Bölüm 26: Kaçırmayı Araştırın
Cehennem Tarikatı, on binlerce üyesiyle günümüzün yetişim dünyasının en büyük tarikatı olarak kabul ediliyordu. Ortodoks mezheplerin ve dünyadaki tüm ortodoks yetişimcilerin ortak düşmanı haline gelmişti.
Bunun gibi bir nefret yuvasının korku göstermemesi ve açıkça yeni üyeler kazanması beklenmedik bir şeydi.
"Bu senin torunun mu, yaşlı adam? Onun potansiyeli seninkinden çok daha büyük ve o çok güzel. Ama şefimizle konuşup ikinizin de bize katılmasına izin verebilirim," dedi adam sinsi bir gülümsemeyle.
'Usta konuşmuyor...Sanırım şimdi kızgın. Usta basitçe insanları öldüremeyeceğimizi söyledi ama insanları vuramayacağımızı söylemedi...' Bunu düşünen Küçük Yuan'er, bacağını kaldırıp adamın göğsüne tekme atarken fırladı.
Adam bir futbol topu gibi geriye uçtu ve başını arkaya atıp bir ağız dolusu kan kustu. Üç bölmeye çarptı ve durmadan önce yerde yaklaşık on metre döndü.
Tekme onu neredeyse öldürüyordu.
Bu, yakınlardaki sıradan insanları sersemletti ve korkudan hızla geri çekildiler.
“Yasalara saygısı yok mu?”
Ne yazık ki, yasalar hakkında bir şey bilseydi, Küçük Yuan'er olmazdı.
"Büyükbabama yaşlı adam deme hakkını sana kim verdi?" Küçük Yuan'er bacağını indirdi ve öfkeyle söyledi.
"Bize saldırmaya nasıl cüret edersin!" dedi Azure Ejderha Derneği'nin kalan iki üyesinden biri.
"Sadece sana saldırmaya değil, aynı zamanda seni öldürmeye de cesaret ediyorum." Bunu söylerken, vücudundan hafif bir enerji dalgası çıktı.
İki adam birbirlerine baktılar ve "Bir Mistik Aydınlanma uzmanı!" diye patladılar.
Bir Vücut Geliştirme uzmanı yalnızca fiziksel olarak güçlüydü, ancak bir Mistik Aydınlanma uzmanı beş açıklığı açmaya başladı ve enerji üretmek için onlara İlkel Qi dökebilirdi. Bir kişi ancak Mistik Aydınlanma alemine ulaştıktan sonra gerçek bir yetişimci olarak kabul edilebilirdi.
Plop!
Her iki adam da aynı anda diz çöktü ve "Lütfen canımızı bağışlayın leydim!" diye bağırdılar.
Küçük Yuan'er burnunu çekerken başını salladı ve "Neden yapayım?" dedi.
Lu Zhou yürüyüp "İyi bir iş çıkardın Yuan'er!" dediği zaman yumruğunu kaldırıyordu.
İltifat Küçük Yuan'er'i mutlu bir şekilde güldürdü ve "Hehe! Sana yaşlı bir adam dedikleri için onlara kızgındım, bu yüzden onlara bir ders vermem gerektiğini düşündüm.”
Lu Zhou iki adama baktı ve etrafına baktı. Aslında, yaşamları ve ölümleriyle ilgili değildi, ölümlerinin istenmeyen dikkatleri üzerine çekeceği konusunda endişeliydi.
"Azure Ejderha Derneği şubesinin genel merkezi nerede?" O sordu.
Anyang'ın Gu Nehri'nin üç mil kuzeyinde.
“Anyang'a yeni geldim, bu yüzden buradaki insanlara ve yerlere aşina değilim. Geri dön ve şefine yarın onu bizzat arayacağımı söyle.”
"Ben...ben...yapacağım."
"Şimdi git gözümün önünden."
Bunu duyan iki adam da ayağa kalktı ve olay yerinden kaçmadan önce yaralı arkadaşlarına yardım etti.
Küçük Yuan'er alçak sesle, "Usta, hepsini tek seferde yok edebilmemiz için karargahlarının nerede olduğunu sormanız çok düşünceli bir davranış," dedi.
Lu Zhou hafifçe alnına vururken gülümsedi ve "Ne saçmalığından bahsediyorsun? Onları Ci Ailesi'nin kaçırılmasını araştırmak için kullanmak istiyorum."
"Ah! özür dilerim Usta...”
"Evinin nerede olduğunu hâlâ hatırlıyor musun?" Lu Zhou sordu.
