

||1 Mayıs 2022|
Alejandro de la Sota, 1913’te Pontevedra şehrinde, kısa sürede sanatsal niteliklerinin gelişimini destekleyecek bir orta sınıf ortamında doğdu.
İspanya İç Savaşı’nın neden olduğu aradan sonra, 1941’de Madrid Mimarlık Okulu’nda mimarlık eğitimini bitirmeyi başarır. En önemli projelerinden birini görebilmek için on yıl beklemek gerekecekti, 1951’de Central Lechera SAM de Santander fikri ortaya çıktı. Proje hiç uygulanmamış olsa da, Alejandro de la Sota’nın modern akıma, onun konseptlerine ve mimarideki yaklaşımlarına olan ilgisini ilk kez gösteriyor. Bu andan itibaren yazarımız, geçen yüzyılın ellili yıllarından itibaren gerçekleştirmeye başladığı Miraflores Öğrenci Yurdu, Maravillas Okulu Spor Salonu, César Carlos Okulu veya Tarragona Devlet Medeniyeti. Alejandro de la Sota, zamanının mimar ve mühendislerinin elde ettiği fetihleri binalarında temsil edebilmektedir.
1960 yılında Genel Postanede memur olarak görev aldı ve bu on yıl boyunca yeni malzemelerin sunduğu olanakları araştırdı ve duvarlar ve dövme için prefabrike beton panellerin kullanımına dayanan yapıcı bir yaklaşımla bir dizi proje geliştirdi. , Villalba’daki Casa Varela’da gerçekleşir.
Mimarlık hakkında bu kadar çok şey yazıldığı ve hemen hemen her şeyin haklı olduğu bu zamanda, Alejandro de la Sota’yı yeniden okumak, özlü ve doğrudan yazılarının sadeliği nedeniyle rahatsız edici. Çalışmalarını haklı çıkarıyormuş gibi yapmaz; fikirleri açıklamak, deneyimleri hatırlamak ve yansıtmak için tam kelimeleri seçin; bize karmaşık kişiliğini gösteriyor ve mimarisine daha yakın hissediyoruz. Düşüncesi düz bir çizgide olan Alejandro de la Sota, iletmek istediği konusunda net ve bunu mutlak bir açıklık ve açıklıkla yapıyor. Daha zengin bir yorumu mümkün kılmak için her zaman öneri, keşif için parlak bir alan bırakır. Kasıtlı olarak belirli bir belirsizliği geliştirir. Ludwig Mies van der Rohe’de olduğu gibi bina anlayışını malzemelerle yansıtır, bu onun mimariyi unutmasına ve inşaatta formu durdurmasına izin verdi. Ancak Alejandro malzemeleri bükerek bir ipi şemsiyeye dönüştürürken biraz daha ileri gidiyor. Alejandro için mimarlık çözümleri öğrenmedi ve Le Corbusier2’yi “öğretilebilecek şey öğrenilmeyi hak etmez” dediği bir referans olarak alıyor. çözüm aramak için gelecek zaman doğal olarak gelir
Dikkate alınması gereken noktalardan biri de mimarlığı eğlence olarak algılamasıdır, De la Sota, mimarisiyle bizi şaşırtmayı ve sonuçla kendini şaşırtmayı, zaten bilinenden vazgeçerek kendini şaşırtmayı amaçlamaktadır. Düşüncelerinin inşasında her zaman sürpriz yaratan bir şey vardır. Merak etme kapasitesi, onu bize aktarır ve bizi çevreleyen şeyi yeni bir şekilde anlamaya yönelik o büyülenmeyi kışkırtır.
Maravillas Okulu Spor Salonu
1978’de Technishe Universität Münih Mimarlık Okulu’nda verdiği dersten bu yana, çalışmaları uluslararası alanda tanınmaktadır. İspanya’da ve yurtdışında sayısız konferans verdi ve çalışmaları Harvard Üniversitesi, Londra’daki Architectural Association, Zürih’teki ETH, Karlsruhe, Aachen ve Milano gibi üniversitelerde ve ayrıca çok sayıda mimarlık okulunda kişisel sergilere konu oldu. İspanya’da. . Alejandro de la Sota, 14 Şubat 1996’da Madrid’de ölecek.
Hem öğretmen olarak çalışması hem de mimar olarak çalışması, dünyanın her yerinden sonraki mimarlar için benzersiz bir maya olacak ve mevcut eleştirmenlerin onu yirminci yüzyıl İspanyol mimarisinin en büyük ustalarından biri olarak görmelerine yol açacaktır.
