Duydun mu Filmler şimdi berbat durumda . Son zamanlarda tiyatroda kendinizden memnun kaldıysanız yanılıyorsunuz demektir. Devam, franchise ve sığ bombalama dışında hiçbir şey yok. Dışardaki şaşırtıcı filmler hariç, ama kim bok verir ki, Amirite?
Filmlerin artık "sadece korkunç" olduğu iddia, eleştirmenler arasında popüler bir konudur. Kısmen, filmleri ayırmak ve kusurlarını bulmak çok eğlenceli. CinemaSins , Nasıl Sona Ermiş Olmalı ve Dürüst Treyler gibi bir dizi filmde düşünmediğiniz şeyleri işaret ediyor ve herkes biraz kıkırdama sahip. Filmler, yüzlerce insanın karar verdiği çok büyük, karmaşık projeler olduğundan onları mükemmel hale getirmek mümkün değildir. Bu seriler asla materyal için eksikliği yoktur.
Sonra daha ciddi film eleştirmenleri var. Rotten Domates ve Metacritic gibi film inceleme sitelerine katkıda bulunan türler büyük oranda saçmalık , bu arada). Bu insanlar için, en son süper kahraman blockbuster'ı görmek için dışarı çıkmak, zor bir günün ardından işe yaramaz bir muamele değil. Zor bir günün eseri. Büyük franchise'ları izlemek ve devam ettirmek zorundaysanız, işiniz olduğu için, eğlenceli bir deneyimden ziyade dayanılmaz derecede yorucuyormuş gibi hissedebilirsiniz.
Beğen ya da beğenmesin, bu insanlar tattırıcılardır. İlk önce bir film izlemeye başlayan ya da görüşleri en çok izlenen kişiler onlar. Ve birkaç istisna dışında hepsinin filmleri olumsuz bir şekilde izlemesi yatkındır. İnsanlara inanmaya başlamadan önce, ne kadar saçmalık oldukları hakkında sadece canlı bir sohbet için film izleyen insanları duyabilirsiniz.
Her şey yolunda gidiyorlar.
Filmlerin daha "gün içinde" daha iyi olması konusunda spekülasyon yapmak istemiyorum çünkü keyfi, nostalji ile renklendirilmiş ve işe yaramıyor. Artı, bu filmler hala var. Orijinal Star Wars veya Ghostbusters filmlerinin gişe satışları yaptığı günleri kaçırırsanız, onları izlemeye devam edebilirsiniz. On beş değişik remasterlenmiş düzenlemede onları satın almanın, indirmenin veya akış yapmanın yüz yolu var gibi. Git bir tane bul.
Bununla birlikte, yaratıcılığınızı, özgün hikayenizi, yıldız diyalogunuzu ve görkemli görsellerinizi uçurduğunuz harika bir new filmi izlemek istiyorsanız, tahmin edin ne oldu? You can do that, too . Orada tons müthiş film var. Pek uyarılamayacak kadar çok kişi var.
2016 filmleri için hayal kırıklığı yaratan bir yıl olarak nitelendirildi, çünkü Batman v. Superman , Suicide Squad, Ghostbusters ve Warcraft gibi şeyler var. Bu filmlerin her birinin some avantajı olduğu andan uzak duracağız ve The Room -trenal tren kazalarından bazıları gibi sizi inanmaya götürecek çok uzak bir sesle. Bunlar çok panned. Yeterince adil.
Bununla birlikte, 2016'da da ortaya çıkan bazı filmlere bir göz atalım. Sadece karşılaştırma eğlencesi için, Metacritic derecelendirmelerinin yanı sıra genel gişelerde de fırlatacağım.
