Roxio Roman tarafından
Bir üniversite öğrencisi olarak, eğitimin iç işleyişine her zaman ilgi duymuşumdur. Bir Psikoloji uzmanı olarak, neden işe yarayıp yaramadığına özel bir ilgi duydum. Öğrenciler, ebeveynler ve öğretmenler olarak eğitimin dikkat etmemiz, korumamız, savunmamız veya bazen yeniden düşünmemiz, meydan okumamız ve değiştirmemiz gereken yönleri nelerdir?
Öğrencileri motive eden nedir? Bazıları, öğrenci tutumları gibi içsel motive edicileri veya öğretmenler, ebeveynler ve sınıf ortamı gibi dışsal motive edicileri tartışacaktır. Bir öğrenci başarısız olursa ne olur? Başarısızlık bu motivasyonları nasıl etkileyebilir ve böylece gelecekteki başarıyı nasıl engelleyebilir; Ya başarısızlık da bir şekilde motive edici olabilirse? ABD'de eşitlik, demokrasi ve okullaşma üzerine bir ders aldıktan ve okuldaki başarısızlık ve motivasyonu tartıştıktan sonra bu konu hakkında biraz araştırma yapmaya karar verdim. Sadece sınıfta uygulanması yararlı olmayacak, aynı zamanda öğrencilerin, öğretmenlerin ve velilerin sınıf dışında da akıllarında tutmalarına yardımcı olacak bazı bulgulara rastladım.
2 ile bir çalışmandsınıf öğrencileri ve bir sanat etkinliği sırasında sınırları kontrol etmenin etkisi, öğretmenler bilgilendirici sınırlar yerine kontrol sınırlarını kullandıklarında veya hiç sınırlama olmadığında yaratıcılık, zevk ve genel motivasyonda bir azalma olduğunu ortaya çıkardı. Başarısızlığın motivasyonu nasıl etkilediğine gelince, benlik saygısı ve motivasyon üzerine yapılan başka bir araştırma, başarısızlığın insanların motivasyonunu benlik algılarına göre etkilediğini göstermiştir. Deneyler, yüksek benlik saygısına sahip bireylerin üstün olmak için güçlü yanlarını geliştirmek istediklerine, düşük benlik saygısına sahip bireylerin ise eksiklikleri 'yeterince iyi' olmak için değiştirmek istediklerine olan inancı test etti. Sonuçlarına göre, yüksek benlik saygısı olan bireyler, ilk başarısızlıkta cesaretleri kırıldı, çünkü bu onların o belirli görevde iyi olmadıklarını gösteriyor. Düşük benlik saygısı olan bireyler, ilk başarısızlıktan sonra daha fazla motive oldular çünkü bu görevler için becerilerini geliştirmek istediler. İlk başarı onları görevi tekrar etmeye motive etmedi.
Bütün bunlar ne anlama geliyor? Ve bunu veliler, öğrenciler ve öğretmenler tarafından nasıl kullanabiliriz? Öğretmenler: Öğrencilerinizin yaratıcı özgürlüğe sahip olmalarına izin verin, çizgileri boyamak bir öneri olabilir, ancak çocuklar sınırlamalarla karşı karşıya kaldıklarında yaratıcı olma motivasyonlarını kaybederler. Bunun ders planlamasının diğer yönlerine de uygulanabileceğini düşünüyorum. Bir seçeneğe sahip olmak, motivasyonu ve dolayısıyla öğrencinin çalışmasının kalitesini artıracaktır. Ayrıca, hem ebeveynler hem de öğretmenler, motivasyondaki bu bireysel farklılıkların farkında olmalı ve bir şeye devam etmenin veya devam etmemenin birinin motive olmadığı anlamına gelmediğini, çeşitli faktörler tarafından ve farklı şekillerde motive oldukları anlamına geldiğini anlamalıdır.
Dolayısıyla motivasyonu neyin etkilediği sorusuna gelince, 'yukarıdakilerin hepsi' demenin güvenli olduğunu düşünüyorum. Bu çalışmalar, içsel ve dışsal faktörlerin birbirleriyle etkileşim içinde olduğunu göstermektedir. Başka bir deyişle, öğrencilerin başarısızlıkla ve diğer dış güçlerle nasıl başa çıktıkları konusunda bireysel farklılıklar vardır. Tüm öğrenciler ve farklı ihtiyaçları için yüksek düzeyde motivasyon sağlamak için evlerimizde ve sınıflarımızda aktif olarak düşünmeliyiz.
Kaynaklar:
Baumeister, R. F. ve Tice, D. M. (1985), Benlik saygısı ve başarıya ve başarısızlığa tepkiler: Müteakip performans ve içsel motivasyon. Kişilik Dergisi, 53: 450–467. doi: 10.1111/j.1467-6494.1985.tb00376.x
Koestner, R., Ryan, R.M., Bernieri, F. ve Holt, K. (1984), Çocukların davranışlarına sınırlar koymak: Kontrol ve bilgi tarzlarının içsel motivasyon ve yaratıcılık üzerindeki farklı etkileri. Kişilik Dergisi, 52: 233–248. doi: 10.1111/j.1467-6494.1984.tb00879.x