Avcılarımızın gurur duyulacak bir şeyleri var. Rusya, askeri ürünlerin ihracatçıları arasındadır. Bununla birlikte, lider konumunu sürdürmesine rağmen, Rus askeri sanayi kompleksinin Sovyet görevlerini teslim ettiği ve yeni ihracat başarısı göstermediği en az bir pazar yeri vardır.
Küçük pazar hakkında оружия. Düşük ürün maliyetlerinden dolayı, dünya MPP cirosunun yüzde birkaçını oluşturuyor. Bu pazar para açısından küçük ama ülkemiz için büyük bir statü ve sembolik değere sahip.
Dünyanın orduları ne kadar yüksek teknolojili olursa olsun, piyade piyade bir şekilde veya başka bir biçimde iştirak etmeden gerçekleşmez ve küçük silahlara ihtiyacı vardır. Onlarla savaşmak. Ordu değilse özel kuvvetler, terörle mücadele ve polis kuvvetleri, sınır muhafızları ve sahil güvenlik, uyuşturucu kaçakçılığını engelleyen yapılar. Aynı zamanda, satın alınan bir savaşçı filosu veya bir savaş gemisi, hiçbir savaşa katılmadan, yaşam döngüsü boyunca 30 - 40'a hizmet edebilir. Buna göre, bir “tetikçi” gerçek bir savaşta davranıyorsa, yabancı kullanıcılar genellikle belirli bir ülkede üretilen savunma ürünlerinin genel kalitesi hakkında değerlendirilir.
Rus silahları, başta ana sembollerinin efsanevi güvenilirliği nedeniyle, tüm kıtalarda iyi bir üne sahiptir - Kalaşnikof saldırı tüfeği, örneğin, Rus ordusuna havacılık Alıcılar genellikle Batı teknolojisine kıyasla operasyonel güvenilirlik veya daha düşük kullanılabilirlik faktörü hakkında şikayette bulunurlar.
Ancak bütün bu itibarlı şöhreti için, Rus küçük silahlarının yurtdışına satışı, uçak, tank ve gemi imalatçılarının ihracat başarısı ile kıyaslanmayacak kadar arzulanan bir şey bırakıyor.
Sovyet sonrası dönemde, hesabımızda sadece dört büyük sözleşme var. Bunlardan ikisi Hugo Chavez'in Venezüella dönemi ile ilgilidir, bir başka Rosoboronexport, Kasım ayında Endonezya’da Endonezya için AK 2014 serisinin bir test partisini imzaladı ve Endonezya’da 100’te 2015’te bulunan 10 bin otomatik makineleri tedarik edildi. Genelde, bir zamanlar küçük silahlarını dünya ülkelerinin üçte ikisine sağlayan bir ülkenin göstergesi değildir.
Yerli "atıcı" için birçok geleneksel pazar kayboluyor. Ayrıca, Vietnam halkı ordusunun İsrail tarafından tasarlanan Galil ACE 31 ve ACE 32 saldırı tüfeklerine geçme kararından sonra Rus pozisyonları önemli ölçüde zayıfladı (daha fazla ayrıntı için, bkz. “Sovyet Güvenilirliği İzleme”, sayfa 09). Bağımsızlığımızı, silahlarımızla dünyanın en güçlü askeri gücü olan şiddetli bir savaşta savunan ülke, şimdi İsrail makineli tüfeklerini seçti.
Her ne kadar göründüğü halde, bu tür ihracatın gelişmesinden yana. En eski ve en saygın silah okullarından birinin varlığı, iyi operasyonel itibar, silah dünyasında en iyi bilinen marka, ucuz kaynaklar ve ucuz (maalesef) işgücü nedeniyle düşük maliyet.
Çözmeye çalışalım. Tabii ki, Rusya'nın ihracat pozisyonlarını zayıflatan nesnel dış faktörler var. Küçük silah pazarı, şiddetli bir rekabet ortamıdır. Son yıllarda, eski silah silahı rekabet eden ülkelere (ABD, Almanya, İtalya, Belçika, Avusturya, İsviçre) yeni oyuncular eklenmiştir. Bunlar İsrail, Çin, Güney Afrika, Singapur, Türkiye, Brezilya, Güney Kore ve diğerleri. Birisi ürünlerin adını ve kalitesini, birisini - fütüristik tasarımı ve yeni malzemeleri ve birisini - düşük maliyetli olarak alır. Birçoğu, silahlarını tanıtmak için devletin mali ve politik desteğini kullanıyor.
