Naviny.by'nin yazı işleri bürosuna, uzun yıllardır Vileika'daki bir Rus askeri tesisinde çalışan bir kişi başvurdu. Dikenli tellerin arkasında gerçekte neler olup bittiğini anlattı ... Belarus toplumu iki kampa bölündü: Ülkemizdeki Rus askeri üslerini destekleyenler ve onlara karşı olanlar ...
Belarus askeri üsleri, Vileika'daki Rus üsleri ile karşılaştırıldığında 20 yıl ileride.
Belarus askeri üsleri, Vileika'daki Rus üsleri ile karşılaştırıldığında 20 yıl ileride.
Kaynak.
Ve bugün, Boris Yeltsin'in Belarus Cumhuriyeti'nin gaz borçlarını, iki Rus askeri tesisinin Belarus Cumhuriyeti topraklarında konuşlandırılmasının uzatılması için "takas etme" kararının pek de düşünülmediğini kabul etmeliyiz. Başlangıçta her şey çok mantıklı, doğru ve karşılıklı olarak faydalı görünüyordu. Beyaz Rusya'nın, ödeyeceği hiçbir şey olmayan gaz için büyük borçları var.
Rusya'nın Belarus topraklarında iki askeri tesisi var. Peki, kimsenin gücenmediğinden emin olalım. Rusya tesislerin kira süresini uzatırken, Belarus gaz borcunu kapatıyor. Prensip olarak, o halde, uzak 95. yılda, bu "mübadele" ile bağlantılı herhangi bir sorunu önceden görmek son derece zor olacaktır. Yani, basitçe Minsk "iyi yaşıyorsun" milyar dolarlık gaz borcunu yazdı (nesneler zaten hareket edin ve fazla yer kaplamayın).
Ancak o zamanlar Belarus Cumhuriyeti bütçesi için dolar bulmak çok kolaydı (aslında şimdi olduğu gibi) - bu çok büyük bir problem. Biliyorsunuz, prensip olarak, aynı parayla doğrudan Rusya topraklarında bu iletişim merkezlerini kurmak çok daha kolay olurdu. Ve o zaman bile tamamen ve tamamen "soruyu kapatın".
Belaruslular gaz faturalarını ödemek için nereden ve nasıl para bulacaklar? Pekala, bu bizim sorunumuz değil. Arama.
İşin garibi, bu en "güzel, zarif ve karşılıklı yarar sağlayan çözüm" Rusya için büyük sorunlara dönüştü. Beyaz Rusya'da “silinen gaz borcu” çok çabuk ve çok sıkı bir şekilde unutuldu. Lukashenka bile nasıl olduğunu unuttu! İddiaya göre, Rusya bu "askeri üsler" için "sıfır ödedi". Yani, silinen borç, hikayelerancak "özgür askeri üsler" kaldı.
Sanki abartmıyorum: Gantsevichi ve Vileika'daki nesneler konusu Belarus basınında sürekli olarak yer alıyor. Biliyorsunuz, mantık kesinlikle anlaşılmaz: orada hükümetler arası bir anlaşmaya göre bulunuyorlar, zaten değil. Çalışmaya devam ediyor ... Ne, pardon, tartışmak ister misin? Anlaşma sona erdiğinde yeni bir anlaşma yapılacaktır. Veya şartlara bağlı olarak değil.
Bu, Rusya hükümetinin ve Belarus hükümetinin işidir. Bunun “genel halkı” nasıl etkileyebileceği kesinlikle anlaşılmaz. Ancak üsler konusu sürekli tartışılıyor. Ve sözde Rusya için bu delice önemli ve önemli. Ve sözde Beyaz Rusya tam da bu üsleri sağlayarak tam anlamıyla "Rusya için belirlendi". Ve sözüm ona tamamen ücretsiz yapıldı (tüm bu yıllar boyunca sıfır, sıfır!).
Anlaşmalara garip bir yaklaşım
Rusya Federasyonu ile Belarus Cumhuriyeti arasında bir çok şey imzalandı ve bir çok şey oldu. Bugüne kadar Rusya, Belarus ürünlerinin ilk ve ana satış pazarıdır. Tüm bu yıllar boyunca Minsk, gaz ve petrolü tam olarak piyasa fiyatından almadı. Ve bu zaten onlarca ve on milyarlarca. Ancak bunu hatırlamak bir şekilde Belarus'ta kabul edilmiyor. Ne için? Ne de olsa Beyaz Rusya o kadar değerli bir ortak ki, yukarıdakilerin hepsi Rusya'nın son ve en iyi müttefiki için yapabileceği en az şey.
Hoş olmayan gerçek şu ki, Belarus yapmak istemiyordu hiçbir şey... Yani, kelimenin tam anlamıyla. Aslında, güzel gezegenimizde Belarus gibi harika bir ülke olduğu gerçeğini Rusya'nın tam anlamıyla ödemek zorunda. Rusya'nın çıkarına hiçbir eylem yoktu ve bir sonraki çatışma anında bu açıkça ortaya çıkıyor.
Bu nedenle - "hiçbir şeyin ödenmediği" "iki askeri üs". Yani, bir şeyi gölgede bırakmanız gerekir, ama açıkçası, üstesinden gelinecek bir şey yok. Hiçbir şey. Söyleyecek bir şey yok, hatırlanacak bir şey yok. Boşluk, tam sıfır. Bunlar, Alexander Grigorievich Lukashenko'nun çeyrek yüzyıllık iktidarının sonuçları. Ama her şey ona orada "destansı" ve "kahramanca" bir şeylerin varmış gibi görünüyor. Öyle miydi? Öyleydi? Burada referanslar arıyorlar. Şimdiye kadar başarısız.
İşte bu yüzden "aniden" askeri üsler teması ortaya çıkıyor. Aslında, AG Lukashenko (bu anlaşmanın imzalandığı kişi) ayrıntılarından haberdar olmalıdır. Beyaz Rusya'dan özel bir hayır kurumunun kokusu olmadığının farkındayım. Böyle bir şey yoktu. Temiz iş.
Ve prensip olarak 2021 yılına kadar “her şey kontrol altında” ve “her şeyin bedeli ödeniyor”. Yani, konu o zamanlar, 1995'te tamamen kapatılmıştı. Şimdi ne hatırlamalıyım? Ancak başka koz yok ama koz koymanız gerekiyor. Ve şimdi, karakteristik olan, çok özel bir yaklaşım - uzun zaman önce ödenmiş olanı ikinci kez satma girişimi.
Peki, Belarus basınında, Belarus topraklarındaki iki Rus askeri tesisiyle ilgili sonsuz referansları başka nasıl adlandırabilirsiniz? Dahası, oradaki propaganda çok ustaca inşa edildi: Rusya'nın ekonomik yardımından asla bahsetmeyin ve sürekli olarak askeri üsler hakkında bağırın. Sonuç olarak, okuyucular ve dinleyiciler çevrelerindeki dünyanın gerçekleriyle ilgili çok çarpıtılmış bir fikre sahipler.
Nitekim, geçtiğimiz 25 yılda Belarus işletmelerinin bitmiş ürünleri ağırlıklı olarak Rusya'ya gönderildi, hammadde ve yakıt Rusya'dan geldi ve hidrokarbonların fiyatı piyasa fiyatından önemli ölçüde düşüktü. Rusya'da yüz binlerce Belaruslu çalışıyor. Ama bu çok küçük şeyler, kim ilgilenebilir ki? Ancak, yukarıdaki alanların herhangi birindeki herhangi bir "kısıtlama" hemen bir olumsuzluk fırtınasına neden oldu.
Ama "askeri üsler" (uzun zaman önce ödendi), aynen olduğu gibi, "tamamen farklı bir makale" dir. Bir kez daha: Bir tür "hendek" hakkında bir şey hakkında konuşmamız gerekiyor, ama sorun şu: Rusya'da 91'den sonra bu siperler çatıya çıktı, ancak Belaruslular orada fark edilmedi. Asla. Ve bir şey hakkında bağırmanız gerekiyor, çünkü - "temel".
