Charm of the Soul Pets - Bölüm 144: Olağanüstü İyileşme Yeteneği Olan Ruh Hayvanı (1)
Çeviri: bebebiskuvisi
Chu Ning’in açıklaması hem herkesi şaşırttı hem de herkesin şüphe duymasına neden oldu. Chu Mu olayı dört yıl önce yaşanmıştı ve herkes bunu yavaş yavaş unutmuştu. Bugün isminin tekrar anılacağını kim beklerdi ki? Dahası şok edici bir şekilde anılmıştı.
Belki de onu çok iyi tanıdıklarından, birçoğu buna inanamıyordu. Dört yılda ruh hayvanı bile çağıramayan birinden Yang Jie’yi yenebilecek birine dönüşmesi imkansızdı!
“O zaman...şimdi nerede?” Aile Lideri Chu Ming, etkilenmiş bakışlar atıyordu.
“Yang Jie’yi kovalarken kazara Düşen Anka Uçurumu’na düştü! Şimdi Çökmüş Orman’da!” dedi hemen Chu Ning.
“Düşen Anka Uçurumu’ndan düştükten sonra hâlâ hayatta kalması mümkün mü?” diye sordu aile liderinin altıncı oğlu Chu Tianjue.
“Sorun yok. Dördüncü Kardeş hâlâ hayattaydı. Ama oradan geri tırmanma yolu yoktu. Şimdi Çökmüş Orman’ın doğusuna doğru ilerliyor olmalı. Ben de bu yüzden aceleyle geri döndüm ve büyükbabamın Chu Mu’yu aramaları için Çökmüş Orman’a birkaç uzman gönderebileceğini düşündüm.” dedi Chu Ning.
“Bu...oraya düşmesi mi gerekiyordu? Çökmüş Orman oldukça tehlikelidir. Sıradan insanlar orada birkaç gün bile hayatta kalamazlar. Dahası, Çökmüş Orman o kadar geniştir ki, yeterli sayıda insan olmadan orada kaybolmuş birini bulmak imkansızdır…” dedi Chu Tianjue.
Chu Aile Lideri Chu Ming’in kaşları çatıldı. Yüzü ciddileşti ve bir süre sonra, teker teker herkese bakmaya başladı. Sonunda bakışları Chu Tianjue üzerinde durdu ve şöyle dedi: “Şu an oraya kaç kişi gönderebiliriz?”
“Baba, korkunç zamanlardayız. Nasıl olur da uzmanlarımızı Çökmüş Orman’a gönderebiliriz? Dahası, Çökmüş Orman’a düştükten sonra hâlâ hayatta olup olmadığı da muallakta. Uzmanlar gönderirsek ve onu bulursak çok hoş olurdu, en azından onu memnun etmiş olurduk, ama Chu Ailemiz boş kalırsa ve onu bulamazsak büyük bir krizle karşı karşıya kalırız!” dedi Chu Tianjue.
“Altıncı Kardeş, ne diyorsun sen? Chu Mu güç bela hayatta kalmayı başardı. Tek başına hayatta kaldığı dört yılda kesinlikle tecrübe edinmiştir. Tehlike yaratacak olsa bile birkaç uzman göndermeliyiz.” dedi Chu Ning’in babası Chu Tianlin.
Chu Tianlin, Chu Ming’in ikinci oğluydu ve sözlerinin Chu Ailesi’nde bir ağırlığı vardı.
“İkinci Kardeş, kendi yeğenim zor durumdayken izleyecek değilim herhalde, değil mi? Ama problem şu ki, Çökmüş Orman’a girsek bile kimseyi bulamayız. İnatçı bir şekilde daha fazla insan gönderirsek, tehlike daha da büyür.” dedi Chu Tianjue.
Chu Ning’in yanında oturan kır sakallı Chu Nan, Aile Lideri Chu Ming’e bakarak dedi ki: “Bu konuyu dikkatli bir şekilde düşünmeliyiz…”
Chu Nan, Aile Lideri Chu Ming’in küçük kardeşiydi. Oldukça gelenekçiydi ve risk almayı sevmezdi. Chu Ailesi’nin gücünün üçte birini kontrol ediyordu ve Chu Ailesi Lideri’nin yardımcısıydı aynı zamanda.
“Altıncı Amca, İkinci Büyükbaba, Chu Mu, Chu Ailesi soyundan gelmiyor mu? Nasıl...Nasıl olur da arkanıza yaslanıp onun ölmesini izlersiniz?” Chu Ning oldukça duygusal bir şekilde konuştu.
“Cesaretini kendine sakla!” Altıncı Kıdemli Chu Tianjue hemen koltuğundan kalktı ve kaba bir şekilde konuşan Chu Ning’e öfkeli gözlerle baktı.
Chu Ning, uzun zamandır öfkesini bastırıyormuş gibi dişlerini sıktı. Beklenmedik şekilde Chu Tianjue’nin karşısında sinmedi ve öfkeyle dedi ki: “O zaman, o zaman, Dördüncü Kardeş’in hizmetçisinin değiştirilmesini önermeseydin Chu Mu kaçırılmayacaktı. Chu Mu’nun ölümcül bir duruma düşmesine sebep oldun. Şimdi bir şekilde kaçmayı başarmış ama sen hâlâ kalpsizce davranıyorsun. Ona karşı daha ne kadar acımasız olacaksın?”
