Genel bilgi
Myofascial sendromu (MFS), ana tezahürü etkilenen kaslarda lokal veya segmental ağrı ve kas fonksiyon bozukluğu olan en yaygın patolojik durumlardan birini ifade eder.
“Miyofasiyal” terimi, kas, fasya ve tendonların ağrı sendromunun oluşumuna katılımı belirtir. Mevcut verilere göre, IFS'nin değişen şiddette bölümleri insanların% 35-80'inde bulunur. Miyofasiyal sendromun oluşumu kaslarda tetikleme noktalarının (TTs) oluşumuna dayanır, eşanlamlı, kas gerginliği, bölgedeki ve yansıyan ağrı olarak kendini gösteren, tahriş edici iskelet kası / fasyasında bulunan hiper irritabl bölge anlamına gelir. bu noktadan uzak).
Bir kinestetik çalışma, çapı 1.5-3.0 mm arasında değişen TT'nin kalınlığındaki bir çekirdeği tanımlar; keskin bir şekilde ifade edilen ağrı ile sınırdan zaten birkaç milimetreyi önemli ölçüde azaltır. TT palpasyonu bir nodül / sınırlı mühür olarak algılanır. Birkaç birleşme düğümü varlığında kordon tanımlanabilir. Doğrudan TT'ye basmak, iyi tanımlanmış bir uzak bölgeye yayılan ağrının yanı sıra bir sıçrama semptomunun eşlik ettiği lokal akut ağrıya da neden olur.
Kural olarak, miyofasiyal ağrı sendromu (MFBS) oluşum süreci, vücudun bir veya bir kısmının kas gruplarına kısa süreli / uzun süreli artan yük koşullarında meydana gelir. Hemen hemen tüm paravertebral / ekstravertebral kaslar patolojik sürece dahil olabilir. Ayrıca, her kas için, yansıyan ağrının belirli bir resmini gösteren karakteristik bir myofascial sendromu vardır. Yansıyan ağrı alanlarının ayrıntılı bir haritası, Trewell J. ve Simons D'nin yazarlarının bir kitabını içerir. "Myofascial ağrıları ve fonksiyon bozuklukları."
Sürecin içerdiği kaslar sınırlı bir hareket aralığı ile karakterize edilir, ancak kas atrofisi gözlenmez. Uygun koşullar altında TT (3-4 günden itibaren yük ve destekleyici faktörlerin eksikliği) kendi başlarına gerilebilir, ancak olumsuz koşullar altında MFS'nin süresi 10-12 ay olabilir. Tetik noktaları MFBS'nin patognomonik bir işaretidir. Yüksek görülme sıklığına rağmen, ICD-10 sınıflamasındaki miyofasiyal sendrom, ayrı bir formda değil, periartiküler yumuşak dokuların hasta grubuna (şartlı olarak) aittir.
Göreceli olarak nadir olan ve sadece palpasyon sırasında tespit edilen kas gerginliği ve gizlenmeyle keskin bir şekilde yoğunlaşan kendiliğinden ağrı ile kendini gösteren aktif TT'ler ayırt edilir. Her iki TT tipi de potansiyel olarak spazm, zayıflık ve etkilenen kas gruplarının kısalması, hareketlerin kısıtlanması; mekanik olarak sıkıştırıldıklarında (önemli olan, ancak hız olan basınç kuvveti değildir), ayrı ayrı kas liflerinin konvülsif kasılmaları (lokal konvülsif tepki denir), salgılayıcı ve vasküler otonomik reaksiyonlar ortaya çıkar.
TT stimülasyonu sırasında, karakteristik uzak bölgelerde, yani segman dışı bir doğada ağrı ortaya çıkar. acının bir "karakteristik modeli" var. TT'lerin, myofascial ağrı sendromu MFBS'nin patognomonik bir belirtisi olduğu unutulmamalıdır. Aktif TT insidansı orta yaşlılarda en yüksektir ve gizli TT insidansı yaşlılarda en fazladır. Miyofasiyal kökenli ağrılara ilişkin istatistiklere göre, kadınlar doktora erkeklerden daha sık gider.
