Bölüm 1: Vampirler Ülkesi
Weed’in, bir vampir yarasasının sırtında Vampir Krallığı Todeum'a doğru ilerlerken, büyük beklentileri vardı.
"Todeum'un para ve hazinelerle dolup taşması gerekiyor. Soyluların zihniyeti ... Tori'yi getirmeye harcadığım zaman karşılığında bir ödül alacak mıyım?"
Şişirilmiş iyimserlik.
Cennet kenti Levis’e ulaştıktan sonra, Weed Ölüm Şövalyesine göz kulak olmuş ve Freya’nın kayıp kupası Herrara Kupası'nı geri almıştı. Ama kazandığı şey ödül değil Freya kilisesinden gelen başka bir görevdi!
Görev, Freya adına bir vampir klanını yenmek ve Freya Kilisesi'nin kayıp kalıntısı olan Fargo Tacını geri almaktı. Bununla birlikte 400 seviye boss tipi bir canavar olan Tori, vampir klanının başıydı ve Ölümsüz Lord Barr Khan'nın bir astıydı.
Öte yandan Weed, o zamanlar 200 seviye bile değildi. Sadece Ron Alves ile birlikte, taşlaşma laneti altında bulunan tüm rahipleri ve paladinleri serbest bırakmak zorunda kaldı. Cesur çabaları sayesinde Tori ve klanı yenildi; ama bu, hiçbir şekilde, son değildi.
Ölümsüz Lejyonuna karşı savaşın başlangıcına yakın olan Weed, daha da güçlenmek için birçok maceraya adım attı; Tori'nin üstadı olarak unvanını hak etmek için Tori'ye karşı savaştı. Şimdi ise Tori, Weed'i gerçek ustası olarak tanımak için onu Vampir Krallığı'na davet etmişti.
Ödül bal gibi tatlı olacak!
Vampirler lüks şeyleri severler: hazineler, güzel sanat eserleri, muhteşem kaleler ve benzerleri şeyler; bu yüzden Todeum bu tür yerler ile dolu olacak. Böyle bir yere davet edilmeleri için, Tori'nin iyi lütfu onlarla olmalıdır.
Bu güzel fantezilere demir atarken ve sürdükleri vampir yarasalar yeryüzüne daldığı sırada Weed ve partisi gafil avlandı. Yeryüzünün altında bir deliğe girerek, kirli bir nehre düştüler ve akıntıya kapıldılar.
"Ewpupuu!"
Derinlikten yukarı doğru yüzdüler, havayı hızlıca soludular ve kıyıya doğru ilerlediler. Geomchi’nin grubunun yardımıyla, Mapan'ın malzeme vagonu zararsız bir şekilde nehirden çıkarıldı.
Maylon sordu.
"Neredeyiz?"
“Şey, buraya yarasalar vasıtasıyla geldik”
diye cevap verirken Pale başını iki yana salladı, ancak daha önce hiç kimsenin bu bölgeye adım atıp atmadığından emin değildi.
Aynı şekilde, Weed’in de bir fikri yoktu.
'Elbette Todeum'da olmalıyız.'
Tori söz vermişti. Elbette davet Vampir Krallığı Todeum’a idi! Vampir Krallığı'nda yaşayan gecenin soyluları! Eski sanat eserleri ve mücevherlerin, sıra sıra yüksek dağlarının sahipleri; yeryüzünde bulması zor güzel kadınlarla birlikte.
Bu vaat edilmiş diyarlar sadece 3 ayda bir erişilebilirdi ve yüz milyonlarca yarasa ve kemirgeni ayrıca buranın sonsuz karanlıkla çevrilmiş hakimleri yani vampirleri barındırıyordu.
Lanet olsun.
Vampir yarasalarının aniden kaybolmasından sonra, parti, yer altından gelen bulanık suların akışıyla oluşan iğrenç nehrin kıyısında ilerledi.
Pale, partinin izcisi olarak ön plana çıkarak sordu.
"Suyun kaynağına doğru gidersek Morata’ya dönüş yolumuza dair bir ipucu bulabilir miyiz?"
"Bu yöntem ile Morata'ya geri dönemeyiz" diye yanıtladı. Weed cevap verdikten sonra, "Morata, bu toprakların yakınında bile değil."
Bu toprakların nehri çok kirliydi; Buradaki kıyılar tanınmaz derecede kontamine olmuştu. Genellikle gördükleri canlı yeşil yerine, solmuş bitkiler ve gri toprak görebildikleri tek şeydi. Çürümüş sazlar, rüzgar, Todeum'un bulanık göğü tarafından gönderilmiş gibi görünen bir uğursuz ürperti, yaprakları fırçalıyormuş gibi ileri geri sallandırdı. Bu manzara Morata ile karşılaştırıldığında hiçbir şeydi.
