We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
PAP - Polonya'da Bilim ve Burs üzerine bir rapora göre, arkeologlar Batı Pomeranya'da en az 9,000 yıl önce Mezolitik döneme kadar uzanan ritüellerin ve olası astronomik uygulamaların pratiğine dair kanıtlar ortaya çıkardılar.
Keşif, Polonya'nın Szczecin kentindeki Arkeoloji ve Etnoloji Enstitüsü'nden arkeologların bir Mezolitik kutsal alanı keşfettiği Batı Pomeranya'daki Świdwie Gölü yakınlarındaki Bolków'da yapıldı.
Alan bu yılın başlarında, araştırmacıların bir göktaşı parçası ile birlikte bir muska, boynuzlardan yapılmış ve geometrik motiflerle süslenmiş sözde 'sihirli bir asa' da dahil olmak üzere büyük bir sakral nesne grubu keşfettiği zaman ünlü oldu. oyulmuş bir kemik mızrak. Birlikte ele alındığında, nesnelerin toplanması, araştırmacıları, eski sakinlerin bir tür ritüel veya törenle meşgul oldukları siteye inanmaya yönlendirdi.
Farklı açılardan gösterilen göktaşı parçası. Kredi: Nauka w Polsce
O zamandan beri, araştırmacılar alanı kazmaya devam ettiler ve şimdi yaklaşık 1,5 metre yüksekliğe sahip olan iki çam ve kavak direk yapısının kalıntılarını ortaya çıkardılar. Arkeologlar yapıların içinde çam ve huş ağacı parçaları, hayvan kemikleri ve ot demetleri içeren tek bir demet buldular.
"Bu bulgular, Mezolitik toplumların inanç ve ritüellerinin, ekonomik olmalarına bağlı olan hayvanlar ve bitkiler dünyasıyla ayrılmaz bir şekilde bağlantılı olduğunun çok açık ve doğrudan kanıtıdır. Paketler, çağdaş çevrenin temel unsurlarını içerir, ”diyor araştırma başkanı Profesör Tadeusz Galinski.
Yapılara ek olarak, araştırmacılar, çok belirgin bir desende toprağa gömülü yedi mükemmel korunmuş porsuk sapı buldular. Profesör Galinski'ye göre, desen Büyük Ayı (Büyük Ayı) olarak bilinen takımyıldıza tekabül ediyor - en parlak yıldızı sözde Büyük Ayı.
Büyükayı takımyıldızını andıran belirgin bir desende toprağa gömülü yedi porsuk ağacı bıçağı bulundu. Kredi bilgileri: Tadeusz Galinski
Büyük Ayı (iç metin: Porsuk ağacı kazıklarının konumu.) Ana Resim: Manfred Wassmann
Araştırmacılar, olası astronomik keşifle birlikte göktaşı parçasının ve sakral nesnelerin demetlerinin keşfinin, şamanların Mezolitik topluluklarda önemli bir rol oynadığını, gökyüzünün gizemlerine ilgi duyduğunu ve gökyüzündeki özel unsurları onurlandırdığını öne sürdüğüne inanıyorlar. çevrelerindeki doğal dünya.
Öne çıkan resim: Bir Mezolitik yerleşim. Taç Telif Hakkı, Tarihi İskoçya'nın izniyle çoğaltılmıştır.
Transilvanya'nın Tarih Öncesi
NS Transilvanya'nın Tarih Öncesi arkeoloji, antropoloji, karşılaştırmalı dilbilim ve diğer ilgili bilimler aracılığıyla Transilvanya olarak bilinen bölge hakkında neler öğrenilebileceğini açıklar.
Uygun Transilvanya, Romanya'nın kuzeybatısındaki bir plato veya yayladır. Doğu ve güneyde Karpat Dağları, batıda Apuseni Dağları ile sınırlanır ve tanımlanır. Çeşitlilik gösteren ve nispeten korunan bir bölge olan bölge, yaban hayatı açısından her zaman zengin olmuştur ve Avrupa'nın ekolojik açıdan en çeşitli alanlarından biri olmaya devam etmektedir. Dağlar, hem insan hem de hayvan sakinlerini çeken çok sayıda mağara içerir. "Ayılar Mağarası" olan Peştera Urşilor, çok sayıda mağara ayısına ev sahipliği yapmıştır (Ursus spelæus) 1975 yılında mağara keşfedildiğinde kalıntıları keşfedilmiştir. Bölgedeki diğer mağaralar erken insanları barındırmıştır.
Tarihöncesi, insanlık tarihinde yazının henüz bilinmediği en uzun dönemdir. Transilvanya'da bu özellikle Paleolitik, Neolitik, Tunç Çağı ve Demir Çağı için geçerlidir. [ kaynak belirtilmeli ] [ şüpheli - tartışmak ]
Bu yıl devam eden kazı, en başından beri, Selinunte akropolisindeki insan varlığının, önceden varsayıldığından birkaç bin yıl daha eski olduğunu ortaya koydu. Aslında, Yunan yerleşiminin ilk seviyesinin altında, bir metreden daha derin bir doğal dolgu altında, Erken Tunç Çağı'na ait çanak çömlek parçalarının yanı sıra bir Mezolitik taş endüstrisinin (MÖ 8000-6500) kanıtları keşfedildi.
Keşif bugün, Rosalia Pumo ile birlikte Selinunte Arkeoloji Parkı'nda önemli kazılar yürüten New York Üniversitesi ve Milano Eyalet Üniversitesi'nden arkeolog ekiplerine liderlik eden arkeolog Clemente Marconi tarafından duyuruldu.
Radyokarbon ile analiz edilecek olan bölgedeki Yunan varlığının ilk seviyesi ile bağlantılı olarak hayvan kalıntıları ve kömür parçaları da bulundu.
Arkeologların araştırmalarının odak noktası, bölgenin tarihini bütünüyle yeniden inşa etmek için Selinunte'nin MÖ 650'de Megaralılar tarafından kurulmasından önceki dönem olacak. Bu bağlamda C Tapınağı'nın temelleri ortaya çıkarılmıştır.
Önümüzdeki haftalarda devam edecek olan kazı kampanyası, Yunan kentinin akropolüne odaklanacak.
