We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Gönülden Seyahat
Bir yolculuğun bir ritmi var ve biz onu bulduk. Oregon'dan Idaho ve Utah'a uzanan on günlük keşif gezisinden sonra, çöl manzarası, pinyon ve ardıçla noktalı yeni bir kırmızı ve yanık portakal paleti. Güneybatı Amerika'nın Dört Köşe Bölgesi'nde henüz ilkbaharın başlarında ve nehir kıyısındaki yamaçlardaki kavak ağaçları sarı saçaklarla yeni yeni yeni şekillenmeye başlıyor. Tavşan fırçası, yucca, adaçayı, yabani petunya var. Açık araba penceresinden bülbüllerin çağrılarını duyuyorum. Vermillion Kayalıkları'ndan Utah, Bryce Kanyonu'na 9.000 fit yükseklikte geçerken, titreyen titrek kavak şimdi altın rengine dönüyor. Ara sıra, yaşlı bir kadının ellerinde damarlar gibi açılmış kökleriyle kavrulmuş bristlecone çamını görüyoruz.
Bryce'deki, Arches Ulusal Parkı'ndaki ve hatta Anasazi'nin genellikle Eski Pueblolular olarak adlandırdığı Mesa Verde, Colorado'daki kalabalığın ardından, yalnızca kaya yüzüne oyulmuş merdivenler ve ayaklıklarla ulaşılabilen yerlerde kanyonların duvarlarına yüksek şehirler inşa etti. Vadi tabanından metrelerce yukarıda, daha fazla dinginlik için açız.
Rüzgar ve kuzgundan daha fazla dinginlik istediğinizde, Chaco Kanyonu'na hazır olduğunuzu bilirsiniz.
Kuzeyden kuzeybatı New Mexico'ya gelen kanyona giden yol, yaklaşık sekiz mil asfalt yol ve 13 milden fazla çamaşır tahtası çakılı içeriyor, o kadar kaba ki hiçbir otobüs veya karavan seyahat edemiyor. Kabile topraklarında olduğumuz yol boyunca Navajo hoganları var. 18:45'e kadar, şans eseri bir kamp yeri buluyoruz ve 'çok az kişi var' ve gökyüzüne bakmak için kamp sandalyelerine yerleşiyoruz.
Chaco Kanyonu'nun gece gökyüzü iyi bilinir. Mayıs 1998'de Ulusal Park Servisi, Chaco Gözlemevi'ni adadı ve modern dünyanın yüzyıllar öncesinin Chacoan insanlarıyla bağlantısını güçlendirmeye yardımcı oldu. Açık ve parlak, herhangi bir ışık kirliliğinden etkilenmeyen gece gökyüzü, dünyanın en iyi bilinen resim yazılarından birinin nasıl olduğunu açıklamaya yardımcı olur. Supernova Pictograph, gökyüzünde gördükleri dünyanın büyüsüne kapılan eski halklar tarafından oluşturulabilir. Chaco'daki her şey, büyük Kivas, yolların tasarımı, hepsi cenneti hesaba katar. Chacoanların neden yok olduklarını kimse kesin olarak bilmiyor, ancak bir şey biliniyor: Geride kalan kalıntılar, bunun bölge halkları arasında önemli bir seyahat ve ticaret kavşağı olduğunu gösteriyor.
Ertesi sabah, Penasco Blanco ve Supernova Pictograph Trail boyunca nehir geçişi dışında kolay sekiz millik bir yürüyüşe çıkıyoruz. Patika boyunca petroglifler görüyoruz, kaya duvarlarına yapılan gerçek oymalar. piktograflar, temelde kaya resimleri. Asıl piktografa gelmek bir sürpriz çünkü bir çıkıntının altında yaklaşık 20 metre yükseklikte, kese şeklindeki uçurum kırlangıç yuvalarıyla vurgulanıyor. Sanatçı ya da sanatçılar bunu nasıl yaptı?
Piktograf grubunun dört sembolü, yüzyıllar boyunca bitki boyaları gibi solmayan bir hayvansal yağ boyasından yapılmış açık kırmızıdır. Hilal, yıldız benzeri bir sembol, eşmerkezli bir daire (güneş izlemenin sembolü) ve parmakları genişçe yayılmış çocuksu, saf ve dikkat çekici bir el vardır. Akademisyenler, tabloların 1054 yılında, Çin ve Hindistan'da Boğa takımyıldızında Yengeç Bulutsusu'ndaki bir süpernova patlamasına ilişkin tarihsel raporlarla eşzamanlı olarak yaratıldığını tahmin ediyor. Perspektif açısından, kendi güneşimiz bir süpernova yaratmak için çok küçüktür. Bu anıtsal bir gök olayı olurdu. Gökyüzünün dönüştüğünü görenlerin belki de dünyanın sonunun geldiğini zannedenlerin ve kayaya bir resim çizenlerin, sanki: Buradaydım ve gördüm demiş gibi zihinlerine hayranlıkla oturabilirim. Bugün nasılsın.
Yengeç Bulutsusu patlayan bir yıldızdı
Yengeç Bulutsusu, dünyevi gökyüzü gözlemcileri tarafından bin yıl önce görülen büyük bir yıldız patlamasından dışarı doğru akan bir gaz ve enkaz bulutudur. Yukarıdaki Hubble görüntüsü, genişleyen enkaz bulutundaki karmaşık ipliksi yapıyı göstermektedir. Ayrıntıları göstermek için renk ve kontrast geliştirilmiştir. NASA/ESA/J aracılığıyla görüntü. Hester ve A. Loll (Arizona Eyalet Üniversitesi).
Yengeç Bulutsusu, insan gözüyle teleskopla görüldüğü gibi, belli belirsiz bir yengeç gibi göründüğü için böyle adlandırılmıştır. Gerçekte, geniş, dışa doğru akan bir gaz ve enkaz bulutudur: bir süpernova veya patlayan yıldızın dağınık parçaları. Dünyevi gökyüzü gözlemcileri MS 1054 yılının Temmuz ayında Boğa takımyıldızında bir “misafir” yıldızı gördüler. Bugün bunun süpernova olduğunu biliyoruz. Bu yıldızın – Yengeç Bulutsusu–ndan geriye kalan kısmına olan tahmini uzaklık yaklaşık 6.500 ışıkyılı. Yani ata yıldız yaklaşık 7500 yıl önce patlamış olmalı.
Anasazi resmi muhtemelen 1054 AD Chaco Kanyonu, New Mexico'daki Yengeç Bulutsusu süpernovasını tasvir ediyor.
Yengeç Bulutsusu'nun Tarihi. 4 Temmuz'da, MS 1054'te Çinli gökbilimciler, Tianguan yakınlarında parlak bir "misafir" yıldızını fark ettiler; bu yıldız, Boğa Boğa takımyıldızında şimdi Zeta Tauri olarak adlandırılıyor. Tarihsel kayıtlar kesin olmasa da, parlak yeni yıldız muhtemelen Venüs'ü gölgede bıraktı ve bir süre için güneş ve aydan sonra gökyüzündeki en parlak üçüncü nesneydi.
Birkaç hafta boyunca gündüz gökyüzünde parladı ve gözden kaybolmadan önce neredeyse iki yıl boyunca geceleri görüldü.
