Canterbury Başpiskoposu Thomas Becket, 1170 yılının Aralık ayında öldürüldü. Becket'in ölümü Ortaçağ İngiltere ile ilgili en ünlü öykülerden biri olarak kaldı.
Ortaçağ’da İngiltere’nin kilisesi güçlüydü. Cehenneme gitme korkusu çok gerçekti ve insanlara yalnızca Katolik Kilisesi'nin ruhunuzu kurtarabileceği ve böylece cennete gidebileceğiniz söylendi. Katolik Kilisesi'nin başı Roma'da bulunan papa idi. Orta Çağ İngiltere'sindeki kilisede en önemli pozisyon Canterbury Başpiskoposuydu ve hem kendisi hem de kral birlikte çalıştı.
İngiltere'nin kralı bir papayı pozisyonundan çıkaramadı ama papalar onu bir ülkeye göndererek bir kralı kaldırabileceklerini iddia etti - bu, kralın ruhunun cehenneme mahkum edildiği ve insanların krala itaatsizlik etme hakkı olduğu anlamına geliyordu.
İngiltere'deki insanlar için her zaman asıl sorun vardı - krala veya papaya itaat ediyor musunuz? Aslında, bu nadiren bir problemdi, çünkü hem krallar hem de babalar, her ikisi de güçlü kalmak istediklerinde birlikte hareket etme eğilimindeydiler. İki defa dışarı düştüler - biri Canterbury Başpiskoposunu içeriyordu, Thomas Becketve diğer Henry VIII.
1162'de İngiltere Kralı Henry II, Thomas Becket'i Canterbury Başpiskoposu olarak atadı. Bu İngiltere'deki en önemli dini pozisyondu. Kimse Henry'nin seçiminde, hem o hem de Thomas çok iyi arkadaş olduğu için şaşırmadı. Avlanmaktan, şaka yapmaktan ve birlikte sosyalleşmekten hoşlanıyorlardı. Becket bir şarap aşığı ve iyi bir binici olarak biliniyordu. II. Henry de binmeyi severdi ama kişiliği korkutucu öfkesinden rahatsız oldu. Kendisini sinirlendirdiği şeylerden uzaklaştırdığı için çok çalışarak öfkesini kontrol altında tutmaya çalıştı.
Henry II aynı zamanda birçok Fransa'yı da kontrol etti. Fatih William onun büyük dedesiydi ve bunun sonucu olarak Fransız topraklarını devralmıştı. Henry Fransa’da sorunları çözerken, Becket’i İngiltere’den sorumlu Becket’ten çıkardı. Becket, Henry'nin şansölyesi oldu - kraldan sonra İngiltere'de en önemli pozisyon.
Canterbury Başpiskoposu 1162'de öldüğünde, Henry, İngiltere'deki en önemli kilise konumunda olan Canterbury Başpiskoposu'nu atayarak yakın arkadaşına daha fazla güç verme şansını yakaladı. Henry bunu neden yaptı?
Henry'nin saltanatında Kilise'nin kendi mahkemeleri vardı ve herhangi bir Kilise üyesi, bir kraliyet mahkemesinden ziyade bir Kilise mahkemesinde yargılanmaya karar verebilir. Kilise mahkemeleri, yanlış yapmış olan kiliselere genellikle daha kolay cezalar verdi. Henry bunun yetkisini baltaladığına inanıyordu. Kral olarak, İngiltere’nin fazla kanunsuz hale gelmesinden endişe duyuyordu - çok fazla suç vardı. Kilise mahkemelerinin suçlulara çok yumuşak oldukları için iyi bir örnek vermediğine inanıyordu. Örneğin, bir kraliyet mahkemesi bir hırsızın elini kör eder ya da keser; Kilise mahkemesi hacca hırsız gönderebilir.