10 Cloverfield Lane
Metakritik: 76
Global Box Office: $ 106M (15 milyon ABD doları bütçe)
Cloverfield franchise'indeki ikinci taksit (bunu bile diyebilirsiniz), bu film büyük ölçüde John Goodman'ın pants-wettingly terrifying bir klostrofobik korku düzenlemesine odaklanmaktadır. Filmin kutuplaşması, kutuplaşma biten dizilimine rağmen modern bir filmdeki en dikkat çekici gerilimin bazılarını içeriyor. Ucuz atlama korkuları, grody zombi veya iblisler ve korkunç karakterler üzerinde odaklanan korku filmi. Her birinden biraz var, ama ilk Cloverfield (kendi Cloverfield umursamayanları bile, bu çarpıcı bir girişti.
Bir yan not olarak, Cloverfield franchise'inin üretimi, filmin kendisinden neredeyse daha ilginçtir. Her yeni film (ve yolda bir üçüncü var ), Twilight Zone -eskin değil- tamamen paylaşılan evrende bağımsız bir film. Yapımcı JJ Abrams onları "eğer" hikayelerini anlatıyor ve onlara tek bir süreklilik denenecek bir deney yapılmasına olanak tanıyor. Bu stupidly heyecan vericidir. Başarılı olup olmadığı görülecektir, ancak Cloverfield düşük bütçeli, deneysel filmler ve kavramsal bilimkurgu dönüşümü için bir gemi olabiliyorsa, ben de o bok hakkında herkese sahibim.
Arrival
Metakritik: 81
Globabl Box Office: 197 milyon ABD doları (47 milyon ABD doları bütçe)
Kavramsal bilimsel kurgudan bahsetmişken, Arrival lanet olası bir zeki. Bu, tamamen bağımsız bir filmdir - izleyicilerin franchise-haterslerini memnun etmelidir - iletişim biçimimiz ve zamanın kendisini nasıl algılayışımız hakkında sık sorulan sorular. Hikayenin dünyaca değişen sonuçlarına rağmen, kararlılıkla yalnızca birkaç birbiriyle ilişkili karakter üzerine odaklanmış durumda. Aynı zamanda sade bir şekilde size anlatmaktan ziyade, merkezi öncülünü kullanarak geçiştirir. Bol filmler, derin bir şey saying iyi gelir (sana bakarken, Dark Knight üçlemesi), ancak bu fikrini deneyimlemenize yardım ederek o fikri anlaman çok az şey. Arrival birkaç Oscar adayı aldı ve bir ödül kazandı ve hepsi de haklıydı .
Kubo ve İki Tel
Metakritik: 84
Global Box Office: $ 69M (60 milyon ABD doları bütçe)
Tek başına animasyon için Kubo and the Two Strings , bütün gün gidebilirdim. Stop-motion animasyonu, (Tim Burton ya da Henry Selick olmadığı sürece) ilk Toy Story'den bu yana CGI filmleri lehine büyük ölçüde kabul edildi, bu nedenle kullanılan ortamın bir zevk olduğunu görüyoruz. Bununla birlikte, bunun tamamen durdurma hareketi olmadığını düşünmek için affedilirsiniz. Bu filmi ilk kez izledikten sonra oturduk ve bu dünyayı hayata geçirmek için yapılan animatronik, model ve setleri gösteren on beş dakikalık bir belgesel izledik. Aslında Lord of the Rings üçlemesinin bu yana yaptığı bir ustalıkla şaşkınlık çekmemiştim.
Yeterli olmasa da, Kubo nefis bir folklor hikayesidir. Sonuçta, tek bir aileyi ve iç mücadelelerini merkez alan harika bir macera hikayesi. Kubo , basitçe "ailenin ve sevginin hepsini fetheder" in yorgunluğunu atmaktan ziyade, ailenin sadece en büyük müttefiki değil, en kötü düşmanınız olabileceğini göstermeye cesaret ediyor. Ortaya çıkan öykü, sevdirdiği kadar acı vericidir.
