Washington Post, Kuzey Kore’nin nükleer güç olmasının başta Güney Kore ve Çin olmak üzere öncelikle komşuları açısından tehdit oluşturduğunu belirtiyor. Gazete, bu nedenle Kuzey Kore’nin nükleer çalışmalarını önleme çabalarında bu ülkeye enerji ve yiyecek sağlayan Güney Kore ile Çin’in başı çekmesi gerektiğini savunuyor:
"Bir çok uzman, Kuzey Kore’nin nükleer silahlarını deneme tehdidinin blöf olmadığını düşünüyor ancak bunun gerçekleşip gerçekleşmeyeceğinin bu tehdide karşı uluslararası düzeyde verilecek tepkiye bağlı olduğunu söylüyor. Kuzey Kore’nin nükleer bomba denemesi yapmasını önlemek isteyenler, Washington’dan bu ülkeye taviz veya rüşvet vermesini istemek yerine, oradaki rejime destek veren Güney Kore ve Çin’den harekete geçmesini istemelidir."
Los Angeles Times da Kuzey Kore’nin nükleer silah deneme tehdidinin blöf olma ihtimali bulunduğunu kaydediyor, ancak yine de uluslararası toplumun bu tehdide karşı daha etkin bir tavır takınması gerektiğini savunuyor. Amerika, Rusya, Çin, Güney Kore ve Japonya’nın ilkesel düzeyde birlikte hareket ettiğini hatırlatan gazete, buna rağmen bu ülkelerin ortak bir pratik tavır geliştiremediğinin de altını çiziyor:
"Nükleer güç sahibi ülkeler, böyle bir niyetleri olmasa bile, bir başka ülkenin nükleer silah geliştirmesini önlemek için ellerinden gelen her şeyi yapacaklarını açıklamalıdır. Çünkü, bir başka ülke nükleer silah geliştirdikten sonra, artık yapabilecekleri bir şey kalmayacaktır. Amerika, Çin, Rusya, Güney Kore ve Japonya’nın, Kuzey Kore’yi söyledikleri konusunda samimi olduklarına ikna etmek gibi çok basit bir sorun bekliyor."
New York Times Amerika’nın giderek daha da artan dış borçlarına dikkat çekiyor. Yönetimin beş buçuk yıldır düşük faizler sayesinde düşük maliyetli borç bulduğunu kaydeden gazete, faiz yükünün artışıyla birlikte dış borç ödemelerinin bütçe üzerinde büyük yük oluşturmaya başladığını vurguluyor:
"Wall Street Journal’ın geçen haftaki haberine göre, 90 yıldır ilk kez Amerika’nın dış borç ödemesi ülkeye giren yabancı sermaye miktarını geçti. Bu, çok önemli bir gelişme. Bu, Amerika’nın gelecekteki toplam gelirinin giderek daha büyük bir kısmının yurtdışına gideceği ve Amerika’daki yaşam standardının düşeceği anlamına geliyor. Amerika böylesine kötü bir mali tablodan çok daha iyisini hak ediyor."
Christian Science Monitor son dönemde dinle siyaset arasındaki ilişkinin giderek yoğunlaştığını ve bazı kiliselerin yasaları da çiğneyerek belirli adaylara destek verdiğini belirtiyor. Gazete, hem din adamlarına hem de politikacılara dinle siyaseti karıştırmama konusunda daha dikkatli olmaları çağrısında bulunuyor:
"Asıl tehlike din açısından yaşanıyor. İnsanlar kiliselere ruhsal gelişim ve birlik duygusunu yaşamak için katılıyor. Ancak kiliseler daha çok bir siyasi parti gibi hareket edince bu duygu yavaş yavaş tükeniyor. Bir din adamının görevi, insanlara Tanrı’yı daha iyi anlama çağrısında bulunmak, hem bu dünyadaki hem de öbür dünyadaki sorunlarıyla başa çıkabilecekleri öğütlerde bulunmaktır. Ancak seçim kampanyalarıyla ilgili öğütleri, bu durumla çelişmektedir."