Cadılar Salem’deki Kazıkta Gerçekten Yakıldı mı? Yukarıdaki görsel Salem cadı mahkemelerinin, kitlesel histerinin Salem Köyü’nü nasıl ele geçirdiğini gösteriyor.
” Blair Cadısı Projesi ” nin gerçekçi ürkütücü sahnelerinden, ” Oz Büyücüsü “ndeki kesinlikle sağlıklı olan İyi Cadı Glinda’ya kadar , sihirli mavenler en kalıcı ve sevimli hikayelerimizden bazılarının merkezinde yer alır. Ayrıca, çoğu pozitifliğe ve sihri iyilik için kullanmaya odaklanan Wiccanlar da dahil olmak üzere birkaç farklı grubu tanımlamak için kullanılan bir terim olan günümüz büyücülük uygulayıcıları da vardır.
Bununla birlikte, bir cadı olarak kabul edilmenin gerçek bir ölüm cezası olduğu bir zaman vardı. 1692’de Massachusetts, Salem Köyü’nü ele alalım. İki genç kız, 9 yaşındaki Elizabeth Parris ve 11 yaşındaki Abigail Williams, vücut spazmları ve kontrolsüz çığlıklar içeren “nöbetler” yaşamaya başladı. Kasaba doktoru onlara “kara büyü” etkisinde olduklarını teşhis etti ve onları büyücülük yapmakla suçladı – bu Puritan yerleşiminde pek iyi oturmayan bir fikir.
Ancak efsanenin aksine, bu sözde cadılar kazığa bağlanarak yakılmadı. Aslında Salem’de büyücülük yapmakla suçlanan erkek, kadın veya çocukların hiçbiri bu şekilde öldürülmedi. Büyük olasılıkla, Salem cadı davalarının anlatılması, Avrupa’da gerçek yangın infaz hikayeleriyle iç içe geçti.
15. ve 18. yüzyıllar arasındaki Avrupa cadı davaları sırasında, büyücülükle suçlanan insanlar genellikle kazığa bağlanarak yakılırdı . Bazen, yakılmadan önce asıldılar. Ceza, Kutsal Roma İmparatorluğu’nun büyücülüğün cezasının ateşle ölüm olduğunu iddia eden “Constitutio Criminalis Carolina” yasasına uygundu. Kilise ve sivil liderler, şu anda Fransa, Almanya, İtalya, İskandinavya ve İskoçya’da [kaynak: Andrews ] Avrupa çapında 50.000 kadar insanı idam ederek suçlamaya öncülük etti .
Peki Salem cadı davaları sırasında suçlanan kolonistlere gerçekte ne oldu? Ondokuz asılarak öldü, vücutları kötü şöhretli Gallows Tepesi’nde sallandı. (19 Ağustos 1692’de beşi tek başına asıldı.) Yaşlı bir adam ağır taşlarla taşlandığında öldü, diğerleri de mahkeme günlerini beklerken hapishanede öldü.
Bridget Bishop , 10 Haziran 1692’de asılan ilk kişiydi, ancak onun tam suçları söylenti ve spekülasyondan başka bir şey değil gibi görünüyordu. Davası, izleyenler için bir şablon haline geldi. Piskopos, kara büyüden “hastalanan” kızlar tarafından suçlandı, ancak iddialarını reddetti. Ardından, suçlayıcıları desteklemek için bir tanık öne çıktı, ardından Piskopos tarafından gerçekleştirilen daha önceki büyücülük eylemlerini anlatan daha fazla kasaba halkı geldi. Bishop’ın ve büyücülükle suçlanan diğer birçok kişinin davası, deliller ne kadar imkansız olursa olsun, suçlu bir kararla sonuçlandı.
Salem cadı davaları sırasında, 200’den fazla kişi büyücülük yapmakla suçlandı, bu da kısa bir zaman diliminde çok sayıda parmakla işaret etmekten başka bir şey değildi. Histeri, yerel yönetimin yargılamaları bir hata olarak görüp mahkum edilen ve asılanların ailelerine tazminat ödemeye kalkışmasından önce bir yıldan biraz fazla sürdü.
2001 yılında, Salem cadı davaları sırasında 19 erkek ve kadının idam edilmesinden 300 yıl sonra , Bridget Bishop ve diğer dördü de dahil olmak üzere beş kadın Massachusetts eyaleti tarafından resmen aklandı: Susannah Martin, Alice Parker, Wilmot Redd ve Margaret Scott. Yasa eyalet meclisi tarafından onaylandı ve Cadılar Bayramı’nda imzalandı.