Cizvit geleneğinde şöyle bir kavram vardır:kişiselleştir”, bu da tüm insanla ilgilenmek anlamına gelir. Eğitime uygulandığında, bu ilke, tüm kişinin zihinsel, aynı zamanda fiziksel, etik ve evet, ruhsal olarak kişisel gelişimini desteklemeyi amaçlar.
Bütün insanı eğitme fikrini ilham verici buluyorum. Benim görüşüme göre, bir üniversite eğitimi sadece öğrencilerin bilişsel, analitik ve problem çözme yeteneklerini geliştirmemeli veya içerik bilgilerini genişletmemeli veya yalnızca zengin bir liberal sanat eğitimi ile ilişkilendirdiğimiz kültürel okuryazarlıkları aşılamamalıdır. Gelişimlerini her boyutta beslemelidir: duygusal, etik, fiziksel ve sosyal.
Bir lisans eğitiminin amacı, tomurcuklanan iş adamları veya kimyagerler veya mühendisler veya edebiyat eleştirmenleri yetiştirmenin veya kariyere hazır mezunlar üretmenin ötesine geçmemeli mi? Herhangi bir kurumsal misyon beyanına veya mezuniyet gerekliliklerine bakın ve kurumların bir amaç ve yön duygusu aşılamaya, etik ve kültürler arası farkındalık kazandırmaya, duygusal zekayı aşılamaya ve kendini yansıtma kapasitesini yerleştirmeye yardımcı olmak istediğini göreceksiniz. olgun bir yetişkinle ilişki kurarız.
Yine de çok az laik kurum bu hedeflere gerçekten ulaşmak için çabalıyor.
Böyle bir vizyona itirazları çok iyi biliyorum. Ne de olsa kökleri dinidir ve liberal bir toplumda, kolejlerin öğrencilerin olgunlaşmasına yardımcı olması gerektiğini hayal etmede müdahaleci ve patronluk taslayan bir şey yok mu? O zaman daha pratik bir endişe var. Eğer kolejler zarif bir şekilde yazabilen veya sayıları doğru bir şekilde çözebilen ya da yabancı bir dili akıcı bir şekilde konuşabilen mezunlar yetiştirmeyi zor buluyorsa, öğrencilerin çok yönlü gelişimini destekleyebileceklerini gerçekçi olarak nasıl düşünebilirler?
Kolejler, sorumluluklarını, büyük bir maliyetle ve belirsiz sonuçlarla, tamamen akademik olanın ötesine yavaş yavaş şişirdiler. Özet olarak ne kadar değerli olursa olsun bazı görevlerin kampüslerin yeteneklerinin ötesinde olduğunun farkına varmamalı mıyız?
Her neyse, öğrenci yaşam ofisleri zaten lisans öğrencilerinin gelişim ihtiyaçlarını uygun gönüllü yollarla teşvik etmeyin: psikolojik danışmanlığa genişletilmiş erişim ve çok sayıda okul içi spora ve yoga dersleri ve çok sayıda kulüp ve kulüp sponsorluğu gibi diğer fiziksel aktivitelere erişim yoluyla. öğrencilere sosyal becerilerini geliştirmeleri için birçok şans veren diğer kampüs organizasyonları ve sosyal aktiviteler?
Evet. Ancak bunların hiçbiri yeterli değildir, kampüste yalnızlık yaygın olduğunda, kaygı ve stres seviyeleri son derece yüksek olduğunda ve yurtlarda olduğu kadar sınıflarda da birçok kişilerarası etkileşim dolu olduğunda değil.
Kampüslerimizdeki birçok tartışmalı konu, öğrencilerin bütünsel gelişimini teşvik etmedeki başarısızlıktan kaynaklanmaktadır:
- Yön duygusu olmayan öğrenciler.
- Yakın partnerler, arkadaşlar veya sınıf arkadaşları olsun, başkalarıyla etkili bir şekilde iletişim kuramayan öğrenciler.
- Başkalarına düşüncesizce ya da düşüncesizce ya da kötü davranarak davranan öğrenciler.
- Zamanlarını veya duygularını yönetmeyi zor bulan öğrenciler.
- Öğrenciler hayal kırıklığı, hayal kırıklığı, başarısızlık veya kayıpla etkili bir şekilde baş edemezler.
