Bu siber savaş anlayışı bugün birçok zeki askeri düşünür tarafından paylaşılmaktadır. Örneğin, Rusya Uluslararası İlişkiler Konseyi ile yakın tarihli bir röportajda, Komutan Steven Germy, askeri pilot, personel subayı, İngiltere'deki Plymouth Üniversitesi'nde strateji profesörü olarak tanınan Anglo-Saxon askeri teorisyenlerinden biri şöyle dedi: “Siber silahlar ilginçtir. Sorunun ortaya çıktığı bazı zor bölgelere girmeye başladı, bir siber saldırı bir kuvvet saldırısı mı? Yanına hasar ve yıkım getirirse, bunun gerçekten bir güç saldırısı olduğu söylenebilir, ancak başka sonuçlara yol açarsa, o zaman bu daha da ilginç bir fenomendir. Onlara saldırı dememiz gerekip gerekmediğini bilmiyoruz. Örneğin, İran’ın bilgi teknolojisi ve nükleer potansiyeline verilen zarar bir saldırı gibi görünüyor, ancak bunun bir savaş eylemi mi yoksa güç kullanma eylemi mi olduğu veya her ikisinin de bir kısmı mı olduğu sorusu açık kalıyor. Bence siber silahların kullanıldığı savaş, Clausewitz'in anlattığı savaştan farklı olabilir. ”
Daha az ilgi çekici ve ince olan şey, siber silahların, geleneksel, geleneksel askeri harekâtlar sırasında kullanımıdır; burada ana odak ölümcül ve ölümcül olmayan fiziksel imha araçlarına odaklanmıştır. yani Clausewitz, Zhamini, Svechin, vb.
Bu konunun analizi öncelikle konvansiyonel muharebe operasyonları sırasında siber silahların kullanımında kazanılan deneyimin dikkatlice incelenmesine dayanmalıdır. Savaş ile tam askeri döngüyü kastediyoruz ya da modern askeri terminolojiye göre, Boyd’un keşif operasyonları da dahil olmak üzere tam döngüsü. Aynı zamanda, analizimize, örneğin İsrail ile Gazze bölgesindeki Hamas hareketi arasındaki ihtilaflarda Kurşun Operasyonu sırasında meydana gelen bilgi kaynaklarını devre dışı bırakmak için siber silahların kullanımını dahil etmeyeceğiz. Rus-Gürcü savaşı ile. Bu durumlarda, bilginin etkinliğini arttırmak için siber araçların kullanılması bir sorundur, yani. içerik iletişim savaşları.
Belki de siber silahların düşmanlıklar sırasında pratik kullanımının ilk örneği Eylül 2007'de kaydedildi. 6 Eylül 2007 İsrail авиация Suriye topraklarına darbe vurdu. Ülkenin kuzey doğusunda bir nesne tamamen yok edildi. Orkide Operasyonu sırasında, hava saldırısı olarak adlandırılan bir İsrail bombardıman uçağı birliği, komşu devletin neredeyse tüm toprakları üzerinde uçtu, nesneyi yerle bir etti ve zarar görmeden üsse geri döndü. Aynı zamanda Suriye'nin oldukça ciddi bir hava savunma sistemi var. Ancak o zaman, radar algılama sistemleri çalışmadı. Görüşmelerden biri olarak Kaspersky Lab Alexander Gostev'in önde gelen uzmanı, operasyon başlamadan önce Suriye radarlarının dışarıdan güçlü bir radyo sinyali kullanarak devre dışı bırakıldığını belirtti. Birçok uzmana göre, radar istasyonlarının elektronik doldurulmasına bir şekilde aktive edilen ve sistemin kapanmasına yol açan bir “mantıksal bomba” konuldu.
Boyd döngüsünün istihbarat fazındaki düşmanlıklarda siber silah kullanımının bir başka kanıtlanmış durumu, Amerikan keşif insansız insansız hava aracı RQ-2001 Sentinel'in İran siber savaşı tarafından 170'teki kesişmedir. Cihaz hava savunması nedeniyle vurulmadı ve GPS uçağı sistemlerinin savunmasızlığından yararlanarak yapılan hacker saldırısı sonucunda yakalandı.
