We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
1861 baharında, her iki kampın orduları örgütlenirken, dört yeni devletin ayrılması ve diğer üç ülkenin tutumunu çevreleyen belirsizlik, iki savaşçının liderleri için yeni bir stratejik sorun oluşturdu. Güney için ilk aciliyet, yeni devletleri Konfederasyona entegre etmek ve askeri araçlarına göre aşırı büyük hale gelen bir bölgenin savunmasını sağlamaktır. Kuzey için ise, Sınır devletleri Coğrafi konumları Birliğin stratejik derinliğini tehdit ettiği için hayati önem taşımaktadır.
Maryland: bir zorunluluktur
Birlik için ilk can alıcı konu, Maryland ne pahasına olursa olsun onun kontrolü altında. Nedeni basitti: Federal başkent Washington, o köle devleti ile yeni ayrılan Virginia arasında sıkışmış küçük bir yerleşim bölgesindeydi (doğrudan federal hükümet tarafından yönetilen Columbia Bölgesi). İsyancılar Maryland'in kontrolünü ele geçirsin ve sonra Washington'u kolayca izole edip şehri ve hükümeti ele geçirebilirler.
1861 Nisan'ının ortalarında kasabada neredeyse hiç asker bulunmadığı için durum daha da kritikti. Ordunun komutanı, general Winfield Scott, önceki haftalarda olabildiğince çok düzenli ordu birliğini geri getirmek için elinden geleni yapmıştı. Sorun şu ki, dar kuvvetlerinin Vahşi Batı ve Pasifik Kıyısı'ndaki askeri karakolları soymadan Fort Pickens'i (Florida) ve Fort Monroe'yu (Virginia) desteklediğinden emin olmak zorundaydı. Washington'da toplanan az sayıdaki piyade, süvari ve denizci birliği, onu ülkedeki en iyi eğitimli ve donanımlı olan Virginian milislerinin eline karşı koruyamadı.
Lincoln tarafından 15 Nisan'da imzalanan gönüllü çağrısının hemen ardından, birkaç kuzey eyaleti, önleyici olarak seferber ettikleri milis alaylarını emrine verdi. Başkentin güvenliğinden çok endişe duyan başkan (çatışmanın büyük bölümünde onu takıntı haline getirecek bir endişe), onlara derhal Washington'da bir araya gelmelerini emretti. Doğu Sahili'ne bolca hizmet veren modern iletişim araçları (telgraf ve demiryolu) sayesinde, özellikle Massachusetts, Pennsylvania ve New York Eyaletindeki birkaç birim, derhal görevi devraldı. başkente giden yol.
Ancak bu güçler, Maryland'in en büyük şehrinden geçmek zorunda kaldı. Baltimore. İkincisi, önemli bir demiryolu kavşağıydı. Birleşik Devletler'de demiryolunun doğuşunu görmekten memnun değil (Ellicott's Mill'e giden küçük bir yerel bağlantı yoluyla), Washington'u kuzey eyaletlerinin geri kalanına bağlayan eksendeydi. ama aynı zamanda başlangıç noktası olarak hizmet etti Baltimore ve Ohio. Bu demiryolu hattı, Appalachians'ı geçen birkaç hattan biriydi ve federal başkentten Ortabatı'ya giden en kısa yoldu.
1861'de Maryland haritası. Mavi renkte, ana demiryolu hatlarının düzeni (yazar tarafından 1861 haritasından hazırlanmış harita).
Güney sempatileri
Maryland metropolü aynı zamanda eyaletteki ayrılık taraftarlarının en çok olduğu şehirdi. Bu apaçık gerçek, Allan Pinkerton'un Şubat ayında yemin etmek üzere Washington'a giderken Baltimore'u geçerken seçilen başkanın güvenliğinden korkmasının temelini oluşturuyordu. Eğer "Baltimore komplosu" şüphesiz hayali ise, Güney'e bağlılık tüm şehrin değilse de en azından bir çok aktif azınlık, ünlüydü. Şehir daha sonra 200.000'den fazla nüfusa sahipti ve bu da onu Amerikan şehirleri arasında dördüncü sıraya yerleştirdi.
