Thomas Blood, 'Taç Mücevherlerini Çalan Adam' olarak bilinen kötü şöhretli bir İrlandalı. Kendine güvenen albay, 17. yüzyılda yaşadı ve İngiltere'nin bir iç savaşa bulaştığı dönemde bir haydut ve düzenbaz olarak ün kazandı. Kraliyet Mücevherlerini çalmaya teşebbüs etmesi nedeniyle Blood'ın adı tarih kitaplarına geçti.
Kendisini Albay Blood olarak adlandıran Thomas Blood, 1618 civarında İrlanda'nın Clare ilçesinde doğdu ve saygın bir İrlandalı aileden geldi. Thomas Blood adlı babası zengin bir demirciydi, büyükbabası Edmund Blood ise İrlanda Parlamentosu üyesiydi.
Blood, hayatının ilk yıllarını İngiltere'de geçirdi ve İngiliz İç Savaşı sırasında kendisine bir isim yapmaya başladı. 1642'de savaş patlak verdiğinde, Kan, Kral I. Charles'ın destekçileri olan Kralcı tarafta savaştı. Ancak, Parlamenterlerin savaşı kazanacağı anlaşıldığında, Kan hızla taraf değiştirdi ve Cromwell'in ordusuna katıldı. Blood bir subay olarak atandı ve kralcı faaliyetleri bozma görevi verildi. Kan, Kraliyet yanlılarının erzaklarını çaldıktan sonra, kalanları üstlerine devretmeden önce ganimetin bir kısmını kendisine ayıracaktı.
İntikam Arsaları
Savaş sona erdiğinde, Kan, Sulh Hakimi ilan edildi ve savaş sırasında yaptığı hizmetlerin ödülü olarak kendisine toprak verildi. Ancak 1660 yılında, II. Charles döneminde monarşi restore edildi ve Blood ailesiyle birlikte İrlanda'ya kaçtı. Topraklarına el konan 1662 Yoksullara Yardım Yasası (1662 İskan Yasası olarak da bilinir) sonucunda kan mali açıdan mahvoldu. Yasanın hedeflediği tek Cromwell destekçisi olan Blood, yeni krala karşı isyan etmek amacıyla İrlanda'daki Cromwell'li kardeşlerini birleştirmeye çalıştı.
II. Charles mahkemede ( Kamu Malı )
1663'te Blood, dükün ikamet ettiği Dublin Kalesi'ni ele geçirerek Ormonde Dükü ve İrlanda Lord Teğmeni James Butler'ı kaçırmak için bir komplo kurdu. Ancak arsa, gerçekleştirilemeden keşfedildi ve Blood Hollanda'ya kaçtı. Kan, 1670'de Ayliffe takma adı altında İngiltere'ye döndü ve Romford'da (eğitimli olmamasına rağmen) doktorluk yaptı. Blood, dükü bir kez daha kaçırmaya çalıştı, ancak yine başarısız oldu ve neredeyse yakalandı.
Deneyin, Deneyin, Tekrar Deneyin
1671'de Blood yeni bir plan başlattı - Kraliyet Mücevherlerinin çalınması. Bu başarıya ulaşmak için, Blood bir papaz kılığına girdi ve karısı rolünü oynayan bir suç ortağıyla Londra Kulesi'ni ziyaret etti. O zamanlar Mücevher Evi Bekçisi, ailesiyle birlikte Londra Kulesi'ndeki Martin Kulesi'nde yaşayan Talbot Edwards adında 76 yaşında eski bir askerdi. Blood, Edward'ın güvenini kazanmayı başardı ve hatta 'yeğeni' ile Edward'ın kızı arasında bir evlilik düzenlenmesini önerdi.
- 130 Milyon Yıllık İnsan Fosil Soygunu
- Londra Kulesi: Bir Saray, Bir Hapishane ve Bir İnfaz Yeri
- Noel kazısında metal dedektörleri tarafından keşfedilen, değeri 1,5 milyon doların üzerinde olan 5.000 Anglo Sakson madeni parası
Kraliyet Mücevherleri ile Kral Charles I ( Kamu Malı )
Soygun günü Blood, 'yeğenini' (aslında oğluydu) ve diğer iki arkadaşını Edwards'ı evinde karşılamaya getirdi. Blood, karısının yakında geleceğini açıkladı ve onun gelişini beklerken Edwards'ın onlara Kraliyet Mücevherlerini göstermesini istedi. Şüphelenmeyen Gardiyan buna uydu ve onlara hazinenin tutulduğu bodrum katına kadar eşlik etti. Merdivenlerin sonunda, Gardiyan saldırıya uğradı, bağlandı ve ağzı tıkandı, ardından Blood ve suç ortakları tacı (pelerininin altına gizlenebilmesi için düzleştirildi) ve küreyi (silahın içine girdi) çıkardı. Kan pantolonu). Ancak asa çok uzundu ve hırsızlar başarısız bir şekilde onu yarıya indirmeye çalıştılar. Kaçmaya çalıştıklarında asa düştü.
Londra kulesi (Collowan, B / CC BY-SA 4.0 )
Alarm verilmeseydi kan ve suç ortakları kaçabilirdi. Bir versiyona göre, “Cinayet! İhanet! Taç çalındı!” Başka bir versiyon, gardiyanları hırsızlığa karşı uyaranın Edward'ın oğlu olduğunu belirtir.
Her durumda, hırsızlar yakalandı ve Londra Kulesi'nde tutuldu. Kan, kral dışında kimseyle konuşmayı reddetti ve dileği kabul edildi. Charles II ile görüştükten sonra, Blood affedildi, restore edildi ve yılda 500 £ emekli maaşı aldı. Blood'ın affının kesin nedeni bilinmiyor ve hırsız ile kral arasındaki görüşme sırasında neler olduğuna dair birçok spekülasyon var. Bu teorilerden biri, örneğin, II. Charles'ın komplonun bir parçası olduğu, bir diğeri ise kralın, Blood'ın destekçilerinin kendisine zarar gelmesi durumunda bir ayaklanmadan korktuğunu iddia ediyor.
