In-vitro döllenme (IVF) başlangıcından bu yana kontaminasyon ve enfeksiyon iletimiyle ilgili sorular ortaya çıkmıştır. Bu derlemede, hepatit B virüsü (HBV), hepatit C virüsü (HCV) ve insan bağışıklık yetersizliği virüsü (HIV) ile enfekte olan çiftlerde IVF üzerine Chlamydia trachomatis taramasının yanı sıra tıbbi ve etik hususlar anlatılmaktadır. IVF, HBV veya HCV enfeksiyonu durumunda kontrendike değildir, ancak HIV enfeksiyonu durumunda karar çok daha hassastır. Donör gamet veya embriyo kullanılıyorsa, bulaşıcı hastalık bulaşmasının önlenmesi C. trachomatis, HIV, HBV, sitomegalovirüs ve Treponema pallidum için tarama da dahil olmak üzere doğru verici seçiminde bulunur. Embriyoloji laboratuvarında, IVF sisteminin mikrobik kontaminasyonu dikkat çekicidir ve steril teknik kullanılarak taranmış serum veya serum yerine geçen maddeler ve antibiyotikler ile kültür ortamı ilave edilerek önlenebilir. Biyolojik materyalinin kriyoprezervasyona tabi tutulması gereken kişiler, HBV, HCV ve HIV için taranmalı ve enfekte ve enfekte olmayan materyal için ayrı kaplar kullanılmalıdır. Son olarak bulaşıcı hastalıkların laboratuvar personeline iletilmesi, sıkı emniyet kurallarına uyulması, koruyucu kıyafetler giyilmesi, HBV aşısı, ağızdan pipetlemenin yasaklanması ve biyolojik tehlikeli materyalin atılması için bir plan geliştirilmesi ile engellenebilir.
Pelvik enfeksiyon
Pelvik inflamatuar hastalık, ultrason kılavuzluğunda transvajinal oosit aspirasyonu veya% 0,2 ila% 0,5 oranında görülme oranı ile embriyo transferi gibi nadir bir komplikasyondur. Çoğunlukla IVF ( tüp bebek ) programlarının çoğunda, hastalar prosedürü takiben profilaktik antibiyotik almışlardır.
Pelvik inflamatuar hastalığın belirti ve bulguları şunlardır: ateş, karın ağrısı ve dizüri. Bununla birlikte, bu embriyo implantasyonunun başarısını etkileyebilecek gizemli subklinik bakteri kolonizasyonunu dışlamaz.
Pelvik inflamatuar hastalık
Transvajinal aspirasyon sırasında, servikovajinal floranın yumurtalık dokusuna yanlışlıkla iğne taşınması tek taraflı veya bilateral ooforit oluşturabilir ve kontamine veya steril hidrosalpinksin yanlışlıkla delinmesi salpinit oluşturabilir. Bazı yazarlar, endometriomların aspirasyonu sonrasında, enfekte endometriyotik kistlere veya tubo-ovaryan abseye pelvik enfeksiyon atfedilmiş veya nadiren bağırsağın yanlışlıkla delinmesine neden olmuştur. Pelvik enfeksiyon, transservikal ET’nin doğrudan bir sonucu olarak ortaya çıkabilir. Bu, bir agonadal verici-yumurta alıcısında ET’yi takiben bildirilen PID vakalarıyla veya kriyoprezervasyonlanmış ET sırasında kanıtlanmaktadır.
Akut pelvik enfeksiyonun IVF-ET sonuçlarına etkisi
PID’nin implantasyonun kritik zamanında görünümü, bir gebelik başarısızlığına neden olabilir. Bu bulgu, aşağıda ayrıntılı olarak özetlendiği gibi olası birkaç açıklama içermektedir. Endotoksin salan bakteriler, transvajinal oosit kurtarımı sırasında periton boşluğuna, ET sırasında uterin boşluğa veya tüplere dahil edilebilir. Bakteriler, lenfositlerin aktivasyonu, çoğalması ve farklılaşmasına ve spesifik antikorların ve çeşitli sitokinlerin üretimine yol açan bir dizi olayı tetikler.
İmplantasyon ve erken embriyonik gelişim üzerindeki direkt rollerinin yanı sıra, sitokinler sıcaklık yükseltmesine aracılık edebilir ve IVF-ET’nin sonucunu dolaylı olarak etkiler.
Tedavi
Intraperitoneal bakteriyel kontaminasyon potansiyeli, profilaktik antibiyotiklerin ve vajinal dezenfeksiyonun rutin olarak kullanılmasına yol açtı. OPU sonrası pelvik inflamatuar hastalık veya tubo-ovaryan abse doğru teşhis ve geniş spektrumlu antibiyotiklerle hızlı tedavi gerektirir. 8 cm’den daha büyük veya ilaca yanıt vermeyen bir pelvik apse varlığında, transvajinal veya perkütan drenaj, antibiyotik kombinasyonunun ultrason kılavuzluğunda intrakaraviter instilasyonu ile veya olmadan, tercih edilen tedavi yöntemidir. Bazen cerrahi laparoskopi veya laparotomi apseyi boşaltmak veya enfekte olmuş tüpleri veya adnexae’yi çıkarmak için gereklidir.
