Yeni torpidoların, mevcut ve gelecek vaat eden denizaltılar tarafından düşman gemilerine karşı bir koruma aracı olarak kullanılacağı varsayıldı ve bu da yeni ürünlerin genel görünümünün oluşmasına yol açtı. 533 mm kalibreli bir torpido durumunda, yatay düzlemde hedefleme sistemine sahip bir silah ve en az 10-12 km menzil sağlayabilen bir elektrik santrali oluşturulmalıdır. Bu gereksinimlerle bağlantılı olarak, proje başlangıçta DEST - “Uzun menzilli elektrikli hedef torpido” adını aldı. Ayrıca “Ürün 228” ismi kullanılmıştır. Yeni silahların geliştirilmesi NII-400'e (şimdi Merkez Araştırma Enstitüsü "Gidropribor") Motor Fabrikası Tasarım Bürosu (Leningrad) işbirliği ile emanet edildi. Ana yapı, P.V. Matveeva.
50'lerin sonlarında Sovyet torpido inşaatçılarının silahların geliştirilmesi için en umut verici yolu bulmaya çalıştıklarına dikkat edilmelidir. Ana “rekabet”, buhar ve gaz ve elektrik santralleri arasında geçti. İlki, parkurun hızını ve aralığını arttıran güçte bir avantaja sahipken, ikincisi düşük gürültüye sahipti, yüzeyde iz yok, karşılaştırmalı basitlik, vb.
Torpido SAET-60. Fotoğraf Militaryrussia.ru
Yeni MGT-1 ve DEST elektrikli torpido projeleri, yerli silahların geliştirilmesinde önemli kilometre taşları haline geldi filo. Gelişmelerinin bir parçası olarak, elektrikli torpidoların özelliklerini yeni bir seviyeye yükseltmeyi mümkün kılan yeni elektrik sistemleri oluşturuldu. Aynı zamanda, MGT-1 torpido bariz analogları olmayan belirli bir silah olsaydı, sonunda DEST doğrudan kombine çevrim ürünleriyle rekabet edebilirdi. Daha sonra, seri "Ürünler 228" seçilen mimarinin tüm avantajlarını gösterdi ve deniz silahlarının isimlendirilmesinde yerini aldı.
1960 tarafından, iki kalkınma kuruluşunun çalışanları yeni bir projenin oluşturulmasını tamamladılar. Torpillerin performansını artırmak için DEST bazı yeni birimleri kullanmak zorunda kaldı. Özellikle, elektrolitli, gümüş, çinko şarj edilebilir bir batarya ile donatılmış ilk yerli 53-cm torpil oldu. Bir torpido MGT-1 benzer bir güç kaynağı sistemi almış olmalıydı. İki yeni torpil için akü geliştirilmesi, Akü Araştırma Enstitüsü'nden (NIAI, Leningrad) uzmanlar tarafından paralel olarak gerçekleştirildi.
Torpido silahlanmasının birçok projesinin ilginç bir özelliği, önceki ürünlerde hâlihazırda hazır bulunan bazı hazır gelişmelerin kullanılmasıydı. DEST projesi bu kuralın istisnası değildi. Yeni torpidoların burun ve kuyruk bölümlerinde bir kaplama ile geleneksel uzun şeklinin gövdesini elde etmesi gerekiyordu. Kıçta, dümen ile dört dengeleyici tüy ve zıt yönlerde dönen iki koaksiyel pervane sağlanmıştır.
Aynı zamanda, gövde yapısına yeni gelişmeler uygulandı. Böylece, gövdenin magnezyumlu alüminyum alaşımlarından yapılmasına ve bazı kısımlarının da titanyumdan yapılmasına karar verildi. Bu tür malzemelerin yardımı ile, gövdenin, görece büyük derinliklerde kullanılabileceği, gövdenin yüksek dayanıklılığının sağlanması önerilmiştir. Sürüş özelliklerini geliştirmek için, geleneksel yarım küre şeklindeki kafa kaplaması, bir oviform şekil detayı ile değiştirildi. Gövde ve kuyruk stabilizatörlerinin arkasında, gürültü azaltıcı cihazın detayları sabitlendi. Yeni tip torpidoların toplam uzunluğu 7,8 m idi, maksimum çap standart kaldı - 533 mm. Kitle, 2 t'ye ulaştı.
Gövde tasarımındaki tüm yeniliklere rağmen, iç hacimlerin düzeni aynı kaldı ve ilk kendinden güdümlü torpillerin mimarisine karşılık geldi. Fair fairing homing sistemi yerleştirildi. Arkasında, pratik olanı ile değiştirilebilecek olan, sigortalı bir savaş şarj bölmesi bulunur. Kasanın merkezi bölümü pil bölmesiydi ve arkasındaki hacim kontrol ekipmanı, direksiyon arabaları ve bir elektrik motoru altında verildi.
