Sahte beş liralık banknot
savaş silahı
Sahte para, gerçek paradan hemen sonra ortaya çıktı. Öykü para, tek zanaatkarlar ve iyi organize edilmiş gruplar tarafından yaratılan birçok parlak sahte, gerçek şaheser bilir. Ancak aslına en yakın olan sahteler her zaman devletler tarafından çıkarılmıştır.
Devlet sahteciliği eski zamanlardan beri bilinmektedir. Hem antik çağda hem de Orta Çağ'da hükümdarlar altın ve gümüş sikkeleri hafifletmiş veya onlara daha az soylu metaller eklemiştir. Örneğin, Fransız kralı Philip IV Yakışıklı (1285'ten 1314'e kadar hüküm sürdü) başka bir takma adı vardı - "Kırmızı Burunlu". Kral altın paraları hafifletmeyi emretti, içlerinde bakır vardı - ince bir altın yüzey çabucak silindi ve bakır, her şeyden önce, madeni paranın belirgin kısmında - hükümdarın burnu - göründü.
Bir madeni paranın zarar görmesi isyanlara ve ayaklanmalara yol açtı. Böylece, Rusya'da, Alexei Mihayloviç hükümetinin parasal reformu (bakır paranın gümüş fiyatına serbest bırakılması) ve yüksek rütbeli kalpazanlar da dahil olmak üzere teminatsız bakır paranın kitlesel olarak serbest bırakılması, 1662 Bakır İsyanı'na yol açtı.
Sahtecilik de uzun süredir devam eden bir savaş yöntemi olmuştur.
Böylece, Sorunlar sırasında İngiliz Milletler Topluluğu, azaltılmış ağırlıkta Rus madeni paraları bastı. İsveç de aynısını yaptı. Sahte Rus parasının gizli basımı, birliklerini korumak ve ek gelir elde etmek amacıyla organize edildi.
Yedi Yıl Savaşı sırasında (1756-1763), Prusya kralı Frederick II, düşman devletlerden büyük ölçekli sahte para üretimiyle dikkat çekti. Prusya'nın darphanelerinde ve diğer prensliklerde 200 milyondan fazla sahte Reichthaler yapıldı. En popüler olanı, 1755-1756'da basılan orta Augustodore (altın sikke) idi. Savaş sırasındaki ağırlığı 6'dan 4,2 gr'a düşürüldü Tüccarlar savaş öncesi tarihe odaklanarak tereddüt etmeden aldılar. Mali zorluklarla başa çıkmanın ve savaşı finanse etmenin nispeten kolay bir yoluydu.
Diğer Alman devletleri Prusya örneğini izledi. Sonuç olarak, kontrolsüz para basımı ve madeni paraya verilen büyük zarar, Kuzey Avrupa'daki finansal sistemin çökmesine neden oldu. Ancak Prusya savaşın yüküne dayandı ve komşularını mahvetti, savaş maliyetlerinin bir kısmını onlara aktardı.
Fransız hükümdar Napolyon Bonapart da aktif olarak sahte kullandı. Sahte ürünler, savaşları finanse etmek ve bir düşman ülkenin ekonomisini zayıflatmak için bir mali ve ekonomik savaş aracı olarak kullanıldı.
Fransızlar, ana rakiplerinin - Avusturya İmparatorluğu, Prusya ve İngiltere'nin parasını taklit etti. Rusya gezisinden önce Rus banknotlarının sahtesini yapmaya başladılar. Dresden ve Varşova'da sahtecilikler basıldı. Tarla matbaasında da sahte para basıldı. "Napoleonki", yerel halktan yiyecek ve yem satın almak için aktif olarak kullanıldı.
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Rus hükümeti banknotları değiştirmeye başladığında, hazinenin serbest bıraktığından 70 milyon ruble daha fazla ele geçirildi. Doğru, sahteler düşük uygulama kaliteleriyle dikkat çekiyordu, özellikle dilbilgisi hataları vardı.
