Bir gün, bir kozada ufak bir delik açildi ve bir adam vücuduni bu minik delikten çikarmaya çalisan kelebegi saatlerce seyretti.
Sonra, kelebek sanki daha çok ilerlemek istemiyormuş gibi durdu. Sanki,ilerleyebileceği kadar ilerlemişti ve bundan sonra daha çok ilerleyemiyordu. Ve adam, kelebeğe yardim etmeye karar verdi. Eline bir makas aldı ve kozayı keserek deliği büyüttü.
Kelebek basitçe dışarı çıktı.
Fakat vücudu çok büyükte ve kanatları kuru ve buruşuktu.
Adam, kelebeği izlemeye devam etti, zira vakitle kanatlarının büyüyüp vücuduni taşıyabilecek kadar genişleyebileceğini umut ediyordu.
Fakat bu olmadı!
Gerçekte, kelebek ömrünün geri kalanını o çok büyükte vücudu ve kuru, buruşuk kanatları ile çevrede sürünerek geçirdi. Uçmayı hiç başaramadı.
Adamın bu aceleci iyiliği içersinde anlayamadığı, bu kısıtlayıcı kozanın ve kelebeğin o minik delikten dışarı çıkmak amacıyla verilen mücadelenin, kelebek amacıyla lüzumlu olduğuydu, zira bu, Tanrı’ın, yasam sıvısının kelebeğin vücudunden kanatlarına doğru akmasını sağlamak amacıyla bulduğu yoldu, böylelikle kelebek kozadan kurtulduğu anda uçmaya hazır olabilecekti.
Bazen mücadeleler, hayatımızda tam olarak lüzum duyduğumuz şeylerdir. Eğer Tanrı , hayatımıza hiçbir engelle karsılaşmadan devam etmemize izin verseydi sakat kalırdık. Simdi ve daha sonra olabileceğimiz kadar kuvvetli olmazdık. Asla uçamazdık.
Güç istedim? Ve Tanrı , beni kuvvetli gerçekleştirme amacıyla karsıma Zorluklar çıkardı. Bilgelik istedim? Ve Tanrı bana çözüme ulaştırmak amacıyla Sorunlar verdi.
Zenginlik istedim? Ve Tanrı çalışmak amacıyla bana Beyin ve kuvvetli kaslar verdi.
Cesaret istedim? Ve Tanrı üstesinden gelmem amacıyla bana Tehlike verdi.
Sevgi istedim? Ve Tanrı yardım etmem amacıyla Sorunlu insanlar verdi.
İyilik istedim? Ve Tanrı bana fırsatlar verdi. İstediğim hiçbir şeyi elde etmedim İhtiyacım olan hersiyi elde ettim.