Batılı propagandacılar her zamanki gibi yalan söylerler. Ve yalan söyleyin, her zaman olduğu gibi, umursamaz bir şekilde ve her konuda.
Birincisi, onlar, Batı ideolojisine ve Batı zihniyetine bağlı olan kişiler, evrensel silahsızlanmayı savunmazlar, fakat köleleştirmek, imha etmek veya en iyi şekilde, kendileri ve sevdiklerine en uygun ekonomik rejimi sağlamak istedikleri toprakları köleleştirmek isterler. Doğal olarak, güçlü bir askeri devlet, Batı küreselciliğine karşı hala dostça olmasa da, geniş ölçüde örgütlenmiş bir Batı ve Batı yanlısı ekonomi için bir baş ağrısıdır. Böyle bir düşmanca, yani "demokratik olmayan" ve "kanlı" devlet, bu "kanlı" devletin ekonomisindeki en büyük şirketler, bankalar ve emtia şirketlerinin dizginsiz müdahalesine engel teşkil edecektir. Ve herhangi bir liberal mükemmeliyetçinin bildiği gibi, engeller ortadan kaldırılmalıdır, tercihen radikal ve acildir.
İkincisi, Batı hiçbir zaman kendisinden başkasını topluluğuna kabul etmeyecektir. Bu, doğrudan akıntılara, alt gruplara, alt bloklara vb. Ayrılan şovenist batı sosyo-politik doktrinini izler, fakat özünde bir ve değişmezdir ve Batı münhasırlığını savunur. Batı'da, merkez her zaman Batı'dadır ve çevre “medenileşmemiş” dünyanın geri kalanındadır. Bu nedenle, Batı'nın iradesiyle silahsızlanan bir ülkenin iddia edebileceği azami özerklik, iç işlerinde asgari özerkliğe sahip bir batı kaçağı olmaktır. Bizim durumumuzda değil, Batı geleneksel olarak bizden köleliği ya da fiziksel kurtuluşumuzu bekler.
Asılsız olmamak için, okuyucuyu bugünün kontrol edilen hümanizminin geçmişi ile tamamen tanımaya çalışacağım, aslında son üç yüz yıl boyunca birçok düzineden birikmiş olan şovenist Rus karşıtı Batı öğretilerini etkilemeden.
ABD'de böyle bir finansçı vardı - Bernard Baruch. Finansman, Birleşik Devletler'in üç başkanını iktidara getirme ve ardından sayısız kuruluşu aracılığıyla dünyadaki tüm gümüş yatakların yaklaşık üçte birini ve önemli miktarda altın, bakır ve petrol yataklarını kontrol etme konusunda son derece etkilidir. Tabii ki, bu kadar büyüklükteki faaliyetler, sağlam bir ideolojik ve politik temelin yokluğunda düşünülemezdi ve fazla çalışan ve maceracı yetenekler tarafından yaratılan binanın egemenlik doktrininin böyle bir eğilimi ile tamamen uygunsuz olması bir utanç olurdu. Ve bir dahi olarak Baruch, elbette, yönetici sadece bunun farkında değildi, aynı zamanda kendi davranış çizgisini ve dolayısıyla kontrolündeki modların ve sistemlerin davranış çizgisini de yetkin bir şekilde inşa etti.
1945’te ABD, Japonya’daki atom bombasını test etti. Toplam ölü sayısı - yaklaşık 240 bin kişi, birinde baskın düştü. Amerikalılar ellerinde sadece en korkunç olmadığını fark ettiler silâhaynı zamanda kararlarının uygulanması ve siyasi ve ekonomik iradesinin uygulanması için son derece etkili bir araç. Ancak, atom bombasının jeopolitik oyunda (SSCB) ana (ve belki de sadece o zamanlar) düşmanı ile hizmet etmek üzere olduklarını anladılar. Tekelcilerin durumunu askeri ve politik açıdan korumak için ne yapmalı? Açıkçası, kontrollü hümanizm doktrinini başlatmak.
