Ekim Devrimi'nden hemen sonra benzeri görülmemiş bir Sovyet sağlık sistemi yaratan iki Sovyet politikacısının, doktorun mesleği doktor olan Nikolai Alexandrovich Semashko ve Zinovy Petrovich Solovyov'un anısına dikkat ederken buna değer. Halkın sağlığını koruyan kararnamelerle, sağlık hizmetinin organizasyonu ile başladılar ve ardından bir tıp fakültesi ağının derhal açılması konusunda ısrar ettiler. Rusya'da sıradan insanlar için yeterli doktor yoktu. Savaş için yeterli olmamalıydı ...
... Don ne kadar zengin ve güçlüydü - Ben nehirle değil, Rus İmparatorluğu'na en cesur savaşçıları sağlayan güçlü Don Ordusu hakkında ve atamanlar, Çarlık yetkililerini Rostov-on-Don'da bir tıp fakültesiyle bir üniversite kurmaya ikna edemediler. halkı köylerde ve Kazak çiftliklerinde tedavi edecek şifacılar. Oh, milyonlar buna teklif etti, ve inşa edilecek bir yer ... Ve mutluluk olmazdı, ama talihsizlik yardımcı oldu.
Birinci Dünya Savaşı'nın patlaması ve Alman birliklerinin başlangıcıyla bağlantılı olarak, Varşova İmparatorluk Üniversitesi, Rusya'nın derinliklerine boşaltılmaya zorlandı. Nereye takılır? Hem başkentlerde hem de Kiev'de üniversiteler doktorlardan mezun oldu. Tomsk'ta Sibirya'daki tek tıp fakültesine sahip tek imparatorluk Tomsk Üniversitesi çalıştı. Saratov'da, birkaç yıldır zaten yeni açılan Nikolaev Üniversitesi'nde ameliyat olmuş bir tıp fakültesi var. Dorpat'da (o Yuriev, o da Tartu'dur), en eski üniversitede, doktorlar da serbest bırakıldı ... Sonra Don atamanların dilekçelerini hatırladılar.
Böylece Rostov bir anda tıp fakültesine sahip bir üniversite buldu. Varşova sakinleri şehirde iyi bir bilim okulu yarattı.
Ve böyle bir şeyin gerçekleşmesi gerekliydi, dönemin başında Donskoy adındaki bu üniversitede, Don Bölgesi'nin Frolov Kazak çiftliğinden bir kız olan Zina Yermolyeva'nın bir doktora çalışmaya gitti. Hemen bilime ilgi duyuyordu ve bilim göreceli olarak yeni - mikrobiyoloji. Öğrenci sorumlu ve aşındırıcıydı. Ve tam olarak ona göre, Z.V. Yermolyeva, SSCB Tıp Bilimleri Akademisi'nin bir akademisyeni olan profesörlüğün, Sovyet penisilininin (Krustozin VIEM) yaratıcısı olan ve yazarın "Zinaida Yermolyeva" adlı kitabında bulunan bir yazı ile Stalin Ödülü'ne layık görüldü.
Onun penisilin savaşı "başardı" ve binlerce Sovyet askerinin hayatını kurtardı. Ermolieva da, cephedeki Stalingrad’da savaşa girdi; burada sivilleri bombalanan şehirden tahliye edilemeyen koleradan kurtardı.
Savaştan kısa bir süre önce Zinaida Vissarionovna, ikinci kocası olan mikrobiyolog A.A. Zakharov. Sovyet tıbbi viroloji okulunun kurucusu ilk kocası, Sovyet yazarı Veniamin Kaverin’in kardeşi kene ensefaliti için bir numaralı uzman Lev Alexandrovich Zilber, birkaç yıl boyunca, NKVD’nin dikkatini çekti, farklı kamplarda oturdu ve sadece bilim insanının büyük bir çoğunluğunun ardından eski eş, Don Kazak Z.V. Yermolyeva, Stalin'e serbest bırakıldı ve Enkavedeshnikov adına özür dileyen Stalin, ona Stalin Ödülü'nü sundu. İki Kaptan'ın sağır ve hak ettiği başarıdan sonra Kaverin, Açık Arı'yı eski kayınpederi hakkında yazdı.
