N-Butiltiofosforik triamid (bundan böyle "NBPT" olarak anılacaktır) şu anda en etkili toprak üreaz inhibitörlerinden biridir. Azotlu gübreler başta olmak üzere, tarımsal gübreler, normal kullanım koşullarında topraktaki üreazlar tarafından hızla ayrışır. Bu, yalnızca azotlu gübre kaynaklarını tüketmekle kalmaz, aynı zamanda mahsul üretiminin maliyetini arttırır ve toprağın sıkışması ve çevre kirliliği gibi bir dizi sorunu da beraberinde getirir. Azotlu gübreye üreaz inhibitörünün eklenmesi, geçen yüzyılın sonunda geliştirilen yeni bir teknolojidir. NBPT bastırabilir ve serbest bırakabilir. Bir yandan, amonyağa ayrıştırılan azotlu gübrenin enzimatik hidroliz işlemini etkili bir şekilde yavaşlatabilir ve israfı azaltabilir. Aynı zamanda, azotlu gübrenin gübreleme noktasındaki difüzyon süresi uzar, böylece toprak gübrelemesi ve mahsul gübresi ihtiyacı gübrelenir, böylece azotlu gübrenin etkin kullanım oranı% 30 ila% 40 artar. Ve gübre verimi 50 günden 120 güne çıkarılabilir. Ürünün neredeyse tüm büyüme periyodunu kapsar. İkincil üst pansuman kullanmamak tamamen mümkündür. NBPT ağaçlar ve mısır gibi uzun süreli ürünler için çok etkilidir.
Bir toprak azotlu gübre engelleyici madde olarak NBPT, yüksek verimlidir, toksik değildir ve toprak üzerinde hiçbir yan etkisi yoktur. Dahası, NBPT doğal olarak topraktaki amonyağa ve fosfora dönüşür ve ayrıca mahsulün kökleri tarafından gübre olarak da absorbe edilebilir. NBPT, amonyağın tohum çimlenmesi ve fide büyümesi üzerindeki toksik etkisini azaltır ve mükemmel bir toprak azotlu gübre inhibitörüdür.
N-Butiltiofosforik triamid (NBPT olarak kısaltılır), günümüzde azot gübresinin kullanım oranını büyük ölçüde artırabilen en yaygın olarak kullanılan azotlu gübre yavaş salma maddesidir. Geleneksel işlem yolu, çözücü olarak diklorometan kullanmaktır ve fosfor triklorür ve n-bütilamin ikame edilir. Amonyak gazı sokulduktan sonra, aminasyon reaksiyonu gerçekleştirilir ve bir ürün elde etmek için kristalleştirme gerçekleştirilir. Ana likörün geri kazanma çözücüsü ile kristalize edilmesinden sonra kalan sıvı atık ana likördür. NBPT içeriği, ağırlık olarak% 3 ila% 7'dir, diklorometan içeriği, ağırlık olarak% 15 ila% 20'dir ve tiyofosforik triamid türev içeriği, ağırlık olarak% 73 ila% 82'dir.
Üreaz inhibitörleri, toprakta üreaz aktivitesini inhibe eden ve üre hidrolizini geciktiren bir kimyasal maddeler sınıfıdır. Toprak üreazı, toprakta üre hidrolizini katalize eden spesifik bir hidrolazdır. Üre hidrolizini kontrol eden üreaz inhibitörlerinin mekanizmasının iki ana yönü vardır: Bunlardan biri üreaz aktivitesini azaltmak için SH'nin oksidasyonundan kaynaklanmaktadır; ikincisi, üreaz aktivitesini azaltmak için ligandlar için rekabet etmektir. Hidrokinon esas olarak Çin'de kullanılmaktadır. Şu anda, hidrokinon ve dikiyandiamid gibi yavaş salınan azotlu gübreler içeren birkaç çeşit özel gübreler belirli bir alanda tanıtıldı ve uygulandı. Üreaz inhibitörleri, kanatlı kümes hayvanlarının havasındaki amonyak içeriğini etkili bir şekilde azaltabilen, çevreyi iyileştiren ve hayvanlar tarafından azot kullanımının etkinliğini artırabilen ruminantlar için yem katkı maddesi olarak da kullanılabilir.
Üre, toprakta üre hidrolize eden bir enzimdir. Üre, toprağa uygulandığında, üreaz, mahsul tarafından emilecek amonyum azotuna hidrolize olur. Üre inhibitörleri üre hidroliz oranını inhibe edebilir ve amonyum azotunun uçucu hale getirmesini ve nitrifikasyonunu azaltabilir.
Etki mekanizması:
- Üre inhibitörleri üre hidrolizinde aktif toprak üreaz bölgesini bloke eder ve üreaz aktivitesini azaltır.
- Üeaz inhibitörünün kendisi ayrıca topraktaki mikro ekolojik çevrenin redoks koşullarını değiştirebilen ve toprak üre aktivitesini azaltabilen bir indirgeyici maddedir.
- Bir üreaz inhibitörü olarak, hidrofobik madde, üre suda çözünürlüğünü azaltabilir ve üre hidroliz hızını yavaşlatabilir.
- Antimetabolit benzeri üreaz inhibitörleri üreaz üreten mikroorganizmaların metabolik yollarını bozar, üreaz sentezleme yolunu engeller ve topraktaki üreaz dağılımının yoğunluğunu azaltır, böylece üre ayrışma oranını azaltır.
- Üre inhibitörleri, fiziksel özelliklerinde üre ile aynı olan bileşiklerdir. Üre moleküllerini üreazın katalize ettiği bozunmadan korumak için topraktaki üre molekülleri ile senkronize olarak hareket eder. Üre, belirli bir miktarda üreaz inhibitörü uygulamak için kullanıldığında, üreazın aktivitesi sınırlandırılır ve üre ayrışma hızı yavaşlar, böylece üre verimsiz bozulmasını azaltır.