Hip-hop nesilleri arasında önemli bir köprü görevi gören DJ Kay Slay, B-boy bir genç ve grafiti yazarından, sığır kuyruklarını körükleyen, sanatçıları parçalayan ve iş müziğini değiştirmeye yardımcı olan öfkeli mixtape’leriyle tanınan yenilikçi bir New York radyo kişiliğine dönüştü. , Pazar günü New York’ta vefat etti. 55 yaşındaydı.
Ailesi, ölümünü doğrulayan bir açıklamada, Slay’in “Kovid-19 ile dört aylık bir savaşla” karşı karşıya olduğunu söyledi.
Hip-hop’taki birkaç kişilik, türün ilk günlerinden dijital günümüze kadar sürekli varlıklarını takip edebildi. 1970’lerin sonlarında New York’ta Slay, Dez olarak bilinen genç bir sokak sanatçısıydı ve “Wild Style” ve “Style Wars” kült belgesellerinde belirtildiği gibi spreyle boyanmış tabelasını binaların ve metro vagonlarının duvarlarına yapıştırıyordu.
Sonra, hastalık onu yayından kaldırmadan önce, etkili Hot 97 radyo istasyonunda (WQHT 97.1 FM) gece geç saatlerde “Drama Hour”a ev sahipliği yapan Slap Your Favorite DJ adlı Drama Kralı vardı.
Slay, “Kediler bana yasak olmadığını biliyor” dedi. New York Times’a söyledi 2003 yılında gazete onu “Hip-Hop’un Tek Kişilik Hakaret Bakanlığı” olarak adlandırdığında. Slay, Jay-Z ve NASA, 50 Cent ve I Rule arasındaki savaşlar için bir zil sesi ve gök gürültülü bir teşvik sağlamanın yanı sıra, her ikisi de Diplomats, G-Unit, Terror Squad ve rapçi Papoose gibi yerel sanatçılara ve ekiplere erken bir platform verdi. şovunda ve adını onlarınki kadar yapan mixtape’lerde.
Miksler, gerçek kasetlerdeki ev yapımı DJ mikslerinden yarı resmi tanıtım araçlarına ve sokak köşelerinde, bit pazarlarında, plaklarda, hançerlerde ve berberlerde satılan yeraltı ekonomi CD’lerine evrildiğinde, Slay zamanla ilerledi ve sonunda Columbia Records’ta kendi derleme albümlerini yayınladı. Bir zamanlar yasadışı ve yasadışı olan mixtape’ler, sanatçılar ve büyük yayıncıların Billboard listelerinin en üstünde yer alan albümler gibi kendi resmi sergilerini yayınlamalarıyla artık müzik akışı ekonomisinin hayati bir parçası.
Hot 97 DJ’den bir meslektaşı olan Slay Funkmaster Flex bir keresinde, “Karışıma kişilik katan ilk kişiydiniz,” dedi. bir radyo röportajı sırasında. “Çok sıradışıydı. Sadece müziğe ve özel şeylere alışkınız. ”
Müziğe başlamadan önce uyuşturucu bağımlısı olan ve demir parmaklıklar ardında vakit geçiren Slay, “Bir köşe bulup onunla koşmam gerekiyordu.”
14 Ağustos 1966’da New York’ta Keith Grayson’da doğdu ve Doğu Harlem’de büyüdü. Çocukken diskoya, Hustle dansına ilgi duydu; İlk hip-hop DJ’leri bu şarkılardan gelen ara vuruşları proto-rap müziğine dönüştürmeye başladığında, Bronx’a giderek büyüyen bir kültürü gözlemlemek ve katılmak için gitti.
“Neler olduğunu görmem ve onu bölgeme geri getirmem gerekiyordu” dedi. Spin dergisine söyledi 2003. “Ben de 6. Trene atladım ve Bronx River Center’a gittim. [projects] Afrika Bambaataa ve kaya Zulu Nation’a bakın. ”
Kısa süre sonra breakdance ve grafiti sanat biçimleriyle ilgilenmeye başladı, hatta arkadaşlarıyla gelişigüzel rapler bile yaptı. Slay, Flex’e “Oyunun her unsuruna katıldım” dedi. Ancak sokak sanatı, önce Spade 429 etiketi altında ve daha sonra Dez olarak kısalttığı Dez TFA etiketi altında ana tutkusu oldu.
