şapka Ben nereden giyeceğim? Bu, kendime sormak istediğim, değişen derecelerde aciliyetle günlük olarak. Bugüne kadar hep bir cevap vermeyi başardım. Bazı günler, diğerlerine oranla çok daha başarılıydı, fakat sabah eve henüz bir şey bulamamıştım ama uyumsuz çoraplardan kaçtım.
Günün yakında olabileceği konusunda endişelenmeye başlıyorum. İki aydan kısa bir süre önce evleneceğim ve bir yılın en iyi bölümünü düşünmekle birlikte bu vesile için ne giyileceğimi bilmiyorum. Denemekten yoksun olmak için değil; Ancak gördüğüm takım elbise sayısı arttıkça, aralarındaki farkı söylemek zorlaştı. Dükkânın ardındaki dükkanda, bana sunulacak tek şey, lacivert, siyah ve sevinç dolu gri, sonsuz, kasvetli bir okyanustur. Aylarca araştırdıktan sonra, bildiğim tek şey , giymek istemediğim şey: bunlardan herhangi biri.
Her damadın bu ikilemi çok keskin hissetmiyor gibi görünüyor. Nişanlım ve ben, ikisi de, 31, deneyimli düğün-müdavim oldular. Geçen yaz bitiminde, 18 ay boyunca aylarca geçtik. Damat her birinde akıllıca, şık görünüyordu ve öne çıkabilir diyorum cesaret edemiyorum. Keskin beyaz gömleklerle giyilen derin mavi takım elbiseler; Oscarlara layık siyah kravat toplulukları; Şapka ve kuyrukları. Hoş görünüyorlardı. Nazik görünüyordu. Takım elbiseli askerlere benziyordu. Ama bu gerçekten benim çantam değildi.
Erkek nüfusun artan bir yüzdesi ( ofis çalışanlarının% 34’ü dahil ), çalışmak için bir takım elbise giymiyorum . Her ikisi de sadece “düğün sezonunda” özel olarak giyilen ve giyilen iki kişiye sahibim; yine de onlardan kaçmak için kendi yolumdan gidiyorum. Suffolk merkezli bir kilise-ve-seçim çerçevesi düğünde, kısa kollu çiçek baskılı bir gömlek seçtim; ceket yok, kravat yok. Londra’daki bir sinagog ve otel olayında, topladık gömlek kolları, bordo ayraçları ve kiraz kırmızısı Dr Martens ayakkabıları için gittim. “Yönlü” veya “cesur” (muhtemelen “absürd” için öpememikler) ile ilgili yorumlar alıyorum. Sorun şu ki, bu tür bir itibara sahip ve benim gelecekteki evliliklerimi öğrendiğinde, teknemi dışarı çıkarmamı bekliyorlar.
Elbette haklılar. Vücudumdaki modaya dikkat eden her elyaf bir açıklama yapmamı istiyor. Sonuçta, bu düğün planlamanın her aşamasında samimi bir şekilde yer aldım, çok fazla zaman harcadım (ve evet, para) ve stres paylaştı – neden spotu paylaşmıyorsunuz? Ancak konuk olarak giydiğiniz şeyle oynayacağınız bir şey, kendi başınıza başka bir şey yapın. Damat olarak, cesur ve parlak bir şeyler giymekten gerçekten uzaklaşabilir miyim? Arkadaşlarım, aileniz ve gelin cesur moda seçeneklerimi övüpcek mi, yoksa gözlerini yuvarlayacak mı? Ve şimdiye kadar dükkanlarda gördüğüm şeylerin gölgeliksiz takım elbisesinin üzerinde raf olması üzerine nasıl sıçrayabilirim? Tavuskuşu damat olmak istiyorum, ama nereden tüylerimi alacağımı bilmiyorum.
Ben buna Luke Dağı , Selfridges de erkek giyim alım yöneticisi. Görünüşe göre damat sayısının artması, büyük günlerinde göze çarpan şeyler arıyor. Mountain, “Çocuklar, özellikle hayatlarının en önemli günlerinden birinde daha cesurlaşmaya başladı.” “Eski kurallara sıkı sıkıya sarılmıyorlar ve günün kişisel yönünü kucaklıyor ve kendilerini ifade etmek istiyorlar.”
