Fleetwood Mac biraz muamma. 54 yılda, grubun yaklaşık 18 farklı üyesi ve çeşitli kadroları vardı. Rock and Roll Hall of Fame, pop rock, blues ve soft rock öğeleriyle grubun deneyimleri ve çeşitliliği için bu çeşitli karakterlere itibar ediyor.
Mick Fleetwood, Fleetwood Mac'in birçok hayranının aslında bir blues grubu olduğunu bilmediğini itiraf ediyor. Grubu, dünya çapında 40 milyondan fazla kopya satan Christine McVie, Stevie Nicks ve Lindsey Buckingham'la birlikte 1978 Grammy ödüllü grup olarak görüyorlar ve bu da onu tarihin en çok satan albümlerinden biri yapıyor.
Erken tarihlerini belgeleyen yeni bir sürüm piyasaya sürülmek üzere. Ama kim ve nedir, Fleetwood Mac?
İngiliz grup Fleetwood Mac, 1967'de John Mayall's Bluesbreakers'ın eski üyeleri tarafından - baş gitarist Peter Green yönetiminde, davulcu Mick Fleetwood, basçı John McVie ve slayt gitaristi Jeremy Spencer ile kuruldu. Gitarist Danny Kirwan daha sonra katıldı ve grup, İngiliz Blues patlaması sırasında ilk albümü ve 1968'deki ilk UK # 1 hit single 'Albatross' ile anında başarı elde etti.
'B' tarafı, 'Jigsaw Puzzle Blues' daha büyüleyici bir blues çekiciliğine sahipken, 'Albatross' gibi 'pürüzsüz' ve ticari bir ses kaydı ile listelerin zirvesine çıkmaları garip.
Danny'nin, 1966'da satın aldığım modelin aynısı olan bir İngiliz gitarını, Watkins Rapier 33'ü çalmasına bayıldım, hala sahip olduğum, ancak Danny'nin bu klipte yarattığı sesi asla alamadım.
Peter Green, ilk albümünü Bluesbreakers'la 1966'da kendi bestelerinden ikisi olan 'The Same Way' ve 'The Supernatural'ı içeren' A Hard Road 'albümünde yapmıştı. İkincisi, Green'in ilk araçlarından biriydi ve yakında ticari markası olacaktı. O kadar ustaydı ki, müzisyen arkadaşları ona Yeşil Tanrı lakabını verdiler .
Fleetwood Mac, 'Man Of The World', 'Oh Well' ve 'Green Manalishi' ile İngiltere'nin en iyi 10 hitini daha da elde etti, ancak 1970'te Peter Green ile her şey iyi değildi.
O zamana kadar yüksek dozda LSD alıyordu, sakal bırakmıştı ve cüppe ve haç giymeye başlamıştı. Servet biriktirmekle ilgilenmeye başladı ve parasını vermek istedi. Grubun diğer üyeleri bu felsefeye katılmadığı için gruptan ayrıldı.
BB King'den daha az bir otorite, Peter Green'in "beni terleten - en tatlı tonu olan " tek İngiliz gitarist olduğunu söylemişti.
Bu tatlı tonu "Need Your Love So Bad" i ilk duyduğumda fark ettim.
Bu kayıt başımı büyük belaya soktu.
1968 yazının sonlarında ben ve bir arkadaşım İngiliz Göller Bölgesi'nde kamp yapıyorduk. Küçük bir çadırda toplanmış, bira içerek, ucuz transistörlü radyomuzdan yayılan tiz sesi dinlerken, o Peter Green gitar riflerini ilk kez duyduk. Gece yarısından sonra, kamp müdürü çadırın kanadını yırtıp açtı ve haykırarak, "Şu kanlı raketi aşağı çevirin. Kamp alanının yarısını uyanıyorsunuz. Sabah buradan çıkarsın. "
Bu şarkı her gece, ayarladığımız korsan radyo istasyonu Radio Caroline'da çalınırdı. Kamp yapmayı bıraktık, arabada uyuduk ve bir plak dükkanı bulmak için sahile gittik. O sicile sahip olmalıydım.
Hyped, Fleetwood'un balıkçı limanına vardık, safça oralarda yürüyen grubun bir anını yakalayabileceğimizi düşündük. Daha sonra, adlarını bir baterist ve basçıdan aldıklarını, balık kokan bir İngiliz kasabasından değil, Londralı olduklarını keşfettim.
