Parrott'un topları ve onlar için mermileri
Birlik ilkelere sadık kaldığı sürece biz kardeştik;
ama kuzeyden gelen bu hainler kutsallara, haklarımıza girer girmez,
güzel mavi bayrağımızı tek bir yıldızla gururla yükselttik.
Harry McCarthy. Sevimli kalp mavi bayrak
ama kuzeyden gelen bu hainler kutsallara, haklarımıza girer girmez,
güzel mavi bayrağımızı tek bir yıldızla gururla yükselttik.
Harry McCarthy. Sevimli kalp mavi bayrak
silâh müzelerden. ABD'de İç Savaş döneminin kuzey ve güney ordularının topçu silahlanması konusundaki makaleler kesinlikle VO izleyicilerinin ilgisini çekti. Birçoğu, bu önemli zamanda ortaya çıkan ilginç sistemlere doğrudan işaret etmesi için devamı için seçenekler önerdi.
Araç tek başına mevcut değildir. Her zaman cephaneye ihtiyacı vardır. Döngünün ayrı makalelerinde bazılarına anlatıldığı halde, bu konuyu genelleştiren bazı makalelerin basitçe gerekli olduğu açıktır. Ve gerekli olduğundan, onun doğma zamanı!
Böyle kısa dağ obüslerinin yivli mermilere pek ihtiyacı yoktu. Eski el bombalarıyla iyi ateş ettiler!
Yani, geçişli toplar için mühimmat: Düz uçlu Napolyonlardan Whitworth, Parrott ve Griffen'in yivli silahlarına kadar.
Mümkün olduğunca fazla insanı eskisinden daha fazla öldürmek - bu "saldırgan" ın hedefi en barbar olmasına rağmen, yeni hızla ilerleyen bir zamandı. Bildiğiniz gibi, 1861'de pürüzsüz delikli silahlar her yerde mükemmelliğe ulaştı. Topçu hesaplamaları o kadar eğitildi ki her 30 saniyede bir atış yapıyordu. Ancak o sırada en büyük tarla silahlarının atış menzili nispeten küçüktü ve mermi menzili azdı.
Bu fotoğraf (üç metal bandın yardımıyla) dökme demir çekirdeklerin bir tomar rolü oynayan ahşap paletlere nasıl bağlandığını çok açık bir şekilde gösteriyor
Tahkimat ve süvari ve piyade kitlelerinde ateşlenen katı dökme demir çekirdekler kullanıldı, patlayıcı el bombaları - aynı "çekirdekler", ancak boş oyuk ve ateşleme tüpü için bir açıklığa ve mermi ile güderi keten kaplara yakın mesafeden yenmek için kullanıldı. Kural olarak, "mermiler" (güderi) tüfek olanlardan daha büyüktü ve silah kalibresi ne kadar büyükse, o kadar büyük. En büyük silahlar, her ne kadar pahalı olsa da, nar buckshot kullandı - düşmana önce şok kuvvetiyle vuran ve sonra ayaklarının altında patlayan küçük el bombaları. Ama bu "zevk" pahalıydı. Onları bu tür görüntülerin birkaç sırasına bağlamak zordu. Buna ek olarak, bir sıradaki 40 mm'lik topta sadece dört adet 90 mm'lik el bombası vardı. Üç sıra halinde istiflendiler, yani bagajdan uçtular ... sadece 12 buckshots.
Ve burada, büyük kalibreli silahlar için av tüfeği atışları açıkça görülebilir. Grenade buckshot da aynı şekilde görünüyordu.
Patlayıcı çekirdeklerin dezavantajları vardı. Eşit miktarda kırık verdiler. Örneğin, dökme demir el bombası bir zamanlar efsanevi süvari kızı Nadezhda Durova'nın oturduğu Alcides atın karnının altında patladı ve ... en azından bu! Parçaların ıslık çaldığını duydu, ancak hedef hiç de küçük olmasa da, atına da çarpmadı! Taş bir duvara çarpmaktan, el bombaları genellikle bölünür ve patlayacak zamanları yoktu. Onları farklı kalınlıklarda duvarlarla döküm yapma fikrini ortaya çıkardılar, ancak bu tür çekirdekler için, daha ağır kısmı ileriye doğru uçururken, sadece ince duvarlı bir arka parça parçalara ayrıldı. Eşit duvarlı el bombalarına geri döndüler, ancak "gelgitle", yani bir yerde duvar daha kalın hale getirildi. Ve bu tür el bombalarının etkisinin artması anlamında işe yaradı, ancak ... dökülmesi zorlaştı ve daha fazla metale ihtiyaçları vardı. Tek kelimeyle, attığınız her yerde, her yerde bir kama!
"Gelgit ile nar"
Bu yüzden ilk tüfekli silahlar böyle bir sevinçle alındı. Havada dönen uzun kabuklar daha fazla uçtu veya daha sert bir şekilde çarptı ve buna ek olarak daha büyük bir toz yükü içeriyordu ve ayrıca daha uygun bir parçalanma alanı oluşturdu. Şimdi tüm soru, merminin yivli namluya kolayca girebileceği, ancak geri döndüğü ... içinde yapılan kesimler boyunca dönecekti. Kabuklardaki büyük kalibreli deniz silahları, oyuğun tüfekle çakışan çıkıntıları tüfek yapmaya başladı. Fakat küçük kalibreli tarla silahlarıyla ilgili mermilerle ne yapılmalıydı?
