Dik kayalıkları ve camsı suları ile St Kilda takımadaları, Outer Hebridean adalarının en batı kısmı olan İngiliz adalarının kuzey ucunda yer alır. Böylesine uzak bir konumdan bekleyebileceğiniz gibi, anakaraya olan uzaklık adanın tarihinde önemli bir rol oynamaktadır.
St Kilda'nın nüfusu her zaman küçüktü, nadiren yüz kişiyi aşıyor ve ziyaretçiler nadiren kötü şöhrete sahip dalgalı denizleri geçebiliyorlar. Ağustos 1930'da, kalan 36 St Kildans topluluğu, hükümete anakarada yeni bir hayata başlamak için yardım isteyen bir mektup yazdıktan sonra tamamen boşaltıldı. Adalardaki yaşamın çoğu, yüzyıllar boyunca geleneklerle doluydu. St Kildans deniz kuşlarından besleniyor ve adaya özgü üretim yapıyordu ve her eve bir dokuma tezgahı sağlandıktan sonra tüvit gibi dokuma kumaşlar ana ihracat haline geldi. Aşağıda, Edinburgh Üniversitesi'nden bu alışılmadık adada yaşamı yakalayan bazı fotoğraflar görebilirsiniz.
Europeana'nın St. Kilda ile ilgili koleksiyonlarını araştıran bazılarının ortaya koyacağı gibi, on sekizinci yüzyılda adanın anlatacak daha tedirgin edici bir hikayesi vardı. 1734'ten 1740'a kadar Rachel Erskine ya da adıyla Lady Grange adada hapsedildi ve oraya Grange'den kocası James Erskine tarafından gönderildi. Lord Grange önde gelen bir yargıçtı, ancak Jacobite'nin gizli sempatileri vardı - o zamanlar halkın bir figürü için oldukça tartışmalıydı. Karısının hain planlarından çok şey bildiğinden korkarak, ona ihanet edememesi için onu uzak adalara sürgün etti. Lady Grange'nin St Kilda'daki mutsuz yıllarında yazdığı ve adadan kaçırılan mektupları, Edinburgh Üniversitesi'nden açıkça temin edilebilir .
Büyüleyici hikayesini kendi elleriyle anlatıyorlar. Birinde kocasına yazıyor ve geri dönmesine izin vermesi için onu ikna etmeye çalışıyor: “Emekli olacağım ve kendi başıma yaşayacağım… ve seni rahatsız etmeyeceğim ya da ayağımı kapınıza koymayacağım… Talihsiz… itaatkâr eşinizim”. Bir başkası , "Grange'den Bay James Erskine'nin talihsiz karısıyım ... 25 yıl büyük bir sevgi ve barış içinde yaşadıktan sonra, aniden kişiliğimden hoşlanmadı". Artık adalarda kalıcı sakinler olmasa da, bu gizemli yer ve anlatması gereken hikayeler hakkında hala öğrenilecek çok şey var.