Yani, Polonya Dışişleri Bakanı'nın tekrar Minsk'e ziyareti hakkında. Anlaşıldığı üzere: her şey başlangıçta bildirilenden çok daha ilginç. Ve “VO” ile ilgili yazı, sözde babanın “hissetmek” istediği, ancak bir kaya gibi durduğu yönündeydi. Ancak, her şey o kadar iyi değil: Alexander Lukashenko neden müzakereleri batı yönünde yürütüyor? Amaç nedir Cevap basit ve yasak: Belarus ekonomisi ağır bir krizde ve bunun yolu yok. İşsizlik korkunç, depolar tıkandı, fiyatlar yükseliyor, genel olarak, reformsuz Sovyet sonrası ekonominin bütün sorunlarıyla birlikte.
Tabii ki, “önde gelen bir köpek yetiştiricisi” ve ekonomik bir uzman olmasam da, Belarus ekonomisinin bugünkü sorunlarının ilke olarak çözülemediğini söylemeliyim. Bugün çok geç ve çok sert rüzgarlar gezegenimiz üzerinde azalıyor: Japon Ekonomisi'ndeki felaket durumu hakkında bile yazıyorlar. Japon! 20 bile yıllar önce mutlak üstünlüğün ve verimliliğin bir simgesiydi. Fakat zaman değişti. AB'de korkunç bir kriz azalıyor ve aç Yunanlılar eski Sovyet propagandasında olduğu gibi deliklerinden atlıyorlar. Deutsche Bank gibi bir canavarın geleceği belli değil. Kesinlikle belli değil. Fransa'da, sosyal alanda kesilmelere karşı protesto gösterileri yapıldı (ve evet, şimdi bir iş günü var, haftada 12 saatlerini tanıtmak istiyorlar! 60 saat.). ABD seçim kampanyası ve iç sorunlara daldırılmıştır (çözülemez).
Ve sonra aniden - Belarus! Aslında geçen 25 yıllarında ekonomik reform alanında hiçbir şey yapmadı. Her nasılsa şimdi bir şeyler yapmaya başlamak için çok geç. Tren gitti, raylar hurdaya çıkarıldı ve istasyon tuğlalara bölündü. Ve burada Alexander Rygorych meşgul: bu ekonomi ile ne yapmalı ve ömür boyu para kazanacak. Elbette bunlar çok iyi, doğru ve yetkin sorular, ama daha önce sormak zorunda kaldın. O zaman, dünya ekonomisi henüz aşağı atılmadığında. Şimdi endişelenemezsin: kimse para vermeyecek. Şimdi herkes bir şekilde aktif olarak “kendini kurtarma” ya da silâh, güveç ve altın. Times, bilirsin, zor.
Sorun Lukashenko için ekonominin ikincil, yardımcı, yetkililer için bir kaynak sağlaması gereken bir şey olması. Bir zamanlar, Rusya'daki Belarus tekliflerini satın alma konusundaki tüm Rusya tekliflerini yalnızca ülkedeki durum üzerindeki kontrolünü sürdürme prensibi ile ele aldı ve sonra her şeyi Ruslara sattı - Belaruslular nasıl kontrol edecekler? Hepimizin anladığı gibi: son altı ay veya bir yılda, Moskova ile Minsk arasında karşılıklı ilişkilerin kesin tanımı yapıldı ve Rusya'dan Bay Lukashenko artık Rusya'dan daha fazla taviz almayacak. Tüm çörekler tükendi.
Ancak Belarus ekonomisi derin sübvansiyonlu ve kârsızdır ve kendi içinde hayatta kalamazlar (prensipte hatta ukrayna dili çok daha yeterliydi). Ve Alexander Rygorych para aramaya gider. İlginç bir kişi düşünüyor: Ülkeyi ve ekonomisini, kendi geçimini sağlamak için kazanmaya çalışıyor, böylece kendi “pazar sosyalizmi” sistemi için “sponsor” arıyor. Belarus'ta böyle bir teori geliştirildi; bu durumda, örneğin aynı Çin'e sponsor olmak isteyen bir kitle olacaktır. Koşullar muhteşem: Sınırsız ekonomik yardım karşılığında, Bay Lukashenko "partizan" ve amatör faaliyetlerde bulunmaya ve düzenli olarak ve zevkle sponsora "beynini taşımaya" hazır. Nasıl ilgilenmiyorsun?
