Havadaki asansörlerin ortaya çıkmasından sonra bile, hafif uçak gemileri onları en azından pruvaya koymadı. Neden? Evet, çünkü dalga uçağı denize böyle bir asansörden yıkayacaktır. Büyük gemiler. Fotoğrafta - "Illustries", "Yenilmez" yazın
Gibi özellikli falkland, özellikle İngilizlerde, kısa kalkış ve dikey iniş uçakları olan hafif uçak gemileri son derece sınırlı uygulanabilirliğe sahiptir ve Falklands durumunda, “başarıları” taktik ve teknik özelliklerinin ya da uçağın bunlara dayalı niteliklerinin bir sonucu değildir.
Ancak hafif uçak gemileri için mevcut olan sınırlamalar aslında Falkland'da gösterilenden çok daha geniştir.
Sorun, hafif uçak gemilerinin sadece günde yeterli sayıda sorti sağlayamaması veya temelin normal olmamasıdır. havacılık1982'de İngilizlerde olduğu gibi.
Sorun şu ki, bu gemiler çoğu zaman uygulanamaz. Bu sadece “dikey el ilanları” gemileri için değil, aynı zamanda fırlatma gemileri de dahil olmak üzere genel olarak tüm küçük uçak gemileri için geçerlidir (aynı Arjantin uçak gemisi “25 Mayıs” da bu listede yer almaktadır).
Heyecan faktörü
Hafif uçak gemilerinden bahsetmişken ve bu durumda, gemide ne tür uçaklar taşıdıklarıyla ilgili değil, savaş etkinliklerinin denizdeki heyecan faktöründen nasıl etkilendiğini ya da oldukça basit bir şekilde atış yapamayız.
Uçağın doğrudan kaldırılıp alınamaması, güverte seviyesinin ne sıklıkta ve hangi açılarda dalgalandığına bağlıdır. Sorunu anlamak ve bazı yanılsamaları ortadan kaldırmak için, adım atma sorununa daha ayrıntılı olarak değineceğiz.
Altı tip gemi yunuslama vardır: uzunlamasına, yan, salma, dikey, enine, yalpalama.
Bunlardan dikey, omurga ve onun ürettiği dikey en önemlisidir. Daha yakından bakalım.
İlk bakışta en problemli zift tipi teknede. Bir rulo oluşturur ve kabın stabilitesini etkiler. Uçağın tekerleklere indiği uçak gemisi için, teoride güverte rulosu kritiktir.
Ama nüanslar var. Yan haddeleme teknik yöntemlerle ortadan kaldırılabilir. Özel bir sualtı gövdesi, özellikle aktif olanları, zifte, teknede dümenlere ve bazı gemilerde jiroskopik amortisörlere bağlı olarak su akışına sahip olan sönümleme tankları, teoride yunuslama genliğini birkaç kez azaltmaya izin verir.
Hafif bir uçak gemisinin sorunu, bu tür sistemlerin her zaman tam olarak yerleştirilmesine izin vermeyen küçük boyutudur. Bugün, çeşitli ortak çalışma saha damperlerinin nihai verimliliklerine ulaştığı bir savaş gemisi bilinmektedir - Fransız uçak gemisi Charles de Gaulle. Ancak oldukça hafif değil, deplasmanı 42000 tonu aşıyor. Daha küçük gemilerde, en kötü sakinleştiricilerden memnun olmalısınız.
Yine, teoride, dalgaya ya da ona karşı bir açıda gidebilirsiniz. Sonra yan yuvarlanma etkisi azalır.
Ancak omurga ve dikey tam kuvvetle çalışmaya başlayacaktır. Ve burada çözülemeyen bir sorun ortaya çıkıyor - çeşitli gemi sistemleri tarafından (bazen zaman zaman) atış genişliğini azaltabiliyorsanız, atış ve atış ile hiçbir şey yapılamaz.
DIKEY VE ÇELIK POMPASI YALNIZCA SU VE HİZMET TARAFINDAN GEMİ BOYUTU İLE NÖTRLEŞTİRİLİR. Ve başka yolu yok. Daha büyük boyutlar, daha az adım, daha küçük boyutlar, daha güçlü adım.
Ve şimdi bu çok kritik. Dikey yunuslama güvertenin orta kısmında ve ekstremitelerde çalışır ve dikey olarak inen bir düzlem, güverteden yukarı doğru bir açıyla ve bir açıda yukarı doğru ilerleyen eğimi dikkate alarak her zaman bir darbe yakalar. Güverte merkezinde de. Ve ölümcül değil. Harriers'ın video karelerinde sıcak kıyı sularında düzgün bir yere indiğini gördüğümüzde, bunun bir şey olduğu ve gerçek TVD'lerin gerçekliğinin tamamen farklı olabileceği açıkça anlaşılmalıdır.
Tabii ki, normal uçaklara sahip küçük uçak gemilerinde, tüm bu faktörler de tam olarak hareket eder.
Video, 112'de Kuzey Atlantik'te eskort uçak gemisi Siboni'yi (USS Siboney CVE-1950) gösteriyor. 10900 tonluk standart bir deplasmanla toplam 24100 deplasmanlıydı Tabii ki, taslak daha büyük olmasına rağmen aynı Yenilmezden daha küçük boyutlara sahipti. Ancak bir uçak gemisinin uçakları kaldıramaması ve geri alamaması için burnunuzu bir dalgaya gömmek gerekli değildir.
Karşılaştırma için, Nimitz tipi bir uçak gemisinden neredeyse aynı koşullar altında uçuşlar (dalgalara bakıldığında bu açıktır).
