Farkında olmadan, kar taneleri tamamen düştü. Genç kız ayakları altındaki sessiz bir şekilde eriyen kar tabakasına dayanamaz bir şekilde bakarken dansını da durdurdu. Yun Che'ye baktı ve sevimli sesi ile konuştu." Dansım nasıldı?"
"İyiydi..." Yun Che puslu bir ifade ile onayladı. Sanki uykusunda konuşuyormuş gibiydi, zihni hala biraz önceki dans ile doluydu.
Prenses bu hafif övgüyü hayatında birçok kere duymuştu ama yine de mutlu bir şekilde güldü: "O zaman... yarın biraz daha kar yap, olur mu? Senin için dans etmeye devam edeceğim. Kar tanelerinin düşmesini izlerken onlarla dans etmek istemeden edemiyorum."
"Pekala.." Yun Che nasıl reddedebilirdi? O ilahi bir varlık gibiydi, bir an bile görmek kıyaslanamayacak derecede zevkli ve lükstü. Bu sıradan insanların hayatları boyuna göremeyecekleri kadar güzel bir sahneydi. Elini yukarı uzattı ve kaynak enerjisini yoğunlaştırdı...
Ama Donmuş Bulut Sanatı’nı etkinleştirdiğinde yırtıcı bir acı bir anda göğsünde ortaya çıktı. Yun Che inledi ve hızlıca elini göğsüne bastırdı, yukarı çıkan kanı zorla yuttu. Ancak ten rengi yine de ölü gibi solgundu.
"Ah!!" Prenses Kar şaşkınlık içinde bağırdı. Ayakkabılarını giymeye bile uğraşmadan, narin buz nilüferi benzeri ayakları kan tabakasını terk etti, yumuşak çimlere bastı. Ellerini uzattı, onları bir kez daha çekti ve gergin bir şekilde sordu. "İyi... İyi misin? Bu tamamen benim suçum, kar görmek için seni zorladım ve yaralarını unuttum... Üzgünüm... Gerçekten özür dilerim..."
İlahi Anka İmparatorluğu’nun hazinesi şu anda 'sıradan bir öğrenci' karşısında panik içinde özür dilerken güzel gözleri endişe ve kendini suçlama ile dolu bir şekilde hafifçe titriyordu. Yun Che'nin kalbinin derinlikleri etkilendi, gülümsemek için elinden geleni yaptı. "Merak etmeyin, iyiyim. Sadece yanlışlıkla içsel yaralanmalarımı karıştırdım. Kısa süre dinlensem iyi olacak."
Konuşmayı bitirdiğinde Yun Che çoktan dikkatlice oturmuştu. Gözlerini kapadı, nefesini yavaşça sakinleştirdi ve rahatsız edici his hızlıca kayboldu.
Sadece Yun Che'nin sözlerini duyduktan ve yeniden eski haline gelen ten rengini gördükten sonra Prenses Kar’ın endişesi ve kendini suçlaması sessizce dağılabildi. Ardından, tamamen şüphelerinden kurtulmadan onun önüne oturdu ve gözünü kırpmadan ona baktı. Bu adama neden dikkatlice bakmak istediğini bilmiyordu, belki de, ondan bir tür gizemli ve puslu bir his geldiği içindi... Hayatında ilk kez birine anlamlı bir şekilde bakıyordu.
Canlanan içsel yaraları yeniden dizginlendiğinde Yun Che gözlerini açtı, doğrudan Prenses Kar’ın bakışları ile karşılaştı. Ona dikkatli bir şekilde baktığı anlaşıldığında Prenses Kar gözlerini kırptı ve tatlı bir şekilde güldü, aniden açan gülümseyen bir ifade Yun Che'nin ruhunu karıştırdı. O da güldü ve pişman bir şekilde konuştu: "Ekselansları, yaralanmam benim hatamdı. Sadece sizin için kar yapamamak ile kalmadım ayrıca sizi endişelendirdim... Yaralarım yarın daha iyi olacaktır, o zaman sizin için daha fazla kar yapacağım."
"Olur." Prenses Kar seve seve kabul etti, ardından hafifçe kafasını kaldırdı: "Ama, bana Ekselansları demeyebilir misin? Bu çok garip."
