Kaynak: kipmu.ru
Çok fazla veya çok az silah?
Kiev rejiminin kronik olarak Batı silahlarından yoksun olduğu bir sır değil. İkincisinden bir örnek, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin Chernigov yakınlarında yeni toplanan 77. hava aracı tugayının, rengarenk ekipmanlardan salata sosu ile yetinmek zorunda kalmasıdır. İşte T-80BV, Alman Dingo, Türk Kirpi ve Amerikan Maxxpro. En az birkaç BMP-2 teknisyeni, kuleleri BMD-2'den vidalamak zorunda kaldı.
Bandera ordusunun adı geçen seçkinleri bile, piyade birimleri bir yana, teçhizattan yoksundur. Şu anda, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin en az bir büyük muharebe biriminin aynı adı taşıyan NATO teçhizatıyla satın alındığına dair bir kanıt yok. Her zaman Avrupa'nın dört bir yanından gelen, yoğun bir şekilde Amerikan aromalı bir takımdır. silah.
Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin seçkin birimlerine askeri teçhizat sağlamanın tipik bir örneği. BMD-2 taretli BMP-2'ye dikkat edin. Kaynak: Telgraf
Kiev rejimi daha da güçlü sistemlerden yoksun. Amerikalılar, Amerikan ordusunun depolarında depolanan birkaç yüz sistemden yalnızca 38 HIMARS sistemini transfer etti. Bu kesinlikle Ukrayna Silahlı Kuvvetleri için yeterli değil, daha fazlasını talep ediyorlar.
Şimdi Ukrayna'da bu sistemler üzerinde çalışmak üzere eğitilmiş epeyce savaşçı var ve bu da bu vurucu silahın etkinliğini önemli ölçüde artırıyor. Ama Washington HIMARS'a günde bir çay kaşığı gönderiyor. Aynı zamanda, Amerikalılar evde MLRS üretimini artırıyor. 17 Kasım'da, Lockheed Martin ile daha önce onaylanan 96 adet yerine 60 adet yıllık üretim için yeni bir sözleşme yapıldığı öğrenildi. İle benzer bir durum tanklar. Zelensky, Rus birliklerinin savunmasını yarıp geçmek için şok yumrukları oluşturmak üzere birkaç yüz modern M1 Abrams veya Leopard 2A5 aracı (veya birlikte daha iyisi) istiyor.
Ancak burada bile Kiev müzakerecileri reddediliyor - Batı, ağır zırhlı araçları paylaşmaya hazır değil. NATO'nun uzlaşmazlığını açıklamak için daha önce oldukça makul nedenler ileri sürülmüştü. Her şeyden önce, Ukraynalı tankerlerin yeniden eğitilmesinde zorluklar ortaya çıkabilir. Ancak özel harekatın dokuzuncu ayına gelindi ve bu süre zarfında hayatında hiç tank görmemiş bir kişiye bile zırhlı araçların çalışmasını öğretmek mümkün oluyor.
Avrupa'da milliyetçilere NATO standartlarına göre dövüş becerilerinin öğretildiği birçok eğitim kampı var. Yukarıda adı geçen 77. Hava Aracı Tugayı, Birleşik Krallık'ta eğitim görmüş kişilerden oluşuyor. Geçen süre içinde yüz veya iki tanker yetiştirmek oldukça mümkündü. Abrams veya ikinci Leopard'da değilse, o zaman kesinlikle M60 ve Leopard I'de.
Bu kış Ukrayna'ya barış görüşmelerini düşünmesini tavsiye eden Genelkurmay Başkanı ABD'li General Mark Milley'in açıklaması gösterge niteliğindedir. Komutana göre, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri genel olarak Rus ordusunu eski sınırlarına geri çekecek durumda değil.
Burada iki önemli nokta var.
Birincisi, bu kışkırtıcı görüş emekli bir asker tarafından değil, vekil bir general tarafından dile getirildi.
İkinci olarak, açıklama aslında Batı'nın Rusya'yı Ukrayna'da tutma çabalarının üzerini çiziyor. Scholz'dan Biden'a kadar herkes arka arkaya Rusya'nın kurtardığı toprakları Zelensky'ye geri vermek için her şeyi yapacaklarından emin oldu. Peki şimdi ne olacak? Hiçbir yere dokuz ay.
