İleri Çalışmalar Vakfı Genel Müdürü Andrei Grigoriev (c) İleri Çalışmalar Vakfı
“Herhangi bir şirketle çalışmaya hazırız”
Andrei Grigoriev - İleri Çalışmalar Vakfı Genel Müdürü, Moskova Fizik ve Teknoloji Enstitüsü (MIPT) Onursal Profesörü, teknik bilimler doktoru, rezerv genel müdürü. 1963'te doğdu 1986'te MIPT, Aerofizik ve Uzay Araştırma Fakültesi'nden mezun oldu. 1988'ten bu yana, Askeri Kimyasal Koruma Akademisi'nden mezun olduktan sonra, Savunma Bakanlığı araştırma kurumlarında görev yaptı. 1995'te - 1999 Rusya Savunma Bakanlığı Ekoloji ve Özel Koruma Araçları Ofisinde üst düzey görevlerde bulundu. 1999'te - 2012 Federal Teknik ve İhracat Kontrolü Hizmetinin yapılarında çalıştı. Kasım ayında, 2012, Şubat ayından bu yana Gelişmiş Araştırma Vakfı başkanlığından bu yana, Rusya Hükümeti altında Askeri-Sanayi Komisyonu üyeliğine atandı.
2013 için PE'nin finansman miktarının 2,3 milyar ruble olduğu bilinmektedir. Bu miktardaki finansman FPI'nin hedeflerine karşılık geliyor mu, bu bütçe dahilinde hangi projelerin uygulanması planlanıyor ve gelecek nedir?
Evet, bu rakam doğrudur ve 2013 için bu miktardaki fon yeterlidir. Şimdi söylendiği gibi, vakıf başlangıç aşamasındadır ve öncelikle birçok örgütsel görevi çözmemiz, projeler için rasyonel fon tahsisi geliştirmemiz, uzmanlık sistemlerini geliştirmemiz vb. Bu kolay bir iş değil, ancak doğal oluşumun tamamen doğal sorunlarına rağmen, yakın gelecekte belirli projeler üzerinde çalışmaya başlayacağız.
Temmuz ayında, fonun bilimsel ve teknik konseyi PFD'nin faaliyet programını gözden geçirdi. Çerçevesinde, üç veya dört yıl perspektifinde uygulayacağımız projeler göz önüne alınacaktır. Dahası, finansman miktarı ülke ekonomisinin durumuna, Maliye Bakanlığı'ndan aldığımız fikirlerin desteğine, ancak öncelikle sunduğumuz projelerin kalitesine bağlı olacaktır. Fonların ana kısmı doğrudan kalkınma ve uygulamalarına yönlendirilecektir.
Fonun ABD Gelişmiş Savunma Araştırma Projeleri Ajansı (Savunma Gelişmiş Araştırma Projeleri Ajansı, DARPA) ile analojiyle oluşturulduğu bilinmektedir. Kurumunuzun yapısı ve faaliyetlerinde ve DARPA'da neler görüyorsunuz ve farklı olan nedir?
Gerçekte, tek bir şeyle birleşiyoruz - çok uzun bir planlama ufku. Programlarımız 10, 15 ve hatta 20 yıllarında uygulanacak şekilde tasarlanmıştır. Aynı terimler DARPA'yı da karşılayabilir. Bu, acenteye, herhangi bir devletin (müşterinin) her zaman sahip olduğu mevcut gerçeklerden ve sorunlardan uzaklaşma fırsatı verir. Rusya'daki atılım gelişmelerinin eksikliğinin nedenlerinden biri, müşterinin birkaç “kısa vadeli proje” üzerinde çalışmayı teklif etmesiydi. Herhangi bir lider "burada ve şimdi" çalışması gerektiğini anladı, ön plana çıkan bir sürü güncel sorunu var gibi görünüyor. Uzak geleceği düşünmek sadece zaman değil. Ancak, 15 - 20 yıllarında kendilerini gösterecek ve ilgili olacak uzun vadeli problemler var. Ancak bu potansiyeli yakalamak için hâlâ gereklidir ve hem işletme müdürleri hem de devlet müşterisi temsilcileri, faaliyetlerindeki vurguyu her zaman bugünkü sorunların çözümüne doğru kaydırmak zorunda kalmaktadır.
