(Dünkü yazının devamı)
18- Bizimle beraber harbe iştirak eden bütün (askerî) birlikler, birbirleriyle münâvebe edeceklerdir.
19- Müminler, birbirlerinin Allah yolunda (uğrunda) akan kanlarının intikamını alacaklardır.
20- Takvâ sahibi müminler, en iyi ve en doğru yol üzerinde bulunurlar.
20/b- Hiçbir (Medineli) müşrik, bir Kureyşli’nin (Mekkeli müşrikin) malını ve canını himâyesi altına alamaz ve hiçbir mümine bu hususta engel olamaz (yani Kureyşliye hücûm etmesine mani olamaz.)
21- Herhangi bir kimsenin, bir müminin ölümüne sebep olduğu katî delillerle sâbit olur da maktûlün velîsi (hakkını müdafaa eden) rızâ göstermezse, kısas hükümlerine tabî olur; bu halde bütün müminler ona karşı olurlar. Ancak bunlara, sadece (bu kaidenin) tatbiki için hareket etmek helâl olur.
22- Bu yazının muhteviyatını kabul eden, Allah’a ve ahiret gününe inanan bir müminin bir katile yardım etmesi ve ona sığınacak bir yer temin etmesi helâl değildir. Ona yardım eden veya sığınacak bir yer gösteren Kıyamet günü Allah’ın lânet ve gazabına uğrayacaktır ki o zaman artık kendisinden ne bir para tediyesi ve ne de bir tavîz alınacaktır.
23- Üzerinde ihtilafa düştüğünüz herhangi bir şey, Allah’a ve Muhammed’e götürülecektir.
24- Yahudiler, müminler gibi, muharebe devam ettiği müddetçe (kendi harp) masraflarını karşılamak mecburiyetindedirler.
25- Avf Oğulları Yahudileri, müminlerle birlikte bir câmia teşkil ederler. Yahudilerin dinleri kendilerine, müminlerin dinleri kendilerinedir. Buna gerek mevlâları ve gerekse bizzat kendileri dahildirler.
25/b- Yalnız kim ki haksız bir fiil işler veya bir cürüm yapar, o sadece kendine ve âile efradına zarar (vermiş) olacaktır.
26- Neccâr Oğulları Yahudileri de Avf Oğulları Yahudileri gibi aynı (haklara) sahip olacaklardır.
27- Haris Oğulları Yahudileri de Avf Oğulları Yahudileri gibi aynı (haklara) sahip olacaklardır.
28- Sâ’ide Oğulları Yahudileri de Avf Oğulları Yahudileri gibi aynı (haklara) sahip olacaklardır.
29- Cuşem Oğulları Yahudileri de Avf Oğulları Yahudileri gibi aynı (haklara) sahip olacaklardır.
30- Evs Oğulları Yahudileri de Avf Oğulları Yahudileri gibi aynı (haklara) sahip olacaklardır.
31-Sa’lebe Oğulları Yahudileri de Avf Oğulları Yahudileri gibi aynı (haklara) sahip olacaklardır. Yalnız kim ki haksız bir fiil irtikâb eder veya bir cürüm işlerse, o sadece kendini ve aile efradını zarara sokmuş olacaktır.
32- Cefne (ailesi) Sa’lebenin bir koludur; bu bakımdan Sa’lebeler gibi mülâhaza olunacaklardır.
33- Şuteybe Oğulları da Avf Oğulları Yahudileri gibi aynı (haklara) sahip olacaklardır. (Kaidelere) muhakkak riayet edilecek, bunlara aykırı hareket olmayacaktır.
34- Sa’lebe’nin mevlâları, bizzat Sa’lebeler gibi mülâhaza olunacaklardır.
35- Yahudilere sığınmış olan kimseler, bizzat Yahudiler gibi mülâhaza olunacaklardır.
36- Bunlardan (Yahudiler’dan) hiçbir kimse (Müslümanlarla birlikte bir askerî sefere), Muhammed’in müsaadesi olmadan çıkamayacaktır.
