TV’nin favorileri ile yeniden bağlanma haftasını, küçük bir buluşma için “Mutlu Günler” kadrosuna davet ederek başladık..
Henry Winkler (Fonzie) ve Ron Howard (Richie Cunningham) Los Angeles’ta iken, Tom Bosley (Howard Cunningham), Marion Ross (Marion Cunningham), Anson Williams (Potsie Webber), Don Most (Ralph Malph) ve Erin Moran (Joanie) Cunningham) stüdyoda Matt’e katıldı. VİDEO İZLE
Bölümden önce, Anson ve Don’la – Richie’nin eski yardımcılarıyla oturup – onların karakterleri hakkında konuşmak ve bir hit televizyon şovunda genç erkekler için hayatın nasıl bir şey olduğunu öğrenmek için bir şansım vardı..
(Tam açıklama: bir çocuk olarak, Fonzie temalı sayfalarım vardı – aslında benim kardeşim Jeff’e aitti).
İşte konuşmamız:
DF: Tüm tecrübenin ardında … şu ana kadar şovda olduğun zamandan geriye bakıyordum. “Mutlu Günler” de olmanın en iyi yanı neyin en kötü tarafı neydi??
Anson Williams: “Mutlu Günler” in en iyi parçası. Evlat, kim olduğumun kumaşının büyük bir parçası. En iyi parça – yaşam deneyimi kendisi. Çitin diğer tarafına bakma şansına sahip, daha yeşil çayırlara. İnsan doğası, öncelikleri, ahlakı, tüm bu tür şeyler kadar bana böyle bir eğitim verdi..
Ayrıca bana 30 yıldan fazla süredir devam eden insanlarla inanılmaz dostluklar ve bağlar verdi. “Mutlu Günler” in yaratıcısı olan Garry Marshall, benim için bir akıl hocasıydı. Hayatıma sadece iş dünyasından daha da ilerlemek için araçlar verdi. Diğer fırsatları görmek için bana araçları verdi. Şimdi Garry Marshall yüzünden iki büyük ürün şirketine sahibim. O bana öğretti. Yani bu eğitim paha biçilemezdi.
“Mutlu Günler” in kötü tarafı? “Mutlu Günler” değil, ama kötü olan, genç yaşlarda, o kadar büyük ve çok büyük bir şeyin içine giriyor, belli alanlarda büyümeyi bırakıyorsunuz. Gerçekten de ilişkilerde çalışmak zorundayız – aniden, değil, çünkü hepsi senin için. Şımarık olmasak bile, toplum sizi şımartıyor.
Daha sonraki yıllarda, bu problemlerin bazılarının üstesinden gelmek zorunda kaldım ve sadece birkaç yıldan beri kapatıldığından dolayı çözgü hızında büyümem gerekiyordu. Ama şimdi bile, hayatın ve yaşamın önceliklerini daha geniş bir şekilde hissettirdi. Şimdi, 58 yaşında, beş kızım var – bir, beş, altı, dokuz ve 18 yaşında – ve şimdi onlara yardımcı olmak ve onları yönlendirmek için daha iyi araçlara sahibim.
Oğlum, bu uzun bir cevaptı.!
DF: İyi bir cevaptı.
En çok: İyi bir cevaptı. Çok iyi yuvarlanmıştı. Her neyse, benim için “Mutlu Günler” in en iyi parçası, inanılmaz bir fırsattı. 20 yaşımdayken başladım ve inanılmaz bir grup insandı, geri kalan oyuncular ve yönetmenler, başta Jerry Paris ve Garry Marshall idi..
Ama ne kadar inanılmaz bir insan grubumuz vardı. Bu grup insanda böyle bir kimyaya sahip olduğumuzda tesadüfi bir şeydi. Yani o yaşta öğrenmek ve büyümek ve harika oyuncularla çalışmak şansı benim için çok değerliydi. O zaman bunu çok önemsedim ve inanılmaz yaratıcı enerjimiz vardı, verdik ve aldık, ve hepimiz birbirimize saygı duyuyorduk ve birbirimize gerçekten değer verdik. Bu gerçekten geldi – bunu yapamazsın.
