Kara delik, evrendeki çok güçlü bir yer çekimi ile bir bölgeye verilen isimdir ve bu da herhangi bir maddenin sahadan ayrılmasını imkansız kılar. Kara deliğin harikası, ışığın ve en küçük nesnenin bile kavramasından çıkamayacağıdır. Bu, “dönüşü olmayan olay – yatay pozisyon” olarak adlandırılır. Kara delik, çok küçük bir alanın sınırları içinde madde bir araya getirme yeteneği ile karakterize edilir. Onlar da aydınlık oldukları için görülemezler. Bir karadelik sonsuz yoğunluğa sahiptir. 1916’da, en parlak gökbilimcilerden biri olan Albert Einstein, “genel görelilik teorisinde” açık bir şekilde açıklayamasa da, bu tür deliklerin keşfini öngörmüştü. Tahmin 1971’de ABD’den bir Astronom olan John Wheeler tarafından doğrulandı. ilk kara deliği kim keşfetti.
Kara Deliklerin Türleri
Gökbilimciler, kara deliklerini kitleler tarafından yıldız, süper kütle ve ara kara delikler olarak tanımlayıp sınıflandırmayı başardılar. Stellar kara delikler, çok yüksek yoğunlukta tutulmasına rağmen, büyük bir nesneden uzağa sıkıştırılmış halde küçük boyutludur. Onlar Dünya’nın üç katı büyük bir yıldızın yanmasından sonra oluşurlar. Kalıntılar, yıldız kara deliğini oluşturmak için daha fazla sıkıştırır. Bu işlem nedeniyle, son ürün çok yüksek yerçekimi uygular, bu nedenle de yakınındaki herhangi bir nesneyi çeker. Herhangi bir toz partikülünü ve yakındaki galaksiden gelen gazı emerek büyüklükte büyürler. Öte yandan, Supermassive bir kara delik en sert ve en yoğun olanıdır. Tüm deliklerin devleri güneşten milyonlarca veya milyarlarca kez daha büyük olabilir. Büyük mesafelerden dolayı maddeyi çeken büyük yer çekimleri nedeniyle çok büyükler. Üçüncü tip ara kara deliktir. Bunlar orta büyüklükte ve ortalama yoğunluktadır.
Kara Deliğin Parçaları
Kara delik, iki bölümden, olay ufkundan ve tekillikten oluşur. Ufuk deliğin dış kısmıdır. Yerçekimi nesneleri deliğe doğru çektiğinde, bu gibi nesneler ufukta dağılırlar, öyle ki bir yabancı artık onları göremez. Tekillik deliğin ortasında yer alır. Bu alanın, herhangi bir nesnenin “spaghettification” ile ezildiği ve daha sonra yoğunluğu sonsuz olan delikte mevcut kütleye eklendiği, bitmeyen yoğunluğa sahip olduğu bilinmektedir.
Kara Bolların Gerçekte Var Olduğuna Dair Kanıt
Delikler siyahsa ve dolayısıyla görünmez olsalar bile, bilim adamları bu nesnelerden gelen çekimsel çekmenin gazları, yıldızları ve etrafındaki diğer nesneleri nasıl etkilediğini gözlemleyerek var olduklarını anlayabilirler. Artık kara deliğin yüzeyi olmadığından, yerçekimi onu küçük bir alanda büyük maddeye konsantre etmeyi sağlar. Bazı delikler, etrafında dönen astronomların teleskop ve uydular kullanarak çalışabildikleri X ışınları yayan dairesel malzemelerle çevrelenmiştir.
Kara Deliğin İmha Edilmesi
Kara delikler sonsuza kadar orada olacak, çünkü onu yok etmenin tek yolu onu başka bir delikle birleştirmektir. Bu sadece ikisini bir yıldız deliğine dönüştürebilir. Öte yandan delik, ikisi arasındaki muazzam mesafe nedeniyle Dünya’ya zarar veremez. Kara delikler yerçekimsel çekiş güneş sistemine ulaşmadığından yeryüzünü tahrip edemez.