Thomas / Tomas İncili
Thomas İncili Hakkında
Thomas İncili, apokrif bir İncil'lerden biridir.
Thomas İncili'ni içeren Kıptî dilinde elyazması 12 kitap, [1] İki köylü kardeş tarafından [2] 1945'te Mısır'da Nag Hammadi'de bulunmuş [1] ve varlığı 1952'de Mısır Arkeoloji Müzesi tarafından açıklanmıştır.[3] Bu kitaplar Nag Hammadi Kütüphanesi olarak adlandırılır. Mühürlenmiş bir küp içinde gizlenmişlerdi. Kan davası olduğundan kitaplar bir rahibin evine götürüldü. Müzeler Müdürlüğü bunları aldı. Şu an Mısır, Kahire'de Koptik Müzesinde koruma altındadırlar.[2]
Thomas İncili, Kıptî ciltleme adı verilen yöntemle ciltlenmişti. Bulunmasının ardından, daha önce aynı kitabın Yunanca parçalarının da bulunmuş olduğu fark edildi. Yunanca metinler, milattan sonra 200; Kıptî metinse milattan sonra 300 yılına tarihlendi. Kıptî metnin Yunanca metinlerden hayli farklı olmasına karşın, daha eski bir Yunanca kitaptan tercüme edildiği tahmin edilir.
Yeni Ahit'teki dört İncil'den farklı olarak, Thomas İncili, hikâye anlatma üslûbuyla yazılmamıştır. Thomas İncili, İsa'nın sözlerinin bir derlemesidir.[1] Bunlar diri İsa'nın söylediği ve Didymus Judas Thomas'ın yazdığı gizli sözlerdir [3] ve İsa'ya atfedilen 114 söz içerir. (Kurân-ı Kerîm'de de 114 sûre bulunması, ilginç bir tesadüf olsa gerektir.) Bunların bazıları, Yeni Ahit İncil'lerindeki sözlere benzer. Bir kısmınaysa sadece Thomas İncili'nde rastlanır. Sözlerin az bir kısmı da Yeni Ahit İncilleriyle tenâkuz oluşturur.[1]
Dil
Thomas İncil'i, Koptik diliyle yazılmıştır. Koptik dili, Yunan alfabesi ile yazılmış geç Mısır dilidir. Mısır'da yaşayan ilk yüzyıl Hıristiyanları Koptik dilini kullandılar. Günümüzde hala Mısır'da Koptik Kilisesi vardır ve Koptik dilini kullanmaktadır.[2] Koptik Thomas İncil'i Yunanca'dan çevrilmiştir. Bu İncil'in Orijinal Grekçe parçaları Mısır'daki Oxyrhynchus'ta 20. yüzyılın başında bulunmuştur. Kutsal Kitab'a ait metinler de bulunmuştur. 1, 654 ve 655 Oxyrhynchus Papirüsü Nag Hammadi Kütüphanesi keşfedildikten sonra Thomas İncil'inin parçaları olduğu anlaşılmıştır. Grekçe papirüs 1, 26-30, 77, 31-33 özdeyişlerini ve diğer iki 1-1 ve 36-40 özdeyişleri sırasıyla içermektedir.[2]
Thomas (Thomas) Kimdir?
"Thomas", tabii ki gerçek isim değildir. 'Petrus' isminin bir takma isim olması gibi, "Thomas" ismi de Aramice'de 'ikiz' anlamına gelen bir takma isimdir. Eusebius on iki elçiye yönelik yorumunda, Thomas'ın gerçek isminin Yahuda (Judas) olduğunu yazar. Bazı aydınlar Thomas'ın İsa'nın erkek kardeşi olduğuna inanırlar.[2]
Thomas İncili Hakkında Hıristiyanların Görüşü
Bazıları Thomas İncil'ini 5. İncil olarak adlandırırlar. Bazı aydınların bu yazmadaki söyleyişlerin bazılarının gerçek İncil'de görmelerine rağmen, Thomas İncil Gnostik bir yazmadır.[2] Thomas İncil'inin yazarı, kanon İncilleri (Matta, Markos, Luka ve Yuhanna)'ya bağlılık göstermekte kararlılığını göstermeye çalışmış, diğerlerinden sonraki bir tarihte yazılmıştır. Thomas İncil'inde yazarın kasıtlı olarak 'gizli', 'saklı' özdeyişler ile geleneklere bağlılığında eğimlilik görülmekte ve bunu teolojinin en başında belirtmektedir. Thomas İncil'i Gnostizm'i destekleyen, öğreten, yücelten bir metindir.[2]
Bir teoriye göre, Nag Hammadi yazmalarını Gnostik öğretilerin sahte olduğunu kanıtlamaya ve çürütmeye çalışan Hıristiyan rahipler tarafından bir araya getirilmiştir. Hangi teori doğru olursa olsun, Dan Brown'a inananlar Gnostik İncillerin doğru olduğunu düşünüyor olabilirler. Peki, Gnostik İnciller gerçekten de doğru mudur?