Ve bu ilginç teoriyi pratikte test etmenin zamanı geldi (Rusya ile tencere kırıldı). Çin hakkında bir şey söylemeyeceğim, peki ya Polonya bakanı? Waszczykowski! Belarus'ta, tamamen "çöktü". Doğal olarak, Polonya liderliği doğu komşusunun en ekonomik durumunun farkındadır, elbette Minsk’in sorunlarını çözemez (ve bu mümkün değildir). Ve neden? Ancak politik oyun oynamak budur. Beyaz Rusya diplomasisi, görünüşe göre, ilk bağımsız adımlarını atıyor. Ve eğer kriz için olmasaydı, bu yeniden canlanma çok uzun zaman olmazdı. Ama acilen paraya ihtiyacım var. Bu nedenle - bir toplantı. Peki, Polonyalılar Belarus ile ilgilenen nedir? Evet, hiçbir şey! Traktörler ve patatesler gözleri için yeterlidir ve hala kalır. Belarus'un saygın bir Polonyalı ortağın ilgisini çekeceği bir şey yok.
Ve bu arada, Baba çok uzun zaman önce atladı: Slovenya gibi yabancı ortaklarla yaptığı görüşmelerde, özellikle ülkesinin EurAsEC / EAEU’nun bir parçası olduğu gerçeğine dayanıyor. Ülkesinin bu pazarın kapısı. Yani düz metin ve diyor ki, kimseyi tereddüt etmeyin. Belarus'un “korunmuş” Lukashenko endüstrisi hakkında sık sık bir şeyler duydum. Ancak Avrasya pazarını göz önüne alarak bile, Avrupa'daki hiç kimse için kesinlikle ilginç değil. İhtiyacın yok. İnsanlar bir şeyle ilgilenmez üretmek Belarus Sadece Rusya'ya transit. Bunlar bizim turtalarımız. Ancak, üretimden farklı olarak transit, çok az sayıda iş yaratıyor, ancak bireyleri aşırı derecede zenginleştirmesine rağmen, daha da kötüsü.
Son zamanlarda, Belarus Dışişleri Bakanı, Rusya'nın ve AB'nin karşılıklı yaptırımları nedeniyle Belarus'un bir milyar dolar kaybettiği ruhunu dile getirdi (bir şekilde Avrupa ile olan ticaretimizi zaten avro olarak değerlendiriyoruz). Ama neden kaybettin? Neden? Rus pazarında neden bu aynı malları değiştirmedi? Bunlar, Belarusluların üretimi ile gurur duydukları gıda ürünleri ve işte fırsat! 100 yılında bir kez, fırsat verilir. Fakat Belarus ekonomisi düşmeye devam etti ... Ve bu garip. "Kurtarılmış tarım" hakkındaki açıklamalara uymuyor. Ve neden Belaruslar (Ukraynalılar gibi) her şeyi “oyuncak bebek” olarak görüyorlar?
Bir kez daha: diyelim ki, Lukashenko sektörü korudu, ama neden çalışma programlarına dahil değil (endüstriyel mallar için, ayrıca Avrupa ile “boşanma” da var)? Belarus şeftali ve istiridyelerini Rusya'ya ihraç etmek, Minsk fabrikalarının eviricileri ve tamircileri için iş sağlamaz, bu arada Belaruslu çiftçiler de işten ayrılıyor. Sadece Ruslar “gri şemalardan” muzdarip değil, her şeyden önce Belarusların kendileri - transit kamyonlar onları ıslık çalıyor, ancak boş ceplerle kalıyorlar. Peki kim burada hile yapıyor? Rus veya Belaruslular da mı? Avrupalı ürünlerin “gri arzı”, Belarus Cumhuriyeti’ndeki milyonlarca işçinin işi sağlayabileceği şey değildir. Basit bir şekilde çalışmak, verimli bir üretim yapmak çok zordur, “gri şemaları” düzenlemek çok kolaydır.
