“Un?”
İnceleme Köşkünde olan Shen Bi Ru’da, sürekli devam eden ayak ve sayfaları karıştırma seslerini duydu. Başlangıçta, bunu fazla umursamadı fakat zaman geçtikçe bu durumda garip olan bir şeylerin olduğunu hissetti.
Birisinin içeriğini anlamak için bir kitabı yavaşça okuması gerekirdi. Bu kadar hızlı inceleme yapmak birisi için nasıl mümkün olabilirdi?
Şaşırmış halde, göz atmak için yürümesine engel olamadı.
Daha sonra, Zhang Xuan’ın ilk raftaki kitapları karıştırdığını gördü. Kitapların içeriklerine bakmadan, göz ucuyla bakıp geçtiği aşikardı, fakat daha çok bir şeyi arıyormuş gibi görünüyordu!
“Kımdeli Mo’nun girişine izin vermek istememesinin nedeni bu muydu?”
Bir süre izledikten sonra, karşı tarafın durmaya niyetinin olmadığını fark etti. Gedeng, Shen Bi Ru’nun kalbi atmaya başladı.
Biraz önce, ona yardım etmek için konuşmasının nedeni, önceki Zhang Xuan’la şimdiki hali arasındaki farkı görmesinin üzerine, şu anki garip durumundan kurtulmasına yardım etmek amacıyla onun sıkı bir şekilde çalışmasına olanak vermek istemesiydi.
Fakat, bu adamın buraya çalışmak için değil de bir şey aramak için geldiği aklının ucundan bile geçmezdi!
Burası İnceleme Köşküydü. Her gün sayısız hoca burada bulunuyordu, yani değerli bir şeyin burada saklanmış olması imkansızdı. Kitaplara bu denli üstün körü bir muamelede bulunmak, neredeyse İnceleme Köşküne küfür etmekle eş değerdi.
Ne kadar iğrenç!
“Belki de… benim bugün İnceleme Köşküne geleceğimi biliyordu, bu nedenle kasıtlı olarak dışarıda bekledi ve geldiğim anda dikkatimi çekmek için bir kargaşa çıkardı… Hmph, bu sadece benim öfkemi hiddetlendirir!”
Genç adamın, Shen Bi Ru’nun kalbinde imajı çukurun içine düştü.
Güzelliği nedeniyle, birçok insan onda iyi bir izlenim bırakmak ve dikkatini çekmek için bir sürü yol denemişti. Onun gözünde, Zhang Xuan’ın kitaplara göz atma gibi bir amacı bile yoktu. Bilakis, bu sesleri kasıtlı olarak Shen Bi Ru’nun onun hakkındaki fikrini değiştirmesi için çıkartıyordu.
Aslında, insanların onu etkilemek için bu tip şovlara başvurmasından nefret ediyordu.
Biraz daha baktıktan sonra, bu görüşünü doğruladı.
Eğer gerçekten kitaplardan bir şeyler öğrenmek için burada olsaydı, her türden kitaba bakıyor olmazdı. Ayrıca kitaplara ne kadar hızlı baktığına bakacak olursak, değil içindekileri anlamayı isimlerine bile bakmadığı açıktı.
“Hmph!”
Güzel yüzünde kasvetli bir ifade belirirken, Zhang Xuan’a doğru yürüdü, “Zhang Laoshi, ne yapıyorsun?”
“Kitapları okuyorum!”
Zhang Xuan başını kaldırmadan, hareketlerinin şov yapmak olarak değerlendirildiğinden habersiz bir şekilde cevap verdi.
“Kitapları okuyorsun? Hım!” Shen Bi Ru soğukça hımladı. Konuşurken yeşimtaşına benzeyen yüzünden soğukluk yayılıyordu, “Hareketlerinizin havalı olduğunu ve benim dikkatimi çekeceğini düşünüyorsanız, lütfen bu olgunlaşmamış düşüncenizden vazgeçin. Ben, Shen Bi Ru, böyle aşağılık numaralara kanmam. Aksine, bu tip hareketler sadece beni öfkelendirir!”