Miyofasiyal aktif TT kaynaklı ağrının özellikleri:
- miyofasiyal aktif tetik noktalarından yansıyan ağrı, spesifik bir dağılım paternine (kendi düzenine) sahiptir, doğada bölünmez ve inervasyonun miyotomik, dermatome dağılımına karşılık gelmez;
- kasların arkasında lokalize;
- istirahatte veya sadece hareket sırasında oluşabilir;
- yoğunluğun niteliği önemli ölçüde değişebilir;
- ani veya kronik kas aşırı yüklenmesi ile belirgin kas gerginliği sonucu ortaya çıkabilir - kademeli olarak;
- tetikleme noktasının delinmesi ile bir enjeksiyon iğnesi ile büyütülür.
Yüzün en sık görülen miyofasiyal ağrı sendromu, yüz kaslarının sürece dahil olduğu (en sık çiğneme / zamansal), servikal bölgenin myofasiyal sendromu (servikal bölgenin kaslarında TT oluşumu ile birlikte - uzun kas, anterior / orta / arka skalen kası, sternoküler, sternoküler boynun ve diğerlerinin mastoid kası), ileo-tibial trakt sendromu, tibial trakt ligament grubu iltihaplı hale geldiğinde ve sık sık tekrarlayan ekstansör fleksiyon hareketleri sırasında (koşarken) ağrı ile kendini gösterir. uyluk dokusunun yan yüzüne sürüş RAWA, ağrı tezahür.
Klasik bir MFS örneği, myofascial sendromu örneğini kullanarak belde ağrı şikayeti olan hastaların% 10-35'inde ortaya çıkan piriformis sendromudur (PGE). Geniş dağılım, hipertrofik hipertansiyon tanısı koymada zorluk ve çeşitli maskeleme ile ilişkili patolojilerin geçmişine göre tanımlanamaması ile açıklanmaktadır. Sendrom, fiziksel aktivite seviyesine ve profesyonel aktiviteye bakılmaksızın 30-50 yaş arası insanlarda görülür. Quadriceps femoris'in geniş açısı ve pelvisin yapısal özellikleri nedeniyle kadınlar daha sık acı çekmektedir. MFS gelişiminin son derece olumsuz bir sonucu, vücudun normal işleyişinin, şiddetli psikolojik rahatsızlığın yanı sıra sık görülen geçici sakatlığın ihlalidir.
Piriformis kası nerede?
Piriformis kası, pelvik bölgede bulunur ve pelvisin iç kasları grubuna aittir. Bir ikizkenar düz üçgen şeklindedir. Sakrumun yan yüzeyinden kaynaklanır, büyük siyatik foramenlerinden geçer ve büyük trokanterin tepesine kısa bir tendonla tutturulur.
Piriformis kasının işlevleri, uyluk / bacağın dış rotasyonu, femur başının asetabulumunda tutulması, uyluğun bükülmüş pozisyonda kaçırılmasıdır. Piriformis kasının aseptik iltihabı, siyatik sinir gövdesinin subpiriform uzayında ve onunla birlikte giden kan damarlarında sıkışmaya neden olur. Aynı zamanda, doğrudan değişen ve spazmodik piriformis kası, önde gelen sıkıştırma faktörü olarak işlev görür.
Piriformis kasının kalıcı bir patolojik kasılması olup, karnının kalınlaşması eşlik eder ve bu da alt piriform açıklığın belirgin bir şekilde daralmasına neden olur. İçinden geçen nörovasküler demetin sıkışması ve siyatik sinir gövdesinin sakrospinöz ligament ve kemik bazına bastırılması ile sıkıştırılması klinik semptomların ortaya çıkmasının nedenidir.
