Onlar kim?’ Kang Yu, kendisine el sallayan altın saçlı genç adama baktı.
“Bunlar yabancı oyuncular mı?” Liderin uzun altın saçları ve tipik bir Avrupalı görünümü vardı, gıpta edilecek güçlü bir zırh giyiyordu ve elinde altın bir kılıç tutuyordu.
Karşılaştığı her zamanki Oyunculara hiç benzemiyordu.
“Bir dakika…” Kang Yu kaşlarını çatarak Oyunculara daha dikkatli baktı.
Her birinin elinde bir çeşit silah vardı: çekiç, kalkan, yay ve asa.
Kalkanlı adam ve fiyonklu koyu saçlı kadın sıra dışı değildi.
Ama altın sarısı saçlı, elinde bir soğan tutan kısa boylu bir kız vardı…
“Cüceler ve elfler mi?” Kang Yu ilk başta onların insan olduğunu düşündü ama şimdi hepsinin yuvarlak yüzlü cüceler ve sarışın elfler olduğunu anladı. ‘Ne tür bir parti bu? Bir romandaki karakterlere benziyorlar.’
Kang Yu şaşkın bir ifadeyle onlara baktı.
Grubun başındaki elf, Kang Yu’ya yaklaştı ve yüksek sesle bağırdı:
– Hey?! Acele etmek!!!
— Ronald, sakin ol! — Yaylı elf, sarışın elfin önünde duruyordu. — Ejderhaya bak! Neredeyse ölüyor! —
– Ah…
– Artık insanlara zarar vermeyecek.
– Vay, Tanrıya şükür. — Altın saçlı elf kendine gelir gibi derin bir nefes aldı.
– Sen kimsin…? — Kang Yu, Ortak Dilin Gücünü kullanarak kendi dillerinde sordu.
Elf sakince sorusunu kibar bir şekilde yanıtladı:
— Ben Arnan Cumhuriyeti’nin üçüncü prensi Ronald Arnan’ım.
— Arnan Cumhuriyeti mi?
– Evet. Ve sen?
Neler olup bittiği konusunda kafası karışan Kang Yu, hâlâ karşısındaki gruba şaşkınlıkla bakıyordu.
Aklı yapboz parçalarını bir araya getirmeye çalışıyordu: Kapılar RNO, Arnan Republic ve Ronald aracılığıyla açıldı.
“Onlar… başka bir dünyadan mı geldiler?”
Kang Yu’nun bildiği iki gerçek yeterli değildi. Kapının RNO denen bir şeyle açıldığını biliyordu ve kapıdan çağrılan ejderhayla birlikte insanlar kapıdan gelmişti.
Üstelik bu insanlar cüceler ve elflerdi.
Adam, başka bir dünyadan gelmiş olmaları gerektiği teorisine giderek daha fazla inanma eğilimindeydi.
Kang Yu düşüncelere dalmışken, Echidna’nın acı verici bir şekilde inlediğini duydu.
Başını kaldırdı ve Echidna’nın onu izlediğini gördü, yaralıydı ve zorlukla nefes alıyordu.
‘Kahretsin.’ Kang Yu, az önce evcilleştirdiği canavarın hemen ölebileceğini fark etti.
Ama sırf bu an için bir haftadan fazla beklemişti.
“Onu tedavi etmem gerekecek.” Bu yaratığı şimdi evcilleştirme fırsatını kaçırırsa, başka bir yaratığı çağırmayı denemek için üç ay beklemesi gerekecekti.
“Bu kabul edilemez.” Üç ay uzun bir bekleyiş olmasa ve bir ‘evcil hayvan’ın yokluğu onu yoksun hissettirmese de, henüz yeni edindiği evcil hayvanı kaybetmek istemiyordu.
Kang Yu, her an ölmeye hazır olan Echidna’ya yaklaştı ve elini onun kocaman vücuduna uzattı.
— Wa… bekle!
– Ne yapıyorsun lan?!
Echidna’ya ulaşır ulaşmaz, Ronald hemen ona bağırdı.
Kang Yu yabancıya doğru başını çevirdi ve ciddi bir tonda konuştu:
— O benim astım. Onu öldürmeye neden bu kadar heveslisin bilmiyorum ama vazgeçsen iyi olur.
— Seni pis piç kurusu!
— Demek bu ejderhanın efendisi sensin!