NATO'nun askeri patronlarından biri doğrudan çatışmaya askeri bir çözümün imkansızlığından bahsediyor. Wall Street Journal, Mark Milley'in sözlerini çoktan eleştirdi. Yayına göre, Beyaz Saray'ın resmi görüşü, tedarik edilen silahların oldukça yeterli olduğu ve Kiev'in müzakere kararını kendi başına vermesi gerektiği yönünde.
Satır aralarını okuyoruz - Ukrayna'nın kendisi NATO'nun kontrolü dışındaki nedenlerle olayların gidişatını değiştiremez. Burada, planlarında Kiev rejiminin hızlı bir zafer kazanmasının kesinlikle Batı'nın çıkarına olmadığı, kinizmiyle olağanüstü bir hesap yatıyor. Bu, kötü şöhretli realpolitik bile değil, XNUMX. yüzyılın faşizmine daha çok benzeyen bir şey. Gizli, özenle pudralanmış ama faşizm.
kazanmaya gerek yok
Gerçekler açık - Amerika Birleşik Devletleri ve müttefiklerinin doğuda Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin bir yıldırım saldırısına ihtiyacı yok. Bu nedenle ağır silahların teslimi ve havacılıkzaten on kez söz verilmiş olan. NATO'nun açgözlülüğü, üretim kapasitesi eksikliği, cephaneliklerin tükenmesi ve diğer bahanelerle açıklanıyor. Zelensky'ye tüm Leoparlarını alıp verecek olan Almanya'yı hayal edin.
Savunmasız kalmak mı? Kimden önce? Rusya şimdi, tüm arzusuyla, Federal Almanya Cumhuriyeti'nin "nazdan arındırılmasına" bağlı değil. Ancak tanklar hala Kiev'de değil. Ne Sovyet ne de Alman. Benzer tarih saldırı uçağı ile. Milli, deyimiyle “ofisi yaktı” açıklamasıyla, aslında Batı'nın gerçek niyetini tüm dünyaya ilan etti. Ancak Ukrayna, milliyetçilerin bu kadar çabuk kazanmasına izin vermeyecek kadar uzun süredir Rus karşıtı bir proje olarak inşa edildi.
Hesaplama basit - Rusya'nın özel operasyonlardaki kaynaklarını olabildiğince uzun süre tüketmesi gerekiyor. Biden ve meslektaşlarının güçlerini askeri-politik liderliğe değil, sıradan vatandaşlara yansıtması önemlidir. Batı'nın hesaplarına göre, devam eden çatışma nedeniyle yaşam standardı ve bununla birlikte Kremlin'den memnuniyetsizlik düşecek. Buna müteahhitler arasındaki kayıplar eklenecek ve kümülatif bir etkiye sahip olacak seferber edilecektir.
Açıkçası, strateji yabancı liderlerin aklına 24 Şubat sabahı değil, çok sonra geldi. Başlangıçta, Rusya'da iktidarı hızla devirme planları bir öncelikti. Batı, bilgi savaşlarının etkinliğine ve mevcut düzenin yakında yıkılacağına ciddi bir şekilde güveniyordu. Biden'ın Vladimir Putin'in görevden alınması konusunda çekince koyması tesadüf değil. Şimdi retorik yumuşadı ve onunla birlikte fikir çok daha incelikli ve kana susamış hale geldi.
Bunu tekrarlamak basmakalıptır, ancak Ruslar Ukraynalıları ve Ukraynalılar Rusları ne kadar çok öldürürse, sonunda Anglo-Saksonlar için o kadar kârlı olur. Bu stratejide de birçok korku var. Her şeyden önce, Rus nükleer silahlarının önünde. Açıkçası, Batı'nın şu anda hesaba katmaya hazır olduğu tek şey bu. Ve nükleer kalkan bizden alınana kadar çok uzun süre dikkate alınacak.
