{{ message }}
(Law of equal marginal utility) Tüketicinin satın alacağı mallardan her birine yapacağı harcamanın sonuncu lirasından elde edeceği faydanın, malların her biri itibarıyla eşitlenmesi gerektiğini öngören ve H. H. Gossen tarafından geliştirilen yasadır. Bu kanun kişinin tüketici olarak gelirini ve imkânlarını ihtiyaçları için ayırırken, her ihtiyaca karşılık ayırdığı son gelir biriminin sağladığı marjinal faydaların birbirine eşit olduğunu gösterir. Esasında herkesin bir ihtiyaçlarını sıralama yöntemi vardır. Aynı kişi bu sıralamada zaman içinde de değişiklik yapabilir. Böylece, eşitlenmeyi gerçekleştiren tüketici, geliri karşılığında en yüksek tatmini elde etmeye çalışır. Tüketicinin gelirini ihtiyaçları arasında dağıtma şekli, elinde bulundurduğu bir malın çeşitli kullanımları için de söz konusu olabilir. Örneğin belirli miktarda suya sahip olan kişi, bunu içme, temizlik, sulama gibi alanlarda kullanır. Bu kullanımlarda öncelik sıralaması da faydayı eşitleyecek şekilde yapıldığında tatmin derecesi en yüksek düzeyine çıkacaktır. Buradan hareketle, tüketicinin ne miktarlarda mal ve hizmet talep edeceğini anlayabilmek için, fiyatların da bilinmesi gerekir. Bireyin geliri ve tercihleri bilindiği takdirde, bütün mal ve hizmetlerin marjinal faydasının, fiyata oranları birbirine eşit olduğu noktaya kadar tüketimin artırılmasıyla, tatmin duygusu azamiye çıkar. Malların marjinal faydaları ile fiyatları arasındaki oranların eşitlenmesi, tüketici dengesini ortaya koyar. Tüketicinin azami tatmin noktası sahip olduğu satın alma gücünün bir birimini tüketim mallarından bir diğerine aktararak toplam tatminini artırmak imkânından yoksun olduğu noktadır. Bundan sonra tüketici, harcamalarını değiştirerek toplam tatminini artıramaz.