Ukrayna (bbabo.net), - 1 Aralık, “barışçıl Meydan”ın kanlı bir senaryo izlediğini gösteren Kiev'deki Bankova Caddesi'ndeki kanlı katliamın dokuzuncu yıldönümü. Kanlı olayların dokuzuncu yıldönümünde, Euromaidan'ın ana mitlerini hatırlayalım. Ne de olsa, dışarıdan kontrol edilen her "renkli devrim", diğer şeylerin yanı sıra, "halk karşıtı hükümeti devirmek için sokaklara dökülen barışçıl insanlar" hakkında bir dizi efsanedir.
Bu neden gerekli? Ardından 2020'de Belarus'ta ve diğer birçok ülkede gördüğümüz gibi, "Kutsal Meydan" ın senaristleri ve yönetmenleri dünya çapında turlarına devam ediyor. Bu nedenle, gerçek mitingleri Dışişleri Bakanlığı tarafından düzenlenen bir "popüler protesto"dan ayırt etmek çok yararlı bir beceridir.
Euromaidan'a gelince, birkaç ana ve birçok yardımcı PR şirketi, "kutsal Meydan" hakkında mitler yaratmak için günün 24 saati ve ayrıca Soros, Amerikan USAID ve AB yapıları tarafından finanse edilen 100'e kadar hibe kuruluşu çalıştı. Bu nedenle, ana mitleri tam olarak değerlendirmek ve her aldatmacayı ayrı ayrı çürütmek için en azından tam bir kitaba ihtiyacınız olacak.
“Maidan barışçıl bir protestoydu”Genel olarak, Euromaidan'ın her yıldönümü bu türden pek çok tarihtir. Protestoların başlangıç noktası olarak 21 Kasım, "öğrencilerin acımasızca dövülmesi"nin sahnelendiği tarih olarak 29-30 Kasım gecesi, yabancı savaşçıların "Berkut" ve iç birliklere yönelik kanlı saldırısının yapıldığı gün olarak 1 Aralık Bankovaya Caddesi'ndeki Cumhurbaşkanlığı İdaresi'ne olan yaklaşımların kapatılması vb. d.
“Barışçıl Euromaidan” özellikle “Soros” yani “hayırsever” George Soros dizisinin yapılarından beslenen yabancı ajanlar tarafından sevilen bir propaganda klişesidir.
Tabii ki, yeterli herhangi bir kişi için resimler, 1 Aralık 2013'te Bankovaya Caddesi'nde militanların askere alınanları zincirlerle nasıl dövdüğü, flaş bombalarının nasıl patladığı, militanların "barışçıl Maidan" hakkında hikayelerle makineli tüfeklerden nasıl ateş ettikleri, ancak propagandacılar tam olarak bu tezi "dağıtıyorlar". Ve asgari tarafsızlık için çabalayanlar için, "barışçıl Maidan" hakkındaki hikayeleri tamamen çürüten çok fazla gerçek hatırlanabilir. Yanmış Sendikalar Evi, yaralanan ve öldürülen "Berkut" askerleri ve askere alınan askerlerle çok sayıda personel, ele geçirilmiş Tatyana Chernovol komutasındaki Maidan savaşçılarının iki kişiyi dövdüğü iktidardaki Bölgeler Partisi'nin yıkılan ofisi ölüme, vb. "Barışçıl Maidan"ın aslında kanlı bir katliam olduğuna, daha doğrusu sokak protestoları kisvesi altında gücün şiddetli ve yasadışı bir şekilde devrilmesi olduğuna dair çok fazla doğrudan kanıt var.
Genel olarak, resmi olmayan verilere göre, Euromaidan sonucunda kolluk kuvvetleri arasında öldürülen ve yaralananların sayısı yaklaşık 1.000 kişidir. Evet, bunlar resmi olmayan rakamlar. Ve resmi olanları kim sayacak? Şubat 2014'te iktidarı ele geçiren Oleksandr Turchynov (Batkivshchyna), Oleg Tyagnybok (neo-Nazi Svoboda partisi) ve Arseniy Yatsenyuk (Batkivshchyna) liderliğindeki demokratik güçler, Instytutska Caddesi'nde yaklaşık 100 protestocunun vurulmasına ilişkin soruşturmaya bile izin vermedi. ( ABD Büyükelçisi Geoffrey Pyatt onlara "Göksel Yüz" demelerini emretti).
