Vaftizimizin takdir edilmesi
Büyücünün zincirlerle sarılmış ve asma kilitlerle sabitlenmiş şekilde büyük bir su tankına nasıl indirildiğini görüyoruz. Daha sonra üst kısım kapanır ve sihirbazın asistanı tepenin üzerinde durur ve tankın etrafına sardığı bir bezle sarılır. Birkaç dakika sonra, kumaş düşer ve bizim sürprizimiz ve neşemiz, şimdi tankın sihirbazı ve zincirleri tarafından tutulan asistanı içeride. Bu ani ve gizemli "değişim" tam gözümüzün önünde gerçekleşiyor. Bunun bir yanılsama olduğunu biliyoruz. Ancak görünüşte imkansız görünen şey nasıl gerçekleştirilemedi, bu nedenle “sihir” mucizesinin başka bir izleyicinin şaşırtması ve sevinci ile tekrarlanması mümkün.
Bazı Hristiyanlar vaftizi bir sihir eylemi gibi görüyorlar; Bir an su altında kalırsan, günahlar yıkanır ve kişi yenidoğan gibi sudan çıkar. Ancak vaftiz hakkındaki incil gerçeği çok daha heyecan verici. Kurtuluşu gerçekleştiren vaftiz eylemi değildir; İsa bunu temsilci ve ikame edici olarak yapar. Neredeyse 2000 yıl önce, bizi hayatı, ölümü, dirilişi ve yükselişi ile kurtardı.
Ahlaki ahlaksızlığımızı ve günahkarlığımızı İsa'nın doğruluğuyla değiştirmek vaftiz eyleminde değildir. Bir insan vaftiz edildiğinde, İsa her zaman insanlığın günahlarını almaz. Bunu bir kez herkes için kendi vaftiziyle, hayatıyla, ölümüyle, dirilişi ve yükselişiyle yaptı. Şanlı gerçeği şudur: vaftizimiz aracılığıyla İsa'nın vaftiz ruhuna katılıyoruz! Vaftiz edildik, çünkü temsilcimiz ve temsilcimiz olarak İsa bizim için vaftiz edildi. Vaftizimiz onun vaftizine bir yansıması ve referansıdır. Güvenimizi kendimize değil, İsa'nın vaftizine veriyoruz.
Kurtuluşumuzun bize bağlı olmadığını fark etmek önemlidir. Pavlus'un yazdığı gibi. İsa, kim olduğu ve bizim için ne yaptığı hakkında (Ve bunu yapmaya devam edeceksiniz): «İsa Mesih'le dostluk içinde olduğunuz her şeyi borçlusunuz. Bu bizim için Tanrı'nın bilgeliğidir. Onun aracılığıyla Tanrı'nın önünde tanıdık bulduk, onun aracılığıyla Tanrı'yı memnun eden bir hayat yaşayabiliriz ve onun aracılığıyla da suçluluk ve günahımızdan kurtuluruz. Şimdi Kutsal Yazılar şöyle diyor: Birisi gururlu olmak istiyorsa, Tanrı'nın kendisi için yaptıklarından gurur duymalıdır! » (1 Korintliler 1,30: 31 herkes için umut).
Kutsal Hafta'da düşündüğümde, düşünceler vaftizimi kutlamak için bana dokunuyor. Yıllar önce vaftizimi hatırlıyorum ki bu benimkinden daha fazla, Mesih'in adına. İsa'nın bir vekil olarak kendini vaftiz ettiği vaftizdir. İnsan ırkını temsil eden İsa son Adem'dir. Bizim gibi o da insan olarak doğdu. Yaşadı, öldü ve yüceltilmiş bir insan vücudu ile büyüdü ve cennete yükseldi. Vaftiz edildiğimizde, Kutsal Ruh aracılığıyla İsa'nın vaftiziyle bağlantı kurarız. Başka bir deyişle, vaftiz edildiğimizde İsa'da vaftiz ediliriz. Bu vaftiz tamamen Trinitarian. İsa kuzeni Vaftizci Yahya tarafından vaftiz edildiğinde, Üçlü Birlik verildi: «İsa sudan çıktığında, gökyüzü onun üzerinde açıldı ve Tanrı'nın Ruhu'nun bir güvercin gibi yüzdüğünü ve kendi kendine geldiğini gördü. Aynı zamanda cennetten bir ses konuştu: <Bu benim sevdiğim sevgili oğlum! Onu seçtim (Matta 3,16: 17 Herkes İçin Umut).