Ağ merkezli savaş operasyonları kavramı çerçevesinde Amerikan kuvvetleri, Afganistan'daki çatışmalar sırasında aktif olarak siber silah kullandı. Üst düzey bir deniz subayı, Teğmen General Richard F. Mills, son zamanlarda şöyle dedi: “Afganistan'da 2010'taki komutan olarak, siber operasyonlarımı düşmana karşı kullanabileceğimi, çok büyük bir etkiye sahip olabileceğimi söyleyebilirim ... ağ, emir ve kontrolüne çarptı ve aslında operasyonlarımı etkilemek için ünitemdeki neredeyse sürekli müdahalelerinden kendisini koruyor. ”
Taliban'ın ve nihayetinde bunların arkasındaki Pakistan askeri istihbaratının borçta kalmadığı ve kendilerinin savaş alanında siber silahlar kullandığı belirtilmelidir. Bilindiği gibi, uluslararası koalisyonun ağır keşif uçağı ve güdümlü füzelerle donanmış uçağı da dahil olmak üzere çeşitli tipte İHA kayıpları, Afgan kampanyası sırasında birimlerde değil düzinelerce ölçülüyor. Aynı zamanda, en azından bazılarının, dronların çökmesine neden olan siber silahların kullanılmasının bir sonucu olarak yetersiz kaldığına dair ikna edici kanıtlar vardır. Taliban'ın kendileri ile birlikte, bu insansız hava araçlarının kullanımı alanında bağımsız Batılı uzmanlar tarafından onaylandı. Bu arada, Taliban’ın Afganistan’daki koalisyon kuvvetlerine karşı siber silah kullanmasına yönelik dolaylı deliller, Pakistan’ın Mumbai’deki askeri terör operasyonunun neden olduğu kriz sırasında Hindistan’a karşı siber silah kullanması gerçeğidir. Bu konuda, özellikle “Yeni Dijital Dünya” adlı kitabında yazıyorlar E. Schmidt ve D. Cohen.
Suriye'deki savaş, çok boyutlu karmaşık savaşlarda siber silahların kullanımına yansıması için özel bir zemin oluşturuyor. Bu savaşla ilgili olarak, savaş operasyonları sırasında siber alt bölümlerin strateji, taktik ve operasyonel eylemlerinin şekillenmesinde anlaşılması ve kullanılması gereken en az üç önemli husus olduğu belirtilebilir.
Bildiğiniz gibi, bu yıl İsrail, kilit Suriye hedeflerine karşı birçok büyük hava saldırısı başlattı. Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov'un belirttiği gibi, "Suriye devletinin askeri savunma sisteminin işleyişiyle ilgili hedeflere" yönelik grevler verildi. Askeri uzmanlara göre, hedefli siber saldırılar yalnızca hava savunma silahlarına değil, Suriye hükümetinin ve askeri kontrol sistemlerine yönelik grevlerden de önce geldi. Yani, bu durumda, siber silahlar bir tür yardımcı olarak kullanıldı ve füze saldırılarını başlatmak için araçlar sağladı. Dahası, siber örgütlerin görevi, askeri ve siyasi liderlik eylemlerinin düzenlenmesi ve saldırıların ardından ortaya çıkan yeni duruma derhal cevap vermede zorlukların yaratılması kadar hava savunma sistemlerinin de etkisizleştirilmesi değildi.
Bildiğiniz gibi, Suriye savaşı sırasında hükümet güçleri Suriye’ye dağılmış olan teröristlerin, paralı askerlerin ve aşırılık yanlılarının askeri birimlerine karşı mücadele etmek zorunda. Hükümet karşıtı birimlerin Suriye'yi çevreleyen hemen hemen tüm ülkelerinde eğitim ve tedarik üsleri olduğu bir durumda, Lübnan hariç, Suriye komutası, en çok savaşa hazır askeri oluşumların hareketliliğinin devam etmesini, savaş operasyonlarının bir sektörden diğerine operasyonel transferini sağlama zor görevini ve ayrıca, klasik doktrin uyarınca, güçlerin ve kaynakların belirleyici avantajını anahtar bir yerde sağlayabilen güçlü grupların oluşturulması. Bütün bunlar birbiriyle ilişkili iki görevin çözümünü gerektirir. Birincisi, yüksek düzeyde bir askeri sanat ve buna karşılık gelen ustalık becerilerini sağlamak için ordunun keskinleştirildiği olağan ön savaşları değil, aynı zamanda yarı-gerillaya, düzensiz ve özel kuvvetlere karşı etkili eylemlerde bulunmak. İkinci olarak, komuta ve düşmanlıklara doğrudan dahil olan birimler arasında şifrelenmiş iletişim ve iletişimlerin sürdürülebilir çok taraflı sistemlerini sürdürmek.
Her ne kadar iletişim sistemleri üzerindeki siber saldırılarla ilgili materyallerin genelleştirilmesi, güvenli iletişim sistemlerinin şifrelerinin kırılmasıyla birlikte, henüz Suriye savaşı sırasında ortaya çıkmamış olsa da, geleneksel olarak İsrail istihbaratındaki kaynaklarla ilişkilendirilen çok az sayıda Suriye bağımsız Batı kaynağı ve elektronik kaynak vardır. Hükümet karşıtı güçlerin, Suriye ordusunun elektronik iletişim sistemlerini devre dışı bırakmak, aynı zamanda şifreleri kırmak ve çarpıtmak için siber silahlar kullandığına dair kanıtlar kapalı kanal iletişim bilgisi.
