Soğuk savaş zayıflıyordu. ABD ve Sovyetler Birliği'nin farklılıklarını tartışmaya hazır oldukları görülüyordu. Birden Sovyet savaşçıları Koreli bir sivil uçağı düşürdü. Neydi - bir hata, provokasyon ya da paranoyak bir politikanın mantıksal sonucu?
Şimdi bir roket deneyeceğim, ”radyonun parazitinden sakin bir ses geldi. - Hedefe yaklaşıyorum ... Fırlatmayı yaptım. Hedef yok edildi. 6.47 Eylül 1 sabah saat 1983'de, Sovyet süpersonik savaş uçağı "Su-15" pilotu hedefin vurulduğuna ikna oldu: Boeing 747-200B, Japonya Denizi'nin buzlu sularına doğru bir spiral şeklinde alçalmaya başladı. Avcı kurbanına iki vurdu cephanelik sistemleri - motoru devre dışı bırakan bir termal füze ve muhtemelen gövdeye çarpan bir radar güdümlü füze. "Corian Air 007 ..." - uçağın pilotu havaya bağırmayı başardı. Sonra sessizlik oldu. 14 dakika içinde dev uçak, Sakhalin Adası'ndaki Rus askeri üslerinin batısında, 11 metre yükseklikten denize düştü. Yakındaki Japon balıkçılar yanan yakıt kokusunu aldılar. Gemide 000 sivil ve mürettebat vardı.
Belirsizlik eziyetleri
KAL-007 kaçırıldı mı? Bir kaza oldu mu? 18 saat boyunca, umut, kayıp uçağı için resmi bir açıklama olmadığından korkuya yol açtı. Kimse komutanından SOS sinyali alamadı. Japon hava trafik kontrolörleri görünüşte radarlarının uçağın parkurdan ciddi bir sapma gösterdiğini fark etmediler. Uçağa 160 kilometre uzaklıktaki havada bulunan bir başka Güney Koreli uçağın pilotu, geminin komutanı Chong ile temasa geçemedi ancak alarmı yükseltmeyi gerekli kılmadı. Sonunda, ABD Dışişleri Bakanı George Schulz, Amerikan istihbarat uzmanlarının bilgisayarlardan gelen bilgileri analiz ederek öğrendiklerini açıklayarak dünyayı susturdu: “KAL-007” Sovyet ordusu tarafından havada vuruldu. Başkan Ronald Reagan, "Dünyadaki insanlar bu olay karşısında şok oluyor" dedi. ABD'li bir kongre üyesi: “Silahsız bir sivil uçağa saldırmak, okuldaki çocuklarla otobüse saldırmak gibi” dedi. İki gün boyunca Sovyetler Birliği temsilcileri gerçek anlamda herhangi bir yorumda bulunmadı. Daha sonra SSCB, “devlet sınırını aşırı derecede ihlal eden ve Sovyetler Birliği'nin hava sahasında daha derine istila eden” tanımlanamayan bir uçakla ilgili bir bildiri yayınladı. TASS, avcı uçağı avcılarının sadece izleyici mermileri ile uyarı ateşi açtığını iddia etti. Uçağın, casusluk hedefleriyle Amerikalıların gözetiminde yapıldığı açıklamasında ipuçlarını da vardı. Uluslararası arenadaki tutkular ısındı. “Uygar ülkeler rotadan sapmayı ölüm cezasını gerektiren bir suç olarak tanımıyor” dedi. Delegeler, korku ile uyuşmuş, Sovyet pilotunun telsiz iletişiminin bir kasetini dinlediler. Japonya Ulusal Savunma Bürosundan alınan film, uçağın soğuk kanda vurulduğunu kanıtladı. Sovyet Dışişleri Bakanı Andrei Gromyko'nun tepkisi öne çıktı: “Sovyet bölgesi, Sovyetler Birliği'nin sınırları kutsaldır. Bu tür provokasyonlara kimin başvurduğuna bakılmaksızın, bu tür eylemlerin sorumluluğunun zekasını taşıyacağını bilmesi gerekir. ”
"Kara kutu" için av
Hem Ruslar hem de Amerikalılar, uçuş parametrelerinin ve mürettebat görüşmelerinin kayıtlarını içeren sözde “kara kutu” yu aramaya koştular. “Kara kutunun” pille çalışan radyo işaretçisi, 6000 derinlik ölçerlerden bile bir sinyal iletmek üzere tasarlanmasına rağmen, bir ay içinde maksimum boşalacaktı. Tamamen şarj edilmiş bir pille, beş mil bölgesinde herhangi bir yerden duyulabilir. Bu ateşli atmosferde, Amerikan uçak gemisi “Silinen” e göre raporlara göre, Sakhalin’in batısındaki yüksek denizlerdeki gemilerin çarpışmasından kaçınılması büyük bir şanstı. Tüm çabalar boşuna: “kara kutu” hiç bulunamadı. Bunun yerine, acımasız deniz tanımlanamayan, yalnızca metal parçaları, kişisel eşyaları ve dağınık insan kalıntılarını geri verdi. Sert hava koşullarına ve okyanus geçitlerinin derinliğine rağmen, arama motorları Kasım Kasım tarihine kadar çalışmaya devam etti 7. Gerçek şu ki, KAL-007 uçuşunun son saatlerinden elde edilen bilgisayar kayıtları ve verileri kullanılarak, çok gizli donanımlar ve istihbarat gözlemcileri yardımıyla elde edildi.