Aslında:
Rus komutası altındaki nesneler, 6 Ocak 1995'te imzalanan Rusya Federasyonu ile Beyaz Rusya arasındaki hükümetler arası anlaşmalar temelinde Belarus'ta faaliyet gösteriyor. Minsk bölgesindeki Vileyka şehrine 43 km uzaklıktaki Donanmanın 7. bölge iletişim merkezi ve Brest bölgesinin Baranovichi şehrinin 474 km güneydoğusunda 48 ayrı radyo mühendisliği merkezi (ORTU).
Her iki askeri kuruma da askeri üs statüsü verilmemiştir. Onların topraklarında ölümcül yok оружия... Uzmanlar, "Vileika radyo istasyonunun kullanımı ve bakımı ile ilgili anlaşma" ve "Baranovichi füze saldırı uyarı sistemi düğümünün yapım ve bakımını tamamlama prosedürü hakkındaki anlaşmaya" atıfta bulunarak "Bunlar keşif, radar ve iletişimle ilgili teknik nesneler" diyorlar.
Her iki askeri kuruma da askeri üs statüsü verilmemiştir. Onların topraklarında ölümcül yok оружия... Uzmanlar, "Vileika radyo istasyonunun kullanımı ve bakımı ile ilgili anlaşma" ve "Baranovichi füze saldırı uyarı sistemi düğümünün yapım ve bakımını tamamlama prosedürü hakkındaki anlaşmaya" atıfta bulunarak "Bunlar keşif, radar ve iletişimle ilgili teknik nesneler" diyorlar.
Kaynak.
İmkansız işbirliği
Belarus ile işbirliğinin tam anlamıyla boşuna olduğu tam olarak Vileika ve Gantsevichi örneğinde görülüyor. İki askeri tesis var (üs değil!), Çoğunlukla Belarus personeli orada çalışıyor. Bu nesneler Belaruslular tarafından da korunmaktadır. Ölümcül silahlar orada değil. Yani, genel olarak, Hamburg skorunda, Vileika ve Gantsevichi, özel olarak anılmayı hak etmeyen bir önemsemedir. Ama bu konu belpress'te sürekli gündeme geliyor. Sürekli olarak bu tesislerin Rusya için önemi, “bağımsız Belarus” a yönelik tehdidi hakkında konuşuyorlar.
Karakteristik olarak, NATO'nun doğuya doğru hareketi ve askeri tesislerin ve altyapının konuşlandırılması Beyaz Rusya sınırları yakınında pratik olarak belpresste ciddi bir reaksiyona neden olmaz. Bu, Rusya Federasyonu ile NATO arasındaki çatışmanın bir sonucu olarak geçer. Yani tehdit doğrudan ve doğrudan Belarus'ta ele alınmamaktadır. bir şey değil.
Belarus bilgi alanında böyle bir konu yok. Affedersiniz ama bu NATO armadaları "tarafsız RB" topraklarını geçerek Rusya'ya nasıl taşınacak? "Nötr RB" lojistik sağlamayı planlıyorsa, tarafsız olmaktan çıkar. Baltlar da aynı psikolojik komplekse sahipler - NATO’ya katıldıktan sonra kendilerini küçük, tarafsız ve savunmasız olarak görmeye devam ediyorlar.
Belarus Cumhuriyeti’nin diplomatik hamlelerinden, bilgi politikasından ve bu güzel ülkenin liderliğinin kararlarından ve açıklamalarından, hiç kimsenin Rusya ile birlikte "batı sınırlarını" savunmayı planlamadığı çok açık. "Böyle bir mektup yok."
Görüyorsunuz, bu tür şeylere çok çok önceden hazırlanmanız gerekiyor. Rus askeri tesislerini Belarus topraklarına yerleştirin, kalıcı ortak tatbikatlar yapın, saldırganlık durumunda ortak eylemler için iyi geliştirilmiş planlara sahip olun. NATO (NATO'nun doğuya hareketi - saldırganlık) ile ilgili tek bir bilgilendirme politikasına sahip olun. Beyaz Rusya, tüm zor durumlarda Rusya ile birlikte hareket etmek zorundadır, ancak NATO'ya karşı. Ve ancak o zaman bir tür "askeri ittifaktan" bahsedebiliriz. Bu, yaklaşık olarak Polonya'nın Amerika Birleşik Devletleri ile ilgili olarak nasıl davrandığıdır.