Dalga biçiminde dalga atışları için hesaplamaları makale biçiminde sığdırmak oldukça zordur, çok hacimlidirler ve geminin gövdesinin su ile farklı dalga türleri (farklı dalga boyları, yükseklikleri, düzenli ve düzensiz dalgalar için, farklı gemi hızlarında) ile etkileşiminin birçok yönünün anlaşılmasını gerektirirler. vücudun doğal salınımları ile dalgalar vb. arasındaki olası rezonansı dikkate alarak). Buna ek olarak, birçoğu yüksek matematik okumamış ve okuyanların çoğu unutmuştur.
Aynı kargo gemisi için, taslakta 8 metreden (Yenilmez tip gibi) 11'e (en son konfigürasyonunda ve maksimum yer değiştirmede Kartal tipi gibi) bir artışın, atış periyodunda bir artışa yol açtığını söyleyelim. sakin su (heyecan olmadan) yaklaşık% 15 oranında.
Heyecan ve sadece taslak değil, aynı zamanda geminin uzunluğu da dikkate alınarak (ve su hattı boyunca gövdenin uzunluğunun dalga boyuna oranı çok önemlidir) her şey çok daha dramatik olacaktır.
Güney Atlantik, Kuzey Atlantik, Barents veya Norveç Denizi gibi bölgelerde, 50 veya daha fazla bin tonluk bir uçak gemisinin hala kullanılabildiği, ancak 15-20 bin tonluk bir uçak gemisinin artık bulunmadığı bir yıldaki gün sayısının en az on günler. Bazı yıllarda yüzlerce kişiye kadar.
Yani, hafif uçak gemileri açıkça aşağıdır, neredeyse herkes için sezgisel olarak açıktır, ancak ne kadar düşük olduklarını, ancak soruyu araştırırsanız netleşir.
İle çarpışmada filoKüçük boyutlu taşıyıcı gemilerdeki temel görevlerin çözümüne dayanarak, orta derecede kötü havaları beklemek yeterlidir. Üç nokta - ve küçük bir uçak gemisinden tek bir uçak havaya uçmayacak.
ABD Deniz Kuvvetleri "Langley", "Bağımsızlık" tipi hafif taşıyıcı tayfun sırasında bir rulo verir. Geminin boyutu için iyi deniz nakliyatına sahip seyir hatları vardı. Sadece boyutların kendisi başarısız oldu. Arka planda büyük bir topçu gemisi gibi sorunsuz çalışan Essex'ten çekilen fotoğraf
Ve tüm bunlar hakkında en komik şey, bu “savaş yetenekleri” için de ödeme yapmanız gerektiğidir. İngiltere normal gemileri savaşta tutmaya çalışmaktan ziyade onlar için DAHA FAZLA ödemek zorunda kaldı. Bu gerçek birçok kişi için açık değildir, ancak gerçekleşti ve şimdi ve filonuzun etrafında meydana gelen bazı olaylar ışığında, daha ayrıntılı olarak incelenmeye değer.
Olarak tarih genel olarak İngiliz taşıyıcı kuvvetlerinin çöküşü.
Uçak gemileri ve İşçilik
İngiliz uçak gemisi kuvvetlerinin bozulmasının son derece öğretici tarihi, temel kararların verildiği altmışlı yılların başından itibaren ölçülmeye başlanabilir. O zamana kadar, Kraliyet Donanması'nın muazzam kuvvetleri zaten dramatik kesintiler geçiriyordu. Donanma, çeşitli bahanelerle, Colossus ve Majestic tiplerinin tüm hafif uçak gemilerini, çoğu diğer ülkelere satılan savaş yapısından çıkardı (bir şekilde ilginç bir şekilde, gelecekteki düşman Arjantin, bu ülkelerin listelerinde yer aldı).
Altmışlı yılların ilk yarısının sonunda, İngiliz uçak gemisi kuvvetleri dört ışıktan (28000 tona kadar) oluşan, Ertaros sınıfı uçak gemilerinden oluşuyordu. "-" Kartal "ve" Ark Kraliyet ".
Ekonomik nedenlerden dolayı, Britanya böyle bir filoyu az çok önemli bir süre boyunca tutamadı, ancak SSCB ile savaş durumunda en az 4 uçak gemisi kullanabilmek gerekiyordu. Buna ek olarak, İngiltere, eski İmparatorluğu boyunca sürekli olarak filo ve deniz havacılığının kullanılmasını talep eden çeşitli çatışmalara karıştı.
Durumlarında, gemiler aynı değildi. Özellikle seçkin hafif uçak gemileri. Centaur, modern savaş uçaklarını üzerine yerleştirmek için zaten uygun değildi ve Sea Vixen ve nadir tek Skimitarların uçuşları çok çaba sarf etmeye değerdi. Aslında, bu gemi sadece onarılırken diğer gemilerin yerini almak için hizmette tutuldu.
"Centaur" - 60'ların ilk yarısında İngiliz Donanması'nın beyni
"Albion" ve "Bulvark" zaten "Komando Taşıyıcıları" olarak adlandırılmış, aslında iniş helikopteri taşıyıcılarına dönüştürülmüş ve bu şekilde kullanılmıştır.
Hermes, güverte inşa edildiğinden ve savaş uçaklarını kullanma yeteneğinde kız kardeşlerini aştığından beri daha belirgin. 60'ların sonunda, Amerikan Hayaletleri ondan biraz uçtu, ancak gemi küçük boyutu nedeniyle nihayetinde üsleri için uygun değildi. Ancak “Bakanirs” ve “Sea Vixen” sorunsuz bir şekilde onunla birlikte uçtu.