Kasabanın plak dükkanlarını aradık, ancak hiçbiri single stoklamadı, bu yüzden güneye gittik ve Blackpool'un ışıltılı sahil beldesini denedik. Yine, hiçbir plak mağazasında single yoktu, ancak aramızda Fleetwood Mac albümünü satın almak için yeterli nakit vardı, 'Mr. Olağanüstü.'
Utanmış, bekarın üzerinde olmadığını gördük. Bununla birlikte, telafi etmek için Elmore James tarzında on iki çubuklu blues sürüşü vardı, ancak çoğunlukla grubun kendisinin kaleme aldığı sayıları içeriyordu.
Bu tanıdığım Fleetwood Mac. Bir Blues grubu. Diğer kısım tamamen farklı bir varlıktır. Peter Green olmadan başaramayabilirlerdi.
Oh, evet, sonunda o single'ı aldım. Ayrıca ticarileşmiş bir soft rock grubuna dönüşmelerini aştım ve o albümleri de satın aldım.
Mick Fleetwood, Peter'ın yakın tarihli bir alıntıdaki rolünü kabul ediyor:
Peter için çok hayranlık ve sevgi besliyorum. Kesinlikle çok büyük ve sevimli bir arkadaştı. Ve birlikte yaptığımız tüm bu çalışmalarda ve bir grup olarak bize liderlik etmek için yaptıklarında ben de dahil olmak üzere hepimiz tarafından daha iyi müzik dersleri öğrenilmedi. "
Mick Fleetwood, Peter Green'i Fleetwood Mac'e geri getirme hayalinden asla vazgeçmedi. 25 Şubat 2020'de The London Palladium'da Peter'a bir anma töreni düzenledi. Peter konserden haberdardı ama gelmedi.
Beş ay sonra, 25 Temmuz 2020'de Peter Green 73 yaşında öldü.
Peter Green, 1998'de Fleetwood Mac ile birlikte Rock and Roll Hall of Fame'e alındı. Rolling Stone dergisi Peter'ı tüm zamanların en iyi 100 gitaristinden biri olarak değerlendirdi.
Danny Kirwan, 8 Haziran 2018'de 68 yaşında öldü.
Yardımcı albüm ve video paketi ' Mick Fleetwood ve Arkadaşları Peter Green'in Müziğini ve Fleetwood Mac'in İlk Yıllarını Kutlar ', 30 Nisan 2021'de yayınlandı.
Putin'in Savaş Makinesini Durdurmak İçin Neden Rus Petrolünü Yasaklamaktan Daha Fazlası Gerekecek Bugün, dünya bir dönüm noktasına geldi - ekonomik dünya savaşına doğru. Amerika Rus petrolünü yasakladı.
Kadının konumu tarih boyunca bir dizi değişikliğe uğramıştır. Oy kullanamamaktan, evde ve toplumda söz sahibi olamamaktan, mal gibi görülmekten ve dahası, kadınlar toplumda hak ettikleri yeri almak için mücadele etmek zorunda kaldılar.
Ve yine, kendimi jiletle sarılmış buluyorum, çünkü kendimi kurtarmak seni üzecek ve yaralarımı beslemek yerine, yaptığım hareketler için seninkini beslemeliyim, kendimi mutlu etmek için, bir şekilde seninle bir ilgim var, benimle ilgili olsa bile. ve yine kendimi, mutluluğumun sizin mutluluğunuza bağlı olması gereken bir mağarada gömülü buluyorum, öylece olamam, çünkü varlığım sizin mutluluğunuza bağlı olmalı ve mutluluğum, duygularım ve hislerim olmadığı için beni inciten sonuçlar doğuruyor. önemli, seninki.
Ethereum blockchain ağı, bu yılın Ağustos ayı başlarında güncellenmiş bir sürüme (Ethereum 2.0) geçebilir.
