"Mahkeme kararı umurumda olduğundan değil, sordum avukatlarıma, 1-3 ay arası hapis cezası varmış, e artık bana yakışır dedim, paraya bile çevirtmem, ama Nemo'ya bahsettim, çocuğun gözleri parladı, öyle olunca ben de vereyim bari, annesiyle tatil yapsın biraz". Ben de tabi tabi, ama bak hiç olmazsa çocuğa sormana yaramış, mahkeme kararı olmadan ona sormuyordun dedim, bu çerçevede konuştu durdu. Asıl derdi başka tabii, oğlunun yanına ancak annesi, anneannesi, ablam, eniştem filan yaklaşabilirmiş, Nemo'yla konuştuğunda başka bir erkeğin (Shrek'i kastediyor) lafını duyarsa ne olacağını biliyormuşum.
Pazartesi biraz daha konuştuk, itiraz etmeden getirirse sonra esas duruşmada "koşulları biliyordu, kabul etti sayılır" dermişiz, o yüzden önce itiraz edip sonucuna göre davranacakmış. öyle işlemiyor hukuk, sen önce karara uy dedim ama bana inanacak hali yok ya.. Neyse sonunda akşamüstü aradı, anneme gelin, ben de hemen geliyorum dedim; 17'de geldiler, imzalı teslim tutanağı istedi (o umursamadığı hukuk kendi kurallarını sonunda dayatıyor işte).
Hepimiz biraz şaşkınız şimdi. Oyun oynuyoruz, oyuncak almaya gidiyoruz, biraz bahçeye çıkıyoruz, benim evin bitmesi için gün sayıyoruz. Ne yapmak istersin dediğimde ilk söylediği "maske yaparız" oldu. Neler iz bırakıyor çocukların aklında.. Biz bir kitaptan bakarak maskeler yapmıştık, taa iki sene önce.
Dün gidip birkaç tişört, şort, bir sandalet, biraz çamaşır aldık, çünkü üstünde bir kot ve lastik ayakkabı ile gelmişti.
Bugün de gidip mayo alacağız, çünkü havuza gitmek istedi. "Tatile gitmek ister misin? Uçağa binelim mi?" dedim ama o evinde olmayı özlemiş.
Kendi evimize bir geçsek, o zaman maskeler, dondurmalı pastalar yapmaya başlarız. İşe filan gitmiyorum tabii. 4 hafta iznim var, ikisini şimdi, ikisini 45 günün son iki haftası olarak kullanırım.
Çok uzun süre ayrı kaldık çoook.
İşte böyle:))