Betty Bone Schiess Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Betty Bone Schiess Kimdir ? Hayatı Ve Biyografisi
Doğum: 2 Nisan 1923
Ölüm: 20 Ekim 2017
Betty Bone Biyografisi
Betty Bone Schiess (1923 doğumlu), Philadelphia kilise töreninde rahip olarak atanan bir grup Episkopal kadın olan “Philadelphia Eleven” dan biri olarak ortaya çıktığında ulusal bir tartışmanın çıkmasına yardımcı oldu. Kilise hiyerarşisi hâlâ kadınların rahipliğe girmesine izin verip vermemeyi tartıştığı için bu bir meydan okumaydı.
Schiess, 1923’te Cincinnati, Ohio’da Evan ve Leah Bone’un kızı olarak doğdu. 1945’te Cincinnati Üniversitesi’nden lisans derecesini aldı ve daha sonra 1947’de kazandığı yüksek lisans derecesi için New York’taki Syracuse Üniversitesi’ne gitti. Aynı yıl William Schiess ile evlendi ve kendi kuşağındaki çoğu Amerikalı kadın gibi, ABD’ye yerleşti. ev kadını rolüne ve zamanla iki çocuğuna anne olmaya kadar. Yine de 1960’larda, Schiess gibi diğer eğitimli, özellikle de zamanının orta sınıf kadınları, filizlenen feminist hareketle yeni bir yön buldu. Kısmen yurttaşlık hakları mücadelesine katılımlarıyla başlatılan, efsaneleri sarsan bir kitabın (Betty Friedan’ın The Feminine Mystique) ve Ulusal Kadın Örgütü’nün (NOW) kurulmasıyla, Schiess gibi binlerce kadın kurumlar, işyeri ve sosyal gelenekler tarafından kendilerine getirilen sınırlamaları reddetmeye başladı. Ayrımcı yasaların yürürlükten kaldırılması için ajitasyona başladılar ya da onları Amerikalı erkeklerle eşit bir zemine yerleştirecek yasalar için çağrıda bulundular.
Schiess, 1960’ların sonlarında Ulusal Kadın Örgütü’nün Syracuse bölümünün başkanı oldu. Ayrıca, Amerika Piskoposluk Kilisesi içindeki ayrımcı uygulamaları ortadan kaldırmak için bir harekette önemli bir güç haline geldi. O zamanlar üç milyondan fazla üyesi olan Amerikan Piskoposlukçuları kesinlikle Protestan inancının en büyük mezhebi değil, belki de en etkilisiydi. İnanç, İngiltere’nin Anglikan Kilisesi’nin Amerikan versiyonunu temsil ediyordu ve kökeni 1784’e dayanan İngiltere Kilisesi’nden ayrı bir varlık olarak kökenleriydi. Aynı zamanda Doğu Kıyısı seçkinlerinin diniydi – Amerika’nın saygıdeğer, eski paralı aileleri genellikle Piskoposluktu; orantısız sayıda Amerikan başkanı da öyleydi.
Piskoposluk Kilisesi, her üç yılda bir Genel Konvansiyona temsilciler gönderen coğrafi piskoposluklar halinde örgütlendi. Milletvekilleri Meclisinde görev yapan sıradan insanlar, Piskoposlar Meclisinden daha düşük statüdeydi. Kadınların Piskoposluk rahipleri olmalarına izin verilmesi konusu ilk olarak 1940’larda, piskoposlukların Genel Kongrelere kadın temsilcileri vekil olarak göndermeye başladıkları zaman gündeme gelmişti. Bunlardan ilkinin kongre katında oturmasına izin verilmesine rağmen, sonraki kongrelerde sonraki kadın milletvekillerine izin verilmedi. Yaklaşık 20 yıl sonra, Konvansiyon sonunda tartışmayı çözdü ve 1967’de kadınların Temsilciler Meclisi’ne girmesine izin vermek için oy kullandı. O zamana kadar, dindar Piskoposluk kadınları Piskoposluk seminerlerine girmeye zorladı ve kabul edildi. Başka değişiklikler de meydana geldi: 1965’te, Genel Konvansiyon, diyakozlar için bekarlık kuralını kaldırdı. Bunlar, özel kilise okullarında eğitim gören, daha sonra Kilisenin himayesi altında hayır işleri, sosyal veya eğitim işleri üstlenen Piskoposluk kadınlarıydı; zamanla kilisede okumalarına ve törenlere yardım etmelerine izin verildi. 1965 Genel Sözleşmesi onlara erkeklere daha eşit bir statü verdi ve bekarlık kuralını kaldırdı. Beş yıl sonra, rahiplik durumlarını tanıyan bir atama töreniyle diyakozluğun tam üyesi olmalarına izin verildi. 1965 Genel Sözleşmesi onlara erkeklere daha eşit bir statü verdi ve bekarlık kuralını kaldırdı. Beş yıl sonra, rahiplik durumlarını tanıyan bir atama töreniyle diyakozluğun tam üyesi olmalarına izin verildi. 1965 Genel Sözleşmesi onlara erkeklere daha eşit bir statü verdi ve bekarlık kuralını kaldırdı. Beş yıl sonra, rahiplik durumlarını tanıyan bir atama töreniyle diyakozluğun tam üyesi olmalarına izin verildi.
