Dün ilk kez "okulu özledim" dedi... Okulu sevmediğini o kadar çok söylüyor ki, özlemesine şaşırdım:))Taekwandoda yeşil kuşağa yükseldi. Sevinçten havalara uçtu. Dün akşamki çalışmada havada bişiy tekmesi atmaya çalışırken çanak çömlek patlamış:)) Aman ne ağladı, evde buz torbasıyla dolanırken gözleri hâlâ kırmızıydı. Allahtan sabah bir şeyi kalmamıştı.
Ankara' ya ilk kez gelip Kuğulu Park' ı görenler "bu ufacık park mı Kuğulu Park diye tutturduğunuz" dese de, burada yaşayanlar ne kadar kıymetli olduğunu bilirler.
Ağaçların üzerindeki levhaları okuduk.
Ben "Oscar adayı filmler listem" e devam ettim.Bilge' de "Vanilya Kokulu Mektuplar" a. Tatil için okuma ödevi olarak vermişti öğretmen, harika bir kitap ama Bilge' nin yaşı için bence bir miktar ağardı. Sayfa sayısı bile korkuttu önce. Birlikte okuduk, biraz ben okudum, biraz o okudu. Anlamadığı yerleri anlatmaya çalıştım. Bu sabah bitirdik. Okul başlayınca kitapla ilgili sınav olacakları için biraz tedirgindi. "Sanırım aklımda çok kalmadı" dedi. "Hatırlarsın merak etme" diye onu yüreklendirmeye çalıştım. Bu ödevin amacı çocuklara kitap okutmak ve okuduklarını özümsemelerini sağlamak sanırım ama ne derece başarılı bir yöntem bilemedim. Ama kitabı ben çok sevdim. Çocuk kitapları bambaşka bir dünya. Bilge sayesinde bu dünyayı aralıyorum ve çok güzel hikâyelerle ve kahramanlarla tanışıyorum. Umarım kızım da bir gün benim aldığım bu tadı alır.
İyi bakın kendinize...