Politikada: Varşova, doğu komşusunun “küçük demokrasisine” kesinlikle ilgisizdir (Lukashenko, “demokrasinin büyüklüğü” için yeniden sorgulanacağından korkuyordu). Polonyalı politikacılar, Rusya'ya karşı “büyük oyun” hakkında endişe duyuyor, işte mevcut çıkarlarının yoğunlaştığı yer burası. Ve bu tam olarak sözde müzakerelerin sona erdiği şeydi: Ukrayna'da bir Polonya-Belarus barış girişimi aniden ortaya çıktı. Ve şunu söylemeliyim ki, Ukrayna ve Minsk anlaşmaları etrafındaki durum yaklaşık olarak şöyle: Ukrayna onları imzaladı, ancak yerine getirmedi ve onları yerine getirmeyecek. Ve Ukrayna’nın batı ortakları son derece rahatsız bir durumdaydı: Minsk’te sağlamayı taahhüt ettikleri şeyi sağlayamadılar.
Pek çok insan bunun tam olarak farkında değil, ancak Fransa ve Almanya için durum son derece tatsız: Kiev halkı aslında onları “emiciler” için tutuyor. Sinik Kiev politikacıları (ve orada başka lahanası yoktu) “Avrupa Stratejistlerinin” saflığından yararlandılar ve onları bu skandalın içine attılar. tarih uygulanabilir olmayan Minsk anlaşmalarıyla. Görünüşe göre, Kievli Vlady'deki sanatçıların Berlin ve Paris'ten oldukça saygın ve saygın politikacılar ödemek zorunda oldukları ortaya çıktı. Bir kez daha: Donbass etrafındaki durum bugün başta Rusya olmak üzere başta Almanya olmak üzere atıyor. Almanlar dışarı çıkmalı ve neden Ukrayna’daki gardiyanların yükümlülüklerini yerine getirmek istemediklerini açıklamaya çalışmalı. Ve kibir Kiev politikacılar tutmuyor.
Obama karşısında Amerikalılar zarif bir şekilde Ukrayna tramvayından atladı. Her şey artık onların sorunu değil. Beyler, büyük politikaların nasıl yapıldığını öğrenin! Fransızlar gittikçe daha fazla Kiev'den uzaklaşıyor: kendi problemleri var. Kim ayrıldı? Doğru, Almanlar ve Merkel ... Onlar için kurtuluş, Minsk anlaşmalarının ve yeni müzakerelerin gözden geçirilmesi olacak. Açıkçası, aynı zamanda çok utanç verici bir seçenek, ama yine de bugünün sağır çıkmaz yolundan daha iyidir.
Meselenin ne olduğunu anlıyorsunuz: Almanya en azından nominal olarak birleşmiş bir Avrupa'nın lideridir ve tabiri caizse en önemli meseleleri çözmede siyasi liderlik sağlamakla yükümlüdür. Zorunluluğu. Ama yapamaz. Ve onun liderliği sorgulandı. Yani, Almanlar için, bu oyunda bahis miktarları Klitschko'dan çok daha yüksek. Ve burada "barış inisiyatifleri" ile Belarus Cumhuriyeti lideri. Gerçek bir kader hediyesi. Alexander Lukashenko, bir şekilde Moskova'nın Minsk anlaşmaları üzerindeki pozisyonunun kesin olmadığını unuttu: onların tam uygulaması.