Aynı 1970 tarihli Genel Konvansiyonda, kadınların rahipliğe atanması konusunda ilk kez bir oylama yapıldı ve geçemedi. Bununla birlikte, Piskoposluk Kilisesi içinde organize bir hareket başlatmaya hizmet etti: Piskoposluk Kadınlar Grubu, 1971’in sonlarında feminist bir eylem grubu olarak kuruldu. Üyelerinin çoğu, Piskoposluk ilahiyat okullarından dereceler almış kadınlardı. Schiess, 1972’de Rochester İlahiyat Araştırmaları Merkezi’nden ilahiyat alanında yüksek lisans derecesi almıştı. Diğer birçok Protestan inancının -diğerlerinin yanı sıra Metodist, Lüteriyen ve Presbiteryen- kadınların rahip olmalarına izin vermiş olması onları cesaretlendirdi.
29 Temmuz 1974’te, Schiess ve diğer on kadın, Philadelphia’daki bir şehir içi Piskoposluk kilisesinde resmi bir törenle atanan ilk kişiler oldular. Ancak bu bir dönek eylemiydi. Bunlar, rahipleri atamak için dini otoriteye sahip olan, ancak Kilise prosedürünü takip etmeyen ve rahiplik için potansiyel adayların adlarının bir piskoposluk komitesi tarafından onaylanmasına izin veren üç emekli piskopos tarafından atanmışlardı.
Schiess ile atanan diğer kadınlar, kendi cemaatlerinde ve piskoposluklarında benzer şekilde başarılı kadınlardı. Bunlar Merrill Bittner, Alla Bozarth-Campbell, Allison Cheek, Emily Hewitt, Carter Heyward, Suzanne Hiatt, Marie Moorefield, Jeanette Piccard, Katrina Swanson ve Nancy Wittig idi. Swanson’ın babası, rütbeli piskoposlardan biriydi, Sağ Muhterem Edward R. Wells. Diğer iki sempatik ihtiyar, Sağ Muhterem Daniel Corrigan ve Sağ Muhterem Robert DeWitt idi. Emekli piskoposlar olarak, eylem için Kilise yetkililerinden daha az kınama ile karşı karşıya kaldılar.
Piskoposluk Kilisesi’nin Tarihinde David E. Sumner’a göre : 1945-1985, Schiess ve on meslektaşı amaçlarını açıkladılar ve töreni yöneten piskoposlara şükranlarını dile getirdiler: Onları Hıristiyan itaatinin bu eyleminde. kişilerin cinsiyet temelinde kategorik olarak dışlanmasıyla.”
Ertesi gün, 30 Temmuz’da Schiess ve Bittner, ilgili piskoposluklar tarafından askıya alındı. Schiess’in piskoposu, Sağ Muhterem Ned Cole, New York Times’a göre, New York’un merkezindeki piskoposluğun din adamlarına bir mektup gönderdi ve New York Times’a göre, koordinasyon “piskoposluk gücünün isyankar bir kullanımı” olduğunu ve Schiess’in katılımının olduğunu ilan etti. dönek eylemi “her zaman onun olacak bakanlığı engelleyecektir.” Buna karşılık, Schiess, dini bir yargılamanın sonucunu bekleyeceğini iddia ederek, askıya alınmayı kabul eden bir bildiriye imza atmayı reddetti.
The controversy divided the church and achieved national attention. Those opposed to the ordination of women as priests pointed out that the Philadelphia ordination had not taken place via the proper avenues, with the women first being approved by a diocese committee. A few weeks later, a special meeting of the House of Bishops condemned the ordination by a vote of 128 to 9 for the same reasons. Conversely, other Episcopalians asserted that those same bishops may not have even possessed the authority to declare the ordination of Schiess and the others invalid.
