William Wordsworth
(7 Nisan 1770 – 23 Nisan 1850)
"Bir şair diğer insanlardan tür olarak değil, fakat duyarlılık, sevda ve ifade gücü mertebesiyle ayrılır. Şairler diğer insanlardan daha muazzam bir organik hassasiyete sahiptir."
İngiliz şair William Wordsworth (d. Cockermouth, Cumberland 1770 - ö. Rydal Mount, Westmorland 1850), Cambridge'te okudu, sonra Fransa'ya gitti ve Fransız devrimcilerinin düşüncesini benimsedi. Para sıkıntısından İngiltere'ye dönmek zorunda kaldı.
İlk şiir kitaplarını (The Evening Walk [Akşam Yürüyüşü]; Descriptive Sketches) 1793'te yayımladı. 1797'de, Alfoxden'de (Somerset) arkadaşı Coleridge'in yanına yerleşti. İki şair birlikte The Lyrical Ballads (Lirik Baladlar, 1798) adlı bir şiir kitabı yayımladılar.
Romantizmin gerçek bildirisi olan bu eserde Wordsworth, Tintern Abbey (Tintern Manastırı) v.b. şiirleriyle tabiat sevgisini dile getirir. Almanya'ya yaptığı bir geziden sonra Göller bölgesine, sonra 1813'te Rydal Mount'a yerleşen Wordsworth, ancak ölümünden sonra yayımlanan ve bir çeşit otobiyografi olan uzun bir şiir yazdı: The Prelude. Sonra çeşitli şiir kitapları yayımladı.
1843'te Southey'nin ölümü üzerine saray şairi oldu. XVIII. yy. şairlerinin manzumeciliğini hor gören Wordsworth, şiirde konuşma dilinin somut ve renkli kelimelerini kullanmak istedi. Rousseau'nun etkisi altında, tabiat sevgisini dile getirdi ve tabiatta ebedi güzellikle iyiliğin görünmeyen varlığını sezdirmeğe çalıştı. William Wordsworth, Romantik dönemin önde gelen şairlerindendir. Samuel Taylor Coleridge ile birlikte yayımladıkları Lyrical Ballads ile İngiliz edebiyatında Romantik dönemin başlangıcına imza attı.
Eserleri:
Lyrical Ballads, with a Few Other Poems (1798)
"Simon Lee"
"We are Seven"
"Lines Written in Early Spring"
"Expostulation and Reply"
"The Tables Turned"
"The Thorn"
"Lines Composed A Few Miles above Tintern Abbey"
Lyrical Ballads, with Other Poems (1800)
Preface to the Lyrical Ballads
"Strange fits of passion have I known"[13]
"She Dwelt among the Untrodden Ways"[13]
"Three years she grew"[13]
"A Slumber Did my Spirit Seal"[13]
"I travelled among unknown men"[13]
"Lucy Gray"
"The Two April Mornings"
"Nutting"
"The Ruined Cottage"
"Michael"
"The Kitten At Play"
Poems, in Two Volumes (1807)
"Resolution and Independence"
"I Wandered Lonely as a Cloud" Also known as "Daffodils"
"My Heart Leaps Up"
"Ode: Intimations of Immortality"
"Ode to Duty"
"The Solitary Reaper"
"Elegiac Stanzas"
"Composed upon Westminster Bridge, September 3, 1802"
"London, 1802"
"The world is too much with us"
The Excursion (1814)
The Prelude (1850)
WESTMİNSTER KÖPRÜSÜ ÜSTÜNDE BESTELENDİ, 3 EYLÜL, 1802
William Wordsworth
Yeryüzünün yoktur gösterecek hiçbirşeyi bundan daha güzel:
Duygusuz olmalı ruhu insanın bunu geçip gitmek için
Bir manzara o kadar dokunaklı ki görkeminde:
Bu şehir, bir elbise gibi, şimdi giyinir
Güzelliğini sabahın: çıplak, suskun,
Vapurlar, kuleler, kubbeler, tiyatrolar, ve tapınaklar yatar
Açılmış, tarlaların üstüne ve gökyüzüne;
Hepsi aydınlık ve parıltılı içinde dumansız havanın.
Hiçbirzaman daha güzel bir şekilde ıslatmadı güneş
İlk parlayışında vâdiyi, kayayı, ve tepeyi;
Hiç görmedim , hiç hissetmedim, bir huzur o kadar derin!
Nehir kendi tatlı niyetiyle süzülür:
Aziz Tanrı! Evler bile uyumuş gözükür;
Ve o kudretli kalp tümüyle yatıyor sakin!
