Morgan ve meslektaşları, bir engel teşhisi konan ve aynı düşük test puanlarını veren Siyah ve beyaz çocukların, genel eğitim sınıfından alınıp ayrı bir özel eğitim sınıfına yerleştirilme olasılığının eşit olduğunu buldu. Siyah çocukların ayrı sınıflara yönlendirilmelerinin daha muhtemel olmasının ana nedeni, daha fazlasının okuma ve matematikle mücadele etmesi ve başarıda en düşük yüzde 10 arasında yer almasıdır.
Morgan, birinci, üçüncü ve beşinci sınıflarda özel eğitime farklı giriş noktaları için rakamları kontrol etti. Neredeyse tüm durumlarda, engelli siyah çocukların genel eğitimin dışına yerleştirilme olasılığının benzer beyaz çocuklar kadar olası olduğunu buldu. İstisna, 2012’de birinci sınıftaki öğrenciler arasındaydı; burada Siyah çocukların, benzer beyaz çocuklara göre akranlarından ayrılma olasılıklarının daha yüksek olduğunu buldu. Ancak, özel eğitime yerleştirmedeki bu boşluk, çocuklar yaşlandıkça ortadan kalktı ve artık üçüncü sınıfta tespit edilmedi.
Los Angeles California Üniversitesi’ndeki Sivil Haklar Projesi’nde bir girişim olan Sivil Haklar Çözümleri Merkezi direktörü Daniel Losen, Morgan’ın analizini eleştiriyor. Losen, aynı akademik başarıya sahip çocukları karşılaştırmanın hatalı bir mantık olduğunu savunuyor. Yoksulluk içindeki çocukların, engellilik durumlarından bağımsız olarak, sınavlarda daha düşük puan alma eğiliminde olduğuna dikkat çekiyor – bunun nedeni kısmen öğrenci başına harcamaların daha düşük olması, öğretmenlerinin daha az deneyimli olması ve öğretmen devir hızının yüksek olmasıdır. Losen, düşük sınav puanlarına sahip binlerce Siyah çocuğu ayrı özel eğitim sınıflarına koymak yerine, yoksulluk içindeki çocukların daha düşük puan almalarının ve düşük gelirli Siyah çocuklar için okulların iyileştirilmesinin altında yatan nedenleri düzeltmemiz gerektiğini savunuyor. Diğer bir çözümün de genel eğitim sınıflarında engelli Siyah öğrencilere daha fazla destek vermek olduğunu savunuyor.
Önceki araştırmalar, genellikle, normal sınıf düzeyindeki sınıflarında kalan engelli öğrencilerin Ayrı özel eğitim sınıflarına yerleştirilen öğrencilerden daha iyi performans gösteren öğrenciler. Ancak okuldan atılan öğrenciler daha ciddi engellere sahip olma eğilimindedir ve sınıf arkadaşlarıyla birlikte kalsalardı daha iyisini yapıp yapmayacaklarını bilmek zor. Indiana’da iyi tasarlanmış bir 2020 araştırması şunu buldu: katılım daha iyiydi olan çocuklar için hafif engelliancak aynı zamanda engelli öğrencilerin belirli bir konuyu öğrendiğini bulan randomize kontrollü araştırmalar da var. kesirler, ayrı ayrı öğrendiklerinde daha iyi.
Irk ve engellilik kombinasyonu çok tartışmalı hale geldiği için birçoğu kayıtlarda konuşmama talebinde bulunan diğer özel eğitim uzmanlarıyla konuştum. Vanderbilt Üniversitesi Peabody Eğitim Koleji’nde özel eğitim doçenti olan Jeannette Mancilla-Martinez, kayıt üzerinde konuşmayı kabul etti ve Morgan’ın yaptığı gibi ham verileri çeşitli şekillerde ayarlamanın, neyin ne olduğunu anlamada önemli bir adım olduğunu söyledi. özel eğitim devam ediyor. Mancilla-Martinez, birçok düşük gelirli toplulukta, çocukların en etkili olduğu zamanda erken müdahale etmek yerine okuma ile mücadele ederken “bekle ve gör” yaklaşımının varlığından endişe duyuyor. Ancak bazı okulların, özel eğitim hizmetlerine gerçekten ihtiyaç duymayan çocukları aşırı tanımladığını ve onları damgaladığını da kabul etti. Mancilla-Martinez, “İhtiyaç duydukları şey bu olmayabilir, sadece öğrenmek için daha iyi fırsatlara ihtiyaçları olabilir” dedi. Araştırmacıların, sadece ulusal verileri parçalamak yerine, olanlara daha ayrıntılı bir şekilde, topluluktan topluluklara bakmalarını istiyor.
Bazı akademisyenler, okulların sayılara bu kadar çok mu odaklanması gerektiğini ve çok fazla mı yoksa çok az öğrencinin mi belirlendiğini ve nereye yerleştirildiklerini sorguluyor.
City University of New York -Hunter College’da özel eğitim yardımcı doçentlerinden Catherine Kramarczuk Vulgarides, “Yetersiz temsil ve aşırı temsile ilişkin bu sivil haklar tartışmasının ötesine geçmemiz gerekiyor” dedi. “Özel eğitimle ilgili bir sorun olduğunu biliyoruz ve bunu çözmenin yeni yollarını düşünmemiz gerekiyor.”
Kramarczuk Voulgarides bir organizasyon düzenliyor. Aralık 2022 konferansı özel eğitimde yeni bir yol haritası çizmek için genç bilim adamları ile. (Hechinger Raporu’nun birçok fon sağlayıcısı arasında yer alan Spencer Vakfı, bu konferansı finanse ediyor.)
Takip edeceğim bir konu.
Kaynak : https://ww2.kqed.org/mindshift/2022/06/13/rethinking-claims-of-racial-bias-in-special-education/