Kediler nörolojik hastalıklar olarak adlandırılan merkezi veya periferik sinir sistemini etkileyen ve özellikle zamanında teşhis edilmediği takdirde ölümcül olan ciddi semptomlara yol açabilen hastalıklardan, patolojilerden ve rahatsızlıklardan etkilenebilirler.
Kedilerde iki ana nörolojik hastalık vardır: epilepsi ve vestibüler sendrom, ancak omuriliğe veya meninkslere lokalize olan hastalık ve rahatsızlıklardan da belli bir sıklıkta etkilenebilirler. Kedi nörolojik problemlerinin nedenleri öncelikle idiyopatik, kanserli, metabolik, inflamatuar, enfeksiyöz, travmatik, vasküler ve dejeneratif olabilir ve tanı, fiziksel ve tıbbi öykü, biyokimyasal analizler ve muayeneler ve lokalizasyonu için kapsamlı bir nörolojik araştırmaya dayanır. Bunun sonucunda hasar veya yaralanma ve MRI gibi tanısal görüntüleme testleri istenebilir.
Bilgisayarlı tomografi, radyografi ve miyelografi de yardımcı olabilir. Tedavi hastalığa göre değişir ve tıbbi, destekleyici, fizyoterapi veya ameliyat gerektirir. Kedilerdeki temel nörolojik problemler hakkında bilgi edinmek için makalemizi okumaya devam edin.
Kedilerde Nörolojik Hastalıkların Nedenleri ve Belirtileri
Gördüğümüz gibi, kedi nörolojik problemlerinin nedenleri başlıca idiyopatik, tümör, metabolik, inflamatuar, enfeksiyöz, travmatik, vasküler ve dejeneratif olabilir; şimdi onları ayrıntılı olarak görelim.
Vestibüler Sendrom
Kedilerin iki tip vestibüler sendromu olabilir : merkezi ve periferik , sırasıyla tek taraflı veya iki taraflı olabilir. Öncelikle iç kulakta yer alan vestibüler sistemin (yarım daire kanalları, kesecik, utrikül ve vestibüler sinir) ayrıca miyelensefalon ve beyin vestibüler çekirdekleri gibi yapılarla ilişkili merkezi bir bileşen içerdiğini açıklamak önemlidir. vücudun ve başın pozisyonuna göre gözlerin, uzuvların ve gövdenin pozisyonunun korunmasında rol oynar.
Santral vestibüler sendromda merkezi sinir sisteminde bulunan yapılar ( vestibüler sinirlerin çekirdeği) etkilenirken, periferikte iç kulakta bulunan yapılar ve periferik sinirler etkilenir. Vestibüler sistem, duruşun korunması ile bağlantılı olduğundan, eğer hasar görürse veya değiştirilirse, denge ve duruş gerçekten tehlikeye girer ve kediler, sendeleme veya başını yana yatırma, ataksi (yani koordinasyon kaybı) gibi semptomlar gösterecektir. hareketler) ve nistagmus (periferik veya merkezi vestibüler sendromda istemsiz ve tekrarlanan yanal göz hareketi ve santral vestibüler sendrom durumunda yukarı ve aşağı).
Bu sendromun tedavisi, onu oluşturan nedene göre değişir , bu nedenle tüm vakalar için spesifik ve genelleştirilmiş bir tedavi yoktur. Bu nedenle, yukarıda belirtilen semptomları fark etmeniz durumunda bir veteriner kliniğine gitmeniz önemlidir.
Epilepsi
Epilepsi, şüphesiz kedilerde en sık görülen nörolojik problemlerden biridir . Periyodik olarak tekrarlayan nöbetler epilepsi olarak tanımlanır. Ataklar arasında kedi tamamen normal görünür. Epilepside, bir kasın veya bir kas grubunun (fokal epilepsi) veya kasılırsa tüm vücudun kasılması nedeniyle kedinin vücut bölgesinin aşırı uyarılmasını ve hareketini sağlayan bir grup nöronun ani aktivasyonu vardır. tüm kas sistemi (konvülsiyon veya genel epileptik atak).
Sebepler çeşitli türlerde olabilir: idiyopatik veya görünür kaynağı olmayan , beyni etkileyen hastalıklar, vasküler değişiklikler veya hipoksi, karaciğer veya böbrekteki değişiklikler (hepatik veya üremik ensefalopati) veya tiamin eksikliği.
Epilepsi tedavisi, fenobarbital gibi nöbetlerin sıklığını ve yoğunluğunu azaltmak ve ayrıca kedi ölümüne yol açabilecek hipertermiye (artmış vücut ısısı) neden olabilen 10 dakikadan uzun süren nöbetleri önlemek için ilaçları içerir. . Akut epilepsi vakalarında, kediyi stabilize etmek ve ateşi önlemek için rektal diazepam veya venöz antikonvülzanlar kullanılabilir.
Kemik İliği Hastalıkları
Omurilik 4 fonksiyonel birime ayrılır: servikal, torasik, lomber ve sakral. Bu alanlarda, hayvanın ön ve arka ekstremitelerinde üst ve alt motor nöron hastalıklarının kombinasyonları meydana gelir.
