12 Şub2016
ALÇAKLIĞIN TESCİLLİ HALİ
Bazı olaylar bizi, ontolojik (varlıkbilimsel) anlamda, hayatın hiçbir anlamının olmadığını düşünme noktasına getirir.
Hiç bir şey olması gerektiği gibi ve hiç bir şey öyle olması gerektiği için öyle olmuyor.
Doğada herşey sonsuz bir kaotik denge yasasının karmaşık düzenidir.
Hiç bir yere gitmemiz gerektiği için gitmeyiz, oraya gitmemiz gerektiğine biz karar veririz. Çocuk ya da genç yaşta ölmemiz gerektiği için ölmeyiz. Ölmemize biz karar vermesek de ölmemize verilmiş bir karar vardır; ama bu ölmemiz gerektiği anlamına gelmez.
Yani bir şey bir şekilde olmasa da başka bir şekilde olur. Başka bir şekilde olması da onun öyle olması gerektiği yani "kader" anlamına gelmez.
Albert Einchtein görecelilik yasası ve daha bir çok kuramsal fenomenler üzerine yaptığı çalışmaları yapmasaydı da bir başkası bir başka zamanda mutlaka yapardı.
Zaten Einchtein'in genel fizik ya da kuantum fiziği alanında yaptıkları bir 'sıfırdan başlama' olayı değildir. Bunun bir öncesi ve öncesininde öncesi vardı.
Christophe Colombe Amerika'yı keşfetmeseydi de Amerika mutlaka keşfedilecekti. Colombe Amerika'yı keşfetmeseydi ve Amerika başka bir zamanda keşfedilseydi, belki o kadar Kızılderili ölmezdi. Belki Amerika geç keşfedilseydi Abraham Lincoln Amerika'yı değil Avrupa'yı kalkındırırdı. Ya da belki Abraham Lincoln hiç doğmazdı.
Belki Amerika keşf edilmeseydi, Avrupa'dan Amerika'ya giden bir adam Avusturya'ya gidip Hitler'in annesiyle tanışıp evlenirdi ve Hitler doğmazdı.
Mesela Muhammed doğmamış olsaydı islamiyet, islamiyet doğmamış olsaydı bu kadar insan doğranmazdı 1400 yıldan beri.
Tarih, olması gerekenleri değil olanları yazar. Felsefe, olanları değil, olması ve nasıl yapılması gerektiğini yazar. Bilim ise olasılıkları deneysellikle ortaya koyar.
Hayatı anlam karmaşasına çeviren asıl sebep, "cehaletimizdir"
Varoluş sebebimiz mükemmel tasarım ya da doğal bir dengenin sonucu değil, dengesiz bir doğa karmaşasının sunucudur. Yani doğa kaosu içerisinde, bir; "karmaşık tesadüfler serisidir." Fiziksel anlamda, Eğer evrende düzenli bir madde dağılımı olsaydı ontolojik anlamda varlığımız mümkün olmazdı.
Eğer Güneş Dünya'dan bir milyon kat büyük olmasaydı varlığımız mümkün olmazdı; eğer Güneş Dünya'dan 150 milyon yerine, biraz daha yakın yada uzak olsaydı yine varlığımız mümkün olmazdı.
Bütün bu "tesadüfler serisine" rağmen, Doğanın mükemmel bir işlev mekanizmasına sahip olduğunu söylemek imkansızdır.
Doğa, fiziksel gözlem ölçülerimizle algılanamayacak kadar karmaşık bir fiziksel devinim yasasına sahiptir. Onun için doğayı kendimize değil, kendimizi doğaya uyarlamaya çalışarak yaşam sürdürürüz. Bir köprü yaparken zemini kontrol ederiz; zeminin yaptığımız köprüyü kabul edip etmeyeceğini anlamak için.
Aynı şekilde yani insanlar doğaya uyum sağlayarak yaşayabilmek için nasılki doğanın yasalarını öğrenip o yasalara göre hareket ettilerse, kendi aralarında da bir yasa oluşturdular.
İnsanların düşünce fakültesine sahip olması onların erdemli faziletli olmasına maalesef yetmedi yetmiyor.
İnsanlar Düşünce fakültesine sahip, birer psikotik ruh hastasıdırlar. Ancak çoğunluk bu hastalığı kontrol altında tutuyor. Evet hepimiz hastalıklarımızı dizginleyen birer ruh hastasıyız. Bu hastalığımızı kontrol altında tutmamızın bağlı olduğu diş etkenler var elbet; bunlar, zorunluluk ve kontrolsüzlüğümüzün aleyhimize yaratacağı olumsuzlukların bilinç farkındalığıdır.
İşte bunun için doğayla olduğu gibi kendi cinslerimizlede uyum sağlamak için aramıza bir konsansüs, kural, kayde, kanun, koyarız.
Kontrol altına alınmayan bir güç ya da kural dışılık yenilmeye mahkumdur.
Koyduğumuz kurallar eğer hepimizin eşitliği temeline dayanmazsa beraber yaşamamız; okyanusun en derin yerine köprü yapmak için, habire beton dökmeye benzer. Bırakın betonu, Yeryüzü okyanustaki suları doldurabilecek toprağa bile sahip değil.
Zora dayalı bir birliktelikte ısrar etmenin sonu yok! Bunu daha önce deneyenler oldu. Bir sonuç alınamadı.
Bir balonu sonsuza kadar şişiremezsiniz. Roma İmparatorluğu Avrupa'dan Asya'ya kadar uzandı ve pat diye kırıldı. ortaya Batı ve Doğu Roma imparatorluğu (Bizans) ortaya çıktı. Belli bir büyümeden sonra herşey patlamak zorundadır. Belli bir büyümeyi kontrol etmek güçtür.
Osmanlı imparatorluğu 600 yıl sürdü olmadı; Amerika Vietnam'la 10 yıl savaştı olmadı; Fransızlar Cezayir'de 200 yıl boyunca yer edinmeye çalıştı olmadı; Hitler dünyaya zorla sahip olmak istedi olmadı. Olan tek şey; siyasal ve ekonomik gerilemeden başka bir şey değildir. Zorda ısrar: YIKIMDIR YIKIM...
Türkler Kürtleri Sevr'de zorla kandırıp kaçırmış ve şimdi bu evliliği kürtlerin kafasına vurarak sürdürmeye çalışıyor. Bunu yapmaması gerektiğini söyleyen komşularına da: "sen karışma bu benim Kürdüm" diyor.
Dünya'da Türkler kadar onursuz yaşam sürdüren bir halk yoktur. Bilinmesi gerekirki Türkçede "onur" kelimesi ya da "onur" kavramını karşılayan herhangi bir kelime de yoktur. "Onur" kelimesinin kendisi fransızcanın "honneur" kelimesinden gelmekte.
Eğer Türkler, Kürtlerle zora dayalı bir birliktelikte ısrar ederlerse, Kürt kadınlarını öldürüp çıplak bedenlerini ifşa ederek şerefsizliklerini tescillemek zorunda kalacaklar.
Eğer Türkler tescilli şerefsizliği kabul ediyorlarsa -ki bunun başka bir adı yok- devam etsinler.
Lakin ölü bedenler acımaz, üşümez, utanmaz; onursuz türkün bu yaptıkları, Tarihe bir belge, Kürdün bilincinde bir flamaya dönüşür.
Bilgin Derin
Bu e-Posta adresi istenmeyen posta engelleyicileri tarafından korunuyor. Görüntülemek için JavaScript etkinleştirilmelidir.