İŞÇİYE İMZALATTIRILACAK İBRANAMENİN GEÇERLİLİK KOŞULLARI
İş sözleşmesi, işçi ile işveren arasında kurulan ve her iki tarafa da belirli borçlar yükleyen bir sözleşmedir. Uygulamada “iş akdi” ya da “hizmet sözleşmesi” olarak da bilinen bu sözleşme, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda ve 4857 sayılı İş Kanunu’nda düzenlenmiştir.
İş sözleşmesi, işçinin işverene bağlı olarak, onun emir ve talimatlarına uygun olması suretiyle bir “edim fiili” icra etmeyi borçlandığı; işverenin ise, işçiye karşı bir “hizmet bedeli” ödemeyi borçlandığı sözleşmedir. Kanunumuzda şu şekilde tanımlanmıştır: Hizmet sözleşmesi, işçinin işverene bağımlı olarak belirli veya belirli olmayan süreyle işgörmeyi ve işverenin de ona zamana veya yapılan işe göre ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. İşçinin işverene bir hizmeti kısmi süreli olarak düzenli biçimde yerine getirmeyi üstlendiği sözleşmeler de hizmet sözleşmesidir.
Uygulamada, iş sözleşmelerinin birçok defasında usulüne uygun olarak sona ermediğine tanıklık edebiliyoruz. “İbraname” adıyla anılan sona erdirme biçiminin, sıklıkla kanunda düzenlenen şartlara aykırı olarak düzenlendiğini ve bu sebeple her iki tarafın da mağdur olabildiğini sıklıkla deneyimlemek mümkündür. Bu sebeple, iş sözleşmesinin sonunda imzalanan ve günlük hayatta “ibraname” olarak bilinen ibra sözleşmesini, aşağıdaki paragraflarımızın konusu haline getirmeyi uygun bulduk.