Rönesans'ın gerçek şövalye zırhı. Bugün onları en detaylı şekilde tanıyacağız!
Aşılmaz zırh giymeseydim, bu kötü adam beni sertleşmiş bir geyik kadar soğuk bir şekilde yedi kez vururdu. En uzun okla kabuğumun her dikişine çarptı. Kabuğun altına İspanyol zincir posta takmasaydım rahatsız olurdum. "
"Ivanhoe" Walter Scott
"Ivanhoe" Walter Scott
Şövalye zırhı müze koleksiyonları ve оружия. Bugün şahsen, diyelim ki, VO'da antik çağ sevenler için biraz tatil olacağını umduğum küçük bir tatilim var. Ve bu, farklı ülkelerdeki müzelerde şövalye zırhı ve silahlarının bireysel koleksiyonlarına adanacak olan "yaşam için" yeni bir seriye başlıyor olmamızla bağlantılı. Yani müzenin kendisi, bu eşyaların sergilendiği yer ve metinde illüstrasyon olarak sunulacak sergiler hakkında bir hikaye olacak. Bundan daha ilginç bir şey olmadığı söylenmesine şaşmamalı ... işe yaramaz bilgi, çünkü genellikle ona dayanıyorsunuz. Burada ve burada tamamen işe yaramaz, ancak dikkat çekici derecede güzel antik demirin yığınları anlatılacak. Ve söz veriyorum, burada gösterilen tüm fotoğraflara bakmak ... çok güzel olacak. Öyleyse, birden birimiz evini gerçek şövalye zırhıyla dekore etmek isteyecek kadar zengin olur - böylece ona rehberlik edecek bir şeyi olur. Ve kim bilir ya da daha doğrusu, hayatının yolunu kim bilebilir - belki bu bir gün olur ...
Zaten müzenin iç mekanları gerçekten lüks ve uygulamalı sanatın mükemmel örneklerini içeriyor. Örneğin, Büyük Oturma Odası. Fransız mobilya üreticisi André-Charles Boulle'nin bir dizi eserini sunuyor.
Pekala, Wallace ailesinin Rusya'da genellikle "Wallace Koleksiyonu" olarak adlandırılan harika zırh koleksiyonuyla başlayalım. Westminster idari bölgesinde, Londra'nın merkezindeki Manchester Meydanı'nda üç katlı bir konakta yer almaktadır. Ve 1900 yılında ziyaretçilere açıldı, yani zaten 121 yaşında ve tüm bu zaman boyunca hazineleri göze hitap etmekten asla vazgeçmiyor. 1760 ile 1880 yılları arasında Wallace ailesinin dört nesli tarafından toplanmıştır ve bugün 5500.-25. yüzyıllara ait hem güzel hem de dekoratif sanatlara ait yaklaşık XNUMX nesneden, XNUMX. yüzyıldan bir resim koleksiyonundan oluşmaktadır ... XV. Louis mobilyaları, Avrupa ve Doğu silahları ve zırhları, Sevres porselenleri, Titian, Rembrandt ve Rubens'ten Antoine Watteau ve Nicolas Lancre'ye kadar çeşitli usta ressamların birçok tuvali. Dahası, "Koleksiyon" u tamamen ücretsiz olarak ziyaret edebilirsiniz, koleksiyonu devletin tam mülkiyetine sağlayan vasiyetçilerin iradesi böyleydi. Hazineleri XNUMX galeride sergileniyor. Ancak bugün askeri bir alanımız olduğu için yalnızca birini ziyaret edeceğiz: silahlar ve zırhlar.
Bu örnekten, Wallace Koleksiyonu'nun zırhı ile tanışacağız. Önümüzde güney Almanya'da "Maximilian tarzında" yapılmış bir tarla zırhı var, c. 1515-1525 Gördüğünüz gibi, bu zırhın şekli ve işlevselliği el ele gider. Çelik plakalar, bir tür "dış iskelet" oluşturmaları için gövdeye çok sıkı bir şekilde oturmalıdır. Bu teknik gereklilik, ince bir insan vücudunun zarif ve zarif bir siluetini alırken, bu tür bir zırhı derhal heykel alanına çevirir. (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Zırhın üzerindeki koltuk altlarını örten bu yuvarlak plakalara besagyu deniyordu. Ve burada bile olukludurlar, böylece ... zırhın tarzı tek tiptir. (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Müşteri benzersiz bir zırh almak istedi, ancak diğerlerinden daha kötü olmaması için ve elbette usta onu memnun etmeye çalıştı. Bu zırh, çok sayıda oluklu yüzeyiyle, Wallace koleksiyonundaki "Maximilian stili" örneklerinin en iyisidir. Bu arada, bu tarzın, hem harika bir şövalye hem de Alman Rönesansının en büyük koruyucusu olan Alman imparatoru Maximilian I'in (1459-1519) katılımı olmadan doğduğunu hatırlıyoruz.
