Köpek yavrusunun gelişimindeki sosyalizasyon sürecinde bir türün bulunmaması daha sonraları otomatik olarak kaçınılması gereken bir şey anlamına gelecektir. Bu, köpek yavrusunun kendi türü için bile geçerlidir. Küçük bir yavru gözleri açılmadan ve kulakları işitmeye başlamadan önce -örneğin bir haftalıkken- annesinden alınır ve ayrı olarak büyütülürse, sonraki yaşamında yoğun biçimde insanlara bağlanacak, fakat her zaman diğer köpeklerden ürkecektir. Bu yüzden köpek yavrusunu ailesinden çok erken ayırmak büyük bir hatadır. Örneğin, annesi ölür ve yalnızca bir yavrunun sağ kaldığı bir felaket yaşanırsa, yavru büyütülürken etrafında diğer köpek yavrularının ve köpeklerin olmasının sağlanması önemlidir. Böylece, yavru köpek kritik büyüme dönemi sırasında kendi türünün arkadaşlığına alışmış olur.
Köpek yavrusu on iki haftalık olana kadar kendi köpek ailesinin arkadaşlığına bırakılır, fakat insanlardan tümüyle ayrı tutulursa, sonraki yaşamında hiçbir zaman insanlara karşı uysal ve dost olmayacaktır.
Deneysel bir çiftlikte, on dört haftalık oluncaya kadar insanlarla hiç yakın temas halinde olmadan arazide yetiştirilen yavrular, fiilen yabani hayvanlar gibi olmuşlardır. Bu nedenle, evcil köpeğin bir şekilde 'genetik olarak evcilleştirilmiş hayvan olduğu düşüncesi doğru değildir. Kurtların köpeklerden daha yabani' ve evcilleştirilemez olduğu düşüncesi de yanlıştır. Gelişiminin yeterince erken bir döneminde alınan kurt yavrusu şaşırtıcı ölçüde yakın bir arkadaş haline gelir.