(AIDR Üyesi ve Taşımacılık ve Lojistik sektöründe Dijital Teknolojiler Gözlemevi Başkanı Vito Coviello tarafından) 30'larda Amerika Birleşik Devletleri'nin 32. Başkanı Franklin Delano Roosevelt konuşmasında şu cümleyi kullandı: “Kendi toprağını yok eden bir millet yok olur. Ormanlar toprağımızın ciğerleridir, havayı temizler, insanımıza yeni bir güç verir” dedi.
Bugün, 90 yılı aşkın bir süre sonra, ne yazık ki haklı olduğunu söyleyebiliriz, ancak insanoğlu, gezegenin kaynaklarının kontrolsüz bir şekilde sömürülmesinin neden olduğu iklim değişikliğinin yıkıcı sonuçlarının alarm çığlıklarına ve işaretlerine kulak asmamaya devam etti.
İklim değişikliğinin ana nedeni, tıpkı bir "sera" gibi davranan bazı gazların neden olduğu sera etkisidir: Güneşin ısısını yakalayıp muhafaza ederek, gezegenimizin her köşesinde sıcaklığın yükselmesine neden olurlar.
Küresel sıcaklık artışı uzmanların tahminlerinden çok daha hızlı gerçekleşiyor ve çarpıcı etkiler herkes tarafından görülüyor:
eriyen buzullar nedeniyle deniz seviyesinin yükselmesi, büyük ölçüde santraller, diğer endüstriyel tesisler ve ulaşım araçlarının neden olduğu kömür, petrol ve gazın yanması sonucu oluşan CO2 ve sera gazlarının artması,
Aşırı hava olaylarındaki artış, iklim değişikliğinin neden olduğu ve insanın neden olduğu çölleşme, çünkü toprağın kendisi, bitki örtüsünün tükenmesiyle salınan bir CO2 rezervuarıdır.
Adam sorunu şimdi fark etmiş gibi görünüyor mu? Belli ki değil.
Sadece son otuz yılda konuyla ilgili binlerce yayın, kitap, makale bulacağız: uzmanlar, sorunun ciddiyetini anlamak için yararlı sonsuz sayıda bilimsel veri ve projeksiyon sundu.
Küresel ısınmadaki durdurulamaz ve hızlanan artışın yıkıcı etkilerine ilişkin olanlar kehanetler değil, dünya toplumunun ancak son yıllarda ciddiye aldığı nesnel verilerdi.
Birleşmiş Milletler örgütü ve Avrupa Birliği, iklim değişikliğiyle mücadele için 2015 yılından bu yana belirli taahhütlerde bulunmuştur ve özellikle'Avrupa Birliği CO55 emisyonlarını 2030 yılına göre %2 ve 1990 yılına kadar azaltmayı ve 2050 yılına kadar iklim nötrlüğüne ulaşmayı planlıyor.
Birleşmiş Milletler Örgütü, 2030 yılına kadar üç iklim hedefine ulaşmayı planlayan BM 2030 gündemini hazırladı:
- 45 yılına kadar CO2 emisyonlarını %2030 azaltmak;
- 2050 yılına kadar iklim tarafsızlığına ulaşmak;
- yüzyılın sonuna kadar küresel sıcaklık artışını 1,5 ° 'ye sabitleyin.
İklim değişikliğiyle mücadeleye ek olarak, BM 2030 gündeminde ayrıca 17 hedef daha yer alıyor:
Hedef 1 - yoksulluğu sona erdirmek,
Hedef 2 - açlığı yenmek,
Hedef 3 - sağlık ve zindelik,
Hedef 4 - kaliteli eğitim,
Hedef 5 - Cinsiyet eşitliği,
Hedef 6 - Temiz su ve sanitasyon,
Hedef 7 - Temiz ve erişilebilir enerji,
Hedef 8 - İstihdam ve ekonomik büyüme,
Hedef 9 - İşletmeler, İnovasyon ve Altyapılar,
Hedef 10 - Eşitsizliklerin Azaltılması,
Hedef 11 - Sürdürülebilir şehirler ve topluluklar,
Hedef 12 - sorumlu tüketim ve üretim,
Hedef 13 - İklim değişikliğiyle mücadele,
Hedef 14 - Sualtı Yaşamı,
Hedef 15 - Dünyadaki yaşam
Hedef 16 - Barış, Adalet ve güçlü kurumlar,
Hedef 17 - Hedefler için Ortaklık.
Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Guterres, 13 Eylül'de 21. Genel Kurul'un müzakerelerinin açılışında yaptığı konuşmada, iklim değişikliğiyle mücadele için her düzeyde eylemi teşvik eden XNUMX. Hedefle ilgili olarak şunları söyledi:
“… Bir uçurumun kenarındayız ve yanlış yönde ilerliyoruz. Alarmı çalmak için buradayım… dünya hiç bu kadar tehdit edilmemiş ve bölünmüş olmamıştı… Hükümetlerarası İklim Cange Paneli'nin yakın tarihli raporu, insanlık için kırmızı bir koddu. Glasgow'daki Cop26'dan birkaç hafta uzaktayız, ancak görünüşe göre hedeflerimize ulaşmaktan ışık yılı uzaktayız. Ciddi olmalıyız, hızlı davranmalıyız,… ".
COP26, 2021 iklim değişikliği konulu Birleşmiş Milletler konferansıdır. Yaklaşık 30 yıldır BM, iklim konusunda dünyanın neredeyse tüm ülkelerini bir araya getiriyor, ancak hızlı ve tahminlerin beklenmedik şekilde daha da kötüleşmesi.
Bu yıl COP Glasgow'da yapılacak ve olağanüstü bir karaktere sahip olacak çünkü tüm ülkeler, küresel ısınmanın 1,5 derecelik artışını kontrol altına almak için Paris COP'ta verilen taahhütlere uymaya çalışmak için çok daha külfetli taahhütler üstlenmek zorunda kalacaklar.
İtalya dahil tüm ülkeler, 2030 yılına kadar bu hedefe ulaşmayı taahhüt ettikleri anlaşmayı imzalamayı kabul etti.
Ama bugün gerçek durum nedir?
50 Çevre Bakanı arasındaki toplantıda (COP26 öncesi toplantı, İtalya'ya bakan Bakan Cingolani) ısınmayı 1,5 derecenin altında tutmak istiyorsak daha fazlasını yapmamız gerektiği ortaya çıktı.
Tüm devletler karbondan arındırma için daha fazlasını yapmalı ve gelişmekte olan ülkelerle ilgili olarak, 2025 yılına kadar 100 milyar dolarlık iklim fonunu dağıtmak için her eylem garanti edilmeli ve fosillerin araştırılmasına ve çıkarılmasına yönelik her türlü yatırımı caydırmalı ve tüm yatırım çabalarını fosillerin kullanımına odaklamalıdır. çevre üzerinde sıfır etkiye sahip enerji kaynakları.
Gezegende neler oluyor?
Nihayet ülkeleri küresel ısınmayı durdurmak ve geri dönüşü olmayan bir bozulmaya doğru ilerlemesini engellemek için çözümler aramaya iten rahatsız edici işaretler nelerdir?
Eriyen buzullar.
Buzulların devam eden erimesi veya erimesi bilinen bir sorundur.
Son yirmi yılda, bilim camiasından, çevre derneklerinden, sektördeki uzmanlardan ve sıradan insanlardan sorunun ciddiyeti konusunda birçok uyarı yapıldı.
Son 20 yılda buzulların erimesinde keskin bir hızlanma oldu, 267 ile 130 yılları arasında %2000'luk bir artışla yılda 2019 milyar tondan fazla buz kaybettiğimiz tahmin ediliyor.
Toulouse Üniversitesi'nden uluslararası bir araştırma ekibi tarafından dünyadaki 217.000 buzul üzerinde yürütülen bir araştırma, bu buzulların kalınlıklarının çok yüksek hassasiyetli ölçümlerine dayanarak bu tahminleri yapmayı mümkün kıldı. Grönland ve Antarktika buz tabakaları çalışmadan çıkarıldı.
Bu çalışmanın sonuçları doğrulanırsa çok endişe vericidir. Bilim adamlarının vardığı sonuçlara göre, küresel sıcaklıktaki artışı sınırlamayı başarabilsek bile, buzulların durumunu erimeden önceki durumuna asla geri getiremezdik.
İtalya'da dağ buzullarının erimesi.
İtalya'daki durum elbette bir istisna değil: İtalya'daki en az yedi buzul, iklim değişikliği nedeniyle erime riskiyle karşı karşıya.