Amerika'nın güneybatısındaki Anasazi Halkının gökyüzü gözlemcilerinin de 1054'teki parlak yeni yıldızı görmüş olmaları muhtemeldir. Tarihi araştırmalar, 5 Temmuz sabahı, yeni yıldızın çok yakınında gökyüzünde bir hilal ayının göründüğünü gösteriyor. Çinlilerin gözlemleri. New Mexico'daki Chaco Kanyonu'ndan alınan yukarıdaki piktografın olayı tasvir ettiğine inanılıyor. Soldaki çok çivili yıldız, hilalin yakınındaki süpernovayı temsil ediyor. Yukarıdaki el izi, etkinliğin önemine işaret edebilir veya sanatçının “imzası” olabilir.
Haziran veya Temmuz 1056'dan itibaren, İngiliz amatör astronom John Bevis tarafından şu anda oldukça zayıf olan bulutsuluğun bir gözleminin kaydedildiği 1731 yılına kadar nesne bir daha görülmedi. Bununla birlikte, nesne 1758'de Fransız kuyruklu yıldız avcısı Charles Messier tarafından yeniden keşfedildi ve kısa süre sonra, şimdi Messier Kataloğu olarak bilinen, kuyruklu yıldızlarla karıştırılmayan nesneler kataloğundaki ilk nesne oldu. Bu nedenle, Yengeç Bulutsusu genellikle M1 olarak adlandırılır.
1844'te, daha çok Rosse'un üçüncü Kontu olarak bilinen gökbilimci William Parsons, İrlanda'daki büyük teleskopuyla M1'i gözlemledi. Onu bir yengeç benzeri bir şekle sahip olarak tanımladı ve o zamandan beri M1 daha yaygın olarak Yengeç Bulutsusu olarak adlandırıldı.
Ancak, 1054 “misafir” yıldızın Çin kayıtlarıyla olan ilişkisi 20. yüzyıla kadar keşfedilmedi.
Daha büyük görüntüleyin. | Yengeç Bulutsusu, göklerdeki en parlak yıldızlardan ve tanımlanması en kolay takımyıldızlarından bazıları arasında yer almaktadır. Sonbaharın sonlarından ilkbaharın başlarına kadar akşamları gözlemlemek için en uygun yer olan Yengeç, Zeta Tauri yıldızının çok yakınında görülebilir. Bu çizelge Stellarium'un izniyle.
Yengeç Bulutsusu nasıl görülür. Bu güzel bulutsunun, bir grup parlak yıldıza ve tanınabilir takımyıldızlara yakın konumu nedeniyle bulunması nispeten kolaydır. Güneşin çok yakın göründüğü kabaca Mayıs-Temmuz ayları dışında tüm yıl gecenin bir zamanında görülebilmesine rağmen, en iyi gözlem sonbaharın sonlarından ilkbaharın başlarına kadardır.
Yengeç Bulutsusu'nu bulmak için önce Orion'daki parlak Betelgeuse'den Auriga'daki Capella'ya hayali bir çizgi çizin. Bu hattın yaklaşık yarısında, Toros-Auriga sınırında Beta Tauri (veya Elnath) yıldızını bulacaksınız.
Beta Tauri'yi belirledikten sonra, Betelgeuse'a giden yolun üçte birinden biraz daha fazla geriye gidin ve daha sönük yıldız Zeta Tauri'yi kolayca bulmalısınız. Zeta Tauri'nin etrafındaki alanı taramak, küçük, soluk bir lekeyi ortaya çıkarmalıdır. Beta Tauri yönünde aşağı yukarı yıldızdan bir derece uzaklıkta (dolunayın genişliğinin yaklaşık iki katı kadar) bulunur.
Dürbünler ve küçük teleskoplar, nesneyi bulmak ve kabaca dikdörtgen şeklini göstermek için kullanışlıdır, ancak ipliksi yapıyı veya herhangi bir iç detayını gösterecek kadar güçlü değildir.
7 derecelik bir görüş alanında Zeta Tauri ve Yengeç Bulutsusu'nun simüle edilmiş görünümü. Stellarium'dan bir ekran kaydına dayalı grafik.
Yukarıdaki ilk mercek görünümü, Zeta Tauri çevresinde merkezlenmiş 7 derecelik bir görüş alanını simüle eder, yaklaşık olarak 7 X 50 çift dürbünle beklenebilecek olan budur. Tabii ki, tam yön ve görünürlük, gözlem süresine, gökyüzü koşullarına vb. bağlı olarak geniş ölçüde değişecektir. Soluk bulutluluk için Zeta Tauri'nin etrafını tarayın.
3.5 derecelik görüş alanına sahip Zeta Tauri ve Yengeç Bulutsusu'nun simüle edilmiş görünümü. Stellarium'dan bir ekran kaydına dayalı grafik.
Yukarıdaki ikinci görüntü, küçük bir teleskop veya bulucu dürbünle beklenebileceği gibi, yaklaşık 3.5 derecelik bir görünümü simüle eder. Size net bir ölçek fikri vermek için, burada Zeta Tauri ile Yengeç Bulutsusu arasındaki boşluğa iki dolunay sığacak.
Kesin koşulların değişeceğini unutmayın.
Yengeç Bulutsusu Bilimi. Yengeç Bulutsusu, muazzam bir süpernova patlamasında kendi kendini yok eden devasa bir yıldızın kalıntısıdır. Bu, Güneşimizden en az sekiz kat daha büyük yıldızlar için tipik bir sonuç olan Tip II süpernova olarak bilinir. Gökbilimciler bunu, aşağıdaki noktalar da dahil olmak üzere çeşitli kanıt türleri ve akıl yürütme yoluyla belirlediler.
Öncelikle1054'te Asyalı gökbilimciler ve diğerleri tarafından görülen parlak yeni veya "misafir" yıldız, tıpkı patlayan bir yıldızdan bekleneceği gibi.
İkinci, Yengeç Bulutsusu, eski kayıtların “misafir” yıldızın görüldüğü yer olarak belirtilen yerde bulunuyor.
Üçüncü, Yengeç Bulutsusu'nun, tıpkı bir süpernovadan gelen enkaz bulutunun yapacağı gibi, dışa doğru genişlediği gösterildi.
Dördüncü, bulutun gazlarının spektroskopik analizi, başka yollardan ziyade bir Tip II süpernova yoluyla oluşumla tutarlıdır.
Beşinci, Tip II süpernova patlamalarının tipik bir ürünü olan titreşen bir nötron yıldızı, buluta gömülü olarak bulundu.
Devasa bir yıldızın ömrü, özellikle sonlara doğru karmaşıktır. Ömrü boyunca, muazzam kütlesi, çekirdeğindeki nükleer reaksiyonların dışa doğru itilmesini içerecek kadar yerçekimi sağlar. buna denir termodinamik denge.
Bununla birlikte, sona doğru, yerçekiminin ezici kuvvetini geri tutmak için dışa doğru basıncı üretecek yeterli nükleer yakıt yoktur. Belirli bir noktada, yıldız aniden şiddetli bir şekilde çöker, içeri doğru olan kuvvet çekirdeği hayal edilemez yoğunluklara sıkıştırır. Ya bir nötron yıldızı ya da bir kara delik oluşturulabilir. Bu durumda, çekirdekteki elektronlar protonlara bastırıldı, nötronlar oluşturdu ve çekirdeği bir nötron yıldızı adı verilen küçük, yoğun ve hızla dönen bir nötron topuna sıkıştırdı. Bazen, bu durumda olduğu gibi, nötron yıldızı radyo dalgalarında titreşerek onu bir "pulsar" haline getirebilir.
Çekirdek bir nötron yıldızına sıkıştırılırken, yıldızın dış kısımları sıçrar ve uzaya yayılır, hidrojen ve helyum gibi ortak bileşenler, kozmik toz ve yalnızca süpernova patlamalarında üretilen elementlerle tamamlanmış büyük bir enkaz bulutu oluşturur. .
