Arjantin'de kilise-devlet ilişkileri - Church–state relations in Argentina
Roma Katolik Kilisesi ile Arjantin hükümeti arasındaki ilk çatışmalar , 1810 Mayıs Devrimi'nin fikirlerine kadar izlenebilir. Engizisyon Mahkemesi , 1813-03-23'te United Provinces of the River Plate topraklarında bastırıldı, ve 4 Haziran'da Genel Kurul, devleti "kendi sınırları dışında var olan herhangi bir dini otoriteden bağımsız" ilan etti.
Hazırlayanlar 1853 Anayasası etkilenmiştir birçok durumda idi, Masonluk , resmi olarak Katolik bir ülke ve arasında bir orta yol bulundu laik izin vererek topluma, din özgürlüğünü Kilise için ekonomik destek tutarak ve istihdam ederken himaye hangi sistemi Başkan ait üçüz seçilen piskopos adaylar Papa onaylamak olabilir.
Bu sistem sırasında, 1966 yılında kaldırılmış diktatörlük rejimlerinin ait Juan Carlos Onganía ve yerini Konkordato verdi Vatikan sadece randevuları itiraz hakkına sahip Başkan bırakarak atanması ve piskoposlar kaldırma atıf. In 1994 Anayasa reformu Concordat uluslararası rütbesi verildi antlaşma ve her ne nedenle, ulusal yasalara göre öncelik verildiği Kongre hala yeniden formüle izin verilir. Aynı reform, cumhurbaşkanının bir Roma Katolikliği olması için anayasal şartı ortadan kaldırdı.
Arjantin hükümetinin protokolü her zaman Katolik Kilisesi'nden etkilenmiştir. Yurtseverlik törenlerinde piskoposların genellikle bakanlar, valiler ve diğer yetkililer arasında bir yeri vardır. Kutlama günü Mayıs Devrimi , kendi eşi ve bakanlar ile birlikte başkan katılması bekleniyor Te Deum kutladığı Başpiskopos ait Buenos Aires .
Erken zamanlar
Mayıs Devrimi'nden sonraki ilk yirmi yıl boyunca, yeni devlet Vatikan ile resmi diplomatik ilişkiler kurmadı. Papalık, Güney Amerika devrimine destek göstererek İspanyol Krallığı ile bir çatışma yaratmak istemedi; 1825'te Papa Leo XII bunu kınadı. Martin Rodríguez (1820–1824) hükümeti sırasında, din adamlarını devlet kontrolüne devretmek ve Kilise için devletin mali desteği lehine ondalığın kaldırılmasına yönelik (başarısız) bir proje vardı .
Juan Manuel de Rosas , 1837'de, Buenos Aires Eyaletindeki hiçbir medeni veya dini otoritenin , dış ilişkiler tarafından verilen bir izin olmaksızın 1810-05-25 tarihli papalık belgelerini kabul etmemesi veya bunlara uymaması gerektiğini dikte ettiğinde ilişkileri yeniden kurma olasılığını ortadan kaldırdı. Bölüm.
Rosas düşüşünden sonra Justo José de Urquiza bir oluşturmak için Kutsal See önerdi piskoposluk ait kıyı Buenos Aires piskoposluk müdahalesini önlemek için, iller, ancak konkordato kabul etmedi Vatikan 1857 yılında önerdi.
1880'ler
Muhtemelen Arjantin Devleti ile Kilise arasındaki ilk büyük çatışma, Başkan Julio Argentino Roca , zorunlu evrensel laik eğitimi ve medeni evlilik yasasını dikte eden 1420 sayılı Yasayı desteklediğinde 1884'te ortaya çıktı . Kilise'nin muhalefeti, Nuncio'nun ihraç edilmesine, muhalif piskoposların görevden alınmasına ve Roca'nın ikinci döneminde yeniden kurulan Vatikan ile diplomatik ilişkilerin kopmasına yol açtı .
