

Damat İbrahim Paşa'nın açtığı zevk ve sefahat
devrinden memnun olmayan bu yapılanları israf olarak gören bir kitle oluşmuştu. Bu
topluluk İran seferinden olumsuz haberler gelmesi üzerine, harekete geçmiş camilerde
ve diğer yerlerde propaganda yaparak ayaklanmanın zeminini oluşturmaya başlamıştı.
Yeniçerilerin içerisinde de huzursuzluk belirmişti. On yedinci Ağa Bölüğü
Yeniçerisi Patrona Halil ve yandaşları 25 Eylül 1730'da ayaklanmayı başlatmışlar,
ancak halkın onlara katılmaması endişesiyle bu girişimlerinden vazgeçmişlerdi.
İsyancılar üç gün sonra Bayezit caminin Kaşıkçılar kapısı tarafından
yürüyüşe geçerek ayaklanmayı resmen başlattılar. Esnafı da dükkanlarını
kapatarak kendilerine katılmaya ikna eden isyancılar, hapishaneleri boşalttılar ve
yeniçerilerden de yardım gördüler. Yeniçeri ağalarından Hasan Paşa onlara karşı
harekete geçtiyse de başarılı olamadı.
Bu gelişmeler üzerine Sultan Üçüncü Ahmed isyancıların ne istediklerinin
sorulmasını istedi. İsyancılar, Sadrazam Damat İbrahim Paşa ile birlikte 37 kişinin
kendilerine teslim edilmesini istediler. Lale Devri'nin önemli kişilerinden olan Damat
İbrahim Paşa ve bazı devlet adamları idam edilerek isyancılara teslim edildi. İsyan
sırasında şehir tahrip edildi. İsyancılar Sadabad Köşkü'nü yaktılar. Ayrıca
Divan şairlerinden Nedim de isyan sırasında öldü.
Patrona Halil ve diğer isyancı başları, bu sefer de tüm isteklerini yerine getiren
Sultan Üçüncü Ahmed'in tahtan indirilmesini istedi. Kendisine ve ailesine zarar
verilmemesi durumunda tahttan çekileceğini bildiren Sultan Üçüncü Ahmed, 1 Ekim
1730'da Osmanlı tahtını Şehzade Mahmud'a bıraktı.