We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Bu, İsrail, Modiin'de yetişir. Yapraklar siyah çekirge gibi görünüyor (yalancı akasya robinia) bana göre ama dallar çok tıknaz. Herhangi biri tanımlayabilir mi?
Fotoğraflar idealden daha az olmasına ve herhangi bir çiçek veya meyve göremememe rağmen, yaprakların "eşit şekilde pinnate" ve distal olarak yuvarlatılmış (sivri değil) olduğunu açıkça görebiliyorum. Ahşap yapı da engebeli görünüyor. Komşu olarak İsrail verildiğinde, keçiboynuzu ağacı olması muhtemeldir (Ceratonia silika) Akdeniz bölgesine özgüdür. Bu ağaca bazen yanlışlıkla "çekirge" ağacı denir. Aşağıdaki Bağlantılara bakın.
https://en.wikipedia.org/wiki/Ceratonia_siliqua
http://tree-species.blogspot.com/2008/04/carob-tree-ceratonia-siliqua.html
Bu kara çekirge mi? - Biyoloji
YERLİ ARALIK
Güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri, Appalachian Dağları'nın alt yamaçlarında, güney Illinois, Indiana ve Missouri'nin yamaçları ve orman kenarları boyunca kuzeyde ayrı aykırı değerlerle
TANIM
Kara akasya, olgunlukta 40 ila 100 fit yüksekliğe ulaşabilen hızlı büyüyen bir ağaçtır. Genç fidanların kabuğu düzgün ve yeşil iken, olgun ağaçların kabuğu koyu kahverengi ve derin oluklu, düz tepeli sırtlarla ayırt edilebilir. Fideler ve filizler hızla büyür ve uzun çift dikenler tarafından kolayca tanımlanır. Siyah akasyanın yaprakları gövdeler boyunca dönüşümlü olarak bulunur ve yaprakçık adı verilen yedi ila yirmi bir daha küçük yaprak parçasından oluşur. Broşürler oval ila yuvarlak anahatta, üstte koyu yeşil ve altta soluktur. Kokulu beyaz çiçekler, Mayıs ve Haziran aylarında sarkık salkımlarda görülür ve en üstteki petalde sarı bir leke bulunur. Meyve kabukları pürüzsüzdür, 2 ila 4 inç uzunluğundadır ve 4 ila 8 tohum içerir. Appalachians'a özgü diğer iki çekirge, Robinia viscosa (pembe çiçekli) ve Robinia hispida (gül-mor çiçekli) ekimde kullanılır ve siyah çekirgenin istilacı eğilimlerini paylaşabilir.
EKOLOJİK TEHDİT
Kara akasya, tarihi Kuzey Amerika menzilinin dışında, kuru ve kumlu çayırlarda, meşe savanlarında ve yayla orman kenarlarında doğal bitki örtüsü için ciddi bir tehdit oluşturuyor. Yerli Kuzey Amerika kır ve savan ekosistemlerinin boyutu büyük ölçüde küçülmüştür ve artık nesli tükenmekte olan ekosistem parçaları tarafından temsil edilmektedir. Kara çekirge, bir bölgeye girdikten sonra, gölgelerinin diğer (güneşi seven) bitkilerden rekabeti azalttığı alanlara kolayca genişler. Yoğun çekirge klonları, az toprak bitki örtüsüne sahip gölgeli adalar oluşturur. Yer yakıtının olmaması, doğal rahatsızlık rejimlerinde yangın kullanımını sınırlar. Kara akasyanın büyük, kokulu çiçekleri, arıları tozlaştırmak için yerli bitkilerle rekabet eder.
AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ DAĞILIMI
Kara akasya birçok ılıman iklimde ekilmiştir ve Amerika Birleşik Devletleri'nde, tarihsel aralığının içinde ve dışında ve Avrupa'nın bazı bölgelerinde doğallaştırılmıştır.