Tarragona Sivil Hükümet Binası 1954-1957
Tarragona Sivil Hükümet Binası 1954’ten 1957’ye kadar gerçekleştirildi, mimar Alejandro de la Sota’nın paradigmatik binalarından biri ve ellili yıllarda geliştirilen İspanyol mimarisinin ikinci modernliği olarak kabul edilebilecek olanın olağanüstü bir eseri. yirminci yüzyılın. Karma ihtiyaçların bütün bir programını temsil eder, kullanıma göre bloklara ayrılır ve en göze çarpan kısım olan zorunlu eksenleri içerir.3 Temiz ve iyi tanımlanmış bir yapıdır, temsiliyet ve İdare ile ilgili netlik. Eksenler 6 x 6 m’lik bir modülden başlar, bina oymalı ve cilalı mermerden yapılmıştır. Alejandro de la Sota’nın baltaları kıran enformalizmi olan evlerden başladığını söyleyebiliriz. Aynı projeyi daha mantıklı bir yerde inşa etmek için başarısız oldu. Ayrıca, bu yapının yıllar içinde mimari ilgisini kaybetmediğini, aksine mimarlar, tarihçiler ve eleştirmenler arasında daha da büyük bir takdir kazandığını, son yirmi yılda uluslararası sahneye yayılan bir takdir kazandığını da söyleyeceğiz.
Yapı ile ilgili olarak şunları vurgulayabiliriz: Kentsel yerleşim düzenine, hizalamalarının verdiğinden daha fazla sınırlama açısından saygı duyulur; sitenin şeklinden vazgeçilir, onlar tarafından belirlenir çünkü kama şeklindeki bitkileri sevmezler: bu durumda ızgaradan türetilenler tercih edilir. Tarragona, Sivil Hükümet ve iş okulunun uyum anlaşmasını destekliyor.
Cephe sütunları durumunda meydanın eğriliği korunmuş olmasına rağmen, proje lehine olmadığı düşünülerek ana cephenin eğriliğinden vazgeçilmiştir.4 Yarı bodrum katta, koruma için bir oda vurgularız, dosya, genel mağaza, ısıtma, kapıcı ve sürücü için konut, olası yerel mevcut, garaj. Zemin katta geniş bir lobi, bekçi, bağımsız bir il şehir planlama komisyonu, geniş bir alan var. Tuvaletler, santral ve kabinler, bilgi vb. Birinci katta sivil hükümetin kendisini buluyoruz. Daha sonra, ikinci katta resepsiyonlar ve bir bar göze çarpıyor, üçüncü katta onur konuğu yer alıyor. Dördüncü kat, sahibinin evidir. Ve son olarak, beşinci ve altıncı katlarda, Hon’un Konutu. Sayın Vali. Yarı bodrum katında silahlı polis kontrol noktası vardı. Birinci kat ile anında iletişim halinde: Muhafız odasına, biri çift ranzalı bölüme ve banyoya karşılık gelen iki tavan yüksekliği. Sonuç olarak, bu yapı tasarlandığı ve inşa edildiği tarihte büyük bir mimari ilerlemeyi temsil ediyordu.
Esquivel Bölgesi, Sevilla. 1952
- yüzyılın ellili yıllarında Sevilla yakınlarında kurulmuş bir kolonizasyon kasabasıdır. Sevilla ilinde, Vega del Guadalquivir bölgesinde yer almaktadır. Kasabanın fabrikası, sokakları insanlar ve hayvanlar için, daha sonra da makineler için işlevsel olarak ayırıyor. Sokaklar bir tür kemer oluşturur ve kilisenin (San José Obrero Bölgesi) ve bölgenin belediye heyetinin bulunduğu açık bir çayırda bir meydan oluşturur, bu o dönem için çok özgün bir tasarımdır.5 yeni kasaba, iyi tanımlanmış özelliklere sahip ve diğer kasabalar için bir örnek olarak kabul edildi. Düzen katıdır, çünkü Esquivel bir anda yola göre simetrik bir yönelime sahip düz bir arazide doğdu. Meydanı, Sevilla’dan Lora’ya giden yola doğru bir yelpazede geliştirildi. Dar sokakları veya patikaları, alçak evleri, mümkün olduğunca büyük delikleri olan Esquivel’e ulaşmaya çalıştılar. Bazı teorilere göre, sokaklar katı bir şekilde yaya erkekler için sokaklar ve arabalı erkekler için sokaklar olarak ikiye ayrıldı. Sadelik, mutlak sadelikle yapılarak tüm kasabada arandı. Kilise, sade, modern formları, kireç ve çamur gibi unsurlarla daha büyük bir öneme sahiptir. İçeride, ruhu hatırlama ve hayranlıktan uzaklaştırmak için bir ışık gölge efekti elde etmeye çalışır. Konutlarda, nesnelerin huzurunda mimarın varlığını iptal etmek, onu üstün uyanıklıkla sınırlamak için bir girişimde bulunuldu.
