(Massimiliano D'Elia tarafından) Çin, gelişmekte olan ülkeler için dünyanın en büyük bankası ve borçlarının% 65'ini elinde tutuyor, ülkelerden ve genişletilmiş coğrafi alanlardan bahsediyoruz. Afrika, Doğu Avrupa, Latin Amerika e Asya. Pekini, pandeminin neden olduğu ekonomik krizin ardından zorlukla karşılayamayacağı ülkelere milyarlarca dolar vermeye iten ortak noktayı keşfetmek amacıyla, dünya çapındaki sektördeki enstitüler tarafından yürütülen birçok çalışma var. son kuruşa kadar borçlar. Ana ilgi, bu talihsiz ulusların kritik yapılarının tespiti için daha büyük bir unvanla sorabilmek için bir kaldıraca sahip olmaktır. Borç geri ödemeleri için kullanılan kaldıraç oldukça sorgulanabilir. Bir Amerikan araştırma enstitüsüAirData "alışılmadık" şekilde gizli ve açıklanmasa bile, dünya çapında üç yıllık Çin sözleşmelerini analiz etti. Keşif bazı yönlerden istikrarı bozuyordu çünkü Çin Bankası gelişmekte olan ülkelere acımasızca davranıyor: borçluların Çin devlet bankalarının geri ödemesine diğer alacaklılardan önce öncelik vermesini zorunlu kılmak. G20'ye ait ülkeler arasında oluşturulan yönergelere uymayan gerçek bir tek taraflı vergilendirme.
William & Mary Koleji'ndeki bir ABD araştırma enstitüsü olan AidData tarafından üç yıl boyunca derlenen veri seti, 100 düşük ve orta gelirli ülkeyle 24 Çinli kredi anlaşması içeriyor.
"Çin dünyadaki en büyük resmi borç veren ülke, ancak kredilerinin temel şart ve koşullarına sahip değilizAmerika Birleşik Devletleri'ndeki Georgetown Üniversitesi'nde hukuk profesörü olan Anna Gelpern de dahil olmak üzere yazarlar makalelerini yazdı.
Araştırmacılar AidData, Küresel Gelişim Merkezi (CGD) Washington, il merkezli Kiel Enstitüsü Alman ve Peterson Uluslararası Ekonomi Enstitüsü bu tür kredilerin yasal koşullarının ilk sistematik değerlendirmesini üretmek için Çin kredi anlaşmalarını diğer büyük kredi verenlerinkilerle karşılaştırdılar. 77 sayfalık bir raporda, analizleri anlaşmalardaki bazı olağandışı özellikleri ortaya çıkardı ve bu da geri ödeme olanaklarını artırmak için standart sözleşme araçlarını genişlettiklerini ortaya çıkardı. Bunlar arasında borçluların kredi şartlarını açıklamasını engelleyen gizlilik hükümleri, Çinli alacaklıları diğer alacaklılara tercih eden ve borçları toplu yeniden yapılandırmadan uzak tutma vaadiyle - yazarlar tarafından "Paris Klübü yok" hükümleri olarak adlandırılan, şeffaf olmayan anlaşmalar yer alıyor. Rapora göre, sözleşmeler Çin'e kredileri iptal etme veya geri ödemeyi hızlandırma konusunda da geniş bir alan sağlıyor.
CGD'nin kıdemli üyesi ve raporun ortak yazarı Scott Morris, bulguların, G20'nin bir üyesi olarak kabul edilen ve daha yoksul ülkelere yardım etmek için tasarlanan ortak çerçeveye uyması gereken Çin'in rolü hakkında birçok soruyu gündeme getirdiğini söyledi. , özellikle COVID-19 dönemindeki mali durumu takiben, borç yüklerini gözden geçirme olasılığının mevcut olması gerekir.
G20 tarafından oluşturulan çerçeve, özel olanlar dahil tüm alacaklılar için aynı borç geri ödeme planlarını sağlar. Öte yandan incelenen verilere göre Çin kredileri, ülkelerin bu borçları ister devlet ister özel olsun diğer alacaklılarla eşit olarak yeniden yapılandırmasını yasaklıyor.
"Bu çok göze batan bir yasak ve Çin'in G20'de verdiği taahhütlere aykırı görünüyor.Morris, Reuters'e verdiği demeçte, Çin'in muhtemelen kredi anlaşmalarında bu "gizli" maddeleri uygulamadığını ekledi.
Çin Dışişleri Bakanlığı, konuyla ilgili yorum talebine Reuters'e yanıt vermedi.