Semazen tasavvuf dergahında sema yapan kişiye verilen bir addır.
Semazen üstündeki siyah hırkayı çıkararak, sembolik olarak, hakikate doğar kollarını bağlayarak bir rakamını temsil eder. Böylece Allah'ın birliğine şehadet eder.
Semazenler tek tek şeyh efendinin elini öperek izin alır ve sema'a başlarlar.
Sema', her birine “selam” adı verilen dört bölümden oluşur ve semazen başı tarafından idare edilir. Semazenbaşı, semazenlerin dönüşlerini kontrol ederek intizamı temin eder.
I. Selam, insanın kendi kulluğunu idrak etmesidir.
II. Selam, Allah'ın büyüklüğü ve kudreti karşısında hayranlık duymayı ifade eder.
III. Selam bu hayranlık duygusunun aşka dönüşmesidir.
IV.Selam ise insanın yaratılıştaki vazifesine yani kulluğa dönüşüdür. Çünkü İslam' da en yüce makam, kulluktur.
IV.Selam'ın başlaması ile “postnişin” yani şeyh efendi de hırkasını çıkarmadan ve kollarını açmadan sema' ya girer. Postundan sema' meydanının ortasına kadar dönerek gelir ve yine dönerek postuna gider. Buna “Post Sema'ı” denir.
Bu arada IV. Selam bitmiş, Son Peşrev ve Son Yürük semai çalınmış, son taksim yapılmaktadır.
Şeyhin posttaki yerini almasıyla Son Taksim de sona erer ve Kur'an-ı Kerim'den bir bölüm yani “Aşr-ı Şerif” okunur. Son dualar, Allah'ın adı olan “Hu” nidaları ile son selamlaşmalarla Sema' Töreni sona erer. Şeyh Efendi'den sonra semazenler ve mutrıp da şeyh postunu selamlayıp semahaneyi terk ederler..