1619'da 20. ve tuhaf zenciler, emeğe aç İngiliz sömürgeciler tarafından yiyecek için satın alındıkları Virginia kıyılarına geldi. Bu tutsak Afrikalıların hikayesi, İngiliz Kuzey Amerika'daki köleliğin hikayesini anlatmakla ilgilenen sayısız bilim insanı ve öğretmen için sahne hazırladı. Ne yazık ki 1619, Amerika'daki Afrika halklarının tarihi hakkında anlamlı bir araştırmaya başlamak için en iyi yer değil. Elbette, 1619'da başlayan anlatılacak bir hikaye var, ama ne köleliği bir kurum olarak anlamamıza ne de Afrika halklarının erken modern Atlantik dünyasındaki karmaşık yerini daha iyi anlamamıza yardımcı olmaya uygun değil. Çok uzun bir süredir, 1619'a odaklanmak, genel kamuoyunun ve bilim adamlarının benzer şekilde daha önemli sorunları görmezden gelmesine ve daha da kötüsü, bizi son derece önemli şekillerde etkilemeye devam eden sorgulanmamış varsayımları sessizce kabul etmesine yol açtı. Tarihsel bir gösteren olarak 1619, öğretici olmaktan çok sinsidir.
İlgili İçerik
1619'un abartılı önemi -hâlâ Amerikan tarihi müfredatında ortak bir demirbaştır- bir gün Amerika Birleşik Devletleri olacak bir yere Afrika'dan bir avuç insanın belgelenmiş ilk gelişini düşündüğümüzde çoğumuzun refleks olarak sorduğumuz sorularla başlar. Amerika. İlk olarak, yeni gelen Afrikalı erkek ve kadınların durumu neydi? Onlar köle miydi? Hizmetçiler mi? Başka bir şey? Ve ikincisi olarak Winthrop Ürdün 1968 klasiğinin önsözünde merak etti, Siyah Üzerine Beyaz , Virginia'nın beyaz sakinleri ne yaptı? düşünmek bu koyu tenli insanlar karaya kürek çekildiğinde ve erzak karşılığında takas edildiğinde? Şok oldular mı? Korkmuşlar mıydı? Bu insanların siyah olduğunu fark ettiler mi? Eğer öyleyse, umursadılar mı?
Gerçekte, bu sorular Amerika'daki Afrikalılar konusuna tarihsel olarak sorumlu bir şekilde yaklaşmayı başaramıyor. Bu soruların hiçbiri yeni gelen Afrikalıları kendi başlarına aktörler olarak görmüyor. Bu sorular aynı zamanda bu insanların gelişinin istisnai bir tarihsel an olduğunu varsayıyor ve on yedinci yüzyılın başlarındaki yaşamın benzersiz zorluklarına faydalı bir ışık tutmaktan ziyade yaşadığımız dünyanın endişelerini ve endişelerini yansıtıyor.
Geçmiş hakkında daha iyi sorular sormamıza yardımcı olabilecek, yanlış yerleştirilmiş 1619 işaretine yönelik önemli tarihsel düzeltmeler var. En açık şekilde, 1619, Afrikalıların bir İngiliz Atlantik kolonisinde bulunabileceği ilk zaman değildi ve Afrika kökenli insanların bir gün Birleşik Krallık'ın bir parçası olacak topraklara damgasını vurup iradelerini ilk kez dayattıkları da kesinlikle değildi. Devletler. Mayıs 1616 gibi erken bir tarihte, Batı Hint Adaları'ndan siyahlar, tütün ekimi hakkında uzman bilgisi sağlayan Bermuda'da zaten çalışıyordu. Ayrıca, İspanyollardan yağmalanan çok sayıda Afrikalının, Sir Francis Drake 1586'da Roanoke Adası'na vardığında komutasındaki bir filoda olduğuna dair anlamlı kanıtlar var. Kuzey Amerika kıyıları, günümüz Güney Carolina'sında. Bu Afrikalılar o yılın Kasım ayında bir isyan başlattılar ve İspanyol yerleşimcilerin bir yıl sonra terk ettikleri yerleşimi sürdürme yeteneklerini etkili bir şekilde yok ettiler. Jamestown'dan yaklaşık 100 yıl önce, Afrikalı aktörler Amerikan kolonilerinin hayatta kalmasını sağladılar ve aynı derecede Avrupa sömürge girişimlerini yok edebildiler.
