Yirmi dört "Long-Lance", "Mikumu" öylesine sakatladı ki, kruvazör bir savaş gemisi gibi olmaktan vazgeçti. Bir saat sonra, enkaz halindeki iskeleti bir Amerikan uçağı tarafından fotoğraflandı, bu atış Midway'de bir zafer sembolü haline geldi. Mürettebat tarafından bırakılmış, kruvazör hala yüzüyordu, ancak kaderi mühürlendi. Ertesi gece aramaya gönderilen avcılar hiçbir şey bulamadılar ...
“Mykuma” nın ölümünün paradoksu, torpido mühimmatının patlamasından sonra ayakta kalabilmenin olasılığı altında. Her bir “uzun yol”, 490 kg THA patlayıcı ve 980 litre kapasiteli bir oksijen tüpü içeriyordu. Patlayıcı karışımın yirmi dört ile çarpması, 40 ... 50'in Avrupa ya da Amerikalı torpidolara eşdeğer!
Normal şartlar altında, iki veya üç hit torpil, gemiyi birkaç dakika içinde uçuruma indirmeye yetti. Ve burada - kruvazör bile ikiye ayrılmadı.
Paradoks, doğa yasalarıyla açıklanmaktadır: tahrip edici kuvveti ile havada meydana gelen bir patlama sualtına göre on kat daha düşüktür. Bu nedenle omurganın altındaki tek bir torpil gemiyi yarıya kırabiliyor, ancak bu tür torpidoların bir rafı bile su hattının üstünde patladığında geminin ani ölümüne yol açamıyor.
Ancak her şey sadece ortamın özelliklerinde farklılıklarla açıklanabilir mi? Rus araştırmacı Oleg Teslenko, bu deniz dedektifi öyküsündeki birçok tuhaflığa dikkat çekiyor.
* * *
Midway yakınlarında dört uçak gemisi kaybettikten sonra, Japonlar son belirleyici adıma karar verdi: lanet olası atolünü kruvazörlerinin silahlarından vurmaya karar verdi. 35 düğümlerinde ileri “Kumano”, “Suzuya”, “Mogami” ve “Mikuma” koştu. Mercandan üç saatten az olduğu zaman, bir Amerikan denizaltı öne çıktı. Kruvazörler, Mogami'nin Mikume'yi bir ram saldırısı ile vurduğu sıyrılma manevrasına başladı. İki 15 bin tonluk kulübe çarpışma her ikisi için de sonuçsuz kalmadı: “Mogami” nin burnunun tamamı, Medeni Kanun'un ilk kulesine kadar, 90 derecelerinin yanına döndü! Ve yakıt depolarında "Mykuma", herkese, hain yağ izi kaynağı olarak hizmet veren 20-metre deliğini oluşturdu.
“Kumano” ve “Suzuya” kuzeybatıya tam hızla döndüler ve iki kaybeden, Amerikalılar tarafından fark edilmemeleri için dua ederek 12 düğümlerinde dolaştı. Doğal olarak, fark edildiler. Ve eğlence başladı.
İlk saldırı, gemilerin uçaksavar araçlarıyla başarılı bir şekilde geri çekildi. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı pilotları, yalnızca yakın patlayıcı bombalardan gelen parça bulutlarıyla kruvazörü “yenileyerek” tek bir vuruş gerçekleştiremedi. Canlı olay tek ölüm rampasıydı: Dick Fleming'in yaralı uçağı, Gastello'nun yenilgisini tekrarladı ve Mikuma TKR'yi çarptı. Bununla birlikte, bunun özel bir etkisi olmadı: kruvazör açık okyanusa çekilmeye devam etti.
Ertesi sabah son geldi. Mogami ve Mikuma, önceki 24 saat boyunca zaten çok fazla dövülmüş (daha fazla değilse) AB Şirketi ile uçaklarda (toplamda 80 dizisinden daha fazla) vurulmuştu. Ve, muhtemelen, bu bir BUT olmasa bile, bu hikayenin sonu olabilirdi.
“Mogami” kendi gücüyle eve döndü. Fakat kardeşliği öldü.
