Buna katılabilir miyim? En azından başkanlık ifadesinin tartışmalı olduğu belirtilmelidir. Ne de olsa öğretmenin otoritesi ve çalışmalarının saygınlığı sadece “okulda sınıfta bulunan” gibi bir etkene bağlı olmayan bir şeydir. Saygılı öğrencilerden daha fazlası masalarda oturabilir, ancak sonuçta bu bir şekilde pedagojik aktivitenin prestijini arttırması pek mümkün değildir. Çocuklar, öğretmenlerin hepsinin (çoğunlukla) ona saygı duydukları şekilde, doğrudan öğrencilerle doğrudan iletişim kurmak için yaptıkları evraklara ayrılmasının zorunlu olduğunu görüyorlar. Çocuklar ayrıca öğretmene kendi taraflarına saygı duymanın, çeşitli “izleme” örneklerinden kendisine saygı duyma garantisi olmadığını da düşünmektedir.
Bu sorun kartopu gibi büyümeye devam ediyor. Öğretmenler, affetme, raporlama faaliyetinin yeterliliği sınırlarının ötesine geçtiği gerçeğinden ötürü ümit ediyorlar. Resmi olarak konuşacak şekilde belirlenen çalışma süresi miktarı öğretmen felaketten yoksundur. Evrak işleri hem öğrenme sürecinin kendisini hem de temelde öğretmenin kişisel zamanını (belki de test makamlarının unutmuş olduğu) sıradan bir kişi olduğu ve çalışma gününden sonra da dinlenme hakkına sahip olduğu kadar yıkıcı değildir.
Genel olarak, şu anda, pedagojik faaliyetin parametrelerini belirleyen formül aşağıya doğru uzanmaktadır: bir öğretmenin organları denetleyerek başarısı, doğrudan “kağıtlarında” işlerin ne kadar iyi olduğuna bağlıdır. Makaleler eğitim sürecini yönetir ve bu nedenle öğrenciler tarafından en az üç kez saygın bir öğretmen olabilirsiniz, ancak bu özellikle de her öğretmenin basamağını ayrıntılı bir raporla birlikte kaydetmediyseniz, terry bürokrasisini hiç rahatsız etmiyor. Bir rapor var, tamamlanmış bir form var, bu form var, başka bir form, formlar halinde - her şey “güzel” - o zaman dedikleri gibi başarılı öğretmenlerin elit kulübüne, yılın öğretmenleri, “bin yıllık”, “Evren” vb. Herkes için - üzgünüm ...
Mesleğin kendisi giderek daha açık bir şekilde kadınsı hale geliyor. Bunun adil cinsiyete ilişkin bir tür cinsiyetçi hamle olduğunu düşünmeyin. Hiç de değil. Burada farklı: çoğu erkek, yapılan işin sayısız atık kağıdına sahip sonsuz çekleri “memnun etmek” için kendi başlarına “aşırı duyarlılık” için potansiyelleri görmüyor. Kesinlikle istisnalar var, ama meselenin gerçeği, bunların sadece istisnalar olduğu.
Zaman periyotlarını karşılaştırırsak, son çeyrek yüzyıl Rusya'daki erkek öğretmen sayısında net bir rekor kırıldığı bir zaman olmuştur. Bu rakamlarla ilgili resmi istatistikler yoktur, ancak erkeklerin öğretim etkinliklerini daha az tercih ettiklerini söylemek güvenlidir.
Örneğin.
Voronej'deki (102-I) yeni okula ilişkin açık veriler, yakınlardaki yüksek binaların sakinlerinin, çocuklarını kaydetmek, kendilerini sıcak çay ile ısıtmak ve neden “bu okula gitmesi gereken sizin çocuğumun olmadığını” tartışmak için gece boyunca durdukları aynı verilerdir:
erkeklerin öğretim ve idari personelinin 60 temsilcilerinden - 12. Bu 20 yüzde.
Ve bunlar hala “erkek varlığının” önemli rakamları.
Ülkedeki diğer okullarda, erkek eğitimcilerin oranı genellikle düşüktür.
Burada, örneğin, Saratov'daki 25 okulunun sayfasından bir fotoğraf var.
Ne denir, yorum yapmadan ...
Perm okulu №16. 81'ten, erkeklerin öğretim kadrosunun temsilcisi - 10.
Rostov Okulu №55. 31 öğretmeni. Erkekler - dört.
Öğretmen kadrosunda erkek personelinin olmadığı bazı okullar vardır.
