Yıllar oldu İstanbul'a ait değilim.
Çalıştığım şirketlerin kimi İstanbul içinde, kimi de Trakya'ya doğru dışındaydı. Özellikle son çalıştığım yer.
Yıllar önce Bahçeşehir'e İstanbul içi denmiyordu, şimdi ucu uzadı gidiyor.
Yurt dışı macerasından önce bebek de planlayınca çalıştığımız şirketin dibine taşınmıştık kolaylık olsun diye. Sonra haftasonları İstanbul'a gidip gelmeye başladık. Bir ara İstanbul'da çalışmaya başladım tekrar. Sonra yine bizim mesleğin cilvesi, şehir dışlarına taştım. Ardından yurtdışı işi çıktı. Oradan dönünce, oğluşun da okul konusu gündeme gelince oturup düşündük.
İstanbul'daki eve mi geçelim?
Trakya'ya doğru mu kaçalım?
Eşimin işi şehir dışında. Her gün gidip gelemez. Orada kalsa, arada bir gelse evin düzeni olmaz. Oysa ben çocuğumun her akşam babası eve gelerek büyümesini istiyorum. Bu o büyüdükçe daha da önemli olacak.
Öte yandan benim iş olanaklarım İstanbul içinde daha çok.
Bir de tabii oğluşun durumu var. Büyük şehrin karmaşasında kaybolmasını istemiyorum ama küçük bir yerde olanaklardan uzakta da olmasın.
Düşündük taşındık, İstanbul'un dışında ama İstanbul'a yakın, aynı zamanda eşimin işine de yakın olan, oğluş için hoşuma gidebilecek okulların ve olanakların bulunduğu küçük ama büyük, yada büyük ama küçük diyebileceğimiz bir yere karar verdik.
Şimdi herşey elimin altında, Bahçeşehir'deki eve, anneme de yakınız. Hayat keyifli ve sakin olacak gibi.
Gelecek günler ne getirecek, bekleyelim görelim...