İlk İsviçre makineli tüfeklerinin yaratıcısı, Bern'deki W + F fabrikasını (Waffenfabrik) işleten Albay Adolf Furrer idi. Bu şirket Parabellum tabancalarının seri üretimiyle uğraşıyordu ve gelecekte yeni tür ürünler öğrenebiliyordu. Georg Luger projesinden bazı fikirler kullanan A. Furrer kendi hafif makineli tüfekini kurmaya karar verdi. Bu projenin sonucu birkaç küçük silah örneğinin ortaya çıkmasıydı. Aynı zamanda, birkaç tabanca makineli tüfek ilk yaratıldı ve zamanla bir tüfek kartuşu için otomatik silah oluşturma noktasına geldiler.
Yeni projenin temeli tabanca "Parabellum" tasarımından ödünç alınan fikirlerdi. Bununla birlikte, aynı zamanda, A. Furrer sadece bitmiş yapıyı almadı, ancak mekanizmaların çalışmasını iyileştirmeyi amaçlayan, göze çarpan bazı değişiklikler getirdi. Ek olarak, yeni silahların bileşimi bir dizi orijinal parça içermesi planlandı. Gelecek vaat eden bir hafif makineli tüfek projesi, 1919 yılında uygun atama ile sonuçlandı. Çoğu kaynaktan W + F M1919 veya Furrer M1919 olarak adlandırılır.
Silahların ergonomisini geliştirmek için tasarımcı taban mekanizmasını 90 ° 'e çevirmeyi önerdi. Bu nedenle, mühimmat tedariği alttan değil, yandan yandan yapıldığı için, cıvatanın mekanizmaları ve manşonların fırlatılması için olan pencere silahın diğer tarafına yerleştirilmelidir. Bir makineli tüfek böyle bir mimarinin, yeterli özelliklere sahip kabul edilebilir boyutların korunmasına izin vereceği varsayılmıştır.
Ana silah mekanizmaları karmaşık şekilli bir alıcıya yerleştirildi. Ön kısmında hareketli bir sandık ataşmanı sağlandı, sağ duvarında derginin bir alıcı penceresi vardı, alt yüzeyinde bir ateşleme mekanizmasının detayları vardı. Alıcının sol kısmı, deklanşör kollarının etkileşime girmesi gereken, çeşitli çıkıntılı karmaşık şekildeki bir ünite formunda yapılmıştır.
Hafif makineli tüfek M1919, 7,65 mm uzunluğunda 270 mm uzunluğunda yivli bir namlu kalibreli ile donatılmıştır. Vadiler için sağlanan bagajın dış yüzeyinde. Namlu namlu silindir şeklinde bir namlu hızlandırıcısı içine yerleştirilmiş ve makat alıcının ön duvarındaki ilgili deliğe girmiştir. Ateşleme sırasında, namlu pistonlu hareketler yapmak zorunda kaldı ve otomasyonun çalışmasını sağladı.
Bu tür silahlar için alışılmadık otomasyon tasarımı, ilgili ek donanımların oluşturulmasına yol açtı. Hafif makineli tüfek Furrera, namlu için astarlı bir tahta kutu ile donatılmalıydı. Diğer silahlardan farklı olarak, montaj mekanizmaları için boşaltma kutunun üst kısmına değil, yan tarafına yerleştirildi. Böylece, kutunun sol tarafında, alıcının, namlunun ve diğer mekanizmaların monte edildiği karmaşık bir şeklin derinleştirilmesi sağlandı. Güvenlik için, ok namlusu ayrıca astarı kapattı. Kutunun sağ yüzeyinde, alıcının duvarının mağazanın alıcı penceresine sahip olduğu dikdörtgen bir delik vardı.
Kutunun ön kısmı ve astar tarafından oluşturulan bir tabanca atışı ve önkol ile popo boynundan ateş edilirken silahın tutulması önerildi. Bazı hafif makineli tüfek örnekleri W + F M1919 ayrıca ahşap bir ön tutma sapı ile donatılmıştır. Bu detay, makat seviyesine getirildi ve silahların daha rahat tutulmasını sağlaması gerekiyordu. Böyle bir tutamağın içine teleskopik stop-bipod yerleştirildi. İkincisinin tasarımı, tutamağın yüksekliğini 260'tan 380 mm'ye vurgulayarak değiştirmeyi mümkün kılmıştır. Parçaların spesifik yerleşimi ve asimetrik düzenlemesi nedeniyle, silahın çekim sırasındaki davranışındaki diğer modellerden belirgin şekilde farklı olduğu varsayılabilir.
Panjur mekanizmaları. Deklanşörün kendisi arka konumda, kollar katlanır. Fotoğraf Forgottenweapons, com
M1919 ürün otomasyonu, Parabellum projesinin fikirlerine dayanıyordu, ancak bazı farklılıkları vardı. Döner varilden alınan mekanizmaların çalışması için itici güç, geri tepme ile yuvarlanır. Çekimden önce namluyu kilitlemek için, bir davulcu ve bir kaldıraç sistemi ile cıvata kullanıldı. Aynı zamanda, G. Luger'ın silahından farklı olarak, A. Furrer'in silahının iki değil üç kolu vardı. Cıvata aşırı ileri pozisyondayken, cıvataya bağlı ve birbiriyle bağlantılı iki uzun kol namluya paralel yerleştirildi. İkinciye ve alıcıya takılı üçüncü kısa kol, onlara dikti. Namlu ve cıvata geri çekildiğinde, kısa kol ekseni açmak zorunda kaldı, böylece diğer iki kolu ve cıvatayı hareket ettirmek için mevcut alanı arttırdı. Böyle bir revizyon, başarılı bir otomasyon sisteminin korunmasının yanı sıra, gerekli kütlenin bir kapısı ile donatılmasını mümkün kılmıştır.
