Kaidou Kanata, yarı Japon bir Amerikalıydı. Gerçek adı Kanata Kaidou’ydu.
Ama onlara söylediğinde neredeyse kimse buna inanmadı çünkü her iki ebeveyni de Asya kökenliydi, bu yüzden görünüşü çoğunlukla Japon’du.
Bu onun herhangi bir zorbalığa uğramasına ve başkaları tarafından fark edilip popüler olmasına neden olmadı.
Notları ortalamaydı, atletik yetenekleri ortalamanın biraz üzerindeydi. Japonya’daki İngilizce ile kendi ülkesindeki İngilizce arasındaki farklılıklar aslında notlarını daha da kötüleştirdi.
Ve bir okul gezisi sırasında terörist bombalı saldırıda hayatını kaybetti.
“Kanata, yakında iniş noktasına ulaşıyoruz.”
Geçmişi yad eden Kanata, pilotun kendisine seslenmesiyle kendine geldi.
“Anladım,” diye yanıtladı paraşüt ekipmanını bir kez daha kontrol ederken. Geçmişte, bir kez kendini toparlamış ve düşme eğitimi sırasında neredeyse hayatına mal olacak bir hata yapmıştı, bu yüzden iş paraşütünü incelerken özellikle dikkatli olacağından emindi.
Sihir ve hile benzeri yetenekler… Origin’deki insanlar bunlara “Hediyeler” adını verirdi. Kanata’nın bu dünyada reenkarne olmasından bu yana geçen yirmi sekiz yıl boyunca, bu Armağanların ne olursa olsun ölmesini engellemeyeceğini anladı.
“Şimdi o zaman acele edelim ve bu teröristleri sterilize edelim” dedi.
Pilot, “Oi, Kanata, görev başkanın esir alınan kızını kurtarmak,” diye hatırlattı ona. “Bunu unutma.”
“Biliyorum,” dedi Kanata. “Bu arada, kızından iletişim bilgilerini istesem başkan kızar mı sence?”
“Yorum yok. Ayrıca Leydi Hannah daha on beş yaşında. Senin yarı yaşında ihtiyar.”
“Hâlâ yirmili yaşlarımdayım! Ben yaşlı bir adam değilim!” Kanata itiraz etti.
Önceki hayatını da katarsak kırklı yaşlarında olacaktı.
“Öyle mi? Öyleyse acele et ve yola koyul, Gungnir*.”
Bu kod isimden nefret ediyorum.”
Kod adının verdiği utançla abartılı bir şekilde iç çeken Kanata, ışık özellikli büyü ile kamufle edilmiş helikopterden atladı.
Kaidou Kanata, Origin’de reenkarne olduğunda ve Dünya anılarının yanı sıra yeni güçleriyle uyandığında, Kanata Smith oldu. Soyadı farklı olsa da, tanrının onun aynı adı kullanmasına izin vermek için gereksiz çaba sarf ettiğini düşünmüştü. Yeni ortamına uyum sağlamaya başladı.
Köken, büyünün bilimle bir arada var olması dışında Dünya’ya benziyordu. Kıtaların sayısı ve şekli benzerdi ve hatta uluslararası durum aynıydı. Bu onun daha çabuk adapte olmasına yardımcı oldu.
Kanata, onları saklamak için hileye benzer yeteneğini kullanmamak için elinden geleni yapsa da, kendisine bahşedilmiş olan sihir yeteneğini saklamadı. Önceki hayatından farklı olarak bir dahi olarak keyifli, parlak bir çocukluk geçirdi.
Ebeveynleri, dünyadaki ebeveynlerinden daha zengindi ve dahi oğullarına karşı yumuşak davrandılar ve ona istediği her şeyi satın aldılar. Okulda her zaman ilgi odağı olmuştur ve ergenlik yıllarına geldiğinde, kız arkadaşının olmadığı bir dönem asla olmamıştır.
Gerçekten pürüzsüz bir seyirdi. Rüya gibi bir ikinci hayat. Üniversiteden itibaren eğitiminde zorlanacak gibi görünüyordu, ancak yetenek büyüsünü genişletmeye devam ederse, kolayca ünlü biri olmaya devam edecekti.