"O zaman... Ekselanslarına ne dememi istersiniz?"
"Benim adım Feng Xue'er, bana Xuexue veya Xue'er diyebilirsin. Ben gerçekten bu iki ismi seviyorum, 'Ekselansları' kulağa hiç güzel gelmiyor." Prenses Kar gülerek konuştu.
Eğer bir İlahi Anka öğrencisi Yun Che'nin yerinde olsaydı anında dehşete düşerdi. Ama Yun Che doğal olarak önemsemezken gülümsedi. "Pekala, o zaman... Size... Xue'er diyeceğim."
"Mn!" Prenses Kar hafifçe gülümserken başıyla onayladı, yıldız gibi göz bebekleri Yun Che'nin yüzüne baktı: "O zaman sana... Büyük Kardeş Lingyun diyebilir miyim?"
"Tabii ki diyebilirsiniz... Ama Xue'er'in beni Büyük Kardeş Yun olarak çağırmasından daha çok hoşlanırım. Çünkü bence böylesi 'Büyük Kardeş Lingyun'dan daha samimi." Yun Che gülümsedi... her ne kadar arada sadece bir hece olsa da 'Büyük Kardeş Lingyun' ve 'Büyük Kardeş Yun' tamamen farklı şeylerdi. Çünkü ilki... tamamen Ling Yun'a fayda sağlıyordu!
"Mn!" Prenses Kar sevinç içinde onayladı: "Büyük Kardeş Yun... Büyük Kardeş Yun.... Büyük Kardeş Yun... Heh!"
Prenses Kar artarda üç kere söyledi. Aşırı tatlı sesi Yun Che'nin bedenindeki tüm kemikleri yumuşattı.
————————————————
İlahi Anka İmparatorluk Sarayı, Anka Ana Salonu.
"Evladınız ve kulunuz olan bendeniz, asil babamı selamlar." Feng Ximing, Feng Hengkong'un önünde dururken saygılı bir şekilde konuştu.
Yedi Ulus Sıralama Turnuvası yaklaşıyor olsa da bu sadece ikincildi. En önemli şey İlkel Kaynak Ark’ının kapısının açılmak üzere olmasıydı. Birkaç bin yıldır kimse İlkel Kaynak Ark’ın sırlarını keşfedememiş olsa da dünya sarsıcı bir hazineyi içinde barındırdığına hiç şüphe yoktu. Bu nedenle defalarca başarısız olsalar bile İlkel Kaynak Ark’ın ortaya çıkması yine de İlahi Anka Tarikatı için devasa bir öneme sahipti. İlahi Anka Tarikatı’nda ki herkes eğer İlkel Kaynak Ark’ın gizemini çözer ve onun hazinesini elde ederlerse İlahi Anka Tarikatı’nın gücünün gerçek manada Dört Kutsal Bölge seviyesine çıkacağına inanıyordu... Hatta onları geçmeleri bile mümkün olabilirdi.
Feng Xichen geldiğinde, o kafasını bile kaldırmadı, hafifçe konuştu. "Ne oldu."
Feng Xichen'in kafası büküldü, duruşu mütevazileşti: "Asil babama bildiriyorum, Ruhsal Yeryüzü Salonu’ndan biraz önce, İlkel Kaynak Ark’ın kapısındaki kaynak mühründe bir değişiklik oluştuğu bilgisini aldık. Yazılı kayıtlara göre böyle bir değişiklik kapıların yirmi gün sonra açılacağı anlamına geliyor, bu da bizim beklentimizden dört gün daha erken oluyor." İlkel Kaynak Ark’ı için hazırlanmak Feng Hengong'un bu sürede nadiren dışarı çıkmasının nedeniydi.
Feng Hengkong kafasını kaldırdı, yüzü ağırlaştı. "Dört gün erken mi?"
Feng Xichen başıyla onayladı. "Evet. Biz orijinalde kaynak arkın açılışının Yedi Ulus Sıralama Turnuvası’ndan sonra olacağını belirlemiştik ancak kapının açılış zamanı değiştiğinden dolayı turnuva ile çakışacak. Ve sıralama turnuvasını daha yakın bir tarihe alsak bile bunun için yeterli zamanımız olmayacak. Bu nedenle, bu meseleyi nasıl halledeceğimizin kararını vermesi için asil babama sormaya geldim."
