Eylül sonrasının gelişini melankolik bir ruh hali ile karşılamışımdır hep. Hafif bir suskunluk çöker üzerime doğa bütün renkleri ile gülse'de yüzüme, hüzün sessizce içime çöreklenir.
'Ölmek bir sanattır' diyen kadın yazar 'Sylvia Plath' gibi uç noktalarda dolaşmam elbet! Zira ünlü yazar 'Virginia Woolf' gibi intihar etmiştir o'da.
Bu ruh halim'e resim yaparken renkler'de burnunu sokar hemen. Benim için melankolik renk olan sarının bütün tonları arsızca sorgusuz sualsiz tuvalime yapışır kalır.
Sabahattin Ali'nin 'Beni en güzel günümde sebepsiz bir keder alır' dizeleri nedense içime bir hançer gibi saplanır ta gençlik yıllarımdan bu yana. Bu akşam'da böyle oldu.
Bilirsiniz Ali'nin 'Melankoli' adlı şiir'i bu sözlerle başlar.
O zamanlar 21 yaşındadır şair. Sevdiği kadın Nahid Fıratlı ise 19 yaşındadır.
Nahid hanım güzel bir kadındır. Edebiyat öğretmenidir. Edebiyat çevresinde pek çok hayranı vardır bazıları ise aşıktır ona. Orhan Veli ile'de efsanevi bir aşk yaşadığını çoğunuz okumuşsunuzdur.
Aşkına cevap alamayan Sabahattin Ali, başka bir mektubunda şöyle yazar sevdiğine. ' İade kağıdındaki imzanı gördüm. Yalnız imzanı.... çıldırıyordum. İmzan beni deli edecek kadar sevindirdi. Onu yazan elini gördüm, hani bakmak istediğim zaman benden kaçırdığın elini...
Bu elin üzerinde ince bir kol gördüm, daha sonra omuzlarını, ince çeneni, dudaklarını, şeffaf burnunu, alnına dökülen kumral saçlarını gördüm' der.
Beni en güzel günümde
Sebepsiz bir keder alır
Bütün ömrümün beynimde
Acı bir tortusu kalır.
Anlayamam kederimi
Bir ateş yakar tenimi
İçim dar bulur yerini
Gönlüm dağlarda kalır.
Eğer ruhsal bir hastalık boyutuna varmamış ise 'melankoli;' sanırım bu 'anlaşılmaz kederi' hepiniz bir biçimde yaşamışsınızdır.
Duygulu, sezgisi güçlü bir şair, aynı zamanda büyük bir romancı ve öykü yazarı olan Sabahattin Ali mutsuz bir çocukluk geçirmiş sonrasında evlenmiştir.
Tek partili dönemde muhalif yazılar yazınca, tıpkı bu gün olduğu gibi, işsiz kalmış ve maddi sıkıntılar çekmiştir. Artık yazdıkları yayımlanmadığından Bulgaristan'a kaçmaya karar verir.
Yolda, kaçmasına yardım edecek kişi tarafında öldürülür!
'Eserleriyle okuyucusunun kalbine dokunan Sabahattin Ali ve Sait Faik , Türk öykücülüğünün iki temel direğidir' der edebiyat yorumcular.
Yine okuyucuların; 'Sait Faik'in 'Semaver'inde demlenen, Sabahattin Ali'nin 'Değirmen'inden geçtikten sonra piştiğini' söyler bu yorumcular.
'İstek' şiirinde ise kaderini bilmiş gibidir Sabahattin Ali.
Görünmez kollar boynumda,
Yarin hayali koynumda,
Sıcak bir kurşun beynimde,
Bir ağaç dibine yatsam.
Evet biz ne diyorduk? ' Eylül sonrasının gelişini melankolik bir ruh hali ile karşılamışımdır hep'. O zaman 'Melankoli' şiirin'den benim ruhuma uyan dörtlük ile bitirmek isterim yazımı.
'Ne bir dost ne bir sevgili
Dünyadan uzak bir deli
Beni sarar melankoli
Beni sarar melankoli'.
Sevgilerimle.