Benzerliğin bittiği yer burasıdır. Faaliyetlerinde, DARPA ajanstan bağımsız olarak çok sayıda kanal ve makale ile finanse edilen temel araştırmanın sonuçlarına güvenebilir. Ve DARPA, finansmanı ile neredeyse bitmiş projelerden sadece "kayıyor". Çarpıcı bir örnek, DARPA'nın küçük, aslında bir bonus fonu olan ve belirli gelişmeler için katılımcıların maliyetlerini karşılayamayan sayısız yarışma düzenlenmesi. Üniversite programları, hibeler vb. İle zaten finanse edilen projeler yarışmalar için hazırlanmaktadır. Rusya'da, ne yazık ki, bu henüz mümkün değil, ancak zaten Eğitim ve Bilim Bakanlığı ile başarılı görüşmelerimiz oldu ve onlarla benzer ortak projeler başlatacağız.
Araştırma altyapısı da çok farklı. Rusya'da aniden bir şeyi geliştirmeyi başaran bir grup genç varsa, nerede üretileceği, test edeceği, vb. Gibi sorulara boğulacaklar. Halen tam bir zincir zinciri yok - araştırmadan uygulamaya kadar, her şeyin mucitlere açık olacağı zaman kapı ve ürünü ile nereye gideceğini anlardı. Böyle bir altyapının kurulmasında vakfın görevlerinden birini de görüyorum.
SSCB'de benzer yapılar var mıydı?
SSCB'de, bu yapı umut verici gelişmelerle uğraşan 13-e Savunma Bakanlığı Müdürlüğü idi. Birçok isim değişikliğinden sonra bu yapı, Milli Savunma Bakanlığı'nın bağırsaklarında ve şu anda var. Ek olarak, her savunma ürün müşterisinin umut verici gelişmelerle uğraşan bir grup veya departmanı vardır. Ancak aynı zamanda vakıf bu yapıların işlevlerini çoğaltmamaktadır. Birincisi: daha uzun bir planlama ufkuna odaklandık ve ikincisi: Vakfın kendisi, çığır açan araştırma ve geliştirmenin uygulanmasına yönelik yeni kurumsal yaklaşımların ele alınacağı deneysel bir platformdur.
Rusya Federasyonu Savunma Bakan Yardımcısı - Rusya Silahlı Kuvvetleri Silahlanma Şefi'nin görevine Aleksey Moskovsky tarafından bakıldığında, bir "Rus DARPA" yaratma girişiminde bulunuldu. Fonlar tahsis edildi, projeler başlatıldı, ancak gerçek gelişmeler yerine X. saatinde, sadece tozunu alan eski projeleri olan plaklar verildi. Bugün durum nedir?
Şu anda benzer bir şey var. Çeşitli projeler için 600'ten daha fazla teklif aldık, ancak hala çok az yeni, devrimci fikir var. Temel olarak, dediğiniz gibi, “toz kaplı” eski projeler. Bu durumun temel nedenlerinden biri, askeri-sanayi kompleksindeki fikir üreteçlerinin akut yetersizliğidir. Yeni nesil bir mühendis, tasarımcı ve geliştirici yetiştirmeliyiz - bunlar genç, yaratıcı ve muhtemelen kısmen maceracı insanlar olmalı. Bugün yetenekli gençlerin neden en yüksek tribünler de dahil olmak üzere askeri-sanayi kompleksine gitmek konusunda isteksiz oldukları hakkında çok şey söylendi. Benim düşünceme göre, gençleri sektöre çekmek sadece sosyal güvenceleri geliştirmekle değil, ahlaki motivasyonu da çok önemlidir. Her genç uzman, ülke için son derece önemli olan modern ve modern projelerle meşgul olduğunu anlamalıdır. Bir üniversite mezunu, eski bir teknoloji ve üretim üssü üzerinde çalışmaya başladığında, 1970 - 1980 kadar erken tasarlanmış bir projeden mezun oldu. teknik, “yakacağını” ve ilginç fikirler ve çözümler üretebileceğini ummak mümkün mü?
