We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Poitiers savaşı içinde 732 ve Charles Martel'in zaferi tam mutasyona uğramış bir "Merovingian Galyalı" ile varlığının birinci yüzyılını kutlayan bir İslam arasındaki çatışmayı, aynı zamanda yeni bir hanedanın ortaya çıkışını ve bazılarının inşa edildiğini düşündüğü bir "kimliğin" ortaya çıkışını işaret ederdi " Müslümanlara karşı ”. Bu nedenle, Poitiers için bu savaşı, zorluklarını ve sonuçlarını bağlam içine koymaya ve daha sonra bugüne kadar yapmış olabileceği etkiyi analiz etmeye çalışmalıyız.
Müslüman yayılması ve ilk baskınlar
Frenk Galyası'na yapılan bu saldırı,müslüman genişlemesi Ifriqiya'da (bugün Libya, Tunus, Cezayir) 642 ile 711 arasında ve tabii ki Visigothic İspanya'da. 711 ile 714 arasında fethedilir ve Al Andalus olur. Birbirini izleyen valiler önce Vizigotlarla iç sorunları çözmeyi, ardından Galya'ya, özellikle de Pirenelerin diğer tarafındaki İspanya Vizigot krallığından bir uzantısı olan Septimania'ya dönmeyi seçtiler. İlk baskınlar 719'da Narbonne'un ele geçirilmesiyle başladı. 721'de, Akitanya Eudes Dükü tarafından savunulan Toulouse haricinde, Frenk Septimania fethedildi: Batı'daki Müslümanların ilk yenilgisiydi (Konstantinopolis'ten önce 717'de başarısız olmuşlardı) Geçen yüzyılın sonunda Berberilere karşı yaşadıkları sorunlardan beri.
725'teki Autun'a kadar gidenler de dahil olmak üzere başka kısa baskınlar da var [Editörün notu 2011: H. Mouillebouche, Annales Bourguignonnes, T.52'de buna itiraz ediyor]! 732'de Endülüs valisi Abd al-Rahman al-Ghâfîqî, bu kez Batı'dan saldırı kararı aldı. Hiçbir kaynak - özellikle de Arap - fetih arzusundan bahsetmiyor (muhtemelen sadece Paul Deacon, ancak kronolojisinde Toulouse ve Poitiers savaşlarını karıştırdığı anlaşılan bir kafa karışıklığı var) ve Bu keşif, muhtemelen Saint-Martin-de-Tours ile Aquitaine'in zengin manastırlarının ve manastırlarının yağmalanmasıydı.
Frenk krallığındaki durum
Antik Clovis krallığı, Pepin II'nin ölümünden bu yana patladı. Bu patlamalar Neustria, Austrasia veya Aquitaine gibi krallıklara, düklüklere veya beyliklere. 681'den beri kendisini bağımsız bir kral olarak gören Eudes tarafından yönetiliyor. Neustria of Rainfroi ve Merovingian kukla kralı Chilperic II ile ittifak halinde, Austrasia Sarayı'nın belediye başkanı Charles Martel'e karşı 718 ile 720 arasında savaştı. Pepin II'nin oğlu ikincisi, hantal kayınvalidesi Plectrude ve Frizya ve Sakson müttefiklerinden kurtulmayı başardı. Austrasyalı aristokrasi davasına koşar atmaz, IV. Clotaire'i tahta geçirdi ama kendisi iktidarı kullandı. Eudes ve Rainfroi'yi yendi ve 720'de onlarla bir anlaşma imzaladı. 731'de Rainfroi'den sonsuza dek kurtuldu ve gözünü zengin Aquitaine'e dikti.
