TV seçim tartışmalarıyla savaşırken, bazıları zaten gözlerini yuvarlıyor. Birçoğu daha fazla kapsama alanı görme korkusuyla haberi tamamen takip etmeyi bıraktı. Seçimleri neden bu kadar derinden nefret ediyoruz? Cevap, tek kelimeyle yakalanabileceğini düşünüyorum: saçmalık.
Çoğu vatandaşın seçim kampanyalarından nefret ettiği bir numaralı özellik, ürettikleri en büyük saçmalıklardır. Politikacı çevirme makinesi aşırı hızlanmaya başladı ve kitlesel miktarda dilbilimsel titizlik üretmeye başladı.
“Sıkı çalışan vergi mükellefleri”, “uzun vadeli ekonomik plan” ve “sıkılmış orta” gibi terimler dikkatle inşa edilmiştir, ancak yalnızca gerçeklerle en belirsiz bağlantısını gösterme eğilimindedir.
Saçma, oldu savundu, aslında doğruyla ilgili bir endişe eksikliğidir - işlerin gerçekte nasıl bir ilgisizlik olduğu. Örneğin uzun vadeli bir ekonomik plan istenebilir gibi görünebilir, ancak böyle bir planın öngörülemeyen bir küresel ekonomide nasıl bir yol açacağı tam olarak belli değil.
Peki saçmalıklarla karşı karşıya olduğumuzu nereden biliyoruz? Son zamanlarda küçük okuyorum, ama hızla büyüyor Edebiyat örgütlerde saçmalık üzerine yazdığım bir kitap hakkında. Bu seçime kadar devam eden liderlik tartışmalarını izleyen herkes için kullanışlı ipuçları sunar. Burada saçmalık satılabileceğini düşünüyorsanız, sorabileceğiniz bazı sorular var.
Kanıt nedir?
Bir seçmen, saçmalıklarla başa çıkıp çıkmadıklarına karar vermek istiyorsa, bir iddiaya destek vermek için kanıtların ne olduğunu sorarak başlayabilir. Saçmalıklar boş iddialarla ticaret yapıyorlar. İfadeleri gerçeklerle açık bir bağlantısı olmayan soyut terimlere dayanır. Değerlerden, inançlardan ve emellerden bahsedin. Bu sözler hemen hemen her şey anlamına gelebilir ve tespit etmek zor.
Çoğu politikacı olsa iyi hazırlanmış. Bazı fıkraları veya belki de savunmaya hazır bir istatistikleri olacak. Bu olduğu takdirde, seçmenlerin kanıtlarının ne kadar güvenilir olduğunu sormaya başlaması gerekir. Geniş bir veri setine dayanan titiz bir çalışma mıdır? Bağımsız araştırmacılar tarafından yapıldı mı? Yoksa önyargılı bir düşünce kuruluşu tarafından üretildi ve az sayıda insanın cevaplarına dayanarak mı üretildi?
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Mantık Nerede?
Açıkça görülüyor ki, gelecek planları gibi - sadece gerçeklerle desteklenemeyen bazı açıklamalar var. Bu gibi durumlarda, argümanın mantığına bakmalıyız. Genellikle saçma sapan bir ifadenin parçaları arasında net bir mantık eksikliği içerir. Bazı çekici terimler olabilir, ancak bu terimlerin hepsinin nasıl bir araya geldiği ile ilgili bir fikrimiz yok.
Karar vermemize yardımcı olması için bazı temel sorular sorabiliriz. Bir ifadenin çeşitli kısımları arasında açık ve mantıklı bir bağlantı var mı? Ayrıntılı pratik öneriler, daha geniş taleplerden mantıklı bir şekilde geliyor mu? Açıklama, bir politikacının veya bir partinin daha geniş ilkeleriyle uyumlu mu? Örneğin, bir politikacı kamu hizmetlerini finanse etmek hakkında konuşmaya başlarsa, ancak aynı zamanda partileri büyük çaplı vergi indirimleri konusunda kararlıdır, saçmalıkları tespit etmeye başlayabilirsiniz.
Kim Faydaları?
Saçmalığın en rahatsız edici özelliklerinden biri, arkasına gizlenen kötü niyetli niyettir. Bir durumun gerçeğini tanımlamak için elinden gelenin en iyisini yapmak yerine, bir saçmalık etkilemek ve ikna etmek ister.
Bir ifadenin ardındaki çıkarları belirlemek için, seçmenin Cicero tarafından ünlü olan temel soruyu sorması gerekir: cui bono? - kim yararlanır? Eğer tartışmayı kabul edersek, kim daha iyi olurdu ve kim daha kötü olurdu? Ayrıca, kişinin tartışarak ne tür bir izlenim yaratmaya çalıştığını da sorabiliriz.
Ne tür bir imaj sergiliyorlar ve neden? Ayrıca, bir tartışmanın dikkatimizi ne yönden çevirdiğini sorabiliriz. Örneğin, bir hizmet türü için ek finansmana odaklanmak, dikkatimizi daha büyük kesintilerden diğer hizmetlere yönlendirebilir.
Aslında Ne Demektir?
Tanımlanması imkansız ise bir ifade veya kelime saçmalık olarak adlandırılabilir. Politikacılar böyle terimleri severler, onları zorlamak zorunda kalmazlar. Neredeyse herhangi bir amaç için de kullanılabilirler.
Bir ifadenin ne anlama geldiğini açıklamak, anlamını değiştirmeden kendi kelimelerimize koyabileceğimizi sormak veya aynı kelimenin başkaları için aynı şeyi ifade edip etmediğini kontrol etmekten ibarettir. Tartışmalarda “İngiliz değerleri” hakkında konuşurken bir politikacının işittiğini duyduğunuzda, yanınızdaki kişiye ne anlama geldiğini sorun. Farklı bir cevap bulursanız, saçmalıkların bir ucunda olabilirsiniz.
Bazı iddialar dört saçmalık kriterine de uyuyor. Kanıt ve mantıktan yoksunlar, kötü niyetli niyetler tarafından yönlendiriliyorlar ve netleşmeleri zor. Bu tür iddialar için teknik terim “saf saçmalık”. Bu özellikle rafine edilmiş saçmalık şekli genellikle tespit edilmesi oldukça kolay ve işten çıkarılmaları kolaydır.
İşlenmesi en zor olan sadece bir veya iki kritere uyan saçmalık. Bazı kanıtlarla desteklenebilir, ancak küçük bir mantık. En iyi niyetlerle söylenebilir, ancak tanımlanması imkansız olabilir. Siyasi bir tartışma izlerken en çok karşılaşabileceğiniz tür budur. Tespitinde iyi şanslar.
Yazar Hakkında
André Spicer, Londra Şehir Üniversitesi Cass İşletme Okulu'nda Örgütsel Davranış Profesörüdür. Başlıca uzmanlığı örgütsel davranış alanındadır. Özellikle örgütsel güç ve politika, kimlik, yeni örgütsel formların oluşturulması, mekan ve mimarlık iş başında ve daha yakın zamanda liderlik konularında çalışmalar yaptı.
André Spicer tarafından ortaklaşa yazılmış kitap:
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 0745655610; maxResults = 1}