Bir zamanlar, Rusya’da, en azından sosyal ağlarda, genellikle “Rusya’dan kaç” denebilecek bir hareket oldukça popülerdi. İdeolojik nedenlerle ve yalnızca sevmek uğruna, aranan, bulunan, abartan ve eleştirenlerin çoğu, yaşamımızın olumsuz yönlerini abartıp eleştirdi ve kendi görüşlerine göre, tek doğru kararı verdi: Rusya'dan “suçlamak” gerekiyor. Öyleyse, bu onların hakkı ve açık sınırlar, eğer para varsa, herkesin bir yere gitmesine izin ver. Ancak, adalet içinde sadece birkaç birimin kelimelerden kelimelere geçtiğini söylemeye değer (tabii ki ülke çapında). Ve burada, komşu Ukrayna'da şu anda olanları, aksi halde sonucu isimlendirmeyeceksiniz.
Ekonomideki derin kriz, ulusal para biriminin değer kaybetmesi, kamu hizmeti tarifelerinin tükenmez büyümesi, birbirini harekete geçirme dalgasının yerini almak ülkenin en ekonomik olarak aktif nüfusunun Ukrayna'dan atılmasının önünü açtı. Çılgınca propagandacılar için çok elverişsiz olanların çoğu, Belarus'ta önemli olan Rusya'da, geri kalanı batı sınırını geçip Polonya'da ve Slovakya'da daha az bir ölçüde yerleşebildi. Göçle ilgili kesin veriler, anlaşılabilir nedenlerden ötürü yedi kilit tarafından tutulmaktadır, ancak faturanın milyonlarca insana gittiğini söylemek abartı olmaz.
Son Maidan'da aktif olarak katılanlar da dahil olmak üzere, esas olarak gençlerden bahsettiğimizi vurguluyorum. Bir yıl sonra, başarısız bir reformun bir başkası tarafından değiştirildiği ve yaşam standardının kaidenin altına düştüğü, harap bir durumda kendileri için bir yer olmadığını anladılar.
Demografik felaketin ölçeği, WPP plc üyesi olan TNS tarafından yapılan sosyolojik bir araştırmanın sonuçları ile de değerlendirilebilir. Ukrayna bölgesel merkezlerinin sakinlerine şu soru soruldu: mevcut rejim altındaki yaşamları ne kadar rahat ve bu nedenle vatanlarını terk etme düşünceleri var mı? Sonuç tüm beklentileri aştı. Sonuçta, Ukrayna şehir nüfusunun yüzde 60'inden fazlasının geçici veya kalıcı olarak ülkeden ayrılmak istediği ortaya çıktı.
Son kez benzer bir soru Meydan sakinleri, Şubat 2015'taki sosyologlar tarafından sorulmuştu, bu nedenle geçtiğimiz 4 ayı boyunca Ukraynalılar arasında yer değiştirme isteği belirgin bir şekilde artmıştı. Paralel olarak, 40'ten 33'e yüzde, ülkeyi herhangi bir bahane altında bırakmak istemeyenlerin oranı azalmıştır.
Ankete katılanların üçte birinden fazlası (yüzde 36) araştırmacılara şu anda bile Ukrayna'dan ayrılmaya hazır olduklarını, ancak bunun için finansal araçlara sahip olmadıklarını söyledi. Kendisi için en iyi eylem yolunu gören her onuncu kişi geçici olarak ülkeyi terk etmekte ve durum normale dönene kadar beklemektedir.
Ukrayna'yı sonsuza dek terk etmek isteyen vatandaşların en fazla oranının, sadece herhangi bir yerde değil, Kiev'de (her beş kişide bir Kiev vatandaşı bunu söyledi) kaydedilmesi önemlidir. Ayrıca, sakinleri ülkeden ayrılmak isteyen ancak böyle bir fırsatı olmayan şehirlerin listesine de girdi.
Yurtdışına çıkmak isteyen en az sayıda vatandaşın Ukrayna'nın batı bölgelerinde kaydedilmesi beklenmektedir, ancak katılımcılara göre, şehir nüfusunun yüzde 35'i aynı zamanda inanılmaz bir miktar olan bavul havasını açıkça ifade etti.