Kanada Emek Kongresi (CLC) , Kanada'daki ulusal işçi sendikaları birliği olup, hem tamamen Kanada "ulusal" sendikalarından hem de Amerika Birleşik Devletleri merkezli Kanada sendikalarının şubeleri olan "uluslararası" sendikalardan oluşur. CLC, 1956'da Kanada Ticaret ve İşçi Kongresi ile Kanada İşçi Kongresi'nin birleşmesiyle oluşturuldu. 21. yüzyılın başlangıcında, İngilizce konuşan Kanada'daki dört milyon sendikalı işçinin çoğunluğu CLC'ye bağlı sendikalara mensuptu.Sınav Dünya Örgütleri: Gerçek mi, Kurgu mu? Dünya Sağlık Örgütü, Amerika Birleşik Devletleri hükümetinin uzmanlaşmış bir koludur.
1850'lerde birkaç İngiliz sendikası Kanada'da bağlı kuruluşlar kurmuş olsa da, sınırın güneyindeki işçi örgütlerinin çekilmesi daha güçlü oldu ve 1880'lerde Kanada'daki tüm sendika üyelerinin yaklaşık yarısı ABD sendikalarının üyelerine aitti. 1886'da kurulan Kanada Ticaret ve İşçi Kongresi (TLC) hem zanaat sendikalarını hem de endüstri çapındaki sendikaları kabul etti, ancak üyeleri büyük ölçüde Amerikan İşçi Federasyonu'na (AFL) bağlı zanaat sendikalarından oluşuyordu.
20. yüzyılın ilk yarısında, Kanada emek tarihine, zanaat temelli örgütleri savunanlar ile endüstriyel sendikacılığı savunanlar arasında uzun bir dizi anlaşmazlık yaşandı. Amerika Birleşik Devletleri'nde de aynı tartışmalar yaşanıyordu. 1940 yılında, AFL, Sanayi Örgütleri Kongresi'ni (CIO) ve onun endüstriyel sendikalarını ihraç ettiğinde, TLC de aynı şeyi yaptı ve CIO üyelerini ihraç etti. Aynı yıl, devredilen Kanadalı üyeler, Kanada İşçi Kongresi (CCL) adlı yeni bir sanayi sendikaları organı oluşturmak için Tüm Kanada Çalışma Kongresi'ne (1927'de kuruldu) katıldı.
Sendikaların daha fazla birleşme yaşaması çok uzun sürmedi - önce Amerika Birleşik Devletleri'nde ve sonra Kanada'da. 1956'da (AFL ve CIO'nun birleşmesinden bir yıl sonra), CCL ve TLC, merkezi Ottawa, Ontario'da bulunan Kanada İşçi Kongresi olarak birleşti. İlk seçilmiş başkanı Claude Jodoin, TLC'den geldi. CLC yetkilileri daha sonra 1961'de Yeni Demokrat Parti'nin kurulmasında etkili oldular.
1955'te Kanadalı işçilerin yaklaşık üçte biri CLC'nin “ulusal” bileşenlerinin üyesiydi; diğer üçte biri Amerikan İşçi Federasyonu-Endüstriyel Örgütler Kongresi'ne (AFL-CIO) bağlı sendikalara aitti. CLC temsili, tüm işçilerin yaklaşık yüzde 38'inin bağlı sendikalara üye olarak kaydolduğu 1980'de zirveye ulaştı. Yüzyılın başında, ancak, oran üçte birin altına düşerken, AFL-CIO'ya bağlı sendikalara üyelik yüzde 15'in altına düştü.