BİRLEŞİK DEVLETLERDE HABİTAT
Kara akasya, tam güneşi, iyi drene edilmiş toprakları ve az rekabeti tercih eden erken bir ardıl bitkidir. Genellikle eski tarlalar, bozuk ormanlar ve yol kenarları gibi bozuk alanlarda bulunur. Hızlı büyümesi nedeniyle, kara çekirge, eyalet ve federal kurumlar ve fidanlıklar tarafından teşvik edildi ve bazen çayırlara, meşe savanlarına ve doğal ormanlık kenarlara veya yakınlarına dikildi.
ARKA FON
Kara akasya, nitrojen sabitleme yetenekleri, bal arıları için bir nektar kaynağı ve çit direkleri ve sert ağaç kerestesi için yaygın olarak ekilmiştir. Erozyon kontrolü için klonal büyüme modeli ve bağlı kökler desteklenir. Ayrıca maden toprağı ıslahı için de kullanılır. Kara akasya, çekirge kurdu (Megacyllene robiniae) ve çekirge yaprak madencisi (Odontota dorsalis) olmak üzere iki yerli böcekten bazı zararlara karşı hassastır.
BİYOLOJİ ve YAYILMA
Kara akasya, ortak bir lifli kök sistemi ile birbirine bağlı ağaç koruları (veya klonları) oluşturmak için kök emme ve kütük filizlenme yoluyla kuvvetli bir şekilde çoğalır. Köklere ve gövdelere verilen fiziksel hasar, emmeyi ve filizlenmeyi artırarak kontrolü zorlaştırır. Kara keçiboynuzu klonları kaliteli ve restore edilebilir doğal alanlarda kolaylıkla yayılır. Kara akasya bol tohum üretse de nadiren filizlenir.
YÖNETİM SEÇENEKLERİ
Biçme ve yakma, yalnızca bir klondan veya ana ağaçtan genç sürgünlerin daha fazla yayılmasını azaltmada etkilidir. Bir klonu öldürmek için tek başına kesmek etkisizdir. Saplara veya kesilmiş kütüklere uygulanan herbisitler kök sistemine yayılır ve daha iyi kontrol sağlar. Haziran ortasından Ağustos ayına kadar, Minnesota Doğal Kaynaklar Departmanı, Bölge V Eyalet Parkları Kaynak Yönetim Ofisi tarafından zemine yakın kesilen kütüklere %6,25 glifosat çözeltisinin (15:1 su:glifosat) elle püskürtücü uygulaması kullanılmıştır. Yoğun klonlardan yeniden filizlenme ve emme, birkaç yıl sonra takip tedavisi gerektirebilir*.
*Ölmüş gibi görünen bitkiler, herbisit ile tedaviden birkaç yıl sonra bile yeniden filizlenebileceğinden, yıllık izleme yapılmalı ve gerektiğinde takip tedavileri yapılmalıdır.
Yıl boyunca, Minnesota'daki Bilimsel ve Doğal Alanlar Programı tarafından sırt çantası püskürtücüler kullanılarak kütüklerin kesilmesine hemen uygulanan bazal yağda (3:1 yağ:triklopir) %25'lik bir triklopir solüsyonu başarıyla kullanılmıştır. Kesilen kütüğü ve kabuğu kesimin altından kök boğazına kadar iyice ıslatın, ancak akmasını önleyin. Herhangi bir akıntı, özellikle kışın kar erimeden önce işlenirse, çevredeki bitki örtüsünü öldürür.
PESTİSİTLERİ AKILLI KULLANIN: DAİMA PESTİSİT ETİKETİNİN TÜMÜNÜ DİKKATLİCE OKUYUN, TÜM KARIŞTIRMA VE UYGULAMA TALİMATLARINA UYUN VE ÖNERİLEN TÜM KİŞİSEL KORUYUCU GİYSİLERİ GİYİN. HERHANGİ BİR EK PESTİSİT KULLANIM ŞARTLARI, KISITLAMALAR VEYA TAVSİYELER İÇİN TARIM DAİRE BAŞKANLIĞINIZLA İLETİŞİME GEÇİNİZ.
