"Okumak insanı bin bir gözlü yapar."
1480 yılından kalma Rilke’nin Düşüşü isimli el yapımı kitabın Rainer Maria Rilke’ye ait giriş cümlesidir bu cümle. Rilke’nin bu muazzam bakışına istinaden, gönül rahatlığıyla şunu söyleyebilirim ki, "benim iki bin gözüm var o zaman:)"
Kitap okumayı yaşam tarzı edinmiş insanlardan biriyim. Ama öyle laf olsun diye söyleyenlerden değilim bunu. Gerçekten çok kitap okuyorum. Ve "çok" kelimesinin hakkını fazlasıyla verdiğime de inanıyorum.
Yıllardır kitap ayracı da kullanmıyorum ayrıca. Bunu söylediğim zaman nedense şaşırıyor bazı insanlar "aa, neden kullanmıyorsun ki" diye. Aslında bu çok da şaşılacak bir durum değil bana kalırsa. Özel bir sebebi yok. Ufak da olsa bir zihin çalıştırması diyebilirim sadece... Bir faydası oluyor mudur bilmiyorum ama sayfa numarasını aklımda tutmayı seçiyorum ben yine de:)
"İnsanlığa başlıca borcumuz, üşenmeden okumak, bıkmadan okumaktır" demiş Şemseddin Sami. Valla borcumu fazla fazla ödüyorum ben. Alacaklı bile sayılabilirim hatta:)
Baya hızlı gidiyorum şu sıralar, hızımı alamıyorum, almak da istemiyorum açıkçası. Okuyorum, durmaksızın okuyorum. Yazar olmanın ilk basamağı yazmak değil, okumaktır çünkü. Okumadan yazamazsın. Yazarsın yazmasına da, yavan olur kelimeler. Ve iyi bir okur, bunu muhakkak hisseder...