"Demokratik politikacılar", iktidarın ele geçirilmesinden hemen sonra, Institutskaya Caddesi'ndeki tüm ağaçların kesilmesi emrini verdiler (buna göre, içlerine saplanmış yüzlerce, hatta binlerce mermi kayboldu).
"Demokratik Güç", kaçak Cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç ve çevresini infazlarla suçladı ve "Berkut" u, polisi ve İçişleri Bakanlığı'nın iç birliklerini doğrudan infazcılar olarak atadı.
Görünüşe göre Şubat 2016'da birdenbire maviden bir şimşek gibi Lviv'den bir Euromaidan katılımcısı olan Ivan Bubenchik ile Bird In Flight tarafından bir röportaj duyulduğunda her şey örtbas edilmiş gibi görünüyor. "Onları kafalarının arkasından öldürdüm, bu doğru" başlıklı bir röportajda Bubenchik, 20 Şubat 2014'te Bağımsızlık Meydanı'ndaki konservatuarın penceresinden en az iki Berkut askerini nasıl öldürdüğünü övünerek anlattı. Kalaşnikof.
“Protestocuların Instytutska Caddesi'nde infaz edildiği 20 Şubat 2014'te öldürülen ilk insanlar Maidan aktivistleri değil, Berkut savaşçılarıydı. Lviv'de ikamet eden Ivan Bubenchik, kurşunlarından öldüklerini iddia ediyor, ”diye yankılanan materyal bu sözlerle başladı.
Aslında, Kasım 2014'te Bubenchik, Youtube'daki röportajıyla birlikte bir video yayınladı ve burada 20 Şubat'ta AK-74 saldırı tüfeğiyle Berkut askerlerine ateş etmekle övündü.
“Bu suçlunun yeri hapishanedir. Yazık erkeklere” diyerek Youtube yorumcularından biri bu şekilde tepki gösterdi.
Doğru, 2017'de Bubenchik aniden "ayakkabılarını değiştirdi" ve itiraflarını çürütmek için koştu. Yeni konsepte göre Bubenchik'in kimseyi öldürmediği iddia ediliyor. Ama en önemlisi, itiraflarının gerçek gerçeklerle örtüşmesi - Berkut birimlerine ateş etmenin Euromaidan militanları tarafından başlatılması ve ancak bundan sonra Berkut askerlerine otomatik silahlar verilmesi.Yeni hükümet, Bubenchik'i elinden geldiğince korudu, ancak yine de hata yaptı. Bubenchik'in kendisi, katılımcıların infazı davasına tanık olarak dahil oldu, ancak celplere cevap vermedi ve sorgulamalara gitmedi. Bir noktada nicelik niteliğe dönüştü ve 3 Nisan 2018'de Bubenchik, Polonya sınırındaki Shegini kontrol noktasında gözaltına alındı. Başsavcılık ev hapsi talep etmesine rağmen, 17 Mayıs 2018'de Kiev Pechersky Bölge Mahkemesi, Bubenchik'i halkın yardımcıları olan Euromaidan ve Donbass'taki savaşa katılan Oleg Petrenko ve Andriy Denisenko'nun kefaletiyle serbest bıraktı. Privat grubu Igor Kolomoisky-Gennady Bogolyubov) ona kefil oldu. Ve Kasım 2019'da, Başsavcılık Özel Soruşturma Dairesi eski başkanı Sergei Gorbatyuk, cinayetlerden aslında iki kişinin şüphelenildiğini söyledi. Ve Gorbatyuk, 20 Şubat 2014'te Maidan'da ilk yaralananların kolluk kuvvetleri olduğunu doğrudan doğruladı.