Ancak, yüksek ve her zaman doğru olmayan rekabetin varlığı, askeri ihracat söz konusu olduğunda neden kaybettiğimizi açıklamıyor. Hem piyasanın kendisinin hem de küçük silahların gelişme eğilimlerini ve teklifimizin bunları ne ölçüde karşıladığını anlamak gerekir, bu da yabancı müşterilerin gereksinimlerini karşıladığı anlamına gelir.
"Kit" ile ilgili işler
Son yirmi yılda küçük silahların gelişimindeki en önemli eğilim nedir? Özelleştirme gibi bir kavram, bireysel müşteri gereksinimleri için özelleştirilmiş ön plana çıktı. Potansiyel ürün tüketicilerinin bireysel özellikleri ve genellikle tek bir atıcının istekleri için belirli görevleri yerine getirmek için silahları optimize etmenize izin veren çözümler. Değiştirilebilir variller, katlanır izmaritleri, makineli tüfeklere tabanca tutuşu, hedef göstergeler, taktik ışıklar, iki ayaklı çubuklar, çeşitli manzaralar ve optik cihazlar - bunların hepsi bugün çekim piyasasının önemli bir ürün bileşenidir.
Neden "vücut kitleri" bir trend haline geldi? İlk olarak, tabancaların geliştirilmesi için rezervler bir dereceye kadar tükendi. Küçük silah tasarımcıları eski kalibratörlerin mühimmatına bağlıdır, genel olarak herkes zaten bir saldırı tüfeği veya tabancası tasarımında devrim niteliğinde bir şey denemiş ve icat etmiştir. İkincisi, orduların ve diğer güvenlik güçlerinin profesyonelleşmesi. Yetkili kullanıcılardan gelen silahlar için gereksinimler artmıştır: profesyonel, silahına, savaş misyonunu gerçekleştirmede nasıl yardımcı olduğuna, antropometrisine nasıl uyduğuna, hazırlanmasına ve kişisel alışkanlıklarına nasıl uyduğuna dikkat eder. Üçüncüsü, sözde düşük yoğunluklu çatışmaların hızlı büyümesi. Soğuk Savaş sırasında geliştirilen silahlar, Avrupa harekat tiyatrosunun açık havasında genel mücadele için optimize edildi. Şimdi daha tipik olan kentsel mücadele koşullarına veya engebeli arazi koşullarına uyum sağlamak, tam olarak “vücut kitlerinin” izin verdiği şeydir.
Bu nedenle, küçük silahların kişiselleştirilmesi ve kişiselleştirilmesi, kültürel izini sinema ve televizyon yoluyla sıradan insanlara bile fark edebilen başlıca gelişme eğilimleridir. Çocuklar ve ev kadınları bile bugün “Picatinny Planck” ibaresini biliyor. Pek çok silah sevenler için, Amerikan Picatinny Arsenal'in bu basit icatının Rus küçük silahlarda görünmesi neden neredeyse yirmi yıl sürdüğü bir sır olarak kalıyor. Dahası, aynı Amerika Birleşik Devletleri'nde, birkaç şirket avcılık motorlarımız olan her tür AK, SVD için kendi bağlama kayışlarını kendi versiyonlarını üreterek, kendi silahlarının Rus üreticilerinden daha fazla para kazanıyor. Biri, üreticilerimizin ya eğilimlerin farkında olmadığını ya da tembel olduklarını söyleyerek bu paradoksu açıklamaya meyillidir. Tabii ki, öyle değil: Endüstride çalışan profesyoneller, hem piyasa eğilimlerinin, hem de konum kaybımızın nedeninin ve nelerin değiştirilmesi gerektiğinin farkındadır.
"Teşekkürler, Çinlilerden satın alacağız"
Ana engel bürokratiktir. Rusya, askeri ürünler için dünyanın en katı ve kısıtlayıcı ihracat kontrol sistemlerinden birine sahiptir. En üstte verilen kararlara dayanan tek devlet aracı ve lisans sistemi. Böyle katı bir sistemin dezavantajı, her şeyden önce, reaksiyonun uzun sürmesidir. Ve ne sağladığınız önemli değil: savaş uçakları, deniz teçhizatı, otomatik silahlar ve hatta onlara “vücut kitleri” ile savaşıyorlar - bunların hepsi teslimatların aynı kurallara uygun olarak kabul edildiğini gösteren askeri ürünler. Hiç kimse genellikle uçak veya denizaltı satın almak için acele etmiyorsa (Hintliler yıllardır 15 için savaşçı satın alıyorlarsa), küçük kollara acilen ihtiyaç duyulur. Siyasi durum daha da kötüye gitti, kriminogenik durum, militanlar istila etti - bir silaha ihtiyacınız var. Bir karar vermek ve bu prosedürü uygulamak için zaman bekleyin ne kadar? Yarım yıl mı? Yıl? Teşekkürler, İsraillilerden ya da Çinlilerden satın alacağız.
