Jane Case-Smith
Makale Kaynağı :https://ajot.aota.org/article.aspx?articleid=1869072
Makaleyi çevirip özetleyen Gülcan ADEM
ANAHTAR KELİMELER
• el yazısı okunabilirliği ve hızı
• manipülasyon
• görsel motor
Özet
AMAÇ : Bu çalışma okul temelli ergoterapi hizmetlerinin öğrencilerin el yazısı üzerindeki etkilerini araştırmıştır.
YÖNTEM: Doğrudan ergoterapi hizmeti alan (n = 29) zayıf el yazısı okunabilirliği olan 7 ila 10 yaş arası öğrenciler, el yazısı okunabilirliği ve hızı ve ilgili performans bileşenleri konusunda hizmet almayan öğrenciler (n = 9) ile karşılaştırılmıştır. Görsel-motor, görsel-algı, el içi manipülasyon, el yazısı okunabilirliği ve hızı akademik yılın başında ve sonunda ölçülmüştür. Müdahale grubu, öğretim yılı boyunca ortalama 16.4 seans ve 528 dakikalık doğrudan ergoterapi hizmeti almıştır. Terapistlere göre, müdahalede en çok görsel motor becerileri ve el yazısı uygulaması vurgulanmıştır.
SONUÇLAR
Müdahale grubundaki öğrenciler el manipülasyonunda ve alan skorlarındaki pozisyonda önemli artışlar gösterdi. Ayrıca el yazısı okunabilirlik puanlarında, karşılaştırma grubundaki öğrencilere göre daha fazla iyileşme sağladılar. Müdahale grubundaki 15 öğrenci, öğretim yılının sonunda% 90’dan fazla okunabilirlik göstermiştir. Hizmet alan öğrencilerde okunaklılık ortalama% 14,2, hizmet almayan öğrencilerin% 5,8 artmıştır. Hizmet almayan öğrencilerde hız biraz daha artmıştır.
SONUÇ
Ergoterapi hizmetleri alan öğrencilerde harf okunabilirliği artmış, ancak hız ve sayısal okunabilirlik konusunda olumlu müdahale etkileri göstermemiştir.
Giriş
Ohio okullarında çalışan 167 ergoterapist yakın tarihli bir araştırmasında,% 98’i el yazısı problemleri olan öğrenciler için sevk aldıklarını bildirmiştir (Tait, 1998). Bu sonuçlar, Amerika Birleşik Devletleri’nde 900’den fazla okul tabanlı terapistten dönen anketleri analiz eden ve ergoterapiye sevk edilmenin en yaygın nedeninin el yazısı sorunları olduğunu tespit eden Chandler (1994) tarafından bildirilenlere benzerdir. Bilgisayar sözcük işleme yaygınlığının artması nedeniyle, bazı kişiler el yazısını kayıp bir sanat olarak görür; ancak, yazılı anlatım, ilkokul müfredatının önemli bir parçası olmaya devam etmektedir (Amundson, 2001). El yazısı, ilkokul öğrencilerinin bilgilerini tüm akademik alanlarda göstermelerinin temel yoludur.
El yazısı zayıfsa (yani okunaksızsa), öğretmen öğrencinin yazılı yanıtlarını yanlış veya uygunsuzluğun bir göstergesi olarak yorumlayabilir (yani, öğrenci düzgün olmak için çaba sarf etmemektedir). El yazısı ile zorluk çeken öğrenciler, harfleri doğru şekilde oluşturmaya odaklanır bu yüzden konuya veya eğitmene daha az katılabilirler. Motor çabasıyorucu olduğundan öğrenci yazılı yanıtları kısaltabilir. Akademik başarısızlık, kötü el yazısı ile ilişkili bu sorunların herhangi birinden kaynaklanabilir (Tseng ve Cermak, 1993).
Araştırma soruları
Bu çalışmanın amacı, okul temelli ergoterapinin çocukların el yazısı ve ilişkili okul işlevleri üzerindeki etkilerini incelemektir. Aşağıdaki araştırma soruları araştırmayı yönlendirdi:
1.Ergoterapi almayan kötü el yazısı olan bir kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, ergoterapi hizmeti alan kötü el yazısı olan öğrencilerin görsel-motor beceri, görsel algılama becerisi, el becerisi, el manipülasyon becerileri, okunabilirlik ve el yazısı hızı nasıldır?