Belediye binasının bir sütunu ve iki seramik meleği ve yüksek ve yüksekte yerleştirilmiş büyük bir çalar saate benzeyen demir bir kaide üzerinde bir saati var. Okula gelince, onu köyün dışına, yakındaki bir zeytinliğe götürdüler. Çiçekler neredeyse sınıfların içine yerleştirildi. Esquivel’de bir dizi ikincil unsur var: Bir açık hava sineması, bir taverna-kumarhane, banklar, gezinti yerleri, çeşmeler… Kasabaya açılan küçük giriş köşkü, plan setinde bir son nokta olarak rolünü yerine getiriyor. Taç giyme töreninde büyük bir Esquivel işareti taşıyacak.
Calle del Prior, Salamanca’daki evler. 1963
Bina, biri Carrer de Prior’a ve diğeri Carrer del Prado’ya açılan, açılı iki bloktan oluşan düzensiz şekilli bir arsa üzerinde yer almaktadır. Calle de Prior, Plaza Mayor’a girdiğinde, yönetmelikler karakteristik Villamayor taşının kullanılmasını gerektiriyordu. Böylece De la Sota, soylu malzemelerin modern terkedilmesinden fermanla kurtulur ve ustalarından ve yerleşik gelenekten öğrendiği bilgileri kullanabileceği bir çalışma yürütür. Buna rağmen, eser yenilikten yoksun değildir, çünkü fabrikanın işleyişi eski anıtlarınkiyse, yerleştirildiği nesne, ağırlıksız küp, klasik avangardınkine yakın bir formdur. Konutların girişinin bulunduğu Calle del Prado’ya bakan cephede, şimdi neredeyse kaybolmuş, çift bir katı işgal eden ve havalandırmayı iki hassas salınımlı kenar kirişlerinin bitişinin altına yerleştirerek büyük bir incelikle çözen camlı bir panel vardı.
5 Ekim 2015 Pazartesi, Dünya Mimarlık Günü, Docomomo Ibérico ve Salamanca Mimarlar Koleji, Alejandro de la Sota Vakfı ile birlikte, konut portalının içine mimarın anısına bir plaket yerleştirdi. Salamanca’daki Calle Prior’daki bina. Anma plaketinin konulmasının sebeplerinden biri de söz konusu binada yazarından bahseden hiç kimsenin olmamasıdır. Ayrıca Prado ve Prior caddeleri sahipleri topluluğu, inşaatının 50. yılı münasebetiyle, binanın dışına tarihi-sanatsal ilgisini anlatan bir plaket daha yerleştirdi.
Cesar Carlos Koleji, Madrid. 1967
Bu bina, altmışlı yıllarda Üniversite Şehrindeki Kolejlere adanmış binalardaki en orijinal tepkilerden birini temsil ediyor. Kompleksin bileşimi, bir yeraltı geçidi aracılığıyla iki bloğun iletişimine dayanmaktadır.
Biri, en büyüğü, Kolej’e karakterini kazandıran, klasik bir şekilde tasarlanmıştır, kütüphaneyi zemin katta ve yarı yeraltında barındırır, bunların uçlarında yatak odalarını iki iletişim merkezi etrafında gruplayan iki simetrik kule yükselir.
Her ikisi de spor salonunun gövdesiyle taçlandırılmış, hafif ve camlı, bu da onları yukarıdan bir zafer takısını andıran küresel bir görüntüde birleştiriyor. Diğer blokta ise iki katlı ve yarı bodrumlu, net bir akılcı ve yatay çözümlemeli, ilişkiler ve hizmetler için kalan ortak alanlar yer alıyor. Kompleks, mahremiyeti garanti eden bitki örtüsü ile kaplı teraslarla çevrili, araziye uyum sağlamak için platformlar üzerinde geliştirildi. Cephelerin işlenmesi kullanıldı.
Üniversite Yurdu İl Tasarruf Bankası, Orense
Birden fazla kullanım için tekrarlanan bir hacimsel modülün kullanımının hâkim olduğu, sunulan beton panellerle inşa edildiği ve iç kaplamalarında farklılaştığı bir projeyle karşı karşıyayız. Bu modülün düz panelleri zemin, muhafaza duvarları, çatılar vb. olarak kullanılır. Sadeliğin gerekli olduğu mimarinin güzel bir örneğidir.
