Paris Abides
“Bu binada kokain yapan insanların miktarını hiç merak ettiniz mi?”
“Adamımı tanımıyorum. Böyle işe yaramaz bir sorunun amacı nedir? ”
“Sadece merak ediyorum, sanırım.”
“Biliyorsunuz, insanlar meraklarını dünyaya ilişkin algılarını arttırmak için bir araç olarak kullandıklarında, bunu, neşeli zamanların veya kendi ruhlarında yerleşik gizli sırların büyüleyici portrelerini oluşturmak için yaparlar. Öte yandan, doğal barış düzenini bozmak için merakınızı kullanın ”
“Bir dick dostum olmaya gerek yok.”
“Bu kadar geniş olmasaydın kötü olmak için bir sebep olmazdı.”
“Ah, öyleyse şimdi gizli anlamlarla ilgili bir soru geniş mi?”
“Gizli anlamlarla ilgili sorunuz nedir?”
“… Yine ne hakkında konuşuyorduk?”
Arkadaşı ve Arkadaşı, şu anda remodelled Louvre müzesinin birkaç kavisli çizgisinde dolaşıyorlardı. Bu dünyaca bilinen önemsiz şeyleri sürekli olarak konuşmaları, geçen diğer turistleri uyaran bir kargaşayı oluşturur. İki yoldaş eylemlerinin sonuçlarını habersizdi. Üç saatten fazla bir süredir müze katına doğru yürüyorlar. Psiko-aktif ilaç meskalinde burun derinliklerinde oldukları unutulmamalıdır. Kimse konuşmasını bölmek için zahmet etmedi; sohbete sürüklenmekten korkuyorlardı. Güvenlik görevlileri kendilerinin tehdit olmadığını hissettiler; sadece bir avuç Amerikan salakları.
İkinci katın sol üst köşesinden üç odalı, ünlü Monoton Lisa'nın [1] resminin solunda, O'nun Buddy'sinin en az yarım saat boyunca göz atmaya yetecek kadar ilgi çekici bulduğu resminde keşfedilmemiş bir tablo vardı. Arkadaşının, “keskin nihilist saçmalık” dediği şeyle zamanını boşa harcama arzusu yoktu, çünkü kendi çapraz yolundan manzarayı izliyordu, sanki yine de küçük bir olay olması gereken şeyi yeniden ele geçirmeye çalışıyormuş gibi o anı kafasında tekrar tekrar tekrarlayarak tekrar canlandıran bir hatıra olarak saklayın, böylelikle daha sonra hayattaki güzel şeyleri hatırlayabilmenizi sağlar. Bu duygudan çok zevk aldı, çok az yaşamdan sadece birkaç millet deneyimlemeye başladı. Dikkatsizlik hissi, kendinizde ve çevrenizde iç ve toplumsal barış. Sadece geçen ay, sadece ofis binalarındaki temel sessizlik eksikliğine dayanan kazançlı bir yaşam tarzı için bir fırsat sundu. O böyle bir insandı.
Öte yandan arkadaşı Buddy, bir deforme olmuş düşük-yaşamın sınırları geçmeye istekli olduğu ihtimalinin olmadığı bir yer arıyordu. Bazıları onun hatalı davranışının yıllarca çocuğun reddedilmesinden kaynaklandığını söylüyor. Ebeveynleri öfkesini içkiyle kanalize etmenin sağlıklı olduğunu düşünüyorlardı; geldiği yerde, herkes herşeyi tamir etmeye alkole alışmıştı. Liseden mezun olduğunda, her gün içiyordu. Üç rehabilitasyon yeterli değildi, bu yüzden işlevlerini yaratıcı olmayan bir şekilde sakatlayan başka bir hobi aldı: bir din ve soğuk hindi arayışı. Uzun ve aniden sıkıcı bir süreçti. Günlük Mukaddes Kitabı okumaya başladı - her dindar katolik hakkında konuşur, ancak hiçbir şey bulamaz, ama İslamcılık tutkusu varken aşırılıkçılığın felsefi tavrına derinden gömülmüş olduğunu keşfetmeye başlar.