2. El yazısı zayıf ergoterapi hizmetleri alan öğrenciler, okul-öğretim yılı boyunca görsel-motor ve manipülatif becerilerle ilişkili okul işlevlerinde istatistiksel olarak anlamlı iyileşme gösterecek mi?
Yöntemler
Model
Kırk dört adet, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencisi (31 ergoterapi müdahalesi olan, 13’ü olmayan) çalışmaya alındı ve çalışmaya katılmaları için onay verildi. Hiçbirinde tıbbi durum veya görme veya işitme problemi teşhis edilmedi.
Ebeveyn rızasına ek olarak, müdahale örneği için dahil edilme kriterleri şöyledir:
(a) özel eğitim ve ergoterapialan,
(b) öğretmenleri tarafından değerlendirilen kötü el yazısına sahip ve kişiselleştirilmiş eğitim programlarında (IEP’ler) el yazısı hedefleri olan, ve
(c) okul dosyalarında belgelendiği gibi normal sınırlar içinde bilişsel işlev gösterenler.
Karşılaştırma grubundaki öğrencilerin öğretmenleri tarafından değerlendirilen el yazısı zayıftı, ancak ergoterapi hizmeti alamadılar.
Karşılaştırma grubundaki öğrenciler ayrıca okul dosyalarında belgelendiği gibi veya öğretmen tarafından bildirildiği üzere normal sınırlar içinde bilişsel işlev gösterdiler. Karşılaştırma grubunun görsel-motorlu, ince motorlu ve el yazısı performansının, ergoterapi hizmetleri alan gruba göre biraz daha yüksek olacağı öngörülmüştür.
ARAÇ GEREÇLER
Uygulanan değerlendirmeler, önceki araştırmalarda kullanılan bir değerlendirme modelini takip etmektedir (Case-Smith ve ark., 1998). Bu modelde, üç performans düzeyi değerlendirilir:
(a) hedeflenen bir beceri ile varsayımsal ilişkilendirilmiş performans bileşenleri,
(b) hedeflenen beceri (el yazısı) ve
(c) ilgili okul işlevleri.
Prosedür
Yazar ve dört ergoterapist testi tamamladı. Müdahaleyi sağlayan 12 ergoterapist, testlerin yönetimi ve puanlanması ve müdahale verilerinin kaydedilmesi üzerine iki eğitim oturumuna katıldı. Yazar 44 öğrenciden 36’sını test etti. İstisnasız standartlaştırılmış talimatlar ve prosedürler kullanıldı. Öğrenciler okul günü dersliklerinin dışında bir test odasında veya konferans odasında değerlendirildi. Gözlemseltestler tek bir seansta (yaklaşık 1 saat) tamamlandı. Hizmet alan öğrenciler için öğretmenleri ve ergoterapistleri SFA alt bölümlerini tamamlamak için işbirliği yaptı. Tüm ölçekler 1998-1999 ve 1999-2000 okul yıllarının başında (Eylül-Ekim) ve sonunda (Nisan-Mayıs) tamamlanmıştır.
Sonuçlar
44 çocuktan 38’i (müdahale grubunda 29, karşılaştırma grubunda 9) yıl başı ve yıl sonu testlerini tamamladı. Müdahale grubundaki iki öğrenci büyük nörolojik problemler geliştirdikleri için elendi. Ayrıca, karşılaştırma grubundaki 4 öğrenci yıl sonu sınavını tamamlamadı: 1’i okuldan atıldı; 2’si ergoterapi hizmetleri için sevk edildi; ve 1 yıl sonu testi için mevcut değildi (bakınız Tablo 1).
El Yazısı ve Okul Fonksiyonlarının Ön Test ve Son Test Karşılaştırmaları
Öğrencilerin ETCH ve SFA’daki yıl başı ve yıl sonu puanları, eşleştirilmiş t testleri kullanılarak karşılaştırıldı. Ortalamalar ve standart sapmalar Tablo 5’te ve istatistiksel karşılaştırmalar Tablo 6’da sunulmuştur. İki yönlü ANOVA (bkz. Tablo 4), müdahale grubunun okunabilir harflerin toplam yüzdesi olarak karşılaştırma grubundan daha fazla iyileştiğini göstermiştir (p =. 054). Anlamlı olmasa da, ergoterapi alan öğrencilerde el yazısı hızı biraz artmış, ancak ergoterapi almayan öğrencilerde daha fazla artmıştır.
