20 Ekim'e kadar İsrail Cephesi tanklarSuriyelileri, Iraklıları ve Ürdünlüleri arka arkaya yenerek Şam'a 40 km uzaklıktadır ....
Ancak, kuzey cephesindeki olayların hikayesi, Iraklılara yönelik başka bir İsrail operasyonundan bahsetmeden tamamlanmış sayılmaz. Ekim ayının 11'inde düzenlenen 12 gecesinde, İsrailliler tarafından ihtiyaçları için niteliksel olarak bilenmiş ağır nakliye helikopteri Yasur (CH-53 Deniz Aygırı), 25 yaşındaki kaptan Shaul Mofaz komutasına bir grup sabotajcısını indirdi.
(1998’te, İsrail Savunma Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı (fotoğrafta) ve 2002’te Savunma Bakanı olacak.) Suriye, Irak ve Ürdün sınırlarının birleştiği bölgedeki derin Suriye’de. Görev ondan önce kuruldu: Irak'tan gelen zırhlı araçların ön cephesine yaklaşımı geciktirmek mümkün olduğunca. Savaşçılar stratejik olarak önemli bir köprüye zarar vermeyi, Irak zırhlı araçlarının birkaç birimini yürüyüşe yapışan bir sütundan imha etmeyi ve üssüne helikopterle zarar vermeden geri dönmeyi başardı. Iraklılar saatte bir 13 gecikmeli olarak sinemaya geldiler. Bu tür ikinci işlem başarısız oldu. Alçak bulutlar nedeniyle, askerleri olan helikopter varış yerinden oldukça uzağa inmek zorunda kaldı. Dekolman Suriyeliler tarafından keşfedildi ve ateş açtı. Acil bir tahliye aldı. Takımdan bir savaşçı yaralandı ...
Bilimsel olaraktarihsel bu savaş hakkındaki literatür küçümseme eğilimindedir filo. Filonun pratikte herhangi bir rol oynamadığına inanılmaktadır. Bu makalenin yayınlanmasına hazırlanmadan önce de bundan emindim. Düzenleme işlemi sırasında fikrimi değiştirmek zorunda kaldım. İsrail, barış zamanında bile, deniz yoluyla mal ve hammaddelerin% 98'ini alıyor. Askeri malzemelerin sadece küçük bir kısmının hava yoluyla geldiğini unutmamalıyız. İsrail filosunun denizdeki hakimiyeti sadece İsrail kıyılarını güvence altına almakla kalmadı, Arapların İsrail'in denizdeki iletişimini bozma planlarını da hayal kırıklığına uğratmakla kalmadı, aynı zamanda düşmanın kıyılarını da tehdit etti. Sonuç olarak, savaş boyunca Suriyeliler inişten korktukları için Suriye kıyılarının tamamında Suriye kıyılarında yer aldılar.
6 Ekim füze botlarının filosu komutanı Michael Barkaи Filoyu Suriyelilere karşı yönlendirdi ve ilk darbenin onları kırması gerektiğini buldu.
Michael Barkai (sakallı) meslektaşlarıyla çevrili.
Suriye filosu ve İsrail filosu arasındaki ilk savaş (füze teknelerinin bileşiminde "Mezanеiçin ”, üzerinde Barkai,“ Gaash ”,“ Khanиt "," Mivtаx ve pеşef ”) aynı akşam Lazkiye kıyılarında meydana geldi ve İsrailliler kayıpsız olarak üsse dönerken 5 gemilerini kaybeden Suriyelilerin tamamen yenilgisiyle sona erdi.
Lazkiye Binyamin T'den döndükten hemen sonraеİsrail ve Barkai Deniz Kuvvetleri Komutanı Lem, devriye botlarının deniz kıyısında olduğu Mısır kıyısında bir kampanya için filoyu hazırlamaya başladı.а"," XеKükreme "ve" Kеshid "Gidon Raz'ın emriyle; ikincisi, İsrail Hava Kuvvetlerinin desteğiyle bir düşman gemisini batırdı.
Beni Telem ve Michael Barkai
Gidon Raz
Ertesi akşam İsrail tekneleri tekrar denize açıldılar ve diğer gemilerden önce yeni bir yolculuk için hazırlıkları tamamlayan Hanit'in devriyeine gönderilmesi ve karaya atılması amacıyla Mısır'a yöneldi. Bu görevle başa çıkan tekneler, oryantasyondaki bir hata nedeniyle mürettebat yorgunluğuyla karmaşıklaşan “Mezanec”, Port Said'in karşısındaydı ve SSCB'ye Mısır'a gönderilen iki Komar tipi tekne tarafından saldırıya uğradı.
“Mezanek” te isabet yoktu ve Mısırlı tekneler “Mezanek” füzelerini fırlatmak için bir mesafeye gitmeden önce kaçmayı başardı ve Michael Barkai geri çekilme emri verdi. İsrail tekneleri, devriyeler için kalan üç kişi dışında üsse geri döndü.
9 Ekim Damietta'da, İsraillilerin hiçbir kayıp olmadan Mısırlılar 3 gemisini imha ettikleri bir savaş oldu.
Bu ilk savaşlar sonucunda Suriye Donanması üçte birini kaybetti ve Mısır Donanması füze gemilerinin dörtte birini kaybetti. İsrail EW’nin eylemleri, ne olduğunu tam olarak anlayamayan Arapları tamamen şaşırttı. Radarlar üzerindeki yanlış hedefler nedeniyle, çok sayıda İsrail gemisi olduğu ve İsrail gemilerinin eylemlerinin helikopterleri desteklediği anlaşıldı. Bütün bunlar Arap denizcilerini etkiledi; inisiyatifi tamamen kaybettiler ve gemileri kıyı bataryalarıyla korunan üslere sakladılar. O zamandan itibaren, Araplar, füzelerin menziline, şansa ve kıyı akülerinin örtüsüne dayanarak, limanlara veya limanların kendilerine yakın yaklaşımlardan füzeler fırlatmaya başladılar. İsrail’in deniz üstünlüğü, yalnızca İsrail’in denizden güvenliğini sağlamakla kalmadı, aynı zamanda Araplar için bir tehdit oluşturdu.
