G.Kore yenildi. Maç bitti ve kimse üzülmeye gerek duymadı. Maç şahaneydi. Bu her zaman görebilecek bir sahne değil.
Kimse yenilmek için hatta beraber olmak için oynamaz ama yenmeye çalışır.
Gel oynayalım. Kaleye koşalım, topu almak için sert faullar yapalım, hızlı kayalım. 90 dakika geçti mi ? Sahadaki olaylar sahada bırakalım. Tuttuğumuz ellerimizi kimse koparmaz. Kan kardeşi şaka değil, iki ülke güldürmek için oluşturulan laf da değil. "Kalbim Türkiye'de" derken sizi duygulandırmak için mut vermek için de değil. Bu kelimeyi neden kullanıyorum? Çunkü bu bir GERÇEK.