Burç B. Karakaş · 18 Şubat 2021
Teknoloji ve sanat, çoğu zaman birlikte anılmıyor olsalar da aslında 60 yıla yakın bir maziye sahiplerdir. Bilgisayarın ve teknolojik icatların yaygınlaşması, sanatçılar tarafından da kimi zaman tercih edildi ve dijital sanat kavramını ortaya çıkarttı.
Dijital sanat, yaratıcılık veya sunum sürecinin bir parçası olarak dijital teknolojiyi kullanan sanatsal bir çalışma veya uygulamadır. 1960'lardan beri, süreci açıklamak için bilgisayar sanatı ve multimedya sanatı gibi çeşitli isimler kullanıldı. Dijital sanatın kendisi, yeni medya sanatı kavramının altında yer alıyor.
Bazı ilk direnişlerin ardından, dijital teknolojinin etkisi resim, çizim, heykel ve müzik / ses sanatı gibi etkinlikleri dönüştürürken, net sanat, dijital enstalasyon sanatı ve sanal gerçeklik gibi yeni biçimler de tanınmış sanatsal uygulamalar haline geldi. Daha genel olarak dijital sanatçı terimi, sanat üretiminde dijital teknolojileri kullanan bir sanatçıyı tanımlamak için kullanılır. Genişletilmiş anlamda "dijital sanat", seri üretim veya dijital medya yöntemlerini kullanan çağdaş sanattır.
Lillian Schwartz'ın Leonardo'nun kendi portresi ile Mona Lisa karşılaştırması Schwartz'ın Mona Leo'suna dayanıyor. Dijital olarak manipüle edilmiş fotoğraflardan oluşan bir kolaj örneğidir de denilebilir.
Dijital sanat teknikleri, ana akım medya tarafından reklamlarda ve film yapımcıları tarafından görsel efektler üretmek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Masaüstü yayıncılığın, daha çok grafik tasarımla ilgili olmasına rağmen, yayıncılık dünyası üzerinde büyük bir etkisi oldu. Hem dijital hem de geleneksel sanatçılar, çalışmalarını oluşturmak için birçok elektronik bilgi kaynağı ve programı kullanır. Görsel ve müzikal sanatlar arasındaki paralellikler göz önüne alındığında, dijital görsel sanatın değerinin genel kabulünün, son otuz yılda elektronik olarak üretilen müziğin artan kabulüyle aynı şekilde ilerlemesi mümkündür.
Dijital sanat teriminin ilk kullanımı, bilgisayar mühendislerinin öncü dijital sanatçı Harold Cohen tarafından kullanılan bir boyama programı tasarladıkları 1980'lerin başlarında oldu. Bu, yere yerleştirilen kağıtlar üzerinde büyük çizimler yapmak için tasarlanmış robotik bir makine olan AARON olarak tanındı. Yapay zekaya yönelik bu erken adımdan bu yana Cohen, teknoloji daha sofistike hale geldikçe AARON programında ince ayar yapmaya devam etti.
Dijital sanat, bilgisayarda oluşturulabilir, taranabilir veya tablet ve fare kullanılarak çizilebilir. 1990'larda, dijital teknolojideki gelişmeler sayesinde, videoyu bilgisayarlara indirmek ve sanatçıların bir video kamera ile çektikleri görüntüleri manipüle etmelerine olanak sağlamak mümkün oldu. Bu, sanatçılara filmde daha önce hiç yaşamadıkları yaratıcı bir özgürlük verdi ve görsel kolajlar oluşturmak için hareketli görüntüleri kesip yapıştırmalarına izin verdi.
Son zamanlarda bazı dijital sanatlar etkileşimli hale geldi ve izleyiciye son görüntü üzerinde belirli bir miktar kontrol sağladı.