Cinsel Saldırı Suçluları İçin İlaç Tedavileri
Cochrane derleme özeti
Arka plan
Anketler cinsel saldırıların sık olduğunu ve kurbanların psikolojik problemler yaşadığını gösteriyor. Ancak çoğu cinsel suçlar, bildirim yapılmaması ve suçluların başarıyla kovuşturulamaması nedeniyle gizli kalıyor.
Cinsel suçluların tedavisi için kullanılan ilaçlar (antilibidinal ilaçlar) cinsel dürtüyü (libido) kısıtlayarak eylem yapar. İki tipi vardır: Testosteronu baskılayarak iş görenler (e.g. progesteronlar, antiandrojenler ve gonadotropin serbestleten hormon (GnRH) analogları) ve cinsel dürtüleri başka mekanizmalarla azaltanlar (e.g. antipsikotikler ve seretonerjik antidepresanlar (SSRİ’ler).
Cinsel saldırıdan hüküm giymiş ve da cinsel saldırıya kalkışma riski olduğu düşünülen insanlarda bu ilaçların etkinliğine dair kanıtları derledik.
Araştırma tarihi
Kanıtlar 2014 Temmuzuna kadar günceldir.
Çalışma özellikleri
Toplam 138 katılımcı ile yürütülen 7 randomize kontrollü araştırma derledik ve 123 hastadan veri sağladık. Katılımcıların tümü erkek ve yaşları 16 – 68 yaşlar arasındaydı. Saldırılar çok ciddi (e.g. tecavüz) ile küçük suçlar (e.g. teşhircilik) arasında değişkendi. Kıyaslamalar 5 çalışmada plasebo, bir çalışmada psikolojik tedavi ve birinde de psikolojik ve farmakolojik tedavi kombinasyonuna karşı yapıldı. Beş çalışma toplum içinde, ikisi güvenli hastanede yürütüldü. Çalışma süreleri 3 – 13 ay arasındaydı.
6 çalışmada 3 testosteron baskılayıcı ilacın etkisi araştırıldı: Siproteron asetat (CPA), etinil östradiol (EO) ve medroksiprogesteron asetat (MPA). Bu çalışmaların ikisinde MPA psikolojik tedaviyle birlikte verildi (güvenli davranış eğitimi ve tasavvurla duyarsızlaştırma). 7. çalışmada iki antipsikotik ilacın etkisi (benperidol ve klorpromazin) plaseboya karşı kıyaslandı. Müdahaleler, kontrol grupları ve çalışma tasarımlarının heterojen olması ve başka sorunlar nedeniyle meta analiz mümkün olmadı.
Sonuçlar
İki çalışmada yeniden saldırı oranları resmen raporlandı. Kas içine yapılan MPA’nın tasavvurla duyarsızlaştırma (TD) ile birlikte uygulandığı bir çalışmada iki yıllık izlemde müdahale grubunda (n=10), tek başına TD alan kontrol grubundaki 1 relapsa karşılık yeniden saldırı olmadığı bulundu.
Tek başına ya da psikolojik tedaviyle birlikte MPA ile yapılan üç kollu bir çalışmada kombine tedavi kolunda %20 (n=15) ve sadece psikolojik tedavi verilen grupta %50 yeniden saldırı (n=12) bildirildi. Sadece oral MPA verilen gruptaki (n=5) hastaların tedavi için mahkeme zorunluğu olmasına rağmen çalışmadan ayrılması dikkat çekiciydi.
İki çalışma güvenli hastanede taburcu edilmeyen hastalarda yürütüldüğünden yeniden saldırı oranları raporlanmadı. Üç toplumsal çalışmada yeniden saldırı oranları hiç raporlanmadı, bu çalışmalar geniş ölçüde “anormal cinsel aktiviteye” odaklıydı.
İkincil sonuç ölçütleri
Çok çeşitli ölçütler raporlandı. Sonuçlar hastanın bildirdiği cinsel sapkın fantezilerin sıklığının testosteron baskılayan ilaçlarla azaldığı ancak sapkınlığın kendisinin azalmadığını gösterdi. Ölçüldüğü çalışmalarda hormon seviyeleri, özellikle testosteron seviyeleri cinsel aktivite ve anksiyete ölçütleriyle korelasyon eğilimi gösterdi. Bir çalışmada anksiyete; bir diğerinde öfke/saldırganlık ölçüldü.
Ters olaylar
6 çalışmada ters olaylar raporlandı ve hiçbirinde testosteron baskılayıcı ilaçların etkileri 6-8 aydan öte test edilmedi. En şiddetlileri antipsikotik ilaç çalışmasında bildirildi. Oral MPA ve CPA ile yapılan iki çalışmada bildirilen yan etkilerden biri dikkate değer kilo alımıydı. Kas içi MPA’nın yan etkileri bazı katılımcıların tedaviyi bırakmasına yol açtı. Bir oral MPA çalışmasında depresyon ve aşırı salya üretimiyle ilgili önemli artışlar bildirildi. Herhangi bir çalışmada ölüm ya da intihar teşebbüsü görülmedi.
Sadece sınırlı sayıda ilacı inceleyen 20 yıldan eski bu 7 çalışmanın iyi hekimlik uygulamasına yol göstermek için zayıf bir kanıt temeli sağladığı kararına vardık. Çalışmalar sadece küçük olmakla kalmayıp, kısa süreliydi, değişik katılımcılar alındı ve hiçbirinde güncel kullanımda olan yeni ilaçlar, özellikle SSRI’ler veya GnRH analogları denenmedi. Bu yüzden bu derlemenin sonuçları ilaç tedavilerinin cinsel saldırganlığı azaltmada etkili bir müdahale olduğu konusunda sağlam kararlar çıkarmamıza izin vermiyor.
Bu eksikliklere yönelik yeni çalışmalar gerekiyor. Tedaviyi reddeden, çalışmadan çıkan ve tedaviyi bırakanların özellikleri hakkında da veri toplanmalı.
Kanıt kalitesi
Genel kanıt kalitesi zayıftı. Endişelerimiz: Çalışmaları terk eden katılımcı sayısı, ölçütleri toplayanların körlenmesi, yerleşim gizlemesi yolları ve primer sonuç ölçütümüz olan “yeniden saldırı”ya odaklanma.
Kaynak
Khan O, Ferriter M, Huband N, Powney MJ, Dennis JA, Duggan C. Pharmacological interventions for those who have sexually offended or are at risk of offending. Cochrane Database of Systematic Reviews 2015, Issue 2. Art. No.: CD007989. DOI: 10.1002/14651858.CD007989.pub2
Orijinal özet için: Cinsel Suçlunun Tedavisi
Tam metin için: Tıbbi Özet Ve Tam Metin