Korkunun popülaritesi yok, hatta varlığı olumsuz bir şey olarak görülüyor. Ancak, bizi tehlikeden korumayı amaçlayan bir duyguya karşılık gelir. O halde çocuklar için korku hissetmenin kötü olup olmadığını düşünmeye değer.
Sitemizde, korku hissetmenin olumlu noktalarını ve bu korku üzücü hale geldiğinde çocuklara nasıl yardım edeceğimizi açıklıyoruz.
Korku, gerçek ya da hayali olabilecek bir tehlike algıladığımız için ortaya çıkan ve bedeni alt ve üst ekstremitelerde bir aktivasyon hissederek, durumun kaçmasına izin veren hızlı bir uçuşa yönlendiren temel bir duygudur.
Bu duygunun işlevi hayatta kalmaktır, bizi riske veya tehlikeye karşı koruyan mekanizmaları başlatabilmektir. Bazen ebeveyn olarak çocuklarımızın hiçbir şeyden korkamayacağını düşünme yanılgısına düşüyoruz ve yaptıklarında, ilk yaptığımız şey onları hissetmemeye davet etmektir.
Örneğin, bir çocuk korktuğu için annesine ışığı kapatmamasını söyler, anne - muhtemelen - cevap verecektir: "Sakin olun, karanlıkta hiçbir şey olmaz. Üzülmeyin". Ancak, çocuklarımızın korkusuyla empati kurmamanın cazibesine kapılıyoruz.
Bu, sosyo-duygusal gelişim için zararlı olabilir, çünkü korkularıyla empati kurmamak daha fazla acı ve strese neden olur. Beyin, araştırmaya göre bilişsel gelişimi sınırlayan stres hormonu olan yüksek dozda kortizol salgılamaya başlayacaktı.
Çocukların korkusuna kapsayıcı bir cevap olabilmek için, evrimsel gelişime göre hangi korkuların mevcut olduğunu bilmek zorunludur.
Yaşamın ilk yıllarında en büyük korku, bakıcılarının terk edilmesi ve yabancıların varlığıdır. İki yaşındayken korkularınız karanlık ve size zarar verebilecek bazı hayvanlarla ilgilidir. Ebeveynlerinden veya bakıcılarından terk edilme veya ayrılma korkusu da bir an olsun.
4 yaşındayken, canavarlar veya hayaletler gibi korkular doğada daha hayalperest olmaya başlar. Ayrıca deprem, gök gürültüsü veya şimşek korkusu da var. Ergenlik döneminde korku unsurlar ve sosyal doğa sunmaya başlar alay etme korkusu ya da sevdiklerinin ölümü olarak.
- Korktuklarını söylemelerine yardımcı olun. Bunun için, ebeveynlerinizin korkunuza uyum sağladığını hissetmeniz çok önemlidir.
- Korktukları için onları utandırmayın veya azarlamayın. Bu, çocuklarımızın korkularıyla yüzleşmesini engelleyecektir.
- Korkuyla yüzleşmeyi kolaylaştırın yaratıcı fikirler aracılığıyla yavaş yavaş ve baskı olmadan korkularıyla yavaşça yüzleşebilirler. Mesela ona süper güçler katmak gibi.
- Kalp kırıklığıyla başa çıkmana yardım etnefes almak veya dikkatin odağını değiştirmek gibi gevşeme araçlarıyla korku yaratır.
Bu araçlar aracılığıyla, çocuklarımızın bu aynı duyguyu, korkuyu, gelişim ve büyüme aracı olarak nasıl kullanacaklarını bileceklerini fark edecekler. Boşuna değil, bu karakterlerden bazıları korkularıyla ilgilidir, çünkü onları kendi çıkarları için nasıl meşgul edeceklerini biliyorlardı.
Şuna benzer daha fazla makale okuyabilirsiniz Çocukların korkması neden kötü değil, yerinde Korkular kategorisinde.