Buradaki VO makalelerinde, zırhın zamanla o kadar pahalı hale geldiği zaten söylendi ki, krallar bile 2-3 zırh sipariş edemezdi - biri tören çıkışları için, diğeri savaş için ve üçüncüsü turnuvalar için. Yani daha ekonomik, diyelim ki "kulaklıklar" ortaya çıktı, yani zırhın kendisini değiştirmeden işlevselliğini hızla değiştirmeyi mümkün kılan parça setleri.
Örneğin, Augsburg'lu usta Kohlmann Helmschmid tarafından böyle bir set, yaklaşık. 1525-1530 (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Nasıl ayırt edilir - savaş zırhı mı yoksa tören mi? Bu çok kolay. Soldaki (veya nereye bakacağına bağlı olarak sağdaki) savaş mermisinde her zaman bir mızrak kancası veya durdurucu vardı, bu da elinde ağır bir mızrak tutmayı mümkün kılıyordu. Bu zırh parçası karmaşıktır ve katlanabilir.
Şimdi bakın: zırh dövüştür, ancak ne kadar zarif ve bolca dekore edilmiştir. (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Kohlman Helmschmid'in tüm zamanların en büyük silah ustalarından biri olarak kabul edilmesine şaşmamalı, böylesine zarif bir zırh yarattı - cilalı metalden düpedüz giysiler. Nesiller boyunca Helmschmids, Habsburg imparatorlarının saray zırhcılarıydı, en güçlü aristokrat hanedanıydı. hikayeler Avrupa. Çalışmaları, teknik mükemmelliğin en yüksek kalitede oyulmuş ve yaldızlı dekorla birleşimi ile her zaman ayırt edilebilir.
Çiçek motifi çok basit, ancak bu desenlerin içinde ne kadar zarif bir şekilde bitmiş! (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Şu anda sadece şövalyeler zırh giymekle kalmıyor, aynı zamanda Alman beyliklerinden paralı askerler olan landsknechts de giyiyordu. Yaşamları sertti, ahlakları kaba ve acımasızdı ve bu nedenle meydan okurcasına, "gür ve kesik" tarzında giyinmişler: savaşta alınan kesik ve gözyaşlarının incelenmesiyle ayırt edilen kıyafetler, böylece toprakları görebiliyorsunuz ( ve önünüzde kimin olduğunu anlayın!) uzaktan olabilir. Ancak, vücutlarını dövmelerle kaplayan denizciler ve mahkumlarda olduğu gibi, moda kraliyet saraylarına bile nüfuz etti, landsknechts'in kıyafetleri, aslında toplumun tortusu, yüksek toplumda popüler hale geldi.
Böylece, zırh bile (!) Kovalama, oyma ve yaldızın bir araya getirilmesiyle oluşturulan karmaşık ve düşünceli bir dekorla, "toprak için" sipariş edilmeye başlandı. Bu zırh, dahası, oldukça savaş, büyük olasılıkla, Landsknechts'in profesyonel piyadesinin komutanı olan bir asil için yapıldı.
Ve burada bükülmüş metal, dağlama ve yaldız var. Bu zırh müşteriye çok pahalıya mal oldu! (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Bu, Piccinino (1538-1607) lakaplı Milanlı usta Lucio Marliani'nin tamamen törensel zırhı. Bu zırhı 1570-1590 civarında bir yerde yaptı. Malzemeler ve teknikler: çok düşük karbonlu çelik, altın, gümüş, bakır alaşımı, deri, altın örgü ve kadife, kabartma, yaldız ve karartma. Fotoğrafta gösterilen parçanın ağırlığı: 10,9 kg. (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Ferrara Dükü II. Alfonso, Modena, Reggio ve Chiaxtres [Chartres], Carpi Prensi, Rovigo Kontu, Lord Kommachio, Garfagnana vb. Viyana'da bulunan Parma Dükü için yaptığı zırha çok benziyor. Ermitajımız da dahil olmak üzere diğer müzelerde çalışmalarının zırhı var.
