1939'te, bazı savaş görevlerini çözmek için tasarlanmış özel bir uzaktan kumandalı araç geliştirme önerisi ortaya çıktı. Yeni modelin hafif paletli aracı mayın tarlalarını dolaştırabilmeliydi. Ayrıca, onu özel bir patlayıcı yükü taşıyıcısı yapması önerildi. İkincisi sayesinde, korunan düşman ateş etme noktalarını imha etmek planlandı. Bazı tartışma ve tartışmalardan sonra, aynı anda iki proje geliştirilmesine karar verildi: mayın tarama gemisi ve taşıyıcı.
İki yeni projenin oluşturulması, çeşitli türlerde zırhlı araçların geliştirilmesinde bazı tecrübeleri olan Borgward'a verildi. Mevcut ekipman isimlendirmesine uygun olarak, proje Minenräumwagen Sd.Kfz.300 - “Özel araç, makine modelini 300 onaylayan” sembolünü aldı. Ek olarak, projenin şirket geliştiricisinin uzmanlarına bir çalışma ataması verilmiştir. B I
Buz pateni pisti ile Borgward BI mayın tarama gemisi. Fotoğraf Chamberlain P., Doyle H. "Komple Almanca Referansı tanklar ve II. Dünya Savaşı'nın kundağı motorlu silahları "
Uzaktan kumandalı mayın Tarlası Borgward BI, operatör konsolundan gelen komutlarla çalışarak mayın tarlalarında geçiş yapmak zorunda kaldı. Makinenin hayatta kalmasıyla ilgili özel şartlar da vardı. Ekili olmayan bir mayın üzerinde patlatma riskine rağmen mayın tarlasının güçlü zırhla donatılmamasına karar verildi. Aksine, mümkün olduğu kadar basit ve ucuz hale getirilmesi teklif edildi, bu da üretimden tasarruf etmeyi ve ekipman kaybı durumunda gereksiz masraflardan kurtulmayı mümkün kıldı.
Sd.Kfz.300 mayın Tarlası için, nispeten basit bir yapı yuvası geliştirilmiştir. Düşey tarafları vardı ve ayrıca eğimli bir ön ve arka tabaka aldı. İç ünitelerin üzerine kapak ile kapatıldı. Tasarruf için, BI makinesini sadece bir zırh plakası ile donatmaya karar verildi. Teknenin ön kısmı, 12 mm kalınlığında zırhtan yapılmış olmalıdır. Gövdenin diğer elemanlarının, gerçek tehditlere karşı herhangi bir koruma sağlayamayan ve yalnızca belirli dış etkenlerden kaynaklanan iç üniteleri kapsadığı yapısal çelikten yapılması önerildi.
Basit bir tasarımın gövdesi araca farklı bir görünüm kazandırdı. Mayın Tarlası bir paletli üzerinde düzensiz bir şekil kutusuydu. Kasanın dış yüzeylerinde asgari sayıda çıkıntı yapan eleman vardı. Özellikle, motorun egzoz borusu ve egzoz borusu sol tarafın kıç tarafına alınmıştır.
Gövdenin önünde, zırh plakasının hemen arkasında, büyük ve ağır radyo kontrol ekipmanlarının yanı sıra şanzıman ünitelerinin kurulması önerildi. Motor kurulumuna besleme verildi. Gaz tankları ve diğer birimler için çeşitli amaçlarla serbest gövde hacimleri tahsis edildi.
Test sırasında trol. Sol tarafta kontrol makinesi var. Fotoğraf Aviarmor.net
Karbüratör motoru Borgward 4M, sadece 29 hp gücüne sahip durumda monte edilmelidir. Böyle bir elektrik santrali, otomobilin 3-5 km / s'den daha yüksek olmayan bir hıza ulaşmasına izin verdi, ancak bu, ana görevleri çözmek için yeterliydi. Mekanik bir şanzımanın yardımıyla, motor torku önden çekişli tekerleklere aktarıldı.
Kasa, bütün makine gibi, basit bir tasarıma sahipti. Mayın Tarlası Borgward BI, her bir tarafta bağımsız süspansiyon bulunan üç yol tekerleği aldı. Gövdenin önüne, sürgü kılavuzlarına tahrik tekerlekleri yerleştirildi. Tek kretli küçük bir tırtıl kullanıldı. Silindirlerin geniş çapından dolayı, rayın ilave destek silindirlerine ihtiyacı yoktu.
