Vincent van Gogh, Yıldızlı Gece ve Çiçek resimleri gibi başyapıtlarının her birinde psikolojik ve metafizik durumunu ifade etmeye çalıştı. Vincent van Gogh’un canlı, lüks bir palette üretilen yoğun katmanlı, elle tutulur fırça çalışmalarıyla resimleri, yaratıcının tuvalde ölümsüzleştirilen ayırt edici karakterini yansıtıyor.
Her Vincent van Gogh tablosu, ustanın her senaryoyu duyuları, düşünceleri ve duyguları aracılığıyla deneyimlediği şekilde nasıl yorumladığına dair belirgin bir izlenim ortaya koyuyor. Van Gogh’un resim stili radikal bir şekilde benzersiz ve duygusal olarak çekiciydi ve 20. yüzyıl boyunca ressamları ve trendleri derinden etkiledi.
Hızlı Erişim - Konu Başlıkları
- 1 Vincent van Gogh Kimdir?
- 2 Vincent van Gogh’un Hayatı
- 3 Vincent van Gogh’un Sanat Tarzı ve Eserleri
- 4 Sıkça Sorulan Sorular
- 4.1 Van Gogh Ne Zaman Doğdu?
- 4.2 Van Gogh Ne Zaman ve Nasıl Öldü?
- 4.3 Van Gogh’un Sanat Tarzı Neydi?
- 4.4 Vincent van Gogh Neden Bu Kadar Çok Otoportre Yaptı?
- 4.5 Van Gogh Otoportresi Nerede Bulunur?
- 4.6 Gauguin ve Van Gogh Arasındaki İlişki Neydi?
- 4.7 Van Gogh Kaç Tablo Yarattı?
- 4.8 Van Gogh Başka Hangi Ortamları Kullandı?
- 4.9 Van Gogh Resim Yapmaya Ne Zaman Başladı?
- 4.10 Van Gogh Kimden Etkilendi?
- 4.11 Van Gogh Kulağını Neden Kesti?
- 4.12 Van Gogh Kulağını Ne Zaman Kesti?
Vincent van Gogh Kimdir?
Vincent van Gogh, Hollanda’nın Zundert kasabasında doğan Post-Empresyonist bir sanatçıydı. Doğum günü ve yılı 30 Mart 1853’tü. Van Gogh sanatı keşfederek büyüdü ve Tilburg’da bir okula gittiğinde Constant Cornelis Huijsmans’ın vesayeti altındaydı.
Yetişkinlik yıllarında kısa bir süre Goupil & Cie’de sanat simsarı olarak ve çeşitli işlerde çalıştı. Ayrıca bir bakan olmak istedi ve dini bir yaşam tarzına çekildi.
Hayatı boyunca çizimler, portreler, natürmortlar ve diğer çeşitli tür sanat eserleri yarattı. Van Gogh da akıl sağlığı sorunları yaşadı ve 1889’da bir akıl hastanesine yattı. 1890’da intihar etti ve kısa bir süre sonra 29 Temmuz’da öldü.
Vincent van Gogh’un Hayatı
|Milliyet||Felemenk|
|Doğum tarihi||30 Mart 1853|
|Ölüm tarihi||29 Temmuz 1890|
|Doğum yeri||Groot-Zundert, Hollanda|
Vincent van Gogh’un eserleri, öznenin görünen görünümlerinden çok daha fazlasını ifade eden dinamik, etkileyici ve duygusal kompozisyonlara yol açan bir yaklaşım ve öz senteziyle sonuçlanan insanlığın doğasında var olan maneviyatını ifade etmeye çalıştı.
Bu bölümde Vincent Willem van Gogh’un hayatına bakacağız ve “Vincent van Gogh ne zaman doğdu?” gibi soruları yanıtlayacağız. Ayrıca onun gençlik yıllarını ve olgunluk dönemini de keşfedeceğiz. Bu bize Vincent van Gogh’un tablolarını etkileyen deneyimler hakkında bir fikir verecektir.