Mevcut sistem çerçevesinde “yeni bir MIC” oluşturmaya başlamanın gerekli olduğuna inanıyorum. Ve burada şu yaklaşımı seçtik - “laboratuvarlar-fonlar” denildi. Yeni geliştirme ekiplerinin oluşması için bir platform haline gelecekler ve bugün dünyanın en iyi ekipmanlarıyla donatılmaları gerekiyor. Laboratuvarlar fonun yapısal birimleri olmak zorunda değildir, büyük işletmelerin ve şirketlerin bir parçası olabilirler, ancak farkları, projelerimizi ancak belirli bir işletme projemiz için ayrı bir yapısal birim oluşturuyorsa (bölüm, laboratuvar ve vb.) İçinde, tüm çalışanlar sadece görevlerimizle meşgul olacak, başka bir şey yapmayacaklar. Bu yapısal alt bölümün tahsis edilmesi gerektiği gerçeğinin yanı sıra, çalışması normal olarak işletmenin altyapısı (stantlar, test tesisleri, çokgenler) tarafından sağlanmalıdır. Ve bu fonun görevi - bu şirketle uygun bir anlaşma yaparak ihtiyacınız olan her şeyi sağlamak.
Rosnano, UAC, USC gibi devlerden mi bahsediyoruz, yoksa daha küçük işletmelerle çalışmaya hazır mısınız?
Herhangi bir şirketle çalışmaya hazırız. İdeal olarak, aşağıdaki şemayı görüyoruz. İlk olarak, proje ve buna dahil olacak insanlar. Daha sonra, uygun bir üretim tabanına sahip olup olmadığını belirlemek için işletmenin teknik denetimini yapacağız. Burada da beğenip beğenmeyeceğimiz, işletmelerin listesi az. Bunlar büyük bir savunma işletmeleridir; donanım oluşturmaya gelince hücremizi gerçekten yaratıyoruz. Yazılım geliştirme hakkında konuşuyorsak, görevimizle meşgul olacak ayrı bir tüzel kişilik yaratması şartıyla, şirket ile işbirliğine hazırız. Ancak bu durumda, işletmenin kendisi için değil mevcut personel için bir denetim yapılması gerekmektedir.
Vakfın katılımıyla yaratılan fikir ve gelişmeleri seri üretime aktarma mekanizması nasıl görünüyor?
Bu çok güncel bir konudur. Örneğin, devlet müşterilerine odaklanmamamız gerektiğine dair bir görüş var, çünkü gelecekte de her zaman sipariş ettiklerini sipariş edecekler, örneğin, atılım olarak değerlendirdiğimiz fikirleri eleştirecekler. Bu yaklaşım çerçevesinde önce bir gösterici yapmayı ve ardından bu örneğin serideki gerekliliğini ve kullanışlılığını kanıtlamayı teklif ederler. Bu yaklaşımı verimsiz buluyorum. Artık devlet müşterilerimizle ilişkilerimizi iyileştirmezsek, gelişmiş ürünleri kendimiz tanıtmak zorunda kalacağız. Ve şu anda geliştirme ekibi boşta oturacak. Bu durumda, insanların kaçması muhtemeldir. Ve bu durumda, çalışmamızı, görevi belirleme aşamasında bile, çalışmanın ilerleyişi hakkında net bir fikre sahip olacağımız şekilde, potansiyel tüketici ile koordine edecek şekilde düzenlemeliyiz. Yani, bu müşteri, devlet savunma emrini oluştururken, departman veya şirket programlarını uygularsa, bu teknolojinin olası bir gelişimini planlar.
