GERÇEK FAKİRLİK
18 Mart 2010, Perşembe
Zengin bir adam insanların ne kadar fakir olabileceğini göstermek için oğlunu bir köye götürür. Köydeki fakir bir ailenin evinde kalıp bir gece geçirirler. Şehre dönerken adam oğluna sorar,
- Hafta sonu tatilimizi nasıl buldun?
- Çok güzeldi baba.
- İnsanların ne derece fakir olabileceğini gözlerinle gördün, değil mi?
- Evet.
- Peki ne öğrendin?
- Bizim minicik bir köpeğimiz, onların dört kocaman köpeği var. Bizim evde bahçemizin yarısı kadar havuzumuz, onların ise yüzlerce metre uzunluğunda deresi var. Bizim bahçemizi ithal lüks lambalar, onların bahçesini sonsuz sayıda yıldız aydınlatıyor. Bizim terasımız ön bahçeye kadar, onlarınki ise ufka kadar uzanıyor. Bizim soluduğumuz hava kirli ve sisli, onların havası ise tertemiz. Biz tabiatın sesini, kuşların cıvıltısını ancak televizyonda duyabiliyoruz. Onlar ise gerçeğini her zaman duyuyor ve hissediyor. Biz gürültü içinde boğuluyor, yoruluyor ve yıpranıyoruz. Onlar ise tabiatın sessizliğinin kucağında ve huzur içindeler.
Çocuk bunları söylerken, babası şaşkınlıktan tek kelime bile edemez. Ve çocuk ekler,
- Ne kadar fakir ve zavallı durumda olduğumuzu bana gösterdiğin için teşekkür ederim babacığım.
Bazan hayata bir çocuğun penceresinden bakmak gerekiyor!