Akra, Gana – 2019’da Gana cumhurbaşkanı, diasporadaki Afrikalı torunları, ilk Afrikalıların şimdi Virginia olarak bilinen koloniye bir köle gemisinde gelmesinden bu yana 400 yıl anısına “Dönüş Yılı”nı kutlamaya davet etti. Davet, Gana’ya rekor turizm ve kalmak için vize başvurusunda bulunan Amerikalıların sayısında bir artışa yol açtı.
Ama 2020’de Amerika Birleşik Devletleri’ndeki olaylardı veBu, Amerika’dan Afrika’ya taşınmak isteyen insanlarda gerçek bir artışa neden oldu.
Gana’nın Atlantik kıyısındaki Elmina Kalesi, Amerikan kıyılarından 5.000 milden fazla uzaklıkta, ancak beş asırlık yapı, ABD tarihinde özellikle karanlık bir yer işgal ediyor. Yüzlerce yıl önce, kıtanın dört bir yanından Afrikalıların köle olarak satıldığı merkezi bir ticaret merkeziydi.
ABD ırkçı geçmişiyle yüzleşmeye devam ederken, Gana bu tarihi alt üst ediyor ve Siyah Amerikalıları evlerine davet ediyor.
Sonjiah Davis, Washington cool’unun simgesiydi. Duygusal sağlıkla başa çıkmak için eğitilmiş, bağlantıları iyi, başarılı bir terapistti. Yine de, Amerika Birleşik Devletleri’nin başkentinde yaşarken, sürekli omzunun üzerinden baktığını söylüyor.
CBS News muhabiri Debora Patta’ya “İnsanların Amerikan rüyası olarak kabul edeceği şeyi yaşıyordum” dedi. “Eğitimliydim, profesyoneldim. Arkadaşlarım vardı. Sosyetik biriydim… ama kendimi asla güvende hissetmedim.”
Davis, transatlantik köle ticaretinden köle ticaretine kadar travmanın DNA’sında gömülü olduğuna inanıyor.1921’de ailesinden bazılarının evlerini terk ettiğini gördü.
Irkçılığın travmasının “duygusal ve psikolojik bir bedel almaya başladığını” söyledi.
CBS News’e verdiği demeçte, “Özellikle polis açısından ne kadar travmatize olduğumun farkında bile değildim” dedi. “Her zaman ilk düşüncem, ‘Aman Tanrım, bilirsin, ya bir polis memuru beni kenara çekerse? Fiziksel olarak güvende olacak mıyım? Bundan canlı mı çıkacağım?'”
SonraMinnesota’da bir polis memurunun elindeki cinayet, küresel çapta bir öfke çığlığına yol açtı. Tümü Siyahların hayatı önemlidir.
Davis için bu bir kırılma noktasıydı.
“Zar zor tutunuyordum. Sinir krizi geçirmek üzere olduğumu hissedebiliyordum” dedi. “Bu yüzden oradan ayrılmam gerektiğine karar verdim.”
Hükümetin Geri Dönüş Yılı kampanyası sırasında 2019’da Gana’yı zaten ziyaret etmişti. Tanıtım rekor sayıda turist çekti ve amacı ziyaretçileri sakinlere dönüştürmekti.
Afrika Diaspora Forumu Başkanı Erieka Bennet, George Floyd’un öldürülmesinden sonra örgütün soruşturmalarla dolup taştığını söyledi.
“Sadece aşırı yüklendi. Her gün, en azından – ve bu abartı değil – günde en az 300 kişi, ‘Gana’ya nasıl yerleşebiliriz?’ diyor. Amerika’dan çıkmak isteyen insanlarda bir his uyandırdı” dedi.
Yaklaşık 5.000 Afrikalı Amerikalı Gana’ya geri döndü ve kaldı.
Bennet, “Ev bir yer değildir. Bu, nerede olduğunuzu nasıl hissettiğinizdir” dedi. “Aidiyet duygusu, hoş geldin duygusu ve özgürlük duygusu.”
Bir yıldan biraz daha uzun bir süre önce Davis, Washington DC’deki evini bu özgürlük duygusuyla takas etti.
Terapi pratiği artık tamamen çevrimiçi ve modern Amerikan yaşamının rahatlığını kaçırırken, artık omzunun üzerinden bakmıyor.
“Sevildiğimi hissediyorum, desteklendiğimi hissediyorum. Saygı duyulduğumu hissediyorum. Önemli olduğumu hissediyorum” dedi. “Ten rengim için bakıldığımı hissetmiyorum. Ben burada sadece bir insanım. Ben sadece başka bir insanım.”
Gana ile kişisel bir bağlantı kurmaya gelince, Davis “köle kalesine geri dönme yeteneğini toplamaya çalıştığını” söyledi.
Birçok Siyah Amerikalı, köleleştirilmiş atalarının yeni dünyaya korkunç yolculuklarının köklerini Elmina Kalesi’ne ve Gana’nın Cape Coast’taki benzeri diğerlerine kadar takip edebildi.
Davis, 2019’daki ziyaretini şöyle hatırlıyor: “Oraya vardığımızda hazır olduğumu düşündüm, hazır olduğumu düşündüm ve zindana girerken nefes alamadım. Tekrar gitmem gerektiğini hissediyorum.”
Patta, kaleyi tekrar ziyaret ederken Davis’e katıldı. Korkunun gölgelediği koridorlarda yürüdüler, köle tacirlerinin zincire vurulmuş bedenlerin üzerinde dua ettiği kiliseyi geçtiler ve on binlerce insanın can verdiği, tanrının unuttuğu zindanlara girdiler.
Esaret altında kalelere sürüklenen Afrikalıların sadece üçte biri hayatta kalmayı başardı, ancak gemilere itildiler ve bir daha asla doğdukları topraklara geri dönmediler. Davis, kaleden geçerken, atalarının muhtemelen yüzlerce yıl önce kaleden veya buna benzer bir başkasından geçtiğinin kesinlikle farkındaydı.
“Ağır. Gerçekten ağır. Hissediyorsun,” dedi Patta’ya. Ve Amerika’ya farklı bir gözle bakmasını sağladı.
“Siyahi Amerikalılar olarak, Amerika’daki yerimizin farkına varmaya başladıklarını düşünüyorum. Amerika’nın gerçekten bizim orada olmamızın hiçbir zaman, özgür insanlar olarak tasarlanmadığını anlamaya başlıyoruz.”
Kısmen kendi kimliğini geri kazanmak için Amerika Birleşik Devletleri’nden ayrıldığını söyledi.
“Kendime, kaderime, hayallerime ve kendim için istediğim her şeyin kontrolünün bende olduğunu ve atalarımın benim için istediğini biliyorum” dedi.
Tulsa’ya yakın zamanda yaptığı bir gezide Davis bu ataları ziyaret etti ve onlara kendisi anlattı.
“Mezarlığa gittim ve onlara dedim ki, ‘Hey, bilirsin, başardım. Buradan çıktım. Geri döndüm. Geri döndüm. Buradan çıktım.'”
Kaynak : https://www.cbsnews.com/news/black-americans-leave-racism-in-us-to-reclaim-destiny-in-ghana/