Mayın boşluğu basit bir yapıda rulo trol kullanılarak önerilmiştir. Ana elemanı arka tarafında mayın tarlasına montaj için montajların yapıldığı bir çerçeveydi. Çerçevenin orta kısmında, cihazı doğru pozisyonda tutmak için iki makara tekerleği yerleştirilmiş ve ön trol için üç makara sabitlenmiştir. Sonuncusu, tek bir blokta birbirine bağlı, karmaşık biçimli birkaç metal diskten bir yapıydı. Geniş bir şeritte gezinmek için üç silindir kullanılması önerildi. Aynı zamanda, merkezi olan nispeten yanal olarak ileri doğru hareket ettirildi, böylece silindirlerden üç şeridin kısmen örtüşmesini sağladı. Haberlere göre, radyo kontrollü araba trolü arkasına sürükleyebilir ve savaştan önce ön çekme tertibatına monte edilmelidir.
İlk versiyonun mayın tarlası Minenräumwagen Sd.Kfz.300'in toplam uzunluğu 1,85 m, genişlik 800 mm, yükseklik - 650 mm idi. Savaş ağırlığı 1500 kg'ı geçmedi. Nispeten yüksek güç yoğunluğuna rağmen (ton başına 19 hp'den daha fazla), BI makinesi yalnızca 5 km / s hıza ulaşabilir. Yakıt tedariki 18 km'yi aşmak ve üç saatten fazla çalışmak için yeterliydi.
Betonarme gövdeli tahrip BI makinesi. Fotoğraf Aviarmor.net
Yeni tipteki mayın tarama gemisi, uzaktaki bir operatör konsolundan gelen bir radyo kontrol sistemi ile donatılmıştı. Kumandayı yerleştirmek için, operatörü çeşitli tehditlerden koruyabilecek özel bir makine kullanılması önerildi. Pz.Kpfw.I. hafif tankına dayanan Kleine Panzerbefehlswagen (Kl.Bef.Wg.) veya Sd.Kfz.265, bir mobil komuta ve kontrol istasyonunun temeli olarak alındı.
Komuta aracı, yüksek bir tekerlek yuvası yerine, taret yokluğuyla temel model tanktan farklıydı. Kabin başlığında, makinenin tek silahı olan bir makineli tüfek montajı yapıldı. Minenräumwagen Sd.Kfz.300 projesinde kullanılmak üzere, komuta aracı, mayın tarlasının çalışmasını izlemek için gerekli olan radyo kontrol ekipmanları, bir konsol ve diğer sistemleri aldı. Yeni bir ekipman kurarken komutan makinesi ciddi değişikliklere tabi tutulmamalıdır. Gerekli tüm cihazlar mevcut mahfaza içine yerleştirildi.
BI versiyonunda Sonderkraftfahrzeug 300 projesinin geliştirilmesi, 1939'in bitmesinden önce tamamlandı ve ardından belgeler üretime geçti. Aynı yıl, radyo kontrollü bir mayın tarlasının ilk prototipi ve seri makine Kl.Bef.Wg. bir mobil kontrol noktasına dönüştürüldü. Ordunun emri doğrultusunda, mayın tarama gemilerinin üretimine devam edildi. 1940 Mayıs ayına kadar Borgward firması bu makinelerin elli sini ilk modifikasyon için topladı.
Yükseltilmiş versiyon B II. Fotoğraf Waralbum.ru
BI mayın taramalarının seri üretimi, henüz cevaplanmamış bazı sorularla ilişkilidir. Raporlara göre, üretim maliyetini düşürmek için, bu makinelerin bir ön zırh plakası ve sıradan çelikten yapılmış diğer gövde parçaları ile donatılmasına karar verildi. Aynı zamanda, bu makinelerin gövdenin üst kısmını betonarme olarak aldıklarını açıkça gösteren tahrip edilmiş mayın mayınlarının fotoğrafları da var. Mayın Tarlası'nın bu sürümünün tam kökeni kesin olarak bilinmiyor. Yine de, mevcut fotoğraflar ekipman üreticilerinin maliyetini düşürmek ve metal kıtlığından tasarruf etmek için mümkün olan her yolu denediklerini açıkça göstermektedir.
1939 ve 1940'in başlangıcında, ilk versiyondaki deneyimli mayın tarama gemileri gerekli testleri geçti. Bu makineler, 1 metre genişliğinde bir geçit yapma şansına sahipti, çünkü ekipman için tam teşekküllü bir parça oluşturmak için, mayın tarlasına iki gezi yapmak ya da aynı anda iki mayın bekçisi kullanmak gerekliydi. Kullanılan merdanelerin gücü, anti-personel mayınlarının atılması için yeterince trol atıyor.