Yengeç Bulutsusu'nun merkezi yaklaşık olarak RA: 5° 34'8242 32'8243, dec: +22° 1'8242
Alt satır: Yengeç Bulutsusu nasıl bulunur, ayrıca gece gökyüzünün bu büyüleyici bölgesini çevreleyen tarih ve bilim.
HizalamalarCasa Rinconada / Fotoğraf Charles M. Sauer, Wikimedia Commons
Bazı taraflar, 14 ana Chacoan kompleksinden en az 12'sinin koordinasyon içinde yerleştirildiği ve hizalandığı ve her birinin, görsel olarak önemli zamanlarda Güneş ve Ay'ın geçişini yansıtan eksenler boyunca yönlendirildiği teorisini geliştirdi. Titiz orantı ve hizalama sergilediği bilinen ilk büyük ev Casa Rinconada'ydı: 10 metrelik (33 ft) yarıçaplı ikiz '“T'” şeklindeki portallar. kiva kuzey-güney aynı çizgideydi ve karşıt pencereleri birleştiren eksenler, merkezinin 10 santimetre (4 inç) yakınından geçti. [1] Pueblo Bonito ve Chetro Ketl'in büyük evleri, “Solstice Project” ve ABD Ulusal Jeodezi Araştırması tarafından, ekinoks güneşinin geçişini yakalayan bir eksen olan doğu-batı hattı boyunca yerleştirilmek üzere bulundu. Ana duvarlarını dikey olarak ikiye bölen çizgiler kuzey-güney hizasındadır, bu da gün ortası ekinoksunu yansıtmak için olası bir niyeti ima eder. Pueblo Alto ve Tsin Kletsin de kuzey-güney hizasında. Bu iki eksen, yukarıdan bakıldığında ters bir haç oluşturur, kuzeye giden erişimi, günümüz Pueblo Kızılderililerinin bir ima olduğuna inandıkları bir hac rotası olan ramrod-düz Büyük Kuzey Yolu ile Pueblo Alto'yu 35 mil (56 km) daha uzatır. uzak kuzeyden gelişlerini çevreleyen mitler. [2]Pueblo Pintado, uzaktaki bir Chacoan harika evi. / Fotoğraf HJPD, Wikimedia Commons
İki ortak enlem ancak taban tabana zıt kompleksler, Pueblo Pintado ve Kin Bineola, merkezi kanyonun ana binalarından yaklaşık 15 mil (24 km) uzaklıkta bulunuyor. Her biri, her 18.6 yılda bir tekrarlanan kış ortası “minimum ayının” geçişi ve batışı ile aynı doğrultuda olan merkez kanyondan bir patika üzerinde yer alır. [6] Pueblo Bonito'dan daha az uzakta olan diğer iki kompleks, Una Vida ve Peñasco Blanco, dolunay'ın geçişi ile aynı eksende bir eksen paylaşıyor. “minimum” ve “maksimum” terimleri, ay gezinti döngüsündeki azimut uç noktalarını veya batan dolunayın sergilediği gerçek kuzeye göre yönlerdeki salınımları ifade eder. Kış gündönümüne en yakın yükselen veya batan dolunayın, maksimum azimut kuzeyinden veya “maksimum ekstremum”'den “minimum ekstremum” olarak bilinen en güney azimutuna ilerlemesi yaklaşık 9,25 yıl alır. [2]
George PA Healy (G.P.A. Healy)
Healy, Boston, Massachusetts'te doğdu. Deniz ticaretindeki İrlandalı bir kaptanın beş çocuğundan en büyüğüydü. Küçük yaşta babasız kalan Healy, annesine destek olmaya yardımcı oldu. On altı yaşında çizmeye başladı ve sanatçı olma hırsı geliştirdi. Gilbert Stuart'ın kızı Jane Stuart, ona Guido'nun renkli bir şekilde kopyalayıp bir taşra rahibine sattığı bir Guido's “Ecce Homo” ödünç vererek yardım etti. Daha sonra, Healy'nin tavsiyesinden yararlandığı Thomas Sully ile tanıştırdı ve Sully'nin sıkıntılı günlerinde Sully'ye minnetle borcunu ödedi.
Bildiğim kadarıyla akrabalık yok, buradan Avustralya'ya kadar çok Healys ve Helys var.
Tyler'ı boyadı
Beyaz Saray'da görünen birkaç tane var, bunun gibi Barışçılar.
Bunu Paylaş:
Bunun gibi:
Yazar Biyografisi
E. C. Krupp, Griffith Gözlemevi
EC Krupp bir gökbilimcidir ve 1974'ten beri Los Angeles'taki Griffith Gözlemevi'nin direktörlüğünü yapmaktadır. Gözlemevi'nin yakın zamanda 93 milyon dolarlık yenilenmesine ve genişletilmesine öncülük etmiştir. Echoes of the Ancient Skies: The Astronomy of Lost Civilizations (Dover Publications, 2003) ve Skywatchers, Shaman & Kings: Astronomy and the Archeology of Power (Wiley, 1999) düzinelerce araştırma makalesi, ve astronominin kültürel boyutlarıyla ilgili yüzlerce makale. Dünya çapında yaklaşık 2000 antik ve tarih öncesi bölgeyi ziyaret etti.
Penasco Blanco izindeki Süpernova Piktografının Yengeç Bulutsusu'nu yaratan süpernovayı temsil edebileceği söyleniyor. Piktografın bir işaret olmadan fark edilmesi zor olurdu. Küçük bir kaya çıkıntısının üzerinde, tam üzerinizde. Bir yıldız, &hellip Okumaya devam et &rarr
Geçen hafta sonu, uzun zamandır yapmak istediğim iki şeyi yapmak zorunda kaldım: gece gökyüzü fotoğrafçılığını deneyin ve Chaco Kanyonu'na dönün. Gece boyunca araba kullanmak ve ertesi gün uyanık kalmak zordu &hellip Okumaya devam et &rarr
DUVAR ÜZERİNDEKİ YAZILAR Güneybatı: Colorado, New Mexico, Arizona, Utah ve Nevada'daki kanyonlara kazınmış gizemli ve güzel antik petroglifler ve piktograflar göze ve ruha hitap ediyor.
Kayaya oyulmuş bir kanyon duvarının gölgesinde, zamanla donmuş, sivri uçlu bir antilopun hatasız figürü var. Duvarda sonsuza kadar sürünen bir kertenkele. Ve bir avcı, yayına çentiklenmiş bir ok, sonsuza kadar uçmasına izin vermeye hazır ama asla bırakmaz. Arkeologlar, Güneybatı'daki asırlık kaya sanatı çizimlerinin tarih öncesi grafitiden daha fazlası olduğuna inanıyor: Bize hikayeler anlatıyorlar ve onları kazıyan insanların dini inançlarını, tarihini, korkularını ve zaferlerini ortaya koyuyorlar. Taşa oyulmuş bu görüntüler merak uyandırıyor, büyülüyor ve çoğu zaman bizi şaşırtıyor.
Colorado, New Mexico, Arizona, Utah ve Nevada'daki korunaklı kanyon duvarlarına sıçrayan petrogliflerin ve resim yazılarının çoğu, gizemle baharatlanmış tarihe düşkün gezginler için kolayca erişilebilir. Ülkenin bu bölgesinde bulunan daha yaygın kaya sanatı olan petroglifler, kayaya kazınmış veya yontulmuş resimlerdir. Genellikle "çöl verniği" olarak adlandırılan, doğal olarak oluşan koyu bir patinayla kaplı kırmızı, gri veya beyaz taşlarla göze çarparlar. "Petroglifler: Antik Dil/Kutsal Sanat." Moore, kitabı için en önemli kaya sanatı alanlarını görmek için Güneybatı'nın her yerini gezdi.