Amerikan casusları?
Kazadan sekiz gün sonra, Genelkurmay Başkanı Nikolai Ogarkov televizyonda yeni bir versiyonla konuştu. Dolaylı olarak Sovyet savaşçılarının uçağı iki adet havadan havaya füze ile “durdurduğunu” kabul ederek, iki çelişkili bahane sundu. Bir yandan Sovyet yer takip hizmetlerinin KAL-007'i aynı bölgede bulunan ABD casus uçağı ile karıştırdığını iddia etti. Öte yandan, Kore uçağını ABD casusluğuna dahil olmakla suçladı. Ogarkov, bir yolcu uçağının imha edilmesine yönelik tamamen askeri bir kararın, Uzak Doğu Askeri Bölgesi komutanı tarafından verildiğini belirtti. Batılı gözlemciler her iki ifadeyi de alay ettiler. Nitekim, Amerikan keşif uçağı RC-135, roket saldırısından iki saat önce, ters yönde takip ederek KAL-145'ten 007 kilometrede gerçekleşti. Kayıtlara göre, bir Sovyet savaş pilotu, RC-135'ten bir buçuk kat daha büyük bir Koreli uçağı gözlemledi. İki kez navigasyon ve yanıp sönen ışıklar gördüğünü bildirdi. Casusluk suçlamalarına gelince, bazı ilginç durumlar var. Geminin komutanı Chong, uçağını çok gizli bir bölgeye doğru yönlendirmeye çalıştı. Sakhalin Adası'nda son derece önemli bir deniz merkezi ve altı hava üssü bulunuyordu. Kamçatka Yarımadası'nda, kıtalararası balistik füzelerin test lansmanları yapıldı. Sovyet savunmasının hayati bir dönüm noktasıydı. Okhotsk Denizi'nde, aralarında gerilmiş, füzelerinin Amerika Birleşik Devletleri'ndeki hedeflerini hedef alan nükleer denizaltıları kımıldadı. Yine de, uzmanlar gizli bir keşif operasyonu yürüten sivillerin hayatlarını tehlikeye atmaya gerek olmadığına inanıyorlardı. Gece yükseklikte uçan Boeing 747 hiçbir şey hakkında bilgi toplayamadı. Güney Kore Devlet Başkanı Chun Doo-hwan Mareşal Ogarkov'un açıklamasını öfkeyle reddetti: "Sovyet yetkilileri hariç dünyadaki hiç kimsenin, bir 70 yaşındaki yaşlı bir erkeğin veya dört yaşındaki bir çocuğun casusluk amacıyla misyon amacıyla Sovyet hava sahasını ihlal edecek bir sivil uçağa uçmasına izin verilmeyeceğine inanmayacak" dedi. .
