

Ğ. Şeva’nın Başkaldırması ve Öldürülmesi (20. Bölüm)
20:1,2 Benyamin oymağından Şeva adlı kötü bir isyancı (Saul’un akrabalarından olabilir), Yahuda’nın sözlerini kullanarak (19:42) bunları bir ayaklanma nedeni haline getirdi. Yahuda halkı, Davut’un kendilerine ait olduğunu ileri sürdüler. Şeva küstahça 10 oymağın Davut’la hiçbir ilgisi olmadığını bildirdi ve herkese evlerine dönmelerini söyledi. Böylece Davut’un yanında yalnızca Yahuda oymağı kaldı. Daha sonraki olaylar Şeva’nın yalnızca küçük bir yandaş grubuna sahip olduğunu belirtirler. “Ey İsrailliler, herkes…” ifadesi sınırlı biçimde anlaşılmalıdır, yalnızca 10 oymağın karşı koyan adamlarını içerir.
20:3 Kral, Yeruşalim’e vardığında geride bırakmış olduğu 10 cariyeye Avşalom tarafından onursuzca davranıldığını öğrendi. Cariyelerin, yaşamları boyunca dul kadınlar olarak yaşayacakları bir evde gözaltında kalmalarını sağladı.
20:4-7 Bu sırada Yoav’ın rütbesi indirilmişti ve Avşalom’un isyankar komutanı Amasa, Davut’un ordusundan sorumluydu. Kral, Amasa’ya, isyankar önder Şeva’yı kovalamaları ve ele geçirmeleri için üç gün içinde Yahuda askerlerini toplamasını buyurdu. Açıklanmayan bir nedenden ötürü Amasa, görevi verilen süre içinde tamamlamadı, bu nedenle Davut, yönetimi Avişa’ya verdi ve kendisine adamlar seçerek Şeva, surlu kentlere saklanmadan onu yakalaması için gönderdi. Yoav da Avişay ile gidenler arasındaydı.
20:8-10a Givon’daki büyük kayanın yanına vardıklarında Amasa onlarla görüşmeye geldi. Savaş giysisi içindeki Yoav, Amasa’ya yaklaştı, bu sırada kılıcı kınından çıkarak yere düştü. Bunu amaçlı yapmışa benziyordu. Sonra kılıcını aldı ve hiçbir şeyden kuşkulanmayan kuzeninin üzerine yürüdü. Bir dostluk gösterisi yapan Yoav, öpmek istercesine sağ eliyle Amasa’nın sakalından tuttu, sonra kılıcını karnına saplayarak onu öldürdü.
20:10b-13 Yoav ve Avişay, Şeva’yı kovalamaya başladıklarında, adamları cesedi yolun ortasında kanlar içinde bulunan Amasa’yı gördüklerinde durdular. Yoav’ın adamları ceset yoldan kaldırılıncaya kadar, Yoav’ı izlemediler.
20:14-22 Şeva’nın kovalanması, kuzeydeki Avel-Beytmaaka kentine kadar sürdü. Bu kent, Merom sularının kuzeyinde bulunuyordu. Bilge halkı ile ün yapmıştı. Yoav kenti kuşattığında, bilge bir kadın ona seslenerek, İsrail’e ana gibi kucak açan kentlerden birini neden yıkmak istediğini sordu. Yoav, bu kentte saklanan Şeva isimli isyancı önderin peşinde olduğunu açıkladı. Kadın Şeva’nın başını surun üzerinden atmayı kabul etti. Kadının söylediği gerçekleştiğinde, Yoav boru çaldı ve görevini tamamlamış olarak Yeruşalim’e geri döndü. Şeva’nın ayaklanması bir haftadan fazla sürmemişti.
20:23-26 Davut, önce Amasa’yı (19:13), sonra Avişay’ı (20:6) Yoav’ın yerine getirerek, Yoav’ın rütbesini indirmişti. Ama Yoav, başkomutan konumunu tekrar ele geçirdi.
23-26. ayetlerde yer alan kralın önemli önderlerinin listesi 8:15-18. ayetlerindeki sıralamayla büyük ölçüde aynıdır. Yoav ordunun başıydı; Benaya Davut’un korumasından sorumluydu; Yehoşafat devlet tarihçisiydi; Şeva (Seraya ile aynı) yazman; Sadok ve Aviyatar kâhinlerdi. (Sadok ve Avimelek daha önceki sıralamada yer alan kâhinlerdi.) Diğer farklılıklar, Adoram’ın krallığın yıllık gelirinden sorumlu olmasıydı ve Yairli İra, Davut’un kâhiniydi. Oysa 8. bölümde kâhin olarak Davut’un oğullarından söz edilmiştir.


Kutsal Kitap
1 O sırada Benyamin oymağından Bikri oğlu Şeva adında kötü bir adam bir rastlantı sonucu Gilgaldaydı. Şeva boru çalıp, ‹‹İşay oğlu Davutla ne ilgimiz