INTRODUCTION: This study aims to evaluate the intraocular pressure (IOP) changes detected in the early period after intravitreal injection with bevacizumab, aflibercept and ranibizumab pre-filled syringe system.
METHODS: 39 eyes of 39 patients with age-related macular degeneration (AMD), diabetic macular edema (DME) and retinal vein occlusion (RVO) who were treated with intravitreal antivegf agents were included in this study. IOP values were measured with Tono-pen (AVIA, Reichert, USA) just before injection, 1 minute, 30 minutes and 60 minutes after injection.
RESULTS: The mean age of the patients was 66.08±10.18. 19 patients with AMD, 16 patients with DME and 4 patients with RVO were included in this study. 25.6% (n=10) of the cases were treated with intravitreal aflibercept, 35.9% (n=14) with bevacizumab and 38.5% (n=15) with ranibizumab pre-filled syringe system. The mean IOP value of the patients measured before injection was 17.36±3.99, 19.94±2.83 and 17.33±4.04 mmHg for aflibercept, bevacizumab, and ranibizumab, respectively. While the change in IOP values measured at 60 minutes after the injection compared to the pre-injection values was not significant, the increase in IOP measurements at 1 minute and 30 minutes after the injection was statistically significant. IOP values measured at 1st and 30th minute were not significant according to the antivegf agent types.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Antivegf agents administered intravitreally may cause sudden and temporary IOP elevation in the early period. Repeated applications, especially in glaucoma patients, may increase the glaucomatous damage of the patients. The amount of the intravitreal agent can be given in a more controlled way with disposable prefilled syringe systems. Although it is thought in practice that the sudden IOP elevation that occurs during an injection can be prevented by avoiding the use of excessive amounts, there was no significant difference in our study.
GİRİŞ ve AMAÇ: İntravitreal olarak, bevasizumab, aflibersept ve ranibizumab kullanıma hazır enjektör sistemi ile yapılan enjeksiyon sonrası erken dönemde saptanan göz içi basıncı (GİB) değişikliklerini değerlendirmek.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD), diyabetik maküler ödem (DMÖ) ve retinal ven oklüzyonu (RVO) tanısı ile antivegf tedavisi uygulanan 39 hastanın 39 gözü çalışmaya dahil edildi. GİB değerleri, enjeksiyondan hemen önce, enjeksiyondan bir dakika, 30 dakika ve 60 dakika sonra Tono-pen (AVIA, Reichert, USA) ile ölçüldü.
BULGULAR: Hastaların ortalama yaşı 66.08±10.18 idi. YBMD tanılı 19, DMÖ tanılı 16 ve RVO tanılı 4 hasta çalışmaya dahil edildi. Olguların %25.6sına (n=10) aflibersept, %35.9una (n=14) bevasizumab ve %38.5ine (n=15) ranibizumab kullanıma hazır enjektör sistemi ile intravitreal tedavi uygulanmıştır. Hastaların enjeksiyondan önce ölçülen ortalama GİB değeri aflibersept, bevasizumab ve ranibizumab için sırasıyla 17.36±3.99, 19.94±2.83 ve 17.33±4.04 mmHg idi. Enjeksiyon öncesine göre 60.dk GİB ölçümlerindeki değişim anlamlı değilken, 1.dk ve 30.dk GİB ölçümlerindeki artış istatistiksel anlamlı bulunmuştur (p<0.01). Uygulanan antivegf ajana göre 1.dk ve 30.dk GİB ölçümleri istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermemektedir (p>0.05). Bevasizumab kullananların 60.dk GİB ölçümleri, ranibizumab kullananlardan daha yüksek bulunmuştur.
TARTIŞMA ve SONUÇ: İntravitreal olarak uygulanan antivegf ajanlar, erken dönemde ani ve geçici GİB yükselmesine yol açabilir. Özellikle glokom hastalarında mükerrer uygulamalar hastaların glokom hasarını derinleştirebilir. Tek kullanımlık hazır enjeksiyon sistemleri ile ilacın kullanılacak hacmi daha kontrollü olarak verilebilir. Bu sayede enjeksiyon esnasında oluşan ani GİB yüksekliğinin, hatalı fazla hacim kullanılmasının önüne geçilerek sınırlandırılabileceği pratikte düşünülse de çalışmamız da fark saptanmamıştır.