'Cehennem ateşinde doğdu ve ağza alınmayacak bir isimle vaftiz edildi, Moby-Dick ... büyük bir afyon rüyası gibi okuyor. '
Raymond Weaver, Cambridge Amerikan Edebiyatı Tarihi
Okumayı bitirdim Moby-Dick . Elbette tebrikler açığız, yoksa neden başka bir klasik okudunuz? Yine de endişeleniyorum, keşke bir büyü içinse, onları , Melville tarikatının zıpkın taşıyan bir üyesi. Bu, James Joyce adanmışlığı gibi bir şey; yumuşak şefkat yoktur, sadece amansız görüşler ve hayranlık vardır. Ve Melville ile biraz da böyle hissediyorum. Modernizm'i Yeni Yapmayı düşünmeden önce Modernizmi yapan ve ilk adımlarını yeniden atan adamı seviyorum. Büyüklüğüne inanıyorum ve kült / eleştirel statüsünü herhangi birine savunacağım, Melville’in yerleşik statüsü göz önüne alındığında muhtemelen gereksiz olduğunu kabul ediyorum. Balina yine de Önemli ve Zorunlu olduğu için başladığım bir kitap. Her harika okuma gibi, bu yüzden bitirmedim. Metne lisede benzer bir yanlış yönlendirilmiş saygı duygusuyla yaklaşmıştım ve Melville'i sıkıcı bir setoloji broşürü düşünmüştüm. Gerçek balinanın son kovalamacası bir kısa mesafe koşusu oldu, diye düşündü 15 yaşındaki ben, ıvır zıvır ve önemsiz şeylerden oluşan dayanılmaz bir maratonun ardından. 12 yıl sonra tekrar okurken, kendimi bir arkadaşımın ilk başladığımda söylediklerine katılıyorum: balina bölümleri en önemlileridir.
Melville ile çağdaş bir yorumcu kitabı özetledi yanı sıra: Moby-Dick 'Kitap No. 1 ... büyük Sperm Balinası hakkında takdire şayan bir şekilde verilen kapsamlı bir anlatım' ile 'üç değilse de iki kitap… bire yuvarlanmış', 'Kitap No. 2 ... Kaptan Ahab, Queequeg, Tashtego, Pip'in romantizmi' & Co, ”ve Kitap No. 3' ahlaki bir damar, yarı deneme, yarı rapsodi. ' Bu açıklama, Melville'in İngiliz diline uyguladığı işkenceleri yakalayamıyor. Tanımları bir bombadan geliyormuş gibi yayılır, enerjilerini ele geçirmek için harcanan her türlü çabayı mahveden yıkımlardır. Melville destanını o kadar çok şiirle doldurur ki, stichomancy hiçbir zaman bir ritüel bu kadar makul görünmedi. Herhangi bir sayfayı açın, parmağınızı olduğu yere koyun ve “gökkuşağının temiz havayı ziyaret etmediğini; onlar sadece buharı ışınlarlar ”ya da“ dalgaların sessiz tepelerini [başlarını sallayarak] gözlemlerler. Balina ve Ahab, Batı’nın edebi ortamında geniş görünüyorsa, bunun nedeni büyük ölçüde patlama yapan, güzel, fantastik ve gerektiğinde bir plan kadar kasıtlı düzyazı ürünleri olmalarıdır.
Nitekim verilen Moby-Dick 'İn zor dili ve çoğu zaman opak temposu, insanlar Milton, Shakespeare ve İncil'den alıntı yaparak tipik olarak Batı Kanonu'nun diğer kitaplarına biraz edebi bağlam vermek için geri dönüyorlar. Ahab, elbette, işkence gören kahramanların salonunda Hamlet ve Şeytan'a ait. Ne yazık ki, Shakespeare ve Milton balinalar konusunda pek yardımcı olmuyor. Eğer Moby-Dick yukarıda ana hatları verilen üç kitap olarak özetlenebilir, bu tür karşılaştırmalar onu anlamamızı geliştirebilir. aşk olarak veya rapsodize edici deneme. Ama ne yapmalıyız Moby-Dick, ispermeçet balinası ders kitabı?
