çocuklar bilgisayarda vahşi oyunlar oynadıkça, savaş filmleri seyrettikçe korkak ve pimpirikli oluyorlar. ölen insanları, kanı, parçalanmış organları görmek ölüm hakkında tuhaf bir bakış açısı oluşturuyor onlarda. ben çocukken ikinci dünya savaşı esnasında ormana saklanmış ve yıllarca orada yaşamış bir adam bulunmuştu. yüzünü unutamıyorum. savaşın hala devam ettiğini sanıyordu. kameraya bakışı tam bir felaketti.
çocuklarımı "vahşi eğlenceden" uzak tutmaya çalışıyorum. Kırk yıl boyunca ormanda saklanan o adamın gördüğü her şey, "eğlence kazanında" kaynatıp çocuklarımın gözlerinden içeriye dökülmesini istemiyorum.