İnsanların çoğu para kazanmak için çalışır, stres yapar, kanar ve terler. Yine de insanların ezici çoğunluğu mali açıdan cahil. Çoğu insan doğru bir aylık bütçe tutamıyor ya da bunu yapmak istemiyor. İnsanlar gün boyu para hakkında düşünür, ancak temelde para hakkında hiçbir şey bilmiyorlar.
Hisse senedi nedir? Bağ nedir? Yatırım fonu nedir? Sigorta nedir? IRA nedir? ETF nedir? Yıllık gelir nedir?
Bunların hepsi, yetişkinlerin cevaplaması gereken, ancak çoğunun cevaplayamadığı sorulardır.
Çoğu insan ya tamamen nefret ettikleri ya da zar zor tahammül edebildikleri işlerde çalışır. Yaptıkları işten zevk alan ve uygun düzeyde mali tazminat alan insanların yalnızca küçük bir yüzdesi.
Rastgele 100 yabancıyı sokaktan uzaklaştırın ve onlara basit bir soru sorun – “Emeklilik nedir?” Ve yaklaşık 100 farklı cevap alacaksınız.
Bunu okuyorsanız, muhtemelen mecbur olduğunuz için bir işte çalışıyorsunuzdur. Gelirinizi ödeyen bir vakıf fonu ile zengin bir ailede doğmadınız, ben de doğmadınız. Hepimiz “emeklilik” denen şey için çalışıyoruz – bu sadece istediğinizi yapma, faturalarınızı karşılama ve mücadele etme mali özgürlüğü anlamına gelir. şişirme.
Çoğu insan “emekli olduğunda”, bu, kendi iradeleriyle işten ayrılmadan önce gereken minimum süre ne olursa olsun bir işte çalıştıkları anlamına gelir. 10, 20, 30, 40 yıl sürse de – çoğu insan gerekenden daha uzun süre çalışmıyor, bu da çoğu insanın işini sevmediğini gösteriyor.
Kendinize şunu sorun – Şu anda bankanızda 5 milyon dolar sihirli bir şekilde görünse, yarın işinize gelir miydiniz? Muhtemelen değil.
Bu benim için tam bir yan yana, biz toplum olarak parayı çok önemsiyoruz ama aynı anda hepsini umursamıyoruz. Tuhaf.