We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Hükümet, sosyalist ekonomik sistemini gevşetme ihtiyacını, sıkı siyasi kontrol arzusuyla dengelemeye devam ediyor. Nisan 2011'de hükümet, liderlerin geniş kapsamlı ekonomik değişiklikler için bir planı onayladığı yaklaşık 13 yıl sonra ilk Küba Komünist Partisi Kongresi'ni düzenledi. O zamandan beri hükümet, Kübalıların elektronik cihazlar ve cep telefonları satın almalarına, otellerde kalmalarına ve kullanılmış araba alıp satmalarına izin vermek de dahil olmak üzere, sınırlı ekonomik reformları yavaş yavaş ve aşamalı olarak uygulamaya koydu. Hükümet, reform sürecinin bir parçası olarak devlet sektöründeki işleri kesti ve bazı perakende hizmetlerini "serbest meslek"e açarak, sözde "cuentapropistas" veya girişimcilerin yükselişine yol açtı. Şu anda 500.000'den fazla Kübalı işçi, serbest meslek sahibi olarak kayıtlıdır.
Küba rejimi, ekonomik modelini, gayrimenkullerin ve yeni araçların özel mülkiyetine ve satışına izin verilmesini, özel çiftçilerin tarım ürünlerini doğrudan otellere satmalarını, tarım dışı kooperatiflerin kurulmasını, yeni bir yabancı yatırım yasasının kabul edilmesini içerecek şekilde güncelledi. ve Mariel limanı çevresinde bir "Özel Geliştirme Bölgesi" başlatmak.
2016'dan bu yana Küba, yavaşlayan ekonomik büyümeyi kısmen Venezuela'dan petrol ürünü teslimatlarıyla ilgili sorunlara bağladı. 2000 yılının sonlarından bu yana Venezuela, Küba'ya tercihli şartlarla petrol ürünleri sağladı ve zaman zaman günde yaklaşık 100.000 varil tedarik etti. Küba, petrolün bedelini kısmen, 30.000 tıp uzmanı da dahil olmak üzere Venezuela'daki Küba personelinin hizmetleriyle ödedi.
Küba Hükümeti, devlet kontrolündeki ekonomisini organize ederken sosyalist ilkelere bağlı kalmaya devam ediyor. Üretim araçlarının çoğu hükümete aittir ve hükümet tarafından işletilmektedir ve Küba Hükümeti istatistiklerine göre işgücünün yaklaşık %75'i devlet tarafından istihdam edilmektedir. Gerçek rakam, yaklaşık 150.000 küçük çiftçi ve diğer 108.000 "cuentapropistas" veya serbest meslek lisansı sahipleri ile yaklaşık 4,4 milyonluk toplam işgücünden %93'e yakındır.
Küba ekonomisi, 1989 ve 1993 yılları arasında gayri safi yurtiçi hasıladaki en az %35'lik bir düşüşün ardından, Sovyet sübvansiyonlarının kaybı ekonominin temel zayıflıklarını ortaya çıkardığı için hala toparlanıyor. Ekonomik krizi hafifletmek için, 1993 ve 1994'te hükümet, turizme açılma, yabancı yatırıma izin verme, doları yasallaştırma ve 150 kadar meslek için serbest çalışma yetkisi de dahil olmak üzere birkaç pazar odaklı reform başlattı. Bu önlemler mütevazı bir ekonomik büyümeyle sonuçlandı; Ancak resmi istatistikler yetersizdir ve sonuç olarak Küba'nın gerçek ekonomik durumuna ilişkin eksik bir ölçüm sağlar. On yılın sonundaki yaşam koşulları 1989 seviyesinin oldukça altında kaldı. Düşen şeker ve nikel fiyatları, petrol fiyatlarındaki artışlar, 11 Eylül 2001 sonrası turizmdeki düşüş ve yıkıcı Kasım 2001 kasırgası ülke üzerinde yeni ekonomik baskılar yarattı ve 1990'ların ortalarında ve sonlarında yapılan birkaç iyileştirmeyi geri almakla tehdit etti. . Yiyecek ve yakıt kıtlığı önemli ölçüde arttı.