İrlanda ve İngiltere'de Mezolitik Ritüel Üzerine Son Perspektifler
Chatterton'ın (2006) bölümü, İrlanda ve İngiliz Mezolitik'inin sentetik bir incelemesi olarak limited şirkette duruyor. Ritüel faaliyetin bir sentezini sağlamanın yanı sıra, hem Britanya hem de İrlanda'dan Mezolitik boyunca coğrafi ve zamansal çeşitliliği vurgulamaya çalışır ve Avrupa'nın bu bölümünde Mezolitik dönemde 'ritüel faaliyetin sistematik bir analizi' olmadığına dikkat çeker. (Chatterton 2006, s.101). Çeşitli yazarlar tarafından bilgilendirilen ve dualist bir yaklaşımı reddeden Chatterton, bir eylemin ritüel olan bir tür eylemden ziyade ritüel yönünü vurgular ve eylemlerin birden fazla rol üstlenmesine izin verir. Bu, temel olarak, makalesinde, bir dizi sitede biriktirme eylemleri açısından çerçevelenmiştir, yine de, ritüelin ne olduğu veya olabileceği konusunda yararlı bir précis'tir.
Conneller (2011), etnografyadan geliştirilen bakış açıları ve morg sorularından türetilen bir dizi temadan yararlanır. İlgili geçiş ayinleri, kutsal yerler, hayvanların önemi, üç katmanlı dünya ve (hayvan) ruhlarla aracılık eden dini uzman olarak şamanın rolünü tanımlar. Farklı insanlar, hayvanlar, şeyler ve yerler arasındaki olayların ve ilişkilerin şaman olmayanlar tarafından aracılık edilmesinin derecesi ele alınmamıştır, belki de Conneller'ın ritüelini "özel" kılar.
Kısmen Warren tarafından şekillendirilen İskoç Arkeolojik Araştırma Çerçevesinde, 'ayırt edici peyzaj özelliklerinin önemi, mevsimsel olaylar, ıskarta ve biriktirme uygulamalarına yönelik tutumlar ve ölülerin tedavisi' (ScARF) içeren ritüel spektrumun diğer unsurları tanınır (ScARF). 2012). Yerler ve biriktirme yine şekillenir, ancak bazı bakımlardan geçiş ayinlerine benzeyen zamansal bir çerçeve eklenir. Ölü insan muamelesi elbette merkezidir, ancak nesnelerin ve yerlerin özel olarak 'ölü' olarak ele alınması kesinlikle dikkate alınmasını gerektirse de, bu makalenin kapsamı içinde değildir (Little ve diğerleri 2017).
Mellars bile, Star Carr'daki kalıntılara yönelik post-prosessel yaklaşımlara ilişkin geniş görüşünde, '[Star Carr'ın] hem toplumsal/tarihsel/ideolojik boyutlarına hem de işgalin önemli çevresel, ekolojik ve ekonomik yönlerine yapılan vurgunun," … İngiliz Mezolitik'inin genel sosyal bağlamı içinde Star Carr'ın dengeli bir değerlendirmesini elde etmek istiyorsak vazgeçilmezdir' (Mellars 2009, s. 516).
Kelimenin popüler kullanımı ritüel açıklanamayan için önemsiz bir kategori olarak maalesef onu benzer hale getirdi tuhaf veya büyülü, ve onu yerleşik ayinlere ve gözlemlerine yapılan basit referanstan uzaklaştırdı (OED 2018). Terimin bu bulanık anlayışı, yorumların ayrılmaz bir parçası olmaktan ziyade kanıta dayalı, yani açıklayıcı ve veriye dayalı olduğu düşünülenlere karşı ritüel yaklaşımlar belirlemiştir.
Akademisyenler hala farklı kamplara giriyor: bilim veya arkeoloji bilimindeki modern gelişmelerin yararına çok nadiren tartışılan ritüel ile teori. Yine, kültürel arkeoloji ile hızla büyüyen arkeoloji bilimi arasındaki bu ayrım, İrlanda ve İngiltere'nin istisna olmadığı Mezolitik çalışmalarda özellikle kökleşmiş bir zihniyettir. Benzer şekilde, ticari arkeoloji yerel ve ulusal olarak önemli literatüre atıfta bulunur, kendisi nadiren daha sonra, daha kapsamlı (ve pahalı) tortuların gölgesinde kalan Mezolitik kalıntıları nadiren sentezler. Maddi olmayan bir ritüel alt akıntısının kabulü daha fazla kabul edilirken, bu ritüelin ne olabileceğine dair anlayış önemli ölçüde gelişmemiştir.
İrlanda ve İngiliz arkeolojik kayıtlarında ritüelin daha sıradan yönlerini keşfetmeye karar verdiğimizde, bu araştırma tarihini göz önünde bulundurarak yola çıktık. Veriler, bağlamı ve anlamı üzerinden düşünmek için bir çerçeve çiziyoruz. Bunu yapmak için, geçmiş maddi kültürel uygulamaların daha iyi bağlamsallaştırılabileceği bir şema oluşturmak için üç katmanlı bir evren kavramını kullanıyoruz, ancak bunu yaparken potansiyel olarak daha çeşitli kozmolojik yaklaşımları da tanıyoruz. Hiçbir şekilde yaklaşımımızın evrensel bir veri olduğunu iddia etmiyoruz ya da modern ve geçmiş avcı-toplayıcı topluluklar arasında doğrudan bir tarihsel bağlantı önermiyoruz. Bununla birlikte, bu yaklaşımın izin verdiği şey, kanıtların sorgulanabileceği ve karşılaştırılabileceği bir ön davranış sınıflandırmasıdır.
Ritüel Arkeolojisi
Rinvenimenti nell'area del Fontino di Baratti (Populonia) çoğu zaman karmaşık olmayan stratigrafia (VII-III sec. a.c.) relativa ad un uso cultuale e funerario, con un possibile culto eroico.
Fontino di Baratti (Populonia) bölgesindeki keşifler, olası bir kahramanlık kültünün kalıntılarıyla hem mezar hem de kültürel alanla bağlantılı karmaşık bir diziyi (MÖ VII'den III. yüzyıla kadar) göstermektedir.
Ekli: Giriş, Katkıda Bulunanlar Üzerine Notlar.
Bu makale koleksiyonu, ortaya çıkan ritüellerin tarihi, işlevi ve yeri hakkında düşünceli bir incelemedir. Tartışma, akademik değerlendirmenin ve insanların “yeni ritüeller” çağrısına farklı şekillerde yanıt vermelerine odaklanmak için anlamlı ritüellerin yokluğunun kabulünün ötesine geçiyor. Bireylerin, aile gruplarının, kuruluşların ve hatta bir bütün olarak toplumun fiziksel, psikolojik ve ruhsal sağlığı için samimi ritüelleştirmenin ne ölçüde gerekli olduğunu kabul eder.
