bu sefer son Ertesi yıl, Blur’un dört üyesinin yakın zamanda birlikte bir albüm yapma planları yoktu. Sonra bu yaz Wembley Stadyumu’nda oynama şansları olabileceğini duydular. 59 yaşındaki davulcu Dave Rowntree, “Buna hayır diyemezsin” diyor. “Gerçekten Birleşik Krallık’taki en ikonik mekan. 90’ların sonlarında sözde şöhretimizin zirvesindeyken kesinlikle Wembley oynamıyorduk.
20 yıl önce ilk kez ayrıldıklarından beri, eski ve gelecekteki grup arkadaşları dört farklı yol izlediler. 55 yaşındaki şarkıcı Damon Albarn, bu bahar diğer grubu Gorillaz ile Coachella oynadı; 54 yaşındaki gitarist Graham Coxon, yakın zamanda yaratıcılık ve bağımlılık hakkında bir anı kitabı yayınladı; 54 yaşındaki basçı Alex James, İngiltere kırsalındaki mandırasında her yıl bir yemek ve müzik festivaline ev sahipliği yapıyor; ve Rowntree, birkaç yıl yerel siyasette çalıştıktan sonra ilk solo çıkışını yaptı.
Bulanıklık artık dağılmıyor – 2009’dan başlayarak birkaç yılda bir, hayranlarının zevkine göre İngiltere’de ve yurtdışında bir avuç yeniden birleşme şovu oynadılar. Anavatanlarında, şimdi muhtemelen zirvede olduklarından daha fazla seviliyorlar. Ancak geçen yıl itibariyle, yeniden bir araya gelmelerinden bu yana yalnızca bir yeni albüm tamamlamayı başardılar: 2015’ler Sihirli Kırbaç, Coxon’un Hong Kong’daki konserler arasında kaydedilen bir dizi stüdyo reçelinden bir araya getirdiği beklenmedik bir darbe. James, “Bu sekiz yıl önceydi” diyor. “Gerçekten ayrılsak bile tekrar bir araya gelmemiz bu kadar uzun sürmedi.”
Dört eski arkadaş, Aralık 2022’nin başlarında Londra’da buluştuğunda, Wembley’deki tek bir performansın ötesindeki her şey biraz zor gibi görünüyordu. James, “’Tamam, bakalım birbirimizle aynı odada olmaya dayanabilecek miyiz’ dedik” diyor. O toplantıdan sonra Rowntree ile pek cesaret verici olmayan bir konuşmayı hatırlıyor: “Gerçekten solgundu. ‘Bunun olacağını sanmıyorum dostum’ gibiydi.
Ancak, önümüzdeki hafta sonu gerçekleşecek olan 90.000 kişilik futbol stadyumunda iki tarih etrafında inşa edilen yaklaşık on yıldaki ilk turlarını onaylamak için zorlandılar. Dahası, mucizevi olmayan yeni bir albüm yapmaya devam ettiler: Darren Türküsü21 Temmuz’da çıktı.
Editör’ün seçtikleri
James, “Gerçekten çok beklenmedik,” diyor. “Hamile olduğumuzu bilmiyorduk ve bir süpermarketin otoparkında doğum yaptık. ‘Aman Tanrım, bu çok güzel bir çocuk!’ gibi bir şey.”
Geçen Aralık ayındaki grup toplantısından yaklaşık bir ay sonra, dört müzisyen Albarn’ın Londra stüdyosunda yapımcı James Ford (Arctic Monkeys, Jessie Ware) ile bu yaz için yeni müzik toplayıp toplayamayacaklarını görmek için bir araya geldi. Rowntree alaycı bir şekilde, “Hepimizin daha yaşlı ve daha akıllı olduğumuzu ve tüm eski husumetin artık geçmişte kaldığını söylemek yanlış olur,” diyor. “Birbirimizi seviyoruz ve aynı anda sadece ailenin yapabileceği şekilde birbirimize katlanamayız. Ama dürüst olmak gerekirse, bu sefer yılın başından beri gülümsemeler ve kahkahalar oldu.”
James, “Hepimiz oturup birlikte oynamaya başlar başlamaz, saf bir sihirdi,” diye katılıyor James. “Belki şarkıcılar ve gitaristler acı çekmeleri gerektiğini hissediyorlar, aksi halde ortaya çıkmamışlar. Ama bana göre Blur her zaman zahmetsiz, keyifli, ağırlıksız bir deneyim olmuştur… Dünyadaki tüm yıllar geride kalır ve sadece dördümüz ve odadaki müzik ve o ilk provadan bu yana hiçbir şey değişmedi 35 yıl evvel.”
Bu Ocak ayındaki ilk stüdyo günlerinin sonunda James, dört şarkının temel parçalarını kaydettiklerini tahmin ediyor. Bunlardan biri “St. Charles Square,” keskin dişli, Bowie benzeri bir rock’çıydı (“berbat ettim/bunu ilk yapan ben değilim”), basçının hareket etmesini sağladı. “Damon’la bir aşağı bir yukarı zıplıyordum,” diye hatırlıyor. “İkimiz de kafamızı vuruyorduk. ‘Kahretsin, bu harika hissettiriyor’ diye düşündüm.”
İlgili
Yeni albümün ilk single’ı olan “The Narcissist” gibi diğer şarkılar, açık ve duygusal tonlarıyla James’i etkiledi. “Damon bir şarkı yazarı ve aslında bir müzisyen olarak gerçekten gelişti” diyor. “Bu kayıtta gerçekten kalbini koluna takıyor. Orada herhangi bir yapaylık varmış gibi hissettirmiyor. Sadece saf ve etkileyici hissettiriyor.
