1631 yılında Çatalca'da doğdu.
Nakşibendi şeyhi Mehmet Efendi’nin oğludur. Şeyhülislam Minkarizade Yahya Efendi'nin öğrencisi oldu.
İstanbul ve Mısır’da mahkeme kadı vekilliği yaptı. Medreselerde bir dönem öğretmenlik yaptıktan sonra ordu kadısı olarak Köprülüzade Fazıl Ahmet Paşa’nın yanında 1663’ye Uyvar, 1669’da ise Girit seferine katıldı.
Bu 2 sefer arasında Selanik kadısı, 1671’de Rumeli kazaskeri, 1674’te şeyhülislam oldu. IV. Mehmet ava düşkünlüğü ve devlet işleri ile ilgilenmemesinden sorumlu tutuldu.
Şeyhülislam olduğu 12 yıl boyunca 1683’te Viyana bozgunu, Macar topraklarının yitirilmesi ve Budin’in düşmesi olaylarını yaşadı.
1686’da azledilerek Rodos ve Bursa’ya sürüldü. II. Ahmet tarafından 1692’de ikinci defa şeyhülislamlığa getirildi ama 40 gün sonra öldü.
Edirne’de Zehr-i Mar Mescidi haziresine gömüldü. Kızı tarafından torunu Seyyid Mehmed Şerif Efendi de şeyhülislamlık yapmıştır.[1]
Fetava-yı Ali Efendi adıyla bilinen kitabı vardır.