Çalışmalardan Arjantin Uco Vadisi'ndeki Ribera del Duero veya Fournier'deki Vega Sicilia gibi şarap imalathanelerinde çalışmaya başladı.
Bazen bağ görmesini istediği ve onu terk etmedikleri yerler için, işinin dediği gibi bir “kravat oenolojisi” olmadığını biliyordu ve alana gitti: “Yetiştirmeden, temas etmeden kült olamazsın tren uyuyanları ile kendi modüler deposunu yeni inşa eden ve ilgilenen biri varsa üzüm hasadı için hibeler arayan bu çiftçi çellist diyor.
“Yetiştirmeden, toprakla temas etmeden kült olamazsın” © La del Terreno
Jumilla'daki 2015 hasatında ilk şarabını yapmaya başlamasına rağmen, bir sonraki hasat için yakındaki (ve daha bilinmeyen) Bullas'a taşındı. Ve orada kuruldu, monastrell şaraplarında elde ettiği tazelik ile büyülendi. Şimdi, başlangıç projesi ile, pazarda iki kırmızı şarap var, La del Terreno ve La Cañada del Jinete, Akdeniz'in kahramanı olmasına rağmen, ilk şarap da çok nadir bir üzüm olan valentí'yi içeriyor.
Geleceğin bağcılık fikri iyimser, köye ve kırsal bölgeye geri dönenlerin bunu kozmopolit bir ortamda oluştuktan, başka şeyler denedikten sonra geleneğe duyulan bir sevgi bakışıyla yaptığını görüyor.
Bir cümle : “Şarap, müzik gibi sanatsal, yaratıcıdır. Onu yorumladığı bölgeye bağlanır ve her şeyden önce paylaşılır. İnsanlar arasındaki ilişkileri katalize ediyor. ”
Bir şarap: … veya daha fazla. Fetiş yapımcıları arasında Silica, 4 Kilo, Eloi Cedo, Fernando Angulo… “Deli olan, korkmayan insanlara bayılıyorum”.
Şarap sanat olarak © Fotoğraf Unsplash üzerinde Elisha Terada
2. YEŞİL DÜŞÜNÜN: AGUSTÍ TORELLÓ ROCA (San Sadurní d'Anoia, 1990) imanima Mundi
Böyle yetenekli, sözlerinde tutarlılığı olan ve 90'larda doğan biriyle konuşmak biraz baş dönmesi veriyor!
Barselona'daki Rovira i Virgili Üniversitesi ve şarap üreticilerinin oğlu ve torunu tarafından tanınan bir oenolog Torelló Roca, babasına her yerde eşlik ettiği veya dedesinin aile şaraphanesi Agustí Torelló Mata'da çalışan yazları taklit ettiği için önceden görünüyordu.
"Ben üç kardeşin en büyüğüyüm ve hiç kimse şaraba adanmadı, ama babamın bu dünyaya olan tutkusuyla ya nefret ettim ya da kafama girdim" diyor.
Küçüklüğünden beri nefes alan bu şarap üreticisini meşgul eden şey, doğa, kırsal alanla ilişki kurabilmektir ve her hasatta yılın yorumunu basma fırsatına sahip olmaktır : “Bir şişe tutabilmeyi, yoğunlaşmayı seviyorum manzara, birini mutlu edebilecek bir şey yarat ”.
Cava'nın beşiği Sant Sadurní D'Anoia gibi kendi üreme alanında gelişen romantik bir vizyon, daha az kimin şaraba adanmış olduğu.
Tabii ki, bazı arkadaşları olduğu gibi ucubeler, ama hepsi değil ve bir restorana gittiklerinde, "şarap seçmemi söylüyorlar", çünkü sorurken bir hata yapmak zorunda olduklarından korktuklarını fark ediyorlar; ama Agustí şunu savunuyor: "Müziği anlamıyorum ve bu CD seçmemi engellemiyor", ancak şarabın içinde ürkütücü bir dil olduğunu kabul ediyor.
AT Roca (@atroca_wines) 'nin paylaşılan bir yayını 26 Şub 2018, 5:49 PST
Torelló Roca çalışmalarını bitirdi ve yurtdışında, Arjantin'de ve Şampanya'da şarap imalathanesinde çalışmaya başladı, burada Bruno Michel ile öğrenme ve “eski şarap dünyasını” anlama ve kendi şaraplarını üretirken sürdürdüğü bir fikri yeniden teyit etme: üzümlerle çalışma Penedès, Mnima Mundi'yi yeni başlattığı bir alan, birkaç yıl önce babasıyla kurduğu projeden daha kişisel bir proje olan AT Roca ve Sant Sadurní yakınlarındaki farklı bölgelerden muhteşem köpüklü şaraplar ve sessiz şaraplar üretiyor.