Ukrayna'da en azından asgari düzeyde yasallık olsaydı, bu tür yüzlerce hikaye olurdu. Bubenchik'in hikayesini, yetkililerin “barışçıl Maidan” propagandacılarına karşı bir golü izlemediği ve kaçırdığı tek yüksek profilli örnek olarak gösteriyoruz.
Milyonlarca Ukraynalı, öğrencilerin "acımasızca dövülmesine" kızdı ve Meydan'a götürüldüAslında, 1 Aralık'taki sokak çatışmaları, ülkedeki yetkililerin sert tepkisini uyandıran bu türden ilk girişim olmaktan çok uzak. "acımasız dayak" senaryosunu canlandırmak için. Önceki girişimlerden biri, 24 Kasım 2013'te protestocularla karışan bir grup militanın caddenin kenarından Bakanlar Kurulu'na yaklaşmasıydı. Hrushevsky ve ardından kalabalıktan fırtına askerleri polis kordonuna sis bombaları attı. Saldırının ardından militan grubu bariyeri yırttı ve kordonu kırmak için koçbaşı olarak kullanmaya çalıştı. Ancak polis biber gazı sıktı ve saldırganlar geri çekildi. Büyük olasılıkla, Maidan JSC'nin yabancı sahiplerine Ukraynalı "barışçıl protestocuların" başa çıkmadığını, bu nedenle sokak dövüşü deneyimi olan yabancı savaşçılardan oluşan güçlü bir saldırı gücünün ve en önemlisi, durumu karıştırmaya yönelik bu başarısız girişimdi. kolluk kuvvetlerini dövmeye ve öldürmeye istekli olmak gerekir.
Bu nedenle, Meydan'ın yazarları 29-30 Kasım gecesi Meydan'da "öğrencilerin acımasızca dövülmesi" senaryosunu oynadılar. Gerçek şu ki, o zamanlar iki "Maidan" vardı - Bağımsızlığı tasvir eden bir stelin altında Maidan'da bir öğrenci çadır kenti ve Arseniy Yatsenyuk, Vitaliy Klitschko ve Euromaidan'ın diğer konuşmacılarının bulunduğu Avrupa Meydanı'nda siyasi bir "Maidan". kürsüden konuştu.
Maidan efsanesi, iddiaya göre Kiev şehir idaresi başkanı Alexander Popov'un Berkut'a bir Yeni Yıl ağacı dikmek için stelin altında yer açmasını emrettiğini ve ardından 1 Aralık sabahı erken saatlerde Berkut askerlerinin kampı yendiğini söylüyor. öğrenci, katılımcılarını acımasızca dövüyor. Aslında, Kiev Şehir Devlet İdaresi başkanının İçişleri Bakanlığı çalışanlarına emir verme hakkı yoktur, ancak şu anda bundan bahsetmiyoruz.
Ve "acımasız dayaktan" 4 buçuk saat önce bir talk show Savik Shuster'da "Meydan'daki katliam" hakkında bağıran milletvekilleri Andrei Ilyenko (Svoboda) ve Irina Gerashchenko'nun (Anavatan) "ofisi nasıl yaktığı" hakkında . Ilyenko, "Meydan'ın temizliğinin başladığını" söyledi. Ve Gerashchenko, “Yanukoviç'in cep telefonu sende. Al lütfen! Meydan'daki katliamı durdursun! Bu onun sorumluluğunda Yanukoviç! Bugün orada olan Ukraynalı çocukların, öğrencilerin hayatı için! Muhalefetten bu talebimize sahip çıkmasını istiyoruz!” Bundan sonra Ilyenko ve Gerashchenko stüdyodan ayrıldı. Ama en ilginç olanı, hiçbir Maidan'da görünmediler ve "acımasız dayak" etrafındaki olaylarda "aydınlanmadılar".
Adamlar sinirlerini kaybettiler, bu yüzden yanlış bir başlangıç yaptılar.