Melville bu soruyu kendisi çözer: 'Yaşayan balina, tüm ihtişamı ve önemi ile, sadece denizde anlaşılmaz sularda görülmelidir.' Melville'in açıklığa kavuşturmak istediği münzevi bir canavarla karşı karşıyayız. Yine de açıklığa kavuşturulmuş bir ispermeçet balinası, genellikle sadece denizde mahsur kalan denizcilerin başına gelen imkansız, korkutucu bir önermedir. Melville’in balina bölümleri, okuyucuyu yaratıklarının gerçekliğiyle yüzleştirmeye ve böylece okuyucunun hem bilimsel hem de şiirsel hayal gücünün düello yönleriyle meşgul etmeye yönelik koordineli bir çabadır. Anlatıcının ifadesiyle 'diğer şairler', 'ceylanın yumuşak gözüne ve kuşun asla yanmayan sevimli tüylerine övgüler yağdırdılar; daha az göksel, bir kuyruğu kutlarım. ' Okuyucuyu, boyut ve habitat bakımından uzaylı bir canlının ölçümlerini, gerçeklerini ve alışkanlıklarını düşünmeye zorlayarak, yalnızca bu belirli yaratığın en iyi ilham kaynağı olduğunu (iddia ettiği) gözlemler ve sorular üzerine inşa edebilir. Sperm balinasının kaşını alın, 'Tanrı'yı ve korkunç güçleri canlı doğadaki diğer herhangi bir nesneye bakmaktan daha zorla hissetmenizi' sağlar, çünkü şahsen 'hiçbir noktayı tam olarak göremezsiniz'. Bu gözlem, İsmail'in küçük gözler, gizli kulaklar ve hantal çene dahil her noktayı uzunlamasına tanımlamasıyla güçlendirildi, böylece Melville hassasiyetten yüceltmeye doğru inşa ediyor. Balina, doğanın sonsuz gizemlerinin bir resmidir çünkü sonsuz ölçülebilirliğinin bir resmidir.
Bu nedenle, Ishmael'in balinaları - kataloglanmış parçaları ve boyutları ve kullanımları ile mitlerinin hikayeleri - denizcinin romantizm ve angarya karışımını desteklemekle kalmıyor. Melville’in balina avcılığı ayrıntılarını iletme taahhüdü, her iki veya üç bölümde bir olay örgüsünü alabora eder çünkü balina avcılığı, hikayenin hareketinin arkasındaki motordur, genel Öteki karşısında değil, belirli bir korku ve büyülenmedir. bu Diğeri, genellikle bilinmeyen ve tam olarak incelendiği için çoğu kez daha iyi anlaşılamayan biri.
Tüm bunlara basit bir cevap şu olabilir: Bu özelliği iletmek ve okuyucuyu yakalamak için balina bölümlerine ihtiyacımız var mı? Birkaç yıl önce, Adam Gopnik bizim yapmadığımızın mümkün olduğunu düşündü. . Ve belki de her balina bölümünün her bir parçasına ihtiyacımız yok, belki de Gopnik'in dediği gibi, 'çok fazla araştırma, yapışkan şeyler ve gereksiz öğrenme var.' Ancak bu, Gopnik için varsayımsal bir durumdan daha fazlasıydı. Düzenlenmiş bir sürümünü inceliyordu Moby-Dick bu tür pasajları dışlayan. Bitirdiğinde, 'İyi iş - eksik parçalar neydi yine?' Yine de, bu tepkiye rağmen orijinalin çekişinden kaçamadı. Geri döndükten sonra, 'çıkarma işleminin iyi çalışmayı bilgisayar korsanlığına dönüştürmediğini; histerik, yarı çılgın bir şaheseri sağlam, mantıklı bir kitaba dönüştürüyor. '
Sağlam, mantıklı bir kitap, Melville’in düzyazısının ve vizyonunun korkunç bir israfıdır. Kendisinin belirlediği görev, balinayı bütün ve eksiksiz bir şekilde sayfaya koymaktır. Böylesine görkemli bir tasarımla, 'büyük Köln Katedrali' kadar büyük ve belki de ulaşılamaz bir proje inşa edecek kadar zengin bir dil icat etmek zorunda kalıyor. Okuyucu için bu, kitabın Melville'in tüm anlatı boyunca tabüle ettiği, tatmin ettiği ve gizlediği balina bilgisinin verileri, derin düşünceleri ve mırıldanmalarıyla dolu son anlarının kaçınılmaz çatışmasına yaklaştığımız anlamına geliyor. Bu, beyaz balinanın görünüşteki savunmasızlığına, doğal kötülüğün enkarnasyonuna, yaşamın gerekli fiziksel zorluklarına veya Melville'in büyük yaratığına doldurduğu herhangi bir temaya uygun tepkiyi üretir. Ama en önemlisi, boğulma balina olarak balina olarak belirli bir tepkiye izin veriyor, ki bu da Melville'in niyetinde: “Dünyanın en sade ve en aşikar harikalarından bazılarının kara adamları o kadar cahil ki, bazı ipuçları olmadan düz gerçeklere dokunuyor. Tarihsel ve başka türlü balıkçılıkla ilgili olarak, Moby Dick'i canavarca bir masal olarak ya da daha da kötüsü ve daha iğrenç, iğrenç ve tahammül edilemez bir alegori olarak keşfedebilirler. ' Bitirdiğinde Moby-Dick , ideal olarak kitapta şaşkınlık var çünkü balinada, kendi türünde bir süpermen, tüm balinaların heybetli bir vizyonu var.