Stresin Çocuğunuzun Beynine Etkisi
-
- Ersan İçöz
- Aile
- 0 Yorum
Stanford Üniversitesi Tıp Merkezi tarafından yapılan ve BBC News Online tarafından bildirilen bir araştırmaya göre, çocuklar ebeveynleri veya çevreleri tarafından tehdit edildiğinde, istismara uğradıklarında veya başka türlü stres yaşadıklarında, beyinleri aslında yaralanmaktadır.
Bilim adamları, travma sonrası stres bozukluğu olan çocukların hipokampüsünün küçüldüğünü keşfettiler. Hipokampus, hafızayı ve duyguyu depolamaya ve sıralamaya yardımcı olan bir beyin yapısıdır. Solmuş hipokampus, çocukları “stresle daha az başa çıkabilme ve kaygıyı artırabilir” hale getirebilir.
Pediatri dergisinde yayınlanan çalışma, stresli çocukların stres hormonu olan kortizol seviyelerinin daha yüksek olduğunu ortaya koydu.
İngiliz bir psikanalitik psikoterapist olan Sue Gerdhardt'a göre, normal durumlarda kortizol üretimi zararsız değildir, ancak bir bebek veya yeni yürümeye başlayan çocuk çok fazla rahatsızlık vermediyse stresli bir durumda, kortizol seviyeleri yükselecek. Bu, depresyon ve endişe ve alternatif olarak şiddet ve saldırganlık ile bağlantılıdır.
Çocukta kortizol yüksek seviyelerde bulunursa, beyin hücrelerini öldürür ve çocuğun entelektüel gelişimini engeller. Hipokampus tarafından kan şekeri kullanımını engelleyerek beynin hafıza oluşturma yeteneğine müdahale eder. Aynı zamanda, beyin içinde uygun bağlantılar kurarak nörotransmiterleri engelleyerek çocuğun konsantre olamayacağını ve öğrenemediğini gösterir.
Diğer çalışmalarda, ilk 3 yılında stresli çocukların strese duyarlı oldukları gösterilmiştir. Beyinleri, stresli durumlara aşırı tepki vermek için bağlanır ve hiperaktif, endişeli, tahrik edici ve çoğu zaman nevrotik olurlar.
Bir Harvard araştırmasına göre, istismara uğramış çocuklar daha sonra yaşamda artan bir depresyon riski, travma sonrası stres bozukluğu ve bağımlılık yaşayabilirler. Bu, çocuklukta kötü muamele görmüş veya ihmal edilmiş genç yetişkinlerin beyin taramalarının da gösterdiği gibi, beyinlerdeki hipokampusun içindeki ve çevresindeki kilit bölgelerdeki spesifik değişikliklerden kaynaklanmaktadır.
Ayrıca, Pediatri dergisinde yayınlanan bir araştırma, zihinsel sağlık bozuklukları ile suiistimal yokluğunda sert fiziksel ceza arasındaki olası bağlantıya bakmaktadır. Amerikan Pediatri Akademisi ve Kanada Pediatri Derneği, tokat atma ve diğer fiziksel ceza biçimlerini reddetmektedir. Tercih edilen disiplin yöntemleri, ayrıcalık tanıma, molaları kullanma ve sonuçları önermeyi içerir (örneğin, “Oyuncağını fırlatırsan ve kırılırsa, artık onunla oynayamazsın”).