Satanizm'i ele geçirmek üzereyken, Arkadaşı ona her gün garip sikiklerle Paris'te birkaç gün geçireceğiniz bir çeşit gezi hakkında bilgi verdi. Her şey hakkında çok fazla ayrıntı vermedi, ancak Buddy'nin kaşlarını kaldırmak için hala yeterliydi. Aydınlanma amacıyla toplanan bir avuç yabancıyla biraz zaman geçirmenin zarar vermeyeceğini düşündü. Bunun yanı sıra, Arkadaşı bir şeyi tam anlamıyla öğrenmenize izin verebilecek bir adam gibi görünüyordu.
Paris'e şafak vaktinde geldiler. Arkadaşı, bir çift beyaz pantolonla örülmüş ipek benzeri bir ceket giyiyordu; onu bir İrlanda çobanı gibi göstermesini sağladı. Arkadaşı, bir erkeğe sığabileceğin tüm pahalı eşyaları giydi. Bu anı kafasında defalarca yeniden yaşadı - Paris havalimanının etrafında yürüdü, Avrupa'nın temiz havasını kokluyorken - ve şimdi tam beşinci ve ara sıra altıncı duyularından hemen önce gerçek oldu, ani bir patlama nihilizm ruhunu gizledi. Şu ana kadar yapılan birikimin yürütmesinde kötü bir koku vardı. O anlardaydı, Buddy, günün geri kalanı için şikayet sesleri ile havayı bombaladı.
“İsa Mesih bu yere inanabiliyor musunuz?
“Trafik çok yavaş!”
“Buradaki insanlar sadece en kaba mı?”
“Bunun için şeytan kilisesine telkinimi durdurdum?”
“Ne lanet bir boşluk.”
“Bu gördüğün en pis pizza mı yoksa?”
“Yaz olması gerekmiyor mu? Bu iklimin nesi var ?!”
Kabarıklığı biraz sinirlendi, ancak Arkadaşı elinden geldiğince en iyi şekilde uyuma devam etti, çünkü arkadaşlarının yaptığı bu. O otobüse bindikten sonra otele gelmek için otobüse binmeye devam etti. Otobüs, onları şehirdeki tipik ilgi çekici yerler arasında dolaştırdı. Arkadaşı otobüsün sol camında görünen, ortada oturan, en sevdiği müzik sanatçıları Talking Heads'i dinleyen her şeye dikkat ediyordu.
Sıcak bir yaz esintisi, Arkadaşı için yeni toprak hissini ortaya çıkardı. Sokaklarda dolaşan, dünyadaki bakımsız, yabancılara gülümseyen ve kendi küçük dünyalarının sınırlarında kendilerini rahatlatan sıradan turistlerin tadını çıkardı. O otobüste hiçbir iş yapmadı, neşeli ve kıskançlıkla dolu. Bütün bunlar kendisine tutuldu, yakında serbest bırakılmasının emri verileceğini bilerek. Dinlenmenin tadını çıkarmak için bolca zaman vardı.
Buddy’nin şikayetleri turne ilerledikçe genişledi. Önce otel, sonra yemek, sonra sandalyeler, garson, içki, buz, zemin, bomba ile ilgili bir sorun oluştu. çok güçlü olan ruhuyla ilgili bir sorun olduğunu. [2] Hepsi değersizdi, her şey. Hava, ağaçlar, binalar, yaşam. Hepsinin amaç ve varoluşu yok etmek için bir silah olduklarını.
Buddy’nin ses tonu, bildiğinden daha fazla insanın dikkatini çekiyordu. Bazıları için oldukça eğlenceliydi. Arkadaşının kendisi tiyatroda rahat etti. Grubun diğer insanların masraflarına iyi bir şekilde gülmesi gerekiyordu.
