Çinko oksit kremleri yüzyıllardır güneşten korunmak için kullanılıyordu. Sonra güneşin ultra viyole ışınlarını filtreleyen maddeler keşfedildi ve 1936’dan itibaren pazara sunuldu. Bunların bazıları yüzeyden ışınları geri yansıtmak (inorganik fiziksel filtre), bazıları ultra viyoleyi emip yok etmek (organik kimyasal filtre) içindi. Sonraları 1974’te “sun protection factor" (SPF), güneşin yakıcı etkisini ölçen bir sistemin kısaltılmış baş harfleri dünya standartlarına uygun bir ölçü olarak belirlendi. 1977’de waterproof güneş filtreleri çıktı. (Nedir bu SPF? yazımızı okumak için tıklayınız)
Japonlar tarafından geliştirilen “kalıcı koyulaşma” metodu (PPD) UVA ışınlarının deriyi koyulaştırdığı süreci ölçme metodudur. Güneşin yakma ve eritem oluşturma şiddetini ölçen “SPF” metodu gibi PPD metodu da derinin koyulaşma, bronzlaşma şiddetini ölçer. Teorik olarak 10 PPD koruma içeren bir kremle, hiç korunma kullanmayan bir insandan 10 kat daha uzun süre güneşte kalınabilir.
PA sistemi
Beyaz tenli olmanın asaletle ilişkilendirildiği Uzakdoğu’da, özellikle Japon firmalar UVA’ dan korunma üzerine kurulu PA sistemini kullanıyorlar. PA sistemi de PPD’deki reaksiyonlara göre ölçümleme yapar ve doğudaki markaların güneş koruma ürünlerinin üzerinde yaygın olarak kullanılan bir işarettir.
Japon Kozmetik Endüstri Kurumuna göre bu sistemde ışınlardan korunma şöyle belirlenmiştir:
PA+ 2-4 arası UVA korumasına sahip, PA++ 4-8 arası UVA koruması, PA+++ sekizden yüksek UVA koruması demektir.
Ayşenur Yazıcı