Performans Bileşenlerinde İlerleme
Müdahale grubundaki öğrenciler BOTMP görsel motor kontrolünde ve uzayda DTVP pozisyonunda önemli gelişmeler kaydetmiştir. Ayrıca, kullanılan ham zaman skorları olgunlaşma için ayarlanmamış olmasına rağmen, elle manipülasyonda önemli kazanımlar elde ettiler. Müdahale grubundaki öğrenciler karşılaştırma grubundakilere göre daha fazla elle manipülasyon geliştirdiler. Önceki bir çalışmada, ergoterapi hizmeti alan okul öncesi çocuklar, hizmet almayan bir grup çocukla karşılaştırıldığında, el içi manipülasyon ve uzayda pozisyonu daha da iyileştirmişlerdir (Case-Smith ve ark., 1998). Ergoterapi müdahalesi ile beceriler sürekli olarak artabilir.
Terapistlerin çoğu, müdahale oturumlarında küçük nesnelerin manipülasyonunun düzenli olarak uygulandığını bildirdi. Dinamik kavrama desenleri ve küçük harfler oluşturmak için kullanılan izole parmak hareketleriyle ilişkisi sayesinde, el manipülasyonunun el yazısı okunabilirliğine katkıda bulunduğuna inanılmaktadır (Cornhill ve Case-Smith, 1996). Çocuklar, kompozit zaman skorlarında 5 saniyeden fazla bir süre kazandılar, bu da izole parmak hareketlerinde verimliliği arttırdığını ve klinik olarak önemli bir beceri artışı olabileceğini gösteriyor.
Ergoterapi gören öğrenciler, diğer görsel motor ve görsel algısal alt testlerde karşılaştırma grubuna benzer kazanımlar elde etmişlerdir. Örenmede gecikme yaşayan öğrenciler, standart puanlar kullanıldığında veya daha üst düzey öğrencilerle karşılaştırıldığında zaman içinde genellikle yer kaybederler. Bu beklenti ile öğrencilerin görsel-motorlu, görsel-algısal ve manipülasyon testlerindeki performansı sürdürülmüş veya iyileştirilmiş olması olumlu bir bulgudur.
El Yazısı ve İlgili Okul İşlevlerinde İlerleme
Müdahale grubundaki öğrenciler, el yazısı okunabilirliği konusunda önemli kazanımlar elde etmiş ve toplam harf okunabilirliğinde karşılaştırma grubuna göre önemli ölçüde daha fazla ilerleme sağlamıştır. Hizmet alan tüm öğrenciler optimal ilerleme sağlamamasına rağmen, ortalama olarak toplam okunabilirliği% 14.2 oranında artırdılar (etki büyüklüğü = 1.99), ancak hizmet almayan öğrenciler yıl boyunca değişmedi. İyileştirmeler, ergoterapistlerinelyazısı üzerindeki vurgusunu yansıtabilir.
Bu çalışmadaki terapistler, özellikle öğrencilerin el yazısı yazmadaki IEP hedeflerine hitap eden birincil profesyoneller olduklarını bildirmişlerdir; ancak,öğretmenlerle yüksek düzeyde işbirliğini de bildirdiler.Öğretmenlerin öğrencilerin el yazısı destekleyici faaliyetlerine ilişkin veri toplanmamıştır; bu nedenle, aktarım sıklığı ve öğretmenlerin el yazısına vurguları bilinmeyen değişkenlerdir.
Müdahale grubundaki öğrencilerin el yazısı hızı dakikada 32’den 37 harfe yükselmiştir. Bu değişiklik anlamlı değildi (etki büyüklüğü orta düzeydeydi) ve hız artışı ergoterapi hizmeti alan öğrenciler için hizmet almayan öğrencilere göre daha küçüktü. Müdahale grubundaki birkaç öğrenciel yazısı öğelerine dikkatlice konsantre olmaları ve yazmaları talimatı verildi ve tamamladılar.Bu öğrenciler, yavaş ve dikkatli bir şekilde yazarlarsa, ürünün daha okunaklı olduğunu fark ediyor gibiydi.