Çocukluk ve Gençlik Yılları
Ünlü sanatçı Vincent Van Gogh, Hollanda’nın güneyinde, dindar bir ailenin altı kardeşinden ikincisi olarak dünyaya geldi. Babası Theodorus Van Gogh bir vaizdi ve annesi Anna Cornelia Carbentus bir kitapçının çocuğuydu. Van Gogh bir genç olarak öngörülemeyen duygulara sahipti ve birkaç yatılı okulda okurken dilde mükemmel olmasına rağmen sanat eseri için çok az hevesliydi. 1868’de eğitimine ara verdi ve hiçbir zaman resmi eğitime devam etmedi.
1869’da Vincent Van Gogh, dünya çapındaki sanat eseri satıcıları Goupil & Cie’nin Paris ofislerinde stajyer olarak işine başladı ve sonunda firmanın Lahey şubesinde faaliyet gösterdi.
On yıldan fazla bir süredir bu işte devam eden oldukça yetkin bir sanat tüccarıydı. 1872’de kardeşi Theo‘ya mektuplar yazmaya başladı. Bu temas Vincent van Gogh’un ömrünün sonuna kadar sürdü. Theo ertesi yıl sanat tüccarı olmaya devam ederken, Vincent Goupil & Cie’nin Londra’daki ofislerine transfer edildi. Van Gogh bu dönem için umutsuzluğa kapıldı ve Tanrı’ya teslim oldu. Paris ve Londra arasında tekrarlanan hareketlerden sonra, Van Gogh Goupil’den kovuldu ve rahipliğe girmeyi seçti.
Ayrıca kardeşi Theo’nun hikayesi için buraya tıklayabilirsiniz.
Güney Belçika’da beş parasız bir misyoner olarak yaşarken, inancına aşırı derecede bağlı olduğu için kilise onu kovana kadar tüm mal varlığını yerel kömür işçilerine verdi. Van Gogh hâlâ bir köylüydü, ama Theo ona geçinmesi için biraz para verdi. Vincent van Gogh, resimlerinden neredeyse hiç gelir elde etmedi, bu nedenle Theo, hayatı boyunca ağabeyini maddi olarak destekledi.
Van Gogh bir yıl sonra, 1881’de kendi kendine resim sanatını öğrendiğinde ailesiyle birlikte eve dönmek zorunda kaldı. Kardeşinin desteğiyle Van Gogh Lahey’e gitti, bir çalışma alanı kiraladı ve Lahey Grubu’nun önde gelen üyelerinden Anton Mauve’den eğitim aldı. Mauve, Van Gogh’u sıradan işçileri ve çiftçileri temsil etmesiyle tanınan Fransız sanatçı Jean-François Millet’in eserlerine maruz bıraktı.
Olgun Dönemi
Van Gogh, Millet’e benzer bir kırsal yaşam sanatçısı olma niyetiyle Hollanda’nın Nuenen kentine taşındıktan sonra 1884’te işçilerin ve yoksulların yıpranmış avuçlarını, yüzlerini ve diğer fiziksel özelliklerini boyamaya başladı. Profesyonel bir meslek keşfetmiş olmasına rağmen özel hayatı kaos içindeydi.
Van Gogh, Theo’yu sanat eserlerini tanıtmak için yeterince çalışmadığı için eleştirdi ve Theo, Vincent’ın kasvetli paletinin o zamanlar önde gelen İzlenimci ressamların parlak ve renkli tarzına kıyasla modasının geçtiğini söyledi.
Babaları 26 Mart 1885’te aniden felç geçirerek vefat etti ve Van Gogh‘un başarılı bir kariyere sahip olmasını bekledi. Bu dönemden sonra, van Gogh’un büyük ölçekli kreasyonlarının ve başyapıtlarının ilki olan Patates Yiyenler’i (1885) bitirdi. 1885’te genç sanatçı Hollanda’dan ayrıldı ve Antwerp Güzel Sanatlar Akademisi‘ne kaydoldu.
