Modern kıyı gemi füzesi sistemleri oldukça güçlü sistemlerdir. оружияsadece kıyı savunma görevlerini çözme yeteneğine sahip değil, aynı zamanda yüzlerce kilometreye kadar mesafedeki deniz hedeflerine vurabilir. Genellikle kendi hedef belirleme araçlarına, yüksek özerkliğe ve hareketliliğe sahip olan modern kıyı SCRC, yüksek savaş istikrarına sahiptir ve en ciddi düşmanlara bile saldırmak zordur. Bu koşullar, küresel silah piyasasında dikkat çeken kıyıdaki yeni nesil SCRC'lere olan mevcut dalgalanmanın nedenlerinden biriydi. Kıyı SCRC'lerinin yer hedefleri için yüksek hassasiyetli roket silahlarının kullanılması olarak kullanılması olasılığı ile ek beklentiler sağlanmaktadır.
Başlıca yabancı gelişmeler Yabancı gelişmeler
Bugün, neredeyse tüm modern PKR tipleriyle donanmış dünya pazarında çok çeşitli kıyı SCRC'leri var.
Zıpkın (Boeing, ABD) - Dünyadaki geniş dağılımına rağmen, bu RCC kıyı komplekslerinde sadece az sayıda ülkede kullanılır: Danimarka, İspanya, Mısır ve Güney Kore. Aynı zamanda, Danimarka'da, XPUMX'lerin başlangıcında Harpoon RCC rampalarını hizmet dışı fırkateynlerden yeniden düzenleyerek kıyı kompleksleri bağımsız olarak yaratıldı.
Exocet (MBDA, Fransa) - ilk nesil RCC Exocet MM38 kullanan kıyı kompleksleri daha önce Birleşik Krallık'ta hizmet veriyordu (Cebelitarık'taki Excalibur kompleksi, 1994'ta Şili'de satılan) ve Arjantin (doğaçlama, 1982'ta Falkland çatışması sırasında kullanıldı) .) ve bugün Şili ve Yunanistan'da kullanılıyor. Daha modern Exocet MM40 füzelerine sahip kıyı SCRC'leri Yunanistan, Kıbrıs, Katar, Tayland, Suudi Arabistan'da (teslimatlar 80'lerin ve 90'lerin ikinci yarısında) ve Şili'de (ikinci durumda) yapıldı. kendin tarafından yapılan).
Otomat (MBDA, Italy) - 80-s'de ayarlanan kıyı SCRC'nin bir parçası olarak kullanılır. Mısır ve Suudi Arabistan.
RBS-15 (Saab, İsveç) - RBS-15K’ın kıyı versiyonunda bu kompleks İsveç ve Finlandiya’da hizmet vermektedir (80 ’lerde teslim edilmiştir) ve Hırvatistan’da RBS-15 ASM gg. kıyı SCRK MOL kendi üretimidir. Saab, RBS-90 Mk 15 roketinin yeni versiyonunu temel alarak kıyı SCRC pazarlamaya devam ediyor.
RBS-17 (Saab, İsveç) - Amerikan tanksavar füzelerinin Hellfire'ın değiştirilmiş bir versiyonu. İsveç ve Norveç'te hizmet veren hafif kıyı rampaları (PU) ile kullanılır.
Penguen (Kongsberg, Norveç) - 70'lerden. Bu RCC, Norveç'in kıyı savunmasındaki sabit rampalarda kullanılır. Şimdi karmaşık eski ve hizmetten kaldırıldı.
NSM (Kongsberg, Norveç) - mobil kıyı SCRC versiyonunda da dahil olmak üzere sunulan yeni Norveçli RCC. 2008’in sonunda Polonya, 145’e teslimat için bir kıyı NSM bölümünün satın alınması için 2012 milyon dolarlık bir sözleşmeye girdi.Bu, son on yılda Batı Avrupa’nın ürettiği SCRC’lerin temini için bilinen ilk sözleşme. Gelecekte, NSM'nin ve Norveç'in kıyı sürümünü satın almak mümkündür.
SSM-1A (Mitsubishi, Japonya) - Japon yapımı gemi füzeleri, 88 tipi Japon kıyı gemi füze sistemlerinde kullanılır. Dışa aktarılmadı.
