Sözlük anlamı ölü gömülen yer demektir. Eğer üstüne bina yapılmışsa türbe adını alır. Özellikle kişinin mensup olduğu dinin önde gelenlerinin mezarları bunlara en büyük örnektir.
Her devirde, her toplulukta kişilerin mezarlık anlayışı farklı olmuştur. Nedir bu farklılık dersek? Eski Yunanlılar ve Romalılar mezarlarını toplu bir yerde yapmışlardır. Prehellenik devirde ise ölüler genellikle yaşadıkları evin yakınına gömülmüştür. Nitekim Girit’te eski Knossos şehrinin kalıntıları arasında, evlerin döşeme taşlarının altından mezarlar çıkmıtşır. Romalılar da başlangıçta ölülerini şehir içine gömerken “on iki levha” kanunundan sonra, şehir dışına gömmeye başlamışlardır. Eski Türkler ise ölülerini toprağa gömüp üzerine bir taş dikmişlerdir. Mezar taşının üzerine genellikle yazılar ve hayvan resimleri kazınmıştır. Hükümdarların mezarlarının ise üstü toprak yığınıyla örtülürdü. Buna kurgan deniliyordu. Mısır piramitlerinin kökeni de kurganlardır.
Kurgan Nedir?
Kurganların içinde taştan örülmüş bir oda bulunurdu. Ceset buraya yerleştiriliş, yanına ölünün atları, silahları veya başka eşyaları gömülüyordu. Türklerin müslümanlığı kabul etmesinden sonra, ölüler din kaideleri gereğince sağ tarafları aşağıya gelecek ve yüzleri kabeye dönük olacak şekilde gömülmeye başlanmıştır.