Dominik Cumhuriyeti’nin orta dağlarında bir ay ve dünyam yeniden küçük geliyor.
Tanımadığım çocuklar "Pollito Pleibe" oynamak için yanıma geliyor aşıkların bir restoranda evlenip morina balığının yanında ızgara tavuk yedikleri bir şarkıya ayarlanmış bir el oyunu. Noel'i kutlamamış olmam, şaşkın komşularımla popüler bir sohbet başlangıcıydı. "Bu yıldan sonra yapacaksın!"
Dik bir dağ yolunda bir saatlik yürüyüşte bir motosiklet taksi şoförü beni tanıdı. "Seni burada defalarca gördüm. Burada yaşıyorsun, değil mi? " Eminim öyleyim. Bağırsağım günlük yucca'mdan düzenli, baldırlarım DEET ile parlak ama yine de ısırılmış ve cildim güneşte Haitili almamam için uyarılacak kadar bronzlaşmış.
Haitili halkın fiziksel çekiciliği üzerine bir tartışmaya gidin.
Haitililer buradaki ilk arkadaşlarımdan bazılarıydı. Beni nehre ve futbol maçına davet etmekte hızlı davrandılar. Ayrıca Dominikli komşularına şikayette bulunmakta da hızlı davrandılar, ancak bu aynı komşular beni Haitililerin kültürel kusurları konusunda uyarmadan önce değil. Evim ve Barış Gönüllüleri hizmetimin yapıldığı Dominik-Haiti barrio'unda duyduğum her şeyi anlayabilirsem, her iki gruptan da daha zor olacak yollarla bazı köprüler kurabilirim.
Kitapta Musluklar Neden Kavga Ediyor? (2000), Michele Wucker, Dominikliler ve Haitilileri birbirlerinden nefret etmek için yetiştirilmiş, kıt kaynakları için tırmıklayan, çevrelerindeki paydaşların çemberinden habersiz ve kavgalarından para kazanan horozlar olarak tanımlıyor.
Bu, duyduğum en çirkin yorumlardan bazılarını bağlama oturtmama yardımcı oluyor. Yine de her şeyi açıklamıyor.
"Olduğumuz gibi potansiyel olarak düşmanca bir alana girdiğimizde, en iyisini beklediğimizde, kendimize sevilme şansı tanıyoruz."
Haitili bir satıcı bir Ponchera Tek başına başına kaldıramadığı, ancak kalktığında eli olmadan rahatça taşıyabildiği limoncillo meyvesi. Her işlemden sonra pançerayı kaldırması için Dominikli müşterilerine güveniyor. Ve yaparlar. Transseksüel bir haham bir keresinde bana, potansiyel olarak düşmanca bir alana girdiğimizde, en iyisini beklediğimizde, kendimize sevilme şansı tanıdığımızı açıkladı. Bu satıcının her gün benzer bir seçim yaptığını, potansiyel olarak düşmanca bir ortamda cesurca yürüdüğünü, aşkı aramadığını, sadece meyve için adil bir fiyat aldığını görüyorum.
Aşk, yetişkin hayatımın çoğunu Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşama seçimime ağır bastı ve bundan düşmek, küçük dünyamı yurtdışında yaşamayı seçebilecek kadar sarstı. Şimdi, günlerimi fakir gençlere hizmet veren bir organizasyonda, neler olup bittiğini izleyerek ve nasıl yararlı olabileceğimi bir araya getirerek geçiriyorum.
Öğrencimin ödevini ne kadar iyi tamamladığına hayret ediyorum, "Değerler çok önemlidir" diye 100 kez titrek hatlar ve düzgün sıralar halinde yazılmış. Anlaşmazlıklara arabuluculuk yapıyorum Buena veya Mala toplar voleybol cancha üzerinde. Evleri ziyaret ediyorum, velilerle tanışıyorum. Bir kız, ziyaretimin şerefine kardeşini giydiremeyecek kadar büyük bir külot buluyor. Bir çocuk, kız kardeşinin çıkartmasını çaldığı için kulağını kırmızıya çevirdi. Bir aile kocaman bir pirinç kasesini elemek ve çürümüş parçaları koparmak ya da kıllı tohumluklarından fasulye çıkarmak için birlikte oturuyor. Çocukları sokaktan topluluk şapeline çağırıyorum, tahta oyunları yapmak için, tahtalara delik açmakta ısrar ettiklerinde pes ediyorum ve onların sırıtarak, gururla boyunlarına asılmış oyunlarını oynayarak ayrılmalarını izliyorum.
Yeşil plantainleri kör, kulakları olmayan bir bıçakla soymaya çalışırken beni izlerken ev sahibi annemin biraz fazla gülmesine izin veriyorum. Tıslayan erkeklerin kahve davetlerini reddediyor ve aynı adamlar kıvırcık saçlı kızlarına davetiyeyi uzatmalarını söylediğinde kabul ediyorum. Akşamları "cesaretimi kırıyorum", bir tur atıyorum, noviosların evden çıkmak için izin isterken kullandıkları aynı cümle ve işte orada, kesen toprak bir yolda muchacho motosikletine karşı öpüşüyorlar sular altında alanlar aracılığıyla. Bir gün benimkini bilen dudaklara baskı yapan o küçüklüğe geri döneceğim. Ama bu günlerde uzun yoldan gidiyorum.
Barış Gönüllülerinde hizmet etmek için asla geç değildir. 84 yaşındaki Barış Gücü üyesi Muriel Johnston ile yapılan bu röportajı okuyun.
Hizmette olmak istiyor ama Barış Gönüllülerinin size göre olmadığını mı hissediyorsunuz? Abbie Mood, Beş Barış Gücü Alternatifi sunuyor.