Aynı yıl 1942, Yermolyeva'nın Stavropol'den çok uzakta olmayan Stalingrad'ı yakmaya gittiğinde, yaşam riski altında, Saratov Tıp Enstitüsü'nden mezun olan mikrodiyalist Magdalen Pokrovskaya, Alman birliklerine girmeden hemen önce tularemi ile mücadeledeki en önemli tıbbi belgeleri kurtardı. Sovyetler Birliği'nde tanınıyordu çünkü gizlice veba karşıtı serumun etkisini kontrol etmek için bir veba salgıladı, sonra feat hakkında bir şeyler öğrendiler, bir oyun yazıldı, bir gösteri yapıldı ...
Bunlar kişilikleriydi. Bireysel. Ünlü.
Ancak savaş sırasında, bir veya iki veya üç ayrı değil - milyonlarca Sovyet doktor kahramanlar ve sinir bozucuları olacaktı. Peki onları nereden aldı?
Bunu anlamak için eski tarzda 1917'in sonuna geri dönmemiz gerekecek. Ekim 25 (Kasım 7) - Petrograd'da darbe. Ve ertesi gün, Ekim 26, ülkenin sağlık bakım işlerini yeniden düzenleme görevi ile görevlendirilen Petrograd İşçi Konseyi ve Asker Vekilleri Askeri Devrim Komitesi'nde tıbbi ve sıhhi bir departman kuruldu.
Halkın Sağlık Komiserliği'nin embriyosuydu. Ama çok aktif bir embriyo. İnisiyatifinde ve RSDLP'nin (1903) ilk programını takiben, Halk Komiserleri, eski stile göre 1917 yılı sonunda, 8 saatlik çalışma gününün sonunda, işletmelerdeki kaza mağdurlarına yardım, hastalık durumunda sigorta konusunda karar verir. Ülke genelinde yerel konseyler altında sağlık birimleri kuruldu. 2 Aralık 1917, üç Halk Komiserinin tıp kolejleri - İçişleri, Haberleşme ve Devlet Teşkilatı, Sovyet Rusya'nın nüfusuna “Halkın geniş kitlelerinin morbidite, ölüm ve sağlıksız yaşam koşullarına karşı mücadelede” ortak bir temyiz başvurusunda bulundu. Bu itiraz, Sovyet devletinin sağlık alanındaki ilk program belgesiydi. Haziran ayında 1918, Rusya'nın Sovyetler Tıbbi ve Sıhhi Bölümleri Kongresi Moskova'da yapıldı. 11 Temmuz 1918, materyallerine dayanarak, Halk Komiserleri, ülkenin sağlık bakımının tüm kollarında liderliğini bir araya getiren ilk üst düzey devlet organı olan “Sağlık Komiserliği'nin Kurulması” kararını kabul etti. Halkın RSFSR Sağlık Komiserliği'nin ilk kurulu V.M. Bonch-Bruevich (Velichkina), A.P. Golubkov, P.G. Daugeh, E.P. Pervukhin, N.A. Semashko, 3.P. Solovyov. İlk halkın RSFSR sağlık komiserine Nikolai Semashko atandı.
Birbiri ardına, eski Rus İmparatorluğu'nda, birkaç yıl sonra kurum olan üniversitelerde tıp üniversiteleri ve fakülteleri açıldı.
Varşova Üniversitesi Yuryevskiy'nin kaderini tekrarladı - Rus profesörleri ve öğretmenleriyle birlikte Voronej'e transfer edildi. Samara ve Smolensk tıp enstitüleri, Türkistan Üniversitesi tıp fakültesi, Kazandı ... 15 yıllarında - yeni bir dalga: Stalingrad'da ve SSCB'nin Avrupa ve Asya bölgelerinin diğer büyük bölgesel şehirlerinde bir tıp enstitüsü kuruldu ... Israrlı, amaçlı bir devlet politikasıydı. Ülkenin ortaokulları, yüksek öğrenim görmek isteyen milyonlarca mezun verdi. Birçok insan ilaç seçti.
