[ad_1]
18 yaşındaki Marques Watts, polisle ilk karşılaşmasını 13 yaşında sekizinci sınıftayken hatırlıyor. Skokie, Illinois’de yaşayan babasını ziyaret eden Watts, sabah kahvesi almak için müzik dinlerken kulaklıklarıyla Dunkin’ Donuts’a yürüyordu. O sırada beyaz bir polis memuru ışıklarını açıp onu durdurdu.
Watts, “Bana nereye gittiğimi, ceplerimi boşaltmamı sordu… Ellerim ceplerimdeydi,” dedi. “İki ya da üç dakikalık bir konuşma olduğuna inanıyorum, ama endişeli ve korkmuş hissetmemden dolayı bir ömür gibi geldi. Tek hatırladığım, yanlış bir hareket yapmak istemediğim korkusu. O yaşta, Gerçekten nasıl etkileşim kuracağımı bilmiyordum polis. Bir parçam ‘ah, bu herkesin başına gelen bir şey’ diye düşünüyor ama yine de bundan rahatsızlık duydum çünkü yanlış bir şey yapmıyormuşum gibi hissettim.”
Chicago’daki Illinois Üniversitesi’nde klinik tıp doçenti olan Dr. Monique Jindal’ın yakın zamanda araştırdığı Watts’a benzer etkileşimler. Amerikan Tabipler Birliği Dergisi Pediatri gözden geçirmek.
Jindal, “Bunun arkasındaki itici güç, Siyah gençlerin polisle orantısız temas yaşadığını bilmekti.” Dedi. “Ve bunun onlar için ne anlama geldiğini gerçekten anlamaya çalışmak ve evet, ölüm olası en kötü sağlık sonucu, ancak arada ne var ve bu bir çocuk için ne anlama gelebilir.”
Niteliksel ve niteliksel olarak bakan çalışma nicel veri 1980’den günümüze, 26 yaşına kadar olan kişilerden polise maruz kalmanın – memurların yardım sağladığı durumlarda bile – Siyah gençlerin sağlığına ve esenliğine zarar verebileceğini gösterdi. Kolluk kuvvetleriyle etkileşimin ortaya çıkardığı veriler, zayıf zihinsel sağlık, madde kullanımı, riskli cinsel davranışlar ve güvenlikte bozulma ile ilişkilendirilebilir.
Jindal, “1980’de başladık, çünkü toplum destekli polislik biraz daha erken kurulmuş olsa da, o zaman oldukça evrensel hale geldi.” Dedi. “Bu deneyimlere ses vermek için nicel ve nitel çalışmalara bakıyorduk… bu karşılaşmaların neye benzediğini gerçekten anlamak için.”
Bu, bir tür polis teması belirtisi olan karşılaşmalar anlamına geliyordu – tamamen iyi niyetli polis teması, güç kullanımı, atıf alma, tutuklanma ve bir tür sağlık (zihinsel veya fiziksel sağlık) ve güvenlik göstergesi.
Gazetedeki nitel bilgilere bir bakış, polis karşılaşmalarından örnek alıntılar sunuyor:
“Biz oldu [sitting] arabada; Biz sadece orada oturuyorduk. [Police] bizi arabadan çıkardı, kontrol et[ed] bize ve arabada uyuşturucu bulduğunu söyledi. Ve [the officers] ‘Sizden biri bizimle gelecek’ dedi. [To decide] dediler ki, ‘Eeny, meeny, miny, moe, bir yakala [racial slur] boğazından.'”
“Evet, endişelisin ve korku içinde oturuyorsun. … bu her gün başa çıkman gereken stres. [drive] hayatınla ilgili gergin olmalısın… bu tehlikeli.”
