Mart ayı başlarında, BM genel kurulu Rusya’nın Ukrayna’yı işgalini kınayan bir kararı kabul ettiğinde , 35 ülke çekimser kaldı. Afrika , Asya ve Latin Amerika’daki bu ülkeler, kimisi tarihi, kimisi ekonomik, kimisi siyasi olmak üzere kendi nedenleriyle tarafsız kalmayı seçtiler. Tarih boyunca tarafsız ülkeler gibi, bunu yapmanın artılarını ve eksilerini dikkatlice tartmış olacaklar.
Tarih boyunca bazı ülkeler kendi güvenlikleri için tarafsız kalmayı tercih ederken, bazıları bunu yapmanın avantajlarını gördü. Bu, özellikle, ilk uluslararası tarafsızlık yasalarının Avrupa’da ortaya çıkmaya başladığı 19. yüzyılda geçerliydi. Yeni Zelanda’daki Auckland Üniversitesi’nde tarih profesörü olan Maartje Abbenhuis, dünyanın büyük güçleri bir dizi maliyetli savaşa çekilmekten kaçınırken “tarafsızlık çağının” nasıl doğduğunu açıklıyor. Ancak tarafsız kalarak, İngiltere ve Hollanda gibi ülkeler de dünyanın diğer bölgelerini sömürgeleştirmeye konsantre olabildiler. Abbenhuis, “İngiliz imparatorluğunun zenginliği, Avrupa’da mümkün olduğunca az savaş ve denizaşırı genişleme politikasıyla büyüdü” diyor.
Bugün Hindistan, Ukrayna üzerinde hassas bir denge kurmaya çalışan ülkelerden biridir. Yeni Delhi’deki Jawaharlal Nehru Üniversitesi’nde diplomasi ve silahsızlanma profesörü olan Swaran Singh, Hindistan’ın konumunu proaktif tarafsızlık olarak nitelendiriyor . Örneğin, Rusya, Ukrayna ve ABD ile diplomasi yaparak ve çatışmanın başlangıcında Hintli ve diğer yabancı uyrukluları kurtararak “Hindistan çatışmayla hiçbir ilgimiz olmadığını söylemiyor, ancak çok proaktif” diyor.
Singh, Hindistan’ın tarafsızlığının, soğuk savaş sırasındaki bağlantısızlık tarihine dayandığını ve bunun daha sonra Hindistan’ın mümkün olduğu kadar çok ortaklık kurmaya çalıştığı bir çoklu uyum politikasına dönüştüğünü açıklıyor. Artık Hindistan’ın hem ABD hem de Rusya ile yakın bağları olduğuna göre, Singh bir “maliyet-fayda analizi yaptığını ve proaktif tarafsızlığın minimum maliyetle maksimum fayda sağladığını hissettiğini” açıklıyor.
Ancak tarafsızlık, insani destekten barışı sağlamaya yönelik diplomatik çabalara kadar sorumlulukları da beraberinde getirir ve ülkeler savaş sırasında da fikirlerini değiştirebilirler.