Colorado'nun güneybatısındaki Mesa Verde Ulusal Parkı'nda bir site tercümanı olan Will Morris, rock sanatı bir terimin fazla küçümseyici olabileceğini söylüyor. "Bu sanat, ama bugün düşündüğümüz gibi gerçekten sanat değil. Sadece dekorasyon için orada değil," diyor.
Çoğu arkeolog, kaya sanatının amacının dekoratif değil, bilgilendirici (yolları işaretlemek, nerede su bulunacağını göstermek veya takvimler olarak), dini (kutsal noktaları onurlandırmak, dua etmek) ve bölgesel (izinsiz giriş yok) olduğuna inanır.
Güneybatıdaki petrogliflerin çoğu, atalara ait Pueblo halkı (eski adıyla Anasazi) ve kuzey Colorado'daki diğer Güneybatı kabile grupları tarafından yapıldı, tarih öncesi Fremont halkı tarafından yapıldı.
Colorado Tarih Kurumu'ndan arkeolog Meg Van Ness, "Her yerdeler ve onları görmeden yanlarından yürüyebilirsiniz" diyor. "Günün saatine ve ışığın onlara nasıl çarptığına bağlıdır. Görünebilirler veya kaybolabilirler."
Güneybatı petrogliflerindeki yaygın görüntüler, yılanlardan ve kertenkelelerden büyük boynuzlu koyunlara ve geyiklere kadar hayvanları içerir.
Mesa Verde'den güney Arizona'ya kadar bulunan en yaygın figür, bazen flüt çalan, bazen de bir paket taşıyormuş gibi kambur olan Kokopelli'dir. Denver'daki Colorado Üniversitesi'nde antropoloji yardımcı doçenti olan ve "The Prehistory of Colorado and Adjacent Areas" adlı yeni bir kitabın yazarı Tammy Stone, çoğu antropologun onun gezgin tüccarı temsil ettiğini düşündüğünü söylüyor.
Stone, Güneybatı'nın petroglifleri arasında belirgin benzerlikler olduğunu ve daha kuzeyde bulunanlarla üslup ve konu bakımından farklılık gösteren belirgin farklılıklar olduğunu söylüyor. Kuzey Fremont petroglifleri gerçekçi olma eğilimindedir, Güneybatı görüntüleri bazı efsanevi ve antropomorfik figürlerle birlikte daha soyut şekiller içerir.
Ancak hepsi zamanın kültürünü aktarma eğilimindedir. Bazıları kesinlikle belirli olaylarla bağlantılıdır - çok az bilim adamı, Chaco Kanyonu'ndaki devasa güneş patlamasının, 1054'te meydana gelen süpernovadan (Dünya'dan kolayca görülebilen nadir, son derece parlak bir yıldız etkinliği) başka bir şeyi temsil ettiğinden şüphe duymaz, diyor Moore kitabında. Moore, bu kurak arazinin her yerinde bulunan yılanların, suyun nerede bulunacağını temsil ettiğini söylüyor. Boynuzlu yılanlar su tanrılarıdır. Gökyüzüne, genellikle bulutlara uçan kuşlar, yağmur dualarını temsil edebilir. Moore, resimlerin yazıyı temsil ettiğini düşünmüyor. "Bu, okuryazar bir kültürün okuryazar olmayan bir kültür hakkında yaptığı bir varsayımdır," diyor. Yazmasalar da, iletişim amaçlıdırlar. Bazı petroglifler kuşkusuz kutsal niteliktedir.
Van Ness, bunu anlamak için New Mexico'daki Bandelier Ulusal Anıtı'ndaki Kokopelli'nin yüzündeki aptal sırıtışı görmenin yeterli olduğunu söylüyor. "Orada biraz eğlendiklerini biliyorsun," diyor. Moore, kaya sanatına bakarken sadece çizimlere bakmamanızı öneriyor. "Gözlerini açarak git ve nerede olduklarını görmek için zaman ayır. ve sorun, bu görüntü bana bu yer hakkında ne anlatmaya çalışıyor? Site sanatın bir parçası, anlamın bir parçası."
Ziyaretçiler genellikle eski kabileler arasında petroglifleri kimin yarattığını park bekçilerine ve site tercümanlarına sorar. Tahminler, kutsal adamlardan sıradan halka ve hikaye anlatıcılarına kadar uzanır.
Bir de New Mexico'daki Chaco Kanyonu'nda bir korucu tarafından savunulan teori var. Gösterişli cinsellikten ve mekandan, bunların gözcülük yaparken sıkılan genç erkekler tarafından yapıldığından oldukça emindi. "Muhtemelen haklı!" diyor Van Ness gülerek.
Uçurum duvarları gibi bulundukları bazı yerlerde görüntülerin nasıl kazındığı veya boyandığı konusunda çeşitli teoriler var. Belki de yukarıdaki kayalıklardan iple sallanan sanatçılar, belki de ham merdivenler kullandılar. Şaşırtıcı görünen şey, bu sanatın bir kısmının 1000 yıl veya daha uzun bir süre sonra bozulmamış durumunda kalmasıdır. Stone, kuru iklimin ve misafirperver olmayan arazinin birçok sitenin korunmasına yardımcı olduğunu söylüyor.
"Çok erişilebilir oldukları yerde, onlar da tahrip edildi" diye ekliyor. Bazı insanlar karışıma kendi grafitilerini eklemeye direnemezler. Güneybatı'nın her yerindeki petroglifler tahrif edilmiş, spreyle boyanmış, tebeşirle çizilmiş ve ateş edilmiş. Bu eserlerin vekilharçları, bir petroglifin tahrif edilmesini bir müzedeki sanatı kesmeye benzetiyor.
Moore bunun bir yok etme dürtüsünden daha fazlası olduğunu düşünüyor. "[Bulduğunuz] yerler genellikle güçlü yerlerdir. Eskiler, çiziminizi eklerseniz, sizin de güç kazandığınıza inanıyorlardı. Modern grafiti siteyi kirletse de, belki orada anlamadığımız bir dürtü vardır. Hepimiz, 'Ben buradaydım' diyen bir şeyi bırakma dürtüsüne sahibiz. "
Kaya sanatı, Güneybatı boyunca birçok halka açık (ve bazı özel) yerlerde bulunabilir. Arabayla gidebileceğiniz veya park edip ardından kolayca yürüyebileceğiniz bazı erişilebilir siteler burada.
Petroglifler ve piktograflar, güney Utah'ın dramatik kayalık manzarasının her yerine dağılmış durumda. Powell Gölü'nü çevreleyen kanyonlarda, Arches, Zion, Bryce ve Capitol Reef milli parklarında, Fremont Indian ve Goblin Valley eyalet parklarında ve Duchesne yakınlarındaki Uintah ve Ouray Ute Nation topraklarında bulunurlar. Ve Ouray'ın güneyindeki Desolation Canyon'un duvarları boyunca akan nehirle ilgileniyorsanız.
Capitol Reef Ulusal Parkı: Utah'ın güneybatısında yer alır. Petroglifler, buradaki ziyaretçi merkezinin yaklaşık bir mil doğusunda Utah Highway 24'ü kaplayanlardan daha erişilebilir değil. Yoldan kolayca görülebilen epeyce büyük petroglifler var, ancak onlara yaklaşmanıza veya dokunmanıza izin verilmiyor. Parka giriş araç başı 4 dolar. 435-425-3791'i arayın.