Bu hikayeler, 1619'un öneminin abartılmasıyla ilgili ek sorunları vurgular. Bu tarihe ve Chesapeake bölgesine ayrıcalık tanımak, hatırladığından çok daha fazla Afrika halkının hafızasını etkili bir şekilde siler. Bu noktadan ileri ve bu yerde anlatı, 500.000'den fazla Afrikalı erkek, kadın ve çocuğun anısını susturuyor Atlantik'i çoktan geçmiş olan kendi isteklerine karşı, çabalarında Avrupalılara yardım ve yataklık ettiler, çeşitli işletmelerde uzmanlık ve rehberlik sağladılar, acı çektiler, öldüler ve - en önemlisi - tahammül ettiler. Sir John Hawkins'in 1560'larda dört köle ticareti seferinin arkasında olması, İngiltere'nin Afrika köleliğine tipik olarak hatırladığımızdan daha fazla yatırım yapmış olabileceğini gösteriyor. On binlerce İngiliz erkek ve kadın, Jamestown'dan önce Atlantik dünyasındaki Afrika halklarıyla anlamlı ilişkilere sahipti. Bu açıdan bakıldığında, 1619 olayları, normalde izin verdiğimizden biraz daha fazla esneme tetikleyiciydi.
1619 hikayesini bir İngiliz hikayesi olarak anlatmak, aynı zamanda tamamen yok sayar. ulusötesi doğa Erken modern Atlantik dünyasının ve rekabet halindeki Avrupalı güçlerin toplu olarak ırksal köleliği kolaylaştırma şekli, diğer her şey hakkında anlaşamasalar ve onlar için savaşsalar bile. 1500'lerin başından itibaren, Portekizce , İspanyolca, İngilizce, Fransızca, Hollandaca ve diğerleri, gelişmekte olan transatlantik dünyasının kaynaklarını kontrol etmek için savaştılar ve Afrika ve Amerika'nın yerli halklarının yerinden edilmesini kolaylaştırmak için birlikte çalıştılar. tarihçi olarak John Thornton 1619'da Virginia'da neredeyse tesadüfen ortaya çıkan Afrikalı erkek ve kadınların Portekiz, İspanya, Hollanda ve İngiltere'yi içeren bir olaylar zinciri nedeniyle orada olduklarını bize gösterdi. Virginia hikayenin bir parçasıydı, ancak radar ekranında bir an oldu.
1619'dan çok fazla yapma konusundaki bu endişeler muhtemelen bazı okuyuculara tanıdık geliyor. Ancak, zaman içinde bu çok özel anı aşırı vurgulamanın en büyük sorunu bile olmayabilirler. 1619'u aşırı vurgulamanın en kötü yanı, o zamandan beri Amerika'da siyahların yaşama deneyimini şekillendirme şekli olabilir. 1619'un 400. yıldönümüne yaklaşırken ve birkaç Afrikalı erkek ve kadının Virginia'ya gelişinin ilk günlerini hatırlamak için zamanlanmış yeni eserler ortaya çıkarken, tarihsel çerçevenin tarihsel anlamı şekillendirdiğini hatırlamak önemlidir. Geçmişi nasıl karakterize etmeyi seçtiğimiz, bugün hakkında nasıl düşündüğümüz ve yarın için ne hayal edebileceğimiz üzerinde önemli sonuçlara sahiptir.