Düşündüğü buydu.
Bununla birlikte, ergenlik yıllarının sonlarına yaklaşırken, bu dünyada onunla reenkarne olan diğerleriyle yeniden bir araya geldi.
Bir saldırı tüfeği ve savaş bıçağıyla teröristlerin evine doğru hava dalışı yapıyor olmam bile, hepsi o adam yüzünden.
Amemiya Hiroto. Dünyanın kahramanı, burada reenkarne olan yüz kişinin lideri.
Kanata hile benzeri yalnızca bir yeteneğe sahip olsa da, Amemiya Hiroto birden fazla yeteneğe sahipti. Muazzam bir güce sahip bir adamdı.
Diğer reenkarne bireyleri bulup topluyordu. Güçlerini dünya barışı için kullanma idealine sahip, Amerikan çizgi romanlarından fırlamış bir piçti.
Büyük güç büyük sorumluluk getirir? İlk defa bir film dışında böyle bir şey duydum.
Bir düşününce, o filmin devamı nasıl gitti? Nedense yeşil dev Origin’de daha popülerdi, bu yüzden o kahraman henüz bir filme dönüştürülmemişti. Büyücü düşmanlarınızı dağıtmak için tek başına güç kullanmanın daha popüler olması mümkün müydü?
Bununla birlikte, antik büyüye çok fazla vurgu yapıldığından şikayet eden eleştirmenlerden tepki gelmişti.
Böyle şeyleri düşünen Kanata, paraşütünü açtı ve büyüsünü önceden okuduğu büyüsünü yaptı.
Isıyı ve atmosferi manipüle ederken etrafındaki ışığı kırarak yerdeki teröristlere şeffaf görünmesini sağladı. O aslında bir seraptı.
“Şimdi o zaman, bu onları kandırmalı mı yoksa değil mi?!”
Kanata’nın paraşütünde birbiri ardına delikler açıldı. Paraşütünün yerden vurulduğunu anlayınca paraşütten kurtuldu ve teröristlerin sığındığı banliyö harabelerinin yakınına düştü.
Amemiya Hiroto ve Origin’de reenkarne olan diğerleri, Kanata’nın gözünde en kötüsüydü.
Hiroto, tanrı tarafından kendilerine bahşedilen hile benzeri yeteneklerin ‘Hediyeler’ olduğu konusunda ısrar etti ve uluslararası alanda faaliyet gösteren bir kurtarma ekibi kurdu. Tabiri caizse kahramanlardan oluşan bir ekip.
Doğal afetlerle uğraştılar ve birdenbire ortaya çıkan gizemli Ölümsüz canavarlarla savaştılar, çocuklara imza vermek için yardım partilerinde boy gösterdiler ve röportajlar vermek için televizyona çıktılar.
Kanata bile bunu yapabilecek kapasiteye sahip olduklarını kabul etti. O kadar çok çalıştı ki, Dünya’da bir NEET olduğuna, ailesi tarafından kovulduğuna ve bir akrabasının fabrikasında yaşamak ve çalışmak için o vapura bindiğine inanmak imkansızdı.
Ancak Kanata, onu bu işe bulaştırmamalarını diledi. Macera ve aksiyon filmlerinin kahramanlarına hayranlık duymadığı gibi, adlarını ve yüzlerini tanımadığı insanlar için ağır işler yapıp tere ve pisliğe bulanmak da istemiyordu. Sadece dinlenmekle, etrafındakiler tarafından şımartılmakla ve keyifli bir hayat yaşamakla yetinirdi.
Anlamakta zorlandığı şey, önceki hayatından birçok okul arkadaşının Amemiya Hiroto’yu desteklemesiydi. Herkes süper kahraman olmaktan çok memnundu. Afet yardımı sağlamak için batıya ve adli soruşturmalara yardımcı olmak için doğuya mutlu bir şekilde seyahat ettiler. Medyada oldukça popüler oldukları için hayatlarına sevindiler.
