Bölüm 53: Şema, Raporlama ve Acemi?
Çevirmen: Henyee Çeviri Editörü: Henyee Çevirisi
Luke elindeki çantayı kaldırdı ve “Bak, öğle yemeğini bile hazırladım. Senin gibi yetenekli birinin daha fazlasını yapması gerekecek.”
Selina dudağını büktü ama konuya devam etmedi. “Houston’da nerede kalıyoruz?”
Luke hafifçe şaşırmıştı. “Biz? Nerede kalıyoruz?”
Bu konuda bir şeyler yanlış görünüyordu.
Selina’nın tuhaf bir ifadesi vardı. “Bu Houston. Hala Shackelford’daki gibi üç katlı bir evde kalabileceğini düşünüyor musun? Ne kadar zenginsin?”
Luke sonunda onun ne yapmak istediğini anladı. Son zamanlarda aklı başka şeylerle meşguldü. Bu nedenle, bunu düşünmemişti bile. Alçakgönüllülükle Selina’nın rehberliğini istedi. “Aklında ne var?”
Selina, “Basit: birlikte bir yer kiralıyoruz” diye yanıtladı.
Luke başını salladı. “Ve?”
Selina, “Birlikte kalarak işe gidip gelirken arabanızı kullanmaya devam edebiliriz. Bu sayede ulaşım ücretlerinden bile tasarruf edebiliyoruz.”
Luke kendi kendine, “Demek asıl amacın bu,” diye düşündü.
Selina, “Yemek yapabilir misin? Yapabilirseniz, daha da fazlasını kurtarabiliriz!”
Selina’nın titiz planlaması Luke’u gerçekten suskunlaştırdı. Giyecek, yiyecek, barınma ve ulaşımdan üçünü o oluşturmuştu.
Ve her şey için onu da hesaba katmıştı.
Selina, Luke’un ifadesini görünce biraz utandı. “Başka seçeneğim yok. Orada yeniyken harcamalarıma dikkat etmem gerekiyor. Çok fazla birikimim olmadığını biliyorsun.”
Luka: “Hehe.”
Çok fazla birikimi olmadığından değil, birçok gencin biriktirme alışkanlığı olmadığından. Orta yaşlı insanların bile fazla birikimi yoktu. Üstüne üstlük kredi kartları ve krediler son derece yaygındı ve insanların önce harcama sonra endişelenme alışkanlığı vardı.
Luke, sistemi test etmek için Meksika gezisinden 10.000 doları geri getirdiğine sevindi. Aksi takdirde, muhtemelen Houston’da toprak yemek zorunda kalacaktı.
Testinden, suçlulardan kazanç sağladığında sistemin aldırmadığını doğruladı.
Suçlu olmayanlardan kâr elde etmeye gelince, bu pek işe yaramaz. Bunu yaparsa, artık temiz olmayacaktı. Bunun yerine, kirli bir polis olurdu.
Luke, yozlaşmış bir subay olmaya karar verirse sistemin onu ev sahibi olarak kabul edip etmeyeceğinden emin değildi.
Luke, biraz para için sistemi kaybetme riskini almaz.
Aynen böyle, ikisi Houston’a doğru yola çıktı.
Öğle yemeği için rastgele bir benzin istasyonunda durdular ve Luke’un getirdiğini yediler.
Yemekten sonra cesareti artan Selina, “Bak, haklıydım. Uzak görüşlüsün; sadece öğle yemeğin bize en az 10 dolar kazandırdı.”
Luke, “Tabii, övgü için çok teşekkür ederim” diye düşündü.
Ayrıca rastgele bir motelde durdular ve ertesi sabah yolculuklarına devam etmeden önce orada bir gece geçirdiler. Saat 15:00’e kadar Westside Houston Polis Departmanına ulaşmaya çalışıyorlardı.
Geldiklerinde, müstakbel amirlerinin amiriyle buluşmak için girmeden önce müdür yardımcısının ofisini aradılar.
Robert, gelir gelmez bu Thomas Park’ı aramalarını söylemişti.
Luke’a daha önce bu kişinin eski bir yoldaş olduğunu söylemişti.
Onlar birlikte savaşan ve savaş ganimetlerini paylaşan en iyi arkadaşlardı.
Doğal olarak, Robert ona sadece ilkinden bahsetti. İkincisine gelince, bu Luke’un hayal gücüydü.
Thomas, 40 yaşlarında bir Afrikalı Amerikalıydı. Biraz tombuldu ve şef yardımcısı olarak pozisyonu ona egzersiz yapmak için fazla zaman vermemişti.
Robert, küçük bir kasabada çalışan nispeten serbest programı nedeniyle formda kalmak için çalışmaya devam edebilmişti.
İkisi Thomas’ı selamladıktan sonra kayıtlarını ve transfer emirlerini kontrol etti. Onlara pek bir şey söylemedi.
Aslında, konumu göz önüne alındığında, iki dedektifle şahsen tanışmaya zahmet etmesine bile gerek yoktu. Ancak, arkadaşı Robert tarafından gönderildikleri için onlarla tanışmak zorunda kaldı.