Thomas Blood'ın Son Kaçışı
1679'da Blood, eski patronu Buckingham Dükü George Villiers ile bir anlaşmazlığa düştü. Blood, kendisine hakaret ettiği için dük tarafından 10.000 £ karşılığında dava edildi ve ertesi yıl King's Bench tarafından mahkum edildi. Kan, Temmuz ayında kefaletle serbest bırakıldı, ancak kısa bir süre sonra komaya girdi ve Ağustos ayında öldü. Blood'ın ünü o kadar kötüydü ki, gömüldükten sonra yetkililer, düke olan borcunu ödememek için kendi ölümünü taklit etmediğinden emin olmak için cesedini mezardan çıkardılar.
İngiliz tarihinin en cüretkar hırsızlarından biri olarak bilinen Albay Thomas Blood, bir kılık ve planla Londra Kulesi'nden Kraliyet Mücevherlerini çalmaya kalkıştı, bu da çılgınlığa dönüşen ve tutuklanmayla sonuçlanan bir plandı.
Devamını oku
Clare Library'ye göre Blood, Clare County'de 1618 civarında doğdu. Meath ve County Wicklow'da toprakları olan müreffeh bir İngiliz demircisinin oğluydu. Meath'te kan yükseldi. Büyükbabası Kilnaboy ve Applevale'den Edmund Blood Parlamento Üyesiydi.
1642'de İngiliz İç Savaşı patlak verdi ve Blood, Kral I. Charles'ın yanında savaşmak için İngiltere'ye gitti. Ancak Oliver Cromwell'in kazanacağını anladığında, taraf değiştirdi ve Roundheads'e katıldı.
Charles'ın 1653'teki yenilgisinden sonra, Blood Barış Adaleti yapıldı ve büyük bir mülk verildi. Ancak, 1660'ta Charles tahta döndüğünde Blood, karısı ve oğluyla birlikte İrlanda'ya kaçtı.
İrlanda'da Kan, Dublin Kalesi'ni ele geçirmeye ve valisi Lord Ormonde'u esir almaya çalışan yenilmiş ve hoşnutsuz Cromwellian'lara katıldı. Bu komplo başarısız oldu ve Blood, suçlarından dolayı başına bir ödül verilerek Hollanda'ya düşmeye zorlandı. Artık İngiltere'nin en çok aranan adamlarından biriydi.
Clare Library'nin araştırmasının belirttiği gibi:
“Thomas gizemli bir karakterdi. Hükümet Danışmanlarına da dahil olmasına rağmen, Hükümete düşman olan çeşitli muhalif gruplarla bağlantılıydı. Çift taraflı ajan olarak çalıştığı ve her iki tarafı da birbirine karşı oynadığı düşünülüyor.”
Başındaki ödüle rağmen Blood, Ayloffe adını alarak İngiltere'ye döndü. Hatta Londra'nın doğusundaki Romford'da bir doktorda tıp pratiği yaptı.
Kraliyet Mücevherleri için uzun dolandırıcılık
1670 yılında, Lord Ormonde'u kaçırmaya yönelik bir başka başarısız girişimin ardından Blood, dikkatini Kraliyet Mücevherlerini çalma planına çevirdi.
Mücevherler Londra Kulesi'nde metal bir ızgaranın arkasında korunuyordu. Mücevherlerin Bekçisi Talbot Edwards, ailesiyle aynı katta, bodrum katında yaşıyordu.
Kan, bir "papaz" kılığına girerek Mücevherleri görmeye gitti. Gardiyanları Edwards ile arkadaş oldu ve daha sonraki bir tarihte bu "parson'un" karısı gibi davranan bir kadınla geri döndü. Ziyaretçiler tam ayrılırken, sahte karısı şiddetli bir mide ağrısı geçirdi ve dinlenmek için Edwards'ın karargahına götürüldü.
Dört gün sonra Blood, hâlâ papaz kılığında, Minnettarlığını göstermek için Bayan Talbot'a dört çift beyaz eldivenle geri döndü. Aileler arkadaş oldu ve Edward'ın güzel kızının papazın zengin yeğeniyle buluşması konusunda tartışmalar bile oldu.
9 Mayıs 1671'de papaz, “yeğeni” ve diğer iki adamla birlikte Edwards'ı ziyaret etti. Genç yeğen Edward'ın kızıyla sohbet ederken, partideki diğerleri Kraliyet Mücevherlerini görmekle ilgilendiklerini belirttiler.
Edwards önden gitti ve metal kapının kilidini açtı. O anda Blood onu soğuk bir şekilde arkadan yere serdi.
Mücevherlerin önündeki ızgara çıkarıldı ve taç, küre ve asa çıkarıldı. Taç bir çekiçle düzleştirildi ve bir torbaya kondu. Küre, Blood'ın pantolonunun içine tıkılmıştı. Ancak asa bir çantaya konamayacak kadar uzundu, bu yüzden Blood'ın Hunt adındaki kayınbiraderi onu ikiye ayırmaya çalıştı.
Edwards bilincini geri kazandığında "Cinayet, İhanet!"
Kraliyet Mücevherlerinin hırsızlık girişiminin bir gravürü.
Kan ve neşeli adamları asayı bırakıp kaçmaya çalıştılar. Kan, gardiyanlardan birini vurmaya çalıştıktan sonra Demir Kapı'dan kaçmaya çalışırken tutuklandı.
Gözaltındayken Blood soruları yanıtlamayı reddetti. Bunun yerine, "Kraldan başkasına cevap vermeyeceğim" diye tekrarladı.
İrlanda cazibesi boynunu kurtarıyor
Oldukça şaşırtıcı bir şekilde Blood haklıydı. I. Charles'ın alçaklara karşı bir tutkusu olduğu biliniyordu ve Blood, İrlanda cazibesinin gerçekten ve kelimenin tam anlamıyla boynunu bir kez daha kurtarabileceğinden emindi.