Elbette hepsi mutlu değildi. Medyaya maruz kalmayı zahmetli bulan birkaç kişiden fazlası vardı. Ancak yine de Hiroto’yu desteklediler. Tek bir organizasyonda kalmanın daha iyi olduğunu söylediler, böylece dünya ulusları büyülü olmayan özel güçlerini istenmeyen şekillerde kullanıp sömürmesinler.
Artık organizasyon yaratıldığına göre, organizasyon dışındaki kişiler, özellikle de sıradan insanlar tarafından geniş çapta tanınmak ve güvenilmek her şeyden daha önemliydi. Söyledikleri buydu.
Burada dirilenlerin büyük çoğunluğu Amemiya’yı desteklediğinden, itiraz etmek cesaret isterdi ve görünüşe göre her ulusun hükümeti Kanata’nın özel bir yeteneğe sahip olduğunun o diğerleriyle yeniden bir araya gelmeden önce bile farkındaydı.
Adı, yüzü ve Origin’in Dünya’nın parmak izleri ve retina desenlerine eşdeğer olan Mana mührü zaten biliniyordu. Amemiya ve diğerleriyle yeniden bir araya gelmemiş olsaydı, muhtemelen Kanata’nın önünde görünen hükümetten insanlar olurdu.
Amemiya, tek bir örgütte toplanmanın ve medya karşısına çıkmanın, istihbarat teşkilatlarının ve suç örgütlerinin bunlardan faydalanmaması için kasıtlı olarak tüm bilgileri açık tutmak olduğunu söyledi. Ancak Kanata, iyiliğinin Amemiya’nın umurunda olmadığını hissetti.
Dünyadan reenkarne olan yüz kişilik grupta, büyüye olan olağanüstü yakınlığı, büyük yeteneği ve diğer büyücülerden daha büyük olan Mana havuzu kitlelere gömülecekti. Bir dahi olmaktan ‘başka bir kişiye’ dönüşecekti.
Kanata’nın sihirle olan tek yakınlığı, ateş özelliği için yüksek yeteneği ve rüzgar özelliği için ortalama bir yeteneğiydi. Kendisine bahşedilen hile benzeri yetenek, sahada kullanılmaya oldukça uygundu.
Bu nedenle kendisine abartılı “Gungnir” kod adı verilmişti, ama –
“İşte bu yüzden fazla para almadan bu gizli görevlerde hayatımı riske atmak zorundayım!”
Kanata yere düşmeden hemen önce yedek paraşütünü açtı. Normalde zamanında açılmazdı ama rüzgar özellikli büyüyü kullanarak onu açmaya zorladı ve düşüşünün etkisini azalttı.
Bir şekilde başarılı bir iniş yaptı ve yerde yuvarlandı.
“Işık, ısı, Mana,” diye fısıldadı zihnindeki haritayı hatırlarken. Bir sonraki anda Kanata ortadan kayboldu.
Ben sadece şeffaf oldum.
Görüş alanı tamamen karanlıkla çevrili olan Kanata, yalnızca araziyle ilgili hafızasına güvenerek ilerlemeye devam etti.
Şu lanet olası teröristler. En son Mana sensörlerini ele geçirdiler mi?
Kanata, yaptığı büyü bir sensörü tetiklediği için paraşütle inişinin fark edildiğinden şüpheleniyordu. Bu yüzden çıplak gözle, ısı sensörleriyle ve Mana sensörleriyle şeffaflaştı.
Bu, Kanata’nın hile benzeri yeteneğiydi.
Bu arada, Mana’nın kullanması gerektiğinden paraşütle iniş sırasında bu yeteneği kullanmamıştı ve elinden geldiğince tasarruf etmek istemişti. Diğer sebep ise bu durumda kör olmasıydı, yani iniş sırasında engellerle onları görmeden çarpışmış olabilirdi.
Çok geçmeden teröristlerin bu ülkenin başkanının kızını tutsak ettikleri binaya ulaştı.
“Organizma Isısını Algıla.” Yeteneğini geri alan ve görüşünü geri kazanan Kanata, tüm binayı aramak için yalnızca canlıların ısısını algılayan bir büyü kullandı. Çevredeki çorak arazide yaşayan küçük hayvanlara da tepki gösterdi ama hepsini görmezden geldi.
