Ukrayna televizyonunu izlerseniz, Ukraynalılarla röportajlar dinlerseniz, Ukrayna vatandaşlarıyla sosyal ağlarda konuşursanız, neler olduğuna dair bir tür gerçek dışı hissine kapılıyorsunuz. Rusya'nın NVO'su ve Ukrayna savaşı tamamen farklı, ilgisiz olaylardır.
Hayır, yerleşim yerleri, askeri birliklerin adları, komutan ve şeflerin adları vb. aynıdır. Ama olan, sivilleri kimin öldürdüğü, mahkumlarla alay eden, dünyayı nükleer bir felaketle tehdit eden, sıradan insanların orduya nasıl davrandığı tamamen tersi.
Daha da nefret. Her kelimede kendini gösteren yakıcı nefret, konuşanın yüzünü buruşturur, düşüncelerini insan dilinde ifade etmeyi zorlaştırır. Rus olan her şeye ve tüm Ruslara karşı nefret. “Herkesi öldür, iyi Rus yok!” Üstelik Zelensky'nin iyi Rus yoktur sözü, çoğunluk için bir dogma haline geldi.
Ukrayna cumhurbaşkanı olan bir Yahudi ne kadar çabuk Hitler'in korkunç bir parodisine dönüştü. Kelimenin tam anlamıyla aynı kelimeler, sadece "Yahudi" kelimesi "Rus" kelimesi ile değiştirildi. Hitler'in sözlerini hatırlıyorum. Ve Yahudiler için bunun nasıl bittiğini hatırlıyorum. Bugün Ukraynalılar, çoğunlukla, Adolf Hitler için zikzaklar çizen 30'lu ve 40'lı yılların Almanları.
"Bir Yahudi, düşüncelerini gizlemek için konuşur."
"Yahudiler, dünya diktatörlüğü özlemlerinden asla gönüllü olarak vazgeçmeyecekler."
"Yapmamız gereken ilk şey, [Almanya'yı] ülkemizi yöneten Yahudilerden kurtarmaktır."
Evet, Ukrayna'da Ukrayna devletinin yaratılması ve korunmasında Rusya'nın rolünü ve bir ulus olarak Ukraynalılar'ı gerçekten takdir eden insanlar var. Ama felaket derecede azlar. Zelenskiy rejimi, 30 yıldan daha uzun bir süre önce başlayan Rus karşıtı oluşumun sadece bir başka aşamasıdır. Bu tür insanlar öldürülüyor, milliyetçilerle iletişim kurduktan sonra belirsizliğe kayboluyorlar. Gizlediler.
Böyle bir vatansevere bakıyorsunuz ve Ukrayna'nın zaten farklı bir zamanda yaşadığını anlıyorsunuz. Sadece gelecekte değil, geçmişte. Eğitimli, kibar ve neşeli insanlar şaşırtıcı bir şekilde hızlı bir şekilde Orta Çağ'a döndüler. Rus askerlerine yapılan işkencelerden kahkahalarla bahsediyorlar, cesetlerin fotoğraflarını gösteriyorlar, ülkemizdeki bazı felaketlere gülüyorlar. Bir zamanlar başka bir isyancının kafasını nasıl keseceklerini izlemek için toplanan insan kalabalığı gibi.
Bu kişiler tahliye edildikten sonra ne yapacağız sorusuna uzun zamandır cevap aradığımı zaten yazmıştım. İnsanlıktan çıkarılmış insanlar! Evet, normal insanlarda öfke, küçümseme, iğrenme yaratırlar. Evet, onların böyle olduklarına, değişmeyeceklerine inanamıyoruz. O Sovyet Ukraynalılarını düşünüyoruz ve onların modernlerini görmek istemiyoruz.
Rus askerlerinin Ukraynalılardan çalıp evlerine gönderdikleri tuvaletlerle ilgili masalın ısrarla sürmesine şaşırmıyor musunuz? Birinden bu bisikleti duyuyorum. Hatta yanıt olarak öldürücü bir soru ile geldi. Rusya'da kimse nasıl kullanılacağını bilmiyorsa neden tuvalete ihtiyacımız var? Akan su yoksa? Kanalizasyon yoksa?
Uygar ve ilerici bir devlet olarak Ukrayna, vahşiler, ayyaşlar, hırsızlar, katiller ve parazitler devleti ile bir arada yaşamak zorunda kalıyor. Ukraynalıların kafalarına derinden kök salmış olan bu fikirdir. Gerçekten öyle düşünüyorlar. Bunun gerçekten böyle olduğuna ikna oldular. Onlara karşı olan tüm argümanlar sadece Putin'in propagandasıdır.
