Kan bağışında detaylı bir tıbbi hikaye sunmak, yalnızca hastalık taraması dışında çok önemli olabilir.
Yeni araştırmalar, hamile olan kadınların verici kanlarıyla kan nakli yaptırdıktan sonra erkeklerin ölüm oranının çok daha yüksek olduğunu keşfetti. Ancak kimse nedenini bilmiyor.
Araştırmaya göre, hamile kalan kadınlardan verici kan alan erkekler, diğer erkekler veya hiç hamile kalmamış kadınlardan kan alınanlara kıyasla önemli ölçüde daha yüksek bir ölüm oranına sahipti.
Transfüzyonu takip eden üç yılda bu oran 50 yaşın altındaki erkekler için 1.5 kat daha fazladır ve en olası ölüm nedeni, transfüzyonla ilişkili akut akciğer hasarı olarak adlandırılan ve daha önce kadınlarla ilişkili olan artmış bir risk olarak adlandırılan ters bir immün yanıt olmuştur donörler.
Hollanda Sağlık, Refah ve Spor Bakanlığı tarafından finanse edilen çalışma, 2005-2015 yılları arasında Hollanda’da 59.320 kan kanseri transfüzyonu yapılan 31.118 hastayı içeriyordu.
Bağışçılar üç kategoride idi: erkek bağışçılar, hiç hamile olmayan (asla hamile olmayan) bağışçılar ve hamile olan kadın hamilleri (hamilelik döneminde). Bağış havuzunun sırasıyla yüzde 88, yüzde 6 ve yüzde 6’sından oluşuyorlardı.
Hasta mortalitesi 3,939 kişi yüzde 13’tür. Ve bu rakamın istatistiksel olarak en büyük grubu, gebe kalmamış bağışçılardan kan almış insanlardı.
Araştırmacılar, “Kırmızı kan hücresi transfüzyonu alan hastalar arasında, hamile kalmış kadın donörlerden bir transfüzyon alınması, erkek bir donör ile karşılaştırıldığında, erkek alıcılar arasında neden olan mortalitenin artmasıyla ilişkili”
“Hamile olmayan kadın bağışçıların transferi, erkek veya kadın alıcılar arasında mortalitenin artması ile ilişkili değildi.”
Hamile olmayan bağışçılardan kan alan erkekler için ölüm oranı, 1000 kişi-yıl başına 101 ölüm, erkek bağışçılar için 80 ölü ve gebe olmayan bağışçılar için 78 ölüme karşılık geldi.
Çalışma bir korelasyon gösterirken, daha önce hamile olan kadınların kanının neden bu kadar etkili olacağını açıklanmıyor. Araştırmacılar, “gebelik sırasında ortaya çıkan immünolojik değişikliklere dayanan olası bir mekanizmanın” olabileceği hipotezi üzerinde çalışıyorlar.
İsveç’teki Karolinska Enstitüsü’nden iki doktor, birlikte çalıştıkları bir makalede, bir sonraki önemli adımın potansiyel mekanizmalara bakılacağını belirtiyor.
“Bu sonuçlar kışkırtıcı ve gerçekse, önemli klinik etkilere sahip olabilir, ancak diğer çalışmalar çelişkili sonuçlar doğurdu ve bu tür çalışmaların metodolojisi karmaşıktır” diye ibraz edildi.
“Dolayısıyla, gözlemlenen ilişkiler için alternatif açıklamalar düşünülmelidir.”
Çalışma, geniş bir grup insana ve 10 yıllık bir zaman dilimine sahip olsa bile, bilim insanlarının geriye dönük verilerle çalışması gerçeği ile sınırlıdır.
Bu yılın başında yayınlanan, 968.264 transfüzyon alıcısı içeren bir çalışmada aynı korelasyon bulunmadı. Ama sonra, bu vericilerin cinsiyetine göre sonuçlar analiz edilmedi.
Hem araştırmacılar hem de yazarlar yapılması gereken daha fazla iş olduğuna katılıyor.
Araştırmacılar, gazetecilere “Bu bulguları çoğaltmak, klinik önemini belirlemek ve altta yatan mekanizmayı belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyuluyor” dedi.
Çalışma American Medical Association Dergisinde yayınlandı.
Kaynak: Tıkla
Bu makaleyi 3 dakikada okuyabilirsiniz.
- Fascinated
- Happy
- Sad
- Angry
- Bored
- Afraid