"Saar-3»
Denizde hakimiyet kazandıktan sonra İsrailliler, başta petrol depoları olmak üzere Mısır ve Suriye'deki kıyı hedeflerini bombalamaya başladı. Damiette'deki savaştan bir gün sonra İsrail gemileri Mısır kıyılarına döndü ve kıyı hedeflerine ateş açtı.
10 Ekim Suriye kıyılarına İsrail gemileri ateş etti.
11 Ekim İsrail’in Suriye kıyılarındaki petrol tanklarını vurma baskını, Barkai komutasındaki İsrail botları “Gaash”, “Sufa”, “Hetz” ve “Keshet” Tartus limanındaki iki Suriye füze botu ile çarpıştığında deniz savaşına yol açtı. iki gruba - biri Tartus'a, diğeri de Banias'a gitti. Araplar ihtiyatla davranıyorlardı - limanın biraz dışında, 23'te: 30 bir roket fırlattı ve geri döndü. Hızla İsrailliler “Gabriel” lansmanının menziline ulaştı ve bu füzeleri ateşledi.
İsrailli Saar-4 roket gemisinden Gabriel roketinin lansmanı
Sonuç olarak, hem Suriye tekneleri (“Komar” hem de “Wasp”) hasar gördü ve kendilerini karaya atmak zorunda kaldılar.
Füze botu türü "Wasp-1"
Bu ve daha sonraki operasyonlarda iki taşımacılık tarafsız ülkesi de battı (Yunanca ve Japonca).
Ekim gecesi 22 Sıradan bir piyade el bombası fırlatıcısının el bombası M72 LAW İsrail deniz komandoları, Ardak limanında duran Mısır'ın "Komar" roket teknesine ateş açtı.
İsrailliler bu savaşta önce yer hedefine bir Gabriel füzesi attı - sonuçta Mısır kıyı radarı ciddi şekilde hasar gördü. Aynı operasyonda, iki Mısır radar devriye gemisi (devriye gemisi olarak kullanılan silahlı balıkçı tekneleri) battı.
Böylece İsrailliler denizde tam bir zafer kazandılar: Suriye ve Mısır filosunu yendiler, kalıntılarını üslerine kilitlediler, düşman sahillerine baskınlar yaptılar, vs.
İsrail Donanması'nın kayıpları yalnızca 3 veya 4 öldürüldü (Dabur tipi devriye botu ve deniz özel kuvvetlerinin 3 savaşçıları - 2 13'ten 1 ve 707 alt ünitesinden 24). Bazı Dabur tipi tekneler, Kızıldeniz'de hafifçe hasar gördü ve hızlı bir şekilde hizmete alındı.
"Dabur"
Sadece yerdeki savaş sırasında mahsur kalan iki füze botunun onarımı nispeten uzun zaman aldı. Araplar, 12 füze botlarını (Kızıldeniz'deki 2 füze botları dahil) ve bir dizi başka gemi ve botu kaybetti ve savaş boyunca limanlara hapsoldu.
Sedat, hatırladığımız gibi, savaşın başından itibaren Tel Aviv'e ulaşmak için çok istekli değildi, ama böyle bir olay beklemiyordu. Washington’da, İsrail Büyükelçisi, Amerikalılar ve Ruslar arasındaki çılgınca görüşmeleri ateşkes ilan edilme ihtimalini öğrendi. Mısırlı 3 Ordusu askerleri, arkalarında neler olup bittiği hakkında karanlıkta uzun süre depresyona girdiler. Sharon, İsrail bayraklarının batı sahilinde Süveyş'e doğru ilerlerken toprağa girmesini emretti.
Buna ek olarak, zaman zaman IDF tankları, Sina'daki Mısır birliklerinde batı yakasından ateş etmeye başladı. Ancak şimdi Mısırlılar çevrelendiklerini anladılar. Mısır ordusunda, iletişim yeterince kurulmadı ve çoğu zaman bir komutanın sahip olduğu bilgiler diğerlerine ulaşamadı. Kıyıdaki uçaksavar füzeleri imha edildi ve İsrailliler istediklerini bombaladılar. 3 Ordusunun Sina pozisyonlarına giden ana otoyol kesilmiş olmasına rağmen, Süveyş şehri henüz alınmadı ve Mısır ordusunun tamamen çevrelenmesi hakkında konuşmak zordu. İsrailliler, BM'den bekleneceği üzere bir ateşkes ilan edilmeden önce kuşatmayı bitirmeye çalıştılar ...
Aslında, eğer Amerika ve Sovyetler Birliği savaşın ilk gününde savaşan ülkelere silah ambargosu getirmiş olsaydı, savaş bir hafta içinde sona erecekti. Zaten 12 Ekim'de Hava Kuvvetleri komutanı, Amerikan yardımı uçak tarafından alınmadıysa, o zaman iki gün içinde mevcut kayıp seviyesi ile komuta bildirdi авиация tüm savaş görevlerini tamamlayamayacak.
Bu arada, savaşın başlamasından bu yana, Sovyetler Birliği Suriye’ye ve daha az bir ölçüde Mısır’a deniz ve hava yoluyla silah ve mühimmat sevkıyatı kurdu. Kıbrıs'taki Amerikan elektronik istihbarat SSCB ve Suriye arasında şaşırtıcı derecede yoğun bir hava köprüsü tespit etti. Uçak Macaristan ve Yugoslavya'dan geçti. Ayrıca Yugoslavya’da 6000’in Mısır’a uçmaya hazır Sovyet askerleri topladığı da belli oldu. Bu, Amerika Birleşik Devletleri'nin bir süre sonra İsrail’e hava köprüsü ile cevap vermesine neden oldu.