1960 yılında Hermes ile uçuş operasyonları. Bu gemi bir zamanlar böyleydi
Zaferler 50'lerin sonunda neredeyse tamamen yeniden inşa edildi ve aslında yeni bir gemiydi. Yerli deneyimlerden, Amiral Gorshkov TAVKR'nin Vikramaditya uçak gemisine dönüşümü olmadıkça, karşılaştırılabilir derinlikte bir perestroika bulmak zordur. Gemi o zamanlar modern jet uçaklarını kullanma fırsatı buldu ve askeri operasyonlar da dahil olmak üzere yoğun ve başarılı bir şekilde kullanıldı. 1966'da, Amerikan Ranger uçak gemisinden birkaç Phantom uçaktan uçuş yaptı, ilke olarak, ek modifikasyonlar gerektirmesine rağmen, geminin modern uçakları taşıyabildiğini gösterdi.
"Zaferler". İnanması zor, ama güvertesindeki Kılıçbalığı bir şekilde Bismarck'a bir torpido almaya çalışıyordu!
1959'dan 1964'e kadar, Kartal daha modern jet savaş uçaklarının kullanımı için yoğun bir modernizasyona maruz kaldı ve elektronik silahlar özellikle derinden modernize edildi - gemi bir seferde 100 hedefe kadar takip edebilen üç koordinatlı bir radar aldı ve personelin konforu için bir klima sistemi kuruldu bölmeler. Kısmen II.Dünya Savaşı sırasında inşa edilen gemi bir dizi güvenilirlik problemine sahip olsa da, genel olarak durumu sıkı bir şekilde “tatmin edici” olarak kabul edilebilir ve hizmetin sonuna kadar öyle kaldı.
Kartal
Ark Royal, teknik servis kolaylığı ile sürekli sorunlar yaşadı ve İğne systerp'inin arka planında düşük güvenilirliği ile dikkat çekti. Resmi olarak Kartal ile aynı tipten söz eden bu geminin teknik sorunları vardı. İnşaat sırasında hemen daha büyük bir açısal uçuş güvertesi aldı, ancak sonunda dört yıl sonra faaliyete geçti ve zaten "gerginlikle" tamamlandı - inşaat, bireysel bileşenler düzeyinde bile hizmete girdiği zaman büyük ölçüde modası geçmişti.
Ekonomik hızı Igla'nınkinden 4 knot daha düşüktü - 14'e karşı 18, bu yıllarda dünyadaki çoğu savaş gemisi için standarttı. Maksimum hız bir düğüm daha düşüktü.
En son değişiklikten sonra Ark Royal
1964-1965 yıllarında, İngiliz uçak gemisi filosunun geleceği aşağıdaki gibi görünüyordu. Bir dizi önde gelen gemi "Kraliçe Elizabeth" olarak adlandırılacak olan ağır uçak gemileri olan CVA-01 projesi vardı, çok ilginç bir proje.
Şekil CVA-01. Projenin ayırt edici bir özelliği, iniş şeridinin geminin çapsal (merkezi) ekseninden yana kaymasıydı. Uçağın geminin ortasındaki güverteye dokunması gerekiyordu
Hermes ve Kartal'ın, sınıflarının taktik ve teknik özellikleri açısından en güvenilir gemi ve en iyisi olarak hizmet vermeye devam edeceği, kalan Centaur'ların yavaşça hizmet dışı bırakılacağı, Zaferler Kraliçe Elizabeth inşa edilmeyecek ve daha sonra savaştan çekilecek. Bu formda, Donanmanın taşıyıcı kuvvetleri 80'lerin başına kadar var olmalıydı ve orada farklı bir durum olurdu. Kalan gemiler rezerve çekilmeyi ve daha sonra metal için sökülmeyi veya hemen metal için sökülmeyi bekliyordu. Önemli bir nokta - Hayaletlerin taşıyıcısının, daha sonra olduğu gibi, Ark Kraliyet değil, aslında Kartal olması gerekiyordu.
Doğru, İngiltere'deki en göze çarpan ekonomistler ve politikacılar, yeni uçak gemisi CVA-01'in o zamanki durumunda ülkesini çekmeyeceğini anlamıştı. Ama eskileri hizmetteydi.
İngiltere'nin askeri-siyasi liderliği tarafından alınan kararların “bilgeliğini” biraz sonra değerlendirmek için, İngiliz uçak gemilerinin 60'larda ve 70'lerin başlarında ne tür askeri operasyonlara katılması gerektiğini (“Kartal” savaştan çekildi) hızlı bir şekilde değerlendirmek faydalı olacaktır. 1972'de bir şekilde geri dönüşü olmayan bir nokta olarak değerlendirilecektir).
1956'da Kartal Süveyş krizi sırasında kullanıldı.
1961'de Zaferler, Kuveyt'e ilk iddialarda bulunan Irak'a baskı yapmak için Basra Körfezi'ne gitti. Birkaç ay sonra yerini küçük bir Erboğa aldı.
1963'te Erboğa ve Hermes, Güneydoğu Asya'ya gönderildi ve Endonezya'nın Brunei koruyucusunda Endonezya'nın darbe girişiminde bulunuldu.
Daha sonra, 1963'te, Centauri hava grubu şu anda Yemen'de silahlı bir ayaklanmaya karşı bir operasyona katıldı.
1964'ün başlarında, Centaur ve Albion, komando ekibiyle birlikte Komando Taşıyıcısına dönüştü, şimdi Tanzanya olan Taganyika'daki isyancıları yendi.
