Emektar bir restoran sahibi, yıllardır muhasebesini kendi bildiği gibi tutardı. Ödeyeceği hesapları kasanın sağına koyduğu bir şeker kutusunda, günlük gelirini kasada, ödediği bedellerin makbuzlarını sağ taraftaki başka bir kutuda saklardı.
En küçük oğlu ticaret okulunu bitirip diplomalı muhasebeci olunca, babasının bu ilkel metodlarına karşı hem şaşırmaya, hem de onları yanlış bulmaya başladı. Nihayet, bir gün:
– Bu işi nasıl yürütebiliyorsun, anlayamıyorum dedi.
– Kârının ne olduğunu nasıl hesaplıyorsun?
Babası:
– Dinle oğlum diye başladı cevabına,
– Memleketimden buraya geldiğimde tek servetim üzerimdeki pantolondu. Bugün ağabeyin doktor, sen muhasebecisin, kız kardeşin ise öğretmen. Annenle benim güzel bir arabamız, şehirde ve köyde birer evimiz var. İşimiz devam ediyor, borçlarımız yok. İşte, bütün bunları toplayıp sırtındaki paltoyu çıkar, o zaman kârımı bulursun. demiş.
(Yazarı Bilinmiyor)
Kaynak: Ümit Öyküleri / Zafer Yayınları /Kar Nerede Öyküsü
[the_ad id=”5196″]