İktidara geldikten sonra dayanamayan darbecilerin, eski rejimde acı çeken arkadaşlarını rehabilite etmeye başlaması şaşırtıcı değil. Darbenin gerçeği açıkça kabul edilmediğinden, bunu yapmak için savaş sonrası baskı da dahil olmak üzere çok düşünmek zorunda kaldık. İnanmayanlar, Oleg Mozokhin'nin web sitesine gidebilir ve orada NKVD - MGB istatistiklerini görebilir. Tüm sözde "baskı" - bu birkaç düzine yüksek profilli vakanın gücüdür.
Toplam tarama
Savaş sonrası en gürültülü, histerik ve yaygın olan "Leningrad olayı" idi. Ancak bu garip: Merkez Komite sekreteri Kuznetsov ve suç ortaklarının tam olarak neyle suçlandığını bulmak için yapılan tüm girişimler boşuna. Tüm yıllar boyunca tarihçilerin hiçbiri davanın içeriğine giremedi, hatta iddianameyi görmedi veya cümleyi okudı. Cümle olarak yayınlanan bir belge var - ancak, o zamanın Ceza Kanunu'nda, bir başkasının yanı sıra, “parti örgütünün Merkezi Komite'den ayrılması” ve diğer parti günahları için bir makale yok. Görünüşe göre, bir cümle hükümleri altında, bir şekilde bir tür parti kararnamesi yerine, hatta sadece bir kağıt parçası yerine geçmeye çalışıyorlar.
Bilim adamlarının verimsiz çabaları, on “Leningrad meselesinden” dokuzunun basit olmadığını gösteriyor. Kruşçev zamanında, arşiv belgeleri vagonlar tarafından yok edildi, bu yüzden şaşırtıcı bir şey olmadı. Bir şey dışında: neden bu kadar iyice yapıldı? Sonunda, herhangi bir iddianamenin sahte, tanık damgalı olduğu ilan edilebilir. Sonra belgeler tamamen temizlendi, üstelik darbeden kısa bir süre sonra Devlet Güvenlik Bakanı Abakumov ve o zamandan beri soruşturma departmanının önderliği özellikle önemli davalar nedeniyle mahkum edildi ve 1949 yılında suçlandı - yani, bir şey söyleyebilecek canlı tanıklar .
Sonuç, kendisini iddia ediyor: Bu suçlamalarda sadece Anavatana ihanet değildi, sadece casusluk değil, iktidara geldikten sonra bile Kruşçev ve şirketin ölümcül bir şekilde korktukları bir şeydi.
Tam olarak ne korkabilirlerdi - öyle ki, bunu ispatlamak bile imkansızdı, ama basitçe onu yakıcı hale getirmek için gerekli miydi? Hangisini “dolaylı olarak sallayabileceğinizi” kavrayarak hiçbir bilginin korunmaması, kırılması bile mümkün mü?
