Oyun kağıtları
Oyun kartları , numaralandırılmış veya resimlendirilmiş (veya her ikisi) kartlar , oyun oynamak, eğitim, kehanet ve birlikte yapmak için kullanılır.
Geleneksel olarak, Batı oyun kartları, düz, yarı sert bir malzeme oluşturmak için birbirine yapıştırılmış dikdörtgen kağıt veya ince karton tabakalardan yapılır. Şekil ve boyut olarak üniform olup, bir elin birçoğunun bir arada tutulması için yeterince küçüktür, her bir karttaki tanımlayıcı işaretlerin görülmesi için sık sık havalandırılır. Her kartın bir tarafı (önü veya yüzü), kart arkadaşlarından ayırt edilebilir ve ayırt edilebilir hale getirilecek şekilde işaretlenirken, arka veya tersi boştur veya herkes için ortak bir desen taşır. Aşınmayı önlemek için köşeler genellikle hafifçe yuvarlanır. 20. yüzyılın ikinci yarısında, aşınmaya direnmek için plastik bir kaplama eklemek ve hatta tamamen plastik kartlar üretmek yaygınlaştı.
Kart oyunları tipik olarak, her oyuncunun rakiplerinin kartlarını değil, sadece sahip olduğu kartları tanımlayabilmesinden yararlanır. Aynı özellik dominolar ve mah-jongg oyun karoları için de geçerlidir. Aslında, İngiliz domino oyuncuları genellikle dominoları “kartlar” olarak adlandırırlar, mah-jongg'un kendisi remi ailesinin kart oyunlarının atası olabilir ve Çin'de kartlar ve dominolar arasında net bir bölme çizgisi yoktur, ikincisi lake kağıt.
Kökeni ve yayılması
Oyun kartlarına veya dominolara ilk başvuru - aynı kelime her ikisini de gösterir - 10. yüzyılın Çin literatüründe gerçekleşir, ancak işaretlerinin veya onlarla oynanan oyunların hiçbir göstergesi yoktur.
Oyun kartları ilk olarak 1370'lerde Avrupa'da, muhtemelen İtalya veya İspanya'da ve kesinlikle Mısır merkezli İslam Memlūk hanedanından tüccarların ithalatı veya mülkiyeti olarak ortaya çıktı. Orijinalleri gibi, ilk Avrupa kartları elle boyanmış ve onları zenginler için lüks ürünler haline getirmiştir. Fransa Kralı VI. . Kartlar, 15. yüzyılda üst sınıfların tercih ettiği bir eğlence olarak iç Avrupa ticaret yolları boyunca yavaş yavaş yayıldı.
Alman ahşap blok baskının 15. yüzyılın başlarında icadı, üretim maliyetini önemli ölçüde azalttı; bu, Fransa'da şablonlar aracılığıyla boyayarak 1480'lerde daha da azaltıldı; bu, teknik olarak belirlenmiş Fransızların ayırt edici basitleştirilmiş tasarımıyla sonuçlanan bir uygulamadır, ancak şimdi dünya çapında popülerliklerinden dolayı uluslararası olarak adlandırılır: pike, coeur, carreau, trèfle (İngilizce olarak maça, kalp, elmas, kulüp olarak bilinir).
Maliyet azaltımı, kart oyunlarının sosyal çekiciliğini daha da genişletti ve geleneksel iç mekan oyunlarına göre doğal avantajlarını artırdı. Özellikle, kartlar farklı sayıda oyuncu için uygun oyunların geliştirilmesine katkıda bulundu - şimdiye kadar seçim, satranç ve zarlarla oynanan çok oyunculu kumar oyunları gibi iki oyunculu masa oyunları arasında ve vasıfsız iki kişilik kumar oyunlarından farklı anlayış ve mizaçlar arasındaydı. para için oynanan da olsa daha rafine ve entelektüel açıdan zorlu hile oyunlarına; kesinlikle eğlence için beceri oyunları oynama pratiği tarihsel olarak yenidir. Kritik olarak, oyun kartları kadınlar için daha cazipti ve kart oyunu ile baştan çıkarma arasındaki ilişkiler Avrupa edebiyatı ve resminde yaygınlaştı. Bu faktör, kumar kart oyunlarının çoğalmasıyla birlikte,sonuçta kilise yetkilileri tarafından sık sık kart oynama ve vatandaşlık yetkilileri tarafından belirli oyunların yasaklanması ile sonuçlandı.