Bu konunun uzmanları, İsa'nın havarilerinden yüzlerce sene sonra yazılmış olan Gnostik İncillerin güvenilir olamayacağını ileri sürmektedir. Gnostik İncillerin en eskisi M.S. 150 yıllarında ortaya çıkmıştır. Diğer Gnostik İnciller ise üçüncü ve dördüncü yüzyıllarda yazılmıştır. Bu kitapların gerçekliğini kanıtlayacak ne coğrafi ne de tarihsel kanıtlar mevcuttur. Yeni Antlaşma Kanonundaki kitaplarda ise, durum bunun tam tersidir. Geç ortaya çıkan Gnostik İncillerin hiçbir görgü tanığı da yoktur. Hıristiyan ve Hıristiyan olmayan uzmanlar, Tomas İncili'nin Tomas tarafından yazılmadığını ve Filip İncili'nin de Filip tarafından yazılmadığını kanıtlamışlardır.[4]
Thomas İncili ve Gnostizm
Gnostizm kurtuluşun her şeyden önce gizli bilgiyle geldiğine inanan bir inanç idi. Grekçe 'bilgi' kelimesi 'Gnosis'tir. Thomas İncil'i Gnostik bir yazıdır. Giriş kelimeleri şöyle başlar: "Bunlar yaşayan İsa'nın söylediği ve İkiz Yahuda Thomas'ın yazdığı kelimelerdir" [6] Pavlus, İncil'deki Koloseliler bölümünde Gnostizm'in kökeni olabileceği sapkın öğretiş konusunda uyarıda bulunmuştur. Pavlus : gizli bilgi (Koloseliler 2:18; 2:2-3), sahte alçakgönüllülük (2:21), meleklere tapma (2:18 ), Mesih'e ilişkin alçaltılmış bilgi (1:15-20) ve insan aklına ve geleneklerine dayanmak, güvenmek (2:4, 8 ).
Yuhanna, ilk iki yüzyılda Hıristiyanlığa en büyük bir tehlike olan ilk erken Gnostizm konusunda uyarmaktadır. Gnostikler maddenin kötü olduğuna inanırlardı. Ruh ise iyiydi. Kurtuluş, gizli bilgi aracılığı ile kötü bedenimizden kaçmak, kaçınmaktı. Mesih gerçek insan değildi. Beden almış gibi göründü, çarmıhta ölmedi ve acı çekmedi. Bu öğretişin ismi Doketizm (Docetism)'dir. Kendini alçaltmanın ve ahlaksızlığın aşırılıkları da vardı.
M.S. 223 yılında Origin Luka'ya ilişkin hitabesinde sapkın İncillerin listesi içinde Thomas İncil'i de geçmektedir. Eusebius Thomas İncil'ini Apokrifa içinde sıralamıştır, "...sapkınlar tarafından elçilerin ismiyle gösterilmiştir." 430 yılında Side'li Philip Eusebius'a ilişkin şöyle söylemektedir, "... bu işin sapkınların işleri olduğunu söyleyerek. Thomas'ın İncili olarak adlandırılanı birçok kilise ihtiyarı reddetmiştir. " [2]
Gnostikler, İsa'nın öğretilerinin gizli tutulması gerektiğine inanmışlardır. Yeni Antlaşma'ya göre ise İsa, havarilerinin bütün dünyaya gidip İncil'deki kurtuluş müjdesini duyurmalarını istemiştir. Tomas İncili, şöyle başlar: "Bunlar yaşayan İsa'nın söylediği gizli şeylerdir."