Ronald’ın grubu hemen silahlarını kaldırdı ve Kang Yu’ya doğrulttu.
Onları görmezden gelerek ejderhanın yaralarını sarmaya odaklandı.
“Çok kanıyor…” Vücudundaki uzun kesikten sürekli bir kan akışı geliyordu.
Kang Yu, Küçük bir bıçak yapmak için Bıçağın Gücünü kullandı ve onunla bileğini kesti.
[Canlanmanın Gücü]
Yaptığı kesikten kan aktı.
Yenilenme gücüyle dolu, Echidna’nın yaralarına sızdı.
“Ew… uff… kim…?”
Echidna’nın yaraları büyük bir hızla iyileşmeye başladı.
Yere düşmeye hazır olan ejderha başını kaldırdı ve Kang Yu’ya baktı.
Echidna aniden bir şeyin farkına varmış gibi sakin bir sesle mırıldandı:
“Ah… Demek benim efendimsin.”
Bir yetişkin kadar iri olan gözleri yaşlarla dolmuştu.
“Karşınıza böyle çıktığım için üzgünüm.”
Kang Yu, onu insanları duyduğu gibi duymuyordu. Düşünceleri doğrudan kafasına girdi.
Ciddi bir ifadeyle ejderhaya baktı.
Neler olduğunu bilmiyorum ama ilanda belirtildiği gibi, benim efendisi olduğumu düşünüyor. Ama bu durum…’
Kang Yu, bakışlarını Ronald’ın silahlı grubuna çevirdi.
Echidna’yı yaralayanların kim olduğunu tahmin etmek zor değildi.
— Siz, kendinizi gösterin! Sana sadece bir soru soracağım.
Kang Yu, Echidna’yı öldürmelerine izin veremezdi. Üç ay daha beklemek sıkıcı olurdu.
Grubun gözlerinden, başladıkları işi bitirmeden ayrılmayacakları ve Kang Yu’nun artık onların da düşmanı olduğu açıktı. Kang Yu’nun ejderhayla olan ilişkisini öğrendikleri anda konuşma tarzları önemli ölçüde değişti ve artık ona nezaket göstermiyorlardı. Bu nedenle, pohpohlayıcı konuşmalara gerek yoktu.
Sadece cevaplara ihtiyacı vardı.
— Neden Echidna’yı öldürmeye çalışıyorsun?
— Korkunç bir ejderha!
– Ne yaptı? — Kang Yu, düşman grubunu sorgulamaya başladı.
Daha kesin olmak gerekirse, Echidna’nın yaralarını iyileştirmek için zaman kazanıyordu.
“Önce neler olup bittiğini öğreneceğim.”
Tek yapmak istediği cehennemden güçlü bir canavar çağırmaktı.
Ama sonunda ejderhayla birlikte elfleri ve cüceleri de çağırdı. Bu kesinlikle Kang Yu’nun planlarının bir parçası değildi.
— Bize kuraklık ve veba getirdi! Bu ejderhanın büyüsü düzinelerce şehir sakinini öldürdü! Bu da mı senin emrindi?! — Ronald nefret dolu bir sesle bağırdı.
‘Kuraklık ve veba…’
Hikayesinde kesinlikle bir detay eksikliği vardı.
— Bütün bunları yapan ben değildim… — Ejderha konuşmak için enerjisini topladı.
– Kapa çeneni seni pis ejderha! Sen yapmadıysan kim yaptı?! — Ronald, Echidna’nın sözlerine daha da kızdı ve eskisinden daha yüksek sesle bağırdı.
Kang Yu kaşlarını çattı ve gözlerini Ronald’ın grubuna çevirdi.
“Doğal bir fenomen olabilirdi, pislik.”
Kang Yu, doğal afetlerin suçunun cadılara yüklendiği ve şüpheli görünen tüm kızların diri diri yakıldığı bir cadı avı dönemi olan Orta Çağ’a dalmış gibi hissetti.
“Pekala, olanların ardındaki gerçeği bulamayacağım.” Belki de Ronald’ın inançları gerçekten doğruydu ve veba ve kuraklık birilerinin işiydi.
Ne de olsa Kang Yu, sihrin olduğu bir dünyada yaşıyordu.
Her garip olayı sadece doğal bir fenomen olarak körü körüne düşünemezsiniz.
‘Fakat…’
Kang Yu derin bir nefes aldı ve gözlerini tekrar Echidna’ya çevirdi.
