Özet: Şizofreni hastalarının demans geliştirme olasılığı, zihinsel sağlık bozukluğu olmayanlara göre 2,5 kat daha fazladır.
Kaynak: UCL
UCL araştırmacıları tarafından yürütülen bir kanıt incelemesine göre, şizofreni gibi psikotik bozuklukları olan kişilerin, psikotik bozukluğu olmayanlara göre sonunda bunama geliştirme olasılığı 2,5 kat daha fazladır.
Yayınlanan yeni sistematik inceleme ve meta-analiz Psikolojik Tıppsikotik bozuklukların demans ile depresyon veya anksiyete gibi diğer akıl sağlığı bozukluklarından daha güçlü bir bağlantıya sahip olabileceğini buldu.
Kıdemli yazar Dr Jean Stafford (UCL’de Yaşam Boyu Sağlık ve Yaşlanma için MRC Birimi) şunları söyledi: “Psikotik bir bozukluk tanısı almanın, yaşamın ilerleyen dönemlerinde demans geliştirme riskinin çok daha yüksek olmasıyla bağlantılı olduğunu bulduk.
“Bulgularımız, insanların ruh sağlığını yaşamları boyunca korumanın bunamayı önlemeye yardımcı olabileceğine dair kanıtlara katkıda bulunuyor.”
Çalışma, bir dizi psikotik bozukluğu ve bunların demans riskiyle ilişkisini inceleyen ilk yüksek kaliteli sistematik derlemedir. Şizofreni ve diğer ilişkili psikotik bozukluklar, halüsinasyonlar ve sanrılar ve sosyal geri çekilme gibi semptomları içeren ciddi hastalıklardır. Birçok insan bilişsel ve işlevsel becerilerde de bozulma yaşar.
Araştırmacılar, toplamda 13 milyona yakın katılımcıyı içeren dört kıtada dokuz ülkeden 11 araştırmadan kanıt topladı.
Birden fazla farklı psikotik bozuklukta ve birinin akıl hastalığını ilk geliştirdiği yaştan bağımsız olarak, yaşamın ilerleyen dönemlerinde demans riskinin daha yüksek olduğunu buldular. Bazı araştırmalar, genç yetişkinler iken psikotik bozukluk tanısı konan ve onlarca yıllık takip dönemleri olan kişileri içeriyordu.
Ayrıca, psikotik bozukluğu olan kişilerin demans teşhisinde ortalamadan daha genç olma eğiliminde olduklarını bulmuşlardır ve iki çalışma, psikotik bozukluğu olan kişilerin hala 60’larındayken demans teşhisi konma olasılığının çok daha yüksek olduğunu bulmuştur.
Bulgular, bunama için değiştirilebilir risk faktörleri listesine eklenir. UCL araştırmacıları daha önce 10 demans vakasından dördünün yaşam süresi boyunca risk faktörlerini hedef alarak önlenebileceğini veya geciktirilebileceğini bulmuşlardı.
Mevcut çalışmanın ortak kıdemli yazarı Dr Vasiliki Orgeta (UCL Psikiyatri), daha önce TSSB’nin demans olasılığını artırdığını ve depresyon ve anksiyetenin de riski artırdığını bulmuştur, bu son bulgular psikotik bozuklukların demans riski ile en güçlü ilişkiye sahip olduğunu göstermektedir.
Araştırmacılar, ruhsal hastalığın kendisinden mi yoksa belki de psikotik bozuklukların, bunama riskini artıran durumların olasılığını artırdığından, bu ilişkinin nedenini doğrulayamadılar.
İlişkinin bir kısmı, psikotik semptomların bazı insanlar için demansın erken belirteçleri olabileceğinden olabilir, ancak bazı çalışmaların çok uzun takip sürelerine sahip olması ve genç yaşta psikoz yaşayan kişileri içermesi, bunun tek açıklama olmadığını düşündürmektedir.
Dr Orgeta şunları söyledi: “Psikotik bozukluğu olan kişilerin kardiyovasküler hastalık veya obezite gibi bunama riskini artırabilecek diğer sağlık sorunlarına sahip olma olasılıkları daha yüksekken, aynı zamanda kötü beslenme, sigara içme veya uyuşturucu kullanma olasılıkları daha yüksektir. demans geliştirme olasılıklarını artırabilecek şekillerde sağlıklarına zarar verebilir.”
