Bölüm 1061: Alevin Işıltısı
Crash—
Mavi ışık dağıldı ve dünya bir kez daha kızıl oldu. Alevlerin çalkantılı deniz bir kez daha dünya hakim oldu.
Ancak, Vermillion Kuş Projeksiyonuna bakan herkes neredeyse şok olmuş gibi görünüyordu. Kimse uzun bir süre boyunca kendine gelemedi.
''Öldü... öldü mü?'' Yan Juehai mırıldandı.
Kendi gözleriyle... antik boynuzlu ejderhanın parçalandığını gördüler!!
Yaralarla kaplı olan ejderha değil, daha sonra ortaya çıkan ejderhaydı. Bin yıl önce hasar gören ejderha kusuru haricinde tam güçte ve neredeyse kusursuz bir şekilde lekelenmemiş olan ejderhaydı!
Böylesi bir ejderha... bu şekilde ölebilir miydi!!??
Buradaki sıcak hava kavurucu olmasına rağmen, burunları ve akciğerleri buzlu havayla dolu gibi hissediyorlardı.
Alev Tanrı Alemi'nde, İlahi Buz Ankası Tarikatı'nın ''Kırık Ay Cehennemi'' kayıtları vardı ama hiç kimse kendi gözleriyle görememişti. O zaman bile, hiç bu kadar güçlü olduğunu tahmin etmemişlerdi. Kaynak enerjisinin çoğunu kullanmasına ve korkunç zehirlenmeyle birlikte ağır yaralara sahip olmasına rağmen, teknik hala bir an için Cehennem Hapsi'ni mühürleyip anında İlahi Usta aleminde bulunan antik boynuzlu ejderhayı parçalarına ayırmıştı.
Bu sahne, başka bir antik boynuzlu ejderhanın görünmesinden daha çarpıcıydı.
Alev Tanrı Alemi antik boynuzlu ejderhayı öldürebilmek için sayısız nesil boyunca çeşitli planlarını uygulamışlardı lakin bu onların sonunda sadece hayalleri olmasına neden olmuştu, ve şimdi hiç beklemedikleri anda gözlerinin önlerinde gerçekleşmişti. Yine de, tek bir kişi bile bir mutluluk izi göstermiyordu...
Kırık Ay Cehennemi tarafından sayısız buz parçalarına dönüşen antik boynuzlu ejderha paramparça bir halde alevlerin denizine düştü ve bir anda yutuldu. Boynuzlu ejderhanın artık izi bile görünmüyordu.
Hızla Cehennem Hapsi'nin dibine doğru battı.
Güç kaynağı olmadan, parçalanmış ejderha cesedi hızla Cehennem Hapsi'nin alevleri yüzünden hiçliğe yakılarak karışmıştı.
Bu aynı zamanda, antik boynuzlu ejderhanın öldürülmesine rağmen bir ejderha pulu dahi alamadıkları anlamına geliyordu… tüm cesedinin yanması konusunda ellerinden bir şey gelmezdi.
“Aooo!!!!!”
“AWOOoo!!!!!!!”
Sonsuz öfke, acı ve üzüntü ile dolu bir ejderha kükremesi herkesin ruhunu uyandırdı. Hâlâ hayatta olan antik boynuzlu ejderha tekrar tekrar kükredi ve çarpıcı gelgitlerin gökyüzüne doğru dalgalanmasına neden oldu,
''Seni aşağılık insan! Seni öldüreceğim! Seni en güzel toz zerresine dönüştüreceğim!”
Antik boynuzlu ejderhanın nefretin ve öfkenin ortasında gözleri dönmüştü. Havayı parçalayan kükremeden sonra, Mu Xuanyin ejderha alevleriyle çevrelendi ve tüm kaçış yolları kapandı.
Kanla kaplı Mu Xuanyin'in ten rengi, ölüm beyazı ve kanlı kırmızılar arasında sürekli olarak değişiyordu. Acımasız kararlılıkla "Kırık Ay Cehennemi"ni kullandığında, tüm Buz Ankası köken kanını ve büyük miktarda kan özünü de harcamıştı… kayıp aynı zamanda boynuzlu ejderhanın zehirinin doğrudan ruhuna istila etmesine izin vermek anlamına geliyordu.
Tüm kaynak gücünü henüz tüketmemişti, ama yüzde on'un altına düşmüştü. Buz Ankası köken kanını tüketmiş olsa da, hâlâ Buz Ankası'nın ilahi gücünü bedeninde taşıyordu. Saldırılarının gücü keskin bir şekilde düşmüştü, ölümü kesindi.