1964'te Zaferler, Endonezya ile yüzleşmesinde Malezya'yı desteklemek için Güneydoğu Asya'ya gönderildi.
1965 yılında Ark Royal, Rodos'un deniz ablukası sırasında kullanıldı.
Açıkçası, uçak gemilerinin üst üste yıllarca görevleri, eski İngiliz İmparatorluğu'nun farklı bölgelerinde kıyı boyunca grevler ve iniş birliklerinin oradan havadan korunmasıydı. O zamana kadar, Soğuk Savaş neredeyse yirmi yıldır devam ediyordu, SSCB ve Batı arasında hiçbir askeri çatışma olmadı, üstelik Karayip krizi barışçıl bir şekilde çözüldükten sonra bir tür tehdit vardı, aslında tek bir ciddi neden yoktu böylece öngörülebilir gelecekte İngiliz uçak gemilerinin kullanımında bir şeyler değişmektedir.
Başka bir şey değişti. 1964'te İşçi Partisi hükümeti İngiltere'de iktidara geldi. Bizden uzak bir ülkede ve bir uzaylıda o yılların iç ve ekonomik işleri, bu bir sorudur. Ancak denizcilik konularında yeni kabinenin açıkça "kırık odun" olduğu gerçeği farklı ve açıktır. Emekçilerin taşıyıcı filoya karşı ne olduklarını söylemek zor. İlk bakışta ülke için para biriktirmek istediler.
Ancak daha sonra muhafazakârların tasarruf getireceğini göreceğiz, aksine İşçiler aşırı derecede şüpheli sonuçlarla gerekenden çok daha fazlasını harcadılar. Büyük olasılıkla, başlangıçta taşıyıcı güçlere mal olma biçimleri ideolojik nedenlerden kaynaklanıyordu. Bildiğimiz gibi, sol görüşlü politikacılar çoğu zaman gerçeği bu konudaki yetersiz fikirleri çerçevesinde “harekete geçirme” eğilimindedir. İngiliz taşıyıcı kuvvetlerinin kaderi böyle bir girişimin açık işaretlerini taşıyor.
O andan itibaren, İngiliz Donanmasını Falkland Savaşı'na dönüştürebilen kararların tarihini saymaya değer.
1966'da, İngiltere'de 70'lerin başında İngiliz Donanması'ndaki uçak gemileri döneminin sona ermesi gerektiğini açıkça belirten bir savunma Beyaz Kitabı yayınlandı. Belge, Savunma Bakanı Dennis Healy önderliğinde Başbakan Harold Wilson başkanlığında yayınlandı. Belgenin ana fikri aşağıdaki gibiydi.
İngiltere küresel siyasi iddiaları ve küresel bir askeri varlığı reddetmektedir. İngiltere, Avrupa'daki müttefiklerin askeri koruması dışında askeri operasyon yürütmeyecek. İngiltere NATO üyeliğinin bir parçası olarak Avrupa'daki SSCB ile savaşa hazırlanmaya odaklanmalıdır. Bu görev için gereksiz askeri mekanizmalar ortadan kaldırılmalıdır. Bu, uçak gemileri için ilk endişeydi.
Bu arada, Britanya hala birçok denizaşırı mülke sahipti (ve hala da var). 50'li ve 60'lı yılların askeri deneyimine sahip olmak, çok fazla denizaşırı mülkiyete sahip olmak ve SSCB'den biraz ısınmak, böyle bir şey yayınlamak nasıl mümkün oldu? Bu, İngiliz Donanması'nın önceki yıllarda gerçekten ve sürekli olarak yaptıklarına kesinlikle karşılık gelmeyen açıkça ideolojik bir çözüme benziyor.
Bununla birlikte, önceki kararların eylemsizliği bir süredir etkiliyor. Böylece, 1966'da “Kartal” yeni bir modernizasyon başlattı. Bacenirs'den daha yüksek hızlı uçakların inişini sağlamak için hava son işlemcilerinden biri ile değiştirildi ve uzun yan mancınık kalın çelik plakalarla haşlandı. Bu, mancınık, İngiliz Hayaletlerinin donatıldığı Rolls-Royce “Spey” motorlarının egzozundan korunmayı mümkün kıldı ve uzun vadede bu uçakların kitlesel fırlatılmasını sağlamayı mümkün kıldı. Bu formda, gemi Hayaletleri test etmek için kullanıldı ve iyi olduğu kanıtlandı. Bununla birlikte, bu modernizasyon, önceki makalede daha önce bahsedildiği gibi tam değildi.
Ve bu, İngiliz taşıyıcı filosunun tarihindeki son mantıklı adımdı. Sonra çöküş geldi.
Tories altında Hayaletlerin ana taşıyıcısı olarak planlanan Kartal asla bir tane olmadı. Bu uçakların başarılı bir şekilde test edilmesi onun "kuğu şarkısı" oldu.
1967'de Zaferler'de düzenli onarımlar yapılan bir yangın çıktı. Yaşadığı zarar çok azdı, ancak politikacılar bu durumdan derhal gemiden çıkarılmak için bir bahane olarak faydalandılar. Aynı zamanda, yetmişlerin ortalarına kadar geminin sorunsuz geçeceği ve belki de daha fazla geçeceği anlaşılmalıdır, çünkü ellilerin yeniden yapılandırılması sırasında, eski "Zaferler" den, aslında, sadece gövde kaldı ve hatta tüm türbinler değiştirildi . Gemi güvenilirlik konusunda herhangi bir özel sorun yaşamamış ve düzenli olarak onarımdan geçmiştir.