ABD, Yahudi devletini desteklemeye karar verdikten sonra, 19’un Ekim 1973’i, Arap ülkeleri - petrol ihracatçıları, OPEC üyeleri, petrolü kullanma ön anlaşmasının bir parçası olarak “оружия“ABD’ye petrol tedarikine ilişkin tam bir ambargo açıklandı ve petrol krizine yol açan diğer Batı ülkelerine tedarikler kısıtlandı.
Avrupa ülkeleri Arap boykotundan korktular ve İsrail'e daha önce satılan silahlar için bile yedek parça tedarik etmeyi reddetti. Ne İngiltere’de, ne de Almanya’da İsrailli diplomatlar hiçbir şey elde edemedi ...
İsrail’in kesintisiz ekipman ve mühimmat tedariği Ekim 12 akşamı başladı. Bunda “politik” bir gecikme olmadı. Örgütün hızı Amerikan bürokrasisine aşina olan herkesi şaşırtacak. "Fantomlar" Amerika Birleşik Devletleri'nden Azor Adaları'na inerek rotalarını değiştirdi. New Jersey ve Delaware'deki üslerden nakliye uçakları savaşta ihtiyaç duyulabilecek her şeyi, helikopterlerden sıcak ceketlere taşıdı.
Tank M60 Patton
14 ekim ayından kasım 14 ekim ayına kadar, 22 000 ton kargo, İsrail'den Amerika'dan geldi. 566 uçuşları yapıldı. Denizden bir şey geldi. Amerikan yardımı elde arasında: 36 veya 40 savaşçı F-4 Phantom II, 60 savaşçıları Douglas A-4 Skyhawk, askeri teçhizat ve tanksavar silahları, tanklar M60 Patton obüsler M109, radar sistemleri, bazı helikopterler CH-53 Deniz Aygırı, yedek parça uçaklar vs. Amerika, 825 milyon dolara + nakliye masraflarına silah sağladı. ABD Başkanı Richard Nixon, Ekim 19 Kongresi’ne hitap etti ve 2,2 milyar dolara İsrail’e askeri yardımda “Ortadoğu’da güç dengesini korumak ve istikrarı sağlamak” istedi. Kongre üyeleri bunun Sovyetler Birliği ile “denge” olduğunu anladı ve para verildi.
SSCB'de de uyuyamadım. Korgeneral Saad Al-Shazli:
“Sovyetler Birliği bize yardım etmek için tarihin en büyük hava dağıtımını gerçekleştirdi. (Tabii ki, Sovyetler Birliği'nin prestij ve askeri yetenekleri tehlikede idi. Ancak karşılıklı çıkar, müttefik ilişkilerin çimentosudur ve yardımlarının müttefik olduğunu düşündük). Bu teslimatlar önceden planlanmamıştı. Savaşın başlamasından üç gün sonra başladılar ve savaşın sonunda Sovyetler hava yoluyla Mısır ve Suriye'ye 15000 ton savaş malzemesi dağıttılar. Sovyet nakliye uçakları An-12 ve An-22, orada ve arkada 900'den fazla uçuş yaptı. Tanklar, uçaksavar silahları, uçaksavar füzeleri, mühimmat ve diğer birçok askeri malzeme aldık, neredeyse tüm tanklar gibi yarısından fazlası Suriye'ye gönderildi. Sovyet Hava Kuvvetleri ve Mısır ve Suriye'de hızla boşaltılan, sıralanan, kontrol eden, gruplandıran ve cepheye gönderen insanlar, tüm bu malzeme kütlesi en yüksek övgüyü hak ediyor.
Ayrıca, Ekim 30’te Sovyetler Birliği, denizaşırı malzeme tedariki işlemi gerçekleştirdi: en azından 63 000 ton, özellikle Suriye’ye. (Bu operasyon Akdeniz'deki Sovyet Donanması'nın varlığı ve belirgin bir şekilde güçlendirilmesi olmadan mümkün olmazdı. ”
Ayrıca, Ekim 30’te Sovyetler Birliği, denizaşırı malzeme tedariki işlemi gerçekleştirdi: en azından 63 000 ton, özellikle Suriye’ye. (Bu operasyon Akdeniz'deki Sovyet Donanması'nın varlığı ve belirgin bir şekilde güçlendirilmesi olmadan mümkün olmazdı. ”
Nitekim, Ekim 10’e göre, çatışma alanındaki Sovyet deniz kuvvetleri, 3 kruvazörü, 7 destroyerleri (bazıları füzelerle donatılmış), 9 fırkateynleri ve korvetler, 2 iniş gemisi, 2 mayın tarama gemisi ve mutlu yardımcı gemilerin yanı sıra daha fazla 16 denizaltı gemisi en az 4 atomu dahil).
Akdeniz'de, ABD 6 filosunun o zamanki 45 ABD savaş gemileri vardı - 2 uçak gemisi, 1 kruvazörü, 16 avcısı, fırkateynler, devriye botları, 4 devriye gemileri, 10 iniş gemileri ve 12 yardımcı gemileri.
Bu arada, Ekim ayında başlayacak olan 21, Macaristan'daki Sovyet birlikleri alarma geçmeye başladı. Ekim ayına kadar 24, 12'ten önce, Sovyet bölümleri Orta Doğu'ya gönderilmeye hazırdı ve birlikler çoktan hava limanlarına çekildi. Vietnam Savaşı'nı hala tamamlamayan Nixon, Amerikan askerlerini Arap-İsrail operasyonu tiyatrolarına yakın bir yerde birleştirmek zorunda kaldı. Amerikalıların bu eylemlerini gören Ruslar, Yugoslavya'dan Macaristan'a asker çekmeye başladı.