Medeni evlilik yasası, Miguel Juárez Celman'ın başkanlığında 1889'da onaylandı . Buenos Aires Başpiskoposu Federico Aneiros , rahiplere kilise görevlilerine medeni evliliğin basitçe cariyelik (modern anlamıyla birlikte yaşama ) olduğunu açıklamalarını söyleyen bir belge gönderdi . Vatikan yasaya direnmek için talimatlar gönderdi; Córdoba Capitular Vicar, insanlara yasayı görmezden gelmelerini söyledi ve medeni kanun uyarınca evli çiftlere ayin düzenleyen birkaç rahip cezalandırıldı.
Muhafazakar dönem
Ekim 1934'te Uluslararası Evkaristiya Kongresi Buenos Aires'te yapıldı. Papalık Elçisi, o zamanki Vatikan Sekreteri Kardinal Eugenio Pacelli'ydi ( 1939'da Papa Pius XII olacaktı ). Kongreden sonra Arjantin'e bir kardinal ve üç yeni başpiskopos verildi ve bu, yerel ve Vatikan'ın Nasyonal Sosyalizmin ilerlemesiyle ilgili endişelerini gösterdi . Kilise, elindeki bu hassas konuyla, devlet okullarında din öğretimi olanağının yeniden tesis edilmesi konusunda hükümete baskı yaptı. Muhafazakar Agustín Pedro Justo yönetimi bu taleplere kulak verdi.
Peronizm
Juan Perón hükümeti (1946–1955) Kilise ile Devlet arasındaki değişen ilişkilerden biriydi. Başlangıçta, yeni Peronist hareket Silahlı Kuvvetler ile bağlantılıydı. Ordu ve Kilise, kendilerini Sosyalizm ve Komünizm ideolojilerine karşı engeller olarak görüyordu . Kilise ayrıca, Peronizm ile sınıf çatışmalarına aracılık eden ve sosyal eşitsizlikleri dengeleyen bir Devlet fikrini paylaşan bir "sosyal adalet" doktrinini de destekledi .
Ancak, Kilise'nin bazı hizipler Peron'un "itiraz devletçiliği bazen olduğu gibi, Kilise'nin etki sahasını işgal olduğunu", özel bir toplumda ulusal hükümetin müdahalesini refah planları ve halk eğitimi , ikincisi olmanın en tartışmalı konu. Bir önceki diktatörlük döneminde 1943'te çıkarılan bir yasayla, devlet okulları din eğitimi dersleri vermeye zorlandı. 1946'da Arjantin Senatosu , askeri cunta tarafından kabul edilen tüm kararnamelerin yasal olarak yeniden onaylanmasını onayladı. Bu yasa, daha az uysal Temsilciler Meclisi'nde tartışıldı ve nihayet Yürütme Kolunun iradesine teslim olan Peronistlerin oyu sayesinde kabul edildi. Sunulan argümanlar milliyetçi ve anti-liberaldi, Arjantin milliyetini anavatan İspanya'nın derin Katolikliği ile özdeşleştiriyor ve aynı zamanda kişisel bir vicdan ve düzenli bir toplum yaratmanın bir yolu olarak dini vurguluyordu.
Bununla birlikte, din eğitimi kanunu, Kilise'nin yetkilerini sınırladı: öğretmenler, müfredat içerikleri ve ders kitapları, gerekirse Kilise ile görüşüldükten sonra Devlet tarafından belirlendi. Bunun yanı sıra, okul derslerinin geri kalanı dini etkiden bağımsızdı ve bu nedenle Arjantin eğitiminin laik geleneğini takip etti. Peronist hükümet ayrıca Kilise'nin bedensel meselelerle aşırı derecede ilgilendiğini düşündüğü spor, hijyen ve sıhhi bakım gibi konuları da tanıttı. Sonunda eğitim , cumhurbaşkanı ve eşi Eva'nın kişilik kültü için dinsel propaganda aracı haline geldi . Haziran 1950'de Perón, Katolik karşıtı Armando Méndez San Martin'i (Kilise tarafından Mason olmakla suçlanıyor) Eğitim Bakanı olarak atadı.
