Işıksız Ebedi Gece, Sarı Bahar Külleri
Yun Che, mavi okyanusun altındaki Fen Juechen'in batmasının durduğunu hissediyordu. Ciddi derecede yaralansa bile, üzerindeki aura hala şaşırtıcı bir hızla genişliyordu. Göz açıp kapayıncaya kadar, daha önce sahip olduğu kaynak gücünün zirvesine ulaştı ve gücü aşırı büyük bir hızla artmaya devam ediyordu.
Aynı zamanda, aşırı kasvetli, bastırılmış bir aura, dünyayı sona erdirebilecek korkunç bir fırtına gibi sessizce gökyüzü ve yeryüzüne yayılmıştı.
Yun Che'nin kaşları da gittikçe çatıldı. Fen Juechen'e daha önce vuran iki saldırının ilki göğsündeki tüm kemiklerini parçalarken ikincisinin gücü ise tüm vücudunu tahrip etmişti. Eğer başkası olsaydı, o kişi anında ölürdü. Fen Juechen ağır yaralansa da bunlar onu öldürmek için yeterli değildi. Bununla birlikte, okyanusa atıldığı zaman, canlılığı ve kaynak enerjisinin aurası inanılmaz derecede zayıflamıştı. Fakat şu an olağan dışı bir patlama gücü ortaya çıkıyordu.
“İsteksizliği nedeniyle, bir tür yasak güç tetiklemiş olabilir mi?”
Yun Che şaşırırken, altındaki okyanus bölgesi birdenbire siyaha dönüştü. Bu şiddetli değişim yavaş yavaş gerçekleşmek yerine bir anda olmuştu. Göz alabildiğine bütün büyük mavi okyanus koyu mürekkep benzeri bir siyah renge büründü. Yun Che tepki veremeden önce, gözlerindeki dünya da birdenbire zifiri siyah hale geldi ve herhangi bir ışık izi dahi kalmadı.
Yüzlerce kilometre uzakta olan Feng Xue'er, Xiao Lingxi'yi aldı ve okyanus bölgesinin kenarına uçtu. tam bedenleri okyanus kıyılarının kenarını geçerken, onlardan önce zift-siyahı bir dünya çıktı.
"Ah !!" Feng Xue'er ve Xiao Lingxi aynı anda haykırdı.
Bu zift-siyahı dünya birkaç yüz kilometre uzaktaydı, ancak sanki gözlerinin önündeymiş gibi görünüyordu. Karanlık gecenin altında kalan bölge, dünyaya oyulmuş bir kara delik gibiydi. İçindeki şeyler tamamen yutuldu, kayboldu ve hiçliğe dönüştü.
Hafif, sinir bozucu bir duygu Feng Xue'er'in zihnini ve ruhunu sarıyordu. Hemen alarma geçti ve kalbini korumak için Anka Kaynak Enerjisini kullandı. Aynı zamanda Xiao Lingxi'yi korumak için büyük miktarda enerji aktardı. Bu zift-siyahı renk, Feng Xue'er'in şimdiye kadar gördüğü her şeyden daha korkunç bir enerjiye sahip olan bir güçle taştı. hissettiği rahatsız edici his, 10’u aştı (geçen bölümlerde on kere rahatsız hissetmişti ya onu diyor). Xiao Lingxi'yi kollarıyla sıkıca tuttu ve aceleyle "Acele edelim." dedi.
Endişeli bir sesi sönmeden Feng Xue'er'in tüm vücudu Anka Alevleri ile yandı; zift siyahı bölgelere doğru fırladığında küllerinden Dirilen Anka* misali uçma hızı aniden arttı.
