İnsanlar görsel yaratıklardır. Güzel veya estetik dediğimiz nesneler insanlığımızın çok önemli bir parçasıdır. Bilinen en eski örnekleri bile kaya ve mağara sanatı estetiğe hizmet etti faydacı rollerden ziyade Estetik, genellikle tam olarak tanımlanamayan belirsiz bir nitelik olarak görülse de, benimki gibi araştırma grupları Bunu ölçmek için karmaşık teknikler kullanıyorlar - ve bunun gözlemci üzerindeki etkisi.
Estetik görüntülerin vücutta şaşırtıcı değişikliklere neden olabileceğini görüyoruz. gözlemcinin stres seviyelerinde radikal azalmalar . İş stresinin tek başına Amerikan işletmelerine mal olduğu tahmin ediliyor yılda milyarlarca dolar , bu nedenle estetik eğitimi topluma büyük bir potansiyel fayda sağlar.
Araştırmacılar, belirli sanat eserlerini veya doğal sahneleri görsel olarak çekici ve stres giderici yapan şeyleri çözüyorlar ve çok önemli bir faktör, fraktal adı verilen tekrarlayan kalıpların varlığıdır.
Fraktallar Pollock'un çalışmasının neden büyülediğinin anahtarı mı?(AP Fotoğraf/LM Otero)
Sanatta ve doğada hoş desenler
Estetik söz konusu olduğunda, ünlü sanatçılardan daha iyi kim çalışabilir? Ne de olsa onlar görsel uzmanlar. Araştırma grubum bu yaklaşımı benimsedi. Jackson Pollock 1940'ların sonlarında, boyayı doğrudan bir teneke kutudan stüdyo zeminine döşenen yatay tuvallere dökerek modern sanatın zirvesine yükselen sanatçı. Pollock bilginleri arasında, onun sıçrayan desenlerinin anlamı konusunda şiddetli çatışmalar olsa da, pek çoğu, onlara organik, doğal bir his verdikleri konusunda hemfikirdi.
Bunu öğrendiğimde bilimsel merakım harekete geçti. doğanın birçok nesnesi fraktaldır , giderek daha ince büyütme oranlarında tekrar eden desenler içerir. Örneğin, bir ağaç düşünün. İlk önce gövdeden büyüyen büyük dalları görüyorsunuz. Sonra her büyük daldan büyüyen daha küçük versiyonları görürsünüz. Yakınlaştırmaya devam ettikçe, en küçük dallara kadar daha ince ve daha ince dallar görünür. Doğanın fraktallarının diğer örnekleri arasında bulutlar, nehirler, kıyı şeritleri ve dağlar bulunur.
1999'da grubum, bunu göstermek için bilgisayar örüntü analizi tekniklerini kullandı. Pollock'un resimleri fraktal gibi doğal manzarada bulunan desenler gibi. O zamandan beri, 10'dan fazla farklı gruplar Gerçekleştirmiş çeşitli fraktal analiz biçimleri resimlerinde. Pollock'un doğanın fraktal estetiğini ifade etme yeteneği, çalışmalarının kalıcı popülaritesini açıklamaya yardımcı olur.
Doğanın estetiğinin etkisi şaşırtıcı derecede güçlüdür. 1980'lerde mimarlar, hastaların ameliyattan sonra daha hızlı iyileştiğini buldular. pencereleri doğaya bakan hastane odaları . O zamandan beri yapılan diğer çalışmalar, sadece doğal sahnelerin resimlerine bakmanın bir kişinin otonom sinir sisteminin şeklini değiştirebileceğini göstermiştir. strese tepki verir .
Bazı sakinleştirici doğal sahnelerin sırrı fraktallar mı?(Ronan, CC BY-NC-ND)
Benim için bu, Pollock'a sorduğum soruyu gündeme getiriyor: Fraktallar sorumlu mu? Psikologlar ve sinirbilimcilerle işbirliği yapmak, insanların fraktallara tepkilerini ölçtük doğada (doğal sahnelerin fotoğraflarını kullanarak), sanatta (Pollock'un resimleri) ve matematikte (bilgisayar tarafından oluşturulan görüntüler) bulundu ve etiketlediğimiz evrensel bir etki keşfetti. fraktal akıcılık .
Doğanın fraktal manzarasına maruz kalma yoluyla, insanların görsel sistemleri fraktalları kolaylıkla işlemek için adapte oldu. Bu adaptasyonun, gözlerimizin hareketinden beynin hangi bölgelerinin aktifleştiğine kadar görsel sistemin birçok aşamasında gerçekleştiğini bulduk. Bu akıcılık bizi rahat bir alana sokar ve bu yüzden fraktallara bakmaktan zevk alırız. En önemlisi, EEG kullandık beynin elektriksel aktivitesini kaydetmek ve cilt iletkenlik teknikleri Bu estetik deneyime yüzde 60'lık bir stres azalması eşlik ettiğini göstermek için - tıbbi olmayan bir tedavi için şaşırtıcı derecede büyük bir etki. Hatta bu fizyolojik değişim hızlanır. ameliyat sonrası iyileşme oranları .
