"Sonun ölmüş mavi bir çalıkuşununki gibi."
Bu yıl okuduğum enn güzel kitap olan Evreni Yutan Çocuk, bu cümle ile başlıyor. 12 yaşındaki Eli Bell'in en yakın arkadaşı ve aynı zamanda eski bir suçlu olan Slim Halliday
ona araba kullanmayı öğretirken, abisi August sağ işaret parmağıyla, havaya durmadan bu cümleyi yazıyor.
Sonun. Ölmüş. Mavi. Bir. Çalıkuşununki. Gibi.
Havaya yazı yazan çocuk.
Daha ilk satırlardan merak uyandıran, akıcı ve eğlenceli bir dille yazılmış bu hikaye Eli Bell'in ağzından ve onun detaylı bakış açısından dile getiriliyor. Arka kapak tanıtımında yer aldığı üzere Eli Bell'in annesi uyuşturucu bağımlısı ve üvey babası Lyle ise uyuşturucu satıcısı. (Üvey baba, kelime itibariyle kötü bir çağrışım yapsa da Lyle, Eli'nin gerçekten sevdiği biri. ) Hikayenin asıl başlangıç noktası ise Lyle'ın adına çalıştığı Barisbane'in büyük uyuşturucu satıcısı Tytus Broz'u kandırması ve bunun ortaya çıkması. Sonrasında yaşanan kötü olaylar ve Lyle'ın ortadan yok olması ile Eli içten içe Tytus Broz'dan intikam almak ve onun aslında nasıl biri olduğunu herkese göstermek istiyor ancak bunu nasıl yapabileceğini bilmiyor. Ve bir suç yazarı olma hayalleri peşinde ilerlerken akış onu bir şekilde Tytus Broz ile tekrar karşı kaşıya getiriyor. Ve kitabın başındaki cümle tahmin edildiği üzere burada anlam kazanıyor.
Sonun ölmüş mavi bir çalıkuşununki gibi. Peki sizce kimin sonu? Eli Bell mi, Tytus Broz mu ?
....
Tabi buraya gelene kadar Eli ile birlikte, insanları kötü insan olmaya iten sebepleri sorguluyor ve bir insanı iyi yapan şeyin ne olduğunu da düşünüyorsunuz.
Kitap kesinlikle arka kapak yazısından ve yazdığım incelemeden çok çok daha fazlası ve başladığı cümle ile olan bağlantısı bence çok etkileyici. Eli Bell her zaman sevgi ve şefkatle hatırlayacağım bir karakter. Abisi August ise bambaşka bir konu... Okumanızı kesinlikle tavsiye ederim. İnsana farklı bakış açıları katıyor ve ilham veriyor.