Moskova’nın “Ukrayna’yı tutması için” hiçbir bilgi kampanyası yoktur, ancak Avrupa Birliği’nin kriz durumu ve muhtemel parçalanması konusunda ciddi analistlerin öngörüleri dikkate alındığında, bunun için yeterince argüman bulunmasına rağmen. Yalnızca Sergei Glazyev Ukrayna'ya Avrupa ile yakın bir yakınlaşmanın ciddi ekonomik sonuçları hakkında uyarılarıyla ortaya çıkıyor, ancak “Avrasya” statüsünde olduğu gibi.
Batılı engelleyiciler, "Moskova’nın Avrupa’ya Avrupa’nın bir seçim yapma konusundaki baskısı" nedeniyle, Putin'in bu zayıf kopyalarını geçmeye çalışıyorlar, ancak bu boş ifadeyi destekleyecek hiçbir şeyleri yok. Ukrayna cumhurbaşkanı tarafından en çok cesaret kırılmış görünüyor.
V. Yanukoviç. O ve Donetsk'teki arkadaşları görünüşte Putin'den "zorlu politikasını" sürdürmeye ikna ve olağanüstü önerileri bekliyorlardı: "iki kraliçe berbat bir ihale organı." Bu durumda, belki de, Avrupa’nın dernek için vazgeçilmez bir koşul olarak serbest bırakıldığını ortaya çıkarmasına rağmen hala oturan cezaevinde oturan Yulia Timoşenko şeklinde bir acil durdurma hazırladı. Ancak Ukrayna'ya teklif yoktu.
Doğru, Putin Ukrayna'ya neredeyse bir milyar dolarlık kredinin son zamanlarda katılımı olmadan verildiğini söyledi. Ancak, hayal kırıklığına uğramış Yanukoviç buna bir provokasyonla cevap verdi. Rus gazının arzı, Ağustos ayından bu yana Ukrayna tarafından ödenmiyor ve aynı zamanda yaklaşık bir milyar dolar civarında.
Şimdi ne göreceğiz? D. Medvedev, uygar ülkelerin sözleşmeleri yerine getirmeleri gerektiğine dair bir başka “Çin uyarısı” yaptı. Öte yandan Yanukoviç, Odessa'nın liderliğini taciz ediyor ve yedi yıl önce Odessa’nın, Avrupa’nın bütünleşmesine ve Rusya’nın ittifak yoluna karşı çıkmaya cesaret eden, holiganlık suçlamasıyla suçlanan Rodina partisinin lideri Igor Markov’u tutukladı. Özellikle saçma bir davranış, özellikle de “tarihsel seçim” e geçme aşamasında, nihayet hedefini göz önüne almazsa, nihayet Moskova’nın sert bir tepkisine neden olmak.
Bununla birlikte, hala önemli bir reaksiyon yoktur. Uzak Suriye’de, Moskova, mağdurları Rus yanlısı siyasetçiler olan yakın Ukrayna’daki politik baskıdan çok daha fazla konuşuyor. Batı yanlısı bir Ukrayna siyasetçisinin böyle bir tutuklanacağını hayal edin, özgür Batı basınının ve Batılı liderlerin tepkisi ne olurdu?
Bütün bunlar nasıl sayılır? Tanınmış siyaset bilimcimiz Alexei Pushkov, geçen gün Ukrayna'nın Avrupa entegrasyonu için karargahın ... Ukrayna'daki ABD büyükelçiliği olduğunu söyledi. Ukrayna ve diğer Doğu Avrupa ülkelerinin AB ile birlikteliğinin başlatıcıları, bilindiği gibi, Polonya ve İsveç'tir. Bu biraz garip, çünkü bu ülkeler AB liderleri değiller, ancak sadık ABD uydu ülkeleri olduklarından, Polonya Avrupa'daki Amerikan “Truva atı” gibi bir şey bile olsa böyle deniyor.
