Ana tabanca sınıflarının uzun zamandır oluşmuş olmasına ve ordunun, kolluk kuvvetlerinin ve sivil pazarın yeni gerekliliklerine hızla adapte olmasına rağmen, hala ele alınması gereken birçok olumsuz nokta var. Bu, geri tepme ve tek sınıf özellikler gibi tabancalar için sık karşılaşılan dezavantajlar, örneğin, boyutlarında önemli bir artış olmadan, düşük kapasiteli düz delikli silahlar dergisi olabilir. Sadece son örnek aşağıda açıklanan ayrı silah modelleriyle ilgilidir.
Elbette, tasarımcılar tarafından önerilen tüm çözümleri tek bir makalede ele almak imkansız, çünkü bu çok büyük bir makale olacak ya da çok sıkıştırılacak, bu yüzden geliştirildikleri ülke tarafından birleştirilen üç tüfek modeli üzerinde duralım - Güney Afrika. Bu modeller sadece vatanları için değil, aynı zamanda yaygınlaştığı ve onların içinde kullanılan fikirler diğer silahların temelini oluşturduğu için ilginçtir. Ama olay yerine ayak basmayalım ve silahla tanışmaya devam edelim.
Davul dükkanı ile av tüfeği Forvet
Tanıştığımız ilk silah, Forvet silahıdır. Bu ünite tanınmış bir tasarımcı Hilton Walker tarafından tasarlanmıştır. Silahı üzerinde çalışan Walker, 1980'ta başladı, fikir kolluk kuvvetleri için mükemmel silah yaratmaktı, yani silah aslında görünüşte bile dikkat çeken sivil pazarına odaklanmamıştı. Silahın tasarımcısı tarafından not edilen ve onlar tarafından elimine edilen esas dezavantajı, silah dükkanının küçük kapasitesiydi. Kutu dergileri, Walker'a göre yeterli olmayan 6 kalibreli 8-12 kartuşlarını içeriyordu.
Tasarımcı, bu sorunu çözmek için bir davul dükkanının kullanımını düşündü. Mağazanın kendi tasarımını biraz daha düşük görüyoruz, ancak şimdi pratik bir uygulama bakış açısına göre düşünelim, böyle bir cihazı şimdi yapabiliriz. Bu nedenle, Walker tüfek deposunda 12 kartuşlar bulunurken, önemli boyutlara sahipti ve metal olduğu için kütlesi vardı.
Avantajları arasında, böyle bir silah sahibinin 12 atışlarını çok yüksek oranda ateşle yapabileceği gerçeği yer alıyor; bu, filmlerde zombi kalabalığına saldırmak için önemli olan, ancak bir polis operasyonu sırasında, silahına ek olarak, meslektaşlarından ateş desteğine güvenemeyeceğiniz kadar önemli. . On iki ardışık çekim için olan ihtiyacın o kadar acil olmadığı ortaya çıktı. Ama sonra zaten katı eksi başlar.
Toplam ağırlık ve boyutlar, hızlı yeniden yükleme için birkaç ek mağaza alma yeteneğini önemli ölçüde sınırlandırmaktadır ve mağazanın ekipmanı oldukça uzun zaman alacaktır. Kütle, büyüklük ve toplam kartuş sayısını hesaba katarsak, Striker's 2 dergisindeki 6-8 kutu dergilerinin ortaya çıktığı görülmektedir. Başka bir deyişle, 24 kartuşlarına karşı, her biri 36 kartuş kapasitesine sahip 6 dergilerini dikkate alırsak, 6 kartuşlarımız vardır. Kimsenin, bir kasayı değiştirmenin, uygun bir silah tasarımına sahip olmasının, çok az zaman alacağını, meslektaşlardan destek alındığında kesinlikle kritik olmayan, çok az zaman aldığını iddia etmesi muhtemel değildir. Ayrı olarak, bir Striker tüfeğindeki bir dergiyi değiştirmek için, silahı sökmek zorunda kalacağınız, yani işlemin geleneksel olarak bir bütünlük olarak kabul edilen en hızlı olmadığı anlamına geldiğine dikkat etmek önemlidir.
Ancak, bunun yanı sıra, tabancaların çift namlulu olabileceği ve boru şeklindeki bir dergiyle birlikte Walker’ın tasarımının bu tür silah varyantlarına göre belirgin bir avantaja sahip olduğu unutulmamalıdır. Ancak, Striker tabancasının tasarımını düşünürken daha ayrıntılı olarak analiz edeceğimiz bazı nüanslar olduğu için böyle bir karşılaştırma ile hata bulabilirsiniz.
