Ronaldinho 2002’de 22 yaşında Dünya Kupası’nı kazandı. On bir yıl sonra Atletico Mineiro’nun memleketi Brezilya’da 56.557 taraftarın önünde Copa Libertadores’u kazanmasına yardım etti.
Lionel Messi ve Cristiano Ronaldo, o zamandan beri futbolun en iyi oyuncuları için uzun ömürlülüğün ne anlama geldiğini yeniden tanımladılar. Şu anda hissedilen duygu, Ronaldinho’nun en tepedeki zamanının nispeten kısa olduğu yönünde.
2003’te katıldıktan sonra Barselona’da yeni zirvelere tırmandı ve düşüş, 2006’da Şampiyonlar Ligi’ni kazandıktan kısa bir süre sonra başladı.
Ama büyüklüğü nasıl tanımlarız?
Başarıyı sürdürmek önemlidir. Ancak, bu oyunu oynamış en iyi oyuncular olarak kabul edilenlerin, Ronaldinho’yu zirvede izlemenin, sırf yapabileceği için takımlarla oynamanın saf harikasını asla aşamamış olmaları mümkündür. Bu gösteri henüz dövülmedi.
Bu duygusal görünüyorsa, büyücünün yüceliğine yakından tanık olanlar tarafından hala benimsenen bir görüş. Bojan Krkic, Barcelona’da Messi ile birlikte 100’den fazla maça çıktı, ancak birlikte oynadığı en büyük oyuncunun kim olduğu sorulduğunda tereddüt etmiyor.
Benim için Ronaldinho hayatımda gördüğüm en iyi oyuncu. Gökyüzü sporları.
“Bunu böyle yaptı. Ronaldinho’yu izlediğinizde, bunun o kadar da zor olmadığını düşünebilirsiniz. Ama o yapması gerçekten zor olan şeyler yapıyordu.
“Onları sadece o yapabilirdi.”
Ronaldinho farklıydı. Bakmadan pası popüler hale getirdi ve top sürerken, rakiplerin üzerinden topları kaldırırken ve onları geçerken ekstra bir boyuta sahip görünüyordu.
Cesar Cruz bir keresinde “Sanat rahatsız olanları rahatlatmalı ve rahat olanları rahatsız etmeli” demişti ve bu Ronaldinho’ydu.
Ayağını topun üzerinde yuvarlarken, sakinleşip yatıştırabiliyordu. Barcelona’dan takım arkadaşı Eidur Gudjohnsen bir gün mutlaka bir top konuşması yapacağını iddia etmişti.
Ama aynı zamanda, stadyumda kimsenin beklemediği bir şey üreterek, şok edebilecek, sarsıcı bir aciliyet enjeksiyonu yapma yeteneğine de sahipti.
Chelsea’ye karşı Stamford Bridge’de sabit bir pozisyondan vurulan olağanüstü golünü düşünün. İnsanların neden daha önce hiç görmediklerini merak ettikleri, ancak daha sonra o zamandan beri de hiç görmediklerini fark ettikleri türden bir andı.
Bu aldatma eylemi bir amaç ve bunda önemli bir hedef getirdi.
Diğer sihirli dokunuşlar ünlü asistlere yol açtı. Belki de Messi’yi Barcelona’da Albacete’ye attığı ilk gol için hazırlayan ustaca atılan pası ya da aynı oyuncuyu Deportivo’ya karşı gol atmaya zorlayan fiske ve dink kombosunu hatırlayacaksınız.
Kaçırılması daha kolay olan, kısaltılmış vurguları yapmayan, ancak binadakilerin beyinlerinde kuruyan anlardır. Düzinelerce kılık değiştirmiş geçiş kartı ve hindistan cevizi. Herhangi bir noktada yerden bir yardadan biraz daha yüksekte seyahat eden ancak yine de en az dokuz rakip oyuncuyu yenmeyi başaran Athletic’e karşı o alçak, tırmıklı pas.
Messi ve Ronaldo çıtayı sıfırladı. Ronaldinho’nun Avrupa’daki en iyi skorlu sezonu bile, her iki adamın da son 13 sezonda ürettiği hiçbir şeyle eşleşemedi.
Ancak Messi’nin miras aldığı topraklar Ronaldinho tarafından şekillendirildi.
Barcelona’yı değiştirdi.
Bojan, “Ronaldinho zor bir dönemde geldi” diyor. “Barselona takım olarak iyi değildi. Camp Nou yüzde 50 doluydu. Yarısı boştu. Ronaldinho geldiğinde, Barselona’ya ilk geldiği günü gülümsemesiyle hatırlıyorum, özel bir şeyi vardı.”
Messi’nin kendisi, Ronaldinho’nun her şeyi aydınlatan kıvılcım olduğunu söylüyor. Real Madrid’in Galactico projesi yenildi. 2006 Şampiyonlar Ligi galibiyeti, Barselona tarihindeki en büyük dönemin başlangıcıydı. Bojan, “Her şey Ronaldinho ile başlıyor” diye ekliyor.
“Kulübe bu kazanma zihniyetini getirmeye başlayan oydu. Bir oyuncu olarak çok eksiksizdi. Bir futbolcu olarak yapabileceğiniz her şeyi yapıyordu.
“Bence birçok insan Camp Nou’ya Ronaldinho’yu görmek istedikleri için gitti. O iki veya üç sezonda Barcelona için yaptığı şey büyülü, benzersiz bir şeydi.”
2006’daki bu galibiyet bir dönüm noktasıydı. Avrupa rekabeti, bu zaferden hemen önceki yıllarda, kuşatma oyunu tarafından domine edilmişti. Valencia ve Liverpool’da Rafa Benitez, Porto ve Chelsea’de Jose Mourinho, maçı kilitlediler.
Ronaldinho, kilidi açmak için anahtarı elinde tuttu.
Bu, bu yüksek baskı çağında başka bir zaman gibi geliyor. Atletizm nadiren daha önemli görünüyordu. Avrupa’da geçirdiği sürenin sonuna doğru, Ronaldinho bir hoşgörü, taraftarlar için bir lüks ve modern koçların tahammül etmesi gereken bir şey olarak görülmeye başlandı.
Oyun ilerledi ama ilerledi mi? O zamandan beri kimse bu kadar eğlenceli görünmesini sağlamadı.
Bojan, “Futbol çok değişiyor, dünya çok değişiyor, insanlar çok değişiyor” diye ekliyor.
“Eskisi gibi değil. İnsanlar artık bunu bir oyun olarak takip etmiyor. Futbolla ilgili çok şey var. Ama biz oyuncular olarak, dört yaşında topla koşmaya başladığımız zamanki gibi yaşıyoruz. yaşında, aynı tutkuyla.
“Ronaldinho, vücut ifadesi, yüzü çok rahatlatıcıydı, çok mutluydu.
“Benim için o en iyisiydi.”
Kaynak : https://www.skysports.com/football/news/12040/12568247/ronaldinho-at-42-assessing-his-greatness-at-barcelona-and-those-who-say-he-was-better-than-lionel-messi