Chu Ning öfkeden delirdi. Büyüklerine karşı her zaman saygılı ve hürmetkârdı ama bu sefer kendini tutamamıştı.
“Küstah! Kervandaki kaynakların yarısını kaybettiğin için seni hiç suçlamadık ama yine de suçu bana atıyor ve terbiyesizlik yapıyorsun! Kıdemlilerine karşı hiç mi saygın yok!” Chu Tianjue çok öfkelendi. Beklenmedik şekilde gözlerinin rengi değişmeye başlamıştı!
“Altıncı Kardeş, evladımı disipline etmene gerek yok!” Altıncı Kardeşi, Chu Tianjue’nin bir ruh tekniği kullanmak üzere olduğunu görünce, İkinci Kardeş Chu Tianlin nasıl sessiz kalabilirdi ki? Onun da gözleri değişmeye başladı.
“Yeter! Kesin hepiniz! Çıkın!” Aile Lideri Chu Ming ayağa kalktı ve Chu Tianlin ile Chu Tianjue’ye bağırdı.
İkisi de babalarının önünde küstahça davranmaya cesaret edemedi ve ruh tekniklerini iptal etti; ama öfke içinde birbirlerine bakmaya devam ettiler.
Aile Lideri hepsine çıkmalarını emrettiğinden herkes salondan ayrıldı. Ayrılırlarken de kısık sesle Chu Mu hakkında tartışmaya devam ettiler.
“Bu sadece aptal bir veledi kurtarmak için mi? Yang Jie’nin ölümünü abartmak...hmph...Onu kurtarabilirsek neden yapmayayım? Çökmüş Orman’ın nasıl bir yer olduğunu bilmiyorlar sanki? Ben bile orada birkaç gün geçirip de canlı çıkabileceğimi garanti edemem. Chu Ailesi’nden kim oraya girmeye cesaret edebilir ki?” Büyük salonda yürürken, Chu Tianjue, Chu Tianlin’e bakarak konuştu.
“Büyük bir şey söz konusu olduğunda korkakça davranıyorsun. Babamın neden seni insan gücünden sorumlu kişi yaptığını anlayamıyorum. İnsan göndermeyeceksen sorun değil. Kendim gideceğim!” dedi Chu Tianlin, Chu Tianjue’ye bakarak.
Büyük salonda kalan kişiler sadece Aile Lideri Chu Ming ve en büyük oğlu Chu Tianheng’di. İkisi de konuşmadan önce kıdemlilerin ayrılmasını bekledi, ardından Chu Tianheng dedi ki:
“Baba, adamlarımı göndereceğim. Her seferinde Tiancheng zarar gördü. Bu sefer de Büyük Chu Ailesi’ne gittiğinden bir zamanlar yendiği kişilerin alaylarına katlanmak zorunda kalacak. Bu aşağılamalara dayanmak zorunda. Sonuçta bir daha Büyük Chu Ailesi’ne adım atmayacağına yemin etmişti…”
“Tiancheng oldukça anlaşılması zor biri. Ama şimi Chu Mu geri döndü. Tiancheng’in tek umudu o ve ne olursa olsun onu güvenle geri getirmeliyiz.”
Chu Ming’in yüzünde bir hüzün ortaya çıktı. Yavaşça başını sallayarak dedi ki: “Aile Liderliği yetkimi al ve Chu Ailesi Muhafızları’nı şehir dışına çıkart.”
“Chu Ailesi Muhafızları mı?” Chu Tianheng şaşkınlık içinde yaşlı Chu Ming’e baktı. Sonunda dedi ki: “Gerçekten onları götürmemi istiyor musun? Ama…”
Aile Lideri Chu Ming elini sallayarak dedi ki: “Aile uzun süre önce düşmeye başladı. Tiancheng olmasaydı çok daha uzun zaman önce biterdik. Şimdiye kadar dayanamazdık.”
“Yazık, onun ne tür suçlar işlediğini bilmesem de, taşıdığı yükün benim önemsiz Aile Lideri sorumluluğumdan çok daha ağır olduğuna eminim. Sadece günlerini huzur içinde geçirmek istiyor ve Chu Mu onun tek umudu…”
Chu Tianheng başıyla onayladı. Büyük salondan çıkarken Aile Lideri Madalyonu’nu sıkı sıkıya kavradı.
Chu Tianheng ayrıldıktan sonra, Aile Lideri Chu Ming koltuğunda tek başına oturdu. Buğulu gözleri biraz cansız görünüyordu. Geçmişi düşünüyormuş gibi görünüyordu.
Bir süre sonra, nihayet gözleri odaklarını kazanmaya başladı ve kendi kendine dedi ki: “Chu Ning, Aiyah, Chu Ning. Mu’er geçmişteki gibi tek bir ruh hayvanı dahi çağıramayan biri olsa bile ona yine de kendi torunum gibi davranacağım. Bu sözleri söylemene gerek yoktu…”
Çökmüş Orman’da…
“Ming!”