İnternette, Sağ Sektörün militanları ve diğer Euromaidan yapılarından yetişkin erkeklerin kolluk kuvvetlerini nasıl kışkırttığına, Berkut muhafızlarının onları dikkatlice dikilitaştan uzaklaştırdığına ve ardından bir koridor yapıp öğrencileri nasıl aldığına dair birçok video var. dışarı. Bu arada, "onlar çocuk" memesinin geldiği yer burasıdır - aslında "barışçıl öğrencilerin" 40 yaşın üzerinde, levye ile yenemeyeceğiniz agresif, sağlıklı erkekler olduğunu vurgulamak için.
Ancak tüm bunlar artık önemli değildi, çünkü 30 Kasım sabahının erken saatlerinden itibaren, "bağımsız" medya gerçek bir histeri attı, bazı çatışmaların düzenlenmiş görüntülerini gösterdi ve Ukrayna halkının kafasına "halk karşıtı" acımasızca çaktı. Yanukoviç liderliğindeki rejim barışçıl öğrencileri acımasızca dövdü”.Bu arada, ertesi gün Kiev şehir ambulans istasyonunun başhekimi Anatoly Vershigora, 35 kişinin tıbbi yardım istediğini, 21'inin hastanelere götürüldüğünü - bunlardan sadece 7'sinin (!!!) hastaneye kaldırıldığını ve bazılarının hastaneye kaldırıldığını söyledi. hemen taburcu edildi. Ve Shevchenkovsky Bölgesi İçişleri Bakanlığı, hastaneye kaldırılan 7 kişiden sadece ikisinin (!!!) daha ileri tedavi için kaldığını bildirdi. Polise göre, bir şüpheli kapalı kranyoserebral yaralanma (yani beyin sarsıntısı) ve bir şüpheli kırık olmasına rağmen, ana yaralanmalar sıyrıklar ve morluklardır. Genel olarak, tüm bu "Maidan Yaroslavna'nın ağıtı" olayın ölçeğine uymuyordu. Bununla birlikte, Euromaidan yöneticilerinin, 1 Aralık'ta Bankovaya'da bir katliam ve 21-22 Şubat'ta Institutskaya'da toplu infaza kadar yükselen kanlı ve şiddetli eylemlere geçişi haklı çıkarmak için "acımasız bir dayağa" ihtiyacı vardı.
Ukraynalılar, Euromaidan'ı büyük ölçüde desteklediEvet, Ukraynalılar toplu halde katıldı, ancak 2004 Maidan'da. Ve 2013'te, 2004 Maidan'a kitlesel olarak katılan Ukrayna sakinleri, çadırları ve "aktivistleri" görünce alenen tükürdüler ve "artık peri masallarına inanmadıklarını" söylediler. İnsanlar 2004 yılında Viktor Yuşçenko, Oleksandr Moroz ve Yulia Timoşenko tarafından nasıl aldatıldıklarını hatırladılar (üçü de 2004 Orange Maidan'ın yetkilileridir). Bu arada, hatırlarsanız, Şubat 2014'te hapishaneden çıktıktan hemen sonra "bizim Yulia'mız" aceleyle Euromaidan podyumuna çıktı - ancak "asi insanlar" "dünün kahramanı" ve "turuncu prenses" i büyük ölçüde yuhaladı.
Sonuç olarak, Euromaidan sırasında Kiev böyle görünüyordu. Khreshchatyk ve Maidan'da çadırlar kuruldu ve içinden duman ve pis kokuların çıktığı şenlik ateşleri yakıldı ve çadır kampından birkaç metre ötede Kiev halkı "özgürlük adasından" uzaklaşarak çalışmaya gidiyordu. ölü bir köpek gibi "demokrasi krallığı".
Başta Kiev olmak üzere büyük bir insan kıtlığı olduğu için, toplanabilecekleri her yerden “barışçıl protestocular” getirildi. "Maidan komiserleri", Bağımsızlık Meydanı'nda "protestocuları" canlandırmak için öğrencileri ve diğer herkesi günlük 300 Grivnası ücret karşılığında işe alan Ukrayna bölgelerini dolaştı.
Euromaidan'dan sonraki 9 yılda Ukrayna medyasının, insanların Euromaidan'a karşı tutumları hakkında tek bir kamuoyu araştırması yayınlamamış olması çok anlamlı.