"Bu Vampir Krallığına vardığımız anlamına geliyor, değil mi?" Pale sordu.
"Şey ...hadi emin olalım. Vampir Tori’yi çağır!"
Weed daha fazla bilgi almak için Tori'yi çağırmaya çalıştı ama Tori'den bir cevap alamadı.
Hwiyiing !!
Tori'nin neden çağrılamadığı konusunda kimse şu anki durumu anlamıyordu. Pale tereddüt ederek sordu.
"Weed-nim, aptal yerine mi koyulduk?"
"İmkânı yok."
Weed, Tori'ye inanmak istedi. Herkesin benzer bir fikri olmasına rağmen, bu duygu sırtından vurulmak gibiydi.
“Ama Weed-nim durum düşündüğümüzden farklı. Todeum güzel bir yer olmalı, bunun gibi kirli bir nehrin yanında olmamalı.”
"......"
Pale ileriyi işaret etti.
Hayal ettikleri Todeum’dan ziyade gerçek; zarafet, lütuf ve altınla dolması gereken Vampir Krallığının tam karşıtıydı; Kirli bir nehir ve bulanık bir gökyüzünden başka hiçbir şey olmayan ıssız topraklardan başka bir şey değildi.
"Bu hiçbir şekilde Tori’nin bahsettiği şey değil!"
Weed hala inkâr ediyor ve tersliyordu.
Tori'nin söylediği şeyi hatırlatarak, bunun bir çeşit ödül olduğunu öne sürdü; ama bunu bir hediye olarak adlandırmak zordu. Ne güneş ne de yıldızlar; paslı boruların kokusu gibi kokan rüzgâr, Vampir Krallığı hayal ettiklerinden tamamen farklıydı. Zephyr sonunda bir açıklama yaptı.
"Başka bir lanet olası karakter."
"......"
"Her seferinde suistimal ediliyoruz, bu bir çeşit geri ödeme olmalı."
"......"
Romuna’nın sözleri, Weed'in göğsünü bir köpek ısırığı gibi deldi; En çok zarar veren darbe ise Surka'nın masum sözlerinden geldi.
"Buraya varabilmemize rağmen, heyecan verici bir şey olmayacak mı?"
Tori'yi buraya getirmesi karşılığında hoş bir yolculuk olacağını düşünmüşlerdi; ama riskleri göz önünde bulundurmamıştı ve rehber olmadan gelmişlerdi. Weed yerlerde sürünen ruhunu canlandırmaya çalıştı.
'Peki ya benim Altın Krallığıma ne olacak?'*
*Çn: A’sını zor görürsün o krallığın, yazık la Weed’e.
Şimdiye kadar, bir kez bile rahatlamaya yetecek kadar şanslı olmamıştı. Yolculuğu boyunca bolca acı çekmek zorunda kalmıştı!
Duruma sakince bakılırsa, Todeum'a yapılacak keyifli yolculuk göründüğü gibi olmayacaktı. Tori'nin seviyesini dikkate alarak, Balkan'ın astı olarak hizmet ettiği zamanla birlikte; Bir yıl boyunca 400 seviye düzeyindeki patron tipi bir canavarla 'iyi' ilişki kurmanın pek mümkün olmayacağını anlamıştı.
‘Düşündüğüm gibi değil. Burası çok tehlikeli ve kesinlikle hazır değiliz.’
Eğer buradaki canavarlar Tori'nin seviyesine yakınsa, bu daha önceki maceralara benzemezdi. Bu düşünce Weed'in beklentilerini ve fantezilerini kırdı; bu noktadan sonra, hayatta kalma en yüksek öncelikti.
Vampir Krallığı Todeum’un kuralı, bir kez bile ölürseniz, yukarıdaki dünyaya geri gönderilirsiniz.
Bu kural, Versailles kıtasında yasaklanmış olmasına rağmen iğrenç bir ceza olarak kabul edilir. Ana kıtada, böyle bir kural hakkındaki hiçbir şeyi umursamadan birçok kez ölebilirdiniz; ama burada vampir krallığında, sadece bir şansınız vardı.
Senin türünün bir vampir olmaması nedeniyle Todeum’da bir ölüm, anında Krallık dışında yeniden doğma anlamına geliyordu. Böyle bir fırsat elde etmek zordu ve boşa harcanmaması gerekiyordu çünkü Versailles Kıtasında uymanız gereken doğru görev hattını bilmiyordunuz.
Weed'in gözleri daha sonra sakinleşti.
'Todeum ya da başka bir yer olsun, geri adım atmayacağım. PARA! Paramı verin bana!’