Katkıda bulunanlar: 13 yazar, 15 disiplinler arası alan:
Uzay ve anlam ilişkilendirmelerinin katmanları
Rappaport (Referans Rappaport 1999: 37) “performans olmadığı sürece ritüel yoktur” der. Bu nedenle, Pömmelte muhafazasının performans amaçlı bir yer olduğu sonucuna varılabilir. İcracı gösteriler -ritüel ya da saygısız- ve sosyal işlevlerin her ikisi de Pömmelte'nin mimari 'ana planına' yansır. Eş merkezli halka bölgelerinin düzenlenmesi ve iki ana giriş, dikkatleri merkezi açık alana odakladı. Çit ve set, bu etkiyi çarpıcı biçimde güçlendirerek, iç ve çökelme hendek bölgesini dış bölgeden ve çevredeki manzaradan görsel ve akustik olarak ayıran bariyerler görevi gördü. Bu halka bölgelerine erişim, ana, yan ve ek girişler tarafından kısıtlandı ve kanalize edildi.
Bu 'ana planın' işlevselliğinden, I-IV olmak üzere dört bölgeli bir hiyerarşik mekansal organizasyon modeli çıkarılabilir (Şekil 6). Model, tüm halkaların aynı anda var olduğunu varsayar. Bu, ana işgalin sonu için varsayılabilir ve dış halkaların ayrı bir inşaat aşamasını temsil etmesi durumunda da geçerli olacaktır. Bu modelin önemli özellikleri, artan erişim düzenlemesi, dikkatin odaklanması, anlamın uyarılması (örneğin zihinsel veya duygusal), kimliğin ve sembolik -muhtemelen kutsal- anlamın oluşumu ve anıtın merkezine yakınlığıdır. , (performatif) faaliyetlerin azalan kamusallığı ve bunlara dahil olan kişi sayısı.
Şekil 6. Pömmelte muhafazasının mekansal organizasyonunun modeli (André Spatzier tarafından tasarlanmıştır).
Yer üstü yapıların muhtemelen algıyı nasıl etkilediği, ritüelle ilgili sosyal işlevleri öne çıkaran başka bir anlam katmanını ortaya çıkarabilir. Bölge I, sonradan inşa edilmiş 'yarı saydam' bir sınırla çevreden ayrılırken, II/III bölgeleri ahşap bir duvarla (yani çit) dış dünyadan ayrılmıştır ve bölge III muhtemelen bireyleri toplanan kalabalıktan ayırmıştır. II. bölgede. Bu nedenle, iç kısma veya merkeze erişim, önce tecrit edilecek, sonra tecrit edilecek geçiş bölgelerinden geçmek anlamına geliyordu. Yapıdan çıkmak, yeniden entegrasyon ve yeniden bağlantı anlamına geliyordu. Anıta girerken ve çıkarken muhtemelen uyandırılan deneyim, van Gennep (Referans van Gennep 1909) tarafından tanımlanan 'geçiş ayinlerinin' üç aşamasını yansıtır: ayrılma, eşik ve birleşme. Muhafazanın dış bölgesi/bölgeleri, eşik öncesi ve sonrası aşamayı, merkezi alanı, eşik aşamasını temsil eder. İç mekandaki inziva ve eşik, Turner'ın “topluluklar” (Referans Turner 1969: 132–33). Bu nedenle, Pömmelte çevresi gibi anıtları, sosyal düzenleme ve kimlik oluşumu için önemli komünal yapılar olarak görebiliriz.
Buluntuların ve özelliklerin mekansal dağılımlarından başka anlam katmanları ortaya çıkar. Örneğin, fauna kalıntılarının ve seramiklerin dağılım yoğunluklarının analizi, buluntu 'sıcak noktalar' ve düşük birikim alanlarını ortaya koymaktadır (Şekil 7: 1-2). Çanak çömlek için, bu desenler parça boyutuyla ilişkilidir (Spatzier Reference Spatzier 2018): sıcak noktalar büyük çanak çömlek parçalarına karşılık gelir (güney-güney-batı, kuzey-doğu ve güney-doğuda), neredeyse hiç buluntu bulunmayan alanlar küçük parçalar (kuzey-kuzey-batı, doğu-kuzey-doğu ve güney-güneydoğu). Bu uzamsal desenler, yüksek ve düşük aktivite bölgelerini yansıtabilir. Ayrıca, hendekteki dar kesintilerin etrafındaki alanlar, ana faaliyet veya ıskarta bölgeleriydi, ana girişlerin yakınlarına kasıtlı olarak hiçbir nesne atılmadı - veya bu alanlar belki de temizlendi.
Şekil 7. 1) seramik buluntular 2) faunal kalıntılar 3) kerpiçler ve taş baltalar ve 4) Pömmelte çevrelemesindeki (André Spatzier tarafından tasarlanmış) yassı mezarların dağılımı.
Belirli tipteki buluntuların ve özelliklerin dağılımı daha somut yorumlamaları kolaylaştırır. Taş baltalar ve taş baltalar, yalnızca kasıtlı biriktirmelerden türemiştir ve bu nedenle, mekan ve anlamın kasıtlı çağrışımlarına tanıklık etmektedir: muhafazanın kuzeydoğu kesimlerinde taş baltalar ve güneybatı yarısında taş baltalar bulunmuştur (Şekil 7: 3). Quern'ler dişiliğin, doğurganlığın, yaşam ve ölümün, dönüşümün ve varlığını sürdürmenin sembolleridir (Peacock Reference Peacock 2013: 162–78 Watts Reference Watts 2014). Baltalar, Corded Ware ve Únětice Kültürlerinde yüksek rütbeli erkek savaşçılarla bağlantılı statü nişanlarını temsil ettikleri için erkeklikle ilişkilendirilir (örn. Wiermann Reference Wiermann 2001: 90–92 Kraus Reference Kraus 2006: 32–33, 268–72, 431– 35 & 451 Vandkilde Referans Vandkilde, Otto, Thrane ve Vandkilde 2006: 417 Meller Referans Meller 2017). Bu nedenle, Pömmelte'deki sütunların ve eksenlerin zıt dağılımları, doğurganlık ve üreme ile ilgili karşıt ancak tamamlayıcı cinsiyete dayalı alanları sembolize edebilir. İlginç bir şekilde, quern fragmanları, yalnızca kasıtlı olarak bırakılan quern'lerle aynı alandaki biriktirme olmayan bağlamlardan türetilir. Bu, Pömmelte'deki yapılandırılmış tortuların (bkz.
