Latin Amerika'dan memleketimize çevrilerek gelen hangi kitabı açsam karşımda aynı dipnot: mate. Borges, Cortazar, İnfante, Galeano. Bu adamlar ne zaman bi kitap yazdılarsa içine en az bir, tercihe bağlı olarak daha fazla mate demlemişler. Çok normal. Oralarda mate içiliyor, biz de okuyoruz: don't cry for me arjantina'da içilen bir tür koyu çay. Okuyoruz ama artık içmemizin vakti gelmedi mi? Çevirmenden ricam matenin çevirisini değil bizatihi kendisini getirmesi.
Ben kitap okuyayım, mate bana eşlik etsin.
Wasting precious time, again. - ... Onun yanına gider gitmez ondan başka şeyler de düşünmeye başlayabiliyorum. Yolculuğumuzun ilk günüden itibaren tam da bu ülkenin kendi geçmişim hakkınd...
6 ay önce