Hüseyin Vodinalı yazdı: Suriye Ruslar için ikinci Afganistan olur mu
Kısa Yanıt: Hayır olmaz. Aksine, günümüzdeki Afganistan, Irak, Libya ve Suriye işgalleri bu kez Amerikan İmparatorluğu’nun sonu olacak.
Uzun yanıt:
Bugün 87 yaşındaki Zbigniew Kazimierz Brzezinski, ABD’nin SSCB’ye karşı soğuk savaşı kazandığı, “Yeni Dünya Düzeni” ya da “Amerikan Yüzyılı” ilanıyla sonuçlanan süreçte önemli rol oynamış stratejistlerin başında gelir.
1998 yılında Fransız dergisi Le Nouvel Observateur’a verdiği uzun söyleşide Brezinski çok önemli bir gerçeği ilk kez açıkladı…
(Bu önemli röportajı, 6 Ekim 2015 günkü Sözcü gazetesindeki yazısında ilk kez gündeme getiren Araştırmacı Gazeteci Soner Yalçın oldu.)
Soru: CIA’nın eski yöneticisi Robert Gates anılarında, ABD gizli servisinin Afganistan’daki mücahitleri, Sovyet işgalinden 6 ay önce desteklemeye başladığını yazıyor. Bu sırada siz ulusal güvenlik danışmanıydınız. Sizin bu olayda bir rol oynadığınız doğru mu?
Brzezinski: Evet. Resmi tarih yazılımına göre CIA’nın mücahitlere yardımı Sovyet Ordusu’nun 24 Aralık 1979 tarihinde Afganistan’a müdahalesiyle başladı! Ama, bugüne kadar gizli tutulan gerçek bundan tamamen farklı: Gerçekte Başkan Carter, Kabil’deki Sovyet yanlısı yönetime karşı savaşanların desteklenmesi yönündeki ilk direktifini 3 Temmuz 1979 tarihinde vermişti ve ben aynı gün Başkan Carter’a yazdığım notta bu yardımın Sovyetler Birliği’nin işgal etmesine neden olacağını açıklamıştım.
Soru: Sovyetler’in Afganistan’ı işgal etmesini istediniz ve bu nedenle Sovyetler Birliği’ni provoke ettiniz..
Brzezinski: Tabii ki işgal olasılığını yükseltmiş olduk!
Soru: Sovyetler Birliği ABD’nin gizli operasyonlarına karşı Afganistan’a müdahale ettiğini açıkladığında kimse buna inanmamıştı. Demek doğru imiş. Peki, hiç pişmanlık duyuyor musunuz?
Brzezinski: Pişmanlık duymak mı? Bu gizli operasyon mükemmel bir fikirdi. Ruslar Afganistan’a sıkışıp kaldı. Bunun için pişman olmamı mı bekliyorsunuz? Sovyet Ordusu sınırı geçtiği gün Başkan Carter’a not yazdım: ‘Artık Sovyetlere kendi Vietnam’ını hazırlama imkanına kavuştuk.’ Sonuçta. Sovyetler’in çöküşüne yol açan sorunu başlarına yıktık.
Soru: Radikal İslamcıları desteklediğiniz eğitip silah verdiğiniz için hiç mi pişmanlık duymuyorsunuz?
Brzezinski: Dünya tarihi için hangisi daha önemlidir; Taliban-El Kaide mi, yoksa Sovyetler’in çökmesi mi? Kışkırtılmış bir kaç Müslüman mı, Orta Avrupa’nın özgürleşmesi mi?
SOĞUK SAVAŞIN ÜRÜNÜ YEŞİL KUŞAK
Aslında 2. Dünya Savaşı sonrası başlayan o nükleer dehşet üzerine kurulu ideolojik soğuk savaş, her adımı ince ince hesaplanmış bir satranç maçı gibiydi. ABD-SSCB rekabeti, Brzezinski’nin de röportajında dediği gibi özellikle Vietnam ile başka bir kıvam aldı.
1960’lardaki nükleer füze krizi yerini bölgesel hakimiyet savaşlarının yıpratıcı ve dolaylı (Proxy war/vekalet savaşı) manevralarına bıraktı. Aslına bakarsanız 1950’lerdeki Kore Savaşı da benzer bir nitelik taşıyordu ama, o bir nevi 2. Dünya Savaşı’nın uzantısı gibiydi. Yani Avrupa’da 1945’te biten 2. Dünya Savaşı Asya’da 1953’te bitti.
ABD’nin 1970’lerde saplandığı Vietnam batağının önemli dolaylı sonuçları oldu. Bunlardan en mühimi, 73’teki petrol krizi ve ABD dolarının artık altın ve gümüş karşılığı değil, tahvil karşılığı basılması oldu. ABD’nin en güçlü silahı olan dolar, artık risk-kriz-askeri güç denklemiyle gücünü koruyacaktı.
ABD’nin SSCB’yi çökertme planı, Afganistan işgalinin de öncesine dayanıyordu.
ABD’nin Sovyetlere karşı geliştirdiği Yeşil Kuşak projesi, McCarthy döneminden bu yana Amerikan propaganda makinesinin yaydığı “kızıl tehlike” kavramıyla birlikte, 1977 yılında ABD Başkanı Jimmy Carter döneminin ulusal güvenlik danışmanı Zbigniev Brzezinski tarafından ortaya atıldı.