Mountain, gündelik giyimden terziye kadar erkek giyim yelpazesinde genel bir bakış açısıyla, daha cesur, daha cesur ve maceraperest hale geldiğini, aynı anda biraraya geldiğini ve onu artıracağını açıklıyor. “Genel olarak erkek giyim son üç ila beş yıl içinde büyük bir değişim geçirdi ve bu zihniyet düğün kıyafetlerine damladı” diye belirtiyor. “Halen çok sayıda mavi üç parça kıyafet satıyoruz ve devam edeceğimizden şüpheleniyoruz, ancak teklifi genişletiyoruz, bu nedenle herkes için bir şeyler var. Çeşitli vesileyle giyinmek için daha geniş bir iştah olduğunu fark ettik. ”
Teşvik edildim, ancak henüz ikna olmadım. Süslü kıyafetler giymiş gibi bakmaksızın kongreye son vermek mümkün müdür? Onları güldürmeden insanları gülümsetmek isterim. Bir arkadaşım bana beş yıl önce katıldığı düğününü “en şık kişi” olarak tanımladığı duymaktan çok rahatsız olduğum eski bir meslektaşımın yönlendirmesinde bulundu.
“Ben evlendiğimde 37 yaşındaydım” diyor Londra’da yaşayan Angel Gonzalez (şık arkadaş). “Daha önce evlenmememizin sebeplerinden biri, bütün düğünlüklerden nefret ettiğimizden kaynaklanıyordu. Birkaç yıl önce tüm arkadaşlarım evlenince evre geçirdim ve birçoğunun üst şapkalarını ve kuyruklarını giydiğini görmüştüm. Bunun ben olmadığını biliyordum. Bir çok insan düğünün ne olduğu konusundaki anlayışına sahipler ve buna meydan okumuyorlar, ancak işe asla bağlanmadım ve bu tür formalite bana uymuyor “.
Gonzalez gelenekle birden fazla şekilde ayrılmıştı ve başlangıçta £ 20 için bir sadaka dükkandan bir bebek mavisi aldı. Düğününden sadece iki ay önce dizlerinin tamamen aşınmış olduğunu ve avı yeniden başlattığını fark etti. “Bebek mavisi renginden gerçekten çok hoşlandık, ancak caddede bu çizgiler boyunca bir şeyler bulmak zordu” diyor. “Karım panik yapıyordu, çünkü düğünümden bir ay önce hala bir takım elbisem yoktu.”
Sonunda Gonzalez, Ted Baker’ın beyaz soluk pembe süet ayakkabılarıyla, ayrıca Ted Smith’in Paul Smith’ten bir çiçek gömlek giyen ve kravat giymeyen solgun mavi bir takım elbisesi buldu. Kıyafeti fırtınaya indi. “Sanırım beni tanıyan herkes geleneksel bir kıyafet giyme yolundan gitmeyeceğimi görecekti. Birçok kişi bana ben olduğumu ve bütün düğün tuzağına düşmediğini görmek gerçekten ferahlatıcı olduğunu söyledi. ”
Yaptığınızdan daha kolay, fark ettim dedim. Birleşik Krallık düğün endüstrisi, yılda yaklaşık 10 milyar pound’luk bir değere denk geliyor ve mekanlar, cateringer, çiçekçi ve fotoğrafçıların pazarlama materyalinde ortaya çıkan “unutulmaz” ve “benzersiz” sözcükleri gibi evlilik işi de başkaları gibi Seri üretim ve ölçek ekonomileri.
Gerçekten orijinal bir kıyafet için, bariz cevap, ısmarlama yapmaktır. Grafik tasarımcı Adam Cohen ve eşi Annette şu anda New York’ta yaşıyor, ancak İngiltere’de tanıştı ve evlendi. Bir düğün hediyesi vesilesiyle, onların bir Şehir-işçi arkadaşı, her biri için özel kıyafetler giymeyi teklif etti. Cohen, “Daha önce hiç terzilik yapmamıştım” diyor. “Konunun dışına çıkabilirdim, ancak özel bir takım elbise aldığımdan gerçekten memnunum. Gerçekten özel hissettim. ”
Benim gibi Cohen başlangıçta cesur bir tercih yapmak konusunda çelişkiydi. Hem kendisi hem de eşi, spot ışığından nefret ediyorum diyor. Ancak kendi düğününde saklanacak hiçbir yer kalmayacağını kabul ettikten sonra, en renkli yumurtalarını sepete attı. “Ben trans biriyim ve eşim queer (bu da hardal giymek zorunda olduğum anlamına gelmiyor). Bunun yanı sıra, bunun da sebebi olarak, daha ilginç, daha fazla, normalden farklı bir şey istedik, çünkü mutlaka normal bir şey hissetmiyoruz. Renk, özellikle bir düğün olduğu için, ‘Bu gerçekten eğlenceli’ diyebileceğiniz harika bir yol olduğunu biliyoruz.”