Arkadaşlık hem değerli hem de değersiz olabilir.
Ama Thomas, Robert’a her zaman farklı davranmıştı.
Robert’ın ne kadar yetenekli bir savaşçı olduğunun gayet iyi farkındaydı ve Robert’ın zaten ondan başka birçok ordu arkadaşı vardı.
O zamanlar, savaş sırasında, hayatlarını Robert’a defalarca borçlu olan ondan fazla insan vardı.
Bazıları zaman geçtikçe bunu artık hatırlamayabilir, ancak kimse arkadaş grubunda iyilikleri unutan biri olarak bilinmek istemedi.
Ayrıca, Robert neredeyse hiç yardım istemedi. Dolayısıyla, istediği bu iyiliğin doğal olarak farklı bir ağırlığı olacaktı.
Robert, Thomas’tan bu iki uygun pozisyonu burada atamasını istediğinden, doğal olarak kabul edecekti.
Her halükarda, Thomas dışında, Robert büyük bir atıştan da bir iyilik çekmişti. Bu nedenle bu talebi reddeden olmadı.
Robert ikisi için yüksek pozisyonlar istiyormuş gibi değildi. İkisi aynı sırada kalırken, sadece transfer istiyordu.
Thomas’ın Büyük Suçlar Birimi’ne iki dedektif ataması bir şey değildi.
Büyük Suçlar Şubesi üyesi olmak, polis teşkilatının diğer üyelerine kıyasla biraz farklıydı.
Luke hala gençti, 19 yaşında bile değildi. Ancak, rekoru oldukça etkileyiciydi.
Bir gecede 13 tetikçiyi öldürmek.
Dosyada buna sahip olan biri, tüm Houston’da bile son derece nadirdi.
Thomas dosyanın gerçekliğinden şüphe etmedi; Robert raporlarını taklit edecek türden biri değildi.
Luke, diğer acemi memurlardan daha iyi olmasa bile, Robert’ın bir talebi olduğu için Thomas yine de transferi kabul edecekti.
Her durumda, bu FBI ile ortak bir operasyondu. Bu kibirli adamların sırf bir polis memurunu lehte bir duruma sokmak için sahte bir rapora yardım etmesi pek olası değildi.
Thomas’ın bu ikisini polis departmanına kabul etmesi yetkiyi kötüye kullanmak olsa bile, bunun için yine de mükemmel bir mazereti olurdu.
Ve bu onların mükemmel kayıtlarıydı.
İkisini kabul etme kararını sorgulayanlar, özgürce gidip ondan fazla tetikçiye meydan okuyabilirdi. Luke’un rekorunu kırabildikleri sürece, Thomas o kişinin de Büyük Suçlar Bölümü’ne girmesine izin vermekten çok mutlu olurdu.
Westside Departmanı her zaman bu ikisi gibi inanılmaz yetenekli savaşçılardan yoksundu. Bu nedenle, Thomas’ın bir istisna yapması ve bu ikisinin içeri girmesine izin vermesi mantıklıydı.
Tabii ki, yine de bir başkan yardımcısı rolünü oynaması gerekiyordu. Telefonu açmadan ve gelecek amirlerine gelip onları almalarını söylemeden önce onlara sadece kısa bir cesaretlendirme konuşması yaptı.
Gerçekte, bu onların gelecekteki üstünlerine bir ipucuydu.
Büyük Suçlar Birimi’nin komutanı, müdür yardımcısının ofisinden iki yeni dedektif alırken, bunun ne anlama geldiğini anlamayan herkes aptal olurdu.
Herkes çok meşguldü. Böylece, Thomas ve komutan sadece kısa bir konuşma yaptılar.
İkili, müdür yardımcısını selamlayıp vedalaştıktan sonra, yeni görevlerine başlamak için yeni üstlerini takip ettiler.
Şu anda, Brock oldukça mutsuzdu.
İki dedektif birdenbire Büyük Suçlar Birimi’ne alındı. Sadece bu da değil, ikisi de açıkça acemiydi.
Selina bir Latin Amerikalıydı ve yaşlarından daha genç göründükleri biliniyordu. 24 yaşındaydı, ancak 20’den daha genç görünüyordu.
Rahat küçük kasaba hayatından ve eve döndüğünde yaptığı egzersiz miktarından canlılık doluydu.
Luke’a gelince, vücudu sistem tarafından güçlendirildikten sonra cildi son derece açık ve hassas hale gelmişti, bu da onu daha da genç gösteriyordu. Aslında, bir lise öğrencisine benziyordu.
Brock, bu çocuğun polisteki tek deneyimi araba bileti basmak olan bir acemi yerine gerçekten uygun bir polis memuru olup olmadığını bile merak etti.
Bu memnuniyetsizlikle Brock, ikisini Büyük Suçlar Bölümünün ofisine getirdi.
Herhangi bir hata bulursanız (kırık linkler, standart dışı içerik vb.), lütfen bize bildirin, böylece en kısa sürede düzeltebiliriz.