Orada, dönen şekilleri ve serbest fırça darbeleri genç yaratıcının yaklaşımı üzerinde önemli bir etkiye sahip olan Barok sanatçısı Peter Paul Rubens’in eserlerini buldu. Okulun akademik standartlarının katılığı ise sanatçıya hiç çekici gelmemiş ve ertesi yıl Paris’e gitmiştir.
Paris’in sanat bölgesi Theo ile Montmartre’a taşındı ve onu İzlenimcilerle tanıştıran ressam Fernand Cormon ile çalıştı.
Van Gogh, daha parlak bir palet kullanmak için Camille Pissarro, Claude Monet ve Georges Seurat gibi ünlü ressamlar örneklerinden ve Theo’nun tuval üretme baskılarından ilham aldı. Van Gogh, 1886’dan 1888’e kadar süren bir süre boyunca Japon baskılarına karşı önemli bir takıntıya sahipti ve onları tutkuyla araştırmaya ve toplamaya başladı.
Hatta bir Paris lokantasında bir sergi düzenledi. 1887’nin sonlarında Van Gogh, yaşıtları Henri de Toulouse-Lautrec ve Emile Bernard ile bir sergi düzenledi ve 1888’in başlarında Neo-empresyonistler Paul Signac ve Georges Seurat ile Theatre Libre d’Antoine’da sergiledi.
Van Gogh Kulak Hikayesi
Van Gogh’un kendi kulağını kesip bir fahişeye verme hikayesi, yaygın olarak bilinen bir sanat tarihi efsanesidir. Yine de birçok efsanenin aksine bu doğru. Bilim adamları, van Gogh’un 23 Aralık 1888 akşamı Paul Gauguin ile bir tartışmadan sonra bir ustura alıp sol kulağının bir kısmını kestiğini uzun zamandır biliyorlar.
Daha sonra parçayı bir gazeteye sardı ve Rachel adında bir fahişeye verdi. Bu olayın ardından sanatçı hastaneye kaldırıldı ve sonunda uzun süreli tedavi için bir akıl hastanesine girmeye karar verdi. Olayın ardından Gauguin, ikisinin yaşadığı Arles’deki Sarı Ev’den ayrıldı ve Vincent ile temas halinde olmalarına rağmen bir daha geri dönmedi.
Van Gogh Kulağını Neden Kesti?
Van Gogh’un kulağının kesildiği kesindir. Belgesel kaynaklar ve sanatçının kulağını bandajlı olarak yaptığı resimler bu gerçeği doğrulamaktadır. Ancak son zamanlarda iki Alman bilim adamı, van Gogh’un suçlu olup olmadığını sorguladı. Hans Kaufmann ve Rita Wildegans, Van Goghs Ohr: Paul Gauguin und der Pakt des Schweigens (“Van Gogh’s Ear, Paul Gauguin and the Pact of Silence,” Berlin: Osburg, 2008) adlı kitaplarında, kulağı kesenin Gauguin olduğunu iddia ediyor.
Bunu bir tartışma sırasında eskrim kılıcıyla yapıyor. İddialarını, polis kayıtları, van Gogh’un kendi mektupları ve sanatçının o zamanki zihinsel durumuna ilişkin teoriler de dahil olmak üzere olayla ilgili çeşitli kaynaklara dayandırıyorlar.
Kulağı Kesen Gauguin Olabilir!
Kaufmann ve Wildegans’ın teorisine göre, Gauguin ve van Gogh fahişe Rachel ve resim yapmanın en iyi yolu üzerinde tartışıyorlardı. Van Gogh, Gauguin’in Arles’ı terk etmekle tehdit etmesi üzerine histerikleştiğinde, Gauguin eskrim kılıcını savurdu (amatör bir eskrimciydi) ve yanlışlıkla arkadaşının kulağının bir kısmını kesti. İki sanatçı daha sonra Gauguin’i kovuşturmadan korumak için gerçeği polis ifadelerinde sakladı.
