"Bal şehrinin" acı tuzağı
Yeniden adlandırma tutkusu
Melitopol'daki sokakları yeniden adlandırma tutkusu bilgi alanını karıştırdı, mütevazı ilgi paylarını topladı ve yerini yine Rus topraklarının güneybatısındaki hararetli iç savaşın ateşli hararetine bıraktı.
Bütün bunlar çok uzun zaman önce hafızamızda değildi.
Rosa Luxembourg, sokaktaki bir anlaşmazlıkta Bilge Yaroslav ile tekrar çatıştı. Meydan, zarflara nasıl yazılacağına karar veremiyor - Katedral mi yoksa Devrim mi? Zaman durmuyor.
Bugünün kahramanlarının ve olaylarının isimleri, şimdiden geçmiş dönemin isimlerine yaklaşıyor.
Ve onların da haklı olarak sadece hafızamızda değil, aynı zamanda bronz olarak ve kurtarılmış Rusya topraklarındaki yer isimlerinde de basılması gerekiyor.
Hafıza, etrafında bir tartışma oluşturmanın ve sonuç olarak şu veya bu kararı vermenin gerekli olduğu anahtar bir kelimedir.
Birinin veya bir şeyin adıyla anılan her şey ... 1917'den önce ayrılabilir. 1917'den sonra. Ve şartlı olarak tarafsız.
Görüşlerimiz, bir kuşağa ve inançlara göre yaklaşık olarak aynı şekilde bölünmüştür.
Hemen bakış açımı ifade edeceğim - bu konuda daha önce anlaşmak mümkün değildi ve şimdi de mümkün olmayacak. Her zaman görüşlerden biri, duygularını gerçekten umursamadan rakipleri ezdi. Her zaman galip gelmeyen görüş bile, sakinlerin çoğunluğunun görüşüydü. Daha ziyade, bu zaman ve bu yerdeki idari kaynakların ve siyasi durumun görüşüdür. Hele de meselenin çözümü akıllı olmaktan çok radikal insanlara emanet edildiğinde.
Ama biz değiliz...
En azından bu konudaki tüm keskin köşeleri düzeltmeye çalışmamız gerektiğini biliyoruz.
Sesli düşünmeye çalışacağım.
Yer isimleri için kapış
Şehir yönetimlerinde ve sosyal ağlarda yer adları için bir mücadele düzenlemeden önce, bu kapsamlı atamanın sadece sokakları ve meydanları içermediğini her zaman hatırlamak gerekir. Değerli insanların adlarına okullar, meydanlar, işletmeler denildiğinde iyi gelenekleri hatırlamalıyız.
Bazen eski püskü evleri ve yolu çukur olan bir sokağa, en azından düzgün bir şekle getirilene kadar, üzerinde yaşayan kahramanın adı verilmemelidir.
Odessa'da, bir şerit olsa bile Chapaeva'dan her zaman utandım. Ukrayna'daki bu iç savaşta canını veren kahramana yakın biri, çamurda böyle bir hatıra ister miydi?
Nesnenin kendisinde işleri düzene koymadan önce yeniden adlandırmayı planlarda bırakmak daha iyidir.
Sevdiklerinizle başlayın
Bir diğer önemli soru daha doğrusu en önemlisidir. Bugünün kahramanına isim vermekten bahsediyorsak, o zaman bu kişinin akrabalarından başlamalıyız. Bir şeye ihtiyaçları var mı? Hayattan geçip sevdikleri birinin adını gururla taşıyabilecekler mi?
Odessa bölgesinin bölgesel merkezlerinden birinde, merkezi caddelerden birine yarım asırdır rahmetli büyükbabam ve kardeşlerinin adı verilmiştir. Ama aynı zamanda, dul eşi (büyükannem) aslında yoksulluk içinde yaşadı ve savaş sonrası yıllarda iki çocuğu kendisi büyüttü. Nesillerce atalar tarafından savunulan Sovyet hükümetine gücenmiyorum. Ve o yıllarda bile sahada karar vermenin her zaman düzgün ve akıllı insanlar tarafından yürütülmediği gerçeğine.