Vida ve dümenlerle sert torpido. Fotoğraf Militaryrussia.ru
Torpido DEST için yeni bir pasif akustik hedef arama sistemi geliştirilmiştir. Bu ürün A.A. Aprelkov, B.N. Starovoitov ve G.M. Soroka. Bilindiği kadarıyla, “228 Ürünü” için sistemde temelde yeni fikirler uygulanmamıştır. Gürültü kaynağının yönünü belirlemeyi mümkün kılan çeşitli alıcılarla birlikte hidroakustik bir anten kullanılmıştır. Manyetostriktif alıcıların hassasiyeti, yaklaşık 19-24 düğüm hızında 800 m mesafesine kadar hareket eden bir geminin bulunmasını mümkün kılmıştır.
Torpedo DEST, yüksek patlayıcı savaş bölmesi ağırlığı 300 kg'yi donatmayı önerdi. Patlamayı başlatmak için, hem doğrudan bir vuruşla hem de kısa bir mesafeden geçerek hedefin vurulmasını sağlayan temas ve temassız sigortalar önerilmiştir. Aynı kütlenin pratik bir şarj bölmesi de geliştirildi, ateşlemeden sonra yüzey kaplama için parametre kayıt sistemleri ve ekipmanları ile donatıldı.
"228 ürünü", yeni bir pil türünü kullanması önerilen ilk yerli 53-cm torpildi. Hız ve menzil özelliklerini iyileştirmek için, o zamanki kurşun-çinko batarya için geleneksel olanın yerine, taşınabilir ampullü elektrolitli gümüş-çinko bataryalar kullanılmıştır. Torpido DEST için, NIAI uzmanları, ZET-512 ("Elektrikli Dolum Torpido, 1 Modeli") adı altında da bilinen tek kullanımlık bir batarya "Ürün 1-1" geliştirdi.
Genel mimari açısından, 512-1 pil diğer benzer ürünlerden biraz farklıydı, ancak önemli bir özelliğe sahipti. Servis ömrünü arttırmak için akünün kuru bölmelerle taşınması önerildi. Bu durumda, sıvı elektrolit ayrı kauçuk tanklara yerleştirilmelidir. Sadece basınçlı hava ile ateşleme anında elektrolit, akünün içine akarak enerjinin serbest bırakılmasını aktive etmelidir. Orijinal referans şartlarına göre, ZET-1 batarya, üç ay boyunca bakımsız (bir denizaltıda) saklanabilir. Filonun isteği üzerine yapılan iyileştirmeler ve iyileştirmeler, raf ömrünü 12 aya getirmiştir. Garanti süresi 8 yıldı. Yeni bataryanın önemli bir özelliği de torpanın gövdesinin havalandırılmasına ve düzenli şarj olma ihtiyacına sahip olmamasıydı.
Torpido DEST, böyle bir ürüne yönelik iki yönlü proje için bir elektrik motoru DP-2M standardı aldı. İki şaft, iki koaksiyel pervaneye sağlam bir şekilde bağlanmış motordan ayrıldı. Motorun özel tasarımından dolayı hiçbir dişli kutusu veya diferansiyel yoktu.
Yörüngenin ilk kısmını kontrol etmek ve arama sistemi için komutları uygulamak için, “228 ürünü” bir hidrostat ve bir elektrojroskopik başlık cihazı aldı. Hidrostatın görevi, torpidoyu önceden belirlenmiş bir derinliğe çıkarmaktır; bu, 2 ila 14 m arasında ayarlanabilir, rota düzeneğinin dönmesi, torpido pozisyonunu izleyip, istenen makineye geri döndürerek, direksiyon makinelerine komutlar vermekti. Hedef yönlendirmeyi açtıktan sonra, otomatik pilot ondan ve hidrostattan komutlar alır, parkur derinliğini korur ve parkuru ayarlar.
Gerekli bilgilerin vücuttaki torpidoların elektroniklerine tanıtılması için özel bir bağlayıcı sağlanmıştır. Torpido, cihazın tüpüne yerleştirildikten sonra, temaslar birleştirildi, ardından torpido uzmanları gerekli parametreleri ayarladılar ve böylece silahı operasyon için hazırladılar.