RCP, rahimde öldürüldü
Kroshechki henüz bulunamadı. 7 Mayıs 1954, Leningrad parti aktivisti ile yaptığı görüşmede Kruşçev: “Konunun nasıl üretildiğini hatırlıyorsunuz. Leningrad’da, Sovyetler Birliği’nden sıyrılmak, ülkenin liderliğini ellerinde almak isteyen bir komplo kurumu olduğu iddia edildi… Leningrad’da bir merkez kurmak, partinin Merkez Komitesine karşı çıkmak istedikleri iddia edildi. ”
İşte 80-x'in sonunda kalan ve çizilenler (1991 yılına kadar - bu önemlidir!) Parti belgeleri. 21 Şubat Leningrad parti teşkilatının genel kurulundaki 1949, Merkez Komite sekreteri ve Moskova'daki Kuznetsov Merkez Komite personel departmanı başkanı kapalı bir grup olan CPSU içinde özel bir “Leningrad” klanının oluşması hakkında çok şey söyledi. Hiç kimse bu suçlamaları genel kurulda reddetmedi. Ve işte bölge komitesi eski ilk sekreteri Popkov'un söylediği:
“Tekrar tekrar söyledim ... RCP hakkında. Bu soruyu tartışırken şöyle bir şey söyledim: “PSC oluşturulduktan hemen sonra, SBKP Merkez Komitesi için daha kolay olacaktır (B.): SBKP Merkez Komitesi (B.) Her bölgesel komiteyi değil, RCP Merkez Komitesini yönetecektir.” Öte yandan, RCP'nin Merkez Komitesi oluşturulduğunda, Rus halkının parti savunucuları olacağını söyledi. ”
Kuznetsov ve 40'teki yoldaşlarının kırk yıl sonra gerçekleşen şeyi yapmayı planladıkları ve ülkenin çöküşüne neden oldukları - bir Rus Komünist Partisi yarattığı ortaya çıktı. Leningrad'ı RSFSR'nin başkenti yapma planları da vardı. Kuznetsov, Rus Komünist Partisinin başında kimi gördü? Kim, sen değilse sevgili? Açık ve neden. Yoldaş devlet iktidarına koşuyordu, ancak Stalin, Malenkov ve Beria'nın haleflerini aşma şansı yoktu ve lider açıkça liderini hükümetten uzaklaştırmıştı. Ve Rusya Komünist Partisi ile el ele, sayısal olarak CPSU (b) ile tamamen karşılaştırılabilir, Moskova ile iktidar için mücadele etmek mümkündü.
1947’te Merkez Komite personel departmanı başkanı olan Kuznetsov hareket etmeye başladı: Leningrad ekibinin üyelerini yüksek parti görevlerine yerleştirmek için - ve bunu başardı. 22 Aralık 1948, aynı Popkov, bölgesel komite konferansında, iki yıl içinde Leningrad parti organizasyonunun 12'in bölge dışında olduğu 800 liderliğine binlerce kişiyi aday gösterdiğini gururla belirtti.
Doğal olarak, Rusya Komünist Partisi'nin yaratılışı hakkında konuşmak Stalin için uzun bir sır değildi. Ancak, resmen bu girişimle hiçbir şey yapılamaz. İnsanların SSCB'de “kayıp” bir Komünist Parti oluşturmak istemesini nasıl önleyebilirim? Dahası, fikir kırk yıl sonra olduğu gibi insanlar arasında da destek bulacaktır. Ancak, komplocular için bir engel vardı. Kurucu bir kongre düzenlemek için, uzayda bir noktada çok sayıda yüksek parti saflarının toplanması gerekiyordu - ve nasıl yapmalı? Önceleri, Merkez Komitesinin genel kurul toplantılarında doğal olarak konuşurlardı - ancak Mart 1947’ten bu yana, neredeyse Kuznetsov’un atanmasından (tesadüf?) Merkez Komitesi genel kurul toplantıları yapılmamıştı.
Ve burada, sipariş edildiği gibi, 1949'in başında, Tüm Ruslar ve aslında, Tüm Birlikler Toptan Satış Fuarı Leningrad'da düzenleniyor. Devlet disiplininin ağır ihlali olan SSCB Bakanlar Konseyi'nin onayı olmadan, sadece RSFSR Bakanlar Kurulu başkanının (Rodionov) izniyle yürürlüğe girdi. Ve fikir kendisi saçma ve yıkıcı olduğu ortaya çıktı - dört milyar ruble için bir kayıp. Ancak yüksek parti yetkilileri yeterince konuşabildiler ...