Monument Valley Navajo Tribal Park: Güney Utah ve kuzey Arizona'da bulunur. Muhteşem kaya oluşumlarının ötesine bakarsanız, ilginç kaya sanatı da bulacaksınız. Rehberinizden (ziyaretçilerin yalnız keşfetmemeleri tavsiye edilir) size boyalı el izlerini ve bazıları oldukça iyi gizlenmiş diğer kaya sanatlarını göstermesini isteyin. 435-727-3287'yi arayın. n Monument Valley'in içinde Gizemli Vadi var. Pueblo halkı yaklaşık 600 yıl öncesine kadar burada yaşadı ve arkalarında el izleri, insan figürleri, antilop ve büyük boynuzlu koyunlar gibi birçok resim yazısı bıraktı. Vadiyi ziyaret etmenin tek yolu, Goulding's Trading Post'ta ayarlanabilen bir Navajo rehberidir. 435-727-3231'i arayın.
Petroglyph Ulusal Anıtı: Güneybatıdaki en büyük kaya sanatı örneklerinden biri, Albuquerque şehrinin kenarında yer alır ve duvar boyunca ve 17 millik kanyonun kayalarında tahmini 10.000-15.000 figür içerir. Siyah kaya yüzleri üzerindeki gri ve beyaz çizimler, 800 ila 3.000 yıl önce oluşturuldu ve insan ve hayvan figürlerini ve anlamları hala tartışılan sayısız soyut sembolleri içeriyor. Herhangi bir yerel ziyaretçi rehberi sizi Boca Negra Kanyonu'ndaki anıta yönlendirecektir. Otopark 4735 Unser Bulvarı'ndadır. N.W. Giriş ücretsizdir ve bir ziyaretçi merkezi broşürler ve bilgiler sunar. Saatler: 08:00 - 17:00 günlük. Küçük bir otopark ücreti alınır. 505-899-0205'i arayın.
Bandelier Ulusal Anıtı: Kuzey New Mexico'da bulunur. Pueblo kültürünün büyüleyici kalıntılarının yanı sıra, Long House Ruin'deki çalışmalarının diğer kalıntıları da vardır. Petroglifler ve piktograflar, sitenin üzerinde yükselen sarp kayalıklar tarafından korunmaktadır ve bu nedenle korunmaktadır. Evcil hayvanlara izin verilmez, sadece gündüz saatlerinde izin verilir. Giriş ücreti araç başı 10$'dır. 505-672-3861, Dahili numarayı arayın. 517.
Chaco Culture Ulusal Tarihi Parkı: Grants'in kuzeybatısında yer almaktadır. Uzak Chaco'da, en iyi petroglifler bir günlük yürüyüş gerektirir, ancak bazıları sitenin içinden geçen ana döngü yolunun yakınında görülebilir. Sizi kanyona ve hazinelerine yönlendirmek için rehberli bir tura çıkmak en iyisidir. Ziyaretçi merkezi sabah 8'den akşam 5'e kadar açıktır. (yaz aylarında 18:00). Giriş ücreti araç başına 8 dolar. Parkta yiyecek veya gaz yok, bu yüzden bir depo benzin alın ve piknik öğle yemeği getirin. Su mevcuttur. Kayıt için 505-786-7014'ü arayın.
Comanche Ulusal Otlakları: Springfield'ın güneyi ve batısında ve Trinidad'ın doğusunda, görünüşte hiçbir yerin ortasında. Ancak çayırlar birkaç harika petroglif alanına sahiptir. n Çayırların kuzey yarısındaki Vogel Kanyonu, Colorado 109'un hemen çıkışında, U.S. Highway 50'nin güneyinde. La Junta'daki sapağa girin ve işaretleri izleyin. Otoparktan, bakımlı bir patika üzerinde yaklaşık yarım mil yürüyün, ardından kaya oymalarıyla dolu bir kanyon duvarına kadar cairn işaretli bir patika takip edin. 719-384-2181'i arayın. n Çayırların güney kesiminde yer alan Picture Canyon'da daha az sayıda ama oldukça ilginç petroglifler var, bunlardan biri de dikkat çekici bir şekilde bir uzay adamına benziyor! Ayrıca benekli bir kadın arayın ve bunun ne anlama gelebileceğini tahmin edin. Tahminler, bu sanatı, muhtemelen kış için burada kamp yapan Plains Kızılderilileri tarafından yapılan MS 0-500'e yerleştiriyor. n Kaya sanatı da otoparktan kısa ve kolay bir yürüyüş. Çayırlardaki çeşitli sitelerin haritasını almak için Springfield'daki Colorado Yaban Hayatı Bölümü korucu istasyonunda durun. Picture Canyon bilgileri için 719-523-6591 numaralı telefonu arayın. n Bent County'deki (ayrıca güneydoğu Colorado) John Martin Rezervuarı'ndaki Hicklin Springs Petroglifleri de yan geziye değer. Bir rehber kitabın "şaşırtıcı petroglif dizisi" dediği şey, hem tarih öncesi sanatçıları hem de daha yeni sanatçıları (1870-1900) temsil eder. Yüzlerce figür, hem Güneybatı'nın başka yerlerinde bulunanlara özgü hem de bölgeye özgüdür.
Canyon Pintado ve Dragon Trail: Colorado Northwestern Community College'ın yardımıyla Rangely Museum Society, burada kendi kendine rehberli petroglif turları sunuyor. Hem Fremont (M.S.650-1150) hem de Ute (M.S.1200 ila 1880) kültürlerini temsil eden bu figürler, manda, koyun ve geyik figürlerini içerir. Tur haritaları, şehrin hemen dışındaki Rangely Müzesi'nde de mevcuttur. 970-675-2612 veya 970-675-8476'yı arayın. Canyon Pintado'daki petrogliflere özellikle erişilebilir. Kanyona ulaşmak için Interstate 70'in batısından ayrılın ve Colorado 139'u Douglas Geçidi üzerinden kuzeye götürün. Kokopelli sitesi, bir tabela ile işaretlenmiş, otoyolun hemen dışındadır. Bu alan Arazi Yönetimi Bürosu tarafından yönetilmektedir ve erişim ücretsizdir.
Sandrocks Nature Trail ve Petroglyphs: Kuzeybatı Colorado'da Craig'in yakınında yer almaktadır. Yumuşak kumtaşındaki oymalar arasında eller, pençeler, yıldırımlar, çeşitli hayvanlar (özellikle atlar), atalarının Puebloans tarafından yüzyıllar boyunca Shoshone insanlarına yapıldığına inanılıyor. Broşür için 970-824-5689'u arayın.
Dinozor Ulusal Anıtı: Kuzeybatı Colorado'da bulunur. Utah sınırıyla örtüşen bir dizi petroglif alanı içerir. En erişilebilir olanı, Cub Creek Yolu üzerindeki iki sitedir. Anıtın içine girdiğinizde bir harita alacaksınız ya da kitapçıdan bir tane alabilirsiniz. Giriş, araç başına 10 ABD dolarıdır. Anıt hakkında genel bilgi için 970-374-3000 veya 435-789-2115 numaralı telefonu arayın.
