Ana saraya geri döndüğümüzde, gün batımında birlikte akşam yemeği yemeye karar verdik. Ayrıca Janice'den de bize katılmasını istedim, yemek alanında bir şövalye gibi giyinmiş olarak ortaya çıktı.
Yeni eskortumun çalışma kararlılığını görmekten memnun oldum ama yinede bunu sordum çünkü ondan kesin bir cevap almanın daha iyi olacağını düşündüm.
"Janice, Düşes Skyer'ın seni bulmak için saraya geldiğini duydum ancak Düşesle geri dönmek ister misin?”
“Ben zaten bir yetişkinim ve yeni bir iş buldum. Majesteleri beni atmak istiyorsa, başka bir şey arayacağım, ancak Skyer'a geri dönmeyeceğim.”
Janice kesin olarak cevap verdi.
Gözleri büyüktü ve burnu ile dudakları kalın olduğundan sevimli görünmesine neden oluyordu. Konuşması, geçmişe dönmüş olan Edwin'inkinden çok daha olgundu.
Tezatlık gerçekten çok hoştu. Eskortumla çok gurur duydum ve bu kadar değerli bir yeteneği bırakmaya hiç niyetim yoktu. Janice'e nazik bir gülümsemeyle cevap verdim.
"Seni atmak gibi bir niyetim yok. Düşes Skyer'ı geri dönmesi için ikna edeceğim.”
"Teşekkür ederim Majesteleri.”
“Bu kişisel bir soru, ama neden bu pozisyonu -Düşes pozisyonunu- almak istemediğini merak ediyorum.”
“Eğer geri dönmezsem, erkek ya da kız kardeşim mülkü devralacaktır."
Janice sıkılı bir yumrukla cevap verdi.
Sen doğduğunda Düşes Skyer'ın herhangi bir şartı var mıydı?
Onu -Janice'i - küçük bir kardeş gibi düşünmeye ve ona değer vermeye karar verdiğimde, Janice sıktığı yumruğunu salladı ve sessizce mırıldandı.
Ünvanını kardeşlerine bırakmak için genç yaşta evden kaçtı. Aynı yaşta benzer nedenlerle evi terk eden Eddy'yi düşündüğümde, onun -Janice'in- düşünceleri beni etkiledi.
“Beni rahatsız eden , her şeyi ertelediler ve sadece her gün oynuyorlar. Onlar da annemin altında çalışmalılar. Bakalım ben geri dönmezsem ne olacak?…”
Skyer kardeşlerinin bizimkilerden farklı bir ilişkisi var gibi görünüyor.
Sessizce kızgın yüzüne bakarken, onun ne tür bir deli olduğunu gerçekten bilmediğimi düşündüm.
Salataya ölümcül bir bakış atan Janice, gözlerini bana çevirdi ve şöyle dedi: “Bu yüzden asla eve dönmeyeceğim. Hayatımı size adayacağım, beni yanınızda tutun, Majesteleri ."
Değerli gümüş mavisi gözler bakışlarımla buluştu.
Yani beni korurken ölmeye hazır olduğun noktaya kadar mı eve gitmekten nefret ediyorsun? O ailede neler oluyor?
Her neyse, yeni eskortumun uzun saatler çalışmak istemesi kesinlikle hoş karşılandı.
Düşes Skyer'ın iradesi ile hiçbir ilgisi yoktu. Dahası, Skyer Düklüğünün halefi, hiçbir şey yapmayan Batı ile İmparatorluk Ailesi arasındaki ilişkiyi yeniden kurmak için altın bir fırsattı.
Janice için üzgündüm, ama Batı ile ne yapacağımı düşünürken, kendi kendine birden bir parça şans geldi.
Bir kadeh şarap içtim ve Janice bunu gördü. O kadar güldüm ki ağzımı kapalı tutamadım.
Üç gün geçti.
Janice saraya takdire şayan bir şekilde adapte oldu ve çok samimi bir eskort olarak yeniden doğdu. Edwin ya da Haven ile birlikteyken bana eşlik etmek zorunda kalmayacağını söylesem de, uyku zamanı dışında yanımdan ayrılmadı.
'Zor değil mi?' Diye sorulduğunda
'Annemin halefi olarak eğitilmeye kıyasla burası cennet' diye cevap verdi.
Karakteri bilinmeyen bu kişinin pek çok sevimli yanı vardı.
Benim Eddy'im de oldukça sevimli, ama diğer küçük çocuklarla hiçbir etkileşimim olmadı, bu yüzden Eddy ne olursa olsun sevimli görünüyordu.
Küçük bir kız kardeşim olsaydı böyle hisseder miydim?