Bir yandan, öğretmenin becerisini, prensipte olduğu gibi, diğer uzmanlardan, cinsiyeti tarafından belirlenmemiş. Ancak, pedagojide kaçırılmayacak bir nüans vardır. Bu, tam bir ailede olduğu gibi, hem ebeveynlerin varlığı hem de çocuklarına ortak eğitsel katkılarının varlığı ile belirlenen eğitim sistemi ile ilgilidir. Biri bununla tartışabilir, ancak kendileri için konuşan belirli numaralar vardır. Geçen yıl, Rusya'daki evliliklerin sayısı 1,1 milyon civarındaydı ve aynı yıl içinde 610 binden fazla çift boşanma davası açarak ayrıldı. Yeni düzinelerce (hatta yüzbinlerce) aile ortaya çıktı ve bunun içinde çocukların yetiştirilmesi, ebeveynlerden yalnızca birinin tarafında sürekli bir süreç haline geldi. Çoğu durumda - anneden.
Başka bir deyişle, eğitimde kadınsı ilke binlerce Rus ailede hüküm sürmektedir - evde, kadınsı ilke okulda hüküm sürmektedir. Eğitim sürecinin erkek bileşeni aslında yoksullaşıyor (ve süreç dünden çok uzaklaştı). O, bu bileşen, modern okullarda erkeklerin gittikçe azaldığı yerlerden geliyor.
Gelecekteki erkekleri, Anavatan savunucularını eğitmek açısından bakıldığında, devlet gelenekleri sürdürme yaklaşımı ve çoğu zaman stantlardan duyulan “hurda” ile ilgileniyorsa çözülebilecek gerçek bir sorundur.
Bürokratlar, okuldan ayrılanlar ve evrak işçileri “üst kat” raporunu sunmak için Rus eğitimini neredeyse aynı cinsiyetten yapıyorlar. Bu, okuldan mezun olmanın çoğu zaman, kendisi için hiçbir şekilde suçlamayan, hiçbir eril prensibin dahil edilmediği bir son ürün oluşturması gerçeğinin bileşenlerinden biridir. Ne o zaman - sosyalleşme sorunları, hanehalkı memnuniyetsizliği, ne istediği ve ne yapabileceği arasındaki boşluk.
Geçen gün Pskov Bölgesinde yılın öğretmeni Natalia Xikumova'nın (2017) yazdığı bir makaleyle karşılaştım. Makale denir "10 yıllarında okulu görüyorum". Yeni okul hakkında öğretmenin 12 tezlerini sunar.
İşte onlardan biri:
Tez 1. Gelecekte, meslek kavramı bulanık. Bu, öğretmenin mesleğini etkileyecektir. Birçok öğretmenin yeniden eğitilmesi gerekecek, hobiyi fazladan para kazanmak için bir fırsata dönüştürmek.
Diğer bir deyişle, Pskov bölgesindeki yılın öğretmeni, açıkçası, 10 yıllarında bile, okul öğretmeninin, ailesinin ihtiyaçlarını karşılamak için bir tarafta finansal şans aramak zorunda kalacağını söylüyor. Seriden (dün tanınmış bir adayın aday gösterilmesinden sonra, bir kez daha alakalı): “İşe gitmek” ...
Tez 9. Okuldaki öğretmenler de zaman zaman olacak raporlamaya dalmak. Sonuçta, bu raporlama eğitim sürecinin esnek bir şekilde yönetilmesini sağlayacaktır. Ve biz veritabanı operatörü olacağız.
"Dal". Bu sürecin tam tanımı seçildi.
Pedagojik canlı sürecin yerini giderek daha fazla almaya çalışan öğretmenlerden hangisinin “esnek bir şekilde yönetmelerine” yardımcı olduğunu merak ediyorum? Aksine, sürecin kendisi, dokümantasyondaki en saçma daldırma yoluyla, öğretmeni “esnek bir şekilde yönetmeyi” öğrenmiştir - test personelinin ihtiyaçları için, ancak genç neslin ihtiyaçları ve ülkenin çıkarları için değil.
Bazı nedenlerden dolayı, bu iki tezden sonra, bazı erkek öğretmenlerin (sadece erkekler değil) meslektaşın kendilerine açıkladığı basit bir nedenden dolayı mesleğinden istifa ettiğini yazdığı karamsar bir tablo çizildi: bürokraside ve ücretlerde hiçbir şey değişmeyecek fakat, bu nedenle, başka bir yerdeki gelirleri arayın ya da ... Ve sonuç olarak, devlet mesleğe dair her şeyi yazacak - derler, çünkü “sahip olmadılar” dediler, “hiçbir şey - diğerleri gelecek: genç, hırslı”. Ve orada kendilerini göstermek istiyorlar, ancak sonuçta Kurgan'daki diğer günler gibi çıkıyor - 9 posterlerinin vatansever mesajı "serisinden nefes kesen hatalar yemiş olabilir" ve bu yüzden aşağı inecek - ancak tasarımcı iki kuleye sahip "... Ve okulun resmi vektörleri tarafından değerlendirildi Eğitimden, “geleneksel olarak”, bir fizikal olan Trudovik için yeterli olmalı, gerisi “ileri yenilikler” ve “etkili yöneticiler” tarafından yapılacaktır ... Ve bu “etkili” mümkünse, silah atışına izin vermeyecekti.