Sanatçılar fraktalların çekiciliğini seziyor
Bu nedenle, görsel uzmanlar olarak sanatçıların yüzyıllar boyunca ve birçok kültürde eserlerine fraktal desenler yerleştirdiklerini öğrenmek şaşırtıcı değil. Fraktallar örneğin Roma, Mısır, Aztek, İnka ve Maya eserlerinde bulunabilir. Daha yakın zamanlardan en sevdiğim fraktal sanat örnekleri şunları içerir: da Vinci'nin Türbülansı (1500), Hokusai'nin Büyük Dalgası (1830), M.C. Escher Çemberi Serisi (1950'ler) ve tabii ki, Pollock'un dökülen resimleri .
Sanatta yaygın olmasına rağmen, desenlerin fraktal tekrarı sanatsal bir meydan okumayı temsil eder. Örneğin, birçok kişi Pollock'un fraktallarını taklit etmeye çalıştı ve başarısız oldu. Gerçekten de, fraktal analizimiz sahte Pollock'ların belirlenmesine yardımcı oldu yüksek profilli durumlarda. Başkaları tarafından yapılan son araştırmalar, fraktal analizin gerçek ve sahte Pollock'ları ayırt etmeye yardımcı olun yüzde 93 başarı oranıyla.
Sanatçıların fraktallarını nasıl oluşturdukları, sanatta doğaya karşı-yetiştirme tartışmasını körükler: Estetik, sanatçının entelektüel ve kültürel kaygılarının aksine, sanatçının biyolojisinde içkin olan otomatik bilinçdışı mekanizmalar tarafından ne ölçüde belirlenir? Pollock'un durumunda, onun fraktal estetiği, her ikisinin ilgi çekici bir karışımından kaynaklandı. Fraktal desenleri, vücut hareketlerinden (özellikle bir denge ile ilgili otomatik süreç fraktal olarak bilinir). Ancak bu fraktal modellerin görsel karmaşıklığını artırmak için dökme tekniğini bilinçli olarak geliştirmek için 10 yıl harcadı.
Rorschach mürekkep lekesi testi, görüntüde okuduklarınıza dayanır.(Hermann Rorschach)
fraktal karmaşıklık
Pollock'un fraktal modellerinin karmaşıklığını sürekli olarak artırma motivasyonu, son zamanlarda Rorschach mürekkep lekelerinin fraktal özellikleri . Bu soyut lekeler ünlüdür çünkü insanlar onlarda hayali formlar (şekiller ve hayvanlar) görürler. Bu süreci, insanların örüntü tanıma süreçlerini geliştiren fraktal akıcılık etkisi ile açıkladım. Düşük karmaşıklıktaki fraktal mürekkep lekeleri, bu süreci tetikleyici bir şekilde mutlu etti ve gözlemcileri orada olmayan görüntüleri görmeye kandırdı.
Pollock, resimlerinin izleyicilerinin fazladan kargo dediği bu tür hayali figürler tarafından dikkatlerinin dağıtılması fikrinden hoşlanmadı. Bu fenomeni önlemek için çalışmalarının karmaşıklığını sezgisel olarak artırdı.
Pollock'un soyut dışavurumcu meslektaşı, Willem de Kooning , ayrıca boyalı fraktallar. Demans teşhisi konduğunda, bazı sanat alimleri, çalışmalarının besleyici bileşenini azaltacağı endişesiyle emekliye ayrılmasını istedi. Yine de, resimlerinde bir bozulma öngörmelerine rağmen, daha sonra çalışır huzur verdi önceki parçalarından eksik. Son zamanlarda, resimlerinin fraktal karmaşıklığı bunamaya girerken istikrarlı bir şekilde düştü . Çalışma, farklı nörolojik koşullara sahip yedi sanatçıya odaklandı ve sanat eserlerini bu hastalıkları incelemek için yeni bir araç olarak kullanma potansiyelini vurguladı. Bana göre en ilham verici mesaj, bu hastalıklarla savaşırken sanatçıların hala güzel sanat eserleri yaratabileceğidir.
Fraktallara bakmanın stresi nasıl azalttığını anlamak, mekanizmayı taklit eden retinal implantlar oluşturmanın mümkün olduğu anlamına gelir.(www.shutterstock.com üzerinden Nautilus resmi)
Asıl araştırmam şunlara odaklanıyor: vizyonu geri kazanmak için retina implantları geliştirmek retina hastalıkları kurbanları için. İlk bakışta, bu hedef Pollock'un sanatından çok uzak görünüyor. Yine de, bana fraktal akıcılık ve doğanın fraktallarının insanların stres seviyelerini kontrol altında tutmada oynayabileceği rol konusunda ilk ipucunu veren onun çalışmasıydı. için biyo-ilhamlı implantlarımın aynı stres azalmasını sağladığından emin olun Normal gözlerin yaptığı gibi doğanın fraktallarına bakarken, retinanın tasarımını yakından taklit ederler.
Pollock araştırmama başladığımda, yapay göz tasarımlarını bilgilendireceğini hiç düşünmemiştim. Yine de bu, disiplinlerarası çabaların gücüdür - kutunun dışında düşünmek beklenmedik ama potansiyel olarak devrimci fikirlere yol açar.
Bu makale ilk olarak şu adreste yayınlandı: Konuşma.
Richard Taylor, Malzeme Bilimi Enstitüsü Müdürü ve Oregon Üniversitesi Fizik Profesörü