Mohamed Hussein Hussein itibaren Widuchowa, Polonya
Bu kitabı gerçekten çok beğendim. Komikti; romantizm iyi gelişmiştir; Gerilimi beğendim - Sid'in varlığını gizli tutabilirler mi? Ne kadar zamanları olurdu? Bu muhtemelen iyi sonuçlanabilir mi? Birçok insanın sonu ile ilgili sıkıntıları vardı, çünkü (görünümü spoiler) Hikayenin bir kusuru varsa, bu aniden sona erdi. Gerçekten şeylerin zaman içinde nasıl oynandığını görmek istedim.
Başka bir yazarın karakterlerinin yabancı otlarla çevrili edebi canlandırma alanları arasında, Atwood'un Penelope'yi Homer'in don yağı bulaşmış ellerinden gasp etmesi, ısırgan otlarının arasında büyüyen zeytin ağacı olduğunu kanıtlıyor. Yirmi yıl Odysseus'un dönüşünü bekleyen en sadık eş olarak kabul edilen Atwood'un ellerindeki Penelope, bir kadını itaat ve sürekli sadık eş olarak tanımlamak ve dövmek için kullanılan bir ölçüm çubuğu olarak kullanılmaya başlıyor. Destanın evdeki boşluklarını doldurarak Odyssey'e bir karşı konu sağlayan Atwood, Yunan tarzında etli ve etli Penelope ve on iki asılmış kızlarının Korosu ile Yunan tarzı bir düzende - bazen bir cennet gibi ya da ballad, ama aynı zamanda antropolojik bir ders ve mahkeme salonu draması olarak - Odysseus'un ellerindeki acımasız katliamlarına karşı. Zekayı ona bağlayan, aynı zamanda Odysseus'un zafer peşinde koşmak ve yemin etmek için bıraktığı duygusal enkazı sergileyen Penelope, öyküsüne ölümünden sonra bir bakış sunar; Hades'teki Asphodel tarlalarında dolaşırken, sersemce ya da bir ağıt notu ile yorum yaparak, Homer'in destanında öyküye geri dönen ya da yanlış yorumlanan olayları örter, her zaman, asılmış kızları rant ve kafiye hakkında her şeyi komedi ve oldukça kısır yok olmalarında bir eli olan, ama özellikle cellatlarında. Atwood'un tarzı ilgi çekici, esprili, biraz acerbic, ancak Penelope'nin karşılaştırılınca ve gölgelenirken bile (ölümde bile gölgeler gölge oluşturabildiğinde) Troy) kuzeni Helen tarafından. Asılı bakirelerin korosu, Penelope'nin değişen zamanlara ilişkin sınırlı perspektifi gibi, bazen tanrılara yönelttiği asidik yorumdan bahsetmemek için düpedüz komiktir. Atwood'un sözdizimi ve masal yapısı beni karmaşıklıkları, netliği ve yaratıcılığıyla hayrete düşürdü. Odyssey ile ilgili herhangi bir okuma, önceki nedenlerden ötürü olmasa bile, bu tamamlayıcı yorumdan yararlanabilir, daha sonra temel edebi çalışmalarımızdan biriyle uğraştıktan sonra sunduğu burlesque yorum için.