"Bizce, o öğretmek için oldukça nitelikli ..."
Leonid Grigorievich, Nisan 1898'in yirmi üçünde Dvinsk şehrinde (şimdi Daugavpils, Letonya) doğdu. Burada bir ticari okuldan mezun oldu. On sekiz yaşındayken Minov, Birinci Dünya Savaşı'nın tarlalarına gitmek için gönüllü oldu. İstihbaratta teşhis edildi. Eylül ayında 1917, RSDLP (b) 'ye üye oldu. Onu ve İç Savaşı geçemedi. Zaten o yıllarda, Leonid G. gökyüzünü hayal etti. Bu nedenle, Mayıs ayında Moskova'nın 1920 Moskova Gözlem Pilot Okulu'ndan mezun olduktan sonra Polonya cephesine gittim. Bir yıl sonra, Minov önce Zaraisk'te, sonra da Moskova'da askeri pilot okullardan mezun oldu.
İç Savaş öldüğünde, Minov eğitmenlik görevini üstlendi. Ve bir süre sonra - ilk Moskova Askeri Lisesi askeri pilotlarının uçuşuna yöneldi. Leonid G. sadece kendi yeteneklerini ve diğer pilotların eğitimlerini geliştirmekle kalmadı, aynı zamanda çeşitli kör uçuş tekniklerini de inceledi. Pilotlar için eğitim kabinleri ve bu alanın geliştirilmesi için özel bir sandalye oluşturulmuştur.
Böylesine parlak bir yeteneğe ve anlayışlı bir zihne sahip bir adam, üstleri tarafından çok değerliydi. Ona güvendiler ve daha da önemlisi ona inandılar. Bu nedenle, 1925'te Leonid Grigorievich, Sovyetler Birliği'nin ticaret misyonunda bir havacılık ataşesi olarak Fransa'ya gönderildi. Sosyalliği, yabancı dil bilgisi ve profesyonelliği sayesinde Minov, yüksek rütbeli Fransız ordusu ve yetkililerinin beğenisini kazanmayı başardı. Ve sonuç olarak, dört bin satın alma için pazarlık yapmayı başardı uçak Ron motorları. Tabii ki, Birinci Dünya Savaşı sırasında piyasaya sürüldükleri için ahlaki açıdan modası geçmişlerdi, ancak fiyat etiketi her şeyi oluşturuyordu. Leonid Grigorievich, hurda maliyetine işlenebilir güç üniteleri satın aldı. Rones, o zamanlar Avrupalıların gerisinde kalan Sovyet havacılığını geliştirmeye devam ettikleri için kullanışlı oldu.
1927'te Minov anavatanına döndü. Leonid Grigorievich, uzun bir yolculuktan sonra, şimdi en sevdiği şey olan - uçan - uçabileceğini umuyordu. Ancak birkaç yıldan daha az bir süre, Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri'nin başkanı Peter Ionovich Baranov, Minova'ya yeni bir sorumlu görev verdi. Bu kez, Leonid Grigorievich Atlantik Okyanusu üzerinden daha da ileri gitmek zorunda kaldı. Pilotun ABD paraşütçü atlama tellerini öğretme yöntemi hakkında bilgi toplaması gerekiyordu. Ayrıca, Buffalo’da bulunan “Irving” şirketini ziyaret etmek zorunda kaldı. O günlerde, “Irving” paraşüt ve çeşitli havacılık teçhizatı üretiminde dünyanın lider şirketiydi. SSCB'de sadece deniz aşırı gelişmelerle ilgilenmediler. Gerçek şu ki, ülkede paraşütle atlama embriyonik bir gelişim aşamasındaydı. Minov tüm bunları mükemmel bir şekilde anladı, bu yüzden yurtdışı iş gezisine son derece ciddiyetle gitti.
Birkaç günlüğüne Leonid G., paraşüt üretiminin en küçük ayrıntılarını bile kaçırmamaya çalışan fabrika atölyelerinde "Irving" adlı atölyede yaşadı. Sonra bir askeri hava üssüne alındı. Burada Minov test uzmanlarıyla bir araya geldi ve dedikleri gibi tutkuyla sorgulama yaptı. Neyse ki, İngilizce dilini bilmek birçok sorunu çözdü ve çevirmen olmadan yapmayı başardı. Bu arada, Amerikan tarafı Sovyet misafir tarafından hoş bir şekilde şaşırdı. Hiç kimse onun bu kadar eğitimli ve bilgili olmasını beklemiyordu. Minov, şirketin yönetim temsilcileri üzerinde iyi bir izlenim bırakmayı başardığında önemli görüşmelere başladı. Sonuç olarak, her iki taraf için de uygun şartlarda, bir grup paraşüt satın almanın şartlarını kabul edebildi. Ayrıca, Leonid Grigorievich, Sovyetler Birliği'ndeki üretimleri için patent aldı.
