protein olarak adlandırılan temel yapılardan oluşan organik bileşik moleküllerdir (esas olarak karbon, oksijen, hidrojen ve azot elementleri tarafından yapılandırılır ve bileşiminde kükürt gibi başka elementler de olabilir) Aminoacidos. Bunlar bir duvarı oluşturan tuğlalar gibidir, bu nedenle proteinlerdir. Farklı formlarda, farklı amino asit kombinasyonlarında (ve bu kombinasyonların normalde benzersiz bir bireyin DNA'sına uydukları için sonsuz hale geldiğini söyleyebilirim), farklı yapılarda ve elbette işlevlerde var olan proteinler temel elementlerdir. yaşam için, çünkü genellikle onu oluşturur.
Kimyasal olarak konuşursak, bir amino asidin yapısı temel olarak bir amin grubu, genellikle bir merkezi karbona veya alfaya bağlı bir karboksil grubu ve bir yan grup veya radikaldir.
Vücudumuz, DNA'mıza göre ve bunun olmasına izin veren mekanizmalar sayesinde proteinleri sentezleyebilmektedir. protein sentezi, ardından hayata devam etmek. Ancak insan vücudunda sadece proteinlerin sentezlenmesi mümkün değildir, bunun olabilmesi için de amino asitleri sentezleyebilmemiz gerekir. 20 ana amino asitten 11'ini esansiyel olmayan yani oluşturabiliriz, esansiyel amino asitler olarak bilinen geri kalan 9'unu oluşturamayız.
As protein fonksiyonlarıHayatın yapısında sayısızdırlar, çünkü daha önce de söylendiği gibi onu oluştururlar. Bununla birlikte, özellikle insan vücudundan bahsedecek olursak, işlevlerini de tam olarak tanımlamak neredeyse imkansızdır, ancak ana olanlar arasında şunları söyleyebiliriz: hücre oluşumu, enerji kaynakları, protein olan enzimler, bazı sıvı ve salgıların oluşumu, hormonlarla ilgili işlevler, maddelerin iç ortamda çok sayıda taşınması, doku ve organların oluşumu, bazı durumlarda enerji sağlanması, parçalanması bazı bileşiklerin vb.. Yani, gördüğümüz gibi, protein ile doğrudan bağlantılıdır. metabolizma genel olarak ve bir şekilde proteinler veya amino asitler içermeyen bir metabolik süreç istiyorsanız, adlandırmak zordur.
Ancak hem amino asitlerin hem de proteinlerin sentezi için, daha önce bir substrat olması gerektiği görülüyor, yani bu bileşiklerin oluşumu için yeterli materyalimiz olduğu kadar, daha önce bir dış ortamdan gelmiş olmalılar, esas olarak, kaynağı olan proteinlerde azot varlığını hesaba katarsak. vücudumuzdan beri Proteinleri emmez, ancak amino asitler (ve sadece amino asitler kan dolaşımına düşecektir), bu nedenle bunların, bu arada, proteinleri ve metabolik süreçlerini içeren bazı uyaranlar için ana faktör gibi görünen yiyeceklerden geldiği sonucuna varabiliriz.
Şüphesiz ki, protein tüketimi önemli hayat için. Ne kadar az olursa olsun, var olmalıdır. Bu da göz önüne alındığında bu tür proteinleri nasıl, ne kadar ve ne zaman tüketeceğimizi araştırmaktan geri kalamayacağımız açıktır.Ancak, protein alımı ile ilgili çalışmaların yapılmadığı zamanlardan çok farklı olarak, günümüzde belirli araştırmalara dayalı olarak belirlenmiş standartlar oluşturulmuştur. genel olarak popülasyonlar veya protein tüketimine bağlı olarak belirli gruplar için.
Bugün var olan ve her biri bir faktöre dayanan birkaç öneri var: etnik köken, fiziksel aktivite düzeyi, bir popülasyonun yeme alışkanlıkları, yaş, kilo, bir tür hastalığın yokluğu veya varlığı vb. Ama bizim için vücut geliştiriciler, bu konunun ortasında bile en önemli olan bizim tavsiyemiz değil mi? Şey… İşte tam bu noktada bir ikilem başlıyor ve bir tartışma da diyebilirim.
