Arılar insanların çoğunun beceremediği çok zekice bazı davranışlar gösterir. Söz gelimi, ailelerine iyi bir balözü kaynağının yerini göstermek için özel bir dansları vardır. Birçok başka hayvan da bizim becerilerimizin çok ötesinde özel yetilere sahiptir. O zaman neden bu kadar akıllı olduğumuzu düşünüyoruz? Bunun önemli bir nedeni, genellikle hayvanlardaki hayret verici becerilerin birçoğunun doğuştan gelmesidir. Bunları öğrenmelerine gerek yoktur ya da bazı kuşların şarkı söylemeyi öğrenmeleri gibi, edindikleri beceriler genellikle oldukça özgüldür.
İnsan zekasının harika yanı, bize hem bir karatavuk gibi ıslık çalmayı hem de yakındaki lavanta tarlasına giden yolu anlatacak bir dans icat etmeyi (şimdiye kadar böyle bir şey yapmayı denememiş olsak da) öğrenme olanağı vermesidir. Sıçanlar gibi ortama adapte olabilen diğer hayvanların da iyi bir öğrenme yetisine sahip olmasına karşın insanlar dünyadaki en iyi öğrencilerdir ve nasıl öğreneceğimizi çocukluk çağımızda öğrenırız.
En etkileyici becerilerimizden bazıları-örneğin dil öğrenme yetimiz-erken yaşlarda daha kolay öğrenilir. İnsanlarda özellikle uzun, önemli ve heyecan dolu bebeklik ve çocukluk çağlarının büyük önemi vardır çünkü insan yavrusu, bir dizi önceden programlanmış beceriyle gelmek yerine hiçbir şey yapma yetisi olmadan ama neredeyse her şeyi öğrenme yetisine sahip olarak doğar. Doğal olarak beyni bilginin depolanacağı bir çeşit boş kutu, öğrenmeyi ise bu kutuya bilgi doldurmak gibi algılarız. Durum böyle olduğunda beyin eğitimi makul bir sırayla bilginin mümkün olduğu kadar hızla yüklenmesinden ibarettir. Ne var ki, yeni doğan bebeğin beyni boş bir kutu değildir.