Yaz tatiline harika bir yarışla giriyoruz. Bu yarış bize öyle işaretler verdi ki, yaklaşık bir ay gibi bir ara vermesini beklemek çok zor olacak. Sanırım bunu gün doğumu olarak sayacağız, ordudaki son 30 gün olarak.
Ferrari’nin hataları Leclerc’in olağanüstü hızını gölgeliyor; Red Bull’un müthiş taktik zekası, Verstappen’in yüksek kaliteli sürüşünü daha da parlatıyor; Mercedes’in performansı ortaya çıkaran bir kilidi açtığına dair önemli işaretler büyük bir iz bıraktı. Ferrari’nin bıraktığı izlerin hayranları üzerinde derin bir yara bıraktığını söyleyebiliriz. Red Bull ve Mercedes hayranlarının yansımaları mutluluk ve umuttu.
Şimdi soru cevaplarla yarışı anlamaya çalışalım…
Ferrari neden kaybetti? Red Bull nasıl kazandı?
Ferrari korkakça stratejisi nedeniyle kaybetti, Red Bull ise agresif stratejisiyle kazandı. Öncelikle bir gerçeği vurgulamak gerekir: Yarışa son sıradan başlayan pilotların kaybedecekleri çok az puan olduğu için agresif bir strateji izlemesi normaldir. Öndeki sürücülerin kaybedecek çok puanı var, daha az agresif olmaları normal. Ancak muhafazakar bir strateji uygulamak ve beklenmedik yollara girmek başka bir şey.
Her iki takımın sürücüleri de işlerini iyi yaptı. Verstappen, Sainz ve Leclerc iyi iş çıkardı. Aslında geçen haftanın aksine bu hafta daha az hata yapan Leclerc oldu. Ancak Ferrari takımı o kadar çok hata yaptı ki, Leclerc zaferini Verstappen’e hediye ettiler.
Ancak bu noktada Ferrari’den gelen hediyeyi kabul etmeye istekli olan Verstappen’in varlığından da bahsetmeden geçemeyiz. Bu sezonki harika performanslarına bir yenisini daha ekledi. Kusursuz değildi, ama çok, çok hızlıydı. Çukur duvarı ile mükemmel bir uyum içinde ve büyük bir sürüşle Macar imparatorluğunu fethettiğini söylemek abartı olmaz.
Ferrari’nin yaptığı 4 hata neydi?
Ferrari’nin yaptığı ilk hata, her iki sürücüyü de aynı lastikle çalıştırmaktı. Yarışa Russell’ın yanında başlayan Sainz’e yumuşak bir macun sürmek, Sainz’e kapıdan çıkmak için ihtiyaç duyduğu avantajı verebilirdi. Bu nedenle, iki Ferrari, Russell’ı memnuniyetle karşıladı ve onu daha taktiksel olarak zorlayabilirdi. Bu, çoğu insanın bakış açısından bir hata gibi görünse de, bu konuda biraz daha rahatım. Bence Ferrari bu noktada her iki sürücüsüne de aynı stratejiyi uygulamak, yani kimseye stratejik bir avantaj sağlamıyormuş gibi göstermek için bu yolu seçti. kısmen kabul ettim.
İkinci hata ise Sainz’i tam 17. turda durdurmaktı. Leclerc, Sainz’den daha hızlıydı. Ancak Leclerc, lastiklerini bir düelloyla aşındırmak istemedi. Leclerc, jant yönetimine Sainz’in gitmesine izin vermesi gerektiğini iletti. Ferrari yönetimi, sanırım Sainz’e söylemek istemedikleri için Sainz ile yüzleşti. Bu, Leclerc’in yolunu açtı. Bu tam olarak ikinci Ferrari hatasıydı. Pilotlarıyla yarışacaklardı. Ya da Sainz ve Leclerc arasında yer değiştirip Leclerc’e liderliği açma şansı vereceklerdi. Sainz’in Russell pite girdikten sonra Leclerc’i rahatlatmak için erken pite girmesi Sainz’in son bölümünü çok uzun yaptı ve yarışın sonlarında çok fazla hız kaybetmesine neden oldu.
Ferrari’nin üçüncü hatası, yarışı kazanmak yerine Verstappen’in önünde kalmak için reaktif bir strateji geliştirmekti. Leclerc’i Verstappen’in önüne geçirmek için ikinci pit yolunu erkenden yaptılar. Ancak Leclerc’in lastikleri sadece 18 turdu. Daha hafif araba düşünüldüğünde, bu lastik seti en az 12-13 çevrim ömrüne sahipti. Bu yüzden Leclerc’in orta şutörünün bitirmesini beklemek zorunda kaldılar. 52.-53. Tur gibi cıvık bir hamurla yarışın sonuna kadar gelebildiler. Ancak Ferrari, kendi stratejisini uygulamak yerine Verstappen odaklı bir strateji izlediğinde tuzağa düştü.