Yine de kader onu bu kadar kolay bırakmayacaktı. Hala bir uçurum kadar soğuk gözleriyle, o zayıf kolunu kaldırdı ve geri eline Kar Prenses Kılıcı'nı aldı. Hayatının son gücü ve kıvılcımı ile, boynuzlu ejderhanın olduğu yöne doğru sıçradı.
Ding!!
Buz aleve dokunduğu gibi erimişti. Bir sıçramayla, Mu Xuanyin, darbe noktasından birkaç kilometre uzakta ejderha alevler içinde sarıldı. Alevler, onun hayatının son kalan gücünü istiyormuş gibi hevesliydi.
Yun Che, çatışmaya boş bir şekilde bakarken yavaş yavaş bazı hatıralar zihninde canlandı.
Sekiz yıl önce, Mavi Rüzgar İmparatorluğu'nun Ölümün Çorak Toprakları'nda, o ve Chu Yuechan bir erkek ve bir kadın ejderhayla karşı karşıya gelmişti. Chu Yuechan tam ölümün eşiğinde köşeye sıkışmıştı, ve o da kaynak damarlarının deforme olma riskine rağmen Donmuş Bulut'un yasak tekniğini kullanmak için çekinmemişti, 【Sıfırıncı Aurora 】ve ikisini öldürmüştü. Bundan sonra... sessizce kendi ölümünün gelişini beklemişti.
Şu an yaşanan sahne tıpkı o gününkine benziyordu.
O zamanlar ve tıpkı bugün olduğu gibi, izlemek dışında hiçbir şey yapamazdı çünkü yardım etmek için çok, çok, çok zayıftı. Jasmine o zamanlar oradaydı, bu yüzden Chu Yuechan'ı kurtarmak için ona yalvardıktan sonra, Jasmine zehrinin yayılmasına sebep olmasına rağmen diğer sel ejderhasının hayatını sona erdirdi.
Ayrıca o ve Chu Yuechan'ın “talihsiz bir ilişki"ye tamamen karıştığı gündü.
“Mezhep Ustası Huo...”
Yun Che ağzını zayıf bir şekilde açtı, ancak mezhep ustası Huo zaten başını salladı ve bitirmeden önce iç çekti. “Üzgünüm ama onu kurtaramam. Boynuzlu ejderha hâlâ saldırıyor, yaralarla kaplı olmasına rağmen, hala... bu İlahi Ustaların arasında geçen bir ölüm kalım maçı. Seni unut, ben bile yaklaştığım takdirde ölümün yelinden kurtulamam. Onu kurtarmak için, bu boş bir hayalden başka birşey değildir.''
Yan Juehai de çaresizce başını salladı ve dedi ki, “Eğer senin ustanı kurtarmak için bir umut kırıntısı bile olsaydı, kesinlikle burada durup hiçbir şey yapmadan beklemezdik. Ama... hiç umut yok. Şu anda herkes savaşa katılsa bile, hayatını kurtarmak için hiçbir şey yapamayız. Sadece kendi hayatımızı hiçbir şey için feda edeceğiz.”
Yun Che, İlahi Egemen Alemi ve İlahi Usta Alemi arasındaki güç farkını biliyordu, Huo Rulie ve Yan Juehai'nin sözlerinin arkasında yalan yoktu.
Yun Che konuşmayı kesti. Gözleri Vermillion Kuş Projeksiyonu'nun sallanan sahnesini yansıtıyordu.
Kar Prenses Kılıcı, daha zayıf olmasına rağmen hâlâ hafif bir mavi ışık yayıyordu. Hatta projeksiyon yoluyla Mu Xuanyin'in hissettiği ölüm korkusunun kokusunu alıyormuş gibi hissediyordu, ejderha alevleri hiç durmadı.
Ustam... henüz pes etmedi!
Şimdi bile, vazgeçmedi ve kaderine karşı çıktı!
Doğru. Ustanın gururu, vücudunda bir nefes bile kaldıysa hiçbir şey yapmadan ölümünü kabul etmesine izin vermez. Ölümünün kesin olduğunu bilerek bile acı bir şekilde sonuna kadar savaşacaktı.
Yun Che dilinin ucunu şiddetle ısırdı. Yoğun ağrı ve kan kokusu ağzını doldurdu ve ruhu titremeye başladı.
Hiçbir şey yapamıyorum! Son yaşam enerjisi bitse dahi ustam sahip olduğu her şeyle savaşıyor, bu yüzden öğrencisi, kenardan nasıl izleyebilir ve ona yardım etmek için hiçbir şey yapamaz!?
Buradaki herkesi kurtarmak için her şeyi feda edebilecek tek kişi benim ve şu anda yalnızım! Onların ne kadar gücü olursa olsun veya sahip oldukları pozisyon ne kadar güçlü olursa olsun... şu an sadece kendime güvenebilirim!