Forvet av tüfeği tasarımı
Silahın ilk versiyonu, aslında, gizli tetikli çift etkili tetik mekanizmasına sahip büyük bir tabancaydı. Alüminyum kasanın arkasında, kartuşların yerleştirildiği 12 hazneleri olan bir tambur vardı, tetik basıldığında, tambur 30 derece döndürüldü ve tetik bozuldu. Açıkçası, bu tür bir sistem uygulanabilir değildi çünkü tambur ağırlığı tetik basıncının kabul edilebilir olması için çok büyüktü. Durumdan çıkmak gerekliydi ve çıkış, silahın kartuşlarla doldurulduktan sonra, mağazanın ön kısmında bulunan anahtar döndürüldüğünde eğilen bir yay kullanımıydı.
Tetiğe bastığınızda, mağaza buna kısa bir süre sonra serbest bırakıldı ve buna paralel olarak tetik müfrezesi ve ardından bozulma meydana geldi. Bununla birlikte, tasarım yeterince güvenilir değildi, küçük bir parça aşınması bile, mağazanın 30 derece değil, 60 ve hatta davulda kaçırılan mühimmatı, ilave manipülasyonlar ve iptali olmadan kullanmayı doğal olarak imkansız hale getiren 90 ve hatta döndüğü gerçeğini ortaya koydu. büyük mağaza kapasitesi avantajı.
Ergonomi ve kullanım kolaylığı
Nesnel olarak konuşursak, Grev silahını en rahatsız edici şekilde çağırmak tamamen doğru olmaz, ancak kesinlikle ideal değildir. Evet, gerçekten, bu silahta, bir milimetrenin 4,2'inden daha uzun bir namluya sahip bir kilogramın 304'indeki ağırlığı, özellikle silahın kendi kendini şarj etme tüm avantajlarına sahip olmasına rağmen tasarımında, hareketli bir kapı ve bir pistonlu toz giderme ünitesinin bulunmamasına rağmen, aşırı görünür. ağırlık üzerinde olumlu bir etkiye sahip olmalıdır. Ancak bu, benzer tasarımları karşılaştırmak veya benzer özelliklere sahip silah modellerini karşılaştırmaktan ibarettir.
Çalışmaya uygun olmasının dikkat çeken tek dezavantajı, tamburun yeniden doldurulması işlemidir. Önceden donatılmış olanla değiştirilmezse ve bu, daha önce belirtildiği gibi, silahın kısmen sökülmesine yol açarsa, kartuş muhafazasını birer birer çıkarmanız ve ardından içine 12 kez yeni bir kartuş yerleştirmeniz gerekir. İşlem, kartuş mahfazasının itildiği namlu kasasının sağ tarafında bulunan yay yüklü bir çubuğu kolaylaştırır. Şarj işleminin sonunda, daha önce bloke etmiş olan tamburu döndüren yayı sarmayı hatırlamanız gerekir. Başka bir deyişle, bir dakika içinde bile buluşmak çok zor olacak.
Forvet tüfeğinin özellikleri
Yukarıda bahsedildiği gibi, namlu uzunluğu 304 milimetre ile, mühimmatsız silah kütlesi 4,2 kilogramdı. Tüfek ucunun uzatılmış uç kısmıyla birlikte toplam uzunluğu 792 milimetre idi, katları aşağı katlandığında uzunluğu 508 milimetreye düşürüldü. Ek olarak, namlu uzunluğu 457 milimetre olan bir model üretildi. Bu silahı namlu olmadan kullanma olasılığı hakkında bilgi bulmanın mümkün olduğunu belirtmekte fayda var. Evet, namlu tamamen sökülmüş olsa bile silah gerçekten işe yarayacak, ancak böyle bir uygulamanın etkili olacağını söylemek aptalca.
sonuç
Striker mini-inceleme tüfekini özetle, bu silahın kendiliğinden yükleme tüfeklerinin benzer ağırlığa sahip olmasının tüm avantajlarına sahip olduğunu fark etmek imkansızdır, ancak bu durumda genişletilmiş kapasiteli bir tamburun kullanımı en hızlı yeniden yükleme işlemi göz önüne alınmadan haksızdır. Döner sistemin yüksek güvenilirliğine karşı koymak mümkün olabilirdi, ancak bu durumda değişti ve mekanizmanın kendisi genel olarak güvenilirlikten bahsetmek için en başarılı olanı değildi, yani, ne yazık ki, buna başarılı bir silah denemek imkansız.