Ferrari’nin dördüncü ve en büyük hatası sert lastiklere geçmek oldu. Pirelli Pazar sabahı olası stratejilerini açıkladığında, tek duraklı bir pit stop yapmak isteyenler için sert hamur da bana mantıklı geldi. Ancak pistin buna izin vermeyeceği yarıştan önce belliydi. Birçok sürücü yarıştan önce yumuşak lastikleri araştırmıştı. Bu keşif turları sırasında tüm sürücüleri lastiklerini kilitledi ve/veya pist dışına çıktı. Gece yağan yağmurun etkisiyle pist tamamen “yeşil parkur” oldu yani artık tutuş yoktu. Ayrıca yağmur tehdidi vardı ve pist aşırı soğuktu. Yarış öncesi bir röportajda Pirelli motor sporları direktörü Mario Isola, “Sert hamurun günümüz yarışları için bir seçenek olduğunu düşünmüyorum. dedi.
Yani Ferrari’nin yarış sırasında sert hamurları tercih etmemesi için gerekli tüm ilahi göstergeler onlara sunuldu. Diyelim ki Ferrari’nin taktisyenleri o ilahi ekranları okuyamadı. Yine yarışın 21 ve 23. turlarında sert hamur harcayan Alp ekibine bakmaları yeterli olurdu. Alp ekibi, sert lastiklerden hızla kanıyordu. Her şey açıktı. Ancak Ferrari hepsini görmezden geldi ve Leclerc’e zor anlar yaşattı. Sert hamur işe yaramayınca Leclerc pideye geri çağrıldı ve yumuşak hamurla piste gönderildi.
Leclerc, sert hamur turlarında Verstappen’e karşı toplam 9.3 saniye kaybetti. Hatayı örtmek için ek bir pit stop yaparak 21.5 saniye daha kaybetti. Bu hatanın toplam maliyeti yaklaşık 30,8 saniyeydi. Finişe ulaştığında Leclerc, Verstappen’in sadece 16 saniye gerisindeydi. Aslında kelimelere gerek yok, matematik her şeyi söylüyor.
Mercedes nasıl başarılı oldu?
Yarış stratejisi açısından Mercedes, uzun bir süre sonra her şeyi yaptı. Her şeyi doğru yaptığını söylediğimde pit stopları ayrı tutuyorum. Hala skandallar. Erken liderliğini kaybetmemek için Russell’ın yumuşak lastiklerle başlaması doğru bir karardı. Yumuşak lastiğin erkenden daha iyi çekişe sahip olacağı için Russell’ın daha iyi başlamasına izin vereceklerdi. Bundan sonra, ağır yakıt yüküne rağmen Russell’ın daha yumuşak hamurları iyi idare etmesini sağlamak Russell’ın lastik yönetimine kalmıştı.
Hamilton, yarıştan sonra yumuşak lastiklerle başlarsa yarışı kazanabileceğini ifade etti. Haklı olabilirsin. Emin olmanın bir yolu yok. Ancak Hamilton’ın orta ve yumuşak hamurdaki ikinci ve üçüncü dereceleri, iki sürücü arasında tur başına sadece 0,2 saniye farkıyla Verstappen’inkiyle ortalama olarak benzerdi. Hamilton’ın yarışa Verstappen’in üç sıra önünde başladığı düşünülürse, belki de bir zafer mümkün olabilirdi. Bu belirsiz parametreyi çıkardığımızda, yarış sırasındaki pit süreleri ve lastik seçimleri tamamen doğruydu.
Dikkat çeken bir diğer nokta ise her iki Mercedes’in de ilk rölesinin zayıf olmasıydı. Bunu Mercedes’in yakıt yükünden rakiplerine göre genetik olarak daha fazla etkilendiği gerçeğine bağlamamız gerekiyor. Bu geçmişte de böyleydi ve hala devam ediyor.
Öte yandan Russell’ın yarışa Hamilton’ın önünde başlayıp geride bitirmesindeki etken, özellikle birinci ve ikinci etaplarda Ferrari’lerle mücadele ederken lastiklerinin hızla aşınmasıydı. Ek olarak, Russell yarıştaki yerini korumak için rakiplerinin baltalayıcı girişimlerine karşı koymak zorunda kaldı. Bu durum stratejik olarak elini kolunu bağlayan diğer bir faktördü.
Mercedes için bu hafta sonu heyecan verici gelişme, otomobili anlama yolunda attıkları adımdı. Şu ana kadar 50 derecelik pist sıcaklıklarında bile lastiklerini geç ısıtan Mercedes, Macaristan’da 30 derecenin altındaki pist sıcaklıklarında lastiklerini çalıştırdı. Cuma günü çok kötü bir uygulama yaptıktan sonra simülatörlerden gelen verileri reddeden ekip, tamamen sürücülerin isteklerine döndü.
Toto Wolff, “Bu bir veri tabanı sporudur. Ancak sezonun başından beri veri tabanımız bize istediğimiz sonuçları vermiyor. Şimdi yeni bir veritabanı oluşturuyoruz. Tersine mühendislik yapıyoruz.” söz konusu. Umutsuz zamanlar, farklı çözüm çabalarını da beraberinde getirir.
Toto, tersine mühendislik yaklaşımı sayesinde Macaristan’daki aracı anlama yolunda bir adım attıklarını ve bugün buldukları çözümlerin bundan sonra işe yaramasını umduğunu söyledi. Lastikleri çalıştırmanın anahtarını gerçekten bulmuşlarsa, sezonun ikinci yarısı daha keyifli geçecek.
Diğer takımları ikinci yazıda ele alacağım. Alpine’deki ikili dövüşün kaosuna da değineceğim.
Fırat Keskin