Bir diğer Gnostik belge olan Yuhanna'nın Apokrifonu adlı yazıda İsa'nın ilginç bir lanetini okumaktayız. Buna göre, İsa'nın gizli öğretilerini dışarıdan herhangi bir kişiyle paylaşan bir kişinin lanetli olacağı söylenmektedir: "Burada yazılı olanları bir hediyeyle ya da yemekle ya da içecekle ya da giyecekle ya da herhangi başka bir şeyle değiştirecek olanlara lanet olsun." Gnostikler İsa'nın öğretilerinin başkalarının eline geçmeyecek şekilde gizli yerlerde saklanması gerektiğine inanmışlardır.
Gnostik İnciller, İsa'yı Kurtarıcı olarak adlandırmak yerine, "Gnosis'e İşaret Eden Kişi" olarak adlandırırlar. Matta 16:15-16'da şunları okuruz: "İsa onlara, "Siz ne dersiniz." dedi, "Sizce ben kimim?" Simun Petrus, "Sen, yaşayan Tanrı'nın Oğlu Mesih'sin" yanıtını verdi." İsa, Gnostiklerin Tomas İncili'nde farklı bir şekilde karşımıza çıkmaktadır.[4]
Gnostik İnciller üzerine birçok araştırma yapmış olan Yeni Antlaşma Profesörü F.F. Bruce, Tomas İncili'nin Gnostik öğelerini anlatırken şöyle der: "Burada İsa'nın sorusuna verilen cevaplarda İsa, "Gnosis'e İşaret Eden Kişi" olarak tanıtılıyor. Kendisini fokurdayan kaynaktan sarhoş ederek gnosise ulaşmış olanlar onun hizmetkarları değil de arkadaşlarıysa, o zaman onların İsa'ya Efendi (Üstad) demeleri uygun olmaz." [5]
The Coptic Gospel of Thomas (English)
For information on the individual sayings in the Gospel of Thomas, please take a look at the Collected Commentary on the Gospel of Thomas web page.
The Gospel of Thomas is extant in three Greek fragments and one Coptic manuscript. The Greek fragments are P. Oxy. 654, which corresponds to the prologue and sayings 1-7 of the Gospel of Thomas; P. Oxy. 1, which correponds to the Gospel of Thomas 26-30, 77.2, 31-33; and P. Oxy. 655, which corresponds to the Gospel of Thomas 24 and 36-39. P. Oxy 1 is dated shortly after 200 CE for paleographical reasons, and the other two Greek fragments are estimated to have been written in the mid third century. The Coptic text was written shortly before the year 350 CE.
Ron Cameron comments on the textual integrity of Thomas (The Anchor Bible Dictionary, v. 6, p. 535):
Substantial differences do exist between the Greek fragments and the Coptic text. These are best explained as variants resulting from the circulation of more than one Greek edition of Gos. Thom. In antiquity. The existence of three different copies of the Greek text of Gos. Thom. Does give evidence of rather frequent copying of this gospel in the 3d century. According to the critical edition of the Greek text by Attridge (in Layton 1989: 99), however, even though these copies do not come from a single ms, the fragmentary state of the papyri does not permit one to determine whether any of the mss "was copied from one another, whether they derive independently from a single archetype, or whether they represent distinct recensions." It is clear, nevertheless, that Gos. Thom. Was subject to redaction as it was transmitted. The presence of inner-Coptic errors in the sole surviving translation, moreover, suggests that our present Gos. Thom. Is not the first Coptic transcription made from the Greek. The ms tradition indicates that this gospel was appropriated again and again in the generations following its composition. Like many other gospels in the first three centuries, the text of Gos. Thom. Must be regarded as unstable.
Ron Cameron comments on the attestation to Thomas (op. Cit., p. 535):
The one incontrovertible testimonium to Gos. Thom. Is found in Hippolytus of Rome (Haer. 5.7.20). Writing between the years 222-235 C.E., Hippolytus quoes a variant of saying 4 expressly stated to be taken from a text entitled Gos. Thom. Possible references to this gospel by its title alone abound in early Christianity (e.g. Eus. Hist. Eccl. 3.25.6). But such indirect attestations must be treated with care, since they might refer to the Infancy Gospel of Thomas. Parallels to certain sayings in Gos. Thom. Are also abundant; some are found, according to Clement of Alexandria, in the Gospel of the Hebrews and the Gospel of the Egyptians. However, a direct dependence of Gos. Thom. Upon another noncanonical gospel is problematic and extremely unlikely. The relationship of Gos. Thom. To the Diatessaron of Tatian is even more vexed, exacerbated by untold difficulties in reconstructing the textual basis of Tatian's tradition, and has not yet been resolved.
