Çeviri ve Düzenleme: Gin
Muhafızlar dişlerini sıkıyorlardı ve karşı taraf Yüce Bitki Kralını bayıltmasının gizli sanatı gereği olduğunu söylediğinden kendilerini tutmuşlardı.
Ancak, adam haddini aşmış ve Yüce Bitki Kralının kendi ektiğini biçtiğini söylemişti. Bu açık bir kışkırtmaydı ve daha fazla alttan almaları mümkün müydü?
"Bu ne cüret!"
"Eceline susamışsın sen!"
Pek çok muhafız Zhang Xuan'e öfkeyle haykırdı ve ellerindeki kılıçlardan soğuk bir parıltı geçti. Emir verildiği anda böbürlenmeyi seven bu herifi kıymaya çevirmeye hazırdılar.
"Bu herifin kafasında bir sorun olmalı."
"Bai Chan'ı uzun süredir tanırım, karakteri şöyle böyle olsa da, beyni normal çalışır. Peki neden... bir anda bu kadar salaklaştı?"
Başlangıçta, herkes Zhang Xuan'in hayret verici bir teori öne süreceğini düşünmüştü, ancak söyledikleri duyan doktorlar neredeyse kan kusacaklardı. Hepsi Zhang Xuan'e yaratık görmüş gibi şaşkın bakışlar atıyorlardı.
Kızıl Lotus Şehrine gelen herkes Yüce Bitki Kralının kudretini bilirdi.
Adam bu bölgede bir imparatordan farksızdı. Tianwu Krallığının prensi bile buraya gelse, onun karşısında başını eğmekten başka çaresi yoktu. Zhang Xuan'in adamı bayıltması başlı başına kışkırtıcı bir hareketken, bir adım daha ileri giderek adamın 'kendi yaptıklarının acısını çektiğini' söylemişti...
Yaşamaktan mı sıkıldın ya da Yüce Bitki Kralının merhametli bir adam olduğunu falan mı sanıyorsun?
Doktor Cheng Feng, Zhang Xuan'e bir aptala bakar gibi bakıyordu.
Yoksa... bu herifin kafasını bir vahşi canavar falan mı tekmelemişti?
Aksi halde, neden böylesine aptal sözler edecekti ki?
"Sonumuz geldi. Bu kez... kesinlikle sonumuz geldi..."
Mo Yu alnına bir şaplak attı. Şu anda, ağlamanın eşiğindeydi.
Zhang Xuan, Yüce Bitki Kralını bayıltmasını, gizli sanatı gereği olduğunu söyleyerek açıklayabilirdi, ancak daha sonra ettiği sözler karşı tarafı tamamen kızdırmıştı. Artık dönüş yoktu.
Eğer ölmek istiyorsan, durma. Ama neden beni de peşinde sürüklüyorsun...
Buraya geliş amacım biraz dünya tecrübesi ve bilgi kazanmaktı. Bunları hak etmek için kimin ahını aldım...
Unut gitsin, birlikte geldiğimize göre, bu herif intihara meyilli de olsa, onu öylece bırakıp gidemem!
Endişeli olsa da, Mo Yu dişlerini sıkarak Zhang Xuan'e telepatik bir mesaj gönderdi, "Zhang Xuan, Uluyan Gök Canavarından hemen buraya gelmesini iste. Yanımda babamın verdiği bir düzen levhası var. Bize biraz zaman kazandırabilir, bu yüzden acele et. Belki hala bir şansımız vardır."
Düşman üssünün ortasında olabilirlerdi, ancak Uluyan Gök Canavarının Yarı Zhizun gelişim alemi ve uçma yeteneğiyle, buradan kaçma ihtimalleri oldukça yüksekti.
Ancak asıl sorun Uluyan Gök Canavarı gelene kadar hayatta kalabilmekti.
Depolama yüzüğünü sıkıca kavrayan Mo Yu çevresini dikkatle süzdü. Biri harekete geçtiği anda hemen harekete geçerek düzen levhasını atacaktı.
Bir krallığın prensesi olarak, hayatta kalmak için sahip olduğu birkaç numarası vardı.
Düzen levhaları özel yöntemlerle üzerlerine güçlü düzenler işlenmiş pratik nesnelerdi. Biri düzen ustası olmasa bile, ihtiyaç anında zhenqisini levhaya aktararak kolayca aktifleştirebilirdi.
Gerçek düzenlere kıyasla daha güçsüz olsalar da, taşınabilir ve anında aktifleşebilir oldukları için sizi hayatta tutma konusunda büyük iş görürlerdi.
Ancak bu nesne son derece pahalıydı ve tek kullanımlıktı. Yalnızca kızın konumuna sahip birinin sahip olabileceği bir şeydi.