"Teknolojimi unutmam birkaç yılımı aldı ve böylece iyi bir ekibe liderlik etmeye başladım." Bu cümle bana on beş yıl önce bir IBM yöneticisi tarafından söylendi. O zamanlar, her zaman öyle olmadığını hissettim. Takımdaki herkesi ikna etme yeteneğine sahip olmak zorunda mısınız? Ben de İstihdam ve İşler Departmanından mezun bir tasarımcıyım.Toplumdan ayrılmadan önce bir UIUX tasarımcısı olarak çalışmaya başladım.Yaklaşık on yıl çalıştıktan sonra, istihdam ve istihdam konusundaki geçmişimi yavaş yavaş unuttum, ancak kendimi buldum. departmanlar arası iletişim gittikçe daha fazlaydı. Sorunsuz gidiyor. Kıdemlinin on beş yıl önce bana söylediklerini anlıyorum. Aşağıdaki soruları düşündüyseniz, muhtemelen yankılanacağımızı düşünüyorum: Gerçekte, tasarımcının konumu değişecektir. farklı şirketlerle. , pazar farklıdır, birçok şirket, ön uç teknik yetenekleri, çıktı değerinin hızlı bir şekilde gerçekleştirilmesini gerektiren bonus puanlar için bir koşul olarak görebilir. Bu ekstra noktaları zaten biliyorsanız, o zaman tebrikler, bir pozisyon seçerken daha fazla fırsatınız var.Bu alana girmekte tereddüt ediyorsanız, ön uç çalışmalı mısınız? Veya mühendislerle iletişimde engellerle karşılaştıysanız, bu makale aracılığıyla bunu öğrenmek isteyebilirsiniz. Gerçek şu ki herkesin zamanı sınırlıdır.Ön uç öğrenmeye kaynak yatırdığınızda, tasarım alanında nispeten az zamanınız olacak, analiz, tasarım ve test etme fırsatından bahsetmeye bile gerek yok. , ön uç koşullar sistematik olarak düşünmenize ve süreci uygulamanıza yardımcı olabilir, ancak gerçekten "sorunu çözemeyebilir". Tasarımcıların değeri Bir süre önce Wang Yanbo'nun "Bir röportaj portföyünde UX düşüncesi nasıl gösterilir?" başlıklı makalesini gördüm.Kullanım teorisi açısından, yazılım şirketleri aşağıdaki amaçlar için tasarımcıları işe almayı umuyor: - Ne zaman "ürün" Bir hizmeti planlarken" - "Kullanıcıların kullanması ve anlaması kolay bir hizmet almak" istiyorum - böylece "değer yaratabilir ve iş modelinin başarılı olmasına yardımcı olabilirim" Elbette, bu anlatı aşağıdakiler için geçerli değildir. her iş. UXTW tarafından 2021'de gerçekleştirilen istatistiksel bir araştırmaya göre, işletmelerin yaklaşık 1/3'ü hala UX'i anlama aşamasında. Anadalınızı anlayan bir süpervizörle tanışabilirseniz, tasarım süreciniz nispeten sorunsuz olacaktır. Profesyonel olmayan bir süpervizörle karşılaşırsanız, tebrikler, yukarı doğru iletişim kurmayı öğrenmek için daha fazla fırsatınız olur.Profesyonel tasarımcıların çalışmalarının bir kısmı, gelecekteki iletişimin sorunsuz olabilmesi için dahili personel veya yöneticilerin eğitiminden gelir. Şirketin bu pozisyonu neden işe aldığını farklı bir bakış açısıyla nasıl düşüneceğinizi biliyorsanız, tasarım yolunda nasıl ilerleyeceğinizi daha iyi bileceksiniz. Bence her tasarımcı, ancak tüm "oyunu" anlarsa kendi değerini vurgulama fırsatına sahiptir. Var olan her şeyin bir nedeni olmalı.Mevcut durum için kişisel çıkarları bir kenara bırakın (yapmak istediğim şey) ve patronun organizasyondaki tasarımcıyı düzenlemedeki rolünü anlayın.Organizasyon bir ejderha botu kürek çekmek gibi olsa da amaç ilerlemek. , Üstün yetenekli veya farklı bir uzmanlığa sahip bir kişi işe alınırsa, teknenin dengesiz dengesine neden olur, patron denge için çok çaba harcar. Ön uç teknolojisini öğrenmek ekip üyelerinin size güvenmesini sağlıyor mu? Bu seviyeden düşünmeye ek olarak, görüşmeler yoluyla da öğrenebilirsiniz. Aslında organizasyonda doğru ya da yanlış yoktur.Takımlar kendi konumlarında dururlar ve birbirleri için en makul profesyonel değeri sağlarlar.