Engizisyon, Roma Katolik Kilisesi'nin sapkınlıkla savaşmak için çağrılan bir dizi kurumu çağırdı. Mürtedi tehdit eden en büyük şey iletişimdir.
Yavaş yavaş, piskoposlar XI yüzyıldan başlayarak, giderek daha fazla güç kazanıyor, kilise zaten şiddet içeren yöntemler kullanıyor. 15. yüzyıldan beri Engizisyon, cadıların kötü ruhlarla bağlantılı olarak ortaya koyduğu davalarla uğraşmaya başladı. Engizisyon mahkemeleri 17. yüzyıla kadar Avrupa çapında şiddetlendi. Binlerce kişi kilisenin ateşinde yakıldı, kilise mahkemeleri Giordano Bruno, Galilei ve daha pek çok kişiye acımasızca muamele etti.
Modern tahminlere göre, ortaçağ soruşturmasının kurbanlarının sayısı 10 milyona kadar. Son kez, bu kurumun hatalarının kilise tarafından resmi olarak tanınması ile karakterize edilmiştir. Görünüşe göre Engizisyon bir kan denizi, ateş, savaşçı rahipler. Ancak, bu kurumu bu şekilde algılamak tamamen doğru değildir. Engizisyon hakkındaki bazı yanılgılara bakalım.
Engizisyon Orta Çağ'da vardı. Aslında, Engizisyon bu dönemde faaliyetlerine yeni başlamıştı. En parlak zamanı, bir nedenden dolayı insancıl sayılan Rönesans'a düşer. Yeni Zaman denilen tarihsel dönemde Engizisyon da mutlu bir şekilde gelişti. Fransa'da Diderot ve Voltaire zaten çalışıyordu ve cadı yakan şenlik ateşleri hala yanıyordu. Bir sapkının inanç yargısıyla son yakılması 1826'ya kadar uzanır. Bu aydınlanan zamanda, Puşkin Eugene Onegin'i yazdı.
Sadece Engizisyon cadı avlarıyla ilgiliydi. Cadılar hiç saygın bir şekilde tutulmadı. 16. yüzyıla kadar, büyücülükle ilgili neredeyse tüm davalar kilisede değil, laik mahkemelerde gerçekleştirildi. Almanya'da, Reform'dan sonra Engizisyon izi yoktu ve Avrupa'nın geri kalanından daha az güç olmadan yanan cadılara karşı ateş açıldı. Büyücülük suçlamasıyla 20 kişinin öldürüldüğü meşhur Salem Davası, 17. yüzyılın sonlarında Amerika'da gerçekleşti. Doğal olarak, bu olayda Engizisyon izleri yoktur.
Soruşturmacılar en acımasız işkenceyi kullanarak özellikle acımasızdı. Sinematografi genellikle kutsal babaların itirafların kurbanlarına nasıl işkence ettiğini tasvir eder. Enstrümanların kendisi korkunç görünüyor. Bununla birlikte, gerçek şu ki, tüm bu işkenceler ve başarıları için araçlar, rahipler tarafından icat edilmedi, ancak onlardan çok önce var oldu. O zamanın adli soruşturması için işkence kullanımı yaygındı. Engizisyonun pratik olarak kendi hapishaneleri, infazcıları ve buna bağlı olarak işkence aletleri yoktu. Bütün bunlar belediye yetkililerinden veya yaşlılardan "kiralandı". Rahiplere hizmet ederken cellatların özellikle acımasız olduklarını varsaymak naif olurdu.
İnanılmaz sayıda insan Engizisyonun kurbanı oldu. İstatistiklerin, uzak bir yerde bulunan yalanlara veya gerçeğe atıfta bulunmadığını söylüyorlar. Bu durumda, kurbanların istatistikleri gerçekten korkutucu. Onları başkalarıyla karşılaştırmaya başlayıncaya kadar. Örneğin, aynı dönemdeki laik mahkemeler Engizisyon'dan daha fazla sayıda insanın emrini verdi. Ve Fransız Devrimi, devrimci terör fikri ile, varlığının tüm yıllarında Fransız Engizisyonundan daha fazla insanı feda etti. Bu nedenle, sayılar, özellikle her şey karşılaştırmalı olarak bilindiği için şüphe ile ele alınabilir ve tedavi edilmelidir.