Ayrıca, muhafaza, sosyal olarak gösterge niteliğinde bir mezarlıktı (yani, sosyal statüye işaret eden bir yer). Kafatası ve eklemsiz mezarlar da dahil olmak üzere on üç basit düz mezar mezarı, çocukların, gençlerin ve kadınların mezar mezarlarıyla açıkça çelişmektedir. 17-30 yaş arası erkekler (baskıda Stecher & Alt), dairesel yerleşime uyarlanmış olmasına rağmen, Bell Beaker ve Únětice morg geleneklerine uygun olarak gömüldü (Şekil 7: 4). Halkalı hendekler, Son Neolitik ve belki de İlk Tunç Çağı'ndaki yüksek statülü gömmelerin göstergeleri ve Turner'ın (Referans Turner 1969) eşiksizlik kavramı göz önüne alındığında, bu mezarlar şu şekilde yorumlanabilir: reklam kutsal olağanüstü sosyal statüye sahip erkeklerin gömme işlemleri (yani kutsal alanın yakınında veya içinde gömmeler) (Spatzier Reference Spatzier, Matić ve Jensen 2017b). Bu mezarların genel yönelimi doğuya dönüktür ve çevrenin doğu yarısındaki konumları, ölüm ve gün doğumu ilişkisini yansıtmakta, reenkarnasyon veya ölümden sonraki yaşam inancını simgelemektedir.
Nebra diski ve İskandinav Tunç Çağı ikonografisi, güneşin Neolitik ve Tunç Çağı kozmolojisinin önemli bir unsuru olduğunu gösterir (örneğin, Kaul Reference Kaul 2004 Bertemes Reference Bertemes ve Bärnreuther 2009). Pömmelte'de sadece ayrıcalıklı erkeklerin "resmi" cenazelerinde ifade edilmekle kalmaz, aynı zamanda ana girişlerin güneş hizalaması ile de vurgulanır. Astronomik analiz için muhafazanın merkezini (örneğin en içteki halkanın birden fazla merkezi vardır) kullanmak o kadar kolay değildir, ancak bunu yapmak, bu giriş eksenlerinin gündönümü ve ekinoksların ortasında gün doğumu ve gün batımına yönlendirildiğini gösterir (baskıda Schlosser). Astronomik, coğrafi ve çevresel faktörlerin neden olduğu tarih öncesi ve protohistorik dönemlerdeki belirsizlikleri dikkate alan Schlosser, bu tarihleri mevsimlerin geçişini, hasadı veya ölülerin anılmasını kutlayan Kelt mevsimsel festivalleriyle ilişkilendirir. Bu, Pömmelte'ye başka bir anlam katıyor: takvimsel ayinler ve mevsimsel şölenlerle bağlantılı törenler için bir anıt olarak.
Köpeğin Zaman İçinde Kullanımları
Köpeklerin çok çeşitli potansiyel kullanımları arasında, ne yazık ki arkeoloji yoluyla, özellikle de insanlarla olan ilişkisel işlevleri incelenirken, çok azı algılanabilir (Tablo 3). İnsan yerleşimlerine yakın çevrede yaşayan ve evrimleşen köpeklerin varlığı, erken Neolitik konutların kalbinde ve bazen de Demir Çağı kutsal alanlarında köpek koprolitlerinin nispeten sık keşfiyle açıkça doğrulanmıştır. Et bazlı artıklar için iyi belgelenmiş tatları, insanlar tarafından bırakılan kemik kalıntıları üzerinde çok sayıda ve tekrarlayan izler bırakmıştır ve bu nedenle, kuzey ve güney Levant'ın Natoufian bölgelerindeki Epipaleolitiklerden bu yana varlıkları vurgulanmıştır (Vigne ve Guilaine, 2004). Bu izler, geleneksel olarak köpeklerle yaşayan, hayvanların kendilerini beslediği ve kendi yiyeceklerini temin ettiği yerli toplumlarda iyi bir şekilde kanıtlanmış olan, atık bertarafı ve temizleme işlevlerini açıkça yansıtmaktadır (Digard, 2006a). İzotopik analizdeki son gelişmeler diyetlerinin bilinmesini bile sağladı çünkü Galya'daki Levroux bölgesinde (Indre, Fransa), sekiz kaval kemiği kemiğinin kemik kolajeninin nitrojen ve karbon izotop oranları, bu köydeki domuz ve köpeklerin ayrı bir besin zinciri oluşturmuştur (Frémondeau, 2012). Köpeklerin, koyun, keçi veya sığır gibi diğer türlere değil, yaygın olarak tükettikleri kasaplık domuz eti artıklarına tercihli erişimi olduğu görülmektedir (Frémondeau ve diğerleri, 2013).
Köpeğin arkeolojik, etnolojik ve edebi kaynaklardan potansiyel kullanımları (Yunan ve Latin yazarlar, Poplin'e göre, 1988 Milliet, 1994, 2004 Vigne ve Guilaine, 2004 Digard, 2006a Méniel, 2006).
Köpeğin arkeolojik, etnolojik ve edebi kaynaklardan potansiyel kullanımları (Yunan ve Latin yazarlar, Poplin'e göre, 1988 Milliet, 1994, 2004 Vigne ve Guilaine, 2004 Digard, 2006a Méniel, 2006).
İnsanları ve eşyalarını koruma, avlanma, savaş, çalışma (travois, sürü veya yük hayvanları olarak), eğlence (evcil hayvanlar veya köpek dövüşü) veya sıcaklık gibi diğer işlevler yalnızca arkeolojik kemik kanıtlarıyla kategorik olarak gösterilemez (Digard, 2006a, b). Yine de, Paleolitik avcı-toplayıcı toplumları, köpeklerle olan ilişkilerinde, et üreten hayvanlarla olanlardan kaçınılmaz olarak farklı olan yetiştirici-çiftçi topluluklarından ayırt etmek esastır. Evcilleştirmeleri sırasında, muhtemelen çiftçilerinkinden çok farklı olan, kurtları ve insanları bir av yaşam tarzında birbirine yakınlaştıran şey, muhtemelen kolektif zekaları ve insanlara oyun etrafında yardım etme yetenekleriydi (Vigne, 2012).
