Homeotermik hayvanlar, iç vücut sıcaklıklarını nispeten sabit tutabilen hayvanlardır .
Bu hayvanların sıcaklığı, etraftaki ortamın sıcaklık değişimlerinden bağımsız olarak korunur. Ayrıca sıcak kanlı hayvanlar veya termoregülatörler olarak da bilinir.
Bu kapasite termoregülasyon olarak bilinen bir işlemle verilir. Bu, hayvanın ait olduğu türlere bağlı olarak vücut sıcaklıklarını 36 ° ile 42 ° arasında tutmasını sağlar.
Kuşlar ve memeliler bu sınıflandırmayı oluşturan iki ana gruptur. Bu hayvanlarda, bu yetenek, metabolizmalarının normal işleyişi ve hayatta kalması ile ilgili çok çeşitli biyokimyasal reaksiyonların ve fizyolojik işlemlerin gelişimi için temeldir.
Benzer şekilde, bu yetenek aynı zamanda homeotermik hayvanların kutuplar ve çöller gibi aşırı iklimlerde coğrafi bölgelerde hayatta kalmaya adapte olmalarına izin verir.
Örneğin, imparator pengueni, sıcaklığın -60 ° C'ye düşebileceği Antarktika'da yaşıyor ve fénec (çöl tilkisi), sıcaklığın 59 ° C'ye ulaştığı Sahra ve Arabistan çöllerinde yaşıyor
Homeotermik hayvanlarda termoregülasyon işlemi
Termoregülasyon, yaşadıkları ortamdaki termal dalgalanmalara rağmen homeothermlerin vücut ısısını sabit tutabildikleri bir olgudur.
Bu, çevrenin termal uyaranlarına karşı üretim ve ısı kaybı arasındaki denge ile üretilir. Diğer bir deyişle, hayvanın organizmasının yaşam alanının iklimsel taleplerine verdiği doğal tepki, iç vücut sıcaklığının hayatta kalması için yeterli olmasını sağlamaktır.
Bu dengeyi sağlamak için, farklı düzenleme mekanizmalarının ve merkezi bir kontrol sisteminin aktivasyonu sayesinde mümkün olan yüksek derecede bir enerji tüketimi gereklidir. Düzenleyici mekanizmalar iki türdür: algılama mekanizmaları ve yanıt mekanizmaları.
Algılama mekanizmaları, sıcaklık değişimleri hakkında merkezi kontrol sistemine bilgi alan ve gönderen mekanizmalardır. Periferik sinir uçları ve medulla ve hipotalamusta sinir algılama noktaları ile uyumludurlar.
Öte yandan, merkezi kontrol sistemi, bilginin işlenmesi ve hayvanın hayati vücut sıcaklığının korunmasına izin verecek cevapların üretilmesinden sorumludur. Homeotermik hayvanlarda bu işlev hipotalamus tarafından yerine getirilir.
Müdahale mekanizmaları, hayvanın iç vücut sıcaklığını sabit tutmaktan sorumludur. Termojenez (ısı üretimi) ve termoliz (ısı kaybı) işlemlerini içerir.Bu mekanizmalar iki tipte olabilir: fizyolojik ve davranışsal.
Türlere bağlı olarak, homeotermler normal kabul edilen bir vücut sıcaklığına sahiptir (örneğin, kutup ayısı için 38 ° C, fil için 36 ° C, çoğu kuş için 40 ° C, vb.).
Vücudun normal metabolik süreçleri sayesinde bu sıcaklık bu seviyelerde tutulur. Bu termon-nötr sıcaklık aralığı olarak bilinen şeydir.
Bununla birlikte, bu hayvanlardaki termal vücut seviyeleri kritik seviyelere yükseldiğinde veya düştüğünde, ısı üretmek veya ısı kaybını önlemek için metabolik masraf oranını arttırmayı içeren özel tepki mekanizmaları devreye girer.
Termoregülasyonda tepki mekanizmaları
Termoregülasyonda tüm homeotermik hayvanlar için ortak olan cevap mekanizmaları vardır, ancak bazıları her bir türe özgüdür.