Mesa Verde Ulusal Parkı: Colorado'nun güneybatısında yer alır. Petrogliflerden çok atalara ait Puebloan harabeleri ile tanınan bina, ayrıca iyi korunmuş Spruce Tree House alanına giderken kaçırmamanız gereken 30'a 10 metrelik bir petroglif panele sahiptir. Bu, birkaç kişi tarafından alınan ve çabaya değer, orta derecede yorucu bir yürüyüş. Giriş ücreti araç başı 10$'dır. 970-529-4465'i arayın.
Valley of Fire Eyalet Parkı: Las Vegas'tan arabayla bir saat uzaklıktadır. Atlatl Kayası'na giden ana yoldan bir yan geziye çıkın. Kayaya oyulmuş kırmızı petroglifleri görmek için metal merdiveni park edin ve tırmanın. Atalara ait Pueblo Kızılderilileri, MÖ 300'den beri orada yaşadılar. 1150'ye kadar. Park tüm gün açıktır, ancak petroglifler doğuya bakar ve en iyi sabah ışığında görülür. Sadece merak edilebilir - kayaya çizim yapmak için oraya nasıl geldiler? Ayrıca, ziyaretçi merkezinin hemen kuzeyindeki parkur başı olan Petroglyph Canyon Trail'e de göz atın. Kaya sanatı ile duvar kağıdıyla kaplı bükülmüş bir kanyonda kumlu ancak düz yarım mil yolunda park edin ve yürüyün. En iyi manzaralar muhtemelen güneşin tam tepede olduğu öğlen vaktidir. Giriş: Araba başına 5 dolar. 702-397-2088'i arayın.
Rock Art Canyon Ranch: Winslow, Arizona yakınlarında bulunan bunlar, ülkedeki en iyi ve en iyi korunmuş petrogliflerden bazıları. Baird ailesine ait özel arazi üzerindedir, ancak çiftlikte durabilir, bir kovboy rehberi alabilir ve Chevelon Kanyonu'na götürülebilirsiniz. Aşağıya indiğinizde, güzel bir akarsu, vahşi yaşam, yerin her iki tarafında kilometrelerce göreceğinizden daha fazla yeşillik ve etrafta en iyi korunmuş Kolomb öncesi kaya sanatlarından bazılarını bulacaksınız. Turlar, Pazar günleri hariç yıl boyunca mevcuttur, ancak oraya nasıl gidileceğine dair ayrıntılı talimatlar için önceden yazmadan veya aramadan çiftliği bulmaya çalışmayın. İletişim: Brantley Baird, Box 224, Joseph City, Arizona. 86032-9999 veya 520-288-3260 numaralı telefonu arayın.
Painted Desert Wilderness ve Petrified Forest Ulusal Parkı: Interstate 40'ın kuzeyinde ve Holbrook'un doğusunda yer almaktadır. Ünlü Gazete Kayası'nı kaçırmayın. Parka girdiğinizde aldığınız haritada arayın. Bu Puebloan petroglif duvarının sadece geçmişin bir kaydı olarak değil, aynı zamanda o eski insanlar için bir takvim olarak hizmet ettiği düşünülmektedir. Ve artık Newspaper Rock'a yaklaşamasanız da Puerco Pueblo'daki yürüyüş parkurlarından görebilirsiniz. Bölgeye giriş araç başı 10 dolar. Yıl boyunca açık. 520-524-6228'i arayın.
Kaya sanatının çoğu yüzyıllara dayanmış olsa da, çok kırılgandır. Bu kadar uzun süre hayatta kalmasının bir nedeni, çok az insanın ona erişimi olmasıdır. Günümüzde aleni vandalizm, sprey boyama ve petrogliflere ateş etmeyi içeriyor, ancak esere zarar vermenin daha az belirgin yolları da var.
Ziyaret ettiğinizde: n Dokunmayın. Ellerinizdeki yağlar ve sürekli dokunulması çizimi bozacaktır. n Kaydetmek istiyorsanız fotoğraflayın (dolaylı ışıklı ve bulutlu günler en iyi sonuçları verir). Sürtünme yapmayın ve taslağı tebeşirlemeyin. İkisi de işe zarar verir. n Siteye kendi katkınızı eklemeyin. The art that's there has a meaning and may be sacred to some people. n If you see someone defacing rock art, ask them to stop or report it to a ranger. If no ranger is nearby, get a description of the vandals and the license plate number and make of their car, then report that.
The Supernova of 1054 – My Shot of the Day – March 5, 2014
There really isn’t any elevation change but the four miles to get to the “ Supernova of 1054 ” petroglyph takes you across an open valley bottom of soft sand held in place by rather hard-done-by Four-wing saltbush, sagebrush and cactus. There is some tough grasses out there too, but not much. I say “kind of” because when the wind picks up that sand and dust won’t grip onto anything very well and it swirls into the air in some pretty impressive, if localized, sandstorms.
To the right is a 100-foot tall sandstone cliff laid down in the Late Cretaceous when the valley was in a shallow area of a great inland sea. The sandstone is pocked with ammonites and ancient shrimp burrows and even shark teeth. It’s also painted and carved in wild ancient petroglyphs of animals and beings that no longer exist – or never did.
In the winter the hike is bitter cold. In the summer it’s ridiculously hot. In the spring the wind howls and you’ll rarely see anyone else out there. Two weeks ago when I went back to the Supernova of 1054 petroglyph for the first time in several years, I was all alone. Me…and the wind.
The point is that, by the time you get down the valley, across the dry wash and up under the shade of the sandstone cliff topped with Penasco Blanco you feel like you’ve gone on some extended, rough and satisfying expedition into the middle of nowhere.
And there, tucked up underneath the cliff about five meters up and among a city of swallow nests hangs the petroglyph that MIGHT represent the Supernova of 1054.
Supernova of 1054
Around Midsummer in the year 1054 AD a star located out near Zeta Tauri exploded. Well, actually, it must have
On the way to the supernova
exploded thousands of years before that date but it was on July 4th of that year that the light from the blow out made it the 6,500 light years to our section of the universe. The people on Earth could first see the bright spot in the sky that was the pulsar and nebula formed from the material blasted out of the exploding star. This supernova is classified as SN1054.
The light in the sky was so bright it could be seen even in the middle of the day for nearly a month. Some researchers speculate that the “star” created by the supernova of 1054 was six to ten times brighter than Venus. This new star in the ancient sky lasted for nearly three years before it began to fade out. Because it was so bright and easy to see, the event was recorded by Chinese, Arab, Japanese, European and quite possibly Native American observers. Quite possibly – probably – the people at Chaco.
Moon, Hand and Star
The panel has three symbols: a large star, a crescent moon, and a handprint. Along the bottom of the cliff are three concentric circles (or maybe it is the sun) painted in a now-faded yellow on red background. About a foot in diameter, the circles have what might be red flames trailing off to the right but it is hard to see and even harder to photograph.
The reason some researchers think that this petroglyph describes the supernova of 1054 is not only fascinating but actually quite convincing. See, the moon makes a regular 18.5-year transit back and forth across the sky and so every 18.5 years the moon and the Earth are more or less in the same relationship as they were in July of 1054. It just so happens that on that date when the moon and the Earth are back in that same position, the moon faces the Crab Nebula just as it does in the photo of the rock art up top.
Computer models and simulations of the moon’s orbit in early July 1054:
“….have shown that the moon was waning, just entering first quarter. These calculations also indicate that at dawn on 5 July 1054 in the American Southwest, the moon was within 3 degrees of the supernova, and its crescent oriented as on the pictograph (provided the pictograph is viewed looking up with one’s back to the cliff, as the authors of the pictograph most likely did). With the apparent width of the moon being about half a degree, this pictograph comes basically as close as it possibly could to being a true scale rendition of the 1054 supernova seen in conjunction with the waning moon.”
