Ara seçim siyasetiydi – ve seçmenleri harekete geçirme ihtiyacı 18-34 yaş arası – bu, ABD Başkanı Joe Biden’ın geçen hafta sonunda federal marihuana bulundurma suçundan hüküm giyen herkes için af ilan etmesine yol açtı.
2018’de eğlence amaçlı esrarın federal olarak kullanımını yasallaştıran Kanada’dan farklı olarak ABD, bitkiyi federal düzeyde tüm amaçlar için hala yasaklıyor.
Ve Biden’ın esrarla ilgili planları, göreve suç olmaktan çıkarma hakkında konuşarak gelen bir başkan için çok iddialı değil. Son zamanlarda, esrarın, eroinle paylaştığı en tehlikeli yasa dışı maddelerden oluşan Birinci Program kategorisinden çıkarılmasının peşine düştü. (Biden’ın işaret etti esrarı fentanil ve metten daha tehlikeli olarak ele alan eski yasaların sapkınlığı.)
Eleştirmenler, Biden’ın affının yalnızca federal olarak hüküm giymiş olanları etkileyeceğini ve eyalet yasaları uyarınca hüküm giymiş olanlar için hiçbir şey yapmadığını – Amerikalıların büyük çoğunluğunun esrar bulundurmaktan hüküm giydiğini belirtmekte gecikmedi. Biden, valileri yalnızca eyalet düzeyinde kendi liderliğini takip etmeye teşvik edebilir ve bunu yaptı.
Ancak duyurusunun birçok Kanadalı uzmanın, Başbakan Justin Trudeau hükümetinin yaklaşımından daha ilerici, etkili ve faydalı olduğunu söylediği bir yönü var – Biden’ın yardım etme gücüne sahip olduğu kişileri proaktif olarak affetme kararı.
Doktora tezi karşılaşılan engellere bakan Carleton Üniversitesi’nde yardımcı araştırma profesörü Samantha McAleese, “Herhangi bir uzun uygulama veya bürokrasi gerektirmeyen daha otomatik bir yaklaşımın, burada sahip olduğumuz sisteme kesinlikle tercih edildiğini düşünüyorum” dedi. Kanada’da sabıka kaydı olan kişiler tarafından.
“ABD yaklaşımı bu konuda kazanıyor.”
Anketler, yaklaşımın Amerikan kamuoyunda da galip geldiğini gösteriyor. Bir Ipsos-USA Bugün anketi Bu hafta yayınlananlar, Amerikalıların otomatik federal afları ikiye bire bir farkla desteklediğini gösterdi.
Aflar, beklenenlerin sadece bir kısmını verdi
Hazırlanan konuşma noktaları olarak 2020’de Kamu Güvenliği bakanının gösterdiğine göre, Trudeau hükümeti esrar reformlarını, kendilerini yasalara saygılı vatandaşlar olarak gösteren insanlar için sabıka kaydının damgasını kaldırmaya yönelik çalışma vaadinde “gerçekleştirdiği” iddialarıyla boğdu. Bu engeli kaldırmak, bu bireylerin topluluklarına anlamlı bir şekilde katılmalarına, iyi ve istikrarlı işler elde etmelerine ve topluma tam olarak katkıda bulunan üyeler olmalarına olanak tanır.”
Ancak, basit esrar mahkumiyetine sahip olmak için basitleştirilmiş kayıt askıya alma başvuru sürecinin yürürlüğe girmesinden bu yana sadece üç yıl içinde, Kanada Şartlı Tahliye Kurulu (PBC) esrar kaydının askıya alınması için yalnızca 972 başvuru aldı – bu 10.000 başvurunun çok küçük bir kısmı hükümet bekliyordu.
Bu 972 başvurudan sadece 628’i esrar rekoru askıya aldı. Diğer 335 başvuru, uygun olmama veya eksiklik nedeniyle iade edildi, altısı alındı, ancak henüz işleme alınmadı.
Kanada Sivil Özgürlükler Derneği’nde ceza adaleti programını yöneten Abby Deshman, “İnsanların kayıtlarını askıya almalarına izin vermek çok başarısız oldu” dedi. “Ve bence ABD, Kanada’nın henüz yapmadığı şekilde esrar bulundurmadaki ırksal eşitsizlikler sorunuyla boğuştu.”
Deshman, Kanada’nın yasallaştırma tartışması sağlık etrafında dönerken, ABD’nin af sürecinin nüfusun bir kısmı üzerindeki basit mülkiyet mahkumiyetlerinin getirdiği orantısız yükü hesaba kattığını söyledi: Afrikalı-Amerikalılar.
Kanada Şartlı Tahliye Kurulu’ndan Marielle Gervais, “Hacimlerin beklenenden daha düşük olmasının nedenlerinden biri,” dedi, “kayıtlarında başka ceza mahkumiyeti olan kişilerin hızlandırılmış esrar kaydı askıya alma süreci için uygun olmaması.
“Ayrıca, bireyler C-93’ün yürürlüğe girmesinden önce zaten bir rekor askıya alma başvurusunda bulunmuş olabilir veya şu anda başvuruda bulunmaya özel bir ihtiyaçları olmayabilir.”