(ÇN: Yazar Alevlerinden demiş ben külleri daha çok yakıştırdım)
Yun Che'nin çevresi karanlık bir alan haline gelmişti. Üstelik, ışığın yokluğundan ötürü olan normal karanlık gibi değildi. Yun Che, onu çevreleyen havanın yapışkanlaştığı ve kalınlaştığı için zifiri kara bir bataklığa düşmüş gibi hissetti. Parmak hareket ettirmek bile normalden birkaç kat daha fazla güç gerektiriyordu. Sayısız baskıcı, korkunç, buz gibi soğuk auralar her yönden geldi ve zihnine fırladı, onu sarstı. Bu zihin sarsıntısı son derece dehşet vericiydi. Eğer bu auralar başkalarının zihnine girselerdi çoktan zihinleri olumsuz duygularla çürütürdü ve belki de o insanları delirtirdi. Ancak, Ejderha Tanrısı’nın Ruhu nedeniyle Yun Che'nin şu an bu auralardan korkmasına gerek yoktu.
“Bu 《Ebedi Gecenin Hayali İblis Cildi》 içindeki yüksek seviyeli etki alanlarından biri olan 'Işıksız Ebedi Gece!” Jasmine ciddi bir sesle "Fen Juechen'in mevcut yeteneği ile onu zorlukla harekete geçirebilir. Hatta muazzam bir bedel ödemesi gerekebilir." dedi.
"Işıksız Ebedi Gece?" Yun Che, kendisine karşı sayısız ürkütücü, kemik delici auranın taarruz ettiğini hissetmeye başladı. Yavaş yavaş, dev bir canavarın karnına yutulduğu hissine kapılmıştı ve herhangi bir zamanda hiçliğe dönüştürülmek için sindiriliyormuş gibiydi.
"Bu etki alanı tarafından kapsanan her şey, bu alan tarafından kapsandıktan sonra bütünüyle yutulacak. Bir ışık parçası bile kalmayacak.” Jasmine kısık bir sesle, "Bu etki alanı yetmiş beş kilometreyi kapladığına göre, tüm gücünü kullansan bile, zorla kaçmaktan acizsin,seni tamamen yutuyor ... Şu anda yapabileceğin tek şey zorla bir yırtık açmak." dedi.
Ruhsal algılaması bile olsa, Yun Che bu zift-siyahı alanın sınırları sanki sonsuzmuş gibi algılayamadı. Çevresi gittikçe karanlıklaşıyor ve yapışkanlaşıyordu, Yun Che'nin ruhsal duyu aralığı azalmaya devam etti ve her nefes için çaba miktarı iki katına çıktı. Yun Che'nin bu sonsuz kara deliğin içinde sıkışıp kalmaktan dolayı umutsuzluğun bir parçasını hissetmeye başladığı bir noktaya kadar geldi.
“Yun... Che!" Şeytani ses inlemesi karanlık etki alanın derinliklerinden yankılandı. Bu ses büyük kin ve düşmanlığı tarafından kıvrılmış Fen Juechen'den başkasına ait değildi: "Sonsuza kadar... Kaybol!!!"
Fen Juechen'in sesini duyuyordu, ama nerede olduğunu tespit edemiyordu, çünkü bu ses Karanlık Etki Alanının her köşesinden gelmişti. Şu anda Yun Che neredeyse boğulmuştu ve nefes alamıyordu. Yutucu enerjisi bütün vücuduyla beraber tüm dünyayı örtmüştü ve koruyucu kaynak enerjisi neredeyse savunma sınırına itilmişti.
Korkunç krizin zamanı gittikçe yaklaşırken, Yun Che'nin yüzü son derece sert kaldı, ancak gözlerinin ışıltısı gittikçe soğudu ve sakinleşti. O an, gözlerinin bir köşesinden aniden parlayan bir ışık göründü.
Bu karanlık etki alanında görünmemesi gereken bir ışık.
Yun Che'nin görüşü hızlı bir şekilde odaklandı... Işık bir halüsinasyon veya illüzyon değildi. Zayıf olmasına rağmen gerçekti. Dahası, benzersiz bir parlak kırmızı içeriyordu!
Yun Che, bu parlak kırmızı ışığı inanılmaz derecede iyi biliyordu. Bu, Cennet Cezalandıran Kılıca ait renkti!