Correlation is not conclusion mind you but I for one find it pretty compelling.
There are two other possible ancient paintings of the Supernova of 1054 in Arizona. In both, the moon is a crescent, just as it is in the Chaco painting, next to a circle that might represent a star. Finally, a Mimbres ceramic bowl from southwestern New Mexico is also thought to show the supernova.
The question has to be asked: Could this petroglyph represent something entirely different? Could this petroglyph actually represent the 1006 supernova also recorded by Chinese astronomers or possibly the 1066 passing of Halley’s Comet that was seen all over the world? Several researchers who doubt that the petroglyph in Chaco represents the Supernova of 1054 ask why, if they recorded that event didn’t they record other spectacular astronomical events.
The easy answer to that is that we may just not have found them yet.
Remember, 1054 was at the time that the city (and empire) that was Chaco was at its height. Chaco was an important and possibly rather powerful Mesoamerican urban center of which the palaces remain for us to visit today. Scarlet and Military macaws squawked at Pueblo Bonito and the elites sipped at ceremonial chocolate.
The population was relatively high and specialists made detailed astronomical observations. They didn’t miss much and they surely didnt miss the Supernova of 1054.
Dark Sky
There is nothing quite like nights in Chaco. As soon as the sun goes down the air goes frigid. Nights are chilly, even in the summer. But the spread of stars over the unlit and remote canyon is something spectacular and rarely seen by most modern people. Because of this gift, Chaco is designated as an International Dark Sky Park to preserve that experience of truly dark night sky:
“The park’s natural nighttime darkness, commitment to reducing light pollution, and ongoing public outreach have led to its certification as an International Dark Sky Park by the International Dark-Sky Association (IDA). Chaco is the fourth unit in the National Park System to earn this distinction. By receiving this designation at the Gold-tier level, Chaco rates as one of the best places in the country to experience and enjoy natural darkness.”
Laying in my sleeping bags at night with only my face peeking out, the Milky Way spread out from horizon to horizon and everything in the universe seemed like it was right there in front of me.
Earthline: The American West
Essence: Chaco Canyon is distinctive for its superbly crafted magnificent structures and sheer number of great kivas and great houses. Pueblo Bonito is the largest prehistoric structure on the Colorado Plateau. Chacoan culture was a triumphant crowning of human achievement and a vibrant society that lasted over 300 years. The subject of in-depth archaeological scrutiny, mysteries remain. This essay describes two short tours: Pueblo Bonito to Chetro Ketl via the Petroglyph Trail and Casa Rinconada. Two backcountry hikes follow: the Pueblo Alto Loop and the trail to Peñasco Blanco via the Supernova Panel.
Travel: From Durango, travel south on U.S. Route 550 for 82 miles. Just south of mile marker 113 there is a brown sign for Chaco Culture National Historical Park. Turn west on paved San Juan County Road 7900. Turn right onto San Juan CR 7950, 5.1 miles from the highway. Pavement ends at 8.1 miles. The gravel road is wide and swift. However, at 16.8 miles, county maintenance ends and the dirt road is vulnerable to deep ruts. It would be problematic or impassible if wet. Turn back at a wash crossing at 17.5 miles if water is flowing more than a few inches. Upon entering the park at 21.2 miles, the road is paved. 4WD recommended but when the road is dry, 2WD with good clearance should suffice. Allow 2:15 from Durango. There is no fuel available in the park.
Entrance Fees Information
Gallo Campground: This is a National Park Service campground. There are 48 sites and two group sites which may be reserved, a good idea during busy months. Picnic table, fire ring, tent pad, and restrooms with non-potable water. Drinking water is available at the visitor center. Restrooms are closed in winter when porta pottys are available. Plenty of morning sun but no shade throughout the day. Food and ice are not available in the park. Chaco was designated an International Dark Sky Park in 2013. Spend the night in true dark and see the Milky Way and vast regions of space shot with stars.
Zaman: Plan to spend the entire day in the park.
Difficulty: Visitors are asked to remain on trails navigation easy no exposure
Trail Guide: The informative Backcountry Trail Guide with maps is available for purchase at the visitor center.
Latest Date Hiked: June 2, 2017
Quote: Something colossal happened here, an astounding feat of organization for a semi-nomadic people who had never before built anything near this scale. After Chaco fell into decay, there was never a place on the Colorado Plateau with so much concentrated religious wealth.
Craig Childs, House of Rain.
Pueblo Bonito is an immense D-shaped great house located at the center of the Chacoan world. It was constructed in stages over 300 years and is located at the juncture of Chaco Wash and the South Gap. (THW, photo)
History of the Park
In a remote canyon in northwestern New Mexico, at the center of the San Juan Basin, lies the remains of a complex agrarian society. Transitioning from a loose aggregation of Basketmaker communities, building began along Chaco Wash on a monumental scale in the mid-800's. By 1175, the great houses of Chaco Canyon were deserted. Architectural marvels and vast treasure lay buried under silt and sand, undisturbed for seven centuries.
In 1849, a column of soldiers in a United States Army expedition from Santa Fe happened upon Pueblo Pintado. Moving westward, each successive cluster of ruins was more remarkable. In 1896, the Hyde Expedition led by Richard Wetherill excavated 190 rooms and kivas at Pueblo Bonito. Railcar loads of artifacts were shipped to the American Museum of Natural History in New York.
In 1906, Congress passed the Antiquities Act to protect prehistoric sites on public lands. A year later, Chaco Canyon was designated Chaco Canyon National Monument. In 1980 it was named Chaco Culture National Historical Park. In 1987, Chaco was designated a World Heritage Site.
More archaeological research has been conducted at Chaco than any other location in North America. And yet, of the estimated 3,600 archaeological sites within the park boundary, only a small percentage have been excavated. The greater Chacoan community covered roughly 60,000 square miles.
Public architecture at Chaco is unique for its massive scale and perfection wrought by stone masons. There are twelve great houses within the park. Pueblo Bonito is the largest prehistoric structure on the Colorado Plateau. It is a five story, superbly crafted, terraced great house with over 650 rooms and 35 kivas in a half-circle geometric tucked against the south-facing sandstone walls of Chaco Canyon.
Despite all the scrutiny at Chaco, deep mysteries remain. One on-going controversy is population size and class structure. Research by Chacoan authority, Dr. Stephen Lekson, Professor of Anthropology, University of Colorado Boulder, suggests that about 2,000 people lived in Chaco Canyon. The archaeological evidence is unambiguous: the class structure, common for the era, was that of nobles wielding power over commoners.
Fewer than five percent of the population, 50 to 100 nobles, inhabited Pueblo Bonito. Great houses were ceremonial buildings, monuments, temples, and trading centers housing astronomers, priests, master masons, and warriors. Nobles were clearly influenced by Mesoamerica but DNA studies show they were local people. Commoners lived in nearby unit pueblos with five rooms and one kiva.
Another perplexing enigma is the purpose and extent of road networks that linked the great houses in the canyon to outlying communities. One hundred fifty miles of road have been indisputably documented and another 300 miles of roadway are still visible. Roads radiated from Chaco in all directions. The Great North Road leaves from Pueblo Alto and heads 50 miles toward the San Juan River. It was engineered to aim straight north without deviation, requiring ramps and stairways carved into bedrock.
Archaeologists question whether the 30-foot wide roads were meant for transportation and trade networks or formal processions. 250,000 timbers were needed to construct over-engineered great house ceilings. Trees were harvested from forests 60 miles away, hoisted and hauled in procession. Studies indicate that most of the timbers came from the Chuska Mountains to the west and from the southern Zuni Mountains. Less than ten percent were hauled from the San Juan Mountains.
