Yeni veriler, düzensiz saatlerde çalışmanın, normal saatlerde çalışanlara kıyasla Covid-19 ile hastaneye yatma riskini neredeyse üç kat artırdığını gösterdi. Vardiyalı çalışanlar için yüksek risk uyku süresi, vücut kitle endeksi, alkol tüketimi ve sigara içme durumu dikkate alındıktan sonra bile devam etti.
Yeni kanıtlara göre, işle ilgili daha az stres ve daha iyi uykunun da sağlık çalışanları arasında maruz kalma riski yüksek olan Covid-19 riskini önemli ölçüde azalttığı bulundu.
Ön saflarda çalışan 2844 sağlık çalışanı üzerinde yapılan bir araştırma, geceleri her ilave uyku saati için Covid-19 riskinin yüzde 12 düştüğünü buldu. Dahası, her gün işle ilgili tükenmişlik yaşadığını bildirenlerin Covid-19 olduğunu bildirme, daha uzun süre Covid-19 olduğunu bildirme ve daha şiddetli Covid-19 yaşama olasılıkları 2.6 kat daha yüksekti.
GECE VARDİYASINDA ÇALIŞMAK İNSANLAR İÇİN KANSOREJEN OLARAK SINIFLANDIRILDI
Covid-19’un ötesinde, kısa süre önce yapılan ayrı bir çalışma, simüle edilmiş bir gece vardiyası programının, kanserin ayırt edici özellikleri arasında yer alan genlerin normal sirkadiyen ritmikliğini önemli ölçüde değiştirdiğini buldu. Ayrıca, bu sirkadiyen yanlış hizalamanın, anahtar DNA onarım yollarında yer alan genlerin sirkadiyen düzensizliğine neden olduğunu buldu.
Araştırmacılar, bulguların vardiyalı çalışmanın “vücudun DNA onarım süreçlerinin etkinliğini en çok ihtiyaç duyulduğunda azalttığını” ve potansiyel olarak kanser riskini artırdığını öne sürüyorlar. Geçen yıl, Dünya Sağlık Örgütü’nün Uluslararası Kanser Araştırma Ajansı, gece vardiyasında yapılan çalışmaları “muhtemelen insanlar için kanserojen” olarak sınıflandırdı.
Programdan ayrı olarak, işteyken gerçekleştirilen fiziksel aktivite aslında kardiyovasküler riskleri ve mortaliteyi artırabiliyor. 100.000’den fazla kişinin katıldığı gözlemsel bir çalışma, boş zamanlarında daha yüksek fiziksel aktivitenin, önemli olumsuz kardiyovasküler olayların ve tüm nedenlere bağlı ölüm riskinin azalmasıyla ilişkili olduğunu, daha yüksek mesleki fiziksel aktivitenin ise birbirinden bağımsız olarak artan risklerle ilişkili olduğunu buldu.
Kaynak: Medscape