" Benim şiirim ve hayatım bir nehir gibi akıp gitmiştir. Șili'nin yüksek dağları arasında ki derin vadilerde ortaya çıkan ve denizlere kavuşmaya çalışan bir nehir gibi. Suların üzerinde yüzen her şeyi götürmüş, coşkunluğu kabul etmiş, sırları günışığına çıkarmış ve halkın yüreğine giden bir yol açmıştır kendine.
Acılar çektim ve savaştım, sevdim ve şarkılar söyledim. Dünya bölünürken ben yendim ve yenildim, ekmeğin ve kanın tadına vardım. Başka ne arzular bir şair? Ağlamaktan öpmeye, yalnızlıktan kalabalığa kadar bütün duygular şiirimde kanat çırpmış, içinde yaşamıştır. Ben şiirim için yaşadım, şiirimle savaşlar verdim."
"Anılarımı İtiraf Ediyorum" kitabında, Pablo Neruda'nın anılarından, hayatına yön veren insanları, yakın dostlarını, aşklarını, yitirip- kazandıklarını, eylemlerini, hayat mücadelesini, başarılarını...okuyoruz. Lirik bir anlatımla yazılmış eserin içinde yer alan anıların kronolojik bir sıralaması yok.
.
Pablo Neruda, anılarını anlatırken nefesini hissettirecek kadar yakınımdaydı. Çocukluğuna, gençliğine, eylemlerine, savaşların gölgesinde ki hayatına, beni de katmıştı adeta... Birlikte yolculuklara çıktık; birlikte gözlemledik; birlikte acılar çektik; birlikte kazandık, birlikte kaybettik; yeri geldi kaybolduk sayfalarda..yeri geldi ormanlarda soluklandık...Atlarla uzun gezintilere çıktık... Haber vermeden çekip giden küçük Kien'in arkasından ağladık. Kaybettiği dostlarını aradık sokaklarda...Veda vakti geldiğinde elini yüreğine koyup en büyük umudunu şiirine fısıldadı.
------spoiler içerebilir------
Şair ve yazar Pablo Neruda, 1904 yılında demiryolu işçisi bir babanın ve öğretmen bir annenin çocuğu olarak Şili'de dünyaya gelir. Küçük yaşta annesini kaybeder ve babası ikinci kez evlenir. Daha çocuk yaşta Rus edebiyatıyla yakından ilgilenir. Tolstoy, Dostoyevski, Çehov en çok sevdiği yazarlardandır. İlk aşk duygularını, yazdığı bir mektupla anlatır. O mektup için yıllar sonra "ilk sanat eserim onlardı" diyecektir. Eserlerinde onu en çok etkileyen şey, doğa ve sevgidir.
Yirmili yaşlarda politikayla ilgilenmeye başlar. İspanya İç Savaşı'da Cumhuriyet'in korunması için çalışır. Bu dönemde şiirlerinin içeriği de siyasi bir boyut kazanır. Çıktığı Doğu yolculuklarında, O'nu en çok etkileyen şey, sömürge sisteminin yarattığı içler acısı manzaralardır. Bulașıcı hastalıkların yok ettiği insanları, tapınakları, dini törenleri yerinde inceler. Uzun yıllar konsolos olarak çalışır. II. Dünya Savaşı'nda pek çok yazar ve şair dostuyla birleşerek savaş karşıtı kongreler düzenler. En yakın arkadaşların toplama kamplarına gönderilmelerine tanık olur. Bağlı olduğu Şili Komünist Partisi'nin yasadışı ilan edilmesiyle Şili'den ayrılmak zorunda kalır ve çeşitli Avrupa ülkelerinde, İtalya, Meksika, S.S.C.B' de yaşamına devam eder. Yıllarca sürgün hayatında ve polis takibinde yaşar.
1952'de Dünya Barış Ödülü, 1953'de Stalin Ödülü, 1971'de Nobel Edebiyat Ödülü'ne hak kazanır. 1973'de ki Şili Darbesi'sin de, Salvador Allende'nin öldürülmesinden birkaç gün sonra hayatını kaybeder.
En önemli eserleri: Alacakaranlık, 20 Aşk Şiiri ve Umutsuz Şarkı, Sonsuz İnsan Girişimi, Halkalar, Yeryüzü Konukluğu, İspanya Yüreklerde, Kaptanın Dizeleri'dir.