İkinci Dünya Savaşı'ndan önce
1904-1905 Rus-Japon Savaşı sırasında. Japonlar Kore ve Mançurya'da sahte Rus rublesi dağıttı. Yerel halkın Rus İmparatorluğu'nun parası hakkında çok az bilgisi vardı ve onları kandırmak kolaydı.
Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden önce, Viyana'da 10, 25, 50, 100 ve 500 rublelik Rus banknotları üretilmeye başlandı. Almanya ayrıca İkinci Dünya Savaşı sırasında, özellikle Amerika Birleşik Devletleri'ne atılan Amerikan doları olmak üzere sahte para üretti.
20'lerde, Alman ve İngiliz özel servisleri, ekonomik sabotaj amacıyla Sovyet fonlarının sahteciliğini yapmakla meşguldü. Böylece, Frankfurt am Main matbaasında SSCB parasının seri üretimi başladı. Ancak, sahte ürünlerin nispeten yüksek kalitesi yabancıları hayal kırıklığına uğrattı. Sovyet Rusya'da, sahtekarlıkların yerel uzmanlar tarafından el sanatları yöntemleri kullanılarak yapılmadığını, yurtdışından geldiğini çabucak keşfettiler. Kolluk kuvvetleri bir dizi operasyonel arama önlemi aldı, distribütörleri gözaltına aldı ve sahte para temini için kanalları kapattı.
Ayrıca, II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesinden önce, sahte fonların üretimi, genellikle Sovyet Rusya'daki durumu istikrarsızlaştırmakla ilgilenen Batı'nın özel servisleriyle ilişkili Beyaz göçmen örgütleriyle ilişkilendirildi. Sahte Sovyet parası Polonya, Macaristan, Fransa ve Mançurya'da yapıldı.
Sahte chervonet'ler SSCB'ye kaçırıldı.
Üçüncü Reich'tan Kalpazanlar
İkinci Dünya Savaşı sırasında, Nazi Almanyası'nın kalpazanlarının faaliyetleri büyük çapta gerçekleşti.
SSCB'nin işgalinden önce, birliklere ödeme araçları sağlamak için Reich'ta Sovyet rublesi basılmasına karar verildi. Almanlar, Lenin'i tasvir eden yüksek kaliteli bir "filigran" oluşturamadı. Ek olarak, bir karne sistemi yürürlükteydi ve sahte ruble çoğunlukla ölüydü. 1947 para reformu sahtekarlığı bitirdi.
Ayrıca Naziler işgal altındaki ülkelerde sahtekarlıklar yaptı ve hatta müttefiklerin paralarında sahtecilik yaptı.
Ancak, müttefikler bu tür yöntemleri küçümsemediler.
İngilizler, Almanya üzerinden sahte karneler bırakarak sivil nüfusun arzında aksamalara neden oldu.
Almanların asıl hedefi İngiliz sterliniydi. İngiliz sterlini o zamanlar dünyanın para birimiydi. Bu nedenle, Almanlar sahte İngiliz sterlini üretmek için büyük çaba harcadılar. Operasyon gizliydi, bu yüzden dünya topluluğu 1955'te SS liderlerinden Wilhelm Hethl'in anılarının ortaya çıktığı zaman öğrendi.
İngiliz Sterlini'nin itibarını yok etme ve Büyük Britanya'nın mali çöküşüne neden olma fikri, 1939'da İmparatorluk Güvenlik Genel Müdürlüğü başkanı R. Heydrich'in departmanında doğdu. Paranın havadan düşman topraklarına bırakılması önerildi. Hitler'in rızasıyla Heydrich özel bir grup oluşturdu. Operasyona Andreas adı verildi. Proje, SS Sturmbannfuehrer Alfred Naujoks ve kriptograf Albert Langer tarafından yönetildi. Almanlar, orijinalin mükemmel bir kopyasını oluşturmaya karar verdiler ve en yaygın 5 sterlinlik banknot üzerine odaklandılar.