"Anima Mundi, doğanın, en iyi ifade edildiği gibi, aktığı zaman olduğunun farkında olmaktır" © Mnima Mundi
Umut vaat eden bir kariyeri neredeyse pek sağlamlaştırmasa da, şarap üreticisi şarabın geleceğinin “pist değil” taze, erişilebilir ve içilebilir ürünler üretmek olduğu ve manzarayı çağrıştırdığı açıktır. Bizi bağlayan, ruhuyla daha az manipüle edilmiş şarapları seveceğimize ikna oldu ama (iyi!) İçmesi kolay . Göz, karmaşıklıktan yoksun değil, basit.
Bu yüzden Mnima Mundi'de kırsal alandan şarap yapmaya yöneldi (“eko, biyodinamik veya entegre bağcılık olmadan şarap yapmıyorum, ama her zaman daha fiziksel ve daha az kimyasal”), çünkü Penedès üzümleri ve köpüklü atalar “ bu tür bir şarap yapmak için çok az müdahale ”dedi.
AT Roca (@atroca_wines) 'nin paylaşılan bir yayını 14 Şub 2018, 8:35 PST
Açıktır ve sadece onu duyduğumda, "şaraptaki kusur, nereden geldiğini tanımlamanızı engelleyen şeydir, yapıldığı çeşitlilik nedir ve onu ekler". İşte var.
Bir cümle: “Hayatınızda en iyi şarabı yapmak için yaklaşık 45 fırsatınız var, hiç harcamak zorunda değilsiniz”.
Bir şarap : Otantik inek, Charles Dufour'un şampiyonlarını önerir ve fetiş mahzeninin Serral del Vell cava'yı önerdiği Recaredo olduğunu itiraf eder. Ayrıca beğendi, Viña Somoza'dan Al Tesellouro, Albarello de Valdeorras.
3. FREAK HİSSET: DIEGO LOSADA (Ponferrada, 1984). La Senda Şarap İmalathaneleri ve Üzüm Bağları
Bu Ponferradino şarap yetiştiricisi kendini " yalnız ve biraz ucube", çocuk savaşçı olarak tanımladı ve sahaya ve ailesine yetişkin olarak teslim etti.
Poe ve Lovecraft'ın okuyucusu, son on yıldan uzun bir süre öncesine kadar şarabın onun olduğunu bilmiyordu. Kimya okuduktan ve birkaç şarap imalathanesinden geçtikten sonra, kendi şarabını yapmayı düşündü "ama beyaz bir şarap üreticisi olarak değil" diyor ve laboratuvar anlarını hatırlıyor.
İlk olarak üzüm bağları kiraladı ve yerleşim parası ve işsizlikle 2008'de ilk fıçılarını satın aldı. Las Médulas yakınlarındaki Bierzo'da az bilinen bir alanı seçti, burada engebeli arazide ve yalnızlık içinde çalışmayı seviyor. Ve profesyonel ve kişisel yaşam projesine başladı, çünkü o zaman hatırlayın, ilk oğlu da yoldaydı.
Bodegas La Senda böyle doğdu ve aynı zamanda şu anda beş kişilik bir koleksiyondaki ilk şarap. İlkine 1984 denir, çünkü Diego doğduğu zamandır, aynı zamanda bulut gibi Pembe Panter'e musallat olan inek noktasından ayrılmaz.
Diego Losada bu konuda açık © Facebook / Bodegas y Viñedos La Senda
Diego, yaratıcı olduğu için şarap yapıyor, üzümleri hayat dolu bir “biyolojik çorbaya” dönüştürmesini sağlayan özgürlüğünden etkileniyor. Buna ek olarak, şarap imalathanesinde böcek ilacı, böcek ilacı ve egzersiz kontrolünü dağıtmak doğal akıma bağlıdır, ancak sadece: kontrol. "Mahzende hiçbir şey yapmam çünkü prosedürü nasıl yönlendireceğinizi biliyorsanız risk almıyorsunuz."
Tabii ki, Julia gibi Agustí gibi bağın işlenmemesinin onu işlemediği anlamına gelmediği çok açık. Aksine, temizliğin temel olduğunu vurgulamaktadır (çünkü doğal şaraplar hakkında konuştuğumuzda, “domuzcuk” kelimesi er ya da geç konuşmada görünür) ve her şeyi iyi bir kimyager olarak bir dizi organik süreç, bir savaşa dayandırır. mayalar, bakteriler ve şekerler arasında fratrisid: "En güçlünün yasasıdır . " Kimya hakkında konuşmaktan korkmuyor: "Nefes almak kimyadır ve var olan en doğal şeydir."
Yalnız bir adamı olmasına rağmen, onunla konuşurken, tarladaki bir günlük çalışmadan sonra parkta küçük oğluyla oynuyor ve gelen şarapları yansıtıyor : “Sadece sol veya çok büyük veya farklı olacaklar ".
