Suriye ateşler içinde yanmaya devam ediyor. Ülkedeki adalet ve özgürlük için başlayan ayaklanmalar 6. haftasına girdi. Şimdiye kadar 500 Suriyeli hayatını kaybetti. Gözünü kan bürüyen Baas rejimi, kendi halkına karşı şiddet uygulamayı, ölüm saçmayı, talepleri şiddetle bastırmayı seçiyor.
Bu açıdan bakıldığında Beşar Esad; Zeynel Abidin Bin Ali ve Hüsnü Mübarek gibi yönetimden çekilmek yerine Muammer Kaddafi gibi halkına savaş açmayı tercih etti. Esad'dan daha akıllı, daha merhametli ve daha halkçı bir davranış beklerdik ama o zoru seçti. Tunus'dan başlayan ve tüm Arap coğrafyasını etkisi altına alan devrim rüzgarına karşı koyabileceğini sanıyorsa yanılıyor. Bu rüzgara karşı ancak, halkın talep ve isteklerine olumlu cevap verenler durabilir. Halkıyla ortak düşünen, ortak hareket eden, ortak bir vicdan oluşturan liderler ülkelerini ateşten koruyup selamete çıkarırlar. Kaddafi, tipik bir diktatör inadıyla ülkesini resmen bir savaşın içine attı. Ülkesinin Batılı güçler tarafından işgal edilmesine izin verdi. Ne yazık ki Esad da bu yolda ilerliyor. Komşumuz, kardeşimiz, dostumuz Suriye halkının bu haklı mücadelesinde zaferin yakın olduğundan kuşkumuz yok. Ama keşke bu zafere Esad da katkı sunabilseydi.