Herkes kaçarken, erkeklerin, kadınların ve çocukların daha iyi yaşam koşullarını araştırmak için muazzam nehrin içinde, Mohamed akıntıya tırmandı. Bugün 33 yaşında Mogadişu'daki Cesvi proje yöneticisiSomali'de, ülkelerini terk edenlerin deneyimlerini gerçekten anlayabilmemiz için bilmemiz gereken bir "mülteci dönüşü" tarihi vardır. rotayı tersine çevirmek ve (belki) her şeyi değiştirmek için sürekli arzu ile.
Somali'de durumu bıraktığı zamanki durum nasıldı? Yalnız mı gittin?
Somali'deki iç savaş, altı yaşındayken 1991'de patlak verdi. Ülke kaostaydı. Evimizden, Kismayo limanının yakınında, silah ateşi ve ağır topçu duyuyorduk. Babam isyankâr klanlardan birine yakındı ve misilleme ve misilleme riski nedeniyle hayatımızdan korkmaya başladı. Durum çok kısa bir sürede kötüleşti: Klanlar arasındaki çatışmalar şehirde pek çok kurban kuruyordu ve evler daha sık ve daha çok yağmalanıyordu. Böylece kaçmaya karar verdik. Ben, üç erkek kardeşim ve ailem, biz Kismayo e 4 uzun gün boyunca yürüyerek gezdik Kenya sınırındaki Juba bölgesinde, güney Somali'de bulunan Afmadow'a. Somalili ile Kenya arasındaki sınırda bize bir şeyler vermeyi teklif eden bazı insanlar var, o zaman mülteci olarak tanımlandık ve dünyanın en büyük mülteci kampına ev sahipliği yapan Dadaab'a nakledildik.
Somali sınırındaki “ünlü” Dadaab kampı: 1991'de iç savaş nedeniyle Somali'den ayrılan aileleri geçici olarak evlerine almak için inşa edildi. Bugün, yirmi altı yıl sonra, yaklaşık 350 bin kişiyi ağırlıyor. Orada yaşamak nasıldı?
Özellikle çocuk için çok zor bir gerçeklikti. Beşimiz vardı, temiz su çok nadirdi ve tek barınağımız, gün boyunca bizi güneşten koruyan ve bizi gecenin soğukluğundan koruyan plastik levhalardan yapılmıştı. Özellikle ilk günlerde, yiyeceklerin azaltılması gerekiyordu. Dünya Gıda Programı'nın dağıttığı rasyonlar herkes için yeterli değildi. periyodik olarak yemekleri atlamaya başladık. Neyse ki almış olduğu temel eğitim sayesinde annem küçük bir iş bulmayı başardı. Bu, yaşam koşullarımızda hafif bir iyileşme sağladı, ancak Her ay 12 dolar daha fazla onurlu bir hayatı güvence altına almak için yeterli değildi. Babam kamptaki hayatından daha fazla şey alamaz ve evimizin hala orada olduğundan emin olmak için Somali'ye geri dönmeye karar verdi. Asla geri dönmedi. Onu artık canlı görmedik. Daha sonra, bize sadece başıboş bir kurşunla öldürüldüğünü söylediler. Haberler bizi yok etti ve bu alandaki zihnimizi daha da kötüleştirdi.
Sizi "rotayı tersine çevirmeye" ikna eden şey nedir? Tetikleyici bir durum var mıydı?
Dadaab kampında, kısmen eğitimli, ancak herhangi bir giriş ya da meslek olmaksızın çok sayıda genç vardı: bu sinir bozucu bir durumdu ve bu, çok sayıda suç olayına neden oldu. Pratikte kampta kilitli kaldık, hareket etme veya dışarı çıkma imkanı yoktu. açık hava hapishanesiydi. Benim için sürdürülemez bir durumdu. Annem ve kardeşlerim ile uzun bir çatışmadan sonra sahadan ayrılmaya karar verdim. Sosyal bilimlerde ders alabildim ve Somali'ye dönme ihtiyacını hissettim, yıllarca süren savaşımla azarlanan vatandaşlarma yardım etmek istedim ve sürekli doğal afetlerden.
