"Viscount gece gündüz düşünüyor
Ailenin kenarlarının nasıl korunacağı hakkında,
Ondan cesur bir şövalye yok.
Kontun yeğeni, kız kardeşinin oğlu.
Katolik o örnek - olabilir
Kimi rahipleri onaylıyorsun
Özverili barınak sağladı.
Ancak gençliğinde Viscount önemsiyordu.
O zamanlar nöbetçi olanlar hakkında,
Ve kim ona güvendi, o da
Onlara layık bir arkadaş gibi görünüyordu.
Bir günahkar sadık vassals -
Heretik kapalı teşvik. "
İşte onlar kuzeyden gelen, tanrılar güneyindeki zengin kültürü soymaya ve yok etmeye gelen “Tanrı savaşçıları”! Böylece, Sovyet dedektif hikayesi “Casket Maria Medici” nin yönetmeni ve kostüm tasarımcısını gördüler.
Haçlıların ordusu geldiğinde, ilk sırada kendi sapkınlıklarını vermeyi reddeden ve sürpriz bir saldırı sonucu yakalanan Beziers şehri oldu. Kalenin kapıları, şehirdeki gerçek bir katliamı düzenleyen ordudaki şövalyeler tarafından saldırıya uğradı ve bunun sonucunda Temmuz 22'te kentin neredeyse tamamı nüfusu tükendi. Papalık efsanesi Abbot Arnold Amalric, papaya verdiği mesajda, bunların hepsini şöyle yazdı: “... baronlar, Katolikler, hizmetçiler ve şehirdeki düşük rütbeli diğer insanları şehirden getirmek için hangi hilelerin kullanılacağına karar verdi. оружияşehre saldırdı, liderlerin emirlerini beklemeden saldırdı ... “Silahlara, silahlara!” diye bağırdılar. Hendekleri geçtiler, duvarların üzerinden tırmandılar ve Bezier alındı. Hiç kimseyi bağışlamadılar, hepsi kılıca, neredeyse 20 000 insanına ihanet ettiler ve San ya da yaş, ya da cinsiyete merhamet göstermediler. Bu katliamdan sonra şehir yağmalandı ve yakıldı. Böylece Tanrı'nın cezası mucizevi bir şekilde gerçekleştirildi ... ”. Bezier'in korkunç kaderi haberi hızla yayıldı ve ardından Catharların tahkimatlarının birçoğu herhangi bir direniş olmadan teslim oldu. Bu arada, o zaman, söyledikleri gibi, iyi bilinen cümlenin söylendiği gibi oldu - “Herkesi öldür, Tanrı kendi insanlarını tanıyor!”.
Ardından, Haçlıların Temmuz 28, yani yaz sıcağında yaklaştığı, geçirilemez olduğu düşünülen Carcassonne kalesinin sırası geldi. Kuşatmanın üçüncü gününde, ilk banliyösü ele geçirdiler ve kasabanın nehre çıkışını kestiler. Sonra daha iyi korunan ve geri çekilmek zorunda kalan ikinci banliyöye saldırdılar. Aynı zamanda, aktif olarak çeşitli trebleyuslar kullandılar ve bir tünel duvarının altına kazılmış bir taş ve kütük yığını altında kazlarını taş ve çeşitli çürük eşyalar ve kazıcılarla şehri sürekli attılar.
Ertesi gün, ağustos 8 sabahının erken saatlerinde, tünel sahasındaki duvar çöktü ve Haçlılar, Roma yönetimi sırasında dikilen antik kale duvarına yaklaştı ve daha sonra Kont Trankawel tarafından güçlendirildi. Guillaume de Tüdel daha sonra bu günler hakkında yazıyor:
"Korkusuz savaşçılar savaşır,
Düşman okları uygun şekilde çarptı,
Her kampta birçok ölüm var. ”
Ona göre, bütün bölgeden o kadar çok yeni gelen olmasaydı, hem yüksek kulelere hem de güçlü siperlere sahip olan bu kale, hiç bu kadar hızlı bir şekilde alınmazdı. Ancak şehirde su yoktu, o sırada salgınlara neden olan yorucu bir ısı vardı ve tuzlanmaya vakti olmayan hayvanların eti çürümeye başladı, etrafta çok fazla sinek vardı ve kuşatılmış kentin sakinleri dehşete düştü. Ancak, haçlılar, kentte haklı olarak yangın çıkmasından korkan, müzakerelere başlamaya karar verdi. Kendilerine verilen söze inanmakla, Kont Trankawel'in Haçlılar kampına müzakereler için gelmeyi kabul ettiği ve orada kurnazca yakalandıkları mümkündür. Bu yılın 15 Ağustos 1209 oldu. Ondan sonra şehir teslim oldu ve sakinleri Carcassonne'dan “bazı gömlek ve pantolonlarda” onlardan hiçbir şey alarak kaçmaya zorlandı. Tranquel, Kasım ayında kendi kalesi 10'teki kulelerden birinin odasında öldü. O sadece hastalandı ve öldü, çünkü mahkumların gözaltına alınma koşulları sadece iğrençti.
Cathars'ın Carcassonne'dan 1209'a atılması, Çıplak soyulduktan sonra Haçlıların onları öldürmediği için şanslıydılar! "Fransa'nın Büyük Chronicle'ı", 1415, İngiliz Kütüphanesi hakkında.