BİLDİRİM: BU WEB SİTESİNDE PESTİSİT ÜRÜNLERİNİN BELİRTİLMESİ HERHANGİ BİR MATERYALİN ONAYLANMASI ANLAMINA GELMEZ.
ÖNERİLEN ALTERNATİF BİTKİLER
Erozyon kontrolü, toprak zenginleştirme ve nektar kaynakları için toprak ve nem koşullarınıza uygun yerli otlar ve diğer yerli otlar, çalılar ve ağaçlar dikin. Ağaç dikimleri yakındaki doğal toplulukları etkileyecekse, kereste veya gölge için bölgenize özgü meşe ağacı türleri dikin. Siteniz için uygun, istilacı olmayan yerli ağaç ve çalı türleri hakkında öneriler için eyaletinizdeki yerel bitki topluluğuyla veya eyalet ormancısı veya kaynak yöneticisiyle iletişime geçin.
YAZAR
Susan Wieseler, Minnesota Doğal Kaynaklar Departmanı, Rochester, MN
EDİTÖRLER
Jil M. Swearingen, Ulusal Park Servisi, Washington, DC
Larry Morse, Doğayı Koruma, Arlington, VA
FOTOĞRAFLAR
John M. Randall, The Nature Conservancy, Davis, CA
REFERANSLAR
Converse, C. 1985. Robinia pseudoacacia için Element Stewardship Özeti. Doğa Korunması.
Heim, J. 1990. Illinois Doğa Koruma Komisyonu, Kara Locust Üzerine Bitki Örtüsü Yönetimi Kılavuzu. Illinois Doğa Koruma Komisyonu, Springfield, IL.
Swearingen, J. 2009. Amerika Birleşik Devletleri'nde Doğal Alanları İstila Eden Bitkilerin WeedUS Veritabanı: Kara Locust (Robinia pseudoacacia). http://www.invaziv.org/weedus/subject.html?sub=3350.
Doğa Korunması. Black Locust: Element Stewardship Özeti. İçinde: Wildland Weeds Management & Research Program, Weeds on the Web.
Kara ve Ballı Locust Ağaçları Arasındaki Fark
Kara akasya ve bal akasyası, ılıman iklimlerde yetişen ağaçlardır. Kara akasya ağacının botanik adı Robinia pseudoacacia ve bal akasya ağacının adı Gleditsia triacanthos'tur.
Siyah akasya, sahte akasya veya sarı çekirge olarak da bilinir ve yaklaşık 10 türü vardır. Bal akasyasının yaklaşık 12 türü vardır.
Kara akasya ağacı hızlı büyür ve bal akasyasından daha büyüktür. Kara çekirge, bir metre çapında yaklaşık 25 ila 30 metre yüksekliğe ulaşır. Bazı eski siyah akasya ağaçlarının yaklaşık 50 metre boyunda büyüdüğü bilinmektedir.
Kara akasya ağacı güney doğu ABD'nin bir yerlisi iken, bal akasya ağacı orta doğu bölgesine özgüdür.
Ayrıca sadece kabuğuna bakarak iki ağacı ayırt edebilirsiniz. Kara çekirgenin kabuğu, iç içe geçen bir ipi andıran oyuklarla koyu renklidir. Bal çekirgesinin kabuğu kahverengi veya gri renklidir ve ağaçta  diken demetleri vardır.
Hem siyah hem de bal çekirgesi pürüzsüz, ince, parlak tohum kabuklarına sahiptir. Ama tohum kabuğuna bakarsanız, küçük farklılıklar var. Kara akasyanın tohum kabukları iki ila dört inç uzunluğa ulaşırken, bal çekirgesinin tohum kabukları yaklaşık 12 ila 14 inç uzunluğa ulaşır.
Yapraklar çok farklı. Kara akasya çok basit bileşik yapraklara sahiptir, ballı akasya ağaçlarının bipinnat bileşik yaprakları vardır. Bal akasyasında yeni yapraklar da kara akasyadan daha erken çıkar.