Buna rağmen, silah en küçükleri bile aldı, ancak yayıldı ve hatta Streetsweeper olarak bilinen ABD'de tanındı. Bu silah, daha uzun namlulu orijinal Striker'den farklı olarak, evde bile oldukça başarılı bir şekilde delinmiş iki orijinal tambur odasının yanı sıra, dikkat çekici olan özgün tasarımın katlanan kıçı korunmuştur.
İlk krepin bir topak olarak ortaya çıkmasına rağmen, fikir tasarımcının kendisi tarafından daha da geliştirildi, bu yüzden 80'lerin sonunda geliştirilmiş Protecta silahının mantıksal devamı ortaya çıktı, tasarımı birçok silah modelinin temeli haline geldi, ancak daha fazlası aşağıdaydı.
Av Tüfeği Protecta
Objektif olmak gerekirse, ateşli silahtan uzak bir kişi Striker'ı Protecta'dan neredeyse hiç ayırt etmiyor ve gerçekten de silah dıştan çok az değişti, ama yine de farklılıklar var. Öncelikle, kasetin kartuşlarla donatılmasından sonra tamburun döndürüldüğü “anahtarın” kaybolmuş olmasına dikkat etmeniz gerekir. Mağazanın arka tarafında, yeniden doldurma deliğinden daha küçük çapta, ilave bir 12 deliği ortaya çıkmıştır. Görünümleri, tamburdaki mühimmat miktarını kontrol etme ihtiyacından kaynaklanmaktadır. 12'e güvenmenin ne kadar zor olduğunu tartışmak gerekir, ancak en azından silah kullanma güvenliği açısından bakıldığında ne kadar kartuş kaldığını görsel olarak görebilme yeteneği gerçekten gerekli. Sonuçta, tambur boşaldığında, mühimmatı ilk boş odaya kolayca çıkarabilirsiniz, ancak kartuşlar varsa, o zaman birinin sürekli kontrol etmesi muhtemel değildir ve böyle bir olasılık vardır.
Silahın ana dezavantajı, dergiyi değiştirmenin imkansız olduğu gerçeğine rağmen, bu eksiklik ortadan kalkmadı, yine de bazı şeyler rafine edilse de, silahın tasarımına daha detaylı bakalım.
Av Tüfeği Protecta
İlk önce davulun tasarımı ile ilgileneceğiz. Köklü olarak değiştirilmedi, yay hala yeniden yüklenirken sıkılan yay tarafından sürülüyor, tetik çekildiğinde tamburun kendisi kısa bir süre serbest bırakılıyor. Aşınmayı önlemek için, kamera daha geniş bir çalışma alanı sağlayan ve sonuç olarak mekanizmanın dayanıklılığını artıran daha kalın parçalar aldı. Bu çözülmüş bir problemdir.
Tambur yayın yaylanması ve yeniden yükleme sırasındaki dönüşü şimdi ön tarafta bulunan anahtarla değil, namlunun altındaki döner bir kol yardımıyla kabaca konuşulan bu rezalet cırcır mekanizmasıdır. Yani, tamburun ekipman prosedürü şu şekildedir, hazne içine tamburun koruyucu mahfazasının arkasındaki delikten bir kartuş yerleştirilir, kol bir kez aşağı çekilir, bu da tamburun dönmesine neden olur, bir sonraki kartuş takılır ve kol tekrar geri çekilir. Kullanılmış kartuş kutusundaki öğenin yeniden yükleme işleminden nerede çıktığını sormak oldukça mantıklı, ancak şimdi Protecta tüfeğinde gerçekten eksik ve işte nedeni bu.
Yeniden yükleme işleminin silahta daha hızlı hale gelmesi için, kullanılmış kartuşları çıkarmak üzere yaylı bir çubukla bağlı olan bir gaz çıkış düğümü vardır. Böylece, ateşleme anında, çubuk geriye doğru hareket eder, namlu deliğinden çekilen toz gazları tarafından itilir ve kartuş haznesini tamburun önceki odasından dışarı atar.