Haçlılar Konseyi, Carcassonne'dan Kont Simon de Montfort'a ve hala fethedilmesi gereken tüm Tranqualel kanılarına teslim edildi. Guillaume de Tüdel, Comte de Montfort'un ne yapacağını bilmediğini bildirdi, çünkü yaşlıların çoğu, en yaşlıların saklandığı komşu kalelerin kuşatması sırasında düşmanın topraklarında ölmek üzere olan haçlı seferine devam etmek istemedi. Haçlılar heretikten daha fazla Hristiyan öldürmenin doğru olmadığını düşünmüş gibi görünüyor. Oksitan şövalyelerinin topraklarını ele geçirmek için en ufak bir istekleri yoktu ve bu nedenle, tüm Haçlıların yoksun olacağına söz verdikleri kırk günlük kampanyayı genişletme niyetinde değillerdi, ancak zengin Languedoc'u yağmalama fırsatlarından kesinlikle çok memnunlardı!
Haçlıların başkanı Simon de Montfort. Böylece Sovyet filminde "Maria Medici'nin Tabutu" gösterildi. Filmin kendisi iyi çekildi. Ama ... peki, neden vizörlü bir kask takıyordu çünkü 1217 yılında!
Bununla birlikte, 1209 yılından sonra bile, Fransa'nın güneyindeki savaş bir yıl sürmedi, ancak devam etti, ardından solmaya başladı, sonra birkaç yıl boyunca tekrar yükseldi. Örneğin, 1215’te, Haçlılar Toulouse’u ele geçirdi, aynı zamanda Simon de Montfort’a da transfer edildi, ancak 1217’te Kont Raymond VII onu yeniden ele geçirdi. Simon de Montfort'un kendisi bir yıl sonra yeni bir kuşatmaya başladı ve efsaneye göre şehir kadınları tarafından yönetilen taştan bir taş atıcısı tarafından öldürüldü. Guillaume de Tüdel ölümü hakkında yazdı:
“Simon yas tutar ve kardeşi ile konuşurken
Toulouse, bir marangozun yaptığı güçlü bir taş atıcısı.
Bombardımanı yapmak için duvara monte edilmiş,
Ve yayı tanımlayan taş, çayırların üzerinden uçtu.
Orada, Tanrı'nın kendisinin emrettiği yere vurmak ve sevinmek.
Flint, doğruca kaskın içine vurdu, Simon kapıyı çaldı,
Çenenin üzerinde kafatası patladı ve kesti
O taş sayıma çarptı, böylece grafik siyahlaştı.
Ve hemen bu şövalye mirasta ölüme gitti ...
Bu, kana susamış acımasız Montfort Earl'ü.
Mesih olmayan bir adam olarak taşla taşlandı ve ruhunu bıraktı. ”
(Çeviren B. Karpov)
Bununla birlikte, kampanya kampanyayı daha da sonra izledi, ancak şimdi Fransa kralları liderliği devraldı ve Güney Fransa topraklarının neye benzediğini belirlemeyi başardı. Ancak yalnızca 1244 yılında - ve sonra, kuşatmanın başlamasından sadece dokuz ay sonra, Cathars'ın son kalesi - Montsegur Kalesi ve 1255'te - açık direnişlerinin son kalesi - Corbières dağlarındaki Keribius kalesi düştü. Buna göre, Haçlılar tarafından ele geçirilen tüm şehirlerde ve kalelerde, Katarlar ya Katolik Kilisesi'nin göğsüne zorla geri döndü ya da yapmayı reddettilerse veya yaptılarsa da, örneğin köpekler gibi yaşayan bir canlının öldürülmesi testini geçemediler. Languedoc'un son Cathars'ı, sığınaklarının açıldığı 1330 yılına kadar mağaralarda saklandı. Beş yıl sonra Benedict XII adı altında papalık tahtına gelen soruşturmacı Jacques Fournier, canlı olarak orada tutulmalarını emretti. Son Catharlar İtalya dağlarına sığındılar. Ancak, 1412'te orada da izlendiler ve hepsi öldürüldü.
Corbières dağlarında Keribus Kalesi. Bu yapıya bakıldığında, sanki bugün bile iyi korunmuş kaya ile bir bütün oluşturuyormuş gibi, böyle bir tahkimatın nasıl ele geçirilebileceği genellikle anlaşılmaz görünmektedir. Ama ... işte bir şekilde yakalandı.
Her şeye rağmen, bazıları hala kaçmayı başardılar, daha sonra Balkanlara ve özellikle Bosna'ya yerleştiler. Üstelik mezhepleri, XV. Yüzyılın ortasına ve Türk fatihlerin gelişine kadar burada kaldı. Sonuncusu, Hıristiyan deneklerin neye uyduğunu, bir kargaşaya başlamadıkları sürece, onların umrunda değildi. Bu sakin ortamda, Cathar mezhebi kendi isteğiyle öldü. Üyelerinin çoğu gönüllü olarak İslam'a dönüştü. Böylece, Bosna Müslümanları arasında, son Balkan Savaşı'na katılanlar, aynı zamanda, Reform'dan çok önce Katolik Kilisesi'ni tamamen yeni prensipler üzerine inşa etmeyi başaramamış olan insanlar da, Cathars'ın soyundan geliyorlardı.
Donjon kalesi Keribus ve giriş.
Evet, söyleyecek bir şey yok, o çağda Rab adına iyi işler yapıldı. Ve sadece o uzak zamandaki insanların ruhsal istikrarına şaşırmaya devam ediyor, bu korkuların ardından bile, kendi içlerinde, her şeyden önce, doğal hümanizm için tek doğru olanı gördükleri inancına uyma güç ve cesaretlerini buldu!
Bu arada, kilise yetkililerinin emriyle, tövbe eden Cathari'nin kıyafetlerine sarı bir Latin haç giymesi gerektiğine dikkat etmek ilginçtir, böylece bir dereceye kadar “haçlılar” olmuşlardır ...
(Devam edecek)