Kara Çekirgeye Benzeyen Yerli Türler
|Richard Webb, Serbest çalışan bahçıvan, Bugwood.org||Robert Videki, Doronikum Kft., Bugwood.org|
|Dave Powell, USDA Orman Servisi, Bugwood.org||William M. Ciesla, Uluslararası Orman Sağlığı Yönetimi, Bugwood.org|
Alternatif ortak adlar: Locust-tree False veya Bastard Acacia White, Yellow, Green, Red-flowering, Common, Honey-, Post- veya Peaflower Locust.
Alternatif Latince isimler: Sahte Akasya odoratası moench, Robinia Sözde Akasya L.
- 40'-100' boyunda yaprak döken ağaç, kök filizlerinden çalılıklar üretebilir
- her biri dönüşümlü olarak bırakır 7-21 broşür düzenlendi yaprak ana gövdesi boyunca çiftler halinde
- üstte koyu veya mavimsi yeşil, altta daha açık pürüzsüz kenarlı broşürler
- ile dallar/dallar çiftler alternatif yaprakların eklendiği/iliştirildiği 1/4"-1" uzun dikenler
- diken çiftleri hariç, dallar pürüzsüzdür (kıl veya bez içermez)
- çiçekler beyaz, kokulu, bezelye şeklinde 4"-8" uzun sarkık salkımlarda Mayıs-Haziran
- meyve yassı, fasulye benzeri bakla kahverengi ve kışın kuru devam ettiğinde sonbaharda açılır
- kabuk derin çatlaklı, pürüzlü ve bükülmüş, fidanlarda yatay kontroller pürüzsüz
Eşleştirilmiş, dikenli dikenler, kışın bile Kara Locust ağaçlarını ayırt eder. Yapışkan bezlerin veya kıllı bir yüzeyin olmaması, genç Kara Locust dallarını, cinsteki ilgili çalıların dallarından ayırır. Robinia . Bezelye tipi çiçekler (1 büyük taç yaprağı, 2 yan kanat yaprağı ve kayık benzeri bir omurgada kaynaşmış 2 yaprak şeklinde düzenlenmiş 5 yaprağı ile) tüm türlerini ayırt eder. Robinia çift dikenleri olan ilgisiz türlerden. Siyah Locust çiçekleri normalde beyazdır, ancak pembe çeşitler mevcuttur. Yaz ortasında, böcek saldırısı nedeniyle yapraklar kahverengi veya dantelli görünebilir. bal kabağı ( Gleditsia triacanthos L., bazen, kafa karıştırıcı bir şekilde, Kara Çekirge olarak da adlandırılır) eksiktir
bezelye benzeri çiçekler ve vardır iki bileşik yapraklar ve bekar (bazen dallı) dikenler .
Black Locust yalnızca Monroe Co., PA'dan, güneyden GA'ya ve batıdan IA, MO ve OK'e kadar yereldir. Kök filizli kolonileri, akarsuların yanı sıra kuru alanlardaki doğal bitki örtüsünü de boğar. Çorak alanlarda, toprağa azot ekleme yeteneği, yerli olmayan bitkilerin hayatta kalmasını teşvik edebilir.
İlginizi çeken haberler, kurslarımız veya etkinliklerimiz olduğunda haberdar olun.
E-postanızı girerek Penn State Extension'dan iletişim almayı kabul etmiş olursunuz. Gizlilik politikamızı görüntüleyin.
Gönderiniz için teşekkür ederiz!