İsa, Tanrı ile insan arasındaki tek arabulucu rolüyle vaftiz edildi. İnsanlık adına vaftiz edildi ve vaftizimiz Tanrı'nın Evlatının tam ve muzaffer sevgisine katılmak anlamına geliyor. Vaftiz, Tanrı'nın insanlığa, insanlığın Tanrı'ya yaklaştığı hipostatik bağlantının temelini oluşturur. Hipostatik Bağlantı, Mesih'in tanrısının ve insanlığın ayrılmaz birliğini tanımlayan Yunanca hipostasis kelimesinden türetilen teolojik bir terimdir. Yani İsa aynı zamanda tamamen Tanrı ve insandır. Tamamen ilahi ve tamamen insan olmak Mesih, doğası gereği, Tanrı'yı bize yaklaştı ve Tanrı'ya yaklaştırır. TF Torrance bunu şöyle açıklıyor:
İsa için vaftiz, Mesih olarak algılandığını ve dürüst olduğu gibi, dürüstlüğünün bizim olması için kendisinin adaletsizliğini üstlenerek bizimle birlikte olduğu anlamına geliyordu. Bizim için vaftiz, O'nunla bir olmak, O'nun doğruluğunu paylaşmak ve Mesih'in bir bedenine birleşmiş olan Tanrı'nın mesih halkının üyeleri olarak O'nun içinde kutsanmak demektir. Bir Ruhun içinden vaftiz ve beden vardır. Mesih ve Kilisesi, farklı vaftizlere farklı şekillerde katılır; Mesih Kurtarıcı olarak etkin ve mürettebatlıdır, Kilise pasif ve kurtarılmış kilise olarak kabul görür.
İnananlar vaftiz eylemiyle kurtarılacağına inandıklarında, İsa'nın kim olduğunu ve Mesih, Arabulucu, Reconciler ve Kurtarıcı olarak yaptıklarını yanlış anlarlar. TF Torrance kurtarıldığı zaman verdiği cevabı seviyorum. “Yıllar önce 2000 hakkında İsa'nın ölümü ve dirilişi konusunda kurtuldum.” Onun cevabı, kurtuluşun vaftiz deneyiminde değil, Tanrı'nın Mesih'teki Kutsal Ruh aracılığıyla yaptığı eserde olduğu gerçeğini açıklıyor. Kurtuluşumuz hakkında konuştuğumuzda, bizimle çok az ilgisi olan kurtuluş tarihinin anına geri dönüyoruz, ancak İsa ile ilgisi olan her şey. Bu, Cennetin Krallığının kurulduğu andı ve Tanrı'nın bizi artırma konusundaki orijinal planı zaman ve mekanda gerçekleşti.
Vaftizim zamanında, bu dört boyutlu kurtuluş gerçeğini tam olarak anlamadım, ancak daha az gerçek değil, daha az doğru değil. Vaftiz ve Rab'bin Sofrası, bizimle ve kendisiyle birleştiği için İsa'yı endişelendiriyor. Bu lütuf dolu ibadet gösterimleri insan anlayışlarına uygun değil, Tanrı'nın zaman çizelgesinde bulunanlarla uyumludur. İster su serpmek, sulamak, ister batırmakla vaftiz edilip edilmediği, gerçek, İsa'nın bize öfkeli fedakarlığıyla yaptığı şeydi. Grace Communion International'da, İsa örneğini takip ediyoruz ve genellikle daldırma ile vaftiz ediliyoruz. Bu her zaman mümkün değildir. Örneğin, çoğu cezaevi, batırma yoluyla vaftiz edilmesine izin vermemektedir. Ayrıca, birçok zayıf insan suya batırılamaz ve bebeklerin serpilmesi uygundur. Bunu TF Torrance'dan başka bir alıntı ile bağlayalım:
Bütün bunlar, vaftiz sırasında hem Mesih'in eyleminin hem de adındaki dini eylemin sonunda Kilisenin ne yaptığı, ancak Tanrı'nın Mesih'te ne yaptığını, bugün ne yaptığını ve aynı zamanda ne yaptığını anlamayı açıklığa kavuşturmaya yardımcı olur. gelecekte ruhu aracılığıyla bizim için yapacak. Anlamları ayin ve icrasında ya da vaftiz edilenlerin tutumunda ve imana itaatlerinde yatmaz. İçinde vaftiz aldığımız ve yapmadığımız pasif bir eylem olan vaftizle ilgili ufak bir referans bile, başarılı işinden ayrılamayan yaşayan Mesih'te anlam bulmaya yönlendirir, Bizi kendi gerçekliğinin gücü ile sunacak olan (Uzlaşma Teolojisi, s. 302).
Kutsal Haftayı hatırlamak ve İsa'nın tutkulu fedakarlık kutlamalarına sevinmek, daldırma ile vaftiz edildiğim günü sevgiyle hatırlıyorum. Şimdi, İsa'nın kendi iyiliğimiz için inancımıza itaat etme davranışını daha iyi ve daha derinden anlıyorum. Umudum, vaftizinizi daha iyi anlamanın, İsa'nın vaftiziyle gerçek bir bağlantı olacağı ve her zaman kutlamak için bir sebep olacağıdır.
Vaftizimizi şükran ve sevgiyle takdir etmek,
Joseph Tkach
başkan
GRACE COMMUNION INTERNATIONAL