21 Ocak 2011 Cuma
Kayıp Kedi Zekai
Baykuş bize geldiği akşam çekmiştik bu fotoğrafı az önce eski fotoğrafların arasında buldum. O zamanlar küçücük bir baş belasıydı Zekai.
Şu küçücük kafa büyüdü de adam oldu karı-kız peşinde koşmaya başladı. "Sevişmeye gittim, gelcem" diye bir not dahi bırakmadan ortadan kayboldu. İki haftadır yok. Hep duyardım kedisi evden kaçıp bir süre sonra geri dönenleri ama süre uzadıkça içim daralıyor. Bazen "Ulan" diyorum. "Ulan hata mı ediyoruz acaba bu kedileri eve hapsetmemekle" ki biz kuşları kafeslere de kapatamazdık o yüzden uçup giden kuşlarımızın ardından da baka kaldık çokça zaman.
Zaten hayvanları evcilleştirip kendimize bağımlı hale getirmemiz, bir nevi soykırım olan kısırlaştırma ameliyatlarımızla yeterince eziyet ediyoruz. En azından dört duvar arasına sıkıştırmayalım dedik de pek de iyi etmedik anlaşılan.
Şimdi bıraksan beni Flash TV'ye Yalçın abinin programına çıkar "Tülay! evine dön Tülay!" diye ağlayan abi gibi ben de ağlarım. İki haftadır her gece rüyamda görüyorum şuursuz kediyi.
Zek! evine dön Zek! :(