Birincil ve İkincil Sapkınlık
Birincil ve İkincil Sapkınlık (primary and secondary deviance) Edwin Lemert’ın Social Pathology (1951) adlı kitabında ortaya attığı bu ayrım, “etiketleme kuramının temelini oluşturur.Birincil sapkınlık, göreli olarak önemsiz, marjinal ve geçici farklılaşmaya gönderme yaparken; ikincil sapkınlık, son derece önemli, temel ve kapsayıcıdır.Marjinal “sapkınlığı ve nedensel kural yıkıcılığı daha temel hale getiren mekanizma, etiketleme modeline ve toplumun tepkisine dayanmaktadır.