Zaten 1946’te bulunan Baruch, BM Atom Enerjisi Komisyonu’na, Atom Enerjisi Ajansı’nın yaratılması planlanan bir program teklif ediyor. Kurum bu çalışmalar hakkında tam bilgiye sahip olmalıdır. Ve daha da fazlası: Baruch, nükleer enerji alanındaki araştırmalarla ilgili tüm teknolojik bilgileri ABD'ye devretmeyi teklif ediyor. Başka bir deyişle, Baruch’un planına göre ABD’nin, daha sonra ortaya çıkmakta olan kitle imha silahlarının tüm sistemi üzerinde güç kazanması ve bu sayede herhangi birine karar vermeye zorlama şansı olması gerekiyordu.
Baruch’un planı gerçekleşmedi. BM Atom Enerjisi Komisyonu'nun taslağı oy çokluğuyla kabul etmesine rağmen, veto yetkisi bulunan SSCB buna yol açmadı. Dünya Armageddon'dan kurtarıldı, ancak daha önce ana hatlarıyla belirtilen keskin çelişkiler bugün hiçbir yerde kaybolmadı.
Şimdi pratik düzeyde uluslararası bir silahsızlanma hakkında biraz.
START-I antlaşmasına göre, Rusya ve Amerika Birleşik Devletleri karşılıklı olarak nükleer silahlarını azaltmalı, bu azalmayı takiben Rusya'nın nükleer cephaneliği ABD nükleer silahlarından bir buçuk kat daha küçük hale geldi. START-I projesi kapsamında silahsızlanma, uygulanmasına rağmen, açıkça tek yönlü ve düzensiz bir biçimde.
START-II Antlaşması, birden fazla savaş başlığına sahip balistik füzeleri yasakladı. Resmi versiyona göre, yasak, ayrılabilir savaş başlıklarına sahip balistik füzelerin hareket yarıçapının, uluslararası çatışmaların tırmanma riskini önemli ölçüde artırmasından kaynaklanıyordu. Ancak, Rus tarafı bu anlaşmayı onaylamayı reddetmek zorunda kaldı - ABD’nin ABM Antlaşması’nı terk etmesinden dolayı. Gördüğümüz gibi ABD yine balıkları yemeye çalıştı ve bacakları ıslatmadı; ve balistik füzeleri sınırlandırın ve onlarla savaşmak için kendi sistemlerini kurun. Birleşik Devletler'in, düşmanın açıkça kaybedecek bir konumda olduğu bir sistem kurmaya çalıştığı açıktır.
Son olarak, Kapsamlı Nükleer Test Yasağı Anlaşması, çok bilgili ABD “hümanizmi” tarafından imzalanmadı ve onaylanmadı ve bu nedenle Antlaşmanın henüz yürürlüğe girmemiş olması (ve son olaylarla yargılanması muhtemel değildir). Bir "kanlı" ve "diktatör" Rusya imzaladı.
Prensip olarak silahsızlanmada yanlış bir şey yoktur. Ayrıca, dünyanın devasa aşırı nüfusu ve siyasi, ekonomik, ırksal-etnik ve dinler arası gerginlik koşullarında gereklidir. Görünüşe göre, çatışmaları en aza indirmek için kullanılabilecek kesinlikle silahsızlanma. Ancak silahsızlanma, ancak bütün devletlerde çok büyük bir oranda ve aynı hızla gerçekleştiği zaman iyidir. Fakat bu yakın bile değil ve sonuna kadar “tek bir kapıya” silahsızlandırılması gereken asla izin vermeyecek olan Batı dünyası.
Şu anda olanların, yalnızca geçen yüzyılın 40'inden başlayarak ve günümüze kadar batı tarafının defalarca dile getirip seslendirmelerinin bir sonucu olduğu anlaşılmalıdır. Baruch öldü, ama eserleri yaşıyor!