Asya’da maymun yakalamak için kullan ilan bir çeşit tuzak vardır. Bir hindistancevizi oyulur ve iple bir ağaca veya yerdeki bir kazığa bağlanır. Hindistancevizinin altına ince bir yarık açılır ve oradan içine tatlı bir yiyecek konur. Bu yarık sadece maymunun elini açıkken sokacağı kadar büyüklüktedir, yumruk yaptığında elini dışarı çıkaramaz. Maymun, tatlının kokusunu alır, yiyeceği yakalamak için elini içeri sokar ve yiyeceği kavrar, ama yiyecek elindeyken elini dışarı çıkarması olanaksızdır.
Sıkıca yumruk yapılmış el, bu yarıktan dışarı çıkmaz. Avcılar geldiğinde, maymun çılgına döner ama kaçamaz. Aslında bu maymunu, tutsak eden hiçbir şey yoktur. Onu sadece onun kendi bağımlılığının gücü tutsak etmiştir. Yapması gereken tek şey elini açıp yiyeceği bırakmaktır. Ama zihninde açlık o kadar güçlüdür ki bu tuzaktan kurtulan maymun çok nadir görülür.
Birinci soru şu:
Sizin muzunuz ne? Neyden vaz geçemiyorsunuz. Vaz geçmediğiniz sürece zarar görüyorsunuz. Neyin varlığı kısa dönemde fayda, uzun dönemde zarar yaratıyor? Sürekli yaptığınız ve pişman olduğunuz tutumunuz ne?
İkinci soru şu:
Sizin avcınız kim? Muzunuzdan vaz geçmediğiniz müddetçe sizi kullanan kim? Sizi teslim alan kişi, kişiler veya ortam hangisi? Avcınız bunun farkında mı? Kimsenin günahını almadan; yoksa kendi kendinizin avcısı mısınız?
Hiç bir şeye bağımlı olmayacak kadar sevebilmek ve tutsak olmadan zengin olabilmek için dillendiriyorum.