Suriye savaşı, temelde yeni askeri oluşum türlerinin ve askeri operasyonların örgütlenmesinin analizi için paha biçilmez bir materyal sağladı. Bu konuda belki de en ilginç ve açıklayıcı örnek İslamcı militan örgüt Dzhebhat an-Nusra'dır. Bu grubun yapısının ve düşmanlık yöntemlerinin analizi, ünlü Rus blog yazarı ve askeri analist Anatoly Murid tarafından yapıldı.
Suriye'de savaşan en savaşa hazır ve acımasız gruplardan biri olmasının yanı sıra, “Dzhebhat an-Nusra”, başkaları arasında öne çıkmasını sağlayan benzersiz bir yapıya sahiptir. Grubun yaklaşık bir buçuk yıl önce yaratılmasından bu yana çok hızlı bir şekilde yaklaşık beş bin kişiye ulaştı ve ardından büyüme durdu. Gruplama, kendi aralarında mükemmel iletişim ve koordinasyona sahip taktik 50-100 kişilik gruplar tarafından işletilmektedir.
An-Nusru'ya ait olmayan diğer gruplar yanı sıra bireysel militanlar - bazen bin hatta birkaç bin kişiye kadar - sürekli olarak her taktik grubun etrafında toplanıyor. Ancak, omurga her zaman aynıdır - bu durumda en-novrovtsy kendilerine "çivilenmiş" komutanları olur. An-Nusra militanlarının kayıpları saygın "yabancılar" tarafından derhal telafi edilir.
Böyle bir organizasyon, geniş bir alanda gruplaşmanın koordine edilmesine olanak tanırken, savaş gruplarının komutanlarının eğitim seviyesi kritik değildir - komuta deneyimi az olan insanlar küçük grupları yönetebilir. Dzhebhat al-Nusra'nın zararları da saflarının sürekli yenilenmesinden dolayı sorun değil.
Gizem grubun merkezi olmaya devam ediyor. Böyle yetkin bir yapı oluşturmak bir şeydir, onu yönetmek başka bir şeydir. Grubun Saddam Hüseyin’in önündeki gardiyanında orta komuta görevlerini işgal eden Irak Sünni Ordusu’nun eski memurlarından oluştuğu doğrulanmamış bilgiler var. Eğer öyleyse, o zaman Dzhebhat an-Nusroy'un yönetimine karar verenler ve faaliyetlerinin sonuçlarını değerlendirerek oldukça başarılı bir şekilde karar verirler. ”
Bizim tarafımızdan, grubun birinci sınıf teçhizatına bakıldığında, sadece silahları değil aynı zamanda istihbarat ve elektronik iletişim araçlarını ve aynı zamanda askeri ihtilaf boyunca gruplamanın ardındaki düzenlenmiş lojistiği göz önüne alarak, güçlü gölge sponsorları olduğunu da ekliyoruz. Muhtemelen Suriye savaşının farklı aşamalarında, sponsorlar değişebilir, ancak bir şekilde Suudi Arabistan ve Katar'ı da içeriyorlardı. Silahlanmaların ve elektronik haberleşmenin bir grup ilgilenen Batı ülkesinden geldiğine inanmak için sebepler de var. Bu nedenle, Dzhebhat an-Nusra söz konusu olduğunda, yalnızca bir vekil ile değil, nihai müşterinin ve faydalanıcının geçici olarak yürüttüğü finansörün arkasına saklandığı vekil-proxy savaşı ile de uğraşıyoruz. .
Son olarak, kimse Suriye savaşının bir dersinde duramaz. Video materyalleri dahil olmak üzere çeşitli belgesel materyaller, çok sayıda paralı askerin katılımıyla savaşın uzun süredir yürütüldüğünü ikna edici bir şekilde kanıtlamaktadır. Ayrıca, sadece çeşitli İslami gruplardan top yeminin rolünü üstlenen paralı askerleri değil, aynı zamanda Müslüman ülke nüfusunun en fakir kesimlerini değil, aynı zamanda eğitmen, birim komutanları ve karmaşık olarak hizmet verebilecek teknik uzmanlar olarak kullanılan profesyonel paralı askerleri de içermektedir. geleneksel silah türleri ve karmaşık siber silah türleri. Bu uzmanlar, Batı Avrupa, ABD, Sovyet sonrası alan, vb. Gibi çeşitli ülkelerden istihdam edilmektedir.