En kötüsü – Anson’un, gençken, bunun gibi bir şeyin meydana geldiği tehlikeler açısından söylediği bazı şeylerle aynı fikirdeyim. Kafasına takılan çiviyi yakalayıp ya da yanlış yöne çekmeye başladı ve belki de büyümenin bir kısmını hızlandırdı..
Ayrıca, ne hissettiğimi – ve eminim ki diğer insanlar da bunu hissettiler – bir oyuncu olarak, gösteri bittiğinde, ve çok başarılı ve çok büyük, bu noktada zor olmak için bu noktada zordu aktör olarak yapmak istediğim roller.
İyi olan şey, bunun bir yol olduğu, yıllar geçtiği ve zamanın işleri hallettiği yönündeydi. Şimdi geri dönüp daha fazla rol almayı başarabiliyorum; o zamanlar yapmış olduğum şeyleri. En azından 40 yaşındayken bittiği bir atlet gibi değil..
DF: İnsanlar seni sokakta gördüğünde, insanların sana en çok sorduğu soru nedir??
Anson Williams: “Hala birbirinizle mi konuşuyorsunuz?” Her zaman, her zaman ilk soru. “Hala oyuncularla iletişim halindesin?” Ben “Evet” diyorum. “Gerçekten mi? Gerçekten mi?” Diyorlar. Ben “Evet, birbirimizi çok seviyoruz” derim. Sanırım bu günlerde tuhaf bir şey.
İkinci soru, “Gerçekten iyi zaman geçirmiş gibiydi. Gösteriyi yapmak için iyi zamanların var mıydı?” Bazı nedenlerle, insanlar şov için iyi hisler ekliyorlar. Ne hissettiklerini hissettiklerinden emin olmak istiyorlar..
En çok: Ben de aynı olanları çok aldım. Ayrıca, “Seni başka ne zaman göreceğiz?” İnsanlar bununla gerçekten ilgileniyor gibi görünüyor. Beni başka bir şovda görmek istiyorlar..
Anson Williams: Komik, hayranlar bizi çok iyi tanıyor. Don’un yönettiğini biliyorlar, ben yönlendiririm. Heyecanlanmak için başka şeylere sahip olmaktan heyecan duyuyorlar. Bu karakterlerin duygularına bağlılar ve gösterinin dışında bize bağlılar..
DF: Karakterlerin isimleri ne olacak? İkisi de komik isimler. “Potsie” nin geldiği şovda açıklanıp hatırlanmadığını hatırlamıyorum. “Potsie” denen şeyin anlaşması neydi??
Anson Williams: Neden hiç tartışılmadı, ama Garry Marshall’ın karısının arkadaşının lisede Potsie lakaplı olduğunu ve adını beğendiğini biliyorum. “E” ile biten isimleri sevdiler – Richie, Fonzie, Ralphie, Potsie, Joanie.
DF: Belki de bu yüzden Chuck [uzun zamandır kayıp olan en büyük Cunningham çocuğu] bunu yapmadı–
Anson Williams: Chuck’ın “e” si yoktu! Eğer o sadece Chuck- “yani” olsaydı, onu yapardı.!
DF: Ralph Malph ismi – “e” sesiyle bitmedi – ancak isim karaktere uygun görünüyordu. O ağladı ve her zaman komik bir çizgi vardı. İsmin oldukça iyi bir karaktere benzediğini hissettin mi??
En çok: Aslında başka bir yol olabilirdi. Aslında, sahip oldukları tek şey pilotta Ralph için birkaç küçük sahne idi. Bu yüzden karakterin kim olduğunu bilmiyordum. Sanırım isim bir dereceye kadar karakteri etkilemiş olabilir..
Rob Reiner, orijinal pilotun yazarlarından biriydi ve eminim ki Rob, Ralph Malph ismiyle geldiğini söyledi. Nereden geldi?.
DF: Ve Ralph’ın “nerede aldım” ifadesini nereden buldu??