Bu açıdan, 1619 ile perdeyi kaldırmanın en zehirli sonucu, beyaz Hıristiyan Avrupalıları tarihsel sabitler olarak gelişigüzel normalleştirmesi ve Afrikalı oyuncuları Amerikalı olmanın ne demek olduğunu anlama çabasında bağımlı değişkenlerden biraz daha fazlası haline getirmesidir. 1619'u yükseltmek, Amerika'nın bir parçasında oldukça hızlı ve ölümün eşiğinde yaşayan aynı Avrupalıların aslında zaten evlerinde olduklarını zihinlerimizde pekiştirmenin istenmeyen bir sonucunu doğurdu. Ama elbette öyle değillerdi. Avrupalılar yabancıydı. Seçici hafıza, bizi aşağıdaki gibi terimler kullanmaya şartlamıştır. yerleşimciler ve kolonistler İngilizceyi şöyle düşünerek daha iyi hizmet edebileceğimiz zaman işgalciler veya işgalciler . 1619'da Virginia hâlâ Tsenacommacah'dı, Avrupalılar yerli olmayan türlerdi ve İngilizler yasadışı yabancılardı. Belirsizlik hala günün konusuydu.
Bu yeri doğası gereği veya kaçınılmaz olarak İngiliz olarak zaman içinde sabitleme hatasını yaptığımızda, Amerika Birleşik Devletleri'nin embriyonik bir şekilde zaten var olduğu varsayımına zemin hazırlıyoruz. Bu fikrin tartışmasız kalmasına izin verdiğimizde, bu yerin beyaz, Hıristiyan ve Avrupalı olduğu ve her zaman öyle olduğu fikrine sessizce göz yumarız.
Bu, Afrikalıları ve Afrika kökenli insanları nereye bırakıyor? Ne yazık ki, beyaz kalıcılığı yanılsamasını pekiştiren 1619'un aynı sinsi mantığı, siyahların ancak, aslında , anormal, süreksiz ve ancak kendilerini başka birinin kurgusal evrenine uyarladıkları ölçüde tolere edilebilir. 1619'u hatırlamak, hafızaya erişmenin ve Amerika Birleşik Devletleri olacak yerde siyahların erken mevcudiyetini onurlandırmanın bir yolu olabilir, ancak aynı zamanda zihinlerimizde, ulusal anlatılarımızda ve tarih kitaplarımızda siyahların bu ülkelerden olmadığının izlerini taşır. parçalar. 1619 olaylarını yücelttiğimizde, Afrika kökenli insanların yabancı bir ülkede sonsuza kadar yabancı kalmaları için gerekli koşulları oluşturuyoruz.
Bu şekilde olmak zorunda değil. Hatırlanmaya değer bir şeyin 1619'da gerçekleştiğini göz ardı etmemeliyiz. Kesinlikle anlatılmaya değer hikayeler ve hatırlamaya değer hayatlar vardır, ancak tarih aynı zamanda bugünle bağlantı kurmak için geçmişe ses veren anlatılar yaratma alıştırmasıdır. 1619 yılı, 21. yüzyılın yaşam politikasına daha fazla uyum sağlayan insanlar için uzun zaman önce görünebilir. Ancak siyah tarihinin temel hikayesini ve Kuzey Amerika'daki kölelik tarihini uygun bağlamına yerleştirmek için daha iyi bir iş çıkarabilirsek, o zaman belki de biz ve onlar hakkındaki kavramları özselleştirmeyen bir Amerikan tarihini dile getirebiliriz. bu kelimelerin mümkün olan en geniş ve çeşitli anlayışları). Bu oldukça iyi bir ilk adım olurdu ve bugün dünyayı karıştırmaya devam eden zengin ve çeşitli konulara dişlerimizi sokmamızı çok daha kolay hale getirecekti.
Bu hikaye ilk olarak Black Perspectives'te yayınlandı , küresel siyah düşünce, tarih ve kültür üzerine kamu bursu için çevrimiçi bir platform.