We are searching data for your request:
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Bir jet motorunun nasıl çalıştığını merak etmiş olabilirsiniz, ancak roket bilimini anlayabileceğiniz fikrinden vazgeçmiş olabilirsiniz. Ama aslında kavraması kolay ve bir sonraki uçuşunuzda yanınızdaki kişiyi etkileyecek bir kavram. Bu nedenle, jet motorlarının altında yatan prensipleri herkesin iyi anlayabilmesi için ilgili süreçleri açıklayacağız.
Daha yaygın olarak uçaklar için kullanılan jet motorları, bir tür gaz türbini motorudur. Artık, sistemden tükenmeden önce bir türbini çalıştıran ve ardından bir şaftı döndüren yüksek sıcaklıkta akan buhar üretmek için bir yakıtın yakıldığı buhar türbinlerini biliyor olabilirsiniz. Bu şaftın dönüşü çıkış gücüdür ve dönen bir nesneyi tahrik eden bu dönüştür. Bir gaz türbini, aynı temel ilkelere benzer, ancak türbini çalıştırmaktan basınçlı bir gaz sorumludur. Jet motorlarında, yüksek sıcaklıkta basınçlı gaz öndeki kompresörün dönüşüne güç sağlar, ancak daha da önemlisi, sistemden tükenen, arkada yüksek hızlarda uçarak itme olarak bilinen şeyi üretir.
Basitçe ifade etmek gerekirse, jet motorlarının üç ana bölüme ayrılan bir çekirdeği vardır:
- Kompresör - motorun önünde, motora hava çeken fan kanatları, bazıları dönen (rotorlar) ve bazı statik (statorlar) bulunur. Çok sayıda bıçak sırası vardır ve hava her sıradan geçtikçe daha basınçlı hale gelir ve sıcaklık artar.
- Yanma odası - bu basınçlı havaya daha sonra yakıt püskürtülür (en yaygın olarak gazyağı tipi Jet A veya Jet A-1) ve ardından bir elektrik kıvılcımı, odadaki yakıt ve hava karışımını ateşler. Bu, hava / yakıt karışımının yanmasına, büyük ölçüde artan basınç ve sıcaklığa neden olur.
- Türbinler - Sıcak basınçlı gaz, enerjiyi gazdan alan ve basınç ve sıcaklıkta düşüşe neden olan arkadaki bir türbin tarafından motordan çekilir. Basınç azaldıkça, gaz daha hızlı akar (şişirilmiş bir balonu bırakmayı düşünün). Arkadaki türbini tahrik eden gazdan gelen enerji, önden hava çeken kompresörün dönüşüne güç verir.
Arkadaki nozülden salınan yüksek hızlı gazlar, itme kuvvetine neden olur. Bunu anlamak için Newton'un Üçüncü Hareket Yasasına başvururuz: Her eylem için eşit ve zıt bir tepki vardır. Gaz arkadan dışarı fırlarken öne doğru eşit ve zıt bir kuvvet uygulanır. Ters yönde süzülmek için bir yüzme havuzunun duvarını ittiğinizde düşünün; itme kuvveti duvara doğru yönlendirilse bile, eşit ve zıt bir tepki kuvveti, ters yönde hareket etmenize neden olur.
Yaklaşık 400 mph'de, bir pound itme bir beygir gücüne eşittir, ancak daha yüksek hızlarda, bu oran artar ve bir pound itme, bir beygir gücünden daha büyüktür. 400 mil / saatin altındaki hızlarda bu oran azalır. Bu kuvvet, 747 gibi büyük uçakların 600mph'ye kadar hızlarda uçmasına izin verir.
Turboprop gibi farklı jet motoru türleri de vardır. Gazdan gelen enerjinin çoğu arka türbinler tarafından kompresöre aktarıldığı için itme işleminden sorumlu olan öndeki büyük ekstrüzyon pervaneleri tarafından Turboprop tipi olup olmadığını bileceksiniz, bu nedenle uygulanan gaz sorumlu değildir. itme.
Turboşaft, helikopter rotorlarında, enerji santrallerinde ve hatta M1 tankında bulunan tiptir. İşlem turbopropa benzer, ancak pervaneleri çalıştırmak yerine dönen şaft, pompalar, jeneratörler, tekerlekler ve genellikle dönen her şey gibi çeşitli cihazlara güç sağlayabilir.
Modern büyük uçaklar, öndeki büyük bir fanın motora daha fazla hava çekmesi dışında, standart turbojet motora benzer bir Yüksek Baypas Turbofan kullanır. Bununla birlikte, havanın çoğu kompresör ve türbinlerden geçmez, havanın çoğu aslında çekirdeği atlar ve çekirdeğin dışındaki kanallardan geçerek gider (gerçekte çekirdekten geçen havaya göre ortalama 5 kat daha fazla hava baypas edilir). Bunlar özellikle ses altı hızlarda (yani ses hızının altında, 768 mil / saat) daha etkilidir ve aynı zamanda çok daha sessizdir ve bir lokomotiften daha ağır bir aracı 60 saniyeden daha kısa sürede 0'dan 200 mil / saate kadar hızlandırma yeteneğine sahiptir.