En çok: Yönetmenimiz Jerry Paris’ten geldi. Bu eskiden söylediği bir çizgiydi. İyi bir dereceye kadar, Ralph Jerry’den etkilendi. Her zaman karşılaşacağın en komik adamdı. Harika, harika bir adam. Hemen hemen her bölüm yönetmişti ve hepimiz üzerinde muazzam bir etkiye sahipti. Ve o her zaman derdi ki.
Her zaman bizi güldürüyordu, ve özellikle iyi bir şaka söylerdi ve daha sonra “Ben hala var.” Ve sonra, onun fikri mi yoksa fikrim mi olduğunu bilmiyorum, ama bölümlerden birinde, “Bunu kullanmalısın, çünkü Ralph şakalar söylüyor” dedim. İçinde bulunduğumuz durumlardan biriydi ve hâlâ bir mizahla kendini anlayabiliyordu ve elbette bu çizgi bir eldiven gibi uyuyordu..
Bu noktadan sonra, yazarlar akla gelebilecek her durumda bana çok eğlendiler. Sefalet içinde bile, “Hala anladım.” Kültürde gerçekten yakalanan çizgiyi görmemi ve nişan almamı sağladı..
DF: Ve Don, başlangıçta Potsie oynayacak mıydın??
En çok: Hayır, aslında onu oynamayacağım, ama bunun için seçmelere katılıyordum.
AW: Bütün Kent bunun için seçmelere.
En çok: Evet, herkes seçmelere katılıyordu ve bu uzun bir hikaye. Anson ve Ron [Howard], hepinizin bildiği iki yıl öncesinde “Mutlu Günler” için bir pilot yapmıştı, ama satmadı. Bunu tekrar yapmaya karar verdiler ve kesinlikle Ron ve Anson’un Richie ve Potsie için mükemmel bir maç olduğuna karar verdiler ve sanırım ekran testimi sevdiklerini belirlediler..
Aslında o zaman Paramount’da olan Michael Eisner olduğunu duydum. “O çocuk için bir rol bul” diyen oydu. Yönetici yapımcılardan Tom Miller bana bunu söyledi. Bu yüzden Michael Eisner’in bir rol oluşturma fikriydi. Ralph pilotunda küçük bir rol vardı ve onu çetenin düzenli bir parçası yapmaya karar verdiler..
DF: Ralph, hiç şanssız bir etek avcısıydı … bu rolleri, kızların kameradan çıkmasına yardımcı oldu mu??
Anson Williams: Bu şekilde söyleyeyim. Biz genciz, bekarız, dünyada bir numaralı şovdayız. Ne düşünüyorsun? İnsanlar bana “Ah, erkekle tanışmak için ne yaparsın?” Diye soruyor. Diyorum ki, “Bu çok basit: Bir hit televizyon programına çık.”
Gösterinin yayınlanmasından üç hafta önce, komik, herkes gibi tarihler için savaşıyoruz. Aniden üç hafta sonra ateşliyiz. Yani … güzeldi. Büyük Mac’ler gibiyiz, biliyor musun? Biz reklam verdik.
Ama aynı zamanda, daha önce de söylediğimiz gibi, işleri de zorlaştırıyor çünkü insanlar yapamaz senin kim olduğunu biliyorum. Bu çok yüzeysel bir şey. Ve dürüstçe, tüm bu fırsat için genç yaşta gerçekten çok kolay. İlişkilerde büyümeyi bırakıyorsun çünkü o kadar çalışmak zorunda değilsin. İnsanlarla bu bağlantının olması çok önemli.
En çok: Bu anormal, doğal değil. Her şey 180 derece değişti. Bunun anormalliği nedeniyle, yardım edemezsiniz, ancak etkilenebilirsiniz. Bu çok zor, yakalanabileceğin tehlikeli bir dünya..
Anson Williams: Hemen hemen Pinokyo’nun adası gibi. Bir eşe dönüşün – çok fazla şeker.
En çok: Bu iyi bir mecaz…
Anson Williams: Bilirsin, [eşek sesleri yapar] … Ama tüm bunlara rağmen, doğru olanı yapmak için harika bir eğitim oldu..