YAPTIĞI İŞLER
- Maravillas Okulu Spor Salonu
Maravillas Spor Salonuna İçerden Bakış
Maravillas Spor Salonu için Eskiz
Maravillas Spor Salonu Dıştan Görünüm
- Pontevedra Belediye Spor Pavyonu
- Avenida’daki Ev, Doktor Guzman Evi(Madrid) (1953-1964) (yıkıldı)
- Dr Arce Sokağında Ev, Madrid 1955
- Fuencarral B Gecekondu Geliştirme Projesi , Madrid 1956
- TABSA Havacılık Atölyeleri (Madrid) (1957-1958)
- Konut Bloğu (Salamanca) (1963)
- Çocuklar için Yazlık Rezidans (Miraflores de la Sierra, Madrid) (1957-1959)
Miraflores’te çocuk yurdu
20. yüzyılın en tanınmış ve önemli İspanyol mimarlarından Alejandro de la Sota, José Antonio Corrales ve Ramón Vázquez Molezún, kazandıktan sonra Madrid’e 50 kilometre uzaklıktaki Miraflores de la Sierra’daki Yaz Çocuk Rezidansı projesinde birlikte çalıştı.
1957’deki yarışma. Birkaç on yıl önce gerçekleştirilen reformdan sonra maskelenen muhteşem bir bina.
Yerin iklimi çok sert olduğundan ve çok sert kışlarla geçtiğinden, arka arkaya iki yaz boyunca inşa edilmiştir. Çocuk yurdu Cristalera Española çalışanlarının çocukları tarafından kullanılacaktı, bu nedenle bugün “la Cristalera” adıyla biliniyor.
- CLESA Süt Fabrikası (Madrid) (1963)
- Postane Binası, Kültürel İlgi Varlığı ilan etti, (Úbeda) (1964)
- CENİM Sanayi Binası (Madrid) (1965-1967)
- Pontevedra Belediye Spor Pavyonu (Pontevedra) (1966)
- İl Tasarruf Bankası İkamet Koleji (Orense) (1966-1967)
- Üniversitenin Sınıfları ve Seminerleri (şimdiki Matematik Fakültesi) (Seville) (1972) (mimarlık için ulusal ödül)
- Caja Posta Hesaplama Merkezi (Madrid) (1973-1976)
- Papaz Bankası (Pontevedra) (1974)
- Dominguez Evi (Poio, Pontevedra) (1976)
- Posta ve Telekomünikasyon Binası (León) (1980-1983)
- Posta Tasarruf Bankası Binası (Madrid) (1986-1989)
- Üniversite Kütüphanesi (Santiago de Compostela) (1990)
- Mahkeme Binası ( Adliye büyütme binaları) (Zaragoza) (1991-1993)
- Cabildo Insular Binasının (Las Palmas de Gran Canaria) yeniden tasarımı ve rehabilitasyonu (1994)
ALDIĞI ÖDÜLLER
1963 Plastik Sanatlar Büyük Ulusal Ödülü. Colegio Maravillas Gymnasium tarafından Mimarlık Bölümü.
1973 Ulusal Mimarlık Ödülü. Mimarlık Genel Müdürlüğü.
1984 Telekomünikasyonda Başarı Altın Madalyası.
Pontevedra kentinden 1985 Altın Madalya.
1986 San Fernando Kraliyet Güzel Sanatlar Akademisi’nden Altın Liyakat Madalyası.
1988 İspanya Yüksek Mimarlık Yüksek Kurulu’ndan Altın Madalya.
1988 Pinat-88 Mimaride Taş Kullanımı Ödülleri.
1990 Castelao Ödülü-Junta de Galicia.10
1992 Ödül I İspanyol Mimarlık ve Şehircilik Bienali.
1993 Fenosa Ödülü.
1993 V Antonio Camuñias Ödülü. Antonio Camunias Vakfı.
Katalonya Mimarlar Koleji’nden 1996 Altın Madalya.
Colegio Maravillas’ın 1996 Altın Rozeti.
Alejandro de la Sota , 20. yüzyılın İspanyol mimarisinin ustalarından biriydi. Madrid Yüksek Teknik Mimarlık Okulu’nda (ETSAM) profesör olarak, onun izi birkaç nesil İspanyol mimar için bir referans olarak hizmet etti .
Alejandro de la Sota’nın eskizleri…
En temsili eserleri arasında Pedanía de Esquivel (Seville, 1952), Madrid’deki Colegio Maravillas Gymnasium (1962), Calle del Prior’daki bir grup ev (Salamanca, 1963), Colegio Mayor César Carlos (Madrid, 1967) sayılabilir. , Orense İl Tasarruf Bankası İkamet Koleji (1966-1967), León Posta ve Telekomünikasyon Binası (1980-1983) veya Santiago de Compostela Üniversitesi Kütüphanesi (1990). En son yapılarıBunlar Zamora’daki bir apartman bloğu ve Las Palmas de Gran Canaria’daki Cabildo Insular Binasının yeniden tasarımı ve rehabilitasyonuydu (1994).