Ramazan'ın anlamı dünya, nefs, beden ile ilgiyi, işi, bağı en aza indirmektir ki bunu daha önce başka bir yazımda yazdım. Bu anlam ile oruç da dünyadan, nefsten, bedenden inzivadır. Yani Ramazan ayı fakirlere, açlara yardım ayı değil oruç ayı ise yani kişinin kendi ruhu, kişiliği, hayatı(yaşamı) ile ilgili ise Ramazan ayı fakirleri, açları doyurma ayı değil dünyadan, nefsten, bedenden inziva ayıdır ki doğrusu da budur çünkü dini tanımlayan hadislerde yani Din hadisileri(hadisleri) dediğim hadislerde 'Din fakirlere yardım etmektir, açları doyurmaktır' diye bir hadis yoktur çünkü ya dünyada fakir, aç kalmazsa, dünyada herkes iyi durumda olursa? O zaman dine gerek kalmaz, demektir yani örneğin 'Din geceleri uyumak' derseniz, ya geceler olmazsa? Kuşkusuz ki 'Din ilimdir, ilimin olmadığı yerde din de olmaz' diye dini bundan ortalama 1400 yıl önce o zor, olanaksız, kıt koşullar, ortam içinde dini doğruya en yakın biçimde tanımlayabilen İslamiyet'in dahi peygamberi dini tanımlarken belli ki herşeyi, her durumu düşünmüş ve oldukça bilimsel bir tutum, davranış, seçim göstermiştir.
Ramazan'da fakirler, açlar için yapılan şey doğru mudur? Yani fakirleri, açları doyurmak için önce sabahtan akşama kadar oruç tutturup sabahtan akşama kadar aç bırakıyorlar sonra iftarda doyurmak doğru mudur? Adı üstünde fakir, aç zaten; neden bir de ona oruç tutturup sabahtan akşama kadar aç tutuyorsun, aç bırakıyorsun? Senin onlara yapman gereken oruç diye onları bir de senin sabahtan akşama kadar aç tutman değil sabahtan akşama kadar doyurmandır, beslemendir, yedirip içirmendir. Yani fakirleri, açları doyuracaksan neden onları akşama kadar aç susuz tutuyorsun? Adillik mi bu, vicdan mı bu?
Sonra; fakirler yılda bir ay mı fakirler; açlar yılda bir ay mı açlar? Ramazan ayı bitince fakirler artık zengin, açlar artık hep tok mu oluyorlar? Neden fakirlere, açlara ilgi Ramazan'la başlayıp Ramazan'la bitiyor? Din 'Fakirleri, açları yalnızca Ramazan'da doyurun, Ramazan'da ilgi gösterin, Ramazan'da yardım edin' mi diyor?
Peki fakirleri, açları gerçekten düşünüyorsanız; herkese zaten iş vermeyecek olan ve herkesi zaten düşük ücretlerle ve güvencesiz çalıştıracak olan özel sektör yani şirket yani patron ekonomisini bırakıp herkese iş, güvence demek olan devlet ekonomisine geçmiyorsunuz? Fakirlerin, açların devlete değil de size muhtaç olmasıları(olmaları) hoşunuza mı gidiyor? Gerçekten adil iseniz, gerçekten adalet istiyorsanız adil bir ekonomi düzeni kurarsınız önce. İş kazasında işçi ölümülerinde(ölümlerinde) Avrupa birincisi, dünya üçüncüsü olmuşuz; siz fakirleri, açları Ramazan'dan Ramazan'a, Kurban'dan Kurban'a doyurmaktan söz ediyorsunuz. Gerçekten adalet mi istiyorsunuz yoksa adaletsiz olup fakirlerin, açların size muhtaç olmasını ve onları yılda iki ay doyurmanın adalet sayılmasını mı?