Örneğin, Rosatom ile bir dizi projemiz var ve bunlar üzerinde devlet kurumunun yönetimi ile ilgili bir anlaşma var, eğer bu projeler başarılı olursa, devlet şirketinin yatırım projelerinin bir parçası olarak elde edilen sonucu “alacağı”. Aynısını diğer devlet müşterileriyle ilişkilerde de başaracağız.
Ancak bu, herkes için anlaşılabilir ve açık olan eğilimlerle ilgilidir. Ancak, kişi teknolojideki ani tahmin edilemez devrimleri dışlayamaz. Bugün hiçbir hükümet müşterisi, bir ani bir atılımın sonucu olarak aniden sipariş verdiği umutsuzlukların gereksiz olduğu gerçeğinden sorumlu tutulamaz. Dolayısıyla kendimiz için tam sorumluluk alacağımız “fon riski” gibi birçok projemiz olacak. Ve eğer bir sonuç varsa, o zaman uygun şekilde elden çıkarmaları gerekecek. Bu arada, eğer fon belirli bir tüketiciye sahip olmayan bir takım projeler uygularsa, o zaman kalkınma potansiyelini görecek ve daha da geliştirecek olan bu gruplara ve ekiplere özel bir yatırımcı çekmek mümkün olacaktır.
Vakıf tarafından gelecek vaat eden programları uygulayacak özel ekipler var mı?
Şu anda, bilimsel ve teknik konsey projeleri düşünüyor. Robotik alanlar, bilgi teknolojisi (ve bu durumda benim görüşüme göre, büyük miktarlarda bilgiyi işlemek için çığır açan teknolojiler ortaya çıktı) ve yüksek hassasiyetli sistemler geliştireceğiz. Menzili arttırmak için çalışacağız. оружия - mermilerden roket komplekslerine.
Bilimsel inceleme ve fondaki projelerin seçim mekanizması nedir?
Bireysel bilimsel alanlarda uzmanlık sistemimiz var. Her biri için uzmanlar seçildi, bizim tarafımızdan değil. Karşılık gelen talepleri 150 organizasyonlarına gönderdik, uzmanlık listesi neredeyse Yüksek Beyan Komisyonu'nun isimlendirilmesine tekabül ediyor. Ayrıca üçüncü taraf uzman yapılarını da kullanıyoruz. Bunlar bizim önde gelen enstitülerimiz ve şubemiz olan bilimsel ve teknik konseylerdir. Bu uzmanlık aşamasının asıl görevi, bir fikrin gerçekleşme olasılığı kategorisindeki bilimsel ve teknik uygulanabilirliğini değerlendirmektir.
Ve sonra fikir fonun bilimsel ve teknik konseyine gider. Konsey, devlet müşterilerinin temsilcilerinin yarısından ve ikinci yarısı - yalnızca yargıç değil, aynı zamanda fikir üreteci olarak da hareket edebilen ilgili bilim ve teknoloji alanlarındaki uzmanlardan oluşur.
Ancak, projeler için temel gereksinim, ülkenin savunması ve güvenliğine yönelik tehdit vizyonumuzu yerine getirmeleri gerektiğidir. Fonun çalışmasının ilk iki ayında, bu tehditleri ve yöntemleri saptamak ve sistematik hale getirmek için harcadık. Bu da, umut verici savaş araçlarına yaklaşık bir bakış atmamızı sağladı.
Başka bir deyişle, herhangi bir proje iki temel koşulu yerine getirmelidir: Savunma ve güvenliğe yönelik tehditlere, bunlara karşı koymada etkili bir araç ve teknik uygulamasının sıfır olmayan olasılığına uymasıdır.
"İleri Araştırmalar Vakfı" yasası uluslararası faaliyetler sağlamaktadır. Gerçekten kim yapabilir?