Kartların kumarla ilişkilendirilmesi de birçok hükümetin eylemin bir parçasını aramasına yol açtı. 17. yüzyıl Fransa'sında, Kral Louis XIV'in maliye bakanı Kardinal Mazarin, Versay Sarayı'nı neredeyse büyük bir kart oynama kumarhanesine dönüştürerek kraliyet çantasını besledi. Bazı ülkeler kart imalatçısına para cezası, hapis ve hatta ölüm altında devlet tekeli yaptılar. Diğerleri ise üretimden vergi tahsil ettikleri için memnun oldular. İngiliz kart destelerindeki maça asının ayrıntılı tasarımı, bu özel karta vergi yetki damgasını uygulama (şimdi geçersiz) 18. yüzyıl sözleşmesini hatırlatıyor ( bkz. Damga Kanunu).
Baskı ve üretimdeki ilerlemelere ve oyunların hiç azalmayan popülaritesine rağmen, oyun kartı üretimi oldukça uzmanlaşmış ve rekabetçi bir pazar olmaya devam ediyor. 20. yüzyılda birçok geleneksel tedarikçi işten çıktı veya daha büyük şirketlere alındı.
Kart tasarımı
Uluslararası güverte
En başarılı ve evrensel olarak tanınan kart destesi, her biri 13 dereceden oluşan dört takım halinde bölünmüş 52'lik bir tamamlayıcıya dayanmaktadır, böylece her kart takım elbise ve sıralama ile benzersiz bir şekilde tanımlanabilir.
Takım elbise
Uluslararası veya standart destenin markaları iki siyah ve iki kırmızı elbiseyi gösterir - maça, kulüp, kalp ve elmas. Maça sözcüğü muhtemelen Eski İspanyol spado'yu (“kılıç”) temsil ederken, kulüp doğrudan basto'nun bir çevirisi olup , Fransız takımları icat edilmeden önce İngiltere'de İspanyol takımlarının kullanıldığını ima eder (yaklaşık 1490).
Rütbeler
Dereceler, “spot kartlarda” 1'den 10'a kadar sayılarla gösterilir. Ek olarak, jack (eski adıyla knave), kraliçe ve kral olarak adlandırılan üç mahkeme kartı, aslında J, Q ve K olarak işaretlenmiş olsa da, sırasıyla 11, 12 ve 13'e eşittir.
Çoğu Batı kart oyununda, 1 rakamı ace olarak adlandırılır ve buna göre A olarak işaretlenir. Çoğu hile yapan oyun gibi bir rütbenin bir diğerinin üstünlüğüne dayanan oyunlarda, as, kralı bile geride bırakarak en yüksek sayılır. Sayısal değere dayalı oyunlarda, as normalde beşikte olduğu gibi 1'i veya blackjack'te bir seçenek olarak 11'i sayar. Kartları remi gibi sıralı seriler halinde düzenlemeye dayalı oyunlarda, yüksek veya düşük veya her ikisini de sayabilir (QKA-2-3 gibi bir "köşeyi yuvarlak" dizide olduğu gibi).
Joker
Standart desteler normalde her biri geleneksel bir mahkeme soytarını tasvir eden iki veya daha fazla ek kart, atanmış joker içerir. Çok az oyun onları kullanır ve bunları farklı şekillerde kullanır. Canasta gibi remi oyunlarda, bunlar “vahşi” ve istenen herhangi bir “doğal” kartı temsil etmek için kullanılabilir. Joker aslen (bu isim altında olmasa da) öfor oyunundaki en yüksek koz olarak hizmet etmek için icat edildi ve aslında yüceltilmiş bir kriko. (Bazen iddia edildiği gibi, tarot destelerinde aptalı tayin eden kartın torunu değildir.)