"Neden onu çağırayım ki? Endişelenme!"
Karşı tarafın yüzündeki endişeyi gören Zhang Xuan gülümsedi.
"Sen..."
Karşı tarafın büyük tehlikeye rağmen sakin davrandığını gören Mo Yu patlamanın eşiğindeydi. "Yüce Bitki Kralını kızdırdın ve eğer şimdi kaçmazsak burada gerçekten ölebiliriz!"
"Onu kızdırdım mı? Ona hastalığını açıklıyorum, bu birini nasıl kızdırabilir ki?" Zhang Xuan kızı sakinleştirmek için elini şöyle bir savurdu. "Endişelenmene gerek yok, yalnızca burada kal ve biraz sabırlı ol!"
"Hastalığını mı açıklıyorsun?"
Mo Yu delirmişti.
Karşı tarafın kendi yaptıklarının acısını yaşadığını iddia etmesi onun hastalığını açıklamak mıydı?
Bunca zamandır bir asistan hocayım, ancak böyle bir şeyi ilk kez duyuyorum.
Burada kalıp sabırlı mı olayım? Bu durumda bile sabırlı davranabilmek için gerçekten çıldırmış olmam gerekir!
Mo Yu öfkelenmişti, ancak bunu gösterecek bir zamanda olmadıklarının farkındaydı. Çevresini gözlemleyerek en uygun kaçış yolunu kestirmeye çalıştı.
Bu herifin bu kadar güvenilmez olabileceğini bilseydi, onunla bu maceraya atılmazdı.
"Doktor Bai Chan, Büyük efendiyi tedavi etmeniz için tüm iyi niyetimle sizi davet ettim, ancak böylesine onur kırıcı sözler söylediniz. Eğer kendinizi hemen açıklamazsanız, bu malikaneden sağ çıkabilmeyi aklınızdan bile geçirmeyin!"
Kalabalığın yaşadığı şaşkınlığa aldırmayan Kahya Lu yenlerini öfkeyle savurarak Zhang Xuan'e dik dik baktı.
Karşı taraf onu tedavi etmemiş olsaydı, adama kendini açıklama şansı bile vermeden kellesini uçurmuş olurdu.
"Acele etmeye gerek yok, her şeyi açıkça anlatacağım. Yalnızca... burada çok fazla insan var. Konuşmamı istediğinizden emin misiniz?" Zhang Xuan karşı tarafın tehdidine aldırmadan, karşılık olarak yalnızca gülümsedi.
"Numara yapmayı bırak. Söyleyeceklerin inanılmaz bile olsa, seni bekleyen tek şey ölüm!"
"Yüce Bitki Kralının onuruna laf ettiğin için ölmeyi hak ediyorsun!"
"Kahya Lu, neden hala konuşarak vakit kaybediyoruz? Tek bir emrinizle, büyük efendiye hakaret eden bu aptalı kıymaya çeviririz!"
...
Karşı tarafın pişman gözükmemesi, muhafızları patlamanın eşiğine getirmişti. Öldürme arzularını saklamadan, Zhang Xuan'e öfkeyle bağırdılar.
Bu muhafızların her biri Tongxuan alemi üstatlardı ve onlarcası gelişim alemlerini aynı anda serbest bıraktığında, odadakiler baskının etkisiyle güçlükle nefes almaya başlamışlardı ve elleri terden sırılsıklamdı.
Zongshi alemi doktorların bile yüzleri solmuştu. Bu güce dayanamayarak kontrolsüzce geri çekildiler.
Zongshi alemi üstatlar Tongxuan alemine kıyasla çok daha güçlü olsalar da, muhafızlar uzun süredir birlikte yaşıyordu ve muazzam bir takım uyumuna sahiptiler. Üstüne üslük Zongshi alemi üstatların bile karşı koymakta zorlanacağı ölümcül zehirlere sahiptiler.
"Yeter!"
Muhafızların Zhang Xuan'e saldırmak üzere olduklarını gören Kahya Lu ellerini kaldırarak kükredi, "Geri çekilin!"
Ardından, Zhang Xuan'e dönerek konuştu, "Doktor Bai, bu muhafızlar büyük efendiye sadıktırlar. Sözleriniz onları kızdırdı ve kendinizi açıklamazsanız ben bile onları durduramam."
Sözlerinde gizli bir tehdit vardı.
Eğer Zhang Xuan mantıklı bir açıklama yapamazsa, bu muhafızlar onu anında yok edecekti.
"Kendimi açıklayabilirim, ancak bu bir sırla alakalı. Bence böyle büyük bir kalabalığın karşısında dile getirilmemeli!"
