|Reaktör iflası - THTR 300||THTR bültenleri|
|THTR ve çok daha fazlası üzerine çalışmalar.||THTR arıza listesi|
|HTR araştırması||'Spiegel'de THTR olayı|
2014'ten THTR bültenleri
***
|2022||2021||2020|
|2019||2018||2017||2016||2015||2014|
|2013||2012||2011||2010||2009||2008|
|2007||2006||2005||2004||2003||2002|
***
THTR Bülteni No. 144, Kasım 2014:
İçindekiler:
.... ve denemeye devam ediyorlar:
Endonezya'da THTR?
İsviçre nükleer endüstrisinin ana sayfası olan "Nuklearforum", 21 Ağustos 2014'te Japonya ve Endonezya'nın gelecekte yüksek sıcaklık reaktörlerinin (HTR) inşası için bir anlaşma imzaladığını duyurdu (1.).
Böylece Fukushima felaketiyle sarsılan Japonya, Forschungszentrum Jülich'in (FZJ) bir girişimini ve Endonezya'da on yıllardır sürdürülen nükleer endüstriyi canlandırıyor.
Haberde Endonezya Ulusal Atom Enerjisi Kurumu (BATAN) ile Forschungszentrum Jülich ve Kuzey Ren-Vestfalya hükümeti arasında bir işbirliği olduğundan veya hala var olduğundan söz edilmedi. Endonezya BATAN ve Japon Atom Enerjisi Ajansı (JAEA) hala FZ Jülich'in işbirliği ortakları listesinde yer aldığından (2.). - Ve bu, FZJ'nin birkaç aydır tüm THTR araştırma hırslarından resmen vazgeçmiş olmasına rağmen.
HTR test reaktörü ve güç reaktörünün inşaatı planlanıyor
BATAN ve JAEA, ilk olarak, 3 gibi erken bir tarihte faaliyete geçebilecek, 10 - 2020 MW elektronik çıkışlı bir gaz soğutmalı yüksek sıcaklık reaktörü (HTGR) gösterim sistemi kurmak istiyor. 2024'ten itibaren devreye alınması planlanan geleneksel hafif su reaktörlerine ek olarak, birçok Endonezya adasına "uygun" küçük 100 MW HTGR güç reaktörleri de inşa edilecek.
İsviçre “Nükleer Forumu” gururla başka planlarını duyuruyor: “Yakın zamanda uzatılan anlaşmayla, JAEA şimdi Batan'ın yüksek sıcaklık test reaktörü HTTR'nin (Yüksek Sıcaklık Mühendisliği Test Reaktörü) çalışmasından elde ettiği bulguları paylaşmasına izin veriyor. JAEA'ya göre, iki ülkenin hidrojen üretiminin geliştirilmesi konusunda HTGR ile birlikte çalışması olasılığı da var. Kendi açıklamalarına göre Japonlar, HTTR'lerini bir hidrojen üretim tesisi ile takviye etmeyi planlıyorlar ”.
Nükleer güçle bağlantılı hidrojen teknolojisi hiçbir şekilde olgun ve son derece tartışmalı olduğu için (3.), burada sadece geleceğin hayallerini duyuyoruz. Ve bu alanda da, Kuzey Ren-Vestfalya federal eyaleti ve FRG, FZJ ve Karlsruhe Araştırma Merkezi'ndeki araştırma fonları sayesinde çok şey kazandılar. Şüpheli bir deneyden daha fazlası için milyonlarca avro feda edildi.
Geçmiş hayata geri dönüyor!
Kuzey Ren-Vestfalya'daki THTR için onlarca yıllık nükleer araştırma ve finansmanın hala ne ölçüde "etkiye sahip olduğu" Endonezya örneğinde açıkça görülmektedir:
70'lerin başından beri, nükleer endüstrinin kur yaptığı yeni sanayileşmiş ülkede nükleer santrallerin inşasına bir ilgi var. 1987 yılında Almanya ile işbirliği içinde bir nükleer araştırma reaktörü (MPR-30) devreye alındı. Çernobil'deki felaketten ve 1986'da THTR-Hamm'daki olaydan birkaç ay sonra, sosyal demokrat NRW ekonomi bakanı Reimut Jochimsen Endonezya'daki bu reaktörü ziyaret ettiğinde, orada Suharto yönetimindeki askeri diktatörlüğe Alman HTR teknolojisinin inşasını tavsiye etti. (4.).
