Resimde Başarısızlık korkusu
Daha önce e-posta ile gönderilen bir abone:
“Başarısızlık korkusunu” bir engel olarak unuttunuz ”.
Nasıl unutabilirim! Pek çok sanatçı için çok kronik bir sorundur.
Bu yüzden, hızlı bir şekilde ilk derse basit bir ekleme yaptım.
Empresyonist usta Camille Pissarro'nun bir sözüyle başlayacağım (devam etmeden önce bunu okuyun).
"Resim serilerimi yeni tamamladım, onlara sürekli bakıyorum. Onları sık sık korkunç bulmalarını sağlayan ben. Onları sadece ender anlarda, her şeyi unuttuğum, nazik ve hoşgörülü hissettiğim günlerde anlıyorum. Bazen duvarın dibine yığdığım tuvalleri çevirmekten korkunç derecede korkuyorum; değerli taşlar olduğuna inandığım canavarları bulmaktan sürekli korkuyorum! Ne yazık ki, çok haklı olduklarından korkuyorum! - Ancak, zaman zaman sağlam bir şekilde yapılmış ve gerçekten kendi tarzıma uygun işlerimle karşılaşıyorum ve böyle anlarda büyük teselli buluyorum. bu. Resim, genel olarak sanat beni büyülüyor. Bu benim hayatım. Başka ne önemli? " Pissarro'dan 20 Kasım 1883 tarihli mektup (alıcısı bilinmiyor)
Pissarro'ya aşina değilseniz, onun üzerindeki spot ışığıma burayı tıklayıp bakmalısınız.
Kısacası, Empresyonizmin figürüydü, Monet ve Cézanne gibi diğer ustalarla omuzlarını fırçaladı ve bugün resimleri en prestijli müzelerimizde sergileniyor.
Çoğu kişi bunu sanatsal başarının ilkesi olarak görür.
Ancak HE'nin bile kronik bir başarısızlık korkusu vardı.
Buna bakmanın iki yolu var.
Bir yol - ne kadar harika olursan ol, başarısızlık korkusundan asla kaçamayacaksın.
Bu biraz iç karartıcı geliyor, değil mi?
Diğer yol, yalnız olmadığınız fikrinde rahatlık aramaktır. Pissarro gibi büyük ustalar bile şüpheli zamanlar yaşarlar. Hepimizin paylaştığı yolculuğun sadece bir parçası.
Saygılarımla
Dan Scott
drawpaintacademy.com