İlk bakışta, her şey "Mikuma" üzerindeki torpido mühimmatının ölümcül patlaması ile açıklandı. İkinci kruvazörün mürettebatı, Midway'deki navigasyon kazasından hemen sonra tüm 24 torpidolarını denize atmak suretiyle bunu önlemeyi başardı.
Japon kruvazörlerinde torpido silahlarının mevcudiyeti hala belirsiz bir karar olarak kabul edilir. Bunu kullanarak оружия birçok parlak zafer kazanıldı (müttefik kruvazörler “Java”, “De Reuters”, “Perth”, “Houston”), ama fiyatı çok yüksekti. Dört Mogami sınıfı kruvazörün üçü kendi torpidolarının patlamasının kurbanı oldu. Belki de bütün mesele korunmasız bölmelerde oksijen “Long Lances” in ve üst güvertedeki SLT'nin başarısız depolanmasıdır? Oldukça mümkün ... Ama yine Pasifik Okyanusu'nun orta kısmına, Midway Atolü'ndeki sıcak sulara taşınacağız. Orada, 7 Haziran 1942'de Amerikan güvertesi авиация zar zor yaşayan Japon kruvazörleri tarafından işkence gördü. Üstelik çok paradoksal sonuçlarla.
Birinin mucizevi kurtuluşu ve diğerinin ölümünün sebebi nedir? Sonuçta, “Mogami” ve “Mikuma” aynı tipte idi ve tasarımda aynıydı. Dahası, savaş sırasında resmi verilere güvenirseniz, mucizevi bir şekilde kaçan “Mogami” den yoldaşlarından çok daha fazla hasar aldı!
Torpiller sadece bir sonuçtur. Ve işte temel neden: hava saldırıları sırasında, her iki kruvazör de bombalardan FIVE direkt isabet aldı (sayısız yakın boşluğu ve Mikumu'yu donduran uçağı saymaz).
“Mogami” deki hit dahil geldi. İçtüzüğün kıç kulesine (tüm hizmetçi kulesi öldürüldü), MO bölgesindeki geminin orta kısmına (torpido deposunda ateş, neyse ki Japonlar için boş -) ve üstyapıdan hemen önce Sivil Yasanın burun yay alanına. Sonuç olarak, şekilsiz “Mogami”, okyanusta yakıt ikmali yaptıktan sonra, 20 nodal hızını geliştirdi ve güvenle üsse geri döndü.
Hasarlı Mogami'nin tanker Nity Maru'dan yakıt ikmali yapılması, ardından kruvazörün mürettebatı yakıt ekonomisine olan ihtiyacı ortadan kaldırdı. Ve kursu arttırma fırsatı
Ve işte bu makalenin ana sorusu: 500-pound Amerikan bombaları Mogami 35-mm destesine nüfuz edebilir mi?
Ya öyleyse? Böylece patlamalar ana zırhlı güvertenin altına, makine dairelerinde ve mühimmat mahzeninde tıkandı ("... burun üst yapısının hemen önünde"). Yüzlerce kilo patlayıcı ve on binlerce ısıtılmış parça, tüm bölmeleri ve türbinleri birleştirdi. Cephaneye girmenin sonuçlarından bahsetmiyorum bile.
Ve gemi, hiçbir şey olmamış gibi, üsse geri döner. Kesik burunlu 20 düğümü hızı - tüm kruvazör tahrik sisteminin maksimum güçte çalıştığı anlamına gelir. İddia edilen bilmecelere rağmen türbinlere ve buhar hatlarına.
İnce 35 mm güvertenin 227 kg bombalar için aşılmaz bir engel olduğu ortaya çıktı. Aksi taktirde, bu savaşın sonuçlarını açıklamak mümkün değildir.
O. Teslenko'nun cesur sonuçları, aynı “Mikuma” tipindeki hasarların arka planında kaybedilmiş durumda. Beş bomba - ikisi sol ve sağ tarafta Savunma Bakanlığı, ikisi de XXUMX Medeni Kanun kulesine girdi. Resmen, kruvazör kursu kaybetti. Gemide, bir buçuk saat sonra torpido mühimmatının patlamasına neden olan güçlü bir yangın çıktı. Bundan sonra, Mogami ve iki yıkıcı, Mykum'un hayatta kalan mürettebat üyelerini uzaklaştırdı ve Wake Atoll'a doğru ilerledi.
