Eklenmiş şeker, süt ürünleri ve tahıllardan vazgeçtim ve sadece bir kez aldattım.
Vücudumla tamamen rahat değilim. Orada ben söyledim. Bir pound kazanmadan büyük bir pizzayı yiyen o kızdım. Ama benim alışkanlıklarımızla birlikte (her zaman olduğu gibi) beni yakaladılar ve Üniversitede Freshman 15'i kazanmak yerine, Junior 30'u kazandım (hadi bunun bir şey olduğunu farz edelim). O zaman biraz farklı bir şey yapmaya karar verdim. Kepekli tahıllar, pirinç, meyve, sebze ve protein karışımı yemeye başladım. Ve ne zaman böyle hissettiğimi - iyi, bütçemin izin verdiği zaman - bir yemek için savurup, istediğim küçük, sevecen bir kalbi yiyerek yiyeceğim. Diyetimin dengeli olduğunu düşündüm ama vücudum aksini söyledi. Kontrolden çıkmıştım ve sindirim sistemim mutlak bir enkazdı. Kısacası: Harika hissetmedim. Tümü30'u girin.
Whole30 nedir?
Whole30, zorlu aşk besin değişiklikleri yoluyla 30 gün içinde "yaşamınızı değiştirmeye" söz veren kısıtlayıcı bir diyet programıdır. Bunlar şunları içerir: süt ürünü yok, tahıl yok, şeker eklenmemiş, alkol yok ve baklagil yok. 30 gün boyunca düz. Soğuk hindi. Think: Paleo bir eliminasyon diyetiyle tanışır - ancak sadece 30 gün boyunca. Öncelikle, pazarlama sahası: Whole30'un yaratıcılarına göre, bu gıdalar bazı insanlar için sorun yaratabilir - "30 bağırsak bozucu" veya "iltihaplı". Programın ardındaki fikir, potansiyel sorun gidericilerini ortadan kaldırmak ve yeniden oluşturmaktır, böylece yediğiniz şeyin sizi nasıl etkilediğini daha iyi anlayabilirsiniz. Gerçi gerçek daha karmaşıktır.
Whole30 iyi bir teşhis aracı değildir (bu konuda daha fazlası), ancak daha sağlıklı yemek yeme alışkanlıkları geliştirmenize yardımcı olabilir, örneğin öğünleri önceden hazırlamak veya kendi yemeğinizi daha fazla pişirmek gibi. tüm gıdalar ve daha az işlenmiş gıdalar. Ayrıca, bir ay boyunca alkol almamanız anlamına da geldiği için faydalı olabilir ve aynı zamanda, daha az katıksız şeker yemeyi öğretiyorsunuz, bu da aktif olarak, kasıtlı olarak denemeden cehennem gibi zor.
Bu, daha önce hiç gitmeden, daha önce bir doktora danışmaksızın bir eliminasyon diyetine gitmek için akıllıca bir fikir olmadığını bildiren bir başka noktaya gitmeden önce dikkati çekmeye değer. Eleme diyetleri, tıbbi gözetim altında doğru bir şekilde yapıldığında, spesifik tahriş edici maddelerin tespit edilmesine yardımcı olabilecek tanı araçlarıdır. Whole30 kesinlikle tıbbi bir teşhis aracı değildir ve sizin belirlediğiniz noktalara yardımcı olduğunu iddia ettiği tahriş ediciler sadece nüfusun çok küçük bir yüzdesi için gerçekten sorunludur. Eğer Whole30'dan sonra daha iyi hissediyorsanız, muhtemelen daha fazla abur cubur, alkol ve boş kalori yediğiniz için değil, çünkü belirli bir gıda intoleransına sahip olmanız gerekir. Tüm bunların ötesinde, belirli sağlık koşullarınız varsa, tıbbi gözetimsiz bir eliminasyon diyetine gitmek aslında sizin için tehlikeli olabilir çünkü bu, sağlıklı olmanız gereken doğru miktarda besin almamanız anlamına gelebilir. Ve süper kısıtlayıcı kurallara sahip olan herhangi bir diyetin, düzensiz yemeğe ve hatta olmayanlara bile mücadele eden herkes için son derece sorunlu olabileceğine dikkat çekmek isterim. Gıda kuralları bazı insanlara yardımcı olabilir, ancak başkalarına gerçekten zararlı olabilir.