"Demokratik" Katolikler, din ve Devletin tam entegrasyonuna karşıydılar, daha ziyade Devlet ve Kilise arasında, tüm okullara (günah çıkarma okulları da dahil olmak üzere kamu ve özel) devletten mali destek sağlayan bir ayrımı tercih ettiler. Bu Katolikler azınlıktaydı ve Peronizm'den önce hiçbir temsilleri yoktu.
Perón, ikinci döneminde, Vatikan'ın Katolik temelli siyasi partilerin (yani Hıristiyan Demokrasi partilerinin) oluşumunu teşvik etme arzusuna kızdı. 1954'te hükümet ideolojik nedenlerden ziyade siyasi nedenlerden ötürü okullarda din eğitimini bastırdı ve fuhuşu yasallaştırmaya , boşanma yasasını çıkarmaya ve Devlet ile Kilise'yi ayırmak için anayasa değişikliği teşvik etmeye çalıştı . Perón, piskoposları ve rahipleri hükümetini sabote etmekle suçladı.
1955-06-14'te Corpus Christi alayı sırasında, piskoposlar Manuel Tato ve Ramón Novoa Perón aleyhinde konuşarak kutlamayı hükümet karşıtı bir gösteriye dönüştürdü . Perón, piskoposların Vatikan'a gönderilmesini talep etti. Gece boyunca, şiddetli Peronist gruplar Buenos Aires'teki kiliselere saldırdı ve onları yaktı.
Çoğunlukla Katolik olan ordudaki anti-Peronistler ve Kilise'nin fraksiyonları, bu bina gerginliği tarafından uzun süredir cesaretlendirilmişti. Corpus Christi'den iki gün sonra, 16 Haziran'da, donanma filosunun uçakları , üzerlerine Cristo vence ("İsa kazanır") sloganı ile boyanmış, Plaza de Mayo'yu bombaladı ve darbeye doğru ilk hamlede yüzlerce sivili öldürdü. Nihayetinde Revolución Libertadora Perón'u devirecek olan état .
Concordat
16 Ekim 1966'da Arjantin Başbakanı Nicanor Costa Méndez , Nuncio Humberto Mozzoni tarafından temsil edilen Vatikan ile bir anlaşma imzaladı. Eski Patronaj sisteminin yerini alan bu Konkordato ile Arjantin Kilisesi , ulusal topraklarda piskoposlar yaratma veya değiştirme , doğrudan başpiskopos ve piskopos atama ve piskoposlar, din adamları ve Arjantinli Katolikler ile yazışmaları serbestçe sürdürme hakkına sahip olacaktı. Genel olarak. Konkordato 28 Ocak 1967'de Vatikan'da onaylandı.
1976-1983
Demokrasinin dönüşünden beri (1983)
Başkan Raúl Alfonsín (1983–1989) Katolik Kilisesi ile kaba bir ilişki içindeydi . 1987'den önce, Medeni Kanun karı koca arasında fiilen ayrılmayı kabul etti , ancak yeniden evlenmeye izin vermedi. 1986'da Temsilciler Meclisi tarafından bir boşanma yasası onaylandı. Katolik Kilisesi, Senato'ya yasayı durdurması için baskı yaptı ve ona oy verecek olanları ayinleri reddetmekle tehdit etti. Senato nihayet yasayı 1987-06-03'te kabul etti. Bu yıl boyunca Kilise ile ilişkiler, Kilise'nin özel okullara verilen devlet sübvansiyonlarının kesilmesinden korkmasına neden olan yeni bir Pedagoji Kongresi çağrısı ve meşru ve "doğal" (gayri meşru) çocukları eşitleyen yasa reformları nedeniyle de zarar gördü. Kilise, Hıristiyan aile kavramını etkilediğini düşündü.