Sanırım o at kuyruğuyla dolaşan küçük bir köpek yavrusu. Ama onu, Edwin'le kılıç çatışmasını düşünürsem, kesinlikle Janice köpek gibi değil.
Özellikle Janice'in sessiz ve samimi olduğu gerçeğini sevdim.
Bu kadar sadık bir çocuğun eskort görevini ilk terk ettiği gün, kızı için koşarak gelen Dietria Skyer'ın saraya girdiği gündü.
Janice hastalık izni aldı ve odasını terk etmedi.
Oturma odasına girdiğimde, renkli kızıl saçlı Dietria Skyer koltuğundan kalktı. Janice'e benziyor, ama atmosfer tamamen farklıydı.
Ne demeliyim?
Janice büyüyüp saçlarının üç kez rengini açarsa, böyle görünecektir.
Dietria, sofistike duruşuyla örnek teşkil ediyordu. Açık mavi gözlerine baktığımda, konuşmanın zor olacağını hissettim.
"Dietria Skyer, Majesteleri. Bu benden size bir taç giyme töreni hediyesidir.”
Dietria bana doğru oldukça büyük bir kutu itti.
Bu noktada, tahta çıkışımın beşinci ayında taht için bir hediye.
Kendime itiraf etmeliyim ki, bana gerçek bir İmparator gibi davranmadıkları için bu armağan hakkında kötüce konuşamadım.
Ama ben de çocuk oyuncağı değildim. Kutuya bakmadan konuştum.
“Otur. Buraya kadar gelerek zor bir zaman geçirmiş olmalısın.”
"Teşekkür ederim Majesteleri. Ama görünüşe göre kızım etrafta değil, sizin eskortunuz olduğunu duydum.”
Dietria doğrudan konuya geldi. Zaten burada olmasının nedeni kaçak Janice'i almaktı ve yeni İmparatorun bununla bir ilgisi olmadığını açıkça belirtti.
Üzgünüm ama bu bir sorun Düşes. Seninle konuşmam gereken bir şey var.
"Janice bugün hastalık izni aldı.”
"Janice hasta mı ?”
"Endişelenme, bence sahte bir hastalık.”
Gülümseyerek cevapladığımda, Dietria'nın gözlerini yuvarlak bir şekilde açıldı ve alnının ortası hafifçe kırışmıştı.
Bu ifade hoşuna gitmediğini söylüyordu ama yine de çok asil görünüyor. Bu ifadeyi öğrenmeliyim.
"...Cömert bir ustasınız, şövalyenizin sahte hastalığına göz yumuyorsunuz.”
"Nadir bir yetenek edindim, bu yüzden onunla ilgileneceğim.”
"Bundan daha değerli.”
"Katılıyorum, ama ne yapabilirim? Janice benimle olmak istiyor.”
"Majesteleri, kızımı rehin almayı düşünüyorsanız, bıraksanız iyi olur.”
Bunu seviyorum çünkü çalılıkların etrafında geçmedi, ama Batı hükümdarın acelesi vardı.
Seven Hills İmparatorluğu'nu kuran dük ailelerin gözünde onlar yeni İmparator'dan daha iyi olduklarını düşünüyorlar. Kolay görünebilirim ama böyle gösterirlerse gücenirim. Ve kötü bir ruh halimde olduğumda, oldukça kaba şeyler söylüyorum.
"Kızının hayatı benim ellerimde ise, dikkatli olmak daha iyi olmaz mı?”
Dietria'nın alnı tamamen buruştu.
"Ve şuan senin hayatın da benim ellerimde Düşes.”
"Beni öldürmekle tehdit mi ediyorsun?”
"İmparatorun boynunu kestim ve bu yere çıktım, bu yüzden sensen o kadar da zor değil.”
Bir anlık kuru bakıştan sonra, Dietria duruşunu hafifçe düzeltti ve atmosferi hızla değiştirdi.
"Duyduğumdan daha ilginçsiniz.”
Bu sözleri söyleyen iki adamın durumu aklımdan geçti ama ben sakince cevap verdim.
“Sık sık böyle bir şey duyuyorum.”
"Tamam, kabalığım için özür dilerim. Bir anne olarak anlayışınızı isteyeceğim çünkü bir düşes olarak gösterişçiliğim işe yaramıyor. Lütfen kızımı geri verin Majesteleri.”
"Yanlış anlama Düşes. Janice bana tek başına geldi ve istediği zaman kendi geri dönebilir.”
Neyse ki Janice geri dönmek istemiyor.