THTR'nin geliştirilmesine yardımcı olan Siemens'in yan kuruluşu Interatom, bunun için umutluydu. Endonezya ile nükleer anlaşma. 9 Temmuz 7'de Endonezya'nın Araştırma ve Teknolojiden Sorumlu Devlet Bakanı Profesör Habibie, Hamm-Uentrop'taki THTR'yi ziyaret etti ve Klaus Knizia'dan (VEW) iddia edilen avantajlarını kişisel olarak açıklamasını istedi. Takip eden dönemde ABB ve Siemens, Endonezya'ya bir HTR ihracatı umutlarını tekrar tekrar vurguladılar (5.). Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı'nın 1991 yılında Viyana'daki konferansında Endonezyalı bir enerji uzmanı ülkesine açık bir ilgi duyduğunu ifade etti. Tabii ki, Endonezya'daki nükleer santrallerin kullanımına ilişkin özel bir makale de FZJ 1992'de yayınlandı.
1997'de, Alman desteğiyle yazılan enerji tahmini ("Markal Study"), Endonezya'da atom enerjisinin kullanımını "gerekli" olarak tanımladı. 2004 yılında, Federal Eğitim ve Araştırma Bakanlığı'nın (BMBF) uluslararası ofisi, Endonezya Nükleer Araştırma Kurumu'nu (BATAN) ikili işbirliği için önemli bir ortak olarak adlandırdı ve halihazırda gelişmiş bir Alman ve Endonezya araştırma kurumları ağına atıfta bulundu. Bu arada, bilimsel ve teknik işbirliğinin bir parçası olarak 20.000'den fazla Endonezyalı öğrenci Almanya'da eğitildi.
Bölgedeki nükleer kazalar ve yüksek oranda lösemi nedeniyle gündeme gelen Geesthacht Araştırma Merkezi (GKSS), 2002 ve 2003 yıllarında Jakarta'da (Endonezya) bir bilimsel proje gerçekleştirdi. Siemens / Interatom'da "HTR Güvenlik Analizi" bölümünün başkanı ve daha sonra Stuttgart Üniversitesi'nde ("Nükleer Enerji Yetkinlik Merkezi") profesör olan Günter Lohnert, Endonezya'da çok sayıda konuk konferans verdi.
2000 yılında Doç. FZJ ile yoğun işbirliği içinde olan Rheinisch-Westfälische Technische Hochschule Aachen'den Hans-Joachim Klar, Endonezya Ulusal Atom Enerjisi Ajansı (BATAN) tarafından Bilimsel Danışma Komitesi (SAC) üyeliğine atandı. Klar, Endonezya'da halihazırda çeşitli seminerler ve çalıştaylar düzenledi. RWTH Aachen, Mart / Nisan 2000'de "Atanma, Endonezya ile çeşitli bilimsel işbirliklerinde hizmetlerini onurlandırıyor" ve "Endonezya hükümetinin nükleer enerji arzının faaliyetlerini düzenleyen bir kararnamesine dayanıyor (...)", yazdı. Bir basın açıklaması.
Volkanlar, depremler veya 12 Ekim 10'de Bali'ye yapılan ve dünya çapında yaygın olarak fark edilen yıkıcı İslamcı terör saldırısı olsun, Endonezya'da atom enerjisinin "normal işleyişin" ötesinde kullanılmasına yönelik birçok ek tehlike vardır.
FZ Jülich'in Endonezya ve Japonya'daki nükleer enstitülerle hala işbirliği yapıp yapmadığı ve bu işbirliğinin nasıl görünebileceği, daha yeni gelişmeler ışığında kesinlikle sorulmaya değer.