Saray'da Kan, Kral Charles, Prens Rupert, York Dükü ve kraliyet ailesinin diğer üyeleri tarafından sorgulandı.
Charles, Blood'ın cüretkarlığı karşısında gerçekten eğlenmişti. Özellikle Blood ona Kraliyet Mücevherlerinin 100.000 £ değerinde olmadığını, sadece 6.000 £ değerinde olduğunu söylediğinde eğlendi.
Kral, "Ya sana canını verirsem?" diye sorduğunda. Kan yanıtladı, “Bunu hak etmeye çalışırdım, Efendim!”
Blood sadece affedilmekle kalmadı, aynı zamanda Lord Ormonde'u iğrendirecek şekilde, İrlanda'da yılda 500 sterlinlik bir iş için toprak verildi.
Bir dönek, dolandırıcı ve hırsız olan Blood, Londra çevresinde tanıdık bir figür haline geldi ve Kraliyet Mahkemesinde sık sık göründü.
Blood'ın suçlarından nasıl kurtulduğu bir kez daha sorgulanıyor. Clare Kütüphanesi, Blood'ın gizli bir ajan olup olmadığını tekrar sorar.
“Albay Blood'ın Kral'ın affını kazanmak için ne yaptığının gizemi devam ediyor. Hayatının bir döneminde Blood, Kral'a bir Gizli Ajan olarak iyi hizmet etmiş olmalı. Bu onun ödülüydü.”
İrlandalıların şansı tükeniyor… sonunda
1679'da Blood'ın olağanüstü şansı tükendi. Clare'li adam, Blood'ın karakteri hakkında yaptığı bazı aşağılayıcı sözler için tazminat olarak 10.000 sterlin talep eden eski patronu Buckingham Dükü ile tartıştı.
Kan, 1680'de hastalandı, Dük asla ödeme almadı. Kan, o yılın 24 Ağustos 1680'inde 62 yaşında öldü.
1671: İngiltere Kraliyet Mücevherlerinin Hırsızlığa Girişimi
1671'de bu gün, İngiltere Kraliyet Mücevherlerinin Londra Kulesi'nden çalınma girişimi olarak işaretlendi. İrlanda doğumlu bir maceracı olan Thomas Blood, elmasları çalmaya çalıştı. Daha önce, fidye almak için Dublin'deki (İrlanda) kaleye saldırmaya ve Ormonde Dükü İngiliz Viceroy'u kaçırmaya çalışmıştı. Planı keşfedildi ve önlendi.
Hırsızlık dikkatlice planlanmıştı. İlk olarak, Thomas Blood, bir din adamı gibi giyinmiş ve karısı gibi davranan bir kadınla birlikte Londra Kulesi'ni ziyaret etti. Kraliyet Mücevherleri bir ücret ödedikten sonra görülebiliyordu. Ziyaret sırasında Blood'ın “karısı yardıma ihtiyacı varmış gibi davrandı, bu yüzden bir gardiyanın ailesi ona yardım etti. Blood ve “karısı” bu aileyle arkadaş oldu ve hatta Blood, hayali kuzeni ile muhafızın kızının evliliğini bile ayarladı.
Kan ve adı geçen adam yemeğe geldi ve gardiyanı onlara mücevherleri göstermeye ikna etmeyi başardı. Sonra onu dövüp bağladılar ve mücevherleri çaldılar. Görünüşe göre kan, St. Edward's Crown'u düzleştirdi.
Blood ve meslektaşları, durdurulup tutuklandıklarında Kule'den ayrılmaya çalışıyorlardı. Görünüşe göre, kral bile onu aldı ve neden serbest bıraktığı belirsizliğini koruyor. Kral ona İrlanda'da mülk bile verdi. Daha sonra Blood Londra'da yaşamaya devam etti ve kralın konuğu oldu.
İrlandalı maceracı “Kaptan Kanı” taç mücevherlerini çaldı
Londra'da, daha çok ptain Blood” olarak bilinen İrlandalı bir maceracı olan Thomas Blood, Londra Kulesi'nden Kraliyet Mücevherlerini çalmaya çalışırken yakalanır.
İngiliz İç Savaşı sırasında Parlamento üyesi olan Blood, 1660'ta İngiliz monarşisinin yeniden kurulmasıyla İrlanda'daki mülkünden yoksun bırakıldı. 1663'te kendini Dublin Kalesi'ni Kral II. Charles'ın destekçilerinden ele geçirmek için bir komplonun başına koydu. ama komplo keşfedildi ve suç ortakları idam edildi. Yakalanmaktan kurtuldu. 1671'de, yeni Kraliyet Mücevherlerini çalmak için tuhaf bir plan yaptı ve II. Charles tarafından yeniden biçimlendirildi, çünkü orijinal mücevherlerin çoğu I. Charles'ın 1649'da idamından sonra eritildi.
9 Mayıs 1671'de, rahip kılığına giren Blood, Mücevher Evi bekçisini tabancalarını teslim etmeye ikna etmeyi başardı. Blood'ın üç suç ortağı daha sonra gölgelerden çıktı ve birlikte Mücevher Evi'ne girmeye çalıştılar. Ancak, bekçinin oğlu beklenmedik bir şekilde ortaya çıktığında ve Kule muhafızına bir alarm verildiğinde suçüstü yakalandılar. Bir adam Kraliyet Küresini pantolonunun aşağısına iterken, Kan bir tokmakla Tacı düzleştirdi ve onunla kaçmaya çalıştı. Kule muhafızları, faillerin dördünü de tutukladı ve tutukladı ve Blood, kralın önüne getirildi. Charles, Blood'ın cüretkarlığından o kadar etkilenmişti ki, onu cezalandırmaktan çok, İrlanda'daki mülklerini restore etti ve onu yıllık emekli maaşıyla sarayına üye yaptı.