Mayın Tarlası Minenräumwagen Sd.Kfz.300 ilk modelin müşterisine pek uymuyordu. Nisan 1940’teki testlerin sonuçlarına göre, siparişin bu arabanın yeni bir tadilatı olduğu ortaya çıktı. Mevcut tasarımı bir şekilde elden geçirmek ve bir dizi özelliği geliştirmek gerekiyordu. Temmuz ayında, modern bir mayın tarlasının seri üretiminin başlatılması ve bu makinelerin en az yüzünün inşa edilmesi planlandı.
Radyo kontrollü mayın tarlasının ikinci versiyonu B II fabrikasının ismini aldı. Yeni makinenin selefinin temel özelliklerini elinde bulundurması gerekiyordu ancak tasarımında önemli değişiklikler yapıldı. Özellikle, elektrik santrali değiştirilmiş, şasi değiştirilmiş ve gövdeye güncellenmiş bir tasarım verilmiştir.
İlk mayın tarama gemisini test etme deneyimine göre, gövdenin tasarımını değiştirmeye karar verildi. En göze çarpan değişiklik, motorun soğumasını artıracağı düşünülen stern sacın üzerindeki ızgara görünümü idi. Ayrıca, B II otomobil versiyonuna, 6 hp'ye kadar üretim yapabilen daha güçlü altı silindirli Borgward B49 motor tipi verildi. Alt takımda ilave bir palet makarası çifti ortaya çıktı ve silindirlerin kendileri şimdi daha küçük bir çapa sahipti. Silindirlerin azaltılması ile bağlantılı olarak, şasiye bir çift destek silindiri ile desteklenmesi gerekiyordu.
Yeni projede, makinenin ilk versiyonu için geliştirilen radyo kontrol sistemi kullanılmıştır. Yeni mayın tarlasının komutan makinesi Kl.Bef.Wg'ye monte edilmiş uzak bir konsoldan kontrol edilmesi gerekiyordu. Bir katkovy trol itme hareketi şeklinde özel ekipman da değişmeden kaldı. Minenräumwagen Sd.Kfz.300'in ilk versiyonu gibi, yeni B II de üç merdane inşaatı ile mayın tarlasında bir geçiş yapmak zorunda kaldı.
İyileştirilmiş mayın tarama gemisi selefinin boyutlarını korudu ama daha da ağırlaştı - savaş ağırlığı 2300 kg'a ulaştı. Motor gücündeki artış tamamen kilo alımı ile dengelendi, bu yüzden Borgward B II'nin maksimum hızı aynı seviyede kaldı - 5 km / sa. Eş zamanlı olarak, güç rezervi 30 km'ye yükselmiştir.
Projenin farklı makineleri Sd.Kfz.300. Soldan sağa: Kl.Bef.Wg. komuta aracı, Ente amfibi ve mayın Tarlası Borgward B II. Fotoğraf Shushpanzer-ru.livejournal.com
1940 yazında, radyo kontrollü makinenin yükseltilmiş versiyonu test edildi. Görünüşe göre, denetimler sırasında bu ürün istenen özellikleri gösteremedi, bu nedenle müşteri tüm projenin beklentilerinden şüphe etmeye başladı. Ayrıca, testlerin sonuçlarının ardından, ikinci seçeneğin Sd.Kfz.300 makinelerinin seri yapımının başlangıcından vazgeçilmesine karar verilmiştir. Partisinin Ağustos ayında yapılması planlanan yüzlerce mayın maymunun toplantısı, başlamadan birkaç hafta önce iptal edildi.
Sonderkraftfahrzeug 300 projesindeki en son gelişme, deneysel yüzen makine Ente ("Ördek") idi. Mayın Tarlası B II'nin tasarımına dayanarak, yüzerek su engellerini geçme olasılığı olan bir makine yapılması önerildi. Bunu yapmak için, mevcut davayı ciddi bir şekilde elden geçirmemiz ve yeni sevk ünitesini su içinde hareket ettirmek için kullanmak üzere şanzıman kompozisyonunda ayarlamalar yapmamız gerekti.
