İsa'nın ölümünü ve dirilişini kutlamamız sadece beş ila altı hafta. İsa öldüğünde ve büyüdüğünde bize iki şey oldu. İlki, onunla birlikte öldüğümüz. Ve ikinci şey, onunla birlikte büyüdüğümüzdür.
Elçi Pavlus bunu şöyle ifade eder: Eğer şimdi Mesih'le diriliyorsanız, Tanrı'nın sağ elinde oturan, Mesih'in bulunduğu yeri arayın. Yeryüzünde olanı değil, yukarıda olanı arayın. Çünkü öldün ve hayatın Tanrı'daki Mesih ile gizlendi. Fakat Mesih, hayatınız kendini ortaya çıkardığında, onunla birlikte görkemle de ortaya çıkacaksınız (Koloseliler 3,1: 4-XNUMX).
Mesih günahlarımız için çarmıhta öldüğünde, sen ve ben de dahil olmak üzere tüm insanlık manevi anlamda öldü. Mesih bizim temsilcimiz olarak bizim yerimizde öldü. Ancak yalnızca ikame edicimiz olarak değil, öldü ve ölümden gelen temsilcisi [temsilcisi] olarak ayağa kalktı. Bu, öldüğü ve büyüdüğü zaman, onunla öldüğümüz ve onunla birlikte büyüdüğümüz anlamına gelir. Bu, Baba'nın bizi, sevgili Oğlu olan Mesih'te bulunanlar temelinde kabul ettiği anlamına gelir. İsa, yaptığımız her şeyde bizi Babanın önünde temsil eder, böylece artık biz yapan değil, içimizdeki Mesih olur. İsa'da günahın gücünden ve cezalandırılmasından kurtulduk. Ve İsa'da, Kutsal Ruh ile onun ve Baba'nın içinde yeni bir hayatımız var. İncil yeniden doğduğunu ya da yukarıdan çağırıyor. Yeni bir manevi boyutta dolu bir yaşam sürmek için Kutsal Ruh'un gücüyle yukarıdan doğduk.
Daha önce okuduğumuz ayete ve diğer birkaç ayete göre, Mesih ile cennetsel bir krallıkta yaşıyoruz. Eski ben öldü ve yeni bir ben hayat buldu. Onlar şimdi Mesih'te yeni bir yaratım. Mesih'te yeni bir yaratılış olmanın heyecan verici gerçeği, şimdi onunla ve o da bizimle olduğumuzdur. Kendimizi asla Mesih'ten ayrı, ayrı olarak düşünmemeliyiz. Yaşamımız, Tanrı’daki Mesih’le gizlenmiştir. Mesih ile iyice özdeşleştirildik. Hayatımız onun içinde. O bizim hayatımız. Biz onunla biriz. İçinde yaşıyoruz. Biz sadece dünya sakinleri değiliz; biz de gökyüzünün sakinleriyiz. Geçici, fiziksel ve ebedi, göksel zaman dilimleri - iki zaman diliminde yaşamak olarak tanımlamayı seviyorum. Bunları söylemek kolay. Onları görmek daha zor. Fakat onlar doğrudur, karşılaştığımız tüm günlük sorunlarla mücadele etmemize rağmen.
Paul bunu 2'te açıkladı. Korintliler 4,18 şöyle: Görünürde değil görünmezde göremediğimiz bizler. Görünür olan için, bu geçicidir; ama görünmez olan ebedidir. Bu kesinlikle tüm bunların amacı. Bu inancın özüdür. Bu yeni gerçeği Mesih'te görmek, şu an neler yaşadığımız dahil tüm düşüncelerimizi değiştiriyor. Kendimizi Mesih'te yaşayan olarak gördüğümüzde, bu mevcut yaşamın işleriyle nasıl başa çıkabileceğimiz konusunda büyük bir fark yaratır.
Joseph Tkach tarafından