ne söyleceğini bilip üslubu kestirememek, başlasa arkası gelecek olan anlatımın ilk cümlesini kuramamak. *
- 1.
- 2.
- 3.
-
4.
ayrılmışsındır sevdiceğinden o hiç ayrılmayacağınızı sandığın, bi aptal gibi hep hayatında olacağını sandığın hayatına onunla yön verdiğin sevdiceğinden. boşlukta asılı kalmış gibi hissedersin kendini. bir şeyler yapman gerektiğini bilirsin ama yapamazsın. depresyon mu dersin, aşk acısı mı dersin işte kapatırsın kendini bir odaya, sadece kendini dinlersin. silkilenip kendime gelmem lazım dediğinde o uzun zamandır yapmadığın şeyleri görürsün, yaşamaya bir yerden başlamak gerekir. ve sen nereden başlayacağını bilemezsin.
- 5.
-
6.
aslında ne yapacağını tam olarak bilmeyen bir kişidir bu.
neden? çünkü ne yapacağını tam bilen insan ne yapacağını bildiğinden neyi nasıl bileceği için tam olarak da nereden nasıl başlayacağını kestirebilir.
hayır kestiremiyorsa, gitsin kestirsin aklı başına gelsin araştırsın öğrensin tanısın etsin sonra başlasın.
hem o zaman nereden başlayacağını google maps e de bakmadan görebilecektir.
- 7.
- 8.
- 9.