"Bamya'ya ikinci bir şans.."
11.01.2011 38 °C
Şu dünyada nefret ettiğim iki şey vardır: İçten olmayan insanlar.. ve bamya. Tadını bildiğimden değil, görüntüsünden. Andım var; bu Afrika'dan sağ salim eve dönebilirsek bamyaya ikinci bir şans vereceğim! Sevgili babam der ki: "bazı yemekler ancak 30'undan sonra sevilebiliyor" Doğru olabilir, göreceğiz.
Evet, sonunda - son 7'si akıllara ziyan 41 günlük bir maceranın sonunda - Hint Okyanusu'na ulaştık. Egzotik adıyla, çocukluğumdan beri beni büyüleyen Dar-es-Salaam'dayız. Bugün uzun zamandan sonra ilkkez beyaz insanlar gördük. Bu kent yüzyıllardır farklı ırkların kaynaştığı bir kent olmuş. Biz de katıldık bu çoklu-kültüre; sokaklarda dolaştık, turistik standları gezdik, park ve bahçelerde oturduk. Bol bol konuştuk insanlarla; daha da önemlisi, bol bol da dinledik. Bize nereden geldiğimizi soran diğer seyyahlar, verdiğimiz cevaplar karşısında gözle görülür bir saygı gösteriyorlar. 41.gün ve 5. ülke; biz galiba kıdemli seyyah olmuşuz!
Dar-es-Salaam, ya da kısaca Dar; Tanzanya'nın başkenti değil ama en büyük şehri ve her büyük şehir gibi; kirli, kalabalık ve en çok da kaotik. Fakat ben bu kaosta kendimi son derece sakin ve güvenli hissediyorum. Bir şehire gidebilmek, maceradır; ama bir şehirden gidebilmek, işte bu özgürlüktür! Dar'dan evime istediğim anda dönebileceğimi bilmek beni rahatlatıyor. Ama henüz değil.. Henüz bu yorgun bedeni biraz güneşe çıkarasım, turkuaz deniz diplerinde dolaştırasım, bembeyaz kumlarda deniz kabuğu toplattırasım, gerçek anlamda "tatil"in dibine vurdurasım var. Yani; istikamet tropik cennet Zanzibar..!