Efes Pilsen'in ne idüğü belirsiz bebeleri Fenerbahçe hocasına "Sen bizim her şeyimizsin" diye bağıracak, salondan çıkan taraftara "Hişt hişt nereye?" yapacak, yetmeyecek Galatasaray formaları açılacak, ama kanaat önderleri (!) ardına bile bakmadan eve gidecek. Üstüne üstlük taraftardan çıkma yöneticiler de o esnalarda gülümseyen poz verecekler. Öldürseler, inanmazdım; gördüm inandım.
Bir şeye daha inandım ki bizler el ele verip, ölmüşüz.
Kadıköy'de, eski As Sineması'nın oradan Moda'ya doğru çıkarken, renkleri soluk, kocaman bir Fenerbahçe bayrağı asılırdı eskiden. O'nunla beraber, çıkarken yukarıya, her denk geldiğimde bayrağa, şapkamı çıkartır selam verirdim, diğer bayraklara yaptığım gibi. Gülerdi, "Deli" derdi ama saygı duyardı, anlardı. Hiç alakası yoktu oysa, sporla, Fenerbahçe ile, taraftarlıkla... Şimdi rakip takım bayraklarının Kadıköy'de dalgalanmasını umursamadan geçen, kendi bayrağına edilen hakaretleri sineye çekebilen bir nesil yetişti. Yetiştiren de Sarı Çizmeli Mehmet Ağa değil; sen, ben, bizim oğlan, hepimiz.
Bugün Fenerbahçe Erkek Basketbol Takımı'nın başına gelenler, futbol takımına olsa, ortalık yer yerinden oynar mıydı, oynamaz mıydı? Bu sorunun cevabı "Evet" ise ne yapacağız? Hani çubuklu formayı koysak 1000 kişi giderdi. Hani Fenerbahçe'ye uzanan eller lavabosuna sokulurdu. Geçmiş, güzel ve hayali cihan değer zamanlarda mı kaldı bunlar? Paragrafın ilk cümlesindeki soruyu bilmem ama bunun cevabı "Evet"
Dün akşam Fenerbahçe, Efes Pilsen ile oynarken orada olan ve hırsından, sinirinden bombok olan bir avuç insan vardı. Gidemeyip, ekran başında, internet başında çıldıran bir avuç daha. Bir avuç da benden koyalım. Gerisi neredeydi? Facebook? Msn? Doğru ya, vatan bile facebook'dan kurtarılıyor artık, Fenerbahçe kurtarılmış çok mu? Bizler örgütlü toplum ve etkisini neremizden anlıyoruz acaba?
Bundan 10, bilemedik 15 sene sonra Kadıköy'de hiç alışmadığımız manzaralar göreceğiz. Bakalım bahtı kara maderini kimler kurtaracak o zaman Fenerbahçe tribünlerinin. Geç gelmişiz Dünya'ya, geç...