Soruşturmacıların eline düşenler her zaman tehlikede idam edildi. İstatistiklere göre, Engizisyon Mahkemesinin en yaygın cümleleri yakılarak infaz değil, mal ve sınır dışı edilmeye el konulmasıydı. Gördüğünüz gibi çok daha insancıl. Ölüm cezası sadece istisnai durumlarda, özellikle günahkâr görüşlerinde ısrar eden sapkınlar için kullanıldı.
Kurbanlarının Engizisyonu tarafından işkence prosedürünü ayrıntılı olarak anlatan bir "Cadılar Çekiçi" adlı bir kitap var. Birçoğu Strugatskys'i okudu, ancak çok azı tarihe girdi. Aslında, bu kitap soruşturma hizmetinin teolojik ve yasal nüanslarını anlatıyor. Doğal olarak, işkence hakkında da bir konuşma var, çünkü o günlerde soruşturma süreci onları kabul etti. Ancak işkence sürecinin tutkulu bir açıklaması, "Hammer of Witches" deki işkence hakkında ayrıntılı bilgi bulunmuyor.
Kazıkta yanma Engizisyon tarafından günahkârların ruhlarını kurtarmak için kullanıldı. Kilisenin bakış açısına göre, yürütme gibi bir eylem, hiçbir şekilde bir günahkar ruhunun kurtuluşunu etkilemez. Engizisyon mahkemelerinin amacı, günahkârları korkutmakla bile tövbe etmekti. İcra münhasıran temsilcisine veya tekrar sapkın olan kişilere uygulandı. Şenlik ateşleri ölüm cezası olarak kullanıldı ve hiçbir şekilde ruhların kurtuluşu için kullanılmadı.
Engizisyon bilime zıt olarak mümkün olan her şekilde bilim adamlarına metodik olarak zulmetti ve yok etti. Bu mitin ana sembolü, inançları için tehlikede yanan Giordano Bruno'dur. İlk olarak, bilim adamının kiliseye karşı propaganda yürüttüğü ortaya çıkıyor ve ikincisi, gizli bilimlerin avantajını incelediği için ona ve bilim adamlarına isim vermek zor. Bu arada, Dominik düzeninin bir keşişi olan Giordano Bruno, ruhların göçünü düşünürken, açıkça Engizisyon için bir hedefti. Ek olarak, Bruno'ya karşı gelişen koşullar üzücü bir sonuca yol açtı. Bilim adamının infazından sonra, Giordano Bruno onu ustalıkla okültle ilişkilendirirken, araştırmacılar Copernicus teorisine kuşkuyla bakmaya başladı. Kopernik'in faaliyetleri herhangi bir soru sormadı, kimse onu teorisinden vazgeçmeye zorlamadı. Galileo örneği yaygın olarak bilinir, ancak bilimsel çalışmaları için Engizisyondan muzdarip daha ünlü bilim adamları hatırlanmaz. Avrupa'daki kilise mahkemelerine paralel olarak üniversiteler barışçıl bir şekilde bir arada bulunduğundan, müstehcenlik Engizisyonunu suçlamak haksızlık olur.
Kilise, dünyanın düz olduğu ve dönmediği, muhalefeti cezalandıran bir yasa çıkardı. Dünyanın düz olduğunu dogmayı onaylayan kilise olduğuna inanılmaktadır. Ancak, bu doğru değildir. Bu fikrin yazarı (aynı zamanda jeosantrik olarak da adlandırılır), yaratıldığı sırada oldukça bilimsel olan Ptolemy idi. Bu arada, teorinin yaratıcısı, küre geometrisi alanındaki mevcut araştırmaları özetledi. Batlamyus'un teorisi zaman içinde yaygın bir şekilde kabul gördü, ancak kilisenin ilerlemesi nedeniyle hiç de değil. Ne de olsa İncil gezegenimizin şekli ya da cennetsel cisimlerin yörüngeleri hakkında hiçbir şey söylemez.