Gen terapisi alanına adanmış ilk dergi olan Human Gene Therapy'nin Genel Yayın Yönetmeni ve dünyanın önde gelen gen terapisi uzmanlarından biri, bir Gen Terapisi Denemesinde İki Ölümden Sonra İleri Hareket Eden yeni bir başyazı yazdı durdurulmuş bir gen terapisi klinik çalışmasında iki ölüm haberine yanıt olarak Myotubular Miyopati.
Human Gene Therapy'de yayınlanan başyazı, Pennsylvania Üniversitesi Gen Tedavisi Programı yöneticisi ve eski Editör İnsan Gen Tedavisi Klinik Gelişimi ve Editör, Dr. James M. Wilson tarafından yazılmıştır. – Massachusetts Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanı olan Terry Terry Flotte.
Editoryal, X'e bağlı miyotubüler miyopati (MTM) için bir Faz I çalışmasında yüksek dozlarda gen terapisi vektörü (AAV8) alan iki çocuğun ölümlerinin son raporuna yanıt niteliğindedir.
Yazarlar, "İnsanların ilk çalışmalarında sonuçları tahmin etmenin ne kadar zor olduğunun trajik bir hatırlatıcısıdır."
Bu klinik çalışmanın sponsoru, 2019'da Japonya'nın Astellas Pharma tarafından satın alınan Audentes Therapeutics'tir. Wilson ve Flotte, klinik öncesi çalışmaların çok umut verici olduğunu söylüyor.
Ancak devam eden çalışmada üç hastaya diğer katılımcılardan üç kat daha yüksek doz verildi; hepsi bu deneklerin ikisinde ölümcül olan ciddi hepatotoksisite yaşadılar.
Wilson ve Flotte, Solid Bio, Sarepta ve Pfizer gibi şirketler tarafından yürütülen spinal müsküler atrofi ve Duchenne müsküler distrofisi için yapılan araştırmalar da dahil olmak üzere son bir veya iki yıl boyunca diğer AAV çalışmalarında bazı toksisite belirtilerinin bildirildiğini belirtmektedir. Neyse ki, bu denemelerde etkilenen tüm konular iyileşmiştir.
2018'in başlarında Wilson, İnsan Gen Terapisinde , yüksek dozlarda AAV ile aşılanmış insan olmayan primatlarda ciddi toksisiteyi tanımlayan bir dönüm noktası yayınladı.
Şu anda veriler sınırlı olmakla birlikte, Wilson ve Flotte MTM çalışmasının ölümlerinin "[Duchenne] çalışmalarından ziyade [insan olmayan primat] çalışmalarının ölümlerine daha çok benzediğini" ileri sürmektedir.
Yazarların tartıştığı bir olasılık, vektör infüzyonunu takiben önceden var olan veya biriken AAV antikorlarının rolüdür.
İmmün aracılı gen terapisi vektörü toksisitelerini anlamak için çok daha fazla çalışma ile Wilson ve Flotte, "gen terapisi vektörlerinin erken klinik gelişimi, özellikle de beklenmedik toksisiteler gözlenirse, yinelemeli bir süreç gerektirebilir" sonucuna varır.
Klinik öncesi modellerde yapılan ek çalışmalar, immün yanıtla ilişkili değişkenlerin değerlendirilmesine yardımcı olmalıdır.
Yetkililer daha fazla araştırma yaparken MTM davası askıya alındı; aday terapinin kaderi belirsizdir.
Yazarlar, "Bu ürünün yeniden canlanıp canlanamayacağı belli değil, MTM'li hastaların ve diğer nadir genetik hastalıkların tedavisi olmadığı gerçeği hala devam ediyor."
"Bilim topluluğunun MTM gibi nadir genetik hastalıklarla yaşayan bireylere güvenli ve etkili tedaviler sunabilmemizi sağlamak için bu trajedilerden öğrenmek için tam şeffaflık ve işbirliği ile birlikte çalışması zorunludur."
Wilson, JM & Flotte TR (2020) Miyotubüler Miyopatinin Gen Tedavisi Denemesinde İki Ölümden Sonra İlerliyor. İnsan Gen Terapisi . doi.org/10.1089/hum.2020.182.