En dikkatlisi, tüm 13'in tamburunun arkasındaki deliklerin yeniden doldurma için bir tane ve mühimmat miktarını kontrol etmek için 12 olduğunu fark etmişlerdir. Bu, şimdi tambur içinde 12 değil, bir tanesi kullanılmayan 13 odası olduğu gerçeğiyle açıklanmaktadır. Aksine, bir oda bile değil, sadece kullanılmayan bir alan. Aşağıdaki sebep için gereklidir. Bir tamburun bir daireye eşit aralıklarla yerleştirilmiş bir 12 odasından oluştuğunu varsayalım. Tetikleyiciye basıldığında, 30 dereceleri döndürülür ve kullanılmış kartuşların atılması için pencerenin karşısında bir kartuşlu bir oda belirir, ateş edildiğinde, çubuk sadece kullanılmamış mühimmatı dışarı iter, bu da açıkça iyi bir çözüm olmayan onu yok eder. Bu nedenle kullanılmayan başka bir oda eklemek zorunda kaldım.
Şarj işleminde bir nüans daha var. Son kartuş kullanıldıktan sonra, bir sonraki atış belirgin sebeplerden dolayı gerçekleşmeyecektir, bu, son kartuş kılıfının eski şekilde elle kaldırılması gerektiği anlamına gelir.
Silahın Özellikleri Protecta
Silah kütlesi, namlu uzunluğu 4,2 milimetre ile değişmeden 304 kilogram olarak kaldı. Kıvrılmış popo ile uzunluk hafifçe 500 milimetreye düşürüldü, fakat genişletilmiş halde 900 milimetreye büyüdü. Tıpkı geçen seferki gibi, namlu uzunluğu 457 milimetre olan bir model var.
sonuç
Sonunda ne elde ettik? Sonuç olarak, dönen kartuşun modernizasyonu çok başarılı olmayan, harcanan kartuşların atılması için toz gazların çıkarıldığı ve prosedürün kendi nüansları ile sonuçlandığı ortaya çıkan bir silah bulduk. Yayı tamburun tasarımında terk etmenin ve toz gazları gidermek için aynı şekilde bağlamanın neden mümkün olmadığı konusundaki sorular hala cevapsız kalmıştır. Yeniden yüklemeyi kolaylaştırmak için tamburun etrafındaki muhafazayı çıkarmayı neden zorlaştırıyorsunuz? Tamburun silahın kalınlığını önemli ölçüde arttırdığı gerçeği göz önüne alındığında, bu tasarım bir bütün olarak ne kadar haklıysa ve bütün bu rezalet zaten bir gaz çıkışına sahipse, çıkarılabilir çift sıralı kutu depolarından beslenen kendinden yüklemeli tüfeklere göre avantajı nedir? Genel olarak, birçok soru ve cevap yok.
Ancak, buna rağmen, tasarımın ilginç olduğu ortaya çıktığını fark etmek mümkün değil. Ve orijinal biçiminde olmasına izin verin, diyelim ki, kimseyi rahatsız etmemek için, spesifik olarak, bu tasarım değişikliklerle de olsa diğer silah modellerinde uygulama buldu. Bunun en çarpıcı örneği, birkaç önemli farklılığa sahip olmasına rağmen, fikrin kendisine inkar edilemez şekilde benzeyen iç RG-6 manuel el bombası fırlatıcı olabilir.
İki boru dükkanı olan silah Neostead
Makaleden önceki silah modelinin tasarımında özgün olduğunu ve Güney Afrika'da kutunun dışında düşünen tasarımcıların olmadığını düşünüyorsanız, bunun yanlış olduğunu düşünüyorsunuz. 1990’te iki tasarımcı Tony Neophyte ve Wilmore Stead, Hilton Walker’ın çalıştığı şeye benzer bir görev belirledi - polis ve ordu için mükemmel bir savaş tüfeği yarattı. Uygulamamızı hemen uygulamaya koymadık. Temel kavram yalnızca 1993 yılı tarafından oluşturuldu ve yılın 2001'unun başında, tasarımın kabul edilebilir güvenilirlik göstergelerine getirildiği ve seri üretime başladığı görüldü. Vurgu, yine silah dükkanının kapasitesine oldu ve yine uygulama oldukça orijinaldi, ancak ilk önce bunlar yapıldı.