Kaptan Blood, krallığın her yerinde renkli bir ünlü haline geldi ve 1680'de öldüğünde, halkı onun gerçekten öldüğüne ikna etmek için cesedinin mezardan çıkarılması gerekiyordu.
‘Whitehall, 9 Mayıs Bu sabah saat yedi sularında Kule'deki Mücevher Evi'nin Muhafızı Bay Edwards'a gelen dört adam, Kraliyet Tacı'nın gözetiminde kaldığını görmek istedi ve onları tutuldukları odaya taşıyor. , ve onlara gösterir, ancak göründükleri kötü tasarıma göre, hemen yaşlı adamın ağzına garip bir şekilde bir tıkaç tıkarlar ve ne kadar gürültü ve direnç yapabilirlerse onu karnına derin bir yara ile bıçaklarlar. Stiletto, yanlarında bulundurdukları küçük bir böcekle kafasına başka tehlikeli yaralar ekleyerek, inanıldığı gibi, tacı birbirine vurmak ve düzleştirmek, daha kolay taşınabilir hale getirmek için, Top ile birlikte, Torbalara koydular. yanlarında bu amaç için getirildiğinde, yaşlı adamı yerde yalpalayarak, ağzı tıkanmış ve pinyonlu halde bırakarak, iyice dışarı çıktılar. ¹
Çağdaş okuyucular için bu cüretkar soygunun öyküsü inanılmaz görünmüş olmalı. Londra Kulesi gibi güvenli bir yerden böyle değerli eşyaları almaya kim cüret edebilir ki? Böyle bir eylem daha önce hiç denenmemişti. Bunlar kesinlikle fark edilmeyi amaçlayan cüretkar hırsızlardı. Bununla birlikte, okuyucular okudukça girişimin cesaretine daha az şaşıracaklardı ve bu çetenin liderinin "o meşhur hain kundakçı" Thomas Blood olduğu ortaya çıktı.
Kan, kaba bir yüzü, büyük bir burnu ve büyük bir baş parmağı olan bir Protestan asi, uzun zamandır krallığın belası olmuştu. Yıllarca tutuklanmaktan kurtulmayı başardığı ve bir dizi cüretkar girişime katıldığı için, Kralın kendi tacını Kule'den çalmak gibi bu cüretkar eylemi gerçekleştirmesi oldukça olası görünüyordu.
Albay Thomas Blood kimdi?
Hayatı boyunca bir ünlü ve tarihin en cüretkar haydutlarından biri olan İrlandalı Thomas Blood, 1618 civarında doğup County Meath'de büyüyen, kendinden emin bir albaydı. Zengin bir demircinin oğlu ve Clare County, Kilnaboy Kalesi'nde yaşayan İrlanda Parlamentosu Üyesi'nin torunu olan Blood, parlak bir geleceğe mahkum görünüyordu.
1642'de Birinci İngiliz İç Savaşı patlak verdiğinde, Blood İngiltere'ye koştu ve başlangıçta I. Charles'a sadık Kraliyetçi güçlerle silahlandı. Ancak, çatışma ilerledikçe taraf değiştirdi ve Oliver Cromwell'in Roundheads'inde teğmen oldu. Orada, Kralcı faaliyetleri altüst etmekten sorumlu bir casuslar topluluğu olan Barış Komisyonu'na atandık. Blood'ın ikiyüzlülük ve hilekarlık konusundaki doğal yeteneği, her iki tarafı da orta sahaya karşı oynayarak, Kraliyetçi silah, malzeme ve altın sevkiyatlarını aksatarak, geri kalanını üstlerine devretmeden önce kendisi için büyük bir kazanç elde ederek kısa sürede kendini belli etti. fırsatçılık sanatı.
I. Charles yenildiğinde, Cromwell, hizmetinin karşılığı olarak Kan arazisi hibeleri verdi ve onu Barış Adaleti olarak atadı. Ancak, Kral II. Charles'ın 1660'ta tahta geçmesinin ardından Blood, ailesiyle birlikte İrlanda'ya kaçtı. (Cromwellian olan yeni sahiplerine ödül olarak tahsis edilen bazı arazi ve mülk bağışlarını iptal etmeye ve iptal etmeye çalışan) 1662 İskân Yasası kapsamındaki müsadereler ve iadeler, Blood'ı mali yıkıma uğrattı ve sonuç olarak Blood, İrlanda'daki Cromwellian kardeşlerini birleştirmeye çalıştı. ayaklanmaya neden olmak.
Bu hoşnutsuzluk ifadesinin bir parçası olarak Blood, Dublin Kalesi'ni ele geçirmek ve Vali Lord Ormonde'u esir almak için komplo kurdu. Plan, girişimin arifesinde başarısız oldu ve işbirlikçilerinden bazıları yakalanıp idam edilirken, Blood dağlarda saklanarak ve Aşağı Ülkedeki Birleşik Hollanda Eyaletlerine kaçarak yetkililerden kaçmayı başardı. Sonuç olarak Blood'ın Ormonde'dan intikam almaya yemin ettiğine inanılır.
Hollanda Cumhuriyeti'ndeyken, Blood, Anglo-Hollanda Savaşlarında İngiliz kuvvetlerinin rakibi olan Amiral de Ruyter'in lehine oldu ve İskoç Presbiteryen Sözleşmeleri tarafından 1666 İskoç Pentland Ayaklanması'na dahil edildi. Bu dönemde, Buckingham'ın 2. Dükü olan zengin George Villiers ile de ilişkilendirildi.
İngiltere'nin en çok aranan adamlarından biri olmasına rağmen, Blood 1670'te geri döndü ve Ayloffe adını aldığına ve Londra'nın doğusundaki Romford'da doktor veya eczacı olarak çalıştığına inanılıyor. Bunu Lord Ormonde'un hayatına yönelik ikinci bir girişim izledi.
