Hz Ümmi Süleym gayet temiz ahlak sahibi bir hatun idi. Çocuğu vefat ettiği zaman, sabır ve metanetle bizzat kendisi yıkadı ve kendisi kefenledi ve bir tarafa bırakıp, komşularına dönerek:
-Babasına haber vermeyin
Hz. Ebu Talha orada bulunmamaktaydı. Akşam eve döndüğünde çocuğu sordu, hanımı:
-Gördüğünden şimdi çok iyidir der.
Sonra yemek yediler oturdular, birlikte oldular. Bir müddet sonra Hz.Ümm-i Süleym, beyine gayet metanetle şöyle der:
-Ebu Talha ödünç alınmış bir şeyi geri vermek icap etmez mi ?
-Söylediğin bu söz nasıl bir söz elbette ki ödünç alınan şey geri verilir.
-O halde, Allah cc da sana emanetten vermiş bulunduğu çocuğu aldı.
Ebu Talha bu sözü duyunca :
-Biz Allah için halk edilmiş bulunuyoruz ve hep onun tarafına döneceğiz, der ve şükreder.
Sabah olunca gidip Peygamberimize gidip anlatır. Peygamberimiz söyle buyurur :
-Ya Rabbi bunun daha iyi karşılığını Ebu Talha ya ver diye dua eder.
Nitekim, dokuz ay dokuz gün sonra Abdullah diye bir çocukları olur. Çocuk Peygamberimizin himayelerinde büyürler, İslam Tarihinde önemli bir şahsiyet olur.