Yun Che'nin aklında bir fikir kalmadığı için, göz açıp kapayıncaya kadar tüm vücudunun kaynak enerjisini Cennet Cezalandıran Kılıcın üstünde yoğunlaştırdı. Bir sonraki anda Cennet Cezalandıran Kılıç yanan alevlerle kaplandı. Cennet Cezalandıran Kılıcı bir katalizör* olarak kullandı. Altın Karga’nın alevleri şiddetli bir şekilde patladı. Bütün ışıkları sökmüş olan bu karanlık etki alanında, karanlığın ortasında son derece yoğun bir ateş parlaması oluştu.
(ÇN: *Katalizör mecazen kullanılmış: başka şeyleri etkileyerek bir oluşuma yol açan ya da bir olayı, oluşumu hızlandıran şey.)
Altın Karga alevleri Cennet Cezalandıran Kılıcın üstünde yanarken Yun Che'nin yüzü ve figürüyle birlikte bıçak kısmını da aydınlatıyordu.. Üç metre çapında karanlığı tamamen dağıttı. Sanki sonsuza dek uzanan bu karanlık sahnede, kolaylıkla bir ışık alanını yakmıştı.
Bu bölgede bir delik açtıktan sonra Yun Che'nin gözleri parladı ve odaklandı, önünü kılıcıyla kesti.
BOOM!!
Yun Che'nin önündeki karanlık alan şiddetle yırtılırken, donuk bir kükreme Cenneti Cezalandıran Kılıcın güzergahını takip etti. Birkaç metre uzunluğundaki kör edici, göz kamaştırıcı alevlerin önünde karanlık yanmaya başlamış, ancak epeyce zaman sonra kaybolmuştu.
"Son derece güçlü bir aura ve benzer derecede dehşet verici bir momentum. Ancak, öyle görünüyor ki... Sonuç olarak o kadar da özel değil. "
Zihnindeki baskı aniden bir kaç kat azaldı. Yun Che'nin bedeninin ve ruhsal duygusunun daha önce algıladığı his, son derece dehşete düşürücü olarak tanımlanabilirdi. Kendini bundan kurtarmayı başaramadı ve yırtmaktan acizdi. Aynı zamanda, ölüm aurasını açıkça hissetmişti... Bu şok edici derecede güçlü karanlık etki alanın Altın Karga alevlerine karşı bu kadar savunmasız olacağını hiç düşünmemişti. Dışarıdan korkunç görünebilirdi, ama içeride, en ufak bir dokunuşla kopan bir kağıt gibiydi!
Jasmine: "..."
Öyleyse…
Yun Che'nin elleri alevler ile çevrelenen Cennet Cezalandıran Kılıcı kavradı. Alevler yanıp sönerken, Yun Che'nin göz bebeklerinin içinde altın izi taşıyan iki soluk kırmızı alev çıktı. Arkasında dev bir altın karganın görüntüsü yavaş yavaş ortaya çıktı ve sonra hızla çevreye yayılan bir ısı dalgası haline geldi.
"Altın Karga Alevleri, Yok Edici Etki Alanı, Sarı Bahar Külleri*!"
BOOM BOOM BOOM BOOM BOOM BOOM
Altın karganın silueti gökyüzüne doğru havanın titremesine ve yerin çökmesine neden olan uzun bir haykırış attı. İlkel bir gerçek tanrıdan kaynaklanan alevler aşırı derecede sıcaktı ve karanlık etki alanını katman katman zorla yırtan benzersiz bir yakma gücü taşıyordu. Karanlık kaynak enerjisini araç olarak kullanarak tüm ışığı tüketen karanlık bile bu aşırı alevler yüzünden aniden yanarak aydınlanmıştı.
Gündüzü deli gibi saklayan karanlığa sahip olan Karanlık Etki Alanının etrafında derin bir haykırış yankılandı ve onları yok etme umudu ile yanan Altın Karga Alevlerin çılgınca saldırdı. İlk başta karanlık zor da olsa Altın Karga Alevlerine dayanabiliyordu. Ancak zaman ilerledikçe etki alanı giderek yırtıldı ve altın Karga Alevleri de hızlıca tamamen karanlık dünyanın ortasında kontrolsüz bir güç haline gelerek binlerce yırtık ve yüzlerce delik oluşturmuştu.