Öneriler, kendimizi ihtiyacımız olanı aşmayan ve aynı zamanda gerekli besinleri sağlama konusunda başarısız olmayan bir ortalamaya dayandırabilmemiz için mevcuttur. Çünkü tüketilen besinler ne olursa olsun çok fazla, zarar getireceği gibi, eksiklik ve çok ciddi olabilecek eksiklikleri de beraberinde getirecektir. Spesifik olarak proteinler söz konusu olduğunda, metabolizmalarında vücut için, özellikle de vücut için son derece toksik olan son ürünler üretirler. beyin, örneğin amonyak (çok sayıda dönüşümden sonra bile atılması gerekir) devir üre). Bu nedenle, açık durumunda, kayıp oranları kas kütlesi, kemik kütlesi ve hatta hormon üretimi düşebilir.
Bugün Brezilya nüfusu için önerilir protein alımı ile ilgili yaklaşık 0,8-1,0g/kg protein, azar azar olsa da, esas olarak nüfusumuzun sahip olduğu yeme alışkanlıkları nedeniyle (son derece “hiperproteik”) bu daha büyük miktarlara dönüştürülmektedir. Zaten protein, et parçaları, süt ürünleri ve aynı zamanda et tüketimini içeren beslenme alışkanlıkları (Brezilya yemeklerinde bir çeşit et olmalı, her neyse) bakımından zengin olan pirinç ve fasulyenin kendisiyle yönetilir, bunun pratik olarak imkansız olduğunu hayal edersiniz. Bu tavsiyelere uymak için. Ancak, bu Brezilya nüfusunu hasta bir nüfus yapar mı? Diğer ülkelerin bizden daha fazla protein tükettiğini hesaba katarsak, bu miktarların daha da yüksek olduğunu ve hasta nüfus olarak kabul edilemeyeceğini düşünün. Bunu söylüyorum çünkü şüpheciler karşısında beslenme Klasik, bu miktarları aşmak görünüşe göre (şüpheyle söyleyebilirim) böbrek fonksiyonlarını, karaciğer fonksiyonlarını bozabilir, bazı karaciğer enzimlerini tehlikeye atabilir, dengesizliklere neden olabilir. Concentração atılacak olan üre ve benzeri…
Ancak bu protein metabolizması sürecinin çok basit ve genel bir şekilde nasıl gerçekleştiğini anlayalım:
Protein alımından sonraki ilk adım, sindirimveya midede pH ve ilk proteolitik enzim olan pepsin nedeniyle başlayan hidroliz süreçleri. Bundan sonra duodenuma geçen peptitler, dün tripsin, karboksipeptidazlar, elastaz ve kimotripsin gibi diğer enzimler tarafından hidrolize edilmeye devam edecekler. Daha sonra ince bağırsaktan geçerek amino asitler, enterosit zarlarından geçtikten sonra kan dolaşımına serbest erişime sahip olacaktır. Dipeptitler ve tripeptitler ise, kan dolaşımında serbest amino asitler formuna düşmeden önce enterositler içinde bir miktar hidrolize uğrayacaktır.
Bu amino asitler, "protein devrilme" dediğimiz, yani protein sentezi ve bozunma süreci her zaman olan vücudumuzun. Bununla birlikte, kullanılmayan amino asitler, transaminasyon veya amino radikallerinin uzaklaştırılması adı verilen bir işleme tabi tutularak oksitlenecektir.