Zootopia
Metakritik: 78
Global Box Office: 1.023 milyar dolar (150 milyon ABD doları bütçe)
Çocuklar daha iyi filmleri hak ediyor. Yeğeninizle birlikte özel bir bok parçası olan çöpleri bir araya toplamak zorunda kaldınız mı her seferinde kendinize söylemiştiniz ve gençken daha önce yaşadığınız klasik klasik çocuklara sahip olmadığınızı ikna ediyorsunuz. Evet, var. İşte onlardan biri. Zootopia eleştirmenlerin beğenisini kazandı (ve Oscar'da En İyi Canlandırma Uzun Metraj Filmi'ni aldı).
Film, çeşitli önyargı türleri üzerine bir yorum olarak nitelendirildi ve öyle, ama bu aynı zamanda büyük bir aşırı basitleştirme. Film, zorbalığa uğradı ve küstahlarınızla köprüler kurma-toplumun sizi istemediği halde bile rüyalarınızı nasıl takip edeceğinizi ve hatta başkalarının zihin ve bedenlerini kontrol etme konusuna kısaca değiniyor kavramlarıyla ilgileniyor. Gelecekte muhtemelen Zootopia bakacağız ve Mulan'da yerleşik cinsiyetçiliği veya The Lion King siyasi suikast fikrini incelediğimizde, çok ciddi bir konuyu ele aldığı derin konularla soluk alacağız. Cidden mi. That’s bir çocuğun filminde mi ?!
Bunlar sadece şahsen izlediğim 2016 filmleri. Jungle Kitabı, Yeşil Oda, Hail Caesar !, Moana, Bulgu Dory ve The Nice Guys. gibi filmleri The Nice Guys. Bunlar sadece yıl boyunca tek başıma karşılaştıklarım. Moonlight, La La Land, ve Manchester by the Sea. içeren En İyi Film adaylarının yarısına da ulaşmak istiyorum Manchester by the Sea. Ve sağa! Zaten Mart ayı! Bu yüzden, A Cure for Wellness, Get Out, ve John Wick: Chapter 2 A Cure for Wellness, Get Out, eklemeliyim John Wick: Chapter 2 , 2017 için listeme. Lanet olsun, saati nereden bulabilirim?
Ve, bu şekilde, gördüğüm tüm büyük gişe rekorları kıran ve / veya süper kahraman filmlerine bile dokunmuyor. Ben Marvel fanboy'um, tabii ki Captain America: Civil War sevdim Captain America: Civil War ve Doctor Strange , ancak 2016'nın genel olarak süper kahraman filmleri için oldukça zayıf bir yılı olduğunu kabul ediyorum. Ancak Deadpool inanılmaz derecede nasıl olduğu hakkında konuşabilir miyiz? Sadece kendi vasıflarıyla değil, aynı zamanda onun yapıldığı gerçeği mi? Oh, ve en sevdiğim Star Wars filmlerinin çoğunun Star Wars taraftar listesinin üst kademesine çekilen Rogue One unutmayalım.
Ve bir kez daha 2017 ayak parmaklarına basabilirsek, Logan god. damn. incredible. god. damn. incredible. god. damn. incredible. On yıllar boyu süren süper kahraman bayiliklerine bir gerekçe olsaydı, iki cinsten, 17 lanet olası yıl boyunca izlediğimiz o bağırsak kırıcı film olur. Oh, ve Lego Batman , muhtemelen şimdiye kadar yapılmış en hayransever sadık Batman filmlerinden biridir.
Şimdiye dek bu makalede, 1 Ocak 2016'dan bu yana piyasaya çıkan ve muhtemelen harika harika filmlerden oluşan 20 film adlandırdım. Eğer orada bir something bulamazsan maybe that’s your own fucking fault .
Belki de sorun, iyi filmlerin bulunması değildir. Belki eleştirmenler, eleştirmenler ve koltuk yorumcuları really üzgündür ki, iyi olduklarını düşündükleri filmlerin büyük parası olmamasıdır. Kubo , pazarlama dahil olduğunda, muhtemelen kaybetmiş para anlamına gelen üretim bütçesini zar zor veriyor. Arrival , sadece ABD'de yapılan Doctor Strange dünya çapında daha az yapıldı. Adalet nerde?