Sakin ol... sakin ol! Usta hala yaşıyor, bu yüzden bir umut olmalı! Bir yolu olmalı!
Yalnız inançla Jasmine'in bile imkansız olduğunu düşündüğü birçok mucize yarattım...
Bir çıkış yolu olmalı!!
Yun Che'nin solunumu yavaş yavaş normale döndü. Karışmış zihnini sakinleştirmek için elinden geleni yaptı. Hatta kendi gözlerini ve kulaklarını kapattı, böylece duyabileceği tek şey kendi nefesi ve kalp atışıydı.
Dikkatlice düşün ... sahip olduğum her şeyi hatırla...
Bir yolu olmalı... minicik bir olasılık ya da umut bile ustamı kurtarabilir!
Bu yüzden onu bulmalıyım ... onu bulmalıyım!!
Sadece birkaç nefes zamanında, Yun Che'nin zihni stresten mükemmel bir berraklığa gitti.
Alev Tanrı Alemi yüz binlerce yıldır bekliyordu, şu anda yapacakları hiçbir şey yoktu, Tanrı'nın Gömülü Cehennem Hapsi'nde yaşanan sahne tarihi tekerrür ediyordu.
Bunun yanı sıra, ilahi yolun en zayıf noktası olan İlahi Köken Alemi'nde bulunan Yun Che, Mu Xuanyin'i kurtarmak için tüm zihnini zorluyordu...
Hiç kimse çabalarının bir şakadan başka bir şey olduğunu düşünmezdi.
Hiç kimse herhangi bir umut bulabileceğine inanmazdı... tıpkı bir kum zerresinin bir denizi gömebileceğine inanmadıkları gibi.
Yun Che hâlâ tüm iradesiyle birlikte ruhunu kullanarak Mu Xuanyin'i kurtarmak için beyin fırtınası yapıyordu.
Tüm iradesini ve ruhunu, tıpkı o gün olduğu gibi, Jasmine için Ölüler Diyarının Udumbara Çiçeği'ni koparmıştı.
Onun etrafındaki herkes, Alev Tanrı Alemi büyükleri ve insanları üzüntü, acı ve keder gibi olumsuz duygularla kuşanmıştı. Cennet ve cehennemin gözleri önünde yerlerini değiştirdiği anı asla unutamadılar. Kafasında şekillendirdikleri güzel rüyaların hepsi o anda bir kabarcık gibi patladı.
Daha da kötüsü, Kar Şarkısı Diyarı Kralı da hayatını kaybetme eşiğindeydi... Kar Şarkısı Diyarı bu haberi öğrendikten sonra birbirlerine karşı daha da ezeli düşmanları olacaklarına hiç şüphe yoktu.
''Poyun, Kaynak Tanrı Toplantısı... Artık kendini daha fazla zorlamana gerek yok. Haah," Huo Rulie tonunun arkasında derin bir çaresizlik ile ağır iç çekti. “Bu kader.”
"Şimdi Ebedi Cennet İlahi Alemi'ne girmek için mukadder olmasam bile, hâlâ gelecek var, Usta! Poyun çok çalışacak ve İlahi Usta Alemine kesinlikle ulaşacak; sadece beklenenden daha uzun sürecek, hepsi bu!” Huo Poyun'un gözleri hala açık ve kararlıydı.
“İyi çocuk.” Gergin bir gülümseme Huo Rulie'nin yüzünde ortaya çıktı. Şu anda, bu bulabildiği tek teselli oldu. Daha sonra gözlerini Vermillion Kuş Projeksiyonundan uzaklaştırdı, çünkü Mu Xuanyin'in son mücadelesi dayanılmaz derecede zayıftı. Yarası her geçen nefeste daha da kötüleşiyor gibi görünüyordu.
Bin yıl boyunca Mu Xuanyin'den iliklerine kadar nefret etti ve kin tuttu. Eğer Huo Ye olayı gerçekleşmeseydi, Mu Xuanyin'in şu anki durumundan dolayı herhangi bir acı veya acıma duygusu hissetmezdi. O zamanlar öfkesinin ele geçirdiği puslu zihni yüzünden Mu Bingyun'a yaptıklarından dolayı pişman olmuştu ve şimdi içtenlikle Mu Xuanyin'in boynuzlu ejderhanın pençelerinin altında yok olduğunu görmek istemiyordu.
Aoooo!!
Aoooo!!
Antik boynuzlu ejderhanın öfkeli kükremesi gökyüzünü salladı. Arkadaşının korkunç ölümü ve etrafındaki Cehennem Hapsi üzerindeki deliliği, gücünün gerçek bir felakete dönüşmesini sağlamıştı.