1990'ların ortalarında turizm, başlıca döviz kaynağı olarak uzun süredir Küba ekonomisinin temel dayanağı olan şekeri geride bıraktı. Turizm, Küba Hükümeti'nin kalkınma planlarında önemli bir yere sahiptir ve üst düzey bir yetkili, turizmi "ekonominin kalbi" olarak nitelendirmiştir. Havana, turizm sektöründe kullanılmak üzere yeni turistik tesisler inşa etmeye ve tarihi yapıları yenilemeye önemli kaynaklar ayırıyor. 2001 yılında yaklaşık 1,7 milyon turist Küba'yı ziyaret ederek yaklaşık 1,85 milyar dolar brüt gelir elde etti.Ê Ancak, hükümetin bu sektörde devam eden büyüme umudu, 2001 küresel ekonomik gerilemesi ve 11 Eylül'ün bölgesel turizm üzerindeki olumsuz etkileri tarafından ödüllendirilmedi; 2002 yılında adayı 1.683.716 turist ziyaret ederek 1.5 milyar dolar gelir elde etti.
Havaleler Küba'nın hesaplarında büyük bir rol oynuyor ve 18,6 milyar dolarlık bir ekonomiye yılda 800 milyon dolar ile 1 milyar dolar arasında bir hesap oluşturuyor. Havalelerin çoğu, ABD yasalarının adaya yılda 1.200 dolara kadar göndermesine izin verilen ABD'deki ailelerden geliyor. Bu, Küba nüfusunun yaklaşık %60'ına bir miktar dolar erişimi sağlıyor. Küba Hükümeti, Küba vatandaşlarının, gıda, ev ve giyim eşyalarını nominal değerinin %240'ının üzerinde yüksek bir marjla satan devlet tarafından işletilen "dolar mağazalarında" alışveriş yapmalarına izin vererek bu dolarları ele geçirmeye çalışıyor. Küresel ekonomik durgunluk ve azalan işçi dövizleri Küba'nın bocalayan ekonomik büyümesine katkıda bulundu. Tarihinin büyük bir bölümünde adanın ekonomisinin temel dayanağı olan şeker, sıkıntılı dönemlere düştü. 1989 yılında 8 milyon tonun üzerinde olan üretim, 1990'ların ortalarında 3.5 milyon ton civarına düşmüştür. Yetersiz ekim ve yetiştirme yöntemleri, kötü yönetim, yedek parça kıtlığı ve zayıf ulaşım altyapısı, sektörün toparlanmasını caydırmak için bir araya geldi. Haziran 2002'de hükümet, bu azalan sektörde "kapsamlı bir dönüşüm" gerçekleştirme niyetini açıkladı. Mevcut şeker fabrikalarının neredeyse yarısı kapatıldı ve 100.000'den fazla işçi işten çıkarıldı. Hükümet, Küba'nın durgun ekonomisinde yeni iş bulmaları pek olası olmasa da, bu işçilerin diğer alanlarda "yeniden eğitileceklerine" söz verdi. Ayrıca, bu tür çabalara rağmen şeker hasadı azalmaya devam etti ve 2003 yılında 2,1 milyon tona gerileyerek 1933'ten bu yana en düşük seviyeye geriledi.
Havana, ekonominin ayakta kalmasına yardımcı olmak için, öz sermayenin yarısını elinde tutan Küba Hükümeti ile ortak girişimler, turizm tesisleri için yönetim sözleşmeleri veya şeker hasadı için finansman sağlayan yabancı yatırımları aktif olarak yönetiyor. 1995'te ortaya konan yeni bir yasal çerçeve, Küba Hükümeti ile ortak girişimlerde çoğunluk yabancı mülkiyetine izin verdi. Uygulamada, yabancı ortağın çoğunluk mülkiyeti pratikte yoktur. Küba Hükümeti'nin 1982'de yabancı yatırımlara ilişkin ilk yasayı yayınlamasından bu yana kurulan 540 ortak girişimden sadece 397'si 2002'nin sonunda kaldı. 2000 yılında 448 milyon $ olan yatırım akışları 2001 yılında 39 milyon $'a düşmüştür. Bu yatırımların çoğu, Batı ekonomilerinde normalde özsermaye yatırımı olarak kabul edilmeyen yönetim, tedarik veya hizmetler için krediler veya sözleşmelerdir. Yatırımcılar, ABD vatandaşlarından kamulaştırılan mülklerde "trafiğe çıkanlara" yaptırımlar sağlayan ABD-Küba Özgürlük ve Demokratik Dayanışma (Libertad) Yasası tarafından kısıtlanıyor. Ağustos 2002 itibariyle, iki yabancı şirketin 18 yöneticisinin ABD'ye girişi yasaklanmıştır. Libertad Yasası uyarınca eylem tehdidi nedeniyle bir düzineden fazla şirket Küba'dan çekildi veya oraya yatırım yapma planlarını değiştirdi.
