We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Avrupa Uzay Ajansı'nın Güneş'i gözlemleme görevi olan Solar Orbiter'ın ilk görüntüleri, yüzeyinin yakınında çok sayıda küçük güneş patlamasının varlığını ortaya çıkardı. Uzay aracı ayrıca yıldızımızın uzaydan elde edilen ilk otonom manyetik haritasını da sağlamıştır.
Avrupa Uzay Ajansı'nın (ESA) Solar Orbiter misyonu, 10 Şubat'ta fırlatılmasının ardından, şimdiye kadar yıldızımıza en yakın olan Güneş'in muhteşem görüntülerini göndermeye başladı.
ESA'nın Solar Orbiter projesi bilim insanı Daniel Müller, "Bunlar sadece ilk görüntüler ve ilgi çekici yeni fenomenleri şimdiden görebiliyoruz," diyor. "Başından beri bu kadar iyi sonuçlar beklemiyorduk ve aynı zamanda on bilimsel enstrümanın birbirini nasıl tamamladığını görerek, Güneş ve çevresinin kapsamlı bir görüntüsünü sunmayı başardık."
Solar Orbiter, Güneşi ve çevresini gözlemleyecek altı uzaktan algılama aleti (teleskop) ve dört alet içerir.yerinde geminin etrafındaki çevreyi araştırmak. Her iki cihaz sınıfından gelen verileri karşılaştırarak, tüm güneş sistemini etkileyen Güneş'ten gelen yüklü parçacıkların yağmuru olan güneş rüzgârının nasıl üretildiği hakkında bilgi edineceksiniz.
Ancak Solar Orbiter'ı benzersiz kılan şey, şimdiye kadar başka hiçbir görevin güneş yüzeyine bu kadar yakından fotoğraf çekememiş olmasıdır.
Sonuçlardan biri, Güneş'e en yakın eliptik yörüngesindeki nokta olan Solar Orbiter'ın ilk günberi sırasında Extreme Ultraviolet Imaging Camera (EUI) tarafından çekilen fotoğraflarda görülen 'şenlik ateşleridir'. O zaman, Uzay aracı Güneş'ten sadece 77 milyon kilometre, Dünya ile yıldızımız arasındaki mesafenin yaklaşık yarısı kadardı.
Belçika Kraliyet Gözlemevi'nden (ROB) ve EUI cihazının baş araştırmacısı David Berghmans, "Bu şenlik ateşleri, Dünya'dan gözlemlenen güneş patlamalarının küçük akrabaları gibi, ancak milyonlarca ila milyarlarca kat daha küçük" diyor. Güneş atmosferinin alt katmanlarının veya koronanın yüksek çözünürlüklü görüntülerini alır. "İlk bakışta Güneş hareketsiz görünebilir, ancak ona ayrıntılı olarak baktığınızda bu küçük parlamaları her yerde görebiliriz."
Tacın gizemli ısınması
Araştırmacılar, bunların büyük işaret fişeklerinin küçük versiyonları mı yoksa farklı mekanizmalardan mı kaynaklandığını hala bilmiyorlar. Her halükarda, bu "küçük" patlamaların Güneş'teki en muammalı olaylardan birine katkıda bulunabileceğine dair teoriler var: koronanın ısınması.
Fransız Uzay Astrofiziği Enstitüsü'nden (IAS) Frédéric Auchère, "Bu şenlik ateşlerinin her biri kendi başına önemsizdir, ancak etkilerini tüm yüzey boyunca eklersek, güneş koronasının ısınmasına önemli ölçüde katkıda bulunabilir" diye açıklıyor ve EUI baş eş araştırmacısı.
Güneş koronası, Güneş atmosferinin en dış katmanıdır ve milyonlarca kilometre uzaya uzanır. Sıcaklığı bir milyon santigrat dereceyi aşıyor, bu da 5,500 ° C'de "sadece" olan Güneş yüzeyinden birkaç kat daha sıcak. Yıllarca süren çalışmalardan sonra, koronayı ısıtan fiziksel mekanizmalar hala tam olarak anlaşılamamıştır, ancak onları tanımlamak güneş fiziğinin 'kutsal kasesi' olarak kabul edilir.
Yannis Zouganelis, "Açıkçası, bilmek için henüz çok erken, ancak bu gözlemleri uzay aracının yanından geçen güneş rüzgârını inceleyen diğer cihazlardan alınan ölçümlerle ilişkilendirerek bu gizemlerin bazılarını çözebileceğimize eminiz" diyor Yannis Zouganelis, ESA'nın Solar Orbiter projesi için ortak bilim adamı.
