Çeşitli uzman kaynaklardan Faşizm hakkında okuyorum, şu anda Profesör Roger Griffin'in Oxford Readers kitabı Faşizm. Bundan ve diğer kaynaklardan (Robert Paxton, Stanley Payne, vb.) İtalyan, Alman ve İspanyol Faşistleri arasındaki inanç ve uygulamalardaki ortaklığı saptayabiliriz. Bu, bu sorunun konusu olmayan sadece rejim üyesi demekle aynı şey değil.
Dünya uzmanları tarafından tanımlandığı gibi, sıradan kişiler tarafından değil, açıkça Faşistleri tartışıyoruz.
Ayrıca öjeni tarihini ve bilim tarihi açısından bu farklılıklara hangi fikirlerin ilham verdiğini tartışıyoruz (ki bu birçok fikir içerir, ancak birkaçı bilimsel olduğu ortaya çıktı).
Falanizm'in, en azından, yalnızca Frankocu üyeler yerine açıkça Faşist unsurların ırkçı olduğunu, ancak "etik olarak gelişmiş, ahlaki olarak sağlam, ruhsal olarak güçlü" ırk karışımı yoluyla bir "Hispanik süper kast" yaratmaya inandığını keşfettim.
Buna karşılık, bir BBC belgeseli The Nazis: A Warning From History (bölüm 4 The Wild East), üst düzey Naziler arasında ırksal saflık sorunuyla ilgili bir tartışmadan bahseder.
Danzig Batı Prusya'dan sorumlu olan Albert Forster, kararlı bir Nazi olmasına rağmen Nazilerin ırksal fikirlerine inanmadı. Polonya'nın kendi bölümünü "Almanlaştırmanın" en hızlı yolunun, soylarını kontrol etmeden olabildiğince çok Polonyalıya Alman vatandaşlığı vermek olduğuna karar verdi. Bu, komşu valisini çileden çıkardı: fanatik bir ırkçı olan Arthur Greiser. Greiser, daha sonra Forster'a öfkeli bir mektup gönderen Heinrich Himmler'e bir şikayet mektubu yazdı:
"Nasyonal Sosyalist olarak, bir kişinin damarlarına giren bir damla kanın asla temizlenemeyeceğini biliyorsunuz."
Ancak Forster, Himmler'e benzeyen birinin ırk hakkında çok fazla konuşmaması gerektiği konusunda şaka yaparak mektubu görmezden geldi. Ve hükümete karşı tutumlu bir yaklaşıma sahip olan Hitler asla müdahale etmedi: valilerin alanlarını istedikleri gibi yönetmelerine izin verdi.
Anladığım kadarıyla, Nazi kurumu olumsuz öjeni (istenmeyen özellikleri ortadan kaldırarak) uyguladı. Bu, çoğunlukla olumlu olan (arzu edilen özellikleri teşvik eden) Falanjist öjeni hakkında anladıklarımla keskin bir tezat oluşturuyor.
İspanyol Faşistlerinin çoğu, ırk karıştırmayı, iyi genleri yaymak için medenileştirme misyonunun bir parçası olarak görürken, Alman Faşistlerinin çoğu, ırk karıştırmayı, iyi genlere zarar verecek bir tehdit olarak gördü.
Alman Faşistleri neden üstün ırkı saf tutmaya bu kadar takıntılıydı? İspanyol akranları İspanyol ırkının üstün melezler üretebileceğinden eminken? Ve İtalyan Faşistleri bu konuda nerede durdular?
Görünüşe göre Alman Faşistleri, Francis Galton'un Bilimsel Irkçılığından esinlenen ve olumsuz öjeniğe odaklanmış gibi görünen bir ırk teorisini benimsemiş gibi görünüyor. Ama İspanyol Faşistlerinin ırk karıştırma konusunda zıt sonuçlara yol açan fikirleri nereden aldıklarını anlamıyorum.
Tek kelimeyle, Katoliklik. "Otoriterlik ve cezalandırıcı öjeni: 1936-1945 Frankoculuk döneminde ırk hijyeni ve ulusal Katoliklik" makalesinden
Frankoculuk ile İtalyan ve Alman faşizmi arasındaki benzerliklere ve öjeni tarafından uyandırılan ilgiye rağmen, rejimin güçlü Katolik kimliği, Nazi Almanyası tarafından benimsenen öjenik siyaseti savunmasını engelledi (Álvarez Peláez, 1998; Huertas, 1998; Campos, Huertas, 2012). Bununla birlikte, Francoizm, ırk hijyenini başka yollarla takip eden kesinlikle katolik bir renk tonuyla kendi benzersiz öjenik söylemini geliştirdi. Bu anlamda, Frankoculuk, varoluş nedenini, siyasi düşmanı acımasızca yok edilmesi gereken bir patojenle eşitleyen, ötekilik hakkında radikal bir söyleme dayandırdı, çünkü "İspanyol ırkı"nın özünü tehlikeye attı. aşağıda görüldüğü gibi, kendisini biyolojik bir gerçeklikten ziyade manevi bir topluluk olarak tasarlamıştır (Álvarez Peláez, 1998; Huertas, 1998). Bu öjenik söylem, İspanya'nın düşmanı olarak kabul edilen İç Savaş'ta yenilen kişi ve gruplara karşı başlatılan sert ve acımasız baskılara paralel olarak gelişti. Bu söylem ile emprenye edildi Katolik doktrini, Hangi sterilizasyon ve ötenaziye karşıydı, böylece kendisini Nazizmden ve sözde olumsuz öjeniden uzaklaştırır. Bununla birlikte, rejimin siyasi düşmanlarının bastırılmasını, ayrıştırılmasını ve ortadan kaldırılmasını oldukça haklı çıkardığından (Cayuela Sánchez, 2014, s.91-127) ve ülkenin devasa bir devlete dönüşmesine ideolojik olarak katkıda bulunduğundan, zorlayıcı ve cezalandırıcı olmaya devam etti. hapishane ve 400.000'den fazla insanı gözaltına alan toplama kamplarının çoğalması (Gómez Bravo, 2012, s.232-235).