Aslında hiç gitmeden uzun zaman önce Yunanistan'a aşık oldum. Gerard Durrell'den Benim Ailem ve Diğer Hayvanlar beni büyüledi. Bunu çocukken okudum ve sonra kendi çocuklarıma. Denize doğru akan zeytinliklerden ve ormanlardan oluşan cennet gibi bir kırsal alanı resmetti; sarmaşıklarla kaplı, aydınlar ve öğle yemeğine gelen ve yazın kalan özgür ruhlarla dolu pembe evler.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Yunanistan'da savaşan eski askerleri ve ardından gelen kaosu tedavi ettim. Dondurucu kış aylarında onları canlı tutan insanların sıcaklığından, Nazilerden tepelerde saklandıkları ilk yoğurttan bahsettiler.
Sonra Byron'ı keşfettim:
Yunanistan adaları!
Yanan Sappho'nun sevildiği ve söylendiği Yunanistan adaları
Savaş ve barış sanatı büyüdü
Delos'un yükseldiği, Phoebus'un büyüdüğü yer !
Ebedi yaz onlara henüz loncalar veriyor
Ama güneşleri dışında her şey batıyor .
Nihayet Korfu'ya yelken açtığımda, Yunan tarihi hakkındaki bilgilerim çok azdı ve bu efsanevi insanlar hakkında hiçbir bilgim yoktu. Yine de, güzellikle yıkanmış ama trajedide boğulmuş bir yerden söz eden Byron'ın bu satırlarında bir sihir yatıyordu.
Sabah erkenden yanaştık ama yaz sıcağı kısa sürede günü doldurdu. Akdeniz'in suları hareketsiz duruyordu ve teknemizin gölgesi yanımızda yelken açtı. Yunan mali krizleri tüm hızıyla devam ediyor olabilir, ancak limanı pahalı yatlar doldurdu. Her yerde insanlar güneşlenirken - kayaların üzerinde, taşlı sahillerde, beton plakaların üzerinde - yatıyordu. Turkuazın her tonunda parıldayan su çok davetkar görünüyordu.
Liman otobüsü beni, 16. yüzyılda Venedikliler tarafından inşa edildiğinden beri kasabanın başında nöbet tutan Eski Kale'ye bıraktı (ancak MS 8. yüzyıldan beri surlar burada bulunuyordu). Kelimenin tam anlamıyla parçalanıyordu - Karadağ ve Dubrovnik geçmişlerini bir peri masalı olarak korumuş olabilirler, ancak burada, hayatın yaşayan harabesinin ortasında durdum. Korfu yaşadığını hissetti. Bir yerden bir piyano sesi geldi, havada yuvarlanan arpejler sendeledi.
Küçük bir çardağı örten bir salkımın sunduğu gölgeyi aradım - asma en az 100 yaşında görünüyordu. Sudan serinletici bir rüzgar esiyordu - Korfu yazın sıcaktır. Güneş şehrin üzerinde parladı ve havanın tamamı yanana kadar mermer blokların üzerinden sıçradı. Bir Avustralyalı olarak ısıyı bildiğimi sanıyordum. Bir çok orman yangını geçirdim ve tropik kuşakta seyahatlerimi yaptım. Korfu'nun ısısı tamamen farklıydı, cildim çatırdıyormuş gibi hissedene kadar sokaklardan ve binalardan yayılıyordu.
Eski Kale'yi bitirdikten yaklaşık 30 yıl sonra Venedikliler Yeni'yi inşa ettiler ve eski Korfu ikisi arasında sıkışmış durumda. Binaları ve sokakları, Romalılardan, Venediklilerden, Fransızlardan ve ardından düşünceli bir şekilde kriket sahasını geride bırakan İngilizlere kadar yüzyıllarca işgalciler tarafından boyandı.