Ben kendim bu olaylara dolaylı bir tanık oldum. Eylül ayının son günlerinde, 1973’in bir yerinde, Volga’daki şehirden Belarus Askeri Bölgesi’ne gitti. Orada, yaklaşık bir ay boyunca, küçük bir orman garnizonunda bazı ekipmanların montajı ve devreye alınmasıyla uğraştı. Kasım ayının ilk günlerinde birimime döndüğümde iş arkadaşlarımdan hiçbirini bulamadım. Bir yabancı iki memur ve görevli dolaştı. Bir hafta sonra, sonbaharın taslağındaki acemiler yeniler komutasına girmeye başladı - sadece okuldan, küçük çavuşlar ve yakında bazıları normal hayatlarını yaşamaya başladılar ... (O zamanlar gerçek bir dedesi olarak hizmet etti!) eski askerlerinden ve sözlerinden, Ekim ayının ortalarında, şehir kıyafetlerini giydikleri, sivil kıyafetlerle giyildikleri, siyah takım elbise, kravatlı beyaz gömlekler, taklit kürk yakalı kışlık palto ve Neden buruşmuş şapka imitasyon da saman. Sitede hepsi fotoğraflandı, uluslararası pasaportlar ve elyaf valizler aldı. (Bu "turistlerin" görünüşünü hayal ediyorum!) Sonra uçaklarda, bir yerlere, büyük ama havasız bir hangarda yaklaşık iki hafta boyunca yaşadıkları oldukça sıcak bir bölgeye transfer edildiler. Sadece gece sigara içelim. Ayrıca, beklenmedik bir şekilde, hepsi yine uçaklara yüklendi ve ... Moğolistan'a taşındı. Orada hizmet ettiler ve oradan terhis edildiler ...
Bu gösterinin geçmişine karşı, İsrail’in diplomasisi çok acınacak görünüyordu. Ülke tekrar tecrit edildi. Sovyet bloğu ve Arap ülkeleri, Afrika ülkelerinin çoğunu İsrail ile ilişkileri kısıtlamaya zorladı.
Ekim 15 1973, 78 saatleri için bir varil petrol fiyatı 3, 01 dolardan 5,11 dolar seviyesine yükseldi ve 1 Ocak 1974 iki katına çıktı ve 11,65 dolar seviyesine ulaştı. (ABD'de, 70-s'de ortalama ücret yıllık 7564 dolar ya da aylık 630 dolar; temel gıda ürünleri fiyatları: süt - 33 sent, ekmek - pound başına 24 sent, et (biftek) - pound başına 1,30. Petrol fiyatlarındaki artış, Ekim 1973'ten sonra uluslararası ilişkilerin gelişmesinde somut ve hızlı değişimlere neden oldu.
Kissinger, Ekim 20'te Moskova'ya uçtu ve iki gün boyunca Sovyet liderliğiyle konuştu.
Böylece Arapların ve Yahudilerin birbirleriyle savaştıkları ortaya çıktı ve Ruslar ve Amerikalılar onlar için ateşkes anlaşması yaptılar. İlk ateşkes önerisi, İsrail’in henüz Afrika’da olmadığı, 13’in Ekim’inde BM’de ortaya çıktı.
Brejnev, Gromyko’yu şöyle söyledi:
- İsrail ile diplomatik ilişkilerin yeniden kurulması gerekiyor. Kendi inisiyatifiyle.
Gromyko, dikkatlice belirtti:
- Araplar kırılacak, gürültü olacak.
Brejnev çok sert cevap verdi:
- Anneye gittiler! Yıllarca onlara mantıklı bir yol sunduk. Hayır, savaşmak istediler. Lütfen onlara Vietnam'da olmayan yeni bir teknik verdik. Tanklarda ve uçaklarda, üçlü - topçu ve uçaksavar ve tankçılık karşıtı silahlarda - mutlak çift üstünlükleri vardı. Ne olmuş yani Tekrar oyuldular. Ve yine sürüklendiler. Ve tekrar, onları kurtarmamız için çığlık attılar. Sedat beni gece iki kez telefona kaldırdı. Derhal asker göndermemi istedi. Hayır! Onlar için savaşmayacağız. İnsanlar bizi anlamıyor ...
Ancak Politbüro, Ortadoğu politikasını değiştirmeye cesaret edemedi ...
Kissinger ve Ruslar, İsrail'in etkileyemediği bir uzlaşmaya vardılar. İsrail Büyükelçisi Dinitsa, Moskova’da hazırlanan BM Güvenlik Konseyi’nin ateşkes hakkındaki karar metnini (Ekim 338’in No: 22’i) tanıdı. İsrail’in Mısır’ı kırmak için birkaç güne ihtiyacı vardı. Kissinger’i, özellikle Kosygin’in Kahire’ye gittiği haliyle İsrail’e danışmaya davet etmeye başladı.