Sovyetlerin ilerleyişini durdurmak ve petrol zengini körfez ülkelerinde ve bölge üzerinde etkisini engellemek amacıyla ortaya atılan Yeşil Kuşak Projesi, komünizme karşı İslam’ın kalkan olarak kullanılmasıydı.
Bu projenin finansmanı körfez ülkelerinden sağlanıyor, insan gücü de tüm İslam alemindeki fakir ve az gelişmiş ülkelerden geliyordu.
Afganistan savaşında “mücahitlere” giden silahlar Suudi parasıyla alınıp, İsrail’de modifikasyonu yapılıp, Türkiye üzerinden gönderiliyordu.
Neticede Sovyetler’in uzun ve acılı Afganistan macerası (1979 – 1988), ekonominin yüzde 70’inin sıcak ve soğuk savaş yüzünden ağır sanayiye harcandığı ülkede zaten çatırdamakta olan büyük ve totaliter yapının çöküşüne büyük ivme kattı.
PUTİN’İN DEHASI
2000 yılında iktidara gelen Vladimir Putin, bu 15 yıllık süreçte her defasında bir satranç ustası olduğunu gösterdi.
Suriye’ye girmesi bir hesap hatası değil, aksine uzun ve detaylı bir planın sonucudur.
2011’de başlayan Suriye’ye emperyalist saldırı süresince askeri seçeneğe başvurmadı. Putin, bu süreçte Esad yönetimini askeri yardım, siyaset ve diplomasi yoluyla destekledi. Silah uzmanları ve sistem desteği verdi. Ama doğrudan topa girmedi.
Ne zamanki ABD yeni savunma doktrininde Çin’e yöneldi ve İhvan-ı Müslim, yani AKP’nin de dahil olduğu Müslüman Kardeşler başta olmak üzere, siyasi İslamcı terörist hareketlerden vaz geçmeye başladı. (Ve Avrupa da mülteci kriziyle yüzleşti)
İşte o zaman Putin, Suriye’ye giriş için düğmeye bastı. Bunun planlaması 3 yıldan fazla geriye gidiyor. Putin, 2012’de Moskova’da düzenlediği basın toplantısında Rusya’nın Libya konusundaki hatasını Suriye’de tekrar etmeyeceğini söylemişti.
Şimdi İhvan başta olmak üzere, İslam dünyasından ve de Batılı siyasi ağızlardan, Rusya’nın aslında yine ABD tarafından Suriye’de tuzağa çekildiği ve SSCB’nin Afganistan’da yaşadığı çöküş sürecine girdiği yorumu yapılıyor.
Bu doğru değil. Çünkü ne Putin, bir Brejnev, ne de Esad, bir Babrak Karmal.
Ne de Rusya’nın, o dönemki SSCB gibi yayılmacı bir politikası var. (Kırım, akılsız Ukraynalı kukla yöneticilerin hediyesidir, onu karıştırmamak lazım)
Ve, belki de en önemlisi, ne de ABD, o eski ABD.
Rusya da, SSCB gibi yalnız değil. O dönem, SSCB, Çin ile bile düşman konumundaydı.
Çin ve İran başta olmak üzere, Mısır, Irak, Lübnan gibi ülkeler Suriye’de Rusya’nın yanında.
Türkiye’nin de olması yakındır. Eğer ki ABD ile AB, transatlantik anlaşmasını imzalarsa Ankara için artık Batı kapısında ekmek olmayacak.
Putin, asker kaybına yol açacak kara harekatı seçeneğini reddediyor. Gelişmiş hava silahlarını denemek için önemli bir saha buldu. Büyük ve maliyetli operasyonu, müttefiklerine silah satarak karşılayabilir. Suriye’ye girmekle yüzyıllarca süren Rus hayalini gerçekleştirdi ve sıcak denizlere inmiş oldu. Doğu Akdeniz’deki enerji havzalarında etkin olmakla birlikte, Ortadoğu’da sözü dinlenen bir aktör haline geldi. Rusya, bu hamlesiyle, Doğu Avrupa ve Baltık üzerinden üzerine yönelen ABD tehdidini de Avrupa ile daha çok diyalog imkanı bularak savuşturabilir. 2 Ekim’de, Suriye ve Ukrayna konusunda Alman ve Fransız liderlerle bir araya gelen Putin, geçmişte Chirac ve Shroeder ile kurduğu o üçlü danışma mekanizmasını, bu kez Merkel ve Hollande ile hayata döndürme sinyali verdi.
Bu verilerin ışığında Suriye’nin Rusya için ikinci bir Afganistan olmasını bir tarafa bırakın, 2001-2003 Afganistan-Irak işgallerinin ve son olarak Libya ve Suriye bozgunlarının asıl olarak Amerikan İmparatorluğu için çöküşün başlangıcı olduğunu söylemek mümkün.
NOT: Ankara’daki hain ve alçak saldırıda ölen yüzü aşkın vatandaşımıza Allah’tan rahmet, yakınlarına sabır diliyorum. Bu saldırının faili her kim olursa olsun, sebebi AKP’nin akıl ve vicdan dışı Suriye politikalarıdır.
Hüseyin Vodinalı
Odatv.com
TKP Güngören Belediye Başkan Adayı Fatma Akın Odatv’ye konuştu: