Mikrodalga fırın, ABD'deki neredeyse her evde bulunan bir mutfak cihazıdır - ABD Çalışma İstatistikleri Bürosu'na göre, hanelerin yüzde 90'ının bir tane vardır. Birkaç düğmenin dokunuşuyla, bu her yerde bulunan cihaz su kaynatmak, artıkları tekrar ısıtmak, patlamış mısır patlatmak veya dondurulmuş etleri sadece birkaç dakika içinde eritebilir.
Mikrodalga fırın, II. Dünya Savaşı'nın sonunda icat edildi. Yine de onları yakalamak için bir süre aldı. İlk başta çok büyük ve pahalıydılar ve insanlar kullandıkları radyasyon nedeniyle onlara güvenmiyorlardı. Sonunda, teknoloji geliştirilmiş ve korkulan soluk. 2000'lerde, Mikrodalga Fırın Servis El Kitabı yazarı J. Carlton Gallawa'ya göre Amerikalılar, mikrodalga fırınını hayatlarını kolaylaştıran 1 numaralı teknoloji olarak adlandırdılar.
Ve tüm erimiş çikolata ile mutlu bir kaza nedeniyle oldu.
Southwest Museum of Engineering, Communication and Computation'a göre Percy LeBaron Spencer, dilbilgisi okulunu hiç bitirmemiş, kendini eğiten bir mühendisdi. Raytheon Corp.'da, mikrodalga radyasyonu üreten ve radar sistemlerinde kullanılan magnezyum - vakum tüpleri üzerinde çalıştı. 1941'de onları üretmenin daha verimli bir yolunu tasarladı. Onun yeniliği, üretimin günde 17'den günde 2.600'e yükselmesine izin verdi.
Spencer, Raytheon'un şirket tarihçesine göre cebindeki çikolatanın erimiş olduğunu fark ettiğinde bir magnetron test ediyordu. İlgi çeken Spencer, patlamış mısır çekirdekleri de dahil olmak üzere diğer yiyecekleri test etti ve hepsinin attığını fark etti. Magnetronun yanına bir yumurta koydu ve titremeye ve patlamaya başladığında izledi. Spencer, Gallawa'ya göre gıdaların düşük yoğunluklu mikrodalga enerjisine maruz kaldığını fark etti. Daha sonra bir metal kutu yaptı ve mikrodalga gücü besledi. Enerji kutuya girdi ama kaçamadı - mikrodalgalar metalden geçmiyor. Spencer, mikrodalgaların yiyecekleri ısı kullanan fırın fırınlarından daha hızlı pişirebileceğini keşfetti. 1945'te bir patent başvurusu yaptı. (Spencer, Uluslararası Mucitler Ünlüler Listesi'ne göre, kariyeri boyunca 150 patent almaya devam etti. 1970'de öldü.)
İlk ticari mikrodalga fırın, 1947'de bir Boston restoranında test edildi. Bu yılın sonunda, Raytheon Radarange 1161'i tanıttı. 5.5 feet (1.7 metre) boyunda, 750 libre ağırlığındaydı. Gallawa'ya göre (340 kilogram) ve 5.000 dolar. Bir su hattına bağlanmış olmalı çünkü magnetron suyla soğutuldu. Toplumun başlangıçtaki isteksizliğinin üstesinden gelmesi birkaç yıl aldı, ancak teknoloji geliştikçe, mikrodalga fırınlar özellikle gıda endüstrisinde popülerlik kazandı. Restoranlar, dondurulmuş yemek tariflerini buzdolabında tutabilir ve atık miktarını azaltmak için ısıtabilirler. Diğer gıda endüstrisi kuruluşları, kahve çekirdekleri ve yer fıstığı kavurma, defrost yapma ve et hazırlama ve hatta istiridye salma için mikrodalgalar kullandılar.