4. Bakınız: 20 Şubat 2 tarihli "Ruhrnachrichten"
5. Bakınız: “Der Spiegel, No. 2/1989
Konuyla ilgili her şey Endonezya in
www.Reaktorpleite.de


2014 yılında Çin'deki yüksek sıcaklık reaktörü
Son raporlara göre, Çin'deki Shandong yarımadasındaki yüksek sıcaklık reaktörünün (HTR) inşası ilerleme kaydediyor. 2000'den beri Pekin yakınlarında küçük bir HTR test reaktörü çalışıyor. Aralık 2012'den itibaren, eski Alman sömürge üssünün yakınındaki Shandong yarımadasında 210 MW'lık bir "Yüksek Sıcaklık Reaktörü - Çakıl Modülü" (HTR-PM) inşa edilecek (1).
Bu tip reaktör için gerekli küresel yakıt elemanlarını üretmek için, Pekin'in yaklaşık 2013 kilometre kuzeybatısında, Baotou yakınlarındaki İç Moğolistan'da Şubat 700'te bir yakıt elemanı fabrikasının inşaatına başlandı. Nadir topraklar için bu madencilik alanında, en temel ekolojik minimum standartlar göz ardı edilir ve nüfusun bir kısmı yeniden yerleştirilir (2).
Mart 2014'te World Nuclear News (WNN), Çin Nükleer Mühendislik ve İnşaat Şirketi (CNECC) ile Tsinghua Üniversitesi arasında on yıldır devam eden işbirliğinin yoğunlaştırılacağını ve HTR için pazarlamanın daha da artırılacağını duyurdu. yoğunlaşmak (3).
Ağustos 2014'te WNN, Shanghai Electric yan kuruluşu "Shanghai Blower Works"ün 2010 yılında Shidaowan'da HTR-PM için gaz soğutma sistemi için bir prototip üretmeye başladığını duyurdu. Tsinghua Üniversitesi, bu sistemi 16 Temmuz 2014 tarihinde tam güçte ve 250 derece sıcaklıkta yüz saat boyunca test etti. Dört tonluk rotorun aşınmasız çalıştığı söyleniyor. Tüm reaktörün 2017 yılında faaliyete geçmesi bekleniyor (4). Muhbir Rainer Moormann'a göre, bu Çin HTR-PM'si son derece ucuz bir varyanttır: Basınca dayanıklı bir güvenlik kabı yoktur ve nükleer atık bertarafı için tekerlek kullanılmaz, yalnızca ince duvarlı variller kullanılır. 1990'dan beri FRG'de uygulanabilir olmayan bir prosedür.
Jülich yardımıyla top yakıt elemanı fabrikası tamamlandı
Şubat 2013'te başlayan İç Moğolistan'daki küresel yakıt elemanları üretim tesisinin inşaatı Eylül 2014'te tamamlandı (5). Yıllık üretim kapasitesi 300.000 yakıt elemanı topu olacaktır. Tesisin Ağustos 2015'te faaliyete geçmesi bekleniyor.
Bu büyük ölçekli tesisin inşasından önce bile, Tsinghua Üniversitesi'ndeki Nükleer ve Yeni Enerji Teknolojisi Enstitüsü (INET) tarafından gerçekleştirilen, yılda 100.000 küresel yakıt elemanından oluşan bir test üretim hattı vardı. INET, 30 yıldır bu özel yakıt teknolojisi üzerinde çalışıyor. Forschungszentrum Jülich (FZJ) elbette hala INET üyesidir (6) ve onlarca yıldır know-how transferinde yer almıştır. FZJ, HTR araştırmasının sona erdiğini belirtmiş olsa da, bugün bile INET, FZJ işbirliği ortakları listesinde yer almaktadır.
HTR hattı ile ilgili araştırmalar devam ediyor
IV. Nesil reaktörler üzerindeki araştırmalarda işbirliği Eylül 2014'te yeniden yoğunlaştırıldı. ABD “Yeni Nesil Nükleer Santral” (NGNP) İttifakı ve Avrupa “Nükleer KWK Endüstriyel Girişimi” (NC2I) ayrıca bir Mutabakat Zaptı (MoU) aracılığıyla HTGR'lerin geliştirilmesi ve tanıtılması konusunda birlikte çalışmayı kabul etti (7).
