Bir sabah uyandım.
Bir ay süre ile havaalanları kapatılmış:
Ülkedeki bütün otogarlar kapalı.
Lokantalar, cafeler tüm işyerleri.
Sokakta hiç kimse yok.
Camilerden dua ve ilahi sesleri geliyor.
Hastaneler tıklım tıklım dolu.
Herkes evinde.
Sokaklarda sık sık anonslar yapılıyor:
Lütfen evinizden dışarı çıkmayın.
Lütfen evde kalın...
Ülkenin Cumhurbaşkanı halktan yardım istiyor.
Kendi 7 maaşını bağışlayarak,
Bir kampanya düzenliyor.
Akşam gidip uyuyorum.
Belki kabustur.
Sabah bitmiş kabus ile başlarım güne.