Gorget: iki ana plakadan (ön ve arka) ve bir pim ve bir saç tokası ile tutturulmuş üç plakalı yüksek bir yakadan yapılmıştır; "halat" tipi üst metal dokuması; ön kısımda bir Romalı asker, çiçek çelenkler ve bereket tutan iki satir figürü ve (arkada) bir kase meyve tutan oturan bir kadın figürü ve her iki tarafta oynayan satirler; omuzlarda omuz askıları için iki halka vardır. Bu oldukça huzurlu, hatta bu zırh için anlamsız bir dekor bile söylenebilir! (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Omuz yastığı: Satirlerin sırıtan yüzleri, kanatlı aşk tanrısı, çiçek çelenkleri - sanki "Bak, ustanın elini görüyorsun!" (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Sadece "borular", işte borular ve hepsi bu - İngilizler bu zırh parçalarına "tüpler" adını verdiler. Her ne kadar başka bir isim olsa da: braketler ve hepsi menteşelidir ve dirsek yastığının iç kısmı, elin kıvrımını iyi koruduğu için kalp şeklinde yapılmıştır; tüm bu detaylar maskeler, figürler, meyve çelenkleri ile süslenmiş, altın ve gümüşle süslenmiştir. (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Genellikle, "şövalyeler hakkında" makaleleri okuyanlar, bir şövalyenin zırhının ne kadar ağır olduğu hakkında sürekli sorular sorarlar. Wallace Koleksiyonu, Milano'dan Pompeo della Cesa (c. 1537-1610) tarafından yazılan, en güzel Rönesans zırhlarından birinin benzer bir çalışmasını yaptı. 1590 (c) Wallace Mütevelli Heyeti, Londra
İşte bu zırhın detayları. Malzeme ve üretim teknolojileri: çelik, altın, deri ve bakır alaşımı, dağlama ve yaldız. Ağırlık: 3 kg kask, 3,87 kg önlük, 0,94 kg omuz desteği (sol), 1,08 kg omuz desteği (sağ), 1,57 kg destek (sol), 1,38 kg destek (sağ), 1,21 kg legguard (sol), 0,93 kg legguards (sağ), 2,94 kg grangard - yama zırhı (sol), 0,61 kg gorget, önlüğün alt kısmının 0,35 kg ek zırhı (sol). (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Zırhı sadece bir silah olarak değil, aynı zamanda her zaman giyim olan bir işaret sistemi olarak da düşünürsek, o zaman Rönesans zırhının içerdiği en önemli mesaj güç ve güzelliktir. Cilalı yüzeyler güneş ışığını yansıtır ve bu nedenle zırh, şövalyeliğe Tanrı tarafından bahşedilen "ilahi gücü" doğrudan yayar.
"Mızrak yeri nerede?" - uzmanlar soracak ve haklı olacaklar. Ama daha yakından bakmalı ve onun öyle olduğunu görmelisin. Ancak sabitlenmesi için delikler vidalanır. (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Eh, bu güç sadece savaş alanında değil, aynı zamanda zarif savaşlarda - şövalye turnuvalarında da gösterildi. Üstelik turnuva zırhı, savaştan çok farklıydı. Ya da dövüşçüler için ek detaylar yapıldı ve bu da onları turnuvaya dönüştürdü. Yani bu zırhın gövdesi iki katmanlı takviyeye sahip; sahibini yaralamadan uzun, ağır bir mızrakla dörtnala doğrudan vurulabilir.
Zırhta, sol tarafın tamamı ek plakalarla zırhlandırılmıştır ve vidalarla sabitlenmiştir. Çok aralıklı rezervasyon daha önce biliniyordu tanklar! (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Göğüs plakası, bir silah ustasının imzasının nadir bir örneği olan üretici POMPEO tarafından imzalanmıştır.
Avrupa aristokrasisinin üstünlük fikrini güçlendirmesinin bir başka yolu, kendileriyle eski mitoloji ve sahte tarihin kahramanları arasında bağlantılar kurmaktı. Örneğin, birçok İtalyan Rönesans ailesi, Hektor, Aşil ve Herkül gibi klasik figürlerden geldiğini iddia etti. Avrupa'nın diğer bölgelerinde, Eski Ahit'teki karakterlere kadar uzanan sahte aile hatları icat edildi.
Rönesans'ın Antik Dünya ile ilgili her şeye duyduğu hayranlık Avrupa'ya yayılırken, sanatçılar, uzak geçmişle bu modern iletişimi görselleştirmek için uygun ikonografi ve tasarımdan oluşan karmaşık bir dil geliştirdiler. Zırhçılar, saf ve bazen tamamen dizginlenmemiş hayal güçlerinin bir karışımı ile tamamlanan, antik Yunan ve Roma zırh tasarımlarının dikkatli bir incelemesine dayanan "antik veya kahramanca" bir stil geliştirdiler.