Porsuk Ağacı ve Köklerinin ToksisitesiNesne
Kereste Neden Kurutulmalıdır?Videolar
Orman Vergilendirmesi: Orman Finansmanı ve Kereste Vergisi EğitimiÇevrimiçi kurslar
Ginseng'in Tarihi ve YetiştirilmesiNesne
Amerikan GinsengiNesne
Bu kara çekirge mi? - Biyoloji
CROSBI Kimliği: 967990 İletişim bilgileri CROSBI podršku putem web obrasca
Naslov
Avrupa ormanlarına entegre edilmiş yerli olmayan bir tür olan kara çekirgenin (Robinia pseudoacacia L.) ekolojisi, büyümesi ve yönetimi
otomobil
Nicolescu, Valeriu-Norocel Rédei, Károly Mason L, William Vor, Torsten Pöetzelsberger, Elisabeth Bastien, Jean-Charles Brus, Robert Benčať, Tibor Đodan, Martina Cvjetkovic, Branislav Andrašev, Siniša La Porta, Vazovskl Mannyy Krasimira Roženbergar, Dušan Wąsik, Radosław Mohren MJ, Godefridus Monteverdi, Maria Cristina Musch, Brigitte Klisz, Marcin Perić, Sanja Keça, Ljiljana Bartlett, Debbie Hernea, Cornelia Pástor, Michal
İzvornik
ORMANCILIK ARAŞTIRMALARI DERGİSİ (1007-662X) 31 (2020), 4 1-21
Vrsta, podvrsta ve kategorija rada
Radovi u časopisima, članak, znanstveni
Ključne riječi
Kara çekirge biyolojisi kara çekirge ekolojisi silvikültürel sistemler
Biyoloji
Ekolojik Tehdit
Kara çekirge, bir bölgeye girdikten sonra, gölgelerinin diğer (güneşi seven) bitkilerden rekabeti azalttığı alanlara kolayca genişler. Yoğun çekirge klonları, az toprak bitki örtüsüne sahip gölgeli adalar oluşturur. Yer yakıtının olmaması, doğal rahatsızlık rejimlerinde yangın kullanımını sınırlar. Kara akasyanın büyük, kokulu çiçekleri, arıları tozlaştırmak için yerli bitkilerle rekabet eder.
Menşei
Güneydoğu ABD ve Appalachian Bölgesi
Yetişme ortamı
Dereler, nehirler, tarlalar, çayırlar, bozuk alanlar, orman kenarları boyunca
Yaşam döngüsü
Kokulu beyaz çiçekler, Mayıs ve Haziran aylarında sarkık salkımlarda görülür ve en üstteki petalde sarı bir leke bulunur. Meyve kabukları pürüzsüzdür, 2 ila 4 inç uzunluğundadır ve 4 ila 8 tohum içerir. Appalachians'a özgü iki çekirge daha, Robinia viscosa (pembe çiçeklerle) ve Robinia hispida (gül-mor çiçekleri ile), ekimde kullanılır ve kara çekirgenin istilacı eğilimlerini paylaşabilir.
Siyah akasya, Michigan'da önemli bir bal bitkisi
Bugün siyah çekirge çiçeklerinin (Robinia yalancı akasya, Fabaceae) neredeyse yok oldu, bu yüzden bazı fotoğraflarını göndermem gerektiğini düşündüm. Bir ağacın yerini biliyorsanız, çiçeklerde arıları görmek için 1-2 gününüz daha olabilir. Kampüsün yakınında East Lansing'deki Grand River boyunca birkaç tane gördüm.
Kara akasya, Michigan ve başka yerlerde önemli bir bal bitkisidir. Bu ağacın balı hafiftir ve çiçek kokusunu taşır. Çin'de ayrıca büyük bir nektar kaynağı olarak kabul edilir ve balı diğer bal türlerinden daha yüksek fiyatlara gelir.
İlk 3 fotoğrafı 4 Haziran 2015'te çekmiştim, o zamanlar çiçekler hala açıktı, biraz yıpranmış ve üzerlerinde bal arıları vardı. Biri bana çiçekler yaşlanana kadar nektar akışının başlamadığını söyledi.
Yakın plan 31 Mayıs 2006'da çekildi. Kendimi daha sık gönderi paylaşmaya zorlamamın nedenlerinden biri de bu — Bilgisayarımın sabit diskinde gömülü çok fazla fotoğraf var. Kimseye iyilik yapmıyorlar ve bir gün bana bir şey olursa onları asla göremezsin. Bu yüzden şimdi onları tek tek işlemeye çalışıyorum. Mümkünse, onları çiçek açarken gönderirim.