Yani hem Ramazan'da nefsinizi yok etmeyip Ramazan'ı nefse karşı savaş olarak anlamıyorsunuz, yaşamıyorsunuz hem de Ramazan'ı fakirleri, açları doyurmak olarak yanlış yorumluyorsunuz yani iki yanlış birden yapıyorsunuz yani doğrulardan değil yanlışlardan din istiyorsunuz. Yani dini Ramazan'da iftar topuna, iftar saatine, iftara; Kurban'da ise ete, et yemeğe indirgemişsiniz. Peki hani 'Din ilimdir' hadisi? Kaçınız yılda bir ay olsun ilim öğrenmeye gidiyorsunuz, kaçınız yılda bir ay olsun kitap okuyorsunuz? Yalnızca doğrulardan dünya kurulmaz, yanlışlardan da koca koca dünyalar kurulabilir çünkü yanlışın da gücü, olanağı, başarısı vardır.
Din size Ramazan'da fakirleri, açları doyurun demiyor, nefsinizi yenin diyor ve işin kolayına kaçıp nefsinizi yok etmek yerine sözümona fakirleri, açları doyuruyorsunuz, önce onları tüm gün aç susuz bırakıp.
Tutarsızlık egemense herşey tutarsızlık altındadır, içindedir. Ramazan 'Fakirlere, açlara kaçma, sığınma ayı' değildir, 'Nefsi yok etme ayı'dır. Fakirleri, açları korumak devletin işi ancak insandaki nefsi yok etmek kişinin kendi işi. Ramazan ayı devletin işini elinden almak, devletin işini yapmak değildir; nefsi yok etmek işidir. Kuşkusuz ki fakiri, açı doyurmak nefsi yok etmekten daha kolay olduğu için bu yola gidilmektedir din diye, Ramazan diye, oruç diye. Fakirlerin, açların halinden gerçekten anlamak istiyorsanız aç kalmayın; ekonomiyi devletleştirin, kamulaştırın, her işsize iş verin ve asgari ücreti 1500 Tl yapın. Akşamdan akşama, bir ay, birkaç kap iftar yemeği vermekle; Kurban'dan Kurban'a üç beş kilo et yedirmekle; yılda bir kez üç beş yüz Tl fitre, zekat vermekle fakirlerin, açların sorunları bitmez. Dürüstseniz ekonomiyi devletleştirin, kamulaştırın; zaten Öteki dünya'da da özel sektör, patron, şirket yok değil, kamuculuk, kamusallık var değil mi? Yani Öteki dünya'da kamucusunuz da neden bu dünyada değilsiniz? Nefsten mi? Nefsiniz varsa ve üstelik de bu nefs kamuya, ülkeye, vatana yayılmışsa dinli olamazsınızki(olamazsınız ki). Dinli ilimle olunur; fakirlere, açlara üç beş kap yemek yedirmekle değil.
Peki vatanı, ülkeyi, halkın tüketim zorunluluğunu, halkın çalışma zorunluluğunu şirket şirket, mülk mülk, servet servet, tapu tapu bölüşmüşken; asgari ücreti 1500 Tl değil de 900 Tl yapmışken nefsinizi yendiğinizi söyleyebilir misiniz? Bu konu öyle yılda iki kez fakirleri açları doyurmakla kapanacak bir konu değil. Zaten Ramazan'da fakirleri, açları doyurduğunuz da söylenemez çünkü akşam iftarda karınlarını doyurmadan önce tüm gün aç susuz bırakıyorsunuz, o insanlar zaten açken.
Fakirlerin, açların halinden gerçekten anlamak isteseydiniz, gerçekten anlasaydınız önce ekonomiyi devletleştirirdiniz, kamulaştırırdınız tıpkı Cennet'deki gibi. Hem Allah kamucu, herkeseci iken siz nasıl bireyci, bencil, tapucu, mülkiyetçi olabiliyorsunuz? Allah'tan daha iyi mi biliyorsunuz? Öteki dünya için ibadetle çalışıyor, çabalıyorsunuz da bu uğraşınıza neden ekonominin kamulaştırılmasını, devletleştirilmesini, herkeseleşmesini, herkesçileşmesini de katmıyorsunuz?
Kimse kimseyi kandırmasın; din ilimdir ve nefssizliktir, bu değil.
Necdet Gürçiftçi
İnternette yayınlandığı zaman: 11.7.15/07.33