Hem maçı hem de puanları zor kurtarıyor" diye haykırmıştım. Üstelik sakalım da var ama dinleyen yok!
Evet, F.Bahçe son üç haftada kazanmıştı. Çünkü takım oyunu oynamaya çalışıyordu, koşuyordu, orta alana hakim oluyordu ve sonuçta puan topluyordu. Beşiktaş maçında da ilk 30 dakikida böyle bir görüntü verdi. Beşiktaş'ı adeta kendi sahasına hapsetmişti ve topa %63'e %37 hakimdi. 26. dakikada da 1-0 öne geçti. Ancak 30. dakikadan sonra ne oldu açıklamak mümkün değil. İlk yarım saatte sahada görünmeyen Fernandes uyandı, 30 dakika kendi sahasına hapsolan Beşikttaş uyandı ve oyunu F.Bahçe sahasına yıktı. 39. dakikada ise duran toptan 1-1 beraberliği sağladı. F.Bahçe ilk 15 dakika içinde neden kendi sahasına çekilmişti, neden orta sahayı kaybetmişti anlaşılır gibi değil.
BÜYÜK GİBİ DEĞİLDİ
Maçın ikinci devresinde ise her iki takım da fırsatlar yakaladılar. 60'ta Niang, kafayla indirilen topun gelişine vurarak Beşiktaş'ı 2-1 öne geçiren golü attı. Bekir ise Niang'ı sadece seyretti. 62'de ise Kuyt'ın ortasına Sow dokundu ve skor 2-2 oldu. Bundan sonra maçı her iki takım da alabilirdi ama Beşiktaş'ın oyuna %52'ye %48 hakim olmasıydı. F.Bahçe önce Caner, sonra Mehmet Topal ve sonra da Mehmet Topuz'u oyuna aldı. Baroni, Meireles ve Emre gibi gücü kalmamış oyuncuları çıkarttı. Ama bir kere Fernandes uyanmıştı, Niang'a kontratak pasını verdi. Bu oyuncu da Olcay'a mükemmel asist yaptı. Olcay da Beşiktaş'ı 3-2 öne geçirdi. Bu pozisyonda olması gereken Volkan da ortalıkta yoktu. Tekrar ediyorum; tempoyu kontrol etmek ve kontrolü bütün dakikalara yaymak büyük takımların yaptığı bir şeydir. F.Bahçe ise bunu yapamadı.