Kısa bir süre sonra, An Yiheng ve An Yize’nin etrafı diğer konuklar tarafından çevrilmişti. Su Jian, asil bir görüntü sergileyerek misafirleri selamlayan An Yize’ye eşlik etmekle gerçekten ilgilenmiyordu. Yorgun göründüğünü fark eden An Yize, Su Jian’ın yüksek topuklu ayakkabı giydiği için yorulduğunu söylediğini hatırlamıştı. Bu yüzden, Su Jian’a dinlenmesini söyledi.
Doğal olarak, Su Jian hemen itaat etti. Asil bir şekilde kalabalığı yardı ve zarif bir şekilde kaçtı
Önce karnını doyurmak için atıştırmalık bir şeyler buldu. Sonra oturup sessizce dinlenmek için bir köşe buldu. Köşede fazla ışık yoktu, bu yüzden daha karanlıktı. Ayrıca, çok fazla insan yoktu bu yüzden artık rol yapmaya çalışmıyordu. Gizlice yüksek topukluları çıkardı ve sonra korkuluk üzerine oturdu. Korkuluğa yaslanarak hafifçe aydınlatılmış ziyafet odasına baktı. Birçok insan görkemli bir şekilde giyinmiş ve bir şeyler içmek için toplanmıştı. Orada hareketli görünmesine rağmen, giydikleri kıyafetler ve ayakkabılar ya da taşıdıkları gülümseme nedeniyle aslında biraz yorucuydu. Su Jian içinden şikayet etti: Zengin olmak hiç de kolay değil gibi görünüyor. Eğer ileride zengin olursa, o da bir parti düzenleyecekti. O zaman, herkesin resmi kıyafetler giymesini yasaklayacaktı. Erkekler kalın askılı atlet, don ve büyük terlik giymek zorundayken kadınlar ise gecelik ve küçük sandalet giymek zorundaydı. Şampanya ve şarap da olamazdı, ama yiyecekler: Soğuk noodle, Mala çorbası, baharatlı Çin hamburger, kokmuş tofu, hand grab cake, baharatlı ördek boynu, soslu ayaklar, vb. Müzik için zarif piyano ya da keman parçaları olmazdı. Bunun yerine herkes, “Little Apple”, “Most Dazzling Folk Style” ve “Don’t Pick The Roadside Wildflowers” gibi şarkılarla eğlenirdi! Ayrıca, o da ünlüleri davet ederdi. Ancak, Ji Yan’a başyapıtı “I Know You Will Always Love Me” yi söylemesine izin vermezdi. Ye Lang’a da klasik dansı “I Am Me”’yi yapmasına izin vermezdi. Kesinlikle ikisine de küçük kırmızı ceket giydirecek, kırmızı mendil tutturup “Dong Bei Er Ren Zhuan” sahneletecekti!
Su Jian zengin partisi hayalini düşündü. Daha çok heveslendi.
Derin düşüncelere dalmışken, birkaç kişinin konuşmasını işitti.
“O kadının hiçbir değeri olmadığını düşünüyorum, üçüncü küçük bey ona nasıl aşık olmuş ki?”
“Ben de öyle düşünüyorum. Varlıklı bir aileden gelmiyor ve geri kafalı gibi görünüyor. Yine de An ailesine katılabilmiş. Ne kadar çaba sarf ettiğini merak ediyorum!”
“Belki başka şeylerde çok beceriklidir değil mi? Sen de öyle düşünmüyor musun?”
“Haha, bu doğru. Tıpkı bir baştan çıkarıcı gibi küçük beyin bedenine nasıl yapıştığına bak…”
Birkaç kadının sesiydi. Biraz daha alçak sesle konuşmalarına rağmen, Su Jian çok uzakta olmadığı için onları hala duyabiliyordu. İlk başta, kadınların kimden bahsettiğini anlamadığı için biraz afallamıştı. Ancak, anlamaya başlamıştı. An ailesine katılmak, üçüncü küçük beyin kadını olmak. Tüm bunlar onu mu tanımlıyordu?
“Karanlık” taraftaki kişilerle karşılaştığı ilk zamandı ve Su Jian oldukça garip hissetmişti. Eskiden en çok istediği şey birinin burnunu gösterip onu azarlamasıydı: “Paradan başka neyin var?!” Yine de, sonunda birinin onun hakkında kötü konuştuğunda, bir aileye katılma konusunda baştan çıkarıcı olacağını asla tahmin edemezdi!