Başkan Carlos Menem (1989-1999) (örneğin muhafazakar Vatikan kuruluşlara bağlantılıydı Opus Dei ) ve kilisenin pozisyonu sadık destekçisi oldu kürtaj diye bir özel dekorasyon layık görüldü, Papa John Paul II , hatta kendisinden iken ekonomik önlemlerinin yol açtığı yoksulluk ve işsizlik nedeniyle önde gelen piskoposlar tarafından ağır bir şekilde eleştirildi .
Başkan Fernando de la Rúa (1999-2001) da dindar bir Katolikti ve Kilise ile ilgili büyük sorunları yoktu.
Kirchner yönetimi: 2003-2015
Başkan Néstor Kirchner (2003'te seçildi), Katolik inancına inandığını iddia ederken, genellikle Kilise hiyerarşisiyle sorunlu bir ilişki yaşadı. Kirchner, Peronizmin merkez-sol kanadına aittir ve Katolik Kilisesi ile pek uyumlu olmayan bazı ilerici görüşlere vurgu yapmıştır.
Cinsel ve üreme haklarıyla ilgili çatışmalar
Arjantin ulusal hükümeti , ücretsiz kombine oral doğum kontrol hapları ve prezervatifler de dahil olmak üzere, tüm vatandaşlara cinsel eğitim konusunda yardım sağlama etkisine yönelik yasaları kabul etti ve bir program başlattı . Kilise yapay doğum kontrolüne karşı çıkıyor ve okullarda cinsel eğitimin kabul edilmesi için şartlar koydu.
2005 yılının başında Sağlık Bakanı Ginés González García , kürtajın yasallaştırılmasına verdiği desteği kamuoyuna açıkladı ve Kirchner'in bu konudaki sessizliği Kilise'yi kızdırdı. Askeri papaz Antonio Baseotto , Mark 9 : 42'yi yorumlayarak tiksindiğini ifade etti ( "Ve bana inanan bu küçüklerden birinin tökezlemesine neden olan her kimse, boynuna büyük bir değirmen taşı asılması onun için daha iyi olurdu ve öyleydi. denize atıldı " ) ve González García'ya bu tedavinin verilmesi gerektiğini öne sürüyor. Baseotto ağır bir şekilde eleştirildi çünkü bu "ceza" , son askeri rejimin mahkumlarının uçaklardan Atlantik'e atıldığı kötü şöhretli vuelos de la muerte'yi ("ölüm uçuşları") yansıtıyor . Çatışma tırmandı ve Arjantin hükümetinin Baseotto'yu askeri papazların başı olarak görevinden almasına neden oldu . Bu, Katolik gözlemcilerin (aynı zamanda sağcı muhalefet liderleri ve medya tarafından da körüklenen) bu tür eylemlerin din özgürlüğünü tehdit ettiği yönünde suçlamalarına yol açtı. Hükümet, Baseotto'nun hala bir piskopos olduğuna ve Kitleyi kutlayabileceğine ve seçtiği her yerde pastoral görevleri yerine getirebileceğine dikkat çekti - o sadece eyaletin maaş bordrosunda olmayacak.
Cumhurbaşkanı Kirchner ayrıca , yukarıdaki çatışma medyanın gündemindeyken gerçekleşen Papa II. John Paul'ün cenazesine ( Papa 16. Benedict'in yemin törenine katıldı) katılmadığı için eleştirildi . 2005-05-25 Mayıs Devrimi'nin kutlamalarında Kirchner, Buenos Aires Te Deum'a katılmamayı seçti, ancak Santiago del Estero Katedrali'nde kutlanan ve günün diğer halk kutlamalarının da taşındığı bir etkinlik. Başkanın bu yokluğu farkedilmedi (175 yıldır bu tür ilk olaydı), ancak hükümet kutlamayı "federalize etme" ihtiyacı dışında, arkasında siyasi bir niyet olduğunu reddetti.