Açıklanamayan sapma
Öyleyse neden modern ekipman kullanan deneyimli bir pilot Sovyet topraklarının derinliklerine saptı? Koreli bir uçağa kurulan üç “ataletli navigasyon sistemi” (INS) de, önceden belirlenmiş bir rota boyunca uçağı yönlendirmesi beklenen jiroskopları ve ivmeölçerleri içeriyordu. Daha fazla doğruluk için, her üç bilgisayar da birbirinden bağımsız olarak bilgi alarak özerk bir şekilde çalıştı. Her üç bilgisayara da yanlış koordinat girildiği oldu mu? Mürettebatın, INS'nin koordinatlarını uçuş çizelgelerinde bulunan koordinatlarla, genellikle yapıldığı gibi doğrulama görevini ihmal etmesi mümkün mü? Deneyimli bir pilot, uçağın gerçek konumunun uçuş sırasında INS tarafından işaretlenmiş kontrol noktalarına denk gelip gelmediğini kontrol etmeyi unutur mu? Komutan Chung, Tokyo ile son görüşmesinde, Japon Hokkaido adasının bir kilometre güneydoğusundaki 181 olduğunu güvenle belirtti. Aslında, adanın kuzeyinde tam olarak 181 kilometre idi. Hava trafik kontrolörleri neden onu bu konuda bilgilendirmediler? Ekonomik sahipleri için pahalı yakıt tüketimini azaltmak için, kapalı Sovyet bölgesi üzerinde bilerek uçabilir mi? Zaten Sovyet topraklarına yakın olan Romeo-20 güzergahındaydı: pilotlar sınırı geçmediklerinden emin olmak için genellikle meteorolojik radar kullanıyorlardı. Güzergâhı değiştirirken, pilot uçağı tehlikeye atar ve fazla para biriktirmez. Belgeler, önceden tarifeli bir uçuş sırasında asla uçağın onaylı uçuş planından sapmadığını göstermektedir. Ek olarak, Güney Koreliler kursunuzdan sapma ile ilgili risk hakkında diğerlerinden daha iyi biliyorlardı. 1978’te, Ruslar çoktan yolunu kaybeden bir Koreli uçağına ateş etmiş ve karaya zorlamıştır. Boeing-707 ısı roketinin saldırısına uğradı, kontrolünü kaybetti ve Murmansk yakınlarındaki donmuş bir gölde Arctic Circle'ın ötesine acil iniş yapmayı ve seviye atmayı başarmadan önce neredeyse 10 000 metre ile battı. İki yolcu öldü. Ruslar, 13 yaralıları dahil hayatta kalanları kurtardı ve daha sonra Güney Kore hükümetine hizmetler için fatura verdi - 100 000 dolar.
Aceleci değerlendirme?
Bu olay, Kore Boeing 707'in hava sahasında farkedilmeden nüfuz etmiş olmasından derinden endişe duyan Rusların kafasında şüphelere yol açtı. Bu kez radardaki “KAL-007” imgesini sınır boyunca uçarken yaklaşık iki buçuk saat boyunca takip ettiler. Uçak Kamçatka Yarımadası'nın doğu sınırını geçtikten hemen sonra, dört uçak, Mig-23 ve Su-15, davetsiz misafirleri karşılamakta hızlıydı, ancak iki pilot konuşmaları kaydetti. Dört yakalayıcı daha sonra kovalamaya katıldı. Bir tehlike, önleyici pilotları tehdit etti - yakıt eksikliği. Tüm uçaklar, ilave tanklarla bile, bir saatten az bir sürede havada olabilir. Ölümcül roket voleybolu yapan 805 numaralı pilot, KAL-007'in keşfinden birkaç saniye sonra boş tanklarını düşürdü. Görevi tamamlamak ve güvenli bir şekilde üsse dönmek için sadece 35 dakikası vardı. Arkadan uçup şüpheci olmayan bir hedefi yakalayan 805, uçağı tanımlamak için uçağa “kendinin veya başka birinin” (IFF) sinyalini gönderdi. Bununla birlikte, savaşçının kullandığı frekansta yalnızca bir Sovyet uçağı bu sinyali alabilir. 805-go pilotu bir Koreli uçağının yanıp sönen ışıklarını gördüğünü söyledi. Yaklaşık 11 kilometre uzaklıktaki Mig-23'ten birinin pilotu, hem müdahaleyi hem de hedefini gördüğünü söyledi. Batılı uzmanlara göre, o gece 10 000 metreden daha yüksek bir yerde görülebilmesi iyi olmalıydı. Dahası, Sovyet pilotlarından, ABD ve diğer Batı ülkelerinden gelen pilotlardan, uçakların siluetlerini ayırt edebilme yeteneği gerekmektedir. Kambur “Patlıcan” adı verilen “Boeing-747” hiçbir şeyle karıştırılmaz. Beyaz bir boyalı jetliner bulutların üzerinde uçtu, hilal bir ay yaktı. Ek olarak, istihbarat uzmanları, Sovyet radar istasyonlarının operatörlerinin, rotaları sınırdan geçen tüm ticari uçuşların kaydedildiği bir kayıt defteri tuttukları konusunda hemfikirler. Ardından, 805 pilotu, izleyici mermileriyle 120 uyarı çekimleri yaptığını iddia etti. Konuşmalarını kaydeden kaset bu sürümü doğrulamıyor. KAL-007, yaz aylarının 90 saniyelerinin kaldığı noktaya - yaklaşık 19 kilometre - ulaşan noktaya ulaştığında, yakıt tankları korkunç bir hızla boşalan uluslararası hava sahasına - Su-15'e, salvo ateş etti ve sonuçları görmek için kısa bir süre ertelendi. .
