Büyük Okyanus Dünya’nın en büyük okyanusu. Pasifik Okyanusu da denir. Kendisine bağlı kıyı denizleriyle birlikte 181.300.000 km2’lik bir alan kaplar. Amerika, Asya, Avusturalya ve kuzey kutbu arasında yer alır; kuzeyden Bering Boğazı ve orta kesimden Panama Kana-lı’yla Atlas Okyanusu’na bağlanır. Fiziksel koşullarına göre okyanusun 3 bölgeden oluştuğu söylenebilir.
Bunlar ;
1 – Mercan Denizi (ortada ve ekvatorun iki yanındadır);
2 – Güney Denizi (güneyde, Meksika ve Şili kıyıları arasında genişler);
3 –Kuzey Bölgesi, Atlas ve Hint okyanusundan daha derindir (ortalama derinliği 4200 m, en derin yeri Filipinler denizinde Marian çukurluğu 11002 m).
Dünyanın oluşumu sırasında çok geniş bir alanın tümüyle çökmesi ve sularla kaplanması sonucunda ortaya çıkan okyanusun su üstünde kalan ve sonraki dönemlerde jeolojik hareketlerin etkisiyle kıvrılmalara uğraşan adaları, volkanik bir yapıya sahiptir. Genellikle kuzey-güney doğrultusunda büyük yaylar çizen adaların içinde en önemlileri; Asya’nın doğrultusunda Japon takımadaları, Filipinler, Mariana takımadalarıdır. Büyük Okyanus kıyılarında sık sık depremler olur ve oluşan büyük dalgalar karşı kıyılarda yıkımlara yol açar.
Ekvator’a yakın kesimlerde su sıcaklığı hiç bir zaman 20°C’nin altına düşmez; bu nedenle bu kesimlerde çok sayıda mercan adacıklarına rastlanır. Mercanlardan oluşmayan adaların az uzağında ise set resifleri (en önemlileri Endonezya ve Orta Amerika resifleri) ortaya çıkar. Büyük Okyanus çok etkili sıcak ve soğuk su akıntılarına sahne olur; bunların başlıcaları Kuzey ve Güney Ekvatoral akıntısı, Kuroşivo akıntısı, Oyaşi-vo, Kaliforniya ve Peru soğuk su akıntılarıdır.