Son 150 yılda, Alp buzullarının yüzeyi, işgal edilen yüzeye kıyasla %60 oranında azaldı ve zirveleri Julian Alpleri'nde %82 ve Deniz Alpleri'nde %97 oranında azaldı.
Görünüşe göre yağmurlar sonucu çöken toz buzulların daha da hızlı erimesine neden oluyor.
Okyanusların ve denizlerin seviyesinin yükselmesi.
Buzulların kademeli olarak erimesi, okyanusların seviyesinin yükselmesine neden olur ve bunun sonucunda kıyı kentlerinin sakinleri kıyıya bitişik bölgelerin tamamını terk etmek zorunda kalacaklar.
Solomon Adaları. Solomon Adaları'nın bir takımadası olan Nuatambu Adası'nın sakinleri, yükselen deniz seviyeleri nedeniyle 2011'den bu yana yaşanabilir alanlarının yarısından fazlasını kaybetti.
Adada yaşayan 25 aile şimdiden 11 evini kaybetti. Takımadaların 5 mercan adası daha yok oldu ve denizin suları altında kaldı. Bu adalarda deniz seviyesi yılda yaklaşık 7-10 milimetre yükselmiştir. 6 ada daha kıyı erozyonundan ciddi şekilde etkileniyor.
Solomon Adaları'nın yavaş yavaş coğrafi haritalardan silineceği tahmin ediliyor ve en kızdırıcı olanı, sıcaklık artışında hiçbir kusuru olmayan ada sakinlerinin bunun bedelini ödeyenlerin olması; yine de, onlar onun ilk kurbanlarıdır.
Kaliforniya'daki yangınlar: ormansızlaşma ve kuraklık.
Kaliforniya'daki yangınlarla ilgili durum dramatik. 2021 yılında Plumas, Butte, Losse ve Teoma ilçelerinde 180.000 hektardan fazla alan yandı. Kaliforniya eyaleti ile Nevada arasındaki Sierra Nevada'da 70.000 hektardan fazla alan yandı.
Her yıl o kadar hızlı büyüyen yangınlar ve kuraklıklar ki, bugün bölgenin %73'ü "aşırı" kuraklık koşullarında.
Sierra Nevada'da bulunan ve 100 bin yıllık eşsiz ağaç örnekleriyle tanınan Sequoia milli parkında iki haftadan kısa bir sürede yaklaşık 3 kilometrekare yandı.
Amazon'da ormansızlaşma ve yangınlar.
Son 10 yılda Amazon'da Amazon ormanlarının İtalya yüzeyi kadar geniş (yaklaşık 300.000 km²) alanlarının yakıldığı tahmin ediliyor.
Aynı dönemde, biyoçeşitlilik açısından en zengin olan yaklaşık 170.00 kilometrekare birincil orman kesildi veya yakıldı.
Amazon'da bile durum yıldan yıla giderek daha ciddi hale geliyor ve bu fenomenlerin hızlanması, sera gazı emisyonlarını azaltmaya yönelik girişimler hızla başlatılmazsa bizi geri dönüşü olmayan bir noktaya hızla götürebilir.
Amazon (yakında söylemek zorunda kalacağız... öyleydi) dünyanın en büyük yeşil akciğeri ve dünya ekosisteminin dengesi için bir dünya mirası.
İtalya'da ormansızlaşma ve yangınlar.
İklim değişikliğiyle şiddetlenen aşırı hava olayları İtalya'da da giderek daha sık görülüyor: sel ve sel olağanüstü bir güç ve sıklıkta tekrarlanıyor ve nüfusta çok büyük hasara ve rahatsızlığa neden oluyor. Ancak bunun sonucunda yangın ve çölleşme riski taşıyan uzun süreli kavurucu ve kuraklık dönemleri de vardır.
İtalya, yangınların sayısı açısından Avrupa'da önceliği elinde tutuyor: çoğu durumda insan eliyle tetiklenseler bile, yayılma kolaylığı bölgelerin kuraklığına ve buna bağlı olarak kuraklığa bağlıdır. Sadece yılın ilk yarısında İtalya'da yaklaşık 102.000 hektar orman yakıldığı tahmin ediliyor.
Avustralya'da karbonsuzlaştırma ve kuraklık.