Paraşütlerin dışarıdan test edildiğini gözlemleyen Leonid Grigorievich, Irving ile başa çıkabilmek için izin istedi. Şirketin temsilcileri kabul etti. Ve kısa süre sonra Minov ilk paraşütünü beş yüz metre yükseklikten atladı. “Canavarın evcilleştirilmesi” ile ilgili hiçbir sorunu yoktu. Amerikalılar, Sovyetler Birliği vatandaşını Kaliforniya'da düzenlenen yarışmalara katılmaya davet ederek şaka yapmaya karar verdiklerinden çok etkilendiler. Minov şakayı takdir etti ve elbette hemen kabul etti.
Yarışma koşullarında atlamanın dört yüz metre yükseklikten yapılmasının gerekli olduğu söylendi. Ve otuz beş metre çapındaki bir daireye inmeniz gerekiyor. Elbette, Amerikalılar Minov'un bu standardı yerine getirebileceğini düşünmedi. Ancak, Leonid G. sadece profesyoneller arasında değerli bir performans sergilemedi, üçüncü oldu. Aynı zamanda, Leonid G. sadece ikinci kez paraşütle sıçradı. Amerikan basını çok memnundu.
Yolculuk süresi sona erdiğinde (Minov başka bir sıçrama yapmayı başardı), “SSCB vatandaşı L.G. Minov, Irving paraşüt şirketi tarafından üretilen paraşütlerin teftişi, bakımı, bakımı ve kullanımı konusunda bir kurs aldı” diyerek bir sertifika aldı. ... Bizce Irving paraşütlerinin kullanımını öğretmenin yanı sıra teftiş, bakım ve bakımları konusunda da oldukça nitelikli. ”
Eve döndükten sonra, Leonid G., Hava Kuvvetleri karargahında bulunan Amerika Birleşik Devletleri gezisi hakkında bir rapor hazırladı. Ve çalışmaları yetkililer tarafından onaylandı. Merakla, Minova'dan sonra, tugay mühendis Mikhail Savitsky de yurt dışına gönderildi. ABD'de paraşüt üretim teknolojisini çalıştığı bir ayını geçirdi. Ve geri döndüğünde, Mikhail Alekseevich SSCB'deki ilk paraşüt üretim tesisine başkanlık etti.
İşler hızlandı. Ve 1931'un sonunda, yaklaşık beş bin paraşüt serbest bırakıldı. Ayrıca, Savitsky'nin tasarımına göre yetmiş parçadan oluşan bir parti hazırlandı. Bu paraşütlere PD-1 adı verildi.
Çağdaşların anılarına göre, ülkenin liderliği kelimenin tam anlamıyla paraşütle atlama fikrini yakaladı. “Buzkıran” adlı kitabında Viktor Suvorov'un ülkedeki durumu iyi gösteren çizgileri var: “Paraşüt psikozu Sovyetler Birliği'nde korkunç bir kıtlıkla eşzamanlı olarak öfkelendi. Ülkede çocuklar açlıktan şişiyor ve Stalin Yoldaş Stalin'e yurt dışına ekmek satıyor ve paraşüt teknolojisi satın almak için dev ipek fabrikaları ve paraşüt fabrikaları kurmak için paraşüt teknolojisi satın alıyor. Bir milyon iyi beslenmiş paraşütçü, ihtiyaç duydukları silah, ekipman ve paraşütleri hazırlamak için paraşüt kurutucular ve depolar inşa etmek için eğitmenler. ”
Ve Leonid G. sadece işini yapıyor. Denizaşırı bir iş gezisinden sonra, daha önce SSCB'de olmayan bir pozisyon aldı - paraşüt eğitiminde ilk öğretmen oldu. Havacılığa paraşütle giriş konusunda devasa bir çalışma yapacaktı.
Yakında ilk eğitim kampları gerçekleşti. Voronej'deki onbirinci havacılık tugayına dayanarak yapıldılar. Minov, pilotlara paraşüt ile bilgi vermek ve onların yeteneklerini göstermek zorunda kaldı. Uçuştan önce, Yakov Davidovich Moshkovsky adına görevli memur, Leonid Grigorievich'den atlamayı yapmasına izin vermesini istedi. Minov arkadaşı Moshkovsky asistanını kabul etti ve atadı.
Paraşüt sıçraması büyük bir başarıydı. Bundan sonra birkaç düzine havacı Minov ve Moshkovsky örneğini takip etti.
Sonra Leonid G., Peter Ionovich Baranov'un rapor etmesine izin verdi. Ve sordu: “İki ya da üç günde, on ya da onbeş kişiyi bir grup atlayışına hazırlamak mümkün mü? Voronej tatbikatı sırasında, “düşman” bölgesinde sabotaj eylemleri için bir grup silahlı paraşütçünün serbest bırakıldığını göstermek mümkün olsaydı çok iyi olurdu.
