Işkence gördükten ve şiddete maruz kaldıktan sonra Leyla, kadın özgürlük örgütünün ona yardım edeceğini ve örgütün bir evindeki yerini vereceğini, bu organizasyonun kapatılacağını düşünmedi, Bakanlar konseyinin genel emanetçisi tarafından yasal bir şikayet nedeniyle.
Leyla (28 yaşında), Onun hayali bir radyoda gazeteci olmaktı, aşiret ve kültürel bir ortamda zor bir hayat geçirdikten sonra, mutlaka kuzeni ile evlenmesini sağlayan bir ortam, ve bu evliliği reddetmek istediğinde, her yerden vuruldu.
Leyla, onun adı alınırken, bu adaletsizliği gördükten sonra o ortamdan kurtulmaya karar verdiğini söylüyor, "Bilinmeyen bir kadere doğru koşmak artık hiçbir şeyin sonucu değildir, çünkü en önemli şey kendimi dövülmekten ve erken yaşta sevmediğim biriyle evlenmek zorunda kalmaktan uzak tutmaktır".
Leyla'nın yolculuğu, tünelin sonunda bir ışığa ulaşana kadar tehlikeli ve engellerle doluydu, Irak'taki kadın özgürlük örgütü tarafından alınmaktan sonra, buna rağmen "sağlıklı bir çevre, kadın haklarına ve kadınların seçim yapma özgürlüğüne inanan bir ortam sağladılar".
"O zaman eğitimimi bitirdim ve spor yapıyordum, bazı gelişmekte olan kurslara katıldım ve radyo kanallarından birinde çalışan oldum, bunların hepsi bu organizasyondan kaynaklanıyordu, bana finansal ve manevi destek verdiler", Leyla böyle dedi.
Kadın özgürlük örgütü yasal olarak kamu idarelerinde rapor edilmektedir, şimdi bu organizasyona karşı bakanlar konseyi emanetçisi tarafından dava açıldı, evlerinden kaçmış olan kadınlara barınma, bahanesiyle," ve bu, bazılarının haysiyetle ilgili olduğu birçok durumdan kaynaklanıyor".
17 yıl önce, kadın özgürlük örgütü kuruluşundan bu yana her zaman kadın özgürlüğü ile ilgili entelektüelliği yayınlamaya çalıştı, onlar da adaletsizlik ve erkek egemenliği sayfalarını kapatmaya çalıştılar, "Iraklı kadınları artık insanlıklarına düşürmediler ve hayatın inşasında rollerini hissetmediler", aktivist ve yazar Sülafe Ebdulhüseyn'e göre.
Bu örgütün özü, her kadının insan gibi bir erkek olması ve cinsiyetler arasında herhangi bir ayrımcılık olmaması gerektiğidir, yaptıkları faaliyetler arasında, kadın özgürlük örgütü 2003 yılında Irak'ta kadınlar için ilk sığınak yaptı, "haysiyet korumak bahanesiyle öldürülmekten kurtarmak" için, Bundan sonra, bu örgütün sığınma evi sayısı Irak'ta 5 farklı şehirde 11 sığınma evine ulaştı.
Bu barınaklar onlarca kadını şiddetten kurtardı, o organizasyon (Hirubr) ödülünü aldı, bu kadın haklarına özeldi ve sonra Norveç'ten (Raftu) ödülü aldı.
Örgütün yöneticilerinden biri, hükümetin aldığımız bu ödülleri beğenmediğini söylüyor, nihayet bakanlar konseyi genel emanetçisi Irak'taki kadın özgürlük örgütü yöneticisine karşı yasal bir şikayette bulundu, ana müdürü ve meslektaşlarını haysiyet ve aşiret davaları nedeniyle evlerinden kaçan birçok kadını barındırmakla suçladı, örgüt, bu kadınların ailelerinin kızlarını zorla diğer erkeklerle evlenmeye ikna ettikleri konusunda ısrar etse de, bu kadınlar fiziksel ve psikolojik şiddet ile karşı karşıya kalmıştır.
Kanunu çiğnemek suçu
Genel emanetçi bakanlar konseyi Hemid Hezi ( 29 Kasım 2019'da görevinden vazgeçmesine rağmen hala görevini sürdürüyor) şikayetinde kadın özgürlük örgütlenmesinin kurulmasını iptal etmesini ve Irak'ta çalışmalarını engellemeyi talep etti," bu, kadın özgürlük örgütünün evlerinden kaçmış kadınları barındırarak yasayı ihlal ettiği suçlamalarına bağlı olarak, şeref ile ilgili davalar da dahil olmak, üzere birçok dava var...
başka bir etkinlikte, o örgüt homoseksüellerin haklarını talep etti ve bu davayı toplum içinde bir fenomen haline getirdi, ve bu örgüt kadınları ülke dışına seyahat etmek için kadınları kolaylaştırarak aldattı".
Örgüt bu suçlamaları bir bildiride yanıtladı ve diyor ki "Bu iddialar bize karşı yapıldı ve aslında organizasyonumuzun hedefleri'dir, Aynı yaştaki erkeklerin eşit hissettiği ve toplumun zorluklarıyla yüzleşmek için birlikte çalıştıkları kadınlar için barışçıl bir Irak inşa etmeye çalışıyoruz".
