Son zamanlarda, BO'da son derece ilginç bir makale yayınlandı - "Sevgili Kruşçev veya Rusya için Amerikan uçak gemileri ne kadar tehlikeli olacak". Sonuçlar, modern algılama sistemlerini göz önünde bulundurarak ve en son Rus seyir füzelerinin mevcudiyeti ile kıyılarını AUG'nin saldırılarına karşı güvenilir bir şekilde koruma yeteneğine sahip olduğu sonucuna varmıştır. Bu konuda farklı bir bakış açısını ifade edin.
Amerika Birleşik Devletleri ile Rusya Federasyonu arasındaki çatışmanın son derece düşük olduğu ve askeri harekat söz konusu olduğunda büyük olasılıkla Rusya Federasyonu ile NATO arasında bir çatışma olacağı kabul edilmelidir. Böyle bir askeri çatışma iki şekilde ortaya çıkabilir - nükleer ya da nükleer serbest.
Ne yazık ki, “İnternette” sürekli olarak “Bize saldıracakları ve bizler toz halindeki tüm dünyayız!” Konulu açıklamalar ile uğraşmak zorunda kalıyorlar. Ne yazık ki ... Ne Rus ne de Amerikan cephaneliği bu dünyayı toza dönüştürmek için uzun zamandır yeterli değil . Örneğin, ABD Dışişleri Bakanlığı verilerine göre, Ocak ayında 3’tan 1’ten START-2016’in uygulanmasına ilişkin ABD’de, ABD’de 762 dağıtılmış nükleer savaş başlığı taşıyıcıları, Rusya’da 526 var. ABD'den dağıtılan taşıyıcılara savaş başlığı sayısı - 1538, Rusya'dan - 1648. Ancak bu yalnızca konuşlandırıldı. Diğer kaynaklara göre, ABD'de 1642 konuşlandırılmış ve 912 konserve savaş başlıkları; Rusya'da sırasıyla 1643 ve 911 var. Kabaca konuşma ve biz. Amerikalılar, kabaca 1500-1600 savaş başlıkları kullanarak (bir başka kaynağa göre, ABD zayıf - 1400 savaş başlıkları sırasına göre) bir kerelik grev yapma yeteneğine sahipler ve bu ne anlama geliyor? Ne yazık ki, Rusya Federasyonu için - iyi bir şey değil.
Ülkemizde yaklaşık 1100 şehir bulunmaktadır. Elbette, bazılarının standart bir 100 CT savaş başlığı tarafından imha edilmesi küçük olacaktır, ancak yine de. Birleşik Devletler’e gelince, yaklaşık 19 000 şehirleri var. Ve hepsine 1600'e savaş başlıklarıyla vurarak vurmak tamamen imkansız. Ve ayrıca ... onların 1600'i olmayacak. Bu kesinlikle tüm füzelerin normal şekilde başlayacağı asla gerçekleşmez - bazı başarısızlık yüzdeleri devam edecektir. Belki de tüm stratejik füze denizaltıları saldıramayacak - birileri ateş etmeden önce ölebilir. Bir şey ABD füze savunma sistemini yansıtacak, yazarın balistik füze saldırılarını engelleme kabiliyetine ciddi şekilde inanması değil, fakat burada stratejik füze gemilerinden fırlatılan bazı seyir füzeleri, "kazanabilir". Bütün bunların birlikte alınmasının bile büyük bir yüzdeyi seçmesi muhtemel değildir, ancak yine de anlaşılmalıdır - CU'muzun bir kısmı hala düşmana ulaşmamaktadır.
Megaton sınıfının savaş başlığının patlamasıyla, merkez üssünden 10 kilometresinde, nüfusun% 5'inden daha fazla olmayan kimse ölecek. Doğru, başka bir 45%, çeşitli şiddet düzeylerinde yaralanmalara maruz kalmalıdır, ancak bu sadece darbe şüphesiz vatandaşlara vurursa olur. Ancak hazırlarsa ve en basit koruma önlemlerini bile alıyorlarsa, kayıplar çok olmasa bile önemli ölçüde azalır. Ve tüm 1600 savaş başlıklarından uzaktayız - megaton sınıfı, 10'te daha zayıf zamanlar var ve çoğu var.