- Yetişkinlerin problemlerini çözmesini beklemek için sosyalleştirilen öğrenciler.
Pekâlâ itiraz edebilirsiniz: Tüm öğrenciyi eğitmek iyi bir fikir olsa bile, kampüsler bunu çeşitliliğe ve bireyselliğe saygı duyacak şekilde nasıl yapabilir? Bir Cizvit üniversitesi (ya da Yeshiva Üniversitesi ya da Brigham Young ya da Pepperdine ya da başka bir dine bağlı kurum) bazı ahlaki ilkeleri özür dilemeden ilerletebilirken, laik bir kurum kesinlikle yapamaz ve yapmamalıdır.
Cevabım, bütünsel büyümeyi teşvik eden yeni tür kredili sınıflar ve öğrenme fırsatları oluşturmamız gerektiğidir. Bu kurslar, birçoğu bir son derece derecesine sahip olan ve öğretim üyelerinin teknik bilgisi dışındaki alanlarda özel uzmanlığa ve pratik deneyime sahip olan personel profesyonelleri tarafından verilebilir. Öngördüğüm bu kurslar üzerinde durulacak:
- Öz farkındalık oluşturma: Öğrencilerin düşüncelerini, duygularını ve davranışlarını ve başkaları üzerindeki etkilerini tanımalarına ve tanımlamalarına yardımcı olmak.
- Kendini anlamayı geliştirmek: Bireysel öğrencileri kimlikleri, kişilikleri, öncelikleri ve özlemleri üzerinde düşünmeye teşvik etmek.
- Değerlerin netleştirilmesine katkıda bulunmak: Öğrencilerin kişisel değer sistemlerini ve bu taahhütleri gerçek yaşam durumlarında nasıl uygulayacaklarını oluşturmalarına ve anlamalarına yardımcı olmak.
Elbette, bunun bir kısmını yapan mevcut felsefe ve psikoloji sınıfları var. Ama bence farklı bir şey yapan kredili derslere ihtiyacımız var: doğrudan öğrencilerin kişisel, akademik ve kariyer gelişimleriyle ilgilenen ve bu konuları bilimsel bir bağlama yerleştiren.
1. Kişisel Gelişim
Kişisel gelişim üzerine bir kurs, kişisel gelişimin beş boyutunu ele alabilir:
- Kişisel: Bireylerin kendilerini nasıl tanımladıkları; çeşitli insanların Kimlik sorunlarıyla nasıl boğuştuğu; ve kişinin ilgi alanlarını, yeteneklerini, amaçlarını ve değerlerini nasıl belirleyip değerlendireceği.
- İçsel: Kişisel farkındalık nasıl elde edilir, stres ve zorluklarla nasıl başa çıkılır, duygular nasıl yönetilir ve dayanıklılık geliştirilir.
- Kişilerarası: Ortak ilişki sorunlarının, yakınlığa ulaşmadaki zorlukların, arkadaşlık türleri ve kişilerarası dinamiklerin ve zorbalık, taciz ve akran baskısı dahil ilişkilerdeki güç sorunlarının incelenmesi.
- Sosyal: Yabancılaşma ve sosyal izolasyon duygularına katkıda bulunan faktörleri anlamak. Ayrıca, ilişkiler kurma, başkalarını motive etme, çatışmaları çözme, durumsal farkındalık elde etme, hedefler belirleme ve yürütme, karar verme, sorumluluk devretme ve değişen koşullara uyum sağlama dahil olmak üzere liderlik becerilerini geliştirmek.
- Yaşam sorunları: Zorlukların üstesinden gelmek, dikkat dağıtıcı unsurların üstesinden gelmek, yaşam-okul dengesini korumak ve aile ve ilişki zorlukları ve sağlık sorunları ile başa çıkmak.
2. Akademik Gelişim
Mevcut College 101 kurslarına biraz benzeyen bu sınıf, öğrencilere akademik planlama konusunda yardımcı olacak ve akademik başarı için gerekli olan çalışma, not alma, zaman yönetimi, okuma, yazma ve test çözme becerilerini geliştirmelerine yardımcı olacaktır. Böyle bir kurs, öğrencilere kampüs öğrenim destek hizmetlerinden nasıl etkili bir şekilde yararlanabileceklerini de gösterecektir.
