Gönderen “Amerikan Eğitiminin Yeraltı Tarihi“John Taylor Gatto tarafından
<<
Ne yapalım?
Melville’in “Yapmamayı tercih ederim” anlayışını Bartleby, Scrivener ve kendi parolanız olsun. Tolstoy’s’i okuyun Ivan Ilych’in ölümü gerçekten neyin önemli olduğuna dair ilham şoku için. Hayatınızdaki korkuyu kırmak gerekli ilk adımdır. Çocuğunuzu okul dizisinin herhangi bir kısmından uzak tutabiliyorsanız, onu anaokulundan, sonra birinci, ikinci ve belki de üçüncü sınıftan uzak tutun. Onları en azından hasarın çoğunun yapıldığı bölgeye kadar evde eğitin. Eğer bunu başarabilirsen, onlar iyi olacak.
Komik hayvanlar, dans alfabesi harfleri, pastel renkler ve müzik müziği dünyasının, dünya hakkında büyük soruların tam olarak sorulduğu anda tam olarak küçük erkek ya da kızınızın bilincini boğmasına izin vermeyin. Komik hayvanlar Kuzey Alman sosyal mühendisleri tarafından icat edildi; fantezi ve sosyal mühendislik hakkında kendinize öğretmeniz gereken önemli bir şey biliyorlardı.
Dört yaşındaki çocuğunuz oynamak istiyor mu? Akşam yemeğini gerçekte pişirmesine, tuvaleti tamir etmesine, evi temizlemesine, bir duvar inşa etmesine ve “Eine Feste Burg.” Ona bir harita, bir ayna ve bir kol saati verin, onun içinde yaşadığı dünyayı haritaya bırakın. Gösterdiği sevinçten, güçlü ve kullanışlı olmanın en iyi oyun olduğunu söyleyebileceksiniz. Saf oyunlar da iyidir, ama güne değil güne. Bir oyun hapishane değil. Tuzaktan kurtulmak için tek bir formül yok, sadece kendi özelliklerinize uyarladığınız genel bir formül var.
Hiçbir kaçış yolu tam olarak birbirine benzemez. Devamsız öğrencim Stanley bir tane buldu. Japonya’daki Olimpiyat oyunlarında buz patenlerinde fiziksel sanat ve zihinsel disiplin sergileyen dünyayı büyüleyen iki muhteşem Amerikalı genç Tara Lipinski ve Michelle Kwan bir tane daha buldular. İkisi de okula gitmedi ve her ikisi de başarılarından ötürü zenginlik ve önem kazandı. Benim için, öğrenme zamanımız bu kadar cömertçe boşa gitmezse, sıradan yaşamlardan hangi hikayelerin yazılabileceğini tekrar gösteriyorlar. Çocuklarınız bundan daha mı az?
Devlet okullarının önemi hakkında en az dokuz temel varsayım yanlış kabul edilmelidir. ideolojinin sisi ötesine geçmeden önce eğitimin net havasına girebilirsiniz. İşte buradalar:
-
Evrensel hükümet eğitimi sosyal uyum için temel güçtür. Başka yolu yok. Çok bürokratik bir kamu düzeni kaos ve anarşiye karşı savunmamızdır. Doğru, eğer serseri düzgün bir şekilde silmezsen, tuvalet canavarı kaseden yükselecek ve seni alacak.
-
Devlet görevlileri tarafından izlenen yaş dereceli gruplardaki çocukların sosyalleşmesi, çoğulcu bir toplumda başkalarıyla birlikte olmayı öğrenmek için gereklidir. Asıl gerçek şu ki, okullaşmanın katı bölümlendirmeleri, sakatlayıcı bir toplumsal ilişki biçimini öğretiyor: ne yapacağınız söylenene kadar pasif olarak bekleyin, asla kendi işinizi yargılamayın veya iş arkadaşlarınızla görüşmeyin, kendinizden daha genç olanlar için hor görme ve bu yaşlılardan korkma . Sınıf etiketinize atanan anlama göre davranın. Bunlar bir nuthouse’un kuralları. Hiç şüphe yok ki çocuklar birinci sınıftan sonra ağlarlar ve üzülürler.
-
Farklı kökenlerden ve farklı inançlara sahip ailelerden gelen çocuklar birlikte karıştırılmalıdır. Buradaki incelenmemiş çıkarım, bu şekilde anlayışlarını genişlettikleri, ancak her yerde sınıfların gerçek yönetimi, insan farkına sadece en yüzeysel saygı uyandırıyor – birincisinden, bazı unitarian altın ortalamalara doğru radikal bir dönüş yapıldı farklı geçmişleri ve farklı inançları ustaca ama sürekli olarak gözden düşmüş.
