Osmanlıca Terimi Olarak Acem Çapkınları:
Kiralık atlar hakkında kullanılan bir tabirdir. Arabaların genel olarak kullanılmaya başlanmasına ve tramvayların inşasına kadar halk şehir dahilinde, bir yerden bir yere gitmek için sokak ve meydanlarda duran bu atları kiralar ve onlarla gelip giderlerdi. Kiralık atların sürücüleri daha ziyade Acem olduğu için bu ismi almıştı. Müşteri ata biner, sürücü elinde kamçı, arkasında koşardı.
Çapkın, haşarı, sürtük, rezilden başka, yörük, koşucu manalarını da ifade eder. Açık yürüyüşü olan at için de kullanılırdı. Eskiler bunu "çapkun" şeklinde yazarlardı.
Acem Çapkınları ile ilgili benzer terimler:
Nahiye : Bucak, Mülki Yerleşme birimi.
Sultani : 1908'den sonra Osmanlı ülkesinde bugünkü lise dengi öğrenim kurumu.
Ahz-u kabz : Her iki sözcük, almak anlamına gelir.
İhramcı : Hacıların Kâbe'ye giderken giydiği ve geniş beyaz yünlü çarşaftan ibaret olan
Serasker : 1- Padişah ve sadrazam sefere çıkmadığı zaman ordunun başında seferi yönete
Saray : Padişahın hem özel hayatının geçtiği, hem de devletin yönetildiği yerdi. Saray