Yazarlar, iddialarını desteklemek için polis kayıtlarındaki tutarsızlıklara ve kanıtlarının nihayetinde sonuçsuz olduğunu kabul etmelerine rağmen, sanatçıların mektuplarındaki şifreli ifadelere işaret ediyor. Çoğu van Gogh akademisyeni, teoriyi ilginç bulsalar ve Kaufmann ve Wildegans’ın belgesel kanıtları analiz ederek takdire şayan bir iş çıkardıklarını kabul etseler bile ikna olmadılar. Nihayetinde tartışma, van Gogh’a olan ilginin ve hayranlığın devam ettiğini gösteriyor. Bunun gibi hikayeler, sanatçının tabloları ve çizimleri kadar, hatta daha çok kültürel mirasımızın bir parçasıdır.
Sonraki Yıllar ve Ölüm
Van Gogh’un en ünlü resimlerinin büyük kısmı, yaşamının son birkaç yılında yaratılmıştır. 1888 sonbaharı ve kışı boyunca Paul Gauguin ve Vincent van Gogh, Van Gogh’un greyfurt renginden dolayı “Sarı Ev”i kiraladığı Arles’de yaşadı ve üretti. Provence’a taşınma, Paris’e alternatif olarak Arles’daki yeni bir yaratıcılar topluluğu için bir fikir olarak başladı ve sanatçıların mesleklerinin her birinde kritik bir noktaya geldi.
Van Gogh ve Gauguin, “Sarı Ev”de yakın işbirliği yaptılar ve doğaya dayanmayan, içsel duygunun simgesi olan bir renk kavramı oluşturdular.
Muazzam eserlerine rağmen, Van Gogh, büyük olasılıkla nöbetler, psikotik semptomlar, halüsinasyonlar ve bipolar hastalığı içeren akıl hastalığından muzdaripti. Gauguin, kısmen Van Gogh’un giderek istikrarsızlaşan davranışlarından uzaklaşmak için Tahiti’ye taşındı. Van Gogh’un Gauguin’e bıçakla saldırdığı ve sonunda kulağının bir kısmını kestiği özellikle şiddetli bir çatışmadan sonra, sanatçı gizlice uzaklaştı. Van Gogh, 8 Mayıs 1889’da, azalan zihinsel durumundan acı çekerek kendini kasıtlı olarak Saint-Remy’deki bir psikiyatrik tesise götürdü.
Bu onun en yoğun dönemleri arasındaydı.
Van Gogh, Saint-Remy’deki zamanı boyunca, özellikle The Starry Night – Yıldızlı Gece (1889) olmak üzere yaklaşık 100 tuval bitirdi. Tesis ve bahçeleri, olgun evresini karakterize eden güçlü fırça darbeleri ve tatlı renklerle tasvir ettiği ana konularıydı. Van Gogh, denetimli geziler sırasında kendini doğal çevrelere kaptırdı ve sonunda anımsamalardan zeytinleri ve selvi çalılarını, süsenleri ve kliniğin arazisini süsleyen diğer bitki örtüsünü yeniden üretti.
Van Gogh, kurumdan ayrıldıktan kısa bir süre sonra, bir homeopati uygulayıcısı ve amatör ressam olan Dr. Gachet’nin bakımı için Auvers-Sur-Oise’a gitti. Uygulayıcı, Van Gogh’u iyileşmesinin bir parçası olarak üretmeye teşvik etti ve buna hevesle rıza gösterdi.
Auvers’te çevresini titizlikle kayıt altına aldı ve hayatının son aylarında her gün yaklaşık bir tablo üretti.
Ancak Theo kendi firmasını kurma niyetini açıklayınca ve bir süre nakit kıt olacağını söyleyince Van Gogh’un üzüntüsü dramatik bir şekilde kötüleşti. 27 Temmuz 1890’da komşu bir buğday tarlasına girdi ve tabancayla gövdesinden yaralandı.