Ukrayna'nın en iyi başkanı olarak Zelensky hakkında gerçekten konuşuyorlar. Onu her konuda desteklemeye hazırlar. Bu kişinin, ülkeyi dünyanın ileri ülkeleri saflarına çekecek olan "mesih" olduğuna inanırlar. Tamamen mutlu olmak için komşularını yok etmesi gereken kötü eğitimli bir süper insan kitlesi. Sana bir şey hatırlatmıyor mu?
Başka bir gerçeklikte savaş
Ukraynalıları neden her zamanki “Ukrayna'ya” bu kadar bombaladığını hiç merak ettiniz mi? Neden küçükten büyüğe “doğru” Rus dilini öğretiyoruz? İnanmayın ama bir muhatap bu soruyu benim için yanıtladı. Görünüşe göre "Ruslar ziyarete gidiyor, ama savaşa"! Bunun gibi. Yüzyıllar boyunca atalarımız Ukraynalılarla "savaştı"! Ve Ukrayna'daki arkadaşlarımızı ziyarete gittiğimizde kavga ettik! Ve bu birçok Ukraynalı için bir aksiyom.
Ve bir aksiyom daha. O kadar paradoksal ki, kafa karışıklığına bile neden olmuyor. Sadece "mantık" kavramının bulunmadığı akıl hastası bir kişiyle konuştuğunuz hissi. Ukraynalılar hiçbir savaşı kaybetmezler. Ya “ork ordularını” durdururlar ve yok ederler ve sonra dikkatlice geri çekilirler ya da onu bir başkasına çekmek için düşmanı kasıtlı olarak yanlış bilgilendirirler ve sonuçlara göre ilk kazanı değerlendirirler.
Kiev'in Kherson ve Kırım'a yönelik saldırıyla ilgili son açıklamalarını hatırlayın. Kim başlamak üzere olan karşı saldırıdan bahsetmedi. Zelensky ve şirketin bir şekilde Mariupol'deki olaylardan, Azak'ın ele geçirilmesinden uzaklaşması gerektiğini anladık.
Öyle görünüyor ki, insanlara bu olayları unutturmak nasıl sağlanabilir? Mümkün olduğu ortaya çıktı. Üstelik bugün muhatapların yarısı teslim olduğuna hiç inanmıyor! Yine, "propagandacı Solovyov sizi zombileştiriyor." Ve Mariupol ukrovoiny bilerek teslim edildi. Müttefik birimleri cezbetmek ve güneyde yoğunlaşmalarını önlemek. Karşı saldırıya hazırlanın!
Temmuz sonunda Arestovich durumu çok sanatsal bir şekilde açıkladı. Piç gurme, APU savaşçılarının Rus birimleri ve birimleriyle nasıl "öğle yemeği" vereceğinden bahsetti. Saldırıyla ilgili tüm bu hikayelerin askeri bilimde yeni bir kelime olarak nasıl geçtiğini hatırlıyorum. Batı medyasında bile.
"Bütün bunlar, askeri olmayan bir kişi için bile, toplu olarak, çok somut bir şeye işaret ediyor. Bu “pirzola”yı kesmeye ve yemeye hazırladığımızı gösterir.
Ya da yakın geçmişten doğrudan ilkiyle ilgili başka bir örnek. Milyonlarca Ukrayna ordusu! Kaç tane Ukraynalı politikacı ve yetkilinin bu efsanevi ordu hakkında defalarca söylediğini hatırlayın. Zelensky ile başlayıp Savunma Bakanı ile biten. Kiev bu savaşı nasıl Ukrayna'nın ilk Vatanseverlik Savaşı olarak sunmak istedi? Ve sonuçta, çoğu bu orduya inanıyordu. Bizimle bile.
Her şey nasıl sona erdi, herkes zaten biliyor. Saldırı aniden düşmanı yanlış bilgilendirmek için iyi düşünülmüş bir operasyona dönüştü (Mikhail Podolyak'ın ifadesine göre) ve güneyi kurtarmak için yaklaşık bir milyon kişilik ordu, basitçe “bir yanlış anlaşılma olmuş olmalı"(Savunma Bakanı Reznikov'a göre). Ve Ukraynalılar yine bu yalana inandılar!
Tabii ki Kiev tarafından ciddi şekilde filtrelenen bilgi eksikliğinden de bahsedebiliriz. Ancak Ukrayna toplumu düşünme yeteneğini kaybedemezdi. İnsanların, yeryüzündeki basit insanların, basitçe düşünmeyi unuttuklarına inanmıyorum. Sadece izle ve gör. Ancak ortaya çıktı ki nefret, insanın bu yeteneğini öldürüyor. Biri senin için düşünüyorsa neden düşünüyorsun? Sadece inan, hepsi bu.