Son zamanlarda, Rusya ve yurtdışındaki tartışmalar, son onbeş yıllık silahlı çatışmaların deneyimini ve bunlarda siber savaşın yerini anlama ile ilgili olarak yoğunlaşmıştır. Örneğin, Rusya'da bu sonbaharda, bağımsız uzman-analitik merkez "Epoch" un çabaları bir Yuvarlak Masa "Siber Savaş - Rusya için Dersler ve Sonuçlar" düzenledi. Yuvarlak Masa Toplantısı'ndaki tartışma sırasında, davet edilen uzmanların bakış açıları tamamen farklıydı. Aynı zamanda, “Bağımsız Askeri İnceleme” de, Yuvarlak Masa organizatörleri, sonuçlarının aşağıdaki özetini teklif ettiler: “Tartışma sırasında, uzmanlar, söz konusu alandaki eksik kavramsal cihazın sorununu kabul ettiler. Özellikle “siber savaş” terimi ateşli bir tartışmaya neden oldu. Uzmanların çoğuna göre, gazeteciliğe olan itirazları nedeniyle, bu terimin resmi belgelerde kullanımı pek haklı sayılmaz. Savaş, tüm toplumu etkiler ve devletin kullanabileceği tüm yollarla tüm alanlarda belirli siyasi hedeflere ulaşmak adına yapılır. Silahlı kuvvetlerini ve diğer devlet yapılarını bir kenara bırakarak, karşıt iki devletin sadece siber uzayda savaş açmasını beklemek saflık olacaktır. Daha doğrusu, uzmanlara göre, savaş sırasında siber alandaki operasyonlardan bahsetmek gerekiyor. Barış zamanında, bu tür eylemler bir sabotaj veya terör eylemi olarak sınıflandırılabilir. ”
Terimler hakkındaki tartışmaların yanı sıra, siber savaş anlayışının destekçilerinin hem bağımsız olarak hem de karmaşık düşmanlıkların yapısında ciddi bir şekilde profesyonel düşmanlık analizi yapamayan reklamcılar olarak yapılabilecek özel bir savaş türü olarak tanımlanması, zararsız akademik egzersizler gibi görünebilir. önemli bir durum değil.
Yeni kabul edilen ABD Siber Güvenlik Stratejisi siber alanı, kara, deniz, hava sahası veya uzay gibi yeni bir “savaş alanı” olarak görüyor. Hem teorik olarak hem de spesifik organizasyonel, teknik ve teknolojik önlemler bağlamında, Pentagon hem bireysel siber savaşı hem de siber silahların sözde “tek savaş” çerçevesinde kullanılmasına olanak sağlamıştır. 2012’te İsrail Savunma Kuvvetleri, siber savaşın silahlı kuvvetlerin yapısındaki yerini tanımlayan resmi bir belge kabul etti. Belgede "siber uzay, hava, deniz ve uzayla birlikte yeni bir operasyon tiyatrosu ... Siber, askeri operasyonları desteklemenin yanı sıra, sırrı olan çeşitli izole edilmiş saldırı türlerini gerçekleştirmek için kullanılabilir." Daha önce, asimetrik savaşlar doktrini çerçevesinde, Çin Halk Cumhuriyeti, bir yandan siber silahları izole edilmiş bağımsız savaşları yürütmek için bir araç, diğer yandan da geleneksel türden gelecekteki büyük çaplı muhtemel savaşların ayrılmaz bir unsuru olarak görmeye başlamıştı.
Bu nedenle, bireysel uzmanların geçmiş yılların ordusuna aşina terimleri, örgütsel kararları vb. Kullanarak siber savaşı değerlendirme girişimleri “genç şarabı eski şişelere dökmek” için boşuna bir çabadan başka bir şey değildir. Üstelik, böyle bir pozisyon, Rus kibervoysk oluşumu, personeli, siber operasyonların yürütülmesi için yöntemlerin geliştirilmesi vb. Benzer bir bakış açısıyla yola çıkarak hemen kendimizi siber silahlanma yarışındaki tüm potansiyel katılımcılarla ilgili olarak stratejik bir kaybeden olarak buluruz.
Yukarıda açıklanan tartışmalar, büyük oranda savaş anlayışının dönüşümü ile ilgilidir. Halen Batı'da, çeşitli ülkelerin askeri bölümlerine hizmet eden çok sayıda askeri kuruluş ve “düşünce fabrikaları” yoğun beyin fırtınası, konferanslar geçiriyor ve geçtiğimiz 15-20 yıllarındaki savaşların dönüşümünü yansıtan çok sayıda literatür yayınlanıyor.
Stratejistler arasında, 2008'te yayınlanan İngiliz General Rupert Smith'in, “Modern Dünyadaki Güç Sanatı: Modern Sanatta Savaş Sanatı” adlı kitabı (Güç Faydası: Modern Dünyadaki Savaş Sanatı) adlı kitap en çok satanlar oldu. Clausewitz'in klasik savaş tanımına dayanarak, ekonomik ve sosyal hedeflere ulaşmayı hedefleyen organize şiddet olarak, Smith, modern dünyada savaşın artık iki devletin çatışması olarak görülmediğini, “devletin terörist ağlarla, isyancılarla çatışması gibi çeşitli çatışmaların iç içe geçtiğini belirtti. "düzensiz oluşumlar, vb." Özellikle modern askeri operasyonların koşullarında savaşçıları barbarlıklardan ayırmanın zor olduğunu vurguluyor. Atanta ve önden arka.
