Tasarım, ofis binası programının "ayrıştırılması" ile ortaya çıkan farklı hacim ve işlevlerdeki kütlelerin ilişkilerinin "eklemlenme" yoluyla yeniden tariflenmesi - "tasarım eyleminin tasarımı" ile şekillenmiştir. Program bileşenleri "çalışma alanları", "servis", "dolaşım", "mağaza-otopark", "kafé", "özel toplantı" birimleri olarak gruplandırılmış, merkezde "çalışma alanları birimi"nin etrafına eklemlendirilmiş ve her bir eleman bir bütünlük içinde kendi gereklilikleriyle varolacak şekilde ihtiyaca göre projelendirilmişlerdir. Dolaşım alanları ve ıslak hacimler gibi servis mekanlarının ana kütleden ayrılması, çalışma alanlarının açık, şeffaf ve serbestçe değiştirilebilir bir şekilde düzenlenmesine olanak sağlamaktadır. Servis kütlesinin ayrıştırılması, tüm şaftların birarada bulunmasını, wc'lerin üstüste çakıştırılmasını, tüm teknik ihtiyaçlara göre bu kütlenin rahatça şekillenmesini sağlayacak esneklik getirmiştir. Tasarım bu anlayışla yapıya doğru giden yolun esnek sistematiğini kurar. Sistematik kurgu, aynı zamanda binaya mimari dilini de vermektedir. Parçaların oluşturduğu, parçaların birbiriyle eklemlenme ve takılma ilişkileriyle biraraya geldiği bir bütünlüğün dilidir bu. Ayrıca, bina, hem ofis binalarının barındırdığı yoğun hareketi dışarıya taşır, hem de dışarıdan bakan gözlemciye bina ile ilgili fikir üretme imkanı sunar. Bina'da servis biriminde, ana dolaşım merdiveninde ve cam olmayan cephelerde brüt beton kullanılmıştır.