Gerçek şu ki, Kanada’daki başvuruların sayısı hükümetin tahminlerinin yalnızca onda biri kadar. McAleese, eksikliğin bürokrasiyle daha kolay açıklandığını söyledi.
CBC News’e verdiği demeçte, “Bunun çoğu başvuruya dayalı süreç yüzünden” dedi. “Bu nedenle, hükümet süreci biraz kolaylaştırmış ve başvuru ücretinden kurtulmuş olsa da, başvuruyu bir araya getirmeyle ilgili hala maliyetler var ve insanların ihtiyaç duydukları tüm bilgileri bir araya getirmeleri hala oldukça zor olabilir. bu uygulamayı yapın.”
Masadan uzaklaştırma
McAleese, Kanada’nın çok sayıda reddedilen başvurusunun, kısmen esrar bulundurmanın ötesinde diğer mahkumiyetler nedeniyle uygun olmayan başvuranların sayısını yansıttığını söyledi – ancak bu aynı zamanda form ve belge gerektiren süreçler için de tipik.
“Şartlı tahliye kurulunun insanların kontrol etmesini umduğu onay kutularını işaretleyen bir uygulamada eksik olan bir veya iki şey olabilir” dedi.
McAleese, hükümetin tüm kayıtları proaktif olarak basit mülkiyet için silmiş olsaydı, insanları yeniden bütünleştirmede daha başarılı olacağını söyledi – bu da insanları anlayamayacakları bürokratik bir prosedürle uğraşma zahmetinden kurtaracaktı.
“Bence bu, bir silme sürecinin eşiğini karşıladı, böylece insanlar sadece bu kayıtları mühürlemek veya bir kenara koymakla kalmayıp, kalıcı olarak silmelerini sağladı” dedi.
“Bill 93 ile ilgili tartışma sırasında, standart yanıt, otomatik bir yaklaşımın çok karmaşık olacağı ve çeşitli kayıtları ayrıştırmanın çok zor olacağıydı.
“Ama ne yazık ki, artık yasa dışı olmayan bir şey için bir rekorun sonucu olarak çok gerçek, devam eden sonuçlara maruz kalan insanlardan bahsederken, savunanlar bunu mümkün kılmak için biraz daha enerji harcanmasını isterlerdi.”
Şartlı Tahliye Kurulu’ndan Gervais, silme işleminin esrar bulundurma kayıtlarıyla başa çıkmak için doğru araç olmadığını söyledi.
“Kayıtların askıya alınması, bu mahkumiyetler için uygun başvurudur, çünkü bir yasanın Kanada Haklar ve Özgürlükler Şartı’nı ihlal etmesi gibi bir faaliyetin suç sayılmasının tarihsel olarak adaletsiz olduğu durumlar için tasarlanmıştır” dedi. “Bu, basit esrar bulundurmaktan mahkumiyet için geçerli değil.”
Muazzam bir bariyer
Ancak hükümetin sadece af çıkarmak yerine kayıtları silmeye istekli olduğu durumlarda bile, sorumluluk bireysel başvuru sahiplerine yüklenmiştir.
Esrar affı prosedürüyle aynı yıl kabul edilen Tarihsel Olarak Haksız Mahkumiyetlerin Kaldırılması Yasası’nda durum buydu. Yasa, insanların artık yasa dışı olmayan eşcinsel eylemlere ilişkin mahkumiyetlerini silmelerine izin vermeyi amaçlıyordu.
Hükümet bu tür yaklaşık 9.000 mahkumiyet kaydına sahip olmasına rağmen, silme için yalnızca bir avuç başvuru gördü.
İZLE: Hükümet incelemesi esrarın yasallaştırılmasını kontrol ediyor
Deshman, hükümetin esrarla ilgili silme karşıtı argümanının, suçlu bulundurma suçlamalarının – var oldukları sırada – orantısız bir şekilde ırksal azınlıklara uygulandığı gerçeğini dikkate almadığını söyledi.
CBC News’e verdiği demeçte, Kanada af sürecindeki düşük katılımın hem toplum hem de bireyler için sonuçları olduğunu söyledi.
Hükümetin sadece affetmek yerine silmesi gerektiğini ve bunu proaktif bir şekilde, kitaplardaki tüm basit mülkiyet mahkumiyetlerini silecek şekilde yapması gerektiğini söyledi.
“Polis kayıt kontrolü isteyen daha fazla işveren, toplum temelli kuruluş, gönüllü yönetici ve ev sahibi var” dedi.
“İş bulamayan, çocuklarının okullarında gönüllü çalışamayan, sınırı geçemeyen, geçemedikleri için kamyoncu ehliyetini kaybeden insanlarla ilgili çalışmalarımızda duyduğumuz sayısız hikaye var. NEXUS geçişi almayın. Bu gerçekten inanılmaz derecede yıkıcı ve topluma tam katılımın önünde muazzam bir engel.”
Kaynak : https://www.cbc.ca/news/politics/biden-cannabis-pardons-canada-trudeau-1.6612970?cmp=rss