Pentagon’un Ordu Askeri Koleji’nde, son zamanlarda Stratejik Etütler Enstitüsü’nde düzenlenen ve modern savaşın doğasını anlama konulu en büyük konferans olan Frank Hoffman’ın Hibrit Tehditleri: Değişen Çağdaş Çatışmaların Doğasını Yeniden İnceleme Raporu. Konferansın gösterilmesinden bu yana geçen kısa sürede F. Hoffman’ın raporu Pentagon tarafından ciddiye alındı ve şu anki ABD Savunma Bakanı C. Hagel ve Genelkurmay Başkanları Komitesi Başkanı M. Dempsi’nin ABD silahlı kuvvetlerinin savaşa hazırlıklı olmalarını artırmak ve arttırmak için önlemler geliştirirken kullanıldı.
F. Hoffman, modern çağın geleneksel savaş biçimlerinin, siber savaşın, organize suçun, düzensiz ihtilafların, terörizmin vb. Karıştırıldığı melezleme süreci ile karakterize olduğuna inanmaktadır. Yeni askeri gerçekliği karakterize etmek için, değişmeyen doğasını koruyarak savaşların doğasındaki önemli değişiklikleri en doğru şekilde yansıtabilen "karma savaş" terimini önerdi. Pentagon ve ABD Ordusu'nun şu anki liderliğine göre, modern silahlı kuvvetlerin tüm çeşitlerinde melez bir savaş yapabilmeleri gerekiyor.
Benzer bir savaş anlayışı, belki de en son askeri strateji ve taktikler kitabında, geçen yıl yayınlanan, D. Kilkallen'in “Dağlardan inmek: şehirlerde savaşın geleceği dönemi” (“Dağlardan Çıkmak:”) çalışmalarına da yansımıştır. ) ve E. Simpson’un en çok satanı “Sıfırdan Savaş: Politika Olarak Yirmi Birinci Yüzyıl Savaşları” (Sıfırdan Savaş: Yirmi Birinci Yüzyıl Politika Olarak Savaş (Dünya Siyasetinde Kriz)), ve önde gelen askeri teorisyen tarafından övgüyle karşılandı. modern tarihçi M. van Creveld.
Bu çalışmaların kısa bir sayımı bile, dünyanın önde gelen ordularında tutulan pratik önlemlere yansıyan modern askeri düşüncenin hakim eğiliminin, savaşın değişen doğasını anlamak ve onu karmaşık bir olguya dönüştürmek olduğunu anlamak için yeterlidir.
Modern savaş çok boyutlu bir süreçtir. Tek bir çatışma sürecine ayrı aşamalarında veya aynı zamanda çeşitli aktörlerle katılabilir: devletler, terörist ağlar, isyancı oluşumlar, paralı birimler, silahlı dindar taraftar grupları, özel askeri şirketler vb. Aynı zamanda, oyuncular tamamen farklı askeri organizasyon yapılarına sahip olabilir ve kendi aralarında koalisyonlara katılabilir ve en beklenmedik yapılandırmanın hiyerarşilerini oluşturabilirler. Modern savaş, beş “savaş alanında” ve hatta bazılarında ve hatta birinde savaşılabilir. Çatışmanın doğasını taşıyan sadece yüksek veya düşük değil, aynı zamanda değişken yoğunluğudur. Silahlı çatışmalar, doğrudan düşmanlıklara katılan bir ya da birkaç katılımcının esasen savaşın nihai başlatıcılarına ve yararlanıcılarına hizmet eden çatışma operatörünün çıkarlarına hizmet eden paralı askerler olduğu doğrudan çatışmalar ve vekil savaşlar şeklinde olabilir. Yirmi birinci yüzyılın savaşlarında, iç savaşlar eyaletlerarası çatışmalarla iç içe geçebilir. Klasik askeri eylemlere terör saldırıları, özel kuvvetlerin feci operasyonları ve sivil ve askeri kritik altyapılara yönelik yıkıcı siber saldırılar, vb. Eşlik edebilir veya bunun yerini alabilir.