Boom boom boom boom boom——
Mu Xuanyin, antik boynuzlu ejderha tarafından yatay olarak yere serildi ve Cehennem Hapsi'nin bir köşesine çarptığında kendisini zorlukla bir buz tabakasıyla korudu. Yanan alevlerin bir dalga akını gibi geldiği zamanda Mu Xuanyin kaçınmak için neredeyse tüm iradesini zorluyordu. Mu Xuanyin üç ağız dolusu kan tükürmüştü ve kar beyazı elbisesi şimdi tamamen kızıla boyanmıştı... hatta onun uzun buz mavisi saçları dahi rengini kaybediyordu.
Buz Ankası ilahi kanının mirasçıları buz mavisi saçlarla doğmazdı. Son derece yüksek bir aleme ulaştıktan sonra ortaya çıkan kaynak güç sizin bedeninizde farklı spesifik görünüşler ortaya çıkartabilirdi.
Şimdi, onun buz mavisi saçı tamamen loş bir hale dönmüştü. Neredeyse yarısı, hayatının başında sahip olduğu zift siyahı rengine geri dönmüştü...
Bu sadece geriye kalan kaynak gücünün geri sayımı değil, kalan hayatının da geri sayımının başladığını gösteriyordu... saçları tamamen siyahlaştığı an da ölüm zamanıydı.
“Zehir tamamen vücuduna girmiş,” Yan Juehai dalgın bir biçimde söyledi. Yan Wancang bakmak için arkasını döndü. ''Mezhep Ustası Yan... yapabileceğimiz herhangi bir şey var mı?''
Yan Wancang, Yan Juehai'nin sesini duymamış gibi neredeyse hareket etmiyordu. Bir süre sonra, görünüşte kendi kendine mırıldandı, “Kar Şarkısı Diyarı'nın Alemin Kralı gerçekten pes etmiyor. O ciddi yaralarla kaplı... tüm ilahi kanını yaktı ... köken kanının çoğunu kullandı ... ve yine de hâlâ bu anı tutabiliyor…”
''Enerjinin son damlasına kadar mücadele devam ediyor. Eğer bir mucize olur ve kaçmasına izin verilecek olursa... yine de ölecektir. Haah.”
O anda Yun Che aniden gözlerini açtı. Alevli kızıl bir parlama, inanılmaz derecede uyanmış gözlerinde vuku buldu.
''Mezhep Ustası Huo, sizden bir iyiliğe ihtiyacım var,'' Yun Che düşük ses tonuyla konuştu.
"Ne demek istiyorsun?” Huo Rulie döndü.
''Lütfen beni Ustamın yanına götürün, Mezhep Ustası Huo.'' Yun Che, önemsiz bir şey söylediğini düşünmüş gibi sesi alışılmadık derecede kayıtsız geliyordu.
"Ne dedin sen!?" Bu sözler Huo Rulie'nin sinirlenmesine yol açmıştı, ''Çıldırdın mı!? Son kez tekrar ediyorum, cılız vücudunla, savaş alanında beş yüz bin kilometre uzakta bile... hayır, bin kilometre uzağında olsan dahi alevlerin seni hiçliğe karıştırması uzun sürmeyecektir. Yakın olmak mı dedin? Bu kesinlikle imkansızdı!
“Biliyorum.” Yun Che başı ile onayladı. ''Bu yüzden beni koruman için sana ihtiyacım var.''
“Bunu yapamam!” Huo Rulie döndü ve anlaşılamaz bir çaresizlikle konuştu, “Bunu ben yapamam. Seni unut, ben bile o kadar yakına gidersem kesinlikle yok olurum... o durumda gücümü senin için bölüp seni nasıl koruyabilirim?''
''Ayrıca, ona yakın olsan dahi ne yapabilirsin ki? Ustanla birlikte ölmek mi istiyorsun!?''
O günü asla unutamazdı, Huo Ye savaş alanına gizlice yaklaşmıştı ve bin yıl önce kendi bedeniyle İlahi Ustaların savaşını hissetmek umuduyla gitmişti… ve savaş alanından yaklaşık beş yüz kilometre uzakta iken, Mu Xuanyin'in dondurucu gücünün şok dalgası tarafından vurulmuştu...
O zamanlar, Huo Ye göksel musibet yıldırımlarını geçip, İlahi Öz Alemi'nin ilk seviyesine girmişti.… kaynak gücündeki atılım ve kitlesel kavrayış, güvenini kibir noktasına yükseltti ve sonuçta bu trajediye neden olmuştu.
[S.N: Antik Boynuzlu Ejderha'nın orjinal görseli: Bundan sonra böyle fotoğraflar ve bilgiler paylaşmayı düşünüyorum, sizin için sorun olur mu? Veya ne düşünüyorsunuz, yorumlarda belirtirseniz sevinirim.]