Gelinin yeşil topluluklarını tamamlamak için Cohen, hardal bluzu, koyu renkli çiçek gömlekleri (eşleşen kravat eşliğinde) ve turkuaz süet ayakkabılarıyla iki parçalı bir takım giydi. “İnsanların gitmesini istedik,” Evet, Adam ve Annette’in yapacağı düğün bu “dedi.
Ne yazık ki, ortalama İngiliz damadın kıyafetinde (bir gelinin elbisesinin 1.378 dolarlık ortalama fiyatı ile karşılaştırıldığında çalmak) iki kat fazla harcayacak olsam da, terzi imal kıyafeti bütçemde bir seçenek değildir. Ben “bana” uygun bir şeyler bulacağıma imanımı kaybetmeye başlıyorum – büyük bir bölümde, “ben” olduğumdan pek emin olamıyorum. Luke Mountain’un bana bu yükü yüzlerce damat için hafiflettiğinden emin olmaya karar verdim ve Selfridges’deki kişisel bir alışverişçi ile ücretsiz, sıfır yükümlülük randevusu alıyorum.
Ben bağlıyım önce akşam, bir telefon almak Kristian Bayliss benden daha benim tarzım daha iyi anlamak için 10 dakikalık telefon görüşmesinde boyunca umuyor. Düğün olduğu yerde (doğa rezervi), (mayıs ayı sonlarında) ve hangi renkleri sevdiğimi (donanma dışında) belirledikten sonra, bana bolca çalışması gerektiğini söylüyor. Ertesi sabah, dikkatli bir şekilde panelden çıkmış çift kapılardan, peluş bekleme alanından geçerek ve cömert bir çift kişilik yatak odasının büyüklüğündeki soyunma odasına girdim – Kristian – geriye dönük saçları, kesik kafalı çene ve podyumda özel giysileri var Model – denemek için seçimlerle bana sunar.
İlk olarak, Savile Row terzileri Gieves & Hawkes’tan derin mavi smokin ceketi, bir bahçede işlemeli çiçeklerle bezenmiş (çok şaşkalı, çok mavi, ancak markanın vahşi tarafını görmek hoş bir şaşkınlık içindeydi). Sıradan bir çift göğüslü ceket ve Alexander McQueen’den bebek mavisi eşleşen pantolon (aynı zamanda Al Capone, çok mavi, ama güzel kesilmiş ve yapılmış). Sonunda hafif bir bordo, ince kesilmiş iki parçaya (aynı zamanda Gieves & Hawkes ve neredeyse mükemmeldir, ancak tadım için biraz susturulana kadar) gelene kadar onlar geliyor.
İki buçuk saattir oradayım. Ve ben boş elle giderken – kronik fomo yaşıyorum ve görmem gereken daha iyi bir şey olabilir diye korkuyorum – En azından hangi markaların benim gibi takım elbise giydiğine dair bir fikrim var. Meydanan soyunma odamızın karşılaşması sırasında Kristian’ın söylediği bir şey benimle birlikte kalıyor ve benzersiz bir kıyafet benim görevimin sadece kendime benzemek arzusu olmadığını anlıyoruz. “Düğün gününde herkese benzemek istemiyorsun” dedi. “Parlaman için vaktin geldi.”
Ariel Mofondo’nun iki yaz önce Londra’nın kuzeydoğusunda, Chingford’da evlendiği düşüncesi kesinlikle budu. “Ben nişanlımın giymeyi düşündüğümü söyledim, ama onunla başa çıkmam gerektiğini düşündü, çünkü ben utangaç bir adamım ve tamamen saklıyım” diyor Mofondo. “Ama ona, ‘Bakın, bu benim düğünüm’ dedi. Bütün gözler bana lazım. ” Orada diğer her insanla aynı olmak istemiyordum. Fotoğraflarda öne çıkmam gerekiyordu. Damat olarak tanınmak istedim. Damat mavi bir ceket giydiğinde karışık ve orada aynı mavi ceketi giyen 10 veya 20 kişi var – kimin kim olduğunu bilmiyorsun.”
