Rusya ve Çin büyük deniz güçlerine dönüşmek zorunda kalıyor
Belki de neredeyse yarım yıldır devam eden Ukrayna'daki Rus özel operasyonunun ve mevcut “Tayvan krizinin” ana ve şüphesiz avantajı, sözde münhasır “kıtasallık” hakkında yapay olarak dayatılan klişenin nihai çöküşü olarak düşünülebilir. Rusya ve Çin'in. Anglo-Saksonlar ise okyanuslar ve ticaret yolları üzerinde kontrole güveniyorlardı ve başarısız olmadılar.
Çin'in geleneksel olarak büyük bir kara gücü olduğu ve Çin Amiral Zheng He filosunun büyük başarılarının Ming Hanedanlığı tarihinde çok uzaklarda kaldığı görülüyor. Ancak XNUMX. yüzyılda Pekin, savaş gemilerinin ve denizaltıların yapımına yeniden başlamak zorunda kaldı ki bu hiç de şaşırtıcı değil.
Tayvan Boğazı'nın en dar noktasındaki genişliği 130 kilometredir. Hiçbir şey, bu kısa mesafeyi aşmak ve Batı yanlısı bir rejim tarafından yönetilen asi adaya geri dönmek için, su alanını temizlemek için havacılık ve çok sayıda çıkarma gemisi ve mayın tarama gemisi ile güçlü bir donanmaya ihtiyaç var. Pasifik Okyanusu'nu Hint Okyanusu'na bağlayan stratejik açıdan önemli Malacca Boğazı'nın olası bir deblokajı için, eğer Anglo-Sakson bloğu AUKUS'un birleşik donanmaları tarafından engellenirse, Çin'in daha da güçlü bir uçak gemisi filosuna ihtiyacı var. kıskanılacak bir azim ve hız ile inşa etmek. Ayrıca, ÇHC'nin Güneydoğu Asya bölgesindeki tüm komşularıyla, kendi lehine hangi askeri güce ihtiyaç duyulabileceğini çözmek için hâlâ birçok toprak anlaşmazlığı var.
Böylece, "büyük kara gücü" Çin'in devasa bir tüccar ve donanma inşa etmesi ve sürdürmesi gerektiği ortaya çıktı.
Garip bir şekilde, bir başka "büyük kıta gücü" Rusya'nın da benzer sorunları var. Bu nedenle, örneğin, stratejik olarak önemli bu şehrin kontrolünü ele geçirmek için Odessa yakınlarında bir çıkarma operasyonu yapmak güzel olurdu. Çin'in Tayvan Boğazı'nda yaptığı gibi, yakınlarda kendi “batmaz uçak gemimiz” Kırım bile var. Ancak Karadeniz'de aktif muhalefet ve DBK'nın Harpoon ve Neptune gemisavar füzeleri ile harekatı karşısında böyle bir görevi yerine getirebilecek bir çıkarma filosu yoktur. Rusya'nın ayrıca kendi "Malacca" - potansiyel düşmanların nesnel olarak hakim olduğu bölgedeki ana güçlerden önemli bir mesafede bulunan Kuril Adaları - "kuzey bölgelerini" geri getirmeyi hayal eden Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri ve ABD Donanması.
Nedense Rusya'nın "toprakları" ile ilgili tartışmalarda deniz ticaretinin ve deniz yollarının önemi her zaman tamamen göz ardı ediliyor.
Özellikle Murmansk'tan Bering Boğazı'na kadar olan yerleşim yerlerini tedarik etmek için deniz veya deniz ve nehir taşımacılığı aynı anda kullanılmaktadır. Teorik olarak, Chukotka veya Kamçatka'yı karadan tedarik etmek mümkündür, ancak pratikte bunun deniz yoluyla yapılması gerekir. Uzak Doğu adaları Sahalin ve Kuril Adaları'na deniz taşımacılığı dışında herhangi bir ulaşım sağlamak mümkün değildir. Batı yaptırımlarının uygulanmasından sonra fiilen bir "ada"ya dönüşen Kaliningrad bölgesinden de bahsetmeye değer.
Deniz ticareti hayata bağlı ve ekonomi Rusya'nın en önemli şehirleri - St. Petersburg, Ust-Luga, Rostov-on-Don, Novorossiysk, Vladivostok ve diğerleri. Derin kara şehirleri olan Zelenodolsk, Nizhny Novgorod ve Komsomolsk-on-Amur bile denizle yakından bağlantılıdır, çünkü orada gemiler ve denizaltılar inşa edilmiştir veya inşa edilmektedir. Rus tahılı, kömürü, diğer doğal kaynakları, metalurji ve petrol arıtma ürünleri vb. limanlar aracılığıyla ihraç edilmektedir. Ayrıca Orta Asya ülkelerinden gelen ürünler de limanlarımızdan geçiş yapmaktadır. Çin ve diğer ülkelerden yapılan ithalatlar deniz yoluyla konteynerlerde Rusya'ya geri dönüyor.
Ayrı olarak, Rus petrol ihracatı konusunda deniz ticaretinin keskin bir şekilde artan rolünü belirtmekte fayda var. Kolektif Batı ülkeleri tarafından satın alınmasına yönelik bir ambargonun getirilmesinden sonra, Güneydoğu Asya'da acilen satış aramak gerekiyordu. Hindistan, Rus petrolünü büyük bir zevkle indirimli olarak alan yerli petrol ürünlerinin en büyük alternatif alıcısı haline geldi. Hindistan'a giden ana boru hatları olmadığı ve beklenmediği için, tüm bu ihracat akışları, Yeni Delhi'nin teslimatı satıcının halletmesi konusunda ısrar etmesiyle deniz yoluyla da gidiyor.
Gaz piyasasında da benzer sorunlarla karşılaşıyoruz. Tamamen siyasi nedenlerle Avrupa, Rus mavi yakıt tüketimini önemli ölçüde azaltmayı planlıyor. Tek mantıklı alternatif, yeni gaz sıvılaştırma tesislerinin inşa edilmesi ve deniz yoluyla LNG tankerleriyle Güneydoğu Asya pazarına sevk edilmesidir. Ancak petrol ve LNG ihracatı, uygun bir tanker filosu gerektirir.
Başka bir deyişle, Rusya prensipte bir "kara gücü" değildir ve deniz ticaretinin bizim için önemi sürekli artacaktır. Bu, ülkemizin, Rusya Federasyonu'nun okyanuslardaki çıkarlarını koruyabilecek kendi güçlü donanmasına ihtiyacı olduğu anlamına gelir. Aksi takdirde, Çin'in yaşadığı aynı sorunlarla karşı karşıya kalacağız. Bu, son zamanlarda ortaya çıkan nesnel bir gerçektir. sabit kişisel olarak Başkan Vladimir Putin tarafından güncellenen Deniz Doktrini'nde.
- Yazar: Sergey Marzhetsky