Bizans Sarnıcı
Aigai kenti yaşamı boyunca yağmur suyuna ihtiyaç duymuştur. Yağmur suyunun binaların temellerini yıpratıcı etkisi hünerli drenaj kanalları ile en aza indirilmiş ve taş döşeli yolların altında yer alan kanalizasyon sistemleri ile de sayıları yüzleri bulan kapalı sarnıçlara ve açık hayvan sulama göletlerine veya hamam depolarına yönlendirilmiştir. Ayrıca kentin yer aldığı tepenin yaklaşık 200 metre altında akan antik Titnaios (Kocaçay-Güzelhisar Çayı) çayından muhtemelen eşeklerle yukarıya taşıdıkları içme suyundan da bahsetmek gerekmektedir.
Bizans Sarnıcı ve etrafında örülen yığma taş duvar
Söz konusu sarnıçlardan biri 2006 yılında kazılmıştır. Sarnıç zemininde yer alan sığ bir çukur içinde İ.Ö. 2. yüzyıla ait 12 adet bronz Aigai sikkesi ele geçmiştir. Bilinçli olarak açılmış bir çukur içine yerleştirilen sikkeler, sarnıcın Hellenistik Dönem’deki ilk kullanım evresinde, bir anlamda sunu olarak bırakılmış olmalıdır. Sarnıcın en son kullanım evresine ilişkin tabaka içinde çok sayıda tam ve tama yakın günlük kullanım kabı ele geçmiştir. 12-13. yüzyıllara ait Bizans sırlı ve sırsız vazolarından oluşan buluntu gurubu, sarnıcın İ.Ö. 2. yüzyıldan İ.S. 13. yüzyıl başlarına kadar temizlenerek yüzlerce yıl boyunca kullanıldığını göstermektedir.
Bizans Sarnıcı ve çevresindeki taş döşemeli avlu (solda), Bizans Sarnıcı’nın dipinde ele geçen 12-13. yüzyıl Bizans vazoları (Sağda)