bir akşam üstü düşündüm şimdi bu şarkıyı dinlerken. gurbette. yurt dışında. hava henüz kararmış yada kararmak üzere. işten çıkmış, yağmur tanelerini karşılayan ama geri göndermeye gücü yetmeyen kaldırım taşlarının üzerinde ve onlardan pek farkı olmayan şemsiyemin altında yürüyorum eve varınca ne yapacağımı bilmez şekilde.
sonra hani tabelalar olur ya sadece ışıklı harflerden müteşekkil ve etrafındaki ışıklı çerçeveden, heh onlardan birini görüyorum, somewhere
yazıyor sadece. büyük ahşap kapısından içeri atıyorum kendimi, şemsiyemi kapadıktan hemen sonra, akşam atıştırmamı yapmak için. baharatlı patates kızartmamı ve içeceğimi alıyor cadde manzaralı masama kuruluyorum sessizce. yalnızca.
yemeğimi yiyip, şükrettikten sonra yaradana, bir iç çektikten sonra özlemle ve içime çektikten sonra sade kabından çıkarıp yaktığım sigaramın dumanını, dışarıda yolda sevgilimi görüyorum sanki. tek başına, küçük ama çabuk adımlarla yürüyor kahverengi montunun içinde. hızla çıkıyorum dışarı, sigaram elimde. koşuyorum ama yetişemiyorum. kaybediyorum onun montunu montlar içinde. ve uzun, kıvırcık saçlarını şemsiyeler arasında.
elimde sönmüş sigaram, eğip ıslanmış başımı soğuk ve yüzsüz kaldırımlara, dönüyorum masama. bu şarkı çalıyor içerde. anlıyorum ki orası somewhere in my sleep
, anlıyorum ki istediğim ve özlediğim zaman görebilirim onu hep.
ama only when i sleep