Modern savaşın karmaşıklığı, dinamizmi, aritmi, karışıklık ve çok faktörlülüğü, çok boyutlu doğrusal olmayan savaşlar olarak adlandırılabilecek yeni bir savaş türünün ortaya çıktığını göstermektedir. Modern çok boyutlu doğrusal olmayan savaşın siber silahların kullanımının azami sonuç verebileceği alanlarda ve yönlerinde yeterince anlaşılması önemlidir. Aynı zamanda, mümkün olan en geniş zaman aralığında etki ve maliyet arasındaki en iyi oranın elde edilmesinde ortaya çıkan “savaş alanında” siber silahların kullanılmasının azami asimetrisi için şartların tanımlanması gerekir.
Görünüşe göre, büyük, "savaş alanında" siber silah kullanımı için üç ana yön var.
İlk olarak, siber silahlar, ağ merkezli düşmanlıklarla ağ merkezli veya modern modifikasyonuna karşı koymada çok etkilidir. Bugün, tüm ileri teknoloji devletlerinin ordularına ve hepsinden önemlisi ABD'ye bağlı kalan bu kavramdır. Ağ merkezli düşmanlıkların merkezinde, “savaş alanındaki” birimlerin maksimum bilgi bilincini sağlamak ve komuta, savaş ve arka birimler arasındaki bilgi akışını sürdürmektir. Bu görevleri çözmek için, sadece bilgi akışlarını doldurmak değil, aynı zamanda en önemlisi, merkezi ağ operasyonlarının tüm katılımcılarına garantili ve kesintisiz teslimatın araçları önemlidir. Bu anlamda, savaş alanındaki birimleri, hem kendi aralarında hem de hepsinden önemlisi komuta, lojistik ve diğer yapılarla bağlantı kuran telekomünikasyon kanallarının devre dışı bırakılmasının, ağ merkezli mücadele ile mücadelede en etkili yol olduğu açıktır. savaşlar. İletişim kanallarının gelişmesiyle birlikte, hiyerarşik ağ dağılır ve katılımcıları belirsizlik ve bilgi açlığı koşullarında bağımsız savaş operasyonlarının yürütülmesine uyarlanmamış basit bir yapıya dönüşür. Modern koşullarda böyle bir görevin ancak siber silahlarla çözülebileceği de açıktır. Son on yıllardaki çeşitli muharebe bilgisayar programları, çeşitli şekillerde karmaşık, iyi korunan telekomünikasyon sistemlerinin devre dışı bırakılmasında etkinliklerini defalarca kanıtladı.
İkincisi, üçüncü sanayi devrimi gözlerimizin önünde ortaya çıkıyor. Her zaman olduğu gibi hikayeler İnsanlığın yeni üretim teknolojileri öncelikle askeriye tanıtılıyor. RAND'a göre, bu yıl zaten ABD'de kullanılan tüm askeri teçhizatların% 2'i otomatik veya robotik. Askeri uzmanların tahminlerine göre, önümüzdeki üç ila beş yıl içinde, bu oran en azından% 15-20 olana kadar artacak. Günümüzde, kısmen, insanın uzaktan kumandasını kontrol eden, otomatik savaş veya keşif araçları olan en iyi insansız hava araçları veya uçakları. Aynı zamanda, bu yıl ABD Ordusu şimdiden tamamen robotik teknolojiden örnekler almaya başladı. “Savaş alanında” veya keşif amaçlı kullanılan tüm otomatik ve hatta robotik cihazların gömülü yazılıma sahip özerk bir kontrol ünitesine sahip olduğu açıktır. Ve bir kontrol ünitesi ve donanıma gömülü programlar olduğu anda, savaş yazılımını otomatik veya robotik savaş aygıtları üzerindeki kontrolü yok etmek ya da durdurmak için bir araç olarak kullanma olanakları derhal açılır. Aslında, yukarıda belirttiğimiz gibi, otomatik savaş araçlarına karşı koymak için “savaş alanında” siber silah kullanmanın ilk ve birim dışı durumları zaten var. Hiç şüphe yok ki “savaş alanında” siber silahların kullanımı için en umut verici yönün tam olarak bir insan operatör tarafından kısmi uzaktan kontrolün yanı sıra yüksek teknolojili ordularda her yıl savaş robotlarının olacağı savaş robotları gibi dronlar gibi otomatik savaş cihazlarına karşı mücadele olduğu kesindir. daha fazla.
Fantastik görünmediğinden, siber silah kullanmanın yönü ile yakından ilgili, ancak aynı olmayan bir tane daha var. Bilimsel ve teknolojik ilerleme şu anda patlayıcı bir hızda. Şu anda DARPA, IARPA ve diğer eyaletlerdeki benzer kurumların laboratuvarlarında bulunanlar yarın “savaş alanında” olacak. Bugün, askeri teknoloji uzmanlarının ve uzmanların değerlendirilmesinde ümit vaat eden alanlardan biri, savaş siborglaşma alanındaki en çeşitli çözümlerdir. Uygulamada, bu aşamada, temelde çeşitli dış iskelet oluşturma, özel kuvvetler askerlerinin, implantların yeteneklerini arttırma, askerler üzerinde kontrol egzersizini yapma, çeşitli doğrudan insan-bilgisayar arayüzleri ve hatta işlevlerini yerine getiren nanomedikal robotları kullanma becerisi ile ilgili. savaş alanı. " Bütünleşik insan-bilgisayar sistemlerinin askeri koşullarında yaratılması ve pratik uygulamasının siber silahların yalnızca otomatik ve robot savaş cihazlarına karşı değil, aynı zamanda doğrudan “savaş alanındaki” insan gücüne ve her şeyden önce özel kuvvet askerlerine karşı kullanılmasına olanak sağladığı açıktır.