Yani, Belarus örneğinde bunların hiçbiri yok. Ve yakın değil. Ve 10 dakika içinde böyle şeyler organize edilmez. Bu yıllarca ekip çalışması gerektirir. Yıllar. Polonya askeri-politik liderliğinin tam olarak bu şekilde işlediğini unutmayın. Polonyalılar Afganistan ve Irak'ta savaştı. Tabutlar geri yürürken bile kimse kızmadı: Öyle olmalıydı. Kimse "Katliama sürülüyoruz!" Diye bağırmadı. Polonya devletinin güvenliği için bu gereklidir. Ve Polonya'da hiç kimse her sokak lambasından Amerika'nın en iyi ve son müttefiki olduğumuzu haykırmadı.
Bu duygusal değil, tamamen pratik bir bileşen: Euromaidan-2 ve Belpress basınında Kiev'deki darbeden sonra ... Rusya'nın Ukrayna'ya saldırısı olarak belirlendi. Yani darbe ve faşist çeteler yoktu: Ukrayna'ya sadece Rusya saldırdı.
Ukrayna'da Rusya ile NATO arasında (Punchinel'in sırrı) bir çatışma olduğu açıktır ve bu nedenle Beyaz Rusya resmen NATO yanlısı bir pozisyon aldı. Prensip olarak, 2008 savaşında olduğu gibi. Bundan sonra belirli bir "kılıç ve saban demiri birliği" hakkında konuşmak biraz tuhaf. De facto (Belaruslu politikacılar hoşuna gitsin veya gitmesin), Rusya ile gerçek bir ittifak tamamen dışlandı "üç sekizli savaş" durumunda ve Ukrayna'da bir çatışma durumunda ve Suriye'de bir savaş durumunda bazı seçim olasılığı. Askeri-politik ve ekonomik anlamda, Belarus Cumhuriyeti ve Rusya Federasyonu kesinlikle eşdeğer değildir ve bu nedenle, herhangi bir "eşit" ittifaktan söz edilemez.
Ve Moskova'dan silah ve ekonomideki tercihler için yalvaran Minsk'tir. Sonuç olarak, "müttefik ilişkiler" kesinlikle otomatik olarak Minsk'in Abhazya ve Güney Osetya, Donbass ve Esad'a desteği anlamına geliyordu. Bir kez daha: tamamen otomatik. Bu birlikten hoşlanmadınız mı? Ondan çık.
Küçük sirk
İşte Lukashenka'nın "Rusya'yı Beyaz Rusya'ya katılma" teklifiyle ilgili. Teklif kesinlikle ilginç. Epeyce. Belarus Cumhuriyeti ekonomi ölçeğine sahip olsaydı, Rusya'dan en az birkaç kat daha büyük olsaydı, Belarus Cumhuriyeti güçlü bir Sovyet ordusuna sahip olsaydı, eğer ... o zaman evet, ilginç olurdu.
Yalan söylemenin sorunu, tam da konuşmacının er ya da geç ona inanmaya başlamasıdır. Bilinç bozulmuştur. Belarus propagandasının enformasyon alanında yaşayan herkesin sıkıntısı, zaten nesnel gerçeklerde yönlerini bulmakta güçlük çekmeleridir. Çünkü Rusya'da böyle bir "teklif" güçlü bir kahkahaya neden oldu. Yani, Belarus ordusu bizi Alaska'dan Kırım'a kadar koruyacak ve Belarus bütçesi Rus bölgelerinin sorunlarının çözülmesine yardımcı olacak mı? Ne olmuş yani? Veya nasıl?
Değilse, neden bunun hakkında konuşalım? Böyle şeyler nasıl sunabilir görevdeki devlet başkanı? “Dürüst Belarus önerileri” sorunu, tam da ölçek olarak kesinlikle kıyaslanamayan iki sistem arasında tamamen eşit işbirliğini ve bağımsız Belarus'un Çin'den Polonya'ya kadar birbiri ardına herkesle yakın bir birlikteliğini öngörmeleridir.
