Makineli tüfek M1919'in tasarımında başarısız olan, Albay Adolf Furrer'in liderliğindeki Bern fabrikası W + F (Waffenfabrik) çalışanları, yeni silah üzerinde çalışmaya devam etti. Görünüşe göre, nispeten zayıf tabanca kartuşu 7,65x21 mm Parabellum'u önceki gelişmelerinin ana sorunlarından biri olarak gördüler. Bu mühimmat yerine yeni bir kartuş arttırılmış güç geliştirilmiştir. Bu kartuş büyütülmüş bir kol uzunluğu 35 mm ve daha büyük bir barut dolgusu aldı. Mühimmatın gücünün düşük tüfek olacağı, ancak önceden kullanılmış 7,65-mm kartuş Georg Luger gibi mevcut tabancayı önemli ölçüde aştığı varsayılmıştır.
Yeni kartuşun yeni silahla birlikte kullanılması önerildi. Kartuşun özelliğinden dolayı, bu silaha aslında Pistolengewehr - “Pistol-tüfek” sembolü verildi, çünkü her iki silah sınıfının özelliklerini birleştirmek zorunda kaldı. Bu nedenle, A. Furrer tarafından tasarlanan 7,65x35 mm cephanesi, ara kartuşun ilk örneklerinden biri olarak kabul edilebilir ve bazı çekinceleri olan “Tabanca tüfeği”, erken otomatlar listesine dahil edilmelidir.
M1921 karabina genel görünümü
Bazı kaynaklara göre, 7,65x35 mm kartuş yeni mühimmatın yalnızca ilk versiyonuydu. Test bölgesinde test edildikten kısa bir süre sonra, bir 7,5x37 mm kartuş, değiştirilmiş bir mermi ve farklı bir kılıf ile ayırt edildi. Bu nedenle, geliştirmenin erken bir aşamasında, bir 7,65-mm kartuşun kullanımı için ümit verici bir silah tasarlandı ve ardından bir mühimmat 7,5x37 mm olacak şekilde değiştirildi.
Küçük kolların sınıflandırma özellikleri nedeniyle, W + F fabrikasının Pistolengewehr'i neredeyse hiçbir zaman otomatik olarak adlandırılmamaktadır. Daha sık, bu silahlar otomatik tüfekler veya otomatik tüfekler olarak sınıflandırılır. Ayrıca, “Tabanca tüfeği” yerine, silahın yaratıldığı yılı belirten M1921 ismi kullanılmıştır. Bazı kaynaklara göre, 1920x7,65 mm'ye yönelik bir silah odasının ilk taslağını giyen M35 endeksi de vardır. Kartuşa 7,5х37 mm geçtikten sonra, atama M1921 belirdi.
M1921 karabina projesi önceki gelişimin mantıklı bir devamıydı. M1919 hafif makineli tüfek tabanca olarak kullanılması ve tamamen yeni bir kartuş kullanılması ile bağlantılı olarak tasarımının değiştirilmesi önerildi. Ek olarak, performansı iyileştirmek, ergonomiyi geliştirmek vb. İçin başka bazı değişiklikler yapılmalıdır. Sonuç, selefine sadece kısmen benzeyen, ancak ana fikirlerini geniş ölçüde kullanan bir silahtı.
Yeni silahta, Parabellum tabancasında kullanılana benzer bir manivela mekanizması kullanılarak, cıvatanın kilitli olduğu şekilde namlunun geri tepmesine dayalı otomasyon kullanılmasına karar verildi. Böylece, bazı parçaların büyüklüğü ve konfigürasyonu hariç olmak üzere, yeni karabina otomatikleri ordu tarafından onaylanmayan bir hafif makineli tüfek topluluğunu pratik olarak tekrarladı. Potansiyel müşterilerin reddine rağmen, A. Furrer'in fikirlerini destekleme konusundaki gayreti belirtilmelidir.