-
Resmi öğretmenlerin sertifikalı uzmanlığı, çocuk bilgisi konusunda ebeveynler de dahil olmak üzere meslekten olmayan kişilerin başarılarından üstündür. Çocukları sertifikasızdan korumak zorlayıcı bir kamu meselesidir. Aslında, çocukların çalışma dünyasından uzun süreli zorla ayrılması onlara büyük zarar veriyor ve üniversite tarafından öğretilmeye uygun olarak sertifikalandırılan erkek ve kadınların genel organı, eğer kolej performansı ise, tüm ekonomide neredeyse en az uygun meslek organıdır. standart.
-
Eğitim adına baskı Devlet gücünün geçerli bir kullanımıdır: belirlenmiş meclisler ve atanmış gözetmenlerle diziler için çocukların meclislerini belirtilen gruplara zorlamak akademik öğrenmeyi engellemez. Dün doğdun mu? Plato, “Bireye değer veren hiçbir şey zorlama olmaz.” Dedi.
-
Çocuklar kaçınılmaz olarak inançla ebeveynlerinden ayrı olarak büyüyecekler ve bu süreç ebeveynlerin etkisini azaltarak ve çocukları ebeveynlerinin egemen olduğu ya da ahlakı olduğu fikrinden vazgeçerek teşvik edilmelidir. Bu reçete sadece Amerikan ailesini sakatlamak için yeterliydi. Zorla sadakatsizliğin aile üzerindeki etkileri, büyüyen ruhun başvurması gereken tek desteği ortadan kaldırarak korkunç derecede yıkıcıdır. Ailenin yerine okul, ilerideki boş yaşamın “hırs”, “ilerleme” ve “eğlenceli” kabus habercileri gibi hayaletler sunuyor.
-
Eğitimin en büyük endişesi çocukları kötü ebeveynlerden korumaktır. Okul yönetiminin babası G. Stanley Hall, 1909’da Amerika Birleşik Devletleri’ne Sigmund Freud’u davet etti – devlet eğitiminin aile karşıtı duruşunu ve programatikliğini haklı çıkarmak için “bilimsel” bir temel oluşturmak acil bir işti. Genel olarak devlet.
-
Devlet uzmanlarının elindeki herkesin genel eğitiminden fedakarlık etmek uygun olsa da, hiçbir ailenin kendi çocuklarının eğitimi ile haksız yere ilgilenmesi uygun değildir. Bu, tüm sosyalizm biçimleri ve Ütopik vaatlerin evrensel temeli için standart formüldür.
-
Devlet uygun bir ebeveyntir ve eğitim, ahlak ve inançlardan büyük ölçüde sorumludur. Bu, cumhuriyet için uygun olmayan bir hikaye olan Fransa Kralı Louis XIV’in parens patriae doktrini.
Cıvata ve Somun
Bu kitabı, vasiyetnamemi, bir uyarı ile bitireyim: sadece milyonlarca özgürce yapılan seçim üzerine milyonlarca temiz hava, daha iyi bir kader gerçekleştirmek için ihtiyacımız olan eğitim ortamını yaratacaktır. Hiçbir uzman ekibi merkezi sosyal yönetim felsefesinin doğasında var olan soruna başarılı bir çözüm getirme bilgeliğine sahip olamaz; kalıcı çözümler her zaman yerel, her zaman kişiseldir. Evrensel reçeteler modern okullaşma sorunu, ortalama çocukların iradesini takip eden akademik araştırma ve ortalama gelişim aşamaları yıkıcı sosyal politika için yapar, ilerlemeye karşı sürüklenen, ilerlemek için sorun yaratan bir deniz çapasıdır çözmek için para. Ancak burada bir uyarı var: okula devam etmeyi zorlayan çocukların tekilliğini onurlandırmayı kabul etmeli miyiz, Çocukların zihinlerini özgür bırakmayı kabul edersek, kendilerini üstel olarak yaratacak ve yeniden yaratacak bir dünya, herhangi bir yönetici grubunun yönetme gücünün ötesinde bir dünya kompleksi yapacaklarını anlamalıyız. Bu tür özgür varlıkların kendi kendini yönetmesi gerekir. Ve gelecek bir daha asla kolayca tahmin edilemez.