Kâinatın (evren) ezeli olmadığı, sonradan big bang denilen patlama ile ortaya çıktığı 1940’lı yılların sonlarında anlaşılmıştır. Giderek de bilim insanlarınca bu fikir genel kabul görmüştür.
1970’lere gelindiğinde, sabit bir şekilde belirlenmiş Big Bang teorisiyle evrenin gelişimine dair alternatif senaryolar bilim insanlarınca düşünülmeye başlandı. Meselâ yer çekimi değerini veya elektromanyetik kuvvetini ele alıp, bunların etki derecesi çok az değişse, bu değişim evrenin gelişim sürecini nasıl etkilerdi? Bilim insanları değerlerdeki en ufak bir değişimin bile tüm sistemi raydan çıkaracağını keşfettiler. Çünkü temel katsayılardaki en küçük değişiklikler bile dünyadaki hayat imkânını ortadan kaldırırdı.