İşte korkunç bir ders: Filmler adaletten para kazanmıyor. İnsanları koltuğa oturtmak için para kazanıyorlar. Ve dünyayı nasıl görmek isteyebileceğinizin aksine, çoğu koltuk keyifli bir şey izlemek isteyen biri tarafından doldurulur.
Ve neden onlar olmamalı? Ortalama sinemaseverlerin bir işi var. Besleyecek çocukları var. Ve eğlenelim. Bazıları (en çok ?!) sadece oturup, zor bir haftanın çalışmasından sonra hoşlandıkları bir şeyi seyretmek istiyorlar. Aptalca veya eğitimsiz oldukları için "zihinsel" bir şey izlemek istemiyorlar. Yorulduklarından basit ve keyifli bir şey izlemek istiyorlar. Zira tüm beyin gücünü roket tasarımı veya birisinin kırık kemiklerini iyileştirme haftasında harcıyorlardı ya da belki sadece TPS raporları yazıyorlardı, ancak bunlar someone için önemlidir. İş bitince, belki de onlardan keyif aldıkları şeyleri izlemek istiyorlar, bu on yılın ellinci kahramanlığı için sinema sanatının tümünü destekleyen bir şey değil.
Neyse ki, herkes için filmler var. Kötü olanların yanında iyi filmler bulunur. Maske Sonası, Deuce Bigalow European Gigolo ve ilk Fantastic Four filmimiz olan yıl, Serenity, Sin City, ve Batman Begins. Neyse ki, sonuncusu birincisinden çok daha fazla hatırlama eğilimindeyiz, ama hepsi aynı anda gerçekleşti.
Ortalama filmlerin hala eskisinden daha iyi olduğu bir noktaya geliyoruz. Civil War ya da Doctor Strange demirbaş süper kahraman ücreti olarak eleştirmek adil olabilir (şahsen, katılmıyorum, ancak perspektife saygı gösterebilirim). Ama kuşkusuz Catwoman ya da Daredevil. bile daha iyi Daredevil.
Cehennem, Punisher: War Zone oturmaktan daha çok Suicide Squad Ghost Rider: Spirit of Vengenance izlemeyi tercih ederim Punisher: War Zone veya Ghost Rider: Spirit of Vengenance . 2016 yılının kötü filmleri hikayelerini anlatmakta başarısız olsalar bile, en azından anlatıla- rında ve teknik olarak uygun olmayan muadilleriyle aynı şekilde muhteşem bir başarısızlık göstermezler. Belki keşke Batman v. Superman daha tutarlı bir plana sahip olsaydı, fakat en azından bir CGI Satan kuklası olmazdı.
Filmler hakkında aşırı derecede negatif olduğumu anlıyorum. Gerçekten yaptım. Otoparkta saatler boyunca beni rahatsız eden, sadece bir filmi totally ruined eden saçmalık saçmalığa maruz kalan adam oldum. Cehennem, belki eleştiri kültürünün film yapımcılarını daha da iyi olmaya yönlendiren ve muhtemelen kaçmalarına izin vereceğimiz basit kusurlardan kaçınan şeydir.
Bununla birlikte, belli bir noktada gerçeği kabul etmek zorundayız: Filmler iyi. Gerçekten iyi. Onlara yetişemediğimiz so many good movies var. Muhtemelen geçen senede görmeyi düşündüğünüz daha iyi filmleri unuttunuz, aynı zaman dilimi içinde gerçekten de kötü filmler bulunduğunu unuttunuz.
Eleştirmeyi bırakma. Sorun yok. Ben de yaparım. Fakat, süper kahraman filmlerin sonraki filmi nasıl ayarladığı veya filmdeki CGI'nın nasıl kullanıldığına dair rantlarınız arasında bir süre daha yetişmek için çok güzel sanatların olması muhteşem lüksünü tanımak için bir dakikanızı ayırın.