Göç kelimesinin Latin dilindeki kökleri, insanların ya da hayvanların yaşam alanlarındaki değişimi ifade eden “ göç” kelimesinden gelmektedir. Ekolojistler, göçü belirli bir türden çok sayıda organizmanın bir bölgeden diğerine hareketi olarak tanımlamaktadır. Birçok hayvan için, göç yaygın bir durumdur ve yiyecek, su ve eş aramak gibi nedenlerden dolayı oluşur. Diğer hayvanlar, özellikle de avlanan hayvanlar, avcılarından güvenlik arayışı içinde göç eder. Ekolojistler göçü bir yerden diğerine geçen organizmanın türüne göre sınıflandırırken, en yaygın türlerin bazıları kuş ve balık göçüdür.
Memeli Göç
Bazı memeli türleri çok sayıda göç eder ve en bilinen örneklerden biri Kenya'daki Masai Mara'dan Tanzanya'daki Serengeti'ye göç eden en göçmen göçlerdir. Alandaki yağış düzenleri, otlak alan arayışı içinde en çok erkeklerin hareketini etkilemektedir. Tahminler, Kenya-Tanzanya sınırındaki göçlere en fazla 2.000.000 erkek olduğunu gösteriyor. Wildebeest dışında, yolculuk yapan diğer hayvanlar ceylan ve zebralar içerir. YA Darman, AA Danilkin ve AN Minayev'in araştırması, bazı Sibirya Karacalarının mevsimsel olarak göç ettiğini gösteriyor. Göç eden nüfus, kışlama alanlarından ilkbaharın doğurduğu alanlara geçmektedir. Kışıma geri döndükleri zaman sonbaharda sonbaharda fawns yetiştirme yetiştirme aralığında kalırlar. Moğol ceylanının özellikle ilkbahar ve sonbaharda göç ettiği gözlenmiştir. Kuzey Amerika'da, göç eden memeliler bizon, pronghorns ve wapiti içerir. Asi boynuzlu oryx, springbok ve blesbok gibi bazı türlerin göçü insan etkisinden dolayı durdu.
Kuş göçü
Göç, sayısız kuş türü arasında yaygın bir olgudur ve genellikle kuzey bölgelerinden güneye doğru uçmaktadır. Kuşların yaptığı çeşitli yolculuklar, tüm gereksinimlere uymadıkları için göç sayılmaz. Kuşlar genellikle üremiş oldukları bölgelerden hareket eder ve gençlerini kışlık alanlarına yükseltir. Kuş göçü, eski zamanlarda, kırlangıçların, leyleklerin ve kaplumbağa güvercinlerinin hareketlerini kronikleştiren Aristotle ve Homer gibi tanınmış yazarlar tarafından iyi bir şekilde kaydedilmiştir. Johannes Leche kuş göçü çalışmalarında modern öncülerden biriydi. Leche'nin çalışmaları çoğunlukla kuşların Finlandiya'ya ilkbaharda ulaştığı tarihleri kaydetmekti. Ekolojistler, uzun mesafeli göçle uğraşan yaklaşık 1.800 kuş türü tespit etmişlerdir. Ornitologlar, kuşların göç alışkanlıkları dahilinde, en önemlilerinden biri olan ve bir geçiş yolu olarak bilinen bir yolu izleyerek kuzeyden güneye uçma eğilimi olan birkaç model tespit etmişlerdir. Kuzey-güney geçiş yollarını takip eden tanınmış kuşların bazıları, kırlangıçlar, kuzey buğday ayıları ve Amur şahinlerini içerir. Bazı kuş türleri ayrıca zorlu çevresel koşullardan kaçınmak için daha yüksek veya daha düşük irtifalara göç eder. İrtifa göçü yaptığı gözlemlenen kuşların bazıları beyaz boğazlı kepçe ve duvar sürgüsünü içerir.