Bir kumarhanede büyük ödülü kazandığınızı düşünün, insanlara en derin arzularını, para tutkusunu hatırlatan yüksek bir türbe; hayatta kalmak için ateşe doğru giden bir güve ve yemeğe olan bir arzu.*
*Çn: 3 tane alakasız tabiri yan yana koyalım demişler böyle bir şey çıkmış ortaya.
‘Canavarların buraya gelme riski var, böyle bir şey olursa bir kriz meydana gelecek.'
Baloncuklanan umutlar.
Ancak, Weed'in korkusu gerçek olursa bu umut baloncukları patlayacaktı. Toteum'da böyle bir kriz yalnız olsanız önlenebilirdi, ama şimdi Weed ile beraber çok sayıda arkadaşı vardı.
"Neredeyiz ve nereye gidiyoruz?"
"Geri dönüş yolumuz ne olacak?"
Geomchi475 ve Geomchi503’ün erkek sesleri titriyordu.
Vampirlere şahit olma ümidiyle bir yere götürüldüler, ama bilmedikleri rastgele bir yere vardılar. Bu noktada, eğer bir canavara denk gelirlerse, dövüşmeye korkarlardı. Bilinmeyen bir mekânda bilinmeyen bir görev ya da macera, işte bu duygu nehre itilmiş kör bir adamın yerinde olmak gibiydi!
Sadece korku değil, aynı zamanda kafa karışıklığı da beraberinde büyük bir krize neden oldu.
Yine de Weed'in bu soruna basit bir çözümü vardı.
"Hadi yiyelim!"
"Wooohohoh!"
Yemek için açlık!
Kimchi’nin tüm özlemi buydu.
"Bana lezzetli bir şeyler ver!"
"Çikolata gibi tatlıları severim."
"Birazcık kremada fena olmaz."
"Aramızda kim et yemek istemez ki, hm?"
“Burada içki içmek çok da kötü gelmiyor .......”
Anında bu partiyi dolduran sinirlilik yok olup gitti; yüzlerinde mutlu ifadeler ile, her biri tombul yüzlü domuzları taklit ediyor gibiydi. Ve domuzlar olarak, yemek şu an ana konuydu. Buna rağmen öğretmenler kendi arzularını belli etmiyor, fikirleri farklı görünmüyordu. Geomchi3, Geomchi4, Geomchi5 ise memnun görünüyordu.
"Ne tür bir yemek yapacaksın?"
"Beklemek sıkıcı olacak, ama ... lezzetli yiyecekler için sabırlı olunmalı."
"Yemekler İçecekler!"
"Wooo !!!"
Seechwi’den bir kükreme çıktı.
"Aman Tanrım, eğer herkes bu insanlar gibi olsaydı, şimdiye işten çıkmış olurdum."
Bütün insanlar önlerindeki kadar basit olsaydı, insan zihninin karmaşıklığına ilişkin psiko-analiz hakkındaki tezlerinin hepsi terkedilecekti!
Sadece domuz eti yemek için cehennemin derinliklerine düşmek, insanın doğası değildi!
Fakat bu umutsuzluklar arasında Seechwi'nin çıldırmasını engelleyen umutlar vardı. Fakat Pale, Zephyr ve Maylon genel nüfusa dahildi ve durumdan rahatsızlık duyuyorlardı.
Pale Zephyr'e ciddi bir tavırla sordu.
"Bugünün yemekleri nedir?"
"Todeum'da alınan öğeler, malzeme olarak kullanılabilir mi?"
"Elbette. Muhtemelen."
Hwaryeong büyük bir zevkle alkışladı.
"Weed-nim yemek yapmada çok iyi hiçbir şey için endişelenmemize gerek yok."
“......”
Tekrar, Seechwi rahatsız hissetti.
'Onlar da normal değiller.'
Oyuna girmeden önce POD'da yazıldığı gibi. Tarihte derinlere inmek için, bilinmeyen bölgeleri keşfetme tehlikesine göğüs geren kahramanlar gibi olunmalıdır ve yüksek liderlik sıfatı gereklidir.
Herhangi bir kriz karşısında pes etmemek, zihnin iradesini gösterir.
Rakipsiz bir cesaret, eşsiz yoldaşlar, hızlı bir zekaya sahip olmak ve kararlı olmak.
Vampirlerin Krallığını keşfetmek daha önemliydi. Ancak, Weed'i izledikten sonra varılan sonuç, onu kahramanca bir figüre benzetmenin zor olduğuydu. Seechwi basitçe vazgeçti ve dedi.
"Muhtemelen liderler seviyeleri yüzünden liderdir; ancak Geomchiler ve ben onun seviyesine denk olabiliriz!"