Üçüncüsü, çağdaş silahlı çatışmalar giderek daha fazla yıpratma çatışmaları haline geliyor. Kural olarak, bu tür ihtilaflarda, savunucu taraf, ülkesinde proxy savaşı yapan, bazen ülkelerin temsilcilerinden olan ülke operatörleri topraklarından tedarik edilen, hazırlanan ve kontrol edilen topraklarında çeşitli aşırı ve terörist askeri oluşumlarla savaşır. gerçek çatışmadan yararlananların uluslar üstü grupları. Günümüzde, başta dış politika ve ekonomik nitelikte olmak üzere birçok düşünce nedeniyle, savunma tarafı, kural olarak, ülke-işletmecilere yönelik herhangi bir karşı koyma yönteminin uygulanmasında bağlanmaktadır. Sonuç olarak, çatışma, saldırıya uğrayan tarafın sistematik yerel askeri zaferlerine rağmen, toplumun ekonomik, sosyal yapısının, saldırganlığa maruz kalmış veya iç ayaklanmaya başlamış olan ülkenin tüm maddi ve teknik ve sivil altyapısının tamamen tahrip edildiği tükenmeye maruz kalmaktadır. Belirli şartlar altında, uzun vadede, orta vadeli askeri zafer, en azından zor ekonomik sorunlara ve hatta siyasi yenilgilere neden olabilir.
Bu anlamda, siber silahlar yalnızca asimetrik savaş aracı ve ekolayzır aracı olarak değil, aynı zamanda adil bir intikam aracı olarak da hareket edebilir. Döngünün önceki maddelerinde ayrıntılı olarak açıklanan siber savaşın karakteristik özellikleri sayesinde, ülke operatörünün askeri, siyasi, finansal-ekonomik ve sınai altyapılarına karşı siber silah kullanma olasılığı ortaya çıkıyor. Dahası, siber saldırıların bir sonucu olarak ortaya çıkan hasarın kapsamı düzenlenmiş bir parametredir ve buna bağlı olarak ülke operatörünü ve bunun arkasındaki yararlanıcıları bu tür çatışmalara daha fazla katılmayı reddetmeleri için zorlayabilir.
Savaş alanında çok boyutlu doğrusal olmayan savaşlarda kullanılan siber silahlar beş ana gruba ayrılabilir.
Her şeyden önce, bu, hedeflerine ve hepsinden önemlisi İnternete klasik anlamda çok işlevli bilgisayar programları sunmak için çeşitli ağ türlerinin kullanıldığı ağ siber silahıdır. Kural olarak, siber silah kullanırken, İnternet kritik nesneler de dahil olmak üzere kapalı, iç askeri ve sivil ağlara girmenizi sağlayan bir tür geçit işlevi görür. Çok boyutlu lineer olmayan savaşla ilgili olarak, bu siber silah esas olarak doğrudan savaş alanında değil, siyasi ve askeri komuta ve personel tesislerine karşı operasyonlar ve sivil ağlar da dahil olmak üzere çeşitli yardımcı ve arka yapıları yenmek için kullanılır.
Savaş alanında kullanılan siber savaş paletinin bir diğer unsuru, sözde iletişim siber silahıdır. Tüm otomatik ve robotik silahların çoğu, harici operatörlerle sürekli iletişim kurar. Buna göre, bu siber silah türü, bir uzak operatör ile bir savaş otomatik veya robotik cihazı arasındaki sinyal alışverişini bozan, engelleyen ve değiştiren bir program kodudur. Bu tür bir silahlanma sayesinde hem nesnenin imha edilmesi hem de kontrolün ele geçirilmesi İran’daki Amerikan dronunda olduğu gibi gerçekleştirilebilir.