M1921 otomatik karabina ana parçası dikdörtgen boru şeklindeki bir alıcıydı. Fıçının kasası görevi gören ön kısmında havalandırma için yuvarlak delikler vardı. Arka kısımda otomasyonun ana kısımları vardı ve ayrıca yüzeyinde birkaç kesim ve ilave parçalar da vardı. Kutunun içine, varil, kapı tespit parçasına ve kol sistemine bağlı olarak hareketli bir şekilde monte edildi. Bu ünitenin arkasında bir geri tepme yayı ile sıkıldı.
Otomasyon mekanizmaları. Arka koltukta deklanşör, kollar birlikte katlanmış
Alıcının sol yüzeyinde, cıvatanın hareketli kollarının çıkışı ve kullanılmış kartuşların çıkarılması için büyük bir dikdörtgen pencere sağlanmıştır. Silahın karşı tarafında, mağazanın arkasında küçük bir alma mili vardı, arkasında kolları kaldıracak bir pencere vardı. Boru şeklindeki alıcıda alt kısım ateşleme mekanizması için monte edildi.
Otomatik silahların ana unsurları, geri tepme yayı, bir cıvata ve üç kolla ileri konumda tutulan hareketli bir namluydu. Ek olarak, mekanizmalar alıcının iç yüzeyinde birkaç şekilli oluk içermiştir. Cıvatanın sistemi ve üç kaldıraç, M1919 hafif makineli tüfek bloğunun aynı bloğunu tekrarladı ve temel olarak alınan G. Luger tabancasından bazı farklılıklar aldı. Kompozisyonunda iki değil üç kaldıraç vardı. Çekim sırasında, iki uzun kol namluya paralel olarak yerleştirildi ve ikinci uzun kolu ve kutuyu birbirine bağlayan kısa bir arka kol dikti. Çalışma sırasında kollar pozisyonlarını değiştirmek zorunda kaldı.
Geri tepme atış etkisi altında, namlu geri dönüş yayı sıkıştırarak geri almak zorunda kaldı. Bu durumda, yüzeydeki çıkıntılar yardımıyla kollar, alıcının olukları ile etkileşime girmiş ve hareket etmeye başlamıştır. Cıvatanın en arkadaki konumu ile, küçük kol namluya paralel ve arkadaki büyük olanı dikey olarak döndürülmüştür. Ayrıca, geri tepme yayının etkisi altında, namlu ileri pozisyonuna geri döndü ve kollar ayrıca cıvatanın ileri beslenmesiyle başlangıç pozisyonuna yerleştirildi. İlk kilitleme mekanizmaları için, cıvataya bağlı ve alıcının arka duvarındaki delikten türetilmiş L şeklinde baskı kullanılmıştır.
Önceki projede olduğu gibi, A. Furrer silahı bir yan dergi ile donatmaya karar verdi. Fikrine göre, kartuşların sağdaki cıvataya gelmesi ve kullanılmış kartuşların sola atılması gerekir. Mühimmat silahları, 30 "orta" kartuşlarda çıkarılabilir kutu mağazaları sundu.
Kol ve panjur sistemlerinin çalışma prensibi
Otomatik bir tüfek tetik mekanizması, geleneksel bir tetikleyici tarafından kontrol edildi. USM'in çalışma modları hakkında bilgiler değişebilir. Bazı kaynaklarda, tek başına veya patlamada ateşleme olasılığından, bazılarında ise yalnızca bir samovzvod'dan gelen yalnız ateşten söz edilir. Ayrıca, sigortanın tasarımı ve çalışma prensibi hakkında kesin veri yoktur.
Perspektif karabina ahşap lodge tüfek tipi ile donatılmıştır. Alıcının mekanizmalarla monte edilmesi için oyuğun önünde, arka tarafında bir uç vardı. Silahı popo önünde tutmanın kolaylığı için tabanca çıkıntısı olan bir boyun vardı. Kutunun önünde, namlu odasının önünde, bir bipod montaj parçası ya da M1919 hafif makineli tüfek tabancasında kullanılana benzer bir ilave destek takılması önerildi. Böyle bir cihazın yardımı ile daha doğru bir şekilde ateş etmek mümkündü.