Torasik-lomber ve lumbosakral omurilik bozuklukları
Bir omurilik bozukluğunun çok önemli semptomları, artmış veya azalmış medulla refleksleri ile bir, birkaç veya tüm ekstremitelerde parezi (kısmi motor yetmezlik) veya parapleksidir (total motor yetmezlik)., hastalığa ve omurilik boyunca lezyonun konumuna bağlı olarak. Örneğin, lumbosakral alanın medullası (beller ile kuyruğun başlangıcı arasındaki alan) etkilenirse, alt motor nöron tipinin iki arka ekstremitesinde, yani medüller reflekslerle bir parezi üretilir. kedinin nörolojik keşfinde patellanın hareketindeki azalma. Öte yandan, etkilenen bölge torasik ve servikal bölge ise (segment T2’den başlayarak), parezi üst motor nörondandır ve bu nedenle ön bacakları etkiler ve arkadakilerde sağlam veya artmış refleksler bırakır.
Bu nöronal bozuklukları oluşturan nedenler şunlardır: diğerlerinin yanı sıra fıtıklar, fibro-kıkırdak emboli, neoplazmalar, spondiloz veya dejeneratif lumbosakral stenoz .
Servikal Medüller Hastalık
Hastalığın en şiddetli formu , medüller problemin omurganın ilk kemik iliği segmentlerinde, yani boyun ve sırt segmentlerinde lokalize olması ve tüm ekstremitelerde parezi ve ataksiye neden olmasıdır. Lezyon ilk yarıda (segment C1-C5) lokalize olduğunda 4 ekstremitenin üstünde motor-nöronal patoloji üretilirken, lezyon C6-T2 segmentinde meydana gelirse ön ekstremitelerde alt motor sendromu ortaya çıkar. ve arkadakilerde daha üstün. .
Nedenleri servikal disk hastalığı, kıkırdaklı emboli, atlantoaksiyel subluksasyon veya Wobbler sendromudur.
Meninks Hastalıkları
Etkilenebilecek bir diğer nokta ise merkezi sinir sistemini ve omuriliği kaplayan zarlar olan meninkslerdir . meninksler, en içten en dışa doğru araknoid piamadre ve dura mater adını alan üç katmana sahiptir. Beyin omurilik sıvısı darbeleri yastıklar ve piamar ve araknoid arasındaki boşluklarda ve daha az ölçüde araknoid ve duramadre (subdural boşluk) arasındaki boşlukta ve ayrıca serebral ventrikül veya ependimal kanal gibi diğer alanlarda bulunur.
Meninksler izole olarak iltihaplanabilir veya enfekte olabilir (menenjit) veya aynı zamanda beyni (meningoensefalit) veya omuriliği (meningomiyelit) etkileyerek kedide ciddi sağlık sorunlarına neden olabilir. En tipik semptom, servikal bölgede akut sertliğe ve boyun ve omurgada hiperesteziye neden olan ağrıdır. Kedide ayrıca ateş, iştahsızlık ve uyuşukluk gibi nöbetler ve davranış değişiklikleri olabilir. Menenjit ile ilgili diğer bir problem, subaraknoid boşlukta ve venöz sinüslerde BOS’un emilim kapasitesini azaltarak hidrosefaliye yol açabilmesidir.
Bu sorun, bir BOS örneğinin lökositleri incelenerek teşhis edilir. Enfeksiyondan şüphelenilen durumlarda sıvı kültürü ve viral PCR veya kan ve idrar testi yapılabilir. Kedileri etkileyen ajanlar parazitler ( Toxoplasma gondii ), mantarlar ( Cryptococcus neoformans ) veya kedi lösemisi, herpes virüsü, kedi enfeksiyöz peritonit virüsü veya kedi panleukopeni gibi virüsler olabilir . Tedavi bu nedenle altta yatan nedene bağlıdır.
Kranial Sinir Hastalıkları
Kedilerde, kraniyal veya ensefalik olarak adlandırılan sinirler (beyin veya beyin sapından çıkan ve kafa yapılarını innerve eden sinirler) de zarar görebilir ve kedilerde nörolojik semptomlar üretebilir. Bunlardan bazıları:
- Başa hassasiyet veren ve çiğneme kaslarını innerve eden trigeminal sinirin (par V) hasar görmesi, hassasiyet eksikliğine ve çene tonunun azalmasına neden olur.
- Fasiyal sinirin (par VII) hasar görmesi , kulakların ve dudakların sarkmasına neden olur, bu kısımların innervasyonundan fasiyal sinir sorumlu olduğu için gözyaşı salgısını ve dilin tonunu azaltır. Bu sinirin zarar görmesi ayrıca orta kulak iltihabına veya iç kulak iltihabına neden olabilir .
- Glosso-faringeal sinir (par IX), vagus siniri (par X) ve aksesuar sinir (par XI) yemek borusunun motor aktivitesini kontrol etmekten ve gırtlak ve farinks yutmaktan sorumludur, bu nedenle bazen, yutma güçlüğü, regürjitasyon, seste değişiklik, ağız kuruluğu, inspiratuar disne, servikal kasların atrofisi (aksesuar sinir hasarı durumlarında) gibi yutma güçlüğüne neden olan yaralanmalara maruz kalabilirler.
- Dili innerve eden hipoglossal sinirin (par XII) hasar görmesi , felce ve atrofiye neden olarak yemek yemeyi zorlaştırır.
Bunlar kedilerde en sık görülen nörolojik problemler ve patolojiler olsa da, merkezi sinir sistemini etkileyebilen ve inme gibi ciddi semptomlara neden olabilen, adını vermediğimiz birçok başka hastalık da vardır . Bu nedenle, kedinin sağlığını kontrol etmek ve herhangi bir anormallik veya belirtilen nörolojik semptomlardan herhangi birini keşfetmek için periyodik veteriner ziyaretleri yapılması tavsiye edilir.