1. Dünya savaşı öncesinde Avrupalı devletlerin Osmanlı Devleti ile ilgili bazı düşünce ve hedefleri vardı. Bunları teker teker inceleyecek olursak; İngiltere: Osmanlı Devleti çok geniş topraklara sahip olduğu için güçlü devletler Osmanlı'yı ham madde kaynağı ve mallarını satabilecekleri bir pazar olarak görüyorlardı. İngiltere de ekonomik gücünü devam ettirebilmek amacıyla Osmanlı topraklarında bulunan petrol yataklarına sahip olmak istiyordu. Bu nedenle politikasını değiştirerek 19. yüzyılın son çeyreğinden itibaren Osmanlı Devleti'nin toprak bütünlüğünün korunması fikrinden vazgeçti. Osmanlı sınırları içinde yaşayan azınlıkları kışkırttı. Fransa: Kanuni Sultan Süleyman döneminde Fransa'ya kapitülasyonlar vererek müttefik olan Osmanlı Devleti ile Fransa arasındaki ilişkiler Fransız İhtilali'nden sonra bozulmaya başladı. Fransız İhtilali sonucunda ortaya çıkan milliyetçilik, hürriyet, eşitlik gibi kavramlar Osmanlı'yı derinden etkiledi. Ayrıca 1797 yılında Fransa, Arnavutluk kıyısında bazı bölgeleri ele geçirip Osmanlı ile sınır komşusu olunca Osmanlı topraklarından pay almak girişiminde bulundu. Fransa Osmanlı topraklarında yaşayan azınlıkları kışkırtmaya başladı. Rusya: Rusya'nın geleneksel dış politikalarından biri sıcak denizlere inmektir. Ayrıca panislavizm politikasıyla Balkanlardaki Slavları Osmanlı'ya karşı kışkırtmaya başladı. Çünkü Rusya İstanbul merkezli bir Slav İmparatorluğu kurmak istiyordu. Rusya da azınlıkların Osmanlı Devleti'ne karşı ayaklanmasını sağladı. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sonunda Berlin Antlaşması imzalandı. Bu antlaşma ile Rusya ve Balkan devletleri önemli haklar elde ettiler. İtalya: İtalya Osmanlı Devleti'nin Kuzey Afrika'da kalan son toprak parçası olan Trablusgarp'ın kendilerine verilmesini istiyordu. İstekleri kabul edilmeyince Trablusgarp'ı işgal etmeye başladılar. Savaşlarda İtalya'ya karşı başarı elde edildi fakat Balkan Savaşı çıkınca İtalya On İki Ada'yı işgal etti ve iki devlet arasında Uşi Antlaşması imzalandı. Böylece Trablusgarp elden çıktı. İtalyanlar Türk ordusunu yenilgiye uğratıp toprak kazanamayacaklarını anlayınca daha güçlü devletlerle işbirliği yapma gereği duydular. Amerika Birleşik Devletleri: ABD yer altı ve yer üstü kaynakları açısından oldukça zengin topraklara sahipti. Coğrafi konumu sayesinde de dışarıdan gelecek tehditlerden olumsuz yönde etkilenmiyordu. ABD siyasal açıdan da dünyada söz sahibi olmak istediği için Osmanlı topraklarında yaşayan azınlıkları kışkırtmaya başladı. Almanya: 1871 yılında büyük bir ekonomik güç haline gelen Almanya sömürgeler elde etmek istiyordu. Bu nedenle güçlü bir donanma kurdu. Osmanlı Devleti ile iyi ilişkiler kurmayı ilke edinen Almanya Osmanlı'ya askeri yardımlar yapmaya başladı. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu: Osmanlı Devleti'ni Avrupa topraklarından tamamen çıkarmak ve Balkan topraklarını ele geçirip Ege Denizi'ne inmek istiyordu. Fakat çok uluslu bir devlet olması devletin siyasal bütünlüğünü tehdit ediyordu. Sanayi alanında bir gelişme gösteremedikleri için askeri açıdan güçlü değillerdi. Rusya'nın desteklediği Sırbistan ile mücadele edebilmek için Almanya gibi güçlü bir devletin desteğine her zaman ihtiyaç duyuyorlardı.