Bu şekilde feromon üretmenin işe yaradığını ve etkili olduklarını kanıtlamak neredeyse on yıl aldı. Löfstedt, “Şimdi süreci büyütmeye ve bunları pazara sunmaya bakıyoruz” diyor. Bu araştırma aynı zamanda diğer ticari mahsulleri haşerelerden korumak için cinsiyet bozmanın kullanılmasına da kapı açıyor. Löfstedt, “Feromonları şeker kamışı ve soya fasulyesi üretiminde de kullanmak mümkün olmalı” diyor.
Feromonların güzelliği, böcekleri öldürmemeleri, bunun yerine sadece davranışlarını etkilemeleridir. Kâr amacı gütmeyen Dünya Sebze Merkezi’nde lider bir entomolog olan Srinivasan Ramasamy’ye göre bu, onları genellikle hedef olmayan birçok türü yok eden böcek ilaçlarından daha çevre dostu yapıyor. Pestisitler genellikle toprakta, havada, suda ve ekosistemlerimizdeki hedef olmayan organizmalarda bulunur. Arılar, tozlayıcılar, örümcekler ve akarlar gibi faydalı toprak mikroorganizmaları ve böceklerden bitkilere, balıklara, kuşlara ve diğer vahşi yaşama kadar bitki ve hayvanlara zarar verebilirler.
Böcekler ayrıca bir feromon sinyalinin kendi türlerinden olup olmadığını da ayırt eder, yani diğer böcekleri etkilemeden belirli haşerelerin yaşam döngüsünü hedefleyebilirsiniz. Wang, “Özgüllük, feromon sisteminin çok açık bir özelliğidir” diyor.
Bu sadece oradaki birçok böcek için değil, aynı zamanda çiftçiler ve tüketiciler için de iyi bir haber. Böcek feromonları insanlar için toksik değildir, bu da tarım işçileri için gerçek bir faydadır. Löfstedt, “Geleneksel böcek ilaçlarının, örneğin çiftlik işçilerinin doğurganlığı üzerinde olumsuz bir etkisi olduğu kanıtlanmıştır” diye açıklıyor. Bazı pestisitler, nörotransmiterler gibi insanlarla fizyolojik benzerlikler paylaşan böceklerdeki vücut sistemlerini hedef alır. Ramasamy, “Böcek ilaçlarına maruz kaldığınızda fizyolojinizi etkileyebilirler” diyor.
Ve daha da önemlisi, böcekler kendi iletişim sinyallerine karşı direnç geliştirmezler, oysa böcek ilaçlarına karşı gelişirler, diyor Löfstedt. Bir pestisit ailesinin tekrar tekrar kullanılması, genellikle böceklerin aynı kimyasallara uyum sağlamasına ve artık yanıt vermemesine yol açar;
Ancak teknik ölçeklendirilse bile, nasıl kullanılabileceği konusunda sınırlar olacaktır. Komşu çiftçiler arasındaki işbirliği de çok önemlidir, çünkü çiftleşmenin engellenmesi en iyi şekilde geniş alanlar tedavi edilirse işe yarar. Dişi haşereler tarlaların dışında çiftleşebilir ve daha sonra seyahat edip yumurtlayabilir. Löfstedt, “Bir ev bahçesini feromonlarla işlemek genellikle çok başarılı olmuyor” diyor.
Üstesinden gelinmesi gereken bir düzenleme de var. Ramasamy, bunun genetiği değiştirilmiş (GDO) bir teknoloji olması gerçeğinin büyük bir engel teşkil edebileceği ve maliyetleri artırabileceği konusunda uyarıyor. “Çoğu ülkede, GDO’ların üretimi çok pahalı olmayabilir, ancak bunların geçmesi gereken düzenleyici dosya çok fazla yatırım gerektiriyor” diyor. Aslında Löfstedt, Avrupa’da GDO kullanımına ilişkin katı kuralların kıtanın bu ürünleri kaçırdığı anlamına gelebileceğini söylüyor.
Son olarak, feromonların ne kadar yaygın olarak kullanılabileceğinin de biyolojik sınırları vardır; bunlar tüm haşereler için bir seçenek değildir. Löfstedt, “Böceklerin hepsinde seks feromonları yoktur,” diye açıklıyor ve bazıları biyomühendislik için kolay olmayan karmaşık bileşikler üretiyor. Bazı durumlarda seks feromonu iki veya üç bileşikten oluşur. Ramasamy, “O zaman, üretilecek ve düzenleyici mekanizmaya tabi tutulacak iki veya üç genetiği değiştirilmiş bitkiye sahip olmanız gerekir” diyor.
Gerçek şu ki, tarımın sürdürülebilir olması için, haşere kontrol tekniklerinin bir karışımını içermesi gerekebilir – örneğin, mühendislik ürünü feromonlarla birlikte kullanılan, mantarlardan veya virüslerden yapılan botanik pestisitler ve haşere dirençli bitki çeşitleri gibi. Ancak şimdilik haşere kontrol rekabeti şiddetli: Pestisitler kolayca bulunabiliyor, uygulanması kolay, birden fazla böceğin icabına bakıyor ve nispeten ucuz. Ramasamy, “Entegre bir haşere yönetimi programında beş farklı bileşenle gidersek, o zaman çiftçiler ‘Hayır, üzgünüm’ diyecekler” diyor. Anahtar, aynı zamanda işleri basit tutan sürdürülebilir bir çözüm bulmak olacak, diyor.
Ancak Löfstedt, bitkilerde üretilen feromonların gelecekte haşere kontrolünün büyük bir parçası olabileceği konusunda kararlı. “Güneş enerjisi tarafından yönlendirilen yeşil kimya,” diyor – yine bir artı nokta. Sürdürülebilir olmak ve vahşi yaşamı, ekinleri ve insan sağlığını korumak istiyorsak, pestisit kullanımını azaltacak şekilde gerçekçi bir şekilde ölçeklendirilebilecek bunun gibi haşere kontrol yöntemleri bulmamız ve bunun olmasını sağlamamız gerekir. “Biyolojik bilgiyi ve farklı kontrol yöntemlerini biyolojik olarak mantıklı bir şekilde kullanmak” bize bağlıdır.
Kaynak : https://www.wired.com/story/insect-pheromones-pest-control/