Silahları avlamak için cıvataya bağlı küçük bir tutamaç kullanıldı. Silahın altındaki uzun bir yuvaya çekildi, bu da makineli tabancayı onunla çalışmasını gerekli kıldı.
Kol mekanizmasının çalışma düzeni, patentten alınmıştır. Fotoğraf Guns.allzip.org
Silah, güvenli bir şekilde ele alınması veya hem bekârın hem de patlamanın ateşlenmesini sağlayan bir sigorta sigortası tercümanı aldı. Ateşleme mekanizmasının bu kısmının kontrolü, silahın üst yüzeyinde bulunan döner bayrak kullanılarak bütünün önünde gerçekleştirildi. Diğer şeylerin yanı sıra, sürekli tetikleyici çalışma modunu izlemek için izin verdi.
Bir silah olarak, tabanca fişeği 7,65x21 mm Parabellum kullanılması önerildi. Mühimmat ikmali, 40 kartuşlarını içeren kavisli bir şekilde çıkarılabilir kutu şeklindeki bir mağazadan gerçekleştirildi. Depo, alıcının sağ tarafındaki alıcı penceresine yerleştirildi ve bir mandalla sabitlendi. Kolların fırlatılması, kutunun duvarları ve hareketli kapıdan oluşan bir pencereden yapılmıştır.
Seri hafif makineli tüfek (soldan görünüm) ve mağazalar ile dergi çantası. Fotoğraf Guns.allzip.org
Bir hafif makineli tüfek amaçlayan için en basit manzaraları aldı. Namlu ağzına düzensiz küçük bir ön görüş takıldı ve alıcının arka kısmının üstüne bir arka görüş direği yerleştirildi. 500 m'ye kadar mesafedeki hedeflenen çekim olasılığı açıklandı.
Özgün fikirlerin kütlesine rağmen, A. Furrera'nın hafif makineli tüfek, ağırlık ve boyutlar bakımından yabancı analoglarından pek de farklı değildi. Silahın toplam uzunluğu 790 mm'yi geçmedi ve kartuşsuz kütle 4,8 kg seviyesinde kaldı. Bu nedenle, genel olarak gelişmiş silahların kullanımı herhangi bir ergonomik zorluk ile ilişkili değildi, ancak bazı durumlarda yan dergi ve alt ön tutma kolu atıcıyı etkileyebilir.
M1919 Serisi, mağazadan görüntüleyin. Fotoğraf Eragun.ru
Kullanılmış otomasyon tek veya patlamaları ateşlemeye izin verdi. İkinci durumda, teknik yangın hızı dakikada 1200 çekimine ulaştı. 7,65-mm mermilerin başlangıç hızı 350 m / s'ye ulaştı. Nispeten düşük güçlü bir tabanca kartuşunun kullanılması nedeniyle etkili yangın menzili, 100-150 m'yi geçmedi.
1919’te, İsviçre ordusu için potansiyel bir müşteriye umut verici bir hafif makineli tüfek önerildi. Bazı haberlere göre, silah test sırasında geldi, komutanlar ordu için yeni bir hafif makineli tüfek seçeceklerdi. W + F fabrikasının silahları testlerle başa çıktı ve oldukça yüksek performans gösterdi, ancak ordunun onayını almadı. Hafif makineli tüfek M1919 oldukça karmaşık ve üretimi pahalıydı. Bu açıdan bakıldığında, Almanca geliştirilen MP-18 hafif makineli tüfekten ciddi anlamda aşağı çıktı.
Seri M1919, deklanşörün yanından görüntüleyin. Fotoğraf Eragun.ru
Silahlanma testlerinin sonuçlarına göre, Alman silahları kabul edildi. Kısa süre sonra, bitmiş hafif makineli tüfek temini için bir sözleşme yapıldı ve daha sonra İsviçre endüstrisi lisans altında silahların montajında ustalaştı. W + F M1919 ürünü, sırayla çalışma dışı kaldı. Bazı haberlere göre, 1919-21 yıllarında, A. Furrera’nın fabrikası, tasarımında 90 hafif makineli tüfek üretti, ancak ordu tarafından alınmadı. Bu silahların çoğunun başka bir kaderi bilinmemektedir, ancak yeni silahlar için elden çıkarıldıkları veya yedek parça kaynağı olarak kullanıldıkları anlaşılıyor.
Buna rağmen, ilk İsviçre hafif makineli tüfek örneklerinden bazıları günümüze kaldı. Böylece, İngiliz Ulusal Ateşli Silahlar Merkezi Müzesinde ilk M1919 prototipi saklanır. Daha sonraki seri ürünlerden “1” seri numarasına sahip silah, ahşap parçaların bitiminde, üst yüzeydeki yangın yorumlayıcı bayrağının olmaması vb. Muhtemelen, tüm bu detaylar ilk prototipin doğrulanmasından sonra silahın tasarımına dahil edildi. Ayrıca Avrupa müzelerinde ve özel koleksiyonlarda birkaç seri hafif makineli tüfek tutulmaktadır.
Potansiyel müşterilerin ilgisinin az olmasından dolayı Furrer M1919 projesi terk edildi. 1921'ten önce, pratikte kullanılmamış, birkaç düzine birim silah üretildi. Ancak, projenin başarısızlığı tam bir iş durmasına yol açmadı. Yirmili yılların ortalarında, Adolf Furrer ve meslektaşları, daha önce bir projede test edilmiş olan fikir ve çözümlerine dayanarak yeni bir silah sundu.
Sitelerin malzemelerinde:
http://forgottenweapons.com/
http://world.guns.ru/
http://eragun.org/
http://zonwar.ru/
http://guns.allzip.org/