Zira bu tür savaşlar büyük çapta değildir, ancak şimdiden biri tezahürlerinin yerel merkezlerini fark edebilir. Son zamanların en önemli bölümlerinden biri olan birçok uzman, Bushehr'da inşaat halinde olan nükleer santral aleyhindeki operasyonu tanıdı. Uzmanlara göre, NPP kontrol sistemine ve istasyonun bilgisayar ağına ciddi zarar veren Stuxnet bilgisayar virüsünün saldırısı sonucu reaktör zarar görebilir. Çernobil felaketinin tekrarlanmasından korkan Basra Körfezi'ndeki Rusya ve birkaç ülke, nükleer santral reaktörünü denetlemek için izin almak için Tahran'a baskı yapıyor. Özellikle, nükleer tesisin asıl durumunu belirlemek için ortak bir Rusya-NATO denetiminin yapılmasını destekleyen Rusya temsilcisi NATO temsilcisi Dmitry Rogozin bu konuda ısrar ediyor.
Birkaç ay önce yapım aşamasında olan bir nükleer tesise çarpan bir virüs dışarıdan istasyona geldi. Bushehr nükleer santralindeki bilgisayar kontrol sistemi internete bağlı değildi, fakat bu yardımcı olmadı. Virüs, personelden veya yabancı işçilerden biri tarafından karakola getirildi ve ağa fırlatıldı, sonuç olarak, İran’ın nükleer programı felç oldu. Birçoğu Stuxnet virüsünün, bu Orta Doğu ülkesinde nükleer programın uygulanması konusunda çok endişe duyan İsrail veya ABD'nin gizli siber bölümleri tarafından yazılmış olabileceğine inanma eğilimindedir.
Yakın gelecekte ikinci en önemli siber savaş eylemi, Wikileaks sitesinde büyük miktarda gizli materyalin yayınlanmasıydı. Bu durumda, bilgisayar korsanlarının kendisi ABD idi. ABD'nin Afganistan ve Irak'ta liderlik ettiği savaşlarla ilgili gizli belgeler ve ardından Amerikalı diplomatların yazışmalarının yayınlanması dünyadaki milyonlarca insanın mülkü oldu. Bu materyallerin yayınlanması, yalnızca özel hizmetler ve ABD hükümeti ile çalışan birçok insanın hayatını tehlikeye atmakla kalmadı, aynı zamanda Amerikan diplomasisine ve ülkenin bütününe de ciddi zarar verdi.
Bu konuyla ilgilenenlerin elinde çok sayıda gizli belgenin ne kadar kolay olduğu ABD'nin bu tür saldırılara karşı savunmasız olduğu ve bu tür verilerin iletimi için yeterli düzeyde koruma sağlayamadığı sonucuna varabilir.
Bu, kar amacı gütmeyen kuruluş Bipartisan Politika Merkezi'nin 2010'in başında yürüttüğü siber savaş eğitimi simülasyonu ile doğrulandı. Operasyonun amacı, ülkeye karşı yoğun bir hacker saldırısı yapıldığında ABD'ye ne olacağını tespit etmekti. “Şok Siber Dalga” denilen deney, nükleer ve konvansiyonel silahların büyük bir cephaneliğine sahip bir ülkenin siber savaşa kesinlikle hazır olmadığı ortaya çıktı. Büyük bir hacker saldırısı durumunda, mobil ve kablolu telefon iletişiminin kablosuz altyapısı ve güç kaynağı sistemi son derece savunmasızdır ve bir gecede bozulabilir, bu da tüm ülkenin ekonomisinin normal çalışmasını engeller.
