Scroll down to read in English
"Merhabalar,
Biz Zeynep Mürekkepiçer'in mürekkepleriyiz ve bu şekilde üst üste, tıklım tıkış durmaktan rahatsız oluyoruz" dedi mürekkepler hep bir ağızdan. "Boyum kısa diye neden ben hep arkada kalıyorum?" diye bağırdı J. Herbin Vert Olive, bir yandan dev cüsseli Hollanda'lı P.W. Akkerman'a imalı bir bakış fırlatarak. "Neyseki ambalajım kırmızı" diye içten içe sevindi Stipula Calamo, "En azından dikkat çekiyorum."
Sanırım o gece mürekkebi fazla kaçırmıştım, yoksa her gece evin arka odasında sessiz sedasız oturan mürekkepler, neden birden bire konuşmaya başlasınlardı ki!
Bir hal çare aradım. Aslında şöyle gözümün önünde, "bir orman gibi kardeşçe ve bir ağaç gibi tek ve hür" otursalardı, hiçbiri bir diğerinin ışığını kesmeseydi değil mi? Oturduğum yerden kütüphaneye baktım. Aslında sanki Ikea Billy kitaplığımın içine basamaklar yapılsaydı mürekkeplerim bir diğerini kapatmadan, yanyana dizilebilirler miydi? Sanki evet. Ama maalesef, lisede matematikten ve geometriden aldığım zayıf notlar da ispatlıyordu ki, matematiği bir kaplumbağadan daha az biliyordum. En azından kaplumbağalar 100'den sonrasını sayabiliyorlardı.
Elbette kul sıkışmayınca Hızır yetişmezdi ve babam olacak Hızır'dan gelen telefonla irkildim. İstanbul'daydı ve 10 dakikaya kadar gelecekti. Hello Kitty'li pijamalarım, pesto soslu tortellinim, çörekotlu yoğurdum ve ben, babamı bu işe ikna etmek için yeteri kadar şirindik. Bu dahiyane fikrimden kendisine bahsedince, derhal beher mürekkepten bir şişe getirmemi emretti. Artık ölçüler alınmış ve çizimler başlamıştı. Ve maalesef babam yapılan gönüllü yardımın, insanların üzerine yapıştığından habersiz masumca çizimlerini yapıyordu.
Ve Ikea kitaplığına mürekkep standı yaptırmak isteyenler olursa diye ölçüleri yayınlamayı borç biliyorum :)
Sevgiler
Zeynep Mürekkepiçer,
CONTINUE to READ in ENGLISH
"Hi,
We are the inks of Zeynep Inkdrunk and we are not happy standing chock-a-block on this shelf." said the inks all together. J. Herbin Vert Olive shooted: "Why I have to stand back every time, just because I am small?" while peeking huge Dutch P.W. Akkerman with a bad glance. "I am happy that I have red outbox" thinked Stipula Calamo, "At least I am remarkable!".
I think I drank too much ink that night. Otherwise, why would my inks, always standing still at the back room, start talking like that!
Then, I started seeking for some solutions. Actually, it would be nice if they would be in my glance "friendly like a forest, but standing free as a single tree" and none of them preventing each other's light. I looked to the library while sitting in the couch. Maybe if there were some steps in my Ikea Billy shelves, they might be standing next to each other? Yes indeed. However, proven with my high school grades of math and geometry that I was not wiser than a turtle. Turtles at least can count higher than 100.
Of course you know what they say: "Cometh the hour, cometh the man". So I alarmed with the my phone ring. It was my dad calling, he was in Istanbul and he will be at my place in 10 minutes. I was quite ready and cute enough to convince him to do this, with my Hello Kitty pj's, my pesto tortellini, yogurt with black sesame and myself. When I told about my genius idea, he immediately ordered me to bring one of every single ink bottle. And then, measuring completed, sketching started. And unfortunately, my dad has to burden this holy mission, since he voluntered to help :)
And I owe you to the sketches and the sizes, if anyone wants to have this ink stand for Ikea library :)
Cheers,
Zeynep Inkdrunk