Belarus'taki mevcut hükümetin sorunu, tam olarak, ulusal güvenlik (Amerikan formülasyonunda) veya devletin savunma kabiliyeti (Sovyet formülasyonunda) problemleriyle temelde ilgilenmemesidir. Bunun etrafında çok güzel ve gergin bir demagoji var. Ordunun inşası fiilen yapılmıyor - polise ve KGB'ye daha fazla para tahsis ediliyor. Küçük Litvanya'da bile daha Belarus'tan daha savunma bütçesi. Hatırlatalım: Litvanya'nın nüfusu 3 kat daha az ve “özenle korunmuş sanayi” yok. Ve askeri bütçe daha büyük.
Yani, savunmayla, ekonomiyle hemen hemen aynıdır: Lukashenka, tüm bu yıllar ve on yıllardır ekonomik alanda tuhaf şeyler yapıyor. Beklentilerle ilgili tüm soruları gergin bir cevap izledi: biz bağımsız bir ülkeyiz ve bunu kendimiz çözeceğiz (ve tüm Belaruslular birlikte: evet, evet, biz çok - "bayat değiliz"). Ve sonra aniden: gaz fiyatını bir kenara bırakalım ve Rus vergi manevrasını telafi edelim. Ve kendi sorunlarınızı çözmek ve "hatalarınıza" cevap vermek istemiyor musunuz? Ve neden olmasın?
Savunmayla her şey hemen hemen aynı: Nasıl karşı koyacağınıza dair doğrudan bir soruya yanıt, aslında Beyaz Rusya'nın Rusya'nın müttefiki olmasıdır. Yani aniden. Genel olarak, fikir ilginçtir, eğer Belarus Cumhuriyeti'nin makroekonomik sorunları fiilen Moskova'ya asılmışsa ve "bağımsız Belarus" sınırlarının savunması da dolaylı olarak Rusya'ya verilmişse (en azından bunun sorumluluğu), o zaman bu "Belarus devleti" nedir? ? Anlamı nedir? "Ulusal kimliği" savunmak ve uluslararası arenada "güzel takılmak"?
Evet, bu tam olarak genel olarak makroekonomi ve savunmanın herhangi bir devletin temel görevleri olduğudur. Başka nasıl? Aksi nasıl olabilir?
Çatışmaların nedeni
Ve bu kesinlikle benzersiz bir Belarus jeopolitik modelidir. "Eşit gaz fiyatları" dendiğinde, hemen "esasen tek devlet" konusu ortaya çıkıyor. Aynı zamanda, Gantsevichi ve Vileika'daki askeri tesisler aynı anda ve paralel olarak "yabancı askeri üsler" olarak adlandırılıyor. Yani, bundan yola çıkarak, bir tür "ortak savunmanın" nasıl inşa edilmesi gerektiği kesinlikle anlaşılmaz. Kağıda her şeyi çizebilir ve imzalayabilirsiniz.
Sınırların gerçek savunması, bu çok "kötü" askeri üslerin konuşlandırılması dahil olmak üzere gerçek eylemi gerektirir. Dahası, Belaruslular tarafından çok sevilen aynı Polonya, topraklarında bir askeri üssün konuşlandırılması için ABD'ye bir milyar dolar ödemeye hazır. Aynı zamanda, bu eylem medyada şiddetle teşvik edilmekte ve tanıtılmaktadır. Sadece Polonya'nın eylemlerini (sıcak noktalara bir birlik göndermek, büyük miktarlarda Amerikan silahı satın almak ve Amerikan dış politikasına tam destek vermek) ve “müttefik RB” liderliğinin eylemlerini karşılaştırın. Ve sürprizinizin sınırı olmayacak.
Yani, Polonyalılar için ne kadar çok Amerikan üssü olursa, Belaruslular için o kadar iyidir, Rus üsleri egemenlik için ana tehdittir. Hem onlar hem de diğerleri kendilerine müttefik diyorlar. Tuhaf, değil mi? Aynı zamanda, Polonyalılar davranır daha küresel özgüven açısından daha mütevazı ve ABD ekonomik yardımına ihtiyaç duymuyor.
