Editörün Notu: George Floyd Katledilmesinin birinci yılında, revcom.us‘te yayınlanan makaleyi öneminden dolayı türkçeni paylaşıyoruz.
Bundan bir yıl önce 25 Mayıs günü Minnesota’lı pislik polisler George Floyd’un içerisinden hayatı acı dolu dokuz dakika içerisinde söküp alırlarken görgü tanıklarının yalvarmalarını ve protestolarını görmezden geldiler.
Siyahi halkın 401 yıldır yaşadığı Kuzey Amerika’da bu hiç de olağandışı bir görüntü değildi. Örneğin başka bir silahsız Siyahinin aşağılık polis tarafından katledilmesini hatırlayacak olursak, 18 yaşındaki Ramarley Graham kendi evinin içerisinde katledilmişti. Bob Avakian, insanlığın kurtuluşu için yeni bir çerçevenin mimarı şöyle demişti:
…bu ülkenin kuruluşunda ve bu ülkedeki hakim güçler için Siyahi halkın insanlığı hiçbir zaman kaale alınmamıştır, hiçbir zaman bir insan olarak değerlendirilmemişlerdir, sadece sömürülecek, ezilecek ve baskı görecek şeyler olarak görülmüşlerdir.
Ancak bu olağan görüntülerden sonra olan şeyler olağandışıydı ve güçlüydü ve bu ülkede gerçek bir devrimin güçlü imalarını içeriyordu. Farklı şehirlerden binlerce insan protesto etmek için sokaklara döküldü. Eyleme geçtiklerinde; tutuklamalarla, polis şiddetiyle ve gerici faşist çetelerle karşılaştıklarında geri adım atmayı reddettiler; binlerin sayısı on binler oldu ve bütün dünyaya yayıldı. Mücadelenin dalgaları, tartışmalar ve isyan Eylül ayında zirveye ulaştığında artık milyonlar bu işin içerisindeydi; binlerce tutuklandı, bazıları polisler ve faşistler tarafından öldürüldü.
Bu mücadeleden alınması gereken üç kritik ders vardır.
Birinci Ders: Bu Sistem Alaşağı Edilmelidir
Pek çok insan, George Floyd’un vahşice katledilmesiyle beraber beyaz üstünlenmeciliğinin Amerikan toplumunun her katmanına derin bir şekilde yayıldığını öğrendi. Ve hatta bunu deneyimleyenler ve bu ülkenin ırkçı tarihini bilenler dahi bunun ne kadar yola getirilemeyecek bir şey olduğunu ve kapitalist-emperyalist sistemin kendisinin beyaz üstünlenmeciliğini yarattığını öğrendiler.
Ancak daha derine gitmemiz gerekiyor, ulaşmamız gereken nokta beyaz üstünlenmeciliğini doğuran bu sistemin reforme edilemeyeceği. Bob Avakian bunu şöyle anlatıyor:
Beyaz üstünlenmeciliği ve kapitalizm-bu ikisi birbirleriyle iç içe geçmiştir ve bu ülkenin kuruluşundan bu güne kadar birbirlerine çok sıkı bir şekilde ‘’yapışmışlardır’’. Kapitalist sistemi sürdürüp, beyaz üstünlenmeciliğine bir son vermeye çalışmak bu ülkenin bütün dokusunu söküp almaya çalışmaktır. Beyaz üstünlenmeciliği ve kapitalizmin ikisine de son vermek için birini alaşağı edip diğerini muhafaza edemezsiniz.
Bu sistem alaşağı edilmeli ve yerine bütünüyle yeni bir sistem koyulmalıdır, Kuzey Amerika Sosyalist Cumhuriyeti- bütün baskı biçimlerinden bizi kurtaracak olan radikal olarak farklı ve çok daha iyi bir toplum.
Bu ayaklanmanın yıldönümünde burada paylaştığımız yazılarda Bob Avakian bu durumu güçlü ve bilimsel bir şekilde tartışmıştır. Bu reformdan çok daha farklı bir yoldur ancak bu korkunçlukları gerçekten bitirebilecek tek yoldur ve bu yol mümkündür.
İkinci Ders: Önderliğe Duyulan İhtiyaç
Beyaz üstünlenmeciliğinin ötesine geçmek ve insanları pek çok farklı biçimde sömüren, ezen ve aşağılayan ve bugün dünyayı yok eden bütün bu sistemin ötesine geçmek için pek çok insan, önderliğe ihtiyaç duyulduğunu hissetmeye başlıyor.
Gerçek Bir Devrim İçin Örgütlenmeye Çağrı Deklarasyonunda devrimci komünistler bu durumu şöyle izah etmişlerdi:
Bu devrimi gerçeğe dönüştürmek için, bu sistemin sürekli olarak yarattığı delilik ve kaosun içinden ışık tutabilecek ve bu çılgınlıktan ihtiyacımız olan yeni dünya doğrultusunda radikal bir şekilde ileriye giden yolu açabilecek bilimsel yöntem, strateji ve programla önderliğe ihtiyacımız var. BOB AVAKIAN (BA)’NIN ÖNDERLİĞİNE İHTİYACIMIZ VAR. BA, tüm ezilen halkların özgürleşmesi ve tüm insanlığın özgürleşmesi için yepyeni bir çerçeve olan yeni komünizmin mimarıdır. Bizler BA’nın takipçileriyiz. Ve sizin de BA’nın takipçisi olmanız gerekiyor. Bu ülkede şu ana dek böyle bir önder olmadı ve şu anda dünyada da böyle bir önder yok. Eğer bir gün özgürleşmek ve bu çılgınlığa bir son vermek istiyorsak, bu önderliği takip etmemeyi göze alamayız.
