Arkadaşım Whit profesyonel bir sihirbazdı. Los Angelas’da bir restoran, müsteriler yemek yerken masalarına gidip sihirbazlık yapması için onu işe almıştı. Bir akşam bir ailenin masasına gidip kendini tanıttıktan sonra bir deste iskambil kağıdı çıkartıp gösteridini yapmaya başladı. Babası ona kızı Wendy’nin gözlerinin görmediğini söyledi.
Whit ”Olsun” dedi. “Kendi isterse ona yine de bir numara yapabilirim.” . . .