İngiltere'ye döndüğünden beri Ormonde, Clarendon House'da ikamet etmişti. Blood, Ormonde'un hareketlerini takip etmişti ve sık sık akşamları az sayıda uşakla birlikte döndüğüne dikkat çekiyordu. 6 Aralık 1670 gecesi, Blood ve suç ortakları, St James's Caddesi boyunca seyahat ederken Ormonde'a saldırdı. Ormonde, koçundan sürüklendi, Blood'ın uşaklarından birine bağlandı ve onu Tyburn'da asmak amacıyla Piccadilly boyunca ata bindirildi. Çete, Ormonde'nin göğsüne, kaçırılması ve öldürülmesinin nedenlerini detaylandıran bir not tutturdu. Ardından gelen kaosta. Ormonde'nin hizmetçilerinden biri at sırtında kovalamaca yapmış ve Ormonde'un kendisini kurtarıp kaçmasına yardım edebilmişti. Kan, bir kez daha, cömert bir ödül teklifine rağmen, yakalanmaktan kurtuldu ve hükümetin parmaklarının arasından kayıp gitti.
Yine de Blood uzun süre düşük kalmadı ve altı ay içinde Kraliyet Mücevherlerini çalmaya yönelik şimdi kötü şöhretli girişimine karar verdi ve gerçekleştirdi.
Kraliyet Mücevherlerini çalma girişiminden sonra Blood'a ne oldu?
Popüler hesaplara göre, Edwards'ın askerlik hizmetinden dönen oğlu Wythe, hırsızlık girişimi üzerine oldu. Aynı zamanda, yaşlı Edwards ağzını açmayı başardı ve "Cinayet! İhanet! Taç çalındı!'
Blood ve çetesi, St Catherine Kapısı'nda bekleyen atlarına doğru kaçarken, asayı düşürdüler ve onları durdurmaya çalışan gardiyanlara ateş ederek birini yaraladılar. Kule iskelesi boyunca koşarken, genç Edwards'ın kayınbiraderi ve gündüz nöbetçisi Kaptan Beckman tarafından kovalandılar. Demir Kapıya ulaşmadan önce kan alındı. Taç, Blood'ın pelerininden düştükten sonra bulundu ve küre ve küre, birkaç taş eksik veya gevşemiş olmasına rağmen kurtarıldı.
Yakalanmasının ardından Blood, Kral dışında kimseye cevap vermeyi inatla reddetti ve bu nedenle Saray'da zincirlerle gözaltına alındı. Kral Charles, Prens Rupert, York Dükü ve kraliyet ailesinin diğer üyeleri tarafından sorgulandı. Bu garip toplantıdan birkaç gün sonra Blood sadece affedilmekle kalmadı, aynı zamanda İrlanda'da Ormonde'u iğrendirecek şekilde yılda 500 sterlin değerinde toprak verildi.
Kaçınılmaz olarak, Albay Blood'ın garip muamelesi, teoriler ve söylentilerle dilleri karıştırdı. Affın nedenleri bilinmemekle birlikte, bazıları King'in Blood'ın takipçilerinden bir intikam ayaklanmasından korkmuş olabileceğini öne sürdü, diğerleri ise kronik olarak kırılan Kral Charles'ın başından beri komploda olduğunu öne sürdü. Ayrıca, Kralın bu cesur adamla eğlendiği ve cüretkarlığıyla ilgisini çektiğine dair bir öneri de var, özellikle Blood'ın, Taç'ın onlara değer verdiği 100.000 sterlinin aksine mücevherlerin sadece 6.000 sterlin değerinde olduğu iddiası. Durum ne olursa olsun, Blood kısa sürede Court çevresinde tanıdık bir yüz haline geldi.
1679'da Blood'ın şansı tükendi. Eski patronu Buckingham Dükü ile anlaşmazlığa düştü ve Buckingham, Blood'ın karakteri hakkında yaptığı söylenen hakaretler nedeniyle 10.000 £ karşılığında Blood'a dava açtı. 1680'de takip eden yargılamalarda Kan, Kral'ın Divanı tarafından mahkum edildi ve kefaletle serbest bırakıldı, ancak Dük, Temmuz 1680'de hapishaneden serbest bırakıldıktan kısa bir süre sonra Kan komaya girdi. 24 Ağustos 1680'de Westminster, Bowling Alley'deki evinde 62 yaşında öldü. Cesedi St. James' Park yakınlarındaki St Margaret Kilisesi'ndeki (şimdi Christchurch Bahçeleri) kilise bahçesine gömüldü. Raporlara göre, hilekarlık konusundaki itibarı böyleydi, Buckingham'a olan borcunu ödememek için kendi ölümünü ve cenazesini taklit etmiş olabileceğinden şüphelenildiği için cesedi yetkililer tarafından onaylanmak için çıkarıldı.
İngiliz Kraliyet Mücevherlerini çalmaya çalışan İrlandalı adam
İngiliz tarihinin en cüretkar hırsızlarından biri olarak bilinen Albay Thomas Blood, bir kılık ve planla Londra Kulesi'nden Kraliyet Mücevherlerini çalmaya kalkıştı, bu da çılgınlığa dönüşen ve tutuklanmayla sonuçlanan bir plandı. Üstüne üstlük, Kral tarafından affedildi!
Devamını oku
Clare Library'ye göre Blood, Co Clare'de 1618 civarında doğdu. Co Meath ve Co Wicklow'da toprakları olan müreffeh bir İngiliz demircinin oğluydu. Meath'te kan yükseldi. Büyükbabası Kilnaboy ve Applevale'den Edmund Blood Parlamento Üyesiydi.
1642'de İngiliz İç Savaşı patlak verdi ve Blood, Kral I. Charles'ın yanında savaşmak için İngiltere'ye gitti. Ancak, Oliver Cromwell'in kazanacağını anladığında, taraf değiştirdi ve Roundheads'e katıldı.
Albay Thomas Kanı. (Getty Resimleri)
I. Charles'ın 1653'teki yenilgisinden sonra Blood, Barışın Adaleti yapıldı ve büyük bir mülk verildi. Ancak, 1660'ta Charles tahta döndüğünde Blood, karısı ve oğluyla birlikte İrlanda'ya kaçtı.