Bu fuarın Rusya Komünist Partisi'nin kurucu bir kongresi olup olmadığı veya Kuznetsov’un destekçilerinin sadece bir buluşması olduğu bilinmemektedir. Ancak, ondan sonra olaylar çok hızlı bir şekilde gelişmeye başlar. Kuznetsov'un keyfi olduğu iddiasıyla Rodionov ve Leningrad Bölge Komitesi Popkov başkanı işten çıkarıldı. Raporlama ve yeniden seçim toplantısında sığ bir sinekle kıpırdanan Leningrad liderliğinin geri kalanı kaldırılıyor. Kısa süre sonra, uzun süredir Moskova'da oturmuş olmasına rağmen Gosplan Voznesensky'nin başkanı olmasına rağmen, planlamadaki suistimal nedeniyle başka bir "Leningrad vatandaşı" vuruldu. Altı ay sonra hepsi bir yıl sonra tutuklandı ve vuruldu.
Bu arada, 1947’te kaldırılan ölüm cezasının “Leningraders” adına Ceza Kanununa iade edildiği görülüyor. Devlet Güvenlik Bakanı Abakumov, Ocak 8’te Stalin’e, “Leningrad davası” ndaki sanıkların bir listesini ve süreç hakkındaki görüşlerini ve Ocak 12’e SSCB Üst Konseyi’nin Başkanlığı kararıyla, ölüm cezası, üç sanık kategorisine itiraz edildi: haydutlar, bombalar, bombalar İkincisi, Leningrad'a çok az atıfta bulunulmasına karşın, duruşmadaki suçlamalar arasında Sovyet karşıtı örgütlenmeye casusluk, ihanet ve katılım olduğu ve ayrıca Kruşçev'in Leningrad eylemci partisiyle bir toplantıya izin verdikleri için "öne çıkmak istemekle" suçlandıkları biliniyor. Sovyetler Birliği'nden ülkenin liderliğini devralacak. ”
Öyleyse göze çarpıyor veya ülkenin liderliğini üstleniyor musunuz? Sonuçta, belki biri ya da diğeri ...
tehlikeli İlişkiler
Diyelim ki: Gelecek tam olarak RSFSR Komünist Partisi Birinci Sekreteri yetkilerini nasıl kullanacaktı? Her zamanki gibi, Moskova politikası ile her şeyi kabul ederse. Ancak Moskova politikasıyla ilgili her şeyi kabul ederse, neden kendi partisinin ve kendi başkentinin partisini başlatmalı?
Merkezi hükümete ilk anlaşmazlıkta, kesinlikle kuruluşunun CPSU'nun (b) temelini oluşturan sayısal avantajından yararlanmak isteyecektir. Belki de Kremlin Smolny'ye vermek zorunda kalacak. Bir kez vermek, ikiyi vermek, ardından diğer cumhuriyetlerin tamamen meşru bir şaşkınlığı olacak: devleti gerçekten kim kontrol ediyor? Genel Sekreter veya Kuznetsov? Neden Kuznetsov'a itaat etmek zorundayız? Onu seçtik mi? Rusya'da ilk kişi mi? Ve ilk yüzlerimiz var ve Kuznetsov ve ben yolda değiliz.
Kremlin Smolny'ye vermek istemiyorsa (ve kesinlikle istemiyorsa), RSFSR Komünist Partisi, Anayasa uyarınca cumhuriyetin SSCB'den ayrılması konusunu gündeme getirme hakkına sahiptir. Fakat bu ayrılıkçılık, Sovyetler Birliği için korkunç bir şey ve acımasızca cezalandırılıyor.
Gördüğümüz gibi, ayrı bir Rus liderliğinin ortaya çıkması kaçınılmaz olarak SSCB'nin çöküşüne yol açtı. Cumhuriyetin Birlikten ayrılmasının anayasal hakkının uygulamada son derece zor olması gerçeğinden kurtuldu. Neredeyse imkansız. Özellikle milletlerin dostluğunun kutsal bir kavram olduğu Stalinist SSCB'de. Ama başka türlü yapabilirsin!
