- Vladimir Petrovich, Rus politikacılar ve NATO'nun son yıllarda liderliği arasındaki neredeyse bütün temaslar sırasında, asıl sorun birdi. Moskova, Washington ve Brüksel’i Avrupa’daki Amerikan füze savunma sisteminin konuşlandırılmasından vazgeçmeye çağırdı. Ve hepsi - boşuna. Dahası, Kuzey Atlantik bloğu temsilcileri bu toplantıları barışçıllıkları için, yani propaganda amacıyla kullandılar. Diplomatik çabalarımızın tüm olanaklarını, Ekim ayının son günü Vladimir Putin'in füze savunma alanında NATO ile etkileşime giren bölümler arası çalışma grubunu kaldırmasıyla anladık. Bu arada neredeydin? Hepsi çıkmaz mı?
- Cumhurbaşkanı, oldukça doğru ve zamanında hareket etti; boş tartışmaların zamanı, Brüksel ve Washington’da “dünya barışını güçlendirme” konulu bir tereddütle meşgul olduklarında sona erdi. Son zamanlarda, Ekim 23'te, katılımcı devletlerin savunma bakanları düzeyinde Rusya-NATO Konseyi toplantısı Brüksel'de gerçekleşti. Doğal olarak, ana tartışma konularından biri Amerikan’ın Eski Dünya’ya bir füze savunma sistemi kurma planıydı. Yeni bir şey söylemeyeceğim: bu sefer Kuzey Atlantik bloğunun liderliğinde ortak bir dil bulamadık.
Öyleyse hala Amerikalıları Avrupa füze savunma planını azaltması gerektiğine ikna etme umudumuz var mı? Yoksa bu yanılsamaları çabucak terketmemiz gerekir mi?
Sorunun retorik olduğunu düşünüyorum. Fakat tam bir karamsar gibi görünmemek için şu şekilde cevap vereceğim: umutlar var, ama çok küçükler. Kendiniz için Hakim: ABD’nin tek taraflı olarak füze karşıtı silahların niteliksel ve niceliksel olarak yayılmasını engelleyen ABM Antlaşması’ndan tek taraflı olarak çekilmesinin ardından, SSCB’nin ulusal topraklarına sınırlandırılması da dahil olmak üzere - sonra Rusya’nın ve ABD’nin, 11’in yıllarının geçmesi. Bunca zamandır, Washington, oldukça basit, bizi bu alandaki olası etkileşimler hakkında burundan yönlendirdi. Tartışmaların sonucu sıfırdır. Ve ABD füze savunma sistemlerinin çeşitli Avrupa ülkelerinde ve savaş gemilerinde konuşlandırılması coğrafyasının genişletilmesi ve sayılarının arttırılmasıyla bu umutlar daha hızlı ve daha hızlı erir.
Birleşik Devletler ve NATO açıkça tam bir hareket özgürlüğü istiyor: füze karşıtı yeteneklerini niceliksel ve niteliksel olarak artırmak. Tabii ki, "Tahran ve Pyongyang’dan gelen füze tehdidine" karşı koymanın önemi hakkındaki argüman, kendi Amerikan nükleer füzelerini örten küresel bir "füze kalkanı önleme" yaratmanın bir bahanesidir. Moskova'nın konumu açık ve basittir: ABD ABD füze savunma sisteminin dağıtım programı açıkça Rus karşıtı ve Çin karşıtıdır. Rusya'nın ve PRC'nin stratejik nükleer güçlerini doğrudan tehdit ediyor. Bu nedenle yeterli müdahale önlemleri alma gereği hakkında konuşuyoruz.
“Biliyorsun, vatandaşlarımızın çoğu,“ yeterli önlemler ”hakkında sıkça kullanılan ifadeleri anlamıyor. Bence Rus propagandasının en büyük ihmali, somut müdahale adımları ile ilgili bilgilerin halka aktarılmadığıdır. “ABD Füze Savunmasının Evrimi ve Rusya'nın Konumu” başlıklı yeni bir monografın yazarı sizsiniz. Demek siz ve okuyucular Kuzey Atlantik blokuna nasıl tepki verdiğimizi açıklıyorlar.