Hsiung Feng (Tayvan) - RPC ailesi, 70-s ile birlikte kullanılır. Tayvan kıyı savunma aynı sabit ve mobil SCRC bileşimi içinde. SCRC'nin (Hsiung Feng I) ilk sürümü İsrail RCC Gabriel Mk 2'in değiştirilmiş bir analoguna dayanıyor. 2002'ten, tamamen Tayvan tasarımından daha uzun menzilli bir füze kullanan Hsiung Feng II SCRC, Tayvan'ın mobil versiyonunda kullanılıyor. Daha sonra, Tayvanlı süpersonik gemi karşıtı füze sistemi Hsiung Feng III'e dayanarak bir sahil kompleksinin oluşturulması mümkündür. Bu sistemler ihraç edilmedi.
HY-2 (PRC) - 201 tarafından geliştirilen Sovyet P-15 roketinin değiştirilmiş bir benzeri olan Çin gemi karşıtı füzeler (C-60 olarak da bilinir). 2’lerden HY-60 kıyı PKRK’ları PRC'nin kıyı savunmasının temelini oluşturan Irak, İran, DPRK ve Arnavutluk'a da tedarik edildi.
HY-4 (PRC) - 2-s ile PRC kıyı savunmasında kullanılan HY-80'in turbojet motorlu modifiye edilmiş bir versiyonu. 1991'ten sonra, bu füze ile kıyı kompleksleri BAE'ye teslim edildi. Bu kıyı savunma füzesinin kendi analogları İran (Raad) ve DPRK'da (Amerikan tasarımları AG-1 ve KN-01) geliştirildi. Bugün roket umutsuzca modası geçmiş.
YJ-62 (PRC), Amerikan Tomahawk'a benzeyen, modern Çin CJ-602 cruise ailesinin bir gemi karşıtı varyantıdır (C-10 olarak da bilinir). Kıyı Gezici SCR C-602, son yıllarda PKR'nin ana kıyı savunma sistemi haline gelen hizmete girdi. Veriler mevcut değil.
YJ-7 (PRC) - C-701'ten C-705'a kadar füzeler içeren hafif, modern gemi karşıtı füzeler ailesi. İran'da, sahil versiyonu da dahil olmak üzere Kosar adı altında C-701 ve Nasr adı altında C-704 lisanslı sürümü.
YJ-8 (PRC), C-801, C-802 ve C-803 füzeleri için bilinen bir dizi modern Çin anti gemi füzesidir. C-802 füzelerine sahip olan kıyıdaki mobil sistemler, Çin Halk Cumhuriyeti ve 1990 - 2000 ile hizmettedir. İran'a ve bazı raporlara göre DPRK’da gönderildi. Tayland'ın şu anda bu kıyı SCRC'lerini satın almayı planladığı bildiriliyor. İran'da, Noor adı altında lisanslı bir C-802 füzesi serbest bırakıldı, onlarla birlikte kıyı kompleksleri Suriye'ye ve Lübnanlı örgüt Hizbullah'a verildi ve Lübnan ihtilafı 2006'de en son kullanıldı.
İç bağlam
Sovyet dönemi
SSCB'de, geleneksel olarak kıyı SCRC'lerinin oluşturulmasına büyük önem verilmiştir, çünkü Batı'nın deniz üstünlüğü koşullarında önemli bir kıyı savunması aracı olarak görüldü. Aynı zamanda, Sovyetler Birliği'nde, bu tür kompleksler, gemi karşıtı füzeler temelinde, sadece taktiksel değil, aynı zamanda 200 km'yi aşan bir atış menzili ile operasyonel-taktiksel amaçlarla yaratıldı.
