Tom Clancy – Kızıl Fırtına Kitabının Özeti
Nizhnevartovsk, SSCB
Batı Sibirya’da yıldızlarla dolu, berrak bir gecede hızla, sessizce ve kararlılıkla ilerliyorlardı. “Azınlık” diye tanımlanan gruptandılar. Ama bunu dillerinden anlamak imkânsızdı. Çünkü Rusça konuşuyorlardı. Ama belirgin bir aksanla, şarkı söylercesine. Ve bu aksan nedense bölümdeki kıdemli mühendisleri çok eğlendiriyordu. Üçü biraz önce kamyon ve tren manevra yerindeki karmaşık işlerini tamamlamış, yüzlerce yükleme valfını açmışlardı. Grup başkanı Tolkaze’ydi ama önden gitmiyordu. MVD’nin eski çavuşlarından olan iriyarı Rasul öndeydi. Bu soğuk gecede altı kişiyi öldürmüştü bile. Üçünü paltosunun altına gizlediği bir tabancayla. Diğer üçünü ise sadece elleriyle. Küçük grubun yaklaştığını duyan yoktu. Çünkü bir petrol rafinerisi gürültülü bir yerdi. Cesetleri gölgeli, karanlık yerlere bırakmışlardı. Üç adam görevlerinin ondan sonraki bölümünü yerine getirmek için Tolkaze’nin arabasına bindiler. Merkez Kontrol uygun bir biçimde sitenin ortasına yapılmış, üç katlı modern bir binaydı. Buradan her yöne doğru, en aşağı beş kilometre boyunca ayrıştırma kuleleri, depo tankları, katalizör odacıkları ve en önemlisi Nizhnevartovsk’un dünyanın en büyük rafinerilerinden biri olmasını sağlayan geniş çaplı borular uzanıyordu. Binlerce kilometre uzunluğundaydı bu borular. Gökyüzünü, düzensiz aralıklarla yakılan artık gazların alevlen aydınlatıyordu. Etrafa petrolden elde edilen maddelerin pis kokusu yayılmıştı.