Korgeneral Saad Al-Shazli:
«22 Ekim. Batı yakasındaki konumumuz giderek kötüye gidiyordu ... Acı Göller ile Kahire-Süveyş yolu arasındaki üçgenin içindeki arazi, tank operasyonları için idealdi ve düşman, dar hava desteğiyle küçük tank grupları kullanma konusundaki geleneksel taktiklerine geri döndü. Piyade ve hava birimlerimizin direnci inatçıydı. Şaron’un saldırısı kuzeyde kuzeyden azar azar durdu. Güneyde, Adana bölümü daha da ileri giderek, topçularının Süveyş-Kahire yolunu ateşleyebileceği Geneife bölgesine ulaşmıştı. Ama o giderek daha fazla ağır zarar gördü. Ateşkes anlaşmasının yürürlüğe girmesinden birkaç dakika önce, Deversoire bölgesinde yoğunlaşan düşman kuvvetlerine göre üç P-17E (SCAD) füzesi başlattık. (Cumhurbaşkanı hemen ilan ettiği gibi aynı bombalama, kendi efsanevi roketimiz Kahrir tarafından yapıldı). ”
«23 Ekim. Düşman, güneydeki sektörde dört ekip toplayarak, eylemlerimizi kısıtlamak ve güneye giden üç engelsiz geçişi sağlamak için birini kullandı. İsrailliler direniş göstermeden Süveyş şehrini kuşattı ve güneye, Süveyş'in güneyindeki 16 km. Farlar açık bir sütunda hareket ediyorlardı ve gardiyanlarımız ne düşüneceklerini bilmeden etrafa dağıldılar. Süveyş'in güneyindeki yolda, bir şeylerin yanlış olduğunu düşünmek isteyen bazı genç subayların emriyle, onlara birçok ateş açıldı, ancak Adabiya'daki Donanma garnizonu şaşırdı ve kısa bir savaştan sonra direnişi ezildi. ”
«Ekim ayında 24 konumumuz hiç olmadığı kadar kötüydü. Üçüncü ordu - 45 000 askerleri ve 250 tankları hakkında iki güçlendirilmiş bölüm - tamamen kesildi. Personel, 4 gününde su ve yiyecek bırakmıştı. Çevreden, düşman tankları ve batı yakasındaki kendi toprak setlerimiz tarafından engellendiler. Ordu, hava savunma füze sistemlerimizin kapsamı dışında kaldığından, pozisyonları düşman hava saldırılarına açıktı. Batıya doğru gidemedi: Bu bölümdeki köprü ekipmanlarının çoğu hava saldırıları nedeniyle çoktan tahrip edilmişti. Ona yardım etmek imkansızdı: düşmanın zırhlı araç ve uçaklardaki üstünlüğü, ondan geçemeyeceğimiz şekildedi. Düşmanın hava kuvvetleri sistematik olarak konumlarını bombalamaya başladığında, Üçüncü Ordu'da yakında tahliye ihtiyacı olan 600 yaralandı. Durum umutsuzdu. ”
«23 Ekim. Düşman, güneydeki sektörde dört ekip toplayarak, eylemlerimizi kısıtlamak ve güneye giden üç engelsiz geçişi sağlamak için birini kullandı. İsrailliler direniş göstermeden Süveyş şehrini kuşattı ve güneye, Süveyş'in güneyindeki 16 km. Farlar açık bir sütunda hareket ediyorlardı ve gardiyanlarımız ne düşüneceklerini bilmeden etrafa dağıldılar. Süveyş'in güneyindeki yolda, bir şeylerin yanlış olduğunu düşünmek isteyen bazı genç subayların emriyle, onlara birçok ateş açıldı, ancak Adabiya'daki Donanma garnizonu şaşırdı ve kısa bir savaştan sonra direnişi ezildi. ”
«Ekim ayında 24 konumumuz hiç olmadığı kadar kötüydü. Üçüncü ordu - 45 000 askerleri ve 250 tankları hakkında iki güçlendirilmiş bölüm - tamamen kesildi. Personel, 4 gününde su ve yiyecek bırakmıştı. Çevreden, düşman tankları ve batı yakasındaki kendi toprak setlerimiz tarafından engellendiler. Ordu, hava savunma füze sistemlerimizin kapsamı dışında kaldığından, pozisyonları düşman hava saldırılarına açıktı. Batıya doğru gidemedi: Bu bölümdeki köprü ekipmanlarının çoğu hava saldırıları nedeniyle çoktan tahrip edilmişti. Ona yardım etmek imkansızdı: düşmanın zırhlı araç ve uçaklardaki üstünlüğü, ondan geçemeyeceğimiz şekildedi. Düşmanın hava kuvvetleri sistematik olarak konumlarını bombalamaya başladığında, Üçüncü Ordu'da yakında tahliye ihtiyacı olan 600 yaralandı. Durum umutsuzdu. ”
Ekim 24 Sovyet liderliği İsrail'i uyardı “En kötü sonuçlar hakkında” durumunda "Mısır ve Suriye'ye karşı saldırgan eylemler". Aynı zamanda, Brezhnev, Amerikan tarafının krizin çözümünde pasif olsaydı, SSCB'nin zorunluluklarla karşı karşıya kalacağını temin ettiği Richard Nixon'a acil bir telgraf gönderdi. “Acil olarak gerekli tek taraflı adımları atmayı düşünün.” Sovyet hava birlikleri 7 bölümlerinin savaş hazırlığının arttığı açıklandı. Buna cevaben, ABD nükleer kuvvetlerde bir alarm ilan etti.
Bu zamana kadar Sina'daki Üçüncü Mısır Ordusu tamamen çevriliydi. İsrail birlikleri 1600 meydanını işgal etti. km. Mısır'ın kıta bölgesi ve İsrail tankları Kahire'den 70 km uzaktaydı. Amerikan-Sovyet-Arap-BM düşüncelerini dikkate alarak İsrail, saldırıyı durdurmaya, Üçüncü Orduyu teslim olmaya zorlama fikrinden vazgeçmeye, yiyecek ve ilaçların taşınmasına izin vermek zorunda kaldı. Ekim 25, Sovyet bölünmelerinde alarmı artırdı ve ABD nükleer kuvvetleri iptal edildi.
Savaş bitti!
Kesin ateşkes anlaşması, her iki ülkenin ordusu tarafından, Kasım 101'taki Cairo-Suez karayolunun 11 kilometresinde imzalandı.