“Oh! Peki!”
Zhang Xuan kitapları incelemeye devam etti.
Bugün İnceleme Köşkündeki tüm el kitaplarını Cennet Yolunun Kütüphanesine geçirmeyi amaçlamıştı ve zamanı biraz dardı, bu yüzden diğerleriyle muhabbet edecek zamanı yoktu.
Ayrıca, onun gözünde, karşısındaki sadece ‘kendini beğenmiş’ davranıyordu. Şu anda yaptığı şeyin onunla ne alakası vardı?
[Gerçekten güzel olabilirsin ama daha önce senin kadar güzel bir kadınla tanışmadığımı düşünme. Önceki dünyasında, bilgi çağında, harddiskte saklanabilen her çeşit güzel kız vardı. Ayrıca onlar üfleme, çekme, çalma ve şarkı söylemede de yetenekliydi… Senin gibi soğuk bir güzellik, çok da ilgimi cezbetmiyor!
Senin dikkatini çekmenin yollarını düşünmek için enerjim yok.]
“Anladığına göre, lütfen İnceleme Köşkünü terket. Burada zamanını harcamaya son ver!” Genç adamın kafasını bile kaldırmadan, şov yapmaya devam ettiğini gören Shen Bi Ru, el hareketleriyle ona ayrılmasını işaret etti.
Deng deng deng deng!
Ayrılır gibi gözüken genç adamın ayak sesleri duyuldu.
“Ha şöyle…”
Onun nasıl kolayca vazgeçtiğini gören Shen Bi Ru memnuniyet içinde başını salladı. Tam kitap okumasına devam edicekti ki kütüphanede bir kez daha sayfa çevirme sesleri yankılanmaya başladı.
Hualala! Hualalala!
Bir bakış atmak için kafasını çevirdiğinde, genç adamın ayrılmaya hiç niyetinin olmadığını fark etti.
"Sen…"
Shen Bi Ru neredeyse sinirinden patlayacaktı.
[Daha pes etmedin mi?
Sana bunu yapmanın sadece beni sinirlendireceğini söylememe rağmen, hala ısrarla devam ediyorsun. Amacın ne?]
O anda, ince vücut yapısı düzleşti ve bir kez daha Zhang Xuan'a doğru yürüdü, simsiyah gözlerinden nefret okunuyordu, “Söylediklerimi duymadın mı? Ne kadar çok böyle davranmaya devam edersen, senden o kadar çok iğrenirim! Bu şekilde davranarak beni kazanamazsın!”
“Hasta mısın sen?”
Karşı tarafın bir kez daha onu rahatsız etmek için geldiğini gören Zhang Xuan biraz sinirlendi. Yaptığı işi bıraktı ve “Ben kendi işime bakarken, sen de kendi işine bak. Eğer gerçekten sıkıldıysan, köşede çömelip ve daireler çizebilirsin. Beni rahatsız etme!” (Baba ne laf koyuyor be :DD)
[Sanki hayatımda daha önce güzel bir kadın görmedim, neden bu kadar kibirli davranıyorsun!]
"Sen…"
Genç adamın böyle konuşacağını tahmin etmemişti. Shen Bi Ru, görüş açısının bulanıklaştığını hissetti ve neredeyse içinde köpüren, karşı konulamaz öfke nedeniyle bayılıyordu.
O kim oluyordu?
Hongtian Akademisinin 1 numaralı güzeli. Harika bir yetenek ve güzellikle kutsanmıştı ve neredeyse akademideki tüm hocalar ve öğrenciler onu tanrıça olarak görüyordu. Önünde, saygılı davranıp, onu gücendirmemek için yüksek sesle konuşmaya bile cesaret edemezlerdi.
