“Ben küçüklükten anarşist ruhlu biri olduğum için koleje gitmeyi reddettim. Çünkü koleje giden kızların benim gözümde bir formatı var; eteklerini kıvırırlar, ellerinde moda dergisi, biraz da makyaj yaparlar, saçlar da yapılı okula giderler. Ben e biraz daha oğlan çocuğu gibiydim. Hiç yakıştıramazdım öyle bir formatı kendime. Kolej benim için öyle bir izlenime sahipti. Meslek Liseleri sınavına girdim. Zincirlikuyu Meslek Lisesi Restorasyon Bölümü’nü kazandım. Ondan sonra da oğlan çocuğu formatında devam ettim. İki sene Dolmabahçe Sarayı’nın cariyeler bölümünde staj yaptım. Ancak bir süre sonra baktım olmuyor restorasyonu bıraktım.”
Annen o dönemlerde “Kızım sesin güzel, gel albüm yapalım, sanatçı ol benim gibi.” dedi mi?
Hayatımın hiçbir döneminde annem, herhangi bir şey için beni zorlamadı. Aslında temelde öncelikle kendimi bulmam gerektiğini bana öğretti. Ben zaten lisedeyken, Milliyet Gazetesi’nin düzenlediği okul olarak Liselerarası Müzik Yarışması’na gitmiştik. Okul, tarihinde ilk defa öyle bir yarışmaya katıldı. O sene de biz; kız solist dalında birincilik, beste dalında da üçüncülük almıştık.
Haberin devamı için tıklayın...