We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Kız köpek kafa verir ondan kanser olmasına yardım etmek için
Zoe adında küçük bir kız kasabaya geldiğinde kanser bugün yepyeni bir görünüme kavuştu. Ailesi yeni bir köpek yavrusu aldı ve ona Mavi adını verdi. Birkaç hafta sonra, köpeğe kanser teşhisi kondu ve aile onu yatırılmak üzere Veterinere götürdü. Zoe, Blue'yu sevdiği için kalbi kırılmıştı. Birkaç gün sonra aile yerel bir veteriner buldu ve ona köpeği kurtarmanın bir yolu olup olmadığını bilip bilmediğini sordu. Veteriner, aileye köpeği muhtemelen daha iyi yapabileceğini ve veterinere ödeyecek paraları olduğunu söyledi. Köpek ölürse aileye haber vermelerini söyledi. Ama öyle olmadı, köpek tedavi edildi ve şu anda lösemi tedavisi görüyor. Ama Blue, özel bir çocuk olmasına rağmen bunu başaramadı. Bu yüzden Zoe şehre geri döndü ve yeni bir köpek yavrusu alıp Blue's'u birine vermeye karar verdi. Dizlerinin üzerine çöküp köpeği veterinere verdi. Zoe yaptığı şey hakkında şunları söyledi:
kafayı buldum. Hepsi tek parçaydı, ama ben tümörün alınmasını istedim ki yaptım. Sadece kestim.
Ama o kadar kararlıydı ki, ne kadar iğrenç olabileceği umrunda değildi. Bu köpeğin acı çekmesine ve ölmesine izin vermeyecekti. İşte o zaman dizlerinin üzerine çöktü ve yapması gerekeni yaptı.
Zoe, Blue'nun gittiğinden bile emin değil. Bilmiyor, bu yüzden durmayacak.
Aklında bu Mavi, sadece bir köpek olduğu için değil, onun en iyi arkadaşı olduğu için. Bu yüzden köpeğin vücudu için başka bir düzenleme yapmadı.
Blue'nun bunu isteyeceğini bildiği için köpeği veterinere vermeye karar verdi. Ayrıca Blue'nun Zoe'nin evine geri dönmeyeceğini de biliyor. Mavi buna uygun olabilir ama annesi değil. Zoe, bunu yaparsa annesinin onu asla affetmeyeceğini biliyor.
Şimdi Zoe'nin annesi kızının yeni bir köpek almasına engel olmak için elinden geleni yapacaktır. Ve Zoe, Zoe'nin yeni bir köpek yavrusu almasını engellemek için annesinin gerçekten çok düşünmesi gerekeceğini biliyor.
# **BÖLÜM
Üç**
**ZOE'NİN ANNESİ** biraz üzgün. Zoe'nin annesi Zoe'ye köpek beslemenin doğru olmadığını söyledi. Pek Hıristiyan görünmüyor, diyor. Ama Zoe hasta olduğunu söylüyor, Christian değil. Kalbi hasta değil. Her neyse, annesini ve annesinin ne düşündüğünü umursamıyor. Bu önemli bile değil. Bir köpek ve büyük bir köpek istiyor ve bir tane alıyor. Neyin önemli neyin önemsiz olduğuna o karar verir. Ve Zoe, annesi onu durdurmanın bir yolunu bulamıyorsa, bunun için endişelenmenin bir anlamı olmadığını biliyor.
Böylece Zoe yeni yavrusunu ve bir torba kuru mamayı arabaya koyar ve Blue bugün evine dönecek olmasına rağmen bara gider. Bunu ilk kez yapıyor. Çok iyi bir işaret gibi görünen büyük ve arkadaş canlısı görünen sarı bir Lab köpek yavrusu seçer. Köpek yavrusu çok neşeli ve arkadaş canlısı görünüyor, bu da Zoe'nin köpeğin görünüşünden dolayı köpeğine Mavi adını vermesinin barınaktaki insanların aldırış etmeyeceğini düşündüğü anlamına geliyor. Eve getirmek için yeni bir köpek almak için içeri girdiğinizde buna aldırmıyorlar gibi görünüyor. Zoe buna aldırmaları gerektiğini düşünüyor. Bunu önemsemeleri gerekiyor. Bunu düşünmekle çok kötü bir iş çıkardıklarını düşünüyor. Ama bu Zoe'nin istediği türden bir köpek.
