

1914te yetim ve öksüz kalan çocukları korumak amacıyla açılan yurtlar.
Birinci Dünyâ Harbi sırasında bilhassa doğu, güneydoğu ve batıda birçok bölgemiz Rus, İtalyan, Yunan ve Fransız işgal kuvvetlerinin kıyımına uğradı. Bu mezâlim sırasında açıkta kalan binlerce çocuk İstanbul ve düşman işgaline uğramayan bâzı vilâyetlerimize getirildi. Bunlar harbin başlarında İngiliz, Fransız, Rus ve İtalyanların boşalttıkları okullara yerleştirildiler. Bu okullara yetimler yurdu mânâsına gelen Dârüleytâm denildi.
1916da kabul edilen kânunlarla Dârüleytâmlara gelir bulunmak istendi ise de bir netice alınamadı. İttihat ve Terakki Partisinin kötü idâresi dolayısıyla sâhipsiz kalan çocukların pek çoğu açlık ve sefâletten hayâtını kaybetti. 1918de savaşın bitmesi ve mütârekenin imzâ edilmesinden sonra İstanbula gelen İtilaf devletlerinin okul binalarına yerleşmesi sonucu binlerce çocuk tekrar açıkta kaldı. Bunlardan bir kısmı boş saraylara yerleştirilirken bir kısmı da İstanbul dışındaki vilâyetlerde, kapatılan okullara yerleştirildiler. Kalan öğrenciler İstanbulda toplanıp Şehir Yatı Mektebi adıyla Özel İdâreye devredildiler. Bu öğrencilerden yetenekli olanlar 1927de Dârüşşafakaya alındılar. Kısa bir süre sonra Dârüleytâm tamâmen kaldırıldı.