Hindistan'da veya Bangladeş'te yoksulluk içinde yaşayan iki yaşında bir çocuk ortak bir bakteri enfeksiyonu ile hastalanırsa, % 50'den fazla şans antibiyotik tedavisi başarısız olur. Çocuk bir şekilde antibiyotiğe dirençli bir enfeksiyon kaptı - hiç maruz kalmamış olabilecek ilaçlara bile. Nasıl?
Ne yazık ki, bu çocuk aynı zamanda sınırlı temiz su ve daha az atık yönetimi olan bir yerde yaşıyor ve onları dışkı maddesi ile sık temasa sokuyor. Bu, potansiyel olarak dahil milyonlarca dirençli gen ve bakteriye düzenli olarak maruz kaldıkları anlamına gelir. tedavi edilemeyen süper böcekler. Bu üzücü hikaye, özellikle kirliliğin yaygın olduğu ve temiz suyun sınırlı olduğu yerlerde şok edici bir şekilde yaygındır.
Uzun yıllar boyunca insanlar bakterilerdeki antibiyotik direncinin öncelikle klinik ve veterinerlik alanlarında antibiyotiklerin kasıtsız kullanımı tarafından yönlendirildiğine inanıyorlardı. Fakat büyüyen kanıt çevresel faktörlerin yayılımı için eşit veya daha önemli olabileceğini düşündürmektedir. antibiyotik direnciözellikle gelişmekte olan ülkelerde.
Burada antibiyotiğe dirençli bakterilere odaklanıyoruz, ancak ilaç direnci, patojenik virüsler, mantarlar ve protozoalarda (antimikrobiyal direnç veya AMR olarak adlandırılan) direnç gibi diğer mikroorganizma türlerinde de ortaya çıkıyor. Bu, her türlü bulaşıcı hastalığı tedavi etme kabiliyetimizin, potansiyel olarak COVID-2'a neden olan SARS-CoV-19 gibi koronavirüsler dahil olmak üzere dirençle giderek daha fazla engellendiği anlamına gelir.
Genel olarak, antibiyotiklerin, antivirallerin ve antifungallerin kullanımı açıkça azaltılmalıdır, ancak dünyanın çoğunda, su, sanitasyon ve hijyen pratiğinin (WASH olarak bilinen bir uygulama) iyileştirilmesi de kritik öneme sahiptir. Her yerde daha temiz su ve daha güvenli yiyecekler sağlayabilirsek, insanlar ve hayvanlar dahil olmak üzere çevre boyunca antibiyotiğe dirençli bakterilerin yayılması azalacaktır.
As AMR ile ilgili son öneriler Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO), Dünya Hayvan Sağlığı Örgütü (OIE) ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO), David'in katkıda bulunduğu “süper hata sorunu” nun daha ihtiyatlı bir şekilde çözülmeyeceğini öne sürüyor sadece antibiyotik kullanımı. Ayrıca su kalitesi, sanitasyon ve hijyen konularında küresel iyileştirmeler yapılmasını gerektirir. Aksi takdirde, bir sonraki pandemi COVID-19'dan daha kötü olabilir.
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Stres altındaki bakteriler
Direnç sorununu anlamak için temellere geri dönmeliyiz. Antibiyotik direnci nedir ve neden gelişir?
Antibiyotiklere maruz kalmak bakteriler üzerinde stres yaratır ve diğer canlı organizmalar gibi kendilerini savunurlar. Bakteriler bunu, genellikle çevrelerindeki diğer bakterilerden savunma genleri paylaşarak ve alarak yaparlar. Bu, hızlı bir şekilde değişmelerine izin verir, antibiyotiğin etkisini bloke eden proteinleri ve diğer molekülleri kolayca yapma yeteneğini kazanır.
Bu gen paylaşım süreci doğaldır ve evrimi yönlendiren şeyin büyük bir parçasıdır. Bununla birlikte, daha güçlü ve daha çeşitli antibiyotik kullandığımız için, yeni ve daha güçlü bakteriyel savunma seçenekleri gelişti ve bazı bakteriler neredeyse her şeye dirençli hale geldi - nihai sonuç tedavi edilemeyen süper böcekler.