1982'ye ulaşıp ulaşamayacağını merak ediyorum. Bu soru açık kalacak, kesin olarak cevaplanamaz, evet, ancak bir firma hayır için zemin yok.
Daha sonra, garip bir nedenden dolayı, Phantomlar altında şevkli Kartal'ı değil, Ark Royal'in parçalanmasına karar verildi. Hayaletler altında yeniden inşa edildi, ancak sadece garip bir şekilde yeniden inşa edildi.
Ark Royal uzatılmış mancınık aldı. Ancak, görünüşe göre, termal stabiliteleri eskilerin seviyesinde kaldı, en azından mancınıkların oluklarını Igla gemideki mancınıkla benzer şekilde güçlendirmek hakkında bilgi bulmak için henüz elde edilmedi, yani Hayaletlerin gemiden toplu olarak kaldırılması mümkün olmayabilir.
Bununla birlikte, gemi Igloo'nun eksik olduğu komple bir set güçlendirilmiş sonlandırıcı ve gaz deflektörleri aldı. Aynı zamanda, “Hayaletler” üzerindeki “Ark Royal” i tamamen yeniden silahlandırmamışlardı - “Fırıncılar” hâlâ gemideki en çok sayıdaki uçaktı, sadece şimdi keşif ve yakıt ikmali yapıyorlarmış gibi, “Hayaletler” den saldırı makineleri gibi rollerine eklenmişlerdi. En kötü izciler olurdu.
Garip bir şekilde, Eagle'ın donatıldığı modern radyo-elektronik silahlar, özellikle radar, Ark Royal'e ulaşamadı, sadece Amerikan AN / SPN-35 iniş kontrol radarını alan eski, oldukça yeterli olmayan ekipmanıyla kaldı. ABD Deniz Kuvvetleri havacılık ile uyumluluğunu artırdı.
1972'de İngiltere, uçak gemilerinin yardımıyla yeniden savaşmak zorunda kaldı - Guatemala, henüz bağımsız hale gelen Belize'nin savunmasını "araştırmaya" çalıştı ve Ark Royal, kıyıya vurmak için bir sonraki sömürge savaşına gitti. Gerçeklik, İngilizlere gelecekte gerçekten ne beklediklerini anlatıyor gibiydi, ama dinlemediler.
Aynı yıl, “Kartal” Donanmadan çekildi, resmi olarak, yedekte, gerçekte, kalıcı arızalar yaşayan Arc Royal için bileşenlerin toplu olarak sökülmesine hemen başladı ve geminin hizmete geri dönmeyeceği açıktı.
Bu arada Wilson hükümeti eski İmparatorluğun sökülmesini başlattı. Birlikler Basra Körfezi'ndeki tüm üslerden çekildi ve Uzak Doğu, Singapur ve Malta kaldı, İngilizler Aden'i (şimdi Yemen bölgesi) terk etti, TSR-2 programı bıçaklandı, İngilizlerin önde gelen uçak üreticileri liginde kalmaları için son şans ve tabii ki uçak gemilerinin tüm yeni projelerini iptal etti.
İngiltere, dünyanın siyasi ve askeri etkisi bakımından dünyanın üçüncü çeyreğinden itibaren bugün bildiğimiz Amerikan “altı” ya dönüştü. Karşılığında ne teklif edildi? Daha sonra bir Harrier, gelecekteki Tornado ve bir nedenden ötürü Amerikan F-111 ön hat bombardıman projesine katılma girişimi olan Kestrel dikey kalkış ve iniş projesi başarısız oldu.
Adayı kıtasal bir güce dönüştürme girişimi oldu, neredeyse bir başarı. 1970'de Wilson seçimi kaybetti, ancak 1974'te ofise döndü ve 1976'ya kadar işgal etti. Bu noktada, eski uçak gemisi filosundan neredeyse hiçbir şey kalmadı. Hermes hizmete girdi, 1971'den 1973'e mancınık ve hava perdeleri tarafından kesildi, iniş helikopteri taşıyıcısına (“komando-taşıyıcı”) dönüştü ve durumu bize ulaşmasını ummadığımız “Ark Royal” in son günlerine kadar sürdü az çok önemli bir zaman yaşamak. 1970'den beri iyi zamanlarda bile güvenilirlikle parlamayan gemi, ciddi tasarruflar olmaksızın kalan paradan tasarruf etmek için onarımlar için para kesti.
Bugün bile, İngiliz blogları ve sosyal ağlar bir soru soruyor: Ark Royal, hizmette kalırsa Falkland savaşını önleyebilir mi? Ancak soru şu ki, 1978'de Britanya'daki taşıyıcı güçleri terk etmenin yanılgısı zaten kabul edilmişti ve Ark Royal hizmete girebilseydi, görünüşe göre, bunu bırakacaklardı. Ama tam anlamıyla parçalanıyormuş.
Kartallar ve muhtemelen Zaferlerden ayrılmak gerekiyordu. Ve yine de Hermes'e dokunmak gerekli değildi, ona en azından sadece Bakeryn şokunu taşıma fırsatı verdi. Ama o zamana kadar çok geçti.
Ancak bu hikayedeki en ilginç şey, uçak gemilerinin reddedilmesinde ne kadar gerçek para biriktirildiğidir.
Para boşa gider
Tamamen veya büyük ölçüde Phantomlardan oluşan bir hava grubunu temel almak için Igla'nın tamamen değiştirilmesi, 1972'de 30 milyon pounddan fazla olmayacaktır.