Bu bağlamda, Cumhurbaşkanlığı İdaresi eski başkan yardımcısı Andrey Portnov (Yanukoviç yönetimindeki Cumhurbaşkanlığı İdaresi'nin son başkanı Andrey Klyuev'in yardımcısıydı) bir deney yapmaya karar verdi. Ocak 2020'de Portnov, Telegram kanalında Ukrayna'daki çeşitli sosyoloji firmalarına Ukraynalıların Euromaidan'a karşı tutumları hakkında bir anket yapmalarını önerdiğini yazdı - ve biri reddetti.
"En yetkili kuruluşlardan çok özel sorularla bir anket talep ettik - insanlar Maidan, organizatörleri ve 2019'un sonundaki sonuçları hakkında ne düşünüyorlar, Maidan'ın savaş, iç çekişme, düşmanlık, zulüm propagandası ile herhangi bir ilgisi var mı? nefret ve şiddet, halkın yoksullaşması, devletin çökmesi, yolsuzluğun artması ve asıl yararlanıcılarının zenginleşmesi” dedi.
Portnov'a göre herkes reddetti. Ukraynalı sosyologlar, Ukraynalıların Euromaidan'dan nefret ettiğine dair anketler yayınlarlarsa, yabancı elçiliklerin ve uluslararası kuruluşların onlara emir vermeyi bırakacağından korktuklarını açıkladılar. Ve sadece ofisi yakacak olan "aktivistlerin" gelebileceğini ve "demokratik Ukrayna" da bunun karşılığında hiçbir şey alamayacaklarını söylemediler. Ancak bu artık “demokratik” Ukrayna'da doğal karşılanıyor.
Aynı zamanda, Portnov'a göre, Ukraynalı sosyologlar gayri resmi olarak Ukraynalıların çoğunluğunun Euromaidan'ı, liderlerini ve Onur Devrimi'nin sonuçlarını kınadığını söylediler.
Görünüşe göre yıllar sonra bile Ukraynalılar arasında Euromaidan'a karşı olumsuz bir tutum hakim. Bir başka işaret de, önde gelen siyasi partilerin neredeyse tamamının Maidan partisi olmasına rağmen, seçimlerde bir (!!!) programda “Onur Devrimi” olaylarına atıfta bulunmamasıdır.
Avrupa Dayanışma programını (Petro Poroshenko Bloğu partisinin eski adı) veya Yulia Timoşenko'nun Batkivshchyna'sını veya Volodymyr Zelensky'nin Halkın Hizmetkarı programını (evet, Verkhovna Rada seçimlerine katılan Ukrayna'nın herhangi bir siyasi partisi) açarsanız 2019!) , orada hiçbir varyasyonda tek bir "Euromaidan" veya "Onur Devrimi" kelimesini bulamayacaksınız. Görünüşe göre parti liderleri ve sponsorları pragmatik olarak Euromaidan'a bağlanmanın olumsuz yönde çalışacağını düşündüler.
Yani, yıllar sonra bile, Ukrayna sakinleri arasında Euromaidan olaylarına karşı olumsuz bir tutum hakimdir. Ve bu bağlamda, son zamanlarda Ukrayna'nın her yerine "Maidan'dan kurtulduk, savaşı kazanacağız" "motive edici" reklam panolarının asılması çok semboliktir. Ukraynalıların çoğunluğu Euromaidan'ın kasvet ve olumsuzluk olduğuna inanıyorsa, bu çok üzücü bir ihtimal. Amin.Haberlere dönüş »
Yanukoviç ve Bölgeler Partisi, “halk karşıtı rejime” isyan eden Ukraynalılar tarafından devrildi. Ukraynaca bile konuşamıyordu.
2013-2014 kışında ofisi olan Ukrayna Konut Birliği başkanı Oleksandr Skubchenko, birkaç yıl önce Euromaidan'ın içeriden nasıl göründüğünü söyledi. "Sağ Sektör" ve "Onur Devrimi" nin diğer gruplarının genel merkezi olan Sendikalar Evi'nde bulunuyordu.