"Sadece ön kapıda iki taş aslan olduğunu hatırlıyorum. Babam kılıç ve mızrakla çalışmayı severken annem en çok nakışı sever… Hayır, en çok annem beni sever,” dedi küçük Yuan'er.
Ji Tiandao'nun öğrencilerinden bazılarını ebeveynlerinden zorla aldı, diğerleri ise ebeveynleri tarafından gönüllü olarak ona gönderildi. Lu Zhou, ailesi onu Altın Saray Dağı'na gönderdiğinde Küçük Yuan'er'in çok küçük olduğunu hatırladı ve onu neden buraya göndermek istediklerini hatırlayamıyordu.
Neden herhangi bir ebeveyn çocuklarını bir kurt inine göndermek istesin ki?
…
Ci Ailesini bulmak zor değildi. Ci soyadına sahip çok zengin aile yoktu ve Anyang büyük olmadığı için etrafa sorduktan sonra buldular.
Kapının önüne geldiklerinde Küçük Yuan'er o kadar heyecanlandı ki tavşan gibi iki taş aslanın başlarından atlamaya devam etti.
“Usta, bunlar sana bahsettiğim aslanlar! Hafızamdakiyle tamamen aynılar!”
"Artık evde olduğuna göre, bu kadar şakacı olma. Sakinleş."
"Ey!"
Tam o sırada Lu Zhou, görev menüsünde adam kaçırma olayını araştırmak için bir yan görevin göründüğünü fark etti.
Kapılar yavaşça açılırken gıcırdadı ve onlara sorgulayan gözlerle bakan bir kahya gibi giyinmiş orta yaşlı bir adam ortaya çıktı.
"Kimi arıyorsunuz?"
"Annem ve babam nerede?" Küçük Yuan'er, anne babasını görmek için sabırsızlanarak kapıdan içeri baktı.
Garson kaşlarını çattı. "Sen kimsin küçük kız? Annen baban burada değil."
Pat!
Küçük Yuan'er adamın yüzüne tokat attı. "Sen istedin! Şimdi dedemin yolundan çekil!”
Kâhya bir eliyle yanağını kapattı ve her tarafı titriyordu.
Lu Zhou gülse mi ağlasa mı bilmiyordu ama aynı zamanda onun bunu ele alış biçiminde yanlış bir şey hissetmiyordu. Bazen nezakete çok fazla dikkat etmek verimliliği büyük ölçüde etkiler.
En evlatlık torunu gibi, Küçük Yuan'er, Lu Zhou'nun malikaneye girmesine yardım etti.
Konak boştu. Hizmetçi veya hizmetçi görmediler ve masalar, sandalyeler ve diğer mobilyalar bile alındı. Bütün iç oldukça üzgün ve ıssız görünüyordu.
Lu Zhou hafifçe, "Dördüncü kıdemli kardeşinizin haberi doğru gibi görünüyor," dedi.
Küçük Yuan'er kahyayı işaret etti ve öfkeyle, "Sen, buraya gel!" dedi.
"Ah?"
"Annem ve babam nerede?"
Soru, kahyanın yüzüne boş bir ifade yerleştirdi. Küçük Yuan'er büyümüştü ve küçüklüğünden çok farklı görünüyordu. Yani, görevli onu tanıyamadı.
Lu Zhou, "Adın ne?" diye sordu.
Adam bir eliyle yanağını tutarken, "Ben, Ci Ailesinin kahyası Wang Fugui," diye kekeledi.
“Ci An nerede? Onun kahya olduğunu sanıyordum?” Küçük Yuan'er, ilk kaçırma olayının ardından yardım için Altın Saray Dağı'na giden adamı hatırladı.
"Onlar-hepsi kaçırıldı."
"O, Ci Ailesinin genç hanımı Ci Yuan'er." Lu Zhou, Küçük Yuan'er'i işaret etti.
"Ah?"
Wang Fugui yutkundu ve Küçük Yuan'er'e bir aşağı bir yukarı baktı. Kısa bir süre sonra, dizlerinin üzerine çöküp eğilirken gözleri parladı, "Genç Bayan! Sonunda geri döndün! Ben Wang Fugui'yim!”
"Wang Fugui mi?" Küçük Yuan'er başını kaşıdı.
"İçeride konuşalım."
