|Paylaş|


|Tweet|
HİPNOZ NEDİR?
Hipnoz yüzyıllar boyunca, birçok toplumun büyü törenlerinde kullanıldı. Bugün bile, bazı dinsel topluluklar (özellikle vodu), bir inanmışlar grubunun tanrısal güçlerle bağlantı kurmasını sağlamak için, bu kendinden geçme yönteminden yararlanır.
Batı Avrupa’da bu olay 1773’e doğru, Franz Anton Mesmer adında bir Avusturya’lı hekim tarafından, «ruhun manyetizması» adıyla moda haline getirildi. Bu hekim her hastalığı tedavi bahanesiyle, gösterişli oturumlar düzenliyordu ve bu toplantılar, aslında, gerçek bir tıbbî tedaviden çok, panayır gösterilerini andırıyordu.
Sonradan ruhun manyetizması kuramı, hipnotizma adıyla, bilimsel olarak yeniden ele alındı. *Freud’dan önce, Fransız Charcot (1825-1893) akıl ve sinir hastalıklarının teşhis ve tedavisinde bu yöntemi kullandı.
Hipnoz haline gelme durumu, hipnotizmacının kendine özgü niteliklerinden yararlanan büyüleme ve telkin teknikleriyle (sabit bakışlar, sözle telkin v.b.) yaratılır. Uyutulan, yani hipnotize edilen kişi, ne kadar çabuk etkileniyorsa ve gerginlikten uzak biriyse o kadar kolay hipnoz haline girer. Hipnoz uykusunda üç evre görülür: göz ve bakışın sabitleşmesi veya göz kapaklarına bastırılarak sağlanan «letarji»; parlak ışık veya büyük gürültüyle sağlanan «katalepsi»; ve nihayet uyurgezerlik evreleri.
Böylece hipnoz olgusu hipnotizmacı bakımından bazı özel verileri, hipnotize edilen bakımından ise, bu işe çok iyi hazırlanmış bir psikolojik ortamı gerektirir. Ancak bu yolla, bazılarının mantıkla açıklanması zor olan sonuçlar elde edilir: bu kişiler hipnozu, en olmayacak emirlere boyun eğdirmek, sözgelimi acıya karşı duyarsızlık sağlamak gibi yerlerde kullanırlar. Tıp, hipnozu ancak pek olağanüstü ve belirli durumlarda, özellikle nöropsikiyatride kullanır.