İran Savunma Bakanlığı ve İran devlete ait bir şirket olan Havacılık ve Uzay Sanayii Örgütü, Rusya'nın C-4 hava savunma sistemlerini reddetmesi için 300 milyar dolarlık tazminat ödemeleri talebiyle Uluslararası Tahkim Mahkemesi'ne dava açtı. 800 milyonlarca dolarlık silah temini sözleşmesi 2007'in sonunda yapıldı, ancak BM Güvenlik Konseyi'nin 1929 kararıyla BM Güvenlik Konseyi'nin kabul etmesiyle bağlantılı olarak, 2010'in Haziran ayında konvansiyonel silah teminini yasaklayan, Rusya Federasyonu Cumhurbaşkanı Dimitri Medevev'in satışını durdurma kararını imzaladı. оружия İran ve C-300 için ödenen avans İran tarafına tamamen iade edildi. Tahran’a göre, Rus C-300’in tedariki yasağı yetkisiz, çünkü hava savunma sistemlerinin temini başlangıcı Güvenlik Konseyi kararıyla çelişmiyor ve İran’a göre bununla hiçbir ilgisi yok.
Gazeteye göre "Kommersant"Rus hükümetindeki kendi kaynaklarına değinen Rus liderliği, İran'ın Cenevre mahkemesi tarafından Rosoboronexport'a karşı dava açma ihtimalinin çok önemli olduğu sonucuna vardı. Gazeteye göre, bu şartlarda, ülkenin liderliği İran tarafındaki bir davadan çekilmeyi hedefliyor. Bu başarılı olmazsa, gazetenin kaynakları Rusya’nın yine de teslimatlara başlayacağını göz ardı etmiyor. Gerçek şu ki, İran davası karşılanırsa Rusya, 4 milyar dolar ile ağır bir şekilde para cezasına çarptırılabiliyor, bu da Rusya'nın yurtdışı silah satışlarından elde ettiği yıllık gelirin (30 milyar dolar)% 13,2 (!) Civarında. Maddi sorunlara ek olarak, Rusya ciddi itibar maliyetlerine maruz kalabilir.
Bu arada, İran’ın Moskova’ya tazminat olarak dört milyar dolar ödemesini istediğine inanmak gerekli değil. İran'ın paraya ihtiyacı yok, C-300'e ihtiyacı var. Bu, Modern İran Çalışmaları Merkezi'nin de dahil olduğu Rus uzmanlar tarafından belirtiliyor. Rajab Safarov. Tahran, ihtiyacı olan hava savunma sistemlerinin ihracatına devam ederek kendi başına sahip olmak istiyor. İslam dünyasında lider ve bölgesel iktidarda olduğunu iddia ettiği için İran'ın değerini bildiğini ve bazı emelleri olduğunu unutmayalım. Safarov'a göre, “İran’daki bazı güçler Moskova’nın davranışını hakaret ettiği görüşünde”. Bir diğer şey, İran’ın hedeflerine ulaşması anlamına geliyor. Anlaşılan İran, ancak Rusya Federasyonu sözleşmeyi tamamen yenilediğinde iddiasını geri çekecek ve bu bir tür devletlerarası şantaj. Ancak Rus tarafı da kırılma hakkına sahiptir. Moskova, İran nükleer programına ilişkin müzakerelerde yapıcı bir konum alması nedeniyle rahatsız edilmesine yardımcı olamıyor ve buna karşılık İran, uluslararası mahkemelerde dava açıyor. İran çok kuvvetli ve kibirli davranıyor - Moskova'nın sert mali baskıya tahammül etmesi pek mümkün değil ve donmuş sözleşmeyi yenilemeye karar verirse, İran’ın uluslararası bir otorite ile dava açtığı açık değil.
Bu arada, İranlıların Rusya aleyhine iddiasının, Nisan ayının başlarında Rusya cumhurbaşkanı yerine geçmesi amaçlanıyordu. İranlılar, selefinin kararını iptal etmek ve Medvedev'i birleştirmek için seçilen Cumhurbaşkanı Putin'i almayı başaracaklarına gerçekten inandılar mı? Bu durumda, olması gereken bir yer varsa, İranlıların hesaplanmasının çok şüpheli olduğunu söylemeye değer.
İran'ın dava açmadaki nedenleri ne olursa olsun, bir şey açıktır: Finansal şantajın dili bu durumda açıkça uygunsuzdur. Bununla birlikte, Rusya kendisini son derece zor bir durumda buldu, silah piyasasındaki rakiplerinin yanı sıra her köşeye trompet atan muhaliflerin, Rusya’ya ve liderliğine güvenmekten alıkoyamayacaklarını, çünkü yapılan uluslararası sözleşmeler. Güvenlik Konseyi kararından sonra kabul edilen Medvedev’in teslimatları yasaklama kararını eleştirmek, “C-300’i İran’a“ Amerikalılar’dan geri savaşmak için İran’a satmak (satmak) ”yapmaktan çok daha karmaşık olan şeylerden bahsettiğimiz unutulmamalıdır. uluslararası yükümlülüklerin uygulanması ve Rusya'nın ulusal çıkarlarının bir birleşimidir ve basit ve kesin çözümler yoktur.
Kullanılan bilgiler
http://www.kommersant.ru/pda/kommersant.html?id=1982888
http://izvestia.ru/news/529484
http://www.newsru.com/russia/18jul2012/zrk.html
İran C-300'ine dava açmayı düşünüyor
- Yazar:
- Pavel Pomytkin