‘Akaryakıt vergisi indirimi memnuniyetle karşılandı’
Sağlık sorunları nedeniyle erken emekli olan Bath’dan 61 yaşındaki Susan Lee, “Yakıt vergisi indirimi memnuniyetle karşılanır, ancak gerçekten başka bir şey yok” dedi. “Ekstra bir şey istemedim, sadece faydaların enflasyonla denk olması için, ama bizde o bile yok.”
34 yıl hemşire olarak çalışan Lee, romatoid artrit geliştirdi ve şimdi her iki bacağında da sinir hasarı var. “Bir şeylerin açıklanacağına dair bir umut kıvılcımı olduğunu ama kesinlikle hiçbir şey olmadığını” söyledi.
Geliri üç aylık ödemeden oluşuyor: NHS emekli maaşı için 390 Sterlin, hastalık emekliliği için £350, Pip için 350 Sterlin ve ESA için 450 Sterlin. “Bacakları” olan bir Motability arabasına sahip, ancak yüksek yakıt fiyatları nedeniyle temel yolculukları tayın etmek zorunda kaldı.
Yaşam maliyeti krizinin onun için “en büyük etkisi” bakıcısını kaybetmesi oldu. Lee, “Eskiden saatte 22,50 sterline haftada iki saat gelirdi, ancak başbakanın enerji faturalarıyla ilgili açıklamasını takiben Şubat ayında gelmesini tamamen durdurmak zorunda kaldım” dedi. “Bu kriz, gerçek yaşam kararları vermek zorunda kalmak anlamına geliyor. Nerede ve nasıl olursa olsun tasarruf ettim ama yılın ilerleyen saatlerinde hangisini ödeyeceğime karar vermem gerekecek – enerji mi yoksa kira mı?”
‘Sonsuz bir hayal kırıklığı’
Oxford’da yaşayan 25 yaşındaki kitapçı Emily Pritchard, yaklaşık bir yıl önce ayrılığının ardından ailesinin evine geri dönen Emily Pritchard, “Hayal kırıklığına uğradım ama şaşırmadım” dedi. “Yakıt vergisi indirimi beni ve arabası olmayan diğerlerini ve 2024’te gelecek olan gelir vergisini etkilemiyor – insanlar şu anda mücadele ederken bunun kimseye nasıl yardımcı olduğunu anlamıyorum. Bu sadece sonsuz bir hayal kırıklığı.”
Ailesiyle sadece altı ay kalmayı planlamış olmasına rağmen, şimdi ne zaman ayrılacağından emin değil. Taşınma konusundaki belirsizliği, kısmen artan enerji maliyetleri ve daha geniş yaşam maliyeti krizi tarafından körüklendi. Pritchard, “Altı ay kadar kalmayı ve bunu hayatımın bir sonraki aşaması için bir başlangıç noktası olarak kullanmayı planlıyordum, ancak bunun yerine hayatımın bir sonraki aşaması haline geldi” diyor.
Maaşı daha yüksek olsaydı taşınma ihtimalinin daha yüksek olacağını söylüyor ve apartman dairesinde yaşıyor olsaydı paranın sıkı olacağını açıklıyor. Şu anda “ay sonuna kadar parası bitmiyor”. “Oldukça yakın ama [I don’t] gerçekten aynı şekilde endişelenmeli. ”
Ailesine yiyecek ve faturalar için katkıda bulunan Pritchard, 20’li yaşlarının ortalarında evde yaşamayı beklemiyordu. “Ailemle yaşadığım için biraz utanç ve mahcubiyet hissediyorum, ancak şu an için gerçek koşullar hepimiz için oldukça iyi çalışıyor.”
‘Ulusal sigortadaki kesinti yardımcı olacak’
Emekli elektrikçi ve muhasebeci Paul Aspinall da bahar açıklamasından “çok hayal kırıklığına uğradı”. South Staffordshire’lı 67 yaşındaki, “Yakıt vergisi indirimi, yakıt doldururken sadece 4 sterlin civarında çıkıyor” dedi. “Haftada bir bardak bira içiyorsam, o da gitmiş olur – hatta birkaç paket makarna bile alırım.
“Ulusal sigorta eşiğini artırmak yardımcı olacaktır, ancak belki de para, maaş skalasının en alt ucunda olanlar için kullanılabilirdi. Ve aradan iki yıl geçtiğinde gelir vergisi artışından bahsetmeye bile değmez.”
Devlet emekli maaşı, özel emekli maaşı ve kiraladığı bir bungalovdan elde ettiği küçük bir geliri içeren aylık geliri yaklaşık 1.500 sterlin. Aspinall, gıdadan enerjiye kadar her şeyin fiyatlarının oldukça arttığını fark ettiğini söyledi. “İki ay önce bir kavanoz Bovril 3,50 sterlindi ama şimdi 4 sterlin.”
