Nabzımızın derimizi yukarı doğru ritmik bir şekilde ittiğini hissetiğimiz de, kalbin bir davul gibi vurduğunu, her vuruşta dışarı doğru genişlediğini düşünürüz. Oysa kalp atışı, dışarı doğru değil, daha çok içeri doğru, sıkışma ya da büzülme gibi bir harekettir.
Şöyle başlar: Özel hücrelerden (kalp uyarı merkezi denen hücreler) gelen elektrik akımı – kalbin üst tarafından başlayıp aşağı doğru iner – kalp kaslarını harekete geçirir ve kalbin dibindeki kanı sıkıştırarak kalbin üst tarafındaki aort kapakçığına atar. Bu, ıslak bir havluyu, tutmak ve emmiş olduğu sıvıyı akıtmak için sıkmaya benzer.
Kalp kasları gerildiğinde, hücreler arasında neredeyse hiç mesafe kalmayana kadar kan yukarı doğru itilir ve kapakçıktan dışarı fırlatılır. Kalpten dışarı atılan kan dalgası, aort kapakçığından geçerek diğer tüm damarlara oksijen yüklü temiz kanı yayan en geniş damar olan aortun içine girer. Bu olduğunda, kalp gevşer; tıpkı elinizdeki havluyu gevşetmeniz gibi. Bu olurken, kalbin yüzeyindeki koroner damarlar da gevşer. Böylece sıkılmış kas hücreleri arasındaki mesafe açılır ve kalpten az önce çıkmış olan oksijen yüklü temiz kan, bu damarların içine yayılır ve onları besler. Temiz kanın büyük bölümü, vücudun geri kalanına yayılmak üzere yoluna devam eder; ama bu olmadan önce, kalp kendine ait miktara el koyar.
[the_ad id=”5715″]
Kalp, kendi varlığını sürdürmek için eşsiz bir yöntem izler; ve bu, sizin varlığınızın sürmesi anlamına gelir. Diğer organlardan önce, kendini iyi durumda tutmakla ilgilenir. Tıpkı bir annenin bebeğini emzirmeden önce, kendisinin yemek yemesi gibi, kalp de diğer organları beslemeden önce kendi beslenme ihtiyacını karşılamak zorundadır. Bu, vücudunuzun gelecekteki rahatlığı için emeklilik primi ödemesi gibidir; her atışta önce kalbinize küçük bir miktar ödersiniz ve bunu ne kadar iyi yapabilirseniz (koroner damarlar yoluyla kan pompalayarak) yaşlandığınızda hayatınız o kadar kolay olur. Havlu sıkıldıktan -kas gevşemesinden sonra kanın aorta dolmasıyla – ve kalp kendini besledikten sonra, kalp uyarı merkezi olan hücreler aynı işlemi dakikada altmış kez ya da daha fazla tekrarlamak için bir sonraki sinyali gönderirler.
Kaynak : Siz Kullanım Klavuzunuz / Prof. Dr. Mehmet C. Öz – Prof. Dr. Michael F. Roizen / Koridor yayınları
[the_ad id=”2463″]