İrlanda'da Blood, Dublin Kalesi'ni ele geçirmeye ve valisi Lord Ormonde'u esir almaya çalışan yenilmiş ve hoşnutsuz Cromwellian'lara katıldı. Bu komplo başarısız oldu ve Blood, suçlarından dolayı başına bir ödül verilerek Hollanda'ya düşmeye zorlandı. Artık İngiltere'nin en çok aranan adamlarından biriydi.
Clare Library'nin araştırmasının belirttiği gibi: "Thomas gizemli bir karakterdi. Hükümet Müşavirliklerinde yer almasına rağmen, Hükümete düşman olan çeşitli muhalif gruplarla bağlantılıydı. Çift taraflı ajan olarak çalıştığı ve her iki tarafı da birbirine karşı oynadığı düşünülüyor.”
Başındaki ödüle rağmen Blood, Ayloffe adını alarak İngiltere'ye döndü. Hatta Londra'nın doğusundaki Romford'da bir doktorda tıp pratiği yaptı.
Devamını oku
Kraliyet Mücevherleri için uzun dolandırıcılık
1670 yılında, Lord Ormonde'u kaçırmaya yönelik bir başka başarısız girişimin ardından Blood, dikkatini Kraliyet Mücevherlerini çalma planına çevirdi.
Mücevherler Londra Kulesi'nde metal bir ızgaranın arkasında korunuyordu. Mücevherlerin Bekçisi Talbot Edwards, ailesiyle aynı katta, bodrum katında yaşıyordu.
Londra kulesi. (Getty Resimleri)
Kan, bir "papaz" kılığına girerek Mücevherleri görmeye gitti. Gardiyanları Edwards ile arkadaş oldu ve daha sonraki bir tarihte bu "parson'un" karısı gibi davranan bir kadınla geri döndü. Ziyaretçiler ayrılırken, sahte karısı şiddetli bir mide ağrısına yakalandı ve dinlenmek için Edwards'ın karargahına götürüldü.
Dört gün sonra Blood, hâlâ papaz kılığında, Bayan Talbot'a minnetlerini göstermek için dört çift beyaz eldivenle geri döndü. Aileler arkadaş oldu ve Edward'ın güzel kızının papazın zengin yeğeniyle buluşması konusunda tartışmalar bile oldu.
9 Mayıs 1671'de papaz, “yeğeni” ve diğer iki adamla birlikte Edwards'ı ziyaret etti. Genç yeğen Edward'ın kızıyla sohbet ederken, partideki diğerleri Kraliyet Mücevherlerini görmekle ilgilendiklerini belirttiler.
Edwards önden gitti ve metal kapının kilidini açtı. O anda Blood onu soğuk bir şekilde arkadan yere serdi.
Mücevherlerin önündeki ızgara çıkarıldı ve taç, küre ve asa çıkarıldı. Taç bir çekiçle düzleştirildi ve bir torbaya kondu. Küre, Blood'ın pantolonunun içine tıkılmıştı. Ancak asa bir çantaya konamayacak kadar uzundu ve Blood'ın Hunt adındaki kayınbiraderi onu ikiye ayırmaya çalıştı.
Edwards bilincini geri kazandığında “Cinayet, İhanet!”
Kan ve neşeli adamları asayı bırakıp kaçmaya çalıştılar. Kan, gardiyanlardan birini vurmaya çalıştıktan sonra Demir Kapı'dan kaçmaya çalışırken tutuklandı.
Gözaltındayken Blood soruları yanıtlamayı reddetti. Bunun yerine, "Kraldan başkasına cevap vermeyeceğim" diye tekrarladı.
Albay Blood—taç mücevherlerini çalan adam
Thomas Blood, 1618 civarında Clare County'de doğdu, ancak ilk yıllarını Cromwell için savaşmak üzere İrlanda'ya döndüğü 1648'e kadar İngiltere'de geçirdi. Hizmeti için toprakla ödüllendirildi -birkaç cesur casusluk misyonunu içerdiği söylenen hizmet- monarşinin restorasyonunda hepsini kaybetti ve çok farklı bir tarihsel yol izledi.
İlk önce İrlanda'nın lord teğmeni Ormond Dükü'nü kaçırmaya çalıştı, ancak yakalanmaktan kurtulan tek kişi oydu. Başında bir ödülle, sonunda İngiltere'ye dönmeden önce birkaç yılını Hollanda'da saklanarak geçirdi. Çete üyelerinden birini kurtardıktan sonra bir süre saklandı ve ardından Ormond'a başka bir girişimde bulundu.
Kan, tarihin en cüretkar suçlarından birini düzenlemeye devam etti: 1671'de Londra Kulesi'nden taç mücevherlerini çalmak. Şaşırtıcı bir şekilde, hain komplodan kaçtı ve suçüstü yakalanmasına rağmen hiçbir zaman suçlanmadı. Charles II ile özel bir görüşme talep etti ve kral çetesini affetti, topraklarını iade etti ve ona ömür boyu güzel bir emekli maaşı verdi. Bu, etkilenmiş bir kraliyetten gelen bir ödül müydü yoksa sadece iyi yapılmış iyi bir iş için bir ödeme miydi?
Hem korkulan hem de hayran olunan ünlü bir suçlu olarak geçen yıllar, Blood'ın bir süre iyi yaşamasına rağmen skandalın onu asla tam olarak terk etmemesi anlamına geliyordu ve 1680'deki ölümünden sonra, onun hapishaneden kaçtığına dair söylentiler dolaşırken cesedinin mezardan çıkarılması gerekti. Azrail. Ne yazık ki, bu sefer doğru değildi.
