Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ebeveynlerin çocuklarını ailelerine, arkadaşlarına ve komşularına bırakması yaygın bir durumdur. Bu bakıcı grubu aslında en yaygın ABD'de ebeveyn olmayan çocuk bakımı türü Ama bu genellikle işe yarayan bir iştir görünmeyen ve düşük ücretli.
Bu bakıcıların birçoğu kendilerini çocuk bakımı iş gücünün bir parçası olarak tanımlamıyor ve bu terimi hiç duymamış bile. aile, arkadaş ve komşu (FFN) sağlayıcısı, bu tür bir düzenlemeyi tanımlamak için alanda kullanılır. İş gücü, yani ağırlıklı olarak çoğu Siyah ve Latin olan kadınlardan oluşan, genellikle tazminat yok denecek kadar az ve var minimum erişim çalışmalarını desteklemek için kaynaklara
Bu çocuk bakımı sağlayıcılarının destek ağlarına, eğitime ve mali kaynaklara erişimi olsa ne fark ederdi? Bu, Harvard Üniversitesi'ndeki lisans eğitimim için FFN sağlayıcılarının yaşanmış deneyimleri hakkında bir araştırma projesinin parçası olarak anlamak için yola çıktığım bir soru.
Tamamı Orta Amerika göçmeni olan beş kadınla İspanyolca ve desteğiyle röportaj yaptım. Erken Kenar KaliforniyaStaj yaptığım eyalet çapında bir politika ve savunuculuk kuruluşu olan , her katılımcıya zamanları için bir maaş ödedim.
Var milyonlarca FFN sağlayıcıları. Görüştüğüm kadınların yaşadığı Kaliforniya eyaletinde bir tahmini çeyrek 3 yaşından küçük çocukları olan ebeveynlerin oranı, çocuk bakımı için FFN'lere güveniyor. bu Erken Öğrenme ve Bakım için California Ana Planı FFN'leri çocuk bakımı için bir kaynak olarak tanımlayan eyalet tarihindeki ilk büyük hükümet belgelerinden biridir. Bu, işgücünün bu sektörü için ileriye doğru atılmış önemli bir adımdır.
Amerikan Kurtarma Planı Yasası (ARPA), lisanslı ve lisanssız çocuk bakımı sağlayıcılarının sübvansiyonlara hak kazanmasına izin veren bir hüküm ekleyerek acil çocuk bakımı yardımı sağladı. Bu bir oyun değiştirici lisanssız FFN'ler için, ancak federal sübvansiyonlar gibi ARPA doları pandemiden önce, onlara ulaşmıyordu. Kaliforniya idi benzersiz yerel yüklenicilere, önceden var olan ağlarındaki FFN'lere bireysel maaşlar verebilecek olan ARPA fonlarını sağlaması, ancak bu dolarların yakında sona ermesi.
Sara Martinez gibi diğer birçok bakıcı (Martinez hakkında daha fazla bilgi için bkz. Bölüm BirEl Salvador'dan Los Angeles'a göç eden ve yirmi yıl boyunca kendi toplumundaki ailelere çocuk bakımı sağlayan), bunun sonuçlarını yaşadı. Evde üç çocuğu ve tek geçim kaynağı olarak onu bırakan ailevi zorluklarla Martinez, çocuklara bakarken aldığı maaşla artık geçimini sağlayamıyordu. ARPA hakkında hiçbir bilgisi olmadığı ve yardımcı olabilecek bir kuruluşla bağlantısı olmadığı için Martinez, çocuk bakımı sağlamayı bırakmak ve kapıcı olarak çalışmak zorunda kaldığını söyledi. Kaliforniya asgari ücret, bir FFN olarak kazandığının yaklaşık üç katıydı.
Dünyanın dört bir yanındaki evde çocuk bakımı sağlayıcılarıyla çalışan ulusal bir girişim olan Home Grown'un yönetici direktörü Natalie Renew, "Bu işi yapan kadınları sürdürmek için, "Çocuk bakımı sağlayıcıları ile kurumsal destekler arasında tutarlı ve güvene dayalı bir ilişki olmalıdır" dedi. ülke. "[Bu ilişki] FFN'lere tutarlı kaynaklar vaat ediyor ve ilgili taraflara topluluğun ihtiyaçları hakkında kritik veriler ve bilgiler sağlıyor."
