Stapeliads Sukulent için Nasıl Büyüme ve Bakım Yapılır
Kabile Stapeliae içindeki bitki cinslerinin tümü, değişen derecelerde kök sulu meyvelerdir. Türlerin çoğu, yakınsak evrim örneği olarak birbirleriyle yakından ilişkili olmasalar da kaktüslere benzerler. Gövdeler genellikle köşelidir, enine kesitte çoğunlukla dört açılıdır, ancak bazı türlerde altı veya daha fazla vardır, bazı Hoodia türleri otuzdan fazla açıya sahiptir. Boyut olarak, uzunlukları 1 inçten (2,5 cm) az ile 6 inçten (15 cm) boyunda. Yapraklar çoğu türde temellere indirgenmiştir, bazen sertleşir ve dikene benzer, açılardaki yumrular veya tüberküller üzerinde düzenlenir. Bununla birlikte, bazı türlerin hala tanınabilir yaprakları vardır, en önemlisi Hint türleri Frerea indica ve bazı Tridentea üyeleri.
Stapeliads en çok ılık ve kuru iklimlerde bulunur. Afrika'da, Stapeliad'ların en çok çeşitliliğe sahip olduğu iki ayrı bölge vardır: Kuzeydoğu Afrika ve Güney Afrika. Birkaç tür, Afrika Boynuzu açıklarındaki küçük Sokotra adasında endemiktir. Arap Yarımadası ve özellikle Yemen ülkesi, başka bir tür yoğunluğu içerir. Pakistan, Afganistan, Hindistan, Nepal ve Myanmar'ın daha kuru bölgelerinde birkaç tane daha bulunur. Tek bir tür, Caralluma europea Avrupa'da, İber yarımadasının en güney kesiminde bulunur.
Çoğu Stapeliad, çiçeklerden yayılan gübre veya çürüyen ete benzeyen kokulara çeken tozlayıcı olarak sinekleri kullanır. Çiçeklerin çoğu, çürüyen hayvan leşlerine fiziksel benzerlikler taşıyor ve bu da popüler isimleri olan Carrion Flowers'a yol açıyor. Ancak, tüm Stapeliad'ler kötü kokmaz veya sinekleri çekmez. Bazı türler tozlayıcı olarak böcekleri, arıları, eşekarısı, kelebekleri veya güveleri kullanır. Stapeliad çiçekleri, Echidnopsis ve Pseudolithos türlerinde yalnızca milimetreden, ulaşabilen Stapelia gigantea türlerine 16 inç (40 cm) çapındadır ve etli türlerin herhangi bir türünde bulunabilecek en büyük çiçeklerden bazılarıdır.
Işık: Tüm Stapeliads kuru ısı ve güneş ışığından yararlanır , çok parlak ve yoğun değilse. Sıcaklık: Stapeliads kışı sevmez ve oldukça kuru ve sıcak kalmalıdır kış dinlenme döneminde. Su: Büyüme mevsiminde, gerektiğinde ölçülü su, emin olun Sulamalar arasında toprak oldukça kurumuş. 1 Kasım – 1 Mart arasında sulama yapmayın. Toprak: Hepsinin ekstra iyi drenaja ihtiyacı vardır. Stapeliads sığ köklüdür ve bunların bir koleksiyonu geniş, sığ bir kaseye güzelce ekilebilir. Dikim yaparken köklerin toprağa gömülmesine izin vermek ve ardından çürümeyi önlemek için bitkinin tabanına saf çakıl veya kum koymak iyi bir fikirdir. Gübre: Aşırı gür ve zayıflığı önlemek için, eğer varsa, hafifçe gübreleyin kaynaklanıyor.
Yayılma
Stapeliad'leri yaymanın en kolay ve en iyi yolu, neredeyse yıl boyunca alınabilen kök kesimleridir. Bu sulu meyveler için tohumla çoğaltma da kullanılır.
Yetiştiricinin İpuçları
Stapeliad'lerin yetiştirilmesi nispeten kolaydır. İç mekanda kolayca çürüyecekleri ve dış ortam sıcaklık dalgalanmalarına maruz kalmadan çiçek açamayacakları için bir dış mekan bitkisi olarak muamele görmeleri gerekir. Sulamanın kontrol edilebilmesi için örtü altında yetiştirilmelidir. Çiçeklenmeyi teşvik etmek ve iyi şekilli bir bitkiyi korumak için makul miktarda güneş ışığına ihtiyaç duyarlar. Çok gölgeli pozisyonlar çok zayıf çiçeklenme üretecektir. Stapeliad'ler, yaz aylarında aşırı yüksek sıcaklıklara dayanabildikleri iklimlerden gelir, bu nedenle büyümenin çoğu ilkbahar ve sonbaharda olur, hava soğumaya başladığında sonbaharda çiçek açar.
Bağlantılar
Succulentopedia: Sulu meyveleri Bilimsel Ad, Ortak Ad, Cins, Aile, USDA Sağlamlık Bölgesi, Kökeni veya Cere göre kaktüslere göre tarayın
Yorum Yok