Konağın ana salonunda…
Wang Fugui'nin olayla ilgili açıklamasını dinledikten sonra, Lu Zhou ve Küçük Yuan'er, Ci ailesi üyelerinin çoğunun Gölkenarı Gang adlı bir çete tarafından kaçırıldığını öğrendi. Bu çetenin arka planının ne olduğunu, onlara bunu kimin emrettiğini veya nerede bulunduklarını kimse bilmiyordu.
Ci Ailesi arka arkaya iki kez kaçırıldığı için artık kimse onlar için çalışmaya cesaret edemedi, bu yüzden kalan hizmetçiler ve hizmetçiler ailenin değerli eşyalarını alarak kaçtı. Wang Fugui, konaktaki son kişiydi.
“Bunu neden yerel yetkililere bildirmediniz?” Lu Zhou'ya sor.
"Yaptım ama hiçbir iz bulamadılar. Görev için dışarı çıkanlar dışında Ci Ailesi'ndeki tüm insanlar kaçırıldı. Tuvalette olduğum için kurtulduğum için şanslıydım.”
"O zaman neden kaçmadın?" Küçük Yuan'er sordu.
“Ci Ailesi bana iyi davranmıştı. Ci Ailesi'nin bir ferdi olarak yaşayıp öleceğim.”
Lu Zhou gülümseyerek, "Ailene çok sadıksın. Neyse ki Yuan'er seni öldürmedi."
Wang Fugui yüzünde keskin bir acı hissetti ama utanarak, "Genç Bayan tarafından tokatlanmayı hak ediyorum," dedi.
"Yuan'er'in dönüşünü bir sır olarak saklamalısın. Kaçırılma olayını araştıracağım ve onları kurtaracağım," dedi Lu Zhou.
"Ah?"
Lu Zhou çok daha genç olmasına rağmen, hala yaşlı ve zayıf görünüyordu. Heybetli tavrının dışında, herkesin bir tokatla devirebileceği yaşlı bir adam gibi görünüyordu. Wang Fugui sadece Küçük Yuan'er'in babası tarafından gönderildiğini biliyordu, ama onun nereye, hangi amaçla gönderildiğini veya efendisinin rezil eski kötü adam olduğu gerçeğini bilmiyordu.
Wang Fugui, Lu Zhou'yu sorgulamaya cesaret edemedi. Lu Zhou yaşlı bir adam olmasına rağmen, Küçük Yuan'er tarafından saygı duyulduğunu söyleyebilirdi. Bu yüzden başını salladı ve gitti.
"Yuan'er!"
"Evet usta?"
"Yarın sabah Azure Ejderha Derneği'ne git ve onlardan bu Gölkenarı Çetesi hakkında daha fazla bilgi edinmelerini iste."
"Anlıyorum Usta."
"Unutma, kimliğini açıklama."
"Anlıyorum Usta."
Görevi atadığı anda, Lu Zhou sistem uyarısını duydu.
"Ding! Duanmu Sheng'i destekleme görevi tamamlandı. 200 liyakat puanı ile ödüllendiriliyorsunuz.”
Mingshi Yin destek görevini tamamlamıştı ve kalkanı tamir etmeye gitmeliydi.
Lu Zhou, sistemdeki görevlerin değişmesini izlerken hafifçe kaşlarını çattı. Altın Saray Dağı'ndan ayrıldığında verdiği görev, ikisinin birlikte kalkanı tamir etmesiydi, ancak sistemde sadece Mingshi Yin'i tek başına gösterdi. Tek bir olasılık vardı - Duanmu Sheng yaralandı.
Bu arada, Altın Saray Dağı'nda…
Mingshi Yin, Duanmu Sheng ile birlikte yatakta yatarken, şaşkın bir bakışla Küçük Yuan'er'in mektubuna baktı.
“Ustanın dağdan ayrıldığına inanamıyorum! Ne düşünüyor?”
Duanmu Sheng öksürdü ve "Belki de dağda çok uzun süre kaldığı ve yürüyüşe çıkmak istediği içindir, ancak kimliğinin açıklanmasını istemiyor" dedi.
"Bu mantıklı... Usta bugünlerde o kadar aykırı davranıyor ki ne düşündüğünü anlayamıyorum," diye içini çekti Mingshi Yin.
“Geçmişte Ustanın mutlak gücü vardı, bu yüzden beynini kullanmayı sevmiyordu. Ne de olsa tüm hileler, mutlak güç karşısında anlamsız mücadelelerdir.”
"Belki."
"Kalkanı tamir etme görevini kendin yapmak zorunda kalacaksın Küçük Kardeş. Korkarım ki yaram üç ila beş ay içinde iyileşmeyecek.”
"Mümkün değil!"