Şirketteki kendi değerim, kullanıcılardan en makul değeri bulmak için iş birliği yapmaktır. Objektif bir bakış açısı Ağrı noktalarını tanımlayın, çözülebilir çözümler sağlayın ve pratik yapın.Şimdiye kadar, tanıtım için bir yol olarak ön uç teknolojisini kullanmadım. Değer yaratmak için tasarım düşüncesini kullanan şirketler hala UIUX tasarımcılarına "güzellik editörleri" muamelesi yapıyor ve tasarımcılar ile estetik editörler arasındaki fark, problemleri çözme yeteneğinden geliyor ve güzellik bunun sadece bir parçası; problemlerin nasıl çözüleceği, doğru, benim en büyük Etki, tasarım hakkında düşünme yeteneğidir. Tasarım Düşüncesi, mantıksal düşünmeyi, eleştirel düşünmeyi ve diğer rasyonel sol beyin düşüncesini ve sağ beynin hayal gücüyle birleştirme yeteneğini içerir. Tasarımcının her bir bağlantıyı netleştirdiği ve belirsiz bir durumda yeni perspektifler yaratma olasılığının bulunduğu empati, koordinasyon, bütünlük, tasarım ve hikaye anlatımına dayanır. Tasarım düşüncesiyle sağlanabilecek değer şudur: İster "araştırma", "analitik entegrasyon", "konsept oluşturma" veya "prototipleme" aşamasında olsun, sürekli olarak türetilen birçok yeni yol ve teknoloji var, örneğin, on yıl önce Illustrator'ı prototipler için bir araç olarak kullanıyorum.5 yıl önce Sketch ortaya çıktıktan sonra, öğrenmek için bir Mac almam gerekti.Son üç yıldır Figma'ya odaklanıyorum, bu da departmanlar arası iletişimin maliyetini düşürmeme yardımcı oluyor . Sınırlı bir süre içinde tasarımcılar, en önemlisi olan tasarım düşüncesi yoluyla kendi değerlerini ve gelişimini anlamalıdır! 2. Kariyere Noktalar, Çizgiler ve Yüzeylerle Bakın Tasarımda bir geçmişiniz varsa, Bauhaus Tasarım Okulu tarafından öğretilen noktalar, çizgiler ve yüzeyler hakkında bilgi sahibi olmalısınız. günlük hayatlar ve hayatımızı oluşturan her detay. Noktalar, çizgiler ve yüzeyler kavramı, tasarımcılara düzen, efektler ve yenilikçi öğeler konusunda yardımcı olabilir ve burada, kariyer gelişimini seçmenize yardımcı olmak için nokta, çizgi ve yüzey kavramlarını nasıl kullanacağınızı sizinle paylaşmak istiyorum. Diandian yerdeki bir taş gibidir.Bizim bakış açımızdan göze çarpmaz.Bugün küçük bir karınca iseniz, taş ona küçük bir tepe gibidir. Amaç insanlara bir "duygu" sunumu vermektir.Farklı pozisyonlar ve bakış açıları hissi etkiler.Bir "tasarımcı"nın rolü gibi, şirketin ölçeği, geliştirme aşaması ve pazarı, tasarımcının düzenini etkiler. Çizgiler, diğer konumlarla (noktalar) işbirliğiniz gibidir, noktalar arasındaki mesafe, tasarım itişinizin düzgün olup olmadığını ve daha da önemlisi, noktalar arasında bir bağlantı olup olmadığını etkiler. Büyük bir girişime girmeyi düşünüyorsanız, tasarımın sadece bireylerin yeteneklerine bağlı olmadığını, bir projenin genellikle "sistem", "süreç" ve "organizasyon" ile etkileşime girdiğini anlayacaksınız; küçük bir şirkete girmeyi bekliyorsanız, o zaman genellikle sadece bir vida değil, çözmek için farklı sorunları karşılamaya hazır üç kafa ve altı kol yeteneği gerektirir. Bir tasarımcının becerilerine kapsamlı bir şekilde bakarsanız, bilgi mimarisi, kullanıcı