Memleket Reddi Dövmelere ve Kabullere Nasıl Yol Açtı?
Jessica Zollman'ı aradığımda (aynı zamanda Jayzombie ) cep telefonumdan neşeyle alıyor ve hemen alan koduma yorum yapıyor. Aynı küçük kasabada, San Francisco'nun bir banliyösünde büyüdüğümüzü ve hatta aynı liseye gittiğimizin farkındayız. Bu tesadüfler her zaman komiktir, özellikle bu durumda memleketimizin hikayesini - hayatını nasıl şekillendirdiğinden dolayı. Varlıklı bir kasaba ve 60'larda tripli bir yazdan sonra doğuya göç etmiş olabilecek hippilerin gevrek izleri varken, şimdi geri döndüğümde, tasarımcı çantalarındaki gevrek köpeklerin ve ezici beyazlığın daha çok farkındayım. . Kasabamız hakkında konuşmaya başlıyoruz ve alan kodunuz kadar anlamsız görünen bir şeyin vücudunuzu nasıl gördüğünüzü, tuttuğunuz arkadaşları ve çıktığınız yolculuğu nasıl etkileyebileceğini konuşmaya başlıyoruz.
Bu gönderiyi Instagram'da görüntüleyin
Jessica Zollman (@jayzombie) tarafından paylaşılan bir gönderi 20 Ekim 2017 saat 10: 32'de PDT
JZ: Yahudi olarak büyüdüm ama bir kilisede tapınağa gittim. Tapınağımız, muhtemelen anti-semitizmden kaynaklanan 4. sınıftayken kira kontratını kaybetti. Birkaç kilise cuma gecesi ayinleri için tapınaklarını sundu ve ben de bir ilkokulda Pazar okuluna gittim. 5. sınıfta birisi ilkokulda sprey boyalı gamalı haçlar. Çocuklar zekidir ve o noktada çevremde saf nefret olduğunu biliyordum. Büyükannemin ailesi Rusya'dan kaçtı ve o çok küçükken [ABD'ye] geldi ve anti-semitizm ve nefret konusunda her zaman açık ve dürüsttü. Bir yere taşındı çok Şikago dışındaki Yahudi banliyösü ve orada güvende hissediyordum, ama o topluluk duygusuna sahip değildim.
ML: Kulağa korkunç geliyor; Yabancı gibi hissetmek asla kolay değildir, özellikle bir çocukken bir şeyin yanlış olduğunu bildiğinde ama tam olarak anlamadığında, bağlamsal olarak anladığında.
JZ: Çok genç yaşta saldırıya uğrama duygusu her zaman benim bir parçam oldu. Annem bekar bir anne ve bu da Danville'de çok garip. 90'ların başında her şey çekirdek ailelerle ilgiliydi: birlikte kalan heteroseksüel, beyaz çiftler ne olursa olsun . Eğer o sen değildiysen, bu tuhaftı. Annem duldu ve babamın ölümü üzerinde hiçbir kontrolü olmamasına rağmen yargılandık. Ölmeden önce annemden beni Yahudi yetiştirmesini istedi. Benim için önemli biri için önemli bir şeye dayanıyordu. Sonra 2000'lerin başında, Yahudi olma, insanların söylemesi için eğlenceli bir deyim haline geldi. İnsanlar bana böyle şeyler söylediğinde kat kat acı oldu.
ML: Yahudi olmadığımı kesinlikle hatırlıyorum ve bu çok gey. Şimdi bu sözlerin ötesine geçtiğimiz için gerçekten çok mutluyum.
JZ: Evet, bu çok gey çok yaygındı. Ve 7. sınıfta arkadaşlarıma biseksüel olarak çıktım. Anlamadılar. Bir çocukla çıkmaya başlayacaktım ve onlar şöyle olacaklardı, oh, yine heteroseksüelsin. Biriyle çıktım çok Birkaç yıldır Hıristiyan bir adam ve ailesiyle eşcinsel evlilik hakkında büyük bir tartışmaya girdim. Bir erkek ve bir erkek evlenebilirse, bir keçi ile evlenebilir gibi bahaneleri vardı. O tartışmadan sonra, bunu yapamam dedim.
