"Benimle konuşurken kullanmayı uygun gördüğünüz dil, öyle çok açıdan münasebetsiz ki, ayrıntılara girecek ne sabrım ne de zamanım var. Ancak fikirlerimin bir centilmenden beklenecek fikirler olmadığı konusundaki gözleminiz, siz de kabul edersiniz ki, bana tek bir davranış yolu bırakacak kadar düpedüz aşağılayıcı türden. Yine de bu topluluğun huzurunda bulunmamız ve konuğum olmanız biraz nezaket gerektiriyor. Bu yüzden centilmenler arasındaki benzer kişisel hakaretlerde genelde izlenen yoldan saparsam beni bağışlayın. Hayal gücünüzü biraz zorlamanızı ve şuradaki, aynada görülen yansımanızı bir an için canlı olarak hayal etmenizi istememi bağışlayın. Siz bunu yaptıktan sonra bütün güçlükler ortadan kalkacak. Elimdeki şarap dolu sürahiyi görüntünüze fırlatacağım ve hakaretinize karşı duyduğum içerlemenin gereğini, harfiyen olmasa da sembolik olarak yerine getireceğim ve gerçek şahsınıza fiziksel şiddet uygulama gerekliliği de ortadan kalkacak."Bütün Hikayeleri, Edgar Allan Poe
Bu sözlerden sonra şarap dolu sürahiyi Hermann'ın tam karşısında asılı duran aynaya fırlattı.
Izdırap türlü türlüdür. Yeryüzü zilleti çeşit çeşittir. Engin ufka gökkuşağı gibi uzanırken, renkleri o kemerinki kadar çeşitlidir, onun kadar uzak ama onun kadar da iç içedir. Engin ufka gökkuşağı gibi uzanırken! Güzellikten bir tür sevimsizlik yaratmayı nasıl başardım -barış anlaşmasından bir keder benzetmesi çıkarmayı? Ama nasıl etikte kötü, iyinin bir sonucuysa yine aynı şekilde sevinçten keder doğar. Ya geçmişte kalmış mutlulukların anısı bugünün acısıdır ya da var olan ızdıraplar kökenlerini var olmuş olabilecek esrikliklerden alırlar.Bütün Hikayeleri, Edgar Allan Poe