İyon düzeni - Ionic order
İon düzeninde üç kanonik biridir emir ait klasik mimarisi , diğer iki Doric ve Corinthian . Daha düşük iki düzen vardır: Toskana (daha sade bir Dor) ve bileşik düzen olarak adlandırılan zengin Korint türü . Üç klasik kanon düzeninden İyon düzeni en dar sütunlara sahiptir.
İyonik sermaye, volüt kullanımıyla karakterizedir . İyonik sütunlar normalde, sütun şaftını stylobattan veya platformdan ayıran bir taban üzerinde dururken, başlık genellikle yumurta ve okla zenginleştirilmiştir .
Antik mimar ve mimari tarihçi Vitruvius , İyonik'i kadınsı oranlarla (erkeksi temsil eden Dor) ilişkilendirir.
Açıklama
Başkent
İon düzeninin başlıca özellikleri şunlardır volütler onun içinde sermaye bir kısa ve muğlak geçit dayalı çok teorik ve pratik söylem konusu olmuştur, Vitruvius . Bu özellikleri tasarlamak için gerekli olan tek araç bir düz kenar, bir dik açı, ip (yarım uzunluklar oluşturmak için) ve bir pusulaydı. Volütlerin altında, İyonik sütunun geniş bir yakası veya başkenti oluklu şafttan ayıran bantlar olabilir (örneğin, neoklasik konak Castle Coole'de olduğu gibi ) veya yarıklardan veya "boyundan bir meyve ve çiçek yağmuru salınabilir "volütlerin oluşturduğu.
Başlangıçta, kıvrımlar tek bir düzlemde uzanır ( sağdaki resim ); daha sonra köşelerde açılabilecekleri görüldü. İon düzeninin bu özelliği, onu MÖ 4. yüzyılda kritik gözlere Dor'a göre daha esnek ve tatmin edici hale getirdi: Köşe kolonlarındaki volütleri açı yapmak, önden veya yandan bakıldığında eşit şekilde "okunmasını" sağladı. Bununla birlikte, bazı klasik sanatçılar bunu tatmin edici bulmuyor, İyonik sütunların bina köşelerine yerleştirilmesinin, sermayenin yapısal mantığı pahasına bir çarpıtma gerektirdiğini düşünüyorlardı; Korint düzeni tüm açılardan iyi derecede okuyarak bu çözecek. 16. yüzyıl Rönesans mimarı ve teorisyeni Vincenzo Scamozzi , o kadar mükemmel dört kenarlı bir İyonik başkentin bir versiyonunu tasarladı ki, standart hale geldi; 18. yüzyılın sonlarında Yunan Uyanışında bir Yunan İyonik düzeni nihayet yeniden tanıtıldığında , arkaik bir tazelik ve ilkel, hatta belki de cumhuriyetçi bir canlılık havası verdi.
Sütunlar ve saçaklık
İyonik sütun her zaman Dor'dan daha incedir; bu nedenle, her zaman bir tabanı vardır: İyonik sütunlar, sekiz ve dokuz sütun çapı uzunluğundadır ve Amerikan Yunan Revival plantasyon evlerinin Antebellum sütun dizilerinde daha da fazladır .
İyonik sütunlar çoğunlukla yivlidir . Biraz erken deneyden sonra, şafttaki içi boş yiv sayısı 24'e yerleşti. Bu standardizasyon, yivleri, sütun yüksekliği abartılmış olsa bile, herhangi bir ölçekte sütun çapına tanıdık bir oranda tuttu. Roma yivleri, her oyuk arasında sütun yüzeyinin birazını bırakır; Yunan olukları, kolayca yaralanan bıçak ağzına kadar uzanıyor.
Bazı durumlarda, yiv atlanmıştır. İngiliz mimar Inigo Jones , Londra'daki Ziyafet Evi, Whitehall , Londra'da sade İyonik sütunlarla bir ağırbaşlılık notu sundu ve Beaux-Arts mimarı John Russell Pope , Theodore Roosevelt'in zekasıyla birleştirilmiş erkekçe dayanıklılığı iletmek istediğinde , devasa İyonik sütunlarını yivsiz bıraktı. Olağandışı bir güç ve itibar izlenimi için New York'taki Amerikan Doğa Tarihi Müzesi'ndeki Roosevelt anıtında . Wabash Demiryolu mimarı RE Mohr, demiryolunun St. Louis banliyö durağı Delmar İstasyonu için yaptığı 1928 tasarımına sekiz yivsiz İyonik ön sütun ekledi.
Saçak sütunlar üzerine oturan üç kısmı vardır: düz bir Arşitrav a, bantları ikiye ayrılır, ya da daha genel olarak üç friz zengin heykel olabilir üzerinde dinlenme ve korniş ile inşa diş sırası yakın aralıklı uçlar gibi ( kirişler), çıkıntı yapan çatıyı desteklemek için bir korona ("taç") ve sima ("ogee") kalıplama ile. Resimsel genellikle anlatımsal kısma friz oyması, Dor düzeninin trigliflerle eklemlendiği alanda İyon düzeninin karakteristik bir özelliğini sağlar . Roma ve Rönesans pratiği, frizi daha belirgin hale getiren arşitrav oranlarını azaltarak saçaklığın yüksekliğini yoğunlaştırdı.
Anta başkenti
İyonik anta başkenti, Yunan tapınak mimarisinde bir destek duvarının ön kenarı olan anta'nın taç kısmı olan anta başkentinin İyonik versiyonudur . Anta genellikle yükü desteklediği üst yapıdan ( saçak ) yaymak için tasarlanmış , yapısal olduğunda "anta başkent" olarak adlandırılan bir taş blokla taçlandırılır veya Roma döneminde sadece dekoratif ise bazen " pilaster başkenti" olarak adlandırılır. .