1958'de, ilk Sovyet kıyı mobil PKRC 4K87 "Sopka", 2 km'ye kadar atış menziline sahip S-100 füzeleri ile kabul edildi (OKB-155'in bir şubesi, şimdi OJSC "Corporation" Taktik Füze Silahlanmasının bir parçası olan MKB "Raduga" tarafından geliştirildi. "). Aynı füzeler, Karadeniz ve Kuzeyde inşa edilen kıyı sabit korumalı SCRC "Strela" ("Utes") için de kullanıldı. filolar... Kompleks "Sopka", 60'lı yıllarda SSCB'nin kıyı füzesi ve topçu kuvvetlerinin temeliydi. ve dost ülkelere yaygın olarak tedarik edildi, ancak 80'lerde. nihayet hizmetten kaldırıldı.
Makine yapımı tasarım bürosundaki (Kolomna) Sopka kompleksinin yerini almak için, mobil kıyı SCRK 1978К4 Rubezh, yaygın olarak kullanılan Navy ПР-40М'ı kullanarak bir dizi ICB “Raduga” kullanarak SSCB Donanması tarafından kabul edildi. . Rubezh kompleksi tamamen özerkti ve bir makineye (MAZ-15M şasi) fırlatıcıya ve “tekerlek üzerinde roket teknesi” konseptini uygulayan “Harpoon” hedef radarına entegre edildi. "Frontier", 80-s'de düzenlenmiştir. modernleşme, hala Rus Donanmasının ana kıyı SCRC'si olmaya devam ediyor. 543-s'de. İhracat varyantı “Rubezh-E” de kompleks GDR, Polonya, Romanya, Bulgaristan, Yugoslavya, Cezayir, Libya, Suriye, Yemen, Hindistan, Vietnam ve Küba'ya verildi. SSCB'nin çöküşünden sonra, Ukrayna belirli sayıda sistem aldı ve Yugoslavya'nın çöküşünden sonra, Rubezh-E kompleksleri Karadağ'a gitti ve onları 80'te Mısır'a sattı. Şimdi "Sınır" ahlaki ve fiziksel olarak eski kabul edilir.
SSCB Deniz Kuvvetleri için bir kıyı operasyonel-taktik kompleksi olarak, OKB-1966 (şimdi OAO NPO Mashinostroeniya) tarafından geliştirilen 4 km'ye kadar menzilli süpersonik P-44B füzelerine sahip mobil SCRC 35K270B Redut geliştirildi ve kabul edildi. . Temel şasi olarak BAZ-52MB kullanılır. Daha sonra, Redut, P-135B füzelerinin yerine, Progress kompleksinin daha modern 35М3'iyle değiştirildi, P-44B füzelerinin 1982'inde hizmete girdi ve daha sonra 35М3 füzelerinin de Utes kıyı staqı ile donatıldı. 44-s'de. Redut-E kompleksleri Bulgaristan, Suriye ve Vietnam'a sağlandı. Rusya Donanması'nda, Suriye'de ve Vietnam'da, bu sistemler, eski olmasına rağmen hala hizmettedir ve Modern programlar altındaki NPO Makine Mühendisliği tarafından 80'tan sonra Vietnam kompleksleri güncellendi.
bu
80-s'de. Redut ve Rubezh komplekslerinin yerini almak için, gemi karşıtı füzeler (sırasıyla Bastion ve Ball kompleksleri) vaat eden yeni nesil kıyı SCRC'lerinin geliştirilmesine başlandı, ancak SSCB'nin çöküşü nedeniyle, yalnızca son yıllarda getirilebildi. Bu sistemlerin seri üretimine başladıktan sonra, Rusya kıyı SCRC'lerinin üretiminde bir lider haline geldi ve görünüşe göre, özellikle pazara daha da yeni Club-M ve Bal-U sistemlerinin geliştirilmesi olasılığı göz önüne alındığında, önümüzdeki on yıl boyunca bu avantajı koruyacak.
Operasyonel-taktik kıyı SCRC "Bastion", 3М55 "Onyx / Yakhont" serisinin yeni süpersonik gemi füzesini temel alan 300М300 "Onyx / Yakhont" serisine dayanarak geliştirilmiştir. Sistem mobil (K310P "Bastion-P") ve sabit ("Bastion-C") modellerinde sunulurken, ihracat için 290 km'ye kadar atış menzili olan YXont K7930 füzeleri ile tamamlanmaktadır. Bastion-P kompleksi (bölme), MZKT-XNUMX şasisinde (her biri iki füze) dört mobil fırlatıcıdan, bir kontrol aracından ve ayrıca Monolit-B RLK ve nakliye-şarj makinelerinden oluşan hedefleme makineleri .