Çıplak gözle bile, açıklamada mantıksal bir tutarsızlık olduğu açıktır. Kahramanca saat ve Amerikan uçaklarının sürekli saldırıları altında bir buçuk ayakta. Japonlar ne bekliyordu? Havai fişeklere bakmak ister misin? Torpiller yanan hareketsiz kruvazöre sarsıldığında.
Deniz savaşının kanunlarından biri: Bir savaş bölgesinde bir savaş sırasını kaybettiği anda derhal bir emir çıkarılır ve yok ediciler hasarlı olandan öldürülür. En ufak bir gecikme, tüm filonun ölümünü tehdit ediyor. Bu kuralı, her zaman tüm deniz komutanları izledi.
Büyük olasılıkla, durum buydu. Mikume'de bir yangın azdı, ancak 12-14 düğümlerinin altında asla yavaşlamadı. Ayrıca, yangına karşı mücadelenin bir saat kadar sürdüğü “Mogami” kardeşliği olarak.
Bombaların tek bir parçası zırh güvertesinin altına giremez ve geminin makinelerinin çalışmasını engellemez. “Mykuma” nın orta kısmındaki isabetler, orada bulunan torpidoları ateşledi. İlk başta, yangın torpidolardan ayrı olarak depolanan savaş şarj bölmelerine ulaşana kadar gemiyi tehdit etmedi. Bir buçuk saat sonra, bir kruvazörü tamamen tahrip eden bir patlama gerçekleşti. Her ne kadar “Mikumu” toza dağıttı olmasa da, bir 50 torpido patlamasından beklendiği gibi.
benzer bir tarih otuz yıl sonra meydana geldi, 30 Ağustos 1974, Sevastopol yollarında. Büyük bir denizaltı karşıtı gemide "Cesur" gemide mühimmat patlaması.
Toplamda, Volna kıç hava savunma füzesi sisteminin iki davul dükkanında 15 B-600 uçaksavar füzesi vardı. Ve bu ciddi. Roketin ilk aşaması, toplam ağırlığı 36 kg olan 14 silindirik toz pulları ile donatılmış katı yakıt hızlandırıcı PRD-280'ten oluşuyordu. İkinci aşama, 125 kg katı toz içeren katı bir yakıt motoruyla doğrudan aerodinamik "ördek" düzenine göre yapılmış bir roketi temsil ediyordu. Savaş başlığı - hazır vurucu unsurlara sahip, yüksek patlayıcı tip. Savaş başlığının toplam ağırlığı 60 kg idi, bunun 32 kg'ı heksojen içeren bir trotyl alaşımı olduğu, gerisi şarapnel olduğu.
Altı ton patlayıcı madde ve en güçlü patlayıcılardan yarım ton! Bu tür bir patlama, ateşlenmeyi devirmek ve tüm Sevastopol baskınını dağıtmak için yeterli olabilir.
Korkunç iç patlamaya rağmen, küçük BOD (Modern yok edicilerin yarısı kadar olan ve belirtilen Japon kruvazörlerinden üç kat daha az olan 5000 ton) beş saatten fazla sürdü ve tüm bu süre boyunca ekibi ekibi geminin hayatta kalabilmesi için umutsuzca savaştı. “Cesur” un kurtarma çalışmaları, yangın havacılık yakıtının ve mahzenin derinlik yükü ile depolanmasını tehdit etmeye başladığında durdu. Bu trajedinin kurbanları 19 denizcilerdi.
"Mikume" ve "Cesur" daki yıkıcı patlamaların sonuçlarının, modern gemi karşıtı füzelerin testlerinin sonuçlarıyla nasıl tutarlı olduğu merak ediyor mu?
Nispeten hafif savaş başlıkları olan kütle içeriği on kat daha az patlayıcıdır, gemilerde bu kadar korkunç bir tahribata neden olur?