Avustralya, dünyanın en büyük kömür üreticisi ve ihracatçısıdır ve bildiğimiz gibi, fosil yakıtların kullanımı, asit yağmuru olarak Dünya'ya düşen ve çevreyi olumsuz etkileyen sülfürik, karbonik ve nitrik asitler üretir.
Avustralya'nın taşra bölgesi Queensland'de ve diğer birçok bölgede şiddetli bir kuraklık var: Avustralya bir zamanlar yeşil çayırlar ve çiftliklerle doluydu. Şimdi Queensland'de çim olmadığı için çiftlikler onda birine düşüyor, çiftçiler hayvanları aldıkları mısırla besliyor.
Su kaynakları hızla azalıyor, beş yıldır devam eden bir kuraklık var: Daha önce hiç yaşanmamış bir trajedi.
Yıllar önceki bahar yağmurları yok artık. Yangınlar arttı: 2019'dan beri Avustralya, İskoçya'dan daha büyük bir alanı yaktı.
Heron adası - Avustralya'nın büyük bariyer resifi
Burada deniz sisteminin dengesini korumaya yardımcı olan yeşil kaplumbağa yaşıyor.
Bu kaplumbağalar yumurtalarını buraya bırakırlar, doğmamış olanın cinsiyeti sıcaklığı belirler.
Sıcaklıktaki artış nedeniyle, doğumların %98'i artık dişi ve yeşil kaplumbağalar, yaşadıkları ekosistemi de tehlikeye atacak şekilde hızlı bir şekilde yok olma tehlikesiyle karşı karşıya.
Queensland araştırmacıları, kaplumbağa yumurtladığında yumurtaları toplar (1 kaplumbağa 120-150 yumurtlar), yumurtaları serin tutmak için yapay yuvalar oluşturur ve bazı erkek yeşil kaplumbağaların yumurtadan çıkmasını sağlar.
Adam, çok hızlı gerçekleşen ve yeşil kaplumbağalara neslinin tükenmemesi için nasıl değişeceğini anlama imkanı vermeyen bir hava değişimi sürecine müdahale etmeye çalışıyor: bu durumda adam onlara yardım etmeye çalışıyor, ancak diğer birçok tür, ani iklim değişikliklerine uyum sağlayamadıkları için ölüyor.
çareler
İklim değişikliğinin her şeyden önce bir enerji sorunu olduğu oldukça açıktır: dünyanın CO80 emisyonlarının yaklaşık %2'inden enerjinin üretimi, taşınması ve tüketiminin sorumlu olduğu tahmin edilmektedir.
Sıfır emisyon hedefine (fotovoltaik, rüzgar, hidroelektriğe geçiş) ulaşmak için bir öncelik olmasına rağmen, yenilenebilir enerji kullanımına geçiş sadece bir sorun değildir.
Ayrıca birçok enerji israfı vardır: Üretilen toplam enerjinin sadece 1/3'ünün fiilen dönüştürülerek sivil ve endüstriyel kullanımlar için kullanıldığı, büyük bir kısmının üretim ve iletim aşamasındaki süreçte boşa harcandığı hesaplanmıştır.
Enerji üretimi ve iletim süreçlerinin dijitalleştirilmesi, özellikle fosil bazlı enerji kullanımından yenilenebilir enerji kullanımına geçiş aşamasında atıkların azaltılmasını mümkün kılabilir.
Dekarbonizasyon süreci çok daha karmaşıktır, çünkü en yoksul ekonomilere ve en büyük fosil enerji üreticilerine/çıkarıcılarına ekonomilerini yeniden dönüştürme fırsatı vererek dünya çapında ele alınması ve çözülmesi gerekmektedir.
Özellikle gelişmekte olan ülkeler, yeniden dönüşümün bu aşamasında mali olarak desteğe daha fazla ihtiyaç duymaktadır.
İklim değişikliğinin nedeni olan insanın, sadece küresel ısınmanın nedenlerini ortadan kaldırarak değil, aynı zamanda yanmış alanların yeniden ağaçlandırılması veya yeni otlaklar ve yeni çiftlikler için kullanılması yoluyla ağır şekilde tehlikeye atılan ekosistemi restore ederek zamanında ve şiddetli bir şekilde müdahale etmesi gerektiğini, çölleşmiş alanların geri kazanılması, başta gıda atıkları olmak üzere atıkların ortadan kaldırılması, denizlerin korunması ve arazinin gıda ve endüstriyel amaçlar için daha dengeli kullanılması.