Emilio Fischer kimdi? Nobel ödüllü Alman organik kimya üzerine uzman olan kimyager Emil Fischer’in biyografisi, yaşam öyküsü, araştırmaları, çalışmaları ve keşifleri hakkında bilgiler.
Emil Fisher ; (1852-1919), Alman organik kimya üzerine uzmanlaşmış kimyager, pürinlerin moleküler yapısı ve şekerlerin yapısı ve stereokimyası üzerindeki çalışmaları nedeniyle 1902’de Nobel Kimya Ödülü’nü kazandı. Fischer, protein yapısı üzerinde de önemli çalışmalar yaptı.
Hayatı:
Emil Fischer 9 Ekim 1852’de Rhenish Prusya’nın Euskirchen kentinde doğdu. Bonn Üniversitesi’ne gitti ve burada yapısal organik kimya çalışmalarının ilk liderlerinden biri olan Alman kimyager Friedrich August Kekule’nin derslerini dinledi. . 1872’de Fischer, Johann FWA Baeyer ile çalışmak için Strazburg’a gitti; 1874’te boyalar üzerindeki çalışmaları nedeniyle doktorasını aldı. 1875’te Baeyer’i Münih’e kadar takip etti. Fischer daha sonra Erlangen (1882), Wiirzburg (1885) ve Berlin’de (1892) profesörlük yaptı. 1914’te Birinci Dünya Savaşı patlak verdiğinde, önde gelen Alman kimyagerdi ve kimyasal üretimi organize etme sorumluluğu kendisine verildi. Fischer, savaşta üç çocuğunu kaybettiği için bunalıma girdi ve 15 Temmuz 1919’da intihar etti.
Araştırmaları:
1875’te Fischer, kolayca tanımlanabilen türevler oluşturmak için basit şekerlerle birleşen bir madde olan fenilhidrazin bileşiğini keşfetti. Bu türevleri kullanarak şekerlerin moleküler yapılarını açıklamayı ve ayrıca bazı şekerleri sentezlemeyi başardı. Baeyer ürik asit üzerine çalışmalar yapmıştı. Fischer bu araştırmayla ilgilenmeye başladı ve kafein ve teobromin yapılarını keşfetti; Bu bileşiklerin yanı sıra ürik asitin, azotlu bir baz olan purin adını verdiği tek bir bileşiğin türevleri olduğunu gösterdi. Fischer ve arkadaşları sonunda nükleik asitlerde bulunan adenin ve guanin de dahil olmak üzere çok sayıda pürin türevini sentezledi.
Daha sonraki şeker araştırmalarında Fischer, öncelikle glikoz gibi 6 karbonlu şekerler üzerinde çalıştı. Bu çalışmada, glikoz formülü için 16 olası stereoizomer olduğunu buldu. Şekerin yapısının, şeker çözeltisinin bir düzlem polarize ışık huzmesini döndürme yönünün belirlenmesinden sorumlu olduğunu buldu. Fischer ayrıca birbirinin ayna görüntüsü olan iki şeker serisi olduğunu keşfetti. Bunlar D şekerleri ve L şekerleridir.Bilinmeyen nedenlerle doğada sadece D şekerleri bulunur. Fischer’in şeker yapılarını belirlemesi ve şeker yapılarını yazmak için kullandığı sistem, organik kimyanın gelişmesinde temel öneme sahipti.
Nobel Ödülü’nü almadan bir süre önce, Fischer bir dizi protein çalışmasına başladı. O zamanlar proteinlerin amino asitlerden oluştuğu biliniyordu ve Fischer, amino asitlerin çökeltilmesiyle saflaştırılması için birkaç yöntem buldu. Bir proteindeki amino asitler arasındaki bağ türünü inceledi ve ardından bazı protein maddelerini sentezlemeye başladı. Sonunda 18 amino asit içeren bir polipeptidi sentezlemeyi başardı; bu madde, doğal bir protein gibi enzimler tarafından parçalandı.
Fischer ayrıca enzimlerin şekerleri nasıl parçaladığıyla da ilgilendi. Enzimlerin etkinliğini, şeker molekülüne bir kilide bir anahtar gibi sığması gerektiğine inandığı moleküllerinin şekline bağladı.