36/b- Bir yaralamanın intikamını almak yasak edilemeyecektir. Muhakkak ki bir kimse bir adam öldürecek olursa neticede kendini ve âile efradını mesuliyet altına sokar; aksi halde haksızlık olacaktır (yani bu kaideye riâyet etmeyen bir kimse haksız vaziyette olacaktır.) Allah bu yazıya en iyi riâyet edenlerle beraberdir.
37- (Bir Harp vukuunda) Yahudilerin masrafları kendi üzerine ve Müslümanların masrafları kendi üzerindedir. Muhakkak ki bu sahîfede (yazıda) gösterilen kimselere harp açanlara karşı, onlar kendi aralarında yardımlaşacaklardır. Onlar arasında hayırhahlık ve iyi davranış bulunacaktır. (Kaidelere) muhakkak riayet edilecek, bunlara aykırı hareketler olmayacaktır.
37/b- Hiçbir kimse müttefikine karşı bir cürüm işleyemez. Muhakkak ki zulmedilene yardım edilecektir.
38- Yahudiler Müslümanlarla birlikte, beraberce harp ettikleri müddetçe masrafta bulunacaklardır.
39- Bu yazının gösterdiği kimse lehine Yesrib vâdisi dahili (cevf), harâm (Mukaddes) bir yerdir.
40- Himâye altındaki kimse, bizzat himaye eden kimse gibidir; ne zulmedilir ve ne de (kendisi) cürüm işleyecektir.
41- Himâye verme hakkına sahip kimselerin izni müstesna, bir himaye hakkı verilemez.
42- Bu yazıda gösterilen kimseler arasında zuhurundan korkulan bütün öldürme yahut tartışmalı olaylar Allah’a ve Resûlüllah Muhammed’e götürülmeleri gerekir. Allah bu yazıya en kuvvetli ve en iyi riâyet edenlerle beraberdir.
43- Ne Kureyşliler ve ne de onlara yardım edecek olanlar, himâye altına alınmayacaklardır.
44- Onlar (Müslümanlar ve Yahudiler) arasında, Yesrib’e hücum edecek kimselere karşı yardımlaşma yapılacaktır.
45- Şayet onlar (Yahudiler), (Müslümanlar tarafından) bir sulh akdetmeye veya bir sulh akdine iştirake davet olunurlarsa, bunu doğrudan doğruya akdedecekler veya ona iştirak edeceklerdir. Şayet onlar (Yahudiler), (Müslümanlara) aynı şeyleri teklif edecek olursa, müminlere karşı aynı haklara sahip olacaklardır. Din mevzuunda girişilen harp vakaları müstesnadır.
45/b- Her bir zümre, kendilerine ait mıntıkadan (gerek müdafaa ve gerekse sâir ihtiyaçlar hususunda) mesuldür.
46- Bu yazıda gösterilen kimseler için ihdas edilen şartlar, aynı şekilde Evs Yahudilerine, yani onların mevlâlarına ve bizzat kendi şahıslarına, bu yazıda gösterilen kimseler tarafından sıkı ve tam bir muhafazakarlık ile tatbik olunur. (Kaidelere) muhakkak riâyet edilecek, bunlara aykırı hareket olmayacaktır. Ve haksız şekilde kazanç temin edenler, sadece kendi nefsine zarar vermiş olurlar. Allah bu yazıda gösterilen maddelere en doğru ve en mükemmel riâyet edenlerle beraberdir.
47- Bu yazı, bir haksız fiili yapan veya cürüm işleyen (ile cezâ) arasında engel olarak giremez. Kim ki bir harbe çıkar, emniyette olur veya kim ki Medine’de kalırsa yine emniyet içindedir. Haksız bir fiil ve suç işleyeni (bu sahîfeyi) tam bir sadakat ve dikkat içinde muhafaza eden kimseler üzerinde tutacaklardır.