Ters Göç
Tersine göç, birçok kuş türünde gözlemlenen ve geleneksel yolun tersi yönde izlenen ve ardından türlerinin izlediği bir olgudur. Bilim adamları, kuşların göç yollarını iki yöntemle öğrendiğini belirledi; içgüdülerini takip etmek veya ebeveynlerini takip etmek. İçgüdülerini takip eden kuşlar genellikle göçü tersine çevirmeye daha yatkındır. Ters göç vakaları kaydeden kuş türlerinden bazıları Pallas'ın Ötleğenini ve sarı boğazlı Vireoları içerir. Yanlış rotayı takip eden kuşların çoğu genellikle ölür, ancak bazıları hayatta kalır. Bazı durumlarda, hayatta kalan kuşlar birbirini izleyen mevsim boyunca aynı bölgeye geri döner, diğerleri ise kendilerini yeniden yönlendirir ve geleneksel göç yollarını izler.
Balık göçü
Çok sayıda balık türü, binlerce mil hareket eden bir bölgeden diğerine taşınır. Diğer hayvanlar gibi balıklar da üremek veya yiyecek aramak için göç ederler. Balık göçü, tuzlu suda yaşayan olgun balıkların üremek için tatlı su kütlelerine geçtiği veya tatlı su kütlelerinde yaşayan olgun balıkların üremek için deniz gibi tuzlu su kütlelerine geçtiği antadrom olabilir. Somon balığı denizden tatlı su nehirlerine göç eden en iyi bilinen anadrom balıklarından bazılarıdır. Öte yandan, yılan balıkları tatlı su nehirlerinden denizlere göç eden göçmen balıkların en iyi örneğidir. Diğer balık türleri, özellikle de yem yapanlar, çok uzak mesafelere göç ederler ve bilim adamları göçlerini okyanus akıntılarına ve yiyecek aramalarına bağladılar. Bazı bilim adamları balıkların gençlerini tanıyamadıkları için hareketlerinin yamyamlığa karışmamalarını sağladığını ileri sürmüşlerdir. Balıkların küresel ekonomiye olan önemi nedeniyle, BM, ayrı ülkelerin Münhasır Ekonomik Bölgeleri içinde hareket eden balıkları tanımlamak için yüksek oranda göç eden türler terimini kullandı. Bu kategorideki balıkların bazıları ton balığı, yelken balığı ve sarı yüzgeçleri içerir.
Böcek göçü
Çok sayıda böcek türü nedeniyle, bilim adamları böcek göçünün kesin bir tanımını yapmakta zorlanıyorlar. Ön etimolojistlerden biri olan John Kennedy, böceklerin davranışlarına dayanarak en yaygın kullanılan tanımlardan birini buldu. Çekirgeler, kelebekler, böcekler ve güveler en sık göçen böceklerden bazılarıdır. "Lepidoptera göç" terimi, Antarktika dışında her kıtada meydana gelen kelebeklerin ve güvelerin göç davranışlarını tanımlamak için kullanıldı. Lepidoptera göçünün en çok incelenen vakalarından biri, Meksika'dan Kanada'dan geçen Monarch kelebeğidir. Bir diğer böcek göçü türü de, yusufçukun uzun mesafeli hareketi Odonata'dır.
Diel Dikey Geçiş
Diel dikey göçü, göçe katılan organizmaların büyük biyokütleleri nedeniyle dünyadaki en önemli göç olarak kabul edilmektedir. Diel dikey göçü genellikle, organizmalar gece boyunca su seviyesinin daha yüksek seviyelerine taşındığında ve gün boyunca daha düşük seviyelere çıktıklarında meydana gelir. Göçün birincil nedeni, gece ve gündüz ışık yoğunluğundaki farktır. Dikey dikey göçü uygulayan hayvanlara mürekkep balığı, kopepod ve alabalık dahildir.
İnsan Aktivitelerinin Hayvan Göçüne Etkileri
İnsan faaliyetinin, hayvanların göçü üzerinde doğrudan etkisi vardır ve en fazla etkilenen türlerin bazıları beyaz leylek ve salmondur. Nehirler boyunca inşa edilen barajlar bazen salmonların üreme alanlarına ulaşmasını önler ve bu da vahşi doğada somon sayısını önemli ölçüde azaltır. Balıkların barajlar gibi engelleri aşmasını sağlamak için balık merdivenleri geliştirilmiştir. Abur cuburla dolu çöplüklerin beyaz leylek gibi kuşları geleneksel göç yollarından ayırdığı bilinmektedir.