Donbass, Suriye ve Kremlin Kuleleri
Birincisi, kendilerini cezalandırıcılara ve katillere karşı savunmak istemeyen milyonlarca uykulu madencinin klasik ifadesidir. Rusya'dan yapılan yardımın anlamsızlığına dair sonuç nedir?
Aslında, durum tamamen farklı bir bakış açısıyla değerlendirilmelidir. Bundan - Suriye örneğini açıklayacağım, bu konunun yararı tam olarak araştırılıyor.
11’in ortasından bu yana, ABD, Suudi Arabistan, Katar, Türkiye, Suriye savaşına insan kaynakları sağlayan güçlü bir seferberlik yapısı oluşturmak amacıyla programlarını başlattı. Sonuçlar yavaş değildi - yılın Kasım 11'ine kadar, binlerce militan, 2-2,5'ta gruplaşarak Homs'a saldırdı. Ayrıca, militan sayısındaki artış sadece insan gücündeki kayıpları telafi etmekle kalmadı, aynı zamanda bir şoktaki savaş gruplarının sayısını da arttırdı. 12'in ortasında, Şam ve Halep'te operasyonlar başladığında militanların sayısı 30-35'a bin kişiye ulaşmıştı. Şu anda, bölgede (Irak dahil) savaşan tüm grupların tüm militanlarının sayısı 110-120 bin kişiye ulaşmış, ancak son altı aydaki sayılarda herhangi bir artış gözlenmemiş, bu da eğitim sisteminin performansının azaldığı sonucuna yol açıyor. sadece kayıpları doldurmak için.
Zor ve çok yönlü bir işti. Sonuçlarına göre, birkaç bağımsız yapı yaratıldı, ancak tek bir “üretim” zincirine bağlandı. Savaşın her sponsorunun görevlerini çözmek için kendi yapılarını yarattığını anlamak gerekir, ancak bazı yapıların ürünlerini ödeyecek olan herkese tedarik ederek “evrensel” bir modda çalıştığını anlamak gerekir.
İlk aşama işe alım ve filtrelemedir. Bu, öncelikle Ortadoğu'da, daha sonra Avrupa, Asya ve Amerika ülkelerinde camiler ve medreseler tarafından yapılır. Daha sonra, yalnızca din adamları aracılığıyla değil, aynı zamanda tamamen büroları işe alma ilkesiyle çalışan para için, daha çeşitlendirilmiş bir sistem yaratıldı. Mültecilerin sayısı arttıkça, Suriye topraklarının militanların kontrolü altına girmesinden sonra, konaklama kamplarında işe alım yapıları oluşturulmuş, bunlara sadece gönüllü değil, aynı zamanda seferberlik prensipleri üzerinde de çalışan noktalar belirlenmiştir.
Böyle bir birincil yapının görevi, adayların seçimi ve doğrulanmasıydı. Brüt yaklaşıma göre kontrolün kalitesinin o kadar açık olduğu açıktır, ancak güvenilmez, hasta ve açıkçası düşmanlıktan dolayı uygun olmayan kişilerin bu filtre üzerinde geciktirildiği açıktır.
İkinci yapı eğitim kampları. Eğitimin anlamı sadece eğitim değil aynı zamanda birimlerin oluşumunu da içeriyordu. Acemiler mücadele koordinasyonundan geçtiler, savaş tecrübesi olanlar arasından komutanlar aldılar ve askerler arasında antrenörlük asistanları ve alternatifleri olarak seçilenler seçildi. Daha sofistike silahların ortaya çıkması ile sahada antrenman başladı. Birim, farklı koşullarda çeşitli askeri operasyonlar yürütebilecek çok işlevli bir gruba dönüştürüldü.
Hepsi bir arada, bu, sadece çok az eğitimli değil (bir buçuk ay eğitim ve farklı bir sonuç verememiş) çok fazla eğitimli değil, aynı zamanda zaten birliklerde birincil mücadele becerisine sahip olan nispeten organize savaşçıları "cepheye" göndermeye izin verdi. Başlangıçta, bu birimlerin kaybı felaketti - savaşın ilk haftasında personelin yüzde 90'ine kadar. Bununla birlikte, özel hizmetlerden ve ABD ordusundan Suudi Arabistan ve Türkiye'den gelen hasta teknoloji uzmanları, kesintisiz bir savaşçı temini kurmuş, militanların kibahlarında toplam personelin% 40-50'inden daha fazla olmayan işe alımların yapılmasını sağlamıştır. Mücadele tecrübesine sahip "eski zamanlayıcılar", halihazırda mevcut olan yeni gelenler arasındaki kayıpları önemli ölçüde azaltmıştır. Şu anda, ortalama olarak işe alımların seviyesi, işe alım faaliyetlerini önemli ölçüde azaltan, bu faaliyet için fon sağlayan ve çok sayıda eğitim kampını kapatan birimlerin kompozisyonunun% 20'inden fazla değildir.