Bu nedenle sokak şimdilik Kayısı veya Kiraz kalsın ama kahramanın çocukları iyi bir eğitim alacak. Aile, en azından geleneksel ortalama seviyeden daha kötü olmayan yaşam koşullarına sahip olacaktır.
İsimler, yeri ile uygun ve orantılı olmalıdır. hikayelerbelirli kişileri veya olayları meşgul eden. O zamanlar kentsel taşrada özel sektörün sokaklarına onların adı verildiyse, Sovyet dönemindeki şehir yetkilileri, Dmitry Donskoy ve Alexander Nevsky'de neyin yanlış olduğunu asla anlayamadım. Bu tür saçmalıkların herhangi bir şehirde bulunabileceğinden eminim.
Aynı zamanda merkezde düz, geniş bir caddeye sahip olan Bogdan Mihayloviç Khmelnitsky için de mutluydum.
Ve yine, Sovyet döneminde bile, Odessa'ya hiç gitmemiş olan Taras Şevçenko'muzun neden eserlerinde benim şehrimden bahsetmediğini ve en uzun caddede, kocaman bir merkez parkta ve onu kendi adıyla kapladığını anlayamıyordum. parkın girişinde devasa, korkutucu bir idol. Ve limanda Taras'ın adını taşıyan şık bir yolcu gemisi vardı. Kültür sarayları, kütüphaneler vb. - söylemeye gerek yok. Sovyetler Birliği'nde Ukraynalı olan her şeyin zulmü hakkında sızlanmayı duymayı ne kadar seviyorum...
bilgelik eksikliği
Hafıza hakkında konuşmaya başladım. Ve bu sadece bugün sokağın taşıdığı bir tabela değil. Anne babalarımız ve büyükannelerimiz ona böyle derdi. Bunlar hak edenlerin isimlerinin yazılı olduğu ya da bu sınırlar içinde yaşanan olayların anlatıldığı anıt plaketlerdir.
Küçük bir kısma ve kısa bilgi içeren bir anma plaketi, üzerinde bina numarası ve karışık bir isim olan Gen. Petrov (General Petrov). Bu sokakta yaşayan insanlar, adını tarihi abrakadabra olarak algılamamalı, ne olduğunu ve nereden geldiğini net bir şekilde anlamalıdır. Ama bu zaten yerel medyanın ve yerel tarihçilerin faaliyet alanı.
Resmi adresimin zarfın üzerine nasıl yazılacağı benim için önemli değil, zamanların ve nesillerin bağlantısını görmek istiyorum.
Fotoğrafta, milyonluk şehrin tamamında sadece bir avlunun Odessa sakinleri, nasıl görünmesi gerektiğine dair doğru karara yaklaştı. Bugün seçtiğimiz ana isim daha büyük harflerle yazsın.
Faşist ve Bandera işgalleri dönemindeki en iğrenç isimlere ek olarak, geri kalan her şey, tarihin tabletlerinde yasal bir isim hakkı almalı. Eski isimlerde - bu da biziz. Bunlar, utanmamamız gereken hatalar, atalarımızın samimi inançlarıdır.
Bu soru yarın için değil, dün için.
Arkada ve cephede Zaferimizi şekillendirenlerin çoğu, genellikle geçmişimiz hakkında çok farklı görüşlere sahiptir. Ve gelecek de farklı şekilde sunuluyor. Bu temelde olası çatışmalar ve mağduriyetler şimdiden önlenmelidir.
Ele alınması gereken diğer tüm acil konuların aksine, tarihi miras ve hafızamıza saygı konuları bizden milyonlarca bütçe parası değil, sadece bilgelik gerektiriyor.
Abone olun ve en son haberler ve günün en önemli olaylarından haberdar olun.