Ekim 2005'te, Arjantin Temsilciler Meclisi , tüm okul sistemini (günah çıkarma okulları da dahil olmak üzere kamu ve özel) bir Cinsel Eğitim Yasası çıkarmak için adımlar atarak, eğitim kurumlarını öğrencilere cinsiyet rolleri ve doğum kontrolünü öğretmeye zorlarken, çatışmalar yeniden patlak verdi. diğer başlıklar. Başpiskopos La Plata , Hector aguer , zaten bir cinsel eğitim müfredatı uygulayan bir okulda 11- ve 12 yaşındaki öğrenci aldığını kınayan, "cinsel yolsuzluk teşvik" ve "zina, şehvet ve karışıklık tahrik" durumunu suçladı prezervatifler ve doğum kontrol hapları. Eski Bakan González García tarafından "fanatik" olarak nitelendirilmesi üzerine Aguer, Bakan'ın görüşleri konusunda "hoşgörüsüz ve köktendinci" olduğunu söyledi. Arjantin Piskoposluk Konferansı'nın bir organı olan Aile Daimi Sekreterliği, halk temsilcilerinden "Arjantinliler tarafından zaten reddedilen" seks eğitimi yasası projelerini onaylamamalarını isteyen bir bildirge kabul etti. Kısa bir süre sonra, 6 Kasım'da, Başpiskoposu Resistencia , Carmelo Giaquinta , bu sağlık ve eğitim alanlarında bu tür yasaları terfi eğer devlet "varoluş nedenini kaybedecek" yönünde uyararak tarafından çatışmayı girdi ve açıkladı o "olur Hıristiyanları bu durumda sivil itaatsizliğe teşvik edin.
2010 yılında Arjantin , geleneksel Kilise taraftarları ile eşcinsel hakların savunucuları arasında şiddete dönüşen ağır eleştirilere ve protestolara rağmen eşcinsel evliliği yasallaştıran üçüncü Katolik ülke oldu .
2005 Piskoposluk Konferansı belgesi
|Katolik Kilisesi tarihinde kilise ve devletin ayrılması|
12 Kasım 2005'te Jorge Bergoglio başkanlığındaki Arjantinli piskoposlar , Buenos Aires , Pilar'da düzenlenen Arjantin Piskoposluk Konferansı'nın 90. Meclisi'nde toplandı , toplantıları her zamanki gibi kritik bir değerlendirme içeren pastoral konularla ilgili resmi bir belgeyle kapattı. sosyo-politik konular. Belgede Arjantin'in "endişe verici bir dayanışma biçimi , gelir dağılımındaki eşitsizliğin skandal bir büyümesi" olduğu iddia edildi . Ertesi gün, Arjantin Kabine Başkanı Alberto Fernández, bunun "gerçekle uyuşmadığını" ve Kilise'nin Kirchner'ın başlangıcından bu yana yoksullukta bir düşüş olduğunu gösteren "mevcut istatistiklerin sağladığı birçok veriyi görmezden geldiğini" söyledi. 2003 yılında yönetim (bkz . Arjantin Ekonomisi ) . Piskoposların belgesinde ayrıca tartışmalı bir uyarı vardı:
Demokrasinin restorasyonundan yirmi iki yıl sonra, biz yaşlılar için kendimize gençlere 1970'lerde olanlarla ilgili tüm gerçeği mi aktaracağımızı yoksa onlara gerçeklerin önyargılı bir tasvirini mi sunacağımızı sormamız uygundur. Arjantinliler arasında yeni kavgalar yükseltir ... Devlet terörünün ciddiyetini, kullanılan araçları ve insanlığa karşı işlenen suçları bir kenara bırakırsak ... [Öyle olurdu] ama gerillanın suçlarının tersi de olabilirdi. susturulmaları veya gerektiği gibi tiksindirilmemeleri.
Fernández bunu " iki iblis doktrininin talihsiz bir yeniden gözden geçirmesi " olarak nitelendirdi (sözde gerilla ve Devlet terörü için eşit bir ahlaki zemin iddia ediyordu), çünkü "belgeye göre Arjantin'de gerillayı yücelten kimse yok". Senatör Miguel Ángel Pichetto ( PJ ), Fernández'in açıklamasını destekleyerek, yukarıdaki " toplumun bazı gruplarının [toplumun] bazı gruplarının kapısını çaldığı sırada, 1970'lerde yazılmış gibi görünen darbe çağrısı yapan ( golpista ) bir belge olarak nitelendirdi . kapılar] askeri mahalleler ".
Başkan Kirchner, 16 Kasım'da Kilise'nin açıklamalarının "gerçekleştirmeleri gereken görevden çok, daha çok bir siyasi partinin açıklamalarına benzediğini, daha çok dünyevi meselelere benzediğini" ve piskoposların "tamamen yanlış olduklarını" söyledi. ülkenin durumunun teşhisi ". 1970'li konusunda, Kirchner "çocuk iken orada değildi birçok piskoposlarının üzerinde dikkat çekti kaybolan ve kim" [suyuyla] verdi " itirafı için işkencecilerin arasında" Kirli Savaşı . Muhalefet üyeleri daha sonra Kirchner'i "aşırı genelleyen", "adaletsiz" ve "hoşgörüsüz" olarak nitelendirdi.
2008 Salta Eğitim Yasası
Aralık 2008'de Salta Eyaleti yasama organı, hem devlet hem de özel okullarda din öğretimini zorunlu kılan tartışmalı bir yasayı kabul etti. Hareket , laik bir eğitim sistemi çağrısında bulunan dini azınlıklar ve insan hakları örgütleri arasında öfkeye yol açtı .
Bununla birlikte, 1998'de konvansiyonel kurucu seçildiğinde Urtubey'in yazılmasına yardımcı olduğu İl Anayasası ile çeliştiği için, tedbirin yasallığı konusunda şüpheler sürmektedir. 11º. Madde, açıkça Hayır olduğunu belirttiği için vatandaşın inancının gizliliğini düzenlemektedir. dini inançlarının ne olduğu sorulmalıdır. Madde 28º Bölüm ñ, kanunun amaçlarını açıklarken bir açıklama yapar:
müfredatın bir parçası olan ve çocuklarının bu tür derslere katılıp katılmayacağına karar verecek olan ebeveynlerin ve / veya öğretmenlerin inançlarını dikkate alarak okul sırasında öğretilecek olan din eğitimi sağlamak. İçerikler (öğretilecek) ve öğretmenlerin nitelikleri kilise yetkililerinin onayını gerektirecektir.
Macri yönetimi: 2015-2019
Fernandez yönetimi: 2019-günümüz
Referanslar
Aksi belirtilmedikçe İspanyolca olarak.
- Hernán Brienza. La Iglesia Católica argentina se enfrenta al Estado. En guerra contra el laicismo. .
- Susana Bianchi. Iglesia católica y peronismo: la cuestión de la enseñanza religiosa (1946–1955) .
- Fortunato Mallimaci. Política y catolicismo en la Argentina del 2005 .
- Historia General de las Relaciones Exteriores de la República Arjantin. La oposición del nuncio papal monseñor Mattera a la ley 1420 de educación común, laica y obligatoria .
- La historia argentina reciente: desde Illia hasta Menem .
Haber kaynakları
- La Capital, 18 Şubat 2005. El obispo castrense sugirió que "tiren al mar" al ministro de Salud.
- Página / 12, 19 Şubat 2005. Merece "que lo tiren al mar".
- Página / 12, 3 Kasım 2005. Yasalar için cuando de sexo se trate yok.
- La Nación, 4 Kasım 2005. Aguer, arzobispo de La Plata, acusó a Ginés González García de intolerante.
- La Nación, 7 Kasım 2005. Giaquinta dijo que llamaría a la desobediencia Civil. (ve takipler)
- Página / 12, 14 Kasım 2005. Poco feliz y poco realista.
- La Nación, 14 Kasım 2005. Réplica del Gobierno a la Iglesia Católica.
- La Nación, 17 Kasım 2005. Dura respuesta de Kirchner a los obispos.
- La Nación, 17 Kasım 2005. La oposición calificó al Presidente de injusto e intolerante.