Antibiyotik direnci var hayat başladığından beri, ancak son zamanlarda insan kullanımı nedeniyle hızlanmıştır. Bir antibiyotik aldığınızda, enfeksiyon bölgesinde hedef bakterilerin büyük bir çoğunluğunu öldürür - ve böylece daha iyi olursunuz. Ancak antibiyotikler tüm bakterileri öldürmez - bazıları doğal olarak dirençlidir; diğerleri ise mikrobiyal komşularından, özellikle sindirim sistemlerimizde, boğazımızda ve cildimizde direnç genleri elde eder. Bu, bazı dirençli bakterilerin her zaman hayatta kaldığı ve yetersiz işlenmiş dışkı maddesi ile çevreye geçebileceği ve dirençli bakterileri ve genleri daha geniş yaydığı anlamına gelir.
İlaç endüstrisi başlangıçta artan dirençlere yeni ve daha güçlü antibiyotikler geliştirerek yanıt verdi, ancak bakteriler hızla gelişti ve yeni antibiyotiklerin bile etkinliklerini hızla kaybetti. Sonuç olarak, yeni antibiyotik gelişimi neredeyse durdu çünkü sınırlı kâr. Bu arada, mevcut antibiyotiklere karşı direnç artmaya devam ediyor, bu da özellikle zayıf su kalitesi ve sanitasyon.
Çünkü gelişmiş dünyada dışkılama yapar ve kaka tuvalete iner ve sonunda bir kanalizasyon atık su arıtma tesisine akar. Arıtma tesisleri mükemmel olmasa da, tipik olarak direnç seviyelerini% 99'un üzerinde azaltırlar, bu da çevreye salınan direnci önemli ölçüde azaltır.
Aksine, bitti Dünyanın% 70'si hiçbir topluluk atıksu arıtımı veya hatta kanalizasyon; ve dirençli genler ve bakteriler içeren çoğu dışkı maddesi, doğrudan açık kanallar yoluyla doğrudan yüzey ve yeraltı suyuna gider.
Bu, fekal atık yönetimi olmayan yerlerde yaşayan insanların düzenli olarak birçok yönden antibiyotik direncine maruz kaldıkları anlamına gelir. Güney Asya'daki çocuğumuz gibi antibiyotik kullanmamış kişilerin maruz kalması bile mümkündür.
Dışkı yoluyla yayılma
Antibiyotik direnci her yerde, ancak direncin şaşırtıcı olmaması en iyisi sanitasyonun zayıf olduğu yerlerde, çünkü kullanım dışındaki faktörler önemlidir. Örneğin, parçalanmış bir sivil altyapı, siyasi yolsuzluk ve merkezi sağlık hizmetlerinin eksikliği de kilit rol oynamaktadır.
“Yabancı” direncin yerel bir mesele olduğu söylenebilir, ancak antibiyotik direncinin yayılması sınır tanımıyor - süper böcekler kirlilik nedeniyle tek bir yerde gelişebilir, ancak daha sonra uluslararası seyahat nedeniyle küreselleşebilir. Danimarka'dan araştırmacılar, uzun mesafeli uçak tuvaletlerindeki antibiyotik direnç genlerini karşılaştırdı ve Direnç taşımacılığında büyük farklılıklar Uçuş yolları arasında, direncin seyahatle atlayabileceğini öne sürmek.
SARS-CoV-2'nin yayılması ile ilgili dünyadaki deneyim, bulaşıcı ajanların insan seyahati ile ne kadar hızlı hareket edebileceğini göstermektedir. Artan antibiyotik direncinin etkisi farklı değildir. SARS-CoV-2 tedavisi için güvenilir bir antiviral ajan yoktur, bu da direncin kontrol edilmeden devam etmesine izin verirsek, şu anda tedavi edilebilir hastalıklar için bir şey haline gelebilir.
Antibiyotik direncinin bir örneği olarak, “süper böcek” geni, blaNDM-1 ilk olarak Hindistan 2007'de (muhtemelen diğer bölgesel ülkelerde mevcut olmasına rağmen). Ama kısa süre sonra, bir İsveç'te hastane hastası ve sonra Almanya. Nihayetinde 2013 yılında Svalbard'da tespit edildi. Yüksek Arktik. Paralel, varyantları Bu genin lokal olarak ortaya çıkmasına karşın, hareket ettikçe evrimleşmiştir. Benzer evrim, COVID-19 virüsü yayıldı.
