Yeryüzündeki (bedenleriyle ve beyinleriyle çalışarak insanlığa katkı sağlayan) bütün emekçilerinin, onların ailelerinin ve emekçi emeklilerin 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Bayramı'nı yürekten kutluyor; Dünyanın bütün coğrafyalarında gerçekleştirilen kutlama etkinliklerinin kardeşlik, barış ve demokrasi şölenleri şeklinde cereyan etmesini diliyorum.
Umarım bu kutlamalar, insanlığın küresel kapitalizmin azgın saldırıları karşısındaki mücadele azmine ve kararlığına olumlu katkı yaparlar.
1 Mayıs'ın grafik sanatlar alanındaki bir tezahürüyle açtım bu blogu. Onun edebiyattaki, çok da bilinmeyen, bir izdüşümünü paylaşarak devam ediyorum satırlarıma.
1 Mayıs ile ilgili ilk Türkçe şiir olan aşağıdaki satırlar Yaşar Nezihe (Bükülmez) tarafından yazılmış ve 1 Mayıs 1923'de Aydınlık Dergisi'nde yayınlanmıştı. İşte Yaşar Hanım'ın emek ve emekçileri yücelten dizeleri:
Bu bloga 1976'da Orhan Taylan tarafından yapılan yukarıdaki afiş ile başladım. Bu grafik çalışma şimdiye kadar yapılanların hem en meşhuru, hem de (bana göre), en başarılı olanıdır (ii).
Yandaki afiş ise 1977'de Tan Oral tarafından yapıldı.
Aşağıda ise Türkiye 'de yapılmış 1 Mayıs afişlerinden ikis yer almakta:
1977'de Atatürk Kültür Merkezi'ne asılan efsaneleşmiş o devasa pankart, Türkiye'deki 1 Mayıs etkinliklerinin ikonagrafik kozmosunda, yukarıda paylaştığım Orhan Taylan afişi gibi, merkezi bir yer işgal eden görsellerdendir.
Dünya'dan 1 Mayıs afişleri:
1 Mayıs emek, dayanışma ve mücadele günü vesilesiyle paylaştığım bu blogu, çocuk emeğinin istismar edilmesini ironik bir pencereden ve oldukça da başarılı bir şekilde mercek altına alarak gündemimize taşıyan bir karikatürle tamamlıyorum:
dipnotlar:
(i): http://www.istanbulkadinmuzesi.org/yasar-nezihe
ii): http://www.listemiste.com/wp-content/uploads/2014/04/1mayis2.jpg