2006’te, bir Bastion-P bölümünün Vietnam’a (tahmini 150 milyon dolar değerinde) ve iki bölümün Suriye’ye (yaklaşık 300 milyon dolar civarında) temini için sözleşmeler imzalandı ve Ar-Ge'nin son kısmı aslında Vietnamca sözleşmesi tarafından ödendi. . Kompleksin Yakhont roketleriyle birlikte her iki müşteriye teslimatı, 2010’teki NPO Mashinostroeniya tarafından yapılmıştır.
2008’te, Rusya Federasyonu Savunma Bakanlığı, NPO Mashinostroenie’ye, Karadeniz Filosu’ndaki bir deniz filosunda görevlendirilen 3-th. 55'in sonunda - 11'in başlangıcında, iki Bastion-P kompleksi (Rusya Silahlı Kuvvetleri'nin “yeni görünümü” ile) batarya olarak adlandırıldı ve bunlara batarya adı verildi ve bir bölümde tugay olarak konsolide edildi. üçüncü kompleksin (pil) aktarıldı.
Rus Donanması'nın kıyı füzesi-topçu birlikleri içindeki Rubezh taktik kompleksinin, FSUE “Makine Mühendisliği Tasarım Bürosu” (ana müteahhit) tarafından oluşturulan küçük taktik bileşenleri ve FSUE “Makine Mühendisliği Tasarım Bürosu” (ana müteahhit) tarafından üretilen “Taktik Roket Armament” (KTR) 'nin (mafya silahı) korsanları tarafından kullanılan “Taktik Roket Armament” (KTR) tarafından kullanılan küçük askeri taktik bileşenleri kullanılarak yapıldığı sanılıyordu. 3М60 "Uranüs", 3 km'ye kadar bir atış menzili ile. Ball kompleksi, MZKT-24 şasisinde (her biri sekiz füze) dört adet 120СXUMX kendinden tahrikli fırlatıcıdan, hedef hedefleme radarı Garpun-Ball ile aynı şasiye dayalı iki kendinden tahrikli kumanda ve kontrol merkezinden (SKPUS) ve ayrıca dört adet taşıma şarj cihazı. Bu nedenle, toplam mühimmat kompleksi, 3 RCC'den oluşmaktadır.
Test için, 2004 sonbaharında durum testlerini başarıyla tamamlayan minimum konfigürasyonda (bir SKPUS, iki rampa ve bir nakliye yükleme makinesi) bir “Top” kompleksi yapıldı.Bu kompleks, Rus Donanmasının deneme operasyonuna devredildi ve şu anda 11’in bir parçası. Karadeniz Filosunun ayrı kıyı füzesi ve topçu tugayında 3М24 füze mühimmatı bulunmamakla birlikte. Ancak, 2008 tarafından resmi olarak kabul edilmesine rağmen, Rusya Savunma Bakanlığı'nın emri, Ball kompleksinin seri üretim emirlerini takip etmedi. Kompleks, 3М24Э'nin ihracat roketleri ile Bal-E varyantında ihracat için teklif edildi, ancak şimdiye kadar, birçok ülkenin gösterdiği ilgiye rağmen, bunun için herhangi bir sipariş olmadı.
Rusya'da SCRC kıyısında başka öneri OKB "Yenilikçi" (OJSC "Kaygı PVO" Almaz-Antey parçası ") mobil kompleks Club-M tabanlı seyir füzeleri Kulübü ailesi (" kalibre ") türleri 3M14E, 3M54E ve 3M54E1 tarafından teşvik ediliyor 290 km kadar bir menzil ile. Kompleks, başlatıcıdaki 3 - 6 füzelerinin (konteynır çalışması dahil) ile farklı kasalarda mobil versiyonlarında ihracat için sunuluyor, henüz bir sipariş yok.
