Mükemmel kaçış
İnsanlığın Büyülü Dünyasına Kaçış
Başka bir yerde olamayacağınız zaman başka bir yerde olmak için resimli bir rehber
New York'un sert savunucuları bile gelecek yaz kentten kaçmak istiyor. Çocukların fışkıran yangın hidrantlarından geçen buzlu şeker renkli sıcak öğleden sonra hayalleri kaybolduğunda, normal yaşamın tüm yükümlülükleri ve kıyafet kodları - ve ayrıca tropikal metro istasyonlarına kalıcı zorluk eklenir. Bir klima her zaman kırılır, yaz aşkı sözü güneşte bırakılan bir soda gibi düzleşir, iddialı yürüyüşler turist paketleri ve siren katmanları ve beklenmedik bir yağmur fırtınası tarafından boğulur. Bir kez daha, açıldıktan sonra kırılacak başka bir bodega şemsiyesi almaya zorlandım ve yeni sandaletlerim ıslatılır.
Bu yaz, sadece ezici ısı nedeniyle değil, özellikle baskıcı. Sosyal medya beslemeleri bu dört Temmuz temasını korkutucuydu: güneş gözlüklerindeki sevinçli bebekler, vatanseverliğin gerçekte ne anlama geldiğine dair yansıtıcı başlıklar ile serpiştirildi. Yerel, ulusal ve uluslararası haberler o kadar ağır geliyor ki, herkes kaçmak için umutsuz ve umutsuz görünüyor.
Son birkaç ay içinde Tindering'i denediniz mi? Herkes savunmaya geliyor: çabuk yargılama, sersemletme, iptal etme, hayalet. Yaz romantizm bir anda ulaşılamaz ve anlamsız hissediyor. Parlak mavi ayakkabılarla metroda Fransız turist için düşmek kadar umutsuzluğa sarılmak kolaydır. Yaz normalde özlem, nostalji, heyecan ve olasılık duygularımızı arttırır, ancak 2018'de her plaj şenlik ateşi ve çatı brunchına ek bir korku ve umutsuzluk duygusu taşıyoruz.
Bazı yabancı dağlara, insanların hala iyimser olduğu bir ülkeye, en büyük kararımızın nane çipsi veya tuzlu karamel arasında olduğunu iddia edebileceğimiz bir sahil kasabasına gitmeyi hayal ediyoruz. Uzak durmak istiyoruz.
Geçen yaz oraya taşındığımdan beri “NYC'de Gördüğüm Büyülü Şeyler” adlı telefonumun bir listesini tutuyorum. Bunlar beni günümden ve mucizevi güneşli bir alana sürükleyen etkileşimler ya da anlar. Orada sadece birkaç saniye dinlenebilirim, ama anlık kaçışın etkisi saatlerce sürer. Kendimi şehirden çırpmak yerine, bu gözlemler beni daha derine dalıyor. “İnsanların korkunç olduğu” yorum bölümümün neden olduğu perspektifimi, “insanların karmaşık, büyüleyici, harika” olduğu daha yumuşak bir kaldırımın neden olduğu perspektife yönlendiriyorlar.
Bir örnek: Maria Kasırgası'na karşı umutsuzluğumdayken, hashtag tıkanmış beynimi temizlemek için bir yürüyüşe çıktım ve postanede “Yiyecek ve kıyafetleriniz için teşekkür ederim! Porto Riko bağışları için kapasitemiz var. ” Ulusal haberler beni umutsuzluğa felce uğratırken, bu yerel haber parçası ekstra para kazanmam için bana ilham verdi. Sezgisel olarak, insanlık hali beni pes etmeye ittiğinde, insanların etrafında zaman geçirmek bana devam etmem için ilham veriyor.
Nezaketle karşılaşmak - sadece sevimli viral videolar değil, tam önümdeki somut nezaket daha iyi olmamı sağlıyor. Bu, insanlığımızın momentumunun kaosa değil yavaş ve yumuşak bir ilerlemeye sürüklendiğini hissettiriyor.
Seyahat ederken genellikle şehir sokaklarında bulmayı öğrendiğim deneyimleri ararız. Gözlemlemek için en sevdiğim zaman şaşırtıcı derecede ılıman bir günde - Temmuz ayında Salı öğleden sonra nemsiz bir hediye - yağmurdan sonra solucanlar gibi binalarından insanların çıktığı zaman.
Şehirden çıkmak pahalıdır, zaman ayırmak kolay değildir ve sonunda döndüğümüzde hayatın tamamen aynı olacağı konusunda gerçek bir tehdit vardır. Geçici kaçış çekici, ama her şey gittikçe ulaşılamayacak gibi görünen zor mutluluk arayışının bir parçası. Seyahat etmek istediğim gerçek sebebi düşündüğümde, çoğunlukla, gerçekten, gerçekten mevcut olmak için bir bahanem olduğunda fark edebileceğim şey yüzünden.
Tabii ki, tatildeyken bunu yapmak çok daha kolay, ama bence gözlem ve farkındalığın gerçek anahtarı biraz rahatsız edici. İlk kez olduğunuzda bir saatlik bir barre sınıfının bir hafta nasıl hissettiğini biliyorsunuz ve ne yaptığınızı bilmiyor musunuz? Siz de dahil olmak üzere herkesi ve her şeyi çok gözlemliyorsunuz. Evde olduğunuzda ve bunun için gösterilecek hiçbir şey olmadan üç saat geçtiğinde çok fazla değil, birkaç Instagram beğeni.
Kendi şehrinizde daha gözlemci ve mevcut olmak için, farklı bir işe gidip gelmek, yeni müzik dinlemek, menüye önceden bakmadığınız restoranlara gitmek ve ne sipariş edeceğinizden emin olmayabilirsiniz. O zaman kaçmanın en güzel yönlerinden ikisini deneyimleme olasılığınız daha yüksektir. Bir:
Ve iki:
Bu yüzden internet bana zarar veriyor gibi geldiğinde ve işe gidip gelmemden ötürü sinirlendiğimde, kalabalıkları benim gibi bireylerden ziyade tekil, can sıkıcı bir birimmiş gibi lanetlemeye başladım, sokaklara çıkıyorum.
Dinliyorum ve izliyorum ve bana yaşamanın hayalini kurduğum nazik dünyaya kaçtığım hissini veren büyü, mizah, şefkat ve zarafetin bölünmüş saniyelerini kaydediyorum. Kaostan uzak değilim - daha doğrusu, tam ortasındayım - ama bu yaz kaçmak için çaresiz olduğum umutsuzluktan, oryantasyondan ve kolay tahrişten uzaktayım.
Yayınlanan 22-04-2020