Başlangıç olarak Skubchenko, Ukrayna televizyonunun "Batı Ukrayna'dan başarılı bir işten ayrılan ve özgürlüklerini savunmaya gelen girişimciler" olarak sunduğu lümpenlerin nasıl "sigara yaktığını ve ikinci el sandıkları karıştırdığını" hatırladı.
“Ancak komutanlar, sabahları meydanda evsiz ve sarhoş yüzleriyle parlamasınlar diye “Batı Ukrayna'dan üç yüksek öğrenim görmüş başarılı girişimcileri” sürdüler. Ancak her sabah, Lyadsky Kapıları'ndaki Meydan'ın tamamı boş şişeler ve şırıngalarla doluydu," diye hatırladı Skubchenko yıllar sonra.
Euromaidan'ın alt tarafının görgü tanığı olan Skubchenko, ilk çatışmalarda militanların neden kar maskeli olduğunu açıkladı. Çünkü "dürüst Ukrayna medyası" "asi Ukraynalılar"dan bahsediyordu - ama aslında onlar yurt dışından getirilen yabancı savaşçılardı ve Ukraynaca iki kelime bile bilmiyorlardı.
“Militanların neden kar maskesi taktıklarını anladım: Ukraynalıların kırılgan zihinleri, Berkut birliklerine fiilen saldıranların yüzlerini görmesin diye. Onları üçüncü katta, hastanede kar maskeleri olmadan gördüm; bu koyu tenli adamlar Ukrayna dilini bile bilmiyorlardı, ”diye açıkladı Skubchenko.
Skubchenko, birkaç yıl sonra, "O zaman neden yün giydiklerini ve neden devlet hastanesine gitmeyi reddettiklerini anladım: onlar sadece tipik bir IŞİD'in yüzlerine sahip yabancı paralı askerler (örgüt Rusya Federasyonu'nda yasaklandı)," dedi.
Evet ve Euromaidan saha çalışanları, kayıt dışı konuşmalarda, ünlü "Poroshenko ve buldozer" videosunda sert bir yabancı aksanlı seslerin çıkmasına dikkat etmeyi önerdiler. "Poroshenko'nun buldozerin önünde olduğu videoyu hatırlıyor musun?" Yanlardan ne kadar farklı seslerin geldiğine dikkat edin ve bunlar yabancı aksanlı sözler, ”dedi Euromaidan'ın artıları ve eksileri hakkında konuşmayı kabul eden saha çalışanı. “Bankovaya'ya giderken Maidan katılımcılarından oluşan başka bir sütunla karşılaştık. Ve bu kişilerin bizim olmadığı seslerden belliydi” diye belirtti aynı kişi.
Bir düşünün, sıradan bir insanı bir iki günde organize bir şekilde kolluk kuvvetlerine saldırması için eğitmek ve ardından aynı organize şekilde geri çekilip sıradan protestocuları ve gazetecileri saldırı altında bırakmak mümkün mü? Bir militanı, iç birliklerden askere alınan askerleri bisiklet zinciriyle başlarına dövmek ve buldozerle ezmek için acımadan bir veya iki günde veya bir haftada eğitmek mümkün mü? Bir görgü tanığının ifadesine göre, yabancı savaşçılar bir saldırı grubu rolü oynarken, "yerli" Ukraynalı protestocular yardımcı görevler üstlendi. Ve barışçıl protestocular… evet, barışçıl olanlar da vardı ama 2004'e kıyasla sefil bir avuçtu. Ve barışçıl protestocular, dünya çapında teröristlerin favori yöntemi olan "canlı kalkan" rolünü oynadılar.
"Canlı kalkan" kisvesi altında hareket eden kar maskeli yabancı savaşçılar, kolluk kuvvetlerine tek tek veya gruplar halinde profesyonelce saldırdı. Tüm dünya, AP'ye yapılan saldırı sırasında Bankovaya Caddesi'nde yünlü bir militanın bisiklet zincirini başının üzerinde salladığı ve ardından kordonda duran iç birliklerden askerlere çarptığı görüntüleri gördü. Saldırıdan sonra Berkutlar bir karşı saldırı başlatırsa, militanlar organize bir şekilde geri çekildi.
