Uygun nedensellik bağı teorisi ilk olarak Alman öğretisinde Glaser’in şart teorisi kaynaklı, von Bar tarafından geliştirilen bir formülden yola çıkarak von Kries tarafından teorileştirilmiştir(610). Von Bar’ın ileri sürdüğü formüle göre nedenselliğin kurulması için olay şartı (Bedingung, condition) vardır ancak her şart ortaya çıkan zararlı sonucun nedeni (Ursache, cause) olamaz (Jede Ursache ist notwendig auch eine Bedingungen eines Ereignisses; aber nicht jede Bedingung ist Ursache zu nennen) bu sınırlanmalıdır(611). Uygun nedensellik bağı teorisi von Bar’ın bu temel formülünden yola çıkarak 1880 yılında von Kries tarafından geliştirilmiştir(612). Uygun nedensellik bağı teorisi bu şekilde her şartın ortaya çıkan sonucun nedeni olamayacağını belirtmekle doğmuş ve günümüze kadar geliştirilmeye devam etmiş bir teoridir(613). Nedensellik bağının kurulmuş sayılması için hukuka aykırı fiilin zararlı sonucun şartı olması yetmez, aynı zamanda onun uygun nedeni de olmalıdır. Von Kries tarafından ortaya konan bu görüş daha sonra Rümelin, Traeger ve Enneccerus tarafından geliştirilmiştir(614).