Antibiyotik direncine göre, insanlar direnç taşıyabilen tek “gezginler” değildir. Göçmen kuşlar gibi yaban hayatı da kontamine su veya topraklardan dirençli bakteri ve genler alabilir ve daha sonra bağırsaklarında düşük su kalitesine sahip yerlerden iyi su kalitesine sahip yerlere direnç taşıyan büyük mesafeleri uçurabilir. Seyahat sırasında, yol boyunca dışkılar, potansiyel olarak neredeyse her yere direnç eklerler. Küresel gıda ticareti aynı zamanda direncin ülkeden ülkeye ve dünyanın dört bir yanına yayılmasını da kolaylaştırıyor.
Zor olan şey, seyahatle direnişin yayılmasının genellikle görünmez olmasıdır. Aslında, uluslararası direnişin baskın yolları yayıldı büyük ölçüde bilinmiyor çünkü birçok yol çakışıyor ve direnç türleri ve itici güçleri çeşitlilik gösteriyor.
Dirençli bakteriler, çevresel kontaminasyon yoluyla yayılabilen tek bulaşıcı ajan değildir. SARS-CoV-2, dışkıda ve kanalizasyonda aktif olmayan virüs döküntülerinde bulunmuştur, ancak tüm kanıtlar suyun önemli bir rota değil - Sanitasyonun yetersiz olduğu yerlerden sınırlı veri olmasına rağmen - COVID-19 yayılımı.
Yani, her durum farklıdır. Ancak hastalık yayılmasının ortak kökleri vardır - kirlilik, kötü su kalitesi ve yetersiz hijyen. Daha az antibiyotik kullanmak direnci azaltmak için çok önemlidir. Bununla birlikte, küresel ölçekte daha güvenli sanitasyon ve iyileştirilmiş su kalitesi sağlanmadan, direnç artmaya devam edecek ve potansiyel olarak bir sonraki salgını oluşturacaktır. Bu tür birleşik yaklaşım, AMR hakkındaki yeni WHO / FAO / OIE önerilerinin merkezinde yer almaktadır.
Diğer kirlilik türleri ve hastane atıkları
Endüstriyel atıklar, hastaneler, çiftlikler ve tarım da antibiyotik direncinin olası kaynakları veya itici güçleridir.
Örneğin, yaklaşık on yıl önce, birimiz (David) Küba nehrinde metal kirliliği ve bulundu en yüksek dirençli gen seviyeleri sızdıran katı atık depolama alanına yakındı ve altında ilaç fabrikası atıklarının nehre girdiği yerlerdi. Fabrika, aşağı yönde açıkça etkilenen direnç seviyelerini serbest bırakıyor, ancak nehirdeki direnç gen seviyeleri ile en güçlü şekilde ilişkili olan depolama alanından metallerdi.
Bunun bir mantığı var çünkü toksik metaller bakterileri strese sokabilir, bu da bakterileri daha güçlü hale getirir, bu da onları antibiyotikler de dahil olmak üzere herhangi bir şeye daha dirençli hale getirir. Aynı şeyi metallerde de gördük Çin depolama alanları depolama sahası drenajlarındaki direnç gen seviyeleri antibiyotiklerle değil, metallerle güçlü bir şekilde ilişkilidir.
Aslında, neredeyse her türlü kirlilik, metaller, biyositler, böcek ilaçları ve çevreye giren diğer kimyasallar dahil olmak üzere antibiyotik direncini artırabilir. Birçok kirletici bakterilerde direnci artırabilir, bu nedenle genel olarak kirliliği azaltmak antibiyotik direncini azaltmaya yardımcı olur - bunun bir örneği metal kirliliğini azaltır.
Hastaneler de, Vankomisine dirençli Enterococcus (VRE) ve Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) gibi iyi bilinen dirençli bakteriler de dahil olmak üzere birçok antibiyotik direnci için hem rezervuar hem de inkübatör olarak önemlidir. Dirençli bakteriler hastanelerde mutlaka elde edilmese de (çoğu toplumdan getirilir), dirençli bakteriler hastanelerde zenginleştirilebilir, çünkü insanlar çok hasta oldukları, yakınlarına baktıkları ve sıklıkla “son çare” antibiyotik sağladıkları yerlerdir. Bu koşullar, kullanılan antibiyotik türleri nedeniyle dirençli bakterilerin, özellikle süperbug suşlarının daha kolay yayılmasını sağlar.