NC2I, "Sürdürülebilir Nükleer Enerji Teknolojisi Platformu" (SNETP) bünyesinde bir çalışma grubudur. Avrupa'nın nükleer camiasında yüksek itibarı olan herkes, sanayiden araştırma kurumlarına kadar burada toplanıyor. 2013 yılında FZ Jülich, bu çıkar grubu içinde nükleer propaganda olaylarının destekçisi olarak ortaya çıktı (8) ve tabii ki kayıtlı bir üye olarak uydunuz RWTH Aachen de eksik olmamalıdır (9).
Ve FRG'nin uzun zaman önce HTR hattına veda etmesine ve hatta Jülich Araştırma Merkezi'nin bile kamuoyu baskısı altında en sevdiği hobi atına isteksizce veda etmesine rağmen, garip bir şekilde, uzman dergide düzinelerce sayfada sürekli olarak yeterince yeni araştırma sonuçları yayınlanıyor " Atomwirtschaft" ( atw) HTR için yayınlandı (10):
- "Yüksek sıcaklıklı reaktör yakıt sistemleri için kaza senaryolarının deneysel olarak değerlendirilmesi" (atw, Kasım 2013).
- “Araştırmacılar çakıl yataklı reaktör hakkında önemli bir soruyu açıklığa kavuşturuyor” (atw, Mart 2014).
- “Bir VHTR'nin grafit yapılarını değerlendirmek için bir yöntem” (atw, Nisan 2014).
- "VHTR'den pasif güvenlik sistemleri için bir güvenilirlik değerlendirme metodolojisi" (atw, Ekim 2014).
Yukarıda bahsedilen faaliyetlere garip bir tezat olarak, FZJ tarafından aşağıdaki duyuru vardır: “Araştırma merkezi, geçmişte elde edilen HTR ile ilgili bulguları dikkatlice belgeleyecek ve işi düzenli bir şekilde tamamlayacaktır. Bu, iyi bilimsel uygulama ilkelerine karşılık gelir "(11). "Belge bulguları" mı? - Elbette buna öyle de diyebilirsin.
5. http://www.world-nuclear-news.org/ENF-HTGR-fuel-production-equipment-in-place-1909144.html (artık yok)
Konuyla ilgili her şey Çin in
www.Reaktorpleite.de


Güney Afrika nükleer enerjiyi yine pembe (tom) kırmızı gözlüklerle görüyor!
Güney Afrika'daki nükleer hayallerin yıkılmasının üzerinden sadece dört yıl geçti. Birkaç on yıl boyunca, yarı kamu hizmeti şirketi Eskom ve Güney Afrika hükümeti bir Çakıl Yataklı Modüler Reaktör (PBMR) inşa etmeye çalıştı. Bu yüksek sıcaklık reaktörünü (HTR) inşa etmek için Forschungszentrum Jülich (FZJ) ve Alman nükleer endüstrisinin yardımıyla yapılan hazırlıklar Güney Afrika'ya en az bir milyar avroya mal oldu ve sefil bir şekilde başarısız oldu (1)!
Sadece birkaç yıl önce, görkemli planlar, bu IV. Nesil reaktörün 24 modülünün Güney Afrika'da inşa edilmesini ve bir ihracat başarısı olmasını sağladı. Nüfusun büyük bir bölümünün büyük yoksulluğuna ve yenilenebilir enerji kaynaklarının genişletilmesi için en iyi koşullara rağmen, hükümet nükleer enerjiye güvendi ve anlamsız bir şekilde nükleer enerjiye çok fazla para harcadı. 2010 yılında, katılanlar uysalca itiraf ettiler: "Finansal krizin ciddiyeti, hükümeti harcama politikasını yeniden düşünmeye ve yeni öncelikler belirlemeye zorladı" (2).
Eylül 2014'te, Güney Afrika hükümetinin hasar nedeniyle hiçbir şekilde akıllı hale gelmediği ortaya çıktı. Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA) konferansının oturum aralarında, Rus devlet kuruluşu Rosatom ve Güney Afrika enerji bakanı Tina Joemat-Petersson'un temsilcileri, nükleer enerji alanında stratejik ortaklık ve endüstriyel işbirliği konusunda hükümetler arası bir anlaşma imzaladılar. .
