Tek çubuk, klasik eskrimin başka bir şeklidir
Tek çubuk, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri’nde klasik eskrim ve eskrim dönemine özgü bir eskrim silahıdır. Aynı zamanda, çok farklı üç eskrimci grubunun ihtiyaçlarını karşılamak için üç çok farklı tek çubuklu oyun biçiminin gelişmesi de olağandışıdır.
Çubuğun kendisi, yaklaşık üç fit uzunluğunda, genellikle kül, yaklaşık 1 inç çapında bir çubuktan oluşuyordu. Oyuncunun eli hasır sepet veya deri şeklinde güçlü bir kalkanla korunuyordu. Ortaya çıkan silah, yaklaşık bir piyade kılıcı ya da gemiye binme kılıcı ağırlığındaydı ve önemli bir darbe verebiliyordu.
Tek oyunculu oyunun 1900’lü yıllara kadar hayatta kalan en eski biçimi, oyuncuların yaklaşık bir bıçak uzunluğu aralıklı olarak yerleştirildiği asılı bir koruma kullanan oyunun İngiliz köy versiyonuydu. Yarışmacılar koruyucu kıyafet giymiyordu. Yerel geleneklere bağlı olarak, vücudun bir tarafını korumak için kemeri tutarken belden veya bacakların üzerinden silahsız bir elin kaldırılmasına izin verildi. Temel taktik önerme, ağrı ve yorgunluk onu savunmasını zayıflatmaya zorlayana kadar rakibe gövdesine ve kollarına vurmaktı. O zaman kafa derisinin önüne bir darbe, zaferi belirleyen yaradan akan bir inçlik kan büyüklüğünde “kırık bir kafa”ya neden olabilirdi. Birçok açıdan, bu kılıç eskrim biçimi, Alman akademisyenlerin (öğrencilerin) bir schläger ile ölçekteki düellosuna çok benziyordu.
Tek çubuklu oyunun ikinci biçimi, deniz kuvvetleri tarafından, II. Bu, 1800’lerin başlarında başlayabilir ve 1900’lere kadar devam edebilir. Bu durumda, tek çubuk bir delme silahıydı, eğitim için keskin biniş kılıçları kullanmaya daha güvenli bir alternatif. Bu kullanıma ilişkin bol miktarda fotoğrafik kanıt vardır.
Üçüncü form, tüm vücut hedef olduğunda ve vuruş ilk inen eskrimciye verildiğinde, bir kılıç şekli olarak spor eskriminin gelişmesiyle gelişti. Muhtemelen bunun için en ünlü kural kümeleri, Calpe, askeri turnuva ve Alman spor salonunun kurallarıydı. Geleneksel eskrim ayağı ve bıçak işçiliği kullanılmış, güvenlik sebepleri dışında keskin bir noktaya izin verilmemiştir. Koruyucu ekipman değişiyordu, ancak kılıç ustasına benzer bir maske, sağlam bir deri ceket, deri bir önlük ve kriket sahasına benzer bir ön bacak koruması içeriyordu. Günümüz kılıcının daha hafif silahlardan gelen ağır darbelere eğilimli olduğu göz önüne alındığında, tek bir sopa kalpsizler için değildir.
Spor tek sopası, 1904’te St. Louis’deki Olimpiyat Oyunlarında bir kereden fazla ortaya çıktı ve birkaç yıl boyunca askeri bir turnuvaya katıldı. Bununla birlikte, eskrim daha hafif bir el gerektiren daha hızlı bir spor haline geldiğinden, tek çubuk geçiş haline gelmedi ve rekabet sahnesinden kayboldu. Tek köy İkinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesine kadar devam etmiş olabilir. Bugün bazı hokey meraklıları kulüplerle oynamaya devam ediyor, ancak yaralanma ve kulüp sorumluluğu riski nedeniyle, kulüpler rekabetçi bir spordan ziyade klasik eskrimcilerin çalışmalarının odak noktası haline geldi.