Bu notu bu bloga, gidip-gitmemesi mevzusundan bağımsız olarak düşüyorum .
Dün bir spor kanalında Roberto Carlos ile ilgili haberi izliyordum . Onun antrenmandan çekilmiş görüntüleri de akıp gidiyordu . Şimdi karakterini övemem, yeremem de . Beraber oturup bir çay içmiş değilim . Görüntülerden birinde yalnız başına ayağında top sürüklüyordu ağır, ağır . Ve sık sık duraklıyordu . Belirli belirsiz hareketler içindeydi . Daha önce hiçbir topçu bana bunları hissettirmedi .
Bu zamana kadar gördüğümüz futbolcuların hayat hikayeleri, futbol için evrilme sebepleri çok başkaydı demek. Carlos'un futbola evrilmesinden çok başka.
Roberto Carlos'un topa yaklşaması bile başkyadı, bunu farkettim . Hani bir kıza sevdiğinizi söylersiniz o da gözlerinizin içine bakar, size inanır ya da inanmaz ya. Roberto Carlos, sanırım futbol topuna inandırmış, sevdiğini. Topa dokunuşunda bile fark var. Carlos'a futbol kazanovası diyebililiriz. Bu yorum ortalama üstü evlilik sayısından bağımsızdır .
Roberto Carlos, futbol topunu tavlamasını iyi biliyor . Onun oyunu, duruşu hep romantik-komedi film tadında.
Evet, evet; Roberto Carlos, bütün maçoluklardan sıyrılıp, futbol topunu mutlu etmesini biliyor.