In Statistical Correlation Analysis of Thomas and the Synoptics, Stevan Davies argues that the Gospel of Thomas is independent of the canonical gospels on account of differences in order of the sayings.
In his book, Stephen J. Patterson compares the wording of each saying in Thomas to its synoptic counterpart with the conclusion that Thomas represents an autonomous stream of tradition (The Gospel of Thomas and Jesus, p. 18 ):
The Gospel of Thomas and Jesus: Buy at amazon.com! If Thomas were dependent upon the synoptic gospels, it would be possible to detect in the case of every Thomas-synoptic parallel the same tradition-historical development behind both the Thomas version of the saying and one or more of the synoptic versions. That is, Thomas' author/editor, in taking up the synoptic version, would have inherited all of the accumulated tradition-historical baggage owned by the synoptic text, and then added to it his or her own redactional twist. In the following texts this is not the case. Rather than reflecting the same tradition-historical development that stands behind their synoptic counterparts, these Thomas sayings seem to be the product of a tradition-history which, though exhibiting the same tendencies operative within the synoptic tradition, is in its own specific details quite unique. This means, of course, that these sayings are not dependent upon their synoptic counterparts, but rather derive from a parallel and separate tradition.
Ron Cameron argues for the independence of Thomas (op. Cit., p. 537):
Those who argue that Gos. Thom. Is dependent on the Synoptics not only must explain the differences in wording and order, but also give a reason for Gos. Thom.'s choice of genre and the absence of the gospels' narrative material in the text. To assert, for example, that Gos. Thom. Erased the passion narratives because Gnosticism was concerned solely with a redeeming message contained in words of revelation (Haenchen 1961: 11) is simply not convincing, since the Apocryphon of James (NHC I, 2), the Second treatise of the Great Seth (NHC VII, 2), and the Apocalypse of Peter (NHC VII, 3) all indicate that sayings of and stories about the death and resurrection of Jesus were reinterpreted by various gnostic groups. For any theory of dependence of Gos. Thom. On the NT to be made plausible, one must show that the variations in form and content of their individual sayings, together with the differences in genre and structure of their entire texts, are intential modifications of their respective parallels, designed to serve a particular purpose.
On dating, Ron Cameron states (op. Cit., p. 536):
Determining a plausible date of composition is speculative and depends on a delicate weighing of critical judgments about the history of the transmission of the sayings-of-Jesus tradition and the process of the formation of the written gospel texts. The earliest possible date would be in the middle of the 1st century, when sayings collections such as the Synoptic Sayings Gospel Q first began to be compiled. The latest possible date would be toward the end of the 2d century, prior to the copying of P. Oxy. 1 and the first reference to the text by Hippolytus. If Gos. Thom. Is a sayings collection based on an autonomous tradition, and not a gospel harmony conflated from the NT, then a date of composition in, say, the last decades of the 1st century would be more likely than a mid-to-late-2d-century date.
Ron Cameron states on the provenance of Thomas (op. Cit., p. 536):
The fact that Judas "the Twin" was the apostolic figure particularly revered in Syriac-speaking churches is important evidence for the date and place of composition of the text. For as Koester (in Layton 1989: 39) has shown, Gos. Thom.'s identification of this author as Jesus' brother Judas does not presuppose a knowledge of the NT, but "rests upon an independent tradition." In addition, the peculiar, redundant name Didymus Judas Thomas seems to be attested only in the East, where the shadowy disciple named Thomas (Mark 3:18 par.; John 14:5) or Thomas Didymus (John 11:16; 20:24; 21:2) was identified with Judas in the Syriac NT and called Judas Thomas (John 14:22). The occurrence of variants of this distinctive name in the Acts of Thomas is especially striking, not only because the latter evidently shows acquaintance with Gos. Thom. 2, 13, 22, and 52, but also because it is widely held that the Acts of Thomas was composed in Syriac in the early 3d century. Other documents that invoke the authority of Judas Thomas by name are also of Syriac origin, such as the Teaching of Addai, the Abgar legend (Eus. Histl. Eccl. 1.13.1-22), and the Book of Thomas the Contender (NHC II, 7).
