Böyle bir açıklama Ukrayna'da olanlar hakkında çok rahatsız edici bir gerçeğin varlığının altını çiziyor. Ve orada, neo-Nazilerin seçilen cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç'i deviren Kiev darbesinin başında durdular. Ve şimdi Amerikan hükümeti, Haberler Medya yorulmadan bu gerçeği saklamaya çalışıyor.
Şubat ayındaki saha raporları, neo-Nazi Özgürlük Partisi ve Sağ Sektör ile ilişkili silahlı ve organize militanların küçük silahlar ve Molotof kokteylleri kullanarak polise nasıl saldırdıklarına dair bilgilerle dolu olmasına rağmen, bu bilgiler yakında başladı Batı propagandasını tehdit eden Yanukoviç'in sadece Maidan'ı işgal eden barışçıl protestocular yüzünden kaçtığı iddia ediliyor.
Bu nedenle, en rahatsız edici hikayeler kısa sürede “Rus propagandası” etiketini alan hatıra çukuruna kayboldu. Şimdilerde Amerikan Amerikan medyası tüm dikkatini Doğu Ukrayna’nın Rusya’nın bölgelerinde bulunan ve komplocu rejimine teslim etmeyi reddeden ve bölgesel özerklik talep eden milislere odaklandı.
Şimdi Amerikan basını davulcuları geride bırakıyor, bu milislerin ABD, Avrupa Birliği, Rusya ve "geçici" Ukrayna hükümeti arasında geçen hafta ulaşılan Cenevre anlaşmalarına uygun olarak silahsızlandırılması gerektiği konusunda ısrar ediyor. Bu son derece elverişsiz neo-Nazi militanlarına gelince, militarize edilmiş "Ulusal Muhafızlar" a dahil edildiler ve neo-Nazilerin saygısız davrandığı protesto eden Ruslara karşı "terörle mücadele operasyonu" gerçekleştirmek için doğuya gönderildiler.
Neo-Nazi militanlarının yeni görevleri geçtiğimiz hafta tweetlenen Ukrayna Ulusal Güvenlik Konseyi başkanı Andrei Paruby tarafından açıklandı: “Ulusal Muhafızlar için bir yedek birim kuruldu. Maidanlı gönüllülerin gönüllüleri bu sabah cepheye gönderildi. ”
Parubiy'in kendisi, 1991'te Ukrayna Sosyal Ulusal Partisi'nin (SNPU) kurucularından biri olan tanınmış bir neo-Nazi'dir. Bu oyunda, radikal Ukrayna milliyetçiliği neo-Nazi sembolleri ile birleşti. Paruby ayrıca UPPU “Ukrayna Yurtseverleri” yurtsever şubesini de oluşturdu. O, "Ukrayna Kahramanı" unvanını, İkinci Dünya Savaşı Nazi yandaşı olan ve askeri birlikleri Ukrayna'nın ırksal saflığı için savaşan binlerce Yahudi ve Polonyalı öldüren Stepan Bandera'ya devretme çağrısında bulundu.
Darbeden hemen sonra Şubat ayında aceleyle bir hükümet kurmaya çalışan yeni hükümet, yoğunlaştırılmış neo-Nazileri tehlikeye attı ve onlara dört bakanlığın liderliğini verdi ve Parubiya onları ulusal güvenlikten sorumlu kıldı. Rus yanlısı doğuya saldırmak için sadık ve iyi motive olmuş kuvvetlere sahip olmak için, Ulusal Muhafızlara Maidan'daki birimleri arasından birçok saldırı uçağı dahil etti.
unutma tarih
Fakat önde gelen Amerikan medyası Paruby'yi nasıl tarif ediyor? Pazar günü, Washington Post muhabiri Kathy Lally (Ukrayna’daki krizi ilgilendiren gazeteciler arasında en çok önyargılı olan Kathy Lally), Ukrayna ordusunun durumu hakkında ilk sayfada bir makale yazdı. Esas olarak Paruby'nin sözlerine dayanır.
Lally, Parubiy’in aşırı sağcı politikası ve yasadışı olarak görevini nasıl kazandığı hakkında hiçbir şey söylemeden ona “Ukrayna Ulusal Güvenlik ve Savunma Konseyi sekreteri” dedi. Ardından Lally, Rusya’nın “bu hükümetin çöküşünü sağlamayı ve onu Moskova’nın fikrini hesaba katabilecek bir başkasıyla değiştirmeyi amaçladığı” ifadesine götürdü.
Ancak Lally, Amerikan basın örgütlerinin sıra dışı önyargılı "kolektif düşünmesini" temsil ettiği, Ukrayna hakkında yazıp konuştuğu zaman, hiçbir şekilde yalnız değildir. Genellikle Amerikalı okuyucu, neo-Nazilerin Ukrayna'da oynadığı kilit rol hakkında bir fikir edinebiliyor, ancak bu gerçek gerçeğin sürekli reddedilmelerini okuyarak.
New York Times köşe yazarı Nicholas Kristof, atalarının bazılarının sakinlerine sormak ve ardından halkın gerçek sesi olarak görüşlerini sunmak için batı Ukrayna'daki Karapchiv köyündeki atalarının evine döndü.
