Bir big band veya caz orkestrası, genellikle dört bölümden oluşan[1][2] on veya daha fazla müzisyenden oluşan bir tür caz müziği topluluğudur: saksafonlar, trompetler, trombonlar ve bir ritim bölümü. Büyük gruplar 1910'ların başında ortaya çıktı ve swing'in en popüler olduğu 1940'ların başında caza hakim oldu. Büyük grupların çaldığı tek müzik tarzı bu olmasa da, "big band" terimi aynı zamanda bir müzik türünü tanımlamak için de kullanılır.
Büyük gruplar dansa eşlik etmeye başladı. Doğaçlamaya yapılan tipik caz vurgusunun aksine, büyük gruplar yazılı bestelere ve aranjmanlara güveniyordu. Solistlerden çok grup liderlerine, aranjörlere ve enstrüman bölümlerine daha fazla rol verdiler.