Türk Medeni Kanunu’nun 336. Maddesinde “Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velâyeti birlikte kullanırlar. Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hâli gerçekleşmişse hâkim, velâyeti eşlerden birine verebilir. Velâyet, ana ve babadan birinin ölümü hâlinde sağ kalana, boşanmada ise çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir.” Belirtilmiştir.
Aynı zamanda Türk Medeni Kanunu’nun 404. maddesinin 1. fıkrasında “Velâyet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır.” Düzenlenmiştir.
Boşanma halinde velayet, çocuk kendisine bırakılan tarafa aittir. Fakat velayet hakkı sahibinin ölümü durumunda çocuğun velayeti doğrudan sağ kalan eşe geçmez.
Velayet altında bulunmayan çocuk vesayet altına alınır ise de aslolan velayet olup, velayetin kendisine verilmesini isteyen sağ kalan eşe velayet davası açma imkanı verilip bu davanın sonucuna göre karar verilmelidir.
Dolayısıyla velayet hakkına sahip kişinin ölümü halinde, öncelikle çocuğa bir vasi atanması gerekecektir. Çocuğun velayetini almak isteyen sağ kalan eşin yapması gereken ise, bu süreçte bir velayet davası açmaktadır.