Padişahın hastayı görmek üzere hekimi götürmesi 4
Ona “Sevgilinin sırlarını gizli kapaklı geçmek daha hoştur. Sen, artık hikayelere kulak ver , işi onlardan anla! Dilbere ait sırların, başkalarına ait sözler içinde söylenmesi daha hoştur dedim.” O da, “Bunu apaçık söyle ki dini açık olarak anmak, gizli anmaktan iyidir. Perdeyi kaldır ve açıkça söyle ki ben, güzelle gömlekli olarak yatmam” dedi. Dedim ki:” O apaçık soyunur, çırılçıplak bir hale gelirse ne sen kalırsın, ne kucağın kalır, ne belin!
İste ama derecesine göre iste; bir otun, bir dağı çekmeye kudreti yoktur. Bu âlemi aydınlatan güneş , bir parçacık yaklaştı mı her şey yandı gitti! Fitneyi ,kargaşılığı ve kan dökücülüğü araştırma, Şems-i Tebrizi’den bundan fazla bahsetme. Bunun sonu yoktur; sen yine hikâyeye başla…
O velinin, halayığın hastalığını anlamak için padişahtan halayıkla halvet olmayı dilemesi Hekim dedi ki:”Ey padişah evi halvet et yakını da uzaklaştır.
Köşeden bucaktan kimse kulak vermesin de ben bu cariyecikten bir şeyler sorayım.”Oda boşaldı, Hekim ile hastacıktan başka kimse kalmadı. Hekim tatlılıkla yumuşak yumuşak dedi ki: “Memleketin neresi ? Çünkü her memleket insanının ilacı başka başkadır. O memlekette akrabandan kimler var? Kime yakınsınız; neye bağlısın? Elini kızın nabzına koyup birer birer felekten çektiği çevir ve meşakkati soruyordu.
… devamı sonra
MEVLÂNA CELALEDDİN-İ RUMİ