Bölüm 4: Sürpriz Ödül
Çeviri: RassNt
Sanki tuvaletin pencereleri kapalı değilmiş gibiydi çünkü Chen Ge odaya soğuk bir hava akımının girdiğini hissetti. Sanki görünmez bir el yüzünü yalayıp geçti.
Tuvalet kabininin kapısı rüzgarla hareket ediyormuş gibi gıcırdadı. Tavanın köşesinde toplanmış olan su yere düşerek böceklerin dağılmasına neden oldu. Ses, Chen Ge'nin tüm derisinde geziniyorlarmış gibi hissetmesine neden oldu.
Genel sessizlik içinde her türlü gürültü çoğalıyordu ve bu durum çoğu insanın endişe dürtüsünü harekete geçirecek olsa da bu, gençliğinden beri aldığı eğitimle kalbini güçlendirmiş olan Chen Ge için geçerli değildi.
Zihnini boşaltarak zamanı saymaya devam etti.
Yaklaşık yirmi dakika geride kaldığında Chen Ge nedense odanın ısısının sanki birisi etrafına buz blokları yerleştirmiş gibi düştüğünü hissetti ve istemsizce ürperdi.
Sakinleş! Kafanı fazla takma ve kendini korkutma! Sadece on dakika kaldı; Chen Ge bunu yapabilirsin! Kulağının yanından akan, sanki etrafında bir şey dolanıyormuş gibi hissettiren garip bir hava akımı vardı. Ellerini öyle sıktı ki üzerindeki damarlar çıktı ama vücudu adeta hareketsiz bir taş gibi durdu.
"Chen Ge, Chen Ge, Chen Ge..."
Kendi kendine mırıldanmaya devam etti. Geriye sadece beş dakika kaldığında Chen Ge titreşen mum ışığının söndüğünü anladı ve karanlıkta onun ismini mırıldanan başka bir varlık daha var gibiydi.
Yankı? İmkansız!
"Chen Ge..." Ses sanki onu çağırıyordu ve önemli bir şey söyleyecek gibi aceleciydi.
Ses sanki odanın dışından geliyor gibi, bir baksam mı? Fakat Chen Ge hemen bu düşünceyi zihninden attı. Kurallar netti; aynanın önünde durmalı ve hiçbir şey yapmamalıydı.
İçinden saymaya devam etti ve kulağının yanındaki ses çarpılmaya başladı. Şu an birisinin ismini söylediğinden emindi ve bu kişi tuvalet kapısının dışında duruyordu.
Ses aceleciydi görünüyor ama bu oyunu oynayan benim, o zaman neden onun acelesi varmış gibi davranıyor? Bu belli ki tuzak, hilekar seni. Chen Ge'nin dudakları hoşnutsuzlukla aşağı doğru büküldü. Kurgu ve atmosfer fena değil ama korkutma taktikleri fazla sıradan ve düz.
Son üç dakikada sanki birisi tuvalet kapısına tırnaklarını sürtüyor ya da onu dişleriyle kemiriyormuş gibi tiz bir gürültü gelmeye başlamıştı. Kapı her an açılacak gibi sinsice gıcırdadı.
1,798 saniye, 1799 saniye, 1,800 saniye! Yarım saatlik süre dolmuştu; gürültüler bir anda ortadan kayboldu ve tekrar sessizlik hakim oldu.
Yanlış hesaplamaya fırsat vermemek için hemen gözlerini açmadı. Fazladan üç yüz saniye daha saydı ve geri adım atarak ellerini göğsüne yerleştirdi, gözleri titreşerek açıldı.
Tuvaletteki mum sönmüştü ve yerini karanlığa bırakmıştı. Bir nedenden ötürü Chen Ge bir şeyin değişmiş olduğunu hissetti. Feneri yaktı ve ışık bir kez daha sıkışık alanı aydınlattığında Chen Ge afalladı.
Önünde duran ayna çatlaklarla doluydu ve birçok yansıması ona bakıyordu. Bu son derece halüsinojenikti, ama onu daha da korkutan şey aynanın önünde duran parçalanmış bir oyuncak bebekti!
Düğme gözleri parlıyordu ve yamalı vücudu yünle doluydu. Bu oyuncak bebek Chen Ge için özel bir anlam ifade ediyordu; onun ilk tasarımıydı ve ebeveynleri ortadan kaybolduğu yerde bırakılan bir şeydi.
Oyuncak bebek sanki içinden çıkacak şeyi durdurmak istercesine aynaya yaslanmıştı.