Görünüm ve ergonomik silahlar Neostead
Silahın ortaya çıkması gerçekten olağandışı olduğu ortaya çıktı, Hollywood bilim kurgu filmlerinden oldukça farklıydı, ancak silah, büyük ölçüde Truvelo Armory'nin çabaları sayesinde sivil pazar da dahil olmak üzere oldukça iyi bir dağıtım elde etti. Silahın görünüşünü çıkaran silah Neostead'in temel özelliği pek normal değil. Dahası, silahın kendisi boğayı düzene sokulur, bu da namlunun normal uzunluğunu korurken çok kompakt hale getirmesini sağlarken, mühimmatın temini de çok ilginç bir şekilde gerçekleştirilir.
Silah Neostead'i silah namlusunun yukarısında bulunan iki borulu dükkandan besler. Bu özellik, bir nedenden dolayı borulu bir dergi ekleyen çift namlulu bir silahımız olduğu izlenimini yaratır. İki mağaza bulunduğundan, tasarımcılar hem mağazadan hem de diğerinden güç sağlama problemini, tetiğin önünde bulunan bir anahtar kullanarak en kolay şekilde çözmek zorunda kaldılar. Bu anahtarla, atıcı, yeniden yükleme sırasında bir sonraki kartuşun hangi depodan gönderileceğini seçer.
Böyle bir tasarım özelliği genellikle silahın “artı” sıfatıyla konumlandırılmıştır ve gerçekten de, hem polis hem de sivil pazar için mühimmat türünü seçme olasılığı çok faydalı görünmektedir. Eh, seçim "kauçuk mermi / atış şarjından" "mermi kartuşu / atış" a kadar en çeşitli olabilir. Anahtarın konumu da çok uygun görünüyor, çünkü öncelikle konumu rahatça kontrol edilebilir ve ikincisi, özellikle askeri silahlar için önemli olan elinizle gereksiz yere geçiş yapmadan anahtarlama yapılır. Sorun, bu mekanizmanın işleyişinin güvenilirliğidir, ancak bu anı silahın tasarımının açıklamasında daha ayrıntılı olarak analiz edeceğiz.
Silahın görünümünden tahmin edilmesi kolay olduğu için, Neostead tüfeği kendiliğinden yüklenmez, yani, ön çatalın uzunlamasına hareketi sırasında tekrar elle yükleme yapılır. Görülecek yerler aynı zamanda bir taşıma kolu olan rafta bulunur. Sapın boyutları nedeniyle bütün ile ön görüş arasındaki mesafe minimumdur. Sivil pazar için, bu nişan alma cihazlarının tatmin edici olma olasılığı düşüktür, ancak Neostead silahını bir polis olarak görürsek, o zaman, çok kısa uygulama mesafelerini hesaba katarsak, bu çok önemli olmayacaktır. Dolaşımda, bir bütün olarak silah, uygulandığı pompa-eylem tüfeklerine tamamen benzemektedir.
Neostead tüfek tasarımı
Silah tasarımına dönüyoruz. Ön kolun namluya bağlı olduğu gerçeğiyle başlamalısınız, yani namluyu yeniden yükleme sürecinde cıvatayı değil, hareket edecektir. Ön kolun ileri hareketinin başlangıcında, deklanşör ve kama makası, silah namlusu harekete geçtikten sonra serbest bırakılır. Kartuş kılıfı, ejektör tarafından jantın arkasında tutulan hazneden çıkarılır ve kovan namludan tamamen çıkarıldıktan sonra yay yüklü reflektör aşağı doğru iter. Yeni kartuşun yeri boşaltıldıktan sonra, önceden seçilmiş olan mağazadan mühimmat verilir. Ön kolun geri hareket ettirilmesinde, makat, yeni kartuş üzerine yuvarlanır ve eşzamanlı olarak bir eksenle namlu ve cıvata ile aynı hizada bulunur.
İlginç bir özellik, mağazadan cephane tedarikinin ön kol hareketi ile ilgisi olmamasıdır. Bununla birlikte, şarj işlemine başlamadan önce hangi mağazanın kullanılacağının seçiminin, şarj işlemine başlamadan önce yapılması gerektiğine dikkat edilmelidir, çünkü kullanılmış kartuş kutusunun çıkarılmasından sonra, yer daha önce seçilen tüpten kartuş tarafından alınacaktır. Dükkanlardan birinde, cephane tükenirse, önkolun herhangi bir pozisyonundaki ikinci mağazaya geçebilirsiniz.
Ekipman depoları, tüplerin arka tarafını yukarı kaldırırken, silahın üstündeki kilitleme koluna basmanız gereken açılarak yapılır.