Yedi insan boyutunda ısı kaynağı vardı. Dördü aceleyle hareket ediyordu. Muhtemelen Kanata’yı fark eden ve ona silahlarını ateşleyenler onlardı.
Diğer üçü de birbirine yakındı. Ancak, ikisi oturuyor gibiydi. Diğeri dimdik ayaktaydı.
“Başkanın benden daha büyük kızının önündeki sandalyelerde oturan iki terörist gardiyanın olmasına imkan yok, değil mi?”
Kanata bir fotoğraf görmüştü; Leydi Hannah, on beş yaşında küçük bir kızdı. Büyüme döneminde olsa bile bu imkansızdı.
“Pekala, şimdilik, sanırım o dördünden kurtulacağım.” Oturan iki kişiden hangisinin Leydi Hannah olduğunu söyleyemediği için, önce hareket eden dört kişiyi elden çıkarmaya karar verdi. “Yapı,” diye fısıldadı, tüfeğini ısı kaynaklarına doğru çevirip tetiği sıkarken.
Bir silah sesi duyuldu ve mermiler herhangi bir darbe sesi çıkarmadan veya herhangi bir iz bırakmadan binanın duvarlarından dümdüz geçti.
Kanata’nın tespit büyüsünü fark eden teröristler çoktan harekete geçmişlerdi ama sonra aniden yere yığılıp hareketsiz kaldılar.
Herhangi bir uyarı yapılmadan duvarlardan ve zeminden beliren kurşunlarla vurulmuşlardı.
Bu silah sesi gerçekten ‘Gungnir’di. Kanata’nın önünde hangi engeller olursa olsun, mermileri hedefinin hayati damarlarını kolayca delebilirdi.
“Yine de bu gerçekten bir abartı,” diye mırıldandı Kanata. “Peki benim yeteneğimle ilişkilendirilen bir kod adı yapmanın ardındaki fikir nedir? İnşaat, metal.”
Kanata, binaya girmek için duvardan ve zeminden sorunsuz bir şekilde geçti. Bir sonraki anda, reçine saplı bıçağını sıkıca kavradı ve bir duvardan diğer üçünün tepkilerinin geldiği odaya hücum etti.
“Gungnir mi?!” iri terörist çığlık attı ama bıçak onu kısa sürede halletti.
Ardından Kanata hızla kalan iki kişiyi kontrol etti.
Bunlardan biri, Kanata’nın sırtına serbestçe ateş eden kadın bir teröristti. Büyünün var olduğu Origin’de bile, ani karşı saldırılar yapmak için silahlar ve bıçaklar hâlâ en iyi seçeneklerdi. Sihrin büyülü sözlere ihtiyacı olduğu için zaman aldı.
Ancak metal mermiler doğrudan Kanata’nın vücudundan geçti ve iri adamı delip geçti.
Mermilerin düşmanına işe yaramayacağını anlayınca yüzü bembeyaz kesilen Kafkas terörist kadına bıçağını kullanan Kanata, “Sen de çok güzel bir kadınsın. Yazık” dedi.
Başkanın kızı burada olmasaydı, yenilmez modunda kalır ve onlara bir yumruk atardım… Hayır, ikincisi hiçbir şey yapmamış güzel bir kadındı. Ne gereksiz.
Her ne kadar bu, ölümüne dövüşmeye zorlanmanın az sayıdaki faydalarından biri olsa da.
“B-sen kimsin?”
“İyi misin? Ben Bravers’tan Gungnir’im. Seni kurtarmaya geldim.” Kanata, içindeki düşünceleri gizleyerek ve centilmen bir tavır benimseyerek kimliğini belli etti.
“Bravers”, belirli bir olaydan sonra Dünya’dan reenkarne olan insanlardan oluşan takıma verilen isimdi. Resmi adları ‘Yüz Cesur’ idi.
‘Yüz Kahraman’ çok utanç verici bir isim olurdu, değil mi?
Şimdi düşünüyorum da, kurtarma ve destek çalışmalarına ek olarak bu şekilde öldürmeyi içeren işleri kabul etmeye başlamamızın nedeni buydu, değil mi?
