Özet
Makalem Robert Burt’un yazısından yola çıkarak Lacancı hukuk analizinin Robert Burt’ün (haklı olarak) reddettiği şeyden ve Burt’ün geliştirdiği alternatif psikoterapötik senaryodan nasıl farklılaştığını vurgulamaktadır. Lacancı analizde yeni karakteristikler dediğim şeylere odaklanmaktayım, özellikle de insan öznesinin dille iğdiş oluşundaki ısrarına, ki bu iğdiş “özgürlük” ve “özgür konuşma” anlayışımızı, dolayısıyla Hukuk’un kendi iğdiş oluşunu sorun eder. Özne adına Ben [Ego] psikologlarınca yapılan iddiaları birer birer soymamız, Lacancı analizin idealde açığa çıkardığı şeye, yani öznenin uzakın çekirdeğine ulaşmamızı sağlar. Bunu Öldürme Edimi [The Act of Killing] filmiyle örneklemekteyim, bu belgesel öznenin kalbindeki uzakın çekirdeği göstermekle kalmaz, bizzat Hukuk olan uzakınlığı da gösterir. Hukuk ve psikanaliz arasındaki karşılaşma, vardığım sonuca göre, müşterek anlayışa götürmenin çok ötesinde, analizanın mazeretlerinin çözdürülmesine götürür, ve böylece, psikanalizin sahneden tamamen çekilmesine götürür.
Anahtar sözcükler
Hukuk; Psikanaliz; Lacan; Freud; İğdiş; Dil; Uzakın
Dümdüz Kaynak Yerlendiricisi
İngilizce PDF’ye erişmek için bana bir e-posta yazınız.