Radyoaktif enfeksiyon? Hiroşima ve Nagazaki'deki nükleer patlamalardan sonra Japonların, iki veya üç yıl sonra bu şehirleri restore etmeye ve yerleşmeye başladığını belirtmekte fayda var. Evet, elbette, sonuçlar - örneğin, anormal derecede yüksek bir lösemi düzeyi (normu en az iki kez aşan) idi, ancak yine de enfeksiyon, merkezinde bulunan toplumun ölümünü tehdit etmedi. Japonlar Çernobil'de çevresel kirlenme ölçeğini Hiroşima bomba patlamasının etkilerinin en az 100 katı kadar olduğunu tahmin ediyor. Ayrıca, belli koşullar altında, termonükleer mühimmatın, çevreye çok fazla kirlenme sağlamadığı unutulmamalıdır.
Nükleer kış? ABD, SSCB, Fransa, İngiltere ve Çin’de, atmosferde de dahil olmak üzere en az 2060 atomik ve termonükleer şarj testleri - 501 testi yapıldı. Dünyanın bunu hiç farketmediği söylenemez, ancak en azından ölümcül olanlara yakın sonuçların ortaya çıktığı söylenemez.
Başka bir deyişle, bugün tüm stratejik nükleer potansiyelimizi harcayarak harcadığımız için, biz o dünya değiliz - ABD hakkında bile cesur değiliz. En korkunç kayıplara neden olacağız, şehir nüfusunun önemli bir kısmını yok edeceğiz - evet. Elbette, endüstriyel potansiyelin çoğunu tasfiye ediyoruz. Orta Afrika ülkeleri bölgesindeki kalkınmayı reddetmek - belki de artık bir gerçek olmasa da.
“Bütün dünya toz içinde”, SSCB zamanlarından. 2550-2600 başlıkları yoktu, ama 46 000 (FORTY SIX THOUSANDS) - o zaman - evet, gerçekten ABD'nin topraklarını “ekilebilirdik”, ve muhtemelen tüm Avrupa’nın zekâ hayatını tamamen yok etmemesi için buna çok yakın bir şey. Şimdi - ne yazık ki, böyle bir gücümüz yok. Uzun süredir, SSCB'nin Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa ve NATO’nun askeri potansiyelini sıfırdan silmek için yalnızca termonükleer gücü kullanma fırsatımız yok.
Aynı zamanda, eğer Amerikalılar şehirlerimizi öncelikli hedef olarak seçerse, kendimizi çok zor bir durumda bulacağız. Kentsel nüfusun büyük çoğunluğu yok olacak. Temelde, kayıplarımızın Birleşik Devletler'in nüfuzunu aşması muhtemel değildir, ancak bizden çok daha fazla şehir ve nüfusa sahip olduklarını ve bizden eşit boyutta kayıplara maruz kalacaklarını anlamamız gerekir. ABD'de 326 milyon insan yaşıyor, Rusya Federasyonu'ndan 2,22 kat daha fazla. Ancak savaş başlıklarında yaklaşık bir parite olması, 2,22 zamanlarında Amerikalılara daha fazla zarar vermeyi bekleyemeyiz.
Hangi milyonlarca Amerikalı'nın bir kerede ve daha fazla sayıda öleceğini - daha sonra da yaralanmalardan, hastalıklardan, enfeksiyonlardan ve ülkelerinin altyapısının tahrip olması sonucu grevde olabiliriz. Ve biz kendimiz, “tam ölçekli bir cevap” aldık, son kişiye kadar hiç ölmeyiz. Nükleer ateşin etkisiyle el değmemiş ve el değmemiş Avrupa karşısında bir zamanlar büyük bir ülkenin külleri üzerinde kalacağız. Bizim çıkarlarımızda değil, o yüzden bazı nükleerler. оружия Muhtemelen Avrupa kıtasında askeri hedefleri yenmek için harcanacak. Ve bu, yine, ABD’ye olan darbemizi zayıflatıyor.