Yine de arkeozooloji, köpeklerin bir zamanlar ölü olarak kullanıldığına dair pek çok kanıt sağlıyor. İlk çok somut kullanım hammadde olarak olmuştur. Deri alma ve postlama, belirli kesim işaretleriyle ve bazen de kürk taşıyan diğer türlerle ilişkili iskelet parçalarının (kafatası, kaudal omurlar ve uzuvların ekstremiteleri) karakteristik bir seçimi yoluyla gün ışığına çıkarılmıştır. Bazı bölgelerde, Pont d'Ambon'da olduğu gibi Paleolitik'ten beri deri yüzdüğüne dair kanıtlar bulunmuştur (Maud Pionnier-Capitan ve diğerleri, 2011). Bu aktivite, farklı dönemler boyunca çoğu yerleşim yerinde sıklıkla gösterilmiş olmasına rağmen, köpek derisi kalıntıları oldukça nadirdir. Bununla birlikte, bozulabilir malzemelerin korunmasının istisnai olduğu Hallstatt (Avusturya) sahasında ilk Demir Çağı'ndan iki örnek tespit edilmiştir (Ryder, 1990). Köpek kemiklerinin nesne veya mücevher yapımında kullanılması nadirdi, ancak Neolitik'ten Macaristan'da Tunç Çağı'na (Vretemark ve Sten, 2010) ve Galya'da Demir Çağı'na kadar kanıtlanmıştır.
Diğer işlevler daha semboliktir. Galya'nın farklı bölgelerinde Neolitik dönemden Hallstatt döneminin sonuna kadar, genellikle yetişkin olan köpeklerin bireysel ve grup mezarları keşfedilmiştir (San Juan ve diğerleri, 1994 Auxiette, 1997 Putelat, 2007 Baudry, 2012), İtalya (Wilkens, 2006) ve izole yetişkinlerin veya yavru köpek gruplarının bulunduğu Britanya Adaları (Hambleton, 2008). Galya'da bazen kırsal ortamlardaki silolara, kutsal alan muhafazalarına veya çukurlara ya da köylerdeki kuyulara veya çukurlara gömüldüler ve tortular monospesifik veya çoklu spesifikti. Bu iskeletler bazen, çürümenin ilk aşaması kemiklerin toplanmasına izin verdikten sonra yeniden düzenlendi; bu, çürüme sularının chtonian tanrılarını beslediği Galya kutsal alanlarındaki diğer türler için iyi kanıtlanmış bir ritüel (Brunaux, 1986). Köpek birçok mitolojide aracı olarak kabul edildiğinden, bütün veya tamamlanmamış köpeklerin mezarları muhtemelen diğer dünyalara geçişin simgesiydi (Licari, 2006). Tam kafatasları bazen kırsal yerleşimlerdeki mezarlara veya kutsal alanın girişine (Foucras, 2011) yerleştirildi ve muhtemelen köpeğin bekçi rolünü sembolize etti. Evlere, tapınaklara veya saraylara yakın olan bu tür köpek leşleri veya heykelcikleri, farklı arkeolojik ve ikonografik bağlamlarda gözlenmektedir (Licari, 2006).
Diğer definler, köpek ve insan cesetlerini fiziksel ve sembolik olarak farklı yöntemlere göre fiziksel ve sembolik olarak ilişkilendirmektedir. Bu fenomen, hem coğrafi hem de kronolojik olarak kapsamlı bir şekilde gözlemlenebilir, çünkü en eski örnekler Yakın Doğu'daki Epipaleolitik Çağ'a aittir (Mallaha, yaklaşık 11.500 M.Ö., Davis ve Valla, 1978 ve Hayonim, M.Ö. 11.000, Tchernov ve Valla, 1997). Vigne ve Guilaine, 2004). Bu uygulamalar, ister gömme, isterse insanlarla birlikte cenaze ateşine evcil hayvanların yatırıldığı yakmalar (Demir Çağı, Méniel, 2002) söz konusu olduğunda, ikisi arasında büyük bir yakınlığa işaret eder ve modern zamanımıza yakın bir statüye sahiptir. -günlük evcil hayvanlar. Bir köpeği insan mezarıyla ilişkilendirmek, hayvanın ölüm sonrası koruyucusu rolünü sürdürmenin bir yolu olabilirdi, böylece ölen kişinin yararına olan rolünü devam ettirebilirdi. İkinci Demir Çağı'nın bu cenaze bağlamında, bazı hayvanların yakılıp bir insanla birlikte gömülmesiyle, diğerlerinin et parçaları, basit yiyecek teklifleri olarak tasvir edilmesiyle, köpeğin statüsünün ikiliği özellikle güçlüydü (Méniel, 2002). ). Gömülü hayvanlardan bazıları orijinal morfolojileriyle ayırt edilebilen küçük köpekler olduğundan (yukarıya bakın), bir işlevi belirleyen ve böylece belirli bireyleri farklılaştıran spesifik morfotipler sorusunu gündeme getiriyor.
Köpeklerin en son kanıtlanan kullanımı, et üreten bir hayvandı. Bu, geleneksel et türlerinde bulunanlara benzer kesik ve yanık izleri ile ortaya çıkarılmıştır. Parçalanmış ( Şekil 6) ve pişmiş köpek kalıntıları, evsel çöp yığınlarında, sistematik olarak diğer yenen hayvanlarla ilişkilendirilerek, aynı masalarda yer aldıklarını ortaya koydu. Burada yine, bu uygulamaların Avrupa'da Üst Paleolitik'ten (Pont d'Ambon, Pionnier-Capitan ve diğerleri, 2011 sitesinde olduğu gibi) Neolitik, Tunç Çağı (Macaristan'da, Vretemark ve Sten, 2010) ve Demir Çağı [Slovakya'da ( Chrószcz ve diğerleri, 2013), Britanya Adaları ( Hambleton 2008) ve Galya ( Méniel, 2006 Horard-Herbin, 2014)], tüm çalışma sahaları sistematik olarak yeterli bilgi sağlamasa da Bu konuyu belgeleyecek bilgiler. Aslında, köpek kalıntılarının kıtlığı, köpeklerin çok çeşitli işlevleri ve kasaplık yöntemleri, kesik izleri gösteren kalıntıların sayısını sınırlandırmaktadır ve yalnızca et veya diğer hammaddelere dayanarak çıkarılan eti veya diğer ham maddeleri karakterize edecek kesin bir referans sistemi yoktur. kasaplık sürecinin bıraktığı izler. Demir Çağı cenaze törenleri bağlamında, kanıtlar mezarlarda köpek eti birikintileri olduğunu ve yavru köpeklerin ve köpeklerin kafalarının ızgara ya da kavrulmuş olarak yendiğini (Şekil 7) ev içi bağlamlarda olduğu gibi kesmenin bir seçenek olarak göründüğünü göstermektedir (Méniel, 1998, 2001). Köpekler gençken, ya birkaç aylık yavruyken ya da yetişkin vücut ağırlığına ulaştıklarında tüketilirdi ve çoğunlukla et için çiftlik hayvanları üreten bazı Galya çiftliklerinde domuzlara benzer bir şekilde yönetilirdi ( Horard-Herbin, 1997). Sinofaji, Roma dünyasının yeni mutfak alışkanlıklarıyla, örneğin MS ikinci yüzyılda Galya'da yavaş yavaş durana kadar sürekli olarak azalan bir uygulamadır (Lepetz, 1996).
