Bu yılki İsviçre İK Barometresi iki ana eğilimi birleştiriyor: dijitalleşme ve yaşlanan bir toplum. Ankete katılanların neredeyse yüzde 40’ı emeklilik yaşının ötesinde çalışmayı hayal edebiliyor. Bir çalışanın görevlerinin dijitalleşmesi arttıkça iş tatmini azalır.
Dijitalleştirme ve elektronik izleme
Ankete katılanlar, İsviçre’deki işverenlerin yeni teknolojilere nispeten açık olduğuna inanıyordu: Çalışanların yüzde 74’ünden fazlası, işverenlerinin dijital çözümleri kullanmaya istekli olduğunu belirtti. Ancak aynı zamanda şirket dijitalleşmeyi ne kadar zorlarsa iş tatmini o kadar düşük olur. Bireysel sorumluluk, sayısallaştırılmış çalışma ortamında giderek daha önemli bir rol oynuyor: Ankete katılanların% 66’sı, bağımsız karar alma söz konusu olduğunda üstleri tarafından “tamamen” veya en azından “bir şekilde” yetkilendirildiğini belirtti. Öte yandan, katılımcılar ayrıca işverenler tarafından elektronik izleme yapıldığını bildirdiler:% 46’sı, örneğin işverenin belirli web içeriğine erişimi engellediğini, yüzde 22’sinin çevrimiçi etkinliklerinin izlendiğini ortaya koydu. Ankete katılanların yüzde 20’si, buna göre mahremiyetlerinin işverenleri tarafından tehlikeye atıldığını düşündüklerini bildirdi. Sonuçlar, elektronik izleme çok sık kullanılırsa çalışanların şirketlerine daha az bağlı hissettiklerini göstermektedir.
Yaş stereotipleri ve dijital öz-yeterlik
İsviçre’deki şirketlerde yaşlı çalışanlara karşı önyargılar yaygın görünmektedir: çalışanların sadece yüzde onundan biraz fazlası, işyerinde yaşlı çalışanlara karşı herhangi bir olumsuz önyargıya tanık olmamıştır. Çalışmayı yöneten Gudela Grote, “Burada işverenlerin yanı sıra yöneticiler ve meslektaşlar açısından da önemli ölçüde iyileştirme alanı var” diyor. Negatif yaş klişeleri, etkilenenlerin dijital öz-yeterliklerinde bir azalmaya yol açar, yani yaşlı çalışanlar dijital teknolojilerle daha az başa çıkma becerilerini değerlendirme eğilimindedir. Yaşlı işçilere yönelik önyargılar da emeklilik yaşının ötesinde çalışma istekliliği üzerinde olumsuz bir etkiye sahiptir. İsviçre İK Barometresi verileri, ankete katılanların yüzde 40’ından fazlasının daha uzun çalışmayı hayal edebildiğini ve bu istekliliğin, genç çalışanların yaşlıları desteklediği “tersine mentorluk” yoluyla aktif olarak geliştirilebileceğini gösteriyor.
Özel hayat ve çalışma hayatı arasındaki fark
Ankete katılanların yaklaşık yüzde 75’i iş ve özel hayat arasında net bir ayrım yapmayı tercih ediyor. Bu bulgu, mevcut durumda özellikle günceldir: birçok insan hala iş yerlerine sınırlı erişime sahiptir ve bu nedenle evden çalışmaktadır. Farklılaşma arzusu arasında daha da belirgindir yaşlı çalışanlar. Bununla birlikte, aynı zamanda, yaklaşık yüzde 60’ı gerçekte iş ve özel hayatın iç içe geçtiğini kabul ediyor. “Çalışanlar, üstleri ve İK yöneticileri, örneğin, yöneten açık kuralların varlığını sağlamalıdır. işçi kullanılabilirlik: bunlar iş ve özel yaşam arasında sınırlar oluşturmayı mümkün kılıyor, “diyor Bruno Staffelbach.
Eğilimler
En son İK Barometresi ayrıca insan kaynakları yönetimindeki genel eğilimleri ve bunların etkilerini inceledi. Araştırmacılar, çalışanların ortalama olarak iki yıl önce aynı derecede iş güvensizliği yaşadıklarını görünce şaşırdılar. Bunun nedeni muhtemelen anketin COVID-19’un yayılması nedeniyle kilitlenme ile aynı anda gerçekleşmesidir. Ayrıntılı analizler ayrıca sektörler arasında büyük farklılıklar olduğunu ve örneğin konaklama sektöründe iş güvensizliğinin arttığını göstermektedir. İş tatmininin artması ve tatminsizlik biçimlerinin neredeyse sürekli olarak azalması, aynı zamanda, en azından şu anda çalışanların işte olmaktan rahatladıklarını göstermektedir.
Genel olarak, önceki yıllarda olduğu gibi, insan kaynakları yönetimi olumlu. Bununla birlikte, zayıf yönler ortadan kalkmadı: özerklik ve katılımın artırılması gerekiyor ve çalışanları kendi inisiyatifleriyle profesyonelleşmeye ve dijital dönüşümü desteklemek için gereken becerileri edinmeye teşvik etmek için psikolojik sözleşme yeniden dengelenmelidir.
İsviçre İK Barometresinin on birinci baskısı, temsili anket Almanca, Fransızca ve İtalyanca konuşulan İsviçre’de yaklaşık 2000 çalışanı. Anket, Mart 2020’nin ortasında, Dünya Sağlık Örgütü (WHO) COVID-19’u küresel bir pandemi olarak sınıflandırırken başladı; tecrit kısa süre sonra getirildi. Anket açıkça pandemiye ve bunun iş dünyası üzerindeki etkisine odaklanmasa da, veriler bu arka plana göre yorumlanmalıdır.
İsviçre İK Barometresi, İsviçre’deki çalışanların iş durumlarını nasıl deneyimlediklerini ölçer. İncelenen konular arasında şunlar yer almaktadır: istihdam ilişkisinin bir bileşeni olarak çalışanların ve işverenlerin karşılıklı beklentileri ve yükümlülükleri (psikolojik sözleşme); Çalışma düzenlemeleri ve personel gelişimi gibi İK yönetimi uygulamaları; yönetim; iş memnuniyeti; işgücü piyasası becerileri; ve kariyer yönelimleri. Çalışma, Zürih ETH’de Çalışma ve Örgütsel Psikoloji profesörü Gudela Grote ve Zürih Üniversitesi ile işbirliği içinde Lucerne Üniversitesi İnsan Kaynakları Yönetimi Merkezi Başkanı Bruno Staffelbach tarafından düzenli olarak yayınlandı.
İK Barometresi 2020, Federal İstatistik Ofisinin örnek çerçeve sicilinden seçilen 1995 çalışanlarının katıldığı bir ankete dayanmaktadır. Son sayının odak noktası ise “Dijitalleşme ve nesiller”. Anket, İsviçre’nin Almanca, Fransızca ve İtalyanca konuşulan bölgelerinde Mart ve Mayıs 2020 arasında gerçekleştirildi.
İsviçre İK Barometresi: www.hrbarometer.ch/
Alıntı: 7 Ekim 2020 tarihinde https://phys.org/news/2020-10-job-satisfaction-decreases-digitization.html adresinden alınan dijitalleştirme (2020, 7 Ekim) ile iş tatmini azaldı
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amacına yönelik herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin olmaksızın hiçbir bölümü çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.