İlk iki yazımızda, dünyanın yeni bir saflaşmaya sahne olduğunu; başını ABD emperyalizminin çektiği Atlantik kampının, başka bir deyişle Batı’nın bir çöküşü yaşadığını, 2000’li yıllardan itibaren başını Çin’in çektiği Asya’dan yükselen yeni bir uygarlığın doğduğunu ifade etmiştik. İnsanlık yeni bir dünyaya tanıklık ediyor.
Bu yeni dünyanın öncü ülkeleri imparatorluk geleneğine sahip Çin, Rusya ve Türkiye gibi ülkeler, Batılı güçlerin hegemonyasının sonuna gelindiği her yerde boy gösteriyor ve hızla onların yerini alıyorlar.
ABD ve Fransa gibi emperyalist ülkelerden giderek kopan Afrika ülkeleri, yeni dünyanın aktörleri Çin, Rusya ve Türkiye ile ilişkilerini geliştiriyor. 200 yıllık Fransız sömürgeciliği son bulurken, Afrika’da Asya Çağı başlıyor. Afrika’nın birinci ticaret ortağı Çin olurken, Rusya da bir numaralı silah tedarikçisi olmanın yanında petrol, doğal gaz ve maden işletmeciliğinde önemli adımlar atıyor.
Afrika ülkeleri Batılı sömürgecilerden kurtulma ve bağımsız olma mücadelesi verdiği 1960’lı yıllarda Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin (SSCB) önemli desteğini aldı. Batı ile rekabet içinde olan SSCB, Soğuk Savaş yıllarında Afrika ülkeleriyle siyasi ve kültürel ilişkiler geliştirmenin yanında, sanayi ve tarım sektöründe, askeri ve mesleki eğitim alanında önemli yatırımlarda bulundu. Aynı dönemde Afrika’nın en önemli silah ve askeri ekipman tedarikçisiydi.
1990’ların başında SSCB’nin dağılmasıyla birlikte Afrika ile var olan siyasi ve ekonomik ilişkiler bıçak gibi kesildi.
2000’li yıllardan sonra, Rusya, Devlet Başkanı Putin önderliğinde, Sovyetlerin mirasını yeniden tesis etmeye koyuldu.