Alvord çölünün güneyinde bir yere çektim ve o kadar büyük bir haritayı açtım ki ön camlarımın üçündeki ışığı da engelledi.
Hikaye ve fotoğraflar Jeff Kish
Oregon'un güneydoğusundaki Idaho ve Nevada sınırlarına yakın benzin istasyonları olmayan 400 millik bir döngüdeydim ve yanlış bir dönüşte yakıt harcayamazdım.
Kapıyı rüzgarın akımına bastırdım ve toprağın yerleşimini almak için dışarı çıktım. Çöl, önümdeki karlı beyaz Pueblo dağları ve arkasındaki engebeli Steens tarafından çerçevelendi ve aralarındaki çorak genişlikte cesur bir ürperti patladı. İçeri tırmandım ve kapıyı çarptım. Doğru yoldaydım.
Yakında, beni çakıldan ve ovadan dışarı çıkarak boşta ve buharda buğulama bulacağınız uzak bir kaplıcaya götürecek işaretsiz bir iz sürüyor.Uzak bir kaplıca
Hava sıcaklığı donma noktasının çok altındaydı, bu yüzden bölgeyi soymadan önce sahneledim. Jetboil'imi, biraz yiyecek, 12 paket bira ve baharın kenarında taze bir havlu koydum; sonra Capilene taban katmanlarımı ve ağır alpaka süveterini yatağımda bırakıp daha sonra çekti.
Giysilerimden sıyrılarak ve dönen sisin içinden ve köpüren suyun içine doğru kaydırıldığımda telaş düştü. Bir bira açtım, rahat bir levrek buldum ve sonra sessizliğe yerleştim.Hamaklar ve bir kaplıca.
Ayak parmaklarımı bunaltıcı silt içine kazdım ve suyun sıcak nüfuz eden bir merhem gibi kaslarımın gerginliğini çektiğini hissettim. Ne kadar uzun süre ıslanırsam, bozkır o kadar çok çevremde canlandı. Ördekler yakındaki bir derenin gevezelik ortasında aradılar ve kurbağalar, baharı çevreleyen yumuşak çamurun balmumu mikro kozmosundan kırılmaya başladı. Sonra hafif ve uzak, ama tanıdık ve daha yüksek sesle başka bir ses duydum: kamyon lastiklerinin ağırlığı altında donmuş çakıl kopması ve patlaması.
Toplama sürdü, ilkbaharı geçti, arkasını döndü ve kapandı. Büyük bir köpek şişti ve yataktan sızlandı ve tırnakları, yatak astarına sabırsız bir şekilde pençe geçerken yüksek sesle kazıydı. Şoför dışarı çıktı, açık bir kutu bira içerken. Köpeğe birkaç kelime söyledi ve sonra bahara yaklaşmaya döndü.Gün batımında ziyaretçi
Selam başını değiştirdik ve sonra üstümde büyük bir kayanın üzerine oturdu. Sağlam iş elbiseleri ve botlar giymişti ve ağır bir parkada paketlenmişti. Doğduğum gün boyunca çıplak, hemen berrak suda oturdum. Hiçbir şey söylemedi.
'Güzel gece'. Sessizliği kırarak dedim. Rüzgarlı ve bulutlu yaklaşık 20 dereceydi; ama söylenecek doğru şey gibi geldi.
Anlaşarak başını salladı ve kutusundan uzun bir çekiliş aldı.
'Buralardan mısın'? Diye sordum.
'Whitehorse üzerinde çalışıyorum'. dedi. Bu toprağa bitişik 145 yaşındaki sığır çiftliğine atıfta bulundu.
Bir saat ya da daha fazla konuştuk ve Pueblos'un üzerindeki güneşi izledik. Bana çiftlikte yaşamı, kovboylarla kışlada bira içmek ve çölde Reno'ya bir şeyler yapmak için yüksek hızlı sürüşler hakkında hikayeler anlattı. Ona toprak hakkında sorular sordum ve baldırları bobcats ve çakallardan korumak için bölgeyi dolaşan iki dağ aslanının ve avcının hikayelerini duydum. Sonra derede kunduzları sıkıştıran arkadaşını, porsukları avlamak zorunda oldukları boğa korkunçunu ve tepelerde bir ateşin bighorns'ı ovalara gönderdiği zamanı duydum. Bu yere düşkündü ve bu konuda konuşmak istiyordu.
Sonra bana nereden geldiğimi sordu.
'Sanırım Portland çoğunlukla'. Dedim.
'Daha önce hiç orada bulunmadım, ama Kaliforniya'ya çok benziyor.' o cevapladı; ve bu parçaların etrafında yapmak için uygun bir karşılaştırma olmadığı açıktı.
Şimdiye kadar, gece çökmüştü, birkaç yıldız bulutlardaki boşluklardan geçti ve çiftçi biradan çıktı. Konuşma için bana teşekkür etti, kamyonuna geri döndü ve penceresini aşağı indirdiğinde araba kullanmaya başladı.
'Burada iyi geceler'! bağırdı
Ve yaşadım.
-Koleksiyoncu 'Kauçuk Serseri', yani Jeff Kish, içinde yaşadığı özelleştirilmiş Ford Econoline'de bir dizüstü bilgisayarda haftalık bir makale yazıyor. Kishs'in geçmiş hikayelerini yakalayabilirsiniz: Tehlikeli Güzellik: Kaskadların Buzul Mağaraları, Kauçuk Serseri Günlüğü, Giriş Biri ve PCT'de yürüyüşçülerle mekik hakkındaki arka hikayesi.