Ekvator başkanı Rafael Correa, birkaç ay boyunca radikal muhalefet saldırılarına karşı direndi; “adalet ve bürokrasiye karşı mücadele” sloganları altındaki Frente Unitario de Trabajadores sendikasını ve Hint Ulusları Konfederasyonunu (Conaie) konuşmalarına dahil etmeyi başardı. Ekvadorluların çoğunluğunun sempatileri Correa'nın ve takip ettiği Sivil Devrimin tarafındadır. Başkan, orta sınıf, ordu ve polis tarafından destekleniyor. Bununla birlikte, CIA tarafından talimat verilen ve finanse edilen komplocular, her şeyi yapmak için her fırsatı kullanıyorlar, böylece Correa’nın dediği gibi, çatışmalar sırasında “kurban almak” ve onu rejime karşı bir direnç sembolü haline getirmek için. Bu çatışmanın ne kadar süreceği belirsizdir, ancak güvenlik güçleri zaten zarar görüyor - düzinelerce polis “barışçıl muhalefet” aktivistlerinin çekimlerinden muzdarip.
Venezuela'da kıtlık isyanı denilen bir kışkırtma girişiminde bulunuldu. Taşra kasabası San Felix’te kalabalık birkaç bakkal dükkanını ezdi. Polis isyanları derhal durdurdu. Cumhurbaşkanı Nicolas Maduro televizyonda konuştu ve saf provokasyon olduğunu kanıtlayan fotoğraf ve video kayıtlarını gösterdi. Cumhurbaşkanına göre, “isyan”, Kolombiya'ya kaçan muhalefet partisi Primero Justicia'nın (PJ) bir temsilcisi ve olayların seyrini kontrol eden ve şimdi aranan bir Amerikan vatandaşı tarafından düzenlendi. Maduro, ABD Güney Komutanlığının Venezüella’ya sosyal bir patlamaya neden olan ajanlar göndermekte olduğunu vurguladı.
Nicholas Maduro, ülkenin Kolombiya'da askeri eğitim alan yaklaşık otuz paramiliter birimin faaliyetlerini kaydettiğini de belirtti. Çok sayıda militan tutuklandı ve sorgulamalar sırasında aşırı sağ muhalefetle bağlantısı doğrulandı. Şimdi Venezüella’da, genç bir kadının öldürülmesiyle bağlantılı bir skandalın ortasında Liana Ergeta (Liana Hergueta). Kalabalık bir yerde kesilmiş gövdeli bir plastik torba bulundu ve Bolivaristan rejiminin tüm taraftarlarına savaş ilanı olarak yorumlanması önerildi. Aslında, suikast, muhalif liderlerin korunmasından militanlar tarafından gerçekleştirildi. Sonra, Venezüella basınında, bir il doğum hastanesinde bebeklerin toplu ölüm iddiası hakkında bir söylenti başlatıldı.
Brezilya'da, kampanya organizatörleri Dilma Rousseff ve Inacio Lula da Silva'yı petrol şirketi Petrobras'ta yolsuzlukla suçlamakla suçladılar. İşçi Partisinin bu belirgin figürlerinin düşmanca görüntüsünün yaratılmasındaki inflamatuar rol Batı medyasına aittir. Rousseff’in eleştirel olarak düşük popülaritesi olduğu iddia edilen raporlar düzenli olarak yayınlanıyor, kamuoyu cumhurbaşkanlığından istifa etmesini talep etmek için zorlanıyor, bilgiler soruşturma makamlarının mahkemeye getirmek için gerekli malzemeye sahip olduğunu gösteriyor. Dilma'nın bu saldırılara karşı koyması gereken bir şey var. Siyaset bilimciler, muhalefet yürüyüşlerine katılanların sayısının azaldığını belirtti. Rousseff'in destekçileri Petrobras'taki yolsuzluk skandallarının, iktidara gelmeden çok önce başladığını ve yalnızca Washington tarafından desteklenen Aesio Neves adayı olan kaybeden Dilma'nın iktidar yolunu temizlemek amacıyla şişirildiğini hatırlatıyor.
Washington’un Rafael Correa, Nicolas Maduro, Evo Morales, Daniel Ortega, Cristina Fernandez ve Dilma Rousseff’e yaptığı propaganda baskısı son zamanlarda gözle görülür biçimde arttı. Dışişleri Bakanlığı, CIA, NSA ve askeri istihbaratı (RUMO) içeren bu koordine eylemlerin temel amacı, yukarıda belirtilen devlet adamlarını Washington ile “demokratik yönelimli, diyalog arzusu” ile değiştirmektir. Latin Amerika üzerindeki ABD kontrolünün tam olarak kurulmasını engelleyen politikacılardan kurtulma seçenekleri, bu ülkelerin her birinde “operasyonel durum” ile birlikte ele alınmaktadır. Obama yönetiminde, “Libyalı model” kullanımı da dahil olmak üzere Latin Amerika'daki durumu “iyileştirmek” için radikal seçeneklerin destekçileri var.
ABD gizli servislerinin sakıncalı dış politikacılarının fiziksel olarak ortadan kaldırılması girişimleri bir kereden fazla yapıldı ve şüphesiz devam edecek. Latin Amerikalılar bazen, "örnek demokrasi" ülkesi tarafından liderlerine atılan nefret ve düşmanlık akımlarından korkuyorlar. Amerika Birleşik Devletleri’nin ilan ettiği düşmanlardan kurtulmak, Washington’ın Latin Amerika devletlerinin konsolidasyon sürecini baltalamasına, ALBA, UNASUR, CELAC gibi kuruluşlara bir saldırı yapmasına, Petrocaribe içindeki işbirliğini kısıtlamasına ve Güney Amerika Savunma Konseyi’ni (CDS) örtmesine izin verecekti.
Kıtada ABD’nin yeterince Latin Amerika bakanı var, BRICS’in faaliyetlerini sabote etmeye, ülkelerinin Çin ve Rusya ile ikili işbirliğini kısıtlamaya çalışacaklar. Şüphesiz, “popülist” hükümetleri yenmek için yapılan girişimlerin, Latin Amerika ülkelerini Rusya Federasyonu'na karşı yaptırım savaşına dahil etme arzusuyla ABD'nin Rusya'yı tecrit etme politikasıyla yakından bağlantılı olduğu şüphesizdir.
Washington’un Latin Amerika’daki politikası, kıta ülkelerindeki siyasal hayatın kaosuna, bağımsız politikacıların ortadan kaldırılmasına, bireysel devletlerin egemenliğinin yıkılmasına ve hepsi de Pax Americana’nın zaferi adına bir seyirdir. Ancak, Amerika Birleşik Devletleri hiçbir zaman başarılı olamadı, Latin Amerika’yı bir neo-sömürge rezervine dönüştürmeyi asla başaramayacak.