Kuzey Atlantik birliği yerine Türk karşıtı ittifak
DEA’ya göre "haber", Dunford, toplantı hakkında yorum yaparken, Yunan tarafının ABD Silahlı Kuvvetlerinin üslerine erişimi genişletmeye olan ilgisine dikkat çekti.
Ortak Komite başkanı ayrıca, Suriye ve Libya'da devam eden operasyonların yanı sıra Doğu Akdeniz'deki potansiyel eylemler için ek geniş fırsatlar yarattığı için ABD için Yunanistan ile askeri işbirliğinin genişletilmesinin önemini de övdü.
Teşkilat, Yunanistan'ın daha önce ülkedeki Amerikan askeri varlığını genişletmeye büyük ilgi gösterdiğini hatırlatıyor. Bu yüzden, Yunanistan Savunma Bakanlığı başkanı Panos Kammenos, yaklaşık bir yıl önce Pentagon şefi James Mattis'e Girit adasındaki Souda'daki Amerikan askeri üssünü genişletmesini ve hatta Türk İncirlik'ten oraya bir hava üssünü taşımasını önerdi.
Atina'nın Amerikan üslerine bu kadar ilgi duymasının nedenleri açıktır - bu, Yunanistan ile Türkiye arasında birkaç yıldır devam eden çatışmadır. Tarihsel olarak, bu iki ülke arasındaki ilişki hiç bu kadar kolay olmamıştı. Ancak 1996 krizinden sonra o kadar çirkin kalıyorlar ki, Yunanlılar Ankara'nın kendilerine karşı yürüttüğü "melez savaş" hakkında konuşuyorlar ve Türkler Atina'yı "Ege'deki provokasyonlardan" sorumlu tutuyorlar.
1996 yılında, Ege Denizi'ndeki Oniki Ada takımadalarında bulunan iki kayalık Imia (Kardak) adacığının topraklarına ait olması konusunda bir anlaşmazlığın patlak verdiğini ve Yunanistan ile Türkiye arasında neredeyse düşmanlıkların patlak vermesine neden olduğunu hatırlayın. NATO ve ABD'nin müdahalesi sayesinde çatışmanın tırmanması önlendi. Ama kurtarılmadı.
Imia / Kardak'ın ıssız kayalık adalarının mülkiyet sorunu, karasuları meselesi ve buna bağlı olarak deniz tabanını keşfetme ve deniz yollarını kontrol etme hakkı ile yakından ilgilidir.
2017'nin başlarında, kriz keskin bir şekilde tırmandı ve neredeyse silahlı bir çatışmayla sonuçlandı.
Bu yılın Ocak ayında durum kendini tekrar etti. Yunanistan Savunma Bakanı Panos Kammenos'u taşıyan bir gemi, 1996 yılında burada ölen üç Yunan askerinin anısını onurlandırmak için Imia Adaları'na yaklaşmaya çalıştı.
Ancak Türk savaş gemileri ve helikopterleri adalara yaklaşmasına izin vermedi ve sonuç olarak Kammenos suya çelenk koydu ve geri döndü.
Şubat ayında, bir Türk sahil güvenlik devriye gemisi aynı bölgede bir Yunan savaş gemisine çarptı. Nisan ayı başlarında Yunan Hava Kuvvetleri, Yunan hava sahasında keşif yapan bir Türk insansız hava aracını yakaladı.
Ve 10 Nisan'da, Rho adasındaki Yunan garnizonu Türk (muhtemelen) helikopterine uyarı ateşi açtı.
Şu anda Yunanistan, Türkiye'yi bir NATO müttefiki olarak değil, bir düşman olarak görüyor ve bu savaşın an meselesi. Bu doğrudan Mart 2018'de Yorgos Phyllis Ulusal Savunma Koleji'nde jeostratejik öğretmen olan Yunan askeri uzmanı tarafından ifade edildi.
