There was something poetic about loving strangers, that night.
You touched each other's wounds, closed your eyes, watched the memories; that night.
There were walking giants all over her body, that night.
Thousands of planets slid through his eyes, that night.
Your hands could make love for hours, that night.
You could hide the whole universe in his right-cheek dimple, that night.
But it was all you had.
And this is the story of why you hate the sun, since then.
first he changed his feelings
and then he had to change his room
it's like they weren't allowed to sleep in the way they slept before (the bed was too small anyway)
I was automatically a stranger now
Like it's possible to be more stranger in this town
Tren ufukta göründü, gelmek üzereydi.
Bunu kaçırsaydık bir sonraki treni 25 dakika beklemek zorunda kalacaktık
Çakmağımı düşürdüm yüksek demir parmaklıkların ayırdığı bahçeye
Bir iki kıpırdandım, kolum uzanmadı
Boşverdim
Hiçbir şey demeden parmaklıklara tırmanıp öbür tarafa geçti, hemen çakmağı aldı.
Tren durmuştu, yaklaşık 10 saniyemiz vardı
Hızlıca parmaklıklara tekrar tırmanıp hiç falso vermeden yanıma atladı
Kolumdan tuttu, son anda bindik trene.
Hayretler içerisinde baktım ona
8 yaşında olsam, körkütük aşık olurdum o an
Ama 8 yaşında bende çakmak ne arasın