Çalışmaları Siyah deneyiminin nüanslarını tarihlemek için hırslı bir şekilde çalışan heykeltıraş ve matbaacı Valerie Maynard 85 yaşında öldü. Ölümü, 2020’de çalışmalarının bir anketini düzenleyen Baltimore Sanat Müzesi tarafından doğrulandı.
bir e-postada ARTnewsBMA’nın geçici eş-direktörü ve baş küratörü Asma Naeem şöyle yazdı: “Valerie son derece bireysel bir yaratıcı ve düşünürdü ve mirası sanat dünyasının çok ötesine geçiyor ve kalıcı bir etik ve haysiyet kozmosuna uzanıyor. Sanat yapımı derinden politik, yerel ve yaşanmıştı. Harlem’den Johannesburg’a kadar bir adaletsizlik evrenini başka kim hayal edebilir, başka kim Pan-Afrika’yı ve çevremizi oymalı ve dans eden nesnelere dönüştürebilir?”
Maynard, son altmış yıldır, basit yorumlara meydan okuyan Siyah erkek ve kadın imajları yaratıyordu. Güney Afrika’daki Apartheid’den toplumdaki Siyah sanatçıların statüsüne kadar bir dizi meseleyi ele aldı ve bu süreçte birçok hayran kazandı.
Biri, bir zamanlar bir roman kaleme alan yazar Toni Morrison’dı. giriiş Maynard’ın “Lost and Found” başlıklı baskı serilerinden biri için. Morrison, “Bu, çağıran, olması gerekeni yaratan ve olmaması gerekeni parçalara ayıran bir sanattır” diye yazdı. “Araç rüyadır, ama güç sihirdir.”
Baltimore Dergisi rapor edildi Morrison, Stevie Wonder ve Lena Horne, Maynard’ın çalışmalarını satın alanlar arasındaydı.
Bazen Maynard’ın çalışmaları basit görünebilir. rufus (1968), Maynard’ın bir yüzme deliğinin dibinde bulduğu bir taştan yapılmış, gözleri uzaklara bakan sıradan bir Siyah adamı andırıyor.
Ancak, “Apartheid Yok”ta üst üste dizilmiş bedensel biçimlerin yer aldığı bir dizi taşbaskıda olduğu gibi, yapıtları da genellikle rüya gibi olma eğilimindeydi. Bazen, bu varlıklar, ıstırap içinde bir insan oluşturmak için bir araya gelirler. Maynard’ın bu damardaki bir çalışması şu anda sergide yer alıyor. “Kara Melankoli” New York, Annandale-on-Hudson’daki CCS Bard Hessel Sanat Müzesi’nde, Cy Gavin, Arcmanoro Niles ve Ja’Tovia Gary dahil olmak üzere Maynard’ın genç kuşaklarından sanatçıların eserlerinin yanı sıra.
Valerie Maynard 1937’de New York’ta doğdu. Harlem’de büyüyen kapı komşusu Audre Lorde’du ve ailesi, 1974 romanı James Baldwin ile yakınlaştı. Beale Sokağı Konuşabilseydi kardeşinin cinayetten haksız yere mahkum edilmesinin ve hapsedilmesinin kurgusal bir versiyonu olduğu düşünülüyor. (Maynard’ın heykelleri, Barry Jenkins’in Baldwin kitabının 2018 film uyarlamasında yer almaktadır.)
New School’a katıldı ve daha sonra Harlem’deki Studio Museum’da bir baskı resim atölyesi kurdu. 1969’dan 1974’e kadar, Maynard orada ikamet eden bir sanatçıydı.
Maynard, diğer birçok sanatçı gibi, zamanının büyük bir bölümünü öğretmenlik yaparak geçirdi – bir heykel programı kurduğu Howard Üniversitesi, Virgin Adaları Koleji ve Baltimore Sanat Okulu’nda dersler verdi – ama özel bir çalışma yaptı. pedagojisinin görüşmelerde ne kadar önemli olduğunu gösterdi. Sezginin değerini sık sık vurguladı. O söyledi Baltimore Dergisi“Sadece ciddi olmalarını ve işlerine ruhlarını aşılamalarını istedim.”
Maynard, yörüngesindeki diğerleri kadar iyi tanınmasa da, eserleri, Harlem metro istasyonu için bir dizi mozaik de dahil olmak üzere, çevreleriyle eridikleri kamusal alanlarda belirgin bir şekilde öne çıkıyor.
Kariyeri boyunca Siyah sanatçılar arasında bilinç yükseltmeye bağlı kaldı. sanatçı Mildred Thompson’a söylüyorum“Biz halkın kültürel sesiyiz ve bunu bilmeliyiz, kabul etmeliyiz.”
Kaynak : https://www.artnews.com/art-news/news/valerie-maynard-dead-1234640012/