Bu, bir Avrupa askeri ülkesindeki gizli bir araştırma laboratuvarına, bir Ölümsüz haline gelen ve öfkeden kuduran deneysel deneklerden birini yok etmek için gittikleri zamandı.
Origin’de ara sıra ortaya çıkan Undead’leri ve bundan önce birçok kez Mana’nın etkisiyle canavara dönüşen hayvanları ve insanları yok etme görevlerini kabul etmişlerdi. Ancak bu olay, çeşitli şekillerde özellikle unutulmazdı.
İlk olarak, istekleri tamamlamak için hangi yöntemlerin kullanılması gerektiğine dair tahminlerde bulunan ‘Kahin’ Endou Kouya*, bu Hortlakları yenmek için çok garip bir yöntem sunmuştu.
Ölümsüzlerin laboratuvardan çıkmasını tamamen savunmasız bir şekilde beklemek zorunda kaldılar. Ne pahasına olursa olsun ona düşmanlık göstermekten kaçınmaları gerekiyordu. Ölümsüzler gardını indirdikten sonra, birleşik, eş zamanlı bir saldırıyla onu yere sererlerdi.
Tehlikeli bir düşmana karşı savunmasız olmaları söylendikten sonra Kahin’in akıl sağlığını sorgulamışlardı, ancak bu planı fiilen uyguladıkları zaman, Ölümsüzler gardını indirdi ve tek taraflı bir şekilde mağlup oldu.
Kanata ne düşündüğünü merak ederek gerçekten şaşkına dönmüştü ama işler oradan hızla ilerlemeye başladı.
O Hortlak ya da daha spesifik bir ifadeyle, o Ölümsüz haline gelen kişinin Mana’sı, askeri ulusun ihraç ettiği yeni farmasötik ürünlerin ve tıbbi tedavilerin ardındaki sırdı.
Daha önce hiç keşfedilmemiş olan ölüm özellikli Mana. Kanata ve diğer Cesurlar, bu Mana’nın tek kaynağını gezegenin yüzünden yok etmişler ve geride tek bir et parçası bile bırakmamışlardı.
Tabii ihracat durdu. Yeni farmasötik ürünler ve Sihirli Öğeler yaratmak imkansızdı ve tüm dünya bunu yapmak için rekabet etmeye başladı. Ve gölgelerde, kalan verilerden çıkarılan bilgiler ve laboratuvardan hayatta kalan birkaç kişi temel alınarak, her ulus umutsuzca ikinci bir ölüm özellikli büyücü aramaya… veya yaratmaya çalıştı.
Kanata ve diğerlerine defalarca ‘Hediyelerini’ ölüm özellikli büyüyü yeniden yaratmak için kullanıp kullanamayacakları soruldu. Bu soruya cevap vermesi gereken Kâhin Kouya, “O şey… O kişi bu dünyada olmaması gereken biriydi. Onu kurtarmak için bunu yapmaktan başka çaremiz yoktu. ” Ve sonra bu konuda sessiz kaldı.
Tek bir kobay için sempati mi hissediyorsunuz? Kanata, bu yüzden amatörlerle uğraşamam, diye düşündü, ancak yasa dışı araştırma tesisi ve onun ölüm özellikli büyü hakkındaki araştırması açığa çıktıkça, Hortlakların varlığının ne kadar anormal olduğunu anladı. Eğer onu öldürmemiş olsalardı, öldürülen onlar olabilirdi. En azından laboratuvara gidenlerin yarısından fazlası ölmüş olacaktı.
Kanata her hafta kilisedeki ayinlere katıldığından, Ölümsüzlere biraz sempati duyabiliyordu.
Ölüm-nitelikli sihirde ustalaşılırsa, ölümsüzlük görünüşte mümkün olacaktı, ancak bu ölümsüzlüğü elde etmek isteyen güçlü insanlar ve onu kabul etmeyi reddeden dindar insanlar yüzünden işler karışmıştı.
Bu yüzden başkanın kızı teröristler tarafından kaçırılmıştı ve bu yüzden Kanata onu kurtarmaya gelmişti.