Konuştuğum gibi, geniş bir şekilde gülümsememeye çalışırken, Dietria gözlerini kapattı ve dişlerini sıktı.
Karmaşık bir ifadeyle sessizce bir şeyler mırıldandı ama sanırım 'O inatçı çocuğu istemedi bir yerde tutamam' sözlerini duydum.
Bunu duyduğum anda, Dietria'nın acısı derinden anladım. Serseri insanların yetiştiricileri aynı acıları paylaşıyordu. Nasıl hissettiğini bildiğimi söyleyerek neredeyse onu teselli ediyordum.
Kısa bir süre sonra, zihnini ve kalbini geri kazanan Dietria, Düşesin olağan ifadesine geri döndü ve sordu.
"Skyer adına bir şey ister misiniz Majesteleri?”
"Hiçbir şey istemiyorum Düşes.”
"Bunu söyleme lütfen. Sadık olmadığımıza göre, Batı'ya huzur içinde dönebilmek için bir anlaşma yapmalıyım. "
Dietria çok mantıklı bir düşünürdü ama sabırsızdı.
Gülümsedim ve aynı şeyi tekrar söyledim.
"Hiçbir şey istemediğimi söyledim Düşes."
Dietria kaşlarını çattı ve bana bakarken gözlerini kıstı. Daha sonra sözlerimin ardındaki anlamı çabucak fark etti.
Gelecekte Pagos'u ve sonra Delmoy'yi temizlemeye niyetliydim. Daha sonra, yabancı ülkelerle bir savaşa hazırlanmalıyım.
Dikkatlice hazırlanacağım ama en önemlisi bu çalışmada başka bir değişken olmamasıdır. Başka bir deyişle, Skyer'ın müdahale etmeme beyanı ve kendi bölgeleri dışındaki konulara dahil olmaması, benim için bu hedefe ulaşmamın en önemli noktasıdır.
Dietria teklifimi kabul etti.
"Söz veriyorum Majesteleri. Skyer hiçbir şey yapmayacak.”
“İyi. Gelecekte iyi niyet inşa edebilseydik daha da iyi olurdu.”
"Elbette Majesteleri. Bu ... bu yüzden sana bunu soruyorum ... "
Dietria bana doğru eğildi ve sesini alçalttı. Boynumu yana yatırıp dinleme isteğimi ifade ederken şüpheli bir yüzle sordu.
"Janice gerçekten sizin eskortunuz olacağını söyledi mi?"
"Meraklıyım, beni korumak için hayatını adayacağını söyledi.”
“Gerçekten mi?”
"Yalan söyleyip söylemediğimi kendiniz sorun.”
"Hayır, sözlerinizden şüphem yok. Onun hakkında garip bir şey var. Diğer şeylerden korkuyorum. O iyi bir çocuk, ama çoğu zaman yanlış anlaşılıyor ... Aslında size kaba davranabileceğinden endişelendim.”
Bana o kadar açık görünüyordu ki, dikkatle konuşan Dietria'nın sözlerinin ne anlama geldiğini biliyordum. Bunlar Eddy'nin yeni bir öğretmeni olduğunda söylediğim kelimelerdi.
Dietria'nın elini tutup öfkeyle başını sallamak isteyerek ona güvence verdim.
"Janice kibar ve samimidir. İyi gidiyor, bu yüzden endişelenme Düşes."
"Sizden gerçekten hoşlanmışa benziyor.”
Burnunun kemerini sıkıştıran Dietria, durumun böyle olduğu sonucuna vardı.
Edwin'in sadık bir şekilde çalıştığını ve başka birinin eskortu olmayı istediğini hayal etmek hemen kabul edilebilirdi. Neden bilmiyorum ama sanırım benden gerçekten hoşlandı.
Daha iyisini yapmaya karar verdim.
Kızını görmek istediğini söyleyen Dietria ile konuşmayı bitirdikten sonra Janice'i çağırdım. Janice'i görür görmez, onun yerine göğsünü dövdü ve kızının kıçını dövmekten kendini alıkoydu. Her neyse, anne-kız buluşması sıcak bir atmosferde gerçekleşti. (Ç/N:Göğsünü dövmek bir hayal kırıklığı ifadesi olarak kullanılmıştır. )
İkisini misafir odasında bıraktığımda Haven dışarıda bekliyordu.
Aklıma gelmişken, ara vermeden beni takip ediyordu. Eddy benim kardeşim, bu yüzden beni sevmesi kesin, ama Haven ve Janice neden benden hoşlanıyor?
Asla. Eddy'nin Haven'ı sevmesinin aynı nedeni olduğunu sanmıyorum.
Başımı salladım ve Haven'ın elini tuttum.