Schiess’in davasının bir başka destekçisi de önde gelen bir Afrikalı-Amerikalı akademisyen ve Temsilciler Meclisi başkan yardımcısı Dr. Charles Willie idi. Vaazı Philadelphia’daki törende vermişti ve Ağustos ayında Piskoposlar Meclisi tarafından yapılan oylamadan sonra protesto etmek için görevinden istifa etti. Schiess’in memleketi Syracuse’da Grace Piskoposluk Kilisesi’ndeki bir vaazda Willie, bu konuda çizgiyi çok dar tutmakla meslektaşlarında hata buldu. Willie, “Hıristiyan dininde, kişiliğe yönelik kaygı, prosedürlere ilişkin kaygıdan daima önce gelir,” diye açıkladı. “Bir kurum yararına bireyler başkaları tarafından feda edildiğinde bir sosyal patoloji durumu ortaya çıkar.”
Ocak 1975’te, aynı cemaat Schiess’ten rahip yardımcısı olmasını istedi. O sırada, bir yaşlılar merkezinin müdürüydü. Amiri, Rahip Cole, ona bir hakemlik lisansı vermeyi reddetti. Konunun bir sonraki Genel Konvansiyonda karara bağlanması gerektiği görüşündeydi. Buna karşılık, Schiess, hem federal Eşit İstihdam Fırsatı Komisyonu’na (EEOC) hem de New York Eyaleti İnsan Hakları Bölümü’ne cinsiyete dayalı istihdam ayrımcılığı suçlamasıyla dava açtı ve bu, 1964 tarihli federal Sivil Haklar Yasası’nın VII. İlk Değişiklik kapsamında dini inançların ilkeleri ve yasaları oldukça kutsal bir korumaya sahip olduğundan, bu biraz radikal bir hareketti.
Zaman”Piskoposuna Dava Aç” başlıklı bir haberde, “Schiess’in piskoposunu laik kanallar aracılığıyla cinsiyet ayrımcılığı yapmakla suçlama kararının, kilise içinde kadınların davasına pek bir faydası olmayacağı ve pekâlâ bir tepki yaratabilir. Schiess, şikayetinde, Piskoposluk Kilisesi’nin kadınları Hong Kong’da rahip olarak görevlendirdiğine ve Kilise’deki hiçbir özel yasanın kadınların kiliseye girmesini yasaklamadığına dikkat çekti. Ayrıca, şikayeti, ayrımcılık suçlaması için yasal bir dayanak sağlayan ve aslında hükümete mesele üzerinde yargı yetkisi veren belirli bir önceki mahkeme davasına atıfta bulundu: bir mahkeme, bir kilise organının konuyla ilgili bir oylama yapması durumunda,teknik olarak dini inancının bir parçası değildir ve bu nedenle Birinci Değişiklik tarafından korunamaz.
16 Eylül 1976’da Genel Konvansiyon, kadınların rahipliğe katılmasına izin vermek için oy kullandı ve bu, Başlık III, Canon 9’un 1. Kısmı oldu. Bu karar kısmen, Piskoposluk Kilisesi’nin bu konuda çok keskin bir şekilde bölünmüş olmasından kaynaklandı. Bazı piskoposlar ve milletvekilleri, kadınları bir kez daha inkar etmenin kalıcı bir sürtüşme getireceğini düşündüler. 1977’nin başlarında, EEOC şikayetinin geri çekilmesinden sonra, Schiess, Piskoposluk yönergelerine göre Cole tarafından atandı. 1976’dan 1978’e kadar Syracuse Üniversitesi’nde papaz olarak hizmet etti ve 1978’den 1979’a kadar Cornell Üniversitesi’nde aynı görevi sürdürdü. Beş yıl boyunca New Mexico’daki Grace Piskoposluk Kilisesi’nin rektörlüğünü yaptı. York ve aynı zamanda 1985’ten itibaren New York Yaşam ve Hukuk Görev Gücü’nün bir üyesiydi.
Schiess’in hikayesi 1996 tarihli A Still Small Voice: Women, Ordination and the Church adlı çalışmasında anlatılıyor. Kiliseyi Geri Al, Gerçekten Tanık, (1982), Yaratıcılık ve Üretkenlik: Havva ve Muhalefet Üzerine Bazı Düşünceler ve Piskoposluların Etik Kararları Nasıl Verdiği (1988) kitabının yazarıdır . Schiess, Kürtaj Hakları Dini Koalisyonu, Adolesan Gebelik Konseyi üyesidir ve Elizabeth Cady Stanton Vakfı’nın mütevellisidir. Dinde Liyakat Kadınları olarak Vali Ödülü aldı, 1984’ten 1987’ye kadar Uluslararası Kadın Bakanlar Birliği’nin başkanlığını yaptı ve 1994’te Ulusal Kadınlar Onur Listesi’ne girdi.