saat gece yarım gibi oturuyordum öylesine. telefonum çaldı. spor arkadaşım. sesi bi garipti, seğiriyordu sanki. "müsait misin? konuşalım mı?" dedi, başladı anlatmaya. o kadar komikti ki, bi ara "sarhoş musun" diye sordum. "yok çok az içtim, ama iyiyim" dedi. ben tabi onu alttan almaya çalışıyorum. malum, sarhoşken insan cidden çok komik olabildiği gibi kırıcı da olabiliyor. ucu banada dokunan tüm insanlar hakkında genellemeler yaptı mesela. üstüme alınmadım. bi ara "bişi diycem ama kızmayacağına söz ver" dedi. ne denirki böyle bi soruya, duymak istemediğim bişeyse tabiiki kızarım. neyse alttan alayım diye "tamam söz" dedim. "ya şeyyyy" dedi duraksadı. "ben senden" dedi yine duraksadı :) ben de resmen adama acı çektirir gibi "evet" deyip bekliyorum cümlenin devamını. "ben senden hoşlanıyorum" dedi bi nefeste. içimden kahkaha atmak istedim ama yapamadım bile. öylece kalakaldım. "kızdın mı" diye sordu, buna bile bişi diyemedim. sessizliğimden söylediği lafa kızdığımı düşündü belkide başladı lafı çevirmeye. ben bi yandan sessiz sessiz gülüyorum. baktım resmen acı çekiyor çocuk, gülen bi sesle "benim de seninle ilgili kafam karışık" dedim. bu seferde o sustu. sonrada başladı gülmeye deli. "nasıl yani" falan diye üsteledi ama açmadım bu lafı.
alkolden aldığı cesaretle ve benden duyduğu lafın verdiği cesaretle "şuanda yanında olup sana sarılmak isterdim" dedi. baktım muhabbet daha derinlere gidiyor, yarın pişman olacağı şeyler söylemesin diye "yarın iş var. şimdi uyuyalım. yarın yüzyüze konuşalım mı" dedim, "tamam" dedi süt dökmüş kedi gibi çekinik ve isteksiz bi sesle.
yarın bu konuşmayı hatırlayıp hatırlamayacağını bile bilmiyorum ama şimdiden yarın kullanacağım cümleler birikti kafamda. uygun bi dilde sorup cevaplarını almam gereken sorularda yada onun muhtemelen sorup cevap beklecekleri de.