Yapay zeka hayvan dilini anlıyor mu?
Belki hayvanların birbirlerine ne söylediğini merak ediyorsunuzdur? Artık yapay zeka sayesinde birçok sorunuza cevap alabiliyorsunuz.
Ghazal Ziari: Kuşların ne hakkında konuştuğu sorusunu hiç sordunuz mu?
Kedilerin senin hakkında ne düşündüğünü bilmek isteyebilirsin.
Sagol Üniversitesi Zooloji, Biyoloji Bilimleri ve Sinir Bilimleri Fakültesi’nden Yossi Yovel ve Oded Rechavi, yapay zekayı kullanarak hayvan iletişimi anlayışını inceledi.
Current Biology’de yayınlanan “Yapay Zeka ve Dr. Doolittle’ın Mücadelesi” başlıklı makalede ekip, hayvan zekası, iletişim ve bu alandaki yapay zeka yeteneklerinin potansiyelini ve sınırlamalarını inceliyor.
hayvanlarla iletişimi, adını çeşitli film ve animasyonlara uyarlanan bir dizi popüler çocuk kitabından alan “Dr. Doolittle Mücadelesi” olarak tanımladılar. Bu kurgusal hikayede Dr. Doolittle, kuşların dilini, hem kuş dilini hem de insan İngilizcesini konuşan Polinezyalı çok dilli bir Afrika papağanından öğreniyor.
Bu Polinezya hikayesinde hayvanların başka bir dil konuştuğunu söylüyor: “Polly’nin bir parça bisküvi istediğini söylersem anlayacaksın ama şunu dinle: ‘Kaka-oo-yeee, fi-fi.'”
Cevap olarak doktor ona şöyle der: “Peki; Bu ne anlama gelir?”
Ve Polinezyalının cevabı şu: “Kuşların dilinde bu, yulaf lapasının hâlâ sıcak olduğu anlamına mı geliyor?”
Araştırmacılara göre hayvanların, insanların veya yapay zekanın yetenekleri ne olursa olsun, iletişimin metni ve bağlamı, seslere doğrudan anlam yüklemekten çok farklı. Tıpkı farklı insan dilleri gibi. Hayvanlar alemi ile iletişim kurmak için çeşitli iletişim faktörlerine ihtiyaç vardır ve bilim insanları bu yönde üç büyük engel tespit etmiştir.
Arka plan
Mevcut ilk sınırlama, hayvan iletişiminin bağlamını ayırt etme zorluğudur. İnsanlar onlarca yıldır hayvanların iletişimini kaydediyor ve seslerini taklit ediyor ve araştırmacılar, yapay zekanın yardımı olmadan bu tekniğe dayanarak farklı hayvanlardan yanıtlar alabiliyor.
Örneğin, yarı dişi bir robot kurbağa, çiftleşmek için gerçek erkek kurbağaları çeker ve bir balık robotu, canlı balıklarla etkileşime girerek onların hareketlerini etkiler.
Bir arı robotu aynı zamanda gerçek arıların dans etmelerini ve tarladaki belirli bir yere uçmalarını sağlamayı da başardı. Bu özel dans aslında arıların yiyeceğin konumu hakkında bilgi aktarması ve belirli hareketlerle birbirlerine belirli bir yön göstermelerinin bir yoludur.
Bu örnekler, tasarlanmış uyaranların yanıtları ortaya çıkarma ve hatta bağlama özel durumlarda hayvanlara bilgi aktarma potansiyelini göstermektedir.
Yapay zekanın hayvan iletişim seslerine benzer sesler üretebildiği durumlarda, tanıdık seslerin veya hayvan seslerine benzer seslerin ötesinde bir bağlama yaklaşıp yaklaşmadıklarını belirlemek zor olacaktır.
