Ethan kardeşler (Wyatt Oleff) ve Derek (yüzgeç argus) anneleri Michelle’e bakmaya alışmışlar (Chrissy Metz) ve reçeteli ilaç bağımlılığı. Ethan ne zaman eve gelse, annesini haplarından baygın halde bulmasının tamamen mümkün olduğunu bilerek kapıdan temkinli bir şekilde girer. Ethan ve Derek bu durumla daha önce o kadar çok uğraşmak zorunda kaldılar ki, bu sıkıcı bir rutin haline geldi. Çift, sabaha kadar kalacakları hastaneye giderken yüksek sesle şarkılar söyleyerek ve hangi filmlerden olduklarını tahmin ettirerek annelerini uyanık tutmaya çalışırlar. Michelle ertesi sabah onları kahvaltıya götürdüğünde özür dileme zahmetine girmez. Bunun muhtemelen son olmayacağını biliyor ve oğulları kesinlikle bir kez daha yanlış sözler duymak istemiyorlar.
Uyanık kalilk yönetmenlik denemesi Jamie Sisley (filmi de yazan), opioid bağımlılığı hakkında çok sayıda film olduğunu biliyor ve bu zor konuyu dikkatli, bilgili ve ölçülü bir dokunuşla ele alıyor. Uyanık kal genellikle sarsıcı bir şekilde bu tür bir bağımlılık hakkında dürüst ve acı vericidir, ancak Sisley bunu asla boğucu hissetmeyen bir şekilde yapar, tüm filmi güzelce dengeleyen bir hafiflik veya umut ışığıyla her zaman hazırdır.
Sisley, özellikle Michelle’e ve onun reçeteli ilaçlara bağımlılığına odaklanmak yerine, Uyanık kal iki oğlu ve bu bağımlılığın hayatlarını ve potansiyel geleceklerini nasıl değiştirdiği hakkında. Sık sık gece yarısı bir hastanede ödevini yapmak zorunda olmasına rağmen, Brown Üniversitesi’ne tam bir yolculukla girdi – ancak Rhode Island, kırsal Virginia’daki annesi ve erkek kardeşinden ve onun durumundan çok uzakta. arkada bırakmak. Bu arada, Derek ara sıra yerel reklamlarda oyunculuk işleri aldı, ancak evdeki sorunlara bağlı olmadan bir oyuncu olarak olasılıkların daha büyük olacağını biliyor. Yine de Derek her zaman hayatın iyi tarafından bakar. Derek’in kız arkadaşı, Derek’in sürekli iyimserliğini eleştirdiğinde, Derek’in çıkmaz bir bowling salonunda boşa harcamasının iyi tarafının ne olabileceğini sorar. Derek, bazen, mevcut problemlerini çözmek için bardakları kuklaya çevirdiklerini, garip bir şekilde ona yardımcı olan garip bir arınma olduğunu söylüyor. Ama ağabeyi olarak Derek, her zaman iyi tarafından bakmak zorunda kaldı, her zaman Ethan ve anneleri için her şeyi çok trajik görünmemeye çalıştı.
Uyanık kal sadece bağımlılıkla ilgili değil, daha çok sevilen birine kendi sorunlarıyla yardım etmeye çalışırken askıya alınan hayatlarla ilgili. Sisley bunu her iki tarafı da arzularında bencil hissettirmeyecek şekilde yapıyor. Michelle açıkça oğulları için daha iyi olmak istiyor, ancak düşünceleriyle, günlük yaşamının bolluğuyla veya kocasının ailelerini geride bırakma düşüncesiyle baş başa kaldığında, elinde olmadan ona verdiği haplara yaslanıyor. bir nevi rahatlık. Benzer şekilde, Ethan ve Derek kendileri ve yaşamları için neyin doğru olduğunu bulmaya çalışmak arasında bir seçim yapmak zorunda kalırlar. Potansiyel geleceklerini keşfetmeliler mi, yoksa annelerine yardım etme modelini sürdürmek için yaşamlarına ara mı vermeliler? Uyanık kal bağımlılık ve hastalığın dayanılmaz döngüsel doğasını ve döngüsel doğanın devam ettiği derin depresyon ve acıyı göstermek için olağanüstü bir iş çıkarıyor.
Ancak Sisley, Ethan ve Derek hayatlarında ellerinden geldiğince küçük sevinçler buldukça, karanlıktan asla bunalmayan bir hikayede tüm bunları yönetiyor. Oleff ve Argus, en karanlık zamanlarda bile daha hafif anlar sunarak harikalar ve özellikle birlikte sahnelerinde, her iki karakterin de gerçekten ne kadar kötü olduğunu bildiği bu durumda diğerine yardım etmek için ellerinden geleni yaptığını görüyoruz. Hem Oleff hem de Argus, anneleri iyileşene kadar gelecekleri belirsiz olduğundan, her birinin paylaşmaktan korktukları açık arzuları olduğunu göstermekte mükemmeller. Metz de Michelle kadar muazzam, hiçbir şey söylemeden, geleceği hakkındaki iyimserliğinin, düşünceleriyle kendi başına kaldığında yavaş yavaş kaybolmaya başladığını görebiliyoruz, bu da sık sık onun bağımlılığına geri dönmesine neden oluyor.
Bazı şekillerde, Uyanık kal neredeyse hatırlatıyor Baba, her iki film de sevilen bir kişide acıya neden olan gerçekten ciddi bir sorunu gösterdiğinden, yine de o kişiye acı içinde yardım etmeye çalışanların zor ve çelişkili duygularıyla başa çıkmayı başarıyor. Beğenmek BabaSisley, içinde bulunduğu durumdan kaçamayan birine yardım etmeye çalışmaktan doğabilecek öfkeyi ve acıyı gösterirken, aynı zamanda bu durumun altında yatan ve herkesi zorlayan sevgiyi de gösteriyor. Uyanık kal kesinlikle eğlenceli anları ve neşe dönemlerini yöneten, bağımlılık, şefkat ve zor seçimlerin dengeleyici bir eylemidir. Uyanık kal sadece bağımlılıkla ilgili ayrılmaz bir film değil, aynı zamanda yılın en iyi ilk yönetmenlik filmlerinden biri.
Değerlendirme: B+
Yıldız Chrissy Metz, “Bu Biziz” Final Sezonunun “En Duygusal” Olacağını Söyledi
Sonrakini Oku
Yazar hakkında
Kaynak : https://collider.com/stay-awake-review-wyatt-oleff-fin-argus-chrissy-metz/