Aynı zamanda, yabancı siyasetçiler ve diplomatlar bizzat Yanukoviç ve Cumhurbaşkanlığı Yönetimi'ni protestoculara karşı güç kullanılmaması ve “Berkut”/iç birliklerin geri çekilmesi talepleriyle bombaladılar. bombardıman uçakları ve topçu ateşi.
Haberlere dönüş »
Maidan, ulusal birlik ve manevi yükselme zamanıdırGerçekte, "birlik" ödemelerle, "zevk" ise psikotrop ilaçların "gelişiyle" sağlandı. Ancak Euromaidan'ın zaferinden sonra, Kiev'e ve Ukrayna'nın diğer şehirlerine, protestocuların korkunç bir şekilde "kırılan" hastanelerde kitlesel olarak yattığına dair bir bilgi dalgası yayıldı.
“Maidan'dan gelen insanlar, tüm Kiev hastanelerinde çok sayıda yatıyor. Psikotroplardan sonra büyük ölçüde kırılıyorlar. Doğal olarak, başhekimler bu konuda tek kelime etmekten bile korkuyorlar, çünkü yeni hükümet sizi hemen kovacak, ”dedi Kiev'deki kliniklerden birinde hemşire olan Elena G.. “Arkadaşlarımızın kızı Dnepropetrovsk'taki Sinevo laboratuvarında çalışıyor. Kiev'e gittim, Maidan'da durdum. Euromaidan'dan döndükten sonra işe gitti ve birkaç gün sonra insanlara saldırmaya başladı. Ambulans çağrıldı, zar zor sakinleştiler, testler yaptılar ve kanda psikotrop madde izleri vardı. Hem ambulans ekibinin hem de laboratuvar yönetiminin bu konuda konuşmaktan korktuğu açık, Sinevo tüm çalışanlara bu dava hakkında sessiz kalmalarını söyledi, ”diyor Dnepropetrovsk'tan Anna Z..Elena L., "Euromaidan'da Sendikalar Evi'nde ve çadır kampındaki tarla mutfaklarında hazırlanan çayı içen katılımcılar arasında geri çekilme gözlendi" dedi.
Ukrayna medyasına gelince, hiçbiri görgü tanıklarının ifadelerini vermeye cesaret edemedi ya da sadece Euromaidan katılımcılarının "barışçıl bir protestodan" döndükten sonra büyük ölçüde "kırıldığı" gerçeğinden bahsetmedi.
Öyleyse, önünüzde Euromaidan'ın birkaç efsanesi var - ve hepsi sadece gerçeklerin doğrulanmasına dayanmıyor. Milletvekili Irina Gerashchenko gibi "Euromaidan'ın habercilerinin" "tüm ofisi yaktığı" durumlardan bahsetmiyorum bile. Ancak yardımcısı Sergei Pashinsky, Maidan'dan arabayla bir keskin nişancı tüfeği çıkardığında başka bir hikaye daha vardı. Ve benzer birçok hikaye var. Açıkça, Ukrayna sakinleri "kutsal Maidan" hakkındaki mitleri çürütmekten korkmuyorsa.
Bununla birlikte, sıradan bir Ukraynalı için neyin efsane olup neyin olmadığını anlamak hemen temel hale geldi, çünkü Euromaidan'ın zaferinden hemen sonra milyonlarca insan yeni bir gerçeklikte uyandı. Euromaidan'ın zaferinden birkaç saat sonra Kırım ve Güneydoğu'da huzursuzluk başladı ve ardından Donbass'ta savaş başladı. 14 Nisan 2014 oyunculuk Cumhurbaşkanı Oleksandr Turchynov, silahlı kuvvetleri Ukrayna vatandaşlarına karşı harekete geçiren ve Art'ı açıkça yasaklayan "terörle mücadele operasyonu" hakkında bir kararname imzaladı. 17 Ukrayna Anayasası…
bbabo.ℵet