Mo Xie öfkeden deliye dönmüştü. Pençeleriyle sertçe Mo Ye’ye vurdu ve onun zırhını paramparça etti. Şiddetli bir şekilde kan fışkırmaya başladı!
Mo Xie, Meşum Alev Pençesi’ni bile kullanmadı ama altıncı evrenin üçüncü seviyesindeki Altı Kuyruklu Şeytan Tilki’nin sıradan saldırıları bile üçüncü evrenin beşinci seviyesindeki Mo Ye’nin dayanabileceği şeyler değildi. O kadar derin yaraları vardı ki, bedeni parçalanmış gibi görünüyordu.
Ama Mo Ye acı dolu bir inleme bile çıkartmıyordu. Sertçe yere düştükten ve kalkmayı başaramadıktan sonra bile savaş arzulayan gözleriyle küçük Mo Xie’ye bakmaya devam ediyordu.
“Onu öldürme…” Chu Mu Mo Xie’yi uyardı.
“Wuwu” Küçük Mo Xie bundan memnun değildi ama Mo Ye’ye küçümseyerek bakmaktan başka yapabileceği bir şey yoktu.
Küçük Mo Xie’nin öfkesi normaldi, zira bu, küçük Mo Ye’nin ona meydan okuduğu altıncı seferdi. Mo Xie her seferinde onun canına okumuştu, hatta birkaç kere ölümün kıyısına getirmişti. Ama küçük Mo Ye çok geçmeden yaralarını iyileştirip Mo Xie’nin peşine düşüyor, tüm gücüyle savaşmaya devam ediyordu.
Chu Mu gülse mi ağlasa mı bilemiyordu. Bu Mo Ye sürekli kendinden çok daha yüksek seviyedeki Mo Xie’ye meydan okuyordu ve bu sayede beklenmedik şekilde iki seviye ilerleyerek üçüncü evrenin beşinci seviyesine ulaşmıştı. Chu Mu daha önce durmaksızın yaralanarak durmaksızın seviye arttıran bir ruh hayvanı olacağını hiç düşünmemişti.
Bu Mo Ye anlaşılmazdı, inatçıydı ve neredeyse korkunçtu. Chu Mu, Mo Ye’nin bunu nasıl başardığını bilmek istiyordu, değişimi gözlemlemek için ruh hayvanı yüzüğünü kullanmaya karar verdi.
Chu Mu bu ruh hayvanı yüzüğünü özel olarak almıştı. Beşinci seviye ruh hayvanı yüzüğüne on bin altın ödemişti. Beşinci evre ve üzerindeki iki komutan sınıfı ruh hayvanını tutabilirdi ve ortalama bir yüzük olarak kabul edilirdi.
Daha yüksek seviyeli ruh hayvanı yüzükleri daha yüksek seviyeli ruh hayvanlarını tutabilirdi ama fiyatları da mantıksızlık derecesinde pahalıydı.
Küçük Mo Ye, Chu Mu’nun ruh yakalamasına direnmekten acizdi ve bu yüzden çabucak ruh hayvanı yüzüğünün içinde tuzağa düştü. Chu Mu bu kez, bu ufaklığın her gün iyileşmesine yardımcı olacak özel iyileştirici ilaçlar bulup bulmadığını kontrol ediyordu. Aksi hâlde oldukça korkunç bir Kendini İyileştirme yeteneği ve savaş gücü yenilemesine sahip demekti.
Küçük Mo Ye’yi birkaç böcek ve hayvan tipi olmak üzere çift öznitelikli ruh çekirdeğiyle besledikten sonra ona daha fazla dikkat etmedi ve doğuya doğru yürümeye devam etti.
Yolda birkaç tane daha güçlü ve daha yetenekli Mo Ye ile karşılaştı ama Chu Mu’ya göre, onlar sadece ortalama ya da orta-alt seviyede yeteneğe sahiptiler. Güç seviyeleri beşinci evreye ya da üzerine ulaşmıştı. Onları ruh çekirdekleriyle eğitmek isterse ya da öznitelik güçlerini artıramaya çalışırsa, maliyeti çok yüksek olacağından onlardan memnun değildi.
“Mo Ye bölgesine mi girdik? İlerledikçe Mo Yeler’in sayısı artıyor!” dedi Qin Menger.
“Belki de. Öyleyse Mo Ye Ormanı’nda bir Mo Ye Kralı olmalı. Onun gücüyle başa çıkamayız muhtemelen.” ded Chu Mu.
Mo Yeler orta komutan sınıfı ruh hayvanlarıydı. Altıncı evreden sonrası Chu Mu için büyük tehdit oluştururdu ve burada yedinci evre Mo Yeler olmadığına emin değildi. Daha yaşlı Mo Yeler ise, sekizinci evreye, hatta dokuzuncu evreye bile ulaşmış olabilirdi. Ve böyle korkunç seviyede olanlar, Chu Mu’nun bulaşmak istediği ruh hayvanları değildi.