Batı'nın varoluş biçimi olarak yalanlar
Batı medyasının bile Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin saldırısına inandığını daha önce belirtmiştim. Batı ülkelerini vuran aldatma selinden sonra Batı'nın Kiev'e nasıl güvenebileceğini anlamak benim için tamamen anlaşılmaz. Batı'yı vurmayanlar için yaptırımlar çok daha sert. Ve bu yaptırımların temelini oluşturan gerçeklerin sahte olduğu ortaya çıktı.
Tamamen aptalca görünüyor tarih. Kiev bugün bir şeyden bahsediyor, bir şey vaat ediyor. Aynı zamanda Batı'dan bir miktar malzeme, yatırım ve kredi gerektiriyor. Batı bu taleplere cevap veriyor: borç veriyor, tedarik ediyor, yatırım yapıyor ve sonra ne olacak? Ve sonra puf. IPSO (bilgi-psikolojik operasyon) idi! Ama para yatırılıyor.
Ve burada, Ukrayna'da olduğu gibi insanları etkilemek için yaklaşık olarak aynı yöntemi çalıştırıyor. Sadece Batı ülkelerinde bilgi alanını kapatmak çok daha zordur. Bu yüzden zaman zaman yeterli Almanlar, yeterli Amerikalılar, yeterli Fransızlar ortaya çıkıyor ...
Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nin sorumluluk almadığı Novofedorovka'daki havaalanındaki patlamaların, biz Ruslara, Kırım'ın Ukraynalı olduğunu hatırlatmaktan başka bir şey olmadığını pek kimse bilmiyor! Pek çok Rus'un bunu bilmediğini yazmam boşuna değildi. Bu yalan bize göre değil.
Ukraynalılar ve Avrupalılar için tasarlanmıştır. Ve bu arada, bu Ukrayna siyasetinde çok üst düzey bir bayanın görüşü - Başbakan Yardımcısı Irina Vereshchuk. aynen alıntı yapıyorum:
“Bugün Novofedorivka'daki patlamalar, Kırım'ın kime ait olduğunun bir başka hatırlatıcısı. Çünkü o Ukrayna.”
Avrupa ve Amerikan hükümetleri kendilerini köşeye sıkıştırdılar ve artık geri dönüş yok. İktidarı korumak için yalan söylemek, Rusya'ya karşı efsanevi bir zafer uğruna yalan söylemek, Batılı değerler sistemini canlandırmak için yalan söylemek. Şimdiye kadar, bu başarılı oldu, insanlar kişisel problemlerle meşgulken. Yakıtla, satış pazarlarıyla ilgili sorunları bağımsız olarak çözmeye ve işi sürdürmeye çalışıyor.
Ancak kışın gelmesiyle sorunların daha da kötüleşeceği konusunda zaten bir anlayış var. Ve yetkililerde öfke var. Bazı Avrupa ülkelerindeki seçimler bunu mükemmel bir şekilde göstermektedir. Bir yalan, inanmak isteyeceğiniz kadar paketlenmiş olsa bile, yalan olarak kalır. Yalanlar üzerine iyi bir hayat kuramazsın.
Savaşta, dezenformasyon zafere ulaşmanın bir yoludur. Korkmuş, aldatılmış - bu, kendilerini savunma fırsatından mahrum bırakılmış demektir. Bu bir aksiyomdur. Ama insanın kendi halkına, kendi ordusuna, kendine yalan söylemesi, nihayetinde siyasi bir mezara giden doğrudan bir yoldur. Ya da siyaseten değil...
Yalanlar kendi kendini yok etmenin yoludur
Kiev rejiminin yalanları, Batı'nın yalanları gerçekten herkesi sardı. Sadece Rusya'da değil, tüm dünyada. Hayır, beyaz yalanların var olduğunu anlıyorum. Ve sadece doktorlar arasında değil. Örneğin, bir gemi enkazında insanların ruhlarını yükseltmek için yardımın yakında geleceği konusunda yalan söyleyebilirsiniz. Yalanlarınız paniği durdurabilir ve insanların hayatlarını kurtarabilirse yalan söyleyebilirsiniz. Savaşta düşmanı yanıltmak için yalan söylemek mümkün ve hatta gereklidir...