Su Jian istemsiz olarak elini yüzüne götürdü. Sonra, yorgunluktan dinlenen yalın haldeki ayağına baktı. Ne kadar uğraşırsa uğraşsın, “baştan çıkarıcı” kelimesiyle bir bağlantı kuramadı.
Oradaki konuşma hala bitmemişti
“Ona nasıl bakarsam bakayım, Ningxue’nin hala daha iyi olduğunu düşünüyorum!”
“Hey, Ningxue’yi o kadınla kıyaslayıp Ningxue’yi küçümsemiş olmuyor musun? Ningxue çok güzel. Bilindik bir okuldan mezun, üç dil biliyor ve beş farklı enstrüman çalabiliyor. O kadınla karşılaştırılabilir mi?”
“Söylediğiniz kadar harika değilim…”
Aslında orada tanıdık biri var! Bai Ningxue’nin sesini duyunca Su Jian biraz kötü hissetmişti. Güzelliğinin bir gün bir kızla kıyaslanacağını hiç düşünmemişti, hayat sürprizlerle doluydu...
Su Jian daha fazlasını duymak için kendini zorladı ancak başka birisi geldiğinden beri, kadınlar artık konuşmuyordu.
Su Jian bir süre daha bekledi ancak hala ses yoktu. Bu “karanlık” insanların gittiğini düşünerek hayal kırıklığı içinde korkuluğa doğru gitti.
Işıklı alanlara geri dönen Su Jian bir kez daha asil görünmek için çok çabaladı. Sonra, o “karanlık” insanların onun hakkında “baştan” çıkarıcı dediklerini hatırladı. Bu rolü ciddiye almak istedi. Ne yazık ki, nasıl bu büyülü kelime gibi davranacağı hakkında hiçbir fikri yoktu.
Su Jian etrafına bakındı. An Yize’yi hala konuklarla konuşurken gördü. Başını çevirdi ve düşünmeye başladı. Sonra uysalca bir bardak meyve suyu aldı ve bir dikişte içti.
Etrafına bakındığında yakınlarında Ji Yan’ı gördü. Birden imzayı hatırladı ve fotoğrafları almayı düşünürken birinin ona seslendiğini duydu. “Bayan Su.”
Su Jian ürkmüştü. Bu ses tanıdık geliyor...
Su Jian önünde duran genç ve şık giyinmiş bir kadın gördü. Onun çok da arkasında olmayan Bai Ningxue ve başka bir kadın ona bakıyordu.
Kadının kahkahası çok onurlu ve zarifti, daha önce olduğu gibi aşağılama izi yoktu. Çok uzakta olmayan An Yize'ye baktı ve övgüde bulundu, “Üçüncü küçük bey genç ve geleceği parlak birisidir. Bayan Su’da nazik ve erdemli. İkiniz tanrı tarafından yapılmış bir çiftsiniz.”
Su Jian bunun saçma olduğunu düşündü. İçinden küfretti: Canım, bir dakika önce bana “baştan çıkarıcı” dediğini hatırlıyorum. Neden şimdi bu kadar yumuşak ve erdemli davranıyorsun? Bu kadar çabuk değişmek zorunda mıydın?
Neyse ki, Su Jian dışından hala sakin görünüyordu. Nazikçe ve asil bir şekilde güldü, “Teşekkür ederim.”
Kadın, “Bayan Su ve küçük beyin ilişkisi imrenilecek kadar iyi.” diye devam etti.
Su Jian nazik ve asil olmaya devam etti, “Öyle olmalı.”
Kadın: “……”
Bir süre karşılıklı nezakette bulunduktan sonra kadın aniden, “Bayan Su’nun üç farklı enstrüman çalabileceğini duydum. Bugün üçüncü küçük beyin doğum günü. Bir parçayı küçük bey için hediye olarak çalmaya ne dersiniz? Eminim ki küçük bey çok mutlu olur.”
Su Jian her şeyi hemen anlamıştı. Daha önce söylenen “nazik ve erdemli” kelimeler sadece nezaket için değildi. Görünüşe göre bu sözlerin bedelini ödemek zorundaydı. Üç farklı enstrüman. Neden böyle bir yeteneği olduğunu bilmiyordu? Gençliğinden beri, sadece bir müzik aletini çalmayı biliyordu o da ıslıktı. Bu alanda çok yetenekliydi. Üniversitedeyken sık sık kankalarını altına işetecek kadar ıslık çalardı.
