25.07.2006 - 01:00 | Son Güncelleme: 25.07.2006 - 01:00
Sürgünde bir kral Şerif Hüseyin
Şerif Hüseyin (Hüseyin bin Ali) Abdülhamid Han zamanında muzır işlere kalkıştığı fark edilince İstanbuldan ayrılması yasaklandı. Ama Padişahı deviren İttihadçılar Şerif Hüseyini Mekkeye Emir tayin ettiler!..
Şerif Hüseyin 1854te İstanbulda doğdu. 1908de İkinci Meşrutiyetin ilanından sonra Hicaz Valisi ve Mekke Emiri olarak, Arabistana gönderildi. Arapların Osmanlı Devletinden ayrılmaları yönünde çalışmalar yapmaya başladı. Mısırdaki İngiliz yönetimi ile ilişki kurdu. 1915-16 yıllarında Arapların Osmanlı İmparatorluğuna karşı ayaklanmaları durumunda İngilizlerin kendi krallığını tanımasını istedi. Oğullarından Faysal ise Suriyede bulunan Osmanlı komutanı Cemal Paşa ile anlaşmaya çalıştı. 1916 ilkbaharında Cemal Paşanın Beyrut ve Şamda devlete ihanetle suçladığı bazı Arap milliyetçilerini astırmasının ve Osmanlı birliklerinin Hicaz Demiryolunu denetimi altına almasının ardından, Şerif Hüseyin krallığını ilan ederek, Haziran 1916da Osmanlı Devletine karşı ayaklandı... Otoritesi iyice sarsıldı!.. Bir yandan İngilizlerle çarpışan Osmanlı ordusu, Hüseyinin oğulları komutasındaki Arap birliklerine karşı da savaşmak zorunda kaldı. Birinci Dünya Savaşının bitiminden sonra İtilaf Kuvvetleri, Ürdünde kendilerine bağlı bir yönetim kurdular. İngilizlerin Filistinde bir İsrail devleti kurmaya çalışması Şerif Hüseyini kızdırdı. İngilterenin, 1921de Abdullahı Ürdün Emiri, diğer oğlu Faysalı da Irak Kralı yapması Şerif Hüseyinin Arap dünyasındaki otoritesini iyice sarstı. Mart 1924te kendisini halife ilan ettiyse de Mekkeyi kuşatan İbni Suud Abdülaziz tarafından krallığına ve halifelik iddialarına son verildi. Şerif Hüseyin 1930 yılına kadar Kıbrısta sürgün hayatı yaşadı. Bundan sonra Ürdün Emiri olan oğlu Abdullahın yanına gitti. Bir yıl sonra, 1931 yılında öldü. Vefat etmeden birkaç gün önce saray bandosu bahçede konser verirken İzmir Marşını çalması üzerine, oğlunun babasının üzülmemesi için pencereleri kapattırmak isterken o, oldukça ibretli bir şekilde şunları söyledi: Velinimetime ihanet ettim!.. Evlat, neden o pencereyi kapıyorsun? Ben velinimetine ihanet etmiş asi bir kulum, günahım büyüktür. Kral olacağımı düşündüm. Allah beni sürgünlüğe düşürdü. Bırak pencereyi aç, şu marşı dinleyeyim. Duyduğum vicdan azabının şiddeti, o eski hatıraların canlanması ile büsbütün artsın; bu dünyada çektiğim ıstıraptan vicdan azabıyla büsbütün ağırlaşsın, ta ki Cenab-ı Hakk bu günahkâr kulunu dünyada affederek, ahirette hesap gününde cezadan korusun!..