Ayaklanma sırasında revcom.us sitesinde bu durumla derinlemesine ilgilenen pek çok makale yayınlandı, 2020’nin başında yayınladığımız bu yazıları şimdi yeniden basarken; bunları okuyun, BA hakkında öğrenin ve şu alıntı hakkında bir düşünün:
Eğer bir gün özgürleşmek ve bu çılgınlığa bir son vermek istiyorsak, bu önderliği takip etmemeyi göze alamayız.
Üçüncü Ders: Devrim İçin Potansiyel Güçler Mevcuttur
Bu ayaklanma bizlere gerçekten de bu ülkede bir devrim için güçlerin olduğunu ve devrim için harekete geçirilebileceklerini göstermiştir. Bir Çağrı İçin Deklarasyon şu noktaya dikkat çeker:
Ve geçen yaz, her etnisiteden ve cinsiyetten milyonlarca insan, polis tarafından George Floyd ve Breonna Taylor’ın acımasız cinayetlerine yanıt olarak bu ülkenin dört bir yanında haklı bir isyanla ayağa kalktığında, bu devrim potansiyelini güçlü bir şekilde gösterdiler, dünyanın her yerinden farklı ülkelerden milyonlarca kişi de bunu destekledi. Ve bu sürecin zirvesinde, tüm ülke, tüm dünya, bu ırkçı cinayetlerin uzun ve devam eden zincirini ve bu ülkenin tüm tarihi ve doğasıyla ilgili büyük soruları tanımaya ve bunlar hakkında konuşmaya mecbur kaldı. Evet, bu güçlü ayaklanma, kısa vadede, anlamsız küçük reformlar için çalışan, kendileri için fon arayan ve bu sistemin yapıları içinde konum arayan insanlar tarafından çıkmaza sokuldu. Ancak bu durum, çok daha büyük ve çok daha iyi bir şeyin -gerçek bir devrimin- olasılığı ve potansiyeli olduğu gerçeğini değiştirmez.
Devrimin tek gücü onlar değildir-gezegenin talan edilmesinden, kadınların ve LGBT’lerin ezilmesi ve aşağılanmasından, göçmenlere eziyet edilmesinden, imparatorluk savaşlarından ve bu sisteme içkin olan diğer meselelerden endişelenen ve bunları durdurmak için harekete geçen insanlar var.
Bununla aynı anda kendisini çok güçlü bir şekilde hissettiren toplumun yöneticileri arasında beyaz üstünlenmeciliği meselesindeki bölünmeler daha da genişliyor. Bir yandan beyaz üstünlenmeciliğini maskelemek isteyenler varken diğer yanda bunu çok daha aleni ve şiddetli bir şekilde dayatmak isteyenler var. Faşistler- Trump ve onu destekleyenler-ki buna polis gücünün büyük çoğunluğu dahildir- kırbaçlanmış bir şekilde aşırı bir şiddeti hayata geçirdiler. Hala güçlü bir tehdit durumundalar.
Örgütlenmek İçin Çağrı Deklarasyonunda bu meselenin nasıl anlaşılması gerektiğine değinilmişti:
Bu bölünmeler ve çatışmalar, bu sistemin kamuflajında büyük delikler açtı, gerçek doğasını ve bunun “dünyanın en büyük ülkesi”, “özgürlüğün parlayan ışığı” ve “özgür dünyanın lideri olduğu” yalanını daha da ortaya çıkardı. Bütün bunlar, bu sistem altında işleri bir arada tutan bağları parçalayarak ve iktidar kurumları dahil olmak üzere toplumdaki bölünmeleri daha da derinleştirerek, giderek daha yoğun hale gelme olasılığı çok yüksektir. Bu çok kötü bir şeye yol açabilir – ya da EĞER bu nadir durumlarda ihtiyacımız olan şekilde davranırsak ve bir şeyleri gitmeleri gereken yere götürmek için savaşırsak çok iyi bir şeye yol açabilir.
Ve burada ‘’ihtiyacımız olan şekilde harekete geçmekten’’ ne kastedildiği, bunun neleri içerdiği-bu broşürdeki temelde nasıl örgütlenileceği- ve devrimi gerçekten nasıl yapabileceğimiz açıklanıyor. Ancak ve sadece o zaman bu güzel ayaklanmadan; dünya çapında milyarlarca insanın insan gibi muamele gördüğü, beyaz üstünlenmeciliğini ötesinde bir dünya vizyonu ve hedefi gerçekleştirilebilir.
Eğer Yürüdüyseniz…
Eğer yürüdüyseniz, eğer dövüştüyseniz, eğer ilham aldıysanız o halde şu anda size ihtiyaç var. Bu ayaklanmadan bir yıl sonra yapılması gereken gerçek iş hala duruyor. Devrim yapmak ve şu an bunun için örgütlenmek. Bu devrim mümkündür. Aslına bakılırsa bugünün koşulları çok tehlikeli olmakla birlikte buradan milyarlarca insanın boynuna dizini bastıran bu sistemin nihayet bitirilebileceği bir durum olgunlaşabilir.
Bu güzel ayaklanmanın ilk haftasında yaptığı açıklamada BA’dan bir alıntı yapmak gerekirse:
Devrim, neden daha azı için harekete geçelim ki?