Ha? Neden bu tür şeyleri hatırlıyorum? Aslında…
“Ha ha?!” Kanata aniden arkasını dönerken ağzından kan geldi. “E-sen… nereden biliyorsun… zayıf noktam… Sen başkanın kızı değilsin, ha…”
Kanata’ya yapışmış olan Hannah, kolunu solar pleksusunun derinliklerine daldırmıştı. Başkanın kızının yapabileceği bir şey değildi.
“Benim, Kanata,” diye sessizce yanıtladı Hannah, görünüşü sessizce değişirken. Kafkasyalı genç kız, yirmili yaşlarının sonlarında Asyalı bir kadına dönüştü.
“Sen… Dönüşüm… Neden…?”
Bu, Dünya’dan reenkarne olan insanlardan biri olan ve hile benzeri herhangi bir insana dönüşme yeteneğine sahip, Cesurlardan biri olması gereken bir kadın olan Shihouin Mari * idi.
Mari maske benzeri, ifadesiz bir yüzle karşılık verdi ama gözlerinde yanan nefret vardı. “Sizi öldürmek için teröristlerden yararlandım. Gerçek başkanın kızı muhtemelen şu anda başka bir yerde korunuyordur.”
“Beni öldürmek için mi?! Neden, senden nefret edecek bir şey yaptığımı hatırlamıyorum…!”
“Annemin intikamını almak için.”
“B-bekle! Yanlış anlama!” Kanata ayakları üzerinde dengesizdi ve vücudu onun komutlarına şaşırtıcı derecede kötü tepki veriyordu ama geri adım attı ve Mari ile arasına biraz mesafe koydu.
Kanamayı durdurmak için yarasını dağladı, çaresizce hayatta kalmanın bir yolunu aradı.
“O kadını öldüren ben değildim” dedi. “Onu kurtaramadığım doğru ve sonunda kalbini durduranın ben olduğum doğru. Ama aklını kaçırıyordu, biliyor musun?! Annenin oralarda bir yerlerde yaşıyor olması benim yüzümden – “
“Annemin kafası eksikse neden korneasının bir mafya babasına nakledildiğini açıklayabilir misiniz?” diye sordu Mari sözünü keserek. “Seni bok parçası.”
Kanata ondan geriye doğru sürünerek uzaklaşmaya çalışırken, elini hızla onun kafasına doğru kaldırdı.
Bu en kötüsüydü. Mari’nin Dönüşüm yeteneği, Kanata’nın Gungnir yeteneği için korkunç bir rakipti. Kanata yaralanmamış olsaydı, yine de bir şekilde kaçabilirdi ama artık ölümcül bir yara aldığına göre bu imkansızdı.
“B-bekle! Diğerlerinin buna izin vereceğini mi sanıyorsun?! Bunu saklamanın hiçbir yolu yok; o adalet düşkünü Hiroto’nun affetmesine imkan yok… Dur, henüz ölmek istemiyorum!” Kanata yalvardı. “O annen senin gerçek annen değil, o sadece seni bu dünyada doğuran kadın, değil mi?! Peki bizim yoldaş olmamız gerekmiyor mu?!”
“Hayır. Annemi parçalayıp organlarını satan senin gibi biri benim yoldaşım olamaz.”
Kanata, Mari’nin bu sözleri söylediğini belli belirsiz duydu ama cevap veremeden bilinci kapandı.
Kanata Smith, Yüz Cesur’dan biri. Dünyada Kaidou Kanata olarak bilinir.
Ölümcül bir yara ile keşfedildi, hemen tıbbi bir tesise kaldırıldı. Tedavi gerçek bir sonuç vermedi ve üç gün sonra öldüğü doğrulandı.
Başkanın kızını teröristlerden kurtarma görevi sırasında Gift’in zayıflığından yararlanıldığı düşünülüyordu.
Kanata Smith, halk tarafından yüz kahramanın ilk zayiatı olarak hatırlandı ve ölümü, kalan doksan dokuz Bravers’tan doksan sekizi üzerinde şok edici bir etki yaptı.