Tacikistan, Türkmenistan, Kazakistan, Kırgızistan ve Özbekistan'a kıyısı olan büyüklüğü 68.000 km2 iken 2013 yılında geriye sadece %10'u kalan güzelim mavi deniz...
Benim için ülkelerin gelişmişlik seviyesinin ölçütü doğaya verdiği değerle alakalıdır. Günü kurtarma politikası ile değil de gelecek nesillere daha güzel bir doğa vermeyi hedefleyen politikalarla yönetilen ülkelerin birinde yaşamayı isterdim açıkcası.
Aral gölü bir zamanlar Amuderya ve Sırıderya nehirlerinin aktığı çölün ortasında dünyanın dördüncü büyük gölüymüş. Etrafındaki halk geçimini gölden tuttuğu balıklarla sağlarmış, yaz tatillerini gölün serin sularına girerek geçirirmiş.
Bu mutlu zamanlar, balık ticaretinin pamuk ticaretine dönmesi ile değişmeye başlamış. Dünyanın en kaliteli pamuklarını yetiştiren ve bir gün sonunun bu pamuklar yüzünden olacağını tahmin edemeyen halk çalışmış, çalışmış ve de çalışmış.
Savaşlar sebebiyle dünyanın pamuğa daha çok ihtiyaç duyması ile de üretim arttıkça artmış. Tabi suyun çevresindeki topraklar sınırlı olunca çözüm dönemin Lideri Stalin tarafından geliştirilmiş.
Ne yapmış?