Etin çıkarılmasını ve dezartikülasyonu yansıtan farklı köpek ön bacak kemiklerinin (skapula, humerus ve ulna) kesikleri (Levroux bölgesi, MÖ 2. yüzyıl, Demir Çağı, Fransa © MPHH).
Eski Hint Tarihi - MCQ Testi 1
Gupta döneminde yazılan Sanskritçe dramalarda kadınlar ve Sudralar konuştu
Prakrit, birkaç Orta Hint-Aryan dilinden herhangi biridir ve Jainizm'in kutsal yazılarını yazmak için yaygın olarak kullanılmıştır. Prakrit'in günümüze ulaşan en eski kullanımı, İmparator A'347oka'nın yazıtlarının külliyatıdır. Bunun yanı sıra Prakrit, literatürde Theravada Budistlerinin P'257li Canon'u, Jainlerin Prakrit kanonu, Prakrit gramerleri ve şarkı sözleri, oyunlar ve destanlarda görülür. Canon veya Tipiṭaka ve Pali gibi Pāli'de toplanan Budizm'in mevcut literatürü, Budizm'in kutsal dilidir.
Büyük Hindu kanun koyucusu
Manu, Hinduizm'in birçok Dharmasastra'sı arasında en tartışmalı ve en çok çalışılan antik hukuk metni olan manusmriti'yi yazdı. Hindu geleneğine göre Manusmriti, Lord Brahma'nın bilgeliğini içeren bir metindir.
Aydınlanmaya ulaştıktan sonra Gautam Buddha ilk vaazını hangi dilde verdi?
Bodhgaya'daki aydınlanmasından sonra Buda, eski beş arkadaşını aramak için Sarnath'a gitti. Onları buldu, öğrendiklerini onlara öğretti ve onlar da aydınlandı. Bu olaya "Dharma çarkının dönüşü" denir ve aynı zamanda Sangha'nın veya keşişler topluluğunun kuruluşunu işaret eder.
Buda'nın burada Sarnath'ta yaptığı ilk konuşması Pali'de Dhammacakkhapavathana Sutta olarak bilinir. Diğer Suttalar arasında Anattalakhana Sutta ve Saccavibhanga Sutta bulunur. Buda'nın aydınlanmasından sonraki merkezi öğretisi, Dört Yüce Gerçek (yaşamın anlamı ile ilgili) ve Sekiz Katlı Yüce Yol (yaşamanın doğru yolu ile ilgili) etrafında odaklandı.
Kalidasa'nın aşağıdaki eserlerinden hangisi Andhralar hakkında bilgi verir?
Malavikagnimitra, K'257lid'257sa'nın Sanskritçe oyunudur. Bu onun ilk oyunu. Oyun, Vidisha'daki Shunga İmparatoru Agnimitra'nın aşkını anlatıyor.
Rigveda, Vedik Sanskritçe ilahilerin eski bir Hint koleksiyonudur. 1.028 ilahi ve 10.600 ayetten oluşan bir koleksiyon
Godawari nehrinin kıyısında yer alan Mahajanpad:
Assakas'ın başkenti, Mahabharata'nın Paudanya'sına karşılık gelen Potana veya Potali idi. Ashmaka'lardan ayrıca P'257'7751ini tarafından da bahsedilmiştir. Kuzeybatıda Markendeya Purana ve Brhat Samhita'da bulunurlar.
İndus Vadisi Uygarlığı'nın sakinleri hakkında temel Bilgi kaynağı, oradaki keşiftir:
Kaplar, Mücevherat, Silahlar, aletler
İndus Vadisi Uygarlığı sakinlerinin sosyo-kültürel ve ekonomik yaşamına ışık tutarak İndus vadisi medeniyetinin mühürleri. Harrapan halkının yazısı henüz deşifre edilmemiş olup, yazıdan sola doğru yazılmıştır.
Mahoday hangi şehrin eski adıdır?
Kanauj, Mihira Bhoja I zamanında Mahodaya olarak da biliniyordu. Kannauj, eski zamanlarda Harsha İmparatorluğu'nun başkenti olan antik bir şehirdir.
Hint ve yunan özelliklerini birleştiren sanat tarzının adı:
Hint-Yunanca hükümdarların portrelerini yapmakta dikkate değer bir beceri gösterdi. Ayrıca Yunan kralları madeni para basmanın bazı yerli yöntemlerini benimserler. Kızılderililer güzel kalıp kesme sanatını tam olarak öğrenmemiş olsalar da, Hint hükümdarlarının madeni paraları Yunanlılardan etkilenmiştir. Indian, ön ve arka olmak üzere iki kalıpla madeni para basma sanatını benimsedi. İkincisi, bu dönemde ortaya çıkan meraklı açık hava tiyatrosu doğrudan bir Yunan mirasıydı. Perde için kullanılan Yavanika terimi, Hint dramasının en azından bir noktada Yunan modelinden etkilendiğini, Yunan heykel biçimi olan Thridly'nin Kuşan döneminin Gandhara sanatını etkilediğini gösterir. Okul, Yunan etkisinin maksimum olduğu Kabil vadisinde başladı. Buna göre ton yazarı, oyuncakların ve plakların pişmiş topraklarının tümü Yunanlılardan etkilenmiştir.
Budist Edebiyatı aşağıdaki dillerden hangisinde yazılmıştır?
Pali edebiyatı, Pali dilinde Budist metinlerin gövdesi.
Pali kelimesi (kelimenin tam anlamıyla, bir &ldquoline&rdquo), atthakatha'nın (&ldquone anlama geldiğini söylemek&rdquo) veya MS 1. binyılın başlarında bir süre "yorum"un & ldquocommentary&rdquo&mdashin'in aksine &ldquottext&rdquo&mdashin anlamında kullanılmaya başlandı. Modern scholarship usually follows the Pali tradition itself in describing it in terms of texts and exegeses of the Tipitaka (&ldquoThree Baskets&rdquo): the Vinaya Pitaka (&ldquoBasket of Discipline&rdquo), Sutta Pitaka (&ldquoBasket of Discourse&rdquo), and Abhidhamma Pitaka (&ldquoBasket of Special [or Further] Doctrine&rdquo).
