Uçmak köyü
"Uçakçıyız biz, dedelerimizden beri hep uçak yaparız" dedi adam sakalını kaşıyarak. "Buranın rüzgarı çok iyidir. Çinliler Amerikalılar çok geldi buraya ama satmadık rüzgarımızı" diye ekledi saçları hafif dökülmeye başlayan oğlu. Elleri kanat çivilemekten nasırlaşmıştı, koyun derisinden yapılma eldivenlerine rağmen. Adam teneke bardaktaki suyundan birkaç yudum alıp ekledi: "Köyün bütün kadınları toplanıp koltuk döşemelerini dikerler. Ne zaman ki uçak biter, bizim bayramımız başlar..." Koşarak torunu geldi sonra adamın, köyden olmayan birini görmenin meraklı gözleriyle. "Bana da soru sorsana amca!" Anlat bakalım dedim, sen ne yaparsın herkes çalışırken. "Uçakları seyrederim, göktekileri ama yerdekileri değil. Hem ben uçak şöförü olurum belki bir gün, bizim köyden uçan olmadı ki hiç!".