Öyle ya,gazeteci.Otomatik pilota bağlandım,çünkü ne soracağını biliyorum .Söyleşinin nasıl başlayacağını biliyorum("Yeni romanınız hakkında biraz konuşalım.Vermek istediğiniz mesaj nedir?") ve nasıl yanıtlayacağımı biliyorum.("Eğer bir mesaj vermek isteseydim sadece tek bir cümle yazardım,bir kitap değil.")Zahir, Paulo Coelho (Sayfa 261 - Can Yayınları)
Genellikle yapıtlarım için yapılan sert eleştiriler hakkında ne hissettiğimi soracak, biliyorum."Yeni bir kitap yazmaya başladınız mı? Şu anda hangi projeler üstünde çalışıyorsunuz? " diye sorarak bitireceğini de biliyorum.Ben de "Bu bir sır," diye cevap vereceğim.
Söyleşi beklediğim gibi başladı:
"Yeni kitabınız hakkında konuşalım.Vermek istediğiniz mesaj nedir?"
"Eğer bir mesaj vermek isteseydim sadece tek bir cümle yazardım,bir kitap değil."
"Peki neden yazıyorsunuz?"
"Çünkü bu benim duygularımı başkalarıyla paylaşma yöntemim."
Bu cümle de otomatik pilotumun hazırladığı bir yanıttı ama durup kendimi düzeltiyorum:
"O hikâye farklı bir biçimde de anlatılabilirdi."
"Farklı biçimde mi? Sökmek Zamanı ve Dokumak Zamanı'ndan memnun olmadığınızı mı söylemek istiyorsunuz?
"Hayır, tam tersine, kitaptan çok memnunum ama şimdi size verdiğim yanıt beni pek memnun etmedi.Neden yazıyorum?Gerçek yanıt şu:Yazıyorum çünkü sevilmek istiyorum. "
Gazeteci kuşkuyla baktı:Bu nasıl bir itiraftı?
"Yazıyorum çünkü ergenlik çağında futbol oynamayı beceremedim,arabam ya da bol harçlığım yoktu ve hemen hemen yabani bir ota benziyordum."
Konuşmayı sürdürebilmek için büyük bir güç harcıyordum.Marie'yle yaptığımız konuşma bana,benim için artık bir anlamı olmayan bir geçmişi hatırlattı;gerçek geçmişimle ilgili konuşmak istiyordum,ondan kurtulmak için.Devam ettim:
"Moda giysiler de giymedim.Sınıftaki kızların hepsi sadece bununla ilgileniyordu ve
böylece beni görmezden geldiler.Gece, arkadaşlarım kız arkadaşlarıyla dışarı çıktığında ben boş zamanımı mutlu olabileceğim bir dünya yaratarak geçiriyordum:Arkadaşlarım yazarlar ve onların kitaplarıydı.Bir gün,yaşadığım sokaktaki kızlardan birisi için bir şiir yazdım.Arkadaşlarımdan biri odamda şiiri bulup çaldı ve hepimiz birlikteyken şiiri bütün sınıfa gösterdi.Herkes güldü.Bunun saçma olduğunu düşündüler- ben âşıktım!"
"Gülmeyen tek kişi onun için şiir yazdığım kızdı.Ertesi akşam,tiyatroya gittiğimizde yanımda oturabilmek için gerekli ayarlamaları yapmayı becerdi ve elimi tuttu.Tiyatroyu el ele terk ettik;sınıftaki bütün çocukların hayal ettiği kızla dolaşan çirkin,çelimsiz,modası geçmiş çocuk bendim."
Durdum.Sanki geçmişe,kızın elinin elime değdiği ve hayatımı değiştirdiği o ana geri dönmüştüm.
"Ve hepsi bir şiir sayesinde olmuştu," diye sürdürdüm.
"Bir şiir bana, gizli bir dünyamı yazıp ortaya çıkararak sınıf arkadaşlarımın görünür dünyalarıyla - fiziksel güç,modaya uygun giysiler,arabalar,sporda başarılı olmaları - eşitliği sağlayabileceğimi gösterdi."
harika bir hayal gücüyle yazılmış bir kitap. en büyük özgürlüğümüzün 'olmaz' ve 'sen kendi işine bak' gibi kelimelerden geçtiğini gösteriyor. bize dayatılan bu sistemi temellerinden yıkabilecek bir görüş sunuyor. anarşizmin mümkünlüğünü ispat edercesine yazılmış bir kitap.
sözcükler, suskunluklar, şarkılar, ağıtlar, yeminler, ihanetler, kahkahalar, gözyaşları, sevinçler, hayal kırıklıkları ve yüzler… en çok da yüzler. neden söz ettiğimi biliyorsunuz. bütün aşklar küllenir, bütün babalar ölür, bütün hikayeler biter. birinin, yıkıntıların nöbetini tutması gerekir; işte o yüzden, biri hariç, bütün çocuklar büyür.Cehennem Çiçeği, Alper Canıgüz
Ey benito musolini! Ey gayet yüce,Yolların Sonu, Hüseyin Nihal Atsız
İtalyanlar başvekili muhterem Duce!
