4 Haziran 1941, Alman gemisi Gedania, Almanların uzun zamandır hiçbir fikri olmadığı İngilizlerin eline geçti. İngiliz avcısıyla birkaç denizciyi yakaladıklarında paniği arttırdılar. Ve Gadaniya ekibi kusursuz çalışmış ve Enigma ile ilgili her şeyi zamanında tahrip etmiş olsa da, Almanlar bunu bilemezlerdi.
Ancak İngilizler U-570 denizaltısının ele geçirilmesini Ağustos 1941'de gizleyemedi ve Alman Donanmasının tepesi bu konuda ciddi endişe duyuyordu. Doenitz, açıklama için İletişim Müdürü Erhard Martens'e döndü. filo Almanya. Martens, Doenitz'in şifreleri itibarsızlaştırma konusunda neden bu kadar endişelenmemesi gerektiğini tüm teoriyi yarattı. Gerçek şu ki, U-570 ile son iletişim oturumu çok kötü gitti - denizaltında tam olarak mesaj alamadılar. Erhard, ekibin o sırada Enigma'nın kendisini ve ilgili tüm belgeleri yok etmeye başladığına dair bu doğrudan kanıtı değerlendirdi. Doenitz, daha önce birçok kez olduğu gibi, bu tür imalatlara inanmış ve sakinleşmiştir. Sadece bir ay sonra, Alman denizaltısı U-501 ortaya çıkmaya ve İngilizlerin merhametine teslim olmaya zorlandı. Ama değerli bir şey bulunamadı - Alman denizaltıları her şeyi zamanında temizlemeyi başardılar. Ve daha da önemlisi, kriegsmarine'in bu meydandaki yoğun trafiğine rağmen, U-501'in ele geçirilmesi Alman komutanlığı için bir sır olarak kaldı.
Ultra'nın tüm komplo planında açıkça görülen başarısızlık, Afrika kıyılarındaki Alman U-67, U-68 ve U-111 denizaltılarını imha etme operasyonuydu. Veriler, Enigma'nın yakalanmasından elde edildi ve Amirallik, böyle bir şansı kaçırmamaya karar verdi. Hedefe, görevi tamamlamayan, kendisini ağır yaralanmalarla zar zor terk eden hedeflere bir İngiliz denizaltı gönderildi. Elbette Almanlar, İngiliz denizaltısının üssünden oldukça uzakta bu kadar “başarılı” bir görünüme dikkat çekti. Yanlışlıkla, Afrika yakınındaki bir dizi Alman denizaltısına rastlayamadı, bu da bir yerde ciddi bir bilgi sızıntısı olduğu anlamına geliyor. Enigma'nın yerini almak istemeyen ya da Almanlara açıkça zarar veren Martens, şüpheli Doenitz'i ikna etmeye çalıştı. Ancak Kasım 22 ve Aralık Aralık 1'te, İngilizler dibe Atlantik ve Python olmak üzere iki denizaltı tedarik gemisi gönderdi. Üstelik bu, Alman kruvazörü tarafından Alman filosunun gardiyanlarıyla gemilerin buluşma noktasında yapıldı.
Amiral Kurt Fricke
İki geminin ölümünün şartlarını araştıran Amiral Kurt Fricke, İngiltere’nin Enigma şifrelerinden bilgi aldığını bir süre önerdi. Ancak Admiralty'nin kodu çözülmüş mesajlarından hiçbir ipucu bulamadık ve bu sürüm atıldı. Ayrıca, Şubat ayında İngilizler, Alman grev grubuna Scharnhorst, Gneisenau ve kruvazör Prinz Eugen'i İngilizce Kanalını Norveç limanlarına atmaları için verdiklerinde 1942'i çoktan mahvettiler. Bir ay önce, efsanevi Tirpitz böyle bir numara yapabildi. Şimdi konvoylara SSCB ve İngiltere'ye bu devlerden doğrudan bir tehdit vardı, ancak Admiralty'nin hiçbir şey yapması için zaman yoktu - Bletchley Park'tan gelen bilgiler çok geç geldi. Kim bilir, belki İngiliz filosunun savaş hikayeleri olan bu öykülerdeki önleyici eylemleri, Almanları Enigma'nın uzun süre önce saldırıya uğradığına ikna edebilir mi? Ancak Alman liderliği bir kez daha kendi şifreleme erişilemezliği konusunda kendisine güven verdi.
Aşağıdaki gerçek, tamamen kendi şifreleme sistemlerinde Almanların güven düzeyi hakkında konuşur. Eylül ayında, yılın 1942'i, Alman konvoylarının rota haritalarının bulunduğu bir İngiliz destroyerini ele geçirdi. Arkalarında kapsamlı bir casus ağının veya İngilizler arasında güçlü bir şifre çözme aparatının bulunduğuna dair kanıtların açık olduğu görülüyor. Ancak böyle bir bulguya cevaben, Enigma'nın sadece kilit kurulumları değiştirildi.