İsrail birlikleri yavaş yavaş Sina'ya geri çekildi. Ocak 18 1974 Anlaşması, Sina'daki birliklerin serbest bırakılması konusunda imzalandı ve İsrailliler kanal bölgesini kendileri terk etmişti. Kendilerine sadık Suriyeliler, yalnızca Mayıs 30’te birliklerin ayrılması konusunda bir anlaşma imzaladılar. Suriye, BM askerlerinin askersizleştirilmesi ve konuşlandırılması konusunda Quneitra ile Golan Tepeleri'nin bir bölümünü iade ediyordu ...
İsrail askeri zaferi, kısmen diplomatların ihmali nedeniyle, kısmen dünya arenada kuvvetlerin tamamen nesnel olarak hizalanması nedeniyle, diplomatik başarılarla desteklenmedi. 8 Binlerce Mısırlı mahkum İsrail 240 ile değiştirildi. Savaşta yaklaşık 15 000 Mısırlı, 3 500 Suriyeli ve 2 700 İsrailliler öldürüldü.
Mısırlı mahkumlar
(Daha önce de söylediğim gibi, kaynaktan kaynağa olan kayıpların sayısı farklı olabilir. Bunun çeşitli nedenleri var, şimdi ayrıntılara girmeyeceğiz. İşte yeterli fikir birliği rakamları:
İsrail Hava Kuvvetleri, 103'ten 115'in hava savaşında olduğu 7 uçağına kaybetti. İsrail pilotu 53 öldürüldü, 44 ele geçirildi, 53 kurtarma veya acil iniş sonrasında kurtarıldı. Kayıp 810 tankları ve zırhlı araçlar, 2700 askerleri öldürüldü, 5500 - 7500 yaralandı, 290 - 530 kişi alındı.
Araplar uçakların ve helikopterlerin 368 tekniğinde, 1 775 tanklarda ve zırhlı araçlarda kayboldu. İnsanlardaki kayıplar 18 500 öldü, 51 000 yaralandı ve 9 370 mahkumlardı.)
İsrail çok büyük miktarda mühimmat, hafif, ağır silahlar ve zırhlı araçlar olarak yakalandı.
Ancak, yılın 1973 savaşında, TÜM katılımcılar kendilerini kazanan ilan ettiler:
Suriye ve Mısır Savaşın ilk aşamasının İsrail’i kafa karışıklığına sürüklemesinden gurur duyduğu için, Yahudi devleti bir sürpriz yakalamayı ve hassas bir darbe vermeyi başardı. Savaş alanındaki askerlerinin cesaretleri ve iyi askeri yetenekleriyle gurur duyuyorlardı, şerefsiz Altı Gün Savaşı'nın utancı ortadan kalktı. Bu ülkelerin liderleri her zamanki gibi savaş alanlarındaki birliklerinin neredeyse tamamen yenilgisini büyük bir zafer olarak sundu. Şimdiye kadar, Mısır'da, askeri personel için en büyük cesaret ödülü, İsrail'e karşı kazanılan zafer için Sina Yıldızı Emri'dir.
Suriye, İsrail'e karşı kazanılan zaferin onuruna, “Altıncı Ekim” in çok onurlu bir emrini de onayladı, çünkü bu ülkeler 1973'te “Siyonistleri” gerçekten yendiklerine ve “İsrail ordusunun yenilmezliğini efsaneye düşürdükleri” konusunda ikna oldular. Nazi Wehrmacht'ın yenilmezliğinin mitini ortadan kaldıran Moskova yakınlarındaki Kızıl Ordu'nun kazandığı zafer gibi, güzel göründüğü kabul edilmelidir. Arap devletçiliği şöyle: İsrail işgalcilerinin hesaplanamaz orduları Süveyş Kanalı ve Golan Tepeleri'ndeki canavarca İsrail tarafından güçlendirilmiş alanların üstesinden başarıyla gelebilen cesur Mısırlı ve Suriyeli askerlerin ortak çabalarıyla yenildiler. Mısır'daki en önemli resmi tatiller, Sina'nın ve Silahlı Kuvvetlerin Günü ve Suriye'de - büyük zaferin onuruna kurulan Ekim Savaşı Günü'dür.
Bu gün kapalı olan Zafer Müzeleri, Şam ve Kahire'de, ziyaretçilerin mağlup Siyonist düşmanın, Tekno'daki korkakça İsrailli İsraillilerin şahane bir şekilde tasvir ettiği muhteşem Panorama (Waterloo'daki anıt tepedeki savaşın yinelenen panoraması) ödül tekniğine hayran kalabiliyor . Mısır devrimi ve Mübarek rejiminin devrilmesinden önce, her yıl Zafer askeri geçit töreni düzenlendi, ama şimdi askeri geçit töreni ile sınırlı. Şam'ın merkezinde en önemli olaylar için “Ekim savaşının kahramanları” için bir anma töreni yapıldı.
Fakat bazı nedenlerden dolayı, Suriye’de Ekim savaşı teması üzerine tarihi araştırmalar yapmak için cezai sorumluluk üstlendiler. Suriyeli liderler iyi bir Sovyet okulundan geçtiler: olayların resmi yorumuna müdahale eden her şey yedi mühürün arkasına saklanmak. Chagrinlerine göre, şimdi geçit törenlerine bağlı değil ...