Devletin kendisinin 87.000'i köle olmak üzere 687.000 nüfusu vardı. Bu, diğer güney eyaletlerine kıyasla nispeten küçük bir orandı. Bağlı nüfus çoğunlukla eyaletin doğu ilçelerinde, Chesapeake Körfezi civarında yoğunlaşmıştı ve burada esas olarak tütün yetiştiriciliğinde çalışılıyordu. Baltimore'un büyük sanayileşmesine rağmen, Maryland'deki yetiştiriciler önemli bir etki iç devlet politikası hakkında.
Bu, Güney ile belli bir dayanışma ile sonuçlandı. Yerel yetkililer başlangıçta ayrılmayı reddederken, şimdi onu bastırmak için güç kullanımını yasa dışı olarak değerlendirdiler. Vali Thomas Hicks, bu amaç için gönüllüler toplamayı reddetti. Bunlara ayrılıkçı sempatiler Sergilenen (başkanlık seçiminde eyaleti dar bir şekilde kazanan Breckinridge idi) Lincoln'ün bariz popülerliğini ekledi. Cumhuriyetçi aday oyların yalnızca% 2,5'ini kazandı ve "Baltimore Komplosu" sırasındaki davranışı Maryland'deki aşk oranlarını yükseltmeye yardımcı olmamıştı.
Bunun dışında, Baltimore şehrinin kendisi büyük bir yuva haline gelmişti. Siyasi şiddet, Önceki yıllarda. Önemli göç merkezi, özellikle İrlandalı, şehir, kendisinden kaynaklanan gerilimler ve özellikle de "Amerikan partisi" veya Hiçbir şey bilmemekmilliyetçi ve göçmenlere şiddetle düşman. 1856'dan sonra Baltimore'da seçimler nadirdi ve neredeyse her yıl ölümler oluyordu.
Baltimore isyanı
Virginia'nın ayrılışı öğrenilir öğrenilmez Washington'a çağrılan, Pennsylvanyalıların bir alayı olan ilk gönüllüler birimi, 18 Nisan'da Baltimore'u güvenli bir şekilde geçti. Bu infaz hızı, şehirdeki ayrılıkçıları şaşırttı. yolu engelle sonraki birimlere. Görevleri, ABD demiryolu ağının özellikleri ve Baltimore şehrinin kendisi tarafından kolaylaştırıldı.
Aslında, belediye kararnamesi herhangi bir buharlı aracın oraya gitmesini yasakladı. Ayrıca, Baltimore'a hizmet veren demiryolu hatları, her biri kendi istasyonu ve rayları olan iki ayrı şirkete aitti. Başka bir deyişle, mümkün değildi Baltimore trenle çapraz orada durmadan. President Street istasyonuna vardığınızda, son Philadelphia, Wilmington ve Baltimore DemiryoluAt arabalarının teker teker atların lokomotiflerinin bulunduğu Camden istasyonuna nakledilmesi için koşumlanması gerekiyordu. Baltimore ve Ohio (aynı ölçüyü kullanan) sonra onları güneye götürdü.
İki istasyon birbirinden çok uzak değildi (en fazla on blok) ve tek yapmanız gereken Pratt Caddesi'ni almak olduğu için rota basitti. 6. Massachusetts Alayı saat 10:30 civarında Başkan Caddesi istasyonuna ulaştığında, Pratt ve Gay Caddesi'nin kesişme noktasında büyük bir kalabalık toplandı. Yakında sahip olacaktı rayları bloke etmek Mevcut malzemelerle, askerlerle dolu iki düzine arabayı hareketsiz kılıyor.
Yolu açmanın mümkün olmayacağı belli olunca, Kuzeyli subaylar adamlarını indirerek onları Camden istasyonuna yönlendirdiler. O zamana kadar birçok ayrılıkçı şarkıyı çalarken gürültülü olmaktan memnun olan kalabalık, tehditkar hale geldi. Kısa süre sonra çeşitli nesneler ve parke taşları askerlere doğru uçmaya başladı. Sinirlerini kaybeden bazıları (çok azı silahlıydı) tüfeklerini indirdi, ardından isyan general oldu, siviller kişisel silahlarıyla misilleme yaptı.
