İnsanlıkla birlikte var olan felsefenin Antik Yunan düşünürleri tarafından olgunlaştırıldığı genel bir kabuldür. Thales, Anaksimandros ve Anaksimenes'in ilkin yeni bir doğa okuması yaptıklarını; ikinci olarak yeni doğa okumasında artık doğal olayların nedenini başka doğal olaylara bağladıkları görülmektedir.
Açıktır ki Antik Yunan düşünürleri, özellikle Platon ve Aristoteles, Batı medeniyetinin gelişiminin onsuz anlaşılamayacağı bir düşünce bileşeni oluşturmuşlardır. Bu bileşen, eleştirel düşünce zemininde varoluşun incelikli bir araştırmasını temsil ediyordu.
Antik dünyadan Kilise Babalarına ve skolastik felsefenin hakim olduğu Ortaçağ felsefesine kadar geniş bir düşünsel geleneğe anlam katan hakim unsur dini düşünce olsa da, Yunan felsefenin ana formları ve atrtışma alanları canlılığını sürdürmeye devame tmiştir.
Ortaçağ, Hristiyanlığın manevi bir hegemonya ve kuşatma olarak Avrupalı toplumlar üzerinde eğemen olması sonucunu doğurmuş ve bu çağ Avrupa için bir "din" dönemi ya da "kutsal" çağ olarak tezahür etmiştir.