Duydum ki, yelkenleri edip de fora
Gelecekmiş orduların yeşil Bosfora.
Buyursunlar... Bizim için savaş düğündür;
Din arabın, hukuk sizin, harp Türklüğündür.
Açlar nasıl bir istekle koşarsa aşa
Türk eri de öyle gider kanlı savaşa.
Hem karadan, hem denizden ordular indir!
Çarpışalım, en doğru söz süngülerindir!
Kalem, fırça, mermer nedir? birer oyuncak!
Şaheserler süngülerle yazılır ancak!
Çağrı Beğ'le Tuğrul Beğ'in kurduğu devlet
İtalyalı melezlerden üstündür elbet;
Bizim eski uşakları alda yanına
Balkanlardan doğru yürü er meydanına;
Çelik zırhlı kartalları göklere saldır...
Fakat zafer sizin için söz ve masaldır...
Dirilerek başınıza geçse de Sezar
Yine olur Anadolu size bir mezar.
Belki fazla bel bağladın şimal komşuna,
Biz güleriz Cermenliğin kuduruşuna,
Tanıyoruz Atilla'dan beri cermeni,
Farklı mıdır prusyalı yahut ermeni?
Senin dostun cermanyaya biz Nemşe deriz,
Bir gün yine bec önünde düğün ederiz.
Söyle, kara gömlekliler etmesin keder;
Ölüm-dirim savaş bir gün mukadder!
Gerçi bugün eskisinden daha çok diksin;
Fakat yine biz Osmanlı, sen Venediksin!
Tarihteki eski Roma hoş bir hayaldir,
Hayal bütün insanlarda olan bir haldir.
Bu hayaller zamanları hızla aşmalı,
Gök Türklerle Romalılar karşılaşmalı!
Görmüyorsan gönlümüzün içini, körsün!
Kılıçlarımız kınlarından çıkmayagörsün!
Top sesleri, bomba sesi bize saz gelir;
17′ye karşı 44 milyon az gelir.
Arnavudu yendim diye kendini avut,
Yiğit Türkle bir olur mu soysuz Arnavut?
Kayalara çarpmalıdır korkunç türküler!
Dalmalıdır gövdelere çelik süngüler!
Sert dipçikler ezmelidir nice başları!
Ecel kuşu ayırmalı arkadaşları!
En yiğitler serilmeli en önce yere!
Kızıl kanlar yerde taşıp olmalı dere!
Ülkü denen nazlı gelin erde şan ister!
Büyük devlet kurmak için büyük kan ister.
Damarında var mı senin böyle bol kanın?
Türk'ün kanı bir eşidir lavlı volkanın!
Tarihteki eski Roma hoş bir hayaldir,
Kurulacak yeni Roma boş bir hayaldir,
Karşısında olmasaydı şanlı "Türk Budun"
Belki gerçek olacaktı bir gün umudun,
İnsan oğlu ümitlerle dolup taşmalı,
Aryalarla Turanlılar karşılaşmalı.
Tabiatın yürüyüşü belki yavaştır;
Hız verecek biricik şey ona savaştır!
Keskin olur likörlerden ayranla kımız,
Karnerayı yere serer Tekirdağlımız.
Yurdumuzun çok tarafı olsa da kuru
Makarnadan kuvvetlidir yine bulguru...
Biz güleriz façyoların felsefesine,
Dayanır mı kırkı bir tek Türk efesine?
Bizim yanık Fuzuli'miz engin bir deniz!
Karşısında bir göl kalır sizin danteniz!
Bizler ulu bir çınarız, sizler sarmaşık!
"General"ler "Paşa" larla atamaz aşık!..
Ey İtalyan başvekili! Ey musolini!
İki ırkın kabarmalı asırlık kini...
Hesabını göreceğiz elbette yarın
Yedi yüzlü, yedi dilli İtalyanların!
Irkınızı hiçe saydı Hazreti Fatih.
Biraz daha yaşasaydı Hazreti Fatih
Ne Venedik kalacaktı, ne Floransa...
Hoş geldiniz diyecekti bize Fransa!
Haydi, hamle kafirindir... İlkönce sen gel
Ecel ile zaman bize olmadan engel!
Burada tanklar yürümezse etme çok tasa;
Süngülerle çarpışmadır savaşta yasa.
Olma boyle sinsi çakal, yahut engerek!
Bozkurt gibi, kartal gibi döğüşmek gerek!
Kılıç Arslan öldü sanma, yaşıyor bizde!
Atilla'nın ateşi var içimizde!
Kanije'nin gazileri daha dipdiri!
Sınırdadır Plevne'nin kırkbir askeri!
Edirne'de Şükrü Paşa bekliyor nöbet!
Dumlupınar denen şeyi bilirsin elbet!
Şehitlerden elli milyon bekçisi olan
Aşılmaz bir kayadır bu ebedi vatan!