Yaşını hesaplayamayan bir kızım ben. Belki on altıyımdır, belki de on yedi... Ne zamandan beri yaşadığımı da tam olarak bilemiyorum aslında. Tahminen çok yüzyıllar boyunca... Kıyamete kadar sadece insanların sürekli reankarnasyon geçireceğine inanıyorum. Çünkü insanların her şeyi yaşamadan ölmeyeceğini biliyorum.
Dün peşime takılıp okula kadar bana eşlik eden köpeğin geçen yüzyılda benim köpeğim olduğunu, beni tanıyor gibi bakan gözlerinden anlıyorum. Hani reankarnasyonu sadece insanlar geçiriyordu dediğinizi duyar gibiyim. İnsanlar ölüp tekrar doğar, köpekler ise hep yaşarlar. Yani evet, sadece insanlar...
Saçlarımı sürekli kısa kestirmemi, sırtımda her banyodan sonra oluşan kızarıklıkları ve denize olan aşkımı birkaç yüzyıl önce Kralı zehirlememin cezası olarak saçlarımı kesip, sırtıma 200 kırbaç vurduktan sonra beni ağzı sımsıkı bağlı bir çuvalın içinde kalenin en yüksek yerinden denize atan muhafız yüzünden olduğunu düşünüyorum. Ve bu fikre sıkı sıkı sarılıyorum.
Kaydırakların tehlikeli olduğunu düşünmemin nedenini Dünya'ya ilk geldiğim zaman ki bu çok çok yüzyıllar öncesine dayanıyor, Brachiosaurus'un upuzun boynunu kaydırak yapıp kaymama ve en sonunda da yere çakılıp yaralanmama bağlıyorum. Yine de ileride birgün zürafanın da boynundan kaymayı planlıyorum. İleride bir gün...
***
"...Her anın niye'sini sorgulayan bir varlığın saygısızlığını yok etmek için kararlaştırılmış bir eylem bu! Çocukluğun kendini saf bir akışa bırakması ne güzeldi. Yiten bu işte! Bu tükenişle hiçbir yeni yaşama başlanamaz, bu nedenle tüm sevdiklerime elveda diyorum. Ben'i bağışlayın! Bunu en çok annemden, babamdan ve Kağan senden diliyorum. Dostlarımdan da!
Nilgün Marmara Önal
Seni hep sevdim Kağan!
Hoşçakalın!"
-Nilgün Marmara
İnstagram: bendenizveloya
- Çiçek Tarlası
- JoinedJuly 22, 2015