Diğer endüstriler de mikrodalga ısıtma için kullanım bulmuştur. Gallawa'ya göre mikrodalga fırınlar mantar, seramik, kağıt, deri, tütün, tekstil, kalem, çiçek, ıslak kitap ve maç başlıkları kurutmak için de kullanılıyor.
Tappan, bir cihaz üreticisi, 1955 yılında ev kullanımı için ilk mikrodalga fırınları tanıttı, ancak büyük boyutlarından dolayı - bir soba gibi büyük ve yüksek maliyet - 1,295 $ - az satılan, Gallawa göre satıldı. Raytheon 1965'te Amana Soğutma'yı satın aldı ve iki yıl sonra mutfak tezgahına sığabilecek Amana Radarange tanıtıldı. 500 doların altında.
Kısa süre sonra mikrodalga fırınlar, azalan boyutlar ve maliyetler nedeniyle bulaşık makinesinden bile daha popüler hale geldi. Gallawa'ya göre 1975'te ABD evlerinin sadece yüzde 4'ünde bir mikrodalga fırın vardı; 1976'da sayı yüzde 14'e çıktı. Bugün, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki hanelerin yaklaşık yüzde 90'ının İşçi İstatistikleri Bürosu'na göre bir mikrodalga fırın var.
Dünya Sağlık Örgütü'ne (WHO) göre, mikrodalga fırınlar belirli bir frekansta ayarlanmış radyo dalgaları kullanırlar - 2.450 megahertz, 500 ila 1,100 watt arasında değişen bir güce sahiptir. Mikrodalga fırında oturan yiyecekler, mikrodalgalar tarafından her taraftan bombalanır. Yiyecek içindeki su molekülleri mikrodalgaları emer ve ortaya çıkan titreşimler ısı üretir ve yiyeceği pişirir. Mikrodalgalar plastikten, camdan ve seramikten geçiyor ama metal değil, bu nedenle SciTech'e göre mikrodalga fırında metal kaplar veya mutfak eşyaları kullanılması önerilmez.
Bir magnetron mikrodalgalar üretir. EngineerGuy'a göre, bir magnetron, bir vakum tüpünün her iki tarafında iki sabit mıknatıstır. Mikrodalga radyasyonu, Tech-Faq'a göre manyetik ve elektrik alanlarını oluşturan elektronların akışıyla oluşur. Mikrodalgalar, yiyecekleri ısıtmak ve pişirmek için fırın odasına yönlendirilir.
İlk gelişmelerinden bu yana, mikrodalga fırınlar mikrodalga radyasyon kullanımı nedeniyle kötü bir rap elde etmişlerdir. Dünya Sağlık Örgütü'ne (WHO) göre, mikrodalga fırınlar uygun şekilde kullanıldığında ve iyi durumda muhafaza edildiğinde güvenlidir. Çok miktarda mikrodalga radyasyonu zararlı olabilirken, fırınlar radyasyonu fırında tutacak ve sadece fırın açıldığında ve kapı kapatıldığında mevcut olacak şekilde tasarlanmıştır. Öncelikle cam kapıdan sızabilecek minimum miktarda radyasyon uluslararası standartların çok altındadır.
Dünya Sağlık Örgütü'ne göre, çeşitli ülkeler ve uluslararası standartlar komiteleri fırının dış yüzeylerinden 5 santimetre uzaklıkta herhangi bir noktada metrekare başına 50 watt'lık bir ürün emisyon limiti belirlemişlerdir. Uygulamada, mikrodalga emisyonları büyük ölçüde bu sınırın altındadır. Ayrıca, maruziyet, mesafe ile hızla azalır: fırından 50 cm uzakta bir kişi, 5 cm uzaklıkta bir kişinin mikrodalga maruz kalmasının yaklaşık yüz on birisini alır.