1922’te SSCB dört cumhuriyetin kararı ile yaratıldı: Rusya Federasyonu, Ukrayna, Belarus ve Transkafkasya Federasyonu. 1936'teki sonuncusu halefi olmadan dağıtıldı ve ittifak anlaşmasını imzalayan dört cumhuriyetin 40'lerinin sonunda üçü kaldı. Burada, Aşil'in Sovyetler Birliği topuğu vardı: on beş cumhuriyeti içeren, sadece üçünün kararı ile dağıtılabilirdi. Bunu yapmak için, üç liderle aynı fikirde olmak yeterliydi: RSFSR, Ukrayna SSR ve BSSR. Ancak, alınan tüm kararların parti organları tarafından onaylandığı Sovyet devlet sisteminde, Komünist Partiye sahip olmayan RSFSR'nin önderliği bunu yapma fırsatından mahrum bırakıldı.
Bilinen bir senaryo hazırlıyorum, değil mi?
Bu kombinasyon 40'lerde oynanabilir mi? Ve neden aslında, hayır? Stalin’i iktidar için savaştıran parti patronlarının bu olamayacağı kadar karmaşık bir fikir değil. Ve eğer bu üç cumhuriyetin liderliğinde, bir komploya katılarak birbirine bağlanan insanları bulursak, o zaman yüksek bir olasılıkla yerine getirilmeyen bir "belovezhie" den bahsedebiliriz.
Bu yüzden, Rusya'da, önerilen senaryoya göre, Kuznetsov'un oturması gerekiyordu. Ukrayna'da, komplocuların lideri XINUMX’ta iktidara el koyan Stalinism’le savaşan unutulmaz, Nikita Sergeevich Kruşçev on üç yıldır oturuyor. Kuznetsov ile ilişkili miydi? İktidarda zorlukla düştüğü gerçeğine bakıldığında, “Leningrader” ları rehabilite etmek için hemen acele etti ve daha sonra “Leningrad meselesini” “Stalinist suçların” en çirkinleri olarak umutsuzca teşvik etti - bir bağlantı vardı ve oldukça yakındı. Başka ne ortak noktaları olabilir? Farklı kuşaklara mensuplardı, hizmetlerinde pratik olarak üst üste gelmediler ve samimi arkadaşlıklara öncülük etmediler.
Daha da ilginç olanı Belarus liderliğidir. İlk sekreter orada kendini gösteren Gusarov yoktu. Ama ikinci ... Ah, bu ilginç bir insan! Devlet Güvenlik Bakanı eski Semen Denisovich Ignatiev, MGB'de Yezhov zamanlarının sırasını uygulayan “doktorların davası” nı yarattı - selefinin Abakumov'su da dahil olmak üzere davaların işkence ve sahteciliği. Ayrıca, 26'in kader gününde Haziran Beria'nın Merkez Komite Başkanlığının Ignatiev'in tutuklanmasına izin vereceğini talep edeceğine dair kanıtlar var. Bu karakterin ayağa kalkması ve Kruşçev başkanlığındaki parti liderliğinin onu nasıl savunduğuna bakarak, bu Kruşçev komplolarına şüphesiz bir katılımcı. Veya Kuznetsovskiy?
Gördüğümüz gibi, üç cumhuriyetin liderliği arasında oldukça kesin ve kesin bir bağlantı var. Böylece, 1950 yılındaki Bialowieza senaryosu iyi bir şekilde gerçekleşmiş olabilir, büyük resme mükemmel bir şekilde uyuyor.
Bu sürüm, “Leningrad ilişkisinin” toplam taraması dahil pek çok şeyi açıklamaktadır. Belki de, bu arada, bu Kruşçev döneminde gerçekleşmedi, pek çok kişi hala olanların aklında tutuldu ve her şeyi gizlemenin bir anlamı yoktu, ama daha sonra. Örneğin, RCP oluşturulduğunda ve çözüldüğünde, her çeşit analoji tamamen işe yaramazdı. Ya da, 1991’tan sonra, reklamlar kontrolden çıktıktan sonra, ortaya çıkan senaryolar arasındaki benzerliklere dayanarak, Genel Sekreter Kruşçev’in “perestroyka” la sahip olan haleflerini büyüleyen güçlerle bağlantısı üzerine düşünceler ...