IVF ilaçlarıyla ne gibi yan etkiler olabilir?
- Enjekte edilebilir doğurganlık ilaçlarının olası yan etkileri şunları içerir:
- Enjeksiyon yerinde hafif çürük ve ağrı (enjeksiyon için farklı bölgeler kullanarak yardımcı olabilir)
- Mide bulantısı ve bazen kusma
- Geçici alerjik reaksiyonlar, örneğin enjeksiyon bölgesinde cilt kızarıklık ve / veya kaşıntı
- Meme hassasiyeti ve artmış vajinal akıntı
- Ruh halleri ve yorgunluk
- Yumurtalık hiperstimülasyon sendromu (OHSS)
OHSS’in en bulguları (mide bulantısı, şişkinlik, yumurtalık rahatsızlığı) hafiftir. Geri çekildikten sonra birkaç gün içinde genellikle tedavi olmadan giderler. Şiddetli durumlarda, OHSS, karında (karın) ve akciğerde büyük miktarda sıvı birikmesine neden olabilir. Bu, çok genişlemiş yumurtalıklara, dehidrasyona, solunum sıkıntısına ve şiddetli karın ağrısına neden olabilir. Çok nadiren (IVF için yumurta alımına sahip kadınların% 1’den azında), OHSS kan pıhtılaşmasına ve böbrek yetmezliğine neden olabilir.
Yumurta toplama riskleri nelerdir?
Yumurta alımı sırasında, doktorunuz vajinasından yumurta içine ve daha sonra her yumurta almak için ince ve uzun bir iğnenin yerleştirilmesini yönlendirmek için vajinal ultrason kullanır. Bu prosedür için olası riskler şunlardır:
- Hafif ila orta derecede pelvik ve karın ağrısı (sırasında veya sonrasında). Çoğu durumda, ağrı bir veya iki gün içinde kaybolur ve ağrı kesiciler ile tedavi edilebilir.
- Mesane, barsak veya kan damarları gibi yumurtalık bölgelerindeki organlara hasar. Nadiren bağırsak veya kan damarlarının yaralanması acil ameliyat gerektirebilir ve bazen de kan nakli yapılabilir.
- Pelvik enfeksiyon (hafif ila şiddetli). Yumurta alma veya embriyo transferi sonrası pelvik enfeksiyonlar yaygın değildir. Ciddi infeksiyon hastaneye kaldırma ve / veya intravenöz antibiyotik tedavisi gerektirebilir.
- Nadiren, yumurtalıklar, tüpler ve / veya uteruslardan birini veya her ikisini de çıkarmak için cerrahi gerekebilir. Pelvik enfeksiyonlara ya da yumurtalıkları ilgilendiren endometriozise maruz kalan kadınların IVF ile ilişkili enfeksiyonları alma olasılıkları daha yüksektir.
Embriyo transferi ile ilgili riskler nelerdir?
Embriyoları içeren bir kateter hafifçe onları rahim içine yerleştirir (rahmin) kullanılır. Kateter servikste sokulduğunda kadın hafif derecede kramp hissedebilir veya daha sonra vajinal lekelenme (hafif kanama) yaşayabilir. Çok nadiren, antibiyotiklerle tedavi edilebilen bir enfeksiyon gelişebilir.
Çoğul gebelik riskleri:
Erken doğum ve / veya doğum: prematüre bebekler (doğal olarak veya IVF ile düşünülseler de olsa, tasarlanmamışlardı), akciğer gelişme sorunları, bağırsak enfeksiyonları ve serebral felç gibi sağlık komplikasyonları için daha yüksek risk altındadırlar
- Anne kanaması
- Sezaryen ile doğum
- Gebelikle ilişkili yüksek tansiyon
- Gestasyonel diyabet
- Rahibe aktarılan embriyolar ne kadar fazla olursa, risk daha da artar. Doktorunuz, gebelik olasılığı en yüksek olan en düşük embriyon sayısını en düşük gebelik riski ile birlikte aktarmalıdır.
IVF, çocuğumun anomali sahibi olmasına yol açar mı?
Genel popülasyondaki doğum kusurları riski% 2 – 3’tür ve infertil hastalarda biraz daha yüksektir. Bu riskin büyük kısmı, gebeliğin gecikmesi ve infertilitenin altında yatan nedenden kaynaklanmaktadır. Yalnızca IVF’nin doğum kusurlarından sorumlu olup olmadığı tartışma ve inceleme altında kalır. Bununla birlikte, intrasitoplazmik sperm enjeksiyonu (ICSI) IVF ile birlikte yapıldığında, doğum kusurları riski artabilir. Buna ek olarak, ICSI ile cinsel kromozom anormallikleri açısından hafif bir artış riski olabilir. Bununla birlikte, bu risklerin ICSI prosedürünün kendisinden mi yoksa özünde sperm kusurlarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı belirsizdir. Sperm kusurlu erkeklerin, çocuklarına bulaşabilecek kromozomal anormallikler olması daha olasıdır. Baskı bozuklukları IVF ile ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte, bu bozukluklar çok nadirdir.