Şimdiye kadar hiçbir asteroit Güneş’e çarptığı gözlemlenmedi, ama bu onların çarpmadıkları anlamına gelmez! Asteroitler normalde Mars ve Jüpiter arasındaki asteroit kuşağında kalmaktan memnundur. Ancak bazen bir şey onları orijinal yörüngelerinden çıkarır ve iç güneş sistemine doğru yönelirler.
Asteroit Yörüngesini Değiştiren Yarkovsky Etkisi
Asteroit yörüngelerini değiştiren “bir şeyin” genellikle Yarkovsky etkisi olduğu düşünülür. Jüpiter’in asteroit kuşağı üzerinde güçlü bir etkisi olduğu biliniyor. Jüpiter’in yerçekimi, Kirkwood boşluklarını oluşturmak için Kemer ile etkileşime girer . Kirkwood boşluğundaki yörüngeler kararlı değildir ve yörüngesi böyle bir bölgeye giren herhangi bir asteroit sonunda farklı bir yörüngeye çekilir. Bu da onu iç güneş sistemine götürebilir.
Bu nedenle Kirkwood boşluklarında neredeyse hiç asteroit yoktur. Jüpiter’in etkisine ek olarak, kemer içindeki ara sıra rastgele çarpmalar muhtemelen iç güneş sistemine doğru uçan asteroit parçaları gönderir.
Güneş’in Açısal Momentum Özelliği
Güneş’e doğru yola çıktıklarında, Güneş’e çarpmalarının garanti edilmesi gerektiğini düşünebilirsiniz, ancak durum böyle değil! Yörüngede dönen bir şeyin Güneş’e kadar tüm yolu düşmesi aslında zordur. Bunun nedeni, açısal momentum adı verilen yörüngedeki nesnelerin bir özelliğidir. Açısal momentum, bir şeyin merkezi bir nokta etrafında ne kadar döndüğünün bir ölçüsüdür. Bunun önemli olmasının nedeni, fiziğin temel ilkelerinden birinin açısal momentumun korunması gerektiğidir.
Bir şeyin Güneş‘e düşmesi için, bir şekilde açısal momentumunun neredeyse tamamını kaybetmesi gerekir ki, doğrudan Güneş’e düşsün. Hafifçe kapalıysa, asteroit içeri düşmek yerine çok yakına düşecek ve sonra sapanı Güneş’ten uzağa fırlatacak. Bir asteroitin tüm açısal momentumunu kaybetmesi ve doğrudan Güneş’e düşmesi muhtemelen oldukça nadirdir. Ancak, Güneş’e yaklaşıp buharlaşacak kadar çok şey kaybedenler olabilir.
Asteroitler Nesnel Özellikleri
Bahsettiğimiz gibi, Güneş’e yaklaşan ve buharlaşan bir asteroit görmedik. Bunun nedeni, asteroitlerin küçük kayalar veya metal parçaları olmaları ve buharlaştıklarında bile görmelerinin zor olmasıdır. Kuyruklu yıldızlar ise Güneş’e yaklaştıklarında büyük parlayan gaz bulutları yayarlar ve bu da onları tespit etmeyi çok kolaylaştırır.
SOHO uydusu, “güneş sıyırıcılar” olarak bilinen 1100’den fazla kuyruklu yıldız tespit etti. Bunlar, SOHO görüntülerinde çok parlak bir şekilde parlamak için Güneş’e yeterince yaklaşan kuyruklu yıldızlardır. Bazıları parçalanırken, diğerleri yakın çağrıdan kurtulur ve bir sonraki yörüngeleri onları geri getirene kadar dış güneş sistemine geri döner. Daha fazla bilgi için SOHO Comets web sitesini kontrol edin.