7 Nisan 2014 Pazartesi
'Zor Sevgiler' kitabının da yazarı Ellen Wittlinger'ın Günışığı Kitaplığı'ndan çıkan diğer kitabı Elden Düşme'yi dün gece bitirdim. Hayatımın geniş bir bölümünü Günışığı ile geçirdim ben. Christine Nöstlinger'la, Aslı Der'le, Clive Barker'la, Eleanor T. Beaty'le, Anna Gavalda'yla, Tolga Gümüşay'la, David Almond'la büyüdüm. Karanlığın Gözleri'nde küçücük yaşımdan dolayı okurken korktum, Konrad'la gazete kuponlarından çıktım, 35 Kilo Tembel Teneke'yle kendimi kıyasladım, Zor Sevgiler'de fanzini öğrendim, gazete bayilerinde fanzin aradım.
Şimdi 18 oldum. Aradan yıllar geçti. Büyüdüm. Sonra elime 'Elden Düşme' geçti. Turuncu amblemi gördüm. Ellen'ı gördüm. Çocukluk alışkanlıklarından vazgeçilmez dedim, okumaya başladım.
İnsanlar yıllar yılı çalıştıktan sonra emekli olup daha boş işlerle vakit geçirmeyi tasarlarlar. Çiçek böcek tarzı şeyler hani. Kenyon'un anne ve babası da emekli olduktan sonra belki biraz kafa dinlemek için Boston'dan bir sahil kasabasına, Cape Cod'a taşınırlar. Ailesinin istediği, kafasında planladığı şey, kasabada kulübe topluluğu satın almak, tamir işlerini halletmek ve bu kulübeleri turist konaklamasına açarak işletmek. (Eh, her zaman planlarımız tıkır tıkır yolunda gidecek diye bir şey yok. Babasının sakatlanması, ailenin alışık olmadıkları insanlarla karşılaşmaları ana-babanın motivasyonunu düşürüyor, hevesleri kırılıyor haliyle.)
Kenyon'nun Boston'daki hayatı pek parlak değil. Görünmez kişi vasfında zavallı. Cape Cod'a taşınınca onun lehine işler değişecek tabii. Bu ilk değişim belirtisi annesiyle çöplüğe gittiklerinde, çöplüğün yanındaki Takas Dükkanı'nda Razzle'la karşılaşması oluyor. Razzle standartlara uymayan bir kız figürü. Farklı.
Kenyon yavaş yavaş Razzle'ın hayatını öğrenmeye başlar. Yaşam sırlarını çözmeye çalışır, düşmanıyla sevişir, onu tanımaya ve anlamaya çalışır. Sonra bir bakar ki Razzle onun 'ilham perisi' oluvermiş. Eh, işte o zaman Kenyon anlar ki, Cape Cod'da hayat başkadır.
''Geçmişe dönüp baktığımda, Razzle Penney'le Truro çöplüğünde tanıştığım güne dek hayatımın derin bir uykudan ibaret olduğunu söylemeliyim.'' diye başlıyor ve yine aynı cümlelerle son buluyor kitap.
Kişisel yorumuma gelince, Zor Sevgiler'i okuyalı yıllar yılı oldu. O kitaba dair adam akıllı hatırladığım tek şey 'fanzinler'. Ama şundan eminim ki Zor Sevgiler, Elden Düşme'den daha güzeldi, daha iyiydi. Kitapta heyecan veya aksiyon aranmamalı. Oldukça durağan gidiyor. Bu durağanlık sıkıyor mu? Pek sayılmaz. Afakanlar filan basmıyor yani.
Karakterlere yüklenen sıfatlar biraz yetersiz kalmış gibi geldi bana. Özellikle tesisatçı Frank. Kenyon kadar vasıfsız o da. Keşke tesisatçı olarak değil de daha kitabın ortasında duracak birisi olarak çıksaydı karşımıza. Ayrıca burada bahsedersem spoilera girecek olan kendisiyle ilgili bir bilgiyi ne diye yazar bize vermiş anlam veremedim. 'Sooo?' kafasını yaşadım biraz. Yaniii? Eee? Öyleyse öyle, tamam o halde bunu bir şeylere bağlamalı, diye düşündüm.
Bunun yanında hep Kenyon'nın ağzından anlatılan kitap keşke ara ara Razzle'ın ağzından da anlatılsaydı diye düşünmedim değil. Çünkü Razzle kitapta önemli bir noktada. Birinci ağızdan duygu karmaşıklığını okumak hiç fena olmazdı bence.
Bu olumsuzluklar kitabı okunmaz yapar mı? Hayır elbette. Konu cezbedici. Razzle'ın 'tuhaf' olması, kitabın albenisi. Harley de aynı, ''Iyy geldi yine tipsiz'' türünden vazgeçilmez küçük bencilliğiyle merak uyandıran karakter.
Dediğim gibi, durağan ama sıkıcı olmayan bir kitap. Bölümler uygun düzeyde ayarlı, tamamlayıcı şekilde. Ama özellikle son iki üç bölüm kitabın bütününe meydan okur nitelikte güzelliğe sahip. Razzle gibi birisini tanımak için okunması gereken bir kitap!
Arka Kapak
Liseye başlayacak olan Kenyon ve öğretmen emeklisi anne babası, şehirdeki yaşamlarını arkada bırakıp bir otel işletmek üzere sahil kasabasına taşınırlar. Sıkıcı ve yorucu bir yaz geçireceğini düşünen delikanlı, hiç beklemediği ilginçlikte insanlarla karşılaşır. Kasabanın çöplüğü yakınında Takas Dükkanı'nı işleten 'tuhaf kız' Razzle, onun ilham perisi olur. Ancak, kasabanın havalı kızı Harley gözünü kamaştırdığında, Kenyon'ın duyguları da, seçimleri de allak bullak olacaktır...
Romanlarında gençlerin yaşamını en az gençler kadar dinamik, heyecan dolu bir dille canlandıran gerçekçi yazar Ellen Wittlinger, bol ödüllü bir gençlik romanıyla daha Türkçe'de. Roman, aşk, dostluk, bireyleşme, aile gibi kavramları, sıradışı bir sahil kasabasındaki insan ilişkileri üzerinden anlatıyor. Büyük kentten sahil kasabasına taşınmak zorunda kalan gencin, sıkıcı günler beklentisiyle adım attığı yeni yaşamı, ilginç hikayeleri olan insanlarla renkleniverir. Fotoğrafçılığa meraklı genç, 'karanlık oda'sından çıkıp hayallerini ve hayal kırıklıklarını koluna takmış yürüyen samimi kasaba insanlarıyla yakınlaştıkça, kendisinin ve yaşamın daha önce bilmediği yüzleriyle karşılaşır. Romanlarında, gençlerin duygu ve düşünce dünyasını tüm gerçekçiliğiyle yansıtmayı başaran Wittlinger, bu kitabında da 'sıradan' ama unutmaz karakterler yaratarak okuru farklı yaşamlara hoşgörü göstermeye çağırıyor.