Lübâbü’l-Elbâb Fars edebiyatında, en eski biyografik eser olarak, Doğu Pers de on üçüncü yüzyılın başlarında Fars bir tarihçi, filolog ve yazar olan Muhammed Avfî (1171-1242) tarafından yazılmış, çok bilinen bir antolojidir. Kitap, en önemli İranlı şairlerin biyografilerinin derlemesidir. Avfî, bu kitabı—Hindistan’a taşındıktan sonra—ünlü hatipler hakkında ve Hindistan’lı bir bakanın ricası üzere, ritmik biçimde yazmıştır. Bu eserin sadece elle yazılmış iki kopyasının mevcut olduğu bilinmektedir. Onlardan biri 1846’da Nathaniel Blend’e ait olup, yıllar sonra oryantalist Edward Brown tarafından 1906’da yayınladı. Diğer kopya ise Berlin İmparatorluk Kütüphanesi’nde muhafaza ediliyordur. Bu kitap, şairlerin ve yazarların yaşamları hakkında bilgi veren bir anı olarak, çoğunlukla, şiirlerden oluşan bir derleme olduğu için, neredeyse bilinmeyen eski şairlerin eserlerinden birçok örnek sunmaktadır. Bu çeviri, Farsça yazılan on iki konulu kitabın sadece dört bölümünü kapsamaktadır.
Muhammed Avfî, Farsça Şiir, Arapça Şiir, Düzyazı