Guido Van GENECHTEN
KIRÇİÇEĞİ YAYINLARI
Küçük Kanguru aslında artık annesinin kesesinde oturamayacak kadar büyümüş ve ağırlaşmıştır. Ancak bir türlü annesinin kesesinden çıkmak istememektedir. Anne kanguru, her ne kadar "artık kendi ayakları üzerinde zıplamasının zamanı geldi" diye düşünse de, Küçük Kanguru için annesinin kesesi sıcaktır, kurudur, rahattır, biryerden biryere gitmek için kendisinin zıplamasına gerek yoktur, annesinin karnından gelen sesleri dinlemek onu rahatlatmaktadır. Anne kanguru ona dış dünyanın ne kadar eğlenceli biryer olduğunu anlatmaya çalışır, tüm diğer hayvanlardan örnek gösterir ama nafile. Küçük Kanguru inadından vazgeçmez. Ta ki, tıpkı kendisine benzeyen bir başka yavru kanguru ile tanışıncaya kadar.
Nehir'in okula yeni başladığı dönemlerde almıştım bu kitabı. Anneden biraz uzaklaşmanın o kadar da kötü birşey olmadığını anlatmak için güzel bir kitap.
Biz bir de küçük sanat etkinliği yaptık. Netten bulduğum anne ve yavru kanguruyu Nehir boyadı, kestik, keseyi yapıştırdık. Artık kitabı okurken anne ve yavru kanguruyu da yanımıza alıyoruz, konuşturuyoruz, yavru kanguruyu keseye koyup çıkarıyoruz..