Patogenez
TT oluşum sürecine dair tek bir görüş henüz yoktur. TT oluşumunun temel olarak kas gerginliğinden (genellikle uzamış) kaynaklandığı ve kas içi basınçta bir artışa ve bunun sonucunda da doku perfüzyonunun bozulmasına neden olduğuna inanılmaktadır. Sonuç, anaerobik glikolizin yeniden birikmesidir, bu da birikime katkıda bulunur. laktik asit kasta Sırayla artan asidoz aktiviteyi azaltır asetilkolinesterazve postsinaptik membran üzerindeki etkiyi artıran inflamatuar mediatörlerin salınımını teşvik eder asetilkolin ve sarcomere de azalmaya neden olur.
Diğer bir mekanizma, sarkomer spazmı destekleyen ve kas lifi tahrip olmasına neden olan serbest kalsiyum iyonlarının konsantrasyonunda belirgin bir artıştan kaynaklanmaktadır. Sarcomere redüksiyonundan sonra, intramüsküler perfüzyon yavaşlar ve oksijen yetmezliği ve iskemi daha da ağırlaştırdı. Bu, çevresel hassasiyete neden olan bazı maddelerin salınımına yol açar.
Miyojenik nedeniyle asidoz, iskemi, oksijen yetmezliği, TT bölgesinde mikro sirkülasyon bozuklukları biyolojik olarak aktif maddeler biriktirir - histamin, Kininlerin, prostaglandinler, heparinpatolojik olarak güçlü uyarma bölgelerini ve sekonder hiperaljezi bölgelerini oluşturur. Ağrı spazmı, sırayla, kronik bir patolojik sürece neden olan "ağrı-kas spazmı-ağrı" kısır bir döngü oluşturur.
Sınıflandırma
Etiyolojik ilkeye göre, iki MFS grubu ayırt edilir:
- Kas dokusunda hasar nedeniyle ortaya çıkan birincil (fiziksel aşırı yük, yaralanma).
- İkincil. Omurga hastalıkları, eklemler, somatik organların arka planına karşı oluşurlar.
Miyofasiyal ağrı sendromu gelişiminin üç aşaması, tetikleyici noktaların durumu dikkate alınarak ayırt edilir:
- Akut faz. Hareketlerle ağırlaşan belirgin sabit ağrı, karakteristiktir. Aktif tetik noktaları ile tetiklenir.
- Subakut faz Ağrı sendromu sadece hareket sırasında ortaya çıkar ve istirahatte kaybolur.
- Kronik faz Bir rahatsızlık hissi eşliğinde, orta derecede kas fonksiyon bozukluğu vardır.
Nedenleri
Miyofasiyal sendromun ana nedenleri:
- Aşırı kas alanlarının oluşumuna katkıda bulunan kas-iskelet sistemi sisteminin çeşitli düzensizlikleri (düz ayaklar, alt ekstremitenin kısaltılması, omurganın eğriliği, pelvisin asimetrisi).
- Omurga hastalıkları (omurga yaralanmaları, osteochondrosis, spondiloartroz) Paravertebral kasların tonunda bir artışa katkıda bulunan bir ağrı dürtüsü kaynağıdır.
- Basmakalıp tekdüze tekrarlayan motor hareket eder.
- Zorla / sabit duruş, statik kas aşırı yüklenmesine yol açar.
- Doğrudan kas üzerinde bir morluk veya diğer travmatik etki, miyofibrillerin yapısının ihlal edilmesine neden olur.
- Eğitimsiz kaslar üzerindeki yük, kas gerilmesine ve mikrotraümatizasyona neden olur.
- Somatik hastalıklar Uzun süreli somatojenik patolojik dürtü, iskelet kaslarında lokal tonik kasılmaya neden olur ve TT oluşumuna neden olur.