Bu radikal aminotransferaz yoluyla α-ketoglutarata aktarılır ve böylece glutamat oluşur. Bu glutamat da, karbon zincirinin sayısız başka yola gidebileceği diğer amino asitlerin sentezine hizmet edecek bir tür “amonyak toplayıcı”dır. Hangi yola bağlı olarak, bu yapı yine Krebs tarafından keşfedilen sitrik asit döngüsünün farklı aşamalarına girecek. Bu yol önemlidir, çünkü diğerlerinin yanı sıra, üre döngüsü ile ilişkili olduğunda vücuttan amonyak atılımına da katılır (yaklaşık 30-40 g/gün). Bununla birlikte, bu molekül çok daha fazla çözünür olduğundan ve dolayısıyla daha az miktarda su gerektirdiğinden, amonyak üre şeklinde salgılanır. Amonyağın üreye dönüştürülmesi için, bir CO2 molekülü ile birleştirilen amino radikali, sitrülin oluşturur ve bu arginosüksinat'a dönüştürülür, sitrik asit döngüsü yolunu fumarat olarak veya üre siklodu arginin olarak ve daha sonra döngüye devam etmek için ornitin olarak izleyebilir. veya üre, atılacak.
Yani, gördüğümüz gibi, aşırı protein mutlaka protein yenilenmesine katılmayacak veya daha yüksek düzeyde doku sentezine neden olmayacak, ancak okside olacak, enerji üretecek ve diğerleri arasında dönüştürülebilir. VÜCÜT YAĞI (Bazılarının düşündüğünün aksine, proteinler EVET dönüştürülebilir ve vücutta yağ olarak depolanabilir.).
ISSN'de yayınlanan daha yeni anketlere göre, 2g/kg protein tüketimi orta ve/veya yoğun fiziksel aktivite uygulayıcıları için sadece insan vücuduna zararlı olmadığı gösterilmemiş, aynı zamanda herhangi bir sağlık bozukluğu göstermemiştir. Aslında, bu miktar, özellikle fiziksel aktivite uygulayıcıları için bile çoğu zaman gerekli değildir, ancak bu miktarı arayan sıradan insanlar için gereklidir. Emagrecimento ve sahip diyet düşük glisit, HIV ve diğerleri gibi hastalıkları olan insanlar. Söylemeliyim ki, bu değerlerden bile daha yüksek değerlere sahip araştırmalar bile sunulmadan mükemmel sonuçlar elde etti. Yan etkiler.
Öyleyse bu, fiziksel aktivite uygulayıcısı tarafından protein tüketiminin mutlaka yüksek olması gerektiği anlamına mı geliyor? Pekala, sakin olalım çünkü o zaman birçok insan konuyu yanlış anlıyor. günlük tavsiyenin üzerinde protein tüketin ve çılgınca protein tüketmek, böylece sağlığa zarar verir. Bize söyleyebilecek bir fikir birliği olmamasına rağmen protein tüketiminin sınırı nedir, çünkü sporcular için bireysel olarak tasarlanması ve bir profesyonel tarafından iyi yönlendirilmesi gereken özel tavsiyelerden bahsetmenin yanı sıra, gerçekten kötü olanın önerilenin üzerinde miktarlar değil, ihtiyaçlarınızı aşan miktarlar olduğunu biliyoruz.
