Ergenlik Döneminde Ahlak Gelişimi
Ahlak, insanların hayatlarını doğruya karşı yanlışa ve iyiye karşı kötüye ilişkin kararlarını yöneten bir dizi ilke veya ilkeye göre yaşamayı seçme biçimini ifade eder. Gençlerin bilişsel, duygusal, sosyal gelişimleri olgunlaşmaya devam ettikçe, ahlak anlayışları genişler ve davranışları, değerleri ve inançlarıyla daha uyumlu hale gelir. Bu nedenle, ahlaki gelişim, bu yol gösterici ilkelerin evrimini tanımlar ve bu ilkeleri günlük yaşamda uygulama becerisiyle gösterilir.
Gençler günlük olarak ahlaki yargılarda bulunmalıdır. Çocuklar daha küçükken, aileleri, kültürleri ve dinleri ahlaki karar vermelerini büyük ölçüde etkiler. Ancak erken ergenlik döneminde akranların etkisi çok daha fazladır. Akran baskısı güçlü bir etki yaratabilir çünkü arkadaşlar gençlerin hayatında daha önemli bir rol oynar . Ayrıca, yeni soyut düşünme yeteneği , gençlerin kuralların basitçe başka insanlar tarafından yaratıldığını anlamalarını sağlar. Sonuç olarak, gençler ebeveynlerin, okulların, hükümetin ve diğer geleneksel kurumların mutlak otoritesini sorgulamaya başlar.
Geç ergenlik döneminde çoğu genç, kendi kimliklerini, kendi inanç sistemlerini ve dünyadaki kendi yerlerini oluşturmaya başladıkları için daha az isyankardır. Ahlaki gelişimin en üst seviyelerine ulaşmış bazı gençler, ahlaki kodları konusunda tutkulu hissedebilirler; bu nedenle, ahlaki inançlarını gösteren faaliyetlere katılmayı seçebilirler. Örneğin, bazı üniversite öğrencileri gösteriler ve protestolar düzenleyebilir ve bunlara katılabilirken, diğer öğrenciler önemli tuttukları etik ilkeleri geliştiren projeler için zamanlarını gönüllü olarak kullanabilirler.
Ne yazık ki bazı gençlerin ahlaki gelişimlerini engelleyebilecek yaşam deneyimleri vardır. Belki de fiziksel, duygusal veya cinsel istismar gibi bazı travmatik deneyimlerden kurtulmuşlardır; bir aile üyesinin veya yakın arkadaşın ölümü; ya da anlamsız şiddete tanık oldular. Bu tür deneyimler, dünyayı adaletsiz ve kötü olarak görmelerine neden olabilir. Ya da belki de yetişkinlerin yaşamları boyunca başkalarının haklarını ve refahını hiçe sayan ahlaksız kararlar aldıklarını ve bu gençleri toplumun geri kalanına aykırı inanç ve değerler geliştirmeye yönlendirdiklerini gözlemlediler. Ahlaki bir pusuladan yoksun olan bu gençler, hiçbir zaman tam potansiyellerine ulaşamayabilirler ve başkalarıyla anlamlı ve ödüllendirici ilişkiler kurmayı zor bulabilirler. Bu nedenle, ebeveynler bu ahlaki gelişim sürecini zor veya zorlayıcı bulabilirler.