Fakat ... Eğer nükleer bir çatışmadaki konumumuz açıkça Birleşik Devletler'inkinden daha kötüyse, bu Amerika Birleşik Devletlerinin iyi durumda olduğu anlamına gelmez. Gerçek şu ki, ABD’nin Rusya Federasyonu’nun hem sanayi hem de askeri potansiyelini yok etmek için yalnızca nükleer silah kullanma imkânı olmadığı da anlaşılıyor.
Cruise füzeleri modern hava limanlarını devre dışı bırakmakla iyi baş edemez. Ve onlara nükleer mühimmat harcıyorsanız, o zaman ... peki, evet, yaklaşık 1450 sivil havaalanı ile RSFSR değiliz. Hala 230 siparişimiz kaldı ve Serduk, 245 ordusundan reform yaptıktan sonra, sadece 70 operasyonda kaldı, ama ... Ama bunlar zaten, tahripleri için en az 300 savaş başlığı gerektiren 300 hava limanları. Ve gerçekten kaç tane var? Sinsi sinsi Rusların daha önce terkedilmiş hava limanlarının bir kısmını restore etmeleri mümkün mü? Ya da belki de terkedilmemiş? Belki sadece konserve? Ve kanatlarda bekliyor? Belki öyle, belki bir çeşit ve nasıl kesin olarak kontrol edilir? CIA? Hayır, instagramlara tırmanmaya yetecek kadar yok ve “VKontakte”, Jen Psaki de başarısız oluyor, burada çalışmak gerekiyor ve James Bond 20. Yüzyıl filmlerinde kaldı.
Ve kara kuvvetlerinin yeri? Ayrıca oyundan çıkarılmaları gerekir. Peki, zaten kaybedecek hiçbir şeyi olmayan Ruslar, İngiliz Kanalı'na bir geziye çıkıp nasıl vazgeçecekler? Onları kim durduracak? Bundeswehr? Özür dilerim, 1985'te Bundeswehr'di, büyük "B" harfiyle 12 bölümden oluşan 6 bölümden oluşur. tank, 4 motorlu piyade, bir dağ piyade ve bir hava indirme. Barış zamanında personel sayısının% 75'i olmasına ve tank bölümündeki personelin 24 bin kadar kişiden oluşmasına rağmen (yani aslında bir tank kolordusu). Ayrıca, 12 tugay ve 15 alay miktarında “Heimatschutz” bölgesel birlikleri vardı, bunlar filo olmalarına ve barış zamanında normal sayısının% 10'undan fazlasına sahip olmamalarına rağmen, depolarda onları tam bir ağır silah seti bekliyordu. Bundeswehr'de bin uçakla desteklendikleri havadan 7 bin tank, 8,9 bin piyade savaş aracı ve zırhlı personel taşıyıcı, 4,6 bin silah, havan ve MLRS vardı ... Peki şimdi ne olacak? Üç bölüm ve hepsinden öte - 244'i savaşa hazır, 95'ü modernizasyon için, 44'si sertifikasyon için (ne anlama gelirse gelsin) ve 7'u "şartlı olarak arızalı" olan 89 tank ve yedek parça eksikliği nedeniyle geri dönemez. ...
Rusya Federasyonu’nun kara birlikleri - bu elbette SSCB’den de uzak, ama ...
