Hayvore'ye ilk kez geleneksel öğlen buluşmalarımızdan birinde Neolitik Hanım'ın önerisi üzerine gitmiştik.
Lokantanın girişinde esnaf lokantalarına özgü bir yemek vitrini var. Hem sebze yiyeceğim diye ahkam kesmiş, hem de sıralanmış duran bir dolu sebze yemeği arasından hamsili pilavı seçmiştim.
Hamsili pilav çok güzeldi, yine de Neo'cuğumun yediği pazı kavurmasında aklım kalmıştı.
Neo anlatmıştı, "eskiden Tünel tarafındaydılar, lokantanın yine Lazca başka bir ismi vardı, sonra orayı başka bir işletmeciye bırakıp Galatasaray'a gelmişler."
Çıkışta duvarda bir yazı görmüştük, eski ismi Sisore'ymiş anlamı "neredesin"miş. Burada yeni yerlerinde lokantaya "buradayım" anlamında Hayvore demişler.
Aradan bir kaç hafta geçtikten sonra, Hayvore'ye yeniden gittim ve bu defa pazı kavurması yedim. Sonra yine gittim ve hamsi buğulama yedim.
Geçen hafta kardeşimle gittik, o hamsi tava istedi, "beklersiniz hazırda yok" dediler. Vaktimiz azdı, beklemedik. Fakat kardeşimin aklında kalmış. Bu öğlen tekrar gittiğimizde o hamsi tavasına kavuştu, ben pazı yedim yine.
Belirtmeliyim ki, tadına baktığım hamsi hiç yağ çekmeden çok güzel pişirilmişti. Pazıya gelince, ben oradaki pazı yemeğine hayranım. İçinde sadece pazı, soğan ve tatlı kırmızı biber var, var da böyle bir lezzet yok!
Hayvore'de her çeşit Karadeniz yemeği var, bakın burada anlatılıyor.
Ben henüz hamsi ve pazıdayım, gördüğünüz gibi. Zamanı gelince, pideler ve fasulye çeşitleri üzerinde de çeşitli çalışmalar yapmak amacındayım. Daha ona vakit var!
.