İçgüdüsel olarak, vücut geliştirme spor salonuna giren yeni yanlış yönlendirilmiş vücut geliştiricisi. kütle kazanmak kas, eski bir spor salonu şekerlemesini dinlemeye başlayabilir veya hatta güvenilmez bilgi kaynakları aracılığıyla “bilimsel bilginize” başlayabilirsiniz. Bu da sizi bir çok kişinin yaptığı şeyi yapmaya yönlendirebilir: "Diyette proteini yumruklayın!" yani normalde günde 1 biftek tüketen bir birey, 3 veya 4 tane tüketmeye başlar, peynir, süt, yumurta, diğer etleri ekler ve hatta antrenmandan sonra almak için bir kap hidrolize protein tozu satın alın. Tabii ki, karın ağrıları, gastrointestinal rahatsızlıklar ve hatta bazı olası karaciğer veya böbrek hasarı meydana gelebilir. Ek olarak, bazı çalışmalar bu zayıf tüketimi (aşırı tüketimi okuyun) prolaktin artışıyla ilişkilendiriyor. Bunun nedeni, orta seviye bir vücut geliştiricinin veya hatta yüksek performans hedeflemeyen birinin, amacına uygun ve BİREYSEL İHTİYAÇLARIYLA AYNI ZAMANDA, yani abartı veya miktar değil, iyi bir diyet yapısına ihtiyaç duymasıdır. Bu durumda, genel popülasyon için tavsiye edilenden çok daha fazla miktarda pratik olarak tüm mikro ve makro besinlere ihtiyaç duyacak olan etkili elit sporcu. Söylendiği gibi, bu tür yüksek gelirli birey, vücudunun bu miktarlara ihtiyacı olduğu için daha fazla miktarda tüketir ve israf etmez veya zarar vermez. Almak için hipertrofi kas, a proteína não é o único fator que interferirá: Sem as quantidades corretas de karbonhidratlar, lipídios, micronutrientes, água, treinamento pesado e coerente, descanso adequado, níveis hormonais e saúde em dia e outros fatores, poderemos ingerir o quanto for de proteína e, mesmo assim não teremos bons resultados.
şimdi hayal et böbrekler ve karaciğer Amonyağın atılımı ile birlikte dönüştürülmesi olan bu büyük görevi yerine getirebilmek için tam gaz çalışmak zorunda kalmak. Elbette, günde 24 saat, tasarlandığı kapasitelerin üzerinde çalışan bir makine, günde 10 veya 12 saat, hatta aynı 24 saat, ancak çok daha az işle çalışan bir makineden daha düşük bir dayanıklılığa sahiptir.
Hatta şunu da söylemeliyim ki, çoğu durumda bu kişilerden bahsettiğimizde ve onlar bir arayış içindedirler. diyetisyen, sadece spor beslenme uzmanlarıyla çalışmaya layık olduklarını düşünürler, oysa aslında bir klinik beslenme uzmanı onların ihtiyaçlarını zaten karşılayacaktır. Ama… Buna rağmen, nöbetçi bazı savaşçıların 1,5 gr/kg'ın üzerinde protein tüketmenin gereksiz olduğunu söyleyerek beslenme uzmanlarını eleştirdiklerini görmek alışılmadık bir durum değil. ŞÜPHELİLER, UNUTMAYIN: BİR BESLENME UZMANI KAMU ÇALIŞIRKEN STANDART ÖNERİLER VERİR. DOLAYISIYLA BU NOKTADA ÖZEL OLMASI GEREKEN BİR TAVSİYEYE GÖRE ELEŞTİRMEK BÜYÜK BİR YANLIŞTIR!
Protein ve protein alımı, temel olarak, normal fizyolojik fonksiyonlara ek olarak, protein süper telafisi için bir substrat görevi görecek ve böylece kas kazancı oluşturacak olan hipertrofide proteinin ana amacına uygun olmalıdır. Ama unutmayın ki bu aşırı telafinin bir sınırı vardır ve bu sınır bizim gelişimimize göre bir gecede değil gün be gün kırılmaktadır. Aksi takdirde, organizmamıza gerçekten aşırı yükleniyoruz. İster fiziksel aktivite yapanlar, ister rekabet istemeyen sporcular için en iyi formül yine de diyet dengesi, yani zengin, çeşitli ve dengeli bir diyettir.
Sonuç:
Tüketilmesi gereken protein miktarı konusunda vurulabilecek bir çekiç yoktur. Proteinlerin “yüksek” tüketiminin zararlı olabileceğini kanıtlayabilecek hiçbir şey yoktur, aslında, aksi takdirde, araştırmalar bu tüketimin abartılı olmadığı gibi, bazı durumlarda faydalı bile olabileceğini göstermiştir. Ancak bunların her bireyin (özellikle bir tür hastalığı veya metabolik bozukluğu olanlar) bireysel ihtiyaçlarına uygun olması, aşırıya kaçma eğiliminde olmaması, mümkün olduğunca dengeli beslenmesi gerektiği bilinmektedir.