Çeviren: Vehbi Taşar
COMPOSED UPON WESTMINSTER BRIDGE, SEPTEMBER 3, 1802 by William Wordsworth
Earth has not anything to show more fair:
Dull would he be of soul who could pass by
A sight so touching in its majesty:
This City now doth, like a garment, wear
The beauty of the morning; silent, bare,
Ships, towers, domes, theatres, and temples lie
Open unto the fields, and to the sky;
All bright and glittering in the smokeless air.
Never did sun more beautifully steep
In his first splendour, valley, rock, or hill;
Ne'er saw I, never felt, a calm so deep!
The river glideth at his own sweet will:
Dear God! the very houses seem asleep;
And all that mighty heart is lying still!
GÜZELLİKLE DOLU BİR AKŞAM, SAKİN VE ÖZGÜR
William Wordsworth (1770-1850)
Güzellikle dolu bir akşam, sakin ve özgür,
Kutsal vakit sessiz bir Rahibe gibidir
Nefessiz kalmış aşırı sevgiyle; geniş güneş
Batıyor sükunetinde;
Derin derin düşünür gökyüzünün yumuşaklığı Denizin üzerinde:
Dinle! kudretli Varlık uyanık,
Ve o ebedi hareketini yapar
Gök gürültüsü gibi bir sesi yükselterek—hiç durmaksızın.
Sevgili Çocuk, sevgili Kız! benimle buraya yürüyen,
Eğer tesiri altında kalmamış gibi gözüküyorsan dini düşüncenin,
Senin tabiatın daha az kutsal değildir bu yüzden:
Bütün yıl İbrahimin koynunda yatarsın;
Ve içteki türbesinde ibadet edersin Tapınağın,
Tanrı seninledir biz bilmediğimiz vakit.
Çeviren: Vehbi Taşar
IT IS A BEAUTEOUS EVENING, CALM AND FREE
by William Wordsworth
It is a beauteous evening, calm and free,
The holy time is quiet as a Nun
Breathless with adoration; the broad sun
Is sinking down in its tranquillity;
The gentleness of heaven broods o'er the Sea:
Listen! the mighty Being is awake,
And doth with his eternal motion make
A sound like thunder--everlastingly.
Dear Child! dear Girl! that walkest with me here,
If thou appear untouched by solemn thought,
Thy nature is not therefore less divine:
Thou liest in Abraham's bosom all the year;
And worship'st at the Temple's inner shrine,
God being with thee when we know it not.
BIR UYKU MÜHÜRLEDİ BENİM RUHUM
William Wordsworth
Bir uyku mühürledi benim ruhum;
Yoktu insancıl korkularım:
Hissedemez gözüken bir şeydi o kadın
Dokunuşunu dünyaya ait yılların.
Ne kımıltısı var şimdi, ne gücü;
Ne işitir ne de görür;
Toparlanıp yuvarlanmış yeryüzünün günlük rotasında,
Kayalarla, ve taşlarla ve ağaçlarla.
Çeviren: Vehbi Taşar
Not: Woodsworth’ün kimsenin bilmediği ve tanımadığı sevgilisi Lucy hakkında yazdığı şiirlerinden birisi olan “Bir uyku mühürledi benim ruhum” Lucy’nin ölümü konusundadır ve şiirin içinde Lucy ismi geçmemesine rağmen Woodsworth’ün Lucy Şiirleri diye bilinen şiirlerinin en ünlülerindendir. Sanırım bir başka Lucy şiirini daha daha önce bu sayfalarda çevirmiştim.
Saygılarımla,
Vehbi
A SLUMBER DID MY SPIRIT SEAL
by William Wordsworth
A slumber did my spirit seal;
I had no human fears:
She seemed a thing that could not feel
The touch of earthly years.
No motion has she now, no force;
She neither hears nor sees;
Rolled round in earth's diurnal course,
With rocks, and stones, and trees.
THE DAFFODILS
I wandered lonely as a cloud
That floats on high o'er vales and hills,
When all at once I saw a crowd,
A host of golden daffodils,
Beside the lake, beneath the trees
Fluttering and dancing in the breeze.
Continuous as the stars that shine
And twinkle on the milky way,
They stretched in never-ending line
Along the margin of a bay:
Ten thousand saw I at a glance
Tossing their heads in sprightly dance.
The waves beside them danced, but they
Out-did the sparkling waves in glee:-
A Poet could not but be gay
In such a jocund company!
I gazed - and gazed - but little thought
What wealth the show to me had brought.
For oft, when on my couch I lie
In vacant or in pensive mood,
They flash upon that inward eye
Which is the bliss of solitude;
And then my heart with pleasure fills
And dances with the daffodils