o bir akasya ağacı. herkes onu “tenere ağacı” diye bilir. çünkü ismini sahra çölü’ndeki 400 bin km karelik tenere bölgesinden alıyor. ona en yakın ağaç da 400 km uzaklıkta. “ténéré”, tuareg dilinde “çöllerin çölü” demek…
tenere bölgesi milyonlarca yıl önce denizmiş. sonra envai çeşit vahşi hayvanın cirit attığı tropikal ormanlara dönüşmüş. hatta agadez’in güneydoğusunda büyük bir dinozor mezarlığı bile var. düşünün, öyle çok fosil var ki, geçenlerde bana dinozor dişi satmaya çalıştılar…
agadez’den darı götürüp bilma’dan tuz getirmek üzere yola çıkan kervanlar, tenere’deki bin kilometrelik yolculukta mutlaka tenere ağacı’nın dibinde konaklardı. kervan derken kafanızda 50-100 deveden oluşan bir konvoy canlanmasın.
bazı kervanlarda deve sayısı 10 bine kadar çıkar! işte bu yalnız akasya ağacını hayata bağlayan tek şey belki de bu tür kervanların ona gösterdikleri değer ve ilgiydi. hatta tuaregler onu kutsallaştırmıştı. asla çay yapmak için ağacın dallarını kırıp yakmazlardı, develer de ağacın yapraklarını yemezdi.
ne yazık ki, tenere ağacı, bu kadar güçlü köklere sahip olmasına rağmen yine hayatta kalmayı başaramıyor. 1973 yılında libyalı sarhoş bir kamyon sürücüsü koca çölün ortasındaki tek ağaca çarparak dibinden kırıyor ve dünyanın en yalnız ağacını öldürüyor.
sahra çölü’nün en kavurucu sıcaklarına ve kum fırtınalarına direnen bu akasya ağacının sonunu yine bir insanoğlu getiriyor. ağacın cansız gövdesi şu an nijer ulusal müzesi’nde sergilenirken yerine de onun anısına metal bir heykel dikilmiş.
Kaynak: Ekşi Şeyler