Feng Hengkong ayağa kalkarken kaşları yavaşça kısıldı. İlkel Kaynak Ark’ın kapısı sadece yirmi dört saatliğine çalışıyordu, her bir saniyesi kıyaslanamayacak derecede değerliydi ve kesinlikle boşa harcanmamalıydı. Ancak sıralama turnuvasının davetiyelerini gönderirken ilk üçe gireceklerin kaynak arkına girme hakkı olacağını özellikle bildirmişti. Eğer yarışma bitmezse henüz belirlenmemiş olan ilk üç nasıl olurda İlkel Kaynak Ark’a girebilirdi? Sıralama turnuvasının tarihini erkene almak ise çok daha yakışıksız olurdu.
Feng Hengkong mırıldandı, sesi alçak sesli ve onurluydu. "Sıralama turnuvasının orijinal takvimi beş gün sürecekti. İlkel Kaynak Arkı meselesi ertelenemez ve yarışma da vaktinden başka bir tarihe kaydırılamaz. Madem kaynak arkın açılma zamanı dört gün önce olacak o zaman biz de yarışmayı bir günde bitiririz."
"Bir gün mü? Bu... " Feng Xichen'in yüzünü şok kapladı. Bu Yedi Ulus Sıralama Turnuvası tarihinde görülmemiş bir şeydi. Yedi ulusun arasındaki savaşı bir günde bitirmek gerçekten çok sıkı bir karardı ve belki de yapılmasının neredeyse imkansız olduğu söylenebilirdi.
"Tek yol bu. Bunu nasıl ayarlayacağınız size kalmış." Feng Hengkong'un bakışları yoğunlaştı. "İlkel Kaynak Ark’ın araştırılmasında bir hata olmamalı ve sıralama turnuvası da tarikatımızın itibarı ile alakalı, yani herhangi bir hata olmamalı. Nasıl ayarlayacağını yeteneklerin ile seç, bu aynı zamanda senin için bir test. Bir sorun var mı?"
Feng Xichen gergin olsa da reddedecek cesarete sahip değildi, onaylarken kafasını alçalttı. "Emredersiniz, oğlunuz özenli bir şekilde asil babasının istekleri doğrultusunda bu meseleyi halledecek ve asil babasını hayal kırıklığına uğratmayacak."
"Mn." Feng Hengkong başıyla onayladı. "Madem öyle, eğer başka bir mesele yoksa çekilebilirsin. Her bir Ulu Büyüğü ve Köşk Efendisini haberdar etmeyi unutma, böylece erkenden hazırlık yapabilirler."
"Emredersiniz... asil babacığım, bu evladın bahsetmek istediği bir konu daha var. Bu mesele ne küçük ne de büyük ancak bu evladınız, söylemenin en iyisi olacağını düşünüyor."
"Söyle."
Feng Xichen dikkatli bir şekilde konuştu. "Birkaç gün önce Anka Sıradağlarından büyük bir hareketlilik sesi geldi. Oraya gittiğimizde On Üçüncü Kardeşimin kişisel koruması Feng Chihuo'nun orada olduğunu ve son derece sefil bir şekilde öldüğünü fark ettik. Çevresindeki alan da genişçe yok edilmişti, umutsuz bir savaş geçirdiği oldukça belirgindi."
Feng Chihuo'nnu meselesini Feng Hengkong doğal olarak biliyordu ama önemsemezken kayıtsız bir şekilde konuştu. "Sadece tarikat üyelerimiz Anka Sıradağları’na girebilir. Orada öldüğüne göre tarikatımızdan biri tarafından öldürülmüş olmalı. Araştırdığımızda kim olduğunu anında buluruz."
"Biraz araştırdıktan sonra, Feng Chihuo'nun o gün sabahın erken saatlerinde güney kapsından çıkan birini takip ettiğini öğrendik. Kapı korumaları, hava henüz aydınlanmadığı için o kişinin yüzünü net bir şekilde görememiş. Sadece o kişinin henüz otuz yaşında olmadığını tahmin ediyoruz ve..."
