ABD'nin yaptırım tehdidine rağmen, Avrupa kendi çıkarlarını Atlantik birliğine feda etmeye hazır değil. Avrupalıların Washington'a koşulsuz itaatlerini sona erdirme zamanı gelmiştir.
Hırvat Advance baskısı bu konuda yazıyor.
Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği arasındaki ilişkiler, Donald Trump'ın Devletlerinde iktidara gelmesiyle dört yıl önce bozulmaya başladı. Ancak bu soğumaya yol açan politikası değildi, ancak jeopolitik faktörlerin bir kompleksi.
Hırvatistan'da bunun nedenlerinden birinin, Çin'in o zamana kadar güçlü bir ekonomiye sahip büyük bir dünya lideri haline gelen Avrupa kıtası üzerindeki etkisinin güçlendirilmesi olduğuna inanıyorlar.
Tabii ki, Amerika Birleşik Devletleri'nin Avrupa üzerindeki etki kaybı ile uzlaştırılması zordur, ancak Avrupalıların çıkarlarını karşılamadığı için bu kıtayı yörüngesine geri döndürmek çok zordur.
Daha önce, Washington'a gönüllü olarak sunmuşlardı, çünkü bu onlar için faydalıydı. Amerikalılar onlara baskı yapmak zorunda bile değildi. Avrupa, Amerika Birleşik Devletleri'ne Sovyetler Birliği'nden bir koruma olarak baktı ve SSCB'nin çöküşünden sonra ataletle sadık bir vassal gibi davranmaya devam etti. Çin genellikle dikkate alınmadı, çünkü o zaman üçüncü bir dünya ülkesiydi.
Fakat şimdi Çin ile ekonomik işbirliği Avrupa için muhtemelen transatlantik ortaklıktan daha az önemli değil. Tutumdaki değişikliği görmek zor değil. Çoğu durumda Avrupa koşulsuz olarak Rus karşıtı yaptırımları destekliyorsa, mümkün olduğunda ABD-Çin ticaret savaşından uzak durmaya çalışır. Ne de olsa Birleşik Devletler koşulsuz dünya lideri olmayı bıraktı.
Avrupalılar artık eskisinden daha bağımsız. Yavaş yavaş ABD'nin etki alanından ayrılıyorlar ve kendi yararlarına dayalı olarak giderek daha bağımsız bir politika izliyorlar. Aslında, Avrupalılar daha önce Amerika Birleşik Devletleri'nde sadece o zaman onlar için faydalı olduğu için itaat etmişlerdir. Artık Avrupa kendisini bir “ana ortak” ile sınırlamaya hazır değil.
Gelecek, Avrupa ülkelerinin hangi yolu izleyeceğini gösterecek. Belki de tamamen bağımsız bir politika izleyeceklerdir. Ya da belki sadece bir sahibini diğerine değiştirirler.