Ünlü Sovyet ve Rus şair Dmitry Prigov, 5 Kasım 1940'ta piyanist ve mühendis ailesinde doğdu. Okuldan mezun olduktan sonra, heykel bölümünde Stroganov Okulu'na girdi ve mezun olduktan sonra Moskova'nın mimarlık bölümünde çalıştı. 1975'ten beri Dmitry Prigov, SSCB Sanatçılar Birliği'ne üye oldu ve 1985'te avangard kulübün bir üyesi oldu. Şiirler ağırlıklı olarak ABD, Fransa ve Almanya'nın büyük dergilerinde ve ayrıca Rusya'daki sansürsüz (samizdat) baskılarında yurtdışında yayımlandı. Şöhreti büyük değildi, ama birçok kişi böyle bir Prigov Dmitry Alexandrovich olduğunu biliyordu.
şiir
Şiirlerinin metinleri çoğunlukla tokattan oluşuyordu, sunum şekli biraz tıkladı, okurların çoğunda sağlıklı bir şaşkınlığa neden oldu. Sonuç olarak, 1986, hem yurt içinde hem de yurt dışında Bella Akhmadulina'nın önderlik ettiği protestoların çabucak aldığı bir psikiyatri kliniğinde zorunlu tedavi ile işaretlendi. Doğal olarak, perestroyka sırasında, Dmitry Prigov son derece popüler bir şair oldu ve 1989'dan beri eserleri, formatın izin verdiği hemen hemen tüm medyada inanılmaz miktarda yayınlandı ve hemen hemen her yerde değişti.
1990'da Prigov, SSCB Yazarlar Birliği'ne katıldı ve 1992'de PEN Kulübü'ne üye oldu. 80'lerin sonundan itibaren televizyon programlarının vazgeçilmez bir katılımcısıydı, şiir ve nesir koleksiyonları yayınladı, hatta 2001 yılında yayınlanan röportajının büyük bir kitabı bile yayınlandı. Dmitry Prigov çeşitli ödüller ve bağışlarla ödüllendirildi. Müşterilerin çoğu Alman - Alfred Tepfer Vakfı, Alman Sanat Akademisi ve diğerleridir. Ancak Rusya, aniden Dmitry Prigov'un yazdığı iyi ayetleri fark etti.
resimler
Dmitry Prigov'un çalışmalarında edebi etkinlik hemen temel hale gelmedi. Çok sayıda performans, enstalasyon, kolaj ve grafik eserin yazarıydı. Edebiyat ve görsel sanatlar alanındaki yeraltı eylemlerine aktif olarak katıldı.
1980'den beri heykelleri yurtdışındaki sergilere katıldı ve 1988'de Chicago'da kişisel bir sergi düzenlendi. Tiyatro ve müzikal projelere de genellikle Prigov'in katılımı eşlik etti. 1999'dan beri, Prigov Dmitry Alexandrovich, çeşitli yarışmaların jürisinde oturan her türlü festivale öncülük etti.
kavramsal
Vsevolod Nekrasov, Ilya Kabakov, Lev Rubinstein, Vladimir Sorokin, Francisco Infante ve Dmitry Prigov, ilerledi ve ideolojik olarak Rus kavramsalcılığını tartıştı - sanattaki eğilimler, önceliğin değil, anlamsal ifade ve kavrama ait olduğu sanat eğilimleri.
Şiirsel imge, bozulmamış sanatın yaratıcısının bütün bireysel sisteminin yoğunlaştığı ana noktadır. Prigov, her hareketin düşünülmüş ve bir kavramla donatıldığı bir imaj oluşturmak için bütün bir strateji geliştirmiştir.
Görüntü yapımcısı
Çok çeşitli istisnai faydaların resimlerini denemek yıllar aldı: bir şair-rezonatör, bir tıklayıcı, mistik bir lider vb. İlginç unsurlardan biri, göbek adının zorunlu olarak kullanılmasıdır, “Aleksanych” olarak mümkündür, soyadı olmadan da mümkündür, ancak geleneksel bir telaffuzla mümkündür. Tonlama şöyle: “Bunu sizin için kim yapacak? Dmitry Aleksanych, öyle mi? ”-“ her şeyimizin ”bir ipucuyla, yani Alexander Sergeyevich Pushkin.
İmgeye duyulan yüksek dikkat, kendi başına kavramsalcılığın karakteristik bir özelliği değildir, ancak yine de, bir şair olmak için, iyi şiirler yazmak için yeterli olduğunda zaman geçti. Zaman içinde kendi imajınızı yaratmadaki karmaşıklık yaratıcılığa egemen olmaya başladı. Ve bu fenomen güzel başladı - Lermontov, Akhmatova … Kavramsalcılar bu küçük geleneği neredeyse saçma bir noktaya getirdiler.
Bir deney olarak hayat
Prigov'un refleksif çalışmaları, bu garip sözde-felsefi platformu, küçük yerlerde Mayakovski'de olduğu gibi ayetli yapıların altına getirdi. “Militan”, devletin insan varlığındaki kutsal rolünü yorumluyor, “Tarakanomakhia” da, yerli böceklerin varlığını ortaya çıkaran eski bir alçak üssü açığa çıkarma girişimi var.
Materyal, stil, teknik, tür, dil ile ilgili yenilikçi yazar deneyleri. Prigov'un çalışmasındaki eğilim, herhangi bir sanatsal uygulamanın kitle kültürüyle, gündelik hayatla ve genellikle bir kitle ile bağlantısıdır. Tabii ki, okuyucu etkisi şok edici.
Halkın favorilerine kıskanıyorum.
Burada, ideolojik bir amaç kadar estetik olmayan, klasiklerden isimsiz gramomanlara kadar birçok yazarın eserlerinin dönüşümünden de bahsedebilirsiniz. Eugene Onegin'in “Samizdat” versiyonu buna bir örnek oldu ve Pushkin'den Prigov, sıfatları değiştirerek Lermontov'u yapmaya çalıştı.
Prigov muse'un izleyicileri arasında en yaygın kullanılan performans, şairin (“hükmü mantraları”) olarak adlandırılan Müslüman ve Budist tezahürü tarzında şarkı söyleyen, klasik eserlerin yüksek sesle okunmasıdır. Biyografisi olaylar bakımından oldukça zengin olan Dmitry Prigov, otuz beş binden fazla şiir yazdı. Temmuz 2007'de, altmış yedi yaşında kalp krizinden sonra bir hastanede öldü. Çalışmaları ve yaşam tarzından etkilenen yurttaşları ve yabancı konuklar tarafından sıkça ziyaret edildiği Donskoy Mezarlığı'na gömüldü.