“Anlaşma, toplam kurulu gücü 9600 MW'a kadar olan sekiz adede kadar Rus tipi nükleer santral ünitesinin satın alınması ve inşasının temelini atıyor. (...) Anlaşma, nükleer santrallerin ortak inşaatına ek olarak, nükleer teknolojinin diğer alanlarında da kapsamlı işbirliğini içeriyor. Bunlar arasında Rus teknolojisine sahip çok amaçlı bir araştırma reaktörünün inşası, Güney Afrika nükleer altyapısının geliştirilmesine destek ve Rus üniversitelerinde Güney Afrikalı uzmanların eğitimi yer alıyor. Joemat-Petersson'a göre, Güney Afrika nükleer enerjinin muazzam bir şekilde genişlemesiyle her zamankinden daha fazla ilgileniyor - ulusal ekonomik büyümenin önemli bir itici gücü "(3).
Spiegel'in verdiği bilgiye göre, ilk nükleer santral 2023 gibi erken bir tarihte faaliyete geçecek. Planlanan tüm nükleer santraller 2030 yılına kadar tamamlansaydı, bu Rosatom'a 39 milyar avro kar getirecekti (4).
Bu sözleşme ile eski hatalar aynen tekrarlanmakta ve eski yalanlarla meşrulaştırılmaktadır: “Bununla hükümet ülkenin sanayileşmesine katkıda bulunmak, yerel nükleer sanayiyi canlandırmak, istihdam yaratmak ve bilgi geliştirme ve transferini güçlendirmek istiyor. Güney Afrika, nükleer hizmetler ve bileşenler için ihracatçı bir ülke olarak konumunu güçlendirmeye çalışıyor "(5).
Güney Afrika, Rosatom ile yapılan işbirliğine ek olarak, 14 Ekim 2014 tarihinde Fransa ile nükleer enerjinin geliştirilmesine yönelik bir işbirliği anlaşması imzaladı. “Hem teknik hem de bilimsel işbirliğinin yanı sıra gelecekteki endüstriyel ortaklıkları da kapsıyor. Anlaşma aynı zamanda elektrik üretimi, kullanılmış yakıt unsurlarının bertarafı ve nükleer güvenlik gibi alanlarda birlikte çalışma fırsatı da sunuyor” dedi.6).


Jülich Castor taşımalarına karşı büyük protestolar açıklandı!
Almanya'nın dört bir yanından çevre ve nükleer karşıtı kuruluşlar, Jülich'teki AVR geçici depolama tesisinden Castor nakliyeleri olması durumunda tüm güzergah boyunca büyük protestolar ilan etti.
Yakıt gruplarından kaynaklanan yüksek oranda radyoaktif atık içeren 152 tekerlek Jülich'te depolanıyor. Açıkçası, Forschungszentrum Jülich (FZJ) henüz ara depolama tesisi için yasal olarak güvenli bir izin veya tekerlekler için bir nakliye izni alamadı. Bu durumun FZJ tarafından bilinçli olarak mı yoksa yetersizlikten mi kaynaklandığı ancak tahmin edilebilir.
FZJ şu anda eyalet ve federal hükümetle işbirliği içinde nükleer atıkları yeniden işlemek üzere ABD'ye taşımaya çalışıyor. Ancak yasal olarak nükleer atık ihracatına yalnızca araştırma reaktörleri için izin verilmektedir. Ancak, AVR ticari elektrik üretimi için deneysel bir reaktördür (1967-1988). Bu nedenle ihracat yasa dışıdır. Mevcut Atom Enerjisi Yasasını atlatmak için, AVR'nin (Arbeitsgemeinschaft VersuchsReaktor) cüretkar yeniden beyanı bir araştırma reaktörü olarak gerçekleştirilecek. Aynısı, şu anda Ahaus'ta depolanan hizmet dışı bırakılmış çakıl yataklı reaktör Hamm-Uentrop'un 305 tekerlekleri için de geçerlidir. ABD Enerji Bakanlığı tarafından yapılan bir kamu duyurusuna göre, bunlar aynı anda ABD'ye gönderilmelidir - bu da yasa dışıdır!
ABD planları başarısız olursa, "Batı Castors" un Ahaus geçici depolama tesisine taşınma riski hala var. Daha 2013 yılında protestolar nedeniyle bu planlardan vazgeçildi. Ahaus'taki depo Jülich'tekinden çok daha güvenli değil, sadece 2036'ya kadar daha uzun bir izni var.Çöpün daha sonraki bir zamanda nihai depolama için şartlandırılması gerekiyor.Bu Ahaus'ta mümkün değil ama Jülich'te mümkün . Herhangi bir planlamanın temeli, nükleer taşımalardan ve dolayısıyla nüfus için gereksiz tehlikelerden kaçınmak olmalıdır.
Sloganı "İçeride bir şey yok! Dışarıda hiçbir şey yok!" imzacılar arasında fikir birliğidir. Ülke çapında bir nükleer atık depolama tesisi olmadığı sürece herhangi bir nükleer atık nakliyesi genellikle reddedilir. Bunun yerine nükleer atık, Jülich sahasında depreme dayanıklı ve onaylı bir ara depolama tesisinde kalmalıdır.
Nükleer karşıtı ve çevre örgütlerinin ülke çapındaki toplantısında, Castor nakliyeleri durumunda tüm Alman nükleer santral direnişinin nakliye yollarına taşınmasına karar verildi. Odak noktası Jülich ve varış noktası Ahaus (veya ABD ihracatı için Nordenham) olacaktır. Ancak olası ulaşım yolları üzerinde de yerel girişimler, Gorleben'deki başarılı kampanyaları örnek alarak tüm direnişi sokaklara taşıyacak.
Atom enerjisine karşı Aachen eylem ittifakı
Münsterland nükleer tesislere karşı eylem ittifakı
Eylem ittifakı Westcastor'u durdur
Nükleer karşıtı grup Osnabrück
Çalışma grubu Schacht Konrad
Çevre Çalışma Grubu (AKU) Gronau
Attac Inde-Rur
BUND Landesverband NRW eV
Federal Vatandaş Girişimleri Çevre Koruma Derneği (BBU)
Mönchengladbach Radyasyon Tren İttifakı
Vatandaşların girişimi "Ahaus'ta nükleer atık yok"
Çevre koruma için vatandaşların girişimi, Hamm
Cattenom Merci Olmayan eV
Doğa ve Çevre Koruma Derneği Gronau (NUG)
SofA Münster (Acil nükleer kullanımdan kaldırma)
UmweltFAIRaendern.de
Wegberger Pazartesi arabası nükleer güce karşı


Güney Carolina, Alman nükleer atıkları için bir bertaraf alanı değil!
20 Eylül'den bu yana, Amerikalı çevre aktivisti Tom Clement, Alman nükleer karşıtı hareketin davetlisi olarak Federal Cumhuriyet'e konuk oldu.
Düsseldorf, Jülich, Ahaus, Hamburg ve Berlin'de, FZJ'nin (Forschungszentrum Jülich) nükleer atık ihracat planlarına yönelik ABD'deki Savannah Nehri Bölgesi'nin (SRS) koşullarını bildirdi.
İşte Thomas Clements'in okumanız için söyledikleri:
Her şeyden önce, bu turu organize eden Alman meslektaşlarıma ve bir Alman nükleer atık sorununun amaçlanan ihracatına ilişkin uyarıları için çok teşekkürler.
Jülich ve Ahaus'tan ABD Enerji Bakanlığı'nın (DOE) Güney Karolina'daki "Savannah Nehri Bölgesine" (SRS) nükleer atıkları yasadışı olarak ihraç etme çabaları kabul edilemez çünkü SRS bir nükleer atık çöplüğü veya işletilen ticari atıklar için bir çöplük değildir. nükleer reaktörler. Almanya, nükleer atık depolama tesisiyle kendi evinde ilgilenmeli ve sorunları bize aktarmamalı.