Seanslar kolayca geçti. Rowntree, “Hiç tenis oynar mısın bilmiyorum ama ben hevesli bir tenis oyuncusuyum” diyor. “Bazı günler, raketiniz 1,8 metre çapındaymış gibi geliyor. Oynadığın şut ne kadar aptalca olursa, yere düştüğünde o kadar parlak görünür. Albüm biraz öyle oldu. Denediğimiz her şey işe yaradı.”
James’e göre bu, Blur için alışılmadık bir durum değil. 1998’i, elektronik yapımcısı William Orbit ile işkenceli deneysel zaferlerini kaydetmeye başladıkları ilk zamanı düşünüyor. 13: “Yazın gerçekten bunaltıcı bir gündü ve Damon’ın Batı Londra’da kliması olmayan bu küçücük stüdyosu vardı. William az önce çıktı Işık ışını Madonna ile, muhtemelen California’daki inanılmaz lüks bir stüdyoda. Hepimiz oraya tıkılmıştık ve William köşede korkmuş görünüyordu. Damon birkaç akor yazdı ve hepimiz çalmaya başladık ve William’ın ağzının açık kaldığını gördüm. Daha sonra bana ‘Böyle bir düzenlemeyi nasıl uyduruyorsun?’ dedi. Ve ‘Pekala, bunu 10 yıl boyunca her gün yap’ gibi. Bu kolay.'”
Hızla yaklaşan bir teslim tarihi olarak bu yılı Wembley ile kaydetmek, müziğe biraz aciliyet kazandırdı. Rowntree, onu üretilen ortamla karşılaştırır. Modern Yaşam ÇöptürBlur’u o on yılın Britpop hareketinin öncüsü yapan 1993 atılımı. “O zamanlar plak şirketinden gelen farklı bir baskıydı” diyor. “Ama bunu yapmak zorundaydık, iyi olmalıydı ve şimdi olması gerekiyordu. Bu tür bir baskı sizi ya yapabilir ya da kırabilir.”
James’e o dönem başka bir açıdan da hatırlatılıyor. “O zamandan beri sahip olduğumuz en küçük grup Modern Hayat Çöptür,” diyor. “İtibaren Park hayatı ileride, nefesli çalgılar, yaylı çalgılar, yardımcı şarkıcılar, orkestralar, kahrolası perküsyon vardı. Çılgıncaydı.” Bu sefer devam ediyor, “onu en temel özüne kadar çıkardık. Kulağa gerçekten bir Blur kaydı gibi geliyor ve hissettiriyor.”
üzerinde bazı şarkılar Darren Türküsü grubun geçmişinden net bir şekilde geri dönüş – belki de Albarn’ın 2003 solo demosuna dayanan ve grubun uzun süredir güvenlik şefi olan Darren “Smoggy” Evans’a ithaf edilen açılış şarkısı “The Ballad”dan başka bir şey değil. Rowntree, “Damon uzun zaman önce bir parça şarkı yazmıştı ve onu hiç bitirmemişti,” diyor. “Bitmemiş olmasına rağmen Smoggy orada harika bir şarkı olduğunu görebiliyordu. Yani ikisi yalnızken, Smoggy bu şarkıyı bitirmesi için Damon’a defalarca dırdır ederdi. Bu ‘The Ballad of Darren’ oldu.’”
Birincil kayıtla işleri bittiğinde, grup arkadaşları kendi yollarına gittiler. James, “Damon, İngiltere’nin batısında, dünyanın çok ıssız, sessiz ve güzel bir parçası olan boonies’deki Devon’daki evine çekildi” diyor. “Orada zamanını aldı ve gerçekten vokalleri derinden kazdı.”
Rowntree, “Şarkıların ne hakkında olduğu hakkında Damon’ın ağzına laf sokmak istemiyorum,” diye ekliyor. “Ama bana kesinlikle çok kişiselmiş gibi geldi ve o an Damon en iyi halinde. Zekice uyandırabildiği bu tür melankolik düşünceli ruh hali – bundan çok vardı.
James ve Rowntree, biz konuşurken dünyanın kendi sessiz bölgelerinden Zoom’a giriş yapmış durumdalar. James’in durumunda, grup projeleri arasında bir dizi peynir ürettiği Oxfordshire çiftliğinde bir ahır. “Pek çok müzisyen sonunda çiftliklerde yaşıyor,” diye düşünüyor. “Bence tüm o yıllar bavulların dışında yaşıyor. Kök salmanız ve biraz sakinleşmeniz gerekiyor.”
Bu günlerde basçı, Blur’un yeniden bir araya gelmesinin yanı sıra şaşırtıcı derecede hayati hissettiren yeni işler yaptığı için minnettar görünüyor. “Bunca yıldır birlikte oynamak, sahip olduğumuz çok ama çok değerli bir şey” diyor. “Ama hepimizin gerçekten gurur duyduğu bir kayıt yapmayı başarmış olmamız, bu turne dönemine yepyeni bir bağlam kazandırıyor. Bu artık bir nostalji meselesi değil.”
trend
Wembley’den sonra bu yıl Avrupa, Japonya ve Güney Amerika’da daha fazla randevuya çıkacaklar; Blur’un 2015’te Madison Square Garden ve Hollywood Bowl’da bir defaya mahsus unutulmaz şovlarda oynadığı ABD’ye dönmeyi umut eden hayranların şimdilik beklemesi gerekecek.
James, “Gerçekten iyi bildiğimiz bazı şarkıların provasını bile yapmıyoruz, çünkü bu tür tekrarlarla şarkının lekelenmesini asla istemezsiniz,” diye ekliyor. “Tekrar o sesi çıkarıyor olmak çok güzel.”