Açık olmak gerekirse: Bu bir kilo kaybı planı değildir. Çok sayıda insan 30'unda kilo verdiler - benim aklımda tutuldu - fakat programın amacının, belirli bir şekilde bakmaktan daha iyi hissetmekle daha fazla ilgisi var. Dürüst olmak gerekirse, ilk etapta beni30'a çeken şey buydu. Kilo kaybına yönelik üç günlük büyülü çözümlerden biri değildi. Yemek ve yakıt hakkında düşündüğüm şeklini değiştireceğine söz veren 30 günlük bir meydan okumaydı - nasıl direnebilirim?
Planda benim için biraz trajik bir dizi kısıtlama olsa da, görünüşte açgözlü programı açık silahlarla karşıladım. Elbette, en sevdiğim yiyeceklerin çoğuna (genel olarak sağlıklı: pirinç, yulaf, fıstık ezmesi ve tofu çok sevmek de dahil) teklif etmek zorundayım, ama sadece 30 gün olacaktı. meydan ~ hayatımı değiştirmek için söz verdi ~. Buna değer olmalı - değil mi?
//twitter.com/lindseylanquist/status/726532305058193408
Bu benim doğal halimde ağzıma bir sürü yiyecek sokan bir fotoğraf.
Programı başlatmaya karar vermek ve aslında başlatmak iki tamamen ayrı şey.
Kalbimde kararlılıkla programı başlattım. Bunun anahtar olduğu ortaya çıktı, çünkü size söyleyeyim: Whole30'u kullanmaya başlamak zor AF. Program size birçok kaynak sunuyor: bir market listesi, bir blog, bir forum - satın alabileceğiniz bir kitap da var. Ayrıca, benimle programı yapmak için birkaç kişiyi işe aldım: daha önce programı yapmış olan arkadaşım ve sosyal etkinliklerde scotch yapmaya devam edebilecek kadar uzun bir süredir kabul etmiş olan babam., fakat herneyse). Yine de, hiçbir şey beni o zamandan sonra yemeklerimi planlamaya giden düşünce seviyesi için hazırlayamazdı.
Programa başlamadan önceki gece markete çarptım. Tam bir kalple ve # Whole30 yemek yazarıyla kaplı bir Instagram ile Trader Joe'nun hiçbir zaman var olmadığını bildiğim koridorları keşfettim. Her pazarda market alışverişi yaparım ve sadece bir hafta sürecek kadar yiyecek alırım, bu yüzden zeytinyağı ve çeşitli baharatlar gibi temel ihtiyaçların dışında çalışmak için fazla bir şeyim yoktu. Ben tavuk sosis ve yumurta protein için stoklanmayacaktır ve benim gezisinin geri kalanı sebze (ıspanak, squash, brokoli - ismini ve muhtemelen aldım) ile doldurarak geçirdim.
Zaten evde kahvaltı yedim ve her gün öğle yemeğimi paketledim, bu yüzden onları Whole30-dostu yapmak sadece bazı maddeleri yeniden değerlendirmek anlamına geliyordu. Kavrulmuş sebzeler için kızartılmış (şekerli ve soya dolgulu teriyaki sosu) ticaret yaptım ve daha önce hiç olmadığı gibi yumurtalara yığdım. Akşam yemeği bir sorun daha sundu. Daha önce de söylediğim gibi, burada ve orada bir yemeğe davranmayı severim. Fakat Whole30'un yoğun kısıtlamalarından dolayı (yani eklenen şekerin no-no olması), dışarıda yemek yapmak karmaşık bir hal aldı. Ketçap üzerinde hardal toplamak için yeterli değildi - hardalın içinde şeker olup olmadığını kontrol etmek zorunda kaldım ve çoğu zaman yaptı.
Oh, ve ilk gecede tamamen başarısız oldum. Yolda olduğumdan emin olmak için yanımda olan arkadaşımla bolca metin alışverişinde bulunmuş olsam da, biraz mısır yemenin ölümcül hatalarını yaptım - daha sonra öğrendiğim bir nişasta Tam 30 onaylı değildi. Başarısızlığımı kucakladım ve bazı fasulyeleri de yedim. Bu noktada, düşündüm, neden olmasın?
Yemek pişirmeye başladığımda işler biraz daha kolaylaştı. (Söz değil, eğlenceli oldu!)
Yumtown'a tek yön bilet, amirite?