Seechwi, sonuçta, sadece başka bir insandı.
Bir süre geçtikten sonra Weed tabakları çıkardı.
Zara Çorbası! (Kaplumbağa Çorbası)
Morata'yı terk etmeden önce, sadece bunları pişirmek için yeterli malzeme getirmişlerdi.
"İçindeki maddeler Zaralardır ve bu yemek büyümeyi temsil ediyor. Geceleri dördünüzde nasıl bir kaplumbağa gibi ‘yeniden doğmak’ için yalvarıyorsunuz ama aşağıya baktığınızda hala bir kaplumbağa gibi parlıyorsunuz. İşte bu bir erkeğin ‘GÜCÜNÜ” tamamen geri getirecek ... keuheuheu!”
Weed ondan önce tabakları şekerle kaplamaya başlamıştı. Cazip gösterinin sonunda, gürültülü bir kahkaha patladı!
Sınıfının bir heykeltıraş olmasıyla bir sene geçtikten sonra, bir şeylerin nasıl üstesinden gelineceğini ve bir güven gösterisinin zorunlu olduğunu öğrenmişti.
‘Aşçı olmak da aynı şeydir. Lezzetli yemekler, önceden bir gösteri yaparsanız daha lezzetli olur.'
Şefin güven oyu, deneyimi arttırmak için bir zorunluluktu.
"OHOHH evet!"
Geomchilerin hepsi Zara çorba porsiyonlarını almak için koştular. Gelecekte yemek yapmak için malzemelerin eksik olması ihtimalini göz önünde bulundurarak geriye tek bir damla çorba bile bırakmadılar.
"Kkeoeok!"
"Müthiş!"
Çorbanın tadını çıkardılar. Her biri için kişi başına 3 porsiyon düşmüştü; Korkunç Vampir Krallığı gibi bir yerde bile iştahlarını azaltmak için hiçbir şey yapmamışlardı. Özellikle ‘Gücü yeniden kazanma’ sözünden bahsedildiğinde! Pale ve Zephyr bu konuda tartışmadılar ve kaplumbağa çorbasına gömüldüler.
"Afiyet olsun ... tek bir damla bile bırakmayın."
Kadınlar açısından düşünürsek Maylon’u teşvik edilecek bir sonraki şey; Weed’in sözcükleriydi.
"Kaplumbağanın uzun ömürlü olmasıyla benzer, Zara Çorbası 20 gün boyunca cilt yaşlanmasını durduruyor ......"
"Lütfen onu bana ver! Hızlıca!"
"Bol bol ver lütfen, Weed-nim!"
Irene ve Romuna araya girmişti. Surka ise cilt bakımıyla uğraşmak için hala çok gençti. Tabii ki, hiç kimse, yaşlanma sürecinin 20 gün boyunca durup durmayacağını bilmiyordu, aksi halde bunu kesin olarak söylemek neredeyse imkansızdı. Ancak yılın herhangi bir gününde kendinize bakarak ödüllendirmeliydiniz!
Kandırılmış gibi hissetseniz bile, mutsuz olmamanın bir anlamı yoktu. Kızlar, Royal Road'da çok zaman geçirdikleri için, cilt bakım ürünlerini kullanmak ikinci bir öncelik haline gelmişti; yine de kızlar tereddüt etti.
Kızların şüphelerini gördüğü gibi, Weed sözlerine son bir ekleme yaptı.
"Servis yaptıktan hemen sonra yiyin. Bu bir zorunluluk! Sadece o zaman etkili olacak ..."
Bu sözle birlikte, kızlar açgözlülükle çorbayı içtiler.
Ancak, Mapan bu ziyafetin arkasındaki korkunç gerçeği biliyordu.
-Yemek için alışveriş yapma aşaması-
Her ne kadar Mapan tüccar sınıfı olarak malzemeleri temin etme ve yolculuk sırasında yükleri idare etme işiyle ilgilense de çoğu zaman, aşçı olduğu için herkesin hisselerini memnun etmek için malzemeler üzerinde karar vermek Weed'e kalmıştı.
"17 Zara yeterli mi?"
Weed başını salladı.
"Evet. Gelişmiş pişirme malzemelerinin her biri için 3G (G = altın) maliyeti var, bu yüzden onları istediğimiz kadar yiyebilme lüksüne sahip değiliz."
"Ama yolculuk ettiğimiz grubu göz önüne alırsak, malzemeler 500 üstü insan için yeterli olacak mı?"
"Muhtemelen."
“Weed-nim'in pişirme kabiliyetiyle bile, bu gruba 17 Zara'nın yeteceğinden şüpheliyim, özellikle Geomchileri göz önüne alırsak zor olacak.”
Zara Çorbası yapmanın zorluğu bir yana herkese yetecek kadar yapmak da zordu.
Weed zayıf bir şekilde güldü.
"Canlı Zaraları depolamak zor olacak, belki de bu miktar yeterlidir."
"Evet, her şey yoluna girecek mi?"
“Vampir Krallığı'ndaki ilk günümüz muhtemelen iyi olacak ve Zaraları ikinci günde yiyeceğiz. Yol boyunca herhangi bir tehlikeyle karşılaşıp karşılaşmayacağımıza bağlı olarak onları çok uzun süre saklamak, Zaraların etkinliğinin azalmasına neden olabilir. "
"Yani en iyisi daha çok Zara almak…”
”Hayır”
"Ha?"
“Bunu yaparsak, yiyemeyeceğimiz fazlalıklarla ne yapacağız?”
"......"
Weed, profesyonel bir şefmiş gibi vaaz vermeye başlamıştı.
"Yüksek sınıf mutfağı, kâr marjını düşürüyor! Yeterinden fazla pişirmek uygun değil ve malzemelere çok fazla yatırım yapılmasını tavsiye etmem. Ancak daha da kötüsü, Ustaların yemek olmadan ölüm cezası çekmesi mi 5G karşılığında hayatta kalmasına izin vermek mi?"
"Hayır efendim, bu seçenekler çok çetrefilli."
Geomchilerin grubu, topladıkları şeyleri silahla takas ettikleri için veya ekipmanlara yatırdıklarından dolayı çok fakirdi. Ve eşyalar için canavar avlamaktan ziyade, birini öldürürler ve düşen eşyalara dikkat etmeden daha da güçlenmek için hemen başka canavarlara giderlerdi. Heyecan avdaydı; Zorlu mücadele, oyundan daha çok keyif almalarına sebep oluyordu.
Bu nedenle, yiyecekler için yeterli bütçeyi ayırmak kendi başına bir çile idi.
"Ölüm cezası ile Ustalar arasında bir seçim yaparsak, en iyisi onların yemek yemesine izin vermeliyiz, bu yüzden bulabileceğimiz en ucuz malzemelerini almalıyız."
"Ama sadece 17 tane Zaramız var, yani çok fazla insanı açlıktan kurumaya terk etmiş oluyoruz."
"Belki de bir yolu vardır. Pollock fiyatları düşüyor mu?"
"Hımm? Fiyatları orijinalinden büyük ölçüde düşmüş."
"2000 tane al. Zara Çorbasını Pollocklardan yapacağım."
"Tadı farklı olmaz mı?"
"Ödeyebileceğin kadar da baharat, tatlandırıcı ve gıda boyası al."
İddialı Zara Çorbası!
Ve ana maddesi Pollack idi. Mapan'ın gözleri, vicdanı ağır bir darbe aldığı için büyük ölçüde eğildi.
"Satın almamayı düşünmüştüm?"*1
Weed Mapan'ın endişesini gidermek için yanıtladı.
"Bir taiyakide*2 doldurulmamış kısım diye bir şey yoktur."*3
"......"
*1Çn: Alakasız geldi cümle bana İngilizce çevirmende not düşmüş buraya bende anlamadım diye
*2ÇN: Balık şeklinde içine değişik şeyler doldurulan kurabiye tarzı bir şey.
*3ÇN: Bu cümle, kendi aramız illegal veya kötü amaçlı bir şey konuşurken kullandığımız bir tabirmiş. Diyor İngilizce çevirmen
* * *
Ziyafet bitmiş ve Weed'in aşçılığının artan gücü ve canlılığıyla partinin enerji seviyesi artmıştı ve bu etkiler Weed’in ileri seviye becerileri sayesindeydi. Hazır tariflerle yemek pişirilebilirdi, ama bu onlara ev yapımı bir his vermezdi. Herhangi bir aletle yemek yapmak el ile yapmakla bir değildi. Weed ziyafetin her bir parçasını, malzemelere kadar, kendi elleriyle yapmıştı ve bu partinin bakış açısına göre tamamen layıktı.
Irene yaklaştı.
"Weed-nim'in yiyeceklerinden keyif aldım. Ama her şeyi çıplak ellerle yapmak rahatsız etmiyor mu?"
"Böyle yapmak yemeği daha lezzetli yapıyor."
Irene onayladı. Weed, baharatı bile elleriyle karıştırmıştı. Ve öyle görünüyor ki, etkileri daha da muhteşemdi.
Irene sıkılgan bir şekilde dedi.
"Ama en son ne zaman ellerini yıkadın?"
Tabii ki, soru bir şakaydı, ama Weed ciddi bir şekilde cevap verdi.