Yaptığım görüşmeler, kadınların çalışırken ve bazen de kendi ailelerini geçindirirken karşılaştıkları ortak zorlukları ortaya çıkardı. Hepsi düşük ücret aldıklarını ve işlerine çok az saygı duyulduğunu anlattılar.
Ancak görüştüğüm kadınlardan ikisi yerel ağlara bağlıydı ve bu zorlukları iyileştiren kaynaklar aldı. İngilizceye çevrilmiş, hafifçe düzenlenmiş ve anlaşılır olması için özetlenmiş ve saha notlarıma dayalı anekdot bilgilerle birleştirilmiş hikayeleri, bu bağlantıların bu iş gücü için ne kadar kritik olduğunu gösteriyor.
Leticia Martinez
Leticia Martinez, üç kızıyla birlikte 2002 yılında Meksika'dan Los Angeles'a göç etti. Kısa bir süre bir giyim fabrikasında çalışırken kısa süre sonra evlendi ve evde oturan bir anne oldu.
"Ama ben ev hanımı değilim. Ben bir eylem kadınıyım, ”dedi Martinez.
2005 yılında, komşunun genellikle çocuk bakımı sağlayan annesi şehir dışındayken, bir komşu 4 yaşındaki kızına bakması için Martinez'e başvurdu. Martinez kabul etti.
Deneyim hayat değiştiriyordu. Martinez, annenin “Kızım seninle çok mutlu. Sabah kalkıyoruz ve benden ilk istediği onu sana götürmem oluyor.” Bu parlak inceleme tüm mahalleye yayıldı ve yaz geldiğinde, okullar kapandığında ve ebeveynler çocuk bakımından mahrum kaldığında, çeşitli komşular Martinez'den okul yeniden başlayana kadar çocuklarına bakmasını istedi.
Martinez o yazı "İki ayda yaşları 4 ila 6 arasında değişen altı çocuğa baktım" diye hatırlıyordu. Her günü şekerlemeleri, yemekleri ve yerel parkta oyun zamanını içerecek şekilde dikkatlice planlayarak bir rutin oluşturdu.
Aileler, tam gün bakım için Martinez'e çocuk başına haftada 100 dolar ödedi. Hazırladığı yemek ve parka ulaşım gibi tüm masraflarını karşılamadığını biliyordu.
“Gelirleri düşük olduğu için ödeyebilecekleri bu kadardı. Bana daha fazla ödeme yapmalarını istediğim için kendimi suçlu hissettim,” diye itiraf eden Martinez, ebeveynlerin ellerinden geldiğince katkıda bulunduğunu da sözlerine ekledi. Bir ebeveyn bir galon süt, diğeri bir kutu yumurta getirirdi ve Martinez bunu tüm çocuklarla paylaşırdı.
O yazdan sonra, Martinez ailesine odaklanmak ve yerel bir yetişkin eğitim merkezinde İngilizce öğrenmek için bir adım geri attı, ancak 2010 yılında yerel bir anne, yeni doğan bebeğine haftada 100 dolara bakmak için ona yaklaştığında tekrar toparlandı. "Anne çalışmak istedi... ve bebeğini bir yabancıya bırakmak konusunda kendini rahat hissetmiyordu. Ama tavsiye edildim, bu yüzden bana güvendi, ”dedi Martinez.
Yeni doğmuş bir bebeğe bakmak, Martinez'e içgüdüsel geldi. “Genç olduğu için sürekli uyuyordu. 3 aylıkken bir rutinimiz vardı. Onu beslemek için uyandırırdım ve tekrar uyuyana kadar onunla konuşur ve oynardım. Sanki o benim bebeğimdi." Martinez, annesi çalışmayı bırakıp artık çocuk bakımına ihtiyaç duymadığı 2 yaşına kadar çocuğa baktı.
2011'de Martinez, yerel bir kilisede ücretsiz kahvaltı verildiğini duydu. "O sırada yapacak bir şeyim yoktu ve 'vay canına, kahvaltı veriyorlar' diye düşündüm," diye paylaştı gülerek.
