Kuşatmanın sonlarına doğru, karşı taraftan gelen talihsiz bir ok," Sa'd b. Muaz'ın koluna isabet etmiş, kolun ana damarını kopartmıştı. Hz. Sa'd, suratle kan kaybediyordu. Sa'd b. Muaz o yaralı anlarında şöyle dua edecekti: "Ey Allah'ım! Eğer Kureyş, bundan sonra yine Senin Peygamberin ile savaşacaksa, beni yaşat! Benim için, Senin Resûlü'ne eziyet edip O'nu yurdundan çıkaran topluluk ile savaşmaktan daha sevimli bir şey yoktur. Eğer onlarla aramızda harp sona ermişse, beni şehitlik makamına ulaştır!" Sonra Sa'd'ın aklına Yahudilerin ihaneti gelmişti, o anda duasına şu cümleyi de eklemişti: "Allah'ım! Benû Kureyza'dan intikamımızı alıncaya kadar bana hayat ver. Ondan sonra beni şehit olarak katına al! "
Bu nasıl bir dava aşkıdır, bu nasıl bir ruh halidir, Allah aşkına anlamak mümkün mü? Masa başında söylenen sözler değil bunlar, bir ok yediği zaman aklına ilk gelen şey: "Davasıdır, Resulullah'tır."