Büyük bir küçülmenin ortasında olan veya küçülmeye hazırlanan insanlarla konuşurken en sık duyduğum soru, “Benim için çok ama çok önemli olan şeylerden nasıl kurtulabilirim?”
Örneğin, “Annemin aylarca tamamladığı ve tamamen güzelleştirdiği sandıktan nasıl kurtulabilirim?” Ya da “Çocuklarıma saatlerce okuyarak geçirdiğim o çocuk kitaplarından nasıl ayrılabilirim?”
Ve kesinlikle katılıyorum; bu çok zor olabilir. Sadece düşünmek bile derinlerde bir acıya neden olabilir.
İnsanlar bana bu soruyu sorduğunda, yeni yerde tüm “gerçekten değerli şeyler” için yer olacaksa, elbette onları saklayın derim. Ama ya yeterli alan yoksa?
Şeyleri tutmak için harici bir depolama birimi kiralamak için ayda birkaç yüz dolar ödemek akıllıca görünmüyorsa ne olur? O paranın şu anda daha iyi kullanımları olabilir.
Birkaç yıl önce büyük bir küçülme yaşadım ve kitabımda açıkladığım gibi buna birçok zor duygu eşlik etti. Küçülmenin İyi Tarafı: Yeterince Başarmak. Konuştuğum birçok insan gibi, bırakmam gerçekten acı veren birkaç değerli şeyim vardı.
Annemin sevgiyle restore ettiği birkaç mobilyam vardı ve muhteşemlerdi. Bende onun yaptığı örgülü yün kilimler vardı ve dikkatli baktığımda lisede giydiğim eteklerin izlerini görebildim. Ve tekrar tekrar.
Ve bunların hiçbiri için yerim olmayacağını biliyordum. Yani hepsi dışarı çıktı. Acı verici miydi? Çok. Düşündüğümde huzurlu bir yere mi geldim? Evet. Oraya nasıl gidebiliriz?
Geçenlerde bir arkadaşım bana annesiyle paylaştığı karşılıklı sevginin, rahmetli annesinin değerli eşyalarından bazılarını satarak barışa gelmesine yardımcı olduğunu söyledi.
Bu derin aşk özüne gerçekten sızdığında, birçok değerli şeyi bırakabildi. Bunu çok düşündüm ve barışın, önemli olanın sevginin derin duyguları olduğunu anladığımızda geldiğine inanıyorum, mekan ayarları ya da her neyse. Sonuçta bir tabak sadece bir tabak.
Ayrıca, eşyaların nereye gittiği konusunda düşünceli olmanın da yardımcı olduğunu düşünüyorum. Çocuk kitaplarına geri dönersek, onları yerel bir ilkokula ya da muhtemelen pek çok kitap satın alacak parası olmayan anaokuluna verirseniz onlardan ayrılmak daha kolay olabilir.
Hiç bu kadar renkli, parlak bir kitap tutmamış çocukların yüzlerindeki sevinci hayal edin!
Annemin restore ettiği güzel parçalardan bazılarını satın almaktan memnun olan komşulara satabildiğimde, parçaların tarihçesini bilmeleri ve onlara sevgiyle bakmaları beni mutlu etti.
Aynısı arkadaşlarıma verdiğim birkaç eşya için de geçerliydi. Bu şeyleri evlerinde iyi kullanıldıkları yerlerde görmeyi seviyorum.
“Çocuklar için biriktiriyor olabileceğiniz” her şeyi gözden geçirmeniz de önemlidir. Küçülmüş insanlarla yaptığım görüşmelerde çok yaygın bir tema ortaya çıkıyor: “Çocuklar hiçbir şey istemiyor.”
“Çocuklar için bir şeyler biriktirme” durumundaysanız, bu eşyaları isteyip istemediklerini kontrol etmeye değer. Yaparlarsa, onları mümkün olan en kısa sürede almaları gerekir. Ve eğer yapmazlarsa, o zaman yeriniz olmayan değerli şeyler için yeni bir ev bulmanın zamanı geldi.
Bu senaryolarda kendinizi “çifte incinmekten” korumanız gerekir. Bir zamanlar sevdiklerinizden ayrılmaktan acı çekersiniz, bir kez de çocuklarınız sizin için çok önemli olan şeylere değer vermediği veya onları istemediği için acı çekersiniz.
Ancak onların “hayatlarını” yaşadıklarını ve sizin de onu bırakmanız gerektiğini unutmayın.
Değerli şeyleri bırakma sürecinin tamamı çok acı verici olabilir. Biliyorum. Ben bunu yaşadım. Ayrılmanız gereken şeyleri düşünürken, iyi ve sevecen bir arkadaşınızdan yanınızda oturmasını istemek yardımcı olabilir. Bir küçültme koçuyla konuşmayı da düşünebilirsiniz.
Son olarak, bir seçeneğiniz olduğunu bilmek ayrılığı kolaylaştıracaktır. Kendinize, “Burada bir seçeneğim var. Bu eşyayı sevgiyle bırakmanın bir yolunu bulabilirim ya da ona tutunmanın sonuçlarıyla yaşayabilirim.”
Her neyse ona tutunmanın ne anlama geleceğine gerçekten odaklandığımızda, bir zamanlar değer verilen şeylerin artık bize hizmet etmeyeceğini fark edebiliriz. Ve onlar için iyi, yeni bir ev bulabiliriz. Bu kolay değil, ama bu bizim seçimimiz.
Küçülme söz konusu olduğunda en büyük korkunuz nedir? Saklamak istediğiniz ancak yer bulamadığınız özel eşyalarınız mı var? Onlarla ayrılmayı düşündün mü? Lütfen küçülme hikayelerinizi topluluğumuzla paylaşın.