O gün, bugün. Başlıyor. Başladı. Aylardır süren plan program, bugün itibarıyla yürürlüğe giriyor. Girdi.Erkekseniz sabah iş kırma hayali, kadınsanız iş kıran bir adama çay kahve servisi. Erkekseniz akşam tekrarları, hayatınızda bir erkek varsa, akşam programlarınıza uyulmayacağına ilişkin karın ağrıları. Dünya Kupası, kaçarı yok, çoğumuz için hayatın akışını belirleyen en mühim faktör olacak bir süre. Kadınlar bu konuda kabaca ikiye ayrılıyor: a) Çok azı sevinçle, çoğu boynu bükük, vaziyeti kabullenenler. b) 'Yani ne anlıyorsun bilmiyorum, dün seyrettin ya bir tane, yetmedi mi, her gün her gün ne maçıymış' arızası çıkaranlar. Bir kere olacakla öleceğe çare yok, böyle bir arıza çıkarmanın da âlemi yok. Takip ettiğim kadarıyla gayet eli yüzü düzgün ötesi futbolcular var; onlarla göz/gönül açma eylemi yapılabilir. Kız partisi, kermes falan düzenlenebilir. (Unutmadınız değil mi; bu hafta sonu Kadın Emeğini Değerlendirme Vakfı'nın düzenlediği 1. Nahıl Şenliği var Darphane'de. İşte size fırsat.) Sonra Laetitia Casta faaliyetinde bulunulabilir. (Ayrıntılar aşağıda). Meteoroloji yedi derecelik düşüş artı yağmur müjdeledi. Perihan Mağden'in 'İki Genç Kızın Romanı' yarın çıkıyor. Murathan Mungan'ın'Yüksek Topuklar'ı tam bir kadın romanı. Hamdi Koç'un 'Melekler Erkek Olur'u da en azından adı itibarıyla bir 'Yok ya'yı hak ediyor ve meraklandırıyor. Ya da başka hayati mevzuların sancısı, bu maçların gerilimi üzerinden püskürtülebilir. Şöyle izah edeyim: Ben şu pek ayılıp bayıldığım kocamın beni resmen almasını geçen seferki Dünya Kupası'na borçluyum. Hayatımdaki en mühim iki erkeği tanıştırma faslını dev ekran bir televizyondan heyecanlı bir Dünya Kupası maçına denk getirmeyi akıl etmeseydik ben muhtemelen bir dört yıl daha beklemek durumunda kalacaktım. Bu da bir nevi tüyo bakın. Bir Dünya Kupası bir nikâh cüzdanı demek.