Tohum Dormansi: Anlamı, Faktörleri ve Metodları
Bu makalede tartışacağımız konular: - 1. Tohum Çimlenmesinin Anlamı 2. Tohum Çekilmesinin Etmenleri 3. Kırma Yöntemleri.
Tohum Dormansi Anlamı:
Görünüşe göre olgunlaşan birçok tohum türü, tüm çevresel faktörlerin elverişli olduğu koşullar altında yerleştirilse bile çimlenmekte başarısız olmaktadır. Bu tür tohumlarda, embriyo tarafından büyümenin yeniden başlatılması, tohumların kendi içindeki koşullar tarafından tutulur.
İç sebeplerin bir sonucu olarak tohumların veya diğer bitki organlarının inhibe olmuş büyüme durumlarına genellikle uyuşukluk denir, ancak bazen dinlenme süresi olarak da adlandırılır. Tohumun dinlenmesi bitki için önemli bir avantajdır.
Embriyonun yılın olumsuz bölümünü güvenli bir şekilde geçmesini ve fidelerin kurulması için koşullar uygun olduğunda çimlenmesini sağlar. Doğada, uyku hali, türlerin fideleri için elverişli olmayan dönemle çakışmaktadır.
Tohum Dormansi Faktörleri:
ben. Tohum Katlarının Suya Geçirimsizliği:
Pek çok türün tohum kabukları olgunlukları sırasında suya tamamen geçirimsizdir. Bu durum, su nilüferinin ve sabah zaferinin birçok baklagil tohumlarında (örneğin, yonca, yonca, vb.) Çok yaygındır. Tohum katlarından su geçene kadar çimlenme gerçekleşmez.
ii. Mekanik Olarak Dayanıklı Tohum Kapları:
Hardal (Brassica), pigweed (Amaranthus), çoban çantası (Capsella), vb. Gibi bazı tohumlarda, tohum katları genişleyen embriyonun basıncını vermeyecek kadar güçlüdür. Bu tohumların embriyolarının uykuda kalma süresi yoktur ve tohum katları çıkarıldığında kolayca büyür.
iii. Oksijene Geçirimsiz Tohum Katları:
Bir cocklebur meyvesindeki (Xanthium) iki tohum eşit derecede uykuda değildir. Doğal koşullar altında, alt tohum genellikle olgunlaşmayı izleyen ilkbaharda filizlenirken, üst tohum bir sonraki yıla kadar uykuda kalır. Bu tohumların dormansisinin tohum katlarının oksijene geçirimsizliğinden kaynaklandığı gösterilmiştir.
iv. Rudimentary Embriyolar :
Ginkgo (Ginkgo biloba), Avrupa külü (Fraxinus), holly (Ilex) ve birçok orkide gibi bitkilerde, tohum döken ve filizlenmeden önce tam gelişme sağladığı zaman embriyo örgütlenmez.
v. Uyuyan Embriyolar:
Pek çok türde, tohum olgunlaştığında embriyolar tamamen gelişmesine rağmen, çevre koşulları uygun olsa bile tohum çimlenme konusunda başarısız olmaktadır. Bu tür tohumun dormansi, embriyonun fizyolojik durumunun bir sonucudur. Bu tür tohumların embriyoları, tohum kaplamaları çıkarılsa bile tohumlar ilk önce olgunlaştığında büyümez.
Uyuşukluk döneminde, tohumun çimlenme kabiliyetinden önce embriyoda olgunlaşma sonrası denilen bazı fizyolojik değişiklikler meydana gelir. Elma, şeftali, iris ve çam tohumları bu gruba aittir. Doğada, olgunlaşma sonrası kışın meydana gelir ve sonbaharda oluşan tohumlar ilkbaharda filizlenir.
vi. Çimlenme İnhibitörleri:
Tohumların çimlenmesi bazen engelleyici olarak bilinen bileşiklerin varlığı ile kontrol edilir veya önlenir. Bunlar genellikle bir veya daha fazla bitki organında üretilen maddelerdir.
Örneğin, domates meyvelerinin suyu, domates tohumlarının ve diğer birçok tohumun çimlenmesini de engeller. İnhibitörler embriyoda (örneğin, Xanthium'da), endospermde (örneğin İris'de) veya tohum kabuğunda (örneğin, Cucurbita'da) bulunabilir. Abscissic acid (ABA), çimlenmenin en sık saptanan inhibitörlerinden biridir.
Tohumların Dormansiini Kırma Yöntemleri:
Tohumların dormansılığı, önemli ekonomik öneme sahip pratik bir problem sunar. Bitki yetiştiricileri genellikle hasattan hemen sonra filizlenecek olan tohumların güvenliğini sağlamakla ilgilenirler. Tohumların dormansızlığını kırmak ve dormansi süresini kısaltmak için derhal filizlenebilecekleri çeşitli yöntemler geliştirilmiştir.
Ne zaman uyku hali tohum katlarında doğabilecek sebeplerden herhangi biriyle sonuçlanırsa, kazıma ile kesilebilir. Örneğin, makineyle atılan baklagil tohumları genellikle elle elde edilenlerden daha yüksek bir çimlenme yüzdesi gösterir. Dirençli veya geçirgen olmayan tohum katlarının neden olduğu tohumun dinlenmesini engellemek için güçlü mineral asitler başarıyla kullanılmıştır.
Tohumların potasyum nitrat, etilen, klorohidrin, tiyoüre veya bazı bitki hormonları gibi bazı kimyasallara batırılmasının dinlenmeyi bozduğu bilinmektedir. Birçok tohumun olgunlaştırılmasından sonra, düşük sıcaklıklarda tutulduklarında, daha yüksek sıcaklıklarda depolandıklarından daha hızlı bir şekilde oluşurlar. İki veya üç ay boyunca 5 ° ila 10 ° C arasındaki sıcaklıklar kozalaklı tohumlarında etkilidir.
Doğal koşullar altında, tohum dinlenmesi, meyve yiyen kuşların ve diğer hayvanların beslenme kanalındaki sindirim suyuyla sindirim suyuyla zayıflatılması veya hala mikropların etkisiyle veya mekanik aşınmalar nedeniyle aşamalı olarak aşılır.
Tohumların dinlenmesi, tohumların dönüşümlü olarak nispeten düşük ve yüksek sıcaklıklara maruz bırakılmasıyla da kırılır. Işık, tohumun dinlenmesinin kırılması için de düşünülür. Tatlı yonca (Melilotus alba) ve yonca (Medicago sativa) tohumları 2000 atm'lik hidrolik basınçlara maruz kaldıktan sonra büyük ölçüde çimlenme göstermiştir. 18 ° C'de.