Nemrud, ona karşı gelen İbrahim peygamberin ateşte yakılması için emir vermiş. Nemrud’un askerleri meydanda odunlardan büyük bir yığın yapıp tutuşmuşlar. Ateş o kadar büyük bir alevmiş ki bulutlara kadar yükselmiş. Tüm halk meydana toplanıp, korku ve merak ile olanları sessizce izlemeye başlamışlar. Askerler İbrahim peygamberi mancınıkla ateşin tam orta yerine atacaklar bu sayede Nemrud ne kadar büyük ve güçlü bir kral olduğunu tüm halkına gösterecekmiş.
Bu sırada göklere kadar varan ateşe doğru bir karınca ağzında küçücük bir damla su ile telaşla gidiyormuş. Başka bir karınca onun bu telaşını görüp sormuş:
“Acele ile nereye gidiyorsun?”
Telaşla koşuşturan karınca, ağzındaki bir damla suyu ellerinin arasına alıp cevap vermiş:
“ Haberin yok mu? Nemrud, İbrahim peygamberi ateşe atacakmış. Meydana ateşin olduğu yere su götürüyorum.”
Bunu duyan diğer karınca kahkahalarla gülmeye başlamış.
“ Senin yanan ateşin büyüklüğünden haberin var mı? Ateşe hiç baktın mı? Elindeki bir damla su ile koskoca ateşi söndürebileceğini mi sanırsın.”
“Olsun.” demiş karınca, “Hiç olmazsa hangi tarafta olduğum anlaşılır.”