[Ancak, sen bana… hasta mısın demeye cüret ediyorsun?
Hatta bana köşede çömelip, daireler çizmemi söylüyorsun?
Ben bir bayanım, tamam mı? Sen daireler çiz, annenin koca kafasını çiz!]
Shen Bi Ru, ağır ve boğucu bir hisle kalbinin sıkıştığını hissetti.
Hualala! Hualalala!
Sinirden yüzü kızarmıştı. Tam karşısındakini azarlamak üzereydi ki, genç adamın ona bir an olsun bakmadan, sözlerini söyledikten sonra kitapları incelemeye koyulduğunu fark etti.
“İyi, tamam. Rol yapmaya devam et! Nasıl gerçek rengini ortaya çıkaracağımı göreceksin!”
Shen Bi Ru dişlerini gıcırdattı ve ayağını yere vurdu.
İlk defa bir adam, onunla böyle bir tavır takınarak konuşmuştu!
[Pekala, şu an kitapları inceliyormuş gibi yaparak şov yapıyorsun değil mi? Bakalım, daha ne kadar buna devam edebileceksin. Devam edemeyecek hale geldiğinde, gerçek yüzünü ortaya çıkarıp seni utanç içinde bırakacağım!]
Sonrasında Shen Bi Ru, Zhang Xuan’ı daha fazla umursamadı ve kızgın bir şekilde geriye dönüp daha önce baktığı kitaba doğru yürüdü ve gelişigüzel bir biçimde yerinden aldı. Daha sonra, odanın bir köşesine oturdu ve onunla alakalı notlar almaya başladı.
Buraya gelmeden önce, oldukça iyi bir ruh halindeydi ve bilgisini arttırmak için uzun bir süre çalışmayı amaçlamıştı. Ancak, böyle sinir bozucu bir adamla karşılaşacağı aklının ucuna bile gelmezdi.
Notlarını çıkartırken düzenli aralıklarla, gizlice onu kontrol etti.
Genç adam hala aynı hızlı el kitaplarına göz atmaya devam ediyordu. İnceleme Köşküne ait bir kitap olduğu sürece, göz atılmamış hiçbir kitap bırakmayacak gibi görünüyordu.
“Hımm! Bakalım, rol yapmayı ne kadar daha sürdürebileceksin!”
Zhang Xuan tarafından azarlandıktan sonra, Shen Bi Ru önceki sakinliğini koruyamadı ve işleri onun için zorlaştırmayı amaçladı. Yavaşça notlarını alırken, karşı tarafın bu role devam etmeye ne zaman son vereceğini bekledi.
Fakat onu hayretler içinde bırakan şey, bu genç adamın hareketlerini aynı şaşırtıcı hızda tekrar ve tekrar gerçekleştirmesi oldu. İlk raftan itibaren, bir sıradan diğerine atlayarak ilerliyordu. İkindiden geceye kadar tek bir dakikasını bile dinlemeye ayırmamıştı.
Çoktan altı-yedi saat geçmişti, ama bu adam aynı motivasyonla çalışmasına devam ediyordu. Bu noktada, Shen Bi Ru bile onun hareketlerini akıl almaz buldu.
Amacı onun dikkatini çekmek olsaydı, ona açıkça bu tip hareketlerden nefret ettiğini söyledikten sonra buna bir son vermeliydi. Öyleyse, nasıl oluyor da bu şekilde çalışmaya devam edebiliyordu? Hele de bu kadar uzun bir süre boyunca?
“Bu adam beynine bir darbe almış olabilir mi? Yetiştirmesi çılgına döndü ve kendisi de delirdi mi acaba?”
Aniden aklına bir fikir geldi.
Yetiştirmesi çılgına dönen birinin anormal eylemlerde bulunduğunu duymuştu. Burada bir saniye durmadan kitapları incelemek de bu anormal eylemlerden birisi miydi?
