Ona, “eğrilerin ve kıvrımların kraliçesi” diyenler oldu çünkü Zaha Hadid hiçbir zaman keskin çizgileri sevmedi. Daha ziyade, topografya ve arazinin durumuna uygun, akışkan ve organik biçimlere itibar etti. Zaha Hadid’in kullandığı biçimler genelde eğri, akışkan, dalga biçimli, tarif edilmesi zor şekillerdi. Yuvarlak hatlar, diyagonaller, sarkıtlar, kıvrımlar Hadid projelerinde sanat ve tasarımı kesiştirdi. Tabii, başlangıçtaki mimari çalışmaları böyle değildi, Zaha Hadid zaman içinde kendine has mimari bir tarz geliştirdi. Fütürist ve dekonstrüktivist yapılar tasarlayarak mimarlık sınırlarını zorlamayı tercih etti.