Polarimetrik ve Heliosismik Görüntüleme Kamerası (PHI), Solar Orbiter'da bulunan bir başka gelişmiş cihazdır. Güneş yüzeyindeki manyetik alan çizgilerinin yüksek çözünürlüklü ölçümlerini yapar. Güneşin aktif bölgelerini, özellikle güçlü manyetik alanların parlamalara neden olabilecek alanlarını izlemek için tasarlanmıştır.
Bu parlamalar sırasında Güneş, yıldızın sürekli olarak uzaya saldığı güneş rüzgârını güçlendiren enerjik parçacık patlamalarını serbest bırakır. Bu parçacıklar Dünya'nın manyetosferi ile etkileşime girdiğinde, yerdeki telekomünikasyon ağlarını ve elektrik altyapılarını bozabilecek manyetik fırtınalara neden olabilirler.
Göttingen'deki (Almanya) Max Planck Güneş Sistemi Araştırma Enstitüsü müdürü ve PHI'da baş araştırmacı Sami Solanki, "Şu anda Güneş'in çok sakin olduğu on bir yıllık güneş döngüsünün bir parçasıyız," diye açıklıyor. "Ancak Güneş Orbiter, Dünya'nınkinden Güneş'e farklı bir açıda olduğundan, gezegenimizden gözlemlenemeyen aktif bir bölge görebiliyorduk. Bu tamamen yeni bir şey; Şimdiye kadar Güneş'in uzak tarafındaki manyetik alanı asla ölçemedik ”.
Manyetik alanın yoğunluğunun güneş yüzeyi boyunca nasıl değiştiğini gösteren manyetogramlar, daha sonra aletlerin ölçümleriyle karşılaştırılabilir.yerinde. Şimdilik, gemi çoktan sağladıonun Otonom olarak, yani uzaydan ve insan müdahalesi olmadan elde edilen ilk Güneş'in ilk manyetik haritası.
"PHI cihazı yüzeydeki manyetik alanı ölçerken, EUI ile güneş koronasında yapılar görüyoruz, ancak aynı zamanda Güneş Yörüngesinin bulunduğu gezegenler arası ortama uzanan manyetik alan çizgilerini çıkarmaya çalışıyoruz", diye açıklıyor José Carlos del Endülüs Astrofizik Enstitüsü'nden Toro Iniesta ve PHI eş-baş araştırmacısı.
Araştırmacı, "Yüksek çözünürlüklü teleskopla elde edilen görüntü, uzayda yapılan ilk otonom manyetogramı sağlıyor" diye vurguluyor.
Güneş rüzgârını yakalamak
Ayrıca, dört enstrümanyerinde Solar Orbiter, manyetik alan çizgilerini ve uzay aracının önünden geçen güneş rüzgârını karakterize etmeye başladı.
University College London'daki Mullard Uzay Bilimi Laboratuvarı'ndan Christopher Owen ve Solar Rüzgar Analizörü Baş Araştırmacısıyerinde (SWA) ekliyor: “Bu bilgilerle, Güneş rüzgarının belirli bir bölümünün Güneş'in neresinden yayıldığını hesaplayabilir ve ardından dünyanın farklı bölgelerinde işleyen fiziksel süreçleri ortaya çıkarmak ve anlamak için görevin araç setini kullanabiliriz. Güneş ve güneş rüzgarının oluşumuna neden olan ”.
Müller, "Bu ilk görüntüler bizi çok heyecanlandırıyor, ancak bunlar sadece başlangıç" diye ekliyor. "Solar Orbiter, iç güneş sisteminde uzun bir yolculuğa başladı ve iki yıldan kısa bir süre içinde Güneş'e çok daha fazla yaklaşacak. Sonunda, sadece 42 milyon kilometreye yaklaşacak, bu da neredeyse dörtte biri. Dünyadan Güneşe ”.
Solar Orbiter, ESA ve NASA arasındaki uluslararası işbirliğinden kaynaklanan bir uzay görevidir. NASA'nın yanı sıra on iki ESA Üye Devleti (Almanya, Avusturya, Belçika, İspanya, Fransa, İtalya, Norveç, Polonya, Birleşik Krallık, Çek Cumhuriyeti, İsveç ve İsviçre) bilimsel yüke katkıda bulunmuştur. Uydu, İngiltere'deki ana yüklenici olan Airbus Defence and Space tarafından inşa edildi.
İspanyol araştırmacılar, gemideki on enstrümandan ikisinde önemli bir rol oynuyor: Alcalá Üniversitesi ve Kiel Üniversitesi (Almanya) tarafından yönetilen enerjik parçacık detektörü (EPD); ve IAA ve Max Planck Güneş Sistemi Araştırma Enstitüsü (Göttingen, Almanya) tarafından yönetilen PHI manyetografı.
Kaynak:ESA / CSIC / INTA