Başarılı bir sunumu sadece korku ve gereğinden fazla heyecan değil, yanlış inanışlar da olumsuz yönde etkilemektedir.
Yanlış inanç: Konuşmacı olunmaz, doğulur!
Başarılı konuşmacılar sunumlarını yaparken topluluğa karşı zorluk çekmiyormuş ve doğuştan yetenekliymiş gibi gözükebilirler. Halbuki bu durum tamamen konuşmacının konu ile ilgili uzmanlığıyla ve daha önce aynı sunumu birden fazla kez yapmış olmasıyla ilgilidir.
Yanlış inanç: Başkalarının konuşma tarzlarını taklit etmen gerekir!
Etkin sunuş yapan konuşmacıların konuşma tarzlarını, mimiklerini ve yöntemlerini taklit etmek başarıyı getirmez. Sunumu yapacak kişi taklit edilen konuşma tarzı ile yapay gözükecek ve inandırıcılığını yitirecektir.
Yanlış inanç: Sahne korkusunun üstesinden asla gelinemez!
Son derece yanlış olan bu düşünce konuşmacının iyi bir hazırlık dönemi geçirmesi ile en aza indirilebilir. Deneyimli konuşmacılar bile sahne korkusunu hissederler ancak deneyim ve uzmanlıklarını etkin bir biçimde kullanarak bu korkunun üstesinden kolaylıkla gelebilirler.
Yanlış inanç: Yazılı metin okumak daha iyidir!
Etkili bir sunum için metinden okuma kabul edilebilir bir tarz değildir. Katılımcılarla iletişim kurmaktan ziyade metne odaklanılması sonucu hem katılımcıların uykusu gelecek hem de dikkatler konuşmacı üzerinde olmayacaktır. Dolayısıyla konuşmacı her ne pahasına olursa olsun metinden okumamalı, doğal tarzını sunuma yansıtmalıdır.
Yanlış inanç: Etkili olabilmek için sunum ezberlenmelidir!
Ezberleme, hazırlanma süresini genellikle boşa tüketir. Bunun yerine etkin konuşmacı sunumu özetleyen notlardan yararlanmalıdır.
Kaynak:(Nelson ve Wallick, 2002)