Ejderhanın kuraklık veya veba ile hiçbir ilgisi olmadığına ikna olmuştu.
Ve birbirlerini tanıdıkları birkaç dakika içinde onun güvenini kazandığı için değildi, hayır.
Basitçe: Nasıl bir kuraklığa neden olabilirdi?
Diyelim ki veba gerçekten onun eseriydi, ancak bir kuraklık durumunda, havayı kuraklığa neden olacak kadar kurutmak için muazzam bir güce ihtiyacı olacaktı.
Bütün bir ulusu yok edebilecek bir güç.
Echidna’nın gücü, çok daha fazlasını yapabilen büyük Cehennem iblisleriyle karşılaştırılamaz bile.
— Echidna’yı öldürmenizin tek sebebi bu mu? Sadece bu yüzden mi?
— “Sadece bu yüzden mi?!” Kuraklığın insanlarımıza ne kadar acılar yaşattığı hakkında bir fikriniz var mı? Peki ya devletimizin ölüm döşeğinde olduğu gerçeği?!
– Ne bileyim ben?
— Vatandaşlarımızı kurtarmak uğruna bu ejderhayı öldürmeliyiz! – dedi Ronald, gözleri adalet duygusuyla doldu.
Kang Yu, Ronald’a bakarken gözlerini kıstı.
“Bu tür pisliklerden hiç hoşlanmıyorum.”
Kang Yu’nun en nefret ettiği insan tipi.
Eylemlerini ‘görevlerini yapmak’ olarak gerekçelendiren, diğer her şeye gözlerini ve kulaklarını kapatan ve körü körüne işleri istedikleri gibi bitirme telaşında olanlar.
Açıkça söylemek gerekirse, uzlaşmaya varmanın imkansız olduğu aptallar.
“Ha-ha… Ha-ha…”
Kang Yu’nun Canlanma Gücü’nü kullanması sayesinde, Echidna’nın kaybettiği nefesi düzelmeye başladı.
Kang Yu, Ronald’ın grubunun dikkatini dağıtırken, onun kanayan yaraları muazzam bir hızla iyileşiyordu.
“Yeterince zaman kazandım.”
Derin yaraların iyileşmesi çok daha uzun sürdü ama en azından ejderha artık ölümün eşiğinde değildi.
“Benim astım.” Kang Yu, Echidna’nın 20 metrelik tüm vücudunu dikkatlice inceledi.
Başlangıçta Cerberus’u aramayı planlamıştı ama durum beklediğinden farklı çıktı.
Yine de o kadar da kötü değildi.
“Sonuçta bu bir ejderha.” Kang Yu’nun bir ejderhayı çağırma ve fethetme yeteneği, Kang Yu’nun gücünün kanıtıydı.
Echidna’nın Cerberus’tan ne kadar farklı olduğunu bilmiyordu ama bir ejderha eğitilebilirdi, bu yüzden diğer yaratıklarla kıyaslanamazdı.
Üzgünüm ama Echidna’yı öldürmene izin veremem. Onu evcilleştirdim.’ Kang Yu, elini ejderhadan çekti ve Ronald’a doğru yöneldi.
Tabii ki, Kang Yu’nun kuraklık ve vebaya Echidna olmadığına dair kesin bir kanıtı yoktu.
Kuraklığa o neden olamasa bile, vebaya neden olmuş olma ihtimali hâlâ vardı.
Ronald’ın gerçekten cesur ve dürüst bir kahraman olması ve Echidna’nın vahşice öldüren bir yaratık olması çok muhtemeldir.
“Ama ne fark eder ki?” Kang Yu için önemli olan tek şey, bu ejderhanın Kang Yu’ya teslim olarak artık özel bir değere sahip olmasıydı.
Fark yaratabilecek her şeye dikkat etmek ve faydadan çok zararlı olan her şeyden kaçınmak gerekir.
Bu yüzden Kang Yu, korkunç bir canavar olup olmamasını umursamıyordu.
Değeri vardı.
Kang Yu kazanan bir piyango biletini çöpe atacak kadar aptal değildi.
– Seni şeytan! — Altın saçlı adam bağırdı, kılıcını kaldırdı ve gözleri adaletle yanan Kang Yu’ya doğru atıldı.
Kang Yu sırıttı ve şöyle dedi:
– Ben gerçekten şeytanım, aptal.