Duvardan gereksiz yere çıkıntı yapmamak için, bu anta başlıkları genellikle oldukça düz bir yüzeye sahiptir, böylece başlığın genel olarak aşağı yukarı dikdörtgen şekilli bir yapısı vardır. İyonik anta başlığı, normal sütun başlıklarının aksine, oldukça süslüdür ve genellikle , dekoratif friz ile sürekliliği sağlamak için , değişen nilüfer bantları ve alev palmetleri ve yumurta bantları, dart ve boncuk ve makara desenleri içerir. duvarların üstü. Sütun başlıklarındaki bu farklılık, Roma dönemiyle birlikte anta veya pilaster başlıklarının sütun başlıklarına çok benzer tasarımlara sahip olmasıyla ortadan kalkmıştır. Erechtheion'un (yaklaşık MÖ 410) İon düzenindeki tapınağında görülebileceği gibi İyonik anta başlıkları, bitişik frizlerin uzamasında geniş çiçek desenleri bantlarıyla karakteristik olarak dikdörtgen İyonik anta başlıklarıdır .
Kullanım tarihi
İon düzeninde orta M.Ö. 6. yüzyılda kökenli Ionia (günümüz için geniş eşdeğer İzmir'de ) yanı sıra güneybatı coastland ve adaları Anadolu'daki tarafından yerleşmiş Ionians , İyonik Yunan konuşuluyordu. İon düzen sütunu, MÖ 5. yüzyılda Yunanistan anakarasında uygulanmaktaydı. İyonya'da Arkaik Dönemde (MÖ 750-480) en popüler olanıydı. Büyük İon tapınaklar ilkiydi Hera Tapınağı üzerinde Samos mimar Rhoikos tarafından 570-560 M.Ö. yaklaşık inşa. Bir depremle dümdüz edilmeden önce sadece on yıl kaldı. Daha uzun ömürlü 6. yüzyılda İon tapınağı idi Artemis Tapınağı de Efes , biri Antik dünyanın yedi harikasından . Parthenon Dor için esas olarak uygun olsa da, aynı zamanda, bazı iyonik elemanları vardır. Erechtheum'da Atina Akropolü'nde görülebilecek daha saf bir İon modu örneklenmiştir .
Büyük İskender'in doğudaki fetihlerinin ardından, İon düzeninin birkaç örneği, Taxila yakınlarındaki Jandial tapınağı ile Pakistan'a kadar bulunabilir . İyonik etkileri gösteren başkentleri birkaç örneği uzak olarak görülebilir Patna , Hindistan özellikle birlikte, Pataliputra sermaye İon anta sermayenin tasarımı veya gelen 3 yy'a tarihlenen ve görünüşte türetilmiş, Sarnath sermaye vardır, "Perso-İyonik" veya "yarı-İyonik" olarak tanımlanmıştır.
Augustus döneminde çalışan pratisyen bir mimar olan Vitruvius , Dor sütununun ilk temelinin erkek bedeni oranlarında olduğunu, İyonik sütunların ise kadın bedeninden esinlenen bir "narinlik" kazandığını bildiriyor. Kaynağını böylesine öz-bilinçli ve "edebi" bir yaklaşım olarak adlandırmasa da, Menderes'deki Magnesia'daki ünlü Artemis tapınağının mimarı Priene'li Hermogenes gibi Helenistik mimarlardan aktarılan geleneklerde olması gerekir . Lydia (şimdi Türkiye).
Rönesans mimarlık teorisyenleri, İon düzenini Dor düzenine kıyasla anaç olarak yorumlamak için ipuçlarını aldılar, ancak Korint düzeni kadar tamamen kadınsı değillerdi. İyonik, Rönesans sonrası kütüphaneler ve bilgili ve medeni adalet mahkemeleri için doğal bir düzendir. Klasik mimari üzerine yapılan hiçbir inceleme Vitruvius'unkinden daha önce günümüze ulaşamadığı için, MÖ 5. ve 4. yüzyıllarda anlaşıldığı şekliyle mimari öğelerdeki bu tür "anlamın" tanımlanması zayıf kalır, ancak Rönesans döneminde geleneksel "konuşma" nın bir parçası haline geldi. klasisizm.
17. yüzyıldan itibaren, Roma'daki Fortuna Virilis Tapınağı'nda görülebilen İonic'in çok beğenilen ve kopyalanan bir versiyonu , ilk olarak Antoine Desgodetz , Les edifices antikalar de Rome'da (Paris 1682) ayrıntılı bir gravürde açıkça sunulmuştur .
Fotoğraf Galerisi
Naxos'un Sphinx İyonik kolonu, 560 BC
Castle Coole portikosundaki Scamozzian İyonik başkentleri
Regola delli cinqve ordini d'architettvra'dan (1563), Jacopo Barozzi da Vignola'dan İyonik friz ve başlığın üç açıdan çizimi
Ayrıca bakınız
Referanslar
|Wikimedia Commons, İyon düzeniyle ilgili medyaya sahiptir .|
- New York, Buffalo mimarisinde örneklenen iyon düzeni
- İyonik düzen, Vitruvius'tan sonra 26 Ağustos 2005 tarihinde orjinalinden arşivlendi.
- "Binaları anlama" web sitesi: İyon düzeni
- Denis Andrey ve Mirko Galli, "İyonik kıvrımı yerleştirmek için 1500'lerin geometrik yöntemleri"
- İyonik Sermayenin Erken Gelişimi ve Biçimsel Tanımı