Mofondo’nun gözlemlediği gelin göze çarpmak için beyaz giyiyordu, öyle yapardı. Next’den bir çift düz siyah pantolon ve John Lewis’ten maviküllü bir kravat satın aldı ve kremalı bir Hugo Boss yemek ceketi olan direnci üzerine sıçradı . “Gerçekten beğendim – yalan söylemeyeceğim” diyor. “Doğaldı. Herkes bana iltifat etti. Orada değildik ama resimleri gördüm insanlar beni aramak ya da giydiğim şey hakkında bir metin göndermek için zaman kazandı. Rahip bile iyi görünüyor dedin! ”
Çok cesur bir ifade edinmek ve kostümünüze girmiş gibi bakmak arasında ince bir çizgi var – ki Brighton’dan bir muhasebeci olan Adam Hickie, akşam yemeğinde her bir masanın adının adının verildiği düğününde özellikle bilinçli bir şey. Tematik gecelerde eşi üniversite günlerinde katıldı. “İstediğini yapabileceğin, kimsenin sana bir şey söyleyemeyeceği bir gün, ama insanların sana bakmasını ve düşünmesini istemiyorsun, nereden çıktı böyle?”
Hickie, yılın her günü yöneltici bir klozet takımı olarak konuklarının sıradan bir şey giymesini bekleyeceğini ve hayal kırıklığına uğramadığını biliyordu. Bir Prens of Wales check -out takımını ( Austin Reed ) bir bebek mavisi, çift göğüslü yelek ( River Island ), parlak turuncu dickie yay ( Bayan Bow Tie ) ve kızılağaç kahverengi brokeler ( Grenson ) ile birleştirdi . “Sadece düğünün büyük bir parti olmasını, çok eğlenceli olmasını istedik ve kıyafetle sesi ayarlamaya çalışıyordum.”
Ne de olsa, düğün ne olmalı: kutlama mı? Eminim benimkini istiyorum. Kıyafetimın eğlenceli olmasını istiyorum, ama aptalca değil; Dikkat çekmek, ancak alay etmek; Bir açıklama yapmak, ancak şık kalmak. Ve böylece, yeni kazanılan sahte knowhow’ımla silahlandım, kendimi alacağım en güzel (pahalı) kıyafeti satın alan Paul Smith’e götürüyorum. Renk parlak, astar daha parlak, kesim modern ve ince. (Gelinim gibi bir kıyafet bulmaya kadar çaba göstereceğim, büyük güne kadar kesin görünüşünü gizli tutacağım kesin kanaat getireceğim.)
Düğün günüm ikilemini çözmekten dolaylı sorumlu olan Paul Smith’le konuşmak, ona teşekkür etmek istiyorum. Her şey hakkında oldukça hararetliydi, bana insanlara Paul Smith takım elbiseleriyle evlendiğini söyleyen onlara sokakta düzenli olarak durmasını söylüyordu. Benim için çok geç, ama herhangi bir damat için sana bir tavsiye mi yapacaktı? Dediğine göre, yakışıklı şeytan ayrıntıda. Bu, takım elbiseli ceketin renginde bir astarı olsun, resmi bir gömlek manşetinin içine basılmış bir şerit ya da klasik bir donanmayla iki parçalı, çorap parlak bir çifti takınmış olsun. Bu, kıyafetinize biraz kişilik enjekte etmek için bir yol. ”
Düğün gününde ne gitti? “Tamamen tesadüfen, evlendiğim gün de şövalye olduğum gündü. Sabah kuyruklarımda kraliçe ile Buck House’a geçirdim ve öğleden sonra Pauline ile evlendi. Bunun için klasik iki parçalı bir takım elbise ve pembemsi renkli çizgili gömlek, kravat ve basit siyah ayakkabı giymedim. Halen şu anda gömleğim var; O günlerden birine sahip olmak güzel “dedi.
Küçük bir servet harcadım, ancak başkanları düğün günümde değil, umarım gelecek vesilelerle de olsa dava açacak bir takımım var (eğer dans pistinde kasık pantolonunu yırtmazsam – gerçek bir endişe ). Kıyafetimin cesurca olması konusunda endişe duyuyor muyum? Nişanlımdan bir şekilde dikkatini dağıtacağımdan mı yoksa daralacağımdan mı bahsediyorsun? Kesinlikle hayır. Her ne giyersem – ya da ne yaparsa yapsın, – benden sonsuz daha muhteşem olacak. Ancak tavuskuşu canlanırken, en azından nerede görüneceğini bilecektir.