Gotlar Güney İskandinavya’nın Gotland bölgesinde yaşayan eski bir Germen halkı. Anayurtları Gotaland’dan (İsveç’in güneyi) İ.Ö. I. yy’da ayrılıp Baltık denizinin güney kıyılarına (Viskül’ün doğusuna) yerleşen Gotlar burada öbür Germen boylarıyla (Ruglar, Vandallar, Skirler ve Herullar) sıkı bir birlik içinde yaşadılar.
İ.S. II. yy’ın ortalarına doğru, yeniden göç etmeye başlayarak Karadeniz kıyılarındaki bozkırlara ulaştılar. Kendilerinden önce bu kıyılara gelmiş olan Bastarnae ve Skirler gibi öbür Germen boylarıyla karşılaştılar; ayrıca o bölgelerde yaşayan Sarmatlar ve Alanlarla kaynaştılar.
Yarı-göçebe bir yaşam biçimi benimseyip hayvan yetiştiren ve at üstünde savaş tekniklerini öğrenen Gotlar, bütün çevrelerindeki halkları da askeri ve siyasal açıdan yönetimleri altına aldılar; 230 yılına doğru egemenlikleri Karpatlar’dan Don’a kadar uzandı; Aşağı Dnieper, kurdukları devletin merkezini oluşturuyordu.
Gotların, Östrogotlarla Vizigotlara bölünmesinin nedeni, kuşkusuz devletin örgütlenme biçiminden ve bölgeye aşamalı olarak yerleşmelerinden kaynaklanıyordu.
Bununla birlikte, ortak bir dilleri ve canlı kalmış bir birlik duygular; vardı: Nitekim VI. yy’ın başında, Ostrogot Teodorich, Clovis tarafından yok edilmekle tehdit edilen Vizigot hükümdarlığını bu birlik duygusu sayesinde kurtardı.
Dolayısıyla Gotların ikiye bölünmesi iki krallığın düzenleniş biçimini yansıtmaktadır: Bu topluluklardan biri Don kıyısına (Ostrogotlar), öbürüyse Dnieper kıyısına (Vizigotlar) yerleşmiş, bu bölünmeden sonra da.Vizigotlarla Ostrogotların tarihi ayrı ayrı ele alınmaya başlanmıştır.