Eski Kale'den sıcağa göğüs gerdim ve Liston'a doğru yürüdüm. Turist yemeklerini bekleyen bir sıra araba duruyordu, sürücüler gölgede sohbet ederken atlar güneşte parlıyordu. Esplanade'nin bir tarafını çevreleyen Liston, Korfu'daki kafe yaşamının merkezidir. Yerliler, kaşifler bir sonraki fetihleri için kendilerini beslerken dünyanın gidişatını seyrediyordu. Diğerleri kahve ve ortak bir tabak üzerinde oyalandı. Fransız işgali sırasında inşa edilen Liston, onu Venedik tarzı Libre D'Oro'daki listeden alıyor - sadece bu 'Altın Kitap'ta listelenen asil ailelerin burada yürümesine izin verildi.
Liston'dan, eski şehrin labirentinde dolaştım, vitrin alışverişiyle çok meşgul olduğum için bu süreçte kendimi tamamen kaybettim. Sürekli aynı eldiven dükkanından geçerken ikilemimi anladım - bu sıcakta kim eldiven giyiyor? Doğal olarak, pek yardımcı olmayan haritamda hiçbir sokağı bulamadım.
Korfu'nun en kutsal kısmı Agios Spyridon'dur (St Spyridon Kilisesi). Tüm sabah kırmızı tepeli çan kulesi ara sokaklardan ve ara yollardan bana baktı. Dükkanlar kamkat likörü satmayı bıraktığında (ki bunlardan birkaç örneğini memnuniyetle denedim) kiliseye yaklaştığımı ve ikonları satmaya başladığımı biliyordum.
Spyridon'un içi oldukça karanlık ve tapanların sayısı turistlerden fazla. Sunağın yanında, hacılar tarafından bağışlanan ikonlarla kaplı bir ekran olan konostasis duruyor. Duman ve tütsü arasında ikonlar, bir dükkanın duvarlarında birbirlerini boğmaktan çok daha fazla evdeymiş gibiydi. Dükkan. Konostasisin arkasında, Corfu'nun koruyucu azizi St Spyridon'un mumyalanmış kalıntılarını içeren gümüş lahitleri görmek için sadık bir akarsu kuyruğa giriyordu. Kadınlar sunağın arkasından geçerken başlarının üstünden eşarplar geçirdiler.
Korfu'nun ruhunu emerek karanlıkta bir süre oturdum. Açık kapılardan parlayan güneş ışığına baktım. Kilisenin etrafına saçılan yanan mumlar, bazılarının yüksekliği 4 veya 5 fit olmasına rağmen, bir şekilde kasvetin içine eklendi.
Spyridon'dan sonra turist parkurundan daha fazla yerleşim alanına gitmeyi başardım. Balkonlar ve çiçeklerle kaplı evlerin arasında küçük köşe dükkanları filizlendi. Sokaklardan bazıları parke taşıydı, diğerleri temelde basamaklardı - arada sırada Vespa buralarda gezinmeye çalışıyordu. Yerel kafelerden geçip duruyordum ya da ara sıra bir meydandan geçen tavernalar havayı sarımsak ve biberiye aromalarıyla dolduruyordu.
Öğle yemeği, Homer'ın koyu şarap denizine bakan bir tavernada idi. Garson bize yemeklerimizi getirmek için trafikten kaçarken (mutfak ve ana restoran yolun diğer tarafında) asmalarla kaplı bir kafesin altına oturduk. Meze, ahtapot ve ıspanakla doldurulmuş pasta üçgenlerinden oluşuyordu. Benim ana geleneksel bir Korfu yemeği, pastitsada horozuydu, oysa kocam baharatlı domates sosunda pişirilmiş tamamen bilinmeyen bir balık vardı. İkisi de çok lezzetliydi.
Bizans Müzesi, Aziz Michel Sarayı ve Aziz George Sarayı, Mitrópoli veya Belediye Binası gibi hala görülecek çok şey vardı, ancak günün sıcağı sinir bozucuydu. Bir siesta geleneğini takip etmekten başka ne yapılabilir?
Yazmamdan hoşlanıyorsanız, lütfen Wise Men Fish Here blogumu ziyaret edin , burada (kasalarıma katkıda bulunmak istiyorsanız) fotoğraflarımı ve son romanım The Gods Themself'ı da satın alabilirsiniz . Teşekkür ederim!