Diğerleri gibi gençlerin de çevre tarafından koşullandırıldığını, zevkleri yöneten bir Ağabey olduğunu ve seçme özgürlüğüne sahip oldukları alternatif bir kültür olduğunu iddia ediyor.
İyi bir ucube olarak, çok iyimser değil ve daha az şarap içtiği ve somut tekrarlarda içtiği bir gelecek görüyor, ancak onun gibi insanlar veya kişisel projelere başlayan meslektaşları homojenlikten çıkmayı başarabilirse kurtuluşa bir kapı açıyor. Kendi kişiliklerini kurdular.
Bir cümle: "Bağda tüplü istemiyorum"
Bir şarap: Ribolla Gialla 2014, Dario Princic (Venezia Giulia, İtalya), Diego'nun “saf parfüm” olarak tanımladığı bir beyaz.
Sadece büyük olanlar kalır … ya da farklı olanlar © Facebook / Bodegas y Viñedos La Senda
4. RENDLERE: NATALIA GOLDING (Madrid, 1986). Teselya şarap imalathaneleri
Bu gençlerin şarap dünyasına en son eklemelerinden biri, her şeyden çok, çünkü şu anda yönettiği şirket, babası Arcos de la Frontera'da (Cádiz) ilk vintajlarını yeni çıkardı.
Ama Golding'in ona her zaman attığı, çocukluğundan beri attı. Profesyonel bir Amazon'dur ve rekabet etmeye devam etmektedir, ancak bu İşletme ve Yönetim'de mezun olmasını engellememiştir.
Tamamen ata binmeye adanmış mevsimleri geçirdikten sonra, Natalia attan sonra hayatıyla ne yapacağını düşündü, bir meslek "çok zor, çok seçici" ve buna ek olarak bakımı çok pahalı olarak tanımladı .
30 Mayıs 2018 10:00 PDT'de Bodega Tesalia'nın (@bodegatesalia) paylaşılan yayını
Yarışma için eğitim alırken, ailesi Richard ve Francesca Golding, prensip olarak, at yetiştiriciliğine devam etmek ve aynı zamanda aile emekliliğine adamak için Arcos de la Frontera'da bir çiftlik satın almıştı.
Ancak babası, 80'lerde İspanya'da çalışmaya başlayan ve sevdiği bir ülkede kalmaya karar veren bir girişimci olan bir bağ dikmeyi düşündü. Teselya projesi, Richard Golding'in şarapçı Ignacio de Miguel'e danışman olarak tuttuğu ve Hollanda Şarap Ustası Van Casteren'in işbirliğine sahip olduğu panoramada ortaya çıktı .
Golding kancayı Golding junior'a attı ve safkan bir rakip, 2014'te ilk adımlarını atmaya başlayan şaraphaneye katılmadan önce bağcılık ve oenoloji eğitimi almak istedi, ancak “Bana maliyeti, özellikle kimya, ama çıkardım. Bence bu rekabetçi ruhu derinden indirdim. ”
Natalia, De Miguel ile bir şarabı diğerinden ayırma yeteneğine sahip olmama, gelişmeme, tatma yeteneğine sahip olmama korkusunu yitirdi. "Ignacio bana güvence verdi, bunun pratik olduğunu söyledi." At gibi antrenman. Ve öğrendiklerini görmek onu motive ediyordu, bıraktı.
“Şarabı keyif olarak, bir bütünün parçası, bir kültürün toplam deneyimi olarak anlıyorum” ve bu yüzden yok olmayacağına inanıyor. Yıllarca şarapların dayanıklılık kapasitesinden etkileniyor ve karıştırılamayacağını biliyor, şekillendirmeye devam etmesi gerekiyor: “Şarabın her zaman bulunduğu bir evde doğduğum için şanslıyım” ve şimdi WSET'de ( Şarap ve Ruh Eğitimi Vakfı, diğerleri arasında geleceğin Şarap Ustalarını oluşturan prestijli bir İngiliz organizasyonu).
Bununla birlikte, şarap yeni bir usta kazandı, tamamen bağlandı ve rakip ruhunu kaybetmedi: “Teselya, tüm illüzyonu koyduğum bir proje. Şaraplarımızın en iyiler arasında olmasını istiyorum ”.
Bir cümle: "Arkadaşlarım ile birlikte olduğumda, şarap konusunda ısrar etmenizi öneririm. Bu, ne kadar çok denerseniz o kadar çok seviyorsunuz."
Bir şarap: Priorat'ta Álvaro Palacios tarafından Dofí, “sevdiğim bir şarap” olmasına rağmen, “birkaç gün önce Arx'i (Teselya'da yaptığı şaraplardan biri) açtım ve hoş bir sürpriz oldu”.
Atlar ve şarap dünyası, Golding ailesinin tutkusu © Bodega Tesalia