Daha kolay olduğu için annesini arar ve ona ne yaptığını söyler.
"Bu iyi bir fikir gibi geliyor," diyor annesi.
"Evet," diyor Zoe. "Bu."
"Ve elbette, hepsi senin seçimin."
"Evet."
"Sadece iyi bir tane aldığınızdan emin olun."
"Evet."
"Veterinerle ilgili bir sorun yok mu?"
"Numara."
"Bence o haklı, Zoe. Barınaktan çok daha iyi bir köpek alırsın."
"Sanırım."
"Onun adı ne?"
"Mavi."
"Bu iyi bir köpeğin adı."
"Teşekkürler."
"Öyleyse dikkatli ol tatlım. Benim için endişelenme. İyi olacağım."
"Teşekkürler Anne."
"Sadece küçük bir tane almamaya dikkat et. Bu kötüye işaret. Büyük bir köpek yavrusu istiyorsun."
"Biliyorum. Mavi büyük biri. O büyük bir hanımefendi."
"Peki erkek arkadaşının adı ne tür bir köpek?"
"Ben."
"Eminim birlikte mutlu olacaksınız."
"Biliyorum."
"Pekala, ona her şeyi anlatacağım."
"Teşekkürler."
"Hoşçakal tatlım."
"Görüşürüz, anne."
Bir süre anneleri hakkında konuşurlar, ikisi televizyon seyreder ve ardından Zoe hoşçakal der ve hoşçakal der ve televizyonu kapatır ama asla yapmazlar. Asla. Bir dakika daha bile değil.
Babası şehirden eve gelene kadar bekler. Onu görünce şaşırır. Onu gitgide daha fazla düşünüyor ve neden eve daha sık gelmediğini merak ediyor ve en son ne zaman eve geldiğini düşünüyor ve sadece bir gün kalmasının onun suçu olduğunu düşünüyor. Ve şimdi tekrar eve geldi ve mutfakta duruyorlar ve aniden kendini ilk tanıştıkları günü düşünürken buldu. Bekaretini kaybettiği günle başlayan.
• • •
Babası onun böyle giyinmesinden hoşlanmıyor. En iyi arkadaşının ona Zoe demesinden hoşlanmıyor. Arkadaşlarının erkek olması ve onun olmamasından hoşlanmıyor. Manhattan'daki kulüplere gitmesinden hoşlanmıyor ve onlarla bu şekilde tanışıyor. Ona kızgın. Yaptıklarını sevmiyor ama onun yapabilmesini seviyor. Ve çok sıkıcı olduklarını düşünmesine rağmen ailesini seviyor. Çok kare. O evden, o kasabadan, o kasabadan ve o yerden çıkmasını istiyor ve o buradan ayrılamayacağını, ayrılırsa öleceğini biliyor ve bu yüzden Long Island'daki küçük evlerinde kapana kısılmış durumda. .
Yapmak istediği başka bir şey yok ama sinemaya gitmeyi, partilere gitmeyi, kulüplere gitmeyi, yeni insanlarla tanışmayı ve erkeklerle öpüşmeyi seviyor ve hatta onu birkaç kez öpen biri bile var ama şimdi onun arkadaşını daha da çok sevdiğini biliyor ama artık ondan hoşlanamıyor çünkü bu şehri terk etmeye karar verdi ve bu onu bir daha görmeyeceği anlamına geliyor olmalı ve onu görmeme düşüncesi onu acınası.
Bütün bunları babasına anlatması gerektiğini biliyor ama ona nasıl anlatacağını bilemiyor.
Yıldönümlerinin gecesi ve anne babası ve kendisi için akşam yemeği hazırlıyor. Babası futbol izliyor ve en sevdiği kazağı giyiyor. Annesi yemek masasında oturuyor ve o da maçı izliyor.
Annesi ona "Yarın sabah işte olacağım" diyor.