Benim bildiğim kadarıyla, Whole30 programını yapmanın iki yolu var: Monoton fakat rahat bir rutine batırın ya da meydan okumayı repertuarınızı renklendirmek için bir fırsat olarak kullanın. Birincisi, bazı insanlar için harika bir seçenektir, ama benim için, ikincisi gitmek için tek yoldu. Daha önce hiç pişmemişken ,sınırlamalardan ilham aldım.
Kahvaltıda, o gün bana hangi sebze ilham verdiyse, tavaya yumurta attım. Öğle yemeği, daha fazla sebze (bazı günlerde Brüksel lahanası ve balkabağı, diğer günlerde brokoli ve patates) ile birlikte bir çeşit protein (tavuk sosis, pişmiş tavuk veya yumurta olabilir) anlamına geliyordu. Bir lahana ve meyve güler yüzlü, öğleden sonra mükemmel atıştırmalık olarak servis edildi. Günümü bitirdiğim protein, meyve ve / veya sebzelerin kombinasyonu ile bitirdim. Tatlı bir hayırdı, ama etrafta dolaşmak için yeterince meyve vardı. İlham almak için # Whole30 Instagram ve Pinterest etiketlerini kullansam da, çoğu yemeğim yaratıcılık konusunda bir deneydi. Tat alma arkadaşlarının bana rehberlik etmesine izin veriyorum ve iyi bir araya gelmelerini umuduyla malzemeleri bir tavaya attılar. Neyse ki benim için genelde yaptılar.
Öğrendiğim birkaç şey: Salsa tavuğunuzu tatlandırmanın harika bir yoludur. Kahvenin içine koyduğunuz süte gerçekten ihtiyacı yok ve kesinlikle şekere de gerek yok. (Artı, ihtiyacınız varsa çay her zaman orada.) Squash herhangi bir yemek için inanılmaz bir ektir. Ayrıca, tahıllara, mandıralara dayandığımı ve günlük olarak yaptığımdan çok daha fazla şeker eklediğimi fark ettim.
Bütçem sınırlıydı, bu da bu deneyim için hem büyük hem de korkunçtu. Bir yandan, hayatımın dışındaki restoranlarıma gittikten sonra yemek masraflarım azaldı. Öte yandan, biftek ve balık gibi proteinin meraklı formları üzerinde para dole isteksizdi, bu yüzden ben bu ay için bir tavuk ve yumurta diyetine oldukça oldu. Bu korkunç değildi, ama biraz daha fazla harcamaya istekli biri benim yaptığımdan daha fazla eğlenceye sahip olabilir.
Ama sonra iş yerinde serbest kek vardı. (İş yerinde her zaman bedava kek var, amirite?)
Ben ücretsiz cupcakes teklif edildiğinde meydan okuma ilk günü iki saat işteydim. Ben seni değil. Telefonumda tam anlamıyla bir not yazmıştım, "10:00 - Yanımda serbest tatlı oturuyor. Yardım et." Bir iş arkadaşının doğumgünü olduğu ortaya çıktı ve birisi ofisine lezzetli fıstık ezmesi çikolatalı kekler ekledi.
Telefonumu tuttum ve destek sistemime hemen mesaj attım - vegan oda arkadaşım, daha önce Whole30'u yapan arkadaşım ve babam (lol). Oda arkadaşım "Sadece yarın başla" diye teklif etti, ama diğer arkadaşım basit bir şey gönderdi, "Bunu düşünmeyin bile." TBH, babamın cevap verdiğini düşünmüyorum. İsteksizce ikinci arkadaşımın tavsiyesini aldım. Bu çörekler için bir istisna yapsaydım, birkaç gün sonra gelecek olan ücretsiz kek için bir istisna yapmamı veya önümüzdeki hafta kurabiyeler kutusundan ne yapmamı engellerdim? (Bunlar gerçekleşen gerçek şeyler. Şaşırtıcı miktarda ücretsiz tatlı teklif ediyorum.) Programın amacını tamamen bozacağını düşündüğüm her seferinde meydan okumayı sıfırladığımı fark ettim. 30 günlük sans istisnalarını taahhüt ettim ve 30 günlük sans istisnalar ne yapardım. Ne kadar acı verici ve şekersiz olursa olsun.
Özgürlüğün karşısında esnek kalmaya çalıştığımda göründüğü gibi … her şey.
Arkadaşımın cupcake kapanışının ekran görüntüsünü gelecekteki referans için aldım ve masamda bir muz yedim. Özgür tatlıya sadece utanç verici bir süre olarak tarif edilebilecek ve sebatla bakabildiğim için baktım.
TFW ofisiniz için yiyecek ve alkol dolu bir happy hour var ve bunlardan herhangi birini yiyip içemiyorsunuz.
Dikkate değer bir şey daha: 30 günlük bir plandayken sosyal bir hayatı sürdürmek çok zor olabilir. İnsanlarla geçirdiğim zamanın çoğu yemek ve alkol içerir ve Whole30'un ne olduğunu ve neden yaptığımı açıklamak hiç bu kadar kolay olmamıştı. Dışarı çıkmayı planlamanız, asla dışarı çıkmayı planlayamaz - iş arkadaşlarınızla birlikte yukarıda yaptığım sohbetten göreceğiniz mutlu bir saat olsa bile. Önceden menüyü incelemek zorunda kaldım ve arkadaşlarım, önerdikleri herhangi bir lokantadan yiyebileceğim bir şey bulmak için uğraşırken sürekli değişen planlara katlanmak zorunda kaldılar. Her şeyde şeker var, çocuklar.
Aldattım - ama sadece bir kez.
Oyun 18'i gün 18'e kadar öldürüyordum. Enerjiyle doluydum, işteyken uyanıyordum ve rahatça egzersiz yapıyordum. Birlikte attığım 30 onaylı yemek benim işimdi ve tipik sindirim sorunlarımı yaşamadım. Basitçe söylemek gerekirse: bir badas gibi hissettim. Ve ne olduğundan emin değilim, ama o kader 18. günün etrafında döndüğünde, içimde bir şey değişti.Artık iş arkadaşımın ofis mutfağımızın sevgiyle dolu olduğu pretzel köpeklerin tadını çıkarırken Brüksel lahanası yiyen bir köşede takılmaktan vazgeçmedim. Ve zihinsel olarak benim ~ kararlılık mantramı tekrarlamaya çalışırken (“Bu kadar ileriye gelmek için bu kadar ileriye gelmedin”), bir duvara çarptım. Belki de benim reddettiğim (abartmıyorum) reddettiğim dördüncü cupcakes kümesiydi, ya da vücudumun reg eskiden yaklaşık 3 hafta önce aldığı gıdaları sürdüğü gerçeğiydi, ama aldatmaya karar verdim. Ve sert hile yapmaya karar verdim.
Oda arkadaşım "EATING AF # &% ING BAGEL" hakkında tutkulu bir mesaj attı ve biz lox ile her şeyi simit bir krem peynir kaplı için en sevdiğim restoran (Brooklyn Bagel - oraya gitmek) yöneldi. Ben de bir sodama da davrandım, çünkü neden olmasın? Ben bir ömür boyu kalori sürmek için şükranla birlikte kaldığım altı paket Insomnia Cookies'i oda arkadaşımla bölüştürerek hile yemeğimi yayınladım. Gururla (benim merak ettim) çerezleri yarısı (iki fıstık ezmesi, bir çikolata parça) benim tren yolculuğu eve ağzımı doldurdu. Hayatımda hiç bu kadar güzel bir hoşgörü yaşamamıştım. Ve bunu kanıtlamak için ertesi gün şeker kamışı yedim. (Bir gün sonra şekerle indüklenmiş bir zihinsel siste geçirdiğimi söylediğimde şaka yapmıyorum, şekere bağlı baş ağrım tarafından daha da kötüye gidiyordu. Hayatımda daha fazla şekerden nefret etmedim - ya da kontrol eksikliği - daha fazla. )
Oh, ve bilirsin, bildiğin gibi 30 gününü yeniden başlatman gerekiyor. Bunu yapmamaya karar verdim, çünkü bir yolculuğum oldu, bu yüzden benim düşüncem 30'umu etrafında düşünmüştüm. Ne yazık ki, ben asıldıklarında, yeniden başlatma, tatildeyken diyetimi kısıtlamak anlamına geliyordu — ki bu gerçekleşmeyecek bir şeydi. (Üzgünüm çocuklar. Hepimiz Gisele ve Tom olamayız.)
İşte benim paketlerim.
