Ahlaki entelektüalizm, kötü insan olmadığını, sadece cahil insanlar olduğunu savunan etik ve felsefi bir duruştur. Yani, kim ahlaken yanlış davranırsa, bunu iyinin ne olduğunu bilmediği için yapar. Kendi adına, bunu bilen, her zaman uygulayacaktır; çünkü mutluluğun gerçek yolunun bu olduğunu anlar.
Bu pozisyon Yunan filozof Sokrates tarafından önerildi.fikirleri öğrencisi Platon’un fikirleri üzerinde büyük bir etkiye sahip olan.
Daha sonra ahlaki entelektüalizmin nelerden oluştuğunu detaylandıracak ve bu konuda yapılan eleştirileri sunacağız.
Ahlaki entelektüelizm nedir?
Ahlaki entelektüalizm, etik açıdan neyin adil ve doğru olduğunun bilgisinin, insanın herhangi bir kötülük yapmaması için yeterli olduğunu savunur. Diğer bir deyişle, adil olabilmek için adaletin ne olduğunu bilmek yeterlidirve neyin iyi olduğuna göre hareket etmek için neyin iyi olduğunu bilmek.
Ahlaki entelektüelizmin ilk formülasyonu Sokrates tarafından yapılmıştır.(Yunan filozof tarafından neyin adil olduğunu bilmek olarak tanımlanan) otognozu, insanın doğru davranması için gerekli ve aynı zamanda yeterli bir koşul olarak öneren kişi.
Bu şekilde Sokrates, Kişi iyinin bilgisini edinir edinmez ona göre hareket eder.. Ayrıca bunun tersinin de gerçekleştiğini savunur. Yani, bir kimse ahlaki olarak neyin doğru olduğunu bilmiyorsa, yanlış ve kötü davranacaktır.
Bunu söyledikten sonra, Eğer bir kişi etik olarak yanlış bir eylemde bulunacaksa, bu onun hatası değil, o bilgiye erişmemiş olması olacaktır.. Sokrates’e göre, birinin basit iradesiyle yanlış hareket etme olasılığı yoktu. Bu, özgür iradeyi bir kenara bıraktığı için bir tür determinizme işaret ediyor.
Kökeni ve gelişimi
Ahlaki entelektüelizm, antropolojik ikiciliğe dayanır.insanın iki maddeden oluştuğunu varsayan: fiziksel, yani beden; ve ruha karşılık gelen maddi olmayan. İkincisini herhangi bir dini anlayışın dışında anlamak.
Şimdi, Sokrates için ruh, insanın en önemli parçasıdır; çünkü orası, varlıkların refahının bulunduğu yerdir. Bu esenlik ancak erdemle (doğru olanı yaparak) elde edilebilir.; bu da bilgi yoluyla elde edilir (alimin değil, gerçeğin).
Yani erdemli olmak adil davranışa, bu da mutluluk ve memnuniyete yol açacaktır.
Buna ikna olan ve yurttaşlarının ilgili bir vatandaşı olarak Sokrates, ahlak ve etik üzerine ilk çalışmalardan biri olarak kabul edilebilecek eserde bu temayı geliştirmeye başlar.
Siyasette ahlaki entelektüelizm
Bu noktada şunu belirtmek yerinde olacaktır. Sokrates, düşüncelerinin hiçbirini yazılı olarak bırakmamıştır. Hepsi, öğrencisi Platon’un eserleri sayesinde aşıldı.
Bu önemlidir, çünkü bazı yazarlara göre, siyaset alanındaki ahlaki entelektüalizm teorisinin bazı çıkarımları, öğretmenden çok öğrencinin inançlarına uyar.
Ancak ahlaki entelektüelizmi siyasete ilk sokan kişinin Sokrates olduğu söylenebilir. Peki, bu filozof, neyin adil ve doğru olduğunu bilenlerin hüküm sürdüğü bir yönetim biçimini savundu. çünkü sadece onlar şehir için iyi şeyler sağlayabilirlerdi.
Bunu söyledikten sonra, siyasette ahlaki entelektüalizm, Sokrates’in şu yansımasıyla kendini gösterir:
“Birimiz hasta olduğunda, hangi ilacın hastalığı tedavi etmek için uygun olduğunu belirlemek için aile üyeleri arasında bir oylama önermez. Bunun yerine doktor çağrılır ve uzmanlığına sunulur. Bir bina yapmak istediğimizde nasıl yapılacağına karar vermek için oy vermiyoruz, mimarın kriterlerini dayatmasına izin veriyoruz”.
Sokrates’in merak ettiği şey şudur: “Her şeyin en önemlisi olan kamu yararı ve yasaların uygun şekilde kurulması söz konusu olduğunda, neden herkesin söz sahibi olmasına izin veriyoruz, çoğunluğa boyun eğiyoruz ve buna Kim bilir demiyoruz? ?”. A) Evet, ahlaki entelektüelizm için siyasi işler de uzmanların ellerine bırakılmalıdır.
Daha sonra Platon’un eserinde bu düşünceler sistematik olarak geliştirilir; Bu nedenle, bu yazar, en yeteneklilerden sorumlu bir hükümeti sıkıca savundu. Bilge ve dolayısıyla iyi ve adil olarak, her vatandaşın refahını ve mutluluğunu araması gerekir.
Ahlaki entelektüelizmin eleştirisi
Ahlaki entelektüelizmin ana eleştirilerinden biri bilgi kavramı etrafında döner. Sokrates’in gümüşlediği. Daha fazla bilgi edinmek ya da büyük bir matematikçi olmayı amaçlamadığı iyi bilinir, ancak doğasının ne olduğunu hiçbir zaman netleştirmedi.
Öte yandan, kendi döneminde yaygın olarak kabul görmesine rağmen, Aristoteles’in etik üzerine sonradan gelişen fikirleri, ahlaki entelektüelizmin gölgede kalmasına neden olmuştur.
Sokratik yaklaşımın aksine, Aristoteles, iyilik yapma isteğine özel bir vurgu yaptı.basit bilginin insanın ahlaki olarak doğru davranmasını sağlamak için yeterli olmadığı düşünüldüğünde.
Ahlaki ıstırap: Yapılması gerektiğini düşündüğümüz şey yapılmadığında
İlkelerimize ve değerlerimize aykırı şeyler yapmak zorunda kaldığımızda ahlaki sıkıntı ortaya çıkar. Onu analiz ediyoruz. Devamını oku “
Ahlaki Entelektüalizm: Erdem Bilgide Bulunur girişi ilk olarak Akıl Harikadır’da yayınlandı.