Ayrıca ordumuzun “taktik nükleer silah” (TNW) olarak adlandırılan kolunda küçük bir koz kartı var. Saldırıdaki Rusya Federasyonu'nun modern tugayının kendisi tatsızdır, ancak her an bu tüfek mühimmatla, beşte bir kilotonluk reklamı varken, bir anda değil ... Ancak, kaybedecek bir şey olmazsa, Rosgvardi'lerin kendileri geri dönebilir. Kendi zırhlı personel taşıyıcıları, topçu ve helikopterleriyle. Dostça bir şekilde, çatışma başlamadan önce bir şekilde denklem sisteminden çıkarılacaklardı. Ve komut gönderileri? Hava savunması ve füze savunması? Ve istihbarat sistemi, tüm bu ufuktaki radarlar vb. Deniz üsleri? Taktik ve stratejik nükleer silah depolama alanları, çünkü hepsinin konuşlandırılmadığını ve ABD'nin harekete geçmesi için tamamen istenmeyen bir durum olduğu için mi? Konvansiyonel silah stokları, böylece rezervuarları silahlayacak bir şey kalmadı mı? Ve ulaşım kavşakları ve kavşakları?
Ve yine - tüm ABD savaş başlıklarının ülkemiz topraklarına ulaşmadığı unutulmamalıdır. Amerikan füzeleri için, aynı yasalar bizimkiler için de geçerlidir - hiç başlamaz, teknik nedenlerden ötürü pek fazla ulaşmaz ve Rus füze savunma sistemleri buna engel olur. Ve sonuçta, Amerikan generalleri için, fena bile değil, başka bir şey - en önemli hedefleri yenmek için, saldıran savaş başlığı sayısının çoğaltılması gerekecek ve bu da nükleer silah harcamalarının artmasını gerektirecek.
Tüm bunlara nükleer silah harcıyorsanız, Rusya Federasyonu’nun sanayi potansiyelinin imhası o kadar da olmayacak. Ve şehirlerin ve sanayilerin yıkımına bir darbe gönderirseniz, Rusya Federasyonu adil bir askeri potansiyel sağlayabilecektir.
Elbette, daha önce de söylediğimiz gibi, ABD nükleer cephanesi hiçbir şekilde “ilk vuruş silahı” ile sınırlı değildir. Amerikalılar hem işsiz nükleer silahlara hem de TNW'ye (çoğunlukla serbest düşme bombaları şeklinde) sahip. Ve örneğin, sabit hedefleri yenmek için stratejik güçlere bir darbe göndererek, silahsız kuvvetlerimizi işsiz savaş başlıkları ve taktik nükleer kuvvetlerle “bitirebilir”. Ancak bunun için kendi sınırlarımızda belirli bir askeri potansiyeli sürdürmeleri gerekecek.
Başka bir deyişle, ABD ve NATO bile Rusya Federasyonu'nu tamamen ezmek için tek başına nükleer silahlarla uğraşamayacak. Ayrıca geleneksel silahların yoğun şekilde kullanılmasına da ihtiyaç duyacaklar - hakkında konuşuyoruz havacılık, seyir füzeleri, kara birliklerine ve genellikle "geleneksel" silahlar tarafından savaşlarda kullanılan diğer her şeye ihtiyaç duyacaklar.
Mevcut şartlardaki nükleer bir savaş, hiçbir zaman tüm varlığın sona ermesi değildir ve geleneksel silahlarla daha fazla düşmanlığı dışlamaz.
Ve sonra soru ortaya çıkıyor. Ve bir ABD uçak gemisi nükleer savaşta ne gibi rol oynayabilir?