Toulouse Kahramanı Eudes, durumunun savunulamaz olduğunun farkında değildir. Giderek daha saldırganlaşan Müslüman Endülüs ile kısa süre sonra Loire'ı geçip eyaletine el koyacak olan bir Charles arasında sıkışmış durumda. Daha sonra, 729'da kızı Lampégie ile evleneceği muhalif Berberi şefi Munnuza ile ittifak kurmaya karar verir (bazı tarihçiler bu evliliğin gerçekliğine itiraz etmektedir, kaynaklar bu konuda çok belirsizdir. bu birlik etrafında efsanelerin ve fantezilerin ortaya çıkmasını engellemedi). Ancak Al Andalus valisi bunu böyle görmüyor: Bazı kaynaklara göre Munnuza dövüldü ve başı kesildi ve Lampégie Şam Halifesi haremine gönderildi! Ancak Munnuza ile olan bu anlaşma daha sonra Eudes'i ihanetle suçlayacak ve böylece Charles'ın seferini haklı kılacak olan Carolingian yanlısı kaynaklar tarafından istismar edildi ...
Yeni Endülüs valisi, Abd al-Rahman, 732'de Aquitaine'e saldırmaya karar verdi. Ancak Poitiers onun ana hedefi değildi. Duke Eudes'i Dordogne ve Garonne'nin ötesinde birkaç kez püskürttü ve Bordeaux veya Agen gibi şehirlerin yanı sıra yolundaki kiliseleri ve manastırları yağmaladı. Hatta Saint-Hilaire bazilikasını yağmaladığı Poitiers'e bile ulaşmayı başardı. Bir sonraki hedefi: Merovingian kraliyetinin kutsal yerlerinden biri olan Saint Martin-de-Tours.
Charles'a Çağrı ve ... Moussais?
Eudes'in krallığını kurtarmak için tek bir şansı var: Charles Martel'den yardım isteyin. Bunun dua etmesine gerek yoktur ve Müslüman birlikleri karşılamak için Loire'den geçer. Savaşla ilgili kesin kaynaklar çok nadirdir. İspanya'da İslami yönetim altında yaşayan bir Hristiyan tarafından yazılan 754 Mozarabik tarihçesi, en ayrıntılı olanıdır ve Frankların bir "buz duvarı" üzerinde Sarazenlerin durdurulmuş suçlamasını çağrıştırır. Continuateur de Frédégaire, Charles Martel yanlısı, daha az kesin ve Charles'ın suçlamasını memnuniyetle karşılarken, Paul Deacon, Eudes'in aktif katılımını not ediyor. Arap kaynakları çok sonraları Endülüs Emirinin şehit düştüğünü not etmekten memnun.
Yeri ve tarihi tartışılmaya devam ediyor. Chatellerault yakınlarındaki Moussais'te savaşın bir anıtı varsa, Ballan-Miré gibi diğer siteler bazen ileri düzeydedir. Savaş şüphesiz Poitiers ve Tours arasında gerçekleşti, daha fazlasını bilmek zor. Philippe Sénac tarih için 25 Ekim 732'nin neredeyse tüm tarihçileri kabul ettiğini, ancak Arapça kaynaklardan yapılan çevirilerde de 733'ten bahsettiğini doğruluyor ...
Zafer, Franks için her halükarda gerçek ve tamdır, ancak kimden yararlanacak ve sonuçları ne olacak?
Charles, Poitiers'de zafer kazandı
"Poitiers Muharebesi" nin gerçek galibi, açıkça Charles: Arapları yendi ve Toulouse'daki zaferi sayesinde daha önce Kilise şampiyonu olan Eudes'in yerini aldı. Onu bir müşteriye dönüştürme fırsatını yakaladı ve sonunda dükün 735'teki ölümünden sonra Aquitaine'i ele geçirecekti (Aquitaine sadece Charlemagne döneminde gerçekten Franklı olsa bile).
Charles, sonraki yıllarda Araplara karşı mücadelesine devam etti. Aquitaine'den kaçarlar, ancak daha doğuya doğru ilerlemeye devam ederler. Provençals ile bir ittifaktan yararlanarak, 735'te Arles ve Avignon'u ele geçirdiler, ancak ikincisi 737'de Charles'ın kardeşi Childebrand tarafından devralındı. İki kardeş 737'de Narbonne'un önünde başarısız oldu (Pépin le Bref tarafından 751'de ele geçirildi), ancak aynı yıl Sigean'da Berre yakınlarında büyük bir Müslüman ordusunu ezdiler. Dolayısıyla Araplar bu bölgelerdeki saldırılarını neredeyse durduracaklar.