Ünlülere tapınma, tercih edilen kültürel uyuşturucu hakkında şu anda umutsuzca bağımlılık yapan çok şey yazıldı. Bununla birlikte, realite TV'ye, pop okullarına ve özenti akademilerine oy veren milyonlar, her tatlı şey gibi, sonunda hepimizin bundan bıkacağını biliyor. Yaklaşık on yıl önce, haydutların ve gangsterlerin zevki de jour idi, ancak bu eğilimin zamansız olduğu iddia edilebilirdi - ve bu kategoriye kolayca kayması Albay Blood. İnsanların sırf casusluk ve kıl payı kaçışlarla ilgili uzun hikayelerini duyabilmeleri için akşam yemeğine davet ettiği türden bir ünlü suçlu oldu. Blood, bugün hayatta olsaydı, Kule'den serbest bırakıldıktan sonra ne yapacağını ancak hayal edebilirdi - şüphesiz sayısız sohbet programında bir fikstür olurdu ve film galalarında ve gece kulübü açılışlarında her zaman hazır bulunurdu.
Hanrahan'ın kitabı, inanılmaz bir şekilde, neredeyse bir yüzyılda Blood'ın kendisine ve nasıl böyle rezil bir adam haline geldiğine bakan ilk kitaptır. Birkaç tane daha var ve birçok tarih kitabında adı geçiyor, ancak daha önce hiç bu kadar derinlemesine incelenmemişti. Bunun nedeni, suçlarının birçoğunun büyük ölçüde başarısız olması olabilir, bu nedenle devrim ve iç savaşın on beş dakikalık kısa şöhretini gölgelediği bir zamanda birçok kötü şöhretli kişiden sadece biri olarak tarihte bir dipnota indirgendi.
Albay Blood, hayatı boyunca Blood'a bakar ve planlarına karışmış olan (ya da olmayan) insanları uzun uzadıya inceler. Ne yazık ki bu, kitabın gerçekten onun ailesine, çocuklarına veya suç ortaklarına odaklanmadığı anlamına geliyor - ki umduğunuz da buydu - daha çok onun etrafındaki daha büyük resme, birlikte olduğu toplumun yüksek kademelerinden insanlara odaklanıyor. dahil olmuş.
Blood'ın güçlü dini inançları da inceleniyor -diğer kaynaklarda nadiren bahsedilen bir şey- ve genel olarak kitap onu geniş bir çemberin merkezine yerleştiriyor ve soruyor: O çalkantılı zamanlarda, kral ve diğerleri için uzun süredir hizmet eden bir casus muydu yoksa Daha romantik olarak, kendisinin ve birçok vatandaşının çektiği hastalıklar için adalet isteyen İrlandalı bir isyancı mıydı?
Kitap, muhtemelen en çok parayı teklif eden adam için bir casus olduğu sonucuna varıyor ve onu cellattan kurtaran da muhtemelen bu – cüretkar zekası ya da muhteşem bir çifte blöf değil –. Bununla birlikte, çoğu suçlu ve katilin arkasındaki hikaye, ayrıntılı olarak incelendiğinde nadiren heyecan vericidir. Kitap, Kan hakkında şiirler, alıntılar, mektuplar ve notlar gibi çok büyük miktarda bilgi derler ve ayrıca küçük ve büyük ilgi alanlarında birçok yeni ayrıntı ekler, ancak yine de Blood the Man ile gerçekten başa çıkamaz. ailesi ve çete üyelerinin yaşadıkları ve paylaştıkları inançlar.
Hanrahan, NUI Galway'de eğitim felsefesinde baş öğretmen ve öğretim görevlisidir ve konuya olan sevgisi açıktır, ancak bu, çoğu zaman gereksiz ünlem işaretlerine saplanıp kaldığı ve oldukça akademi-kuru olabileceği anlamına gelir: örneğin, harfler yeniden üretilir okunamayan ve dikkat dağıtıcı olabilen zamanın orijinal İngilizcesinde.
There are also some historical errors, but overall this book raises the bar far higher than ever before on a man from over 300 years ago who, whilst being famous throughout the kingdom when he was alive, is now only known for one day in his life. Still, it’s better than today’s z-list celebrities, who may not even be remembered at all.
The Man Who Stole the Crown Jewels: The tumultuous life of Colonel Blood
If you were to ask John Malkovich, he might tell you it’s quite easy.
But while his performance as Pascal Sauvage may have been funny in the 2003 sitcom Johnny English, it goes without saying that the Frenchman’s heist wasn’t anywhere close to realistic.
For more news and features about London directly to your inbox sign up to our newsletter Burada .
In the near-millennium since William the Conqueror began the trend of lavish display in 1066, only one man has managed to steal the monarch’s priceless regalia - and he wasn’t a fictional prison-loving Frenchman.
Thomas Blood was born in County Meath, Ireland in 1618.
The son of a blacksmith and grandson of an MP, Blood came from a prosperous and influential family.
But the Irish rogue, who as an adult adopted the title of Colonel despite having no official rank, wouldn’t grow up to follow in his family’s footsteps.
Instead, Colonel Blood would go down in history as something altogether more audacious: the man who stole the Crown Jewels.
Colonel Blood first came to England in 1642 to fight for Charles I in the English Civil War.
An opportunist by nature, however, the Irishman switched sides to the Roundheads when it became apparent Oliver Cromwell was going to win.
After Cromwell defeated Charles I in 1953, he made Blood a Justice of the Peace and gave him a large estate.
But seven years later, when Charles II returned to the throne, Blood fled back to Ireland with his wife and son.
Devamını oku
İlgili Makaleler
Devamını oku
İlgili Makaleler
In the following years Blood tried twice to kidnap Lord Ormand, the Governor of Dublin Castle, with a group of disgruntled Cromwellians.
Both plots failed. But after the second attempt, Blood set his sights on a substantially loftier scheme: stealing the Crown Jewels.
At the time, the Jewels were kept in a basement guarded by a large metal grille in the Tower of London.
Join the My Olde London group
We&aposve created a Facebook group for people who want to share their memories of London.
Whether it&aposs old schools, sorely missed shops or nightclubs you wish you could have one last drink in, you can post your nostalgic pictures in this group to see who else can remember.
