Çocuk Nöroloji: Spinal Musküler Atrofi için Onasemnogene Abeparvovec Tedavisinin Sebep Olduğu Patolojik Olarak Doğrulanmış Trombotik Mikroanjiyopati
Özet:
Onasemnogene abeparvovec, Spinal Musküler Atrofi (SMA) için adeno-ilişkili virüs vektör tabanlı gen tedavisidir. Onasemnogene abeparvovec’ten dolayı ilaç kaynaklı birkaç trombotik mikroanjiyopati vakası bildirilmiş olmasına rağmen, hiçbiri patolojik olarak doğrulanmamıştı. Burada, onasemnogene abeparvovec’e bağlı TMA’nın renal histopatolojik bulgularını sunuyoruz. Onasemnogene abeparvovec’i aldıktan sonraki 5. günde, SMA tip 1’li 23 aylık bir kız çocuğunda trombositopeni, mikroanjiyopatik hemolitik anemi, karaciğer fonksiyon bozukluğu, akut böbrek hasarı ve hipertansiyon gelişti. Çocuğa TMA teşhisi kondu ve çocuk yüksek dozda prednizolon, antihipertansifler, diüretikler, paketlenmiş kırmızı kan hücresi ve trombosit transfüzyonu, tek doz eculizumab, dört döngü plazmaferez ve aralıklı ve sürekli hemodiyaliz aldı. TMA sorunu 30 gün sonunda çözülebildi. 49. günde böbrek biyopsisi yapıldı. Işık mikroskobu, glomerüler mezanjiyal hücrelerin ve matriksin proliferasyonunu, mezanjioliz, endotelyal hücre şişmesi ve glomerüler bazal membranın kısmi çift konturlarını ortaya çıkardı. Elektron mikroskopisi, subendotelyal boşluklarda ödematöz değişiklikler ve bazal membranın neoformasyonu ile birlikte, elektron yoğun birikimler olmaksızın endotel hasarı gösterdi. Bu bulgular TMA’nın iyileşme evresi ile uyumludur. Bir yıl ilaç aldıktan sonra çocuğun motor fonksiyonları arttı. Yerçekimine karşı Postürünü (duruşunu) tutabiliyor. Disfajisi ya da solunum rahatsızlığı yok, ancak hafif hipertansiyonu devam ediyor. Hekimler, özellikle trombositopeni, hemolitik anemi, artmış laktat dehidrojenaz veya akut böbrek hasarı mevcut olduğunda, onasemnogene abeparvovec tedavisinin ciddi bir yan etkisi olarak TMA konusunda dikkatli olmalıdır.
TMA Nedir?
Trombotik mikroanjiyopatiler (TMA), hemolitik anemi (kırmızı kan hücrelerinin yıkımı), düşük trombosit ve kılcal damarlarda mikroskobik kan pıhtılarının oluşumuna bağlı organ hasarı ile tanımlanan klinik sendromlardır. Hemen hemen her organ tutulabilirse de, böbrekler yaygın olarak etkilenir.