Birleşik Devletler - zor bir durumdan yeterince kurtulmayı başardıkları için: bir yandan, güçlerini gösterdiler, diğer yandan - termonükleer silahların kullanımıyla Üçüncü Dünya Savaşı'na kaymalarına izin vermediler. Buna ek olarak, başka bir gerçek başarı daha yaşandı: müttefiki İsrail'in savaştan daha önce olduğundan daha güçlü çıkması için yardım etmek mümkün değildi, aynı zamanda Orta Doğu - Mısır'da yeni bir müttefik kazanmak için mümkün oldu. Mısır’ın siyasetinde, savaştan sonra, Amerika’ya doğru bir linç nihayet şekilleniyordu: Arap dünyasının lideri Sovyet yörüngesinden doğdu ve giderek Amerikan etkisinin alanına girdi. Basra Körfezi'nin Arap ülkeleri, Birleşik Devletlere öncekinden çok daha fazla bağımlı hale geldi. (Daha sonra, bu SSCB için ölümcül bir rol oynadı: Başkan Ronald Reagan petrol fiyatını düşürmeyi kabul etti. Sovyetler Birliği para girişi olmadan ve ne oldu ... kaldı
SSCB - Sovyet silahlarının, özellikle de füze silahlarının çok etkili olduğu gerçeğinden dolayı, Arap subaylarının Sovyet askeri okullarındaki yoğun eğitimleri meyve verdi - İsrail'e şiddetli bir darbe verildi. Aynı zamanda, Vietnam nedeniyle zaten en iyi zamanları yaşamayan ABD'nin sinirlerini iyice gıdıklamak mümkündü. SSCB'nin çöküşünden önce, hâlâ çok uzaktaydı ve o yıllarda Mısır'ın kaybına rağmen, SSCB temettü aldı: Libya'daki pozisyonlar güçlendi, savaş, Sovyet petrol ihracatının dolar cinsinden büyük gelir getirmeye başlaması nedeniyle petrol fiyatlarında artışa yol açtı. (Bugün, Sovyetler Birliği'ndeki ekonomik faaliyetlerin düşük verimliliğinin beklenmedik fırsatları akıllıca yönetmemize izin vermeyeceğini şimdiden biliyoruz. “Petrol iğnesine” bağlı olan bir ülke, bilimsel ve teknolojik gelişimini yavaşlatır ve bu da yıllarca ekonomik bir düşüşe yol açar.)
İsrail - çünkü bir kez daha, küçük kuvvetlerin tüm parametrelerde birçok kez üstün olan Arap ordularını parçalama yeteneğini gösterdi. Aslında, bu zafer İsrail için çok yüksek bir bedelle geldi. İsrail tarihinin en kanlı savaşıydı. Sadece 18 gün sürdü, ancak büyük insan kayıplarına yol açtı. 2700 hakkında insanlar savaş alanında öldü. Okuyucular arasında kim Afgan savaşını unutmadı, 15’in binlerce ölümünün ne kadar derin bir yara olduğunu hatırlamak zorundayız. Şunu düşünün (Tanrı korusun!), O zaman ülke bir milyon oğlunu kaybeder. Yani İsrail nüfusu ile orantılı olarak, bu savaştaki kayıpları karşılaştırabilirsiniz ...
Sonsuza dek bu savaşın şahitleri, bu resmin anısına kalır - İsrail bayraklarıyla sarılmış yüzlerce tabut sonsuz dinlenme yerlerine giderken. Nüfusun neredeyse dörtte biri orduya işlendi. Bugün orduna hazırlanan milyonlarca Rusyanın 35'ini hayal edin ... Endüstri neredeyse durdu. GSYİH keskin bir şekilde düştü, tüketim malları% 25 yükseldi, enflasyon arttı.
Şubat ayında bir yerde, protesto mitingleri İsrail'de başladı 1974. Ülkedeki hükümetle ilgili memnuniyetsizlik harikaydı.
Mitingi protesto et. Posterler üzerindeki yazılar: "Kim suçludur?" ve "Dayan, bu kadar yeter."
Ancak, Kasım 18, 1973, hükümet Yüksek Mahkeme başkanı Shimon Agranat'a izin verdi
Bir soruşturma yürütecek ve hükümete, savaş arifesinde mevcut olan bilgilere dayanarak askeri ve sivil yetkililer tarafından alınan kararlar hakkında bir rapor verecek bir soruşturma komisyonu hazırlar.
Agranata Komisyonu. Soldan sağa: Korgeneral (yedek) İgael Yadin, Komisyon Başkanı Hakim Moshe Landoy, Hakim Shimon Agranat, Devlet Denetçisi Dr. Yitzhak Nebenzal ve Korgeneral (yedek) Haim Laskov.
Komisyon, 90'a tanık olduklarını ve askeri personelden 188'a daha fazla tanıklık ettiğini duydu.
Komisyon ifadesini duyar
1 Nisan 1974, Agranata Komisyonunun ilk ön raporu yayınlandı. Komisyon, ordunun liderliği ve askeri istihbarat konusundaki isteksizliği suçladı.
Komisyonun bulguları sonucunda, Genelkurmay Başkanı Güney Askeri Bölge Komutanı David Elazar, General Shmuel Gonin, Askeri İstihbarat Başkanı (AMAN) Eli Zeira ve yardımcısı Arieh Shalev görevden alındı. Mısır'ın AMAN (Anaf-6 departmanı) departmanı başkanı Teğmen Albay Bendman ve Güney Askeri Bölge'de istihbarattan sorumlu olan Teğmen Albay Gedaliah'ın istihbaratla ilgili pozisyonlarda kullanılması önerilmemiştir.
Komisyon, Savunma Bakanı Moshe Dayan ve Başbakan Golda Meir'in eylemlerindeki herhangi bir noktayı işaret etmedi. Bununla birlikte, raporun yayınlanması savaşa hazır olmama durumunun yol açtığı halk ayaklanmasını pekiştirdi ve Golda Meir, 11’ta 1974’ta hükümetin istifasını ilan etti.