Roads supported Chaco's bulk economy. Seashells, chert, and obsidian were imported as well as live macaws from 500 miles away in Guatemala and copper bells from Mexico. Cacao and vast quantities of turquoise were carried from faraway lands. Pottery was fired at the wood source and supplemental corn was grown where water was plentiful. Porters could carry supplies for 250 kilometers before it became counterproductive.
During 300 years of habitation in a desiccated landscape irrigation canals and catchment dams captured sufficient water to grow corn, squash, and beans. At least one 25-year drought occurred. By the late 1100's the Chacoan people had mostly dispersed. While Chaco's influence is clear at Aztec Ruins, Mesa Verde National Park, and the Bluff Great House, those who migrated south created vibrant societies that live on today.
It is believed that the high level of civilization and refinement created at Chaco was the work of indigenous ancestors of present day Puebloans. There is a clear line between earlier societies and modern villages such as Zuni where people reinvented themselves, doing away with the repressive class structure.
Lingering mysteries abound and persist at Chaco, adding to its allure. The creation of wondrous structures speak to traits within us that yearn for excellence in beauty, purpose, and execution.
Pueblo Bonito, Petroglyph Trail, and Chetro Ketl
Chaco Loop Road is one-lane, one-way. Pueblo Bonito and Chetro Ketl share a parking lot. The trail through Bonito is 0.6 mile long. Pick up an interpretive guide at the visitor center.
Pueblo Bonito means "pretty village" in Spanish. The great house was constructed in stages from 850 to 1150. It was the epicenter of the Chacoan world one archaeologist dubbed the great house and immediate surroundings "downtown Chaco."
Masonry techniques were unique for the time and evolved over the centuries. While different masonry styles are represented at Bonito, they are typically core and veneer as seen below at the southeast corner.
Casa Rinconada
The trail through Casa Rinconada and nearby sites is 1.2 miles long but the great kiva is just a few steps from the parking area. Casa Rinconada is the largest excavated great kiva in Chaco Canyon. It was constructed on a hill within a community of small villages. The kiva accommodated hundreds of people for ceremonial purposes.
The kiva's diameter is 64 feet. Thirty-four niches are tucked into the inner wall above the masonry bench. Casa Rinconada is aligned with solar, lunar, and cardinal points. The northern entryway is aligned precisely with true north. Dr. Lekson claims that cardinal directions are obsessively embedded in Chacoan architecture. As interest in archaeoastronomy gains traction, people come to Casa Rinconada at the Summer Solstice to watch first light enter a window and cast a rectangle of light inside a niche. While archaeoastronomers are not sure whether this particular alignment is a true solstice marker, other astronomical alignments in Chaco have been verified. (THW, photo)
Pueblo Alto Loop Trail
This trail begins from the Pueblo del Arroyo parking lot at elevation 6,120 feet. It is a six mile stem-and-loop with 400 feet of elevation gain. The hike will consume between two-and-a-half and four hours. Highlights include two Chacoan passageways, Pueblo Bonito Overlook, Pueblo Alto Complex, and the Jackson Stairway.
From the parking lot head northwest toward Kin Kletso on a dirt road that parallels Chaco Wash and the canyon cliffs. The valley floor is thick with big sagebrush, four-wing saltbush, greasewood, and blackbrush. Cottonwoods edge the arroyo.
At 0.3 mile, the Alto Trail splits off to the right passing by Kin Kletso, "yellow house" in Navajo. According to the information placard at the site the great house was built over a ten year period in the early 12th century just before construction at Chaco ended. The masonry style is McElmo characterized by the use of larger, softer, and lighter sandstone slabs.
At 1.8 miles, take the left branch to visit New Alto. It is a two story great house with rooms arranged symmetrically around a central kiva. The site has been stabilized but not excavated. Walk around the structure and then take a cut-across trail to Pueblo Alto just 0.2 mile afar.
Pueblo Alto, elevation 6,440 feet, is the literal highpoint of the hike. It is the largest structure in the complex and the only one that has been excavated. However, it remains mostly buried. As with Bonito, fewer than five percent of the rooms show evidence of habitation.
Pueblo Alto was the first great house built on the Great North Road. At an opening in the north wall, several roads radiate to northern outliers including Salmon Ruins on the San Juan River and Aztec Ruins on the Animas River. It is curious that Chaco wasn't built in Aztec, New Mexico to begin with. The great house at Aztec was the single biggest construction project done in a decade at the height of Chacoan power, post 1125. Aztec maintained the same class structure of nobles and commoners and fell into rapid decline shortly after completion. Earl Morris fully reconstructed the great kiva at Aztec between 1916 and 1922.
The hilltop site has a full-circle view of the endless horizon. The Jemez Mountains are east Mt. Taylor is south the Chuska Mountains are west Huerfano Mesa, the San Juan Mountains and La Plata Mountains may be seen in the north. The Puebloans communicated great distances using signal fires. A fire box was found at Pueblo Alto. A repeater signal sent the message from Huerfano Mesa to Chimney Rock and from there to Mesa Verde. Blocky McElmo style is shown in this masonry detail.
Peñasco Blanco Trail
This trail begins from the Pueblo del Arroyo parking lot. It is a 7.8 mile out-and-back with 300 feet of elevation gain. Total hiking time is three to five hours. Highlights include a high concentration of rock art, the Supernova Panel, and the western gate of Chaco Canyon, Peñasco Blanco.
The track is shared with the Pueblo Alto Trail to Kin Kletso and then carries on to Casa Chiquita at one mile. The compact great house was built on a rise. A square room block surrounds an elevated kiva.
The trail continues down Chaco Wash as an historic Navajo wagon road once did, shuttling goods between Wetherill's Pueblo Bonito Trading Post and points west.
Keep a keen eye out for petroglyphs on random boulders at the base of the Cliff House Sandstone. Chaco Canyon has the most Basketmaker sites found anywhere, dating from the 6th century. The sites are contiguous in the canyon and so is their rock art.
The 0.3 mile Petroglyph Trail begins at 1.5 miles. It runs along the cliff adjacent to the main trail. Here you will find the largest concentration of petroglyphs and inscriptions in Chaco Canyon: Puebloan, Navajo, and cowboy engravings. The initial 15 foot panel features geometrics which some attribute to the shaman's inner eye. The panel shown below is 35 feet above the canyon floor. The three elements are a bighorn sheep, an anthropomorph, and a katsina (supernatural being) mask. Off image-right are faint but exceedingly beautiful designs beside sandal tracks going up the wall.
Rejoin the main trail and walk on the floodplain. After crossing Chaco Wash at elevation 6,060 feet, the trail abuts the cliff directly below Peñasco Blanco. The Supernova Panel is located here, three miles from the trailhead on the ceiling of a small overhang. The red pictograph depicts a star, crescent moon, and human hand.
On July 5, 1054, Chinese astronomers recorded the rare explosion of a supernova in the constellation of Taurus. The Crab Nebula is the supernova remnant. It was as bright as the full moon, visible mid-day for a month. This occurred when the great houses of Chaco were at the height of power. On that morning the horns of the waning crescent moon pointed west. The middle finger of the hand points to where the supernova rose.
On the vertical wall in the image below is a pecked and painted solid sphere with two concentric circles. Red paint flows out to the right. Halley's Comet passed Chaco twelve years after the supernova in 1066. Notice the swallow nests attached to the wall.