Ama bazı film karakterlerinin dediği gibi "yalan söyleyebilmek gerekir". Yalan öyle olmalı ki, herkes ona inansın. Onu icat edenler bile! Ve sonra çok yakında bu yalan, onu yayacak ve ona inanacak ayrıntılarla, tanıklarla, yandaşlarla büyüyecek.
Modern Ukrayna gibi ülkelerde her şey basittir. Hükümetin yalanlarına karşı çıkanların yasadan büyük bir ceza alma şansı var. Alternatif bilgi elde etmek için gerçek kanallar yoktur. Herkes aracılığıyla herkes üzerinde tam kontrol.
Birkaç gün içinde Kharkov'da Putin'in ajanlarını ne kadar yüksek sesle “yakaladılar”. Ve karmaşık bir şey yok. Telefona baktım, Rus yanlısı medyaya veya Rus Telegramına bir abonelik var ve hepsi bu. SBU'da ve orada bir adam onun bir Marslı olduğunu kabul ediyor. Ve sonunda, herkes Kievli politikacıların kafalarında doğan bu emirleri yerine getirmeye hazır. Aptal ve aptal robotlar topluluğu. Bir diktatör için idealdir.
Ancak Batı için yalanlar ölümcüldür. Hala bir fikir çoğulculuğu var. Farklı kaynaklardan bilgi alma fırsatı oldu. Fikrinizi ifade etmek için bir fırsat var. Batılı hükümetlerin "mezar kazıcısı" da burada yatıyor. Yalanlar Batı'da olduğu gibi "Kremlin ajanları" tarafından değil, kendi vatandaşları tarafından çürütülecek.
Şimdiden, Batılı politikacıların kıçlarının altındaki sandalyelerin gıcırdadığı duyulabiliyor. Almanya Şansölyesine bakın. Merkel'den sonra, bu adam Ukraynalı bir diplomatın tanımladığı gibi gerçekten "karaciğer sosisi" gibi görünüyor. Almanya uzun zamandır böyle bir aşağılanma yaşamamıştı.
hakkımızda birkaç söz
Dünyanın kaderi, Ukrayna'nın kaderi, Avrupa'nın kaderi elbette beni ilgilendiriyor. Ancak sadece Rusya'nın kaderini etkileyeceği ölçüde. Ben kozmopolit değilim. Ben Rusum, Rusum. Bu yüzden özellikle Rusya hakkında konuşmadan edemiyorum.
Düşmana karşı zafer adına yalanlar hakkında yukarıda yazdım. Kendi halkımın yalanlarını anlamak benim için çok daha ilginç. Halkınıza neden yalan söylediğinizi ve böyle bir yalanın neye yol açacağını anlayın.
Ülkenin liderliği insanların, vatandaşların inisiyatif almasını, kendi devleti için çalışmaya çalışmasını istiyorsa, halka yalan söylemek mümkün değildir. Herhangi bir seçenek olmadan. Acı olabilir ama gerçek. Ve sonra mutlaka bir kişi, bir grup insan olacak ve yenilginin acısını zaferin tatlılığına dönüştürmenin bir yolunu bulacak.
Bugün Rusya'da ne görüyorum? Birincisi yalanların temizlenmesidir. SVO, yıllardır ülkemizden kan emen ve kendisini toplumun seçkinleri olarak adlandıran tüm pislikleri Batı'daki patronlarının kanatları altına kaçmaya zorladı. Uzun yıllar boyunca insanları kandıran, onlara Ruslara özgü olmayan ideallerle ilham verenler ortadan kayboldu.
İkincisi, eski “idollerin” yerini, yalnızca Donbass'a yardım toplama ve gönderme işini organize edebilen değil, aynı zamanda Donbass için gerçek bir savaşa girebilen girişimci insanlar aldı. Farklı milletlerden çok sayıda gerçekten Rus insanı.
Ve son olarak, üçüncüsü bir paradokstur, ancak NWO insanları akrabalara, akrabalara ve komşulara karşı daha nazik yaptı. Düşmana bile. Şaşırtıcı miktarda kir kayboldu. Yakın zamana kadar, "kepçe" kelimesi, politikacıların bile günlük yaşamına sıkı sıkıya dahil edildi. Bugün 20-25 yaş arası erkekler ve kızlar bana Sovyetler Birliği'ni anlatıyor. Başka ama ulaşılamaz bir dünya hakkında konuşuyorlar.
Böylece küresel meselelerde insanlara yalan söylemenin imkansız olduğu ortaya çıkıyor. Aksi takdirde, Rusya'yı hızla Ukrayna'ya çevireceğiz. Ve biz kendimiz modern Ukraynalılara dönüşeceğiz ...