İki hava perdesi, güçlendirilmiş gaz deflektörü ve 1968'deki ikinci mancınık için ısıya dayanıklı bir kutu şeklinde “Phantom'un altında” minimum iyileştirmeler sadece beş milyona mal olacak.
Eğer gemi parasızlıktan dolayı yeniden bir süre için rezerve edilmiş olsaydı, yeniden aktivasyonu beklerse, o zaman her yıl için azaltılmış mürettebatın bakımı 2 milyon lira gerektirirdi ve daha sonra, her dört yılda bir tamir için 4 milyon harcamak zorunda kalacaktı. Bu durumda göreve geri dönüş yaklaşık 4 ay sürecektir.
Sonuç olarak, bir uçak gemisini bile tutmak imkansız olsa bile iki seçeneğe gitmek mümkün oldu, daha sonra geminin rezerve edilebileceği minimum modifikasyonlara 5 milyon harcama, 1970 yılında bir yıl sonra gerekli bakıma tabi tutulacaktı. 1974 ve 1978'de çalışır. Ekonomi o kadar da kötü değildi, ama para için böyle bir operasyon 32'de Şema 5 altında her yıl 1968 yıl 2'e kadar, daha sonra 1974 1974'da tekrar 6'ten 1975'ye kadar 1977 milyon pound olurdu. iki, ve 1978'de tekrar 6. Doğal olarak, bunlar enflasyon hariç, daha sonra ciddi şekilde hızlanan rakamlar ve enflasyon biraz farklı olurdu.
O zamana kadar “hayaletler” daha önce mürettebat tarafından “Bakenirs” satın alınmış ve hakim olmuştu, herhangi bir özel masraf gerektirmiyordu. Hermes ayrıca Phantom pilotlarının desteden çalışma becerilerini korumak için bir "okul masası" olarak da hareket edebilir.
"Hermes" güvertesinde "Phantom" ABD Donanması
İdeal durumda, Igla'yı yükseltmek, Ark Royal'i yedek parça kaynağı olarak kurmak ve yetmişli yıllardan Kartal ve Hermes ile geçmek için ekstra 30 milyon ödemeye değerdi - ikincisinin bir uçak gemisi (küçük boy) olarak tüm eksileri ile, yine de, onun yerine geçen gemilerden çok daha iyiydi. Önemli bir nokta - bu seçenek İngilizlerin uçak gemileriyle gerçekte yaptıklarından daha UCUZ olurdu.
Hermes'in 2017'ye kadar terbiyeli bir şekilde hizmet vermesi (Hindistan Deniz Kuvvetleri'nde “Viraat” olarak), gerçekte olmadığı gibi çizgide kalmanın hiçbir problemi olmadığını gösteriyor.
Arc Royal'in sonsuz çöküşlerinde İngilizlerin ne kadar para kaybettiğini bilmiyoruz; Arc Royal ve Hermes'in yeniden inşası için Igla'yı modernize etmek için kullanılabilecek parayı bilmiyoruz. Tasarruf işe yaramadı, fazla ödeme yapıldı.
Ancak bunlar daha sonra başlayanlara kıyasla önemsizdi.
Daha önce de belirtildiği gibi, İşçi Partisi hükümeti para biriktirmekten değil, İngiltere'yi bağımsız bir politika izleme fırsatından mahrum bırakılmış bir tür Birleşik Devletin uzantısına dönüştürmek gibi görünüyor. Bu nedenle, 1966'dan itibaren İngiliz uçak gemisi kuvvetlerinin sürünen bir yıkımı olsa da (“Beyaz Kitabı” hatırlıyoruz), gelecekte “Yenilmez” bir uçak gemisi olmaya yönelik bir proje yaratıldı - Sovyetlere karşı korunması gereken bir denizaltı kruvazörü ve komuta gemisi transatlantik konvoyları denizaltılar.
1973'te İşçi Partisi hükümetinin görevden alınmasının ardından, proje 16500 ton deplasmanla neredeyse uçak gemisine dönüştü. Igla'nın hizmetten alınmasından bir yıl sonra ve parçalara tamamen yağmalanmadan 1973'te, serideki kurşun geminin inşası için bir emir verildi. O zaman, Hermes böyle bir engelli kişiye dönüştürüldü.
1975 yılında, İşçi Partisi hükümeti helikopterlerden hala vazgeçilemediğine karar verdi, birisinin Batı'ya inandıkları gibi Sovyet denizaltılarını konvoylara gönderecek olan Sovyet Tu-95RT'leri kovması gerekiyordu. Ve hükümet, daha önce Hava Kuvvetleri için kısa bir kalkış uçağı olarak yaratılmış olan Harrier'in deniz versiyonunu geliştirmek için bir sözleşme yayınladı.
Tasarruflar sadece mükemmeldi - mevcut Hermes'e gerekli tüm helikopterleri ve birkaç önleyiciyi yerleştirmek yerine, ilk önce (çok para için) sakatlandı, sonra Hava Kuvvetleri saldırı uçağının denizde müdahale edebilen bir deniz versiyonunu oluşturmak için ek para harcadılar ve - burada O, ana ekonomi - bir dizi uçak taşıyan gemi inşa etmeye başladı! Kartal'ın sökülmesinden sadece üç yıl sonra, Zaferler hizmetten çıkarıldıktan sadece beş yıl sonra ve Hermes hafif taşıyıcısı çok fazla para için bir helikopter taşıyıcısına dönüştürüldükten iki yıl sonra . Şimdi, öncelikle, Hermes'i uçak gemisine geri getirmek ve sıçrama tahtasını ayarlamak, uçak gruplarının uçuşunu yönetmek için ekipmanı iade etmek, ikinci olarak, Deniz Harriers'ı sipariş etmek ve onlar için ödeme yapmak ve elbette yeni hafif uçak gemileri inşa etmek gerekiyordu.