1. Bu ağaç, East Lansing'de bir alışveriş meydanında. Bu ağacın yanındaki dükkanın adını kontrol etmem gerekiyor.
2. Güzel kokulu güzel çiçekler. Arıları çiçeklere vurmaya çalışırken ağacın altında içildim.
3. Ağaç uzun ve 180 mm'lik bir makro ile elde ettiğim şey bu.
4. Yakın plan, eski bir fotoğraf (31 Mayıs 2006).
5. Oldukça dolgun görünüyor mu?
6. Flaş kullanmadan bir, son birkaçına kıyasla çok daha küçük alan derinliği.
Kara akasya ağacı, biyokütle potansiyeli için umut vaat ediyor
Odunsu mahsullerin biyokütle potansiyelini değerlendiren Illinois Üniversitesi'ndeki Enerji Biyolojik Bilimler Enstitüsü'nden araştırmacılar, kara çekirgeyi daha yakından inceliyorlar (Robinia psödoakasya)Mahsul bilimleri doçenti Gary Kling, değerlendirdikleri diğer odunsu bitki türlerinden daha yüksek verim ve daha hızlı hasat süresi gösterdiğini söyledi.
Kling, "Şimdilik onunla yapabileceğiniz tek şey onu doğrudan yanma için kullanmak" dedi. "Fakat büyük bir ürün haline gelirse, diğer araştırmacılar onu nasıl parçalayacağına dair süreç üzerinde çalışmaya başlayabilir" dedi. "EBI, şekerlerin bitkilerden nasıl çıkarılacağı ve bunların alkollere nasıl dönüştürüleceği üzerinde çalışıyor. Yapması çok zor bir şey. Odunsu bitkilerdeki biyokütleyi alkol üretimi için faydalı hale getirmek için parçalamak genellikle zordu. Planımız, yetiştirdiğimiz her şeyi alıp bir damla yakıta dönüştürebilmek."
Kling, kendisinin ve ekibinin EBI'nin hammadde üretimi/agronomi programındaki rolünün biyoenerji mahsullerinin üretim yönlerini iyileştirmek olduğunu söyledi. Programdaki diğer araştırmacılar miscanthus, switchgrass ve kır kordu otunu değerlendirirken, Kling Ortabatı'da hangi kısa rotasyonlu odunsu mahsullerin en iyi şekilde büyüdüğünü inceliyor.
"Robinia yalancı akasya Ortabatı enerji üretimi için bir biyokütle mahsulü olarak büyük bir potansiyel gösteriyor ve bir sonraki en yakın türlerden neredeyse üç kat daha fazla verim sağlıyor" dedi. "En iyi mahsulleri seçtik ve bunları ileriye taşıdık. Diğer mahsuller yetişebilir, ancak kara çekirge kapıdan en hızlı çıkan oldu. Birkaç yıl boyunca diğer mahsulleri de takip edeceğiz, ancak bir sonraki adıma geçmek istiyoruz, bu da daha iyi seçimlere yönelik."
İlk çalışmanın bir parçası olarak, 2010 ilkbaharında iki yaşındaki fidan dikildi, 2010 ve 2011 yazları boyunca yetiştirildi ve daha sonra 2011-2012 kışında baltalandı. Kling, bir büyüme periyodundan sonra bitkileri koruyarak veya yerden sadece birkaç inç uzaktaki tek bir gövdeden keserek, bu işlemin bitkinin tabandan gelen birden fazla gövde ve kökten çıkan sürgünler ile tekrar büyümesine izin verdiğini açıkladı. Yeraltı kök sistemleri.
Kling, "Siyah çekirge bir bölgeyi kolonize etmede etkilidir, çünkü böyle serbestçe dallanır" dedi. "Bu tür bir tedavi için iyi bir aday, ancak tüm bitkiler bu süreci tolere etmeyecek. Bu, bitkileri daha sık hasatla, esasen çalılar olarak büyümeye zorlar. Birbirine çok daha yakın dikerek ve bu şekilde dallanmalarına neden olarak, siz mevcut alanı doldurabiliyor, ışığı daha hızlı kesebiliyor ve saha kaynaklarını daha verimli kullanabiliyor."