Hastanelerden atık su salınımı da endişe verici olabilir. Son veriler hastane kanalizasyonundaki “tipik” bakterilerin, hücre başına topluluk kaynaklarına göre beş ila on kat daha fazla dirençli gen, özellikle de bakteriler arasında daha kolay paylaşılan genler taşıdığını gösterdi. Bu sorunludur, çünkü bu tür bakteriler bazen dirençli olanlar gibi süperbug suşlarıdır karbapenem antibiyotikler. Hastane atıkları, etkili topluluk atıksu arıtması olmayan yerlerde özel bir endişe kaynağıdır.
Bir diğer kritik antibiyotik direnci kaynağı tarım ve su ürünleri yetiştiriciliğidir. Veteriner bakımında kullanılan ilaçlar, insan tıbbında kullanılan antibiyotiklere çok benzer (bazen özdeş) olabilir. Ve böylece dirençli bakteri ve genler bulunan hayvan gübresi, toprak ve drenaj suyunda. Hayvanların ürettiği göz önüne alındığında, bu potansiyel olarak önemlidir dört kat daha fazla küresel ölçekte insanlardan daha dışkı.
Tarımsal faaliyetlerden kaynaklanan atıklar da özellikle sorunlu olabilir, çünkü atık yönetimi genellikle daha az karmaşıktır. Buna ek olarak, tarımsal faaliyetler genellikle çok büyük ölçeklerde ve yaban hayatına daha fazla maruz kalma nedeniyle daha az kontrol altına alınabilmektedir. Son olarak, çiftlik hayvanlarından çiftçilere, gıda işçilerine antibiyotik direnci yayılabilir. son Avrupa çalışmalarıyani bu yerel ölçeklerde önemli olabilir.
Bu örnekler kirliliğin genel olarak direncin yayılmasını arttırdığını göstermektedir. Ancak örnekler, baskın sürücülerin bulunduğunuz yere göre değişeceğini de gösteriyor. Bir yerde, direnç yayılması insan dışkısı kontamine suyuyla beslenebilir; oysa bir başkasında endüstriyel kirlilik veya tarımsal faaliyet olabilir. Bu nedenle, yerel koşullar antibiyotik direncinin yayılmasını azaltmanın anahtarıdır ve optimal çözümler bir yerden bir yere değişecektir - tek çözeltiler hepsine uymaz.
Yerel olarak yönlendirilen ulusal eylem planları bu nedenle önemlidir - WHO / FAO / OIE kılavuzu şiddetle tavsiye. Bazı yerlerde, eylemler sağlık sistemlerine odaklanabilir; oysa birçok yerde daha temiz su ve daha güvenli yiyeceklerin teşvik edilmesi de önemlidir.
Basit adımlar
Bütüncül bir yaklaşım kullanmamız gerektiği açıktır (şimdi “Bir sağlık”) Direncin insanlar, hayvanlar ve çevre arasında yayılmasını azaltmak. Peki bu kadar eşitsiz bir dünyada bunu nasıl yapabiliriz? Artık temiz suyun BM'nin 2030'unda yerleşik bir insan hakkı olduğu kabul edilmektedir. Sürdürülebilir Kalkınma Gündemi. Peki, jeopolitiklerin genellikle yerel ihtiyaçlardan ve gerçeklerden daha ağır bastığı bir dünyada uygun fiyatlı “herkes için temiz su” elde edebiliriz?
Sanitasyon ve hijyen alanındaki küresel gelişmeler dünyayı getirmeli antibiyotik direnci problemini çözmeye daha yakın. Ancak bu tür iyileştirmeler sadece başlangıç olmalıdır. Küresel ölçekte iyileştirilmiş sanitasyon ve hijyen mevcut olduğunda, temiz suya daha adil erişim nedeniyle antibiyotiklere olan güvenimiz azalacaktır. Teorik olarak, antibiyotik kullanımının azalmasıyla birlikte temiz su, dirençte aşağı doğru bir spiral yönlendirecektir.
Bu imkansız değil. Kenya'daki su kaynağını, tuvaletlerinin yakınında değil, yukarıda küçük bir tepeye taşıdıkları bir köy biliyoruz. Sabun ve su ile el yıkama da zorunlu kılındı. Bir yıl sonra, köyde antibiyotik kullanımı ihmal edilebilirdi, çünkü çok az köylü hasta değildi. Bu başarı kısmen köyün ve çok proaktif köylülerin uzak konumlarından kaynaklanmaktadır. Ancak temiz suyun ve gelişmiş hijyenin doğrudan azaltılmış antibiyotik kullanımı ve direncine dönüşebileceğini göstermektedir.