Aslında bu, cihazın tasarım tabancasının bir açıklaması. Objektif olmak gerekirse, yeni bir mühimmat sağlama mekanizmasının döndürülebilir olması ve iki mağazadan güç alabilmesi için Christopher Spensor'ın bir zamanlar önerdiğinden farklı değildir.
Silahın Özellikleri Neostead
Neostead tüfeğinde kullanılan boğa gazı düzeninden dolayı, kompakt genel boyutlardan daha büyük olan 571 milimetreyi koruyarak 686 milimetre uzunluğunda bir namlu kullanmak mümkündü. Her depo tüpünün kapasitesi, 6 mühimmatına eşittir, yani 12 mühimmatının toplam kapasitesi, odaya başka bir mühimmat da yerleştirilebilir. Kalibreyi tahmin etmek zor değil, onikinci, 70 odasının uzunluğunun uzunluğu. Silahın mühimmatsız ağırlığı, kilogramın 3,9'ine eşittir, toplamda tutma merkezinde bulunan sap ile silahı çok uygun kılar.
Neostead silahının olumlu ve olumsuz nitelikleri
Üreticinin not ettiği silahın en büyük avantajı, toplam 12 kartuş kapasitesine sahip iki mağaza ve genel olarak küçük ebatları göz önüne alındığında, buna katılmamak zor. Tasarımın genel sadeliği, cephanelik tabanındaki linere bağlı olmasına rağmen, güvenilirliği olumlu yönde etkiliyor. Kanımca olumlu silah kalitesi, mühimmatı seçebilme yeteneğidir, ancak bu seçenek sadece iki seçenekle sınırlıdır, ancak çoğu durumda bu fazlasıyla yeterlidir. Kolluk kuvvetleri için ölümcül ve ölümcül olmayan bir kartuş türü seçimi gerçekten gerekli bir şeydir, ancak böyle bir seçimde felaket sonuçlara yol açabilecek bir hata riski olduğu akılda bulundurulmalıdır. Sivil pazar için, cephane türünü seçme kabiliyeti, hem avlanma hem de koruma için bir silah kullanılması durumunda faydalı bir şeydir, ancak geri döndüğünüzde, hangi tür cephanenin hangi mağazada olduğunu hatırlamanız gerekir.
Silahların dezavantajları, belki de birbirine çok yakın olan manzaralar olabilir. Ancak, bir silah gibi bir silah sınıfının uzun mesafeli silahlar için geçerli olmadığını ve silahın çok kısa mesafelerde kullanılmak üzere tasarlandığı gerçeğini göz önüne alırsanız, gözlerinizi bu eksikliğe kapatabileceğinizi unutmayın.
Genel olarak, genel konseptin gelişimi ile ilk üretim modeli arasında uzun zaman harcanmadığını farketmemek imkansızdır. En azından silahta kıyafetleri tutabilecek veya silahlının silahla manevra yapmasına müdahale edebilecek çıkıntılı parçalar bulunmamasına dikkat etmek yeterlidir. Evet ve daha detaylı bir çalışma ile, silahın olağandışı görünümünün olağandışı ve akılda kalıcı bir şey yapma arzusundan değil, görevdeki uzun ve düşünceli çalışmanın sonucundan kaynaklandığını anlamak geliyor.
sonuç
Yukarıda yazılanları özetleyen Güney Afrika'dan gelen tüm silahlar arasında, bu örneğin özelliklerin toplamı ve kullanım kolaylığı açısından en iyilerden biri olarak kabul edilebileceği belirtilmelidir. Tasarımın daha da gelişme gösterdiğini not etmek mümkün değil. Birkaç yıldır Kel-Tec - KGS firmasının kendiliğinden yükleme tüfeği üretildi ve satıldı. Bu silahın temel özelliği, varilin altında bulunan iki kutu mağazasının gücünde, ayrıca, silah zaten kendiliğinden yüklendi. Bununla birlikte, sahiplerin genellikle bu silahın mühimmatın kaprikliği ve bir kartuşun yapışmasıyla ilgili sık görülen gecikmelerden şikayetçi oldukları belirtilmelidir, ancak bu tamamen farklıdır. tarih.