3. Kariyer Gelişimi
Bir kariyer geliştirme kursu, lisans öğrencilerinin kariyer seçeneklerini ve fırsatlarını belirlemelerine yardımcı olacaktır; temel teknik, dijital ve sosyal beceriler kazanmak; aktif olarak ilgili deneyimi aramak; ve kanıtlanmış yeterliliklerin bir kaydını oluşturun.
4. Toplum Hizmeti
Böyle bir kurs, öğrencilere akademik bilgi ve becerileri toplumun ihtiyaçlarını ele almak ve deneyim üzerinde yansıtmak için uygulama fırsatı verir. Hizmet ederek öğrenme, yurttaşlık bilincini ve öğrencilerin öz-yeterlik ve sosyal sorumluluk duygularını geliştirir. Ancak gönüllü çalışmanın aksine hizmet ederek öğrenmenin araştırma, eğitim, geri bildirim ve değerlendirmeyi içeren akademik bir boyutu vardır.
Korkarım kolejlerimiz ve üniversitelerimiz akademik ve kişisel ve bilişsel ve bilişsel olmayan gelişim arasında çok keskin bir çizgi çizdi. Bu tür ayrımlar yaptığımızda, üniversitenin bir eğitim deneyimi olduğu kadar bir reşit olma deneyimi olduğunu, yetişkinliğe geçişle ilgili olduğu kadar kariyer hazırlığıyla ilgili olduğu kadar, kişisel gelişim ve olgunlaşma ile ilgili olduğu kadar okul öncesi ile ilgili olduğunu unutuyoruz. profesyonel eğitim.
Kişisel gelişim, bir üniversite eğitimi için göz ardı edilemeyecek kadar merkezidir.
Bu, kolejlerin ve üniversitelerin öğrencilere kişisel ahlak hakkında ders vermeleri veya kendilerini karakter oluşumuna yeniden adamaları gerektiği anlamına gelmez. Ancak kampüslerin kişisel, akademik ve kariyer gelişimini ve sivil katılımı müfredatlarına çok daha fazla entegre etmesi gerektiğini öne sürüyor.
Bence öğrencilere cinsel veya madde bağımlılığı veya taciz veya ırkçılık, cinsiyetçilik ve diğer önyargı biçimleri hakkında bir eğitim videosu izleterek yasal yükümlülüklerimizi yerine getirdiğimizi söylemek yeterli değil. Kariyer hazırlığını kampüsün çeperinde bulunan bir kariyer merkezine bırakmak veya birinci sınıf oryantasyonunda öğrenme destek hizmetlerinden bahsetmek ve öğrencilerin gerektiğinde bu hizmetlerden yararlanacağını varsaymak da yeterli değildir.
Kişisel ve mesleki gelişimi resmi müfredata entegre etmemiz ve öğrencilerin kimlik, cinsiyet ve ırk dinamikleri ve yakınlık ile ilgili konuları tartıştığı kurslar sunmamız gerekiyor.
Alman fikrini benimseyelim Bildungahlaki, sosyal ve duygusal olgunlaşmayı entelektüel büyümeden ayrılmaz olarak gören bir eğitim felsefesi. Bildung 19. yüzyıl boyunca gelişen modern Amerikan yüksek öğrenimine, akademik özgürlüğe ve araştırma ve bilime adanmış bir kurum olarak üniversiteye olan diğer Humboldt taahhütlerinin yanı sıra, ilham veren Humboldtçu idealin içkin bir bileşeniydi.
“Kişiyi bütün olarak eğitmek” tabiri, kuşkusuz günümüzün her şeyin yolunda gittiği toplumlarda ve neoliberal üniversitelerde arkaik ve modası geçmiş görünüyor. Ancak, öğrencilerin entelektüel olarak olduğu kadar kişisel olarak da büyümelerine ve olgun, sorumlu ve bağımsız fikirli yetişkinler olmalarına yardımcı olmak değilse, bir kolej veya üniversitenin amacı nedir?
Steven Mintz, Austin’deki Texas Üniversitesi’nde tarih profesörüdür.
Kaynak : https://www.insidehighered.com/blogs/higher-ed-gamma/can%E2%80%94and-should%E2%80%94colleges-educate-whole-person