Platon, adil devlet düzenine ve politikaya dair görüşlerine Devlet adlı eserinde yer vermiştir
Aristo siyaset konusunu incelerken insani birlikteliklerin şeklini, kökenini ve gerçekliğini irdelemek gerektiğini düşünür.
Dante’nin De Monarchia (Monarşi Üzerine) adlı eseri, kendi döneminin izlerini sürebileceğimiz politik bir ütopyadır.
Cicereo'nun Yasa'nın adalet, doğa ve Tanrı ile ilişkisi üzerine yazdığı yazılar bu başlık altındaki 'temel metinler' haline gelmiştir.
John Locke, on yedinci yüzyıl sonuyla on sekizinci yüzyil başlarının en etkili İngiliz düşünürlerinden biridir.
Modern demokrasinin bir ön koşulu olarak sunulan çoğulculuk anlayışı, siyaset biliminde de sıklıkla başvurulan kavramlardan biri.
Hobbes, devleti doğal olmayan yapma bir cisim olarak belirler.
Albert Camus, komünist anlamda “ihtilale” değil, yazarın siyasi istekliliğine, bağlılığına inanırdı.
Ne Yapmalı (1902) kitapçığında Rusya’daki Bolşevik Devrimi’nin gelecekteki mimarı olan Vladimir Lenin (1870-1924), Komünist Parti kuruluşunu ele almıştır.
Devrim ne kadar köktenci davranmış olursa olsun, yine de genelde varsayıldığından çok daha az yenilik getirmiştir.
O zamanlarda Nazilerin popüler sloganı “Bireyden önce Kamu Çıkarı/Yararı” idi!