04.07.2018 - Laboranite / Kişisel Gelişim / Yol Alan Yazılar
1500 yıllarda Fransa Bordeux’nun 30 km kuzeyinde bir şatoda çiftçilik yapan bir asizadenin oğlu olarak doğan Montaigne, hiç hoşlanmadığı halde büyük bir çiftliği çekip çevirmek zorunda kalır. Çiftlik yönetmek hakkında hiç bir şey bilmemekte ve hata kendi değimine göre lahana ile marulu ayırt edememektedir. Kendisinden ailesinin geçimini sağlayan çiftliği yönetmesi gerekmektedir. Bu konuda kendini yetersiz hisseden Monraigne çiftlik, bitkiler ve hayvanlar konusunda bilgisini arttırmak için şatonun muhteşem kütüphanesinde çalışmaya başlar. Buğday ve üzüm türlerini tanıyacağım derken kendini Sokrates, Epikuros ve Seneca okurken bulur. (Alain de Botton; Felsefenin Tesellisi) Bu kütüphane rafları içinde gezinirken edindiği bilgiyi rafine ederek bilgeliğe ulaşır ve denemeleri yazar. Denemeler onun kendini yetersiz hissettiği çiftçilik bilgisini arttırmak için bilgiyi rafine etme bilgeliğe ulaşma yolunu anlatır.
Montaigne’den...
“Düşüncemin yetersizliğini kendi yüzüme vurmaktan hiç geri kalmadım. Herkesin gözü dışardadır;ben gözümü içime çevirir, içime dikerim. Herkes önüne bakar, ben içime bakarım. Bütün derdim kendimledir. Hep kendimi izler, kendime bakar ve kendimi yoklarım. Herkes kendinden başka şeylerin peşindedir; ben kendime gitmeyi hayal ederim”