"Bir ay önce ya da iki olabilir. Şey, gerçekten hatırlamıyorum..."
"..."
Irene, suskunlaştı ve gözyaşları dökmeye başladı.
"Kkeoeoeok!"
"Zara Çorbası lezzetli. Daha önce olduğu gibi."
"Bunu başka bir zaman tekrar yemek istiyorum."
"Şimdi macera zamanı."
Masum Geomchi sevindi, Mapan ve Irene ise fısıldaşmaya başladı.
"Mapan-nim başka hangi malzemeler Zaralarla beraber kullanıldı”
“Şey ... aslında, topladığımız ve hala az olan birçok şey ile.”
"Biz sana paramızı verdik."*
*ÇN: Ne sandın Weed, Mapanın akıl hocası
Pale, Irene ve Surka ile birlikte Mapan'a topladıkları altınları teslim etmişti.
"Weed-nim'in ürünlere ilişkin görüşüne göre, çok sayıda satın almalı ve daha sonra kar elde etmeliymişiz."
"Yani bu tüm paraların malzeme satın almak için kullanıldığı anlamına mı geliyor? Bu kadarı sadece malzemeler için çok fazla."
"Evet, ucuzlardı, ama ..."
"Onları nereden aldın?"
"Sokaktan."
"Sokaktan mı?"
Mapan bir an duraksadı, duraksamadan çıktı ve dedi.
"Çin'den geldiklerine inanmak daha kolay ..."
"Ahheuk!"
Tabağın görünümü iştah açıcı gibi gözükse de gerçek malzemeleri bilmek sizi yiyeceklerden soğutabilirdi. Kullandıkları materyaller son kullanma tarihlerine yaklaşıyordu! Oldukça ucuz bir fiyata 3. sınıf veya 4. sınıf kalitede malzemeleri vagona atmışlardı.
Bununla birlikte, Zaralar, tabaklar içindeki tüm o ucuz malzemeler arasında arzu edilen bir tat bırakmıştı sanki bulaşıkları yıkamak gibi.
"Sonunda yemekten sonra, macera başlıyor."
Weed herkesi tek bir yerde toplamıştı.
Seureureung.
Geomchi409'un kılıcını çekme sesi geldi.
"Keuheuheu! Sonunda zaman geldi."
Geomchi15 gürültülü bir şekilde güldü.
"Kirli vampirler, sizi kesip atacağım."
Geomchilerin gözleri değişti. Kılıçlarını soğuk bir şekilde, kesinlikle hiçbir gerginlik belirtisi vermeden çektiler; herhangi bir duruma cevap verebilmek için zihinlerini temizlediler.
Yüksek Dövüş Ruhları tavan yapmıştı.
Artık güçlü düşmanlardan korkmuyorlardı. Biri gelseydi, önden savaşa girmekten onur duyarlardı; Geomchileri koruyan kılıçlarıydı.
Zephyr sessizce başını salladı.
Weed’in, bu insanlara olan inancı pekişmişti.
Vampir Krallığı son derece tehlikeliydi, bu herkes için bir ilk olduğu için her şey olabilirdi.
Bu topraklardaki tek büyük engel!
Bu topraklarla ilgili önceden bilgi sahibi olmamışlardı; bu nedenle, yardım eli olmadan her şeyi kendileri çözmeleri gerekecekti. Kendi başlarına yürümek zorundalardı ve başka seçenekleri yoktu; Versailles Kıtasında daha önce yaşasalar da gelişmek için deneme yanılma yoluyla uyum sağlamaları gerekmişti. Fakat Vampir Krallığı’ndaki durum farklıydı bir ölüm, bu yerden bir sınır dışı edilme anlamına geliyordu. Hata yapamazlardı, çok dikkatli olmalılar, tüm risklerle yüzleşmeliler ve olumsuzluklarla başa çıkmalılardı.
Bunlar Geomchilerin daha önceki yaşam şekliydi; birçok zorluktan geçmişlerdi ve bu gibi durumlarla ilgili deneyimler yaşamışlardı. Kafa kafaya hücumun ilk ustalarıydılar.
Riskleri algılarmış gibi, ruh halleri aniden değişti. Bir üyeden diğerine, auraları birbirini güçlendirdi.
Bilinmeyenlerin ülkesi.
Geomchilerin yüzünden kesinlikle bir korku belirtisi bile yoktu!
Pale gülümsedi.
"Ben de hazırım!"
Surka da yumruklarını sıktı.
"Hadi başlayalım? Ben hazırım!"