- Duygusal aşırı egzersiz (anksiyete, kronik stres, psiko-duygusal reaksiyonlar), kas gerginliğinde artışa eşlik ediyor.
Piriformis sendromuna gelince, oluşumunun ana nedenleri şunlardır:
- Uzun süre yürüme, sert bir yüzey üzerinde oturma, koşu ya da hasara neden olan yaralanmalar, piriformis kasının gerilmesi nedeniyle oluşan piriformis kasının aşırı yüklenmesinden dolayı pelvik ve lumbosakral bölgelerin Makrotravmaları.
- Bükümlü / bükülmüş bir pelvis sendromu sendromu (S-şekilli skolyoz, ekstremite uzunluğundaki fark, kalça eklemlerinin patolojisi).
- Vertebrojenik patoloji (spinal tümörler, lumbosakral osteokondroz, lomber) darlığı, lumbosacralis dorsopathies).
- Ileo-pelvik grubun kaslarının asimetrik aşırı yüklenmesi ile yanlış organize edilmiş bir çalışma yeri ile fizyolojik olmayan bir pozisyonda uzun süre kalmak.
- Ossifiye eden myositis, kalça kas grubundaki aşırı yükler nedeniyle gelişir.
- İnfeksiyöz ve enflamatuar bir yapıdaki pelvik hastalıklar, refleks kas spazmına (jinekolojik patoloji) yol açar.
- Hipotermi, yanlış tatbik edilen kas içi enjeksiyon.
Piriformis sendromunun belirtileri
Piriformis inflamasyonun semptomları arasında lokal semptomlar ve doğrudan siyatik sinir kompresyon semptomları bulunur. Lokal semptomlar kalçada sakatlanma, miyofasiyal ağrıyı çekme, kalça ve sakroiliak eklemler olup; ayakta durmak, yürümek, kalçayı getirmek ve çömelmek gibi ağırlaşır.
Bu durumda ağrı, bacakları ayrı veya uzanmış şekilde oturma pozisyonunda azalır. Gluteus maximus kası gevşetme durumunda, gerginlikle ağrılı, ağrılı ve yoğun bir piriform kas, derinliklerinde (altında) palpe edilir. Piriformis kasının bulunduğu bölgedeki perküsyon ile bacağın arka yüzeyinde lokalize bir ağrı sendromu kaydedilmiştir. Myofascial piriformis sendromuna, idrardan önce kısa bir duraksama şeklinde ifade edilen hafif (küçük) sfinkter rahatsızlıkları hemen hemen her zaman eşlik eder.
Siyatik sinir sıkışmasının klinik belirtileri belirsizdir ve siyatik sinir sıkışmasının seviyesi ile belirlenir. Ağrılar, doğada dolaşım bölgesi boyunca daha fazla / peroneal sinirler veya bacak boyunca yayılan otonomik semptomlar (sertlik hissi, yanma) fenomeniyle doğada ağrılıdır. Yüzey hassasiyeti ve Aşil refleksi düşebilir. Esas olarak tibial siniri oluşturan lifler sürece dahil edildiğinde, ağrının lokalizasyonu bacağın arka kaslarında görülür, Lassega testi ve yürüyüş.
Palpasyonda - baldır kaslarında ağrı. Uylukun arkasındaki sürekli ağrı arka planına karşı, yoğun ağrı dürtüsü (lumbago) genellikle kalçadan ayağa doğru meydana gelir. Ağrının lokalizasyonu alanında, ağrı hassasiyetinde bir azalma olduğu belirtilmiştir (hipoestezi) ve parestezi (emekleme, yanma, karıncalanma hissi).
Alt bacak ve ayağın kas grubunun gücünde belirgin bir azalma. Daha az sıklıkta (siyatik sinirin tamamen sıkıştırılmasıyla), işaretli parezi not edilir ve "sarkan" bir ayağın semptomu oluşur. Şiddetli vasküler kompresyon gelişmesiyle, aralıklı topallama sendromu, parmaklarda uyuşma, ayağın soluk cildi ve lokal sıcaklıkta azalma görülür.
