İşsizlik bir çok psikolojik bozuklukla birlikte seyreder. Bu konuda psikiatri literatüründe yüzlerce makale var.
Şiddet olgusu bir çok bileşenin oluşturduğu bir kavramdır. Bu kavram, suçu ve suçluyu açıklamada ve politika önerileri geliştirmede mülkiyet, eşitlik, özgürlük, piyasa, sosyal refah, alt kültürler gibi sosyal, hukuksal, politik ve ekonomik faktörlere getirilen açıklamalara bağlı olarak şekillenmektedir.
Bu konuda okudumlarımdan derlediklerimi, birlikte düşünebilmek için yazıma aktarıyorum:
*Teoriye göre, emek piyasasında, fırsatların kıt olması durumunda, kişiler bunun bir ikamesi olarak kabul edilen yasa dışı aktivitelere yönelebilmektedir. Aynı bakış açısından hareketle, işsiz kişinin yasal aktiviteden elde etmekte olduğu marjinal fayda düşmekte olduğu ve yasa dışı faaliyetlerde bulunmak için daha çok serbest zamanı olduğu söylenebilir.
*Netice itibariyle gerek Becker (1968) gerekse Ehrlich (1973) yaptıkları çalışmada, işsizlik ile suç oranı arasında pozitif bir ilişkinin olduğunu ifade ederlerken ücretler ile suç oranı arasında ise negatif bir etkileşimin söz konusu olduğunu belirtmişlerdir.
*Hale ve Sabbagh (1991), İngiltere üzerine yaptıkları ortak bir çalışmada, işsizlik ile suç oranı arasında pozitif bir ilişkinin olduğu bulgusuna ulaşmışlardır.
*Burdett, Lagos ve Wright, (2003), yaptıkları ortak bir çalışmada, bireyleri suça yiten unsurlar bağlamında işsizlik ve ücret gibi değişkenleri ele alıp, bu değişkenler ile suç faaliyeti arasında bir etkileşimin olduğu bulgusuna ulaşmışlardır. Bu çalışmaya göre yüksek işsizlik, suçu artırırken, yüksek ücret suçu azaltmaktadır.
*Grogger (1998) yaptığı bir çalışmada, ücretlerdeki % 20 oranındaki birdüşüşün suç oranında %20 oranında bir artışa yol açtığı sonucunu elde etmiştir.Yine aynı şekilde Gould, Weinberg ve Mustard (2002), yaptıkları ortak birçalışmada, ücretlerdeki düşüş yönündeki bir değişikliğin, suç oranını artırdığıbulgusuna ulaşmışlardır.
*İşsizlik faktörünün önemli bir suç nedeni olarak gözükmesini kuşkusuz haklı kılan bir takım sosyal koşullar da söz konusudur: Bunlardan birincisini, işsizlik faktörünün bireyin toplumsal değer ve normlara olan bağlılığını çözücü yönde etki yaptığı şeklindeki yaklaşım oluşturmaktadır. İşsizliğin, bireylerin toplumsal norm ve değerlere olan bağlılık düzeylerini azaltmasının, onların sapkın tutum geliştirmelerinde etkili olabileceği düşünülmektedir. Bu çerçevede işsiz birey, eşini dövme ve çocuklarına kötü davranma, hırsızlık yapma, alkol ve uyuşturucu bağımlılığı gibi bir dizi suç ve suça yol açabilecek davranışları sergilemeye eğilimli hale gelebilecektir (Raphael ve Winter-Ebmer)
*Bu temel bilgilere ilaveten gerek işsizlik-suç, gerekse ücret-suç arasındaki etkileşimi belirleyen işgücü piyasasına ait bir takım özel durumlarda etkili olabilmektedir. İşsizlik sigortasının varlığı ve uygulanma koşulları, sosyal kesenekler ve yardımlar gibi uygulamalar işsizlik-ücret unsurlarının suç olgusu ile olan ilişkisi çerçevesinde göz önünde tutulması gereken hususlardandır. Sosyal güvence sistemin etkin olduğu ülkelerde, işsizliğin ve düşük ücretin suç olgusu üzerindeki olumsuz etkisi bir nebze azaltılmış olmaktadır.
*Nilsson ve Agell (2003), İsveç’te çalışma hayatına dönük hükümet programlarının işsizlik ve suç oranları üzerindeki etkisini araştırdıkları çalışmalarında, 18–64 yaş arası işsiz nüfus oranının toplam suç artışları üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğunu bulmuşlardır.
Tam bu noktada, yarın DİSK’İn işsizlik Raporu’nu aktaracağım.
‘’TÜİK İşgücü Anketi Nisan 2015 dönemi verilerine göre işsizlik hem görünen hem görünmeyen boyutlarıyla tehlike sinyalleri vermeye devam etmektedir. Bu tehlike gençler, kadınlar, geçici çalışanlar açısından ciddi boyutlardadır. Gelecek dönem açısından uzun çalışma süreleri, düşük ücret dayatması, taşeronluk, güvencesiz çalışmanın yaygınlaştırılması temelinde şekillenen istihdam politikaları terk edilmezse güvencesiz-geçici çalışanların, eğitimli işgücünün ve kadınların istihdamda yaşadığı problemlerin ve istihdam alanındaki krizinsüreceği görülmektedir.’’