araştırması, hedef analizi, arayüz tasarımı, simge kompozisyonu vb. Bağlanmama ve büyümeme yardım eder misin Burada düşünmenize yardımcı olacak üç noktayı özetliyorum: Beceri ağacınıza daha geniş ve daha uzak bir mesafeden bakıldığında, ön uç öğrenmenin bir geleceği var mı? Seçtiğiniz sektör gelişiminizi etkileyecek, hangi parkurda yarışıyorsunuz? Yükselme yeteneğiniz nasıl? Temel bir yargılama yöntemi var: Buraya bakın, önceki yazılarımı okuduysanız noktalara, çizgilere, yüzeylere ve Simon Sinek'in altın çember teorisine odaklanabilmeli ve neden (NEDEN) "yüzeyden" tasarladığınızı net bir şekilde anlayabilmelisiniz. ", "çizgi"den tasarımın nasıl (NASIL) yapıldığını ve hedefe ulaşmak için "noktadan" ne yapılacağını (NE) açıkça anlayın. Tasarımcılarla ilgileniyorsanız, "Tasarım" makaleme de başvurabilirsiniz. Bu şekilde". Çözdüğünüz şey, sorun nedir? 3. "Önümüzdeki 1 milyar iş, "T şeklindeki yeteneklerin" 5 büyük yeteneğini buharlaştıracak, H-şekilli Talent World Magazine makalesinde sizi elenmekten alıkoyacak. Tek bir alandaki mesleki bilgi ve beceriler sürekli güncellenecektir, geçmişte öğrenilen bilgi veya beceriler gelecekteki çalışmalara uygulanamayabilir; ancak yatay yetenek ekseni, pozisyon ne olursa olsun tek bir iş ve endüstri alanından bağımsızdır. İşler ve endüstriler bu yetenekleri gerektirecek ve zaman veya koşullar içinde değişmeyecektir. Mevcut mesleki gelişimin sadece "I-şekilli yetenekler" olamayacağını gösteriyor. Eğer rekabet gücünü korumak istiyorsak, "T-şekilli yetenekler"e doğru gelişmemiz gerekiyor, bu da artık dikey olamayacağımız anlamına geliyor. kendi anadalını yap ve en azından diğer sayfalar hakkında biraz bilgi sahibi ol ama "T-şekilli yetenekler" kavramı 1980'den beri var. 2022'de hala geçerli mi? Front-end ana dallarını okumaya başlayan sizler, tebrikler! Bileşik oluşturma, geliştirme, yenilik ve rekabet olmak üzere dört özelliği olan en az iki ana dal sahibi olmak anlamına gelen "π-şekilli bir yeteneğe" doğru gelişiyor olabilirsiniz. 21. yüzyıl nispeten uygulanabilir. Front-end öğrenmenin bir "pi tasarımcısı" olmanıza yardımcı olup olmayacağı, düşünmenize yardımcı olabilecek üç husus vardır: Tasarımı desteklemek için tasarımcı fikirden uygulamaya başlar, bazen bu kadar basit değildir. düz bir çizgi Bir süre çalıştıktan sonra, Çizgilerin bükülmesinin karmaşık olabileceğini göreceksiniz. Kendi B2B endüstrimde, teşvik edilecek ve işbirliği yapılacak birçok paydaş var ve bazen onların ilgi alanlarını, ihtiyaçlarını ve bağlantılarını bulmam gerekiyor ve ardından tasarımı teşvik etmenin en uygun yolunu bulma fırsatım oluyor. Bilgi patlaması çağında, ürünlerin gelişimine ve Pazarlama 5.0 stratejisine bakabiliriz.“İnsanlara” odaklanan şeyler daha odaklıdır ve “insanlar” ile “insanlar” arasındaki bağlantı kurulabilir. işler değişti. Bir tasarımcı belirli bir ağa ve bilgiye sahip olduğunda, farklı geçmişlerden insanlarla iletişim kurabildiğinde ve kendi dışındaki insanları anlayabildiğinde, diğer meslekleri de entegre edebilir. Son olarak, mükemmel tasarımcıların sürekli değişen dünyada daha fazla esneklik ve bağlılık sağlamaları ve daha iyi tasarım değerini yansıtmak için ana dallar arasındaki mesafeyi (maliyet) kısaltmaları gerektiğini düşünüyorum. .
NY, LA'da yaşayarak, hangi siyasi kuruntuları ve illüzyonları paylaştıklarını fark etmeyi öğreniyorsunuz.