Düşük gelirli bir ailede doğmak yaşamın ilerleyen dönemlerinde daha kötü sağlık anlamına gelebilir. Araştırmalar düşük gelirli kişilerin daha zengin akranlarına göre Tip 2 diyabet geliştirme olasılığının daha yüksek olduğunu göstermiştir, ancak bu bağlantının nedeni belirsiz kalmıştır.
Şimdi, yeni bir çalışma, inflamasyonun bu bağlantının arkasındaki anahtar olabileceğini ve genetiğin rol oynadığını bulmuştur.
İsviçre'deki Lozan Üniversitesi Hastanesi'nden başyazarı Silvia Stringhini, “Sosyoekonomik durumdan inflamasyona, gen regülasyonuna kadar giden ve sonunda diyabet riskinin artmasına neden olan bir bağlantı olabileceğini gösterdik” diyor.
Çocuklardan ziyade yetişkinlerde gelişmeye eğilimli olan tip 2 diyabet, vücut hücreleri insüline cevap vermeyi kestiğinde ve kanda şeker kullanamadığında ortaya çıkar.
Durum aşırı kilo ve fiziksel hareketsizlik ile ilişkilendirilmiştir, ancak çalışmalar, çocukluk döneminde sosyoekonomik sıkıntı yaşayan insanların, daha sonra, obezite ve sağlıksız diyet. Stringhini ve ekibi, çocuklukta yoksulluğun neden bu kadar geniş kapsamlı bir etkiye sahip olacağını belirlemek istedi.
Araştırmacılar, 1991 ve 2009 yılları arasında Londra'da 10.000'den fazla kişiden gelen klinik ve sosyal bilgileri izleyen Whitehall II çalışmasından elde edilen verileri kullandılar. Altı yılda bir, tüm katılımcılar oral bir glikoz testi yaptılar ve araştırmacılar hangi kişilerin Tip 2 diyabet geliştirdiğini izlediler.. Ayrıca kandaki ana enflamatuar proteinleri ölçmek için kan örnekleri aldı. Sosyoekonomik verileri toplamak için araştırmacılar katılımcılara iş unvanını, ne kadar eğitim aldıklarını ve babasının mesleğini sordu. [İltihap Sağlığınızı Nasıl Etkiler]
Genel olarak düşük sosyoekonomik puanları olan katılımcılar, çalışma süresince skorları yüksek olanlara göre Tip 2 diyabet geliştirme olasılığının neredeyse iki katıdır. Dahası, yaşam yörüngeleri daha düşük bir sınıfta başlayan ya da sona eren insanlar, yetişkin olarak diyabet geliştirme riskini artırdı.
Bu bulgu hemen şaşırtıcı olmasa da, Stringhini, aşırı kilolu olma, fiziksel olarak inaktif olma ve kötü beslenme gibi tipik diyabet risk faktörlerinin "Tip 2 diyabetin sosyoekonomik statü farklılıklarının yaklaşık yarısını açıkladığını" belirtti.
Diğer yarısı, bir kişinin kilosuna veya fiziksel aktivitesine bakılmaksızın, iltihaplanma ile bağlanmıştı. Daha fazla dezavantajlı yaşamı olan insanlar, genel olarak kanlarında kronik olarak daha yüksek düzeyde inflamatuar proteinlere sahipti.
Obezite, egzersiz eksikliği, sigara ve zayıf beslenme kesinlikle kronik inflamasyona katkıda bulunurken, çalışma bu yaşam tarzı faktörlerinin tek suçlu olmadığını göstermektedir.
Stringhini, "Mali sıkıntı ile ilgili stres - fakir, güvensiz ve kirli mahallelerde yaşamak, daha stresli yaşam olayları yaşamak, ya da istismar ve şiddet uygulamak - yetişkin yaşamında alevlenmeye neden olan inflamatuar tepkilere katkıda bulunabilir" dedi.
Bu keşif, büyüyen Tip 2 diyabet probleminin üstesinden gelmek için yeni yaklaşımlara işaret edebilir. Stringhini, "Bu, toplumun en dezavantajlı kesimlerindeki yaşam tarzı davranışlarını iyileştirmeye çalışmamamız gerektiği anlamına gelmezken, doğrudan inflamasyonu hedefleyen ilaçları önermeyi deneyebiliriz." Dedi.
Diğer uzmanlar bu kadar emin değiller. New York'ta Albert Einstein Tıp Fakültesi'nde klinik tıp profesörü olan Dr. Joel Zonszein, “Tip 2 diyabet çok karmaşık bir hastalıktır” dedi.
Zonszein, "Bir iltihap temelli hastalık olduğu sorusu yok," dedi. Ancak, yeni çalışmadaki verilerin analizinin, inflamasyonun Tip 2 diyabetin bir nedeni olduğu sonucuna varmak için yeterince kesin olmadığı konusunda uyardı. "Bir ilişki var, ama bunun neden-sonuç ilişkisi olduğuna inanmıyorum."
Tip 2 diyabette inflamasyonun rolünü belirlemek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu söyledi.
Çalışma, PLoS Medicine dergisinde bugün (2 Temmuz) yayınlandı.
WordsSideKick.com @wordssidekick, Facebook ve Google+ 'yı takip edin. WordsSideKick.com ile ilgili orijinal yazı.