Eski Yugoslavya’daki savaş suçlarını soruşturan Lahey’deki Uluslararası Ceza Mahkemesi, Sırbistan ve Hırvatistan'ın Bosna Savaşı'nda karşılıklı olarak soykırım suçu işlemediğine hükmetti.
Yugoslavya’nın dağıldığı dönemde 1992-1995 yılları arasında Bosna Hersek’te gerçekleşti. Nüfusun yüzde 44’ünü Müslüman Boşnakların, yüzde 31’ini Ortodoks Sırpların, yüzde 17’sini Katolik Hırvatların oluşturduğu ülkede 1992 yılında yapılan referandumdan bağımsızlık kararı çıktı. Ancak Sırplar kararı boykot etti ve kendi cumhuriyetlerini kurdu. Bosnalı Sırplar Slobodan Miloseviç’in başkanlığındaki Sırbistan hükümetini ve Yugoslav yönetimini de arkalarına alarak Bosna Hersek’e saldırdı.
UCM, daha önce Srebrenitsa’da 8 bin Bosnalı erkeği katleden Sırpları bu katliamdan da aklamıştı. UCM son hükmünde Hırvatları da Sırplara karşı soykırım suçlamasından akladı.
UCM’nin Slovak Başkanı Peter Tomka, Sırplar ve Hırvatlar arasında savaş sırasında karşılıklı ‘birçok suç’ işlendiğini belirtse de iki tarafın da amacının ‘soykırım’ olmadığını söyledi. Tomka, “Tüm nüfusu yok etme amacı yoktu. Bu iki ülkeye karşı da ispatlanamadı” dedi.
Vukovar ve Krajina
Dava, Hırvatların 1991’de, Sırpların Vukovar kasabası ve çevresinde soykırım yaptığı iddiasıyla UCM’ye başvurmasıyla başladı. Ardından Sırplar da Hırvatların 200 bin Sırp vatandaşı sürdüğünü iddia ederek karşı dava açtı.
1991’de Hırvatların Yugoslavya’dan kopmasıyla başlayan savaş 4 yılda 20 binden fazla can alırken, Sırp güçler savaşın başında 3 ay içinde Vukovar ve çevresine saldırmıştı. Kasaba tamamen yıkılırken, 10 binlerce Hırvat evlerinden kaçmaya zorlandı. Vukovar kuşatmasından 4 yıl sonra Hırvat ‘Fırtına Gücü’ Sırpların yaşadığı Krajina’yı bombaladı. 20 bin Sırp evlerinden kaçtı.