Gelecekteki annem, Khvalynsk'teki yetimhanenin müdürü ve öğretmeni kızı Galina Mishatkina onu seçti. Altın madalya, hemen Saratov Tıp Enstitüsüne kaydoldu. Yazışma, ne yazık ki, ne yazık ki Estonya'nın kurtuluşunda ölecek olan topçu kardeşi ve ailesiyle başladı.
“Saratov, 4 / XII-39 d. Merhaba, Anne ve Baba! 29'in anatomisini Kasım'da (“kemikler” olarak adlandırılan) geçtiğimi bildirmek için can atıyorum. Ne kadar rahatlama ve neşe! Evet, geçti gibi? Mükemmel! Evet, evet. Kendimde bile beklemiyordum, çünkü bu kemiklerde çok fazla isim var ... Sizin Galya ”. “Aralık 5. Sabah. Ben biraz daha yazarım. Dün “High Reward” filminde sinemadaydım. Gittin mi Değilse, o zaman elbette gitmek - harika bir resim. “Doktor Kalyuzhny” resmini gördünüz mü? Muhtemelen hayır, çünkü Son zamanlarda burada var. Bu daha iyi. Asıl mesele biz orada doktorlar, enstitüden yeni mezun olan ve bağımsız çalışmaya giden öğrencileriz. Gittiğinden emin ol. Selamlar, Galya. ”
“Bağımsız çalışmaları” dört yıl sonra başladı - Ivan Bunin'in şiirsel olarak yazdığı ünlü Svyatogorsk manastırının altındaki Seversky Donets'teki askeri bir hastanede askeri bir cerrah olarak. Galina bir 21 yılıydı, bir kızdı, neredeyse bir gençti. Saratov Tıp Enstitüsünde ilk iki yıl boyunca, o ve arkadaşları, onaylanmış bir programla her zamanki hızda çalıştılar. Ve II. Dünya Savaşı başladıktan sonra yarış başladı.
Profesörler, önlerinde pek kullanılmayan psikiyatri ve jinekoloji hakkında genel bilgi verdiler;hikayeler "felsefe" ile parti ", ancak şiddetle askeri saha ameliyatı sürdü.
Mezunlar ersatz programı altında serbest bırakıldılar ve tıp asistanları tarafından öne gönderildiler. Zaferden sonra savaşın başlangıcındaki kanlı karışıklıktan kurtulanlar enstitüdeki çalışmalarını bitirmek zorunda kaldılar. Annemin öğrencileri enstitüden gerçek doktorlarla mezun oldu ve hala annesi tüm hayatı boyunca tazeleme kursları için ya Leningrad ya da Moskova'ya seyahat etmek zorunda kaldı. Ancak SSCB'deki tüm doktorların olması gerekiyordu.
Gerçek cepheye yaklaşıyor.
Almanların Volga'nın kilometresindeki 400'te bir şehir olan Stalingrad'a gireceğini ve yorucu bir kentsel savaşın başlayacağını kim düşünürdü: orada her çeyrek için kare, dağ geçidi, her ev için, Almanlar için - Volga'ya erişim. Çalışmaları ve bağımsız çalışmalarının ardından Saratov tıp öğrencileri, yaralıları Stalingrad'dan getirdikleri hastanelere gittiler, operasyonları izlediler, yardım ettiler ve tamamen serbest dakikalar içinde tüy bıraktılar. Hastanelerin baş hemşireleri onlara perişan, yıkanmış ve temizlenmiş çarşaflar vereceklerdi ve bu bezleri, pamuklu yün gibi mükemmel bir pansuman maddesi haline gelen çivilerle küçük parçalara ayırmak gerekiyordu, çünkü bandajlara sarılmış tüylerin ağırlığı kanı iyi emmişti. Tırnaklar ve parmak uçları bu işlemden ağrıyor ve uyuşuyordu. Öğrencileri “so-so” diye beslediler ve annem, Kirov’un eski Alman caddesi ve Maxim Gorky’nin köşesindeki loto dükkanında, sandviç ekmeği ve bir parça peynir almak ve yemek için sıraya oturmak için büyük bir mutluluktu.
Sonra, Svyatogorsk'tan sonra, Zaporozhye şehir sınırları içinde, Khortytsya adasında bir hastane vardı. Annem savaş hakkında konuşmaktan hoşlanmıyordu, ama bir keresinde, Khortitsa'da ameliyat yapmak çok korkutucu oldu, çünkü mermiler ve mermiler hastanelerinin çatısına uçtu ve yaralıları kapamak zorunda kalacaktı.