Mirası
Sanat tarihi boyunca Van Gogh‘un muazzam etkisinin açık izleri vardır. Fauves ve Alman Dışavurumcuları, Van Gogh’un liderliğini izlediler ve onun kişisel ve ruhsal olarak motive edilmiş renk kullanımını benimsediler. 20. yüzyılın ortalarındaki Soyut Ekspresyonistler, sanatçının zihinsel ve fiziksel durumunu yansıtmak için Van Gogh’un büyük, duygusal fırça tekniğini kullandılar.
Eric Fischl ve Julian Schnabel gibi Neo-Expressionists, 1980’lerde O’nun etkileyici paletinden ve fırça darbelerinden ilham aldı. Hayatı, popüler kültürde müziği ve birkaç filmi etkiledi. Van Gogh’un ünü, 1880’lerin sonundaki ilk sergilerinin ardından ressamlar, eleştirmenler, tüccarlar ve koleksiyoncular arasında hızla gelişti. 1887’de André Antoine, Vincent Van Gogh’un sanat eserlerini Paris’teki Théâtre Libre’de Paul Signac’ınkilerle birlikte sergiledi ve Julien Tanguy bunlardan altı tanesini satın aldı.
Albert Aurier, Vincent van Gogh’un 1889’da Le Moderniste Illustré’deki resim stilini “alev, tutku, güneş ışığı” olarak tanımladı.
Vincent Van Gogh’un sanatının Fransa Cumhurbaşkanı Marie François Sadi Carnot’u büyülediği bildirildi. Van Gogh’un ölümü ardından Lahey, Brüksel, Paris ve Anvers’te anma gösterileri düzenlendi. Sanatı, Les XX’de altı eser ve 1891’de Brüksel’de bir retrospektif sergi de dahil olmak üzere çeşitli yüksek profilli sergilerde yer aldı.
Octave Mirbeau 1892’de Van Gogh’un ölümünün “sanat için büyük ölçüde korkunç bir kayıp” olduğunu, çünkü “kitlelerin görkemli bir anma törenine akın etmediğini ve çöküşü muhteşem bir parlaklık meşalesinin ölümünü ima eden yoksullaşmış Vincent van Gogh’un ölümünün daha da güçlendiğini” belirtti.
Van Gogh’un ünü, 1914’te mektuplarının yayınlanmasının da yardımıyla, Birinci Dünya Savaşı öncesinde Almanya ve Avusturya’da zirveye ulaştı. Mektupları tutkulu ve zekidir ve 19. yüzyıldan itibaren kendi türlerinin en iyileri arasında sayılmaktadır. Bunlar, sanatı için mücadele eden ve ölen tutkulu ve kararlı bir sanatçı olarak Van Gogh’un güçlü bir mitosunu başlattı. Ünlü tablolar konusunda van Gogh geride bir çok eser bırakmıştır.
Vincent van Gogh’un Sanat Tarzı ve Eserleri
Okuldayken, Van Gogh suluboya ile çizim yaptı ve renklendirdi, ancak sadece birkaç örnek var ve birkaçının yazarlığı tartışıldı. Bir yetişkin olarak resim okumaya başladığında, en basit seviyede başladı. 1882’de Amsterdam’da tanınmış bir modern sanat galerisinin sahibi olan Cornelis Marinus, Lahey’in eskizlerini istedi.
Van Gogh’un çalışmaları beklentilerin gerisinde kaldı.
Marinus, bu kez konuyu çok ayrıntılı olarak açıklayan ikinci bir sözleşme önerdi, ancak bir kez daha tatmin olmadı. Van Gogh ısrar etti; stüdyosunda çeşitli panjurlar ve çeşitli eskiz ortamları kullanarak aydınlatma ile oynadı. Bir yıldan fazla bir süre boyunca tek rakamlara odaklandı . O zamanlar sadece alay konusu olan inanılmaz derecede karmaşık beyaz ve siyah çalışmalar.