Yapay zeka, kaydedilen seslerle eğitildikten sonra, belirli bir kuşun ötüşünün sesini simüle edebilir, ancak bu kuşun bu sesi kendi bölgesini belirlemek için mi, bir eşi çekmek için mi, yoksa sadece şarkı söylemek veya başka bir mesaj iletmek için mi çıkardığını belirleyebilir. Daha fazla bilgiye ihtiyacı var.
Bu makalenin yazarları, bu hikayenin sessiz iletişimde ve kimyasal sinyaller kullanarak iletişim kuran böceklerde de geçerli olduğuna inanıyor. Böceklerin davranışlarını gözlemlemeden kimyasalın çiftleşme sinyali mi yoksa tehlike uyarısı mı olduğunu çözmek zor olacaktır.
Şu anda yapay zeka, kuşların ötüşü de dahil olmak üzere hayvan iletişimi üzerinde çalışmaya başlamak için insan girdisine ve verilere ihtiyaç duyuyor. İnsan önyargıları bu sinyallerin yorumlanmasını güçlü bir şekilde etkiler; Çünkü bazen bir kuşun şarkısının yapay zeka için arka plan olarak belirlenmesi gerekir ki diğer kuşların şarkılarıyla bağlantısı belirlenebilsin. Bu, hayvan iletişimini gözlemlemek için yalnızca doğal tepkilerini anlayan kontrollü bir yaklaşım gerektirir.
Doğal reaksiyonların çıkarımı
Hayvanlar çok çeşitli davranışlar gösterir ve tepkileri mevcut fizyolojik durum, sosyal dinamikler ve çevresel koşullar gibi çeşitli faktörlerden etkilenir.
Farklı hayvan türleri iletişim kurmak için ses, kimyasal sinyaller veya vücut dili gibi farklı duyusal yöntemler kullanır ve iletişimle ilgili spesifik reaksiyonları ayırt etmek bir dizi gözlem tekniği gerektirebilir. Deneyler, hayvanları araştırmalarda yaygın bir teknik olan reaksiyonları gerçekleştirme konusunda eğitemez. Çünkü bu yöntem doğal iletişim penceresini kapatıyor ve laboratuvar gözlemlerini eğitime bağımlı hale getiriyor.
Tepkilerin ölçülmesi de zorlayıcı olabilir; Çünkü dışarıdan net ve ölçülebilir bir tepki olmayabilir. İnsanlar bazı reaksiyonları kaçırabilirler. Yapay zeka algoritmaları, tepkileri yorumlamak üzere eğitilmiştir; bu, tepki verenin gözündeki ince hareketleri görme ve bunları gerçekte orada olmayan bir şeyle ilişkilendirme olasılığını artırır.
Tanımlanan üçüncü engel, sınırlı bir dizi bağlama odaklanan hayvan iletişimini içerir. Bu sınırlamalar, hayvanlarla çok çeşitli konu veya bağlamlarda iletişim kurma yeteneğini azaltarak, türler arasındaki iletişim aralığını potansiyel olarak sınırlandırır.
Potansiyel faydalar
Elbette hayvanlarla ilgili birçok potansiyel fayda var. Bal arıları veya diğer tozlaşan hayvanlarla etkili iletişim kurmak tarıma fayda sağlayabilir. Çiftlik hayvanlarının ruh hallerini ve ruh hallerini tanımak, onlara daha iyi bakmalarına yardımcı olacak ve korunan bir ormandaki hayvanların fısıltılarını anlamak, koruma uzmanlarını bilinmeyen bir tehdide karşı uyaracaktır. Farelerin görüşlerini paylaşabilselerdi araştırma deneylerinin sürecinin önemli ölçüde iyileşeceğini hayal edin.
Aynı zamanda potansiyel dünya dışı karşılaşmalar için ilk temas uygulaması olarak da hizmet vermektedir. Kendi gezegenimizdeki canlılarla ve akıllı yaşamla iletişim kuramıyorsak, diğer gezegenlerdeki olası varlıklarla iletişim kurma konusunda ne umudumuz var?