Accordingly, the naming of Judas Thomas as the ostensible author of Gos. Thom. Serves to locate the likely composition of the text in a bilingual environment in E. Syria.
Patterson writes on the dating and provenance of Thomas (op. Cit., p. 120):
While the cumulative nature of the sayings collection understandably makes the Gospel of Thomas difficult to date with precision, several factors weigh in favor of a date well before the end of the first century: the way in which Thomas appeals to the authority of particular prominent figures (Thomas, James) against the competing claims of others (Peter, Matthew); in genre, the sayings collection, which seems to have declined in importance after the emergence of the more biographical and dialogical forms near the end of the first century; and its primitive christology, which seems to presuppose a theological climate even more primitive than the later stages of the synoptic sayings gospel, Q. Together these factors suggest a date for Thomas in the vicinity of 70-80 C.E. As for its provenance, while it is possible, even likely, that an early version of this collection associated with James circulated in the environs of Jerusalem, the Gospel of Thomas in more or less its present state comes from eastern Syria, where the popularity of the apostle Thomas (Judas Didymos Thomas) is well attested.
Ron Cameron comments (op. Cit., p. 540):
Gos. Thom. Took Jesus seriously as a teacher who spoke with authority. It celebrated his memory by preserving sayings in his name that sanctioned the formation of a distinctive community. The gospel locates its group's position within the Christian tradition as an independent Jesus movement, which persisted over the course of several generations of social history without becoming an apocalyptic or kerygmatic sect. Authorized by interpreting the written legacy of Jesus, Gos. Thom. Maintained its autonomy and distinct identity by acts of creative attribution. Jesus was characterized as the embodiment of Wisdom; his words, which could harness the very power of the universe, offered her path of 'knowing' as an investment of the imagination. Gos. Thom. Defines the role of its community in constructing the fabric of society as a process of sapiental insight and research. The gospel, therefore, charts the course of salvation as a study in interpretation, providing the elixir of life to those for whom the secret of the kingdom is disclosed in the interpretation of Jesus' words.[7]
Kaynaklar
[1] tr.wikipedia.org/wiki/Tomas_İncili
[3] www.ondokuz.gen.tr/Tomasincil.htm
[2] www.incilturk.com/MAKALELER/Tomas_incili.htm
[4] www.kutsalkitap.org/index.php/Magazine/?id=78
[5] F.F. Bruce, "Jesus and the Christian Origins Outside the New Testrament - İsa ve Yeni Antlaşma'nın Dışındaki Hristiyan Orijinler", B. Eermands Publishing, 1974. Sayfa 118
[6] (p.3, Guillaumont, et al, 1959, Leiden: Brill).
[7] www.earlychristianwritings.com/thomas.html
Bu sayfa hakkında yorum ekle:
|Bu sayfa hakkındaki son yorum:|
|Yorumu gönderen: davud, 12.09.2010, 07:46 (UTC):|
Ornik Suçiyan;
Müslümanların İncil ve Tevrat konusunda ne yapması gerektiğini bize çok güzel izah eden Prof. Suat Yıldırım'ın bir yazısı var. Orada, Kur'an'ın "daha önceki kitapların doğrulayıcısı ve denetçisi" olduğunu öğreniyoruz. Bu açıdan, tahrif olmuş kitapları Kur'an merceğiyle okuyup yanlışlarını düzeltebiliriz: (google’a şunu yazın; Mealim Hakkında Hezeyanlar, Prof. Suat Yıldırım)
XSAHATRA;
Sizin gibi düşünüyorum. Halkımızın bir kısmı, Hıristiyanları bir bütün sanıyor. Birçok mezhep var, bunların hepsini ayrı ayrı incelemek varken, toplu muamele yapmak PanHıristiyanlığa odun taşır. Ayrıca, kaç kişi 1400 senedir Müslümanlıktan Hıristiyanlığa irtidat etmiş ki misyonerlikten korkalım. İslamiyet nerelere genişlediyse, hâlâ oralar İslâm’ın sınırlarını teşkil ediyor. Yüreği sağlam olmayanlar korksun misyonerlerden! Değil mi?
