En kötü durumlarda bile, insanın şükredecek şeyleri vardır.
Sonunda bitirdim. Epeydir okuyorum. Hergün biraz vakit bulup 4-5 sayfa okuduğum için çok uzun zamanda bitti.
Beğendiğim bir kitap oldu. Rousseau "Emile" adlı eserinde bahsediyordu bu kitaptan. O zamanlarda not almıştım mutlaka oku diye.
Şöyle anlatayım konuyu çoğu kişi biliyordur zaten. Robinson'un ıssız bir adaya düşüşünü ve adada yaşadıklarını anlatıyor. Ancak bu kitap bence bir adada yaşayıştan çok bir insanın tek başına da elindeki imkanlar dahilinde başının çaresine bakabildiğinin ve yaşama nasıl tutunduğunun kanıtı. Rousseau bu kitaptan övgüyle bahseder. Çünkü çocuk yetiştirirken çocukların bir başlarına kaldıklarında başkalarına gereksinim duymadan hayatlarını idame ettirmeleri gerektiğini savunur. Bu açıdan Robinson Crusoe'u örnek gösterir. Okurken bu bakış açısıyla okudum. Tek başına nasıl yaşanır? Sorusuna cevap olarak okudum. Ve tatmin oldum.
Robinson Crusoe'un içe dönük sorgulamaları, Tanrıya yönelişi ve minimalist yaşantısı insanı etkiliyor.
Sonunda kafamda soru işareti kalmadı ancak şu var kitabın devamı olması gerek. Çünkü en sonunda yaşantımın 1. bölümü burada son buluyor demiş. Yaşantısının devamı nerede?
Neyse... kesinlikle okunmalı bence. İnanılmaz bir yaşam mücadelesi ve başarı öyküsü. Çocuklar için olanını çocuklar okuyabilir. Tam metni büyükler için uygun. Hayata ilişkin güzel bakış açıları kazanacağınıza eminim.