Minov Hava Kuvvetleri komutanını hayal kırıklığına uğratmadı. 2 Ağustos'ta, her biri altı olmak üzere iki paraşütçü grubu olan 1930 atladı. Birinci grup Leonid Grigorievich, ikincisi Jacob Moszkowski tarafından yönetildi. Ve bu gün Kızıl Ordu Hava Kuvvetleri'nin doğum günü oldu.
10 Ağustos'ta, Sovyetler Birliği'nden Osoaviakhim Merkez Konseyi 1934, SSCB'nin Paraşüt Sporları Ustası onursal unvanını veren bir kararname kabul etti. Bunlardan ilki, elbette, Leonid G., ikincisi - Moshkovsky.
Baskı silindiri altında
Temizleme süresi başladığında, Osoaviahim bir yana durmadı. 22 Mayıs'ta Merkez Konsey Başkanı 1937, Robert Petrovich Eideman tutuklandı. Sorgulamalar sırasında kendisine “fiziksel önlemler” uygulandı. Ve Letonya yeraltı örgütündeki askeri-faşist komploya katıldığını kabul ederek direnemedi. Ancak bu itiraf yeterli değildi. Ondan "suç ortağı" istedi. Ve sonunda, Eydman, üçü Osoaviahima'nın çalışanı olan iki düzine insanla pazarlık etti. Hepsi hemen tutuklandı.
11 Haziran'da, 1937, Eydman, SSCB Yüksek Mahkemesi Özel Mahkemesi tarafından ölüm cezasına çarptırıldı. Ertesi gün Tukhachevsky, Yakir ve diğer askeri erkeklerle birlikte vuruldu.
Ardından, Havacılık İdaresi başkanı Tretyakov, Central Aeroclub Deutsch'nin başkanı ve yardımcısı Eideman Voskanov pistin altına girdi. Yakında dönüş geldi ve Minova. Ayrıca askeri komplo ile suçlandı. Fakat biraz beklemeye karar verdikten sonra tutuklanmaları için acele etmediler. Büyük olasılıkla, Yakov Moszkowski de “planları” olduğu için ölüm cezasına çarptırılacaktı. Ancak bir trajedi yaşandı. 1939'te Yakov Davidovich tıbbi bir komisyonu geçti. Doktorların Moszkowski'ye verdiği karar üzgündü: Maksimum bir düzine atlayış yapmasına izin verildi. Servis sırasında aldığı çok sayıda yaralanmadan etkilendi.
Beş yüz atlayışın işaretini başarıyla yenen Moszkowski, bir tane daha yaptı. Fakat bir sonraki kişi onun için ölümcül oldu. O gün hava çok rüzgarlıydı. Fakat Yakov Davidovich bunu durdurmadı. Beş yüz ikinci atlayışını yaptı ve güçlü bir rüzgâr esiyorken Khimki rezervuarının suyuna batmaya hazırlanıyordu. Ve Moskovkovski kamyonun tarafına çarptı.
Jacob Moshkovsky ve Leonid Minov
Ortaya çıkan kranial travma yaşamla uyumlu değildi.
1941 sonbaharında, baskı silindiri hala Minov'a ulaştı. Diğer herkes gibi o da komployla suçlandı, ancak ölüme mahkum edilmedi. Ona yedi yıl kamp ve aynı bağlantılar verildi. Bu, Mikhail Grigorovich'in hatırladığı, Minov'un bir cümleye hizmet ettiği şeydi: “1940'lerin başında, Oğul'da Sevzheldorlag kamp yerleri vardı, mahkumlar Kuzey-Pechora demiryolunu inşa ediyorlardı. Aktardığımız sütun, Synya Nehri boyunca bir demiryolu köprüsünün inşaatıyla meşguldü. Kamp ve köprü arasında, el arabalarını sürdüğümüz ve toprağı gerdiriciler üzerinde inşa edilen köprüye yaklaşmakta olan setlere taşıdığımız toprak ocağı vardı. Toprak killi, çok donmuş ve elle çok sert gelişmiştir. Normlara uymadık ve 400-500 gramına göre ekmek aldık. Bu dönem çok zordu, muhtemelen LG ile birlikte geçirdiğimiz zamanlardaki en zordu. Kuzeyde kal.
Altı yıl sonra, Leonid Grigorievich tüm ödüllerden mahrum edildi. Ancak, Minov'un başına düşen bütün zorluklara rağmen, cezası sona erdiğinde özgürlüğe dönmeyi başardı. Mart ayının sonunda Leonid Grigorievich 1957 ödül haklarına geri döndü.
Minov sevdiği şeyi yapmaya devam etti. Uzun yıllar boyunca başkent Havacılık Sporları Federasyonu'na başkanlık etti. Ve o Ocak ayında öldü 1978.