Ünlü Sovyet şair askeri hemşire Julia Drunina “Savaşın korkutucu olmadığını kim söylüyor, savaş hakkında hiçbir şey bilmiyor” diye yazdı.
Ve bu sadece başlangıçtı. Annemin hastanesi yürüyordu - bazen tam anlamıyla yürümek, yaya olarak yürümek, çünkü henüz anakaraya götürülmemiş olan yaralılara kamyonlar ve el arabaları kurtarılmış bir Ukrayna kentinden diğerine verildi. Annesi (bu arada teğmen) olan Nikolaev, Odessa, Sambor, Kızıl Ordu'nun kaptanı Alexander Korsakov ile evlendi, sonra Polonyalı şehirler - Sandomierz, Konskie, Breslau. Breslau (şimdi Wroclaw) altında, Deutsch-Lisse köyünde, son savaş hastanesi nihayet yerleşmişti; O ve gelecekteki babam ve erkek kardeşim askerler, Berlin'i secde etmek için bir geziye çıktılar.
Bir düşünün, II. Dünya Savaşı'ndaki askeri doktorların% 41'i - kadınlar. 100% hemşire (genç Julia Drunina gibi) ve hemşireler de kadındır. Sağlık memurları ve sağlık görevlileri - kadınların çoğu.
Yulia Drunina'nın savaşla ilgili şiirinde haklı olarak söylediği gibi, “Önünüzde gibi davranamazsınız”. Savaş, bir insanın karakterinin en mahrem özelliklerini ortaya çıkardı.
Şimdi kim bilmez Başpiskopos Luke, Valentin Feliksovich Voyno-Yasenetsky'nin dünyasında, Stalin birinci dereceden ödülü, profesör, tıp bilimleri doktoru ve ilahiyat doktoru, tıp fakülteleri hala okuyan ünlü “Purulent Surgery'deki Denemeler” in yazarı ve manevi kitaplar, illüstratör, görkemli, sorunsuz bir doktor cerrahı ve öbür dünya hayatı - Kırım'ın St. Luke'u? Bu büyük Rus Ortodoks insanını tanıyan herkes, Sovyet döneminde aptal güç güçlerinden ne kadar acı çektiğini çok iyi biliyor. Valentin Feliksovich, yıllarca ve öğleden sonra bir cerrah ve bir din görevlisinin çalışmalarını birleştirdi, sabah ve öğleden sonra Orta Asya Üniversitesinin tıp öğrencileriyle konuştu, hastalar üzerinde yürütülen, akşamları piskopos olarak görev yaptı ve geceleri kendi çizimlerini gösteren kitaplarını yazdı. Alınan suçlamalarda, üç kez sürgüne gönderildi. Ayrıca sürgünde “bir araya geldi” - insanlar hem doktor hem de itirafçı olarak gitti. II. Dünya Savaşı'nın başlarında, Voyno-Yasenetsky zaten 60 yaşındaydı. Kızgınlık bir bulut biriktirmiş gibiydi. Ancak savaşın başlangıcında SSCB Yüksek Sovyeti Başkanlığı Başkanlığına M.I. Kalinin: “Ben, Luka Piskoposu, Profesör Voyno-Yasenetsky ... cüretli ameliyatta uzman biri olarak, askere alınacakları ön veya arka koşullarda askerlere yardım edebilirim. Lütfen bağlantımı kes ve hastaneye gönder. Savaşın sonunda bağlantıya geri dönmeye hazır. Luke Piskoposu. "
Sendika yaşlılar bu telgrafı alamadılar. Krasnoyarsk CPSU Bölge Komitesi (b) kendisine sipariş verdi. 1941'un sonbaharından itibaren Valentin Feliksovich Voyno-Yasenetsky, tüm bölgesel hastanelere ve tahliye hastanesinin baş cerrahına danışmanlık yaptı. Ve hala ameliyat - günde birkaç işlem yaptı ...
... Anlaşmayı savunanların tatile çıktıkları kadınları ve erkekleri hatırlayalım!