almanca bir terim olmasına rağmen genelde her dilde kullanılır, bir kişinin ya da bir ailenin geçmişten bu güne, mümkünse kişinin doğumundan veya ailenin başlangıcından itibaren gelişimini anlatan romandır.
tabii bu değişim plu gelişim genelde maneviyatta şahlanma, olgunlaşma, hayatın tokadını yiyip kızaran yanağı elle tutma vs... gibi örneklerle olacak, dubervillerin tess masum bir çocuk kadından arzunun sillesini yemiş bir hayat kadınına, kitap kurdu minik yetim jane aklı başında, ciddi mürebbiyeye, oradan da kendi hayatını yöneten olgun kadına dönüşecektir. siyah inci
'nin de annesinin yanında hoplaya zıplaya oynayan bir taydan ağır iş makinesine, sirk köpeği
'nin sayı saymasını bilen minik bir kuçudan acıyla uluyarak şarkılar söyleyen hüzünlü bir şov gösterisine dönüşmesini de eklemek mümkün olmaz mı?
anti bildungsromanlar arasında da ripley'in kusursuz bir suçluya dönüşümünü takip ettiğimiz maceralarını sayabiliriz belki.
bu bağlamda, hepimiz bildungsroman'ımızın orta sayfalarındayız, hakikaten.