II. Aşot, 921 yılında küçük bir birlikle Sevan adasında mevzilenir. Arap orduları komutanı Beşir adayı işgal etmeyi dener, fakat II. Aşot sisli bir günde, en iyi savaşçılarını kayıklara yerleştirir ve daha kıyıya varmadan Arapları aniden güçlü bir şekilde ok atışına tutar. Ermeni veliahdının bu ani ve cesur ameliyesi sonucunda Araplar paniğe kapılır. Prens Gevorg’un birliği, panik halinde kaçan düşmana saldırarak imha eder. Prens Gevorg’un bu cesur adımı, yazar Muratsan’ın “Gevorg Marzpetuni” eserinde yer bulmuştur.
Sevan galibiyeti sonrasında, II. Aşot ve kardeşi Abbas yönetimindeki Ermeni orduları, merkezi Ermenistan’ın büyük bir kısmını Araplardan kurtarır. Ardından, Tiflis Arap emirliğine karşı da zafer elde ederler.
Bizans, Ermeni ve Gürcü kuvvetlerini Araplara karşı yönlendirmeyi denemekteydi. Bundan dolayı, II. Aşot 921 yılında Konstantinopol’e (İstanbul) gittiğinde, Bizanslılar Aşotla hemen ittifak yapar.
Ermenistan’ı artık silah zoruyla dize getiremeyeceklerini anlayan Araplar, Ermeni Krallığı’nın Bizans’ın tarafına geçmemesi için tavizlere başvurur. Halife, II. Aşot’a 922 yılında taç yollar ve Ermenistan’ın şahınşahı, yani krallar kralı olarak tanır. Araplar bu şekilde, Aşot Yerkat’ın bölgedeki diğer krallara karşın üstünlüğünü tanır. Bu yüksek kraliyet unvanı, Ani Bagratunileri tarafından krallığın yıkılışına kadar taşınır.
II. Aşot, egemenliğini pekiştirerek, merkezden bağımsızlaşan beyleri kısa sürede itaat ettirir. Bu süre içinde, yaptığının ne denli yıkıcı olduğunu anlayıp, Araplardan uzaklaşmış olan Gagik Ardsruni de Bagratunilerin üstünlüğünü kabul ederek, Vaspurakan Kralı unvanıyla yetinir.
Böylelikle, Ermenistan’ın bağımsızlığı ve Ermeni Devleti’nin varlığı için sürdürülen mücadele, Ermenilerin nihai zaferiyle sonuçlanır. Ermenistan’ın bağımsızlığı elde edilmiş ve Bagratuni egemenliği yeniden tesis edilmişti. “Fatih, Ermenistan ve Gürcistan kralı” unvanlarını taşımayı sürdüren Ermeni kralları, Güney Kafkasya bölgesinde bulunan ülkeler üzerindeki egemenliklerini kral I. Gagik’in hükümdarlığının sonuna kadar sürdürür.
http://www.findarmenia.com/arm/history/20/190-193
Çeviren: Diran Lokmagözyan
Akunq.net