Testler ve teşhis
Piriformis sendromunun miyofasiyal tanısı temel olarak karakteristik klinik belirtilere ve spesifik semptomların varlığına dayanır (Lasseg, Freiberg, Pais, Beatti, vb. Semptom). Bugün, klinik semptomlara ek olarak, hipertansiyonun miyofasiyal teşhisi, nöropatik ve miyopatik değişiklikleri saptamaya izin veren elektromiyografi gibi araçsal çalışmalar ile desteklenmektedir; bilgisayarlı tomografi / manyetik rezonans görüntüleme, piriformis kası boyutunda bir artış kaydetmiştir.
Piriformis sendromunun tedavisi (myofascial sendromu)
Myofascial piriformis ağrı sendromunun tedavisi, patolojik süreçte yer alan kasları gevşetmeyi ve germeyi ve ağrıyı gidermeyi amaçlar. Dahası, bu görevler farmakolojik ve farmakolojik olmayan yöntemlerle çözülmektedir.
İlaç tedavisi
Akut fazdaki farmakoterapi, analjeziklerin, steroidal olmayan antienflamatuar ilaçların ve kas gevşeticilerin atanmasını içerir. Bu durumda, ilaç tedavisi ağrı (NSAID'ler, nörotropik vitaminler, kas gevşetici maddeler ve pirimidin nükleotitleri içeren ajanlar) üzerinde kombine bir etki sağlar - Keltikana), önemli ölçüde analjezik etkiyi arttırır.
Ağrının giderilmesi için, analjezikler reçete edilir (analgene, parasetamol, Tramal) veya NSAID’ler (diklofenak, meloksikam, ketoprofen, Flamaks ve diğ.).Bununla birlikte, NSAID'lerin gastrointestinal sistem üzerindeki belirgin yan etkisi unutulmamalıdır ve eğer hasta mide ve duodenum ile ilgili sorunlar yaşarsa, NSAID'ler kontrendikedir. Bu durumda, gastrointestinal sistem üzerinde belirgin bir etkisi olmayan seçici COX-2 inhibitörleri kullanılır (ketorol, Celebrex, nimesulid, selekoksib) 7-10 gün görevlendirildi.
Ağrı etkileyen daha az önemli bir bileşen, kas gerginliğini azaltan ve ağrı nedenini ortadan kaldıran ve böylece “ağrı - kas spazmı - ağrı” kısır döngüsünü kıran kas gevşetici maddelerdir. Santral etkili kas gevşetici tercih edilir (tolperizon, baklofen), kas gevşetici etkisi çeşitli düzeylerde gerçekleşir: beyin sapı, omurilik, periferik sinir.
Yukarıdaki fonların zayıf etkinliği ile, özellikle spazmı rahatlatmak gerekirse, bir çeşit anestezikle piriformis blokajı kullanılabilir (lidokain, prokain) kortikosteroidlerle birlikte (hidrokortizon, deksametazon vb.) 3-4 abluka miktarında 3 günde 1 kez. Abluka incelemelerine göre bu, ağrıyı gidermede en etkili yöntemlerden biri.
Piriformis kasını bloke etme tekniğinin doğru şekilde yapılması önemlidir, çünkü bloke etme tekniği siyatik sinirin travmasını ve iğnenin küçük pelvis içine girmesini önleyen özel bir şemaya dayanır. Ağrı, iltihap ve şişkinliği gidermek için doğrudan kasın karnına enjekte edilen glukokortikoid enjeksiyonları verilebilir. Uzun süreli etki gösteren enjeksiyon iki bileşenli glukokortikosteroid ilacı da oldukça etkilidir. mevduatın.
