Curia - Curia
Antik Roma'daki Curia ( Latince çoğul curiae ) , sonunda 30 olan vatandaşların orijinal gruplarından birine atıfta bulundu ve daha sonra her Roma vatandaşının bir kişiye ait olduğu varsayıldı. Başlangıçta büyük olasılıkla daha geniş yetkilere sahip olsalar da, Cumhuriyet'in sonunda sadece birkaç amaç için toplandılar : hakimlerin seçimini imperium ile onaylamak, rahiplerin yerleştirilmesine , vasiyetlerin oluşturulmasına tanık olmak ve bazı şeyleri gerçekleştirmek için evlat edinme .
Terim, daha geniş bir şekilde , kamusal, resmi veya dini konuların tartışıldığı ve kararlaştırıldığı bir meclis , konsey veya mahkemeyi belirtmek için kullanılır . Diğer amaçlar için daha küçük curiae vardı. Curia kelimesi , özellikle senatonun toplanma yerlerini ifade etmeye de geldi . İtalya'nın diğer kasaba ve şehirlerinde de benzer kurumlar vardı.
Kökenleri
Curia kelimesinin , "erkeklerin bir araya gelmesi " anlamına gelen Eski Latince coviria'dan türediği düşünülmektedir ( ortak- , "birlikte" = vir , "erkek"). Bu anlamda, kamusal veya özel herhangi bir toplantıya curia denilebilir . Roma curiae'ye ek olarak, Latium'un diğer kasabalarında curiae olarak bilinen oylama meclisleri vardı ve İtalya'nın diğer bölgelerinde de benzer kurumlar vardı. Cumhuriyet döneminde, İtalyan ve eyalet belediyeleri ve kolonilerinde yerel curiae kuruldu . Gelen emperyal zamanlarda , yerel hakimler genellikle olarak da bilinir hale geldi belediye senatoları tarafından seçildi Curiae . Uzantı olarak, curia kelimesi sadece bir toplantı değil, aynı zamanda bir toplantı evi gibi bir meclisin toplanacağı yer anlamına da geldi.
Roman Curiae
Roma döneminde "curia" nın iki temel anlamı vardı. Başlangıçta comitia curiata'nın servislerine uygulandı . Bununla birlikte, zamanla isim, çeşitli enkarnasyonlarında kralların zamanından MS yedinci yüzyılın başına kadar Roma senatosunun toplantılarına ev sahipliği yapan senato binasına uygulandı .
Comitia Curiata
Roma'daki en önemli merak, birlikte comitia curiata'yı oluşturan 30'du. Geleneksel olarak krallara atfedilen Romulus , Ramnes, Tities ve Luceres tarafından kurulan üç kabilenin her biri on curiae'ye bölündü. Teoride, her gens (aile, klan) belirli bir curia'ya aitti, ancak bunun Roma tarihi boyunca kesinlikle gözlemlenip gözlemlenmediği belirsiz.
Her curia'nın , Romulus zamanında Romalılar tarafından kaçırılan Sabine kadınlarından bazılarının isimlerinden türetildiği söylenen ayrı bir adı vardı . Bununla birlikte, bazı curiae isimlerini belli bölgelerden veya isimsiz kahramanlardan aldı. Curiae, Roma'daki belirli mahalleleri temsil edecek şekilde muhtemelen coğrafi olarak oluşturulmuştur, bu nedenle curia bazen " koğuş " olarak çevrilir . Acculeia, Calabra, Faucia, Foriensis, Rapta, Veliensis, Tifata ve Titia dahil olmak üzere 30 curiae'nin sadece birkaç adı korunmuştur .
O iddia plebleri Curiæ üyeleri veya yalnızca bakmakla yükümlü olduğu değildi ( istemciler ) ait patrisyenler oy hakkı kabul edildi ve not açıkça çelişen Dionysius'un da tarafından reddedilen Bu argüman Mommsen .
Her curia kendi vardı Sacra olarak bilinen üyeleri, hangi, curiales, kendi ayin ve törenlere ile Curia devlet ve diğer tanrılar özgü tanrıları tapıyorlardı. Her curia'nın bir buluşma yeri ve curia'nın adını taşıyan ibadet yeri vardı. Başlangıçta, bu basit bir sunak, daha sonra bir sacellum ve son olarak bir buluşma evi olabilirdi.
Curia'ya , her zaman en az 50 yaşında olan ve ömür boyu seçilmiş bir curio (çoğul, curiones ) başkanlık ediyordu . Merak, curia'nın dini işlerini üstlendi. Flamen curialis olarak bilinen başka bir rahip ona yardım etti . 30 curiae, comitia curiata'yı oluşturmak için toplandığında , MÖ 209'a kadar her zaman bir aristokrat olan bir curio maximus tarafından yönetiliyorlardı . Başlangıçta, curio maximus muhtemelen meraklılar tarafından seçildi , ancak daha sonraki zamanlarda halk tarafından seçildi . Her curia'ya bir lisans veren katıldı ; Bir montaj ait comitia curiata otuz lictors katıldı.