Bütün bunlarla, Alman deniz komutanlığında, denizdeki tüm savaş hareketlerini izleyen bir grup analist vardı. Çalışmalarının amacı, İngilizlerin Alman filosunun rotaları hakkında önceden bildiği, temastan kaçındığı veya kasten üstün güçlere saldıran işaretler bulmaktı. Ancak her zaman için bu tür işaretlere ilişkin ipuçları en azından bulundu. Bu nedir - İngilizlerin profesyonellik mi yoksa Alman Genelkurmayının yetersizliği mi?
Zamanla Denitsa, Enigma'nın diğer bölümlerden olası itibarsızlığı hakkında bilgi almaya başladı. Ağustos 1943’te, Abwehr İsviçre’den istihbarat bilgisini Grand Admiral’e getirdi, bu da Müttefiklerin Alman deniz yasalarını okuma yeteneğini gösterdi. Özellikle, ABD Savunma Bakanlığı'ndan bir kaynak, Üçüncü Reich'in denizaltılarına verilen siparişlerin deşifre edilmesine ilişkin verileri açıkladı. Üstelik bu, askeri harekatların deniz tiyatrosundaki durum tarafından da haklı görüldü. Ağustos ayındaki 12 Haziran’dan 1’a kadar, düşman açık denizde Alman denizaltılarının% 50’inin sırasını koymaya çalıştı ve Ağustos ayında 3’ten 11’e bu tür toplantılar kesildi. Öyle görünüyor ki, Enigm'i geri dönüşüm için göndermenin zamanı geldi. Ancak Karl Doenitz, açıklanamayan bir nedenden ötürü, düşmanın bir kez daha şifreleme makinesinin temel ayarlarını edindiği versiyonunu kabul ediyor. Haberleşme servisine göre, İngilizce Enigma kırılmayacak, tüm sızıntılar ihanet veya anahtarların zorla ele geçirilmesiyle bağlantılı. Grand Admiral, belli bir Amerikalıyı deniz delegasyonundan alan ve belirli bir İngiliz şifre çözme programının farkında olan İsviçre'den gelen istihbarat bölümlerini ikna etmedi. Muhtemelen, eğer “Ultra” ismini ve tüm proje katılımcılarını isimleriyle isimlendirmiş olsaydı, Almanlar “Enigma” onurunu koruyarak gerçek Aryan esnekliğini gösterecekti. Enigma araştırmasından sonra otoriter bir şekilde ifade etmiş olan Wehrmacht kriptanalisti Karl Stein burada Müttefiklerin rolünü oynadı: onu kırabilirsin, ama çok zaman alacak. Carl Stein, İngiltere'de Bomb bilgisayarının prototipinin uzun süredir gıdıkladığını, kod çözmeyi hızlandırarak birkaç büyüklük derecesinde olduğunu bilmiyordu.
ayrıca tarih sarmal içinde yürüyor. İngilizler bir kez daha Ultra’nın gizliliğini riske attılar ve Almanlar için kritik kaynakların yerini bildiklerini açıkça açıkça belirttiler, Almanya’da ise Enigma’nın temel ayarlarını değiştirdiler. Bu Admiralty, Bletchley Park'tan Alman tanker Charlotte Schliemann'ın (Şubat 1944 onu Hint Okyanusu'nda battı) konumuyla ilgili verilerini öğrendiğinde, 12'un başında meydana geldi. Bir ay sonra, ikinci tanker Braque benzer bir ipucu boyunca dibe gitti.
1944 yılında Doenitz, yanılgılarını bu kağıtla paylaştı: “İki veya üç şüpheli vaka hariç, İngiliz sonuçları denizaltılarımız hakkında, radyo istasyonlarının radyo bulma bulgularına ve teknelerin hareketini tamamen uygulanabilir bir süreçle birlikte yerleştirme verilerine dayanıyordu. mantıksal kesinti. Çalışmamızın en önemli sonucu, donanımlı radar kullanımının havacılık düşman, denizaltı kuvvetlerimizin dağılımlarını doğru bir şekilde açabilir ve buna göre konvoylarının hareket yönünü değiştirebilir ... İyi organize edilmiş düşman keşif, her halükarda, denizaltıların çeşitli üslerdeki dağılımı, üslere döndükleri zaman, ve muhtemelen denizdeki teknelere yönelik operasyon alanları hakkında. ”
Genel olarak, Doenitz ve merkezi hava keşif kabiliyetlerini abarttı, uçak ve gemi radarları kullanarak Alman denizaltılarını fotoğrafladı ve tespit etti. Savaşın sonuna kadar, iletişim hizmeti, Grand Admiral’in Enigma’nın güvenilirliği konusundaki kuşkularını ortadan kaldırabildi.
Üçüncü Reich gözlem hizmeti uzmanlarının çöküşü, Amerikalılar ve İngilizlere başarıyla teslim olma umuduyla, Almanya'nın kuzeyindeki Flensburg şehrinde bir araya geldi. Batılı müttefiklerimizin çıkarları içindi - Alman kriptografları İngiliz şifreleri hakkında çok fazla şey bilmiyordu ve hiç kimse bunu Ruslarla paylaşmak istemiyordu. Sonuç olarak, tüm Alman donanma arşivleri Londra'ya taşındı. Analizleri, Alman kriptanalistlerinin başarısının İngilizlerin beklediğinden daha fazla olmadığını gösterdi.