Görüyorsunuz, sorun şudur: “sihirli” Belarus devleti çerçevesinde, ulusal güvenlik sorunu ciddi bir şekilde ele alınmamaktadır, bu nedenle Rusya'nın hükümlerine katkısı kimseyi ilgilendirmez. Sadece "Belaruslular savaşmak istemiyor" ve hepsi bu. "Bütün sorunları barış yoluyla çözecekler." Hem iletişim merkezi hem de radyo mühendisliği merkezine yalnızca “imparatorluk Rusya” ihtiyacı var, başka bir galakside yaşayan “tarafsız Beyaz Rusya” için değil. Aynı zamanda, aynı Rusya, Belarus Cumhuriyeti'nin güvenliğini sağlamakla (biz müttefikiz!) Ve Belarus ordusunu kendi pahasına silahlandırmakla yükümlüdür.
Yani, bir yönde müttefikiz, diğer yandan - yabancı (Rus) askeri üslere Belaruslular tarafından ihtiyaç duyulmuyor ... Dolayısıyla çatışmalar. Görüyorsunuz, püf noktası nedir: pratikte artık hiç kimse böyle çift girişli defter tutma kullanmıyor. Yani - açıkçası. Aslında, durumun benzersizliği, daha sonraki tüm müzakereleri kesinlikle yararsız hale getirir. Bir askeri ittifakta tamamen farklı iki dış politika olamaz (Belarusluların en çok tercih ettiği şey budur).
Dahası, resmi Varşova'nın jeopolitik yapısı, askeri-politik öncelikleri 1991'den beri gerçekten değişmediyse, o zaman resmi Minsk tam anlamıyla bir yandan diğer yana koşuyor. Ve bunu sürekli ve kesinlikle kaotik yapıyor. "Başkan" aceleyle önce Avrupa'ya, sonra Çin'e, sonra Katar'a, sonra Türkiye'ye, sonra Ukrayna'ya, sonra Rusya'ya, sonra Azerbaycan'a koşuyor ve her seferinde karşı tarafa “stratejik ittifak” teklif ediyor.
Ve Belarusluların neden istemediğine dair tipik bir sorusunun cevabı sadece Beyaz Rusya Cumhuriyeti ile stratejik ittifak, kulağa şöyle geliyor: evet, çünkü Belarus herkes için "stratejik bir müttefik". Bu ilgi çekici değil.
Belarus Cumhuriyeti'nin ulusal güvenliği ile ilgili "yanlış anlamalar"
En önemli şey: Belarus Cumhuriyeti'nin ulusal güvenliğinin genel olarak "Brownian titremesinin" bu tür koşullarında nasıl sağlanabileceği kesinlikle anlaşılmaz. Beyler, tüm başkentlerde arka arkaya koşmanın ve herkesle el sıkışmanın ulusal güvenliğin en güvenilir garantisi olduğunu gerçekten düşünüyor musunuz? Ciddi anlamda?
En azından şu anda, Belarusluların Rusya Federasyonu ile ortak bir savunma inşa etmeyecekleri çok açık, çünkü bu zaten burada ve şimdi yapılmalıdır. Aksine, bunu dünden önceki gün yapmaya başlamak gerekiyordu. Aynı anda askeri, siyasi ve propaganda alanlarında.
Bir haftada "ortak savunma" kuramazsınız. Batı’da NATO’yu çevreleyen Belarus Cumhuriyeti olmasına rağmen Belarus ordusunun zayıf ve sayıca az olduğu açıktır. Tek çıkış yolu, Polonya ve Baltık ülkelerinde Amerikan askeri üslerinin konuşlandırılmasına yanıt olarak Belarus'a benzer Rus üsleri yerleştirmektir. Başka hangi çözümleri önerirsiniz? Belarus Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetleri, NATO'dan gelen tehditleri bağımsız olarak savuşturacak ne araçlara ne de kuvvetlere sahip.
Ancak, Havacılık ve Uzay Kuvvetlerinin o "varsayımsal ve teorik" üssü bile Belarus'ta tam anlamıyla düşmanlıkla karşılandı. Aslında bu konuda ciddiysek, o zaman bu taban tek başına son derece yetersizdir. Orada, Beyaz Rusya Cumhuriyeti'nde, bütün bir karma silah grubu oluşturmaya başlamak gerekiyor. Binlerce asker ve yüzlerce teçhizat zaten Belarus topraklarında var. Çünkü Polonyalılardan bir grev durumunda bile Belarus Cumhuriyeti Silahlı Kuvvetlerinin örgütlü direnişi başlamadan (birkaç saat içinde) sona erebilir, kuvvetler o kadar emsalsizdir. Hareketsiz Beyaz Rusya ordusu, kalıcı konuşlanma noktalarında havadan vurulacak.
