1. Sinerji etkisi, M & A entegrasyon maliyetleri ile en doğrudan korelasyona sahiptir.
İstenen değişim derecesinin en iyi ölçümü, sinerji hedefinin büyüklüğüdür. Daha spesifik olarak, sinerjilerin yakalanması mevcut işletim modeli, teknoloji, iş gücü, altyapı ve diğer unsurlarda değişiklik yapılmasını gerektirir. Genel anlamda, değişiklik ne kadar fazla istenirse, en azından yakın vadede, daha fazla harcama gerekecektir. Çalışan sayısını azaltmak, bir genel merkezi kapatmak, şirketi yeniden markalamak veya tedarik zincirini birleştirmek; önemli maliyetlere yol açar.
Sinerji hedefi ne kadar yüksek olursa; gereken değişiklik düzeyi, dolayısıyla oraya ulaşmanın maliyeti o kadar büyük olur. Ekim 2018'de yayınlanan EY Global Sermaye Güven Barometresi araştırmasına göre, entegrasyon sürecine daha fazla harcama yapan şirketler anlaşma öncesi hedeflerinden daha iyi performans gösteriyor. Öyle ki; orijinal sinerji hedeflerini karşılayan veya aşan şirketler, hedeflerini karşılamayan şirketlerden ortalama% 8 daha fazla (açıklanan sinerjilerin yüzdesi olarak) harcadı. Bu haliyle, para biriktirmek için para harcamaya istekli olmak mantıklı görünüyor.
2. Tek seferlik M&A entegrasyonu maliyetlerinin en sık bildirilen etmenleri; kıdem tazminatı ve çalışanlarla ilgili maliyetler, fabrika, ofis veya gayrimenkulün kapatılması ve BT sistemindeki değişikliklerdir.
EY araştırmasına göre; alıcının ödediği kıdem tazminatı, belirli anlaşmalarda entegrasyon maliyetlerinin %50'sinden fazlasını oluşturuyor. Bu tek seferlik darbe, yakın gelecek için maliyet tasarruflarından yıllık taksit gibi bir geri ödemeye sahiptir. Bu maliyetlerin kısa vadede sık sık geri çekildiği göz önüne alındığında, maliyet sinerjilerinin kapanıştan sonra en az üç ila beş yıl boyunca takip edilmesi önemlidir. Hacim oluşturmak ve yeni pazarlara girmek, satın almanın temel nedenlerinden bazılarıdır. Bu satın alma etmenleri genellikle bir işe yeni yetenekler kazandırır. Çünkü yeni bir pazarda faaliyet göstermek, satın alan şirketin eksik olduğu beceri ve yerel bilgileri gerektirebilir. Şirketlerin, satın aldıkları yeteneklere daha fazla önem vermeleri ve kuruluşun gelecekteki başarısı için gerekli olan bireylerin bağlılığını güvence altına almak için kaynakları devreye sokmaları gerekebilir.
Gayrimenkul faaliyetleri (taşınmazların kapatılması, taşınan ofisler ve konumları yeniden yapılandırma gibi) entegrasyon maliyetlerini artırır; ancak diğer maliyetler kadar sık raporlanmaz. Lisanslama, danışmanlık ve yeniden yapılandırma ücretleri gibi BT maliyetleri; ilk üç entegrasyon maliyet etmenleridir.
3. Anlaşma büyüklüğünün, M&A entegrasyonu maliyetleri üzerinde bir etkisi vardır; ancak bu etki yalnızca hafif çaptadır.
EY araştırmasına göre M&A entegrasyon maliyetleri; anlaşma büyüklüğüne bakılmaksızın, anlaşma değerinin %1 ila %7'si arasında değişkenlik gösterir. Ortalama 10 milyar doların üzerinde değere sahip anlaşmalar, 10 milyar doların altında değere sahip anlaşmalardan (anlaşma değerinin yüzdesi olarak ölçülen) daha düşük entegrasyon maliyetlerine maruz kalır. 5 milyar dolar ile 10 milyar dolar arasında anlaşma değeri aralığında, entegrasyon maliyetleri anlaşma değerinin %1'i ila %5'i arasındaydı. 1 milyar dolar ile 5 milyar dolar arasındaki düşük anlaşma değeri aralığında entegrasyon maliyetleri, anlaşma değerinin %2 ila %7'sine yükseldi. Gerçekte, bu aralık tahminleri yetersiz bırakacak kadar büyüktür.