Mikrodalgaların kullanımıyla ilgili temel sağlık sorunu, mikrodalgaların genel olarak eşitsiz şekilde ısıtılması ve gıda maddelerinin az pişmiş veya aşırı derecede sıcak olmasına neden olabilmesidir. Bu nedenle, ısıya ilaveten birkaç ekstra dakika kadar dikkatli olunmalıdır. yemek içinde eşitlemek. Mikrodalga fırının kullanılmasından kaynaklanan birincil yaralanma, sıcak yiyeceklerden ve sıvılardan veya sıcak yiyecek parçacıklarından kaynaklanan, örneğin kabukları içindeki yumurtalar gibi, gıdaların dengesiz pişirilmesinden kaynaklanan yanıklardır.
Bir mikrodalga fırında pişirildikten sonra besinlerin besin değeri hakkında da endişeler vardır. WHO'ya göre, bu endişeler yanlış anlamalara dayanmaktadır. Mikrodalga fırınında pişirilen yiyeceklerin geleneksel bir fırına kıyasla besin değeri kadar az fark yoktur, mikrodalga fırında yemek pişirmek de yiyecekleri radyoaktif yapar.
Gıda Bilimi ve Beslenme ile ilgili Kritik İncelemelerde yayınlanan 1982 tarihli bir makale, mikrodalga pişirmenin nem, protein, karbonhidrat, lipit, mineral ve vitaminlerin besin değerleri üzerindeki etkileri üzerine yapılan çeşitli çalışmalardan elde edilen verileri gözden geçirdi. Yazarlar, konvansiyonel ve mikrodalga yöntemlerle hazırlanan gıdalar arasında önemli bir beslenme farklılığının olmadığı sonucuna varmışlardır.
2010 yılında, İspanya'daki Universidad Complutense Madrid'den bir grup araştırmacı, haşlamadan kızartmaya mikro dalga fırınlamaya kadar çeşitli tekniklerle, enginardan kabaklara çeşitli sebzeler pişirdi. Yemek öncesi ve sonrası mevcut olan antioksidan miktarını ölçtüler. Fırınlama, ızgara-pişirme ve mikrodalga fırınlamanın en düşük kayıpları ürettiğini, kaynar ve basınçlı yemeklerin ise en zorlu antioksidanlar olduğunu bulmuşlardır. Kızartma arasında bir yer vardı.
Bugün birçok mikrodalga fırın, SciTech'e göre, yemek pişirmeyi bitirdiğinde kendilerini durduran sensörler içermektedir. Samsung, çeşitli pişirme yöntemleri sunan bir mikrodalga fırın geliştirdi. Etlerin buzunun çözülmesine ve arta kalanların tekrar ısıtılmasına ek olarak fırın kızar ve pişirilebilir. Ayrıca taze hamur ve yoğurt yapımında kullanılabilecek bir fermantasyon döngüsüne sahiptir.
NXP Semiconductors'ın mikrodalga fırını pişirmek için katı hal RF (radyofrekans) enerjisi kullanır. Mikrodalga fırın, doğrudan gıdaya iletilen enerjinin ne zaman, ne zaman ve ne kadar miktarını kontrol eder. NXP'ye göre sonuç, daha iyi tutarlılık, tat ve beslenme. Katı halli cihaz, yüksek verimlilikle ve gerçek zamanlı geri bildirim ile büyük miktarda enerjinin kontrol edilmesini sağlar.
Wayv gibi diğer şirketler, arabada veya güneş şarj cihazlarıyla normal bir fiş üzerinden şarj edilebilen portatif, katı hal RF mikrodalga fırınları üretmektedir. Bir termoyu andıran bu özel model, bir seferde 17 sıvı onsu (0.5 litre) ısıtmak için şarj başına yaklaşık 30 dakika kullanılabilir.
Mikrodalga fırınlar, LG akıllı cihazların hattı gibi mobil teknolojilere bağlanabilecek özellikler de kazanıyor. Bu cihazlar, bir akıllı telefon veya başka bir cihaz aracılığıyla herhangi bir yerden uzaktan açılma özelliğine sahiptir.
Ek kaynaklar