Bekleme: Bir soruya cevap vermeden ya da soru sormadan önce beklemek düşünme süresi kazandırır ve diyalog, tartışma ve karar almayı geliştirir.
Yorumlama: “Senin de söylediğin gibi…” ya da “İleri sürdüğün gibi…” şeklindeki başlangıç ifadelerini kullanmakta fayda vardır. Bu ifadeden sonra da bir yorum yapmak grup üyelerinin karar verirken birbirlerini dinlemelerine ve anlamalarına yardımcı olur.
Araştırma: “Lütfen …hakkında daha fazla konuş” ya da “….merak ediyorum” veya “… hakkında daha fazla şey öğrenmek isterim” gibi açık uçlu ifadeler ya da sorular kullanmak grubun düşüncelerinin açıklık ve kesinliğini arttırır.
Fikirleri Ortaya Koyma: Fikirler anlamlı bir diyalogun kalbidir. Yorumunuzu ne amaçla yaptığınızı belli edin. Örneğin; “İşte bir fikir…”, “Bence…” veya “Bir diğer olası yaklaşım da…” diyebilirsiniz.
Kendine ve Başkalarına Dikkat Etme: Anlamlı bir diyalog her bir grup üyesi kendi ve diğerlerinin bilincindeyse ve sadece ne söylediğine değil bunun nasıl söylendiğine ve diğerlerinin nasıl tepki verdiğine de dikkat edildiğinde gerçekleştirilebilir. Bu grup toplantılarını planlarken, kolaylaştırırken ve bu toplantılara katılırken öğrenme tarzına da dikkat etmeyi içermektedir. Başkalarına anlayacakları dilde cevap vermek bu normun bir göstergesidir.
Pozitif Ön Varsayımlarda Bulunmak: Başkalarının niyetlerinin pozitif olduğunu varsaymak anlamlı bir diyalogu destekler, kolaylaştırır ve istenmeyen yermeleri ortadan kaldırır. Konuşurken pozitif ön varsayımlar kullanmak bu normun bir göstergesidir.
Savunma ve Sorgulama Arasında Denge Kurma: Bir görüşü savunma ve birinin ya da başkalarının görüşlerini sorgulama grubun öğrenen bir topluluk olmasına yardımcı olur.