F.Bahçeli futbolcuların bir geçen sene sahadaki onur mücadelelerinde oynadıkları futbola bakıyorum, bir de bu senekine. Arada dağlar kadar fark var.
Geçen sene maç kazanma hırsı tavan yapmıştı. Bu sene dibe vurdu.
Geçen sene sahada savaşan, mücadele eden, topu kazanmak için üç kişi ile bastıran, dikine oynayan bir takım vardı. Bu sene sekiz yan-geri pas yapıp, sonra kaybeden ve kontratak yiyen bir takım.
Geçen sene Emre gibi presle top kazanan, takımı ateşleyen oyuncu vardı. Bu sene yok.
Sow ileride tek başına deli danalar gibi koşuyor, baskı kurmak istiyor. Sağına bakıyor, soluna bakıyor. Kimse destek vermeyince o da vazgeçiyor.
Kuyt, sağa gidiyor, sola gidiyor olmuyor. Koşuyormuş gibi görünüyor, top kazanamıyor, pas veremiyor.
Cristian takımın beyni denilen en önemli yerinde oynuyor. M.'Gladbah maçında çok iyiydi. Ama ondan sonra, bir maç var, üç maç yok. Duygusal olduğunu biliyorum. Acaba kafasında 'Ben bu yerde oynamayacağım' takıntısı mı var?
Sahada bir şeyler yapmak isteyen bir tek Meireles var. Ama o da tek başına. Mehmet Topuz sahada Caner kulübe de. Kanatların çalışmazsa, orta sahadan baskı kuramazsa ne yapsan boş. Bu takım sahada ezilen değil, ezen olmak istiyorsa atak futbol oynamalı. Bunun da yolu sahada iki golcüye rol vermekten geçer.
YÜZÜ BEMBEYAZDI
Tıpkı ikinci yarıda Sow'u kenara çekip, Semih'e görev vermek gibi... İki ön libero ile değil, orta sahayı en azından top kazanma özelliği olan oyuncular ile kalabalık tutmakla olur.
G.Antep Stadı'nın şeref tribününün hemen arkasında basın tribünü var. Futbolcularına 'Bundan sonra hep yanınızdayım' diyen Aziz Yıldırım'ı izledim. İlk yarı biterken gergindi. Yüzü bembeyazdı. Beraberlik golünden sonra ümitlendi. Semih'in galibiyet golünde içinde fırtınalar kopsa da hiç belli etmedi, sevinemedi.
Bu kadar olumsuzluktan sonra 'F.Bahçe nasıl kazandı?' diyeceksiniz. Çok basit. Geçen sene Emre'nin yaptığı 'Rakip hücuma çıkarken, topu kazan ve dengeleri boz' kuralını bu kez Egemen yaptı. Şok topu kazanarak, Semih'e golü attırdı. Hepsi bu kadar.
Ve o golden sonra Aykut Kocaman'a baktım. Ellerini havaya kaldırıp, 'Allah'ım sana şükürler olsun' deyişi vardı, o her şeyi anlattı. Kırılma noktasında olan F.Bahçe bu galibiyet ile çok şey kazandı.