Comitia curiata denilen bir yasa geçirerek hakimlerin seçildiğini doğruladı yönünde oy lex curiata de imperio . Ayrıca rahiplerin yerleştirilmesine, evlat edinmelerine ve vasiyetlerin oluşturulmasına da tanık oldu. Pontifex Maximus Bu törenlerde başkanlık olabilir. Meclis , komitia centuriata'nın kurulmasından önce muhtemelen çok daha fazla yetkiye sahipti ve bu , sıralı meclisin orijinal işlevlerinin çoğunu kademeli olarak üstlendi.
Senato Binası
Roma Krallığı'ndan bu yana, Roma senatosunun buluşma yeri curia olarak biliniyordu . Orijinal buluşma yerinin Romulus ve Sabinlerin Romulus (geleneksel olarak M.Ö. 753-717) hükümdarlığı sırasında kollarını bıraktıkları yere inşa edilmiş bir tapınak olduğu söyleniyordu . Senato kurumu her zaman Romulus'a atfedildi; İlk senatonun 100 üyeden oluştuğu söylense de, kesin olarak adlandırılabilecek en erken sayı 300'dür, muhtemelen üç kabile ile bağlantılı ve ayrıca Romulus'a atfedilen 30 curiae.
Curia Hostilia
Orijinal tapınak ateşle yıkıldıktan sonra, yerine Roma'nın üçüncü Kralı Tullus Hostilius (geleneksel olarak M.Ö. 673-642'de hüküm sürdü) tarafından yeni bir toplantı evi kondu. Curia Hostilia kuzey ucunda durdu comitium , comitia curiata ve diğer Roma meclisleri bir araya geldi ve dört boyunca yönlendirilmiş olan kardinal noktaları . 500 yılı aşkın hizmetten sonra bina, diktatör Lucius Cornelius Sulla tarafından M.Ö. 80 yılında restore edilmiş ve genişletilmiştir . Sulla, senatonun üyeliğini 300'den 600'e ikiye katlayarak, Curia Hostilia'nın orijinal yönelimini koruyan , ancak daha güneye komisiyuma kadar uzanan daha büyük bir bina gerektirdi . MÖ 52'de, Publius Clodius Pulcher'in öldürülmesinin ardından müvekkilleri , diktatörün oğlu Faustus Cornelius Sulla tarafından yeniden inşa edilen senato binasını ateşe verdi . Bu yeniden yapılanmanın ardından binaya Curia Cornelia adı verildi .
Curia Julia
Sulla'nın senatoyu 300 üyeden 600 üyeye genişletmesinden bir nesil sonra, Jül Sezar üyeliğini 900'e çıkardı ve daha büyük bir toplantı evinin inşasını gerektirdi. Curia Cornelia yıkıldı ve kısa bir süre 44 M.Ö. ölümünden önce, Sezar olarak tanınan yeni binanın inşaatına başladı Curia Julia . Bu yapı, komitiumun çoğunu kapladı ve biraz kuzeybatıya işaret eden önceki kürenin orijinal yönünü terk etti. Binada, hakimler için bir papaz odası ve bir tarafında mermer bankların bulunduğu büyük bir merkezi salon bulunuyordu. Bir tarafta bir de plak ofisi vardı. Bina, Sezar'ın torunu Octavianus , gelecekteki imparator Augustus tarafından MÖ 29'da tamamlandı, ancak senatonun kendisini eski sayısı 600'e düşürdü.
MS 94'te Curia Julia , Curia Hostilia'nın eski yönünü de restore eden imparator Domitian tarafından Sezar'ın orijinal planı doğrultusunda yeniden inşa edildi . Bina 283 yılında Carinus döneminde çıkan yangında hasar görmüş ve halefi Diocletian tarafından tekrar restore edilmiştir . Roma Senatosundan en son MS 600'de bahsedilmiştir. 630'da Papa Honorius , senato binasını , yapıyı tam yüksekliğinde koruyarak Sant'Adriano al Foro kilisesine dönüştürdü . 1923'te kilise ve bitişiğindeki bir manastır İtalyan hükümeti tarafından satın alındı. Bina, orijinal Roma mimarisini ortaya çıkarmak için çeşitli ortaçağ eklemeleri kaldırılarak 1935'ten 1937'ye kadar restore edildi.