Savannah River Site, 1950'lerde kurulmuş ve 800 kilometrekarenin üzerinde geniş bir nükleer silah üretim tesisidir. Beş SRS reaktörü 36 ton silah sınıfı plütonyum ve radyoaktif trityum (H3) üretti. Bu faaliyetler, 140 adet eskitme çelik tankta muhafaza edilen ve şu anda büyük kaplarda vitrifiye edilen yaklaşık 51 milyon litre yüksek oranda radyoaktif sıvı atık su üretti.
Nükleer atıkların SRS'de bertarafı yılda yaklaşık 1,5 milyar ABD dolarına mal oluyor ve en az 2040'a kadar sürecek. Daha fazla nükleer atıkla uğraşmak istemiyoruz! Boşaltılan tanklar ve reaktör binaları betonla dolduruldu ve Soğuk Savaş'ın çılgınlığının devam eden bir kanıtı olmaya devam ediyor.
Niyetimize karşı gelmemizin birçok nedeni var:
Halk, SRS'yi ticari temelde uzun vadeli bir nükleer atık imha sahasına dönüştürme çabalarına şiddetle karşı çıkıyor. Bölgedeki en önemli gazeteler başyazılarında Alman nükleer atıklarını kabul etmeye karşı açıkça konuştular; SRS Rehabilitasyon Federal Danışma Komitesi, ticari tesislerden gelen nükleer atıkların dahil edilmesini resmen protesto etti.
+ ABD mevzuatına göre, yüksek oranda radyoaktif nükleer atık ve kullanılmış yakıt unsurları jeolojik katmanlarda barındırılmalıdır. Öte yandan SRS, kumlu kıyı topraklarının üzerinde yer alır ve bu nedenle nükleer atık depolama tesisi olarak uygun değildir; Bu nedenle orada depolanan tüm nükleer atıklar bir depoya getirilmelidir. Ancak ABD'de böyle bir depo yok ve geliştirme planları durduruldu.
+ DOE, SRS'nin deneyimi olmayan yüksek radyoaktif grafit atıklarının yeniden işlenmesine izin vererek, pratikte yukarıda bahsedilen sızdıran tanklarda daha uzun süreli depolamayı gerektiren bir ara depolama tesisi için nükleer atık üretmektedir. Bu, yeniden geliştirme maliyetlerini artıracak ve sitenin acilen ihtiyaç duyulan yeniden geliştirilmesini geciktirecektir.
+ Hala ABD'den yüksek oranda zenginleştirilmiş silah sınıfı uranyum içeren atom küreleri var, ancak bu kesinlikle herkes için geçerli değil. Özellikle AVR'den gelen atomik küreler artık silah kabiliyeti açısından bir tehdit oluşturmuyor.2011 yılına kadar hem Almanya hem de ABD, yayılma açısından bu atığın yerel olarak bertaraf edilmesini engelleyecek hiçbir şey olmadığını varsayıyordu.
+ SRS şu anda uranyum için grafit kaplamadan yeni bir geri kazanım tekniği geliştiriyor ve asıl yayılma riskinin yattığı yer burası. Almanya bu gelişmenin maliyetlerini üstleniyor. DOE, yeni yeniden işleme yönteminin risklerine bakan yeterli bir "Proliferasyon Tehlike Analizi" hazırlamayı reddetmiştir.
+ SRS'deki "H-Canyon" yeniden işleme tesisi, askeri bir tesistir ve Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı'nın (IAEA) denetimi altında değildir, bu nedenle nükleer atık veya ayrılmış uranyum arıtımı hakkında bağımsız bir belge olmayacaktır.
+ Enerji Bakanlığı, ABD Nükleer Düzenleme Komisyonu tarafından denetlenmemektedir, bu da yeniden işleme ve CASTOR gönderilerine ilişkin herhangi bir kamu gözetimi ve düzenlemesi olmayacağı anlamına gelmektedir.
Ticari tesislerden ABD'ye nükleer atık ithalatı eşi görülmemiş bir durum. Savannah River Site geçmişte Almanya da dahil olmak üzere araştırma reaktörlerinden nükleer atık topladı, ancak bu program yakında sona erecek. AVR ve THTR'yi araştırma reaktörleri olarak yeniden tanımlama girişimlerinin hiçbir gerçek ve yasal temeli yoktur ve başarısız olacaktır.