“Her yere tırmanabilmek ve yakalanmadan hızlı bir şekilde yapabilmek için güzel bir küçük isim istedim” dedi o zamanda. “Dünyaya bir şey söylüyorsun – mesela, ben birisiyim Ben bir sanatçıyım. ”
Şehrin grafiti boğulmalarının ortasında Dez, Kay Slay adını aldı (“Bir süre sonra aynı adı yazmaktan bıkıyorsunuz” dedi sokak sanatı günleri için) ve pikaplarla büyülendi. “Dostum, o kitapları çevirsen iyi olur,” diye hayal kırıklığına uğramış ebeveynleri hatırladı. Ancak paraya ihtiyacı olduğu ve okula çok az ilgi duyduğu için kısa sürede uyuşturucuya ve uyuşturucuya yöneldi.
1989’da Slay tutuklandı ve satmak amacıyla uyuşturucu bulundurmaktan bir yıl hapis yattı. Dışarı çıktığında Spin’e, “Brucie B, Kid Capri, Ron G’yi fark etmeye başladım. Karışık kasetler yaptılar, partiler verdiler ve iyi para aldılar” dedi. DJ ekipmanı satın almak için tişört, çorap ve kot pantolon sattı ve Bronx’ta HIV ve AIDS’li insanlara yardım eden bir tesiste çalıştı.
Öldüğünü gördüğüm insanların sayısını sayamam” dedi. The Times’a söyledi O dönem. “Orada çalışmak gerçekten hayatı takdir etmeye başlamamı sağladı.”
1990’ların ortalarında, Slay profesyonel müzik işinin hala hoş karşılanmadığını hissetti ve yayınlarında, işe yaramaz olduğunu düşündüğü yayınevi yöneticilerine canlı bir dille seslenmeye başladı. “Kendime o kadar büyük olacağımı söyledim ki, bir gün plaklar için dua ettiğim aynı insanlar plaklarını yayınlamam için bana yalvaracaklar” dedi.
Bu asabi ruh, hesaplarını kapatmak zorunda kalan rapçilere aşık olmasına yardımcı oldu. 2001’de Slay, ürkütücü Nas dis Jay-Z filmi “Ether”in ilk gösterimini yaparak bir atılım yaptı. canlanmış bir hip-hop sığır eti unvanı Tupac Shakur ve Notorious BIG cinayetlerinden sonra radyo slotları ve mixtape’leri bir eğitim alanı haline geldi ve daha sonra Straight Stuntin’ adlı bir dergi çıkardı.
Bir DJ, The Times’a “O Jerry Springer rap gibi” dedi. “Bütün kavgalar onun şovunda olur.”
Slay’in şarkının ortasındaki kaba tavrı ve bağırışları, eski bir rakibi olan DJ Clue gibi çağdaşlarını ve DJ Whoo Kid ve DJ Drama gibi takip edenleri etkiledi. Alpo olarak bilinen Harlemli bir uyuşturucu satıcısı olan Alberto Martinez, geçen yıl öldürüldü Tanık korumadayken, hapishaneden Slay kasetini bile ağırladı.
Slay, “Ben gelene kadar oyun sıkıcıydı” dedi.
Annesi Sheila Grayson, en iyi arkadaşı ve işletme müdürü Jarrod Whitaker ile birlikte hayatta kaldı.
Slay’in Funkmaster Flex ile canlı yayın konuşmasında, başka bir DJ, Slay’in övünme ve tehditlerinin yaratıcılığına hayran kaldı – “Bankayı durdurursanız, bankayı soyacağım!”- ve meslektaşına, bağırdığı şok edici şeylerden hiç pişman olup olmadığını sordu.
Slay, “Kendimle tam temasım olmadığı zamanlarda bazı karışımlarda saçma sapan şeyler söyledim,” diye yanıtladı Slay. Ama bunu yaptığım için kendime kızmıyorum çünkü dönüştüğüm adam bugün olduğum adam.”