Gizemli sonuçlar
Korkunç suçlamalara ve diplomatların ve politikacıların karşı suçlamalarına rağmen, hiç kimse olayın büyük güçlerle karşı karşıya gelmesini istemiyordu. Başkan Reagan “insanlığa karşı suç” dan bahsetti, ancak ABD'den diğer ülkelerden Sovyetler Birliği ile hava iletişimini iki ay boyunca durdurmalarını istemek gibi tepkileri dengelendi. 11 Batı devletleri uzun süren yaptırımlar kabul etmediler. Masum sivillerin ölümü bir trajediydi, ancak dünya topluluğu intikamın veya cezanın milyonlarca hayatın kurtarılabileceği ilişkilerin gelişmesine engel olmamalıdır. KAL-007’in imhasına ilişkin gerçeklerin yayınlanması bile Cenevre’deki Sovyet ve Amerikan temsilcilerinin nükleer silahlarla ilgili taslak anlaşma müzakerelerine devam etmesini engellemedi. Reagan'a göre, ABD yaklaşımı "müzakerelerin devamında öfke göstermekti" idi. Uzmanlar intikam almak istemedi, ama bilmeceyi çözmek istediler. Böyle korkunç bir gezinme hatası tekrar ortaya çıkabilir mi? Soruşturmalar, soruşturmalar ve varsayımlar hiçbir şeye rastlamadı. Bununla birlikte, Seattle'daki Boeing şirketinin mekanik standındaki uçuş koşullarının simüle edilmesinden sonra yapılan hesaplamalar sonucunda ikna edici bir açıklama yapıldı. Uçağın komutanı Chon, Anchorage'dan uçarken, Alaska havaalanının yüksek frekanslı radyo işaretinin önlenmesi için geçici olarak kapatıldığından, INS sistemiyle önceden programlanmış uçuş yolunu doğrulayamadı. Pusulasına binmeye güvenen pilot, 246 parkurunun üzerine kurdu. Öngörülen Romeo-20 güzergahından sapma, pusulanın tüm 9 ° 'ini oluşturacaktır. Eğer mürettebatın komutanı bu rotayı izlemeye devam ederse ve INS'ye geçmediyse, üst atmosferdeki rüzgar hızıyla birleşmiş olan hatası, Sovyet avcılarının gözcü roketlerinin altındaki KAL-007'a yol açabilirdi. Uçaktaki elektrikle ilgili sorun, en önemli navigasyon sistemlerini, ışıkları ve radyo vericilerini tamamen devre dışı bırakarak onu felç edebilir mi? Böyle bir gelişme olasılığı son derece azdır. Üç INS biriminin her biri kendi gücüyle çalışıyordu. Işıklar, çalışma şartlarında, uçaktaki her jet motoru için olan dört elektrik jeneratöründen herhangi biri tarafından korunabilir. Ölümcül patlamaya kadar mürettebat, bir dakika boyunca rota boyunca yer alan yer izleme istasyonları ile teması kaybetmedi.
Dünya sahnesinde insan trajedisi
- Özel birşey yok, en yaygın uçuş. Çok sakin bir uçuş oldu, ”diyor KAL-007 uçuşunun ilk ayağının ekonomik kısmından sorumlu olan görevli. Ve gerçekten de, yalnızca birinci sınıfa uçan bir Amerikan Kongre üyesi hariç, yolcuların geri kalanı sıradan vatandaşlardı. Birçoğu bütün aileleri uçurdu. Yolcuların çoğu zamanlarını aynı şekilde geçirdi - loş bir kabinde uyumak için saatlerini harcadılar. Her şey her zamanki gibiydi. Birçok ticari uçuş her ay KAL-007 güzergahını takip etti. Bu sıradanlık nedeniyle, akrabaların ve arkadaşların kedere katlanmaları daha da zordu. Kore'den yas tutan akrabalar Hokkaido'ya götürüldü ve onları o uçağın yolcularından biri olan çocuğun cesedinin bulunduğu sulara götüren feribotlar kullanıldı. Ölenlerin anısına, çelenkler ve doğal çiçek buketleri piyasaya sürüldü.