Kampanya "ABD'ye nükleer atık ihracatını durdurun!"
2014 yazından bu yana ABD'ye nükleer atık ihracatına karşı büyük bir kampanya “yayın” yoluyla yürütülüyor. 50.000 adet basılan “yayın” haber bülteni no.25 bu konuyu ele almaktadır. Şu ana kadar 7.500'den fazla kişinin kaydolduğu kartpostallar, reklam baskıları ve tabii ki çevrimiçi bir dilekçe var:
Konuyla ilgili her şey ABD in
www.Reaktorpleite.de


Sevgili okuyucular, BI Çevre Koruma Hamm yakında 40 yaşında olacak!
Bu genelge, dört kıtayı kapsayan HTR ile ilgili raporları içermektedir. Bundan 39 yıl önce, 1975 sonbaharında Alman Barış Derneği'nin (DFG/VK) küçük bir çalışma grubunda vatandaşlarımızın inisiyatifini kurmaya hazırlanırken kimin aklına gelirdi? Kapı eşiğindeki “bizim” reaktörümüzün kapatılması gerekmesine rağmen, artık uzak ülkelerden insanlar bu reaktör hattında sorun yaşıyor. Reaktörle ilgili deneyimlerimiz hakkında bilgi almaya bağlılar. Bu, ana sayfamız “Reaktorpleite” üzerinde kurulu olan çeviri programı ile mümkündür ve aktif olarak kullanılmaktadır.
Hamm'da artık 18 Şubat 2016'da bir vatandaş girişimi olarak 40. yılımızı nasıl kutlamak istediğimizi düşünerek bir yıl geçirebiliriz. Havaya girmek için, ana sayfam "Machtvonunten"e BI tarihiyle ilgili birkaç makaleye eylemlerimizle ilgili birkaç resim koydum:
+ "Çernobi'den 20 yıl sonra: Unutarak geleceğe mi?" (1986 traktör ablukalarıyla ilgili resimler)
+ "KKW'ye karşı çadır kampı" (VEW Bilgi Merkezi'ndeki işgal resimleri 1976)
+ “Paramızla nükleer santral yok! Bir protesto biçimi olarak elektrik parasının reddedilmesi "
Uli Mandel, Fukushima'daki reaktör faciasının ardından 2011 yılında oluşturulan “Hamm gegen Atom” ana sayfasına “Hamm için Yenilenebilir Enerjiler” ekini ekledi. Çünkü: “Ama dahası var. Sadece nükleer enerjiyi engellemekle ilgili değil. Sadece bir şeye karşı değil, aynı zamanda yenilenebilir enerjiler İÇİN. ”Tamamen yeni düzen ve tematik olarak genişletilmiş. Buna bir bak:
Hamm-Uentrop'taki kömür yakıtlı elektrik santralinin D Blok arıza serisi, sonsuz bir hikaye olacağa benziyor. Bir devreye alma tarihinden artık hiç bahsedilmiyor. Maliyetlerin nihayetinde 2 milyar avrodan 3 milyar avroya çıkması bekleniyor. Hammer Stadtwerke, her zaman ödemeleri "istendiği" için zaten hükümler oluşturdu. - Bütün bunlar, kömür teknolojisinin kullanımına yönelik geniş ve kararlı bir eleştiri için harika bir başlangıç noktasıdır. Bu açıdan ne yazık ki Hamm'da çok az şey oluyor.
***
|Sayfanın üst|
***


Bağışlar için itiraz
- THTR-Rundbrief, 'BI Umwelt Hamm e. V.' bağışlarla dağıtılır ve finanse edilir.
- THTR-Rundbrief bu arada çok dikkat çeken bir bilgi ortamı haline geldi. Ancak, web sitesinin genişletilmesi ve ek bilgi sayfalarının yazdırılması nedeniyle devam eden maliyetler vardır.
- THTR-Rundbrief detaylı olarak araştırır ve raporlar. Bunu yapabilmemiz için bağışlara bağlıyız. Her bağış için mutluyuz!
Bağışlar hesabı:
BI çevre koruma Hamm
***
|Sayfanın üst|
***