Su Jian, bir enstrüman çalamadığını itiraf etmek istemişti ama Bai Ningxue'nin yanlarına doğru geldiğini gördü. Sesi ve ifadesi nazikti, “Tesadüfen burada bir piyano var. Yize abi de piyano çalmayı seviyor. Bayan Su'nun onun için çalacağını duyarsa, çok mutlu olacağından eminim.”
Mutlu olup olmayacağını bilmiyorum, ama ben kesinlikle mutlu olmayacağım! Su Jian dürüstçe, “Aslında piyano çalmayı bilmiyorum.” dedi.
Kadın kahkaha atmaya başlamıştı. “Bayan Su mütevazi davranıyor. An ailesinin seviyesinde, bu aileye gelin olarak gelen bir kadının piyano çalmayı bilmemesi nasıl mümkün olabilir?”
Su Jian: “……” Ananı! Bugünlerde evlenmeden önce bir kadının piyano çalıp çalmadığını kontrol etmen mi gerekiyor? Uzun zamandır iş bulmanın zor olduğunu biliyordu. Ulusal Bilgisayar Sıralama Sınavı’nda en az iki puana sahip olmak, CET 4 ve CET 6 sınavını geçmek ve iş için yeterli bilgiye sahip olmak gerekiyordu. Ancak evlenmek için de bir puana sahip olunması gerektiğini bilmiyordu.
Hayat bu noktada çok zordu!
Su Jian’ın saçma hissetmeye başladığı anda, nazik bir ses onları böldü, “Hepiniz Bayan Su için işleri zorlaştırmayı bırakmalısınız yoksa Xiao Ze’nin kalbi kırılır.”
Su Jian başını kaldırıp Kraliçe Ji'nin nazik bir gülümseme ve iyi niyetini gösteren gözlerle orada durduğunu gördü.
Bai Ningxue tatlı bir şekilde gülümsedi, “Öyleyse neden Ji kardeş Yize için bir parça çalmıyor? Ji kardeşin iyi piyano çaldığını duydum. Yize ile de iyi bir ilişkiniz var. Kardeş Ji’nin çaldığını duyarsa, Yize daha mutlu olabilir.”
Ji Yan güldü, “Misafir olarak ev sahibinin sahne ışığını nasıl ezebilirim? Xiao Ze ile büyüdüğüm halde, bugün Xiao Ze’nin doğum günü partisi. Bayan Su elbette otoriteye sahip olmalı.” Dönerek Su Jian'a, “Piyano çalıp çalmamanız önemli değil. Xiao Ze piyano çalabildiğin için seninle evlenmedi ki.”
Yandaki kadın, “Bayan Ji haklı. Piyano çalamasanız bile sorun değil. Belki Bayan Su başka bir enstrüman çalmak ister? Tesadüfen, özel olarak davet edilmiş bir grup var ve ortak enstrümanların çoğuna sahipler. Bayan Su hangi enstrümanı beğendiğinizi görmek istiyorum.”
Ben bunların hiçbirini sevmiyorum... Su Jian bugün bir enstrüman çalma konusunda birisi tarafından hedef gösterilmeyi beklemiyordu; birden çaresiz hissetti. Söylesenize, neden kimse şarkı söyleyip söyleyemeyeceğimi sormuyor? Pop, halk hatta çocuk şarkılarında bile iyiyimdir!
Kafası karışmışken, tanıdık bir el onu kucakladığında beli aniden ısınmıştı.
An Yize birden ona doğru bakıp sakince, “Bugün benim doğum günüm. Eğer herkes piyano dinlemek istiyorsa, doğal olarak çalan ben olmalıyım.” dedi.
Bunu söylerken Su Jian’ın elini tuttu ve herkesin gözleri önünde siyah piyanoya doğru adım adım yürüdü.
Sözleri herkes içindi ancak gözlerinin içi besbelli rahat bir nefes alan Su Jian’a bakarak gülümsüyor gibiydi.
“Öncelikle özür dilemek istiyorum. Çalacağım parça herkes için değil sadece karım içindir.”