Kenya'nın bu hikayesi ayrıca küresel direnişin azaltılmasında basit eylemlerin ne kadar kritik bir ilk adım olabileceğini göstermektedir. Ancak küresel sorunu çözmek için bu tür eylemler her yerde ve birden fazla düzeyde yapılmalıdır. Bu maliyetsiz değildir ve odaklanmış apolitik politika, planlama, altyapı ve yönetim uygulamaları da dahil olmak üzere uluslararası işbirliği gerektirir.
İyi tasarlanmış bazı gruplar yeni çözümler üretmeye çalıştı, ancak bu çözümler genellikle çok teknolojik. Ve batı “hazır” su ve atık su teknolojileri gelişmekte olan ülkelerde kullanım için nadiren optimaldir. Genellikle çok karmaşık ve maliyetlidirler, ancak aynı zamanda sürdürülebilirlik için bakım, yedek parça, işletme becerisi ve kültürel katılım gerektirirler. Örneğin, nüfusun% 90'ının kanalizasyon bağlantılarının olmadığı bir yerde gelişmiş bir aktif çamur atıksu arıtma tesisi kurmak mantıklı değildir.
Basit daha sürdürülebilirdir. Açık bir örnek olarak, açık dışkılamayı ucuz ve sosyal olarak kabul edilebilir bir şekilde azaltmamız gerekir. Bu, sınırlı veya kullanılmayan sanitasyon altyapısı olan yerlerde en iyi çözümdür. kırsal Hindistan. İnovasyon şüphesiz önemlidir, ancak geleceğe devam etme şansı elde etmek için yerel gerçeklere uyarlanmalıdır.
Güçlü liderlik ve yönetişim de kritik öneme sahiptir. Antibiyotik direnci çok daha düşük daha az yolsuzluk ve güçlü yönetişim olan yerlerde. Sosyal politika, toplum eylemi ve yerel liderliğin teknik altyapı kadar önemli olabileceği anlamına gelen, halk sağlığı harcamalarının daha fazla olduğu yerlerde direnç de daha düşüktür.
Neden sorunu çözmüyoruz?
Antibiyotik direncine yönelik çözümler mevcut olmakla birlikte, bilim ve mühendislik, tıp, sosyal eylem ve yönetişim arasında entegre bir işbirliği bulunmamaktadır. Birçok uluslararası kuruluş sorunun ölçeğini kabul etse de, birleşik küresel eylem yeterince hızlı gerçekleşmiyor.
Bunun farklı nedenleri var. Sağlık, bilim ve mühendislik araştırmacıları nadiren aynı sayfada ve uzmanlarda genellikle katılmıyorum antibiyotik direncini önlemek için nelere öncelik verilmesi gerektiğine dair - bu rehberliği karıştırır. Ne yazık ki, birçok antibiyotik direnci araştırmacısı bazen sonuçlarını sadece sansasyonel hale getirerek sadece kötü haberleri bildirerek veya sonuçları abartarak.
Bilim, antibiyotik direncinin olası nedenlerini ortaya çıkarmaya devam ediyor, bu da hiçbir faktörün direnç evrimini ve yayılmasını yönlendirmediğini gösteriyor. Bu nedenle, en iyi çözümleri sağlamak için tıp, çevre, sanitasyon ve halk sağlığını içeren bir stratejiye ihtiyaç vardır. Dünyanın dört bir yanındaki hükümetler, BM Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri uyarınca sağlık ve hijyen hedeflerine ulaşmak için birlikte hareket etmelidir.
Daha zengin ülkeler daha fakir ülkelerle çalışmalıdır. Ancak direnişe karşı eylemler, her ülke farklı olduğu için yerel ihtiyaçlara ve planlara odaklanmalıdır. Direnişin herkesin sorunu olduğunu ve tüm ülkelerin sorunu çözmede bir rolü olduğunu hatırlamamız gerekir. Bu, bazı ülkelerin sergilediği COVID-19 pandemisinden açıkça görülmektedir. övgüye değer işbirliği. Daha zengin ülkeler, daha fakir olanlara, bakımları ve sürdürülebilirlikleri için yerel olarak uygun atık yönetimi seçenekleri sunmaya yardımcı olmak için yatırım yapmalıdır. Bunun herhangi bir “geleceğin tuvaleti” teknolojisinden daha acil bir etkisi olacaktır.