Bir başka proje de, ilk kez 2006'te sunulan, ilk defa tanınmış olan Moskit-E SCRC'nin süpersonik 3М80Э füzelerine sahip menzilli 130МXNUMXЭ füzelerinin ihracat versiyonunun mobil bir kıyı versiyonunun XNUMX'te sunulmasıydı. Bu kompleksin dezavantajları, yetersiz atış menzili olmasının yanı sıra, yeni füzelerden uzak olanların hantallıklarıdır. Shore "Moskit-E" henüz bir talep bulamadı.
Rus Donanması donatmak için Beklentiler
Bugün Rusya Donanması için gelecek vaat eden kıyı SCRC’nin, Onyx / Yakhont ve Caliber füzelerinin (değişebilirliğe dayalı) yeni hedefleme araçları ile birlikte kullanması beklenen NPO Mashinostroeniya’nın öncü rolü ile geliştirilen Universal Ball-U olduğu düşünülmektedir. Görünüşe göre, bu kompleksin hazır olma beklentileri nedeniyle, Rusya Savunma Bakanlığı SCRC Bastion ve 3М24 füze ile Ball komplekslerinin satın alınması için ek siparişleri reddetti.
Bal-U kompleksinin Rusya Donanması'nın kıyı füze ve topçu birimlerinin bir sistemi olarak benimsenmesi durumunda, bu birimlerin tüm füze silahlarının sadece operasyonel-taktik sistemler tarafından temsil edileceği ortaya çıkacaktır. Bu durumda, her durumda, büyük bir savaş gemisini yok etmek için tasarlanmış aşırı derecede güçlü (ağır savaş başlığı olan) süpersonik (“Kalibre” kompleksi durumunda - süpersonik aşamalı) gemi karşıtı füzeler kullanılacaktır. Rusya Donanması'nın modern kıyı taktik kompleksleri prensipte bulunmayacak. Böyle bir seçim hem askeri hem de ekonomik açıdan en uygun sayılmaz.
Gerçek bir büyük çaplı çatışma durumunda, büyük düşman gemilerinin (örneğin, AEGIS silah sistemi ile donatılmış Amerikan kruvazörlerinin ve avcılarının uçak taşıyan gemilerden bahsetmeksizin) kıyı Rus sularında ortaya çıkması ve bu nedenle kendilerini roket saldırıları yerine koyması pek olası değildir. Denize yakın abluka süreleri uzadı ve ABD Deniz Kuvvetleri'nin deniz tabanlı seyir füzelerine karşı Rusya topraklarına yapılan saldırı, kıyıdaki önemli mesafelerden uzaklaşarak, mevcut kıyı sistemlerinin etkili menzilini aşacak. Bir uçak gemisi saldırı grubunun ve büyük düşman gemilerinin Rus yakındaki bölgeye girmesinin yalnızca denizde ve havada tam bir üstünlük fethinden sonra ve sadece yüksek hassasiyetli havacılık silahları ve seyir füzeleri kullanarak bir deniz askeri operasyonu sırasında kıyı savunma kuvvetlerinin imhasından sonra gerçekleştirileceği açıktır.
Operasyonel-taktik komplekslerin ana avantajlarından biri tarafından ilan edilen, daha güçlü bir düşmanla mücadele bağlamında belirgin bir atış menzilinin, önemli mesafedeki hedefleme zorlukları nedeniyle elde edilmesinin zor olacağını söylemeye değer. Düşman, bozulmazsa, kıyı SCRC'sini dış araçların sağladığı önemli bir mesafeye hedeflemeyi zorlaştıracak. En kötü senaryoda, kıyı SCRC'si, yalnızca uzun menzilli füzelerin kullanılmasının beklenen faydalarını azaltacak olan, radyo ufku ile sınırlandırılan kendi radar ekipmanlarına güvenmek zorunda kalacak.
Bu nedenle, esas olarak büyük ve “ileri teknoloji” deniz hedeflerine karşı büyük çaplı çatışmalarda kullanılmaya odaklanan güçlü operasyonel-taktik füzelere sahip kıyı SCRC'leri, gerçekte, böyle bir çatışma bağlamında, önemli verimlilik kısıtlamaları ile karşı karşıya kalacaktır ve büyük olasılıkla, tamamen mücadele potansiyeli. Sınırlı çatışmalarda küçük deniz hedeflerinde “Oniks” ile çekim yapmak kesinlikle mantıksız.