Kanishka is associated with an era which is known as
Shaka era corresponds to theascension of Kanishka I in 78 CE, The Vikram Samvat calendar is 56.7 years ahead of the solar Gregorian calendar(Normal calander) and begins in 57 BCE, Gupta era begins in 240 CE
Which of the following inscriptions mentioned the Sati practice for the first time
These are inscription ofBudhagupta inscription of Saka ruler Sridhar Verma, inscription of Huna ruler Tormanh5, inscription of Samudragupta and Gopraj Sati Pillar inscriptions. The several Sati Pillars have found from Eran. One of the Earliest Sati Pillars of India has been found from Eran.
Fourth buddhist council held in Kashmir under emperor:
Fourth buddhist council have been convened by the Kushan emperor Kanishka , perhaps in 78 CE. 1st council by Ajatshatru outside Saptaparni Cave in Rajgir, The Second Council resulted in the first schism in the Sangha and was held at Vaishali by Kal Ashoka, 3rd was held at Patliputra by Ashoka.
Bull-Seal of Indus valley civilization was found at:
The majestic zebu bull, with its heavy dewlap and wide curving horns is perhaps the most impressive motif found on the Indus seals. Generally carved on large seals with relatively short inscriptions, the zebu motif is found almost exclusively at the largest cities of Mohenjo-daro and Harappa.The rarity of zebu seals is curious because the humped bull is a recurring theme in many of the ritual and decorative arts of the Indus region, appearing on painted pottery and as figurines long before the rise of cities and continuing on into later historical times. The zebu bull may symbolize the leader of the herd, whose strength and virility protects the herd and ensures the procreation of the species or it stands for a sacrificial animal. When carved in stone, the zebu bull probably represents the most powerful clan or top officials of Mohenjo-daro and Harappa.
Weapon never used by the Indus people
Weapons: The Indus Valley people used copper and bronze weapons. Battle axe, dagger, spear, bow and arrow were their main weapons. It is not yet clear if theyused swords and shields.
The famous frog hymn in Rig Veda throws light to &ndash
Frog hymn as was composed byRishi Vasistha and related to vedic education
Which one of the following travelers visited India during the Gupta period?
Fa-Hien (also Faxian, Fa-hsien) isthe famous Chinese pilgrim who visited India during the rule of Chandra Gupta II. Fa-Hien was a pilgrim and was a devout Buddhist.
Consider the following statements-
&bull The Ikshvaku rulers of southern India were antagonistic toward Buddhism.
&bull The Pala rulers of eastern India were patrons of Budhismwhich of the following is/are correct
Statement 1 is incorrect as most of the inscriptions of the Andhra lkshvaku period record either the construction of the Buddhist viharas or the gifts made to them which shows that the lkshvaku rulers of Southern India were supporters of Buddhism.
The concept of Anuvrata was advocated by
Anuvrat is the philosophy ofchange. Its sole purpose is to enable man to introspect, understand his own nature and to make efforts to transform it.
Which one of the following was initially the most powerful city state of India in the 6th century B.C?
Of the 16 Mahajanapadas, Magadha, Kosala, Vatsa and Avanti were more powerful. They fought amongst themselves for years and ultimately Magadha emerged victorious under Bimbisara (Haranyak dynasty) in 6 th C BC.
Kalsi rock inscriptions are related to
Kalsi is the only place in northIndia where the great Mauryan emperor has inscribed the set of the fourteen rock edicts . The language of these edicts is Pali and the script Brahmi
The craft of the famous blue pottery in rajasthan originated from:
The Persian Art of blue potterycame to Jaipur from Persia and Afghanistan via Mughal Courts.Blue Pottery is made from quartz and not clay. Materials that are used include quartz, raw glaze, sodium sulphate, and multani mitti (fuller's earth)Like pottery it is fired only once. The biggest advantage is that blue pottery does not develop any cracks, and blue pottery is also impervious, hygienic, and suitable for daily use.
Pre-Historic Paintings are present at-
The rock paintings havenumerous layers belonging to various epochs of time, ranging from the Upper Palaeolithic, Mesolithic Age to the protohistoric, early historic and medieval periods. The most ancient scenes here believed to be commonly belonging to the Mesolithic Age. Animals such as bison, tiger, rhinoceros, wild boar, elephants, monkeys, antelopes, lizards, peacocks etc. have been abundantly depicted in the rock shelters. Popular religious and ritual symbols also occur frequently. The colours used by the cave dwellers were prepared by combining manganese, hematite, soft red stone and wooden charcoal. Perhaps, animal fat and extracts of leaves were also used in the mixture.
The vedas contain all the truth was interpreted by ?
Swami Dayananda apart form the propagation of the Vedas needed to disapprove the claims of any foreign religion along with the different sects and subsets flourishing in the country.
Swami Dayananda did all efforts to revive it. He even involved the King of Kashi in his debate with the learned Pundits of Benaras. But the Kashi King was different from the King of Ujjain. Instead of supporting the truth,the King of Kashi sided with the Benaras Pundits to dampen the voice of Dayananda. But the God believer Dayananda crossed all obstruction and defended one and only one the Truth.
Arthasastra was written by
The Arthashastra explains howthe state is to be ruled and offers a list with the seven components of the state: The king, the ministers, the country (population, geography and natural resources), fortification, treasury, army, and allies.
Which one of the following usages was a post-Vedic development ?
The Hindu system divides human life into four stages, called various Ashrams. A normal person was supposed to pass through all four of them at the appropriate time. Bunlar:
This stage lasts upto 16th or even the 24th year of a person. This stage of life is supposed to be a period of celibacy and learning. During the period a student must treat his Guru as his own father and as (visible) god and give him high respect. Absolute and willing obedience to the Guru is a must during this stage.
At the end of the Brahmacharya state the young man may return to his father&rsquos house, get married, and begin a family by raising up children (especially sons) so that his line may continue and there will be someone to perform his funeral rites when he passes away.
Men enter into the stage when about half their expected earthly life is over. After a man is able to see his grand-son/sons it is expected that he would enter this stage. Contrary to what the name implies, he need not necessary go to the forest and spend his remaining time there but he should devote most of his time now in worship, charitable activities, and in extending help to others.
Though this is expected to the last stage of life, anybody can actually enter the life of sanyasa directly. Either from Brahmacharya or Grihasthashrama or from Vanaprastha, he can enter this stage. The meaning of the name Sanyasa is to renounce. Renunciation of the world and then entering a life of meditation and spending time with the Ultimate Reality is the ultimate aim of the stage of life.