Araştırmacılar, söğüt gibi odunsu ürünlerle karşılaştırılabilir olan, korudan sonra 3 ila 5 yıl hasat edeceklerini varsaydılar. "Şubat 2012'deki ilk korudan sonra ve geçen yılın çok erken baharından sonra, kara çekirge oldukça hızlı büyüyordu. Nisan ortasında donmalarına neden olan ve onları tekrar donduran o zaman zaten bir metre boyundaydı. Mayıs ayında yeniden büyümeye ve yeni sürgünler vermeye başladılar. Geçen sezonun sonunda bitkiler neredeyse ilk iki yılın büyümesine eşdeğerdi” dedi.
Bu bahar, tarlanın kenarından 3 bitkinin hasat edilmesini içeren kara akasya bitkileri üzerinde bir ön kontrol, ilk yılda üretileni aşan hektar başına 12 ila 13 mega gram (Mg ha-1) verim üretti. iki yıllık büyüme, dedi Kling.
Bu hızlı büyüme, çalışmadaki siyah akasyayı diğer odunsu bitkilerden ayıran şeydir.
Kling, "Şimdi, ilk başta varsaydığımız gibi her 3 ila 5 yılda bir yerine 2 yılda bir hasat etmeye bakıyoruz" dedi. "Bu, üreticilerin yatırımlarından çok daha hızlı geri ödeme almalarını sağlayacaktır."
Bu cesaret verici bulgulara dayanarak, Kling, bu bahar, EBI aracılığıyla, her ikisi de siyah akasya bitkileri için farklı germplazmlara bakan iki yeni deneyin başlatıldığını söyledi. İlkinde Kling, fidelerin 8 eyalette 10 farklı ticari kaynaktan sipariş edildiğini söyledi.
"Bazılarının daha hızlı büyüyüp büyümediğini görmek için alabildiğimiz kadar ticari germplazmı örneklemek istedik" dedi. "Örneğin, Macaristan'da, uygun seçimle, araştırmacılar, gelişmemiş kara akasyaya kıyasla verimi yaklaşık yüzde 25 artırmayı başardılar. İyileştirilmiş verim için iyileştirme ve seçme konusunda kesinlikle henüz emekleme dönemindeyiz, ancak siz' Bir yerden başlamamız gerekiyor ve farklı germplazm kaynaklarına bakmak bunu yapmanın bir yolu."
İkinci deney, Afganistan, Özbekistan ve İran'dan gelen tohumlar da dahil olmak üzere USDA aracılığıyla uluslararası tohum kaynakları elde etmeyi içeriyordu. Tohumlar ayrıca Vermillion County'de yerli kara akasya yetiştirilen bir taş ocağı alanından da alındı.
İki yeni değerlendirme için tohum ve fideler kış boyunca seralarda işlendi ve ardından bu baharda EBI tarlalarına dikildi. Kling, kendisinin ve diğer araştırmacıların, 1 veya 2 yılın sonunda bitkileri koruyup yetiştirmeyeceğini değerlendireceklerini söyledi.
"Illinois, eyaletin güney kesimleri ve nehirler boyunca eyaletin kuzey kesimleri gibi mısır ve soya fasulyesi için ortalamanın altında olan çok sayıda araziye sahiptir. Kara akasya, bu alanların bir kısmında geniş arazilerde ekilebilir. Bu iyi olur- kendi yakıtlarının bir kısmını üretmek isteyen daha küçük üreticiler için uygun" dedi. "Dışarıda alternatif arayan bazı üreticilerimiz var ve küçük bir ürün olarak siyah çekirge yetiştirebilecek nehir kıyısına sahip birçok çiftçi var, Illinois'in merkezinde 100 dönümlük araziler görmeyeceğiz. yine de büyüyen kara çekirge."