Uzun bir aranın ardından radyoda çalan; Stravos Lanstsias. 1966 Lefkoşa doğumlu. Bir yere gitmeden önce oranın yüreğe dokunan insanları araştırmak, çocukluklarının geçtiği yerleri bulmak ve oralarda yürümek gibi bir alışkanlık edindim kendime bir süredir. Buhran dönemimde Lefkoşa'ya yerleşmenin kıyısından döndüğüm bir süreçte araştırırken keşfettim bu ağabeyi. Hiç gidemesem de sayesinde, bazı akşam yürüyüşlerinde Lefkoşa'nın eski taş sokaklarında yürüyormuşum gibi hissetme şansım oldu. Bazen kulaklığımda çalarken, sokakta insanlar azalıyor, ışıklar sönükleşiyor. Akdenizin ortasında, ortasından ikiye bölünmüş bir adada, tek başıma bin yıllık sokaklarda yürüyormuşum gibi oluyor. Tuhaf... Büyü gibi bir şey.
Vangelis'i ilk dinlediğim günden itibaren ne zaman piyano başında bir komşu görsem, iyi bir şey çıkacağını hissederim.