Sınıflarda şiddet ve çatışma artıyor
Sınıflarda şiddet ve çatışmaların artması Bugün eğitimdeki temel sorunlardan biridir. Her gün, öğrenciler günlük ortamlarında şiddetli durumlara maruz kalmaktadırlar ve şiddeti önlerinde üstün bir pozisyon işaretlemek amacıyla sınıfta öğretmenlerine ve sınıf arkadaşlarına yöneliktirler.
Şimdi, en son göre Öğretmen Avukatının Yıllık Raporu, Bu sorunun azaldığı birkaç yıl sonra, sınıflardaki çatışma ve şiddet arttı.
Sınıflardaki şiddet ve çatışmalardaki artışın anahtar faktörleri
Sınıftaki şiddet ve çatışmadaki bu artış, öğretmenlerin, velilerin ve okuldaki öğrencilerin rolünü aşamalı olarak değiştiren birkaç faktörün sonucudur:
1. Ekonomik kesintiler. Kriz ve onunla birlikte, ekonomik kesintiler, sınıfların bir arada bulunmasındaki gelişmeleri felç ederken bazı çatışmaların artmasında doğrudan bir insidansa sahiptir.
2. Öğretmen sayısındaki düşüş (25.000 daha az) ve öğrenci sayısındaki artış (328.000 daha fazla), bu da sınıfta disiplini sürdürmeyi zorlaştırıyor.
3. Destek ve tazminat programlarının azaltılması. Ailelere yönelik okul malzemeleri ve yemek odası için yardımın ortadan kalkması, diğerlerinin yanı sıra, ebeveynlerin rahatsızlıklarının okulda ve özellikle öğretmenle birlikte öfkeye çevrilmesine neden olmuştur.
4. Hastalık izni imkansızlığı 10 günden önce değiştirilebilir. Bu gecikme çoğu zaman öğrencilerin yeterli kontrole sahip olmamasına, konunun öğretmeni olmayan profesörlerin sorumluluğunda olmalarına ve çoğu durumda öğrencileri ilk elden bilmedikleri veya özel sorunlarını bilmelerine neden olur.
Öğretmen ve sınıf arkadaşlarıyla saldırgan davranışlarda artış
Raporun verileri, öğrencilerin öğretmene ve sınıf arkadaşlarına karşı saldırgan davranışlarında hafif bir artış olduğunu vurgulamıştır (şikayetlerin% 14'ü); öğrencilerin saldırıları arasında (% 7); hakaretlerin (% 14) ve öğretmenlerin sahip olduğu sınıfa verebilecek problemlerin (% 25).
Ek olarak, bazı öğretmenler (% 28) sadece öğrencilerin taciz durumlarının nedeni olmadığını, aynı zamanda son yıllarda ebeveynlerin öğretmenlerini tehdit ettiği, şikayetlerini ve Çocuklarının önünde onları itibarsızlaştırmak için yanlış suçlamalar yapıyorlar. Şu anda ebeveynlerin çocuklarını savunmanın koşulsuz bir şekilde tekabül eden bir davranış, bunun davranışının en uygun olup olmadığına dair bir fikir vermeden, aynı zamanda, örneğin, saldırı fikrini iletme öğretmen tamamen geçerli bir davranış.
Genç yaşta çatışma artar
Ebeveynlerin genellikle bu şiddetli ifadelerin kahramanları olduğunu gösteren endişe verici gerçekliğin yanı sıra, başka bir alarm göstergesi de vardır: saldırganlıkların gerçekleştiği yaş. Bu nedenle, giderek daha genç yaşlarda çatışmanın nasıl gerçekleştiği, İkincil'de meydana gelenlerden (Birincil (% 40)) şikayetler olduğu görülebilir.
Sosyal ağların kötüye kullanılması, hakaret etmek için bir silah
Öte yandan, yeni teknolojilerle hakaret ve hakaret etmek ergenler için başka bir kaynak haline geldi. Şimdi, internet forumları, WhatsApp grupları ve sosyal ağlar, diğer şeylerin yanı sıra öğretmenlere ve öğrencilere saldırmak için kullanılıyor. Ayrıca, öğretmenler tarafından belirtildiği gibi, bazen ebeveynlerin kendileri, öğretmenin yaptığı her şeyi sorguladıkları grupları teşvik etmekten sorumludur.
Bu yönüyle ilgili olarak, Ombudsman, son yıllarda merkez yöneticileri ve hatta öğretmenler tarafından "birlikte yaşama kararlarına uygun bir gevşeme" olduğuna işaret etmiştir. Bir şekilde, öğretmen otoritesi arka plana çevrildi. Eskiden okul müdürü, idare ve ebeveynler tarafından desteklenen bir otorite olan şimdi şartlara uyarlanmış bir otoritedir.
Öğretmenler arasında artan depresyon
Aynı zamanda, sınıflarda şiddette bir artış yaşandığı gibi, öğretmenler arasında bu son üç yılda% 4'ten% 10'a yükselen kaygı ve depresyon vakaları artmıştır. Spesifik olarak, geçen yıl Profesörün Savunucusu, sınıfta gerçekten problemleri olan tüm öğretmenleri kesinlikle temsil etmeyen toplam 3.345 çağrı (günde yaklaşık 10) kaydetmiştir. Bunun genelleşmiş bir fenomen olmadığını, endişelenme eğiliminde bir değişiklik olduğu için endişelendiğini açıklıyorlar.
Öğretmenin, öğrenci ve velilerin önündeki durumunu iyileştirecek önlemleri almak için, La LOMCE (Eğitim Kalitesinin İyileştirilmesi İçin Organik Yasa), öğretmene ilk kez kamu otoritesinin statüsünü vermiştir.Ancak, bu önlem öğretmenler tarafından, bu durumların düzenlenmesi için bir düzenleme, yetkililerden daha fazla destek ve bu tür bir çatışmanın çözümüne odaklanan öğretmenler için bir eğitim talep eden yetersiz bir önlem olarak değerlendirilmektedir.
Patricia Núñez de Arenas