Belarus liderinin sorunu tam olarak şudur: Kendisine ait olmayanı, Rusya pazarının (kendisinden daha çekici bir büyüklük sırası) ya da Moskova’nın Ukrayna’daki jeopolitik çıkarları olup olmadığını sürekli olarak satmaya çalışıyor. Kremlin'in tepkisi hemen ardından geldi: özellikle, C-400'in kasasının MZKT'ye değil, Bryansk'a sipariş edileceğini açıkladı. Evet, tam olarak bu, Polonya bakanı ve ardından “barış inisiyatifleri” ile yapılan görüşmenin sonuçlarıdır. Berlin tarafından umutsuzca yeni barış görüşmelerine ihtiyaç duyuluyor, ancak Moskova tarafından değil, bu nedenle Rus siyasetçilerin bu “girişimler” hakkında bilgi edinmesi üzerine çıldırdı (şimşek hızına ve çok sert tepkilere bakılarak).
Bu arada, MZKT çalışmaya devam etmek için neden Rus olmalı? Cevap basit: Rusya Federasyonu'nun ulusal güvenliği buna bağlı ve Rusya'yı yüklemeye hazır olan tek ülke. Yani - seçenek yok. Veya Belarus bütçesindeki vergiler, yatırımlar (bu arada, Bryansk tesisi, büyük finansal enjeksiyonlar alacak) işler. Ya da hiçbir şey. Sonuç olarak, MZKT'nin büyük politikaların kurbanı olacağından korkuyorum. Ya da dahası, Rusya'nın Belarus büyükelçisi olarak “insan emelleri” (profesyonel bir diplomat için son derece açık sözlü bir ifade) dedi. Ve kesinlikle sadece ikili ekonomik ilişkileri kastetmedi. Almaz-Antey'in MZKT'nin ürünlerinden çıkarılmasının reddedildiğine dair yüksek bir açıklama ardından hemen bu “tarihi toplantı” yı takip etti.
Belarus Cumhuriyeti'nin kendi dış politikasını yürütme hakkı olmadığı ortaya çıktı. Elbette Belarus'tan birileri bunu soracak. Hayır, kesinlikle var. Ancak, Polonyalılarla yapılan toplantıda, Belarus Cumhurbaşkanı, Belarus-Polonya ilişkilerinin tüm yönlerini tartışma hakkına sahiptir. Ancak, daha önce de anladığımız gibi, RB kendi başına çok az insanın ilgisini çekmiyor. Ne pazarına ne de Sovyet sanayi devlerine, ne de politikasına (bilge ve barışı seven) özellikle Avrupa'daki herhangi biri tarafından ihtiyaç duyulmuyor. Ancak bunu Rusya karşıtı oyunlar için kullanmak farklı bir konudur. Bu dünya standartlarında bir politikadır. Bu hayatta her şey için ya ödemek ya da ödemek zorunda. Bu yüzden, sevgili ve para problemlerine dikkat çekmek için, Lukashenka bir "şövalye hamlesi" yapar: bir kez daha pes eder Rusça jeopolitik çıkarlar.
Dolayısıyla, bu kadar küçük ama çok önemli bir istek: Sahip olmadığınız şeylerin etrafında ticari / siyasi işlemler yapmayın. Bu genellikle çok sert ve aşırı düşmanca bir reaksiyona neden olur. Belaruslar bir şekilde hayatta kalmak zorunda mı? İlk olarak, bunlar onların problemleri ve ikincisi - sadece Polonya bakanı ile yapılan “tarihi buluşma” sonucunda Belarus, on milyonlarca Rus ruble ve binlerce işini kaybetti. Yasnovelmozhny pan Vaschinsky olacak bu nasıl bir zararı telafi etmek nasıl? Çok fazla şüphe. Lukashenko’nun Batı’ya herhangi bir “hizmet” sağladığı ve sunmayı amaçladığı konusunda çok şey söylendi. Yani, karşılıklı ilişkilerde "buzu eritmek" için. Prensipte, egemenlik hakkı, pan başkanı olarak.