Birçoğu kendilerini hayvanın fizyolojisi veya davranışında (kışlık mont, kış uykusu vb.) Gösterir. Genel olarak, bu tepkiler iki süreçte ortaya çıkar: termal radyasyon ve buharlaşma.
Vücudun çevre ile etkileşimi
İlk tepki, vücudun çevre veya organizma ile başka bir nesne veya bedenle etkileşimidir ve hem üretim hem de ısı kaybına izin verir.
Buna bir örnek daha soğuk mevsimlerde imparator penguenlerinin gruplandırılmasında görülebilir. Birbirleriyle bir araya gelme gerçeği, ortamın aşırı soğukluğundan bağımsız olarak iç vücut sıcaklığını nötr seviyede tutmak için yeterli ısı üretmelerine izin verir.
Başka bir örnek, bazı hayvanların kış mevsiminde geliştirdiği ve düşük sıcaklıklara (kar ptarmigan, kurtlar, vb.) Dayanmalarını sağlayan tüy veya mantolardır.
terleme
İkinci tepki, derinin gözeneklerinden suyun buharlaşması (terleme) veya vücudun soğumasını sağlayan başka bir mekanizma yoluyla ısı kaybıyla ilgilidir.
Örneğin, köpekler bacaklarının pedleri arasından terliyorlar ve ısıyı serbest bırakmak için dillerini kullanıyorlar. Domuzlar halinde, serinlemek için çamur içinde yürürler, çünkü az miktarda ter bezleri vardır.
Diğer termoregülasyon mekanizmaları
- Piloerection veya ptiloerección . Tüylerin veya tüylerin dikilmesidir ve soğukta cilde ve çevre arasında havanın korunmasını sağlamak amacıyla ısı kaybını önlemek için yalıtkan bir bariyer oluşturur.
- Hazırda bekleme Hayvanın hayati fonksiyonlarının (solunum, kalp atışı, sıcaklık) büyük ölçüde azaldığı derin uyku durumundan oluşur. Hayvan, aktivite süreleri boyunca depolanmış kalori rezervleri tüketerek hayatta kalır.
- Fizyolojik değişiklikler Yılın farklı mevsimlerinde, ağırlık ve sıcaklıktaki tüy ve tüy değişimlerinin çevre sıcaklığına adapte olmaları.
Bazı homeotermik hayvanlar ve ısıl düzenleme mekanizmaları
Fil
Büyük boyutu nedeniyle, fil büyük miktarda ısı üretir. Sabit vücut sıcaklığını korumak ve sıcağı salıvermek için fil kulaklarını kullanır.
Filler terleyemez, bu yüzden serinlemek için kulaklarını oynatırlar. Kan taşıtları taşınırken, kan damarları bu alandaki kanın soğutulmasından yana, sonra vücutta dağılmaları ve böylece tazelemeleri lehine genişler veya daralırlar.
Derilerinin yapısı aynı zamanda ısıyı düzenlemelerini sağlar. Nemi hapseden derin çatlaklar ve cilt kanalları ve küçük hava akımları üreten küçük kıllar hayvanın vücut sıcaklığının korunmasına yardımcı olur.
Kutup ayısı
Yaşam alanı -30 ° C'ye ulaşabilen sıcaklıklara sahip olan bu hayvan, geniş cilt, yağ ve kürk katmanları sayesinde sabit iç vücut sıcaklığını korur.
Deve
Devenin fizyodomisi ile ilgili termoregülasyon mekanizmaları vardır. Uzun bacakları ve uzun boynu, soğutma olanaklarını artırmak için gerekli yüksekliği verir.
Ayrıca, bir nevi yün olan paltosu, cildini çevre sıcaklığından izole etmesine yardımcı olur. Benzer şekilde, vücut yağınızın çoğunun cildiniz ve kaslarınız arasında değil, nemli ortamınızda depolanması gerçeği, ortam havasının soğumasını daha iyi kullanmanızı sağlar.