Uçurumun kenarında olsa da, Zhang Xuan en ufak bir endişe göstermiyordu. Tembelce Yüce Bitki Kralına doğru yürüyüp, sakin bir sesle konuştu, "Şuna ne dersiniz, yalnızca iki kelime söyleyeceğim. Eğer teşhisimin mantıklı olduğunu düşünürseniz, o zaman konuşabiliriz. Aksi halde, beni şuracıkta öldürebilirsiniz!"
Yüce Bitki Kralının onayını alan Kahya Lu başıyla onayladı, "Tamam!"
"Pekala öyleyse!"
Zhang Xuan gülümsedi, "Söyleyeceklerim basit... Gu Anlaşması!"
"Gu Anlaşması mı? O da ne?
Kahya Lu, Zhang Xuan'in nasıl mucizevi sözler söyleyeceğini düşünürken, adamın söylediklerini duyunca dalgınlaşmıştı. Karşı tarafı kıymaya çevirip çevirmemeyi düşünürken, ölüm döşeğinde olan Yüce Bitki Kralının yüzünde bir şok ifadesi belirdi. Dalgın ve cansız gözleri birden heyecanla parıldamıştı.
"Di...di...diğerlerini gönder..."
Tüm gücüyle çabalayarak, boğuk bir sesle buyurdu.
"Bu..."
Bai Chan'ın sözlerinin, ölmek üzere olan Yüce Bitki Kralını konuşmak için tüm gücüyle çabalamaya ittiğini gören herkes bir canavar görmüş gibi adama dönmüştü.
Adamın sonunun geldiğini düşünüyorlardı ve böyle bir dönüş beklememişlerdi.
Yoksa... o iki kelime bir çeşit sihir mi içeriyordu?
"Büyük efendi!"
Büyük efendinin konuştuğunu gören Kahya Lu aceleyle onun yanına koştu. Ardından, onunla göz göze geldikten sonra, ayağa kalkarak kalabalığı şöyle bir süzdü.
"Özür dilerim ancak muayene burada sona erdi, hepinizi dışarı alacağım! Daha sonra durumu telafi etmek için hepinize adamlarımı göndereceğim."
Ardından, elinde olmadan Zhang Xuan'e bir bakış attı.
Yüce Bitki Kralının durumu kritikti ve adam konuşamıyordu. Yine de, Kahya Lu adama uzun yıllar hizmet ettikten sonra, yalnızca bakışlarıyla bile adamın niyetini anlayabiliyordu.
Büyük efendinin niyeti açıktı.
Doktor Bai'nin söylediklerini yap! Onu kurtarabilecek tek kişi oydu!
Saçmalıyor gibi gözüken bu küstah herif gerçekten de büyük efendiyi kurtarabilir miydi?
Yoksa söylediği gibi, büyük efendi kendi yaptıklarının suçunu mu çekiyordu?
"Pekala!"
"Yüce Bitki Kralı, Kahya Lu, o halde müsaadenizi istiyoruz!"
Kahya Lu'nun kendilerini kibarca gönderdiğini gören kalabalık içten içe şaşırmış olsa da, hiç tereddüt etmeden çıkış yolunu tutmuştu. Ancak avludan çıkmadan önce Doktor Bai Chan'a son bir bakış atmadan edemediler.
Bu herif yalnızca iki kelimeyle Yüce Bitki Kralının kendilerini göndermesini sağlamıştı. Sözleri gerçekten doğru olabilir miydi?
Ama... [Gu Anlaşması] denen bir hastalık duyduğumu hatırlamıyorum...
"Siz de çıkın!"
Kalabalığın şaşkınlığını umursamayan Kahya Lu muhafızların da çıkmalarını emretti.
"Hemen!"
Büyük efendinin niyetini gördüklerinden avluyu hemen terk ettiler.
Herkesin çıktığını gören Mo Yu, bir an tereddüt etse de sonunda kalmaya karar verdi.
Bu herif doğru da yanlış da olsa, az sonra kıymaya çevrilme ihtimali de olsa, onunla birlikte gelmişti ve yalnız gitmesi doğru olmazdı.
Bu kibirli prenses nahoş bir ağza sahip olsa da, görünüşe göre sadık bir dosttu. Zhang Xuan kızın tavrını belli etmeden başıyla onayladı.
Kısa süre sonra, odada yalnızca onlar kalmıştı.
"Doktor Bai Chan, herkes çıktığına göre, artık meseleyi açıklayabilir misiniz?"
Mo Yu'nun Zhang Xuan'le birlikte geldiğini bilen Kahya Lu, Zhang Xuan'e dönerek saygıyla eğildi.
"Hm!" Zhang Xuan başıyla onayladı. "Aslında, Yüce Bitki Kralını ilk gördüğümde durumuyla ilgili genel bir fikre sahiptim. Gizli sanatımı kullandıktan sonra bundan emin oldum..."