İmam Hüseyin'e (a.s) ait bazı özelliklerini şöyle sıralayabiliriz:
"Altı aylık dünyaya gelen tek imam... Annesinin sütünden başka birinden süt emmeyen ve dedesi Hz. Muhammed'in (s.a.a) kendi eliyle beslediği tek imam. Doğduğunda ev halkının ağladığı tek imam... Savaş meydanında Şehid olan tek imam... Aşurası ve Erbaini olan tek İmam... Zalimlerce eser kalmasın diye kabri en az 10 defa tahrip edilen tek imam... Kefensiz defnedilen tek imam.... Başı bedeninden ayrılan tek imam... Vücuduna yüzlerce yara vurularak öldürülen tek imam... Kendisi şehid edildikten sonra ailesi esir alınan tek imam..."
Hz. Hüseyin efendimizle Hz. Yahya Peygamberin benzer bir çok özellikleri vardır. Her ikisi de doğmadan evvel veladetleri müjdelenmiştir. "Yahya ve Hüseyin" isimleri daha önce hiç kimseye verilmemiştir. Her ikisinin de şehadetine, onların mazlumuyetine cinler, melekler ve insanların yanı sıra gök de ağlamıştır. "Onlara yer ve gök ağlamıştır." Her ikisinin de başları bedenlerinden ayrıldı. Hz. Yahya'nın kesik başı konuştuğu gibi, Hz. Hüseyin'in de kesilen mübarek başı, Allah'ın kudretiyle konuşuyordu. İmam Hüseyin efendimizin kesik başı Şam'a getirilirken Fecr suresini okuduğu bir çok kaynakta nakledilir. Bundandır ki, İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur:
"Farz ve müstahap namazlarda Fecr suresini okuyun. Çünkü o sure, Hüseyin b. Ali'nin suresidir. O sureyi okumaya rağbet edin, Allah size rahmet etsin."
Mecliste hazır olan Ebu Usame; "Bu sure nasıl sadece Hüseyin (a.s)'a mahsus olur?" dediğinde İmam (a.s) şöyle buyurdular:
"Allah'ın şu ayetini: "Ey mutmain (tatmin olmuş) nefs! Dön rabbine, O'ndan razı olarak ve rızasını kazanmış bulunarak. Artık kullarımın arasına katıl ve gir cennetime" işitmedin mi? Allah Teala bu ayetten Hüseyin b. Ali (a.s)'ı kastetmiştir. Çünkü onun nefsi tatmin bulmuş, razı olmuş ve rabbinin rızasını kazanmıştır. Muhammed (s.a.a) ailesinden olan ashabı ise kıyamet günü rablerinden razıdırlar, O da onlardan razıdır.
Bu sure, Hüseyin b. Ali, onun şiaları ve Muhammed Ehl-i Beyti'nin şialarına mahsustur. Kim Fecir suresini sürekli okursa, cennette İmam Hüseyin'le birlikte ve onun derecesinde olur. Allah Teala aziz ve hekimdir."
Celaleddin Siyutî, İbrahim ve Zeyd ibn-i Ziyad'dan nakletmiştir ki: "Gökyüzü yalnız Hz. Yahya peygamber (a.s) ve İmam Hüseyin (a.s) için ağladı. Ağlaması ise onda bulunan kırmızılıktır. Hz. Yahya (a.s) öldürüldüğünde, gökyüzü kırmızılaştı ve gökten kan damladı; Hz. Hüseyin (a.s) de öldürüldüğünde, gökyüzü kırmızılaştı."
İmam Hüseyin efendimiz şöyle buyuracaklardır: "Yahya'nın başını kesip zinakar bir kadına göndermeleri, bu dünyanın ne kadar aşağılık ve değersiz olduğunu göstermeye yeter. Yakında benim başımı da bedenden ayırıp şarap içen Yezid'e götürecekler."
Son sözler Prof. Dr. Haydar Baş hocamızın olsun: "İmam Hüseyin'i ne bir gün anlatmak, ne bir yazı yazmak yeterli olmaz. İmam'ın (a.s.) kanıyla verdiği mücadele, hakkın kanla savunulmasıdır ki, o şecaat anları bugüne kadar gönülden gönüle anlatılır. Yakın zamana kadar Sünni dünya Ehl-i Beyt'ten habersiz yaşıyordu. Ne mutlu bizlere ki, Ehl-i Beyt külliyatımız ve gayretlerimiz ile bugün Alevi canlar "Aleviyim" demeye başlarken; Sünni dünya büyük bir derya ile, Ehl-i Beyt ile tanıştı.Cenab-ı Hak, bu sağlam ipe sımsıkı sarılmayı bizlere nasip eylesin."