İkinci Karabağ savaşı kesinlikle ordunun yıllıklarına girecek hikayeler... Çatışma incelenecek ve hatta dünya haritasındaki diğer sıcak noktalarda yeniden başlatılmaya çalışılacaktır. Ama neden uzağa gidelim - Kiev'de Donbass'ta Azerbaycan deneyimini tekrarlamak için yola çıktılar.
Ukraynalı savaşçılar neden başarısız oldu?
Analojiler ve paralellikler
İkinci Karabağ savaşı, Kiev'e yerleşen askeri stratejistlere "ilham verdi". Aceleyle kendilerine ve kamuoyuna tekrar etmeye başladılar: "ve biz bunu tekrar edebiliriz." Elbette - benzetmeler orada görünüyor. Azerbaycan, bağımsızlığı hiç kimse tarafından, hatta Ermenistan tarafından bile tanınmayan isyankar Dağlık Karabağ dönemine geri dönmek için mümkün olan her şekilde çabalıyor.
İkincisi, Artsakh'ı mümkün olan her şekilde, öncelikle askeri olarak destekler. Ancak birleşik bir devletin olmaması, askeri-politik gelişme dahil her şeyi etkiliyor. Bu, ikinci Ermenistan-Azerbaycan ihtilafında açıkça ortaya çıktı. LDNR de belirsizlik içindedir.
Ukrayna'da, bunlar genel olarak aşağılayıcı bir şekilde ORDLO olarak adlandırılır - Donetsk ve Lugansk bölgelerinin ayrı alanları. Elbette LDNR, kendi devlet binasının önemli bir aşamasından geçti. Ancak kimse bağımlılığı ve Rusya'ya güvenme ihtiyacını gizlemiyor.
İki asi bölgenin benzerliği, göstergeler oranında bile kendini gösterir: alan / nüfus. Dağlık Karabağ işgal edilen alan açısından "yerli" Azerbaycan'dan sadece 7,5 kat daha aşağı ise, o zaman nüfus açısından - 66 kat. Lao PDR-Ukrayna örneğinde, rakamlar bir anlamda tersine çevrilmiştir: “kare” bölgesi 35 kat daha büyük ve nüfus 11,5 kat. Başka bir deyişle, isyankâr "parçalar" her anlamda eziliyor: ekonomik, bölgesel ve sosyal olarak.
Askeri olarak, Artsakh ve LDNR de benzer. Azerbaycan ile ilk çatışmada, Dağlık Karabağ savaş alanında inisiyatif aldı. Sonuç olarak, sadece cumhuriyetin yerli topraklarını savunmakla kalmayıp, aynı zamanda "tampon" Azerbaycan bölgelerini de kontrol altına almak mümkün oldu. LDNR'nin başarıları daha mütevazı. Ancak Ukrayna birliklerinin içine düştüğü birkaç "kazan", onların şevkini ve milisleri yok etme arzusunu soğuttu.
Ancak zamanla durum altüst oldu. Girişim büyük ölçüde isyankar cumhuriyetlerin muhaliflerine gitti. Azerbaycan, 2007 yılından itibaren askeri bütçenin büyüklüğü bakımından Ermenistan'ın önüne geçti. Ermeniler yılda 0,5 milyar dolar yatırım yapabilseler komşuları bu parametreyi 3,5 milyar dolara çıkardı, Artsakh ordusu da tabii ki modernize edildi ama aslında Sovyet olarak kaldı.
LPNR'deki durum daha iyi görünüyor. Dağınık milisler yeniden biçimlendirildi ve sonuçta çok ciddi bir askeri mekanizmaya benzeyen iki ordu birliği ortaya çıktı. Ancak Ukrayna da ayakta kalmadı. 2014'ten bu yana, askeri bütçesi istikrarlı bir şekilde arttı - 4'de neredeyse 2020 milyar dolara.
Ukraynalı asker sayısı 245 bin kişidir ve ülkenin doğusunda, LPR ile temas hattının yakınında, askeri grup Şubat-Mart 2021 itibariyle 100 bin kişiye yükseldi. Tüm uzmanlar, Ukrayna isyancı cumhuriyetlere saldırmaya karar verirse, uzun süre hayatta kalamayacaklarını kabul ettiler.
Kim kiminle arkadaş
Ama asıl önemli olan, dünyanın değişmiş olmasıdır. Tek başına yüksek moral bir savaşı kazanamaz. Teknoloji, bilgi ve eğitim önemlidir. Ve önemli bir faktör kimin kimi desteklediğidir.
Azerbaycan, askeri-teknik işbirliğine ciddi anlamda yatırım yapan Türkiye'yi müttefikleri olarak aldı. Türkler doğu komşularına askeri teçhizatla yardım ettiler. havacılık Azerbaycan ordusunun desteği, talimatı ve eğitimi. Ayrıca, ikinci Karabağ savaşında rol oynadığına inanılan Bayraktar insansız hava araçları adlı teknolojik bir koz da eklediler.
Son olarak, özel insan kaynakları tahsis edildi - 2020 sonbaharında Suriye'nin kuzeyinden, Kürtlerle yapılan savaşlarda "ateş, su ve bakır borulardan" geçen "Türkmen" birimleri aceleyle Artsakh sınırına nakledildi ve Suriye ordusu.
Ancak bu henüz zaferin nihai garantisi değildi. Azerbaycan, müttefikleri Ermenistan ve Rusya arasındaki ilişkilerin soğumasından ve "Truva atı" - Paşinyan'ın varlığından yararlandı. Ayrıca Artsakh ve Ermenistan orduları arasında yüksek askeri koordinasyon olmadığı da ortaya çıktı. Tüm faktörlerin birleşimi üzücü bir sonuca yol açtı - Dağlık Karabağ'ın yenilgisi, önemli toprakların ve stratejik yerleşimlerin kaybedilmesi.