Arkadaşı, yolculuğa sadece birkaç saat boyunca duygusal yolculuğa çıkarken, Arkadaşı zaman aradıklarında aradığı zamanın bir parçası olabileceği bir hafızayı keşfedebildiği için zevk alıyordu.
Otellerine yerleştirilmişlerdi - kentin eteklerinde, yakın zamanda yeniden şekillendirilmiş finans bölgesinin yanında, gevşetme ve yumuşak olma fırsatını yakaladıklarında, şu anda O'nu görmek için en çok neyi beklediklerini anlatıyorlardı. Buddy, 20 metre yarıçapındaki herkesi kızdırdıktan sonra çok daha iyi hissediyordu.
“Bu ilk defa ABD dışında bulundum adamım. Bazı nedenlerden dolayı hala tam olarak inanamıyorum ”dedi.
"Evet dostum. Seni hissediyorum. Son zamanlarda işler benim için oldukça zor oldu. Bu kaltağa derinlemesine bakıp biraz derinlemesine bakmalıyım ”diye yanıtlıyor Buddy.
“Hayır dostum, kimse sana karşı sert olmadı. Kendine sert davrandın. Onlarla başa çıkmalısın, kendi yolunda sorun. ”
“Sence bunu nasıl yapalım Bay Royal-Dali-Fuck?”
“Nasıl bilmeliyim ki? Buraya gitmek için gittin değil mi?
“Sanırım yaptım. Paris, bütün lanet yerlerden. Tibet’e gitmeliydim. ”
“Lütfen Tibet'te bir gün sürmeyeceksin. Kesintisiz bir şekilde sızlanıp kalıyorsun. Sıcaklığın 0'ın altına düştüğünde, İngilizce konuşan tek bir rehber bulamadığınızda, ufukta bombaların patladığını duyduğunuzda yaşayacağınız sinir krizini hayal edin.
“Tamam, tamam, anladım, anladım, var oluşu acı ve acı beni Tibet’te takip edecek, ucuz oyunculuk becerisine sahip olmana gerek yok.”
“Bu adam için buradayım.”
“Ah, kahretsin. İnsanları görmek için en çok neyi bekliyorsunuz? ”
“Belirli bir yer yok. Tanrıya dürüst. Bir karmaşa yapmayı ve uçurtma taşlarıyla dolu sokaklarda yürümeyi dört gözle bekliyorum. ”
“Serin bir plana benziyor. Ama bir yerlere gitmek istemez miydin? Buranın görecek çok şeyi var. ”
“Bu gerçekten Paris hakkında kazdığım şeyler değil. Bütün müzeler? Bütün o sihir mi? Hayır dostum. Bu konuda gerçekten kazdığım şey gizem. Sokaklar. Atmosfer. Yerler? Bu bir düşünce sonrası. Beni ilgilendiren yerlerin arkasındaki kültür. Burada anlatılan hikayeler, bu modern çağın sunduğu en unutulmazlar arasında. Mekanı benzersiz yapan şey, ortalama bir yaşamdan daha büyük bir şey arayanlar için kişisel bir vaha. ”
“Bu, orada vaaz veren bir sonraki seviye adamım”, dedi Buddy.
“Her ne adamsa. Biraz gezintiye çıkmak istiyorum. ”
“Yol boyunca hash satan birini bulursanız beni çarptırın.”
"Yapacağım."
Devam etmek… istediğim zaman.
[1] Resmen Mona Lisa olarak bilinen resmin adı, bir grup Maymun eylemcisinin bu tür isimlerin primatlara hakaret ettiğini, “Mona” kelimesi İspanyolca'da maymun kelimesinin dişi bir türevi olduğunu iddia ettikten sonra Monoton Lisa olarak değiştirildi. Konuşabilecek temsilcisi olmadıkları için hayvanlar için konuştuklarını iddia ettiler.
[2] “Harika, tam ihtiyacım olan şey. Varoluşsal bir yürüyüş krizi ”, yaratıcı bir şekilde kendi arkadaşı olduğunu düşündü.
Bundan zevk aldıysanız, Avrupa hakkında daha fazla hikaye: