“Kurallarına göre oynayın. Ama vahşi olun.”
İşe Başlamak
Fred Smith ve FedEx’in kökenleri gibi, Philip Knight’ın Nike Inc.’in ne olacağına dair ilk fikirleri, o sıradayken aklına geldi.
okul. Knight, Stanford’da yüksek lisansı üzerinde çalışırken, Üniversitedeki lisans günlerinde başarılı bir koşucu
of Oregon – Adidas’ın koşu ayakkabısı pazarındaki tekelinin üstesinden gelmek için bir planın ana hatlarını çizen bir makale yazdı. o yolu düşündü
Bunun farkına varmak, bir ayakkabıyı hem daha iyi hem de daha ucuza yapmak için ucuz Japon emeğini kullanmaktı.
Plan, 1962’de mezun olduktan kısa bir süre sonra uygulamaya kondu. Knight, Onitsuka Tiger’ın yöneticileriyle görüşmek için Japonya’ya gitti.
Blue Ribbon Sports adlı bir şirketin başkanı olduğunu iddia eden bir taklit Adidas koşucu üreticisi olan Co.
zihni dışında var olur). Knight, Tiger’ı ayakkabılarını Blue Ribbon aracılığıyla Amerika’ya ihraç etmeye ikna etti ve numune göndermelerini sağladı.
Böylece ortakları onları denetleyebilirdi.
Knight, numuneleri babasından aldığı parayla ödedi. Knight’ın koşu koçu Bill Bowerman’a birkaç çift gönderdi.
Girişime ilgi duyan Oregon Üniversitesi. Knight ve Bowerman ortak oldular ve her birine 500 dolar koydular.
200 çift Tiger satın alındı. Blue Ribbon Sports kuruldu ve Knight lise atletizm etkinliklerine gitmeye başladı.
ayakkabılarını arabasının bagajından satıyor.
Knight, 1970’lerin başında Tiger ile olan ortaklığını sona erdirmeyi seçtiğinde satışlar 3 milyon dolardı. Mavi Kurdele başladı
1972’de kendi serisini üretti ve Nike serisini (adını Yunan zafer tanrıçasından almıştır) satmaya başladı. Bu ilk Nike ayakkabıları
Knight’ın 35 dolara sipariş ettiği, artık uluslararası olarak tanınan swoosh logosuyla süslenmişti ve
Bowerman’ın karısını waffle makinesi kullanırken izlerken tasarladığı çekişi iyileştiren “waffle tabanları”.
Bir İmparatorluk İnşa Etmek
1970’lerde ve 80’lerde Blue Ribbon’ın başarısı (1978’de Nike olarak değiştirildi) büyük ölçüde Knight’ın pazarlamasına atfedilebilir.
strateji. Nike ayakkabılarını reklam amaçlı zorlamamanın en iyisi olduğunu düşündü, bunun yerine uzman sporcuların ürününü desteklemesine izin verdi.
Partneri Bill Bowerman, Amerikan Olimpiyat takımının ve en iyi performans gösteren birçok oyuncunun koçu olduğu için Knight’a şans gülümsedi.
takımda Nikes ile ayaklarını sürmeye karar verdi. Elbette koşucular iyi performans gösterdiğinde giydikleri ayakkabılar
vurgulandı. Küstah ve sıra dışı bir Amerikan rekortmeni olan Steve Prefontaine, Nike ayakkabılarının ilk sözcüsü oldu.
Tenisçi John McEnroe ayak bileğini incittikten sonra, Nike bir üç çeyrek top ayakkabı giymeye başladı ve o özel ayakkabının satışları başladı.
marka 10.000 çiftten 1 milyonun üzerine çıktı. Knight’ın umduğu gibi, ünlü sporcunun onayları başarıyı getirdi.
şirket. Knight ayrıca bir koşu çılgınlığından da yararlandı ve akıllı pazarlama yoluyla tüketiciyi yalnızca
dünyanın en iyilerini giymek.
Air Jordans, şirketin 1980’lerde büyümesini sürdürmesine yardımcı oldu. İlk yıllarında, ayakkabı 100 milyon dolardan fazla kazandı.
Knight, 1986 yılında Adidas’ın yerini alarak dünya çapında bir numaralı ayakkabı üreticisi olma hedefini gerçekleştirdi. O zamana kadar toplam satışlar
1 milyar doları aşmıştı. Bununla birlikte, Nike, aerobik ayakkabılara artan ilgiyi göz ardı ederek, birkaç sorunla yüzleşmek zorunda kalacaktı.
zorluklar.
Sorunlar ve Tartışmalar Yoluyla
Reebok’un modaya uygun, şık aerobik ayakkabılarının yüksek talep görmesiyle 1986 ile 1987 arasında satışlar %18 düştü. Şövalye yapmak zorundaydı
Nike ayakkabısının teknik başarılarının, görünümü performansın üzerine koyanları tatmin etmeyeceğini kabul edin. bu
Nike Air, Knight’ın Reebok’a yanıtıydı. Satışları canlandırdı ve 1990’da Nike’ı tekrar bir numaraya yerleştirdi.
Kurumsal Canavar haline gelen Nike, 1990’da gençlerin hikayeleri için öldürüldüğü zaman halkın öfkesinin nesnesiydi.
Nike’lar etrafta dolaşmaya başladı. Nike’ın ayakkabılarını çok güçlü bir şekilde tanıttığına inanılıyordu.
Aynı yıl Jesse Jackson, Nike’a yönetim kurulunda veya başkan yardımcıları arasında hiç Afrikalı-Amerikalı bulunmadığı için saldırdı.
müşteri tabanının büyük ölçüde siyah olduğu gerçeği. Jackson’ın Nike boykotu, bir kara yönetim kurulu üyesi atanana kadar sürdü.
Knight’ın Asyalı fabrika işçilerini ucuz işgücünün sömürücü olarak kullanıp kullanmadığı konusunda da bir tartışma var.
Bu olaylar aracılığıyla Nike’a dayatılan tüm kötü basın yoluyla Nike ayakkabıları iyi satmaya devam etti. Ve
1993, Sporting News, Knight’ı ne oyuncu ne de yönetici olmasına rağmen “spordaki en güçlü adam” olarak seçti. Şövalye
pazarlama ustalığı övülecek ve etkileyici başarılarında önemli bir faktör olarak kabul edilecek.