Lukashenka rejiminin "popülaritesi" düşünüldüğünde, hiç kimse askere alma istasyonlarını kuşatmak için acele etmeyecek. Prensip olarak, Alexander Grigorievich bulutların ufukta toplandığını hissetti ve düzenli olarak "yedek çağrıları" yapmaya başladı, bu da toplumun keskin bir şekilde olumsuz değerlendirilmesine neden oldu. Ve rejim şimdiden hiç popüler değil. Ve zengin vektör pasifist propaganda işini yaptı.
Ve en önemlisi: Modern Belarus ordusunun modern savaşta ne modern teknolojisi ne de tecrübesi var. Otuz yıl geçti ... hayır, boşuna değil, kırmızıda. Lukashenka, Belarus Cumhuriyeti'nin güvenliğini yalnızca kendi başına sağlamak istedi (ordunun 15 yıl tamamen unutulmasından sonra), ancak modern dünyada bu imkansız ve Rusya ile yakın bir ittifak istemiyor.
Ve bu arada, evet, örneğin, Çin ve Araplara uzun vadeli bir kiralama için ve tam kontrol altında arazi tahsis edildi, ancak kimse her köşede ona bağırmıyor veya bağırmıyor. Örneğin, aynı Çin Belarus'a çok sıkı bir şekilde girdi, ancak garip bir nedenden dolayı Yoldaş Xi Jinping'in bilançoda RB'yi almak için acelesi yok. Ve ücretsiz silah sağlamaz.
Yani, Alexander Grigorievich'in "arkadaşları" olduğu gibi "oda dolu", ancak sorunlar ve karışıklıklar olması durumunda, herhangi bir nedenle Moskova'ya koşuyor, başka bir yere değil. Ve neden tam anlamıyla böyle bir "seçicilik"? ÇHC'nin stratejik ortağı, Belarus ordusunu kendi standartlarına göre ve masrafları kendisine ait olacak şekilde yeniden donatabilirdi, ancak bir şekilde bunu yapmak için acelesi yok.
Belarus Cumhuriyeti liderliğinin egemenliğini koruma arzusu anlaşılabilir. Ama şimdi, SSCB'nin, Amerikalıların, örneğin Yugoslavya'nın, kolayca alınıp saldıramadığı Amerika Birleşik Devletleri'nin çağı değil. Ne SSCB ne de RF'nin SFRY ile ilgili herhangi bir müttefik yükümlülüğü vardı. Peki, bunun gibi bir şey. OVD ve NATO arasındaki çatışma döneminde, farklı İsviçre, İsveç, Yugoslavya ve hatta Fransa'nın böyle bir dengeleme eylemi mümkündü. Bugün değil.
Dünya değişti. Amerika Birleşik Devletleri başkalarının tarafsızlığına sadece gösterici olarak saygı duymuyor. Çamurda çiğniyorlar ve yukarıdan tükürüyorlar. Örneğin, İranlı bir generalin gösterici cinayeti ve özellikle bir füze saldırısından sonra Ukraynalı (!) Bir havayolunun gemisinin garip ölümü bunun kanıtıdır. Beyaz Rusya “tarafsızlık” oynayamayacak. O da ileri geri koşamayacak. Dünya çok acımasız ve somut hale geldi. 1984'te Yugoslavya'nın hava yenilgisini hayal etmek teorik olarak imkansızdı. Ve evet, Rusya 1991'de onu kurtarmak zorunda değildi. Olmaz.
Kimse hatırlamıyorsa, büyük Ukrayna ülkesinin güvenlik servisi Belavia gemisini Kiev'e geri dönmeye zorladı ve aksi takdirde onu yok etmekle tehdit etti. Gururlu ve bağımsız Beyaz Rusya nasıl tepki verdi? Olmaz. Bir şey değil. Belaruslular onu çiğnemeden yuttu. Bu devletin ciddi bir askeri çatışma durumunda vatandaşlarını koruyacağına kesin olarak inanıyor musunuz? Kesinlikle?