Bilim insanları, güneş sistemimizin ötesinde Dünya’ya benzer birçok gezegen keşfettiler. Bu dış gezegenler, Dünya’dan 10 kat daha büyük olabilir, bu da artan nüfusumuz için oldukça ideal. Fakat bu büyük dünyada daha fazla kütle daha fazla yerçekimi anlamına gelir ve bu da insanlığın birçok yönden ağır şekilde etkileneceğini gösteriyor. Peki daha büyük bir gezegende evrimleşirsek ne olur? Süper Dünya’da hayat nasıl olurdu? Riskler nelerdir? Gelin tüm bu soruların cevabı için yazımıza devam edelim.
Dünyamızın kütlesinin 7,5 katı olan Neptün benzeri bir dış gezegende büyüdüğünüzü hayal edin. Bu Süper Dünya, güvenli bir mesafede kırmızı bir cüce yıldızın yörüngesinde bulunuyor. GJ 180 D'de bir yıl, Dünya'daki bir yılın üçte birinden daha az, yalnızca 106 gün sürüyor. Bu yüzden yazlarınız GJ 180 D'de biraz daha kısa geçebilir.
Fakat Süper Dünya'da yaşamak, süper güç gerektiriyor. Çünkü Süper Dünya'daki yerçekim dünyadaki yerçekimin tam 10 katı. Bu da Süper Dünya'da yapacağınız kısa bir yürüyüşün size maraton koşmuşsunuz gibi hissettireceği anlamına geliyor. Kaslar ve kemikler üzerindeki stres de böyle bir ortamda 10 kat artar. Bu yüzden egzersiz yaparken tekrarlarınızı azaltabilirsiniz. Teknik olarak iskeletlerimiz, Dünya'daki yerçekiminin 90 katından daha fazla bir kuvvete dayanabilir, ancak yalnızca hareketsiz dururken. Fakat bizi aşağıya çeken çok daha fazla kuvvetle, organlarımız hasar görecek ve muhtemelen bazı ciddi sağlık sorunlarıyla karşı karşıya geleceğiz. Belki biraz Süper Dünya yogası bize yardımcı olabilir.
Dünya'daki atmosferimiz yerçekimi tarafından bir arada tutulur. Deniz seviyesinde, atmosferik basınç yaklaşık bir atmosferik birimdir. Ancak Everest Dağı'nın zirvesi gibi daha yüksek rakımlarda, basınç çok daha düşüktür, yaklaşık 0,33 atmosferik birim. Çünkü bu noktalar Dünya'nın çekirdeğinden daha uzaktadırlar. Bu baskıyı pek fark etmiyoruz ama soluduğumuz havayı Süper Dünya'da çok daha ağır hissederiz.
Süper Dünya'da yerçekimi ile hava basıncı değiştiği gibi suyumuz da etkilenecektir. Yüksek hava basıncı suyun kaynama ve donma süresini artıracak. Bunun nedeni, su moleküllerinin daha ağır bir atmosfere buharlaşması veya katılaşması için daha fazla enerji gerektirmesidir. Hazır noodle için Süper Dünya'da çok daha uzun süre beklemeye hazırlanın.
Bu zor koşullarda belki hayatta kalabiliriz ancak Süper Dünya'daki yerçekim düşündüğünüzden çok daha tehlikeli. Dünyanın yerçekimi manyetik alanımızın bozulmadan kalmasına yardımcı olur. Dış çekirdeğimizdeki sıvı demirin hareketi ise bizi zararlı güneş radyasyonundan koruyan bu manyetik alanı oluşturur. Süper Dünya'da var olan yüksek yerçekimi basıncı, katı bir iç çekirdeğe neden olabilir. Demir sıvı hareketinin olmaması ise manyetik kalkan olmadığı anlamına gelir ve şiddetli radyasyona maruz kalma riskiyle karşı karşıya kalırız. Bu yüzden dışarıya çıkarken koruyucu giysiler giymemiz ve korunaklı yürüyüş yolları inşa etmemiz gerekebilir. Ayrıca bu güneş radyasyonu herhangi bir elektrik şebekesini devre dışı bırakabilir, bu da elektriği aktarmanın yeni yollarını bulmamız gerektiği anlamına gelir. Aynı zamanda büyük ölçüde zayıflamış ozon tabakası nedeniyle, bazı kanserlere yakalanma riskimiz ciddi şekilde artar. Ancak bu bile karşı karşıya kalacağımız en büyük sorun değil.
Daha büyük yerçekimi kuvveti ile uzaydan daha fazla istenmeyen nesne Süper Dünya'ya çekilir. Bu da göktaşlarının ve asteroitlerin bize çarpma olasılığının çok daha yüksek olacağı anlamına geliyor. Daha iyi anlamak için Jüpiter'i ele alalım. Dünya'dan 2,5 kat fazla yerçekimine sahip olan Jüpiter'e her yıl çapı 5 ila 20 metre arasında değişen nesneler çarpıyor. Hatta 2009 yılında, 500 m'lik büyük bir asteroit çarpmıştı.
Süper Dünya'ya çarpan dev asteroidin boyutu önemli olduğu gibi aynı zamanda nereye çarptığı da önemli. 66 milyon yıl önce Dünya'ya çarpan astreoit karbon bakımından zengin bir bölgeye çarpmıştı. Bu çarpışma sonucunda ise kayalardaki organik materyal ısındı ve stratosferde ciddi değişiklikler meydana geldi. Bu da dinozorların kitlesel yok olmasına yol açan şiddetli iklim soğumasını tetikledi. Sonuç olarak memeliler gelişti. Fakat bu asteroit başka bir yere inmiş olsaydı, belki bugün ortalıkta dolaşan dinozorlar olabilirdi.
Süper Dünya'da da benzer bir küresel yok olma olasılığı çok yüksek. İnsanların böyle bir gezegende hayatta kalması ve gelişmesi için çok şanslı olmalıyız. Peki ya bir felaketten kaçınmak için Süper Dünyayı terk etmemiz gerekirse? Öncelikle Uzay programımızın çok daha büyük bir bütçeye ihtiyacı olacak. Çünkü mücadele edilecek daha fazla yerçekimi, bir yere varmak için çok daha fazla yakıt anlamına geliyor. Mesela Apollo Ay görevinde, roket 40.000 kg ağırlığındaki yük için 360,000,000 kg yakıt kullanmıştı. Bu tıpkı Empire State binasının fırlatılmasına benziyor.
Polonyalı bir matematikçi ise bu probleme başka bir çözüm önermiş. Nükleer Darbe İtici. Onlarca hatta birkaç yüz nükleer bomba taşıyan insansız bir uzay aracı, roketin yanında uçacak. Bu bombalar ise aralıklarla patlayacak ve bu patlamalar da roketin daha yukarı itilmesine yardımcı olacak. Yine de bu oldukça riskli. Özellikle bizim aleyhimize doğru yanlış bir ateş edilirse.
Basitçe söylemek gerekirse, Süper Dünya'da yaşasaydık, bir süre orada sıkışıp kalabilirdik. Fakat Süper Dünya yüzeyinden teleskoplarla uzayı keşfetmek muhtemelen daha iyi olurdu. Öyle değil mi? Peki Süper Dünya'da yaşama fikri hakkında siz ne düşünüyorsunuz? Cevaplarınızı ve görüşlerinizi yorumlar kısmından bize yazmayı unutmayın.
Bir önceki yazımız olan Görünce Korkudan Altınıza Yaptıracak En Büyük ve En Güçlü 8 Köpek başlıklı makalemizde büyük köpekler, güçlü köpekler ve köpek hakkında bilgiler verilmektedir.