ritüel
ritüel , gelenek veya kutsal kararname ile öngörülen törensel eylemlerin performansı. Ritüel, bilinen tüm toplumlar tarafından sergilenen belirli, gözlemlenebilir bir davranış biçimidir. Böylece ritüeli insanları tanımlamanın veya tanımlamanın bir yolu olarak görmek mümkündür.
Doğa ve önemi
İnsanlar bazen temelde rasyonel, ekonomik, politik veya oyun oynayan bir tür olarak tanımlanır veya tanımlanır. Bununla birlikte, ritüel ve sözlü davranışları arasında çarpıcı bir paralellik sergileyen ritüel varlıklar olarak da görülebilirler. Dilin keyfi kurallara dayanan bir semboller sistemi olması gibi, ritüel de keyfi kurallara dayanan bir sembolik eylemler sistemi olarak görülebilir.
Ritüel ve dil arasındaki karmaşık ama karmaşık ilişki, ritüel davranışı açıklamaya yönelik çeşitli girişimlerin tarihinde görülebilir. Çoğu açıklamada, dil, ritüelin doğasıyla ilgili teoride gerekli bir faktör haline gelir ve ritüel açıklamalarına bağlı olan özel dil biçimi, mitin dilidir. Her ikisi de efsane ve ritüel, herhangi bir din analizi için temel olmaya devam etmektedir.
Ritüelin doğası ve kökeni hakkında bir teoriye üç genel yaklaşım hakimdir.
köken yaklaşımı
İlk yaklaşım, dini olduğu kadar ritüeli de tarihsel kökenle ilgili bir teori aracılığıyla açıklama girişimiydi. Çoğu durumda, bu teori aynı zamanda evrimsel bir varsayımdır. hipotez Bu, tarih boyunca ritüel davranışın gelişimini açıklar. Basit Öncül , veya yasa, bu yaklaşım için, ontogeny'nin (bireysel bir organizmanın gelişimi) filogeniyi (ilgili bir organizma grubunun evrimi) özetlemesidir. embriyo insan evrimi tarihinin ana rahmindeki aşamalarını, örneğin solungaç evresini özetler. Ritüelin görünüşte evrensel kapsamını açıklamanın çözümü, en eskisini bulmadaki başarıya bağlıydı. kültürler ve kültler. Bilim adamları, bu kökeni keşfedebilirlerse, çağdaş insan ritüellerini açıklayabileceklerine inanıyorlardı.
Bu yaklaşımda neredeyse yazarlar kadar çok çözüm var. Ritüelin kökeni arayışında, araştırma, iyi bilinen okuryazar kültürlerden daha az karmaşık ve okuma yazma öncesi gibi görünen kültürlere döndü. İlkel din ve ilkel kültür terimlerinin kullanımı, ritüel, mit ve dinin anlamına bir cevap ararken bu yaklaşımdan gelir. Çeşitli kültürler ve ritüeller seçildi, insanların veya hayvanların kurban edilmesi spekülasyonların ana konularından biri haline geldi, ancak kurban ritüelinin kesin motivasyonu veya nedeni teorinin önde gelen yazarları arasında tartışıldı. Teorisini ilk kez dokuzuncu baskıda yayınlayan İngiliz bir İncil bilgini olan W. Robertson Smith için. Ansiklopedi Britannica (1875-89), kurban, ilkel bir grubun üyeleri ile tanrıları arasındaki birlik arzusu tarafından motive edildi. Bu nedenle ritüelin kökeninin M.Ö. totemik (hayvan sembolik klan) kültleri; ve totemizm Birçok yazar için, bu nedenle, din ve ritüelin en erken aşaması olduğuna inanılıyordu. Bununla birlikte, ritüel gelişim ve evrimin çeşitli aşamaları üzerinde hiçbir zaman anlaşma sağlanamadı. Bu köken hipotezi göz önüne alındığında, arınma ritüelleri, hediye verme, piaküler (kefaret) ayinleri ve ibadet, orijinal kurban ritüelinin gelişmeleri veya ikincil aşamaları olarak görüldü. Hıristiyan Eucharist (Kutsal Komünyon), çağdaş ziyafetler ve sofra adabı ile birlikte, totemik kurbanda kökeni ve anlamı olan geç gelişmeler veya özellikler olarak açıklandı.
Robertson Smith'in teorisinin ritüelin kökeni üzerindeki etkisi, İngiliz antropolog Sir James Frazer, Fransız sosyolog Émile Durkheim ve Sigmund Freud , psikanalizin babası . Smith ile tam bir uyum içinde olmasalar da, kurban etme ve totemizm, dinin kökenini araştırmalarında birincil ilgi alanları olarak kaldılar. Frazer için arama, büyüye, dinden önceki bir aşamaya yol açtı. Hem Smith hem de Frazer, Durkheim'ı ritüel ve dinin kökenini totemizmde aramaya yöneltti. Avustralya . Durkheim, bilginlerin totemizmde ritüelin orijinal biçimini ve deneyimin kutsal ve dünyevi olana bölünmesini bulacağına inanıyordu. Onlara göre ritüel davranış, kutsalla ilgili bir tutum gerektirir; ve kutsal eylemler ve şeyler, bu nedenle, toplumun sembolik temsillerinden başka bir şey değildir. Son büyük çalışmasında, Musa ve Monoteizm Freud, dinin ve ritüelin kökeninin fedakarlıkta bulunabileceğine de ikna oldu.
Sigmund Freud Sigmund Freud, 1921. Mary Evans/Sigmund Freud Telif Hakları (W.E. Freud'un izniyle)