You can also share your anecdotes from north, south, east, west and central London and connect with other people.
Join the My Olde London Facebook group here.
Talbot Edwards, Keeper of the Jewels, lived with his family on the floor above the basement.
In 1971, Blood disguised himself as a member of the clergy, went to see the Jewels and became friendly with Edwards.
Some days later, ‘Parson’ Blood returned with his wife, who had a violent stomach ache as the pair were leaving and rested at Edwards’ apartment.
Download the MyLondon app
Get the latest London news straight on your phone without having to open your browser - and get all the latest breaking news as notifications on your screen.
The MyLondon app gives you all the stories you need to help you keep on top of what&aposs happening in the best city ever.
You can download it on Android here and Apple here.
The couple became closer with Edwards’ family, and eventually Blood offered to introduce his wealthy nephew to Edwards’ pretty daughter.
On the day of the meet, Blood brought his wife, ‘nephew’ and two other men, and asked to see the Crown Jewels.
When Edwards took him down to the basement, however, Blood knocked him unconscious and stabbed him with a sword.
Devamını oku
İlgili Makaleler
Devamını oku
İlgili Makaleler
Blood managed to take the Crown Jewels, but as he was leaving Edwards came around and called for help.
After a failed getaway, the Irishman was arrested, and in custody told the guards: “I’ll answer to none but the King himself.”
Blood was taken to the Palace, where he had the cheek to tell Charles II that the Jewels were not worth the £100,000 they were valued at, but £6,000.
Amused by his audacity, Charles II asked Blood: “What if I should give you your life?”
Blood responded: “I should endeavour to deserve it, sire!”
Charles II not only pardoned Blood for the incident, but awarded him Irish lands worth £500 a year as well.
Like the MyLondon Facebook page
To keep up to date with all the latest breaking news, stories and events happening across London, give the MyLondon Facebook page a like.
We will provide you with the latest traffic and travel updates, including updates on train and London Underground services, and the roads around the capital.
The latest breaking news will be brought straight to your news feed including updates from the police, ambulance and fire brigade. We will also bring you updates from our courts and councils, as well as more lighthearted long reads.
We also publish your pictures and videos, so do message us with your stories.
Like the My London Facebook page here.
You can also follow us on Twitter here and Instagram here.
Edwards was also rewarded handsomely for his bravery, and lived for many years afterwards recounting the tale of Blood’s heist to the Tower’s many visitors.
Who was Thomas Blood?
Thomas Blood was an Irishman, born in County Meath in 1618, the son of a prosperous blacksmith. He came from a notable family: his grandfather, who lived in Kilnaboy Castle, was a Member of Parliament and Blood himself became a Parliamentarian during the English Civil War.
At the outbreak of the First English Civil War in 1642, Blood initially took up arms with the Royalist forces loyal to Charles I. As the conflict progressed he switched sides and became a lieutenant in Oliver Cromwell’s Roundheads. In 1653 at the cessation of hostilities, Cromwell awarded Blood land grants as payment for his service and appointed him a justice of the peace.
Colonel Thomas Blood – stole the Crown Jewels
Only once in history has anyone ever stolen the Crown Jewels of England and, wouldn’t you know it, it was an Irishman. In broad daylight on May 9, 1671, the Meath-born daredevil and adventurer tried to steal the jewels.
Unfortunately, he was caught. However, King Charles II was so impressed that he was pardoned and rewarded with a large annuity.
Thomas Sweeny – US army hero
Cork-born Thomas Sweeny joined the American army and distinguished himself during the US-Mexican War. He was badly injured at the Battle of Charubusco in 1847 and his arm was amputated.
Despite this, he remained in the army serving throughout the American Civil War. He retired in 1869, as a Brigadier General.
Paddy O’Connell – real life Robinson Crusoe discovered by Americans
When Lieutenant Charles Wilkes, of the US exploring expedition of 1838 to 1842 stepped ashore on one of the islands of Fiji, they were greeted by who they thought was a local. It was, in fact, a Clare man called Paddy O’Connell who had lived there for 40 years.
O’Connell told the bewildered crew that he had been living in Fiji for forty years. He proudly told them that he had fathered 48 children and hoped to reach 50 before he died.
Mike Meaney – buried alive voluntarily
In 1968 Mike Meaney, from Ballyporeen, County Tipperary, was voluntarily buried alive for a total of 61 days. The amazing feat was carried out under Butty Surgue’s public house in Kilburn, North London.
Patrick and Eleanor Grady – mirror lives
On July 27, 1700, Patrick and Eleanor Grady were born in the same house in Crookhaven, County Cork. They married on the same day and then 96 years later they both took ill and died on the same day leaving a total of 96 descendants.
Bryan Maguire – dueling with a billiard cue
Fermanagh-born Bryan Maguire found a duel armed with a billiard cue while his opponent, Captain Thurling, had a sword.
After this Maguire became addicted to dueling and his wife encouraged the hobby so much so that she helped his practice with his pistol aim by holding our a lit candle for him to shoot.
Thomas Legge – India fakir in the 1700s
During the late 1700s Irish adventurer Thomas Legge left his native Donaghdee, County Down and traveled to India as a mercenary for hire.
Legge fell in love with Indian alchemy and divination and ended his days as a fakir, living naked in an empty tomb in the deserts of Rajasthan outside Jaipur.
Sean Gale – steered with pliers
In 1995 the police stopped Sean Gale on the road as he was driving erratically just outside Clonmel in Tipperary. The police reported that he was steering with a pair of pliers.
He had told police “The steering wheel came off when we were visiting the mother-in-law”.
Eddie McAlea – the world’s worst holdup
Irishman Eddie McAlea rushed into a jewelers in Liverpool, in 1980, and shouted “This is a stick-up. Get down”. No one bothered as they immediate realized there was a red stopper on the top of the gun.
After a scuffle McAlea escaped, however, he was soon caught as the jeweler recognized him. The day before the robbery McAlea had attempted to sell him his watch.