Cinsel Güdü, Cinsel Dürtü olarak da bilinir, cinsel gereksinimleri ya doğrudan doğruya cinsel etkinlikle ya da görünürde cinsellikle ilişkisi olmayan başka etkinliklere yönelerek doyurma dürtüsü. Libido kavramı ilk kez Sigmund Freud tarafından ortaya atılmış ve genelde, insan etkinliğinin en önemli güdülerinden biri olan haz arayışını kapsayacak biçimde kullanılmıştır. Freud, cinsel güdüyü, türün varlığını sürdürme gereksiniminin bir parçası olarak genetik bir temele dayandırır. Bununla birlikte, libidonun doyurulması, açlık gibi öteki temel dürtülerden farklı olarak, bireyin varlığını tehlikeye düşürmeksizin ertelenebilir ya da başka bir kanala aktarılabilir. Bu nedenle, cinsel güdülerin toplumca onaylanan başka hedeflere yöneltilerek yüceltilmesi (süblimasyon) daha kolaydır. Cinsel güdü ya da libido, bireyin yaşamının büyük bölümünde gelişmesini sürdürür. Freud, libidonun gelişmesinde bebeklikten başlayan bir dizi dönem tanımlamış ve bireyin bu olgunluk öncesi dönemlerden birinde takılıp kalabileceğini ve böylece, cinsel hazzın öncelikle cinsel organlara yönelik olduğu olgun erişkinlik cinselliğine erişemeyebileceğini öngörmüştür. Cinsel güdü kuramını öteki insan etkinliklerine uygulayan Freud, var olan cinsellik kavramlarını, kişiye haz veren tüm etkinlikleri kapsayacak biçimde genişletmiştir. Bu yorumun ışığında, kültürel ve düşünsel başarılar, yüceltilmiş cinsel güdülerin sonucu olarak görülebilir. Freud, kuramını daha da geliştirdikçe, libidonun saldırganlık güdüsüyle çatışma içinde olduğunu görmüş ve öteki dürtülerin bu iki büyük güdü arasındaki dengeden kaynaklandığı sonucuna varmıştır.