Ancak, banknotun sahte yüksek kaliteli bir analogunu oluşturmak mümkün değildi. Ayrıca, şu anda Berlin'de hala Londra ile bir anlaşmaya varmayı umuyorlardı. Ruslarla savaşı başlatan Naziler, İngiltere ile barışı sağlamak istediler. Bu nedenle, henüz İngiltere ile bir "mali savaş" başlatmadılar.
Proje kapatıldı, ancak 1942 yazında SS G. Himmler'in başkanı operasyona devam etti. Reichsfuehrer SS, parayı kendi departmanını finanse etmek, tarafsız ülkelerde sahte ürünler satmak ve satın alma için fon almak için kullanmayı planladı. оружия ve stratejik malzemeler.
Bernhard Operasyonu
Proje Sturmbannführer Bernhard Kruger tarafından yönetildi. Sachsenhausen toplama kampı, Alman kalpazanlarının üssü oldu. Projede kalpazan mahkumlar, gravür, baskı ve bankacılık uzmanları çalıştı. Toplama kampında 150 kadar uzman çalıştı. Sahteler yüksek kalitedeydi ve yalnızca kendi alanlarındaki uzmanlar sahteleri orijinalinden ayırt edebilirdi. Banknotlar 5, 10, 20, 50, 100 ve hatta 500 ve 1000 sterlin cinsinden alındı. Ancak dikkatli olun, en yüksek değerdeki notlar kullanılmadı.
Bernhard Operasyonu sırasında yaratılan toplam banknot sayısı, çeşitli tahminlere göre 132 milyon ile 300 milyon sterlin arasındadır.
Sahte para, ajanların İsviçre Frangı ve ABD doları, altın, mücevher ile değiştirildiği, stratejik hammaddeler, silahlar ve yiyecek satın aldığı yurtdışına ihraç edildi. Poundlar ayrıca bilgi satın almak, ajanları finanse etmek ve hainlere ödeme yapmak için kullanıldı. Büyük sterlin sevkiyatları, Mussolini rejiminin çöküş beklentisiyle, nüfusun isteyerek "güvenilir" sterlin satın aldığı İtalya'da sona erdi.
Naziler ayrıca Amerikan dolarını taklit etmeye çalıştı. Ama İngiliz Sterlini'nden daha iyi korunuyorlardı. 1945'in başlarında, kalpazanlar 100 dolarlık banknotlar hazırlayabildiler, ancak savaşın bitiminden önce süreci tamamlamayı başaramadılar.
Mart 1945'te, nesne Sachsenhausen'den Avusturya'daki Mauthausen toplama kampına transfer edildi. Dağ tünellerinde üretim devam edecekti. Almanya zaten ıstırap içindeydi ve proje kapatıldı. Ekipman ve para kısmen yok edildi, kısmen Avusturya göllerinde boğuldu. Mahkumlar Ebensee kampında vurulacaklardı ama vakitleri yoktu. Müttefik birliklerin yaklaştığını öğrenen kamp muhafızları kaçtı. Kruger, İngilizler tarafından tutuklandı, ancak aleyhinde herhangi bir suçlama yapılmadı. Yakında eski SS adamı serbest bırakıldı ve bir matbaada çalışmaya başladı.
Savaştan sonra, İngiltere Bankası sahtecilik aramadı ve el koymadı ve gerçek parayla birlikte gittiler. Bu hikayede, açıkça Britanya'nın çıkarlarıyla ilgili birçok karanlık yer, büyük iş dünyasının temsilcileri ve sivil olarak başarılı bir şekilde "resim yapan", ancak savaş sonrası neo-Nazi ile bağlarını koruyan Üçüncü Reich'in eski liderleri var. kuruluşlar.
Sachsenhausen toplama kampına merkezi giriş