Agatha Christie’nin polisiye kitabı Ecelin Çağrısı’ndan bir alıntı:
Mr. Entwhistle, «Bildiğiniz gibi,» dedi.«Richard Abernathie, vasiyetnamesinin şartlarının yerine getirilmesi görevini bana verdi.»
- Richard Abernathie: Zengin bir adam. Ölümü pek ani olmuştu.
- Lanscombe: Yaşlı uşak. Konağı pek sessiz buluyordu.
- Helen Abetrmathie: Richard’ın yengesi. Aklı başında, kibar bir kadındı.
- Timothy Abernathie: Richard’ın erkek kardeşi. Hastalık hastasıydı.
- Maude Abernathie: Timothy’nin karısı. Kocasına âdeta anne şefkati gösteriyordu.
- Cora Lansquenet: Richard’ın kız kardeşi. Düşündüğünü hiç çekinmeden söylerdi.
- Susan Banks: Richard’ın diğer yeğeni. Azimli ve cesur bir kadındı.
- Gregory Banks: Susan’ın kocası. Nasıl bir insan olduğu anlaşılmıyordu.
- Rosamund Shane: Richard’ın kardeşinin kızı. Çok güzel fakat akılsızdı.
- Michael Shane: Rosamund’un kocası. Sanatını her şeyden üstün tutuyordu.
- Miss Gilchrist: Cora Lansquenet’in yardımcısı. Rahibelerden korkmaya başlamıştı.
- Müfettiş Morton: Zeki bir polis memuru. Poirot’ya çok değer veriyordu, ve
- Hercule Poirot .
Ecelin Çağrısı Entrika: Ölen zengin bir adamın cenazesinden sonra bütün yakın akrabaları onun konağında toplanır ve merakla vasiyetnamenin okunmasını beklerler. Bu sırada ölen adamın kızkardeşi abisinin bir cinayete kurban gittiğinden söz eder. Aslında zengin akrabanın aniden ölmesi herkesin kafasında bir soru işareti oluşturmuş ama kimse bunu dile getirmemiştir. Bu tatsız konuşmanın ardından ertesi gece Cora evinde bir baltayla öldürülmüş olarak bulunur. Böylece Cora’nın cenazeden sonra ettiği o sözler bir anlam kazanır ve onunkiyle beraber abisinin ölümü de polis tarafından soruşturulmaya başlanır.Ecelin Çağrısı Değerlendirme: Son derece ustalıkla yazılmış, gizemli ve karanlık bir roman. Aynı zamanda bir hayli ürkütücü olduğunu da söylemeliyim. Herşeyden önce, mükemmel bir öykü var karşımızda. Klasik başlangıcına rağmen, Cora halanın hazin öyküsü romana damgasını vuruyor. Savaş sonrası dönemde İngiliz halkının içine düştüğü ekonomik sıkıntı çok güzel yansıtılmış. İnsanların işlerini kaybetmesi, kurulu düzenin bozulması, fakirlik ve savaş sonrası elde edilen kirli kazançlar neredeyse patolojik bir boyutta anlatılıyor. Düzenin yeniden kurulmasının eski bir İngiliz geleneğinde, çayhanelerde simgeleşmesi ise oldukça ilginç.
Bu romanda da Agatha Christie, bize geçeği anlatırken dikkatimizi başka yönlere çekmek için elinden geleni yapıyor. Şüpheliler listesinin hayli uzun olduğu, ipuçlarının ise bolca serpiştirildiği böyle bir hikayede doğru sonuca ulaşmak elbette kolay değil. Neyse ki, Poirot, listeyi daraltmakla kalmıyor, aynı zamanda, sahte ipuçlarını ayıklayarak önümüzü görmemizi sağlıyor. Ama gene de işimizin kolay olmadığını tahmin edersiniz. Katil gene en olmayacak bir kişi. Ve gene katil hep gözümüzün önünde.
Finale doğru kitabın verdiği hüzün iyice artıyor. Katilin ele geçmesi bile bu durumu değiştirmiyor.
Kitap, polisiye severlere oldukça keyifli saatler vadediyor. Sıkılmadan, merakla okunacak bir roman bu. Tabii, Altın Kitaplar yayınevinin artık çok ünlü hale gelen özensiz baskısıyla bu keyfiniz ne ölçüde kaçar onu bilemem. Orijinal adı ‘Cenazeden Sonra’ olmasına rağmen, bunu ‘Ecelin Çağrısı’ haline dönüştürmenin maksadını da anlayabilmiş değilim. Romanın çevirmeni Gönül Suveren’in orijinal eserden ne gibi kısaltma, özetleme, silme ve eklemeler yaptığını kesin olarak bilmesem de tahmin etmekte bir güçlük çekmiyorum. (Bakınız: Gönül Hanım, Agatha Christie’yi Nasıl Öldürdü?)