Fizikalimi;
Orijinal incilin ilk ayeti BİSMİLLARAHMANARAHİM olmasa gerek. Çünkü o tabir Arapça. Orijinal İncil'in Aramice olduğu söylenir, Aramice değilse bile muhakkak İbranicedir ikinci ihtimal, çünkü Hz. İsâ aleyhisselam bir İbrani. Her iki durumda da içinde geçen cümle orijinalinde Besmele ile aynı anlamı taşısada aynı kelimelerden oluşmuyordur. Allah en doğrusunu bilir. Ayrıca, çok kibirlisiniz, hangi insan kendisi hakkında “biz alimler” der ki? Yüce tevazunuzu (!) kutlarım ve bu kafayla giderseniz, Cehennem’i müjdelerim.
Arzu;
Kur’an’ı bilgi için okursanız öteki tarafta da ona göre muamele görürsünüz. Allah için, size şu ayetleri hatırlatmak isterim; "Ey iman edenler! Allah’a itaat edin, Peygamber’e itaat edin. Amellerinizi boşa çıkarmayın." (Muhammed, 33. ayet) "Kim peygambere itaat ederse, Allah’a itaat etmiş olur. Kim yüz çevirirse, (bilsin ki) biz seni onlara bekçi göndermedik." (Nîsâ, 80. ayet) "Namazı dosdoğru kılın, zekâtı verin, Resûle itaat edin ki size merhamet edilsin." (Nur, 56. ayet) "Ey iman edenler! Allah’a ve Resûlüne itaat edin ve (Kur’an’ı) dinlediğiniz hâlde ondan yüz çevirmeyin." (Enfal, 20. ayet) "De ki: “Allah’a ve Peygamber’e itaat edin.” Eğer yüz çevirirlerse şüphe yok ki Allah kâfirleri sevmez." (Âl-i İmran, 32. ayet) "Allah’a ve Peygambere itaat edin ki size merhamet edilsin." (Âl-i İmran, 132. ayet)
|Yorumu gönderen: yusuf, 25.08.2010, 21:24 (UTC):|
slm bu inçil dogru tm pilmesemde sanrım gercek meal ise dogru deyiştirmedilerse pulunanı yayınladılarsa bütün din kitabını pilirim anlarım sanırı vb .turkey
|Yorumu gönderen: Fizikalimi, 19.02.2010, 20:46 (UTC):|
arzu hanım bana ayet indi diye bir vurgulama yapmıyorum , bu ayetlerin hepsi de halen korunuyor! , çok yüksekte melekut alemindeki kürsi'nin solundaki levha da! , misyonerlik de ne haddimize! biz alimlere bu gibi saçma şeyleri yakıştırmaya kalkanların vay haline!
şahsen ben nefsen değil velayeten razı değilim alayı cehenneme girsin ben minik bir bilet alıp seyirci olarak koltuk kapma yarışına iştahlı bir şekilde koştururum! , her alimin esmai sıfatı aynı değil!!!
|Yorumu gönderen: Arzu, 18.02.2010, 23:06 (UTC):|
hani misyonerlik diyorsunuz ya aynısını sizde yapıyorsunuz farkında degilsiniz üstelik incili okumak hemencecik din degiştirmeyi getirmez bir sürü insanda ona inanıyor sonuçta saygı duyacaksın...Fizikalimi arkadaşım gerçek incili açıklamış hayırdır kardeşim sanamı indi töbe töbee önyargı kötü birşeydir arkadaşlar bilgi için okumalı yoksa din afyonuyla yaşar gidersin birşey ögrenmeden Allahın ilk sözü neydi -OKU- yargı sana düşmezzz......
|Yorumu gönderen: Fizikalimi, 20.12.2009, 22:46 (UTC):|
arkadaşlar sadece incil ve kur-an hakkında girişim yapmak eksıktir lütfen diğer kitaplara da bi göz atın ne yazıyor! neyi neye göre yorumluyor! ve amaç ne!
bunun yanısıra dünyada sadece Kur-an'ı Kerimin doğruları yazdığını kabullenin diğer kitaplardaki verilmiş olan İncil , Tevrat ve Zebur isimlerinin bile bi sorgusu olacaktır aslında bu kitapları eksiksiz okuyabileceğiniz bi yer biliyorum ama bu dünyada değil arkadaşlar , mesela gerçek incilin ilk ayetini ben size yazayım bi okuyun ( BİSMİLLA-RAHMANA-RAHİMA )
bu şekilde size türkçe olarak izah ettim , zaten şuna bi adapte olalım İsa Aleyhisselam günümüzce kendisini hıristiyan olarak tanıtan kişilere şefaat edemeyecek , ümmeti değilki edebilsin YASAK! , millet bazı yerlerde öyle saçma şeyler ekliyor ki gülermisin ağlarmısın!