Yaygın düşünceye göre - devasa. Gerçek şu ki, stratejik nükleer silahların bir özelliği var - bilinen koordinatlara sahip sabit amaçlar için tasarlandılar. Denize giden uçak gemilerine vuramazlar. Pekala, bir durumu hayal edelim: dünya bir nükleer savaşın eşiğinde. Amerikalılar uçak gemilerini denize attılar - elbette ki bunların hepsi değil, çünkü gemilerinin bir kısmı tamir altında olacak ve hızlı bir şekilde kıvılcım halinde bir çatışma durumunda hizmete girmeleri için yeterli zamanları olmayacak. Örneğin, on Amerikan uçak gemisinden sadece altı tanesi denize açılabiliyor. Ancak bu altı uçak gemisi, uçaklar tarafından en üst seviyeye zorlanmaktadır - atomik uçak gemisi, 90 uçaklarını ve hatta daha fazlasını gerçekleştirebilir. Elbette, aynı zamanda, hava taşımacılığına dönüştüğü için savaşamayacak, onun için daha fazla hiçbir şeye ihtiyaç duymayacak.
Taşıyıcılar okyanusa çıkıyor ... ve genişliğinde kayboluyor.
Ve sonra Armageddon olur. Hem biz hem de Amerika Birleşik Devletleri nükleer silah kullanmaktadır. Daha savunmasız bir konumdayız, ancak başardığımızı varsayalım. Ve sadece Amerika Birleşik Devletleri topraklarına değil, aynı zamanda Avrupa’nın ana askeri hedeflerini nükleer bir grevle ele almayı da başardık. Düşmanın hava üssünün dahil olduğu uçaklar da dahil olmak üzere dağılmak için zamanları vardı.
Sonuç nedir Rusya Federasyonu ve NATO’nun askeri araçları en fazla zarar gördü. Hem bizim hem de NATO askeri potansiyelimizin önemli bir kısmı atomik bir alevde yandı. Ve şu anda, bu altı ABD nükleer uçak gemisi deniz sisinden çıkıyor. Gemide beş yüz kırk uçak var.
Hadi, sadece uçaklar. Uçakların bakım gerektirdiği bir sır değil, modern makinelerin en alçakgönüllü olanları, her uçuş saatinde 25 çalışma saatleri teknik çalışmalarını "soruyor". Bunlar özel aletler, eğitimli insanlar vb. Ama bunların hepsi Amerikan uçak gemilerinde. Ancak, askeri üsleri nükleer saldırıya maruz kalmış olan Avrupa'da, bunların hiçbiri olmayabilir.
Pek çok yazar, Amerikan uçak gemilerinin askeri potansiyelinin Batı Hava Kuvvetlerinin gücünün arka planına karşı çok büyük olmadığını yazmış, yazmış ve yazacaktır. Ve bu kesinlikle böyle. Ancak, tam kapsamlı bir nükleer ihtilafta, Hava Kuvvetleri'nin potansiyellerinin en ağır zarar göreceği gerçeğini kesinlikle hesaba katmıyorlar, ancak uçak gemisi havacılığının kurtarılabileceği belirtiliyor. Dünya okyanuslarının genişliğindeki düşman uçak gemilerini ne hızlıca tespit edebilecek keşif araçlarına ne de onları yok edebilecek silahlara sahip değiliz. “Onları Google Haritalar üzerinden görecek ve“ Şeytan ”gibi kısa bir çizgi göreceğiz” düşünceleri harikadır, eğer balistik füzelerin uçuşlarının düzeltilmesinin astrocorrection kullanılarak yapıldığını dikkate almazsanız harikadır. Ve etkinin koordinatlarını değiştirmek için yıldızların referans konumlarını hesaplamak ve belirlemek, böylece roketin uçuş sırasında içinden geçmesini sağlamak gerekir ve bu, hareketli hedeflere saldırma olasılığını tamamen dışlayan çok zor ve en önemlisi yavaş bir iştir. Ayrıca, kimsenin, megaton sınıfı savaş başlıklarını, düşman uçak gemisinin yaklaşık olarak bulunduğu yere vuracaklarını söyleyerek yüzlerce kilometre karelik deniz alanını ekeceği de açıktır. Bunun nedeni, Armagedon durumunda, Rusya Federasyonu'nun, vurulacak hedeflerin sayısının, mevcut stratejik savaş başlıklarının sayısından birkaç kat daha yüksek olduğu gerçeğiyle karşı karşıya kalacağıdır.