Belki de, Rusya dahil, dünyanın çoğu ülkesinde en nahoş, önceden kurulmuş siber silahtır. Yüksek teknolojili, otomatik ve robotik silahlara yerleştirilmiş askeri siber cihazların büyük çoğunluğu, temel olarak Amerika Birleşik Devletleri, Büyük Britanya ve Tayvan'ın yetkisi dahilindeki şirketler tarafından üretilen mikroişlemciler ve diğer elektronik bileşenler temelinde inşa edilmiştir. Buna göre, bu eleman tabanı, büyük olasılıkla çeşitli “mantık bombaları”, “yer imleri” vb. İçeren önceden yüklenmiş bir kontrol yazılımı içerir. Yardımcı yazılım kodları tarafından iletilen sinyallerle tetiklenirler ve uygun donanım birimlerinin kurulduğu silahları etkisiz hale getirirler. Pişmanlık duyduğumuza göre, Rus elektronik ve radyo endüstrisinin yalnızca sivil sektörde değil, bazı durumlarda askeri alanda yabancı unsurlar üssü kullanıldığını da kabul etmeliyiz. Bu bakımdan, tam teşekküllü saldırı ve savunma siber savaşlarını yürütme kabiliyetinin yanı sıra, siber silahın Rus siber savaşı ile geleneksel çatışmalar çerçevesinde kullanılmasının sağlanması, acilen Rus yüksek teknoloji endüstrisinin modernizasyonunu ve kendi unsur üssünün üretimini, en azından savunma sanayisinin ihtiyaçlarını tamamen karşılayarak hızlandırmayı gerektirir.
Kelimenin tam anlamıyla son aylarda Amerika Birleşik Devletleri'nde ve belki de İsrail'de, sözde nüfuz eden siber silah, savaş görevine başladı. Sovyetler Birliği'nin son yıllarında buna paralel gelişmeler yaşandı. Ancak, o sırada ülkenin çöküşüyle ilgili olaylardan dolayı, hiçbir zaman deneysel aşamadan ayrılmadılar. Siber silahlara nüfuz etmek, siber silahlarda gerçek bir devrimdir. Teslimi için geleneksel bir siber silah, operatörle saldırıya uğramış askeri teçhizat arasında ağların veya iletişim kanallarının varlığını gerektiriyorsa, delici siber silah onsuz yapacaktır. En genel haliyle, etki mekanizması akustik, optik ve diğer ortamlardaki hedeflenen değişikliklerin, ileri teknoloji silahların dış sensörleri tarafından alınan sinyallerin karşılık gelen bir modifikasyonuyla olasılıklara dayanmaktadır. Bu etkiler sayesinde, saldırıya uğramış askeri teçhizatın çalışmasındaki kesintiler veya bu teknolojinin kontrol altındaki bilgisayarlı birimlerinin tamamen imhası sağlanmıştır. Geçtiğimiz ve bu yıl boyunca, nüfuz edici siber silahların gerekli deneysel testleri tamamlandı ve ABD ve muhtemelen İsrail’in siber savaşına girdiler.
Son olarak, ABD'de, Rusya, muhtemelen Çin ve İsrail’de elektromanyetik silâh farklı bir etki yarıçapında, yerleşik bilgisayarların, aviyonik cihazların ve diğer bilgisayarlı ünitelerin kurulu olduğu askeri teçhizatı tamamen etkisiz hale getirir. Bu tür bir silahın etkisinin sonucu olarak, esas olarak silikon bileşenine dayanan ilgili eleman tabanı, “yanmış” dedikleri gibi tamamen yetersiz kalmaktadır. Bu tür bir silahın saldırgan silahlara ait olduğu ve çatışma sırasında savaş birimlerinin konuşlanma aşamasında önleyici bir grev olduğu belirtilmelidir. Silahlı birliklerin doğrudan temasa geçtiği ve hatta daha da ötesi düzensiz oluşumların, paralı bölünmelerin, terörist ağ yapılarının katılımıyla düşmanlıkların yaşandığı asıl mücadele aşamasında, bu tür silahlar geçerli değildir. Kendisini ve diğerlerini ayırmaz ve tüm siber cihazları elektromanyetik silahların etki yarıçapında etkiler.
Özetle, siber silahların ve siber savaşların çok boyutlu doğrusal olmayan bir savaşta savaş operasyonlarının önemli, etkili ve ekonomik bir bileşeni olduğu sonucuna varılabilir. Buna göre, ülkenin siber savaşı yalnızca siber alanda savaştığı gibi yapma ve siber silahları çok boyutlu doğrusal olmayan modern bir savaş sırasında kullanma kabiliyeti, devletin silahlı kuvvetlerinin ve ulusal güvenliğinin garantisinin hazır olduğunun en önemli göstergesidir.
Rus kibervoysk oluşumunun tamamlanması ve tam savaş hazırlığı seviyesine çıkmaları, 2020'ten önce Rusya Federasyonu Ulusal Güvenlik Stratejisi'nin “saldırgan devlet tarafından (yıkıcı devletlerin koalisyonu) yıkıcı eylemlerin tehdidini öngörmeyi veya azaltmayı amaçlayan önlemler” sistemi olan XNUMX'ten önce sağladığı kilit bileşenlerden biridir. .