1963 yılında, Guadalperal Dolmenleri - İspanya'nın Cáceres şehrinde dikilmiş megalitik bir anıt. 4.000 için 7000 yıl önce - gözden kayboldu. Yaklaşık 60 yıl sonra, yerel Haberler çıkışlar Rapora göre, yaygın olarak İspanyol Stonehenge olarak bilinen dönüm noktası, alışılmadık derecede şiddetli bir kuraklık mevsimi ile Valdecañas Rezervuarı'ndaki su altından kurtularak yeniden ortaya çıktı.
Hayatım boyunca insanlar bana yakındaki bir köyün sakini ve yerel halkın başkanı olan dolmen Angel Castaño'dan bahsetmişti. Peralêda'nın Kökleri kültür derneği, söyler Atlas Obscura Alyssa McMurtry. Daha önce sudan görünen kısımlarını görmüştüm ama tam olarak ilk defa görüyorum. Muhteşem çünkü on yıllardır ilk kez tüm kompleksi takdir edebilirsiniz.
Yine de, dolmenin yeniden ortaya çıkışı tamamen olumlu değil: Change.org dilekçesi Anıtın korunmasını isteyen arkeolojik alanı çevreleyen granit taşlar oldukça gözeneklidir. Bazıları erozyon belirtileri gösteriyor veya devrilmiş durumda; diğerleri zaten çatlıyor. Kültürel korumacılar, megalitleri kuru arazide yeni bir yere taşımaya çağırıyorlar. Şimdi harekete geçmezsek, Castaño başka bir röportajda uyarıyor: Yerel Fiona Govan, çok geç olabilir.
David Bariyer'e göre İspanyol Guadalperal'ın Dolmen'i, eşmerkezli bir daire içinde düzenlenmiş yaklaşık 140 kayadan oluşur. Muhtemelen hem tapınak hem de mezarlık olarak kullanılan anıt, bir zamanlar menhirler veya kapalı bir alan oluşturmak için yatay taş levhalarla kaplanmış uzun dik taşlar dolmen , tek odalı bir mezardır. Yapının girişinde oymalı bir menhir nöbet tutarken, daha sonra dolmenin etrafına inşa edilen bir çakıl duvar, toplu mezar alanı statüsünü sağlamlaştırdı.
Castaño, Govan'a Stonehenge gibi [megalitlerin] bir güneş tapınağı ve mezarlık oluşturduğunu söylüyor. Nehrin geçmenin mümkün olduğu birkaç noktasından biri olduğu için dini ama aynı zamanda ekonomik bir amaçları varmış gibi görünüyorlardı, bu yüzden bir tür ticaret merkeziydi.
Arkeologlar ilk olarak 1920'lerin ortalarında Guadalperal Dolmenlerini kazdılar(Ruben Ortega Martin / Peralêda'nın Kökleri)
Uzmanlar, bir megalit oymacılığının doğası konusunda ikiye bölünmüş durumda. Euronews Marta Rodriguez Martinez bildiriyor. Castaño, menhir üzerinde görülen kıvrımlı bir çizginin yakındaki Tagus Nehri'nin dolambaçlı rotasını ifade ettiğini öne sürerken, arkeolog Primitiva Bueno Ramirez işareti üçgen başlı bir yılan olarak tanımlar. (İspanyol yayın istasyonundan Mario Adell ile konuşurken RTVE , Castaño, haritacılığın erken bir örneği olarak onaylanırsa, gravürün dünyadaki en eski gerçekçi fiziksel haritalardan birini temsil edeceğini ekliyor.)
adlı bir Alman araştırmacı Hugo obermaier İlk olarak 1925 ve 1927 yılları arasında dolmeni kazdı. David Vigario'nun açıkladığı gibi, ortaya çıkarılan eserleri çalışma ve sergileme için kendi ülkesine geri göndermesine rağmen Dünya Obermaier, anıtın orijinal yapısını olabildiğince koruyarak devasa taşları yerinde bıraktı. Alanda bir Roma madeni parasının keşfine dayanarak, bilgin, daha önce işgalci imparatorluk güçleri tarafından görevden alındığını öne sürdü.
Obermaier'in araştırması 1960'a kadar yayımlanmadan kaldı. Üç yıl sonra, Obermaier tarafından sipariş edilen bir inşaat mühendisliği projesi. francisco franco Rejim bölgeye bir baraj ve rezervuar getirmiş, ekonomik bir nimet sunsa da dolmenleri sular altında bırakmıştır. En önemlisi, Ramirez McMurtry'ye şunları söylüyor: Atlas Obscura Guadalperal, diktatörün modernleşme gündeminden etkilenen tek arkeolojik alan olmaktan çok uzaktı. Ramirez, İspanya'nın insan yapımı göllerinin altında ne kadar çok otantik arkeolojik ve tarihi mücevherin sular altında kaldığına inanamazsınız, diye ekliyor.
Ne yazık ki, bir ziyaretçi akını Dolmeni erişilebilir kalırken keşfetmeye istekli olan İspanyol gazetesi Mónica Arrizabalaga, tarih öncesi anıtı şu anda daha büyük risk altına soktu. ABC raporlar. Alanda herhangi bir gözetim yok ve turistlerin megalitlerle etkileşime girmesine ve muhtemelen zarar vermesine izin veriyor. Miguel Ángel Marcos'un gazeteye eklediği gibi Bugün , dolmen gezisi cezalandırıcıdır ve ziyaretçilerin güneşin tüm sıcağında saatlerce yürümesini gerektirir.
Alanın akıbeti belirsizliğini koruyor: Kültür Bakanlığı, yapıyı olduğu gibi bırakıp, Valdecañas Rezervuarının anıtı bir kez daha su basmasına veya Castaño ve Raíces de Peralêda'nın ısrar ettiği gibi kayaları yeni bir eve taşımasına izin vermeli.