Özellikle Almanya, “Eski Avrupa”, uzun süredir “Genç Avrupalıları” sevmedi, ancak Atlantik disiplini egemen oldu ve Amerikalılar tarafından desteklenen askerlerin görüşlerini dinlemek zorunda kaldılar. Doğru, coşkusuzca yapıyorlar, Timoşenko'nun vazgeçilmez bir şekilde serbest bırakılması gibi saçma koşulları ortaya koyuyorlar.
Açıktır: Ukrayna için hiçbir Avrupa refahı parlamaz ve Almanya için, her şeyden önce, bu Avrupa'da bir başka “hasta kişi” ve yeni bir finansal acıdır. Bu yüzden mi başka bir Yunanistan'a ihtiyacı var? Ukrayna ise Yunanistan'dan çok daha fazlası. Ve asıl şey neredeyse Rusya. Ve bu, tüm hikayedeki en önemli şey.
Avrupa-Ukrayna projesinin müşterisi Devletler ise, onların amacı nedir? Yoksa Amerika’nın, Ukrayna’nın refahını arttırma konusundaki özverili arzusuna inanıyor muyuz? (Gürcistan'ın kaderini hatırlayın, Amerikan "demokrasi feneri", yine de Güney Osetya'ya saldırdı.) ABD için Ukrayna dürüst olalım, Rusya'nın yanında bir sıçrama tahtası. Bir sıçrama tahtası - kendisine verilen görevi yerine getirmek için tasarlanmış bir sıçrama tahtasıdır. Hangisi
Örneğin, Rusya’nın bütün ülkenin istikrarsızlaştırılması ve hatta tarihsel olarak bununla ilgili olduğunu düşünün… Bundan faydalanacak ve kim kaybedecek? Hatırladığımız gibi, Amerikan “kontrollü kaos” teorisi bu gibi durumlar yaratmak için tasarlanmıştır ve bunun Amerikan demokrasisini dünya çapında desteklemenin gerçek stratejisi olduğuna inanmak için sebepler vardır. Görünüşe göre Ukrayna bu ABD politikasının bir hedefi haline geldi ve Rusya'ya ateş yakmazsa, bunun için bir çok sorun yarattı ve oluşan bulanık suda balığın kendisini yakaladı.
Elbette, çantadaki böyle bir bülbül, gizlenemez, herkes bunu anlar, özellikle Kharkiv kamuoyunun Viktor Medvedchuk’nin son zamanlarda açıkça kamuya açık bir şekilde Ukrayna’nın AB’yle ilişkilerinin “insanların yaşam standartlarında felaket bir düşüşe” yol açacağını söylediğini anlar. Ancak, Avrupa’nın merkezinde bütün ülkenin istikrarsızlaştırılması gerekli değildir ve Avrupa, özellikle de Almanya. Sonunda, ana Alman gaz arzı Rusya'dan geliyor.
Son tarihe geçersek, o zaman Yuşçenko'nun altında, Ukrayna çok ısrarla NATO’ya ve ABD’ye çekilmeye çalışıyordu. Ardından Putin çok alarma geçti, aktif diplomasiye öncülük etti ve Yuşçenko’nun Ukrayna’sı NATO’ya kabul edilmedi. Ve “hayır” Ukrayna'ya, Almanya dedi. Bu sefer Almanya’nın yukarıda belirtilenler sayesinde Ukrayna’nın AB’yle olan ilişkilerine “hayır” diyeceğine inanmak için sebep var. Bu Putin ve Merkel "Ukrayna" sessizliğini açıklar.
Genel olarak, politik durumun tüm gelişimi, özellikle “Snowden'den sonra”, Moskova-Berlin ekseninin güçlenmesinden bahsediyor. Görünüşe göre, ABD’yi Avrupa’dan en çok endişe eden Almanya’ydı ve Almanya’nın en belirgin şekilde ABD’nin “küresel telefonuna” tepki gösterdi ve bu konuda resmi bir duruşma hazırlıyor. Son zamanlarda bir Federal meclis yardımcısı, Alman yetkililere verdiği ifadesiyle Snowden ile bir araya geldiği Moskova'yı ziyaret etti. Snowden kabul etti ...