Kas trofizmini artırmak, nörometabolik tedavi ilaçlarının atanması (aktovegin) veya bunun B vitaminleri ve pirimidin nükleotitleri ile kombinasyonu. Antikolinesteraz ilaçları oldukça etkilidir (Neostigmin Metil Sülfat, ipidakrin), Tiyoktik asit ve B vitaminleri (Neyrobion).
Süreç uzamış tekrarlayan ağrıyla kronik olduğunda, antidepresanları en az 3 ay süreyle reçete etmek gerekir (duloksetinin, amitriptilin, koaksil, venlafaksin), depresif bir durumun gelişmesini engeller.
Piriformis iltihabının ilaçsız tedavisi
İlaç dışı tedavi, esas olarak remisyon döneminde yapılır ve aşağıdakileri amaçlayan bir tedavi yöntemleri kompleksi içerir:
- Belli bir kas grubundaki kas-ligamentous düzeneğinin düzeltilmesi, alt ekstremitelerin derin doku miyofasiyal masajı, pelvis kaslarının izometrik post gevşemesi, alt sırt ve alt ekstremite (kinesiotape), gevşeme, germe ve güçlendirme kasları için özel egzersizler kullanılır.
- Kas lomber omurga ve pelvik çerçeve üzerine lokal etkiler: derin doku kinesio masajı, manuel pelvik düzeltme, miyofasiyal gevşeme, izometrik post kas gevşemesi, terapötik egzersizler.
Özellikle etkili olan, uyluğun kaçırılması ve dış rotasyonuna yönelik özel egzersizler yapan uzmanlıklara ve ayrıca armut biçimli sendrom için Williams (orjinal egzersizler veya Bubnovsky jimnastikinin oluşumuna katkıda bulunan terapötik jimnastik) temelinde piriformis kasının postizometrik gevşemesidir (PIR). kaslar).
Ayrıca yaygın olarak kullanılan myofascial sürüm (aynı anda kas ve fasya üzerinde manuel etki), geleneksel tıbbi masaj (klasik, segmental, bağ dokusu), mekanik titreşim, Çin masajı (akupunktur), simülatör eğitimi, terapötik yüzme, terrenkur.
Miyofasiyal masajın genellikle çeşitli grupların kaslarından ve fasyalarından gelen gerilimi hafifletmek için evrensel bir araç olduğu belirtilmelidir. Bu nedenle, myofascial yüz masajının incelemeleri, myofascial yüz sendromuyla, yüz ve kafa kaslarındaki spazmı ve ağrıyı hafifletmenin etkili bir yolu olan myofascial yüz masajı olduğunu göstermektedir.
Evde piriformis sendromunun tedavisi de oldukça etkilidir, ancak önce egzersiz terapisi veya fitness merkezinde bir uzmandan eğitim almalısınız. Bu nedenle, formda, bir masaj terapisti yardımı olmadan evde bir kişi tarafından bağımsız olarak gerçekleştirilen bağımsız bir myofascial sürümü (basit bir myofascial sürümü) uygulanır.
Bu teknik özel pahalı ekipmanların varlığını gerektirmez, olması yeterlidir foamroller (özel köpük silindiri), fiyatı önemsiz ve onunla alıştırma yapma tekniği konusunda eğitilmiş. Bu silindirle, kas gevşemesi ve ağrının kaybolması, gergin bir kas veya bunun bir kısmına basınç uygulanarak sağlanabilir. Gluteal kasların tetikleyici noktalarını etkilemeye yönelik bu tür egzersizlere bir örnek yukarıda verilmiştir.
DoktorlarUzmanlık: Nörolog / Travmatolog / Fizyoterapist / Doktor / Fiziksel Terapist / Masör / Kiropraktör
Valitova Regina Rajanovna2 yorum800 rub.
Zafer Evgenia Evgenievna4 yorum1500 ovmak.
