ortaokul yıllarının iple çekilen yegane derstir. o zaman yaptığım maçların zevkini şimdi hiçbir şeyde bulamam.
beden eğitimi dersinin olduğu günün gelişini beklemek insanı adeta hayata bağlar.
bir önceki gece hazırlık yapılır; öncelikle ayakkabılar torbaya konur, ardından ayakkabılar ve kıyafetler çantaya...
güzel havalarda voleybol, basketbol ve futbol maçları zevkle yapılırken yağışlı ya da kötü havalarda yalnızca futbol maçı yapılır.
arada zaman kaybı olarak görülen hocanın yaptığı sınavlar olur:
"sağ-sol, kıta dur!" yapılır, çark edilir, basketbolda turnike atılır, voleybolda pas verilir, futbol topu kontrol edilir.
en kötüsü de mart- nisan-mayıs ayları boyunca süren 23 nisan-19 mayıs hareketleridir. hiç bitmeyecekmiş gibi gelir... tek teselli hepberaber olmaktır. bu çalışmalar boyunca kesintisiz muhabbet döner:
-len kemal, şort çok komik olmuş olm!
+ seninki çok güzel sanki! aynısı lan!
- yaşar nerde?
+ 3. sırada...
-sen ne renk olcaksın?
+ne biliim! güneşin altında piştik zaten!
gerçi 1-2 tane uyanık rapor alıp tüyerdi ama hemen hemen herkes katılırdı.
yine de en güzel ders beden dersiydi. yani matematiği ben de severim, zaten mühendis çıkacağım ama hiç bir şey beden dersinin genç dimalar üzerindeki etkisinin önüne geçemez.
mesela beden dersinin olduğu gün banko okulda kalınır, maç yapılır ama dersteki kadar zevk vermez. çünkü beden dersinde yapılan maç, tenefüste de devam eder; hoşlandığın kız gelip seni izler falan... orası ayrı konu gerçi...