Alay, birkaç turdan sonra, bir şekilde, şehir polisinin isyanı kontrol altına almak ve sivilleri sakinleştirmek için çalıştığı Camden istasyonuna gitti. Bu, tuğlaların ve taşların askerlerin üzerine yağmaya devam etmesini engellemedi ve alayı taşıyan tren o akşam geldiği Washington'a gitmek üzere şehirden ayrılana kadar daha fazla silah ateşlendi. Zaman güvencesiz sakinlik Baltimore'a döndüğünde, dört asker ve on iki sivil öldürülmüş ve onlarca kişi yaralanmıştı.
Birlik kontrolü geri alıyor
Pratt Street isyanının ardından Vali Hicks, milislerini harekete geçirdi ve Başkan Lincoln'ün artık Maryland topraklarından asker göndermemesini talep etti, bu da Washington'u Birliğin geri kalanından tamamen izole etmek anlamına geliyordu. açıkça reddedildi. Aynı zamanda, Baltimore'un (ayrılıkçı) belediye başkanı George Brown ve belediye polis şefi, Hicks'in eyalet milislerini Baltimore'da demiryolu köprülerini yak ve telgraf hatlarını kes, yapıldı.
Ancak Washington ile iletişim uzun süre kesilmedi. 22 Nisan'da Massachusetts'ten deniz yoluyla seyahat eden başka bir alay karaya çıktı. Annapolis, Maryland'in başkenti. Birimlerin geri kalanı ona yönlendirildi ve 27 Nisan'da Annapolis-Washington demiryolu bağlantısı güvenli hale getirildi ve takviye kuvvetlerinin federal başkente akmasına izin verildi. Bölgedeki kuzey güçlerinin komutanı, hırslı Massachusetts siyasetçisi Benjamin Butler, gerektiğinde sıkıyönetim ve savaş hakkının kaldırılmasına izin verildi.habeas corpus - Amerikan vatandaşlarını keyfi tutuklamalara karşı koruyan yasal hüküm.
Aynı zamanda, Maryland'deki Güneyli yanlıları, Birlik'ten ayrılması için lobi yaptı ve eyalet yasama meclisinin konuyla ilgili karar almak için toplanmasını istedi. Eyaletinin tarafsız kalmasını isteyen Vali Hicks, meclisin Baltimore'da değil - Annapolis federal birlikler tarafından işgal edilmiş - ama Frederick'te toplanmasını sağladı. Ağırlıklı olarak Birlikçi olan bu şehirde, nüfuzunu ve Maryland yasama meclisini kullanmasını kolaylaştırdı. reddedilen ayrılma 29 Nisan.
Sonraki haftalarda, her iki taraftaki partizanlar Maryland'de asker topladı; toplamda, savaş sırasında 60.000 eyalet vatandaşının kuzey ordularında ve 25.000 eyalet vatandaşının da güney kuvvetlerinde görev yaptığı tahmin edilmektedir. Lincoln, artık Washington'un güvenliğini tehdit etmediği sürece Maryland'in tarafsızlığına göz yumdu. Ancak, 13 Mayıs 1861'de direnişle karşılaşmadan Baltimore'a girerek, devletin geri kalanını işgal etme girişiminde bulunan General Butler tarafından şaşırdı. Oraya karar verdi sıkıyönetim.
Birçok tutuklamalar Bunu, belediye başkanınınkinden başlayarak takip etti ve Maryland, savaşın geri kalanında sıkı bir şekilde Kuzey kontrolü altında kaldı. Konfederasyon, Ağustos-Eylül 1862'de bir işgal düzenleyerek devletin ayrılıkçı hissini devreye sokmaya çalıştı. Ancak güneyli liderlerin oluşturduğu bir ayaklanma umutları gerçekleşmedi ve Konfederasyon saldırısı kısa kesildi. Antietam Muharebesi'nden (17 Eylül 1862) sonra, İç Savaş sırasında Maryland topraklarında yapılan birkaç büyük çatışmadan biri.