Operasyon ilkesine göre, torpido DEST neredeyse o zamanki kendi yerli güdümlü torpidolardan farklı değildi. Torpidoyu torpido borusuna yerleştirerek, denizaltı taşıyıcısının mürettebatı parkurun derinliğine ve diğer bazı parametrelere ekipmana girmek zorunda kaldı. Torpil araçtan çıkarıldıktan sonra, aküler otomatik olarak doldurulur ve bu da motor dahil tüm elektrik sistemlerinin dahil edilmesine neden olur. Torpido yörüngesinin ilk bölümünün, rotanın ve hidrostatın jiroskopik aletinin komutlarından geçmesi gerekiyordu.
Hedefe yaklaşık 600-800 m mesafede (büyüklüğüne ve üretilen gürültüye bağlı olarak), homing sistemi devreye alınmıştır. Suyun dalgalanmalarını sabitleyen ekipman, hedefe giden yönü belirlemek ve kendisine bir torpido çıkarmak zorundaydı, bunun için başlık cihazına ve direksiyon dişlilerine karşılık gelen komutlar iletildi. Kısa bir mesafedeki bir hedef veya pasaj ile doğrudan çarpışmada sigorta, mürettebat bölümünün patlamasını başlattı. Bazı durumlarda, torpido hedefe tekrar girmek için yeterli miktarda pil bulundurdu.
Yeni bir gümüş-çinko yüksek kapasiteli aküye dayanan bir elektrik ünitesi, önceki benzer sistemlere kıyasla torpillerin temel özelliklerini arttırdı. DEST'te kullanılan motor, farklı güçlerle iki modda çalışabilir ve torpidoyu 35 veya 42 düğümlerine hızlandırabilir. Maksimum hızda, menzil 13 km'ye ve düşük hızda, 15 km'ye ulaştı.
1960'te torpido DEST / "228 ürünü" teste girdi ve burada iyi bir taraf gösterdi. Yakında düzeltilen bazı kusurların varlığına rağmen, torpilin kabul edilmesi önerildi. İlgili sipariş 1961 yılında imzalandı (diğer verilere göre, 1960 yılının başında). Ürün benimsendiğinde DEST yeni bir atama aldı SAET-60 - "Kendinden güdümlü akustik elektrikli torpido arr. Yılın 1960. Bu silahın seri üretimi Dagdizel fabrikasına (Kaspiysk) emanet edildi.
SAET-60'in torpidoları, Sovyet Donanması'nın çeşitli denizaltılarının silahlarına dahil edilecekti. 53 kalibreli torpido tüpleriyle donatılmış yerli denizaltıların neredeyse tamamı bu tür silahları kullanabiliyordu, böylece altmışlı yılların başında, yeni kendini savunma silahları - SAE-60 ve MGT-1 - 53-cm ve 40-cm ile donanmış çok sayıda denizaltı aldı torpido tüpleri. Donanmanın denizaltı kuvvetleri, potansiyel düşmanın denizaltı karşıtı gemileriyle olan bir anlaşmazlıkta iyi argümanlar aldı.
Bazı haberlere göre, yeni torpidoların gelişimi bazı sorunlarla karşı karşıya kaldı. Öncelikle, denizciler ve torpilistler, silahın özelliklerinden, yani rutin bakıma ihtiyaç duyulmadan denizaltıdaki nispeten düşük hız ve kısa bakım periyodundan tamamen memnun değildiler. Bu parametrelere göre, SAET-60 ciddi şekilde buhar-gaz torpidolarını kaybetti. Aynı zamanda, bir homing sistemi biçiminde ve bir düşmana gizlice, gürültüyle veya bir torpidoyu takiben en az tespit riskiyle saldırma olasılığı açısından önemli bir avantaj vardı. Ayrıca, silahların geliştirilmesi kaza olmadan değildir. Zaman zaman çeşitli denizaltılarda yangın çıktı, sözde basınçsızlaştırma yapıldı. kendinden emişli piller ve diğer olaylar. Zamanla, tüm bu sorunlardan kurtuldum.
1967’te, "Engine" fabrikasının SKB’si tarafından yaratılan yükseltilmiş torpido SAET-60M hizmete girdi. Bir çinko sünger anotla donatılmış yeni bir gümüş-çinko pil ZET-1М kullanılarak baz üründen ayrılmıştır. Kontrol cihazları, sigortalar vb. De rafine edildi. Önemli bir yenilik, temel pnömatik yerine komut giriş ekipmanı ile iletişim kurmak için bir elektromanyetik kontaktör kullanılmasıydı.
Modernleşme sürecinde, torpillerin ana parametreleri aynı seviyede kaldı, ancak denizaltıya harcanan zaman da dahil olmak üzere güvenilirlik arttı ve diğer çalışma özellikleri iyileştirildi. Ek olarak, maksimum hareket hızı 43 düğümlerine yükseltilmiştir. Maksimum hızda, SAET-60M, 12 km'ye kadar gidebilir.