Araştırmayı yüksek lisans tezi olarak tamamlayan baş yazar Sara El Miniawi (UCL Psikiyatri) şunları söyledi: “Bilişsel bozulma ve halüsinasyonlar hem demans hem de psikotik bozuklukların belirtileri olabilir, bu nedenle iki hastalık arasında bir bağlantı olabilir. Bu bozulma aynı zamanda insanların bilişsel rezervini sınırlayabilir ve demans semptomlarına karşı savunmasızlıklarını artırabilir.”
Araştırmacılar, psikotik bozukluklar için etkili tedavinin demans riskini azaltıp azaltamayacağını veya sınırlı ve çelişkili kanıtlar olduğu için antipsikotik ilaçların bir faktör olup olmayacağını belirleyemediler.
Sara El Miniawi şunları ekledi: “Psikotik bozukluğu olan kişiler çok sayıda başka sağlık durumu için daha yüksek riskle karşı karşıya kaldıklarından, genel fiziksel ve zihinsel sağlıklarını yönetmek çok önemlidir ve burada onlarla çalışan sağlık profesyonellerinin de herhangi bir hastalık belirtisine karşı dikkatli olmaları gerektiğini gördük. bilişsel gerileme.”
Finansman: Araştırmacılar, NIHR University College London Hospitals Biyomedikal Araştırma Merkezi tarafından desteklendi.
Ayrıca bakınız
Bu demans ve şizofreni araştırma haberleri hakkında
Soyut
Afektif Olmayan Psikotik Bozukluklar ve Demans Riski: Sistematik Bir İnceleme ve Meta-Analiz
Afektif olmayan psikotik bozukluklar, demans gelişme riskinin artmasıyla ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte, bu alandaki araştırmalar sınırlı kalmaktadır ve güncel bir sistematik inceleme ve kanıtların meta-analizine olan ihtiyacı vurgulamaktadır.
Psikotik bozukluklarla ilişkili demans riskini sistematik olarak gözden geçirmeyi ve ölçmeyi amaçladık. Afektif olmayan psikotik bozuklukları ve ardından gelen bunamayı araştıran boylamsal çalışmalar için dört elektronik veri tabanını aradık. Çalışmalar arasında tahminleri birleştirmek ve her çalışma için önyargı riskini değerlendirmek için rastgele etkiler meta-analizlerini kullandık.
Afektif olmayan psikotik bozukluklar, tüm nedenlere bağlı bunama riskinin artmasıyla ilişkilendirildi; havuzlanmış risk oranı (RR) = 2.52, %95 güven aralığı (GA) (1.67–3.80), ben2 = %99,7, n = 12,997,101; Çalışmalar arasında yüksek heterojenliğe sahip 11 çalışma. Alt grup analizleri, Avrupa dışındaki ülkelerde yürütülen, 2020’den sonra yayınlanan ve örneğin ≥%60’ının kadın olduğu daha kısa takip süreli çalışmalarda daha güçlü ilişkiler gösterdi.
Risk, başlangıçta 60 yaşın altındaki kişilerde, tipik ve geç başlangıçlı psikotik bozukluklarda çok geç başlangıçlı psikoza karşı, daha geniş psikotik bozukluklarda şizofrenide ve prospektif ve retrospektif çalışmalarda daha yüksekti. İlişkilendirmeler, düşük kaliteli çalışmalar hariç tutulduktan sonra kaldı (havuzlanmış RR = 2,50, %95 GA (1,71–3,68), ben2 = %99,0). İncelememiz, psikotik bozukluklar ve müteakip demans arasında önemli bir ilişki buluyor.
Bulgularımız psikotik bozuklukların demans için potansiyel olarak değiştirilebilir bir risk faktörü olduğunu ve psikotik bozukluğu olan bireylerin sonraki yaşamlarında bilişsel gerileme açısından yakından izlenmesi gerektiğini göstermektedir. Psikotik bozukluklar ve demans arasındaki ilişkinin altında yatan mekanizmaları araştırmak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.
Kaynak ve İleri Okuma: https://neurosciencenews.com/schizophrenia-dementia-21581/