Arkeologlar Güney Peru’da bulunan Nasca eyaletinde kedi figürleri ve antropomorfik figürler içeren yeni jeoglifler keşfetti.
Keşif, San Luis Gonzaga Ulusal Üniversitesinden (Universidad Nacional San Luis Gonzaga) bir araştırma ekibi tarafından gerçekleştirildi. Profesör Bendezú de la Cruz liderliğindeki ekip, bir arkeolog ve 20 öğrenciden oluşuyor.
Nasca eyaletine bağlı El Ingenio ve Changuillo ilçelerinde dronlar kullanarak incelemeler yapan araştırma ekibi, uzman bir yazılım kullanılarak görüntüleri analiz etti ve toplamda 29 yeni jeoglif ortaya çıkardı. Araştırmacılar, keşfin Peru arkeolojisi için önemli sonuçlar doğurabileceğini vurguladı.
20 tanesi El Ingenio’da, 9 tanesi ise Changuillo’da bulunan jeoglifler, kedi figürleri ve antropomorfik figürler içeriyor. Bu figürler, diğer yandan bölgedeki sembolizm çeşitliliğini de gözler önüne seriyor.
|El Ingenio
|Changuillo
|Kedi Jeoglifi
|10
|8
|Antropomorfik Jeoglif
|10
|1
Profesör Bendezú de la Cruz, jeogliflerin en büyüğünün yaklaşık 42 metre (137 ft) uzunluğundaki bir kedi jeoglifi olduğunu söyledi. Ayrıca kedinin, o dönemdeki topluluklar için çok özel bir anlamı olduğunu, hatta bir tanrı olarak görülmüş olabileceğini belirtti.
M.Ö. 300 ile M.S. 100 yılları arasında oluşturulduğu tahmin edilen jeoglifler, geç Paracas kültürü ve erken Nasca kültürüyle ilişkilendiriliyor.
Paracas ve Nasca Kültürleri
Paracas ve Nasca kültürleri, antik Peru’da yer alan ve And Dağları’nın eteklerinde önemli bir yer edinmiş olan iki farklı, ancak birbiriyle bağlantılı uygarlıktır. Bu kültürler, bölgenin zengin ve karmaşık tarihini anlamak için kritik öneme sahiptir. Paracas kültürü M.Ö. 800 ile M.Ö. 100 yılları arasında, Nasca kültürü ise M.Ö. 100 ile M.S. 700 yılları arasında var olmuştur.
Paracas kültürü, bugünkü Peru’nun güneyinde, Paracas Yarımadası ve Ica Bölgesi’nde yer almıştır. Bu kültür, özellikle tekstil sanatıyla tanınmaktadır. Kumaşlarda kullanılan renklerin zenginliği, detaylı desenler ve geometrik motifler Paracas kültürünün tekstil sanatındaki ustalığını gösterir. Aynı zamanda, kedi sembolizmi de Paracas sanatında sıkça görülür.
Paracas kültürü zamanla Nasca kültürüne evrilmiştir. M.Ö. 100 civarında, Paracas kültürünün çöküşüyle birlikte Nasca kültürü yükselmeye başlamıştır. Bu geçiş dönemi, bölgedeki sosyal, ekonomik ve kültürel değişimleri de beraberinde getirmiştir. Nasca kültürü, Paracas kültürünün izlerini taşırken kendi benzersiz özelliklerini de geliştirmiştir.
Nasca kültürü, seramik sanatıyla ve devasa jeogliflerle tanınır. Bu çizgilerin oluşumu ve kullanım amacı hala tam olarak çözülememiştir, ancak genellikle dini veya astronomik ritüellerle ilişkilendirildiği düşünülmektedir.
Nasca toplumu aynı zamanda yeraltı sulama sistemleriyle de tanınır. Irmakların suyunu tarım alanlarına yönlendirmek için geliştirilmiş karmaşık kanallardan oluşan bu sistemler, Nasca halkının çöl koşullarında tarım yapabilmesini sağlamıştır.
- TANTALEÁN, Henry. (2021, September 29). The Paracas Society of Prehispanic Peru. Oxford Research Encyclopedia of Latin American History. Retrieved 27 Dec. 2023
- SAWYER, A. R. (1961). Paracas and Nazca iconography. In Essays in pre-Columbian art and archaeology (pp. 269-298). Harvard University Press
- NIEVES, Ana. “Pots, Petroglyphs, and Pathways: The Mythical Killer Whale in Nasca Art“