Bu arada Charles, Kilise ve krallığın örnek bir şampiyonu oldu. Bununla birlikte, kral olamaz.
Sonuçlar ve kurtarmalar
Dönem "Avrupalı "(Europenses) Poitiers savaşı hakkında en bilgili kaynaklardan biri olan Mozarabic Chronicle (Cordoba'dan bir din adamı tarafından yazılmıştır, 8. yüzyılın ortalarında) kullanılmıştır. Avrupalılar orada, Araplara karşı, aynı zamanda "Saracens" veya "Ishmaelites" olarak da adlandırılan Franklara (veya Kuzey'deki Austrasia halkına) asimile edilir. Bazılarının daha sonra ileri sürdüklerinin aksine, bölünme esasen dinsel değildir: Çok az bilinen İslam, Doğu Monofizmi veya Nestorizm ile aynı şekilde sadece basit bir sapkınlık olarak kabul edilir ve daha çok paganizm gibi. Bölünme bu nedenle çok politik.
Savaşın ve Charles'ın gelecek nesli çok görecelidir.
Birincisi, Poitiers, özellikle Orta Çağ'da uzun süre büyük bir savaş olarak görülmedi. Bağlama bağlı olarak ara sıra yeniden ortaya çıkıyor, ancak özellikle 19. yüzyılda ideolojik amaçlar için kullanılmaya başlıyor, özellikle de onu Hıristiyanlık ile İslam arasında bir karşıtlık olarak gören Chateaubriand tarafından veya fethi sırasında Cezayir. Üçüncü Cumhuriyet döneminde milliyetçi bir kapsamı vardı, ancak iki din arasındaki çatışmanın sembolü olarak görülmedi. Medeniyetler çatışması teorisyeni Huntington ile 90'ların sonuna kadar değildi. Tezleri, İslamofobideki yükseliş bağlamında tarihsel sembolünü bulan Fransız aşırı sağı tarafından ele alındı.
Charles'a gelince, o uzun zamandır bir gaspçı ve özellikle de Kilise mülkünü yağmalayan biri olarak görülüyor, bugün ona bağlı kalmaya çalıştığımız Hıristiyan leminin savunucusu imajından uzak. Charles ve Poitiers Muharebesi'nin tarihteki bu göreceli yeri, okul müfredatında mantıksal olarak doğrulanmıştır. İnsan ve olay varsa, her zaman diğer figürlerden ve Saint Louis gibi olaylardan ve hatta bir süre Bouvines'ten çok daha azdır. Bugün geriye sadece kısa bir formül kaldı: "732'de Charles Martel, gerçekler ve bağlamları hakkında fazla bir şey söylemeyen ve sadece ezbere öğrenilmesi gereken bir formül olan Arapları Poitiers'de tutukladı". 1515-Marignan gibi.
Kapsamlı olmayan bibliyografya
- W. Blanc, C. Naudin, Charles Martel ve Poitiers Savaşı. Tarihten kimlik mitine, Libertalia sürümleri, 2015.
- Salah Guermiche'den: Abd er-Rhaman, Charles Martel'e karşı, Poitiers savaşının gerçek hikayesi. Baskılar Perrin, Mayıs 2010.
- F. MICHEAU, "Hakikatten mite Poitiers savaşı", Orta Çağ'dan günümüze Fransa'da İslam ve Müslümanlar Tarihi, ed. M. Arkoun, Paris, Albin Michel, 2006, s. 7-15.
- P. SENAC, The Carolingians and Al-Andalus (8-9. Yüzyıllar), Maisonneuve-Larose, 2002.
- F. MICHEAU, "732, Charles Martel, Frankların şefleri, Poitiers'ın Araplara karşı savaşını kazandı", 1515'te ve Fransa tarihindeki Büyük tarihler, Seuil, 2005.