Rusya Federasyonu'nun yeterince nükleer olmayan yüksek hassasiyetli silahlar biriktirmiş olması ve TNW'yi Armageddon'daki en sonuna kadar kullanarak NATO’nun Avrupa’daki askeri potansiyelinin önemli bir kısmını etkisiz hale getirebileceğiz. Ancak, Avrupa (ve hatta daha da ötesi - Amerikan) havaalanı ağını kesinlikle devre dışı bırakamıyoruz. Sadece Almanya'da sert yüzeyli 318 hava limanları var. Türklerde 91 var, Fransa'da 294 var ve Avrupa'nın her yerinde 1882 var. Amerika Birleşik Devletleri'nde, 5 054.
Tabii ki, nükleer grevlerin ana hedeflerinden biri, herhangi bir şeyin Amerika Birleşik Devletleri'nden Avrupa'ya transferini engellemek için liman kentleri olacak. Fakat Birleşik Devletler, ulaştırma havacılığının büyük bölümünü kendi topraklarında dağıtabiliyor ve koruyabiliyor.
Ardından, uçak gemilerinin Avrupa kıyılarına varmasıyla, uçakları Armageddon'dan sonra var olan hava limanlarına uçacaklar. Yakıt ve mühimmat hem Avrupa hisse senetleri hem de Metropolis'ten temin edilebilir. Amerika Birleşik Devletleri'nden havacılık havacılığı yoluyla. Onarım ve bakım doğrudan savaştan uzak bir yerde bulunan uçak gemileri üzerinde gerçekleştirilecektir.
Evet, açıklanan “senaryo” ile ABD uçak gemileri hiçbir rakiple savaşa girmeyecek. Çatışmanın ilk aşamasında hava taşımacılığı ve sonraki aşamalarında uçak atölyeleri rolünü oynayacaklar. Ancak burada, Armageddon’un SONRASI savaş operasyonlarını yürütebilecek beş savaş gemisi, büyük olasılıkla Rusya Federasyonu ve NATO’nun muhalefetinde bir ultimatum argümanı olarak ortaya çıkacak. Bu tehdide karşı koruyacak hiçbir şeyimiz olmaması çok muhtemeldir. Ayrıca, daha önce de belirtildiği gibi, ABD TNW’nin önemli bir kısmı serbest düşüşlü hava bombalarını temsil ediyor.
Tabii ki, yukarıda tarif edilen uçak gemilerini kullanma yöntemi tamamen faydacıdır ve herhangi bir kahramanlıktan oldukça uzaktır. Ve evet, biri gülebilir: “Yüzen bir şaheser olarak denizlerin güçlü lordları?!”. Ancak savaştaki asıl şey güzel duruşlar değil, zaferdir ve belirli şartlar altında, modern bir tam ölçekli nükleer füze çatışması koşullarında uçak gemileri oldukça başarılıdır.
Ama bir tane daha nüans var.
Belki de Rusya Federasyonu’nun nükleer intikamı ABD’yi taş devrine dökmeyecek, ancak “hegemon” un ekonomik kayıpları o kadar büyük olacak ki, bir süper gücün statüsü çok uzun bir süre için unutulmayacaksa, çok uzun zamandır unutulmayacak. Amerika Birleşik Devletleri'nin ekonomik gücü baltalanacak. Fakat eğer Amerikalılar aynı zamanda deniz taşımacılığını koşulsuz olarak kontrol etmelerine izin veren deniz potansiyelini korurlarsa (ve buna bağlı olarak, dünyanın dış ticareti, kargo cirosunun% 80'u sadece deniz yoluyla giderse), o zaman olmasa bile rütbelerinde kalabilirler. ekonomik pahasına, ancak askeri güç pahasına.
Yoksa birileri böyle bir yaklaşımın ABD için ahlaki ve kabul edilemez olduğunu düşünüyor mu?
Devam edecek ...