Kesinlikle tehlikeli bir yerdi; ancak risklerle yüzleşmek için yoldaşlara sahip olmak, bunları atlatmak için bir güven verecekti! Levias'taki macera gibi birbirlerine mutlak inançları vardı.
Weed Geomchi'ye doğru geldi ve dedi.
"Muhtemelen vampirlerin ülkesindeyiz, ne olacağımı bilmediğimden, ustanın başı çekeceğini ve grubu yöneteceğini umuyorum."
Geomchi başını hafifçe salladı.
"Burası hakkında pek bir şey bilmiyorum, bu yüzden canavarların özelliklerini de bilmiyorum. Bu yüzden, sizin için en iyisi olduğuna inandığım şey şudur; kesinlikle gerekli olduğunu düşündüğüm çeşitli üretim becerileriniz var, bu yüzden geride durun ve hareketlerimizi yönetin. "
"Ama ben seni ölüm cezasına maruz kalma riskine atmak istemiyorum ..."
“Hayır, suçu üstlenmene gerek yok. Çoğunluğu hayatta tutmak için küçükleri kullanmak bizim için en iyisidir”
Geomchi2 de söz aldı.
“Komutayı sizin almanız en iyisidir. Aramızdaki herhangi birinden daha iyisiniz.”
Weed'in gözleri Geomchi3, Geomchi4 ve Geomchi5'e doğru gitti.
"Siz, üstatlar buna istekli misiniz?"
"Evet."
"Sana bağlı."
Geomchi5, Weed'in sırtını cesaret verici sözleriyle sıvazladı.
"Biz buradayız, tek sebebi senin tarafından davet edilmemiz. Ağır yükü tek başına üstlenmene gerek yok, zihnini rahatlat evlat."
Ölüm cezası karşısında samimi bir teşvik.
Weed, Geomchi6'dan Geomchi505’e kadar yüzlerini inceledi.* Bütün öğrencilerin sert yüzlerinde hafif bir gülümseme vardı ve hafifçe başlarını salladılar. Güç için açgözlülükten ziyade, efendilerine karşı olan mutlak sadakatleri yüzlerinden okunuyordu.
*ÇN: 5 dakika sonra. Kaçıncı Geomchide kalmıştım ben ya
Surka, Irene ve Romuna'nın bakış açısına göre, bu, erkeklerin kalbini gösteren harika bir manzaraydı.
"Çok havalı."
"Onlarla olan ilgim büyüdü."
"Tayfamız, Geomchi-nimlere sahip olduğumuzdan dolayı daha güzel."
Buna rağmen Seechwi olaya farklı bir perspektiften bakıyordu
'Beş öğretmen, lezzetli yiyecekler karşılığında anlaşmayı kabul etti, öğrencilerin ise ustalarını takip edeceğini biliyordu; Herkes, Weed kadar zeki değil.’
Diğer Geomchilerin ise çok farklı bir sebepleri vardı. Weed sadece tek bir etkendi asıl sebep öğretmenlerden korkmalarıydı. Eğitim sırasında her seferinde insanın sınırlarını zorlamışlardı, her gün ölümün eşiğine yakınlardı. Bir şey söylerlerse hızlı ve ani bir ölüm yaşayacaklarından korkuyorlardı.
‘Geomchi5 bir solucan tarafından öldürüldüğünde, geri döndü ve çöpleri yumruklamaya başlamıştı ta ki yumruklarını ıslatan kanın kimin kanı olduğunu anlaşılmayana kadar ... ve etrafta ölü hayvan bedeni sürüklemişti ...’
‘Master Geomchi! Royal Road'a katıldığınızdan beri, ruh haliniz daha da iyiye gidiyor... '
Diğer Geomchiler, partiye liderlik eden Weed'in şanslı olduğunu düşünüyorlardı.
Weed Pale'e döndü.
"Pale-nim."
"Evet."
"Lütfen çevreyi keşfe çıkmak için şu tepeye doğru Maylon-nim ile birlikte gidin. Eğer herhangi bir canavar ile karşılaşırsanız, çarpışmaya girmeyin hemen geriye bize doğru kaçın."
"Sadece gözlem mi? Tabi ki, şimdi gideriz."
Pale ve Maylon birlikte tepeye doğru yöneldi. Okçuların çevresel vizyonları herkesten daha yüksek olduğu için, çok geniş bir alanı kısa bir sürede tarayabilirlerdi. Pale ve Maylon döndü.
"Bu alanda canavar yok, sorun şu ki belki de bizim görüşümüzden saklanıyorlardır..."
"Peki ya araziden ne haber?"
“Nehrin kıyısındaki çevre uçurumlar tarafından engellenmiş, bu yüzden sadece tek bir yöne gidebiliriz. Bu arada küçük bir at yolu var gibi görünüyor.”
