Geçen yılın sonunda, Belarus boru hatlarıyla Rus gazını Avrupa’ya teslim etmeyi tehdit etti. Avrupa, yüzde 20’si Belarus’tan geçen gaz ihtiyacının dörtte biri için Rusya’ya güveniyor. Minsk ile Rus devi Gazprom arasındaki satır, son dakika anlaşmasına varılmadan önce Avrupa’ya, özellikle Litvanya, Almanya ve Polonya’ya verilen malzemeleri ciddi şekilde tehdit etti. Rusya ile Rusya arasında kalan ve Rusya gazının yüzde 80’ini Avrupa’ya taşıyan benzer bir güreş karşılaşması, geçen kış soğukta pek çoğunu bıraktı. Gazprom, Kiev’e tedarikini kestiğinde Avusturya, Macaristan ve Polonya çok etkilendi. Moskova, komşularına pazar altı pazarlık anlaşmaları yaptıktan yıllar sonra fiyatları Avrupa oranlarına uygun hale getirmesi gerektiğini iddia ediyor. Ancak Gürcistan gibi eleştirmenler, Kremlin’in Batı ile bağları kurmalarını cezalandırmanın siyasi bir manevrası olduğunu ve bölgedeki ekonomik üstünlüğünü pekiştirme girişimi olduğunu savunuyor. Bir yıl önce, Rusya, patlak veren bir boru hattını suçlayarak Gürcistan’a verilen malzemeleri geçici olarak kesti. Rusya, devlet kontrolündeki tekel Gazprom aracılığıyla ihraç ettiği dünyanın gaz rezervlerinin üçte birine oturuyor. Son krizler, Avrupa’nın dış kaynaklara bağımlılığını ve kırılganlığını vurgulayarak alternatiflere duyulan ihtiyacı artırdı. Enerji arzını çeşitlendirmek amacıyla Avrupa Birliği, Orta Asya gazını Türkiye üzerinden Avrupa’ya taşıyacak olan Nabucco doğal gaz boru hattı projesini başlattı. Ancak 2012 yılına kadar hazır olmayacak. Bir Avrupa Komisyonu raporuna göre, Avrupa, enerji ihtiyacının üçte ikisini, gaz ihtiyacının dörtte üçü de dahil olmak üzere 2020 yılına kadar ithal edecek. Büyüyen çevre bilinciyle birleşen rakamlar, nükleer yoldan yürümeyi seçen Fransa’ya bakmak için birçok kişiyi teşvik ediyor.