Av Tüfeği MAG-7
Bu silah modeli geniş kitlelerde bilinir, ancak yüksek savaş nitelikleri nedeniyle değil, özelliklerin büyük ölçüde fazla tahmin edildiği ve gerçeklerinden farklı olduğu sinema ve bilgisayar oyunlarındaki geniş kullanımı nedeniyle. Genel olarak, alçakgönüllü görüşüme göre, silahlarının kullanım özellikleri ve kullanım kolaylığı ile birlikte MAG-7, yalnızca Güney Afrika'da değil, seri üretimde olan tüm çirkinliklere de zarar vererek güvenli bir şekilde en kötü savaş tüfeklerinden biri olarak adlandırılabilir. Bu kadar düşük bir puanın hemen altında daha detaylı olarak açıklanacak, bu arada bu silahın nasıl ortaya çıktığını anlamaya çalışın.
Silahlar görünüşlerini Techno Arms Pty tasarımcılarına borçludur. Tasarımcıların önündeki görev de aynıydı; bu da kendilerini yukarıda açıklanan silahları geliştiren silah ustalarına, yani ideal bir savaş silahına dönüştürdü. Her şeyden önce, silahların büyüklüğünün düşürülmesine yönelik çabalar gösterildi, zira pompalı silahlar atıcının sıkışık koşullarda serbest manevrası için yeterince hantaldı. Ayrı olarak, silah dükkanının yeterince kapasitif olması gerektiği belirtildi, ancak şimdi gözlemleyebildiğimiz gibi, bununla ilgili bir şeyler ters gitti. Öyle ya da böyle, iki yıl içinde proje tamamlandı ve silah 1995'te satıldı.
Ergonomi ve silahın görünümü MAG-7
Silahın görünüşüyle ilgili olarak MAG-7, onun gibi biri, çok fazla coşku yaratmayan pek çok görüş var, bu örnek bana şahsen hafif bir silah ekleyen bir şey - hafif makineli tüfek form faktörü olan bir silahı hatırlatıyor. . Ancak görünüm önemlidir, ancak silahın özelliklerini belirlemez, ancak ergonomi silah kullanımının etkinliği üzerinde zaten önemli bir etkiye sahip olabilir.
Tutulması gereken en belirgin ve en belirgin dezavantajla başlamanız gerekir. Gördüğünüz gibi, tıka basa doldurulmamış bir şeyden vazgeçme arzusu insanlarda sadece bavul toplarken değil Tasarımcılar, tabancalara ve makineli tüfeklere benzer şekilde tutacağa bir silah dükkanı yerleştirmeye çalıştılar. Açıkçası, böyle bir karar silahın boyutlarını azaltma isteği tarafından belirlendi ve bu nedenle gerçekten de hafifçe azaltıldı. Ancak, 12 kalibreli kartuş kovanının uzunluğu 70 veya 76 milimetre olan bir başka problem ortaya çıktı, buna dergi boyutuna ek olarak, tutamak ve tutabilecek en ergonomik tutamaktan uzaklaşmak için tutamağın boyutları da eklenir. Yerli tasarımcıların benzer bir şeyi arttırmaya çalıştıklarına dikkat edilmelidir, bir örnek olarak mağazanın tutamak olarak kullanıldığı küçük boyutlu otomatik makine AO-27'i arayabilirsiniz. Sadece bunun bir deney olduğunu ve silahların seri üretime girmediğini dikkate almak gerekir, ayrıca her şey, yerli tasarımcıların mağazada genişliğini azaltmak için yeterince büyük bir açıyla döndürülebilen 5,45x39 kartuşunun şekli sayesinde tamir için daha fazla alana sahipti. Ancak, bu önemli bir sonuç vermedi ... Fakat silahın MAG-7'e geri dönmesi.
Bu yüzden, mağazayı tutamağa yerleştirmeye karar verildi, bu da tutamağı tutmak için tamamen elverişsiz hale getirdi. Mühimmatın şekli, boyutları ve malzemesi, namluya göre anlamlı bir açıda yerleştirilmelerine izin vermedi ve genel olarak bunun istenen etkiye sahip olması mümkün değildi. Çözüm, en beklenmedik şekilde bulundu, ancak en basit olanı, yapılan kol uzunluğunun azaltılmasına karar verildi. Yani, güç vermek için MAG-7 tüfek, 60 astar uzunluğu milimetreye sahip özel bir mühimmat gerektirir, bu da tüfeği tutmayı kolaylaştırmadı ancak en azından bunu mümkün kıldı.
