Haccın Maneviyatı: Sonuç
Hac, en önemli ve aynı zamanda en zorlu İslami ayinlerden biridir. Hatta bazı yönlerden Hac'ın, kişisel ve kolektif boyutlarını birleştirerek, ruhun ihtiyaçlarına cevap vererek ve maddenin sınırlarını aşarak İslam'ın tüm mesajını kişileştirdiğini söylemek abartı olmaz.
Eşsiz manevi deneyimler üretmekten ve eğitimsel ve sosyo-kültürel dersler çıkarmaktan, karmaşık organizasyon, seyahat ve uygulama lojistiği testlerine yükselmeye kadar Hac, her şeye sahiptir.
İslam'ın nihai ve nihai direği olarak Hac, geri kalan sütunların işleyişinin kanıtını ifade eder. Ayrıca kişinin dini gelişiminin ve kendini gerçekleştirmesinin başarısını temsil eder. Bu, kişinin İslam'ının ve bütünüyle İslam'ın doruk noktasıdır.
Hac, kişinin bilincinin en yüksek tezahürüdür. Bu, kişinin Yaratıcısı, çevresi ve benliği ile ilişkilerini geliştirdiği göksel bir çağrıya bilinçli bir yanıtın işaretidir. Bu nedenle Hac, gitmekten çok gelmekle ilgilidir; yola çıkmaktan çok geri dönmekle ilgilidir. Hac, iç gözlem ve daha ileri ölçütler belirlemekle ilgilidir.
Hac, Yaradan'a aittir - tıpkı evrendeki her şey gibi. İnsan ve sahip olduğu her şey de O'nundur. Dolayısıyla hac, Yaradan'ın haklarından biri ve insanın sorumluluklarından biri anlamına gelir. Hac ile insan, sadece bir sorumluluğu yerine getirmekle kalmaz, aynı zamanda Yaratıcısına ve Efendisine daimi olarak borçlu olduğu manevi varoluş borcunun ödenmesine de katkıda bulunur.
Bir hacı ihram giysisini giydiği andan itibaren kutsal camide (Mescid-i Haram) ve Arafat, Müzdelife ve Mina'da sürekli bir dizi temel atma faaliyetine başlar ve bunlara uygun şekilde toprak verilir. -Hacının aynı giysiyi çıkardığı ana kadar -ve önemli ölçüde daha sonra eve dönene kadar- hac, zaman, duygular ve ortaya çıkan varoluşsal boyutlar arasında olağanüstü bir yolculuktur.
Buna göre, Hac yapmak, kendini keşfetmenin ve kendini gerçekleştirmenin en üst seviyesine götürmelidir. Bir kişinin gerçek kimliği ve amacı keşfedilmeyi bekliyor. Dolayısıyla hacdan sonra kişinin daha iyi bir Müslüman ve daha iyi bir insan olması, yaşamının ise yeryüzünde daha iyi ve daha verimli olması beklenir. Onun için neredeyse hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Hac, bir delil ve bir vasiyettir (hücce).
Bu nedenle Kuran'da şöyle bildirilmektedir: “Oraya (Mekke şehrine ve onun mukaddes mescidine) hacca gitmek, insanların Allah'a -yolculuğuna gücü yetenlere- bir görevdir; Ama kim inkar ederse, Allah'ın yaratıklarından hiçbirine ihtiyacı yoktur." (Alü İmran, 97).
Buna göre, İslam inancına göre, bir kimse Hac farzını inkar ederse, kafir olur. Geçerli bir mazeret olmadan hac yapmamak da aynı derecede zararlıdır. Ömer b. el-Hattab'ın şöyle dediği rivayet edilmiştir: "Hacca gücü yettiği halde hac yapmayan kimsenin, Yahudi veya Hıristiyan iken ölmesi arasında fark yoktur." 1 Bu durumda, sanki bir kimse Hac farzının kendisi de dahil olmak üzere tüm güçlü Müslümanlara farz olduğunu inkar etmiş veya bir kenara itmiştir.
Ömer b. el-Hattab'ın bu sözü, kuşkusuz Peygamber'in (ki bu "zayıf" olarak sınıflandırılır) benzer içerikli bir hadisinden kaynaklanmaktadır: Hükümdar veya kendisini eve hapseden ve hac yapmadan ölen bir hastalık, dilerse Yahudi, dilerse Hıristiyan olarak ölebilir.”
Hac için gerekli olan maddi ve fiziki yeterliliktir. Ancak, bir kurum olarak, Hac maddi olarak o kadar talepkardır ki, bir kişide bir dengesizlik oluşmasın diye, maddi olmayan mülahazalarının da tam olması gerekir. Hacca gitmek, kişinin İslam hakkında ve genel olarak İslam hakkında yeterince eğitimli olması, sıhhatli, istekli olmasının yanı sıra zorluklara göğüs gerebilmek ve sonu gelmeyen meselelerle baş edebilmek için mânen ve zihnen yeterince yüklü olması demektir. ve rahat bir şekilde iyi durumda ve güvende hissediyor. Herhangi bir dengesizlik ve tutarsızlık, kişinin Hac ile karşılaşmasında ve deneyimlenmesinde bir iz bırakmaya mahkûmdur. Her şeyi mahvedebilirler. Hac'ı kaçırılmış bir fırsat haline getirebilirler.
Dr. Spahic Omer'in "Hac Maneviyatı" adlı son kitabından uyarlanan bir dizi makale.
Önceki < Haccın Maneviyatı >