Şubat, benim ve ailem için büyük bir mutluluk ayıydı. 29 yaşında, küçük kız kardeşim sonunda hayallerindeki adamla düğümü bağladı.
Tamam, öyleyse ben bir profesörüm. Bazen bir şeyler söylerim.
Oprah, Michelle Obama ve Lady Gaga f *** kadar üretkendir. Başka ne ortak yönleri var biliyor musunuz? Hiçbirini yapmam.
Beni hırsızlıkla suçladılar. İlk asgari ücretli işim böyle sona erdi.
TW // kayıp insanlar / cinayet 28 Aralık 2008 akşamı 16 yaşındaki Shemika Cosey kuzenleriyle film izliyordu. Ertesi sabah genç ortadan kayboldu.
Anthony Mackie, New Orleans'ta evdeydi, kızarmış balık ve ailesinin Güney mutfağından başka bir şey yemiyordu.
'Million Dollar Listing New York'tan Tyler Whitman daha fazla risk alır, zevke gider ve kendisini bazı rahatsız durumlarda bulur.
'Yazlık' yapımcıları gerçekten Luke Gulbranson'a Hannah Berner'den onunla Minnesota'ya gitmesini istemesini söylediler mi? Oyuncular şaşkına döndü.
Tiffany Moon ve Brandi Redmond, 'RHOD'da iniş çıkışlar yaşadı ve doktor, rol arkadaşıyla arkadaşlığının şu anda nerede olduğunu açıklıyor.
Dünyanın dört bir yanındaki şehirler yolcu gemisi trafiğini yasaklıyor veya sınırlandırırken, eleştirmenler bunun sonucunda ortaya çıkan gelir kaybına meydan okuyor. Şehirler neden gitmelerini istiyor ve herkesi mutlu etmenin bir yolu var mı?
Bir havuz endüstrisi uzmanının "poolmageddon" dediği şeyi yaratmak için bir araya gelen mükemmel bir koşullar fırtınası. Neden? Çünkü şu anda ABD'de büyük bir klor eksikliği var. Havuz sezonunu nasıl etkileyecek?
Metan emisyonları yıllardır hızla artıyor. Birleşmiş Milletler tarafından kısa süre önce yayınlanan bir rapor, bunun çok kötü bir haber olduğunu söylüyor ve iklim değişikliğini yavaşlatmak için genel metan emisyonlarının düşürülmesi kritik önem taşıyor.
Başkan Joe Biden, altyapı planının 80 milyar dolarlık kısmını ABD demiryolu sistemine, yani Amtrak'a ayırdı. Ancak en büyük engel Kongre'yi ve yolcuları uçağa almaktır.
Çok iyi koştu ..
Parla, seni deli Chungo. Çoğu çevrimiçi oyunda olduğu gibi, Final Fantasy XIV de ondan çıkardığınız şeydir.
Sanki geçmişte kalmış gibi yeniden çizmekten bahsediyoruz, ama Amerika'nın çoğu ırkçı sistemi gibi o da gerçekten ortadan kalkmadı - sadece evrim geçirdi. Indianapolis'teki bir Siyah ev sahibi, eviyle ilgili bir değerlendirmenin 100.000 $ artmasının ardından ayrımcılık şikayetinde bulundu.
Bunu Louvre'a koyun korkaklar. Sporcular tuhaftır - ben de dahil.
Vanessa Hudgens, şu anki erkek arkadaşı Cole Tucker ile tanışması hakkında konuştu ve bir Zoom meditasyon grubundan sonra ona mesaj atarak ilk hareketi yaptığını açıkladı.
Küçük Deniz Kızı yıldızı Halle Bailey, bir kedisi olduğunu ve adını Poseidon olarak adlandırdığını açıkladı
Kathleen Folbigg, 2003 yılında çocuklarını - Caleb, Patrick, Sarah ve Laura - her birini ikinci doğum günlerinden önce boğmaktan suçlu bulundu.
Country şarkıcısı Drew Baldridge ve nişanlısı Katherine Kraus, Cuma günü Tennessee'de düğümü bağladılar.