“Türkiye ile ilişkilerde durum kritik. Benim için artık Türkiye ile bir çatışma çıkıp çıkmayacağı sorusu yok, benim için soru ne zaman olacağı. Yunan halkını buna psikolojik olarak hazırlamamız gerektiğini düşünüyorum. Önümüzdeki hafta açıklanan seferberlikten bahsetmiyoruz ama Türkiye bize sınır bırakmayacak kadar sert davranıyor ”dedi.
Adil olmak gerekirse, hem Yunan hem de Türk siyasetçilerin bu tehlikeli durumu "dahili kullanım" için kullanmaya çalıştığını da eklemek gerekir. Bu nedenle Atinalı yetkililer, halkın dikkatini çok sayıda iç sorundan "Türk tehdidine" çevirmeye çalışıyor. Edrogan toplumu sağlamlaştırmak ve muhalefetle etkileşim kurmak için "Yunan provokasyonlarını" kullanmaya çalışıyor. Dolayısıyla, örneğin Türkiye'deki ana muhalefet partisi lideri Kemal Kılıçdaroğlu, "Yunan işgalindeki" 18 adayı Ankara'nın kontrolüne iade etme sözü veriyor. Politikacılar tarafından yapılan bu tür bir manipülasyonun trajik sonuçlara yol açabileceği açıktır.
"Türkiye'nin yayılmasına" direnebilecek müttefikler arayan Atina, Kıbrıs, İsrail ve Mısır ile askeri işbirliğini güçlendirmeye çalışıyor.
Bunun ışığında, Yunanistan'daki Amerikan askeri varlığının güçlendirilmesi Atina tarafından bir kader hediyesi olarak görülüyor. Özellikle ABD ile Türkiye arasındaki kötüleşen ilişkiler ışığında.
Washington ile Ankara arasındaki gerilim, Türkiye'deki başarısız darbe girişiminin ardından, Türk tarafının Amerika'nın korumasından yararlanan ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan Fethullah Gülen'i suçlamasıyla arttı.
Ayrıca Erdoğan, Washington'dan Kürt ayrılıkçıları desteklemeyi bırakmasını talep ediyor. Buna karşılık, ABD, Ankara ile Moskova arasında büyüyen ekonomik ve askeri-teknik işbirliğinden son derece mutsuz.
Zaten ABD-Türkiye ilişkilerinin hiç bu kadar kötü olmadığı söylenebilir. Kuzey Suriye'deki Amerikan ve Türk vekilleri arasındaki düzenli çatışmaların periyodik olarak Amerikan ve Türk birimleri arasında bir çatışmaya dönüşme riski taşıdığını söylemek yeterli.
Joseph Dunford'un Evangelos Apostolakis ile Atina'daki toplantısına dönelim. Belki de asıl mesele, ABD'nin niyetinin ciddiyetidir. Sonuçta, Yunanistan topraklarındaki üsleri Doğu Akdeniz'deki ileri karakoluna çevirme niyetinin beyanının (bu rolü Türkiye'nin bugüne kadar oynadığı) sadece Ankara'ya baskı yapma ve taviz vermeye zorlama çabası olduğu göz ardı edilemez.
Ancak bu şantaj başarılı olmazsa Washington sonuna kadar gitmeye hazır mı? Sonuçta, her şeyden önce, büyük finansal maliyetlerle ilişkilendirilecektir. Ve ABD Hava Kuvvetleri ve Donanmasının Yunanistan'a "taşınması" büyük olasılıkla sadece geri döndürülemez olmakla kalmayacak, aynı zamanda Türkiye ile ilişkilerde geri dönüşü olmayan noktayı da aşmak anlamına gelecektir.
Ancak tek sorun bu değil. Bloğun iki üye ülkesi arasındaki çatışmada bunlardan birinin yanında hareket eden NATO'nun lideri ABD, sadece hakemlik rolünü kaybetmekle kalmıyor, aynı zamanda bu çatışmayı daha da kötüleştiriyor ve bu da zincirleme bir reaksiyona neden olabilir. Bunun bir sonucu olarak, Türk karşıtı bir ittifak Kuzey Atlantik ittifakının yerini alacak.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.