“Estetik” kelimesi köken olarak Yunancadaki “aisthesis”/“aisthanesthai” kelimelerine bağlanır. Bu kelime içeriğinde; algı, duygu, duyum ve algılamak gibi anlamlar barındırır. Bu bağlamda denilebilir ki estetik, duygusallığın sağladığı bilgilerin bilimidir.
Estetiği sistematize eden, belli bir düzen içine sokan ve onu bir disiplin hâline getiren kişi, Alexander Gottlieb Baumgarten isimli Alman düşünürdür.
Alman düşünüre göre mantık; düşünce ve zihne bağlı bilgilerin doğruluğunu inceleyen bir bilimdir. Estetik de duyu ve duygulara bağlı bilgilerin doğruluğunu inceleyecektir. Yani estetik, “mantığın ikiz kardeşi” veya “duyulara dayalı bilgilerin mantığı” olarak tanımlanabilir.
Estetik, duyusal alanın bütün genişliğini değil, bu alanın özellikle “güzel” olan kısmını inceler.
Buna bağlı olarak bir dönem Georg Wilhelm Friedrich Hegel ve Johann Gottfried Herder gibi kimi Alman düşünürler, “estetik” kelimesinin yerine “güzellik bilimi” veya “güzellik felsefesi” kavramlarının kullanılması da da önerilmiştir.
Daha sonra estetiğin temel değerinin sadece güzellik olarak sınırlanmasına karşı çıkan ve içlerinde Immanuel Kant ve Ludwig Wittgenstein gibi önemli isimlerin de bulunduğu bir grup düşünür; yüce, trajik, komik, zarif, ilginç, çocuksu, soylu, çekici ve hatta çirkin olanın bile estetiğin inceleyebileceği değerler içinde bulunduğunu öne sürmüşlerdir.