Üretimi kolaylaştırmak için, M1921 otomatik tüfek “kalıtsal” hazır hedefleme cihazları. Ön görüş ve açık görüş, İsviçre ordusu tarafından kullanılan seri silahlardan birinden ödünç alındı. Sinek, namlu muhafazasının ön ucunun yukarısına yerleştirildi ve görüş otomasyon mekanizmaları üzerine tutturuldu.
Boyut ve ağırlık bakımından, karabina, halihazırda kullanımdaki modellerle neredeyse aynıydı. Uzunluğu 1,15 m'ye ulaştı ve kartuşsuz ağırlık 5,6 kg idi. Ek destek kullanırken, silah kütlesi büyümüştü. Aynı zamanda, 260-380 mm uzunluğunda bir cihaz yatağın altında göründüğü için kullanılabilirlik kötüleşebilirdi.
Bazı raporlara göre, nispeten uzun namlulu otomatik tüfek kullanmak, merminin başlangıç hızını 600-610 m / s düzeyinde sağlayabilir. Örnekleme oranı bilinmiyor. Etkili pişirme menzili, 100-200 m derecesindedir.
Mağazadaki düğüm otomasyonunun görünümü. Bir çıkıntılı kolları olan bir pencere görebilirsiniz
Yeni silahların test edilmesine ve ordunun olası siparişine hazırlanırken, W + F fabrikası ümit vaat eden “orta” kartuşların üretimine başladı. Gerekli üretim kapasitesinin olmamasından dolayı, fabrika MFT fabrikasına böyle bir mühimmat sipariş etti. 1921 kasım ayından Şubat ayının 1923 ayına kadar, 27 bin yeni cephane turu bu girişimin konveyörünü açtı. Bu tür cephanelerin daha fazla üretimi gerçekleştirilmedi. 1933'teki aşağıdaki projelerden birinin bir parçası olarak, 650 kartuşlarının, amacının özelliklerini değiştirmek ve mühimmatın bu versiyonunu incelemek olduğu, tamamlandığı unutulmamalıdır.
1921-22 yıllarında, A. Furrer askere yeni gelişimini teklif etti. Tecrübeli "tüfekler" testleri geçti ancak orduyu ilgilendirmedi. Mevcut verilere göre, kullanılmış kartuş çalışmaya devam etmeyi ve hizmete açmayı reddetmenin ana nedeni oldu. Yirmili yılların başında, tabanca ve tüfek silahları arasında orta olan mühimmatın umutları konusunda tam bir anlayış yoktu. Bu nedenle, Pistolengewehr M1921 ürünü, mevcut mühimmat menziline ve ordunun görüşlerine uygun değildi. Proje umutsuzluk nedeniyle kapandı.
Çeşitli kaynaklara göre, yeni otomatik karabina için birkaç prototip üretildi. Önümüzdeki birkaç on yılda en az bir prototipin müze ve özel koleksiyonlarda tutulduğu ve zaman zaman ev sahibi değiştirildiği bilinmektedir.
Ara kartuşun altındaki silahların zamanı henüz gelmedi. İsviçre ordusu hala tüfek kartuşları kullanmak için tasarlanmış sistemler istedi. Mevcut gelişmeleri kullanarak, A. Furrer yeni silah türleri oluşturmaya devam etti. Yakın gelecekteki çalışmalarının sonucu, birkaç yıl boyunca saflarda kalmayı başaran yeni makineli tüfek oldu.
Sitelerin malzemelerinde:
http://thefirearmblog.com/
http://theswissriflesdotcommessageboard.yuku.com/
http://forgottenweapons.com/
http://guns.allzip.org/