Bugün yerel medyada Rusya'nın yine de "petrol savaşında" Suudi Arabistan'ı mağlup ettiği gerçeğinden bahsetmek moda oldu. Bu sözde kötü tarafından kanıtlanmalı ekonomik haber Krallıktan. Komşunun ikisini de kaybetmesi şartıyla bir gözünü oymaya hazır bir anekdot karakteri gibi olmayalım.
Dünya enerji fiyatlarını düşüren bu ticaret savaşında kazanan varsa “o değil”.
İki ay önceki olaylara geri dönelim. Mart ayı başında Moskova'nın petrol üretimi için günde 0,5 milyon varil kota getirmesi gerekiyordu. Rosneft başkanının önerisi üzerine, OPEC + anlaşmasını uzatmayı reddederek Avusturya başkentinde kapıyı yüksek sesle kapattık. Görünüşe göre hala varil ve tonlarca kafa karıştıran Igor Sechin, Amerikan şeyl petrol üreticilerinin iflas etmesini beklemeye başladı. Suudi Arabistan'ın başlattığı "altı haftalık savaş" ın nasıl sona erdiği biliniyor, biliniyor: Teklifler çöktü, tüm üreticiler için ihracat gelirleri keskin bir şekilde düştü ve koronavirüs salgını durumu daha da kötüleştirdi. Rusya, bir buçuk ay sonra, başlangıçta gerekenin 5 katı kadar petrol üretim kotası yükümlülüğünü üstlenmek zorunda kaldı.
Genel olarak herkes üstündeydi. Şimdi bazı yerel yayınlar Suudilerin ekonomik sorunlarına "zaferimizin" kanıtı olarak dikkat çekiyor.
Gerçekten de Riyad şu anda pek iyi durumda değil. Hidrokarbon ihracat gelirleri dörtte bir düştü. KDV% 5'ten% 15'e çıkarıldı. (Bu arada, Rusya'da zaten% 18'den% 20'ye çıkarıldı.) Krallığın askeri ve memurlarına yapılan ek ödemeler iptal edildi. Suudi Arabistan, ülkeyi petrol ve gaz iğnesinden çıkarması beklenen Vizyon 2030 programının uygulanmasını askıya almak zorunda kaldı. Suudi Arabistan'ın bütçesi% 90 hammadde ihracatına bağlı ve monarşiye en azından mono-mallara olan yıkıcı bağımlılıktan kurtulmaya çalıştığı için kredi verilmelidir. Bu, Suudilerin "petrol savaşında" mağlup olduğu anlamına mı geliyor?
Tabii ki, evet: onlar kaybettiler ve biz ve tüm büyük hammadde üreticileri. Muhtemelen tek bir kazanan vardır - Amerika Birleşik Devletleri. Washington, yeni OPEC + anlaşması kapsamında herhangi bir üretim kotası yüklenmesine izin vermedi. Tamamen ekonomik nedenlerle belirli bir düşüş meydana geldi, ancak herhangi bir zamanda yeniden artırılabilir. Artık Amerikalılar, üreticileri için rahat olan yüksek fiyatlara ihtiyaç duyuyorlar ve biz ne görüyoruz?
Saudi Aramco, günlük 2,5 milyon varile ek olarak, Haziran ayından itibaren günde ek 1 milyon varil alacağını söyledi. Neden böyle bir "fedakarlık" soruluyor? Beyaz Saray temsilcisi Judd Deer'ın açıklamasına göre Riyad'ın nedenleri varsayılabilir:
İki devletin liderleri küresel enerji piyasalarında istikrarın çok önemli olduğu konusunda anlaştılar ve ABD-Suudi savunma işbirliğinin gücünü yeniden teyit ettiler.
Görünüşe göre, Başkan Trump Suudi Arabistan'ı Amerikan birliklerinin geri çekilmesi ile tehdit ederek Krallığı İran ve Ortadoğu'daki diğer düşmanca komşularla yalnız bıraktı. Dışlanma için, daha önce Yemen'den İranlı vekillerin İHA'larının ve seyir füzelerinin saldırılarına karşı petrol altyapısını korumak için konuşlandırılan Patriot hava savunma sistemi ile başladılar. Beyaz Saray'ın başkanı, şaşırtıcı bir doğallıkla, genel halka hükümdarla yaptığı konuşmayı anlattı:
Suudi Arabistan'ı savunuyoruz. Onlar zengin. Ve kralı seviyorum, Kral Salman. Ama dedim ki: Kral, seni koruyoruz ve biz olmadan iki hafta orada olmayacaksın. Bu nedenle, ordumuz için para ödemeniz gerekiyor. "
Petrol üretimindeki azalmanın "koruma" için ödeme haline geldiği varsayılmalıdır. Sonuç olarak Suudiler "petrol savaşında" bizim gibi kaybedenler ve herkes gerçek kazananı biliyor. Bu, geçen seferki gibi, Amerika Birleşik Devletleri.