Hz Muhammed (sav) bile sadece kendisinin risaletini tastik edip islam dinini yaşayanlara şefaat edebilir! , kurallar var öyle kurtuluş kolay değil!
Kur-an'ı Kerim'i kendi lisanınızca okumanız da farzdan sonra olan en mühim hassa'dır çünkü vaciptir!
|Yorumu gönderen: Caed, 27.09.2009, 15:10 (UTC):|
Ne misyonerliği bu kitapların asılları da Allah'ın sözleridir. Değiştirildiği için yeni kitaplar indirilmiştir. Eğer Kur'an da değiştirilseydi Allah'ın takdirinde olurdu ve yeni bir kitap daha gelirdi. Kutsal kitabımız Kur'an değişmediği ve değişik çevirileri de olsa aslının gerçeği gibi muhafaza edildiği için son kitaptır. Zaten kitabımızda bunlardan bahsedilmekte, özellikle israil oğullarının kaç kere affedildiklerinden, kaç defa yeni şans verildiğinden ama hep saptıklarından ve sonunda da gazaba uğradıklarından bahsedilmektedir. İmanın şartlarından biri de "KİTAPLARA İMAN" olduğuna göre "bu kitaplar çok saçmadır" demek cahillik olabilir ama bu yazdıklarımı okuduktan sonra inanmıyorsa araştırmak gereklidir. Okumuyoruz, bilmiyoruz, umursamasız. Kısacası şimdiye kadar inmiş dinlerin Allah'ı birdir. Peygamberlerin savunduğu doğrular hep Allah'ımızın bize gösterdiği doğrulardır. Tek bozulmamış, değişmemiş kitap bizim kitabımızdır. Ama maalesef ki dinimiz değiştiriliyor. Hacı hocalara aşırı bağlanmak ve düşünmeden sözlerini helal, yasakladıklarını haram saymak Allah'a şirk koşmaktır. Diyanet onaylı bi Kuran'ı Kerim ve Türkçe Açıklamalı mealini alıp okuyalım ve anlayalım. Bu kadar güzel birşey olamaz. Her türlü yol gösterici, açıklayıcı, aydınlatıcı ve tek gerçek.
|Yorumu gönderen: XSAHATRA, 09.09.2009, 20:13 (UTC):|
İçinde incil yazan her yazıya ahan da misyonerlik diye atlayan, teoloji ya da dinler tarihi hakkında en ufak bir bilgisi olmayan, barnabas, yahuda ya da tomas incilinin ne olduğu hakkında bilgisi olmadan ve hıristiyanlığın bu incillere düşman olduğunu bilmeden maliyani yorumlar yapan bir arkadaşa sadece gülümsüyorum :)
|Yorumu gönderen: Yunus, 28.08.2009, 12:48 (UTC):|
Hepimiz biliyourz ki ; eski ahit yeni ahit diye bir şey var konstantinin nin işe burnunu sokmasıyla birlikte yeni ahit ve yeni güncellemeler yapıldı...
Eski ahit daha önemli...
Sonuçta hristiyanlukda Allah'ın bir dinidir...
|Yorumu gönderen: Ornik SUÇİYAN, 23.08.2009, 12:01 (UTC):|
Bence çok saçma bu kitap türleri. Bence 1 kitap olur onlarca kitap olmaz. Hep uydurmasyon şeyler, bu inciller. Gerçeği yok işte neyin peşinde millet anlamam. Gerçek din istiyorsan İslamiyet var. Gerisi boş işler. Ortadan kalmış dinin peşinde koşmak gerçekçilik değildir bence.
|Yorumu gönderen: harpoon, 21.08.2009, 22:14 (UTC):|
valla iyi misyonerlik yapıyorsunuz, kenara köşeye sıkıstırmıssınız. Allah müstehakınızı versin.