"Ah!!!"
Yaklaşmakta olan sıcağın karşısında, Feng Xue'er aniden bir şok sesi çıkarırken durdu. Başlangıçtaki serin okyanus esintisi, birkaç yüz metrelik yüksek dalgaların çılgınca kaynamaya başlaması, okyanusta yükselmesi ve Feng Xue'er'in üç bin metre yüksekliğe kadar uçmasına yol açacak kadar ısınmıştı. İleriye bakarken, karanlığın kenarlarının alev izleri altında değişim geçirdiğini gördü. Bir göz açıp kapayıncaya kadar, karanlık dünyası çoktan düzensizleşmişti.
Karanlık, alevleri yutmak için mücadele etti. Çalkantılı okyanusun üstünde, sanki iki dev hayvan savaşıyor gibiydi; kırmızı bir canavar ve siyah bir canavar acımasızca birbirlerinin gırtlaklarını deşiyordu.
Bununla birlikte, karanlık daha sonra ortaya çıkmış olan kırmızı alevler için açıkça bir rakip değildi. Kısa süre sonra, yanan kızıl alevlere maruz kalan karanlık alan dağıldı ve sayısız dağınık parçaya bölündü. Alevler yanmaya devam etti, gittikçe yoğunlaştılar. Uzun zamandır karanlık olan gökyüzünü tamamen kırmızıya boyamışlardı ve okyanusun üstünde yüzlerce metre uzunluğunda oldukça kalın bir buhar tabakasına neden olmuşlardı.
Fırtınalı rüzgarlar artık bastırılmıyordu ve giderek daha da şiddetlenip sıcaklaştılar. Feng Xue'er, Xiao Lingxi'yi korumak için dev bir kırmızı kalkan oluşturdu... Ardından, şiddetli rüzgarları karşıladılar ve doğuya doğru uçarken hızlarını arttırdılar.
Büyük Kardeş Yun... Lütfen, ona bir şey olmasına izin verme…
Beş kilometrelik bir alan içindeki gökyüzünde, sadece karanlığın son izi ortadan kaldırılıncaya kadar yanmaya devam eden Altın karga Alevleri kaldı.
Yun Che'nin "Sarı Bahar Külleri" karşısında, Fen Juechen'in "Işıksız Ebedi Gecesi" tamamen yenilmişti.
Görünüşe göre direnecek gücü bile kalmamıştı...
Yun Che'nin kolu Cenneti Cezalandıran Kılıcı Gökyüzü Zehir Sedefine geri çekerken yavaş yavaş alçaldı. Cennet Cezalandıran Kılıç bedenini terk ettikten sonra, vücudunun her santiminde ağır darbeler hissetti. Fen Juechen'in Karanlık Etki Alanını yok etme sürecinin bir aksama olmadan geçtiği söylenebilir olsa da, rahatlamış olduğu anlamına gelmiyordu. Bütün kaynak enerji gücünü içeren Sarı Bahar Küllerini salmasının ardından bedeninde enerji eksikliği oluşmuştu. Cennet Cezalandıran Kılıcı geri çekmesinin nedeni, şu anki durumunda Cennet Cezalandıran Kılıcı on nefes daha kaldıramayacak olmasıydı.
Fakat en azından durumu Fen Juechen'den çok daha iyiydi.
Gökyüzünü dolduran alevler, her bir ateş topu, gökyüzüne yükselen geniş bir su buharı oluşturacak şekilde düşmeye başladı... Eğer Altın Karga alevlerinin gücünü biraz daha arttırsa idi su buharı bile ortaya çıkmayıp doğrudan bütün su yok olacaktı.
Phew ...
Yun Che yavaşça nefes verdikten sonra elini uzattı. Avucu kaynar okyanusun yüzeyi ile karşı karşıya iken hızla kuvvetli bir enerji serbest bıraktı.
Bang !!!
Okyanus yüzeyi patlarken siyah bir insan silüeti doğrudan Yun Che’ye uçtu ve sıkıca kavrayışına çekildi.