Zhang Xuan’ın son sıradaki kitapları da incelemeyi bitirdiğini fark ettiğinde, bu genç adamın anormal olduğuna kanaat getiren Shen Bi Ru, garip bir yüz ifadesiyle ona doğru baktı.
“Çok fazla bilgi!”
Altı-yedi saatlik zorlu bir çalışmanın ardından, sonunda Hongtian Akademisinin İnceleme Köşkündeki tüm kitapları zihnindeki Cennet Yolunun Kütüphanesine geçirmeyi başarmıştı.
Cennet Yolu Kütüphanesi vasıtasıyla her bir kitabın kusur ve güçlerinin derlenmesiyle; yetiştirme tekniği, savaş tekniği, ilaçlar, demircilik aletleri ve oluşumlar hakkında belirli bir anlama seviyesine ulaşmıştı.
“Zhao Ya, Yin Bedeni için bu el kitabının yetiştirmesini uygulamalı. Fakat, bundan önce bazı hazırlıklar yapmalıyım…”
Tüm İnceleme Köşkünü baştan aşağı inceledikten sonra, sonunda Zhao Ya’nın vücuduyla alakalı sorunu nasıl çözmesi gerektiğini anlamıştı. Kendini rahat bir nefes almaktan alıkoyamadı. Hatta, önceki 3-dan yetiştirmesindeki boşlukları ve tamamlanmamış kısımları bile öğrenmişti. Onların yetiştirmesini tekrarlayacak zaman bulur bulmaz, onları düzeltip mükemmelleştirebilirdi.
“Gugugu!”
İşini bitirdiğinde, karnında bir ağrı hissetti. Bu kadar çalıştıktan sonra, karnının uzun süredir açlıktan dolayı acı çektiğini fark etti.
Başını sallayarak, İnceleme Köşkünün çıkışına doğru yürümeye başladı. Sadece birkaç adım atmıştı ki, önünde soğuk bakışlarla ona bakan Shen Bi Ru’yu gördü.
Altı-yedi saat kitapları inceledikten sonra bu kadının hala burada olduğunu düşünmek.
Böylesine kendini beğenmiş bir kadını umursamayan Zhang Xuan, İnceleme Köşkünün çıkışına doğru yürümeye devam etti.
“Orada dur!”
Tam çıkmak üzereyken, Kıdemli Mo’nun ona bağırdığını duydu.
O anda, Kıdemli Mo’nun yüzü öylesine kasvetliydi ki, sanki sayısız fırtına bulutu bir araya gelmiş gibi bir atmosfer yayıyordu.
Bu genç adama gereğinden fazla tahammül etmişti.
O anda, zihninde sadece bir düşünce vardı. Baş belası, baş belası ve baş belası!
“Kıdemli Mo!”
Zhang Xuan şaşkın bir ifadeyle ona baktı.
“Hmph, Zhang Xuan Hoca!” Kıdemli Mo’nun yüz ifadesi soğuktu. Kasten daha sert bir ses tonuyla, “Siz, İnceleme Köşküne çalışma yapmak için değil, kasıtlı olarak problem çıkarmak için geliyorsunuz! Bundan sonra, İnceleme Köşkünde olmanız hoş karşılanmayacak. Buraya bir kez daha adım atarsanız, bacaklarınızı kıracağım!”
“Problem çıkarmak mı? Kıdemli Mo, tüm bunlar nereden çıkıyor? Kitapları ciddi bir şekilde inceledim, nasıl oluyor da baş belası oluyorum?”
Çoktan zihninde İnceleme Köşkünün özdeş bir kopyasını çıkarmış olsa da, bu sözleri duymaktan biraz hoşnutsuz oldu.
[Neden diğer insanlar buradayken, onları çalışıyor olarak görüp beni baş belası olarak değerlendiriyorsun?
Ne biçim bir mantık bu?
Çok mantıksız davranmıyor musun?]