Hadi sonuçlar konuşalım. Her şeyden önce, Whole30 yemekle olan ilişkime meydan okudu. Whole30 öncesi yemek anlayışım şuydu: "Şimdi ye. Daha sonra pişmanım." (Net olmak gerekirse, "pişmanlık", acı ve bağnazlıkla indüklenen gıdaların yarattığı coşkuyu hissettirir, görünüşümle uyuşmaz.) Ama Whole30, o mantrayı yeniden düşünmeye zorladı, "Şimdi yemek, ve şimdi pişmanım. Ama teşekkür ederim. " Pizza yemedim. Kavrulmuş sebzeleri yedim. Ve tahmin et ne: Fark yarattı. Sonuçları hissettim.Daha fazla enerji almadım - ya da daha az sindirim sorunu. Her ne kadar Whole30 kilo verme programı olmasa da, yediğim yiyecekler konusunda daha dikkatli olmak da bana birkaç kilo düşürme avantajını taşıyordu.
Whole30, programı takip eden 10 gün boyunca bir rehbere sahiptir. Bu zaman periyodu "Yeniden Üretme Aşaması" olarak adlandırılır, çünkü Tam 30'lar, bir soruna neyin neden olduğunu görmek için malzemeleri yavaşça tekrar diyetlere ekleyebilsinler. Bu zaman dilimini meydan okurcasına (ve pişmanlıkla) terk ettim ve 30 günümün bitmesinden hemen sonra tümüyle30 yeme alışkanlıklarını sürdürdüm. Ne ben ne de sindirim sistemim bu yaklaşımı tavsiye etmiyor, ama bazen yemek seven bir kız, yiyecek seven bir kızın yapması gereken şeyi yapmalıdır.
Şöyle dedim, daha önce yaptığımdan daha farklı hoşgörüler görüyorum. Artık Whole30 bitti, tekrar ~ kendime gelebilirim. Ancak, en yakın kekin içine zekice dalmak yerine, arzularımın daha bilinçli olmaya çalışıyorum. Lezzetli bir muamele almadan önce (ya da iki ya da üç, hadi gerçek olalım), kendime şunu soruyorum: "Bunu gerçekten istiyor musun? Yoksa sadece senin yanında olmanı mı istiyorsun?" Daha sık olmamak gerekirse, cevap, sadece bunu yemeyi denediğim için yemem. Bu durumda, tedaviyi atladım ve özlemin geçeceğinden emin olabilirim (çünkü cidden, genellikle olacaktır).
Yine de, sizin için çalışan bir program bulmak önemlidir. Compass Nutrition'ın kurucusu Adiana Castro, programın potansiyel olumsuz yönlerine değindi. “Whole30 programı sağlıklı yiyecekler için tüm yiyecekleri, yemek planlamasını ve hazırlığını teşvik ediyor” diyor. “Bu, 'gıda kurallarının bir hayranı değilim' dedim çünkü negatif çağrışımları tetikliyorlar ve düzensiz yeme kalıplarına yol açabilirler. Günlük rutininize genel sağlıklı alışkanlıklar eklemek daha etkilidir.” Diğer beslenme uzmanları, bakliyat eksikliği nedeniyle programa çalışırken dikkat etmeleri için vejeteryanlar ve vejeteryanlar uyardılar (programın kendi web sitesinde vejeteryanlara vejeteryanlara uygun kaynaklara sahip olmasına rağmen).
En önemlisi, Ben30'dan vücudum için yeni bir aşk hissi ile uzaklaştım. Hayır, çünkü daha önce hiç olmadığı kadar zayıf görünüyorum (programın hoş bir yan etkisi olsa da) ya da vücudumda inanılmaz bir şekilde ~ ayarlanmış olduğum için. Sadece geçen ay içinde yolumdan geçen her tatlı tedaviyi atlatmak, bir şeyi fark etmemi sağladı: Yiyeceklere bayılmayı seviyorum, ve o yemeği sevmeme izin vermek için vücudumu seviyorum. Şimdiye kadar, ben orada almak için beni aldı her lokma zevk eğer ben birkaç ekstra kilo göstermeye değer. Ve beni tanımak, muhtemelen yaptım. Sağlıksız bir şekilde düşmüyor olmama rağmen - ve ben değil - bir çörek ya da iki yemek yemenin zararı nedir? Bir süredir bu genellikle sağlıklı-ama-tedavi-yaşam tarzını sürdürüyorum ve tahmin et: Ben iyi görünüyorum. Anlaşmaya varmam gereken bir şeydi ve Whole30'a teşekkürler.
Şimdi, bana izin verirseniz - tüketilmesi gereken bazı simit var.
//twitter.com/lindseylanquist/status/713180720211042304
Bunları da beğenebilirsin: