Dinamik yükselme, uçuş yüksekliğinin, mükemmel yatay hızlarda sürekli hava katmanları değiştirilerek sürdürüldüğü bir yükselme yöntemidir. Önemli rüzgar hızı gradyanları alanları genellikle hava akımıyla veya yeryüzünün yüzeyinde herhangi bir parazitte bulunur. Bu yöntem genellikle kuşlar tarafından kullanılır. Çoğu zaman okyanus dalgalarının üzerinde uçan deniz kuşları tarafından kullanılır, uçuş için çok az enerji kullanırlar. Bu yöntemin uygulanmasında özellikle deneyimli olanlar, dinamik yükselmenin yardımı ile binlerce kilometre boyunca seyahat edebilen albatroslardır. Kanatlar sırayla bu gibi degradeleri yüksek irtifalarda nadiren bulur.
Dinamik yükselme, takip eden her katmandaki rüzgar hızının öncekinden daha yüksek olmasına dayanır. Örneğin, 1 metre yüksekliğindeki güçlü bir rüzgar hızı 10 m / s'dir, ancak 10 metre yüksekliğe yükselirseniz, üzerindeki rüzgar hızı 1,5 sürelerini artıracaktır. Özellikle su yüzeyinin üzerinde dikkat çeken bu fenomen, büyük kuşlar tarafından çok aktif olarak kullanılıyor: deniz ve okyanus kuşları. İlk olarak, gerekli ataleti stoklamak için üstteki hava katmanlarına yükselirler, daha sonra bir döngü uygularlar ve daha düşük hızdaki hava katmanlarına geri dönerler. Döngüyü tekrarlayan anda, kuşlar veya yapay analoglarından herhangi biri daha da hızlanır.
Onlarca yıldır, dinamik vurgulu işleri çok yavaş ilerliyor. Radyo kontrollü planör operatörleri bu tekniğin avantajlarını uçuş menzilini artırmak için kullandılar, ancak bilim adamları bu bilginin daha büyük uçaklara uygulanıp uygulanamayacağını bilmiyorlardı. Buna rağmen, NASA üyeleri ve Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'nden oluşan bir mühendis ekibi olan 2006'te, değiştirilmiş bir L-23 Blanik uçağı üzerinde Edwards Hava Kuvvetleri Üssü üzerinde uzun bir uçuş yaptı ve pratikte dinamik vurgulu tekniğini uygulayabilecek kadar büyük bir uçağın uygulandığını kanıtladı.
Modern planörlerin sık sık yeterince yeterli olduğunu ve uzun süredir hızlandırmak ve tırmanmak için kuş hileleri kullandıklarını belirtmekte fayda var. Örneğin, 2005'te NASA Uçuş Araştırma Merkezi. Drydena, ılık havanın yükselen akımlarını (sözde statik yükselme) yakaladığı için, gökyüzünde bir saat boyunca normalden daha uzun süre tutabilecek bir otomatik pilotu olan bir planör piyasaya sürdü. Ve 2009'te, nispeten küçük bir radyo kontrollü uçak, dinamik yükselme yönteminin kullanılması sayesinde 630 km / s hıza ulaşabildi.
Halen, mühendislik profesörü Yohim Grenstedt'in liderliğindeki Lehigh Üniversitesi'nden bir ekip, dinamik yükselme kavramını geliştirmek için çalışıyor. Sürekli uçuşlar için tasarlanmış büyük bir insansız hava aracı yaratmaya çalışıyorlar. Çok uzun zaman önce, karbon fiberden yapılmış ve 7 kilometreden daha yüksek bir rakımdaki jet hava akışlarında uçuş yapmak için tasarlanan bir 6-metre kanadı oluşturma çalışmalarını tamamladılar. Bu model, 20 G'ye kadar aşırı yüklere dayanmalıdır (dinamik yükselme, makinenin kanadında ciddi yüklere neden olur) ve ayrıca 480 km / s hıza kadar çıkmalıdır.
Daha sonra, 2013'ta, bu araştırma ekibi, teknolojiyi, bir planör modeliyle alçak bir rakımda test edecek. Bu testlerin başarılı olması durumunda, Grenstedt, Jet Streamer denilen uçaklarını, rüzgar hızının 320 km / s'e ulaşabileceği bir jet akışına atacaklarını belirtti. Uçak mühendisi, yakıt ve enerji santralinin yükünden kurtulmayı başarır başlamaz, gökyüzündeki uçuşlar tamamen yeni bir şeye dönüşebilir.
Uzak bir gelecekte, dinamik olarak yüzen uçaklar vahşi hayvanları, insanları veya havayı gözlemleyebilecek gözlem platformları haline gelebilir. Ayrıca, hücresel veya televizyon sinyallerini yeniden ileten, iletişim vericileri olarak da görev yapabilirler. Ek olarak, uzun mesafelerde çok yüksek hızlarda seyahat etme şansına bile sahip olacaklar.
Nasıl çalışır: Dinamik yükselme rüzgar hızındaki farka dayanır.
1. Kanat, burnu rüzgarla birlikte yüksek ve türbülanslı hava katmanlarına alçak irtifadaki sakin hava katmanlarını aşarak yükselir.
2. Planör, hava akışından geçerken kendi zemin hızını korur. Headwind, daha yüksek bir uçuş hızı verir ve rüzgar kanatları üzerinde hareket ettikçe daha fazla asansör oluşturur.
3. Bir dönüş yaptığında, planör önemli mesafelerin üstesinden gelerek aşağı iner.
4. Rüzgarlı hava katmanlarından ayrıldıktan sonra, planör manevrasını tekrarlamak için geri çekilir. Rüzgar hızlarında bir fark olduğu sürece, bu döngü sonsuz sayıda gerçekleştirilebilir.
Bilgi kaynakları:
-http: //www.mk.ru/science/technology/article/2013/07/05/879929-amerikantsyi-razrabatyivayut-samolet-kotoromu-ne-nuzhno-opuskatsya-na-zemlyu.html
-http: //gearmix.ru/archives/3603
-http: //airspot.ru/news/raznoje/bespilotnyy-planer-uchitsya-parit-kak-ptitsa