“Sanki sadece ayakta durabiliyormuşsun gibi otobüs durağı otobüsü bekler ve polis memuru gelir. Bunu bir kez yaşadığımda, durağa oturmuş okula giden otobüse yetişmek için bekliyordum, bir polis memuru bana ‘Bu kişiyi gördün mü?’ gibi sorular sormaya başladı. Veya ‘Uyuşturucu satan birini gördünüz mü?’ Ben de ‘Dostum, sadece otobüs durağında duruyorum, bilmiyorum, burada kimseyi tanımıyorum’ dedim.”
“Aynı zamanda diyoruz ki, kendimizi kısıtlanmış hissediyoruz çünkü tepki vermek istediğimiz şekilde hareket edersek -bir numara, hapse gireceğiz; iki numara, sadece Şiddetli olmamız gerektiğini düşündükleri klişe ya da her neyse.”
Jindal, “Bu deneyimler, genellikle her gün deneyimleyen gençler tarafından normalleştirilir.” Dedi. “Bir çocuğun şöyle dediği bir alıntı var: ‘Böyle hissediyorum, depresyonda olduğumu söylüyorlar. Depresyonda değilim.’ Bir şeylerin gerçekten olduğunu inkar çünkü bu senin günlük hayatın ve sen onu depresyon olarak görmüyorsun?Bence depresyon ve kaygının pek çok öncüsü var ve birisine teşhis konmamış olması bu anlamına gelmez sahip oldukları semptomlar mutlaka buna yol açmaz.”
Araştırmaları ırkçılığın sağlığı nasıl etkilediğine odaklanan Jindal ve sağlık hizmeti sunumu.
“Bu, bunun sorunlu olduğunu destekleyen verilerdir ve bir çocuğun yetişkinliğine kadar gelişimi üzerinde uzun vadeli etkileri olabilir” dedi. “Bunu yapıyoruz, bazı karşıtları bunun gerçekten odaklanmamız gereken bir şey olduğuna ikna etmek için bu verileri kullanmaya çalışıyoruz. Bence yapılması gereken çok sayıda araştırma var … gerçekten buna ihtiyacımız var. bilim adamları olarak bu konuda aynı dili konuşmaya başlamanın yollarını bulmak, böylece iş birlikte karşılaştırılabilir ve sentezlenebilir.”
Jindal, gençleri problem çözme sürecine dahil etmenin öneminin de anahtar olduğunu söyledi. Polisten etkilenen gençlerin fikirleri, veri ve bilimi soruna gençlerin çözümlerine odaklamak hayati önem taşıyor.
“Toplulukları neyin daha güvenli hale getireceğini ve refahlarını iyileştireceğini düşünüyorlar?” dedi Jindal.
Her ikisi de Watts’ın Chicago’da hayatta kalanların önderlik ettiği, tabandan, nesiller arası, ırksal adalet örgütü Communities United’ın bir gençlik lideri olarak sorduğu sorular. Stephen Tyng Mather Lisesi’nde son sınıf öğrencisi olan Watts, organizasyondaki rolünde, gençlik ve toplum iyileşmesi için bütünsel bir ruh sağlığı planının geliştirilmesine yardımcı oluyor. Watts, Communities United’ın gençlerin deneyimleri hakkında travmatik veya başka şekilde konuşabilecekleri bir yer olduğunu, çünkü herkesin bunu yapabileceği bir yer olmadığını söyledi.
“Topluluklara veya okullara hangi zihinsel sağlık kaynaklarını koyabileceğimizi konuşuyoruz” dedi. “Toplum, bir bütün olarak, gençliğin zaten bunun için bir yolu olduğunu varsayıyor, ancak pek çok gencin gidecek ailesi bile yok. Kendi başlarına yaşadıkları şeylerle uğraşmak zorunda kalıyorlar. Ve bu ne tür bir şey. onları sadece toplumda değil, eğitim sistemlerinde olduğu gibi mahveder.