12'in sonunda, her ciddi grupta, neredeyse istek üzerine çalışan kendi işe alım / mobilizasyon hattına sahip “kendi” eğitim kampları vardı. Zaten işe alım anından itibaren, belirli bir askeri uzmanlık alanında belirli sayıda uzman için bir emir gönderildiğinde geri bildirim yapıldı.
Aslında, yıl boyunca birçok ülkenin engin bölgesinde sıfırdan başlayarak - 11'in ortasından, yaklaşık 12 yazının başlangıcına kadar - ABD, Türkiye, Suudi Arabistan, Katar ve bir dereceye kadar Ürdün, İngiltere, Fransa, Pakistan'ın yardımıyla bir mobilizasyon yapısı yaratmayı başardı. Suriye'de savaşın yürütülmesini sağlamak. Bu sistemin dezavantajı tamamen objektif bir problemdi - acemilerin kalitesi. Bunların büyük bir çoğunluğu, hiç kimseyi elinde tutmayan yoksul insanlardı. silâh. Buna göre, üretilen “malzeme” nin kalitesi feci derecede düşüktü, evet, genel olarak aynı kalıyor.
Binlerce militandan oluşan mevcut 110-120'in cephesinde savaşan tüm savaşçılar olmadığı anlaşılmalıdır. Gerçek bir ordunun tüm niteliklerini edindiler - yaklaşık üçte ikisi, daha fazla olmasa da, bu miktarın lojistik destek olarak işlev görmesi, garnizon hizmeti taşıması ve döndürülmesi. Yani, 30-40'ten daha fazla değil, binlerce kişi Suriye ve Irak'ta doğrudan mücadele işine katılıyor. Böyle bir oran savaşın büyük ölçüde özerk olmasını sağlar ve hatta sponsor fonlarının durdurulması (veya azaltılması) savaşın devamı için artık çok kritik değildir.
Bu, savaş organizatörlerinin doğrudan katılımı olmadan “yeni boyut” savaş politikasıdır. Bununla birlikte, bu Batı’nın içinde yer almadığı anlamına gelmez - örgütsel rolü kilit rol olmaya devam ediyor. Tam şimdi, askeri makinenin mobilizasyonu ve sürdürülebilir işleyiş sisteminde hata ayıkladıktan sonra niteliksel olarak farklı bir yardım seviyesine geçti: militanlar, Batı özel hizmetlerinin istihbarat bilgileriyle çalışıyor, özel görevler yapıyor, toplam kitleden savaşın devam edeceği diğer bölgelere aktarılan insanlar ve bölümler var. , orada yürütülmesi için koşullar oluşturmak amacıyla. Özellikle, eski Sovyet Orta Asya topraklarına bu tür grupların aşamalı olarak sızdığına dair kanıtlar var.
Şimdi bana öyle geliyor ki, kişi genel bir şekilde anlayabiliyor - Donbass'daki madenciler neden kalkmıyor ve krikolarla gitmiyorlar tanklar. Yeni Rusya ordusunu inşa etmek için herhangi bir örgütsel taban yoktur. Görevi seferber etmek, hazırlamak, silahlanmak, arka destek, savaş koordinasyonu, askeri şubelerin oluşturulması vb. Tüm bunların ele alınması gerekiyor, bunun için uzmanlara ve paraya ihtiyacımız var. Silahlara ihtiyacımız var, politik işçilere ihtiyacımız var, arka yapılara ihtiyacımız var, manevra yapmaya izin veren normal ve öngörülebilir bir finansal sisteme ihtiyacımız var.
Bu bağlamda, Rus birliklerinin girişiyle ilgili olarak da aktif olarak gündeme getirilen başka bir sorunun cevabı var. Tek başına, birliklerin katılması, tam bir çöküş durumunda ve durumu etkileyen diğer, dolaylı, yöntemlerin kullanılamaması durumunda uygulanabilecek ve uygulanması gereken aşırı bir önlemdir.