Daha sonra öncü şaheserler olarak kabul edildiler. Theo, ağustos 1882’de ağabeyine havada çalışmak için malzeme satın alması için para teklif etti. Van Gogh artık “taze bir şevkle resim yapabileceğini” söyledi. 1883’ün başlarında çok figürlü kompozisyonlar üzerinde çalışmaya başladı. Bazılarını fotoğrafladı, ancak erkek kardeşi canlılıktan yoksun olduklarını söyleyince onları çöpe attı ve yağlı boyaya geçti.
Başlıca Seriler
Van Gogh’un estetik gelişmeleri, tipik olarak Avrupa’nın çeşitli yerlerinde yaşadığı zamanla ilgilidir. Kendisini yerel geleneklere ve aydınlatma durumlarına entegre etme eğilimindeydi, ancak baştan sona son derece benzersiz bir estetik bakış açısını korudu. Sanatçı olarak gelişimi yavaştı ve ressam olarak sınırlarının bilincindeydi.
Belki kendini yeni görsel uyaranlarla tanıştırmak ve sonuç olarak teknik uzmanlığını artırmak için çok seyahat etti.
Portreler
Portreler, Van Gogh‘a para kazanmak için en iyi fırsatı verdi. Sanatta beni derinden etkileyen ve bana sınırsızlık hissi veren tek şey onlardı” dedi. Kız kardeşine kalıcı portreler yaratmak istediğini ve fotoğrafik gerçekçiliğe çalışmak yerine duygularını ve kişiliklerini tasvir etmek için renkleri kullanacağını söyledi.
Aralık 1888’de, ayçiçekleri kadar muhteşem olduğunu düşündüğü bir figür olan La Berceuse’u boyadı. Sınırlı bir palete, çeşitli fırça darbelerine ve basit şekillere sahiptir. Roulin ailesinin o yılın Kasım ve Aralık aylarında Arles’da yaptığı portrelerden oluşan bir koleksiyon gibi görünüyor. Portreler, The Postman’ın akıcı, kontrollü fırça darbelerinden ve hatta dokusundan Madame Roulin’e, Baby’nin çılgın tavrı, pürüzlü yüzeyi, geniş fırça darbeleri ve palet bıçağı kullanımıyla stilistik bir geçişi gösteriyor.
Otoportreler
1885 ve 1889 yılları arasında Van Gogh 43’ten fazla otoportre yaptı. Genellikle 1887 ortalarında Paris’te yapılanlar gibi gruplar halinde bitirildi ve 1890’daki ölümüne kadar sürdü. Genellikle portreler, insanlarla karışmaktan çekindiği veya sınırlı modelleri olduğu zaman iç gözlem anlarında yapılan çalışmalardı.
Otoportreler son derece yüksek düzeyde bir özeleştiri ortaya koyuyor.
Vincent van Gogh’un Çiçek Resimleri
Van Gogh, leylaklar, güller, süsen ve tabii ki ayçiçekleri de dahil olmak üzere çiçeklerle dolu çeşitli manzaralar yarattı. Eserlerinden bazıları, çalışmalarını renk dilinde göstermektedir. Solan iki ayçiçeği grubu vardır. İlki 1887’de Paris’te boyanmış, yerdeki çiçekleri tasvir ediyor. Şafağın erken saatlerinde bir vazoda çiçek açan ikinci set, bir yıl sonra Arles’da tamamlandı.
Her ikisi de, Londra Ulusal Galerisi’ne göre, “tohum başlarının görünümünü” uyandıran yoğun katmanlı resimlerden yapılmıştır.
Van Gogh, bu serilerde eserlerine öznellik ve duygu aşılamaktan çekinmiyordu; daha ziyade, iki seri, ziyarete gidecek olan Gauguin’e teknik yeterliliğini ve çalışma yöntemlerini göstermek için tasarlandı.
Zeytin ve Selvi Ağaçları
Arles’da 15 resimde tasvir ettiği selvi ağaçlarına aşık oldu. Daha önce ölümün sembolü olarak gösterilen ağaçlara yeni bir soluk getirdi. Arles’da selvi serisine, çayırlarda rüzgar siperleri gibi arka planda ağaçlarla başladı ve Saint-Rémy’de onları ön plana çıkardı.