Geçici olarak, tüm bu efsaneler İngiltere'ye 100'dan 1966'lere kadar altmışların oranında 1980 milyon pounddan fazlaya mal oldu (Yenilmezler faaliyete geçtiğinde, pound zaten 3,8 kattan fazla değer kaybetti ve fiyatlar sayısal olarak farklıydı) .
Igla'nın ve içeriğinin tamamen yeniden inşası için 30 milyona kıyasla iyi tasarruflar, ne kadar pahalı olursa olsun, her durumda, 1968'den 1980'e kadar yılda altı milyondan fazla konuşamayız, bu da sonuçta tam teşekküllü bir uçak gemisi sağlayacaktır. 1980'e gelindiğinde, bu süre zarfında aynı yüz milyondan biraz daha fazlası, çoğu bu dönemin başında ödenirdi.
Böyle bir teorinin muhalifleri, 1972'de, yazılmadan önce, Kartal'ın karaya oturduğunu ve gövdenin sualtı kısmına geniş çaplı hasar aldığını gösterebilir, ancak bu, yalnızca o sırada rıhtımda olduğu için hiçbir şekilde bir bahane olamaz. “Hayaletler” tadilatında böyle bir şey olmazdı ve İngiliz hükümet politikasının savunucuları daha sonra kanıtlamaya çalıştığı için kolordulara bu kadar kapsamlı bir hasar olamazdı.
Ve doğmamış bir CVA-01'in maliyeti nedir? Ve burada en ilginç olanı bekliyoruz. 1963 yılında, yeni bir ağır uçak gemisinin taslağının ekonomi adına iptal edilmesinden üç yıl önce, Savunma Bakanı Peter Troinicroft bu rakamı ... 56 milyon liraya çağırdı. Eleştirmenlerinin bu paranın karşılanamaması konusunda ısrar etmesine rağmen, gemi en az yüz tane bırakacaktı. Enflasyon göz önüne alındığında, Hermes'in yeniden şekillenmesinin, Yenilmez'in inşasının, Deniz Harrier'in yaratılmasının ve Arc Royal'in 1963 ve 1980 yılları arasındaki sonsuz onarımlarının biraz daha ucuz olduğunu söyleyebiliriz. Yaklaşık dörtte biri.
Ancak o zaman, Falkland'dan sonra, İngilizler her biri yüz milyonlarca lira için iki tane daha hafif uçak gemisi inşa etmek ve onları da uçaklarla donatmak zorunda kaldı.
Sonuç olarak, kaydetme işlemi hala başarısız oldu. Sadece fazla ödemeye ve sadece fazla ödemeye değil, aynı zamanda savaş etkinliğinin kaybıyla birlikte çok fazla ödemeye dönüştü. CVA-01, eğer inşa edilmiş olsaydı, büyük olasılıkla hala faaliyette olacaktır, ancak zaten “eşiğinde”. İngiliz Donanması normal güverte uçakları, mancınık ve bitiricilerle olan deneyimini kaybetmezdi. Çatışma gücü açısından, bir grup yapılandırılmamış Hermes (2017'ye kadar hizmet etti) ve eski Kraliçe'ninki, üç hafif Yenilmez'den birkaç kat daha güçlü olurdu. Ve bu daha ucuz olurdu. Seksenlerde yüz milyonlarca lira, ya da daha açık bir ifadeyle, bugünün fiyatlarında bir milyardan fazla pound.
Bu nedenle, en ucuz seçenek, ekonominin zaten biraz geliştiği ve Hermes'in Bacenirs ile paralel bakımının ardından, CVA-80'in yeni bir biçimde yeniden başlatılmasıyla 01'lerin başına kadar Igla'yı hizmette tutmak olacaktır. ve daha sonra diğer bazı küçük batı uçaklarıyla. Ayrıca İngiliz Donanması'na maksimum savaş gücü seviyesi sağladı.
Ama diğer tarafa gittiler ve savaş güçlerini kaybettiler ve görünüşe göre, sonsuza dek ve bu kayıp için çok fazla para ödediler.
Britanya'nın Falkland Savaşı'nın normal uçak gemileri olsaydı, orada olmayabilir, ama İngiltere'nin ilan ettiği şeyle kaybedebilirdi, söz bile edemezsiniz.
Hafif uçak gemilerine yapılan bir bahsin fiyatı buydu.
İyi arkadaşlar bir ders mi? Henüz değil
Yabancı bir ülkenin bu eski hikayelerine neden ihtiyacımız var? Her şey çok basit: O zamanlar İngiltere'de olanlarla şu anda Rusya'da olanlar arasında birçok paralellik var.
İngiltere'de olduğu gibi, tam teşekküllü taşıyıcı güçlerin yaratılmasını terk etmeyi teklif edenlerin çok güçlü sesleri var. Ne yazık ki, Amerikan uçak gemilerinin değersizliğinin nüfusunu ikna eden kendi propagandamız, gelecekte Rus uçak gemilerinden kaçınmak isteyenlerin değirmenine su döküyor ve bu çalışma oldukça başarılı bir şekilde yapılıyor.
"Kıta düşüncesini" destekleyenler de güç kazanıyor (Rusya, bu kelimelerin anlamı ne olursa olsun, bir kara gücüdür).