Deney katılımcılarının 230 bilgisayarları kullanılarak bir siber savaş simülasyonu gerçekleştirildi. Tüm katılımcılar savunma bölümünün çalışanları, güvenlik alanında çalışan özel şirketler, güvenlik kuruluşları ve kamu dernekleriydi, deneydeki katılımcılar ülkenin güç sistemini ve telefon ağını kolayca bozmayı başardı. Saldırı sırasında, kötü amaçlı mobil yazılım, virüs programlarını diğer telefonlara da göndermeye başladı; Sonuç olarak, ağdaki yüke dayanamayan kümelerin tamamı düşmeye başladı. Siber savaşın simülasyonu, yetkin bir saldırının, ülkenin doğusunda yaşayan 40 milyon ABD vatandaşının elektrik kullanmadan başlamasından sadece bir saat sonra bırakabileceğini gösterdi. Bir saat sonra, 60 milyon cep telefonu abonesi, cep telefonlarının sıradan plastik anahtar zincirlerine dönüştüğünü öğrenince şaşıracaktı. Birkaç saat içinde felç finansal dünyanın merkezine - Wall Street'e ulaşacak.
İki Taraflı Politikalar Merkezi'ne göre siber saldırıların planı, saldırının doğrudan yurt dışından değil dolaylı olarak gerçekleşmesidir. İlk olarak, saldırıya uğramış bir ülkede, sıradan kullanıcıların - yasalara uygun vatandaşlarının bilgisayarları virüslüdür ve bundan sonra gerekli sunucular, örneğin Pentagon gibi bilgisayarlardan saldırıya uğramaktadır.
Deneyden sonra konuşan ABD Ulusal Güvenlik Sekreteri Michael Chertoff, ülkenin modern dünyanın bu tür tehditlerinden tamamen korunmadığını ve devletin yakın gelecekte kendi güvenliğini güçlendirmek için tüm önlemleri alacağını itiraf etti. Yetkili, son zamanlarda yurtdışından gelen saldırı sayısının, büyük ölçüde Çin ve ABD dış politikasının rahatsız ettiği Müslüman dünya ülkeleri nedeniyle sürekli arttığını vurguladı.
Gerçekte, bir siber saldırı ancak daha önce mağdur olarak seçilen bir sistemin bireysel kritik noktaları üzerinde toplu bir kolektif etki olması durumunda önemli bir tehdit olabilir. Bu tür tehditler nadiren yalnızca bir anti-sosyal kişiden gelebilir. Gerçek bir siber savaşın en büyük tehlikesini ve ölçeğini ancak hedeflenen siber alıcıların uygulanması için önemli teknik ve insan kaynaklarını çekebilecek tek tek şirketler veya devletlerin hükümetleri tarafından uygulandığı takdirde kabul edeceklerdir. Fakat yine de, İran'daki durumla doğrulanan bu durumda insan faktörü önemli bir faktör olmaya devam ediyor. Sonuç olarak, yazılı kötü amaçlı yazılımın ne kadar benzersiz ve ilerici olduğu önemli değildir, yalnızca bir kişi genellikle sisteme erişimi açabilir veya kapatabilir.
Siber savaş yavaş yavaş dünya çapında giderek daha fazla askeri zihin işgal ediyor. Avustralya Savunma Bakanlığı başkanı Amiral Chris Barry, siyasetçileri ve askerleri bir siber savaşı füze tehdidi yaptığı kadar ciddiye almaya çağırdı. Siber savaş, sivil ve savunma tesislerini devre dışı bırakmanın oldukça ucuz ve etkili bir yoludur. Bu durumda ironi, teknolojik açıdan en gelişmiş ülkelerin siber saldırılara karşı en savunmasız oldukları olmasıdır. Şu anda, hükümetler, kamu hizmetleri kuruluşları, özel şirketler ve diğer birçok kuruluş, yönetim faaliyetlerini İnternet veya kamuya açık veri ağlarına aktarmaktadır. İnternete erişme olanağının olduğu yerlerde, dışarıdan istenmeyen nüfuz olasılığı her zaman vardır.
Kullanılan kaynaklar:
www.rususa.com/news/news.asp-nid-53466
www.abirus.ru/content/564/581/582/594.html
www.inopressa.ru/article/28Jan2011/lastampa/iran.html