“Ukraynalıların Moskova’nın demir yolundan çıkmak için neden risk almak ve Rusya’yla savaşmak istediklerini anlamak için babamın büyüdüğü bu köye geldim” dedi. “Bu köyde bile Ukraynalılar Rus televizyonunu izliyor ve onları Rusça konuşan nüfusa şiddetle saldıran neo-Nazi gangsterleri olarak betimleyen propaganda nefretiyle konuşuyor.”
Tarih öğretmeni Ilya M., “Onları dinlemek için hepimiz makineli tüfekle yürüyoruz ve insanları yeniyoruz” dedi.
Tabii ki, M.d.s.k.a.lya'nın sözleri abartıdır. Örneğin, “Ulusal Muhafız avcıları” olarak adlandırılan neo-Nazi militanlarının Kiev hükümeti tarafından açıklandığı gibi geçen hafta Doğu Ukrayna'da üç protestocuyu öldürdüğünü belirtmelerine rağmen, Rus medyası bu iddialarda bulunmuyor.
Ancak babasının aile mülkü için yaptığı nostaljide Christophe burada bitmiyor. Atalarının köyünü, herkesin Taylor Swift müziğini sevdiği ve müreffeh bir Avrupa'da nasıl yaşayacaklarını hayal ettikleri asil bir yer olarak adlandırıyor - eğer sadece Cumhurbaşkanı Barack Obama, Rusları vurmak için silah gönderirse (veya "ayı avı", Christoph'un vahşice söylediği gibi. önceki sütununda).
Christophe Pazar günü şunları yazdı: "Amerikan kültürünü çok seven insanlar hayal kırıklığına uğradı, çünkü Başkan Obama Ukrayna’yı kollarına daha sıkı bir şekilde sokmuyor."
Ukrayna sorunlarının kaynağı
Christof, Rusya’yı Ukrayna’nın ekonomik talihsizlikleri için de suçluyor, ancak Batı danışmanları tarafından Ukrayna’ya uygulanan 1991’te Sovyetler Birliği’nin çöküşünden sonra, bir bağlantıdan bir düzine “oligarşinin” doğru bağlantılarla yağmalanabildiğini söylemek daha doğrudur. bu ülkenin servetini ve toplam ekonomik ve politik kontrol altına almak. Bunlar yaygın Ukraynalı yolsuzluk ve yoksulluk ana nedenidir.
Ancak Christophe, New York Times okuyucularını Cumhurbaşkanı Yanukoviç’in siyasi temeli olan Doğu Ukrayna’daki halk direnişinin şiddetli bir şekilde bastırılmasını desteklemek için hazırlıyor gibi görünüyor. Christoph, sivilleri hükümet güçlerinden “koruma görevi” için ünlü bir özürcüdür, ancak bu kişinin jeopolitik tercihlerini takiben sorumluluk duygusu tamamen seçicidir.
Genel olarak konuşursak, Amerikan neo-Nazizminin Amerikan medyasında saklanması bir saplantı haline geldi. Bu fikir, ana akım basın boyunca ve hatta blogosferde, Irak'taki feci bir Irak savaşına yol açan 2002-03'taki Irak'ta kitle imha silahlarına dair yanlış bir fikir birliği yerine, daha fazla ısrar ve birliktelikle yürütülüyor.
Tamamen kamusal bir bakış açısına bakarsanız, Nazilerin Avrupa hükümetine II. Dünya Savaşı'ndan sonra ilk kez dahil edilmesinin iyi bir gazetecilik öyküsü olduğu anlaşılıyor. Ancak bu, Maidan'daki protestocuların barışçıl idealist oldukları ve protestocuların, güçlü ahlaki baskılarına direnemeyen, basitçe kaçan şeytani Yanukoviç tarafından itildikleri Amerikan hikayesine aykırı.
Ancak bu arsa-tematik çizgiden, üç Avrupa ülkesinin arabuluculuğuyla Şubat 21 Yanukoviç’in, güçlerini düşürmek, kendisini güçsüz bırakacak ve polis güçlerinin ölümcül bir şekilde geri çekilmesi gibi erken seçimler yapmak için bir anlaşma imzaladığı anlaşılıyor. Bundan sonra, batı Ukrayna’daki yüzlerce neo Nazi militanı polisin geri kalanına saldırdı, hükümet binalarını ele geçirdi ve Yanukoviç’i ve hükümetinin birçok üyesini hayatlarını kurtarmak için kaçmaya zorladı.
Durumu tanıyan bir Batı diplomatının bana söylediği gibi, acilen bir tür geçici hükümeti bir araya getirmek gerekiyordu, çünkü aksi takdirde neo-Naziler her şeyi kendi kontrolleri altında ele alacaktı. Ona göre, çeşitli parlamento partileri hemen Yanukoviç'i etkiledi (anayasa prosedürünü ihlal etti) ve onu geçici bir başkan ve hükümetle değiştirdi.
Neo-Nazilere güven vermek ve temyiz etmek için dört bakanlığa liderlik ettiler ve Parubiy ulusal güvenlik başkanlığına atandı. Ek olarak, neo-Nazi militanları resmi devlet güvenlik aygıtına Ulusal Muhafız olarak katıldılar.
Ancak bu bilgi, önde gelen Amerikan medyasının Amerikan halkına davrandığı haberinden kayboldu. Bütün bunlar bizi yeni bir soğuk savaşa götürüyor.