“Durulduğumda benim için polisin işleyişine farklı bir bakış açısı getirdi. Dünyada polis görmek sizi rahatsız ediyor. Ve okulda oldukları için onları okulda görmek beni rahatsız etti çünkü bana bir şey verirlerdi. ve ben şöyle olurdum: Neyi yanlış yapıyorum? O noktada hep yanlış bir şeyler yapıyormuşsun gibi düşünmeni sağlıyor.”
Watts, bir sonraki nesle yardım etmek için bir terapist veya psikolog olarak topluluğuna geri vermeye hazır olan erken aksiyon kolejlerini zaten seçti. O zamana kadar, polisin yaşadığı deneyimden sonra duymak istediği şeyle karşılaşan arkadaşlarına güven vermekle meşgul: ‘Yanlışta değilsin. Ne yapıyorsan onu yapmaya devam et. Asla yanlış bir şey yapmıyorsun. O yüzden öyleymiş gibi hissetme.’
Watts, “Kendilerini asla yalnız hissetmelerini istemiyorum. Yalnızlarsa bu korkularını artıracaktır” dedi. “Siyah gençlikte olması gereken bu. Yanlış bir şey yapmadığımızın güvencesine ihtiyacımız var. Yaşadığım toplumda rahat olmak istiyorum ama maalesef olamayız çünkü bunlar onlar (polis) bizi içeri aldı.”
“Her zaman korku olacakmış gibi hissediyorum çünkü hala böyle yaşıyoruz. Gerçekten çok fazla güven gösteremiyoruz veya cesur olamayız, çünkü onları korkutan bizim cesur olmamız. Hayatımızın sonu. Polisle belirli durumlardan kurtulmak için korku göstermemiz gerekiyor” dedi Watts.
Son beş yıldır Ohio ve Maryland’de yaşayanlar için ırksal önyargı üzerine bir müfredat öğreten Jindal, çalışmanın nihai amacının insanları polisliğin sağlığın kritik bir belirleyicisi olarak görülmesi gerektiğine ikna etmek olduğunu söyledi.
Jindal, “Önce bu konuda anlaşabilirsek, müdahalelere gerçekten bakan ve neyin en yararlı olduğunu belirleyen bir araştırma grubu oluşturabiliriz.” Dedi. “Umarım, bunu görerek ve bunun etrafında bir çalışma grubu olduğunu görerek, fon verenlerin müdahalelere ciddi bir şekilde bakmak için bir sonraki adıma giden teklifleri almasını sağlayabiliriz.”
Jindal, kolluk kuvvetleriyle araştırma hakkında tartışmayı memnuniyetle karşılıyor.
“Bence bu hepimizin yapması gereken bir şey… gerçekten eleştirel olarak öz-bilinçli olmak ve bu konuda biraz alçakgönüllü olmak. Hepimizin sahip olduğu, sorgulamaya istekli olmamız gereken birçok inanç ve davranış var. kolluk kuvvetlerinin dışlandıklarını düşünmeleri sorunlu. Bence gerçek şu ki, çok fazla güce sahipler. Ve ırksal olarak önyargılı bir hata yaptıklarında, bu ölüm kalım meselesidir. Doktorlar için de durum böyledir— belki o kadar çabuk değil Ama bence sağlık hizmetleri ırkçılığı nasıl sürdürdüğümüze bakmaya çalışıyor … sorunun nasıl bir parçası olduğumuza. kanun yaptırımı, biz yapıyoruz ve sizden de yapmanızı istiyoruz.”
Monique Jindal ve diğerleri, Polis Maruziyetleri ve ABD’de Siyahi Gençlerin Sağlığı ve Refahı, JAMA Pediatri (2021). DOI: 10.1001/jamapediatrics.2021.2929
©2020 Şikago Tribün.
Tribune Content Agency, LLC tarafından dağıtılmaktadır.
Alıntı: Araştırma, polisle herhangi bir temasın siyah gençlerin (2021, 16 Kasım) sağlığına ve esenliğine zararlı olabileceğini gösteriyor. sağlık-esenlik.html
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amaçlı herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.
[ad_2]
Source link