Henry, iyi arkadaşı Becket'i atayarak, Kilisenin suçluları nasıl cezalandırdığına dair daha fazla söz sahibi olabileceğini umuyordu. Becket'in istediği gibi yapmasını ve Kilise mahkemelerinin çıkardığı cümleleri sertleştirmesini umuyordu.
Becket işi istemedi. Şansölye olarak, istediği kadar güçlüydü. Ayrıca Henry ile mükemmel bir ilişkisi vardı ve bunu mahvetmek istemedi. Aslında, görev teklif edildikten sonra, Becket Henry’e şöyle yazmıştı: "bizim arkadaşlık nefrete dönüşecek. ” Ancak Henry, Becket'i ikna etti ve 1162'de atamaya karar verdi. Onun mektubu gerçekten de peygamber oldu.
Başpiskoposun görevi Becket'i değiştirdi. Lüks yaşam tarzını düşürdü; ekmek yemiş ve su içmiş, lüks bir yatağı vardı ama yerde uyumayı tercih etti; Başpiskoposun zengin kıyafetlerini giyiyordu, ama güzel tuniklerin altında at kılı gömlekleri giyiyordu - giymesi çok kaşındırıcı ve hoş değildi. Pahalı yemeğini fakirlere verdi.
1164 yılında, Henry ve Thomas arasında ilk bölünmenin işareti oldu. Henry, bir Kilise mahkemesinde suçlu bulunan herkesin bir kraliyet mahkemesi tarafından cezalandırılacağını belirten bir yasa çıkardı. Becket bunu kabul etmeyi reddetti ve Henry'nin öfkesini bilerek, kendi güvenliği için yurtdışına kaçtı.
Becket'in İngiltere'ye dönmek için yeterince güvende hissetmesi altı yıl aldı. Ancak Becket, papadan Kral ile taraf olan tarafların Başpiskoposluğuyla iletişim kurmasını istediğinde, hızla tekrar düştü. Bu çok ciddi bir istek ve yalnızca krala sadık olduğunu iddia edebilecek biri için çok ciddi bir cezaydı. Henry, Becket'in ne yaptığını öğrendiğinde çok sinirlendi. Bağırdığı söyleniyor “kimse beni bu sıkıntılı rahipten kurtaramaz mı?Dört şövalye Henry'nin ne bağırdığını duydu ve kralın Becket'in ölmesini istediği anlamına geldiğini söyledi. Tapuyu gerçekleştirmek için Canterbury'ye gittiler. Şövalyeler Reginald FitzUrse, William de Tracey, Hugh de Morville ve Richard le Breton'du. 29 Aralık 1170'de Canterbury Katedrali'nde Becket'i öldürdüler. Onu öldürdükten sonra şövalyelerden biri “Bizi bırakalım. Artık kalkmayacak. ”
Becket'in cesedi hala Canterbury'li insanlar gelip kıyafetlerinin parçalarını çıkarıp, bu parçaları kanına batırdığında katedral katındaydı. Onlara şans getireceklerini ve kötülüklerini uzak tutacaklarına inandılar.
Becket cenaze töreni
Becket'in hızlıca öldüğü yerde hac yeri oldu. Papa hızla onu bir aziz yaptı. II. Henry papa affetmesini istedi ve Becket'in öldürüldüğü yerde dua etmek için Canterbury'ye yalınayak yürüdü. Rahipler dua ederken onu çırptı.
İnsanlar öldüğü yerde değerli eşyalar bıraktılar. Bu onun için bir tapınak haline geldi ve insanlar tapınağı ziyaret etmenin onları hastalık ve hastalıktan kurtardığını iddia etti. Henry VIII, manastırları ve kiliseleri kapatıp istediği herhangi bir değerli eşyayı alana kadar kimse oradaki değerli eşyalara dokunmaya cesaret edemedi. Değerli eşyaları Becket'in Canterbury Katedrali'ndeki tapınağından çıkarmak 21 araba aldı.List of site sources >>>