Çok tesekkur ederim.
Çok teşekkürler.
Çocukluğumun en güzel adamıdır Barış Manço. İyi ki doğdun
Uyan. Sigara yak ama yavaş iç çünkü kahve suyunun kaynamasını bekliyorsun. Sonra kahveni al, sigaranı iç ne yapacağını düşün elle tutulur bir şey bulama git kitap oku.
Çok rutinleştim.
Yalnızlığına yenik adamlarla, suskunluğuna küsmüş kadınlarla dolu bu dünya. Geceler hep bir başına ve sessiz, ve çok soğuk yatağın sıcağında.
-bu sefer içmeyeceksin abi kan kustun yeter artık.
Buna psikolojide kendini şartlandırma diyorlar eğer başarılı oluyorsan. Olamıyorsan boş bırakıyorlar. Yani boş bırakılan her şey “tanımsızlığa” eşit. Ben tanımsızlık tarihinde en çok yer alan adam olarak yine içtim. Birkaç dakika itiraz ettim ama kabul ettim. Tanımsızlık tarihinde kendimi şartlandırdığım tek teolojik cümlem bugünün bir daha yaşanmayacağıydı.
İçtik. Kahkahalı, plan yapmalı -ki bu planlar genelde o an içinde kalır- müzik dinlemeli. Sonra dağıldık. Pişman mıydım? Hiç olmadım. Ama içerken kafamdan geçen tek şey hep şu oluyor:
-yani rüzgar her şeyi affetmeyecek.
Uyanış yorgunluktan olunca genelde çok uyumuşsun ondandır derler. Ama duygusal anlamda açıklaması kafanın çok yoğun olduğudur.
En iyisi uyan bi kahve-sigara yap. Kahvaltı mutluluk getirmiyor.