Rusya'nın durumu dolaylı olarak etkilemek için hiçbir şekilde çalışmadığı gerçeği, böyle bir çöküşe yol açıyor. Bunun neden olduğunu varsayıyoruz - Moskova’da, Rus makamlarının oligarşik-comprador elitleri içinde Ukrayna’da hedeflediğimiz hedefler konusunda herhangi bir anlayış veya anlaşma yok. Dolayısıyla, bir politikanın tamamen yokluğundan sonra koşullar üzerinde zayıf bir akım izlenir. Belki biz geliriz.
Bir politika konusu, çözümünü lehine götürdüğü krizleri tasarlayabilmesi için bir nesneden farklıdır. Siyasetin amacı, dış krizlere katılan, kendisinin tasarlayamadığı veya yapamadığıdır.
Ukrayna krizi gücümüzün bir göstergesidir. ABD tarafından tasarlanan krizin amacı, Rusya'yı Avrupa pazarından çıkarmak için şartlar oluşturmak. Küresel olmayan gaz piyasası en azından siyasi yollarla yeniden dağıtımdan korunmaktadır. Bununla birlikte, bir sanrı altında olmak gerekli değildir - Rusya'yı Avrupa gaz pazarından uzaklaştırdı (ya da bunun yerine, Üçüncü Enerji Paketinin şartlarına uymaya zorladı), çok hızlı bir şekilde Avrupa pazarının diğer bölümlerine taşınacak. İhracat odaklı ekonomimiz için bu bir felaket olacak ve tüm endüstrilerin çöküşü, toplu işsizlik ve en ağır sosyal ve ekonomik krizle sonuçlanacaktır. Putin’in Münih konuşması ve “çok kutuplu bir dünya” arzumuz daha sonra güvenli bir şekilde arşivlenebilir.
Genel olarak, bunun Rus liderliğinde bir anlayışı var ve bu, “Kremlin kuleleri” arasında ortaya çıkan acı savaşı açıklayabilir. Yüzeyde, bu mücadele Ukrayna sorununun utangaç bariz. Üç ay önce, Ukrayna'nın Güney-Doğu'nun nüfusu bizim için "vatandaş" idi, ancak şimdi sivil katliamları bile Kremlin'den herhangi bir tepki almıyor. Birisi “geçti” veya “sızdırdı” diye değil. Çünkü bu kadar önemsizlere değil, kavga var. Soru basitçe çözülür - yenilgi durumunda hangi "kulelerin" pahasına olursa olsun sorunu çözülür.
Bu, egemen seçkinlerimizin zaten yenilgiyi kabul ettiğini ve ortasından katliam için fedakar bir koç hazırladığını gösteriyor. İçinde basit bir anlaşma yapılmaz, içinde esas özelliği ülkenin devleti ve ulusal çıkarları olan konsolide çıkarları için savaşmaya istekli olmaz. Öyleyse, hükümetimizin kendisini ülke ve insanlarla tanımlamadığı konusunda mükemmel bir onay alırız. Maalesef, gücü profesyonel olarak sevenler için, çürütmek oldukça zor. Ulusal canlanma ile ilgili tüm pathos sözleri, kurumsal ve grup çıkarlarını devlet çıkarlarıyla birleştirme isteksizliğinden kaynaklanıyor. Seçkinlerimizin sloganı "Bugün siz ve ben yarın ölürüm" hırsızlarının seviyesinde kalır. 90 yıl geçmedi - suçlular iktidara geldi, ama suçlu olmadı. Dolayısıyla suç psikolojisi.
Kasıtlı olarak kişiliklere dokunmuyorum - sorun içlerinde yok. Baş görevlilerimizin her biri kendi kişisel kapasitelerinde, harika bir insan ve Anavatan'ın bir yurtsever olabilir - ancak yerleşik iktidar ve yönetim sistemi, onları başka seçenek bırakmaz.
Ama her şey çok umutsuz değil. Her zaman böyle bir seçkinlerde bile, ülkenin çıkarlarına, devlete ve halkın çıkarlarına uygun bir karara varabilecek bir grubun olacağına dair umut vardır. Bugün Ukrayna, seçkinlerin veya bireysel temsilcilerinin devlet konumlarının doğrulandığı “küçük göt”. Kaybettiğimiz bir durum mümkün. Ama belki de meşhur “diz yükselişi”. Bu sefer - yarnicheskogo dolum olmadan. Ancak, televizyonda konuşulan kelimelere değil, tapulara bağlı olacaktır. Ve sonuçlar.
Kriz iyidir çünkü sonuç çabuk ortaya çıkar. Hasta iyileşiyor ya da yapılıyor. Öyleyse görelim.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.