Somali'deki durum bugün nasıl? İnsanların tanışması için neler gerekir?
Yıllarca süren iç savaştan sonra Afrika Birliği ve Birleşmiş Milletler, yeniden yapılanma sürecine liderlik eden Somali'nin yeni federal hükümetini destekledi. Ancak bugün bile, durum barışçıl olmaktan uzak: El Şabab'ın aşırılık yanlısı grubu istikrar için sürekli bir tehdit oluşturuyor. Somali, en düşük ekonomik büyüme ve gelişme oranına sahip ülkelerden biri olmaya devam ediyor: nüfusun% 70'inden fazlası yoksulluk sınırının altında yaşamakta ve gençlerin% 67'sinde iş bulunmamaktadır., hala bir tane var güçlü cinsiyet farkı. Temel hizmetlere, insanları felaketlerden koruyan araçlara ihtiyacımız var, dayanıklılık oluşturmamız gerekiyor. Ve bu, Cesvi'nin Somali'deki çalışmalarının hedefi.
Batı ülkesinde gurbetçi olsaydı ne yapardı?
Benim işim radikal olarak farklı olurdu batı ülkesinde. Şimdi yerinden edilmişlerin peşine düşüyorum, bu aileler evlerini terk etmek zorunda kaldılar ve ülkenin diğer bölgelerine şiddet ve sefaletten kurtulmak için geçtiler. Bir mülteci kampındaki geçmişim, onların acılarını tam olarak anlamama ve ne tür yardıma ihtiyaçları olduğunu anlamamı sağlıyor.
Göçmenlerin mevcut durumunu nasıl görüyorsunuz? Durdurulamaz bir akış olduğunu mu düşünüyorsunuz yoksa insanlarda olduğu gibi ülkesinde kalma ve savunma arzusu var mı?
Göçmenler aşırı ihtiyaç ve acı çekiyorlar. Bununla birlikte, göç akışının hafifletilebileceğine inanıyorum. Somali, göçün en çok kaynaklandığı ülkelerden biridir.Hem Somali hükümeti hem de uluslararası yardım, okullar, hastaneler, hizmetler yaratmak için her şeyden önce kalkınma politikalarına odaklanmalı; Sadece bu şekilde, özellikle gençler, kendi ülkelerinde kalma olasılıkları olacak. Daadab kampındaki arkadaşlarımın yaklaşık yarısı Amerika'ya, Avrupa'ya, Kanada'ya göç etti, ancak birçoğu zor şartlara rağmen kalmak ve memleketlerine dönmeyi seçti. Çünkü sonuçta evlerini terk etmek zorunda kalanların isteği bir gün geri gelmek.
Somali'de İtalyan sivil toplum kuruluşu Cesvi ne yapıyor?
gerçekleştirmek esneklik projeleri belirli topluluklarla birlikte yerel topluluklar için geniş spektrum acil müdahaleÖzellikle son aylarda Mudug bölgesini bir mengene ile sıkılaştırmış ve çok ciddi bir kıtlığı kışkırtan kuraklık gibi doğal afetlere. Yaklaşık 11,000 kişiye sağlık ve sağlık bakımı ve 10 günlük gıda müdahalesi mobil klinikler ve 4 sağlık merkezleri Cesvi tarafından da kararlı, ayrıca koğuş bölümleri eşlik etti. Özellikle, sağlık müdahaleleri dahil Çocukların aşılanması, anne ve üreme sağlığı, bulaşıcı hastalıkların kontrolüishal, kızamık ve boğmaca tedavisi. Toplulukların, yetkililerin ve yerel kurumların aktif katılımı ile çalışırız. Ayrıca sektördeki projelerde yer alıyoruz "su ve çevre hijyeni", Kesinlikle gıda güvenliğine bağlı.