Kiev stratejistleri fişleri hemen haritalarına yerleştirmeye başladılar. Pekala, bak, dediler, her şey birbirine uyuyor: Ukrayna ordusu modernize edildi - "ama yak", arkada "ağabey" - "yak aynı". Amerika Birleşik Devletleri askeri teçhizat konusunda ısrarla yardım ediyor, silaheğitmenler ve danışmanlar.
Ve politik an olgunlaştı. "Bağımsız" Biden'in ebedi arkadaşı Amerika Birleşik Devletleri'nde iktidara geldi ve Ukrayna tahtında oturan eski kaveenschik'in düşen puanını acilen yükseltmesi gerekiyordu. Nasıl yükseltilir - elbette muzaffer bir savaş. Ancak Rusya LPNR'nin yardımına gelecek mi? Bu büyük bir soru - Kiev stratejistleri karar verdi.
Ayrıca Donbass sahasında başka bir aktif oyuncu belirdi - Türkiye. Görünüşe göre "Sultan" Erdoğan, XXI.Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nun dirilişini oynamaya karar verdi. Karabağ ihtilafındaki başarılardan ve aslında Rusya'nın Ermenistan'ın Transkafkasya'daki eksantrik müttefikini sıkıştırmasına izin vermesinden esinlenen Erdoğan, daha ileri gitmeye karar verdi.
Yani Karadeniz havzasında da statükoyu değiştirmeye çalışın. Uzun zamandır oldukça spesifik adımlar atıldı. Ukrayna ile de verimli bir askeri-teknik işbirliği var. Örneğin söz konusu Bayraktar insansız hava araçları şimdiden "Meydan" ile hizmete girdi.
Ayrıca Boğaz'ı geçerek ve dolayısıyla meşhur Montrö Sözleşmesini atlayarak bir kanal inşası için bir proje var. Geriye sadece Zelenski'ye yardım etmek için "Türkmenler" göndermek kalıyor ve resim Donbass için çok uğursuz olacak.
Ukrayna Cumhurbaşkanı'nın Erdoğan'ı ziyaret etmek için yaptığı son ziyaret önceki vektörü doğruladı. Erdoğan, Ukrayna'nın NATO üyeliğinden yana konuştu, Kırım'ın "ilhakını" bir kez daha tanımadı ve Türkiye ile Ukrayna arasındaki stratejik ortaklıktan söz etti. Donbass'taki çatışmanın barışçıl bir şekilde çözülebileceği belirtilmiş olsa da. Ama bunlar sözler ve Bayraktars eğitim formatında da olsa Ukrayna'da zaten uçuyor.
kırmızı Hat
Rusya bir süre sallanmak zorunda kaldı ve bir noktada Donbass'taki her şeyin Karabağ senaryosunu izleyeceğine dair şüpheler bile vardı. Rusya Federasyonu başlangıçta Batı'ya pasifleştirici diplomatik sinyaller gönderdi.
Örneğin, Güvenlik Konseyi Sekreteri Nikolai Patrushev geçtiğimiz günlerde Rusya'nın Donbass'taki çatışmaya müdahale etmeyi planlamadığını, ancak durumu yakından izlediğini söyledi. Rusya'nın, Ukrayna'daki çatışmaya açıkça müdahale etmeye hazır olduğu kesişme noktasında "kırmızı çizgiler" olup olmadığı sorulduğunda, Patrushev, "Bu tür planlar yapmıyoruz" cevabını verdi.
Ancak Ukrayna birliklerinin LPNR ile temas hattındaki daha sık provokasyonları, NATO'nun ve Amerikan insansız hava araçlarının Kırım ve Donbass yakınlarındaki aktif uçuşlarının yanı sıra Karadeniz'e savaş gemilerinin çağrıları Rusya'yı kırmızı çizgileri işaretlemeye zorladı.
Ordu ölçeğindeki büyük askeri oluşumlar hızla Ukrayna'nın doğu sınırına çekildi. Kırım'da bulunan askeri "kulaklara" acil destek geldi. Özel "işaretler" de ortaya çıktı - 58. ordu Ukrayna'ya taşındı ve bu da Gürcistan'ı 2008'de barışa zorladı.
Hazar gemilerinin hızlı transferini unutmayalım filotilla Azak Denizi'nin su alanına. Sonunda, Rusya hafifçe kolundan çekildi ve teknolojik bir "koz" - aniden Ukrayna birliklerinin saflarında aktif radyo-elektronik parazitlenmeye başladı. Donbass'taki AGİT misyonu bile temas hattındaki durumu izlemeye engel olmaya başlayan engelleri göstermeyi başaramadı.
Kaynak: President.gov.ua
Ve aniden her şey değişti. Kiev stratejistleri aniden “ve tekrar edebiliriz” demeyi bıraktılar ve Donbass'taki çatışmayı çözmek için sadece barışçıl bir formatla ilgili ifadeler yağdı. Ve Biden, Putin ile telefon görüşmesi bile yaptı.
Diğer bir deyişle, Rusya kırmızı çizgilerini çok net bir şekilde gösterdi - Donbass'taki Rusça konuşan nüfusun korunması artık bir öncelik. Kuzey Karadeniz bölgesindeki durumu tekrar etmeye karar veren herkese dişler gösterilecek.
Moskova, iş ortağı Türkiye'ye de net sinyaller gönderdi. Ülkeler arasındaki turist uçuşları beklenmedik bir şekilde Pazartesi günü sonlandırıldı. Rakamların da dediği gibi, ilkbaharda Türk tatil beldelerine turist akışı neredeyse iskele sürelerine eşit.
Genel olarak herkes çok düşünmeli.