Silahın sol tarafında, tutma elinin baş parmağıyla geçmek için uygun görünebilecek bir sigorta düğmesi bulunur. Aslında, başparmağınızla geçiş yapmak, yalnızca elin boyutu, elbette meydana gelen, ancak nadiren, normal bir kişinin elinin boyutunun bir buçuk katı ise mümkün olacaktır.
Şarj işlemi, geriye doğru hareket ederken cıvatayı açan hareketli bir önkol kullanılarak gerçekleştirilir.
Ayrı olarak, MAG-7'in sivil silahlar için katı şartlara uymadığı ülkeler için, uzun namlulu ve sabit bir kıçlı bir versiyonun geliştirildiği ve silahın görünümünü en garip hale getirdiği belirtilmelidir.
Alet tabancası MAG-7
Cihazına göre MAG-7 oldukça basit ve sıradan bir silahtır, tasarımında ilginç bir şey olarak kabul edilebilecek hiçbir şey yoktur. Aslında, bunların tümü tüp şeklindeki bir depodan değil, kutu şeklindeki bir makineden güç alan aynı pompalı av tüfeğidir. Namlu deliği, alıcıdaki yuvaya yerleştirilmiş bir sallanan kol yardımıyla kilitlenir ve kullanılmış kartuş sağa fırlatılır.
İlginç bir nokta, kutu dergisinin kapasitesinin yalnızca 5 kartuşları olmasıdır. Gözlerini, kutu dergisinin oldukça kolay ve hızlı bir şekilde değiştirilebileceği gerçeğine kapatırsanız, o zaman böyle bir düzenlemeyi kullanmanın faydalarının silahta ne olduğu anlaşılmaz hale gelir. Ve tasarımcıların neden namlu uzunluğunu koruyacak ve uygun bir tutma tutacağından bahsetmeksizin silahın kompakt hale getirilmesine izin verecek olan boğa gazı düzenini bıraktıkları açık değildir.
Silahın Özellikleri MAG-7
Tasarımcıların silahı sıkıştırmak istemesine rağmen, şartlı olduğu ortaya çıktı. Namlu uzunluğu 320 milimetre olduğunda, tabancanın toplam uzunluğu popo katlanmış halde 550 milimetredir. Silahın ağırlığı, mühimmatsız 4 kilograma eşittir. Yukarıda bahsedildiği gibi, cihaz, kılıf uzunluğu 5 milimetre olan bir 12 60 kalibreli kartuş kapasitesine sahip kutu dergilerinden beslenir.
Silahın artıları ve eksileri MAG-7
Amaç olarak, silah MAG-7, silahın kesinlikle olumlu nitelikleri bulunmadığında çok nadir görülen bir durumdur. Ancak bir düzine model için bir kerede yeterince eksileri olacak. Silahın kesinlikle kötü düşünülmüş tasarımı, çekim için uygun olmuyor, ancak belki de birinin görünüşü çekici ve sıradışı görünebilir, lezzetler yargılanmıyor, ancak böyle bir kullanım kolaylığı yok. Buna eklediğiniz en standart kartuş değilse, resim daha da renkli olur.
Ayrı olarak, güvenilirlik hakkında söylemeniz gerekir. Oldukça sık, kartuşların beslemede sıkıştığı bilgisini bulabilirsiniz. Tüketiciler üreticiyi salladı, üretici tüketiciyi salladı, kendi kendine kesilen mühimmat kullanımını suçladı. Yani, soru işareti hala silahın güvenilirliğine karşı koyulabilir.
sonuç
Yukarıda yazılan her şeye rağmen, bu silah 1995'tan bu yana üretildi ve satıldı, şimdiye kadar bu silahın hayranları bile var, ancak bu modelin en iyi şekilde gösterilemeyeceği açıktır. Sinematografi ve bilgisayar oyunları bu fenomen için suçlanabilir ve MAG-7'in yalnızca oraya yayılması ideal olurdu.
Bu noktada, Güney Afrika savaş tüfeklerinin incelemesi tamamlanmış sayılabilir. Her biri seri üretime rağmen, açıklanan üç yapıdan sadece birinin başarılı olması ilginçtir. Her durumda, silah yaratırken en standart tasarımcı düşüncesini değil, aynı zamanda metalde sadece fikirlerini gerçekleştirmek için bir fırsat bulmayı başarabileceklerini değil, aynı zamanda MAG-7 tarafından değerlendirilse de, onları seri üretime getirmeyi başardıklarını not etmek gerekir. her zaman iyi