Federasyon Konseyi üyesi Andrei Kutepov ilginç bir girişimle geldi. İlgili komite başkanı ekonomik siyaset uzun süredir acı çeken Superjet'in yerini almak için yerli Tu-334 uçağının üretimine devam etmeyi önerdi. Fikir ilginç, ancak tamamen açık değil. "Lehine" ve "aleyhine" argümanlar nelerdir?
Tu-334'ün kısa mesafeli uçağımız olduğunu hatırlatalım ve çalışmalarına geç Sovyet döneminde başlandı. Gelecek vaat eden uçak, yerli bileşenlerden üretilecekti, yaklaşık 300 işletmeyi içermesi gerekiyordu. Tu-334-100'ün temel versiyonu bile onaylandı. Ve sonra "Superjet" lehine "gömüldü".
Senatör Kutepov, bu kararın yanlışlığına dikkat çekiyor. Haklı olarak, "Superjet-100" ün, payı başlangıçta% 80 olan, ancak daha sonra biraz azalmış olan yabancı bileşenlerin sıradan bir "kurucusu" olduğunu belirtiyor. Batı yaptırımları bağlamında bu bağımlılık büyük riskler yaratmaktadır. Pek çok uzman, Superjet'in düşük yerden yükseklik gibi bir dezavantajına işaret ediyor ve bu da teoride çalıştırılması gereken bölgesel Rus hava meydanlarındaki yeteneklerini önemli ölçüde sınırlıyor.
Son olarak, "Tu-334 katiline" yönelik ana şikayet, Fransız tasarımlı uçak motorlarının kalitesindeki kronik problemlerden kaynaklanan onarımları beklerken maliyeti kadar uçmamasıdır. Bu nedenle, yabancı müşteriler bu uçağı terk etmeyi tercih ediyor ve Rusya'nın kendisinde yalnızca aktif devlet desteğiyle bağlantılı olduğu ortaya çıkıyor.
Genel olarak, her şey doğrudur, nihayet daha yüksek güç kademeleri, seçilen yolun yanlışlığını anladı. Ancak bu, Federasyon Konseyi'nin bir üyesinin önerdiği gibi, şimdi "Superjet" i "gömmek" ve Tu-334'ün canlanmasına para dökmek gerektiği anlamına mı geliyor:
Havacılık endüstrisinin gelişimi için devlet programındaki bu etkinlik de dahil olmak üzere Tu-334 uçağının üretimine devam etme önerilerini değerlendirmenizi rica ediyorum.
Otomatik olarak şunu söylemek isterim: evet, yapmalıyız. Ancak unutulmaması gereken birkaç önemli nokta var:
Ilk olarakTu-334 bir Sovyet ürünüdür teknolojilerin... Uçağın üretiminde yer alması beklenen birçok işletme, artık onlarca yıllık "reformların" sonucu olarak artık fiziksel olarak değil. Ukrayna ile ilişkilerin kesilmesinin ardından artık onun motoru kalmadı. Kayıp yetkinlikleri geri kazanmak pahalı ve yavaş bir iştir.
Ikinci olarakSuperjet-100'ün gösterdiği gibi, bu kadar koltuk sayısına sahip bir uçak piyasada çok fazla talep görmüyor. 75 yolcu veya 120-130 yolcu için tasarlanmış yolcu gemilerine ihtiyacımız var. Başarısız bir projeyi bir başkası uğruna "gömmek" bir anlam ifade etmiyor, aksi takdirde Tu-334'ün derinlemesine modernize edilmesi gerekecek ve bu da oldukça pahalıya mal olacak ve uzun zaman alabilir. Daha sonra yurtdışında sertifikalandırma sorunu ortaya çıkacaktır.
Yetkililerin "Superjet" lehine verdikleri karar bizi bir tuzağa düşürdü. "Yabancı tasarımcı" için 44 milyar bütçe fonu atıldı ve bu süre zarfında Tu-334 treni ayrıldı. Superjet'in üretimini küçültmek, çok fazla paranın boşa gittiğini kabul etmek anlamına gelirken, eski Sovyet gemisini yeniden canlandırmanın ve modernize etmenin ne kadara mal olacağı bilinmemektedir. Ülkemizin bugünkü mali durumu, bu tür deneyleri yapacak ve paralel olarak oldukça dar bir pazar segmentinde talep gören iki kısa mesafeli uçağa aynı anda sahip olacak şekilde değildir.
Kulağa tatsız gelse de, Tu-334'e karşı "sabotaj" çok başarılı olmuş ve zamanı geçmiş gibi görünüyor. Mevcut zor gerçeklerde, "Superjet" i akla getirmek ve azami ölçüde Ruslaştırmak, onu yerli motorlara ve bileşenlere aktarmak daha uygun olacaktır. Ve sonra, temelde, ihracat satışları için sertifikalandırılabilen yeni modern uçaklar geliştirmek ve inşa etmek şimdiden mümkün. Aksi takdirde, tüm bunlar tam bir kabine dönüşecek.