"Bu karar, faaliyetlerimiz ve halkın isteğini destekleme ve seçim ve eşitlik özgürlüğünü içeren bir ulusa sahip olma haklarımızı isteme konuşmalarımızla eş zamanlıydı, "isyan, kadınlarıyla" ilgili yayınlarımız Milişileryetkilisiyle eski çatışmamızı gösteren en iyi kanıt olabilir, ve tarihi yıllar öncesine dayanıyor" bu örgütün beyanına göre.
Bu beyan dedi ki "belki eski başbakan hükümeti Adil Ebdulmehdi Irak'taki kadın hareketlerine karşı son zararlarını vermek istiyor, çünkü bakanlar konseyi şimdi vazgeçti ve süresi bitirdi".
Bilgilerin yüksek makamlara aktarılması
Şikayet Kerade mahkemesine çıkarıldı, 22 Şubat'ı yasal tartışma günü olarak atadılar, ancak avukatları bunu geciktirmek için çalıştılar ve başarılı oldular ve Irak'ta Corona Virüsü hastalığı nedeniyle kötü sağlık durumu nedeniyle zamanın tekrar ertelendiği tahmin ediliyor.
Yenar Mehmet, örgütün lideri, protestoların ortasında Tahrir avlusunda 2 çadır yaptıklarını söyledi, kadınların kadın vakaları hakkında birçok kurs ve seminer düzenledikleri, protestolardaki kadın rollerini tartıştıkları, kadın ve erkek eşitliğinin nasıl sağlanacağı ve erkek egemen hükümetler tarafından yapılan herhangi bir dini, kabile, kültürel veya yasal alanda kadınların sosyal suistimalinin sona erdirilmesi.
Tüm bunlardan dolayı, Yenar Mehmet diyor ki "bu faaliyetler ve diğer faaliyetler, Tahrir avlusundaki güvenlik ve acente taraflarını örgütün hareketlerine ve aktivistlerine bakmaya yöneltmiştir, Örgütle ilgili bilgileri devletin en yüksek siyasi partilerine ve Bakanlar Konseyi'ne pekiştirmek ve yaymak için çalıştılar".
Organizasyon çalışmaya devam ediyor ve emanetçi'nin hiçbir konuşması yok
Yenar Mehmet bu çalışmaları eleştirdi ve dedi ki "herkes ülkenin kriziyle meşgul olması için ülkenin en yüksek konseyini öngörürken, bakanlar konseyinin eski başbakanın komutası altında olduğu, günlük çalışmaları ve dilekleri kadın örgütlerini bastırıyor, protestolardaki insanları nasıl bastırıyor ve öldürüyor gibi".
Sonunda Yenar dedi ki "Gizli şartlara rağmen zorla kabul ettirilmemize rağmen, kadınların dayatma veya bağ olmadan yaşam hakkına inandığımız için, bize uygulanan koşullara rağmen kadınları kurtarmaya devam edeceğiz".
Bize olan koşullara rağmen kadınları kurtarmaya devam edeceğiz, eğer yapmamız gerekirse gizlice çalışacağız
Bu raporu hazırlayarak Hemid Hezi'ye, bakanlar konseyi genel emanetçi, ulaşmayı kolaylaştırdı, Bu adımların nedenini bilmek ve "bu yasal şikayetin arkasındaki asıl sebep kadın örgütlerinin protestoları desteklemesi"
suçlamaları cevaplamak için.
Ama Hezi'den konuşma yapmak mümkün değildi, çünkü Corona Virüsünü kontrol etmek için özel olan kriz hücresinin çalışmalarıyla meşguldü, ve bu onun özel ofisine göre, yasal şikayetin detayları ve nedenleri açıklanıyor, ve şu şikayet bu raport'a koyuluyor.
Genel emanetçilik sisteminde değişim
Bakanlar konseyi genel emanetçi kaynak, hükümet dışı makamların bir parçası olduğunu, şu kaynak, genel emanetçi'nin sivil örgütlere karşı eylemindeki belirgin değişiklikler hakkında konuşuyor.
Onların bahsetmek istemedikleri kaynak dedi ki "bu değişiklik Hemid Hezi'ye verildiği zamandan beri başladı, o Sedir yolundan, dini aşırılıkçılığa adanmış bir kişiye göre, sivil toplum kuruluşlarının kadın hakları ve azınlıklarla ilgili hedefleri ile bağdaşmaz".
Büyük umut
Sülafe Ebdulhüseyn, bir aktivist ve bir yazar diyor ki "politikacılar örgütün düşüncelerini anlasaydı büyük bir umut vardı, herhangi bir engel olmadan yerini alabilirlerdi, Ancak ne yazık ki, kusursuz ve insancıl bir toplum inşa etmek adına değer verilmesi gereken şeyleri anlayabilmek için bu düzeyde değiller".
Sülafe Irak mahkemesinden "Kadınların özgürlüğüne, popüler olmasa bile insanca ve ele alınması gereken bir şekilde bakmak" istiyor.
Leyla, yasal davanın kuruluşun avantajı ile bitmesini umut ediyor, bastırılan kadınlar için bir yer olmak ve onlara yardım etmek için, eşitliği anlamak ve kadınları korumak için politikacıların ideolojisini değiştirmek için.