Yaşlansın: güzel, güçlü ve rahat
Bu kadın yaşlanmayı bıraktı© Getty Images / Thinkstock
Dünyanın en iyi yoga öğretmenine sahibim. En akıllıca tavsiyeleri "Yapamayacağın zaman dur." Bu cümleyi neredeyse savunarak buluyorum. Kahramanlık pozisyonunun ortasında - "savaşçı" - ayakta, titrek, inilti, çaresiz. Ve sonra itfa, bu verimli. Bir K.O. - Vücudum için bir ila sıfır. Lanet olası irademden daha güçlüydü. Büyük.
Bunu neden sevdim? Çünkü kazanması zor olan bir dövüşle savaşıyorum: taze ve günahkâr, çevik ve sıkı olmak istiyorum. Genç ve atlama. Ama içimdeki piç kurusu, yani en ufak bir çabayla bile düşünülemez derinliklerden büyüyen garip hayvanı vermek istemiyorum: "Gevşeyin! Tembel olmak güzeldir, sonraki hamak nerede?"
Nefret ettiğim şey, Tracy Anderson gibi insanlar, demek ki, Gwyneth Paltrow ve Madonna gibi zavallı yıldızlara işkence yapmak için haftalarca işkence yapan acımasız ABD fitness gurusu, böylece suçlu vicdanımızı kesilmiş buzağı veya gerçek olmayan karın kasları ile düzeltebiliyorlar.
Şimdi iyi bir 40 yaşındayım ve kendimden hoşlanıyorum. Uzun zaman önce vücudumda rahat hissetmeye başladım. 20 yaşında, ama aynı zamanda 30 yaşında, cildimde kendimi çok rahatsız hissettim: engellenmiş, rahatsız edici değil, büyümüş değil. Belki de geç kalmış bir gibiyim ama sanırım kendi etini ve kanını takdir etmek zaman alıyor. Ve sonra bu yıllar önce dördü ve onlarla birlikte şöyle düşünün: "Kahretsin, şimdi yine yokuş aşağı." Bunun anlamı: önlem almak zorunda kalacağım. Ama hiçbir şekilde değil. İç huzurumu sattığım fiyat için değil. Hayat yeterince yorucu.
Egzersizden sonra yorgunluktan kusmak zorunda kalırsam ya da bir saniye liposuction yapmayı düşünürsem, kendimi gerçekten zayıf ve delice yaşlandırırdım. İmkansız ve aptal. Param bile yok, zamanım yok ve kendimi mükemmelliğe ve tertemiz hale getirmek gibi bile hissetmiyorum. Bir yıl boyunca mükemmel omuz standını prova eden kadınlara gizlice sırıtıyorum. Bu benim için çok zor. Her nasılsa hayatı tehdit edici. Ve yine de zarifliğimin eğriliğine (yıllar içinde gelse de) gençlik içimdeki imajını taşıyorum. Gerçek bir fener bile. Salla beni, kovala beni. Ve her zaman beni cesaret denemeye devam ediyor.
Çoktan bir güzellik pazarlamacısı tarafından beni iki saat boyunca izleyebildiniz, Brezilyalı yüksek teknoloji dermatologların bana verdiği vaazler, daha sonra süper krema ile yüzlerce avroluk mikropartikül satın alıyor. Her krema kabına on yıllardır 30 avrodan fazla güldüm. Zaten önemli değildi: Birden bire indirilmiş nazolabial kıvrımları umursamadım, çünkü bölgelerinde şimdi yeni süper krem sayesinde canlı bir mantar mantarı atladı. Daha sonra, eczane losyonuna organik kalitede 4.95 euro karşılığında tekrar ulaşmayı tercih ediyorum.
Sık sık jimnastik eğitimlerini bitirdim, aksiyon dolu bir zevkle doluyordum, sonunda süreçlerin karmaşıklığı yüzünden başarısız oldum. Vücudumu içten dışa çelik yapmak için meditasyon derslerine gittim, vitamin takviyesi tedavisi aldım, sağlıklı bitkilere abone oldum, sabah yedide küçük bir çağ için havuzdaki buzlu turları çektim. Ve her şeyle tekrar tekrar çok azaldı. Dediğim gibi, sonsuz bir mücadele. Ben korkuncaya kadar: Bırak ya da yarı yarıya. Bir arkadaşım kırışıklıklar hakkındaki şikayetlerime karşı geldiğinde mutlu oldum: "Bu güzelliği unut, iyi olduğunda iyi görünüyorsun."
Yap ve bırak - harika bir karışım
Ve Botox ve hyaluronik asit ile flört eden herkese muhteşem model Iman'ın (50'den fazla) geçici tavsiyesini alın: "Sadece beş kilo koyun, o zaman kırışıklık olmaz". Artık pahalı vitaminleri yutmuyorum (muhtemelen yine de alçakgönüllü), bir bardak taze zencefil ve limon kaynatmayı tercih ediyorum. Ama bir plan yapmadan, sadece ruh halinize göre. Haftalık yoga randevumu düşünürüm, çoğu zaman üstesinden gelmek bana mal olsa bile. Ama orada olduğumda ve kendi nehre girdiğimde, bazen uyuşturucu aldığım kadar yüksek hissediyorum.
Yapmanın ve bırakmanın harika bir karışımı. Gerekirse, aşırı büyüyen ve flop gelen. Bu beni genç yapar. Oğlumla birlikte parka doğru koşuyorum, çünkü üçümüz mutlu ve mutlu hissediyoruz. Kendimi bir masa tenisi maçına ikna etmeme izin verdim, henüz yeni yola çıkmış olsam bile. Bir arkadaşla tanıştım ve terli bir sohbetle onunla terle ve nefes aldım. Ben hareket halinde kalırım.Amerikan tıp doktoru David Agus'in fikrinden çok etkilendim: şaka yapıyormuş gibi sallanmak gibi hayatı boyunca dans etmek.
Dizüstü bilgisayarınızı beş saat boyunca çömelmeyin, aradaki bloğun etrafında gezdirin, evden ya da ofis telefonundan paça atıp her asansöre aldırmadan. Merdiven çıkmanın basit inceliklerini uzun zamandır biliyordum. Ve kendi jimnastik döngümü geliştirdim - her zaman şu anda hissetmemi sağlayan egzersizle başlarım ve sonra bacaklarıma, mideme, kollarım: Şimdiye kadar ne yapıyorsunuz? Çılgın bir egzersiz. Her zaman değil. Fakat tekrar tekrar.