Heterofonik
Müzikte, heterofoni, tek bir melodik çizginin eşzamanlı değişimi ile karakterize edilen bir doku türüdür. Bu tür bir doku, sadece bir temel melodi bulunan, ancak aynı anda birden fazla seste gerçekleşen, her biri melodiyi farklı bir ritimde veya tempoda veya farklı seslerle çalan, aynı anda gerçekleştirilen bir tür karmaşık monofonik olarak kabul edilebilir.[1] Bezemeler ve detaylandırmalar terimi, ilk önce polifonik bir müzik alt kategorisini ifade etmek için sistematik müzikoloji alanına girmiştir, ancak şimdi kendi başına bir tekstil kategorisi olarak kabul edilmektedir.
Heterophony genellikle Batı olmayan geleneksel müziklerin karakteristik bir özelliğidir; örneğin, Klasik Türk müziği, Arap müziği, Japon Gagaku, Endonezya'nın oyun müziği, Filipinler'in kulintang toplulukları ve Tayland'ın geleneksel müziği. Avrupa geleneklerinde, bazı heterophony örnekleri de vardır.[2] Bu tür bir örnek, eski İliryalılar geleneğine atfedilen, Bosna, Hırvatistan ve Karadağ'ın güneyindeki Ganga veya "Ojkavica" geleneklerinin birbirinden bağımsız heteroponiğidir. Dikkat çekici derecede güçlü bir Avrupa heterophonik müziği geleneği, Dış İbranice Galyalı mezmurlar biçiminde var.[3]
J.S.Bach'ın eserlerinde bulunabilecek örnekler vardır:
- and Mozart :