Coyote bilimsel olarak binom adıyla tanınır, Canis latrans ve evcil köpekler, tilkiler ve kurtlarla aynı ailenin içerisine yerleştirilir. Plains, Meksika, Salvador ve Mountain Coyote gibi ortak çakal türleri içinde yirmi tane alt tür var. Bu alt türlerin her biri, ceket desenlerinde ve boyutlarında birbirlerinden ayıran küçük farklılıklar gösterir. Çok fazla çakal alt türü bulunduğundan, genel olarak türler arasında belirli fiziksel özelliklerin ortak olduğunu belirtmek zordur. Bununla birlikte, birkaç ortak özellik vardır. Bunlar, yetişkin coyotes için 0, 9 ila 1, 35 metre arasında değişen burun uzunluğu kuyruk uzunluklarıyla birlikte çakalların boyutlarını içerir. Erkekler aynı yaştaki kadınlardan biraz daha uzun olma eğilimindedir. Erkek coyotes için ağırlık aralığı 8-20 kg iken, kadınlar için 7-18 kg'dır. Çakalların kürk rengi yaş, alt tür ve çakalın fiziksel konumuna göre değişir. Sık görülen temel renk desenleri kırmızı veya kahverengidir. Düzensiz desenlerde dağınık siyah, beyaz veya gri çizgiler ve yamaların ek işaretleri hala daha fazla çeşitlilik sunar. Çakal sivri burunlu ve belirgin kulakları olan ince bir başlığa sahiptir. Yetişkin erişkin bir çakalın kuyruğu genellikle 40 ila 46 cm arasındadır. Ayırt edici bir başka özellik de, çakal hareket ederken kuyruğun genellikle aşağıya dönük olmasıdır.
Diyet
Çakal yavruları, yaşamlarının ilk iki ayı boyunca annelerinden süt alırlar. Sütten kesildikten sonra, yetiştirilen çakallar tamamen etçildir. Başlıca avları sincap ve yabani tavşan gibi küçük hayvanları içerir. Avlarını önden saldırarak ve boyunlarını daha küçük hayvanları kanamak için ısırtarak yakalarlar. Av listesindeki diğerleri ise kirpileri ve fareler gibi küçük kemirgenleri içerir. Bu hayvanların küçük boyutlarından ötürü, çakallar genellikle yalnız avlanırlar. Ayrıca, koyunlar hedef listesinin başında olacak şekilde hayvancılığa saldırırlar ve karşılaşabilecekleri her şeyin ölü ölü leşleri için iyi bir anlaşma yaparlar.
Habitat ve Menzil
Bir çakalın konutuna den denir. Orada yalnız, geçici paketlerde veya nükleer aile birimlerinde yaşayabilirler. Çakal Kuzey Amerika’ya özgüdür. Bu bölgedeki geniş dağılışı ve geniş nüfusu göz önüne alındığında, tehlike açısından “en az kaygı” olarak kabul edilirler. Avrupa sömürgeciliği ve uzlaşma çakallarından önce şu anda Amerikan Güneybatı, Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'nin Büyük Ovaları ve kuzey Meksika'da yoğunlaşmasına rağmen, 19. ve 20. Yüzyılların başlarında kıtaların neredeyse tümüne yayıldı. Bunların çoğu kurtlar, aşırı avlanma nedeniyle var olan ve eski etki alanlarına giren çakallar gibi daha az sayıda daha yetenekli yırtıcı hayvanın bir sonucudur.
davranış
Köpek ailesinin çoğu üyesinin aksine, çakallar hayatta kalmak için paketlere ya da aile birimlerine güvenmez. Ayrıca, daha küçük av seçimlerinde ve mümkün olduğunca temizlenme eğilimlerinde belirgin olarak daha az agresifler. Bununla birlikte, genellikle diğer çakallarla hakların birleştirilmesi için olmasa da, bölgesel baskınlık için mücadele konusunda agresifleşiyorlar. Çakallar farklı havlayan seslerin yanı sıra fiziksel ipuçlarını kullanarak iletişim kurar. Hormonlar ve kokular (feromonlar), özellikle çiftleşme mevsimlerinde bu amaçlar için de kullanılır.
üreme
Çakallar yalnızca tek eşlidir ve genellikle nükleer aile paketlerinde yaşar. Çiftleşme mevsimi genellikle kış ortasında görülür. Kadınlar “sıcaktayken” birkaç erkek çekecek kokular salıyor. Diğer vahşi hayvanların aksine, onayı için hiçbir mücadele yoktur. Kadın seçimini yaptıktan sonra, diğer erkekler geri çekilecek ve çiftin iki ila üç aylık bir bağlanma periyodu boyunca geçmesine neden olacak ve bu da insanlarda kuruma benzetilebilir. Bu tür desenler hayvan krallığında yaygın değildir. Kopülasyondan sonra, gebelik genel olarak 63 günlük bir süre alır ve ine teslim edilen yavrularla sonuçlanır. Yavruların inekten ayrılmaya ve bağımsız olmalarına hazır olmaları üç ila dört ay sürer.
Diğer Türlerle Etkileşim
Çakallar benzer bir dağılıma ve diyete sahip gri kurtlar ve kızıl tilkilerle sürekli rekabet halindedir. Genellikle tilkilere saldırırlar ama kurtlardan çekilirler. Pumalar ve bobcats da doğal düşmanlarıdır. Yaygın inanışlara rağmen, kurtlar veya dağ aslanları olmayan çakallar, ABD'de diğer yırtıcılardan daha fazla hayvan öldürür. Coyotes, Kuzey Amerika'da artan insan nüfusuna rağmen hayatta kalmayı başardı. Bu, kısmen çakal avının düzenlenmesine bağlanıyor. Geçmişte, Batılı yerleşimciler zaman zaman etleri için çakallar avladılar, ancak daha çok kürk ticaretindeki kazançlı gelirler için bunu yaptılar. Nadiren de olsa, insanlara yapılan çakal saldırıları belgelenmiştir, ancak çoğu zaman ölümde ciddi yaralanmalara neden olmuyorlar. Sömürge öncesi Amerikan kültürlerinin, bugün uygulama nadir olsa da, yerli çakallara sahip olduğuna dair kanıtlar var.