In Buddhism, Bodhisattvas were
persons who attained enlightenment
Bodhisattva is the Sanskrit termfor anyone who, motivated by great compassion, has generated bodhicitta, which is a spontaneous wish to attain buddhahood for the benefit of all sentient beings.
Who among the following presided over the Buddhist council held during the region of kanishka at Kashmir
Vasumitra and Ashavaghosh together presided over the fourth council. In this council Buddhists were divided into Mahayanists and Hinayanists.
The words Satyameva Jayata have beentaken from the
"Satyameva Jayate" is a mantra from the ancient Indian scripture Mundaka Upanishad. Following the independence of India, it was adopted as the national motto of India in 26 January 1950. It is inscribed in script at the base of the national emblem. The emblem and the words "Satyameva Jayate" are inscribed on one side of all Indian currency. The emblem is an adaptation of the Lion Capital of Ashoka which was erected around 250 BCE at Sarnath, near Varanasi in the Indian state of Uttar Pradesh. It is inscribed on all currency notes and national documents.
Famous greek ambassador magasthenes visited court of:
Megasthenes was a Greekhistorian who came to India in the fourth century B.C. as a representative or ambassador of Seleucus Nicator. He lived in the court of Chandragupta Maurya for about five years (302-298 B.C.). Magasthenes in his book Indica has given details about Mauryan kings,civil administration and Indian society.
First Murti-Pooja(idol worship) in India was done for:
Idol worship (murthi puja) or image worship in Hinduism refers to the worship of the names and forms (murti) of God, any divinity or reverential person such as a guru or a saint. The practice is unique to Hinduism. Image worship is also practiced in Buddhism and Jainism. Buddhists worship Buddha, Bodhisattvas and several deities. Jains worship the Thirthankaras and other Jinas. However, both religions do not believe in creator God. Hence, image worship of God is found only in Hinduism.
Which of the following is called as the Bible of Tamil Land
The Tirukkural or Thirukkural , or shortly the Kural, is a classic Tamil text consisting of 1,330 couplets or Kurals, dealing with the everyday virtues of an individual. Considered one of the greatest works ever written on ethics and morality, chiefly secular ethics, it is known for its universality and non-denominational nature. It was authored by Valluvar, also known in full as Thiruvalluvar. The text has been dated variously from 300 BCE to 7th century CE. The traditional accounts describe it as the last work of the third Sangam, but linguistic analysis suggests a later date of 450 to 500 CE.
The Kural has influenced several scholars across the ethical, social, political, economic, religious, philosophical, and spiritual spheres. Authors influenced by the Kural include Leo Tolstoy, Mahatma Gandhi, Albert Schweitzer, Ramalinga Swamigal, Monsieur Ariel, Constantius Joseph Beschi, Karl Graul, August Friedrich Caemmerer, Nathaniel Edward Kindersley, Francis Whyte Ellis, Charles E. Gover, George Uglow Pope, Alexander Piatigorsky, A. P. J. Abdul Kalam, and Yu Hsi, many of whom have translated the work into their languages. Translated into at least 40 languages as of 2014, the Kural is one of the most widely translated works in the world. Because the life, culture and ethics of the Tamils are considered to be solely defined in terms of the values set by the Kural, the government and the people of Tamil Nadu alike uphold the text with utmost reverence. Along with the Gita, the Kural is a prime candidate nominated to be the national book of India, for which a declaration was passed at the Tamil Nadu Assembly in 2006.
Early human burials varied widely but most were simple
A new study from the University of Colorado Denver shows that the earliest human burial practices in Eurasia varied widely, with some graves lavish and ornate while the vast majority were fairly plain.
"We don't know why some of these burials were so ornate, but what's striking is that they postdate the arrival of modern humans in Eurasia by almost 10,000 years," said Julien Riel-Salvatore, Ph.D., assistant professor of anthropology at CU Denver and lead author of the study. "When they appear around 30,000 years ago some are lavish but many aren't and over time the most elaborate ones almost disappear. So, the behavior of humans does not always go from simple to complex it often waxes and wanes in terms of its complexity depending on the conditions people live under."
The study, which examined 85 burials from the Upper Paleolithic period, found that men were buried more often than women. Infants were buried only sporadically, if at all in later periods, a difference that could be related to changes in subsistence, climate and the ability to keep babies alive, Riel-Salvatore said.
It also showed that a few ornate burials in Russia, Italy and the Czech Republic dating back nearly 30,000 years are anomalies, and not representative of most early homo sapiens burial practices in Eurasia.
"The problem is that these burials are so rare -- there's just over three per thousand years for all of Eurasia -- that it's difficult to draw clear conclusions about what they meant to their societies," said Riel-Salvatore.
In fact, the majority of the burials were fairly plain and included mostly items of daily life as opposed to ornate burial goods. In that way, many were similar to Neanderthal graves. Both early humans and Neanderthals put bodies into pits sometimes with household items. During the Upper Paleolithic, this included ornaments worn by the deceased while they were alive. When present, ornaments of stone, teeth and shells are often found on the heads and torsos of the dead rather than the lower body, consistent with how they were likely worn in life.
"Some researchers have used burial practices to separate modern humans from Neanderthals," said Riel-Salvatore. "But we are challenging the orthodoxy that all modern human burials were necessarily more sophisticated than those of Neanderthals."
Many scientists believe that the capacity for symbolic behavior separates humans from Neanderthals, who disappeared about 35,000 years ago.
"It's thought to be an expression of abstract thinking" Riel-Salvatore said. "But as research progresses we are finding evidence that Neanderthals engaged in practices generally considered characteristic of modern humans."
Riel-Salvatore is an expert on early modern humans and Neanderthals. His last study proposed that, contrary to popular belief, early humans didn't wipe out Neanderthals but interbred with them, swamping them genetically. Another of his studies demonstrated that Neanderthals in southern Italy adapted, innovated and created technology before contact with modern humans, something previously considered unlikely.
This latest study, "Upper Paleolithic mortuary practices in Eurasia: A critical look at the burial record" co-authored with Claudine Gravel-Miguel (Arizona State University), will be published in The Oxford Handbook of the Archaeology of Death and Burial in April.
It reveals intriguing variation in early human burial customs between 10,000 and 35,000 years ago. And this study raises the question of why there was so much variability in early human burial practices.
"There seems to be little rhyme or reason to it," Riel-Salvatore said. "The main point here is that we need to be careful of using exceptional examples of ornate burials to characterize Upper Paleolithic burial practices as a whole."