Ancak silah işçilerinin bu sorunu biraz daha erken çözmeleri gerekiyordu. Yivli silahlarda! Onlarda, ilk başta yuvarlak kurşun mermileri çekiçlerle dövülmek zorunda kaldı (nipellerin “sıkı mermi sürüşlü av tüfeği” olarak adlandırıldığından), ancak daha sonra Claude Mignet ünlü mermisiyle geldi ve bir kerede tüm sorunları çözdü. Yani, çelişkiyi çözmek gerekiyordu: mermi kolayca şarj edilmeli ve aynı zamanda tüfeğe sıkıca girmelidir. Şimdi, tam olarak aynı durum tekrarlandı: namlu yükleme tabancalarının kolay yüklenmesini sağlamak ve aynı zamanda içlerindeki mermilerin atış sırasında dönmesini sağlamak gerekiyordu.
Geleneksel namlu yükleme küresel bombalar
Birçok tasarımcı ABD'de bu sorun üzerinde çalıştı, farklı şekillerde çözdüler, ancak genel olarak istenen sonuçları elde ettiler. Whitworth silahları için ikinci kez altıgen şekilli mermilerden ikinci kez bahsetmek pek mantıklı değil, ancak diğer bazı tasarımlar daha ayrıntılı olarak düşünülebilir.
Döküm Darbe Çekirdekleri
Her şeyden önce ve en az güçlükle, saçma ile ateş etme sorununu çözdüler. Şimdi kurşun veya demir toplar şeklindeki güderi mermileri talaşla birlikte bir tür teneke kutuya (dolayısıyla adı - "teneke kutu") yüklendi. Bu nedenle, mermiler namlunun tüfeğine zarar vermedi. Doğru, böyle bir atışın tuhaflığı, talaş sayesinde parlak sarıya dönüşen ve bulutu bir el bombası tarafından ateşlendiğinden bile daha büyük olan dumanın rengiydi. Eğer düşman topçu silahından 100-400 metre uzaklıkta ise, üzüm atışının bu durumda en etkili olacağına inanılıyordu. Ancak bu tür "paketler", geleneksel olarak paketlenmiş güderi ateşlenirken tüfeklere zarar verme riski taşımayan, yumuşak delikli silahlar için kullanılan geleneksel olanlardan daha pahalıdır.
Namlu yükleme tabancalarının küresel el bombaları için, önce etkili bir ızgara ateşleyicisi icat edildi ve ikincisi, toz dolgularına hazır yuvarlak mermiler (Henry Shrapnel'in icadı) eklendi, özellikle de yukarıdaki havada patladığında yıkıcı güçlerini arttırdı. düşman askerlerinin kafaları.
Amerika Birleşik Devletleri'nde İç Savaş sırasında mermilerin sergilenmesi: 1 - 3,43 inç Bleckeli mermi (İngiltere), 2 - 2,73 inç Whitworth kabuğu, 3 - 30 kiloluk Papağan kabuğu, 4 - 4,16 kiloluk Papağan kabuğu, 5 - 10 kiloluk Papağan kabuğu, 6 - 3,73 inç Hotchkiss kabuğu, Bormann ateşleyicili 7-12 kiloluk küresel kabuk, 8 - 3,67 inç Hotchkiss kabuğu, 9 - 3,8 inç James kabuğu, tip 2 , 11 - 3 inç Hotchkiss mermisi, 12 - 3 inç Reed mermisi
Şimdi cihazlarına daha yakından bakalım. İşte iki kesitli mermi:
A - Shankle'ın mermisi ve E - James'in mermisi
Shankl'da, mermi kuyruğunda gelişmiş yüzgeçlerle bir gözyaşı şekline sahipti. Önde gelen silindirik bir kağıt parçası (palet) üzerine kondu ve preslendi ve ıslanmasını önlemek için ince bir çinko gömlek kapladı. Ateş edildiğinde, gazlar bir kağıt palet üzerinde patladı, tüfek haline geldi ve onlara bir mermi yönlendirdi. Basit ve ucuz! Shankle ve James mermilerinin enine kesitine bakın (kabuğun ateşlendiğinde gazlarla genişleyen kısmı kırmızı renkte vurgulanır). James'in turu, metal bir tepsi takılı olan küresel bir bombaya benziyordu. Ayrıca bir atış sırasında gaz basıncı ile patladı, bu da tüfek boyunca hareket ederken namludaki dönüşüyle elde edildi.
Bağlamda Hotchkiss kabuğu - C ve kurşun kabuğu olan bir kabuk - G
Hotchkiss mermileri (C) üç bölümden oluşuyordu. Ön kısımda bir sigorta ve bir patlayıcı yükü vardı ve alt tabandan dışarıya konik bir halka ile ayrıldı. Atış, bu iki demir parçayı birleştirmeye zorlarken, oluklara giren bir ara kurşun veya çinko halkası patladı. Merminin tüm yüzeyini kaplamak ve ipliği keserken namluya itmek için girişimler (G) yapıldı. Ancak tüfek hızlı bir şekilde yönetildi ve onları temizlemek zordu, bu nedenle bu tür mermiler başarılı olmadı.
Güney eyaletlerinde, alt kısmında bir bakır "plaka" sabitlenen, gaz basıncı ile genişletilen ve namlu tüfeklerine giren Tennessee tavası olan mermiler kullanıldı
Wiard'ın topu için önde kemer olmadan Hotchkiss mermisi
3,8 inç James kabuğu (büyük). Çuval bezi kabuğunu sırtını örten açıkça görebilirsiniz. Çalışma prensibi Shankle kabuğununki ile aynıydı
Parrott ve Reed mermilerine gelince (iki farklı üreticiden neredeyse aynı iki tasarım), kabuğun tabanına sabitlenmiş, gaz basıncı ile genişletilen ve oluklara bastırılan yumuşak bir metal kap, genellikle pirinç kullandılar.