Kahvaltı, ev sahipliğinde düzenlenen bir toplantının parçasıydı. İlk 5 LA, çocukların güvenli ve sağlıklı gelişimini destekleyen bir devlet kurumu olan First 5 California'nın bir şubesi. Kuruluş, adlı bir topluluk programı başlatıyordu. En İyi Başlangıç, yerel ebeveynlere kaynak ve bilgi sağlamaya odaklandı ve sosyal yardım çabalarına liderlik edecek topluluk üyeleri arıyordu. Martinez, topluluk temsilcisi olmaya gönüllü oldu. Martinez, "Benim topluluğumda çocuklu çok sayıda ailemiz var ve onlar için kaynaklar hakkında gerçekten bilgimiz yok" dedi.
Bir gönüllü olarak Martinez, işe alınan ebeveynlerine yardımcı olmak için asansör konuşması yapmak gibi beceriler öğrendi. “Diyelim ki otobüs durağında bir kadın gördüm ve 0-5 yaş arası bir çocuğu olduğunu fark ettim… Yanına gelir, kendimi tanıştırır ve görüşmeye davet ederdim. Daha fazlasını öğrenmek isterse beni arayabilmesi için ona kartımı bırakırdım," diye örnek verdi Martinez. Bazen bakıcıların çocuk gelişimi hakkında bilgi edinebilecekleri toplantılar gibi Best Start'ın sunduğu şeylerden bahsettiğini hatırladı.
Martinez, Best Start'ın kendisini çeşitli şekillerde desteklediğini söyledi. “Kişisel düzeyde, çocuklarımla nasıl daha iyi iletişim kuracağımı öğrendim. Head Start gibi kaynaklar hakkında da bilgi edindim ve böylece en küçük kızımı kaydettirebildim. Bir topluluk lideri olarak topluluk önünde nasıl sunum yapacağım ve nasıl konuşacağım konusunda eğitim aldım.”
Bu bağlantı, ona çocuk bakımı geliştirme kaynaklarına, çocukları ve torunlarına yönelik programlar hakkında bilgilere ve diğer FFN'lerden oluşan bir ağa erişim sağladı. Aynı zamanda profesyonel büyüme ve istihdam fırsatları için bir yol açtı. Örneğin, First 5 LA'ya bağlı bir yerel kuruluş veya okul çocuk bakımı sağlayıcılarına ihtiyaç duyduğunda, Martinez bilgilendirilecekti. “Yerel bir okul veli toplantılarına ev sahipliği yaptığında, toplantıya katılan velilere çocuk bakımı sağlayabilir. Bizi arıyorlar," diye açıkladı Martinez.
Yıllar sonra, Martinez büyükanne olduğunda çocukları, torunlarına bakmasını istedi. 2014 yılında ilk torunu doğduğunda ona bakmaya başladı ve yıllar içinde torunlarının dördüne de baktı.
“Bazen komşular beni torunlarımla birlikte görüyor ve onlara nasıl bakacak sabrım olduğunu soruyorlar. Onlara şunu söylüyorum: Çok şükür bana sabır ve çocuklara bakma lütfu verildi.
Martinez, yıllar boyunca çocuklara bakma deneyiminin onu torunlarına bakmaya hazırladığını söyledi. Ancak, on yıldan fazla bir süre önce First 5 LA ile tesadüfi karşılaşmasının bir FFN olarak işini tamamen değiştirdiğini söylediğine de itibar ediyor.
Martinez, First 5 LA'da gönüllü olarak torunlarıyla ilgilenmeye devam etti ve bir süre yerel topluluk konseyinde gönüllü oldu. Hikayesi, yerel kuruluşların işlerinde FFN'leri nasıl güçlendirebileceğinin bir örneği olarak hizmet ediyor. Ayrıca, topluluklarıyla olan bağları nedeniyle, FFN'ler, bu kaynakların erişimini, erişimi olmayan diğer yerel ailelere genişletmek için kritik öneme sahiptir.