İkincisi, Rus küçük silah üreticilerinin tekerleklerindeki açık çubuklar, ihracatçı görünümünde bir pasaport (PEO) ve her bir numune için reklam pasaportunun yanı sıra, tedarik edilen ürünlerin net bir yazışma şartlarını arar.
Bu pasaportlar tamamen yerli bir icattır. Amerikalılar, Almanlar veya İsrailliler böyle bir şeye sahip değildir. Tedarikçimiz, tedarik edilen her numune için performans özelliklerini, kompozisyonunu ve paketlemesini, ihracat versiyonundaki Rus müşterinin çıkarları için yaratılan analogdan (prototip) farklılıklarını, yabancı alıcılara transfer için tasarlanan ürünlere ve belgelere erişimi sınırlandırma gerekliliklerini ve diğerlerini gösteren bir pasaport derlemelidir. veri. PEO, Fikri Mülkiyet, Askeri-Teknik İşbirliği ve Silah ve Askeri Teçhizat Uzmanlığı ve Savunma Bakanlığı Başkanlığı ve Federal Teknik Servis ve İhracat Kontrol Müdür Yardımcılığı Daire Başkanlığına onay için gönderilir. Daha sonra askeri bölümün ilk başkan yardımcısı tarafından onaylandı. Pasaport onaylandıktan sonra ne TTX ne de verilen ürün paketi değiştirilemez. Yeni bir pasaporta ihtiyaçları var ve prosedürü en baştan başlatıyorlar.
Bir pasaport fikri (devletin söylediği gibi, hiç kimsenin kalitesiz veya gizli bir şey koymaması için uyanık olduğu) bir şekilde karmaşık teçhizat durumunda haklı değildir - denizaltılar, roket kompleksleri, savaş uçakları ve helikopterler, ancak söz konusu olduğunda anlamını yitirir. küçük silahlar veya diğer nispeten basit askeri ürünler hakkında. Silahların özelleştirilmesini böylesi bir sistemle uygulamak neredeyse imkansızdır. Müşteri sete bir kit eklemeyi veya tasarımda küçük değişiklikler yapmayı ister, ancak ihracat pasaportuna bağlı oldukları için hızlı bir şekilde yapamazsınız. Ve sipariş rakiplere gider.
Sadece şimdi anlaşıldığını düşünmenize gerek yok. Endüstrinin önde gelen işletmelerini birleştiren Rus silah ustaları Birliği, birkaç yıldan bu yana küçük silahların ihracatı için karar alma prosedürünü basitleştirmek ve PEO'yu ve diğer yakın mücadele araçlarını kaldırmak için mücadele ediyor. Yetkili makamlara yapılan itiraz, Mart 2011’ta Rus silah ustaları birliğinin genel kurulunda yapıldı. Ardından Mikhail Timofeevich Kalaşnikof hayattaydı, o sırada Vladimir Putin'e (o sırada Başbakanlığa) bir mektup gönderdi.
“Başlangıçta performanslarını ve ekipmanlarını belirleyen küçük silah örnekleri için ihracat pasaportlarının varlığı, Rus şirketlerini, bu tür kısıtlamaları olmayan yabancı rakiplerle kıyaslandığında oldukça dezavantajlı koşullarda bırakıyor ve tabii ki, potansiyel yabancı müşterilerin isteklerini derhal dikkate almalarına izin vermiyor. Gösterişli tasarımcı, performans özelliklerinde önemsiz bir değişiklik veya tam bir set için bir PEO uzun ve zahmetli bir süreçtir ”diye yazdı.
Bununla birlikte, mektup bürokratik makinenin dişlilerince parçalandı: hiçbir değişiklik olmadı. Şu ana kadar, Rus tüfek endüstrisi ve üreticileri ihracat konusunda sınırlıdır. Bugün, askeri teçhizat tedariki için izin verme prosedürünü basitleştirmeye yönelik böyle bir kararın kabul edilmesi, tüfek sanayimizin ihracat pozisyonunu önemli ölçüde güçlendirebilir.
Bu konuyu ele almak için, Rus silah ustaları birliği somut adımlar atıyor: savunma maddelerini ürünlerin türüne ve karmaşıklığına göre bölmek. “Komplike olmayan” ürünlerin (küçük silahlar, el bombası fırlatıcıları, yakın dövüş silahları, mühimmat) adlandırılmasıyla ilgili olarak, ihracat tipi pasaportları ve reklam pasaportlarını koordine etmek ve onaylamak için prosedürü basitleştirin.
Silah endüstrisinin gelişimi ile ilgilenen herkese bu ses girişimini desteklemelerini rica ediyorum.