"Daha fazla konuşmana gerek yok." Feng Hengkong sabırsız bir şekilde elini salladı. "Böyle küçük meselelere harcayacak zamanımız yok. Feng Chihuo tarikat içinde biri tarafından öldürüldüğüne göre bu onun yeterince yetenekli olmadığını gösterir. Sen bana bir işe yaramaz çöp parçasının cinayetini bizzat araştırmamız gerektiğini mi söylüyorsun?"
"Asil babacığım, kızgınlığınızı bastırmalısınız... Feng Chihuo'nun trajik ölümü küçük bir meseledir ama... ama..." Feng Ximing nefes aldı, yüzünde gergin bir hal ortaya çıktı. "Feng Chihuo'nun öldüğü yer Mutlak Anka Uçurumu’ndan beş kilometre uzakta bile değil ve Mutlak Anka Uçurumu’nun yanında Xue'er'in olduğu Tüneyen Anka Ovası var. Asil babam korumalara yirmi beş kilometre doğuyu, batıyı ve kuzeyi korumasını söylemişti ancak kimse güney tarafını korumuyor. Evladınız ve kulunuz Xue'er'in rahatsız edildiğinden ve belki de o kişinin Tüneyen Anka Ovası’na girme cüreti gösterebileceğinden kor..."
Konuşmayı bitirmeden önce tüm bedeni aniden bir ürperti hissetti ve devam etmedi. Feng Hengkong'un gözleri daralırken gözleri kalın, buz soğuğundaki bir parlaklık ile parladı.
"Yani... Yani sen Xue'er'in iyi olup olmadığını kontrol etmek için Tüneyen Anka Ovasına mı gitmek istiyorsun?"
"Hayır, bu evladın kesinlikle böyle bir niyeti yok, sadece... sadece bu evlat birinin Xue'er'i rahatsız edebileceğinden korkuyor." Feng Ximing dehşet içinde konuştu. Feng Hengkong'un böyle bir tepki vereceğini uzun süredir biliyordu ama yine de söylemeden edememişti... Feng Hengkong şu an çok meşguldü bu nedenle de belki onun kontrol etmesine izin verebilirdi... Xue'er'i görmesine izin vermesi için milyonda bir şansı olsa bile yeterliydi. Ancak, bunun hala abartılı bir umut olduğu açıktı. Feng Xue'er, Feng Hengkong'un en büyük mayınıydı. Kesinlikle kimsenin dokunmak istemeyeceği bir mayın…
(Ç.N: Kız için 'landmine' kullanılmış. Da ulen benim bildiğim bu kelime ya kara mayınları ya ince elbombası için ya da zayıf çirkin kızlar için kullanılıyor. İnce el bombası çok garip olurdu. Kız çirkin olsa 2 bölüm anlatmasını çevirmek zorunda kalmazdım. Geriye kalan tek şey mayındı. Niye mayın acaba Fikri olan var mı?)
"Hmph! Mutlak Anka Uçurumu, Tüneyen Anka Ovası’nın güneyindeki tek şey değil, ayrıca Büyük Anka Oluşumu da var. Tarikat üyelerimiz hariç kimse oraya giremez. Bizim İlahi Anka Tarikatı’mız içinde, Tüneyen Anka Ovası’na izinsiz girmeye cüret edecek kadar gözü pek kimse yok! Ayrıca Xue'er de bize hemen ses iletişimi gönderebilir. Eğer gerçekten rahatsız edilirse kesinlikle hemen haber verecektir. Endişelenmene gerek yok... Şimdi kaybol!"
"Asil babacığım, sakinleşin, bu... bu evladınız sadece çok endişelendi. Bu evladınız ve kulunuz izninizi istiyor."
Feng Ximing panik içinde geri çekildi... Anka Ana Salonu’ndan çıktığında gözlerinde soğuk, kinci bir ışık parlarken, sıkıca sıktığı dişleri ile birlikte döndü.
-----------ÇEVİRMEN NOTU-----------
Xue'er ile Yun Che'nin arasında neler yaşanacak? Kalan ete ne olacak? Yun Che'nin varlığı anlaşılacak mı? 1 günde bitmesi gereken turnuva nasıl yapılacak? Merak mı ediyorsunuz? O zaman... Bekleyin, okuyun ve öğrenin :D