Buradaki trajedi, Hamburg puanına göre teklif edeceği hiçbir şeye sahip olmaması: Almanya'da şaşırtıcı derecede yeterli bir traktör ve patates var. Bu küçük Doğu Avrupa ülkesinde Batı’yı ciddi olarak ilgilendirecek hiçbir şey yok. Ancak Ukrayna'daki büyük Rus karşıtı oyun farklı bir konudur. Dolayısıyla, bu toplantının tanıtımını yapamayan tanıtım olmadan, “girişimler”. Avrupa diplomasisinin seviyesini değerlendirmek gerekiyor: Belarus'a bir eurocenta harcamadan, aslında çok önemli bir konuda Rusya karşıtı bir pozisyon almaya zorladılar.
Birisi bana Belarus'ta sadece bir traktör ve patates değil, aynı zamanda BT endüstrisi olduğunu söyleyecek. Evet, Tanrı aşkına! Bu tam olarak “küçük Beyaz Rusya” nın ihtiyacı olan şeydi, bu tam olarak doktorun önerdiği şeydi. Lukashenka, bu sektörün dış pazarlarda tanıtımını şahsen üstlendiyse, harika olurdu (belki de olmasa da). Her durumda, on milyon nüfus onu beslemeyecek. Ve sadece Minsk’in dış politikası (ekonomi ile birlikte) açıkça Belarus’un egemenliğinin şartlı olduğunu açıkça ortaya koyuyor: dış politikacılar Minsk’e, garip bir şekilde, pazarın “nüfuzu” gibi bazı sebeplerden dolayı Rusya’yla etkileşim sorunlarını tartışmak için yeterli. dış politikasına etkisi.
Ve hepimizin bildiği gibi, Moskova, bu konuları tartışma yetkisini Minsk’e devretmedi ve devretmeyecek. Anlaşıldı: Arka kapıdan “Belarus istiridyeleri”, ardından arka kapıdan jeopolitik… Peki ya Belarus'ta kendine özgü bir şey? Prensip olarak, hiçbir şey şaşırtıcı değil: Kırk beş milyon Ukrayna bile AB'ye, Rusya pazarına girmekten çok daha az ilgi çekiyordu ve Ukrayna malları için gümrük engelleri ortaya çıktığında, AB sonunda Ukrayna'ya olan ilgisini kaybetti. Ukraynalı "Avrupa entegrasyonunun" trajedisi, Rusya’nın içerisinde yer almasıydı. Ve Rusya en sonunda Ukrayna'yı “boşadı” derken, ikincisine olan ilgi neredeyse sıfıra düştü.
Fikir tam olarak neydi: doğrudan Rusya'ya gidemezsek ve oradaki renkli “projelerimizi” tanıtmaya başlamazsak, Ukrayna'ya gideriz (ki bu Rusya'dır, ancak gitmemize izin verdikleri yer) ve orada Rusya'ya karşı yıkıcı faaliyetlerimizi geliştiririz ( jeopolitik yarışmacı). Maidan fikri, enfeksiyonun doğuya gideceği birçok yöndendi. Ukraynalılar aktif olarak Rus olmadıklarından ilham alıyorlar, ancak birçok yönden fikir dominoların (bir kültürel çevre) yıkılmasını teşvik etmek. Paradoksal olarak Ukrayna’nın değeri, bunun yabancı ajanların tamamen özgür hissettiği büyük Rusya’nın parçası olmasıydı. Ve birçok ünlü Rus sanatçı, Maidan'ın fikirlerine destek verdiğinde - şaşırma, planlanan buydu.