Temel mayın tarlasındaki “Ördek” in temel dış farkı, gerekli yüzdürmeyi sağlamak için yüzdürmeleri içeren değiştirilmiş kapalı gövde idi. Gövde biraz daha uzundu, ön kısmı şimdi öne eğimli olarak ayarlandı. Buna ek olarak, yanlarda ve kıçta hava ile dolu U şeklinde şamandıra ortaya çıktı. Tüm bu gelişmeler nedeniyle, aracın düzenli bir şekilde yüzmesi gerekiyordu.
Ayrıca kasanın çatısında eğimli bir ön levhaya sahip küçük bir metal kabin ortaya çıktı. Muhtemelen motor giriş borusunu barındırıyordu. Çatıyı kesip boruyu yükselten tasarımcılar, motorun nahoş sonuçlarıyla su girişini engellemek istedi.
Deneysel araba Ente, dikiz. Chamberlain P., Doyle H.'nin Fotoğrafı "Alman tanklarının ve İkinci Dünya Savaşı'nın kendine ait silahlarının referans kitabı"
Özellikle Ente otomobilleri için yeni bir tahrik geliştirildi. Kıç levhada üç kanatlı bir pervane ortaya çıktı. Yanına manevra için iki direksiyon takıldı. Pervane şaftı, güncellenmiş şanzımanın birimlerine bağlanmıştır ve makinenin su içinde hareketini sağlaması gerekiyordu. Dümenlerin sapması nedeniyle yönetim yapılması önerildi.
Tüm modifikasyonlar ve yeniliklerle Ente deney makinesi, Borgward B II mayın Tarlası ile mümkün olduğu kadar birleştirildi. Özellikle, benzer kontrol sistemleri ve operatör konsoluyla aynı makine kullanıldı. Aynı zamanda, radyo kontrollü ekipmanın yüzen versiyonu, diğer işler için tasarlandığından maden trolünü çekme yeteneğini kaybetti.
Çeşitli kaynaklara göre, “Duck” modelinin ikiden fazla prototipi yapılmamıştır. Bir süredir toprakta ve suda test edildiler, ardından iş tamamlandı ve durduruldu. Yüzen makine seriye dahil edilmedi ve orduda kullanım için teklif edilmedi. Yalnızca deneyler yapmak ve bazı teknik çözümler geliştirmek amacıyla oluşturulmuştur.
1939-40 sırasında, Borgward tarafından birkaç düzine Sd.Kfz.300 makine üretildi. BI mayın Tarlası'nın ilk sürümü en yaygın olanıydı - müşteri bu tür elli makineye el koydu. Daha sonra birkaç B II ve Ente prototipi piyasaya sürüldü. Çeşitli tahminlere göre, ailedeki toplam makine sayısı, tüm modellerin prototipleri dahil olmak üzere 53-55 birimini geçmemektedir.
Çoğu kaynağa göre, Minenräumwagen Sd.Kfz.300 proje tekniği çokgenlerin sınırlarının ötesine geçmedi ve sadece testlerde kullanıldı. Bununla birlikte, aynı zamanda, bir nedenden ötürü ya da böyle bir ekipmanın savaş kullanımının kanıtı olarak kabul edilebilecek tahrip edilmiş mayın mayınlarının fotoğrafları da vardır. Özellikle, bu fotoğraflar ucuz beton gövdeli mayın tarama gemilerinin serbest bırakılmasını onaylar. Bununla birlikte, projenin bu versiyonunun detayları ve mayın tarlalarının muhtemel mücadele kullanımı ile birlikte bunların imhası hakkında bilgiler eksik.
Minenräumwagen Sonderkraftfahrzeug 300 programı, uzaktan kumandalı özel ekipmanların yapım ve pratik kullanım olasılığını test etmemize izin verdi. Bu proje sırasında yaratılan gelişmeler, görünüşe göre, birliklerde uygun bir yer işgal edemedi. Bununla birlikte, proje yeni fikirlerin tam olarak kullanılması olasılığını doğruladı. Sonuç, çeşitli amaçlar için uzaktan kumandalı ekipmanların birkaç yeni projesinin başlatılmasıydı. Bu örneklerin bazıları daha sonra orduda seri üretime ve operasyonlara bile ulaştı.
Göre:
http://achtungpanzer.com/
http://aviarmor.net/
http://kfzderwehrmacht.de/
http://shushpanzer-ru.livejournal.com/
Chamberlain P., Doyle H. İkinci Dünya Savaşı'nın Alman tankları ve kendinden tahrikli silahlarının referans kitabını oku. - M: AST: Astrel, 2008.