Hayat bir daireydi. Zincirleme reaksiyon şeklinde hayattaki herşey birbirine bağlıydı ve deneyimin ne kadar çeşitli olursa, yani dairen ne kadar büyük olursa, ortasından geçen çizgi yani izlediğin yol da o kadar uzuyordu. Ya da yol ne kadar uzarsa dairen o kadar büyüyordu. Gittiğin yolla kapsadığın deneyim daima orantılıydı. Pİdiyorlardı buna matematikçiler. Dairenin ortasından dümdüz bir yol gibi geçen bu çizginin dairenin büyüklüğünü belirleyen çevre uzunluğuna oranıydı Pİ. Seçtiğin yolun kapsayacağın anlama olan oranı gibi asla değişmeyen bir yanı vardı: 3.141592920... Tarih başlamadan 250 yıl önce Arşimed fark etmişti bu oranı ve Çinli matematikçi 480 yılında netleştirmişti Pİ sayısını. 94 gün sürmüştü bir yazılım şirketinin Pİ sayısının sadece ilk 12 trilyon basamağını hesaplayabilmesi. Sonsuz bir rakam nasıl hesaplanabilirdi ki? Ama insan dediğin şey vazgeçmediği sürece kendini keşfedebilirdi, geliştirebilirdi. Öğrenilmesi gereken sonsuz bilginin sonsuz rakamıydıPİ... Hayat gibi
İsmini, Yunanca περίμετρον (çevre)sözcüğünün ilk harfi olan π den alır. Pİ, her türlü matematik işlemince büyük önem taşıyan çok ilginç bir sayıdır. Matematiğin birçok hesaplamasında örneğin; daireler, yaylar, pendulumlar gibi… Pİ sayısına rastlarız.