Vincent van Gogh Mayıs 1889’da Theo’ya şöyle yazmıştı: “Serviler hâlâ kafamı meşgul ediyor, onlarla ayçiçekleri resimlerim gibi bir şeyler yapmak isterdim” diyerek, “Onlar biçim ve orantı olarak Mısır dikilitaşı gibi muhteşemler” diye ekledi.
Meyve Bahçeleri
Çiçekli Bahçeler, Van Gogh‘un Şubat 1888’de Arles’da kaldıktan sonra yaptığı ilk resim setlerinden biriydi. 14 resim iyimser, neşeli ve yaklaşan baharı grafiksel olarak betimliyor. Son derece hassastırlar ve yaşamdan yoksundurlar. Çabucak resim yaptı ve bu seriye bir tür İzlenimcilik katarken, bu dönemde kendi tarzına dair güçlü bir his gelişmeye başladı.
Çiçek açan ağaçların geçiciliği ve mevsimin geçişi, Arles’daki geçicilik duygusuna ve yeni bir başlangıç umuduna tekabül ediyor gibiydi.
Buğday Tarlaları
Van Gogh, Arles yakınlarındaki bölgeye yaptığı seyahatler sırasında çeşitli resim gezilerine çıktı. Ekinleri, buğday tarlalarını ve aynı zamanda buğday tarlalarını çevreleyen güzel bir yapı olan Eski Değirmen (1888) gibi bölgedeki diğer kırsal anıtları boyadı. Van Gogh sahneyi çeşitli zamanlarda Lahey, Anvers ve Paris’teki penceresinden resmetmiştir. Bu resimler, Saint-Rémy’deki hastane odalarından manzarayı yakalayan Buğday Tarlası serisiyle sonuçlandı.
Sonraki çalışmaların çoğu kasvetli ama nihayetinde canlandırıcıdır ve Van Gogh’un ölümüne kadar zihinsel sağlığını yeniden kazanma arayışını tasvir ederler. Bununla birlikte, sonraki eserlerinden birkaçı, artan şüphelerine işaret ediyor.
Van Gogh’un Önemli Sanat Eserleri
Gördüğümüz gibi, Vincent van Gogh birçok sanat eseri yarattı. Ancak, bazı sanat eserleri öne çıkıyor. İşte Vincent van Gogh’un sevilen ve tanınan tablolarının bir listesi.
- Patates Yiyenler (1885)
- İrisler (1889)
- Yıldızlı Gece (1889)
- Otoportre (1889)
- Çiçek Açan Badem Ağacı (1890)
- Buğday Tarlası ve Kargalar (1890)
- Auvers Yakınlarındaki Çiftlikler (1890)
Sıkça Sorulan Sorular
Van Gogh Ne Zaman Doğdu?
Vincent van Gogh 30 Mart 1853’de doğmuştur.
Van Gogh Ne Zaman ve Nasıl Öldü?
29 Temmuz 1890’da intihar ederek vefat etmiştir.
Van Gogh’un Sanat Tarzı Neydi?
Van Gogh’un yazıları, üzerinde çalıştığı veya yakın zamanda tamamladığı eserlerin çizimlerini içerdiğinden, birçok kişi Van Gogh’un yazılarını ek bir sanat eseri olarak görüyor. Bu eskizler, van Gogh’un gelişimini ve başyapıtının ilerleyişini göstermektedir. Van Gogh, ilk kariyeri boyunca, başta madenciler ve kırsal tarım işçileri olmak üzere, o zamanki temalarına uyan kasvetli tonlarla resim yaptı. Ancak, 1886’da Paris’e geldiğinde, tarzı, Empresyonistlerin ve Neo-Empresyonistlerin eserlerinden esinlenerek çarpıcı bir şekilde değişti.
Vincent van Gogh Neden Bu Kadar Çok Otoportre Yaptı?