Şövalye tabağı "eldiven" için harika bir örnek. Milano, İtalya, yakl. 1390 Malzemeler: tavlanmış orta karbonlu çelik ve bakır alaşımı. Ağırlık: 0,44 kg. Bu tür eldivenlerin birkaç çifti bilinmektedir: Wallace'ın çiftine çok benzeyen, ancak biraz daha dekoratif olmasına rağmen, Güney Tirol'deki Kurburg Kalesi'nde bir çift. Daha da lüksü, Floransa'daki Bargello Müzesi'nden gelen çift, bordürlere ek olarak, her bir eldivenin arkasında dört metakarpale karşılık gelen dört bakır alaşımı çıkıntıya sahip. (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Sadece bu da değil, Rönesans'ın yöneticileri, muzaffer bir ordunun gösterişli geçit töreni olan zafer girişinin Roma geleneğini yeniden canlandırdılar. Bu tür olaylar için, yapraklarla ve bir orman ruhunun sırıtan yüzüyle süslenmiş bu kabartmalı ve yaldızlı miğfer gibi fevkalade süslü zırh yaratıldı.
Uccello, Botticelli, Durer, Burgkmayr ve Holbein dahil olmak üzere birçok ünlü sanatçı ve tasarımcı, silah ustaları ile işbirliği yaparak zengin zırhlar için takı tasarımları tasarladı ve hatta tamamen yeni ve son derece orijinal stiller yaratmaya yardımcı oldu.
1500 yılına gelindiğinde, inanılmaz sayıda farklı metal işleme yöntemi geliştirildi ve hepsi zırha uygulandı. Bazıları çok eskiydi. Diğerleri tamamen moderndir. Tabii o yıllar için.
Zırhın temel biçimleri yüzey dekorasyonu ile geliştirilebilir. 1485. yüzyılın başındaki asit aşındırma süreci tamamen yeniydi ve ilk kez sert karbon çeliği ilk bakışta bir gravür gibi görünen şeyle dekore etmesine izin verdi. Ancak, sertleştirilmiş ve tavlanmış orta karbonlu çelik zırhın mekanik gravürünün imkansız olmasa da son derece zor ve zaman alıcı olduğu unutulmamalıdır. Orta Çağların çoğunda, gravür genellikle daha yumuşak bakır alaşımı veya gümüş şeritleri üzerine yapılırdı, bunlar daha sonra dekoratif kenarlıklar oluşturmak için çelik plakalara perçinlenirdi. XNUMX'te (görünüşe göre Flanders'da) agresif kimyasallarla aşındırma icadı, zırh yüzeylerini herhangi bir yerde desenlerle kaplamayı ve alanlarını sınırlamamayı mümkün kıldı.
Temel aşındırma tekniği, dekore edilecek metal yüzeye balmumu veya bitüm bazlı direnç adı verilen aside dirençli bir kaplama uygulamaktı. Daha sonra, iddia edilen görüntü metal üzerine çizildi ve daha sonra bir asit veya oyma işlemine batırıldı. Böylece çizim, ustanın herhangi bir ağır el emeği harcamadan tabağa "kemirdi".
Binici ve at için bu zırh, Wallace koleksiyonunun bir "vurgusu" veya daha doğrusu "incisi" olarak kabul edilir. Belki de Almanya'dan bir silah ustası olan Ulrich Rambs tarafından yapılmıştır, Landshut, c. 1480 Malzemeler ve teknolojiler: demir, düşük karbonlu ve orta karbonlu çelik, deri, keçe, kanvas, ahşap ve bakır alaşımı: ondülasyon, perforasyon, çentik açma, kabartma, gravür, gravür. Bir kişi için zırhın kütlesi 27,161 kg'dır. Bir atın zırhının ağırlığı 30,07 kg'dır. (c) Wallace Mütevelli Heyeti Toplantısı, Londra
Bu, bugünkü ziyaretimizi sonlandırıyor, ancak bu koleksiyondan birkaç tane daha tamamen benzersiz zırhı incelemeye devam edeceğiz.
Not Yazar ve site yönetimi, iletişim departmanı başkanı Kathryn Havelock tarafından temsil edilen Wallace Toplantısı Mütevelli Heyetine, koleksiyonun fonlarından malzeme ve fotoğrafları kullanma fırsatı için derin şükranlarını sunmak istiyor.
Devam edecek ...