Curiae Veteres
Curiae Veteres otuz erken mabediydi Curiae . Her iki tarafından tartışılmıştır Varro tarafından Tacitus'tan bir noktası olarak bahseder Palatine pomerium arasında Roman quadrata . Bu türbenin Palatine Tepesi'nin kuzeydoğu köşesinde olması muhtemeldir . Kalıntıları muhtemelen Clementina Panella tarafından yapılan kazılarda tespit edilmiştir . Cumhuriyet devam ederken, curiae Curiae Veteres'te rahatça buluşamayacak kadar büyüdü ve yeni bir buluşma yeri olan Curiae Novae inşa edildi. Curiae'den birkaçı , belirli dini yükümlülükler nedeniyle Curiae Veteres'te buluşmaya devam etti .
Belediye merakı
Roma İmparatorluğu'nda bir belediye meclisi, bir curia veya bazen bir ordo veya boule olarak biliniyordu . Böyle bir yönetim organının varlığı, bağımsız bir şehrin işaretiydi. Belediye başkanları ortak karar aldı ve onların üyeleri olan dekurionlar ömür boyu oturdular. Sayıları şehrin büyüklüğüne göre büyük farklılıklar gösteriyordu. Batı İmparatorluğu'nda yüz ortak bir sayı gibi görünüyor, ancak Doğu'da Atina Boule modeline göre beş yüz adetti. Ancak, dördüncü yüzyıla gelindiğinde, merakla ilgili görevler külfetli hale geldi ve tüm mevkileri doldurmak zordu; genellikle adayların aday gösterilmesi gerekiyordu. İmparator Konstantin, Hıristiyanları curiae'de hizmet etmekten muaf tuttu, bu da birçok zengin paganın bu görevlerden kaçmak için rahip olduklarını iddia etmesine yol açtı.
Diğer merak
Bir yönetim organı olarak curia veya böyle bir organın buluştuğu mahkeme kavramı, hem laik bir kurum olarak hem de kilisede orta çağa kadar devam etti.
Ortaçağ Curiae
Ortaçağda, bir kralın mahkemesi, kralın baş kodamanlarından ve meclis üyelerinden oluşan curia regis olarak biliniyordu . İngiltere'de, curia regis kademeli olarak Parlamento haline geldi . Fransa'da, curia regis veya Conseil du Roi , terim yavaş yavaş yargı organına uygulandı ve on dördüncü yüzyılda kullanım dışı bırakılarak on ikinci yüzyılda gelişti.
Roma Katolik Kilisesi
Modern kullanım
Avrupa Adalet Divanı resmi ambleminin içinde (romen senaryodaki) "Curia" kullanır.
Curia terimi , ayrılmış siyasi konumlar (ayrılmış koltuklar) sistemindeki ayrı seçim kolejlerini ifade edebilir , örneğin Asefat HaNivharim'in üçüncü seçiminde (1931) Filistin'in İngiliz mandası sırasında Aşkenazi Yahudileri için üç curiae vardı . Sefarad Yahudileri ve Yemenli Yahudiler için .
Amerika Birleşik Devletleri Yüksek Mahkemesinde, bir davaya ilgi duyan bir üçüncü taraf, amicus curiae olarak bir brifing verebilir .
Ayrıca bakınız
Referanslar
daha fazla okuma
- Bond, Sarah E. 2014. “Curial Communiqué: Memory, Propaganda, and the Roman Senaate House” In Aspects of Ancient Institutions and Geography: Studies in Honour of Richard JA Talbert. Impact of Empire, 19. Lee L. Brice ve Daniëlle Slootjes tarafından düzenlenmiştir. Leiden: Brill, 84-102.
- Crofton-Kızak, Lissa. 2018. "Aeneid 7'deki Curia" Illinois Klasik Çalışmaları 43.1.
- Gorski, Gilbert J. ve James E. Packer. 2015. Roma Forumu: Bir Yeniden Yapılanma ve Mimari Kılavuz. New York: Cambridge University Press.
- Heinzelmann, Michael. 2011. "Roma'daki S. Maria Antiqua İmparatorluk Binası Kompleksi: Domitian'ın Eksik Bir Senato Binası mı?" Anales de Arqueología Cordobesa , 21-22: 57-80.
- Millar, Fergus. 1989. “Orta Cumhuriyet Dönemi Roma'da Siyasi Güç. Curia mı yoksa Comitium mu? " Roman Studies LXXIX, 138-150 Dergisi.
- Santangeli Valenzani, Riccardo. 2006. "İktidarın Yeri ve Anısı: Sezar'ın Curia ve Forumu." In Batı Kültüründe Julius Sezar. Maria Wyke tarafından düzenlendi. Oxford: Blackwell, 85-94.


Curia hakkında kütüphane kaynakları|
- Encyclopædia Britannica (11. baskı). 1911. .