Aspinall, “Enerji maliyetleri olağanüstü,” diye ekledi. Octopus Energy’nin çift yakıtlı bir müşterisi olarak, Ocak ayında aylık 106,22 £ ödedi ve Şubat ayı ödemesi 153,09 £’a yükseldi -% 44’lük bir artış – tarifesi sabit vadeli sözleşmesi nedeniyle sona eriyor. Şubat.
“Eskisi kadar uzun süre ısıtmam yok ve kesinlikle daha fazla katman giyiyorum” dedi. “Hayat sefil değil ve ben onu biraz meydan okuma olarak görüyorum. Ben buna boyun eğmiyorum.”
‘Hükümetten bir beklentim yok’
Galler, Glamorgan Vale’de yaşayan 67 yaşındaki Julie Kitchen için bu ifade “çok küçük” ve “çöp” idi. “Sürücü kullanan bir emekli değilseniz, sizin için hiçbir şey yok” dedi.
“Enerji şirketlerini ısıracağını umuyordum ama olmadı ve emeklilik kredisiyle hiçbir şey yapmamak, emeklilere gıda bankası kuyruğuna katılmaları gerektiği mesajını veriyor gibi görünüyor.” Kitchen, enerji verimliliği önlemleri için KDV indirimi konusunda şunları ekledi: “Daha fazla enerji verimli olabileceğimi sanmıyorum! Hayatımda çatıma güneş panelleri koymak için büyük miktarda para harcamayacağım çünkü bunun faydasını asla görmeyeceğim.”
Emekli bir bilgi yöneticisi olan Kitchen, şimdi aylık 816 sterlinlik devlet emekli maaşıyla, ayda 389 sterlinlik özel emekli maaşıyla ve tasarruflarıyla geçiniyor. Ana giderlerinden biri seyahattir – kırsal konumu nedeniyle mecbur kaldığında araba kullanır. “Covid’den beri pek dışarı çıkmıyorum ama ara sıra yaklaşık 24 mil gidiş-dönüş olan Cardiff’e gitmeyi seviyorum. Burada toplu taşıma berbat – Cardiff havaalanına giden tek bir otobüs servisimiz var. Eskiden tüm emeklilerin dalıp gittiği, sizi şehre götürecek bir havaalanı servisi vardı ama şimdi Covid nedeniyle bu durdu.”
Mutfağın ana endişesi, “büyük” olduğunu söylediği enerji maliyetidir. “Üzerime kıyafet yığıyorum ve battaniye giyiyorum ama saçmalamaya başlıyor. Maddi olarak oldukça rahatım ama şu anda enerji fiyatları beni korkutuyor. Eskiden iyi anlaşmalar yapabiliyordunuz ama şimdi onu bile yapamıyorsunuz.”
‘Dünden beri hiçbir şeyin değiştiğini hissetmiyorum’
Öğrenme güçlüğü çeken insanlarla çalışan bir toplum çalışanı olan 38 yaşındaki Clare Evans, bahar açıklamasının “büyük bir sürpriz olmadığını” söyledi.
“Akaryakıt vergisi indirimi ya da ulusal sigorta eşiğinin yükseltilmesi gibi küçük de olsa bana fayda sağlayan hiçbir şeyden şikayet etmeyeceğim. Bütün bu kuruşlar toplanır. İyi bir maaşım olduğu için çok şanslıyım ve şu anda zor durumda değilim, ancak çalışıyorum ve olan insanları destekliyorum ve bunların herhangi birinin onlara nasıl anlamlı bir şekilde yardımcı olduğunu göremiyorum.
“Kişisel olarak almamak çok zor. Hepimiz Rishi Sunak, ailesi ve ne kadar zengin oldukları hakkında çok şey biliyoruz. Biraz akıllanıyor. Dünden beri hiçbir şeyin değiştiğini hissetmiyorum ama sanırım ben de beklemiyordum.”
Clare, işi aracılığıyla tanıştığı ve çoğu engelli maaşıyla geçinen insanlar için en çok endişe duyduğunu söyledi. “Başarabiliriz, ancak birlikte çalıştığım kişiler, bunun sıcaklık mı, yiyecek mi yoksa ulaşıma erişim mi olduğuyla ilgili kararları onlar veriyor. Yaptıkları her şeyi sınırlamak zorunda kalıyorlar. Herkese yardım edemeyiz, ancak soru şu ki, doğru insanlara yardım ediyor muyuz, çünkü bu her zaman böyle hissettirmiyor.”