M&A entegrasyon maliyetlerinin, anlaşma büyüklüğü düştüğünde marjinal olarak artma eğilimi olabilir. Çünkü, daha büyük anlaşmalar; çoğunlukla bir şirketin doğrudan bir rakip satın aldığı ve benzer ürün, hizmet veya tesislerini daha kolay bir şekilde entegre edebildiği ölçekte anlaşmalardır. İnovatif bir ürün üreten daha küçük bir şirketin satın alınması gibi küçük anlaşmalarda, farklı bir işletmeyi entegre etmenin maliyeti anlaşma değerinin yüzdesi açısından artabilir.
Küçük anlaşmaların büyük anlaşmalardan daha pahalı olmasının gerçek nedeni, anlaşma büyüklüğüne bağlı olmayan birçok sabit entegrasyon maliyetinin (örneğin; mevzuata ilişkin dosyalama maliyetleri, BT ile ilgili ücretler ve yönetim danışmanlık ücretleri) olmasıdır.
4. M&A entegrasyon maliyetleri sektöre göre değişkenlik gösterir.
İncelediğimiz bazı sektörler M&A entegrasyon maliyetlerindeki farklılıkları, anlaşma değeri ve hedef gelir ile ilişkili olarak göstermektedir. Örneğin; tüketici, sağlık ve yaşam bilimleri sektörleri; enerji ve altyapı hizmetleri ile teknoloji, medya ve telekomünikasyon (TMT) sektörlerine kıyasla anlaşma değeri ve hedef gelire göre daha yüksek entegrasyon maliyetleri göstermektedir. Bu nedenle; bir anlaşmanın entegrasyon maliyetleri, hedef sektörün gözünden bakış açısından değişebilir. İşte bazı örnekler:
- Tüketici sektörü birleşme ve satın alma entegrasyon maliyetleri; tüketici ürünleri alt sektöründeki perakende alanında, operasyonel verimlilikler etrafında dönen anlaşmaların aksine, ürün yeniliklerine odaklanan anlaşmalardan kaynaklanmaktadır.
- Sağlık hizmetleri ve yaşam bilimleri birleşme ve satın alma entegrasyon maliyetleri orta değeri; muhtemelen mevzuat,uyumluluk, güvenlik ve kalite standartları ve aynı zamanda araştırma ve geliştirme işlevinin konsolidasyonu ile hesaplanmış hedeflenen gelirin %7,6'sıydı.
- Enerji ve kamu hizmetleri sektörü, hedef gelirin %2,9'u ile genel olarak en düşük birleşme ve satın alma entegrasyon maliyetine sahiptir. Bunun nedeni, satın alımların çoğunun sektörler arası yatırımlar yerine sektör içinde gerçekleşmesi olabilir. Örneğin; petrol ve gaz satın almaları, alıcının portföyüne kolayca eklenebilen petrol sahaları ve teçhizatlar (stratejik sabit kıymetler) şeklinde olma eğilimindedir.
- Nihai olarak; önemli düzeyde anlaşma faaliyeti olan ve rapor edilen işlemlerin çoğunun hedef gelirinin %6'sından fazlasının birleşme ve satın alma entegrasyon maliyetlerini içerdiği, gelişmiş üretim ve mobilite sektörüdür. Bu daha yüksek entegrasyon maliyetleri, üretim tesislerinin kimya şirketleriyle birleşmesi ve otomotiv ve nakliye şirketlerince idari fonksiyonların ve altyapının düzenlenmesi gibi çeşitli alt sektör dinamiklerine bağlanabilir.