Nihai (üçüncü) rapor, yılın Ocak 30 tarihinde 1975'te tamamlandı, ancak bunun önemli bir kısmı yalnızca 30 yıllarından sonra yayına tabi tutuldu. Raporda, Mossad'ın Mısır’ın 6’in Ekim’inde İsrail’e saldırmaya niyeti olduğu konusunda zamanında bir uyarı alındığı, ancak askeri istihbaratın bu tür bir saldırının Mossad liderliği ve ülkenin siyasi liderliği üzerinde kör edici bir etkisi olamayacağına dair kategorik bir görüş alındığı belirtildi. .
1995'te, kabaca sınıflandırılmış olan 50 sayfaları dışında tüm komisyon raporlarının yayınlanmasına izin verildi. 2008’te, David Elazar, Moshe Dayan, Ariel Şaron, Shmuel Gonen ve diğer yetkililerin ifadesini içeren komisyonun tutanaklarının çoğundan gizliliğin kaldırılmasına karar verildi. Şubat ayındaki 2012’te komisyonun raporu İsrail Savunma Kuvvetleri ve Güvenlik Sistemleri Arşivi'nin web sitesinde yayınlandı. (Bir keresinde, bu saygın bölümün başkan yardımcısı ile kişisel bir konuşma yaptım. Agranat raporunun son yayımlanmamış sayfalarının belirleyici siyasi öneme sahip bazı sırları gizleyip gizlemediği sorulduğunda, bu malzemelerin yalnızca etik nedenlerle yayınlanmadığına yemin etti. )
12 Eylül 2013 - Kıyamet Savaşı'ndan sonraki 40 yıllarına kadar - Başbakan Golda Meir'in ifadesi yayınlandı. Başbakan, komisyona askeri konularda usta olmadığını söyledi. Yedekleri harekete geçirmekten kaçındığında hata yaptı, ancak Savunma Bakanı, Genelkurmay Başkanı ve bütün bakanlar seferberliğe karşıydı ve AMAN başkanı ve Genelkurmay Başkanı ile çatışamadı. Meir ayrıca, uluslararası eleştiriye neden olacağı ve Amerikan askeri yardımını tehlikeye atacağı için Mısır ve Suriye'ye yönelik önleyici bir grev kararı almadığı için pişmanlık duymadığını belirtti.
Ekim ayının sonunda, 2013 ilk kez sınıflandırılmamış ve Agranat Komisyonu Savunma Bakanı Moshe Dayan'ın ifadesini yayınlamıştır. Komisyon rezerv hareketliliğinin neden açıklanmadığını sorduğunda, Genelkurmay Başkanı David Elazar'nın görüşüne tamamen güvendiğini söyledi. Dayan’a göre, Mossad’ın özel hizmetlerinin ve AMAN’ın askeri istihbaratının raporları çelişkili ve Elazar’nın İsrail sınırındaki birliklere konsantre olarak Mısır’ın manevralar yaptığını düşünüyordu. Buna göre, seferber olmaktan kaçınmak için yeterli sebep vardı. Dayan, “Bunu yeterli sebep olmadan ilk yapan biz olsaydık, Arap ülkelerine karşı saldırganlıkla suçlanırdık” dedi. Rezervlerin mobilizasyonunu geciktirerek yönlendirilip yönlendirilmediği sorulduğunda, farklı nitelikteki düşünceler, Dayan şöyle cevap verdi:
Ona güvenmiştim. Genelkurmay Başkanı, şahsi şoförüm değil. Bana söylemeliydi: Sayın Bakan, yedekleri harekete geçirelim. Ama bunu söylemedi. Ve o olmadan, bu sorumluluğu üstlenmeye cesaret edemedim.
Agranat Komisyonunun önerileri doğrultusunda, İsrail güvenlik hizmetleri Arap ülkelerine daha fazla dikkat etmeye ve alınan bilgilerin güvenilirliğini doğrulamaya başladı. İstihbaratın daha ileri düzeyde değerlendirilebilmesi için İsrail Dışişleri Bakanlığına Siyasi Araştırmalar Merkezi kurulmuş ve ardından İsrail Ulusal Güvenlik Konseyi, güvenlik alanında ayrı bir danışma organı için Başbakanlık Ofisinde kurulmuştur.
Yıllar geçecek ve akşam 19 Kasım 1977 akşam 20 saatlerinde "Egypt-01" uçağı Ben Gurion havaalanına inecek. En güçlü Arap devletinin başı, Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat, İsrail ordusuna askeri orkestra hayranı olarak adım atacak. İsrail’i barış için davet etmeye şahsen gelecek. Ama bu, zaten tamamen farklı bir hikaye ...
Bu, Kıyamet Savaşı ile ilgili bir dizi makalenin yayımlanmasının sonu. Yorumlara bakılırsa, çalışmalarım boşuna değildi ve okuyucular kendileri için önceden bilinmeyen gerçekleri öğrendiler veya zaten bildikleri gerçekler ve olaylar hakkındaki bilgilerini genişletti. Konuyla ilgili öneri, öneri ve sorularınız için okurlara minnettarım. Çok fazla dikkate almayı ve çoğuna az ya da çok belirgin cevaplar vermeyi düşünüyorum. Belki de hala sorular var veya yenileri ortaya çıktı. Onlara her zamanki gibi çalışma sıralarında yorumlarda cevap vereceğim.
Kaynaklar:
M. Shterenshis. İsrail. Devletin tarihi. 2009
ARABO-İSRAELİ YILIN NUMARASI SAVAŞI. Tarihi belgelerdeki olayların tarihçesi.
Dük H. Arap-İsrail Savaşları: Kurtuluş Savaşından Lübnan Kampanyasına. T.2., 1986.
"Süveyş Kanalı'nı zorlamak". Saad el-Shazli. 1979. Rusça 2006 yılına çeviri.
Arap-İsrail savaşları. Arap bakışı. 2008
Wikipedia makaleleri, Cyclopaedia vb.