"İşim gücüm budur benim,
Gökyüzünü boyarım her sabah."
Daha önce Murathan Mungan okuyanınız var mı?
Ben okumamıştım, bu kitabı da kitapçıda rafları karıştırırken tesadüfen gördüm.
Şöyle ki, raftan başka bir kitabı almak istedim. Bu kitap da onun hemen önündeydi.
Alıp bir iki sayfasına bakayım dedim. Alelade sayfaları çevirdim ve ilk gördüğüm şey şuydu:
"Ben Orhan Veli, 1914'te doğdum. Bir yaşında kurbağadan korktum, iki yaşında gurbete çıktım, yedisinde mektebe başladım; dokuz yaşında okumaya, on yaşında yazmaya merak saldım. On üçte Oktay Rıfat'ı, on altıda Melih Cevdet'i tanıdım. On yedi yaşında bara gittim, on sekizde rakıya başladım. On dokuzundan sonra avarelik devrim başlar. Yirmi yaşından sonra da para kazanmasını ve sefalet çekmesini öğrendim. Yirmi beşte başımdan bir otomobil kazası geçti. Çok aşık oldum, hiç evlenmedim. Ben Orhan Veli."
Aslında Orhan Veli bir tiyatro sahnesindeydi. Ve kendimi tutamayıp kitabı okumaya devam ettim.
(Bu arada hala kitapçıdayım. Kitabı satın almış değilim.)
"Ben Orhan Veli,
Yazık oldu Süleyman Efendiye
Mısra-ı meşhurunun mübdii..
Duydum ki merak ediyormuşsunuz,
Hususi hayatımı,
Anlatayım:
Evvela adamım, yani
Sirk hayvanı filan değilim
Burnum var, kulağım var,
Pek biçimli olmamakla beraber.
Bir evde otururum,
Bir işte çalışırım.
Ne başımda bulut gezdiririm,
Ne sırtımda mühr-ü nübüvvet.
Ne İngiliz kralı kadar
Mütevazıyım,
Ne de Celal Bayar'ın
Ahır uşağı gibi aristokrat.
Ispanağı çok severim.
Puf böreğine hele
Biterim.
Malda mülkte gözüm yoktur.
Vallahi yoktur.
Oktay Rıfat'la Melih Cevdet'tir
En yakın arkadaşlarım.
Bir de sevgilim vardır, pek muteber;
İsmini söyleyemem,
Edebiyat tarihçisi bulsun.
Ehemmiyetsiz şeylerle de uğraşırım.
Meşgul olmadığım 'ehemmiyetsiz'
Sadece üdeba arasındadır.
Ne bileyim,
Belki daha bin bir huyum vardır.
Ama ne lüzum var hepsini sıralamaya?
Onlar da bunlara benzer."
diye sürüp gider kitap ve ben utanır aynı kitaptan iki tane alır (biri arkadaşım için) kasaya yol alırım.
65 sayfalık bu kitaptaki oyunda Orhan Veli'nin 99 adet şiirine yer verilmiş. Kitabın sonunda bu bilgiyi okuduğumda çok şaşırdım. (Evet, kitap bitene kadar kitap hakkında hiçbir bilgi okumadım.)
Kitapçıdan çıkıp eve gidene kadar kitabın yarısı bitmişti zaten.
Demem o ki, okuduğum ilk Murathan Mungan kitabıydı, son olmayacağı da kesin.
Ve Orhan Veli, memleket gibi adammışsın..