Son yıllarda ailelerin sıkça karşılaştığı sorunlardan birisi de okul fobisi, yani çocukların okula gitmekten korkmasıdır.
Çocuklar açıklamasını yapamadıkları bu korkuyu bastıramazlar; aile çocuğunu okula götürmeye çalışırken, çocuk korkudan direnç gösterir. Ebeveynler de ikilem yaşarlar; hem çocuklarının okula gitmesini derslerden geri kalmamasını isterler, hem de çocuğun yoğun okul korkusu onları endişelendirir.
Okul fobisi, her yaş döneminde görülebilir. Ergenler panikli bir korku yaşar ve çoğu zaman okula geç kalırlar. Yataktan geç kalkmalarının nedeni tembellik değildir, kendilerini gerçekten iyi hissetmiyorlardır. Çocuğun okulu reddetmesi ile akut başlayabilir ya da yavaşça artan bir isteksizlik olabilir.
Okul fobisi için tek bir neden belirtilemez. Çocuğun kişilik yapısı, ailenin yaklaşımı (özellikle de anne-çocuk ilişkisi), okuldan kaynaklanan faktörler birer etkendir. Aileler de farkında olmadan kendi korkularını çocuklarına yansıtabilirler. Anne ve babaların korkuları okulla ilgilidir; katı ve empatisi olmayan bir öğretmen, alay eden öğrenciler ve dolayısıyla uyum problemi etkendir. Okul fobisi olan çocuklar aileleri tarafından aşırı korunur. Çocuk okula giderken, kısa süre için de olsa anneyle vedalaşmak istemez ve farkında olmadan bu şekilde ilgi görmeye başlar. Okul fobisi, çoğu zaman çocuğun hayatında bir değişiklik olduğunda ortaya çıkar. Çocuk (yeni) bir okula başlayacaktır, hastalık geçirdiği için uzun zaman okuldan uzak kalmıştır ya da aile içi önemli bir durum olmuştur.