Ayrıca 1967'te, çeşitli tipteki 533 mm torpidoları için yeni bir savaş bölmesi hizmete girdi. Özellikle SAET-60 ailesi ürünleri ile uyumluluk sağlandı. Yeni muharebe kompartımanı Moskova Tüm Rusya Araştırma Enstitüsü Otomatikleri tarafından geliştirilmiştir. NL A.A.'nın öncülüğünde Dukhova. Brisch. Standart konturların metal gövdesi içine nükleer bir savaş başlığı yerleştirildi. Böyle bir ürünün toplam ağırlığı, 550 kg idi. Nükleer savaş bölmesi, çeşitli modellerin elektrikli ve buhar gazı torpidolarıyla kullanılabilir. 1980'te bu ürün hizmetten kaldırıldı.
1971'te, özellikle 228 “Lyra” projesinin denizaltıları için tasarlanan “60 Ürünü” - SAET-705А - üzerinde bir değişiklik daha yapıldı. Bu silah modifikasyonunun ortaya çıkışı, silahlı denizaltı alanındaki tartışmalı süreçlere katkıda bulundu. Özellikle “Lear” için, tasarımı birkaç orijinal düğümü tanıtan yeni bir torpido tüpü tarafından geliştirilmiştir. En önemli yeniliklerden biri yeni veri giriş sistemi idi. Kullanılan elektro-kontak girişi ayarlanan görevlerin çözülmesine izin verdi, ancak mevcut torpidolarla uyumlu değildi. Sonuç olarak, SRI-400 ve Motor fabrikasının SKB uzmanları, bir elektro-kontak komut alıcısıyla torpido SAET-60'in yeni bir versiyonunu geliştirmek zorunda kaldılar. Bu nedenle, özellikle, belirli bir zamana kadar, SAET-60® ürünü, 705 denizaltılarının tek torpidouydu.
1975'ta Dagdiesel tesisinin özel tasarım bürosu, SAET-60М - SAET-60МЭ torpidolarının ihracat versiyonunu yarattı. Bu silahın tasarımı neredeyse üssünü tamamen tekrarladı ve sadece bazı özelliklerde farklılık gösterdi.
Bazı özel özelliklere sahip olan Torpedo SAET-60, Donanma'nın torpidolarının güvenini derhal kazanamadı. Bununla birlikte, tasarımdaki tüm gelişmeler ve iyileştirmelerden sonra, denizciler bu silahı takdir ettiler ve tam teşekküllü kitlesel operasyona başladılar. Raporlara göre, yetmişlerde, denizaltı kuvvetleri de dahil olmak üzere filodaki elektrik torpidolarının oranı toplamın% 75'ine ulaştı. Denizaltılarda, ana silahlanma SAET-60 ve tadilatları idi. Bu nedenle, ilk şüpheciliğe rağmen, filo yeniliği takdir etti.
SAET-60 ailesinin torpidoları otuz yıl boyunca hizmette kaldı. Görevden alma kararları sadece doksanlı yılların başlarında imzalandı. Bu zamana kadar, ürünlerin önemli bir kısmı garantili bir saklama süresine sahipti, ancak kalan torpidolar hala bir miktar kullanım buldu. SAET-60'in denizaltının silahlandırmasından çıkarılmasından sonra, kendini savunma için özel torpidolar olmadan bırakıldığı belirtilmelidir. Bu zamana kadar, böyle bir kavram savunulamaz olarak kabul edildi, bu da denizaltıların diğer sınıfların torpidolarıyla yeniden donatılmasıyla sonuçlandı.
Torpedo SAET-60 sınıfının ilk yerli silahıydı, portatif elektrolitli tek kullanımlık gümüş-çinko pil aldı. Bu tür batarya mimarisi, proje sırasında yapılan yüksek performansın elde edilmesini sağlamıştır. "228 Ürünü" / DEST / SAET-60 üzerindeki çalışmaların başarıyla tamamlanması, denizaltılara sadece yeni silahlar sağlamakla kalmadı, aynı zamanda elektrikli torpidoların tüm potansiyellerini göstermeye de izin verdi. SAET-60 sayesinde elektrik torpidoları Sovyet donanmasında yaygın olarak kullanıldı ve uzun yıllardır donanma silahlarının adlandırılmasında önemli bir yer bıraktılar.
Göre:
http://flot.com/
http://moremhod.info/
http://militaryrussia.ru/blog/topic-467.html
Shirokorad A.B. Yerli filonun silahları. 1945-2000. - Minsk: “Hasat”, 2001
Gusev R.A. Torpido hayatı böyle. - S.-PB .: Söğüt, 2003
Bozin L.M. Torpido hayatı üzerine yazılar. - S.-Pb., 2006