"O zaman devam edelim."
Weed'in kararından sonra parti endişeyle yol boyunca ilerledi. Ormanları geçtikten sonra Geomchi Weed'e döndü ve sordu.
"Weed, daha önce çok vampirle uğraştın mı?"
"Evet usta."
“Eğer ısırılırsak ne olur”
"Buradaki vampirler, daha önce duyduğumuz vampirlere benzemiyorlar. Esas olarak, canlarını ve manalarını yenilemek için seninkini emiyorlar, bu yüzden dikkat etmeliyiz."
"Zayıflıkları var mı?"
"Yüksek canları ve dayanıklılıkları var ve onların büyülü saldırıları çok güçlü. Silah kullanamıyorlar ve sıçan ve böcekler gibi çevikler aynı zamanda yarasa biçiminde saldırabiliyorlar."
"Bu oldukça sinir bozucu."
"Onların savunmaları da yüksek ve daha yüksek seviyeli vampirler lanetleme büyüsü veya daha güçlü türde büyücülük yetenekleri kullanabiliyorlar; eğer onlarla karşılaşırsak ve hazır değilsek büyük sıkıntıya gireriz."
"Diğer özellikleri neler?"
“Hayvanlar, troller ve devler gibi basit canavarlardan farklı olarak vampirler daha yüksek zekaya sahipler; gruplar oluşturmak için bir araya gelebilirler ve onları yeterince iyi bir şekilde yönetebilirler”
"Keuheum! Bunu yapabilirler mi? Sanırım mesafemizi korumak en iyisi."
"Evet."
10 dakika daha yürüdüler. Sonra üstlerindeki kırmızı gökyüzü sayısız miktarda yarasa tarafından kaplandı.
"Bu vampirlere işaret! Rahatlamamanız için bir hatırlatma olarak, vampirler biçimlerini yarasalara dönüştürebilirler."
Weed'in sözleri ortama ekstra gerilim ekledi, kılıcını daha da sıkı tuttu. Todeum'a gelmek için birçok vampir yarasayı sürmüşlerdi, ama önlerindeki manzarada onlardan çok daha fazla vardı.
Ancak yarasalar saldırmamışlardı.
Weed bir karar vermesi biraz zaman aldı.
"Devam etmeden önce: Yarasaları görürseniz, ilk saldıran siz olmayın. Kollarınızı yukarı kaldırın ve yaklaşıp yaklaşmayacaklarını izleyin."
Üstlerindeki gökyüzü, yarasalar yollarına devam ettikçe ve dağıldıkça değişti.
"Heuheuhew."
Mapan küçük bir gülüş attı. Bu gülüşe rağmen, terler sırtından aşağı akıyordu. Yarasalar tarafından saldırıya uğrarlarsa ne olacağını hayal etmişti; onların daha ve daha yaklaşması ve yaşam enerjinin senden çekilmesi. Böyle canlı bir hayaldi!
'Maceranın tadı da var.'
Kimse ne olacağını bilmiyordu. Attıkları her adım onları doğrudan bir çatışmaya daha ve daha yakın hale getiriyordu.
Mapan, maceranın heyecanından dolayı coşkulanmıştı; ana kıtayı terk eden ve bilinmeyen topraklara doğru ilerleyen tüccar sınıfının ilk üyesiydi!
Tüccarlar da oyunun tadını çıkartmalıydı.
"Keuheuheuheu."
Geomchi9'un kasları gerildi. Diğerleri arasında en cüsseli olan oydu. Geçirdiği yoğun eğitimden sonra, vücudundaki yağlar iyi tonlanmış kaslara dönüşmüştü. Ve dövüş için kaşınıyorlardı; Kendisini test edebilmek için yarasaların gelmesini umuyordu.
"Haydi!"
Kılıcını kenetleyen el, o an için hazırdı! Durum o an değişmiş olsaydı bile kılıcıyla yarasalar arasında dans etmeye hazırdı. Ve belki de diğer Geomchilerin de benzer fikirleri vardı; ama yarasalar gelmedi.
Buna rağmen Romuna ilk saldırıyı yapan olacaktı, yarasalar menzile girdiğinde onlara saldırmak için büyülerini yapmaya hazırdı; ama yarasalar uçup gittiler.
Weed'in partisi olduğu gibi devam etti, dağ sırtlarından geçtiler ve büyük bir kasabaya geldiler. Büyük bahçeli ve bazılarının kendi su kaynakları olan yüzlerce lüks konuttan oluşuyordu; Evler, daha çok villalar gibiydi. Yollar düzgün bir şekilde döşenmişti ve temizdi, kasabayı çevreleyen görünmez bir duvarı anımsatıyordu.