İnsanın yetenek gerektiren davranışları, çevresel talepleri eksiksiz karşılamak için beyin yapısının ve işlevin optimum adaptasyonunu gerektirir. Müzik yapmak, algılayıcı motor beyin alanlarındaki olağanüstü anatomik ve fonksiyonel değişikliklerin eşlik ettiği kapsamlı eğitimin performans hassasiyetini ve akıcılığını nasıl arttırdığını simgelemektedir. İşitsel alanda yapılan araştırmalar, müzikal eğitimin genel etkilerini değil, aynı zamanda uzmanlaşmış eğitimi ya da üslupsal benimseme olarak bilinen incelikli bilişsel adaptasyonları işaret etmektedir. Aslında, sadece düşük seviyeli işitsel algılama veya temel motor fonksiyonları, uygulanan enstrüman türüne göre farklı olarak şekillendirilmez. Müziğin yapısal özelliklerine dayanan daha yüksek müzik beklentileri, klasik, rock veya caz gibi pratik türler tarafından farklı şekilde biçimlendirilir. Öte yandan, bu son nokta ile ilgili bugüne kadarki hemen hemen tüm araştırmalar, işitme alanıyla sınırlı kalmıştır ve üretim üzerindeki müzik türüne ait benzer etkiler araştırılmamıştır.
Bir grup bilim insanı, yetenekli motor davranışlarında benimsenen uzmanlaşmış bilişsel-motor stratejiler için nörobiyolojik gerekçeleri ortaya koymak amacıyla, klasik ya da caz farklı müzik stillerinde eğitimin müzikal eylem planlamasını etkileyip etkilemediğini, etkiliyorsa nasıl etkilediğini araştırdı. Araştırmacılar çalışmalarında klasik veya caz eğitimine bağlı olarak hiyerarşik planlama süreçlerinin farklı kalibrasyonunu yansıtan iki müzik sanatçısı arasındaki davranışsal ve sinirsel farklılıkları ortaya koymaya çalıştılar.
Uyumsuz Ahenk
Araştırma kapsamındaki EEG çalışması, yüksek ve düşük düzeylerde eylem planlamasında klasik ve caz müzisyenleri arasındaki ilk kez kesin netleşmiş nörobiyolojik farklılıkları ve müzik yapımında benimsenen türe özgü bilişsel stratejileri açıkladı. Piyanistler, dizi yapısının üst düzey planlamasını değerlendirmek için uyum ve bağlam uzunluğu açısından manipüle edilen ve tekli eylemlerin alt düzey parametre özelliklerini değerlendirmek için çalma biçimi bakımından, ses olmadan akor ilerlemelerini taklit ettiler. Caz piyanistleri, daha fazla sayıda tutum hatası pahasına, yanıt maliyetlerini etkisiz hale getirirken "uyumsuz ahengi daha erken bir yeniden programlama negatifliği ve beta gücü azalmasıyla ortaya çıkardığı şekilde daha hızlı bir şekilde revize ettiler. Klasik piyanistler, teta güç artışı ile gösterilen "uyumsuz ahenk sırasında daha fazla uyuşmazlık yaşıyorlardı, ancak yüksek doğruluk ve beta gücünün azalmasının işaret ettiği gibi, gerekli çalma tutumunu uygulamaya daha hazırdılar. Bu bulgular, eğitimin spesifik talep ve eylem odaklarının hiyerarşik eylem planlamasının farklı ağırlıklandırılmasına yol açtığını göstermektedir. Araştırmacılar bu bulguların, bir müzisyen bir veya diğer stil uyguladığında beyinde etkilenen kalıcı belirteçlerin farklı olduğunu kanıtladığını ileri sürdüler.
Mevcut çalışmanın bulguları, karmaşık eylemlerin rijid antiteler olmadığını, ancak daha önceki tecrübelere ve alışılmış eylem odağına bağlı olarak bilişsel motor stratejilerini yansıtabileceğini ortaya koymaktadır. Yapı bazlı planlamanın eylem sırası seviyesinde ve tekli eylemler seviyesinde hareket parametresi tanımlaması eylem kontrolünde plastik (uyumlu) işlemlerdir, müzisyenlerin üslup özelliklerine bağlı olarak - eşit talimatlara ve görevlere rağmen - farklı kalibre edilirler. Dikkat çekici olarak, aksiyon kontrol hiyerarşisinde uzun vadeli uyarlanabilir plastisite, aynı görevin icrası sırasında caz piyanistlerinde yapısal esneklik ve klasik piyanistlerde hassas hareket doğruluğunda davranışsal yansıtıldı. Dolayısıyla, spesifik talepler ve daha önceki tecrübenin odak noktası, sanatçıların motor kontrol sisteminde dramatik ve kalıcı değişikliklerle sonuçlanarak, müzisyenler arasında "swing" ve "legit" tarz arasındaki büyük bölünme için nörobiyolojik hesaplar sağlanabilir.
Bianco et al. Musical genre-dependent behavioural and EEG signatures of action planning. A comparison between classical and jazz pianists, NeuroImage 169 (2018) 383–394.+ Tüm Referansları Göster