ML: Bu deneyimlerin benlik duygunuzu nasıl etkilediğinden bahsetmek istiyorum. Söylediğini biliyorum [ Cora Kurucu ortak] Molly, bu erken ayrımcılığın bir kısmının dövmelerinize neden olduğunu söyledi.
JZ: Evet, konuştuklarımıza ek olarak, gerçekten kıvrımlıyım ve her zaman kıvrımlıydım. Bu yüzden caddenin karşısında yürüyeceğim ve bir çocuktan 'Hey, sana bir uyluk ustası alabilir miyim?' Diye bağıracaktım. Selülitim vardı, ama bu vücudumun bir parçası ve ben kimim. Ama kendime güvensizdim ve bu kişinin vücudumda nefret ettiğim şeylere odaklanmasından bu kadar nefret ediyordum. Tabii şimdi fotoğraflara bakıyorum ve aman tanrım, çok zayıftın. Her neyse, bütün bunlar birleştiğinde, koleje gittiğimde dövmeler yapmaya başladım.
UCSB'ye gittim ve 20'li yaşlarım daha güvenli bir deneyim gibi geldi. Artık her türden insan olduğunu görebiliyordum, yakın arkadaşlarımın çoğu eşcinseldi ve küçük, yakın fikirli kasabamın dışında bir topluluk bulabiliyordum. Yani evet, bir sürü dövme yaptırmaya başladım ve Danville'den arkadaşlarımın yorumunu yaptım, vücuduna ne yapıyorsun? Sanki onların mülkiyeti varmış gibi. Ayrıca bu arkadaşlardan bazılarının sadece arkadaş olduklarını çünkü belki benimle gelebileceklerini düşündüklerini fark etmemi sağladı.
Bu gönderiyi Instagram'da görüntüleyin
Jessica Zollman (@jayzombie) tarafından paylaşılan bir gönderi 14 Ağu 2017 9:23 PDT tarihinde
ML: Yani dövmeler neredeyse otantik ilişkileri incelemenin bir yolu mu oldu?
JZ: Evet, bu arkadaşlar vücudumu kirlettiğim için o kadar endişeliydiler ki, eğer bir eş, erkek ya da kadın bulacaksam, sonsuza kadar, onların bu konuda iyi olmasına ihtiyacım olduğunu hissettim. Dövme yaptırmak, bana güvendiğim ve ekibimde olduğunu düşündüğüm bu insanlara öğretilmediğini öğreten bir deneyimdi. Bunun bir parçası da kendimi yaklaşılmaz hale getiriyordu.
Lisede fiziksel taciz ve tecavüz deneyimim oldu. İyileştim çünkü güçlüyüm ve şükürler olsun ki terapi ama bedenime sahip olmam gerekiyordu ve bunu beni koruyacak şekilde yapmam gerekiyordu. Kendimi korumanın en açık yolu, beni çekici bulmayan nüfusun bir kısmını reddedebilmemdi. Dövmelerimi seviyorum ve temsil ettiklerinden gurur duyuyorum ama aynı zamanda LA şehir merkezinde yürüyorsam kollarımı sıvarım. Bilinçaltında dövmelerimin göründüğünden emin oluyorum. Çoğunlukla, kollu biriyle konuşmayan erkekleri reddederler.
ML: Tüm bu deneyimler size vücudunuz hakkında ne öğretti?
JZ: Vücudumda daha rahat hissediyorum. Kocamla evlendikten sonra bedenimi daha çok düşünüyorum. Kendimi güzel hissettiriyor ama bir nedenden ötürü bir kişiyle birlikte olduğum için, kendimi iyi hissetmek için cinsel karışıklığın arkasına saklandığımı düşünüyorum. Şimdi, tek bir kişiyle, o koltuk değneğine sahip değilim. Babamın kaybından, beni reddeden bir toplumda büyüyerek bana verdiği zararı, güvensizlikleri ve derin yaraları doldurmaya çalışıyordum. Gerçekten çok çalışmam ve iç gözlem yapmam gerekti. Uyluklarımın beni neden ağlattığını anlamam gerekiyordu. Bu iyi bir şey. Bu yüzden tek eşliliğe ve ortaklıklara ilgi duyuyorum - bu bağ ve bağlılık olmadan, bunların çoğu hakkında düşünmekten kaçardım.
Bu röportaj düzenlenmiş ve özetlenmiştir.