1993'te Küba Hükümeti, halkının ABD dolarına sahip olmasını ve kullanmasını yasal hale getirdi. O zamandan beri dolar, kullanımdaki ana para birimi haline geldi. Dolara erişimi olanlar ve olmayanlar arasındaki yaşam standardındaki uçurum genişledi. Yabancı işletmelerden ve turistlerden dolar maaşı veya bahşiş alabilen işler son derece arzu edilir hale geldi. Restoranlarda veya taksi şoförü olarak çalışan doktorlar, mühendisler, bilim adamları ve diğer profesyonellerle tanışmak yaygındır.
Ekonomik kriz nedeniyle işten çıkarılan işçilere iş sağlamak, hükümetin sağlamakta güçlük çektiği hizmetleri sağlamak ve karaborsa faaliyetinin bazı biçimlerini yasal ve dolayısıyla kontrol edilebilir kanallara sokmaya çalışmak için, Havana 1993'te kendi kendini yasallaştırdı. yaklaşık 150 meslek için istihdam. Hükümet, küçük özel sektörü düzenleyerek ve vergilendirerek sıkı bir şekilde kontrol ediyor. Örneğin, küçük bir özel restoranın sahipleri en fazla 12 kişiyi ağırlayabilir ve işe yardımcı olmaları için yalnızca aile üyelerini çalıştırabilir. Belirlenen aylık ücretler, kazanılan gelirden bağımsız olarak ödenmelidir ve sık yapılan denetimler, birçok serbest meslek düzenlemesinden herhangi biri ihlal edildiğinde sert para cezaları verir. Son yıllarda hükümet, özel sektör fırsatlarını genişletmek yerine, bu özel sektör girişimcilerini iş dünyasından çekip kamu sektörüne geri döndürmeye çalışıyor. Birçoğu kayıt dışı ekonomiye veya karaborsaya girmeyi seçti ve diğerleri kapandı. Bu önlemler, özel sektör istihdamını 2003'te 209.000'lik zirveden yaklaşık 53.000'e indirdi. Ayrıca, gerçekte sözde serbest meslek sahibi olan çok sayıda insan, askeri yetkililer için iyi bağlantıları olan cephelerdir. Yakın tarihli bir rakam verilmedi, ancak Küba Hükümeti 2001 yılı sonunda serbest meslek sahiplerinden alınan vergi gelirlerinin bu vergi mükelleflerinin sayısındaki azalma nedeniyle %8,1 düştüğünü bildirdi.
Uzun süreli kemer sıkma ve devlet kontrolündeki ekonominin yeterli mal ve hizmet sağlamadaki verimsizliği, Küba'da gelişen bir kayıt dışı ekonomi için koşullar yarattı. Devlet tarafından işletilen peso mağazalarında bulunan malların çeşitliliği ve miktarı azaldıkça, Kübalılar ihtiyaç duydukları yiyecek, giyecek ve ev eşyalarını elde etmek için giderek artan bir şekilde karaborsaya yöneldiler. Karaborsada satmak veya resmi istihdam dışında yasa dışı olarak hizmet sunmak için işyerinden eşyaların çalınması yaygındır ve Küba şirketleri bunu karşılamak için üretim planlarında düzenli olarak %15'lik zararlar hesaplamaktadır. Kübalıların geçimlerini sağlamak için bu tür faaliyetlerde bulunmaları gerektiğini ve kayıt dışı ekonomiyi kapatma girişimlerinin boşuna olacağını kabul eden hükümet, kontrol çabalarını hırsızlığa karşı ideolojik çağrılara ve büyük organize operasyonları durdurmaya odaklıyor. Bağımsız bir ekonomist ve muhalefet lideri tarafından hazırlanan bir raporda, Küba ekonomisinin %40'ından fazlasının kayıt dışı sektörde faaliyet gösterdiği tahmin ediliyor.
Küba'nın istikrarsız ekonomik konumu, dış finansman için ödemesi gereken yüksek bedel nedeniyle karmaşıklaşıyor. Küba Hükümeti 1986'da uluslararası borcunun çoğunu temerrüde düşürdü ve Dünya Bankası gibi uluslararası finans kuruluşlarından krediye erişimi yok, bu da Havana'nın başta gıda ve yakıt olmak üzere ithalatı finanse etmek için büyük ölçüde kısa vadeli kredilere güvenmek zorunda olduğu anlamına geliyor. Zayıf kredi notu, 11 milyar dolarlık sabit döviz borcu ve Küba yatırımıyla ilişkili riskler nedeniyle, faiz oranlarının %22'ye kadar çıktığı bildirildi. 2002'de Moody's, kronik temerrütleri ve artan kısa vadeli borçları gerekçe göstererek Küba'nın kredi notunu Caa1'e indirdi - "spekülatif not, çok zayıf." Dunn ve Bradstreet, Küba'yı dünyanın en riskli ekonomilerinden biri olarak değerlendiriyor.