İnsanlık, yüzyıllardır uzayda Dünya benzeri gezegenler olup olmadığını merak ediyor. Bu merak, günümüzde hala uzay araştırmalarının temelini oluşturuyor. British Columbia Üniversitesi'ndeki gökbilimciler, Samanyolu Galaksisi'ndeki her beş Güneş benzeri yıldızda bir Dünya benzeri gezegen olabileceğini öne sürüyor.
Bir gezegenin Dünya'ya benzer olduğunu kabul etmek için bir kayalık, yaklaşık Dünya büyüklüğünde ve Güneş benzeri (G-tipi) bir yıldızın etrafındaki yörüngede dönüyor olması gerekiyor. Ayrıca kayalık gezegenin yüzeyinde potansiyel olarak yaşama işaret eden sıvı su bulunması ve yıldız sisteminin yaşanabilir bölgesinde yer alması gerekiyor.
British Columbia Üniversitesi'nde gökbilimci olan çalışmanın ortak yazarı Jaymie Matthews, The Astronomical Journal'da yayınlanan bulgular hakkında yaptığı açıklamada, "Samanyolu'muz, yüzde 7'si G-tipi olmak üzere 400 milyar kadar yıldıza sahip. Bu, Galaksimizdeki yaklaşık 6 milyar yıldızın Dünya benzeri gezegenlere sahip olabileceği anlamına geliyor." ifadelerini kullandı.
Dünya benzeri gezegenlere ilişkin daha önceki tahminler, Güneş benzeri yıldız başına yaklaşık 0.02 Dünya benzeri yaşanabilir gezegenden, Güneş benzeri yıldız başına birden fazla gezegene kadar farklı aralıklarda değişiyordu. Tipik olarak Dünya gibi gezegenlerin, bir gezegen araştırması tarafından gözden kaçırılmaları diğer türlerden daha olası, çünkü bu tür gezegenler çok küçük ve yıldızlarından çok uzakta.
Araştırmacılar, Dünya benzeri gezegenler hakkında tahminleri için NASA'nın Kepler uzay teleskobunun verilerinden yararlandı
Kunimoto ve meslektaşları, NASA'nın gezegen avcısı Kepler uzay teleskobu tarafından daha önce tespit edilen gezegenlerin listelerini, Kepler tarafından bulunan yıldızların yörüngesindeki potansiyel ötegezegenlerle karşılaştırmak için bir algoritma kullandılar. Böylece Kepler'in araştırdığı yıldızların etrafındaki gezegenlerden oluşan popülasyonu simüle ettiler.
Araştırmacılar ayrıca, ötegezegenlerin yarıçap boşluğuna da baktılar ve sonuç olarak Yörüngedeki hareketini 100 Dünya gününden daha kısa bir sürede tamamlayan gezegenlerin Dünya'nın 1.5 ve iki katı boyutunda olmalarının muhtemel görünmediğini ortaya koydular. Ayrıca yarıçap boşluğunun daha önce düşünüldüğünden çok daha dar bir yörünge dönemi aralığında olduğunu buldular. Bu, gezegenlerin zaman içinde nasıl evrimleştiği konusundaki boşlukları doldurmamıza yardımcı olabilir.