“Barack Obama ve NATO liderliğini, füze karşıtı altyapıyı sınırlarımıza yerleştirme planından vazgeçmeye ikna etmeye çalışabileceğimiz bir yıl var ve daha fazlası yok. Geliştiricilerinin oldukça masum olduğunu söyledikleri plan - "Avrupa aşamalı adaptif yaklaşım." Yani ABD ve NATO, füze savunma üslerini Romanya ve Polonya'da inşa etmeyi bırakmalı ve ayrıca füze füzeli gemilerini Rusya kıyılarına göndermemeliler. Ya da, haklı olarak belirtildiği gibi, Moskova bir kez daha bu senaryoya verilen yanıtların tamamını açıklamalıdır. Ama eminim ki, daha önce isimlendirilenden daha iddialı olmalı. Fakat görünüşe göre, bu tepkiler Washington üzerinde uygun bir etki yapmamıştır: EPAA programını terk etmeden önceden düzenleme yapmadan “füze karşıtı bariyerleri” sınırlarımıza sokmaya devam etmektedir. Zaman zaman, Savunma Bakanlığımız, Amerikan füze savunma sisteminin bir füze gibi olduğu, kolayca tıklayacağımız füzeler yarattığımızı çok kısa bir süre önce bildirmiştir. Başka parçalanmış bilgi var.
Gösterileri gibi Amerikalılar tarih askeri-politik ilişkilerimiz, yalnızca askeri gücü yeterli derecede anlıyor ve ikna etmiyor. Örneğin, geçen yüzyılın 60-70-s'inde, füze karşıtı sorunların ABD'de canlı bir şekilde konuşulduğu bir dönemdi. Bu, katledilen Başkan John Kennedy'nin kardeşi Senatör Edward Kennedy, Devlet Strobe Talbott Sekreteri Yardımcısı ve diğer üst düzey Amerikalı liderlerin anılarıyla kanıtlanıyor.
Washington ve Brüksel'de askeri potansiyelimizin tüm olanaklarını hayal ettiklerinden emin değilim. Benzer şekilde, bizim vatandaşlarımız Rusya'nın savunma kabiliyetinin tam bir resmine sahip değildir. Çok fazla ve ayrıntılı olmalı - askeri sırlar vermeden, açıktır - “Batı ortakları” olarak adlandırdığımız kişilere, Avrupa'daki bir füze savunma sisteminin konuşlandırılmasına gerçekten yeterince yanıt verebileceğimizi bildirmek. Neden, sen ve ben de bunu bilmeliyiz. Şimdiye kadar, daha geniş bir “niyet protokolü” duyurmadık. Veya - dağınık verileri bir araya getirme. Ama şimdi zamanı ...
- Açıklayalım. Rus uzmanlar arasında ABD füze savunma sisteminin “sanal gerçeklik” olduğuna ve “hiç bulunmadığına” inananlar var. Buna göre görüşlerini yaygınlaştırıyorlar ve bu sayede doğrudan veya dolaylı olarak Rusya'yı bir silahlanma yarışı başlatmakla suçluyorlar.
- Ne yazık ki, Amerikan füze savunma sistemi bir gerçektir. İlk aşama tamamlandı ve EPA'nın ikinci aşaması uygulandı. Bugün, ABD ve müttefikleri, karşı koyan füze tehditlerinin gereklerini açıkça aşan miktarlarda oldukça hareketli anti-füze silahlarına sahiptir. Bir ila iki bin kilometrelik bir menzile sahip iki düzineden fazla İran ve DPRK roketi, kıta Amerika Birleşik Devletleri'ndeki iki yüz Standard-3 müdahalesinde, kara füze savunma füzelerinin yanı sıra tiyatro füze savunma sistemleri ile karşı karşıya kalıyor . Patriot uçaksavar füzesi sistemleriyle birlikte, toplam ABD füze savunma sistemi sayısı zaten 1.000'i aştı. Bu arada, şunu not ediyorum: Amerika Birleşik Devletleri bu hava savunma sistemlerini dünyanın 12 ülkelerine veriyor: hem NATO üye ülkelerine hem de Kuzey Atlantik bloğunun üyesi olmayanlara. EPAA'nın tamamlanmasıyla birlikte, ABD'de yapılan tüm avukat füzelerinin toplam sayısı birçok kez artacaktır.
Bilindiği gibi, füze savunma sistemleriyle donanmış olan ABD Donanması gemileri, uzun zamandan beri Avrupa'ya komşu denizlerin yanı sıra Asya-Pasifik bölgesi ve Basra Körfezi'nde sürekli bir devriye başladı. Ve bu yılın Ekim 28'inde, ilk taş Deveselu'daki hava üssünde Romanya'daki anti-füze kompleksinin temeline atıldı.
Daha az bilinen başka gerçekler var. Ekim ayından itibaren, Pentagon, 34'in başarılı olduğu, 28 deniz tabanlı önleyici füzelerini test etti. Genel olarak, bu tesislerde “çalışan” programları dikkate alarak, hem deniz hem de kara bazında, Amerikalılar, 80'in başarılı olduğu 64 testlerini gerçekleştirdi. Bu yüksek bir rakam ve ABD Savunma Bakanlığı, onu yükseltmek için her şeyi yapıyor.
Füze savunma sistemini konuşlandırmak için programın zararsızlığına inandırıcı olan Rus “barış gücü”, genellikle bu yılın Mart ayındaki 15’inde yaptığı ABD Savunma Bakanı Chuck Hagel’in ifadesine atıfta bulunuyor. Pentagon'un başkanı, bu sistemin bölgesel ve küresel ölçekte bazı “yeniden yapılandırmalarını” açıkladı. Hatta, ABD’nin “Avrupa aşamalı adaptif yaklaşımın” dördüncü aşamasının uygulanmasını bıraktığı iddia edildiğini bile ima etti. Gerçekçi olalım. Washington’un bu konudaki resmi yorumlarında bile açıkça ifade edildi: Mevcut Amerikan yönetiminin yeni planları hiçbir şekilde Moskova’nın bu konudaki tutumuyla bağlantılı değil. Mesele şu ki, balistik ve diğer füzelerin ele geçirilmesi için sistemin "yeniden yapılandırılması" sebepleri bütçe ve mühendislikti. Bu nedenle, ABD’nin bu eylemlerini, Rusya’nın görüşünü dikkate almak için bir tür isteklilik olarak sunma girişimleri, en azından yanlış görünüyor.
- Füze savunma sisteminin açılışı sırasında yaklaşık kuvvet dengesinin tam olarak nasıl bozulacağını kısaca açıklamak mümkün müdür?
“Zaten EPA'nın uygulanmasının üçüncü aşamasında olan Amerikan füze savunma sistemi, Rusya'nın karaya dayalı kıtalararası balistik füzelerini ve denizaltı balistik füzelerini tamamen engelleyebilecek. Kısmen, bunu daha önce yapabilecekler, not edeceğim. Zaten, Birleşik Devletlerin sınırlarının dışında bulunan stratejik radarları, Rusya Federasyonu’nun tüm bölgesini “tarar”. Moskova, Batı askeri ve sivil uzmanlarına, Amerikan avcı füzelerinin uçuş hızını ve menzilini hesaba katmanın yanı sıra arazi ile ilgili matematiksel modellemenin sonuçlarını defalarca göstermiştir. Bu tür sonuçların geçerliliği bağımsız yabancı uzmanların hesaplamaları ile doğrulanmıştır.
Polonya'da grevle savaşan anti-füze silahlarına sahip olan Amerikan gemileri 3 tarafından ele alınacak olan geliştirilmiş ABD Standardı-2 füze anti-füzeleri, Baltık, Barents, Akdeniz, Norveç ve Karadeniz'de gözüküyor - zaten Baltık, Barent, Akdeniz, Norveç ve Karadeniz'de görünmekte Rus balistik füzeleri Bu durumda, Pentagon'un füzelerin sonunda geliştirilecek olan gerçek taktik ve teknik özelliklerini dikkatle gizlediği akılda tutulmalıdır.
Amerika Birleşik Devletleri'nde, 3B modifikasyonunun Standart-2 önleyici füzelerinin oluşturulmasını bırakmadı; taktiksel ve teknik özelliklerinde, üçüncü seviye önleyici füzelerinin önceki tüm sürümlerinden üstündür. Bu doğrultuda araştırma ve geliştirme çalışmaları devam etmekte olup, en son füzelerin üretimi, EPAA'nın uzatıldığı yılın 2022'undan sonraki döneme ertelenmiştir. Dolayısıyla Washington, planının dördüncü aşamasından vazgeçmeyecek. Aslında, finansal ve teknik zorluklar nedeniyle tam olarak uygulanması iki yıl ertelenmiştir. Aynı zamanda, ABD askeri-politik liderliği, 2030'tan sonra bile bir EPAA takip planı geliştirmek üzere belirlendi. Öncü füzelerin dünyanın çeşitli bölgelerinde ve yine Rusya Federasyonu ve PRC'ye yakın yerlerde daha aktif konuşlandırılmasını sağlayacak. “Küme” savaş başlıkları olan avcı füzeleri, balistik füzelerin imhası için lazer silahları, ağır insansız hava araçlarına monte edilen avcı füzeleri vb. İle donanacaklar.
Eklemek gerekiyor: Tüm bu füze savunma sistemleri, Amerikan taktik nükleer silahları ve Avrupa'da bulunan geleneksel silahlarla organik bir “bağlantı” içerisinde çalışacak. Sonuçta, bu - ileriye dayalı ABD'nin aracı.
Amerikalılar bizi, 2B'nin modifikasyonunda bile, füze füzelerinin uçağın ilk aşamasında ICBM'ye vuramayacağı konusunda ikna etmeye çalıştı. Ancak, Amerikan ve Japonların savaşları, geçen Aralık ayında Kuzey Kore Ynha-3 roketinin başlatılması sırasında füze savunma sistemleriyle ve 2008 km yüksekliğinde 247'ta başarısız olan Amerikan keşif uydusunun imhası sırasında savaş gemileriyle Amerikan füze savunma sistemlerinin "zararsız" olduğunu açıkladılar.
Romanya'daki 2015 yılı ve Polonya'daki 2018 yılı ile birlikte, Mk-41 dikey fırlatma sistemlerinin, Aegis'in muharebe bilgi ve kontrol sisteminin deniz tesislerinden dönüştürülen füze savunma sistemleri şeklinde kullanılması planlanmaktadır. Gerçek şu ki, bu tesisler aynı zamanda ABD Deniz Kuvvetleri gemilerinde, uluslararası anlaşmalarla sınırlı olmayan uzun menzilli seyir füzelerinin fırlatılmasında kullanılıyor. Bu nedenle, Romanya ve Polonya'daki ABD kompleksleri potansiyel olarak gelişmiş yerüstü saldırı silahlarını yerleştirmek için kullanılabilir.
Washington’ın “bu, Rusya’ya aykırı olmadığına dair” sözlü güvencelerine gelince, onları ciddiye almayalım. Ek olarak, son zamanlarda ABD Donanması şok süpersonik teknolojisinin gelişimi için bir başvuruda bulundu. оружияStandart-3 önleyici füzelerinin yanı sıra Romanya ve Polonya'da da aynı füze gemilerine yerleştirilebilir.
- Bütün bunların, Amerikan füze savunma sisteminin konuşlandırılmasının ülkemiz için taşıdığı tehdidin kısa bir analizi olduğu açık. “ABD Füze Savunması Evrimi ve Rusya'nın Konumu” monografı - detaylı bir çalışma. Çok okuyucu var mı?
- Hem askeri hem de sivil Rus uzmanlar bu kitap hakkında çok iyi yanıt verdi. Pek çok bakanlık ve bölümün yanı sıra Rusya'daki çeşitli araştırma enstitüleri de, uzun yıllar süren çalışmaların bu sonucu hakkında olumlu değerlendirmelerde bulundu. NATO’nun genel merkezinin ve ABD’nin yanı sıra Avrupa Parlamentosu’nun da ilgisini çektiğini biliyorum. Bunu akılda tutarak, monograf zaten İngilizceye çevrildi. Kitap hızlı bir şekilde satın alındı.
Çalışmalarımın NATO ve Washington’un konumunu etkileyebileceğine inanıp inanmadığımla ilgili olası bir soru tahmin ederek cevap vereceğim: Umarım. Sadece burada, mevcut gerçeklere dayanarak, buna inancım az. Ancak, argümanların gücünün, güç argümanlarından daha güçlü olduğu durumlarında açıklığa kavuşturulması gerekir.
Viktor Gribachev'in röportajı