Harf oluşumu, hizalama ve aralıkları iyileştirmek için özel etkinliklerden bahsetmelerine rağmen, terapistler el yazısı hızına vurgu yapmadıklarını bildirmediler. Uygulamanın öğrencilerin yazı yazma konusunda daha otomatik hale gelmesine yardımcı olduğunu bildirdiler. Öğrencilerin yazıları daha otomatik hale geldiyse de, hız skoruna yansıtılmadı. Diğer çalışmalar, bu yaş aralığındaki 7 ila 10 yaş arası çocukların dakikada 35 ila 73 harf arasında yazdıklarını bulmuştur (Ziviani ve Watson-Will, 1998), bu çalışmadaki öğrencilerin el yazısında nispeten yavaş kaldığını düşündürmektedir.
Özetle, artan el yazısı hızı müdahalenin bir etkisi değildi. Hız okunabilirlik ile ilgili olmadığından, yıl sonunda iyi okunabilirlik gösteren öğrenciler, hızlı el yazısı arasında olabilir veya olmayabilir. SFA, öğrencilerin yazılı iletişim ve manipülasyon materyalleri içeren okul faaliyetlerinde daha iyi çalışıp çalışmadığını belirtti. SFA yazılı çalışma ölçeğinde ölçüt puanları 12 puan artmış ve bu artışın etki büyüklüğü önemli bulunmuştur (d = 1.29). Öğrenciler materyal kullanımında gelişme göstermediler.
Tartışma
Ergoterapi uygulanan grupta seansların% 77’sinde el yazısı aktiviteleri, seansların% 72’sinde görsel-motor aktiviteleri uygulanmış, bu da terapistlerin altta yatan görsel motor beceriler üzerine el yazısı becerilerini geliştirdiğini göstermektedir (Chu, 1997) .
Her ne kadar görsel-motor beceri etkinlikleri terapistlerin görüşmelerinde rapor edildiği gibi kullanılsa da, duyusal entegrasyon yaklaşımları, öncelikle çocuklar duyusal entegrasyon veya motor planlamada (oturumların üçte birinde) belirli problemler gösterdiğinde kullanıldı. Terapistler, bireysel öğrenci sorunlarını gidermek için özel el yazısı etkinlikleri kullandıklarını rapor etmişlerdir; örneğin, propriyoseptif girdiyi arttırmak için titreşim veya dirençli yazma ve kol gücünü ve stabilitesini artırmak için tebeşir tahtası veya dikey bir yüzeye yazı yazmayı kullandılar.
Şekillendirme, uyaran solması, modelleme, harf oluşumunun sözlü açıklaması ve kendini izleme gibi davranışsal ve motor öğrenme teknikleri de rapor edilmiştir. Gelişimsel ve davranışsal yaklaşımlar, belirli harf oluşumu, hizalama, boyutlandırma veya boşluk konularını hedeflemiştir.
Müdahale, çeşitli tekniklerin ve faaliyetlerin kullanıldığı okul temelli müdahalenin temsilcisidir (Case-Smith, 1996; Chu, 1997; Malloy-Miller, Polatajko, Anstett, 1995). Öğretmenlerle sık iletişim, terapistlerin programlarını devretmek ve önerilen aktiviteleri sınıf içi aktivitelere entegre etmek için çalıştıklarını göstermektedir. Her terapist öğretmenlerle iletişimini, müdahalenin kritik bir unsuru olarak tanımladı.
Sonuç
Ergoterapi hizmeti alan öğrenciler genel olarak okunabilirliği artırmış, ancak sayısal okunabilirliği veya el yazısı hızında iyileşme sağlamamıştır. Öğrenciler harf okunabilirliğinde ortalama% 14 arttı ve yıl başında okunabilirliği zayıf olan 29 öğrenciden 15’i (toplam harf okunabilirliğinin <% 85’i) öğretim yılı sonunda iyi okunabilirlik gösterdi (toplam>% 90) mektup okunabilirliği). Norm referanslı puanlar kullanıldığında el yazısı ile ilişkili performans bileşenleri biraz arttı.
Ergoterapi müdahalesi, öğretmenin konsültasyonunu ve öğrencinin el yazısı performansını kısıtlayan görünen sorunlara göre bireyselleştirilen eklektik yaklaşımları içermektedir. Bu olumlu sonuçlarla, belirli el yazısı müdahalelerinin klinik denemeleri, hangi yaklaşımların en iyi sonuçlara yol açtığını netleştirmenin bir sonraki adımıdır.