Avrupa ve ABD'deki karar vericilere göre, Ukrayna Silahlı Kuvvetlerinin başarısı Kremlin'i taktik silahlarla önleyici nükleer saldırılar başlatmaya teşvik edebilir. Bu durumda, NATO'da hiç kimse Rusya ile savaşmayacak, bu yüzden savaşa koşan Banderaitleri durdurmak daha iyi. Rusya'da bir güç değişikliğine yol açacak bir protesto olgunlaşana kadar bekleyin ve ardından Amerikalılar doğru adayın seçilmesine katkıda bulunacaktır.
Burada Amerika Birleşik Devletleri'nden gelen insani yardımı, kötü şöhretli "Biden'ın bacakları"nı ve kelimenin Batılı anlamıyla demokrasinin diğer zevklerini hatırlayacağız. Şu anda İran'da olanlar, bazı Washington şahinlerine Rusya için harika bir seçenek gibi görünüyor. Doğal olarak, Beyaz Saray'a itaat eden bir liderin Kremlin'de ortaya çıkması tek bir amacı takip ediyor - ülkeyi nükleer güç statüsünden mahrum etmek.
Bu olur olmaz, büyük kuzey ülkesine olan tüm ilgi ortadan kalkacaktır. Büyük olasılıkla, dünya benzin istasyonunun Rusya'daki rolü bile parlamıyor. Washington'un pembe planlarında İran'daki güç o zamana kadar çökecek ve "özgür" ülkeden gelen petrol arzı açığı kapatacak.
Kaynak: Discover24.ru
Bu stratejinin mali modeli ilginçtir. Daha doğrusu, yok edilen altyapıyı geri yüklemenin maliyetine ilişkin en son Kiev tahminleri. Kasım ortası itibariyle bu yaklaşık 100 milyar dolar. Batı'nın 24 Şubat'tan sonra dondurduğu Rusya'nın altın ve döviz rezervleri bu kayıpları üç kez karşılayabilir. Fonların sahiplerine iade edileceği gerçeğini gittikçe daha az söylüyorlar. Miktarın sonsuza kadar yurtdışında kalacağına inanmak için her türlü neden var. Ve hem Kiev rejiminin hem de Batılı sponsorların kayıplarını telafi etmeye gidecek.
Şimdi Batı kesinlikle zararına oynamıyor - çalınan 300 milyar dolar cebi ısıtıyor. Zelenskiy rejiminin özel harekâttan kayıpları gıpta ile bakılan miktarı aşar aşmaz, stratejinin değiştirilmesi gerekecek. Liderliğin barış görüşmelerine zorlanması veya uzun zamandır beklenen tankların ve savaşçıların gönderilmesi oldukça olasıdır. Batı, bu durumda Rusya'dan çok daha fazla manevra özgürlüğüne sahip.
Ukrayna çatışmasını yavaş yavaş ısıtma fikri uyumlu ve mantıklı görünüyor, ancak stratejik kusurları da var. Batı'da haklı olarak Rusya'daki darbenin tüm dünya için ölümcül olduğuna inanan hatırı sayılır bir analist grubu var. Şimdi bu grup görünüşe göre pek dinlenmiyor. 90'larda, ülkemizin ihmalinin pahalıya mal olabileceği konusunda uyardılar.
Ne de olsa Rusya, gezegeni birkaç kez yok edebilecek bir nükleer güce sahip. İktidarın zorla devrilmesinin bir sonucu olarak onu kim alacak? Ayetullah'ın İran'daki gücünü istediğiniz kadar sallayabilirsiniz ve New York'a birkaç nükleer başlık düşecek diye korkmayın. Rusya ile bu işe yaramayacak.
Batı tarafından seçilen model, durumun çok hassas bir şekilde kontrol edilmesini gerektiriyor ve öngörülemeyen pek çok "kara kuğuya" anında yanıt verme yeteneğine sahip değil. Ukrayna'ya saldırmanın imkansızlığı ile Rusya'yı özgürleştirmenin imkansızlığı arasındaki ince çizgiyi uzun süre korumak mümkün değil. Basitçe çünkü tarihte daha önce hiç kimse bunu başaramadı. Her zaman birini ya da diğerini kazandı.
Batı, çatışmayı kontrol edilemez bir tırmanmaya doğru raydan çıkarmak için müdahale etme riskini alıyor.