Gökbilimciler, Dünya’ya yakın bir “süperdev” yıldızdaki büyük havalı yamaların geçen yılki karartmanın sürprizinin arkasında olduğunu söylüyorlar.
Betelgeuse gibi kırmızı dev yıldızlar sıklıkla parlaklık değişikliklerine uğrar, ancak Ekim 2019 ve Nisan 2020 arasındaki normal değerinin% 40’ına düşmesi astronomları şaşırttı.
Araştırmacılar şimdi bunun kendi ana yıldızımızda görülen güneş lekelerine benzer devasa serin alanlardan kaynaklandığını söylüyor.
Betelgeuse’un süpernovaya gitmek üzere olduğu yönünde spekülasyonlar vardı.
Ancak yıldız iyileşmeye başladı ve Mayıs 2020’ye kadar orijinal parlaklığına geri döndü.
Dünya’dan yaklaşık 500 ışıkyılı uzaklıkta olan Betelgeuse, ömrünün sonuna ulaşıyor. Ancak ne zaman patlayacağı kesin olarak bilinmemektedir; yüz binlerce yıl hatta bir milyon yıl kadar sürebilir.
Ancak dev yıldızın yakıtı bittiğinde, önce çökecek ve sonra muhteşem bir patlamada geri tepecektir. Dünya için bir risk yoktur, ancak Betelgeuse birkaç hafta veya ay boyunca muazzam bir şekilde parlayacaktır.
Gün ışığında görünür olmalı ve gece boyunca Ay kadar parlak olabilir.
Işığın bize ulaşması yaklaşık 500 yıl sürdüğü için, geçmişte yüzyıllar süren bir olayı izliyor olurduk.
Yıldızın parlaklığındaki son değişiklikleri açıklamak için çeşitli senaryolar ortaya kondu.
Gökbilimciler daha önce yıldız tarafından üretilen tozun onu gizlediğini ve parlaklıkta dik düşüşe neden olduğunu düşünmüşlerdi.
Kırmızı devler, yıldızın yüzey katmanlarının alanındaki ve sıcaklığındaki değişikliklerden kaynaklanan titreşim olarak bilinen bir davranış sergiler. Titreşimler yıldızın dış katmanlarını nispeten kolaylıkla çıkarabilir.
Açığa çıkan gaz soğur ve astronomların toz dediği bileşiklere dönüşür.
Toz fikrini test etmek için, gökbilimciler Şili’deki Atacama Pathfinder Deneyi’ni (APEX) ve Hawaii’deki Mauna Kea’daki James Clerk Maxwell Teleskobu’nu (JCMT) kullandılar. Bu teleskoplar milimetre-altı dalga spektral aralığındaki elektromanyetik radyasyonu ölçer. Bu radyasyonun dalga boyu, görünür ışığın dalga boyu bin kat daha fazladır.
Elektromanyetik spektrumun bu kısmı kozmik toz dağılımını gözlemlemek için özellikle iyidir.
Tayvan’daki Doğu Asya Gözlemevi’nden JCMT’yi yöneten ortak yazar Steve Mairs, “Bizi şaşırtan şey, milimetre-altı dalga aralığında bile% 20 daha koyu hale geldi” dedi.
Araştırmacılar, sonuç tozun varlığı ile uyumlu değil. Gökbilimciler bunun yerine, fotosferdeki – yıldızın aydınlık yüzeyi – sıcaklık değişimlerinin büyük olasılıkla parlaklığın düşmesine neden olduğunu söylüyorlar.
“Betelgeuse’un Aralık 2019’daki yüksek çözünürlüklü görüntüleri, değişen parlaklık alanlarını gösteriyor. Sonuçlarımızla birlikte, bu, görünür yüzeyin% 50 ila% 70’ini kaplayan ve daha parlak olandan daha düşük bir sıcaklığa sahip büyük yıldız noktalarının açık bir göstergesidir. photophere, “dedi Avrupa Güney Gözlemevi’nden (Eso) ortak yazar Peter Scicluna.
“Karşılaştırma için, tipik bir güneş lekesi Dünya’nın büyüklüğüdür. Betelgeuse yıldız noktası Güneş’ten yüz kat daha büyük olacaktır. Betelgeuse’nin ani solması, süpernova olacağı anlamına gelmez. boyutlu yıldız noktası. ” İngiltere’nin Manchester Üniversitesi’nden ortak yazar Prof Albert Zijlstra söyledi.
Güneş’imizle karşılaştırıldığında, Betelgeuse yaklaşık 20 kat daha büyük ve kabaca 1.000 kat daha büyüktür. Güneş Sisteminin merkezine yerleştirilirse, neredeyse Jüpiter’in yörüngesine ulaşırdı.
Bulgular, Astrofizik Dergi Mektupları.
Paul takipçisi ol Twitter’dan.