Bu sorunun iki yönü var. Bunlardan birincisi, sergi, forum ve seminerlerde yabancı meslektaşlarla aktif iletişim kurmak. İkincisi, uluslararası işbirliği projelerinin geliştirilmesidir. Ancak bugün hala bu yönün, fikri mülkiyet sorunu ve uluslararası işbirliğini yürütürken korunması nedeniyle de uygulanması oldukça zor görünüyor.
Peki ya ticari faaliyetlerin temeli olasılığı ile durum?
Mevzuat bize bunu sağlıyor, ancak bu yönün öncelik olduğunu düşünmüyoruz. Fonu uygulamak için fonun ilgili uzmanlara ihtiyacı var, şimdi fondaki tüm hayatım boyunca çığır açan teknolojiyi araştırıp geliştirme ve ticaretle uğraşan insanları buluyorum.
Sivil alandan savunma sektörüne teknoloji transferini ve bunun tersini de Rus bağlamında nasıl değerlendiriyorsunuz?
Bir cevap olarak, halen tartışılmakta olan bir projeye örnek vereceğim. Şimdi Kuzey Kutbu'ndaki Rus çıkarlarını korumak hakkında birçok konuşma var. Ve benim derin inancımda, bu bölgedeki varlığımızın sağlanması için, yalnızca askeri araçların yanı sıra, buz altındaki Kuzey Kutbu koşullarında kaynakları çıkarmak için teknolojiye sahip olmamız gerekmiyor. Ve bu görünüşte tamamen madenciliğin sivil teknolojisi, diğer yandan, aynı Arctic'i ele geçirmeyi sağlayacak mekanizma haline gelebilir.
Bu fikir olgunlaşırsa, temel ilk tuğlayı temelinde örneğin bir ilerleme projesi şeklinde döşeyebilir. Ne de olsa burada, Rusya'nın sahip olduğu tüm teknolojileri birleştirmek. Bunlar denizaltı gemi yapımı, reaktör yapımı ve buz sınıfı gemilerin tasarım teknolojileridir. Bu konuda Gazprom, Rosneft kurumları ile ön görüşmeler yapıyor, bunları Rosatom ve USC girişimleri ile azaltıyoruz. Fakat şimdilik sadece daha fazla şeyin ortaya çıkabileceği sorunları tartışmak için bir kulüp oluşturuyoruz.
Sivil teknoloji zaten askeri sektörde olduğundan önemli ölçüde üstündür ve burada sivil teknolojinin askeri sektöre nasıl aktarılacağını anlamak önemlidir. Bununla birlikte, Rusya ile ilgili olarak, tarihsel olarak çok gelişmiş ve son derece teknolojik bir sivil sanayi sektörüne sahip olmadığımızı belirtmek zorundayız. Belki bilişim teknolojisi hariç.
Yüksek teknoloji alanlarını analiz edersek, Rusya hangi alanda küresel düzeyde konumunu koruyor ve önemli ölçüde geride kaldı?
Bu sorunun bence kesin bir cevabı yok. Ancak, gerçek durumlardan devam edersek, yıllardır 20 için Rusya'da temel araştırmaya fon sağlamanın olmadığı gibi göz önüne alındığında, dünya standartlarına uyum hakkında konuşmak zor. Ülke daha önce belirtilen teknolojik birikimi kullandı. Belirli ürünlerin rekabet edebilirliğinin bir “turnusol testi” silah ihracatı olabilir. Ekipmanımızın özelliklerinden faydalandığı durumlarda, bu belirli numunenin yabancı meslektaşları üzerindeki uyumluluğu veya üstünlüğü hakkında konuşabiliriz.
Bugünün görevi, atılım araştırmalarını doğru bir şekilde organize etmek, onlara normal kaynaklar sağlamak ve yapamayabilecekleri konularda yabancı ortakların önüne geçmeye çalışmaktır.
Ruslan Pukhov ve Konstantin Makienko'nun hazırladığı röportaj