Aynı zamanda, görüşleri daha sonra gerçeklik testini geçmeyen İngiliz İmparatorluğu'nun kalıntılarını öldürmek için İngiliz İmparatorluğu'nun kalıntılarını öldüren İngiliz İşçiler gibi, yarı dinseldir. Bu insanlar herhangi bir argüman duymazlar ve hiçbir şey öğrenmek istemezler, çünkü zaten her şeyi bildiğinden emindirler (ve aslında mantıkla ilgili büyük problemleri vardır).
Ana düşmanımızın Avrupa'ya asker yerleştirmek için ne kadar tonaj çekebileceğine dair sayısal veriler sağlayabilir ve Avrupa NATO ülkelerinin enerji dengesinde yakıtımızın ne kadarının olduğunu gösterebilirler. Ama yine de öncelikle orduya yatırım yapmamız gerektiği, bir toprak gücü olduğumuz ve bizi Batı'dan işgal etmenin teknik olarak imkansız olduğu gerçeği hakkında konuşacaklar, hadi, istila etmek istiyorlar - istila edecekler, bir toprak gücüyiz, orduya yatırım yapmalıyız . Hiçbir argüman işe yaramıyor.
NSR ve Kaliningrad, Kuril Adaları ve Sahalin haritasında gösterilebilir, Sabetta gazı ve Norilsk nikeli hakkında konuşabilir, yurtiçi ihracatın ne kadarının limanlardan geçtiğini gösterebilirler, ancak Rusya'nın deniz iletişimine bağlı olmadığını söyleyeceklerdir.
Tüm bunların arkasında bir düşünce süreci yoktur, ancak bu koşul yalnızca kitlelerin mantıklı düşünememesi nedeniyle kamuoyunu etkiler.
Ve kitleler iyi olurdu, ama böyle politikacılar var ve yarın böyle bir koşulun ne kadar güce sahip olacağını kim bilebilir. Ve Harold Wilson gibi, ama Rus pasaportu olan bazı kurnaz sıçanlar bu ruh hallerini kullanıyor.
60'ların sonlarında parasal olmayan Britanya'da, her şey duygularda da vardı, sonuç biliniyor.
Tıpkı İngiltere örneğinde olduğu gibi, bir şeyimiz var - iyi restore edilebilen ve daha uzun yıllar hizmet edebilecek eski bir uçak gemisi. Tamamen operasyonel hale getirilebilen normal uçaklarla donatılmış gemi havacılığı vardır.
“Viktories” de bir yangın bile var - “Kuznetsovo” da bir yangın var, daha sonra geminin hizmetten çıkarılması gereken paniklere hayran bırakmak için lejyonlar ödenmiş (ve ucuz) tıklamalar koştu, ki bu neredeyse yüz milyar yakıldı (ki bu açık bir çöptü) Her ne kadar neden ateş yaktığını anlamak gerekli olsa da (PD-50'de olduğu gibi - ifadelerinde hayatta kalan işçiler, sel başlamadan önce aşağıdan bir darbe hissettiklerini belirttiler. Bunu anlamak da güzel olurdu). Ve İngiliz uçak gemisinde olduğu gibi, sondaki hasarın minimum olduğu ortaya çıktı ve gemi tamamen kurtarılabilirdi. Şimdiye kadar, "komut dosyası" aynı olmasına rağmen, tıklamalarımız, İngilizlerin aksine, başarısız oldu.
Britanya örneğinde olduğu gibi, sahip olduğumuz normal gemiyi terk etmemiz ve bunun yerine bir ersatz inşa etmemiz gereken sert bir bilgi baskısı var - bizim durumumuzda, bu “Juan Carlos” gibi UDC ve “dikey çizgilerimizi” geliştiriyoruz . Ve bu da tarihimizde ilk kez değil ve İngilizlerin normal uçak gemilerini terk etmesine ve düşük performanslı ersatzın yapımına nasıl benzediğine çok benziyor.
Ve biz de bu konuda askeri yetenekleri ve çok para kaybedeceğiz - kelimenin tam anlamıyla rüzgara atılacak büyük miktarda para. İngiltere'de olduğu gibi.
İngiltere örneğinde olduğu gibi, burada ve şimdi yeni bir uçak gemisi inşa edemeyiz, ancak yakın gelecekte, en azından basitleştirilmiş bir biçimde ustalaşabileceğiz (makaleye bakın) “Rusya için uçak gemisi. Beklediğinizden daha hızlı. ”). Ve biraz gergin olduktan sonra, tamamen tam teşekküllü bir nükleer gemide ustalaşabiliriz, sadece daha sonra inşa edilecek olan inşaatı için gerekli olan tersanelerle ne yapacağımızı bulmamız gerekir. Bu arada, zaten sahip olduğumuz savaşa hazır bir duruma getirmek için, Britanyalılar bu fırsatı kullanmadılar. Ve Falkland'ları var.
Ve tıpkı İngiltere örneğinde olduğu gibi, bu seçenek yerine, Rusya daha düşük tekneler ve onlar için garip ve gereksiz uçaklar yaratmak için ekstra pahalı ve anlamsız bir zinaya girebilir - ya da oraya itilecektir.
Bununla birlikte, beklentilerimizin ayrı ayrı analiz edilmesi ve ilk olarak bir çılgın teorinin daha analiz edilmesi gerekiyor - evrensel iniş gemileri uçak gemilerini kendileriyle değiştirebilir. Bir şekilde vatandaşlarımızın başkanlarına hızlı ve sıkı bir şekilde garip geldi.
Onu da parçalara ayırmalısın.
Devam edecek ...