Uzun süredir okyanus suyuna batmış olmasına rağmen, Fen Juechen'in kan lekeleri hala bütün vücudundan temizlenmemişti. Vücudunda hâlâ yavaş yavaş kan sızdıran on tane dış yaralanma vardı. Yaraları ve vücudu üzerine yapışan kan, anormal bir kırmızı siyah renkteydi.
Fen Juechen'in yaşam gücü ve kaynak enerji aurası zaten kıyaslanamayacak kadar zayıftı. Yalnızca "pamuk ipliğine bağlı olmak" ifadesi onun mevcut görünümünü tanımlamak için kullanılabilirdi. Yun Che tarafından sırtından kavranırken dört uzvu da sarkıyordu. Artık gücünün bir parçasını bile kullanamasa da, şuuru çökmemişti. Zayıf, boğuk, acı ve düşük bir sesle, mırıldandı:
"Neden... böyle olmak Z..."
"Nasıl… Kaybetmiş... Olabilirim…"
"Nasıl... Kaybedebilirim..."
Yun Che tek bir kelime bile etmedi. Sol kolunu Fen Juechen'in kafasına kaldırdı ve bir ışıltıyla kolundan kaynak kulpunu çıkardı, anında Fen Juechen'in alnına girerek aklına ve ruhuna saldırdı.
Fen Juechen'in garip gücünün nereden geldiğini bilmek istiyordu. Jasmine’nin de söylediği "Ebedi Gecenin İblis Cildi"nin tam olarak ne olduğunu bilmek istiyordu.
Birkaç nefes süresinden sonra, Yun Che'nin görünümü hafifçe değişti. Kısa bir çıkmazdan sonra, kaynak kulpu Fen Juechen'in vücudundan uçarak Yun Che'nin koluna geri döndü.
"Ne kadar inatçı bir zihin ve irade..." Yun Che, şaşkınlık içinde mırıldandı "Kaynak Kulpu Ruh Taramasına karşı direndi."
"Sadece kaynak gücünü patlayarak arttırmakla kalmıyor, ruhu da niteliksel olarak değişti. Aslında güçlü iradesiyle yarım ölü olsa da, Kaynak Kulpu Ruh Taramasını gerçekleştirmede başarılı olamazsın." dedi Jasmine kayıtsızca, bu sonuca hiç de şaşırmadı.
"..." Yun Che okyanusun yüzeyi boyunca gözlerini süpürdü, aşağı daldı ve Fen Juechen'i yakınlardaki kırık kayalıkların üzerine attı.
"Onu öldürmeyecek misin?" dedi Jasmine soğukkanlı bir sesle. Yun Che'de herhangi bir öldürme niyeti hissetmedi. Ve şimdi yaptığı eylem, açıkçası Fen Juechen'in gitmesine izin vermekti "Köklerini kesmeden çimenleri kesmenin sonucu şuan karşında*. Aynı hatayı tekrar aynı kişiyle yapmak ister misin? "
(ÇN: *işi kökten halletmezsen çimen yine uzar başına bela olur diyor)
"Gerçekten onu öldürmek istiyorum." dedi Yun Che, hafif bir nefes alırken yüzü çaresizlik gösterdi. Fen Juechen’nin o zaman gitmesine izin vermekle korkunç bir sorun yaratmıştı. Fen Juechen'in neredeyse cennete meydan okuyan gelişme hızıyla, eğer hayatta kalmasına izin verirse, bugünkünden kat kat daha büyük bir felaket ekmiş* olacaktı.
(ÇN: *Kendi ellerinle bu sorunu oluşturmak)
Fakat…
-------------------Çevirmen Notu----------------------
Eveeeet, yine bir zamane dayılarının yeğenlerine ben sana 1 kere vurayım sen bana 10 kere vur diyip kandırdığı küçük yeğenlerini tek vuruşta nakavt ettiği üzerine yetmezmiş gibi sus payı vermek için çikolata verdiği bir bölüme daha tanıklık ettik sayın okurlar. Bakalım Küçük Hala dağılmış olan Fen Juecheni görünce ne yapacak?
Gelecek bölümlerde görüşmek üzere.
Mert Sertöz