Muhyî Abdurrahman Efendi ulemadan olan pederi Feyzullah Efendi ve dönemin meşhur ariflerinden Ali Efendi'den ders görerek icazet aldı. Bağdat'ta kadılık yaptı.[2] Anadolu Eyaleti Valisi Silahdar Mehmed Paşa'nın 1761 senesinde tamir ettirerek genişlettiği Takkeciler Camii'nin vakfiyesinde vakıf kaymakamı olarak bulunmuş ve 1761 senesinde yine Anadolu Valisi olarak bulunan Tevkî Mehmed Paşa'nın Pekmez Pazarı'nda yaptırdığı mektep ile Ahırardı'ndaki çeşmenin vakfına mütevelli tayin edilmiştir. 1771-1776 seneleri arasında Kütahya müftülüğünde bulunmuştur.
Kayıtlara göre vefatı 1782 veya daha sonradır. Kabri Kütahya'da Musalla Mezarlığı'nda ise de kitabesi yoktur.
Değerlendirme[değiştir | kaynağı değiştir]
Muhyî Efendi erdemli ve güvenilir bir zat olup halk kendisine hürmet ve itimat göstermiştir. Ailesi Kütahya'da dönemin en varlıklı ailelerindendi. 1769 senesinde Şeyhülislâm olan Mirzâzâde Said Mehmed Efendi, kemal ve faziletine hürmeten Muhyî Abdurrahman Efendi'ye "Abdurrahim" fetvasını hediye etmiş ve Muhyî Efendi'nin vefatından sonra bu fetva Hacı Abdullah isminde bir zat tarafından alınarak Kütahya fetvahânesine vakfedilmiştir. Abdurrahman Efendi'nin manzum Ferâiz risalesi vardır. Bu risale ve diğer dergilerini torunu Muhyîzade Hacı Ahmed Efendi muhafaza etmiştir.[3]
Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]
- ^ Muhyî Efendi'nin kendi el yazısıyla yazılmış mecmuasındaki hilâfetnamesinde silsilesi "Abdurrahman Muhiyüddin bin Feyzullah bin Yahya bin Ebü'lkabul Abdurrahman an evlâdı Şeyh Abdullahı İlahî Simavî" olarak gösterilmektedir
- ^ Kendi el yazısıyla yazılı bir mecmuada
- ^ Uzunçarşılı, İ. Hakkı, Kütahya Şehri, İstanbul Devlet Matbaası, 1932, s, 254, 255