İnsanları onun yerine oturmaya ikna etmekte zorluk yaşıyordu, bu da büyük ölçüde huzursuz tavrından kaynaklanıyordu. Van Gogh ayrıca yakın akrabalarını ve tanıdıklarını resim yapmaktan nefret ediyor gibi görünüyor. Özneler olmadan, bir portre ressamı olarak yeteneklerini geliştirmenin en temel yolu, sadece ayna kullanımını gerektiren kendini boyamaktır. “Şu anda iki otoportre üzerinde çalışıyorum – başka bir konu olmadığı için – geç kaldığım için küçük bir figür resmi yaptım” diyor.
Van Gogh Otoportresi Nerede Bulunur?
Bu sorunun cevabı van Gogh’un hangi resimlerinden bahsettiğinize bağlı. Van Gogh birçok ünlü otoportre yaptı. Hangisini görmek istediğinize bağlı olarak, bir Van Gogh otoportresini görmek için gidebileceğiniz birçok yer vardır. Resimlerinin çoğu van Gogh Müzesi’nde bulunabilir. Sargılı Kulaklı Otoportre (1889) şu anda Londra’daki Courtauld Galerisi’nde sergilenmektedir. Van Gogh Otoportresi (1889) Paris’teki Musée d’Orsay’de bulunabilir.
Gauguin ve Van Gogh Arasındaki İlişki Neydi?
Paul Gauguin ve Vincent Van Gogh’un yolları ilk kez 1887’de Paris’te kesişti. Van Gogh, Gauguin’in çalışmalarının hayranıydı ve onu potansiyel bir akıl hocası olarak görüyordu. Van Gogh, Gauguin’e birçok davetiye gönderdi ve Theo tarafından ikna edildikten sonra Gauguin, arkadaşlıklarının iniş çıkışlar yaşadığı Arles’da Van Gogh’a katıldı. Gauguin’in Arles’dan ayrılmasının, Van Gogh’un kendi kulağını kesmesine yol açan sözde bardağı taşıran son damlaya önemli bir katkıda bulunan faktör olduğu söylenmiştir.
Van Gogh Kaç Tablo Yarattı?
Van Gogh, yaşamı boyunca kartpostallar ve mektupların yanı sıra portreler, ayçiçekleri, manzaralar ve otoportrelerden oluşan 900’den fazla tablo üretti.
Van Gogh Başka Hangi Ortamları Kullandı?
Van Gogh yağlı boya dışında suluboya, çizim, gravür, litografi ve eskiz yoluyla eserler de üretmiştir.
Van Gogh Resim Yapmaya Ne Zaman Başladı?
Van Gogh’un ilk tabloları 20’li yaşlarının sonlarında 1881 ve 1882 yıllarında yapılmıştır. Sanatçının sanat alanındaki ciddi araştırmalarına bu dönemde başladığı söylenir. Van Gogh’un daha önceki eserleri, okul yıllarında yapılmış ve suluboya ve çizimlerden oluşuyordu.
Van Gogh Kimden Etkilendi?
Van Gogh, yaşamı boyunca birçok faktörden etkilenmiştir. Erken faktörler, resim eylemi yoluyla çilecilik ve maneviyata olan eğilimini içerir. Van Gogh modern bir sanat pratisyeniydi ve bu onun Empresyonizm ve post-Empresyonizme olan eğilimini artırdı. Sanatçı, kişisel yaşamında, sonraki çalışmalarına katkıda bulunan büyük depresyon nöbetleri ve yalnızlık anları yaşadı. Van Gogh ayrıca çok sayıda peyzaj çalışması ve çiçek çizdiği için çevre de önemli bir özelliktir.
Van Gogh Kulağını Neden Kesti?
Vincent van Gogh’un arkadaşı Paul Gauguin ile bir tartışmadan sonra bir ustura alıp sol kulağının bir kısmını kestiği bilinmektedir.
Van Gogh Kulağını Ne Zaman Kesti?
Vincent van Gogh’un 23 Aralık 1888 akşamı arkadaşı Paul Gauguin ile bir tartışmadan sonra kulağını kesti.