Mishin Roman Pavlovich2 yorum1.000 ruble daha fazla doktor
TıpanalgeneparasetamolmeloksikamketoprofenketorolnimesulidhidrokortizonaktoveginNeyrobion
- Analjezikleranalgene, parasetamol, Tramal).
- İlaçlar grubu NSAID (diklofenak, meloksikam, ketoprofen, Flamaks).
- Seçici COX-2 İnhibitörleri (ketorol, Celebrex, nimesulid, selekoksib).
- Kas gevşetici (tolperizon, baklofen).
- Anestezikler (lidokain, prokain).
- Antikolinesteraz ilaçları (ipidakrin, Neostigmin Metil Sülfat).
- Kortikosteroidler (hidrokortizon, deksametazon, mevduatın).
- Nörometabolik tedavinin hazırlıkları (aktovegin, Neyrobion).
Prosedürler ve işlemler
Hastalığın akut döneminde - diadinamik akımlar, UV ışınlama, manyetoterapi, mikrodalga alanları, akupunktur.
Ağrı azaldıkça, fizyoterapinin hareket aralığını arttırmayı ve doku trofizmini (masaj, lazer manyetoterapi, fototerapi, kinesiterapi) iyileştirmeyi amaçladığı belirtilmektedir.
Aşağıdakiler gösterilmiştir: ultrason, ATP elektroforezi, lazer tedavisi, akupunktur, termal işlemler (ozokerit, çamur), su altı masajı, fizyoterapi egzersizleri.
Diyet
Özel olarak tasarlanmış bir diyet yoktur.
önleme
Piriformis sendromunun primer önlenmesi travmatik yaralanmaların, kas yüklenmesinin önlenmesini içerir, spinal osteokondroz, pelvis ve alt ekstremitelerin kas-iskelet sistemi anormalliklerinin zamanında düzeltilmesi, ayrıca vertebral hastalıkların zamanında tanımlanması ve tedavisi. İkincil önleme, düzenli egzersiz terapisi, kinesiotherapy (yüksek fiziksel efor sarfiyatı hariç) ile elde edilen hastalığın nüksetmesini önlemektir.
Sonuçlar ve Komplikasyonlar
Sürekli ağrı sendromu artmış yorgunluğu, uyku bozukluğunu, duygusal değişkenliği tetikler ve hastanın çalışma yeteneğini sınırlar. Uzun süreli bir hipertrofik hipertrofi seyri, alt ekstremite kaslarında geri dönüşümsüz atrofik değişikliklere ve hastanın devre dışı kalmasına neden olan kalıcı parez oluşumuna neden olur.
Bazı durumlarda, rahatsızlık ve idrar yapma / dışkılamada zorluk ile birlikte pelvik taban kaslarının sekonder spazmı gelişir.
Görünüm
Zamanında başlayan ve yeterli tedavi ve daha fazla rehabilitasyon ile, miyofasiyal sendromlu hastalar için prognoz kademeli olarak tam bir performans iyileşmesi ile olumludur.
Kaynakların listesi
- Kukushkin M. L. Ağrı sendromlarının patofizyolojik mekanizmaları. Ağrı. 2003. No. 1. S. 5-13.
- Putilina M.V. Siyatik sinir nöropatisi. Piriformis Sendromu // Katılan doktora 2006. No. 2. S. 58-67.
- Piriformis Sendromu / Romanenko V.I., Romanenko I.V., Romanenko Yu.I. // Uluslararası Nöroloji Dergisi. - 2014.
- Podchufarova E.V., Yakhno N.N., Alekseev V.V. ve diğerleri, lumbosakral yerleşimin kronik ağrı sendromları: yapısal kas-iskelet sistemi bozukluklarının önemi ve psikolojik faktörler // Ağrı. 2003. No. 1. S. 34-38.
- Konechnaya D. I. Tetikleyici noktalar ve miyofasiyal ağrı sendromunun oluşumundaki rolleri // Genç Bilim Adamı. - 2019. - No. 11. - S. 151-156