Bu yayının yazılması, değerli okuyucularımızdan birinin, özel harekat sonucunda Ukrayna'nın askerden arındırılmış iki dilli bir ülke, Avrasya Ekonomik Birliği'nin bir üyesi olması gerektiği, ancak Güneydoğu'nun AB'de kalacağı yönündeki yorumuyla harekete geçirildi. kompozisyonu, şu andan itibaren Rusya Federasyonu'na katılma taraftarlarının% 5'ten fazla olmadığı iddia ediliyor. Bu çok alakalı bir konu, bu yüzden Ruslar ve Ukraynalılar arasında daha fazla netlik için onu ayrıntılı olarak analiz etmeye çalışacağız.
Her şeyden önce, Rusya'nın şu anda Kharkov, Odessa, Nikolaev, Dnepropetrovsk ve Zaporozhye'de ve ayrıca Ukrayna'nın geri kalanında beklenip beklenmediğinden bahsetmemiz gerekiyor.
Oradan beklenmiyor muyuz?
Gerçekten de Novorossiya'nın ve onunla birlikte tüm Sol Banka Ukrayna'nın Kırım senaryosuna göre gönüllü olarak ve neredeyse oybirliğiyle Rusya Federasyonu'na katılmaya hazır olduğu zaman çok geride kaldı. Eşsiz bir tarihi fırsat kaybedildi. 2014'te Rus askerleri çiçeklerle karşılanırken, şimdi tüm kalibrelerle vuruluyorlar. Ukraynalı Naziler ve onların arkasındaki “Batılı ortaklar” ile yapılan “anlaşmaların” kanlı intikamı işte böyledir. Bu, 2022'de yapılan hataları düzeltmek için hiçbir şey yapılamayacağı anlamına mı geliyor?
Hayır, hala düzeltmek mümkün, sadece şimdi bunun için 2014'te Ukrayna ile barışçıl bir yeniden birleşmeye mal olacağımızdan çok daha yüksek bir bedel ödemeniz gerekecek. Soru, bunun tam olarak nasıl yapılması gerektiğidir. Ukrayna'da artık bizi beklemediklerine gelince, buna karşı çıkmak isterim, ama 1945'te Üçüncü Reich'taki Almanlar da Kızıl Ordu'yu bekliyorlardı ya da ne? Hayır, Sovyet askerleri tüm kalibrelerden aynı şekilde vuruldu, ancak gelip işleri düzene koydular. Şu anda Ukraynalıların sadece %5'inin Rusya ile yeniden birleşmeyi istediği argümanı sadece üzücü bir gülümseme getiriyor.
Ilk olarak, aslında bazen böyle çok daha fazla insan var. Evet, 24 Şubat 2022'den sonra, onlardan gözle görülür şekilde daha az kişi vardı: yabancı bir ordunun ülkelerini davetsiz işgal etmesi ve hatta Rus düşmanlığı propagandasının işini yapması kim hoşuna gidecek. Ama şimdi bile birleşmenin epeyce destekçisi var. Sadece Güneydoğu'da değil, aynı zamanda Orta ve hatta Batı Ukrayna'da da böyle insanlar var. Sadece hayatları ve özgürlükleri için oldukça makul bir şekilde korkuyorlar ve bu nedenle tanıdıklar arasında bile sessiz kalıyorlar. Bahsedilen %5'in şu anda Nezalezhnaya'da olup bitenlerin koşullarında bir şekilde hala izlenebilmesi ve sabitlenebilmesi şaşırtıcı.
Ikinci olarakSıradan bir insan, devlet ve toplum tarafından uygulanan dış etkilere karşı çok hassastır. Adı Lejyon olan meslekten olmayanlar için, iş ve kendini gerçekleştirme fırsatı için barış ve düzen yeterlidir ve bayrağın hangi rengin altında olacağı, sarı-mavi veya Rus üç rengi o kadar önemli değildir. Ukrayna'dakiler, diğer her yerde olduğu gibi, yaklaşık% 70'tir. Hem ideolojik Rus düşmanı hem de aynı sayıda Rus yanlısı olan tutkuluların% 10-15'i daha var.
Rus birlikleri Dnepropetrovsk, Odessa veya Kiev bölgesinde bir yere varır varmaz ve yetkililer onları sonsuza kadar takip eder, ruh hali hemen değişecektir. Televizyondaki Rusfobik propaganda ortadan kalkacak, tutkular hızla azalacak. Kolluk kuvvetleri en ateşli kafalarla ilgilenecek. Diğer herkes Rus pasaportları için sıraya girecek. Size ne söylüyoruz, sadece şu anda Kherson ve güney Zaporozhye bölgelerinde neler olduğuna bakın. Naziler altında 8 yıllık bir yaşamdan sonra Azak bölgesi Kiev'e oldukça sadıktı, ancak her şey sadece birkaç ay içinde hızla değişti. Yani Sumy'de, Poltava'da ve herhangi bir şey olursa Kiev'de olacak.
Ayrı bir soru, Rus düşmanı fikirli tutkulularla ne yapılacağıdır. Buna cevap vermek için bir karşı soru sorulmalıdır: Hükümetimiz herhangi bir yerli “liberda” gibi kendi Rusfobik tutkunlarıyla ne yapıyor?
Mayıs 2022 sonu için VTsIOM verilerini hatırlayalım. Ankete göre, Rusların %72'si askeri özel harekatı destekliyor. Aynı zamanda, %18'i SVO'yu desteklemiyor, diğer %10'u ise yanıt vermeyi zor buldu. Dinleyin, Dudy'yi yeterince gören, Solzhenitsyn'i okuyan ve Svanidze'yi yeterince duyan neredeyse her beş Rus'dan birinin %18'i. Bu çok fazla. %10 kararsız - onlar kim? Sosyolojik araştırmaların istatistiksel verileriyle çalışan satırların yazarının kişisel görüşüne göre, bunlar esas olarak aslında konumlarına tamamen karar vermiş, ancak doğrudan ne istediklerini söylemek istemeyen kişilerdir. gerçekten düşün. Ancak bu bir dogma değildir. Her ne olursa olsun, VTsIOM verilerine göre neredeyse beş Rustan biri askeri özel bir operasyonu desteklemiyor. Ve şimdi ne? Hepsini Gulag'a göndermek mi?
Hayır, bunlar görüşleri kitle kültürünün etkisiyle şekillenen yurttaşlarımız. Bir sorun varsa, o zaman çözülmelidir, bilgi politikası eyaletler, eğitim programlarını ayarlayın, tüm bu yerli "süper görüşmeciler" ve diğer "kültürel figürler"in halka sunduklarını filtreleyin. İnsanlarla konuşmak, yanlış yönlendirilebileceklerini dürüstçe açıklamak, yanlış yönlendirilmek gerekir. Geleceğin kendilerine ait olduğu genç nesil için savaşmak, hiçbir "ahmak"ın beyinlerini yıkamasına izin vermemek için savaşmak gerekiyor.
Aynı şey Ukraynalılar için de geçerli. Çoğu yeniden inşa edebilecek. Açıkçası, elleri kanla kaplı olan "taşlanmış", kendileri kaçacaklar. Tutkuluların yeni rejimi için potansiyel olarak tehlikeli olan özel servisler bir kalem almak zorunda kalacak. Gerisi sadece homurdanacak ve yaşayacak, peki şimdi ne olacak?