Amerika kıtasının, özellikle Güney ve Orta Amerika’nın, sömürgeleştirilme tarihinin başından beri, kıtadaki kaynakların paylaşım mücadelesi sonucu, ortaya birçok ekonomik işbirliği örgütü çıktı. Kuzey’de ABD’nin başını çektiği örgütler ile Arka Bahçedeki diğer ülkelerin örgütlerinin hedefleri, çalışma prensipleri birbirlerinden farklılıklar gösterdi. Kuzey’deki örgütlenme genellikle mal ve hizmetlerinin diğer ülkelere satışını öngörürken, diğer ülkelerin örgütlenmeleri ortaklaşa kalkınma, dayanışma ve paylaşıma dayanıyor.
FTAA
“Free Trade Area of the Americas”, 1994’de konuşulmaya başlandı. “Hegemonyacı, sömürgeci ve ilhakçı stratejiler”in Amerika kıtasındaki uygulamasına iyi bir örnek olan FTAA, Küba dışındaki bütün Orta ve Güney Amerika’yla Karaibleri kapsayan, NAFTA’nın (Kuzey Amerika Serbest Ticaret Sözleşmesi) genişletilmiş halinden başka birşey değildir. Kuruluş felsefesinde bütün Amerika kıtasındaki ticari engelleri kaldırmak veya en aza indirerek ticareti hareketlendirmek vardı. Ama daha kuruluşunda Küba’yı dışlaması, ABD’nin ticari mallarını kıtanın diğer ülkelerine satmak için yapılan düzenleme girişimleri, kültürel ve sosyal dayanışma gibi ticari unsurlar dışında başka bileşenleri içermemesinden dolayı zaman içinde etkinliğini kaybetti. Günümüzde kıtanın geneline hitap edecek bir işlevi kalmamıştır.
ALBA
Venezuela tarafından ortaya atılan ALBA (Bolivarian Alternative for the Americas, Amerika İçin Bolivarcı Seçenek), FTAA’nın neo-liberal ve en yüksek kârlılığa dayanan politikaları yerine, ülkeler arasındaki ekonomik farkları dengeleyen, kârı değil sosyal dayanışmayı ve “eşitlikçi kalkınmayı” ön planda tutan bir yapılanmayı öngörüyor
FTAA ve ALBA arasındaki farklar 3 ana başlıkta toplanır; Uluslararası hukuk, Ekonomi ve İdeoloji.
Uluslararası hukuk dilinde, FTAA “çok taraflı anlaşma” olarak, 34 ülkenin parlamentosu tarafından onaylanıp imzalandı. ALBA ise, FTAA gibi, bir anlaşma değildir. İki faktörden oluşan bir çerçeve işbirliğidir (framework). 1. Sürekli gelişen prensipler bütünüdür. 2. Bu prensiplerle gelişen ve uygulanan eylem planıdır. Her iki faktör de birbiriyle etkileşir; ve dinamik olarak değiştirilebilir.
Ekonomik olarak, FTAA bir serbest ticaret bölgesi olarak kuruldu. AB’nin gelişim süreci gibi ekonomik birlik, gümrük birliği, para ve makro ekonomilerin birlikteliği, en sonunda da siyasi birlik gibi bir süreçten geçmedi; zaten böyle bir hedefi de olmadı.
İdeolojik olarak incelendiğinde, FTAA sadece ekonomik işbirliğini ABD lehine öne çıkartan, sosyo-ekonomik, insan, kültür ve ekolojik değerlere önem vermeyen bir yapılanmadır. Ekonomik olarak eşit olmayan ülkelerin ortaya koyduğu bir yapılanma olmasına rağmen, bu farkların ölçülmesi ve azaltılması için mali yardımların olmadığı bir düzendir. ALBA'da benzer olarak serbest ticareti savunmakla birlikte, sadece ticaretin çözüm olduğunu düşünmemektedir. Sosyal, ekonomik, kültürel, ekolojik ve insani dayanışmanın hep birlikte sağlanarak, bütün bu alanlarda topyekun kalkınmayı esas alır.
MERCOSUR
Mercosu, Güney Amerika Ortak Pazarı'na verilen kısaltma isimdir. Latin Amerikan entegrasyon çabalarının en başarılılarından biri olarak ortaya çıkmıştır. Şu an geldiği nokta itibariyle MERCOSUR ortak pazarı 1 trilyon doları aşan pazar derinliği ve 200 milyonluk nüfusuyla entegrasyon girişimleri içinde tüm dünyada üçüncü sırada yer almaktadır. Ayrıca Güney Amerika’da en etkili ortak pazar girişimi olarak anılmaktadır. Üye ülkeler: Brezilya, Arjantin, Uruguay, Paraguay, Venezuela.
CELAC
Aralık 2011'de Latin Amerika ve Karayip Devletleri Topluluğu’nun (CELAC) Karacas, Venezuela'da kuruldu. Bu zirvede uluslararası alanda Latin Amerika ve Karayipler’in esas temsilcisi olması hedeflenen topluluğun resmi kuruluşu gerçekleştirilmiş oldu. Topluluk, ABD ve Kanada hariç olmak üzere kıtanın 33 ülkesinden oluşuyor. Siyasi yelpazenin farklı yerlerinde duran ve içlerinde Meksika, Kolombiya ve Şili gibi ABD’ye bağlı hükümetlerce yönetilen ülkelerin de topluluğun bir parçası olarak, neo-liberal politikaları açıkça reddeden ilkelerde ortaklaşması büyük bir başarı olarak kabul ediliyor.
PETROCARIBE
Petrocaribe, Karaib ülkeleri ile Venezulea arasında kurulan, petrol ticaretini düzenleyen bir örgüttür. 29 Haziran 2005'de, Puerto La Cruz, Venezuela kurulmuştur. Anlaşma, ALBA'ya dayanarak üye ülkeler arasında dayanışma üzerine kurulmuştur.
Ödeme sistemi, alınan petrolün 5%-50% arasındaki bir değerinin piyasa değerinden ödenmesini ve kalan tutarın 17-25 yıl içinde taksitlendirilerek, petrol fiatlarının 40 USD/varil üzerinde olursa da %1 faizle ödenmesi prensibine dayanır.