Rusların psikolojik olarak Ukraynalılardan ve siyasi ideallerinden psikolojik olarak “çitle çevrildikleri” anlaşılır hale gelir gelmez, bu “özel operasyonların” anlamı ortadan kalktı. Sırada ne var? Yabancı ajanlar hala Rusya’ya giriş yaptı. Burada hoş karşılanmıyorlar. Ve işe ihtiyaçları var. Ve burada çözülemeyen ekonomik sorunları olan Belarus Cumhuriyeti var ... İşte Batılı diplomatlar ve Minsk'e ulaştık. Bazı nedenlerden dolayı, Belarus halkı ısrarla kendini kandırmaya çalışıyor: seçenekleri var ve hem batıda hem de doğuda ilginç. Aslında, her şey o kadar iyi değil: Ülkeleri, yalnızca Rusya’ya yönelik bir saldırı için bir sıçrama tahtası olarak Batı’ya ilginç geliyor. Bir kumsalda yaşamak ister misiniz?
Kiev’deki iktidardaki son iki yıl Batı’nın açık kuklaları, yani Batı orada ne kadar para yatırdı? Oldukça biraz ve aslında onun insanlar Kiev'de oturuyor. Ve yine de. Alexander Grigorievich’in Batı diplomatlarını “aldatması” ve hiçbir şey yapmadan karşılığında çok para kazanmaları umuduyla olmazdım. Aksine, her şey tam tersi olacak: Belarus bir sürü “ev ödevi” yapacak ve bir çok “hizmet” sağlayacak, böylece Rusya ile ilişkileri tamamen bozacak ve ekonomiyi çökertecek, ancak karşılığında alamayacaksınız. kesinlikle hiçbir şey. Bu nedenle son zamanlarda Rusya, anlaşılmaz siyasi perspektifleri ve öncelikleri olan bir ülkeden olduğu gibi, sessizce Belarus'dan “uzaklaşmaya” başladı.
Ve evet, barış ve kimseyle “kapmak” kategorisindeki isteksizlikler hakkında: Dağlık Karabağ’daki çatışma (Artsakh) herkesin aşırı derecede kısıtlı bir tepki vermesine neden oldu dünya lideri oyuncular: hem Moskova hem de Washington'dan düzenli barış çağrıları yapıldı. Erdoğan kendini ayırt etti mi, ama kaybedecek hiçbir şeyi yoktu (sakalını yaktı, kafatasının ağlamasına gerek yok). Belarus’un da kaybedeceği bir şey yok gibi görünüyor: Belarus Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı’nın Karabağ’la çatışması konusundaki açıklaması Ermenistan’la diplomatik bir skandala neden oldu (CSTO’da Belarus’un bir müttefiki). Kişi klasikleşen bir soru sormak ister: “Bu nedir - aptallık mı, ihanet mi?”.
Aleksandr Grigorievich inanılmaz yetenekli bir politikacı olarak ortaya çıktı - küçük bir devletin lideri, gezegenimizde çıkarları olduğu ortaya çıktı. her yerde Rusya’nın çıkarlarıyla örtüşüyorlar: Belarus Suriye’de bizi desteklemedi, çünkü aniden Basra Körfezi ülkelerinde ve hatta Transkafkasya’da ticari çıkarlar olduğu ortaya çıktı, işler bizim istediğimiz kadar kolay değildi ... ve kriz var ve Lukashenko’nun “Kremlin’e dik” politikasını sürdürmesi sonrasında istemsizce başını tutuyor: beyler, belki Belarus onun oluşturmak için siyasi blok (rahat bir "ev yapımı")? Sadece düşünün: Lukashenko, Belarus askerlerini Kırgızistan'a göndermek istemedi, hiçbir koşulda (yasalarca yasaklandı), Bişkek'e para vermeyecekti (kendisi yoktu). Bununla birlikte, aktif olarak pozisyonunu ifade etti ve bir politika belirledi karşısında Moskova kursu.
Ve devletin çıkarları Orta Asya'dan Kafkasya ve Basra Körfezi'ne kadar uzandığında, bu açıkça açıkça küresel bir oyuncu değilse de en azından bölgesel bir oyuncu. Ve bildiğiniz gibi, büyük güçler ittifaklara katılmıyor - onları yaratıyorlar.