Ve küresel antibiyotik direnç krizinin tek başına var olmadığını hatırlamak önemlidir. Diğer küresel krizler dirençle örtüşüyor; iklim değişikliği gibi. Dünyanın sınırlı sanitasyon altyapısına sahip bölgelerinde iklim ısınır ve kurutulursa, daha yüksek maruz kalma konsantrasyonları nedeniyle daha fazla antibiyotik direnci oluşabilir. Buna karşılık, başka yerlerde daha fazla su baskını meydana gelirse, işlenmemiş dışkı ve tüm manzaralara yayılan diğer atıklar riskini arttıracak ve antibiyotik direncini sınırsız bir şekilde arttıracaktır.
Antibiyotik direnci COVID-19 ile mücadeleyi de etkileyecektir. Örnek olarak, ikincil bakteriyel enfeksiyonlar, özellikle yoğun bakım ünitesine kabul edildiğinde, COVID-19'lu ciddi hastalarda yaygındır. Bu nedenle, bu tür patojenler kritik antibiyotik tedavilerine dirençliyse, çalışmayacak ve sonuç vermeyeceklerdir. daha yüksek ölüm oranlarında.
Bağlamdan bağımsız olarak, iyileştirilmiş su, sanitasyon ve hijyen, antibiyotik direnci de dahil olmak üzere AMR'nin yayılmasını sağlayan, bir sonraki salgını önlemek için. Küresel işbirliği konusunda bazı ilerlemeler kaydedilmiş olmakla birlikte, çabalar hâlâ çok parçalıdır. Bazı ülkeler ilerleme kaydederken diğerleri ilerlemiyor.
Direniş, diğer küresel zorluklara benzer şekilde görülmelidir - insan varlığını ve gezegeni tehdit eden bir şey. İklim değişikliğinin ele alınması, biyolojik çeşitliliğin korunması veya COVID-19'da olduğu gibi, direnişin evrimini ve yayılmasını azaltmak için küresel işbirliği gerekmektedir. Daha temiz su ve gelişmiş hijyen anahtardır. Şimdi birlikte çalışmazsak, gelecekte hepimiz daha da büyük bir bedel ödeyeceğiz.
Yazar hakkında
David W Graham, Ekosistem Mühendisliği Profesörü, Newcastle Üniversitesi ve Enfeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyoloji Profesörü Peter Collignon, Avustralya Ulusal Üniversitesi
Önerilen Kitaplar: Sağlık
Taze Meyve Temizliği: Detoks, Kilo Verin ve Doğanın En Lezzetli Yemekleriyle Sağlığınızı Yenileyin [Paperback], Leanne Hall.
Vücudunuzdaki toksinleri temizlerken, kilo verin ve sağlıklı bir şekilde kendinizi sağlıklı hissedin. Taze Meyve Temizliği Günlük programlar, ağız sulandıran tarifler ve temizliğin giderilmesi için tavsiyeler dahil, kolay ve güçlü bir detoks için ihtiyacınız olan her şeyi sunar.
Daha fazla bilgi ve / veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için buraya tıklayın.
Gıdaları Geliştirin: 200 Peak Health için Bitki Bazlı Tarifler [Paperback], Brendan Brazier.
Ünlü vegan beslenme rehberinde tanıtılan, stresi azaltan, sağlığı artırıcı beslenme felsefesini temel alarak Gelişmek, profesyonel Ironman triatlet Brendan Brazier şimdi dikkatini yemek tabağınıza çeviriyor (kahvaltı tabağı ve öğle yemeği tepsisi de).
Daha fazla bilgi ve / veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için buraya tıklayın.
Tıbben Ölüm Gary Null, Martin Feldman, Debora Rasio ve Carolyn Dean
Tıbbi ortam, ilaç şirketleri tarafından sızan iç içe geçmiş şirket, hastane ve devlet yönetim kurullarının bir labirenti haline gelmiştir. En toksik maddeler genellikle ilk önce onaylanırken, daha hafif ve daha doğal alternatifler finansal nedenlerle göz ardı edilir. Tıp yüzünden ölüm.
Daha fazla bilgi ve / veya Amazon'da bu kitabı sipariş etmek için buraya tıklayın.
hangi