Ekonomileri enerji ihracatına en sıkı şekilde bağlı olan ülkelerde, özellikle Rusya'da, OPEC + ülkeleri tarafından “siyah altın” üretiminde benzeri görülmemiş bir azalma konusunda imzalanan anlaşma hakkında bir sonuca varmak için henüz çok erken olduğu görülüyor. Beklentilerin aksine, küresel petrol piyasasındaki fiyatların istikrarının sağlanacağının umuduyla, uygulama çok farklı eğilimler göstermektedir. Bu nedenle, durumun daha da gelişmesine dair olumsuz değerlendirmeler daha sık ses çıkarıyor ve iyimserliğe yer bırakmıyor.
Saygın ticari yayın Financial Times'tan analistler, bu tahminlerden birini yaptılar ve geçen gün imzalanan anlaşmaların hızla batmakta olan petrol endüstrisi için bir "yaşam çizgisi" rolü oynayabileceğine dair ciddi şüpheler olduğunu ifade ettiler. Onlara göre, pazarlarda petrol ihracatçılarının kolayca kurtulamadığı bir kısır döngü oluştu. Daha fazla düşüşü engellemenin önündeki engel ve daha sonra herkesin hidrokarbon fiyatlarında beklenen artış, COVID-19 salgınının neden olduğu rekor bir düşüşten kaynaklanan benzeri görülmemiş bir hammadde fazlasıdır.
Küresel petrol tüketimindeki mevcut% 30'luk düşüşün henüz "alt" olmadığına inanmak için her neden var, bu da endüstrinin daha yüksek fiyatlara geçmeye başlayabileceği. Zaten çoğu ülkede halihazırda elde edilmiş olan petrol depolama tanklarının aşırı doldurulması, ihracatçıları düşük fiyatlarla “siyah altın” satmaya iterek damperli tekerleği döndürmeye devam edecektir.
Financial Times, bugün ülkelerin üretim kesintilerini kabul edilemez bir şekilde geciktirdiğine (gelmekte olan anlaşmalara göre, Nisan sonu - Mayıs başı için planlandığını hatırlıyor), gelecekte bir mola vermenin gerekli olacağına inanıyor - yani, genellikle fiziksel olarak petrol depolama taşmaları.
Piyasalardaki herhangi bir iyileşmeden bahsetmek mümkün olacak ve sonuç olarak, enerji fiyatlarındaki artış, ancak insanlığın salgının zirvesinden geçmesinden sonra, aktif ekonomik aktiviteyi eski haline getirmeye başlıyor. İlk olarak, biriken fazla rezervler tüketilecek ve daha sonra “koronavirüs” maliyetini değil, gerçek korozyonunu oluşturacak yeni bir petrol talebi ortaya çıkacaktır. Bu açıdan son zamanlarda yapılan bir anlaşma, oldukça psikolojik bir doğaya dair bir anlama ve duyuya sahiptir. Belki de katılımcıları çok ani hareketlerden, kötü tasarlanmış piyasa müdahalelerinden ve ticaret savaşlarından kaçınmaya devam edecektir.
Küresel ekonomiye büyük zarar veren bir salgının hala küresel bir termonükleer savaş veya gezegen oranlarının doğal bir felaketi olmadığı anlaşılmalıdır. Bu hastalığın patlak vermesindeki düşüşten çok sonra petrol fiyatlarının şu andaki seviyelerinde kalacağını söylemek gerekirse, tamamen yetersiz seviyenin büyük bir abartı olacağını söyleyebiliriz. Er ya da geç, dünya normal hayata dönecek ve tanıdık bir ölçekte enerji kaynaklarını tüketmeye başlayacak. Daha sonra, piyasa katılımcıları yeni bir şekilde ilişkiler kurmak zorunda kalacaklar, krizden önce olduğundan daha fazla anlayış ve saygı ile son derece arzu edilir.
Ancak, tüm bunlar geleceğin meselesidir. Çok uzak olmadığına inanmak istiyorum ... Şimdilik ne yazık ki kötümser tahminler haklı çıkarılıyor. 14 Nisan akşamı, son OPEC + anlaşmasının sonuçlanmasından bu yana ilk kez petrol dünya borsalarına düşmeye başladı ve 30 doların altına düştü. Brent markasının fiyatı açık artırma sırasında varil başına% 5,7'den 29,93 $ 'a, WTI - varil başına% 6,83 ila 20,88 $' a düştü (Moskova saati 20 saat). Bu arada, ABD'de işler daha da üzücü: örneğin, ABD Batı Teksas Orta Düzey (WTI) CLc1 yağı, mayıs ortasına kadar devletin eyalette "siyah altın" olduğuna dair açıklamalar yapıldıktan sonra varil başına 20,11 dolara düştü. Kapasite dolu olacağım.
Bu durumda, sadece sabırlı olmak ve krizin en kısa sürede aşılacağını ummak gibi görünüyor.