Gloria González
Gloria Gonzalez, 1993 yılında kocasıyla birlikte 21 yaşındayken Meksika'dan Kaliforniya'nın merkezindeki bir tarım şehri olan Salinas'a göç etti. Çift, evde çocuk bakımı sağlayarak geçimini sağlayan teyzesinin yanına taşındı. Gonzalez, teyzesine bakımı altındaki çocuklardan biri olan Jessica adında 3 yaşındaki bir kızla yardım etmeye başladı.
“Çocuklarla ilgilenme deneyimim burada başladı. Gerçek şu ki, işi seviyorum. Gonzalez, Meksika'da olduğumdan beri öğretmen olmak istiyordum" dedi.
Gonzalez yıllarca teyzesinin gözetiminde Jessica'ya tam zamanlı bakım sağladı. Haftada 25 ila 50 dolar alıyordu.
Gonzalez ve kocası sonunda kendi dairelerine taşındılar ve burada Jessica ve Jessica'nın erkek kardeşi birkaç yıl sonra doğduğunda onunla ilgilenmeye devam etti.
Yıllar geçtikçe Gonzalez'in kendi çocukları oldu ve başta kız kardeşinin, ardından arkadaşlarının ve komşularının çocukları olmak üzere ailesindeki ve çevresindeki çocuklara bakım sağlamaya devam etti. Zamanla insanlar onu tanıdıklarına tavsiye ettiler ve yakın çevresi dışındaki çocuklarla ilgilenmeye başladı. Yılda yaklaşık dört ila altı aileye hizmet ettiğini tahmin ediyor.
Gonzalez, "Günde asla 5 dolardan fazla kazanmadım, belki bir bebekse 8 dolardan fazla kazanmadım" dedi. "Artık daha fazla deneyime sahip olduğum için, bir çocuk bakıcısının lisansı olmadığında insanların bundan yararlanabileceklerini düşündüklerini fark ettim."
Cesareti kırılmış bir ses tonuyla ekledi: "Üzücü olan şey, bazen insanların ne iş yaptığımı sorması. Çocuklara iyi bak diyorum, 'gerçek iş bu değil' diyorlar.”
Gonzalez iki acı gerçeği fark etti: İnsanlar çocuk bakımına emek için değer vermiyorlar ve bu duygu, bir sağlayıcının yeterliliği olmadığında daha da kötüleşiyor.
Yaklaşık 10 yıl önce Gonzalez, sokakta ailelere ve çocuk bakıcılarına yönelik aylık bir toplantıya insanları davet eden broşürler dağıtan bir kadına çarptı. Kadın için çalıştı İlk 5 Monterey İlçesi, First 5 California'nın başka bir şubesi ve Gonzalez'i katılmaya ve dilediği herkesi davet etmeye teşvik etti.
“Bana ilginç geldi, bu yüzden katıldım. Baktığım çocukları yanıma aldım ve farklı aktiviteler oynadık. Bedava atıştırmalıklarımız var, ”diye hatırladı. Davet ettiği sağlayıcılardan bazıları geldi. "Diğerleri korkmuştu" dedi ve kendisine "Ya bizi ehliyetimiz yok diye ihbar ederlerse?" diye sorduklarını da sözlerine ekledi. Gonzalez onlara "Biz sadece ailemizin ve arkadaşlarımızın çocuklarına bakıyoruz" dedi.
kurumlara güvensizlik röportajlarımda birkaç kez gündeme geldi. Bu nedenle, Home Grown'dan Renew, toplulukların yararlı kaynaklara erişmesine yardımcı olmak için güvenilir kuruluşlara duyulan ihtiyacı vurguladı.
Gonzalez, First 5 aracılığıyla, bakımı altındaki çocukları en iyi şekilde nasıl destekleyebileceğini anlamasına yardımcı olan çocuk gelişimi üzerine kurslara ve seminerlere kaydoldu ve bunun sonucunda bir çocuk bakıcısı olarak büyüdüğünü söyledi. "Jessica ile, ondan çizgileri boyamasını isterdim. Artık bunun her zaman doğru olmadığını, çocukların yaratıcı olmasına izin vermenin doğru olduğunu biliyorum.”
2020'de COVID-19 için karantina emirleri sırasında, Gonzalez'in kocası ondan çocuk bakımı sağlamayı bırakmasını istedi, ancak Gonzalez başka seçeneği olmadığını hissetti. Hizmet ettiği iki ailenin ona ihtiyacı olduğunu söyledi.