Öte yandan, komşularımızın deniz kuvvetlerinin modern gelişimi ve ayrıca littoral deniz savaş araçlarının evrimindeki genel eğilimler, yakın deniz bölgesindeki savaşta küçük savaş birimlerinin (küçük savaş gemileri dahil ve gelecekte insansız savaş araçları dahil) rolünün artacağını göstermektedir. ABD Donanması bile bu tür araçların geliştirilmesine artan bir önem veriyor. Bu nedenle, Rusya'nın kıyı sularında, Rus Donanması için en olası kavramsal senaryo, “az sayıda büyük hedefin” varlığı değil, “çok sayıda küçük hedefin” varlığıdır. Açıkçası, Rus Donanması, özellikle iç denizlerde, yakın deniz bölgesinde küçük ve orta büyüklükteki yüzey hedefleriyle mücadele etmek için modern silah sistemlerine korkunç bir ihtiyaç duyuyor.
Bu tür sorunları çözmek için ana silah sistemlerinden biri düşük maliyetli ses altı küçük boyutlu RPC olarak kabul edilmelidir. Rusya, 3М24 füzelerinin yanı sıra "Bala" şeklindeki kıyı versiyonunun yanı sıra "Uranüs" şeklindeki bu tür bir füze kompleksinin modern ve başarılı bir modeline sahipti.
Hem gemi hem de kıyı olmak üzere bu komplekslerin tedarikini ihmal etmek tamamen kısa görüşlü görünüyor.
Rus deniz kuvvetlerinin sadece büyük değil, aynı zamanda hafif ve tekne kuvvetleriyle (en azından Siyah, Baltık ve Japon denizlerinde) mücadeleye yeniden yönlendirilmesi, deniz kuvvetlerinin tüm dallarının ve kuvvetlerinin - hem deniz hem de deniz kuvvetleri - inşasını etkilemelidir. havacılık ve kıyı füzesi ve topçu birimleri. İkincisi ile ilgili olarak, en uygun umutları operasyonel-taktik kıyı anti-gemi füze sistemleri "Bastion-P" ve "Bal-U" güçlü ve yüksek hızlı anti-gemi füzeleri "Onyx" ve "Uran" sınıfı füzeleri ile taktik kompleksleri "Top" satın alımlarında görülür. Bir Onyx / Yakhont 3M55 füzesinin maliyetinin Uranus 3M4 serisi füzesinden yaklaşık 3-24 kat daha fazla olduğuna dikkat edilmelidir. Standart 16 füze mühimmatına sahip Bastion-P SCRC batarya maliyeti, 64 füze standart mühimmatlı Bal SCRC batarya maliyeti ile yaklaşık olarak karşılaştırılabilir (ve büyük olasılıkla daha yüksek). Ayrıca, modern geminin hava savunma sistemlerinin hedef kanallarının “tıkanması” açısından, sekiz süpersonik füzenin salvosu yerine 32 sesaltı füze salvosu tercih edilir.
Uygulamada, “Bastion” ve “Ball-U” komplekslerinin yüksek maliyetlerinin satın alımlarını kısıtlamaları veya teslimat sürelerini uzun süre uzatmaları bekleniyor. Sonuç olarak, eğer filo taktik SCRC'lerin alımına başvurmazsa, Deniz Kuvvetleri ve on yıldaki Rus kıyı füzesi ve topçu birimleri esasen Redut ve Rubezh kompleksleriyle donatılacak ve bu zamana kadar önemsiz bir askeri öneme sahip olacak. . Ayrıca, 3М24 füzelerinin, son zamanlarda gösterdikleri gibi, füze komplekslerinin kullanımının nispeten küçük maliyetlere dayanarak esneklik ve etkinliğini önemli ölçüde arttırmayı mümkün kılacak şekilde büyük bir modernizasyon potansiyeline sahip olduğuna da dikkat edilmelidir.
Daha önce, “Arms Export” dergisinin özel bir sayısında yayınlanmıştı (yayıncı - AST Merkezin yöneticisi Ruslan Pukhov).