"Bekle, tuvalet kapısı kilitliydi, nasıl içeri girdi? Pencereden mi? Hayır bir dakika, asıl soru onun nasıl hareket edebildiği!" Chen Ge dünyası yıkılıyormuş gibi hissetti; durumu algılamak için zaman ihtiyacı vardı. Adam ve oyuncak bebek bu halde üç dakika kadar kaldıktan sonra Chen Ge tekrar kendine geldi. Soğuk parmaklarını oynattı ve yavaşça oyuncağa doğru uzandı.
Bir nedenden ötürü oyuncağın düğme gözleri onu takip ediyor gibiydi. Chen Ge oyuncağına bakarken istemsizce dudakları titredi. Oyuncak bebekten olabildiğince uzak durarak onun yanındaki telefonu aldı. "Neyse ki bunu hazırlayacak kadar zekiyim."
Telefon kaydı bitirmişti. Chen Ge videoyu izlemeye başlamadan önce ikinci bir kopyasını yaptı.
Video kalitesi çok iyi değildi. Mum ışığı karanlığın içinde tek başına dans ediyordu ve aynanın karşısında duran Chen Ge oldukça temkinli görünürken aynanın içindeki Chen Ge garip şekilde rahattı.
İlk on dakika sorunsuz geçti ama on birinci dakikadan itibaren işler garipleşmeye başladı.
Rüzgar sesi telefona yansımamıştı ama videoda kabin kapısının hareket ettiği görülebiliyordu.
Ardından video beyaz gürültüyle sekteye uğradı. Bu video en fazla biraz garipti ama bir nedenden ötürü oldukça korkutucuydu. Belki de bu insanın özündeki karanlık ve bilinmeyene karşı olan korkusuydu.
Video devam ederken Chen Ge'nin yüzü giderek soldu Gözleri kapalıyken asla hareket etmediğinden emindi ama videoda vücudunun yavaşça aynaya doğru ileriye eğilmeye çalıştığını gördü.
Yirmi beşinci dakikada vücudunun üst kısmı çoktan yetmiş derecelik açıya gelmişti ve burnunun ucu neredeyse aynanın yüzeyine dokunacaktı.
Saniyeler sonra bir anda aynada örümcek ağı gibi çatlaklar oluşmaya başladı. Bu, Chen Ge'nin kalbinin teklemesine neden oldu. Ardından en inanılmaz şey gerçekleşti. Chen Ge'nin aynadaki ifadesi değişti. Aynaya çılgınca kendini vururken yüzünde habis bir sırıtış vardı.
Tam o dakikada mum söndü ve video bitti.
Kamera açısı yüzünden videoda oyuncak bebeğe dair herhangi bir sahne yoktu ve Chen Ge'nin son beş dakikada neler olup bittiğiyle ilgili gerçekten en ufak bir fikri yoktu.
"Görünüşe göre aynanın içindeki şey dışarı çıkmaya çalıştı ama bu oyuncak tarafından mı durduruldu? Bu durumda oyuncak benim hayatımı mı kurtardı?" Chen Ge karşısındaki oyuncak bebeği aldı ve ciddi bir tonla sordu, "Beni anlayabiliyor musun? Aileme ne olduğunu biliyor musun?"
Doğal olarak oyunca cevap vermedi ama düğme gözleri karanlıkta parlıyor gibiydi.
Chen Ge oyuncağı kollarına aldı ve tuvalet kapısına doğru döndü. Dışarı çıkmaya korkarak pencerelerden birinin altına çöktü ve telefonu çıkardı. Görev başarılı mesajı onu bekliyordu.
"Son derece şanslı olduğunu söylemek gerek. Kabul Görevi başarıyla tamamlandı! Kazanılan Görev Ödülü—Temel Yetenek: Cenazeci'nin Makyajı.
"Cenazeci'nin Makyajı: Umarım bu kabiliyete hak ettiği saygıyı gösterirsin. Güzellik makyajının aksine bir cenazeci sadece ölülerin makyajı ile ilgilenir. Ellerin ölü çehrelere hayat verir, onlara ebedi güzellik getirir.
"İlk Kabus Görev tamamlandı, kilidi açılan ünvan: Kabus Kasabası Yeni Üyesi. Elde edilen ek ödül: 1 Yıldızlı senaryo Geceyarısı Cinayeti'nin Test Görevi açıldı! Test Görevi'ni tamamlayarak bu senaryoyu Korku Evi'ne ekleyebilirsin!"
Ekrandaki mesaja bakan Chen Ge kendi kendine düşündü, bir Korku Evi'nin başarısı iyi bir makyaj sanatçısıyla doğrudan alakalıydı. İster dekorlar olsun ister oyuncular, hepsi de onları hayata dönmüş gibi gösterecek, kolaylıkla gerçeklik etkisi yaratarak toplam korku faktörünü artıracak iyi bir makyaj sanatçısına ihtiyaç duyardı.