“Ebeveynlerden biri iki çocuklu bekar bir anneydi, bu yüzden çalışmak zorundaydı. Diğer annenin kocası vardı ama kira ve faturalarını ödemek zorundaydılar. Hepsi tarlada çalıştı ve tarlalarda vardiya yok. Saatler tahmin edilemez. Vardiyaları sabah 5 ya da 6'da başlardı ve öğleden sonra ya da akşam herhangi bir saatte dönerlerdi” diye açıkladı.
Gonzalez, hepsi maske takarak bu çocuklara pandemi boyunca baktı. “İlk 5 büyük bir destekti. İstasyonlar kurarlardı ve sağlayıcılar temizlik malzemelerini alabilirdi” diye düşündü.
Bu kaynaklar Gonzalez'e yardımcı olurken, mali kısıtlamaları devam etti. Yaşa göre günlük ücret aldı: küçük çocuklar için 15 dolar ve daha büyük çocuklar için 10 dolar. Ama aynı zamanda ebeveynlerin ne kadar çok çalıştığını ve aileleri barındırmaya çalıştıklarını da dikkate aldı.
“Tanıdığım bir kadın bana fazla düşünceli olduğumu söyledi çünkü ebeveynlere onlardan ücret almadan önce kaç saat çalışacaklarını soruyorum. Bana emeğimin karşılığını almamı söyledi” dedi. "Ama herhangi bir çocuk bakımı maliyetinin nasıl bir yük olacağı kafamı kurcalıyor."
Gonzalez, ülke çapındaki çocuk bakımı krizinin önemli bir yönünden yararlanıyordu: maliyet ailelere, özellikle bekar ebeveynler tarafından yönetilenler veya merkez tabanlı çocuk bakımı tarafından desteklenemeyen geleneksel olmayan saatlerde çalışanlar.
Çocuk bakımında 30 yıllık deneyime sahip olan Gonzalez, hâlâ kendi topluluğunda temel bir sağlayıcıdır.
“Kendime hep 'O çocuğun beni nasıl hatırlamasını isterim?' diye soruyorum” dedi. "Ve bu, yapabileceğim en iyi işi yapmama yardımcı oluyor."
Diğer üç aile, arkadaş ve komşu çocuk bakımı sağlayıcısının yaşadığı deneyim hakkında bilgi edinin. Bölüm Bir Bu hikayenin.
Aile, Arkadaş ve Komşu Bakıcıların İhtiyaç Duyduğu ve Hak Ettiği Kaynaklar
Martinez ve Gonzalez tesadüfen güvenilir yerel kuruluşlara bağlandı, ancak daha fazla FFN'nin kaynaklara ihtiyacı var ve bunları hak ediyor. Martinez ve Gonzalez hâlâ ekonomik zorluklar yaşıyor olsalar da, bağlantıları onlara FFN arkadaşlarından oluşan bir ağ, geliştirme kursları ve Martinez'in durumunda para ve Gonzalez'in erzak gibi somut kaynaklar dahil olmak üzere desteğe erişim sağladı.
Kendilerini bir FFN sağlayıcısı olarak tanımlamak, diğer çocuk bakımı çalışanlarından oluşan bir ekosistemin parçası olduklarını anlamak ve onları destekleyebilecek kuruluşlarla bağlantı kurmak onlar için bir büyük fark.
2022'e göre yayın Home Grown tarafından yayınlanan FFN bakımı, “marjinalleştirilmiş ve yetersiz hizmet alan topluluklardan en çok çocuğu, aileyi ve bakıcıyı bulduğumuz ortamdır. Bunlar, ebeveynleri gece geç saatlerde ve sabah erken saatlerde, hafta sonları ve vardiyalarda çalışan çocuklarına bakan bakıcılardır; anadili İngilizce olmayan ailelere bakan; çocuk bakım çöllerinde bakım sağlayanlar.”
Politika yapıcıların çocuk bakım sisteminin nasıl güçlendirileceğiyle boğuştuğu bir zamanda, aile, arkadaş ve komşu sağlayıcıların seslerinin duyulması çok önemlidir.