Dertlerin, tasaların paylaşıldığı ve masadan kalkmadan önce herkesin kendi payına düşeni yok ettiği mekânlardır meyhaneler. Hüznün başkenti demek abartılı olur tabii de, ama; hüznün masaya konmadığı bir meyhane de henüz yoktur yer yüzünde.
Güzel anların, mutlu sonların hayali anlatılır, her içilen bardaktan sonra hayaller biraz daha abartılır. Gecenin sonunda ise; dertten, tasadan eser kalmaz, mutlu bir şekilde evlere dağılınır.