insanın bukowski'ye olan sevgisini sağlayacak kitap. bukowski gençliğini anlatır.
kendisi kitabında yazma hikayesinin ilkokulda izlemediği bir başbakanın basın açıklamasıyla başladığını söyler.
aynı zamanda çıbanlardan dolayı başı belada olduğu dönemler okula gitmez, bir defterine kadın resimleri ve bir korkusuz acımasız pilot hakkında yazar.
hatta bunun için "insan yanında böyle birisi bulunduramıyorsa, yaratması gerekir" demiştir. okuma hikayesinin nasıl başladığını kitapta ki kendi ağzından dinleyelim.
--- spoiler
---
... bulduğum ilk gerçek kitap upton sinclair adında bir yazarındı. cümleleri basit ve öfkeliydi. öfkeli yazıyordu. chicago'daki domuz ağılları hakında. meseleye hemen girip, anlatacağını basit anlatıyordu. sonra ikinci bir yazar buldum. sinclair lewis. kitabın adı main sokağı'ydı. insanların üstündeki riyakârlık tabakalarını soyuyordu. yeterince tutkulu yazmıyordu ama. arayışımı sürdürdüm her gün bir kitap okuyordum. bir gün rafların arasında dolanıp kütüphanecimi gözlerken tahtaya ve taşa boyun eğ başlıklı bir kitaba rastladım iyi bir başlıktı çünkü buydu yaptığımız. nihayet biraz ateş! kitabı açtım josephine lawrence adında biri yazmıştı. kitabı rastgele açıp okumaya başladım piyano çalan bir adamdan söz ediyordu. çok yapmacık gelmişti önce.. okumaya devam ettim.
sayfalar satırlar sanki bağırıyordu, ama "joe nerdesin?" değilde, "joe herkes nerede?" diyordu. kanlı canlı satırları ile bu lawrence'dan niye kimse söz etmemişti bana?
--- spoiler
---
sırayla lawrance'ın bütün kitaplarını okumuş, sonra h.d., huxley, dos passos, sherwood anderson..
sevmiş sonunda okumayı bizim bukowski.